Gf1616

Gf1616 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

Α Et Ω Id Est Deus Unus, Scholastice Consideratus Stehle, Leon r E — —— - - [ * ] — E - eertipep J E — "— - Á VM 2 zi i 5 53 u- .W Me d $ * A i s j N12«511852749 021 UEUAU Ti UB Tübingen — — À p TE ERE RAR — "R $ & b E $C Ui Suh 5] (À i E m n ä f ao : QO m N AH / 'vï le M Mi A ET 6 ID EST DEUS UNUS, SCHOLASTICE CONTSIDERATUS UEM FaveEN TE DEO Tzg& Orr. MaxiwMo Sub IHluf viffimis c Reverendiffrms Au [piciis 5 L: PRENCIPIS, 46, DOMINI DOMINI CAROLI JOSEPH! ExConiriBus peEKüreNsBuRG EPISCOPI SECCOVIENSIS, &c. &c, - Cum Diverfis Parergis ex Univer[a Theologia Ad Mentem DOCTORIS SUBTILIS JOANNIS DUNS SCOTI In Comitiis Provincialibus PP. Franciícano- rum Augufte Vindelicorum celebratis Geminz Difputationi Publicz in Conventu Au- guftano, & Salisburgenfi Fratrü Min. S.Francifci Recoll EXPOSUIT BPILOLBRO SIEHEBR, SS. Theologiz Ledor Ordmarmä DEFENDENTIBUS P. FIRMATO SGHROÓTFEL P. ANDREA PANGER D. F. VIRTUOSO HILLEPOLDT,. SS. Theologix Candidatis Die Merf.Tunii 22 CUM PERMISSU SUPERIORUM juliiz. Horis ante-€9 pomer. 1723 Salisburgi, typis Joaunis Jofephi Mayr, Aulico-Acad. Typ ll [ lu h h N jX"CC l uïlfll m fs if [lcner i P.**i'rzcz DEPRITSRISSIJAJLO 4 REVERENDISSIALO 5. R.I. PRIN CIPI, DOMINO DOMINO CAROLO JOSEPHO, DPISCOPO SECCOVIENSI, Ex Con1iriBUs pE KüENBURG, Metropoliticae Ecclefiae Salisburgenfis PRAMPOSITO. Nec non Cathedralis Ecclefiz Paffa- vienfis Canonico Capitulari, Celfiff. ac Reverendiff. S. R. L. Principis, & Archi-Epifcopi Salisbur- « genfis Confiliario Intimo, ac per utramque Styriam & diftridtum Neoftadi enfíeém Vicario Generali, Prepofito ad SS. Mauritium & Magdalenam propà Frifaccum in Carinthi? &c. &c. Principi , Mocenati, ac. Domino Domiffo AVoflro Gratiofiffono VR apas KEU 1 - MWM] —— us i iab k odiS r Ro P. GE5 ä&äääägäwääää äääää ææææææoæææææææ KRURR ILLUSTRI.SXS'IME REVERENDISSI/IIE Sue b PRINCEPS DOMINE DOMINE GRATIOSISSIME SNISDA Ea N $ Et £, Princi- "— Ó . pium, & Finem AUL tg' ER »?Mi EX5 rerum omnium, XM* AA DEUM Ter Op- i puou r d rb a N timum Maximü Lunato Poplite TUO confe- cro, Magne Princeps, Epi- fco- AX fcopali Priticipio, Cujos Prinz fi0 cipium,& Finis femper fuit fo2 N lusDEUS UNUS, & OMNIA; E. hi Enim veró ad Cujus proftra- tus pedes materiam adeó al- fis tam aptiüs déponerem, nifiad VL TU/E , Récens Confecratz fh Mitras Pedive Altitudinem ; à d&l,l QUA é nativa füa ruditate ad lii Diviniorem levaretur Digni- H tàtem? Materiatn adéó con- E troverfam, mifi ad praepoten- ib tia; ac'excélfa TU Aufpicia ; D füb ^quibus'tüta. quiefceret? D At,nequid horumnigró tan- dmg tünmnv' proftüxiffe'/calamó : vi- iT deatür^ liberiüs j-quàm: foli- quí dius; pro'di&torumiconfirma- hii tione'rfion dbl Tóngum-abire tl fieceffürm ; Séd'vel in' Vicinia i noftralioftiffiniüm iti utro3 2232-) ht lg N non Ifl non tantüm Univerfa Patria fo Salisburgenfis, fed &. Au- [A. ftria, Bohemia, Styria, Carin- Id» thia, ac Comitatus Goritien- J fis (quid ni & ipfa Hifpania ) j 4 venerantur; & adorant Tlefti- monium vivum;ac in fcecun- at 154 da, & Illuftriffima Sobole pe- eal rennaturum ;! quod. hec fit gni Heereditaria - Virtus.. .T U ZE of GENTIS, ut vix Mundo na- ti Primo omnium Principio ; ten tCIà; DEO confecrati..ad Finem., vite usque ad.hunc.Unicum o ( i dirigantur FiNEM. | |Kinc tan- UM tain llluftriffimam ,. & Anti- foli^ quiffimamKüenburgicamFa- fna miliam Divinitüs derivataBe- nedi&io;: ut EJUS Rami Illu- bire ifild ftriffimis : Familiis . per prius trü fatasOrbis Nobiliores Regio- ncias inferti fru- enté n.cs,h.ö,c Provi &us o )( 4 &us eloriofiffimos tam To- ii I £à, quàm Sagó " tectos protu- erint, . d i Noloin Genealoeicam Ar- 10 Borem Familia Iluftriffimae iff confcetidere, QUAM magis d juxta confiftens attonitus ad- l, miror, acin Excellentitfimo q d Genitore ( QUI Singulari Sa- TId lisburgenfium. exempló ; & if eedificatione,Spiritu totus in Wa DEUM, & . Divina abforbtus fil eft) Heroem, ac.inExcellen- r tiffima. Genitrice. Heroinam lhí confpicio , OULipfaSencctu- ( tc foecundiores ,. ac Celfitudi- li ne SacratiffimaFratrum,tum Tti Salisburgi.tum Pragae felicio- for resgenuerunt Epifcopum ; & Flgc Principem .. Seceovienfem.. , aC QUEM Sibi Primum, & Pro- if rat.. t prium jure Pgtþio augu (:Sa- [o- Salisburgum ex ïlluf*crifïimä Küenburgicorum, & Harrà- Dtuaf Ad Hos chidum Sanguine. | Ar-. proin Progenitores Excellen- imy tiffimos, fifolüm Venerabun- 1j dus refpexero, conftat abun- $at de , quanta Filii Digniffimi; fimp ctiamfi Suis ornamentis pro- 18e ria deftitueretur virtus ( in CUJUS Laudem excurrere. . us itt vetat PRINCIPIS HUJUS Sin- "ptus gularis modeftia ) fitin DEum ]leti Pictas ! Qüantoó plürisex hoc iflafft Illuftriffimo - Sanguine. pro- du gnati füupra hominem habere jul- videantur, 'ut jüre huic meo AL Tra&atüi Diviriiór accrefcat ficio- forma ; eüm, fi vel femel ter- n rigenisapplicare licuit; maxi- me de Küenburgica& Illuftrif- f '7 Pro: fima Familiz Pullisjure dica- (tato tur illud. Pfàl. 81. Ego dixi , Dii S- k )C s e/?lf, f l ejfz's, öE'liz'Exceljïomnes. Ve- rum quid ad hac morofus fü avellor ?. non fruftra; Sum- ll K mus enim eft honos nativos lat auxiffe honores ,. INobilitati Tutt Conftantiàm , Vetuftati Poft- i liminium ,. Fortuna Fanus, Can ac.Sago: 'logam . addiditfe. .. lt iNOn /enirBà rara adeó felicitas ls eít . UNIUS. Familie: UNUM tlf effülorefcere Ramum , rare li Mi autem prorfus felicitatis eft; joi fi-Omnes integre Illuftriffi- tb ma Domáüs Proceres velut.; ! of Columna:in altum affurgant m Gloriz;Thronum::. Si anti- W af quatos-Majorum Cereos no- ia vis: continuo reaccendant.s vieclaré:geftorumiSplendo- r ribüs : .Si3SU A -- itidem five fl virtttis , fiye Scientiae Déco- C rai m &ra coníecrent im mor- tat| taliz Yt talítatis. -Et id totum ita ef- ofus fec&tum. eft. à Gratiofiffimo um« Thefium noftrarum . Moece- Qv 05 nate; utinter medios hono- liati rum apices, velut pér Scala- POGI'. rum gradus , ab llluftriffimo T05 Canonico Ecclefiae Metropo- iffcu! litanae Salisburgenfis ad Ke- icitas verendi(fimi: Confiftorit .Ecz NUM clefiaftici Praefidemij!à Pr&- Tata fide in ReverenditfimumPrz- $ C&y ofitum : Metropolitani Ca- kff pituli Salisburgenfis; à Pree- eluta pofito Capitulári'in Epifco- rgant um Seccovietifemsproxime; anti« uafi diebus iftis;:füerit/con: $0" fecratus: ob fingalarés: virtu: lantas tum pjræl"dg"atixfas-,- iàecdn ré3 ;ndo- bus agendis, precipue Ecclez fiafticis, dexteritaterh. - T )e00* -CQerté currens annus-fériz pàus mor- fic qg-HUJUS, Antiquas Do tll feli- h f'cl*ici'tatlcm , de ua diceré fas eft: ILLVftrifsIMVs fangVlIs It xVenbVrgICVs . génVEt - VI- [io fos, atqVe ArChl-splfCo- ld pos ECCLesle IVVaVlensE d Wfi Scilicet quindecim Reveren- a diffimos Canonicos alte fatae Archi- Matricis Ecclefize Sa- tati lisburgenfis; tres pariter Re- lti verendiffimos Prapofitos , Ti duos Epifcopos Lavantinos, f duos itidem Epifcopos Chie- hij menfes , Unum Seccovien- (ut n fem, tres Celfiffimos Archi- Epifcopos Salisburgenfes(im- tU mortalem -D EUM ! quan- ( t£um tribüs' verbis dixi : TRrs lin Ancur. Erriscopos SALISBURGEN- hi eEs ! non réjecit tot procos ? 0i Penelope;' quot ha&c- Helena Salisburei irritavit. Dignitate fhi &P.CS', Ma-gnos*, Nobilitate Illu For- : n Fortunis Opulentos ! . & ta- sVs men, ut verba Hiftorie Sa- Vi lisbur genfis pag.888. mea fa- ciám, intrà unius Sæcuh & (Co [Cïlal duodecim annorum Japfum r unius. Küenbur gicae. Domus fate tam virtutibüs , quàm Digni- o tatibüs fzta felicitas in Illu- r íftrifümum Trinum.. Cclüfïï- (i£08 , morum Archi - Epifcoporum 1005, fola fuffecit, & quibus Maxi- Chie milianus. Gandolphus. in. ip- vie fum. Purpuratorum Patrum ;di Senatum eft :adle&us ET HUNC , CUI. dcdlcamus & um CUJUS ad: aras anagnis E]US uan TREs fumptibus ifthic.l'raétatus in (GENe publicam.. Solemniori ,. & Qc05 grandiori mole proditlucem, elena non incrementa deditfe.Illu- ftriffimee ,. &.Flor enufïïmæ itate (tl'CSy Domui quis.dicat ? dedit, gi- g garn- Fot 6t ganteis Virtutumpaffibüs hos omnes aut jam excedens, aut Ka æquaturus. qur Vides; cre do , Quantus ex t Quantis me Moecenas invi- li &Ó preefidió excepit; excepit ll autem . C AR OLUS . JOSE- W PHUS.de-Küenburg, Comes prin ea INobilitate ,. quae vix aefti2 Doyt mari , ;ea;|Vetuftate ,; quae VT vix depréhendi queat, ea de- Vg mum.Munifica- Liberalitate; H qua . Huic llluftriffimo San- lls guini non poteft non effe.. wofe ropria.:;«In..acéeptis ad- lt j 1uc referimus pauperesFran., m cifcani : 4 UTC. Illu&riffima INI Domui;-:dum nos. ante 100, Af Qan & 46. prope-annos ex hac no- tci ftra.; Provincia ^ Argentinenfi dQ Salisburgum adle&os: fufce T pit-Cel(itfimus Archi - Preful p Geor- shos Georgius ex Comitibus de.; Küenburg, fufceptósque plüs, uàm Paterné fovit Purpura« U5 (X tus Archi- Antiftes Maximi- It lianus Gandolphus itidem ex CeDI llluftriffima Familia de Küen- )8t burg, ac clauftrum vetus é 0a primis fundamentis in fua., hi. novitate conftare fecit ; & ho- diedum noftrum hunc Con- qui 4 de- ventum tota Illuftriffimaà Do« jtato mus Küenburgica 'fingulari- Satl büs gratiis, & mumficcntus CfTü profequitur. ; d Ut adeó Noftrarum Par Fran tium fit, . calida ad DEUM (fim& UNUM dirigamus vota; fla- & 100 gitantes jugiter ad Àras, & in cno precibus ; ac exercitationibus indi Seraphicis defuper diuturnd (uftt TIBI, acPacificum chuncn, gl omnem in terris,. qua cor- C0 pos poris, quà animz. felicita- tem, ac feram tandem poft multam Meritorum Meflem, n in Patria zternam Beatitudi- : nem,quam dabit TIBI DEUS UNUS, & OMNIA Dil ILLUSTR 15.51MI. [ 4c€ REVERENDISSIAMI PRINCIPIS ! li le )] PM MLA Devotil]imi Servi gt W. 4 ltrnm FF. Minores Recolledti WA lJ * Cenventüs Salisburgenfis (cita« «&98) o ( .pol ffcm, CUDIIORIUN ROU 4 I) itud ïï, a;.. o äïäïïääïïäïïïï i SERIES Diffiniionum y- Que/fio- , uum, C Paragraphorum. - [3 pX g L: Diffintlio Prologetica Ad Univerfam Theologiam.à n.1 QU/ESTIOI De Natura Sacrz Theologiz P E $. Il 44» Sacra "heologia if propri? difa Sci &. L. Premittitur Divifío Tbealagm extia ? 4 n.6. j $. UIl hn facva , V'iatorum , Theologia fib al ternetur T/aealagm Beatorum , aut DE 1? an. 24 ecolo j $. IV.. s Theologia. fit. prattica , wel fpecula tiva ? dn.35 Jfgcn lh ï)( $. V. X99) 0 Gol M. n S. "Theolocia fit babitus dz/fmflus ab babitai /ïdez : parinfect naturalis , vel fuper- mmmlzs 4 "fz- .VI. n 'Theologm f $t Certjor alm jä:enms HA- turalibás ? 4 n.6j. QIUESTÍO It (äalc Sacra Theologia habeat. De Objectum ? $.l. De Objetto materiali. 4 n7,. $. IL^Dé Objetlo formali Quod & Quo. àn]8. Án| $« lL. -:De Objelloformali Quia. àr.89. «QUESTI O. IIL . Jb Dc Neccfïitate & Utilitate Sa- ..... i, 'ï heologxæ. l M Jftà y, T VIs ^ praréf denti4^s namm!es ncceþzrm frt Mil N d 94. hamznibm alia jupermzmmhs i Eu: ( & Il Osaliter S. Theologia fit Ecclef &DEEnecef. Tij " faria (ä" Umlu & 4 1. 103; 6. L], An, cä' ex gmbm Tlmlogm f t Argumen- ttltlïl d TIA. df $e IV |Extravagánt. chanmlmmur mónnhllt . lifl apparentes Ialf fa. Comrad:&zonz: $. '3 BY pEMEde s À n 129« M p,q PARS -£3$) o (&e2* l/l M& ] PARS II. u f n DEO Un0 n feäub/' [uennzs 7 4 pem*e 95 DISTINCTIO L habet De Certitudine Exiftentiz 4 n. I. DEEL. ATT QIUUESTIO : Lo 40 4»8)! An hac propofitio : DEUS eff; an' fit pcr fe- nota ? $.T. Deþ'nma , ör-' Dzwfo prapaftwms r fe atc 9t note. ang - &L Refolvitur quæ]ho prout D EUS fub pra- pria ratione Deitatis eff Conceptibilis. án. 9. l ,,,;gþrm ] j 5 THI. Re/olwtur qw/!m proutDEHS d. Viaterie bus concipitter nt cau]lz prima, ens nccejh- ! DEI i / * rvium , mdependem Q1Cos Àn.17. 4 n T0) QHZESTIO it f i An Exiftentia DEI omnibus: ita ma- AA -; Aifefta..it,. ut. nullus invincibilem .D ET. jr n ægnoranuam habere queat ? x àn. 3o» ^l f Ml &T Præpomtnr , Q probatur ]ententm vigi- dn A,To P ARS da. XX 2 & IL -9 o ($52- 6, TI. .. Satzsfit äbjeäionibm allatit. in Coiitra- juà Ti fï ", 40. 2777 QIUEST IO IIT. A .';m!lig Án,& quomodo Exiftentia DEI de titfi à n.48 monürari Poffit ? $.1. 4» DEUS Demon- feraci? i polft a priäri a viátoribus d v.49. Du 50 II. Ajkrünlu »* vALOHE; Subtiv DEUAM f:f pofte- viori evidenter demonflrantes. 4 W.$9. f d $. IH*.V gtjiciu?ztuf inanes Arbeiflarum, Replica. Spirkm À g. 87* 5. IV, Expureatur Paþv*thztï;'n?g.w. A 94. M d nt]) -DIS TINC'TIO 1I. Lj A De Efténtia Divina, Illidsque ultimó Conftitutivo Me- taphyfico, UESTIQA. (äænä De iis, quæ non funt Pradicata Ef- AL än.loo.i j 1'. D $1 Aufisisin fa. efféacidiuóo fit piir»fm effe frt Deeffentia Natnara Divine csc. 4 Z. IOI« 9. II n infuitas i ngrediatoi/rationem e[fentia- il lem DEI ? än.lOS'- . IiI. X o (Set l Cantm 5 III.- 45 E jämm Divina ultimo can/hmamr per 4" 40- MCumulum onnium perfe&wnum ? 6157!!9 ! 5 IV. 4» lutellelns , vel atiuale., vel formale Intelligere f Pradicatum Ejfentiale Vel ultino LDEL : GOnjhmtwum DEi ? 4 n.26. iuj QUESTIO UE hus Dune d De lis, qux funt Pradicata DEI IMAF - Effentalia: Mgo $. l. n DEUS fit E]&ntmlner Em, Subäantm, 7 Kepm 410 Spiritus, Vivens, Intelletinalis ? An.144. L $.IL. r frngulavitas , e&-exifentia-fint prædzm- tum DEI Effentiale ? an I49 J g. II Objettiones folute Cosira N.v49.. 22.158, $. IV. Objttf?tancs folntà Contra. N ag3. u . d. 163 f QU/ESTIO IIl Quznam .fit tandem Ratio ultimó Con(htuuva & dlfhn&xva DEI? ia HE a. 5/4 àn0 &T Ziualita peref ntiam Camprabþzz:tr effe va- tio. ultimo conflitutiva - d:/t"mäx.wz DiE1. "À f)f/ A 4,117*' 4 n Y j d $.1l, Sat»f.y'it olye&mm&u: 4 9 I8$8 PIAU) DI- g XX £5$ o diez DISTINCTIO II [ De Perfectionibus Divinis ex- De] tra-effentialibus in Com- niunt, an 196- QUESTIO I. À Quor De Modls, & Attributis DEI? Dif $ . . De Midis. in genere. 4 . l197 i 49.'202e W d $. 1 -De Ariributis Divinzs in eenere ldu QUJESTIO l. (l , Quotfünt, & quomodo in DEO WTM [ Contmentur Perfectiones extra- Qdj Lt ] eü"cunalesï I /]!14 $- L-:De "»umero Divinarum | Perfettionum., ^ app á 9. 207 W. A 6-1I- De Cantmwtm Perfe&wnum i» DEO an.zxo LU GPM lj leäSTIO Ts IT An in Dwnu» fit prlomas orlgmrs L] & natura 2 z $.I. De Prwr:mte "at urt, 4.:t. 216, $1. De Przanmte orieinis. 4 4.222. i Di n DI- £99) o (862 j DISTINCTIO IV 150 De Diftin&ione in Divinis; TC QU/ESTIO I l Quomodo Attributa , &cRelationes U! Diftinguantur ab Effettia; '& hgcab illis, & illa rurius inter fe ? in m $.L A,z etiam. in Druzm.c Cor*mdz&orm Iamm, babeant ? àn.227. 6.II.. n ad falvanda, feu Fixiiéanda Contr adi- ctorm in Divinis apta fit dg/hmf?w realia inada- ;DE i quatà * quam & mediatam , [en in textío P- cant KR. á n, 2335 $. 1. n ad -ver;þ'canda C'antmdzälorm in Divi- nis apta. fit . diftinilio Virtualis ImrmJem ? f 4 ;an 243 j 0E $.1IV. iiiud verificanda-Contraditloria in-Divi- 4ndl qis.apta frt dzjïmä?:a €x naira rei fnrmah; Scoti. à 9. 27. $. V. 017]e& jonts (ContrA: dxjhnä:anem Scori, ,& 9. 276. Ongmfïv Q-UESTIO II. 9 An le'tm&lo ex natura I'€l formahs ah MM cuam fit admittenda inter Pradicata DEI l effentialia ? àn, 322. DI $. L "&99) o (563 $. L. Preponitur Genmina Scotá thmtm...,. U/inD 472 ;23 li 6. Il Seluuntur Objetliones án. 3ï'29 n tht DISTINCTTO Y. De perfectionibus feu Attri- butis Divinis in particulari. W ]u QUJESTIO 1 Denfinitate, & Simplicitate l dig DEI lt ? $.l. De Infinitate;.DEI. à 9.369 4n. 37j $.1L. .De Simplicitate DEZ. Dl QUASTIO Il. , De:Immenfitate DEI. l Dil | ll D àn.388. 5 L 4 Imm:n/fnu f t r:mo, per quam DEUS etiam exiflat in.[hatits innaginariis ? àn- 390* &L n DEI FImwen]itas, wl omni-prafentia for- mali (.an/equentm mj eratur ex ipfun opemtm- Del ne? àn. 399* ÍQUJIESTIO: H «De Immutabxhtate DEL ) àn.409 $. I «s o ($62 mma.. &.L 4» DEUS frt objetlive , vel fubjetiive muta- an ;7 bilis ml uïu & n. 41 E. $.1I. 44e D EUS etiam intentionaliter feve morali- ter fit immutabilis 4 3. 421« jl QUESTIO: IV Àtti atl De Zternitate DEI $.T. Prm:ttunmr aliqua. de aternitate DEI. 4" 43Ic at $.IL. p ereatura fent phyfice prejäntes DEO 4b &terno ? àn. 435* nf . QUESTIO" V. [ j[] DeUmtate Bomtatc, Veritate. - &.l De Unitate DEI.. ü 5. 4—4-f0 J $.IL. De Venmte & Bonitate DEL - àn449 a D —— us m |PARS TR — 4m) 7 !ntldf , [ grtl!l? De DEO Ejentzalzter i Opemnte. h) Ji DISTINCTIO l. El Dc Intelle&u Divino ànA in fe, U- $95 o (Sti QUESTIO. L: u De Intelle&u in actu primo, xlhusque MMY " objecto , ac Ideis. Duri 5 I Utmm e quomoda in DEO dm:r Int:llg- [/77 4 f e 6.1I. Q»admm fit obje&um Dmm Inte/lctfïm' ? Q ( an 467. $. III De Idm Dwzm:. ^Am. 482« QUSTIO. II. V Ius Dc mtellc&u Divino in a&u fe- nj cundo ? À n. 490. 6.I. 4 Crmtura qu Inla; ftam pQJ ilitasens ha i, Tiitat beant .ab intelleilu . Divino. per. fmntmm fim- &L 4 plicis mte/ltgentm elea ]& ipfis ? an 491. f Q ]b Solvm»turülqe&mnes. 4 n yoQ. UA - QU/ES TIO..II. Dc bacntla inïoms. D I $.T. An DE ü. S 'md'mt Fumm Contmgentm in J deis ? aut diffofiriane Cav[à prüscima , fen li« beri avbitrii ?. uel in eorum. Veritate ob;eä:w " ante decretum x d Z. j'08. Deta $.1l. 4 DEUS videat futüra Contmgentza ab- . foluta per.xealeu eorsm prafeutiam in.aterui» giIl hu . Jate, Aut in eäïmcza fme prqfcwmm, aut in de- p 07'610 p $99 o 7862 ^ ,ereto Tbamz/f efficaciten - præmawntt.... A $2$5 hoque - 5 IJ. Sm ultur moflra de Caummtantm Divini Decrct Sententia. á n. j49. r nl 4M4jh TTR QU/ESTIO IV. nl Qomodo DEUS cognofcat AT 4.82. futura Contingentia Con-. ditionata ? $.T. Præmzttuntur alzqmc Replzm /?at,;m qua- [Honis magis declarantes. r& no$6z. u fe $lL. e i qualia in .DEO fint Vr temi De- creta , in quibus prafmntm h;mromm Cozdi- ilitquumhe tionatornm fundetur ? ^ -R 4,'67 ia f 6.III. 4e DEUS co enofcat ftetum tontingevtia per Scientiam Mediam RRum.?: nl an f88. 4 h ;CO' $.IV. Selvuntur Objettiotiss RRun; 4 A. 6009 | DIS TENCTIO.. Il ) Dc Voluntatc Dwma. j f Wa/M UQUESTIO: B " n Dc natura ; libertate, & ob;e&o Vo- MyOï luntans vamæ 7 MUN 1 m, JI!?'V , 5 I Qg:d ä* quotiplex fer Volustas DEI ?A2 z y. 6 H 6 "T $.V Delibertate Foluntatis Divivs; d n.6329. ( $lL. De objctta Volutatze Divina. 4n641 QUA- c98) o (Qe2- QUJASTIO Il B De Providentia DEI A $.I. Cujus poteutie. Diviza Providentia fit at« us ? à n. 651. 6.Il. n , & qualiter DEI Providentia fe exten- dat ad attus bonos , malos , && indifferentes? 4 ?(6)'80 N QUJESTIO II De Pradeftinatione. Ál $.L Pramittuntur ahqm de Præde/imatzane fcita nece[faria. a 42. 668. $.1l. Srabilitur Pradeflinatio grattita. a 267 $. 6.1IH. Sarisft objetlionibus. à n. 691. $.IV. Quinam [int effetlus Pradeflinationis * j i Thoj anuulla provfas frt ejusdem caufa ?. cb an fatta Fít ante , velpoff peccatum originale ? itdj Ainfey Ts QUJESTIO IV lf&ls, Y DeProvidentia DEI Reprobante feu de Reprobatione. à n. 746. loam ( ? (W 6.L. Zin Reprobatio fatia fit ante, vel pa/f pravifa Mw"m demeriia ? À n. 747 Mi f,am d( G.Il.. Recenfentur breviter effctlus reprolmt:oms, m D & refüluuutur aliqua. quafità. buc pertinen- ia M M 4. n.756. LT UT PARS A T 39X r XS& a TM p o p æ; Es 2* A i E Z Ea ftit i n gl ! fee.um D DAR AT. iferenm? ;Hl-öïgl DISTINCTIO PROLOGETICA. Ad Univer[am Theolo giam. iaf Heologiz nomine, inquitS.Aug.l.g. 1 4156 ETU de Civit. DEI cap. t. /ignificari in- tellipimus de Divinitate rationem fen (En,69lk. fermonem ; hec tamen Ethymolo- gt t d gica Theologiz notio nec ab Aug. nec ab aliis TT. intelligitur àdeo ftri&é vel de Divinitate ?d* y[é fola in fe, vel de Attributis Divinis particulati- bus,fed & de aliis aàDEUM ab extra fpectan- tibus; & ideo aptior videtur hac deícriptio. yttt lj Theologia eft Divinarum verum ex its , que ree n 745. velata f(anut , doslrina facra; " Dicitur L. Divi- marum verum;cilicecnon tantüm de.Divinitate Pg[f' PH' JIC(* YU in fe, aut de rebus, & objedlis partialibus Divi- ng!imi ] nis. v. g. Attributis , vel Perfonalitatibus ; qug velut proprietates.naturam , & perfonam Divi- f tf [2 nam in fe refpiciunt; fed etiam de aliis, qua ad 2, 71175" DEUM fpe&tant ficut effectus ad caufam, vel tanquam. megia ad finem: ,v. g. Angeli, Incar- M ,nz:i?,fSa,cramcnta, L naturqli s,Divina, & hu- P mand, 2 PariI. Dif. Prolog. Quaft. L. f. L. ] Manent mana, Gratia, ac ipfum peccatum &c de quibu s Dicitur IL. ex z5 Til omnibus agit T heologia. Tidentin qua revelata funt, noftra enim Theologia fi non utrique, faltem uni praemiflzenititur fide Divina Qp a credenda,& revelatze, fecus foret praecisé Theo- tbilite Jogia naturalis , feu Metaphyfica, — Dicitur III, Dipeca Md Sacra détlrina, cüm tam ptincipium, quàm ob- je&um illius fit DEUS. Plura de naturaTheoj ; Thwïog d- din logiz conftabunt mox. Et ideo fit Atl hm - QUJESTIO I Ántlun — De Natura Sacre Theologie, .. Tf cog I tit lg &mü, [ Prenittitur D.iv;þo Theolodit. - VOCRUI, d z. ^T'On rudi Minerva obiter tantüm hac res (s infinuanda, fed pro fua dignitate diftin- DT &iüs declaranda venit. Hinc prapla- D M,lt cet illa, quam tradit nofter Fraffen in fuo Scoto uf lodb Academico difp. proem. a. . q.1. n.3: divifio 'Fheologise quadrifaria. | Primaatione objelli, "i n fecinda ratione fubjetli, tertia rationt mtdii; Miupqmt quarta ratioxe- metbodi. 'Theologia rationé "*PU [ objétli, circa quod occupatur, duplex eft, fcili« N cet alia neceffariorum , condngentiura. alia-» D Prior, utpote ftrictiffime talis, fermonem habet f Cutloquitur c. Aug. ) de ipfa Divinitate, DEum Witegi ad intrà fcrutandó tam üt eft in EffentiaUnus, a€ in Perfonis'Trinus, — Pofterior eft quoad ope- Ti onenmo rationes DEI ad extrav, Ícilicet inftituti Sacra- 1' !'(Win à 4 Pramittitur Divifto Theologia, 3 Sactamentorum, decretum Incarnationis, gra- t qubit ]. t il ts infufionis, Legis naturalis ac pofitive co- pl incidentiam &c. mediantibus quibus DEUS deDiint Operatur ad extra; & per refpectum ad creatu- s Thee ras, illas reparandó à lapfu originario, juftifican- )icincl dó àpeccato perfonali, confervandó in gratia, fim 0* & beatificandó in gloria, vra Ti - Theologia ratione fabfetti iterum tripartita eft. - Prima DEI, fecunda Beatorum coelitum, tertiahominum Viatorum. — Prima, que etiam increata dicitur, eft vifio, qua DEUS in fuamert, [ & per fuamet Effentiam infinitam & fe , & alia aghf. omnia cognofcibilia comprehendit ; Ommizt» enim nuda c$ aperta fitet. oculis ejus, Hebr.4. Secunda, qua à Scoto ex S. Auguft. Adatntina rfog- vocatur , eít ipfa vifio beatifica, qua Beati Illi m hæcm Coclites in Effentia Divina feipfam manifeftan- te absque difcurfu, fimplici mentis intuitu & jatt ll inc p DEUM, ac alias de lllo veritates fupernaturales p iO (q99«0 agnofcunt. "T'ertia, quz ab eodem Scoto, Sub- tili Do&ore (licét & Beatis extra Verbum di- nj dini uont'b' | fcurfivé cognofcentibus competat) Pzffertina tiilt n nuncupatut , eft cognitio , qua Beati, vel Viato- l res per objeGta, aut horum fpecies creatas di* lex C&) ml fcurfive deducunt. five ex S. Scripture prom- puario, Patrámque Sententiis , five ex princie ( " oneft h piis per claram & intuitivam vifionem cognis u tis, (ive aliunde extra Effentiam Divinam in ali- t DE quo lumine creato manifeflatis conclufiones ex d "T principiis, Vocatur autem una harum ideo li '.ïk':zt.ft—fing »&altera 7 efperrina, quia prior :B: NU À gia- ] 4 /Pars 1. Dift. Prolog. Quaft. L. . 1. clatior, & ut verbó utar M. Auguflini , decolea ftontm vatior. -His cognitionibus fuperaddi poteft i, L alia, quz vocatur AMeridiana, éftque illerum.;, hateM. quz formaliter (unt ia DEO, & eft omrium DodorL & Pa clariffima. Theologia rarione Medii iterum triplex | eít, The fcilicet Ratiocinationzs , Revelationts, ci Vifiovir, Ti h Sh triplici enim modo cognofcitur DEUS , nimi- rum ut Au&tor Nature, Gratiz, vel Gloriz tri- d plici lumine natura, fidei,aut gloriz. Ut Àu- hiT ib it ctor Naturz cognofcitur DEUS lumine natus rali, ac.cognitione naturali à fenfibus orta per Y i(ta fenfibilia juxta illud Apoft. Rom. t, Jnvifi« Im s lus bilia DEI per ea, qua fatta funt, intellc£la cone fficiantur , étque hac cognitio omnibus ho« Vi iminibus communis juxta dicenda parte 2. à L idibma. n.31. Ut Auctor Gratie cognofcitur DEUS OCOrQm lumine fidei( quz 2. Petri r. eff Incerna luceni fents in caliginofà loco donec dies illucefcat ) cogni- iaf tione füpernaturali ex revelatione & myfteriis toly E fidei ; & haec cognitio elt idelibus tantàm pro- Ht expl pria, Ut Auctor glori manifeftatur DEUS Vi folis Beatis medio lumine gloriz; üt infinuatur Píal.2g. Jn lumine tuo videbimna lumen,neme 'illllm 1 ?ï QH, M pe DEUM facie adfaciem, — Ad hanc/Theolo- ldub gie partitionem apte reducitur Theologia My- "m Q flica feu Aícetica ; utraque eft fapida illa DEI notitia, qua mens creata in coeleftibus abforpta mylteriis defigitur ; diftinguuntur tamen in hoc, quod prior in ipía DEI arcana & myfleria inquirat; pofterior autekm circaReligio fam pet» feclio- g Premittitur Divifo 'nedgi;. $ ini , dtni fe&ionem Confiliis Evangelicis innixam occu- sddi poud petür. Utriusque. hujus Theologiz Eximius e illorum. in arte Magifler fuit humilis Ille Francifcus, ac e[L omnium DoGlor Legis Evangelicze Seraphicus, S.Pater , ac Patriarcha no(ler Stigmatizatus. v Theologia ratiose Adethodi et quadruplex, j ,T fcilicet Scbolaflica, Pofitiva, Polemica, e- Mova- EUS, ii li. Scholaftica ex principiis fidei deducit fuas | Glorist conclufiones methodo: dialeCtica & artificiali ; $. U hac Theologia tefte Ifamberto difp. $. a 1.n.3. umine ndt inde accepit nomien "Theologiz Scholafticze, bus or f quia Vir Subtilis, & apprime peritus vocatut ff h þml' Homo de Stbola. — Pofitiva eft, quz ex pofitivo, lia t & expreffo S. Scripturz loco collatà ad invicem omnibu I variorum SS.Patrum interpretatione, textuum, àc idiomatum explicatione divería, ac aliorum j partt t fciur EO locorum comparatione eruit veritates inibi Contentas, |Hc ex fua natura non petit ita ri- um hmgi u) 0 gidé ad formam Diale&licam inflrui, fed potiüs & myütlilï modo aliquo liberiori, ac Oratorio S. Scriptu- tam explanat ; vocatur autemi ideo pofitiva, vanim DP Qanor D ! vel quia eft expofitiva S. Scripturz , que eft jus i Divinum pofitivum , vel quia eft folida, firma, hoc eft, pofitiva, — Polemica feu Controverfi- lum uchh' ) ftica dubia & conttoverfias fidei , Moralis au- d tem adus humanos dirigit ad. ultimum volop ,daläD MUU J finem 'DEUM. y um m du A3 $. TI. if n ] n 451 6 Pan I.W'D'i/?';ProIag.* Q»gæ]f.!. f.ff.v - ,. AE Tipà Thnta cre beologia fit proprie ay'ic'hzv : d n | n SACM Ti * Scientia ? liscond 6 Uatuor conditiones ad fcientiam propri& Al obl i tdtns dictam requirit Doctor. nofter Subtilis Q q. 3. prol. q. 4. & 5. laterali $. primo; gufuit justa boc quaro, ubi itarefolvit., ^ 444 primum Iánti dico, quod qnatuor includit fcientia [lritlo fum- At d pta, fcilicet Y. quüd [rt cognitia certa, boc eff abs- Mogo que deceptione, & dubitatione, — 2.. De cognita llmpmmi nece[[arió, 3. Canfata à cau[a evidente intel- ii le&äia À. pplicata 4d. cognitum per. difture LURT fem fyllogiflicum. — Hec apparent ex. definitiont fatiln fciré primo pofferiorum ; , ubi c. 2. àPhilofopha UT definitur , quàd fit eoguitio certa Cj evidens rei tU per éanfan neceffariam. lm gl r/ Dico. Theologia Viatorum non eft pro- hcologi. llervi prié dicta fciencia, idque przcipue defectu evi- dentix. Scotus c.l, cum fuis omnibus, qui- Ü J bus non ignobiles Tubfcribunt RR. Valentia, ; ! Valquez, Amicus, Tannerus, Molina, & alii: At v P. Conclufio L. Scientia proprie diéta juxta Aiden unanimem Scholarum coníenfum ex Ariltote- .*M(iens,, le 1. Poíler. 2. eft cognitio certa, & evidens tei (ltdem( per caufam neceffariam ; atqui Theologia non It azqui' cognofcit fuas conclufiones evidewier : etgo CC non eft ícientia propri& dicta. min, Prob. T. ex A g Apoftolo r. ad Corintli. 13. ubi exprefsé dicit: ia Videmus nunc per fpeculum, ci» in anigmate, Er quod repugnat cvidentig, — Eadem min P. Il. !ZKPPOthiI Thcdä L jlztl 4 S. Theológia fit propri? ditla Scientia? 7 "Theologia utitur principiis revelatis, & fide Divina creditis, ut ex communi dixi n. .. & jl " iterum annotabo infra: ergo non cognofcit., fuas conclu(iones evidenter, cum fides fit effene tiam prop* tialiter obfcura, & fcientia confpicua; clara, & evidens. Eadem min. P.1lII. 'Theologia ma- ofter i gis afentitur fuo objeéto ob auctoriratem DEI ali S-Pfllmol Ád inm revelantis,quam ob claritatem objecli evidenter & illative deductam ex proprio lumine: ergo T f a hod non cognofcit fuum objectum evidezter. - Sit ; Dr at exemplum ; 1 quis dicit : Opzezz bonzo eft vifibilts: idenin fed Corifbus eft homo : er20 Chrillus eff. vifbilts ; w pr df qua conclufio non habet evidentiam , quia una przmiffa, nempe min. ell inevidens & obfcura, n df aPhilolop: fi * icut rpfa conclufio. Infuper.pofitis premi(Tis g i? "Theologicis intellectus non neceffitatur ad dan- dum aflenfum ; quia certitudo conclufionis non df Theologice non habetur ex: vi premiffarum, fed ex vi revelantis. Aliud eft, f1 quis dicat; s dedue Omnis bomo eff vifibilis : fed Petrus eff tbomo: ii , Vi ergo Petrus eff vifibilis, ubi conclufio pracise Áequitur vi premiffarum, & non vi revelantis, jna, & i d aut evidentiz in atteflante, qui quidem reveians eft (ciens , at non facit nos fcientes, fed £ideles, ; i rl & credentes. 'Tandem omnis fciens fcit fe fci- & eidmt ficologa re: atqui Theologus non fcit le fcire, ied fcit fe credere Chriftum efle rifibilem; DEUM effe jurit * i Trinum, Sacramenta feptem &c. quia hz om- tin.Pmb*],'P nes, & aliz fimiles propofitionés nituntur tan- pl tüm evidentiz in atteflante ; an enim harum DL w em evidentem ( feclufa ;:r'opoütionum ration | gt I;L " AA feves T | 8 . Pars l. Difl. Prolog. Ouefl. L. f.11. hiT revelatione) quis dabit, ficut dare poteft in.; | jf conclufionibus fcientificis naturalibus? iriacrf Ad hac, & fimilia Scotiflarum argumenta Sobrum &. aliqui. L. quod evidentia non fit de effentia Qdb fcientiz, fed quod tantüm per accidens fe habeat DO adillam. — Contra eft I. Hi loquuntur aperté yn, Th nimis contrà cominunem fcientiz definitionem Theolwgiæl ex Ariítotele in omni fchola receptam. Con- Tsl traeft IT. Si evidentiá non eft fcientiz effentia- TM lis & intrinfeca , tunc qui affentiretur alicui ob- m q je&to ob veracitatem, & evidentiam in atte- Mi flante, effet fcientificus: atqui hoc eft aperte fal- fl fuümi; an enim Cathechumenus eít. dicendus &i fcientificus, qui ob auctoritatem & evidentiam t DEL in revelando credit Verbum Incarnatum, Wuf'm DEUM in Perfonis Trinum, Purgatorium, aut tülly praefentiam Sacramentalem in Evchari(tia? Nee ïlmqücf( dicant, quód affentiti alicui objecto proptet tlj evidentiam , & vetacitatem in atteflando feu i. revelando extra formam Dialecticam fit crede« L re, at non intrà illam ; Nam contra eft, quàd Wleroqu' repugnet fcientiam & fidem attingere fuum ab« f]t jectuin eodem modo, hoc eft tam à fcientia.,, At W quàm à fide (cientifice; five ergo przebeatur af- li i!iter; fenfus intrà five extra formam fyllogifticam ob mdfl'[] hm motivum fdei, fcilicet evidentiam . in atteítane j Atf te, non erit quis fcientificus. 9 Ti E. alii, quód Theologia noflra ideofit fci- lts entia propri&dicta, quia evidentiam 'altemrae U dicalem habetfundatam in fcientia fuperiore, ni« Wcm , cui -mi.rur—r;x,,vinr Ih:bl?gia DEI,. & Beatorum ltq Ptis jxta. Lj d $. Ti beälagiiz fft proprie difta Scientia? -9 « pocdtit juxta ipfos noítra Theologia fübalternatur. Ve- bus? rüm hac refponfio füfficienter refutata manet in T argumei Scotiftarum Locica, ubi univerfaliter docemus, (it de efn quod fcientia fubalternata fine fubalternante.s dens o l nonfitícientia. — Infuper $. fequenti oftendam üumur i palàm, 'Theologiam noftram non fübalternari defimitiond Theologix DEI, aut Beatorum. — Nihilomi- nm, r nus transmiffa interim hac fubalternatione, ad- n n huc nil lucrantur fic Refpondentes ; nam Contra tur dlicut Illos etl.. quia (i fcientia fubalternata non ha- atiom i " betevidentiam in fe, non poteft illam accipere lp per fubalternantem in alio proríus fubjecto exi- t dicni Tlentem ;- hzec enim conjonctio tantàm eft ex« &eriden trinfeca. — Anenim difcipulus dicitur fcire fuas n [ntarmaul conclufiones , quia (unt evidentes Magiflro, eqtoriumjd cui fübordinatur? An ccecus;fiin via quomodo» dwilli N cunque fecure ducatur à vidente, appellari po« yeco pur telt videns? certénon : fed eít, & manet cc- atellaido cus : ergo pari paflu etiam in noítra Theologia non éft evidentia, aut fcientia, qualiscunque m fttt r di '€gteroquin in illa fit certitudo & firmitas. Con- eereliurm tra eft IL.— Hzec evidentia radicalis nullatenus m ICICHUU lhucusque eft probata : ergo non deberet adeó ) ræbmlüï 11: liberaliter afferi ; fecus AA. admittere cogentur, rudem hominem effe fcientificum , dummodo »;logillicam&' p in atl firmiffime crederet , hunc vel illum Syllogis- mum poffe demontlrari à Logico, quod foret raidolt i admittere niminum. m d À. Denique alii, Theologiam: Viatorum jo €quidem non gaudere evidentià obje&ti, & con- fuperitnt (gqu;nti's ; beneautem evidentiá confequentiz, atorum j 1 " AY hst T 10 Pars J.. Dift. Prolog.. Queft. f $. If. & atteftantis fundaca in duplici hoc principio Vatrone cuivis evidenti : quidquid DEIIS revelavit , eff tverat fütcond verum. evidenter : atqui. DEUS revelavit & bunc (j lum , acquemcunque fidei articulum : glaci ego eft evidenter verus. Sed contraeítI. Ne- tUR ditein gandó evidentiam, quz ad Ícientiam requiri« tur, confifterein folius confequentie , & nori lt etiam confequentis illatione; num enim fequen- tlït&mkgï tem fyllogismum formze gratià dialecticé cone vl cludentem fcientificum vocabis? Q»m»se animal ln d eff rationale ; Bucephalus eft animal : ergo Bu- cephalus eft vationalis. Certé hazc conclufio DN eítfal(a.; ne dicam fcientifica, etiamfi bona & (tt&! o legitima fit illatio confequendz.. . Contra eft II, adlsi Ad Theologut abfoluté non fpe&tat judicare t de confequentiz bonitate,. fed hoc totum pro- d prium elt Logico ; econtra ad Theologum fpe- r &lat difcutere , an confequens rité ex atticulis fi- Vsl deiinferatur. Coritra eft II. Eciamfi confequen- Q tizillatio (itevidens, nihilominus iplum con- iaj fequens e(ïT,h:eoïogo obfcurum.. .Contra eft n IV.Ipíe duz addu&te premiffe,quidquid DEUS 0 reuclavit càc. nontolluntobícuritatem objecti, D &intrinfecam Viatoris inevidentiam , üt cone lg flabitàn.13. & feq. U. n 11 P. Gonclufio II rationibus conglobatis, Pri- lfs ma elt 5 taliseft habitus Theologize, quales funt il ipfrus a&tus, & pramifte : atqui prmiffz haz fl c. bitus Theologici non fünt evidentes : ergonec LY "Theologia : ergo non cognof(cit fuas conclu- n Qon.es e.vnfd,entgä. Secunda eít ; Si Theologia Qj ^ ia- L & n S. TTheologia fst propriä di&q Ssimt;'a ? rf yc prnnpt Viatorum eft proprié dicla fcientia, tunc effet tütlanit, d talis vel ratione principiorum , vel ratione fua- veuli d ) rum conclufionum ? non ratione principiorum; i articm. quia hac funt zevelata; eredita, G non fcita; melt] V necratione conclufionum , quia hz non poflunt iam requt effe evidentes , üiprincipia five premiffz non tig, &t funt evidentes ; fcientia enim proprie talis eft im u effectus legitimz demonflrationis, & non re- yledic at velationis. "Tertia eít; ponamus teltem ocu- )wwne at larem, & , exíuppofito faltem, evidentem at- "E teftantem de Magnificentia Romz : quzro jam gc od an audientes propter hoc teftinonium fint evis gfi bond entes?. certénon, quantamcunque talis Virt Contadi autte(lis in a:tefílando auc&toritas fidem , & cre- dat judt d L ulitatem conciliaret : ergo nec Theologi ha: - totuript bentevidentiam , confequenter nec fcientiam , etiamfi nitantur Au&torirati in revelando. Divi- olopim yaticu nz 5 fic certé Apotloli, &Evangelifta,, alii- queScriptores Canonici habuerunt evidentiam i conlepit inatteftante myfleriorum DEI,: non tamen il- siplam COB" Contt lorum evidentiam , (ed fidem habuiffe dicuntur, iil Ob.I. In Theologia fzpius conclufio dedu- t & €itutex duabus praemiffis evidentibus , üt patet, (ert gbitaiy m y in hocSyllogismo ; Quod effentialiter eff unum numeráseft implurificabile numeró : atqui DEUS &/E effentialiter unus numerà : ergoeff implurifi- lobiti Pfi; quit M cabilis numeró : ergo 'Theologia elt propri& di« &lafcientia. . Maj. hujusfyllogismi ex terminis ,ræmi!fæ ] conítat;. minorem demonftrabimus parté 2. à $: crgonä us o ,i'-94- &. D. Ant. in Theologia pure naturali, qualis & Metaphyfica C, in Theologia noftra ;iïhcolä: ue 12 Paril, Diff. Prolog. Quefhi L. $.TE h51 fupernaturali N. Ant. & Conf. hac enim fem- Áppdifl per affentitur faltem uni ex praemiffis , quz nop s eft naturaliternota, fed ut eftrevelata 43DEO; ainpofef etfic etiam in allegato fyllogismo fecunda pra- peulcte miffe affenfum prabet , non quà naturalitet li notz & demonflrabili, fed quatenus à DEO Al q revelate : hinc conclufio Theologica inde-de- Dobisety m er i duG manetinevidens, &.obfcura; quia con- clufio fequitur parteni debiliorem. tidntr 33 Ob.ll. Theologia noflra eft habitus certus, quevidont & evidens per veram demonftrationem aquifi- AUbl a tus : ergo &c.. Ant. P. przcipué quoad parti« Qs fe culam evidens. Utaliqua fcientia fit evidens, Dies,' fufficit; quodejus principia fint per fe nota via lnb credibilitatis 5 id eít, fufficit, quód ille, qui hn $ talem fcientiam babet, credat, eaeffe evidene "ts ter infeipfis cognitaabillo, à quo hujusmodi NDRTN principia accipimus : Sed Theologus licet pro mralis,u hoc ftatu Viz non videat principiafuze Theolo- Ui giz evidenter infeipfis, quia funt myfteria - tilgei dei , proindéque obftura , attamen credit; quod 'fgümen» DEUSà quohujusmodi principia accipimus, ea Ws dim cognoftat in fe ipfis evidentiffime : ergo noftra A t Theologia eft evidens , & per confequens (cien- üni] tia. R. IN. Ant. in hujus probatione N. maj. d fi.enim via credibilitatis fufficeret ad eviden- W Mt tiam , fequeretur Theologum fcire evidentet T. 8 DEUM àt Au&torem gratie & glorie effe., Unum , & Trinum , Verbum effe Incarnatum, Cï!tbtrm ! leu: 4 Chriftum realiter effe in Evchariftia&c. quata- Ts mennon funt Theologorum fcita, fed univet- Div.Pi(l 1l n S. Theolgia fit proprit ditka Scientia ? 13 vc enim i fi populi idelisfancta ides. . Itaque licét Theo- fis, quui us Íciat, & evidenter cognofcat, DEUM ao2 DEU non poffe fallere inrevelando , nontamen pro- ecunz p ptereafcitevidenterea, qu:eipfi funt nota via p atüri credibilitatis, aliàs fides effet clara , & evidens, nus à DI Adde , quod via credibilitatis non habeatur à nobis ex veritate intrinfeca rei revelatz , fed tane gic ib 4; quatt tüm ex auctoritate revelantis, quem .conítat ^ evidenter lumine naturali effe infallibilem ; at- quievidentia de veracitate & aucloritate in- vbitosetti jonem p fallibili alterius in atte(tando non tollit ipfum : quoad t credere, fed potiüs auget & confirmat. ie(ic r Dices. Theologia femper nititur principiis r f erenottn evidentibus : ergo nihil deeft, quin fit fcientia, AntP. Si enim una. pramiffa fit naturalis & ubd ilk! qi " evidens, tuncinnititurilli; (5 veró accedat alia jo hj fupernaturalis , aut etiam fi utraquefit fuperna- turalis , tunc adhuc innititur principio evidenti, omuslittft sliz T? Ícilicet evidentie Dz1in atteftando,que eviden- ntmy[k!iar.' tia latet in quacunque praemiffa revelata. . Hoe natdi t argumentum jam infinuavi n.10. Nihilomis atj nus dico evidentiam in attefTante huc proríus nill facere, communiüs enim tam Scotite, quàm : erto IïO"" ; Thomi(lz docentin materia de Fide Divina, Fi« fgyeilt dem Divinam cum evidentia in atte(lante con(i- tiont N flere poffe ; (ufficiat nobis Unicus , fed Clarif- cab i .Cifc c&'idtü[e fimus, . & Magnificus D.P. Cocleftinus Mayr Celeberrima: Atchi- Epifcopalis. Univerfitatis d Salisburgenfis. Vice:Rector. & Pro. Cancella- Jncurm^ TT d riu$ Ampli(fimus ,. Qui Traét. Theol. de Fid. cremi ld univfïj Div: Dl[p d jq.z.- 4-4. $.2,0,8. circahan [ pra- 1 ParsI;. Dift. Prolog.. Quafl. L. . H Ang.n la, t prater alias folidiffimas rationes ita fcribit: Cum evidentia vevelationis in atte/lante , adbuc mae fintir, 8 net objellum materiale in fe intrin[ect obfeurum: ndufiox érgo per evidentiam atteflantis non tollitur obje« Oi um fidei. Ant. patet ex ditlis, tum etiamex ia bac vatione, — Quiavi evidentis revelationis re bros,l revelata folim cognofcitur fecundhm vationem denrn £ommunem , ef non manife[Latur fecundnim par- d ticulares rationesvei intrinfecas ; cim enim 1e- nylii flimonium DE1 fit vei atieflata mere quid exe ts frinfecum , etiamfi illud evidenter cognofcatur y Ttigns aullamtamen inrevevelata ponit intrinfeca &Ui» DI dentiam, Ponamus enim , DEUAM in confir- dine C aationem omnium mj]fcriom)n fidei préfente.» fürinves foanne fnfcitare mortuos , in boc eventa Toan- ii nes evit evidenter convillus, omnia myfieria - ipror v deie[fe univerfaliter 4 DEO revelata, 4tper tolrdi evidentiam in atteflante mon magts penetrat li : jeninscnjusque in particulari myflerii intrinfte Rij e as rationes 3 quia ut fupponitur evidentia atte« i ffantis non intime illabitur in ves ipfas,| marifte Amis flandó objetliv? intrin fecam connexionem, quam Wmevid« babet v. g. Myflevium Trinitatis : ergotamex mühämi parte objelli , quàm ex parte affeusis manet vt $o/f evidentiam atteflantis eque ac antea obfcue gCH!Ia[ur | *a. Hucusque cit. Clariff. & Màgnif. Auctot Nititni more fuo praclare & folidé : ergo evidentia in '.n""iüs t atteflante, five quoad particulare aliquod fidei üäïlflabf: Myllerium , five univerfaliter ad quosvis fidel. m.m*gl AL ariculos 5 five à praefenti hocinftante, acmie Cl ange'-.-ï ^Qtin ,x'gf;f:lo refcnte', five àtempore Chrift Ev lizan- 444 n S. Theologia fit prqp*-/iäha':;fïa Scientia? 1g caferibie lizantis, revelantis , ac miracula patmntismenL t, lum furetur, nec tollit obícuritatem objecti , nec w i at dümm conclufionem fcientificarn efficit. »iolitur dj Objic.III. Et urgetur argumentum . prius, 15 IT Principia, ex quibus generatur habitus Theo- evtlatinnint logicus , funt myfleria.fidei : fed hzc fuut eviz dim vaiti denter certa : ergo & habitus Theologicus eít ficininpe evidentercertus. E. conceff, Maj.D. min. fed T mylteria fidei funt evidenter certa quoad illorum credibilitatem C. min. quoad veritatem ipfi rei "ia quid J r cipft revelatz per intrinfecam fui evidentiam ab ho- nf inine viatore cognitam N. min, & pari diftin- AL in €lione Conf. nam evidentia credibilitatis funda- [ïdei Mgnw tur in veracitate revelantis, evidentia auteni ve- qemn ]v ritatis fundatur in ipfius rei principiis, quz vel Apriori, velàpofteriori debent effe vera & de- yj; nf iatt , monflrabilia evidenter. ii p ^.Dices. Habitus Theoïogicus generatur ex T 'b principiis evidenter certis quoad veritatem ip- gtii tll qidntii fius rei revelatz : ergoeítícientificus, Ant.P. Evidentia credibilitatis habet fibi neceffario an- iftts n nexam evidentiam rei revelatze atqui f1 evidentía ,vgxthM"p j ngW" credibilitatis habet fibi neceffarib annexam evi- aj m dentiam rei revelatze, tunc habitus Theologicus J generatur ex principiis evidenter certis quoad jg n —— '1 feritátemipfius reirevelata : ergo&c.geN.Ant, figni A , oevidtnïi,'rü, inhujus probatione D. Maj. Evidentia credibi- j litatis habet fibi neceffarió anriexam evidentiam T | reirevelatz, ut ipfam credam C. Maj. ut ip(am d g ^ €videnter. & ex ratione intrinfeca fciam IN. Maj. fa. dbet &D. min, atqui fi evidentia credibilitatieh ;hf,imïvïg fibi v^4036 Paril, Dift. Prolog, Quaft. 1. f.IH. h51 fibi annexam evidentiam rei revelatz, ut illam eleidn Íciam, tunc &c. C.min. ut illam tantüm credam, edater. tunc habitus &c.| | N. Maj. & Conf. p honc Inftas, Evidentia credibilitatis habet fibi an- [77 o nexam evidentiam rei revelate , ut ipfam fciam: vfhria ergo habitus Theologicus generatur ex princi- tdilila piis evidentibus. Antec. prob. quod habet P!V an!: evidentiam credibilitatis , ideo habet illam; quia eidents evidenter fcio, omne illud effe credendum, quod um d habet evidentiam credibilitatis : atqui id quod fie CY evidenter fcio effe credendum habet annexam ( d evidentiam rei revelatz, ut ipíam fciam : er- Cnig goSc. x L hócargumentó probari Prophe- lia tas habuifle evidentem fcientiam de mylteriis tl fibi revelatis , quod eft certó falfum , quia reve- R latio nonfcientiam, fed fidem refpicit, s. II. di- dul recté N. Ant, in hujus probatione Maj. nonfüb: hi fiftit, quia evidentia credibilitatis fundatur in UM evidentia atteflantis , & nonin percipientis reve: Q lationem zftimatione ; multi enim rudes, & j nj fors non adeó rudes, neíciunt quid fit evidentia "i credibilitatis, Etideo fictransmifa Maj. D.min. m»hoc p | habetannexam evidentiam rei revelatz utipfam Pol'lto; j Íciam objective C. Maj. ut ipfam fciam formali- Mi i ter N,min.& Conf, perhoc autem plusnon pro* "ll batur , quàm Fheologiam effe de objecto fciene Mi tie, id eft, quod fecundüm fe aptum eft fciri, um prout illud fciunt Beati 5 non autem probatur L Theologos effe proprié fcientificos propter nu« Vi Qam credibilitatis evidentiam, l n tj Urges.-- Evidentet unum deducere ex alio, e Fu:;. $ L iil n S. Theologia fit propri? diia Scientia? Y late, utilt eft evidenter fcire : fed myfteria fidei revelata Antüm ts evidenter deducuntur ex evidentia credibilitatis n s haberllha er hunc difcurfum "Theologicum : Qwa evi- denter fient credibilia , fiut evidenter certa: fed utipm fci:; myfleria fidei Divinitus vevelata funt evidenter at erpnt credibilia: ergo etiam [unt evidenter certa , i 2 E ). u per confequens concluiones "Theologice fünt- gbecillmg * evidentes, & certae. E. D. Maj Evidenter edendumgl unum deducere ex alio , ut fciam , eft evidenter : al fcire C. Maj. utcredam N. Maj. fed myfleria fi- habet aniti dei revelata evidenter deducuntur, ut credam [am fclam; t C. min. ut fciam Neg. min. & Conf. ad proba- robaridr tionem infertam dico , quód, qua evidenter funt m d njlt ctedibilia , fint evidenter certa objeGtivé , & evi- [um; qm"" dentià credibilitatis , non autem formaliter Qd w evidentià (cientiz, :7&' ; Májn - Objic.IV. Evidens eft ipfo lumine naturali,16 yis fünd DEUM non poffe mentiri in revelando : atqui crcipienit hocprincipium habet Theologiapracipué quo- eim rl ad pramiffas revelatas : ergo habet principia vid fit od evidentia , & confectaneé ipfamet e(t evidens; aMf Rs hoc argumentum laborare duplici falfo fup« duf pofito 5 primum eft, quod DEUS üt auctor na- m tut Cfic enim tantüm ipfius exiftentia nobis asf evidenter conftat) revelet myfteria fidei, in quo- le objtäordü rum revelationenon poteít mentiri, cüm tamen [j eadem nobis revelet üt auctor gratie , & gloriz, aptum 6 r Qu j qualiter certé nec DEUS nec ejus in revelando yí Veracitas lumine naturali & evidentia fcientize :95 0 nobis conflat, fed ex revelatione, quz eft ob- uod lumine naturali fit edutt [m.gf fcura Secundum eft, q B evi- htT Yg — ParsT. Difl. Prolog. Quæjl. J5 . evideüs, hoc & illud objectum effe à DEO r& MW j velatum , cüm tamen certum fit, hoc totum no- od pr bis conflare ex Ecclefiz teftimonio ; quod tan- Tirhrig tàm ingerit evidentiam credibilitatis, & nonfci- QQUDEQ eitiz , alias omnes fideles eflent fcientifici. Bs Dices. Evidenter poffunt Sectariorum obje- Urtrg Giones folvi contta myf(lerianoftra fidei ; atqui DEU non poffent evidenter folvi, nifi & ipfa forent fiitt g evidentiafolventi : ergo funtTheologo eviden- fuhlp«itbu tia. min. conítat , quia nequit unum contradi- Md &oriorum éffe evideus, nifi & alterur fit evi- goMrraph) dens. E. Neg. Maj. quia non eft Maj. cetti- potdite tüdo folubilitatis objectionam contra myfteria ' dimy fidei , quàm fit certitudo ipforum mylteriorum: m atqui horum cértitudo non eft evidens eviden- [ Qmiw tiaformali, & fcientiz : ergo nec certitudo fo- Witüg luronis ; eodem enim teflimonio fidei obfcuro At tenes my(teria fidei effe vera, quo folutio contrá ( iïgup ET argumenta Hareticorum : quorum item pro- pofitiones contradictoriz nobis objectz pari te- , g ftimonio cognofcuntur falle. — Qui enim teve- n d latunum effe verum , implicité etiam revelat il« Jlll]' T0 lius contradi&torium etle falfum. Adde , quód t 'Theologus etiam poffit folvere obje&tionesHa* Cnh'q) h&( reticorum ex miraculis authenticis, alitsque verz ij N Eeclefiz characteribus, & notis, ut minimé re- m j quiratur évidens Cpracipué in omnibus ) Sedla- ! P i J riorum falfitas, dummodo ipforum rationes evi- N ii ". dentér non convincant intelle&um. E [ d D Wl 37 Objic. V. Vclergo juxta Ariftotelem r. Po N z; procedit fententia ex evidentibus 44oad fe, vel hy qllO T AA du 'Theolngia ft pf;apriä ditla Scientia? 19 f 3DEQU quoad vos ? Si primum : ergo Theologia Viato- hottótint rum eft proprié dicta fcientia, fic enim omnia o, quoiti Theologiz principiaguoad J ? funt evidentia: v.g. is, &uord Quód DEUS fit Unus in Effentia, & Trinus in Áentfd Perfonis: QuódFilius à Patre, & Spiritus S. ab ariorum d Utroque procedat : Quod Verbum affumpferit afdesus naturam humanam, & modo tam quoadhuma- & ipluine nitatem , quàm Divinitatem Evchariflicé lateat vlogoentt fub fpeciebus & c. qu& & plura alia non poffunt mum coit non effe evidentia qwoad fe. — Sifecundum : er- jherum üw; o Metaphyfica non eft íctentia ; quia non raró e& Maj. [«l procedit ex evidentia tantüm quoad fe : v. g. onuramyli dum demon(trat DEUM , üt caufam primam , mylieros effe eternum , quia eft immutabilis : DEUM videns t effe omnium motorem, quia eft/primum ens ; ccerciuid! vel etiam dum demon(lrat, quód fubflantiz TO a materiis feparatas, (int incorruptibiles &c. . Ut folutio ( hocargumentum debit? folvatur, advertendum; um i f zqué evidentiam 4024 fe , ac evidentiam quoad 55 , neceffarió explicandam fore per ordineri jf uienimd ad nos, diverfimodé tamen confideratos, vel pro g atu ignorantiz , vel pro ftatu fcientiz. . Jam Addg, qU(ï autem quz nobis in ftatu fcientiz pofitis funtevi- dentia, habentur à Scholafticis üt evidenti d 20502 ; disqut ad fé. — Nec(ineratione ; cüm quoad hzc pro- ycmint? cedamus juxta ordinem ab ipfa rerum natura mlbüs)SCH prafcriptum ineffendo. Nunquid enim natura m[ä[wflöu incipitápartibus , & tenditadtotum ? à caufis, & producit effeftum ? à magis univerfalibus , & defcendit ad minus univeríalia? à füperiori- )ICICHU'W l]l bus; & difþefg-itur ininferioribus ? atqui par eft ; i etiam [ ao- Par:I. Diff. Prolog. Qubf . 1. $. IT. ^. didins 1 etiam nollet coghofcendi modus , frhabeamus fblium evidentiam quoad fe : ergo hic evidentie mo- ladment dus refpicit egam nos. At veró, fi quz nobis fiaione. inignorantiz (latu pofitis fint,vel fiantevidentia; ylavdr illa à Scholaflicis dicuntur nota 4wead nos. .. Et i g nec hoc fineratione, tunc enim procedimus ors frdis dine inverfo, ac à polleriori, fcilicet à toto ad lgan partes ; ab effectu ad caufam :: à minüs univere Aquià falibus ad magis univerfalia s. ab inferioribus ad Hóc animadversó: &. Ariftotelem umf fuperiora. (l 4 nonnifi difiunGtivé intelligi poffe ; nimirum in pf demonflratione qsia , & à pofleriori ícientia re- Yi quirit evidentiam qvoad nos ; in demonftratione Ia. [ autem propter quid, & à priori exigitcvidcntiam fun, Hm quoad fé modó explicató. Ariftotelem . Ethic. ]mmosj Dices, Juxta eundem U c. 3. habitus intellectualis dividitur 1. in habi- a tum primorum principiorum.. 2. in habitum gt Prudentiz. 3.in habitum Scientiz, 4.in habi- ln tum Ártis $. inhabitum Opinionis : atqui ha- Tnf bitus 'Theologie non eft habitus primorum lïfo f principiorum ( quamvis & hunc dari abfolute At negaverim in mea Animallica M. S. ex Poncio; quæmo. & Barone ) quia tantüm occupatur circa con. i clufiones ex principiis' fidei hauftas, quz aliis Ts hi rebus communia non funt , cüm tamen iíte qua. l Pfopr liscunque tandem habitus vagetur per quacung; principia univerfalia in quacunque materia ap- g plicabilia :. INeque eít prudentia, hecenim re- llonge UT T Ípicit has , aut illas difficultates particulare.s in guc I'K. his aut i&(is"circ-umüantiis, fuperandas ; INe [ 184 Y Thiologia fit proprie di&la Sciwtia ? 23X v habsni eft-habitus artis, aut opinionis , quia nec circa fa&tibilia moratur,nec opinativis tantüm nititur videntip r fundamentis ; ergo ex fufficienti partium enu- i qued janterdtt meratione fequitur Theologiam effe fcientiam, X hancAti(totelis divifionem non fore adzqua- ipad ntt, d tam . neque curandum elt , quód Philofophus 'ocedimit fic habitus diviferit, ipfe enim de mylteriis fidei, icet à 100l minüsulié & gratiz nil fcivit, ut ia hac parte finé injuria à quovis deferi queat , cüm non agnoverit habi- xferioriit tum fidei Divina. $ ; hrilott - Objic. 6. : Ipfa S. Scriptura innuit TY heolo- r8 » ninitt orifciet giameffe fcientiam 1.ad Cor.12. 4lii datzr fer- mo fcientia, & ibidem, jrve fiientia deffvuetur. monltit Prov.2. Labia Sapientum d:]&minihtmt feien- ;itcvidcni'ü tiam. kierem. 3. Dabo vobis paffores , qui pa- fcantvos fiientia, — Idem affirmat S. Aug. fre- TT quenter. Rt.. fimiles auctoritates. fore intelli- yr T.l gendas quoad alias notitias certas etiamfi nom i ht habeant evidentiam ; tales notitiz , aut notifi- d iflhf"* cationes certz poflunt effe fi ferventur conditio- EUA nes n. 6. indicatz exceptá tertià ; in hoc autem y prni lato. fenfu utique 'Theologia Viatorum potcít dai dici fcientia , fed de hocnon agitatur propofita S. a Pom quafílio. j at (0:* Dices. 'Theologia Viatorum eft ch.idcnxio'r l u ipfa fide : atqui non effet evidentior , finon ef noi [ fet proprié dicla fcientia: ergo &c. Maj. P, g o Thcologia format veras demonítrationes, & ha- ! mg[ääiü; [] betlonge clatiorem cognitionem de rebus Divi- gceni nis, quam fimplexfides: er [o] o efthác eviden- vtf üor, Xx.D.Maj. eltevidentior evidentià Con- d VN b ^ -l 3 AT 22 Paril. Diff. Prolog. Quaft. E. f. 1. fif P fequentiz , & adhuc intrà limites credibilitatis C. Maj. evidentià confequentis , & extra limi- [gintim tes credibilitatis N. Maj. fed evidentior evi- Df ho hj dentia confequentiz non effet, fi non effet fci- entia N. Maj. ad hoc enim fufficit ipfius modus Qs C0 procedendi rigidus , & Scholaflicus. non effet quiti; evidentior evidentià confequentis & extra li- D orini mites credibilitatis C. min. & N. confeq. prob. DEDM, lx din dift. 'Theologia format veras demonflratio- nes, quibus tamen decft tertia conditio ad fci- ducion entiam requifita, fcilicet evidentia, C; quz etiam m, [ evidentiam habent N. cum quó tamen lat T quodTheologia habeat firmitatem & certitüdi- Trto nem infallibilem. Quf Inftas. Nullus tenetur credere, nifi quod eft [itiis, As D evidenter certum: atqui tenetur quivis eredere ial articulos fidei: ergo funt evidenter certi. Maj. conftat, quia citra cordis levitatem nullus po- ts a teft rem tenere pro certa quamdiu ipfius cer- ii E titudo non apparet. &. N. maj. aliud enim AtlUf, eít effe evidenter certum ; & aliud effe eviden- iiph[; Q ter credibile. Primum ad affenfum fidei non itnta requiritur, aliàs jam non per fidem, fed per fci- il erítiam affentiremur. akemn[ Ad probationem dico, cordis levitatem tolli per infallibilem DEI in re- ii velando veritatem , etiamfi evidentia formalis, Qittig & certitudo rci ex principiis intrinfecis non ha- 3 beatur. t f 19 Sequitur conformiter ad dicta L. 'Quod lü fal) [ Theblogia Viatorü niagis; quàm Mctaphyfïü» & fit Sapientias Sic clarus exflat textus 1. àd Co» rintho PüMy& M Lf 4« S. Theologia fit propric ditta Scientia? 22 credibild rinth. 2. Sapientiam loquimur inter perfelos, & exta i fapientiam: vero non bujus (aculi , féd loquimur nidentior DEI fapientiam in mylieriss, qua abfcondita eff. non df Ratio hujus fequela: clt, quia Theologia habet ipfsme omnes conditiones ad virtutem Sapientiz re- us, n quifitas; eft enim. L. Cognitio univerfaliffi- s & nl ma omnium rerum , cüm contenipletur tam.., t eie conftqpt DEUM, quàm univerías res creatas, in o y fex dicrum,produ&as, tam quoad eorum pro- Jemonttel yndito d du&tionem , confervationem , ac fübordinatio- C queet nem. l. Tractat de rebus praftantiffimis, ac captu humano . difficillimis, urpote de DEO ) tamendi Trino, Incarnatione, Angelis, Sacramentis, aliis- n & Iil. Eft certior omnibus que fidei myfteriis Ícientiis, cüm innitatur teflimonio ipfius veri- nf qi tatis Diving, & infallibilis., IV. Propter hanc 'quiviscrcc" er certi ! infallibilem veritatem etiam aptior eft aliis fci- entiis ad docendum. — V. "Theologia eft gra- m nulli j tià (ui appetibilis cüm ad nullam fcientiam or- jpipfust dinetur, ut ei inferviat, bene autem ut üis prz- ; al €ipiat ; & hinc VI. oritur ultima conditio, quod defit i fapientia (ibi fübalternet alias fcientias, ipfa ve- rum def lïEä 3 ró nulli fubalternetur ; "Fheologia autem fub- f pt i alternat fibi alias fcientias, non quidem in rigido ion d -fubalternationis fenfu n. 2f. explicando, fed mDHo' yi fom - quatenus Ícientiae naturales per 'Theologiam.; -corriguntur ,. illorum errores deteguntur ; fic (ets 101* enim ícientiz naturales. fepar. bilitatem fuppo- fiti-ab effentia didicerunt à Theolog;a vi My- Mu " flerii'Incarnationis , & SSS. Trinitaus : pariter f r 0 iftiz dedocentur Philoío- TU .pet My&erium—Evihar B24 .Pj, d hi To 24 Paril Dif. Prolog. Quaft. . £. 11 - tüonbus phi, quotquot negant accidentia abfoluta.. Inm$ apertiüs convincit Theologia ex capite libri ; i». eite principio creavit DEUS Culum, c$ terram, Phi- giogrel lofophum tenentem , mundum fuiffe ab zter- Theologiau no ; ut taceam quàm Ákemad res in fide. plures alios fimiiles crroT fanita 20 Dices. Juxta Ariftotelem requiritur, ut fa- ml pientia habeat-evidentiam: atqui ex haclenus d um dentim dictis Theologia non habet evidentiam: ergo non eftSapientia. — &. Ariftotelem ibilocutum qu ab/zm effe de habitu Sapientie omnimodis naturali, od qualis eft v. g. Metaphyfica, & confequenter D8L ad habitum Sapientiz Theologicum (de quo Ug Ariftoteles non cogitavit ) fufficit evidentia vire : tualis fundata in certitudine Theologia. -At i jam infürgis: ergo etiam ad habitum Scienti ht 'Theologicum íufficit ifta evidentia virtualis, fa. Verüm N. illatum & paritatem, difparitatem Zmlt lh Pg defümo ex P. Maft. in difp. 1. Procm. Metaph. HHO dCdll q- 4 n.69. item difp. 4. q. 4. n. 46. ubi tenet Ti (gn hoc effe difcrimen inter fcientiam,& fapientiam, ln quod ifta verfetur circa conclufiones pendentes. lls T ex propriis principiis, & non abfoluté primis;. X item quód demonflratio fcientifica procedat ex ls. caufis inferioribus, J Econtra Sapientia prace- Rtm [ dit ex caufis altifimis , & ptincipiis abfoluté tU 4 primis: atqui ad principia propria, & non ab- Füreno foluté prima, ad caufas tantüm inferiotes, ut« sïi]um pote facilius. indagabiles norv fufficit- evidentià li, p virtualis, fufficit autem ad. caufas. altiffimas, & IT principia abíolute primg, cüm ifta ex: p ropriis [ H.M tatio- 28 4n S. Theología fst proprie dilla Scientia? 29 ibfol f rationibus non poffimus evincere. Et huic capieliy evidentiz virtuali in habitu fapientiali Theolo- ['4 ? terran ]i [o] ico éxprefse favet Apoltolus n. priori cit. ubi nilfe ab.at Theologiam non fimpliciter vocat Sapientiam, s fimis en fcd cum addito: Sapientiam in my[Leviis, qua ab- Jeondita eft, ob quam folam Apoftoli auctori- uiritur, tatem deferendus foretAri(toteles, etfi abfolutà ( i ex hod 24 ad quemvis pientiz habitum requireret evi« entiam: tj dentiam formalem ;. cüm Apoflolus dicat: mibilodud qua abfioedita , id eft, . formaliter evidens, 1odis nautd non eft.... Hic tamen addo, quód Theologia.. .conequt: DEI, & Beatorum cum omni rigore fit Qapien- iom (det tia , hzc enim etiam bhabet evidentiam forma« lem.. evidentiy ologit ] Sequitur II "Theologiam DEI non effe fci-2t itum Sotg entiam. Ratio eft ; fcientia debet effe difcut- xia Vil fiva, five;üt n.6. loquebamaur, applicata ad co- difarut gnitum per difcur fam [ylloziflicum , ac unum ex »m Mj alio dedücere: atqui DEUS per infinitam fuam vim comprehenfivam, ac difcurfüs imperfe- 46, ybitet &fapiemim &ionem nequit unum ex alio deducere : ergo Et ideo t5 penden;ö Tlius "Theologia: non eft. (cientia. DEUS tantüm cognofcit effz&tus dependentes ]ute pnïmii àcaufis, non autem depeadenter à caufis. aut od ientia o* harum cognitione ; càm plan& non habeat con- ( 4 ceptus alternantes, fed unico, fimpliciffimóque conceptu comprehendat univería. &t rort? Sequitur III. 'Theologiam Beatorum Z4zta- 2 2 zi tinam patiter non effe fcientiam in rigore diale- &ico,quia non efl formaliter difcur(iva, (ed jux- tifim" t n.3.. fimplici men tis intuitu vidét ea, qua g p DEI [ B; 26 Pal Dift. Prolog.| Queff. L. f. L. h$.T DEI fünt. Quod autem poffit. dici Ícientia., hr d .eminenter (ficut & Theologia DEI ) vel qua- quDRI tenus opponitur pracisé opinioni, fufpirioni, figdaris aut errori,non eft dubium ; At altiüs hic qui- dl od dam Scotifle fua extendunt vela, plenis buccis Wal volentes, Scotum Theologie Beatorum- con- t R ceffiffe rationem fcientiz, üt fonant Ejus apet- [ ta formalia Q. 3. prol. q. 4. & 5. laterali $. t tG Afuxta boc quaro, ubi ita connivet DoClor. Hoc rl poteft. concedi , videlicen quod Beatus were poteft quid babere fcientiam "Theologicam, quantim ad om- Doltm nes conditioxes fciextia. Idipfum roboratur ex ttii mox fequenti ibi Scoti doctrina , qua tenet.s [ n quód Beati Effentiam tanquam caufam faltem Ti d ] naturá priorem agnofcant, sícque ab Effentia h, adattributa difcurfum ducunt SS.. Aft hecSco* "g»ofzibä ti teílimonia certé non.evincunt 'Theologiam Utrg /m Beatorum effe Scientiam; nam textus allatus, TW Ht aperté incipit, poreff ( non tamen abfoluté : de- Vfb bet ) concedi cc.. quod ipfum patcbit ex nu- u mero leq. Altera au:em Scoti allata do&trina "trgi ex ipfo Scoti textu fundatur in his literaliter L repetitis verbis, m intelle£lu capaci ; intelle&tus autem matutine ( hoc eft fimplici mentis intui- tu) videns, non efl capax difcurfivé deducendi attributa ex effentia; aliàs ipfe DEUS haberet Á D7 'Theologiam difcurfivam, quia etiam cognofcit Eflentiam priorem Attributis, vel relationibus. Ü Sequitur 1V... Quod "Theologia Zefpertiua Beatorum fub diverla ratione fit, & non fxt.- fcientia, . E(t (cientia, quatenus occupatur di- Nl eut- f.L 4 hn S. Theologia fit propris diBla Scientia? 29 i dici ii Ícurfivé circa ea , quae fe habent adivzra: üt.. DE) lg quód DEUS fit Unus & Trinus, Bonus, Juftus, oni, füfit Singularis &c. fic enim huic Theologiz nulla t aliuslicg deelt conditio requifita ad fcientiam ; & hoc, aj plens o nec plus, evincuntScotiftz ex praallato Scoti Jeatoruti t textu, Econtra non eft ícientia, quatenus oc- nant Eusgt h cupatur circa-ea, qua fiunt ed extra in tempo- g. la re, & contingenter ; üt fic enim licét difcurfivé etDodr.] frocedat, relpicit tamen objectum contingens, at r -quod eít contra naturam fcientize. Audiamus at r Dodtorem Subtilem Q. 5. Prol. q. 4. & s. la- m robon terali $. Sed alind dubiam, ubi ita ratiocinatur : , qui - -Oxuad'patet de Theologia noffra, quia omne ar- can t ticuli de Incavnatione f'nt. de. contingentibus. que 0 Bd In "Ibeologia Beazorum etiam patet, quia omnia s, Mthet cognofcibilia de DEO in re[petlu. ad creaturas v Theohp! extra funt de contingentibus: de contingentibns us d autem non videtur po[fe effe fGientia ex defmitio- ; abloite -nt feientia : evgo non videtur, quod Theo logia, t aubit t extendit fe ad omniaifl a contingentia, po[/jt ba- j al d* 4 bere rationem fcientia, [eve cwm difcur[u, frue hi ljumit'i uonf - -HacScotus, cui acquiefcendum judico. g; i ;; IT j ment d [ r "n Sacra , Viatorum, Theologia fubal- p ternetuy neo(agia Beatorun, aut DEI? ia Uz tantüm in rigore requiruntur con- 24 :I'relat'iü"'ïsï ditiones ad fubalternaüonem veram. à Waiw D B —5 Prima e(t; obje&um fcientiae fubalter- : em ^ ïccupä'"f; ,"mæ addat differentiam tantüm accidental ad 28 :ParsI. Difl. Prolog. Queff.1. $. Ill h ad, obje&tum fcientiz fubalternantis. Dixi? Dodor objectum fcientize fabalternatz, & confequene hufim, ter hoc ipfo dixi; quod illud obje&tum fub no- Soiot va ratuione accidentali debeat. effe radix nova- Alis cot Se-. rum proptietatum , & nova fcibilitatis, Tit li cunda conditio eíl: Principia fübalternatz de- inmodr monftrentur à fubalternante, cujus conclufio- lo à nes funt principia fübalternatz ; nam, üt tefla- liconic tur Scotus, u defvit fubalternans , ibi incipit altetnat fubalternam. Addunt aliqui tertiam' condi- hiks,üq tionem ad veram fubalternationem : 'ut fcili- fiad cct objectum fubalternatas contineatur fub ob- je&o fubalternantis; veràüm, üt vides, fuffi- QOTj 1H: q cienter haec tertia. clauditur in conditione pri« im à ma. Sienim debeat fuperaddere differentiam D accidentalem tantüm, neceflum elt eo ipfo utri- Vtboi usque fcientiz obje&tum convenire in effentia-, nb libus, atque ita continebitur objectum fcien-, Vr tiz fubalternatz fub objecto fcientize fubalter- df nantis ; ficut, propofitio particularis ,' quam. ftt p Summulifle fuübalternam. dicunt ,. continetut, QUtsqu fub univerfalitanquam fab fubalternante. lta *ülï. [ etiam docui in mea phyfica M.S. ex P. Barone TE ieto apol.1. procem. acl. 4. n. 4; qui, f 25 Dico. Theologia Viatorummon fubalterna-. p tur Theologiz DEI, aut Beatorum. — Pracitati Wi 1.7. ex SubtiliDoctore jam fzpius cit.q.3. prol. Piie $. ultimo a4 fécindasa qua[lionem in fine; con- ubifg&a; tra Thomi(las, quorum aliqui impropriam, alii'ï- ctiam propriam ad(lruunt fübalternationem. il P.I. Auctoritate Scori cit. ubi ita concludit d([mit; | Ilolhq à Do- Afl . du Sacra V'iatorum Theologia cfc.: — 29 ntis. -Dii DoGor. Ad [ecundam quaflionem dico , quod M bac faientia nulli fabalternatur. . Y3ac elllittera um bys Scoti eenuina, aliiveró textus, qui pafim ab FalX n aliis Scotiftisadducuntur, funttantüm r bo- iliats. yis additionum ad textum Scoti , adeóque nec altera innoflraSchola auctoritatis irrefragabilis. Ra- 35 CO - tiones autem hujus noflra fententiz Scotiflice m u tl laconicé affigno has. Primaeft ; Scientiafub- TET alternata,. & fübalternans debent effe comipati- rtiam Qu biles, üt patet in Arithmetica & Mufica, in Phy- m ul fica & Medica : atqui Theologia noftra non eft eaturlibi compatibilis cum 'Theologia Beatorum , aut vidts, l DEI : ergo non fubalternatur illi, min. confta- nditiont f bittum à n.29. tum ex eo, quód Theologia difratt DEI& Beatorum fit effentialiter clara,. noftra 0 ipfouu;ï vero obícura , & principiis fidei innixa. Se- ein d cunda elt ;. Si 'Theologia Viatorum fubalter- um t naretur Theologiz DEI, vel Beatorum , tunc: j fbl conclufiones Theologie DEI, aut Beatorum fo- i, rent principia Theelogize Viatorum 5 confee | continti quens autem eít falfum : ergo & antecedens. nun. J Min. conílatex eo, tum quia principia Theo- y t logiz noftre funt ultimató articuli fidei ; tum quia , fi conclufiones Beatorum forent noflra ub principia, tunc Theologia V iatorum inciperet, N ubi Theologia Beatorum definit; juxta illud :irlq';' PH]k Philofophorum ftitum :« Sebalrernata ixcipit , a ht ubifubalternans deftvit ; afquï certum eft, quod noltra Theologianon incipiat, ubi Beatorum op[iäm, V yiott definit ; cüm Horum fit à claritatein claritatem, €I- g* nof?raauce:m inznigmate, &t obfcuritate, . T , ia i $0 Parsl. Diff. Prolig. Ousft. L. S.IIL. det, ] tiaratio eft; Noflra Theologia habetur utique finé Theologia Beatorum : atqui non poteft DH/X ) ! haberi fcientia fubalternata finé fubalternante: Ttiones b ticacn ergo &c. maj. eftcerta, quiafi per hypothefin conttariatn hodiedum nulli effent Beati, fed pri- um verf müm beandi poft extremum judicii diem(prout hjl proriush hac opinio inter DoGtores privatos fupremum fibi aliquando conciliavit Judicem in Patronum) fim ( noflra tamen praclara effloruiffet Theologia in (dnl me vt Viatoribus. —Min, autem ex eo conílat, quod fcientia fubalternata finé fubalternante abfoluté Y non fitícientia, ut experientia docet ; numenim ha Th Scientifici dicendi fint Medici illi empirici, feu d ij éxperimentales, qui tantüm credunt, nullate- RR fius fciunt, contraria contrariis curari , defli- Thdy tD tuti utpotePhyfica fubalternante, ac rationem hujus praxis fubminiftrrante ex eo, quod con- ]i[Ql'. ] traria naturaliter imul non flent.. Plures adhue ET tationes fubminiftrant hic 4f boris additionum proi ad textum Scoti formalia. Praterea babeni Qil l F fentiam fubalternatam , pote[] babere fcientiam Tüm p lm N fetbalternantem, cf éconverfó : fed im propofito &f impo[Jibile ntrumque : ergo c- — Major pae luüg[ tet quoad utr umque ; primo quia babens princi- , i pi de conclufione , pote[? fGire conclufionem. — Si Ws militer patet fecundum , quia principia fubalter- L : mantis fiunt wniver[aliora, Q frc ordine cognitio- finfrn nis intelletinalis pribsnota : quia ibi fecundïm lEq.gfr il $uod bujus , non proceditar à mag?s notis , fed P T fenfu. —— AMinor etiam patet quoad "utrumque livl wembrum , qnia (icnt Viator von pote[f clartvi- la dert, 18l n Sacra V'iatortim "Toeoloeia cfc. 3I abeturtin dere, (ic Beatus. ( liceat huie additioni addere: Alias Scoti i DEUS ) non potef? babere fidem. ubalemus rationes brevitatis ergó lubens tranfeo, licét erhyot efficaci(fime fint ; àt quod Theologia Viato- Beri dj rum verfetur circa easdem veritates, àc Theo- ii diemqn logiaBeatorum : quód Thco!ogia noftraidem os fuprat proríus habeat obje£tum, ac Theólogia Beato- jnPattong ràm, fcilicee DEUM fuüb ratione Deitatiss quo- Thedhit rum tamen utrumque pügnat contra naturam .onlat, fcientiz fubalternatz. vante d Ob. I. Theologia Viatorum accipitfua prin-26 «; d eipiaà Theologia DEI & Beatorum: atqui hic eft genuinus fubalternationis characler [ . er- gmpirici, i dunt, DUII" go&c. Maj.conftat, quia principia noflrae g, Theologie funt atticuli fidei , qui tantüm à fei« , at entia DEI & Beatorum hauriri poflunt infallibi- litar. — &. T. quód hecnon fit conditio adequa- , qui Dlucsid tà àd fubalternationem veram juxta 1.24. 'E- ri ii proin fecundó D. maj. "T heologia noftra acci- L. pit fua principia à Theologia DEL, aut Beato- rum pér demonftrationem & evidentem noti- 16!" f(im"? um tiam N. maj. per notitiam tantüm obfcuram , f ^ Jun G auGtoritatem atteflantis & revelantis C, maj. & D. min. atqui hic eft genuinus fubalternatio» j nis charaCter , (i fcilicet noftra 'Theologia habe- M ret fua principia à T heologia fuperiori per de- NWM'.n mon(lrationem C. min. tàntüm per evidentiam u ih attellante IN. min. & Cont. Eadem diftin- Jli f"/"æ Uc &io applicatur ad probationem majoris: 1j gtl h itaque Ícientia aliqua fit alterifübalternata; de- i n bgthæc fua principia per demonftrationem, & P""/, dfi: &vi» 32 Parsl, Difl.Prolog, Quafl. 1. $. Lif. Á evidentem notitiam pofle refolvere per conclu- etifipa uis enim di- t f fiones fcientiz fubalternantis. cet, Medicam fubalternari Phyfice ; fiilla non pitipia fciat fua principia refolvere ad conclufiones phy» f f ficas? certé nullus; nifiqui dicat,. non fcien- Ápoit: tiam pofle fubalternari fcientiz, Uperiore fmil t . Dices Theologia 7effertina Beatorum fubs alternatur Eorum Matutinz : ergo etiam 'Theo- Tienti i logia noflra fubalternatur Theologize DEI, & tiliptr y. N. [ll() N, A; Beatorum ob omnigenam paritatem. Conf. & paritatem ,. difparitas eft triplex tum Tüblte quia juxta dicenda 'Theologia noftra non erit 'tit fbj in Patria bene autem "Theologia. Beatorum; R tum quia Theologia Viatorum nullam. habet ltmdtmm evidentiam , bene autem Theologia Pefptertina Qf Beatorum ; tum denique, quia fcientia fubal- &il ternans debet principia fübalternate demonflra- gm'a dl re non tantüm profe ,. fed etiam ipfi fcientize Do) quia fubal:eratz ;. ut conflat ab inductione, fic enim 'itlocur "Theologia DEI demonftrat principia Theolo- hjïlbit h; giz Beatorum non tantüm DEO , fed & ipfis iiori" Beatis : . pariter Phy(ica demonftrat principia Ob Medicinz non tantüm Medico fed & Phyficos t:rnæe[[) atqui Theologia Beatorum aut DEI, non nobis "d fed fibi duntaxat demonftrat noftra principia; [ cüm in via adhuc conflituti nullatenusicientiam, Titorim fed tantàm fidem deillis habeamus: ergo Theo- MUET logia noftra non eít fub DN alternata Thwl?gif DÉI , aut Beatorum. D "bä][cma 27 Qb.Il. Scientia fübalternata fupponit»&f mii- (lijus non probat .fua principia, utpote probata in fci- At entia qmtii, [Q lt * An Sacra 'iatortim Theologia cíc. 33 p n entiafuperiore, & fübalternante : ergo ad ra- mis n tionem fcientizfubalternatz fufficit, quod fua ce, fl principia credat probata , & demonflrata in cfontj! fcientia fuperiore fubalternante. R. D. Ant. ] fupponit fua principia probata in alia fcientia fuperiore; ita tamen ut hac ftientia fuperior iatorum l fimul fit in eodem fübje&o, in quo dicituz effe odtim T Ícientia fubalternata C Ant, . ita ut hac fcien- tia fuperior fit in alieno fubjecto, feu fuppo- h)giæ DE'L'X Y Kerii. &' ? fito N. Ant. & Conf. Itaque non eft fcien- tia fubalternata in eo, in quo non fimul fit fci- drtp? aof n entia fübalternans : talis quippe füa principia Qu ;ia at munquam poterit per cognitionem eviden- ul j tem demonttrare, licét czeteroquin aliquem di- af fcurfum, fidem, aut opinionem de illis formet ; cüm illatantàm credat, & non fciat, hocipfo, j fcenit Et s d quia deftitutus eft fcientia fubalternante. ideo quia Theologia DEI aut Beatorum in Via- nipi l? torelocum non habet, purus Viator nunquam o W habebit habitum Theologicum fcientificum, ac jdpl j IOS? fuperiori Theologiz fubalternatum. ); fed&i?':f - Ob.III. Chara&er effentialis fcientize fubal-28 ii g ternz eft, ut fua fint principiaobfcura , & in- TOU evidentiainfübalterna, claraautem & eviden- yj, tiain fubalternante : atqui Principia Theologiz Jl i i Viatorüm in ipfa funt obfcuta, & inevidentia, quilif funt autem clara & inevidentia in Theologia a DEI, ac Beatorum : ergo Theologia noftra u 18 fubalternatur T heologiæ Beatorum. R. IN. maj. cijus ratio eft, quia fi principia fcientize ! up[;oniE' 5 fubalternz fint ipfi obícura ,. jam non erit cp,WWi: à Ícientia, fed. fides; tunc enim juxta Philofophos ex 34 Pars I Dift. Prolor. Queft. T. S.HI, — i ex füo Principe , unamquamque rem fcire arbi- piti w tramür, cüm caufas primas, primáque prin- dokura Cipia,& usque ad elementa cognoÍcimus ; adeó« quim d que ádductus (ubalternationis character non eít * Hrtls genuinus. Mi Dices. Ideo Medica fubalteratur Phyfice, Y ul quiailla hujas auctoritate credit, v.g. contratia frtimi fimul ftarenon poffe : effeclementa quatuorz liil quatuor item qualitates primas Qtc. ergo etiam Ti Thol 'Theologia Viatorum fubordinabitur DEI aut ij* m Beatorum Theologiz , quiahujus auctoritate , M ron credit revelatos fidei articulos. . N. caufae n lem Ant. quia , ütex diclis facilé eruitur, non lm fufficitad fübalternationem veram , credere tan-. Til tüm füa principia ob auctoritaté fübalternantis. Mülque;g Inftas. "T'heologia Viatorum eo modo fub-. Tf alternaturfcientiz DEI ac Beatorum , quomo» do Perfpectiva fubalternatur Geomctrig , & tqrum: [ V il IMtufica Arithmetice : atqui Perfpecliva perfe Vsl & proprié fubalternatur Geometriz , & Mufr-, t u5 J ca Arithmeticz : ergo &c. . g. N. maj. dilpas ritaseruiturexn.2j. acetiam ex fequenti con- n 1 h f clufione, qua 29 Dicoll "Iheologia noflra, quam in via per. "r ii hi difcurfam aquirimus non permanebit in Pae tria, SSz cum pluribus RR. contra 'T'Tas. li UPM UT Od P. ex Apoft. 1. Corinth. 13.. Cinm venerit quod perfetlum e[L, evacnabitur , quod ex partt ol dt, Q eff : atquinoflra, Viatorum , Theologia difcur- fivaex fe imperfeCta eft, cüm ex fe ipfa, pra tilümm e"üliältw fcin dendo àfide & revelatione, non convincat il nos ; econtra Theologia DEI & Beatorumiell pe L &l hi Sacra Viatorum '779:9103:'4 e. 3f 'em,&im'ä- 'etfeCla, evidenter convincens, & finé ulla fi- "if dei obfcuritate penetrans objectum àt eft in fe: ümi3! erzo cüm hzec venerit, illa evacuabitur, ficut WW fides & fpes nam accedente vifione fides ceffat , ! & obtenta rei fruitione fpes foret fruftranea. tor Phyit &. multi TT2 ex Gonet : Imperfectum non30 ( 0V. evacuatum iri adveniente perfeCto, fi perfe&tum enta quii & imperfe&tumnon opponantur : atqui Viato- d rum Theologia non opponitur Beatorum vi- biu Di« fioni : ergo nonevacuatut, fed potiüs perfici- Qs 040 tur, & confummatur in Patria, p N Contra eft N. min.. Noftram autem 'Theo- eruitut, logiam ad minimum virtualiter & mediaté op- ;, at poni (cientiz & vifioni Beatorum , hifceevinco, fibgrné fimülque conclufionem confirmo. 1. Fidesim- eo 000 mediate, & formaliter opponitur vifioni Bea- U qlwmï torum : ergo noftra T'heologia eidem opponi- E 23 eoritt turfaltem mediaté , & virtualiter : ergoillaad- n veniente hzc evacuabitur, Arit, eft certum , 'fpcä Jj 1 u & M cum fidesjuxta S. Aug. — Sit credere, quod nom ides. Primari autem Conf. fic probo : no- fegiti flra "Theologia in eliciendo fuo difcurfa & af- enfu principaliter dependet, & convincit nos medio habitu fidei, ita ut fi fides five in coelis m viaï n j fivefüperterram ceffet, etiam ceffare debeat.no- i T ftra moderna Theologia difcurfiva : ergo no- n ftta Theologia faltem mediaté, fcilicet median- MUV te fide, cui innititür, opponitur Theologiz colomdm Beatorum, & per coafequensilla hac obtentá .l l; €vacuabitur. Confir..Il. Fides fefola non per* fl manebitin Patria; ergo nec imbibita habitui C2 'Theo- jut 36 ParsI. Difl. Prolog. Quaft. T $. HI. hi "Theologico difeurfivo ; quia femper opponitur n den Conf. Ill Beati vifioni clare, & evidenti. Mi hn tantüm fciunt, &mnoncredunt, . nosveró cre- kb dimus : ergointatu Beatitudinis non remane- IMtis; Q bitnoftraTheologia Conf. tenet, nam Apoft. pità ya c. l. poftquam dixit : Charitas nusquam excie ttim, u 165 d pl dit , immediate fubjungit : /fve Propheti eva- cnabuntur , five lingua cefabuut ,. [roe [cientia hbins TtttisDiy defiruetur , ubi Apoftolus claré loquitur de ha- bitu'Theologico ; nam in contextu ita pralu- n fj fit : Si babuero Prophetiam , & noverim myfie- ria omnia (qua per articulos fidei propria fünt 3 Antautent "'Theologiz) & omnem fiientiam. tikinng fecundüm primam partem nec TTa negant; DT quoadfecundam autem fic P. Conclufio-forti- m midonim tur naturam fuorum principiorum , é quibus deducitur : atqui nos Theologi deducimusnoe Rm)d.[þä ftras conclu(iones ex materia & articulis fidei : Ttoutan ergonos credimus, & nonítimus, üt oflendi tim Ade II. : florim 31. Objic.T. S.Hieron. Epift. adPaulinum dicit: m ad Talem fcientiam di[camms in tevris , qua nübite f Tf cum perfeveret in Celis. Confonat D. Chty» "t foft.in c.13. 1mzad Cor... [Vez abolebitur fei- Ti d Qu Th eniia, fed definet effe non perfetta : ergo noftra Theologia permanebit nobifcum in Coclis. Wf Itf hl (hi explicandó S. Hieron. ]s enim intelligi debet deobjeto Theologiz , &rebus per eam ftitis mh([ mob Qv. g. DEUM effe Trinum, Incarnatum, Ev- Rü[ln, ln charifticum , Sacramenta fore feptem ) nonat- Vr : p2 Ü At tem Flc Theologia fpecificative fumpta. enim 37 dMn Sacra Viatorum T beologia , &c. 3- enim effentialiter in Viatore dependet à'fide. peroppot onf.lll. X Ad S.Chryfott. dico; Theologiam noftram abo- mosveou leri inPatria quoad entitatem nonautem quoad Is ROD TUf munus.; quia quod in via lumen fidei, hoc in i mmdpt patria praílat munus lumen gloriz ; easdem enim , quas interraelicuimus , imó longe plu- nu!qms [ Probr l res de pluribus objectis nos adhuc latentibus ( habebimus conclufiones per unum fimplicem mentis Diving intuitum. uodfi hanc expli- loquimrdi"n* TT cationem non admittant AA. opponenda eft eisSacra ex n. priori Auctoritas , G ratio. nowrimgg' t p Objic. II. Non obftante quód dona Spiri- 5 z j At tüs . in nobis Viatoribusà fide dependeant, ta- men manent in l'atria: ergo lic'ctThcologia no- TIo ml dulb Ílra ratione (latüs dependeatà fide, permanebit nihilominus inPatria, & 'N. Conf. & parita- um , equ!.1 tem , difparitas eft ; quod dona Spiritüs S. non deducimi st requirant fidem fimpliciter ad fui effe , fed tan- tüm ad effe fecundüm quid , fcilicet ad effe me- luï, üf Ufü ritorium. Econtra Theologia noflra requirit fidem ad (ui effe fimpliciter , ita ut 1 abfitfides, 'aulinumiï' etiam 'Theologia noflra deflruetur five in via jj * )nat DCm fivein patria, ubi tamen dona Spiritüs S. can- tüm definunt effe meritoria. . Ex quo fequitur, Abir quód Theologia noftra non tantüm accidenta- íup liter , fed etiam effentiaMter fit obfcura. a Objic. III. Omnis habitus eft qualitas diffi-33 indig^ culter mobilis five defttuibilis : ergo Theologia .per tf f', noftra, quz'etiam habitus eft, non deftruetur ymatil y in patria. Conf. P. vel enim deftrueretur per zem) m habitus fibi contrarii funp 1 fe: & per intþodu&ione ficut Gïw C ; 38 . Pars 1. Difl. Prolog. Quafl, L6. HI. h ficut virtus & habitus Juflitiae per a&us contra- Siin rios ; atqui Theologia Beatorum per.íe non.eít D contraria Theologiz noflrz.. .. Vel deftruere- Vaioet: tur per accidens , quatenus fubjectum, in;quo ttitam fubjectatur , deflruitur ? atqui nec hoc, quia vt anima rationalis & intelle&tus.etiam in Patia n if ermanebunt. .. Vel candem , quia deftrueretur dti', fPCI Objectum Theologiz? atqui hoc eft evidentet um a falfum, cüm DEUS exua natura, quitam no- lj ftrz, quàm Beatorum Theologiz objectum ell, fit neceffarius, & inde(iruibilis. . .. IN. Conf. Nnertei qluel ad hujus probationem dico, Theologi.amP no- dl ftram principaliter deflrui per Theologiam Bea- lrtinif:m torum , tanquam habitum contrarium ; ficut, n AT folis ortumperfectum tenebrz, ac obícurg eve D nefcuntnebule. Hacautem contrarietas eflen- ditinaty tialis non defumitur ab obje&to ( quod interim þesBapl'is transmitto effe idem in via , & in patria ) fedà pramiffis, que in via effentialiter funt obícura: ergo eflentialiter caufant. conclufionem obfcu. tam quz cur clara patriz vifione incompatibilis AT eít, ficut cognitio evidens cüm obícura; fecus fi AA. ad fubjectum ; & obje&tumfolum confu: H gere malint . admittere debebunt , .quód con clufioícientifica & opinativa aut fidei circa idem — obje&tum non differant effentialiter. . Dixi prir lif i cipaliter deftrui Theologiam noftram per Theo- li, logiam Beatorum , nam gnaviter advertendum Mkd t eft, quod obje&tum formale propter quod. juxta WM L dicendaà n.90.. Sit veracitas DEI in revelando T N qua ratio formalis in Beatis locum non habt "i [ An Sacra Viatorum Theologia , &c. 39 t a&qscon: .Sequit'url. Conformiter ad di&ta , quód ani-34 1 perlenoy ma purgantes retineant habitum Theologiz. Va la Ratio eft ; tum quia vifionem DEI claram & in- ghm, aj tüitivam necdum obtinuerunt ; tum quia in eis get hod remanet habitus fidei , uc pium fit credere illas etiam li non infrequenter elicere actus Theologicos fi» aia d dei, fpei , charitatis, licec meritorii non fint ; c at clim extra (tatum viz meritum ceffet. LT. Theo- ra, Qu Ilogia etiam remanet in damnatis , ita ut cum re- g objet manente in eis fide acquifita (non tamen infusà:) i N-N" poffint elicere affenfus 'heologicos conformi- fhc(;logiam! ter adillud Jacobi 2.' Damones credunt, i con- 'hcologiagnï tremifiunt. Necullum inde fequitur abfurdum;: rariümj l cüm & Theologi communiter teneant daemo- acollot nes fibi reli&tos grandi pollere intelligendi vi, ac mtritat damnatos refervate "characteres Sacramenta- | (quodml les Baptismi, Confitmationis , & Ordinis. i pauia)i $. 1V. N r ufionan? 4 tincim^ it Praclica , fgel Specu- ' ;-,ï-;4in-'1'7jeol()gi ! ativa ? obf Ix in ulla ä"ï:xteria fpeculativa tam arcte3 j lmibhlffïff/ uniuntuür Scotifte & Thomifte, ac in n "^" oprefenti de defirtitione praxeos , quam j D lis formalibus tradit Do&lor notter Subtilis q.4. " Prol. Dico igitur, 'qubd praxis, ad.quam cognitio pratlica extenditur , eft atios alierius potestia, q at l "quam inrelletls naturaliter. pofferior intclle- Éione , natus eliti conformiter vationi vetta , ad' Jin m'cf em fus& quam -deHnAit—ion ICWW vlm Ht /:'g at us retl us j 4 "expli-- 4O Pars l. Difl. Prolog. Oueft. 1. $. p 4 *xplicant noftri Logici. Ad prafens autem hoe Vltriore unicum annoto, quód nullus omnino a&tus nl intellectus dici poffit praxis , five praecedat, five t qi C fubfequatur imperium voluntatis.. Ut adeóin- Amon, Dito| fufficienter dixerint Arriaga, & Oviedo nulla auctoritate fufficienti conílare, quod praxis pradia, Certé f1 Au- non.poffit effe actus intellectüs, lequunta €loritate cum RR. hacin parte decertandum fit, Amim major auctoritas nec ab Ipfis affignari poterit, LE quàm Atiftotelis , & utriusque Docloris Ange- fir dj lici, & Subtilis, cujusmens mox clarius con- Dunl ftabit, addo S. 'homam ex q. 14. de verit. a 4« mplrdij ubi docuiffe perhibetur ; So/2 extenfío ad opus fae Quf cit aliquem inteiletlum e[fe pratticum, Sicetiam [ tenet Ariftoteles dean.tex. 46..— /ntellettus ex- PV'lmxü [ | tenfrone fit prallicns. uantum autem ad ra» pj tionem, fic P. ifta res: Nulla cognitio , & fpe- q":m fng culatio veri poteft effe pzaxis per fe; praxis enim dlf!ï (/] & fpeculatio é diametro fibi opponuntur : atqui Jtit fec omnis actus intelle&tus per (e & ex fua natura eft Wicig, cognitio , & fpecuiacio veri ; hoc enim eft pro- T 6 prium objectum intellectus : ergo nullus actus iil intellectüs eft praxis.— Imó apudScotum( licét ij uïdq aliqui Scotifta hoc capere nolint ) c. q. $.. &e- M Jpondeo, certum eft , etiam actus intellectüs utà h N voluntate imperatos non effe praxes , üt habet VOa D. Cámi igitur intelletlzo efQ imperata à volun- Tf gate : evgo eff praxis? non fequitur ; [ed |fequitur : g'æl& [ ergo eff praxis , velpratlica. Cujusratio eít ; A | quia etiam actus intellectus imperatus à volun- lii tatc clt adhuc dire&té aGtus intelle&ts : ergo &c. sf Ulte- LA n Thestogia fit Pralica , eye, 4t ens um Ulteriorem hujus declarationem , & obje&tia- Jnmnino 4 num folutiones exhibent noftri Logici. Et hu- pracei n &usque conveniunt T T , & SSz; ulteriüs au- . Utattt tenminon. Hinc Ovisdo n Dico . Theologia noftra nequit effe fimul36 quod p pra&tica, & fpeculativa. Scotus cum fuis, quem Cereli fequuntur aliqui RR. contra Th. communiter, í certandun Amicum , & aliquos Alios. puari o P. Ex q. 4. Prol $. lia opiniotmei, ubi 4a- odorisá &or additionz ita argumentatur In formalibus: x darius ) Quandocunque aliquod commune dividitar pri- deventl moper diffeventias oppofstas,im po[fibile eff utrame od que diffzrentiam inveniri in aliquo wuno contento im, Sicd Jb communi : fe4 fiientia in commnni dividitur fl primo in pratlicam , ci fheculativam : ergo im- autémat polfibileeft , ifea; differentias fimul inveniri in ali- nitio,&lþf' $Ua [Gientia una. — Major eft manifefla , quia fs j pranie ifferentia condividentes aliquod commnne , po[- nuhtur:df Jent 'fe compati in aliquo comento [(ub communi, fuapatiit tunc idem corpus poffet e[fe corporeum (5 incorpo- nim dl Yeum , C idem animal fenfibile && infeufshile , ete lus idesm bomo v ationalis ( irrationalis, qua (unt xoum(t t abfur da. o0) E. TTz Neg. min. Speculativum enim &37 Practicum juxta-Ipfos non func differentiz ef- vledis gïi " d fentialiter divifivae fcientiam üt fic, & prout.. "T s Scientia eft genus fupremum reípectu Theolo- gi2, & aliarum fcientiarum fimpliciter natura- uf us lium ; fed tantüm etfz divilivas. differentias (s2 UP ícentiz. fimpliciter maturalis, & quatenus eít entiarum. fimpliciter na- iU 4 gï:pqs fubalternum fci ii C ;f tura. 42 . Parsl. Difl, Prolog.. Queft . I- $. IV. IUO turalium, à quibus abftrahit ; in quosque divi- ditur : ita ut fpeculativum & practicum fe ha- hibus At u beant ad fcientiam üt fic, ficut auditus, & vifos AMnta ad fenfum communem & propriüm. Unde ficut fenfus àt fic primó dividitur in commu- (dlis & Tritior nem & proprium, & proprius poftea in vifum, &i auditum, guflum &c. ita etiam Ícientia üt fic primó dividitur in fcientiam infinitam, feu que d& RC habet objectum infinitum, qualis eft "Theolo- N gia, & in finitam , feu qua habet objectum fi- nitum, quales funt aliz fcientize pure naturales, Tilin & hx tunc fübdividuntur in fpeculativam, & tcs': D um practicam. — Atque adeó licét ratio fpeculativi & praGtici nequeat (imul competere alicui fci- ihns & entix naturali, poteft tamen fimul comp i tiæd'w 'Theologiz. 38. Contra eft T. Hancrefponfionem prævïdenä Cïgo ! Aullor additionum pergit immediate fic. ÀMi- dj iaj nor patet , aliàs fequerentur. de eodem duo con- traditloria, videlicet extendi «j* nom extendij & ficl evil multa lia inconvenientia, puta ordinari' ad IHIS &«m Et certe fi Tibl opus, & non ordinari ad opus. aliqua fcientia una , & noftris viribus aquifita.; mn poffit fimul effe pracica, & fpeculativa; non At IN videtar poffe dari folida difparitas, quare non idem.corpus poffit effe corporeum & incórpo- formg. reum , idem. animal fenfibile & 'infenfibile. b*fduw É ü Exemplum illud de fenfu communi & proprio non jtivat quidquam, cüm non fit par ratio i L j ter fenfum. communem & fepfus particulates, lij h Ü acinter fcientiam infinitam & finitam : nam fen- ? - fus ! 4in Theologia fit Praftica, cie, f 4$. yiosq fus communis efI genus, & veré pradicatur de Cicam P feufibus in particulari, eósque potentiá conti- dici net, ficut fuperius fua inferiora: fcientia autem jin. U infinita non. eft genus refpectu . fcientize finitae j j o Caliàs. etiam hzc deberet (uo modo participa- nei n re rationem fui generis, & fimul effe practica, (ieniati & fpeculativa ) qua fpeculativa & practica di- itam/at citur, & confequenter nec ipfam, nec ipfius di£- ferentias ullatenus coütinet. Ti Thw'f ; Contra . eft II. Abfoluté nulla fcientia includit differentias vel roldut yré vtl ipi fcientize, vel inter fe oppofitas & repugnan- culatiul tes: atqui juxta datam modo T Trum relponf. finitum & infinitum fünt differentig primó di- vll "T inguentes Ícientiam üt fic, & juxta eosdem ul conj" "T Tas practicum & fpeculativum funt differen- tiz dividentes fcientiam finitam & naturalem: ergo non poffunt convenire fcientiz infinitz. d przüï ht ) Maj.conílat àpari, quia enim ratiorale v. g. & irrationale [unt differentize dividentes animal ut m fic, evidens eft, quod nec hae differentize, nec ex M ul ll': l ofdim[ii illisemanantes proptietates v. g. rifibilitas,hin- nibilitas, rugibilitas five formalis five radicalis; d poffint .convenire (imul homini, aut.bruto. hus gquiüïl Contrae(lIIL. 'Theologia eft unus fpecie habi- um tus : atqui nequit unus fpecie habitus habere quit n formas diverfas; ficut unus effectus non ha- nf 1 jnfcnfïbl bet duas cauías formales, pracipué adeo diver- fas: ergo Theologia nequit efle fimul pra&tica "T & . fpeculativa. Et Maj. & min.. fundatur in ii folido hoc Scoti teftimonio q. 4. Prol.$. 4flia ,i eff epinio. diftordans , ubi Scotus Íic probat.., 2cO0« if nälll 5 44 PartL. Diffl. Prolez, Quefl. T. $.IV. "Theologiam non poffe dici duos habitus : Ordo 0j fcientiarum fecundum: eminentiam. [lat. ad ali- ifeiy quod unum tantim , quia non poffunt. dua effe M féientia . fimpliciter. prinae. Iflam unam. emi- E nenti[]mam , cb- folam, dico effe Theologiam, que ttod [ola eff prino de primo fAbjetio T heologia. &t 39, Objic. L. Si Theologianoftra non poffet ef- Conf] Íc (imul practica, & fpeculativa, tüunc maxime tadidl idco, quia fpeculativam & pra&icum nequeunt ff fimul eidem ineffe: atqui poffunt eidem fimul fimij ] ineffe : ergo &c.. min. P. in eodem intellectu litpy fimul confiftunt fcientia practica , & fpeculati- r và: ergo poteft eidem fimul ineffe ratio fpecu- Coil lativi, & practici, & per confequens:corruit lduy, noftrum argumentum. E. N. min. in hujus du prob. D. Ant. in eodem intellectu fimul confi- türds ftunt fcientia practica & fpeculativa, & hoc ra- posd tione diverforum actuum, & habituum C.Ant. LU immediaté ratione fui ipfius, tanquam unius & r indiftincti habitus. N.Ant. & pariter D.Conf. ttr[y Itaque idem intelle&tus dicitur fimul pra&ticus Bning & Ípeculativus non quà idem, fed quà à fe ipfo Düg realiter accidentaliter diftin&tus ; ex quo mini- pl mé fequitur, quód una, eadémque notitía, fci- t entia, aut habitus valeat dici (imul practicus & Boj fpeculativus. Adde per omnem modum.,, Mil quód practicum & fpeculativum refpectu ine üq tellectus non fint nii differentiz accidentales; at refpectu fcientiz, vel habit&s funt effentiales, R n fs vel (altem proprietates & pradicata propria dif- L] D D o ferentiarum effentialium vices gerentia, - | Objic. Rävü'u TT n nealagia'- fit Pratlica, d-b. 4$ biis: (ni Objic. II.: Illa contradi&toria, que videntur4o fut u inferri per Av practicü , & fpeculativum, efto t du nequeaut eidem convenire formaliter , poffunt L tamen eidem convenire eminenter: ergo po- Vlipi telt noftra Theologia effe fimul practica & fpe- d culativa, non quidem formaliter, fed eminemter, on püffct i Contf.l, Eadem anima rationalis absque con- ünc n tradictione eft fimul eminenter vegetativa, & m n fenfitiva : ergo etiam "Theologia poterit. effe eidem n fimul practica, & fpeculativa. Conf.II. idem m il lac poteft effe (imul album & dulce : ergo etiam &l eadem ícientia fimul practica; & fpeculativa. atl Conf.III. Tuxta celebratum illud D. Dionyfii yns at diQtum , qu« fnnr. difperfa-in inferioribus, funt nin, nj adnnata in fuperioribus: ergo licetfcientiz na- imulrte turales non (int fimul practicz, & fpeculative, , &hrt poteft camen id verificari de Theologia. um C2 X. Ad objectionem N. Ant. quia contradi« &oria nequeunt eidem convenire, five formali- um onis " ter five erninenter, femper enim effentialiter pu- gj ii gnant, ut conflabit à n, 247. & feq. Sicüc enim DEUS non poteft effe (apiens formaliter,& non n j qo fapiens formaliter ; ita rion poteft effe eminen- ter juftus, & non juftus eminenter; idem in.; | no[itih i propofito eft de ratione practici, & fpeculativi, | r ! modunu Ad L. Conf. g. N. Conf. & paritatem, difpari- tas efl, quod vegetativum & fenfitivum in ani- qipl d ,ccidcmä H ma rationali non opponantur privative, ficut t ,[femialgg certüm'eít; econtra ratio practici & lpeculati- vi opponuntür privativé, & contradiclorié. p fiftitin entis ; [ J Raf?o hujus eft; quia ratio practici con dupli- 4 46 Parsl. Diff. Prolog. Quefl. 1. f. Ip. hj nol duplici relatione aptitudinali fcilicet prioritatis & conformitatis ad praxin ; ratio fpeculativi gt econtra utramque relationem negat , ut in ter- ( minis docet Subtilis q. 4. Prol. $. £x i/fo fécun- lum ii do patet, ubiita habet : Pratlicum dicit duplicem haum refpetlum notiria aptitudinalem ad praxim ht ad ferminum : [pecularivum autem privat illumre- «f fobl Theologi: fpetium. duplicem, quod precipué urget illos, Die, qui aliàsScoti definitionem de praxi admittunt, Accedit, quód a&us vegetandi & fentiendi in RUT homine fint actus difparati ; econtra fpeculas mi d Thehr; üivum habet annexam privationem practici in eodem habitu. Ad II. Conf. &. iterum N. od 'Conf. & paritatem , difparitas eft ; quia albedo Thtohgi Qp & dulcedo funt. accidentia refpectu lactis; & formz difparatz folüm; contrarium mox ex« LUE plicavimus de ratione pra£tici, & fpeculativi; &i ad minimum enim practicum , &fpeculativum Quefcg loriCy funt paffiones propriz differentiarum effentia- lium in ordine ad fcientiam àt fic.. Ad IIL Conf, Priüs Xy. D. Antec. quaz funt difpería in inferioribus,: o ] funt adunata in füperioribus, fi fint, & quantüm ml & "RT funt inter fe compatibiliaC.Aat (inon fintcom- patibilia N. Ant. & Conf fic rifibilitas & hin- [ nibilitas funt difpería in inferioribus animalis; ü &fJ Wil fcilicet in homine & equo, & tamen, quia funt paíliones & proprietates differentiarum effen« pn'or,- tialium, nequeunt in animali coadunari. - Wt 41 Objic. HL. 'Theologia: DEI eft eminentet j pra&tica & fpeculativa : ergo- etiam noflraz» Conf. P. Theologia DEI eft exemplar "Theo- hi, logi& L n 77;!0103'54 fit Pv atl ica; ecirt. 417 logie noftrz, & hac elt illius exemplatum: citprioiti jo peattt atqui exemplatum repra'fentat fuum exemplar: yt; tht ergo. . N. Conf. in hujus probatione N.Maj. TL Elto enim quoad objectum Theologia noftra fit exemplatum Theologiz DEI, tamen quoad dictdin habitum & modum tendendi in objectum in | pmximW juat il eífe. fcibilis, non eft illius exemplatum, nec t urgt 1 Yheologia DEI exemplar no(trz. Dices. illa facultas e(t fimul practica & fpe- xi admtil L enitndt culativa, quz fimul tractat de operationibus, & t p fimul de fpeculationibus : atqui fic tractat.. "Theologia noílra : ergo, min. P. Theologia m p tractat de moribus, a&tibus humanis, virtutibug y ia "Theologicis, reftitutione, merito &c. Item tra- ; qui d &U lüäispa &at de DEO, Angelis, aliisque fubítantiis fepa- ratis: ergo. g. D. Maj. fi in fpeculationibus um t ex fua natura etiam quiefcat C. Maj. fi non., tcfpecult (fpeculativy'ï quiefcat N. Moj. & diflinctione applicata mi- yom d nori Conf. de quo mox plura. Priüs tamen adverto , Adverfarios fuperflue4 Aat s ponere hos terminos Theologia eft practica fi- i mul & fpeculativa formalirer ewinenter ; vel , &i non fm[COTU' enim Theologia eft formaliter practica, & eminenter Ípeculativa,aut viciffim? vel eft pra&ti- ijus ca, & fpeculativa tam formaliter, quàm emi« ibus at wenter ? neutra explicatio tenet: ergo. — Non j iraruf prior; quam enim majorem rationem dant pro uno , ac altero, pro praxi, & fpeculatione, T aut viciffim ? INeque fecunda, quia quod unus du termimus adílruit alter deftruit, ut conítat ex im 1 n, 312. Imo ipfum exemplum, quod adhibent Ad- 48 Pars1. Dif, Prolog.-Quaeff; I2 $.IV. r Adverfariiipforum.intentum non.evisicitdunr guit, & dicunt, in.anima rationali-vegetativum:& fefie dyracr fitivum.contineri formaeliter : eminenter 3 :maím. tipidic üt tenent Scotiflo in Animaftica -communiüs;. fit, qu anima rationalis continet. formaliter .vegeta« SCIPN tivam aut fenfitivam pracise fecundüm fatio* Citudinis Anandu nes communes , & conceptus genericos vege-. tandi & fentiendi ab(lrahentes:ab: inferioribus t idu v.g planta, bruto. .. Econtra fi anima vegeta- &édtüma tiva vel fenfitiva femel fit contracta. per proprias; prütsqur ditferentias fpecificas plantz, aut bruti, turic dm fT rigore loquendó non continentur formaliter 62,, irji fed tantüm virtualiter, & aliquo modo 1.fenfü; Cpplus improprio. eminenter .in animá .rationali 5 ex: Yi d quo confequens eft, quód anima rationalis! T. nunquam fimul & formalirér & émisienter cóne Cof. H tineat animam vegetativam; vel fenfitivam ?'ere! pio: o paritas.ab hac ad Theologiam ducta non:eft! t u fhciens. ; t«lillls ellen upiaa [^f 4j Dico IL.. Theologia noft ta. eft 'f';mp!icfit;g Y htoiogig . Pra&tica,. . Scotus fape cit. q. 4. Prol. ubi réjés iDE 0,q &tis feptem. fibi contrariis Scntentiis tandemzsl $ * [Whpxa ab hanc adítruit. E ) P. ratione fundata in ipía Scoti definitionede* "t praxi : Illa facultas e(t Practica, cujus cognitiost r j nes per fe.& immediaté, vel faltem mediaté o* Mit ng dinantur ad volitionem rectam, & fünt natura-* u DEI, | liter. priores ipíá: atqui tales funt cognitiones* Ilimj,u. Theologicz facultatis :- ergo ipía efiPraclicae WT Maj.. debet conftare. ex Logica , ubi Scotiíta: t i dicta: probant ,. quód. volitio ,re&af fit proprié Ujïhm) pr d- T - .dk $. Theologia ft Pratlita , ebre; 49 ii graxis , & con(equenter etiam illa facultas , qua od eft prior re&ta volitione, ipfitsque direcliva veré at eibpratica, ". P. itaque min.- Obje&tum Theo- (omm logiz , quod eft DEUS, eít conforme volitioni li vt recle ; ab eo enim fumuntur prima principia re« / indn t &itudinis in voluntate , qualiafunt : DEUS ef£ r amandns proptev(e,e proximus propter Deume?c, cinfentrit atqui iltud objectum determinat intelle&tum., iav creatum ad cognitiones & notitiam re&titudinis, o priusquam voluntas creata illam velit : ergo no« brui; u ftra Theologia eft practica ; hinc dicitur Matth. y frdt €. 22. in bis dztobsss praceptis univer(a lex pendet, noloult €'prephers, — Pariter & Jacobus c. 2. hortatus raniond il nos $. effote fatlores verbi ; quae omnia praxin indicant. , r ij Conf. L. Principia noftre T heologiz füh:j wv pra&ica : ergo & conclufiones. Conf. tenety talis elLenim conclufio, qualia funt ipfius prin- du&anölfü Cipia, ex quibus dedueitur, — Ant. P. principia 4 Hmplïti(ä Theofogiz funt principia Bdei , & fumuntut j ii àDEO, qui e(t ulimus finis : atqui principia mpta ab ultimo fine ( etiam tantüm fpecifica- ts mndw ! tivé tali ) funt pratica ; ordinantur enim ad opus , & applicanda media, quibus finis ultimus delïnïtioqt:ä aquiritur juxta illud Joann. 20. Hec. fcripta Jlus ;ogmü? j I wj Jfint , at evedatis , quia J ESUS eff Chbriflus Fi- lius DEI , c nt credentes vitam babeatis in no« Lt j t j wineejus, — S. Aug. l. 1. de doctr. Chrift, tenet, quod Theolozia ordinetur ad dirigendum qua« 1 er ybi gU tuot a&tus, lcilicet eredere , perare , diligere , Ó virtuig) vivere s ergo non ordipatur ad fim« P[[)Pf ij E j pli- -spo PuhlsDifs Prolog: Queft T. $- IV. / T ]mdh q. - 'plicem fpeculationem, fedad praxin, quiafpeci- z Tirid ficati aftusapud omnes praxin fonant. ; Conf.ll. ex aliffimo: quodam principio *. DEUS ex na- Mi tura fuae(t fumme bonus , & communicabilis: al J!id!»(fcl ergo:condecens eft, nt creaturis innotefceret, BUTTM &&que iis cognofcendum, & fruendum daret : dt- qui.modus ad banc communicationem manitee '41404 r ftandam aptiór non eft , quàm fcientia DEInae df fwh turam , attributa, & effectus explicans , Go vo- qionbs, Juntas fic alle&ta ad diligendum DEUMI: ergo "nb ] facultasficDEUM explicans & voluntatem no- r firam alliciens'ad DEUM diligendum ; eft pra- jfb £ica - & ideo myflerium SSS. 'Trinitatis nobis UT revelatum ,. Incarnatio, Redemptio pro nobis At peracla , Evchariftia , aliáque Sacramenta:infli- Wady tüta , lex gratid data, & vita zeterna promifíay UUR n6f quidemüt de fimilibus fubtiliter dilputemus ?!iva*';—:.;,,ä ïThco'logi ; illacontemplemur ; fed uc amorein VDidg DEUM & Divina rapiamuractransformerulte r leü n Namuütauctot eft S. Anfel. 1. 2; cur DEUS ho» ftiliQ m -c. 1. Perverfasórdo amare ut intelligat, "NÀ Conf.ll, Fi- vetlus vero ántelligere ut ames. L. ii des .«f pra&ticá, ut in loco proprio oitengu MM SSa.: atqui Theologia noftra principalit j Ws d tur fidei :.ergo & ipía eft praclica : ^ av m Wt 4f Objic.l. Hapropofitiones-innu da Tpecühr Bl tione confiftunt : -D EUS eff Trinus : Patérgte mlümm nerat Verbum ditliose (ic..; ergo "Iheolozi P t Y non eít (impliciter practica.- . . ad- Ant. quód "ïThcol propofitiones allatz faltem (int virtualiter prae co» Ptb d -&icæ y primaenim, fu informalibus habet us T 27 d S/"Theblogia fb Pháflica; ée. -j E sit,qiift - 3tu6i cit, q. 6; ad quefHionem igitur vefpondeo, in nant, Cutd fGiney includit virtualirer notiriam vetlitndinis di- DEU leilionis , tendentig in tres perfonas $. ita quod f minutii atlus-eliceretur: circa umam folam , exclndendà i imotdit alias Cfscut infidelis eliceret Jeffet a&bus nom veus, gumdatit Secanda incledir ntitiam vettitudinis, fecindsim joneni m iguod allus eff civca duas perfónas , qtmrum una cientia D .if/l'/;b' ab adia. ilican d £ionés. -Idem'lgz. ad alias fimiles propofi- Dguxt »3"Objic.Il. Licht juxta Scotum Theologia ne-46 volidt! -teffariorum v p quod Donum Jr amandim fu. endomt; d 1 endam malum &c. lt p'ra&ica,Theologia tamen Trisiait feontingentium , id eft eorum, qua non ex na- ytio pf *türarei , fedex libera DEI volüntate neteflatía Wacramenm!; füntad praxin dirigendam v. g; quód Baptifinus gma p dfit vemedium peccati-originalis &c, eft Ípecula- iirerdipi &tiva^s'ergo malé dicitur. fimpliciter practica, du * D. Ant. quoad fecundüm membrum ; "Theo- ] v dogia contingentium eft fpeculativa per fe Io- quendóC. per accidens;& fuppofita DEI volun- ,auDio g '5 fate NzAnt. & Conf. Itaque defacto neceffaría t ad regulandam praxim hzec veritas : Gufb 4 Baptif- opl'iO d " sefd. fefeipienans ; ficut & iiïaþ ; mendqcium ff uriendum. grinCiP aülff'J a Objic. III. :Dignitas fcientis refpicit pr'in-ci-' paliter fpeculationem,& fecundarió tantüm ope- r IÀ rationem : ergo Theología nor potefteffe fim- i pliciter practica, RLIN. Ant. Natm ratio fcien- 2 T tigTheologica ( prout illam admifimus à n. 23 LZW-G."* principaliter refpicit operationem ; propter hane | Vifwaüfa?j enim eft (cientia Theologica, utnonobfcuré col- ia D 2 4 $2 Pa f.'D;if.' Pralng.l Q*kfï. L S-IV- i Mndiri dig itur exillo Joan. 20. ^ Ht firipta jesr M €re datis , quia 7 ESUS ef filiws DEI ; d*»t cré- dentes vitambabeatis in momine efus. Infupet um dies fcientia Theologica elt'in intelle&u , t trahat - oluntatem ad confecutionem fummi borii; fie s Que nunquam fiftit in nuda contermplatione fui al lt x bjecti. "Tandem exiraomne dubium efl; quod TW la fcientia etiam rationem practici refpiciat, quia 3.H tivam. (cientia üt fic dividitur in pra&icam & ip ewlæ f Objf&üm lt Objic, IV.' Omnes fcientiz ordinari poffünt ; (altem virtualiter ad DEUM colendum; aut5 d Md amandum : ergo vel noftra ratio nihil probat, fwz;&iq AROR xelommnes fcientiz debent dici pra&ticee, ^ D. Ant. fic ordinari poffurit ab habente fcientiái d C. Ant. ab ipfa fcientia N. Ant. & Conf, Nam J g aliz (cientiz ex fua inftitutione nec refpiciiit S-EUM ütfinem fupernaturalem; nec pérme- EY dium füpernaturale procedunt , nec etiam' Ml onem dicünt$ M dilia Chtiftüm Redemptorem relati enim , üt habet S. Aug. l. de pr &d.Sanct 'Chri- du féusefft mortuns pro nobis, st Mathematicis aut fl wl Philefophi, aut Rhetorés , fedutju[i effemuss & Ui fecundum virtutem retlà givamus ; ad^quot Theologiá pre catteris fcientiis ordiriatur. Hüc L v etiam facit; quod DEUS taitüm fit obje&tum N ?Eheologi , & nullius alterius fcientize; & pet "g - eonfequers licet aliz fcientie ab habente illasad to DEUM ordinari queant, ideo tamen pra icis Eüq 01 ( annumerandz non funt , ficut'Theologia5 qtf;it quoe W Pu fcicmia cerifetur prafïïica-non ex eo praxcise, r LA BPLU Th?glogia fit. Praflica, echc; fä ptaxin dirigat. circa objcótutm qualecunque, five s j alienum, fed.ex.eo, ABL quod dirigat praxin circa ,oþ:- gu. T jectüm proprium. Qo, at sc:Infers; Ergo faltemMetaphyfica erit praclica, iibl quia refpicit , & ordinatur ad DEUM tanquam ad obje&um proprium. — &. N. Illatum, quie p pundigt licit aliqua conclufiones metaphyficales ordie rdpióa d nari poflintad DEUM amandum &c. quia tà- an& s men. DEUS. refpeétu Metaphyficze tantum eft obje&tum partiale; licét principale, ordinatur ip- Íemet tanquam.fpecies entis ad ens üt (ic , quod yanziti )lendum- D &ft objectum totale, & adequatum Metapliy- "d fica.5 GL ideo cüm ensut ens fit fpeculativz con- 1Cica, ! fiderationis ; alia omnia - qua: ad, ipfum ordinan- tur , dicuntur fpeculati va. yate l k Coii *;; Objic. V, DEUS non eftobjectum dTisoler 9 m« "'iþi[ï giz, üt eft ultimus finis, fed üc eft DEUS : ergo j nf "Theologia.non et practica. &. D. Ant. non iet objectum Theologiz , üt e(t ultimus finis re« d sluplicativé. C. fpecificative N. Ant..& Conf. ia d st Quia principia practicaetiam à DEO poffunt.; M K ie 4f ! delummi.üt. ab ultimo 6&ine fj pea ficative ,& boc faciselt; ut Theologia po(fit dici pradticá. !"fh W *o:Dices. -DEUS:non eít objectum operabile; Whaq ergo Theologiz; qua'circa DEUM ver(atur, );dmalllf 1 t non e(t-obje&tum.operabile. | &i D. Ant. Non eft obje&um operabile phyficé , & entitativeC. clenllïa : Ant. moraliter, & attinpibiliter N: Ans& Conf, j Elt ergo DEUS objectum operabile , non quod t g i phy(ice 8 entitativé produci poffit; fed.in quan tüm -per actus virtutum Theologicarum , aut D 3 alio- &4. Pari. Dzj? Prolog, Queff. 1.6:1P. l , aliarum poteft obtineri, Adde ; quod.noáfit ]sinluo neceffarium àd habitum practieum ; quod Vers itftot fetur circa obje&tum operabile,fed fufficit;'quod fitüsi dirigat praxin circa objectum proprium ;:quod Plb utique Theologia circa DEUM praftat. ] IT Inftas. DEUS nequidem moraliter, G attins RCEPN[ gibiliter eft operabilis : ergo nihil dictum;-Anf; tümen P.fi DEUS eller moraliter opetabilis, tunc prins logia d cipia operantis deberenteffe pratica : fed mon Infcn fünt pra&tica: ergo &c. P. principia ifta fünt cre« DriT dere & aflentiri : atqui hzc non. funt pra&ticay gudai fed fpeculativa : ergo . N Ant. in probat. IN« D min. ultiriam probationem: fic Dift. principia idog ifta fünt.credere & affentire praCtice ad . operang 'otin dum noftram falutem C. Maj. fecus N. Maj. 8b k Di(t.min.fed credere & affentiri praQtice ad.opes éyy randum noítlram falutem non funt principiá prae RU &tica Nimin.fira peai fnin. & Ni Conf.-. pliciter credere & affep:iä Cf 1 t [pg - Urges. SiDEUS effet. operabilis wioral gt tuac hoc pracipue fieret -per actus dile&tioniss IQS CH 1 ad quos ducit T heologia : atqui Theologia mon. gl ducit aut dirigitad a&tus dilectionis ;per fe tere f £9 &c. min. P. aliz Ícientize naturales , aut illor. Tj D rum obiecla non ducuntad amorem naturálem. Nbl ex fe:ergo nec Theologia ad- fupernaturalems rgriones Ant.conílat, aliàs enim omnes fcientiz forent (gfl'e, [ practicae; y NI min, in. hujus prob. diffimulató Ti Ant.N. Cohf. & paritatem; diiparitas eft 3quià Qyj $ Mi li i m É " J "n . Theológia fitPPaBhiéa j ehre." fy , u lis infuo genere»eít potentior ; quàm naturalis m quu v infuocüm certum fit Theologiam:fidelinm:efe if ficaciüsindücere ad amorem quainThcoIogiam opriimjbl Philofophorüm : hecenim fuum obje&um mee 1€ fpeculativé attingit. ^Et-ideo apud omnes reccptüm eft ; quód feientize naturales fint tan- . didmdi tüm erudientes ; & tion inflammantes, Theoz blis u logia autemerudit; & inflammat. i Ql : ff nt "dInfers : ergo magis etuditi "Theologi eru t ial miagis fancli 5 peritióres enim in' arte Magiflri vünr patt prafEatiora moliuntur artis opera; at contrariti i probt non taró experientia commionflrat , eüm hinc Dil pini inde docliores fint pejores; ^ m /N; Tllatum per jcéad p feloquendó , quia talis Theologus ex: propria us Nl &ülpa & defectu in majorem fui perniciem & y dul damnationem abutitur habitu "Theologiz. yprinpl :*Objic. VL Scientia: quae eft;gratià. (üi ; eft o fpeculativa: féd'Theologia eft gratia fui-: ergo z elt fpeculativa. min, P. Scientia nobiliffima eft bl $ mo!lh' gtatià fuijfic enimMetaphiinter fcientias natura- lii dllt&'*wl leseft nobiliffima, & eratiá fui: atqui Theologia Theiligil ettnobiliffima inter-omnes fcientias : ergo eft »is ul gratià füi;& per confequens Ípeculativa/ &i 1N; " mir: in hujus-prob, N. Maj. quia illa fcientiaeft lts ia " nobilior; quz nobilius habet obje&um; ac ope- ypermat rátiones nobiliores citca illud; atqui DEUM. di« Kioiti ligere , colere; & ejus poffeffionem:meritotiis operibus prometeri longe-proftantius-eft:. p j i quàm . ipfam tantünr cognofcïevä,ï&"*wfp ecülari "Theologiaadhuc eit nobi ä (f prine hæ j N T '-34;.,.;- ii BM *Q. 4* Qs m €eps v $& Paerl. Diff. Prolez. Quaeff.T. $. 1. i eeps fcientiaru gbl fui. 4 l .-omnitlxm,' e'ciamü non ütgraa'&) gurha iscqpuces? S cxentxæ .fþe.culativæ:- fuüt n&bi!ior;s;—h "dtunu practicis s ergoanter illas- debetTheologia:ree! iayl poni.: X D. Aut; funt nobiliores, quando opee ol rátiones, dd quas regulandas practica ordinatte Miohe cur ; non funtnobiliores ;quám. fimplex-SC nüs Tht'uïogi: da fpeculatio :C. fecus IN Ant; & Conf; PO inox diQta.-: * E ol Inftas habitusdeclarativus.n on eft fpebülä&q o vs: fed'Theologia eft habitus declarativuscere Vüöi(qm gonon eft fpeculativa.Min.conflabit.q.feqifizs UT Maj. P declarate, explicare, ac defenderefidefi t nihil fonat pra&tici; fed potius (peculativiz ete ü d o &c. X. N. Maj. ad hujus ;probationemidie : ? ii co, quod declarare. objectum .non attingibile noflris a&tibus fit quidem merum quid fpecu- lativum ; aliud. autem eíl.de objecte ,.nnggs per noftras operationes attingibil 3 il l 44 Eth: Sapientia ld Urges. Juxta. Ariftoteleni 6.. eft habitus. fpeculativus : atqui- juxta - m«:19. * "TheologiaVíatorum ett fapientia : ergo &t U elt fpecialativa. x. Ariltotelem fuiffe lotuu h i 'de fapientia propriiffime tali qua& habet. anne« N ! Dihy :Xam évidentiam . qualiter 'utiqué- etiam 15 t Wee nos "Theologia non eft fapientia,: , hdj : " Urgesadhuc. Saltem Theologia Sch olfli tini;, ie(t fpeculativa ; cüm mos loquendi jam invalute DO (antj] tit.hos dici Auditores "Theologica fpeculauivas Ttta, àllos veró-moralis. - gj huncloquendi modut TT ol 0* i Polïc admitti propteg, .läncula:ivum inThe gla L 6 Ms S. Tieologia fre Peatlica o « g gl fcholaftica procedendi modum ;;non.autem. igohffxtgiïä quód fit habitus entitativé Ípeculativus, wl :Sequitur Gorformiter ad dicka;, etiam "heo-j i [heolgit logiany Beatotüm: effe- (impliciter. practicam:s; j u quig»vifio.beaufica eftinaturá prior amore bea« fliggurit tifico ';:«eiqueamor: beatificus-: conformatur,: imprdi 'Theologia:vero:DEI poteft dici.practica., i ad. & C rationenu rtótitiz/. practice fufficiat.quod fit regulativa praxis , quantum eft ex fe , five tunc dliee porentiapraéticans fivregulabilis ;; five/ non. : $i veró: ( quod probabilius eít.::) requiratur diri- hd tht gibilitas poteritiz pra&ticantis ,tunc T heologia fendtt DEL eít fpeculativa;:quia voluntas Divina non [pecolt eít regülabilis; fci-dírig ] ibilis ah:aliqgfa» fe guls, rabita cüxm xgxia fit Prjma r egula». pon at 759 VO : ym qund 1 N jj bl A?iS Theolopi. afit babitus diflintus ab .e»f"f'?",,'? fidei ? lutri n]icä natu 1 1* ralis , 'u.elq. * p L: i : ]gpgfnqtärnlis a j a? Ek jo t lnl beibola hii rulint, 2 ; diftinclaab habitu fidei.. Hanc exprefse yfoile Is H ; ténet $cotus.3, d. 24. q«un.«ui pradluxit ughäbfl j DiAug«l44; de Trin.e. 3. ubi de/Theologig: m i ita.diflerit,.— Quafeientia non pollent fideles pl . j Scbc. rimi.y-quamvis polleant ipfa fide plucimum, "Ra tiocondufionis ell , - Iabitus fidei eft ab(olixe ld ' Wn ;umï fupernataralis;- & infufus-; habitus Tbeologise " s econtra efI naturalis; intripfece ; ac (tudió nofiró qucndf , jn n Ll.,!ï' ,ïsuiägas.o iBl —.Aä&gs:ïghïoivgiæ; dittinguuii ao — 48 P;zra*«li Diff. Proleg. Quafl l,2 — ( NT ab actibus: fidei : ergo'etiam habitus ; pracipug; ükipïlli l quia affenfus-fidei nititur: veracitati DELimre« p velando ; tanquam principioimmediato : econ-' lf p tra. affenfus. " Theologiz - innititur connexioni: dLdübin medii cum extremis in premiffis, Et1deo; ii Aperiéti Tiecs rigoremanendó, non gaudet Theologia tanta certitudine; ac fides , quz omnia magis confta-" f dui bunt infequentibus àn. 70. Pro nunc autem- josmodi[ $3 Dicoll. Theologia efthabitus entitative &! tii &i intrinfece naturalis. - Hzc eftin omni Scholai: f!mfideü communior-contra non ) paucos tam KR. i. uàm T Tás ; inter quos eminet Clari(f,.D; Pj* tlhjüsfpe du Babenftuber difp. 1. prol.a g. :Supponit;:miï; tem nofítra condufio, :quod habitus Theolos: tivpei giz fit extrinfece fupernaturalis ratione objedliy: U & habitus. fidei ,/à quó remoté -dependet; ac' Donn Nec^ velut in femine &-radice continetut. (tt dj plus evincunt argumenta pro füp 'it ii 'crujatu'f:flïta!i;& l gfï P. intrinfeca mox proponenda. operd ituf abagea-r $ P. I. Habitus Theologiz aquir "p d te naturali naturali modó : atqui habitus; qui'ab N h At agente naturali naturali modó aquiritut ,'noR; eit intrinfecé fupernaturalis: neque quoad'eftis PWagQ[] tatem , neque quoad. modum:: ergo Theolo-* ho gia non eft-habitus. intrinfecé fupernaturális, * i p Min. conftatex : terminis; quia natura füisvis: aülem'r ribus nequit attingere terminum fuam-activis Wr& d tatem excedentem. . Maj. P. Habitas T heolos' Md gie -aquiritur- per frequens exercitiumy explis- u cationem ; le&tionem ; & pracepta: periti inar Wif lo oüdentem: R Mij te Ma gi»&ri;-d(ïcejmis.äï- mipa c,gr refp L H ;cdifeie : Vij tipl n Si Theolopiafit babitus AlffinHushéc. q9 mjmy difcipult (Ludentis óperam; attentionem; & re- satiDEnn petioneimi 5 verbóraquiritur Theologia ficut alize mediuoudt Ícientize pur&:naturales. aquiruntur:: :ergo.non r coned e(b habitus intrinfecé naturalis; Ant.:conftat j Erid experientià, qua habemus, illos ;:qui fe in rebus Tieologitt "Eheologicis:magis exercent, habituari ad re& fidéi elarius explicandas ; illos econtta, qui hu- T d j nurc u jüsmodi facra negligunt fludia;in iisdem myfte- asenial rii explanandis hallucinari , fintfideDivina ditati. quafitusicunque n ml cos um 'Conf. HabitusTheologiæ,cHl calis ; qüa!e "D e(t ejus fpecificativum : fed ejus fpecificativum efl.quid naturale ::ergo &c. -; Maj. conftat,quia Supptti dbine ratio pecificativa eft etiam conflitudiva. . Mins Pidpecificativum:habitus 'Theolopiz.eft con- m nexio illativaextremorum cum premi(íIis, per p dguit quahi diftinguitur.à "Theologia DEI, & fide viretit ^ tam Divina; quàm humana: .atqui ifta conne- upn | Xio per difcurfum i ergo- &c. s llatà eü-mcg& quid naturale: yiurdid "dB A A: quód lieàt eo ihabiuit hngxio extr&momm'g $ per;difcurfum illata , explicatio ; le&io , przce- ag ptaMagiflri, acdifcipuli labor fint quid natu. f ralefecundüm fe , effetamen quid fupernatura: p le; prout ab habita fidei: elevantür ; habitus J fuperté autem Theologig (emperab intrinfeco integras n tut& elevatur ab habitu fidei : Addunt pras- "1 terea dicentes ; quód difcurfus;tantàm fit cons abitis ditio fin& qma non , non autem ratio.formalis qcioit s conclüfionis Theologicz. ;; utpote quà princis d perrfdl"E paliterdependetà fide,: qua pexdiifcurfum f , tf dj vel fic applicatur. - Con- u €0 . Par: I; Dijft. Prälag; SQnafl. Lc $:H Contra utrumque eft I.....Habitus fidei.efb ib tantüm caufa remota conclufionis Theologices vttciadof econtra difcuríus e(t caufa proxima, & non tan: hais tum conditio fin& qz4 non - atqui effe&us.ell tttdufios fimilis.caufz? proximz, A& immediatz :;,ergo f Habitus Theologiz non eft intrinfecé fapernar Vi turalis;- . Maj. P. L. ponamus duos, quorum fs unus hábet intelleCtum acutiorem , & habitum Ti fidei minüs inten(um ;. alter vero habitum fidei V g magis intenfum., & intelle&dum minüs inten- " Ciirid fum :& affuétum in : difcurfibus "Theologicis; Védhti prior certé eliciet conclufiones'Theologicas pet Bifia fe&tiores,ac pofterior ; atqui hujus non poidlt Vi reddi-alia ratio; quàm:quód fides (it tantüm eaue Vil fa remota, & difcurfus proxima- conclufioni$ D "T heologica : ergo &c. Min. «onílat,..quia LO &]iàs habitus fupernaturales non cantüm dantur tüitati adfacdiüs; fedad Gmpliciter operari t. "ergo: dl fides effet caufà proxima , cunc ille minüs; vets Ntiatüti fatus in:difcurfibus Theologicis ; deb&::g;.fgäï 1 iaf huc juxta intenfionem & pertectionem. habitus UT fidei producere conclufiones Theologinasägquiy j 1 : Hþütl:»q [j adhuc fufficienter (apponitur applicata fidesl PU lius (licétnon tam perfecle ac; alterius.), Sigit l um& fifint.duo ignes , quorum perfectior non, &l b d il tam propingué applicatus, ac notabiliter impets fectior , - & .nihilominus comburit ftipulamj M LT eüm intelle&tus perhabitum fidei elevacus aqué eWare d fit; & maneat caufa naturalis (icut ignis, . 'Ea* ) ! dem Maj. P. H qui negatconclufionem Theo: "ts logicamiquatalem non C()fhfælïïtiþus i 260 li Ml if | h $. Theslovia frt babitus diflinflus cyc. 61 dahitis fb eónítabiti.62. atqui (ifides-effec.caufa proxis TT mia cónclufionis Theologicz , tunc certe eflet imo, n liereticüs :- ergo fides rión eft caufa proxima iqoi ii eónclufionis 'Theologice; ^ Min.P; talisenim od jám'non negaret conclu(ionem Theologicam , i d ütpracise pefdifcurfum humanum illatam; fed duos, QUi potiüs ut informatam faáproxima, & effentia: m &hiblrv Iiter inttinfeca caufa formali , qua effet habiqcu's i rb fidei : ergo foréthiereticus. m s Contrà eft IT.- hábitus fidei abfoluté non ele j 6 TM vat difcarfüm hamamim Theologicüm, fed po- [hebtgil tis ipfos actus credendi füpérnaturales : ergo husj dàta s. "eft infüfficiens, Ant. P. veleriiim ele« s ia varet difeurium Theoloeicum intrinfecé ad etfe mo P ' fápernatüralefidei; fpei ; charitatis , vel alterius h conlhh T fationis: átqui non ad effe fupernaturale fidei, n—;anthm ; quiatam difcurfüs j quàm conclufio Theologi- ca quitalis'non eft &&tus fidei : neque ad eíle tu- u i pernatürale fpei ;^ charitatis, velalterius ratio- s debg[öf nis, dàià habitus hujus fpeciei nonpotelftdiver- o fáttidpecie tribuere rationen: Ethinc.coatra vtl E HU "Tdem fpeciehabitus nequit elevare actus fpecie diverfos : 'atqui a&tus fidei, & a&tus di- lii htl fcürfuumi & conclufionum "Theologicarum tuut d pecié" diftincti " preipue: in fentendia tenente Théólosiam 'effe proprie fcientiam * ergo ha- ggblhlth burll bitas fidei nequit'ad aliquod effi fupernaturale jide elevare difc*ür(hm-Thwl-ogicum. ( "Probi 1; Nonrátó Dottores:etiam ; Caii 0-'-5- 7 atj Iu[ionfm liciex iisdem £dei principiis coiclüfionés op- D ) dl uucllf! gqült'asxdeducunz», utpracipué conitabit [6 H Aj 62 -Parsl, Diff.Prologs Quifo E. AF re H. Diff.IF. Q. 4 vixnonpertotam; adeóg pidum que. unus deducit concluftones:veras; alter ree allipin ipfa falfas.s. atqui ille habitus ion: eft fupernas titjai turalis & infufus, qui poteftcopcurrereadaffee dipiri fum falfum i an enim quis: dicet;- DEUM àn: - bis f fuudere.habitum , quiad errorem inclinét?::& Thith falfitatem ? ergo Theologianoneft habitus ifi Cioni trinfecé fupernaturalis , & infufus, . INeqiié fas : Qb tny eít yj. iftam diverfitatem in fententiis provenire àScientificis, & non ab ipfo habitu/Theologias Á hazc enim: E tenecin noflra tantüm & illonimà Mif t fententia, quidicunt, "Theologiam effe habis tum intrinfecé naturalem , . & aquifitum;: ; At Aácetan veró fiafferatue , "Theologiam efle habitum ine ttyipr fdis i trinfecé fupernaturalem ,. & infüfum ;; jam:hias bitus ex feinclinabitad falfum , aut faltem:noft &t inclinabit fufficienter ad verum : quod utrüms prenii uefuflinerinon poteft ; quiahabitus fupernas tütgis turales dant etfe & operari fimpliciter ; & mor lnt à tantum fecundüm quid, & imperfedté: : 01 Atpum $8« Conf. I.. Eítoanima rationalisficàfolo Dzo dufio Vondlu infu(a.& procreata,. quia tamen homo ponit ultimam difpofitionem ad illam, :non eft:quid lr fupernaturale : ergo dato , non conceffo , quod as Ven l habitus Theologiz.fit à DEO infufus ; tameim non erit fupernaturalis , quia à Theologo ultimz iil faltem ponerentur difpofitiones adipfum, fcili» "lUf Wmn cet diícurfus illativus. .. Conf. II Indignum elt Philofopho recurrere ad DEUM. omitfis caufis ma ]ülf fecundis prater effe&tus mirandos, quamdiuzae rakg fj janr T sig in-oppofitum non convincit ;; ergo.et i pi- TT hu . Tbeologia fetbabiius diinloscbe. Sg Fnm t piatulumeít Theologo:recurrere ad miracula , eri;diet ad fupernaturalitatem ,'ad DEUM ; quando ta- n dl tio , auctoritas Ecclefis; Scripturg , aut Patrum yrereadil id aperténon evincit : atqui certé ex liis capiti- T bus..non' evincitur fupernaturalitas . habitus mindiR ) Theéologici , 'ut «con(labit ex folutiote 'obje- : : vllhditi €ionum: ergo&c. s N Obiic.I. Conclufio fequitur nataram prz. " ts od miffarum : atqui premif ambze non raró func ia Theltt fapernaturáles : ergo etiamconclufio. . D. t &il Maj. fequitur naturam praemiffarum materiali- amdeb ter & entitativé acceptarum N. Maj. formaliter iaulftut aéceptarum , & üt fubftant vi illative C. Maj. f has atqui przemiffze ambae non raró fuünt fupernatu- jum; j tales fi fpectentur materialiter C. Min. fi fpe- uf &entur - formaliter N. Min. & Conf. Itaque ! uodutd przmiffz fecundüm (e & materialiter fuperna- turales funt riaturales fi con(iderentur; üt fub- st ii M ftant applicationi , & difcurfui naturaliz Hoc vf argumentum etiani patitur inftantiam fic: con- clufio: fequitar premiffam debiliorem : ergo isfltäfullü n homqpuf conclufio Theologica falten non erit faperna- turalis ; quando una praemiffa eft. naturalis ; am d ^ pracipue quia priemiffz influunt in conclufio- :onüm): qi(ï nem non materialiter, fed formaliter f nfüiilsa gm] þe&atæ, & ütfubltant vi illativae. ( lo o * iDices. . Cauf: naturales & neceffariz agunt, jjie quantum poffunt, üt conitat experientià inig- g ndl j ne ; fole Xc.: atqui praemilIe etiam füpernatu- d $, » "d tales. fünt caufa: neceflaria tergo&c. - g. D. d ?fajj.-,ü noa ithpediautur C Maj.. fi-impedian- tu 64 Pars l. Dift. Prolag. Quaft. .. f. F. LA tut N. Maj. & pariter diftincta Min. N. Conf, if Impediuntur autem praemifIz. fupernaturales ab jrolta intelle&tu navutali, qui praemiffas fupernatura» ii les modo naturali per difcurfum & vim illati« pj vam coordinat , neque etiam in-hunc finem Ms fpeciali & füpernaturali indiget donó, contene fitdd tus fubfidió aliarum fcientiarum , & maxime petri Philofophiz. tionem, &o. Objic. Il. Condu Go-Theologïca neceffarió à föpe? poftulat unam premiffam fupernaturalem : ere pio j o eft intrinfecé fupernaturalis. . Conf. conftat, pucá quia ex rei exigentia dignofcitur ejus effentia. , titíóni D. Ant, poliulat unam pramiffam fupernatue Kl ralem, quz talis eft. C.Ant. quà talis eft. N, Ant. & Conf, perhociplum autem jam differt t ab aliis fcientits pure naturalibus , -& à fide hu tiis fmana; necetiam præmifïæ fupcmaturaies in- bliofi fluuntin conclufionem quà füpernaturales ,. fed Wt quànaturaliter difpofitze: atqui fub hacratione dþia' E pramifte fünt quid naturale, & dignitas fidei o tantüm eft principium remotum ; ficut quae litatg cunque aliz fcientiz naturales procedunt ab ha f bitu primorum principiorum ; s autem i[las hii propterea dicit illorum habitus g?Ji Adde, quod ( cauía perfectior poffit producere effectum mi: ; a hi nüs perfe&tum : ergo edamfi praemiffae fupere fjf naturales influerent in conclufionem Theologi- Tif cam , tamen non fequeretur neceffario, illam ls forefupernaturalem, : leæc.] Dices. llle effectus eft fupernaturalis , qui L t producitur à principio fupärnatpraü; üt pa t?( in [.] lg 144 A $. "ü;olägid[i babitis diffintluswyt: 6 $ in N insifione beatifica , quce eft füpernaturalis, quia vnatucdhd producicur ab intelle&tu Junine gloria'elevato : du atqui coriclafio "T heologica producitar tinci- &vindi pio- fupernaturali, fcilicet ab intellect j abitü hunc li fideielevato:'ergo &c. — &i L. quód füperna- , ( turalitas prariffarum impediatur à (uo influxu " & qnus füpernaturali pér'naturalem intelle&tus difpofi: tionem. &. II informa D. Maj. Tlleeffectus ia éft füpetüat uralis ; qui producitur 3 princi- quürdm! pio fupernaturali tántüm concomitanter , & C t puréextrinfece N/Moj. intrinfec? per conforz jus ii tationem , & elevationem , üt conftat de intel- ym r lesta Beatorüm C.Máj. & pariter Dift Min. & j diit Cónf. Ttadue Conclüfio Theologia tantüm ex- «njud trinfece ^ tird & conéomitaniter fe hábet ad fupernas . i litatem preeniiffarum ; autintellectüs ab has atl bitufidérelevati; (icutalis (cientiz cantüm re- vannit! Wote & concomitanter fe habentad prima prin- ibf éipia. ^ Aliud eft de vifione beatifica , hec enim ii proxime procedit ab iritelledtulumine gloriz il TM Juftrato ; conclufio vetó Theologica proxime od o lo ptocedit ab intelle&tu valente fcientifice ;&fyl l au;(l i 1 'eiftice " difcürrere cir " ^ 1e3m . ca mageriam "Theolo- jbe d ,'lx *"TInftas.- Radicatumfe quitur naturam radicis : j ergofi conclufio Theol rvml(fäl Ogica radicatur in praes « 15 J iiffisfopernaturalibu i " , erit etiam fupernata- cgl[il[lo) IVII rülis.' s D. Ant.fe quitur naturam radicis pro- ximz C. remotz N, Ant. & Coiff; éonftacau- r tém ex di&tis füperraturalitarem & fideti ptz- J L,Ulf miflarum effe tamtüim radicem remotatisifarüna vero &65- Parsl. Difl.Prolor. Quafl L. $. F. ] ab Veró difpofitionem illativam fore radicem proï ET ximam conclufionis Theologica. [ Urges.. Premiffz fupernaturales quà certe; eliri. infallibiles, inevidentes caufant in conclufione hiits certitudinem, infallibilitatem, & inevidentiam: kf ergo etiam quà fupernaturales füpernaturalita« egoh das hd iem. — R. N. Conf, & paritatem, difparitaseít 1. quia certitudo, infallibilitas, inevidentiaad ( ti] conclufionem Theologicam funt neceffaria, non. f5 ran ficfupernaturalitas. L. Supernaturalitas pra tf miffarum impeditur per difpofitionem natura- tloiin lem, non veró certitudo, üt conítat in.aliis u [j fcientiis. Ill.. Certitudo , infallibilitas , & ine nl evidentia conclufionis eft ipfa certivudo, infals ] tbl libilitas, & inevidentia praemiffarum, àt etiam. j tübili in aliis demonflrationibus patet ; at entitas Allonis remiffarum non eít ipía entitas conclufionis, tim li €1.. Objic III. lllehabitus eft intrinfece & entiz d"PHCauï tativà fupernaturalis, cujus objectum formale Vi uà tale eft intrinfece,& enititative fupernatura- Qitton le : (ed habitàs Theologiz objectum formale, [*'ï"æpn quà tale, eft intrinfecé, & entitativé fuperna- RUT turale : ergo habitus Theologiz eft intrinfece; litis qi & entitative fupernaturalis. Maj. eft certa : : N quia (i fpecificativum alicujus habitós , quàtale, f WX eft intrinfeceé, & entitativé fupernaturale, non Filitctilla( us effe inttine poteít non fpecificatum quoque illi RTT fecé & entirativé fupernaturale. . Min. often- BY dimus in notandis, .. Confeq. eft in forma, 1ta li. in terminis Babenítuber c. l. n.6. — &. . apud W 1 Ti D ;Sas réceptum eíf:, quód potentiz per aclus» l A l]mc V D T hn S. Theologia fit babitus difintlus cc. 63 il & actus ac habitus per objecla tantüm extrin- fecà fpecificentur , quo fübfiflente cortuit ne- $ quitt ceffario. allatum argumentum. Infuper licét condi habitus fpecificetur faltem extrinfecé à fuo ob- eidutt je&o formali, non tamen exinde licet inferrez ermatudi ergo habitus eft ejusdem ordinis cum objecto; difpzriusf; alias-habitus pro objecto fibi DEUM vendi- yvidet cans, eàdem cum.illo gauderet fupernaturalita- «farayt te, precipue fi hac foret illius fpecificativum vraliaft intrinfecum. — . II. Etiam negari poffe min, m i efto enim DEUS in fe, & entitativé fuperna- la iné turalis fit, tamen. prout à Theologo quà tali biitas d confideratur, eít objectum naturale. Cujus TR ratio eft; quia Theologia àt à fide & aliis fcien- ul i tiis diftin&a attingit DEUM ex motivo reve- tj u lationis virtalis , qua eft intrinfec& naturalis; condii «üm nihil aliud fit , quàm ipfa principia fidei re- düpli'cativ& ut fübílantia modo difcurrendi nae if du tu? turaliter, ac unum ex alio illativé inferendi, Jopet! quod totum quid naturale eft. — Alia argumen- lum fori ta; quz pracitatus Auclor in fuz Sententiz con- ii firmationem adducit, fufficienter folvi poffunt FJ; ex hucusque diclis. eltint Sequitur conformiter ad di&ta l. Si quisne-62 p d ii5 d uäu. garet conclufionem "Theologicam quà talem, Ícilicet illativà deductam, illum non fore hzre- gati isd ticum, quia talis conclufio non eft actus fidei; ! cüm non fit liber, nec etiam per fe fit merito- ii rius vite aternz., Nec obítat, quod. matería; i fonm, | , circa quam verfatur conclufio 'Theologica , fit if fidei materia; aliud üquidem ett, materiam,., j i €uA h €*€8 . Pa 1. Diff. Prolog.: Quef L. ff. p de fide, & aliud af- | dittotu cui affenfum praebemus, effe hfuerit fen(um effe affenfum fidei. Hié enim requirit ; quod matetia, Circa quam Qu ha 'duo: primum e(t veratur, fit fidei materia. Alterum eít; quod fn lipf Tiedo affenfus præPcctur inimédiaté proptet veracita- tem DEI iü tevelando; & non propter legiti» tuum 1 iam €onclüfionis ex premile quiem mam confequent herds fis; adeóque fi hanc negaret quis; foret quie titi T dem ineptus Theologus, non tamen hærr:tiä cus. THic t gunpr 63 9 equitur IL Si Theologus labatur in 'hær& fin, ini ]lo adhuc remanfürum habitum "T heo* t 5 logiz. Cujusratio e(ts habitus fidei & Theo- unus aquifitus al* ng':am,c logiz funt realiter diftin&ti ; Iter fupernaturalis o ier infufus, naturalis unus a ex hucusque dictis. Neque obftat L qu odlia- hii H.zg, I bitus Theologicus à fide dependeat , hoc enim tantüfn verum éffe adinittimus quoad fieri, non $) no t Chrif item quod confervari: item quoad exercitium, non tamen quoa d entitatem totalem habitus ii "fheolopidi. Neco bftat II. quod Theologus in harefin lapfus non poffit elicere ullam con- clufionem Theologicam , Wt oportet,xcüm it AT V deftitutus- fide fuperhatura li; à qua fuó modó dependet ' conc lufo & habitus Theologi£ Hoc, inquam, non obflat, quia iterum T 1e0- lt li logià tantüm dependet ab habitu fidei quoa üfüm & exercitum , non'autem quoad mnudam Í i t entitatem habitus; qui'ín hoc caíu remaneret a otiofus cüm aliqua paritate ebrii, aut dorrnien- . C A " Fis. Nec deniqule ?büat Ill quod aliquis*p;:: IU n S, Theologia fit b;äim: diflintlus cbe.. 69. j &i dat totum habitum fidei, fi vel in unico articus -t t lo fuerit inventus infidelis: ergo etiam deper- ij gl ditur habitus Theologiz à Theologo in hare- fin Japfo. Nam contra eft L. quod habitus umde yurat 'Theologiz dicat collectionem plurium habi- tuum partialium, & non qualitatem fimplicem, popt ltg'i j d qualem dicit habitus fidei. . Contra eft1I. quod j, f herefis particularis per fe non fit contraria ha- m bitui 'Iheologiz., bene autem . habitui fidei, Hic tamen advertendum eít, talem 'Theolo- biur'é gum perdere illum habitum Theologicum pat- habium J tialem, cui admiffa à fe herefis correfpondet. « Sequitur IIL.. Chriftum non habuife Theo-64 j fldCi& J us aquifllüïï logiam, qualem Viatores aquirimus; efto enim "T heologia fin& fide poffit confervari , üt con- [ mpemaflf- Ílat.de Beatis (in quibus tamen juxta dicta à fl qW n«29. nonremanet eadeni Viatorum 'Theolo- du ia) non tamen (iné fide poteft aquiri: atqui u()äd hf odl gt in.Chrifto fidem Theologi non admittunt : er« go &c. g U0 "d h | ol l Of[e[) Ü gia fit certior alis fcientis T gfln $.TI lyeblo dqllii i natuvalibás ? y, T ii T Ico./CohcluGo Theologica. 1. eft ccr-f; j i tior-aliis fcientis certimudine, objecti, bit ipf Íeu.motivi,non tamen 2.ratione fubje- jod €l: feu, e[E certior quoad fe,non tamen quoad. a ym 20s. .Communis:in re. " jjaií « P. t. p- lle habits d ior quoad fe, & luo 3!1 d E3 cete- yo Paril. Dift. Proog. Quaft. 1. f.VI. 4 certitudine objecli, ac motivi , qui habet obj'c-; ls atf &um magis immutabile, & per motivum cer- tius in illud fertur: atqui Theologia habet pro [f q artils objecto ipfum DEUM omnis mutationis ex- pertem juxta dicenda parte 2 diíL.s. q.5.fertur iv etiam in illud per motiva firmiffima, fcilicet il ambiguk per principia fidei revelata; qua firmiora funt, quàm principia lumine naturz nota: in fe enim Micor certius eft, DEUM effe Unum , & Trinum.», liae d quàm totum effe majus fua parte: ergo Theo- lag fe eft certior aliis [ciens logica conclufio quoad fl tificis conclufionibüs. Hinc dixit S. Aug.l.7. DT confeff. c. 1o. Facilias dubiraremm vivere mt tiluly Cquo tamen nil certius ) quarz effe vera, qua an- lts divi per revelationem, i* media fide. Mil | 66 P.1[. rationibus conglobatis. T. Certitudo paucæ Q ex parte objecti & motivi fupernaturalis füpe- frnon, rat certitudinem meré naturalem ; fed conclu- TLT fio 'Theologica eft ex parte objecti & motivi 'fö"c. DI füpernaturalis, & aliarum fcientiarum mere na» turalis: ergo &c.. II. Fundatum in prima im- if mediaté veritate excedit fundatum in veritate T participata : atqui conclufiones "Theologice bui fundantur in veritate prima, & imparticipata, Vum, ] alie veró fcientiz. in veritate participata: ef- ij go&c. lII Praftat veritas abfoluta contif- th AL Ye enti: atqui veritas conclufionis 'Theologicz Tüntm eft abfoluta, & aliarum fcientiarum contingens, Mp w harum enim objecta dependent quoad exilten- ft, N tiam.à DEO: ergo &c. — IV. Affenfus fjidci Vi eft certior omixi'affcnl'uvnaturali: ergo etiam d t auene T n S. T;NIogia fet Certior efc. 21 ib affenfus conclufionis Theologicz eft certior TOtIVUT t affenfu fcientiz-aquifitae cujuscunque. — Confz ja hs tenet ; quia Theologia uitimaté radicatur in.; jtatifs articulis fidei revelatis. Ant. autem tradit . S; qayle Bernard. Epift. ad Innocent. c. 4.. Scio, cwi cre-. fima, f didi, c& certus fum , clamat ApofLolus,cb ru maibi frmioci ambisuum. aarris, quo nivil eff. certius?. Acade- Q n micorum funt ifla eflimationes, quorum eff du« & Tunt bitare de omuibus, fiire nibil. : :rgoni') - P. 2. p. tum quiaetiam conclufiones Theo-67 ior Al logice, utpote fidei innixz, ab hac participant j 5 g obícuritatem, anxietatem, & hafitationem jux- p tj taillud Matth. g.- Quid timids eff i modica fidei ? a m Etiterum c. 14.. Chriftus Petrüm alloquens: l. 4Modice fidei quare dubitafti ? "Tum quia non paucz conclufiones, & principia funt nobis per | Ccrn:!i'? grdli fe nota, & evidentia v.g. Torum eft. majus f»a fl com*?. parte : litera, quas bic lego,fant lncide colora- i &t t£(jc. Econtra fi millies affentior conclufio- um D ï ni Theologice , non habeo evidentiam rei in» [ Pll.mïdh! trinfecam. - Unde fit,. quód intellectus: fuis quafi nativis privilegiis orbari, ac fpoliari de- m it qui j Thwlqgi' beat, ut femet in obfequium fidei redi gat capti- vum.. Ex 2. Corinth. 10. r - Objic. L. Certitudo & veritas (unt idem..:68 giaplb* o atqui veritas confiflit in indivifibili juxta com- Tuf qmunem:Doctorum fénfum: ergo etiam cettie u tudo: ergo cerritudo "Theologica non eft ma- i gon(ilï * yil d jorz:i s. LN. Maj- certitudo enim non eft ipfa veritas in fe;(ed potius illius notitia, quz eerté ial patet in Tyrone; qui'tei thf:ü elle major; üt Veti- | 0*803 E 4 $25 Parsil. D:j:t Prolog. Quafl. 1. . ?I. 4 veritatem primó vix probabiliter, poftea áu» pv finisti tem áttingit evidenter. Accedit ; quod tan- d'eter tüm veritas opponatur falfitati, non autem cet» titudo; qui.enim intelligit duas propofitiones m car contradictorias, certus elE, quód tam in vera Logico quàm in falía;illius veritatis aut falfitatis; detur. Qu p t certitudo. — g. II. Quód tantüm véritas hujus Thool ordinis v.g. naturalis confiftat- in indivifibili neque illius fpheram excedat, neque ab illa de« Veta cqu GU ficiat; non autem , quód etiam veritas ordinis maturalis & inferioris attingat ver penif " itatem ordiniä akioris. l0pupn R certior quoad nos, l. Qiiq Dices. Habitus, qui e debet etiam éffe certior quod fe:: ergo concu: if fio non fubfiftit. Antec. P. certitudo quoad nj nos menfuratur à certitudine quoad fe: ergofi & illa fit major, etiam hzc erit; aut;-fi illa non IIVH, p nre fit; tunc nequehzc. — i. Neg. Ant. nam idem. objectum huic eft certiffimum, ifti vix certum; liontm alteri probabile, automnino dubium ; cujustá- dare QU quo, r tio eft, quód certitudo quoad nos dependeat tam ex circumflantiis objeclti ,.quàm ex dilpoe Wa fitionibus fubjecti : àt patet refpectu: ejusdem Bu objc&i v. g. DEI, in Angelis, Beatis, & Viatori- I to bus;ac etiam in his inter fe, quoram quivis al- Allls D tero.idem veriffimum SSS. 'Trinitatis Myltee t ? rium cognofcit certius, efto quoad fe fit;eadem m lo / hujus ter Sancti Myfterii veritas. tffedi( 69 . Objic.Il. Juxtacommunerm Logitorum re | rimqml gulam conclufio féquitur pramiffam , fim pariem inils Y o»uni dcbilforem : ergo fiin difcurfu "Theologic præ'— n ! n S. "Theologia fjt cevtiar cie,. — 753 it, pl premiffa eft naturalis , etiam certitudo conclu- li ia fionis tantüm naturalis erít , & confectaneé non VOEUR elt cateris Ícientiis certior, imó minüs certa, cum careat evidentia. .. s. aliqui, quód allata ; propolt d at i Logicorum regula tantüm teneat, quando utra- falütaxis,u';! que praemiífa eft eiusdem ordinis , & zquali- mvérsl ter in conclufionem influit ;. in difcurfu autem T Theologico tantüm pramiffa fupernaturalis üt Ique abilhul vera caufainfluitin conclufionem . przmiffa au- ) verits od tem naturalis precisé eft conditio applicativa rtatrm o pramiffe fapernataralis. Verüm hac refpon* fio pugnat cum dictis n. $$.. Etideo m. aliter L. Quód fenfusallate regula fit hic : fiuna pra- ior i t crg() [ miffarum fit negativa, aut particularis , etiam ertitudo conclufio debeat effe negativa , aut particularis j cüm non poffit effe (imul affirmativa & nega- j l: tiva; particularis & univerfalis ; cüm fibi invi» at ü inzl Anit! cem repugnent. .. Quod fidicas, hanc explica« tionem etiam pugnare , aut faltem non concor- ilivir t biuny uf dare.cum inflantia data in n..j 9.. ad ob. I. ree | nos d pono, me ibirefpondiffe, quantum fatis videri poteítad argumentum ibi propofitum ; fenfurn LI hii genuinum autem illius regulz referváffe occa- i J :atis,&ï igtx': fioni comodiori ; qui refpondendi modus etiam Aliis non eít ignotus & inufitatus. x». ll. ad il- g i ro jj lam regulam verificandam , precipue in materia nnilm ! Theologica, latis effe,f1 conclu(io non adzquet, xl perfectionem pramiffze validioris , efto non de- $ primatur. usque:ad. imperfeclionem. premitla minüs validz.. m il "Objic. III. Difcurfus Thcölogicus ex (e nonze eít icolggi(? Ef 4 74 Pars 1. Dift. Prolog. Quaft. 1. $.VT. d. eít certior, quàm aliarum fcientiarum : atqui conclufio Theologica fequitur ex praemiffis me- w« hibas diante difcurfu'Theologico : ergo nec conclufio; lm hec difcurfus Theologicus efl certior aliis fcien* tis. x D. Maj. Non eft certior quoad for- - if tior o mam C. Maj. quoad materiam N. Maj. & con- pure nà ceffa min. eódem modó D. Conf.. -Sic etiam una (cientianaturalis quoad materiam efl certior türalie aliá , licet omnes fervent eandem formam , eas« Jatac ifudi dem difcurrendi regulas. Dices, Ex noftra coüclufione fequeretut, Anl.m;j, "Theologiant-effe etiam certiorem affenfu prie ah:ri pi (*fpt&at: imorum principiorum , v. g. Qwodlibet eff , vel eox eft. Item : Prisza veritas nec fallere , ntc Wi . falli poteff : atquihocfuftineri nequi t5 quiapra- pm lus miffz revelatze , & perconíequens etiati L heó- $u logia; inhisduobus principiis fundantur, adeó- quefünt illis minüs certa , quia, propter unum- (]Uöd 1 qum; quodque tale, illüd magistale. — &i N.min. ad U hujus immixtam probationem dico, quod allata p.rincipia prima virtnaliter contineantur & fun- Titerg hóc ipfà &i ( dentur in propofitionibus revelatis ; enim quod defa&bo revelatum fit : DEUS eft &t Unus,ci Trinns ; etiam revelatum eft, Ipfum eilfu [ V non effe alium , velaliter : hoc ipfoetiam reve- latumett, deberedari primam, & infallibilemin ftllr ll atteflando veritatem. Axioma philofophicum CH Jl El'ch ituf RUT tenet in illis, qua fünt ejusdem ordinis ; fic quia 5 anüseft calidapropter calorem , calor'eft cali- teti d or manus; at non tenet in illis, quz funt diver* RUN fi ordinis, prout prima principia, & pramitle ia reve- i * n S. "Theologia [st. cevtior ebc. 75 tiarim d revelatze dicunt ordinem diverfum , feilicet na- LPræmi(üm ture , & fidei. ) eccont . Inftas. Inhocfyllogifmo'Theologico : osis tio aliis(cïfv bomo eff vifibilis : fed Chriflus eff bomo : erge ot quoad [ Chriflus eff vifibilis : majot propofitio eft cer- Mi tior conclufione, quamvis fundetur in fcientia ETO puré naturali : ergo propofitio aliqua puré na- turalis eftcertior conclufioneTheologica.Ant P. numedut: ormum Juxta communem phylofophorum regulam p»«- »ni[fa debent effe certioves. quam conclufi. — w.D. Ant. major propofitio eft certior, quà conjuncta ye fs 7l QITCHW alteri premifle fupernaturali-C. Ant. fecundüm fe ípectata N. Ant. & Con(. ad prob. &. com- lii ! munem illam Ppilofophorum doctrinam intelli- geifult! qut M gendam effe de praemiffis fimul, fed nonfeorfim fumptis. n ia mdänlllfuïdr: SequiturI. Pro majoriconclufionis claritate,71 quód affenfus 'Theologicus fit minüs cercus , n reru'nüïï quàm affenfus ipfiusfidei. Sic enim conftat ab p NT dlwln experientia, quód Theologorum nullustam fit- iC qllO miter affentiat fuis conclufionibus, acarticulis f1- ncanul!&r hi h dei. Cujusratio principalis eft, quód motivum htls ; certitudinis in affenfu'Theologico , & affenfu fi- D J fj dei fit inequale ; tam motivum affenfus fidei uf Cüv [ eft immediaté revelatio Divina i fe;finé ullo di- oeuti fcurfu ; econtra motivum affenfus "Theologici (iid jtip eít revelatio mediata tantüm & virtualis,ac prout hl]o Nl f difcurfui innititur : atqui revelatio immediata «iisi eftcertior, quiaeftfolum, & immediatum ver- UL bum & teftimonium DEI ; revelatio vero me- ia ]uæ ede- af i 'fif.*fa jam deprimitur , &cà priori certitudin ficit L " 26 Parsl. Dif. Prolog. Quaft. H.. f. T. ul ficit per difcurfum humanum ;..ergo affenfus fi- dei eft certior. tirfor 22 . SequiturIL. Quod etiam Viatorum Theolo- ttfr giafit dignior quàcunque fcientià naturali. Ra- SlicS:m: tio eft L. quiacirca dignius occupatur objectum.. m II quia majori & ficmiori gaudet certitudine & Grom veritate, utpote fundata in prima veritate ; cüm divid tamen czterz ícientize cantum in veritate partici- Terni pata, ac lumine naturali , quod erroribus eb--' Ob vium eít, fundentur. ia tegra!a QU/ESTIO l. ilteri ftrmi r4 Theolo f Qor 14 babedt : »Q.ual(: $4c objectum ? Mfim jur $ I.. fotni deter De Objetto Materiali. tl r X Philofophia nórint Theologi, aliud effe Q J; 73E objectum materiale, aliud formale. . 442* tin * teriale dicitur , non quàd fit quid neceffa- din, rio corporeum, & materiale : fed propter quan- A dam analogiam ad materiam ; ficut enim ha eft. Trate indifferens.ad plures formas, ita etiam objectum: materiale eft indifferens ad plures fcientias , t n conílat de corpore , quod ütfanabile confiderae: Vi tur à Medicina, üt naturaleà Phyfica,, àt extene: "m fum & menfurabile.à Geometria : eft ergo ob-- Pl jectum materiale, quod non-per.fe, fed ratione: N forz n ,alteriusx, fcilicet obj;&i formalis atüingitur, * ma. p " De Objetlo Materiali n2 'guaiïmün'r,« malifatur , & a&tuatur. Formalediciturilla rà- tio formalis per fe àfcientia confiderata, & de- m Ti terminativa objeéti materialis ad hanc fcientiam. natirdi, J 'SicSanabilitas determinat corpus üt ficad Medi- türaja &eram , naturalitas ad Phyficam; & quantitas ad cenituditd Geomettiam. Objectum formale ulteriüs fub- peritatt dividitur in formale quod ; quo , &t quia ; feu in eriaupti Terminativum , "Spetificatioum ; $* Motivum. ertoriu Objectum formale Termisativum, feu quod, eft ipfa res tota ex objeCto máteriali, & formali in- tcgrata, àd quam omnia referuntur, ipfa autem [ ulteriüs nonrefettur. - Sic/Varzralec(tobjectum formaleterminativum quodPhyfices ; quiaom- lil fies conclufiones ad corpus naturale referuntur, ipfum auteni quàtaleulteriüs non refertur,. Ob- jectum formale Spécifiatiunim ; feu quo, eft illa formalitas fpecialis fub:qua obje&tum materiale 'determinate ab hae fcientia attenditur. :« Sicna- il taralitas determinat corpus üàt ficad Phyficami, Í Objectum formale Motivum; & quia eít illa ra- yi It* ymi J tio motiva intelle&us ad objectum cognofcen- dum. Sic lux eft rátio motiva visüsad videri- quititt dum objeclum coloratum, ^Hxc utetiam àd ppitl teninta* materiam Theologicam applicentur , :^ Dico. Objectum materiale- Theologiz nf* 3 DEUS t m refpectu DEL, quàm Beatorum, at ; 'fCiCH[ijü'ä ! j i Viatorum, Scotus q. 5. Prol. & communitec tll 'etiam. alii «contra S. Boiiaventuram, qui q. r. (; dit j Prol. tenet, quód Chtiftlus quatenus DEUS Homo fit obje&um Theologiz materiale :- & r l Jngltl!f) ïqnm Durandum qui docuit ,oPusmcrizorigrþ * f »8 Pars T. Difl. Prolog. Quaft. II. f. [. & practicum effe obje£tum hujus $. Facultatis, filte P. lilud eft objectum . alicujus Facultatis, hujis tca quod in fe continet omnes veritates, qug inilla Facultate tractantur ; pracipuéfi hoc objectum Q fecundàm fe'etiam fit indifferens ad aliasícien- ID tías : atquiDEUS fic eft indifferens ad Metaphy- Dü Mij ficai , imó-ad iplfam Logicam, & virtualitet faltem in fe continet omnes veritates , que in CM "heologia tran&lantur : ergo DEUS eft hujus NG obje&tum materiale. Min.P.Quidquid in Theo- — MÓ Ó di it V Ay logia tractatur, refpicit DEUM fubfiftentem, ,operantem & producentem, velin lineaDivi- - Tator) nitatis , & fic de eo agit primus LiberSent. Vel Obj[ in ordine naturz res creandó , moderandó ,.& " Yivl quos] deftinandó ad fuos fines per media cuique con- groa , fcilicet Leges , actus humanos , gratiam, dDE meritum , juftificaionem , lapfum , ac pecca- f i, tum hominum , & hec continet fecundus libers T A denon Vel in otdine gratiz, quatenus Verbum rede- mit, & hominem lapfum reflauravit ac inflrue dlea hä xit, & hoc traditur in tertio Sent. libro , qui iml'ea[g precipue tractat. de Divini Verbi Incarnatione, Viitis n |Virtutibus infüfis Theologicis ..& moralibus Ri aquifitis. — Vel denique de effeclibus Chrifli GN Redemptoris, ex cujus aperto latere fluxerunt tufæ [ Sacramenta , & hzc traduntur in quarto Sent, abfü[ [ L. Vel etiam in ordine gloriz, & hoc aliqui g praftant in. primo Sent. L. agentes de aterna atiS dg] Beatitudine, alii poít quartum Sent. L. addentes "ts p materiam de Beatitudine oppofita damnationi? lm ergo DEUS infc omnes veritates 'Theologicas n di^ - De Oljetlo JMat ériali. m 79 : $ Fal faltem virtualiter continet, & confequenter eft jts Facuqu hujus objectum materiale, & ada quatum , cüx.n fs qut ii eirca [olum DEUM occupetur. hoc jj Objic. L. Scientia non probat exiflentiam» e yad dl fui objeti: fed Theologia probat exiítentiam sad M DEI : ergo hicnon eftillius objectum. D. & Maj. non probat exiftentiám füi objecti à priori itats, Q C. Maj. àpofteriori.N. Maj. & (ic diftin&ta min;. EUS d N. Conf. potéft etiam tranismiffa Maj. minor fie diftingui : 'Theologia probat-exiftentiam DEI C ubfler iil üt Auctoris lupernatüralis-N.min, üt A 1 u&oris: lin ia naturalis C. min. & N. Conf, t Objic.TI...De fingularibus-non datur.(cien-; & yodead) tia : fed.noftra Theologia efl-fcientia (altem..; jj u quoad firmitatem & certitudinem : ergo non eft nos, [f de DEO tanquam fuo.obje&to. . s; D. Maj.de Iffh; L p Cïü fingularibus creatis non dátur fcientia, tranfeat : fecundliih»» ,,] nam Afïrologus ex caufis fibi evidenter iioti$ Verhonte demonílrat hunc numeéró Solem ; Lunam; hoe qii il die , bac-hora, paffurum eclypfin. de fingulati nt fb í increato N. Maj. Ideo:autem de fingularibus creatis non datur fcientia ; quia quà talia non ha- il 4 bent paffiones, qua de ipis quàtalibus demons & gyil djs Ítrentur ,.càm omnes paffiones conveniant na- ;icre HWW? &ure communi : DEUS veró li cet proprie non hàbeat paffiones ,. habet tamen attributa varia, 1 u * quae per modum &* j latis de DEO etiam fin paffionum ex principiis reve- T3] [ i fü gulari comprobari pofz xt.'L, j nt3 habet quoque DEUS principia, licécnon in effendo (hocenim non eft abfolut: neceffa- 1 dämna[io.l h97 tjum ad obje&tum fcientiz, üt patet in obie- c&e €0 PariL. DiftProlog; Quafe. Il $cf. €&o Metaphyfica. ) (ed-in cognofcendo , ,que T principia funt veritates a«DEO. revelata. ...Po» f teft etiam Maj. fic diftingui : de fingularibus nor datur fcientia verfandó circa illa per me- dium,etiam (ingulare C. Maj. per maedium uni- D verfale N. Maj:& conceffa mir. diltinguo Conf. €rgo non eft de DEO tanquam fuo obje&to-per medium fingulare C. univerfale N. Conf. DI 77: Objic. lII Obje&um materiale & adzqua- tum fcientizi debet przdicari de omibus obje« üwg &tis fpecialibus, quz . tali fcientia confiderana hMW tur : fed DEUS non. pradicatut de Angehs,du tibyj hominibus, de legibus, de Sacramentis, quz PILI omnia in'Theologia eventilantur :'ergo.&tc. Re Mkw N. Maj. vel claritatis gratià D. illam, debet pra f t dicari de illis in re&o , vel in obliquo C. Maj de omnibus in re&to N. Maj. Verum quidem ell mmtun tuDER DEUM de przdictis non pradicari in, redtos (ütm f illa enim. non funt DEUS; pradicatur tameh Mari n dcillis in obliquo j in hocnimirum (cnfu , quae P[ione 0 tenus vel funt effe&us DEI, vel. media condue Mt centia ad DEUM tanquam ad finem fupernae W W auralem. - Sic etiam ipfa peccata fpectant ad DE- Y UM üt Vindicem, gratia üt Auétorem, . lex üt Wn7 fupremum Legislatorem , Angäili-üt fupremum llmn Doiinum , beatitudo formalis üt ultimumFie Qudem nem , Sacramenta üt Inftitutorem : direclé.ergo. Müw przdicari debetobjectum materiale & adequa- Gs tum de partibus fuis quafi fubjectivis ( & fic M P rR UT Al De Fbrmg!i Objetlo Quod , &c.- — 81 df S.) non item deáliis, O evelut i bjectiones alyiasfoilvam $. feq. itaque fit t fngits a lgt $.IL r mediy ii De Oljetto Formali Quod , & Quo. T W — Ico. Obje&um Formale and eft DEUS78 1. quà DEUS, & per confequens 2. d - Objectum formglc Quo e(tDEltas. Sco- omplbut) tus q. 3. Prol. ütconftabit n. 87. unde mirari ji h fatis non poffum dl »quod ab aliquibus particula- tibus Scotus pro advería citetur fententia. mmenlis.u ! - P. L. Utraque pars fimul. Objectum fer- T male quod e[t ipfa res tota ex obje&to mate« lm dl riali & formali integrata, ad quam omnia re- tiqn eruntur , ipía autem ulteriüs non refertur : at- rüm que qui DEUS in concreto fumptus eft hcres , ad j quem referuntur omnia , Ipfe autem ulteriüis ylictt & teferri nequit : ergo &c. Maj. conílat ex defcri- 3j l'(nf"»()ä ptione obje&i formalis zerzzizarivi , fe u quod I n. 73. ttadita, minorautemP, eadem inductio- B ne num. 74. P. II pars. Ob g jectum q»o, feufpecificativumT9 noral J ex 1. 73. eít illa ratio fpecialis fub qua obje- j &um material e determinaté ab hac Ícientia, & 2 il üllimumn quidem fecun dàüm omnes fuas veritates, at« H dllfam tenditur : atqui DEltas fola eft h &c ratio fpe- iak&W vel funt. neceffariorum cialis &c. ergo. Maj. P. Veritate s Theologice icaiï'is (ä ! , vel contingentium ; m» y atqui has omnes attend it Theologia Ípecifica- fiyö ad DElItatem : ergo &c, min. conítat in- du- | i a Pal Difli Prolog. Osieft. T. 41 dudione; tiam quod neceffaria concernit,DEus ff Tont; cli Unus ; Trinus,omnifcius immenfus, seternus &c vi DEltatis, quz eft illa foecundaradix om- QU NU .', nium DEO ad inwrà convenientium. Quod au- 0j TTheol tem contirigentia concernit,qte certur eít.illa in DEltate originari 5 quare enim DEUS eítha- DEU trpoT jus: pragrandis: machiuze mundialis Creator; Confervator , Judzx, Sactamentarum : Inflitue j tor &c. nifi paxter ad DEltatem confugiamus, lbmgi - Conf. eadem pars primö.PræPrantifümus ha- t.vidmti fitio g Sobitus praflantiffimó gaudet objectó quod , & quo: atqui habitus 'Theologicus eít inter om- fieiN (5 nof nes pradtantiffimus , & praftantior ratio fot- malis 4 ipfa DEltate non datur : ergo &e. tintum Conf. IL'Theologia diftinguitur per conceptum Qj a, qua etiam intràfuüm faïttm DEltatis:à Metaphyfic obje&tum DEUM. numerat & confiderat j fed hu fub ratione multóm humiliori v. g. prim cau- yD4 QhC, fie , entisimmaterialis , entisincreati Gte. atqui zatio diftin&tiva unius fcientiz ab alia eftetiam fsf illius rado- fpeci Gcativa; & obje&tum formale Ppte Conf. IIl. Obje&um formale ftanif 40 : ergo &c. quo eft 1llà rati o-fpecialis; qua pofita poni & Al obtüneri poteft 'Theologia, & qua ablata poni UER non poteft, fed potiüs tollitur: atqui pofita - Q confiderata fola DEItate poni G obtineri poteh G fs "I heologia; Sicenim 'Theologus adhuc proba- !Ogia W0 .retDEum efle infinitü,quía eft ens perveffcnt-iä; lii zeternum,;quia eft imutabilis; ince.lligcntem,quia eft fubftantia fpiritualis &c. efto non haberet B &9-. E ascidentales quafi denominationes Redemp f1$5 atj Dr'Objetlo FwénaliQuod ;'& Quo. 83 ontetili tís j fuftificatoris, Glorificatoris, aut Creatoris. nenlus us Econtra,fublata aut faltem pracifa Déitatejnoflrá adire quoque tollitur Theologia : ergo &c; i. Qui - Objic.L. DEUSReqiit effe obje£turfi forrnale gettunt (Theologiz noflrz füb ratióne nobis iguota : fed8 f DEU DEUS fub tatione Deitatis eft nobis igriotus : didis C ergo DEUS fübratione Deitatis nequit effe ob- varum I je 4 um formale'Theolo i. m D.min. DEUS füb:ratione- Deitatis.e f 1 gonfugiläk nobis ignotus notitià ul &videnti ; habita per lumen naturale C. min, noz j titià*obfcurà ; habitá per lumen fupernaturale TL fidei. N: min. & Conf fic etiam in phylofophi- at tàntüm ab cis non cogtofcimus fubítantiam intuitivé , fed j Ítractivé, a p ipet ol /s''Objic. II Etiam Metaphyfica pro objeto qiminti faltem partiali haber DEUM : ergo non eft fi:83 Conüdfmi' mulóbjectum Theologiz formale quó,vel quod. l g, pf ïmï: &iD.Ant.füb aliaratione formali,quàmTlieolo- a &^ giaC.Ant.fübeadem N. Ant. & Conf.Theolo- Ib äha c. " gia affentitur conclufioni Theologicas de-Dkóo propter auctoritatem primze veritatis revelantis hn hn premiffas ; Metaphyfica autern affentitur con- ul elufioni Metaphyficie de DEO propter praemif- ? TH Jb]äïäv.[ä as naturaliter notas. Objic.IH. Scientia ad a dat füum obje&tum, neceffurn eft : fed'Theo- quet, & compfehen-'gg at ; gdhllf?ï logia noftra utpote finitanon adzquat DEUM infinitum fub ratione DEftatis : etgo fub hac s ätïl«' rátione nequit effe objectum fotmale 'Theolo- j "T i. x. D. Maj. adiequet fuum obje&tum fe- n W €&ndüm aqualitatem 'arithmeticám , qua un Fa linea y $4 Peil-Difl. Prolog. Quaft. 11 $21 L linea bipedalis eequat aliam lineam. bipedalem, epd N. Maj. adequet fecundüm zqualitatem , aut Àn.), magis,proportionem Geometricam, id.eft , ut. m'rafis; in tantüm cognofcat objectum, in quantumà VTl fcientia cognofcibile eft C. Maj. & D.Min. fed &tim ( HMne "Theologia noflra non adaquat DEUM aquas Mnibnll o sst ii litate arithmetica C, Min. proportione Geome-, fitió tríca N. Min. & Conf. Poteft hoc argumens C tum etiam retorqueri in vif;ione Beatifica, qua Gof ] etiam finitahabet DEUM pro füo objecto; 2 N $ Objic.IV. .Obje&tum formale qzed debet " fl efferadix omnium proprietatum de objecto déz k N monfítrabilium : atqui Deitas noneft radix v.g« hia innafcibilitatisin Patre , generabilitatis in Filios Q o & fpirabilizatis in Spiritu S. aliàs he proprietae wes forent.communes tribus Perfonis, ficut Deis tere tas commuinis eft:. ergo hzcnon eft objectum. & formale'Theologiz. | &. D. Maj. debet effe ras lii dix omnium proprietatum ,. vel per fe , & ime ab at mediate ,. vel mediante alio, in quo tepetiturg D] & per quod det : erminatur ad.certum fuppolie m tum C, Maj. perfe femper debet effetalis radix ht N. Maj. & D. Min. atqui Deitas non eft radix Cj dictarum proprietatum , immediaté , & períe, d ( procisé quatenus Deitas eft C. Min. mediaté , Torf & ratione alterius,' ac quatenus per relationen Skumj Paternitatis determinatur ad primum fuppofi- R'inm tum Diviaum. IN. Min, & Conf. jnet 45 Objic. V. Chriftushomo - DEUScent doarim omnia , qua in Thcologia pgrtra&antur, ome- Atsq niáque d ipfum reducuntur ;. ergo Chriftusel Ommh 0* ? De Objelo Formáli Quiod, &*Quo. . 85 m bj objectum adequatum & formale 'Theologia. alitttn, Ant. P. quia Chtiftus vi humanitatis & Divi- an, d hitatis prorfus explicité continet omhia ; quz in i u S. Theologia difedtiurtur ; àd Divinitatem XDMa enim referuntur Unitas, '"Irinitas; alix perfe- DEUM ag Ciones Divine : ad hümaritatem autém [ncar- tione G hatio;Nativitas, Paffio, Refurréctio D. N. ]Efü qoc ag Chrifti;ac Sacramerita ab illo inflituta : ergo &c. ia d Conf. Fatetur ipfe Do&or gentium 1. Corintli. T 2. Non enimjfudicavi me fcire aliquid intev vos, j qM W 9iff J ESUAM Chrifrum , & hus érucifixum, deotid W. N. Ant. fant enirh multa, dequibus Theo- dl logiàagit, qua támen ad Chriftum reduci ne- lts queunt; talid funt &eneratio activa Verbi; pro- h IOPIL'I ceffió Spiritüs Sancli , diftinclio perfónarum in- miS, MIB ^ terfe; ac aliz petfectiones Divinz & intrinfe- Ts é& omnes, quaé certe füerunt in Deitate ante | j Incarnàtionem tàim realem ; quàm óbjectivam " li ab'aterno : érgo magisordinatum eft; Chriz 0 WFäü&, fturi reduci ad DEUM,; quàm DEUM ad Chri« um i ftüm. . Ex quo patet tefporifio ad probationem Aint; quia que funt in Chtifto 447 DEO , àon gn'e g ".; jj cónveniünt illi 2442 Chriftas , fed q»2- DEUS iath &F d " yl eft ; quaautem irillo fünt u2 honie, apta jn, 1 nom fünt, t ealia, teriminareobjectuni Théolo- gt $icum; cimhoe velex fola Ethymiologi quid Divinum debeat effe, Sihgülatiter quóad iníti- D i tüt'onem Sacramentorüm annotanda veriit illà dóClrina ,- qua ex- cominuni SSrumin meis the- IIEUSCQW dJanuh ar fibus de Sacrameéntis in génere q. 1. 6/2: n. 9. óft.ndi, Sacrarénta N: L. à Chriftó 442 Ho- ;qc.hf' u: F3 fmine &6 Perál. Diff. Prolog Quaft 412 &.1I. "Di mine fuiffe inftituta tantüm-tanquani. à:cáufa CUT morali , 442 D&ó autem tanquam causá phyfie &i cá. Imó q;6. $. 1,à n.74. comprobavi; quod li & potefLas. inftituendi . Sacramenta: neque..pet ttlmtur DEUM poffit competere purzecreatutg ; , qua filns doCtrina pari efficaci applicari potefL.ad .Chri- 10kco d tf gra ftum pracisé quz hominem , :adeóque-ex inlli- tutione Sacramentorum probatur nihil:contra Mij noftrum objectum. .. Ad Conf... . Apofto- RT lum non intendiffe ibi comprobare objectum fl "Theologiz infe, fed potiusobje&tumiueEvanz leyoiis gcelice predicationis juxtal illud. :X« Corinth.z; [:7) v.23. JNos autem pradicaumus Chriftum Cruiis N-"M&i. : fixum. Quod totum conflat:ex ipfo.modo m pradicandi Apoftoli ; non enim dixit Corine &N thiis, ; quód abfoluté aliud non fciat ,. fed;eum p addito ister vos , hoceft, quod vobis/ó Co ; rmæ Gttdn) thii adfalutem effetmagis aptum, - dendam 86 Objic. VI..Illud non potelt flatui o UMT formale Theologiz,, cui folinon eft propriaras uj tio- formalis f&b 444 'Theologia .(uum objee » 688 &lum fcrutatur : atqui hac ratio formalis f& Üb qua;, G motiva non e(tfoli Deitati pro.priaä.'):dfä Vtein o Min.P: ratio fb qu 'Theologia fuum Vg D objectum fcrutatur , - eft veracitas DEI in reye* Iol,q] lando; ut conftabit $. fequenti ; atqui haenón ubl lt foli Deitatieft propria ; cüm cuivis enti.füpere "nf yiaturali & revelabili conveniat;.- xy-noflerDu: W*lm mf['"m vand; difp; pro£. q. 3. negandó Min. quia 1e- velatio mon compett enti fupernaturali rationé Wj f'&ïþrm fui: ! fed ratione reducibilitatis ad DEUMj; *ä! 'P. H. g ) "IDe ObjeBlo Forosali-QuodjeQuo: $z ngudi i 'éftfons,& origo cmnium revelabilium. , Un- m aj de ratio f4b qza- competit (ofi DEO, qui reve- pabgi; latur; & propteripfum revelantur ea , qu& re- ia u velantur. - Quzrelponfio quidem bona & fuf- ereautgid ficiens eft ad propofitum 5 nihilominus clati- pottlïad(h tatis gratia g. ex P. Fraffen in fuo Scoto Acade- doqnat mico dilp: pro&..4.2.q. £« n:29.. diflinguendó: r nl Maj. Illudnonpoteft (tatui obje&um Theolo- gi j - cuifoli proximé non eftpropriaratio for- f at opue o rnalis&c. tranfeatMaj. quia objectum forma- um ludit le.potitis menfüratur à ratione 440 & fpecifi- L r cátiva.: - Cui'foli remote non eft proprià &c.. d NMaj: atqui hizcnon:foli Deiati. eft propria ie lpfülm remote; & ultimate N. Min.-proximie C.Mine i du & N..Conf. licétergohec ratio proximé com « ( ii petere poffit omni enti füpernaturait , »tamerr Ivobif.ö :| certüm elt; eam principaliter & ultimató refun- l dendam effe in ipfam Deitatem ; unde ipfa ne- dum-eft;objectum: revelabile; fed etiam fons. lidid p emnium revelabilium , éftque per f& revelabis ; n lis j caxeraautem perillam; & rationeillius. snObjic: VIL: Obje&um "Theologiz noflrs87 i formä!i*;' aupm f eftens infinitum : ergo nonelt DEUS füb ra- heolog! tione Deitatis. Ant.-tradit ipfe Scotus.q;3» Prol:q; luetali 2.:6::44: prim um Quafliontm s PL , ubiita concludit Doctor : ergo Theologia nóflra; ;arwju;ira.ejf j non oportet dari objotbum prisaun: ji tll nifi primum:xiotum ; :dequo uoto imnediaté ceg- L noftantur pria verirates; lllsd primum no- Mi ") Tuue[t ensinfirirum , quis iffecflconceptus per- j * babere de illo , quod J fcfig'äimm »-quem poffima. 4. d $8 Pal Difl. Prolog, Quf 15^6. 1. DT eff in [e primum fubjetkum , fiveobjectum;(non fDl raró. enim Seótus fubjectum: fumit pro»objes, te f &lo, quod & apud alios frequens eft ) ergo jux- $ii ta mentem Scoti obje£tum formale Theologie fc bj eíl-ens infinitum, $.l. D.Ant. ens radicas | füimdle liter infinitum ; quod eft ipfaDeitas; .eftobjes | Qu &um formale Theologiz. .. C.Ant. ens infinis, quiyi tum pracifum à Deitate eftobjectum Theolos a giz N. Ant. & Conl. z.1I. aliter D. Ant. Obs &f jectum Theologiz eít ens. infinitum refpectu Maly cognitionis noflrz, & potiüs refpe&tu Theos. Tk di logi C. Ant. refpe&tu ipfius Theologiz in..fe N. A. & Conf. & hoc tantüm , nec plusinten- W"" dit Scotus in allato textu ; addidit enim expref- fe cau(alem fuidicli; quiaiff e-eff .conceptus per- Jelliffimus, quem po[fumus habere. — Si veró quis petat : quanam ergo fit genuina mens Scótiy tranfcribo eandem ex cit. q. $. AVwne anutem vie Du dendum : ubirefolvit. Ex bis ad propofitum di- co, quod effentia Divina eff- prinnum fubjetium Viaton Theologia contingentis , cf* boc modo fumpta;, «quà logay pradisbum e[l, ipfam effe [ubjetkum primum Them RUT logie nece[[avia : &&* boc tam bujns 'Theologia v gt vingentis infe , q»;&m At elt in intelle&lu Divino y Dit « Beatorum. Tatins igitur Theologia in fe :* prapm DEI, cx Beatorum primum [ubjetlum eff e[eue: tor ünr tia Divina ut bac, ItaScotus, Doctor Subti« (JM PCI lis 5 ratio principalis eft infinuata n;79» quia QÜttei fcilicetobje&tum debet virtualiter. contineréze Vily omnes veritates in illa fcientia: tra&tari folitas: hi IQ"A atqui' 'h0c non praflat in&nitas entis, bene VC: UT 10 T "peobjeths Féimali Qüod:c- Quo, ' $9 »bit&um (m 1o Deitas 444 talis : ergo hiec & nonillain fen- nit n tentia Scoti eft óbje&tum formale Theologiz. dDegr - Sequitür ex' di&tis rieceflario ; quod DEUSg$ mleTheokgä fit obje&tum "Theologia támr miateriale quim "o ius, d formale , 'tam refpecta T heologie - DE f quàm Beatorunr, 4c Viacorum- ; aliter mox lo int, t quemür de obje£to formali Oxia. " "Neque di: um Ti cas : idem non potet effe objetum materiale Dd & formiales hoc enim falfum effe conflatin jm "Metaphyfica cujus objectum ma mileé eítens, fub divería ta teriale , & for^ 'efpc&uTw menratione , idip-. tolriz fum ,C?"*.ifïg'*ïff" prafentiat um.«. acpuit jLenimuf i $. Hil. af N ; edo Formali Cyuia. ; $ W[b*;l T T &a in ptioribus duobus 55 vixtüon c&-'89 m ,r dem - modo p offünt intel ligi tàm de., ^* w Fheológia DEI, quà m Beatorum, ac | n p Viatorum ; at diéénda hóc $. tantüm de Theo- i bf logia Viatorum procedunt, utpote quzola ni- n titur revelationi vittuali, ac per difcurfam l Thco— : Wkä"« logicé applicátz, - Taque J ; Dico. Obje&umformale: Quia (aliivocant, j iij ii propter quod ) & remotum Theologiz Viato- f torum r. eíl Véracitas DELin reveland 0 appli- Dofh]! y eata per difcurfum. 2. proximum autem eít j connexio medii cum extremisin pramiffis: bre- viüs ponetétur conclufio fic ; objectum forrna- « o le Quia c(trevelatio virtualis m il anendó ran?'eg (l p ig griori ac diftinctiori 'pOGtiOHC",: Fj P.r. 98 Pal DilPralog. QU TI G- I EX 'p: Nofltra , Viatorum ;"Theologia nofi m:]ipm fundatur in füi objecti evidentia ; fed n aite diicum TüsinT ftantis DEI au&toritate & veritate ; : qua nec pet abfolutam fuam potentiam poteft revelare fal- Áié tl a Tsf fum : atquiteftimonii aucloritas neceffatio de« bet refolvi in teflis veracitatem 5..hujus fiquia hiqi dem veracitas eftmotivum, cur quis teltimo tujfe: ml:«qai nio praítet affenfum :ergo-au&oritasDEl intee velando, & atteftando eft motivum remotunr. Mul affenfus , quem pra(tamus conclufioni Theoloz qinj difeury gice, Dixi cemotum , fi:enim effet. motivunt roximum , & ipumediatum, jam affen(us.con- tj clufionis 'Theologice non difcreparet ab af- I eolog : 0j fenfu fidei. . Maj. vidéturtenere, tum quía in 'Theologiaevidentiam rei in fe non. hab;musï*,ïl« uhlltm tum quia coficlufiones ex princip m P is. &ru É [ u Is : quia » Jis&dei deducimus. . : Conf. "Theologia Viatorum de bet diïï ing d fþorxdc, i Theologia Beatorum , àfide; & à Metaphys ttblyj fica : atqui per-hoc, quód "Theologiz obje2 tlj &um formale quia; faltem remsotum. fit veraci- ln & tas DEI, diftinguiturà Theologia Beatorums fl y Ui hic enim non nititut veracitati DEI- in tevé2 lando ; fed videt omnia faciead ad faciem ; pet lt hocipfum etiam diftinguitur à fide, hac'enim Dits proximé innititur veracirati DEl in revelando;: per hocipfum demum etiam diftinguitut à Me« 560:1[!, taphyfica, hacfiquidem foli infiftit lumini na-: Bul turali-t ergo-objet um/ formgle q(:ia benc Güï*þ JP rl) dlll affignatum. Üj f()l'«x u ( 91 -P.A'z.p. Sicut aliz fcientiæ gro objc&;)' mait J ld De Objetla Formali Quia. 9t halifit mali proximo fibi.vendicant connexionem me- vt dii cum extremis, ita etiam nil.vetat , quó mie y quar nüs inTheologia pariter dicurramus ; vix enim t finé tali connexiónezaliquid.illative deducere- snect nuis,fed ccederemus fimpliciter ficut alii fideles, ;l Atque. ex his patet; cur conclufio breviüis po» uslb uiffer poni. fub. his.terminis ; ObjefIum for- riDgt male quia Theologie Viatortm. eft revelatia vir - um R 19alis ; quia revelatio virtualis .nil.'aliud. eft, fs quàm ipfi fidei articuli 3 DEO-revelati , ac pet difcurfum & connexionem medii cum extremis du m TE dedudli, üt.hic fuppono ex.materia de fide "Theologica. " repatat t ] tumqü"N $! Objic. L. Auctoritas.DEI áni rev&lando [ 2 i folvitur inipfam Deitatem: ergo hac erit obje- Cum formale 4itia Yheologiz Viatorum, Ant, )"51 &W P. quia quarenti, cur revelatio: fit verax , re» fpgndtri debet;.quia Divina eff. E. D. Ant, &bet dinïä &aMr relolvitur..in-Deitatem tàanquam in rationenm e(lendi-C, tanquam in rationem credendi Neg, 1:010512' um W Ant,. & Gonf. nam quarenti , car DEUS fit. . prima veritas.? uti q ue bene refpondetur, quia j BW DEUS eft DEUS;. ppat at Veró quarenti , cur-cre« NU atur propofitio à DEO revelata? .non recté j reípondetur , quia DEUS eft DEUS, fed quia.; jl l j j , DEUS eft prima veritas.; üt enim . docetur À Scotiílis ià materia, de fide ,.( DEUS per im» mgulwu pofübile non effet DEUS, 10![]"'"" adhuc. ctederetur ipi d ummodo effet.(ummé verax, qW Objic.II. Si obje&um formale quia, li f&umo;g; .tivm;rn eft ipla DEI. veracitas in revelan do, tunc jde j fides b$ Parsl. Diff.Prolog. Quaft. HI. $. II]. fides & 'Theologia Viatorüra foón diftingué- rentur : Sequela eft falfa: ergo & id'unde fe- quitur. Maj. facile P. quiatáli modo hábé- rent idem obje&tum fpeeificativum. l. N. It feq. hujus probatio faéilé diftinguitur : habe- zent idem objectum fpecificativum éodem imo- do Neg. diverfo C. veracitas quippe DEI in révelando eft imotivüm 'Theologiz tantim fé- Aiy, motum & per difcürfum : fidei vero prosi- / mum, & finé difcurfu, ac immediatum. Dices.. Ratio formális motiva obje&t deli&t l illi effe intrinféca atqui veracitas DEI tévé- & Jantis non eft intrinfeca objecto Thieologie et- (Pr &.ik go etiam non efl illius ratió miotiva.- ^ s. Maj. effe verani in (cientii$ pure nátüfalibus ;-nó8 LT autem in "Theologia: ; Ratio " difpatitatié éft; &lli Titgrd j «« quod aliz fcientize procedantex ipfa obje&tievi- &T dentia in fe , "Theologià auütér ex obícuritate obje&ti;& folummodo es evidéhtid attéftantis: ^ foiti Urges: Noftra, Viatorum; F'héologíá etiam n Wb aflentitur conclufioni Theologice 'propter've- titatem unius praemifte naturaliter tótét érgo n etiam veracitas talis propofitionis etit obje&tum i formale 45ia. &. D. Ant. áffentitür conclue — quïd) H(* boof fioni T heologicé propter veritatem ünius prd* fniffz naturalitec : notai per fe praccise N: Ant; tv i quia eft.conjahéta cum-alia: preemiffa fupermt: LTT turali C. Ant; & D. Conf. ergo etiar veracitás lg ! talis propofitionis pei' fe'erit'objectum formalé Cïülänu Xiongm quiaN. per accidens,& quia eft conju i nä:a cum ' pramiffa fupernaturali C. Wt Lt 77 498 93862 fci dlig Ti "UQUESTIO Ti jj nl effitate, B Utilitate Sacree vt l;.lï ,Qgilve*c'e gt : *Iïeolagiæ, n t i del. ] j t "n preter Scien fias naturales neceffayia E Jf üömigiþm Alia (hpernatnmalus ? j r E dj Eeeffitas duplex eft ; abfolata nimirum &94 s DL bypothatica. .. Neceffitate abfolutà ne- YTl :effarius.eft folus.DEUS ; huic enim X otivï- y fe; & ab intrinfeco exiftere: neceffario conves nit, bt conftabit parte 2. dift. . q. 3. fparfim, gtl Galibis qualiter nulla penitus cognitio fuper- ii ppf g 40 naturalis homini neceffaria eft ad falutem; poffet )u ObW enim DBUS de abfoluta fua potentia falvare ia quemlibethominem fine ulla difpofitione acti- vaex parte hominis; prout defaclo falvat par- yei vulos-baptizatos ante ufum rationis decedenteg ( PWPW jer t absque illorum difpofitione aut cooperatione jsentol activa, - ANece[fitas bypotbetica eft, quando ali- (ummrt quid; licét abíoluté effe non debeàt, tamen ex fuppofito alicujus alterius eft , vel quia in illo o f]!llu;. altero includitur , üt w. g. partes in tóto ; vel ræClSCW quia ex illo natum eft (cqui neceflarió; t fplen- dor ex fole, & quivis effeclus ex fui caufà acha diint eällm fdfï caufante ; vel fi cim illo aliam quandam conne- Xionem baber ; üt alimenta & pharmaca ad (2 ( niiatem eonfervandam autrecuperandam t xali euam Q 94 Parsl Difl; Prolog. ^ Oaffs Hl $ ] -- | Aijrit tiidi etiam neceffitate. hypothetica ( quia. fcilicetzz ereati furnus ad finem fuperriaturalem ) necef Tasallo fsl faria eft gratia finalis. — NVecefftas bypothetia ádhuc triplex effe poteft I.-Neceffitate pracepti ls. tevel tantüm ; üt honorare Parentes: die Dominico giam d Sacro intereffe &c. TI. Neceffitate medii-tan- Aumein fuffih tüm ; fic Parvulis neceffarius eft baptifmus ne- ceflitate medii; quia precepti necdum.capaces fenfiby fünt. 1Il. Neceffitate tam medii, quàm pr- Quiil cepti ; fic baptismus adulto nondum baptizato Undtu il i eít neceffarius,. . Procedit ergó flatus quaflio* nis tantüm de neceffitate hypotbetica, & ex EUUIT hd fuppofito (quod aliàs probatur in materia de beatitudine ? nos effe ad finem fupernaturalem lm creatos, & ordin i. : atos: ig quo-fuppoütqfïn . nendo; ndlq a indere 95 . Dico.. Prater Philofophicas difciplin ceffaria eft hominibus aliqua doétrina fupere dl Tüm ph naturalis , ac divinitüs revelata; Eft jam €ori* cors Theologorum Sententia contra Plilofo- tiim T phos veteres , illámque efficacibus prorfus ar* at gumentis.flabilivit Doctor nofter Subtilis q. j y ; A Prol. Xium Pyil - P.I Non valem us per folius naturalis,luminis rf perípicaciam veritates quasdam altiores, & ci- LT prum puré naturalem tranfcendentes cogno- AM-W!( Ícere: atqui tales. veritates: naturalis luminis 7ihila perfpicaciam füperarites: funt ultiimus finis ho- T p minis, animz immortalitas, corporum refürte- Pf &lio, Natura & proprierates D ET: ergo pef f folius luminis naturalis perfpicaciam & adju- $ trices ???hOIu: 4dn jréter Scieutidg matsrales necé[aria e-c. g 4 (qui lt triees difciplinas ;»philofophicas-non:valemus torden)ut has-altiores veritates cognofcere: ergo necef» Ti hyis faria:eft hominibus'alia doCtrina fupernaturas vfitutgmm lis.revelationi Divinz innixa, quam Theolos : ditDont giam dicemus. - -- Maj. P. lumen naturale quan* Dtitemdit iumcunque: perfpicax, & fcientiis naturalibüs fb fuffultum omnes fuas cognitiones emendicat à nexdimd fenfibus; üt habet Philofophus 5. de anima c. 9» Qui nibil fentit, nibil difcere e intellirere poteff. «lii qunf tdom bzp!?g Unde enata elt trita illa Averrois paroemia : zi hil eff in intelltln , quin prius fuerit in fenfu: lus qii odiia, atqui harum veritatum altiorum fenfus non po» " tell- habere experientiam feu- notitiam : ergo nec lumen naturale poterit has veritates per fen« foptat g,fuppüüm fus:cognofcere;-& pariter nec finé fenfuum., ancillata, fi à doctrina revelationi innixa prae " : fcindere fas fit. y difipit s5 P. TE Ex gravibus, & multiser roribus Vete-j g dodinif rum Philofophorum hallucinantium circa na« 24 qi turam Divinam ;. hos ertores recitat S. Juítins Mart. in exhort 1. ad.grac. Thales 7Milefeus ipus p primus naturalis Philofopbia autlor, verum om- od niinm principium ( quod eft DEUS ) a4uam effé eenfuit $. Anaximander infmitatem ;; Anaximes namralislüffï n& . atrem 3. Heraclitus ei - Hippafus ignemz J alziom)äï VInaxagaras particulas iuter fe fimila, ffve fimi- nl laritate ;; Archelaus aérem infnitum; Epicw^ yidi ^ , vns cotpufenla . que nec corrumpi nec contundà lia P^ poffant. /Equé grandes ( ac priores fuerunt) Orumm& recitat idem S, Martyr errores ifterum Philo- )E[;ag0 fophorum circa animam - rationalem :« Senfé- £ z ; rADÉ 96 Parsl. Diff. Proleg. Queff. HlI.. $.T. | dnphtt runt- aliqui avimam e[fe ignems . alii mentem; lusesim obrntpi alii notionem ; alii exbalationem s nonnulli uere vim ab affris deflueutem $. quidam numerum nl smovendi poteflatem obtinentem; alii aquam ge- Ángin nitalem. 'Tandem circa ultimum finem quane Coyl tim errárint antiqui Philofophi compertum ell ; Ht p dum eum aliqui in divitiis, alii in voluptatibus, Dio4 alii.in contemplatione conftituerunt : Arifto- fs teles in hoc paffu honeftiüs quidem aliis, non ill.l1, Tand uyo tamen juxta finem , ad quem conditi fumus, proceffit, dum hominis beatitudinem duplicem Irnda - pofuit; fcilicet moralem feu civilem , alteram tiChi tvlligimus fpeculativam feu contemplativam. — Primam x, Eth. c. 7.. ajebat effe operationem fecundum 'tth d a « optimam virtutem, qua eft prudentia, / Secune dam explicat 10. Eth. c.6. & 7. ubi vult eam tlis » confiftere in contemplatione fubftantiarum à Quemy materia abílraCtarum , inter quas utique agno- 0ij vit DEUM àt eis primum ; at non üt auctos lofopli rem gratiz vel gloriz , neque üt intuitive, fed M, ; tantüm ab(traCtivé & per difcurfum, cognofcen tlarum dum. 1Imó quod pluseft. Marcus Varro 288 pOHïr ( G « recenfet Veterum Philofophorum errores circa ultimum hominis finem: ergo lumen naturale l]loSP " quantumcunque perfípicax altas has veritates ilos o UY Ícrutari fuis viribus nequit, & per confequens neceffaria eft bominibus alia fcientia fupernatus DEU M Tone D talis.. Dixi bominibus, non quidem fingulis in particulari, cüm minime neceffarium fit» ii quemvis Catholicum fore Theologum, ut fal- * ( il vati poffit; eft ergo negciïaria pro fingulis : nue | ul 441 ln prater Scientia matuales néteffaria Qc. 97 TET lus.enim ultimum füum finem cognofcet, aut 7; tl iidon um obtinebit falvus nifi.per Theologiam; qua Mi- ni(lri Ecclefiz utuntur pro-falute aniqlarumg T fingularum. z um g Conf. S. Au&totitate. Cor. 2. Zrizalz; bomo 97 compitutt non percipit eas qua DEI funt. S. Hilar. l. y..à iv DEO difcéndum eff, quid de DEO intel'igenduma want: J Jít : quia non vifi f& Autbore cognofcitur. S. Cy- jdem dl rill. l. 1. contra Julianum : Qwa captems bu- candit mana mentis excedumt , ea fide bonoranda Jent. (inendy Et tandem. Clemens Alex, l; 6; Strom. Z4erità ivm, 24 ss Chriftianos , 446 Divinzs ovacnlis teflimovia i. D eolligimus, gloriari, per DEI Filimm nos verita- onem d tem didicife : ergo à primo ad ultimum necef- lat V faria eft hominibus aliqua dotrina füpernatu- , u t ralis proportionata ad finem fupernaturalem, fübfuatit quem per fenfus deprehendere non valemus. us i Objic. I- Ad Rom.1. ait D. Paulus de Phi- 98 ; non ü"üï' lofophis Gentilibus : Quia cmcognwvilfent DE-- ii UM, »on ficut DEU glorificaverunt z « crgü clarum eft, quod DEUS folo lumine na turali f(llms cognDlw yas T poffit cognolci: fi cognofci? ergo etiam glori- um qnit ficati , ac tanquam ultimus finis obtineri. g. T. Illos Philofophos , quando D. Paulus fic contra LA "Ts illos fcribebat, DEUM nontantüm cognoviffe lumine naturali , fed debuiffe & potuiffe etiam [ crcM*f DEUM cognofcere ex 'Theologia , & Pradica- igntill L tione D. Pauli, aut aliorum Apoftolorum , ac in um lcCCffï"'üm,l? Evangelio promulgando Adiutorum. — &. l]. aliud fore , DEUM poffe folo lumine naturali :OIOS"m'.E' rm-vie " d €ognolci , & aliud Illuij etiam folis natu G tibus od 98 Pars L Dift. Prolog. Queff, HLS. L* At cari, Primum ipft- ribus pofle üt DEUM glori o Jo: met defendemus parte 2. àn. 30. de DEO üt. (noid G Authore naturz ; fecindum autem dicere fo- lt n rec harecicum, cüm fingularis ad hoc requiratur nl Divinz gratie favor: feciffent proin illi Philo- & eril fophi juxta di&tamen luminis naturalis, & DE- [ US jam ulteriores illis fubminiftráffet gratias,ut 77 fic DEUM fuum glorificare , ac obtinere potus Tonaqu iflent per Sacramenta, auditionem Evangelii, hi virtutes Theologicas , actus humanos metito- j rios vitz xternz , adiutorium gratiz Divinas ] per myfterium Incarnationis,Redemptionis &te qui p qua omnia ( càm nullus immediag finé ptu. if denti ratione teneatur credere ) "I Kcologia D. tuigey Pauli fufiüs edocuit. Hinc dixi fuperius , quo Qtdere 'Theologia non fit neceffaria fingulis , bené vero tll &Qui q pro fingulis. Dices. Ecc lef, 3. v. 22. habetur : llriora te tltt »e quafieris , G fortiora te ne ferutatus fueris: s j ergo fuperflua eft doCtrina, qua finem fuperna- . ltl turalem , & Divina inquirat myfteria.. &. Ant. W jhp([ tantüm effe intellizendum de fcrutatione :cue lal riofa , cüm eodem adhuc v. 22. immediate fub- "m nectatur : Sed que pracepit tibi DEUS, illa cte Tim )flü gita femper, ey im plurvibus operibus ejws ne fuert ff cuviofus, per qua non inhiberur difcreta; & ftu- ll]ding[ic [ diofa Divinorum arcanorum , directtice Iiam N ! fcrutatio humilis. Imó ad hanc nos ínvitat 'Comt( Chriftus Joan. $. v. 39.. Serutamini fcriptur i5 lfflllaribl éflque talis Divinorum myfleriorum notitia-s Ts communicata Apoftolis aueftante Divino 0:27 U ts cuiQ Ml E þraer Scjentias naturales nece[faria che. 99 , Drimar culo Joan. 15. v.1$. Pos autem dixi amicos,quia ) deDiOÀ m dti (ota caufalem ) om»ia quacunque audivi à Pa- tre, nota feci vobis. Hanc etiam notitiam com- ] hocret municatam fuiffe paftoribus, volunt non paue n ii lj ciexillo Luce2. v. 18. Er omne qui audie- nurdis, GU rant , mirati (unt de bis , qua ditla erant à pa- rilet g ftoribus d ipfos; hoc tamen pofterius prioris ohinte]! non zquat certitudinem. nm Ej Objic.II. Potentia, querefpicitaliquod ob- 99 monos t je&tum commune , poteft etiam tendere in ob- nui i jecta fpecialia fub illo communi contenta ; fic du quia potentia vifiva refpicit lucidum coloratum jl üt fic, etiam tenditin quemcunque colorem pare J «ol ticularem : atqui intelle&us per fuum lumen na- | fipti iüs,.gr turale reipicitens üt fic: ergo etiam quacunque ;ulis,b:nil'r entia particularia füb ente communi contenta atqui etiam DEUS & alize veritates füpernatu- tales continentur fub ente üit fic: ergo intelle- &us perfolum fuum lumen naturale poteft in il« u :'[ " nf la tendere , & per confequens fuper 1 uit doclris l.M na fupernaturalisrevelationiinnixa. g. D. Maj. fi ad contenta fub enteüt (ic habeat tam naturae fcrutarionff' immgdil[üb lem indinationem ; quàm natüralem attingen« piit,il tiam , ficut habet ad ens üàt fic, C; Maj.fiad con- tentà füb ente ütfic tantüm habeat naturalem if u u / ( l inclinationem , nonautem natüralem attingere jj j tiam N. Maj. & conceífa minore eodem modó j P D.Coní.eftautem clara difparitasin entibus par« ticularibus contentis fub eute üt fic , quia in en« 7 f""?'f | gun f tibus patticularibus invenitar Ipecialis aliqua ras ;& giq excedens vires potentie pure riaturalis ,leDWf 2 hin; 1oo JPar: L. Difl. Prolog. Owaft. 11. f. I1. "1 hpit hinc non eft mirüm , quód intelle&tus naturz ab füper ep&c. viribus non poffit detegere cujuslibet entis in triltce particulari perfe&tiones ; quis enim eredatjntel- us hab le&um fuis viribus , praefcindendó à revelatione hm p offe attingere Trinitatem Perfonarum in Uni- tate Effentiz,vim fanclificativam in Sacramentis adrecipie melayte & fignis fenfibili P . bus, unionem hypoftaticam náture Divinz , & humang. Per quodpatet m Áin du difparitas de objectis particularibus potentig vi- RLT fivz , hec enim, quoadhoc , funt ejusdem ra- tionis cum objecto àt fic hujus potentiz, néc metütde etiam in illis reperitur aliqua perfectio excedens vifivam. potentiam " Dices. Ubi admittitur potentia paífiva natu- Qu ralis, ibi etiam debet admitti potentia activana- turalis : atqui nos admittimus,intellectum pofíe naturaliter recipere intelleCtiones fupernatura- Tæ turales: ergo etiam poteft illas producere. . N.Maj. ita univerlaliter prolatam, materia enim fütione prima pote& n aturaliter recipere formas cortu- datur potentia naturalis, filfan ptas, & tamen non [hOdO y 'qua illas poffit producere, fu fficit ergó quo Qul potentiz paffivae naturali correfpondeat aliqua activa in toto genere entis , etiamfi illa potentia —olm D Titfar activa fit fupernaturalis. lem intelle&us kl 100 . Objic. IlI. Si praeter natura erfpicaciam neceffaria foret fcientia aliqua re- tf li velata & fupernaturalis , tunc hoc maximé ideo foret , quia intellectus fecundüm fe eft impro- m Q r(lli« porüonatus fini, & objecto fupematurali co- tus gnofcendo ; atqui. etiam eft impropertiona [U mäþtali ^ jl n piæter Scientias naturales nmfkr. ec. YCT IOT j [ ob füpernaturalitatem huic doctrinz revelata : lst t ergo &c. x. N. min. tum quia talis doCtrina in- m trinfecé naturalis effet, tum quia nofler intelle- )d &us habet potentiam tàm ad recipiendam reve-- " manum i lationem , & doctrinam fupernaturalem , quàm natt ad recipiendum concurfumDivinum effeclivum, hypoüm:z mediante quo proportionatur ad finem & obje- étum füpernaturale ; econtra intellectus nofter Y if non eft immediate & in fe proportionatus ad T potcndz p ejsit a&tivé cognofcendum aliquod objectum fuper- naturale fine tali revclatione. ! otcmiæu? lo Sadl. a il Qualiter S. "Theologia fit Ecclefie DET tia nectffaria , 9 utilzs ? lr fW *Heologia dupliciter confiderari poteft r. OE ; g quoad. methodum , qua hodie in fcholis rodict. ymiti przlegitur redacta ad certos libros,difpu- tationes, quzíliones, articulos, aut $$..2..440ad fornt fbflantiam , prout prafcindendó. ab hac me- n thodo veritates fupernatürales aperiret. . Pofita TT '?I pontó i quzítio nullatenus procedit de neceífitate ab- foluta explicatan. 94. cüm hac folus DEUS fit yiilp neceffarius ; procedit ergo deneceffitate hypo- thetica, & exfuppofito , quód ad zternam bea- g titudinem tanquam finem noflrum fimus con- n lecll' diti :-eft autem aliquid ad finem obtinendum ( mmmf ] neceffarium dupliciter. l. Sisspliciter, quan- TT 'E do [cilicet finis fimpliciter haberi non poteft 3cmi"'^,qy finé tali medio ; fic vita finé refpiratione lervari p nom G ; 102 Parsl. Dift.Prolog, Quaft., III.'g'. l. : * Quli N non poteft ; II.. /oraliter , & fecundum quid, vini quando quidem finis abfoluté finé tali medio NT poffet obtineri , fed tamen difficulter ; fic fani- tas amiffa finé pharmacis non obtinetur. . Infu- li H fodu per procedit quzílio de Theologia Viatorum hUT proprié accepta,nam fi latifüm&TBeologia ufür- petur pro quacuüque notitia Divinarum rerum, popuü obiting quas etiam mediante fide cognofcimus , om- nino certum eít, quod aliqua ejusmodi notitia jmprob E h U fic fimpliciter neceffaria ad finem füpernatura- todi lem affequendum ; natm tefte Apoftolo ad Heb, Ti Eju ( 1 1. Popo[Jibile efl fint fide placere DEO.. Eltau- tem Theologia Viatorum, prout à virtute fi- fjj ff dei diftinguitur, illa que ex principiis obícuris fide Divina cognitis proprias fibi conclufiones Qrirafj i, infert, his premiffis 102 Dico l. Theologia pofitiva Ecclefie DEI Dody M femper fuit prorfus utilis , & neceffaria, — Ca- tholici contra hzreticos, pracipue Calvinum, m à & Lutherum contendentes fenfum S, Scripturg lm du effe planum , nec ulla indigere expofitione : cri- E fitem At minantes infuper ScholasTheologicas Catholi- corum à gentilismo effe emendicatas, ac fidei WO.X perniciofa inventa laceffunt. . Verüm hicmen- Vcrbum tita eft iniquitas fibi, cüm aperte teftetur Eufeb. EURT l. g. hift,/ Eccl. c. v.. Per idema tempus fidelium Ui & fehala ( fcilicet Alexandriae ) praerat vir dofirina m ve causa celeberrimus,nomine Pantanus, quippe jam Q & rf prifcis temporibus (fic locutus eft Eufebius ) Sacrarum litterarum [chola in ea ciuitate fut- .'fm. '/l rat inflituta. Pyg, P. gT Onaliter S. Theoloziafit Ecclefia DEIcic, 103 thtdi qn P.l ExS. Paulo ». Timoth. 2. firiptpra di-103 TRUE vinitiat in[pirata utilis ad docendum , ad arguen- ]ur; lrl dum , ad corvipiendum, ad erudiendum in ju[li- jntur, d ag utperfetlus fit bomo DEI ad omne opus in- fecutlus : atqui his quatuor characteribus pol- ria Vi let "Yheologia pofitiva, declarandó & docendà 'Beologiauä $Ti parum lumChriftianum articulos fidei ; argzuesaó t ? patos hareticos 5 corripiendó. peccatores ofcims,t gmodi nl ;; bos ; d erudiendó ad juftitiam univerfos : el- E it L n liptnie cclefize DEI prorfusuutilis , & neceffa- ri, Ejusdemfententiz fuit D. Paulus ad Tit, 1. oflola [e EO F Oportet Epifcopum e[fz a mplec lentem cum , qui fez TEU cundum dottrinam e[? , fidelem feruonem , ut po- tens fit exbortari in. dotlrina fana, Cj cos, qui l(ipiii olii j ul contradicunt , arguere. Pariter ad Ephef. 4. af- ferit, Ecclefiz DEI neceflarios forc Paftores & DoGtores usque ad confummationem fzculi, dl P. II. Ratione: Permulti articuli fidei funt104. af d valde obícuri & difficiles , multaoccurrunt con- u& CQMV tinuo dubia in S. Scriptura, & vix non apparen- m tes faltem contradictiones , üt conftabit infrà, ol àn, 13 1. Diabolus ctiam faggerit fenfus depra- gias d vatos , & falfarii haretici diverfiffime depravant us i Verbum DEI, ut poítfe abducant difcipulos: m ergo contra hzc obftacula Ecclefiz DEI prorfus (e[ïczurlf:*ff utilis, & neceffaria eft Theologia pofitiva, per mplü j quam velut per lydium lapicem, genuinum à r Ípuro, & verum à falfo fccernatur. Ti WF : Conf. auctoritate SS. PP. Ambr, epiít. 44. db AMare eff. Scriptura Divina babens in fe [infias T profundos , altitudinem Propheticoraum enigma- d r G 4 j 304 Pars 1. Dift. Prolog. Quaf.IIT, f. 11 Qul tum. ldem S, Amb. hom. 6. in Ezech. - Magna tets; dl ntilitatis eff ipfa obfiuritas eloquiorum. DEI3 tra Xripti quia exercet fenfum , ut fætigatione dilat:tu(r,(ä' filtcalb exercitatus capiat, quod non pote[t capere otiofurs Domsif Habet qnoque aliud majus ; quia,ft [Criptur fa« t era intelli igentia in cuntlis effet aperta , vilefteret, f qua in quibusdam locis obfzuvioribus ranto majori quiTie dulcedine reficit inventa , quanto majori labore Elan'cintel fatigat animum quefrta. S. Aug. tra&t. 18. in fequmr Joan. Neque enim nata funt barefes , ei quadam f* dogmaia perverfrt atis illaqueantia animas, c in tdditeyd profundum pracipitantia, nifi dum fcviptura bona dj sntelliguntur non bent , ei quod in eis non bent in. V.34, o relligitur , etiam temere, & audatler afferitur, lpotug verbó : quod fenfit D. Petrus Epift. 2. c. 3. de ULIT epiftolis D.Pauli fic fcribens : /unz difficilia qut- Diy dam imtelleiu, qma indotli c& infabiles depra- f pE vaut , ficut & careras firipturas ad [uam ipfius t p perditionem , ad alias quoque fctipturas extendi Áis con poteít. Hliösqug 10j Ob, Haretici : pfal. 18. v.9..— Preceptum Pldo.t Domini lacidum , illuminans oculos. Prov. 6. Quf AMandatum lucerna eft , e lex lux. 3. Pet. T. ln Habemns firmiorem propbeticum fer monem , cii pinaia benef acitis attendentes, tanquam lucerna lucenti Wi 35 caliginofo loco : ergo nulla eft utilitas Theolo- f llæ, ll]; gie pofitivz. R. l.. hos textus effe veros re-. M Ípe&tuillorum, qui non funtlumini rebelles ; ac gïæ & pro fuo privato critirio ipfum Verbum DEI tor- A quent ad novas,& heterodoxas expofitiones in- Anpl cros diw fa-nlas. R, II. clarimfis grátià explicandó fa ts tex- if Qualiter S. 7ltäologi4 /ït Ecclefia DEI Gc. 1 ö f Tudh J textus ; iftienim vel tantüm volunt, quód Sa- itimm ]i cra Scriptura fit clara & lucida in aliquibus v. g. iore t hiftorialibus, vel quod preceprzm, i mandatum tf apmii Domini fitlucidum & inffallibile in fe, vel quód ia if tutó & fecuré poffimus premere velligia cjus, p silt ficut in caliginofo loco fequimur ductorem , ad ihustarn qua Theologia pofitiva conducitmultum ; cüm mb W"H' fil! plané interfit, num ductorem, num fedu&torem: Íequamur. Caterüm. Verbum DEI non effe Aug.m&.l'; "f"- ( tam planum, & facile, preter jam adductas & fantid adducendas rationes conflat vel ex fola inítanti, m fongm & repetita Davidis (upplicatione,dum pfal.1 r8. ii V.34. otabat : damibi intellelum, ct férutabor TE legem tuam. & v. V3 g. faciem tuam illamina [u- Bol ] per férvum tuum , ci* doce me juflificationes tuas. w dj Dicoll. Etiam Theologia Scholaftica Eccle- 1o6 if ditt fie DEI femper multüm utilis , ac neceffaria ex- titit. Eftpariter communis Catholicorum fen- "T fus contra Lutherum , Calvinum , Wicleffum , aiptuatt aliósque criminatores hareticos , & non nullos Pfeudo- Catholicos, qui eam in(citiam, inanemt- a M WM. hn que fallaciam appellant. ^ Lutherus quidem ait; 2730 Academias , ubi'S, Theologia docetur , efle lu- panaria Anti-Chrifti : Wicleffus caftra Cai- g o 71 ht MM nitica ; fed quid mirum (i lucem averfentur no- v Qua; fi latrones culpentexcubias? Aliterlongé de S. hac*Theologia fenferunt non tantüm inte- gtl gre communitates, Reges , ac Imperatores, qui nitirt e"" Jebui hanc Scholaflicam Theologiam femper venerati & amplexati fünt, illiásque Profeffores flipen- gf diis necefariis ac privilegiis honorificis ampli- xphcandölï runt, M 106 Parsl. Difh. Prolog. Quaff. lM. .1I. (ij14 runt , fed & Summi Pontifices , inter quos In- läï?xïïdüP.l? nocent,IV.auctoritateApoftolica noftroP, Alen- [77] i:tüj,ä; fiin mandatis dedit, ut Theologiam Scholaflicà 14(.'4/'!1.4:4:: Í methodo compofitam ederet, cujus demum Viri ;:rarinr, A (qui ob fuam limpidam, & folidam doctrinam Y Fons V ita , c$ Do Elor Irrefragabilis diCtus erat ) of Opera Alexander IV. Apoflolico folemni diplo- qui fs mate confirmavit. Pariter Sixtus V. fummus inutilite Ecclefiz DEI Antiftes miró modó extollit'Theo- Pj logiam Scholafticam in decteto, quo S. noflrum int Fro;; Bonaventuram inter eximios S.Ecclefiz Docto- Trünc; resrecenfet. OraculumPontificis elt hoc; 7heo- ftlhmij logia Scbolaffica, qua vihil Ecciefs DEI frullum. ïqþargfuï fíuseft , Divino munere inventa ef à majoribus, "n us nofiris Sapiemtilfrmis F'iris ; Theologia Schola- [4774 flica, quam dua potif]mmm gloriofs Dollores, An- déhupy elicus S. lhomas, ctr Seraphietes S. Bunaventura, [ 71 ,(ü clari[[mi bujus facultatis Profe[fores excoluto opitilets vunt , atque exornarunt --- Et hujus quidem U0 cor tam [aluraris fcientia Cognitio , ci exercitatio, (] mi qua ab uberrimis Divinarum litterarum , Sum- münere| mor m Pontificum , SS. PP. & Conciliorum font- d€S DT zibus dimanat , femper certt maximum Eccle[ia li adjumentum. afferre potuit - - - His vero n LT vilfimis dicbus , quibws jam advenerunt tempora pbui illa periculofa ab Apoffolo prafcripta [ent Catho- fD lica fidei dogmatibus confirmandis , & barefibus Winen conf «t andis perneceffaria eff. — E prefetto vem Nüt pn'ml ita fe babere ipfimet vevitatis inimici [unt udi- D M &es , quibus Thealogia Scholaffica eff. fermidolofa, of Huc merito revocatur Architropheum Scoti , | leïa&i l quan- j j iter S. "Iheoligia [it Ecclefts DEIHcfec. 1 07 D inttt u q;;ags d oPaulus V. Anno I1612. omnibus libro- aof 15 Cenfüribus mandavit, ut intattum invio- um laiiim4ue relinguerent ,. quidquid Scoti efft com- usdmu pererint , quod decretum Afculanus Cardina- Jam od lis in Archivo S. Inquifitionis Romae affervari j du confitmat apud Wadingum c. j. vitz Scoti: at- Jokanid qui i res facra Litteraria nulliusutilitatis foret, s V. ht inutilite ntifex hoc ftatuiffet de Scoto:ergo. jatlil P. noflra conclufio ex muneribus , quz illito7 o S.ntt funt propria , ac à S. Aug, patefadta l. 14. de «tl i " Trim c. 1. Huic foientia illud tribui , quo fides ethoc; ) faluberrima gignitur , nutritur , defenditur ; .DHlfo raboratur , qua feientia non pollent Gdeles piei- :,6* l qu j mi, quamvis polleant ipfa fide plurimim ; aliud rhyria eft. enim; fcire tantummodo , quid bomo evedere ul debeat propter adipifcendam vitam beatam,aliud n antem (ire , quemadmedusm boc ipfum , ei pis »if,.farimïaï opituletur , (j contra impios defeudatur. |.Ex jj quo conftat quatuor effe S. "Theologiz Schola- ] ;;;(rtfll!i*': flice munera, fcilicet effe declarativum , quo i TL ! munere fides gignitur : effe probativum, quo fides utritur: elle defenfiuum , quo fides WCIW M æ insn D defenditur :* effe difcurfiuum , quo fides ro- f boratur : prima duo munera ad fidelium prz- cipué utilitatem , pofteriora veró ad in&delium L e:pugaationem conferunt. Explicantur hec 4 Pll( » u munera clariüs :: Declarativó fiquidem prafta- (] j f tur primum munus, dum explicatione S. Scri- pture, & declaratione ac propofitione objecti (l [ ; l ] revelati obí(curi fides in fidelium mentibus con- j r hei i eepta & intufa gignitur ; fides quippe ex audi« u 168 Par; I; Difl. Prolog. - Quaff. HL. f. 11 Qulit t& , auditui autem per verbum DEL, Ícu pet p Qum, d hujus explicationem ad Rom. 10. Probativife- cundum rnunus impletur, dum quafi parvulis &i ol fhtris al & modogenitis in fide alimenta rationum, mo- tivorum, fimilitudinum, exemplorum , vera- ergoten citatis DEI in revelando fubminiftrantur, fic- fpuant adfiden que zntriri folet infirma fides Parvulorum ia Chrifto. Defenfívo tertium munus exercetur, |ius po dum fides ab infultu illorum defendirar , qui di, fidei: non obediuntEvangelio juxta illud ad Ephef.6. €.V.I6. in ommibus fitmentes [cutum fidei , in dumnay vertte quo po[fitis omuiatéla nequi[Jimi ignea extingut- re ; dum enim Theologi Scolafticiinanes hzre- my ticorum fallacias diffolvunt, fides tuta, viclrbve Ym que triumphat. Difcurfrvó candem quartum lais | munus abfolvitur ac fides roboratur ; dilcur- till, fas enim quafi recolligit obje&i propofitionem Tfler illius fundamenta & haereticorum technas, fice datigt que robu(tus inomnes excabat partes , queis fi- It g des robufta ,. & fui fubfiftat fecura. Hoc ulti- hcmy mum & fecundá munus lii explicant aliter, ni« Theolog hilominus in hac explicationeperfiftere, placuite &Pmpl 108 Objic. Theologia Scholaftica Catholicorum l, & eft plena diffidiis , contentionibus & difcordiisz Dopuy Tioniy ergo eft regnum in fe divifam;, defolatum , & iautile... x I "Fheologiam Scholafticam Ca- dimà tliolicorum effeunanimem in materiis fidei ; nee lls unquam evincent Selarii , Doctores Catholi- tf cos impune docuiffe fententias rebus fidei op- Alia autem fententiarum diverfitas pofitas. Ut d extta res fideiimagis commiendanda, quàm re- ] *idtm ! : PIO' 1 f j Qualiter S. 'Il:cal;gia fit Ecclefis DEI ci»e, 109 ( DH, hn probanda venit ; ficenim omnis atmatura for- o, Drihii tum, & mille fcientiarum clypei in unitate fi- n um dei folidati hanc S. 'Theologiam omnibüs nu- rationum t meris abfolutam reddere allaborant ; omnes iplount ergo tenent dari in DEO proceffiones v.g. di- nilhantt, i fputantfolüm ipfarum modum, qui non fpectat Paradrt ad fidem ; nam fides non determinant, anFi- Yinus et lius procedat per aCtum intelligendi , vel dicen- di. &.ll. ipfos hareticos diffidere in rebus hd il fidei : ergo ipfi nocentes nos innocentes malé damnant. at j Ant. facilé probantPolemici de di- d verfitate Sacramentorum apud Seclarios ; ego jl unicum Lutherum adduco, qui anno 1543. " nomen & invocationem SSS, Trinitatis é fuis estUtty litaniis profcripfit. Is ipfe etiam expunxit in pinq n v epift. r. Joan. c.$.. verfum feptimum Trinitatis mpoiiliün"g myfleriü afferentem: Tres funt,qui teflimonism dant in calo, Pater ,Verbum, & Spiritus S. ct bi t ais P tres unum [unt , moderni autem Lutherani P hoc myfterium credunt, ac in fua, quali quali, If« ye "Theologia defendunt, licet à fuo putrido duce »licanu!im::* äfiüemp 4 & Propheta plurimüm deficiant quoad articu- los, & cavfe[fJonem Auguffanam Clerus , & Cl populus univerfus. Accedit luculentum tefti- NT dclb]äwm' | monium ipfius Georgii Saxonis Ducis : Hic dum à Catholicis rogaretur , quid ibi Lutbera- holüüiiäfg i ni credant? repofuit 5 Qd nunc credant , feio, gb quid féquenii anna credituri fint , penitus ignaro. o U^ Alia hzreticorum fcorumata , dum invido pe- "blli dü f h tunt dente Theologiam noftram Scholafticam , nin ; i ipgis udd» qP fj eadem facilitate äugbis negantur , qna ab L aifc- , | Qulit 110 ParsI. Difl. Prolor«. Quaft. IIT. $.2 afferuntur, finrconf Ideóque ad faniora me convere datntur tens. 109 Dicolll quamvis 1. tam Theologia Pofiti- Ailotta va, quàm Scholaftica multàm utilis fit in Eccle- fim Chr fia DEI, ac moraliter neceffaria 5; tamen neutra p 2. nec fingulis in particulati, nec 3. toti Ec- i m Prima pats fnicini clefiz eft fimpliciter neceffaria. conflat ex dictis per duos pracedentes $$. 2da AA fundatur in illo dicto D. Pauli 1.ad Corinth, Cof 12. v. 39. INunquid omnes Dotlores ?. ubi pla- fitünt: lo né infinuat, quódetiam rufticus inter pecora àrticulos fidei firmiffimé eredere, & aternani umf Glütrim falutem affequi queat fine Theologia. Tertia * pars eft contra TTas, & fic ii Al D —— Wa 110 P. Illud non eft fimpliciter neceffarium ad obtinendum finem, in aliqua communitate Wndty finé quo finis fimpliciter ( eíto obvient diffi- fityli cultates). obtineri poteft : atqui fin& Theolo- Mp Vif gia falus eterna obtineri poteü in communita- te Ecclefie DEI : ergo nedum pro fingulis , fed 'd h nec ipficommunitat eft fimpliciter neceffariaa llfïfllha obtinendam füorum fidelium falutem aternam: Isl dl Maj. debet ex legitima terminorum intelligen- tia conílare. Min. P. tum quia Theologià lmre Scholaftica multis fzculis ante. tempora Petri Uonls lt Lombardi M. S. defuit, & tamen tot praclari 1 UC qn floruére San&li inEcclefia DEI ; tum quia ipfd m j I'Qr Theologia pofitiva initió nafcentis Eccle(iz non D Edu nf fuit in ufu, féd Apolloli per (implicem & ze- l lofam Chrifti prdicationem , per miracula; pet "g attellationem ( qua fané cum Theologia nort i ln unt Z Onaliter S.Theologia fit Ecclefra DEI ebc; vt Xtà ff ( funt confundenda, fed potiüs aliquod illius fun- damentum ) illorum , quz in Chrifto viderunt, heohrali ab illotradita acceperunt, plantaverunt Eccle- viisütinis fiam Chrifli in fuanguine fuo: ergo à potiori nee j um poft debellatum Gentiliffmum, actriumpha- t j Ql tum jam nonnihil Judaismum mitioribus pro- , Buj fpicientibus temporibus fimpliciter ad falutem celentsl éternam confequendam neceffaria eít Theogia. | d t Conf. I. Si Theologia eft fimpliciter neceffa-111 du i tia,tunc eque foret neceffaria ac ipfa fides : atqui u i t hoc nemo dixerit:ergo &c.Maj. conftat fic enimi , at tam fides, quàm Theologia in ordine ad falutem (alia enim utriüsque diverfitas,vel neceffitas non vlogià J facit ad prefentem quzftionem foret (impliciter neceffaria inEcclefia DEI : taceointerim an ad gf eundem finem obtinendum plura poffint effe commt o obiitté fimpliciter neceffaria. —— P. ergo Min. tunchoc nemo dixerit, quando finé Theologia poteft in u lT a comm L. ; Ecclefia DEI confervari vera fides : atqui po- r lil teitin Ecdefia DEI fimplicitet. ( eftro occurrant difficultates, przcipué quoad illos , qui funt re« d Juenat belleslumini ) con(ervari vera tides per nudam credendorum propofitionem , per veracitatis )mm mif"l:( DEl inrevelando atteftationem, perlumen ra- P. tionis in obfequium fidei , per miracula Chiritli p fi adhuc in vita patrata , per fimplicem fidei affen- gen t fum, refpuendó rotunde, quidquid contra ve- : um U ta. fidei dogmata fuerit motum : ergo. &c. msEcdt u Con£. II Inlegenatura nulla, in lege fcripta lm [lctm Vixaut ne vixérat Theologia : érgo non vide- l n Tl tur.in lcgejgratiæ»fore fimpliciter neceflaria ad [ €9 1 112 Parsl, Diff. Prolog.. Quefz, Hl $f.IIf. L , confequendam vitam zternam. : Argumenta p AA. plus non videntur probate ,-quàm quód prom tilia co "Theologia fit Ecclefie DEI moraliter.neceffa- ria. llludetiam, quod ex S-Auguft. afferunt, «edend. "'Theologiam gigzere , nutrire, defendere ,. aol : rokorare fidem , verüm eft de facto ex fuppofi- noltre: to,. quod Theologia intanto flore glorietur & tien, ( pravaleat 5 .at per hoc non probatur, fidem guitug eeffrio non . pofle. (impliciter alio modo fervari , aüt beatitudinem nonpoffe., aut non potuiffe ob- tonfim Teytlng tineri, nifiin Ecclefia DEI fit Theolqgia(.--æ ergo u $. III. i t T] ibus Theologia An? -65' ex qu p;'Aïg)ifg- &lony mentatiya 2 Ratiohw &non. Eafus primi quaffiti eft, an, &i Theologo n;- gentur fua principia, illa poffintargumen- fttitus | nz:S tis. probari ? primum autem principium Vonadr "Theologiz'eft hoc :- Qrue revelatum à DEO Minon eft verum ;; neque adeo intereft., an fit revelae jusdié tum immediat£ , -àn tantüm mediaté. . Infuper ET poteít aliquid probari vel per locum 'intrihle" d cum, velextrinfecum; pofitive vel nega ; t(iv.'e'; N quibus fuppofitis ad primum fttdum 115 Dicol Theologianoflra e ft argürþ&nta&- Áirir va Communis; ; ral Hl — P. ex illo 2.ad Timoth. 3; Qmnis: d 0&7;"4 W Cs divinitusinfpirata, urilis eff ad docendum, & G. IVI arguexdum. Fxfic arguimus per locum extrim- hl þï: feeemo , Ícilicet per vezus Teftamentüm pres lg. v PUG lt | (l h, u qüt'lmrr'lþeolbgia Jit drgum.? 1137 Argumr; pué contra Judeos Incarnationem Chrifti ,. & N t que per novum przfentiam realem Chri(ti in Evcha: ul tiília contra-Lutheranos , & Calviniítas fore w d «redendam : argumentatur pariter Theologia Y noflra »egativ2, oflendendó hec, & alia fidei dod noftre myfleria nullam involvere contradictio- ye gt nem, & repugnantam : pofitivé tandem ar- ohuit, dl guit noftra Theologia fic : illud eft verum ne«- dofenaiyi eeffario , quod DEUS tanquam prima veritas o dl confirmavit miraculis : atqui que à DEO funt 1 ] haolgà revelata 4 pou ori funt confirmata miraculis.; ergo quz funt revelata 3DEO , funt vera. Sequitur conformiter ad hanc conclufionem, I 14 quód Theologia non fit. nudé explicativa arti- n culorum fidei, fedetiam illativa, & adhzíiva. Ratio hujuse(t ; quia fi effet nudé explicativa , & non adhafiva articulis fidei, tunc etiam he- ;nThiolöäi" wofrlïltafgl:'ïc reticus poffet elfe verus Theologus : . atqui hoc 5 m l nonadmittitur , quia fine fide 'Theologia obti- hm neri non potcít, efto poffit fine illa confervari NI juxta dicta n.6 ; , fequela auté conflat, quia etiam hareticus poffet explicare (cripturam , etiamíi i M [ainit sidem diffentiret quoad articulos Romanz fidei.: ' velnfþglï"'E Secundum quafitum ut refolvatur , adver-11$ tendum eft,in largiori acceptione to. poffe af- fignari locos'Theologicos. . 1. IpfaS.Scriptu- i r [l Traditiones Chrifli, & Apoftolorum; (ysi! Hll; Concilia prafertim generalia & cecumeniz c€. IV. Summi Pontifices decernentes ex Ca- [ dach*l thedra, V. AuCoritas, & confuetudo Eccles f r w: fiz... VI. Sandli Patres, & Ecclefie Do&to- mcufl"" . - n VI. Doclores Scholaítici, & Juris P [ 2 114 Pars: T. Diff. Prolog. Quaft; II $.1H. h, veta. tificiiPeriti, VIII. JCti, & Philofophi. : IX« Humanz ac civiles hiftoriz.* X. Ratio na« parur turaliss per hos enim locos omnis "Theologus tlipa velutapis argumentofa difcurrit, — In rigore au« f -qus tem funt tantüm duo loci Theologici , fcilicet Mp Verbum DEI fcriptum , & non fcriptum, feu inftrin traditum. ^ Intelligitur autem per VerbumDEl Trade fidnus - fériptum, Sacra Scriptura contenta in libris Cas nonicis juxta Concil. Trid. Seff. 4. in Decreto torum| de Can. Scripturis. Verüm etiam hicrigornie Wdy tf mius eft iancus, & mutilus, ut neceffarió ad- huc fuperaddi debeat Auctoritas Ecclefiz, cu- hls k jus triplex hic affignandus eft gradus; primus Eccleftz confuetudo, fecundus approbatio Cor- ff ciliorum, tertius oraculum Pontificis ex Cathe- dj dta; ex his enim omnibus fitmiffima , &..infa!-. fl libilia ducuntur argumenta. Ami] Y1$ ^ Eftautem S. Scriptura locus Theologicus tis Chy przcise in fenfu genuino , qui fenfus triplex af- tüy fei feritur , fcilicet Litteralis , Myfticus; & Accom* Tl lts modativus. Primus eft, quem verba immee diat? in fe fignificant ex intentione DEI loquer- Rij agj tis: v.g. in principio ereavit DEUS Celum & zevram. Secundüs eft, quem res ipfa per vo- Üpttat cem expreffa fignificat; fic quando de Chrifto fhentin teft dicitur, quód fit Leo-de tribu 74da, non po n05qu0( hzc propofitio litteraliter intelligi;üt jacec, f P(r(t(um tes per vocem Leo expreffa fignificat . quó Mi Chriftus inter alios homines ex tribu fuda ae- 'aVidEm fcendens fit eminens potentià & fortitudine, Ittis (F 2 :ücut Lgo ingr apimalia.- Tertius eft; cum. - * verbá "*'F & iM 4n, C ex quibus Theolocia fit Argum. Yif hii 1 vetba. fcripturz- unam rem fignificantia ufüre X N pantur ad aliam fignificandam juxta. placitum Ynis Thely ufurpantis propter aliquam convenientiam. V.g. 3 1 quis hominibus coram judice licigantibus adaptaret h&c verba Pfal.62..— Jutroibrzt ia ag i y faipu inferiora terra , id elt, detrudcntur in catceres e PeerrbumEi tradentur in manus gladii,id eft, litores in eos ; nlb manus injicient: parzes vulpium erunt, id eít [ 4 n eorum bona dila & Advocatis. pidabuntur à Procuracoribus? 4 m ht g aecelat Senfus Myfticus feu fpiritualis fubdividitu;IIS as Bo in Allegoricum, "Tropolagicum feu moralem; & in Anagogicum. graduü p Alicgoricus tangi- & fignificat res &idei adumbratas in V. T. & fien- gpprobaxio | niids s das in N.'T. v.g. exaltatio ferpentis à Moyfe delignabat Chrillum ia Cruce exaltandum : efus yffinta, d Agni Pafchalis fignificabat comeítionem car« nis.Chrifti. in Evchariília. T Ti Senfus Tropologi- cüs feu moralis eft, cüm ex hiftoria V. vel N. wfis tl jus g "'Teftamenti provocamur ad componendos no- fitos mores , & exercendas virtutes, fic incita- verba L DEU murin illo Deut. 1. JVom alligabis os bovi tri- turanti,id elt, non denegabis injuflé mercedem pl 6 Ti operario : pariter dum narrat S. Scriptura cle- t5l nb & mentiam Chrifli in fuos crucifixores, indicat, nosquoque mifericordes debere effe in noftrog 2 if perfecutores : hoc fenfa abundat Scriptura, dum j nobisjam proponit Jobum patíentize exemplar, H(äf j p Davidem manfuetudinis virum, Jofephum ca- r t WP flitatis fpeculum , l(aacum obedientiz victi- x & fo[W *'m'am.&c. Anagogicus, feu furfum evehe -ua; d,ti H2 € L] - Y16 Pars l- Diþ. Prolog. Quaft. II): 5;.11[. "h 3l 52 eft, quo res fa&la in hac vita prafigurat res fue turas in Ecclefia triumphante; fic manufactum iulilor Atao templum Salomonis fignificat . gloriam il- asel, lius, de quo habet Matth. c. 12. v. 42. - .Ecee plis quàm Salomon bic. Senfus ifti unà cum V5 nnT litterali reperiuntur. in hac voce ersfalen, qua litteraliter fumpta figuificat civitatem illam piscas terrenam in Palaftiua;allezorice EcclefiamChri- fitipa agogicé autem ca hic f fti, tropologicé animam, an. flicin| lefte Jerufalem. Hi tres fenfus myltici [pe&ant i ^ tiori]) ad tres virtutes Theologicas, primus quidem ad fidem , lecundus ad charitatem, . & tertius ad T A fpem . nam primus docet quid credere, fecun- dus quid agere , tertius [quid fperare oporteat. 040 , VWitys]) Hos fenfus myíticos unà cum litterali non. infcité hoc carmine ccmplexus 'eft. Lyranus Y.10, z noller. P ,ümt, qm L [ - Littera gcfla dotet : quid credas, Allegorit, L Mbralis, quid ag 45 : quid fperes Ana ug::a. Áibiace His ita difcuffis, ts (f L 317- Dico lI. Ex fenfu litterali proprio Theolos li aid gia t. femper firmum deducit argumentum. 2« Rüpern Ex myftico interdum. 3. Ex accommodati- Vigeri vo nunquam. Eíft communior inter Catho- qui]y licos: dixi autem ex fenfu litterali proprio, nam ts fa fenfus litteralis fit Metaphoricus, üt fi. v« t Chriílus dicitur agnus, leo, petra, vitis &c. tunc lterg incidit in fenfum myfticum, & per conlequens T'orimiy in probatione fecundz partis conftabit , quan* T& f donam firmum prabeat argumentum. Senius Qad ( u5, & t M'dcfel P.?nö litteralis proprius alius eft hiftoric aliu$ f 1 p à Cefa, d éx quibus Theologia fit drgum, 117 æügmucä alius parabolicus; hiftoricus eft, quem verba jc ml in-hittoria v. g. in libris Regum, Judicum, Ma- . hia Xhabzorum immediaté fipnificant: paraboli- p d cusseíL, .quem verba fignificant fimilitudinaré g i t v. g. dum dicitur: fimile eft Regnum Calo- x ff rum Thefauro abícondito in agro, grano fina- pisv aut lagenz miffe in mari &c.. JEfus enim ii al fin& parabolis non loquebatur. Verüm etiam yict hic fenfus litteralis ad Metaphoricum , & My- fticüm reduci debet cum communiori, & ve- nyit riori Doctorum confeníu. P. jam r. p. quia fenfus litteralis five habea £118 ; t |aedte annexam hiltoriam , five fit puré litteralis v. g; i o Joan. 1. Ferbum Caro fatlum efP. Deut. 6. Do- minus DEUS nofler, Dominas unus cff.. Pal.g g. TL y d V. 10. Ti es DEUS folus. 1. Joan. c.$. v.7. Tres fint; qui teflimonium. dant. in Calo, Patev, ev- bum; Ci Spiritus S. £. bi tres unum (unt, minüs das,l p fubjacet humanz verfioni aut errori , fed omni- g d bus ( i vel idioma norint , ac debitó apud il- lós ,aüctoritas. S. Scripturz -fubfiflat . pretió?) rpri TF**" compertus e(l, ac cuivis evidentiam in atteflan- j um!mü;' te'ingerit, quoód fecunda Perfona fit Incarnata* 1 aCCOmW quoód DEUS fit Unus in Effentia, & Trinus in g iV Perfonis; qu&funt precipua fidei noftrz my- u fteria; : Ubi valde notandum eft, quod feníue i ! litteralis ordinarié fit clarus in illis cextibus, qui 4 proximius - deferviunt ad :comprobandos no- [ at flre fidei articulos; eflo in aliis coritextibus, on (hbiz,äj qui ad :comprobandos noílrz fidei arüiculos enti " non "deferyiunt ;: fit valde? obfcurus:: ergo ex * H3 fen- äwwï 318 Pa;s ?. Diff. Prolog. Quaf. HI.. $. lL. ; d fenfu litterali firmum Theologia deducit argu- guim:; mentum,. j candunti 319 P.2.p. quia etia m hic fenfus eft- infþiratus atb Ándn ASpiritus S. ad noftram eruditionem , ipfoque ufus eft frequenter ipfe Chriftus, dum paffim pocdet um l ex parabolis aut collegit, qua fe&tanda fintza quave fugienda, aut redarguit infultantium fibi seRoincns Pharifzeorum criminationem. Dixi hunc fen« (quii fum interdum firmum fubminiftrare argumerne )0, & [ tom, & quidem tunc 1. quando litterali non 0 f adverfatur, fed cohzret: fic ubi Joannes c. 19. mlitoí recenfet, milites non fregiffe crura Chritti, fub- Ttols, jungit: fa&la funt bac, ut firiptura impleretur ; Mlief. U. -Osnon comminuetis ex eo : atqui hocExodi 12, litteraliter enuntiatur de Agno Pafchali Judao- la, sum, qui erat typus Chri(ti tanquam Agni Im- 'Spir'u lu maculati: ergo Spiritus S. qui revelavit litterae doxteit Jiter offa Agni Palchalis non effe frangenda; in- 165 fidei fpiravit etiam offa figurati, five Chrifli non effe Bratas comminuenda. Secundo fenfus myfticus tan- DT tbm debet ufurpari in fenfu à Chrifto, & Apo- i, flolis retento, non autem fecundüm omnes rei RUT fignificate ( quam fenfus mylticus pracipue re- i g fpicit? proprietates. In exemplo: dum Chri- Vr ftus Apoc. $. vocatur Leo de tribu uda, non T eft hoc intelligendum quoad rapacitatem Leo- JH nis, fic enim 1. Petri g. Diabolus vocatur Leo um viugiens , qui circuit quarens quem deuoret : ne« ifres que eft intelligendum quoad feritatem Leohis , ts ficenim de quocunque hofte & adverfario no- [!Xms m flro dicitur in P( 16. quód fit. Leo paratus a Pï £. ?'"'m li f f Vi d ex quibas n:alagia fít Argwn; 119 pradam : neque proprié eft intelligendum quoad a dl conflantiam in bono , fic quippe dicitur Prov. 24. de homine jufto.: Z6 us quafi Leo confi- hs d in!;pim ionem, n -dens absque terrore erit : intelligitur ergo pro- us, din d prie deChrifto propter fortitudinem & poten- fefhti tiam Leonis ; quód Chriftus fit Leo , hoc efl, lt .eminens inter homines potentià, & fortitudine Disihund 'Kqui etiam mortuus de morte, inferno, diabo- jlare at lo, & univerfo mundo triumphum-retulit vi- &or ) ficut. Leo inter animalia. Et de fenfu ndoliteiit j o myfiico fie affecto. dici poteft illud 2. ad Ti- Amotb. 3. Omnis dottrina divimtis infpiratee wa C TT imF!m'f atilis eff ad docendum , & arguendum , élique j ht Conconatoribus perutilis. P.3. p. quia fenfus Accommodus non eftàtar Paj yquatm Ag?ïïï Spiritu S. intentus , fed à quolibet pro ingenii dexteritate ufurpatur : ergo non ineít ei vis ad "d n frangfr»d*f' res fidei efficaciter contra hzreticos propu- gnandas..JEtideo S. Aug. Epift. 48. graviter Chilité invectus in Donatiflas, qui;/Ecclefiam in fola fua [usmvi"timil* patria, qua erat Affrica, genuinam perftitiffe, :hfinol&Ap) «&ontendebant ex illo Cant. 1. Ubi pa/cis, ubi cnu- idum ol bas in mtridie : poftquam hujus textus fpuriam cuspre Y wfuürpationem: fufius oftendiffet , fubjungiti : po diti rili s Quis áutem non. impudenti[]me nitatur aliquid n Allegoria pofitum: pro fe interpretari , nifi ba- pl beat-ei manifefl a teflimonia ; "qubrum : luyu'nf li j VQ]CJ[U' Wnflrentur obfeura ? 4 " Wr!l facef IV 2. 2 Petes non inutiliter:: an unus idemque ia textus non poffit babere plures fenfus v. gr. ,j rum:myflicum, aut- etiam jj 2 * ngm litteralerm , alte pIUf H 4 2o Pari .. Diff. Proleg, Queff. HT.. $. Hl. /hé plures litterales?. & ad primurn ; illud effe ex- 4i n Ti DEU &ra.dubium;ut conftat tam ex adduücta: vóce ffe- ru[alem, quàm ex illo Joan.Y9. 0s nosncommie &if at ld nuetis ex o a exloco Ifaiie f 3. Generationem ejus quis enarrabit ?. qui. litteraliter-fignificatz, [ generationem Verbi zternam ; tropologïc&- ge- [ nerationem jufti ; anagogicé. generationemfeu E ran(itum jufti de-hoc mundo adcoclüi;- Et quàdil tandem-ex Ofez r1. Ex "Egypto vocavi filitms lpirigs €ontra. ameum... Quod litteraliter: irtelligitür de: po- pulo íraelitico ; myftice-autemde Chrifto: ^ flliili(lm 123 - R-]I. quód etiam in eodem faero: tex " M . t 4 stni "fint effe plures feníus litterales; ' - ^ laione ^. P. hocipfum I au&toritate Sacra. Pf2 .l jftos, betur: Dominus dixit ad me, Filius meus &5 tts abatm ego bodie genui.1e, quem textum Hitteraliter S. futtidy 'Aug. exponit de zterna geueratione Filii ex fube turdi ftantia Patris: atqui eundem textum S, Paulus primo, 'etiam litteraliter exponit act.13. v. 3 3.de Chrie fetitug fto' refurgente ex mortuis : : Refwfeitans J E- ial Jiem ex mortuis , freut f in p[alwmo fecundo:fori- t r prum eff : Filins meus es 18., ego bodie geuui tt, I pron [Idem S. Paulus eundem textum litteraliter 11* w r telligit de Chrifto, quà Summo Eeclefiz Sacere t dote ad Hebr. $.. Chriffus non fémetipfum cla- Tüsfen ifitavit , st Pontifex freret , fed qui locutns e Ma BA adeum :.Filius meus es 12, £go bcdicgenni,-n. 124 Dicesfors contra primam hujus textus ü r pationem , ^ bodie plané repugnare generatio- "rmam ni eternz: ergo ille fenfus litteralis non eft gt* litrg "nuinus; - Sed coritra c&, quàd Vates dixerit i 16 Qd & X £m g fn, P ex quibus Tbeolazia fit Argum. yot MUET die, non quafi illo die prophetize hujus genue« ii rit DEUS Filium fuum, fed quia DEO propter Qu &ternitatem nec beri práterüt, nec eracimmie v niin net, fed (emper eftbodie juxta illud ad Hebr.1 3l ier fs &ap. 7 Efus c ; €ala. /arx:/?fu beri, Cf bodie, in* g in fx- : wopdojig antritt :Inftas fors cont rä tertiam uü!—rputionem,-..j. adexdi Z quódilla tantüm exhibeat fenfom Myfticum & wamül" Ípiritualem pracis?-quoad Sacerdotiüm. / Sed tligir M contra: eít : quód littera non tantüm exprimat r Chat £liationem fpiritualem Sacerdotii , fed filiatios nem [piricualem reduplicative üt fundatam in fi- fac—rmc'xtg,ï ) liatione naturalizterna; tüm. quia idem Vates. Sacran pf 109.v. 4. dicit: Zwravir Dominni ( hoceft lii m ab zterno flabilivit.) c »on penitebit eum ,tu es omditedt Sacerdos iu aternum j tum quia jam in lege na- joie Fl surali: DEUS voluit , :Sacerdotium fpe&tare ad ex[um SI,)W primo-genitos : atqui Chriftus et, Primo-Uni- .V-H'd( enitus:principaliter ratione filiationis aternae à Vatelitteraliter fignificatz : ergo non fignifica- ff " !'" /([M j tur przcise filiatio fpiritualis,fed eadem naturaz lis pro nova temporis circumítantia novum for» [ Wll g y lii tita: eft fenfum. litteralem; 'Tandem addo:ex j ECCHW "Theophyla&o in cap. 1 Matth. pracitati S, Tex- 1às fenfurn litteralem etiam fore hunc, quo B. fm o 1 ? "l V. Maria genuetit Chriftum in tempore, P. Notira i. ad quafitum principale iteratót2g g Lulus [CXWS auctoritaté Sacra,....]a. $3» V. 8. habetur : Ge- nerationem ejns quis enarrabit ? 4q9ia abfeiffus eft gt de terra viventium : atqui apud Tértullianum g fas quidamSS. PP. hunc textum quoàd primam fui * $ par- t22— Payi L Diff. Proleg. Qiteft .LIL$. HII. ht partem explicant de generatione zterna & Di- A divet Tuft, qUt vina, alii de temporali & bumana ; imó alii, & valde conformiterad contextum , explicant. de mendrin Chrilto refurgente ; cum in contextu immediate Ápiiión ttinos df apponatur z quia abfciffus eft de rerra viventium, ac in toto illo capite fit mentio de morte & pal- lditioe fione Chrifti. hj . Con£ E. noftra xj. Joan. 11. c. habetur: Exe n flgnifi pädit , ts bomo moriatuy pro populo , &j um usnonla Ti vtb tota gens pereat ?^ atqui litteraliter per hoc di- étum Caiphas ( qui tamen fpiritu prophetico fUL d illud. elocutus eít ) (ignificavit ex morte Chri- Dusgil fti confecuturam pacem gentis corporalem, Jo- DRYT annes autem pacem & lalutem fpiritualem to- LTCTN tttton tiusgeneris humani eventuram expre(fit...Conf. II folus S. Aug. l: 12. Cont.c. 20: quinque di- & ln Vverfos fenlus recenfet fuper illa Genef, 1. verba, .Scriptura fenfibus $n principio creavit D EUS Crelum Qj terram, e quibus ad minimum tres . funt litterales, itas Bol Qimody quod izprincipie creavit , idem fonet , ac 1. in Filio. l. Ac in temporis initio. IlI. Idem, ac as jus,. f te omne aliud opus. . Alii has litteras in primcipio, Rütliro Qs (itir explicant pro fize bono, aut pro: principatu & po- tentia DE4, aut pro capite C* initio verum tifi- iif biii«m : ergo ejusdemS. Textus po : teft mulfifg- Wib rius eife fenfus. 2 Vg 6^ P. hocipfumratione. DEU $, qui fciþruæ msl El R. x;!z & omnia-alia unico Verbo-fuo , & -omnia VA alia dicit, etiam unico verbo fcripto plura arcana li njanifeftare poteft; tum quiaidem verbum po- Il ll ER g,- j] m' 1!6?( litteraliter plura'(ignificare, pracipué relp U if lgl A;;, £ex dnibus "heolocia fit Argum. 123 ye atl &u diveríarum. circumílantiarum. loci mune- na; 0i rum, aut temporis ,'tum quia hoc valde.com- , ia mendat infinitam , & incomprelienfibilem DEI eitt i fapientiam ; tum tandem quia nulla efficax con- ml tra nos affignari poteft implicantia; üt patebitex 4 jemtd folutione objectionum. Objic. I. Unalittera nequit habe,re nifi uniz 12 c hl cam fïgnificazioncm: ergo etiam idem Íacer tex- T T tus non habebit plures fentus litterales; aut om- nia verba , vcl faltem pleraque in $. Scriptura., qui erunt zquivoca. lL. Prophete, Apottoli, & Ti pwpiff ex m Evangelife ron intenderunt diverlos. Íentus ; nam íifenfuum diverfius illis incidiffet, in&- :orpomlrm.f* deliter nobis S. Scripturam communicaffent , (i | 1pirizuakmï autem non incidit : ergo nec intenderunt. lil. ;xprcl J 00 quinqüi ex nollra refolutione plan& fequitur , quód $. jtitid Scriptura non fit infallibilis ; quia ex pluribus fenfibus litteralibus tantüm fub diliünctione.., j poffemus inferre ; vel hic,vel ille eft genuinus ; litrcralöu?f fonC[l j qui modus plané eft incertus , ac SpirituS. indi- gnus. IV. Sequeretur, Scripturam non effe L minüs ironicam, ac fi logorum gratià alius.ge- o nius diceret ; ibis , redibis, son , morierisin bello: r ' autfics :Hio te cEacida , Romanos vincere: poffe : jj m in quibus reditus eft camincertus , quàm incer- pown m"h tum eilex:vi verborum , utrum ZEacidas Roma- nos, an.Romani ZEacidam victuriünt: li $0 &. Ad l. Difl. Ant. refpeclu earundem cir- 1 :g ) d cumítantiarum temporis, loci; & munerum C. t0 PIW '] Ant. fiha circumftantiz velin uno fint diveríe j N, Ant, & coníeq. ad cujus annexam probatio - Ü nem 124 Par: 1. Dift. Prolog. Quafl, IH. $.TII. nem dico , quotquot. tandem vérba in $. Scri- piura habeant plures fenfus litterales, illos non Tcot effe-intet fe oppofitoszatione diverfarüm cir- cumftantiarum, -Ad II. . parum interefle, hi utrum Propheta intenderint. diverfos fenfus; Nyi nem dummodo Spiritus S. intenderit, & prafciverit | hos diverfos fenfus Ecclefiz fuce aliquando pa- 3pp trocinaturos. . Certé Caiphasnon intenditíene tradicen fum S. Joannisfupra infinuatum & tamenuni- logamí -xetía Eccle(1a ilium defacto tenet. - Ex quo con- nfS. s fequens'eft, Evangeliftas non'egiffe nobifcum dd, infideliter, nemo enim infidelis eft in eo , quod lat; p non intendit, aut ignorat ; imo fi etiam intendil- lat fént diverfitatem fenfuum Jitteralium in eodem Hl textu., tam parüm infideles fuiffent, ac fi inten- esfun / diffentin eodem textu fenfum litteralem; & my* litt flicum-quia-femper pravidere poterant, quo C pur Spiritus $; vellet Ecclefize fuze hos diverfos fen- WAj n fus pandere, ac fuam infinitam fapientiam ma- xit ff nifeftare; Ad llL. 1y; abfoluté: omnia- negan* Handat dó , quz ibi dicebantur , quia omnes illi fenfus $ Allg'. ] litterales füitinfallibiles ratione diverfarum cite .33'06 cumflantiarum. - AdIV.-m; ex jam diclis; fe- UT quelam eífe falam ;; ac comparationem pro us DLT indignam , & injuftam ; quia:alias & fübfiften- Teturpy tes circumílantias affignare poffumus inS. Scii- lu füpea ptura finé deceptione : econtra alias circumflan- [ ' Hn Gei : tias affignabit nemo fine aliqua deceptio 5f ne alicujus: partis in' fpecificat í Ua - '.«"lhnm ' okgivs.' : fi:'fdici $.1V. fU sor7 698 X oX $835 0 13f vérbu nb . $. IV, Extravagans. stas, li diverfamm.f Reconciliantur nonnulle apparentes fal- n t sv fitates , & contraditl iones S-..Scripïgm., livedas 'N. prioribus jam prafentis materiz mentio- 129 ; p nem feci , cüm enim aliqui S. Scripturz loci T appareant claré falfi in fe , alii veró aliis con- nonia tradicentes , ideo , àt flabiliam magis, Theo- ;; K logiam firmiter, & infallibiliter argumentari ex a d fenfu S. Scriptura , non omnimodis abs re fore vlf i duxi, ea quzin prafxo 6. fpecificavi , reconci- selitejt liare: premitto proin ali fitates. quas apparentes fajs [ eian i* ia I. Falfitas. äpparenS : Genef, 22. Abrah'a'm;;o afcenfurus montem,üt Ifaac filium fuum immo- ffb qtradtm laret, dixitfervis : Expetlate bic eum. afiuo, ego ( puter illuc properantes , po/fq:mm adar aueri- o "] ys d y "us , reyertemur ad vos,ubi certó Abraham di- xit falfum de: reditu pueri, cüm probe fciverit ! fapicnmmä zomii mandatum DEI de puero immolando. Ri gx S. Aug.l. de mend. c.1. quod Abrahamilla ves- al gdjvedämff' j ba , ego & puer revertemur , locutus fit fpiritu Prophetico, fperabat enim filium fuum poft m j d immolationem ad vitam revocandum, àt imple- retur Divina promi(fio de mulüplicando femine j fuo füper cerram. D iil .. Il Genef. 20. Abraham mandavit uxori füz; ;Hasïi""w dic , quod foor mea 55 at jui Sara fuituxor Ab- qqu" rahz, & non foror: ergo &. cum eodem Aug. )Fciäüm :ï 4Mbraham weritatem woluit celari , i nou menda- 12. t ! o,mu dici; unde ipfc Abraham eodem c. v. - 1 di- / 126 Pars I. Dif. Prolog; Quaft. Hl. $. IF. Ri dixit : alias amtem f vert füror mea ef? , jïli& Pa- fübwea; Ubi eft ob- fum, y tris mei, (£ non filiamatris vae&. fervandum contra Cajetanum, quód revera Sa- mintori ra non fueritforor Abrahe ex parte Patris , fed: ligl. quód illam fic vocárit, quiaSarafuit Abrahz ne- [j popt ptis ex fratre in linea paterna,qui modus loquen- hw[itt di nontantüm ex teftimonio aliorum apud Gál- : Vag 1 hi los & Belgas , fed & apud Germanos receptus eft. « Quód autem Sara - non fuerit eera foror ThOttUU Abrahz, evinciturex eo, tum quod Sara Ge- li nef. 11. v. 31. vocerur nurus Thare; qui fuit: fiém ao Pater Abrahze ; tum quia licita erant tunc conju- trior (it;und giain fecundo gradu collateralium ; non veró if primo, ne quid..m ex alia parente;: ElLergo pat- TT lm à ticula ver? referenda ad priora;-ut fenfus fit aliàs autem & vere dixi , non autemad av fóro gila, : quafi fuiffet veta Abraha foror. Plur III.-Genef27. dixit Jacob Patri fuo t Ego fum Tentes, primogenitus tums Efatu : atqui hoc eft falfum: 177 ergo Ícriptura non prabet. noftre 'Theologiz Varinia wtrint fufficiensargumentum. | sy. Jacobummon fuiffe ientitum , quia : revera Jacob fuit Efau , non Vtrito Wmdy quidem quoad ipfam perfonam, fed quoad jus; & dignitatem primogeniti, quia primogenitura taffo; Jacobo duplici ex titulo debebatur; primó qui- l. dem ex jure Divino , quia DEUS revelaverats [itos, AMajor ferviet minori, fecundó jure humano;quia M Rintseg primogenituram pretió levis jufculi emerat.aP Efau. ( T IV.Jonz 3. habetur : 4dbuc quadragintadies, D l d'. INinive fubvertetur : atqui INinive non- yD. Iu Keconciliantur nonnulle appaventes, e£.. 127 T fübverfa : ergo fcriptura fübminiflrat locum fal- Uid fum. Illam prophetiam fuiffe tantüm com- nodtett minatoriam , & fub conditione, juxta illud te at liz 38. fi penitentiam egevit. gens illay agam j lat (j ego peenitentiam faper mala $ quod ego cogitu" nodushit bam facere. w V. 4. Reg; 2. lfaias Regi Ezechiz: morierse anos u t& (j non vives, & tamen Ezechias tunc non fuit ii t mortuus:ergo. . "Tales prophetias interdum ol gu fignificare rem fecundüm ordinem & dilpofitios nem caularum naturalium ; nii DEUS per ex- hare gi n traotdinatiam potentiam'talem ordinem fufpen- dat ; unde Ezechias Rex mortuus fuiffet ratione ; noniti Bilemi prementis infrmitatis , nifi DEUS per miracu- acfot lum ei fanitatem refhtu:fïct & vitam proro» e'affet. mf Plures: jam (ubne&to contradictiones appa-l"* f fio: rentes.. L Sit; Genef. 46. habetur : Cuntle ani- maquaingre[fa fumt cum Tacob in 4 (gyprm. fe ot EH j g T xaginta [ex ; & mox fübnedlitur v. 27. quod fuerint anima fiptuaginta, *. quód in priori p verfu non fueritnumeratus ipíe Jacob & ]o feph, jt Ehu,' dQ cum duobus]acob: filus,fcxhcet Ephraim,&Ma- naffe. J mo Ri II. .Genef. c..1; dictum fuit Adze, & Eva,eres ; p fcitec mulnplzmmxm econtra Matth. 19. di- if citur ::»on expedit nubere : atqui haec contradi« unoif "d cunt: ergo. &. quód,initió naturz humanz pro- creatz , ex limo terrz , debuerit fumere incres M menta per propagatlonem hutanam ; ; econtrá n humano genere jamfüfficienter;Gt vix non abun- LL 4 li?ln 128 Pars L. Diff. Prolog. Quafh. II f. 179-' | Mu danter^, multiplicato , certé non expedit omnie fhotvt bus nubere [ ; q. III. Deut. 12. Occide * comede, frve immm;- inptiri alm. fuerit ffue mieudum : & tamen eodem ]. Tor qott Tocmt €:14. dicitur: Necomedatsz, qua immunda finnt. R. priori cap. eft fermo de animalibus tantüri fj qà türt cor fecundüm quid immundis , id eft, vel detalibus, uz licét alias ex fua fpecie poterant offerri, ta didek mien hic & nunc non porterant offerri , quia ha« Cóniti] bebant aliquod vitium ; talia erant bos, ovis, Áipir d eapra, turtur , columba,fi non habuére vitium: tàtdi vel de illis, quz ungulam non findebant , nec u ruminabantur, üt cervus, caprea, Oryx la frafj yofteriori vero capite eft fermo de animalibus d'iüiynïq]löl Atb abfoluté immundis, fcilicet morticinis , gel de aliquibus, qua& non ruminant , üt fus , vel un* "thcm ! gulam non fcindunt;üt camelus,lcpus',cuniculus. üint'g - ]V. Prov. 26. Nerefpondeas flulto. juxtass (itanri fhnltiiam fuam, ne efficiaris ei fimilis , qui ergà lal fubjungitur : refparde fiulto fuxta ff ulcitiam NG fiam , ne fibi fapiensejfe videatur ?. Y. in priori Dioj, verfu hoc füaderi , ut non refpondeas //wito fa Ht xta . Laltitiam fuam , hoceft , pati [tultitia , li Vi enim ip/i fmilis effceris ; in pofteriori vero fua« :mnfeqv detur , utprudenti & fano refponfo juita flul- äntece( titiam infani refpondens ; & fic non videbitut Vil fibi (apiens , difcreta refponfione confutus. — V. obi.c. 1. Zmromnibss bis non peccavit 70 10 ty labiis fuis; & tamen c.7.v.1 j .preffus & vixnon rlm im'l oppreffus miferils fatetur : qmamz ob rem elegit 000 tn A* ,[if,/f*?fndium anima mta , d mertem q(Fj "m £ox IT Reconciliantuv nónsitella apparentes ec. 329 n aptitm mox v.16. deféraui jnequaquam nliva jamvis- vam; quz plané indicant peccata gtavia, E. tl ftim inpriori cap. dici ; quód Job tót/malis infeptus tamun nom comiiferit üllam peceatum blasphemize, um murmurationis;dut-querimoniz contra Domiz .. imallius t num, non veró: ^ q quód totá vità fuá nullum pécca- f li tum commiferit j'in pofterióti Vero cap. reffe- tcranto?ïtll»' &itfe Job füper'ália-peccata; & pracipué que ofici i commiiferatatite hs fibirinimiffas riferias. In« ean bt fuper. defperatio Fobi tantüm"füit €irc à recupes fabuécinit tanda bonatemporalia 37 V I« Ecclefz ,non Veró de vita xterna; y ia . V. Ijshabetür: fris fpatiis a, 01 franfónnt. nnitéy[a fb élo. V. autem I4. Di- o d dici j: quid omnin opéra, qu& fecit DEUS , perfe- yticins * verest in pevpétuum. -&.in priotiverfu efe ferz monem de rebus quatenus ,& j i li quamdiu refpí- lenus t &iunt tempus; in pofteriori aütem de rebus üt ^ durantibüs in fui )fih !?u pecie , prouto inili, liora'fex dierum d utrabunt; péfà px"incilï gï "T * NILAEcclefi a11.:6) 9742* t ab jl DEO funt', & tamenSap. cap, g. v. 3- dicitür: deSM(;r quoriam D EUS mortem non fecit. x. in prioti xextu eft.fermo de volunt xl * até permittente , feu €onfequerite P) ii pofteriori'autem de voluntate «t antecedente , onío j & approbante péccatum. cnonw : VIII: Ezech: 18.. promittit. DEUS : TFilius gcoüfu h non portabit iniguitatem Paivis, Exo d. autem 20. comminatur DEUS : 15 ( yui igo Dominus vifr- tans iniquitatem Patrum in Fj fj !o. E. in priori J u loco eít fermo de peccatis parentum, quz nullo ; auxilio; vel imitatiorié filiorüm fs " WW :confenf u 1 coni- t 110 Parsl. Dift. Prólog. Quaft. IH $f.IF. te dl commuiifía j in pofteriori veró eft fermo de filiis 1 Y Parentum. veftigia. tmenfo nique prementibus iniqua Auxfietiam de filiis juftis, & DEUM timen- piado: Il tibus fit fermo , intelligi debet quoad poenas duntaxattemporales , queis filii non raró vifi- pfua ial tantur in terfa , cum magno tamen fee-nore ilj coclis. ili; e domo IX. PÉ 115.. Omnis bomo mendacc, Gt Àpot. ftn, ) X4. diciur : m ore& coruma non eft imventum mendacium : acqui hac contradicunt, 3y. S. Da- fumpro ütcomr videm loqui dehomine quoad naturam corrupe fenfus, 1 tam; S. Joannem autem de homine. per virefs gr—atiæ-confortat Q. ficindi Auntura 132 Anne& lize a-dhucx contradictiones ap- mbunw N.'T. quz vel fibi invicem , vel V. de tem? parentesex "F. contrad icunt. L fit 5 Joan. 4.c. dicitur : usqucæ IV, qui biberit.ex aqua , quam ego, dabo ei , uon fitiet án &Lerxum.; econtra Ecclít. 24. habetur : Qui [ bibunt me , adbuc fitient. . W. Joanem loquide P'";' pr. bibere infenfüfpirituali pro: guílu vita: aterm2; sf Serm Salomon econtra loquitur de bibere, prout pra» f de friboi cisé fignificat defiderium , & concupifcentiam, nondum autem ipfum guftum, & tentionem. ' ii V.fb ]k. foan. 20. narratur de Magdalena, quod venerit ad monumentum , cu. adbuo tenehrá d éfféut. ; : S. Marcus veró dicit c. 16. quod vene- p /'Wm Lal rit ad monumentum orfo jam fole. ïgz.'k'*quöld S. Joannes fuerit locutus de tempore, quoMag- m"l'bu [ dalena é dorno egreffa eft ;; S. Marcus veró i € !hani, I tempore, quoad monumentüm wenit. 1ó- li f«um dic ; utrumque texu—yz;n peflc intelligi de au! & I£ g Reconciliautur äonnu!/æ appavénteseic. Y3t J Hemmit rediluculo , suncenim adhuc tenebrz fünt, & um tamen fol quafi nuntiari & oriri folet ; prior exe D plicatio videtur folidior. t qudjr Ill Joan.c.2. v.20. legitur : Dixeruzt er« j n t go f ndai : quadraginta c féx annii adifiatum n At efFtemplum boc , e$tnin tribus diebus excitabis illud . econtra 3. Reg. 6. v. ultimo de eodem ia Al domo DEl dicitur: adificavízque eam annis fep- j d m t0m. . X. reipfatantüm feptem annos fuiffe in- i . fumptos ad edificationem templi Salomonis, gtl ütcommunis eft Interpretum S. Scripturz con- omim p feníus, adeóque Judaii vel re(ponderunt Chrifto fecundüm fuam opinionem erroneam, qua uUe tabunt 46. annos infumptos effe ; vel locuti Á unt mäi'aïüf*ï'!1 j u de tempore intermedio à reflauratione Herodis i 460 usque ad illud tempus Chrifti. MM ljl '"-? IV. Luc& 6. habetur: Qswi petenti te tvi- hbt bue ; Ecclef. autem c.12,v.6. Von dederis im- pio ; probibe panes illi dari. & in primoloco [oancmw luvia 6 effe Sermonem de eleemofyna ; in fecundo au- hm g tem de collationibus bonorum vi juflitiz di- flributive, qua refpicit merita, adeóque ime yoji g pio & iniquo danda non funt, »e, ut eodem V. fübne&itur, iz ip/is potentier te fit. lgdakml Hlb V. adGal, 1.c. v.10... Si adbuc hominibus 7. MM [] ( i placerem , Chrifli feruus non effem ;; G tamen I.ad-Cor.tO. v. 33.. habetur, ego per omnia d M j " omnibusplateo. — &. Apoftolum in primo loco eífe intelligendum de gratia hominum vana & inani, qu fervitutem Chrifli non compatitur ; " gnil, ; in fecundo autem de gra tia ordinata , quatenus u 12 alte- T 132 Paril. Difl. Prolog. Oneft. IiT. $.Iy. &enttm i affe&tus omnium ad fe trahit ac legi Evangelice quitnus fubjugat. . VI. Hebr. 9. v.4- In qua. CÍcilicet in arca vtj erat) wrnaaurea babens manna, C virga Aaren, tüpolla effamenti; 3.Reg. - que fronduerat , & tabulet c.8. v.g. Inarca autem non erat aliud , nifi du& Mu C habet zabula lapidea , quas pofuerat in ea AMoyfes in quod Horeb. — w;. reipfain arca tantum fuifle duas tabulas lapideas,prope arcam autem erant etiam Ctüm, a Manna, & Virga Aaronis, propter guam conti« Áuns ] entayit guam, aut propinquam faltem vicinitatem juxta modum hebraismi dicta fueruntin arca ; ficuti i qtatdi pecunia v.g. poffet dici in cifta (& non amplius Tediag apud debitorem ) fiprope illam effet jam colf Jocata. Mlilml]q AAlter alt:riu.; "n de VIL. Ad Galat.6. monemur : &t immediaté eodem cap. fubne- pety. onevra pormt: 5 &litur : Unusquisque autem onus fu um portabit: fiateve an nonhzc aperta contradiétio ?. &i. in primo ptui d patien— Tl qg loco Apoftolum nos hortari, ut pet tiam, compaffionem , con(ilium , oratio» Atertu ] JUE, nes portemus proximorum defeCtus five natu- IT rales , fivemorales, illis fuccurrendó ; in po- fteriori autem loquitur de onere perfonali, Ícili- E Paly. & infligenda cet pocna confequente peccatum » iniquus A aliquando in magno judicii die. VIH. Rom.9. jacabdil:xi, Efau autem odio BY babni ; Sap.autem 11. dicitur : Diligis omnia UJnngm jmt , C? nibilodiflicorum , qua fecifei. W Iüt n que [; Chri(lum non abfoluto odio pro Íecutum elie lt 0Y fibi difpli- Eíau, quo aliquis abloluté vult rem qui d cen- wf j Reconciliautur wonuulla Apparentes e»c. 133 achribuy centem non efle; fed tantüm odio comparativo, quatenus non tantum amavit Eíau, quantum a (l amavitJacob ; hoc autem non contradicit tex- l , C tui pofteriori. fani; IX. Jacob. c. r. de DEO dicitut : -v.13. at ddid Jpfa autem neminem tentat ; econtra Genef22. "TTPL c. habetur : testavir. DEUS . Abrabam. g. um fl quód tentatio fit duplex, una inducens ad pec- quiem d catum , alia , qua virtus probatur ; & percon- operqunt fequens DEUS neminem tentat ad peccatum , yricniattt tentavit veroAbrahamü,ut ejus fides probetur. n ! X. Joan. c.r5. habetur : Omnia , quacun- j (&aonar que audivi 4 Patre meo, wota feci vobis ; & im- "T mediaté c.16.. (icfibicontradicitJoan. — 44bzc multa babeo vobis dicere , qua mon poteftis porta- remodo. &. Joannem fibi non contradicere, r AIM od cäp-'!' per Av omnia enim non intelligit abfoluté om- n W"W " niarevelabilia, fed osuia accommode, & quze captui difcipulorum pro tunc adhuc infirmio- j if ] rum , congruebant ; quz gloffa aperté elicitur u P* :iiiium ,U ex textu pofleriori. XI. rma Joan.z. Zfudiffis, quia Anti- Chri- ii f!^s. venit ; huic autem aperté contradicit D. ab nr d Paulus 2da ad Thef. 2.. Tz»c vevelabituv. ille & iniquus. ( Ícilicet Anti-Chriftus). quem Domi- nus 7 ESUS interficier. Enquem Joannes pre- fentem dicit, Paulus futurum affirmat ! B^ j u n Joannem (umere tempus prafens pro futuro, ; DI u ? ficjue non contradicit D. Paulo ; fiepius au- tem contingit, quod de re fatura difcurramus j Qu l D CM qugü de prafenti. XII. I 3 134 . Pars L. Diff. Prolog. Ouaft. IH. F. o XII. Matth. 18. praecepit Chriftus: /ipét- Ri caverit in te frater tuus, corripe eum inter te , Xl M 3 € ipfum folum ; . huic autem contradicit D.Pau- lus: Peccantes coram omnibus argue , ut cetevi timorem babeant. E. Chriftus locutus.eft de peccatis privatis , Paulus autem de publicis. XIII. . Matth. c. 10. ait: JNibil tuleritis in D via, nonparam , non calceamenta , neque vire gam; S.Marcus econtra cap.6. in perfona Chti: fti pracipit, ut nil tollant in via, sf virgam tnntüm. y. L. fiin utroque loco fit fermo de virga reali, tunc prior locus eft intelligendus de virga ad percutendum, & polterior de vir- D« . II in primolocofu- ga ad fuftentandum. mi virgam proprié pro virga reali, in fecundo veró pro virga metaphorica, fcilicet pro potes ftate pradicandi Evangelium, patrandi miracue la, recipiendi alimenta, quibus fuftententur. lt XIV. 'Joannesc.3. dicit Chriftum baptizif- t ) $ fe, & c.4. dicit, Chriftum non baptizáffe, &i [ Joannem in primo loco voluiffe, quod Chriftus d»ixi,' baptizaverit per fuos Apoftolos in fecundo au- m tem,quód Chriftus non baptizaverit per fe quos- Diiis cunque accedentes ; licet credibiliüs per fe ipfum b.u& baptizárit Bmam V. Mariam , & S. Petrum, ad- duntaliietiam Andream. ^ Verüm ne nimium iM [(7T excurram àd materiam alienam ( efto fors nort ln ( omnibusinutilem ) acjuftam fuper me traham Milte cenfuram , finio hanc Diftinctionem Pro* tb logeticam, & alia Scholaítica profequor, PARS Pf«ls wj aC r 2088 Chrlis EOX NG DI E D lpt [ ä—g æc*g»ægcæ;za V-tOS P ä'»?-ä?ä- Yntradiit æææææ&m& aX RP GR Go Go GD G Mfgllf J 9s Jotitst PARS II du ob r De D EO Uno . f Z Subfifente. mperlom( via, nj oco f DIS TINC TIO'T ii politri De Certitudine Exifléutié DEI ] pnmuio Omen DEI varie ufütpátür fedum Y aji, i apud Scriptores tam facros, quàm dlictt ] N profanos, fed & in ipfa S. Scriptura, at ut optimé notat Monéürtius T. par- . ii te 2]P1 j (cientiartm, Primó füumitur nuncupà- rilumié tive, &abufive,. Pfal.95. Ommes Dii gentium 1 bapnr damonia., Secundó adoptive. Pfal.81. Ego .quil y dixi, D ejhs, cf filii excelft omnts. Tettió pro m f hominibus in dignitáte conflitutis. Exo4. 22. cmptff" Diisnon detrahes , id et, poteftatem habenti- bus; jispt uart poteflative, ficut dixit DEUS d ád Moyfen Exod.'7. Con[Litui Te DEUM Phas "d rabris, id e(t, dédi tibi poteftatem contra Atio* (d W los, & Deos Pharaonis; Quintó follicitudiz Cfm"' naliter ad P/ilip. 3. onrmn DEUS venter eff. iil Sextó effentialiter, & proprumme juxta illud Jl P[al 85. v. 8. ANon eff fymilis Tui in Diis Do- misue. Pr' L4 136 Parsll. Dif.I. Oueft. I. j;l. min. Etinfrav.t0. Ts es DEUS folus, . Si autem fignificatum hujus vocabuli DEUS in- Df fpexeris , alitid per illud non intelligitur , quàm SubfLantia fémplicil]ma, infinita, etevna , intelli- gens, ab omnibus creaturis diflintla, à qua cun- £Fa dependent in fieri, effe, confervari, ci operari, Jpfa verü à nullo, c& in nullo dependet, — Ut proin hujus füpremi, ac ut Scotus r. d.3. q.2. $. quar- illa, quï 10 dico , loquitur, Extis [impliciter infiniti exi- ljül 3 ;H ftentiam, illiüsque certitudinem moduló Viato- Dober ribgs poffibili al&quamür, fit propri r cog f ts QUJESTIO I pronof : n bec propofitio: DEUS eft, . Tesin fit per f& nota? f fio Zc difficultas magis confufa, quàm con- trad, 'H ttoverfa eft, fi non cum Scoto dnplici dicat] via examinetur ; emel fic, an ftatuta pro- cogni pofitio: DEUS ef£, i per fe nota fub ipfa ra- tio ! tione Deitatis? Et iterum, an (it per fe nota tme f quoad concéptus, quos Viatores ordinarié de DEO formamus, utpote quód fit Summum adm l Bonum, Ens Infinitum, Caufa Prima, omnium Cpti Entium Princpium , Moderator, & Finis? lm Hic ergó duplex, & genuinus Quafflionis fla- DHj fus ut magis declaretur, pramittitur DiU AE ) (üm €.T. d ONSCnz)SM DEUj ibuli DEU $ I teligtun Definitio , 5 Divifio Propofitionis per j ts fe Z0t&, du d u Or.I. Propofitio per fe nota juxta Do- uari G &orem noftrum , Subtilem Scotum. r , Ug ; d. 2. q. 2. $. quoniam fecundum Phil. eft 4 illa , 47 ejui , u & ex terminis propriis , qni f'nt. aliquid ttrinbilt t funt ejus , babet evidentem veritaten, imotublà Dcbet nimirum etus veritas ex fola terminorum propriorum objectiva connexione effe eviden- ter cognofdbilis & hoc fignificatur per ró )l qua ex terminit ejus, ut fant ejus, . Si enim propofitio per alios terminos , aut propofitio- nes innoteícat, jam non fed per aliud innotefcit, per fe, nec ex propriis, PUS 1 Poteft tamen propo- fitio effe per fe nota juxt a Fraffen , & Smilin if qint traél. r. difp. & q. r; n. 17. quidquid contra ton dj dicat Hermann; dummodo termini fint confusé cogniti ; an non enim propofitio, ag in qua defini- yaibi! tio przdicatur de definito, eft pe r fe nota? & tamen conceptus fubjecti eft confufus. Certé frpri? fi Hermann fit adeó s ordit pertinax in fua opinione, | i admittere debebit, q uód Viatores habeant con- jma, 0 M etiam nobiícum tene ceptum . diflindum , & clarum Deitatis; cüm n : IF at , quód hac propofitio : DEUS eff , Viatorib )yggüioniiï3 us fit per fe nota, prout., fUf DEUS eít concepti bilis fub ratione propria Deitatis. Praferamus hac in parte Difcipulo Magi- flrum noítrum Subtiliffimu m cit. l, $. boc pro- 'ALAY ä 138 — Parsll, Dift.I. Queft. I. $.T. Dj eonuse batuv fecundo, Ubi Doctor ita atguit: Nomen autem confuse importat., quod diffinitio diffin- TütDro -- -cergo conceptus quidditatis pront imper- proban tatur per nomen confuse,eft. prius notus natura- li erfe. livi, o liter,quam conceptus ejus, ut importatur diftin- E per diffmitionem. — Ex iteruen $. ex dubus Tiem, declaratis hoc ponitexemplum : Geometer s* nonit siitur aliquibis principits, tanquam per fem- LT diverf tis, vifi qua habent evidentem veritatem ex ttt minis confuse cognitis , pttta concipiemdà lintam T pr confust; evidens efl, quod linta eft longitudo fort tütam Clone datitudine , non concipiendó adhuc diflintle , ad quod genus pertineat linca , ficut confiderat AMe« dim « zapbyficus , qui cognofcit pradicata effentialia find linez, quód nimirum fit quantitas, accidens, & Vs f non fubítantia. 'Tandem concludit ibi Do- Ciente &or nofler, quód ex terminis propriis debea« potti mus habere evidestem veritatem compleintis, lithu & non fimplicitatis, fcilicet ex definito ; & defi- — Qutnt nitione, qui funt termini propofitionis per fe titm| notz : atqui ubique receptum elt, quod defini- tju,; tum, & definitio differant tanquam conceptus impe confufus , & dillin&tus: ergo non eft neceffarià ] dillincla. terminorum cognitio. Imo. n. 1Q: —— Tot: dicemus cum ipfo Hermann, quod propofitio D etiam quoad nos fit per fe nota, etiamfi à nobis i aCtu non cognofcatur: quomodo ergó requie Ted ritur diitinéla terminorüm notitia ? Hoc ip* m fum infinuat Maftrius difp. Metaph. 3. n 19; ti()nc L & difp. Log. 13..q.3. artic. r. Rationes Het» mann plus non probant, quàm quàd cerminil «€oris : ?lll gl[) Definitio, & Divifío Propo)ïtioni: €c. 139 aagiich confusé tantüm fignificativi non poffint pa- | dl)f»ili! 1',' rere propofitionem per fe notam, non autem iij n probant, quod termini confuse quidem cogni« fit H RE i ex fe tamen perfeclé naturam definiti explica- girari tivi, non poffint per fe notam facere propofitio- m ul 1 nem, Etideoóhzec: DEUS eff, eft perfe nota, : Gu nonitem ifta: bomo ef? animal, prout etiam ibi n. 4. tenet Hermann. Rationem autem do quay J ii diveríam ab Ipfius ratione; quia termini in pri« iil t ma propofitione diftin&tiffimé fignificant na- turam Divinam , üt conflabit n. t £. & diflin- :/angirïflï D Minf((, Gione fequenti q. 3. licet nos pro ftatu viz nec- anjint! dum di(lincé capiamus ; econtra etiamfi di- icata t ftinclé intelligam quid fit animal? nimirum vi- a, ii vens fenfitivun , per hoc tamen necdum fuffi- dudi i cienter explicatur natura humana vi illius pro- )ropliis d pofitionis: adhuc enim ignoro , quale animal í WMPW fit homo, an equus, avis, aut ovis? & coníee (iiio.dd quenter pofterior propofitio zoz baber eviden- Jicionif tiam ( àt loquitur Doctor nofter) ex rermivis ; quüd j ejus, at [nnt ejus , led potius infufficientiam, & imperfectum explicandi modum. m at d Not.II. Ad pleniorem propofitionis þerï?: ? notz: intelligentiam tres à Scotiítis ex fuo Do« Clore catenari conditiones. lp Prima, & prin- cipalis conditio poftulat; ut pradicatum im« jl 08'0( mediaté, & per fe conveniat fübjecto , hoc au« T i tem optime obfervatur in definito, & defini- M ph- j tione ; hinc quomodocunque przdicatum., auo enuntietur neceffario, & infeparabiliter de füb« if je&o, fi tamen non conveniat eidem immedia- IUO (4 tà [ D 340 - ParsH. Dif: 1. Quaff. l. $. 1. - u té, non erit propofitio per fe nota, fed per aliud d Mp v. g. bomo eff rifibilis, non eft per fe nota pro- pofitio, quia rifibilitas convenit homini me- & hotqr Áiltur diante rationabilitate , per quam rifibilitas à Wem, priori demonflratur ; cüm vera fit hacc caufa- lis: ideo bomo eft vifibilis, quia eff vationalis. Se- m N cunda conditio requiric , ut pradicatum non füblln Tantian tantüm infeparabiliter , fed & effentialiter con- Not veniat fubje&to. —Cujus conditionis defeCtu ha propofitiones:. Cygnas eff albus : fubflantia fipedi corporea eff. quanta, non funt per fe notz; efto qued enim quantitas infit fubtantiz corporez imme- paítn diate, & non mediante alia forma abfoluta, ta- Oib men ineit eidem extra effentialiter tantüm , & Tits, ( N feparabiliter, prout & albedo non eft predicatü Exli eflentiale cygni, fed tantàm accidens proprium quarti modi. Infuper. de fimilibus pradica- —— —— pítio tis accidentalibus dicimur magis , & per prius fifia j habere coguitionem fenfitivam , quàm intelle- fmi firtim élivam: ergo non (unt propofitiones per fe notz,quiahoc ipfum fenfuum experimentünon tilj [ eft illis intrinfecü, fed extrinfecum, & per acci- mfa) q puri gü dens. Tertia conditio excludit medium à prio- ri (at non à pofteriori ) demon(trativum con: inten venientiz. eflentialis praedicati cum fubjectos pitt flante enim tali medio à priori demonflrativo finty jam non foret convenientia immediata, quam H.üngm' tamen non tollit, fed prafupponit demon(tra- [ tio à polleriori. Et ideo hanc propofitionem, ! bt Iéi quam quidam adducunt ex D. Thoma r.P» q. 2« att. I. Ef per fe notum [apientibus , quo ,Wf, [/ iscor" J Y l Definitio, ? Divifo ;ropa/x'rioni: Qu f4I n ii n intorporalia uon fimt in loco circm[criptive , re- & f & negat nofter P. Theodorus Smifing effe per wt homi s fe notam ; quia effe inloco circumfcriptive re- am rl folvitur tanquam in rationem à priori in quanti- a ha tatem , à qua dimanat fitus, vel ( fi tenesfenten- at tiam INN. non diftinguentium quantitatem à redictm fubftantia, aut qualitate materiali ) in ipfam füb- fexidite ftantiam, aut qualitatem materialem. itionis d Nor.IlI. Juxta Scotum, & veritatem ipfam; lu ff fuperflué dividitur propofitio per fenota in illam s fenota! qua eft per fe nota44024 fe , & inillam , qua eft per fe nota quoad sos Viatores , five fit fermo de orporetitt v abl ornnibus, five tantüm deSapientibus. Aucto- r n ritas , & ratio Scoti non minus eftclara, quàm n c[ïpf&äï efficax cit. q. n.5. per totum , ubi ita concludit: Ex boc patet , quod non eft diflinquere inter pro- densprt? libus pf* pofttionem e[fe per f notam , c& per fé nofcibilem , 5,&per ! | quia idem funt. .. . Nam propofitio non dicitur per qunit fé nota , quia ab aliquo intelletla, eognoftat ur per fe x tunc enim (£nullus intelle&us atl u cognofceret, i enmat ziulla propofit io ej?;t per fenota ; fed dicitur per fe », AE nota , quia quantim eff de natura terminorum , nota efl babere evidentem veritatem contentam ydimip in terminit , etiam in quocun4He intelletlu conci- TM piente terminos z. fi tamen aliquis intelle&lus non i i ConCipiat terminos, Qj* ita non concipiat propofr- iil Honem , non minis eff per fe nota , quantim el] de Jiui, d fé » G fic loquimur de propofitione per fé nota.. Ex " dgmnnl?j u his patet , qurod unlla eft difFintlio de per fe nota in 'opof fe , & in nobis , quia quacunque e[t in fe , c per fe I'homl !l licet nom i W HOLa, CHieunque int:/lffïui eff per fe noia, £l LU Pars HH Dift. L. Quafl. 1 . - Df 142 dificisr atlu cogtita ; tamen quantum eff ex terminis, eff evidenter nota, [i termini concipiantur ; & fitlitem quidem eft evidens ex fua caufa intrinfeca ,. & e(ïecogni fis;dcd formali , & non tantüm per aliquem refpe&tum extrinfecum , quod a&u ab aliquo intellectu co- pv gnofcatur. Rauo ulterior facilé colliegitur ex ais lotmes DodZtore, quia per fe nota propofitio objedtiva non petitur ex noftra cognitione ( aliàs fi nullus pitip effecintelle&us, hac propofitio : torumeff ma- meladm jes fs parte , non eílet per Íe nota) fed ex na- opin tura terminorum per fe evidentium. — Prada- k 1 ram hujus paritatem fubjungit zlutlor additiv« etitner Tisinl) num ad textum Scoti taliter : ficue patet de Sylo- Wnys gifmmo pevfetlo , qui uullius indigeat , ut appartat nece[favius , Yed neceffarius eft, & manet, five Qd Ktt dl à nobis ut talis agnofcatur, five non : ergo etiam propofitio eft perfe nota etiam quoad nos, five a —)2 Ü Tittir ut talis cognofcatur , five non. Wangg Aliam paritatem zqué efficacem adduco ex noftris PP. Bartholomzo Durand , & Fraffen difp. , art 1. q. 2. n. 4. — Sicut fol primo fuz b Ui creationis:die , aut defacto à coecis, vel oculis claufis non videtur , & tamen eft per fe vifibilis, k cüm fit totius ldcis fons, & origo ; ita etiam licétfors actu non cognofcatur propofitio ab in- telle&tu noftro , hoc tamen non obftante eritad- Vonqm ud huc propofitio per fe nota quoad nos. . Ali ad[e,f' enim eft effe propofitionem per fe notam; & aliud , effeillamà nobis actu cognitam 5 adpri* NiiiüSqu mum fufficit ipía terminorum evidentia imme- lito NI diata in fe , ad fecundum laboriofanon raro e l M Defivitio, & Divifio Propofitionis &c. 143 d iim difficilis requiritur cognitio per difcurfus ;; cüm oncinmr fit luce meridiana propemodum clariüs, DEUM h inriit) effe cognitum à Viatoribus per fidem, & difcur- u fus , ac demonítrationes naturales , usque dum uoindrd pérveniamus ad creatorem DEUM ; ficut fol dlcliit eft actu vifus perlucem , per operationem ocu- vfiio d lorüm tendentium vitaliter in'folem , non veró. e(dixit períeipfum. — Etcerté hoc divifionis generefea 7 meladmiflo omnes alize deflruentur veritates; üt pu) hd optimé infinuat nofter Macedo collat. 3. diff. . um M fe&t. 1. ubi itaferé pergit: namtunchomo non r erit per fe animal rationale, quia quoad nos mi- 1l pnmi'-fï nüsintelligentes non cognolcitur ; proinde di- (il, WW eemus : bomo eff animalrationale quoad f& ,'non | & ma quoad so5 * ab(it ! non enim debemus confide: o tl rare alienam ignorantiam , ac ex ea veritates metiri: quod femel eftfuà naturá tale, femper quoidmïf manet tale. Hisita difcu(fis t cm I md ) &Fw | Rd'oivitwr qu,æ]iib j 1;rout DEUS füb n uv . propriaratione Deitatis eff conceptibilis. ECiS; 4 " Ico.I. Qui tenent, quod exiftentia non fit ['ï Pc[ iä&*lïi? i O;iil Ü ! pradicatum ultimó coltitutivum DEI,, 'non füfficienter falvant i » hanc propofi- uonem: DEU efL, effe per fe notam, five quos lu Id n[)s. » adíe,five quoadnos. ltacontra Thomillas, & aliquos Scotiflas debet fequi ex propriis T utriusque Scholægrincipiis. miläm;,z" P. laconicé. iil uod eft demonfirabile à priärï:, j ill;;:(t- eriam juxt T. n& quoadfe, nec quoad [ nos 144 Pars H Dif-1. Quaft. 1. $. 1l 7- nos eft perfe notum ( transmiffo interim fiboma fitgm Sniin fit divifio propofitionis per fe notz in illam, qua lebror eft calis perfe, & talis quoad nos? atquifi exi- ftentia non eft predicatum ultimó conflitutivum quod. quodí DEI, tunc poteft demonftrari à priori , fcilicet à predicato ultimó conflitutivo : ergo DEIS j Mj ef. , non eít per fe notum in fententia negante, bl fiioni exiítentiam effe predicatum DEI ultim confli- Prbpofl tutivum. Forían dicis. Exiftentia tantim virtualiter di- N guofib ftinguitur ab intelligere actualiffimo , non veró quhg realiter, aut ex natura rei formaliter, & confe- uenter adhuc eft propofitio perfe nota. Con- (phtet 1034 tra eft I. Ergo etiam hac propofitio: .DEUS tittof eff aternus , irtenfus , juflus Gc. eltperfe nota; cüm etiam tantüm virtualiter juxta T'T. diltin- — ID nis Q()g Bl uantur ab intelligere a&tualiffimo , quod nec df Ipfiadmittunt, . Contraeft T. Etiam juxta TT. ftante diftinclione virtuali inter aliqua adhuc da- id zur de illis demonflratio à priori fic enim con- H W [ cendunt iimenfitatem DEI probari ex tranfeunte lfs operatione in loco : fic omnia attributa volunt & Ipfi poffe probari ab ipfa effentia tanquam pet "« D rationem à priofi : ergo exiftere DEI C in fen- Ils tentia negante exiftentiam efle przedicatum DEI t ultimó conflitutivum ) poteft probarfi, & de- fopi monflrarià priori. LU 6.[](] to Dicoll.. Hac propofitio obje &iveé fuhapta: DEUS eft , elt omnimodis per fe nota , prout I IiOPr[n DEUS conceptibilis eft füb ptopria ratione Dei- L raüs. [taexScoto I. d.2« q. 2; tenent & d- i. 1' 5[1]! Refolvitur Qajï?o & inteitlit tinguunt hanc à fequenti conclufione Lychetus Smifing , Macedo, Pontius, Fraffen , aliique ce- veinilag s) il lebriores Scotifle contra Thomiftas przcipué quoad particulam omnimodis , hoc eft, tam y confüni quoadfe , quàm quoadnos , quod pri r -ultifnum Ipfi Lep ]i negant. :P.I. Ratione defumpta ex rigida illapropo« n Lulimicd fxtionis per fe notze definitione à Scoto tradita, Propofitio per fe nota eítilla, cujus identitas objectiva absque ullo medio probativo eft co- vindt imo, N gnoícibilis immediaté ex ipfis terminis cognitis : atqui hujus propofitionis : DEUS EST, (1 uter- Jier, queterminus rite apprehendatur, objectiva con- fm V oliio: nexio absque ullo recurfu ad aliquod medium extrinfecum probativum eft immediaté ex termi- i nis cognofcibilis : ergo hac propofitio: DEUS m EST, ellperfenota. min. P. Hitermini Deitas, 1o, Q & effe funt immediati interfe ; primum enim, tiam]ut. u od DEO competit , eft Ipfum ESSE, feu exi- iqui y d ere, nec eft ulla ratio intermedia Deitatem in- fic ent ter , & Ipfius exiflentiam , imó juxta dicenda T mnif dift.feq.q.ult. e(t ratio ultimó conftitutiva DEI : vibit ergo connexio obje&tiva hujus propofitionis : T D EUS efi, e(t imediaté cognolcibilis ex propriis pid ipfius terminis absque recurfü adaliud medium d extrinfecum probativum, licét nobis a&u non fit 'Obif/it : cognita claré illa connexio objectiva, qu.od juxta n. 6. non requiritur, gf P. II. Exiftentia convenit DEO tanquafm ra- TX gnüül É tio prima, ad quam omnia alia in DEO reperta Tri rf tefolvuntur ; verbó,ut paritatem in aliquo clau- dican- entily U | 146 Pür!l[- Di/f.f. Qll!/;.lo !-Ilo dicantem ponam , convenit DEO exiftentia in 9 primo dicendi modo , ficut homini rationalitas n05, m & non tantüm inftar alicujus attributi, aut pro- tumDEl ptictatis emanantis ab aliquo priori ; aliàs enim Tut not daretur , aut cum fundamento concipi poflet, DEU Effentia Divina fine Exiflentia , quod elt chy» p maricum: ergo eft per fe notum cuicunque con- erh cipienti DEUM fub propria ratione DEltatis, ilosdete quod Illi immediaté conveniat exiftentia, Ant. quodoy *P. Quarenii cur DEUS eft Immenfus, ZEter- Conf nus , Immurabilis? optimé& & quiaIpfius exi Minun ftentia eft immediata Ipfi Effentiz Divinze tan- ttin pR quam abyffali omnium perfe&tionum fonti; Til quomodo enim effet aternus, immutabilis &c. fim ul finonexifteret ? fi non effet ? Inftanti ulterius, tüx &.EX cur DEUS eft Juftus , Mifericors, Bonus ? ben& Eä T»qn.l &;. quia eft fimpliciter infinitus : at curinfinitus diätä i d quia in omni perfedio- fimpliciter ? nunqui tolhi num plenitudineneceffarió, acifeexiftit, Hine tamq Si bo- D. Bernardusl. $. de confid. c. 6. ait. bilis;a]j num , fíi Magnum - - - vel quidquid tale de £e -um,( dixeris , in boc verbo inflauratur , quod EST: Angeh' | ergo exiflentia convenit DEO tanquam ratio Atti primaria in primo dicendi modo , ad quam cz- ienjj tera omniarefolvuntur, & confequenter eft per ln li fe notum cuicunque concipieni DEUM ub t 4ty propria ratione DElatis , quód Illi immediaté Áiitln conveniat exiílentia. Aut quam tandem alt- Ht gnabis rationem Exiftentiz Diving à priori pro- txtermgn bativam? &tero qumï(r ( 12 Conf, L Hæcj propofitio : DEUS «f n4uf, m z z N Rþjalwimr Oneflio de. 147 O eil yniratat »5, non eft per fe nota, nec quoad fe,nec quoad nos, cüm non fit per fe nofcibilis , fed per effen- dbut p tiam DEI, qua eít ratio , per quam omnia auri- gri; didtt buta notificanturà priori : atqui ha propofi- ondj p tio: DEUS EST, eftper fe nofcibilis: ergo eft nota qui di per fe. Min. conflat, quia di&ta propofitio habet Viconqid ex fe , & ex terminis propriis; ut cognofcenti ione i illos det evidentem fui notitiam, finonomnibus illenta 4 quoad quid ef? , (altem quoad a» eff.. yenlos, Conf. II. Ideo Beatis, qui habent defadio13 yialist '*onceptum quidditativum DEL intuitivé ; vident a i enim DEUM, ficuti eft, & Angelis ( qui ta- m men infententia Scoti initió fuz creationis tan- ynutd tüm talem conceptum habuerunt abflractivé ) flanidit e(t, & fuit hac propofitio per fe nota: DEUS ,Donts w E»T,quia ex ipfis terminis eít evidens, & imme- auarid diaté in fe cognofcibilis : ergo etiam refpectu nni ptf ('.'J: noflri eft per fe nota. Confeq. tenet, quia » bexiüil- 1 J j etiam quoad nos eft ex terminis ipfis co gnofci- ( al bilis; aliàs nec facti Comprchenfores videremus "D Eum, ficutieft.. . Caufalis Ant. Prob. Beati , & , T Angeli etiam habent conceptum quidditativum noi ? fEternitatis , Juftitie , Providentie &c. & ta- "d men ideo , quia talia cognofcunt quidditativé, ]Ut quil non eftipfishzc propofitio perfe nota: DEUS ef? aterats:ergohacpropofitio: DEUS EST, eft, j DEUMH-*:' ji ia & fuit Ipfis per fe nota, non quia quidditativum DEI conceptum habent , fed quia propofitio eit 1 :andf"?ü ; äprioïlp"'y exterminis immediaté cognofcibilis; & corife- quenter càm etiam à nobis. (it (ic cognofcibilis hæc propofitio; D EUS ESTserit etiam quoad nos J ';' F per 148 Pars . Dift.I. Quaff. I. $.T. gt per fe nota, licét necdum quidditativé , fivein« Jieilos incuitive , fiveabftractive copnita. Vide n.6. filumo ubi improbavimus divifionem propofitionis per fe noce quoad fe, & quoad nos. fenotamjw Dices 14 Obji.I. DEUS eft ens fpiritualiffimum , & à jisoppo fenfibus noftris longé alienum : er go non poteft immediaté movere noftrum intelle&tum ad fui fiumluj Fm' ;21 &ognitionem praxipue fub ratione DEfTtatis, fed tantüm mediaté , mediantibus Ícilicet creaturis DüjS, | auli ad Rom. r. v. 20.. Juvifibilia qád juxia. illudP evim Ipfius, Acreatura mundi , per ea qua fatla ipïum i quítmo fémt , imtellefla confpicinntar. R. I. Hoc argue mentum nihil ptobare contra nos,quia medium lil;r n:gäj fant Creaturz , non obeft., li. à polteriori , quale Nihilom- propofitioni per fe notz juxta . 5. An. -u)g" nus E.li. Dift. Conf. ergo non poteft imme- hntaxgl tond diaté riovere noftrum intellectum ad fui cogni- tionem quoad quide/f C. quoad «x efi N. Quia um u etactoe DEUM non cognofcámus quoà probant quod d 34id eff , fed cantum, ut bené fuit dictum in ob« tiones p Vatti jectione, & clariüs dicitur Sap. 13. à Magnitu- dine [peciei , t* creatura cognoj&ibiliter porerat D5 errator borum videri; idtamen non provenit ex Rtva EUT i US infu, defectu ipforum terminorum (à quibus princi- paliter propofitio per fe nota menfuratur ) /e &t hoc provenit ex intellectu noftro, qui pro hoc fllman l tj flatu e(t fenfibus ligatus, ac ad fpiritualia pro nunc in fe immediaté attingenda improportio- Qhic Itimm;q natus ;cum quo tamen adbue ftat, quód hos ter- ninos: IDEUS EST: p'omt apprchtndere;qUi ab feme nondim ïïmþinä cum ex fe ipfis evidentes fint funt per 4l Refolvitur Qa/iio e. 149 diindr n per per fe noti cuicunque illas apprehendenti, Jgnim, I licétillos quidditative non cognofcat, quod ab« im pyti foluténon eft neceffarium ad propofitionem pet ('tos fe notamjuxtan. 6. iif Dices. llla propofitio non eftper fe nota, eu- D jus oppofitum quis poteft afferere : atqui oppo- qrergotti ineldun fitum hujus propofitionis : DEUS EST;afleritur jone Es pfal 32. Dixit infipiens in corde fua , non eff s lii DEUS, imó hodiedum multi acuti ingenii , v do. It quos Atheos , aut Machiavelliftas dicimus , id- spfum afferunt : ergo dicla propofitio non.eft p q";'" plir períenota, x L quód infipiens ibi principa- liter negárit DEUM üt caufam primam , ens in- nos,quiamfl fnitum , independens (| de DEltate enim in fe va, i 1 ï' lla, non cogitavit infanum caput ) & confequenter hocargumentum magis probaret fequentem.., o pl m ädf [b condufionem. . Il. D. Maj. Cujus oppofi- tum quis potefl afferere cum rationibus pofitivé dl probantibus oppofitum C. Maj. fi non fint ra- rnOlCimus y du tiones pofitivé probantes , fed tantüm protervee r negationesN.Maj.& diftinctione applicata min. j Confequentiam, Ex quo pateat , quàm pro- il r terva acuties fit horum malé lenfatorum,de qui- $n p[f)V( bus infra quzítione 3. Tandem & infipiens di- gqül hf J mepirtd «ere potel : zorum von ef? majus fua parte , ve- tüm an ideo ifta ropofitio non eft per fe nota? ( quxp" minimé gentium. i : Objic II. Licet hec propofitio: DEUSef? ,X f IIDPWF' j l) fitimmediata , tamen non ell per fe nota: ergo. Q "ht[][]x" Ant. P.1. propofitio immediata, & per fenota jl tondicuntur ad convertentiam, Idem Anc.P. 2 fmt ,!U m5* dan- 1fo Pars H Dift.T. . Queft. I:8. IT. Dosult dantur propofitiones, quz funt per fe notz; & tamen noníuntimmediatz ; & viciffim dantuür quinati acptore propofitiones, qua funt immediata , & tamen non funt per fe notz:ergo licethaec: D EUS EST, dptntü tamim j fitimmediata , tamennon eflper fenota. - Ant. pritno P. quando affirmatur paffio de fubje&to, eft pro- pofitio perfe nota v. g. bomo eff. vifibilis ;: pati- quidia ter quando negatur de fubje&to aliquid ipfi repu« fara g tntii gnans v. g, equus non eff? admirativus, qu& du Qj propofitiones utique funt per fe notz, & tamen lrtnan non füntimmediata. ^ Econtraha fünt imme- quitn diate, & tamen non per fenota : DEUSef. in- finitus , Creatura e[f finita, quia juxtaScotum Vi Vatutat in pluribus locis infinitas eftà priori demonflra- bilis. tit, R. N. Ant. in hujus prima probatione Qu diftinguo affumptum : non dicuntur ad convete non dl tentiam , fi predicatum propofitionis immee li [ d diatz non fit principaliffimum , ad quod omnia aliareducuntur. Conc.fi fit principaliffimum, l ota Neg. & hinc ad fecundam probationem nego kNM Con(equentiá propter mox datam diítinctioné. pftn Ad propofitiones fpecificatas R. iterum fingil- Witinm latim, auód prima nec fit immediata, nec perie Wt l lod nota , quiarifibilitas eft demonftrabilisà priori. Secunda eft quidem per fe nota ; atnon imme- um diata5 equo enim repugnat admirativitas prop- lipim, ] B ter irtationalitatem, five differentiam equi; que latet in hinnibilitate radicaliter fumpta.: .Ubi lute ] utique advertis , poffe propofitionem. effe per MEdium fenotam , & tamen non immediatam , fcilicet f ecto. m i i" fi pgïjicatU'm.repugnfat j ?c.negacur de fubj Du& f Refolvitur. Queflio cic. 1fi i p Dus ultimz propofitiones non funt per fe note, quia rationes quidditative funt immediatiores, & velimis qedae, d ac priores modó intrinfecó , cüm fint ejus fun- hecDBIUT damentuin , acratio à priori; & hinc dicimus, tantüm illam propofitionem primi modi effe erfent. ] per fe notam, prout primus modus denotat fbj ii quidditatem rei , licét contrarium finé ulla diffe- al rentia, & difcretione nonnulli Scoto imponere i attentárint. yatiuit, i Jenote t Objic. III. Propofitio per fe notadebet cui- 16 libetnaturaliter venire in mentem,du mmodo fit tahelutit audita:atqui hzc propofitio : DEUS EST, poft- : DEDE quam fuit audita , non cuilibet venitin mentent ii jl naturaliter , przcipué fub propria DEltatis ra- rioridempf tione, fedrequiritur lumen gloriz , aut quod- nimaptt anoradt cunque tandem adjutorium fupernaturale : ergo non eft perfe nota. Maj. fundatur in dicto Boé- dftiotis tii 4. de bebdomad. ubi vult, quod propofitio per y lg Íe nota fit, quam . quisque probat auditam.., rinipill &. N.Maj. nil fiquidem refert ad propofitionem fobationffu:?ï perfe notam , quód naturaliter homini non ve- ia dll,llnlm niat in mentem , led fatis eft, quód ex vi termi- p norum habeat evidentem veritatem ; qua eftra- li t tio characleriftica propofitionis per fe notze , üt nllrabili&äffï fumitur ex Phil. r. poft. 3. ubiillam vocat pris- " cipium , quo terminos cogno[cimus , feu quod co- siiif gnofcimus, in quantum terminos cognolcimus. atf h uare propofitio per fe nota tantüm excludit chutf médium intrinfecum, & à priori, quod fit ra- (iontt tio connexionis objectivz ; caufam veró extrin- ediutm k fecam , mediante qua pervenimus in actualem atf 4 pro- 12 Pars Il Difi-I. Quefi. I f. I propofitionis per fe notz intelligentiam exclü- «l dit minimé, five tunc naturalis , five füpe?hitu— Ef ralis illa fit , prout etiam intelligendus eft Boé- quia u tius, cüm nec ipfe determinàrit , qualis fit illa; qua a auditio naturalis , an fupernaturalis, prius « Dices. Illa propofitio non eft per fe nota,ad detert cujus veritatem evidentem percipiendam opus piendi tilfaci eft demonfílratione : Sed ad percipiendam evi- dentem veritatem hujus propofitionis : DEUS quod ES T,opus eft demonftratione: ergo non eft per prior, aE fe nota, g. I. Dift. Maj. fifitopus demonftra- tioneà priori C.Maj. fi tantüm fit opus demon- (it 10n ftratione à pofteriori, IN. Maj. fed opus eft de- Tttie monflratione à pofleriori,tranfeat. Min. à priori. Gpiend N.Min &Confequentiam dixi:tranfeat,quia nec Tdls, à nobis demenftraturDEUS fub propria ratione E DEltatis , bené veró fub ratione caufz prima, Ex qu' Entis independentis, neceffarii, improdudti &c. .Dtopc &. II. conceífa Maj. dift.Min. opus eft demon- ftratione illis , qui terminos iftius propofitionis perfe&té cognofcunt , ficut cognoftunt. ipfe- Ti DEUS, Angcli, aliique Beati Coclites. N. Min. ltr opus eít demonftratione illis. qui terminos pet- feclé non cogaofcunt, ficut cognofcimus Via- tores.C.Min.&N.Coníequentiam.Ex hoc ipfo autem fequitur, quód termini fint evidenter, & immediaté per fe nofcibiles , adeóque propolt- tio nota pet fe, & non per aliud intrinfecum. ln'fim'( Inflas...Ad affenfüm hujus propofitioniss: DA DE[ISES'I,-p,rærcquiricur hzc : 4/iquad ens eff Dan; DEUS; ficut : bomo e[*, prxlupponit iftam : LiO'nis al TT Refülvitur. Quefüo cic.- 153 lpwnd — adiquod ews eff bomo : ergo hzc propofitio DEss ,imdintt EST,tam parüm eftper fe nota, ac ifla : /omo ef., pendis qi quia utraque praefupponit aliam., E. N. Ant. j ] , quiti quia fecundüm noftrum concipiendi modum., 1rdli prius cognofcitur propofitio defecundo , quàm t perr detertioadiacente. — Verüm quia nofler conci- dpimtn? piendi modus , & experientia ad' propofitum rcipiadnt nilfacit, ideo aliter . iterum N. Ant. quialicét fitionis: Df quoad effe effentiz res creata fecundüm ffe fit. , etjomit prior , quàm quoad effe exiftentiz, hoc tamen s ii ad DEUM applicari nequit , utpote cujus effen- tia non abílrahit ab exiítentia. Unde in illo [topisie [dopsé neque ex natura rei , nec quoad noftrum con- i Mndg ..... cipiendi modum ( nifi facias pracifiones for- vf Lf, males, & rationis entia) prius eft, aliquod ens propnatd effe DEUM , quàm DEUM effe, & exiftere. t qui j Ex quibus etiam patet difparias quoad alteram ! myrodit propofitionem , que utique per fe nota non eft, y d ; ropOlïï-"ï ' $. Iil. 1. ;nofcun! f L 'Rdölfvituï Qu«f io, prout DEUSAV'ia- J N -* teribus concipitur 2t Caufa. Prima, Ens - jermitit INeceffarium, Independens cte, a n Bd ' jco: Hacpropofitio: DEUS EST, neeq " quoad nos ell per fe.nota , prout DEUS nl & CW / oqllc ( à nobis concipitur üt Caufa Prima, Ens Infinitum , Summum Bonum &c, Pracitati stl yoli j j lp L.IO. Exquibus P. Theodorus Smiíing fentit, plane neceffariam fore partitioriem hujus quz- jgnl on][ IL y onis in huncduplicem fénfum; cüm forsTho- K $ miíta 154 Parsll. Difl. I. Ouafl. 1. f. I1I. miftz affirmantes hanc propofitionem ; : DEUS quoad tr EST, effe per e notam quoad fe; & negantes illá fhnivig effe perfe notam quoad nos, aliud non inten- Cni P DHuSuf dant, quàim fepe dictam propofitionem effe períe notam , f1 procedat de propria Deitatis tclont i Wotum el ratione, & noneíle per fe notam, fi procedat tfo Mi de conceptibus à Viatoribus formatis. circaz DEUM. . Quedfi itaüit, reipfa nobifcum te- dl Bo nentibus manus damus , nulla tamen admiffa Tüm divifione propofitionis per fe nota ; fi veró hanc reconciliationem agnofccre non queant , pro x clara & diftincta quaftionis refolutione, diftin- ttw;, €tas etiam rationes damus. Itaque Qdf 38 .P.I. exScoto l.c. $. fecundo [;ic, ubi ita argu Wonc mentatur, — JVibil eff per fe motum , de conttp- Thumi( ICmW tu non [impliciter ftmplici , nift fit per fe notumy portes illius conceptus uniri : atqui conceptus; Thung q uos pro nunchabemus , nec funt fimpliciter culter] tes illorum Drocel fimplices, nec perfe notum eft, par uniri: ergo conceptus , quos pro ftatu vi& de tquic DEO formamus, non funt per fe noti. Maj. quodí eít certa, declaro tamen exemplo Scoti ; fic Ocuhlx non poteft effe per fe notum , quód /omo irta- Efït bc tionalis [it animal , (i non fit per fe notum, (ilm n quód hi termini bomo, & irrationalis fint uni- tHS, jï biles, utcommentatur Poncius hic : atqui non eftnotum , quód hi termini Jomo , & irratit* Datteg salis (incunibiles, fed potius contrarium : et- ton| go nihil eft per fe notum de conceptu non fim- h pet pliciter fimplici , njü fitper fenotum partes illius Pa [ in. ts 30 conceptus uniti , í1ve conjungi. P. itaqu qUOl 4 TR RefolviturQ ueflio cc. I$y tiontm; J quoad utramque partem. Conceptus,quos pro TU ftatu viz formamus de DEO , funt: .DEUS eff Jitd moriti Canfa Prima DEUS eft Summum Bonum : 1pofxtinm5 DEUS eff Ens Infinitum cc. atqui hi conceptus r D nec funt (implicitac fimplices, nec etiam per fe m, p notum eít partes illorum uniri, five conjungi: foronai ergo Min.P. finguli horum conceptuum in- pl cludunt duos alios conceptus conflatos ex ente; lumb & modo intrinfeco, autattributo DEI, nimi- yaslivti rum ex efle czu(zyo , & effe caulam primam:: n quuit! ex effe bonum , & ex elle Sumunum Bonum: ex ohuiomJ efle e»s, G ex effe Infiuitum Ens ; atqui Cut 4Que cuncta fubfumam) conftat aliquid effe caufam , IMMM & noncaufam primam, pracipue in fententia Thomiftarum volentium , caufam non exiften- , 19 &WFW tem pofleagere; imó hic vix non omnes pre- um muntur calami , dum ratione naturali fat diffi- fost i culter protervo demonftrari poteft repugnantia procefsás in infinitunr in caufis efficientibus: : a[mhlbv' atqui conftat aliquid poffe effe ens absque eo, ll TR quód fit infinitum ut etiam vermiculus hoc ad | ]0 SCOïii" oculum demonftret : atqui conflat poffe aliquid eff: bonum, & tamen non (ümmum bonum, | i p d f um cüimnon adeó levis fit difficultas » qualiter enti- j [ j tas, infinitas, & fumma bonitas in aliquo fint ag componibilia: ergo non eft per fe notun;, quód partes ftatutarum propofitionum fint unibiles ; W,& 1 T nanil & confequenter etiam propofitio non]eft per fe ; !j feu per proprios terminos nota. quit P,Il. pariter argumento Scoti. " Concep-19 j paf!» l: tus, quesinvia de DEO formamus , füntvel pig abíoluti, velrefpectivi ; fi abfoluti, concer- nunt L Y;$6 Parsll, Diff. 1. Quef. L. S. HI. — afusrat nunt ipfum DEUM in fe, v. g. quod fit Ens ciüsi Neceflarium , Independens, Infinitum, ac Per- fe&um finé ullalimitatione ; fi refpectivi, tune [tartes concernunt DEUM, ut ad extra refpicit creae aqi i turas v.g. quód fitillarum Principium, Mo- tonfon derator, &Finis Ultimus : atqui cognita hac quedi DHy propofitione : DEUS EST, non fünt intelle&ui. períe, & vi terminorum in propofitione po« qudf ]/nitu fitorum noti conceptus affignati: ergo hac pro« pofitio: DEUS EST, non eít per fe nota, prout Tioaey dtmor] DEUS à nobis concipitur. - Min. P. omnesifti conceptus funt demonftrabiles à priori per ip» qtio fam Effentiam Divinam , tanquam per aliquid, 0 à quo eníanant ; cüm fe habeant per modum ius n proprietatum , autmodorum Divinz effentiz: Vüre iqiil atqui tam proprietas, quàm modus intrinfecus poteít demonitrari à priori per fuam eflentiam , Và ter Vr ex à qua emanat : ergo conceptus à nobis deDzo formatinon funt per fe noti. prout 20 Conf. Hac propofitio: ess infinitum ef , Min, ] non elt per fe nota : ergo neque hec: DEUS Diüts EST , prout DEUS à nobis concipitur, quód fit fur, ens infnitum.. Ant. P. ex Scoto , qui illam t propofitionem ponit incit. fepius q. $. fecunda At tünl fc. Experientia conflat, quod concipiendó hos terminos : E»ws infinitum efl, intelle&tus non Uleri Tlonm determinetur-ex ipíis terminis,ad affentiendum, quód realiter taleens exiflat, fed ut ad huncxaf- & fenfum determinetur cum aliqua certitudine (& frà s non tantüm ex fide ,. ex fappofitione , aut cor Q ditlicææc , .quk-ödþDEUS detur ) debet reperire 18 Refülvitir Que[Ho cic. 155 P quili alias rationes comprobartes implicantiam pro« fintim a ceísüs in infinitum , debet darerationes demon- ireptna flrantes, & convincentes Atheum dari DsuMw: ura r atqui ifta ex his terminis: Ews infinitum eft ; non funt per fe nota vi terminorum inipum J "» H ergo ne- qui ayptd que dicta propofitio , & confectane & neque hac nf d DEUS EST , prout DEUSà nobis concipitur , quód fit Caufà Prima, vopolit] Summum Bonum , Ens jl Infinitum &c. cüm non fiat propofitio per fe vf nota ex przdicato non perífe noto, & à priori ill. P' Omm, demonítrabili, Idem eft de aliis fimilibus pro- 1 prioripff 9 pofitionibus, uampcräui'. Objic.1. Illapropofitio eft per (enota, cu«ax 7 pCf n jus connexio objectiva extremorum cognofci- ao turevidenter ex fola intelligentia terminorum e gdisina atqui hujus propofitionis: DEUS EST objecti- qmde! và terminorum connexio cognofcitur eviden- ter ex fola terminorum intelli änuhisdt / gentia , etiam., prout DEUS à nobis concipitur : ergo &c. m Min. P. per diclam propofitionem ( prout DEUS à nobis cognofcitur) aliud non intelli- g^ gitur, quàm E»vs Summum efft exiflens : atqui gt t y g | orum extremorum objecliva connexio evi« entet cognofcitur ex fola intelligentia terminoe t j " j rum hujuspropofitionis: DEUS EST, absque i? ulterioredemonftratione : ergo dicta propofitio non minüs eft per fe nota , prout DEUSà nobiá at t adh""lï a&u coguofcitur, quàm proutà nobis füb pro« pria ratione cognolcibilis eft, Maj. conílat;. W li["M 4l quia per iftum terminum: D EUS nil aliud intel- n ? ligitür , quàm Ens Summnups, — Min. eiam ne- ii gari 158 ];ar:II.' Difl.I. Q«aft. 1. $. LA fheniem gari non poteft, quiaens fummum , fi noneffet i, infinitüm , independens, & improductum, hoc ipfo nonforet ensfummum. - &.I. Argumen- nonde timint tum bené probare,. quód hec propofitio: jprobio DEUS EST', fit per nota juxta dicla $. priori à n.1O. &íeg. E& 2dó cum Clariffhimo D. Patre D7 tum lub Cocleftino Herrmann Otd. S. Benedicli ex an- &nnr tiq. & celeberrimo Monaflerio ad S. Trudper- tj tum in fua TheologiaSelecta Scotiflica p. r. tit, 1. Oponeg ubi ad allatam objectioriem vix non in indivi- dualibus formalibus negat Min. in hujus pro- Qj Tits; q batione diffimulata Maj. Dift. Min. atqui ho- ptlen tum extremorum objeécliva connexio evidenter cognofcitur ex fola terminorum intelligentia, fong) Q exiuppofitione quód detur, aut credatur, aut tatemm alio modo per demonfílrationem cognofcatur tmel tale ens, vel fubje£tum C. Min. cognofcitur Titas [e evidenter & abíoluté finé tali fuppofitione N. Min.& Confeq. — Efloergó cvidens fit , Enti fe[: W Scty Suino fuam competere exiflentiam independen- cir.l.g | tem, incaufatá,infinitá &c. hoc ipfum tamen no- bis non innotefcit, nifi ex fuppofito,( detur tale dcm Y & Ens Summum, cüm tamen hoc ipfum fuppolt- tum nobis evidens non fit pro hoc flatu finé fi- a fgnotu tis à(Q de, .fin&alio medio probante, aut demonflran- Butres te (ubi nota, quód tantüm demonftremus DEUM, ütcauíam primam, ens primum, in- x "n ht DEUM Ttg dependens , incauíatum &c. non vero Deitatis ) quia de illo nobis Ton feq fub propriaratione conílare non poteft, nifi quisÍciat, procefium Htv ] exie T QH en- m infinitum dari non pofle ; aut nifi ejus - L $ Refülvitur Quaflio cic. 159 um, u ftentiam deducat per legitimas probationes ex rodidun) creaturis, cüm tale ens defacto exiflere intuitivà non videamus, necetiam habeamus de illo fcien- M ag tiaminfufam ; hinc finé ulla fuppofitione , aut c p ldu ( probatione huic propofitioni : Ess Swmmum ilimoDi 'elt exiflens , abíoluté affentitur nemo , fed tan- enedidLti tüm füb conditione, fitale ens fummum detur , aT & non repugnet. Ex quibus etiam patet cur iliapit transmiferim Maj. & quid ad ulteriores rationes od *oporteat Refpondere. D Objic. , Eft per fe notum , quód detur ve-2 irhist li ritas : atqui DEUS eft veritas : ergo DEUS eft od per fe notus, & quidem (ub aliquo conceptu, vindif quo ànobisconcipitur, —Maj. P. velenim certó qrdit/ «onílat , veritatem effe , vel certó conftat , Veri- tatem non effe? fi primum : ergo dari verita- 1 cogll('kï&ï tem eftperfenotum. — Sifecundum : ergo ve- 1 gognoï" | ol]liülf' ritas fequitur ex fuo oppofito ; quia verum ef- fet, veritatem non effe. . Ad hoc argumentum ynd Scotus duas (übtiles fübmini(trat refponfiones imuti cit. l. $. ad tertium dico. — Übitenet , quod qui- dem veritatem in communi effe fit per fe notum , ol exhocautemnon fequitur; DELIS EST, eft per TM T fe notum , quia committitur fallacia confequen- tis àcommuni ad particulare ; ficut peífimé ar- "d gueres : Avimalexiflit : atqui bomaeff animal : lcmoflI 'æ ergo bonr exi[lit , quia poffet animal exiítere in | rimwï:æf bruto , licét homo non exiíleret. Ita pariter veIöDEL" non fequitur : datur veritas in commmuni : ergo c m datur. D EUS , quia licét DEUS fit veritas ; ta- T mej mcx-l eft veritas particularis ,. quamyis infinita. E ji fW': Ved h 1€0 Pars I Dift. A. Quaft: L. . I1I. nu WT Vel clarius ;-non fequitur.:. Veritas in commuhi DUM eft per fe nota:: -ergo-etiam-hoee:propofitio : DDUS EST, elt per fe nota quoad conceptusa Yitim « A Viatotibus deDzo formatos:- 'In qua s inifor- manegatur confequentia, vitium aütem fyllogi Dj LT mi eft fallacia contequentis à corüuni ad particu- pradig lare. Aliter ádhiuc i Scotus N;Maj- in hajus probatione &.ad utrumque membrum 5 ad pti- aqu h Jrincpi mum quidem, quódtantürm veritatem in comu- ni effefit perfe notum ; non autem in part,iculärii, H Min.hhc( ex quonilcontra nos evi ncunt. Ad fecondumau- lil Dturi tem negat veritatem fequi ex füo oppofito; nam fi-nulla veritas eft , utique-non pote(ï-"fcqu n bencfequi- W utraqug | dari aliquam veritatem ; fed potiüs D. tur,quodin on fit verum, aliquam veritatemselie, quia nulla eft ; ita refp ondet Sutilis Do&orad gn'ms [ revera folíde , Gfübti- ttinfeq aítutum argumentum , Poncius lie litt liter. Adde, quod. commentatur n.40. po ffe negari primam min; quód DEll; notum;quod l däs,e( fitxeritas, feu potius quod fit perfe Wngu fit veritas, hocenim poteftdemon (irariprióri, fcilicet ab.intelle&tu , & ipfaeffentia Divi nas M P eft &à- um 23 Objic IIE : Hac propofitio : DEUS DEIIS tl'go [ lenduseltperfe nota : ergo etiam hae: EST; & quidem prout DEusànobis concip ituf. '-.5?0 o h flim j Ant P. Principia practica non minüs funt perie lrlc nota , quàm fpeculati va : atqui prima propoli- tio efl principium pra Gicum., & fecunda fpecu- ha hyP,Oth. lativum * 'ergo utraque eft per (enota. " Cont. Philofophus 1. top. 9. dicit: P & , nün ratiónt .nud«ï te bo- indigere, qui dubitant utr um oporteat DEOS [0 73 sorare, — Con£. II. llla eft propofitio per fen tà; l - Refaluitur Quoffio cyc. 1TÓ6tI dtasintut t, QU à natura nobis eít in genita. : atqui p DEUM effe colendum, ànatur a nobis eft inge- od n nitum : .ergo &c, lgt , R« Ad objectionem N.A.in hujus probatidhe T D. Maj. principia practica iriediata,& irrefolubi- fimi df lia non minüs funt practica mediata, perfe nota C. Maj. principia UM i & refolubiliaN.Maj.&D.Min. qibnumd atqui hac propofitio : DEUS efe colendus , eft if principium practicum mediatum,& refolubileC, m in PQW Mip.imediatum,& irrefolubile N.Min.& Conf. df Itaque hac propofitio :, DEUS eff colendus , Ie- j oppofnof folvitur in hahc univerfaliorem practicam * Di- j jod ghitati ,. d. Excellentia debetur cu : l/us, & hec utraque in iftam fpeculativam i Y propofitionem : p ii DEWUS efd ens digzilffzmum & tandem hzc di- gnitas in iplam Deitatem , t T anquam; modus in- TR trinfecus in fuam quidditate m...; Adde, quód, licét transmittamus , hanc effe per.fe notam;: T d D EUS eft. colendus , ) qi^ indetamen peffimé conclu- das, ergo etiam ha eíl per fe nota : D EUS EST: jenctib munquid enim juxta Te etiam hzec onüran'i?* eft per feno- i Di* ta.: Parentes funt eolendi , cum etiam fit princi« pium praclicum ? & tamen null iter concludis, ] DEUS';g " ergo etiam hzc eíl per fe nota : Parentes fints Jfrve exiflunt ; quia perceptis his terminis ; PAa- i j UW rentesexiflunt , certe poffunt.non exiílere;: Et 1nc T ] yrim W. ad l. Conf, .Arifl&otelem fuiffe locutum ei f j hy, pot hefi, quód dentur Dii , nonvvero quód ex j nuda terminorum à f pofitorum apprehen(ione M:mi U jtil yf nobis ianotefcat DEI SbtEns primu;g ,im pro- du-' '[' Plf j t62 Pars HI. Difl. 1. QuaflinT. &. 1. ductum ; & neceffarium , aliàs ipfemet nontam & dgüin& enormiter halluciiatus fuiffet. circa DEUM. lp x ad]I. Conf. D. Maj. Illa propofitio eft per &udem fenota, qua ànatura nobis eft ingenita, & fina- fser tura docente etiam termini fint nobis immediaté v'inatanqa evidentes C. Máj. fi tàántüm mediate nobis evi- fihuji dentes fiant N.Maj. atqui DEUM effe colendum al eit eft à naturà nobis ingenituim , & etiam natura fiüifiano docente termini funt nobié iramediaté evidentes * Oj N. min. miediaté tantüm , fcilicet ex fuppofr- p & V d tione , àiit fide, quód detur DEUS C. mm F N. Conf. Ü Püflïionc ; erfe nötä,v(:iï!;l? 24 Objc.IV. Illa propofitioeft p TUb rion habetmedium foi à priori probativum ; fed n : hzc propofitio : DELUS EST, non habetmedium hii fui à prióri probativum : ergo eft per fenota p Minor P. medium alicujus pröþoütiönisäpäoïi L p(ob-at' ivurit eft ipfiis caufà , cur predicatum o pr *;onv'en P ^ jàt fubjecto : fed DEUS üt caufa primaà " Ti -Trobi$ conceptus uti qué.nón hàbet fui caufam, vi Q£terg : ergo &c S 'cüjüs ipfi conveniat effe caufam ii "D. Maj. quz non habet me dium fui à prioti pro* TWetgrg bacivain , nec phyficum , nec metaphyficumo Dl «C: Maj. quz quidem non * haber medium phyfi- oj f hyücum N- Main & füm i. tum, habet tamen metap "D. Mia. fed dicta propofitio non habet medium pl phyficum fui à priori probativum C.Min. qietà- 0hj; phyficam N.Min. & Conf. probationem eo- Rn il idem . ^odo D. redium alicujus propofitionisa Wg. -prio ' ^ativum elt ipfius caufa vel phyfici, güofuamu veli*. E d a.C. Maj. tentüm phy-ficaN;Mäi- VIotus mll Refoluitur Qimjh'a , I63 iplnet t dl & diflinctione applicata Min. N. Conf: Itaque quod DEUS à nobis concipiatur üt caufa prima, umpoütincf & quidem phyfica , ad extra producens alios ef- ingent li mobisiti feCtuscreatos, hocfüridatür in ipfa effentia Di- vina tanquam caufa metaphyfica , GC emanativa v tam hujüs Cfcilicet primze caufze phyfice omnia Mafeqa &d extra producentis ) &i quàm aliorum concep- tuumà nobís de DEO formatorum. nlb Objic. V. Dantur propofitiones , in quibuys 2j ii unio predicati cum fübjecto non eft neceffaria EU C tanta rieceffitate, quanta neceffaria eft in hac pro- pofitione : DEUS EST ( intellige (emper proutà ïþcrfc i nobis concipitur caufa prima , fummum 'bo- yobai num' &c:) & tamen funt per fe notze : ergo & 9 bt heci DEUS EST, eft perfenota. Ant. patetin dg hispropofitionibus: 70r» ejf majus fa aparte : JHono eff animal vationale; il &. N. Conf. quia cir j fion przcisé attendenda eft in aliqua propofitio- jtalif ne'ünio priedicati cum fubjc&o , fed etiam alia, "IT qua requirantur ad propofitionem per e notam ; p juxta dicla n. y, quz quia omnia concurruntin j memoratis propofitionibus , funt, & dicuntur mun perfenota ; quod tartien dici non poteltde hac i mldi"mæ 1 propofitione :« DEUS E$7, cfto in ipfa pradica- um s tum füb uniane ftri&tiore; quàm in illis, imoófub mmww funpliciffima idenditate co nveniat, "Obj d fcendi, i. V. Quod e(t caufa omnia cogno;zg o illüd dehet effe perfenotum: fed DEUS Qu ütcatfa prima eft caufa ; cür omnia alia enitía.cos u H $ yi € nofcamus :- ergo DEUS in ratione caufe elt:per j M : " : Maji P. ex illocommuni.. - Propter r:otus. J 4 quod 164 Pars . Dift. 1. Prolog. Quaff. L. f Zit. periemt quod eumquodque tale , illud magis táles N D.Maj. quo d e(i caufa effectiva tantüm omnia en d ópertur, cognofcendi , llud debet effe per fe notum , 'N. Maj. quod eft caufa formalis ,. & obje&tiva C. lr "| US üt cauía prima eft caufa effe- eillenda Maj. ied DE t &iva, in quantum n imirum nobis dedit intelle- &um, per quem a lia cognofcamusC Min.eft [pman, & -co'n'feg Tipupotn caufa formalis, & objecliva N. Min. teltevi quent. Axioma allatum non habet locum uni- verfaliter in caufis efficientibus ; non enim valet: tiltenr ii r Pater eft caufa cur filius videat, cutrat, gqiïþt : urrit; gu(ïat. batone ergo Pater magis videt,c Dices. Perfe notum eft, quod operans: finig " aQhu exiftat: Sed DEUS eft operans actu', & à - Objt nobis ficconcipitur: ergo &c. Maj.: . nonexi» qoMy Tiotn ftentiarepug nat enti aClu operanti ; üt ex teriie nis conflat , precipue juxta Scouítas: volentés, tl ttto rem non exiftentem non poffe operari : ergo.et àdlel petíenotum, quod ens actu operans a&tu exi« ftat. & cumScoto D. Maj. pet fe notutneft, Gteari u exiltat; ex fuppoüu'bne; exor. quód operans aCtu,act DgUj qu'odtal e àctu operans opererur inde pendenf'e'r lio C. Maj. finé tali fuppofirione CXEogu à quocunque a ub 110 N.Maj.& D. Min. fed DEUS eft operans a&tu, & hoc eft nobis notum ex fide, ex fuppofitioné, malum t0s. Qu aut demonftratione , quód detur DEUS; ve Et ldco quód operefur independe nter ab omni alio C. Min. finé tali füppofitione N. Min. & in hujos fiagi u" p 1 probatione N. fuppo fitum Antecedentis, licét- enim verum fit non exiftentiam repugn are enti ! g], J tl a&u, & neceffario operanti ; verum tameno. m PC[ ukljl Refolvitar Qæþio cä'c' 16f pet fenotum ex terminis non eft, quód aliquod mag'u il £m ens-neceffario exiítat;; & cum independentia.; vrleniti operetur. ; Audi Scorum cit. fpius q. $. ;4eo & ol aliter. refpondeo , ubi. de hac repugnantia non à dLadit exiftentie cum ente actu operante ita fcribit:Dz- ys du co, quod won fequitur ex boc propofitionem effé pev jmsC M fénotam, nifi illa vepugnantia fit evidens, hoc eft; ; Mi d repugnantia non exi(lentize debet abfoltuté, & ex jbet lat feeflcevidens,non veró ex fuppofitione , quod tale.ens.neceflario, & independenter ab omni ;T0n gt , at alioioperetur. | Huc etiam refer primam pro- yli, bationem n..18. de conceptu non fimphcitcr... j odopc.'ami fimplici. T TU Objie: VIL. ExS. Aníelmo. DEUS eft id,27 quo Majus excogitari non poteíl : atqui per fe Mi t notum eít, illud, quo majus excogitari non po- teíL; exiflere, cüm exi(tere fitaliqua perfedlio : xilis t ) CHHW £rgo.Gc. . Hoc argumentum Cajetanus vocat moleftum ; nihilominus judico majores poffe efats d & fth érearimoleítias eo utentibus , vel abutentibus ex cit. $. Anfelmo. Itaque s.I. per hoc nomen., 21 m g DEUS-non apud omnesintelligiid, quo majus gt Ji Wf » excogitari non potefl ; Antropomorphitz enim fubnomine DEUS corpus , Manichzi DEUM qué lp j malum,Gentiles nefcio quos chymaricos Dea- ( ftros; Idola ,-.Damonem ipfum intelligunt.;. " li p o Etideo aitS. Anfelmus : DEUS eft id,quo majus exceditari won potef? , quod qui NB. bene intelligit, iT utique intelligit fsc-effe , ut. wec cogitatione queat « non e[fe«.. . Ubinotas S. Anfelmum tantàm loqui qu' te5 , um[amä dc Vese:bune terminum DEUS percipien 3 aliàs 166 Pavs 1. Dift: T. Ousff. H $. ill. aliàs certé S: Anfelmus frufkra librum'in'tegrünï & cteitur confcripfiffetut demonítraret DEUM , frex fo- urgum,mu lis cerminis effec evidenter, & .per fe notus, gon, f quandoquidem propofitio per fe nota non in- pttitia digeat ulla probatione; fedfola terminorumex- qum la DEUM, pofitione; & cognitione. &. II Conceffa. Maj. D. min. atqui per fenotum eft, illud, quo Yd d majus excogitari non poteft , exiftere ;'hocell, inftm tibisey facile probari poteft, C. Min, hoc eft ; ex ipfis terminis eft evidens , N. Min. & Confequent, dition 9. II eandem Min.fic dift. atqui perfe notum i eft, illud , quo majus excogitari non poteft, er- Itj felioné ftere , f etiam per fe notum fit ; quod id;, quo majus- excogitari non poteft , fit poffibile; C. 5 t notas Min. fi non (it per fenotum , illud effe poffibile, Qs Inftantiam fatis mo: beios N :Min. & confequent. leftàm oppono objicientibus fic : fi Petrus cori- lonis Gipit alterum- DEUM , concipit tale-ens; quó M qu tvl majus excogitari non poteft (frenim noncon- pl ciperet omnia praedicata ,& perfe&tiones DEL non conciperet chymoram ) & tamen 'evideris UC non ell; imoó falfum, ipfum exifterez ergoper dict fj fe notum non eft; quodillud exiftat ;quo m jus excogitari non poteft;nifi etiam per fe notum -teliti fit; illud; quo majus excogitari non poteüï,ieffq tubet poffibile, quod tafnen extolis tcrminis evidens í non elit . 38:^ SialiiSS. PP. nobis opponantur, li aliud non intenderunt, quàm quód noritia DEI nobis fit infita in actu primo; vel inactu iecundo quoaf! ïqggeths tranfc'cnd;nta!es, commiunes fibt, Eul 'Rejälvitur" Onueflio cbé. 167 dbujy — & cteaturis, ut colligitur exScoto c. q. $. 44 DEOIA argumenta principalia, ubi itapergit. 44 prie gl mam , fcilicet ad Damafcenum , poteft exponi de t fenton gotentia cognitiva naturaliter wobis data, per la r uam [Latim ex creaturis poffumus cognofcere y IOR DEUM effe, f(aliem in. vationibus generalibus. meil Vel dic; SS. Patres velle, à natura cun&is., ,enilet infitam effe notitiam DEI ex fide humana (plu- , hocultt ribus ex fide etiam Divina ) hiftorica , aut tra- x & n ditione omnium gentium. "Sequitur conformiter ad. di&ta in hac que 29 ii p itmptd ione , propofitiones , in quibus attributà , vel relationes enuntiantur de DEO , neque effe per 1 qoii it ll fe notas quoad fe , neque quoad Beatos , minüs quoad Viatores fivefapientes , five ingenió he- hi aniam 1 betiores ( diffimulata interim divifione propo- ic um fitionis per fe nota inillam, qua eft quoadfe, vel quoad Comprehenfores ; aut Viatores)) ra- jt lo jenin tio eít ; quia fecundüm dicta ad propofitionem pet fe notá requiritur, àt przdicatü fit de intrin- r T feca ratione fubje&ti , deeóque dicatur in primo dicendi modo per fe ; fed pradicatum in propo- jf t XMMAW fitionibus , in quibus enuntiantur attributa , vel relationes de DEO,non efl de intrinfecaratione j Pff CE("; non PU[EW Tubje&i , neque de eo dicitur in primo dicendi modo per fe : ergo &c. Hinc iflz propo- . fitiones : DEUS eft Trinus , Tujtus, Bonns , Sapiens &c. non fünt d pet Íenota, gDHWä [Iew!ldüqï )mmm* L4 QUE 168 ParsJHI Dif. 43 Quefti I f.T. Pupità itglant pultivj n Exiflentia DEI omnibus ita nraäiL : -f'/l'afita ut nullus invincibilem DEI ;ggf.w-' Dropon "rastiam babere queat ? k ( Lures ignorantiz diviftones afïïgnat,Sco- D ] qu tus 2. d. 22. q. un. $.. Refpendeo, . Ad pra- fens autem non facit ignorantia DELiegae Íni ii tiva, cüm fit carentia notitie DEI in fübjedlo edug non apto habere illam notitiam , fivetunchac 0s ] fit perpetua, & (impliciter talis , üt eft inlapi- D.o; de, bruto, velfecundüm quid, & ad tempus, Hano üteft in infante, amente, ebrio , aut dormien- ll te. . Proceditproin qua'(lio de ignorantia DEI dbikm | privativa, aut pofitiva s Íeu prave aijpafitietis, bln] Prior eft carentia notitiz DEL n fubjecto.apto Verg Yi habere illam notitiam , . v« g. fi homo rationis Vi t «ompos ex qualicunque demum. motivo: nilil & hd unquam friverit, autíciat deDEO ; & becà Eiaga;Pu "heologis communiter vocatur sera de DEO Queqií incogitantia, ant inadvertentia ; dico ,. méras (( ut conradiftinguatur ab incogitantia de DEO; Yi CO quam quidam habent varié diftracti ,. & occue !:Bbtïlis pati, cüm utique de DEO pro hoc flatu femper Vgra cogitare difficulter poffimus, aut velimus; bec Qtberi autem incogitantianon eft mera;, aut culpabi- MT lis, càm yivainhis de DEO przcetferit fides, & Ht notitia, quam in fe facillime excitare nórunt, liiims Poflerior, five ignorantia pó/itiva ,. & praua mmavt d 2 ??;o,ffionis ultra dic'ian? modo carentiam , :ïut in- 'WfUa a Praponitir j d Probátur Sentertia Riglda. Y69 )] ircogitantiam etiam includit errorem, quo quis pofitivé judicat DEUM non exiftere. hidei E dET m Dl p ul Preponitur, & ProbaturSententiaRipida. Icol. Nulla poteft dati ignorantia invin-3 1 s dl cibilis DEI nec pofitiva, nec privativa, i d ne quidem ad brevetempus. — Hac eft yantàDDt fundam entum totius honeftatis , habetque tam i T ex Angelica, quàm Subtili fchola multos Patro- Diu n It nos pro fe , inter quos ex nof(tris funt Alenfis, Jis, ii D;Bonaventura, Lyranus , Aureolus, Fratfen,. j &idtg Henno apertiffimé, aliique non pauci dicentes jo, aitdt abíoluténon poffe dari ignorantiam DElinvin- ejpnoni cibilem contra varios RR. admittentes invinci- 277 bilem DEI ignorantiam ad breve tempus, alii veró nimiüm laxi extendunt eandem ad totum j ll j homoud vitz tempus ; pracipue fi fint homines inculti, gtl & hebetisingeni — lralaxé tenet Molina, Ar- 004 tiaga;Pennafiel; nofter Jo annes Poncius,illiu-s- y m que -difcipu!us Bruodinus. - P. coiiclufio de ignorantia pofitiva, cui ex33 "H dlcüx'f vnia d yeré Chriftianis contradicit nullus , nifi qui fit rebellis lurnini, Ut homo fanz mentis cum indi, M yoc ld ignorantia pofitiva judicet non exiftere DEUM, j m debet ipfi occutrere fundamentum , quo pofi- "N tivé judicec DEUM non exiftere : atqui non po« rce(rm:l Hdt* teft contingere , uthomini fanz mentis vel pro Ó minimo temporis fpatio occurtat fundamen- yotu n n V m l tum, vel motivum , quin fimul occurrat motis ;aremiamw; vum fuadens DEI exiftentiam: ergo nec pro mi- 1 M ! Pripinïri qvo — Pars . Dif. 1. Oueft. 11.$.1. [ r nimo temporis fpatio poteft quis exiftentizDEI Tiabenyr, ignorahgam pofitivam habere. ;Maj. eft certày vt quia fanus hominis intelle&tus finé motivo ,ac ratione- non prabet affenfum. min. P. L. Hoc [//177) ipfo , quod DEUS ignoretur pofitive, & con- fttulum [2777 fequenter pofitivà negetur, excitantur alique fpecies DEl faltem confufz, ac fundamenta pro intelligi bio de] DEI exiítentia; utad minimum rationabile dus bium de exiftentia DEI oriatur : atqui fi oritur Cuntür rationabile dubium, & dubitans ulteriorem.. lili;a lamque veritasis inquifitionem negligat, error, & igno- rantia jam non erit inculpabilis: ergo &c. . Ea« pió d Titionigi dein min. P.1I. Licet forsoccurat motivum cone tra exiflentiam DEI , certum tamen eft , quód friams] * illud motivum evidens non fit . atqui iil« 9) 0] D lud motivum evidens non eft, jam hoc ipio non removet omnem prorfus de DEO füfpi: Dl cionem:ergo.« Eadem Min. P. I]I. ex propo: f Wit]fya Yün. Pol 1 fitione 4. ab Innocentio XI. damnata. Ab infis delitate excufabitur infidelis dutlus opimiont /mi- 'l-a( P rim | vits probabili: atqui i propter aliqua motiva ap- hace] parenter talia contra exiltentiam DEI polieta quis pofitive, & invincibiliter judicare DEU OO l'iintia non exiflere , tunc infidelis excufaretur ab inti« delitate per opinionem minüs probabilem, imó Cs 1; E7 falfitmam ; quod directiffimé damnavit Pon- tlj (j tifex : ergo ut propofitio ab Innocentio dams nata fervetur, nullus propter fimile motivu m [ ? n iWen j petell pofitive, & invincibiliter ignorare minimó quidem temporis fpatió. ^ " lliiqu 33 P. eadem condufio de ignoran tia pri'vai !lir,n tiva N Jl Praponitlur; &f Probatur Sententia Rz:gida;. 17Y sexd tiva T. ex S. Scriptura, SS. PP. Sapient. 13. Midt habetur. Pani funt omnes bomino , iv quibus 1nd ml )92 fub eff (cientia D EI , nec bis debet igno[ci , f nin 214 enim tantium potuerunt (Gire , ut po[Jrnt affimara jf t faculum , quomodo bujus Dominum non facilins g d iwvenerunt ? quod utique ad minimum debet intelligi de aliqua incidentia, fufpicione , aut du- n ii biodeDEO. Etideo ignorantes DEUM di- sauilt euntur ad Rom. 1. indifcriminatim inexcufas Lile ; adeóque Apoftolus nullum tempus, nul« ns ulrtüt m larque creaturam rationis veré capacem exci- gt pit; fed fupponit ignorantiam DEI in homine rationis veré compote effe vincibilem. S. Cy- tmotnit prianus], de vani. idol. Dici frequenter audivi- lmcfl Cü»ï mus. O DEUS,0 DELSvider ! DEO commendo! T DEUS mibi reddat , && quod DEUS vult , c f am t ïicDEO j DELS dederit , & mox infta. 4t, qua efh hec: AUA fimmaa delitli , nolle agnofcere , quem ignorare. s xón pol]s ? En ignorare non potes. — Tertull. n l1. adversüs Marcionem intrepidé ita afferit. j gl Primaanima vationalis. dos DEI notitia eff. Si n qi : ] hac eftprima dos: ergo ad nullum tempus in..; 1 pir homine veré rationis compote poteft dari igno- yin L rantià invincibilis ; pergit Tertullianus addu- cens ipfius animz teflimonium fic. Qua licit robabiltfü»«f carcere corporis prejfa: licet inflitutionibus pra- hm vis circufépta : licet libidinitus , ei concupifcen- nocenïiq " tiy evigorata . lictt falfrs Diisexancillatas omom gl tqnäen vefipifcit t ex &rapnla , utex fomno , At ex aliqua invaletudine , ci fanitatem faam pati- « , p WE DEU nominat , & quod DELIS diderit, 10""[13 F 092 $72 Parrll, Dif. 1. Quaft. L. £. 1. Pupit omnium vox eft- --« - .O teflimonium anima aliiti h naturaliter Chrifliana,-..Et..quomodo clatiüs 4 fl loqui potuiffet S:Aug. tr. 186. in Joan. Hacef? optimey vis vera Divinitatis ut ercatura raiionali jam Heret vationé utenti nün omsino, AC peuitus polft - ab- xm] fiondi ; pondera cerminos : st som omuino, dt: Düig nitus; hoc eft. etiamfi-claré non cuivis cone nullten ftet DEUS, tamen «o» oznino; ac pexitus ellcos flolusa t nitus; fed faltem aliqualiter fufpectus.. Et con- fequenter poteít quidem homo: rationis.com« beit a pos DEUM:contemnere ; non tamen in inte« Ht Claudat Horum omniuma grum neícire. inyfl S.Bonaventura apud 7177 agmenPurpüreus Do&or, Hug.l. 1. deSacr. p.3. c 1. D.EUS ab initio :Dite prboi. Jic cognitionem futam . in bonaine temperavit y i. licut. ounquam, QUID. ESSE T, porerat ab hte. lg mine comprclaena'i, ita nunquam QUIA ESSE Tonyr i dm a poterat ignomri. dà:ex ptopofitionibus d.a-mniag b 34; P.Idem fecun tis-ab.Alexandro VIIL.. Prima. propofítio fit fl hac, Peccatuma . Philefopbicum ; quantumui jpnon Qp firave , in illo, qui DEU M vel ignorat, vel de.ta ailu non cogitat, eft grave peccatum, fed.non eft tsf Ve ttrm offen(a D El, neque aterna pena dignum: atqui Pontifex hic exprefsé damnat , quàd ignorate. inly tia-DEI noa fit offen(a. DEI atérná: poená di- Video; gna: ergo apertum eft, non poffe. in.homine pette veré rationis compote, ac peccati mortalis.cá«: &i páce, dari ignorantiam DEL invincibilem. Se- .tcmpus cunda: propofitio.. ab eodem -Alexandro VIIl. I n etici;: damnata eft ha. Pagaaif Jndsi, Har Alit- ï Tty — N Prkpanimr, e& Probatuy Sententia Rigida, 173 fiwirim à aliique bujns- generis nnllum omnino accipinnt quoinob d à f Efn Chrifo inflaxum : ergo ab oppofito TT optimé infertur contradictorié Pagani, Judzi, t ra:r'ongjp Haretici, aliique hujus generis accipiunt influs p xum à JEfu Chrifto : atqui flante invincibili i n m DEI ignorantia hic inflaxus effet niullus , quia : gon curit nullatenus poffet obtinere DEUM , cum Apo- 7 peni!m i ftolus ad-DEUM -obtinendum requirat noti- tiam, & fidem in DEUM, quam quis non has 1fpeäus. li p ratoniit beret admiffa omnimoda;, & invincibili igno- um i rantia DEI....: Audi Apoft, Heb, rr.- Siz fide oruri d impoffibile eff placere DEO ; 'credere enim 0PWï onavttdl tet accedentem ad DEUM, quia eff. Dl d " Dices. | Ex his :propofitionibus- darnnatis3 £ eumnm probari quidem ; quód non poffet dari invine TWWM «ibilis DEE ignorantia ad longum tempus;at non probari noftrum rigorem ,'quód' ne qui- . QUU dem ad breve tempus poffit fuftineri invincia bilis DEI ignorantia, de qua'Pontifex altum itionïbmd*ff filet. » Contta:eft T. ergo ad breve tetnpts 4 pp ignorantia DEl omnimoda in homine rationis j; 9 r ] compote ,''& peccati-mortalis capace; non'eft / u d offenfa DEI, zterná pcená digna?- ergo ad bree ve tempus Pagani , Judzi &c; non accipiunt.z j uidi j influxum à JEtu Chrifto? qui fi'admittas; non video; quin ad minimum temeratius fis, i non sni p aperté in allegatas. propofitiones. refra&arius, T d Nec:dicas. Pontifex non iaclüdit illud breve r momh) teràpus; nam contra eft TI. etiam tion excipit ii lkml jmó nec excipere poteft, càm fit:juris Divitii; m / J & naturalis. ^ :An. enim admittes, Pohti&áceng Ww eQii^ 374 . ParsIL-Dif. L. Quaff. M. i deoss Puptit connivendó velle, aut poffe przfervarehomites pod,. rationis veré compotes, ut impune;& inculpa- i us biliter poffint DEUM ignorare ad- diem , aat pos,lio feptimanam ? admiferis, ego non admitto; cüm iponat Pontifex finé ulla exceptione damnaverit, igno- Aiqui i rantiam DEI non efle offenfam.DEI , aterná ( quoi poená dignam, & meritó, quia quod femel ab pos.fic iüjus u intrinfeco malum eft, . illud ( cateris ;paribus) ferper malum eft, Idem eft:de altera propo- hirc dii Mitidtua fitione damnata ; cüm z&qué abfurdum fit Pagae nos, Judzos &c. in primo perfeCtz rationis di» itpy(ii luculo nullum proríus accipere à JEfu Chrifto Vibl influxum, ac ratione primüm maturiore; cum üæ: atqu tali modo Paganus in primo perfeciz rationis & Qüque ürhoc: diluculo moriens aut falvari non poflit, aut al* tonfequï yari poffit fine ulla prorfus de DEO incidentis) quod eít contra Apofl. ad Hebr. 1 1.* Sint fidr f/f tilu hm d impoffibile eff &c..—. "Yandem quod caufcrismo- firum rigorem fore nimium. Contra eft Ill ( hoc abfoluté non capio, -an enim ille fit rigot Vg tolmp'm nimius, qui in terminis ordinariis fubfiftit?.& fi.tu admittis finé rigore nimio ,. poffe homiz Gipiüm nem, quando primo eft vere rationis composy 1f peccare mortaliter in aliis materiis, cur id fie ingi EE ob metum nimii rigoris de ignorantia DEL tll àn, pracipue càm minimé intendam illam de DEO notitam in primo rationis diluculo debere Dtopter immediaté. eíle perfectam , üt patebit km(v)x',. Nunc " Pup 36 P. Idem tertio ex rationibus: . Prim a ratiö à P & priori eft hac. Illud invincibiliter ignorari non M u p if d Praponittr, d Probatur Sententia Rigida. 17$ rafenedl poteít, quod nobis à natura ingenitum eft, & mprdia in. cujus notitiam: quilibet rationis veré com« caré d pos, licéc rudis, & hebetis ingenii facillimo;ac imonadiitt ipfo naturali impulfu rationis$ devenire poteftz Qammaig atqui in. DEI cognitionem (faltem confufam, lfäm DE[l ? & quoad a ef? ) quilibet, veré rationis coms üi qui j pos, fic devenire poteíl, turii ex confideratione cantt hujus univerfi, tum ex confidetatione fui ipiuss [Ldedieut hinc dicitur Pfal.158.. AMirabilis fatla eft. feie ibarunt , Entiatua ex me: ergo &c. — Secundaratio eíf, vebo n imþbmbile eft; ut homo rationis compos in* zil Vincibiliter ipnoret omnia priricipia vitz hones Íte: atqui inter omnia principia vitze honeftze; ? matuntte ac;cuique principio in particulari przfupponiz | pcrff&æ ] a politd turhoc: DEUS exiflit , ex quounc, primuri tonfequitur alterum principiüm ;; v.g. DEUS peQist &ff colendus : Cbr-"' ,?Ii(f Pracepta D EI funt. fervanda: Bos hum eff aman x dum : AMalum f'ngieudum cfc. . ete od atl Qonitt? o DEI ignorantiam nullus poteft habere inz : T (u[! " /incibiliter; imb hoc ipfo quód quis rationis tómpos habeat vel unicum vitz honeftz prins yi; cipium referet illudin DEUM. P. itaque Maji j0, Wf fi fit poffibile, mionis mmf.' quod. homo rationis compos invincibiliter i gn oret omnia principia, vitae ho« ll jj neíte ; tunc fequeretur hoc. maximum abfur- j nomnfüïf düm, quàd homo adultus, & rationis compo$ TA propter invincibilem ignorantiam prorfus pec- jl * Care.no n poffit: átqui hoc vix eft tutum in fide; du & pugnat contra conditionem hu manam : er* go &c. Maj. P. qua tatióne homo rationis . n compos poteft ad aliquod tempus 4nVincibili- d ter ag6 ,.Pens H Dife L Quf I d Pr&pgm'!; ter ignorare DEUM , eadem. ratione deberet f etiam pofle norare offenfam DEL, & confe- Qu j iet invincibiliter. effe. offenfa D H ] quenter. po B disig non voluntati a;in ratione, talis offenía ;.fimoa rias?q'ua voluntaria ; ergo. pariter..nec, imputabilis, ad pl culpam : ergo ficut Regem afficiens alapà in: fidiny vincibiliter ignorans effe Regem,in foro inter T no non fit reus leíe Majeilatis, ita pariter, ho tenpts qmo rationis compos non fiet, imo neg fieri Ti n poffet,. reus lafae Majeftatis Divina , etiamfl Tioni furetur, mentiatur, fornicetur, idola colat. Hae Atf ratio firma ut fübfiftat, nota, aliud efle aliquem Vr interdum non. peccare , & peccare non. poíley dtàn quod ulimumAdverfarii;in fua.fententia velint, Quità nolint , admittere debent, ad quodcunque,tàüe iil dem.tempus. .. 'Tertia ratio, elt. ; Ex Sententia lmsqu f contraria fequitur, quód homo. rationis eome pos aliquo tempore non habeat fufücientia.d ppara falutem auxilia, quia invincibiliter deflitueree WS,.aul tur neceffaria cognitione DEI, qua in.ration f compote omnibus aliis auxiliis pra-fupponitite Vr Quarta ratio-elt. . Juxta Adverfarios, non te« r fit neretur homo rationis compos in fuo perfecia R rationis diluculo fe convertere ad Dominum rj DEUM, fuum cogrofcendum. .. Sienim tenetit, W ( & non facit, jam non e[t ignorantia invincibj : din f ! fed. vincibilis ; quia nulla datur obligatio ad DitM impoffibile, & invincibile. . Si veró non tenes t t tur primó in primo.perfecle rationis diluculos Mþ ij affignent ergo Adverfarii ex.S. Scripturas &X Me W ns $3. PP. aut ratione e—.'ïicgci,. cur primunm ixäüä. It n dl É Preponitur , c Probatur Se*k!&?xti&'t Rigida, 177 at f E Vi fit: privilegiatum in homine rationis compote quodd ignorantiam DEI, non tamen quoad tf od alias i genere morum;& falutis ncgotio mate- isolnid tjas? qua ergo licentia laxi confugiunt ad fuum NT parücularem genium ?. & modó unus hebdo- if zhfü niadam, alter tnenfem, hic dimidium, ifte inte- ;em,infu:o; g'rïyu, indulget anaum , aut etíam totum vitze js gt tempus ? Hoc pariter ratio fui fecura ut confi- t m M flat, nota , aliam cffe obligationeniad DEUM. | Dix'inælm non ignorandum, & aliam ad DEUM pofitivé idoaaa) atnandum; eó fere modó, quo quivis:tenetur H . aliddbij Veram fidem indagare, ante tamen i idus Cvie stl dentem credibilitatem nullus tenetur atlentiri, jafental Quinta ratio ell.' Homo rationis compos ali- uodn quando poffet nulluni exercere actum mora- ll ,EK Mi lem; quia poffet invincibiliter ignorare DEum ; m ftante eyim omnimoda ignorantia DEI, non., " fuüïcfmb apparet, qualiter actus polTit effe moraliter bo- li gl , l nus,aut malus: atqui iltà omnia nec ad mini- um niüm tempus fullineri poffunt ; aut dicant Ad- " $ [æ]u verlarii, ad quale temipus velint ifta admittere, w ultra rationis perfecte üfum, an ad diens, heb-. mlf domadam, menfem, aut annum ; & tunc appa- T p rebit, quales patiantur anguftias Divinatores ifti. - Certé malo cgo dicere, quod homo nec- Sieni A dum fit rationis perfecte 'co mpos, quamdis tit 0 W DEUM invinibiliter iz: gnorare-potefl; quàm quód fit rationis compos,; & tamen DEUM qe foffe invincibiliter iguorare : & tamen nullum anofllsdnL ) Sg J pofle exercere adtum moralem: & tamen non , nverfionem in DEI cogni- p fabligatum effe ad co M tio- 178 Pays I Dift, l. -Quaft.1L f.T. | hn tionem: & tamen. non habe,;g fufficientia; ad' | D falutem.auxilia &c.. i utinth S 37 Ditoll..Quàd DEU ; n? q.uidcm ad bm(g g!'vï,m temporis (patium.poffit invincibiliter ignorati, L | non provenit determitiate; & refpe&tu omnium "a L. ex folo. fingulis ingenito intelligentia umi- Mi fie, nec 2. lumine, ac certitüdinie fidei, nec. . 3, fiuni Ex confpe&tu creaturarum vifibilium, qu& ne- o ceffariam cum DEO - habent connexionem de« &i nec. 4 Ex innata nobis Divinz exis pendentig, L l flentig idea, nec. . 5- Quod fe DEUS hominis Tif bus revelet: per- infpirationem ; per Parentes; qiil per Magiftros; Miflionarios ; cafus tragicos; & tl extraordinarios , fed...: 6. Ex aliquo, autfimul Y - pluribus horum indeterminaté, prout uniuseur - D conditio, vel aliz circum(tane jusque capacitas, paui tiz poftulaverint, : Hanc ita diftin&té tradunt lüs,q ex -nóftris "Fheologis-Claudius. Eraffen: hic ET track, rv difp. 1 art. & q. z.. Franeifcus I;I,cngg Quti recendi(fime difp,-1. q. $« per totam... &t h t is 38 " Quodlibet membrum flatutz; conc luffioä L Witn A compleétitur duo puncta; unum eft, quod.tion uniformis; fingulis .fit. modus cognofcendi ]u DEUM.' Alterum; quód nihilominus i(le hae, ( hÜ alius alia via'ex fpecificatis pervenerit-in noti- AC tiam DEI, prout cuilibet propria dabit confcien- Ti tia teftimonium fidele.. .. Itaque declaratur core Allt i clufio fic. - E quidem quód in hominibus de- Q tur ingenitum- intelligentie -lumen:.de DEO QUE prater textus füpra n. 33. adductos ipfus.etiam hnj eNat, i f.-'uf.jwr Epicurus,qui tïüe Cicerone: l.1«d Deor. h Praponitur, d- Probatur Senteniia Ripida. 199 iniid Deót; Vidir, quäd in otnintia animis Deorum sotionem. Vaprefflfet ip[a natura. " Qu enits m gess,aut. quod genns bomintm, quod son babeas ignomi.' Jine dottrina axticipatiouem quaxdam Deorumi, .omnis Wuam appellat Prolepfsm Epicuvsi:, id eft , autez tig n UEptam animo rei quandam informationem , fn& ; qita vet fiivi quidanam, nec quari, nec difhutari yquem pitejf.-^ Qaibus aperre aftruit DEIiotionem ov d cun&tis à natirali intelligentie lumine infitam j 'elfe , quàd fit axticipatio dollrine, & genera- 5 homi liffimam omnis tatiocinationis principium, fin& Dartno quo nihil intelligi, aut difputari poffet. Verüm quusd &t patebit rüminauti , hoc intelligentize lumen u fólum non poteft fufficere cuivis, ut notitiam tons DEfattiügat, |De lumine, ac certitude fidei ircumü?f! pariter certum e(t; quód DEUS multis fit no- o tus; qui necdum tatiocinari, aut ex vifibilibus Aflan u ad inviübilem' Creatoren- DEUM " affurgere us queüntz" Acesdeztem cnim ad DEHAM oportez eredere quiá eff ; a€ hoc lumen fidei omnibus n du €erte non' efE datum in T H primo rationis dilu- soíoti ^^ Deelatatur conclufio quoad fe.'iquas pártes.39 sl Quiprecocis, & acuti jam in diluculo ratioiis t D funt ingeriii - illi excontpectu vifibilium crea- CQl ( turarum verguit ia notitiam Cteatoris invifibi- u t lis, fi non per difcurfum, faltem per firnplicem, bv & confufam aliquam Df notitiam. — .Et hisju- j dico applicari poffe illud Apottoli ad Rom. 1. tuszllam Jdwvifibiliaénim DEI per ea , qua fatla funt ; h- dgM Qui 3 natorá tehetioris , ;m?:&n con Diciuntur : Duf M. 3. & i$o PariH. Dif.I., Ouaff.I. $.1, t IL. & fanclioris funt genii ,. his credo innatam.s fttïäh« DEUM imptimere fug exiftentiz ideam,prout f de multis San&tis probat experientia ; Sanctus jnmu enim Nicolaus fu ens ubera Matris,. elingui$ m faffus eít,.fe nóffe DEUM per ab(tinenuam lii imaterni. laGtis..... Pariter S. Rofa Limana à cu- " nabulis DEUM aggovit, & adhuc quinquen- Tlnet nis votum perpetuz virginitatis emifit, .. Et d his judico/applicari pofle illud P(al. 4...Sirma- ulle ppm eft fuper nos iumcn vultíss tri Domine. ui ; denique funt à natura ingenió bardi,' & rudes, hi his DEUS fe vel per internam infpirationem., ii (prout-hic modus ordinarius fuit in lege natu- p r ) vel per Parentes.,.. per.longam Magiflro- N rum .. Miffionariorum inftruCtionem. ,. admo- : j nitionem, autper alium fimilem modum ma- Mij nife(lat .. prout uniuscujusque.capacitas, corne fisi ditio ;.& circumftantiz poftulaverint,. -Ethoc Qtls; judico , .prudenter fatis refundi poffe.in fuavem fil DEI Providentiam ,. prout quodlibet horum Ms fufficienter.conftat ex SS. PP.. & rationibus à lii ».33« adductis cüm indifcriminatim aferant, scsN;j DEUM non poffe ignorari invincibiliter» j Qütm n H Til ionibus ; allatis MIS ; Satïsj;; Objed E ." trarigm. p AUguH d'hnm 46 ( -Bjic.»ln.* DEUM exi[ïc'rcnpncülpii,,.f;;ivxq- Tota tum juxta dicla -à num.17..ergo DEUS | l ili- .. ;potelt faltem guoad ;;mpu;;i;;yincgþï 1 ter ii . &l Satisfit Objellionibus , eht; 191 Tunatajilo teriptorari ab horüine rátiónis compote. Con- V oroit feq. P. quod non eft pet fe notarn ; illüd debet i primum 'per difeürfüm ; & rátiócinium inda- n gari : atqui hujus difcurfus homines in primo jnonut m d ^tatim rationis diluculo necdum funt capaces: 'étgo poteft DEUS invincibiliter ignotari ab ho- ingut ntine rationis compote, ^ & T. quód juxta alibi j -l di&ta, nimirum n:16. fitper fe notum DEUM n Signg exiftere * ergo argumeritum potiüis deberet in- r ferre ; quod DEUS invincibiliter i&norari haud & d «queat. . Verüm quiá ratio per fe'tioti prorfus qUonid il facit ad praefens; ideo &.TII.^ N. Confeq. in ltreit hojüs probatione D. Maj. quod non eft pet fe Val notum , illud debet primm per difcurfum fem- ls 3dm0" per fcientificum ; & perfedtum indagari , N. du Maj- per difcürfum imperfeQtum ; aut coufu- s; ( am rei noticiam aliudve mediim " ex fpecifi- | hu xatisn.36. C. Maj: atqui difcurfus perfecti in " ruRV(m 'primo rationis diluculó homines sor fünt cà- i ho paces, C. Min. difcurfus , aut etiam apprehen- jonib "fionis imperfeCke , & confü(» non fünt ca pa- aftti ee N Min; & Confeq. Ttaque alté fmemorize a imprimás. t; quód loquamur de -homirie, qui'in 'veritate fit ; & dici poffit habere' ufüm fationis ; & capax peccáti mortalis ; non veroó j de iis; - qui fürit tantàni femihormines; vel, t Au uftinus loquitür ; /2u/ri rationales; 2 do de h omine fic fümpto dicimus , quod , fiin pri- u frio rationis diluculo non pecialiter tmpediatur D à caufis five univerfalibus; five particularibus -'nuli?'*l n terietür impedite à (uis [ ( A?ua)sæni&;ü& DEUS no M 5 imo- i$2 Parsll. Dif. 17 Quefe. H. $. 1. mortibus 5 ab exercitio , & ufü rationis füsé; P&imi" j',ml:* debeat habere de DEO non utique claram, cer- tam, aut evidentem notitiam ; fed faltem ime E perfectam , obícuram, & confufam , qua cüm. onnir Es j]jumn prudenti füfpicione coincidit; qua notitiàob. Ícurá habitá falva jam fubfiftit naltra conclufio, qop fic enim non dicetut talis DEUM omnimodis N u ignorare, fedfaltem confuse füfpicaw , tenebi- türque acuratiüs indagare, G conari ad certio- quio rem, ac firmiorem DEI notitiam comparans ntyj t dam ?: quamobligationem finegligat, habebit ignorantiam vincibilem , usque dum redeat ad &i cor, ac. D 2 DT vt fludeat. ominum DEUM fuurp congqfï:erg ;x lll - 41 Obji.II. Id, quod à nobis infinito modo lu diflat, & infinité luperat omnem ferfum , po* Bs teft à nobis invincibiliterignorari : atqur DEUS ii &t infinito modo diflatà nobis , & füperat iüfirité nofltrum fenfum : ergo&c. ' & D. Maj. po- ( Tn teft invincibiliter ignorari quoad 2916* , G. ha Maj. quoad as eff, N. Maj. & conceffa Miri, p N.Confeq. " Conf. paffunt: dati infideles sie- »d'm gativi : ergo qua funt de fide, poflunt invinci- &t Hic priüs nota, quod my- &l biliter ignorari. B fteria fidei fint duplicis generis ; aliqua enitm tam per fidem, quàm per rationem probari pof« llütian tuüt 5 aliqua veró tantüm per fidem. Primi 0s hg genetisfunt: DEUS exiffir: DEUS eff unus eyc. Secundi generis funt; DEUS eff Trinus:D Ens eff Jncarnatus cc. Nuncad Conf. g. D.Ant. dái- m Was tut infidelesnegadvi refpectu mylteriorum fidei primi ll Av Satiefit QbeEnionibns ,ebns. ; 18 3 onis iprimi ; geneis ;; N« Ant« fecundi genetis ,. C. i h sAnt.. & N. Confeg... Hinc negamus , quàd j ánfideles. poffint, DEUM üt. auctorem. naturz t emnimodis. ,. & invincibiliter ignorare , eíto Vouti t Allum valeant ita ignorare t auctorem gratiz,in condil quo proinde fenfüpoflunt dici. infideles negati- mimod 4Vis; ; Imo poffunt etiam dici infideles. negativi, -quatenus licét DEUM üt auctorem notitiá ali- j, t ad a :qu& obfícurá cognofcantab initio , nondum ta- Qp men (latim cenentur credere inipfum, .fed priüs . p tenentur comparare fibi notitiam perfectiorem lu de DEO, . &t tunc primüm hác niotitiá obtentá 4tedere.tenentur, ugnbfftfü - Inflas. .[Nos n.33.. malé citavimus S.'Aug.: f0 W öägpþqol& omifimus hac verba , except/s pas- [ n POL j rgojuxta S.Aug. faltem pauci potfuntin- qui p iliterignorate DEUM. .. . N. Ant.. li- &t enim.ifla ormalia ibi omiferimus ,. non ta- t MIW à 3nen neceffe fuit illa addere , quia non cadunt fu- p per verba ibi adducla € PAU : fedfupcrhæb,fcquelïniä: fi Mi!!"- VAKGeptis paucis , qui propter naturam nimium deprauatam D EU M fateri IN B. noluerunt. UÜbi ij ii patulum eft quód S. Auguftinusnon loquatur jd p «ic illis, .qui invincibilem , fed vincibilem pro- ir en pier.Raturam d. rantiam. epravatam DEI. habent igno- t p Jl vsiObjie. TIL:: -)'Ex, þoütö Poni&i.o :'in.' fuo 'ciiifü4z niyth "heol. tract.x; difp. 24 q.3...ubi in formalibus T ficargumentatur;.. Poffet.aliquis naíci in. fylvis j d abhominum confortio remotus , aut jam natus inilas abduci ( prowe justa Spondanum ad u- n Hd(i L * Á 4 num ynm' Y84 Par Hs Dift-L "Ouafi. l. f. 1. num Cbtilli 344. puer.quidam à lupisin fl« top vàs raptus; ibique- lupis*edücátus eft). & in lt iisusquead ufum rationis vivere ,. five baptxza- Agune tus , five non baptizatus per duos menfes,: quod disqt | fufficit conclufioni , imó & per duos arinos, aut quia a 240N plüres , antequam videret üllum alium homi- nem, aut Angelum, à quo proponeretur DEUS, filijore & tunc mori fed nulla prorfus effet ratio ; ob Wtero m quam neceflario deberet excitári in. ipfo fpccues rmgcre ullarepradfentativa DELullomodo ,. G pceefere Kehdtür | tim fi effetobtufi ingenii, &t parüm dilcurfiviz hg:mom 18" lmmsm erco.talis invincibiliteri xgnom'ct DEUM.:: N. Min. quia vel ex propria confcientia; vel tf exuíu rationis (cujus'capax.ifte fuppomtuz*, ita jitmg ut poflit peccare mortalitet. vel per mfpxrauü- Wal nem.iaternam in cali.de DDEO- faltem debet oriti lts dubium; aut fufpicio quaidam. juxta: dicta: n past Et abfoluie neceffatium. non-efE;;ut l ll puiori. informetur talis per Angelum aut alxum ho— ul by minem. füe 43 Dices : vel ergo fic moriens damnatur, vel ht yu falvatur.?--3y. Silegemnaturalem feryavit; ha- Urge buítque notitiam, autdefiderium DEI, Salvás. LT tur, fecus damnatur ,. five baptizatus.fit ; five. Wopt non ; 4wi exim ignorat ignorabitur. 1. Cormb fag g 14 V. 58- um Inftas ex Eodem Ponelo. Non eH neceiTc, Qfg() lm ut DEUS det cuilibetin pamtuian gnmm fa£-: At ficientem majorem , :quam dat parvulis; .quiin: | iüumm Uutero materno moriüntür : CTgO ficut: non Cü Whm neceffarium, ut DEUS pawuhs inutero matere no b h i Satisfit Objetllonibss, ee; 1$$ piin fl | , no profpiciat de Baptismo;, .ita ec huic eft.ne- al &i cetlarium.; u: DEUS-mitrat Angelum., gT. it hp argumentum , àt jacet, totum 'concedi poffe ii qui absque prajudicio:conclufiomnis noftrae j- verüm 4nnosal quià aliqua fal(din eodem affumuntur , ideo sy. am on 2.do N.füppolitum Ant: huic enimádultoactu tüf DEUS. niajores funt collatagratiz , quàm parvulo in 1300; € utero materno , quia DDEUS ipfum permifit-at- o pré tingere ufum rationis, & confequenter etiam &præfeþ tenetur prze(lare; ^qui potelt;- & füntfüs ob- qilcin ligationis naturalis , ficut. in-primo ftatim rà- UM &onis inflante tenetur Dominum DEUM füüm ii d non offendere; ^. 3. ad Confeq: quód neque jsurt jüxta nos DEUS teneatur mittere Angelum; fed infpimu'? ipfeadultus rationis compos tenetur non refi- Adbar il fere lumini naturali , & fuz vationi; cujuscdz ] qios pax füppouidebet ; quamvis credam , DEUM; n CH'v'u( fi nullumaliud medium füpereffet; '& culpa in: tali bardo homine non impedirét , miffürurà &liuæb* fore aliquem Angelum,' aut liominem j! cüm js) hoc jam contigilTe exhibeat S. Scriptura.: ;;]Vil) j -.( Urgesex eodem Poncio; Efto demundi Auc j &i thorefubirét fimilis hominis animum cogitàtió, propterea taien non debetettalis de DEO . cóz gitare. magis , quam fi coghöfmt Solem, dut [ ignem effe caufaim caloris, quem fentiret is f** R5 at ergo poteft DEUS invincibiliter ignorari.^ nl N:Ant... Et certé fi admittaturhominem ade& X, q'uit'n aftutum effe , utcognoftat eífe; & dari aliquam caufamextrinfecam caloris in fe'produéti , ^car ) m y fers nf hon poflit, . & debear.talis -:fh-ii;'ä fapere $ ^ etiam 36 — PaertlDiff l. Quef-. H 5 II. qriam Solis , :Colorum cbc. da:ifr 4lia f..m&?/:;(r perior ? p denpt 44 : Objic, IV. Pueri rationis cal;a,&;.cs tcüc CXPG- | ibl *ientia longo tempore nihil de.DEO cogitant: E etgonoflra affertio e(l. contra; quotidianam ;exe E pperientiam 3. imó;pueri fi etiam fimile quid au- | Aitido diunt, aut.cógitant , non nifi invitiaut virgis Coife coacti- DEUM inclamant. .. g. D..A...&.hog guntu fit invipcibiliter, inculpabiliter IN A.« fit;vinz um « cibiliter, & culpabiliter C. Ant« & N. Confeg. um Ad adjectam probationem &. per idem.« 7 14 N in-Dicés um P. Francifco Bonz fpei tra&kaa guttal difp. 1;.dubi3::n. 453.. btevis ignorantia , aut Di/:ga i imagis incogitantia.de-.DEO etianidn.fidelibus liini aliunde diftractis dari poteft ad modicum teat j ( pus: ergo à potiori in infideli ;;in homiue i &t fylvis, & inter-beltias educato;: i.T, nos jam lii dixiffe ; poffealiquem rationiscompotem àfua Tl obligatione impedirià caufis five univerfalibus; Mu five particularibus: Sed.de tali homine.anas Tinis - ftio non procedit. - &j 2do , Antecedens allas lu turo debere:canté tractari : elt-énim verum de Oj fideli,.filoquatur de illo, qui jam aliquaado hd elicuit aCtum circa: exiftentiam-DEI ; v..g..in L Symbolo Apoftltolico .Credo.is DEU 5l Pr'!mc ! enim tales nonfunt obligati,, utinfuoactucous Wi tinuó pergant, ;effétque hoc onus grave contra Ts i inconítantiam;& fragilitatem humanam.-Econ* letemm; trafalfumeít Antecedens ,. filoquatur de fideli, qui nunquam fimilema&tum habuit ;:talis enim amh Gc 'aþfollltö igno'ragdö DEUM ageret.:c onuya L Vütg pre- Yi TT Satisfe Objetlionibus,che — 197 7 fük&f'lf peseeptum negátivum j quod: fémper ; & .pro femper obligat. .Éx quibus omnibus patet, sieüvc'ciþe quód, & qualiter fit neganda confequentia. ) cogiut: -* Inflas. Pofluntinvincibiliter ignorari precee ii & ptà nàturalia etiam ab adultis.: ergo & DEUS, ileqita Ant. conítatexperientià, ut non paucifors nórint ij Confeffarii ; qui habuerunt poenitentes perlone AU gum tempus deditos mollitiei , & tamen nun- WT quam confe(Ti funt , quia finé ullo remoríu me NG quidem futpicabantur fimilia fore peccata. Rj dcm- / NN. Conf. Varia quippe pracepta naturalia indi- pei idà gent ad fuinotitiam difcur(u faus difficili, v.g. x Diliges Dominum DEUAM tuum etiam in tribus- lationibus: non concupifces : mon fornicerzs ; hinc j Carámuelin fua Theologia intentionalin.1960. jonitt & equentibus contendit. probare. fornicatio- m fiein; & mollitiem:abfoluté non. effe invrinfecé il Tàla , féd extrinfec& à Divina prohibitione,.. , m quamvis erronee , & defacto- contra propoft- mix 4 tiófies -ab Ianocentio XI, damnatas 48. & 49. eduni? i A& vero exiftentia DEI eftcomparatu facillima. | Vlf"m j *'^Objic; V. 'Pofito ; quodfit homo valdein-4 $ | ii 1'1,' do&us , & bardus , ctiamfi cceteroquin fit a« n : fit. rationis. compos ifte tamen (no Veteratori [. Alþ I ,.. Parocho Atheismo v. g. infe&to.adeó ruditer; & ceccó modó affentitur , ut argumentis in con- M can.(fï trarjum occurrentibus: diffentiat abíoluté :'erga ml falteni talis homo fine fua culpaà Parocho fedu- &lüs poteft invincibiliter ignorare DEum, etiam " àd'longius tempus;::. Conf. Ruftici. Catholici üm SS; q U äfigö-'coe'cö credunt füis Parochis mylleri F.fl' "'Trini- l 488 — Des1LODQyR T Quf gng. n. Tacleor "l'initatis , ut ne cogiteiit quideni de hocptrinet- pio luminenaturz noto: qwecwnaue funt eadem j Detnai. ! DO an sexi tevtio , famt ideminter fe ( quodprincipiuin faitem apparenter impugnathoe altiffbmum my- | m Md E fterium ) ergo pariter fi Parochus Atheus; pra- «ipue extrrinfeca quadam fan&titate pollens hyz | nb al pocrita, fimplicesfuos rufticos pofitive, & eru- dito quodam - difcurfü. informer; noin VO coo b tb DEUM.. "R.D.ÀAnt uta rgumentis pro exiftentiá DEI ieiS, dillentiat abfoluté culpabiliter tamen ; & vin J éibiliter C. Apt; inculpabiliter; & invincibili et titise flm i)l ! N, Ant. & Conf. Itaque talis fimplicianus no hàberet ipnorantiam DEI ( prcipue cüm argu^ E mentum procedatà potiori de jgnorantia pofte ; i tiva? invincibilem propter principia extriifeca lori Tüni n fui Pacochi ; quia hac ipfa ptincipia jam-inge- rünt huic (implici aliquas de DEO fpeciess ; Cärim: r adeóque contra inftru&ionem fui Parochi tene- injoi tur' apud alios inquirere ; vel perfimplices'fuas Itrün preces alius Cacli"implorare Jumen. 'Addé, 'dem;ill ! quoód exiftentia DEI, quoad ase/? , fit adeó ma- tonj ! nifefta, & proximé fundata in principiis natue L ralibus; illámque tota mundi conteftetur ma- s china , adeóque talis ex principiis inttinfecis fa? BR tis doctus eft. : Nec'eft etiam aliqua paritas m Ml Conf. allata de myfterio 'SS. Trinitatis , ho€ vl eiíim nontantima natura ità planum non eft; Am. I ficut exiftentia DEI, fed potiüs füp rá natqyax*n'bï, DN àt & naturaliter nón cogaofcibile; & h 46 Objic. VE Ex relatione multorum fide dignaá Vs In- " Sarisfit Objetliovibus , €?c. . 389 iloipl Incole Bra(iliz., Indiarum ,.ac. pracipue regni tl P : etuani.. nullam.habuerunt cognitionem. de.a DEO ante adventum Lufitanorum ,. aut alio« dpticpit fimomi rum Miffionariorum: ergo pote(l invincibiliter has j ignorati DEUS. .. . ad Ant, quód illi incola& non habuerint. ignorantiam inculpabilem , fed poles ii culpabilem ; càmnon fit integra aliqua natio.s ; 1 'M adeo cognitione DEI deflituta, cui dubium fal- tem hac de re in mentem non venerit, ut clar& illnti! afttuit S. Hieronym. epifl. 5. . Per/a , Gottuz, vj K "Egyptius, Turca Ipfum agnofcunt ; Befforum fe-. ipincbt Tátas s C^ pellitorum turba popslorum [lvidorema [clmus t Jonum. in, dulce nominis ejus freger,mt mclos , ci* tatius mundi una vox , DEUS.EST. .. Sic etiam, Tupd yantipot tempore. S..Pauli Apoftoli Atlienienfes.licets d ignorátinc DEUM , quoad qnid eft , cognove- runtcamen Eundem quoad zz ef , & hine dedi- TA ) fpestio cárunt altare /77o£o DEOQ; Gentiles vero. pai- fim Jovi primas detuleruat : alii alios Dea(lros. i Bnxerunr: ergo f forfan his fimiles gentesstans j lef u t dém n omnimodam abjére DET ignorantiam; T id. contigit pro ánculpabiliter. pter-alia fcelerg, adeóque noni..v A iij n : Dices eum Arríaga. .. Licét Is incrii fs hä 47 [j n ii bétent aliquod de DEO. dubium ,.tamen non u poffunt. dici babere DEI ignorangám. yincibi- l Püfif 1ti^s u lem , fi omittaüt nlteriüs inquirere : ergo &c., ^l j no[]f -l* Ant. probat Artiagaà pari, - Sicut (i cui dubiuta incidat , quo-pacto arbores creftant,-non-pecz thf*ml'. €at hac de re ulteriüs. non:anquirende 3 ergo eiiam non peccarent tales homines de EO ül- ïdedïä' tcrius i$e — PavrlI-Dift. I Queff. L. $. L " teriüis non inquirendó,w. 'N. Ant. in hujus ü i prob. N. Conf. & paritatem , ditþatitas-.nqg'—, tantüm Theologis , fed & cuivis rationis come nDl poti clara eft ; quia , qualiter arbores crefcant, la inquirere, nulla eft obligatio , efL autem obliga- tio veniendi in hotitiam DEI, fecus quivis ell ! inexcufabilis. Certé nonau(im ego cum Ar- tiaga parva componere magnis, curiofa necel^ l fllmton f nj fáriis , incrementum arboris cum exiftentia DEF ób infallibile Pontificis oraculum : a ivfidelitaté o d) « excufabitur infidelis , dutlus opinione minits pro- Ó babili : atqui minüs probabile ( imo falfum ) eft lPïædic quód fit parratio de ineremento arboris;GLexie li. r t "ia flentia DEI: ergo ab infidelitate excufabitur.s, duétus opinione minüs probab " E &é damnavit Pontifex, Tiv 1 ! m i mum,.* U/ESTIO H iïin&iox 1 pro Zn; 6* quomodo Exifteutia DET diz DAT monfivari poj;: : $3 Ixi in quaítione 1.à n. 17. quE;d non-fit ; Wrisi per fe nocum DEUM effe fub rationeas E Dy caufz primz ; entis improducli -füm- BU mi boni ; & tamen dixi in quzftione 2.::quod "Pn'lus li DEUS ut caufa 1.-& naturz AuGor invincibte Atprg liter ignorari nequeat. : Refultat proinquaflió münür.u tertià, an evidenter , & demonílrative in'nó* lo titiamDEI; quà primz caulze , & Authorisnae | Dio) turg provenire At folvendo fit paífimus ? pro:quo clayi?s m- llllll dml &L 5l Gol 5 191 e 'ä'ä* i j i hii ! p $, L: : Gtitt tionts ( boffit 21 priori demon, rar'ï 4i DEUS - Paatoribus ? res ld ? x d Ico If.þElxiücmia DEI ncquit. ändbis de.i-.ä- : quivis& monflrari àpriori. - Eft communiffima : ocumAg- :vin.Schola "Thomiftarum , ac Scotifta- ol 1üm.contra. aliquos RR. cum Suarez , quem.a jl Sui merito DoctoremEximium vocant, . Con- * binilit clufio- ab.aliquibus fic 1] minïüþ"' s B«:Quod eft denionflrabile àp rioti, fuþp.c-li T Óiit predicatum.prius fe, rationecujus conveniat fübjecto....de .quo.e(t- demontlrabile : fed exi- i dl ul fientia DEEnullum fupponit predicawum prius; ratione cujus conveniat fubjecto, fcilicet DEO 5 ] jQ'iOd dil'f " cüm ipfa exiftentia (it predicatum effentialiffz- mum; & ultimó con(litutivum , ütpatebit di- ftin&tione fequénti : ergo &c. — Atque hacra- J. tio prorfus convincens videtur in fententia illo- D ! ruiÀ, qui tenent, quod exiftentia (it. przdi- jny catum ultimó conftitutivum DEI ; fi verb id ne- ol gàveris cum Thomiftis multüm derogatur tam rationi; quàm flatutz conclufioni. n jf -nontra eft , oftenditur aperte, quód probatiof 9 p um fullius it:valoris.:; Nam bzc probatio 1. tan- tüm probat ; quod exiltentia DEI. non poffit de- r invinü j jj uælliq mónftrari à nobisà priori : atqui de hac fimplici DEI exiftentia queítionon.a o g itatur , fed potiüs [iV(e illmk d de.DEO exiltente füb ratione caufz primasen: tisimproducli, infiniti &c. quic omnia funt tan« clafiüsf' tüm attributa , aut modi inttinfeci naturz Di- L vina, 1 hH 193 — Parill. AD-*:W. 1. Quéfl. L1. S.1. fais; vinz , poffüntque fecundüm fe à priori demon- ftrari. Il. Argumentum üt procedit de exi- Mi N LUE ftentia fecundüm fe probaret, DEUM fub con- W ceptu . Divinitatis non poffe à nobis demon- ftrari, ficut à contratio n.10.. Diximus , hiee Diaiih propofiio DELS eft , eft pet f& nota quoad E tutla conceptumDivinitatis:atquiSuarez non affirmat DEUM (ubratione Divihitatis poffeà priori de« "n t ts monítrari : ergo argumeütum Boc pr'obansï?t j deni N nullum , & fuperluum. IIl. Si veró argumens tum procedat dé exiilentia DE! fub ratione cáu- . quiln fie prime, entis improducti; infiniti &e. tüne quoda ! Qtnori Min. eít falfiffima , cum nullus dicat , quód exi« Ílentia füb ratione caufe primz, entis impro« Metqu I d) du&i, infiniti fit ratio ultimoconllitutiva DEL; Jeda debet proin implicantia demonftrabilitatis exíe flentia: DEI á priori ex alio capite à nobis affi- IN enari. o lt:ic.lL!e At 1fig P. Condufió effcaciüs, Licet DEUS fub ; "f( $1 ratione cauí? prine, entis improdudli , infie E niti &c. habeat przedicatum prius infinitate;vir- ] tmi.bl!siï ; ii tute caufativa , ac ipfa improducibilitate', íci- licet. nece(fariam . fuam exiftentiam, tamena E DEUS non eft demon(trabilisà priori; Affüm- E ptum P. demonítratio à priori. exigit, ut de» digti monítrans habeat conceptum quidditativum,& NT definitivum de fübjecto : atqui Viatores non ha- [ 'Wu bent conceptum definitivum de DEO :. ergo od Min. nonpoffunt DEUM demonflrareà prioris Ut eft certa, cüm DEUM tantum in. zenigmate , Vi glïQ' uccdum fa.cic ad faciem, & ii;uti elt, co "fca- " ol Ó /in D EU$ Po[fita Priorl Demonftrarice: 193 ior| denr fcamus . .quod. aculeaté. tetigit. : S.. Bernard, i du lerm. 3 I. incant,... Jaterim ueró tanta bec fora r j Mib marum varietas, atquemumero[itas [pecierum in p df iv celius. conditis, , quid uif quidam [unt.vadii ii Diuinitatis , mon[Hrantes quidem , quia ver? fit, 4à.quo. (unt , non tamen quid li pror(us.defimiene o qui dond t5f dtaque de Ipfo vides, [id nouIpfum. .. Maj, P.L.ex Philofopho 1. poft..1*. & alibi, ubi i pri l expreíse docet , quód ratio quidditatis, feu de- ;.:rebamh definitio (ubje&ti fittmedium in demonfílratione gvmrgum:z' ratoitt porilfona , id . e(t, . in . demon(lratione à prioti jlis quod adeo certum efl, quàm certum eft, quód demonílratio. debeat facere (cire: atqui ratio» TU nj tf nem quidditativam., & dcfinitivam nos Viato» res deDEO non. habemus: ergo licét detur.s m j d praedicatum. prius ipfa infinitate , virtute caufae n tiva & tamen fub his rationibus attributalibus, aut modalibus.non. poffumus DEUM à ptiori DEUS i.L' deimonftrate , quia illa ratio priot quidditative nobis eft ipnota;uec evidencem (ui in.nobis Vias (iuäi; mjw niitat toribus ingenerat noticiata , quodtamen ad.de« monílrationem à p?lieri tequiritur, .. Eadem., iliun, P y, ib Maj. P.1l. Si demonflzatio à priorinon.eviden- li AM ter fandetut in primo certis;five in xctione quide ditativa , & evidenter definitiva. (ubjecti ; ergos j U^ Tm[i&'umryï peto;:tefolvat Adverfarius (f poffit) in aliquod aliuid fuam evidentem demon(lrationern. Er d 9 quod erit illud? fot(an fides (ive Divina , ive humana? autaliud motivüm incertum: aut fors (t ä F[lüljx j tefolutio abibit in infinitum : atgui ifta omnià Soprioris QUE ls heon fufficiunt: ad ;.dsmw&raügn:m li Á ergo is4 ^ PanrIL Difl. 1 Quef, H f. L.^ )f»»g. ergo debet fundari, & refolvi in primó certa, " ! btv fcilicet in ipfam quidditativam ; & cvidentet | mg:tur Dico in defini- difinitivam rationem fubjecli. | giio tivam rationem fübjecti, ütique non per genus | lm & differentiam , fed perclaram, & quidditati E vam notitiam fübje&ti quoad quiefferei, quam u notitiam fubjedti f1 quis evidenter non habeat; N fl erit à prioti ignorans , & mon à priori -de- Dtly fnonftrans DEUM , licét fidem, aut demon: tiodt ftrationem à pofteriori de Illo habere queat.- ub $2 Dicoll. Angeli; & Beati Coclites poffunt. Quj ommes conceptus ( etiam ipfam exiflentiam Vidi DEI reduplicative ütà nobis imperfe&te, & ob» il fcuré cognitam ) quos Viatores de DEO fot- 'oqui mamus , àprioridemonflrare, feu demonftra- &t tione propter quid , fcilicet per effentiam Divi- r nam definiive , hoceftclaré, & quidditative tiust heyft cognitam.Fft corunior in utraque fchola;illám- que;ficüt prioré exprefsé tenent ex noflris Theo* li, logis Smifing , Fraffen, Lychetus & alii quam "n d) v plures Scotiflz ex fuo Doctore mox citando. f2 P. Angeli, & Beati habent intuitivé cofice- (iünem ptum definitivum Effentiz Divinz : ergo pof- t funt omres noftros conceptus de DEO forma- fs q tos demonflrareà priori.. Ant. eft cerrüm; fe: P*ll- D cus'enim Beati non haberent realem , fed-tan- W tüm fi&tani , & per intelle&um conceptam bea* Wa titudinem: Conf P. Ideó nos Viatorés non Til fotfumus noftros de DEO 'conceptus demon- ?hyflca Hrareàpriori, quiailla ratio prior nobis eftig- Tion QR « &cinz notà daré :-ergo cüt? þ'eïatiïiilam «dares: tui- ii 4 I 4f DEIUS Pofht'à Priori Demonfivari dse. 395 timo «t &uitivé cognofcant, non eítratio, curlIpfis de- X vt siegetur vis demonílrandi noflros conceptus à n t priori. Videsitaque hanc conclufionem vali- J perg&nü dé firmari poíleillo argumento, quod ab aliis (quitié adduximus pro conclufione priori. i, qu * "Sequitur conformiterad dicla. Viatoresab-/4 on ht foluté nullum attributüm , aut predicatum.., j prii Ü 'DEIpoflunt à prioride DEO demonfftrare. Ra- r dmot tioeft ; (1 Viatorespoffent aliquod attributum, (4 queat. 'aut przdicatum demonftrare àpriori, tunc me- s p dium in hac demonf(tratione foret Divina effen- éxtent tiaclaré, & quidditativé cognita: atqui hzec, .0 üt fipiüs jam dixi, noneltab ullo Viatore pu- iO O quidditative cognita: ergo &e. . Min. P; d ex refutatione Suarezii , quando dicit, ünum g D attributum demonftrari ex alio, fcilicet poíte- gtl rius ex priori v. g. immutabilitaslocalis per im» dl inenfitatemfic : quidquid eff immen[um eft. l- Jüris M *aliter immutabile : atqui DEUS ! eff immen, ( u uiiqi €rgo t localiter immutabilis, ciunt . " Enim veró contra-hanc Suarezii dicendi 'ra.-f' P tivä rollff: tionem ficinfto; Affignata Suarezii demon- egr ftratio abfoluté none(t demonftrátio : ergo per TOA fuam dicendi rationem luctatur nihil. Ant. Atf P.L. Demonfltatio à priori ( de qua unice fer- ) lld u 1no Y neceffarió rcquirit, utillud , quoad al- ial b terum à priori demonftandüm utimur, tanquam o medio , fit illius caufa vel phyfica, vel.meta- di 1 dgmün' phyfica : atqui juxta ornnes unum attributum non eft cauía phy(ica alterius -( cüm cau(a phye )bls €a 'g à NI inter ) -Qcäiinfg(at diftinclionem realem ,. quam 5 ^ 7 attrie h8 196 Pavrlh. Difl. I Quefi. IIT. f.1. | atrbu atttibuts admittit nullus) nec eft caufa met4» | ptor phyfica, ciim omnia attributa ab effentia tare &pr quam caufa metaphyficé emanativa originene on | f gia tur : ergo affignata Suarezii demonflratio n dorat ad e(t demonftratio , quia non habet medium Et jly démonftrationem à priori requifitum. , guidi P roin fimplex aliqua fyllogizatio: ( quantum- DEU cunque clara appareat ) deítituta medio nobis Qj evidente. Idem Ant. P.Il — Quando Suare immautabilitatem localem conatur demonftrare t di proban eximmenfitate ; velergo immenfitas Divina, velimmenfitas 3 Divinitate prafcindeus eft ip» qtob )d fius medium ?. fiimmenfitas à Divinitate pr&« DEQs [cindens : falfumafferit, quia nullum attribu« trini um DEI affumi poteft ut medium ad inferen- .ROM | dum alterum attributum;nift uc Divinum j nam Ts« ut prafcindens ab effe Divino non eft aptumin- um pr ferreattributa, & perfectiones proprias DEO. jon Si vero immenfitas Divina fit medium :- etgo 10n (t demonftratio eft nulla 5 quia Divinitatem ia medio demonftrationis affumptam evidentet » n n & priorinon cognofo, Idem Ant. P. Ill n ha Juxta Ariftotelem 2. poft. . ideó definitio,leU ^rünl ratio 4/id ef? , no n admittit demonftrationem EUY ] à priori, , quia me dium hujus demonftratiónis meceífario deberet re folvi in conceptum quid- MOR La ditativum , feu definitivum Effenti rangnam j tj dnprimo £ertum : atqui calis conceptus ; à de nitione.o bjectiva diltinctus non datur' ecus | i SUidnot ;enimidem re fólveretar in fe ipfüm; aut défini- jdeff : erga ediam D tio.non elfct prima ratio 4 áttri- n D EUS Po[fit à Priori Demonflrari d»c. 197 j attributa. non poffunt à nobis demonflrari à cafi t efentit t priori ,. non quia attributa Divina non poffint, & petant refolvi in ipfam effentiam Divinam, yuorp Vtatio t fed quia ipfum medium talis demonftrationis deberet refolvi in effentiam ,. & confectaneé meiuii idem refolveretur infe ipfum , auteffentia, feu um d quzmw? quidditas D EI non effet prima ratio 4»i4 eff DEUS. ; medio àndo Objic.T. .Cüm Clariffimo D, P. Babenftu- £ 6 ber diip. 2..a. 2. n. $. directé. contra noftram demoili probationem .num. $ 1.. propofitam. Hac jus Dità ydans tl probatio probat nimium : ergo nihil, Anr. P. hac probatio .probaret Theologiam de., jniat p jgsatt DEO nihil poffe probare à priori : atqui hoc eftnimium , & falum : Ergo &c. Maj.P. ex iif qumit noflro fundamento , quia de DEO non habe- : ] mus conceptum definitivum. Hoc argumen- j tum proponit cit. AuGbr in Refponfione ad ob- yritius jectionem 2dam ex fuppofito, quód exiftentia jm : non fit ulimum pradicatum Nature Diving nl conílitutivum ; nihilominus etiam ab hec fup- T pofito prafcindendó . videtur adhuc argumen- At -m dcünilm»ki tum habere vim contra noftram probationem fecundümfe. . Itaque . N. Ant. in hujus pro- fait batione conceffa Maj.. intellecta de 'Theologia onihäti.oï Viatorum, N :Min.... Et certe hocnec nimium, um t ( nec fal(um eíl ; .càm plané non poffim dicete [4 £a demonílrantem illum àpriori, qui ipfum me- (s E Nune dium pfius:evidenter.non cognofcit. It (, quid nonforet demon(tratio à pofteriori , .fi in u la quis baretet inipfo. medio pro.demonftra- u Á tione [ 3 392 Pars Ib Diff. T. Qi.zj?.'[llf [2 E :an).ïl tione à pofleriori affümpto ? ergo idem feren- fiedtm dum eft judicium de medio affumpto gumgnu' li monftrationeà pofteriori. uitum Dicesex Eodem. | Sufficitad demonflratio- | Qlispte nem de DEO à priori , ut demonflrans habeat | m , eiltee definitivum conceptum fubjecti imperfectum, & connotativum. . . JN. affümprum , cüm 1): n tecefa enim Averlarius velit perfecté , & rigidé DzuM quoad nos poffe demonftrari priori ,' cur non 2l 1. etiam perfectus , & rigidus-ac quidditativus fed; Áiinam " DEI conceptus profimili üt-neceifarius dc..mo;n-. " fitatione ? ; lao *. 'Inftas ex Eode m. Talisconceptus fixH'ïcw, | m *ut Metaphyfica demonflret de DEO plures E /"proprietates v. g. unum, verum , bonum &e. ! if N "ergo etiam fufficit, ut quis demonftrecà priori "de DEO exiftentiam. X. 1. adAnt. hocar- .tiüs ä(i " gumentum dependereà dicendis n.5 22. quali- (inga ! ter fcilicet ens t commune DEO,, & creatu- ts 'rm, anàparterei; anper intelle&tum? - &.2. | Voipr ; tb " quód Metaphyfica utique demonflret proprie- " tates de fuo objecto ; nonauütem de DEO, qUà !. i"lflllm ( 'DEO, fed quà ente; DEI autem quà entis ; | D m'ï( 1 "Metapliyfica habet conceptum ! perfectüm.s ; (j "hincetiamunum; verum, bonum ; nonfübt ume : ptoptietates Divinz ; prout à metaphyfica dï- « en- ! [ '*ü -mmonflrantue, fed cant 5 | At Ufis ,^ quà ehtis um funt proprfeta&es x/'iþ Y mmen DEUS-«ft, & ; $7 Objcill^ GumSuarez V, "effe refolvitur in effeab intrinfece nieceffarió £et- TU if , gd exiftentia ?-Dgf 'pcïtef?e demonftrari-à pri five L g 44s DEUS Poffit à Priri Demovffrariec. 199 9 ii fei fivedemonflratione propter quid. .. Ad hocar- mpuo -prp)äc- umentü fufiüs nonnihil ob ejus Authore pro- .pofitum fufiàs xy. Smifing, illüdque multipli- demonftub ; Ciüs peccare oftendit fatis , ego fequentes ex eo- n hd ,dem mutuoRefponfiones &N.Ant. r. quia ipsü imp'erfcäun exiftere DEI non abftrahit ab exiítere necefa- ipum, d rió : an enim finget Suarez in DEO exifterenon vrigil neceffarium , quale creaturis tantüm competit? dori, QH ,2« Quando Suarez dicit per neceffitatem exi- qidlit "fiendi ; tanquam per attributum prius , exi- farios t ftentiam DEI 4 priori demoiftrari; füpponit, banc exiftendi neceffitatem effe fpeciale attribu- ;gpms-üt?ïc; tum ; quod tamen eft falfum, cüm neceffitas- DEO t xiftendi fit modus fingulis attributis Divinis bonimt Antrinfecus : atqui modus intrinfecus non eft nf ,Fatio à priori illius, cujus eft modus, fed po- r tius àcontrario illud eft ratio à priori ipfius mo- u .di neceffitas exiftendi non eft ratio à priori ali- ) du ,€ujus attributi Divini, & confequenter néc ra- un? V tio àpriori, quód DEUS exiftat ub ratione at- r t tributali ; cüm idem fit probareattributum Di- ) H vinum exiltere , quàm exifter : e ipfüm DEUM 11 í Tüb rationeattributali. pafcfhlm :« Objie. lll exScoto r. d.2. q.2.. Übificar-58 gumentatur ; DEUS eff alfus purss : ergo ba- d j ,Pbyfiu bet exilfentiam : , ergo juxta iplum Scotum exi- flentia DEI poteft demon(trarià priori,. g. Àr- yuae umentum Scoti non procedere à priori ad po- D. ) erius, fed tantüm abincludeate ad inclufum ; 4 ii hacautem explicatio non eft meré gratuita, fed p .igxeademil?gäqgev; fdndära, um etr. q. $. ad f N'4 ?;'ï? $o6 Parilk Diff.I. Queft. HI. $. 11- ^ ii vimum. exprefsédicat: deeute infinito non pe- f ao tef? dem:m/tari effe propter quid , quantinm aà tocrq ss , licét ex natura tevminorum propojitio effa &un demon]tvabilis propter quid : fid quantum a fibis Q hacra tros propofitio eff demonfIralilis demonffrarum ts | qyia ex creaturis. DEUN AT Yenbu Sinifn AAfferuntur, Rationes .Scoti DEUA 21 Convi poferiori evidenter demonflrantes, betir * $3. Tco. DEUS in ratione Caufie Primae pqä Erün, tefl à pofleriori, five ex effe&tibus.evi- præ:xl denter demonftrari. — Ita Doctores St- ger raphicus, Angelicus, & Subtilis , Illorámque tss Difcipuli cómmuniter , Quorum etiam non ii auci bené docent, poffe DEUM adhuc fic pro- phyi b ari, etiamfi transmitteretur ptoceffus in infi- Vegt Qtcin nitum. Eft hzc conclufio non tantüm contfa Atheosapertos, fed etiam contra multos (quod tevim dolendum, hocprafertim tempore ) occultos pfæmi Pfeudopoliticos, & occultos Machíavelliftas, l-] qui Authore , & Patre mendacii diabolo ( qui mücf i/?nhn fur erac ab initio hanoris Divini, cuifimilis effe áatro ans przfumebat, poflea vero murdum ETE f pluribus , & inaribus Diis idololatrandó de- ; l tliejs mentavit, nuncaürem idololatriz renebris per Chriftum difperfis hominum mentibus Atheise i imum ; " fivenüllitatem Deorum inftillavit? to- dll'q" ! um; RC g- [ ilfaq tüni Réligionisnegotium fab nachale coridienram diVinants erüm DEuïxä " j Aþf&ntur Rationes Scoti DEUMQc. — 201 frinm, fi nonverbis ; faltem factis ;; & mente negant, qnanlï:in i totámque felicitatem in terrenis , corporalibus, nyftiud & brutalibus voluptatibus, divitiis, & honos ribus collocant. Operz pretium proin duxi qnan!nm pujrat hancrem pluribus commonfttrare, ac coecutiene tibus hifce noctuis ob oculos mentis ponere DEUM rationibus non qualibuscunque , & levibus videndis ; & refutatis apud noflrrum RU Smifing tract.1; difp. 1. q.6. à n.26. fed plané convincentibus, ne Atheis velàlongé anfa prz« atith beatur contemnendi veritatem - Catholicam., Erunt autem rationes iftz , ut plurimüm defum» pPrime? ss ptz ex Do&ore nottro, Subtili Scoto , triplicis dorso generis , fcilicet metaphyfice, phyfices, & mo« [Iorumy rales. "Metaphyficas dicoillas; qua'ex prins j &tf l éipiis fpeculativis; & evidentibus adornanturs Id phyficas: quzex phyfica natute naturatz ,. fi- fuitr ve mundi tam magni , quàm parvi conflitutione: ducuntur; ioralestandem : quiz in honeftaz türm u j ( te virtutwm, türpitudine vitiorum; utriusque pramio, autfüppliciofundantur, |Itaquefit - Y o i j DT Demonfiratio Metapbyfica, quautitur D:6o nofter Subtilis 1,d. 2. q.2. $. Prima conclufó lol ! Ex ii ifforumefl iffa, — bificpergit : Quod aliqiod efattivum jit .primum fimpliciter , àta fcilicet ymie Tb quäd' »on fit efféttibile ,. nec effettivum "virtute alterius à fe : quad probo fic. Zlliquod ens.eff j j j effellibile ; autigiruy 4/8 , aut à nulloy aut ab vt alique alio. . INon W mullo : quia nullius ef] cav hl 4 fa'illad;- quód mibil-eft.. . Nec à fe : quia ssl i A.v . UEL g at uf p l Tettls quefé ipfmf«fi $ £s | /f uf ino Y« de Trin.c.3.. ergo ab alio effetlive. M. — | n dud aliud fit A. Si A. eft primam modo expofito, dndi, babeo propofitum. Sinon efl primum : ergo eft fpork euidoi pofterins effcliuum , quia effectibile ab alio, vel quirtute- alterius e]??:&ifuum j $i nim negetur poc vintti »egatio , ponitur affrmatio. — Detur illud altif- *yerum , r fit B« dequo arguitur ,. (icut argse infnit um efi de A. £j ita aut procederetur in infnitum tionis - ant ffabitur inaliquonon babenteprius: in- nipy fínitas autem eff impo[Jibilis in. afcendendo : ergb fünn; primitas neceffaria - - nam circulum in eaufis o effe eff inconveniens, Hucusque Scoti argu- s. At Q smentum ,-.quod vel folum jugularet Atheifla- um fpurios partus , & refponfiones protervas; &i nihilominus ut Scoti argumentum reddatur, L xclarius ,& veritasconftetapertiüs percipiamus E ^ infanas;.; & protervas yidu. ftarum 1. aldmittenfïilr';l lifig [1 Relponfiones Athei foceffüm ininfinitum 5. enim veró proceffus in Ti infinitum nec. abfürdus , nec impoffibilis e(t: tmgg ergo:hoc admiffo nunquam devenietur ad ens ? DT & fimpliciter primum : hoc eít, ut volunt Catho- bfote lici; adensneceffarium ,- improductum , inde- 4j pendens..- Ant. P. quiaipfe Philofophus, jux- [U! dig; ta quem mundus fuit ab.eterno , conceífit ta« lem proceffum in generationom , & motuum teff ferie, ubinullus fuitmotus (impliciter primus, fims 1 fed quilibetfecundus : ergoidem dici poteítin ts propofito; ..-Adde, quod multi infignes Autho- WP! res Catholici defendant ; poffibile effe in&n g À -itqm R frcatumQggäegorcma-ticqum.'— - Con- m n Afäikütur Rationes Scoti DEUM Gc. - 20p f d "^^ Contta eft r. ivfinitas ef impo[fbilis in.afien-6 2 Vr dendo, ut Scotus Author eft : ergo nihil.re- fpondent Athei. Ant. füuum triplici ratione : t;f dlv evidenter probat Scotus fic; I. Sipoffibilis eít proceflus in infinitum in caufis effentialiter or- n gt y il d "dinatis , tunc deberent ab Atheis admitti actu fatay infinitz numeró caufze , & quidem diverfa ra- TT tionis : atqui nec Athei admittunt actu dari in- 7 pn'zu: [] finitum numerum fpecierum , aut individuo- lndh: ] rum ; aliásnoncontinuó nova producerentur : mint ergo non eít poffibilis proceffus in infinitum i Scoti 4f «aufis effentialiter ordinatis ;; imó nec in.;ac- e Adm[fæ *eidentaliter ordinatis; quia etiam hz fub alio., Sprotti & quidem intrinfecé imbibito refpe&u fant- ef- yreddatto fentialiter ordinate. — Maj. P. fi eft poffibilis talisproceffus, velergopoffibilis eft circaindi- mcipiamulä :Nidua contingenter, vel neceffarió: exiftentia? fifecundum : ergo habeo intentum.-. Si pri- mitd noceiit mum : ergohocipfo quód illa individua:con- (s tingentia fint , poffuntetiamnon effe : atqui i euralt pofluntetiam non effe ; evidens eft, fiftituum T Cafhd' proce(funi in illo entejultimo, quod elT, ita.ut ad alia, quz non fünt, tranfite non liceat.: — 1. HMlmþ phus "Nonrepugnatcaufa prima fin& dependentia-ab ycditt 'alia ? atqui (i talis caufa non repugnat, tuic né- «effum:eít illam:a&tueffe; quod enimin necef-- [ momll"' "FWM fariis non répugrat , llud neceffario eft.;. àceft lpo"üm *évidens : atqui fi neceffum e(t effe ; & daricau- -amtpfiïïiäm fié dependentia ab alia ;; tunc.non. g lii jj xlatut proceffüs ininfinituim: in: cau(is effentiali- necyha jgf'oïdhiæüs* 3' Gob gandem rationem. W ( eeu- 204 Parsll. Dift.]. Queft. TH, $. 1. 4fe caufis accidentaliter6rdinatis, quia hz fempet E prafüpponunt illass aut etiam formaliter funt | Jmin tales.- Maj. eft certa, tum quia Adverfarii re Cor pugnantiam affignare non poffunt ;. tum quia furüt megata tali caufa nullatenus apparet, àquonam t5, tt ergo tota ifLa colleGtio caufarum five effentialie efum ter , ive accidentaliter fubordinatarum fit. de« ftitum endens ; cüm tamen innegabile fit, illam fingl quoad primum fui effe debere ab aliquo depene demior dere ;; hocipfo quód non fit àfe.....III. - Ubi eft grodi oerdo effentialis inter aliqua, ibi neceffarió elt Quries prius & poflerius ; cüm nonfit ordo inter ali Vinpr d(bctd; qua; interquz non eft ratio prioris , aut poftee rioris : atqui inter caufas effentialiter ordinata$ cüm n meceffario eít prioritas,' & poflerioritas : ergo gry inter illas neceffarió debet admitti prius , G poe dy flerius : atqui fidatur prius & pofterus , tunc Quoj daturftatus , & non proceffus in infinitum ; de peitte illo enim priori, quod hic, & nunc admittis, timim, quaro, anfit primum, velnon? fi eft primum: ii quaroiterum.; anergo eft primum dependens, Á an independens ? fi eft primum independens: itody ergo habeointentum ; cüm inhoc unicé ha. j tfeamus; an deturens ab omni alio independens. g | Sieft primum dependens : ; nunquid in terminis trod, evidentem adítruis contradictionem. Si enim e tf primum dependens:; .à quoergo dependet ? ab idg aliquo priori-Z:efgo noneftprimum. . -Ab ali- Nnd quo pofteriori ?. at implicatoriumeft prius de- b jl pendere à polleriori : ergo infinitai ef? impqäbi- mm;u con- 2 f-;: afeendendo : ergo Qutintetminis Scoti f :clu- I Afferuntur Rationes Scoti DEUILM éc.. 20$ du eludam ) primitas nece[[aria-- - nam CircHo. * malite li ]um incaufís effe eff inconueniens, dearir Contra eft 2do.. Nego Antecedens. Athei« 63 ; um gl flarum n.61. poíitum. |. Ad probationem di- m co, transmifsó interim poffibilem fore pro« ieeltio ceffum generationum , & productionum in in- n t à finitum , poteft nihilominus. exiftentia entis fi, il fimpliciter primi, & improdu&ti evidenter-fic quo d demonftrari, Si tota infinita colleCtio entiurim ]. Ui productorum produCtaeft ab alio ,. tunc debét «efari dari ens improductum : atquitota collectio en- p inca? tium productorum producta eít ab alio :- ergo p debet dati ens improductum.: Maj. eft evidens, vardindd €üm- non poffit dari mutua caufalitas quo.ad us primum efle j aliàs Athei deberent affignare i &W duo principiaàfe invicem producta ab &ternó;, «; wf* quod tamen nec audent, nec poffunt ; hoc quip- vium; peintelle&tuivel parüm capaci ,^ & difpofito ett .a tam imperceptibile, quàm quodaaliquid det. fibi lr ipfiimmediaté primum (ui effe. P. itaqueMin. kpudt fi- (ingula produéta illius colle&tionis infinitae chf) ii produéta funt ab alio, tunc etiam infinita illa;, ünee & tota colleClio producta eft ab.alio :- fed. (in- pdt n gula producla illius infinit colle&ttonis fuie s produ&ta ab alio; 'àt dicit propría Atheiftarum TU tefjorfio : ergo etiam totailla; & infinitapro- "E dactorum collectio producta eftab alio : atqui n non ab alio produ&o ; aliàs quippe deberethoc h PH [ productum contineti in illa infinita produ&tos [ j füm:collectione : ergoab aliquo- improdu&to; : uo v 2 ; [i) A dnos Catliolici DFUM ?ocamusb Coi- »66 Pasll. Dif.. . Queft. IH..$.11^ 4f 64 ^ Contra eft tertib. — Licét aliqui Doctores Cont Catholici admittant poffibile fore infinitum) ; lat creatüm Cathegorematicum , id tamen'tantüm | efusin admittunt perordinem ad abfolutam-DEI po- | a tentiam : atqui ex hocipfo probatur dari DsuMs — witit: ergo hac quorundam Catholicorum doctrina produd ib dio iminim? patrocinatur Atheis. Contra eft quar- 16. ^* Au&toritas Ariftotelis nobis non obítat; lne, five enim ullum proceffum infinitum admiferit, ficofle five non,' in prafentitamen materia communie Quorun ter deferitur in multis Ariftoteles à Catholicis; «bolun «üm quiarationes nofltrz funt omninó evidene Ws j ! Jacg 4es,; & fanz 5 tum quia Ariftotelem ; utpote Jumine verze fidei deftitutum , & cocca gentili- a xate imbutum in przfenti materia mirüm cefpie QM us? aáffe : & latentes faltem ,- 1 non apertas contra- tll ? dlictiones immifcuiffe fufficienter oflendunt no- fllm, ( t2 3 fe Tti Phyfidi : Aciftoteles enim tenuit , DEUM inonliberé, fed neceffarió hunc riundum ; & Wlftae omnia , qua ix eo funt, condidiffe * tenuit foltdi eetiammundurn hunc a& fuiffe ab &ternos. coi M tamen contradicit Moyfes in capite libri :^ 4s Vüetiio grincipio creavit DEUS Celum , e geYrAPDD. ; "i "Contra eít quintó, Si Philofophum rite in- E dpiciamus, is non eft nobis contrarius . efto "ii -enim admiferit generationesab zeterno, inficias Vi tamern non ivit, totam multitudinemab zterno Atl . genetantium-moveri ab aliquo: movente extra | mmiS [ 3llam colle&tionem :- ergo admiffo interim pro* Id .&effu in-infinitum , adhuc deberent-Atheir'ad- i J mittere aliquod-ens extra. illam culleaidäre:n!: N ficut admifit Ariftoteles. Cone —— 141 Afferuntim Rationes Scori D EUM cje. 20;;' qii Dodtt Contraeít'6tó. Eftoforsnon fitevidensini«g A re infinitus plicantia infiniti , implicattamen evidenter pro« tameitanit ceffus in infinitum i» casfis" adaquatis ; qHEHE um DH proceffum wullus , nift infipiens im corde [uo ada urdatib A i »wittit : hocelt; implicat cale infinitum entiuigi rom dod productorumin quo fingula enria fint producta nadier üb alio producto intrà hanc colletionem exi« .gon didt ftente, & adaquaté danite effe primum : quod fic oftenditur. m admit Si darentur infiniti pauperes ; ja comm? quorum nullus à fe ipfo haberet vel unicum.a ; Caloli obolum , tunceffet imperceptibile , quomodgo ninoel unus ab alio poffet accipere obolum ; nifi in det; Ufpöï( hanc colle&tionem infinitorum pauperum ális p / unde ab aliquo extra collectionem conftituto nirum d obolus perveriret-: ergo'etiam dato, noncons vrtas n ceffo proceilü in infinitum: entium produ&to« hdu rum; quoruninullum habet quidquam exiftene jt; DER xie à fe, cü-imperccptibile', quomodo-unurni lundllmy poffit accipere exiftentiam ab alio nifi in.hàn& fet muf ollectionem aliunde ab aliquo extra colle&tia» Tiem conílituto perveniátexiftentia, quam tune qum d 1 jj ifta entia participent ab illo:extra colle&tionem 1 ymm confítituto. Unde meritó fic arguitur.'Si in caüfis adequatis admitti debet proceífus in infiniti;ità Jf [l!lä " riti; ! llle utad primá;& independentem caufam nunquant fut) *eveniri queat, tunc tota Atheorum colleclio e(t 10 p "dependens, &non dependens ** hoc eft in ter» a "miimis contrádictorium : 'ergo &c. . Maj. P. "dependerise(t ; quia quzlibec if(tarum caufarum, nf jdos zi 1 E » Cant, J r letvirenia * f:x?egem; & di ^6 o «X E ( s»og Parsll. Diff. L. Quaft lll S.10.- 4 efíe independentem : ergo & ego ex ore ipfo» procd rum infero : ergodatur ens independens , quod ls nunquam admittunt Athei, .. Independens aue quade tem foret ifta colle&tio , quia juxta Atheos , & - dntt ) Machiavelliftas: nec extra hanc: collectionem. d m W e eftaliquod ens à quo colle&io dependeat; nec etiamintra colle&tionem eft tale ens ; alias.enim fiehta, totum ab aliqua (ui. parte dependeret adaquaté, Mf ; lil quod implicat ex terminis. nt ili €6. : Contra eftultimó. Sivé Athei proceda &an ánfinitum , fivead certum ftatum , (1tamen nun- hucusqu nuam admittant ensincreatum , titique confore tvl miüs dicerent : Entiacreata usque ad talem, & Q crtm tantum ftatum , óordinem , menfuram , & inu- al ab lma'üw merum pofle fibi mutuo dare effe, & exiftere; «uàm (idicant; Ifta entia poffe fibi.utuó: dare O hot effein infinitum- . Taliter enim duplex.abz & furdum ; & implicantiam duplicem adílruunt, $ii 4cilicet G in&nitatem a&tualem entium . in afcen- dis R WT r dendo, & mutuam €aufalitatemi , laleem quoad primam ; productionem. Hinc:/fic arguo I» Va iNon poffunt fibi entía ad cercui £tatum mue ityr, stib date'exiltentiani : ergoà potiori nequeisi &t m infnitum, . Arguo.2, Athei nomàadmittuntene laQ itia creata , quz fibiin tempóre dent.effe inde» [] ?qm pendenter ab alio:érgo neque ab aeterno , &cin g ánfinitum à parte-ante proce dendó , poteft ad- Atj mittialiquod ens ( quod non ficDEUS ) & t li ignem men independenter à quocunqué cecteris entie B bus det e(fe , & exi(lere.... Confequentia tenet$ m fpat 4juia ad hoc proríus nil conducit &ternítas , V€ [ fUUm proz " m dfferuntur Rationes Scori DNM d 36 9, ao proceffus in infinitum , ficut nec tempus , aut.., d qum' flatus conducit ad poffe e(le mutuam. caufam prndens r quoad effe primum : ad poffe caufare indepen- p lol denter à quocunque alio. Si autem Antece- Jediont dens negas ; quare ergo non defa&to novi con- yndetin tinuà ex fe ipfis parturiunt montes, maria, Ele« T ais menta, mundi, foles; & fimilia? lag Refponfiones Atheiftarum apparenter Scho-67 laftica , & (anz, reipfa autem à (cholis exules, voctltà & à fana ratione aberrantes, dum dicunt Il.Nos ia hueusque fuppofuimus , quód valeat argumen- r tum à feníu diítributivo ad collectivum : atqui adttn ] hocinnullafchola valet: ergo neque in fchola. , gm,&l"l' Catholicorum. « Min. probant varíis exemplis T ab indu&tione. - Sic utique non valet : finguli gubd homines non habent ni(i duos oculos ; ergo., ii euam tota collectio non habet nifi duos oculos, T Sic'utique non valet : (inguli anni, menfes, yn il & dies &c. zternitatis à parte poff , (ive vi &nien- m tur j ergo & tota zternitas à parte poff , five jc g h tota annorüm; menfium , dierüm &c. collectig fitietur, um Ha argumentationes certé non va- lent; imó poflerior pugnat exprefsé contra fi- f n ii dem Catholicam, qua docet, quód aternitas. mc,ff'.i : à parte poff nunquam fit finiendas fünt enim n anime noflrz immortales, & qua bené ege- g T H otþü Wäl runt,ibuntin viram zternam , quz veró male, " j in ignem eternum, ^ Sicutique non valet: fin- j , gul& partes fphere coeleftis moventur extra.; l fuum fpatium : ergo & tota fphara movetur eX- tra füum fpatium. ^ Sic utique non valet: om- i nes a1o. Pars I Diff. J.. Quaft. IIT.. .. Af nes partes hominis funt aliquid incompletum; qui j ergo & totus homo eft aliquid incompletum: «t Gl ergo , pergunt Athei , etiam non valet hzc ar- ho gumentatio : fingula entia in hoc univerfo. exie dltribi ftentia funt producla: ergo etiam tota colleclio as t e(t produéla : atqui fi hac argumentatio non và- Con let, tunc necdum probatum eft, quód hujus Buntent collectionis debeat dari caufa producliva im- libs p producta, & neceffarió. extra hanc collg&io— &m[lr nem exiftens: Qundo 68 ConcuaeítI. Quemadmodum in aliquibus nv tenet confequentia à fenfu diftributivo. ad colle- j aüsgärtiï &tivum , ita in aliquibus non tenet , t probant | É r exempla Atheiftarum. — Sic tenet : fingulaacci- | [fi] dentía indigent fübje&tó : ergo & tota acciden- | QïWl tium collectio indiget fubjectó. — Singuli lapie : des funt in predicamento fübílantiz : ergo & lo tota lapidum colle&tio eftin praedicamento fub- fs flantiz. Singulz colleGtionis partes funt fpiri: hl« tuales: ergo & tota collectio. Et ne longe abea: i iig mus, habemus in przenti. quaftione inflan- tiam apertam contra Atheos , qui hanc propos ; "Loog ) n j Jisto fitionem ponunt: de qwoliber enze exiffeute. e[ l tü]k&lül segabile, quod fit. ens improdutlum , frmplexs l r Jam quaro; an & hac fit vera : de tora collt- Pt Éione entium exiffentium eft negabile , quod fít D! Qu ens improdullum, fmplex ? fi affirmat Atheus : üte ergo juxta ipfum valetaliquando argumentum "t Afenfu diftributivo , ad colle&ivum. Si negat; | tj ergo hac illius contradictoria erit vera : de tet4a h abile, ET NUv eollecl ione- eniium exij?m:im? non eft. neg qmd tl m .M Aferumtur Rationts Stoti D EUM. Q 21f compltut tompltut quod fii ens vimpraduf?nm, fmplex , que tamen vll bie eft falfiffima : ergo etiam ab Atheo admitti de- ! bet , quód aliquando va yivero u let argumentatio à fenfü diftributivo , ad colle& ivum. Pro hoc autem oncali Ratioor certas flatuere oportet regulas. [taque quily Contra eftIl. regulaprima. — Valetdicla ar-69 gumentatio , quando przdicatum convenit coi-- dudist t libet parti fecundüm fe ; in quibuscunque cir- c coi eumítanuis , & abfoluté Ípectata : at non valet; quando pradicatum de pattibus enuntiatum. indid convenit earum cuilibet pracise üt feparatz ab o adti aliis partibus,aut à totac ollectione. , lp Cüm proin hzc pradicata: effe. ab alio: ür.gulaafil effe dependens , o pra'duffuimk ec. conveniant cuilibet enti produ- oiaalt j &o fécundüm fe » &abloluté fpectato, hzc ea- Singu[i ïi,ïj dem pradicata et iam poffunr convenire toti col- od lectioni entium p roductorum, Ratio primz lmenlüm ; lunt IP); partis regula eft; quia quando pt zdicatum ab- foluté conveait alicui parti, tunc per acceffum long W ad alias partes ipfius natur a non deperditur, p né fed potius à fingulis fimul, & collectivé fumn- a ptis tota illius M(un ! pradicati rátio conflatur pro ipfa co le Cione » quia pradicatum neceffarió conve- n Fm ) hit; neceti am impeditur per acceffum aliarum., TULA partium, Ratio.. fecunda. . partis ) qll ! regulaä €t5 quiaimpoffibile eft unum oppofitu m con- " Alhwi: venire cum fuo o yriit ppofito : ergo ficut pars non convenit cum tota €o llectione, (ic euam.pradi- gt catüm patti feparatz tantüm proprium non po- 3 n teft coi ivenire 1 . ipfi collectioni,. , Cum.erge n ; "(gd exemplis ab Atheis add uctis ptzdicatum : fcii- j O2 cec Aftr 212 Pars Il, Dift.I. Quaft. IHI. f. T. hr con cet duos tantim babere oculos c'c. conveniat fiti« dicttm culis hominibus , prout (eorfim ab aliis füumun- fitis cum tota. colle- ! preda tur, adeóque prout oppo | (ume Gione , non eft mirum , quod ille argumenta- tiones non valeant, Econtra cüm in exemplis niat) n Tün (o xnobis contra Atheos adductis predicatum.. : 3 conveniat fl effe dependens : e[fe produtium ab alie cuilibet enti producto fecundüm fe , & abfoluté Áiprf theon in omnibus circumfítantiis fpe&tato , & non tan- quutsà tüm quatenus dicit negationem coníortii cum aliis, autcum tota collectione , hoc ipfum prz- um dicatum etiam toti collectioni convenire natum tnimpri IOT eit 5 sícque fübfiftit noftra à fenfu diftributivo ad colle&tivum dedu&ta argumentatio, l.0 btühï [ 7o Contra eftt ertio fecunda regula, juxta quàm (u diftributivo puon ariter valet argumentatio À 1en ad colle&ivum fcilicét quando praedicatum- Tr g néc eft quántitas , nec ipfa collectio fit ratione fiqum antitatis : econtra non valet argumentatio x fäl:ium j jqu fen fu. diflributivo ad collectivum,quando pra- d ;ll Aiteni T dicatum eft quantitas five continua;five difcreta. ur ex di&tis num. priori; It fj Ratio regulz fumit quia quando przdic atum eft quantitas, tunc - Vitig: n convenit fübjecto üt feparato ab aliis , f veró um non fit quantitas , tunc illud con- düge prædicat - venitfub je&oabfoluté. Erhac regula Ípecia- Tun r fün f liter pug nat contra fecundum Atheorum exem- diebus &c. quia col- mUm ) iä plum de annis , menfibus, le&io 'ex his pradicotis difcreté quantitativis., "&]ilan &l toti colledioni füperaddit talem numerum , qui CU-. QU ceri cüilibet anno , menfi , aut diej in part axt 4 Afferuntur Ratione; Scoti DEU M &e.. 213 onventd lari convenire non potefl. | Econtra hoc pre- alisfone dicatum : effe produilum : effe dependens , nec eít j tota ( prédicatum quantitatis continuz , nec difcretae (cum etiam entibus non quantitativis conve- argunte jinertüp niat) necetiam toti plurium entium producto- UM rum colletioni addit aliquid, quod non poffit fingulis entibus convenire, aut viciffim. — In- i, convcv*fï &llos fuper finiri , & incipere ( in xternitate ) non po- ) n telt convenireanno , menfi , aut diei nifiüt fe- jnor paratisà tota multitudine, &collectione anno- cipunr rum , menfium , aut dierum zternitatis ; hzc enre n enim primum, aut ultimum non admittit, cüm Jiftibus fit tota frmul , £j perfetta vita poffefro. [ IL. Demonítratio AMetapbyfica, quam adhï;-7r betDodtor nofter c. q. $. Zertia via, eft hac, j qi diftibur perordinem fcilicét ad Gnem ultimum. Dae radiatt tur unicus fiis ultimus: ergo & DEUS. Con- fcquentia conftat, quia (icut ens primum, necef- ficrat nait farium, improducium &c. dicimus DEUM p eífc , ita idem de ultimo fine intelligimus. Ant. ïvedikrcif autem P. quatendo, an ergo unicus tantüm.., fit finis ultimus , vel plures , vel infiniti? Non y; [ titt v unicus : fecus enim haberemus intentum. — Non js, i plures: cüm circa fines pracis& plures faciliter attingeretur ultimus , aut (Latus in finibus , quo- iludd! JJ IP f Tum utrumque non poflunt admittere Athei ; j m cüm ficut non. admitant. in efficientibus pri- mum , independens , aut ftatum , ita etiam in 1 qui ( finalizantibus non poffunt admittere ultimum, nu[ällwi' Al atf aut fLatum: ergo lunt fines numeró infiniti , fi- p r infinitz : atqui non... l 'cutvfuvnt juxta Ipfos caufz 3 funt bYa Pars1l Difl. T. Quefl. HI $1. Afer funt. fines ultimi infiniti : ergo ünicus tantüm. b tiiq ftredi Min. fubfumpta P.L'Né quidem camaliquapru- dentiz appar:ntià ad. captum . fanum 'explicare eudint poffüntArhei, in. quonam erga confiftant. fi- eil nes ultimi-infinii. Imó' hoc ipfo; quód ad- RR '.Cïg - mittant fines ultimos infinitos , admittünt., sher "DEOS infinitos ; ficut admitterent DEOS in- z Tajtsn finitos , fi admitterent infinitas caufas primias, quen hücpa & independentes. Eadem Min P. II. Implicant infinitaprima : ergo & infinita ultima : ergo& abl infinitiultimi fines. Eadem Min.P; Ill: veler- cunquc ( go ifli infiniti ultimi fines funt ejusdem bonitátis, ms,quo & perfectionis , vel non? Si non : quomodo ba (t« ergó voluntas poterit ultimó fatiati abeo;quód non habet omnem fatiantem bonitatenr ? quó- "u modo:eft finis ultimus , cüm ipfi adhue defint ETA tot bonitates ; quot reperiuntur in aliis finibüs, LY quibuscum non eft ejusdem bonitatis , &.pet- du i fe&tionis, " Si verofint ejusdem bofiitàtis, & f perfe&tionis :certé adftruis implicartianr j'eüm fiünti T n non fint perceptibilia infinita infinita ejusdem rationis. Imoó juxta te non eft perceptibilis uni- Q - cus finis ultimus infinitus: ergo nec infinitifi- fl nes ultimi; cüm jam defit ille ultimusinfini- n 2 tus finis, quem Catholicis denegas. lsf P^ TW Demor[Iratio Mevaphyfica; quam fubmïf f niftrat Do&tor nofter Subulis e. q. $-OWarta via quim j "ex parte eminéntia , etthiec. r Ens; quo majus, G perfectius ne/quidem cogitati poteft; eft., (l DEUS :fed:ens: quoxmajüsnéquidem copgitari lltltp( poteft , debet exiftete : ergo & D EUS. Min. P. A Afferuntur Rationes Scoti DEUM (tbe, 21$ (s ttht P. cuique (anz mentis evidens eft defacto exi« Yaliuit flere aliqua entia: atqui hoc ipfo ,quód defacto m p evidentet aliqua entia exiftant, debec etiam actu od exiftere ens, quo majus ne quidem cogitari po« teft :ergo & DEUS.Min.P. Si modernis entibüs ) quia Admitit, actu exiftentibüs non etiam exiíteret ens, quo tDEOD majus ne quidem cogitari poteft , tinc quocune ufas r que ente defatto exiflente foret poffibile ens ad« huc perfectius, üt ex terminis'conflat :: atqui jLinga d r abloluté non.eft poffibile ens perfeCtius quo- PA cunque ente defacto exiftente: ergo a&tu exiftit mb ens,quo majusne quidem cogitari poteft. Min. ] qf]amaï P.Si. adhuc eft poffibile ens perfectius quocun- que ente defa&to exiftente ;; quero, à quanam lii j ergo caufa producetur? à feipío? At ensà fe ne- gantAthei, /| Vel f admittant: an putas, tale. hi yi fl ensin fuiper feiplum productione adeó parcum effe, üt f& cum dependentia ad alia entia imper- us A fe&liora producat ?. An putas , producet fe juxta ;di]ffä[igl u phantafticam imaginationem Atheorurn , quo- rumunus talem , alter majotem,m norem alius T d ii fomniandó concedit perfe&tionem ? certé ha tidicula funt, ac homine rationis compotein- ( digua. Sivero dicant produci poffe ab ente.. imulsw imperfe&tiore , falfum dicunt; càm nullum ens "d majorem perfedtionem queat communicate, quàm ipfum habeat. Etamabó , darétnehane j majorem perfetionem ex propriis vel alienis äuo majllï: x viribus? neutrum in fua fententia prudenter af- ferere poflunt j cüm omnium entium vires corn- j go'iläü O 4 para- UM e16. « ParsIl. Dift.A. Queft. 1. $.1H l & vetót parativead ens omnibüs exiftentibüs perfe&lius fint, & maneant imperfectiores, 1 tiit) füit no 73.. Urgetur hec demonftratio. — Ens; quód fit aCtus purus , a&tu. exillit: fed ens , quod eft., H&US p ] redem; actus purus , eft ens perfectiffimum:: ergo acta exiftit ens perfectiffimum, & per conícquens W. DEUS. Min. efLcertaex natura. aclás puri, ft piüs n enim non omnem fibi poffibilem importatet hrj perfectionem , importaret potentíam ad per- puus elis fecliones fibi poffibiles : potentia autetm repu- gnata&tui puro:ergo &c, P. itaque Maj. Actus Mudi 00 purus non implicat: ergo nec implicat ens, quod fita&us purus, confequenter exiftit ; ita ut actu - Quet — fit totumid , quod effe poteft , quia neceffario, libln & àfe ipfo debet tale effe. Ant. P. T.-Siimpli- ts catactus purus : ergo à potiori implicat actus ori dud; non purus , & cum potentialitate mixtus : atqui actus impurus evidenter non implicat ; aliás itn, ] E At juxta Atheos implicarent omnia , quod eft con- tra experientiam , rationem fanam , & Ariftote- D lem 1 2. Met. tex. 37.repegnat omnuia vepugnas Y " ve: ergo nec repugnatactus purus.-Maj. con- at ftat, quia actus non purus participat fuum effe... —— y abactu puro. Idem Ánt. P.II. 1pfimet Athei diy - non negant conceptum actus puri in actu figua- ljs & Tarm to , fed tantàm negant in a&tu exercito ; id eff, $on negant , aCtum purum legitime defcribi à 3t0m Catholicis , fed cantüm: negant. actum purum M&gl fic defcriptum a&u dari poffe : ergo licét verbis Atf negent exiftentiam actüs puri , reipía tamenad- mittere debent; quia quod taliter poffibile (non ( verà Lg Afferuntur. Rationes Scoti DEUM cje. 317 is pf veró üt impoffibile , proutcirca chymeras con- tingit.) defcribitur , plané:non implicat , quod fuit noflrum intentum. P. Idem Ant. lT. Athei , ii ,quit a&us puri non poffunt affignare implicamiam n:crgozää tealem: ergo non implicat. ! Cülkat IV.: Demonfiratio Pbyfica, quam Scotus (z-74. Qis u ius in(inüat ex Apoltolo ad Rom. 1. v. 20. timporz Invifibilia enim ipfus( DEI) à ereatura mundi, m t per eas qua f'atba funt y intelletla confpicinntur, tUL I eft hecproríus:efficax, & ineluctabilis. Hujus Mil Mundi ordo; fabrica, forma; motus , varietas, 10 uniformitas, pulchritudo , & difpofitio. ne- ia t queunt evidenter in: alium refundi , quam in ante fubflantiam: primam , independentem , & in- j ij telligentem , ac omnibus creatis fuperiorem.., omniürque operatricem,& dire&tticem impro- gt ii du&tam :'atqui talis fübftantia eft ipfe DEUS, L ütn. r. infinuavimus:: ergo &c. . Min. etiam 30(!(&[0"' ab.Atheis admittitur, ideó enim negant dari x hr DEUM , quia negant dati talem fuübítantiam, P. ergo Maj. fpecificata nequeunt refundi in qn" Mu atomos : ergo in di&tam fubítantiam. Ant. Pa Qur ee pet principaliores hujus Univerfi partes , & quie dem t.de Homine. Nullus fan: mentis ocu« fnet lii d lis contuens effigiem ad vivum Carfaris perfo» i,j nam reprzíentantem adfcribit illam. fortuito.. atomorum concuríui , fed potius perito in arte d Magïüro : atqui fi ftatuam emortuam eviden- )pn gt ternon licet adfcribere fortuitoatomorum con» curíui : ergo.à potiori nec lhiominem, que m m j ni:veró; mundum. s Gfæci M:figäxoaAuov Lati com«s v $ 218 Pars LT. Dif-l. Queft. HI. $. 1. r compendiatum vocant. ' Ergo nec hominem, pllunm de quo teftatur invitiffima illa feptem Macha- Tümitn baorum Mater2. Mach.7. compellais filios citifol tütete fuos: Neftio qualiter in utero meo. appartiflis, neque enim ego (piritum, &i animam dedi vobis — , c vitam, fed [mgulorum membra non ego ipfa N Tn comgegi :'pd JMundi Creator , qui formavit bo- il suints nativitatem. Exgo nec hominem , cu- jus intuitus ingerit admirationem , pulchtitudo En(nrn) &t Vor amorem ,fapientia venerationem , ' dextefitas ; Bs fluporem. Ergo à potiori nec hominem'de- | quo habet Minucius Felix: Zpfa pracipat forma Mi | nojl ra pulchritudo D ÉU M fatetar. artificem': TWiin | [ Status rigidus , uultus ereblus , oculi in [umma velut in (pectla conflituti , jf omnes coteri feu- | 8 gef fs welut in avce compofiti, — Longwum eft ire per ; fiji ktm, fingula; nibil in bomine membrorum e[f , quad non j nece[fitatis caufa ft, r decoris. Et quad Puer | magis mirum e[l , eadem figuva onnibus : fed Hcæ;[ Wngp qmazlam unicuique lincamenta deflexa. Sic & Á- miles univerfi uidemur , ci inter. fz fingnli diffr- | odb miles inuenimur. Ergo nec hominem , cujus | ih'perp l "h quot fünt membra , totfunt prodigia, fua di- | Ípofitione , relatione, munere, agilitate, com- N municatione &c. . Ergo nec hominem , in quo | Ti funt(ut verbaliter refert nofter P.Henno tracl.1. dUm [ deDEO q. 2. conc. 1. ex.Galeno de format. E fcet. ) offa 224. qua fingula habent. officiaul- ts tra 40. mufculi plusquam fexcenti , qui fingli ' ffing»ij babent officia decem ; nervi, arterie, & venae L [ plané innumerabiles, in minutiffima tandem ca- li p pilla- 11 Afferuntur Rationes Scoti DEUM ejc, 219 tiechoimt pillamenta :definentes : Singulorum membro- m Mi rum.tam exquiüta proportio ad füos fines, ut mgelus l circa folum oculum fieri poffint plusquam du- t al cehtee refleCtiones circa fitum , menfuram , fi- yam d guram , tunicas , mufculos , nervos cilia , fupercilia ,. & fimilia. j Palpebras, N a iformal Idem Ant. P. II..De quatuor Anni tempo-7)' tibus. jrminm, v Si omnia fierent cafu , aut fortuito ato» , pidiii morum congreffu , qui fieti poffet , ut conftan- n ter Ver certos flores viviis depingat coloribüs? oninitic IEftas: Calores ; & fegetes maturet ? fulgura, u r Gtonitrua detonet ? Autumnus fructus , & ur a uvas germinet ? Hyems frigora, & glacies con- Wt 1 UL denfet.?.Cür nunqüam in Vere vindemiamus, u r aut -;efäfa in autumno decerpimus ? Unde adeó 7 d 1 fapientes funt atomi , it nulla preeveniat alte- 17 tam, fed.regulaté exfpectet momenta , quze " !J i, bl (h Pater pofüit infua poreftate? Unde adeó paci- T "m " fice ; utheillisftatis temporibüs locum cedant, 721 ( / Ut non tagis atomi placidiores continuum. pra- tendatit-dominium, aut hz ab aufterioribus jl inei w.iu'i in perpetuum relegentur exilium ?. Certé. quae j fä)fua : eveniunt. fortuito, nec regulata, nec conílan- tia: funt , fed prout fortuna manet, modó hoc, ; efly p modo alio contingunt tempore: ergo recurren- yotih dum:eft ad aliam caulam fuperiorem. |Ut., preclaré afferit Minucius Felix. uid cinn or- dc fo[ml(« do temporium , ej frugum fl abili varietate di- of u Hng"[l jlingaiwr : nonne- dublorem fuum, Parentéme j & qu que teffatur. ?. Fey aqub Cum. fuis floribus ,. e* yjdtm d æffa: erm: fuis melibus , Q autumul matier itas 0Y4- ó Pinr o Pars H.. Difl. I. Queff. III. 6.IF. m grata, ( biberni olivitas neceffaria ; qui ordo fhdtis facilà turbaretur , nifi maxima Katione confifie- d À foreit ret..— Tam Providentia quavta efh , ne Hyems colif Jla glacie ureret , aut fola ZEffas ardore torre- vet , dutnmni, Q Veris inferere medium tempe- t5 ramenutum ? yulis Idem Ant. P. HI. de Elementis. Dic Athee, u 976 qualiter Elementa fe ad hominis utilitatem im- türg. y pendant? quot profert terra homini plantarum, pontr herbarum, frugum, metallorum, lapidum, thet- lempcl marum, &aliorum mineralium genera ?. De nunqu: aérequid dicam, fine quo nec homo, necquz linci illi ferviunt bruta animantia, poffent refpirare; I2l fine quo deftitueretur homo illo in aére degen- | etoh tium volatilium genere , quod hanc orbis terrae , Wnm aulam fuà fymphonià, & concentu adeó magni- hls ficé exornat! Iguis pariter quàm ell utilis, & | aol neceffarius ad humani cibi, & medicamento- clt ni rum decoGtionem , ad metallorum liquefactio- Tum,. nem, & purgationem ?. Ut taceam, quod hoc n etiam Elementum ad hominis bonum promos- V tan vendum füum interim difTimulet difpendium, | meoi dum przter innatam fuam dignitatem in hocin- | U fimo nobifcum commoratur loco. Aqua de- il Chl'y[l; mum quot profert homini pifcium , ac gemma- | lii rum genera? quantam pra'tatnavigandi com-. | lm moditatem ? ; NNunquid hzc relicto fuo patrio: li loco ad medium aéris, quafi in alienam regio- Ie]imma nem abit, ut ibiin nivem, pluviam, aut fimilem il affe£tionem. converfa indéque fzcundior re- lil diens, terram ad proferendum homini , & ju- Vg men- T Afferuntur. Rationes Scoti DEUM cjc. 921 'it; gt mentis pabulum , & varia obleCtamenta fzcun- tim anje det? Anergo has quatuor nobiles orbis partes hll fortuitó, & finé Suprerno omnium Domino ; at um coaluiffe dixeris? fà fic: Cur ergo non tota.. ii tf terra, & montium juga füb maris, & flluminum vadis fubíidit? Cur non tota aqua füb aére na- Dich tat? G totus aér fub igne gyrat? cüm lex na- tiltatemi turg petat graviores atomos levioribus fefup- i plnns ponere.. SiSic: dicant ergo Athei: cur aqua Íemper eft aqua? Terra autem aquz adjacens pidum,thr' n D nunquam aqua?. Cüm tamen atomi terreftres , Dtcol hinc inde vagantes zque poffint in aquas cade- re , adeóque folidare , ac in terram, aut montes 5 p i d & econtra aquez, & liquidz atomi tam labi in . orüiutt terram, quàm inaquas. — Certé hujus tam fta- d m bilis, & regulatz difpofitionis aliud principium T agnofcant Athei neceffum eft, quod non poteft djamet efle nifi ens à (e, improdu&tum, neceffarium, pri- mum, & independens. jgrid ) Jam Anc. P. IV. de Coclefli corpore. Fatean-77 qu M tur candem Athei Unde Scaturiat artificio(a... m p compofitio corporisCceleftis in 1 1.Sphzras,feu ipendum viptont Cclos , fcilicet Empyreum , Primum Mobile , Aqi ; Chryftallinum, Firmamentum: Item in Coclos Satürni, Jovis, Martis, Solis, Veneris , Mercutii, K t gnli & Lunz diflrributa? unde Novi- & Pleni-Lu- l'uo PJ[.[iO nium? ortus, & occafus Solis quotidianus? a€ reliquus fyderum motus fublünatibus accomo- m 'tümiltm datiffimus, conítans , & velociffimus? Unde influentie ill Coeleftes ( i tamen etiamnum.. ydc * verum fit:: Sol, & homo generant horriinem ) j, Ui nu arca- 222 Parsll Difl. L-Queft; I f. 1. | Aft arcanz , & falubres ? aut ignità Coli miffilia? hn collign Anhzcomnuia operantur emortuz atomi ;Phi- hocipfo, lofophiz Sanioris ludibria ; ac'entium mon(lra? Non ficimpii, nonfic! Audite inter quàm plu- tondra Toündunm res alios, quid dicat fpe cit. Minucius Felixin wndti Octavio::. Quid poref? effe tam apertum , tàm confe[fum , támque perfpicuum j um oculos in nidel omoia t Czlum fufluleris , cf , qua funt infra , cité Aque EJOO lnfiraveris , quàm effe aliquod INumen praffan- Tl tiffima mentis, quo omnis natuva infpirétury m« weatur, alatur, eubersetuv. — Colum ipfum vi- " Con de, quam lat& tenditur , quàm vapidt volvitür, Vil ( m vel quüd n notlem aftvis diflinguitur ; vel duod 3n diem Sele luffratur ? jam féses , quod fit in to ( Oi d Jummi AModevatoris mira , & Divina libritio, Quis nifi arte magna periti artificis exfürréxiffe Ti u videtartificiofum horologium fuis conftànstü- Tégtnk do; j tulis ,ac machinulis? Quid ergo de Sph&tis ip- trüpr fis Coe!eflibus , ingentíque Univerfi mole';'ae ordiaatiffima Mundi machina. fentiendum.5 ? aliam j Qd d Quis mentis compos cafü illam coalüiffe divi2 nabit.?. Procul hinc infana hominum deliria-!- hi de quibus Poéta canit: | Wi | Cüny JIufipiens Numen ne[cit, ceu nottua Lumtn, W Non videt iffa Diem, "n videt Ille DEUAM. uT 78 Refpondent Athei. L.Cum Hermogene, hac ! lj ! Wïumi omnia ex H/LE , feu materiz primz finu fpon- te erupiffe ; prout etiamnum juxta Catholicos * g dantur varia fponte nafcentia. II.-Alii volunt k Vi N cum L'emocrito, ha omniya provenire ex Ato- mo- j Afferuntur Rationes Scoti D EUAM &bc. zz; ] Xl nf morum in ampliffimo nihili finu occurrentium Z «ollifione, & coadungtione. III. Dicunt Athei; uomondil hocipfo, quod. nos ex architectura mundi de- ii monílrare velimus DEUM, etiam fupponamus icüsfelit mündum fuilfe creatum .: : atqui hoc fuppofi- priim, t tum eft fali(fimum apud Atheos , juxta quos j il nihil eft creatum , nihil productum, fed tantüm Z omnia funt coalita ,. & difpofita ex zeternarum., n i atomorum coagulatione : ergo iíta probatio necdum eíl demonfílratio, [irann ] IWW j *' Contra primam Refponfionem eft. I. Non79 j videtur quid infanius quàm quód materia prima entium abjectiffimum , imperfecliffimum, in- j tll LL ops, & informe fueritab zterno à fe ipfo, & ab omni alia cau(a independens; (i primze mate- TE ia rie concedunt hanc perfectionem, cur illam de- oiftst negant caufz efficienti ? difparitatem non vi- deo; imó debent admittere, quód etiam ma- ht H m()x't)Ji teria prima fit fui ipfius caufa , vel quód habeat icnduma' , aliam ; aliàs enim non fuiffet ab eterno: quid- quid dicunt, peccantaperté contra veritatem, & Vi d Contra eít II. Jl dC[lml Íua propria principia :ergo &c. Quare ergo & defa&to ex H/LE materiz non erumpunt fponte mundi novi, & codlum no- Ltf vum ? €ur defacto requiruntur neceffari agen- Didh tia efficientia? Contra eftIIL. Quando. Ca- ellt Id tholici-dicunt dari fponte nafcentia varia, non volunt illa. dari fine concurfu DEL, fed per & jf ptopter concuríum DEI: ergo hoc non patro« jlholt einatur ipfis, jj vt Contra fecundam R. lefpuuüoncm eft.- L Il.go j lani n 224 .P,a)r's II Difl: 1. Quaft As N . : 4 las eàdemfaeilitate negandó j -qua apfam áffe- .M runt. Gontta féutTL: di&ta num: priogig& vitis t piuraalia ín tota hac:qozítione dicta, & dieette dymis da: Conrra eft lIL« Cür ergo defa&to.non Bt Gr fimilisatomorum collifio; &coaaunatip; fi.qui$ Bl t E ex praalto monte demittetet:ligaa, Japidéssf£ nellras, tegulas; .cur inquaríi defacto coimene. j ibl hiret n to , vel.atomis non : conglutinantür ondinaté? an.defa&lo primüim, vel quando ergo primó:des, n ! duna fecit gluten?:. Contra e(t1V.;In nihilofivevas. cuo.entia adeo. exilia ( diffimulato. utruim;deis luici tür) non hádbent motum: ergo:n P ec:tla'm onié ) patam coadunationem. [ À Á p meft. LAtbé i $15 Contra tettiam Refponftone EUÀ inihac refpon(ione concedunt atomis;indepens ; ii dentiam, eecernitátem; afeitatem j & tatmen E fion t gantillam DEO : ergo dum volunt vitarechas ribdim , inciduat in fcyllam.- - / Contra! eftdl pores] Atomi;in philofophia faniori non admittuntuta , "i i ! velíretiam admittantur, non tamen admittuims Qu c tür cum prz;judicio exi(lentie Divinz. ;; Cone u tra eft IL.: Dire&é negandó Maj. in Atheonum! LE relponfione pofitam 5 quia dato etiam;. quod: 1 rg) W atomi darentur: cum. proceffü n infinitum, GE U ol. quö eífent zeternz , adhuc fubüfteretnoftra demone Wt flratio phylica; cum principaliter tantürtfits | | if | ; occupata in hoc; quodmirabilis mundi-machie E na'non poffit adfcribi fortuitze atomorum coie E p | gregationi; fed fapienticuidam.axtifici materids & formam.producenti, u N. 1 &?Qiqupenxti,. þlric;vide. A Q D. priores. V. De- lii Affruntur Rationes Scti DEHM dc. 224 lal : M. Demonf!ratio Moralis fic ex miraculis Di«8 z Im piodl vinis, tam in V. quàra in N.T, "Talia fuérecatas ida Bu clysmus, feu diluvium fuper univerfam terram. * df Genef, 7- "Traduclio Iíraélis per mare rubrum, hag Exod.r4. Immotus in medio Coeli Solis afpe- iJids) &us. Jof.10. Prediclio futurorum, ut 1. Reg. ado 08 23. ubi confuluit David Dominum ; ..an (i ma- vür d neret in Ceila vraderent eum Ceilitz Sauli ?. & goprinà àn Saul defcenfurus effet in Ceilam , ad capien- ihilolytt dum eum? Ad quea refpondit Dominus : 77a- dent : defcendet. Eclypfis, féu obfcuratio folis ) utrundd -xec'tamïä! per univerfam terram. Luc. 23. & quidem in T plenilunio. . Refufcitatio Lacari quatriduani , & i aliotum mortuorum: ceecorüm à nativitate il« luminatio: paraliticorum confolidatio,, & alia n & flupetda miracula ; qua paífim reperiuntur.a mvitarg j non tantüm in S. Scriptura, fed etiam apud Scri- L ptores Ecclefiafticos, & nennullos prophanos s dniid atqui fimilia prodigia nequeunt provenire .ab nadmit aliqua cauía creata ,. fallace , atemica , inermi; " . C emortua: ergo debent provenire ab alia cauía. ; Arbtnt Áncreata, veraci, vitali, & his omnibus potentio- ( qlw. 16, per quam DEUM ipfum intelligimus. Min, fjni[llm, ä E.L quód revera effectus tam ftupendi fuperent: d creatas vires, . II. quod Achei tales caufas €rea- tanïW*f tàs affignare néc audeant , nec valeant ; aut.,. enim eflet Angelus bonus , aut malus , aut alia: d rOfum WA.I «reatura? . Non Angelus;bonus ; quia hic noa. peteft genus humanum ade enormitef: decipe- um ré, Nec malus;.quia hic Vero DEO certé non i Rf*"m monias. dat motu proptio adeó folemnia cefli v' DI/: .Ne»c $316 Parsll Dif1. -Quaf Hl $ E - f :2Wfec ereatüfá aliaj cur enimmon producit(imie Cor 1 les effe&tus; quándocunqae fibi'placet? negatio*, Nec dicant Athiei; nos in/hac demonflratio- gl * | | 0 jie moraliapertécommittere circülum vitiofum, quays düm exiftentiam DEI per auctoritátem Scriptu- ET irinda. $,& hancper revelaitis ; vel inIþiragxt-ilä DEl fug teftimonium tomprobamus. $ Contraenim eft ; nos non adducimus:fimilid ia ptoni prodigia;ücfideDivina credenda propter tefti: gmioniurti DEI tevelantis ,' fed: üc/credendafide disjc Vrf hümàna ; prout & Athei eredunt hiflorias3:& praclare gefta Cafaris, Pompei, Ciceronis; Ale- liicy A xandri M. Caroli V. Leopoldi L'ac fuimevtans deniNicolài Machiavelli.quod fi omnenveuam - .mcïl,tun . hürnanam fidem rioftris abnegart hiftoriiejdüt prodigiis; palám eft; illoszeque fatuos, infipieh- i 1] tes, & protervos dici polfe, ac fi ceeteras Verit sabilis Antiquitatis hiftorias , & praclare fatla df ,m&' tiegarent. Et i quam tandern abibunt Noctam- bàlores ifti labyrinthum inextricabilem ? Sifas djï/pc u fit negare hiftorias à pluribus jam ab orbevon- dito habitas pro certiffimis ob exattiffimastem- nusqu Tre: poris; loci, perfonarum , & geftorum circum- ftantias, corruit omnis in atteftante evidenda A - €teàta: corruiromis publicarum feripturarum; ac de debité emptis , at poffeffis dominiis te- tf lf flimoniorum vigor. - Et quid ulterius ? nifi bel^ la; jurgia; & hts tam in plebe j quàm intee Re- fitg lii ges, & Pris- 4 've proin"Aulis, & Regnis, quorum M DAU x P,(f!ifijdf &Athcxsmöm- j dtïuh ::gxi'cati ! - Conf. A5 feruptur Rationes Sciti DEU M ebr. 2 1«7 od "imionf. hac.demonflxatio moralis..1. . Ex-g« ib megatione Supremi-Numinis,pietas omnis ex- demotltae «tingüitur.: ervus: faluberrimarum -Jegum: pro iürivitdln .quavis republica confringitur : lataad.quecun- item o -que.enormia flagitia aperitur via.;. dum-ad. pa- itranda quaque , .faltem occulta-&. naturz cor- infpimmiwsdl)::j ruptz placida fceleraimprobis.laxantur frocna : üimis Hm rquid non tentabit;effreenis hominum in vitia | ropmtey' -pronitas.; - non fit Supremus fcelerum Vin- tredendit 7dex:j. & ogcultorüm euam .criminum. Ultor ? ohilorad Z€onf. Il Adhoneftatem, & virtatem inítiga- vt &if creatura rationalis ab ipía natüra :: atqui. im lum -remaximi momenti non folet natura per funda- yrneratd! ymentum falíumri decipete , aut deficere in necef- Afatio::: fecus etiam dicere quis poffet,, naturam Aifloritg yó i - decipere in ip(is primis principiis, & fundamen- -xis i ergo ipfa naturà te(latur, .dari. DEUM , i yadie ifnalórum Vindiceni,. àc bonorum Retributo- j rent;c -Ecquid plerumque etiam Atheiftas,cor- ln cidaipenetrans :tonitruorum. fragor /; coruícan- d -&ium-fulgetrorum atdor ,: Belli ;; Peítis ,. alte- -riusque mortis horror tam Pannico petcellitti- Mi n ^more;?'-nifi quod proprie naturz , ac confcien- s tiz intus clamet diclamen : datwr D.EUS ,. vta- ilé eis ípui , darum:Vindex , -ac bouorum Retributar. CCF- j -stérion.eft ulla ratione: credibile ,. deceptos hae nj - nre fuiffe cor Sapientiffimos :eque ac Sancliffi- JUs 1j ULH 1fos.Viros; - Augullinos.,.Benedictos, Domi- nicos,, ; Franciícos;,. Ignatios, Aquinates ,.Bo- V&RCBw j um *iaventutas, -& Scotos, qui DEUM & credi- nt ; econtrà vero Atheis 8 dcy?nt, & demonftráru CHR- (i Jj TA 228 .Pars IK Diff. 1. Quaff IIJ. f.1L. dr 1. hj innotuiffe. üt irrefragabile dogma : »0^ datur m D EUS , :qui plerumque folent effe homines Íce- 'c.vidc'nt leratii, pullius frugi, vitiis , & voluptaubus carnis immerfi , à quibus excoecari mentem hu- imanam miferabili nimiüm conflat experientia ? 96 - Vl Demonfiratio Aoralis d hominien fit Ài hac. Quandocunque ex. negatione: alicujus fequi poteli magnum malum ;; econtra ex'atfife OE matione ejusdem nullum. malum , fed magium bonum fequitur , :tunc recla , & fana ratioxvie ial denter . füadet.hanc rem effe adfirmandam ,. & fari non negandam : .átqui ex negatione veri DEI 6 magnum malum. ; econtra ex Ejusdem affirmaz sls tione nullum malum , /fed magnumi bonum fes L quitur :: ergo ecta ratio evidenter fuadet exis Q j ftentiam veri DEI effe affirmandam, . .Maj. €ofir ij ftat. ex termihis. Min. vero P. Vel enim ell 16f verusDzus, velnon.e(t? Sieft: & t O Atbee üha', (. Eumnegas ; Va mifero ! Certé magnum tibi N confequetur malum, cüm eternum rejectus ab & eo; .quem negáfti , paenas folvere debeas. .. Si M edm non.eít; & tamen Ipfum effe. affimes : .quid. !B, W mali eveniet tibi:?..ante puniet ens,; quod non. b ltà eít? an teatrernis adjudicabit paenis DEUS, qui ] non datur ? . Certé non habes, quod timeas, ma: | ] A lum (fi. verum fit ; quód. non detur DEUS hq[ etiamfi ipfum dariaffirmes ) -imó magnum tibi. j li evenietbonum, fcilicét virtutum fludiutà; con- pl 'oqué fcientiz ferenitas.; omniümque proborum fu- Düblsl fpicio-t:ergo ex negatione veri DEL natum eft g sdem fögui 'gþagnuæ: damrum. non item.ex Eju amr- Bf O[fg Mil Rejiciwntuy Imanei shbeillarum Replice.. 229 i d Tiomelt ämrmanonc & confequenter tectaratio dictat; cVufenter ech afïïrm:mdam ex:ücmam DEI alipai dbl ^ Hl ICXWRHU!' hoii t quczuntur Jnaues Atbeiflarum Replice, » jont d Bic.L Nosin noftris hucusque demon-87 n ! firationibus: paffim fuppoimmus .'"dan agf GRU - poffe collectionem entium infinitorum: ina t atqm hoc e(t falfam : "ergo- & noftrz demon- tj ! ftratiofies. Min. P. juxta Ariftotelem 5: phyf, ye wili te*. 65. Infinitum c/l id, eujus femper e]i ali- denditi Wid txtra atcipeve : atqui hec definitio aperte f bou h p'ümt quod in infinito fint entià in in&ni- TT tüfa $^ five 1cmpertot, ut fempet plura ininfi- Mi mtnm extra aceipi quéant : ergo entium infini- V nin? üná; tofth riunquam poteft fummi aliqua colle&tio Gonf,; E M L quod tamen'nos fuppofuimus. - nagnumnu Nos"etiam fuppofmmus, quód infinito appli- m;c&lls catipoffint termini smia , tetnms ^ qui terti- j vl Bi cüni fignificent aliquam collectionierii; palàtri jit: 4 eft;: "quód propter earidem rationetm infinito at applicári non poffint; : Conf. 1I. Suppmi*umms DEOMP itidem , quodlibet eis: ffe produ&tum; 'autim- produ&um; cüm tamen etiam juxta nos parte 3; , i d Q 1. 6 F efeatioe rerü fintab/aterno'quóad utit effe diminutum; quod sec pmdu&u eftinec ime jun ( produ&tüm : ergo.non tantüm veritati; fed etiam nobis ipfis in his füppofitis contradicimus Conf. Jorun We& IIf Ultitnum noftrum fuppofïm érasidem-non | Ellli poïfc ferplum produeére : atquihuie obftat ex- P j peri. 230 Pars TI-Difh- EcsQusffé H $415 Mif perientia de Phoenice ; 'qui feex propriis:cineris extin tücjeti bus reprodueit :-'quidnizidem de aliis entibus lts áffererefas eri£? ergoà prjmo aduftimunm:nos ftree putata'demonftrationes Emï confirin falsts fappofitis: ; 2f ;»;*m'ulci's.».laþör lu* Qm-ad res quad. $8- x ad obje&ionem. C eaadx".;;ïjþriörvfuäncü fponfio d primam confirniationem )* D. Maj. lii p fuppofuimus , dari' poffe:colle&tionerr émium quod. àdtu ; & Catheporemadceinfinicorum C. Maj euá i tameni pórentidi: & fyncathegoreniatice infinitorum N.Maj. & D. Min. atqui;hoc eftfalfum deene tixcin tibus fyhcathegorematice infinitisC.Mim.: c4» li thegotemaátice infinitis IN Min: & Conf. Pro» ii ii bátió éx Atiftoteledefumptalodqüitur de infuniie o Syncathegorematico. itaqueinfinitum Ca Vr 1 thegoreriáticum poreft fumi per-modum coli t n le&tionis 5 'eüm proin Achei fupponant caufas &t a&u infinitas ; admittere etiam:debené colle Áitrot ledtióneniharam caufarüm j illque colle&ioni Qs terminos ombia , totum applicare ;:cümsevi» dmnn deuis fit; omne quod eft a&»; ceffeommes & 3j ftii zotuip illud , quodactu eft; . INam utfciteobe fervat Fraffen hic n.v2. evidens eft ; mihibeffe; gomn] uod non fitid zorum; G omme'quodeft ; quide tül i : quidfors reclamet Ariftoteles ; cujus auctoritás - "tmi in praefentiarum non efttanci facienda juxta il ».65. Eftenim evidenter impoffibile ;:quod llld | aliquid fitid , quod eft a&tu,;ni(i habeat 'illud b R ofniie ; 'pet quod coii(lituitur actu in füo 'effez i "lgne nónjotelt autem 'ta- conftitui , - nifi fumatut milla f:.o;lllc&iv&f ,&ut elf; t?tum. Infüper:cu Mty Ccau- DT Rejiciustur Inanes Aibeiflarum Replica? 23X €xu(z infinitz ab Atheiftis aCtu.caufare:dican- ij Valltt türj:etiam actu exiflere debent ,; cüm ens nul« .Secunda vllitume latenus exiftens.caufarenon poffit. . confirmatio abfolute non eftad rem;: cüm tan« ullnä'iaþom tum 'admittamus ens diminutuni ab zterno xörfugtüx? quoad. effentias: rérum., .. five; non| repugnan- M tiati .predicacorum . effentialium 4 non. veró 9d u quoad. exiftentiam ; prout tamen Athei dicunt m CA entiá ii infinitum ab eterno extitiffe actu ,& nf tamen necproducta; necimprodu&la effe. - Ter- ifmiit tia cónfirmatiü iterüm non eítad rem. : 1. quia C Mast te(leipfo'Pliniol.10. €.2. hiftoria de Phosnice Go eltfibülo(a. 2,:fi'etiam vera fit . tamen non mrdcdnflli idem nueró Phenix ; fed tantàm fpecie nafcis tur. 186 (retiam idem numerórenafceretur, fnmt n lizec tamien experientia non eft.contra.nos. di- centes ;; Idem ens quoad od ul primum pu effe ig feip: d D foproducinon poteft. - :ioObjic. TL.:: In eo]leGlione infinita ( c()"tf&ku non potcää, deveniri:ad aliquod primum, quod fit produ- j n m Gumabaliquo exiftente extra colle&ionem in- fihitam'5 : àt videtur conftate ex terminis.:- er« n nf W g9non'poteft de illo.primo, autetiam de tota collectione quarian fitab alio , riec ne; &. D. wdf[t! à ! j auäof'"? Antofion pote(t deveniti-ad.aliquod primum: determinaté numerandó Conc, Ant. non poteft ml ;u!'d adillud deveniriper difcurfum , .quo evidenter b ja ofténditur,' quód re ipíà debeat dari €ale ens; quod tandem (it produ&tum ab aliquo extracol- jf ) j lectioném N. Ant. & Confeq. - ; . Atheis nun- effum.in infinitum en- rr g?ffnpermitcimus proc tium Ü PA Ws Wi 232 Par I DIl E QDvefts IUvf tinmproduétefuni , quorum fiullufa fn: abmd' L tim dl iriproduclo ; : fed:tantàm :talem-ptoce(fum i. L: quo fingula etitia:fint: productazab alio ab&. aoj ftrahendó tamen:ütrum illud: aliud'fit: produe yNg £tam , vel. improductum:; .quo permilfo :ads ht buc demonftrari poteft., quód vel primum en& dretir. intrà colleCtionem , vel tota-entium collc&m? t o -w -! debeat effé ab.aliquo improduéto. produa ':Dices : manifeílé involvit implicantiam:,:tos' faténti tàm. zternitàtem à parteante & infinitam-col« tpeti €tionem entium produ&orum pra(upponeré a ahquod áliudens ante fe j.citm hac ratiocinandt t via zternitas , &mfxmta colle&tio arctareturu» ao terminó ; G fine, quod utriusque quidditatirés l fs pugeat :ergo ne quidem per difcurfum poffu&e t nius pervenire: ad. primum; 1mprodu&um. 21 Piti DiAnt. involvit implicantiam '&é; quia abío- Titi lutà.implicat eternitas ; & infinita entiutn:colst Wtgin cléctio: indeperidentet ab aliquo ente improdus &t &o; & hujus infinitz collectionis productivos | "oom l Qf" n Con.Ant; implicat vi fuppofmoms ab-Athec fattz;, &à nobis interim: diffimulatz N. Ant;! | fj Efto enim falfam illam hypothein. ( dari fcili« | i cét.defacto-infinita entia,aut eternitatem quoad: Tictp illóruni exiftentiam à parte ante) diffimulemus;: Cma, non tamen-fequitur inde , antecedenter nonz«: Ls 1 Vi dati ens prius ,'improduótum; & horum oms nium próductivum. : u Objic; II Ut entia cxx&ans non eft. ncccfïe. 90 fiüme ut ahqua fe ipíaproducant: vel ut detür ens ipis * [ pn produ&um y'érgo: hucusque nihil demonftras - E tum i Lsl Rejicitntur Inanes Atbeiffarum Rifiieg. 35 db ftdhu) timefto^ Aut; P. poffunteffe plüres eaüfze fe i pteteung TBütuó producentes: ergo entiaerunt prodiióta y8) 3102 abalio;:& tamen fieutrum 'erit improductüms Bd i Negandó utrumque'Ant.Secundum quidem gemiha Ant. elt; magis inconceptibile; quàm fi' cofice- P prítut t derecur ; aliquid poffe (eipfum producere; quód dun] mllgä fic'oftenditur: ideó nequit aliquod ens feipfara ] producere quodd primum fui-effe ; üt ipfiráet iaantiari;*w fatenturAthei; quia producere'eft verà operari, p t operari autem füpponit exifleréjadeóque res.fe r] fam producendó: quoad primum fui effeexi- refuppot satiociud Tieret; antequam exifleret;:quod eft chymaris f at cum:: atqui. in' cafü: mutuecaufalitatis multb ufdliatot magis: aliquid :exifleret , antequam - exifteretz ergononpoteft admittimutua caufalitas. Mini: m um P. etiam juxta Atheos przfupponi deberet exi- ;'. quiaa j ftentia ad actionem à fe ip(a ad fe ipfam tétmi- gngumu náta:'ergomulto magis ad actioriem termiad- eimpto» tam ad remàfe diflin&am , & à fe próductam; piodutt ergo multó magis aliquid effec antequam effec in eafu ! mutuz : caufalítatis. Conf. P. 'actio;s j zb.'!lihæ N imeafu muütux caufálitatis veleffet in primo ; vel* dl infecundoó, veliri tertio figno procedens à caufar' jen K]'W*'r rieutrum poffünt dicere : ergo nullum. Min.jei'lj. ymult certa;, quia fecundüm re£tuni concipiendi erdis u n nem primum cujuslibet rei fignum efteffe , 1 Yi W ve'cxiftere-proprium i fecundum eft ( in. cafü. caufalitatis mutuz ) producere füi caufam : terz tium efl terminare actionem faze caufa jam ah« T te produétz, E P. Iraque ulima min. -.Si di« ts inf':' €al hi A [^ o-in edfü; mutua caufi«. po^ $ ^v ^ : P ,i'*ït'hei »quod a&i ul P lita- Ly& CPareIlsDife E^ Quaf AT fa. Rll'lï'ï!l; licátis fitin primo figno : ergo Cinfero ego Yexis | ii ftereeftin fecundó ; quianon dàntur duo primas | tar'efl ET ex:quo ipío fequitur contra ipfos , quod :ens fit antequam fit 5 quia ageret , antequam eft. :..Si | fludie dicant , quód actio fit in fecundo/figno , velter» pinaji tio figno ; tunc infero : ergoeftantequam apit: du ergo eftantequam. fit mutua caufalitai : ergo tT btiam ( five; f mavuls , snító nzagis ) prafüpe «im etnyu ponitur exiftentia ad actionem terminatam ad., xemà fe diflinctam. . Adde ; quod negatá caust üenjan improductá duz caufz abfoluté fe non poffint hij inutuó producere: ex: nihilo.:1 ; quia hoceffeth) fl ereare,.:.2; Quianullapoffet alteram quoad iit- hum dividuum ex totmillenis producibilibus deter- fibiC iminare - àd agendum ; finié :determination P N T - d) tem ceffat omnis:actio. iDRC Va Dieunelb- hr 91 «; Objic.IV.- DEUM exifterefi ditür juxta-illud ad Heb.-1 1, : 4dccedentem d 'ltius| JDEUAM oportet credeve , quiaeft , i quód ir:qitï*- nii Ti ventibus fe vemunerator eff : ergo non pote demonftrari j cüm nor poffint fimul ftare fides, Q fcientia. :« &. Ad Ant. quod S.Paulusloquae T b tur de DEO utAuthore gratiz , & ütReniwe Wieratore , non vero deDEO :quà Au&tote;nae t türz , enteprimo &c, "Coterüm ad.hanc diffi- füitm eultatem ( qua tamen hujüs loci ptopria rion bl 'eft:) an fides & fcientia poffint fimulftate; re- iif fpondemus ex parer fide fufiüis difcutitur. gis; quod in tra&;tu'de.? üt fmgx Qd 92 -- Dices: Ex hácfententia fequitur etiamTrie !nïm | ["mir I)f.;iglEEIH Perfonarun? q?turalitcx poffe:à p X oüe'-. riori g Rejitiuntuy Daaneszti beifl arnm Replice. 23 if rioti demonflrati: ; Sequela P demonflrabilis/ tdppr tas exiftentie DETunius fundatur in dependenz $, quolii tià effe£taum.creatorum à caufa:prima . :atqui u di.d ficut effectus creati dependentà DEO« t caufa )flgno,uhæ ptima; ija etiam dependent ab Éodem àt Trino: Antequti) 3X.quia'operationes ad'extra à T heologis dicun« aulditi: t tar "TribusPerfonis communes. 2; -quiahomo igi) p eít imago.DEF nón:tantàüm üt Unus eft; fed rmunaumd etiam t Trinuseft; imagoautem'habet depens d negatäm" dentiam 3 fuo exemplári. ( ay: N- fequelam; [e0t hujus: probationem 'D.: demonftrabilitas exie vi li flentiz DEI unius fundatur in' dependentia ef- vmuili feCtuum: creatorum per-lumen : náturz; cogno- bilbisdei fcibili C per'altius lumen cognofcibili depen- denti& N atqui effe&us creati etiám dependent mhl&(iowf àDEO Trino, & hzc dependentia eft per lu- iDiats 3nerr matütz'cognofcibile N; Min: 'per lumen g 'altius fidei;: & gratie C: Min: & N. Conf. eó- de m Y g ii n:tiodo» et'iama'þ-.rcfpondeo .ad immixtaS... j nors"Pm gauones. li éslbjic? Va Neqiit dari cns'; quod fit fnfin;- 95 hst um fimul & (ingulare : atquiDEUS deberet & um -efte itifinitüs ,:Gcfimul fiagularis :ergo abfolute non datur.^. : Maj pátet j quiaens infinitumeft hf €ommunicabile;; & fingulare 'eft incommuni- d hr (oyri cabile. . Nec.Min: latet 3- fi:enim DEUS non ylie! fic infinitus; non eft perfe&iffimus : & fi non fitfingularis ; non eft unicus.: : 3y; N. Maj.unà :raa?m'd'f cum fecundo probationis membro; fingularitas | cfia.mï"f' enim:non tollit:communicabilitatem , nec. de- i tetminatihtcnf'xvä.al*ias-:p'erfe&ioncs entis, 'fed taüs at 236 Pal DI Quef II fl Wjii tantüm.tellit pluralitatem ejusdem entis: ::nam pl qui ens infinitum non minüs eft hoc ens , quàm efis 3iabis obl (f &tn finitum;. licét infinité excedat: aliud:in. perfez &tione: er Sitamtl fingularis.: go damir DEUS, quielt in.ünilusl-ï ) f [ $ fenpts , ; Dices; . Exiflentiaillius entisn cqüii effe evä iiida W denter vera , cujus impoffibilitas non eft evi- d. denter falfa : atqui impoffibilitas DEInon efts evidenter fal(a : ergo neque illius exiftentia eft evidenter vera. Min, P. Non e(t evideriter falía impoffibilitas illius entis, cujüs contradictio, 'aut pradicatorum oppofitio non eft- evidetet d j falfa :-atqui oppofitio , quzappatet interaliqua. i praedicata- DEL v. g. inter "anitatem ex utia.s parte,& ex altera parte foccundicatem infinitam; g* (& Fomty five '"Irinitatem-in perfonis?inter immutabili- ? E tatem DEL, & libertatem &c:adeonon eftévi trün denter falía ; cüm difficillimum fit attepta uri- Titg bm cé naturali ratione folutionem dliqualiter ptüs (Lmta | babilem invenire.:.ergo &ci^ & Ex Gorimáa Waecel "tss Fraffen, Smiüng ; D. Maj: Exiflentia illius " entis.Dequit q»ozd an e/? , efle evidenter véta,. li [ pul L Ut cujus impoffibilitas non. eft evidenter- fal(4" iüj'f Vülie & codem genere ,. fcilicet-etiatm qoad an eff. Maj. in .diverío. genere , five quoad'quid ) V8l Ponmm quomodo e[t, N . Maj. atqui -impofïïbilita's'ljïïü non e[Levidenter fala quoad - 44id , vel quomoda lhlncl eft . .C, . Min; quoad an eff. -N Min; & Conf P. 8 Iraque unitas ;( & Wfoccunditas ; five Perfonarunt ii Trinitas non fpeGtant ad genus dernonflrationiis A ! il llj eDEF U DEI 4uoad as fä , fedad genus exiftenti qmmd Ill Rejiciunur 'Ina'm(:/.ltlväi/llamm Replice. $37 m nb 4uo44 quid,vel4uomodo eft ; mülta enim füut.; ens, quni nobis obfcuriffima, 4444 quid , Vél! duomodó lii p éfc , & támentüut nobis ev R Sic omnibus evidens eft, identià 4uoad an ei l infinim&& dáti'miotum ; locurri; tempus , continuum , libertatem hünianam; quid a iequii TT g smpde k atem ifla ,Qnt'.' Pl-ï!ïf?' "f?b"?" ev;dens non DEoud -exftni eidetrd $ Expuryatur Polifiejfus, conttdl dl oitit ertionoffra fidei bae eft ; nt umum DEL M 94 timcalit tfJe dicamus.. Ttain terrinis S; Amb;l, r; st Uil dé fide.cohtra Arianos c. 1. é(lque defis * (&ä Scoto x. d. 2. ii q. 3- fepterm rationibus : ;mmli(ibif comprobatur. Prima elt ex infinito intélledtu; Secunda-ex infi i cff* nità voluntate; — T'ertia ex infi: gt hita. bonitate.. Quarta. ex infinita potentiai Quinta ex ipfam etratione infinitatis; u "Sexta.s Fi Gorté ex.necelfaria exiftentia. Septima ex omnipó« tentià ; Quas rationes brev i itátis : ergó (cüm plü- j TÀ ex prioribus $6.'coriftare jam peffintyinfinuz á([e fatis effe judico, fi prolixiores videre cüpias; «ll volve Scoti Com o mentatores Lychetum ; -& Poncium » ac nofirum P. Fráffen in-fuo Scoto qllü; " Academico tracl. 1.. dií * Vil | piarg. Et hinc paucis conclufio fic: * db r d a A P..5i efï'e'nt;-apofübile"s«.plürestii $ vif 1"eï*'r'-(:ek unas includeret ómiies omnino perfe&tiones : Valonïfl-m mllmlfm : altétiüs; velnon ? Si primüm-: ergo hoe ipfo r éón(ez qut mxg:—-han ditti ngurerenur ab ialxi 03 & 'pe * " dhene qw l X 438 . Pars dHl Difl. 1. Qnaft - HE4. IV. queris iec plures.forent; -Si leéundum'sergo | wf d Ea fion effec DEUS ; aut ad minimum miferabilis, & dcfe&ibilis DEUS effet ;cüm per DEUM fás lohiiet fit intelligi ens perfectiffimum;cui finé blasp "^ilitir " nftrenti 4 E mia aliquid deeffe dici non poteft. lüresDii, twf 95 i| Conf. L Sieffent poffibiles:p FO ünus poffet velle-confervare creaturam , &al- du 'ter poffet velle eandem perdere : unus poffet DElits velle ferenitatem . alter pluvias ; aut . ventos; confequ hvinità átqui utriusque volüntas hic adimpleri non pof- fet : ergo niec uterque DEUS foret , cüm:.non motbori effetüterque omnipotens, Conf. II .. Velin- Vtgtim: d ter plures DEOS quilibet fcirec fecreraalterins, vel non'Sifecundum: ergo ínillo'effet igoran- -Rátim tia.. Siprimum: ergo in alio:eflet impotentia "t celandi fua decreta :atqui tamignorantia; quam . ^ atf KD.EOO impotentia repugnat DEO : ergo:&c. -Hanc pluriumDEOrum idololatricam:dementiamáta - -"&mag( períixinxit Tertullianus , dumlib. z. 'de idoljita titliy 'Otfus.eft : Principale crimen generis bsmani , w itt! Q fummus [aculi veatus , tota-caufa judicii Idob- ; dum vix eximi- Jatria efl ,* Principale erimen "ls hilo formatus ille Divinitatis emulatot Luciler "i ádololatricé fimilis fieri voluitAltiffimo.::02e- - "o — :.',mt t 14 can[Aa judicii idololatria ;:dum enim vixullue ram creata lücis accepiffent primihominurn'ï*ge- 3 (bf nitores, acquieverunt di&to ferpentis idoloJa- "t j trico : eviris frcüt Dii. . Sunmmns (aculi veablus ontir eít hac plüsquàm fepticollis hydra ; dám ho- "9 mines & jugulatricibus diluvii'aquis fuperflites £on- U ia vix modico tefufcitato . gefere hümano: i ver- TW Expuroatir Polytbeismpr: « «.2- ;—9 um «werfi fint 'ad.DEOS alienos, usque:dum.tanz um mcdi dem Evangelico irradiante fulgoré omnis ido- i DEO dolatri'error fit depulfusjuxca illud 1(à; c,2. Ejea uilind iasgbt wabitur Dominus folus in die illa , c idola peritns l. Cconterentttr, 3 iluresDii»l'U' &iisObjic.T. Veri Dii funt; qui- v eros DEItatis*ï* 6 aturif &* -ehataCteres habent: atqui Dii gentium veros m ADEltatis characléres habent : ergo funt veri , & ; u ; «onfequenter plures Dii. Min.: P. Chara£lereé pl Divinitatis funt. 1. patretio miraculorum.: 2; tet m fmorborum repentinacuratio. 3; prdictio fu« " -tüforüm: atqui tria hac Dii gentium praftites crunt:érgo fünt plures Dii, E. dN Min. Et.z d ii -quantumcunque Polythei fimilia conenter pro-- d vibareexhiftoriis;hiftroriz taméaut falfze funt;aut us iriraculaapparéntia opedaemonis (permittente pà d »iDEO ob aliasccaufas)) patrata funt ; alias fagás, iementi $:X magoscum fuo Simone , Ariolos Pharao ; I.dtldm/ &'&alios; DEOS.dicere poffemus. x?ic 8 Dices; -Meliüs eft effeplura bona, quàm utlgai-' ii .W / juä(ii]m -s&im 4 .atqui Dii plures fünt bona plura : ergo umVllx m -meliüs:eft effe plures DEOS. . 1; Necandó jatot sefuppofitum , quód fcilicét fint poffibilia.plura **bona effentialia; independentia ; àt facilé con- (l -(ftat:ex probationibus, 1..1L..D. Maj. imeliüig lommlma efteffe plura bona., quàm unicum ; fiillud uni- tum in fe non:contineat, quidquid alia bona.. ,5 W[( i €ontiriere poffunt« C; Maj. fi contineat.N.Maj. 1 ?T 'Objic.II. Sitantümunicus datur DEUS,yel 97 ; l *fpo eftà fe; veláb alio? cüm aliuseffendi mos | mna p L ;c!!us('aon fuperfit; atqui rieg eft à fe., mec ab alio: erBo [ 240 Pars L. Dift. L. Qua/?. 1H. $. IF. ergo velinullus.datur DEUS,V;I plures admitti ahna debent atqui.nos negamus , nullum dati Til DEUM : ergo. plures admittere debemusu dj Min. P. DEUS non poteft dici ab alio , nifi hoe ii ipfo jam duo Dii admittantur-5 de-quibus ulte- t riusquero : à quonam fint ? Neque potefE Dius at dici À Íe , cüm nihil poffit effe principiumi füi ip- (Itigt fius. .. '&. N. Min, & dico , quod DEUS fit à 23 fe, ptobationem fic... D. nihil pore(t pofitivéel- "tüntuy fe principium fui ipfius, C. negative. N. Quan« «fütüny doproin communiter dicunt I 'heologi : D£M E eff arigo, Q principinm [9i ipfus , intelligendi li funt fic; quód . fcilicec DEUS à nulla caufa fit ?"i-pe(.n produ&tus , non autem quód fe ipfum pofitivé B! produxerit, fic enim jam aliquando.vel non fue E iffet, (cilicét antequam fe produxerit ; vel fuiffety E & antequat fe próduxerit , quorum neottuifi fu- DEU (tineri poteft. 98 Objic. IIT, Exiftunt plures cáui foe primg zete ïäilio .' go & plares Dii. Ànt. P, Nequit una; & eadem numeró caula producere effeclus adeó diver- W fos , & contrarios : fed in rerum natura invéni- vntur effe&tus fumimé contraríi : ergo non pto* veniunt ab una caufa prima ; etgo dantur plures, EK. N. Ant, inhujus probatione.. D. Maj. ne- quit éadem numeró caufa finita, & univoca pro» ducere effectus adeó. contrarios. C. Maj. caufa infinita , univerfalis, & zquivoca. N. Maj. & conceffa. Min. N. Conf. Aliquale hujus.exeme plum habes in fole , qài eó plures produejt effe- iori eus,quo ipfc eft Fau,fa,*?*ïïïïf,fï*i?f*f.ä?; à pot "id "m R O Bipuseatur Polytbeifmnug:- 24i gueitt !3dconcedendam.eft DEO; qüi-attingit univer- , n alifimé omuia'àfine usque ad.finem forti t bt &idifponit omnia fuaviter; TP ?orl dnftas;!Jüxta Catholicos Pater'in D äöinis 229 s qiiwt -non eft'determinatus ad producendum unicur ii *taitim fuppofitütri ? ergo-poteft plura produ- cipiumü ere:'ergo etiam poffunt plures Dii produci. DEU *5X D. Ant. Pater. non eft déterminatus ad uni- [Lpoltii -tum füppofituni per eandem facultatem,& ope- i NU -fationem producendam N. Antec. per diverías duj *facultates. ^ C. Antec, & IN. Conf. Pater ergo , indigt "determinatur ad producendum fuppofitum Fi- lul 3liiper memoriam foecundam, five di&tionem jangalt Aintelle&tüs : ad: fappofitum: Spiritüs S; autem Jitlion *per fpirationem voluntatis faze infinite; " Apa- jj i & igitürmonfkeum horrendum Atheifini, pati- «ter & Polytheifmi ? populo, cujus eft Dominus aeulmmx DEUS ejus ; uifuo nos deinceps dirigat.au- ïæpn'mcm *silio ad reliquas veritates ad ipfam pertinen- 5istes pro humani ingenii cáptu inveftigan- "T das, & ipvenicndas.l r i » nl m:'ufpl gogsoæwæ- ] " 'äeää ) Mi j d iï:*j— | '.6 -t98 e o " Nj ul l * .:.. - ul l j r d ,'-' '. DI- [ 42 Pars H. Dift. H.. Quaff. T. f. L. DISTINCTIO L. | 4j De Effentia Drvina, IIitsque ul- £imo Conflitutivo /Metapbyfico. ,Tf QU/ESTIO L Wütem dua e( ue mon funt Predicata -De'z'z's : 'F) 720 Effentialia DEI? Watyr, "if Emonftrató DEO 4noad an ef? , o;dö 'toq do&trinz poftulat, dicamus: ' Quid eff L]UT DEUS? quanam ip fius prædicata»qf-' B l usl fentialia, & quod ex his ultimató coi- Nhhi flitutivum DEP Tota autem hac Diftinclio Ti var non poteft intelligi de pradicatis DET effentia- toll libus phyfice , aut praedicato ultimató c onfti- fhoda tutivo phyfice, fed metaphyficé fumpto. ^Ra- D tio eft, quia in omnium Sententia res phyfice Qum fumpta habet tam partes effentiales (falrem di* ht ; flributivé) quàm accidentia realiter diftin&ta.. quod de DEO vel cogitare piaculum'eft ; effen- | Dif. j Q tia autem metaphyfica tantüm relpicit füa con- ti()ng ftitutiva, & attribnta üt formaliter ex natura iln rei , vel virtualiter diflincta, pro meliori fei- tentiarum diverfitate àbsque ulla diftinctione reali. Jam fit adtïä; nel qï | $1 "m "m ia ientit 4dn effe neceffum bES»SE, d 243 $& l í 01l "dneffe neceffum ESSE, Aum purum efft Jit de Efféntia natura Divina ? D Heologorum nullus eft , jj 4 qui in dubiumzo 1 vocet, dari przedicata effe ntialia DET, üt conflabit in hac Diftin& ione: quanam l autem illa ; aut quid fit DEUS? res proríüs àr- r lii dua efl. . Audi Nazian. orat. 4- Certé bot DEus &ft-, quiód cim dicitnr, non pot eft dici ; cixm aft i. matur , »0n pote[? efHimari; cum d efinitur defi- ] f/f ! 01& vitione cre[cit, quem amuia ne[ciunt, & metutus 40 friunt.' Ex quo etiam confe ]s:fgflllt/ (j &aneum eít, nos at proprie diclam de DEO definitionem per ge- nus fcilicet, & differentiam habere non t Nihilominus poffe. .Dilio cüm tam SS.PP. quàm $. Scriptu- tà varia nobis de Natura Divin a tradant, eadem H cfftrü;f' noflris difcurfibus a ht » aut meliis hos illis accom- modamus, n f ,Dico. DEUS. 1. eít t 6] " j n ens hecefï'äriuni..., to2 Quàm IL. a&tus purus ;. in terim tamen 1Il. nec jfaifemu'r tatio zeceffarii dil'lin?xb DEI effentialia 5 » néc ratio psri fünt pradicata :ü; CI'K?I fed IV. tantüm modi intrinfeci quidditatis Divi na8, Scotus 1. d. 3. q: 2. dera- du tione zeceffarii ) J g n deratione pori autem tenet id« ipfum r. d. g. q. 2. jir j P. pars prater jam diCta contra Atheos;& ld adh uc dicenda in hac Difttinctione , à difcrimis ne, quod eft intét alías res; qu& dicuntur necefz ariz , & &ternze veritatis , ac inter DEUM; fi enim de aliis rerum effentüs bene dicímus,quod Ü fint Q z a44 — Parsll. Dif. H. Queffio I. &. 1. fint entia neceffaria, zterne veritatis, majorí cming j 1 plané jure. hoc ipfum de DEO dicere debe- u mus , cüm creaturz aliz fnàm neceffitatem ef- ilmd fendi àfe ipfis tantüm in genere caufe forma- f q lis habeanr, & nullatenus femetipfas ad ftatum Tiria actualitatis ponere poffint, fed à DEO fic poni lp debeant: ergo DEUS debet effe ens ncccf;ä'- i jntinfe rium,& non contingens. p 103 P. 2. p. Illud eft a&us purus, quod fimplici- Tice ter & quoad totam latitudinem entis ab aliquo dæquaw excludit omnem potentialitatem tam objecti- At !s vam, quàm paffivam :. atqui DEUS à fe fimpli- 4cua citer, & quoad totam latitudinem entis excludit pror omnem potentialitatem tam objectivam ; quia — per nullum efficiens eft producibilisà non effe que p ad.efíe; quàm paffivam, quia prepter fummam O fuam perfeclionem nihil recipit, nec patitur» [77 aliquid: ergo eft aftus purus.. Imó DEUM filh efle actum purum, ac liberum ab omni poteritia objc£liva incidit in hoc, quod natura Divinaa dlin, li non ab(lrahat ab aQ exiftentiz, à quo potentia forma objediiva abftrahit ; & fic idem eft, DEUM ef- fe aCtum purum, & liberum ab omni potentia objectiva; a& de effentia DEI effe actum. exi- At] ftentiz, quod decidetur. à n. 17 f. 104 .. P. tertia, & quarta pars de ratione neee[farii. Viatores pro hoc flatu non cognofcimus quid- ditatem DEI, & tamen faciliter cognoftimus, quoód DEUS debeat effe ens seceffarium: ergo ratio neceffarii non eft DEO eflentialis ; quia tiy ( ET ratio tamen eít intime iq ipfo imbibita, ficut £05n- - d4n effe nece[fam ESSE, c. 245 1] dts, f contingentia in creaturis, ideo recenfenda eft inter modos.intrinfecos DEO , ficut hac re- ) dicre o iav ceníetur inter modos intrinfecos creaturz. P. cule t idem de ratione puri. Ratio pari tantum figni- ficat quantitatem, & modum perfectionis exi« as d h ftentiz Divinz:. atqui quantitas ifta , feu mo- pE dus perfeCtionis exiftentie importat modum T intrinfecum rei, cujus eft quantitas: ergo ratio not i puri importat modum intrinfecum in DEO. Hinc etiam fecundüm concipiendi modum ina- ii5 d daquatum priüs concipimus DEUM fimplici- um dj v ter per actualitatem eílendi, quàm per talem adualitatem effendi, liberam fcilicet ab omni 1f fiom; Qu prorfus potentia. Neque dicas,in DEO effe potentiam, qua modoó hos, modo alios effe&us jjione producit: ecgo DEI atualitas non eft libera ab g N omni potentia; contra enim eft, quod hac po- j 'tentia non fit actuabilis , fed a&tuans , adeóque It j " nil potentialitatis inde fequitur. Objectiones yripot! aliz, qua occafione actüs puri formari poffent, p falvam agendo de Diftindione ex natura rei j io t formali, D jj p9 TE n An Infinitas inov ediatur vationem effe tialem DEI? t m[üflh Uod hic in dubium vocatur; eft infinitas, 10 $ t quam aliqui Scotifle volunt effe pradi- jl um funi catum qgidditativum DEL alii vero ul- j 1 glï timum ejus conftitutivum, & diftinctivum, alii 11] f j autem,, quibuscum & nos tenemus, meliüs ne- gant ( Q 5 246 Parsll.Dift.il. Qg/æþ. :4 '5. II; | hl gant utrumque., Ut tamen res hac majori de- dedo( cidatur claritate , fciendum:eft ex Doctore no- d radi nim; f ftro Subüli 1, d« 13. q. un. $. .Er fí quaras, ac. alibi, quód duplex in DEO diftinguatur infi- ni;atc : tamen nitas, fz»damentalis Ícilicet, quam alii zadica- lem, G primariam vocant , ac formalz, Prior vfürpt eít, quz ipfam effentiam Divinam proximé af- lieten dubio: ficit, & totum effendi modum compleólitur vel eminenter , vel virtualiter , vel formaliter,. don quaque ut loquitur S. Damafcenus l. 1. de fide vibiru c.I. Ef quoddam fubflantia infinitum, ci iu- &m/ perminaium. pelagus, ita ut nulla effentia. per«. Vav feclior excogitari queat, .. Poflerior, five for», ia malis eft omnibus. modis intrinfecis ,. & attri- m butis Divinis propria, quz ab inexhauíto illo j MW Deitatis fonte fuam fibi propriam , & forma- E lem fortiuntur infinitatem. quoi Xo6. Hicporró gnaviter adnotare oportet, quód: lm infinitas radicalis adhuc dupliciter fumi poffit, tll femel quidem, prout eft aliquid ( juxca nos mo- tütiy dus intrinfecus ) effentize Divinze füperadditum, piop n ipsámque formaliter infinitam conítituens.. .Et. [ de hac tantüm quari potefl, an fit przdicatum n DEI quidditativum? ac in reipfa coincidit cum: titi 1 infinitate radicali, quam priüs prinzariaum voCa« po vimus, . Aliter fumitur infinitas radicalis pro tig radice, & primaria oripine tam infinitatis ex n parte Divinz effentiz, quàm infinitatis ex parte. D attributorum , aut modorum Divinorum ; que lr infinitatis radicalis ufürpatio tam certa eft, quam ; i certum eft, Efentiam Divinam etiam przícin-- k rtm dendó f n Lufiaitas ingvediatur vationem Qic. 242 i m dendó. (non.tamen. excludendó ) ab infinitate Dodorc s. effe radicem fuorum attributorum, ac modo- n g rum 3- ficut effentia humana praffcindendó à fi- nitate eft radix füarum proprietatum. Quo ügunr if tali n tamen non obílante -de . infinitate radicali. fic t -D ufurpata difficultas przfens agitari non pote(t ; licét enim infinitas ràdicalis ficfumpta absque prouni onpldi dubio fit ipfa effentia Divina, utpote quz fola Lformadit eft origo, & radix omnium perfe&tionum Di- |.1, deli vibarum , tamen prorfus inepté dicerem infini- un, o tatemr fic'acceptam effe prasdicatum DEI quid- lt p ditativum, aut ultimó diftindivum. ]. Quia five n ge ipfa alffignarem pradicazum innominatum. , &itir- II.: Quia refponderem per id, quod aliunde eft quo il notam, & à nemine negatur; notum quippe M fontie cuique eft;illud.effe DEI pradicatum primum, quod eft & infinitatis, & cxterorum attributo- t g rüm, ac modorum radix, & origo fundamen- talis. III. : Sicut inquifitus de hominis confti- Itl pülïlk 4 nost tutivo- infufficienter dicerem (füppofito quód raddint proprium ,- & nominatum predicatum quiddi- tativum habeat ) radix humanarum perfectio- (2 gt num «t effentia hominis ; ita:eque infufficien- ter: dicerem- innominate : infinitas radicalrs ciditeut prout-eft radix tam infinitatis ex parte eflen- " al tiz,; quàm aliorum attributorum eft predica- tum quidditativum, aut ultimó Conflitutivun ia DEIL. IV. Nunquid, fi dicerem tibi ; effentia u Pä(fc n hominis cft radix humanárum perfectionum ; illicó peteres:' quidergo eft ifla radix ? 44 dice- l quäm repl: eftipfa effentia hominiss minimé con- ! æ[cm; ten- ded R 34$ — Pars I. Dift. 1. Queff. 1.6. ]. hij tentus reponeres merito : hoc eft refpondere tirin dfr] obícurum per obícurum: idem.per idem ; at- infintati attributu qui idem eft in propofito, fi quis pro.praedicae £O quidditativo , aut ultimó conllitutivo DEF. flionem ( intrudere vellet infinitatem radicalem in hae?. | tedlla: Íccunda explicatione intelle£tam: ergo manet, ! fs quod tantüm de infinitate radicali in primo tonvenit; Et hac funt valde Ts if fenfu hic difputare. fas fit. adnotanda , multüm enim declarant. genuinum Divinum quaflionis ftatum, ac aberrantes Scotiltas redu- infinitat cunt ad orbitam. .. Itaque ] dim ( 107. . Dico. Infinitas.radicalis in pfïqri fenfu 4(dïc 1 Ceatran hac.enim pracisé procedit controverfia, & nod | Tiperitür de infinitate attributali, aut. infinitate radicali LOT DELin pofletiori acceptione ) explicata nec ; if e(t...L. Attributum DEl, nec.. IT. Predicatum us quidditativum, minüs, IIL. Ratio ultimó con- Tilum ftitutiva, fed...1V. Pracisé modus intrinfecus indifen Divinz natura,.., Hac licét fit veraScoti Sen- Tntrinfe tentia. . cir,. non tamen eft omnium Scotifla- hgt tum; fecunda,enim, & tertia pars.eft contra.s liten Fraffen, Poncium, Bruodinum, & alios ; quarta tl fequitur ex pracedentibus ; prima, autem elt m contra non paucos. RR. qui non.di(tinguunt, !t qui modos intrinfecos. ab attributis,ut innuit Àmie D cus difp. 3. fe&t. 2. n. 19. & 20. Todi j P. prima pars ex definitione attributi Divini. ciunp Attributum DEI eft perfzélio fempliciter fimpleat Ml €o ereaturis velucens , (j DEO attributa fore Rn maliter ,. ilinique. e[fentiam quidditativé , & ls. quictative jam con[Hitutamy, per modum qualita- ! 14 [ , n Infinitas ingrediatur vationem cc. 349 T eporo tis in effe fecundo afficiens : atqui haec defcriptio peridn; z infinitati non competit: ergo infinitas'tion eft pograte attributum DET. Min. P. Juxta hanc delcri- Jluito]d ptionem explicandam infra tres funt principali- ia ter differentiz attributa inter, & modos intrin- n fecos : ergo hac atttibutorum defctiptio non 1j n p convenit modis intrinfecis. Ant. P. recenfendó vc lod has differentias. Prima eft ; quod attributum Divinum ( ut prafcindit à fuo modo ; fcilicet.. t gcnuimn otilisti infinitate ^ re/sceat in creatura , litque fecun- düm fuam rationem communem indifferens ad ii creaturam , ficenim tam in hac; quàm in DEO efn t reperitur intellectus , voluntas, fapientia ; boni- u tl tas, juflitia, alidque attributa. — Ecoritra modi pl intrinfeci fuat foli DEO proptii, nullo modo ad du creaturas indifferentes; anenim dices : effeinfi- limoat nitum, incauiatum, independens , & fimilia effe d ii indifferens ad creaturas?. ^ Secunda eít; modi intrinfeci removent à DEO formaliter, & ap- o Sodlé propriaté creatararum imperfecliones, nenape [ cont finitatem, abaleitatem , dependentiam &c. at- ; quii tributa veró folum materialiter propter identi- tatem realem cum natura Divina, attributa enim nec quidditativà,uec quiczatiut effentiam Divi- gl Ya vitalt nam ingrediuntur, üt conflabit in loco proprio, modi intrinfeci veró faltem quietativ? illam af- ficiunt, 'Tertia eft ; Effentia Divina poteft ad- 1 DIWWI »)f( [;;; u aquaté , & perfe&le concipi quoad fua effentia- 7 A lia tam qwidditativ?, quim quietatioo f& attri f bütis , finà modis veró qeietativ? faleeia conci- [f , LA if pi haüd poteft ; -attributa enim cantüm i» effe.s Q 1772 [/) p $ Aj 250 PDavs L. Diff, H. V-Q:mfl.. T..$.JI. fécundo ,. & extra effentiali nawvam Divinam — |wtbuis j lm afficiunt , modi veró intime funtin illa imbibiti, licet naturam quidditative non con[tituant : et- iinitus; elexcalis go ex his omnibus fequitur , quód infinitati non conveniat defcriptio attributi, & confeclaneé | &utimy infinitas non eíL attributum DEI. , p'imyub 308 P.fecuuda pars ex DoctoreNoftro 1. d. 7 [ Mitat, q. 2« $. Quario dico, ubiita arguit:: Quia infiri« Conf, um non eft quafi attributum, vel pa[f entis, frue ejus ,. de quo dicititr ; : (éd. dicit modum intrin[e- ditr.d.g cum illius entitatii , ita quod cim dico: E.NS8 Dtte co INFINIIUA , s0n babeo conceptum quafi per proridon Viscond accidens ex fabjetlo, c& pa[frone s fed conveptum per f [nbjekli in eerto gradz perfectionis, fcilicet tittis ab ANEINITATIS ; - ficut albedo inten[a non. dicit , Quta conceptum. per actidens « - - inno intenfn dicit E u. Ü gradum imvinfeeum albedinis in f2 : ergo fequiz tur aperté. tam ab auctoritate, quàm à paritate ptionen Scoti contta SS. adverfarios, quod ficutintenfio aliquo e noneft pradicatum effentiale albedinis,ita etiam inle tneft infinitas non fit przedicatum effent iaíV DEI. Hzc LC C ut evidentius de mente Scoti efle conftent, pro-» clk Tin iüius [ fero.alia ejusdem nollri Subtilis Doctoris fort- maliaex 1. d.2 1. q. un. $. Quentum ad tertiam tieDi conditionem,nbi ita repetit fuam mentem : Quia, | Finius fieut. ditlum eff alias , sufnitas non eft. [pecialen tUïiVun lnt eí anvibutum , féd dicit modum intxivfecum 6njus- libet attributiz j pari ratione magnum , quo f quafi dicit imdifl izéle, quod infinit wm dicit diflLin- uf G ; ex quibus itaarguo contraScotiftas trans- Ts butalis RR i"xïxggs ; juxtasScotum nec infinitas attri attri- x r TM n Infinitar ingrea;i;t; rYationem q»c, p gram D attributis, nec magnitudo eít effentialis rei, cu-- inil mbl jus et magnitudo : ergo nec magnitudo, (ive ul infinitas, quz effentia fuperadditur, eíleidem x effentialis , licet hac omnia tealiter eadern fint. '& d Audiamus Scotum etiam in quodl. q. . $. de primo, ubi in fineita concludit: Zgtrisfécus ercà &'ol"xrol.d,; modus cujuslibet infiniti. intenfrve efk ipfa infr- Witas. T Qæiaiæ&'ri jjutid Conf. L. ex eadem Scoti doclrina, quam tra- 109 um ii dit 1. d. 2. q.2. ubi docet , quód infinitas ab ha- ydio: L bente conceptum DEI quidditativum poffit à t u priori demonltrari de DEO ; ipfa fiquidem Dei- tas concipitur veluti radix, & ratio à priori infi- fu n ii i nitatis ab illa pullulantis : atqui quz funt de.., jf d quidditate rei , à priori demonflrati nequeunt: ergo infinitas non cft de quidditate DEI. . Conf. n N k Il. ex n. 106. ubi genuiné explicavimus acce- l crgo ma Pällh:x ptionem infinitatis hic controver(z confiflere in f aliquo effentiz fuperaddito. . Con£. III. evidens jisjat non eíL, infinitatem creaturisnon poffe compe- J tere.. Conf.IV. veceffarism effe, actum parum effe non funt de effentia DEI, fed tanthm modi il illius ex n.104. ergo idem eít de infinitate effen- j P tiz Divinz. Conf. tandem V. à contrario fic. (chQ'ä'. Finitas non eft przdicatum quidditativ? confti- TA tutivum creaturarum : ergo nec infinitas DET. Ant. eft certum;: cur enim Angelus , homo, la- d Mmlq) pis&c. hanc quidditatem habent? fors quia., j entia finira(unt? Certé nil minus : fed potius ho- rum entium quidditas in effe fuo jam conflituta [ i ratio à priori, cur ipíis conveniat finitas ; :rlfib"ufï idem ul 2$2 Parsll. Difl.II. Qnefl. I. $.IL Aths idemautem à contrario eft de infinitate compa: ego & in tata ad effentiam DEI. Stotus .. " 'yIo P.tertiapars qua neceffario fequitur ex ja diditur di&iss f enim infinitas non fit przdicatum DEI | m gmcr eflentiale, quomodo erit prdicatum DEI ulti- eiam fun mó conflitutivum? quod inter effentialia debc- ! Stotum ret effe effentialiffimum. « Nihilominus fpecia- m quà lem hujus rationem fübmini(lrat Stumelius.no- fargua fler tom. t. p. r- cont. 9. n. 45* iNullum pre- ;l-t [U1/7 dicatum tranfcendens omnes gradus, & forma- m litates entis increati poteft afleri ultima .ratio [(77771 conftitutiva, & diftin&liva alicujus: fed pradi- " ft uf catum infinitatis üt fic,. eft quid tranfcendens dylimi omnes illos gradus : ergo non poteü affericatio | f'"!iamx i ultimó conflitutiva DEL. .. Maj. patet. Min. P. C omnjaattributa DEI v. g. fcientia, amor, patien- p tia, & quecunque demum infinitatis capacid volydm funt, intrà propriam lineam funt infinita : ergo libeat infinitas in DEO eft quid tranfícendens & come t mune gradibus, X formalitatibus entis increatt. quoq; Verbó ; habet fc juxta di&la infinitas relpe&tu Wt in ( DEI, ficut f& habet finitas refpectu creatura- fori rum : atqui finitas tranfcendit omnes gradus "um ereaturz : ergo & infinitas omnes gradus DEL j f & quidem formaliter, ditr Pars quarta conflat ex hucusque didis. lm YII Objic. L contrall. p. Scotus 1..d.8. q. 3«€ns gotiqy priüs dividit per finitum , & infinitum, quàm li per fubftantiam, & accidens : ergo prior in- Vter finitas quàm fübftantia :- atqui l'übltantia eft.» fi]] q.fe Prædicatum quidditativum DEI, juxta C(l). N erg 1l 44n Infinitas ingrediatur vationem &c. 253 fiiatrot ergo & infinitas, Hinc $. 440 autem ad illud Scotus c. ita habet : Refposdeo, quod ens prins ia dividitur in infinizum , && finitum, qmäm in de- radicium] eem genera pradicamentorum : atqui inter hzc aum E etiam funt fubítantia , & accidens : ergo juxta.. :1!knlialiadiþ' Scotum ens priüs dividitur in infinitum; & fini- ominus tum, quàm in fübftantiam;& accidens. Et ff. fe4 untint fi arguas , itarefpondet Scotus c; q..|.Eus avtems Nulunjt it convenit DEO , Jcilicet ens per. effintiam, eft dus t ipfum e[fe infinitum ; Cj non aliquid;cui tantim [ ul conveniat ipf4m ESSE: ef ideo ex feeff hoc, ei [us:fcd p ex fe infinitum , nt quaft per prius intelligatur at aliquomodo infinitas effe modus entitaris per ef- ilfeiti fentiam , quam ip[um intelliratum effé boc. gt Mm 1 Cogunt me 5$. adverfarii etiam invitum co- 112 amg[,paffFj. piofius agere Scotiftam. textualem. Itaque.. qis p volvamus Scoti folia: Verum ne, quod Scotus Kintas hábeat citatos textus? verum ; fed quid tum?an d ergo non fciunt hi SS , Scotum affertivé tenere quodl. , quód ens prima fui divifione divida- u us tur in ens quantum, GC nou quantum ?. En Scoti u a formalia! Fimitum tamen , tj infinitum non di- j gær vidunt ens , nifi ens quantum ; hoceít: ensan- tequam per decemCategorias difttibuitur, divi- gradus ) datur neceffe eft in finitum , & infinitum, ac ( poftmodum demum ens finitunr, utpote Cate- / goricum , & predicamentale dividitur in fub- g "n uf ( flattiam , & accidens. Non credishoc ? cape t ulterius formalia Scoti c./...Dico ergà breviter, quod Paternitas nec formaliter eff. finitá, uec for* lt j toaliter iifinitq. - Et enm arguis ex- divifione - m l E 254 ^ Pari IT, Difl. 1. Queff. T. f. 112 quim at immediata entis in ifta ( fcilicet finitatem, & in- saure Di finitatém ) etiam antequam defcendat. in'decem genera : concedo bene, quod ifl a non dvuidunt ens, Confqu | Conktqu yt jam contratlum eft ad. aliquod genus ; imà guodlibet genus, & ens at immediate indifferens qurbutis | Ufürmal ad decem genera , eff pracisé ens finitum. Sunt t nullat autem prorfus divería hzc duo : ens priusquam dividitur in decem Categorias dividi debere in üillinpu: tüht Sco ens finitum, & in infinitum, quod Scotus in al- legatis tenet ;; & ens prius habet rationem infi- fs n niti, quàm fubftantie, quod Scotüs non tenet t i Qj d nec hic, nec alibi. Informa proin N. Ant.tex* tum S$coti primum explico juxta modó dicla; trnfuo ( , Wodiite aut etiam dico,, illum effe intelligendum, quatee ! !melfe; nus nos viatores prius concipimus DEUM füb ht ratione infiniti, quàm fubftantia : qualiter etiam Grinfni intelligendi funt SS. PP. f1 defcribant DEUM per infinitatem. Pariter fecundus Scoti textus Qum in eft intelligendus quoad noftrum imperfectum Mntd queftm concipiendi modum , ut fufficienter fignificant hac illius textüs formalia : »t quafr per prins Qilingi : INTELLIGA TUR aliquo taodo infin 45 e/]& üflüiü! 240 DUS entitatis per. effentiam. [ 1demt 113 " Objic. II exeodem Scoto q. quodl.6. $. Core Cüon tra ifla arguitur fic, ubiScotusitarefolvit. Di- €0, quod omni proprietate per impqyïbz'.le,ïvel pf- Dl [ 0b Jfibile cireumfévipta ab effntia Divina , ipfa hae E ber propriam magnitudinem, [ciliet prapriam in- finitatem : ergo juxta Scotum pracisis ab effer Conup tia Divina attribütis adhuc convenit eidem irr- Can mior, Tinper iinf:as, & conícquenter trzc eft illi- inti qu àm Ti 4dn Infinitas ingrediatur vationem cbc. a& nnituen quàm attributa: ergo infinitas eft de effentia. naturz Divina. wi d &y. Vari£. I negandó ultimam odl Confequentiam propter dicenda. 1I. diftinguo Confequens primum : ergo pracisis. etiam. u ii t r attributis convenit effentiz infinitas , ita tamen fu. ut formaliter modaliter ab ea diftinguatur C, ita ut nullatenus , aut Jrzpliciter formaliter. ab illa ens r d bt diftinguatur N.. III. SSz. adverfarii mancé citá- runt Scotum, eodem enim f. tribüs vix intet- »dScotusS::: pationdt ? jectis lineis explicat fe claris pergens.-. Sic ergo contedo , quodeft idem DEO effé , quod maguum jtü ORE nN n e[fe : & aliquo modo , [icut licez dicere ; magis in« nb d trinfecé ( nimirumnon quidditativé , fed tamen modaliter ) quew DEO juff um effe , vel fapien- *Hdumï Wi tem e[Je ; imó in eadem q. feq. mox $. Reffaz.., DRUM: ul nunc videre diltinguit Scotus inter zcternitatem hat Df & infinitatem, háncque rer aperté fupponit mo« dum intrinfecum naturz Divinz , quod tamen at U* negat de aternitate;üt conflabit dift. $, q.4. Tta- nl que ficut diftin&tio realis intrà tamen lines realis f ngnifisä-' diftin&tionis patitur magis , & minüs ( ficenim ( firictinerealiter dillinguuntur feparabilia poten- n i, & actu, quàm tantüm proportione ) ita idem tenent SSz univerfaliter omnes de diflin- qe st Clione formali. Eft proin in utro foit hh que diftinctio- nis genere braduum latitudo. "T Objic. IlI, Vel ergo effentiaDivina poteftr r4, d adzquaté concipi finé infinitate , vel non ? Si "M ] f Concipi poteft : ergo poteft concipi DEUS, quin 51 j concipiatur ens infinitum;quod videturin DEO d igin itþgfx'fezciionexll ponére. .^Si coneipi non pos teít p - hii 256 Pars H. Difl.II.. Queft. 1. $. H. teít (in& infinitate : ergo infinitas efE de effentia dinbus$ DEL P.illud eft de quidditate,& effentia ali- 10, quor quiia cujus , fine quo quiddicas diftincle , & adequa- té concipinon poteft : atqui juxta datam refpon- t fionem effentia Divina adaquaté (iné infinitate yiocits Rif concipi non poteft : ergo eft de effentia DEI x. . non poffe concipi : neque ex hoc fequitur tiioüp infinitatem effe przedicatum quidditativumDEI, j mmum; TMaturg 1 in cujus ratione probativa N. Maj. nam multa., funt etiam j uxta hos $5as, quorum unum fine DH yt ft de effen- metpi altero concipi nequit, & tamen non e tia illius. Sic unum correlativur nequit ada- gl ) du i quate, & diftin&é concipi. quà tale finé alio $ cüm correlativa fint fimul naturá, definitione, oncyi & cognitione ; ficitem figura, unio , praen- BU E tialocalis , & fimilia concipi nequeunt fin& fuis modificatis , & tamen non funt de effentia illo» l, u hitite rum. [nfinitas proin fpe&tat quidem ad conce- atum effentiz Divine ütilliusmo- ptum adzqu r pradica- ttt; dus intrinfecus , non veró üt ejusdeNm htti tum quidditativum, ffentiam Divinam (iné duj 11j R. ll. Poffeconcipie infinitate tam ab habente conceptum DEI per- LUE i fe&um, quàm imperfe&tum ; de imperfecto pet fe patet, hoc ipfo enim quód fit conceptus im- IT perfectus , poteítun am tantüm perfectionem.a E De perfecto P.duplici l dfn attingere alterà omilsá. fundamento. Primum eft inScoto 1. d.2 g-2« | &g ! ltiam ubi tenet, quód infinitas poffit demonftrari à priori pereflentiam Divinam ab habente conce- 'Pcïftw pium DEI quidditativum... Secundum elt n niy uo LR LÁJ A lpfinitas ingrediatur rationem cc. 297 dLddi duobus Scoti Sectatoribus Stumelio , & Liche- Af to , quorum prior tenet hic n. 43. à perfecte, &t , i quidditative concipiente fübílantiam creatam, du & increatam,concipiin DEO. & creatura, quod [iné ia prior fit rauo talis fubftantize , quàm ratio finiti, & infiniti. Pofterior veró tenet.in commen- e d xl tario fuper 1.d. 8. q. 3. $.. d primum 4rgn- [l mentum principale.n, £. quódin aliquo in(tanti Tin o naturz poffit haberi conceptus quidditativus fr unytia DEI, prout eftaliqua natura intellectualis ex fe« metipía exiftens ; & in fecundo figno ( intelli- T j neqüf[äï gendi ) includat infinitatem , Ót. omnem gra- je n dum intrinfecum : ergo poteít effentia Divina inii toncipi (in& infinitate, & quidem quiddita- tivé , & adzequaté, ll; W u Dices contra hanc fecundam refponfionem.116 dinii 1. ergo effentiaDivina eft perfectibilis ab infi. mali nitate;: X IN. illatum , quia licét poffimus. , m concipere effentíam etiam adzequaté finé infini- tate; inde tamen non fequitur, quàd effentia :mpm!"' in te ipía infinitatem in aliquo inflanti non in- cludat; & ideo repugnat , ut. intuitivé videne Wmüï D eífentiam , non cognofcat infinitatem. )glfffw, Dices IL. Saltem pro illo figno abítractionis effentia Divina non includit infinitatem : ergo qi Jl hac perficit illam, | && D. Ant. non includit J infinitatem formaliter , traníeat., oripinaliter, l i & radicaliter N, Ant. & Confequentiam, quia etiam ab effentia(ic praciía pullulant omnes alize Dn(harii T perfe&tionesDivinzs. Dixitzan/éar, quia incla(io wunius in alio neníequitur noftrum cognofcendi, [ 'üu, l feu. abltrahendi modum. R Ii- 4(8 Par:il. Dx/f II. Queft. 1. $. H. lil Dices IlI. Duz refponfiones ad objectionern hi. finitatem principalem datz fe mutuó deftruunt ; una., enim affirmat , quod altera negat : ergouna de- tüerttur, bet effe neceffarió falía, E. N. totum , nam intan : prima refponfio dicit, non poffe concipi quieras dens, tivt eífentiam finé infinitate ; fecunda veró dicit, ; ünipote poffe concipi effensiam fin& infinitate quiddim- T p . fivt , adeóque eft diverfus refpectus, lii Objic. IV. Contra 3. p. cum No ftro FraH'c-- vind eff X1 nio ita argumentante, Illud eft predicatum.. fuo coni DElIultimó conftitutivum , quod primó,& per Cnuris fe effe Divinum conílituit, &à quovis alio di- figity ftinguit : atqui hoc prarftat. infinitas radicalis: ; tis d ergo &c. Min. P. infinitas radicalis contrahit, j p & determinat ens ad DEUM, nullámque eft ; Qs enscreatum , quod cum DEO in ratione infini- effenti tatis conveniat. difer w. D. Maj. fi conftituit , & diftinguit ulti« Vus, mo effe Divinum quoad fe, C. Maj. quoad. Düs noftrum tantüm concipiendi modum N. Maj. iant j ad Min. dico, quód infinitas hoc tantüm prz- itfrgj ftet quoad nos, nonautem quoadíe. Adde, quend quód in DEO multi adbuc fuperfint modi, quie concipi bus diftingui concipitur ab ornni eo, quo Tiong DEUS non eít ; utimmutabilitas , aeternitas, GC —— QUi tamen propterea ita non funt pradicatum DEI cifye ultimó conflitutivum : ergo per hoc argumen- &i tum probatur nihil. "Tandem non admittit.z QOf Fraffen , quódinfinitas hujus , aut illius attributi imn fit formaliter ipfum hoc , aut illud attributum ; lpf 4Q cur ergo id afferic de infinitate radicali refpectu jer éffena Diving ? 1 $ll d Ifinitas ingrédiatur vationem cé. a«9 dobidiom Objic. V. Cum eodem P. Fraffen. Siperia-118 lrnt; u finitatem radicalem Divina effentia non confti- t crgounac':- tueretur , fequeretur eam poffe concipi zoz izfi- . tORU, D njtam : fed abfardá eft confequens: ergo & an- Ongpi gt tecedens. — Maj. patet, (iquidem effentia con- ndoitrdi cipipoteft (iné eo omni , quod non habet ràtio- (l qniäaitt nem przdicati, & principii effentialiter con- USI [titutivi. Maj. etiam eft evidens, etenim (iDi« Vofirofd vinà effentia coniciperetut zoz i»fizita , nihil in yadiatt fuo conceptu formali involveret, per quod à: prinidt creaturis effentialiter dittingui intelligeretur $ jovis lod fiquidem pet gradus entis , fubftantiz ; vivene. ts radimþ tis vità intellectuali , qui funt DEO effentiales; J n per modum generis univocé convenit cum érea« ln turis , acproindeneceffum eít infinitas rádicalis Mone ii effentialiter ipf1 conveniat tanquam conceptus differentialis illius conítitutivus ; & diftindti-. lii vus. s. L hocargumentum fupponere,quód " quoz.t DEUS, &t creatura univocé à parte rei conves nNU niant irt przedicatis quidditativis, quod tamen nim p infra à n.3 22.Speciali q.negabimus. s.ll.retora (e' AW- quendó argumentum, fequeretur etiam,DEum mOdi ) 9** concipi poff: non immerifum , non imutabilem; Q, qll"?, non eternum &c. In forma proin s II D.Maj. 1 «[cmiüs:ä fequeretur eam poffe concipi non infinitam pra- " cifivé. C fequelamMaj.divifiveN.fequelamMaje qp & diftin&ione applicataMin, N.Cohfequentiama (nit Pro ratione ultimató DEI diftindliva à creaturis 7u affigno ipfam adzquatam DEI *ífentiam à f& j ?pfa exiltentem independenter à quocunqu e alio; E pj $; II 7 ! o6o Pars1l. Dif.Il. Oneft.I, $. II i $ W. | cunit t | déicent An Effentia Divina ultimó conflituatur fisertog er cumulum omnium perfeilionum ? DEU Ico Effentia Divina malé conílituitur in 119 ditorma cumulo omnium perfectionum Divina- rum.. Cortunior contraplures RR, ut qimto dudtíor autem hanc affertionem evincam folidiüs,judica tioxlos vi inverfo procedere ordine , ac pfæmitterc at- Tigam. umenta RRum. contti ItaqueRR. fic argumentantut apud Gormaz, difp. 2 . 2. n.91. Conceptus metaphyficus, qun) Ttr & definitivus DEI eft ad:equativus hujus figni- ficati, DEUS àt DEUS ; ficati conceptus meta- id» q'll() | DE phyficus , & definitivus hominis eft adzquati- hj vus hujus fignificati;Homo ütHomo: atqui con- | nl ceptus adaquativus hujus fignificati, DEusüt ellto DEus,eft plenitudo omnis perfectionis necefla- ficen riz abfoluta: ergo &c.P.Mir.ex SS.PP.DEUS confi enim ütDEus exNazianzeno eft velüti quoddam (tion pelagus fubftantiz infinitum , & interminatum : pilit ex Anfelmo eft, quo melius formaliter, five tiQQt per cogitationem attingi non poteft : itaut qu* | Qio éunque abfoluta perfeétio neceffaría non dica- fmz; tur de DEO in 444le, fed in qsid, non minüs ac ipfi rationale dehomine : ex Auguftino eft , excel- teali Jentiffima natura, (ive quod idem eft, ens for- tiitij inaliter optimum, jsxra ommes latind lingua a peritos : atqui ens formaliter optimum, quo me- liusexcogitari non poteft,&Pclagus earum om- prob Dgj nium perfectionü idem formaliter efl,ac plenitu- Idco; do omnis perfecüonis neceffaria abfoluta; qua- LCLl( p €un- DUTE IY n Effintia Divina ultin d. 261 cufique enim ex illis perfectionibus formaliter deficientejjam non effet tale,quo formaliter me- aof TM lius excogitari non poffet:ergo &c. Con£DEus conitiure üt DEus Theologicé fumptus non minus inclu* dit formaliter eam plenitudinem perfe&tionum, onum Dint lures R qu'm homo;üt homophilofophice acceptus in- ii cludit formaliter perfe&tionem animalis , & ra- Ym tioaalis ; fin autem,affignent Adverfarii vel mi- nimam diícriminis zmbram : ergo non minüs conftituitur metaphyficé per eam plenitudinem, pud t ] ; li ! l ! j quàm homo per animal rationale. v hdj Idem Gormaz l. Sic argumentatur. Omner20 id, quod fpectat ad principalitatem rei, five ad Qs a pracipuam éjus confiderationem , eítde meta- ( paqid phyfica effentia, & conítitutivorei , i patet ab iudnutlione per omncs effentias ; effenua enim j, i eft tota formalis rei eftimabilitas , quz abelt de- jis nb p lj ficiente aliqua perfeQione ad pracipuam ejus confiderationem fpe&tante : atqui fingulz perfe- "H tqu t &iones neceffariz abfolutz fpectant ad princi- rira J palitatem DEI, ejísque praecipuam confidera- J tionem ; ergo &c,. P'rob. Min. omnis perfe- jun? &io abfoluta neceffaria eft perfectio (impliciter a d* fimplex :adeóqué in omni ente melius eft effe nmiüfllx' j ipfius , quàm non effe : ive,quàm quodvis aliud i h realiter ab ipfa dillin&tum: ergo de principali eft 1 [ i entis confideratione, Ita cit. Auctor in for- j ! lj;äl'l malibus , ubi quidem & .alias adhuc adducit.. quP probationes ; verüm quia tangunt infinitatem " DETI, ipfiósque predicata tranfcendentalia » cpknlw ideó ne bis contingat loqui in idipfum , remitto Jl g Le&torem pariter ad materías de infïnirarexDEï, ipfiusque praedicata trai: fcer iV 1dentalià, Nunc &62 Pavs II Dift. l. Queft. 1. G. IH / i n 321 Nuncinforma y. Ad primümargumentufi vult con "N. Min. adrationem hujus prtobativam ex Na- feiom zianzeno, Anfelmo , & Auguftino adductam ! molom dico illam plus haud probare, quàm quód ifla | ml fint de effentia DEI phyficé fpe&tata ( eft tamen wdudi hacufurpatio p5y/ici alia ab illa , quam infinua- eiamr vimus n. 100. üt patebit conferenti hzc , & ibi tanden dicta) quatenus fcilicet DEUS eft à parterei, & fedio 3ndependenterà noflris precifionibus. — Itaque ceden PP. explicant effentiam Divinam non tan- fim:c tüm fecundum ea, qua ad primum , fed etiam n quz ad fecundum dicendi modum fpectant ; Q imó etiam quoad proprietatesrelativas. —Quis lw autem temerarius in fide audebit dicere: pro- yout prietates relative funtrationes formales confti- Qu xutivz effentiz Divinz? Cocterüm dum P. Gor- —— Tidi qnaz dicit, omzes latind lingza peritos per has adm particulas , excellentiffoma satzra intelligere Ti idem , ac ens formaliter optimum (in fenfu Gor- tae "mazii, prout fcilicet natura Divima quidditativé, ulin ,& ultimató iücludat omnes perfe&tiones Divi- W. nas abfolutas) nimium dicit3 cüim tam Scoti- hls ftz , quàm Thomifte ; qui eque fust lingua la- ]i tina periti , hoc latinum non intelligant- De Yl illo veró latino , quód fcilicét juxta S.Anfelmum til » qu&cunque abfoluta perfectio neceffaria non.. Ti dicatur de DEO in4z4le, fed in 44 , audiemus tit -"Gotmazium iterumi a 4 pentes de fiiilin&ionc * Scoti in Divinis, ]s 322 Ad Conf m.I. P. Gormaz fallaciter argu- prol onali dl mentari?-dumab animali tantüm, & rati vult L $.L 265 n Effentia Divina ultimo dyc. lmargumfnr' vult concludere ad plenitudinem omnium per- baramer fectionum Divinarum ; certé fi fuum arguendi (ino d modum velit effe juftum , debet fic dicere : ho- qungii mo üt homo metaphyficé fumptus noh tantüm hs (dia includit formaliter animal , & rationale, fed j qunilr etiam rifibile, flebile , admirativum &c. & cunc vi lat tandem potetit concludere ad plenitudinem per- Hprtt: fectionum Divinarum ; fic autem Ipfius Ante- ybu, 1 cedens de homine metaphyficé fümpto eft fal- Aff non d füm : cüm üt ficrantüm includatformaliter fuam n i definitionem , que elt. animalvationale , non..« t jn f Wi autem flebile, rifibile; aut admirativum. — . (s Il. quód ficathomo metaphyficé fumptus , & - ( prout ultimum illius conftitutivum metaphyt vles qi cum affignatur, fcilicét rarionalitas tantüm eit imh radicaliter, & exigitive flebitis, rifibilis, ac niut ! admirativus ; ita etiam DEUS metaphyfice.; j n fumptus , & prout five juxta przecifiones for- yentit males, five juxta objeGtivas haber unicum, Qdl ultimató fuicon(titutivum , eft tantüm radicali- jone ter , & exigitive Juftus , Mifericors, Immuta- bilis, ZEternus &c. ^ Cujus invictaratio caufa- unqt lis tam ad hominem , quàm ex affumpta ab Ad- ij 2 " verfatio paritateefthac. — Sicutideb homo eft rifibilis , flebilis, admirativus &c. quia habet ul j rationalitatem , quz e(t ultimum ipfius confti- at tutivum metaphyficum ; ita pariter DEUS ideó e(t Mifericors, juftus, Immenfus , Immutabi- ii lis &c. quia habet aliquod peedicatumi fibi foli u proprium , ip(iisque ultimo conftitutivum , ae o, quod DEUS non eít, mfon;ä:' diüin&ivum ab omni e f RA quád- 4 364 Pars I!. -.Dl:þs II. 2!&&- I. Sull[n quódque fit radix omnium perfectionum, ae , gpanim: operationum. in DEO. .. &. III. quód fi Pater tiscetg eentis Gormaz luam paritatem ab animali , & ratio: nali ductam ad DEUM velit effe adeó aquili- denturg ais NMiRn bratam, tunc etiam in Divinis debeat admitti aliquod przdicatü contrahibile, ficut eft animal; enm e pradicatü comune pluribus, ficut eft animal &c.. (implic confid quz effet magna smbra in D EO, . Adeóque patetin forma. negari debere Antecedens intel- fespr direnti lectum de metaphyfico DEI conftitutivo. 323 Adaliud argumentum n. 120. propofitum tetrini &. L. N. Maj.in qua malé fupponit cit. Auctor dosinr quód poffint effe plura ultimo alicujus confti- fimi tutiva, quod in terminisimplicat, | Et fi 4Pis- litutiy Ti dautliout probare velimus : an dicet aliquis , ho« xninem ultimató conflitui, tam ab animalitate, g ; confi quàmrationalitate , flebilitate ? Et quis non vi« det hoc falfum effe , cüm repugnent plura ulti- j Tium ma,ficut pluraprima. — Verum eft, quód ho- p mo conílituatur effentialiter tam ab animalitate, n p quam rationalitate, fed non ab utraque tanquam a à ratione ulümata, & diftinctiva hominis ab j lii omni, quód non eft homo : num enim anima- | nj litas ex fua ratione formali eft homini ratio con- lit veniendi cum bruto , & differendi ab illo ? pu- Tita to ;ego , quód fit ratio conveniendi ; quod fi. ! oc negas : negas etiam Petrum genericé cone "! ! Venire cum equo : negas rationem generis-à pat» DK terei — Etcur non etíam negas rationem diffe- ity rentie, fpeciei , & reliqua;quae major ratio pro n differentia,quàm pro genere:Si vero admi;tis:er-:. H.jz g2 — m 4 Effntia D:"vina ulim»ecke, — 26$ n t goanimalitas noneftultimó conftitutivahomi- qua r nis: ergo: ab indutliane(qua faciliter ab aliis eti Ydi, Ed effentiis defumi poteft ) conflat ,' quód non dentur plura ultimó conflitutiva,. . L. etiamm La k al N.Min. in hujus probatione IN. Confeq. aliud qddanta enim eft, aliquid effe perfectionem fimpliciter [Lanimd fimplicem ; & aliudeffe de principali alicujus , Aitit confideratione ; aliàs ficut danturin DEO plu- 'edansite res perfectiones fimpliciter fimplices ; itaetiam lUY. darentur plura ultimó conflitutiva, quod in terminisrepugnat, Sicetiam probabimus mo- proolt d Audt dosintrinfecos, & attributa fore perfectiones ys i fimpliciter fimplices ,. non tamen ultimó con- f d flitutiva natura Divinz. Dicesfors adhuc. J Natura Divinain omni 1 24 aiimdi genere eft formaliterinfinita: ergo formaliter us 00 conítituenda eft in plenitudine, & cumulo om- m nium perfeclionum, — . naturaDivina meta- iib phyficé fpeCtata tantüm eft formaliter infinita nimulu in genere ,. & linca effendi, quoad alios autem gradus, &attributa tantüm eft infinita radica- tetanql"? oni^ liter, & identice ; ficutà pari Mifericordia DEI j tantum in linea mifericordiz infinita eft forma- ratity liter,quoad alia autem attributa tantüm eítinfi- lh )P» nita identicé. Jam g Dire&é impugno Sententiam RRum. | Pri- 13$ z. INon datur cumulus omnium perfectionum r ( fis]e DEO effentialium : ergohic cumulus malé af- fignatut pro ratione formali ultimató conflitu- fl jf iU PIU uva DEI metaphyfice. Ant. conítabit. à just 1,322. ubi fuse comprobabimus nullam dari R 5 di« h 466 PartlI. Dift. 1. Quaff. 1. $. HE. e I. diftin&tionem ex naturz rei inter gradus effen- ligint flonum tiales Deitatis v. g. entis, fubftantiz , Spiritus viventis, exiftentis &c. Cumulus veró per- munem fe&tionum extta- effentialium , feu attributa- t0, quo niüm p lium, hocipfo quàd extra- effentiales fint, uti- 'que DEUM effentialiter non conftituunt , üt Seatent atebit ex dicendis de diflinCtione, ex natura quitem rei formali attributorum ab effentia Divina. Se- RUSE cuxd». Ultimo conftitutivum DEI debet effe confüt dumon prima tadix omnium omnino perfe&tionum in fbj DEO : atqui plenitudo omnium perfe&tionum non ell talis radix: ergo &c. Min. P. fi pleni- u vid tudo omnium in DEO perfeclionum eft radix prima omnium perfc&ionum , velergo eft ra- dix perfe&tionum eflentialium, vel extra-effen- ! AT tiaium DEO. .. Si effentialium : ergo illa ple- 11 'nitüdo, & cumulus effet prior fuis conftituti- "vis; imó fequeretur , illum cumulum effe prio- N li remfe ipfo, ac radicem fui ipfius. — Si exua- l effentialium : ergo per extra- eflentialia aque | conflituetur metaphyficé effentia Divina, ac W ER pereffentialia, quod utique in terminis repug- nat. n Terti, Si quglibet perfeGtio illius cu- »muli pertinet ad formale conflitutivum DEI: pe ergonon eft major ratio, quód una perfectio qii feni dicaturattributalis, altera quidditativa, & alia tandem ultimó conftitiva DEI, fed omnes per- ts Qbl fe&iones Divine erunt confufa attributorum , Ti & pradicatorum metemplycholis, quod aqué fepugnat. Quarto. Kicinquiri , & decidi de- ll on- Mi bct dealiquo iï*æfiiþaco uno: ergo malé C fu- n Tatelleflus , ol Afinale , cic. 267 f / M " fugiunt RR. ad plenitudinem omnium perfe- 1 gradus Ü ntià, a étionum Divinarum ; ficut malé dicerent, ho- Wsj minem ultimó conftitui, & diítingui ab omni feyatibe €o, quod homo non eft, per cumulum om- tsf nium perfeCtionum humanarum. Qunintb. nlv SententiaRR. eft contra ftatum quaflionis in- 1 u quirentis de conílitutivo DEI metaphy(ico, à Dl RR. autem refolvitur quoad phyficam magis E d conftitutionem DEI , prout infe ipfo eft fecun- fefttue: dum omnem perfeCtionem entitative , & quafi vf fübjeclivé. Adeóqueinvolutares, nonexpli- €ata videtur, PA mdi i cIV. E qui exm-tlirf'* Zn Intelle&us , vel Actuale, vel For- ,'fgo ilï?['«; "4le Intelligere fit Pradicatum 'ej]än,tiqle ; o vel þultimxa con'itutivum DEI? dir Ntellectus Secundüm fe etiam juxta Thomi-126 Sut " flas non eftpredicatum DEIeffentiale, mi- nus ultimo Illius conftitutivum , fed potiüs )jl'ings '. attributum extra-effentiale. Pariter Intellige- T jhrt re à fe complex? fumptum nec "Fhomiftz intee pradicata effentialia DEI recenfere poffunt; tum w ! h , quia hac ratione etiam Afcitatem przdicatis ef- pam:i fentialibus annumerarent ; tum quia ratio Afei- äl&ä? y tatis eft prior ratione Intelleclivitatis : quz vel obiter infpecla lineam Intelle&tualem reddunt ad ,[orumï - minüs fufpectam de exilio à przedicatis eflentia- libus. Diftinguunt hic etiam Thomiílz ratio- fidllff' E vit- H nem Effentiz, & raciogem Naturz faltem tüa« W 268 Pars H Diff. H. Quaf. I. S.IF., 4 tualiterinadquate , ideft, üt loquitur Clarif- | aChule, demadi finaus D. P. Babenftuber Difp.3. a. 3. n. 1. pe« nes duas expreffiones inadaequatas : cüm effen- mtll T tia explicetur per comparationem ad effe j na- um In «dlinea tura autem per comparationem: ad "'operari j ita utDEUS fub expreffione effentize confiftat in ente ratione fübftantiz íumme immaterialis ,. & fub noami taphy expreffione naturz in radicali intelleCtualitate. Verüm fi etiam velimus effugere ad operatio- Intdle ab elf yes DEI, certé magnaadhuc efl controverfía , an intelle&tus praftet voluntate ? . Cüm huie quodí unanimiter Scotiflze deferant primas, Vid. o f M plura num.19 :. &c. 153; Dico.Effentia DEIMetap hyfka nec, r. inIn- N telligereactuali, nec. —2 in IntelligereFormali n confiftit,& confe&lane& neutrum poteft affigua- | efity ri proratione DEI ultimó conílitutiva. SS: con- ttibu tra T T. & ex partecontraaliquos DD. Salisbut- qui l |d KCUS genf. qui hancSententiá prae ceteris illuflrárunt. P. totaconclufio fimul. 1. Si ipfalinea Intel- (Pïæ« Jectualis ab effentia Divina metapliyfice pro- N fluit, tunc necacluale , necformale Intelligere | du d eft praedicatum quidditativum , : minüs ulumo conftitutivum effentie Divinz : atqui linea in- In tellectualis ab effentia Divina metaphyficé pro- Vr Min. de intelle&tu fecundüm YO fluit: ergo &«. fe eft'innegabilis, cüm fic fumptus intellectus T fit perfeclio fimpliciter fimplex, & attributum [ Ti DEI, non minüs, quam voluntas, autquod- « nquealiud. ^ Min. veró fümpta de intellectu lr quoad actum primum,vel fecundum, five quoad actua- L5J "p Datelletlus , &l A&nale , ec. 269 quur Cl a&tuale , 'vel formaleTntelligere dependet qui- TO dem àdicendis parte3. q.1. quoad prafens ta- ld men negari non poteft ; quzro enim ex T. aldiii num Intelligere formale, vel:a&tuale pertineat ad aptt ad lineam intellectàs , velnon ?. Si non: ergo geconil e(t intellectualis , & noneft, Si pertinet ad li- idis, & neam intelle&tualem : ergo ficut Intellectus me- Jeduin taphyficé profluitab effentia Divina, ita etiam il gt Intellectio five a&ualis, five formalis profluic j ab effentia, 6inonimmediaté, faltem mediaté, Cünke quod minüs fuftineri poteft : ergo fub nulla ra- n d tione potefteffe predicatum effentiale DEI. P. II. Neque visIntellectiva, neque aCtuaz. 4 il lis Intellectio eft radix attributorum, & modo-« «f rum, que in DEO fünt: ergoneutrum eft de effentia DEI metaphyfica. .. Ant. P. z. Interate dule s t tributa Divina etiam numeratur voluntas : at« qui linea IntelleCtualis non eft radix voluntatis 3 N T fecus enim linea Intelle£tualis in fe formaliter jul (precipué in fententiZThomiftarum non diftin- guentium attributa formaliter ab effentia) in- lp u €luderet principium liberum, quod eft direct& yilt deftructivum tam linez Intellectualis , quàm dintg Proceffionum in Divinis, quarum una proximà [ tantüm eft per Intelle&tum , & altera tantüim per ii] " xoluntatem : ergo linea intelleclualis non e(t ( d radix attributorum , & modorum in DEO re- pertorum,. Idem Ant. P.2. Immenfitas, /Fter- d [ Q nitas, Omnipotentia &c. adlineam Intelle&tiia- m d .lem Íc prorfus impertinenter habent; (5 eni us Tl ac]:uz- h 470 Parsll. Diff.Il. Queft. I $. I'Vb' er impoffibile DEUS non *eflet ceternus && &unnol adhuc poffet effe intelle&tivus, & viciffim. | terquo 128 . P.IIL Linea Intelle&tualis eft à priori demons | tocepta la, & ftrabilisin DEO : ergo malé conítituitur prae dicatum DElI effentiale, aut ultimó lllius cone [tas infe ftitutivum. Ant. vix non in terminis habet Tiaslnt ipfe S.'Thomas DodGor, & DuctorSchole An- textus | gelice 1. p. q. 14 a. 1. loquens delinea Intellee apetéc &uali promifcue. — Patet igitar , quod imma- dum it flrum | terialitas alicnjus vel eff vatio, quod fit cogno- modus féitiva , & fecundim. (nota caulaler demon: ftrationis) modnum immateriatitatis eff modus lifima. mmate cognitionis, — Ünde in , de anima dicitur, quod Planta non cogno[cunt propter. ( infinuat S. Dos biliate &or rationem à contrario) fam materialita- l ïtav.g. P6nm. Senfus autem cognofcitiuusef? , quiarts glotie | Conr. ceptiums eff [ecierum fine materia : j intelletbui | Titi0 à adbuc magts cogno[citivas , qniamagu (eparatus eft à materia , & immixtus , ut dicitur in3. üumn | ttne'&u deanima, — Unde ciim D EUS fit ( repetitur cau- falis) i fimmo immaterialitatis - - fequitmr, 10 [j quid ipfe fit in fimmo cognitionis , Ícilicetintelle- Qu &ionis comprehenfivz. Concordat paritef | d fyin fuper hunc locum Eminentiffimus Commen- tator CajetanusCeleberrimi Przdicatorum Of* ï E dinis : ergo juxta D. Thomam immaterialita 5 ánim eít ratio à priori intelleCtionis, nis; 129 Nec fufficit refpondere cum Clariffimo D. (ni P. Mezger tract. 1. difp, 3. proém. a.4« $. 3* l;llcä n.31. quodimmaterialitas tantüm fit ratio In« oc telle&ualitatis à priori quoad nos, & imperfe- | 'kmp um U hn Intelleflus , v;l A&ua!e, Qv 27t ætemus&t- &nm noflrum concipiendi modum ; non au- i. tem quoadfe, & cum fundamento ex parte rei dor du conceptae. Sic enim juxta cit. Auctorem tam bené , & convettibiliter actualiffima Intelligibi-- ii y s o litas infert immaterialitatem , quàmimmateria- minis Md litas Intelligibilitatem. . Contra enim eft r. cit. Sdolel textus. D. Thomz eft nimiàüm clarus ;; cüm ina d aperté dicat, & repetat, quàd fecundüm mo- d dum immaterialitatis ( & non fecundüm no- ftrum imperfectum concipiendi modum ) fit dfiup r d modus cognitionis, Contra eft 2dó actua- j Mf liffima Intelligibilitas non convertibiliter infere immaterialitatem , & immaterialitas Intelligi- ( l u$ r bilitatem ; cüm dentur multa entia immateriae guridt lia v.g. voluntas, iliusactus, gratia, lumen glorie &c. ' que tamen non funt IntelleGiva. T jl Contraeft 3. ficut materialia, & fenfualia funt f,Pmm ratio à priori ( & non tantüm juxta imperfe- &tum noftrum concipiendi modum ) quód ine jj t telledus fit ligatus, aut quód ipfa materialia non fint intelle£tiva ; ita immaterialitas , feu f,qu;ïl'l fpiritualitas in enteintelle&tivo eft ratio à priorá aiti! intellectionis. .. Contraeft 4. Si DEUS infeip- gtpümg m y fo impediret per impoffibile Intelligere a&tuale, aut formale, non minüs effet fpiritualis, quàm m ii animarationalis, dum impeditur ab ufu ratio- nis: ergoimmaterialitas , feu fpiritualitas cum «undamento , &à parterei efl ratio à priori In- ) tellectionis in DEO , ficut in anima rationali, j M hoc tamen fervato difcrimine , quoód in DEO j u femper, & actu fint ,conkjun&a, imo identifi» h eactt l ] 4 272 Pdrs[l.Di/f.IL-OJlä. ]b 9.. Iþ. cata ratio fpiritualitatis , & IntelleCtionis, nom | vilgue autem in anima rationali. — Contra eft $. ipfe | mdiyta S. 'Thomas q. 1. de Potentia DEI a. 1. dicit. p Eft autem de vatiane operationis habere. princie Taténoi pinm , non devatione effentia, — Unde lict efen- tl dua tia Divinanon babeat prinsipism aliquod nequi tine D tdigen ve, neque vatione , tamen operatio Divina ha bet aliquod principium fecundüm vationem « at- gollunt iav qui operatio poteft à priori demonftrari per fui intentu principium eàm fundamento , & cum omni ri- ore: ergo cüm intellectio fit operatio poteít Cor demonftrarià priori per effentiam , & fubftan: DEOT tiam fpiritualem tanquam ipfius principium. &loc: ofité dixit S. Chryfoft. hom.2. de in- ielldi Hincap comprc h en. DEI Nat.. [Nos. enim à fapientiá | 'xxntelk&i (qua utique ad lineam Intellectualem. fpé- ii &lat). fnlffantia , [ed À fubfLantia fapientia e[f« tltimb: oljado 'l'andem nota, quódfi etiam D. Thomas con- tranos afferatut praecipue ex jam cit. q- 14« 4* Ug & q.27. 2.2. ubi dicit : Zptelligere DEI eff ejus Qj GabfLantia, füfficienter explicari poffit cum Cla- n rifimo P. Lendlmayr n.140. de effentia DEI lii phyficé fpe&ata , vel in fenfu identico, vel qubd i intelleclivitas radicalis fit de effentia DEI me- UR taphyficé fumpta, prout admittemus n.133- ttn&&w àddi /130- Conf.I. De Intelligereformali. . Ipfum In- telligere formale in linea Intellectuali non. eft M. perfectiffimum : ergo malé affignatur pro r« l'imml tione metaphyficali ultimó. conttitativa DEL lil Ant. P; quiaIntelligere formale adhuc perfici- i h tur abIntelligere aétuali ; mam lict realiter In* Ü telli- . Af n Intelletlus , -ü&l—Afïuale; u 76 Jledong t telligere actuale includatur. in intelligere.fora ia d.l JEL u1 d mali , tamen hocfecundüm fuam propriam, & expreffam conceptibilitatem objectivam . ulti- hu p maté non exprimit: perfectiffimum gradum in- [l tellectualem ; deberent proin AA. utrumque in- vdiigd telligendi gradum pro. ultimó conítitutiva ra- hi Diiu tione DEI affignare , quod nec audent,. nec tl poflunt ; cüm implicent duo ultimó.conflitu- vll tiva: velutrum Lcum ont! intentum., que excludere, quod e&vnoürum ao ptt Conf. IL...De Intelli'ger'e aQuali. Etiam in 1 DEO implicat intelle&tio a&ualis finé objecto, s prl'!!ü'yllulfï & hoc eftipfa Effentia Divina : atqui implicat qua d intelle&ionem effe fui ipfius obje&tum : ergo g [ intellectio a&tualis debet habere-obje&um aliud d à fe , & confequenter ipfa non poteft effe ratio / iln!ll-f(ä ultimó conílitutiva ; fecus haberetfe i pfam pro honduf obje&to, & effet fe ipfa actus reflexus. Nihil- u ominus contra hec promifcue Dil "Objic.I. Effentia Divina debet conftitui pci' I3K actum puriffimum . atqui hic eft linea Intel- itati ;ffentiz " ligendi: ergo &c, — Min, P,L. à pari : homo ) Velqm. ultimó conflituitur per rationalitatem ; ergo & 1 DE[ üyþ DEUS per IntelleGtivitatem, ..II. Ipfa linea In- J []nm' telle&ualis claudit in fe gradum entis , & infüuper I addit perfe&tionem vitz nobiliffimz ergo &c. j ii &.I. Neg. Min. nam aCtus omnium actuum pue ypt riffimus , & abfolut? in genere entis nltimus e(t j Exiftentia per fe. — g. II,..D.Maj. debet confti- jt tui per adtum puriffimum in genere effendi C. ( Plf " Maj. in ratione, five genere. operandi quod ad r l Kjli,—eæ 274 PurslL. Difl.II. Quáfl. L. f. IF. ! 4 prafens juxta n. 126. impertinens eft.. N. Mai. i pl toney atqui actus puriffimus in ratione operandi eft linea Intelligendi , zranfeat in. Min rátione ef- bent od fendi. . Neg.Min. & Conf. dixi : travfzar Min, i quia Scotiílz phyfici dicunt. perfe&tiorem eífe yNe voluntatem , & confequenter etiam ejus actus. DEO: Ad primam probationem xy. Neg. Conf. difpa- a ritas eft pazula , quia homini , Angelo, autcui- t i vis creatura exiftentia à feconvenire non potelt ; élfeni confequenter debet habere aliud ultimo confti^ Precli tütivumi; econtra DEO Exiflentia à fe conve- exempl: nire poteft, & debet. Infuper quaro , an nori [ & ipía rationalitas hominis praupponat ens; lo àquo emandt; & cujus adminiculó exiftat ? pu- "- ET to ego quod fic : vides ergo, quàm parüm iuf- pam fragetur haecparitas. — Ad fecundam probatio- Tüorh nem patebit refponfio ex dicendis de diilinctione tineni Scoti ; pro nuhc dico , quódlinea Intelleclualis ftt or tantum identice ,. & realiter in fe. claudat. gra« Ton dum entis ,& quód illa perfectio nobiliffime tond; vitz pertineat ad lineam operandi, ac ens ae & Of pracfuppona t tanquam fui principium,, utfacilé No; conítat ex probationibus. Tandem indaga- lii mus hic pra-dicata quidditativa rrarurz Divinz t pro priori ad operationem , & in primo dicendi in i modo per fe, ad quem linea Intellectualis tam pui| parüm pertinet , ac quzcunque alia atttibuta; requl autlinea volitiva. Db]eä 132 . Objic.II.. Non pote ft in DEO concipi vlla ratio vitze, quàm actualis Iiitelleclionis : ergo | Wt eriS; | W ;c—üm DEUS juxtan. 1 473 fit effentialiter viv $* per n Vin Iutelefius , vel Atiuale , ee. 5$ d. N pet ipfum a&tuale Intelligere conftituetur in ra« opul t inratintt tione viventis, Ant, P. perfeCtiones Divins de- bent concipi in ultima a&tüalitate : atqui ultimá ul &i d actualitas eft ipfüm á&ualeTatelligere: ergo &c. R. Neg. Ant quia datur; & conéipi poteft iü mia DEO vità radicalis , praeféindens ab Intellectu , Gol & a&tudli intelligere; fub qua przcisé ratione do, at €it. num: à nobis afferitür effe preidicátum DEI enon p effentile, non tamern ultimó conftitütivum; fimb t Preclarüm hujus doctrinaé adducurt Scotiftae lat exeniplum fié ? fi DEUS in Angelo impediret 4 emanationem intelle£tus , aüt actualis intelle- gpot t allaipi &ionis, adhue Angelus retineret pradicatum effentiale vitz Tatelle&tualis (àn enim ob lioc im« l arümiü" pedimentum Angelus fit ; & dicatur penitus n [Ohifif' li mortuus ! d hoc quippefüfficit virtualis con« tinentià talis potentiz , & á&tüs, & quod dice- " tet ordinemi àd vitálem conátüi. Adproba- judif tionem . D. Maj. perfectioties Divins debent nobilifü? €oncipi in ültira a&tualitáte fui 3 pr&cise gétietis ; q il & gradüs C. Maj. alterius generis & gradüs " ul Neg: Maj. & diftinctione applicátà Min. confz m Itaqué actualis Intellectio eft ultima actualitas DP tantüm inlineà operándi iritelle&tualitér, & non 10 (iti in linea effendi ;« caterum àd rationém àcus i puri (ive in linea effendi , àut operandi plus tori tequiritur, quàri quód abfit orrinis potefitia tarri objectiva, quàm productiva, áut pa(fiva; J j Objic.TII. Linea Intellectualis iri naturà Dis- 138 js. d Vitià reperta eftfoli DEO propria: ergo eft t4 :("i"u,s üo ulümó cornftitutiva Illius. & D. Ant elt l 323 $g. 476 Pars lL Difl.H. Quefl. l; P. Soli-DEO propria fuppofita tamen a&tualitate Nii ereffentiá, C. Ant. praecifa ,& non prafüppofiz qneti | Weutüf ta actualitate per effentiam N.Ant.& conl. Linea Intellectualis ergo pracise eftfoli DEO propria, | flisdiy quatenus eft aétualiffima , comprehenfia; il- &il q limitata , & omnem. imperfe&tionem exdue tils 9 dens; talis autem non eit , nifi prafuppofita u d a&ualitate per effentiam , per hanc enim DEUS homo primoó, & effentialifimé habet, ut non limitee €lled ur in ulla perfectione. Pro . fimilibus argu- 00 mentis femper prz oculis habeas, Thomillas Tad non raroó infuo argumentandi modo. deficereab hi 1 Intellectivitate formali , aut actuali ad Intelle- p u &ivumradicale, & tuncgratis ipfis damus; eífe &i jntellectivum radicaliter fore deeffentia Divina, f nü negamus tamen , effe pradicatum DEI ultimó fitey conflitativum , aut diflinctivum. .. Itaque.triz liney! éxeoq plex in DEO affigiari. debec Intelligentiz grae dus; primuseft Intelle&iyum radicale : . (ecun- 1 feloi Titsi dus eft Intelligere formale, & hocin actu primo fumptum cum intellectu tanquam formaliintel- fetüni ligendi principio: eft - fynonymum : tertius el n p Intelligere actuale:.. Secundus & tertius gradus pefs elfentiam DEI quidditativé.non attingunt 5.hic fbj enim virtutem intellectivam , illevero prafup- p ponit effentiam DEI jam completam, . De pri- IT mo autem jam admifimus , & irerató admitte- quasl mus n. 1 48. illumeffe deeffentia DEI, non ta- | "d men predicatum DEI ultimó conílitutivum ; " Pelic ciim aliud fit pertinere /ad:conftitutionem.rei, Hd'æql n ö; aliud eífe h—ration,cm-. ulimo. conítitutiva un- F " "n Intellettus , vel 'Aämle, eue. 279 n d Nlünquid enim ratio evtis, fubffantia , corporis , i p diventis , 'GU animalis hominem conftituunt; Yoni t rieutfum tàmen horum eft illius tatio ultimó di- EOg ^ ftinctiva? Idem elt de gradu Intellectivo radi- 'ehenim»,i' €sli ; qui DEUM quidem diftinguit à fubftanz tiisnon intelle&ivis , non tamen ab omni alio' ongi GXi;i d chm dentur: quaedam fubftantiz create, fcilicet ninDd homo; & Angelüs, que funt eflentialiter in- sl «ellectiva radicaliter. lu d Objie; V.. Ex Cl ariffimo P. Paulo Mezgelfrl 34 Thogé "Tra&t. 1. difp. 3. à.4. $: 2« n. 14.. in forraali- fiutid Conílitutivum nacutze bus ita árgumentante. al perfectifima Intelle&tualis. debet effe ultima, 4f : & perfe&tiffima a&tualitas linez Intelle£tualis : juDiré fed^natura Divinà eft natura Intelle&tualis infi- u pité perfe&ta , & Intelligereeft ultima actaalitas Jagi? linez IntelleQtualis : ergo &c. ^ Maj. P. & Conf. ex eodem. A&tui puro , & viventi infinite per- a m feto debettribui ultima, & perfeCtiffima actua- litas in linea vitzIntellectiva : fed hac eft vità niit fecünda , feu actus fecundus Intelligendi ; noà [em'vgï-ï vita prima , qua eft potentia tendens ad illam " perfectionem : ergo &c. Alias quidem adhuc fubjungit cit. Author rationes ; Verüm magis yih, s ) pmïf' pügrantes contra 'Thomtiftas: volentes; Intelli- Dgi!r gere radicale efleultimum DEI conftitutivum , jl quas proin illis Thomittis folvendas relinquo: gl *^ Informa N.Maj. ob fequentes rationes I.Sup. j ponie'cit. Auctor, quod linea Tutelle&tualis fit 21] adiquatum ; & altimó conftitutivum DEI non tota f taq;üm in ratiosteIntellectivt , (ed etiam in * E L N $53 'lati- 278 Pars H. Diff. II Quefl. 1. f . IF. 1 verfciu latitudine effendi , quod tamen adhuc proban- dum reftat , adeóqneMaj. laborat in fuppofito, dusinte Yl ratio Intelleclivitatis a&ualis tantüm eft at &ume tributalis : ergo licét DEUS attributaliter per puiorad illam perfectiffimé conftitueretur ,.non tamen ( co! e(fentialiter, Ant. P, etiam juxta Clariffimum tTt CO P. Mezger intelle&tus e(t attributum 5 jam quae O ro ; an intellectio actualis concipiatur ante, cüm, eltfor vel poft intelle£tum infe? fiante : ergo datur, dillin vel concipi poteft intellectio actualis:ante intcl- beatiti DEUS lectum , ante fui potentiam : ergo duplex in. DEO linea intelleCtualis formalis datur ; erge m intelle&us Divinus fecundüm fe e(l otiofüs, I & füperfluus, càm ipfius a&tus jam pracefferit, botis, Siveró intelle&io actualis cum, vel poft intelle- [ Yin, €um in fe concipitur : ergo ficut hic, itaetiam illa profluet ab effentia fi non iminediaté , fal- Tieli tem mediaté, mediante fcilicet intellectu in fe pois Tem; juxta dicenda p. 3. di(t x. q« 1. Ad probatio- nem Maj. qua in iisdem prorfus terminis repe- fttin ritur ab ejus Auctore pro confirmatione : y.T. iliol prater jam dicta N;Maj. ut hic jacet , quia per- Yvf fecliffima etiam 'actualitas Intelligendi lineam At albi entis, feu effendi nequit attingere nifi attributá- liter , & extra - effentialiter. . Idem && etiam Efe ad Min.qua fibi infuper inipfis terminis contra- t M MM DN EM quo- aliqu modo ergo eíLvitafecunda fine alia prima ?: ex tudi quo ipfo eruitur , quód Adverfarius velit, no» [1) litz, admittere debeat. priorem.vitam (uà-quali- & | tüs[ eundür lineà iatellctuali,:.) jam i. juxta Ad- vete JJ An Intelle£lus , vel. Atinale, ejc. 279 d verfarium actualis intelleclio , feu: actus fecun- tl dus intelligendi eft ulimum DElI con(titutivum, anndi & tamen juxta Eundem debet admitti ratio vitae iputdity priorad actuale [ntelligere : ergo datur , vel fal- j n tem concipi poteft aliquid. prius , ratione ulti- Chrle mo conftitutiva DEI. m Objic. V. Cum Aureolo. Inteïligcrc DEI134 r eft formalis beatitudo DEI : ergo fi illud eft diftin&um ab effentia , jam effet aliquid meliug ag beatitudine , fcilicet effentia Divina , pofsétque ia d DEUS intelligi beatus absque beatitudine for- r d mali : atqui utraque feq. eft abíurda. . Prior (Latis feq. P. beatitudo formalis eft quid melius aliis bonis, & tefte Philofopho:ro. Ethic. 7. «2 epti- uprmfftn xl mum blonum : atqui utique etiam eflentia Diz ( vina, fi fit diftin&ta ab Intelligere, deberet effe melior beatitudine formali, quod tamen non.; ;diüf&v l" jb potelt. effe:juxta.datam modo 'illius definitio- 1 prob:rir' nem:-ergo &c.. : Probat. idem Aureolus etiam iif fecandam : feq..:Divina effentia precifo omni (ont alio bono eft (ibi.obfuam infinitatem fufficiens ut-fit beara; implicat autem in. terminis , effe u Ql beatam (ine formali beatitudine, ficut implicat ub album (ine albedine: ergo & implicat Divinam Effentiam intelligi (iné fuo Intelligere. . &. cum pl Stümelio conceffo Antec. D. prímam feq. effet st p aliquid melius beatitudine objectiva. : 'N. beati- n tudine formali.::C..fecundam feq:; eodem mo* do D. poffet DEUS intelligi beatus objective, ?HF) H*ïï &L effencialiter fin& beatitudine formali. : bea- Mm' tus formaliter finé beatitudine.formali.. N;'ad xurw»' [ 54 pri- ego ParslIL Dif. I. Óusft. 1. $. tk 4 primam probationem dico, illius definitionem dlatrum effe intelligendam de beatitudine objecliva ; hac Mj&D enita eft abfoluté oprimum bonnm , üt patet re- nem aQ fpectu Beatotum & Angelorum; qui habent t C diferent beatitudinem. formalem : atqui certum elt, quéd hac tantó praflet beatitudo obje&tiva.,, t mit leminte quantó effentia Divina eft praftantior aclibüs beatificis fruitionis; & vifionis, feu intellectio- Tulemt nis, qui funt qualitates in'intelle&u , & volun- fiem p tate Beati receptze, & produCtz. . Secunda pro- V0 (fans bationis Maj. concedo de beatitudine objectiva, &DEO & nego illam de formali; natura quippe Divi- Taur Is 123 ex fua effentiali ratione non obambit , feu us q corple&titur formaliter omneid, quod ad adz- tionis, quatam beatitudinem fpectat, fcilicet «am obje- ; du Clivati; quàm formalem, licét hoc totum fi Y mpnis» realiter. prior, 136 Objic. VL Per id effentia Divina ultimo 0b lne j tonftituitur, quod Verbum Divinum recipit ex vifuz Proceffionis :fed VerbumDivinüm ex vi | $ p fue Proceffionis recipit intellectionem actua- UT lem: ergo ha eft nature Divins conftitutiva. lïibuu Maj. eft certa, quia Proceffio Verbieft in fimi- i J litadinem natura. Min. P. Verbum Divinum l primo exiflit per actualem fui intelle&ionem : atqui q"ä [ per id. exiflit Verbum Divinum , quod cx vi tl íux Proceflionis recipit: ergo recipit actualem i intellectionem. &. D. Maj. per id effentia.. pl Divina ultimó conflituitur , quod Verbum Di- 4 hmj vinum recipit tanquam attributum extta-effen- 1 Uale. . INeg. Maj. tanquam pradicacum quid- dita- f(vnt, h | u Tetellefius, vel At pale, é?c. 28t S df ditativum , & quidem differentiale primum C, QU Maj.& D. Min. fed Verbum recipit iritellectio- ! U p nem actualem tanquam attributum extra-eflen- j Qu tiale. C.Min. tanquam pradicatum primoó «ItUm t differentiale. N. Min. & Confeq. probatio- nem minoris, D. Verbum exiftit per actüa- ] objc&äs.. li TOR J lem intellectionem tanquam per ratioriem for- Vintd malem exiftendi. ' "|N. Maj. tanquam per ratio- N nem proximé principiantem transeat. -Maj. di- tcutdy €o transeat, quia ut tenent Scotiftee in tractatü ob de DEO Trino, Verbum Divinum non gene- (uippeDïr.l ratur per intelle&ionem , fed per dictionem.;3 i, l a&tus quippe generativus Verbi debet effe no- jl tionis , & proprius Patri, & non omnibus tri- t oh?g busPerfonis communis, prout intelle£tio com- Clotit: munis eft, « Ad ulimam Min. currit diftinctio fior. y ib Objic. VII. Formalia:Scoti, qui plané pror 37 linea intellectuali ftare videtur 1. d. 26. q. un. rtji m $. penultimo ad argumenta prixcipalia, dum di- cit, "m Concedo igitur , quüd propri? vocandó at- ffiu zributa illa fila , qua quafi qualitates perficiunt T in effe fecundo rem prefuppofttam in perfétloeffe primo, fcilicer quantum ad omnem pevfetl ionem, yie d qua convenit vei, ut eff fubllantjas boc mado in- tellebl us, ci volumtas non funt attributa, imo um yo Dd quadam perfeéliones inrrinfeen in effentia. Ft jitio paulo infra. : Hac effeatia ( nempé Divina ) 2e hae effeatia! pracedens omnesa quaft qualitatem umDi' | die eft intelle£tualis, ci volitiva effentialiter ita quod jJo aniributum bomini, fie | ql."'-L jmt rationaliras qon.& [] 55 "e6 2882 ParsIL-Dift. H Quafi. 1. ,()';'IVI vec intelletlaalitas buic effentia, . I[dem DoGor ii 5ubtilis quodl, 1. $. JVasz contraditlio affertiv N tenet. INunc autem intellettualitas , five vita | Mi intellecl iua, uel intelle£Eualis eff idem e[[entialie m t | ter Divine effentie, fic intelligendo , quod won» j tantium efl idem vealiter ipfi effentia, t boc idem- duj titate femoplici ; :ficut fortà quodcunque atiribus mdib: tum pouitur idem ipfi effentia: fed boc modo «f $16 idem [ibi, quod ff ipfa effeutia Divina definiretur, Spii vita intelleliualis, frve intellettbualitas non effet fid.. Soti; extra ejus definitionem , ficut. apiens,vel bonum exira ejus definitionem funt:. ergo apertum elt, Ut ader quód ipfe Scotus &gt pro Sententia Thomilta- K rum. adlik eu 138 - Supet hos Scoti textus nec Scotifle con(en- tiunt, Lychetus enim unus & pracipuis Scoti €oni Commentatoribus r. d. $. q. 4. negat intel- quin lectum; & voluntatem DEI effe attributa Effen- adu orm tie Divinz, modósque in illa imbibitos affir« mat hic, &alibi. « Tartaretus, & Hugo Ca- nd: vellus--.prater-addu&tas. Scoti: auctoritates fe um etiam fundant in illo DoCtoris Subulis textu r« dïtn: d.2. q. 7. $v Contra ifta inflatur , abiDioctor al nofter ita habet. - 444 primmm dico, quod Pater li formaliter eff memoria, intelligentia, & yolun- tas; : In quibus verbis fumitScotus (ut ipfum : commentatur Tartaretus ) ayformalitereodem 1 modo; quód fcilicet tam memoria , quanr vita f Ój intelle&tualiss:& voluntas-(int:de effentia DEI D in' primodicendi'inodo pere; . £undem Scoti Qu ign— lg Sicititin (-;avcl.*uslvita'.m?rginavit-.t Sidntell Ut , ] ;f;llf, 283 a Intéllefius, vel Auale, cbc. TenDo par j quod Pater eft. formaliter quidditative ime TOE telligentia, bac mon erit attributum, fed idem at iu, n vita intelleciualis: atqui vitaintellectualis juxta n eþnliu num. t48. eft pradicatum DEI effentiale: er« jj nl o &c. . Alii Scotifte altó negligunt filentió g hi adductos-textus ; Fraffen vero , Smi(ing, Stü- melius tom. I. p.1« contr. 9, $. 3. Gt p.alt, q. 2. n ,ni d a. I. & 2. ac tandem Bofto in füa 'Theologia TOU Spirituali Scholaftica & morali tom. 1. difp. 1. ju nl fe&t. 1. conc. 2.- altiüs fcrutantur genuinam.s - ul Scoti mentem, qua mox conf(labit. apcrwm&f Ut autem. omni. Cavillo obvietur folidiüs,T39 advertas. velim generaliter pro omnibus hifce ,T];ofniiïæ adduélis Scoti auctoritatibus , effe doctrinam leqne characterifticam in Schola Scoti receptiffimam j 1 contra Thomiftas, & RR. quóod tam intellectus, quàm voluntas.in actu primo ,. quàm etiam.. z i JuüE"lff' actus intelligendi, & volendi fint ex natura rei formaliter diftincli ab effentia Divina; quó fe- j g mel -animadverfíó -ad- oculum claret; intelle« &um ,. & voluntatem non poffe effe przedicata yit j effentialia . quidditatis DEI , quantumcánque allate auctoritates a ii pparenter adverfentur no- " hil bis.. T d Unde ut etiam-hac apparens. contradictio 140 yil magis .reconcilietur ,. ad - fingulos Scoti textus reípondeo fingillatim , & ad I. dico ; illum effe vl j fe ipfo fui ipfius fufücienter expreffivum ; cüm Do&or . nofter tantüm velit, .quód intellectus jl , i M & voluntas non fint attributa eó modó, quà voli« " d iqtcr attributa recenfentur intelleclio , & [ tio; , o84 Pars H. Diff: H Qusjs l. $-IP. hidhom tio; illud enim juxta Scotum propriz intelligi- aatimodt tur per attributüm ( ut in cit. textu loquitur) | bitiss d quod quaf qualitas perficit in effe fecundo vem pcScon prafuppofrtam. im perfetta effe' primo cic. atqui 1ntelle&tüs, & voluntas non quafi g4litas, ( be- picams teligi d né vero intellectio, & volitio; defumpta analo- lintatis gia à creátis ) fed potiüs ut potentid fe habent, ac effentiam Divinam refpiciunt: "ergo Scotus finguli le&wio ibi non negat abfoluté, quod intellectus; & vo- attribut luntas fint attributa , fed'tantüm negat rigorem attributorum repertum in intelle&ione; & vo- linas.; p li litione &c. quod ipfum magis adhüc colligitur ex truncato , & mianco citàndi riodo Adverfa- Voanr; &l riorum , cm ordinarie i(tas particulas reftrin- ; qudg gentes proprié vocaudo attributa : itetn, bóc mo- àOs. dó: omittant, fimpliciter fic citantes no(trüm e a D. Juxta $cotum t d. 26. q.ür Zwtellethus; dion voluntas non [unt attribuia, ino feut quadam o perfetliones intrin[eca in effentia : fed , ut dixi, tente mance, & (übdol?, Nec dicas 5 juxta Scoti Bhyf immediatum contextum zztellechus, e volutat &onf fuut quadam perfetliones intvinfeca in effentia, &M i ( effeutia ) praintelligitur omni quantitari, itit € quafi qualitati: atqui per quafi qualitatem li intelligitur intellectio , & volitio ( defümptà ICHC( analorià à creatis) per quantitatem auter in- U i telligitur infinitas, qua eft modus intrinfecus (q liibens quantitatem virtutis: ergo fi intellectas l i his oninibus praintelligitur " confequens elt; ind quod fic przdicatum effentiale DEI. NOH,' m- ejs Vgl qmm ho dicas, licét enimi adniittamus int r [« N ! LU «34 Intelletlus, vel A& nale, cc. 28$ iil le&um, & voluntatem praintelligi quafs qualis tatimodó explicató, aut fors etiam aliis attri- It loq'äï,i" bütis: de quantitate tamen hoc adeó abfolut& Hf d necScotus afferuit, nec nos admittimus,fed ex- li plicamus Doctorem noflrum, illum debere in- qud!iw, ! j telligi de quantitate propria intelle&us, & vo- fs h luntatis & non.effentie , quz, cüm unica; & i V fingulariffima fit, incapax eít hujus termini col- j le&tivi omnis; (icut malé dicerem o»w»is DEUS: s attributa.veró- ( & in fpecie intelle&tus, & vo- m luntas..;: aut etiam intellectio,. & volitio-) cüma j d plura (int, apt& affici dicuntur terminó collecti- du XO.072Zif. : pAdt iil Ad L. Scoti texcum dico I. Doclorem ibi lo—?!4!f qui de intelle&u ; non prout eft. potentia, aut., LU snolt actus. ab eflentia promanans ; fed potius prout eít radix hujus potentiz; aut actualis intelles l étionis ; quod ipfum denotat Snbtilis, & in Sco^ l qatiff to ufitatus loquendi modus ; cüm non inditfe- ) u;dr renter , ut falsó putabat nofter.Sichen in fua.a i Phyf. tract. 6. difp. 4. q. 1. n..3. adhibeat, aut : 'JJWE confundat. iflos terminos. intelleus , intelles g]fïff!'A &nalitas , fcd. diflin&té in toto. contextu. dicat pl intellettnalitas,qua eft radix intelle&tüs, — Ta- jj litet.autem ex profeffo probamus n. 148. in- ,(umpri ! cellectualitatem fore de eflenia DEI, —.I. Sco- ( tus, ibi. adhibet .phra(in loquendi .negativams jl (non.enim affirmative, aut affertivà dicit:- Síe !Utïlï'ï ent vationalitas efft effentialis bomini , ita etians , d ántelleiualitas effontia Divina.) & rit& peues ) l^ ona- fretug, ds0 ibinegat: unum.ell, quod. rati jl l $d. A& litaa " 486 Parsll. Dift. 1. Quaf. . $1. " litas non fit attributum (extra effentiale ):Hós fiis o vetlil imini; alterum eít; quód etiam intelle&ualitas tei or (NB; Non intelle&us , aut voluntas ) non fit Cuus a atiributum eflentis, proüt allegata Scoti littetáj modu &refiduus coritextus clamat. Verüm quàtit tataá iniqué Scotifle Advetfarii ex his Scoti negatio« teitus &ulii hibus ponant propofitionem affirmativar irt E à parentheti pofitam , videt, inmoi quisquis oculorlun.'t' * ls ad lippitudine non laborát: 141 Dices jüktá inmediatum Scoti- coütexturmi pofit fuife: in formalibus é. q: éxtelleftualitas: dicit modum a. intrinfiécum bujus e[féntià , proprit aztem attris red), buta funt Sapientia, &j chbariias , c$* alio - wodà Áapius aranftendentia, puta Uéritas, j bonitas: ergo &t a intelle&tus non eft attribusum. Contrà eltL Ws t intriy ergo intelle&us etiam non eft predicatum ef« fentiale DEI, fed potiüs modus intrinfecus in« quií fiftendó àadductz Seoti litterae. Contta eft il fi pe Scotifte Adverfari peffime confundunt. hos tv fà terminos intellectus; & int«lle&tualitas ; & quá &lLin lin| Cufi Scotus de intelle&ualitate dixit j ipfi extendunt &d intellectüm ,. licét re ipfa. de neutro Scotüs K Qtn affirinárit rationem modi intrinfeci proprié dis &i, EtideoContra efEIIL ut arinotant Doctos j &i tes 11 138; relati ex Theodoro Smifing tta&t.3. difp. 2. d. 1. t« 14.. Scotus ibi tantüm loquie Tat Divi tur de ifitellectualitate, quátenus eft modus ime lrl ptoprie, & prout determitiateris ad (übflantiám intellectualem ; quae eft radik tam intellectivas lum üm Quàm volitiv& potenti ;- adeóque non fumit ll i ibi Scotus thedurh intrinfecugi proprié, quate« nué. ln Intelletdus, oel Afluale, trc. r 3 287 feitib)à nus juxta doctrinam Scoti, & Scotiftarum unis AT vetíaliter modus P'ropri& fumptus.eft ex nátura ia d / tei formaliter. modaliter diftin&tus ab effentia; ol cujus afferitur effe modus, fed fumit ibi Scotus PT modum intrinfecum imptoprié tantim , qua« tenus przcise contrádiflinguitur ab attributis; i atl & ultima differentia fpecifica, quaratio quidem TT in.modo intrínfaco reperitur, non tamen eft i].- lius adequate con(litutiva; Quod fi hanc ex« | Eonmui pofitionem arbitrariam caufetís , aperte ; hanc lii fuiffe Scoti mentem, evincitur ex modo difcur-: rendi , quo utebatur Scotus ; cüni eniim íti c.q; ia d Ízpius fecerit paritatem inter.intellectualitatemi d ii g ex parte DEI, & rationalitatem ex parte homis nis, tandern intellectualitatem vocavit modum d jLnid intrinfecum , ne fcilicet aliqui (ibi perluadeant, quaft veró admitteret, quód íntelle&ualitas ita ii a fit per omnia de intrinfeca, & ultió con(titu- tiva ratione effentiz Divin£, prout rationalitas li i eít in homine. Sed, üt dixi, vocavit fic intelle-- j od ais &ualitateni improprié tantüm. Ad III. Scoti texturn dico, Doctorém ibi lo- 143 9 cutuni effe de intelleCtualitate radicali ; quami [opffeu jam toties dixi effe de éffentia DEI. Ád IV, o iij Scoti textum n. 1 2 8. relatum; in quo fe fütidane Tartaretus, & Hugo Cavellus , dico , Patrem jl Divinum habere quidem fortnaliter hec attri- " li buta , fcilicet »semoriam , intelligentiam, G vos Imntatein , non tamen effe illa per identirateni t formalem, pro quo facit n. 15 9. fadla annot4e nW Ofis g r?o generalis, & magis de hujus veritate c [ fta- 288 Pars 10 Diff. H.. Quafl, II. $. 1. Á ftabit agendó.de diftinctione Scotiflica, . Quod d. autem hazc fuerit ibi Scoti mens, conílat ex eo, ticpir quód quidam dixetint : Pater intelligit per Fi» tonli lium, diligit per Spiritum S« quafi Filius fit for- tione] maliter intelligentia Patris , & Spiritus S. for- molo 1naliter voluntas; & amor Patris. Contra hos funtin proin dixit Scotus : .Pater formaliter eff memos eentia ria , intellirentia, j* voluntas, Ícilicet per intele il quo ligentiam fibi formaliter inexiftentem, — Ce« efenrà terüm marginatio Cavelli nos non moratur. I. ignof Quia tantüm .eft. hypothetica : Si intelliga- tilimy tur- . 2.. AliiScoti Commentarii hanc mat- Cui hz Scoti ex- ped ginationem.non. adhibent, Tete p pofitiones non placent , fudet circa alias, locay lt QU/ES TIO . II « T0 exj p De ii5 , que funt Pradicata DEI : Trini Wi*ntiali(, , Ya fi '5. Ic Tnti e[jentialiter Ens , Sub- quia p .A DEUS fit Flantia , Spiritus , 'ivens , Iutelle- & l ADt | " tiualis ? dlfp Onclufio affirmativa pro omnibüs hujuii lener $. quinque partibus elt facilis , & com- !44C lii munis inter omnes,. Itaque m P. L. pars. 1. Creatura funceffentialiter entia fllbüg] per participationem : ergo DEUS eft effentiali- [l ter ens imparticipatum ( ratione Zgsparticipati ET Íe habent ad modum seceffarii. puri , juxta di- tlj IIII gl!) ) n DELS f e/fäntialx;ter Es$,cb6 2a8g onatr 4n. 104. ) quomodo enim aliàs à DEO par- ticipari poffet ratio entis. Tenet etiam haee tdipigt coníequentia, quià pradicata ex fua formali ra- iEl b tione DEO , & creaturis communia perfecliori piius Á modo ( hoc eft, demptis imperfe&tionibus ) Contit funt in DEO , quàmicreaturis. — II Perens per lh effentiam Theologi aliud non intélligunt, quàm K [ id , quod effentialitér fe ipfo exiftit: atqui DEUS j o effentialiter fe ipfo exillit, cüm effentialiter. non imordati agnofcat fui caufam & non poffit non füfficien- i d uctt titfimus fibi e(fe ad. exi(tendum : éergo eft ens per effentiam , hoc eftjnec inhzrens , necinhz. hesot rere potens; non quidem ens$ nominaliter , cüm T hoc ab actuali exiítenitia prafcndat, fed verba: liter, aut participialitet,quod femper & ab zter-. IL // no exiílit, iDl P. Hl parsi. ex Cap. Fizziter de Summa r4;' Trinitate, ibi etenimhocerat decifum, — II. Ju- xta fidem DEUS eft cau(a prima omnium fub- ftantiarum : érgo non poteft non effe fübftantia; j quia prima fübltantig caufa nequit effe ordinis, 1l & perfeGtionis deterioris 5 á d quànm fit ipfa fub- ftantia cau(ata. Dicitquidem Henno trad. t difp. 1. q. 8. conc. a, hanc ptobationern non., m tenere alàüs DEUS etiam effet effentialitet A lapis; leo, equus &c, cüm etíam hotutn fit cau- fa... Contra eft, iíla probatio tenet, quia effe lkcrt"'fd fubflantiamn dicit pérfe&ionem fimpliciter fim- dfgnliihf plicem , feu perfe&lionem fin& imperfeclione : j effe veró leonem , lapidem , equum &c. ( quà qumü l] talia,hqc e(l irrationalia ; & inanimata funt ) hon 290 Pars Hl. Dift. 11. Quaff. IT.. f.T. non dicit perfe&tionem . (impliciter fimplicem: ! ergo tenet: DEUS eft caufa fubftantie : ergo b & ipfe eft fubftantia 5 non tamen tenet: DEUS lii eít caufa lapidis: ergo & ipfeeltcalis, quia om- W q nis perfectiofimpliciter fimplex eft formaliter Dj inDEO ;; nonautem perfectio mixta imperfe- hiij &iene. Conf, DEUS eít effentialiter ens pet DL fe exiftens : ergo elt fubftantia, & quidem com- ilidà pletain ratione fubftantiz ; càm fabftantia in- huD completa fit contra infinitam DEI perfelionem. N 146 . P. lIl. pars. cum ex eodemCap.Firmiter,tum Ti ex Joan. €. 4« V. 24. Spiritas eff DEUS, Hujus (]t ratio eft.- L. DEUS effentialiter caret materià.5 Iþl.l'llü aliàs non effet actus purus excludens omnem a potentialitatem : atqui quod effentialiter exclu- [ dit omnem materiam eft eflentialiter fpirituale: Ín ergo &c.- 1l. E(fe fpiritum e(t perfectio fimpli- Civ citer fimplex : ergo enti perfectiffimo proprias T li. SixDEUS eít materialis, & corporeus: fi velergo componitur ex materia, & forma, vel qu ex partibus integralibus : atqui. quzlibet ha &t compofitio effentialiter repugnat infinitz fim- li, plicitati Divinz: ergo &c.. IV. Juxta fidem, & p fanam rationem DEUS procreat animam ratio- viu nalem , & Angelos: ergo & ipfe debet effe fpi- &r ritus; cüm plané imperceptibile fit, quomodo Unde con- Trg corpus in fpirituale agere queat. u flat , tam in fide , quam in Philofophia erráffe Tug illos , qui DEUM corporeum finxerunt : üt» Qr StoiciÀntropomorphitz , Anaxagoras , Tertu- ii lianus, & alii. Pv IV' M n DEUS Ft &yfi':ül;q?iter Éns , i. 29t Áj At t P. IV. pats. Ita enim defe ipfo teflatus eft147 DEUS Deut, 3. quaáfi juré jurando dicens : n Dl Levabo ad celum mauum meam , « dicam : vi- ,U Lfofi Vo ego in aternum. Num, 14.. 'ivo ego, air Dominüs. Y. Reg. Vy. v. 26. quis enitn eft. bic 1 o at Philifl as incircumcifis , qui ex probravit acies j DEl viventis? quod fi hzc omnia neges , tim& illud ad Hebr. 10. borrendzum eff incidere ia ma- bunte? fediri »n5 DEIviventis , übi plané ao v/vens adduci- tur tanquam quid fingulariter DEO conveniens; ais nàm vita DEI effentialisnon eft actus fecundus Ij B at ( próutfunt in creatis operationes vitales, & fpirituales exercitus à vita (übftantiali , realite? l ()I]',?hfl l ab illà diflinctus , per veram càufalitatem eli- f citus , ac acéidens, fed in ipfám DEI effentiam fpiriwii« formaliter incidens ; ut S. Aug. loquitur l. g. Civ. DEI c. 6. 4o» aliud illieffe, alizd vivere, ) P!0f1 Ratio hujus fi. L. vivere dicit perfetionem., )[p()[iüïï firpliciter fimplicem :erzo DEO competi.II. jrmiy quz fe ad áCtus vitales ab intrinfeco movent, jl etiam quando jam funt in fuo ftatu connatura- Tl li, illa vivunt (quod ideo addo , üt non com- f prehendam motum non vitalem gravium & le- p vium , quz fe ab intrinfeco moventad fuumlo- cum connaturalem : item ut excludantur Ele« uomm menta, & mixta, dum affecta quadam intem- j Ü [ f ( (id périe ad nativum femet reducunt temperàmene tum ) atqui DEUS, dum femper eít in ftatufuo ) .connaturaliffimo movet fe ad aCtus vitales ab [ intrinfeco ; eft enim primus, & inex hautlus dqua fons. ]i h 292. Pars Il Dift. Ii. Quafl. H 5 L | ? fous vite : ergo &c. hoc totum magis decla- quaü'. rabitur n. feq. itaque | figi 148 P. V. pars. L. Juxta dida DEUS eft fub- | ftantia fpiritualis :atqui haec vivit , üt patet in» js)a i, animaradüonali, & Angelis: ergo &c. II Dzus indii eft caufa prima omnium intellectualium : ergo ttqui & ipfe intelle&ualis demptis imperfe&lionibus. viduu lil. Alii viventium gradus fcilicet vegetativus, lote & fenfitivus dicunt imperfectionem materiali- tis. N tatis , & corporeitatis : ergo DEO tantüm po- fntia teíl competere vita intellectualis. . IV. DEUS neceffarió , & ab intrinfeco fe movet ad intel- tili f ligenda omnia co guolcibilia : ergo ab intrinfeco, & effentialiter eft intellectualis. Et certé fadli quari t funt inanes in cogitationibus fuis, qui lapidei, Min, igncm , Solem , aut alia fimilia inanimata, & ir rationalia adoravére pro Diis , econtra intelle- num E &us vel parüm fanus convincitur hujus Univerfi Au&orem grandi (eáque non accidentali fed (in] & p effentiali ) pollere intelligendi virtute. Qttà * II. D hY u S'ingularitas, €5 Exiflentia fint Pra- p dicatum DEI effentiale ? Spi Tco. Tam. F. Singularitas , quam. II. Exi- Hot 149 ftentia eft praedicatum quidditativum, 4 & effentiale DEI.. I. pars eít in ommi Dcif. fchola recepta, II. eft contra paucos prafertim late , SS. putantes effe Exiftentiam DEI modum illius I ; intrinjecum tii P. L M hn Singularitas ,ey Exiflentia fimt cc. 195 Ti d P. I. p. rationibus Scoti: L. fit hecà pnoul49 quafi.. Effe aliquid effentialiter fingulare (five. Uïelï [n fingularitatem eflc p"ædlcatum effentiale alicu- t ag ]us) nihil aliud eft , quàm effentiam ipfius effe fe ipsà, & absque ulla formalitate fuperaddita I individuam , & numeró immultiplicabilem : Jim-t Ts atqui DEUS eftdefe , five ex fua effentia,, indi- viduus , numeró immultiplicabilis: ergo ex fe, Wgt[ "n hoc ett effentialiter , five ex fua effentia fingula- TU tanmm ris. Maj. eftcertaab inductione, ideó enim ef- fentia creata v. g. humana potcü numeró mul- J 08 tiplicari , quia non efLfe ipsà , & eflentialiter... Lal j .fmrmfa[ fingularis; nam fi homo eflentialiter diceret fin- gularitatem v. g. petreitatem , ficut dicit rhtio- crent nalitatem , non. effet numeró multiplicabilis. yi Junoli Min fiDEUS ex fe five ex fua effentia effet u l numeró multiplicabilis in plures DEOS, tunc i j aCtu fic effet multxphuacus in infinitos DEOS g U Iwtal (in Divinis enim pracipué ad intrà idem cít effe, ac poffe efle) quia ex fe non determinatur ad ! cettüm numerum , & aliunde eít ens fummé neceffarium , ac infinitum : atqui defacto DEUS non ell fic multiplicatus , nequidem per pro- ii prietates perfonales Paternitatis, Filiationis, aut Spirationis five aCtivze, five paffivze ergo. Hoc totum tradit D. nofler Subtilis 1. d. 4.9.2. ,IE L[[Jllm' $. Sednunquid eadem eff : ubi ita docet : Stcut Deitas eft de fe bacjita D EUS,qui DEUS eff Dei- J q tate , eft de f bic : córinifTo conceptu van includi- gt if lnl tur mcommunzmbths (per quod Scotus fub- tiliffime contrad:ümgmt fingularitatem à per- 2 ) 3 » fona- i 294 - Pari 1. Dift. IT. Ousft. 1. 6:11..". fonalitate) wec ratio per(ona , quia Deitas enm- | diip gradi muvicabiliseff. . 1dém Doctor in pluribus aliis locis fzpius repetit hec formalia : Deitas eff de quddi fe bac , adeóque fingularis. : fotma 1fI Ratio Scoti II. Sit hzc. Strictiori modó Stoti DEO convenit fingularitas, quàm creaturis : er- inum go cum creaturis conveniat fingu!aritas forma- hote fativa liter modaliter ab ipfa effentia diftin&la , effen- tie Divine conveniet effentialiter, Aut. P. fi mat fingularitas non convenit DEO flri&tiori modo, eftnt quàm creaturis , tunc ficut effentia creata v. g effet 4 form; humana poteft confiderari, imó eít numeró plurificabilis ; ita etiam effentia Divina absque In, contradictione fit , aut faltem confiderati poffit tillte ut numetó plurificabilis , quod eft contra fidem, fniti ts cuiinnixusScotus t. d. 4. q.2. ff. 44 evidem- 1iam ia docet : NNatura autem Divina uvica eff, dicat om»inoimplurificabilis , e& inmumerailis: ergo liter ET ei adaquate ( hoc eft ex fua adaquata effentia) X 0 corre[pondet umum. femgulare , quod. exprimitut zomine DEI, quod naturali intelligentia intel- m ligitur ante quamcung&e proprietatema per[onas Ti lem. Ratio Scoti HI. fithzc, Exiftentia ml juxta n. 155. eft.deeffentia DEL: ergo & fin- ün gularitas. Confequens P. exiftentia eft tantüm jtie rei fingularis : ergo fi natutaDivina fit tant D perfectionis , áctualitatis, ut in fuo conceptu r eflentiali & quidditativo exiflentiam includat, prop haud dubié in.eodem conce li tem includet. pu & Gggularitae L ntgla 1j -- 5 h Atqueutrem clarius ob oculas ponam;, non ubi &L 48 Sincularitas, c& Exiflentia frnt &c. 295 Dutne tibi perfuadeas , qua(i fingularitas fit aliquod j d praedicatum eflentiale ab aliis DEI przdicatis ubl quidditativis , aut effentia Divina ex natura rei formaliter diftintum (^ quod hic etiam alii ior m Scotille admittunt communiter ;. infra autem n à num.322. cum Poncio , qua.doCtrine. co- ts f harentiá noncapio , dicunt : pradicata quiddi- idi, t tativa ex natura tei formaliter diftingui ) ac for- hi malitas à parte rei fuperaddita ; fecus hoc ipfo joriau effentia Divina, Ens, Subftantia in DEO non i effec de fe bac, fed ellet bac per aliud , puta per formalitatem fuperadditam : efféntque in DEO ] n na d Ens, Subflantia, Spiritus &c. non minüs effen- v p tialiter plurificabilia, quàm ens , fubltantia, aut jl fpiritus in creatis ; cüm ( pari admifsà diltin- 4l &lionein Divinis, ac creatis fingularitatis à pre- lj t iil dicatis quidditativis ) nihil horum fit effentia- 1 u»ild(,ä Aili: ] liter lingulare. Imo quod plus eft, fingulati- "tas non tantüm eft de ratione effentiali Deitatis, jditi nyïilll"r ac omnium pradicatorum effentialium , fed etiam omnium modorum , attributorum , & " relationum perfonalium 5 nam ficut repugnat j il tuücm' multiplicari Deitatem , ita & Divinum intelle- * €&um, voluntatem, filiationem, czeterásque pro- go&l prietates. Unde fingularitas non eft aliquod 1 l l pradicatum effentiale diltin&tum.ab illis, fed eft dl 4pfamet pradicata effentialia , ipfamet ( fcrvata UI | mffl'd* ] proportione 5 attributa , ipfemet relationes Di- vinz 5 ipfa vero irultiplicabilitas eft qudam yi j negatio confequens. Fors dicitaliquis Scn&if&a : exn. priorifequi- p & 4 u i tuür, l h i ( 296 P;etrsll. Dif,IL Quef.ll $.1L.— tur, aut quod dentur plures fingularitates 8 duslo DEO, fcilicet fingularitas effentiz , & fingula- gno l titates attributorum formaliter diftinctorum , ( p aut quod nulla fit fingularitasin DEO.. Sed x hii aliud effe,dari in Deo plures fingularitates fuper- denfo additas, &aliud, dariin DEO effentiá Divinam, ftemn; attributa,& proprietates perfonales,quorum fin- tiadi necef gula fint ex fe (ingularia: primum afferui nun- quam ; fecundum repeto, & dico iterató : da- j um tur in DEO effentia Divina, dantur in DEO | fgntia modi , attributa, & relationes, quorum fingula tia funtex fe, & effeniialiter fingularia absque fü- | pium peraddita fingularitate ; quo debité intellecto | pium aliz due infertz illationes per fe corruunt, ellat 153 P.Il. parsI. Siexiftentia DEL non effet illius tim, ? pradicatum quidditativum , fed tantum mo- dus intrinfecus , attributum , vel proprietas, | pti tunc jam exiftentia prafüpponeret aliud pradi- EC catum , à quo emanaret tanquam modus , attti- [ butum 5* vel proprietas atqui exiftentia non ücm prafupponit tale aliquod predicatum : ergo vet ipíaeft predicatum quidditativum DEI. . Maj. I lt certa, ficut enim modi,, & attributa pre- ; D& fupponuntaliud, à quo emanant, ita etiam pr&« r Ttdu (upponeret exiftentia , fieffet modus , vel attri- [ butum effentiz Divinz, P. itaque Min. fi exie [ic ftentia in Divinis prafüpponeret tale aliquod ul predicatum , tunc prafupponeret fe ipfam, & f eflet antequam effet ; atqui hoc efL implicatoz &i rium : ergo. Maj. P. nihil potetl emanare ab gldc Dr alio, nifi illud, à quo emariat ( vel forfan me- lius N ! 511!1 hn Singularitas, cb Exiämtia fmtebo 2 97; Vrb lius loquendó eszanatur ) aCualiterinaliquo fi- ; g gno priori durationis, naturz , vel originis ii ( prout bené ex P. Smifing annotat P. Maflrius 0. t hic difp. 2.:q. v. n. 2.) exiftat5 emanao fiqui- at dem fpeGat ad actum fecundum , & illud, à quo KDiit fitemanatio ad actum primum ; ergo fi exiften- qnmum!i»:' tia aliquo modo emanaret ab effentia Divina, vt neceffario in aliqua priori natura fecundüm., ol rem , vel fuam rationem formalem deberet ef- rin ol fentia effe actu in ratione principii talis exiften. m tiz : atqui effeactu in rerum natura tale princi» bsqui pium efl exiflere : quomodo enim etit princi- joteli pium exiflentiz , finon eft , (inonexilit ? ergo e(fentia Divina haberet exiltentiam ante exiften- If fl tiam , quod interminis eft implicatorium, m i P; eadempars II. DEUS eft effentialiter enst f4. per effentiam. mpricm Jam quaro, vel ergo DEUS eít effentialiter ens per fe effentiam fumendo 25 jl præä- j At e5 nominaliter tantüm, & prout ab a&tuali exi- n ftentia prafcindit? vel deente participialiter, aut veibaliter accepto ,& prout neceffarió dicit exi- 1:«5:1 T flentiam actualem? fi primum; ergo apertein DEO ponunt rationem entis potentialem , & " n reducibilem ad a&tualem exiflentiam : ergo hac dit eadem ratione & creature erunt entia per effen- tiam, cüm fint ensnominale, quod ab actuali l üfl'!; exiítentia przfcindit ; qua funt aperte falfa. — Si jian jl fecundum dicatur, tunc quaro ulterius, aner- £o DEUS revera fit ensparticipialiter in hoe ri« J jt ido fenfu, quatenus exiftentia e(t de intrinfeca j DEI quidditate ? & tunchabeo intentum; — Vel li T* for- 2$98& Pars L. Dift. H. Ouefl. 1. . Il A forlan exifltentia DEI eít de JMlius effentia dun- da habe taxat per identitatem realem ? atqui fic etiam ii r alii modi intrinfeci , alia attributa forent de in- l, 'Fingm ttinfeca & effentiali ratione effentie Divinag : at- dtatst [j qui fic etiam exiflentia foret de effentia creatue l ditetdi : rarum , cum juxta Mctaphyficam Scouftarum pinas ( contra quos hic ago 5 exiflentia non realitgr fihint diflinguatur ab effentia. 356. P.eadem p.llI. Illud quod eft ens neceffe effe, & aétus purus , includit exiftentiam in fuo con- 0i ceptu eflentiali; fed DEUS eft ens neceffe efle, & actus purus : ergo includit exiltentiam n fuoconceptu effentiali. Min. conftat ex n. 104. OF Maj. P. fumma neceffitas effendi, & pura actua- Jitas omnem proríus potentialitatem excludunt, | fngda & confectancé : prafupponunt ens per eflentiam tum ( exiflens ; eflentia enim , qua in fuo conceptu Qisa, formali cxiftentiam. non includit , poteft con- tatur cipiut non exillens , adeóque ixt poffibilis, ef- Tinter Mi /); fentia autem qua concipi poteft àt poffibilis, L non eít aClus purus, nec ens neceffe effe . a dy "O G. Tit c 1j Utautem, hacomnia clariüs de mente Scoti ü?exj effe , conftet cuique, do ejusdem DoGoris for- 4H(1m malia 1.difl, 36. q. un.$. «4 fecundum dicb , jemi; in fine. DEUS zon eff tantum , cui non rtpu- il | fni gnat effe ( quod etiam creaturis convenit ) fé4 eft. ex fe ipfam effe : atqui non eft tantüm effe - uj poffibile, & cui non repugnat cífe ; hoc enim fmgu Scotus negat: ergo eft ipfum effe: a&tuale- 'fitg eff . ldem D. q. quodl, 1;5. ad primum dici pot . g Ll jta -- M n Sivgulavitas, f Exiflentia fmt. cvc, 299 dl ita habet Effentia , £b ejus exiflentia in cveaz yilca turis fe babent fscut quidditas , t modus : ideo Bf dz/fmguunmr. In'Dioinis autem exifientia eff Diung:t de conceptu e[fentia , C pradicatur in primo moda DI ! dicendi per fe, fit, qud propofitio illa per fe eff R priva, ec immediata , ad quam omues alia ves Ton f folsntur , ut patet in 1.d. 2.2, 2. AC $. II mfuocc ,w Objectiones folute coutra N. 149 n« MMl Wi ii Bjic. .. Juxta doCtrinam Scoti fusé tradi- 148 &l tam an, rof. & feq. infinitasnon. eftde ia effentia DEI, & tamen eftinümior, quà ;l fingularitas:: ergo nec fingularitas eft predica- Ant. conflat ex di- at tum qulddmnvum DEL &tis a. n. Y 12. ubi hunc noflti Doctoris Subtilis [ o textum ex 1. d. 8.q. 3. $. Sed i argnas , appas bll(ïl rCntu llOblS contrarium CXP]!CJVlmUS. Ens at« AT WM tem iit convenit DEO , fiilicét ens per tjänzmm Qul f e/f ipfim e[fe infinitum s. ey uon aliquid , cui tan- m conveniat ipfun e[e-s . e& ideo ex fe ef. boc , fit ((/ G ex fe infiuitum , ut quafi per prius intelligatuy aliquo «modo m]ïmms effe modus eutitatis per. ef- (U0U j il fentiam , quàm ip[um intelligatur effe boc s ef TA ideo »on oportet quarere , quomodo hocens ht in- finitum , qnafr prius conveniat fibi ffmgularitas i Um [ 6 nmquxd hic Scotus aperte. fupponit Z quód u imgulamas non fit prior infinitate ) qzàm infr- nitas, Ri . totum Scoti textum fore intelli- l lo gendum quoad noftrum. imperfetum intelli- j j gen-— 300 Pars H, Diff. II Quaft. H.. . IIH. ( gendi modum , üt infinuantha particulae qua/t', mulipl eliqnomodo ; nam quod reipía;, & fecundum fe fnguür prius eft, non q«a/i , non tantüm aliquo mado, | | Trnitat fed abfolute prius eft ; & ideo f ab aliquo per- padong fccté , & quidditative conciperetur fubítantia | Commu increata , conciperetar in DEO prior effe ratio ( n0l fübftantiz talis, hoc eft fingularis , quàm ratio m inüniti: revera enim in DEO prior eft ratio Tndiy. fubítantiz etiam usque ad fingularitatem, quam Cliva « fit modusinfinitatis. p Yf Y. alii fecundó, quód D. ibi locutus fit de du dj W infinitate radicali , qua ad. (ingulariratem fors maliter füperadditam utique prefüpponitur. h s Verüm hac refponfio fübíiflere non videtur, tt com tum quia juxra probata n. r5 2. & hos etiam., | o n ls h SSas Singularitas nihil Effentiz Divinz fuperad- 0b ditum eft ; tum quia infinitas radicalis vel elt modus effentiz fuperadditus , & fic hoc ipfo troof fingularitate pofterior; vel fi non eft modus, Dl fed quid fotmaliter cum Effentia Divina Syno- Memp] nimum , taliter'tamen e(t quid innominatum, dOS lpw üt explicavi fupra, non fic fingularitas. Ma- TIme neat ergo refponfio prima, cui ex P. Smifing hic Iuy fequentia jungo formalia, Unde iftum Scoti W Q locum male Lyeberss intellexit i& Commentari hitex ff« Si dicatnr ; exiftimans fecundüm Scotwr Quun hacceitatem non effe de quidditate DEI. W Tí9 Objie. II.: Conceptus relationis, fubfiftea- | v tiz, & perfonalitatis eft multiplicabilisin DEO, Q ut docet Myfterium SSS. Trinitatis: ergo fal- ten non omnis- proprietas elt in DEO' im- ! n mul- f Objetliones foluta eavtra N. Y49. 3ot lag mulüplicabilis, & confequenter nec formalitet frint fingularis. Xt. N. Antec. ad Myflerium SSS. dipuwi Trinitatis dico, quód fubfillentiz relauvze & du perlonales íin DEO nihil babeant adzquaté v : ! commune , fed fe totis fint diverfz , etiam pro- ln ut à nobis perfecle. concipiuntur, quia conci- Vi pimus illas canquam rationes ultimatas , & di- d ftin&tivas perfonarum ; ultimató autem diltin- i &liva concipiuntur üt primo divería ; aliàs quip- pe per aliquid fui convenirent, & per aliquid T hg aliud differrent, & fic hoc ipfo non forent di- um verfa, Exemplum eft in pluribus hzcceitati- jpponiu'« bus creatis, ficut enim ha nihil habent adaequa- d té commune, üt ex Logica fuppono , itaà po- TM tiori in DEO plures illa relativac, & perlona- dpet les fubfi(tentia. Sed contra hoc j 60 Objic. lll. Effentia Divina non eft de fe haec: ho ergo fingularitas non efl praedicatum eflentiale L DEI. Ant, P. ex doctrina Scoti &um íuis in um 1 Metaphyfica, ubi unanimiter docent inter mo- jl dos fpecificos, & individuales hoc verfari di- ! MZ' fcrimen, quód fcilicet modi fpecifici immediaté nüng' i fequantur conflitutionem rei ; individuales ve- nl ró conflitutionem individui, Claritatis gratiá T fit exemplum. Gradus intenfivi albedinis fe- u quuntur individualem conflitutionem | hujus numeró albedinis, quia funt modi intrinfeci in« jl dividuales; perfeclio vero fpecifica, qua albe- pH do cateros fors colores antecedit, fequitur irn« mediate illius conftitutionem quidditativam.., ii Jif &t modus ejus fpecificus,feu quidditativus : er« [i) g?» 302 ParsIl. diff. T. Ouafl. 13. S. 1. ! 5 " :0, cüm infnitas fit modus DEI fecunduni eptu | «90| omniafua effentialia, Tequitur, quód infinitas pracedat (tanquam modus quiddirativus, & | ii DgU non tantüm individualis ) fingularitatem , & l DA confequenter ficut infinitas non eít dé effentià immy DELà potioti nec fingularitas erit. . Neg. Tttür. Ànt. in hujus ptobatione C. totum Ant. atN. [P fuppofitum , quód fcilicet fingulàritas tion fit.. t& ef DEI pradicatis effentialibus ánnumeranda, cere té hoc Adverfarii debeterit probare, & nonfup- hitio n d oneté 5 nam juxta rationes noftras à n. 149. j lph [ DEUS ett effentialiter fingulatis, quo fubfi- | Varts flente infinitàs non poteft effe modus fpecificus, t DEU feu quidditativus DEI in hoe fenfu, quafi verà t fine o ularitatem praveniat; haecqué ád modumi | j im DEl[individualem fit redigendá. — Si vero iri hoc fenfu AA. contendant infinitatem effe rno- Qu9 dum DEI quidditativim , quatenus & ipfa fia« 'l m pularitas fit prdicatum effentiale DEI, hac- l pote que neceffarib modificetur ab infinitate, nihil ; m Oi contta r0$ dicünt, quin potiüs noftrám rnagis Aff declarent affertionern. Qu ió6rt Objic. IV. DEUS poteft concipi, üt diftin- Gus effentialiter ab omni alio, quod DEUS ; piat Qu non eft, finé eo, quód con(ideretur, àt nümeró immultiplicabilis: ergo etiam finé (ingularitae kdi dui te: ergo h&c non eft de illius effentia. Ant.P; hi DEUS praciía fingularitate poteft confiderari & üt ensà fe exiftens: fed DEUS per hunc conce- | d ptum, Es 4 fe exiffevs, diftinguitur ab omni cor« Kme leio, quod DEUS non eft, & tamen in illo cep- li Objefliones fäiatæ eontra N. 149.. 303 ul ceptu non involvitur conceptus fingularitatis: Jf ergo praciía fingularitate poteft DEUS conci- J $i pi, üt effentialiter diftinctus ab omri alio, quod DEUS non eft. ID ICn R. cumi Herincx, & Poncio,- i j: D. Ant. finé €o, quod fub explicito conceptu yN immultiplicabilitatis, aut Fmgularitatis confide- a d retur , tranfeat Ant. finéeo, quod immultiplis ub cabilitas ne quidem implicité , & prout à parté Fat rei eft, confideretur N. Ant. & Confeq. inpro« Yi lii] batione N. Maj. & fecundum rmembrum Miri n J nam üàt dixi n. 15 1. fingularitas eft formalitet. 30 ipfa ratio entis à fe, fubflantiz , fpiritus, vi- ventis &c. & per confequens , qui concipit. « lþeciE:i DEUMIüt ex; 4 fe exiftens, debethocipfoetiam ul m'oäü'. confiderare fingularitatem , five explicite ; five implicité. . Exemplum analogicum fit iütelle j 0 &us nofter, queraadmoduti enim hic fecuna ii dum fuam eandem, & effentialiter indivifibilem [ ip'fz ft i petentiam eft apprehenfivus (Poncius hancrem exemplificat in voluntate , & Herincx in Petro; [ E homine individuo ) judicativus , & difcurfiyus; 25 affirmativus , & negativus &c, it4, ut , frab ali« quo tantüm imperfeCé , & inadequaté concia l il piatur v. g. fecundüm vim apprehenfivi, aut nea ]s nu'mäi gativi, non fequatur, unicam potentiam intels lectivam adaquaté fumptam non formaliter in« J ;uian' cludere vim apprehenfivi , judicativi, difcur- Am'P 1 fivi &c. elt, enim huic potentiz intelleCtivze e jiei ( fentiale, quód fit principiun* omnium horunz aC&uum. Etlicétpoffim concipere intelledum ; 0 Anc lt; jid üt eít Ptincipium difcurrendi ; aut affirmz q aä'xäiiä 104 Pars H Dift AT. Qusfe. H.. $.21l. quin concipiam ipfum exprefse , t principtum apprehendendi ,. aut negandi, non tamen ve- rum eít , quod intelle&us ideo dicat plures for- inalizates.ex natura tei dillinétas : idem fervata proportione dicimus de ratione Spiritus, vi- ventis, fubítantiz , entisà fe G de ratione fin- gularitatis, Quod quidem Poncius non tan- tistn tüm hic cufn fuis affeclis dicit, fed etiam infra W de diítinctione predicatorum effentialium cone elont ftanter ob doclrinz coharentiam deberet affe- ilis; rere -& tamen ibi motdicüs negat ut coníla- LT. bitàn.322. Qy 162. Dixi priuszranfeat nt, Naim f& DEUS peff tià tj fe&é, & adequate cognofcatur ut diftin&tus.ab T onini co;quod DEUS non ell. neceffario DEUS DI üt fmg ulatis cognofci.debet ( five tunc confide | ftiod retur ütens àfe, vel fubílantia infinita, autfub Cony alia ratione affignabili Y an enim per alium prae m tf ter. fingularitatis: conceptum | diftingueretura DEUS. ab alio. DEO ? certé quanturmcunque L DEUM perfectum adftruxeris., &i hunc non el* dipen fentialiter fingularem dicas, fequitur neceffarió b & alterum DEUM fore poffibilem , ac paris Whte cum priori effe perfectionis in effentia (icut duoy Ti aut plura individua fpeciei hutüanas Aut quame Tif nam tandem dabis rationetn ; cut impoflibile titj fit confiderare plura entia. à fe ?. nifi quàd prie i imum ensàfc fit effentialiter fingulare , effentia« . | hn liter imultiplicabile, Hu z n cetiam applicari p»c.»fïlvmï PEIE d?aa àn94. ' lr '$.1V. L I L "TT EL VP I pigat ; oM o p « T " i p eä??nes Solute Contra N.153...— lii " |Bjic.L. Ex primo azgumento n. 153.fe165 "m l " $ ? quicür, quod exiftentia etiam fit de:eft T * " fentia Ereattirarunmitatqui hocSSz. in creaz 01 M tis unanimiter nepant : ergo G in Divinis. - Maji dimit P. 'ideó exillenda in creatis non effet deillorum glimi ellentia, qaidtantüm effet modus dimanans ab du illis; átqui non poteft fic dimanare ,-nifi effenz gt tid cteatà preexifleret acu ; clüim emanatio ad a&tam (econdum fpe&tet juxta ibi dicla, que ome N .' niá etiam pro exiftentia creata convincunt; üt ündusi patébit ápplicanti: ergo exiflentia etiam eft de uD eífentid créatnrarum ; & nom tantüm illarum d modusz "s; N. Maj. INec enim pari ratiose h ailll'vl convenit exiftentia DEO ,. &cteaturis ; DEQ. jun? enim convenit xfe ; independenter à quacunque ;uf,[lm-( €au(a extrinfeca, & confequencer eft ipfi efferis uj tie Divinz intrinfecà ; -creaturis veró convenit .. 2 üépendeüter ab-aliqua caufa extrinfeca fcilicet.; g DEO vel mediaté ,'vel immediaté per fe produ: &pl tente effeitias rerum iàactu 5-fienim in fuo effe i. diminüto ,'ipsisque intrinfeco , hac effentia di« i minutá emanaret-à f& exifteiitiam , certé. plue timi mundi poffibiles jam a&u exifterent ;:& de y a&ualem * fe* eimánáflenc exittentiam.z sícque j patet , quóniodo effentia creaa 4 DEO: produe polïilll &a fit capax'; üt Nfeemanet exiftentiam actuge lerh; tanqdámfuum modum istripfecum.:: ergo m xatione; t vi xonvine 'fiiäa«üö.ä 'h, fiosi eadé , u cunt ii 306 .Parill, -.kDi/?. 1I.-QuéftisIT. $. . cunt pro exiftentia creata , 'ac pro inereata.» [ 164. nítas, Effentia Divina (ecundüm. fe poteft Af ; tiüm dici, & effe radicaliterinfinita : iergo etiam po- teít effe radicaliter exiftens , & coníequenter exi- [ T. ftentia actualis nequit effe de effentia DEL. . .T. t relegendum effe n.166. in quo ex-profeffo di- (óiie cinius , qualiter effentia Divina poffit dici.radie tonis caliter infinita, z.. IL N. Conf. & patitatem, Ti difparitas elL, quia ut effentia Divina coneipiae viff tür tanquam radix in£nitatis formalis ,. necetle ttifia hioi eft , ut illam includat formaliter , & (ub ea- [ dem atione, fecus enim non effet tantüm radi« Adg caliter , fed & formaliter infinita, quod eft cone U tra fuppofitum 5 at veró u effentia Divina.fit ia radix alicujus attributi , neceffeeft , illam actu, Tij & formaliter exiflere, quia de ratione p j ; rinb;gii a&tüalis eft, actu exiflete; t at 165.. Objic. Il. uzcunque duo in fü i toneto- f tibus fimpliciffimis, & abftra&tiffimis fe nom LT formaliter includunt fic, ut unumfit de effen- M tia alterius, in nullo uno (ic feformaliter incus hu dunt : fed effentia & exiftentia in fuis concepti- bus fimpliciffimis , & ab(tracti(fimis non fe 4:» hi cludunt formaliter : ergo in nullo uno in quo d funt v. g. in DEO, fe formaliter includunt. Maj. h "hit patet ; quia in illo uno non variant füas rationes formales ; ideó enim quia animalitas üc fic.non "t includit formaliter rationalitatem - üt (ic ,. ne- d que animalitasin liomiae eam includit. .Min. etiam conítat, quia (1effentia , & exiflentia in i W iciffi- fgis ..concepzibus abüraäiüimis & fmpl " mis lo .lm PT " "ObjetHonétSdlnte Contya N Xs3. 407 / incmly - ais fe includeréntformaliter;tune exiftentia ie- n 4lám de effentia?DETP foret, fed etiani creatus T dárüm , quod tamen SSa. negant.^ . IN. Maj. at Aicét enini verüm fic; qaod'exilleatiain fuo con- .cépru. f mpliciflimio formaliter nom iacludat.. " '€onteptum élfentie , falfüm: tameneft ; -0b ra- TT itiones. datasà m r«3. quod: exitenitia Divina piiat fórmaliter non dicat conceptum effentis ; & ta-con:i»p!ï vicillim ; ello 'exifleatia , (Y/confideretur üt jj d €ofitraclà ad 'ereáturas , fic tantüm imodus h« &i "rinfécus, ^^ Ad probationem Majoris dico , il- m t "hud exemplum non'effe ad rem ,-quia: anirta-. jdle -Jitas àt fic formaliter non eít rationalitas , ita, n ?'ut'eani. pofitive excludat à fuo conceptu for- þm i&?w : Amali & ideb ^non eft miruni;-quód animalitas " meqüidenvin homine fit formaliter rationalitas ; t Wä at verb effentiaüt fic neque excludit pofiive'exi- WW ftentiam ; sequé includitillam ; fed formaliter j 7&b ea prefcindits hincin DEO poteíteam for- | [ -mà » , I d "modus illius; liter includere, efTo in creatara rantüm fe J M a-;Eö("jqüo.-iukcäusvfe;:luitur,, hare probatimz—fn-a xr66 a lborére in füppofito; quia exiftentia fecun- p dum fuüm conceptóm fimpliciffimam fumpia, j fi'poftea conipáretur ad DEUM , vel.creatu- 1 d at ; nor variat^ füanr rationevi fotmalema s d]( u etetiini: deratióne fósmialiexifteatiorüt(ic noa fïir " 'f"ä:, quód fie pradivasum ouiaitativnva. alic- y Jut, vel quod'sahfit pradicatip quidditarioum, u v elfenti, cünmi* áb(lrabac-abs utroque & ugllüm p ,uErumqqe exig&gnti À & üt fie'aeddaty ac pro-fua T Unblo gb 319-642: EC 308 PariIf. Diff- 1. Q"];' d duf ratione formali dicat a& , quo aliquid eff ps- Y [itum in rerum natura , (ive tunc nécelfario, üt Wont DEUS, five contingenter , &t creatura , pona- & r tur. Declaro rem hóc exempló:ficut de ratione Münt formali animalis tantüm eff effe vivess fenficivs, Wt t non vero e[fe pradicatum quidditativum , quale & q eít reípectu hominis , autbruti ; vel non effe feng pradicatum quidditativum , qualé non eft re- €) ÍpeQtu. rationalitatis ,. hinnibilitatis , aliarütite &u qüc differentiarum , ita fervata proportione di- M Ícurrimus de conceptu exmemiæ purimmo,vöhc qui fecundüm fe. ls f dó Maj. i illi 167 Refp. alii aliter fic diftinguen Toni conceptus fint adequati , & fundati fuper ali- 3 & bUY uas realitates , proutin creatise ft animal refpe- & 4 - u hominis, & bruti , concedunt Maj: fi ft Qu tantüm conceptus inadequati , & confuft, qua- [ Tem fündant tránfcendentia & communia DEo, ia d & creaturis, negant Maj. & ad Min. dicunt, Wils illos conceptüs eflentiz , aut exiftentize noneífe itjj adequatos , & reales refpettu DET, & cteatu- din r2 ; quz diftin&lio utique bona elt, declarari li tamen indiget per prioremexplicationem, * dj ndo aliquá conveni un;'iii"fi-; 168... Objic. TIL Qua » T NI « tione communt, & illa ratio eft de effentia a i unius , tunc utique etiam eric de effentia à í fht« rius j fic qu ia animal, in quo conveniunt ho -f & - b ino , & brutum , elt de effentia hominis , etiam. Vb eít de efentia bruti : atqui DEUS & creatura conveniunt in conimunifátione exillentie : er- Q it go fi exiftentia eft de cfknga DEL , etiam er [ , ObjcElionts Solute Contra N. 152. 309 de effentia crcaturarigm, quod nullus admittit; il v X.:D. Maj. quando.aliqua conveniunt in rà4 üone communi tánquar in pradicató univotos 1, D f & univocé dicto.&e. C.- Maj. fi in eo: conves Aiunt tantüm tanquam in pradicato üpivoco; /t?ïþf M non tameu univoce dicto. N. Maj. atqjui DeUs; u & creatura conveniint in communi tatione exi« [ d ftentie tanquám im pradicato tantüm 'univoco ydit C. Min. etiam tanquam in praedicato tiuivoco, aliaruny & univocé dicto. N. Min. & Conf. Tuncau- Ti &em dicitur aliquod. przdicatum univocam., , imo,! quando quidem przedicatàr de pluribus fubje- &lis fecundüm idem nomen, & rationem pee fiomen importatum , ita tamen üt pradicatutü i j non fit de effentia fubjecti, v. g. album de nive, & Cygno ; at veró uttale przdicatum univo: I,MV cem etiam univoce dicatur predicari de fub« il jectis; infuper requiritur, ut fit de effentia && il Dfdf quidditatecoruth,. Cüm proin exiftentia crea- | dicun?. taris non forthaliter. effentialiter, fed tantüm n ! realiter effentialiter, && per confequens fecun- qu düm fe fumpta qualitativé tantüm,. & moda- k liter conveniat , on poteft. de creatura univocé dici,.bené veró de DEO , Quia deillius effentia nt'ïlïu'fih li eft formaliter , licét adhuc refpectu. utriusque fit predicatum univocum.. Ex quo etiàm con. tïi'ikif flat difparitas de allata paritate animalis, hoe mtïw' enim eít de effentia utriusque hominis fcilicet ,erïäm & bruti , ac przditátum iínivocé ditum,: jl - Objie, IV. Ex hactenus tradita doctruia fe2169 W eiiam efle de effeiitia aétris qj&i.m' j cxi&emim* Wg. — DUtOl ( 416 rgfs'zzL-"p;jf. 1. Qg&bj?. H 9*17 . ]e; Adi bütorem , 'ac relanonum Divinarum : fequelá: non adarittitar: ergo uec docltina undéfequis d tin tur, feq. P: ideo exiflentia eft de' effentiaDEE gt — [ quia eflentia im diviuis juxta nofftam probatio" um e gem à n 15 4. eltens necefíe effc ; & actus pu4 ii xüs : fed ctiam atttibuta, & relauiones funt entia" necefle effe; & a&tus purusz ergo &c; falfita& plos ttSo autem fequelz patet inde quia aliàs rot in DEO pig Áorent diflin&tze exillentie , quocatttibuta, G8 sic rélationes. .. &. L. hoc argumentum probate» Qmui 'limhuri ; adeóque nihil ; probat autem; quód edi exitentiainon effet de effentia DEL; fedtans r fütng füm illius modus intrinfecus, vel.aliud quid ,öbhiïeq'uen»s' ; adhuc neceffum foret multiplicar i ET i IMr exillentias.ad muluplicationem attributotuti; & relstionum perlonalium ; .'qhiä,;fenxþeþ-füþtï i. u ais (qu g 1 étitia n&cefle effe , & actüs purus, | . TE NE feq. Maj:.cum1 ü batione , cum nom fit'ehé tiain ii pro. nEl dem ratio de eflentia DEI; & illius attribiitis,. Y elis pram aut relationibus 5. fiquidem attributa, 8 tiones; cüm effentiam Divinant prafüpporiatit [m if à qua emanant , potlunt intelligi ab ca mutuari fuam exillentis; effentiaauté Divinaà nullo po^ Wj tefl exillentis accipere , ac proinde neccflüti ut illam in fuo conceptu fortiali includat; er n Fllnd; quod minimé fequitur ; tot darj in DEO: exie | flentias , quot furt in. DEO attributa ; quod: GN quidem. alii ScotilEe , &. in ; fpecie P. Smifi pi "tract. 1. difp. r. in refponf. 'ad IV« h. n. 36. haud gravare admittit; no s verbnédaa el« s mus. Nihilomïnuïslfifg?äs pluresin DEO v let r OljeHliones Solute Contra N, Y$3. 31l fm n et admittere exillentias, meliüs doceret , du is tantüm multiplicarez exi(lentias, quae in fuo. M al €onceptü. formali &. .quidditauvo inclundunt ens, eo quod exi(lentia. fit actus entis proprius: probanc" gnp Gum ergo ens non mcludatur 1n, COHCCptLl fOl'- mali. modorum intrinfecorum , proprietatum.a t v l perfonahum & ultimarum d:iïerenmrum |jux- ta Scoti Metaphyficam , nullatenus etiam pro- 1010 od prià gaudent exiftentià. Sic aliqui. Scotiflz in füis M. S. verm ego!79 ytit Qmmous proríus atttibutis nego. competere propriam exiflentiam , prout id ipfum ob fuas f g. rationes fat ponderofas meliüs negant Scon(ïæ Alii etiam de gradibus metaphyficis. Imó fi pl torum fundamcntumP Theodori Smifing teneret., ( quod fcil:ct exiftentia. nihil aliud (it, quam lt Jl a&tualitas enns) fequeretur á quod etiam eflene tla in CFCRUS ut formaliter ex natura rei Bb exx« T Iu sb flentia diftin&ta, & aCtu formaliter pracifa, pro- priam fibi vendxcaret exillentiiam. Quarehoc? Vi l . quia etiam üt fic przcifa dicit a&ualitatern en- )pOïü tis: fequcrctur etiam gradus mctaphyücos exie nutW tre propriá fibi exiltentià ; .càm. & bi ücfor- yop ,mahter diftin&i dicant a&ualntatcm entis ; boe [umä» autemaflerere non audeo , audeant ScOnüæ alii, hn Fondamentum P. Theodori Smifing Dift. Exi- ( — flentia nihilaliud eft ,. quàm a&ualitas enris pro- qll prié.&« phyfice tahs. C. nihil aliud. efl quàm ii actualitas entis,, feu fornialitatis tantüm meta- i äl phyacæN Vu:le Aafltium,. dxfp metag]æyf g. ls 4 j k UMb u ()æel ] K ] 4313: Párr . Difl IT Quap. M?fs!F éi 4 n. 174. ubitenet; exiftendamié uä?häg deterebus;; & non formalitauibusc g » ik ésilen dl 17 YO biic- V? ExScoto 1:d. g. 'qi q« Go d g ffionem v«f ondeo, ubià pari ita arpuit: quia frine "a — filcit fiiita Sapieptia effer armalirer ivfinita Bodtaf, c Caliilegunt etiam Y fapientia iw commini efz nonrc; fenfu " fét formalitév bonivas in commusi : infinitas exim sn deffr uit formaliter rationem ilius , cui addis Min figi rur : ergo à parifi effentia infinita DEL indudée ln ret^ exitteritiam quidditative, etiam effemiazin tonimuüni includeret quidditativé exiflentiantim tife tb temmuni;quod tamen nec Scotiftar; minus "'Thonifte admittunt. . xy. N Confo 86 pariti roraf TVl difparitas-. defümitur - ex nollrz' aflertionisz; n/153: immediate pofitie , & Scoti ^explicae Wi tióne. . Itaque. nos norn dicitrius ; exiftentiam | fii RRl ntoj: iRDEO: effe. de quidditate eflentia ratione atf« Düitatis , ficut ratione "infinitatis: preecise :dici- [ rhuüs unum attibutum identifiéari cum alio : fed fum dicinsus , Divinám effentiam ex füa ratiose fofe ff ráji- identificare (ibi exiflentiam formaliter ; & li vión-rátione infinitatis ; iafinitas " enim: juxtà [itim ipfurametScotam 444l f nón habet. vim iden- lia tificand: formaliter, fed- tantüm realiter.. Et« A ideo Scotus per- adduclam paritatem-ali&d.non fttin intendit probare, quàm quod infinitas nonid- dentificet forma i n dimus.- ieryquah v n x loni 172 Dicés, -Scótusid. d. ;que F Mirite ol ice- pb : -ditfiqued-Aogelipoffint habere diltirilam t0- X- a 'siEm .:Rab(lra&iväuäüäinæ effgntiæ :atquijü U 1 t4 "ObjeHliones Soluta Contra N.1$3.. 313 Ht tXPhilofophosnotitia ab(lraCtiva prafcinditab éxiftentia : ergo jüxtaScotum exi(tentia: non-efk , L deefléntia DEIL R. Di Min. notitia abfltra&is iij và pirzefcindit. ab exiftentia in hoc-fesfu ;quod ii i fcilicet fit indifferens ad. repr&fentandant , .vel a 1nou tepraentandam exiftentiam-G;Min. inhoe;. if fenfu ; quód neceffarió illam nonreprafentet Ns j ii Min..& Conf:iNotitia ergo abílractiva:non.di« UT ftiriguitur inhoc ab ;intuitiva; quód: hec exis . | dïkmia ftentianis illa véró exiftentiam non reprefens: "] t tet 5 fed imhoc ; quod ab(tractiva terminetur ad ffüfi rem inpecierelucentem; five dein:exiftentiam- p L tepraefentet fivenon ; intüitiva vero terminetug neceflario ad rem in fe ('ve] etiam in effentia Di - Vatíoi ia vina) exiftentem;.— Preclaram ad-propofitunr. ll fimilitudinem :adducit Scotus c. 4.6: zd quafis 'a(imöi?? nem -icitur re[Pondeo-aliter ,:übi fic docett Ses ii cunda declaratio bujss d:]lin&iani:*e/ilper fimilg qs potentiis fenfitivis * aliter enim potentia, uel y.'.'h.D f' gt f fenfas parriml.zri:,-cngaqfäit abjettum ;:aliter at phantafma s fénfus esmu Varticularis eff objeits; jj fseundumquod:eft : per : fà , uel'in. fe exiftenys: jl phastafma : cognofcit- idem: (ecce cogaitionera m abfttactivam circa obje&tum actu: exiftens-! ) d Jecundum quod e[t prafens per fjeciem ss « itas $507 quid tognitio phantafl ica eff abflratiiva refpetta j fenfns partitularis-: ergo ex potlibili-hac Ange loràmenetitia abftra &iy:f ,chtmg -gdveriäntes probant nihil u j Objiciunt ulteritisic; ; tám i ähvtrinf'c'c:—a cfï.417ä Qu y c: exiftentia 1: atqui. füb- tjfï;b)fxücutia TY U« fiften- [ » " 314.; Par: H. Dift. L. Quefl. HE - 4.IF. Éftentia non eft de intrinfeca ,. & quidditativa vatione DEI : ergo néc exiftentia. II..de DEO habetur fcientia : atqui Scientia abflrahit ab exi« flentia: ergo & DEUS ab exillenuia...IIT, Quge u flio. x fit etiam in Divinis dicit alimm concee tum à Quaflione Quid Jit : atqui Quatlio n fit aflicit exiftentiam & Quatbo Qwid fit. effentiam : ergo exillentia & eflentia etiam in j Diviais dicunt. diverfos conceptus. . Verüm fllüüs ( hac tria argumenta parüm imó nihil evincunt. Voníint Primum enim laborat fuppofitó, dum fibi per- ln (uadet, in Divinis non dari , prater tres fubfi- flentias. relativas , fübfillentiam abfolutam ex aT patte ipfius eífentiz ( prout tamen hoc ipfum. [ efficacibus comprobant argumentis Scotifte in Fk*fii*n materia de SSS. Trinitate ) qua eltipfa exiften- l li tia Divina completa . ut nonindigeat ullo fu- d ftentante tanquam fubjecto , vel fuppofito, Se- j 'ivo] eundum dillinguo : atqui fcientia ab[trahit ab tivo exiltenua in creat is, in quibus exiftentia elt con- " in Divinis, N. Min. & Conf. D tingens C. Min. T "Tertium iterum diftiogue. — Qualtio 4 fit., m h etiam in Divinis dicit alium conceptum àqui- AT - e9Di (lione Q«id/it quoad purum nomen , quatenus E Kcili :ct intellectus nofter inadequate unum con- cepsum ab alio prafcindit, sícque fibi duos cóne | 'eeptus quafi diltinétos format C,Maj. dicit ali- *"um conceptum adaquatum & quoad en LÉ m ipfam'N. Maj. & pariter difline, ," ..5 8aMin. Conf. . x Quæ, j 7239 x«o gez. — qmddm.m TaDU 4UQUAESTIO n hbt tzæmz/n fit taudem Ratio ultzmö M hm qut s Conjl tutzva,&szjimäzva DEI? ! uzlha i QM chuüls per duas priores qq. varits Au' 174. ae.mnlfh ": €orum placitis noflra tandem fï"mn- tür fententia, idque eo facrhus' ;quo A fufrüs declaravitius , quanam fint; quaenarm JI i nonüntp:ædlcuLaDEI effendalia, Cum proin tht trts l de non effentialibus quaftio pofita abfoluté , ceffet, eligendum eft inter illa ; 'que' funt de Iu(amt effentia DET. Eft tamen liic gnaviter' adver— p pl tendum , quod non mqun*amus dealiquo con-* couüæl ol Pfxtunvo aut diftinQlivo DEI pattietlariproüt" at ll falicecin: pamculan áb hoc; aut illo tantüm en-^ u dlümgu;tu* fed de confhtufxvo .& diflin-' n * &wo DEI , prout DEUS eft , id et , deconftiz- ]i ( tutivo, & diftindlivo DEI ab ontico, quod' i &i DEUS non ett, certüra quippeelt, quod Dxus' per vivere a&ualc dlfhnguatur alapide, & ta- À [ M'* ren per illud hon difliuguitur ab'Angelis : era« go "DEUS débet contlitürultimáto perid, pet - j quod dlihngultur ab omni eo, quod DEUS' pindf no cft - ficut homo ulnmatc mni"umxtur..- TU [ er. rzmonahtatem tantüm , ab* mm i €o. quod homo non m [: Jf« g. IO * J $16 Pars Il D:j? II. Quafl. IHL. f. I ( . S«L. guuem A&ual:tas per qJentmm comprobatur lt W[ö Ram ultimo Conflituriva, d D:üm— i.ony &iva D E I. | Mf hii ni Ico, Ratio ultimó Conflitutiva, &,D: ts i IZ;' . ;flintiva DEI eít a&tualitas pet tlam In hunc dicendi modum cuatä lt fponü( coincidunt , qui dicunt , quód a&ual:sExxüen* quxrm tia, quod Afeitas radicalis (non.formalis) & ftd qw pofmva quód 1pf'um actuale Exiftere , feu. effe VH ens per effentiam fit przdicatum ulumo confh- ttculans tutivum, & diftin&ctivum DEI. Scotus mox cxtandus, aliique SS. fideliores : Bofcoanp ;, tum I äc intelledtu DEI. . Sect. 1. conc. 2.à n. L2I» Dama Sï*mf' in2 , Stümelius , Bartholomaus Dumu d, |H j Bruoelmus Rada, Herincx, A.R.P. Marin ne t Quodl. 'Theol. q. 1. aflertione 3. SS. T j giz. Lector Jubilatus Minifter vamcxaïxs Actualis DlgmfümusP. ác Superior Qbfervan* didfimus , contra fat multos per præcedcntc& : " ;/ s. m(inuatos. ME, 376 P.l. S. Scripturz, & SS. Pp. Au&oncate. | i Egmd 3- Moyfi nomencertum deDEO inqui* NI renti ipfe DEUS fignanter xefpondit : E 3nA,. QUI SUAM. — Ait ; J« dices filiis Iratl; UT l] EST :mft me ad ves. )uibüs. verbis fpe- E60 ciali quadam ratione tril ultur exiftentia DEO; | hij 'Ens Infinitum : EnS | dlmn, cüm fe non appellárit : vl;ü omnium perfectionum cumuló. referdffimum; ii at ücmque Subüanuam ac'iuahfï' me Intelli- ge Mi " Mfinalitas per E/j'äfnfii:w P g gkhfäm &c. ergo exiftentia eft predicatam., Mþr'übh ültimato conftitutivum; & diüin&iviiniDE! ab omnieo; quod DEUS non eft. i;,» piüig. ! Refp. AA. l. ex hoc S, Scriptura textüpro- 17 tivg,w bàri nihil, eó quód Moyfes, quando Dormi- nus it4 refpondit Eidem , tantüm fuerit Paftor um Ovium Jethro Socetifui, ^ Contraeft T. hecré- ol d fpbnüo ad prafens non füfficit; cüm non in-. dl iil quiramus quis fuerit, adt quid egerit Moyfes. fed quid Dominusilli repofuerit ? Contra eft ft, f:lltfï T. Hacexpofitio eft prorfüs gratuita, & par- j O ticularis , ac contra 5S PP. ex profeffo allega- Qtus ! ODITPAï tum Exod. v.'aliter eloffantes. AudiemusS. Dámafcenum ]. 1. defide c.12. übiica habet: O V idetur principalius omnitim de DEO ditlorum u hominum er , ,äqgg'e'rnadmoaï'u'm' ipfe dant ve poäf irint u fum Mayh dicies QUI EST MISIT ME AD * VO0S.'. S-Bérnard. l. . de confid;'€; & ad'Eus: g genium Paperi: QUIS £ST? CDEUS ) Nis n fant octurrit melins, quàm , QUI EST : bóc zccd:üi" 3p[e de fe vefpondere "voluit, QUI EST MISH ME. AD VO0S. -- Quidquid de D EO dixeris; äpäläffi in boc verbereflauratur ,QUOD EST. "Tan- Md dem Clemens Alexandrinus adcit. c, àit: Sibi 1 j W 7 ipff banc appellationem impofuit DEUS dicens : EGO SUM ENS , prafértque eam. vationem [ , emnibus aliis. Itaque ante cetera, qua de DEO D dicuntur , hujusmodi. ef vita ( ratio intelle&ti- "TU Vi,cumulus omnium perfe&ionum) & alia j jid Jimilia. nomen Ens illi tribuitur. Cogitet jam., quus le&tor , an nolliz afferüio, a addudla Zlfr quo- $318 Pers H,-Diff, H Quaft. Hf. £. 1. : qiofundám refponfio fit conformior Sacns his M "Au&toritatibus. li, ub !78 Rcip Adii TL tàm refþonrum DE!Ex ? gultio ' quàm gloüam SS. PP.intelügendanr æffe., di4h E "quoad pürüm nomen: fon'adtem quoddiém ' fignificatam. Contra efbl. omns a Aplàm per nómen [e] Ubi ergo hac refponfio 'e(l fundata n aliquo que dl S. Patte.? Comnua elt ll Velergo DEUS Mt tondui « n -"Moyfi noimen üumh;anvum ; vel non ? Jioc .fecundüm eft:ceité- contta mentem.& ien4um 7 SS. PP; éonira tationem , exigentiam ' Müyflg, Midi, | Qul & filioruni lirael; ac demque contra ipfam ve-- riatem DEI Dicere autem primum -ett no- I firum intentum,& contra datam refponfionem. Wnttja i dis a Dirimat hanc litem S. Ambr. in Pfal y 2. dHis formalibus : D E US non refpondit. nomew j ftd W quo t nagotium , boc efP, ven expre]Jot , uon appellatin- ! dtibai uem : ditens EGO SIAd QUISUM , quidii-. L biltam p 9prmrr U.E:,qmzm femper ESSE àp- enunua paret ergo hanc potiüs refpoufionem ( at ón. Nf ] "nomen Moyti de DEO datum ) eiie nommäïem ( -fine v;xealxhgmfïcandl d 1 /9 Reip. Alii. HH ex cit. Exodi tex*mmh:lpw- hr i bati; cüm DEUS ibiv..6; fe etiam vocet DEum Yal E Abmbam D Eun Ifaac , Cg'DEuijacob que | nomina nec fünt DEO effentialia ; minüs ulti- tj mo comnfticutiva, Contrá eft ; nam; üt hoc |quy 1 m optime declarat RUpCItUS *Abb.. 1 qzidu hxod- : Y4. duplea nomen in eo loco fobi DEUS zmpv]ult j iij qmum oatires nempe U £EST,; alierum-^i !j lg gammms d aä' gwma nempe DEUS Abrnbamïä'c s z IN L2 | « l Id ; Af?uzliga: per 'Ejän:iam ete 319 1 5PLIL : Au&toritate Scoti 1. d.2. q.2. $. uia180 miu(Säfrfff illa; ubi pofítquam docuiffet, quód hzc pro- ;pofitio : DEUS EST: fit per fe nota (àt otlen- Ws gcnd&nïtä di à n. 10.)). & primi modi, & quidem noi tj od 1. quomodocunque, fed immediatiffima, in quam Qd omnes aliz propofitiones refolvuntur, quacun- dl que aliquid de DEO enuntiant, tandem fic as ! ;eoncludit : /m tantum quid illa propoftii([QEUS du eít) »oneft pex fé fecundd smodó , quafi pradica- &l tum fit exira modum. ( id eft extra rationem ) n M jnbjefii 3 fed per fe primó modó ,. j immediata, rriptt Qj ex terminisevidens , quia ef immediati[]ma im a ad quam refolvuntur.omnes propoätianu mwti- tiantes aliquid de DEO , qualitercunque concep- vonfnt 16.:- atqui. przdicatum. immediatiffimum , . ad soini) quod reliqua omnia refolvuntur , debet necef- Áarióeíle pradicatum DEI ultimato conftituti- : vum; Íecus enim. non omnes propofitiones *53"5251? enunuántes aliquid de DEO ad illud refolveren- tur. ". Idem Doctor q. quod]. t,. ff. deprimo 4je non quaritur , fic docet : . An Divinis neceffaria eff !] aliqua entitasvealis , five ex naturavei , «j boc án. éxiflentia. allnali, alioquim wibil. ibi effet m»;ihilä' atl veale in. atlu.. & mox infra : babetur ero iffa s&oncinjio, quod in Divinis oportet ponere aliquana F.;goia'ä J entitatem vealem in cxiflentia atluali ,. ci- ali- g jl hgi quam unicam , primam , ci illam effead fe. . Ifla n j realis entitas , que efh in IDEO, cim fs prima i ratio effendi Hmpliciter , .vationaliliter à . Say.tlis rjn p vocatur .ESSENTTIA. Unde. Augunltinuit. l 44 j '.Irm. 6ap.1, án Jïm—, nggh;jf quimtiæ ,fæzfc » e j 1;. $20 . Pars H. Dil. 1. Quaf H $.L feana & quo d eft. Potestia po]fe y r Brevnitari dler- nam e[fz 2, & Tullitiejuftam efe, tücd Efen- — a!(erull n el P sié ip[um ESSE. Hucüsque 'Scotus; Qui iderit. j repetit tam ir hac q. quam alibi frequenter ,' üt mon' videam qua fronte Scotift 'adverfantés [ NT hone(té 3clara Doctoris fui nieüte poffinr defis cere. . AliasScoti aüctoritates videmi15 67 ^ propr &to x8: P.Ill. rationibus Scóti, Quasex noftrisDi: acult rando, Stürheii'o ; &Smifingïtainfïrüb: Pri Jetim mnaratio. Quaro án'actualitás per effentiam pracedat in DEO alios gradus, quos in'ipfo | tl pro nífons, & otfi: tWohor €ontipimus , tanquam illorut Wl ;0, vel non ? Siprimum * ergo indubie eit pradicatum fpecificum, qua (i differentiale; & liC Sifecundum : :ett Msgn ultiimo conftitutivum DELE 20 DEUS fuüb illa ratione; fub'qua juxta AA E ii inratione DEI conllituitur, non elt exiferis & | li primam de bebit fuam exiftentiam ab'alio po* endicare; aut exiftentid coRveriet L fleriore em A i | Ui DEOj peraliquam rationem pr iorem , & diftiie &am ab ip fa exiftentia , quod in terminis Ti W A H à V,lye plicat,— Nam eccei E i nftoulterius : fi DEO corm .venit € xiftentia per aliquam ratiorem priore fnis LT E psáexillentià : ve lergo cofivenic]pfi canquati A r caufam exiflentie ? veltà üquam perfübjee * L pium emanati vum exiftentie? Tif &um , àut princi : tt k Sitanquam per ca ufani: ergo DEUS in ratios ne cauíz prima non eft exiftens, -quod icerüi D Oi implicat. Sitanquam per principiütil emanas tivum exiftentiz , aliorunique attributórurti, Ta il hoc falso dicitur , 'quia Jiox exiítens plunt /on ema- l , ïïM ; HHlnalitat.per. Effentiam etsc. 334 me ienanat cxi[tens ;. imó.à contrario-nihil poteit " alterum. emanare ,. nifi.emanans actu exillat.; squi «üm emanatio, tanquam, operatio metaphyfica u'clir;r,v juxta.n. 15 3. fpeclet; ad actum fecundum , & sbetet W «íle , feu effentialiter exi(teread actum primum. jf ;ssSecunda Ratio.. Ille gradus eft, quaíi; ( namt 82 "n proprié dicta differentia propter mixtas imper- fe&tiones DEO, non convenit ) . differentialis, vt hij ! ac-ultimó conflitutivus,, qui eltproximior ge- T neriimmediato ;; üt patet de rationalitate , qu&é €(l proximior animalitati, immediato & infi- 105 1 n » & ] mo hominis generi ; atqui actualitas per e(len- (;i;bi | giam e(ltalis ;. ergo &c. . Min. P. gradus,quqs qide; in DEO velut genericos , ac creaturis commu- Res concipimos , funt gradus entis ; fubítantiae, gt jl fpiritus, . viventis &c. . & per folum gradum atl actualis, & à fe exiflere differt non folüm àto- a latitudine entis. creati ,. & creabilis ,. fed & p (ioi 0 &b.ipfis attributis,,. & proprietatibus relativis | &dtü' Divinis; nam DEUS non eít effentialiter exi« flens;.quiaeíL ens, quia eít fubílantia, quía siiit it.vivens, juftus, fapiens &c.. alias omne ens, gmnis fab(tantia &c.. eíet effentialiter. DEUS : j [ MW &rgoactualitas per eflentiam efE praedicatum ul- i jimo con(titutivum DEI, ficutrationalitas ho- l minis. 'De effejuftum, fapientem, eternum &c, 4l Wi ]5 j [W h zes perfeclara eft ; quia ifti gradus dillinguunt DEUM de fecundario tantüm , ficut. cilibilitas m horhninem. u j uwfuül ii Wertia Ratio. .. AClualitas p&r elfentiam non183 ens i efl' a?iqui; gradus genericus , .& tranícend (in [ ;'2.2 Pürsll. Di[l'o]l. 'ol'æ'ü-l]!- JOI. Dil ( inordine etiamad creaturas , ficutalii gradus) fed omnimodis eft gradus differentialis. DEI: inzo:oq ergo ultimó conítitutivus. - . Ant. P. gradusge- liar, nericus, &tranfcendens etiamin DEO debet " faltem analogicé conveniré cum fimilibus:gra« fs ii dibus increaturis: fed in gradu actualitatis per effentiam nullatenus. convenit creatura cum., dilinp tbom EO , proutcamen convenit analogice faltem um jnaliis gradibus,, v.g. entis , fubítantiz , fpi- ritus, viventis&c. ergo aclualitas per eflen- ingu; yhtam tiam non eft gradus genericus. Min. conflat; quia creatura nullo modo poteft. effe à fe, feu | teiify habere actualitatem per effentiam ; econtraa f DEUS nullo modo poteft effe ab alio. | l (quis 184 ^ Quarta Ratio. Repugpat coricipere ens fe, pletdi & eífentialiter exiftens , quin illud fit DEUS : | l'la)'ï;x fed (i a&ualitas per effentiam non effet ultima- ä Cir tum DEI conftitutivum , tunc poflet concipi Cuxl ens effentialiter exiflens , & tamen non eíle | Ro DEUS: érgo. Min.P. ideo poteft quiscons | a cipete-vivens v.g. quin concipiat hominem, & fig uia oivezs in homine non eft illius- ultimum (q conftitutivum , fed gradus genericus , & quia n Pïoprï homo non efthomo quà vivens : ergo etiamfi a&tualitas per effentiam non fit ultimatum DEI D On l conftitutivum ; ficut vivens inhomine ; poffet diiïmg dentes quis concipere ens effentialiter exiílens , itata- men, ucnon fit DEUS. ET (t LL 185; Quinta Ratio. . Atualitas per effentiam € 3 priori radix omnium perfe&tionum , qua in ln li &ld1 DEQ zeperiuntur 5 - jufia enim eft hac illatio " Alualitas pev. Effntiam eho. 323 vligalt vids DI DEUSeff ensper. Effentiam : ergo ef£ illimitatus In'toto effendi gentre : 'ergo perfeBliflrntmintel- gnity dgens y: vjvens s / ergo perfettiffryna fubfeantia : V ergo finmb bouus;-juflus , fapiens, ateruns, lus fimplex &e:. quianihil limitat fe ipfum *oeTBO uf actualitas per effentiam conftituit, &u ltimató r d diltinguit DEUM non tantàüm à creaturis ; fed gice lt abomnieo, quod formaliter non eít ipfe Dkus$ jntid; [[k cüm econtra DEUS per fübílantiam tantüm die p Cïl;fü ftinguatur ab áccidente ; per fübílantiam come » conltlä pletam ab incompleta ,. per fpiritualem à ma« l teriali, per'intelle&iualem à non intellectuali; econtfu par viventem:à non vivente ,. per fingularem C quatenus.hec per noftrum inadzquaté conci- T piendimodum nofcitur dillincta à DEI exiften- tià) à'communi. : DEU " ukinlä: Circa has rationes animatvertendum ; quodi 86 " couri;n actualitas per effentiam non folam effentiam in 1 nonfü primo dicendi-modo per fe formaliter. effentiales colle& ; illiisque gradus |giitf ivé fpeétatos, . fed hm & fingula diítributivé Divin * nature przdica» ) Bk'mld ta' ( qualiscunque tandem inter illa admittatur ,f di(tinctio ) afficiat, & Divinz naturz tanquanz "T proprizattribuat;: ac profus ab omni alio;quod Qu rion in primo dicendi modo effeniale eft DEO, af diftinguac ; ifti fiquidem:gradus tranfcenden- l, j dentes ezris ; fubflantia, viventis » fpirituscoe. praícindendó ab a&tualitate per effentiam. non yri j funt 'effentialiter- Divini - fed communes non tantümad attribura exira - effentialia DEI ; fed 3 qu i 4 IH & 'ad iplas. creaturas juxta. dicenda n;133. eo 2 ere p 224 Pars 1I, Difl. i. Quaf Hl $1 homine omnes ( tam col- p feremodo, quoin molus le&ive, quàm diftti * burivé fumpti ) gradus ef- febllantie , viventis efC. t po fentiales, V. g« €91H5; diba determinantur per u ]timam ho minis differen- * dta ut ens hominis padt« tiam ad efle humanum tatqua fed rationale : ita Ut non fitens-quodcunque; fubftantia qualiscune primo fübftantiahominis-non fit * Tilio, ita ut ani mal hominis non que, fed ratdionalis : fed rationale. Idem füntfi fit animal qualecunque , aut aliis ef* -. | ftcund proportionatä contingit in DEO, i dant] feutialiter conflitutis. 175. quód etiam Afri- | &i 187 Dixi in conclufione n. 'ü) Wj 145 vadicalis , d pofitia f ratio-ultimó cone flitutiva Divine eflentiz 5 pofitivé enim furp- ta, üt explicantP . Marianus Lendlma yr traét. de DEO Uno difp. 2. 4,2. 1. 132* & Haunol uact 1. e T. in (ua Fheologia fpeculativa h effentiam , cont.2. n. 6O 'idem elb ac ens-per [irum concipiendi. modum gua mvis quoad no videatur e ffe pradicartum neg ativum fecundum ttiam bus efferri po- dici, hoceít penes voca bula , qui attu teft, quafi effe 4 fe idem fit ,. ac»o» e, [je ab alio; snone d verüm hic modu ft'Thieologicus, fed ej& folvitur, & idem eft; ac n5 df* Q gx & fé theologice re pur fentialiter exiften ;; quo fenfu retento omnes ld bantpro Afeitate, ac pro Exi- tationes :que pro LTT ftentia. Xerüm fümen dó Afeitatem negativ& dias de effentia DEI. y Is cercum eft:eam non cfle Vltim ulla negatio eít e(fentialiter i dem cum po- Quian (à pohitivo tione fiivo; 2.. Afeitas neceffarió à priori Wn onílrari fcilicet negationi lhb&xato)deDEQdem Qs 325 M. -A&mliw per. Effeutiam cjc, unc potefk 3. Afeitas negativé fumpta eft tantümi modus confequens effentiam neceffario exiften- ) gmduscï futi d tem pofitivé; ideo enim , quia à fe exiftit, rnion eít abalio. .. 4. Velergó Afeitas negative fum- j die j Jotd ptaeít deeffentia DE[, prout negateffe ab alio tanquam à principio , vel tanquam à caufa? . Si gt rimó modó : ergo Afeitas non e[t elfentialis qualism' Filio, &SpirituiS. quiaha duz Perfonz non Qnintt funtficàfe, fed à Patretanquam principio. 'Si , t u alit fecundó modó : ergo etíam attributa fibi ven- dicant hoc ultimatum DEI conftitutivum pre- m dicatum A feitatis ; cüm etiam ipfa fintàfe, hoc eft , nonfuntab alio tanquamà caufa, mo cot i (ump $. T. at [ ! Satisfi. Objettionibus: La & d x Bicl. Ratioultimofconflitutiva , ác EILISS d ? (lindiva Divinz eífentiz. non táncum l m()dll' wrww debet eam dillinguere à creáturis, fed J; u etiam b aliis attributis DEI extra - éffentialibus: eH;tIll ) atqui hoc non facit actualitas péreffentiam, er» g(il r go&c. Min.P.I. ifla a&ualitas perefferitiám, " feu exiftentia elfentialiter actualis etiam: com- u y petit atiributis DEI, éftque pradicatum tran- 00 Ícendens. Il, DEUS , & creatura conveniunt É U. inratione exiftentie , ficut conveniunt in. pr- 1 nmll" dicatisentis, vivéntis &c. ergo non eft ratio pp.' ultimó conftitutiva DEL.. i. 'N. Min. proha- TOU tionem primam fic di(, aCtaalitas per effentiam Oü[" conmi«- 1] etiam compctit attributis eó modó ,. quó fl a X53 petit i 238'^ ParelL Dift. Il Quaft. HII, .1I. eontiti petit ipfi Divinz effentie N. alià:modó. . C. itaque exiftentia juxta n. 169 & 120; attri- Alii con butistantüm competit identicé ; non vero tae ttllii tionefui, & formaliter ; item exiflentid com- dell petit Divinz effentiz ,. ut ipfaà priori eft radix tüintgt omnium modorum , attributoruns , & pro- fis t prietatum perfonalium , attributis autem con- WO f2 veiiit,' quatenus ipfa funt proprietates emanae tentiali te, G radicate: ex quo patet , falfum effe; venire quód exi(lentia in Divinis fit formaliter pradi- quida catüm tranícendens. lt en Secundam probationem N.abfoluté quoad primum fui membrum 5 nam. p exiftentia DEI & creaturz eft primó diverfa in ipit realitate, quia exiftere DEI. & effentialiter:eft COtyeri neceffarium ,. & femperactuale ; exiílere autem ittyi creatura cft effentialiter contingens , - & poten- m tiale: atqui neceffarium & contingens; effen- alioi tiale & accidentale non conveniunt adequaté in. Deity aliqua realitate. Imó probabiliüs etiam nega- ii bimüs n:322. "DEUM & treaturam 2 parte titisy réi convenire in aliis pradicatis effentialibus: primo v. g. entis, viventis, lubftantiz , fpiritüs. od 389 Objic.IL. Actualitas per effentiam ; . feu ra« piime tio eztit à fe habetfe in D E O, ficut ens.. 0b creatum ; G ab aliefe. habet in hominez3 z Til fed tátio entis creati; vel 4b a/io convenit'óme- [adic nibus predicatis effentialibus , & attributis ex« "qii tra:cflentialibus créaturz : ergo & ratio estisa nj f? «onvenit omnibus predicatis, & attributis hu timó t DEl & pft foxlfcquel1s non eft ratio ül €ons Ilnog 27 Satisfit Objetlionibus. 827 T conftitutiva DEI. — Idemargumentum formant Yu at alii contranos faciendó paritatem inter Abalei- j d tatéin , & Afeitatem ; verüm ad utrumque ea- lentito dem eft relponfio. Hinc . N. Maj. nam cla- yi du rainter utrumque eft difparitas ; quia ratio en- ia tis creati, & participati eftratio generica : at IULARO U veró ratio entis 4 fe eít (pecifica , & quafi diffe- (5 Qu rentialis in DEO, adeóque attributis nequit con- TE venire , nifi identicé. Ecquamvis verum fit, quód attributa & relationes in Divinis effentia- itr p ylatot liter exiftant in hoc fenfu , quatenus excludunt Qifis n potentiam objectivam , feu potfe effe ab alio, üt diverl à principio extrinfeco, hoc tamen longe aliter dir d convenit attributis, quàm ipfi Divinz elfentize qeatuul in: primo dicendi modo confiderate ; attributa enim; & relationes ideo excludunt pofle effe ab &pyt is, di* alio ütà principioextrinfeco , quia funt aliquid Deitatis , licét effentialiter non habeantexi(tere æquatäiü àfe, fedtantümüt quedam quafi affetio Dei- ag f ;i«PQ!(c tatis ; effentia veró Divina fecundüm fe, & in atl primo dicendi modo- fumpta potentialitatem jt obje&tivam excludit tanquam radix, & princi- , dutt pium citerarum perfectionum in DEO. -Objic. III. Ratioentis àfe in DEO non eftr9o a d radix omnium aliarum perfe£tionum : ergo nec Binta Ant. eirtt* pradicatum ultimó DEI conflitativum. j P. quia hac predicata effentialia fpiritza , vi- vens , fabflantia ec. item.alia attributa 3. üt u duflus , fapiens , mifericovs jc. equécompete- mribulff rentDEO ; etiamfiper impoffibilem hypothe- ] Ul[ifm Q (in non exifteretà fe: fieut omniafpecificata ad- hué X 4 328 Pars IDifo At Quaft lMH 6.1L. huccreaturis conveniunt, licet ab alio exiftant;, od f X. l. tetorquendó argumentum in fui.Auctoe rem P. Guilielmum Geyf(s ::ergo etiam infinitas titionc non eft ratio ultimo conílitutiva DEI, dum fpes 101 p cnft cificata: predicata , & attributa etiam conves niant creatutis, efLo infinita non fint, fed tane Ts tüm fitite,- -- g, IT IN Ant. cum fui: probatios | Don 0 ne,.nam; üt oftendi-n.185. Ratione quinta, E Actualitas: per effentiam efE ratio:à priori-om- | li nium perfectionum in DEO repertarum 5:.& tptu confequenter etiam ha deficerent in DEO ,. fi 35 U per impoffibile illanon redderet DEUM exis W. ftentemà fe : cüm fola exiflrentiaà fe fit ratio ; ïï)äa ! quód DEUS fit illimitatus , & infinitus in-tota od effendilinea: Nec refert ,. quód fpecificatazs VN etiam conveniant creaturis , efto non à fe:exie hgm ftant ; nam con(labit:à n.5 22. .quód non fint. Na rationesà parterei communes inter DEUM.& $of creaturam;, fed primó diverfze : . ex quo confe- p €taneum eft; I. quódetiam non effet.eadem E l ratio fübflantiz , fpiritàs , viventis tunc € fifcie o licet per impoffibile DEUS non eflet à fe exi- fni flens) quz nunceft .. quia non-adeffet eadem 0pet effentialiter illimitata ,. & foecunda radix ; ficut [ neceítincreaturis, - 2; hoc argumentum, fal« | Dl tem quoad immixtam patitatem de creaturis; tf difficiliüs folvi ab iis Scotiflis, . qui tenent quod Dtoi Ípecificatee rationes fint.à. parte-rei communes U inter DEUM 5-& creaturam. ke&] IS9I Objic. IV,.. DEUS fub ratione Effentiz: gau- dgt diverfo.conceptu , jquäxlx füb-rationeNNatu - tl n Ml | Satisfie Objetltonibus. 329 , f2: Ergo eiiamfiexiítentia (itratio ultimo con- idudi ftitutiva fupID gtrrationeEffentiz;;nontamen fub t zatione.Natutz 5 quia unaratio; vel formalitas duni non poteft cíle de effentia ; aut ratione ultimó N conflitutiva duorum conceptuum objeclivo- lrl rum. Ant, P;L Effenia dat DEO 'effe; ; & p nonoperari , NNatura veró dat operari, & prae- fupponit effe; II. Aliaeftdefinitio Effentiz, & m jori alia Naturz : ergo etiam alius eft utriusque con- m;l ceptus objectivus, Unde Stagiryta l. 2.:de ii an. ünam deditanimz definitionem quoad li- M Dd ncam effendi dicens: axima eff atius corporzs batii phyfici ov g anici,potentia vitam babentis; GUaliam intot quoad lineam operandi (ic : asima eff id , qua f vivimus , fentimus, loco - muvemurs b iutel- 20 ligimus. Ilf. Inter conceptum Effentiz ,. & " INaturz datur ordo prioris , & pofterioris : er- Jd go funt diverfi conceptus, cüm prius non fit T pofterius, nec viciffim. IV. Effentia fpectat ld ad lineam abíolutorum , Natura veró ad lineam operantium , & quafi refpectivorum. V. Ef- (il [ fentia habet fe tantüm ad intra,Natura vero;feu m operatio tam adintra, quàm | ad extra. Ita prze Cateris efficaciter urgent hoc füundamentum yltt Jf | Doctores Salisburgeníes volentes, conceptus [ effentiz: & naturz in DEO efle diverfos;. cüm iif proin hicinquiratur de ultimó DEI conflitutivó [ qüü p pradicato, . prouthoc eft radix caterarum perz fe&ionum in.DEO (quod utique operatio- j gill' nem, .feu emanationem fignificat) fequitur juxe ne Nature conílitui per N tglpios.DþlUM in ratio [ Xf opee 33 Pars H.- Dift. . Quef. HI. S.1L, operationem petfectifimam ad intrà;fcilicet per Jutiue intelligere : actualiffimum ,^ ac^ comprehenft- quris? * vum Effentiz Divinz. fibeait 192 Hoc Argumentum obiter tetigi num. 126. dim pr Verüm cüm ob momenta rationum fingulari Ffentia indigcat disquifitione, ideo in forma g. Dift. [l EfgC cundin Ant. gaudet diverfo conceptu inadaquato C. adequato N. Ant. & Conf. & ne tantüm nuda qutem verba contra allatas 'Thomiftarum rationes et? f dem, probo meam diftinCtionem tam ab au- quatos Gtoritate, quàmà ratione. AuCtoritatem fub- tümfa miniftrat Stimelius nofter tom. r. p.r. Contt. DRUM oD 9. q.5. num. 9. exInnocentio III. in Concil. Later. cap. fzrmiter , de Summa Trin. Tres qui- |'tgüti dem Perfima, fed una effentia , fabftantia , fen ey duoim natura fimplex omnino. & rurfus cap. damnas z 243 contra errorem Joachimi Abbacs ita fan- lii dt : Ozelibet trium Perfonavum e[f illa ves , vi- Tütnjyy Ubr d delicet [ubflantia, effentia , (ét natuva. Pontifex effentiam & naturam aperté pro fyno- Quod; nymis ufurpat ; quomodo autem conceptus gant; fynonymus fundabit duos conceptus. objecti« epii vos adzquaté diverfos? Pontifici confonant Ompi Auguít. & Anfelmus. — Hicin Monol. cap. 4 Queni U Jdem naturam bic intelligo , quam effentiam. Ile veró l. de morib. Manich. c.2.' Jpfa natwra lam vibil eff aliud , quàm id , quod intelligimus in näh()r US qur [*o genere aliquid ESSE ; itaque ut nos Jam novo nomine ab eo , quod eft Effe , vocamus Effentiam, MT quam plerumque fubflantiam nominamus : ità fibj li Feteres , quibaczomina won Dabebaut , pro ef- tori fet- M Setisfar. Objetionibus. ET Álieit fentia.eb fablantiaN ATUR A2 vocabant.Quid clarius ? quomodo jam diverfum pro DEO mprchcnüw füb ratione Effentiz, & Naturz venit affignan- r ( " dum pradicatum conftitutivum ? fi ipfa ratio 1 fmgu!zri Effentiz, & Naturzà parte rei diverfa non fit? ; W,Difl, an ergo afligsant conflitutivumDEI tantüm fe- cundüm ipforum conceptus inadequatos, non rquawC t a autem fecundüm id, quod DEUS à parte rei ^ ratiot e(t? íi tantàm per Ipforum conceptus inadz- » du quatos: ergo affignant conflitutivum DEI tan- temlb tüm fecundüm quod inadequaté concipiunt . Cotit DEUM ; ergo hoc ipfo affignant con(tituti- Concl vum DEI inadzquatum , quod certé in DEO n arguit imperfectionem. - Et quodnam tandem r eft conílitutivum adzquatum ?. fors affignant du duoinadequata ? fific : ergo etiam DEUS eft bis inadequaté conftitutus ultimato juxta Ipfo- il 1712 ruminadaequatos conceptus ,' & ne femel qui- , dem adaquaté ,- ac prout efíLà parte rei ; quia quod à parterei DEUS adzquaté eft, hoc ne- n 'onc(pfüi gant, Gpernegant, & quodinipforum con- ceptibus inadaquatis relucet, hoc urgent, & objti!iv atf omnibus viribus pro conftitutivo DEI intor- quent. 3 [ aM Ut clarior fim , mutuo ex cit. P. Stiimeliot93 ! MW' aliam rationem , qua omnimodis probare co- j nabor conceptum Effentizz, &Nature effe pror- ï,z,'msin ; fus eundem , fimplicem , aeindivifibilem ; & J m con(eclaneé ficut. mea data n. ptiori diftinctio ' MIM fubfiftit ,. ita nec aliud fibi przedicatum ultimó w; i!l conftitutivum vendicat DEUS à parte rei füb Ia* " / $j2 Parsll.Difl. M. Queft. HI. S. IT. rationc Effentiz ,. & aliud fub ratione Naturat, Nuite Ratio ita inftruitut. . Si conceptus Effentie , & emanag Naturz (fumendó Naturam pro radice emana- tümqui tiva perfectionum Divinarum - non autem pro l tll h potentia, aut principio formali intcl'ligendi, gltüf D) & volendi ; fic enim juxta dicenda de diftin- (bhtph ClioneScoti certum eft conceptum naturg, - feu Ài operativi fore:ex natura. rei formaliter dilline die v hont &lum à conceptu effentiz )-.non effec idem, fim- plex, & indivifibilis , fed faltem virtualiter [ adzquaté diverfus , tunc coriceptus Naturg ra- tg0q dicaretur in conceptu Effentia : atqui non radi» tione cátur in conceptu Effentize: ergo conceptus Ef- Y DPCI fentiz , & Naturz eft à parte rei prorfüs idem, E ) Maj. ellcertas ideo fimplex , & indivifibilis. D fiquidem juxta. Doctores Salisburgenfes. befe Y dicuntur attributa radicari in Effentia, -quiafal-. tionà tem habent conceptum virtualiter ( per ratio- Tüinà nem ratiocinatam diverfum ab Effentia :. ergo , mnls fi etiam conceptus Naturzefit virtualiter (prout E juxta Ipfos ad diftinCtionem virtualem requiri- priür tur conceptibilitas adzequata). diverfus à conz. st ceptu Effentiz , pariter illa radicabitur in. hac Tito. P. itaque Min. tanquam polterior in priori. d fi conceptus Naturz radicatur in EfTentia, jam perfe *,. pro priori ad conceptum Naturze falvatur in Ef- a fentia conceptus radicis , & confequenter ratio h Naturz ; hac fecurida confequentia patet, ratio; lt ef Naturz enim idem eft, quod ratio radicis, Pri- ]rin maàutem probatur : Effentianon conftituitut E XU tadix coüceptus INature per iplüm conceptu d- [Mtig L Sllll rbf Dbjb 333 od Mature ; tum quia ficEffentia jam effet radix Df d emanans Naturam , adeóque & ipía Natura; QU cum quia caufa nequit conftitui per. effe&tum : m ergo fi Effentia eft radix Naturz,; jam intelli- nclligena], gitur conftituta inratione radicis pro: priori ad T A conceptum NNatura. ^ g, l Addo aliam rationem contra 'Thomiftas fic:194. j aliz rationes ultimó conílitutive non abftra- d huntàratione Naturz ; féd conflituunt rem non virtitt tantüm in ratione effendi, fed etiam operandi: Vaturi ergo'etiam DEI ratio ultimó conftitutiva in ra- pon t tione Effendinon abflrahitàratione Naturz, fi- U b ve operandi ,' & per confequens non poteft us deny, aliud pradicatum a(fignari pro conceptu Effen« TET Ant, tiz, & proconceptu Naturz Diving. jes l P.abinduclione: hinnibilitas , rugibilitas , ra- ,qui tionalitas &c. tanquamrationes ultimoó deter- t minativze animalis ad effe equi , leonis , autho- lst minis non tantüm danteffe, fed etiam radicem ( eqüo, leoni, aut homini perfectionum pro-. d priarum, itaut in hoc aliz emanent perfectio- ii nes, & proprietates , quàmiin illis ;- ergo etiam iil ratio ultimoó conftitutiva DEI non-tantüm dat effe ; fed-etiam radicem emanativam omniurm d i ',ntiiu Pü perfectionum Divinarum , quod eft ipfa ratio a Natürz. Ant.P, ficenim rationalitas v.g. quae ütique ultimó contrahit, & con(tituit animak j IiIFü u in effe hominis , ab ipfis Thomiftis definitue li. principium ratiocinandi : &à Scotiflis ( propter áliam difficultatem philofophicam? principium u - [&ntimdi proprits fem. eliciendi feujationes: foi 04- M - 334 Pars I Difl IL. Quaaf. H $. H. bomini proprias : - atqui utraque hac--definitio nitio f aperté' explicat-effentiam rationalitatis-forma« "Tertm liffimé confiftere in ratione nature ; -& opera- | fet'QN tionis effentialiter emanativa: aliarum perfe- | doprio &ionum humanarum (utique non.in ratione ! f Qu« intelledtionis, volitionis , aut cujuscunqueal- terius operationis actualis ) ergo ipfa ratio ulti- ! ao mo conflitutiva inrationeEffendi eíletiam ratio Efeni &ad conítitutiva in ratione naturz,& operandi effen-. tialiter : ergo quod eft ratio ultimó conftitutiva adequa in ratione E ffendi,, etiam eftillius ratio ultiraó grobati conílitutiva in rationenaturz, five operandi.ef-: DT fentialiter, & per confequens fuperflué pro-hae Ouiat poíleriori aliud adílruitur praedicatum ultimo. titün, conftitutivum. EUY j 195. Hisita fubfiftentibus N. abfolute probatiydl,-r;' divedi nem primam n.19 1. pofitam ; ex hucusque die, tialoy &lis enim conflat, quoódipfaEffentia, feua&tua. quific litas per effentiam in DEO det effe Nature ,& fitit, operativi, prout operativum fumitur pto. fa. Áictil batio dice emanativa perfectionum Divinarume -Ita» que tantüm operationes phyfice , aut etiam pa-. tidice tentie intelleclivze, volitivz prefüpponunteffe tartin Secundam probationem Diíl. alia:eft definitio: in pu- Eífentize, & alia Naturzinadzquata C. adaqnas ta N. Neque Auctoritas Ariftotelis nos.mora- L ! tur, cüm Ipfemetl. g. Metaphyf. c.4.. exprefsé afferat : Omnis omnino Subfl antia INatura dici- zur : ergo definitio Naturze & Subítantie , five Effentiz non eftadzequaté divería, . -Hic autem defi- fxöffe juvat üt n.27C. quandonamaliqua nitie p —— L Satisfit Objetlionibus, 33$ vt d nitio fit adequata, quandonam inadequata, Vi o "Tertiam probationem eodem modo Dift.. In- l ter conceptum Effentize , & Natura datur or- Ut g doprioris; & polterioris adzquaté ; & àparte n p rei... N. inadequaté & per nofltrum imperfe- iguqe &lum concipiendi modum C. eó modó ergo eft f ordo, quo eft ipfum ordinatum, cüm proin leiant) Effentia & Naturatanquam ordinata à parterei, at & adzquaté diverfa non fint, etiam ifle ordo conleit adzquaté diverfus effe non poteft. Quarta m probatio plüs non evincit, quàm quód Natura, ntid & 'operati füumptum. pro potentia formaliter gpto hi operativa ad diverfum genus , fcilicet attribu-- nulità torüm ,' & extra- effentialium fpectet , non autem probatEffentiam & Naturam fpectare ad mW- diverfum adzquaté genus, &lineam, fi Effen- ia tiafumatur pro radice effentiali emanativa, & feuaälü' quáfi operativa Divinarum perfectionum. Huc al facit.," quàd ipfum effe radicaliter operativum fit relativam fecundüm dici. . Ad quintam pro- ii n bationem dico , quód etiamNatura fumpta pro dii radice 'emanativa Divinarum perfectionum., tantüm ad intrà fe habeat. Et certé impingunt mufl(lf"f' d in perfectiones Divinas abfoluté neceffarías , qui volunt DEUM fub ratione Naturz cón- " i ftitui per refpe&tum ad extra, non fic neceffarium. g u Jl'll" il lit o ][AU[(I?I $ d DI- pl 336 Pars It IDift. HI.. Quafe. 1. f. 1. DISTINCTIO Ill be De Perfetlionibus Droimis extra- e[fentialibus In Communi. Xplicatis iis, quz ad DEI Effentiam fpe- étant, nunc ad ea accedimus pertta- ..ISGE &anda, qux DEleffentiam veluti con- ES fequuntur, & ex illa tanquam infinito aguntd effendi pelago fecundüm rationes fuas formales dimanant, ac in Eandem per fummam iden- t titatem realem quafi flumina in mare, unde.; hr fluunt, revertuntur. uia vero à commu- | *l [ It | E ä nioribus ad minus communia , à remotioribus n NT ad propinguiora procedendum effe , accurate Vayimm ET do&trine ratio. poflulat, hinc priüs de perfe- &ionibus Divinis extra- effentialibus in come n!odu muni; fcilicet de communi ratione Modi Intriit- Iu feci, & Attributipriüs, quàm defingulisinIpe- Wiq: Cieac o erndum erit ; ac ex hac ipfa ratione prius a de Modis Intrinfecis , quàm attributis méntem Cl tht noftram aperiemus, quoniam Modi Itrin-" feci priüs quàm Attributa conve- Wt al fpe njunt effentiz. Ttaque fic | tll l ody ; Qofü »Jk&ï?ägj*ääää | E Gyte if DN QUE - $89 o2 337 : i ) QUJESTIO 1. Ireyte þe Modis, €9 Attributis DE 1? .' j $L De JModis in Genere, f nus x 35 T 7Modusin vebas , funt certi deique fi- 1955 velitt 565 hunc modum pra Cateris fervant t i . Scotil , qui non promifcue, ficut alii, agunt de Modis,ac Auributis, Cuüm enimDkus s fomà a f in ente participato omnia fecerit in pondere , meníura, & modo ;. etiam circa Ens imparti- ? ld od €ipatur aliter loqui convenit uoad Pradicatà ellentialia , . prout in priori Diftinctione obfer- i o vayimus : aliter deModis: aliter de Auribucis, , n ut mox con(tabit clariüus, Definitur autem T^ VROA modus intrinfecus in genere ( de quo tantüni hic agemus ) 4odas eft , qui additus rei nona jgtiie! variat rationem e[fentialem, [eu formalem illins, m jon ettjus eff Modus , per quam definitionera prin- jjnat cipalis innuitur differentia modi intrinfeci à dif- Vilitt erenua ; hac enim v. g. rationalitas tanquam vera realitas realitati animalis füperveniensillud nv ad fpeciem determinat, ac hanc à quácunqué alia pecie variat, & diverfificat; Econtrá modus intrin(ecus eft tantàm gradus tealitatis, quo fuperius modificatur , & Modaliter expli- catut efle in tali veltaliintenl perfeclionis gra- du; fic per finitatem res modó finitó & limi- tatÓ, per infinitatem autem infinitó modó ,. & Y p ii $38 — Pars II Diff.III. Quaft. I. f.I. perfeiorie exiftit absque; tamen diftin&tione ij fpecifica. .. Et ideo juxta Scotum Ens infinitum, drid & finitum non differunt formaliter effentialiter, UPE Un- ficut nec linea finita & infinita, fi daretur. d (nen de quod DEUS , qui elt Ens infinitum, . & ho- mo ,. quieftens finitum , eífentialiter differant, B non oritur à finitate aut infinitate, fed»ex eo ; Ali « quod DEUS & homo, acquazcungue creatu- füm p ra habeant naturas primo & ex fe effentialiter fitür: diverfas. Alia adhuc inter modum, .. & diffe- Then tentiam affignatur ratio difpar ,. quód fcilicet Qj 777 realitas generis in quocunque gradu perfectio- nis fibi debitz poffit perfe&té , & adaquate Ti tf concipi finé realitate differentiz , non autem ! Dd tealitas modificati finé fuo. modo. . Exemplum AUf primi: in quocunque gradu concipiatur ani- Ql malitas , certé non concipienda venit rationa- i r litas, quia eft illi aliquid formaliter extrinfecum. DEQ &f Exemplum fecundi : .. fi ens concipiatur, cum omni gradu fibi debito, neceffarió. debet con- ii cipi tanquam finitum , autinfinitum, & finon Aittti concipiatur cum uno horum modorum ,. tali$ LT conceptus eritinadzquatus , & imperfectus. D 198 Ne veritas rerum Theologicarum confusá hinta Modorum intelli entiá obnubiletur , clariorem At illorum affigno i anc definitionem. . Modus thàg intrinfecus in DEO eft. Rario istima foli Effentià [ à Divina conveniens, qua quidem illims vatiofor- Sil B malis non variatur , removentur tamen à DEO ag imperfalliones ereaturarum , G finé qua ipfa Ef- Af fintia adaquamt , (* quiesatiuc a« yerfetie con- fitm m ! ] m Ded) d Giop RT diliin modii » "] TT épisiequir.. Coincidiccum definitione trinfeci in genere; éflque communis inter $$4s efentii ". l contra Vix nor omnes alios, qui prortiifcüe agunt de Modis intrinfec 1 , db tàmen fint diverfiffira, is, & Attributis Diviriis, cüm vl fihau, Explicatur definitio : Dicitur L Ratioi»vtiga ; 99 alii Scotiftz dicunt , pradicatum intimum , vez tqll! u elnni rüm per meas particulas Modus magis difcer- ,"' nitur à Precdicatis effentialibus DET; quódfi ta- & men cui nimiüm generalis videatur hzec parti- ; d ii éula Ratio , locó illius fubftituat has ; perfetio- xrfetdi tmodalis , & fic per Xv perfettio genéricé conve- idaqu nitcum atttibutis, & proportionaté etiam cum n aute Przdicatis quidditativis DEI ; per Av »odalis mxgm áutem differt ab uttoque. Additur zntiga , r d quia eftin primo.nmiodo dicendi per fe , licét non i t in prirtio , fed tantüm in fecundo dicendi grada t DEO proprium : cüm tamen predicata DEI itir o effentialia tam in primo modo , quàm in primi j imodi primo'gradu DEO conveniant ; econtra &i Attributa nec in prímo, nec in fecundo gradu, , i fed tantüim in fecundo eflendi , & dicendi mo- (s do DEO fint ptopria. " Et per hunc terminum j non taticüm exclüduntur Przdicata quidditativa, quritt áut Attributiva extra - effentialia DEI , fed quz- yd ctinque de Illa dicuntur per^metaphoram , ut l E[gml effe'agnum , petram, leonem &c..' DiciturTl, mfl'f' Sili Effentià Divina eonveniens , per quas parti- T D culas iterum Modus ab Attributis diftinguitur j ii Attributa enim faltemi fecundim rationem gene- t [ À perfectionem admix- ?igam a€ prout aliquam ii P tam [] ;40 Pars II Dii. It Queft. . f.T. titid tam habent, etiam creaturis fuó modó conves tiét niunt ; àt patet in intelle&tu , voluntate; jufti- tia, mifericordia &c. Nlec dicas : etiam attrí- indi butis convenit propria infinitas , idem propore puu tit4 tionaté efl de aliis modis : ergo hinonfoli con« veniunt effentiz ; contra enim eft, quod tam ieu attributa, quim modi radicentur in Effentia; dqi ilam adeóque huic foli conveniunt originativé. 200. Diciturlll. Qxa quidem illius ratio formalis p &dhc sn variatur , utpote quia illam formaliter non wlüt. ingreditur. . Cujus ratio eftI Modus eftpofte- hi rior Effentià , ütconftabit à n.219. atqui nullum Timol P ofterius variat rationem formalem prioris : er» o nec Modus. II Modus à priori démone Dicin j rati poteft per effentiam priorem. III..Con* quis pe venit rei ua quidditas intrinfeca prafcindendó ab omni perfeclionis gradu : ergo'fi liic etiam infinix (uperveniat , tamen illam non variat. E f(fe 1 20t DiciturIV. Rewoventur tamen 4 DEO im- ii p fetliones ereat wrarum. Sic enim per Infi- P ; i, nitaté removetur-à DEO Iiriitátio : per /Eter- forä | nitatem arcetur à DEO ratio effendi in tempore: pet Immenfitatem negaturcircumfcriptio: per Simplicitatem przvenitur compofitio : per Im» murabilitatem inobliquabilis afferitur conftan- tia DEI tam in intelligendo ; quàm in volen- do.&c.. Dicitur V. Ef /fmé qua ipfa E|fentias i adaquate quietatyue. concipi neqnit , licét enim DEUS adaquat? quidditative concipi poffitfine E 1hodis. y. g; fi cognofc atur fub prædicatis exi- | A s; fpi- RUT ftentis , int [ elligentis , fübftantie , viventi: ritus« De Müdis in Genere. 341 T URU ritualis ;;non tamen poteft adaquaté quietas nj tivé cognofci :.. prioribüs enim pradicatis jam dlünia incellectis in iis ipfis immediate inquietus inda- bnp gat animus, an non infinita, immenfa, fimplie nl cia, ac eterna fint? Exemplum hüjus fumitue quii à creatis ; i quis cognofcit albedinem , prout ii Bs e(t qualitas alba. difpregativa visüs. coguofcit ii illam adzquaté ; at veró quietative fub dicta pracisé ratione illam necdum cognofcit ; cüm jifrii adhuc niefciat an fit intenía üt duo , üt quatuor , mltiti velüt fex , quodfietiam hos gradus agnovetit, T ,uinullu! habebit fimul cognitionem quietativam , & ome d9 nimodis perfectam; . Idem cum proportione i démon Dicimus de Natura Divina, illiisque Modis, quales à SSis. afferuntur incaufatum , velinde- 1. Ov ,neceffitas effendi , (cidu pendens effe,Afcitas formalis infinitas, fimplicitas, zternitas ( eo modo, quo i ftabit n.306.) effe atcributü negativü mox con inmurabilitas, immenfitas, incomprehenfibili- d £as , ineffabilitas , invifibilitas , & fiquz fimilia mpt[llü fors per decuríum his annumerabimus. d ^ j TI. '[Ptlo ' F! u if ; De Attributis Divinis In Geneie. i l n »'Ttributum quoad nominis Ecymonceft202 quafi prdicatum alteri tributum ; teip- j Mw - ^* fa autem dicit quandam perfectiónem., fi .Divinam ad inflar proprict atis ex effentia Di- | Dml d d pofitivum , vina promanantis , five tunc qui hcälüm' five.negativum fors importet, Ut proin cla- i Y3 -Rot n 34* Paill.Difl.IlI; Quaft, I, $. 1. rior deAttributis notitia fiat, advertendum eft. hn perfectionem aliam. effe. pzmplicitev. fsmplicem.y « aliam feeumdum quid, .. Prima. à 'Theologis ex Qio'irà S. Anfelmoin Monolog. c. 1 $. communiter de- lir finitur ; qwd in wnoquoqure eff melior ipfa , quàm timdi s ip(a, aut ut teferam S. P. formalia ;.quam lm án unoquoque melius e[L effü , quamnon e[fe... Pro. t pari qua Aníelmina definitione fervanda eft doGtrina inlclligi Scoti.1..d. 8. q» . 1«6...Sed bic. videmtuy duo du- qualix bia ,-ubi allata definitionis verba , selior ipfa s ttt9n quam nan ip[a, ità exponit.D. «4d primum dica s pidem quad illa defcriptia debet.fic iutelligi , quid pere plitss feiliafimpliciter. eff melius ,.mon tantim fuo. cote elie g traditlorio ; ita enim quadcunque pofitivum efh lius, u melius ,.e. (impliciter perfetlius [ua-negatione g V d imonulla negatio e[t perfetlio. aliqua formaliter, iubh hocipío:quodüt talis dicat carentiami. tam entis, Cotpor quàm,perfeclionis infe ipfo formaliter ; .Sed in» lt co zellizitar , pergit Doctor , /e effe melius ipfums p quám man ipfum , id e! , quolibet (ua compo[fihili, dkus Unde x quat. non ipfa,:non debet fumi cons & T tradi&torié, rofui fcilicetnegatione , quiatune pl qualibet pe rfe&tio effet perfectio fimpliciter ta- ; genda Y lis, n fit melior., quàm fui negatio, v. g«effe. AX DI corpus utique melius eft., quàm non effecorpus: [ fib práicise negative. .. Debet proin fumi conttatié, | Mi dgl ita quód fenfus fic. ; perfectio fimpliciter fim- ; liT plex eft.ea, qua e[f. melior ipfa: quam.non ipfas pj oc'eft, quim;alia perfectio poíitiva.(ibi repu- i qua , gnans,, & incompollibilis;in.eodem fubjecto. | qït Q0t er V. g '?Ic corpus, & elle fþiritum funt.duz p [4 -:L | noüvfun f4 De Attributis Divinis In Gbier:. 343 ial fe&tiones incompoffibiles , & repugnantes in 277 codem fübje&to , & ideo effe fpiritum eft perfe- Tholgit &io fimpliciter fimplex, quia fpiritualitas me- ii lior eft corporeitate ; econtra effe corpus tane LO tüm e[t perfectio fecundüm quid. ia t "Idem Scotus c. l. denuo fubtiliter annotatcit-5o ;* mf ca particulam i» s4044044e , illam non debere eata intelligi pro entibus in particulari , aliàs enim u n quzlibet perfectio effec fimpliciter talis ; & fic nlir iffh rationalitas , irrationalitas, effe corpüs, effela- ii pidem &c. forent perfectiones fimpliciter fim» plices 5 quia homini , prout eft hoc ens parti- qip ?fub i culare melior eft rationalitas, quàm irrationa- A litas; aut differentia Angelica: hz enim homi- cgamm nem deftruerent, & aliud ens particulare con» odl Ü Ílituerent. | Pariter equo àt equo, corpori àt t corpori, lapidi üt lapidi melius eft effe equum , m effe/ corpus , effe lapidem, quàm habere aliam iih perfectionem cum his repugnantem , ha« enim deltvueret effe prius equi , corporis , lapidis &c. n [umit & tameu nullus dicit has effe perfectiones fim- g pliciter fimplices. Alio ergo. modo intelli- Jitti genda venit allata particula jz s20qwoque , fci- N g.ï [ licet pracise fecundüm rationem genericam en-- tis füb(iltentis , ac prontScotusc. docet : .E»y f tuhC debet intelligi boc , quod dicitur , in QUO- i LiBET eft melius , confiderando QUODLIBET: Mlilf" precisó in quantum fuppofitum, n»n confidexando, li in qua natura Mlnd [uppofitum fubfif at.-. Ex (i& efíe corpus , effe equum , lapidem, plantam.. p non funt perfectiones fimpliciter tales. quia li- ( 4 cet ! $44 Part 1. Dif. IIf Quf E $1. T d cet effe corporis , equi , lapidis; plantz'his en- tibus, üt haecentiaparticularía funt , fit melius ll quam aliaperfectio huic fuppofito in particulari um t repugnans ,. illiusque' deftrucliva , attamen fi fim corpus , equus , lapis , planta praciseé confidee p lst rentur üt ens, melius foret illis effe Angelum v.g.ergo&e. — his praemiffis, lim,| . 204... Dico Attributum DEI eft perfe&tio fimpli- &i citer fimplex defutnpta à creaturis, qua céu tineat totalis proprietas confequitur effentiam Divl- &jo nam in£uo effe adz:quato jam conftitutam, Eft nónf in re communis inter SSas, attti Explicatur definitio. Dicitur I. Perfeäia &i fimpliciter. fimpléx : per quas particulas Attribus | fitin tumDEI etiam convenit generice cum: Modis v 1 intrinfecis ; acfuó.modó cum ipfis Praedicatis [ibys effentialibus ; pér easdem tamen particulas.re« pmd. moventur perfectiones fecundüm quid creatu- s 1 rarum, & ille denominationes , que DEO tti- tiie cül buuntur per metaphoram , üt quód fit Leo, Ágaus , petra &c. 'Taándem etiam:excludun- tum tur proprietates relativi, Paternitas enim Fí« lint liatio, aut Spiratio non fünt Attributa , quianec p perfcctionem nec imperfectionem dicunt juxta ] ftqul jam faüis receptam in Scholis fententiam, Di- d citur. IH. . Defumpta à creatsris, & fic Modi in- qui trinfeci non funt. Attributa, 'quia in- creaturis E non reperiuntur , cüm creaturarüm nulla fit.. ifnia, immutdbilis, immenfa ; fimplici- iar fE ter fimplex &€;!-Hinc communiter: dicuntür ld Attrib u'z;a.abfo.hifa- gxïi&fQCöcoxlvmife creatütis, ! ?W'] j 5;1/. De Attributls Divisit In Gewe, 348 anteluit licét aliqua admixta fit analogía ; àt pátet de t; n intélleCtu, votuntate, juftitia; mifericordid &e; inpric " cüm tamen modi n;201; fpecificatiiioli DEO Jttamti fint-proprii. « Dicitar.TII. Qae ves tofafis jro- ..... di tl rietas , quia. inadzquatz , & partiales: vatio- F(;'An-griw ites attributorum veluti potentia creandi Ange- lum , hominem , brutum &e. fcientia vifionis, (lb & fimplicis intelligentize, quorum priores con- jqui tinentur füb adiequato atttibuto omnipotentize, Viani D & pofteriores ub adzquato attributo fcientiz, Jtdf non funt attributa diftincla, fed potiüsejusdem attributiinadzquatz perfectiones 5 conveniunt of enim füb eadem rationesformali, folümque dif- Attrbi erunt penes connotata matetialia. Idem fer- m Müä vata proportione'eft de virtutibus intelle&tua- al libus in actufecundo fpeétatis v. g. de fapientia, ticist prudentia, confiliisDivinis &c, & de virtüti- ydenr bus moralibus, quales in DEO funt fidelitas, Dd mifericordia; juftitia ; bonitas , fanctitas , quie j e(t 'coniplexio perfe&liffima czterarum virtu- gai tum ; hzec ením oniniauüt ab intellectu, & vo- j cm'mf? luntate praecifa , feorfim fumpta non (ünt quafí , quian!( proprietas totalis Divinz effentize , & per con- n fequens necattributa adzquata, fed potiüs ejüs- m v dém proportionaté attributi: adsquati inada- Mit -quaté pérfeCtiones penes cofiotata materialia di- u vérfie prout magis declarabitur. - z jl ^ Dicitur IV. Confequitur Effentiaza- Divieamyog I i du fuoeffe adaquato-jam con[Htutam : quia em- ff m 'peé Attributum norn pertiner ad lineam Effentize hyficum Illius confti- : feu Náature tanquá Metap .mwrä s tuti l 346 . Parilk Diff.IIl. Quf L. . I Echin tutivum , fed eandem velut proprietas adiaceng dlicor fopponit adzquaté conftitutam. .. Unde per has particulas excluduntur przdicata effentialia DEI ilo; t Quiéy à n. 144. & feqq. afferta, & défenfa, — Item.s excluduntur refpectus DEI ad extra v. g. Crea tj toris, Domini, Patris, confervatoris Provifo- tfirg tuntüm ris ,. Juftificatoris actualis , Ubiquitatis &c. hi: enim refpectus ne quidem per modum propties tdito tatis Effentiam afficienusDEO competunt ; càm, Di Yi non neceffario, fed prorfus contingenter TUmà. conveniant,utpoté qui ante creaturas conditas. qu V, V non erat ubique , earum Creator, Confervator,. & Paterin actu fecundo- Imó fi res penitius, qim infpiciatur. hz denominationes Domini , Crea- li, toris actualis &c. conveniunt DEO ab aliquo I fibi. extrinfeco , fcilicét à creatione intrinfecazs ln n creaturis ; aut fi ab aliquo intrinfeco ipfi DEO;; id aliud effe non poteft , quàm refpetus ratio-. m nis. . Per easdem tandem particulas alia adhue: Tomi infinuatur differentia Modum inter & Attribu-, Qür.y, tum, quód fcilicét Effentia Divina tam quid: fim, CHH ditativé, quàm quietativé adequaté concipt Wnen potfit finé attributis abfolutis ; hec enim tan- tüm fpectantad fecundüm dicendi modü per fe; Ql Y ficut v.g. riibilitas, hinnibilitas, rugibilitas for-. malis in creatis. Econtra finé Modis EffentiaDi- Y W vina poteít quidé adequate quidditative non ta« ltl méadaquaté quietativé,concipi; Modi enim l pe- Clantquidem ad. primü dicendi modü,non tamé, &t Tm ad primi modi etiam primum-.gradum , utpote EL la acf,quem lola pertineniPrzdicata effentialiaD ( 20 De Attributis Divivis InGentre; f»[t 347 i d Et hinc licec Effentia Divina non fit formaliter Vg alia conceptaicum Modo , quàm concepta (iné illo ; eft tamen cum Modo omnimodis adz- T j il quaté, & perfe&té concepta : propter quod Sco- gon tifla , ubi dicunt Attributa diflingui ex natura spui tei formaliter frapliciter ab Effentia , de Modis isdr tantüm dicunt, illos ab Effentia diltingui cum addito formaliter modaliter, p tj -- Dicoll, . Partitiones Attributorum Divino-206 finut rum à Theologis flatuuntur fequentes. . I. Ali- condi qua funt , & proprié dicuntur pofitiva , utuni- fonati tas; vetitas, bonitas ; (qua funt tranfcendentia,. quia tranfcendunt omne ens ) intellectus, vo- penin'üs ,U luntas, intelleclio , & volitio , ac virtutes in- tellectuales , & morales ad. intelletum. & vo« diqu ii luntatem pertinentes. prius recenfite. —.Alia., )[XDEOI econtrà dicuntur. negativa, liaud fane , quod j n* formaliter importentquid negativum , (ed quia m nominibus negativis; aut infinitantibus efferun- tur. v. g. effe infinitum , immutabilem,immen- At jl qlïid' fum ,. ineffabilem , incomprehenfibilem , hoc e[L:.non effe finitum , mutabilem, effabilem, d emenfum &c. verüm üt vides hzc denomina- j t tio;non efLadeó rigida, nam in propriis fingu« ij iulll lorum horum Modorum materiis conftabit il- losin pofitivo confiflete , ac.dicere perfectio- a* nem fimpliciter.fimplicem $. quamvis Poncius. enollvu' infuo curíu Theol. difp. 3. 0. 1..& 8. conten- itff dat hos Modos. prater ipfam Effentiam Divi yuP | mpüli nam tantüm aliquam negationem importares nná Il.. Alia (Unt'Attributa abíoluta tam fecund. liaDE][', effe 348 — Pars I Dift. IH Queft. I. f. II eff . quàm fecumdiim dici , & hecnullum oms bur a attibu nino ordinem: five ex conceptu fuo primario; five fecundario ad. creaturas important ; talia funt unitas, veritas , bónitas , intelle&tus, & voluntas fi ad intrà confiderentur, — III.. Alia., fant abfoluta quidem fecundüm effe , relativa E. tamen fecundüm dici , quatenius fcilicét confi- derantur cum ordine ad creaturas , üt Omnipo- tentia, mifericordia, juftitia &c.. . IV. Alia ertinent ad effe DEI, üt. fimplicitas , bonitas, unitas * infinitas , eternitas &c. Circa hoc ul Di] timum autem zeternitatisattributum adverten- dum eít, quod-ztetnitas DEI- non fit propfié attributum in priori defcriptione: comprehen- D fum; càm pro formaliimporteripfam exiften- tiam DEL, & pro connotato aliquem refpectum quyd aptitudinalem coexiflendi. cuique temporis dif» qual ferentiz 3. folet nihilominus inter. Attributa re« T éenferi , quatenus nos viatores illam.üt ta« nofln le.concipimus. . V.. Alia pertinent ad opera* Ubi Frang tionem v. g. intelleius,. voluntas, omnipos tentia, providentia, fapientia , mifericordiay füits alizQue virtutes & perfectiones - inadaquatze m C inter quas in certo fenfü non admittimus di- h ftinCtionem ex natura rei formalem ftricté ta- finitg lem ) ad intelle&tum , & voluntatem pertinens Wüi tes. VI. Tandem alia attributa funt & dicun- mh, tur modalia v. g. Afeitas formalis, neceffitas; rtdlg infinitas , firplicitas , eeternitas feu immortali« fiin - : Ex quie fiog. tas Gc,co modo , quo eft attributum. ; bus f (l -$9$ ( o 2862 349 Yilimor bus omhnibus con(tat , floffe unum; idemque attributum diverfimodé confiderari. opriman'o, tu; dl J d " QiLESTIO II [I. 4 Quot funt , & Quomodo in DEO f i Jf eontinentur Perfectiones extra- tOmyr - effentiales ? W. $I ; Doni cilod De Numero Divinarum Perfetlionum; dyettt qui Ico. Perfe&iones Divinz five Attributa-307 p les, five Modales funtinfinitz; I. Inten- iede 575 five , non tamen. II Extenfivé; five.; d quod idem eft , non funt numeró infinitz , licét 1 oris i qualibet in fua linea infinité perfe&a (it. — Pri- vt ma pars eft communis. Secunda eft contra il ilm' nofltrum: Occamum Nomiínalium Principem; ad opt!l' Ubi per occafionem annoto , quód ex noítra:; j Francifcanorum Religi one duasnumeretEccles onp ( fia celeberrimas Scholas, fcilicét Subtilium , & É ii Nominalium. ii P. 1. Pars. In enteabfoluté , & ex integroins finito nihil finitum, limitatum nihil, adítrui pos du J teít:5. fecus enimTioc ipfo tale ens ex integro: u infinitutn non effet ; fed in aliquo :ad finitatem: xt(tmmf' redigeretur : atqui DEUS eftEns ex integro in« finitum : ergo in illo:nulla.perfectio intenfivà gt non infinita adflruipoteft; & confequenter:pere fe&i.ones in DEO five abfolutz , five mo dales funt D $f0 — Parsll. *Dijf.äIII.' Quaft T. $. F. f0m] Y funt intenfivé infinite, ita uc tion poffint effe perfectiores. — Nec dicas: ex hacrationefequi- E Y tur pro Occamo, quód perfe&tiones in DEO b T (f etiam extenfjvé debeant effe infinite. | 298 . Contraenim eft datur difparitas, & proba- [ eiam tur II, Pars. Ad hocutaliquid fit in perfeCtione Ti infinitum , opus non eft, ut complectatur per- fe&iones numeró infinitas ; fed füfficit, quàüd isD BU fua fimpliciffima entitate formaliter, virtuali- ter,, aut eminenter contineat omnes perfectio- funt: Creat nes tam aCtuales ; quàm poffibiles: atqui Deus fic omnia continet : ergo &c. Maj. conftat.; &teafl à pati, ficut enim ad hoe, ut DEUS fit infi« A(eia nitus inentitate , non requiritur, utinfinitas in ! B fe claudat entitates : ità nec requiritur utinfinitds Ms Tittio infe claudat perfe&iones , ad hoc ut fitinfinité perfectus. Min.P. ab inductione.. Unica &ter- fücce nitas perfectiffimé in fecontinet omnem poffi- ttin, bilem durationem : Unicus intelle&tus Divinus Spir comple&titur omnes perfectiones intelle&tuum; ul genf phantafiarum , fenfuum externorum tam actuas lium , quàm poffibilium. Unica voluntas Di- Qoa B vina claudit omines perfe&tiones circa fancle, & ordinaté volibilia quoad finem , media; aliás- fl Id qüue annexas circumflantias : Unica Ratio vita* Divinz transereditur eminentiffimé quidquid (teat perfectionis elt:in vitaomnium creaturarum. àtir viventium . five. actualium , five : poffibilium; rcfpe five.viventium vitá intellectuali , fenfitivà ; ft» 9 ve vegetativà.. Et fic de czteris DEI perfectio- odos flibus difcurrendó : ergo.&c. Numerus m tum j De Numero Divinarum Perfetlionum, 3 " pufut ü rum vid, n..201, in. fine, & attributorum., AQIR n. 206. ls ii ] « P.-. Eadem Parsl, à contrariofic, Perfectio-2 09 j nes creaturarum funt numetó finitz; pariter ác g "defectus «reaturarum funt numeró finiti : ergo i etiam perfectiones Divinz íunt extenfivé, & numeró finitz..... Conf. tenet; quia perfeclio- hr pe ii l 1 nes Divinz vel fünt attributales, & hz cum.; €reaturis habent aliquam convenientiam ; vel T fünt modales , & hz removent imperfecliones peite quiDi creaturarum in DEO ; fic enim dependentia coilli «reaturarum à principio amovetur in DEO per ht i Afeitatem, limitatio entis per Infinitatem, com- mutis j pofitio ex À artibus , & actibus per fimplicita- jnhnli tem , €oar atioinloco per Immenfitatem , va« iil riatio in operationibus per. Immutabilitatem , du fucceffio vel alternitas durationis per ZÉternita- Ml PUIE' tem , conítitutio ex corpore & materialitate per wSDiVi"u.s Spiritualitateni , comprehenfibilitas ab intelle- ]s €tu creato per Incomprehenfibilitatem , contin- gentia tandem in exiftendo per neceffe. effe : er- g jmusi go cum tam defectus , quàm perfedliones in., fan&f:& creatura fintnumeró finitz , etiam in DEO pere " fecliones erunt numeró finita ; quia vel impere yin fe&liones amovent, vel cum perfe&ionibus €reaturarum participant , alia enim perfeclio i yut atttibutalis in DE O fingi haud poteft. De téfpectibus autem rationisDEO extrin(ecis iia (b ii -ordine ad creaturàás plures & plures es hic non e/ft u | poffibil s Íérmo. $ V. n 352 Pars Il Difl, L. Quaf. U. $l, WT " 'äonu'ne] $ lL. |-tüm CO |. o De Continentia Peïfe&ionuni In DEO. tümque 210N ïco'. PerfeCtiones Divihz tam Modales; ii quàm A«tributales continentur inDEO. ded l. Formaliter, & non tantum eminen* - nt ter , àut virtualiter ; econtra. Il Álias pet» yirute fecliones impuras, aut mixtas continet DEUS 165 di eminenter tantüm. ta. communiter ornnes$ Sol co Scholaftici, Pro horum tamen terminorufni quiad formaliter , eminuenter , & virtualiter , intelli Titáfn , ii a gentia advertendumi venit, costinentiam far* malem effeillam , quaunum continet aliud fe- | r cundüm fuam rationem formalem , ità quód Wsf contento continens formalitet denominari fedo, queat ; fic homo dicitur forrmaliter continere tiden tationalitatem , diíciplinabilitatem ; nix albe« d dinem, ignis calorem , quia rationalitas , albe- Quet do, & calor formalitet funt in homine , nive, mi l; | aut igne. 21I Coniinentia Eminentialis e(t illa, qua unum ET & acliones ejus , €lt- | t Án poteft alterum producere, ue nobiliorimodo contentum in continerite, quta us in fecunda fla- quàm in feipfo ; fic probabim äïs.xAT tutz conclufionis parte, quód DEUS imultas sj P erfectiones mixtas, & impuras contineat tan- 2 DO r Abhoc autem prafcindendó tüum eminente P.Dïea dicimus communiter, quod.perfecliones rerüff f inferiorm eminenter, contineantur in fuperio- bt ones tibuvs v.g. rerum nen viyentiurh perícati «on- Ffefatu M * DecC ont mmtm þcrfä&ia;;ün; fn DE 0 ; f 3 €ontinentur in viventibus; perfectiones brüto- rum continentur eminenterin homine, perfe- HnDEO. &iones hominum in Angelis, Angelorurn , alia- rümque creaturárum omnium in DEO 3 ass lol autem per omnia benefic exemplificetur, non u puto , & oppofitüm mox conflabit n. feq. um . Continentia Virtualis eff , qua unum habet21& A virtutem aut producendi aliud , autejus actio- tineDas nes disjunctivé non tamen utrümque fimul : fié jtet 0i Sol continet virtualiter vermem , florem &c; Tmnotd quia habet virtatem producendi vermern ; aut l, n ranaim , atnon acliones illarum : fic anima ratio- jim ) halis continet virtualiter fenfitivam , in quan* aliud d tüm illius a&iones elicere poteft ; a animam " q&füd ipfam fenfitivam producete non potef. / Vides; d €redo ; dicrimen , inter continentiam Eminenz reotti tialem, & Virtualem (licét ceteroquin utraqué ii ad genus caufz effidentis fuó modó reduci j queat ) vides , credo , continéntiam Erinentias minhn*"' lem ità univerfaliter malé exemplificari à mul- ts ; flatuta enim exempla tantüm tenent , fi j ápplicentur ad DEUM;, qui Eminenter conti T net Angelum, hominem, bruturmn ; & quscunz gontiüu'v' quealia ; quia poteft tàm fuübílantiam bomi- nis,Angeli bruti producere,quàm illarürn àctio: Ü 7) nes:& in fuperilla omnia furit nobiliorimodo i j DEO , quàm in fe ipfis , quiàin feip(is fuüt corz d porea , irrationalia, finità; in DEO autem Ípis yutt" » ritualia , intellecliva , ininità , ac ipfum 'effe.s , J a DEI, bt. eminentialiter continet. quascunque . "(c&iaü f f Sreatürás, Aliqua hücfacientía dicemüsioX in* Z Íes D) arÀ.— Pars I Dife T. Ogeff. HS, 1. fequentibus. Hicafiotare etiam placet difcrimen Mnpir inter continentiam formalem comparatam ad polta feliquas duas continentias ; de formali enim Ttg ä diximus , quod continens à formaliter contento qiari ; fgrmälifdr denominetur , nonautem à virtuali, | iQlis auteminentiali 5 Solenifn non denominatur ra- Talte AU VO na à rana, quam producit , nec DEUS vocatut nit, € corpus à corpore, vel brutum à bruto , autho- mio ab homire , quem eminenter continet , be- fs malite netamen juftus àfua j—üüit'ia , infinitus ab infini- üàte , mifericorsà fua m;ifericordria &c- yeet 2123 ^ Nunctandem P. l. Pars L. Omnis perfe&io form] fimpliciter fimplex debet formaliter admittiin fore l € v üte perfectilfimo,, ut arguit Scotus 1. d. . tnim h . 4. Aquo enim aliàs erit ens perfeCtifimum : iTlto perfe&tifhmum, & attris atqui DEUS elt ens e lr ) u veabfoluta funt perf &tio- hter j buta fiye modaliafi II. Si nes fimp liciter (implices : ergo' &c. 4 0b ]J);J'l)(it:.ä], 5 : i mifer & Icor dia, bonitas , tantüm eminens fete (( irualiter, & non formaliter conti- 2 QOntine ter , aut v « ne intur in DE 1 Ó ; ,tunc DEUS non effet aliter, DO nec magis bonus ; juftus, aux mifericors , quàm H L sá utcalidus ; cüm & ifta emi- Yi albüs , corporeu ^ ^ ; * nenter aut vi " rtualiter inD p EO contineantur: at- ;lb go&c. lll DEUS ui hoc non admittitur : er ite ormaliter continet rationes notionales ; elt ficïior À z2 € j üim formaliter Pater, formaliter Eilius; or- ) fit ma » r liter Spiritus S. ergo etiam formaliter conti- i EE net. Attributa ; imà à potiori , quiahac perte- ttr &ionem dicunt, non illz. 1 diHem &14 P. Enamll, Pars Si perfe&tiones. mixt: zü im- m J De Continestia Perfellionum In DEQ, — M F»H Ti impurz, in DEO formaliter continentur , tune p a m tit polfent de DEO przdicari : fed. perfectiones mixte , & impurz non poffunt deDEO prz- [ (0n iil dicari ; imó irrogarent DEO blasphemiam , fi quis de Ipfo diceret, inD EO contineri for- r maliter juítitiam , mifericordiam, intelle&um, I aut voluntatem creatam 5 quiahzc omnia fi- MU nita, & limitata DEUM dedecent. Idem eft, tt* fiquis de DEO vellet przdicare , quód fit for- aþ i maliter Sol, planta, brutum, homo: etgo iftas perfediones mixtas D EUS non continet., .'erfcf"'ä formaliter , fed tantüm eminenter. Et in ri- dmiuiir gore loquendó ne virtualiter quidem ( non., r di enim hi cermini : eminentialiter , e virtualiter imum EU à Theologis confusé pro fynonymis ufurpan- tur ) utfacilé patebit datum n. 2 1 2. difcrimen. fe&ic: 38! inter utramquc continentiam huc applicanti , li Objic. contra. I. Part, DEUS debet conti-21f yenit nere fuas perfeCtiones modó nobiliffimó , & [e[ CUW" continentià przftantifTimá: (edContinentiaEmi- if g 1 nentialis , aut Virtualis eft preftantior formali: n j ergo DEUS continet füa attributa Eminenter, IHM' aut Virtualiter, & non formaliter. Min. con- at flatabinductione, — Sicenim Sol v. g. qui con- W " tnet calorem elementarem virtualiter , eft per- ics [ feclior igne, qui formaliter calidus eft. — Pa- li » riter anima rationalis , qua tantüm virtualiter.., g a fenfitiva eft ( faltem fi effe fenfitivum confide- u y.rl( retur üt contra&tum & determinatum per aliam differentiam fpecificam ) utique perfectior eft j animà brutali formaliter(enfitivà, Conf. Cet- E tum ag6 . Pars H. Diff. HL. Queft. 1. N /A tum eít, entia creata in DEO modo nobiliori contineri eminenter , quàm in fe ipfis formali- ter ; ergo continentia eminentialis eft prarftan- üor. E. D. Maj. Continentia eminentialis eft LU títantior, quando perfe&lio contenta non.; eft perfeclio fimpliciter fimplex C. Min. fi fit perfeGtio fimpliciter (implex N. Min. & Conf. Itaque Attributa DEI funt perfectiones fimpli- citer fimplices, & pofitive pertinent ad natu- zam Divinam ficut proprietates humanz perti- nent ad naturam humanam ; at vero alia v. g« homo, plantz , brutum , juflitia, mifericordia creata nullatenüs pertinent ad naturam Divi- - örïgi, nam : ergoAttributa DEI formaliter, alia veró , p Eminenter tantüm funt inDEO. .. Ad Conf, [ & N. Conf. ita univerfaliter intelle&tam , hac lis p quippe tantüm tenet quoad perfe&tiones mix- CCpu tas, non autem fimpliciter fimplices, — Ratio Fili difparitatis eft ; quia fi perfe&tiones mixta ef- Tem Àd fent formaliter in DEO,tribuerent ipfialiquam imperfeclionem ; non fic perfe&iones fimplici- p «ll ter fimplices. — INec dicas : Si attributa in2 DEO formaliter continentur , tunc ab Illofor- filij maliter non diüinguuntur; nam contrad eii5 fer hac eft mera inverbis zquivocatio: aliud enim p eít ; aliquid in altero contineri formaliter , & ach aliud, aliquid contineri in illo per identitatem Tion formalem. Primum concedimus cum: com- qi muni , fecundum negamus cum Scotiítis ; lim üt fufius conítabit diftin- « &i?net | ?cq.. QUE- ?f *"S93( o G62- 337 jo li fi d dl pl QU/ESTIO II n n in Drvoinis fit Priorttas Ori- tenta o ginis, 65 Nature ? Mn ii s &t $.L T De Prioritate Nature. pad t n pe Uatuor fpecies agnofcuntur à Schola&icis'z 16 du prioritatis,& totidem pofterioritatis,fci- ferici licet Dignitatis , 'emporis , Naturz, & m Di örigini S. Prioritas Dignitatis efl , que re- jfa vet peritur inter duo, vel plura, quorum unum eft ' q Con l czteris dignius , & excellentius, & hocipfo il- am,hz lis prius dignitate : quo fenfu ab omnibus re- onesmä" ceptum eft, Patremin Divinis non effe priorem M Filio, ut nefarié docuit Arius, id efl; dignio- n rem, fed omninó Filió zequalem juxta illud D. Athanafii : Er i2 bac Trinitate nibil prius , a« j (;mp]f(.* pofterius, id eft, fecundüm dignitatem , & ex- t [ cellentiam , zibil majus, aut minus. Prio- J ritas Temports, feu durationis eft , quando in- ter aliqua unum duratione priüs eft altero, . feu Tt0 ä, "11 precedit tempore alterum , ín qua prioritatis [f ' acceptatione rurfus extra dubium eít, Patrem non efle priorem Filió, aut Hunc, vcl Utrum- j j ( que Spiritu S. fed juxta cit. Athanafii Symbo- lum, toté zres Per[ona coaterna febi [4nt ,. G co- 1j «344le , conttaeundem Harefiarcham. | Prioritas INaturajuxtaScotum g. d. 3. q. r AT € 1 y « Z3 $58 Pars II Diff. 121 Quafl. IIL. f. L. eft duplex, fcilicet prioritas naturz effendi, & nllig« intelligendi, quarum prior explicatur à Mallrio telliga (.cujus do&lrinà hic potiffimüm — utor, ) quaten fer habitudinem i2 4wo effendi , altera per habi- euller tudinem isquo int:lligenu'fi. Utraque fuó mo- fs dó eft realis ; hoc eft, primó intentionalis, & qude fundata in ordine ad plurés formalitates ex na- qlo turarej finéfi£tioneintellectüs. ^ Explicatur au- ii tem Prioritas Natura effeudi perhabitudinem., püm non actualem, quafi prius exiflat in aliquo in- ff flanti, in quo poflerius aQu non.exiftat ; nam qifio talis effet prioritas durationis , & temporis ; g fed per habitudiniem potentialem , & aptitudi- mii nalem, ita ut illud dicatur prius naturà, quod ! detí licet fitactu fimul cum alio , tamen quantum eft Thy defe , poteft effe finé illo alio , éftque indepen- hdi ) dens , etfinon econtra : quo fenfu fubftantia eft ? [ naturá priof accidentibus , qua ab hoc & illo t áccidente fepatata exilere poteft naturaliter , quat non econtra : Sic étiam caufa phyfica poteft effe tll finé füo effectu, non econtra ; & hinc illa.. &i materialiter fumptà , etiam actu caufans , eft is: naturá prior hóc, & etfectus pollerior, ac ex üe illa dependens vi talis priotitatis,& pofteriorita- i [ive tis, . Ex quaexplicatione conflat, habitudinem Mi fj hujus prioritatis,&poflerioritatisVersreEffendi frie verfari non raró ( utique nonféniper ; ut con- ali ftat in animalitate , rationalitate, rifibilitate &c. Cij hominis, quz feparabilia non furit ) inter tea- lr liter diftinCta , cüm & feparatio poffibilis fit fi- d gnum diftin&lionis realis,. Prioritas Jatzr& In- It it- r De Prioritate Nature. 359 f telljg endi explicátur per liabicudinerri ih quo iri- tàMdlo telligendi , ita ut ünum dicatur náturá prius alió, N quatenus licet in nullo inftànti duratioms poHït iped exiflere fin& illo; poteft tàmen coricipi üt exi- Je 000 ) flens non concepto illo alio üt exiftente, nón onds, V qmdem divifive , fed præcxüve : Ec in hácáe- ( 0 ceptiorie fub;e&um dicitur priüs nattirà paffiorie, lii noti quód áliquando poffit éffe fine [ua patfione, d clim fint realiter identificata , fed quxä licec ext- liqu? ftát fimul cum ipfà ; non tàmen exiftit ex vi füz 4 ; 10 ..... paffionis , hac verb ex vi fubje&i j e X qua ta- mPOII( uone etiám hz ptioritás verfatur vel'intet fór- pntud maliter, vel virtuàliter diftin&ta juxta diverfita- teiti fententiarum , éflque fuó niodó reális, & ; quod umd non per intelle&tim confi&ta, etfrexpliceétur per nopte hábitudinem is quo mteä'gmdz. intüt Prioritas Originis denique eft, & explicátura 18 T pet habitudinemi 4 470 4liud , & qnod ab alto ; udit quatenus nimirum unum eft producens ; & hóc xdd eft origine prius, & aliud ab illo produ&um üod fic ititelli- ; llb & hoc eft ongme po(ïerlus. i,l gas: quod quamvns mterdum dic: foléat; Pá. xX ter eft origine prior Filio, quiá Páter eff zzjä, 'HOIW' flve innafcibilis : velquid »o»ef? zb 4lio, tamen T in ngore loqucndo Patet non efteo formaleer l þyM prior origine , quid eff. 2 fe , vel qüia »o» eJf 4b TO alio , fed ideo; quod áliam Perfonam producat. "u Cu;usrano famitür 3contrarió ; ficut énim po- Ilerioritas originis eft habitido produ&x ad pra- t ii ducens, fic éconverío prioritas orxgxms eft ha- 11] bitudo producentis dd productum ; atqui pro.. u: L 4 hu- ;60 Pars.Il. . Diff, H.. Quafl . HT, .. ducens non dicic habitudinem ad productum, pude .quia produccns eff à fe, vel quna n01 eff. ab alio.: n eti filum .ergo prioritas originis rigorose loquendó con- -fiflit in habitudine producentis ad produ&tum. «fgont Advems credo,, quod prioritas natura fit ma- n Áuntne jot prioritate originis, & minor prioritate tem- FOTIS 3. qum pura pflOl'ltHS Ongmns non .dmu;- litr( tit unum extremum fme alio , nec inte, necin 102. Tatir, intellectu, cüm verfetur inter correlatxva qu& iunthmulnatura definitione , &cogmtlone. eund lnfuper poHenomas naturz faltem in effendo ? turd . arguit imperfectionem dependenti , qualcm non argulr poüenonms onbmls ; elt vero hac altt pflOl'ltäS OI'lgImS minor prxontate mepOl'lS, | 0 E aut naturz;; quia , que funt priora & pofterio- ra origine, illa fuht imul tempore , & naturà, Yi 1 hocipfo, quód fint correlativa. His ergo pro l €on UI mults difficultatibus "Theologicis diffolvendis rite annoratls. EE 21 Dico. Inter perfectiones Divinas. L.non dó] fit à . datur Prioritas NNaturg in quo Effendi , datur ta- .men. ll Prioritas NNatutae i» 40 l,mll:aendz. ften | Adeóque naturá prior eft, & intelligitur xpia.. q Effentia Divina quàm Modi, hi quàm Aitributa, pen &hacomnia quàm Notionalia. Ita fþarüm f fupponitur à SSis, & luculenter deduciturà Ma- bet flrio difp. 2. q. 3. a. 2. pertotum. Q D. L. p. Prioritas natura z» quo effeudi juxta ( priores n. infert aut feparabilitatem aptitudi- tell nalem prioris à poüenon , aut hujus ab illo de- Tion peodentiam : atqui in Divínis nequit dati de- Hml PCH- ' li Aixs x D?Priorimze Orig:'nis 361 p p.;nd'cnt»ia , Iepugnans utpote naturz Divinz ; ntà nec etiam feparabilitas ob fimpliciffimam om- Qd d nium Divinarum perfectionum identitatem : podta ergo non datur in Divinis prioritas naturg i» ef- TTE | fendo. Conf. Singule perfeCtiones Diving Jontate funt necefle effe,fi non formaliter faltem moda- Q Ka* 'l:iter ( quod ultimum tenemus) üt patet ex n. i, Ht 302. ergo non potet inter illos dari priotitas 4tt, g naturz i2 effezdo, hóc ipfó, quód fingulz fe- opnii eundüm fe fint neceffe effe. in li P. Il. p. Prioritas naturze Intelligendi eft.na-22& , qui turalis prauppofitio, & preexigentia unius ad. 'vvcröhti alterum, vi cujus priuspoteft concipi non con- mpori €eptó pofteriori, & viciífim ; fed talis priori- tas daturin Divinis : Eflentia enim non exiftit yulti S a vi attributorum , adeóque potelt concipi noà sag conceptis attributis : fimiliter intelle&us praz concipitur voluntati, & intellectio volitioni , ifolu ac abloluta refpectivis. Imó inrigore loquen- l, ], [ dó.Effentia prorfus independenter exiflit ab ome d ni alio ; at verà attributa juxta n. 170. per exi« flentiam Effentiz , non quidem dependentiá ali« vm?ig d , quá proprié tali, &.per caufalitatem, fed de« i A pendentià, vel meliüs ( ne in verbo labamur ) ? fpänï' fluentià per fimplicem emanationem : ergo de- bet in Divinis admitti prioritas naturz intelli- u gendi. " Objic. contrall. p.. Effentia Divina non In-221 telligitur ante fua attributa , fed fimul : erga apn'm:r vll non datur prioritas naturz in intelligendo in Di- da[i Ü . Ant. P. quia funt fimul : ergo etiam fi- vzinis-.' mul [j $ $62 . Pars I.-Diff. IH,. Queft, IT. $.1I. T 1ul intclliguntur. Conf. DEUS nonintelligü füam Effentiam ante Attributa : ergo non datur qu, [/ à Divinis prioritas naturzintelligendi, | . N. hij Ant. ejus prob. dift. fimul funt, cum certo ta- us men ordine C. Aut. (inéullo ordine N. Ant. & D7 tm Conuf Effentia ergo Divina hocipío quod non intelligatur aliter , quàm proüt eft radix attri- qur ! plares butorum, jami üt fic intelligi nequit nifi cum prioritate natura 45 47o intelligendi. Ad Conf. in ]llo Cürra x. difl. Ant. DEUS non intelligit fuam Effen- tiam ànte attributa cognofceridó fcilicet Effen- gint, tiam fin& attributis C. Ant. cognolcendó illà hid etiám finé omnt ordine, nempe Etfentiam Di- tlj f vinàm non àt primam radicero attributorum , lt de & hac otdinaté àb Illa enianentia IN. Ant. & ii Conf. dite i &pre S- lT. plica De Prioritate Oripnis. origi Ico. Inter Perfonas Divixuaä datur vera & tur D 22 zD realis prioritas, ac poflerioritas originis; h [ & 4 440; adeóque ab ofni errore, & pe- frat ticulo errandiin fide aliena eft locutio , quadici- prior mus: Patereft origine prior Filió, & uterque f [ fs erigine prior SpirituS.Scotus Quodl. g. 6. Al ter poffet dici , ubi ità declarat, quid (it euidem Perf effedtum fimul produci à duabus caufis; qua- ttior rum uria (it origine prior alterá : Prias erigive ? tanfare eft can[are à fé ; pofterins or'gine tan- l e.*, Jare eft catfare ab alio : ficut antem ab alio ba- Woni let virtiiem caufandi , vel à fe, fic G vanfart. d []7 L De Prisritate Origish. 363 vnitedy Ntc eff uerum , quod fic prius cau[atum ab ali- omitz quo , nàn po[Jjt pofferihs cau[avi ab alio ; quia laM bujusmodi intelleHas eft iffe quid aliquid nem fh CCf qu-l can[ari ab unt à (à, cty abalionon à fe , qui MATY intelletius falfus eff..— Hanc originis priorita- quint tem Scotus etiam afferit r. d. £. q. 2. & d. 10. lia q.un. $.ultimo. & d. 12. q.2. — Necopus eft tnfian plures ex Scoto depromere textus, cum paffim As in Illo , ubicunque agit de SSS. "Trinitate, oc- Hl Elït!- currant hi termiti , Prioris, cc polterioris ori- «t Lt gine. — AudiamusS. Aug 1. 1. detripl. habitac, d) d propé finem. &l de gaud. elect. Parer son pra- m D cedit Filium tempore , fed origine. Hug Vi&tor. l(Ofüml l.6.de Trini. c. 6. — Prids e poflerims boc loco hl | intelligi volumus non temporis j»'zcce[]iane , fed or- dine natura , vel origizis. Clariüs hane rem expreffit D. Bafil. l. r. contra Éunomium ex- plicans hunc ordinem ( ut volunt Thomifte ) originis inter Perfonas Divinas. ^ Quonam igi- »;i-m& £ur pattorationem babet , ordinem in iis ne ATE , in quibas eft. prius C& pofferius non pafitióne no- ffra ( ea iion nudum otdinem fine , fed cum., At 3 TT prioritate & pofterioritate ; & quidem à par- te rei, & non noftra pofitione, aut ficlione ) -rquf!ll M f naturali quadam confecutione : ergo inter- jl fm Perfonas Divinas datur realis prioritas, & poft etioritas originis, J p * P. Condufio etiam tationibus. ll glM Pr l'ma enc Ibi eft aliqua prioritas , & polterioritas, ubi j 1 non eft omnimoda fimultas : atqui ubi eft or- ufd!!» do, ibi non eft omnimoda fimultas : etgo cüm N inter 864 ParsH. Difl. II Quaft. II $. IH. inter Per(onas Divinas fit ordo, prout Thomi- goüP: ftz defendunt, hoc ipfo erit inter Illas aliqua Filosf Q natu prioritas & pofterioritas : atqui non dignitatis, temporis, aut nature ; ergo originis ; cum ii alia non fuperfit, Maaj.[videtur in terminis evi- jiüsp dens. Min. P. ordo ell babitudo disquiparane ag : tis, quz non poteft effe inter illa, qua funt & üter ejusdem rationis, quatenus inter illa admittitur trelt ordo ; aliàs hoc ipfo fuperflue adítrueretur or- nonj do : fimultas econtra e(t babitudo aquiparan- Q tie, qua fundatur fuper unum vel locÓ, vel fietiot i Udrt tempore, veldignitate, velnaturà, üt obfer- (ne j vant Logici: ergo, «üm relatio disquiparan- torund tiz nequeat effe inter extrema a2equiparantig, uDj ubi admittitur ordo , debet admitti aliqua prio- iplaq tfitas: atquinon temporis , dignitatis, aut na- terll Secunda. ' Inter Perfo- ture: ergo originis, poe nas Divinas datur ordo ex natura rei pradfcrip- 0 tus ( quod Pater fit prima Perfona, Filius fe- frior cunda, & SpiritusS. tertia) & non per ima- Ti tiont ginationem tantüm, aut numerantis arbitrió ; alias promifcue poffet quoque Filius dici pri- tud, fa, Spiritus S. fecunda,. & Pater tertia per« COtt fona, quod fides Catholica refpuit : .ergo in- ditur ter Perfonas Divinas erit quoque prioritas & N-P poüerioricas originis ex naturarei , & non tan« Wna tüm per intelle&um. — , Conf. P.. Prius & po-, Prio fterius effentialiter includitur in primo & fecun- nl IQ docaratione, qua eft primum & fecundum ;; ^hin ram primum ex conceptu fuo proprio antece- fater diríecundum ea ratione , quaelt primum : et- . fhiy gO 1 ) ll : De Prioritate Originis. T T go fi Pater ex natura Patris fi prima Perfon a, G ls di Filiusfecunda, Spiritus S, autem tertia, etiam digni(a;:a. ex natura rei Pater erit prior oripine Filió, & T üterque Spiritu S. "Tertia. Principium eft QTR - priüs principiato, efto non dicat habitudinem :q»ipmr,- caufze : fed Patereft principium Filii originans, qeit & uterque Spiritüs S. ut fides docet : ergo Pa- Vi ter eft Prior Filió, & uterque Spiritu S. atquí iE non alia prioritate, quàm originis : ergo &c. Mp Quarta. Simultas opponitur prioritati, & po- 'Cö; ïïl fterioritati; nam fimultas duorum in aliqua ra« t olli tione negat prioritatem, & pofterioritatem.., [patit éorundum in eadem ratione : fed inter Perfo- antig nas Divinas non datur fimultas originis, hoc n ipfo quód detur ordo originis : ergo datur in- auLt ter Illas fimultati ori ginis oppofita prioritas , & r Paf pofterioritas originis. r Objic. I. Nequit una Perfona effe origihcizä lii frior alterá ratione effentiz 5 cüm hac fit una numeró in omnibus tribus Perfonis : nequera« M tionerelationis ; cüm una relatio fit fimul na- Kd j turà, definitione , & cognitione cum altera fua tf correlatione : ergo inter Perfonas Divinas nom [dll]) datur prioritas, &poflerioritas originis. — Re, du N. Ant. quoad fecundam partem , fiquidem j una Perfona producens v. g. Pater eft origine frior Filio ratione relationis ; rec obítat ejus u f probatio, quód fcilicét relativa (int fimul: hoc ! jf enim tantüm venit intelligendum quoad fimul- Y tatem naturz , nonoriginis ; ftante autem fi« Ti ?ultaïd náàture Divinarüm Perfonacum adhue g0 peis 366 Pars T. Diff. I1J. Ouaft. 1H. 6.11. poffunteffenon fimul origine. . Simultas quip- etquo pemajor , qualis eft fimultas naturz refpectu fi- tte; d enimi multatis originis, non excludit non fimulta- tem minorem , feu prioritatem & pofteriorita- i d tem originis ; ficutfimultas durauonis non exe | qui l cluditnon fimultatem, feu prioritatem & po- ( fterioritatem naturg , quz eft minor compara» fitoo 1it, 6 tivé ad fimultatem temporis. 2425 Objic. II. SiFilius eftorigine pofterior Pa- flius tre , tunc Filius noneft abaeterno ; ficut fi effet Ari, naturà poflerior Patre : atqui hoc eft contra fi- Venet. dem: ergo Xc. — &. N. Maj. Nam ptioritas nj - originis Patris non negat in Filio abfol&té exi- df ftentiam pro primo figno 5 fed tantüm dicit, COU Filium illam exiftentiam non habere à fe, ficut l eam habet Pater à f : & ideo Pater ne quidem, N in intelligendo eft naturá prior. Filió, quia funt quà correlativi ; econtra Attributa funt refpe- origi €u Effentie pofleriora naturà in intelligendo , Nhi quia fic correlativa non funt: funt tamen omnia, tonf attributa naturá priora inintelligendo proprie- eipli Ratio fumitur ex communi, ilji tatibus relativis. Theologorum 5 quiaeffentialia funt priora no- Stoti tionalibus. EHic etiam gnaviter advertendum , 9upi aliudeffe, exifterein primo figno originis, & Ql aliud pro primofigno originis. — Primum dicit la exillereà fe, quod certé Filio non competit T fed foli Patri : fecundum dicit quidem effe ab Iniy lier alio, itatamen utfemper (iné inceptione, de- fitione, aut mutatione fit cum illo alio, & itlty fic Filius eft à Patre , femper tamen cum Patre , Á ex T De Prioritate Originis, 362 i ex quo fequitur Filium effe ab eterno cum Pa- tre; etiamfi fit originepofterior Patre. Hoc i nj enimidem eft dicere, quód Pater fit ab eterno yfrin. àfe, & Filius ab aternoà Patre: non autem , I$r00 0 quód Filius aliquando non fit, vel non fuerit. ...... mdp . Objic. Ill. Scotus prioritatem originis om-226 g nino explicat per (igna iv qwibus, five duratio- nis, & non tantüm per figna à quibs : ergo Filius non.eft ab zterno, quod fapit errorem, hi ut(idi Ari, Maj P. exDoGhrina Scoti, dum pafim ontil tenet 5. Parer eff inprimo figno originis ,. in qua JEIOnd aon eff Fili ; dum tenet : Filivs eff. i fécuns i al* do fignooriginis, im quonon eft Spiritus S. ergo diclt ?cqt,t»l.s explicat prioritatem originis per fign; , fiaty in quibus, & nontantüm 4quibzs, — Pro hoc qu'xdem argumento refolvendo facit prior annotatio, at qua diximus aliud effe exi(tere in primo (igno [ originis, & aliud pro primo figno originis. ptndl Nihilominus ut cariüs de Scoto, & veritatg wmþü conílet in forma N. Ant. hujus probationena FDf explico ; ut autem explicatio folida fit, duo gl mihi incumbunt declaranda, —^ Primum, quod Yi Scotus revera prioritatem. & poflerioritatem. ndum. eriginis explicárit per (igna a quibzs & non im g. Secundum, quomodo ergo Scoti al- sl ii /( legata do&trina fit intelligenda. Quoad pri» l) mup tenetScotus affertive 1.d. 1. q.un. n,ult, " P An in[Lanti aternitatjs e[l tota Trinitas nota ctti« Qu libet perfäm in, Trinitate ; quia di/iingumd?, L inter. inffFantia originis, non diflinguitur ipter u7 &krationem., Qr durationem , /ed. JNB. à quo quis Á 368 Pari l. Difes HL. Queft. I21. f.1t. nis fit. in. 1. d.1.2. q.2.. dicitidem D. Subuilis, alá juód Pater prius origine fpiret, quàm Filius , Mil & tunc hocipfum explicansfübdit : Z42bauc t2 &undi sen cum aliquo ordine , quiaille aEiua eff, Patris adid Afé, Filiiautem non à fé , fed à Patre, — Idem tft;q repetit in fine hujus quaflionis, 4uia Pater 4 um Ex quibus liciani fé» Filius non àfte ,. fed & Patre. ómnibus confequens eft Scotum explicare prio- fpia fitatem originis per figna 2 quibss , ut merito quii fint Scoto injuriofi, qui contrarium Illi impoz H[l/h' r nunt 5 facilius tamen his ignofcendum , quia hisfe./ ih Scoti foliis minüs periti nefciunt, quid di- s M &unt, autquid dicat Scotus. - Secundum quod Tnt i áttinet , fequitur ex hucusque di&tis , illam Scos t W &i doctrinam non effe intelligendam , quafi ve- MNin, t Scotus Voluerit, quod Pater in aliquo fignà juxa éxítiterit, pro quo fimpliciter non extitit Fi* duce lius: in quo fpiret Pater; & fimpliciter non fpi doc tetFilius ; anenim Doctor àtoto litterario or* fptrà be Subrilis di&tus defipiat usque ad. infaniani 'e'rgo haram falfarum impofturarum ? Sed fenfus, & Tium, mens Scotieft ; Paer eff. ip primo frgno origi- b , hoceít, Pater eft à fe producens Filium ; frim nch &inulloalio. — Filius 0s eff in primo figno ori- e*;'nm' gin£i, hoc eft, Filius pro primo figno origis fion nis, inquo eft Pateràfe, eltàPatre,; &non À terii fe , quod eft effe in fecundo figno originis. Ubl li ütique notas, quód de Filio non negetur.efff d fimpliciter, fedtantüm effe à fc. » Dices. Si Filius noneítin primo figno ori- xi'rgq Oc * glms , turic Filius aliquando non cft:' atqui h € jl : m l ln in Divinis fit ovdo Oririnis , é, 369 'et Arianum : ergo & doclrina Scoti; i, N. Wif Máj. fit énini ttarifitus & affirmatio à dicto fe- iM &ündüm quid ( nimirümà modo effendi 2 / ul ad dictum fimpliciter; hoc eft ad abfólucé non r t effe, quodin nulla (chola fübfifléré nofcitur vel j hr àSummuliftis. — Hinc iftam argumentandi fal- i quibus laciamfie retorqueo : 5 Filiuá non efd in primo d j ao figno originzs , tunc Filizi aliquando non eff : at. qui Filius in primo Jighó origints nod eff s £rgà liig Filius aliquando mon eff : etgo jure univerfus orz bis fe Atiarium effeingemilcit. — Maj. eftab ip- Iquid dï fis AA. pofita; & fi mihi illámi negent. ( prout imqu yn $o fané iri principiis fidei Catholicze negari debet) tur non & ego illam impuné negare queam? þlfl A9 Min. fic probo, Effein primo figno originis pl juxtaScotum nil aliud éft; quàm effe à fe pro- st ducentem : atqui Filius ( àt fides Catholica ihürje docet) nec eft àfe ipfo five producens; five Ti fpiràns : ergo none j in primo figho originis iniad érgo aliquando Filius non eft; quod eft Aria- fenfui;& mum. Videantergo Adverfarii; ficuti Scota "n Filit primam majorem nepgare , aut explicáre noliüt; ne femet fuis proptiis illaqueant verbis, Huc j étiam facit alia Scholalticorumi doclrina, quod TA fiori teneat árgutientum à propofitionibus de (un tertio adjacérites ad propofitioneti de fecundo i ( -ádjacente; Sicütiquenon valet: £j (idemi lf : :é(t detota SSS. Trinitate) ab arerso 05 credr : érgo ab aterno uon ef!;/ Cüm utrobique com« 10 Ü tüiittàtur fallaciaà dicto fecündum quihü'- Ü quid ad dictum ümplicirer.- a bi« 370 .PariIl. Difl.IF. Quefl. L. $1. i Di DISTINCTIO IV.. tl i De Dz]iz'näione in Divinis. " p Tutio JUJAESTIO L itod Vinis uomodo Attributa, €9 Relatio- aes Divine d;z"/ïiizguantur ab Effen- yim oni tia, Cl* bac ab illis , i illarur [ [ tojl nter fe? ? . Um Scoti Sententiz fint prorfus conca- Vi tenatz, vel meliüs, annullus in femet Mu C retortus, acfolidus, meritó inferenda um venit unio pretiofiffima non dilapidan- E da ; fcilicec DiftinQio in Divinis neceffaria ; me a Uni omiffa in Divinis Diftindione minüs bene de DEO fentire videamur. . Huic de Diflinclione Ut in Divinis acerrim& inter Theologos agitátz N Tij difficultati materiam, ni fallor , fubmipiürat ln fcquens 4 $. I. To An etiam in Divinis Contradicoria qu locum habeant ? $n VO 227 ] enim procul à DEO fint. contradicloría, procul ab Eodem erit.& diftinctio ; cüm u econtra contradictoria in Divinis admiffa h proportionatam fecum trahant diftin&tionem , neceffum fit, eó quód contradictoria impli- d cet verificari de eodem prorfus indiftincto. Dico. l m Ecír hn elam in Divïnzä; Costraditloria &2-.- 371 . .Dito. .Etiam inDivinisnullo cogitante in- I tellectu dantür contradi&loria. Pro hac . non Ilj tantüm ftantScotifle omnes,. verüm , & prz- cipua fidei myfteria, SSS. Trinitatis, & Incat- nationis ;; quidquid tergiverfentur Adverfarii modoó abfoluté negantes contradictoria in Di- l- vinis, modó quidem admittentes, fedtanttim virtualia, & per intellectum completa , que p 'omnia difcutientur per decurfum. Nuncab his - replicis abftrahendó P. conclufio 1. comparandó Effentiam Di-238 COl vinam cum fuis Attributis abfolutis v. g. intel- fem le&u, & voluntate; Effentia Divina eft radix Ti omnium Divinarum perfe&tionum ; Intelleétus, aut Voluntas non eftradix oínnium Divinarum f ;ll perfedionum. « Effentia Divina eft principium m univetfale Proceffionum ad intra 5 . Intellectus Vl autem & Voluntas eít principium Divinarum Proceffionum particulare , ita ut Filius deters agimz iil minaté pét intelledum , & Spiritus S. per vo« luntatem procedat. Pondera verba Concilii "Toletani 1 r. in confeff. fid. INoweff credendumny quid Pater voluntate Filium gennerit.. Cono I Smirn. can.24.. Si quis corfilió ( quod utique voluntatis eft) DE/, fatum Filinm DEI af- lf ( ferit , Anatbema fit. Alias adhue de Effentia, & attributis abfolutis contràdictiones poné 717 Tas. DEUS eft realiter & Formaliter DEUS t Deitate, feufuáà effentià ; DEUS auütem non » 'eft formaliter ,- fed tantüm realitcr. & identicà iDEUS intellectu, vol untate , jufti 3 ia &c. eà i Aa a Qquo 4 372 Pars 11 Diff. 1V.' Oueflie T. S. T. n-2, quód i(ta non fint ipfà Natura Divina, fed tan» Jin tàm aliquid circa illam. Ut tenet 5: Joan. Da- f maf. l.1. de fidec.41.. Si dixerzs fuff um , fi bo- PI pum, fi quid tale , »on naturam DEI dices , tàt fédqua circa naturam. S. Aug. l. 15. de Tri- jdent nit. c.6. Sidicam aternus , [apiens , juftus , bo- "i suus , fbiritus , borum omnium novi[]imum quod dilt pofui , videtur. fignificare fabfeantiam . (five lat Deitatem , acipfameffentiam ) eetera vero bu- $n jus Subflantia qualitate : etgo DEUS eft for- indi maliter DEUS fua Deitate, &fubftantid, non df autem intelle&u, voluntate, juftitia, bonita- te &c. cim iffa fint quafi qualitates ( hoc eft hj U quid extra- effentiale) verfantes circa naturarri, hn & fubítantiam Divinam. — Ethz contradictio- H nes omnes non in ratiocinió Scotiílicó , fed int harum propofitionum veritate zterna PP. ac MPI 4li CC. definitione Catholica fundantur 5 fi enim abste quaram , quid fit contradictio à parte rei? qu ll'l] intrepidé, & vix non indignabundé reponis: i contradiclio à parte rei eí affirmatio,& negatio pa ejusdem de codem à parte rei fecundüm idem; bene e(t, accepto , & fubfummo refponfio- r T nem: atqui juxta te Eflentia Divina, intelles &us, & voluntas &c. funtà parte rei prorfus — fat glh idem , & nullam à parte rei diftinclionem ad- mittunt, & tamen cit. SS. PP. qua affirmant q Ti de Effentia & natura Divina, negant de illius attributis : ergo afhrmant G negant contradi- [ dl éloria à parte rei de eodem fecundàm idem, L quod .etiam in Divinis impolffibile eft juxta n-z 3 20 M n etiam in Divints Coutraditlovia ce, 3 7; M 1,232. ergo ha« contradictoria aperta & a&tua- jinDe lia non tam audacler neganda, fed alia honeftio- ri methodo (ünt reconcilianda , & verificanda. iif LL din, P. eademresII. comparandó Divinam Effen-239 Effentia d) tiam cum proprietatibus relativis. identificat Divinas Perfonas realiter : relatio j n qud v.g. Paternitas , & Filiatio non identificat, fed diftinguit illas realiter. Ita decifum eft in Conc. ! (flv: n Lateran. prout. refertur cap. Firmiter. Hee eili Santla Trinitas fecundim communem e[fentiam individua , e$' (eemndim proprietates pev[onales j Yorite difireta. & in Conc. Tolet. II. J» relatione Perfinarum numerus cernitur , in Divinitatis ud o 1rÀf vero (ub/Lantia quid numeratum fit , non compre- benditur. S. Aug.l.7. de Trin. c. 1. Omnis i? fdit Effeutia , qua velative dicitur , eff aliquid ex- cepto relativo, Etc.4.. Aliudeff DEUM effe, u j Alind Patrem e[fe. Similitet contradicunt fe- ul quentes : Unio hypoftatica eftimmediaté facta in perfonalite Verbi ; Unio hypoftatica non eft ponii: immediaté fa&ta in Natura, quz juxta te eft à ;egalfa parte rei prorfus eadem cum perfonalitate. Na« (od) gl tura Diviná eft una numeró 5 relationes funt numeró plures, ut fides docet. Pater gene- nt(].'f' J rat ; Eflentia non generat. Imó hac , Effentia "] j enerat , aut geueratur. eft damnataüt hareti- ca in Conc. Lateran. fuüb InnocentioII. in c. j Firmiter. ubi contra Abbatem Joachimum fic l decernitur. —JNosamzem Sacro approbante Con- j | ffly l vilio credimus , &i confitemur cum Perro ( puta ) quód una fumma ves n ! Lombardo Mag. Sent. € Aa 3 1] 374 Pd-r-g II. Difl.IF. Oueff. I. $.E lm tusfon eft Effcentia fen INatura Divina , qua nec. GE« NERAT, NEC GENERATUR ; tamtn-non eodem fequitur j quod fit quaternitas , quiailla trorves, Ontfal Pater , Filius ; e Spiritus S.. [unt illauna ves, 95 f quaternitas autem e[fe mon poffet ,. mifi ejfct quan- lum 1um 4 tribus vealiter diflintlum, Et ne ni- jf mitm prolixus fim, etiam hzxc contradicunt. dihg Effentia Divina eff communicabili, ef» atlu come n [/7 mumicaratribus Per[onie . velatio v.g. Paternia puti &atis nop eft fié communicabilzs ,' fed unifoli Per« P"' u fonz Propria, üt aperté conftat ex Conc, Flo« fs gent. 1» litteris uzionis, quod fuper illa verba pos Joannis 16. emuia, qua habet Pator , sea fnmts tti; «f fic definivit ; omuiaqua Patris funt , Ipfo Pater Uvigenito Filio fio gignendó dedit , prater effà tïäb Patrem. o An-autem hac contradictoria , & fideimyftetia pet tuiintellectüs operam abfol- h &1 vis ? an ergomyfleria fidei realia; an tantum per intelleétum conficta funt ? certé credimus at di fuüperterram, ficut eum aliquando videbimus faciead faciem : atqui ibividebimus eum ficue Nt tieft ,. G non ficut confingitur : ergoetiam hic [5 Y credimus ifta fidei myfteria prout funt à parte tei, Q 330 — P. eadem res i. comparandó Divina attti- 9 buta abfoluta intet fe. Intelle&tus ex fua in- fi trinfeca natura eft prineipium intelligendi, ac gl intellectionis aCtualis ; Voluntas ex fua intrin- i Íeca natura non eftprincipiumiintelligendi, aut intellectionisactualis, fed volendi, ac volitio-. : nis adhualis : atqui per te intellectus & volune tas L 4hn etiam in Divinzs Contradicloriace. 375 Y tas fünt à parte rei omnimodis idem : ergo de FUU M eodem fecundüm idem à parte rei affirmantue contradictoria, Si heccontradictoria fore ne- luttini if41U, gas, multüm & audacter. negas ; . verüm af- fign fumamus propofitiones, in quibus fides ftrin- BE n De fide gits fi rationt adeó refractarius fis. d eft hec propofitio : erbum à. Patre procedit IT per intellechum. De fide etiam eft hzc pro- Ti pofitio : Spiritius $. à Patre, Filióéque procedit i per valuntatem, & quidem ha propofitiones ita funt de fide , ut de Verbo tantura. affirmetur Yilb ] al proceffio per intelle&tum , & non per volunta- 2 tem ;.àc de SpirituS. tantüm affirmetur. pro- 177 ceífio per voluntatem , & non per intelleum : t ergo intellectus & voluntas etiam in Divinis non funteadem ratio formalis attributalis ; aliàs a d Mi Filius etiam per voluntatem à Patre procederet tf & Spiritus S. per intelle&tum ; aliàs à parte rei i affirmrarentur contradictoria de eodem fecun- i ) Jf dum idem à parte rei, licétper intelle&um di» J verfüm fit, quod ad realia fidei myfleria fuffi m cere nequit. Ne autem verbis tantüm afferere pam videar allatas propofitiones effe de fide ,. recole duo Concilia, Toletan. & Smirn. ex n.22,8. iti quibus junge dictum S, Aug.l;65. qq. ad Oro- 1 fium q.7.« Pater voluntate non genuit Filium s L quia praire voluntas Sapientiam non potuit. Pri- ij ma autem propofitionis veritatem aditruunt $S. PP, paffim. S. Cyrill. ]. 1. in Joaon. c. $. Al Jj Filius appellatur. Ferbum , ac Sapientia, quo- Jr niam ex intellelluimmediatà , atque indivifiliie Àa4 ter ] $76 . Pars1l, Dif, IV Quaft. L. S. 1. ? ter efl,. S, Damafcenus l.x. de Fid. €.8«: Petre dotri bum eft naturalis uentis: (id.eft , intelle&tüs)) qoit . motio , fecundim quam mouetur , intelligit, ej h lt eogitat , weluti Inx. ipfius exiflens , atque fpleue dor.... Ecquod cardo difficultatis e(l; enuntians [ tf f tur hz propofitiones üt vera à parte rei , & omni intellectus noflri negotio ,. eandem tam D (ubfi realiter , quàm formaliter rem inadzequat cone cipientis, prorfus fepofito, Cui enim credens lent fidr dum magis? an tuz expofitioni privata, anPae trum, ac CC. definitioni univerfali.?: an Divis ]tem mnarum ac aternatum Proceffhionum -veritas. à fint creati intellectüs operatione dependeat ?. an; fi €omi forte prefcindamusab imperfe&o noflro con« ter cipiendi modo, intellectus vellet, & voluntas w Divina intelligeret ?. aut ; an forté , -pracisó fim noftró inadzquaté concipiendi modó , volune fis tas Filii, ac intelleCtus Spiritüs S. eft principium, Hl sicque $SS. I'rinitatis, ac Proceffionum Divie H narum myf(lerium ad anguílias no(lri redigere- atn tur intellectüs? Credathac, qui volet ,. tenea E egocumPP. & CC. mihíque perfuafüm habeo, f ridiculum. omnino, ut parum dicam ,. videri & debere , CC. definitiones, Patrümque fentens Ts tias in id cantàm collimáffe, ut oítendetent , fo quid noílra ficlione affirmari quidve negari q poffit. Certé Haretici, quos damnabant, ne hi fomniantes quidem negare volebant, nos va* & rias de DEO per intellectum diftinclas ratio- nes concipere poffe ; cümhoc omni CC, & PP. [5 dO..æ I n' ! Anetiam in Divinis Con traditloviaeie, 37* l D7 do&rina fuperfedendó i pa quotidiaga, com- ld) montlret experientia. " P. eadem res IV. comparandó attributa abío- 23 1 2 luta um proprietatibus telativis, Petfonali- T tas Verbi reddit naturam humanam fübfiftene d tem relative:: intelle&us, voluntas, juflitia, Ti bonitas'&c. - non faciunt naturam hümanam fic It fubfiítentem ; 4mó nec intellieentem , aut vo- tl lentem ; cim Chriftus quà homo habeat juxta a fidem intelle&um ,' & voluntatem propriam, if Item attributa abfoluta fünt formaliter infinita, (s funt perfectiones fimpliciter (implices , funt " communia tribus Perfonis Divinis ; proprieta- £oI tesrelativae autem v. g. Paternitas, & Filiatio MA ) nec funt formaliter infinita, nec perfeCtioneg T fimpliciter (implices , necomnibus tribus Divi- dlv nis Perlonis communes , fed propriz Patri, aut " Filio : ergo iterató in Divinis habentur con- Jf tradictoria. ^ Licétautem alique propofitiones ger:- àmultis Theologis non admittantur, prout hic d i nobis ponuntur: negari tamen non poteft, M fed omnino de fide eft, quód v. g, intellectus ii & voluntas abfoluté fumpti (int in tribus Divi- u nis perfonis, econtra Paternitas aut Filiatio in Jl folo Patre aut Filio ; ut vel ex hoc tolo fatis 4ll aperté contradiclio evincatur, finulla inter ift- !^ hzc diftinctio à parte rei , contradiclionis re- [ conciliativa , adítruatur, je Hic meritó petes, annon DEUS fit capax..232 ! j contradictoriorum ob fuam infinitatem,& emi- Mo! &, 1mo fi contradicloria negtiam ) R^ negativ Aa $ Íe- / 378 Pars,II. Diff.IV. szj?.). $. TI. fecundüm idem à parte rei in aliquo ente ad- tina mitti poffent propter ejus perfectionem ,. tunc [2 Vdent illa magis in ente creato, quàm increato admit- ti deberent, DEO enim fingulariter son eff te* teti . telli pugnat; hac fiquidem negatione ,. five quoad effe DEI fimpliciter, five tantüm quoad aliquam ident Illius perfectionem fimpliciter (implicem intel- qui: le&a, femel admifsá , qualiter convincetur infi- tio; piens in corde fuo dicens : vo» eff DELUS? Hac « und negatio »oz eff aliquo ex diétis modo admiffa in DEO eft ompium malorum hydra, ut no- : qu va continuó novarum fuccreícerent capita fale pro fitatum , que omnem perimerent veritatem, ac tm tandem ob hanc ipfam infinitatem & eminen- ia tiam DEI evincerent, DEUM habere capacitaz & tem ad fufferenda contradiCtoria, & non habe- €et Q re, quod nemo fang mentis admittet. .. Huc fa- cit celebre dictum S. Hilarii l.. de Trin. p.f $, u Vi cum Arianis ex via contradictoriorum difpu- tantis : Ziut nega e[fe ,ne fit. . Aut fí efe , quome Va do,quod ef, non erit ciom quod efe, non pe]]it effes ii st non (it ? tu - $. T. te, [ An ad Salvanda, feu Verificanda Confr a- « ditlaria in Divinis apta [it diflintlio vealis in- adaquata ? quam c$: mediatam , [é [ in tertio uacant RR, .23*3 T Arié varii explicant hanc fuam diftin&tio- [ nem ; principaliorém explicationem re- E fero hanc, quam volhunt effe per s ega- [2 II[I n ad Sai-vanäa, fen Vovifieanda cc. 379 t tionem adaquata identitatis, quafcilicetunum q; f extremum identificatum cam 'altero' extrémo totie idenüitate inadzquata fimul . identificatur cam tjti tertio, quod cum illo altero exceremo non eft equ tealiter idem. In exemplo. INatura Divina.. Alipin identificatur cum Paternitate identitate inada- nmitt quata , quia fimul identificatur cum aliquo tea itr tio, nempe Filiatione, que cum Paternitate non r e(t realiter idem , fed realiter ab ipfa diftinctas dl unde licet NaturaDivina non diüinguatur ne« Ut que realiter inadequaté à Paternitate per fe; & ul propter habitudinem , quam dicit ad Paternita» fefs tem , diftinguitur tamen realiter inadequaté feu Tif in tertio à Paternitate propter ipfum tertium , d) & habitudinem, quam NaturaDivina fimul di- ha cit ad Filiationem , à Paternitate realiter diftin- li &am propter oppofitionem relativam, ^ Jam p autem , pergunt RR. quatenus aliqua diftingu- d 1 untur realiter, eatenus etiam funt capacia fal« vandi:contrádictoria: : atqui. Natura Divina., ul u identificata cum Filiatione fic realiter diftingui- tur à Paternitate, non quidem per ie, & abíolus t&, fed relaté ad Filiationem, tanquam quid ter- J tium, & realiter diltinctum à Paternitate: ergo [2 etiam per hanc diftinCtionem inadzquatam in tertio falvantur ifta contradiCtoria à num. 228« & feq. adducta.- Dico. Diftin&io realis inadequata; & in23. li tertio non eft apta ad fufferenda , feu falvanda - r contradictoria inter Naguram Divinam , ac Per-. ii fona- L $80 Pa IL Dift.IF. Qm/i. I. $. 1 | fonalitates relativas num. 228. affignata. . Itazs boci omnes SS. & 'T T. contraRR, ex inclytaS. J. [ P. conclufioI. Adducendó nonnullas propo* bai fitiones contradictorias, quz per tertium falvari lita de non poffunt, . [Vatera Divina in Filio won ge- ueratur ; Filiatio generatur, INNatura Divina din INatura Di* e(h una ; relationes [imt pluves. faci vina e[l realiter eadem cum tertio , g. Filiatio- pof ges unum tertium non e[f idem cum alio, v. g« tüt: Filiatio cum Paternitate. Jam circa primam., imc propofitionem quero, cur Filiatio generetur? ipf Fors propter tertium , & non quia ex intrinfeca pl fua ratione generabilis eft; atqui fic ipía Filiatio Ton non ex intrinfeca fua ratione fed tantüm pro- fibi pter tertium v, g. Paternitatem diftinguitur ab Ila, quod fats tutó dici poffe , non videtur. dit Econtrà peto , quare Natura Divina in Filio lrio non generetur? Fors quatenus eft in Patre, qui Q ingenitus eft:: & hoc eít falíum , cüm zqué re- po ponere poffem , Naturam Divinam üt eft in Fi- L lio poffe generari ; cur enim Pater, qui ingeni- Fi tus eft, in Naturam rationem ingeniti refun« d dere poteít, & non pariter Filius, qui genitus E eít, rationem geniti ( acSpiritus S. rationem Ípi- E rati) in eandem Naturam Divinam derivare. ftt queat? Si tamen verum fit, quod RR. dicunt, N rationem ingeniti competere NNatura propter D Perfonam, & non exfe ; quod (i tamen conce- q dant rationem ingeniti competere Nature Di- j ving fecundüm fe , & non vi Perfonz ( prout | d hoc ! | | vAn ad Salvanda, fen Verificandaeiet, 491 m hoc ipfum num. 229. ex Conc. Lateran, JVos i autem Sacro approbante Concilio cjc. compro« p bavimus ) fequitur noftrum intentum , quodal- nlv latz propofitiones fibi coritradicant indepen- Mi denter à tertio , & confequenter etiam finé or- D dine ad hoc diftinguántur. — Hoc ratiocinium 7303 facili negotio invertis , & applicas ad alias pro- lu pofitiones, cüm omnino certum fit; quód Na- .M tura Divina fit una finé refpe£tu ad Perfonas , Iu imo per hunc potius multiplicaretur, ficut & r ipfe multiplicantur. Pariter relátiones funt., rnit plures ; & diverfe ex fua ratione intrinfecá, & ia non tanttim per ordinem ad aliam relationemi pf 0 fibi exttinfecam. w2) P.l Rationibus conglobatis, quias fusé de-23 jti dücit nofter Stümelius in fuo Ptimo & perenni IFIUP mobili "Theologico traét. pralim, eontrov; P Wt] qw q.4. pertotam. Primafit$ quando Scotiffe t jl ponunt hac contradictoria: Effentia soz gene« rat , nec generatur ? Pater conttà geserat , cje 3 lU Filius generatur,St quando RRes nobis refpons dent, fenfum harum contradicloriarum effes [ Effentia , prout eft inadequate Filil, non generat $ j Effentia , stt eff inadaquaté Patris , generat , & 12 to? generatur , quando, inquatu fic refpondent ily RR. fupponunt aperté, quód aliquid Effentie yu Divina reperiatut in omnibus tribus Perfonis, ( quod non reperitur in ünaquaque feorfim : at- ) qui hoc admitti non potefl j cüm revera fit eà- V dem Effentia in uria , ac imomnibus tribus Per- ! fonis: ergo nec diítinctio diminuta, five ina« Qu ] 38 a. Parsld, Dift. V. Quafl. L. j 11 Qin dzquata intertio. — Maj. P. Effentiz; prout eft dum inadequaté Filii, non ineft vis generandi, aut, prout eft inadzquate Spiritüs S. vis fpirapdi5 gun TS, econtra prout eft in Patre inadzquate, habet [ vim generandi , aut fpirandi : ergo aliquid Ef- 0ppc fentie Divinz reperitür in omnibus tribus Per- lt fonis, quod non reperitut in unaquaque feot- TAp fim. Ad quod peticulofum dogma dedocen- db « düm tutius eft cum cit. Conc, Lateranenfi: ZVos pan autem Sacro approbante Concilio jc. fimpliciter DI dicere , Effeutia uec generat , uev. generatum, Tati omiffis his terminis, prout inadaaquatt eff Pa- um iris, ant Filii, utpote de quibus Concil, altum m filet. Secunda. Fides docét , Effeztianxcom f munvicari , Per fonalitates nou commnnicari, Yi n des docet , relationes fecundüm fe pracise mul- H tiplicare Perfonas: atqui hanc doctrinam Ca- tre. tholicam non fufficienter fervant RR. per fuam Hli diftin&tionem tealem diminutam , & intertio : ergo non ef* admittenda, Min.P. Huic do- ( &rinz Catholicz RR. fübftituant has propof?- Tif [l tiones: Effeztia, It eff inadaquam in Patre,non At communicatur $ Effentia Patvis adaquatt fum- di pta , prout etiam Filio, ci Spiritwi S. identifica- [ tur, commuricatur. — Pariter juxta fpfos Effen- tia üt efít determinat ( 5 . n hac aut illa Perfona, ü Períonas mulüplicat; Effentia autem adaquae E h té fumpta, prout fcilicet eft in omnibus ttibus Perfonis,; non multiplicat Perfonas. . At nuti- t (4 quid Effentia, üt eft inadzquaté in Pátre, vere net ? d --gl."t Eflentia, verz:que Effentiz raticnem reti r n ad Salvauda, fen Verificanda tc. 383 n pud cüm relationem neutiquam dicat : ergo fecun- dum RR. inadzquaté realiter in tertio diítin- i guentes jam non fola relatio multiplicat Perío- [j Md nas , fed cum relatione multiplicat etiam reali- il ter inadzequaté fumpta Effentía : cujus tamen buhe oppofitum tradit Concil. Florent, Seff;18. So« la relatio multiplicat Per[ónas , ita ut non alia d URH vatione, quam vi relationis una Perfona diffevat TL ab alia. Ubi prz cateris peníandae funt hae particulee 5o/a , »on alia ratione quam vi rela« mpiot TL tionis: per has fiquidem amovetur ab Effentia ratio multiplicandi Perfonas. Addo celebra- p Db tum illud dictum $. Athanafii in (uo Symb. /Ne- ATA que [ubflantiam féparantes : an non.autem per fuam realem in tertio inadaquatam diftinclio- n g nem feparant, aut, ( mavis, diftinguunt ipfam a Effentiam prout eft realiter inadzquaté in Pa- tre ab Effentia, prout hac etiam eft realiter in il Jetit Filio, quod tamen cum dicto S. Athanafii non j coheret, Tertia. Ut aliqua diftinclio ad ve- rificanda contradicloria fit apta , debet ipfa ne- ropüfï' " ceífario intercedere in ipfis extremis, de quibua immediaté enuntiatur affirmatio & negatio : fedi diftinclio realis inadzquata in tertio non inter« jj lt cedit in ipfis extremis , de quibus immediaté. I]büäv enuntiatur affirmatio, & negatio: etgo non eft aptaad reconcilianda contradidoria, — Min. P, qulzv (l Extremfftontradiclionis funt v. g. Natura Pa- ttis, & Paternitas dicendó: JVarara commsuni- nml: eatur ; Paternitas nom commtnnitatur : atqui., u diítinctio diminuta, Gin tertio non datur intez ;inff? gt Iuauid 394 — Pars ll Dif.IV. Quafl. 1. f. )À [ Nturam Patris,& Paternitatem immediaté, Ícd potiüs inter Paternitatem, & Filiationem ut af* qu m feclas Effentiá: ergo non intercedit in ipfis ex- M tremis , de quibus immediaté enuntiatur affit- matio , & negatio, ; €0 236 Objic.l. Etiám per ab foiutam DEI poten- (0 tiam idem non poteít realiter effe, & non efe : tu atqui juxtá fidem Catholicam Effentia Divina C0 eft tealitee comraunicabilis , Paternitas non eft €0 realitet comimüriicabilis? ergo Eflentia & Pa* Qu ternitás non poflunt effe realiter idem : atqui non funt noi realiter idem adaquaté ( (ive, at« di fit qui non realiter ad&quaté diftinguuntur ) üt etiam Scotifte contendunt : ergo faltern ion QU« hi | funt tealitet idem inàdzquaté, five in tertio, Qi & Dift. Maj. Idem non poteít realiter effe & tie non effe , i fit idem omnimodis, tam realiter ; uàm fottmaliter ; ác etiam virtualiter C, Maj. p D fitantum fit realiter idem , formaliter vetó , ve d virtualiter diftindtum N; Maj. & Dift, Min, ü atqui juxta fidem Effentia eft realiter communi- ü cabilis, Páternitas non e(t communicabilis ; ità tamen, ut fint tealiter idem; & forimaliter ; aut Q W virtualiter diverfa C Mi ut eciam fiüt realitef — li divería IN. Miri; & Conf. hoc enim fides-nula ) libi docet ; & quatnvis nec formalis Scotifta- Ti fum , nec virtüalis Thomiftarum diftin&tio de fide fit , qualibet tamen in tutiori ámple&ti po» & teít poffeffiorie cüima pláné Patribus , & Con: E éiliis conforimior fit, utrà autem ex his niagis €onformis, difcutieturfuó locó; . Imo haeRe- Ü eeris [ ha ad Saluanda, fan Fevificanda s. 38 f ii eentiorum diílinclio fi fit realis , erit realis adg- TT quata , immediata, & non tantüm inad:equata, " mediata; & in.tertio, cüm etiam contradidlio j d inter extremá fit iminédiatà ; üt mox declárabo. ) Objic. II Si juxtà fidem Effetitià eft real itet237 communicabilis , & Paternitas noii eft realiter pültll- ndi communicabilis , & tamen firnit realiter idem ; Dirt tunc intet Effeniiam & Paternitàtem dantug d contrádictorià realia , duià dáretur de realiter & eodem affirmátio realis ; & negatio réalis: at« qui, inter qu& dantur contradiékotia tealia , illà aj t 2?- diftinguuntür realiter : érgo Effentia & Pater- r nitas diflinguuntur realiter &ori quidem ada- -itt Quaté: ergo faltem inadequaté, — $. N Maj. uii falum quippe eft ; praidicata Commtiiicari , nori f Communicari inveheré üniverfaliter diftinctio: lt nem tealem ; eó quód ad tolledam inter hzc i pradicata contradictioriera füfficiat , iodo hxc non enuntientür refpectu prorfüs ejusdem , fed ) VCI Milh de pluribus vel fotmaliter éx natura réi ; vel vir- jit tualiter, vel etiam per tationém juxta diverfi- j tarem fententiarum j qus quidem plutalitas; D qualiscunque tadem fit ( (i modó inter extrema verus fituniusab altero recefsus) ad praferis pete Jit ) Dd indé eft, durimodo realis ion fit; Reétorfia patula derivari poteft à creatis : [ nunquid enimi jl natura Ípecifica v, g. liumaria autequina fécun- Petreitàs veró aut bu- PU' [* düm fe eft cornunicabilis, cephaleitas nor eft commünicabilis : érgo ifite£ 0t Effentiam fpecificam v. g. humanam , & petrei- lgli li cagem eft diftin&tio tealis inadzquata in tertio ; j Bb qued 386 Parsl[l Difl. Iy. Quaf. T. ff. H. quod nec RR. admittunt3 cur enim in Divinis ilta przdicata contradictoria commwnicari , non p communicari invehunt diftinCctionem realem in- ilqt adaquatam in tertio, & non etiam in creatis? p an ergo nullum hujus diftinctionis in creatis eft | 3li velligium ? Si ergo ha contradictoria commt- d nicari, non commmnicari polfunt falvari in crea- Eu tis fine dillinctione reali inadaequata in tertio , &i i quidni & in Divinisfalvari queant fine illa? cüm bl etiam in Divinis fint contradictoria fine adje- l &ione alicujus tertii: ergo etiam diftinGtio de- ipl bet effe immediate inter illa precifo quocunque EU tertio : an enim przcifo tertio E(fentia eft in- (0) communicabilis , Paternitas communicabilis, &j dut utraque communicabilis , vel utraque in- i communicabilis? certé neutrum horum Theo- ls logicé diceretur, velíi diceretur, diceretur de [ his extremis Effentia v. g. && Paternitate imme- M diate, & fint effugio ad tertium : ergo etiam H contradictio debet de Illis falvari per di(tin&tio- It ném in Ipfis, & nonintertio, repertam. De- j mum hac diftinctio , f propter affignata con- ) tradictoria foret realis , foret realis adzequata : iU ratio hujus eft in promptu, quia nulla ratio ina- qï : daquata Effentie , quà talis, eft determinaté in hac, aut illa Perfona, qua non etiam reperitur Q in omnibus fimul: ergo ( fi realiter diftingui- | j tur ) à qualibet Perfona Effentia realiter adz- Ti uate diftinguitur ; ficutunum tertium v.g.Pater H à Filio, quod eft ratio juxta RR. diflinguendi * Effentiam inadæquat'c. [ Ob- I Dd n ad Salvanda , feu Verificanda cc.. 3 87 ; ii M * "Objic.IIl. Inter przdicata contradictoria. .55 9 prorfus neceffario debet dari diftin&lio realis : al a atqui intér Effentiam & Paternitatem dantur predicata contradicloria : ergo inter illa debet vaiid . ) aliqua, faltem realis inadequata, & diminuta LUMI n diftin£tio dari. . Ad hoc argumentum s. jam multa patere ex hucusque diclis, nimirum quod t talis difinctio deberet effe realis adzquata, & Is immediata, & reliqua, qua in probationibus 1 adduximus. Informa autem N. Maj. quzre- Qipd uód ipfa incidit inprioris obje&tionisMin. m autem haec RRum. Maj. prorfus falfa fit, ex eo Lt conflat luce meridiana clariüs, quia etiam jux- iil ta ipfos inter pradicata contradictoria tum in tv €reatis, tum etiam in Divinis , qualia de intel- Thte- nti lectu, & voluntate adduximus n. 230. non da- tur ulla diftin&tio realis inadzquata; ut quid fun ergo hanc falfifimam Maj. ita intorquent inter i Effentiam Divinam, & relationes. Claritatis lr tamen gratià poteft Maj. fic diftingui ; inter p a pradicata contradictoria fimpliciter & quoad ipfum effe, & non effe talia debet dari diflin&tio um: w— realis C. Maj. tantàm quoad effe fecundüm.. t - ( quid N. Mfj. & dift. Min. atqui inter Efentiam & Paternitatem dantur pradicata contradictoria :riqlf ( quoadipfum effe & non effe fimpliciter N. Min. quoad ipfum effe fimpliciter , & fecundüm quid li non effe C. Min. & N. conf. Itaque Effentia M 7] communicabilis afficit fimpliciter ipfum effeDi- , Paternitas veró incom- '.vinum ; & abfolutum Bb5 )v) muni- 388 Pari l. Dift. IF. Quafh. 1. $. II. municabilis tantüm fecundüm quid , fcilicetzs f d uoad effe relativum. f 239 Dices. Tali modo inter Effentiam & Patere nitatem prorfus nulla nec formalia, nec virtuae [S & lia darentur contradictoria; quia non darentut de eodem , fed de abfoluto, & relativo. Con» tra eft N. affumptum , ad adjun&tam probatio- T nem dico , aliud effe, przdicata contradictoria ) enuntiari de aliquo , & aliud pradicata contra- It [ dictoria reconciliari, five verificari círca aliquid $ p enuntiarentur praedicata contradiétoria , fi fal- vá naturá contradiQtionis idem de eodem fe- e cundüm idem affirmaretur, & negaretur : hoc p( autem cüm plane impoffibile fit juxta princi- h pium naturale irrefragabile , impo[]ibile eff idem [i ejfe , d fimul non e[fe , incumbit "Fheologis, ut alia via obvient his apparentibus contradictoriis [ ( communicari , non commumnicari ) non quidem [ per anfra&tus , aut ptacipitia diftinctionis ina- daequatz in tertio , fed per aliam , qualemcufi- d! [ que tandem fué locó comprobandam , quz ha contradictoria immediaté in fe , & finé tertio reconciliet, ac verificer.; qua verificatio ne» ceflario fieri debet penes aliquo modo diverfa , KTE— L & diftin&a, aliàs non verificarentur & falvaren« tur , fed adftruerentur contradictoria de eodem fecundüm idem, quod'implicatorium eft. Ideo fi Scotiftz dicunt, per diftinctionem falvantur contradi&oria ; Ii non funt intelligendi , ac fi ftante diftin&ione contradi&tio nihilominus ä perfitlat , (ed funt intelligendi de contradi&tione fal-, ! n ad Salvanda, feu Fevificandatbe. 389 Kl falvanda, verificanda, ac per diftinétionem é me- dio tollenda; & ita conílat, qualiter Efentia &i fitcommunicabilis, Paternitas non communi- &CIITÀ cabilis, quin tamen inter ipfas permaneat con- tradiclio. ditit y , n Objic.IV. Major eft oppofitio contradicto-249 YOM ria, quàm tantüm relativa : atqui propter op- T pofitionem relativam datur in Divinis diftin&tio COR realis; ergo etiam propter oppofitionem con- tradictoriam. lii &.I. Hóc argumentó directé.; ,l probari diflin&tionem realem adzequatam , quod ml eft nimium. — &. II. Dift. Maj. major eft op- T pofitio contradictoria fi permaneat C. Maj. fi Tillc falvetur, ac per di(tinCtionem elidatur N Maj. lm 7 & conceffaMin.N.Conf.plura de contradictoriis g'ls, u conftabunt per decurfüm. Hoc unicum addo; (l quoód, ficut communicari, non commmumnicari non u inferunt. diftinctionem realem inadequatam ir qu tertio , itaneceffe , j non e[fe , femper inferant qale diftinctionem aliquam realem, pracipué fi non zi fit fermo de effe (impliciter. t Aliqui RR, videntes perbene, fuam diftin-24t &ionem realem in tertio, pari paffu non poffe or!f' ii P applicari ad abfoluta attributa inter fe , negant d illam abfoluté , folámque aftruunt diftin&tio- d nem rationis ratiocinantis, dicentes, pracfata fz- f Q pe contradictoria communicari, non commmnui- cari, non enuntiari.de pluribus à patte rei , fed pf xl tantüm per intellectum diverfis fine ullo fünda- ]i mento in re pet folam apparentem aliquam illo- u rum contradicloriorum veritatem. — Siproinde t hag " Bb3; $90 Pars .. Dift. IV.. Quef. I.. $.T. hzcillis ponantur contradi&toria : Natzra com- ho 3umicatur , * Paternitas mom commmuicalur z r$ DN Verbum pracedit per intellettum ; Spiritus S. non rocedit per intelletlum , teponunt,, ifta fic effe Yi intelligenda: Res, qua eff natura, communi- iC W catur.:. Res qua eff Paternitas non communica- be tur. lem : Verbum procedit per vem , qua f intelletlus ; Spiritus S. nou procedit pervem , qua Qu eft intelletius, primam propofitionem utram- th d que tam de Natura , quàm de Verbo volunt effe veram , fecundam autem falfam ; adeóque te- fus nent, quod totum diftinctionis füz fundamen- à E tum , ac cujuscunque tandem contradiclionis oppofitio in fola nominum , vocum,, ac ratio- fK ciniorum arbitrio humano nitatur , quód liben- It ! terintantüm concedo, in quantum nullam ra- tionem realem pro hac fententia invenio, üt., conftabit ex folutione objectionum à n. 286. J Interim f 245 Paucisfic impbgno hanc diflinCtionem vir- tualem extrinfecam , feu rationis ratiocinantis. ] Y. HacSententia in proptio fibi fiftemate cor- ruit: ergo &c. .. Ant. P. juxta fiftema Rationi- ftarum fequeretur Paternitatem &qué commu- nicari ac Naturam , & viciffim Naturam tam.; parüm communicari .ac Paternitatem ; atqui hoc filema in fuimet ruinam deficit : ergo. Maj. P. juxta Rationiflas Res, quae eft Natu- 1a, eft res, quz cft Paternitas ; & viciffim Res , quz eft Paternitas, eít.res, quz eft Na- COITE€- tu-ra ;-gfqui ut bimembris fubfumptio fpon- M -An ad Salvanda, feu Verificanda ciec. 391 TA fpondeat bimembri fiftemati Rationiftarum ) Hütdir: res , qua eft natura, Filio communicatur ; & ha viciffim res, quz eít Paternitas, non commu- hd nicatur Filio ( nifi in myfleriis fidei ad tuum At ) ratiocinium ludere, prefumas occulté ) ergo AHl in fiflemate Rationiftarum zqué admitti de- T j bet, quód Natura non communicetur, & tny quoód Paternitas communicetur , que apud Ca- tholicos male audiunt. .Utrn Et Maj. & Min. fun- d dantur in hoc, quód Rationifte nullam pror- qu t fus diftin&tionem à parte rei, imó nec hujus fun- a damentum . admittant , fed omnia refundant., Toni ad divería nomina, ratiocinia, & connotatio- [al10 ne;. II. Dicant Rationiftz, an hec nominum, |otte rauociniorum, connatationum varietas, dum m nontantüm Theölogi,fcd & SS.PP. ac CC. Tri- ; lu nitatis myflerium explicant , fit ad placitum , vel P i juxta rem ipíam neceffariam etiam . neceflaria? fi eft ad placitum: ergo. etiam myfterium SSS. Vf "Trinitatis eft. ad placitum: vel dicant imman- T fivi fuis principiis, quarenon ? fi veró fit ne- [ ceffaia : eccur exfpectat ergo Rationiflarum. , ratiocinium nulli fundamento intrinfeco inni- ) xum ? üt ipfimet fatentur. |Éccur non con- mu, Il vincantur Rationi[lx , quod duplicem cogantur rqu[ admittere . neceffitatem in Patre, unam, quód " fit Pater, & alteram, quód quis ratiocinetur l Patrem effe Patrem ? aliàs euim Pater non effet " Pater , qua duplex neceffitas plurimorum in., , doClrina & religione praftantiffimorum . virorum cordialia necdum pulfavit. Bb4 $. III. Á 392 Pars II Dift, IV Queft, I.. ff, IIT. opet . Iil. tüm ' "Anad Verifican da Contradicloria inDi- D du vinis apta [it Diflinilio Virtualis In- trinfeca? p fficilioris impugnationis eft Diftin&tio Virtualis Intrinfeca, quam Clariffimus Hi æDI P. Paulus Mezger in fua Theol. Salisb. 0 Tom.t. track. r. difp.4.à 3. $. 1. n.1. fic deícti- tu bit : Ef? Iutrinfeca eminentia Divina perfetlio- Nnc nis per fmp.'icgm complexionem. ommium pcrfe- & ionum ad diwr/ixs lineas pertiuentium (hoc | f D eft, in rebus creatis non eftex fola limitatione, fed etiam. ex formali diverfitate diftinctarum ) fo Vn pmbens intellettui creato fundamentum varias [ denominationes etiam oppofitas tribuendi, Quam defcriptionem cit. Author ab omnibus hodie- fi dum Doctoribus Salisburgenfibus receptam. , gl clarifime explicat ; prz caeteris autem animad- f vertendum venit , quód Thomiftz uno labio afferant, hanc fuam Diflinctionem Virtualem ] Inttinfecam ( quamvis aliqui RR. volentes.. Thomifticé fapere aliter loquantur ) non effe meram perinde (é babentéam , aut connotationem D : | extrinficam , ed eminentiam intrinfecam , & inchoatam , qua quidem ante opus intellectüs completa non eft, completur tamen per intel- lectüs inadequate concipientis negotium:adeó- due , utgenuine tradam fenfum Thomiftarum, hac inorum diftin&tio Virtualis intrinfeca ante ope- n 4&;3 4d Ferificanda Coutraditloria efc, 9 93 operam intelle&tüs non eft diftin£tio , fed tan- tüm diítinguibilitas, Contra hunc proin in., "71 Divinis' contradicdtorià reconciliandi mo- ! ]ie dum ) Dico. Diftinclio VirtualisIntrinfeca non eft (lindi apta ad falvanda Contradicloria in Divinis. Yifimi Hxzc eft contra Thomiftas, M P. L Si per impoffibile enuntiarentur duo244. dHt contradictoria àparte rei falvà perfiftente na- turà. contradi&tionis, tunc idem effet idem, & ; ;5(]!- 7) f non effet idem;, effet ens, & noneffetens, & faltem realiter negative diftingueretur à femet (ho: I0Ilt ipfo : atqui quando eadem tam realiter, quàm inf) . formaliter res dicitur habere aquivalentiam. , eminentiam Intvinficam , virtualitatem , perin- ATH , deitatem , quaféitatem (ut contra omnes Vir- T od tualiftas , qualiacunque tandem vocabula exco- 4f gitantes , argumentum: concludat) ad diflin- hi guendá aliquid, tune darentur in una eademque ) Y re contradictoria à parte rei falvà permanente lr naturà contradiclionis : ergo diftinctioVirtualis *5 Intrinfeca non füfficit ad falvanda , five tollenda l contradictoriain Divinis. Maj. fundatur in de- j ] firitioné contradictionis."" Min. probat ipfum lumen naturale; nihilominus fic oftenditur, i ! Siuna eademque tami realiter quàm farmalitee res ita coalefcat'ex duobus conceptibus objecti- " vis contradi&otié oppofitis, ut illa effet prors | fus quiddam unum; viruite cujus vere aliquid. de entitate. illà affirmaretar ; & fi fimul in illa cademmet re. effet & alterum (INB.. dico alte- Bb; TAU, À 394 Pari Il Dift. V. Queft. L. $. IH. — emii rum , apartereiautem etiam juxta Virtualiftas non eflet alterum , fed cantüm per intelle&tum, v.im tio 1deóque hoc ipfo permanent contradicloria 5 aut fi dicant ad effe alrerzmà parte rei, quod e Ya verificet ifta contradictoria, jam incident in.. [6i diftin&tionem Scoti , autaliam actualem , quam- hin cunque tandem ) virtute cujus illud ipfum de m eodem refpectu ejusdem à parte rei veré nega- retur , tunc neceffarió quod jam affirmatur, fi- tàt mul negatur.: atqui fic darentur, & perfifte- rent fimul in eademre fecundum idem à parte N tei contradictoria : ergo diltin&to virtualis In- f €0) trinfeca non fufficitad verificanda contradicto- la ria ; nam fecundüm omnes Virtualiftas vir- tualiter tantum diftin&ta , à parte rei funt indi- flinta, & per confequens cüm juxtalpfos Ef- Q fentia Divina & Paternitasà parte rei fint om- p al nino indiftin&ta, à parte rei in Divinis invenien- tur hzc contradictoria commaunicari , non come- Px 0 municariquomodocunque tunc per inlellectum l diftinguantur. b 24$..Cont. L. Implicat alicui rei adtu & à parte rei prorfus eidem , ac indiftinQte ineffe virtu- tem implicandi contradictoria , hoc ipfo quod implicet emizentia , virtas , aquivolentia QC. ï ad. implicatoria : atqui Virtualifte dum affc- runt, in una eademque à parte rei entitate effe virtutem aut zquivalentiam ad predicata con- tradictoria , etiam afferunt eidem à parte rei in- diftin&te entitati in effe virtutem implicandi con- tradictoria ; nam juxta Virtualiftas propter iftam emi« l 4In ad Vevificanda Contraditloria de. 398 iil eminentiam intrinfecam , aquivalentiam , & gl virtutem conveniunt eidem à parterei affirma- diàuii tio & negatio refpectu ejusdem à parterei , li- ti, ii cét per intelle&um diverfi: ergo à parte rei da- (iti ) rentur in Divinis contradictoria , quod impli- nrg catorium eíL ; negotium autem intellectüs huc j d nimiüm infufficiens el; quid enim magni mo- | f menti conferret. quis dicendó : in DEO vere F & actu. dantur contradictoria , per intelledum [ | prit tamen non effe contradiftoria concipiuntur.... [ | aptt Nunquid taliter fuperveniens & perficiens di- lil ftinclio rationis etiam ratiocinatz prafüpponit didv contradictoria actualia,ficut praíupponit aCtua- JUG lem extremorum identitatem ? i ? Conf. II. Communicari, non communi-246 asll | cari etiam inDivinis funt. termini fundati in.., j of primo principio : idem zon poteff effe ci non effe : u atqui termini hujus principii funt veri atu & à J parte rei ; nam independenter ab intellectás (lit opera verum eft dicere : Effentia communica- Iur , Faternitas non commnnicatur : ergo de- pzrrc bet adeffe diftinétio actu , & à parterei, ac non i tancüm diítinguibilitas, Si. Virtualifta . Min. negant, probo illam fic ; ex Eorum principiis qubd " Si non independenter.à negotio intellectüs. ve- rum eítdicere , Effeztia communicatur , Pater- J d mitas non communicatur , wunc fundamentum., o liujus. contradictionis ; fcilicàt Effentia; & Pa- f ternitas actu. &à parte rei. funt. penitus.idem , J & à parte rei omnino indiftincla : atqui 1 Ef-. if fentia, & Paternitas. funtà patte rei indiflincta, tunc d 496 — Pav H Dift. V. Quaff. I. S.HII, u tunc in eodem fundamento contradictionis funt Pa termini in primo principio fandati & oppofiti à parterei, effe c£ no» effe , (cilicet effe commu- | d ET vicabile vi Effentiz, & son e[fe communicabile vi Paternitatis , qua per Virtualiflas actu & à par- ! il Pr( te rei. eft indiftincta ab Effentia, quantumcün- que per intellectum diftin&la concipiatur : atqui tl impoffibile eft in eodem fundamento reípectu p éjusdem fecundum idem reperiri terminos in.s rimo principio repugnantes & oppofitos ; fi- rif al cut impoffibile eft, idem fecundum idem effe, & non effe: ergo. &c, qualem autem affignant Y tal Virtualiftz diver(itatem inter Effentiam , & Pa- ternitatem ? illam fors: quam rationis ratioci- fti natz volunt? Contra eft, quod etiam hzc non ] gg& d fit actualis, quz fola poteft fufficere ad termi- d nosactu in primo principio repugnantes verifié candos ; aliud foret fiifli termini effe, &&* non effe, etiam tantüm per rationem ratiocinatam ü repugnarent. 247 - Refp. Mezger in füa Theol. Salisb. cum ri- idioribus Virtualiftis L. c. $. 3. inrefponf. ad 3. object. quód , antequam nofler intelle&us prz- cifivo, & inadequato conceptu format aliquam diftinctionem actu.& à parte rei inter Effentiam & Perfonalitates ,. detur fundamentum, reale contradictionisà parterei. .. Et hoc fundamen-- tum juxta Ipfum eft ipfa Effentia Divina femel üt continens àabíolutam. füz Divinz Effentiz perfe&tionem , & üt fic convenit ipfi pradica l& ä tuüm commricari 7- G iterum fenrel ; üt illa EC fen- 4l in. ad Verificanda Contradi&loria ce. 397 jonsly fentia continet proprietatem relativam v. g. Paternitatis. Lopi Jam autem , pergit cit. Author, um intellectus nofter Effentize tunc primum . fuper- 70 addit pradicatum o commutticari , eó quod m !] intelle£tus creatus unam rationetn ab altetaza ET l UT pracindat cum fundarmento inte. Contra eít I. Illud fundamentumà parte rei248 yratd tale vel plurificat Effentiam, && Paternitatem à nj Is ip parte rei , vel non plurificatà parte rei ? Si plu- rificat : ergo hoc ipfo Effentia à Paternitate eft 08 l d i aliquo modo actu & à parte rei diftincta ante., n operam intellectüs , & non tantàm virtualiter, &* talis namque fit. ditin&io oportet; qualis ad- tioci« mittitur pluralitas. — Sinon plurificat:ergo ur- TP get noftrum argumentum principale , quöd ei-^ t | dem à parte rei convetiiant. pradicata contra» dictoria , commmunicari ; »02 €ommmunicari, Vefm." | uód fi quis repetat fundatnentum cit, Au- M»t | yun thoris , fcilicét »027 commnicarinon convenire Effentiz ante operam intellectüs, & confecta- n neé neceidem entitati Convenire ptedicata cone il tradictoria à parte tei. Contra hoc ipfum, ficut & principalem te-249 Pf h fponfionem eft II.. Quó fundamentó negari luzm p poteft falvà manente hac tefponfione, quod 7 805 commnunicari conveniat Effentise à parte tei? M Nunquid Paternitas convenit Eífentiz à parte tei finé fua actuali ab Hac di(tirictione ? erga d t etiam Effentiz convenit à parte rei hoe pradi« catum 0 communicari , cüm habeatur per ipe " - fam Paternitatem. — Àn ergo Effentiam efe.i; €OiD- !d 398 Pars II. Dl'/l'. Ip'- dijl- I- -0.- III- communicabilem , Paternitatem non effe com- I I municabilem facit nofter imperfe&tus, & in- | adzquatus concipiendi modus ? fi fic : ergo altiffimum Trinitatis myfterium abfolvitur , & Di du completur per inadzquatum Virtualiftarum.. &IG concipiendi modum :ergo non datur hoc SSS. Myfteriumà parte rei absque intellectüs noftri HU Di perficiente ratiocinio. Certé fides Catholica a hzc eft, ut Unum DEUM in Trinitate àpar- te rei , & Trinitatem in Unitate à parte rei ve- NU Vel neremur 5 faceffat procul ab hoc profundif- vt fimo Trinitatis myíterio inadequatus, & im- becillis nimiürn nofter concipiendi modus: be- li ne eft ; fi ergo hoc SSS. Trinitatis Myfterium B datür à párterei: ergo etiam con(titutivum hu- g YU jus Myfterii datur à parte rei : atqui conftituti« fl D vum hujus Myfterii eft Natura Divina unica, d & communicabilis,ac perfonalitates à parte rei incommunicabiles : ergo &c. T 2f0' Contraelt IIL Nimis liberaliter dicitur,quód lh on communicari. taatüm habeatur per nofltrum concipiendi modum ; fi enit communicari , [ | five affiimatio à parte rei conveniat Naturz Divine, cur eidem non etiam conveniat »0» communicari , feu negatio ? fors ideó , necon- tingat convenire eidem coutradiétoria? fed ecce hon fequitur hac contradiclio , f1 admittatut formalisScoti diftin&ctio ; tunc enim non ca- derent füper unum & idem à parte reiifta prae- orum dicata-cmmgnimri jnón commqynimri, qu reves g j 4n ad Verificauda Convaditloria dc. 299 TU 1evera quodvis in Divinis reperitur à parte 1&in' rei. "g Contra eft IV. Quid ergo facit Intelletus25 f tiryd Divinus, à quo inadequatus intelligendi mo- IU y dus tanquam imperfectus eft amovendus ; an ( SSSA ergo & Ipíe hanc Paternitatis zo» commanica- al tionem non intelligit ? fi fic : ergo. nec ipfe., il l DEUS cognofcit myíteriumn SSS. Trinitatis àt T l eít in fe. ïlpl[- ' Si autem: hoc Myfterium non. co- du cognofcit üt eft in fe: ergo DEUS non omne ii verum.cognofcit, neque comprehenfivus eft: Lt« vel aliquid tanquam verum, & fide Divina., le nobis.credendum proponitur , quod tamen à fum parte. rei fic non eft. Siautem IntellectusDi- vinus hanc noncommunicationem in Patre da- hw 3 ri.à parte rei cognofcit ergo à parte rei ipsa iil ï 1id Divinà cognitione infallibili atteftante etiam... yi daur , & confequenter diftinguitur à parte rei, & non tantüm virtualiter, five per rationem jl ratiocinatam à Natura Divina. INec dicatquis, rugï Intelle&tus Divinus optinaé cognofcit, qubd Pa- fl ternitas fit »o» commnunicabilis: non tamen co- Id gnofcit, quod Effentia fit vos commnunicabilis z ] ergo necdum conveniunt Effentie Divinz prae- (]* dicata contradictoria. Nam contra eft, fic re- ' fpondendó certé habemus fatentem reum.Nun- t quid enim juxta fic Refpondentem Paternitas à patte rei eft omnimodis idem cum Effentia Di- l. vina ? ergo fi Intelle&us Divinus cognofcit. Patetnitatem àparte rei effe incommunicabilem, :l tei effe e':tiam ;cognoícit fuam Effentian à parte $C Oma 4oo .ParsIL dift. IV...Quaft. 1. $. IH 3 incommunicalilem , quàd.e(t. contradictoriurü huic : Effentiaeft communicabilis. Vit Harumx de.5 252 Confirmatur argumentum Scoti V contradictoriis ülteriusin huncmodum. Quod X competit enti ptoprie & formaliter , non poteft fo illi attribui . peraliquid; quod tantum improprié p aut virtualiter.in illo effe deprehenditur ; atqui Fi di contradictotià v. & cómusicari, nom comtmu- nicari: prodnci ton próduci competunt Effentise tti Divinz ,. & Perfonalitatibus proprie , & for- p maliter : ergo non. poffunt DEO attribui pef di aliquid , quod tantüm improprié in DEO, re- peritur. j atqui quod . in DEO non reperitur/à Ài parte rei . fed. tanitüm per ratiocinium intelle- j &às , illud propri&.& formaliter in DEO. non d reperitur: ergo etiabi per .tale quid improprie Qu in DEO ftepertum nori. poffunt. illi, attribui T conttádictoría formalia.. Min. conftat ab ins & du&ione, fic enim quia Sol.; piper , vinum for- de maliter calidà non funt , propter vittutemi pro- lo ducendi eàlotein in fubje&to apto. non poffunt lg dici formalitet. & proprié calida : ergo fietiam It inDivinis unum ex pradicatis contradi&toriis " non proptié, aut formaliter teperitur , tunc ü vel Effenta non poteft proprie , & formalite£ dici comimhnnicabilis , aut Paternitàs incommanis TSCIESANS — cabilis : atqui unum ex pradicatis contradicto- tiis hon reperiretar proprié & formaliter in.a Q Divinis, hoc ipfo quod jaxta cit; 'Theologs Salisb. Intelletus primüm fuperadderet Effen- hi t predicatum sor commaicari, Min, primá ex 'Ii $ 4 a Verificanda. Contrafloria l-; 401 idori ex hoc evincitur , quód DEUS non tantüm.s Virtualiter habeat fuam Effentiam ( ficut Sol um d v. g. habet Virtualiter calorem ) non tantüm T Virtualiter fitPater, Virtualiter Filius &c. fed n poul;, formaliter : atqui vi Effentie. competit DEO zpropn':' : pradicatum communicari , vi Paternitatis, aut m Filiationis sos commznicari : ergo hac contra- m dictoria in Divinis dantur proprie & formali- ln ter:ergo debent etiam habere propriam, & Y lt proportionatam diflinCtionem, & non tantüóm )pi Ptf diftinguibilitatem. Q P. Conclufio II Dicant Virtualift» , jtità Attributa Divina v, " g. Intelle£tus & Voluntas &quivaleant pluribus realiter diftin&is e3dem, " |. Nel diversà à parte rei equivalentii ? "Non uti- o que diversá , hoc enim direclé pugnatetcontrà j naturam zquivalentiz , qua exigitquód eadem j jl entitas indivia ob fui fuper-Eminentiam perean- dem virtutem intelligat, & velit; eüm aliàs PW )üm hoc ipfo zquivalentia deftrueretür, & aperté nimis duz à parte tei zquivalentiz adílrues Vu ii rentur j curergo non &quéadflrui poffent duo à parte rei Attributa ? quznam eft Major ra- t wlilif tio pro diver(is à parterei equivalentiis, quària Attributis ?. Si primum : ergo hoc ipfo ne.. 71 Virtualiter quidem-diftinguentur Intelledtus & 1] Voluntas ,'quia omnis diftincio neceffario re- fl quirit dualitatem extremorum, fcilicét difline QQi &io realis duo extrema realia: diítin&tio ratige d nis duo extrema rationis:ergo etiam di(linctio n D1 Vfrtuaiis debet haber €-duo extrema Virtualia: Cc atquí 402 Pal Dif.IP. Quefl. L. G.IIT, atqui fi Attributa Divina equivalent realiterz di(linCtis eàdem, z:quivalentià , tunc illa non z ';' efent virtualiter plura : ergo &c. Ultima Mine P. ubi eít virtus oppofita. pluralitati , vel dua- -- litati, & inducens omnimodam identitatem, ibi non eít extremorum pluralitas , aut Virtualis dualitas:atqui fi Attributa Divina equivalent - realiter. diftin&tis e4dem . aquivaleztia , tune adeít virtus oppofita pluralitati, & dualitati: P. ea- —— erzo non adeít extremorum dualitas. -T (y— M0 . —— 799 II :dem Min. ultima fic. Diflin&ioVirtualis eft per- feCta identitas in genere caufz formalis : ergo ü f repugnat eam in genere caufz formalis ezdezs aquivalentia inducere exremorum dualitatem; D Vi cüm implicet perfectam identitatem in genere caufz formalis pofle pra:ftare effe&tus Virtuali- ) Y terin genere ejusdem caufz oppofitos. . Succin&lé conglobandó alias rationess 254 P.H Primae ft, Vel ergoin DEO eftentitas, quz virtualiter eft tam intellectus , quàm voluntas, l v*l non eft in DEO talis entitas ? Si eft: ergo fe & illa entitas , & intelle&tus , & voluntas inter f Íc virtualiter diftin&ta uon funt, üt planum.? eít; taceo, tali modo admitti debere, quod & Verbum generetur per Intellectum ne . quidem f Virtualiter diftin&tum à voluntate, hoc ipfo q quód effet eadem Vüirtualiter entitas , quod nec V Virtualiíize admiferint.. Sinon datur talis en- i titas : ergo nec datur talis entitas, quae fit fi- li mul Íntelle&tus & voluntas, sícque hoc ipfo li Vit- COrerit diftin&tio Virtualis omni deflituta. Iri tute If j Verifcanda ContraBleria cyc. 403 ditis tute : cüm nec Virtüaliftz illam a. B nolcant, ubi TR non deprehendunt « uMa Eminentiam virtualem quivalentiam & fuper- : Imó fi non datur en- jd die titas, que Virtualiter fit Intelle&tus & voluntas tl Cargumentatio femper procedit ex. u iy P'fito, r quód nulla actualis diftin&tio à Vir tuali j is ade ivdit mittatur ) tunc hoc ipfo nullum datur fünda« , t mentum concipiendi Effentiam Divinam üt ha« al bentem : intelle&tum , voluntate D. m, aliáque At- tributa Virtualiter diftin&ta, fipte Secunda ratio eft, éer diftinctis Quod zquivalet teali.23 fl T » illud Virtualiter eft utrumque : bt fed quod virtualiter eft ut atenty rumque, illud utique non eflVirtualiter diftin &um: ergo quod zqui- enere valet realiter diftin&lis ; non eft Virtualiter di- qule 2 ftin&tum : atqui juxta Virtualiftas Attributa Di« vina Virtualiter diftincta & quivalent realiter di«. tiond flin&is : er £o non funt Virtü aliter diftin£ta.,, ( Maj. videtur tenere, tum quia fi tale »quiva- J lens non effet Virtuali ter utrumque ( v. g.fiEf- 1 €Ig0 fentia Divinanon fit Virtualiter intelle &tus, non gind fit Virtualiter voluntas) hoc ipfo no n poffet Ts pluribus realiter diftin&is zquivalere, Num , qub enim Virtus Solis zquivaleat virtutibus in iflis ïuidim Y füblunaribus realiter diftin&is calefaciendi , li« J ipla quefaciendi, indurandi &c. f So] neé quidem gd [ Virtualiter fit calidus ? 'Tum quia i aliquid per Jj o uribus teg« li [ impoffibile equivaleret: realiter pl liter diftin&tis , autformaliter pluribus formas ] 1?[0 liter diftinctis , aut per rationem pluribus pet ] Vif' rationem . diftinctis , deberet illud etiam pro [ Cca divere '464 P s H. Dift- I Quaff. 1. f.IIH. diverfitate zquivalentiz effe utrumque v el rea- pie $« liter, velformaliter, vel per rationem : ergo üi etiam quod zquivalet Virtualiter pluribus rea- & liter diftin&tis debet Virtualiter effe utrumque,. Ü cl, 6 vel ( quod eít noffrum intentum) implicabit hi hàc Virtualis zquivalentia , ficut implicat rea- lfec lis, formalis, aut per rationem inter membra |h per proportionatam diftinctionem fibi corre- Ípondentia. I n 246 lerta ratio eft. Intelle&tus Divinus eo | £ modo.à nobis debet dici eífe diftinctus à Vo- luntate Divina, quo modo Ipfe Pater intelligit [(1& erbum Intellectu , & non Vo- V fe-generare V fi luntate : atqu i Pater intelligit fe generare Vere bum Íntellectu a&tu , & à parte rei , & nenine y e Verbum àparte rei Volun- telligit fe generar l tate; ergo à parte rei Intellectus & Voluntas in q Divinis etiam àno bis debent dici diftincti; cüm te taliter à Patre Calefli ab eterno fint coghiti, ti Et. hec contra diftinctionem Virtualem Intrine hi fecam fufficiant ; Argumenta Thomiftatum. 3 dabo infra S'V' prius tamen fit Iu & IV. al [ n ad Verificanda Contradittoria in Di- I vinii apta fit Diflintlio ex Natara rei » lis Scoti ? [ Forma Àt Vi 2j7 E adftrüamus incognitum , ante omnia Formalis hujus diftin&tionis rationem li I premiui necefum eft; pro qu a perci- Pien a J E /ad Verificanda Cau;;'zdi&aria Gv 40f Vil pienda facit communis definitio formalitatum à Scotiítis fic tradita. Formalitas eff ratio obje- 1:6.';0 Bu t iva couceptibilis ie aliqua ve conteptm perfee &o , & adaquate diflintlo à.conceptu , quo con- n eipitur alia formalitas ( five manendó in Divi- pl y p nis aliud attributum ) ejssdem rei , & percon- Ti fequens diítin&lio ex natura rei formalis ef? l- [ (f la, üve proximiüs, e/f relatio formalis, qua ver- fétir inter plures formalitates ( five attributa)) n t in eademre pbyfica a&b , ci» non tantium:virtute X contentas , que definitiones à noftris Metaphys ficis latiüs difcutiuntur ;. ad praefens autem ad- lii vertendum: ad diítinClionem ex natura rei for- . 110 Te: malem requiri characleriftice, — I. Ut fic inde- dU pendenter ab omni operatione intelleCtüs. Ht. folit Ut non intercedat inter resplures propriam exie ftentiam habentes, fed inter puras formalitates, . at & realitates ( aut etiam inter rem ; & formalita- j tem v. g. Eflenuam & Intelle&um ) quz à Sco- ognfff. tiftis ftudió exprimuntur vocabuló diminutivó, (f fua ne fcilicet cum rebus proprié talibus coincidere apprehendantur ; vocantur infuüper forzalitates, non tamen formé , defumpta fimilitudine ab aliis formis phyficis, quia ejusmodi formalita- tes ( aut proportionate Atrributa Divina ) v. g. J rationalitas , hinnibilitas &c. etiam fua fubjecta denominant per modum formarum. HI. Ut Attributa exiftant exiftentià ipfius Effentiz Di- vina. IV. Ut ifta Attributa in fua conceptibi- n litate obje&iva fint adzquaté diverfa. — V. Ut ynet £ealiter intet fe identificentur. VI. In eteatis gcf(i' C« 3 etiani 2 '406 .Pur.c H. Dif. IV: Quaf?. I $. IV etiam requiritur , ut femper inflituatur fermo de - 4 l formalitatibus ejusdem fuppofiti,in Divinis au- l tem hzc conditio non eít tantg confideratio- ; nis. - agg Advertendum ulteriüs, diftinclionem ex na- tura rei fermalem poffe dici virtualep, non uti« ET que infenfu Thomiflarum, quafi vetó extrema diflin&tionis formalis ante operationem Intelle- £tàs non diftinguantur actualiter , fed quatenus ges emanans plures formalitates aut Atrributa habet virtutem exercendi operationes , qux vi« deantur provenire à formalitatibus realiter di« flinclis. ' Poteft hzc noftra diftinétio formalis L "— A — o p — - etiam dici diflin&lio rarionis , non quod depen- eup ii - ii il EE Lo—-— Geat à ratione fingente, fed quia datur inter z4- qiones objeCtivas, & gradus alterius femper , & alterius adequatz vatiosis objeGlivee ; taliter, inquam , poffet füb iftis affignatis refpectibus vocari noftra diflinCtio ex natura rei formalis, $-9 £f)rx& UV u^ - imó ipfe Doétor nofler Subtilis tales denomi- ——3 mationes ufürpavit , ut propterea non pauci.s Extranei Scotum in fuas partes ducere intcon- mift. Verüm ubi demente Scoti agitur ; verifi- nilius eft,Scotiftas in doCtrina Scotica alitos, & enutritos perfpicaciüs mentem fui Magillti at- tigiffe, quàm exteros, & ab Ejus doctrina de- vios,acpaffionatos, Manendó proin in prio- ti diflinclionis ex natura rei formalis ufurpa» tione. A CAEEE T 2* PU RC« PL RRR Bu 259 Dico. Ad verificanda contradictoria in Di- p aA —— " vinis fola diftinctio ex natüra rei formalis eft.. ame QPta-» j/ n ad Verificanda Contraditloria &c. 407 1mol apta. SS. ex fuo Do&ore Subtili in plurimis Inisg ocis, cujus etiam fententize primas defert Lal- ltido lemandet de DEO difp. 4. partit. 3. num.21. Illámque abfoluté tenet recenter Cocleftinus LTA Herrmann, Ord.S. Benedicli, ex Antiq. & Ce- onmü leb. Monaf(terio ad S. Trudpertum in füa Theol. u Sel. Scot. tit. 4.. Zamorus autem, &alii prorfus qide conantur , oflendere alios Theologos pracipué Qdf Virtuali(las nec diffentire, nec reipía diffentire offe à Scoto. Addo formalia noflri Reveren- ( j diffimi Joannis de Rada, Epifcopi Pactenfis, qui Controv. 4. de dift, attrib. ff. propter &ec , ita fd« 23 dcribit: Sceri fevtentiam ab Ejus dicbus Univer- f Parifienfis Schola fémper amplexata f'uit , nec w J d non. & Lovanienfis, atque Bonouienfis dcademia, ef ia Univerfa Italia apud omnes Viros, dotios L& Jit fuit celebris , cjy famofa ctc. . Adeó ut huicinte- V'gerrimo & Subtiliffimo Doctori grandem infe- iJ rant injuriam aliquorum cenfürz adeó aperte.» nalif, paífionatz. : Of M P. Conclufio . Argumentó hucusque fuffi. 260 cienter jam dedu&tó ex contradictoriis in DEO (l 1 xepertis ; nihilominus quia ha probatio à ne- mine Advarfariorum hodiedum foluta eft fuper h terram 5 ideo illamet de novo fic adorno. 'Ta- d lis eft in Divinis diflin&io , qualis eft contradi- : €lio: atqui anteomnem intelle&üs operam de [ Attributis Divinis tam inter fe, quàm cum Ef- p? fentia, aut relationibus comparatis dantur con- ) tradictoria: ergo etiam inter illa debet admitti aliqua diftinclio ante omirem iniellectüs ope- rtamse ld C« 4 408 Pal Dif.IF. Quaft.1. 817 ràm: atqui talis diftinclio nec eft Virtualis in- a bet nec extrinfeca , nec realis inadzequata in tertio, üt probavimus ; nec flrict realis, àt in Condi- ttà n lio Rhemenfi contra Gilbertum eft definitum de fide : ergo erit formalis ex Natura rei. Maj. fo eft certa, aliàs enim idem effet, & non effet, Min. oftenfa manet fupra efficaciter à n.228. at usque ad n. 233- nihilominus in hujus argu- [ menti majorem evidentiam furnt folvendae d à61 Refponfiones aliquorum cum Cajetano di« di cente , ad verificanda contradicloría de uno eo- Ti demque à parte rei objeclo fufficere , quod ante To a&um intellectüs in objecto fit pluralitas, & di- Cl'g ftinctio virtualis , vi cujus cesmauricabilitas, ej W ancommmunicabilitas, producibilitas , d improdae t cibilitas de una Divina formaliter fimpliciffima Efentia absque repugnantia enuntiantur fecun- li xlüm diverfas virtualiter perfeCtiones, quas per- & fectiones Effentia Divina includit üt a&u plures virtualiter; non tamen üt actu plures formali- ter,acScoticé; adeóque in forma negaret mi- morem argumenti priori num, propofiti, aut claritatis gratià dilingueret fic : dantur conitra- dictoria ante omnem intellectüs operam a&tu virtualiter, ac fundamentaliter, concedit ; actu rmalitet , negat. $62 Contra hanc refponfionem, 1. Faciunt vix 4 non omnia $. fuperiori contra diftin&tienem. virtualem allata; In forma autem Contra eft f ll Effettus in aibz debet babere caufam in atta [ v i 8.Phy£ & $* Met — s aphyf. atqui contradiclio ii ACCU l t ln ad Verificanda Contraditloria ä'c 40 9' 337 aGu éft cfeCtus inaQtu : ergo etiam debet ha- t bere caufam ia aQu : "atqui caufa falvans con: CGG&i* tradiQionem eft diftinctio : ergo contradiclio T in aCtu arguit etiam diftin&tionem " in actu. Lp Quód autem hec contradi&lozía (int in a&lu, , u formaliter, & non taatüm virtualiter, fic evin- v Citur : à parte rei producitur Filiatio ;; & à par- Hfg' te rei non producitur Effentia : ergo à parte rei eft una formalitas Filiationis , cui convenit pra- 10 0 dicatum produci, & à parte rei eft aliaratio for- 104 malis fcilicet Effentia, aut Attributa in Filio , cui TET non convenit hoc idem predicatum produci: x ergo iíi3 contradictoria fünt aCtu formaliter. 50 Hoc ipfum zqué efficaciter ulteritis comproba- i? tür: Übi funt extrema contradictionis in actu, d & formaliter; ibi etiam eft contradictio actua- UI lis formalis, & non tantüm virtualis : atqui in »Pff' Divinis dantur affirmationes , & negationes in litó a&tu & formaliter , qus funt extrema contradi- mail* &ionis : ergo dantur contradi&toria formalia, 2 & non tantüm virtualia in Divinis, Maj. eft, r tam certa, quàm certum eft contradictoria fequi pmaturam extremorum. !if Min. P, Effentiam.., 33!1 " conmunicari tribus Perfinis , velationem nan : i Effentiam non produci , bene tamen velationem : E[fentiam uon di/fingmre,relatianem ntique t« Y alizeQue fimiles affirmationes, & negationes in Divinis dantur a&u à parte rei completé & per- d fc&té citra quodcunque opus intellectüs, & non u&ü tántüm virtualiter, fundamentaliter ; alioquia Il Trinitatem completam imaginariam cantüm & Vita ! vej 410 ParsIl. Difl. IV.. Quaft. 1. f.IV. vittualem ,. non autem formalem haberemus: ab hi ergo- conflituunt .. contradictoria. formalia & a&tualia à parte rei, & non tantüm virtualiter. 265 Contra eftIII... Vel diftinCtio virtualis intet ü Effentiam, & Attributa ac rationes originis po« nit aliquid atu diverfum in illis vel non ?. Si ponit: ergo jam non virtualis , fed formalis erit inter illa diftin&tio. Si non ponit : ergo le nequit fundare , aut falvare veritatem actualem & U utriusque. partis contradiclionis ante omne.s opus intelle&tüs ; ubienim nulla-eft diverfitas actualis in extremis, ibi etiam non poffunt fin& N implicantia enuntiari de eodem a&tualiter extres ti mo diverfz affirmationes, & negationes à parte äad fei. ?l Contta eft IV.. Hi termini in refpons fione dati , a£tw plures virtnaliter implicantin adjecto & deflruunt femetipfos , nam effe tale j L a&tu à parte rei, formaliter eft effe tale in aCtufe- cundo ; effe autem tale virtualiter , eft.effe tale di in potentia, & in aCtu primo : atqui aCtus fe- Ti cundus tollit flatum actàs primi, & potentize li fic utique quod eft calidum a&tu, non ampliüs [ eft pracisé calidum potentiá : ergo etiam affi- n j ruunt. ati termini fe mutuó tollunt » aC quafi de- l 264. . Confitmatur argumentum Scotiftarum de contradictoriis, Sanctorum PP. ac CC. mens [ fuit Effentiam enuntiare cosmmnnicatam , & Pa- ternitatem x communicatam , ac taliter fideli populo contra varias fubortas hareíes rem pro- ponere credendam in tempore , ficut fe habuit i d a ! D n ad Vevificanda Contraditloria . 411 QU ab etetno, & non proutin tempore intellectus liA humanüs eaunziat aut confingit: ergj cüm PP. j & €C. (impliciter & abfoluté enuriciiiat ; Na- sittt turam covamuuscatam, &i Paternitatem v C0 - i minicatas, edam Effentia ab zterno futi com- wR; Sl Snunitata, &rp i aternitas sen fuit communicata ; m G pet confequens independenter ab omni intel- W j lettüs negotio Effentiz & Paternitati à parte rei Ml conveniunt contradictoria, &t non tantüm vir- mf tualiter, aut fundamentaliter. Ant. plané ne- t gari non potett ; fi enim Concilia non volui(- tf fent definire, quód ibi in re, & actu effet, fed j tantüm indigitare virtutem, & fundamentum a , ad concipiendam Effentiam commaunicatam , & W Paternitatem z £orsmmnicatam , tunc non ap- n paret, quomoco i'lorum propofitiones forma- T. liter ; & abfoluté enuntiate effent verz ; ubi " enim eftverificativum ? nunquid virtus & fun- T damentum ad inte/igendum aliquid , àt com- jl mune, eítfufficiens ad hanc propofitionem ve- 1 rificandam actu, & abíoluté enuntiatam : eff phus commnne ? minime gentium ! fed requiritur ali- jl quid ac&tu commune ; càm & Virtuali(ie unà - Mc- cum Scotiítis virtuosé defendant Solem v. g.ob virtutem calefaciendi non effe a&tu, & forma- h liter calidum : /ergo virtus ( ob confequentiam Ht5 doctring ) & fundamentum non poteft dici effe, & incidere in ipfum actum formalem. E i J Urgetur idem argumentum. Si virtus afferta26 g r àVirtualiftis , quz per ipfos flat cum omnimo- jl da tam reali , quàm formali identitate, apta eft Ü fuffi- 412 Pars I Difl.IV. Queft.L. f.IF, fufficienter ad iftas duas propofitiones , eff com« q sounis,non e[f communis , falvandas: ergo quod ii verificathanc , eff commnnis , debet przcftare pa» riter id , " juod fibi contradictorie opponitur, nimiryt son commmis , sícque feipfum deftrue- re : atqui hoc implicat : ergo & virtus Virtua- — liftaram : ergo alia debet a(fignari diftin&io : atquialia non fuperet nifi ex natura rei forma- lis Scotiftarum : ergo &c... Maj. P. 1. effectus identitatis formalis; & effeCtus formalis diftin- &ionis funt effetus immediatiffimeé oppofiti : atqui fimpliciter implicat idem in genere caufze formalis praftare effectus five contrarié , five Eä contradictorié oppofitos : ergo pariter impli- cat tam realiter , quàm formaliter idem pre- iM a a ftare (imulin genere caufz formalis effectus di- ftin&ionis formalis. Eadem Min. P. II. equ& repugnat idem à parté rei formaliter & adaequate efle, & non efle hoc formaliter , quàm idem exilere, & non exiftere: atqui non obftante diftin&ione virtuali intrinfeca ( rejecta formali Scotiílica ) adhuc idem effet formaliter fecun- düm eandem à parte rei rationem formalem.» Cnegotium: quippe. intelletüs in myfteriis actualibus proríus nugatorié confingitur ) com- —— mieaicabile, (j non communicabile : ergo idem à parte rei formaliter effet, G non effet hocfor- maliter, 266 .P.IL. Scoti fententia ex diverfisate aCtuali de- fnitionum , & conceptuum obje&livorum : In- ter illa debet admicti aliqua diftin&tio actualis , qua 4fn ad Verificanda Contraditloria tc. 415 fu. que gaudent definitionibüs , & conceptibüs ob- ol jectivis à parte rei adzequaté diversis : atquitam n Effentia Divina ex una patte, quàm Relationes *th[, G Attributa exalia parte , imó & ipfa Attributa 10 inter fe comparata gaudent definitionibüs , & d conceptibüs objeCtivis à parte rei adaequat? di- (l versis: ergo inter Illa debet admitti aliqua di- Yif ftin&io actualis :- atqui non realis a&tualis & H A flridté talis, prout ex parte contrà Gilbertum i Ilr definivit Concilium Rhemenfe : ergo ex INa- jti turarei formalis. ^ Maj. conftat, quia definitio al traditur de rebus fecundàm earum Naturam, , Ínt confideratis à parterei, & non in quantüm füb- jl- jacent noflris conceptibus ; ideo enim res tali- Is ter vel taliter definitur , quiaà parte rei talis eff : ( & non tális eft, quia talis à nobis concipitür ; )que hic enim effet ordo prapofterus & inverfus, I) ] P. itaque Min. L. quoad (ingulas partes , & pri- mó quidem comparandó Effentiam cum perfe- n &ionibus abfolutis, feu attttibutalibus, De- yl fcriptio Deitatis declarat rem , quz eft Deitas , i & nondeclarat rem , feu formalitatem, quz eft ] Juftitia, aut Sapientía 5 ficut nec econtra defcri- (I ptio Juftitiz explicat rem , quz eft Effentia ? at« n qui in DEO eft Effentia , Juítitia, & Sapientia: fl ergo dcfinitio, qux explicat Effentiam , non ex- [« plicat Juflitiam , aut Sapientiam, ^ Maj. P. quia fi per impoffibile in Deitate non effet Juftitia, t aut Sapientia, Deitas adhuc vendicaret fibifüam [|e definitionem effentialem & quidditativam in- Ó dependenter ab his atttibutis extra effentialibus, Conf, 414 Pari II Diff. IF. Queft. 1. $. IP. M 267 ConÉprincipalisMin. I SiattributaDivina in H primo dicendi, aut definiendi modo ingrediuntüt quidditatem , & definitionem ipfius Effentiz , dit aut vice vería; tunc debet inter illa tenere con- a fequentia formalis & Dialectica, vel affirmativa, LUI $. vel negativa : ficuti tenet haec j eff bomo : ergo eft. animal , aut , won eff. animal : ergo ntque eff [ f bomo : atqui inter Effentiam , & Attributa nulla tenet confequentia formalis ; efto enim pratià f E [ materiz nonnunquam teneat : bac ves e[? Sa- pientia : ergo eft Deitas: ergo T nfiitia , nontas l men tenet gratià formz ; aliàs in omni matería fm de qualibet Effentia verum foret dicere, Fffentia qui eft Sapientia , Juftitia &c. — Quod eft falfam s d atqui f1 non valet confequentia formalis ab Ef- ? qu fentia ad Attributa, ideo non valet, quiaà parte rei adzquate diverfas habent definitiones ; quze T ii t9. nam enim alia ratio ? Conf.eadé Min. II. ex do* €trina Scoti, dum paffim tenet, quod Sapien- ERE Tün tia & bonitas üt fic diftinguantur fecundum. j fuas rationes formales ( idem proportione fer- &i vata eft de ipfa effentia ) conftat enim , non ofrte C &i nem bonitatem effe fapientiam : ergo etiarn die ftinguuntur fecundüm fuas definitiones, & ra- Q Qr tiones formales fapientia, bonitas, & Effentia infinita, quia modus , qualis eft infinitas, non (í lal vatiat rationem formalem fapientiz , aut boni- tatis fecundum le; Conf. eadem Min. TIL. ex tion fd ipfis SS. PP. Audiamus S. Maximum apud Eu- tymium in Panoplia p.1. t 3. c.. Quod DEO, Btie Bonuseft DEUS , G opifex , dj infinitus , (b ime tcs, tl« n ad Ferifitanda Contraditfloria cc. A1g "13 suortalis «.« sontamen dicimus effe differentias lii Effentiam ponjfimente;, ífeà appellationes quase ii dam, quibus aliqua eorum , quatirca iplam [pe» dU Cantur , patefiant ; quadam enim Divina Na« Atl tura comvenientia figrifitant , non tamen Ipfam, :ngl Y S. Bafilium l. r. contra Eunómium. .. Quonam 7 atlo non. deridendus , [i eveandi virtmtem fub- n JLantiam effé dicat : fiprovidentiam vurfus fub- ^ j flantiam : eadeps modo prafcientiam , cà omnem H stitem operationem fubfFantiam dixeris. JNon "n naturam. DEI dicis . fed.qua circa naturam.. j ftmt. Junge Damafcen, & Aug. ex n. 228. ex i quibus omnibus conítat aliam effe rationem ob- jectivam Effentiz , & Attributorum aliam. J B P. principalis Min. II. comparandó Effentiam 26g mte cum proprietatibus relativis. Aliaeft definitio ? Ml G conceptus ebjectivus à parte rei , & nullora do W tiocinante velratiocinato intelle&u abfoluto.. t rum , & aliarelativorum : atqui conceptus ob. :bmJ je&tivus Effentie Divinz eft abfolutus, & con- jdie ceptus proprietatum perfonalium à parterej, & on ex intrinfeca fua natura efl relativus : ergo etiam i y €liva; quàm formalis, Conf. I Quando duo hi comparantur üt determinans , & determipabile " Cfive, üt commune & non commune ) tunc habent plané conceptus objedivos, & defini- At [d tiones adzequaté diverfas : atqui Effentia eft qua- [f fi determinabilis , & proprié communis, pro- prietates vero relativze funt potiüs determinan- f i tes, & proprié incommunicabiles : ergo gaue dent u a16 . Pars1I.. Dife. IP. Qggæ./i'. L. $.IV. uf dent definitionibus & concep 1& obje&tivis Ale V ^. do Theo- li adequaté diverfis. — Conf, U. € tat logi dicunt ; relat io producitur : relatio mul- r tiplicat, diftinguit: relatio eít propria huicPer- fonz, tunc plané in cenceptu relationis non Ant habent conceptum Effentiz ; minis intendunt "Theologi, quód relatio à parte rei non produ- [ - f. catur, à parte reinon multiplicet , non diftin- H uatàparterei&c. ergo intendunt, Gvolunt, in quod relatio à parte rei producatur , Effentia [2 non: quód relatio à parte rei multiplicet , & di» ftinguat , Eflentianon : quód relatio à parterei h LA fit propria huic tantüm perfona, Effentianon$ NT atqui (1 T heologi hoc cum veritáte intendunt, COI du & volunt, tunc à parte rei alius eft conceptus E(- fentiz, & alius proprietatum relativatum : et» hi !/b o Gc. Conf.ilL. ex auctoritate Sacra CC. & PP. In Concilio Lateranenfi, prout refertue [ utroque c. Firmirer, & c. Damnamui , bis mil- L hi le ducenti & duodecim Patres üt fidei veritatem definierunt , quód , quidquid eíl de ratione tu IH Effentiz , etiam fit de ratione fingularum Per- fonarum : at veró proprietates relativae non fünt i hi de ratione fingularum Perfonarum : ergo nec de ratione Effentie : ergo hujus & illorum alius G eft à parte rei conceptus objeclivus. In Concil. 'Tolet, IV. & XL. definitum eft : Filivm fnfceo Ol'g4 pilfe bumanitatem in annlarimtel)erþm , "of d in unitate Natura ; fufiorem auctoritatem vide POf;l 1.229. atqueex his omnibus.conflat, alium fo* i I6 conceptum Eflentig , & alium Perfonalita- d. tutm 5 ! n ad Perificanda Contraditloria ce, 415 d j tum ; cüm revera Paternitas quà talis, Filia- h A n tio quà talis conflituat Patrem , aut Filium iri ( f ratione Perfona diflinCte , minimé autem ; fentia, B- ii ) P. principalisMin.III. eomparandó attributa xl inter fe, 269 Ità enim poft aliorum refutatas fen- jl tentias concludit D. nofler Subrilis 1. d:8, q.4 . i l l lh. $. ad quaflionem refbondso , hifce formalibus: Vil Eft ergo ibi diffintTio tertia pracedens intelletiugs f omnimodo : j efFifla, quod fapitntiaeff in và Al &x nainrarti , & boritai eff in ve ex natura veij xl . fnpientia autem in ve formaliter uon eft bonitas in 101 *e, cujus tationem dedimus füpra num. 267, fity Conf, eodem $; pergit Do&lor , volens de- sJ €larare fuám diftinctionem nullatenus effe ratio« t nis. Eristelligo fic, quodintelletlas Cotapbnené ( ifLam , fapientia non e[t bonitas formaliter , »05 jutt can[at aEFu fua collativo veritatemi[Hizi Copipofi- wismil' tionis : [dd in objetlo invenit extrema , ex qua- jutit vum compofitione fit atbus verts, — Pariter (enfes 701 runt SS. PP, S, Anfelm. in profoloq. c.18. Cer- j tbità es, Cb omxe bonum & i saulta fini bac .nfuni son porefe meus angu[Hus intelletlus totuim [emnul nctde gno imtuita Videre, S, Bernárd, 1. &; de confid e dl JMulta dicuntur eff in DEO , Uidem [anà Olmll Catbolicégue : [éd multa unium , (cilicet cealitert UA ergo Attributa Divina gaudent eonceptibüs ob« [ jectivis diversis 5 alis enim non forent multa; h ii pofséntque uno intuitu videri, i gt ,R« ad hac Clariffimus D. P. Bábenftuberase j dirpc4.o äi z- 5- 2. n 16- & Theol, Salisb. dilp.a. (ids D ü. i. 418 Pars I DIf IV. Quefl.I.. . IV (oni 3.1. $. 4, n. 27. hos conceptus objeclivos , a& deünitiones Atuributorum effe tantüm inadze w quaté diverfas, quatenus à nobis imperfecle., &Y at concipiuntur. Verüm contra hanc Refponfionem facillimé dàq applicantur, quædedimus fuperius $. 3. Con- ! f Tinuf ttaeítIL. Attributaifla, quz juxta cit, Auctores tantüm fandant conceptus inadzequatos, fecun- | gm düm fe (pectata fundant definitiones, & con- Voli ceptus adequatos ; aliàs enim fapientia àt fic E eífet formaliter bonitas üt fic, quod nec cit. Aus Vate &ores admittunt : ergo Attributa etiam fun- tell Pa dant conceptus , & definitiones adzequaté die verfas, prout reperiuntur in DEO 5 exinde., inod namque, quiain DEO funt, fuas rationes for- ) d hüy males non deperdunt : ficut rationalitas in Pe- l tro non habet aliam rationem formalem , quàm | dun u rationalitati fecundüm fe convenit. tem 271 Contra eftIII.. Vel ergo intelle&tus & volun- | Qu tas Divina definiri poffunt faltem à DEO defi- Qu nitione explicante cujuslibet naturam , t eítin qua fe , vel non fic definiri poffunt ? Refp. cit. l. Ba- Pa benütuber his formalibus. $i prieri »odo ( üt tll nimirüm cujuslibet natura efl in fe ) defivian- Yl fHy , non babent diver[as definitiones, [eà unam zantum , qua defimiri po[funt à fóle DEO , vel ad fini ímmum ab intelletla quoque Beati,. Jam (ic. Crgg lll cognitio definitiva in DEO neceffario forer lus adequata,cüm in Illum ob fuam infinitam com- dtfim prehendendi vim fin& maxima imperfe&ione DT non poffit cadere imperfetus, & inadaquatus Wtni con- / n ad Verificanda Cintraditlaria ebeg, 419 (05, 4 ' M H concipiendi modus ; vel ergo DEUS hac una ii uniciffima definitione cognofceret intellectum f[fïd&.: & volunttem habere conceptum objectivum xilt adequaté unum, vel adaequaté diverfum ?. ina- daquaté enim DEUS nonpoffetcognofcere: fi . Cïi' j " fecundüm , ergo habemus intentum. Si príi- mum : etgo Pater hac fua definitione unica co» l m WA gno(cit & affirmat, Filium z qué procederepet ( voluntatem dU ; ac per intelle£tum , Spiritum Sy zqué procedere per intelle&utn , ac per volune d AU' tatem ; cüm ratio adzquata utriusquetam írie 1 fu" TU tellectüs quàm voluntatis fit eadem : atquineé Pater Codleftis fic poteft cognofcere ; ciim tali l,ndh modo cognofceret aliterin Corlo ; acfides nos Sfbf') docetinterra, — NNunquid enim fides docet, Fie npe lium procedere per iutelle&tum , & non pérvos [ luntatem ,' Spiritum S. procedere per voluntá- tem , & non per intelle&tum ?. at (i ratio adgz vl quata intelle&tüs & voluntatis à parte rei eft adais ) di quaté eadem , & ab ipfo Patre Coclefti àt adoe- ydii quaté eadem cognofcitur , utique clarum eff 205 Patrem Coeleftem cognofcere aliter in Caoelis , 7 aliter fidem docere in terra ; quod an ullus Ade gffrm verfariorum admittat, non credo; T Contra eft IV. Conceptus obje&tivi - & de- 273 uli finitiones Attributorum funt ad &quaté diverfi: af ) ergo data && nonfufficit. Ant; P. * * illi concep«: j tus funt adzquaté diverfi ; qui exprimunt fua Ti definita prout fe adzequaté ha bentà parte rei-cis -alof tra ómnem intellectüs operam : :atqui citra oma qui ngm intelle&tàs operam quidditas intelleclüs Di- ( E Xini 20 Par: il. Dift. IV. Qua]k I. $.IF. 4 vini eft.extra quidditatem voluntatis Diyinzs fleu intelle&us fiquidem effentialiter refpicit Filium, gïsa & .voluntas Spiritum S. ergo quacunque tan- At dem ip(is correfpondentes.definitiones debent Cor intelle&tum & voluntatem adaquaté exprimere. qui [5 273. Conf argumentum Scoti de diverfis defini- tionibus, &conceptibus. I Quotiescunque [//7 tll inobjeCto latent rationes diftin&z , quas intel- Jl lectus attingens format conceptus diverfos & | i o.p.poütos ante omne mentis ratiocinluDl.,, Un totiesille rationes funt ex natura rei aliqua di- alià ftinCtione actuali diftinclz , ac diverfis definiuo- tür ; nibus definibiles : atquiin DEO , tanquam ob- litio je.&oinfinito, latenttaliter rationes attributae lits, les, Gtrelative : ergo diftinguuntur aliqua di- (, [ccnd ftin&tioneexnaturarei. Min. P. exeo, quó | ]cöh B intelle&tusattingens objectum ex natura rei;fine ulla:affectata opera ratiocinii, praefupponat in Pl Fadem objecto rationes à parte rei latentes. Qu Min. etiam fic fuaderi poteft, quód fcilicet in- üw tellectus.attingens objectum prout eft à parte 81 rei, fit naturalis imago rei, quam intelligit.. d fimilisoculo, quinihil videtin obje&to, quod ) in eo non fit à parte rei : ergo etiam intellectus vid nibilintelligitin DEO effe, nifi quodà parte rei, Dita & ex intrinfecanatura in illo eft. Conf. II in Veru diftin&ione in Divinis reperiuntur diverfiàpar- Tity te rei gradusinaqualitatis ; atqui hec graduum [ inzqualitas non habetur ab. opera intellectüs, L neque ab ipfa effentia fecundüm fe : ergo pro- | Uif j Veni a rationibus diverfis à parterei DEO i nexi- I ,,æ' Iten- , 4fn ad Verificanda Contvadiloria cve. — 42 Dinmt ftentibus. Maj. negari non poteft , cüm ma- h Jin is ab Effentia diflinguantur relationes , quàm qUC Wt Attributa interfe, autab Effentia. Nam hac T conveniunt cum Effentia in ratione abíoluti , primm. à quam relationes negant , füntque fe totis diver- TM Íz. Hinc Vasquez difp.121. c. $.. ita fcribit: 1SCW£ Qmnes Thbomiffa f'atentur magis differre per in- x i tellectum Relationes ab Elfentia , && Effentiam s &b Attributis , quàm differat velatio à Per[ona. TT)N] Unde necpauci, necignobiles Theologi, .qui qu j aliàs Scoti fententiam non tenent, amplectun- f tar illam de Diftin&ione inter Effentiam & Re- j ob lationes pracisé, àt Gabriel, Ocham, Márfi- iDuti lius, Durandus. P. itaque Min. ratio cogno- y d) fcendi non eft ratio diftinguendi, càm illa inob- ,qii jectis diftin&ionem magis prefupponat ; autfi [ci:;ülfä diflingueret, eodem modo diftingueret. o i P. II Scoti fententia , illam vindicandó à274. f quorundam impofturis, quifcilicet cüm in foli- jettl da veritate Scotum impugnare non queant, fal- int só Ipfi imponunt , quód admiferit in Divinis uliigih diftin&iionem realem Gilberti Porretani , Epi- j yu fcopi Pi&avenfis (hic tamen fuam retracla- v þ vitfententiam , & piéinDomino obiit) dam- i nàtam à Concil. Rhem. in quo Patres ita fanci- 35 verunt. Credimus , (j confitemur femplicem xaturam Divinitatzs effe DEU , neque. alio Qu fénfu. Catbolico poffe negari, quin Divinitas ftt j DEUS, c* DEUS Divinitas. Credimus son 0 PW uifi fapientia, qua eft DEUS , fapientem . effe : )ne' an sifi magnitudine , quae[t ipfe DEUS , mag- j "um 3 4àa JParsH.. Dift. IV.. Ouafl. I. $.1F. num effe : nonvifiaternitate, quaefl ipfe DEUS, Mp0 eternum e[fe -- - Credimus , , q& eonfitemur Q B folum DEUAM Patrem, Filium , ej Spiritum S. erernum e[[e , naque aliquas omninoves , frueve- Yj dií lationc , fove proprietates , [roe fingularitater, Jfrve unitates dicautur ;. vel aliabujusmodi ade[fe t DEO, que fint ab aterno, i non fint DEUS. R, Gilbertus autem priüs credidit , & docuit , Dei- & tatem & Attributa realiter diflingui à relationi- ber Gualterus in- bus & perfonalitatibus Divinis. Co fuper voluit Effentiam Divinam etiam realiter dic diftingui , ab intellectu , fcientia, voluntate, i Et aliisque DEI Attributis, acetiam inter fe. àpi his duobus Vasquez non obiter; fed magna vi Qu Scotum parem facere conatur , pracipue autem d Gilberto; dum p.r. difp.116. c.4. n.16. afür- bt gat, Scotum pejüs erráffe ,' quàm Gilbertum. ) Vasquii formalia funt hzc : Scotus incidere vi- dil detur in:fententiam Gilberti , imbplurtsin DEO. €ta diflintliones introducere , quam ille pofuit. üor trae 475 Verümqua zquitate, videamus, ac primà penfemus, quzconventio diftinctionis Gilber- m tinz;, ac Scotiíticae, 2dó. Catholicé confifte- Prin te doclrinam Scoti cum citatis.CC. Rhem. & Titm EFlorent. ac cüm ipfius D. Bernardi. rationibus Thj] oftendamus. Primum ita praifto. Gilbertus tem docuit fuam diftinctionem effe. ftri&te realem,, t verfaríque inter rem & rem 5' Scotus docuit di- «mí ftinclionem füam fore quider ex natura rei , CLllqu, fed rantümi formalem ,--ac mediam inter flricté Ths realem , & raüonis diftinCtionem quamcunquet LT ergo If Jn ad Verificanda Contradi&?rin u 458 LR Aft *rgo error Gilberti non eft vitium Scoti. ij &10 magni momenti opponuntur contra hoc j mem Euothymema: primum à Vasquez difp. ,f 426 c.2. ubi tenet, nec Gilbertum pofuitfe dirith) diftin&ionem flri&é realem inter Effentiam & d) relationes, fed tantüm diftinCtionem ex natura 23 rei, queomnem inrelleclüs operam antecedit: j D atqui hac eit ipfaScoti doCtrina : ergo ficut Gil- d berti, ita etiam Scoti doctrina eft. damnata in [uti Conc. Rhem. | Alterum opponunt alii pzffim li dicentes , quidquid fit de doclrina Gilberti, ta- lutti men diftinctio Scoti eft realis, hóc ipfó , quod ul à parte rei ,. & ante omne intelle&üs opus re- g 1 quirat extrema actualia: ergo doctrina Scoti eft EW damneata ,. quidcunque tandem docuerit Gil- j d bertus. Bertif : Pergit Vasquez fic : Gilbertus probatfu-am2.76 lt diftin&tionem ex contradictoriis ,' & Scotus etiam probat fuam diftin&dionem ex contradi- ':" Jü lh. &oriis : ergo utriásqueeft eadem mens. Con- tra eít, efto uterque utatur eódem medió , non ( rimö [ tamen uterque eandem infert conclufionem; Primus concludit ex contradictoriis diftinctio- ( li nem flricte.realem , üt conílat ex ipfis for- jen . o malibus Concilii Rhemenfis ? Secundus au- tem concludit ex eodem medio diftinctionem jl ex natura rei formalem, & mediam inter rea- | [Cflknïl lem (iricle , & rationisdiftin&tionem. Nechoe * Qd fl cüiquam novum videri poteft, càüm hodiedum 'Theologi ex eodem hoc contradictoriarum me- .l j dio diverfas in Divinis dc;tucant diftincliones ; hic q' Dd4 | 4234. Parill. Dif. IV.. Quaft. 1. 5.]2- h« hic Virtualem , ille puré rationis ratiocinantis , ifte realem inadzquatam in tertio,. & alius e& [ &i natura rei formalem. 277 . Aliteraggreditur Vasquez Scotum hocimo- T b dodifp.116. c.g , n.18.. Juxta Scotum hox pro- pofitio non eft formaliter vera : Deita eff Sa- n T0 pientia : atqui hoc damnatum exflar in Conc. Rhem. fupra. n. 274« ergo Scotus fentit cum Gilberto. f Contra eft, quód iffa minor fit falía, Concilium enim. damnavk Gilbertum , p Md quia tenuit, quód Deitas neque realiter fit fae pientia, fed quód fint due res, àt conftabit Md li perpendenti allata fuperiüs S. Concilii Dogma- ta j econtra Scotus femper Catholicé tenuit , Ti W Deitatem & Sapientiam effe unam rem ; efto in fenfu formali una de altera predicari. nequeat. T L Conflat ergo, & conftabit adhuc per plures N. N. nullam effe convenientiam- diftintionis E Scotice, & Gilbertinz. « LT 278 ncumbit jam etiam probandum, quod di- ftinclio Scotiinfe nog (it realis proprie, prout li Diftindtio Alii malignati (unt n.27 . in fine. h) realis (tricte requirit , utintercedat velinter rem & rem propriam habentes exiftentiam, vel inter feparata aut faltem feparabilia, vel quód unum u di fit-cauía alterius , hócque ab illo.procedat pet veram aliquam actionem : atqui ftante diftin Do €ione Scoti nihil horum verificatur-de attribu- tis aut relationibus Divinis nec etiam Effentia t eft caufà attributorum , vel telationum : ergo fün dillin&io Scoti.non. eft realis,. . Maj« fundatur bt IR " k d ad Verificanda C'ontradi&aria ( 424 fn characteribus diftin&tionis (tri&té realis, Min, dranlts - ii t etiam eft certa , tum quód hac omnia imperfe- €tionem dicant in DEO ; tum quód Adverfa- T riihacnon poffint probare ex Scoti traditioni- hgïpm' ) bus, fed folàm ex fuisimpofturis, quetam diu T inefficaces non recipiuntur , 4quäm diu efficaciüs n non probantur. f a Conf. hac res I Effentia Divina etiam in279 jor d fententia Scoti juxta fidem Catholicam eít fim- ertus pliciterinfinita ; atqui infinitum fimpliciter tale j identificat fibi omne fecum compoffibile ; ergo T identificat fibi realiter tam attributa, quàm re- lationes Divinas, & per confequensnon repc- ggma- Uil ritur in iftis diftinclio realis. Con£. IJ. Etiam flo in lententia Scoti omnia funt unum;, ex CC. quel "Toletano XI. & Florent. ubi zez obviat vela- I N tionis oppofitie :. atqui etiamfi perfonalitates ad (loil Effentiam , vel attributa, aut etiam hacinter fe comparentur, tamen son obviat inter ipfavela- n tionis oppofítio : ergo etiam hzec omniafunt rea- liter unum. Conf. IIL .cum fumma DEI (im- p Qd p'icitate non ftat diftinclio realis inter Effentiam u G attributa ad perfonalitates relata :: atqui fum- mamDs:fimplicitatem probabodift. y.q.1.$. 2. ,rgl u |unit ergo etiam in Scoti Sententia non eft admittenda diílinctio realis. d Replice, qu& hic moveri i offent , folventur n.2c7. & 8. j Supereft modó. refpondere Vasquio , dum:g0o ex S. Bernardo ferm.80. in Cant,. contra Sco- f T tum.ita infurgit : Ratio S. Bernardi contra Gil- mpuguat Scotum ; €rgo« j bertu;p eodem modo i Dd ;j * Ant 426 Pari L. Difl. IV. Quaft. I. $. IF. £onl Aant. P. S. Bernard; hóg feré modó arguit con- tr Gilbertum : Si Relatio non eft DEUS , vel &t [X ergo Relatio eft aliquid, vel nihil : atqui non Q eftnihil : ergoaliquid; vel ergo elt aliquid fu- perius DEO, vel'aliquid inferius , vel aliquid f ilb aquale ? atqui fuperius effe non poteft ; aut ls T aquale, quiaaliàs daretur quaternitasin DEO: ergo erit creatura j qui dilcurfus totus contra &n tll Scotum valet, fiverum teneat , quód detur di- ftinctio a&ualis inter Effentiam ad attributa vel Ap relationes comparatam. Ita in fubftantia Vas- p Tntc quez. Contra eft N. Ant. difcurfum à S. d Bernard. formatum validum effe contra Cilber- EtOPETS tum dico, à Vasquio autem contraScotum va« Tam D lidé applicari nego ; difparitas eft clara, quia ia Gilbertus Relationes realiter diftinctas affere- T bat ab Effentia , contra quem errorem pror- b für fus validé inílitit. S. Bernardus priori modo arguendó Gilbertum ; econtra Scotus . Ca- & tholicà femper tenuit, ftante etiam fua diftin- Ti €ione ex natura rei formali, identitatem rea- lem inter effentiam , attributa; & relationes. td Hic duo erudité notanda occurrunt ; primum di hi elt , Scotiítas jantopere urgeri non pofle aucto- la ritate D. Bernatdi, quem conftatà SummoPon- tifice Eugenio IHII. inhac ipfa materia reprehen- (f Iu fum effe , .eó quód fuam confeffionem fidei in- fcio Pontifice, & inconfultis Cardinalibus, com- Pa pofuerit ; prout etam annotat ipfe Vasquez [ difp. 120. c.2. n.17. quz refero, non üt au- 1j &oritatem Santti obfufcem , fed ut de vetitate h €one 1/ | E Férificanda Contradifloria cyrc. 425 £onílet, & per confequens D. Bernardus au- mput a W w &toritatem Doctoris privati hicnon [üperat. Se- a cundumeft ; perlibenter fcirent Scotiflz , un- denam, Vasquio, aut ejus fequacibus delata aliquidl'u- ii fit auctoritas cenfurandi fententiam Scoti üt.. xl at Güberünam ? parciüs, Ó Seclatores Vasquii? i hecresfideie(l. — Certé Scoti fententie Romz T & note, & celebratz funtac à Paulo V. üt re- du tuli parte 1. n. 106. in fine, fingulari privilegió ibucit Apofítolicó cendecorate 3 non ergoàDoctore TET privato, quantumvis eximio, adeó mordicüs m2 inter damnatas Gilberti propofitiones recenfen- Qilbt: d veniunt. Singulare prorfus eft, ac doclri- Uif v nam Scoti magnopere commendans , quód ne jqi unica quidem de hoc intezerrimo Doctore Ro- T ma.exílet propolitio expun&a, aut in repro- jl prO[- bum fenfum data ,. cüm tamen fimiles habean- fi mUdU tur dealiis quantumvis magnis, & San£tisDo- €toribus. (s ( jjili Ut autem zquo cuivis LeGtore contet ple-28 y t niüs , Scotum à Vafquio injuriosé gravatum, -fefles adduco extraneos. . Primus fit IEgy- ditore ximuft dius Lufitanus, Eximium Augufliniani Ordi- " av nis decus , qui l. $. de vif. Div, Eff. q. $«.4. 44 ita fcribit ; INon poffums mon. mirari bujus Firi ]mOPOU' g Cfcilicet Vafquii ) liceuziam, quod non verta- £ur diere , propofitionem Scoti convenire cum., j H(ki jr Prapcyärion:'(ïilberti. Secundus fit Baptifta Ric- J am Ti ciolius &$. J. qui tra&t; de diltinctionibus c. 16. n. 19.5. ita fcribit : Pudear iuernditionis (na illos, ji a qui non. atis, cognito errere Gilberti, C fenfo, al q 46 4 428 Pari 1. Difl. IV. Quaflio T. 8.IP.- ec modo loquendi Scoti , non dubitarum pradi- at d piti cenfura Scoti non identitatem formalem in- &í ter Naturam. (f Perfonas vedigere ad Gilberti- 1nu nam diffintlionem vealeminter rem c£ vem. Li- tl ceat etiam addere judiciumViri Sapientiffimi Pa- tris Fafoliin 1. p.q.2.a. 2. dub. 12.'— Eqaidem E & exifHmo cautims , ac prudentins facere , qui à du cenfura temperant, propter Auttoritatem Subti- pto liffmi DolBloris , ci totius Iuflvif]ema Scotifla- um Schola , de l1heologia optim merite. — 'Tan- dic ber dem notanda eít regula Scoti de admittendo, i? vel dimittendo fenfu Auctorum , J//s so» funt be imponenda abfardiova , quam Ipfr dicaut , vel pí quàm ex dithis Eerum neceffario fequatur : ef ex dillis Eorum rationabiliorem intelletl um e[fe IN accipiendum. neg 282 P.Sentia Scoti IV. ex myfterio Proceffionti: l Hocargumentum itainflruit nofler Admodum m d R. P. Marinus Panger SS. TheologizLectorJu- 0j bilatus, AlmenoflreProvincie Argentinenfis fu MinifterA&tualisDigniffimus,Pater acSuperior Obfervandiffimus,in Quodl.'Theolog. Selecta- [ rum qq.Q. ».Fides docet,quódPater actu diffe- rat fecundum aliquid à Filio , quod non eft in k [l Filio., quod utique eft Paternitas : Jam fic:Pa- ter- fecundàm totam Effentiam convenit cum Fi- lui lio, ita ut Pater & Filius eandem totaliter ha- fo Q0r beant Effentiam juxta cap. dam»amus : atqui Pa- ternitas juxta te omnirnodis eft idem cum Ef- D fentia :-ergo etiam in Paternitate Pater conve- m nit cum Filio :-ergo etiam fecundüm Paterni- d tatem iA 4n ad Perificanda Contraditloria cc. 429 tatem Filius procedit. LL Die ergo ad hoc grán- Ti j de abíurdum evadendum, Paretnitatem actu j Gl ! & formaliter. diverfam effe ab Effentia , ut fic "rtlf, [ J intelligatur differentialis aliqua ,& propria-ra— Mhmi tio Patri , diverfaab Effentia. " quiz'm 'Conf. L. Ex pracitato Eximio Scoti-Mafti- i, W gc: Filiatio aterni Filii per aternam fui pro- ml ductionem vel addit aliquid ad Effentiam im- productam, vel nihil addit? hoc fecundum. ( ) T dicere non eft orthodoxum ;; quïa fic.non ha- Ti ; lj beretur à parte rei conftitutiva Filii ratio, & à Paternitate actu diftin&la : er go primum de- r n - bet dici: /; D) ergo Filiatio ( idem dic de fpiratione paffiva) eft a&u & formaliter diveríà ab. Ef- g " GHG fentià. .. Si recurris ad Intelle&tum tuum : ergo negotium proceffionis abfolvitur per tuum.. Intellectum : ergo confiflet folum in tuo conce- vffioit modum puu, & nihil habebitar actu produ&tum refpe- ss & Filii ; hucusque cit- Au&tor; ac Superior Xinti Obtervandiffimus , more fuo folidé , & pre« uptit fundé, ut iniquum reputaverim, vel apicem Md demere, f vife Conf. II. Filiatio à parte rei producitur, &283. nt M hoc non convenit natura Filii ; ergoàparte rei )» eft una formalitas Filii , cui convenit pradica- fs a tum produci viProce(lonis , & à parte rei alia formalitas, vel potiiis entiras naturz, cui non ii f competit illud idem przdieatum predaci: ergo [qlllP3' ub Deitas & Filiatio à parte. rei forimaliter diftun- (v guuntur ; aliàs. fi fupra unam:eadit à parte reí j aliquod pradicatum ; illud ipfum:etiam feipra g alte- [ ' 410 Pars l, difl. IV Quaft. T,. $.IP.. - alteram cadere debetet , aut , meliusaltera nor ROW lnte] efle. — Hoc argumentum fatetor Arríaga effe valde difficile, aítque t. 1. difp. 42. fe&t. 1. /Vee judi ( mirum , [i 30 claram &i poj|mus adbibere [olue tionem, confflit enim n o tota abfHrufiffami SSS, fent Hili Jrinitatis myfterii diffcultas ; verüm pet hoé Filio argumentum non folvitur, nec dimittendum; fed. potiüs amplectendum eft ; eó quód pro ipa alia poffibili cum omni reverentia hoc Divinifis mum myflerium proponat, juxta Procefiones My qqu Divinas fide credendas , & non ad fcrobemras tionis ratiocinantis , vel ratiocinatz allidat. Effy & 284 . Necdicas: juxta hanc Scotiftarum do&tri- adi nam, Myfterium SSS, Trinitatis eft prorfus adcaptum humanum ; nam contra eft NI af* tll Qu fumptum, & infto contra AA. vel ergo ipfi BN ad(truunt füam diftinctionem in Divinis , ut exe litr Diy plicent , vel ut confundant hoe SSS. Myfte: rium? hoc fecundumcerté non dicent : ergo pri- Objc má. Jam fic; vel ergo per ipforum diftinctionem Intelledualem Myfkeri Trinitatis eft prorfusad 0i intelle&tum humanum,vel fuprà? fi primum: ime plicant fe eadem difficultate nobis objcdta. Si fecundüm * atqui nec plus Scotifte evincunt; cüm in illorum fententia hoc altiffimum Mye ] flerium confiftat in Unitate Naturg , & Trinie nitate Perfonarum realiter à fe invicem diftinctas a tum 3. adeóque quoad hocnon video dilparitas lp tem , nifi quód Scotifte captivent, & accomos 'üid:, dent fuum intelle&tüm in obfequium Mylterii, lütg umes alii vero gee'omodant My&erig Proceffion $85, P"'ffow 1 Objetliones contra Diflintlimnem Stoti.. 431 ia SSS, Trinitatis in obfequium , & ratiocinium fui Ti di Intelle£tüs ; uter autem horum melius faciat a n judicium fit penes Le&torem. n Conf. IIl. Divinus intelle&tus aut videt EC28$ jf fentiam in Proceffionibus aclu communicari prli Filio, & Paternitatem aclu non communicari j Filio, aut non videt ? Si pon vidét : ergo una g à parterei non eft magis communicata , quàm p alia ; aut certé Divinus intelle&tus non videt Kaf MyfteriaDivina intuitive , & üt funtà parte rei, jani quod utrumque malé fonat, Si autem videt., t Effentiam actu in Proceffionibus communicari, dodt. & Paternitatem actu non communicari : ergo prorüli aCtu. & à parte rei, & non tantüm fund amen- Nf taliter, feu Virtualiter una eft a&u communí- cata, & altera non : ergo etiam actu & forma- H ipfl 5 ütd liter una diftinguitur ab alia. Adde, quód Pater Div.Effentiam & Paternitatem intell lu igat t duo objecta. r KQuontt M. vl Objetliones contra. Diflintlionem Scoti, yrpalr Objic. I. Ex Audloritate Sacra, 486 eaäy 9 LTN Conc. Florent. Sel.2 g. Patres Latini hzc ltl jiM formalia transmiferunt adPatresGracos:NVe T identitatem Divina fubflantia diftribuere, ac T ipfam Divinam fubfhantiam re,non autem filara- j tiont ab bypoft afibus - perfonis differre , credere o videamur. AddiVafquez:Ubi pstat Concilium,ct* tota pars Latiporum incouodum exiflimare inter yjn j perfonam d elfentiam diflintliong majorem e[fes i g-::;äm 0 412 Pari ; Difl. IV. Quaf.. T. .. quam vationis (j intelletlus;Quali precise ratio tünc ( nis diftinctiogi fe fubfcripferuntPatresGraci pet b pum Andream, Coloffenfem Archi-Epifcopum, ità.a refcribentes : Haudgnaquam putare debetis , ut titd) re differant , quandoquidew fola rationes aut in- giit telligentia differre creduntnr: per quie aperte ad» l. Tirta mittitur fola rationis Differentia. Idipfum con- — tendunt AA. probare ex Conc. Rhemenfi, ex &l ET Filin firmiter , & ex c. damnamus. Antequam à ham hocS. Concilium refpondeam;noto , Váfquium fuperflue dixiffe: Ubj putat Cozcilium; d tu4 Q Xiet pars Latinorum : fi enim Concilium fic puta- bat , üt quid adhuc fuperaddit & roza pars La* Fili tinorum ; an non Concilium etiám Latinorum - pium partem füb fe comprehéndebat ? mira lócutio ts | parti Latinorum , qu& totum Concilium nonz; d Vart integrábat , addit Vafquis terminum 1052 & Conclio , quodaliquod totum morale erat,ra cilio tionem totalitatis diffimulat ; e(t hac auxefis D7 inverfa. Jam && I. argumentum tetorquendó d unir. contra 'T'Tas : juxta Conc, datut fola diltinctio & differentia rationis , ac Intelle£tüs : ergo non li datur diftin&tio Virtualisin Divinis, hac enimi tuni Ven admiffa jam non fo/a tatione ; fed etiam illo Ad« verlariorum fundamentó , & eminentià intrine W flor fecà. diftinguerentur attributa in Divinis $ quià tamen hec retorfio cotitra folosürget Virtuali* alil ftas,-feu "T'Tas puros & genuinos, ideo con- jte tra.quosvis directé, V. ll Perss fola vatios tolla ne yant ntclhigentia non excludi à Cont. diftiris Aiti ii Gionem formalem j eujs ratio eft, quód pto tufié x 14 .. Oljétlioues contra Diflintlionem Setti, 433 )rædxäfltïü tunc de hoc nulla prorfus fuerit controverfia, TC bené veró de diftinGtione reali , üt patet ex 'cit, ol primo textu : JVe idestitatem Divine fubflans vl tia difiribuere videreutur : propofitum ergo,& ttuth princeps difficultas inillo Concilio abEugenio ? apenäsd' IV. congregato , & peftilentize vitanda: causá djhnte FertariàFlorentiam translato, fuit inter Graecog emcnüyfïi & Latinos : s Spivitus $. procedevet ehiam x fequin * Filio ? putabant enim Graci, Effentiam Divis AW nam dividi in duas, (i etiam Filius fpiráret..., 2 cum Patre : Latini ergo, ut Gracis hanc aa- fic p y xietatem. eximerent , reponebant , Patrem & gquii Filium , unum idémque Spiritüs S. fore princi- tinorut pium ratione unius Effentiz, in qua omnes , ia tres Perfonz. fint- confübftaatiales , quà tan- dem P o foto atrum Latinorum do&triná perceptá Cos- ventus Gracoram ( üt refert Macédo , in Con- j mæa dettit ciliorum dogmatibus vetfatiffimus) i» banc fen- g m pentiam Voit , SantIum Spivitum ex Patve , Filid- d que , ht ab uno. principio, ac nuica fubfl antia, n srnica [piratione , proceyione'que procedere per Fi- gthlW lium, tanquam con[ubflantialem,ejusdemaue na« hac [ ?ura: Ubiper omnem modum nota,quódCon- gl i ventus Graecorum pracise in hancfententiam. ; j ia iverit ,,quód tres Perfong (üante euam Procef- i ( fioneSpiritüs S. àPatre, & Filio ) fint confüb. i [ ftaritiales, & in Effentia non diftinctee, omnino praícindendó ab allatis prioribus horü Patrügi IA n collationibus; an Effentia à Perfonis per ratio- f jl Rem ratiocinantem,aut ratiocinati, vel per difliriz i vnäüox'xä fotmialé ex^nat urarei diflinguatür, quot qUO f Ee rum 4314 Pars H. Dift. IV. Quaf. 1. 517 tij rum neutrum à Gracis legitur receptum , aut conft à Pontifice definitum 5 cüm fit contra morem [71/ lat quorumvis Conciliorum, id decidere, de quo controverfia non agitatur. Imo f1 ulli , certe m noftrz fententize favet Concilium , dum Sef. ul- liim tma fancivit : Omria , qua Patris [unt , ipfe Pa« dim t ter Unigenito Filio (io gignendà dedit , prater ef- . pin Je Patrem P quaz propofitio eft fal(a,, five in- tamer telligatur Effentia folà intelligentià à Paternitate 2 frma diftingui , five intelligatur Effentia ftri&té reali- lariu terà Paternitate diftingui. — E.. III. eito .'11iqui " adi | Patres pratenderirit diftin&tionem rationis , ta- D men in ordine ad ibi prafentem difficultatem , Mif faüs eft , fiper diltinctionem rationis intelliga- pj tur illa, qua non eít [tri&te realis , neque Perío- - dia] narum Confubftaniialitatem tollit... j. IV. Pa- Gom tres Latinos confulto ufos fuiffe his terminis, dus], fola vatione, cüm enim ibi agebatur de confub- Quos ftantialitate Perfonarum , ut hujusmodi. con- Voluy fübflantialitatem firmiüs evincerent, quafi ex- tf ce(five. fant locuti, adhibendó terminos: fola. fozmal vatione , aut intelligeniia , ut Patres fic declinan- p al dó ad extremum reducerent hareticos ad me- quyd] .dium ? . eó veré modó , quo juxtaS. Bonav.3. Volen d. 33- q. 1« a. 3. ex Árillotele 2. Eth. c, ult. via Itj deveniendi in moribus ad medium efl aliqua- tdi: liter procedere ultra medium verfüs extre- It ( mum. tit 287 Il. Conc, Sardicenfe anathemate detonat.- Rn Y in hanc propofitionem : Pater nec coz[ilió , ne6 &ltece voluntate genuit Filinm. Conc.Tolet, XV. ita Qnte HE €ones W , Objetliowes contra. Diffintlionem Scoti, 435 QU u ntta fD confitetur : Secwsdim. Effentiam Voluntas t- nuit Volumntatem , Filius eff Voluntas ex volun- i, g tate : atqui per hzc aperté conflat, quód Filius ul at hum du etiam per voluntatem procedat : ergo nihil fo- lidum fuit probatum. in tota hac Diftinctione, iij / cüm toties fuerit repetitum Filium procedere f Pï li (.i. a, fntie per intelle£tum , & non per voluntatem, quod tamen adducta modó Concilia negant Con- Paremitt frmant AA, hoc fuum intentum per SS.PP. Hi- i r larius l. deSynod. prope medium Jariviratis [lo i adei perfella naturaefl , ut qui ex febflantia ynis; t ultatey DEI natus , etiamex confilio €jus , ac voluntate wafcatur, S. Jacob. Apoftolus 1. 8. conít. c. r2. ntelige genmifli voluntate , virtute , & bonitate imme- RPU(O' N diate Filivm. — Plures adhue textus referunt. .. Gormaz difp. 3. e&. 2. à n. 1 1. & Haunol- vermin dus l. 1. tr. t. cap. r. contr, 4- $. 3. n. 84. per sconli* quos intendunt probare in ter intellectum & ydi voluntatem Divinam ne quidem Virtualem in- yd t ttinfecam , minüs diftinctionem ex natura rei : f']* formalem àdmittendam effe, — Verüm &. facilé dedinti T per allatos textus plus non probari , quàm. , quód Filius non procedat à Patre nolente, fed Bonty volente, non autem probatur , quód voluntas oU fit ratio formalis , per quam Filius à Patre pro- j dig cedit ; & ideó docent SSz communiüs in ma- j; &l teria deSSS. T'initate, quód , efto Pater genue- rit Filium naturaliter, & non liberé, adhuc ta- deoto men voluntarié Ilum genuerit; voluntate tam n/;[lj [ [ antecedente, quàm concomitante, ac fubfe- * il Auctoritates Sacra impue, " quvente, ; Ilz ergo Eea gna- 0 a36 — Parell Diff. iV Quaft . $.z i0 -Non. gnabant quosdam hazreticos , inter quos etiam. erat Eunomius , volentes, Filium non elfe Pa« quo[ aliu &ti confübftantialem , neque ex ejus eflentia-fed N voluntate quafi accidentali Patris effe; ficur alite cieatürz funt, efto modo aliquo nobiliori 3 d €onira hos ergo decifum eft, Filium effe ex.; éonfübítantiali voluntate. Patris. Audiamus fait Sl C1 hac de re optimé differentem $. Aug. l. 15. dé fl "Yrin. c. 20.ubi de Eunomianis ita habet: Aturé d t Hareiico ver [uriffimo in- fen quidam vefpondi terroganti ; utrum. DEUS . Filivm FOLENS; $ k an NOLENS genutrit ? &t , fí dicevez , [INO- LENS, abfurdifma DEI wiferia fequeveturs At dta] Si autem V'OLENS: continuo , quod sutende- ET bat , oelut invitka vatione concluderet ,'non INa« zurae[fe Filium , fed. Foluntaris. At ille 'vigi.'- MHEEEDI —— 45 s jita b lantiffim ? ovici[]im quaþvitab eo , uirum DEUS «t Patir VOLENS an NOLENS fit. DEUS *- li, deret , NOLENS , fequeretur ilami- ol /i ve[pon 1tot ferias 4 uam de D EO credere magna in[ania eff: SIA fiautem diceret , VOLENS, re]pondern £i:trga U s eff f(na oluntate , &on Naturzs -Auti € ipfe DE Qu Quidergo reft abat : vifi ut obmutefteret , & fua diervo gati.onc 0 bligatum infolubili vinculo fe 'w- -x-;h ls deret ? ibuta tamïnt& diir 288- HL SS. PP. negantinter attr fe , quam ab Effentia dari ullam diftinctionen Spa li a&ualem :. ergo non e(t afferenda. " Ant. P. $; Ti Aug. l. 7. de Trinita te habet : Pazer n eo Pa* t* quo D EUS , nec eo Verbum , /quo Sapientias tici Eodem libroz '—i Laen RAUH qf40 JN(Z:flii-en.y,' POm'u Non W Objetlionés Coutra Diflintlionem Scoti, 437 yu u Non alio »agnus, alio DEUS ; féd eomagntss ondkle -quo DEUS , quianon «liud illi eff magnum effe, aliud D EU M effc.. & l. 1 $. de Trin.c. 5. & 6. n fiuria -Non eft. aliud (apientia , alind Effentia , cui bot ibl eft effe, quod fapientem . effe. : Kichardus S. . Vi&E: L. 1. de Trinit. c. 15 . :pfa primovdialis fub- n du ...... AU p flantiaddem vmnisa , quod fumma [apientia eff. 'S; Cyrill. l. 1 1;'Thef. Sabflantid DEI feipfaper- ]i vt fetla eft : fed tamen nos cogi nunungdam acci- ii destium : modo concipere, Similiter plures al?i ULEM SS. PP. j M -yRefp. I..His textibus opponendos effealios thlh textus 3.-n: 258. 259. & 263. E-II. Speciali- u- terad primum textü San&tiAug ex ipfo Scoto 1. j N i18..q.4. ubi docet ,quód $. Aüg. aliud noh iliun "ntenderit; quàm quód non fit ejusdem ratio- -nis illud; quo DEUS eftPater, & illud quo sDAD -eft DEUS ; quiaunum ex affignatis eft quid ab- j2 Al -folutum , & fuó modó eflentiale; & alterum.., motionale. Infuper dicit idem Scotus 1. €. I(anin!f']-' n $. Aug. voluiffe ; quod. ratio identitatis in abfo- ,'WV"' -Jutis fundeturin utroque extremo , cüm utrum- ; que fit infinitum 5. econtra (rabfoluto jungatur Md 'relativum , & notionale , cunc ratio identita- i tis inter illa fundatur in folo abfoluto; & non direlativo, quia hoc non eft infinitum, &. HHI. m jdiond Specialiter ad II. & III. textum , illos fore intel- ligendos de fumma identitate reali , non autem g forriali, quod. pracipué colligitur ex hac pat- pl l j ticula /ind , quz in fecundó ; & tertio textu ap- mmuni SanCtorum PP. & T " l fqnitur-;- namexco [ Ee 3 Scho- N [ 438 ParsIH. Difl.IT. Ouaft.T. f. . — 0l Scholafticorum fenfu effe aliud. && aliud fignifi- p cat diflinCtionem realem in Effentia ( üt con- [T ftat ex co, quód Filius juxta omnes fit alius, TC t non tamen4/i4dà Patre ) ideó dum SS. PP. di- quit cunt Effentiam Divinam non effe al/iud ab attri- u$ butis, aut Attributa inter fe, tantüm volunt, Tuurfi quód non diftinguantur realiter ab Effeptia , aut Dam inter fe. R. IV. Generalter iterum ex Scoto Qio: ipfo 2.d.16. q.un. In quxflionibus praxisé di- fputativis , & qua fidem non concernunt, ütin hatu Á propoüto contingit , poffumus tantüm favora- ml : 3biles retinere Patres, & contrarios cüm reve- Tiem rentía dimittere, üt etiam faciunt Adverfarii, titd .'. Rationem hujus deditS. Aug. Epift. 111. ubi ffat,« loquens de SS. Ambro(io, Hyeronimo, Atha- t nafio G Nazianzeno dicit : IVeque enim quorum- & libet difputationes quamvis Catholicerum cf* lau- t datorum bominum velut (iripturasCanonicas ba- tie; bere debemus , t nobis non liceat [alva bonorift- lüc eentia, qua illis bominibus debetur , Aliquid in eo- $t v [iriptis improbare , &* ve[puere : talis ego d. fum in feriptis aliorum , tales effe volointelletia- Ef ves meorzm 5 quaregula valde oblervanda eft ii tam pro hac, quàm pro alia materia fcholaflica ità puré, & nonfidei, qualis eft prefens, cüm., for plané hucusque nulla fit diftinctio determinaté ftqi de fide declarata. forr Objic. H. ex Infinitate Div. pien 289 . Ratione infinitatis ipfius Effentiz. Si da- ttib tur di(Linctio ex natura rei formalis inter attributa ti ad fc, velad Effentiam , aut Períonalitases come .c Diy p — [ Objettiones coutra Diflintlionem Scoti. 435 DI paráta, tunc Effentianon effet formaliter infini- a r tz perfectionis faltem pro priori figno naturz ; a lt di nec etiam foretens, quo majus excogitari ne« N quit , üt tamen tenent Theologi communiter M ab ex S. Anfelmo ; nec foret omnium perfectio- m vod, num poffibilium infinitum pelagus, üt afferit figtàt Damafcenus ? ergo non intercedit aliqua diítin- n exdit &io actualis. præcis'tdi' Conf. L. Si Effentia Diviga.pro primo-figno290 unt, i nature non includeret , in fuo. conceptu fot- n fant maliomnem omnium Attributorum perfectio- jm r nem , tunc hocipfo in fuo conceptu effet limi- dverülä: tata : atqui hoc dici nequit : ergo &c. Maj. con- |11, ul flat , quia illud in fuo conceptu formali eít li- s Adn' mitatum , quod in fuo conceptu omnem perfe- r &Cionem non includit. Corff. T. Si Attribu- "d ta non inclüduntur in conceptuformali Effen- iil tiz; tunc erunt accidentia metaphyfica ipfius : 1 i m d hoc repugnat. infinitati Effentie Divinz : er- m o &c; . Conf. II Si Effentia Divina in fuo " effe quidditadvo non includit Attributa , tunc ! l al Effentia eritin potentia ad illa ; item erit perfe- T &libilis ab Attributis : atqui hec obftant infini- doldit nitati Effentiz Divinz : ergo Effentia non eft formaliter infinita, Con£, IV. Effentia Divina ;, d « fecundüm fe , & quidditative fumpta vel efi.. formaliter jufta , mifericors , fapiens . vel infi- J piens ; vel nonfapiens ? Si primum zergo At- g tibuta non funt formalitet diftincta ab Effen- tia. ergo Effentia a Sifecundüm, aut tertium : b finita ; imó videtur effe gt Divina eft limitata & 4 Ec "u blas- Fi 446 Par:sTH. Difl.1V. Oueft. l.. . F. [u/; blasphemum, dicere , Effentiam Div. effe ii plicter fuo effe. quidditativo formahter mfxþxentcm.,, Continie aut formaliternonfapientem. Tequin 291 Refp.L.retorquendó tam objectionem ; quàmi Scotgf confirmationes: Juxta AA. Attributa & relatio- dtas yes Virtualiter, velfaltem ratione fünt diftinz i, &a ab Effentia ; jam ergo quero, quando At quoad t tributa ab Effentia ita d:(hnda concipiuntur , an potenci Efferitia cum fundamentó concipiatur üt limi- feCrion tata & finita in fuo conceptu quidditativo; vel docsts non? fi primum : ergo Effentia non e(t.ens; mfm quo niajus excogitari nequit: ergo non eft pela- LIT) //gl £us omnium perfectionum: ergo Effentià in-, 0ntyg f fuo conceptu formali eft limitata : ergo Attribu- ial tà fünt accidentia metaphy(ica : ergo Effentiá BU ? eft in potentia ad Attributa, & perfe&ibilis pet al illa: ergo &c. Si fecundüm: ergo ficut AA: non du obftante füa pracifione & dilLinctione-adhué plm | effe dicunt, & concipiunt àt infinitum perfe- tür re &ionum pclagus ac ens, quo majus excogita- caEff ti nequit, ita & nosidem fieri dicemus in no- Atl fira diltinGtione ex natura' rei formali &. II ütllrlï Dirc&é ad obje&tionem D. Ant. fi daretur Scoti f0 Q diftin&tio inter fpecificata ; tunc Eflentia Divina Gu non foret formaliter infinite perfz&ionis infi- X nitate radicali N. Ant. infinitate Attributali C "ina g Ant, & N. Con(.. Ad didum S. Anfelmi.&. CM quód Effentia Divinain fao effe quidditativo fit M:q ( ens, quo niajus excogitari nequit in hoc fenfu, j quatenus fcilicet nullus poteft concipere finé-; odj 1mp icantia eris aliud; quod perfectiones fi m- m ? pli- j Oljefliüves cantva Diffiniliontma Séoti, 441 D dj pliciter fimplices radicaliter , & originativé ita finii €ontineat , ficut continet Effentia Div, nec plus requiritür, üt mox conftabit. Vel aliter:ex n gt Scoto fic diftingue : Effentia Divina formaliter ii eft ens íammum , ens, quo majus excogitari [unt db nequit,' ac' pelagus omnium perfeCtionum. , ]uando k quoad exclufionem omnis perfectibilitatis , & Yüntünd potentialitatis C:quoad inclufionem omnis per- jrürltt fectionis in fuo conceptu formaliN. nam , àt itlfo docetScotus 1: d. g. q. 4. JNora pro dito:Da- T mafceno. Pelaeus pevfettionum: wuno modo poreft lpl intelligi pro continente atbu, et formaliter in fe ntíà i. omnes perfeélioxes füb propriis ratioribus .for- Jitriby shalibus ; ef fic wibil unum fovmaliter eff peta- Fffenti £H5, quia contraditlio eff unicam vationeza for- fbllst malem contixere atl tot ves : eygo boc modosibil At eff pelagus nifi num identich, quodef? DEUS fa- ij 'Gdht'f piens , bonus , beatus óvc, Ex quo'etiam habe- du tur refponfio ad dictum S. Datra(t. quód fcili- o cét Effentia Div, pro figno hatura priori ad fua yin Attributa fit radicaliter infiita, quatenus efl., — Ugl fcaturigo foecundiffima etiam pro illo priori (1- ii gno omnium perfectionum fimpliciter fimpli- cium. aDiVif?l jis i E. ad primam Conf. D. Maj.. Si Effentia Di- 292 yudil vina ne quidem radicaliter includeret &c; tunc fc]ml y C. Maj. fi tantüm formaliter non includat N Maj. & conceffa Min. N. Conf. eodem modo 7 [QOM X fili D. probationem majoris ; 'illüd eft finitum.;, dua l quod in füo conceptu formali non includit om- nem'perfedtiónem ; ne quidem radicaliter C i jl Je Ee, tane Pu 05) 442 -Pars I Dift-IV. Quaft. 1..6. V. tantüm- non includat. formaliter. IN. hzc ening Menti juxta Scotum mox citatum;, noiïräsque p;roba- füntti denor tiones , eít contradi£tio ; hinc IN. fuppofitum X.a quód fit poflibilis inclufio formwzlul.fs pto primo D figno. 2 füo d i. ad fecun dam C(;xïf. ex S-:o;; r«d. 2« q.7. pies, Ipien D. Maj. erunt accidentia metaphiylica pradica- mentalia N. Mai. przdicabilia C; Maj. & pari- pati ficath ter. diftin£ta Min, N.. Conf. . Accidentia pra- dicamentalia funt novem genera Cathiegoria- tec e rum , & talia certum eft , quód repugnent infi- form: nitati Div. neque poffunt effe attributa Div. quan. equit quia hzc accidentia funt realiter di(tin&ta à fub- flantia ; econtraattributa Divina funt acciden- quodm tll tia pradicabilia, quia per hzc aliud non intelli: | inO, ! gitur s quam przdicata, quz funt extra effen- - A tiam rei . 3. ad TT Con£, erit in potentia ad | Q mii Sed ilia, in potentia paffiva,, & receptiva N. Maj. it fica , & emanativa C Maj. fontra potentia metaphy & n prima potentia in DEO eft abfurda , acrepu- nans ejus infinitati, non fecunda 5 fic enimin dtra Cindc" DEO eft potentia generandi, & fpirandi,, ne- que ullam imperfectionem dicit, cüm fit mera pou, feccunditas Effentize Divina. Ad alterar pát* 11] 'u tem hujus confirmationis N. fic D.EffentiaDiv. tl etit perfakfhbilis ab attributis per informatio- COij D ' nem N. per identitatem & fine informatione [ .(änfb? cogic. hinc juxta Doctorem noftrum fubtilem 1. d. $. q; 4 attributa non denominant Effentiam l]i MM per modum forma informantis ( que dicit im« iter, ( perfcclionem , quia dicit effe partem J fed per m 1aen- r Oljebliones contra DiffinBionen Stoti, 443 Niit t identitatem ratione infinitatis , & üt attributa ag n funtrationes , quibus aliquid finé imperfectione " /jg clipp denominatur tale absqueinformatione, & parte, E. adlV. Conf. N. Ant. nam Effentia Div. in »äs p J fuo effe quidditativo eft tantüm radicaliter fa- TT piens, formaliter àutem necelft fapiens, nec in« ii ipiens, nec non fapiens ; fed üt fic confiderata Mjdg prafcindit omuino à przdicatis fecundi modi : iden ficuthomo fecundüm fuam Effentiam infpectus nec eft rifibil C is, nec irrifibilis, nec non rifibilis formaliter, ugntiti Hic advertendum eft , quod, ibuta D quando unum concipi poteft finé altero , non nár il fequatur, illud etiam reipfa effe fin& alio , feu , xactidt quód non fit realiter idem cum alio ; quia non n itt eífe idem cum alio negatidentitatem realem cum st d ipfo, effe vero conceptibile fine alio , negat tan- n tüm identitatem formalem cum ipfo. NU Sed contra hanc Refponfionem dices iB interzg; "I contradictoria non datur medium : fed fapiens 1 T IC-FE & non fapiens funt contradictoria z ergo non : ( datur aliquod medium ab utroque ex tremo prz- j fcindens. g, D. Maj. inter contràdictoria coim- n plexa, üt funtpropofitiones,non datur mediü C, j Maj. inter incomplexa, üt funttermini N. Maj. Jf fed fapiens & non fapiens funt contradi&toria in- complexa C. Min. complexa N Min. & Conf. infomju:]) Ifo;mzr;üfï DicesIl. Sidico : Effintia Divina fecundia294, fopt f formaliter , & in effc quidaitativo fumpta j Elïcr.ï;:ï'* €f [apiens : Effentia Div. fecundizm fe , forma« liter, d in effe qniddim)i&ajhmpm non ef? [a» T pies; funt contradictoria complexa : atqui in- j téer 0l [ ia SsFicedisBiR t QM/I.-I.;:V, * ter biec: juxta:priüs dicta non;datur medium frío ergo EffentiaDiv.non poteftprafcindere. A. Ni (otqu Mai: quiaifla propofitiones non fervant legés f contrádicloriarum: 5« nam . fi addantur fimiles &i düs j particula: determinantes , 3m quantum forma* düer y: fecundum fe , qua, quatenus jc, -tune UM utraque propofitio eft falfa ; & nunquam he joris, füim contradictoria incomplexa, -fapiezs, non fapiens, evadunt complexà ;. ficut licét albus , mon albus elin fint contradictoria incomplexa , fi tamen in proe lomj & cum fimilibus redus qudc pofitiones redigantur, plicationib'us applicentut (abjecto. fibi extraef- 6d fentiali& repupgnantiv.g.fic: bomo im quan- jona ttimi bomo , fécundim [e , formaliter, £j quà tae fnt liseft albus ;; homo fecundïfm fes & qua talis won li eft - albus; non evadunt conitradictoria: 5..quiá fiiy utraque propofitio eft falfa ;« nam prima eftfals MNpn fa perfe , ü t vel obiter infpicienti: terminos/in- nemp gotelcet. Secundaautem eft falla , quia utique Di sàn albedo , n fapientia Gc. nequeunt efle dé fbrma ntialis , .fub- Ttt^tgy ratione quidditativa fubjedli-effe ftantialis , ac fibirepugnantis ; qu ale e(t-.homoj Cfgo 1 dictoriis:vide vel-Eilentia Div. plura de af.ontra IT t né ;O;c at ^ ]E-Iterum ratione infinit atis ipfius EfTentiaE; ii Nf Si Effentia Div. in fuo conceptu quidditativoä at- * arterei nona includit formaliter perfe&iones o $, 8 tribatorüm, tu nc in DEO daretur maju hi minus : hocnon admittitur : ergo &c; Mij Tntan P. Effentia Div; elfet à parterei identicé.majo£ Ttiro fampta effet quàm formaliter:, & formaliter mi- ld i n Obfetliones ;ontia Diflintionem Stti.. 24j m tirior quàm identice fümpta : ergo. R.l. reà ij torquendó argumentüm, fi attributa Div. di- nl ftinguerentur ab Effentia virtualiter extrinfece/ n áut inttinfece ; tunic cónciperetut majus & mi- il fm nus in DEO : atqui hoc non' admittitur :* erz TU go. Etideo z. II dire&té N. fuppofitum ma- at joris , unà cum fui probationie , quód fcilicee nw[lfï'ï fümma DEI actaalitas compatiatur fecum in re; n velin fündamento;aat intelle&tü curi fuüdamen- i tomajoritatent velmiinoritatem ; nami hoc ipfó; bt quód diftinguaturab attributis ücfüme a&tualis ; i ett exchiditomnemipotentialitaté;qua tamen ex mia« d jotitate ; G& minoritate facili'negotio evincitur; il Suntérgo hieduo diverfiffima : Effentiaeftdis p,mlM ftinta ab attributis; & Effentia elt formáliter d fümptaminor j primum admittimus; fecundümm. «vl img [/ !] fiegamus; 'quiafem perhaþct omnem perfe&io—i r nempoffibilem; n ?5'pices *' Vel'erpó Effentia in füo conceptuag& i forinali inclüdit tot perfectiones ; quot incladit sj in^Conceptü idéitico , velnon? fi primum 7 érgó non diftin [ üitür ex natüra rei formaliter j hoff o doriis 9 áb illis. Si (ecàündum : 'ergo habemus fatene tem reum , in D'EO dari majus ; & minus; ( uHl quod'ipfias infinitati repügnat; " ml iterüm ia [l N'füppefitüt ;'quódfcilicet inclufio tantz , 8c st fion tantz perfe&tionis poffit flare cum famma Ó aftualitáte ; inclüdere enim tantam ; "& non.i mj U y tantam perfectionem jam involvit aliquam poe 2& g téiicialitátem ,' quam'tamen esitludit fürama Di- "LT quod t Vi** x H n i Vigxæ Effzicik actaalitas. * j f Dive ! N 446 );47::II..D7;/£.IP. Qeaft, I. $. V. 0ij Div. inconceptu füo formali includat radicali- us & forma ter tot perfectiones, quot includit in conceptu identico ; formaliter autem illas non includit; poin Inftas : Ergo Effentia Div. formaliter talis pum ElTen!i; efttanta , quanta eítidenticé : atqui formaliter quog talis tanta non eft , quanta eft identicé: ergo £. D. Maj.erit tanta formaliter, quanta eft iden- DEUS if ticé quoad exclufionem omnis porentialitatis attribu C. Maj. quoad inclufionem identitatis formalis N.Màj. atqui Effentia formaliter talis non e iem tanta , quanta eít identicé quoad exclufionem mj malite omnis potentialitatts N. Min: quoad inclufio- nem identitatis formalis C. Min. & N. Conf. tiaDE formj In hoc ergo fenfü Effentia formaliter fumpta., Witra: non eíLtanta , quanta eftidentice ; quia formas liter fumpta non dicit identitatem formalem, Qunc n atrib ficut tamen identicé fumpta dicit identitatem ! tur foi tedem. Ad præcludendas aliquas replicas, no« ta, quód aliud fit Effentiam effe diftinctam, & y] aliud, non effe tantam : primum dicit meram Q pri M identitatis negationem, fecundum veró habet., annexam potentialitatem , & perfedtibilitatem: formql Qtiain primum, ífeu diftin&tum effe, fequitur naturam &il extremorum , quz fi (int infinita ; diftinctio jam non limitat illa, fed potiüs àt illimitata &infini« Mdenr ta in fuo genere explicat; fecundum vero, five L tantum efle ex natura fua limitatum eft, adeóque Itrinf nec attributis in fuo genere, minüs Effentia ap- lintC tum convenire. lg ggj Ill Ratione infinitatis attributorum, Siin- D. G 297 Vnni E finita apientia non eft formaliter infinita boni« ta$, M Oljetliones vontra Diflintliónem Scoti. 447 ] ] hd ) tas., G fi nec fingula, nec omnia attributa funt T formaliter idem Divinz Etfentiz, vel ergo fum- yon n pta in fenfü formali fant DEUS ; vel non?: Si.s at primum ergo formaliter non di-Hinguuntur ab pfomit EffentiaDiv. Si fecundum : ergo füntcreatutzs nid: «f quod blafphemiam fonat. .. P. quidquid eft, vel: wadit DEUS , vel creatura eft : atqui DEUS noníunt yentidti infeníu formali : ergo creatura. . Con£. T. ideo f ! tis o attributa funt infinita realiter , quia realiter funt. alis t idem tam inter fe , quàm cum . Effentia : ergo. ychltet cim juxta SSas formaliter ditinguantur , for-: ] indi maliter. non erunt infinita. Conf.II. Sapien- CN- ( tia DEI , ad hoc ut fit fapientia DEI , debet efle Áumpt formaliter infinita : atqui i fapientia DET ex: j form natura tei formaliter di&inguitur ab infinitate;: ormat tunc non elt formaliter infinita : ergo faltem: Vdenitd attributa Cidem eft de Effentia ) non diltinguun- tur formaliter ab infinitate. ais n Ri L ad argumentum, illud retorquendó ü-zgg; j ml cut prius de diftin&tione Virtuali, aut Rationis. & IL.. Quód attributa in fenfu formali non (int lu Va formaliter ipfe DEUS, fed tantüm realiter.. At; yr a quia inde infertur : ergo funt creatura , negatur hzc illatio ; nam quod eít creatura , illud nec d identicé poteft effe-DEUS li jl x. ad primam Conf. D. Ant. ideo funt reali- 2199 ïü) jdfwg ter infinitain omni genere , quia realiter idem.; funt C. Ant. ideo funt tantàm infinita in uno, & fanit fuo genere, quia realiter idem funt N. Ant. & h um D. Conf. ergo formaliter in&nita non fünt iu.. juia formaliter idem non funt C. f emni gmerc,.( I] Conf (l 448 Pars l, Difl. F. Quaff. E-.F. debet Conf. 'crgo formaliter in£inita non funt ne qui-' um q dem in uno, & fibi proprio genere N. Conf. diqui x. d fecundam Conf. Maj laborare in equivo- àllas j co, üt p atebit ex dicendis; hinc illa transmiffa argu'n J8: Min. e flo enim Sapientia DEI formaliter in- Quini finita (it, quia gaudet infinitate fibi propria & Fn&þ; áttributali,non tamen eft formaliter infinita fic, Daet ; quafi eadem formalitas fit & modus infinitatis, lia cd & attributum fapientie (ad quod tamen AÀ. iaf collimare debent ) fapientia enim eft entitas Qu omnimodis abfoluta , infinitas autem modalis ; üpott hac modificat; illa modificatur. Pro depre- Ttis no liendenda majotis eequivocatione notandum., libi N eft , quód fint diverfa hzc duo : aliqhid eft fore j maliter tale, & eft tale per identitatem formae Jein, primum admittimus fecundum negamus ; ipiqy ;ïCS, l five de DEI Sapientia, fi ve de alio attributo. enft DEUS co- co 1I1V. Ex infinita DEI cognitione. rniae 1 tunir gnofcit fuam Effentiam quidditativé, & fo ergo . JDi Jiter includentem omnia fua attributa * n 6 hzc non diftinguuntur formaliter ab illa.. Ant. Qd P In cognitione Divina nequit dari preecifio: «T atqui fi DEUS non intelligeret fuam Effentiam üiliy formaliter includere attributa , tunc daretur iu UT5 DEO pracifio: ergo&c. — Maj. conftat , quià übjec DEUS omnia cognofcit comprchcnüvä. A iior ( N.Ant. in hujus prob. N.Min. quiacüm revera r i Effcitia Div. non tantüm perfe&tiones prima- : |NM fed etiam fecundatias ,rins & quidditativas , fwr& | qualicativas in fe contineat , ideo ,'ut cognitió àt; li h ive Eflcntia'mDiþ cognolc e- DEI Fom prchcn( " Objeliones Gontra Diflinlionem $cnti. 449 p debet quidem hac omnia identificata attingere; v N &um quo nihilominus ftat, DEUM cognofcere, ia aliquas perfectiones fibi competere in primo, ilotatst álias ir fecürido dicetüdi modo, — Poteft hoc , fbvaditi argumentumi etiàm fetóorquéri ; nam prater- ii quàm quód falfum fit , illa o diffingui ; quá tf [ene fà imvicém cógnófci niequeunt. ( àliàs enim. hii Pater ÀFilio , & Spirator à SpirituS. ac univet- fim relatio à fuo corrélativo non diftingueretur) dumes n gn fm &iaim fuummet argumentüm ÀA. fültinere ne- Queuntj quia cértum ell , qiód Div. intellectus fl m0d3'L* utpote ab oniüi conceptu inadáquato alieniffi Prodg iotandit. us nom cognofcat ElTentiam, üt à perfonalita- tibus vel atuibutis diftinctam virtualiter, àu£ jid etiu m r per.rationem 5 & támen hoc non obítante mul- üplicantAA. fuas conceptibilitates; niliil timiene m n tés, inde aut cognitionis Divirie vim compres yriuto D enfivam ; aut objecti motivi ünitatém evácua- tum iri; TU . Dicés: Si intelle&tus Div. cögüöfeit Effeiiz ót bun: f üam & Attributa üt diflincla , tonc habet plurá bl ? objecla forinalia primarià , & inotivá ? atqui hi pfæf"* ec-Théologi ron admittünt: érgo nec Scoti " EtïenEF üdiftiuctionem. Maj. P. Creatürz tantüim, fi- W dattlll ! Ve.&a, qe extra DEUM (unt, habent rátioriem t f objeclifecündarii: ergo cüm Attributa creatute Ái pf ion (mt, & tamen plura fint , fequitur plura j m Yi dari intellectüs Divini objé&ta primaria: E. o N. Maj. in hujus ptob. N.Ant. nàm, üt noti ob- aol AN Ícüré tradit Doctor nofter £.d.: d. 2. $. - y dis pouendi, unum tantum eft objectumi pri« lr wgmlw FT &ids 450 Pars H. Difl. IP; Quafl. 1. f.V. 0l marium & motivum intelle&tüs Divini, üt cott- ftabitparte ; .Difl.*. q-.2: aliaautem omnia;qug formaliter extra Effentiam Div. funt , formali- ter fumpta ad obje&ctum fecundarium fpectant ; quamvis. & inter hzc notabile verfetur difcri- 4l men::- ea fiquidem , qua abfolute extra DEUM TO : funt, ütcreaturz, ante cognitionem Divinam (; ff nullum habent effe actuale ;. econtra , fi perime t ; poffibile non cognofcerentur attributa, aut pete rii j fonalitates, haberent adhuc fui effe abfolute ne- &ori ceffarium,& actuale à parterei inEffentiaDivina, &ion 302. Inilas. DEUS nequit nnum attributum coe Divin noftere fine alio : ergo formaliter diftinctaz lat non funt. g. D. Ant. nequitunum attributum feitei Es finéalio intelligere, & hoc fit propter illorum Qdl identitatem , & indiftin&tionem formalem IN; busfi Ant. fit ob ipfius DEI omnifcientiam compre ^ f guiti henfivam C. Ant. & N. Conf. noftr: Urges. Si attributa Div. formaliter diftin- proba guerentur , tunc DEUS de illis non haberet co- M gnitionem formalem, fed folüm identicam : hoc Tüty el non admittitur ergo. Maj. P. Quia DEUS Wt illa attributa non cognofceret nift ut identifica- M UT ta; fi enim aliter cognofceret, haberet cogni- Ts tionem prazcifivam. &. N. Maj. hujus proba- hübttm tionem D. DEUS attributa non. cognofceret dll&mn nifi àt identificata realiter C, àt identificata for- pliotg maliter N. hóc ipsó ergo , quód cognofcato TOv DEUS attributa àt realiter identificata, & non li biy üt formaliter identificata , habet de illis cogniz "if tionem formalem, & tamen non pracifionem. e Q fh Objetliones contra Diflintlionem Scoti, 4gx Tb m ong Objic. III. it, i ^ Es Cont. l4 ditdoris , &5 Diflin- umf élioue . Reali. letr d Aliqua ex contradicloriis folvimus à nu-303 m mero 293. nunc autem ita arguunt L. rodg- emDind €i, non praduci : COUmmWnicari son commnunis 1 2 lt cari : imveniri in uno fuppofito , ci nm inve- uta r siri in uno [ippofito , in creatis funt contradi- ablolutt Cloria realia flricté talia , & inferunt diflin- ntiaDin botum t €tionem ex natura rei realem : ergo etiam in Divinis; & per confequens Effentia Div. à Fi- dillina liatione Divina ditinguitur omnino ex natura tributit rei realiter. Conf. Effentia Div. non pro- ecilonut ducitur, eft communicabilis, eft in omnibus tri- wiem) bus fuppofitis: ergo vel Effentia realiter diftin- guitur ab attributis & perfonalitatibus; vel noftra probatio principalis per tot $$. deducta li dl probat nimiüm , adeóque nihil, jabeat E.transmiffo Ant, non enim per omnia ve. 304 x rum eft, titmox conflabit, Nego Conf. & pari- ii DI tatem, dilparitas eft; quia aliter fit produ£lig "n in creatis, aliterin Divinis; nam in cteatis ter- ett uf minus formalis produ&ionis, fcilicet natura . T habetur in fuppofito producto per puram pro- ag ductionem , itaut ob limitationem (uam multi- cit plicetur numeró , & totum productum aquitat ag novum effe tam effentiz , quàm exiflentiz: at du n in Divinis terminus formalis non produciturin Dd füppofito producto , fed tantüm ei communi- gciüümrï l catur à producente idem numeró terfninus, Ffa quem N Pavs HT. Difl, IV. Quaft. L.F ( 42 uem in fe habebat quia eft unica numeró na» jnSdho petie tura in tribus Divinis fuppofitis, & totum pro« du&um. folüm aquírit novum elffe- diflindlum munic inom incommunicabile feu. fubfiftentie ; non veró tertc dilinc&um effe effentiz aut exiftentiz, — Per., PUA qua füfficienter habetur refponfio ad Conf. Ni- hilominus fingulariter ad fingula refpondeo: qelhe Efto Filiatio in Divinis producatur, non tamen malem. produciturà Natura Divina, fed à Patre,& ideo Datej etiam. Kilius diflinguitur realiter à Patre , quia cumIp- $o habet oppofitionem relativam , non autem Qaad t unDe cum Effentia Divina, à qua folüm emanat ema- fiong, matiene Metaphy(ica ; exinde autem tantüm inferri poteft diftin&tio formalis. bunt di i e 30 Ut ad fingula allata contrad ictotia refpon&- " G ? "" deam , dico, produci, cj* non produci, de Effentia Div. & relatione Filiationis enuntiata non, effe d ipfls N realia, &t qua refpiciunt effe, vel non effe rei ifert fimpliciter , fed funt tantüm cóntradictoria fot- fim eti malia, que refpiciunt ic, vel fic effe, autnofi fomil effe, & ideo poflunt falvari, & tolli per folam di(tinclionem ex natura reiformalem. Eadem Qilini contradicloria : prodzci , on produci , poflunt i, q etiam absque difLinctione reali exemplificari fic RUEN de fubje&to, & ejus paffione; fubjectum enint DÀ eXempl — habet effe per productionem phyficara, non au- tem paffio, & tarnen nullus admittit diftinctio- modö j Chtra( nem realem inter fubjeCtum , & paffionem 5 pa* 6a " t tet itaque , qualem argurnentum patitur retor- fionem. Ad contradictoria de comamunicaris hDii I:Jt on commnpicari ncgatw abíoluté Ant. namy n ?&lis. Mi Objeftianes contra Diflintlionem Scoti. 453 ICamimitl 1 inScholis communiter circumfertur , de eadem g Petri entitate verum eft dicere, quód fit com- df ii municabilis fecundüm rationem fpecificam , & incommunicabilis fecundum individualem. Ad tip; nont hg tertia contradictoria , de inveniri i uno fuppofr- B. ne-» d Cor £05 ( non inveniri in eodem f* ppofito. que hac inferre diftinctionem realem , fed for- lj a jr, nontit malem folüm ;. quia licét inveniatur Effentia in Patte;in quo.non eft Filiatio , invenitur tamen assl etiam eadem Effentiain Filio ; cüm fit illimita- qu ii , nonad ta:ad. tria fuppofita, ratione cujus illimitationis manattl xna Perfona.dicitur effe in alia per Circuminfet- & em tati fionem. . Infuper hazccontradictoria magis pro- bant di(tin&tionem realem inter Perfonas,quàm j t intet Perfonam , & Effentiam. — Tandem tam T hzc;quàm priora contradi&toria debent folvi ab.ipfismet AA. üt con(lat ex prioribus $$. 306 i nonw goi u ;;; I Si.in. Divinis ex contradictoriis legitime infertur diftinctio formalis ; tunc idem attribu- ia tum etiam à fe ipfo diflinguitur ex natura rei ïf[e) ;'IUF , formaliter : atqui hocimplicat : ergo & SSrum j dittinctio. Maj. P. Idem attributum Scientie q. l DEI, quatenus eft (cientia /pmplicis intellisentia, lllfi j PUHF non eíl Ícientia vi/íonis ; quatenus refpicit ipfum ol DEUM, non refpicit creaturas, Idem poteft gun? du n exemplificari de voluntate Div. modo ad intrà, modo ad extra operante : ergo vel ob fimiles It ll ? contradicliones idem attributum debet à fe ipfo dv gt ex natura rei diftingui ; vel ex contradictione in Divinis nequit legitime inferri diftintio for- 7 d ujus proþatio nc N- i malis..... g, N. Maj. i-n h 3 Conf [ af4 ParsIl. Dif.IP. Quaf. 1. .. Tatut. ! Conf. & paritatem , difparitas eít ; quödïcorï; r d vadictio refpectu ejusdem attributi Divini v.g. t9. Scientiz , fit tantüm ab extrinfeco, & ob diver- fos terminos, ac obje&ta fecundaria terminativa, tfcat dere Ycontra diftinctio ex natura. rei formalis non Vina. i anfertur ex contradicloriis ob terminationes ex- trinfecas , fed à principiis intrinfecis 3 Scientia «90.Y jitia DEIautem eft ab intrinfeco unus fimpliciffimus actus refpectu omnium iftorum obje&torum. lniu; deil, Idem proportionate dicimus de voluntate. qduio » 307 .IIl. Contradicloría inter Effentiam & Pet- dl fonalitates funt inter rem & rem : ergo arguunt diftinctionem realem. Ant.P. Imprimis enim T ipfa Effentia Div. eft res, tunc etiam Perfonali- ( ]s tates debent eífe res; quia inter ipfas ad fc invi- f cem comparatas datur diftinctio ftrité realis, dl qua utique eft inter rem & rem. — y. N. Ant. form in hujus probatione N. alteram parten anitece- dentis ; Perfonalitates (iquidem ad fe invicem CXM Tum. comparatz diflinguuntur realiter, non quód eile entia realia fint, fed quiaad invicem oppofitio- tia] nem relativam dicunt , qu& oppofitio cum re- i fpectu Effeniie non fit, etiam non infert intet T Eífentiam & Perfonalitates diftinctionem ftri- fej €té realem. Addunt hic communiter SS2 ex oli fuoDo&tore Quodl.3. & . quod Perfonalita* tell tes nullatenus fint entia 414 , & formaliter fed ider tantüm 7Zeztice, & qualia. Alias rationes huc facientes vide fis num. 278. türi lier 508 IV. Clariffimus D. P. Bab enftuber de DEO Yol Uno difp. 4. a. 2. $. 2, num.14. in terminis co- na- w Objettiones coutra Diflintlionems Scoti.. 445 natur oflendere , formalitates Scotiflicas effe lgt res ftriclé tales. Nam primo illa fumma iden- utiDiniv o a titas, quaformalitas Sapientiz Div. v. g. iden- T m tificatur realiter fibi ipfi, vel eft identitas ftri- & realis vel non? ( non ; ergoS apientia Di- formdt nitationt vina. non identificatur fibi. ip(1 flcicle realiter : d 8 ergo vera eít ifta in feníu reali (impliciter: Sa- pientia. D El non'efE Sapientia DEI ; quia in.eo impidls fen(íu, in quo aliquid non eft idem, poteft negari obya lüntdt. deillo, cum quo non eít idem ; àt conftatin- duclione. Si. eft identitas flricle realis, tunc jam & vel eft eadem ex natura rei formaliter cum for- 20 zrgträ Timis u malitate Sapientiz , vel ex natara rei formaliter diítinguitur ab illa?. Si efLeadem.: ergo forma- Perond TU litas. Sapientiz ex natura rei formaliter eft ens flridlé reale : cüm fit fua fecum ipía identitas j .realis; .Si diüinguitur, debet diftingui tanquam .M formalitas à formalitate ; quia inter nulla alia teni t extrema dari poteft ita diflinCtio : ergo jam ite- |frimt rum habemus formalitatem , qua fit ens ftricte It qHFf reale , ícilicet identitatem ftricté realem Sapien- HOPPO n tie Div. fecum ipfa. Secundó ficut diftin&tio, ( 0* ità & identitas fequiturnaturam entis : atqui di- ia flinclio (lrite realis fequicur entia folüm ftricte jorem realia: ergo & identitas ftrite realis fequitue u folüm entia ftri&eé realia : fedformalitates in- od telle&üs & voluntatis v. g. in DEO fequitur dl l identitas flriclé realis, quà qualibet identifica- jj tur cum fibi ipfi, tum aliis ex natura rei forma- H Il liter diftin&lis : ergo formalitaces incellectüs & [ JCDE voluntatis in D EO funt entia flricte realia... (Ter- Ffa4 xmiüisg Af6 ParsIL Difl. IF; Ousf.I. 4. F. 0i "Tertió quz tribuunt effe&tus formales fimplicje ficuni ter , feu.(lricté reales, funt encia flricte realia: bit d fed formalitates tam in creaturis; quàm in DEO thenta repertee tribuunt effectus formales flricte reales; [52 nam exiftentia creata; quz apud SSas eftqua- h dam formalitas , réddit effentiam exiftentem.5 fcom, fimpliciter realiter, & non tantüm fecundüm Sicuty quid realiter - fimiliter intelfe&us-& voluntas quevir €reata , qu funt formalitates Scotiftice , red- ftum formil dunt hominem proximé intelledtivum , & vo» litivumfimpliciter & ftricté realiter, Idemeft W * de eisdem, aliisque formalitatibus prout in5 Simd DEO inveniuntut. Quia DEUS utique flri- türdfye 6 realiter exiftit per fuam exiflentiam : fims Mj p pliciter quoque & flri&ee realiter eft intellecti- QQie vus, & volitivus proximé pet intelledtum & ts voluntatem, Ita inlittera precitatus Auctor, triffn ac famofiffimus olim Celeberrimse Univerfita- teiltS tis Salisburgenfis Profeffor Publicus. aliaer 809 X. ad primum hujus Clariffimi Viri funda- V n:g mentum, quód fit identitas ftricté talisin hoe Qd fenfu ,. quatenus nulla prorfus datur diflinctio ptope aCtualis inter Sapientiam v.g. & füammet fe- KUF p cum identitatem , hocenim in quacunque fen- dU tentiaelt implicatorium ( & ideo argumentum porti pautur retorfionem ) non veró ell- identitas Cuten flricté. realis in alio feafu , quatenus identitas Quoaq cumSapientia faciat rem ftricle talem , paritet (UFqU( enim & hoc implicat propter notiones in Lo* m gica, & inn.278. requifitas ad effe rem pro- iting tà$ prie talem.: : Imo fi vcrgm fit , quoód identi | L fe- | n Objetliones cóntra: Diflintlionem Scóti. 455 ndesimy fécum ipfo faciatrem ftriclé talem ; ergoincum. d bit Adver(íario folvere fuum proprium argu- m mentum , tot enim debebit admittere res ftricte [idied tales; quotibi funt attributa virtualiter-diftiiz T &a: hecfiquidem virtualiterdiftincta funt tamr eulet fecum; quam cum Effentia realiter identificata. m frtud Sicut proin juxta T TasSapientia nullatenus; ge- A vl que virtualiter , eft diflin&taà feipfa, five 3 fua t fecum identitate , ita etiam juxta SSas neque i, formaliter eft diftincta, j ln d &.'ad fecundum fundamentum , D. Maj. Sicut diflinCtio ; ica & identitas , (equitur nà proit k 'n'quellzi turdmentis proportione diffimili & oppofita C. nf Máaj. proportione-eadem & fimiliiN. Maj. & neledi coüceffa abfoluté Min D. Conaf: ergo & iden- md titas ( reaffume hic ufarpationem à nobis ad« D AU&OD miffamin priori refponfione de identitate (tricts Jivche realiSapientis v g. & fuefecum identitatis j ia alia enim ufürpatione concede confequentiam, "iri find G nega fuppofitum ,' quód intercedat talis fhri- jisin t Claidentitas) fi naturam di(tin&tionis fequatus proportione cadem & (imili C. Conf. fi fequa» dílidi Dd tur proportione diffimili,'& oppofita N. Conf; nqut f Diverfitas aucem & diffiniilitudó hujus pro- um portionis patula debet effe ii omni Schola ; fi- jdennt cut enim diftinctio & identitas (ibi opponuntur quoad fuas entitates, ita pariter fibi onponan- j tur quoad paffiones confequentes entitatem, rie- s ceffum eft. Et per confequens debuiffet Adver« farius inferre ab oppofito fic. Datnar identitua e j tealis ( qualem filiceradmifi in priori refpos |] Ff , ? fios A4:18. Pars H, Diff. IV defl. Lafb ol fione) ergonon datur diflintlio vealse intev far- diique: malitates. Hoc argumentum infuper retor- glicier queri poteft in iisdem prorfus terminis, itaüt vittudi tantüm in fubfumptione locó horum termino» Ti ram , fed formalitates intelleBliis ci voluntatis , fubítituas hos terminos , fed 7^irtmalitates in- telletbies eir voluntatzs cjc.. fícque fauummet Ad- E verfarius folvere debet argumentum. xj, ad tertium fundamentum. . D. Maj. Que UE lD ttibuunt effe&tus formales flricte reale? per rea- lem productionem tanquam verz caufz que C. datür Maj. Qu tribuuntfimiles effe&tus praecisé tan- dar quam priucipia q4ibas. finé reali productione N. ilo'n Maj. Mia. etiam eft abfoluté falía , quia exi- compo ftentia nec in DEO tribuit effectum (lricté rea- | Diis lem , necetiam elít illa ipfa res, 4« exiftic, fed , C pracise eft ratio formalis qua, feu. per quam Ton t DEUS exiftit.... Tandem quero ex Adverlario, pum num exiftentia, virtualiter4àDEO, aliisque at« ponit tributis diftin&ta, reddat DEUM ftricté reali- thar terexiftentem ? num intelle£&us , num volun- Diyi tas teddant DEUM f(lri&té realiter intelle&tivum, uthuq voliivum, velnon&c? . Sinon: ergo DEUS tl non eft flri&ié realiter exitens,, flritté realiter Til intcllectivus, & volitivus ; cüm utique nihil ficftricle realiter exiftens quàm per exiftentiam , tef aut ftriclé realiter volitivum ,. vel intelle&tivum Cun nifi per intelle&um, & voluntatem... Sific: er- Qod go fumet ;; quam- SSis injicere voluit, fe li- Wt beret pedicà Adverfarius 5 cüm infiftendo Illius Of ntas; r?fþ'oxxüoni exiftentia , intellectus ,. volu aliá- coml Lj Objetliones contra Diflintlionem Scoti, 4949 li aliáque attributa tribuant effectus formales fim- inlptet pliciter & ftriQt? reales,; adeóque realiter & non RRU vircualiter diftinguantur, quod nec TT« ad- Ym t ETU miferint infuis principiis : ergo necSSzin fuif. il Objic. IV. fupmmh N Ex Simplicitate , 65 Unitate DET. If )Mjd I. Siin Divinis datur diftin&tio Scoti , tunc3 15 hspit in DEO non datur fumma fimplicitas : atqui TT datur in DEO fumma fimplicitas : ergo non datur in Divinis diftinctio Scoti. yracit Mzj. P. ín u&liont) illo non datur fumma fimplicitas ; in quo eft u d compofitio plurium a&u diftin&torum : fed fiin ld t Divinis datur diftinctio Scoti, tuncin DEO eft müih 1 compofitio plurium actu diftin&torum : ergo gt non daretur in illo füumma fimplicitas. Maj. Mdv patet, quia compolitio juxta n.576. directé op- ais ponitur fimplicitati. Nec Min. latet, quia jux- yidee ta hancScóti fententiam funt plura attributa in " Divinis a&u & à parte rei interfe di(tincta; qua m utique attributa plura etiam erunt inter fealiquo Í ODEL modo unita : atqui ubi funt plura inter fe actu jut diftincta , & unita, ibieft compofitio : ergo &c. Conf.I. Velergoifta attributa plurafuntin-5 x g sllul terfeunita, velnon ? Sifuntunita : ergo fa- u]'e&iï'tiï ciunt compofitionem. Si non funt unita: er- lf go effent in DEO tantàüm aliquod aggregatum ]uif, t,t per accidens. Conf£. 1. Plaralitas actu diftin- pb &orum attributorum repugnat: càm 'unitàte. , compofitionis experte : atqui ünitás compofi- mlunä& 4 tio- * &à6o Parill. Difl. IF. QMFI f.F. 0 tionis expers in DEO eft ipfa Ejus fumma fim- Mentia deng.y plicitas ; ergo pluralitas actu diftin&torum ate tribatorum - repagnat cum. fimplicitate: DEI. &ütImo vnd 2od£-MI. Plures res inter fe conjunéta inferunt compofitionem realem : érgo etiam plures for- &t Conf) malitates conjunótz inferume' compofitionem formalem ; atqui compofitio formalis repug- fileet nat: cum fumma DEI Gimplicitate : ergo &c. repugn' 312 m adobjectionem N. Maj. in hujus proba- epert àuribu tione N.Min. adhujus probationem dico quód prorfus nulla fit ii Divinis compofitio, fed tan« teitt Conf, tiim identitas :- atqui inter identificata implicat diftin&orum unio feu compofitio : «ergo nul» Tuti) K la in Divinis datur compofitio. . Ergo hoc at« poni if gumentum fupponit , quod eft probandum. Nihilominus claritatis gratià D. fecundam Maj. '& Min.: In illo non datur fümma (implicitas ,. in quo.eft E ipl compofitio , feu unio diftin&torum per modum. etim. tis; . actüs & potentiz C. Maj. per modum a&tüs, G- actüs puriffimi N. Maj. & juxta immediaté di- diip li &a fuppofitum quód filicet- inter identificata caliter poffibilis (it unio-,. vel compofitio & find diftin&ione applicata minori IN. Conf. .. Itaque Mp ex diftinctione fola certum eft , non pofle legitis, p mé inferri compofitionem.s - feu diftin&torum comp: unionem 5 aliàs fiquidem & Trinitas Perfonas magis rüm illam inferret. y liteni 317 &i ad .. Conf. quód attributain DEO non t fint unita: tort Verüm quia infertur : ergo funt aliquod aggregatum peraccidens, negatür hoc EM Eliacum t. :quia funt realiter identificata; qualis iden- fü. p Lj Oljeil iona contra Diflinthionem Suni, 461 sfamma identitas realis non datur in aggregato pet acci- tindlonn.d dens: v. g. cumilo lapidum ; íacco pomoruni, lictit aut modio tritici &c. .. 2. quia aggregatum tari- ideits tüm ell ex finitis. .. 3. in aggregato per accidens i plurcsfa» éftetiam compofitio per accidens. j B!u Hd lID mpulnt Conf. N. Maj. cüm jüxta fidem detur pluralitas, mali r Ícilicet "T rinitas Perfonarum, «qua tamen.non T fepugnat cum unitate Nature- compofitionis ijo p experte ; ergo ideii à potiori fas erit dicere.de attributis Divinis; :cüm hac nán diftinguantue , tealiter-(1cut.tres Perfonz, Poteft etiam hac Conf, (ic diflingui : pluralitas actu. diftincto-- . inpi *agonu" rum répugtiat cum unitate , quatenus unitas op- o hocat ponitur diítirictioni formali. C. Maj. quatenus landu[lb- ufiitas opponitut compofitioni N. Maj. & Ds ;damWï' Min, atqui unitas prout opponitur di(tin&lion: eft ip(a DEI fimplicitas IN. Min. contrariuni a n qllüd " müdum enim fides docet circa Myílerium SSS. 'Trinitas d tis ; atqui.unitás üt. opponitur. compofitioni ltl eft ipa DEI (implicitas C. Min. & IN: Conf, j Itaque pluralitas formalis atttibutorum actu di- ol ftin&torum pugnat cum ünitáte , quz importat negationeni diftinctionis formalis , non autem , Iu Dn'e legill' pugnat cum unitate importante negationem..« compofitionis . càra proin Divina fimplicitas indon D magis importetnegationem compofitionis;nule latenus autem diftin&tionis , àt patet ex Trinis tate Perfonarum, ideo luralitas formalis attri- )EO j ( fllüï butorum non pugnat cuni Divina fimplicitaté &j ad:Ill..N, Conf, & pariratem ; diíparitas gä m It M g jj p f?ï. 1. quód plutes res realiter fi'iäïingzxzï:'x' hyas [ 0ij a62 Parsll. Dif-1V. Quaf. I $.t - five conjungantur five non; econtra pluresfor- du adi stcbua malitates , five attributa femper funt realiter identificata, |.3,; Unum attributum fe non ha- formalit disy bet per modum potentise , fed omnia fünt actus purus; quicum com sdisd lis.eft. À ponibilitate inc,ompatibi- laione] busfot WNec inftent AA. dicentes ,. diftinclionem Perfonarum in Divinisdari propter oppofitio- hn pe flindio. nem relativam : ergo, cüm hac non fit inter attributa, exemplum de SSS. Trinitate non pa- t trocinatur SSis. Contra enim e(t, hoc etiam dnft nos SSz admittimus ; fi autem T'Tee velint quid r abetv.ï adeó urgere compofitionem in Divinis proptet dmác diftin&tionem , tunc (ex quocunque tandent fonte detur diftinGtio realis Perfonarum ) debe: E Qcd rent adhuc admittere compofitionem , quatmt tamen nobifcum negant: ergo etiam negent; go&c priüs, quód diftin&lio fit ratio compofitionis : quód i diftintio fit oppofitafimplicitati &c. fclict butis : 314 II Iterum ex fumma DEI Simplicitate. Ex etad diftin&ione Scoti inter Effentiam attributa, & ia h Relationes fequiturin DEO debere admitti ali- tsl quid & aliquid: atqui in ente fimpliciffimo non poteftadmittialiquid & aliquid; hócipsóenim nv qu Elty non foret eüs fimpliciffimum : ergo &c. B D. Maj. debere admitti aliquid & aliquid per Unde tittali modum actüs & poténtiz N. Maj. per modum aCtüs & aclàs puriffimi C. Maj. &-diüin&ione feíorn lis pat applicata Min. N. Conf. A Dices, EffentiaDivina perficeretur à '-fuis atz Mitin mo- d tiburis : ergoin DEO daretur aliquid per um L Objetliones tantra Diffintlionem Scoti.. 46 3' tripits dum a£lás & potentiz. Ant.P. Effentia per. t füntmr attributa foret aliquid formaliter, quod in fe um m formaliter noneft: ergoperficeretur ab attribu- lia üs: ergo in DEO daretur aliquid per modum r aCtüs G potentie. .. .. N. Ant. in hujus pros batione D. Ant. ficut priüs, Effentia per attii- dilbidnut buta foretaliquid per moduni actás & actüs C; Ant. permodum actüs & et oppüfiiö potentize N. quz di- onitit ftinclio ad teíl. plures fimiles teplicas applicari Bs T Inflas, Effentia Div. hlabet-' ab attributis ali- , hoct? Te v quid formaliter, quod Ipfa in fe formaliter non i prop abet v. g. effejuftum, fapientem , mifericor. yc tundd dem &c.- atqui , quod habetaliquid ab alio , fi- um) (W né quo illud non haberet, illud perficitur ab , Q hoc alio-per modum actüs & potentiz : er- am go&c. m.l argumentgm diftinguendó ficut priüs. mll N. füppofitum majoris, quód vii: & ( fcilicet Effentia poffit aliquid habere ab attri- butis-per modum potentiz. . I quia Effentia K ! eft aclus puriffimus , femper & neceffario à fe ious * iil ipfa habens, quidquid habet, fin& ulla poten- vf tialitate, vel tranfituà non effe ad effe formale, öci?äölm Il quiaatttibuta potiüis habent fuum effe ab Effentiaemanante, . quàm Effentia ab attributis, 9t ? iil Unde aliud eft , quod Effentía Div. femper fue- ; rit talis perfua attributa tanquam per aliquid à gt ii feformaliter diftinctum , -& aliud , quod ab il- lis perficiatur per modum potentiz ; primum admittimus , fecundum negamus : primum., ,l dicit a&tum purum componibilei Y 4à Vi im Simpli- uidpäg; eilate 464 Pars li. Difl-IV. Ouaft l, . F. d citàte DEI , fecundum dicit potentialitatem £é» (t o pugnatitern Simplicitati Div. Á proin| feiformaling m i Urges. Effentia Div. exnaturà diftinéta ab attributis eft identificabilis cum il DEU iguit po» lis : ergo hac apfa idenuficabilitas a i ylt tentialitatem in Effenüa. — & L. pofle etiami dliien Á argui potentialitatem in á£tributis ( fi argumene tuti fitálicujus valoris ). & quidem à potiori? bt e quamnàm enim inajorem rationem dáni ÀÀ. tantün contra Effentiami , qüàm contra áttributa.s? tem g. lÍ. ad Ant. quod Effentia potiüs fit identifi- lione £atá quàm ideniificabilis cum fuis attributis, Ut hon K àutem. omnis praveniatur replica ,. nota « Spiti Dic quod DEUS fit firnplex; quia negat omneni £omponibilitátein && coimpofitioném ; noü atle 'o,l tem quiá hegat omnem diltinctionem , üt con» Mqiid s ATRU ftatex SSS. Trinitatis myfletio. iNotá z.xqub Vatfin kffentiam detertninari à fuis attributis ni l alidd Rs fatur. fit , quàmi Dllam effe talem in futnma actualitaté jper aliquid formaliter ex naturá rei diltinctunig tilse Vit fl prout femper habet illud fin& ullaincepuone;aut traüfitu àriou effe ad effe tale; & Di) .Tll. DEUS tam fimplex deb é eífe, t qmcï dilin: 31 fimplicius né quidera excogitari queat ; átqu fini ftanie dilliiCtioneScoti inter Efleitiam;. attre Ib buta , & reladionés poffetaliqui d impliciusexe turau &ogitáti; & e(fe.; ergo &c. Miri. conftats vis i quia indiflinctum uitique excogitari , .X eífe pos ttadié tefL:. atqui indiltin&tum. elt fimplicius diltine d &ó: ergó &c &i L. IN; füppofitüm, quói i ld fcilicet mplicitás opponatur dillin&ioni, u p&* , "n t r Rtdliumi Oljettionts contra Diflintlionem Stotl. - A6g tet ex SSS. Trinitatis Myflerio ; opponitue iremu) proin fimplicitas compofitioni, & viciffim, quze cüm in DEO juxta num. 376, non detur. jam cablis i. DEUS eft ens quo fimplicius cogitari nequit, (is argm'tï,'- X ll. tetorquendó argumentum contra diítin- j poflc iil €lionem virtualem , aut rationis, cüm etiam hg finé utravis DEUS poffit dicifimplicior. Pro- u pl bat ergo hoc argumentum nimium, cüm non qi a tantüm omnem diftinctionem , fed & Trinita« db tem Perfonarum in Divinis eliminat, perfe- T2 €tiones fimpliciterfimplices formaliterin DEO tributi nonponit, acprincipia Generationis Filii, & pE Spirationis Spiritüs S. confundit, t oimnt Dices. Talis in Divinis eft adítruenda diftin- 316 , 1002 io, que magis falvat fimplicitatem DEI ; '.m)m W atqui di(tin&tio virtualis vel rationis ma gis fal- o vat fimplicitatem DEI : ergo &c. &» Ic EX di. J yis nl ] €lisjam conflare, quódíim plicitas non oppo- 1 natur diftinCtioni , & viciffim, x.1l. D. Maj. dl talis eft adftruenda di(lin&tio , quz magis fal- vat fimplicitatem DEI finé imperfe&ione in., cepiioüf;ï; DEO C. Maj. cum imperfeclione N. Maj. fed ïlïïv u[qu diflin&lio virtnalis vel rationis magis falvat et : 4 fimplicitatem DEI cum imperfectione C. Min, jn, P finé imperfe&ioneN. Min. & Conf. Sequeren- mp]iriuff'« turautem hz imperfeCtiones in DEO ex utra- j cnq([lï f vis diftin&ione Adverfariorum. 1. quód con- | &i tradictoria non fufficienter verificentur. T. uód principia Proceffionum in Divinis con- n í u jifly q'L! ndantur. HI. quód perfe&iones fimpliciter iioüirüï fimplices non fint formaliter inDEO &c. $ In« 466 Pars I Dif. IP. OuiftiT. $.V 0l ( 311 iuftas. DEUS utique effet fimplicior , fi nof daietut in Divinis Scoti diftin&tio : ergo G. 3. eodem modo D. Ant. effet fimplicior cum Q funcde impeifectone tranfeat , fine imperfectione N. euim t Aht. & Conf. dixi tranfedt, quia diiïin(?tio tio 1. di non opponitur fimplicitati. 318 IV. Diflin&io Scoti in Divinis eliminat fum- bua p locen In3DEI Unitatem: érgo non eft adftruenda. Ant. Duita £. tune diftin&tio Scoti eliminat fummam DEI Unitátem , quandoin DEO admiffa diftinttio- ümgua hé formali daretur id, quod unitati opponitur, 3j 1 dillind fcilic&t, plüralitas: atqui admiffa in DEO di- ttim)) ftin&ione formali daretur pluralitas: ergo eli« iinatur fümma DEI Unitas. y;. D. Ant. eli- P Mini iuinat fummam DEIUnitatem tealeni, quam &i folàm comproba vimus àn. 94: N. Ant. elimi malita hat Unitatem formalem C. Ant & N. Corf; aufern prob atione m pariter D. tünc di in&tio Scoti m elimisat fümmam DEI Unitatefn , quando da* &tiamí tetür id , quod Unitati reali opporitur C. Maj: quoód iantum Unitati formali opponitur N; lt ffà in DEO diftin&ione formalt ipüs ET Maj. atqui admi finiæs ! daretur in DE O pluralitas oppofita Unitatifor- Tentur mali C.Min, oppofita Unitati reali DEI N-Min. il & Conf. Itaque in DE O non datur omnis Jon j Unitás ; fed tàntim illa , qua non involvit im- flc:y perfedionem ; cüm tamen Unitas formalis fümmam imperfe&tionem & contradictionem Telite quid, involveret : quia principia Procefhonum cone t«dlo funderet, nec illafufficienter falvaret, qua m ls Pfibribus quatuor 5&.1 fxdduximqis. Ofrjic.' i AT, Oljetliones coutra Diflintlionem Scoti. 467 pl t i. u j Objic. V. Promifcu?. fimphitr L. Qux formaliter diftinguuntur , non pof.319 , funt de feinvicem przdicari in abílradto; hac pert'eäioneï qii dilii enim. etiam juxta SSas non elt bona przdica- tio : animalitas e[ vationalitas : atqui attrí- selimitih buta predicantur de fe invicem in abítracto ; hac enim eft bona przdicatio : Sapienría ef dl fumra Bonitas : ergo hoc eít (ignum, quód non di- ftinguantur ex natura rei formaliter. x. D. if die Maj. in creatis C. Maj. in Divinis N. Maj. & ao diftinclione applicata minori N. Conf. Poteft.., ainDho etiam Min. fic diftingui : atqui Actributa predi« j tgo f?' pan d «antur de fe invicem in abítra&o identicé C, Min.formaliter N. Min. Difparitas autem inter d qw LA d creata & Divina ad propofitum eft , quia fi for- malitates in creatis lumuntur in abílracto , tune gxo aufertur ab ip(is ratio identificandi, fcilictter- findit - tium, in quo tantüm identificantur ; econtra )quando ) etiamfi Attributa Div. fumantur in abflracto, Cl j Ti ^ & üt pracifa à tertio (ive Effentia , relinguitur ipíis adhuc alia ratio identificandi, fcilicet in« jolots finitas ; f1 enim etiam ab infinitate abítrahe- rentur , tunc non ampliüs valeret pradicatio i falfum enim eft , quód Sapientia non Divina, hr non infinita , feu fapientia üt fic fit bonitas üt j fic : verumautem efL, quod bonitas infinita fit a f realiter apientia infinita. . Hic advertendum eft, ln quàd, ut in Divinis predicatio teneat in ab- um Ítra&to , ad minimum unum Attributum de- beat effe inf&nitum $. hinc valet identice : Sapi- entia 6g2 1] 0l 468 . PariI. Dif..IF. Ouef.I. $.. dicunt entia efl Filiatio , at nec identicé valet ; Pa« lier: ternitas e[t Filiatio, eminen 220 1l Quz funt difperfa in infcrioribus, illa lierin] adunantur in fuperioribus ; fic vegetativum tl & fenfitivum in plantis & brutis funt difperfa am, & realiter diftin&ta, in homine autem funt quid . ff unum : fic vis calefa&tiva & exficcativain Ele- mentis funt qualitates diftinctz, in fole eft ea- u dem:; atqui perfectiones in his inferioribus funt lm hi difperíz , & diftincle à parte rei: ergo in füpes indiat rioribus, & inipfo DEO funt indiftinctz à par- Tejitar te rei,; . . 1. Argumentum retorquendó,que Diuii funt difperfa in inferioribus, illa adunantur in., Tonds füperioribus : atqui in creatis ( pracipue juxta PU "['fasrealiter dillinguentes potentias inte llectüs Yf & . voluntatis) diftinclis principils producitut deben amor , & verbum mentis : ergo in Divinis Vet- C. Ma bum, & Amor, feu Spiritus S. producitur pet applic idem principium , quod tamen eft contra fidem , q[ docentem,quód Filius procedat per Intelledum Teltio & SpiricusS. per voluntatem, z. II. Directé D. ferioribus, adunantur tttim t Maj.qua funt difperfain in dilin] infuperioribusmodó poffibiliC.Maj.modó non fomi poffibiliN.Maj.& conceffaMin.pariterD.Cont. T tHic annotandum eft I. quód etiam in exemplis Tehti fpecificatis intercedat aliqua diftinctio vel virtuas Wtnt; lis, vel formalis; adeóque per hocargumentum tionis AA. lucrantur nihil, II. Quód juxta num. 207* fmt [ aliz (int perfeCtiones purz , & fimpliciter fim- plices, alie autem fint impura 5 jam autetnea (ints lib juxta ibi di&a ille períeétiones , qua nullain Objetliones coutra Dif?intionem Scoti.. 469 L vittili dicunt imperfe&tionem, fimt in DEO forma- liter: qua veró imperfeCtionem dicunt , funt eminenter'in DEO ; atqui perfectiones forma- eniorbud - Vegetitit liter in DEO repertz non admittunt identita- tem , feu adunationem formalem , fed tantüm ; tlf realem , & poffibilem ob rationes in tota hac nemlüd Q. fufficienter deductas : ergo &c. ccattal) . IIl Si Atttibuta Div. a&u 'inter fe diftin-32r il d eriorbal guuntur, tunc debent fundare relationem aCtua- - lem hujus diftin&tionis : atqui. relatio actualis [ [lindeiy indicat extrema realiter diftincta : ergo erunt . realiter diítincta * atqui nullus Theologus in QUentg ipantrt Divinis agnovitrelationem aliquam prater pere * fonales » ergo nec aliquam diftindionem.., ii j ( l aCtualem prater Perfonalem. — . cüm noflro itel $ od P.Smiing t. 2. difp. 1. q. 2. n. 69. D. Maj. debent fundare relationem actualemformalem Diviit C. Maj. ftricté realem N. Maj. & diflin&ione odudt f applicata ad Min. N. Conf. ad fubfumptum di- contta co , quód quidem nullus Theologus prater... r]mclkf?HE relationes Perfonales agnoverit alias reales , in- [ Dirtis terim tamen omnes Theologi , five admittant T diftinctionem rationis, five virtualem , five ;;'.müdö"&? formalem, agnofcunt hoc ipfo proportiona- imD-CUEi tam relationem. Itaque advertendum eft , has d relationes non effe aliqua accidentia przdica- od mentalia, quz directe in przdicamento rela- [ nm:nr? tionis poni poffint ; cüm enimrelationes'non np/ fint entiaex fe; fed potiüs ordines & habitu- d dines fui fundamenti ad aliud , hinc ficuti Ac- j* j tributa non funt entia proprie talia, ideó etiam Gg3 n u i 470 Pars lT. Dif. IV. Quefl. T. $.. ha relationes formales non fuperant in hoc perfectionem fui fundamenti. Dices : Vel ergo iftz relationes formales 4l ii diftinguuntur ab Attributis vel non ? neutrum poteft dici : ergo. xy. diftingui ex natura rei for- maliter. Cujus ratio eft ; quód alius fitz; h: conceptus objéctivus Attributorum fecundüm ' Ne fe, & alius relaionum. — Neque inferas: ergo À jfta relationes debent realiter identificari Attri- diap t butis : átqui videtur repugnare , quód relati- u Dg vum idenuficetur abfoluto. E. enim C. illa- X n ! tüm. - Min. adjunétam D. videtur repugnares, DEOI quód relativum przdicamentale & reale identi- DT ficetur cum aliquo abfoluto C. relativumn for- (tee male N. Min. Nam relatio formalis , hoc eff, [ e0f cádens fuper Attributa , feu formalitates imita- Venien tur naturam relationis tranfcendentalis ,. cüm tra tf fit infeparabilis à fuo. fundamento , & confe- Yetitn quenter eft realiterindiftincta. d diüin&ionïs di- Urges : ergo hz relationes &i cent alias, &hz iterum alias, & fic in infini- tum. E ex Logica . illatum. — Ratío eft, lie quia quod alteri eít ratio effendi tale , hoc fe ip- fo eft tale : atqui iflz relationes funt Attribue Pm tis ratio formalis effendi quid diftintum ab in- vicem : ergo dillinguuntur fe ipfis. — Alias D Eks. ad argumentum principale fübmi- niürat Fraffeninfuo Scoto Academi- co t.1. difp. 2. a. 2. ]. T. Qtedt num. 28. fPF&ax NU : QUE- 2 £39 X o»c 882* 471 pera i t UJESTIO l. jotes fom An Diflinckio ex Natura rei for- noi ^ n malis: etiam . fit admittenda intev x atl Pradicata DEI Effintialia ? u disl ' Ishec domeftica ut dirimatur clariüs ad-222 um ftoni vertendum eft; non effe confundenda.; e ht Attributa; & Przdicata Divina. Pre- nf dicata enim DEI dicimus illa , quze conveni- TL enin C unt DEO in primo dicendi modo: talia addu- xi n. 144 Attributa vero Div. funt, qux repugnta DEO in fecundotantüm dicendi modo conve- realeidt niunt, taliaretulin.205. Aliquod hujus do- titum. J élrinz exemplum eft in homine , cujus Pradi- fs ,hotyt €ata effentialiain primo dicendi modo ipfi con- at ii venientia funt animalitas & rationalitas ; econ- nils, M tra rifibilitas , flebilitas , admirativitas &c. con- veniunt eidem in feasndo tantum dicendi mo- , &t do. De poflerioribus actum eft in ptiori q. ii de prioribus autem in præfepci agendum reftat. T atb j Itaque fit ) o b $ I. p Proponitur Genuina Scoti Sententia. n d (s ; Ico. Pradicata quidditativain DEO non3 23 funt verz formalitates communes , & 1 fuþmf' objeQtivé indifferentes ad DEUM , & j creaturam : Sunt ergoifta Pra:dicata adzequate fpe&ata unus fimpliciffimus conceptus obje^ éivus Ipfius Effentie Div. — Et per confequens 6g 4 non Ju aga Pal Dif IV Quafi- 1. $.L In non eít inter illa aliqua diflinclio ex natuta rel n Gl formalis. Hoc Confequens debet effe certum, prüsdi fi priora fint vera: 5 cüm: juxta SSas diftintlio füntves ex natura rei formalis tantüm fit inter forma- Tt5, g litates plures, & noníupraunum ; eundem ,ac probüte fimpliciffimum : conceptum. Ita :tenent SS2 Nl puriores, Lychetus , Smiing , Stiümelius,Ma- AT ftrius, Herincx, Vulpes , Herrera, Baro, Hen- compofi no, aliique plurimi contra Radam ; Ponciumz, tiiaomn infinitat Fraffen, quorum fententiam fortiter fuftinuitac fuse propugnavit-:nofler V. P. Guilielmus fotmzli "'Thomafo in fuo tractatu Diviza fim, compdí piicf'ms il* tum g titulato difl. 2. »per totam. 824 . P.I. Si Predicata quidditativa DEI impor- ln tarent diverías ex natura tei formalitatescom- Qntino munes DEO , & creaturis, tunc non effent in |ifionis ultima actualitate , fed magis in aliqua potentia- qum; filate, litate 5 sicque hóc ipsó daretur in DEO com- poflitio ex actu, & potentia : atqui in DEO Veri nequit admitti potentialitas , aut compofítio; Padic quippe oppofita fummze fimplicitati Div. quz Itzplü eft actus puriffimus finé omni potentialitate: Mp ergo &c. Maj. P. realitas communis pluribus Ting,. ex natura rei neceffario eftpotentialis , & con- quidi trahibilis, & fic cum ratione contrahente ex pum, Dere d natura rei compofitionem efficiens ; qua'ome siia certa iunt de tali realitate, qua non. eft. i Titiy, fümma aCtualitate , & infinitate, prout hz rea- d litates in fententia contraria infinitee dici nof tio En poffunt 5 quia omnis infinitas oritur abEffen- tommi tia ; hiautem realitates. funt priores ipsá Ef- ülabj cn- "m ProponiturGenuina Scoti Sententi, 473 o extitíoy fentià faltem eó ; modó, quó conftitutivum., betefecta prius eft fuó:conítitutó; « Infuper ha realitates NU funt veré fubordinatz ; ; fuperiores & inferio- itinrer f res , magis & miniüslaté-patentes , qu&'omniá T.j tUDd probant compofitionem. : Ed tntdi Relp. L.-Pater Guilielmus Thomafo dift. 2:32 5 Süroes)e a. 1. $. . n. 29 non fequi.aliquam in DEO 2 u compofitionem , quia ifta:Predicata quiddita- 1; Pt tivaomnia habent Ipecialem ; & fibi propriam terlllii infinitatem formaliter:;'atqui quacunque funt N formaliter infinita , néqueunt: concurrere. ad compofitionem : ergo &c;quod. fundamen- pl tum cit.Scotiflaameus inhocConventu , & Ob- DELimpr edientia Anteceffor. Colendiffimus , ac pi& in.s- - [l t Domino poft octiduum 1uz publicz difputa- n efti tionis defunctus , mirüm urget tam à ratione, quàm à Scoti , DoGtoris noftriSubtilis, Aucto- quapotfmi? ritate. DO« qui Verüm contra eft; gratis admitto, quód326 n Pradicata quidditativa DEI reipía fint infinita, nec plus evincunt fundamenta ibi adducta ; at aiDi i yentdt nego, cum coharentia fuz doctrine Guiliel- yighri minz, aut Poncianze afferi poffe, Pradicatis dih&cm quidditativis DEI competere infinitatem pro- du priam. . [Nam eccecit. Scotifta tenet , & te- nere debet , quod Ratio Entis, SubfZantia, Spi- ] quzoü' qn di vitus , fità parte rei objectivé communis DEQ, &creaturis, — Jam quaro : vel ergo hecRa- ou lt "T /tio Entis habet infinitatem fibi propriam üt. , communis DEO & creaturis , ac confequenter jilt üt ab illis przícindens, | velüt: «ontracta : ad T DE- lt Gg 5 ava — Pars M. Dift. IV Quafts Il f. . h DEUM dX creatüras ? INon bt contracla ad tontrih creaturas ,. fic.enim habet propriam finitatem, gt ; n & non infinitatem , ut contracta autem ad fion dic DEUM habet quidem infinitatem, propriam optin at non inquirimus hic de ratione entis ut con- patnr. tracta ad DEUM , càm àt fic certum fit illam tione, non effe comrunem creaturis, ficut Deitas nog ficienet efE creaturis communis , fed potius inquirimus Va in de ratione. Esris fecundum fe. Si vero dicat Comm Adverfarius, quod ratio Entis üt commutis tellédt DEO & cteaturis habeat infinitatem fibi fpe» fibyed ciálem & propriam : ergo, infero ego, habet ob illam inÉnitatem etiam utcontracla ad. creatu- u ras ; quia quod eft formaliter tale, femper eft qui« tale, ubicunque eft. Infuper quis fibi. perfuae ; &t deat rationem Extis formaliter ( ütfoquitur P. hot w Guilielmus ) infinitam fore communem a | t W creaturas ? cüm tamen juxta Ipfum etiam ime Tnus,. plicet erearura. infinita, 'Tandem quomodo V Cítante communitate actuali ex natura rei,quam ttahat Adverfarius ad(lruit) Ratio Extis habebitfor- fttos, maliter ipecialem , & fibi propriam infinitatem, Tam. cüm tamen, üt fic communis, fit indifferens entia ad finitum , & infinitum ?. Manet ergo quód Qu2 quidem Przdicata quidditativa DEI (int forma- voli liter infinita à parte rei, prout in noflra tene- C mus fententia ; at infinitas, & fententia ade tlicy verfa conciliari non poffunt. bet eí 327 Refp. aliqui ex contratiis SSis.IIArgumen- mmm tum ben? probare, conceptum Entis non dice- teeff re realitatem fubjeciivam , que cum . ratione, cotni- diis g T l Prapo;:imr Genuina Scoti Sententia, 47 $ (; contrahente metaphyficam compofitionem fa- r b cíat; non tamen probare, conceptum Entis ha non dicere realitatem objectivam, qua quidem | props optime cum DEI fimplicitate juxta ipfos com- ents t um rl patitur absque aliqua ex natura rei compofi- tióne. -Contra eft:ita refpondentes non füf- tD ficienter explicant, quid per realitatem objecti- singuig vam intelligatur, nam vel intelligitur aliquid Y commune independenter à confideratione in- - CU telle&üs ? & fic nihil aliud eft, quàm realitas m il fübje&tiva , quam non admittunt ; neque talis ego.,»hzbc objectiva realitas compofitionem ex natura rei ad at evitat : vel intelligitur aliquid , quod non fit.. fempti uid^ commune ante operationem intelle&üs ? ii gt & (ic nihil contra nos dicunt ita refpondentes, ïgqui[li[.;« hoc enim nos afferimus, cüm conceptum En- mununa tis perfe&té. pracifum per Intelle&um adítrui- i inus.. n Refp. Alii IIT. Quod realitas Entis non con-5 28 I!Zlfd)qm trahatur per differentias, fed per modos intrin- apehtt fecos , & fic nulla refültet in DEO cómpofitio: nf nam licét realitas, qua contrahitur per diffe- rentias, fit in potentia, non tamen realitas, jift t qub: qua contrahitur per modos intrinfecos, & ita L volunt etiam fenfiffe Scorum. L m ol Contráeft . Quod eftprimoó contractivum329 j alicujus tationis , feu realitatis communis, de- bet effe de effentia inferioris , feu effentiale con- flitutivum illius : fed modi intrinfeci non fint Afgumiü' deeffentia DEI , & Creature, üt fuppono cum "m gt aliis SSis. ergo modi intrinfeci nequeunt cx.. nà- [ 476 Parsll: Diff.IV. Queft. H. $. 1. hn natura tei effe contraclivi alicujus realitatis , feu modum yattoBis. COminiunis, Neque Scotus ftat pro Tatr ff fic refpondentibus ;. quando enim. dicit ens ficam d contrahiad DEUM & creaturam per finitatem, tellts ] & infinitatem , quz funt modi intrinfeci, non ien loquitur de contractione ex natura rei alicujus fir,qu realitatis (femper enim negat dari aliquam., Qus& realitatem ad DDEUM & creaturam ex naturád Koncipt rei contrahibilem , cüm potiüus afferat, DEUM mrl & creaturam efle in realitate primó diverfa) M. fed (olüm loquitur de contractione quoad no- Entis v flrum modum concipiendi, quz eít contra; e Mi €lio non realitatis, fed conceptüs pracisé per Tl 5 | modos intrinfecos , de qua contractione mox ltem ierum, DiOt 330.. Contraeft I. Admifsá realitate in commu- [2 ni.ex natura. rei contrahibili five per differen- busra tias , five per modos intrinfecos femper kqux- ts tur in DEO compof(itio metaphyfica ; ergo ldtis nullatenus ens dicit talem realitatem contrahi- ontra bilem per modos intrinfecos. Ant. P. quia finit talis realitàs non effet de fe hzc, feu fingularis, Ms ; fed communis & indifferens ; & aliàs modus Q Rt intrinfecus effet aliquid ei fuperadditum ex na- quiaq tura rei aliquo modo ab illa diftin&tum, acil- titi, lam ex natura rei ad effe inferioris fcilicet DEI &in contrahens : atqui quando aliqua realitas, que pl non eft de fe hzc, fed communis, per ahqmd Tit in ab ea ex natura rei diftinctum contrahitur ad Qu effe alicujus. inferioris neceffarib ex natura., brat rei fe habet. üt potentiay/& contrahens. per W. mo- nj Propbniermuim Scoti Seutentia. — 477 sreliii modum a&üs ; actus autem & potentia ex., usf nim ditd natura rei neceffario compofitionem metaphys ficam efficiunt : ergo nequit admitti pradicta pefnias tealitas Entis ex natura rei etiam per modos mtinfd, intrinfecos Contrahibiliss cum quo compati- ia r d tür , quod detur conceptus communis abítya- iri diqut &us & pracifus , qui quoad noftrum modum am et at «ondipiendi per modos intrinfecos contrahiz nat, DOA . tur. mb d Ad ampliorem intelligeritiam contraét ioniäg 31 ; quoadw Entis v. g. ad DEUM & creaturam pulchram el u ex Maflrio & Lycheto tranícribo explicatio- Yatist f nem ; étenim Ens non importat aliquam rea- hone I litatem communem ex natura. rei. pracifam à DEO (ed fimpliciffimum conceptum operá in- n CoRtm telle&tüs immediate abftractum à particulari- et d bus rationibusDE: & creaturz inadequaté cone pl ceptis ; qui conceptus deinde peractum intel- [j g jediós rurfus referentem illum ad inferíora.s y COl «onttahitur ad illa per particulares conceptus " finiti & infiniti dicentes 444le, feu. contras üngulariix hens ; unde ficut conceptus Entis non eft prior gj oU ex naturarei DEO & creaturá , imó poflerior, m ng' quia abfirahitur ab illis in füo effe jam conftitue Jffs m(l' tutis , ita contra&tio Entis, quz fit per finitum lia & infinitum non eft contraclio à priori, fedà i t pofleriori fa&a perintelle&tum. — Econtra eve- ( äüqm mitin predicatis pradicamentalibus ; animal UR enim eft realitas ex natura rei prior homine & pam brutó , & preícindit lecundüm fuum adazqua- as p erge DA tum conceptum ex naturarei, & ánte op tio- 4v8 ParsH. Dift. IV. Quaft. I $.. Prbp tionem intellectüs ab illis, feu à rationalitate, grs & & irrationalitate, per quas contrahitur, & fic tonftm contractio per illas eft contraclio ex natura ei, dipentt . & à prioriad operationem mentis * gris, 333 Exquibus fe quituf , quó din DEO folüm Mi detur compofitio rationis , feu per no(lrum in- d te telle&um inadzquate concipientem,, qua nul- Ínr qio latenus Divinz fimplicitati in re opponiturj mon pri nam talis compofitio folüm dicit extrinfecam t nfa denominationem ab aclu intelleCtós provénien- tonfegi temi, que nullam in rebus , bené tamen in in- li, f telle&u imperfe&ionem importat, qui unico Cont actu non valetaffequi eminentem perfeCtionem ddnls obje&i , ideóque prius illud concipit fub una ra: qudsm tione, poflea fub alia , & tandem utramque rae lt tionem , communem fcilicet & particularem ad modo invicem componit. . In entibus veró pradica- & n mentalibus cüm dentur realitates ex natura rei , Qum | & fecundüm fuos adaxquatos conceptus contra- & nor hibiles , & contrahentes , datur compofitio, friorir qua dicit imperfeclionem ex parte rei. in confti- Rinöjo tuto ex illis. DHl 333 P.ll. Si ens diceret realitatem ex natura rei [ pracifam , & communem DEO ac creaturtis, futa m daretur aliquidà parterei prius , & independen- [ tius DEO : hoc repugnat: ergo &c. fequela o ]g patet : quia talis realitas effet conftitutiva per m modum partis formalis (fecus enim habemus ls intentum , quód fcilicet ifta Praedicata quiddita- terSSä tiva fintunus (impliciffimus conceptus objeéli- Ils vus ) fed quod eít conílitativum & pars , Ti prius [I sl II Proponltur:Genuina Scoti Sententia, — 45 9 i prius & idepetidentius conftititó ; quippe., hiur ) copftitutam ab illa , illa autemà conftituto non a ts dépendet: érgo daretur aliquid €x natura rei prius, & independentius DEO. Diol " Refpondent: non effe inconveniens, dari ali-2 44 oltund quam realitatem priorem DEO in predicando, m,qW feu. quod ideni eft, dari alíqüid prius DEO; o von prioritate reali, & exiltentis , fed priori- oX tate przdicationis, à qua non valet fuübfiftendi sp:ovzm'ræ confequentia, quippe talis prioritasnon eft rea- T lis ; fed rationis. M u Contra eftI. Hac refponfio non fufficit ad fellii falvandam 3 párte rei realitatem précifam j fi- ib urnat quidem'eó modó, quó datur realitàs entis conz amqu fticativaDEI, perfecté ex natura rei przcifa, eó lat modó etiam pracedit Deitatem : ergo realiter, $ p & nón fohim' in przedicando ; feu per intelle- maluriffi« Ctum pracedit: ergo precedit prioritate reali ; xus cunt & non prioritate rationis ; vel f tantüm fit., p prioritas rationis : ergo etiam tántàrm erit di- TT ftinCUo rationis inter Predicata quidditativa.a DEL - : um ContraeftII. Admifsà realitate entis ex na-23$ at tura rej precisà, & diftincla ab inferioribus; dul eódem modó loquendum eft de illa realitate; 3. quoloquimurde realitate animalis perfecte prae- j 5 ciía ex natuta rei, & diftinCta à fuis inferiori- M bus : atqui ( üt communiter circumfertur in- i qu*rddmf ter SS3s? realitas animalis à parte rei & nonper intelle&um tantüm , feu prioritate natura reali , yof" r "0 ; Q non prioritate rationis tantüm pracedit ho- PII'Ji l'nï-/ ) 480 . Pars H. Diff. IV. Queft, I1, $. IH rj minem, quem con(lituit fimul cum differentia contrahente : ergo talis realitas effet prior Dzo eicefia non prioritate rationis cantüm , fed prioritate eitiü realinatura, ficlgi 236 P.III. Iíta entis realitas ex natura rei praciía Co velergo effetcreata, & participata, velincrea- pritias ta & imparticipata? neutrum poffunt A. fu- qudi flinere : ergonullum. . Non enim effetcreata, tompo & participata, quia aliàs ( cütm haec realitas en- jxah tis in DEO ex natura rei reperiatur ) in DEO ità j aliquid creatum , & participatum daretur. INec ltfn prj etiam foret increata, & imparticipata , quia aliàs fus à contrario ( cüm juxta eosdem eadem realitas dU etíam in creatura reperiatur) aliquid increatum, ET & imparticipatum daretur in creatura., quà C aequé implicat : ergo abfoluté non datur talis tllqii realitas ex natura rei praícindens à DEQ , & í primo creatura, | &imp 337 E. AA. Quéd ifla realitas fecundüm fe nec pefed fit creata & participata, nec increata , aut ime pra) participata, fed ad utrumque formaliter indif- t0n) ferens, licét poflquam contrahitur ad DEUM; Dio. fit realiter & identicé increata, G imparticipata, düm [ fi veró contrahatur ad creaturam , fit realiter & o d identicé creata, & participata. — Exemplum du E plex fua refponfionis affignant contra nosfica ; f primum eft in creatis ; nam animal formalitet titiva & ex natura rei nec dicit rationalitatem , nec ir* il Inf rationalitatem , realiter vero & identicé dicit in Atem homine rationalitatem , in bruto irrationalita- ! W tem. Secundum exemplum eít in Divinis; Wt nam T Proponitur Gennina Stoti Sextentla: 48t n dete s1am Intelle£tus Divinus v. g- formaliter nec di- kt p cit effentiam, nec voluntatem 5 realiter tamen d pitiz eft uttuimque, t nullus SSrá negat : ergoetiam fic loqui licebit de pracdicatis quidditativis DEI. riripti Contra eftT^ Tuxta hanc refponfionem, &338 , Vi primum exemplum non poteft amplius falvari , [indi) T 7) qued ifta realitas entis non fit zequé genus, & compofitionem efficiat, ac animal ; nam ecce crillat juxta hancrefponfionem etiam hzc realitas infi- r)ali nita non eft ex fe , & confequenter ad infinita- T temn primüm cotitrahibilis , & determinabilis " , qui fecus exemplum de animali non poffunt appli- a tl care in fuam . rem nifi cum fümmo ejusdern.., infedti prejudicio, CO Contra eftIl. Non poteft in DEO admitti359 dntif aliquid , quod ex fe fit neutrum q pracipué in Dio primo dicendi modo quódque ab effe increato, &imparticipato prafcindat ; hoc enim eft im- n perfectum ; quiacertum eft, quód enti neutro, aM I & prefcindenti ab infinitate infinitas tota defit ^ jic i & confequenter imperfeClionem dicat, qua in Do j DEO nunquam admittipoteít — Hinc fecun- Tl dum exemplum de Intelle&u Divino abfoluté " non eft ad rem , quia attributa fürit formaliter mphl 1 infinita; cüm fint pofteriora Effentiá, àquain- t finitatem accipiunt; econtra Pradicatá quiddi- d tativa funt priora Effentiá, & confequenter ab j i illa infinitatem atcipere non poffunt: ex fe ipfis ii ( autem certum eft, quód infinita non fint , üt jl ipimet AA. prafcindentes refponderunt : in- l DWW" fuper tàlis realitas infinita utigue non et indif- Hh fereng D g2 Pars H Dift - Quaff. HI. 1. litno erens ad creaturas : ergo nulla paritas ab attri- tusolj butis ad pradicata Divina. — Plura conftabunt türte infolutione objectionum. — Aliud itaque efttam efenti de animalitate comparata ad rationalitatem , aut liä M irrationalitatem , quàm de Intelle&tu Divino comparato ad effentiam vel Voluntatem Divi- b D nam; quia tam animalitas rationalitatem , & ir- p Teceff rationalitatem , quàm intellectus Effentiam , & Voluntatem Divinam formaliter ex natura rei Vivens excludit , & nontantüm non includit, modo Tiunc« 340 .. Confirmatur Condlufio l. Quzlibet realitas Efnti in DEO reperta eft intrinfece independens, & increata, in quacunque abílractione fumatur; inudm econtra quzlibet realitas in creatura reperta et pradic (ecundüm omnes fuas realitates tam comumu- UY Ef nes , quàm fingulares intrinfecé creata, & de- Undea pendens àDEO : ergoens non dicit realitatem ex natura tei precifam à DEO & creatura; ip» (lioc Conf.IL AA. sísque à parte rei communem. predi Onit ad primam noftram probationem dixeruntPre- dicata quidditativa DEI habere propriam infini- Og £atem , & hoc ipfum negant ad tertiam noftram "nf Vi(imm probationem : ergo (ibi ipfis contradicunt.s Conf.IlI. juxta AA. Przdicata quidditativa DEI tl funt effentialiter (ingularía ; ütannotavi i. 152: Quis & alibi : ergo non funt communia. Imo fiad- Hs Unit mittitut communitas à parte rei , fequitur fupee ingm rioritas , & inferioritas ingradibus Entis ; Sub* t Ílantig , Spiritüs , quae tamen nonítant fmä C ( omni potentialitate. lls Ei abfo- f& 341. Conf. IV. Prædi;gta guiddizadvaD " - r() o- - k 22 - Proponitur Gentina Scoti Sententia, 483 riasdba lüté non habent diverfos & y contbt adzquatos concep« tus objectivos ; ergo non diftinguuntur ex na- ugediz turarei formaliter. — Ant. P. non poteft concipi Mitaten, d e(lentia ; quin concipiantur przedicata effentia- « Dirz lia, necetiam poteft concipi «Z4744:? , vel uni- yatem D cum przdicatum effentiale, quineffentia conci- T piatur ; nam concipiendó Effentiaín Divinam Jfeniini neceffario concipis ens , fübítantiam , fpiritum, x Tatta^ vivens &c. & econtra concipiendó ens non quo« dit modocunque, fed 4eguar? , & prout hic & bettl nunc eftin DEO , debes etiam concipere ipfam d Effentiam Divinam faltem inadequaté. — Dico uma jnadequai? , non tamen parzialiter , quia ifta repcm d prdicata effentialia non fant de effentia DEI tan- comm ! quam partiales formalitates, aut partes totius i, d E(lentie , fed tam omnia, quàm fingula funt preditd una eademque tota Effentia DEI ; quamvis,illam 'tatUrd p ( hoc eft Effentiam) concipiendó in uno folo lb pradicato inadequaté tantüm , five ( àt clariüs n loquitur ipfe Scotus magis , mintisve expreffa nili cognofcatur. . Imó quod plüs e(t, non tantüm m Effentia non poteft concipi finé pradicatis , & rilit vicifim , fed nec unum pradicatum (in& alio, Vi üt ftatim conflabit ex pluribus Scoti textibus, ]Avi [ iU quia omnia pra-dicata quidditativa DEI fe per m unitatem formalem includunt , & tantüm die ftinguuntur inter fe diftintione x rationis ratios ,uimrf"iï* cinatz, at al Confitmatur V. Debetin DEO poni aliqua; 43 realitas unica, & prima, quz fit infinita: ergo tealitas entis non eftprxciíaà finito, & infinito, DEiah:;f 3 Si Dy q84 Parslk. Dif. Ip. Quafl. II 1. qudcung Si Ant. negas , certe DEO fümmeé perfe&tó ada mittis aliquid prius, & nullius prorfus perfe« *jttirtt. ttr fm &ionis, hocipfo, quia pracindens eft ab omni Coní, autem tenet , quia ifta rea- [ perfectione. Pa litas entis à parte rei communis effet quidem Aiscon prima, fed non infinita. — Et he funt potiores qui$ Scoti ràtiones, nunc ut etiar . de Scoti littera.s omnen conftet. lformalibus : Ita- fstint 34 P. Conclufio IV.. ex Scoti munit ue Do&or nofler 1. d. 8. q.3. ubi inquitens: 42 D EUS fit n genere, reípondet his formali- munit admit bus : Pbicdue funt opiniones extrema, una ntgde taterm. tiva qua dicit , quod cum fenplicitate Divina non fLat , quid aliquis fit. conceptus conuauni d oen N anitetta DEO, & cveatura, ^ Quam affertio- tont; pem etiam tenet , & probat Scotus fequentibbs tam vetbis , quämrationibus fic: Prima ratio niad tetia eft ifla : ilis, qua [mt totaliter , & immedia- Mnt s? fub extremts contraditlionis , vibil eff com- mune univocum : DEIS Q creatura [unt totae argun' lüer , b immediatt fub extremis contraditlio- "n gune n5 , (t ilicet dependeve , cj non dependere , €au- atum , ( on 6 aufatum ; effe ab alio, €& non quad f m a b alio ; ergo nibil cf€ eis commune umivotums tanti hancrationem Scotus fic confirmat : omnts can- munis efl neuter: vefpetiu. illorum, Tij Cd'þf!d/! [q/]/74 quibus eff. communis : féd. mullus eft. couceptus a!iqui tiüs. nenter re]petin contradittoriorum , quia e[t alter. liám adhuc rationem fub- (l eoraum : ergo . jungit Scorus fi c: quia primo di vería in nullo Wt f á !f cerveniwnt z. fed PE[I.S; eff. prim - diver, qua- Proponituy Gexwind Scoti Sententia, m 455 qudmnqm: ereatuva : 4Iiaquin beberet, quo cons peledi torsd veniret, j quo differret, cj ita mon effet femplici- gdidui ter frmplex : ergo DEUS in nullo convenit cum quailue creatura, (j iranec in aliquo conceptu communi. hii Plura ad hoc punctü habet in ejusdem quzflio- untpütt nis contextu citatus Doctor. Ubi notandum eft, Cotiltt quód Scotus in his omnibus & pluribus aliis omnem prorfus communitatem à parte rei ne- alibüssl getinter DEUM G creaturam, fcilicettam com- munitatem per tmodum generis , quàm com- jnqiit ; lob munitatem finé genere. Etomnino frivolé ad- admittunt SStz contrarii in DEO . communi- uni n tatem entis fine genere : an enim illud non., 2 At eft genus, quod pluribus eft commune, quod yafictóo exfe infinitum noneft, quod ad hoc, velillud contrahi poteft,. quod fuperiuse(t, & ab om- eqtlcntibt viniitil ni actualitate praefcindit? qux omnia in fua fen- tentia admittere debent AA. vclint , nolint. nl i zint. fors SStze contrarii,quod ipfe Scotus hæc;44 n argumenta allata folvat $. a4 argumenta opinio- Sed contra eft./— Scotusibi illa ar- ml nis oppo[zta, gumenta nonfolvit, fed potiüs magis declarat, W ) u quód in DEO & creatura nil reperiatur à parte "d Tl reicommune. . Nam ad primum dicit, quod tantüm contradictoriis nil detur à parte rei com- j T d mune, cum quo adhuc flat , quód ipfis detur WMFM aliquid commune per intellectum. Quod cla- riüs conítat per dicta Scoti ad fecnndam prae- d citatam rationem , dum fic pergit : ad cozfir- T jil ) mationem de neutro dico , quod comceptus com- — 3 Jor maliter , d ita conces j ?mn:är dnobus eff neuter. Hh 3 do qlll' P4 n ! 486 PaiIl. Diff. Ir. Qqafi H. f mqiid do conclufionem , 4mód conceptus entts non eff far- Si aut- probata maliter conceptus creati , nec increati. n ?. zem intelligatur , quod ifle centeptus eft itantu- [122 wod neutrum contraditloriorum dicatur um opi ocudum de eo , falfum eft, — Ex clariffimé conftat hoc DEUS. ex fequentibus Scoti formalibus ad tertiam pre- ConVeni allegatam fuam rationem , dum ita fcribit: 42 Soti : fecundum patebit. im fecundo articulo ,. qud ciaatil JDEUS etr creatura non funt primo diver[a in con- dicmi ceptibus , tamen fmnt primb diver(a in vealitate, ingiri quia in nulla vealitate convemiunt, — Et quomo- do effe po[fjt conceprus commtinis fint conveniene quette Con tiain ve, welin realitate, in fequenti dicetur, fettudi Ita Doctor nofter, quibüsnon video, an ca- [ tius potuiflet pro noltra definire fententia. us a $45 At Refp. iterumSSta contrarii per hoc pla- Qp né Scotum nobis non patrocinari, nam decla- telleQi rans articulo [equenti , quomodo ergo poffit nihil eíle conceptus communis finé convenientia in ge, itaorditur illum fecundurn articulum : 7e- ,conceï comm nto opinionem meam mediam , quid cum Impli- lter ] citate DEI lat quód aliquis fit conceptus commm- Comm, vis fbi o creatura , non tamen coymunis ut gee 92£Y15, Primapars probata efh. arguendo comra Wü,( Tüys; primam opinionem. Secundam probo per Augu- DEQ flinum., Ethic eft Achilles AArum,dicunt enim : Tedia in hoc modoó citato loco Scotus aperte tenet Co communitatem entis inter DEUM & creatu- :| Ut G ram , negat tamen rationem generis. $46 Sed contra efl L. dícant AA. qualem ergo äw | m Scotus in hoc loco admitgat communitatem ? ' nulti- Proponitur Geunina Scoti Sententta: fl 487 nunquid talem , qualis ( àt ipfe Scotus dicit) lr probata eft arguendó contra primam opinio- 4 d nem ? quomodo autem argutum eflcontra il- u ryn d lam opinionem ? nunquidfic (üt conítabit ad oculum reaffumenti prioresScoti textus ) quod cont DEUS & creatura in nulla realitate à parte rei Terttam r conveniant ? & hinc AA. citandó hunc textum j f t , M Scoti : fexeoopinionem meam mediam ec. raró citant illa verba : Primapars probata eff 2v euen- Wþ D7 dé contra primam opinionem , ut Ícilicet ab ipfis jl mqum non poffit , quomodo ergo Scotus ar- Em guem contra illam Gplmonem 2 Qp Contra eftIL . Ubi ergo Scotus in hoc ipfo347 1 t a d textu dicit, quód detur aliquis conceptus : a par- tereicommunis DEO & creaturz ?. Certé Sco- QUs tus tantüm dicit, quod detur INB. a/igar5 con- : ht Ceptus. At nunquxd etiam. communitas perin- m d(fh' tellectum , eftaliquis conceptus ? ergo perhoc A0 Orrl nihil evincunt contra nos. Plané adfltruendó enei conceptum DEO & creaturz per intellectum jum communem tenemus Scoti opinionem mediam ii f"'f inter has duas fententias , quarum una admilic TL communitatem à parie rei , altera veró tam ge- u nus, quàm communitatem ; imó fi dicere- u n mus.:.datur CORLCPIUS à parte rei communis t DEO & creaturz, non teneremus opinionem " ) unte mediam , fed extremam. t m Gontra eft IIL. Ipfe Scotus in hac fzpius ci-348 y u tata quaílione C*(phcat fe. fuffici ientiffimé E aliqui xpflus termini apparenter fors communi- dáti ^r1,. m tatem à parte rei inter DEUM G creaturam yiid il ftruen- Hh 4 M h — 488 JParslL Diff.IV. Oueft. II. $.L tibusin ftruentes commodiffimé | explicari. poflint. de communitate per intelle&tum , nam $. if/ud pes motis re[t fie declarari , ita pergit z Sed f dicas , Jal- Verü 2em conceptud commtunits eff indeterminatia , d* iaper otentialis ad fpecialem conceptum üt vealitas d pitur vealitatem, vel (altem non evis infinitus , quia aipitur válita nullum infinitum eff potentiale ad aliquid:. Cos- eedo, quod conceptus ille commmnis DEO ( «tqui Ántan ereatsra e[t finitus , boceft , nonefl de fé infai- 11 pofitive , itaquod de fe ineludat. infinitatems üpim quia fi effet infinitut , mon efet commwnis de [e fi ilini lt snito , « infinito : nec eff de fe finitus pofitiue ,itd quod de fe includat finitatem , quia tunc non com- fima pereret infimito ; fed efe de fe indifferens ad fini- ( ] 15m , && idee e[ff. finitus negative , id eff , m p poneus infinitatem , & tali finitate eff. determi- hia do sabilis INB. per aliquem conceptum. . $49 inhoctextu concedit Scotus tría, primum dict: eft, quód conceptuscommunis DEO & crea- ttyjit ttle turz nonfit pofitivé & de fe (hoc eft à parte 1ei, & finé opere intelleCtüs ) finitus aut infi- Cpt nicus. Secundum eft, quódille conceptus fit qun negativé finitus : fed quomodo eft negativée fi- finit mitus? àparte rei, vel per intelle&tum?. Sco- 2 tüm tus aperte proloquitur: z4/ifizitate eff determi- sabilis per aliquem conceptum ; ecce pet intelle- lie Gum ,. feu conceptum, non veró per realita- vin tem, prout tamen objectio intendebat. Ter- if tium eft ,. quód fi ifle conceptus effet infinitus üit elatio- f ( prqu? reveràáin DEO omnia exceptis r nibus pim FProponitur Gennina Scoti Sentemia. 489 ti pf nibus infinita funt). tunc non effet de fe com- im jl munis finito & infinitó : itaScotus. fdiu] Verümnecdum finis :nam irmediaté poft hzeez $o Yil itapergit:: fed/f arguas , ergorealitas àqua ac« ittulibi eipitur , eff fimita: non féquitur $ nonenim 4« fui, cipitur ab illa vealitate ut conceptus adequatsd lipil: ü vealitatiy frve t perfellus conceptus illivealitati "D adaquatus , fed ii disninutus , vel impevfetlus. 2 In tantimetiam , quod fiilla vealitas , Àqua ace eipitar , videtur perfeHà , eiv intuitivb , intuent iyfnium wid o ábi non. baberet diflintié obfetla formalia. Sci- vfaim licet realitatema , ei modumy féd idem objettum A 40 n formale : tamen intelliens intellefione abftva- nalfi &Hiva propter intelletlionis illius imperfetlionem potef? unum babere pro objetlo formali, licétnon TA T babeat alterum. — Hic planénon video quomos do adhuc evadete velint SStte AA. nam ( 1.) dicitScotus, quód ifle conceptus accipiatur à , [rit &t realitate : fed quomodo accipitur, nifiper in- di pam tellectum? (2.) dicitScotus, quódille con- ceptus non fit adzequatus realitati, & confe- I ii J quenter conceptus (utpoté intelle&t&s opus) eft finitus, realitas infinita, ac ipfa illimitata Effen- gt UM tiaDEI 63.5 dicit, quód ille conceptus tan« Ht tüm fitdiminutus, ac imperfeQtus, proutfci- et ['IlICx"l'C' licet illarealitas , quz eft ipfa toia eflentia Di- [ mhfl' vina imperfecté concipitur, ac diminuitur ab effe infinito , ad Effe przcise. C4.) : tandem - di- " at cit ; quódintelle&tus perfe&té hanc realitatem, fiverationem entis , prout in DEO eft, conci- piens, tantüm habeat unicum objectum ; econ- ) üra Hh ; 4go ParsIl. Dift. IU.. Quafl. L. S. I tra veró intelle&£tus imperfeä& concipiens -po- ais teft abíitrahere ,. G cognofcere unum , non ves iDette, to alterum : Hoc totum autem etiam.nos di- DEUSQI cimus , & AÀ. negant :. ergo 5cotus noftram Tonaudm onadid adilruit , & AArum. deflruit fententiam. 'Tandem nota, quód AA. adeó aperta loca ! ovitu 35! ex Scoto adducere non pofïïnt contra nos, prout |ficieti Nam tamen nos. contra ipfos poffümus. bit infin ter dillin quidquid contra nos adducant ,. in ipfis termi- nisScotiflicé nobis contrarium non eft, fed. pri- taSaplr muüm conantur per alias hinc inde emendicatas tiacüt(i rationes contra nos roborare; hinc non vere- deltruit tu: Poncius , qui eft Princeps inter AA. aliquane atquil do dicereexpte(s& , quidquid frt. de autlovitatt ( dicatis q Scoti ; Sed qualis eft hic Scotifla, qui necScor finin i tiauctoritatem , necScoti rationes curat ?. Cete ! | Tatie ey té (imili Poncianifte opponi poffet illud Scoti ; | Tanüg d.3. q $.. JVolo difputare tecum 5 canflat enimts ! hican quad £nes proteruuse htl fitfobí $ IL 10 pro| attribu Solvuntur Objettiones. flicter ^ Bj.I. Eadem efl ratio de pra-dicatis quid- S $2 duf ditativis, ac de attributis : ergo vel om- ddbet nia diftinguuntur ex natura rei formali- flanti .ter,. vel omnia. virtualiter. Ant. P. ponde- ii plices randó rationesScoti , quibus probat diftinctio- firit nem formalem inter attributa ; itaque ( 1-) ütttib DEUS. non.eft eó. DEUS, quó. eftens , ficut Ti noneíteó.DEUS , quó mifericors : ergo ratio ditatiy entis L Solvuntur Obje£liones, 491 nipes t entisceque ex natura rei formaliter diftinguitur m, N àDeitate , ac ratio mifericordiz. Adde , quod tiamont DEUS cum cteatura conveniat in ratione entis, ol nonauteminratione Deitatis : ergo f1 ad! hanc püim. contradictionem reconciliandam (ufficit diítin- apet li &lio virtualis in predicatis quidditativis, etiam fufficietin attributis. t (2.5 Scotus ex eo pro- D M bat infinitam fapientiam ex natura rei formali- j ter diftingui ab infinita bonitate; quia fi infini- TT l ' ! ta Sapientia effet infinita bonitas, tunc Sapien- nendidd tia t fic foret bonitasütfic ; quia infinitas non non j deílruit rationem formalem illius, cui aclvenit: aliqui atqui hec eadem ratio etiam concludit de prz- ilariitl dicatis quidditativis fic arguendó :. fi entítas in- ecu finita effet formalitet fubftantia infinita , cunc 3. tatie entisin communi effet formaliter ratio fub- ld SCOU l ftantie in communi ; quia infinitas addita nec hic variat rationem effentialem entis, aut fub- jum flantie, & tamen falium eft, quód ens àt fic fit fübftantia üt fic. (3.) ex hoc fundamen- to probant SStz diftinctionem formalem intez attributa, quia fcilicet funt perfectiones fim- pliciter fimplices , quarum unaquzqut fecun- T düm fuam rationem formalem in DEO reperiri debet: atqui etiam ratio entis, fpiritüs, fub- ovcloa ^ forn j ftantiz &c.. fünt perfectiones fimpliciter fim- ! yui plices, Deümque formaliter denominant ens, f'üin:ïis: fpiritum, fubftantiam &c. er ls go fi ob id inter "TU attributa admittitur diftinctio ex natura rei for- f IIL malis , debet etiam admitti inter pradicata quid- ( [2[:0 ditativa. ( 4. ) attributa diftinguuntur formali- "t ter ao* ParsIH. Dif. IF. Queft 11.. $. HI. ter ob diverfitatem definitionum : atqui etiam ipfo pta pradicata quidditativa habent - diverías defini- loceli tiones: ergo &c.. : z ? Mp 35 2 Refp. l. generaliter N. affumpt. ob fequen- mp0; Q tesrationes. L, eft, quia, cüm ens & fubftan- ei, f tia, fabftantia & fpiritus fe habeant veré àt fu- etimel perius, & inferius, vel ficut magis &.minüs &slubl f five commune , fi proprías prafeferrent tealitates inter fe ex natura rei formalitee:diftinctas , con- grouci currendó ad conflitationem Naturz Divinz fa- ftenin cerent compofitionem metaphyficam , fic enim toncuj una effet potentialis ad aliam , ficut fuperius ad DEUS,q« atv inferius,, quorum neutrum tenet de attributis Divinis , qvz funt perfeCtiones difparate, & titiocia Il. ratio: nonmagis, aut m:nus communes, Titytatt Astributa in Divinis funt formaliter infinita;noa adimmi autem przdicata quidditativá ex fuppofito, ! DEUS quód diflinguantur. — Affumpt. P. attributa tionee omnia fuaminfinitatem habent à Divina: effen- ts tia, quz eíLprimus, & inexhauftus fons om- inadæq flinfli nium perfe&ionum Divinarum : atqui fi prae« | dicata quidditativa afferantur proprias habere tüglem realitates infinitatem formalem à Divina Effen- plb tiamutuare non poffent, fed potiüs econtraEÍ" ' detr feniia infinitatem haberet ab ipfis , quod impli- time plicat. HL ratio: fi pradicata quidditativa Ài DEI fant plures à parterei realitates, tunc Ef- fllbn*,m fentia Divina non efletàfe, fedab , & exalíis, ]C&Wo fcilicet ex his praedicatis. IV. ratio: ficEffen- Gmper tia Divina jam effer aliquod totum conftitu- LTTY tum ex illis tanquam partibus 5 cüm aliàs hoc n f ipfo TTR Solvnutuy Obje&lioner. 493 vaipitit ipfo predicata quidditativa non effent : atqui hverti d hoc eft impoffibile: ergo &c. Refp. Il, ad omnia in particulari. Itaque m nego, quod DEUS nonfiteó DEUS ,. quó eft ens&ibbf:; ens, fiens fumatur adzquaté ; pariter DEUS nl etiam eftens; quó eft fubftantia fümendó xv ens; sls G x (übftantia adeequaté, & àt à parte rei inDzo ent tl funt,fiveró iffa przedicata fumantur inadaquate, indas t proutfcilicet nofler intelleCtus tantüm confide- eDium ratensin DEO;non veró proutensin DEO eft, , ld tunc utique verum.eft, quod DEUS non fit eó füpttit DEUS.quo et ens inadzquaté à nobis conceptii; vatitibi at veró hoc tantüm probat diftinctioné rationis t l tzatiocinatz ífeu virtualem intrinfeci, non veró ex ] at natuta rei formalefn : & hinc facilis eft refponfio famitti adimmixta contradictoria : Negatur enim,quód [uppn&m. DEUSàparte rei conveniat cum creatura inra- attibi tione entis adzquaté concepti , fübftantiz, (piri-' "T tüs &c. quód autem conveniat in'ratione entis , fs inadzquate concepti/hoc iterum non probat di- ftinctioné ex natura rei formalé, fed tantüim vir«. yilpt "24 tualem intrinfecam , quam utique etiam SStze in m pluribus aliis admitteredebent, / Aliud long? eft m de attributis Divinis ad fe invicem , velad effen- l lmj*fï tiam comparatis;üt conflat ex priori quxiítione. iM ^" Ad II. & N. Min. cum (ui Prob.Quiaens &; « ; t fübítantia tam in communi infpe&ta fub effe ob [ h jectivo; quàm in particul^*i ia effe fübjectivo emper fe habent àt fuperius , & inferius;: qua- juie 0f (it re fi in DEO dicerent diverfas à parte rei reálica jis tes, nonpoflent finguleponi in ultima actuali- 1FIO tate , 494 ParsIL Difl. IV. Queff. IJ.. $. IHI. tate, fed neceffario una effet potentialis " ad Ohjc. aliam 5 neque etiam ratione infinitatis inter fe ponit identificarentur , quia cüm conciperentuf , & türate. effent priores Deitate, non eflent, nec conci- detaiont perentur veré üt infinite , & confequenter nil CO amplius effet, quodin Divinis compofitionem ! godiite impediret. Hoc autem non tenet de attribu- Dens tis, ifta enim five in communi fub efle objeCli &adeq vo, fivein particulari fub effe fubjeCtivo non ofniun fe refpiciunt üt füperius , & inferius, fed habent gontig, fe difparaté , & funtin ultima atualitate , & in- guimum rbl finitaab effeatia , quia funt naturá pofterius. 3j6 AdlIL m.N. quódSSta pracisé ex eo pto» k&u:erg bent diftin&tionem fuam formalem in attributis, feptumy Cosí quid fimt in DEO fecundim proprias vationa for- males importantes perfetlHonem fimpliviter talem, patter fed etiam & principaliter ex eo, quód fint ibi | ilitey) Tütionis tanquam gradus , ütita dicam, ipfiusEffentie Divine, & non üt tota Effentia ; Item ex eo; titioni quód ibi fint fecundüm fuas proprias rationes ümp formales , ita ut una formaliter alteram non füner | includat, necomnes (imul includantur per uni- C tatem formalem in ipía Effentia ,* quze omnia | n non tenent de przedicatis quidditativis DEI. ! ii AdIV.x. Quódprzdicata quidditativa tane dirgi 35 tàm habeant diverías definitiones inadzquatas , üHlls Á l definitio autem quz traditur per diverfos con- M ceptus inadaequatos non exprimit rem üt feha- N] ; bet à parte rei, & actualiter , fed cantüm fundae &t def mentaliter feu virtüaliter. — Quid autem fit defi- nj nitio adzequata vel inadaequata, videN.266. PRS Va . Objic. " Soluuntur ObjetHoner. 495 poterd ^Objic.H. Quidquid actui intelle&üs prefup-3 f 8 Ditts iqwx ponitat , illud dicit tealitatem przcifam ex na- türa rei, & independentem ab intellectüs confi- pttntr;i f n deratione : fed ens fecundüm füum proprium n conceptum przíupponitur actui intellectüs : er- pl go dicit realitatem ex natura rei pracifam. Min. erdeatd P. ens (ecundüm fuum conceptum eft primum ydedit & adequatum objectum inrelle£tüs: refpectu bjeiot omnium intelligibilium , finon naturalis attin- , ht entiz , faltem naturalis inclinationis : atqui jtate Ui primum & adzequatum intellectüs objectum ne- ceffarib habet fuum effe independenter ab intel- olleris euep le&u :ergo ens fecundüm fuum proprium con- atitibu ceptum prafapponitur actüi intellectüs. Confirmatur I.. Si ens non dicit realitatem à35 9 itimtft r ul partereicommunem DEO & creaturae , tunc ia fiti illa realitasentis rantüm effet aliquid fidtum , & rationis : fed fi realitas entis tantüm eft aliquid asEf um rationis , tanc ensüt (ic nonampliüs eft univo« us n cum DEO & creature , quod eft contra com« n munem doóclrinam SSrum in Metaphyf(ica. Confirmatur II. . Intelle&us intelligens ens t tommune DEO & creaturis vel eft verus, vel j oti ;DEL eít falíus ? (1 verus : ergo à parte rei oportet darialiquid communeDEO & creaturis, $i janiut dæqüjmw falfus : ergo ens non eftunivocum. Ad has & (imiles objectiones (olvendas.360 afos t ii Nota . quód ens poffitdupliciter fumi (idem jni J hi eft de fübítantia , (piritu &c. ) Primo tranfcen- dentaliter. Secundó, Supertranfcendentaliter, yi Af itum; ! E.ns tranfcendentaliter fumptum eft ens fin ( ln prout 496 ParsIL. Difl. IV Oueft. IT. f. 1. prout eft füpremum genus , & tranfcendens dimuun decem pridicamenta. Ens füpertranfcendene fyedtuor taliter famptum eft, quod non tantüm tran- tis, A tionis i fcendit decem przdicamenta , fed quod etiam EU ipfum genus ( hoc eft ipfum ens finitum trane Íícendentale ) decem pradicamentorum fupere | ttis N] independ« greditur, & hoc eft illud ens infinitum , & im- participatum, Nota l. Quód hocipfum ens &tquibri féceffari fupertranfcendentale poffit confiderari adaquae t&, & inadequaté. Adaquaté confideratusg ttlledua Mij fi infpicitur fecondüm fuam perfectionem effen- tialem, fibiab intrinfeco convenientem 5 prout NlMiïls ä Mil| fcilicet neceffarió eftindependens , imparticipae t2, infinita, & Divina, Inadzquaté fumitur, fitomwe tteos quando intelle&tus rationem nudi enus. quafi abítrahità ratione independentis , imparticipas entisex? fhiento : ti&c. & hanc rationem negamus nos dati à parte rei in DEO , bené veró per intellectum ïmparti- inadequaté rationem DEI, autentis fupertran- imdæqt fcendentalis confiderantem. His notatis, ( fum; 61 . Refp. ad obje&. illam cotaliter concedendo D de ente tranfcendentali & finito, negamus au- | Vlre EE tem tam nos, quàm AA. quàd ens finitum tranfcendentale fit à parte rei commune DEO Vemm) maluri & creaturis; aliàs aperté nimis AA. admitte- rentin DEO aliquid ab intrinfeco limitatum, ft« itcr, $ st ve nitum, & contrahibile , neque vitarent am- m E pliàs compofitionem metaphyficam, — Debent ergo AA. in hoc füo argumento loqui de ente idæqual fupertranfcendentaliter fumpto, & tunc conc. ite Maj./N. Min. in hujus P. D2, Maj. ens fecun- D) n dum " Soluuntur ObjeFliones, 497 t rf ree ttririe düm fuum conceptum eft obje&um primum fpe&tu omnium ihtelligibilium primitate origi- tantim t nis, & in effendo N. Maj. primitate adaequa- d quidi tionis fuübdift. eft ob je&um primum primitate., NT adzquationis füb n udo & abílracto concepta torun l entis N. Maj. fub conceptu talis entis ; fcilicet i, at independentis, infiniti ; imparticipati C. Maj, p atqui primum & adequ atü objectum intellectàs varltg neceflarió habet fuum effe independenter ab in.- nf tellectu eó modó, quó eft primum objectum C, onm d Min. eó modó , quó non eft 5 primum objectüm, « p N. Min. & Conf. npartij AdlI. Confirm.. , SStas in Meta phyfica.,462 teumit tantüm velle, quód conceptus entis fit univo« cus refpectu DEI & creaturz, fi ille ts Q conceptus mpaflitffff entis ex parte DEI per intelle&tum c um funda- mento abílrahentem à ratione ind : nos d ependentis , indlit imparticipati &c. fumatur , & confideretüe inadzquaté, lt non veró fi ex parte DEI adaquae ul té fumatur, Qualiter autem conceptus entis inDEO inadze oritd quate infpectus fit ens tationis , gagmüi [ velreale, docent Scotiítz in Metaphyfica, lt BIIIRW AdII. Confirm. &. Intelle&tum effe, & dicere verum, (icognofcat realitatem Entis DEO & m i creaturis communem inadzquaté, fundamenta- liter, & tantüm per abflractione m intellectás, H[a[ll.ïl.5^ i? effet veró intellectus falfus, fi cognofceret reali- tatem Entis commurem D EO & creatutis actug p adaquaté, lli dc d & ex ipía natura Entiscommunis, Dices. Ex hisrefponfionibus fe g quitut , Ens46 T. J non eífe aliquid eonunune , & un iverfale ; at- t v!n' i qui 498 P ars H, Dift: IV. Quaft. H.. f. Ii. o &c. E. Árendent qui h oc.non efladmittendum : erg lo univerfalitatis prajudicio Eus Dis di Quod (in& ul finitum tranícen dentale fit à parte rei commune tis abllr omnibus. pr gdicamentis ; Ens vero fupertran- &indda e & univere Ai]. Ícendentale eft tantüm. commun (ale ver intelle&um, fi illud conci piat inada- | dicatio r uaté, & a bftrahendó àratione Deitatis. pate te i ex natura fua pau- 364 Obj ic. III.. Conceptus, qu patte re alter, eft ex natura rei przcie ciora dicitquàm quid €0] fus , & diftindtus ab eo: fed conceptus Entis ex 1 tanti fua nasura dicit pauciora, quà m conceptusfuo— Qinada ? H nam Ens tantüm dicit grae rum inferiorum AL dum effendi 5 : atveroó inferiora Entis dicunt n & em fpecialem effendi , dependen: m i/nf'u per ration ter, vel indey»rndcmer : ergo conceptus Enti$ ünd ex natura fua cf; praci / fusà concepiu juorum in« NDR feriorum. & non 3 65 . Confirm. T. Si co nceptus Entis .noneft quid « deg £O1 nmune DEO & creaturis , tunc Ens non SH catur de DEO per modum fuperioris.: intelle paædi Confirm. II. EfleEns minüs d icit, quàm efi [ tm, ( ffe Ens Ens in&nitum. — Ratio hujus eft ; quiae ï ln d dicit conceptum fimpliciter fimplicem , &non | t refolubilem in alios plures conceptus , econi ! Pt vero eífe Ens inf jnitum di cit conceptum com- Cün lubilem in effe, & in determi- politum & refo We; modum,. natum effendi | r je&. conc. Maj. Dift. Min. con- nofh'o 366 Refp. Ad ob b2 ceptus Entis ada - quaté famptus dicit pauciora LT Entis inadequaté dum- e N. Min. conceptus fa n tin nf Itaque Ens 1'upertc en ; WBCCF pus C M—in.öc.N. Co "m Solusnttr. Objetliones, 499 as d fcendentalein DEO à præ;uäiciou parte rei dicit quidquid Dzus dicit, licàt intel le&tus poffitrationeni En- * erel Con tis abítrahere ab al iis rationibus inferioribus, r fpet & inadequaté tant üm confiderare, n &ur Adl. Confirm. x. u napit [ dicatio DEUS eff E»s no od utique hzc pra-367 ii n fit per modum à parte rei Superioris , f eni pl m ratio Entís eífetà parte rei fuperior , €erté daretur in DEO ali- yra rf quid contrahibile , eftit aque przdiCta prdica- pusiit tio tantüm per modun p 1 füperioris ab intelle. - & inadequaté concipien tis rationem Entis. , didi f tis d AdI. Confirm. g.I llam Difl, effe Ens fini« tum & tranícendentale tantüm | depencr minus dicic , quàm effe Ens infinitum C, effe Ens infini- quiB tum & fupertranfcendentale minus dicit &c. j lr N. DEUS autem neceffarió e ft Ens infinitum, p & non eít aliquod aliud Ens ,nonöftï €ít de gradu fübflantie * Idem femper » Viventis, fpiritüs &c. t Ens Pöiï Sequitur conformite rad dicta » quód apud368 iB intelle&um conformiter & adzqu até concipien- [ um tem, & praeipuéapud In telle&tum Divinum. , qmacikfü n non detur Conceptus com un, munis Entis DEO & creaturis , nam Intellectus ita concipiens conci- 3 [j pit realitates eó modó, quó funt ex natura rei, mb & cum omni exigentia p M » quam dicunt determi- naté; cognofcit tamen DEUS conceptum eritis «omunem fi bi & creaturis ; üteftin intelleclig N f noftro imperfeCté. & inad dqu áte concipiente. Et f1 non daretur actu inte] le &us creatus , fed " tantüm poffibiliter, tunc co gnofcerec DEUS j L &anccptum entis communem ; hon actualem, ia íed £oo ParsIl. Dift. IP. Qa/f. 1. f.1l. fed p offibilem : fi aurem repugnarer intelle&us €reatus, & non repugna rent aliqua creature, De ] tunc non cognofccretDEUS talem conceptum com munem entis etiam üt poffibilem 5 cogno- Íceret tamen ex parte objecti fundamentum-» creaturis , ut poliet quod eflet inipfo DEO ,& éffet poffibilis intele abftrahi talis conceptus , fi rfus le&us creatus. Si denique omnes pro I creatura repugnarent, nullatenus DEUS cogno- Íceret conceptum communem entis, nec inié formaliter, nec fundamentaliter ex parte ob- at Em jeti Tittem . AK DISTINCTIO V. qui D fimpl De Perfetlionibus feu Attribulis l. Jx aihil d "Divinisin particulari. hri : N hac Diflinctione agemus de perfe&iohi; flv bus DEI Subfiftentis, refervantes nobis per- tàs mj feCtiones DEI operantis, & confequerter TT hic à potiori agemus de modis intrinfecis, leu 1 Qd Attributis DEI negativis , qu alia jam explicavi* In ultima tandem . fuccin- lat f mus n.206. Ó o & agemus de trib us DEI Attributis cranfcen- nt30; dentalibus , fcil, bonitate, V eritate, & Unitate. Di $it Itaque Dite *j QU&- V.zi. $o* li f 49ooga areintt QUJESTIO I IQUe ( T ag De lwfmitate , €9 Simplicitate DEI. il ; j um yrs, uf I vfb ate DEL De In)ï;ai;f pnes p Ico I. Licét infinitas vi nominis ngi-;Sg DEUME is, Xl ficet negationem finis , & à nobis euam per modum negationis concipiatur , re- X pitt D ipfà tamen efi, & importat quid pofitivum. Eft communiffima contra paucos volentes infi- P. I Infinitas J nitatem effe quid negativum. in DEO eft perfe&io fimpliciter fimplex : at- ) qui pura negatio non eft perfectio (impliciter ;jf;: fimplex Ergo infinitas non eft pura negatio. | Il. Juxta Scotum Quodl. y. ivfivitum eff , cui '.il nibil deeff entitatis , vel perfetlionis pof]ibilis ba- L beri eó wodó , quà poteff baberi in wno aliquoente, li fil. vel Fermaliter , vel eminenter : ergo infini- ; tas non eft pura negatio. Idem tenet Scotus :on(gqucnyc odl. y. $. de imó in fines. Jntrinfécus ergo modus cujuslibet infiniti intenfru? eff. ipfa infini- ii [inl.ïfisyb ; d zas, qua'intrinfece dicit ipfam e[e, cui nibil deeff , n (* quod excedit omne finitum ultraomnem pro- D gt portionem determinabilem. &U Dico Il. DEUS eft fimplieiter, & ex omni3 76 parte infinitus. Eft de fide ex Conc. Later. cap. firmiter. P. L-Ex S. Scriptura: Baruch 3. f , c uon babet finem. v.25. criicicur AMagnts e. J Ti 3 pl $63 Panilkh Dif.V. Oueft. l. S.1, | pfal. 144. v. 3. 7Magnns Dominus , & Laudas d agl bilis nimis , cy magnitudinis ejus non eft. fmis. ficdemum jnendhatein P.Il. Ex SS. PP. Dienyfius de Divip. Nom. €. 9. dicit. . Ejus magnitudo omnem numerum, teedenie N granfiendens, omnem traufiliens: infinitatem, u d Aug.l. ?. Confeff, c.20. exclamat: Certus eram f D t inomni, énfinitum te DEU effe , nectamen per locosfi- gt um Damaflcenus l. t. t ad ho witos , infinitósque diffundi. de orthod. fide ait: ifimitus eff DEUS , atqut T0n feQul iecomprebeufibilis , c&* boc enzm de ipfo percipi pa- ejs , ld tefl quod nimirum ipfe infinitus frt. Imó conce- entibus d ptus perfecliffimus, quem nos viatores de DEO N etm K, habemus eft perfectiffimus. 371 P. HII, Ratione : quidquid non habet unde Dis: limitetur in perfectione, illud eft infinitum fim- ORtes et infnite pliciter : fed DEUS non habet unde limitetur in perfe&lione, cüm fit à fe, independens, ac T. tnc. infuper hoc ipfo DEUS non effet : Ergo. P-IV. Antia d Illud eft infinitum , quo nec dari potelt aliquid dilantja majus , nec excogitari ? fed DEO neguit dari, fit nf tione [) aut excogitarialiquid majus , càm per DEUM intelligamus ens fupremum : ergo &c. Con- qudo firmatur : DEUS habet potentiam , & virtu- Ti w tem infinitam , ütprobat rerum omnium crea- Thodm tio, quz cum fiat ex nihilo, virtutem infini- fd d tam requirit in caufa creante : ergo DEUS eft per n infinitus. 372 Min, j Objic. I. uodita eft in loco hoc, utnon ttinfec; fit in altero loco , illud localiter infinitum non 0) 1 Jl eft : ergo etiam quodita eftaliquid ; uttamen fhpa non fit alterüm; illud in entitate infinitum non ACQS, - elt: LM De Infinitate DET. fo3 in, GLl eft : atqui DEUS ita eít aliquid , ut tamennon v m d fit alterum v. g. lapis, aurum, equus &c.ergo : Divin, N in entitate infinitus non eft. . g. Conceffo An- n H tecedente N.confequentiam. Dilparitas eft,quia t if ut aliquid fit infinitum localiter , requiritut ut at Gu t fit inomni.loco, ac ut omnem locum ita re« Ws r huj pleat , ut non fitlocus , in quo nonfit ; atecon- m tra ad hocut aliquid fit infinitum in entitate.., DEUS, d non requiritur, ut prater ipfum non fit aliud g ens , fed (ufficit, quod nulla fit perfe&tio in aliis , Imotit entibus .diftinctis, quam illud ens infinitum yes del) non etiam habeat vel formaliter , vel eminen- ter, |habet.un Dices: fi DEUS eft infinitus , tunc etiam2 73 omnes creatura forent. infinite : fed creaturz fiitum/ nde limit infinite non funt: ergo neque DEUS. . Maj. P. tunc creaturz forent infinite , quando di- [ependens.-» ftantiacreaturarum à DEO imfinita foret : fed :Eng--p'D diftantia foret infinita, fuppofitó, quod DEUS poreli aïigd | ngié fit infinitus : ergo &c. 3. N. Maj. in proba- l PCIDED tione Dift. Maj. cunc creaturz forent infinitz, ' &C, Jl quando diftantia creaturarum à DEO eft infi- nita per modum finiti ab infinito N. Maj. per , f modum infiniti ab infinito C. Maj. & D. Min. mninc fed diftantia creaturarum à DEO foret infinita jtelt [ per modum finitiab infinito , feu extrinfece C. Di* Min. per modum infiniti ab infinito , feu in- 10f p trinfecé IN. Min. & confequentiam. »on cfïä74 a Objic.II. SiDEUS eftinfinitus tunc : fingularis : atqui lt (ingularis : ergo non eft in- | u ,omnmne quu!arc cft limita:u Di$ fïfzitus. Maj. P fed ïniwmlï i4 $04 far: Il bifl,y. Queft. T. $.1L. fed quod limitatum eft, illud infinitum non Dito: exdudat e(t : ergo &c. Maj. P. tune omne fingulare eft limitatum , quando ipfa fingularitas eft limita- qimM: tio entis, qua eft hoc ens tantüm, & non.., gt V deci aliud : fedipía fingularitas eft talis limitatio, üt eít innegabile : ergo &c, — y. N Maj. inpro- fifoni batione D. Maj. omne fingulare eft limitatum deini| limitatione incommunicabilitatis ad plura in- Tnur DEUM feriora C, Mai, limitatione in perfectione N. Maj. Sed quod limitatum eft in perfeclione, il- D lud infinitum non eft C. Min. quod tantàm elt & Fcüi; limitatum limitatione incommunicabilitatis ad &6 ; plura inferiora N. Min, & coníequentiam, ita- prum. que limitatio incommunicabilitatis in entitate ET dntan increata fummz , & infinitz perfe&lionis eft. Adde quod fingularitas non fit ratio tantze, vel D. tantg perfeCtionis, fed przcisé individuatio- tiplyl fiis, confh Alia deinfinitate videàu, 10f & 2. ityol 5. -[IQ dccide De Simplicitate DEL | poflzuj Bor 37f EISimplicitatem negárunt omnes illi,qui m "DEUM finxeruntcorporeum,cüm enim Bo corpus conítet partibus , & quidem reae l Com[ Jiter diftinctis , neceffe eft corporeum effe com- tlll' li [ pofitum, five interim ejus partes fint homoge- impg nea, five heterogenez, — Inter illos autem;qui n corpus DEO dederunt , aliqui DEUM facie- la bant Igneum , alii J£reum , alii Solarem aliila- W pideum, alii alium , prout Spiritus Idololatrie dl(nm di&tabat, Contrahos omnes. Di- m - De Simplicitate DET. $95 um n Dico: I. DEUS eít ita Simplex, ut omnem excludat compofitionem tam Phyficam., , inplutd selt li. quàm Metaphyficam , tam accidentalem quànt , & integralem. — Eít de fide ex Cap. fermiter.;, lm d ubi deciditur : zres quidem Per(one , fed una Maj p Jbflantia , fem nattra omnino fimplex. — Idem Lj definit[ Conc. Rhemenfe : credimus e confi- p temur fimplicem. naturam . Divinitatis . effe DEUM. etlonc) edony P. DEUS (1.) non eft compofitus Phyfi-376 €6, fcilicet ex materia & forma, aliàs enim anim ilitatid &que, ac Idololatre poneremus DEUM cor- jart, lt poreum; infuper compofitum phyficum ex ma- enitau teria & forma includitpotentialitatem , depen- jonis t dentiam , Gimperfe&tionem , . quz repugnant anat DEO. (2) DEUS noneítcompofitus Me- jidutDo taphyficé , quia compofitum Metaphyficum. '1&2' conflat genere & differentia, adeóque pariter involvit potentia'itatem. (3.) DEUS nec eft accidentaliter compofitus, quia quod eft com- pofitum accidentaliter , illud eft tale ex Subje- Go & accidente per modum inhafionis , quod «sl tamen puriffimo actui manifeflam dicit repu- dimeit gnantiam. (4.) DEUS nec cít integraliter.., jdemit compofitus , quia nec hec componibilitas da-. deat tur fin& potentialitate limitatione , fimilibisque imperfectionibus : ergo DEUS eft omnimedis hont Hinc dixit Clemens Alexandrinus m v fimplex. M ln l. 1. flromatum. DEUS neque genus eff , nc- que differentia , neque. (Decies, neque. indivi- od dunum , ntque numeras. Ita etiam Íenfit Cy« ;z tile Br li. $06 Pavs II. Difl.V. Ouafl. 1. ff. 1. pl d rillus Alexandrinus L.'Thefauric. 12. zlla ex Unde tar, arte continget illi, wut. fit compofitum. Rf pergit nofler Cornelius Muffio : inge tibi om- tümdat nes unitates, imaginare omnes fimplicitates, ad- tisdtet huclonge fimplicior eft Divina fimplicitas,lon- Q ge indivibilior Divina unitas. uG 377 Confirmatur ( 1.) Compo fitum dcþendet fcinden à fuis componentibus, éftque illis pofterius: fed in aQ DEUS à nullo dependet , nihilque eft illó prius: (2.) DEUS eft actus puriffimus: tis-rea] ergo &c. ergo compofitio nulla in ipfo. ( 2.) Àd com- U lomin: pofitum requiritur , utunum f& habeat per mo- W e dum actüs, & alterum per modum potentiz: atqui in DEO nihil eft per modum potentize : M dl ergo neculla compofitio. (4.) Exti perfectif- fenzo tribui debet ( ait Ambrof. l. r. de fide c.72) Mm?ï nu, quidquidReligiofiits fentiri potefl, quidquid pra- flantiits ad decorem : atqui matura fimpiex (ait.., difer Bern. l. g. de confideratione c. 7. smaltiplici m . . ft antefertur erzo DEUS non eft compofitus; o fed (implex. | Conf, 378 Objic. . DEUS eft unus in tribus Perfo- 0 t nis: ergo eft compofitus ex multis. — &. N. , Conf. quia' perfonalitates Divinze conftituunt quidem cum effentia Perfonas ; non tamencom- minUSw ponunt, cümmnonadíit potentia & actus, — In- &t IG iuperinter realitet identificata nulla intercedere Inftas animalitas Gzratio- Vonte poteft compofitio. nalitas fünt realicer identificata in tertio , & ta- Wi men faciunt compofitionem : ergo data re- n EO NM fponfio nontufficit, & con(bclugnlter in D p* ( De Simplititate DEI. fo7 1. nl poteít dari compofitio. &i N. Conf. & pari- tatem. i, - U Difparitas interidentitatem in Divinis & creatis eftclara , quia identitas in creatis tar- gt tibi u | lictts a tum daturintertio. Econtra identitas in Divi- Yil nis eftetiam prafcindendó à tertio per infinita- tem , quz fe fola eft ratio identificandi : atqui ( extrema identitatis realis in Divinis etiam prz- j dcpcuät: fletusi fcindendó àitertio funt infinita, turc jam funt in a&u puriffimo , aliud autem efl de identifica- Ll r urillrm: tis realiter in creatis. Ad cu Urges certum eft, quód DEUS differat ab homine : ergo DEUS habet differentiam., : [ PH [ Qtentid. ergo etiam habet compofitionem — faltem jtentid: Metaphyficam. — w. D. Antecedens. DEUS differt ab homine per veram differentiam ow:f'ri(f fidecd) Metaphyficam , quz fit ar&ans , determi- nans , aut contrahens N. Antecedens. DEUS lemii pt differt ab homine per fuam totalem effen- lt [f ää*',l tiam , per actum puriffimum, in quo nihil ii fit actuans, aut actuabile C. Ant. & N. npolï*wi) Conf. Objic.II. SiDEUS non effet compofitus fal. 379 gfb y^ tem Metaphyficé ex genere & differentia, tunc Vlnut de DEO non haberentur conceptus magis & minuscommunes ; fedde DEO babentur con- yan at i h ceptus magis & minus communes : fic enim conceptus entis eft magis communis, quàm., q f conceptus fübflantie: ergo &c. — w. D. Maj. MO u tunc deDzo non haberentur conceptus magis & minus communes adzquati C. Maj. inadequati h t N. Maj. fed de DEO habentur conceptus magis 3 » £08& — Pars II. Dif. V. Oueft. 1. f. II & minus communes inadequati C. Min. adz- etftenti quati N. Min. & Conf. D a part Dices, S. Scriptura tribuit DEO oculos , pe- dica t Sishrenti des , aures &c. ergo efEcompofitus. — &. adane tecedens, quód finiilia DEO tantüm tribuan- E tur Metaphorice. fntia n tovrefer 880 Inflas. Quod eft natura determinata;eft in ali- quo genere : fed DEUS eftnatura determinata: conteaftm ergo eít in aliguo genere. s. D. Maj. quod eft * Ditol Y0, &no natura determinata per inclufionem contrahibi- lis, & contrahentisa parterei C. Maj. quod eft tontra Do patura determinata praxcise per fuam actualiffi- - Mibl j mam effentiam , & exclufionem tam contrahi- ia dl bilis, quàm contrahentis eft in aliquo genere, p negax N. Maj. & pariter diftincta minore Conf. — Ut- du ges. Juxta nos à num. :175. Exiftentia eft ra- grcimg tio ultimató conftitutiva DEI : ergo jam ad- qio gf mittimus aliquid determinans in DEO , & con- Tüntig « E. nos ibi non fequenter etiam determinabile. Tontiam velle, quafi veró aliqua DEI pradicata magis; tor ia alia minüs laté pateant à parte rei , fed tantüm | Thiur d quód omnia fint una, eadémque fimpliciffima liit d DElLentitas , ita ut talis non effet, nifi exiftens P"PWW eflet. Si ulteriüs Infles ; vel ergo exiftentia ( t j eítratio ultimb con(titutiva DEI à parterei , vc! Tdits per intelle&um ? fi à parte rei , tunc à parte ret tibliia in DEO dantar predicata magis & minüs laten- Tegti tia, contrahibilia &c. Si per intellectum : et- Dit go DEUS habet pro fuo ultimo conftitutivo Tif fe predicatum tantüm rationis, & non actuale, Tüünif quod eft aperté falfum. — &. ficut priüs, quód Qu €XxI-» T .4pe Simplicitate DEI.. $09 CMngd exiftentia fit predicatum ultimo conflitutivum DEI à parterei inhocfenfu, non quód ifta pra- t dicata fint inter fe diftinCta, ac magis, aut mi- W. ulb nüs latentíaà parte rei, fed quódà partereinul- Xiri ts lum fit, nec adzquaté concipi poffit finé exi- flentia tanquam ratione ultimata , & ulteriüs udi non referibili, '"Adeóque ex hoc nihil fe detrmiti contra fimplicitatem DEI. quüuþ lj quodf' * Dicoll. DEI fimplicitas confiftit in pofiti-38k con(rahnjï vo, & noninnegativo. S$z cumpluribus aliis j quott contta Poncium , & quosdam ipfius affeclas. aual Ratio I jam fpius fuit inculcata fic : fimpli- contral . p citas eft perfe&tio fimpliciter fimplex atqui 0 gCIlCR pura negatio non eít perfectio fimpliciter fim- xl U plex: ergo &c.' Ratio lL eftfic : quavis ne- ia d gatio importans repugnantiam fundatur in ali- o jam d quo pofitivo tanquam principio hujus repug- ), &or nantie : fed Divina fimplicitas importatrepug- nos i rantiam formalem compofitionis: ergo fun- 3 datur in aliquo pofitivo. III. Ratio eft, & fu.« du mitur ab extrinfeco, fcilicet SS. PP. inter quog 1ph'flmm! dicit Aug. l. de quantitate animz c. $ £. o»niro jeilden praponendum eff , quod omnino dividinon pote[t , eiileni ( omnui compofitione caret. Pariter etiam Bern. qi v relatus n. 377. dicit , quód natura fimplex mul^ jpitet tiplici antefetatur, & confequenter non eft pura yslit! neeatio. TA Dico lIl. Diftin&tio formalis ex natura rei29. (f non repugnat fimplicitati Divinz. eít com- a&uaff- munilfima Scotiflarum contra Extraneos. Pe ; U Omne comgoügtlm C 13 eft pofteriusfuis com- " L $TO Pars . Dit. V. Quafl. I. $. H. fd adn;i! ponentibüs. ( 2)) habet caufam adunantemipfa, üitindlo qua fecundüm Íe divería funr, (;) in omni D. Mi compofito oportet effe potentiam & a&tum... (4)omne compofitum eft aliquid , quod alicui poltio 1 ddh,t partium illius non convenit ; hoc eft, in omni tentig,. compofito debet effealiquid ,. quod non eltip- Tumunic fum compofitum : atqui flante diftinctione Sco- dMin tiftica DEUS ifta nonhabet 5 adhucenim (1) Tat nece eft ens primum, non habens partesfe priores, t dilli P;æcipuä in noftra fententiaubi negamus diftin« do dl &ionem inter przdicata quidditativa ; infuper p mo quia attributa non funt priora, fed pofteriora Diving Divinà effentià. ( 2) non habet eaufam illa effi- cientem , & adunantem velut diverías partes , COnpoji fed ratione infinitatis identificanturfe ipfis. ( 3 ) Ob Tats; ] non funt partes per modum potentiz , & actüs; C()mpq quia potentia elt pars perfectibilis, & indiffe- Qidbill rens , &t a&tus eft pars a&tuans ; Effentiaautem minan Divina & attríbuta ejus partes effe nonpoffunt, cüm infinita , perfectiffiméque identificata fint ; (70 € liates nec Effentia eftindifferens ad attributa, cüm pro- l. &omp omni figno ratione fuz infinitatis ea fibi perfe- &tiffime identificet per unitatem realem , non | &Adcu r tamen formalern. Nequetandem( 4 ) inDEO VM e(t aliquid, quod non fic DEUS , etiam fecun- | dàm prezdicaüonem in abítracto ; fingula enim, fn Vr ! Qig üt primüm diximus , funt perfectiflimée idem cum elffentia; undeait S. Aug. l. 6. de Trinit. D M. c. 4. adef? ibi multiplex fimplicitas, & fimples a muliiplicitas : ergo &c. 38 P] ? o$ Iimmw Objic. l, Compofitio e(t diüin&pwm uni € Vinis ! $Jl De Simplicitate DEI. 251 fed ädmifïa diftinctione formali datur in DEO at O ditin&orum unio : ergo & compofitio., . . véadus. D. Maj. diftinctionejam fiepius adhibitá ; .com- ; quocdii pofitio eft diftin&torum unio componibilium , «ll inont id eft , calium , quz fe habent permodum po- doondie tentiz , & actüs C, compofitio eít diftin&dho- niionbte rum unio qualiumcunque: N. Maj. & fic diílin- jcenm(l) &a Min. N. Conf, lic&t ergo compofitio infe- sfepri rat neceffario. diflin&tionem, non tamen econ- mos dl tra diflin&tio infert compofitionem , nifi quan- ;; ii do diflinCtionis extrema funt partes fe habentes ofleria per modum potentie, &aclüs; eft enim inter Villa l Divinas Períonas diftinclio realis, nulla tamen compofitio; $ pati 105, fs ( Objic.II. Ubi eft determinabile & determi- 384 Suti naus, ibi eft potentia & actus ; adeóque vera iil compofitio : atqui effentia Divina eft determi.. TET nabilis, & perfonalitates Divinee ipfam deter- ul minant ad conflituendas tres Divinas Perfonas z " ergo eflentia Divina erit potentia, & perfonas m litates erunt actus , confequenter inter ipía eri& compefitio. &. D. Maj. ubi eft determinans ii & determinabile vel Logicum, üt füperius & J nl *.inDEO inferius, vel Phyficum, üt materia & forma " ml vel Metaphyficum , üt genus & differentia , ibi et vera compofitio C. Maj. (ecus N. Maj. at- i yt i quielfentia Divina eft determinabilis ali quó ex modo di£&tis.N. eft determinabilis permodum actüs conflituentis, & concurrentis cum alte- ! /,,;;im ro a&tu ad rem conflituendam , qua pariter pu« rifimus actus eít , üt patet in j yil pfis Perfonis Di- L vinis C. Maj, & N. Conf, Di- $123 Parilf. Di/ï,.Vï [0777/ 29 ANS1A 38j Dices. Ex unione actüs cum altero a&tu non tiisptt fit quidem unum per fe , fittamen unum per ac- fripind cidens : e:go vel Perfona, qua conftituitur per f gund effentiam , & perfonalitatem non fit ex actu , & PTRWM ï &. D. Ànt. in actu, velnon erit unum per fe. (oris aeatis C. in Divinis N. Ànt. & Cont. nifienim UT creata unita coaleícantir unum per modum po- funi gen tentise & actüs ad conftituendum tertium, nul- lh itÀ lam ampliüs in fe habent tationem , cür invicem trico fü identificentur : at vero in Divinis ob infinitatem quidem omnia realiter identificata funt. us gen» $86 Sequiturl. Conformiter ad dicta , fimpli- Miniy, citatem , unitatem , & identitatem diflingui in iL (m hoc , quód identitas oppenatut diftin&tioni , Üuteo unitas multitudini , & fimplicitas compofitioni: yts illa enim funt e4dem , qua non funt diftindla; Qitnoh faltem loquendó de extremis identitatis, vel di- Vnceg ftin&tionis capacibus : illa funt unum, qua li- entibu: ct fint diftinta , tamen ita adunantur, ut in thSIEþ unum coeant : illud autem eft fimplex, quod habet 1 in fe nihil admittit per modum potentiz & a&tós; fingi eflo aliàs diftin&ta includat, üt conftat in My- &tsc flerio SanCtiffima Trinitatis , ubi realis Perfo | &ide narum Divinarurm diftin&io non tollitfimpli- tl citatem Divinam. 38 Sequitur IT., Quód fimplicitas perfecta Soli DEO competat. Ratio eft ab inductione.: $ omnis enim creatufa fübftantialis eft iufceptiva accidentis , adeóque nulla datur creatura , quift M fit componibilis cum accidente, auüt viciffims l dl encitates infuper corporea componuntur ex p19- W fis L Ml De . Simplicitaie DER ET dteroddut nUnmpt tibuspattibus integralibus ; indivifibiliaetiàm 3 feu pubicta componuntur cuth aliis feu partibus, onfriity fitexadi feu punclis, — Subílantia vero corporea habet preterea partes Phyficas v. g. homo animam , y D ii & corpus , & hz rurfus componuntur ad invi- jl nl cem, Omnià denique creata Metaphyfice cOr« r od ftanit genere & differentiá, etiam ipfa fpiritua tetim, , Citimd lia, àüt Angelus v.g. componitur ex gradu ge- nerico fubftantie , & differentiali Spiritüs. En$ Jinfoiat quidem in genere prout eft conceptus objecti- vus generaliffimus abitrahens per intellectum j?a j ümij' Àfinito, & infinito, DEO & creattra , abflra- dilingut hit à fi (lindion, implicitate & compofitione à paárte rei, é(tque conceptus í maximé inadzequatus , & im- ol u dimnah perfectus , & füó modó fimplicitet fim; lex; quia non eft refolubilis , feu divifibilis inplüreg ili Vf'&f' conceptus objeGtivos ; hicautem fermo eft de in, gl entibus prout re ipía exiflünt : & ideo etiam g U ensrepertum in creaturis, & phyficé fpe&latum, ICX7 9" habet reales compofitiones , quas habet ipfum fingulare entis creatum v. g. in homine gradus | "i ?Vl entis componitur ex materia & forma , fufcipit o accidentia , in albedine fufcipit eradus in - & exe jj tenfivos , recipitur iti fübjecto &c, du " QU./ES TIO il, t De Iminenfitate DEL — i (iEn qm j Mmenfitas quidem explicari folet per itegá- 388 I ) db tionem , & vivocabuliidem fignificat quod ul L non habens menfurami fecundüm praeii« Kk tiam j , 4 $ Pars. Diff. V. Ouaf, 117 35'/[ piam ; revera autem eft modus pofitivus intrin- tonafli fncodof fecus , feu perfe&tio modalis , per quam DEUS formaliter habet virtutem fe diffundendi ubi« Md vis, & prafentem (iftendi omni loco , ac rei: ftae d unde fic fe habet velut in a&tu primo , & difcer- aitur immenfitas ab ubiquitate in hoc, qubd ubiquitas dicat quaft aé&tur n fecundurri, feu aCtua- Zn li Ctualis præfcntia,nihil lem prafentiam, qua a / DEU aliud importat inDEO , quàm tcïrmyinati(ïmcm z 3 extrinfecam. " Et quidem DEUM effe immenfum fide cet- | DI- 389 tum € (t, &co nftat tüm ex Symbolo D. Atha- | Imbitun nalii : Immen[us Pater , Immen(us Filius & cum ex Conc. Lateran. c. firmiter : ubi dicitur? | rdifi quod unus Solus verus DEUS b fimirer credimus , ; fs ateruus iumien[pná c*c. & pluribus S. Scriptura l textibus, ut Píal. 138. 4wo ibo à Spirita tuo? in qua verba Chryfoftomus dicit : quo atepres i | tianno t g ficifcar ? om »ia imples , omuibus ades , men per parte , féd o m»ibus fimiul t0tus.. Jerem. €. 33* ! S.Aug nunquid non celum, c* terram ego impleo ? Ne- | Qurjj Job.28. habetur : abyffm dicit : non W» L que dicas : | qu Í e[t in me ; ^ek malà loquitur : non eff mecum, d Proverb.13. longe eff D EUS ab impiis. & Pfal.- 113. ceelum celi Domino , terram autem dedit inkm .ergo DEUS non eft immen- du f filiis bominum : fus. " Bi. enim N. Conc. nam 1mus locus in- lll!ifa ; telligendus eft vel de prafentia circumfcriptiva , rf vel veriüs de definitiva determinata tantümz- fs urap 2dus de abfentia gratiz, vel ad fignificandam nto- PUN peccati tuxgiqtudinc;m ; & 5tus devm.umjal nos nj n Immenfitas fet. mtfo, & 514 QuanDR lii -nomaflicé quo ad peculiarem modum, quoeft in calo fcilicet per manifeflationem glorie, & üdend Majeftatis fu. Itaque fuppofita DEI immen- lato, t fitate alia inquirimus , hinc fic 10 & dllllic* ho g 56 IA m n lemnjita: fit vafio , pär quam.. vtv ' DEUS etiam ex ia / iffat in Spatits imaginariss ? q^W lco. - Congruentiüs dicitur, DEUM in390 mf Spatiis imaginatiis non exiftere pofitivé ; ; D. etfi cateroquin etiam extra hujus mundi filud: ambitum. negativé. diffundatur. 1ma hujus bi dici conclufionis pars. eft expre(sé Do&toris in t. n DEU 37* q unic. $. cosfirmatur minor : contra plures tum SSas cum RRes,altera eft contra T T, Supt p I P. 1. p.I. ex modo loquendi SS. PP. ufita- W)ll)"' tiffimo, dum unanimiter affirmant , DEUM ante mundi creationem in fe (olo fuiffe, Sic j mp um od t S. Aug. L. de fide coutra Manichaos c. 25. ait: IWW quarzi, antequam DELIS celum c& terram crea- qit, ubi erat, aut. ubi babitabat ?. R. j M n efpondeo !ff u apud f(é, C in f& babitabat, — Cui affinis efE . Bern. L. g. de confiderat. .6, dum fimiliter jtll [ inten'qgans, ubierat DELS , antequam mun- tinm du fieret ?. repondet, »on eft , quód quaras sltras ubierat, ]s preter ipfum nihil erat : ergo lfal'P['il'h án f& ipfa erat. Denique Verbum Divinum, tg[l[lmlf priusquam mundus fuit productus, nou dici- a tur ab eterno fuiffe in mundo , aut fpatio ima- ginario , /éd, in principio erat Verbum , & Ver- n [4 P um / e Parilh Dift. V. Quaft. 1. f.1. 'dlicï tb Lum evat apud DEUMfoan.I. licétergo in fpa-j d um itxidt üis illis infin iti fint mundi poffibiles, malé ta« men dicitur DEUS in illis pofitive exiftere ; fi- 1iis &i ] d cut nullo adhuc exiftente mundo Verbum Di- vinum non in mundis poffibilibus , fcd apud Agim. drimie DEUM fuiffe dicitur. Unde funt duo veríus: hi, ]ol "7-Dic wbi tumc effet , cum prater Eu sibil l inftrmi effet ? l | thari, dusc , ubi nunc, in fe, 4 woniam fibi fnficil 4 Mater] Ipfäc i /t[ Us Nlec novum tibi videatur , quód dicatur DE Sftia effe in fe ipfo ;. nam fiqueram abs te, mundus L-Z. M in quonam fit? qui d aliud. refpondebis ; nif;:; ! btrit ;ubd mundus fic in feipfo. defuma Swtra P. eadem p.1l. ratione ex S. Bonav. p 391 nltum e[t , dicere, DEUM fultii jta, dum dicit ; ft e/fe i «o , quod vibil efe . Sed fpatia imaginaria Uirgr quia aliàs falsó dicerentur, fpa- pihilfunt; tum t tia i.ma'gina'ria* & phantaffica ;. tum quia mun- LUA rer [acorporum collectio ; er* dus non effet univ fh lL oo DEUS non € ft magis in illis fpatiis, quàni n ; alíísque rationis noftraz hg- fit in chymera, : | Eiïcum mentis. r Confirmatur. (äod imaginari&, o & 21 ai[ üm.exiflit , illi res vere exiz | Lhanta[ïic& tant Ó " l f E h lens non poteftdic i coexiftere 5 atqui ifta fpa* tia tantüm ima DEUS autem .fäf'fïm ginarie exiftunt , LR Veré exiftit : ergo DEUS non po teft dici illis ftrirm flere, — Maj. fundaturin hoc, quód alteri —c'oexi Vg &oexillere fuppon at.veram utriusque exiften* IT * qiam 5 fieus enim al m E : glefaöjo Chiiltus non peis m I:):me»i/?m fit vatió , eke.- $17 Lf dici coexiflere, aut exiftere in Anti-Chrifto ob tepoitl defe&tum exiflentie in Anti-Chrifto pro nunc, ks, mtt áta idem , imó à potiori de iftis fpatiis imagina- exl;! riis , & interminatis fentiendum eft. Verbu P.2. p.l. ex S. Scriptura & SS. PP. 1.3.391 s , d Regum. c.8, dicitur: Siemim celum e celice- : lo vl Jorum te capere non po[[unt , quanto magis domuas v n bec. Job r1.. Excelfior omló eff - - profundiar infernó, longior terra, men[ura ejus eft. latiav $2ari, Sic etiam de B. V. Maria Sancla canit »/h fj ;Mater Ecclefia ; quem totus non capit orbis , in Ua |fe claufit vifera fatlus homo, | Ex SS.PP. i o Sufficiant Gregorius & Ifidorus: 1mus dicit , Iuni i L.2. Moral. c.12. ipfemaney intra omnia ,. & Cbls j Hi extraomnia, ip[e (upra omnia, & infra omnia: 'Sup:rior per potentiam , inferior per fuflentatiao- ,. ii HeU) : exterior per magnitudinem, interior pey ^ DEUA?J fulbiilitatem : . furfum vegens, deor[um continens : jngi exiracircumdans , interims peuetrans ; nec alia t parte fuperior , aliainferior , aut aliaparte ex- gj m zerior, aliainterior : fed unus i idem totus ubi- k: " gguc prafcindendà fuflinens, cy fuflinendà prafi- (j Q wens ; circumdandó penetrans , ey. penetrando Secundus L.1. de Summo Bono d* circumdaus. 'l'lälie)? €.2. ait: Jmmenfitas Divine magnitudinis ita eff , ut intelligamus eum intra omnia, fed non yiluf inclu[um : extraomnia , fed non exclufum : U u f ideo interiorem , ut omnia contineat : ideo ex- o teriorem , ut. incircum[éripta magnitudints (ua Per id ergo , quod uöda[(ffi JMaje[Fate omnia concludat. " BXW tffe creator ; . pér id, q n [17 10 " e]f exterior, offenditur e. K 3 €18 — Parill. Difl.V. Qaf?. H. $. 4 muidum jutevior , gubernare omnia demonfivatur. FR certé, fihecSS. PP, di&ta nihil evincunt, fe- tuxDEL quitur Creatorem effe inmundo , & mundum inergda vgoDE in Creatore : Creatorem contineti , & cir;um- Á dari àmundo, nonecontra &e. fgrtt, 393 P. eadem. 2. p. rationibüs. L. DEUS f4« pribisc tione fuz immenfitatis dehet effe, ubicunque 0bj Bhyfaj poteft effe; atqui poteft DEUS effe in fpatiis imaginariis : ergo debet ibi effe, Min. P.'/ potlt i DEUS poteft extra mundum utique creare, & quipot confervare hominem : ergo DEUS effet cum ttttm d hominein illo fpatio imaginario, ubi enim creae hn " fain tura poteft effe, ibi ctiam DEUS poteft effe, licet diversó modó. Il. Si DEUS non fit in Mtitisi fpatiis imaginariis , tunc effet mobilis : fed I f DEUS non eft mobilis : ergo eftin fpatiis ima- ( fiüm, inariis faltem negativé, — P- Maj. ponamus, uód DEUS creet alium mundum uno m.illiari DiüUs 1 ab hoc diflantem, Jam quaro , vel'ergo Dsus tlàma eft in illo altero mundo przfens , vel'non ? fi Te.tür non: ergo DEUS operatur ibi, ubi non eft, Áadim Ill quod nec ÁA. admittunt ; fi verb eft prafens: quaro iterum , vel fuit jamante ibi, vel non? lum fi fuit , habemus intentum, quód fcilicec DEUS t fueritin illis fpatiis faltemnegativé , finonfuit: DO Vm Ti eít effe mobilem. ergo debet fieri de non przfente przefens , quod IlI- Si DEUS non effet actu iij diffuíus extra totum mundialis. machinz glo- lim d bum, tunc fieri poffet, ut DEUS à fe ipfo di- Wf flaret, & difcontinuaretur : hoc non admitti- tür : ergo nec illud, imagin Maj. P. ereet DEUS Ut Y qmune "m n Immenfitas fit vatioy CC - $19 f mundum alterum ab hoc prorfus difcontinuum, erint, tunc DEUS exifleret in iftis extremis realibus, &miis interjetam autem inanitatem non occuparet: 1j, Kine ergo DEUS diftaret à fe ipfo. Id ipfum con- tiageret, fi DEUS annihilatis interjectis cot- , DEU poribüs coclum & terram confervaret., - ; ülium Objic. L. Contra t. p. cum Ma ft. in fuäggq. dein i Phyficajuxta Scoti principia, & veritatem ipfam , Mil poteft in vacuo fieri motus.: ergo vacuo ali- "T quid poteft coexiítere, & effe illi prefens: idem f efittt autem eft de fpatiis imaginariis. E. Conc. [ Ant. neg. Coníeq. tam de vacuo, quàm de.; youreld d fpatio imaginario ; quia rigorose loquendó 4/- non /t! tericoexiflere , alteri prafens e[fe , in altero exi- ylis : ffere , fignificatillud alterum fore quid pofitive locans, quale tamen non eít (patium imagina- lii namo rium, fi autem przcise velit Maflrius, quod DEUS illis fpatiis negativé coexiftat , prout i od [ etiam aliquid poteftefle, & dicivacuo coexifte- re, tunc hoc nonnegamus, fed ex profeffo de- diin?! bf f0l €"1 fendimus in fecunda conclufionis parte. Inftas cum Eodem ; $i DEUS non eft extra3g lgt co:lum actualiter & proprié, tunc DEUS po- t tetitmoveri ad novum terminum : atqui hoc *'"'DE.UEI sonadmitütur: ergo&c. — g. hoc argumen- j ij, tüm non effe contra nos, qui utpote admitti- fnus,' quod DEUS fit extra totum hunc mun- dul dum diffufüs, negamus autem, quoód DEUS n poffit proprié dici ineffe, vel coexiftere fpatiis T imaginariis, ficut tamen proprié pote[t dici in- ' 1 gdmim' creaturis, , pn cffc,,v velcoexiftere aliis mm' Ur- RE ;20 Pürsl)- Diþoü QMB.II.I.I. , Urges cum.Eodem. . DEUS vi fuze zterni- Dite tatis dicitur fuiffe ante muridum conditum, in thundüt temporc etiam imaginario ;..ergo etiam vi.fuà | Dint immenfitatis debet effe in fpatio: imapinario, | nit df w. DEUM tantüm dici fuiffe in.tempore imae ! extque inario fimilitudinarie ,& non proprié ; qui lu m certum eft, quód DEUS non coextiterit tem- dvl pori imaginario: proprie 3. nam alteri propri& lm, & inexiflere, coexillere, aut. prafentem effe in tiani, ] rigore Sermonis fignificat utriusque extremi wv exiflentiam pofitivam. Bt certé hzc locutio d DEL D EUS ef in tempore , vel Jpatio imaginario efk (iqte; d squéimpropria, & incongrua, áciíTa: Petrzs nxidiy efl in tenebris , qualocutio intigore (c exponi &tl debet. Petrus coexiítit, & eft inloco, qui us eft privatus luce, . Si enim priores locutiones B proprix forent,. cur non equé dicere poffem; atf 1 . Petrus efl in negatione fv € goris , inm egationt ulfi, i l tt, Romani aut Confl antinapolitani ? QQi , 396 Objic.II. DEUS poteft effe extra mundum | ieti pofiive, & proprié: ergóactu ibi efl... Ant; j urt t P. Si DEUS crearet hominem diftantem ab ; r hocmundo, tuncprocul dubio DEUS foreti tl illo homine, in noftro mundo., & in fpatio Vi intermedio : ergo DEUS poteft effe pofitivà l b extra mundum, .. . N. Ant, in hujus probas RUT tione R. ad Ant. quód DEUS in noftro mun tlj do, &inillohomine extra mundum creato fos u ret pofitive, in fpatio intermedio autem tane ltl tüm negativé,. ex tondt tiam fore falfam. quo utique vides confequen: Di« 'fïl:mfaï A n Inmesnfitas fr& vatio, efc. £2t TY Dices ; juxta nos DEUS eft extra hunc od d mundum : ergo eftpofitivé extra ipfum. x L. etom v D. Ant, eft extra huné mundum in fe ipfo infie p nité diffufo C; in fpatio imaginario N. Ant, & enpate i confequentiam. E.II. aliter D. Ant. eft extra opre; i hunc mundum per prafentiam formalem, & xttenttut: actualemN: Ant. pet prefentiam. fundamenta- lr t lem, & potentialem.C. Ant. & N. coníequen- t d tiam, Interim tamen non nego, DEUM effe e n pofitivé extra hunc mundum , av pofitivé pra- v b cise DEUM quo ad nudam exiflentiam refpi- 7777 i ciente; & prefcindente à coexiftentia ad. alte- af rumvel in altero. icqu Scité hic annotat nofter Fraffen;Tra&t. r.D.5.397 ot0; ( &.3. q.3. n:4. infine, Quod hac DEI exi- jotutot ftentia in fe ipfo intelligenda fit non pofitive , uaft fe ipfum contineret per modum locantis ( po!ïfm, ] galivu:rfä fpatii, fed.zegarivé; ita quod non fit aliquis locus, cui DEUS ante mundum conditum co- u extiterit eó fer&modó, 'quo aliqui DEUM di- gH, ht l curit fui ipfius caufam , 'non quód fe ipfum pro- p d duxerit, fed V foreit noícit. quia nullum fui productorem 'agT 1 il fpm | Sequitur conformiter ad dita, quód DEUS39$ fitin rebus, ütres funt, & non üt loca funt, poflm'? 5' rOhJ* Ratio eft ; quia effe in loco àtloco eft locatum 0 g. ambirià loco : atqui DEUS per nihil poteft am- qol biri : ergo eft inrebüs precisé ütres, & non üt loca funt. Fundamenta T Trum contra adam T [eql]lü* eonclufionis partem hic non adduco, nituntur 1m credant exiítenciam c-n:im falsó fuppofitó, ci l] k g Dhi yam ParilL Dift.V. Quef.Il. f.II. DEI formaliter iüferri ex ejus operatione, & | yimm &onfequenter, cüm DEUS extra hoc univerfum | pl actu nihil operetur , etiamnon erit per illud dif- Sifecun fufq; ; fed hocruinofum effe patefaciet - 2 tqutp. DESY $. À. ; gtls, t An DEIH Inmenfitas el Omni prefentia jnita qua Pe formali confequentia inferatur ex- g'p;?m operatione ? qua À & cor 395 Ico.- Divina omniprafentia: feu ubiqui- quoad tas confequeritià formali non bené in- voliti fertur exoperatione DET. . Scotus in r dqivo D.37. q.Unica, pertotam. : Cum fuis, qui- tr&ne busaccedunt Nominales omnes , & ex RR. Va- DO lentia, Vasquez, Prapofitu ; $ $; ali.ique perpqu- fas, xes contra "T Tas. fimad fdig P.I. DEUS potc&c ffe prafens in aliqua je; quin in illaoperetur, & viciffim potelt opera- hm ri inaliqua re; quinfit illi prefens per fübftan- Ton p tiam : ergo ex operationetanquam confequen- quis ti& formali non bené infertur-omniprafentia.; $67 dico tanquam ex confequentia formali, nam p certuni eft, quód ex operationetanquam con- fiveconcomitanter, & per quil fequentiá materiali , dl locum extrinfecum inferatur. P. Ant. quo ad &Uml 1mummembruüti ; ideojuxta T Tas DEUS eft Ti in Petro v;g. quia c iccaipfum operatur actio- fiiig peconfervativa 5 jam qu&ro, an DEUS peffit UE ceffare ábilla operatione; & committere|An- N $i Ti li gelis v.g:^totam curam dc Petro vel non? pri- T dn bEI Immenfitas tbc, $23 v d primum , prout revera poteft ; ergo DEUS ef- ocunivda fet prafens Petro, quin operaretur circa iprum, i Eperilluddï- Si fecundum, ergo DEUS. : mó non effet liber, neque poffet ceflare ab actione libera. 2do, fi DEUS non poffet hanc virtutem confetre An- gelis, tuncideo, quia hac virtus deberet effe infinita : atqui non debet effe infinita ;; tum jf r u quia Petrus infinite non diflat ab Angelo ; tum quia Angclus poteft deftruere Petrum : ergo & coníervare. — P. jam etíam Ant. principale n ii quo ad altetum membrum. . Operatio DEI eft "I volitio DEI, üt conflabit fuo loco contra 'T Tae tusitt atqui volitio DEI poteft effe dealiqua re diftan- T te & necdum exiftente ; & certé quamdiu AA. non affignaverint implicantiam actionis in di- T d flans, tamdiu firma ftatScoti lententia. - Con- firmatur. Non poffe agere in diftans eft imper. 2 fectio : ergo DEUS poteft agere in diftans, (i -[l opf[æ per impoffibile non foret immenfus. Ant. D. [ (bl non poffe agere in diflans provenit ex eo .. qubd agens nequeat fuperare fpharram fuz activita« j st tis, üt patet^ab indu&lione: ergo fi DEUS j u non poffet agere'in diftans, hoc ideo foret, Afl tGH* ! quia DEUS 'nequit vincere fpatium interme- , dium , hoe autem & falfum etl, & imperfe- J &umin DEO , quia DEUS eft infinitz aclivi- ) j " tatis : ergo poffetagere in diftans, fi immen- 1 d fus nonforet , & confequenter nihil infertur ex )d Operatione. d 1y P.H. nullum pofterius poteft effe caufa for- 199 exi- J .ma/lis .prjori's * fed operatio eft poílerior P!l ften- $24 . Pani l. Diff. V. ,Qua]?.lll. $. IT. flentià, ütcertum eft, DEUS enim ab atétne ( - Cof jam extitit, & primüm cum tempore creavit | li n hunc mundum : ergo non poteft effe caufa for- ! TTtum malis, per quam DEUS fit prafens, vel exi- Min. P. de natura operationis OPQIA!UI l ftens in loco. - ml eít fupponere effe , quia operari fequitur effe: Confirmatur. «pott ergo operatio. eft poflerior. fits p juxta T Tas, & in fpecie juxtaGonethum,DEUS Qpetetut id eft,..mon po- non poteít operari in diítans , il- iimT] 'tefLoperariin aliqua re ,. quinin ipfa exiftat, dul lMíque prefens fit: ergo operatio fequitur, & DRO pofterior eft ipsá pralentià etiam juxta TTas Q— Va ve velinc,. fivenolint. s P. IIl Hllud eft ratio formalisDivinz u'biqui- (onfrm tatis . quó non intelletó DEUS nequit concipi o lyc ubique prafen $ ; led non intelle&ta immenfita: lucet te, licét intelleta operatione DEUS nequit fed tantüm in uno lo- t j «oncipi ubique prarfens , tii, €o determinato : ergo opcratio non e (t caufa dcere uam inferatur DEUM effe ubi- formalis, perq G que praefente m. ; Min. P. ideo DEUS & non iptrat Angelus,. eft hic; & ubique, quia DEUS eft Trodiy (ine menfura, feu quia immenfus eft, & quia oj Angelus non eft immenfus : atqui DEUS non Tüy e(thic & ubique, quia eft omnipotens ; omni- fïhanco ntia enim efE caufa, qua fecit, & opera- pote EfgbaF tus € (t hic & ubique ;. & fic ex omnipotentia Wa inferimus formaliter, DDEUM «fle Creatorem utfl]m( rerum , que funt hic &wubivis : ergo non intel- iectaimmenfitate DEUS nequit concipi ubique D "ii pr;giï:ns , licetomnipotentia concipiatur. Ü Con- ! L -udn DEi Timenfitas cie. (25 m zil t'Confrmatut L Si quis peteret, cur Ange-401 por quit dlecaltt lus non eft ubique prafens : tunc in fententia T Irum refporidendum effet, quia Angelusnon 15, Yi operatut ubique : fed refponfto non probatfübs ] opemn'au'; ftantià fpiritualem effe inlóco per operationéms fitird Conmat etgo relponfio non fubfiftit. 'Min. P. interros gans potelt iterum petere, cur Angelus' non hn NU operetur ubique ficut DEUS ?' & refpondent etiam T T cum füoGonetho;quiaAngelus non ;enl V eft ubique , feu quia non eft immenfus ficué iuiti d ! DEUS; ergo omniprafentia DEJ , vel Angeli l TTISff' ( f daretür ficut in DEO détur ) non infertue confequentià formali ex ipfius operatione.;. mu'bfqyä Confirmatur. II. Siperimpoffibile DEUS unó j con foló locó contineretur v. g. in'ceclos tunc'ads mmenlt hucextraillum locum operati poffet; fie enim U agl etiam juxta T Tas etiamfi DEUS non fit in fpat J wl ! tiis imaginariis, poteft tamen in illis fpatiis pro& T ducere alterum mundum : ergo ejus omnipraia (d b fentia confequentià formali non infettur ex ejug od Operatione. Confirmatur. HI. quando DEUS Dis produxit mundum in eo fpatio, in quo defacta , &quiz xonfi(tit, aut DEUS antecedenter ad hanc opes p rationem fuam creativam erat ibi , fpatium illüd T inaneoccüpandó , vel nonerat ibi ? fiprimums & ope.»"-' ergoaperte habita fuit prafentia fin& operatios uipüïff'dl me : ergo DEUS eltin [patiis imaginariis, quod ii utrumque TT2 negant. Si fecundum : ergo j p operatus eft indiftans , & ibi ub ) inon erat, quogl À i TT« iterum negant. If " 1 Objie I. Pf2l.15 8'.—.»dicimr, L apmderg :';xfögl $36 Parsll. Difl. V. Quaft. I!.. $. 1f Qatione Ceium tu illice , fi defcendero in infernum, adu ; cauíalem pro T Tis accipe : etesim manus t2 de- Vinlecur ducet. me , &j tenebit me dextera tua, quod | lt operationem fignificat. . Similis confequentia EW habetur etiam Acl. 17. ubi Paulus difputans ! pradiat cum Athenienfibus ait : »sez eff. longé (IDEUS) put a «b unoquoque noftrám , in ipfà enim vivimus, tznquam titnemy movemur , & fumus : ergo ex.operatione DEÍ confequentià. formali infertur . ejus omniprae buis fo fentia. 1. 1. Generaliter N confequentiam, C0 ultr itz enim Authoritates probant quidem DEUM ditinT ibi effe, ubi operatur; non autem probant i ideo.mi ipíüm , quia operatur , tanquam ex caufa for- tjus o mali 5 fic (ivellem probare Petrum effe Romz, lii of optimé probarem hoc fic : Perrus fPudet Romt ergoe[t Roma , & tamen ftudium non effet ratio Oij formalis , fed tantüm materialis; & locus om» ts r nino extrinfecus, quód Petrus fit Roma , üt.a Íaii i e(l innegabile, .. Sic ergo pariter S. David & Optati Paulus , ut probarent, DEUM effe in ccclo , Qtdtri in terra , ac in inferno , & non longe difLareab n unoquoque noflrám , dixerunt , etenim manut n sHa deducet, me (jc, item. im ipfo enim vivie Tb r mnhi (Fc. . i. lL. Specialiter ad alterum texe Wi tum, illum abfoluté non fore intelligendum ex Dlrl qua mente D. Pauli depraíentia DEI reali, & pet trafe effentiam , fed de objectiva, & per cognitios LUE nem ; nam occa(ione hujus infctiptionis /guoe Wf 10 DEQ lubjecit Doctor Gentium , quod ergo " hum ignorantes colitis , ego annuntio vobis. d pe 4oi | Dices, Cqmzal. refponfionem : Si exo fá- V D m 4d DEI Immenfitas drc. $22 fenm d ratione DEI tantüm tanquam per. locum ex- 24 L uinlecum infertur omniprzfentia DÉI, tunc 4 , non eft ratio ulla , cur fcriptura potiüs ad ope- coni rationem DEI, quàm ad alia Attributa, aut.a ls du pradicata confugere velit. E. I.. Utique etiam per alia poffe probari . omniprzeentiam .DEI TT :BL. IIo Ra" tanquam perlocum extrinfecum* at j tionem majorem de operatione prz aliis Autri- s Of butis fore, quia vi operationis-DEI in hoc lo« TA co ultra confequentiarn materialem etiam acce- «mDi dit in-D E O ratio efficientiz, five caufz , & rohiti ideo.majorí efficaciá infertur ubiquitas DEI ex caula lt ejus operatione, .quàm .ex. aliis. Attributis, ( Romi licét confequentia operationis tantüm materia- i Ro lisfit. vt Objic. II. DEUS dicitur effe in creaturís qua. 404 Jotus d 'tenus realiter contingat illas: : - atqui Divina ef- offidy : fentia immediaté ratione fui przícindendà ab al operatione non habet contactum realem cum jr creaturis : ergo eft inillis pracifse ratione operae il tionis tranfeuntis. j Confirmatur I. DEUS eít in creatutis Gctft4og j 0 ens per effentiam in entibus per participatio- g[lüm m nem : atqui hóc modó DEUS non eft in illis, ;endumlr nifi quatenusà DEO caufate media operatione tranfeunte: ergo &c. — Confirmatur Il. DEUS j, L gpi :non exiftit formaliter in creatutis, nifi quate- yit -nus facit. illas à fe dependere : ergo cüm ulti- " -a ratio, per quam facit DEUS creaturas à fe b j "dependere fivein effendo , (ive in operando íit n " "adie at t $28 far:'!). Dzj?V Onuafl. II. $.1L. lipteh a&tio virtualiter cranfiens, étiam. erit tatio fot« malis, quod DEUS exiftat inillis. fis,qi Qljc 406 E transmifsà Maj. IN. Min abfolute , quià DEUS tanquam eris fpiritualiffimum , licét non IT habeat congactum molis cum. ereaturis , hábet - pinma tamen contiétum virtutis, qua eft ipfa im» (teitüti bun, à menfitatis infinitas, Ideo autem transmifi Maj, quia in DEO ratío fandamentalis fuz pra« tisadua fiientia fentias & coexiftentiz entibus creatis in génere caufie formalis eft immenfitas ; & ratio for« potiüs fiatis]) malis , quód actu fit prafens, eft. ubiquitas, contactus auteti ille operationis per omnipo« t0, DE Q dU tentiam pofitus ab adverfariis habet fe in genes re caulze efficientis relpectu termini produdli j BI refpectu prafentiz localis autem àd fummum [ Oi habet fe üt conditio /7;? q4a »ow, & non üt ratio formalis, " Ratio hujus ultimi eft clara, d ey t& non eft ex fua natura oc- li quia operatio abfolu &upativa leci , itcon ftatex actione in diftans. OC tà intelle£tam de D. 407 Ad l. Confirm. xy. N. Min. caufa formali , uia üt immediaté dixi, ope« Modor No Ma tatio abfoluté rion eft ratio occupandi locume &. Ad Il Confirmationem !N. Ant, quia fa» tf 1 ümm cere creatüras , & fa&tis coexiítere funt munes ra diftincta; illud omnipotentia , hocimmene iil fitatis , tanquam Attributis fecundüm fuas ra- Irug, tionesfotmales , proprium. . Hic nota , quó la adverfatii,nullam à parte rei admittant diflindtio LR nem inter omnipotentiam , & immenfitatem, bUS ü &t tamen dicunt ; omnipotentia fl ratio forma- qun * ul l As DEI w!mmcn/fta: e. $29 erittlt lis ptafentiz Divinz in loco ] ,i& non Immen- fitas, quz mihi non vident ut coharere. li Ü Objic. IIL. DEUS ab aterno . fuit Immen-408 um at fus , & tamenab aterno füit in creaturis: er- rl £o immenfitas non eft ratio a&u exiftendi in.. d «reaturis, — &, D. alterum antecedentis metne «nsmil jum, & tamen ab aterno non fuitin creatus li fe p tis aCtualiter C. aptitudinaliter, & quo ad füf- tisingit ficientiamN.Ant.& confequentiam. quia hic eft ao potiüs defectus ereatararum , & non immene ub fitatis DEI 5.fi enim creaturz fuiffent ab zeter- r onmij no; DEUS vi fuz immenfitatis fuiffet inllliss [in gt Hoc argumentum aperté etiam retotqueri poe roduc a teit ic. .. DEUS ab aterno fuit omnipotehs, & tamen ab zterno non fuit in creatutis: ergo &mi omnipotentià non eft ratio for vel coexiítendi creaturis. mglis efïendi, TU inatui Inftas.DEUS diver(imodé eft in creaturis: fed hoctantüm eftratione o Vil perationis : ergo &e, jo! &. D. Maj.eft diverfimodé in creaturis quo ad djxir D modum C, Maj, quoad ipfam prafentialitatem, j N. Maj. & diftin&lione applicata minori /IN, p coníequentiam, DEUS itaque quo ad: mo- j dum.nort eft. in jufiís ficut in Beatis, cüm fit yimt in illisüt Pater , & fponfus . in his vero ut prae ] fll?ffæ mium, & corona inamiffibilis : quantum aue j tem ad prafentialitatem , & coexiftentiam ipe jj fam , vel indiftantiam , eft equaliter in omni- d bus creaturis, NNon enim plüs. diftat à lapide, T Beato : ergo Immenfi- quàm ab homi:;i:? gut z t2$ $£3c BtPars II Difl; V.. Quaft -TH. f.11. a tas efl rátio fundamentalis ; ! ob qu*gm DEUS mam, h eít ubique prafens. u que UASTIO lL . liats, d De lmmutabilitate DEI. 49 E fide certum eft ex cap. firmiter.DEUM ] effe immutabilem ; - id ipfum etiam aenovére Philofophi Veteres Tefte.. k Atiflotele l. 1. de Cotlo v. 9. ubi referc intet commiunia illorum dogmata fuiffe : primum tranimutabile. Ad propo- principium e[fe in natur mutatio vel mutabilitas. purs i fitum triplex aífig : Drob. Y. eft : qua res tra nfit de noneffe fimpliciter ad efie (impliciter ; vel de effe fimpli citer ad non L eífe , & dicitur mutatio Ob jetliva. M. E ,in LT vé ] ab una forma ad As qua fubje&tum tranfit , form:x ad formam.e , d2l diam, velà privatione iM lni vel à forma ad privationem formz , five dein talis forma accidentialis fit, five fubftantialiS, | ^ ity & dici folet mutatio Subjettiva. IIT, Eft, qua Wi m vel voluntatem ; feu pro- i aliquis cognitione um pmfxtum mu tat ; aliqua retractandó , & nova decernendó , & vocatur mutatio intentionalas, 17 vel etiam meralis , maximé fiin voluntate f:cnf la lx !Vj tingat. lo Porró (u t omnes equivocationes tollantur fitgbi Qits q é niedio ) eftadvertendum , b ic non agi de im- mutabilitate quo ad locum , aut u bi, hzcenim | iT excluditür per immienfitatem 5 nec quo ad tem- ;1 AE !u pus, & durationem hac enim excluditur per &t Al 4deo DEUS fj? Objetliuh, ehcz Bi yuit DRUO aternitatem : nec quo ad matetiam , & for- mam, hac enim tollitur per fimplicitatem : ita- que quzítio devolvitur ad l, litates ,& ideo fic priores treg mutabi» ? $. T. 22 4 DEUS fit-Objectiv? , velSube lum d Jetlivà. mntabilis ? ns Ti reexit Ico:: DEUS nec Objediivà » nec Subje-41x. nl D Clivé eft mutabilis. I. P. eft omnium. d'prg Il. Eft contra. noflttrum Poncium, & jalili paucos ipfius Affeclas, . fictitd : Prob. T. p. 1. Authoritate Scr ipturz , & SS, d PP. píalm. tor. dicitur. Ts amtem idem | Ej dpfé ey d amni t nom. deficinnt : Jacobi z. m d dpud quem non eff transmutatio, Num. 2, 3. nom Ya eft DEUS quafi bomo , nt mentiatur , mec. ut ff- lius (; Dinis , ut mutetur, — S. Aug.l.r. confeff, bt €. 4 immutabilis mutans omnia , nUquam no- f VH5 , nunquam vetus.... S. Greg. l. 12. Moral. p €. 17. ipfa euim mutabilitas umbra eff , qut quae E U f DEI ob[curaret lucem , fi banc per aliquas vi- ;tiauwhfl eilfitndines permutaret , féd quia in DEQ muta- i ilitas mon venit , nullaejus lumen umbravicif- Fitudinis intercidit. (imiles textus inventes ubi- ollanmf que, quiad minimum funt intelligendi de im- d mutabilitate objectiva , utpote qua de fummé u & pra cateris mutabilitatibus indecora foret, ld MW P. Eadem p. 2. ratione. Si DEUS tranfiretA 12 Jf Pff à non effe ad effe, cunc DE US haberet aliquam L12a a CRU* Pars H. Dif-F. Quaf. U. $L $52 Confï& caufam,,per quam poneretur in .€ ffe, negata. teltionen enim hac: conclufionis païte: non potc& DEUS . aol fe ipfum ponere, utpote non exi ftens : atqui hn e implicat effe caufam DEO priorem, .cüm fit gt er. rima omnium caufa: ergo &c. ffet tranfire ab iDiOg 413 Confirmatur L. SiDEUS po 4. Ui D eífe.ad non efle, non haberet omnem perte- bilem , adeóque non effet hocip» t didin &ionem poffi DEUS: fo DEUS : pcrfe&ius e nim eft enti fic fempet exillere; ut non poffit exiflere; quam polte liis. fottntil non exiflere. 'Confirmatur 1I. | implicat id', ffarium cranfire de effe ad liet i quod eft fummé nece : fed DEUS eft fummé VL i non effe, aut econtra neceffarius : ergo implicat ip fum :ranfire' de | Ob,lc, du non effe ad effe. Maj. conítat , quia fümima um f neceffitas non permittit, utnon fit ,aut nofia Vide Pau- iT efle poffit, quod neceffe eft effe. VOntt. [üm ad Hzb. ubiexclamat : 72 inirio Dowiüne fàll$, zerram conflafli ,j* opera smanuum tuariüm fant n uni Cali , ápfi peri bunt, ttautem per mantbis, eic: H Subje&tiva effen- Mij 41 Prób. II. p. omnis mutatio üaliter involvit imperfectionem : quia effene W()no jntn tialiter fupponit fübje&tum habens potentiali- tatem pofitivam. cu m privatione, & carentia (W fi fit mutatio" aquifitiva, [ uDE forma aquirendz , qus, l fi autem fit. deperditiva, fupponit fabjectum abitá: fedin DEUM TM potens privari formá prah nequit cadere aliqua imperfectio : ergo impli- Ittg cat DEUM .e fle fubje&tivé mutabilem , reci- At Ti piendó aliquam formam realem , fxve þaþ-iäluï- Wi tam , five reípectivam , ,C?n. i hn DEUS fft Obfellive, cic. 533 eft, g. :Confirm.. DEUS .non.pote(l recipere in fe4 15 posd J ! telationem realem ad creaturas neque formam yillas:s abíolutam : ergo.non ef mutabilis fubjective, w yt), dui Ant. e(l. expreísé Scoriin 1. D. 36. q.2. iddue probat ex Aug. l. 1 1. de ciyit. c.10, tum . quia in DEO perfeclé fimplicinihil eft, quod. non r.f!'ct tran(m;' mne. fit ipfe DEUS ; accidens autem utpote realia vefe hr ter diltin&tum.à DE O . non. potefT.e/le. ipfe. , ii cket DEUS : tum quia actus puri(limus , qualis eft - quin 1 DEUS , ex fua ratione formali negat omnem potentialitatem ad quamcunque formaim rea- implimi!j rédedi liter-diftinctam, fiveabfolutam, five vam ; ergo &c, - lu vtatlre ^ Objic..I. Contrall. Partem. non , (p'otu.leiï; darï;i- 16 yia fi tranfitus:realis à cantradictorio in contradicto-. tium.(ine mutatione , & 'denominatione rea- ,a li : fed DEUS realiter tranfit à contradictorio Vieho in contradictorium , dum de non creante fit., uD yin ereans, de non: producente fit producens, de non unito unitus humanitati : ergo &c. . w. WH/» Ü d D. :Maj. non datur tranfitus realis de contra- dictorio in contradictorium finé mutatione, & j t denominatione five intrinfeca, five extrinfeca gt ia C.. non. datur (in€ intrinfeca N. Maj. dicitur ergo.DEUS de novo:creans v. g. producens, r unitus;:non per formam quamdam relativam infe receptam, ac. informantem, fed. pracise T per terminationem novz formz relativae, quae g T in creatura de novo refultat , & informativé re- m cipitur in ipfa, hec enim DEUM tantüm de- T W' co- gominat extrinfece, Exem;ilum hujus.dat $ ( ? tus - $34 Pansll, Dif. P. Ouaf. Lif. $. T. tus de flátuaimmota, qui dicitur mutari,quam- u & | | Agatuf do de finiftra fit dextra , aut , denon vifa, vifa. D 417 Dices. Verbum Divinum juxta "Theologos M p non tantüm eft extrinfece homo, fed etiam in certo fenfu intrinfece : ergo debet in DEO,fi- | Y Ut f latqui ve in Verbo Divino relatio unionis poni inttin- dec. x N.confequentiam. quia VerbumDi- ( fan vinum non dicitur intrinfecé homo in hoc fer- tjo n V, fu, quatenus unio in ipfo fit intrinfece , 'fed quiaterminatio illa, quà Verbum terminat unio- Vrperil loniper nem hypoflaticam eft fpecialis , quatenus in- fuper fupplet fubfiftentiam creatam, üt dicitue MiSia in Tra&. de Incarnatione. Ws ] 418 Objic. II Juxta di&ta in Logica ad relatio» Maj.denm nem realem inter alia à Scoto requiruntur tres "ts ln conditiones. 1. Eft, utfint duo entia realia. Lte Py? Atl p Ól Utfintrealiter diftincta, HI. Ut nullo:co- £ itante intelle&tu inter illa relatio refultet': atqui od ditiones adfunt in DEO ; & crea- ais ha tres con ura ; funt enim duo entia realia realite t diflin- xdpedl Wi po €ta, & nullo cogitante intelletu DEUS dici- tur Creator ; creatura autem dicitur creata;leu ItOn de IOT roducta: ergo inter DEUM, & creaturam, intercedet vera relatio realis: ergo DEUS erit .Bitioj püü N (ubjeclive mutabilis faltem per receptionem formz' relativa. Relp. Con.- totum :Syl- UE Atfno logis mum usque ad ultimam confequentiam, quia negari nequit, dari relationes inter DEUM thn n DW & creaturas ) at negari poteft , & debet, has relationes effe mucuas', id. eft, cam in creatu* li, f n ris, quàm in DEO fubjectatas.; recipiuntur. enim, iM ; 4f2 DEUS fit Obje&live , eic. E r enim , & realiterinhzsent folis creaturis , unde TU negatur ultima. confequentia. à ha : cDices : dux denominationes relativé oppo«419 d eiei tie: petunt provenire à duabus.formis relati- tit DEOu& vis, ut patet in denominationibus Patris, & Fi- sponiti li:atqui denominationes Creatoris , & crea- Veun) tütze. funt denominationes relativé oppofitaz: T ergo petunt provenire à duabus formis relati- f[in&ü: i ivis, & confequenter DEUS nequit dici. Crea- r tor per illammet ipfam formam relativam , quze hominem . v.g. denominat creaturam. ml ;uatenusv'u 3Maj. Si amba fint intrinfece, ütfunt denozui- j it diw— nationes Patris, & Filii. C. Maj. Secus. N. al Maj: denominationes : ergo Creaturz, & Crea- totis funt.quidem relative , & oppofite , fola n eiti tàámen prima intrinfeca eft, & altera extrinfeca ; nde poffunt haberi ab eadem forma. . Hic jabt i inotandum, quód DEUS poffit dici Creator tam abatetno', quàm in tempore, fed fub diverfo ) & &efpectu. : ab aterno dicitur DEUS Creator à jl fua. potentia creandi, fed tamen pro aterno n ia mon:deduxit hanc fuam vim ad actum , & con- fequenter.in rigore tantüm dicitur Creator ab raiiut j* zeterho fundamentaliter, principiativi. - In cem- pore: veró. dicitur DEUS Creator formaliter, ol ] Qquia ultrà potentiam, creandi, quam jam ab zeterno. habuit aclu hic & nunc in tempore ef- ib piul fectum . producit, & confequeater. dicitur.. DEUS de novo Creator.non per mutationem. j li « ^ 4ll fui, fed per mutationem | creat U* j græ qoviter jpie DEO dependents, L If Ob- ". $36 ParslIL. Dif.V. Quaf. Ilf 5;1. 420 Objic, lL. Magis propri& contra. l. Partem, tinqum Divinz Períonz tranfeunt. de non effe. produ» m Pal &o ad effe productum. .. Sic enim fides. Ca- I tholica docet ,. quàd Filius & Spiritus $. veré | udetn & realiter producantur: ergo DEUS eft obje- ^| fhitontn &ivé mutabilis. Confitmatur in Patte eft. v&- &i ra potentia producliva : ergo in Filio , G Spi- itirop rituS. eft correfpondens potentia paffiva : ergo imptrís iterum in DEO datur mutabilitas vel obje&tivas C.co velfubje&tiva. & D. Ant. tranfeunt de non ff fion I xroducto. ad effe productum . tam. fecundüm adfflï, effentiam,quàm fecundüm relationes notionales N. Ant, tranfeunt fecundum relationes notio» nales,.. Subdift. Ant. cum aliqua indifferentia A ad effe, vcl non effe, N. Ant.cum plenaria, & intrinfeca nece(fitate ad determinaté effe C.Ante & N. C. nam Imó in DEO non eft mütàtio quo 'ad: effe abfolutum, quia eadem. numeró 'Dï indiftin&a natura eft in. omnibus Tribus Per« fonis. Il.- Etiam non eft in DEO . mutatio iel!e&i tued. quo ad effe relativum, quia mutatio fine ulia exceptione dicit tranfitum.cum indifferentiaad hi eífe ,. vel non effe , in. Perfonis autem Divinis ifugi non datur talisindifferentia , fed. tranfeunt.cum tl omnimoda determinatione ad effe, quia produe "r LT cuntur cum.ea neceffitate , quam involvit Di« ving Naturz foccunditas. . Et ideó propriéloe jui quendó non poffunt dici-tranfireà non-efle re« (j lativo ad. effe relativum, fed tantüm. produci D fecundüm. effe relativum ; tranfitusenim: à non U €ffe , ad efíe, connotat pracedens fui nihilum táile Hl - A DEUS fie Objelius, ebe, $57 M tanquam terminum 4 44o , talem enim termi- du num Perfeng Divinz utpote cozternz non., » fids ( agnofcunt , fed tantum agnofcunt Principium, du $. unde emanant, & producuntur.... Ad Confir- )d mationem. & C. Ant. D. C. ergo in . Filio uedl & SpirituS.eft correfpondens potentia paffiva lo & improprie talis, & qua pracisé absque omni alv imperfe&tione dicat non repugnantiam ad effe, j C. confequentiam. proprié talis, & quz ultra dems non repugnantiam etiam dicat. indifferentiam (etird ad effe, vel non. effe N, C. of yes 10l $ IL lfecent US etiam Tutentionaliter five quris d -An DE Jf CAU 4Moraliter fít Immutabilis ? (* ^g ïco. DEUS etiamintentionaliter,five mo-421I n nf raliter eftimmutabilis non tantàm eati- tb tative, fed etiam terminative,hoc eft ; in- ) mulllfa tellectio, & volitio Divina nunc non terminan- tur ad aliquid.ad quod ab eterno. non termina- furtil bantur, ; Pro hacílant omnes Scholz; SS.PP.& "ipfum DEI Verbum irrefragabile...In prabam., an( wm J "tranfcribo fequentes textus. 1. Reg. 1 $. habetur Briumphator in Ifraél uon parcet, c pomitudi- j p volviiFJ' | tie xon fletbetnur . nequa enim bomo eft , ut agat panitentiam , hoc c[L, àt eum peniteat füi. de- p | n CIWT ereti ab &terno fa&li , quad utique. concernit j m intellectum; & voluntatem. Prov.19. sulla jn2" cogitationes. in corde viri, voluntas autem Do- | n[hj,'llm ' N Ll; tini w]l 4 yag Pavidl: Df V. Quéfi. HI. $.1l. qr)m mini pevmanebit. — pfal. 32 Cowfilium Domini du aternum. manet , cogitationes ejus in geneva- jm eiai pionem , P gmemtionem. uod eít- dicere, DEUS eft intentionaliter immutabilis , id [ip» abiniti fum ad(truit Aug. l. r. Confeff. c. 4. & c. 29. pulüm m pit Mediationum. opera mutas , nec mutas confi- lium., & l.11. de Civit. c. 3 1. sequeenim ejus DiOn Con intentio de cogitatione in. cogitationem tranfit,in enjus incorporeo intuitu. [imnl adfVant cunitay Q à MÁ nOUVit. « L 422 P. tatione. Si DEI volitio, aut intellectio Tnus, « poffent nunc ad aliquid terminari, ad quod ab livifin sterno non terminabantur, aut econtra , tunc mj poffet DEUS effe vel inconftans , vel ignorans. tiongtc Xnusi P.ignorans DEUS foret, quia poteft nunc co- p gnolcere fimpliciter, ac perfectius, quod an- du tea nulló modó , aut valdé imperfecte cogno- t vit ; utrumque autem involvit imperfe&tionem DEO prorfus repugnantem 5 namàt pulchré | Düir ait Hugo Vi&lorinus l. 6. eruditionis 'Theolo- ; dgits gicec.2. weque enim nefcire potefF awnia, qui Quun ! volir creat , qui gubernat , qui jenetrat , qui portat ennia y cfj qui omnibus prefens eff Deitate , ab- timí féens effe non poteft. vifione : ergo DEUS effet., n Q ignorans, aut inconftans, — Hoc ultimum P. ulterius , fuppofitó, quod D EUS ab aterno t Di non fuerit ignorans , & tamen hic, & nunc ynutaret aliquid contra fuam voluntatem ab Vil j aterno, tunc poffet fehabere aliter in volendo , N aut nolendo finé ullaratione ; cürn ipfi hic & lii mitta- Ws j Yi (hoc ipfo, quód ignotare non ad tür) TI 4f DEUS fit Iutentionaliur, ce.— $59 i D eut ) non poffit occurrere alia ratio , quz non 17 m jam ab aterno occurrit. Hinc difpar omnino «f diu, eít ratio in nobis, & in DEO ; nos enim, qui lls il]p ab initio non omnia penetravimus , prudenter p poflumus mutari ,. & inclinari in alteram par- Wa j tem perfpectanobis magis veritate, haec autem ii DEO nonpoffunt convenite. " palli Confirmatur de intelle&£tu Divino, cognitioa ? 3 it a creata tribüs modis fubjacet mutabilitati , fcili- cet asgmento, quando diícimus , quod nefci- imelità mus, diminutioni 5 uando , quod fcimus , ob- Pquod j livifeimur & vicif/tudizi, quando nunchoc, i nunc illud cogitamus ; chm omnia unica cogni- f4 , tU ;IIOHHS. tione comprehenderenon valeamus : atqui Di- n vinus intellectus nulli tali mutabilitati fubjacere poteft: non enim awgmento , quia pleniffima 1uod r ao e(t : non dimisutioni , aut viciffittdini , tum ob fl eandem rationem , tum etiam quia intelle&tus DDivinus ratione fuz infinitatis neceffario intel- pulchxö ligit omne verum , & intelligibile : & confe- fhele "m ?"i quenter &c, - Id ipfum confirmatur etiam de voluntate. DEUS ab zterno oh fuam infini- j il tam fapientiam, vidit , & pleniffime perfpexit .omnes omnino rationes volendi, & nolendi .dib ; n cum omnibus circum[tantiis : ergo poftquam gui femel prudenter aliquid voluit, non poteft., DEUS id iplum mutarefine grandi defectu pro- 41 9d videntiz, prudentiz , ac perleverantiz Divinz. iNec dicas. Ipfe DEUS multa ab aterno re-424. "UM [ liquit indecifa, & fufpenía, v. g. quód "Traja- j gus jam mortuus fuerit per S. Gregorium libe- u) ja- r *$40 -Pars I Dife F. Queff. II p'; 7/4 satus ab inferno:: - idem eft de Filio Sempronit; tinC. qui fuit per S. Agnetem iberatus : 'item de Fal« RUA conilla , qux per 5. Theclam dicitur fuiffe libe« N Cot rataexinferno : Gt tandem de Dimocrate, cu« guiit ia jus "iberatrix ex inferno afferitur S; Perpetua : ergo plane horam 'damnatio , aut falvatio fuit ton f Nam contra eít, in: his: ntaf ab zterno fuipenfa. exemplis (fi tamen hiftorig verz fint ) fenten- i tüs; tia deci(iva noi fuit füfpenfa in hoc fenfü , quafi veró.DEUS ab zterno ignoráffet illam , fed po« h ob cütill tius inhoc fenfu , quód DEUS ab zterno decre- vetitfcienter,: & providentiffimé fufpenfionem; fU & dilationem: fententie usque ad liberatrices pnito] certorum Sanctorum preces, &us, ionalit& 2 Objic. T. Tlle dicitur mutari intent jdun five moraliter , qui nunc aliter vult, ac cogno- B fcit objedum ; quàm antea :: atqui DEUS ali- &ij ter nunccognofcit deftruclionem Jerufalem v.g: DEU item. Incarnationem , Regimen mundi &c» Adai quàm cognovetat ab eterno 5 ab aternoenim &hiy cognovit üt füturum , modó üt prateritum, tf Confirmatur. Voluntas Divina.amat Petcrum , ütpræl quamdiu eft juftus , & odio habet, quando fit p injuftus : ergo revera in DEO- datur adtuum if fücceffio , & varietas.: aliàs fequeretur ; quód g DEUS Petrum fimul, & fem ,EI odió haberet; t 100 & habuiffetab aterno. fiod itur mu-ï 426 . g ad obje&ianem, D. Maj. ille dic Va * ^ tari intentionaliter, qui nunc aliter vulc, & co- Tij gnofcit obje&tum ; -qbàm antea , fi aliter velit h eden- A mþkäivä & cum diveríitate a&tuum fucc tium p.l ][I 4 DELUS fif Intentionaliter , e€. | $48 Seyrtd tium C. Maj. Si aliter velit & cognofcat termi- temd hi nativé. N. Maj. & diftinctione applicatá minori, rffelle N. Conf. itaque DEUS tantüm terminativé co« Xtaly ( gnoícit objectum aliter, non quidem quatenus Pt ab &terno ipfius actus ad objectum variatum jiaio f non fuiffet terminatus, hoc enim direclé foret 4 i contra ftatutam noflram conclufionem , & DEI p immutabilitatem , fed quatenus unus, infini« j tus, G indiftinCtus actus intellectás diverfiffi- N ma objecta fecundüm omnem flatum , & cir- 10 df cutmítantias ex parte objecti emergentes cogno- Ym fcit:. Undefit , quodfiobjectum mutetur, co- fitri gnitio DEI tamen non mutetür , quia eftunicus actus, quo jam ab &terno cognovit totum ob- odit ! jectum fecundüm omnes circumfítantias ;: quia Qp tameh circumf(tantiz hze in tempore primüm.s Ub emerfíerunt , & obje&tum mutárunt, ideó non d DEUS , fed tantüm creatura mutàtur, Hinc o admitto , quod DEUS femper habuerit, habeat; jput & habiturus fit actum , quo defltructionem Je« atb tüfalem, aut Incarnationem videt àt futuram ; &tUly ütprafentem , & àt przteritam ; fed tamen noni o praterítam , prefentem , aut futuram proztere (yun iio , fed pro diverfis temporibus ,. & fic tota i mutatio teriet fe ex parte cemporis & objccli, i ficut enim (latue immotz homines tranfeuntes modo funt dextri, modo finiftti , ita DEO in- yrtie váriató , & immutató res modó funt praentes , . J modó futurz , modó praterita. i "Ad Confirmationem £E. D. Anc. fi.cx;t þriïiä),z*]) ando ij a,mïf&?diö haberperactum , quemaliqu t fub- hi $42 . Pars II Diff. V. Quafl. L. f. 1H. fubjective nonhabet DEUS'N. Ant. quem non | fiques | lus at habuit terminativé C. cujusimmixtam fequel- | lam utramque nego , nam ad hoc, ut DEUS us poffit dici amare aliquem pro prafenti , noníae oppltam tis eft ( idem à contrario eft deodio ) quoda qui DEUS etiamnum fubjectiveé , & entitative ha- DEUS ag fiàt con beat illum eundemmet , &indiftinctum actum, quo Petrum aliquando amavit, fed infüper re« tm ld quiritur, ut obje&tum v. g. Petrus adhucfit gra volumat tus ; quiaamor , & odium dicuntur pro diverfa videantu objecti habitudine, & confequenter , f1 obje- dpui; f &um fitgratum, & amore dignum , amat illum aBafun DEUS, fi veró fit ingratum, non amat, aut tiüm, l odió habeteodem proríus a&tu. . ficutfol , unie r deg co & indiftin&to actu emollit , & indurat, gignit [ dinaria aurum , & plumbum. 428 Objic.II. Juxta Scotumin T. d, 40. q. unic, fiein poteít predeftinatus damnari in fenfu divifo. linsv, | Item in 1. D.42. q. unic. tenet, qupod DEUM Tlotüs ts ab facere aliquid de potentia abfoluta fit facere con» tralegem priüs determinatam : ergo DEUS elt Tigridnt intentionaliter mutabilis, & Scotum declas w ref rare leipfüm quoad T. textum dum $. ad iftam Áiitir| LOT cit. q. dicit : ex boc dico, quid propter illa , qu& di&la funt in q. pracedente , quod DEUS contine Thoiiy genter pradeflinat illum,, quem pradeftinat , &* Totad potefe no n pradeflinare , non fimul ambo oppofitas tntjg d nec fucce[fros , fed utramque divifim in infianti j RU aternitais. kHoceít, quod creatura inillo in« l)qu ftanti, in quo fuit praedeftinata , potuiffet non Cl predeftinari, && fic damnari, Ex quo patets tio al fl 1!. n DELS fit barestionaliter, &é/ — 43 QUE falsb quosdam imponere Scoto, quafi ver fen« um lgt fus citati textüs foret fequens :: quód illle, qui T nunc eft przdeftinatus , poffit damnari cras per Vi tl oppofitam volitionem. AdII. Scoticextum g. it)quii quód Scotus nunquam voluerit , quafi veró tl DEUS agendó aliquid de potentia fua abfoluta humadut faciat contra voluntatem fuam ab zterno habi- ii te tam , fed tantüm , quód eodem intelleCtüs , & m voluntatis actu voluerit plura , etiamfi aliquam prodiva: videantur habere inter fe contrarietatem , pra- ;HM' cipué, fi illa, quz de potentia DEI abfoluta at aCtafunt , referantur ad modum agendi ordina- nat, 4l rum. lInexemploresfietclarior: DEUS opee pl t ratur de potentia fua ordinaria, & de potentia 24 extraordinaria, five abíoluta. De potentiaor- dinaria dicitur agere , quando agit juxta leges five in ordine naturz, five in ordine atiz àfe I j diih latas v. g. quód velit caufas fecundas ^ nere fuos Dool 1iotus agere : quód fi Adam peccaverit, om- u nes ab eo naturali propagatione defcendentes , Qd moríantur in illo fpiritualiter, & fic ab origine Ti fua rei fint mortis. De potentia extraordinaria jl dicitur DELUS agere, quando in nonnullis even- tibus contra, vel przter pratactas leges, five j, M t modum agendi ordinarium agit ; ubi cauté an- notandum eft, quód, quando DEUS de po- M';f l ih tentia abfoluta operatur, non operetur contra ! legem, aut volitionem àfe quafi prius habitam j j (1) quia eft idem omninó a&tus in DEO fuf- ciens tam pro modo operandi ordinarie, quàm « extraordinarie.- ( 2) quia quando ftatuit DEUS m Íuam i li $44 ParsIl.. Dif. V.. Ouafl, HI. S. 1 deDEO, legem univerfalem , tunc illo eodemmet actu ino if fimul excepit aliqos cafus particulares. .. Et fie dum DEUS ab zterno in ordine naturz decre- Gtiini i« hom vit, ut ignis comburat, eodem actu excepit fi- mul extraordinarié cafum pro tribus Pueris in inag | itun h igne Babylonico 5 fic pariter dum ab &eterno de- crevit, omnes Ada Pofíteros reos fore peccati MA d Yohiti otiginalis.excepit extraordinarié B. V. Mariam, Ex quo jam patet , quod DEUS agendó depos rf tentià fuaablolutanon mutet , aut agat conttà M ,(mi fuam priorem volitionem. illai, (taty 429 Objic. Ilf. Sapientia Diyina e ft mobilis: di- citur enim , fapientiz 7. omnibéts mobilibás mo« - Ut Lilior Sapientia : ergo &c, — tv. cum S.Bonav Ltge&a Do&oreSeraphico D, Ànt. eft mobilis activés MY ia & effective C. Ant, paffive N. Ant. & C. pari modó explico textum $. Seriptutze: itaque Die fitütà; vinaSapientiaimmota dat cuncta moveri, M Inftas. Ipfe DEUS Gen,6. aperté proloquis Do tut , paviter me feciffe eos, — Item, x.Reg. c.1f. lchu panitet me, quód conflituevim Saul Regem, d JTS ipfum adhuc clariüs habetur Jerem.18. 5i pasie 'pynrem] tentiam egevit gens illa à malo [uo « - agam lii [ &ito l £f ego penitentiam fuper malo , quod cogitavi, Ut facerem ei : atqui poenitere fonat retractatioe QW &. cum Eminentiffimo Sfone Pt nem: ergo &c. drati in nodo przedeftinationis fol. 1$8. . quo i hi. penitentia tribuatur DEO tantüm: Metaphos ficé, propriéenim, utpote omnia przvidens li lt . i, nec dolere, nec poenitere potefl, — Ex certé ift Val Sasris'Paginis nibil frequentius eft, quàm ut IN odtmmtd 4 DEUS fj ,I':ztäniianal'it:'r" " ä'c*'sþ $À. deDEO, ejísque operibus humanó imodó fer-- lr Dl ino inflituatur : ficut enim non intelligeret natuttdt Germanus Arabic üec homo DEUM, nifi & ; aüt Perficé loquentein , ità Qu gt 1 in S,Scriptura modó ibus Dbl humanó lo queretur. X Unde acco : mmodatiffia bt inum huc éft, quod dixit S. Au g. Lib.g y. qq; sfo d Q.52. accotminodatilfrue tamen ad bumilem bis- V. Mi manam intelligentiam ea , quà Ticipitnt effe , nes que pevfeverant , quantum jl [7. ]imt; peijä'ü:mwia fperas Lpit «tl quafi per penitentiam. DEI dicusguy áblatà. — Etfic tantümeft mutatio in effectibus vobilis &reatis noii Veróin affe&tü DEI, Hl t Urges,. DEUS Sacrificia inflituit in Veteri 5 Botà Legé & abrogavit in Nova : ergo G. — g. N. li a&ivif C. non enim ex hoc fequitur mutatio ia DE O, Quià ifta Sacrificia non inftituit à &CH : t perpétüó du— iugtlt fatürà; fed tantüm usq ue ad le gem Evangeli« yei Cám , pro quá decreverat ábaete ancruentüimis riüo Säci*iügiuth m Ngull , Sequitür conformiter ád didlà ; enaviter di- á 36 i, ) ingueidos foré hos terminos : Ab ateruo, & protempore ; DEUS enim ab aterno eft volens p i lalvate Petrum ; fed n pro &terno , fed pro ' ilM." ? &etto tempore fibi placito; quo tempore ali- dl Quando occürrente eadém volitione tunc falvag s Petturi, - Huc fácit dictu m $. Auguflini €.39. M Meditationüm ; übi DEUM fic. allo quitur ümas , W6b lls , las có f um CUHY Is gj $ p&his ul let té , & non doles ; ira[ceris ) 6 tránquillas & $ :(Cflm l ópera matas , [ed non confilium. Claudo haiüé i ini Wægionem cum fapientiífimo Seneca ; . flunt m [ hiá£s $46 pars Il Dif. V.. Quaf V. $..— bac, cr- affdua diminutione & adjelione fuut ial | . qaidquid'uidas, currit um tempore : zibi | | mporis aniem exiis, qua videmus, manet ; epo ipft | li D dyum loquor mutari ifla, mutatus fum. | finrprtic J n .QUJESTTIO IV. Qs p fueery Tis immpa De fEternitate DEI. $. I. $ vt lol ; Prämittuntur aliqua de etermitate DEL i T ümsu &I FEc DEI aternitas omnium optime defi- 43! ii D nitur À Boztio L.s. deconfolatione pro» Tlll'fl, (l fa.6. ubi dicit, qmd /it iuterminabilss itïïmhg vitatetafimul c perfella poffe[fe. — Hac defi« tur ol nitio paffim recepta ft tam apud Philofophos ; u t quàm apu d Theologos. Paucis proin illam defeeti Dicitur l. 4e£erminabilis , quia setere explico. nec finem habet. . Di- H loqui nitas DEI nec principium, MWiI [ citar l.. vire ; id eft, rei a &ualiter exiftentis dl' /üm g uz vivit vità pcrfc&immä. Ubi nota, quoód, 17 (tros Philefophos communiter ficut. juxta no (t diftin&ta abipla rei du- hi duratio intrinfeca non e W rantis exiftentia, aternitas a utem fit pcrfe&if- ftif W fima durationis fpecies , ideo etiam aternitas , Aen five duratio DEI ab aterno fumpta fecundum thle li id, quodab int rinfeco dicit, non eft diftin&a; htj nec: aliquid. foperadditum exiften tie Divine3 cum quo tamen adhuc ftat, quó d faperaddat SeqL &um It n AE Dixiinæ exiftenti cogxxotationcnm, & relpe apti- g De .ä'tärnïmfc DEL T 347 W, Aptitudinalem neceffarib coex ipts ] iftendi. cuique., temporis differentia tam actual iS', quàm poffi- at w *M. bilis. " DiciturTlI. £ora pl , qu àrum pofte- tior particula contrahit deternitate m àd duratio- H nem indivifibilem , facítque differre3 tem pote, cujus partés nunquam funt fimul ; & confes Quenter per has duas Hl particulas duplex tempo- ris imperfe&ctio amo vetur ab atérnitate: ims perfe&tio namque divifi onis amovetur per pare ticulam feta, & impe 7211 tfectio fücceffionis pet Jmul. . DicitürIV. pe rfett4, hoc eftindepen- dens, & imparticipata duràtio tiné d » per quod ieterz nitas DEI diftinguitur ab ate rhitdte creaturaa iont pI rum, fi qu& ab aterno fui vinindi flent pródu&tes item ab effzntiis rerum, qui objeGivé dicane Wec tur fuiffe ab zterno. Tander dicitur polfeffro, jpop per quod fig'niüca'tur firmitas; G certítudo inz yor t defectibilis in exiftendo; De hac definitione quia at ita loquitur Scotus quodlib. mbct. ]i " 6. n. ï4. inttrmis nalilis excludit definitionem : tota fiml exclaz al git jitc-cqyionqm : fd qllä j € perfetha pojfelfj Wependentiam , eb pdrtieipgftionfm. /) t'xz*l'mliä liil Ex hac definitione Sequitur. L &ternitatem43& ] DEInon effe hodie majorem fo rmaliter, & in- «tl i trinfece, quàm fuerit ánte mi llé annos , poífe t tamen dici majotem éxirinfece ;:nnïvm » quia éoexiftit Hhodie majori, féulo - n$iori tempori , quàt an- ii te mille annos coexti terit; Jj Sequitur. II quod DEUS tevera fit &tetnus 433 il i€ eaim hab i eäli!ll etür Deut,». igo &go 15 &TEY EH j s.:/? DEUS vivess etzrnus d f?zäuld; Ecdi il*yl m $ A $48 . Pars H. Dif. V. Queft. IV. .o".i vir ümmiá Mu Ecc.18. qumivivir in aternum , crea ao « fimul, & alibifepius. / Ratio fumitur ex infini- wqutt tateeffentiz Diving, qua omnimodis illimita- durinm j ta eft, adeóque etiam quo ad durationem j haec DT autem illimitatio eft ipfa zternitas, ac neeenae | erltentia tia DEI exiftentia. Deindeensàiíe, &ne cef- hx « fario exiltens nequit incipere, aut defineré, . (uz acternitatis ali- lm .a 434 Sequitur. IIL. DEUM vi D quando actual iter coexiílere omnirei, aut tem» ori actuali five tunc fit prateritum , prafens, C «80-e five futurum , fed non fimul ; videtur enimime nis, quódaliquid coexiftat fi- f ceglt plicantia in termi ls i mul pluribus, qu & ipfamettamen non exiftant | [ omnibus fucceffivé coexie tnc a fimul.. Quód autem qdis ( ftat, inde patet, quia zternitas DEI eft illa per- fecundüm totam fuam Á u feclio , à qua ei competit ttitüm. entitatem exiftere neceffario à fe, & finé depen- infeco : atqui vi talis. pef^ t dentia à principio extt TAT feCtionis DEUS nece ffario coexiftit omni rei five tunc prateritum, lts unquam exiftenti adtu , prafens , aut futurum fi.. Eth agc omnia fünt lst Coi certa, aliam veró proponit difficultatem Wa 3310 quifi " n Cmtum f t Phyfice . pre[entes. &t ty DEO ab aterno? tüles Óco. Res temporoles non coextiterunt DO 435 ldæqu DEO phyficé ab zterno,fed tantüm ob- je&tive, & virtualiter. — 1ta communiffi- dllran( ftg mé RR. & SS. cuüm fuo Do&t, in 1. D. 39 $at q. un. contta Tl P- Phy* j d Creatura fiut Pbyfice prefentes cbve, $49 r i P. Phyfica & realisrerum temporalium ab nitirertt &terno. coexiftentia fupponit exiflentiam utri- od usque termini , Ícilicéc & aternitatis, & qreae yiondn; turarum. ; cüm dari non poffit coexiftentia , s, &i nifi .priüs detur utriusque extremi coexiftentis exiílentia ; atqui res temporales non femper jf du d. habent . exiftentiam phyficam, minüs exiften- if tiam .ab &terno ; ergo non coexiftunt DEO i, lt phyficé ab eterno. — Maj. P. coexiftentia entís creati cum alio eft relatio realis in cteatura: , pb ergo nequit competere creatura , antequam ip- tirtm? 2771 fa realiter, & phy(icé exiftat , quia relatio rea- ojtexili lis: exigit neceflario fundamentum reale. P. fécoti func.etiam Min. primi Syllogismi. Si res tem- R D r porales femper, & ab zterno extiterunt phy- u ficé, tunc nunquam poteft ipfis competerepra- teritum, aut futurum , nec ullatenüs veribicari (l poffet , eas à [latu poffibilitatis tran(iiffe ad fta- T T tum futuritionis, & ab hoc ad flatum a&tua- litatis , .ficut ex eo, quód aternitas femper exi- p Y li flat , ei repugnat przeteritum , & futurum. Confirmatur hzc ratio L. nullum finitum po-45 6 [ teft adequari infinito : Sed restemporales funt quid finitum faltem à parte ante, & aternitas »gffhff) eft infinità ex omni parte ; ergo res tempo- rales non poffunt adzquari eternitati : atqui. fi DEO ab zterno femper phyficé coextitiffent, ag j adequarentur aternitati quo ad totam foam durandi intenfionem , & exten(ionem. | Con- nmum'(f' ,D? firmatur l1. Si res temporales DEO femper & coexiítunr, tunc de novo, ab aterno phyfice Mm 5 ac jy h €fo Pars 1l Difl. V. Oueflio TV 6. L. Áf ac in tempote nulla poteft à DEO phyficé pto- T$ tf duci, cüm etiam juxta T Tas implicet rem actu exiftentem actu de novo producere , quia pro- & ion d du&io indifpenfabiliter prafapponit, non exi« Coi flere rei 5 aut deberent admittere , quod qui- libet homo bis productus fit. . P. hac fe- | &ind ! duitudi quella : de novo, & temporanee : produdi eft in tempore & de novo recipere effe exi- : abíol aitate ftentiz , ita ut illam priüs non habuerit, fed | ediari quod ab aterno phyficé coexiftit D EO; ab ä D sterno habuit exiftentiam phyfice, ac ptoinde. Auig T ante omne tempus: ergo non poteft de novo & in tempore aquirere exi(lentiam , confequen- p Wa ter nec. prodaci, quod militat. contra fïd'c;m Mq apertiffime, '43;-7 . Refp. T T. res temporales licet ab zeterno hn time non extiterint fecundüm meníuram proptiam, extitiffe tamen fecundüm menfüram alienam s litoi ad hoc enim ( pergunt T Tas ) ut res tempo- quo MO tales phyficé coexiftant DEO ab zterno; non requiritur zeternitatem effe propriam rerum., Vij temporalium rationem. durandi, fed fatis eft, gknï Anir quód aternitas fit fuprema durandi menfura ad omnem temporis. differentiam fe exténdens ; q lt nam quemadmodum omnia contenta in loco li progrïjo. adhuc contineri poffant in loco. com- 1xnuni tanquam locante fuperiori, ita patiter. s DT quidquid efL in aliqua - determinata temporis Q differentia, etiam erit fub zternirate tanquam tif fuprema durandi menfüra : cüm autem ater- m] at nitas etiam juxta Scotillas partes non habe h] ed n 2» Creatura [int Pb)/ïcä prafentes ebrc. fg'!' fed (it tota. /imzl , hinc fit ut dici non pofit n [cet d res temporales effe füb hac. parte &ternitatis , 1t; iàyr & non ub tota, & confequenter abíoluté dici debént DEO ab aterno phyfice coexiftere. t n à Conira eft ]. Licét zternitas (it. zota.fim2l ,438 : Qd & indivifibilis , hoctamen non obítante habet Jlb latitudinem, & . exienfionem virtualem ; unde s p i dit abfoluté implicat omnia creata contineri in etere qer, d nitate tota, & totaliter , quia tali modó foret. ne- D ecílarium omnia creata effe,fuiffe, & £ore per ta« 4 promäi tum tempus extrinfecum infinitum poffibile. Contra eft. II. Licet verum fic, omne,cem- Hdew pus contineri füb zetecnitate eminenter , falfum onfeqi ia f tamen eílL, eífe in zternitate actu , & formali- ter , quod tamen T Ta. in hac (ua refponfione at deberent admittere, Contra eít.1Il.. Ut op- putit time arguit Doctor noller loco cit. $. per idem. fi totum tempus effet fimul perimpoffibile , uti-- Vif 6 p quo tota. aternitas illud abforberet, & iatrafe complecteretur, eó quód utique aternitas hac um f ff vi.polleat,.ut cuicunque durationi actu exi- (üisd flenti tota (imul poffit coexiflere 5 Sicut à pari immenfíitas habet virtutem coexiftendi cuicun- eitd Sicut autem immen- d que loco actu exiftenti. fitas ftante hac virtute fua nequit phyfic? coexi- i hi ftere loco poffibili ( precipue juxta T Tas ne- t yto gantes DEUM. effe. extra hunc mundum ) eó quod locus ille.nondum exiftat phyíicé., ita pa- uf riformiter aeternitas nequit. coexiftere duratio- i j ni poffibili vel. prateritz., cüm & ipía non fát phy(ice. j * Ec i M m 4 $f2 Pars . DIf V.. Quaft. IP. S.1H ht M 439 Et hinc Contraeft. IV. Affumpta à T. pa- ritas de loco proprio , & communi abfoluté p nihil valet , quia ficutilla , quz exiftunt inloco tsinD) roprio , tünc tantüm etiam poffunt effe inza gf ] 0co cormimuni , quando nimirum in loco pro« d DI prio vere exiftunt ( certé enim Petrus non po- telt effe in loco communi v. g. in hac fchola, | Mmie nifi etiam phyfice exiftat in loco proprio , & ia n fuperficie immediaté ipíum locante ) ita necres | h temporales poffunt realiter coexiftere eternita- 1 7'0[24 D ti tanquam menfurz alienz , & fibi extrinfecz, | nuciem nifi priüs fint , & exiftant fecundüm menfuram w g fibi propriam , & intrinfecam. Contra eít. V. Hoc o Hoc ipfo quód res temporales non fint ab eter- lol no fecundüm menfuram propriam, abioluté ld phyüc& nonfünt ab aterno ; ficut ex hoc, quód fum, Anti«Chriftus non fit fecundüm meníuram pro« lia priam, & intrinfecam in moderna temporis Sq Au' differentia, abfolut& non poteft dici phyfice Dipi modernz temporis differentize coexiítere. t 440 Objic. I. Jobi 4. »merus menfimm apud te Ut eff .. Et ad Hab. r. per quem fecit , & /äcula P quin fed in fzculis aliqua funt futura ; ergo pre- At terita & futura funt apud DEUM fata. . S. VY hn Aug. l. 4. de Trin. c.16. ait, pud DEU pr- Jféntia c futura ffant. Adhuc clariüs habet Qu idem Sanétus 1.2. ad fimplicianum q.2. qwid f elt- prafeientia : viff feientia futnrorum ? quid autem futurum eff DEO , qui omnia fupergre- vit 7 ditim vempora ?. Sienim in feientia ves ipfas ba- ton &f Let , non fnnt futura , fed prafentes , ac per. boc. fam h n Croatura fint. Pbyfict prafentes che, g f;x TE jam non prajcientia, fed. tantim . [cientia. dici nuri 4f oteff. — Sic & alii SS. PP. loquuntur admitten- üllustilt tesin DEO magis fcientiam prafentium,quàm lt praícientiiam futurorum. * Cum Scoto., pl €it. q. $. ult. ad Zutboritates omned Santlorum, s r ; , ubi ita pergit, qu4 videntur. fünare omnia e[fe h i prafentia aternitati , intelligenda funt de prafen- propiei La im ratione. cogno[cibilis , t nou tantim co- ) ia gunofcibilis , quafi þaghitiang abfiratliva : Sicut Te at rofa . non exiflens eff. prafens intelllui meà: per excid fpeciem , fed de cognitione vera intuitiva , quia menlia zon. coguo(cit DEUS aliter fatla, quam fienda, traeli Hoc eít, SS. PP. funt intelligendi de pi'æfcn- tabatt, tia obje&tiva , prout aperté tradit ipfe S. Aug. iil l. 1. de Gen. c. 18. dum dicit : ves antequam ROC:W Jfievent, evant , cj* nonerant,. Erant in DEIfcien- Quod autem.., uunpo tia , non erant in[ua matura, ul S. Aug.in altero textu, & alii SS.PP. DEO i magis Ícientiam, quàm prafcientiam attribu- s ant ,non eft ideo , quafi veroin DEO prafcien- 7 tia-non detur , aliàs certe tam ex Theologia, ul quam ex S, Scriptura expungendi forent hi n termini previfo , prade[linario , prajcientia , cum &äu S' tamen S. Paulus dicat ad Rom.8. qwos prafcivit, ) bos ej prade[finavit , fed ideo , quia eft perfe- yli &iffima , acclariffma , & non tantüm obfcura. , ficut eft noflra de futuris praícientia. L W 2; Objic. H. /Eternitas DEI eft duratio indi-44X ii vilibilis, :tota fimul, & formaliter. infinita.., continens omne tempus prateritum , praféns, W & futurum , idquc (iné omni fucceffione : ergo (n Mm licet pv — ParsIL Dif. V. Ouefk- AF $. IK Ài licét refpe&tu ipfarum rerum .aliqua fmt prate- Im,;& rita, aliqua przfentia, alia futara, tamen re- t v CMj fpectu sternitatis omnia erunt- aCtu, & fimul prefentia, C. P. quiaaliàs ztetnitas non cone quig Jiutisen tineret omnes temporis differentias indivifibili- ter , & finé fucceffione. À. D. alteram Ante- | Mif cedentisxparcem ex Scoto, Continens. omue ! Min.f tempus virtualiter,& eminentialiter, feu in actu ; tetetio 11no. C.Ant. formaliter;& inactulldo.N; Ant, | tpra & Conf. habet itaque zternitas juxta Doctorem tim in Nofteum tatione fuz infinitatis victutem ,& : Mudfol | fufficientiam , quà coexiftere poffit cuicunque | lm temporis differentiz , modó & ipfum tempus Q ;onatut in efle , ita ut f1 totum tempus per im- - lii poffibile fimul fuiffet ab eterno, tota fimul : Qu Cl ?'c eternitas eidem ab zterno coextitiffet, quàd autem nec ab zterno, nec modo toti tempo- um | ri coexiftat, defectus coexiftentize non eft ex foat| parte aternitatis, fed temporis, quod fimul temp exiftere implicat. Dices.. Nequit aliquid re- fon fpectu xternitatis effe praeteritum , vel fucurum, T quod non fit. prateritum ;' vel futurum refpe- Tatu €&u totíus zternitatis : atqui quod -eft prateri- Vi tum vel futurum refpe&tu totius zternitatis eft N extra totam aternitatem , ficut quod eft prate» l fcm ritum , vel futurum reífpectu hujus diei totius, fo eft extra hunc diem 3- at veró aliquid effeex- f tfà totam zeternitatem] videtur-implicare;.. . Tib D. Máj. nequit effe przteritum , vel fututum D refpectu zeternitatis adequate fumptze fcilicet.a D «tuam. fecundüm illius divifibilitatem: virtua» T lem If ha Creatuva fint Phyfich prafeutes ebe. «s jur n lem, & eminentialem , quód non fit prateri- 1 GU tum, vel futurum refpectu totius eternitatis, ; &l €. Maj. refpe&tu aternitatis inadequaté fume 1t25 000 0 ptz ; qualiter fumi poteft ratione (uz divifibi- as litatis eminentialis , feu virtualis N. Maj. & D. drmátte Min.fi utróque modó fit extra aternitatem , C; (inens od Min. fi tantüm unó modó N. Min. & C. pari- rÁ ter etiam non eít extra totum huncdiem , quod [ eít prateritum , vel futurum ad hunc diem tan- a Dodutt tüm inadequaté , feu partialiter fumptum, fed ial illudfolüm , qpod eft extra hunc diem adequa- uj té fümptum. 1 leDno Objic. II!. Cognitio Divina futurorum 6&4421 5ptr ifi intuitiva : ergo futura funt DEO prafentia fe- u f cundüm phyficam , & propriam exiflentiam. i g €.. P. cognitio intuitiva ex ua natura expofcit, Yi t rem prafentem. Confirmatur, fi futura.non odb funt DEO realiter prafentia, tunc DEUS in f ol i tempore aliquid novi cognofceret : atqui hoc lii son poteft admitti : ergo nec illud. . . .N. futiit €. probationem D. coguitio intuitiva ex fua n gatura expofcit rem praíentem , & cxiftentem, Ti ] ? velinfe, velinaliquo eminentiore C. femper ia TU iil f& N. ficutergo omnia creata continentur in Ef- d fentia Divina tanquam objecto primario, & T motivo.ita etiam in eadem tam praterita, quàm íte futura comprehenduntur , & quidem long& j N niobiliori ratione cognofibili , quàm fi in. fe- «'mulüm ipüs cognofcerentur. . Confirmatio. D. tunic " DEUS in tempore aliquid novi cognolceret, Qs gitt þ;lovi.t»ate; Íe tenente ex parte termini in temp [] re $16 Pars I Dift. P. Quaft. IV. $. T. - À niic U se producti C. novitate fe renente ex parte fübe jeci ; & intellectüs Divini. IN. — Poteft hoc 'præfens argumentum etiam retorqueti. DEUS co- dun, qu dit om gnofit unamquamque rem üt eft, in fe, fed mundus & quzcunque . res temporales non., fic i it at fuerunt ab aterno exiltentes , üt eft. de fide certum ; ergo etiam üt taliter-exiflentes , .& habtt , fibug:t confequenter etiam üt coexiflentes non co- gnovit DEUS, omniá 443 Dices. Impoffibile eft, DEUM cognofcere Tent pi Y 6 aliquam rem . üt fibi futuram : ergo neceffa tió cognofcitillam üàt przfentem in zeternitate. ficut a n 3. D. Ant.üt futuram objectivé C. Ant. ht fu- turam phyficé, & aliquando exiftentem N. DT " Ant.& C. 'W qi laudit om,e | tiitjn 444 Objic. IV. Idem s4vc temporis c nem locum , quamvis loca interfe diftent:er- fl go etiam in zternitate clanditur omne tempus, '* qe« licét tempora inter fediftent , & fibi fuccedant: i Ant. conílat, quia omnia loca, omnésque., creaturz funt praefentes huic indivifibili »c. De Confirmatut, licét partes humani corporis[in- ter fe dillent, tamen funt fimul prafentes ei- dem animz : ergo etiam res temporales, li- cét ab invicem longó di(lent intervalló , pof- funt tamen fimuleffe prafentes toti zternitati, C. conflat, quia ficut- indivifibilis anima to- tum corpus indivifibile pervadit, ita etiam in- divifibilis eternitas omne tempus attingit, om- mésque creaturas. claudit. &« Ad -obje&tio- m mem , hoc exemplum favere nobis , quia ficut (nii Minc Vil n Creatura fmt Pla)rfc? Prafintes &t. $£5 tuüMMÉ — suxc temporis hujus, quod modó fluit, & Bol práfens. eít, licét claudat omnem locnm actua: DO " lem, qui pariter modo exiftit, non tarnen claus dl dit omnem locum preteritum , vel faturum $ Qd m fic pariter omnia tempora clauduntür utique db l in zterpitate, quatenus hac eadem zternitas ilats, d habet , ut poffit indivifibiliter coexiftere ome te$ 100 0 nibus: temporibus , quando erunt , & defacto omnia complecleretur , fi (imul omnia exifte« H ogelt rent pet. impoffibile. Ad Confirmationem, 70 ial &. eódem modó, illam effe pro nobis, nam gte ficut anima rationalis coexiftit folüm partibus int dl actualibus, feu -p'ræfbntibus corporis , non ves 1tat N', rb , quz per calorem naturalem depaftz: funt; b vel quz per nutritionem futurz funt , ita pas aitorh titer , nec zternitas coexiítit feniper in aCtu 24 lu omnibus partibus temporis ; fed tantüm illis ttéti qua actu fant prztfentes. t n QU/ESTIO V. jl n 3 De Uuitate , Bonitate, Veritate $ Vi j lksl H' &. I p —De Uin itate DE FT ;rniflü g T Nitatem qued concernic , in- quantum..44£ 1 hec etiam natural ratione demons ji | Dm' flrari poteft contra Polytheiflas , difcu£- ( fimusà num.94. qua& adhuc fuperíunt , in prae- lu fenti disquirimus : prcipuum autem, quoe quige tgR Panih DI Y Quif V. G. ifeugun quzri poteft, in eo verfatur, qualiter DEO qem for competat unita$, an. per modum proprtietatis ; feu Attributi Divinam Effentiam adxquaté qim | um i conftitutàm afficiettis, an. veró corpetattans ftodebet quam przdicatum effentiale; & in primo dícens di modo.. Hot pofterius illa fuadere videne | pulmod ; nítqu tür, quz de fingularitate DET dedimus, il lam quidditátivis DEI pradicatis: annumerane !DRUSÍ ilio, &i dó, quia cum ipfa effentiali ratione DEI ultiz ino conflituente Synonimum eft, Si enim.i htiatis lacenin fingularitas éft de conceptu quidditativo DEE ferentis etiam unitas erit eódem modó de conceptu DEI, càm nempe unitas fit de conceptu fin- Onlurty gularitatis : fingulare enim eft, quod eft indi- hitt ts vilibile in plura inferiora; veluti manifeftum fit in quacunque natura individuali, videtur Hio igitur eddem ratione Unitas ad Effentiam.;-; of ertinere. jettot 446 VerümNN. fequela : licét enim in cteatis fit dropri 15 qu eadem formalis rátio fingularitatis & unitatis numericz , fecüs tamen accidit in Divinis; nam Üine in individualitàs , quà nátura creata redditur in- hilium j ürs communicabilis ad plurainferiora, non prove- nit formaliter ex ratione effentiz , qua iadivi- Va duatur, quz tota, & totalitér infpecta, prout Ti Pïm étiam includit rationem ultimó conftitutivam; pllms eítcommunicabilis, & ad aliam individuatio- d) hi nemà parte rei indifferens ; fed oritur ab extrine feco, nempe 3 differentia individuali; qu& ni- L turam reddit incommuünicabilem quidem; fed mm Jh hn hief extrinfece , & materialiter tantüm , atque ita irt* erea- J ' u De thátate DEÀÍ $59 al h creatïS'unïtas individualis eandem habet ratio- nem formalem , & conceptum objectivum.,, Yofrit atqu quem habet fingularitas; fecus eft in Divinis, )mpemmn- nam ipía effentialis Deitatis ratio ex conceptur Yimdiu fuo debet efle indivifibilisin pluraindividüa, & de d poftmodüm primüm per modum proptietatis confequitur unitas , qu:eft ratio formalis , cur fs Bs DEUS fit indivifus infe , & divifus à quolibet 'Dürdi álio,& ideb diverfum eft fundamentum fingu- laritatis , & unitatis in DÉ O , & creatura ; ín $i eut tifoD hac enim & fingularitas , & unitas oritur ex difa cotcit ferentia individuali, in DEO autem fingularitas ptu ff oritur exipfa effentia , unitas autem tanttim con« dH tide fequitur effentiam , éftque fingularitas funda- inentufn unitatis. xledtun N FHic non absrepetes. An Dzus ptoprié dici447 poffit Unus zameró?. Ri.ex Scoto1.d.24. q.un. rmp per totam negativé, Ratio eft ; quia unü »seró qutl proprie , & in rigore eft principium multitudi- nis , aut faltem aliquod contentum in multitu« I) dine individuorum five a&tualium, five poffis j j bilium ; ita enim Martialis dicitur unus s7er d 1pmvc- in exercitu , Bafilius in clauftro, 'Theophilus in j* templo cum otdine ad alios five actu,five poten« ! prouf tià plures : atqui nec fünt, nec poffibiles fung plures Dii : ergo in rigore DEUS non poteft jtid dici Unus zumeró. P Conf. ex SS. PP. Bafilius Epiít. 143. habet. Quidquid unum INUME- »Mm; RO dicitur , boc non unum eff vevera , nequenas 1 ahll(d tura fimplex 5 DEUS aurem omnium confef- ANon gi[liïï' äo?e lem eff , &b compofitiomis expers. qu g a ygo Pars Hl Difl. F. Q..ej?.'pï $.À e[t igitur Unus NUMERO: DEUS. . S. Paíchàs fius l. 1. de Spirit. S. €. 6. CA andis lnus , Dfx son bic numerni incboatur , [ed pevfectio infinita colligit'ur; Ovid eft lInns, niff nomen incom- saunitabilé , quàd. nec pofleriorem vecipit , meó rioré?i. Exquoaperte conftat, qiàüd DEUS quidem fit Unus; fed non Unus wuwerd; aliàs ï Eætc&ig enim Vel pofteriorem, vel priorem reciperet; , tdisral Quodtotüm luculenter confirmat Cetealis Epi- , pheni fcopus lib. contra Maximum Arianum c. 15. ul ANec nümeratur DEUS , quia non fubjieitur nu- & Do meri. — DEUSigitur iofler unui eff ; namcim li & Patér ( Filius c? Spiritus S. fint , nemo Chriflia- nus ire$ DEOS poterii diceré, quid in nullo à fé hunif Dl Divina dijtat NNatura: numerus [iquidem ordi- vém adflvuit , agualitai nón admittit, Velit ádpt 448 Dixi tamen próprie , & in vigoré loquendà, nifi V poteftenim DEUS dici Unus »meró faltem ne- gativé, quatenus fcilicet caret numetó j itemi il Quig proptet ünitatém & numetum tranfcendenta- lem. Has numeri üfürpationes expteffit S; Aug; Lidi tra&. 49. injoann, —Eff ibi aliquid inffabile ; Ti inci quod werbis explicari Bon po[Jot , ib Q* numerus Jit , d nmérus non fit,. Videte enim; finmquafs f& appáréat numeérhi, Páter, c Filius, & Spirie ths Santlus , "Trinitai, e . lta DEUSAneErés ii k&dir à pumero , uéc capitur numeró j nimirürl ind hon éapitur inimeró prædicamentali'; , itid efto àtrarnfeendentali nori iif iécedaàt; ia k fb - d $98 ( 0 2883 , M T $ II De Veritate, 69 Bon ikate DEI f Bo d "W 7 Eritatem D EO competere nemo fang449 j rm'fiz. M mentis ambigere poteft , minüs negare; ii quód fi tamien adeó füreret quorundam iin d Hareticorum infania; ut àbje&to omnis riatue i etpat ralis rationis dictamine DEUM Verüm effe blaf- Cuelilj phemé abnegent ; adducantur ipfis fequentes ex inita J S. Scriptura; & SS; PP. textus. psl. 88 Porens d es Domine , (j Feritas tuà in circituu tuo, utfcis n licét DEUS quáfi totüs veritate circumdatus fit; u ac ; Ut S, Aug.Serm. in Decal. loquitur; DEUS m &otni fjt Veritas, Ethinc habetur 1. Regum : il D ELIS Scientiarui Dominuseft , 6 ve quoad re« velationem, five quoad pravifionem ; fivé quos iiel ád penetrationem 5 Scientiaautem non admittit J nifi Verum , & Certum. — S; Joan; c. 17.. Ser- i illins Veritas fl ; tam Qio àd exhibitionem; ii nb Qquàm promiflionem ; àt habet pfalmus 144: f5b Kidelis eft DEUS inómnibus verbis fzis. Etcert& i fi non datur veritas in DEO , miriiis dabilis eft T in creatürd ; & curi veritate omnis homo erit inendax. iM d Confirmátur. - DEUS eft Verus ,omnibüs;;g-a ! M inodis, quibüs aliquid vérum dicitur ; nempeé ,'V/' in dicendo, &ognofcendo, &effenda. — la di- a ji &enda ; quià non fallere : in cognófcésido; quiá non falli poteft : in effeudo autem ; quia rés coz gnitz funt iaximé conformes cüm Divino in- à: iellectu , five fit fetino de objccto pfitaáti jl Nnu Quo i &62 Ptz'rs IL. Difl. V. Quafl. V. f.1H. quod eft ipfamet DEI Effentia, five de termi- . obf pativo , & fecandario , cu j usmodi fünt ereatu- &tf re,imo &ipfa attributa Divina , quippe quo- $um omnium veritas in Divino intellectu idea- &j t tur, ab eóque üt exemplante depender. — Hic. (i, lo notàndum efl. "Triplicem communiter difline 1 Dunita gui veritàtem , /igsi , cognitionis , j entis. Pri- B ma eft conformitas manifeflationis externa | hii cum conceptibus intrinfecis. — Altera eft con- |. DE formitascognitionis cum re cognita, "T'ertia L eft formalitas entis , qua taliter eft conceptibile, | Didi qualiter eft fecundüm fuam naturam. Eam cla ld) riàs explicans Do&lor 2. Meta. n. 8. Feritas, Aff, inquit, eff proprietas entis , ideo [equitur e[fz vei irihi proportionaliter : ita ut unumquodque eó modo, Wi ïpf. quo babet effe , babeat etiam veritatem , unde fit, quid ea , quorum e[fe eff fempiternum , ft etiam pl B fempiterna vtritas. Et quod inde fit confecta- fedT neum , fi entitas fit infinité perfeCta, etiam in- pet finité perfeéta eft entitativa illius veritas. Vinu Aj Circa bonitatem DEI notandum, triplicem | bon pariter affignari bonitatem , satzralem fcilicet , moralem , & benefitentia, — Prima eft perfectio | if W rei in füo effe, ita ut bonum naturale dicatur il- d lud, quod infuo effe eft ita perfectum, u ipfi fa fihileorum , qua ad effe illius pertinent, deficiat. Altera eítconformitas actaum humanorum cunr qu Qu füpremasomnis moralitatis regula, lege videli- iil cet DET eterna, — Tertia denique eft benevola m propenfio voluntatis ad fublevandas aliorum |n ig, æifcria:, & gratias impfnd;ndas. INatural ür [ um I De Feritate, & Sonitate DEL wedett. 563 üt obfetvat Doclor l n quodlib. r$. rursüs dupli- citer fubdividitur, íta utuna fit abfüluta, quàm quip u teledtui S primariam vocat, altera reffeHiva , feu fe- en. B €undaria. Bonitas primaria entis ait Doctot Vnltcddur cit. locó, eff intezritas , velperfetlio entisin [eé. Bonitas entis fecundaria eff inte "fY itas contenien- 1710 $i& , velint [] Tis tU $ bet convenire , vel alteviu; fibi, (gra convenientia ejus alteri , : cni de- ndo 3 lu DEUM effe bonum bonitate entitativa abío- 459 luta, omnibus compertum eft, qui aliquam. , nceptibï;n Divinitatis notitiam habent, UndeS. Dionyf. Ene l. deDivinis Nominibus c. [térili 4« — Boni appellatio- ntm , ait, à Theologis exce, llenti qudam vationa j ufe r W müdä; tribui Divins Bonitati , om wibus certum , adeb , &t ipfa Divini Princ nij ipatiis fubflantia Bonitas ap» peletur. Ratio eft facilis, nam bonitas abío- ,Jnna luta confiftit in o fed'DEUS eft i perfeCtione , & integritate rei nfinité perfe&tus , & ita quidem a perfectus, uti t pf nihil eorum , qu ad effe Di- vinum pertinent , deficiat : ergo eft abfoluté i bonus. Maj. P. cit. S. Dion. €. 3. ubi tres ma ufdh':clh ximé profertrationes , cur DEUS dicatur fums ngeä:o mé perfectus , imó quia eft 2 f2 perfeilus , hoe " eft, quia perfe&tionem fuam à nulla alia caufa, ,Wl If" fed à fimpliciffima fua Effentia habet, Secundó, drünji'*ï ! quia eít faperperfetlus, omné nempein quacuns que excellentia conceptibilem perfectionem in- finité excedens. - Tertió " y quià fuperplenzs eít omnibás bonis , ut veluti fons inexhauftus exuz jni berec, & redundet perpetua & inceífabili largi- [unllïv Lj latedonorum in Orfnes creaturas, quo, üt di- hn à eitus £64 . ParsIl. Dif.v. QM/? F. f.H. citur plal. 103. aperiente manum , 0mnia inm« r N iio lebuntur bouitate , avertente autem faciem tur- babuntur , defwient , G m pulverem [unm ve- qertentu. 4/3 Sed & refpe&livam bonitatem DEO compe- p tere extra dubitaionem efE pofitum : nedum enim habet perfectionem fibi maxime conve- nientemn , & neceffarió amabilem à fe, fed eft etiam bonus generatim omnibus creaturís it.; caufa, & finis earum ; juftis autem fpecialiter bonus eft üt amicus, Beatis ut íummum Bo« num, aternáque felicitas , pocnitentibus üt Aue Bonns eft Domis thor remiffionis, & gratiz. nus fperantibus in eum , anima quarenti illum, 'T'ren, 3. & pfal. 72« quam bonus Ifrael DEUS ngxa bis , qui retlo (unt corde! denique quantum, ideo G quale bonum fit. DEUS, inquit S. Profper ; poüc etiam ex boc evidenter ollenditur , qubd anulli ab «o recedenti bo- & TC?ïC num e[t. : X .?- L OUS ! As Vr N u N Ti 2 V^ A M Af ( A N ie DN : ) PSSIS N ü N Em —— E N n — - mgïj PARS j r $6s LP "ægg (- " gm'ücgg :Cocto m ag us ä*: äääfä [72] ia 05-5 $s quR LL E ; " JEO p 30« at De D EO Eæntzalzter DAT Con Oþem nte, Al K DISTINCTIO ! EAU U j lpcmhta De Iatelleciu Drvino in [e. nmup) busitli Um operari fequatur effe, üt dicitur à Philofophis, hinc visà exiftentià DEI Jf Dii congruum eft examinare ea , qu ad vtiilim ul DEU ejus operationem fpc&ant j quia vero a, hulus operationis principium eft Intelle&us , ideo aliqua de ipfo praemittemus , defcenfuri Yi poftea ad fcientiam DEI , ipfitisque voluntatem m ac providentiam tam prædeü-mantem y quam reprobantem. WDALTSLICLTA De Intellettu in actu primo , il- litsque Objecto , ac Ideis I Utrum, &Y Quomodo in DEO detur Intellettus ? IcoI. DEUS habet intelle£tum. Ff': dC4 fide, & exprels& habetur Pfalmo 52. D Et qui intelligit owmia opera. eorum. Pfal- p Nn; Tirm Pfíalmo 138. ivtellexifli cogitationes meas de lans «usi £*. UndePfíalmo 93. dicentes , zo» videbit Do- dledus minus, nec intellicet DEUS Tacob , vocantur ontnim infpiento, & ftulii. Id ipfum etiam. conflat x Conciliis , & Patribus unanimiter afferentis tionis J) | alspr bus, Filium in. Divinis procedere per Intelle- | fpponi Cum. Ratioautem conclufionis eft, quiaIn- firati tellectus eft perfectio finé imperfe&lione , adcó- que fimpliciter fimplex; ergo DEO atui- ilyquo buendus. queiyí ^ qudi; 4f$ Dices? DEUS diciturirafi, & tamen non Cor habet iram : ergo quamvis dicatur intelligere, cognbfc non tamen fequitur, quód habeatintelleclum; DOA fed poffumus zqué dicere DEUM tantüm me- taphoricé dici intelligere , ficut dicitur irafci, ttgnof quay xy. Negandó Confeq. & paritatem. — Difpari- 3 AT tas eft, quód ira non fit perfe&tio. fimpliciter : Cionj fimplex , ficut tamen eít intelle&us , & ideo eolligimus irafei, poenitere&tc. fümi in fcrip- | talis V turaimproprié, & metaphoricé tantüm , non. POHC['I« R veróintelligere, . Hincab intelle£tu Divino ab- Qpf eft, quidquid umbram imperfeclionis habet, uti li funt. oblivio, recordatio de novo , dubium , I opinio, cognitio confufa, habitus facilitantes deliberationem &c. Wi mds 476 — Dicoll. Intellectus Divinus habet fe per mo- Usi dum acts primirefpectu cognitionis, feu in» Ef tellectionis Divina. Ita Scotiítas cum fuo Sub- C üli 1.difl.2. q.7. P. Quod ell ratio, cur in DEO detur intelle- t WtQ io , feu coguitio omnis intelligibilis, illud eft actus h Utrum, 2j Quotmodo in DEO detur &e.. $67 dl nvl actus primus refpeCtu talis cognitionis: fed in- tellectus eft ratio , curin DEO detur cognitio , v fj nl omnium intelligibilium : ergo refpectu cogni- tionis Divinz intelle&us fe habet per modum Iter df a&tus primi. Maj.Prob. quiaillud, quod pra- t p fupponitur cognuitioni Divinz, eftactus primus: dl qil fed ratio cur in DEO fit intelle&tio, cft utique [ont, d DEO at id, quod prafupponitur cognitioni Divinz, é(t- que ipíe intellectus, feu vis & facultas intelli- . £Amen i geudi: ergo eft aCtus primus. Confirmatur. Übi non datur vis ac.facultas4 $7 ntelit cogn*ofccndi, ibi nec datur cognitio : fed in e[lecu; DEO datur cognitio : ergo & vis feu facultas (üm m cognofcendi ; iubfumo : atqui vis feu facultas , y iv quia prafupponitur cognitioni, jam fe habetüt Dd a&tus primus refpeótu cognitionis, & intellc- implif &ionis Divinz: ergo & intelle&tus, qui eft N talis vis. FTucfaciunt di&ta de proprietate & n pofterioritate in Divinis à n.216. ,f Refpondent aliqui. — Hzec vis cognofcendi4 :8 Jítté Ó AV l eftipfa effentia : ergo male applicatur ad intel hr le&um. du Contra eftT. ergo faltem admittitur a&tus Jutd primus refpectu cognitionis Divinz : at hocfe- mel admiílo conformiüs (tatuitur ipfe intelle- :ptlm? &us àt formaliter ex natura rei diftin&tus ab ipfa ! p Eflentia, & aCtualico gnitione. j» Contra e(tIL. Effentia Divina ad fümmum eft aclus primus tantüm mediatus, intellcctus i veró immediatus refpectu cognitionis Divinz ; ji: na4 Effen j i [ $68 PariHk Dif. E. Quefi.T, $.H WW! Effentiaenim refpicit lineam effendi, in;clle&ug gelet veto lineam cognofcendi. nii. Contra eft III.. Non prejudicat infinitz per- Qb feioni Divinz Effentiz , quód fit radix, & ts quafi a&tus primus aliorum attributorum: er- , fs e go neque repugnat intellectui Divino effe radi- L: cem G actum primum refpectu intellectionis , VN maximé ciüm hzc fit a&tus formaliter vitalis, dqi adeóque fuapté naturá exigitivus principii vitas tio on fcit li lis, à quo vitali modó promanet : atqui hu- jusmodi principium faltem proximum nequit üüsafi effe Effentia Divina : ergo erit intellectus; Ws 419 Objil Nihildatrin DEO; quod repige Dis nat actui n puro; atqui actus primus repugriat Itb aCtui puro : ergo &c. | Gv Relp. dift. Min. fed a&us primus potentialis necHi repugnat aclui puro Conc. Min. non potentia» &pur lis, fed'revera purus actus Neg. Min. & Conf, ilul: quàdfi hec refponfio non arrideat, 'aliter Difl; , prati Min. actus primus repugnat actui puro , i fit linac þrodu&ivus, & paffivus, uti in natura ratio- | imellig nali creata. contingit Conc. Min. fi folüm fit | primu: operativus Neg. Min. & Conf. , iteni Dices. Omnis actus primus eft in pdtentiq gmus adactum fecundum : e o rgo eft actus primus po- tentizlis. ident Refp. Dift. Ant.ficutpriàs. — Eft in poten» Qloq tiaprout potentia dicit przcisé non repugnane U tiam ad aliquid Conc. prout potentia dicit re« Clips ceptivitatem , aut paffivitatem Neg. prior au» EU tem potentia in DEO eft de fide, üt conflare. m poteít 1 $i Ulteum, i* Quomodo in DEO detur &c. $69 ( m poteftex diclis de diflinclione ex natura rei for- J mali. tlf Objic. II. Attributa alia; üt infinitas, im- 460 Hitsdr, l menfitas &c. immediaté proHuunt à Divina Ef- JH fcmla | ergo etiam intellectio ; & con(equcn— i ditd tet. nuhtos, s. Neg. Conf, & paritatem. Difparitas Aitr v eft,. quia operationes v. g. intellectio & voli- rinipi tio non funt immediate perfectiones Effentiz , T ficut funt alia quzdamattributa, fed immedia- tiüs afficiunt potentias , à quxbus proximé ori- num wj Qus, untuür, & mediantibüs his Effentiam., od rep Dices : (1 Effentia refpectu reliquorum at- tributorum eftactus primus,& intelle&tusrefpe- Rpugd Gu intelle&ionis etiam eft actus primus , tunc nec Effenua nec mtcllc&us eft actus ultimus , p t pottti & purus : hoc non poteft admitti : ergo nec l,&CUN illud: &. cum quodamScotlüaN Maj. inqua li pracisé inftituitur lis de nomine, adeóque de Jrol lana caprina , in rtipfa vero hacc res fic debet U. j mtelhgt : necEffentia, nec intelle&tus eftactus jin pr*mus perfe&tbxhs ab. ahquo actu fecundo (üt fic enim tam Effentia, quàm intellectus efta&tus Quatt purus, & ultimus) . eft tamen actus primus , i)l Fa' proutnon eft ita actus ultimus , quin fit realiter 1dent16cab1hs cum altero actu formaliter diftin- &ocujus fitradix, & fundamentum. pülfü' wbämn' Urges. Non minor 1mperfe€c10 cfï, intelle-4« &ionem Divinam efï'c ratione noftra cáüfatam m Qorate ab intelle&u, quàm ratione noftra c0mpom cumillo: íedin DEO non eft. fundamcntum, üt 7) Nn$ per FU[U - $70 Pars IT Dift. 1. Ousfl. I.. f. L. Ti per noflram rationem DEI intelle&tio compo- : edion relitefur patur cum intellectu, aliàs enim DEUS foret capax compofitionis metaphyfice : ergo nec fs &i lii eítin DEO fundamentum, ut intellectio DEI per noftram rationem concipiatur caufari ab in- Mp Nauineel telle&u: ergo intellectus non eft actus primus refpectu intelle£tionis , alias enim deberet effe | ldies,c ao caufa illius. Refp. Cone. totum Syllogismum, & neg. 14, d It Q fecundam Conf Itaque nec nos admittimus; quod in DEO fit fündamentum, quo per no- ttleQto; d intell flram rationem intelle&us Divinus concipiatue hs. Ad tanquam caufa intelleGtionis , necin ipfo eft fun- d idtm damentum, quo ipfum concipiamus àüt com- Ws Qu pofitum ; caufálitas enim repugnat DEO, quia ERY dicit dependentiam , & compofitio , quia dicit [ CH ] & involvitpotentialitatem. 462 Objic. IIf. Intellectio effentialisin DEO ne | & in Qu quidem virtualiter diftinguitur ab ejus intelle- €u : ergonon poteft in DEO admitti poten- | l Intas, |quente tia intelleCtiva tanquam actus primus refpectu intellectionis. Ant. prob. ea folüm diftin- | fotent Qtopria guuntur virtualiter in DEO , quz zquivalent plutibus rationibus diftinClis in creaturis ex ge» m Bd mere fuo, & ad diverías lineas pertinentibus , id eft, divería objecta formalia refpicientibus : ints]e fed intelle£tus & intellectio in creaturis non di- ndtqug flinguuntur ex genere fuo, nec ad diverías li- N tat m neas pertinent, refpicnintque idem obje&tum formale ; fedprzcise tantüm differuntex limi- ii Vfito tattone, & potentialitate creaturg, qua tantz per- Afj — U Quamo:;la in DEO detur cc. $71 Iilo«y, perfe&tionis non eft, ut poffit fibi identificare 1Diti; xealiterfuam ultimam a&tualitatem : ergo intel- ii lectus & intelleclio effentialis ne quidem virtua- ntelido X liter diftinguunturin DEO. — Ita Gonet. yr d Refp. Neg. Ant, in hujusProb. Neg. Min. fl Nam intellectus ex genere fno in creatis eft intel- in at lectivus , operativus , & fubftantialis, cüm jux- ta Scotiflas non diftinguatur realiter ab ipfa ani- um, ts ma, ideóque pertinet ad lineam . intellectivo- rum, operativorum, & fübflantialium. In- adrtitt tellectio autem , qua eft ejusdem operatio, non quQ ye s (OD eít intellectiva, nec operativa, necfubftantia- li. Adid autem , quod intelleCtus & intelle- nip)ba?fin nis EOf &io idem obje&um refpiciant Neg. füppofi- DiO d tum, quód intellectio refpiciat objectum ; in- ) quia ii telle&tio enim non eflid quod refpicit objedtum, fed eft id, 4ue intelletus obje&tum attingit: li Doo ergo in creatis intellectus & intellectio diílin- guuntur ex genere 40 , & pertinent ad diverlas tjlls m'üu(' lineas, ficut fubflantia & accidens, & confe- il güfff quenter non tantüm differunt ex limitatione, & u "a potentialitate creature, fed ab intrinfeco , ex propria natura rei, ngW. ag .DicollI. Intelle&usDivinus diftinguitur ex463 natura rei formaliter tam ab Effentia, quàm ab o [icnliffb?' intellectione. K Eft Scotiin pluribuslocis, ma- nétque ànobis probata à N.25 9. Nihilomi- j nr:ff' , ;m l nus rationes ibi fu(iüs deductas hic breviter fic infinuo :- verificantur contradicloria de intelle- uï»'ih'm &uad Effentiam , five ad intellectionem con(i- ) Cio. a d derato : ergo debet ;dmitti afferta diftin Ant, d lrim 572, -Par;III. Dljz- I-. Qüd/ï,l. 521? Ant. Prob. effentia Divina eft principium come |ninD; mune, & remotum tam generationis Filii Di- ifini vini, quàm proceffionis Spiritüs Sancli ,. intel- Amend frmio lectus veró eft principium proximum generatio- fisFilii tantümn, & nonSpiritüsSancli, ütfi- il i, fci des docet. Intelledia denominat DEUM in- telligentem, non fic Effentia aut intelle&tus, fed p nl tantüm intelle&ivum : unde intelleCtus eft aQtus primus intelligendi, feu vis ad percipiendum terfe n objectum, intellectio veró' eft actus fecundus; itty.cun & actualis perceptio objecli. Intelle&io eft l n&c a&tus formaliter vitalis, non intelle&tus aut Ef- lories fentia &c. ergo verificantur. contradictotia., -Seti actualia inter Effentiam, intelle&tum , & intel- [a flt J lectionem, & confequenter debet etiam admit- i ti afferta diftintio formalis. licta, 4694 Sequiturl, In intelle&u Divino dari feclu- li usf sis imperfeclionibüs quinque virtutes intelle- €tuales , quales funt Intellectus primorum prine . um i WU5 a cipiorum,Sapientia, Scientia,Prudentia, & Ars; | Advertendum eft autem , nullam virtutem in- wfed telle&ualem in DEO repetiti potfe cum illis ge- | D. peralibus imperfectionibus , qua vircutibus in- | Ws telle&tualibus creatis funt annexz; hinc amos- li venda eftab intellectu Divino ratio habitüs ac« Al'lüa cidentalis, diftinctio, realis inter. intellectum , 8j & ejus actus, limitatio ad cercum objectum , hi J dependentia à difcurfu &c.. his autem femotis, cim adhuc reftet perfe&tio fimpliciter (implex ; illa DEO à nobis afferitur competere. 6 S 4 $ z equitur I quód licét virtutes intelletua- les A ütrum»,—ä- Quomódo in DÉO detur cic. f?j: riptmat lesin DEO, fpectatz in aCtu primo fint forma- xtionis F lifimé ipfe intelle&us Divinus; diftinguantur sSadi, at tamen ab Effentià Divina & intellecu in actü TU GU fecundo fpe&latz; : eó feté modó, quó ipfe in- sf tellectus dillinguitur ab Effentia , & intelle&tio» t DEU ne, fcilicet ex natüra rei formaliter, Infupeé indeus Ípectate iri actu fecindo fünt formaliffimé uni- ldusdl £a illa & indivifibilis DEI iritellectio, atque ine teríe nón diftinguuntur ex natura tei formalis pcrcipiemflu lus f ter, cüm verfentur circa idei objectüm forma« hudt le; necetiam divetíasadaquateé habeant definia afusaut tlories; radidt . Sequiturlll. Qubd ftieitia in DEO admif' 464 n,&ül!ä fa fit verum ipfius attribütum , tum quia non jumalt Ípectat ad primum dicendi modumi , ficut pra- dicata, tum etiàm , quia tamen eít perfe&tio odl fimpliciter (implex 5 hzcautem fcientia eft ünis us i cus & formaliter indivifibills atus refpé&tu om- norumffïf nium intelligibilium, àliàs enim jam effet limis yi d tatus ad.aliqua tántüm intelligibilia, quod ima ii perfectionem involvit, e[t aihilominus cermis iif native , five fi mavís, eminenter mioltiplex, Md - E(t etiam ifta DEI fcientia ab &tefno fempet d a&tualiffima, & non habitüalis; nam àt loquitu£ il Atiftoteles Lib. 12. Metaph. // DEUS »on fit llcllä?m' aitu intelligens , nibil ei bonórabile inévit ; babes bit fà enimüt dormiens , in quo babitus per- j k(;[][ïix dfeverare poteft , non autem stb flb s ; [;mpl!xl ;zelkä"*' [ $. 1 , QMM $74 Pars HI. Dif.I. Quaft. 1. $. 1H. $ II Stqui & n (ibiintr Quoduam fit. Obj letlás ? edwn Divini Intel. h quDEl j 467 U amvis per fe conflet teftante ipfa facta Srur] f5 m Scriptura Eflher 14. c. v.eodem. — Q | Q - babes omnium [cieintiam , objectum Di- em i vini intellectüs effe omne intelligibile, tamen, LT Mireuid quia de uno alteróve à Theologis fpeciales mo- ventur difficultates , hinenon ita generaliter af!i- jfuräDE nare obje&tum intellectüs Divini o»e cogn- Mgur; o fibile fatis eft, fed oportet aliqua in particulati | l h; f& etiam examinare. Ideó fciendum, quód ob- jectum intellectás Divini aliud fit adequatum, Traiong : que d aliud inadzequatum , aliud motivum, aliud tet- minativum , aliud primarium , aliud fecunda- RU | rium , quitermini exfeipfis fatis clari funt. oatitgd Dico l. Objectum adzquatum intellectüs | Sequ 468 Divini eft omne intelligibile fimultam creatum , MWüre, quàm increatum. — Patet ex fcriptura Ecclef,42» hilisi fiiag, Cognovit Dominus omnem (cientiam , adeoque Ad., etiam omnia per fcientiam cognita. fitit [ Hebr. 4. omnia autem nuda (£ aperta fumt octt- fl lis ejus. Pariter exEfther 14. fuprà. Tum if il ex D. Dion. de Div. Nominibus cap. 7. féip» fam ergü cognofcens Divina fapientia novit ome- dtiQn nia, Ratio conclufionis eft, quia perfe&tius Seql luta cc eft, nec ullam imperfe&ionem involvit ( adeó- que DEO tribuendum ) omnia omninó intelli- fite er Bere , quàm tantüm aliqua. Wi tor Ex haé conclu« ixpne : "1Ce1] Se« Al | Quadsam fit Objetlum Divini Inteleliaus, $75 SequiturI. DEUM feipfüm cognofcere, imo469. R ) 10l li & comprehendere quoad omnes perfeCtiones fibi intrinfecas : unde eft illud r. ad. Cor. t, qua DEI funt nemo Coguovit , niff fpiritus DEL T p j Sequitur]]. DEUM cognofcere omnes creatu &004, rasetiam minimas, Patet ex fcriptura ad Hebr, hdu | 4« "on eft ulla creatura invifibilis in conpeciu nibles u b T £jus ; GL ideo quando 1. ad Cor. 9. dicitur: nunquid de bobus cura eff DEO ? non excludi- rb enrditt tur 4DEO cognitio animalium , cüm Matt.10. Lomty kegatur: sownb duo- pafferes affe venennt ?. efo jj piti Wnts ex illis non cadet fuper terram fint patre vea , quadt Jfro,; fed tantüm oftenditur , non effe eandem irrationalium ,' & rationalium providentiam, donfati W qodi que alüor eft ; cüm irrationalia gubernet., ul rac DEUS propter hominem , hunc vero propter yilit beatitudinern fupernaturalem. vt SequiturIll. DEUM nóffe omnia mala &470 o naturz, üt monflra, & culpz, feu peccata : aiado de illis dicitur fapientiz 8. fciz monffra, fcit ver- fmias. — De hisverb Amos 3, ff erit zpalum i T d u civitate , quod Domintis non fecerit ? ideft, per- imiferit. Unde quando Habacuc 1. dicitur : j pundi funt oculi tmi , ne videas malum , tantüm sp.'l'/','* infinuatur , illud non cognofcere fcientiá appro- a bationis , fed reprobationis. i Sequitur IV. DEUM etiam cognofcete fu-471 E j tura conditionata, etiam quz pendent à libet. jl tate creata, — P. . ex fcriptura t. Reg. cap. 23. ubi confuluit David Dominum , an 5 maneret ( m Ceila, traderent eum Ceilitz Sauli? & an y Saul Q!M»d $76 Pars Il Difl. l. Quaft. 1. $. 1l Saul defcenfurus effet in Ceilam ad capienduim toptofd eum ?. refpondit Dominus ; tradent ; defcen- vetiisy det : atqüihoereíponfüm non potuiffet Domie agetéqi nus Davidi imipertiri, f1 non éognolceret futue enoltid ra coiditionatá : etgo cognofcit. IemMatt.1 I od Chriftus pradixit poetitentiam, quam feciffent | pedeet Tyïll 3 &t Sidonii fi£oram eis feciifet illà mirae abjido: cula; qu& fecit apud Corozaitas : fi& enim ait: admiugn v« tibi Coroxaim ! Va ti bi Berbfzida ! quia 7) 105; il Jyro &i Sidone fatlà feijfena viriates: qua. fatia Ethà nclf wunt ia volis, olimin cinere & tilició penitentiam 0tj egilfeni; z ftvari; P. il iatione, D EUS cognofcit oimne cognó* pendi fcibile? àtqui futurá conditionata fünt veré co*. UET 6 & Prátereà i Debs non pra Vb gnofcibilià: eig íciret futurà con ditiorata ; turic interrogatus dé & m pondere; confequens eít fal- iis non poffet teí Neny füm ; àt pátet ex à ddüdlis facrde Scriptura locis : lintob frcondà ergo &6; Dicoli. Omiá alia prater Effentiam Divi- lit fcle 4? El attributales ; j naii féilicet tam perfectiones D & relátiones ; quàm omines orinino creatür il futüra; exiftentes, & praterira, quo- po(ïïbiles; W Imp( ad omnem. effendi ciícu mltantiam fünt objee V &um Divini intellé£tüs tantum Íecundarium; 1 l 'thw & praecise cerminativum, P , prdica omniá "tl ii atqui non; furit objectum inielle&tüs Divin fiten fünt objéctum motivum, t mox probabitur $ fieqi éreo termiinativum. tantüm ; & fecundatium; D Maj. confta £ tuín ex facra Scriptura n i. prio- loqum : u iibüsadduc a, tum etiaim; quia hác omnial £0* a Mam » T Quodnam [it Objetlum Divivi Intellet s ? f-f r ádopadt cognofcibilia, & quia alias DEUS non effetuni- l: i vll verfalis provifor, & conditor hujus univerfi » agetétque ecó modó , fi non ifthzc omnia co- pnolti gnofceret, Confitmatur. . Si ereaturze effent objectum motivum, tunc fcientia Divina de- quamfcülk penderet à creaturis ; fcientia enim dependet ab liil objecto motivo : atquihocde Divina fcientia N admitti non potefl, aliàs enim , ütloquitur Sco- ii gl tus , vilefceret illa Divina c. e i ii Ethincfacilé folviturhac ognitiq : ergo &c. 473 j /æi:inum Obj. T. 'Scientia dependet in fieri & con- fetvari ab objecto : fed fcientia DEI nequit de- fnécoyt pendere à creaturis : gt iered ergo ha non funt obje- &um ejus, gmtp . B. D. Maj. Dependet ab objeCto primario p & motivo C. Maj. fecundario & terminativo 1uens ',) Neg.Maj. & Conceffa Min. D. Conf. ergonon j funt obje&tum ejus primarium & motivum C, lmml fecundarium & terminativum N eg. Conf. Ita- que fcientia DEI tantüm dependet ab obje&to àtt uukl) primario fcilicét ipfa Effentia Divina j fümitur qu J aütem hic dependentia non (lrite , prout invol- j vit imperfeCtionem , fed potiüs pro neceffaria jl "u €x patte füi co&xigentia, ita ut unum finé alió ::'nfd*fm* ffé non poffit , proutetiam alia attributa fine T Ellentianon poffunt effe , & viciffim , proptereà j tamen in Divinis necdum admittenda eft pro- | j prié di&a dependentia. ! r 9 'Eüm- u Dices; S.Hier, füper cap. t.. Habacuc íta474 [ Iu, oquitur, Abfurdum eft ad boc DEI deduceve :W"?ï j 4Majeflatem , wt fciar per mowmesta nga!fz, qnäd o 6 Qu $59 Pal Dif. T. Quefl. 1. f.If. forias. nafcantur culices , quodue moviantur j qua cu- lieum c mu[carm in terra ft multitudo; quane cognol M ills in f ti pifets in aqua uatent , j qui de minoribus m- Efeni; jormm prada cedere debeant : on fimus tam f« iui adulatores DEI, ci* dum potentiam ejus ad | fccognoft ; Jiol ima derrabimus , in mos ipfos injuriofr femus, usdedi eandem. vationabilium , quàm . irrationabilium effe dicentes: ergo omnes cseaturg At i providentiä 'Do.mos precipue tam a bje&z, ne quidem funt obje&tum 9j. S. Hier, fe ipfum fufficienter quiaad fecunidarium. icare perultima verba , quibüs exprefsé dia 20b cxpï | MWetls Cit; quoód DEUS non habeat eandem , fed ïpe— | iteldy cialem cognitionem , aut providentiam ratio- nabilium , irrationabilinm vero inferiorem, ac t d r Vr zencralem tantüm , rationabilia enim dirigit gd lios, ] finem füpernaturalem , irrationabilia non. A moti 4 75 Objc.H. Intelle&us per cognitionem fit in- Ütetom rentionaliter res cognita ; üt ait Ariftoteles L 2. ] € anitaa: ifid hOC , [ [1 - fed DEUS nequit fieri intentionali- ter cteatura 5 multó minüs negatio, privatio,. li J vel ensrationis: ergo Gc. IMS, r & D.Maj. Intellectus intentionaliter fit reg ..... licet fit primarió & immediaté co- Suras VQ[ cognita , fiici !W*. l gnita Conc. Maj. fi tantüm fit mediaté ! & fe- & Cohc. Min. D. &t cundarió cognita Neg. Maj. fi DW Conf.ergo creatura non funt obje&tum DE pri- lim i marium Conc. fecundarium Neg. Conf. ldeó autem intelle&us intentionaliter fit omnia , qua Cor intelligit, quia res non intelligit nifi mediante T0 g | k&üsj fpecie intelligibili, velipfomet objecto ; fpecies t ] autem eít imago rei cognitz , denominans, in- lp Ouoduam fit Objattasm Divini Intelleflds?. qg 9 n qmrl forr&ans intellectum ; jam autem DEUS non ii «ognofcit creaturas mediante fpecie impreffa ab ivmiluté illis. in fe recepta, . fed tantüm videt eas in fua j fimnm) flgfi'cntia ;«&i deó DEUS]non fitid quod extra at d Íc cognofcit. vj DicollI. Sola Effentia Divina eft primariumq.76 vt intellectós Divini objectum non tan tüm primi- Tnts C tate dignitatis , fed etiam virtutis. Id eü, Pri*- mo.movens intelle&um Divinum ial tam ad füi, quàmadaliorum cognitionem. v lufont Scotus r. d. 3. eprdti Q 3- ubi dicit : Effentia Divina ideb eff prissums obiett us Divini 7, li intellettés , quia ipfa folamueveg jam at éntellelum Divi "um ad cognofcendum fe , có» omse foretn 4 mia alia cogno[cibilia ab intelle&tu, | Scotum fe« quuntur SSta: omnes , & plures alii , contra va« ynqu |fion. rios. D.Illud debeteffe objectum primarium , dl & motivum Divini intellectüs , quód infe con- tinet omnium intelli gibilium intelligibilitatem : T fed hoc continet Ef 1[6!1&02[1' lentia Divina: ergo &c.., Maj. P. Effentia Divina continet radicaliter om.- j pn'va:w, nes iuas proprietátes tam abfolutas, quàm rela« g tiyas , qua: ab ipfa Metaphyfice fluunt ; crea- FUH l turas veró continet eminenter, vel virtualiter., ; Ídque perfectiori modó , quàm ipfemet fuum efleforma [M. i ta Divin le contineanc in fe ipfis : ergo Effen- a continet. in fe omnium A lium itelligibilitate frla im*.elligibi;a 'n,v p Confirmatur L. Nihil al j iud .poteft. flamui4» m(dllnu pro objecto primario & motivo Divini intel.. lectás , quàm ipía Effe ntia | lp(uü Divina: ergo. &c. Ant, P. fi effet aliquid. al iud, tunc. maxime - 717 l Qo35 fo-'-.* Qfodnam g8o Pal Dif. I, Quefl. I. 6.1T. muovent i forent vel Attributa formaliter diftincta ab Ef- fcinhj fentia, vel Attributa fimul cum Effentia ; atquí gt ( hac non funt : ergo &c. Min. P. non primum Conf quia Effentia eít prior Attributis juxta n. 219. | ie Cüm fit eorum fons , & origo, & confequeres vere intellectum Divinum., Q g ter debet prius mo !l non. Nec fecundüm , quia Attri- mhi vid quàm Atttibuta. formaliter diftincta ab buta funt ex naturá rei tonttove Effentia * * ergo cüm eam iterum prafuppo- !no(hum pant üt habentem. omnimodam virtutem mo- a, tivam, impoffibile eft, quod fimul cum ipfa du immediaté moveant irítelle- per fe primarió & Wentiae Cum Divinum. Confrmatur If Intellectus 'W,quöd. Divinus eft infinitus in omni linea cognitionis: p ft primario fcecundari , nec im^ ergo non POtC . |. Dits mediaté moveri nifi ab objecto infinito ii omni & cognofcibilitatis, atqui ittn] linea repracfentatiortis, Ya fola Effentia Divina eft i nfinita in omni lineare- Atributd m Dj pre fentationis & cognofcibilitatis ; hm Veró tantüm in uno 9 enere cogno fcibilitatis ii« N finitafunt: ergo &c. Wnt jn Effentia Divina for- 47 g. Objie.L Attributa ab Pitütc maliter diflincta foecundant Dividum intelle- ectum fitas C &um , eámque movent : ergo fünt obj otivum Ant. P. Attributa di ftinda quu primarioó m ldq, qu ab Effentia a dhuc funt formaliter infinitd : er^ t virtute m movendi intellectum Di- Md go haben cxhoc vinum. Conf. P. ideó juxta Scotum cteature ^tiam & relationes in Divinis nequeunt movere in- It tellectum Divinum ; quia carent infinitate : et" opzia quüs ; mo- go &ttr buta, quz gaudent ini-nitate pt IU Q uoduam frt Ol:je&km Divini Inteletias? $8 " ! movent intellectum Divinum. Refp. Neg. dl df Ant.in hujus Prob.D. Ant. funt infinita in unico fentay d jl ? non ts ! genere Con, Ant,in omni genere neg. Ant. & £ Conf. n n) &t Unde càm intelle&tus Divinus fit infinitus in479 omni genere cognitionis, infinitum in particu- m D. lari non poteft ei fufficere ; hinc probabilius , qultr mihi videtur, quod docet Stümelius nofíler., r il controverfià III. De intelle&tu Divino contra n p noftrum P. Boíco. Difp. r. de intellectu DEI irtuteto Se&t, 3. quód fcilicet Attributa nec fint ratio fe- il aj eumdario motiva intelle&tüs Divini , quia fola.. Z Effentia eft fufficientiffima. Adillud Scoti di- Jeledt co, quód fit intelligendum de infinitate in om-- ugnitionis nigenere, j us Dices, Attributa primarió terminant intel-480 e. lectum Divinum » ergo funt ejus objectum.. d primarium, . Ant, P.Attributa cerminant intelle- gt &tum Divinum ante creaturas . L Sed creaturz du terminant intellectum Divinum fecundarió: er- dilgs E. D. Ant. termi- go Attributa primario, nant intellectum Divinum primario f1 compa- j | rentur cum creaturis, id eft, terminant ante crea- j iurzHi- turas Conc. fi comparentur ad Effentiam Divi- p nam, ejüsque intelle&tum , id eft, Attributa funt "u id , quod primó terminat intellectum Divinum M neg. Ant. & Conf, cujus probatio facilé folvitur ua exhoc, quód DEUS in primo figno videat E(- T fentiam Divinam , in fecundo Attributa , in ter- yutt tertio creaturas ; unde licét iatellectus Divinus jat no u priüs attingat Attributa, quàm ereaturas , 1 tà« m 2035 N $823 Pars I.. Diff.Y. Ouaff. 1, $.H. gl ]i tamen ex hoc bene infertur , quód Attributa primó, perfe, & independenter ab Effentia., dit tog moveant, vel terminent intellectum Divinum. r F Dio| 4 81 Objic. TI. Tllud eft objectum primarium, & ! Dinns motivum intellectüs Divini,ex cujus cognitione iieD VetbumDivinum procedit : atquiVerbumDivi- ditma num procedit noníolum ex cognitioneEffentiz; fed etiam Attributorum: ergo &c.. " . Neg. qii f proprian Maj.. abfoluté. Quia Verbum non tantüm - t f € roceditex cognitione folius obje&ti primarii, fümns d ex cognitione objeli tam primarii , quám fecundarii ; imó fors etiam ex cognitione crea- feu ld dedur, turarüm. — Dices. fi fola Effentia fit objectum motivum : ergo fcientia DEI terminari potetit Abiatt: futtin ad folam Effentiam finé Attributis , Bneérelatio- nibus, atque ita cognitio Divinafolum abflra- tD tihci Gtiva foret. &. D. Anr, terminari poffet ad folam Effentiam fine. Attributis, nifi fcientia, 9. m fcu cognitio DEI comptehenfiva foret Con. fe- ftuw cüs neg, Ant. & conf. dudt $. IIf Di De Ideis Divinis. E $) ) fca naturam Idearum non confentiunt 482Cï dj DD. dum aliqui volunt, Ideam Divinam effe conceptum formalem , quo DEUS mun concipit creaturam factibilem; alii autem & qui- P, dem plutimietiam ex SSis contendunt , Ideam myl "du Divinam éffe ipfam Eflentiam DEI ereatüras emiüenter: conunentemi : ahi denique tenept*, n quo LL De . Ideis Divisis. DEE: d At quód Idex Divinz conítitui debeant in ipfo et ab D effe cognito, & objectivo creaturarum. Hoc prafuppofito. m Difng mrimarun Dicol. In DEO, feu intelletu & mente483 Divina dantur Idez. ItaScotus 1. d. 35. q:ul- JUscoott ubi ex D. Aug. Ideam fic definit, quod fit ratio (Vetmpn Honpint eterna in mevte Divina , fecundum quam eft als- quid formabile ad extra , tanquam fecindiem — propriam vationem ejus. T t AE p P. Quodvis agensintelleCtuale , & artificio- fum neceffarió habet (ibi propofitum exemplar, niri, G feu Ideam, ad cujus imitationem producat cf- itione t " aljet fectum, ut patet ex S. Aug. l. 83. qq. q.46- ubi ait: prima vis in Idezs conflituitur , ut, ni- ai putt i. els. intelleclis , fapiens nemo. effe po[fjt : exgo n lm d etiam DEUS , qui eft agens intelleGtuale , & ar- .tificiofum perfectiffimum juxta illud fapient. o cap. 7. DEJ fapientia omnium artifex , neceffa- jf t rio. habebit fibi propofita exemplaria, & Ideas, at fecundüm quas operatur, & fuó modó pro- ducit effectus diverfiffimos. Dico II. Idea Divina ( 1-) non eft concep-484 tus formalis, neque (2.) Effentia DEI, fed (3-) Conceptus obje£&tivus , feu ip(z creaturze àDEO przconceptz üt faClibiles. — Scotust. T ]s d. 5 9. q-un. Maflrius , & moderni SStz com- munius, u P. Conclufio quoad omnes ttes partes fi- "UM mul. Hh[ M W Idea eft illud exemplar , ad quod arti- fex afpicit, ut ad. ejus fimilitudinem opus ex- ternum faciat, & cuiartifex comparat artefa- j WB 0 4 um qllO $84 PariIHIL Dift. l. Quafl. L. 6. I)f. €um ,. & quod. ab effe objectivo ; five dimi- feeelis qreatutg nuto in mente attificis per ejus operationem.; tranfit ad effe reale , & fimplicitér ad extra ; at dewcel qui tale non. e(l. conceptus formalis ,-nec ipfa | fequti Divina Effentia, fed folus conceptus -objedtie ! vallt vus, feu.ipfa creaturz praconceptz üt faclibie : fingger les : ergo &c. Min. P. non enim eft conceptus j cutidd formalis , five Divina intellectio;: quam DEUS habet de creaturis, haec enim . non eft id,quod fitega afpicit DEUS in. operando, fed folüm elt- id, cuhtive quo afpicit opus efficiendum;neque DEUS com- ol parat creaturas ad füum conceptum formalem, quir dl neque conceptus DEI formalis tranfit ad effe füri reale , Gt (impliciter ad extra per DEI operatio- x T nem. .. Neque Divina Effentia eft id; ad.cujus 1 bt efe fimilitudinem DEUS creaturas facit; cüm ipfa Va non (it fimilis creaturis formaliter in genere cau- etiam Ía formalis exemplaris, tanquam propria ratio quí ereaturarum , fed tantüm reprafentat eas-in t*b genere caufz efficientis, . INec eft id , quod per D d9:. operationem tranfit ab effe objectivo ad effe;, teale , & fimpliciter ad extra : ergo creatura'à Ant, DEO praconcepte ut factibiles funt Idez , Ti , quia DEUS eas aípicit, ut ad eorum fimilitu- D MO dinem producat creaturas ad extra , & illis tan- quám propriis rationibus comparat creatras fol productas ; illzque tranfeunt ab effc objedlivo, pit quod habent in. mente Divina, ad effe reale, t Q & limpliciter ad extra per operationem DEI ; eigo &c. Lt ef- exl 48; Objic. 1. Inter faufaxn & effectum debet fe 'I; 911". De Ideis Divinis. $85 Yo ; fnedj fe vealis. diftinctio: : fedIdeaDivina eft caufa... Optriitoa, creaturae, tanquam Ideati : ergó Divina Idea &tadtitoy debet. effe realiter diftincta à creatüra , & con- sst fequenter repugnat, ut fit creatura ipfa objccti- p d vé exiftens inintellectu Divino, aliàs. idem di- pl flingueretur à fe ipfo, | Refp. "Transmiffa ma- dl jore N. Min, fiquidem Idea Divina nequit effe qunDi) caufaldeati , quia cüm intellectus Divinus non n f&ldi,m fit regulabilis ; ideó in ipfo fe habet rneré fpe- dlin d culative, & oftenfivé, nullatenus pra&ice, & ' DEU oftenfivé, quod tamen requiritur, ut Idea dica- fonmit catur aliquó modó caufa Ideati , ex quo fequi- fit al tur quód DEUS nondependeat abIdeis. Di- | opefa!ic xi : Iranfeat major: poteft enim idem, üt ha- j idauy bet effe cognitum , caufate fe ipfum quoad di- ,aj 'verfum ftatum , ürpatet in caufa finali, idque n etiam à potiori admittendum eft in Ideis. Ex i r quo fequitur , quód teliquz probationes infer- t täil]ï l t2 abfoluté non fintad rem. ! gt ? Dices : InterIdeam & Ideatum datur fimilitu :486 D. r do : ergo debent realiter diftingui. — Refp. qiiti Ant. datur inter illa fimilitudo vel univocatio- mfld ! nis , vel imitationis Con. femper fimilitudo imitationis N. Ant. & Conf. fimilitudo imita- j dl tionis reperiturinterilla, qua noriin natura, fed qui folüm in aliquo alio convenientiam habent, t ,b]'g&Wr patet in effigie, & effigiato, Similitudo au- T tem univocationis datur in illis, que habent j convenientiam in natura, & Effentia , licet dif- ferant in modo effendi, fic creatura obje&tiv& dcd exiftens in mente DEL, in natuta & Effentia., /] non Oo; 7 $86 — Pars IH DifI-I Queft, 1. $. U. non differt à creatura ad extra produ&ta, diffe- Diung, runt tamen in modo effendi, quia creatura in mente D EI habet folüra. effe - diminutum, & yBylia | torhünt fecundüm quid, creatura veró ad extra pofita ipfsfom poffidet effe fimpliciter. (etentür Neque dicas, fimilitudo univocationis di« Ving T cit relationem realem , qua debet effe inter ex- itf. Co trema realiter diftinCta, ergo &« Contra frDivin enim eft D. Ant. fimilitudo univocationis inter viftone numeró diflincta Con. Ant. non diftin&ta nue tnim$, meró IN Ant. & Conf. Wottien ; 48 Objic. II. Hllud eft Idea, ad quod afpicit. Strt agens per Intelleum , dum operatur aliquid ftnteT) teale : fed DEUS ita afpicit ad fuam Effentiam; E. D. Maj. ad LO non adcreaturas : ergo Gc. &t quod afpicit agens tanquam ad exemplar Con. quod Maj. fecis neg. Maj. fed DEUS ita afpicit ad füam Effentiam tanquam ad exemplar neg. Min. ünt, 1 li tanquam ad . obje &um primarium & motivum iisn Con. Min. & neg. Conf. Dices, Perfectiffi- du mus artifex debet habere perfe&liffimum exem- trafo plat: fed tale nequeunteffe creaturz : ergo &c. tityr, Refp. D. Maj. debet habere perfectiffimum exemplar entitativé neg. Maj. delineativé & oftenfivé Con. Maj. & diftinctione applicata minori neg. Conf. 88 Inftas. SS. PP. Divinas Ideas appellant in; communicabiles, & fubftantificas rationes, hoc eft; DEO confübflantiales , & ajunt; quód il- Jarum vifione fiat anima beatiffima : atqui h; & Gmilia conveniunc Effentie ; vel intelle&tiont Di- jl De Is Divivis. $87 todufa, df 1] CRl Divinz , nullatenus veró creaturis : erpo &c, Xy-Explicandó SS.PP.& D.Maj.vocantIdeas in- iminutymyd comunicabiles & fub(tintificas rationes,1 im fe- d at pa ipfis formaliter confiderentur neg.Maj:fi confi- derentur üt funt in mente DEI ; & fübftant Di- vt d T vinz Intellectioni Con. Maj.& ita diftinctaMin. gmeg. Conf. Sicenim participant fuó modó ef- v t fe Divinzintellectionis, Porro Idez etiam ad t vifionem pertinent, non quidem primari; ait jllidao enim $, Aug. qui te c illa sovit , beatus eflnon pamen propter illa beatior. od a Sequitur conformiter ad di&ta, tot effe in .489 r dipi Jfentny mente Divina Ideas quot fünt creatüre poffibi- les, idque ex dictis patet : at impoffibilium , Mj d entium rationis , negationum , peccatorum.., j Qu quoad effe formale , cüm directé £actibilianon afpicirlzd fint, non füntIdez in DEO ; ud nec Effentie- nl Diving, & Perfonarum , quia illa non eft fadti- gt bilis nec producibilis ; ifla veró , licét (int pro- d ducibiles, nontamen fünt faclibiles , & adex- mad tra formabiles , quod ad rationem Ideati requi- efgü&f- gitur, m "12 QUJESTIO 1I. gpphülï De Intelletiu Diviuo in AClu / lt [ Secundo. jl i Oftquam Intelle&tum Divinum Secundüm499 j hi fe, atque inactu primo contemplati (tu- j duimus; eundem nunc . contemplari ag« I gie- $88 . PersHI. Difl. 1. Queft. H. f.I. redimur in Atu fecundo , id eft, ejus intelle- n &ionem, feu fcientiam. Hac autem vel terz teligen minatur ad rerum Effentias , & poffibilitatem, | | Hecoo & dicitur fcientia fimplicis intelligentia , vel tet» B minatur ad res üt exiftentes, vel üt abfoluté fue doron turas , & dicitur feientia vifronis , vel denique., t5 df terminatur ad tes conditionaté futuras & folet fonisp nominari fcientia media, — Ut diftindlé procte Tabeam damus fit pofíi t $. I hi "n Creature Poffibiles fuam Poffibilita» tanquar " tem babeant ab Intelletin Divino per fcien- tineatir tiam Simplicis Intelligentiz, vel propra hst ex fe ipfa? ftiyy 491 Ico. Lictt DEUS cognofcat creaturas froy . poffibiles per fcientiam fimplicis intel- poffur ligentiz in fua Effentia, non tamen co-. quam nofcit illasin eadem ( 1.) tanquam in eatum Ad'int caufa. ( 2.) neque tanquam in fpeculo , aut. inedia fpecie expreffa rerum omnium reprafentativa Q (3.) neque tanquam per fpeciem impteffam , Wt eminentialem omnium creaturarum. (4: At neque tanquam in caufa earum exemplari, feu i ]dea earum, quatenus fcilicét Divina Effentiaelt [ur] imitabilis, & participabilis ab omnibus crea- turis, fed ( $. ) cognofcit eas in fua Effentia 1 tanquam in. medio feu obje&o priüs cognito; prop & € 6) ita quidem, ut creatura poffibiles fuam. ttor ivo'; Pofïibilitatem Logicam habeant principiat a n " | Mf An Crtatura Po[fibiles fuam &c.. $89 L g &b Intellectu Divino per fcientiam fimplicis in- vautsmte telligentiz , formaliter verb. (.) ex feipfis, polhblza Hac conclufio à quintainclufivé parte eft Ma« ml w ftrii, Bofco , Stümelii , alionimque SSarum Fi- ii deliorum contrà caetetos caeteras promifcué par- tes defendentes. Dixi tamen in fexta conclue Mi us L0 fionis parte, ita wt fmnam po[Jibilitatem Logicam tindque babeant principiativ? ab intelletlu Divino , nam poffibilitatem phyficam defumunt à volunta- te, & Omnipotentia Divina juxta omnes. P.I.Pars. Ut aliquid in alio cognofcatur.2492 Vff tánquam íncaufa, oportet, quód inipfo con- tineatur faltem virtualiter fecundüm fuum effe y i 7/ proprium (impoffibile eft enim cognofcere ro-' fas inficu, quiain illo nullatenus continentur) fed poffibilia non continentur fecundüm effe. , t euatuid proprium in Effentia Divina: ergo poffibilianon J [ poffünt cognofci à DEO in fua Effentia tait- j quam in illarüm caufa. Min, P. DEUS nec vnent ád intra, nec ad extra producit poffibilia im« g, d inediaté per Effentiam , bene veró per Intelle« r d &um & voluntatem , àt omnes Theologi te- fl ( nent : ergo creaturz praecise poffibiles non con- " (U £&inentur virtualiter in Effentia Divina tanquam "n in caufa, Conf. P. res tantüm continentur vire I Eei M tualiter in illis, à quibus producuntur : er- o &c. i t D - P. T. Pars, Speculum fupponit objecla in effe4 953 T proprio, qua fibiobjiciuntur, alioquin ea non jisid teprafentaret j atqui creaturee inDivina Effentia actu pnus non habent üllum eife , antequam intel- .5'90 PA?'SIII. Di/g. Ia -Qiiæ/;. !I. gaI- h intelligantur : ergo Divina Effentia fe non.hag ttmyinar betüt Speculum reprzfentans creaturas Ombi-.- tils tem] À oceífe les in effe proprio , alioquin fecundüm Tronatei creature deberent praíupponi ante fuam.4 | miiof l poffibilitatem , quod e(t fallum. . Unde quans fiirition doCC. aut PP. Divinam Effentiam creaturarum W C(!gl)( repraentativam comparant fpeculo , paritasin faperie hoc tantüm confiflit , quód nimirum Effentia finati : Div. fit fpeculum improprié , & aliquó modó pefet tepraíentativa creaturarum, non tamen cum BN omni rigore ficut fneculum ob rationem mox h& p datam. ti Diy " 4. . P. Il Pars. (1.) Quia fci?ntiä Divina.a st pati etiam fimplieis intelligentiz , & de poffibilibus dpatur: eít intuitiva , üt etiam AÀ. tenent, ad quani f pariendam fpecies imprefía eft omnino inepta, ii (2.) quia fpecies ita ducit in cognitionem fetatio objecti , cujus eftfpecies, ut ad, eam concurrat: P omi pracisé tanquam ratio cognofcendi , non auteri ponite tanquam rato cognita, vel medium cognitum,. tXttem ütiterum docent omnes,& patet de fpecie intel- Türate ligibili in intelleétu, & vilibili in. oculo , qua Titioni nulla previa fui cognitione movet potentiam lil ad cognitionem fui objecli : atqui DivinaEf- a fentia ita movet intelle&tum Divinum ad cogni- [ tionem creaturarum, ut priüis moveat ad cogni- furis tionem fui ipfius, & ideó DEUS intelligit crea ilim turas , quiaintelligit fe ipfum : ergo nen €o« lm gnolcit creaturas per fuam Effentiam tanquam Á per fpeciem impreffam, ..( 3.). Si Divinus in« üm tellectus ita feor(im , & quafi per accidens priüs . fiüm] tere | [l I]. glll As Creatuva. Poffibiles faam cfe, $9t ntà fl terminaretur ad Divinam Effentiam, ut ex vi tatüra talis terminationis formaliter ad creaturas ter- Udimind minaretur , plané talis ad Effentiam terminatio T omnino foret limitata , quia illa terminatio ex m fua ratione formali non comprehenderet om- ID CUU ne cognofcibile, ad quod DivinusintelleCtus ex ilp; pzrigasin fua perfectione unica terminatione poftulat ter- m D tninari : hocautem finé grandi abfurdo, & im- alqinti perfectione in DEO nequit admitti. . Ka d P. IV. Pars. Res creatz priüsà Divino intel-495. TO lectu perfectiffimé cognofcuntur virtute Effen- tiz Divinz, quàm ipfa formaliter imitabilis, D aut participabilis ab ipfis rebus cognitis con- Jfius cipiatur : etgo Effentia Divina in ratione cau- a quit Íz exemplaris, & fub his refpe&tibus., 10 p imitabilitatis , & participabilitatis nequit. ef- Sgnitionm fe ratio cognofcendi creaturas poffibiles. Ant, V ORUA P. omnis relatio five realis , ive rationis fup- qonatt ponit effe extremorum , quia nonnifi inter duo cognilumr extrema pote(t verfari, adeóque fequitur ex na« yuit tura rei, fi fitrealis ; vel inter ea concipitur, fi fit ClIiU; qu ràtionis : ergo prius funt creaturz cognitze ab- . (m] intelle&u Divino, quàm Divina Effentia dica- | jrao tut ab eis formaliter imitabilis. Conf. P. in Atf qu tantum Effentia Divina dicitur imitabilis à crea- ( !d j turis , inquantum ipf cognitz àt poffibiles ad jtu illam referuntur tanquam capaces füó modó nm (p illam imitari : ergo priüs funt ipfe creature ?. l àDEO cognite, quàm fundent talem refpe- j um imitabilitatis j participabilitatis ad Etlen- MPM LA tiam Divfnam. Conf£, $92 . Pars lL. Difl. ]. Quaf.1L, $. 1.' 4 eriiseat 496 Conf. Divina Effentia nequità creaturis imis tari, aut participari, nifi quoad gradus .com- eygnofi imunes, & tranfcendentes , fcilicet Entis , fube Af ftantig , Spiritüs, viventis &tc. Quoad gradus fenicfe autem fpecificos , & individuales, quibás inz W. rtmot fuo ultimo effe creaturze conftitauntur.j Divis fEfen nam Eflentiam imitari poffunt nequaquatn, quia fcmaft füb his rationibus in ornni fententia involvunt forto limitationem, atque ideó fecundàm . has ratio- Vocati nes Divinam Effentiamnoti tantüm non imitans W CC tur, fed potiüs ab ea recedunt , & omnino dentat f funt diffimiles : ergo fi in Divina Effentía co« piciter nofcuntur à DEO creaturz, quatenus eft imi- DEO tabilis ab ipfis, plan& fecundüm effe proprium LOI nequibuntin ea reprafentari , fed ad fummum dl Íecundüm eos gradus , qui ab omni imperfe- Vi g Toniol &ione prefcindunt , quales funt cantürmn gradus communes, 4 yrefen 497 P. V. Pars. Ideó cognitio DEÍ ad creaturas lia terminatut , quia priüs ratione fuittérminata ad fendin fuam Effentiam 5 ex eo enim, quod terminata N eít ad Eflentiam , oritur, quód etiam confecus du tive & neceffarió terminetur ad creatutas; qua Witi eminenter. ( partim in effendo.,. partim in €oe Whüy gnofcendo ) continentur in Effenuia tanquam p objectó primario illas continente per modum lunt objecli fecundarii, ita ut verum fit dicere—» Q6 Ideó DEUS cognoftit creaturas, quia. priüs : Divi cognovit fuam Effentiam , & fi per impoffibile defun hanc non cognofceret ,etiam creaturas rorm co« P. gnita grzofceref : ergo Effentia üt vifa; & «o m emi- lj n Creatura Poffibiles. /ic»amö»f. $93 CT eminenter : continens creaturas eft ratio illas ais cognofcendi, il Elllii.ftf- Ac fors fcire cupis , unde oriatur, quód Ef. 498 Qul gis fentiafic cognita poffit reprzfentate creaturas? 5, qiri E. remoté & fundamentaliter hoc Orirí ex iunt D l ipfa Effentia utpoté infinita , proxime veró & u formaliter ex aliqua fuperaddita perfe&t ione, & nti i formaliter ab Effentia diflindta , quz poterit j Bs vocari peculiaris perfelio reprafentan di om- Ti nes'creaturas, quas intellectio Divina reprae y dottl fentat formaliter ; qua perfe&lio , cüm (it fim- Efentih pliciter talis, & finé admixta im perfeclione, nuselli DEO non eft deneganda. Eftiue hac perfe. ! prapriun €tio aliquid abfolutum , que m admodum aliz lu perfectiones modales , feu attributales : quam- v untt vis fecundüm ; noftrum modum conc ipiendii yungul connotet aliquem refpectum ad cre aturas re- prafentandas , qui tamen ex parte DEI non eft al aliqua relatio realis przdicamentalis , aut tran- Mu fcendentalis , fed meré rationis. P. VI. Pars. j ttfmi"m Poffibilitas Logica creaturarum499 ia eft ens reale n ominaliter , & ali qua perfeCtio T pofitiva : ergo debeteffe 3DEO : fed noneftà mmnæ'x voluntate, $t omni potentia DEI , quià creaturz T prius cognofcunt ur poffi biles, quàm Divina vo- " luntas eas vellepoffit : ergo poffibilitas Logica 1 dWJ' creaturarum debet effe principiativé ab intelle&tu / .iill n Divino ; ficut poffi quu bilitas creatürarum Phyfica impümb'lk defumitur à Divina voluntate, feu omnipotentia, T P. Ultima Pars, Si creaturis poffibilitas Lo- qp dependeuter 4b intellet- [j gica' pracise cdnvcnirct) P 3 ,94 :Pdf.f III- Diü'l' Qlldff. IIaSalI- &u Divinoita ut formaliter ex fe ipfis non effent t o poíi biles, tuncetiam chymzra poffibilis effet, terela «im & ipía . ( idem eft de aliis entibus impoffi- Wtadot bilibus). à DEO cognofcantur : atqui fequee «onm « Jam nec AA. admittunt z. ergo nec id, exquo du deducitut. Confirmatur. Querendó ex Viquam Adveríario, undenam habeat, quód in hoc du univerfum prodierit, &defa&to fit? nunquid fdtan 3deb , quia, antequam erat, poffibilis erat ; ere gimae $o formaliter illud poffibile habuit à fe ipfo. omnife vero e[l T M DEU - Solvuntur Objectiones. omnili poftbi Bjic,I. Contra X. partem. S. Aug.-L.g;; qiità so?O qq. q-46. dicit : DEUS nibil extra fe in« zuetur , ftdin fé, tanquam in cau[a otflw Que (lente sium. Similiter dicit D. Dion, de Divin. No» thiije min. cap.7. exfe , C in[ererumomnium cogzi- t 8 tionem babet Divina mens, non qu od per [peciem hia Jingnla confideret , Jed quod uno cau[a complexss poffi omnia confideret, Ergo juxta hos SS. PP. Drus fmen cognofcit creaturas in Íua Effentia tanquam i & earum caufa, Ql Reíp. dupliciter poffe dici aliquid caufam al« E terius , fcilicet in efferei, autin effe cognofci Cont bilis ( 1. ) dumaliquid continet virtualiter fal- tt, tem ipíam rei entitatem , bt ficus. continet in lii hyeme fructus fuos ( 2.) dum aliquid non 'aliun( continet ipfam rei entitatem , continet tamen nang téi cognoícibilitatem, àt fpecies, qua cont et 3 v I M Soluustur Oljetlioner. $95 fisnond net objectum; . vel fpeculum , quod continet ofb repraentabilia , certé non fecundüm entitaterii, ibus um TU üt ad oculum cujusvis conftat, bene tamé quoad eorum cognofcibilitatem. Unde dum SS; PP, i, ag dicunt DEUM cognof(cere omniain fua Effentia [äærendö j tanquam in cauía ipfarum , non debent intelligi u3 de caufa continente rem fecundüm entitatem, [r m ylise; d fed tantàm fecundüm cognofcibilitatem ; nam primacontinentia non facit DEUM formaliter il omnifcientem , fed omnipotentem , fecunda veró eft ratio, quz proximé & formaliter facit iDEUM omnifcientem ; neque enim DEUS eft ] omnicius, quia omnipotens : imó (i per im« poffibile DEUS non effet omnipotens, non fe- gl ueretur per locum intrinfecum , & per coníe- zxqu quentiam formalem , DEUM non effe omui- nuit fcienter refpectu logicé poffibilium : / Certum Diui M «nimeft, quód continentiaunius in alio in effe nlumf'j"if aei, G in effe cognolcibilis non fint ejusdem, i P;rg:till fed alterius , & alterius rationis, ciim unum T qpotfit eife caufa alterius in cognofcendo, non J tamenin effendo, üt patet in exemplis prius ad- f jj «ductis de fpecie re 3 «ulorefpe&tureprzfencabilium. pedtu fui objeQi, & de !'Pg- *au[lmü' | ) - Objic. II, Effentia Divina continet creaturas) OE * ontinentià reprafentativá ,' cum illas manife« y: yit ftet, & repralentet Divino intelletui : fed ta- lis vis & continentia réprze(zntativa non poreft j n saliunde ei competere, quàm ex co, quód emi- d nenter éas contineat, üt illarum caufaz ergo &te; i g ,.'-Maj. P;'contitientia fc prafertaaux upius obje- I Pp 2 cü «96 Parilll. Diff. I Owafl. HT. S. IT. daaprit &iin alio vel provenit ratione fimilitudinis , vel Logeam. ratione dependentie , vel ratione continentize virtualis , & caufalis : fed utique DEO hac rae ghyian qiil; q tio non competit ratione fimilitudinis, vel de« Ysnon« pendentie ; ergó tantüm eft illa vis repraefen- gedti tativa fundata in continentia emin;ntiali-, qq; €ontinet creaturas ut earum cauía. DRUS « Reíp. Neg. Min. In hujus prob atione D.Maj; pügnánn tiout, f continentia reprafentativa unius objedli finiti in iarüm. alio finito provenit ex dictis capitibus Conc., fiit, t Ma;. unius objeCti finitiin alio objecto infinito Neg. Maj. & Conc. Min. Neg. Conf. . Nam percai hj Effentia Divina, cüm fit infinitain omni genere includit omnem perfe&tionem tam in effendo; brabo quim int eprafentando ; & ideó , cüm ad hog Tngone m, nonrequis d ) ut habeat perfe&tiones creaturaru ritur, quó d ipías contineat in - € ffe entis fed primar d contineat in effe perfectioniscogs Wiur ? fufficit, quó noícibilis ita fimiliter ut eas repraente t, non ltrius ííe tonref requiritu r, quód easvirtualiter contineatine rei, fed fufficit in effe cognofcibilis , ü Áinzim 't patet de fpecie & fpec ulo. 'opnit Contra eandem partem. $i lm $o2 Objic. 1lI. d DEUS per fe ipfüm & in fe ip fo tanquam in at càufa creaturas non cognofceret , fequeretur s non habeat fcientiam illorum : à Diem; quód DEUS | (Ean priori , atqui DEUS habet fcientiam illarum à Min. P. Scientia à priori ! um priori : ergo &c. efl, qua cognofcitur res n fua caufa , vel per . Qu fui caufam. Vinten D. fcien- D | nj . Répl NegMim CujosProb, [1:] L Salwnturobjeö?ianai $'9'Iu iitulin, w tía à prioti efLrem per caufam cognofcere , vel l conit Logicam, .vel Phyficam Conc. femper tantüm EO RRR phyficam neg. ll gio defumitur ex eo, dini, rd quód , quamvis DEUS res Logicé poffibi- ia les non: cognofcat . per fuam omnipotentiam , nl quz eft ipfarum caufa phyfica, attamen dum DEUS cognofcit res poffibiles fuam non te- tion DAl pugnantiam principiativé habere à fua cogni- ii tioue, formaliter veró à feipfis , jam cognofcit üibus a illarum caufam Logicam , quod ad prafens fuf- dlo ii ficit, üt creatura poffibiles dicantur cognofci TV per caufam. DEUS eft omninofoj Ti gait Objic. IV.. Contra f. p. yeftndo liberab omni relatione inlead creaturas : ergo non potelt etiam ipfi intelle&ui Divino effe me- ET qong dium cognofcendi creaturas tanquam objectum primarium priüs cognitum. Confequentia P. il Ól unum priüs cognitum non ducit in cognitionem alterius nifi ad illud referatur : ergo cum DEUS , n j nonreferaturad creaturas , etiam ha non pof- funt.in Ipfo cognofci tanquam in medio priüs i cognito. && Conceffo Ant.: N. Confequen- tiam, .. Hujus probationem Dift. nifi ad illud " st teferatur vel à parterei vel przcisé per noftram : ueïdlï) rationem C. A. femper à parte rei per relatio- jl nem in fe receptam N. A. & Coníequentiam, Quamvis ergo nos in DEO concipiamus ali- D jf quam habitudinem & relationem ad creaturas, quando Ipfumi cognofcimus , üt has reprafen- I,"W tantem , propter noftrum imperfectum conci- aautem noneílíic; quem- p pk:zdi modum, reipf: -Pp3 ad- $98 . Pars HI- Dif-T. Oneff HT. f.1L admodumetiam DEUS cuncla producit in virz grinmia. tüte füz ommnipotentiz absque omni relatione tingentia j xeali , quamvis nostalem in DEO propter no« v itpo ftrum imperfe&tum modum concipiamus. rb p u . Objic. V. Contra eandem partem : recepa : gt tum eft apud Scótum in multis locis , quod . Q DEUS in inflanti 1mó cognofcat fuam Effen- tsl tiam, & in 2do creaturas : atqui Scotus:hog li non ceneret, f1i DEUS cognofceret creaturam ttiam 0 in fua Efféncia, tanquam objeCto priüs cognito ; g hor quiain eodem irftanti coguofcuntur illa ;; qud- ; edtur? rum unum in altero tanquamobjecto cognofci- 15 tür,ut patet in fpeculo, & his, quz infpeculo vi mprln dentor * ergo &c. Conf, vifio; feu cognitio dtentur DEL increata eft unica & indivifibilis: ergo in [dsw illà non eft ordo prioris & pofterioris ; aliàs potty enim eflec prior feipía, & polterior feipfayque DEQ. in terminis implicat. veíle $0$ & Adobjectionemquód Scotus perillum lo» ïdita Q quendi modum tantum velit innuere:ordinem titish ; Rong queridam ex parte obje&torum rmarii,& adarii, utfic magis indicarethoc cognofci ex vi cognis ^ quid; tionis illius, cum quo adhuc ftat , quod in éo« | Effen ftfin dem inítanti ambo cogriófcantur, quantüm e éx parte cogno/centis , - uit patet in exemplo tei ! Mi l tiüm vifx in fpeculo, quzfimulin eodem inflanti vi- * dencur, & camen fpeculum eft ratio videndiilla: Würve pérmodam medii cognid , & non fimplicis ra- ttan Ad tionis cognofcendi , üt fpecies impreffa.- qim Conf, w. N. Confequentiam; ' quia licetin vi- j una. ü?fæ* feu co'gnltio-ne non fit duplex ratio; pri- Wfoe[l J . Soluuutur Obfetiioner, $99 tOdurtitt primaria, altera 2daria, eft tamen ordo in at» Oi at tingentia obje£torum, attinguntuf enim à vifio- Opropts. fie , üt proponuntur , & confequenter cüm pri- ofims mó proponatur Effentia Divina, etiam primó ytem: t attingitur. ' ^ :l od Objic. VI.. Contra eandem partem : crea-;6 t f Die turás poffibiles immediaté in feipfis cognofcere y Gsl nullam involvit imperfectionem : ergo üt fic fet qtid etiam cognofcuntur à DEO. — . N. A. quia st per hocvalde vilefceret intelle&tus Divinus, fi creaturz etiam effent prima ratio fuz cognitio- rihd o cipn ii fiis. Dices : medium univeríale nil diftincte reprazfentat : fed Divina Effentia , i (1iri illa vi- ub ) l wgnitic derentur omnia poffibilia , effetmedium univer- s tïgl)'ä fale : :ergo diftin&té non reprafentat creaturas pis ; d poffibiles : ergohain illa non cognofcuntur à DEO immediaté, &. D. Maj. medium uni- 16!]][3;?' verfale, quod omnem imperfeCtionem exclu- gtl dit,quodquenil potentialitatis & perfeCtibili- ( W tatis habet, : nil diftinclé reprefentat N. Maj. fi non omnem imperfeCtionem excludit, & ali- ii Y ng' | quid perfeclibilitatis habet C. Maj. fed Divina , j Effentia effet medium univeríale omnem imper- j feGionem , ac potentialitatem excludens C. j pïo j Min. nonfic excludens N. Min. & Confequen- j l tiam. ItaqueDivinaEffentia, hoc ipfo quod fit il univerfaliffima & fumma perfectio , continet etiam in fe perfe&tiüs perfecliones creaturarum, m'llmm' j quàm hz in fe ipfis... Inflas : cognofcere ob- jectum cognitione directa & immediatain fe ip- jutl Jin^ fo e(t períectius, .quàm |cognofcere illud. in« Pp 4 dite« Fi Á DEQ. €co Par: II). Dift.I. Queft. UL f.T. directé, G permedium cognitum.: ergo.tális mtingenl 1nodus non eft denegandus DEO. .. &, ad Ant, Atf illud effe verum , quando. medium. eít limita- tingeti tum , non veró. quando eft abíoluté illimita- tum, &altioris ordinis 4 diemisq Jutaqy $07 . Objic. VIL. Contra 6tam p.. fi creaturz à fe funte ipfis haberent aliquod effe , tunc. poffent ipfa lfione gloriari, quod faltemà fe ipfis habeant effe pof- ( fibile : fed hoc videtur abfurdum : ergo &c. MoloD Min. P. ficenim effentvix non quales Dzo;qui Tibl folus dicitur àfe.... . N. Min. una cum fui pro- lunmtis batione ; nam exigua nimiüm foret hacc gloria conu'ngt tio : qualem enim gloriam fibi arroget vermie mediyg, culus ,. quod quidem poffit produci à DEO aut ptquim fole , quodque ipfi competat poffibilitas Logi- pateDr ca, hanc tamen poffibilitatem non pofTint pro- doxin prio Marte redigere ad actum. Ex quo 'ipfo : Dig conflat, quam diverfiffimó modó DEUS .& Yorat & creaurz poffibiles dicantur fuum effe . habere tget & ft. Aliz objectiones folvuntur. in Meta- hugdi hyfica. ... Düus QU/ESTIO lL Wetum Pl De Scentia Vifiouis. Í * ! üü&i NmA zIn DELUS videat f;;lfl;ïa contingehiia» in turit Jddeis ? aut difpofitione caufa proxima , feu-liberi I'EPræ arbitrii ? vel in eorum veritate objelliva ïldcn ante Decretum? C Rotota fubfequenti materia hujus O;þüü Tony uturá fhcplu quód pr»æibnïs Q. . procedat circa:f £04- Jj n DEUS videät futura contingentia c. 60 I | : tgul contingentia abfoluta à propofite , pendentia Ym àcaufis 2dis liberis : nam qualiter futura con- um dl Ya tingentia" conditionata cognofcantur à DEO m tl dicemus q. fequenti agentes de Scientia Media: futura autem 4 caf« à DEO infallibiliter cogno- fiqumil Ícunturexdifpofitione, concurfu, & compre- cpulatg henfione caufarum naturalium, non impedi- benten tarum ad agendum : & futura immediaté., 1: i à folo DEO dependentia, cognofcuntur infal- uD ^ libiliter à DEO ex determinatione Divinz vo- tum J luntatis. Itaque quaflio devolvitur ad futura hacgh contingentia abfoluta 2 prepofrto, quodnam fit gll' Vért medium, vel ratio ex parteobjecti, in qua, five DEOaI perquam DEUS illa videat, & co gnoícat; ex Ins hp patte DEI enim effe infinitam ejus in intelligen- vintpt do virtutem , nemini eft dubium. U - Dicol. Idez Divinz non funt intellectui Divi- £09 DR 110 ratio formalis cognofcendi certó futura con- delit tingentia, E(t contta Jgidium Romanum Tl Auguflinianum , docentem 1.d.38. quod DEUS videat futura contin cretum in fuis ideis. ggntia ante omnc de« J : Prob, Idea eít pracisé reprafentativa rerum J üt fa&ibiliumv, abftrahendó an fututa fint nec 9€ : Qinde cum nec rerum exiflentiam, nec fu- gt i turitionem , nec meram poffibilitatem videnti reprafentent ; etiam in ipfis futurum aliquod n (id videri non pote(t, Conf. ex Scoto 1. d. 5 9. q.un. Scientiafutu- 5 ro n Yorum eftlibera 5 Idez autein,cüm fint in intel- lectu ante omnem actum Diving voluntatis , ) M * Pp $ meré 602 Pars HI. Dift.I.Quaf. Hl $..5 hDEU meré naturaliter reprefentant id, quod reprsz |lmem tis C ha fentant, nec magis üt ponendum , quàm ü£ nonponendum, folimque quomodo fieri de- Jlernon Dico] beat, non determinaté, an, & quando fieri debeat, adeóque folàm & poffibile, non fu« | fl turum: ergo idez non funt ratio intelle&ui Di« dj o vino, obquam futurum contingens antequam E cont actueft, certó cognofcat; fed fpectant ad me« pum j a ramícientiam naturale 4 m fimplicis inbelligentig duq non vifionis. tionem fatione $11- Objic. IdezDivinz funt infinitz in reprafene tando, G&antecedunt liberum DEI decretamz adum ergo antecedenter ad decretum repraíentant.s t qu omnem creaturam reprzfentabilem : fed im &dio cumulo omnium creaturarum reprzfentabilium golts adyc continentur etiam futura contingentia: ergo Idex antecedenter, ad decretum illa repraffen- üonp taut. ftdum Conf. alias fequeretur, quod futura non haberent caufam exemplarem. in DEO ; hüed cüm tamen DEUS debeat effe caufa exemplaris Qonne) omnium : ergo &c. E. ad objectionem cone !IOD-P ceffo Ant. D. Conf. ergo antecedenter ad de-« QOv eretam repræfcntat omnem creaturan| re» ju ht prafentabilem: quócunque. modó : N. Confe- E Vist quentiam üt reprzfentabilem ante decretum C. Confequentiam. Sed in cumulo omnium crea* Quo; turarum reprafentabilium quócunque. modó ^ Qun continentur etiam futura contingentia C. te- ( prafentabilium ante decretum N.fubfumptum, At quia in illo figno ne quidem funt futura. . Ad fi pi Conf. & D. fequelam, ^non- haberent caue. « | g Ai; DEUS videat futwr a contingentia c&c. € olag l; quiq fam exemplarem (uz entitatis N. fuze futuritio- ; iil Tis C. hec enim dependetà voluntate, & ideo ymodo f Idea non eftapta eam reprzfentare. V quado Dicoll. Neque difpofitio caufe proximze ;« v2 ibit, a feuliberi arbitrii eft Divino intellectui ratio for- Tranit malis: cognofcendi certó futura contingentia; Rn at Eft contra Molinam Difputatione 4ta, & Ca- atl num , :ac quosdam alios. ia * P. quialicet DEUS intimé penetret difpofi- tionem caufz liberz, cognofcendó ejus incli- nationem ,. & maximam : propenfionem ad iprepd | decretut aCtum circa obje&tum reprefentatum , & alia, «plentanta ex quibus 2dàm omnem apparentiam videtur hat it aclio fecutura 5 cum eamen caufa libera.etiam extobllut c pofitis- omnibüs ad a o endum requifitis. poffit : adhucagere velnonagere, ex illa difpofitione i reprzfm- non poteftcerto, Ginfallibilitercognofcere efz fe&um futurum ; cum; illà pofitá, poffet ad- u f i ii hüc effe&us poni; vel non poni ;; unde cum connexio- dilpofitionis cum actu fit fallibilis , m jonuté non: poteít intelle&tui etiam Divino injicere "Ti cognitionem fui infallibilem 5 quandoquidem ; at ut bene notat N. Herincx, ex figno fallibili i nb nonpoffit intelleétus etiam maxime penetrati« qunv viiscognofcere infallibiliter fignificatum , imó j quó naagis penettat ; eó magis cognofcit effe- &lum poffe adhuc fequi , vel non fequi. ucmä j t Conf. implicat £itura .cognofci àt futura;s 13 antequam habeant effe futuri, quantumcunque ,mpmm. f fit perfecta : cognitio : fed ante- determinatio- qui nem caufz libera;; . quafit per.decretum DEI, €ie» 604 .Parslll. Dift.I.. Queff. H f.1. m effc&tus contingentes non habent effe futuri : ere softror go ante illam nou poffunt cogno(ci üt futuri, Jb Ex quo fequitur, quodlicet DEUS pro ptiori eufepr ad iuum decretum intimé, & perfeliffime pe- deefill netret caufas illas comprehendendó ( vel.etiam fénpel ut-utar verbó Molinz füpercomprehendendó) idaltem illas tamen non cognofcat determinatas pro illo Biqiop figno, fed folüm proxime difpofitas ad. fe.; lii determinandas;,- & confequenter effe&tus in il- Prou lis contentos non valet videreüt futuros., cum tte dec tales primüm fiant per determinationem. drmin. Objic.. Intelle&tus humanus, & à fortioti D $144 ngelicus poteft inde colligere effeCtum morae tirit liter : ergo Divinus infallibiliter , . cüm intime ttten penetret difpofitionem caufze libera. E. IN. ii Confequenti&. ficut enim major intelle&tüs. pe- tioner netratio nihil confert ad effectás futuritionem, jrsi ita necmajorem habet de re futura certitudinem, o imó ficut immediaté n. prioridixi, quó magis | Attt DEUS penetrat difpofitionem caufz liberz ,. eó Qtnac magis cognofcit;effeCtum ftante illa difpofitione fait f pofle adhucíequi,vel non fequi. Dices : fi Deus ; fifusm non cognofcit futura contingentia in difpofi- L tione caufz proximz, tunc DEUS a&us no* pisq ftros in libero arbitrio contentos cognofícit con- vt jecturaliter, adeóque ipfius cognitio tantum allquu effec conje&turalis : atqui hoc involvit gran- Dortsc dem imperfectionem DEO repugnantem : er. dfitn g0 &c.. & ad Maj.cognitionem DEI effe con- Ed h()w je&turalem folüm ex parte objecti, nonveró ex. 3. 1 parte fübjecti, hoceít, DEUM videre adtuum [ at i0-» Mif — s DE US videat fütura contingentia ehc. 60; ff noftrorum intrinfecam contingentiam , & fal- noicidus libilitatem , quantum eft vi liberi arbitrii , & EU pj cau(e proximz, ipfum tamen DEUM non vi- efellntg dete fallibiliter, eó quód ex vi altioris caufz; TC nempe fui decreti, videat, liberum arbitrium yrni] ad alterutrum effe infallibiliter determinatum. us pl vt d Ex quo patet Maj. poffe abfolut? negati , aut di- ftinguijuxta modó datam explicationem. didui " Proulteriori refolutione advertendum, quód x £ QUUIY; d ante decretum. DEI nullum contingens poffit Ofttf determinaté dicicerto futurum, P. hoc: ni- -f hilpote(t effe,: nec determinaté cognofci üt fu- hi of turüm, quod non includit rationem exiftendi i intimi intali tempore ; in hocenim futurum diílingui« ] W'N tur à poffibili: atqui nihil poteít includere ra« st tionem exiftendi pro tali vel tali tempore, quin gl priüs voluntas Divina velit, ut fit: ergo nihil iil potefteffe certó , & determinaté futurum ante uj decretum Divinz voluntatis. Min. P.I. in jl d fornace babylonis trium puerorum combuftio jj fuit fufpenfa, quia Divina voluntas non voluit sjiDii hüjusmodi combuftionem effe futuram : ergo- T impoffibile eft, ut aliquid eveniat in tali tem- d poris differentia, quin priüs Divina voluntas gt velit, ut fic eveniat. Eadem Min. P.H. f p um aliquid includeret rationem effendi in tali tem- jiff poris differentia ante decretum Divinum , tunc «t effet neceffario, & non contingenter futurum : d fed hoc eít falfum : ergo & id unde fequitur. chö u Maj. patet, quiafieffent independenter à vo- D luntate Divina futura, tunc effent futuraà fe iga [ 13 606 Pars HL. Diff. 1. Quaff. li. $.E AhDE fis : atqui fi funt füturaà fe ipfis, tunc funt necef- ftets Q obgdur fario futura, ficut poffibilia, quiaà fe poffibi« n liafont, fünt neceffario poffibilia. quna $16. DicollI. Dsus non cognofcit futura continis titiontm gentia abfolutaineorum veritate objectiva praee Min f fuppofitiv'c ad omne deccetum. — Eft commu- nis apud SSas, & T Tas contra RR. fundantes | um fionem fe, in illa fententia Philofophica, qua tenent propofitiones contraditorias de futuro contin- |determ genti effe determinaté veras, vel falfas ante de« onting cretum DEI, quibuscum inPhilofophia eüam ad fatu il d tenent Maft. & Poncius, quamvis hie contra* rium fentiant. iltipl P. L. contingentia przfuppofitive ante decre- l lypot tum DEI nullam in fe habent detérminate veri- [ cqut tatem objectivam in ratione futuri: ergo DEUS ' lamgxä teL al non pote(t illa praefuppofitive ad fuum decre« ; m r tum videre in iplarum veritate objectiva.' Con- tb da fequentiaeft innegabilis. — Ant. probatum eftri; W ft priori , & à Scoto exprefse traditür 1. d. 29; tom Q. 1. $. vilo de contingentiarerum. vubiitafcti bit : inilloivffanti (ic. antecedente decretum) | rj | Ronver sop fuut vera contingentia.quia nibil eff tunc,per quod babeant veritatem objetliuam : pofita autema | t Q t&gu « determinatione voluntatis Divinajam verafunt, videlicet pro illo 2do inflanti : er don té noflram tenet fententiam. go chtus apet- . llequ $17 P.Il. Ex duabus propofitionibus contrad i- C [ D( . -: &oriis defuturo contingente nullius objectum eft determinaté futurum , aut nonfüturum ante A. POT «lïecre'tum DEI: ergo nec propofitio vera.Co téa AT 'AnVDEUS Videat futurA cóntingentia clc. 60'; W fenet, quia veritas confiftit in conformitate ad j obje&um, & falfitas in difformitate ad illud, d Ant. P. determinaté futurum eft , quod per ali- fütittng quam caufam habet determinationem ad futu- ritionem : atqui prafcindendó à Decreto DEI, od hn . vel in figno rationis priori ad Decretum DEI VA du nullum obje&um contingens habet determina- 4, quit tionem ad futuritionem: ergo objectum non eft (toro determinate futurum., Maj. P. fi objectum ilos at contingens futurum. haberet determinationem ad futuritionem per aliquam caufam, tunc vel (ophi d » hieott illa.determinatio proveniret à caufa prima,, vel Àfe ipfo , vel àfecunda ? atqui non à prima, ex antédat hypothefi, quód DEUS adhuc nihil decreverit s fed neque à caufa fecunda; hacenim ante cau- aiever oD fam primam, vel independenter ab illa non po- teft aliquid determinare ; neque à fe ipfo xmó mün d u ( enim nullum obje&um contingens fibi ipfi po- teít dare, .ut fit : ergo neque poterit fibi dare od ib ut fit determinaté futurum. — 2dó. Quidquid competit alicui àfe ipfo , illud convenict illi ne« u ce(larió : ergo fiobjecto contingenti ex fe ipfo. :dmfmm) Dd conveniret determinata futuritio , hoc ipfo non effet objectum contingens fed neceffarium.,. s jumm jl ergo praícindendó à Decreto DEI objectum on eít determinaté futurum , & coníequenter at neque propofitio determinate vera, aut falía, Conf.l, Sitraditio Juda eft fututaante om-518 5 m*(fwl' j ne Decretum , tunc.hoc ipfo non effet Judze li- bera,, fed neceffaria : hoc nullus admittit: eg« mmm D ,mW' ionis lj p | f) n(cc illud, .. Con£. Il. pro illo figno rat prio- hE &o8 Pars IH Difl. E. Quefl. HI. $.1, priori ad Decretum DEI Tudzarbitrium ftatfub qud pr omnimoda prorfus indifferentia, ut traditionem lgl al Chriíti decernat; vel non decernat; aliàs enim auiapt Judas non liber& fed neceffarió tradidiffet Chri« n ftum aut. neglexiffet neceffario traditionem.s duf hrifti : atqui utrumque- eft. falfum : ergo etiam falfam eft &c. à pdit, düàeten Conf. IIl Antecedenter ad Decretum-DEI obje&tum , veleffe&tus contingens eft füb mera feta par poffibilitate ut fit füuturus, vel non füturus: jndva ergo equé poteft effe futurus , quàm non futu- (isjand rus : fed fi objedtum, vel e&ectus poteft equé poftiye effe faturus ; quàm non futurus , tune propoft- tümncga tio enuncians effectum futurum , non pote (f . determinaté dicere verum , fed indeterminaté Ptgadó folàm , & fallibiliter: ergo propofitio contiris glillül, Pj tatoneg gens ante Decretum DEI non eft determinaté veta. R $19 Objic.T. Illapropofitio e(t detetminatà vera; li&v peeabi quz enunciat aliquid , quod determinaté futue rüm eft: atqui hzc propofitio : »das tradet 'dliera | Ciiftum , fignificat aliquid, quod eft determi- Dt náté futurum : ergo eft determinate vera;— E&« lt ) D. Maj. quz enunciat aliquid, quod eft detet- [ if alv minaté futurum pro illlo inftanti pro quo enume Antes ciat Conc. Maj. pro alio Neg. Maj. fedaffignas ta propofitio fignificat aliquid, quod eft deter- 0 minate futurum poftDecretum DEI Conc.Min. Wnam. Dtopo quod eft determinate füturum pro illo inltanti tti a priori ad' decretum DEI, vel præ!"cindendö*ä decteto DEI. N. Min. & Conf, & fuppofitum, ) quo IV — o DEUS videat futura contingentia &c. 6 0;9 Wümi quód prefcindendó à Decreto DEI conceptibi- wwb — disfit aliquis ftatus futuritionis; quznamenim tut; d caufa prafcindendó à Decreto DEI extrahit ob- dl jectum.contingens.ex flatu merz poffibilitatis:, ) tl & transfert ad ÍLatum futuritionis ? fia: t Objic.ll, .Hacpropofiio disjun tiva Petrusf 2Q peccabit., vel non peccabit ante Decrectum DEI Dentunti eft determinaté vera: ergo etiam neceffario al- v dl ln tera;pars erit vera,...Conf. P. propofitio dis- of jun&iva tantàm eft vera ratione alterius partis ex m tl disjunctis, &. l. Diít. Ant. eft detecrminaté.& ipotda) pofitivé vera Neg. Ant. efl determinaté, & tan- yne p tüm negative vera conc.Ant. & eodé modoDift, n0n potd Gonf. .. Refp.II. meliustransmiffo Antecedente du negandó Confequentiam, cujus probatio diftin- j guitur, propofitio disjunctiva tantüm eft vera tationealterius partis ex disjunclis, qua fit de- d terminaté vera Neg. qua tantüm fit indetermi- naté vera Conc. ut ergo hac propofitio Petrss «t gj peccabit , vel non peccabit st vera, fufficit, quód v altera. pars ex disjunctis fit indeterminaté vera ficut. juxta.Summuliílas , ut hzc prepofitio, d i? dexter,vel finifler oculus eff nece[[arius ad videu- dum 4 fitvera., fufficit, i altetuter (it neceffarius "i i u ad.videndum indeterminaté. . &. III. quod dicta mqü(]mw Antecedentis propofitio fit de neceffatiis. T d E d Objic. Ill.... Neceffe eft ex. contradictoriisg ag - )d CH y unam eíle veram ,. & alteram falfam : atqui iflae propofitiones funé; contradiclorig : mmuadas i &rit , tmunndus non erit , etiam. ante. Decretum. j DEI: .ergo ante Decretum.DEI neceffe e(t una l yon " qad. . 3 effe €i0 - Pars IIl Diff. I Quafl. H f. 1. L. effe veram , & alteram falfam. x Difl. Maj. visConi neceffe eftunam ex contradictoriis effe veram, finond & alteram falfam indeterminaté Conc. Maj. de- jdot. terminate Neg. Maj. & transmiffa Minore eo« etmn dem modo Diít. Conf. Tondum Dices : wnndus determinate erir , muudds d eleterminate non erit funt contradictoria: ergo tj d vicontradictionis neceffe eft, unam effe veram BU determinaté , & alteram falfam determinatéi fiayi tetroin. x. negandó Ant. quia fecunda propofitio non negat totum , quod prima affirmat ; prior fi- ptopol quidem affirmat tam 2.v determisaté , quam u gent; erit ; undevis contradiclionis non reperitur in 101 6f memoratis propoütionibüs , fed. dawr. inter fillüg' eas medium , nimirum hac propofitio : srmndus Wav non determinatt erit 5 que propofitio procul esn dubio vera eft , propterea tamen non prajudie Qu e cat noflre conclufioni (.1.) quia hac uliima wfert propofitio ante Decretum DEI eft in máteria fiti neceffaria ( 2. ) i ante Deeretum DEI mundus Dait non determinaté füturus erat, prout etiam re- quod] veranon erat : ergo de futuritione mundinons pl dum habebatur determinata veritas. [: AEia Q $22 Caterüm ex vi contradictionis certé AArii nihil pro fe conviricunt ( r. ) quia vis contrae pli diclionis plus non petit, quàm ut unafit vera, D & altera falfa: at ex hoc malé infertur, quod bHI una debeat effe determinaté vera, & altera de» Q terminate falía , pracipue fi fint in tali flatu, Cfefir in quo defeétu objeéti nor poffunt dici determi* "um| naté verg, vel fal(z, (.2.) proríus non datut üor p ii - n DEUIS videat Fubura costingentia &v. 6Ty) y. DI li vt viscontradiclionis formalis in propofitionibus , finon datür vis contradiclionis caufalis in- ob- o Mjb fa Mi jecto t atqui praftindendó à Decreto DEI, vel etiam in figno rationis priori ad Decrerum DEI nondum datur vis contradictionis cauíalis in rii, d obje&to,uc fit determinaté vera, vel falía : ergo jdora: t neque datur contradidtio formalis in propofi- a dv tionibus antecedenter ad Decretum DEI. ( 3.) detmo: fi ex vi contradilionis bene poffec probari de« qpdiit terminata veritas , aut determinata falfitas in j p propofitionibus, vel obje&tis de futuro contina ; qit genti, tunc hoc ipfo illa veritas, vel objectum reptri non effet contingens, fed neceffarium : hoc dur t T nullus admittit : ergo nec id unde fequitur, Maj. P. veritas, quz infertur ex principio ne« Áiogé ceffario , eft neceflaria & non contingens : at- p qui veritás, quz infertur ex vi contradictionis , 1 hæc Um infertur ex principio neceffario : ergo eft necef- t faria.'' Maj. conflat, quia veritas, quainfertür g ex Vi contradictionis , infertur ex hoc principio yr t quodlibeteft, vel non eft : atqui hoc eft prin- mundj[.*oi' cipium neceffarium : ergo & vetitas eft necef- faria, & non contingens. ,W AArfi — "Objic. ultimó. Sthacpropofitio Petrzs se- * j que galit Chrifium non eft determinat? vera ant e $ 23 j Decretum DEI, tunc fit vera per Decretum., j DEI: atqui tali modó DEUS eit Audtor pec- T cati: ergo &c. &. D. Maj. fit vera per De-- ,il cretüm effectivum & pofitivum Neg. permiffi: iM vum Conc. Maj. atqui talí modó DEUS eft Au- T aor pcc-cati, fi decer neret peccatum effedtive , " " Qqa Cong.' €i2. PariHI. Diff. L. Queft. II S.1l. A DEU Conc. Min. permiffivé tantüm Neg. Minor. & (transmi | t )ng Conf. ! soDin 24 Dices. plura pcccatafunt futurafiné Decreto | gud; Divinz voluntatis : 'ergo aliquid poteít effe fü- f rexi turum ante Decretum DEI. x. D. Ant. ficut Atethltat riüs. Plura peccata fünt futura finé Decreto timert pofitivo & abfoluto Conc.finé Decreto permif- titaCvi fivo Neg. Ant. & Conf, DEUS enim decrevit permittere peccata , quia reliquit hominem in atquiut manu confilii fui. — Alias obje&iones Philofo» torüm. Nobis nunc re- 1 phicas defume ex Logica. 4 ( €o6ylli i ftat , utaffignetur illud principium determinans ütexill ad hoc potius , quàm ad illud ex contradicto- (niti à riis : atqui ante Decretum non eft affignabile DAT ullum tale principium: ergo&c. — laque fit tümq $ II. pralen -4An DEUS videat- futura contingentia Qurümg. abfoluta per vealem eorum prafentiam in aternie Tihili sate , aut inefficacia fua prafGientia , aut in Ti ze Decreto Thomillico efficaciter gnofca pramovente ? Xileyi l, $35 Ic principaliter contra 'TTas agimus ; primam autem quzftionis propofite NUS Tony artem fufficienter tractavimus à n.43 f» ubi negavimus , quód res temporales phylicé quil D & realiter coextiterint DEO ab zterno, & con- fequenter in prafentiarum manendó in SSrum t in As q principiis corruit fuppofitum AArum. Nihilo- minus pro majori claritate addo fequentia — Donm PIE Co:xiflentia realis foturorum 'contingentium. trans- IL il 4n D EUS videat futuva contingentia c*c. é1 3 Nro Mi Ctransmiffó interim, non conceffó , quód de- tur ) in aternitate abfoluté non poteft effe ra- afne D tio Divino Intelle&tui cognofcendi illa ( 1.) quia priüs eft ,. rem effe futuram , quàm efle przíen- dpoud 'i D. tem realiter inzeternitate ; cüm ideó fit prafens j f D aternitati, quia futuraeft, nonecontra. ( 2.) Jecretoptt tam certó cognofcit Intellectus Divinus non fu- v enin t tura ( videlicet meré poffibilia) quàm futura : -homintl atqui ut cognofcat non futura , non indiget reali ones D eorüm przíentià:: ergo nec ut cognofcat futu- jis n ») quod cognoícitur in praefentia reali per fa. ( Jetetimit €oext í entiam ipü zeternicáti , illud cognofcitur üt exiflens etiam juxta T Tas :fed futura contin- yntradià amgnzbü £entia non.cognolcuntur üt exiflentia, fed üt Ya ( extitura : ergo non coguofcuntur in reali eo- rum coexiítentia ad zternitatem DEI. (4.) prafentia realis non eft ratio , cur aliquid fit fu- turum ; fed potiüs Voluntas Divina , fin& qua yiitó y ii nihil à poffibili transfertur ad ftatum futuritio- nis :::ergo. futura contingentia non bene co- j u Jf gnofcuntur ab Intelle&u Divino in eorum coe- xiflentia reali, transmifló interim, quod dare- tur.. . Atque hz rationes permoverunt plures m i ) "ETas , ut & ipfi ad aliud medium , unde futu- rorum cognitio haberi queat, confugerint ; jb J d quale autem illud fit, conftabit. — Pro nunc Ph Dicol. DEUS non videt futura contingen-f26 !N hi tia in efficacia fuz prafcientiz, Eft commu- j nis apud SS. & RR. contra Palatium, aliósque P | nonnullos T T. - ;HI[U' DEI prafcientia fit caua p | P. Falfum eít, quod 3 3 u- u €iA PansIII. Dif 1. ga/z.n.v £a hDR futuritionis : ergo'in illanon bene cogüofcune |mnlnl tur futüra contingentia. ^ Ant. P. L. Ab Au- tioidso: &oritate. SS. PP. qui exprefse noflram fenten- ton fün tiam tuentur. S. Damafcenus L. contra Ma- «ontai nichzos circa finem ait st ea, qua fattuvi fumut, 0j prafciat DEUS , à nobis proficiféitur s of $u« ! &Phim sem DEI pra(cientia vera , ctr inviolabilis , ve Sàug.l vim ipfa nequaquam eff , cur omuino futurum L d eff , quinpotiis quia koc velillud faEri fumuhy 3d circo prenofcis. S. Hieron. in c.26. Jerem. goDU dicit : sow enim ex eo, quod DEUS fiit futa- cadug vum aliquid , idcirco faturum eff. 5 d quiafa- textüs. 25rY"um,. 7077 S. Juftinus M. q. y8.- ad' gentes : eau[a non eft ejusyouod futurum efF j pramotio ; DEUS« v ( Jéd quod futurum eff , Canfaeft pranotionis j s- quecnim pranuotionem fäqm'tmr,qnod futurwmefh, quam. [cienti Jféd quod futurum eff pranotio, Audiatur etiam Sanctus Aug. L. de Civit. DEI c; 10: Neqie poifua füturo ádeb peccat bomo, quia DEUS illam petcaturum prafcivit » ergo prefcientia DEE non eftcaufa » duntat füturitionis; Idem Ant.. P; II Ratione : i It int fcientia' DEI antecedenter ad a&dum Divite Nitem Voluntátis effet caufa futurorum , tunc oimnia fiit ab maturaliter , & neceffarió'effent futura; & non gl iptis liberé ; quia intelletus; t precedit volunta- teni eft potentiaomnimodis naturalis ; & coft« em, fequenter non tantüm creata , fed & increata li- hocpx bertas non effet. lt y $2 Confirmatur. Eó modó fe habent futüra re- lat U fpe&tufcientiz DEI, ficutea; quz videmus re- 0 Wre fpe&u vifionis noftta : fed ea qua videmus, non T A DEUS videat futuracontingentia bc. 614 t copidi non funt, quia videntur à nobis, fed à contra- P M rio ideó videntur, quia funt: ergo etiam futura st non funt futura, quia fciuntur à DEO, fed à 4 Contra contrario ideó fciuntur, quia futurafunt. D — Objic. L. Pfal. 103.omnia in fapientia fecifig 28 hir i & Pfalm. 15 . qui fecit calos in intelleEin. I 7 S.Aug.1. s. de Trinit. c.13. ait. Uriverfas creae nimfum &uras. fpirituales (j* covporeas , non. quia . funt, ideo tovit D EUS: fed ideb funt , quianovit : er- (l f ab go DUS videt futura contingentia in effica- cia fug prafícientise. R. L. Opponendó alios i^f j textus ex num. priori. -Refp. II. Dicta fa- fl 4l gent erafcripturg loca plus non velle, quàm quod DEUS omnia providé, fapienter, & ex pre- j TT via fcientia fimplicis . intelligentie operetur, quam-tunt (pro figno rationis) fubfequitur uml ydiit fcientia vifionis , non autem volunt , nec velle poffunt, quód fcientia vifionis fit caufa efficiens cM futurorum contingentium , hoc enim ad: vo- ] ;fmmf d luntatem fpe&tat. Ad S.Aug. Refp. quod fit intelligendus de creaturis poffibilibus , non p n D autem de futuris, iflee enim etiam juxta nos funt ab intellectu. uód fi tamen: contendas x P mayäw Augyultinum effe intelligendum de futuris , dic ip(ius caufalem fore à pofleriori , & materia- j m lem, non formalem , itaut arguere licitum fits js, t n T aü M hocprafciturà DEO : ergo infallibiliter erit. licét veritatem non habeat à fcientia, fed à vo- luntate. i ( 1] Objic. II Vel fcientia DEI eft caufa rerum,$ 29 j h fm d ] velres (funt caufafeientie DEI ? hoc enim re- Q.34 qui- N A DEU 616. Pars IIl Difl-L-.Quefl AL felfzc quirit effentialis fubordinatio (cientis ad feitum s den5; m atqui resnon funt caufa fcientiz . DEI; illa enim queas i decretür funt temporales ,. hec. eterna : ergo: fcientia DEI eric caufa rerum contingentium , & cone iulueis, quenter in hujus efficacia.optime cognofcuntur, «5 T 3. Neg. Mai, Nam .nec fcientia DEI eft.caufa | ! t ber rerum futurarum , nec econtra res futurz fciens. ; hass tiz.DEL, fed.. potiüs. conditio. prarequifita , Utge* quoad extrinfecam terminationem s. repugnat eigo d enim ícientiam DEI. moveri ab objecto fecun- filitas dario, fed. tantüm à primario :.& hinc fi per DEO j impoffibile omnes. creatura implicarent ; ad« 1002f &ordi huc foret fcientia DEI ratione Effentize Di-.vinæf tanquam objecti. primarii ,;licét tunc non: ter- ldee; minaretur. ad creaturas, & per hocfufficienter fl falvatur. effentialis fubordinatio fcientis: ad f tf£o « tum. s Vpori $30. Dicoll. DEUS nedu& videt futura c:o;xtin-f lat gentia in decreto Thomiflico efficaciter przemo tilid Vente., ac antecedente omnem -determinatios Qum nem creatz voluntatis. Eft communiffima: | deret apud SSas , & RRes. contra T Tas. | üim .P. Decretum Antecedens & efficax non.eít i Pro hOw compoffibile cum libertate creata : .ergo inillo. Y DEUS non videt futura, contingentia libera.: ütds Coní.patet ex co,quód DEUS non adhibeat me« efg() ] diumimpeditivum libertatis creatz.--.. P. Itaque: fiita Ant. ex$coto 2. d.37. q. un. & alibi frequenter Quia ( ubi hanc tradit doctrinam. . Quotiescunque ad ton ( aliquod antecedens necéffarió fequitur-.conie- Uclis tecee; Va quens , tunc, in cujus pote&ate non. eft.an dens L fall As DEUS videat Futura contingentia ec. 6 I 7 Vtisad dens; in illius poteflate etiam non eft. confes DEU quens : atqui in poteftate creata nullatenus eft T decretum antecedens , & prioritate caufalitatis tiom, & influens, .ác predefisiens contingentia libera : topultz ergo neque in poteftate creata erunt contingens D] dud tia libera; quod eft sfürzi bertatis creatae proprié -deüru&?vunl li a :« Urgetur hoc Scoti argumentum fic. — Vel 1; 09 ergo decretum antecedens , & prioritate cau- o lte falitatis influens in contingentia libera datur. à L hi DEO independenter à voluntate creata, vel aarátt non? Siprimum : ergo hoc decretum efficax; tie Divin & ordine caufalitatis previum habere , vel non : or tT habere , non eftinnoftra poteflate; atque ideo Tuficient ratio Scoti efficaciffime flringit. ^ Si fecundum: nis af ergo confenfus ille; à quo dependenter datur, & ponitur hoc decretum efficax , & ordine cau- tura «5 falitatis antecedens, habetur independenter à p talidecreto 5 aliàs procederent T'T'a. in infini- tum * . :lermiqfïf adeóque jam habetur hic confenfus fine Yil decreto-"Thomiflico : ergo & alii actus has beri poflunt ;; quanam enim cít potior ratig auit 01 pro hoc, quàm pro aliis actibus, ag "Conf..J, DEUS , & creatura influentes in.ij ; eundem -effectum liberum funt naturà (imul: m b l ergo non datur in DEO decretum ordine cau« od h falitatis -antecedens , & efficax. Conf. tenet [f quia fimultas & ptioritas naturas in caufando non fe.compatiuntur, P. Ant. creatura in- u h T fluens ineffectam liberum eft effetus DEI tàn- quam «auíe prima, & univerfaliffimz : atqui " [ Q.4 f €x 618 Pars HI. Difl. 1, Quaft. II. $. T. h DEI ex Ariftotele caufa & cffe&us, tanquam corre- quid st lativa , funt naturá fimul: ergo DEUS. & creae confhy tura influentes in eundem effectum liberum " Oi ! of funt naturà fimul ; & per confequens non da: tur decretum DEI efficax, & ordine caufalita- dmq litatis antecedens... . Maj. conílat ex eo, quàd n IDEUS exerceat fuam caufalitatem non tantüm pitisi in effe&tum , fed & in ipfam caufam caufantem; lbtesfe aliàs caufz fecund:e omnes in caufando non de»« £ p penderentàDEO. . Con£. II. Libertas indiffe- quiüta rentiz exigit, utagens creatum pofitis omnibüs N Mj ad agendum requifitis pro quocunque inftanti fefttin ad agendum poffit agere, vel non agere , aut fitoil agere oppofitum : atqui flante decreto in or« fs i dine caufalitatis pravio , & efficaciagens creas st tum non ampliüs.eft. ita liberum : ergo hoc DiO, decretum non.eft compatibile cum libertate de t& creata. Min. à TTis. afferitur , cüm hoc de- que t cretum adeó efficax effe velint, ut illo ftante fügve nonpoffit iion fequi effe&us determinate. Maj. ti no fundatur in differentia caufz liberze, & naturalis, [* Conf. Ill. Hóc Syllogismó confectó in Ctla- "tion ; vent : Nullus bomacarens decretó "Thomi[licó po- fm j geff. eum veritate diceres datur decretum Tbo- "u miflicum : fed omnes SSa, ci* RRes funt bomie bes wes carentes bóc donó (aliàs infallibiliter TTis ü p affentirentur ) ergo uullus borum eum auritate *tanq», dieere potefh : datuv decretum Thomiflicum. Si m proin folis TTis ifthzc decreta prevenientia & Vatü teye efficacia fint refervata , vitio nobis non vertent, quó | E d n DEIUS videat futnva contingentia &-5.64'1 9 angan n quód snecdum premoti diffentiamus. Pluta DEUS d conflabunt ex folutione objectionum, e&um lx " Objic.T. Non plüs requiritur ad aCtum 1i-532 * us ii betum, feu i pfam operationem . liberé ponen- at ul dam , quàm requiritur adactum primum , feu TO ipfam potentiam liberé volendi : atqui actus o nortt primus feu ipfa potentia volitiva cau(z fecundae 3 calte liberz fequiturad previum DEI decretum : er- ando d Bo patiter ad idem premovens decretum fe: beris i i ont quitur a&tus fecundus , feu libera operatio. . N. Maj. Nam a&tus primus; feu ipfum effecau- mque/nihii fa fecunde liberz eftimmediat à DEO, üt cau- quyi fa totali fin& cooperatione , aut interventü ip- ao f 0f fius caufe productz, üx nullus negat; at vero us t a&us fecundus., feu actualis operatio ita eft à j nl DEO, ut etiam concurfum ipfius caufze fecun- um j de requirat; & quidem coneurfum liberum, ia 'qu& tamen libertas per decreta efficaciter pre- "m ^füoventia certe tollitar ( 1.) quia hzc decre- m ta non funtin noftra poteftate, ( 2.) quia effi- hn acia fünt (3.) quia illis flantibus non poffum "d on agere, fed debeo agere, aliàs enim pof- fem invertere Decreta Divina, (l;m*ïl"'")* :mWf"f Dices, Suppofitio antecedens non obeft Ii- $33 j bertati; licét. enim exinde, quód DEUS mul- li a pradixerit eventura fequatur earum futuritio w i *tanquam ex cauíà antecedente , non obflante tamen tali fuppofitione libertas illafa confer- MW" i o vatut, Sicedimultó antea Chrifti paffio fuerit revelata ,. Chriftrus tamen liber? & voluntarit yut i patfus eft, utpotà oblatus, quia ipfe voluit. z. ND 620 Par: III. Di/?- ln Qd&. II. 9- II. hDEU N. fuppofitumMaj.: quod nempe. futurumnee tütdis a ceflarioó eveniat ideo , quia DEUS illud pradi- ejus i xit , aut przvidit eventurum, cüm potilis à con- Taturdlb trario ideó praviderit DEUS,, quia eventurum üpodn hu m erat vi decreti Divinze Voluntatis üt fuprà coms probavimus. . INon enim ideo,.quia.DEUS Ttqui Chriftum paffurum prafciit, Chriftus.paffus tibüs or & ideo eít, fedà contrario pravidit DEUS. Chriftum paffurum, quia voluntarié decreto Divino fe determi condeterminandó ad.mortem pro peccatoribus tradicli fubeundam obtulit. Adde , quoód licét fimiles Urr fa&z perícripturam revelationes fuerint prios ttedyire fes eventu futuro, non tamen fuerunt priores DEU 1eípeCtu condeterminationis à caufa libera r lihcräagat ftande, & ab xterno in voluntate Divina emie ii nenter contenta. * Volione $34 . Inflas. Decretum Divinumylicét fit previum W Tiof eít. tamen extrinfecum voluntati. create : ergo ng. "t ejus libertati non. obeft ; ficut ob. eandem ra- tüa quia tionem non tollit vim , aut modumagendi cau- hll &. N,. Conf. Pa- fis- naturalibus proprium. Vi tüm enim refért decretum illud fore extrinfe- 'ione cum ; hujus decretí nullitatem : fiquidem non f le. àradone extrinfeci , aut intrinfeci inferimusfed us exinde, quód dicatur à T Tis pracedere omnem Dra voluntatis creatz determiriationem, confequen- Contr ter tollit libertatem, acDEUM au&toremi pec- ol cati ponit, omnéque meritum defítruit, Quan- Tatyr: tüim ad caufas naturales non eft par ratio ad Eu ïlge] caufam liberam, cüm utriusque. modus ope- Quod, tandi fit prorfus diffimilis, eo quod caufa na- tuta* E TY Zn D ElIS videat futura contingentiacic. 62 1 pe funmt turalis agat üt determinata ad unum , sícque Vsild p ejus indifferentia ( quamvis' nec in caufis., mpotiate naturalibüs admittantur decreta pravenientia ) Jua n utpoté nulla auferri nequeat ; at veró caufa li« iiripicm bera modum liberé agendi illefum confervare TW nequit , nifi velle aut nolle; aut non velle flan- ohrils p tibüs omnibüs ad agendurg requiíitis poffit 5 iU & ideó quia pofitó decretó' previó voluntas «t Dint. determinata eftad unum , nec libertatem con- ) ptccamxiim tradiclionis ; nec contrarietatisrefervat. d lia Urges; Voluntas creata eft libera,quia DEUS; 5 $ fetigi creavit eam liberam : ergoliberé volet, & apet; wf fi DEUS velit per Decretum antecedens , quod li liberé agat. Conf.P. ad effe liberum requiritu£ Diinaedi operatio libera : ergo f1i non obílante Divina volitione przvià creatur libera, aget etiam li- &t beré non obftante decreto przdefinitivo. : g. ret: Neg. utramque Conf. cum paritate , difparitas y at eít, quia creare, vel dare potentiam liberam magcndiw nullam includit contradictionem, nullámque COl vim pátitur potentia ; fuppofità enim tali crea« y um tione voluntas femper remanet, & eft poten- ii tia libcra,retin&tqueindifferentiä ad operandum, nfcfif[lllï)k prout ipfiusnatura exigit; atponere decretum d pravie efficax ad actum potentiz liberzs,includit a contradi&ion& & ipía potentia vim patitur,neq; u poteft exire in a&á, prout ipíius natura exigit, T Q&ü natura enim voluntatis exigit,üt pofitis omnibüs " LE ad agendü requifitis poffit agere vel non agere, TU quoed decretá pravió utpote efficax & infallibile i^ tol- ] h DE 622 -Pars Il Difl. I Quaft-K. G.H tollit , ac voluntatem contra fuam naturam de: agl 200 dar terminatad unum. j e 36 Replicas.. Voluntas humana non efl [libee &ulo)c raàfe, fed 34DEO : ergo ut agat libere neceffe tt00)0 ubioon eft; qüód predeterminetur à DEO , à quo fo- ditot.ca lo e(tlibera, sícque deeretum praevium non tol« dinon lit, fed potiüs ponit, & caufat libertatem. g 'Tranf. Ant, N. Conf. Quia voluntas creata uf T Ant;in ut liberé agat, à DEO & nonàfe, fufficit;quod non pofífit agere finé decreto concomitante, prede primin Sicut fufficit concurfus fimultaneus ad confere vandam dependentiam creaturg in agendo, feddan primitt Ideo autem transmifi Ant. quia in noflra pror- fus probabili fententia à n.49 9. Creaturz poffi- Irob.eo fj m biles habent fuum effe à DEO principiativé, formaliter autem à fe ipfis, dityr « NMi $37.. Infurgis. DEUS etiam juxtaSSas potefl pro- duceré actum voluntatis humang , qui fitliber Thingn quC, absque concuríü creaturz : er go decretum pra- vium non obílat libertati, — v. .Ad Ant. quod Ài y| toder ille actus tantüm effet liber refpectu voluntatis; Titate cujus effet, refpe&tu veró voluntatis humana, cujus non effeu, neceffarius effet , quia non-» là flmt bv produceret eum cum indifferentia ad oppofi- H tum. p bete $38 Objic, H. Datür tale decretum Divinum pradeterminans : ergo in illo DEUS videt fu- late 4 tili tura contingentia. AntP. Si non datur tale decretum pradecerminans, tunc neque datur DüU dl [ caufa pritma :' atqui datur caufa prima : ergo & cauta quam Qgcrctum pradeterminans, - Maj. P. ubi. agunt ", * Ml 44 DEUS videat futuracontingéntia (jc. $23 oitd agunt fimul,ibi non datur.caufa prima, fed. fi non daretur decretum preédeterminans, tune o df £auíz , creata fcilicét & increata agerent finiul $ Elb d ergo non daretur. caufa prima... M. iterum P 0,iqbl ubi.non ; datur prioritas in caufando , ibi non vt datur caufa prima ; fed ubi caufie agunt fimul, [b J ibinon datur prioritas in caufardo : ergo ubi Juita d «aufx aguntfimul,non datur cáüfa prima. g. N. if AAnt. in ejusProb.D.Maj. fi non datur decretum ontoiia predeterminans , tunc neque datur caufa prima j ad o primitate 2450 N.Maj, primitate n quo C.Maj. ip fed datur caufa prima primitate 2440 C. Min, primitatei2 440 N, Min, & Conf. — Ad alteram of p türe pon Prob. eodem modo D. Maj.ubi caufe agunt fi- gt mul fimultate tam 4 4wo , quàm i» quo,, ibi non datur caufa prima C. tantüim fimultate à quo. d IN. Maj. fed finon daretur decretum pradetera minans , cunc caufze agerent fimul fimultate ia j qui (dt ao* quo C. Min. fimultate 4 44 N. Min. & Confl Ad. ultimam : probationem 'eadem diítinctig TT T eodem modo applicatur. - Itaque primum pris t mitate , aut prioritate 4 440 diciturillud , qued itafimul cum altero caufat effe&um , ut tamen quunafa non dependeat ab altero , licét hoc abillo de- i i pendeat ; fic DEUS non dependet à creatura, )f bene veró hacabillo, . Primum veró primi- tate 2» quo eft illud , quod priüs caufaliter at- p l dam!" tingit effectum, quàm altera caufa ; & hinc.a ;cqlld / DEUS non eít ultima caufa primitate is qae; aliàs enim effectus procederet à D E O, ante- j ] r quam .reatura illum. producerei, — liem - de- firate ;guül ADH 624 . ParslHIL-Difl. l.. Queft. I. f5 1 . firueretur. libertas cteata & DEUS effet. verus tit.Do auctor peccati, Mantece ducendà effetus. hbg— $39 Dices L. DEUS. pro niipus; tuntt ros non minus dependet ab agente.libero,quam econtra agens liberum à DEO.: ergo.DEUS fermtinai neque eft cauía prima: primitate- 4449 : Ant, dioad P. ex eo, quód reipfa D EUS .poffit effeQus ficeat liberos producere finé libero agente.; .. g« ]N. i hojas D.D8 Ant. ejus P. D. Nec ipfe DEUS . poteíl produe cere effe&tus liberos finé libero agente.ex de- b déf fectu, & inflinctu fue potentiz N. ex impof gnanti fibilitate , & repugnantia fui. objecti C. Jicét Domin tinda r ergo DEUS non poffit caufare effectus. liberos cau(e fecundz ( quà tales & reduplicativé , üt diómod funt effe&tus liberi caufze fecundae) (in& caufa fee d «unda libera. Cüm aliàs hoc ipfo non effent quoe effe&us caufz fecundz liberz, fed folius DEIs uf hoc ramen non provenit ex defectu folius;po« fhitug DEUS tentig Divinz , ut conflat ex immediatéa priüs dictis , fed ex repugnantia ipfius- ob- tUf je&i , in quantum repugnat .producetea ff effe&tum liberum caufz fecunda finé caufafe- teDE cunda ; unde DEUS non dependet in ;agendo ipfum [ 5 cauía libera, bené veró econtrà, quia cauía li tipai bera ine DEO eft omninó infufficiens ad al-ig | —thmd quid operandum. juxta illud..ad Cor, 3«.son ^pi, quid fufficientes fimus cogitare aliquid a mlis, Gul EUY 304/1' ex mobis , fed. fuficientia moftra ex .DEO lltti $49 Dices IL. Si non datur faleïdecrctum præde& "t terminans ; tanc. DEUS non elt-fuprem us re- 'fum | | ifiedi TT ZAn DELUS videat futura contingentia drc. 62;' Ui rum Dominus : confequens eft. falfum : ergo G antecedens. Maj. P. Ille eft fupremusDo- o minus, penes quem flat, re fibi fubdita ad nu. klb tum uti : fed (1 non daretur decretum prade- stl terminans , tunc DEUS non potefl re fibi fub- T dita ad nutum uti ; cüm DEUS non poffit uti, pylidr fi/creatura non velit : ergo.&c. . & N. Maj. t ) in hujus Prob. N.Min. Cujus irnixtam Prob. fic p pró D. DEUS non poflet uti, fi creatura non velit at d ob defectum potentie: in DEO N. ob repu- a gnantiam objecti C. DEUS ergo eít lupremus di G dus;li Dominus, in quantum omnia agit, & dat., cuncta moveri , prout funt poflibilia, & non fctitd alió modó. T Inflas direct& ex argumento priüs incepto :j 4X W od quod caufat motum caufz . fecundz, illud eft m caufa pradeterminans illam : fed DEUS caufat yfospe motum caufe fecundz: ergo. &c. Maj. P. p DEUS caufat ipfum operari a&tualiter ipfius j [ caufz fecunde : fed hoc operari actualiter cau- r f2 fecunda eft ipfe motus caufz fecundz : er- ! vl go DEUS caufat illum. Min.patet,quia alias hoc um ipfum operari actualiter noneffet ens per par- y ticipationem à DEO. .. & D. Maj. ficut priüs. :nsa& 1 Quod cau(at motum caufz fecundaz caufalitate àquo , illad eft caufa prdeterminans 'N. Maj. :0[-;' , [ jj P caufalitateis 440 C.Maj & D.Min.fed Dxus cau- jl fatmotumcaufz caufalitateà quoC. Min, caufa- litate in quo N.Min.&Conf.Probationis eadem eft di(tinctio; cujus explicatio debet conflareex j 13&' i ifnediate dictis ;; qua djiïixx&ione rité. pe MF rcepta etiam j hi DEU €26 . Pars Il Difl. I Queffie IT, $. I). qpdes d etiam hoc folvitur commune T Trum argumetie tum : i moventibus, & agentibus fubordi- p i mulaSoh natis fecundum non agit nift motum , &ap- N ( plicatum à primo : fed' omnes cauíe creata feudae íunt moventia, & agentia fübordinata caufz ergo non.; Vitte : primos tanquam primo motori agunt nifi mote , & applicatz à prima : füb- N laq quitabi fumo ; atqui quod nom agit nifi motum & applicatum à cauía prima, illud premovetur !Yigm dn. t efed à caufa prima : ergo &c. E. Enim eodem modo D* Maj. in moventibus fubordinatis fte 'tlibus, cundum non agit nifi motum à prima caufa '&libett $ lj motione & applicatione 24«o prima caufze C, Maj. motione & applicatione i& qwo prim& W r.) Qitsts caute N. Maj. & diftin&tione applicata Min, Conf. cum fubfumpto. pl | Urge $42 . Urges I. Quidquidfe habet in caufando tan- lt il quari caufa inftrumentalis ad principalem, illüd lit.ab al non poteft caulare nifi üt pramotum à caufa BP principali : fed omnis caufa fecunda habet fein caufando tanquam caufa inftrumentalis in or- , lon ag liab dine adDEUM tanquam caufam principalem: ergo &c. Maj. conftat, quia caufa inftrumen- P-' quoi talis eft illa, quae elevatur ad. producendum ef- NT fe&um virtute ipfius caufze principalis, üt pa- lj tetin penicillo , qui à pictore (ic elevatur. Min. ET L negari non poteít ; cüm omnis cauía fecunda elevetur ad producendum effe&tum virtute cau- | um fie prima' tanquam caufe principalis. & l. ET argumentum probare nimium adeóque nihil 5 ! &&um Ym E prin- prqbat' autem , quód tion dentur caufze cipae 1N ln DEUS videat futura cominpentia cc.. 639 TUmagint cipales creatz , cüm femper. retineant fuum re- tibus lbt fpe&um in otdine ad DEUM, hoc autem in vm, d nulla Schola fuftineri poteft, — . II. .C. Maj. Gfo ( N. Min. cujus P. D. ficut pris, omnis caufa ordida d fecunda elevatur ad producendum effectum., [ o u0L virtute caufze prima elevatione z 440 C. i quo ii li N. ltaque caufa fecunda non elevatur à prima, quafi ab ipfa acciperet quemdam motum prz- f m ] promtt vium in fe, pet quem.tunc ipfe DEUS attinge- tet effectum , ud fit in aliis caufis inftrumen- Fiim d talibus , hoc enim vel cogitare eft abfurdum, bordim(is? prima [ aclibertatem in creatura deftruit 5 elevatur et- ye caul go caufa fecunda à prima in hoc fenfu, quate- qu prim nus:C1. ). hac dedit illi virtutem agendi ( 2.) quatenus cauía fecunda in actuali concaufatione licta V dependet àprima. af Urges Il. uod eft indifferens ad utrumli- 43 bet, illud non agit, nifi per prius determine- quni iv um 1 tut.ab alio : fed omne agens liberum eft indif- h ,hlb-fï H fereis. ad. atrumlibet ; ergo &c, atqui. quod non agit, nifi per prius determinetur ab alio, il- nii T a ludab alio predeterminatur : ergo. &c. Maj. P..quod non habet majorem rationem exeun- j dipotius ad hunc, quàm ad alium a&um, il- jot j lud.ad hunc debet determinari ab alio : fed quod eít indifferens ad utrumlibet , illud non habet cw[m. 1 1:. majorem rationem exeundi potiüs ad hune, al htl T quàm ad alium a&tüm : ergo &c. Maj. ef! cer- a ta, quianihil (e magis ad hunc, quàm adalium . , T ul Mi j UCHM actum determinat, ;nifi habeat, majorem ratig- Rt^ at nem exeundi ad hume.pra alio. actu. g Rra DQ ADEUS £i9 ^ Paes II Diff E Quef 1. $.IL. remura. D Maj. Quod eft indifferens ad utrumlibet tart« fiex ol n uam non habens vim fe determinandi; illud non apit &c. C. Maj. fi habeat vim fe determi- f gotni nandi N. Maj. & D. Min. fed omne agens li- agl ! frsvolun berum eft indifferens ; & fimul habens vim fe | trexio. determinandi C. Min. non habens talem vim |lircreata: N. Min. & Conf. Alii hoc argumentum vgo dillinguunt de indifferentia aCtiva & paffiva, tlus ptol fed videtut mihi hzc diftinctio fundari & ex- Wt ts jlicaridebere per noftram.Prob.D.aliter.Quod non habet majorem rationem exeundi potiüs /^, h00 àd hunc , quàm ad aliu m a&tum , illad ad hoc Dics, us hx ] pris debet determinar: objectivé €. effective Werentut N.imoó fübdiftinquo hanc Maj. ficut priüsde EY terminatione à quo C. Maj. in quo N Maj: & tibus Q tansmiffa propter prioris Syllogismi dittia« Omne ergo ageris fcundg ctionem Minore N. Conf. lls liberum, quia eft Dominus fuorum actuum; fic eft indifferens ad utrumlibet, ut habeat diquid, vim fe determinandi , fuppofitó , quoód intelles. Til Q cre &us ipfi reprafentet aliquod objeétum vel vo- gloriar Jendum , vel nolendum , nec tamen requititur, ut DEUS effectivé ipfum przmoveat. hæc D yN. $44 Infers : ergo hoc ipfo creatura erit primum et fe movens. E. D. lllatum primum fe mo- ermni. vens primitate à quo, vel in quoN. primitate quoad ante fuum confenfum C. - negativa anterioris prædcterminatioqisDïvirfæ , f Oeran $Af Objic.TIL inferiora nom agunt nifi ütmo- iW l$, ta, & applicata a fuperioribus , üt patet abin- ejus, Ubj x;,du&ione; fie enim corpus & omnià inem- M M DEUS videat futura contingentia ebc. 629 utrümlit membra , quia fubfunt animz , non agunt ni- tmiinand d fi ex mouone , & applicatione ipfius animz3 vini m fic potentiz , quia fubjiciuntur voluntati , non agunt nifi ex applicatione, & premotione ip- m d j hsst fius voluntatis; fic fublunaria non agunt nifi pens t ex przvio fiderum influxu: atqui omnia agene C zrgumf:r: tia creata funtinferiora reípe&tu cauíe primzez ergo &c, &. Etiam hoc argumentum non i d od plus ptobare , quàm quód inferiora non agant al nifi. üt applicata à fuperioribus applicatione 4 &gend f quo, non autem is440. bus inferiori'- j46 "ii Dices.Si non daretur in agenti TU bus hoc Decretum pradeterminans , tunc fe- Qd querentur plura abífurda, & quidem (1 ) quod influxus DEI effet fubjectus agentibus inferio- Mil us tibus (2.) quód DEUS non faceret, ut cauía fecunda agerent , fed tantüm ipfe ageret , quan- LOH n « doille agunt. ((3.) quód creatura haberet aliquid, quod non accepiffet ab iplo DEO,, i [ d Ícilicét ipfum ufum concursüs fimultanei, síc- dni que creatura poffet contra Apoftolum de aliquo W gloriari, quód nonaccepiffetà Domino : atqui 2 W u hac omnia non. poffunt. fuftineri : erge. &c. & .N, quód aliquod abíurdum fequatur ex re- [ cenfitis. Primum non fequitur, quia cüm.. mum k ij omnia agentia fecunda dependeant à DEO tam NI u quoad effe, quàm operari, non autem econ- i^ tra, jam creaturz tam in effendo , quàm in operando funt. DEO fubjecte, & non DEUS a a ipfis. Adde, quàd, fi etiam influxus DEI effet j t fubjectus agentibus inferioribus, foret tamé tan» * "'mll! u tum p Rr3 €30 ^ Pars II. Dif. T. : Oneft. TI. $.1L. A DH [ tüm fübjeCtus neceffitate confequente ; non au- & nj Sotus, tem antecedente, — Ifta autem mon eft proprit dicenda fubjectio , fed potiüs ordinatifhma & adoqe libera DEI difpofitio , quatenus decrevit ; ut contingm r agentia libera liberé agant, & ipfe cum illis mf:quel Temper concurrat, Ob eandem rationeni neque Mfe futu féquitur fecundum abfurdum , quia ipfüm ope- reri agentium inferiorum cüm. dependeat à jfia ngt uettii, DEO, jam fofficienter conflat, quód DEUS etiam faciat , ut creaturze inferiores agant, De- ii loqa lu pen nique nec tertium fequitur abfurdum , quia ip- fum actualiter operari caufze fecundz: non da- tau(g fe (j tur independenterà concurfu DEI fimultaneo, & coníequenter ipfe ufus concursüs fimultanei j AMIL ttiriy. eft dependenter à DE O ; patet proin crea- turam non pofle gloriari; LUE peuifa $47 Objic.IV. Scotus r. d. 3 9. q. un. dicit : im vitati €ontingentia per prius eff caufa prima velfecun- li, Q da : idem Doctor 1. d. 41. q.un. ff. iffe igi- Ttrmin: eur improbans polt multa fic pergit : DEUS won non.ef pravidet if um bene ufiurum liberó arbitrit , wi- &am | Jf quia vult , vel praordinat if um bene ufurum. ; Ruiden d ipfum tenet etiam Quodlibeto 14. ergo ipfe 2 libtrö : Scotus admittit Decretum predeterminans. X. Quoad primum textum,: xv per prins optimé | btnïuf tel, i poffe exemplificari de prioritate dignitatis & d q50 ; aliquot enim tantüm lineolis ante citae mora| &mo tum textum dicit fic, PRINCIPALIUS. eff 4 cau[a priore ; & poft citatum in objeQtione ii doc textum pergit immediaté ; propter quod "u- j ' A5 , nift if fm eaujatum effe farmaliter continge d CAl« 1l n DE LIS videat f'atura contingentia »e.. 63X i Sic Uentés t 1 & Caufa prima contingenter cau[aretur, Scotus, qui tamen non dicit, precam/aretur , d ordinadfr adeóque ut ipfe Scotus fe ibi declarat litteraliter, YUs t contingentia vtlata ad Diuinam (ecientiam fuut acceffaria. nece]ftape confequentia, boc. eff , iffa r Vrattren confequentia efE necefJaria. s h. DEUS fcit. illa quapimy effc futura, illaerunt : nontamen (unt. neceffa- ria nece[fitate abfoluta , mec mece[fitate confe- ] p quentis, . Infuper eft notandum , quódScotus m iil ibi loquatur. de futuris contingentibus , quz à fola pendent Voluntate Divina. finé interventu dim, tl inde n cau(x fecundze, prout etiam loquitur in citato V frnult Quodlibeto. . AdII. Textum g.Quód AAiiScotum mances 48 jf itárint, fine ulla enim interjeclione pergit Sco- | Qm'm q tus fic 5. 0 quia ficut ditium e[l . dif? .39. certa pravifo futurorum contingentium e[L ex deter- a d Ecce. Scotus minatione voluntatis: Divina.. iil n t dicit , quód przvifio futurorum certa fit ex de- . terminatione | voluntatis - r .atqui determinatio d non eít pradeterminatio. Quod veró Scotus iarbilrf;a" etiam dicat in textu nobis objecto, quód ne vlle quidem DEUS pravideataliquem bene ufurum j liberó arbitrió , nifi DEUS praerdinet , ipfmem g ! ii bene nfurum ,illa preordinatio certé tantüm po- 1] opf.ï teft, & debet intelligi de praordinatione aliqua ii morali, quoad premotiones gratie excitanus, Jj gt & moraliter non tamen phyfice. przvenientis, TTR " üt docetur in Secundó Sententiarum Libro de : c;»;c&iong gratia ; & ratio hujus ad propofitum eft ; quia , "I l ) ipfe Scotus ibi non ponit rationem omnibus j Rra4 pra- ( [ 6323 Pars HI, Difl. ]. Quaft. H. f.III. NT pradeftinatis communem , fic enim DEUS noi eymph previdet , vel praordinat. parvulos, qui ante (gipto ufum rationis decedunt , bene ufüros liberó Vr $ arbitrió , quó utpote in illo flatu funt ptivati ul quoad a&tum fecundüm., fiine Opponatur Sc-otug 77 exiN. (quent-i. tüluitá - $. IlI. j du ,. Aillima Statuitur Noflra de. Concomitantia Di- viui Decreti Sententia, Davidi eju d €o : DEUS videt futura conting&ntia WTPW'/I, f 49DI libera & abíoluta in fua Effentia , fup- tlui & pofitó tamen dectetó concomitante, Jrs$i Ita contra T Tas G RRes. SSz paucis excep- (onlratu tis'ex fuo DoGtore, qui 3. d. 17. q. un; dicit : p DEUS »on operatur ad operationem illam ( fcie noflta licét voluntatis creatae) wiff voluatate libere agen- Rorí; 16 , Gj determinante fe ad operandum , e- 1uue fci JDEIIS operatur cum ea. uo nonvideo, an 4 fj Dodtor clariüs loqui potuiffet.. IdemDoctor 4. fuai d. 49. q. 6, ait 5 nuuquam caufa prawenta 19:de casfa füperiori agente ad unum oppoftum; po- D | zefF. potenrid propinqua exire in aliudoppofitum. ET Scoto preluxit Aug. l. 1. ad Simplicianum q;2. Gu ubi dicit: DEUS, wt velimus , ? fuum effe vo- lont lpit , eff noflruw : ergo ita ab aterno deter- [f minat nofiram voluntatem, uthac determina- telid tio ncn ipfius tantüm DEI , fed. & noflra fit Tüte; permutuam coincidentiam- feu condetermimna- EE tionein. Idem Aug.l:de corrept, & gtatia . 14: | P1 exems l | TL ( — Statsuituy Noffva. de Concamitantz;a cc. 633 enmDRU exempló regiz electionis Saulis; & Davidis ità vulos;qi comptobat füam mentem : quasdoenim D EUS & ufüro J volpit Sanli vernum dare , fic evat in porefhate atulmt i Jfratlitavum (ibdeve fé memorato viro, five non poutc fibdere , ut etiam D EO valevent vefifleve : quia zamen boc non fecit , nift per ipforum bominum voluntates , fime dubio babens bumanorum cor- dium , quo placeret , inclinaudorum omnipoten- n diffimam poteff atem. Et poftea loquens de 7 Davide; quáve ratione DEUS populum ad.. ejus electionem induxerit , fübjungit : »s»quid cottit corporalibm ullis oinculis allx;gavit €0$ volunta- fentia, tibes eoremn , quas ipfein illis opevatus eff , tva- icortitt ^ xir : Si evgocim volutrir D EUS Reges in tevva Vs eft couflHituere, maets babet. in poteflate bominum quid qolumtates , quam ipfi fuas erc. 'andem hzc noftra fententia non tantüm conformis eft Doz " ;M(IU 1IIIIMIIF '&ori noítro, S.Auguft. aliisquePP. fed & ipfi n t fcriptura facre, quz Sapient.8. dicit : "4rringie of Vidwl ! a fine usque ad finem fortiter , (j difponit omnia a feaviter. Quia enim ita vult effectus ab zter- ! IWW no decretos fieri in tempore, ut ftante hoc.. DEI propofito 'non fieri non poffint, dicitur n jp eos attingere fortiter ; quià veró "eosdem de- cernit decreto eminenter involventeliberum vos d " luntatis: cteatz confenfüm , dicitur difponere feaviter, amicabili nimirüm libertatis fuavitate relictà ; dura antecedentis fuppofitionis neceffi- qutit g ia Xate non injeQt3, nec ne condeterminatióne, glg&ä ümultqneä DEI j P. etiamrationibus, ^L Sithac : eft cori- 549 u u Rr; tra 634 Pars 1H.. Difl. I. Quaft. H. . if, IH $t tra naturam caufz fecundz agere, aut determis slsl nate fe ad agendum in aliquo inftanu , in quo omnig noncooperaturei caufa prima 5 & pariter eit füperd contra naturam cauíz liberz, priuüs efficaciter jorra & abíoluté moveri ac pradeterminari ab aliqua - Vi aliacaufa, quàmipfa fe determinet : atqui vo- - tl luntas creata eft caufalibera, & eít caufa fecun- frenti da : ergo nec priüs fe determinatad caufandum, Junate quàm cum illa concurrat caufa prima , nec etiam fifetu priüs determinabitur à caufa prima , quàm ipía qum Íe determinet , & per confequens nec datur de- adusi cretumantecedens, üt volunt I Ta , nec fube Qu fequens,ut volunt alii, fed tantàüm concomitans, amori coincidens, & fimultaneum cum creatura, citet $;! IL Ratio eft à triplici paritate: DEUS ex o quo eft primumens, & infinitum effendi pela- Tib gus continet eminenter omnia alia entia, .& Conec tam finé illis, quàm cumillis effe poteft : DRUS fomme ex quo eft primum efficiens continet eminenter 0 omnium caufarum fecundarum. effeclrices. vir- tetm tutes & tam fine illis, quàm cum illis effectus fü illarum producere potell : tandem DEUS x W quo efLprimum, & infinitum intelligens con- 'percq tinet eminenter omnia intelligibilia, & tam fe, Yal quàm illareprafentat : ergo pariter DEUS ex Qu quo eít primum liberum , & infinitum in ra- p tione potentiz volitive continet eminenter.. 64, omnia libera fecundüm omnem agendi modum f ipfis poffibilem , adeóque poteft decernere co- Mieg incidendó in candem prorfus determinationem Wi cum creaturis, ac fiab aterno coexifterent Dzo ; n aliàs ", Al jl Statuitur Noftra de Concomitantiaetre. 6 ; $ * AU db aliàs plané Voluntas Diviria infinita non effet'in ifant, t omni genere volendi, & liberé volendi ; & in- ; pritt fuper dicant ergo nobis AAii, quxnam fit ma- i df jor ratio deintelle&u, quàm de voluntate? ynai UII. Ratioeft, quando DEUS ab aterno de $52 odl erevit actum amoris Petri pto tali temporis dif- fbl ferentia, vel ergo decrevit talem amorem vo- d laan luntate Petri fimul fe determinante, vel non? a, t fifecundum : ergo amor eft potiüs actus DEI ; l quxmig.z quàm Petri; velad minus fi fit a&tus Petri, erit Tec Qd j actus ei imperatus, & nonàPetro fponté ele- ? DC2 €tus : fed hoc eftaperté falfum, quiaille actus mcomt amoris eft Petro meritorius, aliàs enim nonac- CatUId, ciperet premium. Et utique etiam ab AAiis DEUS N fupponitur hic a&tus liber. .. Si primum : ergo j p habemus intentum , quód fcilicet decretum fit a i, concomitans , & fimultaneum, ac nobiscum w[€üf Däw €oincidat. u gmif:tüm "Objic, I. IftaSSrum coincidentia & conde-s y3 d terminatio Voluntatis Divinz & creatz eít cap- j tu imperceptibilis : ergo non e(t admittenda, E& N. Ant. 34 uàd autem captu fatis faciliter 1 d 'perceptibilis fit, ita explicatur. — Itaque (1.) &[J[f.[h ut aliquid futurum fit, requiritur neceffarió ali- ( quod decretum Diving Voluntatis, prout ex- nimmiü l prefse teftatur S, Aug. Lib.26. contra Fauftum cminimff'a €.4, ubiredditrationem, cur ignoret;' aliquid ,ndimadum effe futurum ; hanc autem ibi dat caufalem.;; a ideo nefiio, quia, quid babeat. de bac re volun- d &5 DEI, me latet ; illud tamen me non latet ; r fin& dubie f'atuyam, fi boc DEI Folumtas babet , l hoc d 656 Parslll. Dife A. Quaft, H..$. HHL.- bo« eít, decernit.. $. Hilarius Lib.9..de Trínit; Gitefine ait: qua DELUS facere decrevit , in. fua voluns m zate.cognovit. .. ( 2.) hocdecretum non pote Objicl effe antecedens, quia plané tollit libertatems , l g omne meritum ac premium .. Deumque auctos E rem peccatifacit, |.( 3..) hoc Decretum nec po* teft effe fubfequens voluntatem humanam, quia biteffe fic creatura jam poffet aliquid finé DEO. decer- ii nere, imó. bhoc decretum fubíequens aperté d qiin pra;judicat ipfinitz perfectioni Diving in volen- &j do, & revera taliter creatura. contra Apel'co-; qit g lumpoffet gloriari, quód aliquid habeatà fey litim, & nonà DEO....(4.) DEUS potett fic.coin- "Dig cidere cum homine, quia cognofcit.non tan- fitate tüm ipfam voluntatem creatam , (ed etiam mo- E dum volendi infinitómodó, & ficut in creatis | Vi eít perfectio ( cumimperfectionetamen ). poffe. Conti coincidere cum alio (ive cafu, five ex pravia, hatir' motivorum difcuffione, ita etiam in DEO eft Vonteg perfeclio. ( fine imperfectione ) quia DEUS fie. illüs, coincidit ex fua infinita perfe&tionein volendo; ii itaut creaturz , cujus libertatem eminenter con- Qd tinet, nullam violentiam inferat ,. & tamenft- Nunql mul obfervet fuum decretum generale, quod | if omnes Theologiex S.Aug. Lib.7. de Civ. DEL f | C.3. adducunt, & obfervant : DEUS»e erta- l Callfay ta, quas condidit , ita adminiffrat , ut.eu funt. An non autem hac omnia , It motus agere fimat. | flllfim obíervantur..in ;decreto concomitante ? . ergo. V du non eíl.captu imperceptibile, . 'Tandem. dico g | Quj nec T Tas, nec Mediítas poffead. captum expli-. €are "m Statuitur Noflra de Concomitantia cc. 637 9. d Til care fine Iefione libertatis fua decreta pradeter- in f minantia , aut fübfequentia. n Objic:TI. "Voluntas creata necdum habetf $ 4, tliberdt effe; quando DEUS ab zterno decernit ergo ungead decreta DEI non habent comitem' volüntatem TEU cteatam, ^ &. D. Ant.- voluntas creata non hà- |mándl qWï bet effe actuale C. eminentiale; & contentum DgQ d in ipfa voluntate Divina N. Ant. & Conf.'Un- T de quando V oluntas Divina decernit ab zterno inzin aCu; voluntas creata decernit virtualiter ; sícs "7 Apellcï que coincidunt ha duz voluntates in idem vo- ab litüm. E 1 f cal ^ Dices.; Tali modó Voluntas Divina deter-g £$ qiorn al« minat éreatam , & confequenter decretum . eft xiam O0« antecedens. P. Afflumpt, quod determinàtur ia od virtualiter ad determinationem caufe, 'in qua 1n)p Continetur , non determinat fe, fed determi- T natür à éaufa continente-3- àt patet de corpore Dl 0U contento in álio,' quod movetur ad motum apo illius , inquo continetur : ergo voluntas creatà T determinatur per decretum Divinum , & con- jett! fequenter hoc'eft antecedens. &. N. Affumpt, a u Nunquam- enim admittimus determinationemà j in caufa prima, fed tantüm condeterminatio- l CW-D nem. Ad Prob. dico;antecedenseffe verum de [ caufanaturali , 'non autemr de libera ;; ratio di- 'um"d fparitatisefe, quia caufa naturalis continet abs- queindifferentia contentorum ; feu continet ea u u n [50 üt determinata ; at vero caufa libera Divina min- j iil . cgntine y t.:;gufa; liberas creatas cum ipfaru diffe« gt lÜ fttu 638 ParsIlI. Dif.I. Quaft. IT.. $. I differentia, itautfe ad hoc, velillud determie (tstis M & tum ha nare poffint. $$6. Inflas. Etiam juxta SSas illud eft naturá prius ventidl in operando, .quod ab altero in operatione fua lutt nec dependente eft independens , & vice verfa, il- Coy lud eftnaturá poflerius , quod ab altero inde- toftiien pendente dependens eftin operando : atqui de- tl terminatio DELI eft independens à determina- RtEmina tione creaturg, determinatio vero creatura elk Qunor dependens à determinatione DEI : - ergo hac potiüs e(l naturá prior, & illa naturá pofterior. .. Bt, jttnen D. Maj. llludeft naturá prius, quod eft inde- inino pendens & quod liberé exfpectat condetermi- | M nationem caufz dependentis N. Maj. quod non !t t Ts exípectat C. Maj. & D. Min. atqui determis natio DEI eft independens, & tamen exfpectat minan liber& decerminationem creaturz C. Min. non [ quo fic exfpectat N. Min. & Conf. . Itaque verum ff e(t, DEUM, quantüm eft de potentia fua ab- ! tingem foluta , determinare poffe determinationem., t abf creaturzantecedenter etiam ordine caufalitatis tortin fed tamen evería illius libertate 5 quia verà Viemi DEUS decretó üniverfalt ftatuir ,. f& caufis fe« Titt o cundis liberis quoad actiones voluntarias nul» Á I lum ponere obítaculum , ideó ita attemperat dintm fuam determinationem , & concurfum , ut eas A determinandó non praveniat, fed mutua coin- Watur, cidentia cum creaturis convenire velit, admiísà 1io t femper prioritate24«o, & dignitatis, non ta* |C EU P DN men i« quo , & caufalitatis. folutg necef- dCPen $57 :MObjic.III. Exeo, quod eítab Xta- 1 ll Statuitur NofTra de Concomitantia þcä-c. 639 ] lod degr fitatis , libertas & contingentía rerum futura- tum haberi non poteft: atqui continentia emi- duj nentialis noftrz voluntatis in Divina eft abfo- optuic luté neceffaria : ergo &c. gv Conf.I. Etiam cauía naturales eminenter? 5 $ jb ao continentur in Divina Voluntate; & tamen exin- io: dl de refpectu horum non fequitur libera condez ; i d terminatio. "Con£ TL Suppofitioantecedens, r catunt qunon eft in noflra poteflate, non dat, fed m potiüs impedit libertatem :^ atqui continentia oRcriOL j eminentialis eft fuppofitio antecedens ,que noq ld eft in no(lra poteftate : ergo. vondtt &.I. Generaliter ad hec omnia , quód aper- jj9 g tas & palpabiles patiantur retorfiones contra uj dutte T'Tas deipforum Decreto efficaciter pradeter- "s minante. — g. II. ad argumentum D. Maj. ex ^ Mi at eo quod eftabfolutz neceffitátis, quàtalis, & gque Vll'*i"n in (e fpectato, non poteft oriri libertas & con- gt tingentia C. Maj. quod quidem fedundàm fe natot eft abfolutze neceffitatis, dicit tamen ordinem a^ coritingentem ad aliud IN. Maj. atqui continen- g tia eminentialis eft abfoluté neceffaria dicens ta- (ail men ordinem ad contingens , & liberum no- ftrum arbitrium C. Min. non dicens talem or- T od dinem N. Min, & Conf. n Adl. Conf. x.D.affumpt. Etiam caufzg6e d naturales eminenter continentur in caufa prima, ,'.T l,^ pl alió tamen - agendi modó, quàm caufz liberze g C.eódem agendimodó N. AdIIl. Conf£. z. J D. Maj. fuppofitio antecedens, fi ab ea quà tali on W;]I(d "] .dependeat libettas; tollit libertatem C. fi n J ab l N7 640 Pars H1, Dift. L. Queff, H.- $. HI. l | dlcufi ab illa (oppofitione antecedeate , fed ab aliquo alio, :quod non eft fuppofitio antecedens; - fed fecudit hm d coincidentia fimultanea dependeat: IN. Maj. i& l ttüs Vg dift. applicatà Min." Conf. : Itaque decipiuntur AAriiineo , quód eredant; - à nobis iftam con- dprit Aeatütge tinentiam eminentialem amgnari tanquam.cau- fam pracifam concordiz libertatis noflrz:cum alchs Divina ; cüm tamen illa continentia eminentia- hcipf lis fit prior tamnoftra,. quàm Divina determi- terilte T natione , confequenter ipfa nulló modó : falvat libertatem , jamautemfüppofitá hac continen- milití tia eminentiali DEUS exhibet: concurfum d f utrumque paratum (qui libertatem jam refpi- Tiotug 1 €it, fed tamentantüm remote ) five fervat.le- N gem generalem finendi caufas fecundas agere Wi fuos motus;. quando veró creatura liberé fede- D terminat ab zterno virtualiter, velintempore M!tfm actualiter, tunc DEUS fimultaneé cum creatu- 1277 ra coincidit, ficque proximé habetur libertasin Mulis 2 fint. a&ibus voluntatis creatze per determinationem voluntatis create, & coincidentiam Divinam tile P Tie ex, liberam , non autem per continentiam eminen- ] tialem neceffariam. ftta $ & Objic.1V. Si DEUS voluit voluntate abío- & luta actum odii DEI v. g. fieri à Petro ;; tunc -?" W DEUS zqué eftauctor peccati, ac Petrus ; hoc non admittitur.:. ergo.nec illud. . Maj.P.. qui in humanis abfolute cau(at a&tum cui annexa ef malitia, is etiam eft-caufa malitie; . fed actui odii DEI eft annexa malitia , & DEUS equé gaufat illum a&um ac Petrus ;. ergo etiam Dxus » v VW[] Staþmtur Noffra de Concomitantia cie. . 64 E ii d eíl cau(a malitize. - . IN. Maj. in hujusProb.N. :cedeis, d fecundum membrum Min. quia DEUS ad ip- [ N-MQ] : /fam malitiam tantüm habet fe permiffive , Pe- t (eqput *trus véró caufative inflaendó. Infuper eft lata Yil a difparitas inter cau(as creatam ,. && increatam ; ereatura enim non tenentur ullalege concurrere AO jl du adactus malos five proprios, five alienos , imó ( t hocipfis eft prohibitum , fi a&tus illi etiam ma- i at terialitertantüm fint peccaminofi, & ideo fa- nodo t ciendó. contrarium huic prohibitioni cau(ant (C COT malitiam peccati ; . DDEUS veró üt caufa univer- curlum faliffima .tenetur caufas fecundas finere. fuüos motus agere aliàs dcfïrueretur modus conna- j [etiati turalis-agentium liberorum liberé agere, Hinc (s g perbellé dicit S. Aug. L. de concordia c. 7.. f4- buifré cit DEUS omnia, qua jufta, «elinjuflavolun- ili mnpon atate fiunt, ; id eff , bonaopera & mala, inbonis at quidem fam e z]::od fint , &b quod bona fint , in rj umalis vero-facit, quod fimt , fid non quod mala ioaton Jfint., ideit, DEUS quidem concurrit ad mate- yDinii ziale peccati , non veró ad ejus formale. Su- ameexemplum de viro fano, & muliereleprofa u ,generantibus prolem lcprofam ubi uterque y äbf j parens ad fübítantiam prolis concurrit , Pater 0i guut tamen non concurrit ad lepram , utpote ris»' HO qua infectus non eft. j Q200:0350; Mxü ixt p i $ US z"üt J j Ss ] QU/E- l 1 Dranitn 642 Pars HIl. Difl. l. Oueff. Iil. .T. winon, ci UJZESTIO. IIL tgodit gue uomodo DEUS cegno[catFutura tur (ondi hn DEC Gontingentia Conditionaa ? hedelt Ms E p ts T Premittuntur aliqueReplicefla T Que- flionzs magis declarantes. jutite, ; pfv AMtto m Upra N.47 r. in ultima fequela jam admi- fimus cum communi , quód DEUS vi- timg r 7628 deat futura contingentia. Idáue ulterius wfatun, Wal conftatex Sap.4. cap. ubi dicitur : raptus eff, ne malitia mutaret intelle&um ejus. x Matth, A w €. 24. sift breviati fuiffent dies illi , non fieren um ihtin al falva omnis caro, ex Y.ad Cor.2. c. frenim cog- noviffent , nunquam Dominum gloria cratifixi[- qefun fé?t : ergo DEUS cognofcit certo futura con- üfttyo Verüm contra hoc Winon tingentia conditionata. onisin fequentes obftant replice. — (1.) DEUS non cognofcit fütura contingentia conditionata per tb d Va fcientiam fimplicisintelligentize ; cüm illa tan- (fibilia: nec fcientià tüm terminetur ad meré po Wet vifionis , cüm illa terminetur ad res aliquando ET exiftentes: ergo DEUS non cognoi'cit futura potid Msj conditionata, cüm aliquam fcientiam mediam non admittamus. (2.) futüra conditionata A.d lia non habent determinatam veritatem , cüm non mquand« d habeant determinatum effe. (3.) qUidQUid ! itned P-EUS' cognofcit , vel eft futurum aliquang:, (III SIL Pramittuntur aliqua Replita flatumeie, 643 vel non, cüm non detur rmedium ?. (j primumz B ergo eft futurum abfoluté;.. Sifecundum : er- CAt u go eít meré poffibile : ergo non danturtalia fu- tura conditionata & confequenter neque pof- ul funtàDEO cettó cognofti. — (4.) S.Aug. Lib. de pradeítin. SS, c.14.. explicans illud Sapient, Q« raptus efh , ne malitia- mutaret. intelletlum ejuss. ait t^ boc diflum eff fécundim pericula bu- g'dtquM' Jisite , non fecundim prafiientiam DEI, qui hoc prafeivir., quad futurumerat s. non quod f'a- J; m u tUrum non erai, - Idem fenüt Lib. de otigine ! DEUM anime c;12. ergo DEUS non praícit conditio- nate futura, fuedierà g.adl. Quoód DEUS cognofcat conditio-$62 ngtir t a Mad nate futura pet fcientiam vifionis , qua non., tantüm terminatur. ad.ea, quz defa&to futura j wf (unt inaliqua temporis differentia, fed etiam ea, j f :nimlgt que futura fuiffent , fi conditio , à qua pendent, nl yfüti t tuiffetpofita. .. Nec obflat , quód refpectu illo- rum non fit intuitiva , quia dicitur fcientia vi- yon D fionis intuitivaab obje&to principali, nempe à / tebus defacto abfoluté futuris. ydi[llümp g t t ad Il. Quód futuris conditionate , etiam $64 competateffe determinatum conditionate,adeó- g Y que & fimilis veritas, fecundum quamà DEO poteít cognofci conditionate , ficut ab(olut? fu« Qd m ' gil turaabíoluté cognofcuntur in Divina Effentia, Ad Ill. &. . INon omne , .quodnon eflfuturum « j qn' 9t aliquando ,. debere dici mer? poffibile quando- quidem fütura.conditionaté jam tran(ierint. ra» ) qmdqmd IW' .ägn,e decreti objectivé conditionati.& [latu me» D $s 2 ta ] ht 644 Pars HT. Dift.1. Quef, IHT. f.T. & 1. jmbat r pombilitatis ad ftatum futuritionis conditio- i, natg, vel, üt appofité loquar, ad ftacum fo- rentie, five forentiam ,. fi nempe poneretur agnofcatu: Tituman conditio. T (ent $65 AdIlV. z.. nofter Macédo, $. Auguüinum yeidet negare przcícientiam füturorum nonquidem ab- 1tdio, no folute, aliis fibi apertiffimé contradiceret, fed diodebe üntàm fecundüm fenfum Pelagianorum, qui talem prafcientià inDEO ponebant absque om- ni Decreto Divino przvio, vel concomitante; N cüm tamen nihil fitfuturum nifiper Decretum, àt prateralia con(tat ex fupra dictis. Durt ( $6 6 debautem Pelagiani iffam prafcientiam fine Decretis adflruebant ,. ut falvarent libertatem (0. humanam, quam lzedi contendebant per De- Di à in creta abfoluta. — Infuper ideo huic infiftebant ü fententize Pelagiani, Ut oftenderent rationem DEUS v Ccur DEUSu num vocet ad baptisma , alterum TaTheo folum DEI Decretum, & in« non) non effc titats ; fcrutabilejudicium , fed effe ufüm liberi arbitrii, ab eterno pradíciebat inde- Wi quém ufum DEUS (on dica endenter à fuo Decreto, dic ebant enim Pela* num ad baptisma per- dbus à giani ex duobus pueris u bsvoc venire, & rapiex hacvit a ad beatitudinem pro- ibl pter opera & merita, qui DEUS praície- j Uta bat facienda à puero , fifupervixiffet ; & alium tod] in peccato rapi fine baptismo propter peccata , fifüpervixiffet, — Atqui, üt be- Qific quize patráffet , llj n? in(inuat Scotus 1. d.59. q.un. $. iffe igitur ft fuftineri s giofo, Y improbans in fne, hoc non pote ite,qu& !t ij quiatalis pramiaretur sn fecundim mer djom An, & qualiain DEO fent admittenda tbc. g4f Kl ynis conu jam babet , fed fecundiim illa, quapravideretur dabiturus , fi [npervixiffet. 'l'aceo, quoód non ad hr agnofcatur Decretum Divinum : ergo &c. p ponerm'! Et ita manent fepofitae replicze contra. Catho- licam.- fententiam affirmantem , quod DEUS j Augufïinua unquidcmb- przvideat futura conditionata ; verüm in quo medio, non conveniunt Scholaflici, hinc necef- radiet jnorum, d fatió debet inquirete t $.II. Jncomui n , 65 qualia in DEO fint admittenda r D D Decreta, in quibus Prafcientia Futurorum Conditionatarum. fundetur ? jettani 1 v r Ico. Debent admitti ( 1.) Decreta..$ 67 x in DEO fubjectivé abfoluta, & obje- n &ive conditionata , in quibus ( 2. ) t t 'DEUS videt futura contingentia conditionata. ;, dl Ata Theologi fatis communiter contra PP. So- i, cietatis ; ex quibus tamen Suarez , & Ruiz , at & quidam aliinobis adherent ; quamvis Alar- ia condicat, Decretaifta coram Summis Pontifi« T cibus à Jefuitis cum Dominicanis difputanti- jl ! bus vocata effe ftulta, inutilia, inepta , impof- j at fibilia, & DEO indigna. Pfg u ) .. Ut autemconclufionemiintelligas , adverte,f 6* u quód Decretum conditionatum ex parte fubje- ( ( &ifit, quando conditio fe tenet ex parte ipfius j U fubjecti v. g. ego vellem venari, fi liceret. Reli- fj jr giofó , vel, ego vellem ire Romám , . fi non timt- n j rem infirmitatem, & hzc Decreta fünt condi- p Jl tio- $5s 3 | AC 646 Par:IHl. Dz]ïf Oueft. HI.- ?.IL L 'tionata ex parte fubjeCti ; quia conditio eft in n gonha me, & nullatenus poffunt ifla Decreta conve- nire DEO, quia importarent imperfeclionem fionis . bdin fufpenfionis, infufficientis refolutionis: in Vo- , luntate DEI. Decretum. econtra 'conditio- TAT Sdoma atum ex parte objeclieft, quando conditio fe tenet ex parte objeti v. g. . vole j quod fi Petrm 4110, : Slomó cras veniat domum , prandeat smecum, vel volo donare cthtum aureos Petro, fi ducat meam fi- pes. 1 liam in uxovem ctc. ubivolitio eftabfoluta; & DEIm * determinata ex parte fübjecti volentis; licét fit Qutüfca Et hzc Decre- lt n conditionata ex parte objecli, tadanturin DEO : unde: At lj tudem| $ 59 P.l pars. Chriftus Joan. 16. dixit Difci- pulis fi quid petieritis Patvem in womine mto, fv [ dabit vobis : ergo danturin DEO Decreta füb- DEO. jectivé abfoluta , & obje&tivé conditionata... Conf. P. Chriftus fcdiebat Patrem decteviffe tondi drrey dare auxilium Difcipulis, alioquin enim non dixiffet, dabirvobis : atqui hoc ipfum Decte- elilà Vnt tum comitatur aliqua conditio ex parte obje&i fiveDifcipulorum, nempe /f quid petieritzé in DEU tondi zomine mco , quae conditio certenon eft in Dzo, quia DEUS non debet petere à Patre in nomine liboi U Chrifti: ergo daturin DEO Decretum de prz- ftando auxilio Difcipulis , quod ex parte DEI lulæ, Tum eít abfolutum ,' & conditionamim ex parte obje- &i , feu Difcipulorum ;'qui certó obtinuiffent tione C auxilium ,'fi poftuláffent: illud in' nomine.; Chrifti, & non óbt Vos ent., þuxiffenþ d ü non poiäläf— Vi Conf. 1.j A r qualia n DEO fit admittenda e. 647 tonditiodt Conf. l. Dantur in DEO volitiones, que$70 Vecrtta ( non habent effeum cx defectu alicujus condi- tionis à creatura prebendz , feu qua ex parte ipefeluus Itionis il objecti non funt efficaces , üt colligitur ex Gen. c. 18. ubi dicit Dominus, quod velit parcere ntra Condi do condiu Sodomz, fiin ea fuerint viri jufli yo. aut 30. aut20. aut IO.. [tem 3. Regum c.9. promittit guif hn , Salomoni fervaturum fethronum Ifraélicum iit nti) penes illius familiam , fi ipe & ejus pofteri Hablolin DEI mandata cuftodiant. ]Item 4. Reg. c. 1j certificat Elifzeus Joam Regem Ifrael, quód ta- vi; hl al liter. Syriam devafláffet, fi terram quinquies, aut fexies, five fepties jaculó percuffiffet. — Et divit D tandem líaie . dixit DEUS, | qwid sltrà debui tf ) facere winea mea, d& non feci ? ex[petlavi, ut fa- ceret wuas , & fecitlabrufcas, — Exgo dantur in Dutub DEO decreta abfoluta ex parte ipíius DEI, & nilioti conditionata ex parte objedti. Conf; P. Dkus j d decreverat, & volebatuvas, &fianima, quz "od eítilla vinea, voluiffet, feciffetuvas ; quiapo- f fun t terat cum gratia DEI facere uvas, alias enim pallt Gfï;"ï" DEUS non exfpectáffet uvas : ergo cx defectu hyjrt conditionis fcilicet confensüs anime DEUS non MMDEO' habuituvas, quasexfpectavit : ergo dantur in m p DEO volitiones, quaex parte DEI funt abfo- lutz , & ex parte hominum conditionatz, quo- t ul rum effe&tus (equerentur, fi homines condi- tionem ponerent. oW M Conf. II. DEUS vult omnes homines fal.f71 La u 1 " vos fieri : atqui hoc non vult DEUS , nifi bené ) p& í vivant: Ergo DEUS vult conditionaté non $5 4 * qUi- ( 648 Pars Hl Dift. 1 Quaft HI. f-In. /fn,&' qm quidem x parte:fua , fed ex parte rei volitae. otnid; q Conf. HI. .Ex aliis rationibus, proptef quas jego il DEUS aliqua. decernit conditionaté ;; hoc liectonf enim fic facit DEUS , vel ut oftendat ; quod fe- urqitto fimvolut fe hominum libertati accommodet ; vel. quód fitpropenfüs, uteorum miferias füblevet; vel Dices, quod fciataliquos homines effe aliis pejores v.g. ftmatti Judzos Tyriis, cüm Tyrii fefe convertiffent, f qrum m vidiffentfigua, qua viderant.Judzi; vel tane mutation ummon dem propter alías rationes fibi notas, etiam in folutionibus objectionum adducendas. (itio non $72 P.Il. pars. DEUS debet cognofcere futura 102;dent contingentia conditionatain eo, finé quo non K'Di»l! extrahuntur extra flatum merz poffibilitatis* Aolutut atqui finé Decreto Divino futura contiugentia EONNG conditionata non extrahunturextra ftatum. me- QUA. repoffibilitatis ; cüm prima ratio & conditio tsf q adfuturitionem fit Decretum Divinum, ütis li, q abundé conflat ex dilis ; ergó DEUS videt | nerelur, futura contingentia conditionata in Decreto Iit; nj conditionato ex parte objecti, & abfoluto ex at parte fubjecti. Vs f $73. Conf. Sicut fe habet Decretum abfolutum trin; ad futurum abfolutum , fic proportionaliter. ; [X AU Decretum conditionatum ad. futurum condi- hh tionatum: fed Decretum abfolutum ita fe ha« nata,w betad futurum abfolutum , utfiné illo non in- itilic telligatur futurum conditionatum , & confe- ) p quenter. fotis d 174 Objic.1.. Qux DEUS tantim vult condi- Tetee txoga:e, i!]"üa",? juxta SSas non facit:' atqui' Vfïflo. ome J AIn, C qualiain DEO fat admiüttenda ct, 649 e-fe O omnia, quecunque qv/sir , fecir. Píalm. 113 prop ergo nihil vult, aut decernit conditionaté, quiá IQj hecnon fiunt. . g. Explicandó;ac D; Min. qus- (; ul cunque voluitabfolute , fecit C: Mim; qua: tan- t ii tüm voluit conditionate N. Min. & Conf. * fiblets d Dices. Quodlibet Decretum Divinum cau:$7 $ fat mutationem realem in creatura : j PC,OICSVE atqui De- prenifr;! crétum meré conditionatum non caufat- talem l; vl mutationem realem ; cüm res perillud Décre- i, t tumnmon fit ponendain rerum natura , quia con- jis ditio non ponetur :: ergo fignum eft, quód Cere f non dentur in- DEO Decreta conditionata.... QUO Y. Dift. Maj. uodlibet Decretum Divinum fbiits abfolutum caufat mutationem realem: C. Maj. quodlibet Decretum Divinum conditionatum mtmgenw at caulat &c. N. Maj. & ad Min. dico, quód fa- Brcondo tisfit , quód tale Decretum conditionatum cau- i, i latet , quantim e(tex parte fua, ficonditio po- RU u neretur, quod & AArii admxtterc debent , ve- lint; nolint ; nam Decíetum, quo DEUS de- DE[ « ifolio crevitconcurrere cum omnibus caufis liberis ad actus hberos, nullam ponit mutationem rea- E-/' Jl /Wm lem iniis; qui non operantur, licét poneret, atl ) fiagerent, veloperarentur. fl «N j Inilas, Siin DEO dantur Decreta conditio- $76 l[ir | nata, tunc DEUS idem vellet & nollet : hoc - o implicat : ergo & Decretaconditionata. Maj. P. DEUS vellet converfionem alicüjus pecca- db toris & non velletillam, quia nog vellet po« Tiere cornditionem ; finé qua non habebitur con- X j at " vetfio. &D. May. Idem vellet & nollet eo- j Zf"" dem [ Ss $ $yo ParsIII. Dif. 1. Quaff. IIT.. £. II. ä EX dem modo N. Maj. diversó modó. C. Maj, & | egdi: pariter. D. Min. & Conf. .. Itaque DEUS inef- qui n« ficaciter vult convetfionem (noia per omnem finciil modum ,.quód loquamut de peccatore tantüm etoat. (ub conditione convertendo ) & efficaciter vult condità non pofitionem conditionis ex quocunque tan- Árs pon dem motivo fibi noto , aut defeclu creaturz'; df conditione autem non pofita converíio non erit KN) abfoluté: atquiin hocnulla eft implicantia,cüm hüntires iidem. AAii admittant, & admittere debeant qmef voluntatem inefficacem falvandi omnes. homi- fies hor nes , & cfficacem non falvandi omnes , fedali- uD quos reprobandi propter peccatum commul- fitcód fum. l il $77 Utges. Nullum poteft admitiia DEO De- r y. , Y cretum, quod non extrahat aliquid de maffa.. poffibilium : atqui decreta conditionata ; quo- &m| Ptob, rum conditio nunquam implebitur , nihil ex- ttahuntà maffa poffibilium : ergo non funt.in nid D« DEO. .5 D. Maj. nullum potelt in DEO ad- mitti decretum , quod non extrahat aliquid de pate Conl maffa poffibilium abfolute, vel conditionaté C. Maj.femper abfolucé Neg. Maj. & ad Min. di- Di co , quód decreta conditionata abfoluté extra* lii herent (ua obje&ta cx maffa poffibilium, ficon- lii ditio poneretur. . Imó defacto jam extrahunt , eré W cüm futura conditionata non poffint dici m lo j poffibilia, fed media inter pure poflibilia, & mf abfoluté futura. « $78.. Objic. II Nulla eft neceffitas ponendi in 'Mæ( par te DEO : ejusmodi Decreta cogdiu'onata ex. OD- ! big; Il ( du cb qualz'a'in DEO fint admittenda ec 6yt j CMj d Ant. P. fi effet ali- óbje&i : ergo non dantur, w ER ua: neceffitas , tunc maxime effet, ut Decteta J Det QU Ímnt infallibilia : atqui hac neceffitas non eft : jpatore a iradittr ergo &c. Maj. P. Decreta DEI non dependent à conditione objectorum : ergo non eft neceí- UocunQue Wt fitas ponendi. conditionem ex parte objeCti, ut u at «ecreta fint infallibilia. E. Neg. Ant, in hujus vetio n P. N. Maj. nam fi decretum falvandi omnes 1incanlia,:üm homines effetin DEO finé ulla conditione, tunc tere ( aperté foret fallibile, & falfiffimum, cüm om- ynnts u nes homines falutem non confequantur : ergo " ut Decrétum DEI fit infallibile, oportet , quod f commi- fit conditionatum ex parte objecli, fcilicet fi & ip(i velint , ic enim Decretum non poteft fru- pEOD, frari 5 nam licét omnes homines non falven- L ml tur, hoc tamen non officit Decreto; cüm fit ts o «€üm hacconditione, fi & ipfivelint. Ultimam W pl fï' Prob. Diít. Decreta DEI ex omni parte abfoluta non mf J non dependent à conditione objectorum C.Ant. aj ! -Decreta ex parte DEI tantüm abíoluta, & ex l T d parte ereaturarum conditionata. Neg. Ant..& jj /Conf. 'ldm' , Dices. Ifta Decreta conditionata funt ïnuti—;'zg j lia; irriforia, nugatoria, & tandem forentin- n [ltüü' mumerabilia, per que DEUS ita fecum ftatue- quiil :xét : fivoluiffem creare alterum mundum, vo- L lo jam , ut ineofuiffent totfolia arborum; tot »flïwü' -mufce, tot ranz, vefpz , vermes &c. Siveró effet alia feries, volo, ut etiam effent hz , aut mntnw Al creaturz, & fic currendó per in&initas com- T binationes : atquiiíla videntur abfurda, nuga- [ w- 653 Pavs HI. Dift. F. Queft. II $. H.. ï DI toria, & DEO indigna : ergo &c. | Maj.D. prübáni 1 funt inatilia & otiofa , quia illorum effectus eft a t impeditus per aliud Decretum abíolutum nun- sidlpr quam ponendi conditionem ; v.g. effectus De- finridcal creti conditionati de converfione Tyriorum fuit fudum : impeditus peraliud Decretum abfolutum , quo uptas DEUS ftatuit , ut Chriftas nunquam pradica- i pofü ret T yriis. Infüper illa Decreta nihil confe- vün efe runtad pcrfe&ionem DEI : ergo funt inutilia. dm g P. etiarm quód fintridicula , & nugatoría , quia Vetm t ficut nugatoria & ridicula foret hac promiffio [ dabo tibi aureunm , ff celum tetigeris , ita zque "RI ridiculum eft Decretum deconverfione Tyrio- Troili rüm-conditionata; quia tam hac, quàm illa eft t d impoffibilis : illa quidem ex improportione, fl & infufficientià naturali, hec vero five cone fl verfio ex Decreto abfoluto & contrario de non Quodw raculis. ponenda conditione , five pradicatione G mi- Ita R Res. fed Quare furas? f80^ xl Ifla Decreta nec effe inutilia autotiofa, prodà clim reverà coriducant ad majorem DEI perfe- folija lionem , nam perfe&tius eft fcire , quid T yrit Tore, feciffent, &i Chriftus ipfis predicáffet, quàm ne- Tntunt fcire. - Imó elt magna imperfectio, i DEUS ) interroganti, quid Tyrii feciffent, fi Chtriftus ii apud illos predicáffet , refpondere debuiffet; f wefiio. . Si ergo illàconditionat? futurafcire de- nj beat; debent etiam in illo poni decreta conditio- hia nata. Reliqua omnia debent folvere ipfi RRes. MT qüando enim admittunt, quod ia DEO detur as re- ^fit] f*o?uhtas falvandi-omnes , & item volunt b p lLs 4dn, & quialid in DEO fint admittendace, 643 & Mil m dul probandi aliquos , quro , an non & hzc De- creta fint inatilia, quia effectus primi impedi- bfolutumme tus eft per fecundum ? an non & hec Decreta u fint ridicula, & nugatoria, cüm per Decretum Tyioun fecundum apponatur conditio primo Decreto lum qu repugnans: cüm fecundum Decretum deflruat, um r quod pofüitprimum? certéfi füum contranos nl o volunt effe efficacem difcurfum , jugulabit eos- Áüntinul dem difcurfus modó in:oppofitum formiatus, atorà g Verüm uüt pateat , re ipía -nreut.rum effe. effica- t proná cem. NT R. II ad fingulas ptoba iiones .in particulari; ;81 ne Tynh. Et quidem ad primam , quae vult, quód De- n illae 'creta debeant effe innumera , dico , quód AArii iyortiont, reddantfeipfos fufpectos vilipenfores DEI , càm p r ftipulam ficcam perfequantur ; ac contrafolium, iiodtnt quod ventó rapitur , oftendant potentiam fuam. pe d Quare enim adeo exiles tantüm adducunt erea- turas ? certéfi DEUSalium mundum voluiffet " procrearenon tantüm mufcas , vermes, vefpas; Di* foliaarida, fed & aliascreaturas, & fors nobi« g liores, quàm defacto, produxiffet, Infuper ) ynt tantum admittimus Decreta conditionata ina ia ) l DEO , quz colliguntur exScriptura, üt addu- ( ximus N. £69. &feq. vel qux non funt contra fanamirationem, non veró decreta conditionata p j omnis gereris v. g. ff dormiero , magnus "Turca faltalit. a? Si cormedero , Rex vincet. boffes qtrc. Cüm fimilium nullam habeamus fanam ratio- jj a 'nem illaadmittendi , fed potiüs refpuendi , quia j[zsrl' mera- infaiia fünt ;! patet ergo, quod fint innu " bilia ] 6$4 . Pars H. Difl I Quaft. IHl.. . 1. df g bilia decreta objectivé circailla , qua prudenter tünque o decerni poffunt ; hujus ratio e(t, quia. Volun- hm fed] tas Divina eít formaliter infinitz actualitatis; qusmodic adeóque fufpenfa effe nequit circa unicum pru« tetfari l denter volibile , ficut Intelle&dtus. Divinus ra« ^v prindy tione füe infinitze actualitatis nequit effe fufpen- As fus circa ullum cognofcibile ;. econtra non füns At innumerabilia , imó abfoluté nulla funt decreta tifict, & conditionata circa ilia, qua prudenter decerni d ridicul non poffunt. thitgo f82. AdILP. g Conc. Quod effectus conditio- 2000 t naté futurorum fit impeditus per aliud decretum Tytiog abíolutum, nego tamen, quód proptereà de- vtrine creta conditionata fint inutilia (1.) quia etiam stbl decretá falvandi omnes impeditur peraliud de« n tl eretum abfolutum , nec tamen proptereà dici- Aüra r tur inutile. ( 2.) ideo hac duo decreta ( five n (int in materia, de qua difputamus, five in decreto (ni; & falvandi omnes, & quosdam reprobandi ) non Ohj dicunt aliquam inter fe repugnantiam , quia de« cife ecretum abíolutum, ut Chriftus nunquam pra- tf dicaret apud Tyrios ;; habet pro objecto predi- tonag cationem , & converfionem Tyriorum abíoluté tlenti üt non futuram , decretum veró conditiona- UT tum habet pro objecto converfionem Tyriorum il tantüm conditionaté àt futuram , qui funt efte- Coi &us non contradiclorii,quia non funtde eodem. ca&d füb eadem ratione, fed diverfi: atquihac de- E afedt creta non funt inutilia : ergo &c....Maj. P. uni- n veríalis gubernatoris ,..& proviforis.eft , non Türitie qua- .tant.üm cognofcere omnes res poffibiles fub. eun- | crcfum Lf n qualia in DEO fint admittenda c&c. 65 $ que patt canque comibinatione conditionum rationabi« quia V. lium , fed infuper decernere , quid in qualibet a dudis ejusmodi combinatione fieri velit : atqui ad hoc T p neceffaria fünt decreta conditionata, & propter s Dingis r Hoc principaliter à nobis afferuntur: ergo &c. Yi delipee Ad II & Effe quidem ridiculum;& nugato-583 at oon n rium rem aliquam decernere fub conditione in- afont d trinfecé , & (impliciter impoffibili, non autem tntet ht effe ridiculum aliquid velle füb conditione in- trinfecé poffibili, & extrinfecé impoffibili , quà us COX modó incafu noflro conditio; fi Chriftusapud iddettibt Tyrios pradicaverit , '& figna fecerit tantüm pterai d extrinfecé , & vi alterius decreti reddita eft im- yud etiam poffibilis ; haecveró : dabo tibi aureum , ficoe- atl t lum tetigeris, eft ab intrinfeco, & ex ipfana- pxereä (it tura rei impoffibilis, confequenter hac decreta eau(It iion fünt ridicula, fed prudentiffima, honeftif- d funa, & fua veneratione digna. d) Objic.TII. Non requiritur major exiftentias 84 y qiit caufze , quàm fit exiftentia effe&tüs : fed exiften- u tia effe&tüs conditionaté futuri eft tantüm con« d ditionata : ergo non requiritur ad illum aliaz il exillentia caufe, quàm conditionata, & con- "U fequenter füfficit decretum conditionaté exiítens, quodnempe effet, (i poneretur conditio. d ii Conf. Effe&tui qui eft , debetur caufa, queg 8^ eft, & effectui quieffet, non debetur caufa quae pl t e[t, fed quz effet ; atqui futurum conditiona- W L "tumneceft, necerit , fed effet : ergonon debe- Clh L tur illi caufa,qu eft, & confequenter neque de- TU d cretum actuale , five exercite exiflens ; (edtan- u tum 6p6 — Pars lil Dift 1. Queft 1. S,H. 1 /fnä'qil. tüm quod effet. xy, ad obje&tionem, Majorem iib ol effe valde dubiam , quia ordinarié caufa.exiftit , qilnigi antequam effectus exiftat ; infuper fietiam fi- . dul mul exiítant , caufa tamen. perfecltior eít :. ergo qudott t t totum argumentum nihil probat. . :Nihilomi- nus informa D.Maj.fic, INon requiritur majot Qbji. exiftentia caufz, quatenus actu tribuentis exi- i bera ftentiam effe&tui ; quàm exiftentia effedtüs. C. (oiatas Maj. propter immediate di&ta : non requiritur Mreto t fiid o major exiftentia caufie , quatenus a&u prapa- vantis exiftentiam effectüs Neg. Maj. & Con- ditónito, ceffa Min. pariter D. Conf. Itaque cüm etiácon- I wura ditionaté effe futurum extrahat rem € flatu merz ii li d offbilitatis , verámque tribuat denominatio- lite wl siem extrinfecam à praeparatione , & determina- i :tione caufze provenientem , oportet , ut decre- (teatut lfs tum fic extrahens,, itáque denominans actu exi- ftat. f cert $86 AdConf. Pariter D. Maj. effe&tui qui eft, Neque | -debetur caufa qua eff, & effe&tui qui effet, quan- aliüs f . &üm ad exiflentiam caufz tribuentis exiflentiam, iniplil ;non debetur cauía qua eft , fed quaeflet C. N Maj. effectui qui effet , quantüm ad exiltentiam Voiditi cauíz preparantis exiftentiam effectüs , non de- t betur cauía qua eft, fed quae effet Neg. Maj. & Atf Conc. Min. D. Conf. ergo non.debetut illicau- W fa qua eft , fieffetcaufa, quae a&tu ttibuere de- E beret effe C. Conf. a&u enim nihil tribueret » | ptae clm futura conditionata nec fint, nec abfoluté li, futura fint. Si effet caufa tantüm praparans , Qu Caterüm hoc argumentum f.ffe Neg. Conf; 1mo- | .Cimij * lU E 4n & qualiain DEO fiut admittenda fyc. 69* ; wnl ^modo folutum cum fua confir matione probat , TOE quàd neque ad futura abfoluta requiratur decre- xc n tum aQtuale , fed fufficeredecretum , quoderit, dioredu g t Ml quando erit ipfe effe&tus futurus , quod eft pro- bare nimium , adeóque nihil. quriuiy *v 'Objic. 1V. -Dabilis eft juxta SSas omiffio pu-5 87 ttibnnd ta, libera, & peccaminofa, & quidem condi- j d tonata: atqui DEUS hanc non videt in fuo jon i decreto conditionato : ergo faltem non omnia sadpt fütura conditionata videt DEUS in decreto con- Aj .X ditionato. Maj. P-fi DEUS videret omiffio- n t nem puram, & peccaminofam conditionatam éfhutüfti in-fuo decreto, tunchoc decretum deberet in- niomindli fluere vel in ipfam omiffionem conditionatam deemy peccaminofam , vel ad aliquem alium actum z Ui creatut& pofiivum : atqui neutrum poffunt SSze " "hicfalvare : ergo Min. P. non primum ; quia fic certó certiàs DEUS foret Auctor peccati, Neque fecundum 5 quia fupponitur non adeffe jdoge alius a&us pofitivus ; aliàs enim jam non foret T /ampliüs omiffio pura. & Neg. Min. in hujus [ f&[ C: 1 ^PAN. Maj. quia DEUS omiffiones puré liberas d 1] conditionatas videt in fua Effentia fuppofitó de- T i eretó conditionató ab aterno,quo ftatuit ( con- N f formiter tanien libertati creatz in Divina emi- D) H hemfül(aü' nenter content ) fufpendere concurfum ad.. r a&tum purz omiffioni oppofitum , & creaturze 11l t n jj praceptum ; ex quo conílat, quód probatio M W ultima nos non urgeat , nifi forté quoad hoc, " ! j quod DEUS debeac influere in omiffionem pec- T — f;aminp fam ;.sícque DEUS (it Auctor peccati, Ti vyes i 658 ParsIll. Difl. L. Quef. HH..G. UL verüm hoc- jam eft folutum n. $76. in reípon- pohit, fefs, fione ad in/las. Sicut enim ibi , fic etiam hic fervata refpondemus proportione. Veüm wegue h d debe ES ha n DEUS cognofcat. Futura. Contin- fian j geutia per Scientiam AMediam RRum ? iganiin " Jitis or $8 Atdo hujus difficultatis in hoc vertitur, an Dl fcilicet prafcientia conditionat?- futuro- &t rum antecedat, vel fubfequatur decre- DEUS D tüum conditionatum ? Secundum tenent onines lperii proter PP. Societatis, qui volunt, conditiona- m Ddl torum veritatem effe priorem omni deetetó Di- d LY vinó; quiaantequam DEUS aliquid decernit, per prius cognoícit quid agens liberum effet fa- quiter C muj, &urum , fi in his,autillis poneretur circumftane tiis, neledatur hümana libertas. Hujus Sciez- ftit, & tia Media , ac partüs Patrem fe gloriatur Ludo- ltehan Buftus vicus Molina ex Inclita S.]. Ebore in Hifpania SS. Theologiz Profeffor, qui primus omnium (irerat 7 eandem typis vulgavit Anno 1 $ 88. inlib. quem Nmtan intitulavit , Copcordia Liberi Arbitrii cum Gra- tia donis ; quamvis Petrus Fonfeca ex eadem: SN üc | D'mg Societate eam jam antea fuis Auditoribus tradi- derit , inter quos & Molinam numeravit Anno ï CPgnoi» circiter 1560. quapropter zgré tulit plaufum Qiona tatem ( hunc ex novo partu fibi àt Parenti prereptum effe à Difcipulo füppofititio, veluti in fua Mes P Volug [242 Unnes tàphyfica pofteg edita rem , utife habuerat; po- D Lsl £in DELS cognofcat futmra cie, 6;9 75 lt po f ^ uit , (eique "memoratæ filiz Patrem eft con- ln feffus. ] " . Verüim fi Inventorem primumindagare libet; 89 uterque hic cum omnibus RRbus primas ce- dere debet S. Augultino , qui illam fibi prob& Vi lt notam babuit , ac reprobavit, prout oftende- musàn.$94. ImbipfiPelagiani, & (emi-Pe- 77 lagiani in illa fe fundabant dicentes : ex duobus pueris unum falvari propter operabona , quze ( vertimf,a DEUS prafcivit fadturum , fi diutius vixiffet, nate füte & alterum damnari propter mala opera, quae atür d DEUS pariter prafcivit alterum patraturum , fi ent oni fupervixiffet, |Hinc S. Aug. Epi(l. 105. ad Six« onditidi tum.Pelagianos fic loquentes adducit: DEIUS v D in eit , quos binc aufert , pravidit , quemadmo- d decat dum vitturns effet , i viveret , ctr ideo quemne- amdel quiter. sovit effà vitturum , fin? baptifino facit Q moris. fre in €o puniens opera malá, non qua crants Hjssi fecit , fed. qua fablurus fuit, — ldipfum apert& ii tenebant. femi - Pelagiani , quorum Princeps i Hiiþ:nh Fauftus Regienfis lib. 3. de grat. & lib. arb. c, 7« s dixerat : /Vifr prafcieutia exploraverit , prade- yhon flinatio nibil decernit , ex quo'fequitur , quod fcientiam conditionaté futurorum admiferint.., jf h j u ante decretum , quod & RRes intendunt, Nunc oribus&fiör Dico. DEUS futura conditionatalibera non f99 m cognofcit in ratione futurorum ante decreta con- : ditionata , à quibus determinatam habent veri- j rz(:[)lllm tatem conditionatam , (ecundüm quam Divinze , voluntatisactum terminarepoffunt. — Ita tenent i m i omnes Theologi » acSacrz Religiones exceptís Parribüs Societatis, Tta PA pO' 4 e&o Pars IHl Dife. 1. Queft. I1. S.IlL, $91 p.1. Ex duobus potiffimüm S. Scripture lo- (iapoti eis, Primus fit ex Sap. 4« Raptus eff , me E malitia mutaret intelletlum ejus. Secundus ex um qu Tib Matt.r1. & Luc. 107..— 4 tbi Corozain , v& sibi Betb[aida ! quia fi in Tyro & Sidone fatia jllii, is , olim qihatr fuiffent virtutes , qua fatla funt in vol iM in cilicio cj cinere fedentes pormitevent. Ex qui- bus duobus locis fic arguo L. Scientia Media à nspraf DO df fuis Patronis afferitur , ut meliüs capiatur, quam ordinaté DEUS agat, & dirigatur ad hos accep» htos tey ptadits tandos , & illos reprobandos ; item ne leda- tur libertas creata : atqui ex neutro capite flare etgoin. m preallatis textibus : Arguo poteft Scientia Media cu erg o non poteft admitti. Min.P. non ex prímo ttm ia DEUS in Rapto ptovidit demerita; lm capite, qu l..A & in 'Tyrüis mer ita; & tamen, quos pravidit merituros , adjudicat inferno, & quem previ- desQoit (üon. dit demeriturum , rapuit, ac Paradifo adjudica- vit: ergo DEUS per Scien tiam Mediam non or- lum « tantin dinaté dirigitur ad hos acceptandos , & alios re- robandos , cüm potius Tyrios, & Sidonios OCf & Raptum negligere. - Ne- OCeni debuiffet eligere , DEUS nonfempet qüe ex fecundo capite , quia quid ( decernit, prout per Scientiam Mediam homines ütfde óperaturos pravidet ; nam Tyrios pravidit be- T ne operaturos , & tamen decrevit apud illos non Tl C fieri predicationem — &t virtutes , qua apu Corozaitas factz func : pariter previdit DEUS fj Raptum malé operaturum , & tamen rapuit il» [ lum, sícque impedivit a&tiones , & futura con- Ws tingentia liberahujus Rapti : ergo Scientia Me- | DT | L l 661 "n DEIIS cogne[cat futura cbe. Sepug)e dia potiüs obeft libertati create : & confecta- if ne& ex neutro capite ftare poteft Scientia Media Secondiit RRum cum przallatis Sacris textibus, Arguo Qrait, II. (ic.. Éx admiffa Scientia Media fequitur in- : m juftitia, & acceptio perfonarum in DEO : at- ii d qui hec non admittitur : ergo necScientia Me- ^ hg dia, Maj. P. quando pravifus malé operatu- n " rus prafertur previfis bene operaturis , tunc in "DEO eft acceptio perfonarum :. atqui juxta al- a t ( hosatty latos textus Raptus pravilus malé operaturus pralatus eft "Tyriis pravifis bene operaturis : m n lzd;- cpicd ergo in DEO eft acceptio perlonarum injufta. i teytibi Arguo III. non potuit DEUS ante omne de- 492 p prim cretum przvidere 'Tyriorum poenitentiam , aut demeii Rapti malitiam : ergo Scientia Media eft inuti- 0i prï**id? lis. Ant. P. utique Tyriorum poeenitentía & fi- des fuit pravifà üt elicienda cum auxilio Divino , u p m & non finé illos Jam quzro, utrum illud auxi- lium conditionaté oblatum fuerit efficax , vel juiont (s tantüm fufficiens ? Si fecundüm : ergo cum hoc non ponituiffent, & credidiffent T yrii ; in &S'donþf d hoc enim gratia fufficiens diftinguitur ab efficaci, quód ícilicet fufficiens actualem penitentiam d qui aut fidem exercité non ponat. Si primum : )m"ld'lï ergo fuit efficax per decretum , finé quo omnis j implicat efficacia. P qlli Conf. Ex epiftolis D. Pauli, in quibus con-$93 tinuó clamat & docet , quod DEUS clegerit ldl[DEUS TLl &os, non quia füturi eramus Sancti, fcd ut fi- musSancli ; non enim nos elegimus ipfum, fed um;acow lcum*w' ipfe elegit nos, üt etiam habetur Joan. 16. c i E Nf: 662 ParsIH. Dif-.I Ouaft, III, ff.HIf. Ai fe f INemo poteft venire ad sme , vifi. NB. Pater mtin | DEU at traxerit eum : atqui hic Sacer Evangeïifla om- nia refundic in Patrem, & non in no(tra merita | qidiis conditionaté previía ante omne decretum :- er- Jiuditni tidi funt o Scientia Media RRum füperfluit. $94. P. II. Ex S.Aug. Scientiam Mediam S. Pro« pl fper Epifcopus Rhegienfis, & D. Hilarius Epi- Ui plant Íícopus Arelatenfis propofuerunt S. Auguíli- fstuditoi cdoc no, utpote admiffamà Maffilienfibus , üt videri poteft in Epiftolis, que habentur ante librum Qu co de pradeftinatione San&torum : atquiS. Augu- homá : ftinus refpondens his Epifcopis non - admifit Mdip , 4 Scientiam Mediam tanquam aptam ad... DEO; j falvandum liberum arbitrium ergo jux- Mii, qu ta S. Aug. non eft admittenda. Min. P..S, lu lt ertda Aug, ut refpondeat praccitatis Epifcopis ad illo- dilmt, | rum dubia compoluit duos libros, unum de Pradeflinatione Santtorum , alterum de Dono ihiid Perfeverantiz. Inlib. de Pred. San&. c.10. ait: tiiá Pradeflinatio finc pra[cientia non potef? effe , p« judidia Media pf autem fint pradellinatione pra[cientia : Pra- deflinaticne quippe DEUS ea prafcivit , qua fue- ïtfpon( vat iple fatlurus ; unde ditlum eff , fecir , que ttdere Unne furmmafunt.. Eodem cap. fübjungit: Quando promifit Abrahe fidem gentium , nom de nofra qüe . fch[um [Inntatis pateflate ,fed de faa Pradeffinatione pro« dim mifft ; promifz émim , quod ipfe fatlurus erat, o »on quod bomines, ' Eodem lib. c.17.ita docet, l« Elac eff imsobilis veritas pradeffinationis , & gra- Diti tia ; uam auid efF, qeod ait Apoffolus j fict ele-' dl pr"o-a L &i gos ante mnndi lcah]iimzivmm ?^quod: etlo, 665 n 4 DEUS cognofcat futura ebt. D. Datrm fetto , fí propterea ditlum . eff , quia pra[civir.., DEUS credituros , uon quia fatlurus evat ipfe anpeilhue imotra a eredentes , contra ifl am pre[cientiam loquitur Fie tcréum t lius dicens : nonvos me elegiffis , d ego elegi vos: Wit-v eleli funt. itaque ante mundi con[litutionem ea «damS.Dte pradeflinatione , quà DEUS [na fatla pra[civit. Hihris D Ubi plané Scientia Media ante omne decretum fecluditur. Idem S. Aug. lib. de Do»o Perfev. $ Al is, iv €. 17. loquens de donis gratuitó ad períeveran- ante lbnia dum. conceffis iterató repetit. fuum generale dogma : Hec DEI dona, ff nulla ef? Pradefli- us Mp - adat nalio , quam defendimus, non. prafciuntmr & /f] .?d.J DEO ; prafciuntur autem , ci bac eft Pradefli- natio , quam defendimus. "'Tandem clarifhmé po j Xm. ? " S' loquiturS. Aug. epift. 105.ad Sixtum : Cur il- pl jl le credat ,. ille non credat , cinii ambo idem au- . um d diunt , cirfí miraculum in eorum con[pettu fiat, ambo idem vident , altitudo eff. divitiarum Sapi- y d iT entia Cb Scientia DEL, eujus infirutabilia fuut judicia! atquifi S. Aug. approbáffet Scientiam n Mediam, tunc facillimé ad hanc quzftionem stl d 7"/"' refpondiffet , ideó unum credere , alterum non fily f/l credere , quia ille praevifus eft confenfurus ante J omne decretum , hic veró previfus eftnon cone ] j fenfurus : ergo S. Aug. rejecit Scientiam Me« [ jl diam. Conf. I. Juxta S. Aug. lib. de Predeft. San&t. $9f j €. 1. debet admitti occuleum, & inícrutabile M (f W-m DEI judicium circa pradeftinatos ; üt aperté adítruit Gentium Doctor Rom. d.1 1. O Alri- n iil w iudo divitiarum Sapientis j Seientia DE1? Tt4 quam f(?f'l 664 . Pars IH Dif. 1. Queft. HI. $.HJ. A quám incomprehenfibilia funt T udicia Ejus ! Et pote pl iterum : O bomo , t& qui es, qui refpondeas D EO? imon vocit tusadconf atqui per Scientiam Mediam hoc infcrutabile ju- dicium negatur : ergo &c. Min.conítat,qug- eonenlum renti enim , cur Petrus egérit pornitenuiam , G [ Wpo nonJudas ?. etiamfi uterque tot à Chri(lo vide« pripit s rit parari miracula, qua obítinatum, etiam re- Qcretton: ducere poflent ad frugem ;. non recurrunt Me- gdam E diftz ad Judicia DEI infcrutabilia, fed. dicunt: gani & ideó Petrus poenituit, & non Judas, quia hic quoddoq non eft pravifus confenfurus tot miraculis, do- 10 quimi €rinz , & bonitati Chrifti, bene veró Petrus equdem , prævi(üs eft. confeníurus ante omne decretunm: fmperini atqui fic negantur judicia DEI infcrutabilia. Ti diq 396 ll. S. Àug. l. deDono Perev, c. 14. dat rae fit, nj tionem, quare Tyrii , & Sidonii ponitentiam dlàshoc egiffent : Audiunt enim bac, c f aciunt , quie Ttim. bus DATUAM EST ; non autem faciumt , frve (unter eudiant , frve mon audiant , quibus DATUM plura Q ANON. EST: ubi fané Tyriorum converfio re- Pa funditurin predeflinationem & dationem DEL Xienti & non in pravifam illorum poenitentiam ante Tsb omne decrecum DEI- , Mdia j97. l. S. Aug. cit. l. dePradeft. Sanct. ita ar LU guitSemi-Pelagianos Maffilienfes :.Siante om- B né decretum DEUS noftrz voluntatis confene. | Q füm pravidet faltem füb conditione , twmc bo- | fede mines à fe ipfis habirmri . effént fidem , mm DEO. lii donante [umpturi : atqui-hoc etiam inSenten- ! V.fu tia Medi(larum fequitursergo. — Erideo IV.fie | Bonit DEU Conf Ex S. Aug. vocatus: ad confenfum non po- At An DEiIS cognofcat fatura ebe..— 665 Wi poteft fcipfum difcernere per fuum confenfum uD à non vocato: atqui per Mediftas poteft voca- einfemabibg tus ad confenfum feipfum. difcernere per füuum nl qu confeníum conditionaté previfüm à non vo- xnitemm j Cato : ergo Scientia Media non eft conformis: aChrovit principiis S. Auguflini. | Nec dicant Mediftz C0 t difícretionem vocati à non vocato haberi per sécifrmi gratiam Divinam , quam non adniiferunt Pela- ;; d ditt giani, & Semi-Pelagiani, Contra enim eft, jis, quii quód loquamur ex fuppofito utriquetam voca- mitaculs t to, quàm non vocato collatam effe eandem, & vero u zqualem effe collatam gratiam , üt etiam Aug. e decrelit femper ín illo manetfuppofito : atqui dum plu- gabila res in aliquo communi convenientes difcernun- , at tur, non percommune & aquale difcernuntur; po:n'uemiu aliàs hoc ipfo non effet equale: ergo non per fuimg gratiam , fed per aliud fecernuntur, & confe- ii quenter perfe ipfum. . De au&toritateS. Aug. hu DAU plura conftabunt à n. 602. convaliu'rfr P. TII.| Variis Rationibüs.. I. Eft : Si datur,..; 98 atj Scientia Media, cunc DEUS non eft caufa pri- j ma: hoc non admittitur : ergo nec Scientia Media. Maj. P. tunc DEUS non eft caufa pri- gist ma noflirorum'bonorum operum v. g. quando ante :determinationem , & decretum DEI fe., d creatura determinatad unam partem : atqui fic ,mismn&' ne,""fw fe determinárunt Tyrii , & Sidonii ; & ornes ? [) DH) 3lii , qui bene egerunt in .a&tu exercito : ergo, jil jutt lL. Per Scientiam Mediam noftra fervitus im- ponitur. DEO. L P. per Scientiam Mediam j DEUS. nequit. decernere ; ni(i quod pravidit fmfimli r Ttj crea- 666 Pars HI, Difl. L. Quaft. IHI. f.1II. At creaturam effe fa&turam, fi in his; vel in aliispo« l ) n liberat !to is COn gieretur circumftantiis ; ideb enim Mediftzad- flruunt hanc fuam Scientiam mediam ,-ne l- Mediam? | Jamntbus, datar, aut praveniatur. libertas creata: s atqui tali modó voluntas Divina eft fequax volunta- &lb de tatis creatz , hujusque fervitus eft illi impofita; Ciridum « lat ( id cüm DEUS non poffit aliter decernere, quàm pravidit creaturam effe fa&turam conditionaté VMANI III. Medifte an&ferunt & Eili ante omne decretum. creaturam' quoad effe morale liberi arbitrii predelin 3 Mater DEO ; in ipforum fiquidem principiis volun- tas creata liberé & conditionaté determinata yedeln. antecedit fcientiam DEI, illiisque. decrecum; n tiinhs, éftque radix,& principium totius effe liberi :.at- quihoc eft quàm maximé DEO indignum. . 1V. Foms&w Scientia Media & medio tollit Mifericordiam.; Wtonras: DEI in negotio Przdeftinationis ;; nam affertà V MANL Scientià Mediá pradeftinatur tantüm , qui prz» tit Medi Qd hos videtur dignus ( an tamen aliquis poffit efle di- gnus ante decretum & acceptationem DEI, non cumim ftt fa&u credo , quidquid judicent AA. ) & reprobatüt, qui pravidetur indigpus : atqui hic pradefti- Qirs : a nandi modus Milericordiam DEI poftponit ia noflre conditionaté przvifz dignitati : ergo. flüts s V. Scientia Media Providentiam DEI univería- EU 1 lem facit mancam ; quia fe non poteft exten- Que vid dere ad omnes homines : cüm deficiat circa pat- P.] vulosin utero materno morientes ; hi enim.; It f ton fant capaces fimilis preevifionis üt opera- Y türi,vel non operaturi. Imoó pravidentureffe i futuri in ftatu incapaci operationis ; atque adeo 1nc | ",-bb ] TT An DELUS cognefcat futuva &c, — 667 veinditg finé libertate propria perituri : quomodo'er- n Metilaie go üis confulitur & providetur per Scientiam diàm n Mediam ? Idem eft de perpetuó , ac à natura r ag amentibus. VI. S. Aug. lib. dePrad. Sanct. qui i & lib. de Dono Perfev. ponit exemplum, aec iil Chriftum omnium Pradeftinatorum exemplar vaat, g flatuit ( idem-proportionate eft de Beatiffima cóndiiue V. MARIA ) atqui Chriftus & MARIA ; Ma- g anfdtit ter &Filius noníunt benefició Scientie Mediae r af prade(linati ad Unionem Hypoflaticam, aut., j qült ad Maternitatem DEI : ergo nec alii eleclific lererii pradeftinati funt. Min. P. hz duzs electiones decretu non dependere poterant à bono vfu liberiarbi- [herivat triiin his, autillis circumftantiis; cüm fuerint u l . ) fontes & principia meritiin Chrifto.& MARIA, dcordut ütomnes admittunt : ergo Chriftlus, & Bma. um d V. MARIA non fuerunt electi benefició Scien- tie Mediz. ; qm p VII. DEUS non poteft videre, jodtl quid homo fit faCturus in his, aut in illis cir- uD cumftantiis, nifi etiam videat, quid ipfemet ef- rcpwbm ' féc facturus, & quomodo creature coopera- türus : atqui ante omne decretum non videt., Fd?pmi: DEUS , quid fit a&turus, & creature coope- j raturus ; cüm pro tunc DEUS concipiatur àt l mtdl' adhuc indifferens ad cooperàndum : ergo ne- at que videt , quid homo fit fadturus. : du P. IV. Alüs Rationibüs. L. Scientia Mediag99 T inter fideles auget rationes querendi contra J gpm' DEUM ; nam DEUS perScientiam Mediam pravidet Judam;, Tyrios , 'aliósque damnatos TUb cuim- fgfab'bcn& operaturos ; fi'illos in aliis cit ;uc 15:3 í ftan- hl €68 — ParsIIl. Difl. L. Quefl. IIT. f.HI. funtur $i flantiis potuillet : ergo jufté queruntur , quod DEUS illos voluerit ponere in illo ftatu in quo WV. Sdenti : 003 n peccaturi erant, & nonin illo; in quo bencfa- II. Scientia Media debet n jur €turi previdebantur. ! Gtdtonat e([e certa,, & infallibilis de fuo obje&to : fed Qmedecre pofita illa libertate creaturze in ftatu. conditio- nato , non poteít daticertitudo & infallibilitas i as Xde obje&to : ergo illa Scientia Media non eft Ti dul &erta, & infallibilis ; alia autem in DEO ne- ttobjedda &iéntia N quit admitti. Min. P. affertà ab eterno Ty-. Emplitis j/ riorum &Sidoniorum poenitentiá conditionatà, quaro, an in tempore T yrii potuiffent non pce- futüta; v tiquodda nitere factla pradicauone & miraculis, qu& contigerunt apud Corozaitas,vel non? Si non: t m lii ergo non paris libertatis erant Tyrii , ac Coro- daium ; hi enim non pocnituerunt , cüm tamet lomn l penitere potuiffent ; aliàs injufté à Chrifto fu« ii Media ilfen: increpati : illi veró non potuiffent nort pomnitere, eílo voluiffent non pornitere. . SÉ tütürum potuiffent Tyrii non panitere : ergo de hoc coming- objecto conditionato ( fcil. peenitenti& ) DEUS Oine ] nonhabuitScientiam certam & infallibilem ane tpedu te omne Decretum , hóc ipsó quód potuiffent Vürtofc non ponitere. . IIl Quzcunque afkeruntur à V&om] i. Mediítis cognofci Scientià Medià, illa omniain rei veritate tantüm cognofcuntur Scientlà f/me apent d Tfi plicis Jntelligentie 1 ergo Scientia Media eft fu- erflua. .. Ant.. P. que cognofcunitur Scientià ? Vonei t Aedià RRum , illa cognofcuntur independen- ter ab omni decreto : atqui qua cognoicuntur independenter .ab, omni, decreto, illa cogno- Ícun« Al ( hn DEIUS cognofcat futura cic, 669 ww fcuntur Scientià /Pmplicis. Jntelligentia :- ergos ll fltugr IV. Scientia Media non gaudetobje&tó diítin: it q h &ó à Scientia frvoplicis Intelligentia , vel vifioniss t Meddt nam juxta AA. Scientia Media : refpicit fütura y o conditionata ante omne decretum : atquiante . [l condi omnedecrecum vel non daturaliquod faturum; &bl fed tantüm poffibile, quod eft obje£um s. Ms m d plicis Intelligentia : vel fi daretur futurum , foz n D retobje&tum Scientiz vi/ozis : ergo nonlabet b av Scientia Media objectum diftinCtum à Scientia ondi fimplicis Intelligentia , vel vifronis. . V. - Quz fünt fenthotj? futura, vel actu DEO fic volente , i lla funt per qculisy Qd aliquod decretum a&tuale : atqui q uz funt ex« on? Simot tra. ftatum. poffibilitatis, illa funt extra hune , Cor flatum DEO fic volente : ergo futura condi- , cimunt tionata-funt talia- per aliquod decretum DEI Chilo aCtuale:, & confequenter fuperfluit Scientia ol i Media. — VL Implicat aliquid effe cafualiter.; n füturum refpe&tu Divinz Scientize : fed (; futura ii contingentia-conditionata cognofcerentur ante " emne Decretum, tunc effent cafualiter fututa refpectu. . Scientie Divine ii : ergo implicat illa cognofci àt conditionat? futuraante omne Dez )d Fgm/ä?rlt ceretum DEI, & per confequens etiam Scientia Media, / Min. P. id dicitur cafuale refpectu iaf agentis, quod fit preter intentionem ipfius: d fed memorata fiepe fatura fierent preter inten- tionem & Decretam DEI : i SCJ'W j ergo refp?&u DEI fïoyent quid cafuale, a lo 5- IV. lr &l 670 Pars IHj Dif.I.. Quaft. Ul $F. tionem ite $. 1V. dorum enin Solvuntur Objettiones RRum. ! Chrdenos. vimus ian Bjic. L. Matth. 1 1. dicitur : ad Corozaï—i 600 O tas Siin Tyro , & Sidone f atla effent virs Mediam vid tutes , qua fala funt in vobis , pewitene fio(lram "m dobis tiam egiffent. Sap.4.Raptmc,'i,ne malitia mutaret füemus, intelletlum ejus : atqui per haec predixit DEUS idtitullür aliqua. conditionaté futura; qua tamen, càm facta nunquam fint, fupereft, à DEO pravifa m tenere 101 vero. d fuiffeante omne Decretum ( quod utique hos* ldicia effe&tus pradictos pofuiffet in rerum natura) W' mv ND ü adeóque per Scientiam Mediam. . . DEUM quidem prædixiffe effe&tus allatos non tameiü [ txcise ex caufarum liberarum cóoperationess EOY à honii conditionaté futura , fed fimul & dependenter t folo.d à primo decreto Divino $. t. explicato; finé tali enim decréto omnia relinguuntur in flatu àüm,j ler'mrun poffibilitatis ; ubi tamen adverte per hocipfum decrerum nullum effectum conditionate futue V ante DBUS o rum poniin retum natura , quia abfolutum non eít, fed ab aliqua conditione dependet , quae Ohje càm hic & nunc non purificetur , etiam eife'&u? uEpi la ur abfoluté. Qrope non ponit 6cI Dices. Ex hoc fequitur DEUM effe inju* i, ihirg ftum Judicem. feq. Prob. qui judicat inculpabi- lem eít injuftus Judex : Sed DEUS decernendó PDg & eft conditio ad con«: N hunl nón przedicationem , qu '.El in verfionem , judicavitincul pabiles Tyrios : ergo oba- | p $. | i c(t'injuitusjudex. g, l. N. f'eq. hujus pr - tige m jl £ Jl Soluustur Objeiliones. RRum, 671 tionem litteraliter retorqueo in Mediftas , juxta , horum enini fententiam Tyrii dicere poffunt : Chriflenos poenitentiam egiffemus , ac decre- a C vimus illam antete, prout ipfüs per Scientiam L Mediam vidiíli 5. verüm tu neque condecrevi- ii gt fli noflram poenitentiam , neque pradicatio- Rl nem nobis neceffariam ; . nos fecimus,. & fe- retixiDi cifemus ,' quantum poteramus, tu. vero nos otma, deítitui(li mediis neceffariis. R. IL. Probatio- DRO g nem tenere de judice & provifore particulari, non veró de Univerfali ; hic enim ob, occulta dtiqal Tif nb DEL judicia juílé aliter ordinat, ac difponit, y DEU K, Ill N. fuppofitum Maj. DEUS enim de- Sort tf «ernendó. non pradicationem non eít Judex ; itoti quia, ut DEUS Judex fit , debet judicare fa- dependm* a hominum , non autem decernere aliquid à li i le. folo. dependens. Aliud eft. in Sententia., RRum. juxta hosenim factum , feu poenitentia niri lt UR inqa Tyriorum conditionate futurafuità DEO pra- jonde L^ vifa ante omne DEI decretum , & tamen tunc »f bt DEUS oppofitum decrevit. Vide n. $92. vtl i » Objic. II ExS. Aug. quic.56. expofitionisó92 inEpift. ad Rom. agens de vocatione fecundüm ") propofitum propria Przdeftinatorum ait : /Vec prade[tinavit aliquem , nifi , quem pra[civir cre- M " ( diturum , & fecuturum Vocationenp (uam : et- go DEUS ante decretum praedeflinationis prz- m d fipi Ícit hunc ficvelfic a&turum juxta vocationem DEI in his; vel illis circumítantiis. E. Ex j u ipfo S. Aug. l. 1. tetra£t. c. 2 3. ubi fatetur íe, jj ) l4 dum illum librum compofuit, minus de ar- . canis $ 675 Parillr. Di/i. L. Onafl. 1H, f.IV. canis gratiz inftructum fuiffe his: formalibüs : aol Nondum enim diligentihs quáfrevams nec adhuc ! aasillum memineram qualis fit eleiio gvatie. — Et adfi- r olb nem : Quamquam ibi miniis diligenter de illa, qua per DE. l Mi t vim. ( gratiam fit » votatione tra&-a-ve- d (in &o5 Inítant. Aug.lib. de Don. Perfev. c.14: agens Uger ] Áiet 10ne de Tyriorum futura conditionata converfione Áormali " ait: Ex quooportet babere quosdam im ip[o [linotos ingenio Divinum natuvaliter sounus intelligen- lirt dli tia, qua mooveantur ad fidem , . congrua funa mentibus , vel audiant terba , vel figna confpi- um f li. .] ciant : ergo juxta S. Aug. quidam habent natu- ràlemunus ; ut moveantur ad fidem auditapr&- thu, g dicatione, & per confequens antecedenter ad [uy. omne decretum pravidentur ; cüm Aug. di- i m cat, hoc smaunns effé naturale : ergononvi de- &T Quf ereti. E. S. Aug, tantüm intendiffe, ex Div. Providentia exiftere quosdam excellentiori vi üteoyl Al yrin intellectiva pollentes, quà fint aptiores, nec- dum quidem ad fidem fupernaturalem , fed ad Col i d Dra judicium prudentiale , quód fidem fupernatu- ralem praecedit, magisque vim argümentorum, Anis; ac momenta rationum penetrare facit. "Unde At B conclüdit Aug. ficut füpra retulimus: Audiunt, Q faciupt , quibus datum eff , non autem fati- GT | -häbf.tt unt , frve audiant , frue non audiant , quibm-da- 10m non eff : ubi exprefsé. decretum requitit, Yum , jo.. Nec urgent nos illa verba Divinum natut Ali- fer JhXHAAM. Nam ov zaruraliter: fumitur , üt &t diftinguitur à przcepto , ac inflruGtione extrine E eca Injy. ".. Solvamtur Objetliozes RRun. 673 ts fotmilit feca modó humanó facla ;; quz tamen inter- ss i l nas illuminationes , gratias, & decretum non' ii d excludit. — Quo. etiam fenfu intelligitur illud lguti i Apofítoli Rom. 2« 14« .. Gentes qua legem non ul habent. , ea , qua legis [unt , naturaliter (hoc eft, (in& externa initru&lione ) facient, j ;; Urgent, S. Aug. ponit diftrimen . inter di-604 t p kd o Ácretionem predeftinatorum & reproborum his LU formalibus. :..[Nonnullam effe inter eos ( Prade- d flinatos G reprobos ) diverfitatem , ei prace- dere aliquid iu peccatoribus , quo, quamuvis non- u Jf dam [int. juflificati , digni effiiantur juffifiza- habenth tione. Et itetüm : Pracedit im aliis peccato« jauditap vibus , quodigvi funt obtafione ; ubi ne quidem celenat €ogitat. Aug. de aliquo decreto. Ent. aliqui jn p ad primum textum, etiam hunc à S. Aug. fu- od ife retra&tatum 3. verüm nec de retractatione coniflat ,-nec ulla retraCtationis caufa fubeft.,, jjí, i vl àt:con(tabit. ex noftra Refp, Et ideó Relfp. ad.primum textum cum noflro Patre Macedo | tiores'?* jj Coll. r1. diff. i. Se&. 14.. S. Aug, ibi loqui de. Pradeftinatis & reprobis in ordine execu- ,m []Pdm jh tionis;5: licet enim tam Prade(tinati , quàm re- j jl nd: probi ( fumpti ante.decretum pradeftinationis aut.reprobationis ) in Maífa damnata pa- j j , axes exe.effent , necullam ex fe diverfitatem., :haberent ad.decretum pradeftinationis intenti- " d n vum; tamen habebant aliquam diverfitatem um pro .. ordine. executionis ; quia Pradeftinati, M'*'" .etiam(i fors adhuc peccatores fint, tamen per T -hong f(ff' ;Propria' etiam. bona oj »era debent fuam jufli- lj Uu Éca- N &g4 ParslHI, Diff. l. Quafl. IHI. 8. Ir. M ficationem mereri 5 cüm econtra reprobi fuam Jinyidonei damnationem in ordine executionis fibi pari- nf y ter mereantur. Conflat hec. res exempló, Hl N quod ibi adducit Auguftinus , Pharaonis, & Ti iedt Hebraorum ; hi. enim emendabantur ,. & il- tlj d lecum fuis indurabatur in impoenitentia. Un- flibus [ defubjungit Aug. — m wrrique peccatores efa 'Moue fents d ad umam. Ma[fam pertinerent : aliter tamen trallandi erant , qui Uni DEO ingemue- do&rinim Gatonis vant, ut. eis (ubveniret : & aliter illi , quorum anjuflis oneribus ingemuerant , quod.totum ad & dtili ordinem executionis fpeclat. Si quis autem frit vocit fcire percupiat, quanam fit diverfitas Prade- Wlngrm j ftinatorum à reprobis quoad. decretum intene (l Vocan tivum ? Refp. cum S. Aug. & D. Paulo ; il* Vef lam effe voluntatem DEI miferentis , judicia. tedeqta DEI infcrutabilia, quz Pater recondit in "Thes Cünfln toieifa fauris Sapientiz , ac Scientiz fuz, & nonin ratiocinio humano, üt declarabitur difl. feq. Sientin Qu$s Pari fenfu gimus etiam ad alterum San- tüstd h &i Aug.textum. tum DE Replicant. S. Aug. lib. 1. ad Simpl.vc';.z.lo- 1l Gf quens de vocatione Gentium, ait: £ de- crttum ( pendere: e0 modà , quó quisque affetlus e, de ls dtq quamvis multi unó. modà vocati fint , quia tae NoR C&üs ( mmen non omnes unó modó affetli funt , illi foli feo quuntur vocantem , quà ei capienda reperiune Min,q tur idonei. — &. Hic Aug. non loqui de ido- iler d neitate naturali ( hoc enim Pelagianum foret) Á x fed de idoneitate per gratiam DEI, üt ipfe, iV.gl*'a' Aug. füb finem hujus Q. concludit , docens il- am | At - lr Solvnutur Objetliones R Rmh.' 67$ tepraliot lam idoneitatem voz infpivari , uec praberinutm i t noflro , nec induftvià , nec meritis, fid yra- ts oItnj) tià; " Necobftantilla SanCli verba * sslrj unó Tharaonis, ] smodó vorari ; (ant enim intelligenda de pari xnur; &i obje&ti declaratione ; & 'penetratione, qua in toiia. Ü pluribus unó' & fimili modó c ; ontingere po- prami teft. rtii t * Adducunt aliam contra nos Sandi Aug.606 E m do&trinam c. l. q. 2. ubi diflinété duplex' vo- ili, n cationis genus adftruit; unam vocat CORUTMam, TU & eft illa, quáà vocat talibüs mediís, quibüs quis at fcit vocatum conlenfurum ; alteram vocatsos jus h congruam , quà talibüs: medits. vocat, quibüs tum ii fcit vocatum non confenfurum: atqui hoc di- Ybl verfum vocationis genus füpponit DEUM an- ; iil te decretum fcire vocatum in his aut illis cir- iT cumftantiis ; vel mediis confenfürum , aut non j &M confenfurum, & per coníequens DEUS ger Scientiam Mediam videt, quid homo fit factu- m rüs'in his , aut illis circumfítantiis ante decre- tum DEL &. Admiffo hoc duplici vocatio- nis genere Dift. Min. fupponit DEUM ante de- j n cretum conditionis fcire , vocatum in his aut illis circumftantiis confenfürum &c. «,an ] C. Min, h W , fupponit DEUM etiam ante decretum ipfius ef- Aj feclüs ex . conditione futuri fcire &c. N. L Min. & Conf. guaviter hic diftinguendum eft jc inter decretum conditionis, & decretum effe: ii fg[ii) Gs 'ex*coriditione futuri ; dum enirh Petrag ii V. g. à DEO pravidetur confenfurus, fi- fub j auditione- concionis , Miffz, vel S, Leétionis ln Uva V9a [ 4 676 Pars III. Difl. . Quaff. HT. f.IF. Sidonis , vocaretur, opus non eft , ut DEUS habeat de- pænitcnti cretum. ipfius vocationis actu pofitum, quia vocatio nondum eft conditionaté futura ; opus palonum | mnpon tamen eft , ut fupponatur decretum conditiona- L AK tum re ipfa exillens de confenfu futuro vi talis mpoluj vocationis fub conditione ponenda ; quiaillþ iltm po confenfus jam eft conditionaté futurus. um dic 607. '"landem afferunt hunc locum ex . Aug. l. nobis g de. pradeft, Sanctorum c. 10. Pradeflinario qubust efl, qua fmt prefcientia effe non. poteff : pore oemiter antem e(fe fimà pradeflinatione prafcientia ate fuppoh qui in terminis hic admittit S. Aug. praefcien- æqu& D] tiam (iné prade(linatione , five fin& decreto : KTyti ergo &c. xint, Aliqui,cantüm prafcientiam fim- us plicis intelligentiz poile effe fine pradeftina- dgos, tione, & finé decreto, quod quidem verums voler .ell ; at non egit ibi S. Aug. de hac pratcien- titend tia, . Ideó Edcetur aliter, S. Aug. tantum vo« ia luiffe, quod à DEO aliqua fint prafcita, qux & n non funt pofitivé ab Eo pradeftinata , üt pec- d. cata, quà talia , qux DEUS tantüm permittit, tiam| non pofitivé decernit. — Veritas hujus expofi- 1OfCs tionis patebit ex contextu , quem habes n-$ 94« ! diei 608.. Objic. III. Si Chriftus praefciviffet Tyriorum | s converfionem dependenter à decreto conditio- fhis onis, & miraculorum, & n0n nato pradicati , ]uf per Scienüam Mediam, tunc Chri(tus injufte tio5; arguiffet Judaeeos comparatione Tyriorum; pu- [ ili f& enim repofuiffent Judai Chrifto * Si n Qu $E DEUS. íuo decrcfö parfs feciffet Tyrii Sido- L J Solvantur Obfeäianes RRws. 677 J5 ab Sidoniis , tunc etiam nos fuiffemus converfi ad ftum, ( ponitentiam ; atqui nullus dicit, Chrifti incre- pationem fuiffe injuftam : ergo pravidit Tyrio- iUràs Q i CODIOR rum poenitentiam per Scientiam Mediam. x UO dl I. argumentum retorquendó : Si Judzi juftt fic repofuiffent Chrifto in noflra fententia : ergo l; qui IruS, idem potuerunt reponere in fententia Medifta- rum dicendó : Si decreviffes 6 Chrifte conferre x5 f nobis gratiam in iis circumflantiis congruis , in rf quibus media explorattix Scientia oftendit , nos iM peenitentiam actutos, ficut oftendit de Tyriis, fentit Íuppofita Chrifli predicatione apud ipfos, tunc pra (b &que in cinere & cilicio poenitentiam ageremus, decreto m f ac Tyrii egiffent : ergo fuómet funt irretitiar- gumeutö. B IL Chriftum jufté arguiffe Ju- at n tb da«os, tam Judai enim , quàm Tyrii ponitere voluerunt, & fiJudzi voluiffent , ac fead poe- ; prsz[fb nitendum condetermináffent , tünc Chriftus il« anum . los arguiffet injuflé , quia veró arguit rebelles 3(0.(37 99 & recalcitrantes , hujus jufta fuit increpatio. l li l Adde I. quód Chriftus juflé increpárit omnes, m m etiamfi fors illis cantüm dederit gratias remif- " ! fiores (dummodo veré fufficientes ) licét aliis s . dederit gratias vehementiores . ergo efto Ju- jl ! dais non dederit fuas gratias in. illis circume g (luüis, in quibus dediffet Tyriis, tamen illos., u juflé increpavit. — Adde. II. Juxta Mediftas Ty- j rios non poffe jufté conqueri de Chriflo , quod (j ]i illis non dederit predicationem & miracula in 5&[ h circumftantiis congruis ; ergo nec Judai pof- )Hlsv p funt conqueri de pradicatione, & miraculis Uv ;5 Chri- $ii 678 Pars H. Dif.L. Quofl. HI. $. If. Chrifli in aliis circumftantiis , quia hz gratiae ii seum.: 1 ex fe füerunt ejusdem efficaciz apud Judaos; & nieperici Tyrios, & tantümilli per füam.non coopera- vdiftenfa tionem reddiderunt inéfficaces : er go Cþriüu; tints füp illos arguit jufté. Yi fintiam J 609. Dices. . Ponamus duos pi&ores, quorum: Ttt j pe t &c. unus optimis inftructus coloribás , & penicillis Majeftatem Czfaris exprimit ad vivum., altef dnnolrac veró paribüs deflitutus mediis lanquidé eundem praveniat exprimit, adhuc tamen fat competenter ad fuos (eatm. colores, & inflrumenta; -.certe hic propterea Obj injuflé argueretur : ergo etiam injullé arguti qiver(à o fuerunt Judai- deftituti utpote decretó ; . cünt: ffütua taliter nonparia, ac 'T yrii habueruntmedia; -sj« HESPWPQ N. Conf. & paritatem ; difparitas e(l... Quod: fied decretum non det, fed pra(upponat pofle;adeó; ! Giden ut tam deftitutus, quàm inflru&tus decretó pof-: füt Qbj fit operari ;. econtra deftitutus vivis coloribóás Antjinad aliisque neceffariis inftrumentis non poteft ad &NC vivum exprimere Cafarem. Quód fi repo- qiids nas ; pictor finé bonis penicillis poteft rem.ad. quama vivum exprimere , ficut decretó deftitutus po- condit tef: beneoperari : repono & ego - ergoaqué | Qí$, ac pictor, ac deítitutus decretó incre : Gtalit patur ju[-'c'e'",; cüm seuter fecerit, quod potuit. &Me 6:0.. Objic.IV.. DEUS in negotio noflra falutis: Tà t non agit cecó medó :: ergout prudenter decer- meré nat converfionem peccatoris , debet priüs ex» fient plorare, quid illefit acturus in his, aut illis cir- pfeci cumlLantiis. y.-I.AN. Conf. quia per decre- LC no-s tum concomitans fufüciemgr agit prüdenter - 1 n bis- | 174 Soluuntur Objetlione; RRum, 675 i ha qulr biscum. &. 2.. Dift. Conf. debet priàs explo- d fudaosi rare per Scientiam Mediam RRum confenfum, l (00jt vel diffenfum ad converfionem N. Conf. ob ra- g Cl tioues füpra datas 5 debet príüs explorare per fcientiam /rmpliczs intelligentia füz Div. gratiae 5 UOR : vim , peccatoris obflinationem , flexibilita- al tem &c. C. hecomnia autem DEUS etiam ivumy dit innoflraexploratfententia, ita tamen, ut nec g praveniat, nec folam derelinguat libertatem ntetadit creatam. Objic, V. "Tria reperiunturin rerum natura6 TY T ile ag diver(a objecla fcil.poffibilia, futura abfoluta , (5 &t fütura conditionata: ergo etiam in DEO Yedias - tres proportionatä admittanturfcientiz, necef- j Quïl* füm eft , fcilicet fimplicisintelligentiz, vifionis ; &Scientia Media, ^ x. D. Ant. "Triareperiun- vl s «t tur objecta adzequaté, & completé divería N. s Ant. inadequaté , & incompleté diverfa C. Ant. yuiad & N.Conf. ad infertam probationem dico, g quód futura conditionata adaquaté non diftin- RUT guantur à futuris abfolutis, quia etiam futura j conditionata funt extra ftatum merz poffibilita- tis, ac pofita inlinea liberé contingentium , li- «ggi*ï'llf cétalió modó, ac abfoluté futura. Hictamen W wlth ! & Mediítis eft advertendum , quód ficut futu- ln ii ra conditionata funt aliquo modo media intet .meté poffibilia, & abfolut& futura, ita etiam jritt rj fcientia conditionata poffit dici Media in hoc T. pracisé fenfu , quatenus fcientia fpmpliczs intel- «t ligentia refpicit meré poffibilia , & fcientia vi- m [ionis ab(olute futura , fcientia aucem conditio- M '04, nata ; €80 ParsIH. Diff- K Quaft. Ill $. l. nata . ( vel f przeplacet. Media in noftro camen! (irpof feníu ) refpicit tantàm conditionaté futura; fed: n üt vides in hoc fenfu RRes non adftruunt fuanm adicienta Scientiam Mediam : cüm potitis velis;remísque depopot juxtaillud P(almi «4. 1. Labor i» Medio ejus , bj ej d» juflitia, contendant Scientiam - Mediam Wnic;apin ita medium tangere , utquidem attingatfütura) fümMed fedtamen ante omne Dectetum Qs f '6'32 Objic. VI. DEUS certó novit veritat Qm hu- hat ha. qulimun jus füturiconditionati : Si dedero Petro gratiam efficacem , convertetur : Íed non poteft illam quionm certo noviffe fcientià fimplicis intelligentiae, nec tufi,t fcientiá vifionis : ergo fcientià Mediá. .. Min. Ps iT non fcieatià fimplicis intelligentiz ; quia hujus il d Vi propofitionis veritas eft protfus libera; & con- tingens. INec (cientíà vifionis, quia eft veri- damy. tas conditionata. E. N. Min. quoad 1. p. & Ual dico , quod DEUS illam propofitionem cogno- tur(en Ícat Ícienrià implicis intelligentize 5* quia licét fivena extrema feparata fcilicet : dedero Petro gratiam ain; q efficacem , Gc, Perrus convertetar intlibera; & Tilitet contingentia fecundum Íe, adeóque objectum | diä,q Ícientiz vifionis , juncta tamen continent illa- ä füspe tionem certam , & infallibilem ; ideóque pet- ts tinent ad fcientiam naturalem intelligentis fim- D plicis : ficut pertineit ad fcientiam DEI natüe dic ralem ícquentes propofitiones : Si Perrus enr- Uete vit , movetur : Si bomoeftequus, ef bismibilis, voli licét extrema in prima propofitione fint libeta tta$ fecundüm fe, & contingentia ; in fecinda ve- [47, to utrumque extre:um fecundüm fefu falfum, uw "TA Solytmiur Objellions RRum. 68t tofttotntt & impoffibile, : quiatamen juncta continent ve- tf i ritatem certam ; ac neceflariam , ideo pertinent Klrtantlun adicientiam fimplicis intelligentiz. ^ Idem eft vderenig de propofttionein obje&tione allatá, UOT Objic. VII.. Doctor Subtilis in 1. D. 41. q.613 i Melit unic. aperte-dat licentiam ad afferendam fcien- :rfngatfmm tiam Mediam , eámque alibi non obfcuré infi- nuat; fiquidem quodl. 16. refert , & appro- vriatali bat hzc Auguftini verba 1. 5 Civ. c. 9. soffra 717) grn!ix! volumtates in vanfavum ordine [iant , at que ita, vtl ia qui omnes earucs camfas prafiivit , profetto in eis gtl t ass , etiumvoffras voluntates igutrare non po- Mái Puit.i]tem haec : sen nibi prefcivit, fed ali- u huj quid, c illo prefciente eff aliquid in noflra vo- T lustáte : ergo etiam approbat Scientiam Me- T diam; que in recitatis verbis videtur exprimi, iip & admitti. 3. Scotum date licentiam, ut eliga- mop tur fententia, quce magis placet , durnodo tamen quiht falvetur libertas Divina fine aliqua injuftitia, & mgmfi/l alia;. qua (alvanda funt circa DEUM , üt libe- vl raliter: eligentem : atqui admifsá Scientià Me- Dl diá , quá videtur effe&tus füb coüditione futu- jn) rus per determinationem voluntatis creatze in- - dd dependenter à voluntate Divina, & antequam ,j DEUS quidquam decernat ceam fummo praju- Vb dicio Divine voluntatis , ratio & radix primi i determinantis ,. & primi liberi refünderetur in voluntatem creatam , quod eft immediaté con- þm*äl;ïx gt traScotum 5 ait enimin r. D. 36. q. unic. /i- j bertas DEI eff qd omnia fallibilia, & ideo eff rniinationem in volun. ?ecej?: ponere primaus dese xfim"ä' U f $866 NI 692 ParsHlI. Difl.I. Queft UI f. JF. Deinde Atmon dant tate vefpettn fattibilium ad extra. quidquid in citato quodlibeto refert , & appro* Artate pro dhec a bat Scotus ex S. Aug. hocnon fuit dictum de futurisconditionatis, fed abfolutis, ut etiam dl pe dtermiit loquebatur Cicero; quocum Auguftinus diffe- ttas:hi rebat, & refpectu quorum utique etiam ipfi AA. admittunt decreta , & ex decretis pr- iost " Ícientiam ab zterno, antequam actu fiant in » du j tempore, & ideo littera Auguftini non eft con- Wohecef tra nos, confequenter nec Scotus , qui alibi hacy il s g claré reprobat fcientiam mediam : Siquidem in 1: D.38. ait: omnzs cognitio pracedens ibi atium ;wm'n p voluntatzs efl. mevo natuvalis : / fed fcientia fu* "ünpens] türorum contingentium condicionatorum non E eft meré naturalis : ergo non precedit actum ..kaüü d voluntatis, & (icnon eft illa ícientia media à iptlgn RR. afferta. Porro Diít. 39. docet , propofz- 'patet s tiowes ommes contingentes ante decretum. Divina ïiliüne Pc1 voluntatis nullam babere determinationem , fed n cauf effe neutras, & denique Dift.41.- inquit; DEUS lt yre AMedito won pravidet aliquem beue ufurum liberó arbi Dies] mrió , nifi quia oult , vel praordinat ip[um beue W[AnrÓum. Wl me 614 — Pro plenio " hujus Diftin&ionis intelligen-- "8b ien tia fequitur conformiter ad dicta, quod Divina | l, N prafcientianon przjudicet noflrzlibertati, — lta- ofhod definitum eftin Conc.Conflantienfi Seff.g. com- Metiy tra Viccleffum. 4 u P. L. prafcientia Divina non poteft nocete its, noftra libertati , nifi influat in ipfam : fed non "Ntent ofte- Wt poteít fn ipfam influere, cüm fit naturà p tior f Solvimtur Objettiones RRum. 683 Diindt tior non tantüm libertate; fed etiam. aCtibus à Unde veta (apro: libertate procedentibus': er&o; didumd elt hac. caufalis.:- ideo przicit DEUS. Anti- , üt etin Chriltum peccaturum ,. quia peccabit, vel quia jnas difee Íe. determinavit. ad peccatum. futurum ; . non eim ipi econtra 5 . hinc S. Damafc. Dialogo contra Ma- rtis pris nichaos : pre/Gientia Diabolo minim? cau[a fuit, g funt i cur malus fieret ; G infra:. pranotionzs autem ol caufa hacejh , quodita futurum erat..— Decla- qudii. ratur hec noflra ratio fic, prius eft (cibile, quàm um if Ícientia 5 zeque ezim cognitio fieri potef? nifi cog- | if [ | mjienda pracedant , ait S. Aug. fed futurum ia contingens refpectu pracfcientiz eft fcibile: er- jm 10f | gob P.II. comparatione, pralicientia exper- cadum ti Medici de morte zgroti propter corporis in- melii difpofitignem non caufatipfam mortem , ütpet j pmp!f' Íe.patet::/ ergo etiam prafcientia Divina de. j D aGüione Petri ,. propter ejus determinationem M f'd non caufatipfam aCtionem , fed econtra aclio caufat previftonem , ficut mors »egroti caufat g in Medico illius praícientiam. ^ Dices L. Vera eít hzc illatio ; DEUS pre-6rf WW fcivit, me hodie pranfurum : ergo prandebo: mlhgm' ] ergo fcientia vifionis eft caufa rerum. & D. jDuit Ant.. vera eft di&ta illatio à priori ,. ficut hac, homo eft rationalis : ergo rifibilis. . ]N. Ant. à " H:W L poíteriori, ficut fequens, homo eft ri(ibili .S: ergo rationalis C. Anc. & N. C. -Dices. II Qu DEUS prafcivit futura, illa EN L i evenient infallibiliter :* ergo neceffario, 'C. P, quia evenite infallibiliter eft evenirefic , ut non j [ poffic J 684 Parsll. Dif. 1. Queftio I. . $.. Wie ht poífit nonevenire, . . IN. C. aliud enim eft in- ial Tefilo £allibilitas, &«certitudo , & aliud eft neceffitas. Infallibilitas: & certitudo fignificant babitudi- ia nem quamdam ex parte cognofcentis ad rem lo fc cognitam ,. ita utcirca illam non fallatur ,. five LOT »aeudui tunc res poffit fe aliter habere; five non.;.ne- ceffitas vero efLinipfis rebus , quz aliter fe. has inioed. bere non poffunt, five infallibiliter cognofcans itfinple tur,. five non. Ad P. D. affumptum , eft fic Diol, evenire, utnon poffit non evenire ex fuppofi- ienhab tione antecedenti IN. Confequenti C. P. volit Aetfeha DISTINCTIO 1lL.- uitia i De Voluutate Drvina. imm : lcufsis iis., qua ad Intelle&tüs Divini p ldl confiderationem fpectant. difputatios ^Amorm D neronoftram ad DEI convertimus: vo« hs; d luntatem , libertatis omnigenz: Ori- üreta ginem, Sanlitatis facrarium ,. ac totius boni LICY Fontem inexhaufïum. fmvo QU/ESTIO T. * Dh * qià De Natura ,. Libertate , & Olje- ttn &o Poluntatis Divine. i .öcd I. I) Í Völuhtas bEI ? RURT Quid, 65 Quotuplex i Vi 616 yRimum hujus qu(lionis membrum patet ex pluribus S, Sripture locis , in quibus rf E paíhim DEO attribuitur voluntas, üt ad Qs Rom. M Quid, c Ouotuplex frt Volutas DEI? — 68f ximddine Rom.12. s Prab:tz's, qua fir voluntas DEI, gt 1.ad Teffalon.4. /bec eff volustas DEI , fantli- db ftaroveffra. 1. Mach.3. ficut fuerit volüntas. is ad r incolo, ficfiat. EtPfalm. 103. om»ia; quae atit, (unque voluit , fecit.. Ac tandem Matth.6.. fiae Ti.fe | voluntas 144 : ergo datur in DEO voluntas. jl Etratioefl, quiavoluntas eft perfectio (impli- omol citerfimplex. - De hac proin voluntate Divina n, d " Dico l. Voluntas Divina in ordine ad voli-6 12 üppii tionem habet fe per modum actüsprimi. SS. À À. P. volitio efta&tus fecundus: ergo voluntas debet fe habere per modum actüs primi, Con- J fequentia tenet : quia de ratione actüs fecundi eft prefupponere primum. P. Ant. volitio n Divina eftamor : fed amor eft aCtus fecundus z 3 ergo volitio Divina eft actus fecundus. — Min. þutau'o. P. amor non eft ipfa voluntas, fed voluntatis qUs. 0s aCus, cüm folius voluntatis fit amare : erga 13 amor eft actusfecundus.: Voluntas igitur Di- y bui vina ceu actus primus, eft principium emana« tivum volitionis Divinz , àqua, ficut & ab Ef- fentia Divina formaliter ex natura rei diltinguie tur, quia. voluntas Divina eft principium im- N l mediatum 440 proceffionis Spiritüs S. revide dicta de diftinCtione Scotiflica. Dico II DEUS ad extra agit immediaté p H eré1 $ : H fuam .voluntatem efficacem fin& alia potentia, executiva fuperaddita. Unde Voluntas Divi- u nà üt fübftans a&tui libero efficaci non eft diftin- CpA ybus &a ab omnipotentia. Hanc exprefse afferit ul Scotus ia 1,D.37. q. unic. dum dicit * Owzi- (f Püïfä* 686 ParslH. Difl.II. Quaft. T. $.L file potentia eff voluntas , ad cujus uelle fequitur vem lnit; d effe. Conclufio fupponit , quod DEUS ope- iüntátem in, éfa retur ad extra prout. etiam aperte fignificatur Pfalm. 145. fecit Cfcilicet DEUS ) lum & ij fne terram, mare & omnia, qua in eis funt : fed 151 WeDEL hoc eft operari ad'extra, cüm hic nihil aliud intelligamus per operationem ad extra; quàm [Meditat Qu Nis productionem rerumà DEO diftin&arum, Ac- 1ma eft: creaturee cedit etiam duplex ratio. wb pre operantur adextra : ergoà fortiori DEUS, qui leiDan omnes creaturarum perfectiones poffidet, & iibl 2ida eft. 1. ad Tim.6. dicitür Solzs potens. Il a Omnia produdla funt ab aliquo improducto : lt toyt inela fed illud improductum eft DEUS : ergo datur in DEO potentia producendi ad extra. Dd 619 . Nequedicas; operans operandó perficitur : atd i fed DEUS non poteít perfici: ergo necoperari t 19 ad extra. Contra enim eft 1. quód ex hoc LURT argumento fequatur, DEUM etiam ad intra ; qu nonpoffe operari, quod eft nimium. |.Con- m tra eít2,. D. Maj. operans creatum operandó li, perficitur C. Maj.. increatum.. IN Maj. Ra- Qj tio difparitatis eft clara ; quia operans creatum ü tffc P; ultimaté perficitur per operationem tanquam at per fuum actum ultimum ; econtra DEUS in T fe (emper fummé, & illimitate perfe&tus , gqué Em perfectus cft mundó non conditó , quàm cone todhgi ditó , ipfe'enim operatur, non ut perficiatur , "n Ó fed utperficiat. Nunc Ws 620 ?.Conclufio. L ex S. Scriptura. Pfalm.148. Wt habetur : ipje dixit , d fatla funt y. ipfe man- AVifs $i Onid, & Quotuplex fst Viluntas DEI? 6 877 qnimrm» davit ; ei creata funt..—. Ecce mandavit , quod EUSopt voluntatem refpicit. Gen.1. Dixit DEUS, fiat igafur lux , cfatla eff lux. Quomodo autem di- a d Xit) fifiné voluntate efficaciter volente dixiffet ? f il Il;, ex SS. PP. Leo Serm.2. de Nativitate ha- nitilafud. bet : IDEUS, eujoai voluntas potentia eff. S Aug. i qun l. Meditationum. cap. 28.. enjus velle poffe efd. qrün At Greg. Nizen, in Hexomeron ; Polastas Divi- : CEeatUfR ua eft potentia, &? visverum effetirix. & tan- )EUS g demDamafc.Lib. de fide c.5 9. ipfzs DEI poten- »Hïdct, & tia nibileff aliud , quàm bona DEI voluntas. jdid II Ratione. DEUS efficit res foló imperió,62 x vaduc: bt ex textibus citt. fatis conftat : atqui impe- ] ditüt rium efl actus voluntatis : ergo, Confit- matur. Prater intelletum Divinum , eà ht quód fit infinitus in genere potentize cognofci- capea tive, non datur in DEO alia potentia cogno- lrl Ícitiva : ergo neque praeter Voluntatem Divi- a t nam , quzpariter infinita eft in genere poten- ; Cor tiz volitive, & activaz admitti debet alia poten- yand tiaactiva, & produéliva ad extra. h Objic.T. Potentiz volitivz Divinz conve-622 ! 4eAtU. nit effe principium productivum ad intrà , & »mquam potentige executiva hoc repugnat, quia ipfa ni- yusa hilfacit nifi adextra : ergo diftinguuntur. . t dl Id quód eadem Divina voluntas fit. principium l m prodüclivum ad intrà , & adextra, fub prima rfi(lä[url tamen ratione confiderata dicitur abfoluté vo- luntas ; fübaltera veró ratione dicitur potentía m executiva, Unde non differont inter fe, nifi f pser 7) J 698. Parilll. Dift. H.. Qeaft . f d quie. percomparationem ad, divezía obje&ta,, nempe &uitürt creatum ,. & increatum 5 confequenter.. neque gtetia Di diftinguuntur formaliter ex.majuta reiz, quiaDi-. Mftfacre vina voluntas satione fuz; in&nite efficacig, in wldionen enere poteatiz activg debe: formaliter inclu- tenplicat dere omnes perfeGliones aCtivas.in inferionibus qilm àpt difperías, qua conveniunt i ratione. generica dieré con otentie aclivae, . Nihilominus quia ;potentia ptentia: executiva non eft nomen abíolutum, . Íed. cone Intie non' notativum involvens terminationem. Divina pnte i voluntatis ad objeCtum creatum , . hinc concedi tfifoio poteft, potentiz executiva: repugnare aliquid; üpræfup; quod non repugnat Diyinz voluntati ,. nempe Ktts producere ad intra, quia tamen talis repugnan- ' li Q tia folüm provenit ex conaotato,, nonex ügnig EU ficato principali,abfolute loquendó eadem omz hüpdlt nino perfe&tio Divina, fcilicet voluntasef,por tta« ( dimfenor tentia productivaadintra ,. G ad ex * QEON, Objic. II, Potentia. operativa i aeít. DEQ 623 fits(ol neceffario , cüm DEUS neceffarió fit omnipoe Viper tens z fed volitio efficax ineft ipfi liber, $ j h Mfb diftinguuntur, &. D. Min. ineft ip f libere "at quo ad determinationem. C. quo ad entita- N Ts tatem. IN. per. quàm difLinclionem pluresol- D vuntut objectiones. Dices.. DEUS voluit li creaturas ab zterno : ergo (i voluntas fit. ipfa Vduum i potentia, illasetiam potuitab atetno, ....&. D. Wlllnms 4 Ant, voluitcreaturas ab eterno , & pro.aeterno iN. pro tempore.C. Ant. & N. C. Vi plura coik Wus q Pzabuq't ex dicendis per decurfum, Qa Vllum,u | lunm !ig " Quid, & Quiruplex fit Vilanta; DEI?- 689 ià, 0Uf t t Sequitur conformiter ad dicta, quód Omni "634 ia ul potentia Divina confiflat in hoc , quód DE Us eficatg.l poffit facere omne id, quod non involvit c On- tradi&tionem, Ratio h Jjtt il l ujus eft ; quia fic opti- bienotbus meexplicatur radix Omnipotentiz Divinz ,& quidem àpriori; cüm priüs fit aliquid aon in- n gt volvere contradictionem , uàm poffe attingi ia ptüla à poteritia : ficue poteftobj ectum Divine Po. MC tentiz non dici m J poflibile ab ipfa Omnipotentia potente illudponere , àt vult Gabriel , fed quia "T infeipfo non implicat. Unde poffi bilitas phy- : HHqUid, fica praefupponit Logicam. " Dices. Peccatum non i qup nvolvit contradi-62 g Gionem, cüm fiat à creatura : fed DEUS non r poteft illud facere : ergo explicatio Omnipo- du r tentide eft falía, & D. Maj. peccatum fecun- düm fenon invol i qmscüæf vitcontradictionem. C. ut fiat àDEO N. peccatum enim eít effe Ctus appro- uD priatus foli creaturze ,. cüm fit quid am defectus, TA & imperfectio , adeóque implica t fieri à cau(a Ws HSO indefeGtibili. & (ummé perfe&ta. m Pracipué cüm [ loquamur de effe&ibus foli caufz: tiis. fecundz pro- jutr!" "- DicollI. Voluntas Divina dividi folet in vo.626 i 3l sit i luntatem figni, & beneplaciti. Foluntas bey. Explicatur., : eplaciti elt propri& & formaliter ul voluntas ; quia eft potentia volendi, aut actus od volendi in DEO formaliter exiítens ; üt habet j d! Paulus ad Rom. 12. 4 ut probetis, que fit DEI Sn voluntas bona , bmep[ cens, Q5* perfetla. Ja- Inntas fioni non eft proprié, fed metaphorice X tane 6;0 Pars LI. Dift. IT Quafl. I. [ 96 28 " tantüm voluntas , quia confiftit folummodoó in lr ütvel figno quodam extti nfeco voluntatis formaliter us(onfcqu& (lentis, eó modó, quo tellamen- tonlamen in DEO exi tum vocatur voluntas teítatoris : atqu e adeó eíl o con effectus aliquis creatus fignificans, & conno« wDRUS tans DEI Voluntatem , ficut teftamentum vos [ b & luntatem teffatoris, cujus eftfignum. Ejus* hlldö frie onav. funt f operatios modi figna juxta D. B l, non confilium , probibitio , & permifioy hlüntge raceptum M uorum tri a priorafunt refpe&u boni duo po* rj fleriora refpectu mali; attamen ha« divifionon fifipay W0n0n eft proprié talis, & fecundüm rem, üF facilé ;atebit confideranti. fs ij DicoIV. Voluntas beneplaciti ; & 'iþrdþrï&- ?i'Wdun E dicta fubdividitur in antecedentem ,. & confez prs, « A q uentem, ficut etiam inabfolutam , & condi- db R tionatam, € fficacem , & inefficacem. ' -Explie Maiug catur. Foluntas. antece dens eít., per quam, fs Crcy hi DEUS vult aliquid , prout fecundum fe , iuáque "türedm intrinfeca przedicata praefcindendó à circumítan- Exemplum "ol tiis eft bonum , & conveniens. ?Hta!em d hujüs ponitScotusin Rege, .qui vult omnes ci- Bu vesSalvos, &incolumes, & tamen non ob« . nj (lante hac voluntate vult aliquos mori , ut fa« "l ? tisfiat juftitis. — Voluntas, qua vult €ives fal» Mj vos, diciturantecedens, quiaveríatur circa ci* Nl ves fecundürm fe fpeclatos 5 voluntas; qua vult Utj del aliquos mori, eft confequens, quia non eít cit- Y ca cives fecundum fe, íedut circumftantiona- ultom-m N W tos, ícilicet 1 mali fuerint. Voluntas confe« i À icg— D mum quenseft, qua DEUS vulf aliquïxid in part ariy N $ $1 Quid, c? wriples fv Vilustas DÉT: 1693 od i otmils Tari; üt veftitum circumflaatits, & ideo volun- tas confequens femper eft abfoluta, & efficax, telum nontamen voluntas antecedens , nifi conjunga- gieddd türcum confequente. Sic voluntate antecedente &com; 'vülcDEUS falutem omnium hominum , iddüe Jf l ]'Ili' finteré; & quantum ex parte fua eft cacitet , dandó media fufficientia ad jllam confequen- , qui dam , non attendendà adhu c illorum merita, " Pmm' l "Voluntare autem confequent e vult efficaciter.., j, dioy falvare juftos , & impios damnare ; 'eó quód il- diviüonog ) li ufürpaverint media congrua ad falutem, hi m "veró non: Hicnota, quód hac Divinz Vo- luntatis divifi o non petatur fZbjefTioe , (eu ex quirié parte V olunt atis Divinz , penes quam ferenihil RY e eftprius, au & condi tpoflerius, fed objetlive, termi- Tative, Grex partéreivolita . quae poteft con- y pb fidetari velfecundüm fe , üt prefcindensab om- d quam-: (; ii nibus circumflantis, vel fecundiim quod lia- beht circumftantias adjunclas, ubi prius & po- g flerius poteftattendi ; utinde deriventur in vo- p luntatem denomin at fequentis. atioxgs antecedeqtis,— & con- jnn? "" Volüntas DEI abfolutaeft : Ufiv b 1,1. ' qua vult aliquidé2g | impliciter, & abfoluté indep endenter ab alj- o qua conditione , qualis fuit voluntas. creandi y at inundum. ^Conditionata eft, qua DEUS vult ,U — aliquid dependenter ab aliqua conditione ; fic (f dl tiþ vult omnes homines falvos feri, fi'& ipfi ve- j Int, Voluntas efficax eft, que femper effe- u tum; & fiuem intenthm obtinet j inefficax , | Pg;u'f"? quæ illum' non obtinet, Primó modó voluit Xx2 DEUS Del 692 Parilü. Dif. 1. Ouaff- . 8.11. l vendit DEUS falutem pradeftinacorum , fecundó mo- hinda, dó falutem etiam reproborum ; fiquidem réfpe- &u reprobotür illa voluntas generalis Salvane- Conftm di omnes , licéc fuetit findera ; & efficax; quam- iib ddita tamen eft inefficax, imitur ] tum ex parte DEI, re inefficacià derivatà a b ipüsmeg reptobris & tfiria damnatis. Mi gt IljP, f $ W. tfatio f &DBUS De Libertate Voluntatis Difuingg 2 a( haret 629 Ico. L. Datur ia DEO libertas, feulibe-- qet, li rum arbitrium. Ita conftanter Catho- äum, Orfin lici contra Calvinum, Wicleffum; Lu- nidplusel therum, &alios fimilis farinzs; 3utuxæ q DEUS sirite P.l. ex S. Script. Pfalm. 93. .9. cujusuHlt Wt q VOnmnese num Dominns liber? egit. ad Rom rat. Mattli.20» miferetur , j quem vult , inds Dico]I an non licet mibi , quod volo, facere ? : quod tt or roprium eftlibertatis. II. ex SS. PP : Ambrofio | Aonmi P Lib. 2. defide C.2. ubiexplicans hz. Verba l; 1. Cor. 12. Spivitss S. dividis fmpnlie , prout ?m tia wult, ideít, inquit, libe rá voluntatis arbitrio, " pote son nece[]itatis obfequió. S. Aug. Lib.a 5, Civit. "u c.ult, DEUS, quia péccarenon poteft ádeoli- M W ?. .qua li berum. arbitrium babere negandus ef Phi Aiony quaíti oin DEO fupponitlibertatem. . Ill Ra- tione. Omnes hominis perfectiones tribuun- * w cur DEO feclusis imperfe&tionibüs ; atqui li« At bertas eftmaxima , & pracipua horninis perie N. H éio , qua nec aurö,q z totó mundó, fed:ío» ,l ll De Libertate Voluntatés Divine. 693 nim-... 1. venditur. cccló : ergo eft etiam DEO tri- lat buenda. js Gdl Confirmatur l.. DEUS nos exaudit : ergo630 aij i -eitliber, & non determinatus ad unum. . Con- iif ) firmatur II.. SiDEUS non ef liber , fed omnia ib & - afeceffarió agit,. tunc etiam homines omnia ne- |- €effario agerent : atqui hoc eít falfum : ergo, Maj. P. fi DEUS ageret neceffatio , tunc ne- I €effarió faceret , quod, & quantum poflet: a, | fed. DEUS potelt neceffitare hominem : ergo neceffitaret , & confequenter homo neceffarió fl ageret , .ficdue tolleretur omni$ virtus, & vi- rCule| -tium , omne premium , & vituperium. Imó -quod plus eft , (i DDEUS ageret neceffario , tunc m þ '€reaturz agerent nihil,' nam cum poffit fe folo ]5l | - facere ;; quidquid cum caufis fecundis facit, ip- gj | Sfeomnes effectus neceffario producere deberet, vimïuq-: 5* Dicoll. . VoluntasDivina e(tlibera 1ó li-65 1 TU l'bettate contrarietatis ,. & 2dó contradictionis, bb cEft communior. toxP. Ep. VoluntasDivina per actus non qui- "m j WI wdem entitativé , fed terminativé diverfos ten- rgrþif'ïäv ( dere poteít inoppofita objecta, id eft, poteft gt 1« todem fimpliciffimo actu tendere in unum ob- a jectum per modum volitionis, & amoris, in T saliud per modum nolitionis, & odii: atqui j »iplus non requiritur ad libertatem contrarietatis: ,b ergo voluntas Divina eít libera libertate con- »&rarietatis, g[qm k jl P.ll. p.. ad fammam & infinitam DEI Pro-632 videntiam fpeclat, omnia decernere vam futura, W'M ^ Xx 3 quam D 654.' Pavs HI-Difl: T. Owuaft. I.. . IT. u Mal quim non fututa fiveabfolutéà; five conditios siAR naté, ita ut DEUS circa nulla objecta fufpeniz J Mttor fus maneat per'inftans reale ; quia fie DEUS'ef- tovoled fet mutabilis intentionaliter ; feu moraliter im vmeefaria füis potentiis, voluntate nimirum , & intelle- gt ut &lu, quatenus conflitutus in ftatu fulpenfionis ab actu effet in potentia ad aCtum : ergo Dsus d & tfidio licétpoffec velle, aut nolle objectum, non ta- tliispo men poteftnon velle objectum , & confequeri- ter &c: "Quod totum colligitur ex Scoto in T. ii tinits o D.45. q. unic, ubiait : olwntas Divina e[t in aternitate ratio volendi alterum DEUSpu T oppojïttfm- ift qm- Tounat buscunque aliis à fe. 633 Siramenlibertas contradiclionis explicetue 4 tf foram aliter, & dicatur in hoc confillere; quod Vo* luntas Divina poffit tendere in obje&à contrae |yolibi E di&torie oppofita per fuum (impliciffimum.; Objic. actum , v: g. volendó exillentiam alterrus mun- di, & volendó negationem ejus, bené admitti at fom; t poteft Divinam voluntatem ad extra'effe libe2 rám libértate contradi&tionis ; debétque hac tüttmi W C libertas fie explicari : volo , ut alter mundt»xsütä:j volo , utalter mundus non fit. p fuïD. ( »6::6::8&& 634 ODicolll. Libertas DEI ad extra f Wtur, 4 Mtona eft ipfa mdivifibilis, infinita; entitative 'secefa faria volitio DEI,' ob füamillimitationem , & Msf intrinfecam indifferentiam ad creaturas futüras j ts aut exiftentes , fe ipsàliberéterminatà absque hs,&. at ulla fui mutationeaut augmento , five intenfi4 -D-39. TT vo, five ex-ten!ïvo reali.» Scotus án.1 54 g 1 d ! De Libertate Polpspatzs Divina. 69f condiioi q.un.,. . Maftrius, Herincx ,. & alii SS. cum h Mpete multisRR. & T'T. contra non paucos alios. DEOM- /,B.- Ratione Scoti citati. Volitio Divina in63$ ordltet linea volendi eft formaliter illimitata , (implex, &intle J ac neceflaria : atqui.ad talem volitionem re- as quiritur , ut illa inre indivifibilis , entitative ne- cellaria, & fummé fimplex colligat in fe omnem oD , ROm i imperfectionem cujuscunque volitionis , . aut nolitionis poffibilis fivelibere, five neceifariz ; Y oto 1 fic,, utquidquid infinitz voluntates poflent per TT infinitas volitiones, & nolitiones, id po(fit DEUSperunicam: ergo. Eft igitur Divinze »;ia'qu'r Voluntatis in füo genere formalis illimitatio in : yicetut cau(a,, ut feipsá fufficiat ad omne volibile juxta ao propriam fuam exigentiam attingendam. — Pu- i CO a. volibile neceffarium neceffario ,. volibile li- berum libere. fiüna: jbmur -s Objic. I. ; A&tusneceffarius ; & contingens636 ) 1dmlm funt formaliter oppofiti, & realiter diftindi : jl ergo idem entitativé actus non poteft effe for- u maliter neceffarius, & conitingens. — &. D. Ant. increatis C. in increatis N. Ant. & eodem mo- 74055[? do D. C. difparitas patet ex probatione, ex qua 'mllitcr f :hgbctur, quod ufa, eadémque volitio infini- t4 ( non autem finita, & creata) poffit fimul u aj i efleneceflaria,, & contingens ;. weceffzria , qua- tenuseft actus Divinus ex fe omnino indefeQti- i bilis, & ad ea, qua Divina funt; tendit, ac 4 j j terminatur :: Coztingent ob tendentiam in obje- la. quz ex fecontingentia funt. , Per-quod etiam fausfit, f1 objiciatur; quod eadem for- ;;q.üm j tüa Kx 4 Dil A 696 Pare l; Dif. H. Quafl. £. 8.17. :»nà nequeat daré -denominationes diverfas ; && tnt,del Oppofitas; * t, stqui 7 Objic:TL: A&ctus DEHiber ;x ef!'ex;cia-a&ü; tht liberi potuitnon effe.: atqui actus DEL liber eft OTINT: DEO intrinfecus : ergoaliquid DEO intrinfe- lidkinol Urges, €um potuit non effe. ^ w.D.Maj. a&us DEI liberex effentia actàs liberi potuit non effe ter- Mrdentia; minative C. fübjeGive , feu entitative ; IN. Maj. datem & conceísà Min.D. C. ergo aliquid-DEO in- tofcütter faidóm trinfecum potuit non effe terminative C. fübje- &ive N. C. idemfimpliciffimus actus Divine tidencis Voluntatis eft (imul neceffarius neceffitate fubje- Lobgd €liva , & contingens contingentià terminativá , labote ratione cujus potuit ab zterno terminari ad íd , : ad quod non fuit terminatus , & fimiliter ab natus. aterno nonterminari ad id , ad quod fuitx termi- l] h 8 Objic. III. 'Tendentia & terminatio Divinze volitionis ad objecta coatingentia vel eftintrin- fecaa&tui, velextrinfeca : neutrum videturad- ) mitti poffe : ergo. P. Min, nequit enim efle EOR intrinfeca 5 aliàs quia contingens ex fua-ratione habet poffe deficete , eflerin DEO aliquid in- h E.æ trinfece defeclibile : nec potefteffe extrinfeca 5 m aliàs DEUS non effet liber intrinfecé: ergo« W« f quódillatendentia, & terminatio nec fit puré Imil inttinfeca, necpuré extrinfeca , fed partim hac, ltlh T artim illa 5 "eftfeilicet ipfe intrinfecus; -& enti- t tativus Divinze Volüntatis actus ,. qui nulló fu- Tilite peradd'tó ; fed ex fe immediate fertur in obje- W as €la volibilia, ut x*oliþilia fünt, eáqueconnót Ü u &l UDe L:bertdte Voluntatze Di vis, 697 vefas; & ut funt fclhcctneceffana neceffario , liberalibe- 1&, sícqueilla tendentia, & terminatio eít in- VEU trinlecaex parte actüs, quem dicitin recto, & ELlb extrinfeca ex parte objeCti ,. quod. connotat, & Q nl dmtm obliquo. 4 DE 'CUrges. Divina Volitio eft ab aterno ,. 659 j u tendcmna feuterminatio ad obje&um non e .ab/zeterno.: GNM) ergo nequeunt ullo modo fimul JDEOI «oficurrere ad conftituendam ,. vel etiam fpeci- TU ficandam. libertatem DEI X. D. 2dum ante- j DW cedentis membrum.. : Tendentia & terminatio itelh ad. objectum in effe exiftentis confideratum non ilfiat i, eíLab terno C. in effe voliti confideratum N. (iad d. Ant.&C iliter b yit tl . MI. De Obje&o Voluntatis Divine. oDinng (lintite Ico..L. Obje&tum Motxvum Divinz Vo—64o du j luntatisad quodlibet volendum eft fola Bonitas Divina, & effentialis. Cum enn s s/coruniori Scotus i in 3. Dift.32.. ubi fic habet: ,qu;dm- pla Effentin Divina poteff efft prima ratio agendi mnt(h , v stam Intelietiui Divine ,. qum Voluntati; . quia rgo. f aliquid alind e[fet primaria vatio agendi, vile- ürpüfe Sfeeret illa potentia, . Debet proin conclufio in- t .,telligi de bonitate effentiali, qua efl ipfamet &enn- DEIEffentia, & non de bonitate attributali for- «; maliter ab Effentia. diftincta, Eit etiam hac T -; «onclufio vald: conformis di&tis à n, 4.76 de ,nm)m, Ob]e&o Divini Intellectüs, Xx f P 698 ParsIf. Dift.II. Quef. L. f .III D 641 DEUS in quolibet volendo eft (ibi finis.; Jimore vel quafi fint s uoiver(a enim propter. Semetipe (ilsaman fiim operatus eff : fed in his, que volumuspros (itsodun pter finem , tota.ratio movendi eft finis , üt.pa« CMf tet experientià noflrá ;. fic enim pharmacum... iito i propter fanitatem fumitur tanquam finem : er- n ipan: go motivum.,, .& ratio volendi in DEO eft ip« timeltbo lemet DEUS , feu EjusBonitas effentialis...Die fim lt xiin probatxone vel quafifints, quia licet Dsus. Duryn fitpropriéfinisfuorum effectuum ,. non tamen fiodum v fui-ipfius ,, & fic non amat fe propter fe.quafi Dico finem fui , fed tanquam Summum Bonum , :cu- li & jus ; rationem affert Scotus in 1.Di(l. r..q. $5 ciandi quod refpettu nullius eff canifa finalis aliqua ,. nifi Is quo: ve[petlu cujyis eff can[aejficiens, quia canfalitas Mu cana finalis eft. movere. effciens ad. agendum ; sielano cum ergo refnectu DEI nulla fit caufa efficiens , llpit ol ita nec finalis flriclé refpeclu fuiipfius. qiaomi "Objic.. DEUS movetur ad.nos præm:andgs t& j à noflris meritis, &ad nos puniendos à moüms YO 4 demeritis : ergo non fola bonitas eífentialis eft Tofneedd objectum motivum Divinz.Voluntatis. .-&e. Ds Wt Ant. movetur à noflris meritis quatenus funt ia t p feipfis, .. IN. quatenus eminenter in fua bonita- te cffennahcontmentur, C.Ant. & N, C.. fa- Dwma, t teor quidem demerita üt demerita non contineri At in Divina Bonitate , continentur tamen in. eas fb dem fecundüimeentitatem phyficam ; .quam vie M det DEUS privari rectitudine morali debita, Wdag 64* Urges: DEUS amat creaturas amoreamie t citiz ; fed fi illas amaret propterfe, amaretil- Qdj las fAll "DeObjclo Voluntaits Divina. 659 & flbi ans.,- la$ 3moreconcupifcentie : ergo. ^ & D. Min. T Oif (rillasamaret propteríe; id eft; propter füum lomusgno commodum , amaret" amore' concupifcentise niiy p C. Min. fi illas amaret propter fe, id eft, fi &tI4CUfTL, amandó illas ordinaret ad fe propter commo- O00f dum ipfarummet creaturarum , " quibus maxi- hÜ d lp- mum eftbonum ad DEUM referri tanquam ad ial Dis finem ultimum; N. unde amor ille eft veri(fi- ficitDius musamoramicitiz , cüm nonintendatur com- [l modum amantis; fed amati. 1271 Dico-I. DEUS amat Seipfum ( I/.-) necel-643 un; fario, & ( 2.) liberé libertateeffentiali. Sco-- L f tuscitandus, & SS. communiter contra extra- lid, Ili/i z : neos quo ad 2; p. au[aliw P. (s p.-exScoto quodlib. 16. n. 3. DEUS gcndxm; neceffario eft beatus : ergo neceffarib videt, & dioenty diligit obje&tum beatificum. Ant. patet... quia omnis perfectio fimpliciter fimplex , qualis qiuids eft beatitudo: formalis, neceffarió cornpetit.s utoltt DEO:- Confequentia. etiam conflat, : quia fi udse nónneceffario . fed tantüm contingenter DEUS M videret, & amaret objectum beatificum (quod Wi i juxta-priorem conclufionem cít. ipfa. Effentia honide Divina; feu bonitas effentialis ) non-effet ne- ( f31 ceffarió ; 'fed antàm contingenter beatus , cüm j beatitudo'efentialiterin amore, & vilione ob- 2 yine jecti beatifici confiftat. u P. 2.p; Libertas effentialis confiflit in ho 56ga l[br l' quód agetis agat ex electióne, fic, ut ei propo« um Qv K feipfam determinatcie- nanturmotiva., -ob:q ä;e(l'!- j i ca Fak;oïjö&um. Etin hoc agens liberum ü Git- t hc l woo ParsTI. Dift.Il. Quaf. I. $1. Di differt'ab agente naturali:: : atqui voluntati-Dis iptio vinz abintellectu Divino proponitur motivum, tUt f fcilicet infinita bonitasEffentize Divinz, obquod Dito , (e determinat ad: ipfam:;; nimirum. Effentiam ülimadtus hii Condi Divinam amandam ,. & diligendam:: . ergó DEUS Seipfum amatliberé libertate effentiali, s; & fut lh 64j Objic. contrautramque partem. . Liberuim, & neceffarium opponuntur : ergo ft DEUS E(- DCR fentiamfuam amat neceffario , non amat libéréi Rtimpo x D, Ant. liberum libertate effentiali , & n* li, tti fv w ceffarium opponuntur N. liberum libertateac- cidentali ,' & neceffatium opponuntur. C. Ant, ttgliu & fimiliter D. Confequens. : Liberum ütfic ops füt; ia ponitur folüm naturali üt fic,. & neceffatium Dits, | tl opponitur contingenti ; nam ex Scoto cit. Sunt 4.. modi operandi, fcilicet libere , & naturali- tltati tet , contingenter, & neceffarió : - ex quibus Qutfet n duo priores ita dividunt immediaté principium damm; activüm üt fic,. & ita funt oppofiti , ut-impli- Vif cet, idem ptincipium fimulefle naturale;,:& li- lX'lümüa; berum : duo veró pofteriores non ita oppo- Nni nuntur , quin eidem potentiz convenire poffint Lt etiam in creatis, fub diverfis camen requifitis , Ditg] ficbeatiamant DEUM liberé libertate eflentiali, N & tamen neceflario, quatenus illum.non amant iCS. liberé libertate accidentali , hoc eft , contingen- dl ti,; quemadmodüm Viatores. Unde libertas la, effentialis confiflit inhoc; quód potentia libe- r rá fitdomina fui actüs, feu quód feipfam deter- "n otentia mingt adillum, & nondetermineturà p Va fupe ipuj iil 701 De Objetlo Voluntatzs Divina. du füperiori, üt potentia naturalis, five dein nc- Frnoltum, eeffario,,.. five contingenter fe determinet. i&obqi ^oDico Ill. DEUS amat omnes creaturas nong 46 -Ffentát foliüm:actuales , & futuras, fed etiam poffibi- les;» Conclufio eft certa quoad creaturas actua- m eatd les ;:& futuras ,.& communior quoad poffi- Liknif, biles. DEUSE P. cteaturz non folüm a&tuales , & futurz, at fedetiampoffibiles, ficut habent veritatem ene m tís;, :ita etiam bonitatem, quia verum & bo- trtated num inter fe;; & cum ente equé laté patent: ) Cc Am' etgo ficut ratione veritatis à DEO cognofcun- itíicopr €ur; itarationebonitatis ab Eodem diliguntur. ffatiürm Dices, - .Fundamentum omnis bonitatis .eft dv Sunt :exiftentia ; fed creaturz poffibiles non nabent satiid *xillentiam ; ergo nec bonitatem, & confe- x g iquenter non amantur à DEO. &. D. Maj. jj fundamentum omnis. bonitatis efít exiftentia., rinp vela&ualis, velpoffibilis tranfeat Maj. femper jl «exiftentia actualis N. Maj. & fic diftin&ta Min. TA TN.Conf. Ens, cujus paffio ponitur bonitas, nofe 'cpomül ieft ens verbaliter, fed nominaliter füumptum. " quünis. « * DicolV. DEUS ( t. ) amat«reaturas poífi- 6455 ]m(illi'u l diles neceffario amore (implicis complacentiz 5 n a&tuales autem ( 2.) & futuras, amat amore benevolentiz.. Eft communior Theologorum. u fbiul 5* P.a. p. SiDEUS, feu Divina voluntas non yi amaret creaturas poffibiles neceffario , fed con. i 'tingenter, cunc DEUS non effet immurabilis ; " fequela nequitadmitti : ergo. P. fequela Maj. "N fipotuitefle, ut Voluntas Divina creaturas pof. hibis D 2o2 Parsllk Dif-H.: Queft.T. $.1II. fibiles nonamaret , tuncalió modó circa eas fe Nfg. Ma]. l Cl at babuiffet quàm nünc ,& debuiffec intercef- &blls dl fiffe aliqua mutatio * fed hec mütadio rion fuif- fer ex parte creaturarum poffibiliam; quia hàt ttydy ir tf fernper eodem modo fe habent ; five diligantür à Divina voluntate.-five non : étgo éx parte iioamabl voluntis Divinz facta fuiffet mutatio. Dics: | Qued autem talis amor neceffarius fit'inefficax, & fim- ttititis p sfir, plicis complacentiz, patet, quia DEUS circa timesim. creaturas poffibiles , & pro ftatu poffibilitatis confideratas nihil operatu » ;'?, fed vta'ntü"m iü fihs Vltm 4 qu; fibi complacet. Ttor jlar l 648 P.2.p. Amot benevolentiz eft efficax V &f tio DEI, qua aliquid operatur circa creaturas : t atqui DEUS circa creaturas futuras, & actua Wom T les aliquid opetatur , idjueliberé : ergo eas li lviaj ber& amat amore benevolentiz; * /Maj. P. quia PDiyis iberé:creaturas decrevit producere , & libere ii eir produxit , ac confervat : üt definitum eít inz, Atim, "Conéil. Conflant. Seff. 8. art. 2;. contra Wic- " eleff. conformiter Sacrae Scripture Pfal. 134. ! omnia quacunque voluit , fecit : etgo,- 649 Objc contat.p. DEUS tuam Effen- tiam folam neceflarib amat ? ergonon amat, neceffarió creaturas poffibiles. Antec. Prob. D id folàm D'EUS àmat neceffarió; à quo mie- l T : ceflario movetur Divina Voluntas : fed hacfo- lum itàmovetur à Divina Effentia :?'ergo; R. Neg. Ant: ad probationem D. Maj. id folümi, àquomovetur Divina Voluntás; DEUS necef- farió amat , üt obje&tum primarium C;fecus lufoph: Neg. r 64:]"0 .. De Objello Voluntatis Divina, 703 duf Neg. Maj. & eódem modó diftinda Maj . Neg. ht n C. licét ergo fola Effentia Divina fit nec effarió i ron i l amabilis à DEO in ratione objecti primarii, && i quilit motivi, inratíone tamen obje&ti fecundarit, & puré terminativi etiam creaturze 'e»diligznmt : fario amabiles funt, Neque poffibiles necef- po t o QUi ""Dicas; Et go DEUS eódem modó amat6;o & creaturas poffibiles , í quó Seipfum amat, id eft, EUS d fbl neceflarib. Contra enim efl. Neg. illatum, chm enim creaturz noh habeant tantam neceffi- WnB| téém, quantam habet Effentia Divina, etiam amor illarim non erit tam neceffarius, quàm " Vo)i: néceffarius eft amor Effentiz Divinz, Deinde &atütas : ereaturz non funt objectum motivum , & pii- a marium Divinz Voluntatis, quemadmodim o l Divina Effentia, fed tantüm fecundarium ; er- jl ;.gb-»DRAVina Voluntas non ve'rfä'tqr eodém modo €ircá creatu gb $ ras , quó verfatur circa Divinam Et- i fifentiam. (f Wlt b QU/ESTIO 1. ER De Providentia DE L rato v 139 & & Cujus Potenii r Divina Prov ; um f A us ? identiviz»:-l ; i j 0 coI. DEUS habet Providentiam. . E $ Häg: " li i D de fide contra Epicurum; Democritur n [ ndt -- & Pythagoram , & alios veteres Phi. yi 3f lofophos , qui Providentiam ini-DEO abfolud . * - N h negárunt, |g4 (ijis n 704. Pars HI1, Dift. II. Quafl. II. f. L. jomtéfum P. L. ex S. Scriptura. Ecclef. f 1. neque dicas corans Angelo , noneft Providentia, ne foritire- «t qiht sus DEUS. | Sap. X44.t4a autem , Pater , Pro- int, hat viliberos, videntia gubernat : ergo datur in DEO Proyi— dentia. t puit P.IL.ratione. Omnes veri parentes ex ap:a- thtf ze, & indi(tin&tu quodam naturali proliumfua- Viiig f rum curam fufcipiunt ; fed DEUS eft verus, iMlbtto a & benignus creaturarum Parens, & Author: [177 L lts ergo illarum curam füfcipit, ipsísque providet. Unde S. Ambrof. l. 1. officiorum c. 13.. quis DEUSillispr optris fui curam ?. - - cn ali« M: f eperator n:glugit nulla injuria [it , non curare at quid non fecilfe, Con- MLi gem , quod feceris , fimma inclementia, hod firmatur. Si in DEO non effet creaturarum., D Providentia, inde oriretur, vel quiaillas non co- vel Wv nofceret , vel quia providere non poffet ; t quia quidem potens provi dere , tamen nollet? b D us Scientiz infinit£, atqui primum repugnat ej teriuminfinita Boe DW f fecundum Omnipotentiz, Winhggg nitati: ergo. €$2.. Objic. Omnis folicitudo, & inquietudo re- A pugnat D EO : fedProvidenüa importatinquie- ünig: tudinem ; ergo repugna DEO., . & D.Min. Wiv Providentia importat inquietudinem in €0 ; qui IWS d vel media ad finem non novit,, vel fietiam no- L1S vit , tamen adhibere non poteft C. Min. in illo Wa qui ifta optimé novit , & facillimé adhiberepo« "g teft Neg, Min. & C. talis autem Provifor el T 1 DEUS. M [ Dicoll. Dawutin DE O Providentia ome 453 niunm Mitm jl Cujus Potentie Divina Providentiaebe. qog nqjn du nium retum, "E(Letiám de'fide contra-Ari(tote- Mfine lem , qui Providentiam fublunatium DEO ne- Pattt, r gavit, ficut S'negárunt alíi circa aCtus humas 10 Proy'r nosliberos. — P.'Ex S. Scriptura: Sap. 6. dicis tur : &qualiter efr illi cura de omnibus. Et Sàp:gs t Qd | attingit -àfine usque ad finem fortiter , c difpo- volumiüte - nit-omsia fuaviter , id eft; üt ait S. Bernardus eiitns, l.delibero arbitrio : 4 fmmo celo uique ad ins t Auhpt : providt feribves partes terra, ci» À maxime Anyelo wique 4Àd minimum vermiculum. Ratio e : $ quias 1 il . i DEUS illisprovidet, quorum eftcaufa, t pro- bavimus : fed eft equaliter caufa rerum mi nima- uputttih rum;4€ pra(tantiffimarum : ergo & his; & Coii illis.providet;'adeóque omnibus, jatuma l DicollI-Divina Providentia eft actus Di-6f4, snon(t 'vinz volüntatis , quo res omnes in fines fnos Offct: ! dditigit. ^ Hsec conclufio confonat huic defini- m tióni'à Damáfceno traditz 1.2. de fide. c. 29. (jnfilliiæ,v i Divina providentiaef? DEI voluntas, per quans vt Vé$ 0mnés Apte , congruéque gubernantur. aliàs communis SSrum contra T T'as, s 1 qe ; P.cónclafio L. Przdeftinatio eft Ípecies Pro» Atf Jl videntiee : fed praedettinatio confiftit formaliter DAl " ( ] dira&tu voluntatis : ergo & providentia, cim T foecies debeat: continere rationem fui gereris, um | Min. P. ex Scriptuta, quz predeftinationem n vocat aliquando complacentiam , t Lucz t2. j | tomplacnit Patri vefIro dare vobis Regnsm.: Al« j J quando propofitum; tit ad Ephef. 1. peadeffi- navir nos fécundum propofituns voluntatia fa. j WAliquan.do electioneni, üt ibidem, elegit mos im. jm ipjo, Yy 706 PdrSIII. DW-II- Qu&j?.llo 5. ,o (l ipfo , Aliquando dilectionem ,. üt ad Rom. 9. DUIET acob dilexi ; atqui hec omnia funt actus vo- luntatis: ergo. UndeScotusin 1. D. 40. q. un, VE ICGU hirbos $ ait : Prade[l inatio proprit fumpta dicit ablum vo- r did lgntatis Divine. Wetat, 65; P.IL. Quioptiménovit pauperum mileriam, & media ad illam fublevandam oportuna , non ho Díces, dicitur illis providere, nifi velit efficaciter illa ml EU hal media adhibere : ergo fignum eft, quod provi- t fedp dentia confiftat in a&tu voluntatis, & non intel- llj d le&üs; unde ufus hujus vocabuli invaluit..., Üivinatio quod providentia idem fit, ac cura, qua elt formaliter actus voluntatis. Confirmatur. Si ia TMUE s providentia non effet formaliter actus volunta- atl tis, tunc vel effet cognitio mediorum ad finem giet, proportionatorum , vel effet judicium pradi- tam C cum dictans talia media congrué eligenda ; vel Wfqm 4l certé imperium quoddam dicens voluntati hoc vel illud fore faciendum : fed nullum horum irm X " n f efl: ergo. INon primum, üt patet ex proba- anfqria u tüone 2da, Non 2dum , quia judicium illud ( quod reipfa fuperfluum judicamus ) dirigeret 8 Cont "Oa Divinam voluntatem, quz cüm fit primaregula füi, non indiget regulatione. NNon tertium , ha "ia quia imperare eft proprium voluntatis, & non intellectüs. l €;56 Objic. VariosS. Scripturz , & SS. PP,texe tus, quibüs oftenditur providentiam fore actum hh ) ftt la]. intelledtüs: ergo. — . Scripturam, & SS. PP. nil aliud velle, quàm quoód neceffarió prazrequi- mlmnm ratur ad providentiam actus intellectüs, cþ quód j non &N Cg, $l Cujus Potentia Divina Providentia cic, 707 ld Rom- 90 : adus - non pravideat DEUS czcó modó , quod nec TrOS negamus, Caterum opponimus Sandtis A0 Patribus SS. Pat du res , inter quos D. Damafc,. aperté dicit l. 2. defide. c. 29. Previdentia e[f tunitn, qoluntas , GL infra » Providentia nibil aliude. $ guam ipfa voluntas. Itita, icidr i Dices. Providentia idem eft, ac prævider;- 657 tia, ab hac enim Ethymo - uódpro logíam norinis fum Ril fit 5 fedp r&videntia e(t aclus int ellectüs : ergo. Maj. eft ceria. Min. P. ex Ciceronel.2. de al Divinatione. ZZedicus marlruwingmwefcennm T Til pr.a'uidet, infidias Imperator ,. tempe[fates gn- vollntde ermator ; ergo. — R, quód verbum providen- sMnerà tia duplex habeat fignificatum , primó , utidem fignificet , quod Previdentia » quo fenfu fump« j j fiteam Cicero modo allatus. jii; d 2dó ut fignificet euram alicujus rei , quo fenfu pariter Cicero yial i n rf eandem accepit , dum in alio loco dicit. Provi- dere rei frumentaria , providere omnibus , qua exprobl' ntce[faria videbantur. ám d Ex quibus patet, nihil inde contra nos concludi, quandoquidem hic [4 1 ;ggüll Providentia fümatur ex communi ufü procuras unde parvi pendenda eft Ethymologia nominis, wrüifls €im etiam invidentia dicaturà videre , &tamen K eft actus voluntatis. p Inflas. Providentia efl pars prudentiz : fed Xec pertinet ad intelle&tum : ergo & illa. — , fb - Maj. eft pars prudentiz prout importat co- QSS.PB« l 'mgq?l', gnitionern przeviam rei ad fuum finem dirigen- da C. prourimportat ipfam caufam rei facien- : « . qui i Yy2 $, E zcg Paslll. Dif.II. Quafi. II. $. IL * h DioH $. II. um n 65 qualiter. D EI Providentia fe hij ao extendat. ad atius Bonos , 7Malos , d OPCHKUI'. Indifferentes ? r D.5 d D. Icol. Etiam peccata fübjiciuntur Divinz 658 Providentie , illafcilicet pcrmittcndö, ljl eft.commu- ) n non autem producendó. Duin : nis. Ratio eft ; quia tantum abeft, ut illaor- dinatio DEO repugnet, ut econtra fummá ejus lpoliolo Áuthorw, bonitatem, & mifericordiam maximé commene «liyw: " det, cim illud ipfum, per quod offenditur, etiam ad offendentis utilitatem dirigat v. g: ad majo- Wf[f, Htj rem ejus h umiliationem , ac pracautionem in Atitanhym Hinc dixit S. Cyrillus Jerofolymi- Watines pcriculis. lo vul tanus cathechefi 8. O Sapientiffimam Provi- dentiam , qua malum etiam propofirum in falutis t pec; onem convertit, Necdicas 1m55 malum Mptum, occafi Ml nonp oteft ordinariadbonum : ergo.' i. enim. D. Ant. non poteft ordin ari per fe C. occafiona- Yi roh liter , in quantum prz bet occafionem peccatori Til prg (e humiliandi Neg.Ant. & C, nam;ütaitS.A AMiniys i rzdeftinati ex cafu humiliores , cautiores ; litum ferventioresrefurgunt. —INec dicaslT peccatum !öïpsf) Q : ergo non poteft otdinart. Miptetn eít privatio ordinis t privatio ordinis naturz: & p UM enim. D. Ant. € ET " ratiz C. ordini s Providentiz Neg. Nec di- ln cas III. peccatum non caditfub po tentiam DEI: (b g ergo non poteft ordinari abipfo, NamD. Ant. M non cadit füb potentiam DEI, vt faciat C. ut 1 s. zRego l Pt illud ad aliud ordinet N Ant. l- J n , cP qualiter DEI Providentia de. 705 | ; ^ Dicoll. DEUS ab zterno nullum omnino peccatum quà tale, & formaliter fumptum vo- 1771 luit; aut decrevit , neque in tempore aliquod h l operatur. . Eft defide. P.I. Ex S. Scriptura, & PP. Pfalmo j. dici-659 turDivirfæ *tur &0n D EUS volens iniquitatem t es. Sap.14« alttdi, :edio fient DEO impins , & impietas ejus.. Ezech. - Corhnil -X8- wunquid voluntatis meseff mors impii , dicie urilut "Dominus ? Porró S. Chryfof. hom. 23. in a&t, mníáts "Apoltolorum ait : »Jus dicat ; DEUS wobis LOfnme Vhuthor malovum eff .. Conc. Arauf. c. 2 . dicit: jr L aliquos ad . malum Divina volumtate pradeflina- f mojo tos effé , nan folama non credimus , (ed etiam f frnt, nem i quitantum malum credere velint , cum omni de- [ tteflatione illis anatbema dicimus : ergo DEUS j Pt hon vult pofitivé , aut decernit, five facit ul- yfihti um peccatum , üt peccatum , & formaliter »fumptum. du &.cnim- P.II. ratione, 'Tum quia DEUS ferió , &fe-ggg »vere prohibet , ac punit peccata : ergo ea non Vif pemwfi ^spoteft praedictó modó velle ; quia nemo nifi ii "Tyratus punitillud , quod voluntate fua fadtum jf "'eft;.tum quia i DEUS vellethominem peccare, u ) "eóipsónonpeccaret, quando peccat ; ille enim yiint | noi peccat, qui fe conformat voluntati Divinz ; sturd ;tum quia peccatum repugnat natuce Divinz, N qua eft infinité bona, & fancta. 7 " Ob. Ex S.Script. quz fubinde afferit DEUM66 1 pv peccata prordinare, & adillainducere ; nam '1^1 I 2. Reg. 16. dicitur : Dominus pracepit Semei, &t malediceret David. .2. Wep. 24. commovis De- Yy3 LT 910 Pars HI, Difl. H. Qææf. JI. $.H. Dominus David diceus : vade, numara Ifrael, IT e fudan, Toaun. 13. quod fatis , fac citiit. iotum Ti la 45 ego Dominus ct non alter:, faciens pacem, T Q ereans malum, . Gen. Ag. nón veffvó confilió , gieefen Je4 DEI voluntate buc miffus fum.. . AGorum Qicetm r €. 4« COnVenerunt in civiiate iffa f acere , qua mae LT 77 su5 thas, C confilium tuum decrevernnt fieric fti, n ergo voluit, & decrevitpeccata; & cum S. Da- DT maíc.lib. 4. dede orthodoxa c. 26. .. Hos & T ptca fimiles textus non effe intelligendos de DEO lotinemy vl t caufante, vel praordinante peccaia, fed üt per- mittente tantüm 5 permiffio enim in S. Scrípe Vil d tura fignificatur nomine aClionis, ut SS. PP. exe hotum ponunt , & profertim S. Anfel. ], de concordia EE €.2. dicens : DEUS mala , qua non fecit , dici- p &i tür faiere, quia permittit ; nam dieitur bomi- wem indurare, cimnnon emollit , inducereinten- n d tationem , ciim mon liberat. Itaque ut refpon- deamus ad quemlibet textum adductum, dici- Muf LY tur DEUS pracepiffe Semel, ut malediceret Das !Jä,« lm'd. vid , permittendó amarum illius animum per ito maledictionem jam conceptam in Davidem ef- Püfl'tiva, | fundi, ad ejusdem patientias, & humilitatis pro- D bationem. .. Dicitur commowife David ad u- t bono merandum Áfrael, ei Tudam, permittendó Sa- ts thanz, ut talem Cogitationem in cor Davidis ad fuperbiam proni immitteret. Wggn Quod attinet Wf N illud Joan. 13. de proditione Chrifli, Chriftus Vl illam non fuafit, fed ciim jam prafciret malam QU voluntatem Juda, ad proditionem difpofitam , hf nem AOl oitendit per illa vefba, 'þam prompticudi jux- .l An , d qualiter DEI Providentia Gc. 7 n ra lf juxta illud : oblatusef? , quia ipfe voluit. — Ad faccit textum Ifai» jam olim refponfum eft à SS. PP. i u per difltinCtionem duplicis mali, cspe , & paoma : uml priuseffe negant à DEO ; concedunt pofterius. Adonm Sic'etiam refpondendum eft ad illud Amos f. m non eft- malum in Civitate, quod Dominus non t ftris fecit. Senfüs duorüm ultimorum textuum eft, imsDie DEUM adeó bonum effe, ut non folàm ronz, Ht velit.peccata non fieri , fed etiam quando fcit j DEO hominem malé actutum, velit hoc malum prz- dirpt vifüm in bonum ufüm convertere. Sic prae- s At vidit malam voluntatem fratrum Jofephi , & PP, u Judeorum , quid fecit? utramque ad bonum (ordia exitànt ordinavit, illam ad exaltationem Jofe- häd' l phi, & iftam ad humani generis redemptio- 2771 nem. "HincaitS. Aug.l.22.civ. c. 1. 24nlta Ajtlle fiunt: À mobis contravoluntátem DEI , féd taut& vt ille eff fapientit, tant&d ue virtutis , utin eosexi- j lt« tu$ , fsUe fines , quos bonos , d juflos ipfe prafci- ) u De vit, tendant omnia, um «Dico HI. In DEO dantur decreta abfoluta662 j pofitiva , & zterna omnium rerum futurarum; m non tantum refpectu a&tuum indifferentium.,, 4d n | ! aut bonorum ordinis naturalis , aut füpérna- d turalis, fed etiam refpectu aCuum peccami- w | noforüm przcisé quoad entitatem phyficam a eotüm , idjue concomitanter tantüm cum lr voluntate creata , ficutin temporenon nifi con- nj €omitanter cüum ea influit in eosdem' a&tus. J Concufio eft communis, excepta voluntate j «oncomitante, qua eft contra T'Tas. ]: Yy 4 PrObn P 715 . Pavi HHT. Dift. H. Queft. II. $. 1. At 66 P] lerevit Prob.'Tum quiaS.Scriptura ait Sap. 14. T& autem Pater gubernasomnia Providentiá, "Vam inrt proJ quia SS; PP. dicunt;, DEUM -omnes noftros a, à actus- ab . &terno- praordináffe. Tum quia.; ienfiom DEUS omnes noílros actus praícit futuros z firer, fed.in.nullo alio , nifi in (uo decreto - concomi- [UXTT tanti ita prafcit, ütlocó proprió probatum efts bmrcim ergo. Tum quia ad omniailla extenditur de« qeceden €retum DET zternum, ad qua extenditur Divie um nus concuríus in tempore:: fed hicíenon tar- Autory tüm extendit ad actus bonos, & indifferentes; tirintent fed etiam ad naturalem entitatem actuum ma- litpec lorum ; DEUS enim concurrit- pofitive ,. & Nis.moy phyficé-ad. materiale peccati , üt dicitur. come Atvl muniter à Noflratibus in Phyfica contra Duraf- VUS d dum : ergo DEUS etíam decrevit:decretó po* ht il fitivó naturalem entitatem actuum malorum h; mult ab aterno ; aliàs enim aCtus mali, fecundüm fa- labere am enütatem phyficam - fumpti, effent.à fe fu* fim al turi, & independenter ADEO , quod eft con- tra rationem creaturse, il Tum tandem ; quia f a omnes rationes probantes dari decreta pofitiva DUUN j in DEO refpectu actuum bonorum , & indiffe- W qu rentiurn , probant etiam dari refpectu a&tuum m peccaminoforum quo ad eorum naturalem ; & Vr phyficam entitatem. [ 664.. Dictum eft inconclufioneimo : qua ad íntio Ül tatem pbyficam. atiuum - peccaminofarum . Sic m enim. Salvatur, DEUM . non eflfe-Authorem; lüquitw peccati, quia formalem malitiam Ipfe: nulló de« V nomn C(ït:ö decreyitis .A etiaxjj 1ateriale peccati i de- 2 n , C qualitey DEI Providentia &yc,. 713 . 140l decrevit 'voluntate- antecedente , & /ex inten- Y5 TM tione propria ;' fed: tantàm voluntate. confe- ts nollt quente, &cexintentione creaturz, feu per con« m quiy delcenfionem cum creatuta;ne hzec füa libertate fatues: prvetur, Diétum'eft 2dó : cozxcomitanter.s OCO £um wvoluntate craata non anteccdenter ad so- utum Éum confenfum , àt docent T Tze, quiafiDzus - vilturde antecedenter ad voluntatem creatam jam decre- tucDivi vit etiam materiale peccati; DEUS effet vere ThOIT f Author peccati, cüm fic ex propría , ac prima» fenti tia-intentione , & voluntate antecedenti volu« J t iffetpeccata; "l'um quia Decretum antecederis 'e', & plus movet creaturam ad peccandum , quàm Coffi« auxilia:moraliter tantüm influentia :ergocüm Jurite DEUS dicatur caufa per fe operis boni, quia t p dat auxilía moraliter ad opus bonum moven- d) tia; multó magis effet per fe caufa operis mali, il ft haberet: Decreta antecedentia refpectu ope- trum: malorüm. fl Tum quia Haretici damnan- |cote tur.ideó ; quód dicant , DEUM per fe directé T ex:propria; & antecedenti voluntate velle.. ia actus ; quibus annexa eft malitia moralis , & ii non quód dicant ; ipfum velle formalem ma- t litiam : ergo DEUS non habet Decreta ante- Tls& «edentiavoluntatem creatam , fed concomitan« tia, iwf " Objic.. 1. Con. Trid. Seff. 6.. Can.6. dicit;66f il DEUM permiffive tantüm velleopera mala; & (f loquitur de materiali , non autem formali a&tuc lmk um malorum : ergo DEUS non decrevit ope-: 7 itivó. &. l. Etiam ÁA; ra mala decretó : pofi di- b Vy$5 »14. Pars l. Diff.ll. Quefl. H1. S.II. . LOI dicunt, quód DEUS in tempore phyficé cone fs a currat ad entitàtem phyficam actuum malo- tastür i rum :ergo DEUS non tantüm permiffive vult ti, fed g opera mala , contra Conc; Trid. debent ergoipe w liberan fimet folvere hoc argumentum. E. Tl - Con. wemateri xl mod Ttid. per av permi[J/ve non intelligere permif- fionem in rigore, quafi diceret folam negatio- sdibiitas ditaten nem impediendi aclionem , fed perav permif- v? innuit, quod DEUS non decernat, nec.- concurrat ad actus peccaminofos etiam quo ( ad naturalem eorum entitatem voluntate ante- cedenti , ex intentione propria, & primaria, a€ . » Bit complacendó, uti concurrit ad opera bona : fed licét phyfice concurrat, & pofitive decet- T u nat aCus malos, quoad materiale fpectatos ; hoc tamen facit voluntate confequenti; & fes Yi abne cundariá , acex intentione creaturz , ei condes T Ícendó ad fervandam ipfius libertatem. ltyrob 666 Objic. II Quando ad aliquod antecedens Tumit neceffario fequitur confequens, qui vultante- Witni,. cedens , vult etiam confequens :fed DEUS vult - ls entiratem naturalem actüs mali , & ad illam.; Edt,fp. ' neceffarió fequitur malitia moralis : ergo Dxus. 16 b etiam.vult. malitiam-moralem. Is&- 'D' Mai- Aiftm qui vult antecedens voluntate antecedenti , ex Dm: propria intentione , vult etiam confequenstran- feat. Voluntate confequenti , ac fecundaria, & D aliena intentione N. Maj. & fic diftincta Min. N. C. DEUS enim non vult malitiam mora- lem; tum quia illam prohibet voluntate ante- cedenti, ficut & ipfuma&tum malum, vultque Ne d Jl An, & qualiter DFI Providentia euut; yfi n potiüs a&um bonum ; tum quia DEUS non m ao tenetur impedire materiale , vel formale pec- iye wl cati, fed potihs, ut voluntatem creatam fer- ntepoy vet liberam , debet concurrere, & condecer- D Co:y. | nere materiale peccati, quia formalem malitiam crcparqil- nulló modó decernere poteft, cüm hac de- ) lltgiliü' fedlibilitas à l Sanclitatem. ege fit contra ip(iusrinfinitam' 7) )WMI d i, tG m qu t a -QUJESTIO IlI. TE De Predeflinatione, bon ) E verentid ac Religione, timore & tre-667 dectte R more, humilitate & refignatione, amo- MU reDEL & comtemptu fui, judicii pro- T prii abnegatione & intelle&tüs captivatione., jcude opus eft; dum quis Divinz Pradeftinationis ! ; & reprobationis arcana fcrutatur : hic enim qui gt pratumit, facilé fübmergitur , àt Origenis, Ter- junté tulliani , Calvini , aliorámque complurium in- jl felices oftendére eventus ; qui vero fimplici Lilito fide , fpe , & charitate fpeculatut , confolatio- nis.uberem in humilitate inveniet tnateriam, ;oDiUS M ) Tutiffimum ergo effequi. monitum' S. Pauli m[il i Rom.12. fapere ad fobrietatem. u N j " E Premiltuntur aliqua de Predeflina- tione fcitu neceffaria. n.mu u T.Ot I. Pradeftinatio vi nominis dicit duo,66 Ícil.- deffinationem , & prapofitionem* 7 E " Jra. P 7516 Pars HL. Dif . U. Quaf. UI. $.L pm. Deftinatio hic-ufutpatur pro. otdinatio- ;fæordinavi ne vel transmiffione alicujus in aliquem -fi- vadeltinat Not 1l nem.- Przpofitio pra autem indicat aliquam.. lo n priotitatem , ita ut non qu:xelibet ordinatio , vel tiimvolue traismiffio poffit dici przedeftinatio ; quia'etiam Ant fatur DEUS in tempore variaordindtjvariosad fuum finem transmittit, & tamen ob id. non dicuntur Aqifint: ul E proedeftinati. | Propri& autem loquendó fola... deílinatio , aut. transmiffio creaturz rationalis dai, ac ad vitam. aternam poteft dici Pradeftinado ; tetollana üt aperté colligitur ex Apoft. ad Rom,g. v.30. 1 nsícan Quos autem pradeffinavit , bos ( vocavit , j kandi, wos vocavit , hos ci» juflificavit , quos autem u- r On'gc ffifieavit , illos c& glorificavit. . En- Apoflolus Wt tra incipità pradeftinatione, & ordinata gradas Vg anm tione definit in- glorificatione, qua confertur i& in vita zeterna. Hinc Doclor Subtilis 3. d.7; Trentu q. 3: fic praedeftinationem definit : Ef Praor- Not diuatio alicujus ad gloriam principaliter , &j ad paodti alia in ordine ad. gloriam. Tàut (it 663 Not.ll. Effe de fide certum dari in DEO (i, T0f qidem, predeftinationem , ac definitum tam in- Conc. Arauf. quàm in "Trid. Seff.6. c. 12. conftatque m prater jam adductum textum ad Rom.8. etiam Vg ex illo ad Ephef. z. pradeffinavit nos in adoptio- la nem Filiorum. Ratio hujus communiter hzc mj a(fignatur à 'Theologis : DEUS nihil in tem- UT pore operatur , quod non ab aterno praordi- navit; aliàs enim tnutabilis foret DEUS : at- Q qui DRKUS in tempore multos ordinat & trans- Snïpu mittit ad vitam aternam : ergoab aternojam "ij prz- " Pramittuntur aliqua de cbc, ?17 otditatte praordinavit , & per confequens daturin DEO. Vi f predeítinatio. iNot. lI. t diqut uód predeflinationem : jam 1670 liatio d Saculó: negárint Valentinus ,. & Bafilides, hi iquisetüm enim voluerunt , quód, (icut aliqui homines iosadlum funt naturà boni, & alii naturà mali, |etiam ORRT aliquifint naturá falvandi , & alii naturá dam- nido f nandi. His adhazferunt Marcionitz ; & Mani« bratiotdi chai, ac tandem Pelagiani & Semi-Pelagiani; Vinaio ne tollatur liberum arbitrium:humanum , né- l.s. V.;O. ve naícantur homines jam judicati, & non ju« dicandi. 77 Tandem circa predeftinationem et- genjt- ravit Origenes l. 3. de Principiis c.8. quód vo- vilolis luerit przdeftinationem pendere ab. operibus, quz animz exercuerant ante creationem mun- L gmda- onttit di, & per coníequens antequam corporibus unirentur, WS ;. d.7n E f m Not.I1V. Communi Theologorum calculó 7 g pradeftinationem effe neceffariam ad falutem, ità ut fit impoffibile, impoffibilitate confequene jDi ti ; non przdeftinatum falvari. Oppofitum n O quidem. tenuit Ambrofius Catharinus volens gt tantüm Beatiffimam Virg. Apoftolos , & alios [ « eximie Sanctos effe predeflinatos; alios autem p falvandos obtinere vitam zternam per volunta- gt tem DEI generalem falvandi omnes. .. Verüm ujus opinionis nulla in Scholis habetur ratio ; j »ræofï'" cüm omnibus hodie difpliceat 'Theologis , & aperté S. Scripturz , & Sanctis PP. contradicat. p Qu Seriptura enim Matth- 29. c, dicit: Zewitebe, ; THO,W ntditlà Pairis omei , polfidete paratum vobis. Re- F &"uo D 718 Pari T. Diff. H. Qaæþ. Ilj. f. I leimy gnum : atqui DEUS . parat Regnum pradefti- vadluté nandó, ita énim teflatur S. Aug. 'Tract.68. in sidarent oan.ubi loquens de manfionibus cocleftibus , ait : DEUS fecirillas pradeffinando. Clariüs nf atabint loquitur S. Aug. lib. deDono Perfev. c. 9. se- ütshor minem faluandum, nifi qui fuerit predeflinatus, autedeba Conífonat Fulgentius de Fid. ad Petrum c.37, slimion nullatenus dubites- -- nec perire poffe aliquem lisomne eorum , quos DELIS pradeflinavit ad regnum telina ccelorum, nec quempiam eovum, quos DEUS uon m 1 padeffinavit ad vitam , ulla poffe, vatione [alva- O ri. Et ratio eft , quod voluntas univerfalis fal- "ipri ne vandi omnes fe etiam extendat ad reprobos : lat iaf ergo cüm in illis non operetur vitam aeternam, Mt()ltþl debet in DEO refpe&u falvandorum alia fin- gularis interceífiffe providentia, quam nos prz» tüone 1 parit deftinationem dicimus. €72 Pracipua Catharini fundamenta funt. T. Om- d ereg nes homines poffunt falvi fieri, & tamen non um H o omnes fünt pradeftinati : ergo non eft ne- ceffaria. ad falutem pradeftinatio. IT. Creatu- Tatyr vz irrationales ordinantur ad fuum finem finé W preedeftinatione : ergo à potiori rationales, quia E j III. Fundamen- CMC, [1 Íemet magis juvare poflunt. tum eft, quod deflruatur libertas ex predefti» ET ii natione , & quód aliquis damnari debeat, quo- qan modocunque bene vivat, fi non fit pradefti- patus, Verüm hoc ultimum non humanutmi; 3 Mmad| Eu fed potius Diabolicum inventum, & Calvino communicatum nullius valoris effe conftabit D [ W i ànum, 701. * inte- H Premittuntur aliqua de cc. 7!9' n prad Interim x Ad I. D.Conf.ergo non efl nece(fa-673 tía ad faluté pradeftinatio;in hoc fenfu,quod ali- nb odl qui falventur finé predeftinatione N. Conf. in v Clrit hocfenfu,quód non przdeflinatus poffit abfolu- té, ab intrinfeco Iä!variC.Conf.nunquid enim vt 90 [2 IMMWQ omnes homines , üt ab zterno intentionaliter nf antecedebant tam lapfum , quàm decretum pre- deflinationis potuerunt ab intrinfeco falvari 2 f: dipm ] n aliàs omnes ab intrinfeco fuiffemus Filiiirz, & przdeftinationis ab intrinfeco incapaces, ac.,, DEU i [ihi damnati procreati ab zterno. Adde, quod nflis l commauniter juxta Théologos reprobus (à Yobos : pouori negative. non . przdefílinatus ) poffit Tetriatis lalvari in fenfu divifo, non tamen in fenfu com- pofito reprobationis, hzc enim importaret con-. 4ja (ir jun&tionem mortisin peccato, . Ad IL. Il- 05* lam paritatem effe irrationalem , & nullam ; quia: creaturze irrationales refpiciunt finem na- U It of turalem ; rationales verb fupernaturalem, ad quem obtinendum per predeftinationem or- l d (rat dinantur. Et hinc Conf. fic diftingui poteíl: 11] fit ergo.à potiori creaturz rationales ordinantue finé przdeftinatione ad fuum finem naturalem j a Conc.. fupernaturalem N. hunc autem finem n P[ædf H | paturalem refpicit creatura rationalis tam per perfectas fenfuum extermorum operationes , :M"f" r quàm perintelle£&tum ad verum , ac volunta- tem ad bonum tendentem ; finem autem fupere imjm.'lm naturalem.refpicit creatura rationalis per Divi- (j* " I nam gratiam , cujus fons , & origo eft pre- J deltinatio miferentis DEI L Náat. 720 Parilll. Dift.I. Onasft. HII. . 1. 674 Not. V. DEUMin pradeftinatione fervate duplicem ordinem , Ipzentiosis fcil. & Execu- tionis , qua executio irerum alia eft Jvrerwa , alia 3l Externa ; licét enim Divina predeftinatio uni- cus fit actus voluntetis Div. tamen fecundüm., lto, & nofttum concipiendi modum eftduplex.. Pri- mus, quo decernit pracis? rem feri przefcin- il d'ompin dendó adhucà mediis ,. & hic vocatur Jnrentio, five decretum incentivum. Secundus , quó d ad decernit rem hóc vel illo modó fiendam , & hie tiim d e(t Executio interna, feu decretum. executivum 8 g internum ; tandem fübfequitur tertius actus ; r Ange quo DEUS cum creaturis in tempore rem pro- iiv ducit , vocatárque ipfa rei Effettio , ac Execn- "Rüontdr tio Externa. — Ex quibus confequenseft, quàd Hoïmam duplex in DEO detur pradeftinatio , intentiva *Nue fcil, &e xecutiva. His notatis ftatus Quarflio- t F nis in hoc agitur à 'Theologis : Àn prade fti- *s natio intentiva, feu prima intentio dandi glo- mfde'du( fhüni tiam przter motivum , & rationem finalem, quz ex parte DEI eft manifeftatio fuze bonie hi tatis & mifericordiz, etiam habeat pro ratio- lm , ne motiva merita ipfius predeftinati.; quod ,ff"'pzum idem e(t quarere , ac an predeftinationem prae n causárit meritorum noflrorum pravifio, sítque il roinde facta onerosé & dependenter palj à pravifis meritis ; vel an-fitfacta "if gratuitó ante praviía merita ? Werg LT pro quo. refolven- do fit D $ I "i 1 N M 72X one r 2oMBCo )f &l $..1I. ia ;Sizzbilz'tur Pre deflinatio G'mtuz"t'd. linadioun ttutdi fco; Pradeítinatio efficaxad gloriam fa-675. d D Ga'eft ante previ(a merita , nec refpicit riprne -- 4Ma üt motivum predeftinationis, quze gt r du , qU eftomnimodis gratuita : adeóque DEUS priüs eligit ad' glotiam , poftea 'ad gratiam , & de« i, A nium ad alia media & merita, quibüs execus ecutivi tivé obtinetür predeftinata: gloría, - Ita'Do« T 3&051 &or Angelieus , Seraphicus, & Subtilis ex S. ert pro Aug. in variis locis referendis, quos turmatim Futte fequuntur fideliores Illorum Difcipuli contra., T Molinam ; Valquium, Leffium, Platelium ali- guenti Ósque 'non paucos RR. & aliquos SSas ; Pon« li cium , Fráffen, Baivin; Durand &c, Prædtnl UUPCI "AuGoritate Sacra... Ad Rom; 9: ha'b"e- ni p 676 fidet, turde düobus gemellis fratribus Jacob, & Efau 3 C nondutmn nati fuiffent , nec aliquid boui, aut g »iali egiffent , non 'ex opevibus , fédl &x "vocante tf (1/4 dithum eff ei, quia major ferviet minovi , ficut j ( firiptum eff : Facob dilexi, Efan autem odió ha« m bui ; Et infra UMliférebor , cujus mifereov , cle d mifericordiam preflabo, cujus miferzor $ Es p paulb' poft't No» e/f volentit , neque currens ( tirfed mifivéntisDEIL "Providens autemDEUS querelam miültoram; quam facturi erant dicen- tes t Quid adbuc queritur ? fcil. de predeftis natiohe; Valgz:ai' Éjuy quis vefiflet ? "(b z 4 placitos- elzgit, ^alios non elegit, ^" Stas 511, d E titi hT 922 Pars IHT. Diff. H. QJ&.'III. f.IL. tim increpandó fubjungit : O bomo tz quis et, lürinor , 1 firiudla qui refpondeas DEO : nunquid poteft. dicere fi- Mi mentum ei , qui fefinxit , quare we fecifHi fic? Ubi tora difficultatis decifio refunditur fimpli« Contt. citerin voluntatem DEI. — Hec ipfum ex eo- Burant li &ab dem Àpo ft. conftat aperté ad Rom.t T. v.33- Ubi poftquam fatis prolixé locutus fuiffet de ltin li indit, b pradeftinatione fecundüm propofitum, tandem thlocft totum difcurfam concludit fequenti. exclama- tione : O Zltitudo divitiarum [apientia , &i feten- yleit; f tie DEI quàmi incomprebenfibilia funt. judicia-. liatio: InBu; ejus , & invefligabiles via ejus, Hic gnaviter UT advertendum eft, quód ejusmodi querela: ex hocetiam capite proríus infirma fint ; quia itédican DEUS per pradeflinationem inte ntüvam; & $, tdo 3 praviam ele&orum reprobis nihil abflulit, fed reliquit ipfis omnimodam virtutem , ut poffint lec t fe per bonaopera determinare ad aternam glo- o diii tiam; ficut feinA AriorumSententia determinant it ol per merita pravifa ; fi proin ftante noftra fen- ltete tentia fe non determinant poft pr deflinatio- ts nem gratuitam , imputent fibi, ficut debent & & fibi imputare in fententia contraria. * fileri 4 67 xet. . Ad textum noftrum princi palcmPlate— i eda lius part. 1. c. 4« $. 3. n 210. His formali- itinfi büs :.locó cit. ex Malach. non agitur de cle« ln &ione Jacob ad gloriam ; & de re robatione Wþn Efau, quem E(lius , Cornel. & alii probabili- W ter tenent. elfe falvatum cum Jobo & aliis ejus du pofleris, fed de dilectione, qua Jacob non in t i s , íed in fua pofteritate pralatus eít pofter u (l ' Stalilitur Pradeflinatio Gmtuitd.» Bg | t d Efauinordine ad bona temporalia , & quidam [ dunj- fpiritualia v. g. legis, facerdotii, culás veri DEI iif i Meffizex ipis orti. Hucusque Platelius; rf - Centra fl Eflo haee verba . /'acob dilexi 62 um r« Efauantem odià babuiapud Malach. c.t; pofi AL ta, & ab Apoftolo in Epiftolas àd Roim. trans- : fuifti lata in littera fignificent ; quod cit. Auctor in- 9 d tendit, bene tamen notanduim eft; quód non.; exclme obhocfolum Apoftolus illa verba Rormanis fcrie N /fift- pferit , fed ut fimul (ignificarét fgüram préedes | jüdinldæ ftinationis in.Jacob , & figurám teprobationis * gnatilt in Elau , àt ex fupra adjunctis facilé colligitut; ag d An enim Paáulus tantüm temporalia Romanis 5 qui predicavit ? àn tàntum retulit , quid éiréa Ja- ( tob, & Efau factum fit ? féticens qualis fit m ordo in negotio noílra falutis — Certé circa j Pofïïnf hac temporalia nontanto ftupore éxclamáffet s numgo- O Alriiudo divitiarum [apiéntia , && [cieptia ctc; at Et confequenter Ápoítolus intendit paritateiri )ü[d fEn' ducere à temporalibus ad &térna fic: Sicut jlit JDEUS ex fuà pracise bonitate & | miléticor- u dia, & non ex mieritis Jacob ; praculit illius pofterititem ; && E(ati. pofferitatém . reliquit $ at ità 'etiam D E U S ion.ex noflris meritis ; fed fyrd &x irifinità füa bonitate & tifericordia hos pra Ti 'deltinat ad. gloriam; illos autéiri relinquit non o Quidem po(itivé, fed tantümn fegative (hoca lfObJMi' '€ non pofitivé pradeltinat ) . réprobandó ; j prout etiar- Efau ánte praevi(a denierita tantüri ts confequendis aliquis | -negaciv& fuit teprobá 9U8$ j l u $ zi Parslll. Dife. H. Onafl. HI. G.IH. ]xo-nh bus bonis temporalibus, & fors probabilitis i. C juxta alios SS. PP.etiam à gloria aterna. xurit. Alii in allato textu tantüm excludi opes gloffäl adl 679 Witt; - ra facla , non autemn futura ,'& previfa;- Sed fpere yt huic expofitioni in littera contradicit S. Aug. Á dpof lib. 2. contra duas Epift. Pelag. c.7." Propter quod profetto defipitis, quia dicente Feritate,non quiar « ex optribus , fed ex vocante dithum eft , vos di* Mditti citis ex FUÜTURIS operibus ; qua DEUS illum Oif ; (io, ntc fatluram effe prafciebat , Tacob fuiffe dilctium, atque ita contradicitis Zipoffolo dicenti , NOIN lvrütori EY OPERIBUS, quafe won poffer dicere , mom ib tomm lpl ex prafentibus , fed ex FU'TURIS. ^ Huic etiam ddiün : expofitioni contradicit S. Aug. Ench. c. 98. & dv alibi.. 68 o . Con£ L ExS.PauloadEph.r.v.4. — Ele- Y hor ir xos in ip[o ante mundi conftitutionem , ut effee Qquid F mus San &i; in qua Apoftolica loquendi phrae tudium üonk'a fi (ingulatiter ponderandi funt hi cermini* s' ef- imus, & non quia eramus , Sax&Hi : atqui fi Và pr()p czedeftinatio fadla eft poft praevifa merita;tune Gf DEUS nos elegiffet, quia eramus , »o» uteffee UT tv mus [antli : erpo pradeftinatio non eft facta pott previfa merita. Unde hunc Apoftoli lo- m,gq cum ita gloffatür S. Hieronym. — ANow eligun- [ M iur Paulas , c- quiei [rmiles fut , quia erautza ( APG g, fextti, c immaculati, Jed eliguntur , & pre- R deflinantur, ut confequente vita per opera, atque virtutes fantli, d- immaculati fint. — Fors di- Wt y cant: Paulum ibi tantüm loqui de electione ad fiutiqm giatiam , & non ad glotiam : ergo ex hoc loco llftiu g Stabilitur Predeflinatio Gratuita, . 72 S' 9l cobiilüt .loco: nihil evincitur pro arcano przdeftinatio- Id nis. Contra eft I. Quod D. Thomas in fua dudiope gloffa-addat. : «t effemus Santli in aterna beati- vili: $d -414dine ,. quod notent , qui aliàs fe'Thomifticé Contra eít. II Quód ip- $A0 fapere profitentur. : P | " fe:Apoftolus veríu. immediaté pracedenti lo- 1] . quatur de iis , quos Fater benedixit inomni be- owr d weditlione fpirituali IN COELES TIBUS iu.. 177 -hrifo ; : gratia autem nec eft omnis benedi- AL &io , nec eít.benediCtio in Cocleflibus, cum j NON fitviatoribus.tam . reprobis, quàm pradeftina- vt n tis.communis. Si iterum inftant : ex noflra Fetiam , Apoftoli. interpretatione fequi ,. gloriam effe medium ad..noítram Sanctificationem. E. Id u :effe verum ad fummum de gloriain intentio- .mes non autem. de gloria in executione. Et Mu :,W[h nunquid.fanitas inintentione eft motivum & medium fumendi. pharmaca ,. quz tunc in exe- 1diphr1' nf cutione amiífam reparant fanitatem ? atqui fer- Í J : Vàta proportione idem eft in propofito. 681 | atqüi t : /:Conf. IL.. Ex Eodem Apoft. ad Rom. g. ubi :affignans ; 'ordinem. noflrz | glorificationis ita J lll'('f: d . fatur : Quos antem prade[Hnavit , bos Cb voca- 'vit , & quos vocavit , illos & juflificavit , quos oüüh [ I n autem juflificavit , illos c? glorificavit. 1nquo ! « loco Apoftolus vocationem ex przdeftinatione jgunillo Infu- : ptobat, hancQue illà priorem afferit. ,(Hn. !s per ficut.ex hoc Apoftoli textu bene dico, vo- n fos | . €atio: pracedit juftificationem , & hac glori- ficationem ; ita etiam ;;; bene dico , pradefti- Ti i j ionem ,. .qu& ficut & ju- gatio pracedit. vocat. -lz 3 flifi- I N 926 ParsIh Difl. IT. Queff, IHI. f.H. l fcntenu'ä ftificatio acg - erificatio potiüs c&vcffe&us Pra?; finationt deflinationis. 683 Prob. Il. PxS. Aup. (cujus dogmata praci- Chili p Qu & ué in materia de gratza cj pradeflinatione fem- V, m per Roniana fecuta eft Ecclefia, àt perhibent., betr, jl definitiones Concilii Africani , Epiftolz Decre- & fed í tales Innocentii, & Bonifacii) lib. de praedeft. San&. c. ro. ubi füper illud Davidis, 24feri- gedtln mtits, cordiam. && fudicium cantabo tibi Domine, con- ]b cludit: Pradellinatio ex Mifiricordia , vepro- batioex Tudicioeft. Et lib. decorrept. & gra» $w Mi rj i tiac. 2. fuperillud Joan. c.6. — Ero vos duode- Jttou cim elegi , &j unus ex volis dialolus eff , iterum fubjungit : Illos dcbermu: ivtelligere praelettos pev hp Mifcricordiam , iffum per Tudiium. Eodem mep, lb.c.7. Hiquoviam fecundum propofitum vo- tlf Mfida caii funt , profetto eletli funt. per elettiomem , nt ditlum eff , gratia, non pracedentium meritorum li.sl Pill fioorum. — Ubi plan& S. Aug. excludit ;merita Cf ] Vil pracedentia & pro motivo Eletfionis afhgnat fs ] DEI gratiam & mifericordiam. Ut autem conítet clariüs, Aug. locutum effe de praede- l'fïüloy, ftinatione ad gloríam , eodem . «ap. concludit: lHtl Eletli [unt. autem ad regnandum cum Chriffo : r j pf állos er'ga elegit ad obtinendum regnum Juum. Ttem lib. de predeft. Sanct, c.7. ^ Ex duobus h, f erate grandavis smpiis , cur. bic affumatur , & "»queïi' Pj alter relinguatur , O judicia DEI incomprlhen* Y Jibila ! übi nihil refondit in merita horüm.; adultorum , fed in DEI judicia ; & miferatio- Ym « fies Ettandem eodem lib. c.1 $. probat fuam 'fuküm en- Grabilitur Pradeflinatio Gratuita, 127 : H fententiam à pari,dumChriftlum noftrz prade- Ti (linationis exemplar effe afferit: atqui humanitas Chrifti pradeftinata eft ad unionem hypofta- hat prat (t« ticam , & gloriam ex fola gratuita DEI electio- ne, & non ex meritis Chrifti ; càüm , üt alibi yehiben. jeDiate docetur , unio hypoflatica füb meritum non ca- hp dat , fed (it omnis meriti initium : ergó etiam... pradeflinatio aliorum fa&ta eft independenter Mp iite, COf a meritis, Prob. III. Ratione Scoti r. dift, 41. q.un.683 i, ! 6. Peteff aliter dici , ubiDoCtor ita arguit : 7- x g » dutih lens ordinaté finem, ci ea, qua funt ad fiuem , prius vult finem ,quàm aliquad entium ad finem ; J ftérum lp quia propter. finem alia vult : evgo cim in toto proce[fu . quocreatura beatificabilis perducitur totm ad perfettum finem , finis ultimus [it beatitudo fnmo- perfetla , D EUS voleus buic aliquid iflins ordi- Vitl y i nis , primo vult buic creatura beatificabili fiaem, iritit pmet ? quafi po[teris valt fibi alia, qua funt in ov di- ne illorum ,. qua pertinent ad illam finem : fed j ?J; 4 gratia , fides , merita, i louus wfus. liberi ar- bitrii , omnia ad if um finem [nnt ordinata , licte ij prædf' gt quadam vemotins, quedam propinquiss : ergo primà ifli DEUS vult beatitudinem , quam ali- ( ! quod ifForum , &i pritis vult ei quodcunque ditta- , " i duvbtff ram , quam pravideat ip[um habiturmm quüd« eunque ijForum ; igitur propter nullum iflorum jl f | n previfam vult ei beatitudtnem. Quod Scoti argumentum hunc concinne includitSyllogis- fyorit p | mum : Qui prudenter, & ordinate vult , priüs día:atqui DEUS. pruden- u .xfult finem, quàm me ter [ LL Sml:;; 938 - Pars II Dift. H Queft. I $. H. ter & ordinaté vult ; àt finé blasphemia ne- fiorespr gari non potefl :. ergo priüs.vultfinem; quàm tono peri media : atqui finis efl gloria : & merita fünt sum;pe media ad. gloriam : ergo DEUS prius: vult ao loriam, quàm . merita, t 1i: atqui 684 Ad hocScoti Argumentum , qu odefl prot« utylt, fus efficax , xint. L aliqui SSz, illud probare i« qpi mium, cüm probet .. .DEUM se quidem.; yill, poffe pradeflinare poft. previla meritaz- -II. liee, qu Quod DEUS «aliter prius voluerit beatitudi- M vero: nem, & gloriam hominis , quàmentitatem & DT fubftantiam hominis. Et cur hoc ? quiaho- ts prad minis beatitudo eíl propinguior, imó eft. ipfe W ien f ultimus finis hominis, non fic effe hominis : amplum ergo DEUS priüs voluit beatitudinem homie du nis ,:quod eft implicatorium, 685 fï ommmo- t mel Contra eít, Argumentum Scoti e Imis;T dis accuratum , nec ullum ex adduétis obítac. Qu off Nonprimum.: Dicoenim cum Patre 'Eheodo- üüm, PE to Smifing , & Bofcoin íua Theologiafpitituali ütimm 'Tom. 2. dilp.3. Sect, s. Conc.4. n.273: quod n DEUS- potuiffet abfoluté loquendó decernere n gloriam poft pravifa merita ; etiamfienimde- tüktm tacto illam decreverit juxta noftram fententiam i longé certiorem , non tamen DEUS obligatus tlj e(t ad extra femper hóc; vel hóc modó velle; D &. decernere optimum s. neque ex hoc feque- Wmm retur ülla in DEO imperfectio ; ficut-nulla fe- V mp( quitur imperfeclio in DEO , quód .nen decre- lm verit omnes pradeftinare; omnes mundospofs Tigl ?ibiilcs- produxere - Angelos , hominésq ue per« CWIJ feclio- X M Siabiltus Pradeffinatio Granita. . 429 heminie fe&lioresprocreare. — Ad fecandàüm dico, quod &t qui homo perfuam fübftantiam tanquam per fub- writs ln je&um; pergloriam veró tanquam per formam Yis vl conjunga:ur beatitudini objectivee, feu ultimo fini: atqui ordinaté volens formam , non priüs deüpfor- | eam vult, quàm velit fubjectum talis formz: tobireiis ergo &c; qUideJ xetll. Vafquez, argumentum Scoti tantümó g & rita;: tenere, quando aliquisfibi ipfi intendit finem, Xatitid- non veró quando illum intendit alteri : atqui um d DEUS: non (ibi ipfi, fed hominibus, & An- gualo- gelis praedeftinandó intendit &ternam beatitudi- d p nem : ergo non priüs vult inem quàm media. nitis Exemplum hujus fuz do£trinz ponit Vafquez, hoiiie in Patre , qui Filio fuo efficaciter intendit appli- «are media v. g. pecunias, libros , &c. ut Epi- ittoe Ícopus; Doctor creetur, aut ad publicum ali- obl quod officiam promoveatur, & tamen hunc huodee finem; Pater non poteft prudenter & effica- irtudl Citer intendere ante media. 3.quöd 'Contra eft I- Efto Medicus alteri intendatG87 qrtt fanitatem , tamen vult illam prime infirmo , & j Unde exem- quidem ex parte (ui efficaciter. At plum de Patre non eftad rem , quia non eft in.., jptt poteftate Patris Filio conferre dignitates ; pro- .v motiones ; -aut ftin illius poteflate fit , cette f« milia etiam Filio- intenderet efficaciter ; at ve- f "m ró in:poteflate DEI eft beatitudinem , aliáque i adillam media conferre creaturz : ergo illi priüs ISFOf' vult.gloriam, quàm gratiam , aliáque media, gpt!' Contra e(t II.. Ide etiam juxta Vafquiuni, fibi J 625 pri- 9530 JPaeniIH. Dif-I Queft, HI.. f.T. S.M,lh prius intendens finem , vult illum ante media, dt media, ut taliter fciat ,. propter quid agat , quando ap- ] gratü plicat media : atqui etiam ille, quialteri inten- Conf. dit finem , debet fcire , propter quid conferat wtonem $media, . Conta eft IIL. Intentio finis five profe, t ad. five pro alio debet effe conformis re&lz rationiz fitione atquirecta ratio dictat, finem effe per fe. appee iüm f tibilem , media veró dependenter à fine : er- Yadeltin; go ordinaté volens intendit finem .in ordine latanor intentionis ante media. ftconfe €88. met. Idem Va(quez III. Satis effe, quod £- t nis:ante media efficaciter volita intendatur in» m j efficaciter ; hanc autem inefficacem finis inten- ia for tionem habet DEUS ante media efficaciter vo- hrtar o lita in generali voluntate falvandi omnes. DNINY Contra eft T. Vel.ergo terna . gloria ; jux- Wt anter ta hanc refponfionem ; inefficaciter volita eft.. u finis refpectu mediorum efficaciter volitorum, Tifis vel non eft finis ?. Si eftfinis : ergo medianon flevero funt efficacia ; aliàs etiam juxta Vafquium glo- Vr tia debuiffet efficaciter fuiffe intenta , &t tamen i D ex mediorum efficacia juxta Ipfum gloria non tidion fequitur efficaciter. Si non eít finis: ergo ad diai(]ne eíficacem mediorum intentionem non fufficit tlyin inefficax intentio finis, hóc ipsó , quód media non propter fe, fed propter finem.intendi de- itpr beant ,. qualem in(iftendó huic zuioni non affi- U gnabit A Aius, Contta eft II. Electio mediorum li « quà talium dependet à fine intento : ergofi me- [ dia funt efficaciter intenta , etiam. finis. eft effi- Ti tnt €aciter intentus 5 imó quo efficaciüs quis inten- 1t Hd j.ll Stabilitur Pmdejï;'k,;;,'o Gratuita, — v3t nte rl dit media, eó efficaciüs intendit finem , cum yuando 4 illa gratià hujus intendantur , non econitra. Atéri If Con£. Argumentum Scoti I. Nullus ante689 id confet Volitionem finis cum prudentia efficaciter vult Árepro | J ration dia ad finem obtinendum : atqui in prede- ftihatione &nis eft eloria coeleflis , merita veró t ape tntim funt media ad illam : ergo DEUS in fs t jn ardit pradeftinatione füorum electorum cum pru- dentia non vult media efficaciterantefinem, & per confequens pradeftinatio fit ante praviía , quié merita, Conf.lL. Ubi unum eft propter al- datüt i terum, ibi intenditur illud propter hoc : fed igilta fnerita fünt propter gloriam : ergo hac inten- (RL 0 duntur propter eloriam : atqui ubi metita in- &S M tenduntur propter gloriam , ibi gloria intendi- i tut ante merita : ergo gloria intenditurante me- Jitea rita. Con£. IIL. DEUS non praordinat ex Jiorum previfis meritis primam gratiam , aut donum einot perfeverantiz finalis: ergo nequegloriam. Ant. ung docetur communiter intract. de gratia ; Conf. M tenetexeo, quódelectio ad gloriam praecedat or o electionem ad donum perfeverantiz finalis , aut [ Old electionem ad primam gratiam : ergofi cle&tio i ad primam gratiam, & donum perfevetantiz od fon e(t ex praevifis meritis, etiam przdeilinatio ad gloriam non erit ex illis, al ff' a P.IV. Merita funt effectus pradeftinatio-69& 5di0f(lm nis: ergo hac eft faclaanteilla przevifa. Conf, jj tenet , quia effectus non poteft pravideri fütu- id rus antefüamcauíam. — Ant. P. gloria eft cau- i à günalis meritorum; & lixefunc media ad il- lam ...... 952 Pars II Difl L. Queft. IHI.. $. L. lam :-atqui siediumad caufam finalem eft effe- hii C0t i. d us caufie finalis.: ergo. merita. funt effectus predeftinationis, Conf. I... Predeílinatio ob if qu "rttonem meritaeft indecora, acDEO indigna faciendó Regnum Coclorum quafi venale. .. L. Primaza- Vrf S tio difcernens Pradeílinatos à reprobis debet fe " uitfpif tenereex parte DEI : ergo &c. t d 2upHe nitin ; Vrl Satisfit Objectionibus. Objc; 6921 tU Bjic.I. Matth. 25 habetur : Zenite Be- neditli Patris mei , pa[fidete paratum as Wi bis vegnum ab origine mundi ; efurivi(no- 9df ta caufalem.) evim , & dedillis mibi manducare, Atdeca D. Petrus Epift.2. c-2. hortaturnos :. fatagite, f st per bona opera certam vcftram «ocationtm , V ei elelionem f aciatts, S. Paulus ad Rom.g. te- iaf ftatur : .quos - prafcivit ,..e* pradeffinavit. cou- i'ïSistrib' formas fieri ; Ubi plané Doctor genüum pta« tht fcientiam anteponit pradellinationi : ergo hac F ejee non (l facta ante prvifa merita. &j. ad pri- Vüntho mum textum , in illius prima conflruclione. Em eiiam effe. involutum. ordinem intentionis , fldlglo etiamfi fecunda pro ordine executionis affignet "f smerita,- iu quo duplici ordine textus non €it M contra nos, dicimus enim; . gloriam in inten- d , tione effe gratuitó , & in executione onerosé d. pradeílinatam. . Ad II. dico , D.Petrum pr£- DT cise nos hortari, ut per bona opera moraliter r certam faciamus noflram vocationem pro ordi- um (it n üc executonis , cüm apud ommnes cert glo? Ug tj f.Il Satisfit ObjetHonibus. 733 meddi. lorià conferri nulli in executione fin$ meritis, i du liado ob AdII. dico cumS, Aug. lib. deDono Perfev. €18. quód D. Paulus prafcientiam & prade- ag finationem fumpferit pro uno eodémque actu. Drmite Formalia S. Aug. funthec: aliqmando pradeféis ,sdebmeï natio fFenificatur nomine PRAESCIEN'TLE , £a eut ait Apoffolus : mon vepulit plebem fuam, quam prafcivit ; boc, quod ait PRZESCIFIT, non retie intelligitur , viff pradeffinavit. - Objic. II. S. Aug. lib. r. ad Simpl. q. 2. te-692, atilt 14 s net * Ion EletHo pracedit fuffificationem , fed elitHionem jultificatio : nemo enim eligirnr , nifi 7M jam diffans ab illo, qui vejicitur. S. Ambr. lib. g. lat de fide c.3. habet: JVomenim ante pradeffina- 'amgiff: vity quam prefciret , fed quorum merita pra« 7777 fiioit , eorum pramia prade[finavit : 1dem fen- p tiünt alii SS. PP. frequenter. E. San&tos PP, j (f« ASSis tribüs przcipué modis explicari. 1. Quód ! ptï- firit locuti de predeftinatione fecundüm ordi- gohæc al nem executionis internz; fic enim magis po- terant homines ftimulare ad z2mulanda chariss donka mata meliora & bona opera per voluntaterix rionis j dandi gloriam dependenter , quàm independen- terà meritis, f 2. Loquuntur de caufa effectüs nd electionis, & non de cauífa ipfius eleCtionisz inltDl' quod vix non in eundem dicendi modum inci- u dit, àc quód in executione confequamur vie j tàm zternam per merita ; non veró quód pro- WHRP pter illa eligamur ad gloriam. 3. Per fimilem gt loquendi modum SS. PP. tantüm intendunt zs gl adílruere " concomitntem (ümultatem prz- i fcägntiæ ; & predeflinationis, Ob- 9534 . Pari lil Dif.. 11. QMF. IH. $.1Hi. itdlo t 693 . Objic. Ill Repugnat pradeflinatoseeligi ad ;loriam fin& meritis : ergo &c. * Ant P. velle ilione tilomin dare alicui aliquid gratis , & pofrea tamen non dbirrim darenifi ex titulo onerofo juftitis eft repugnane tia ; quia unus titulus includit negationem al« Oljc.| terius: atqui hoc contingetet in. noftra fentens tterordi tia: ergo Sc. $. N. Ant. inhujusProb. N, fifloru Maj. quià per primum decrecum intenrivum titDE ia dan DEUS non vult dare glotiani gratis excluderi- dó merita; fed tantüm préfcindendó ab illis füsvlt L Min, t imó refpicit merita implicite, & ex confequene ti, quátenus poft fe tráhit decretüm: executis tnis ; Hintentió vum, — Sícque etiatf conflat , quód taliter unus citulüs àon excludat altetum. t intengi 694. Dices. DEUS in decernenda. mobis glorià T qu inagjs tefpicit füam , qua m noftrami gloriam? deqie iij atqui májor gloriatédundat in DEUM ex nos flris meritis: ergo h&emerità funtà DEO pet Dices, fe intentà. Min. P. meritàfunta&tiones liberae "ais [ elicita à creatura ii obfequium DEI : atqui eó Voillor fnajor in àlterum feduüdat glorià, quó libe- Mttits £iüs in ipfius oblequium praflantur merita ; cüm Wt écontra illa gloriicátio foret a&io meceflarià Ms à producta, . & N.Min. utrámque, nam maáe "l jor glotia DEO obvenir ex noftra glorificatioe Ut he, quàm ex noftra juítificatione ; & meritiss N C Quiaà per glorificationem noftram inamiffibilis hh Tf ter, & majus bonuni , mágisque oftenfivumi dis Ug vitiatum Majettatis DEI. comraunicatur inobis; D ( ? Neque etiam. gloria eft honorificentior altert laïua fi praciséex eo, quod liberius; fed quod inagis Fti in folam ejus glorificationem "iiltclldiþur; &n ex .n, D fl II[' Satisfit Objetlionibus, ?3$ tosdpil exalio titulo. . Ec quamvis gloria fumpta pro n; Dd vifione & fruitione fit a&tio neceffarió produécta, CA of nihilominus fumpta pro intentiva glorificatione p eftliberrima. tionetn d Objic. IV.. Ordo decretorum DEI def'umii69f' D ftate tür ex ordine objeClorum inter fe : atqui ordo ;sProh.M objectorum v. g. glorie , & meritorum eft, ut fenrm merita DEUM moveant tanquam caufz. mora- ekclults les ad dandam gloriam : ergo DEUS etiam., 0dbilis priüs vult , & decernit merita, quàm gloriam, onlquee ky. Min. tantüm effe veram pro ordine inten- » extcll tionis , 1on executionis ; gloria enim in ordi- téruni neintentionis e(t caufa meritorum , ficut (ani- tas intentione eft caufa fumptionis pharmacae l gïot'lä tum , quatunc in executione caufant fanitatem, girar Adeóque ficut fanitas per fe appetitur, itaetiam [ 0 Y gloria, JEO R Dices. Si Rex aliquis poneret premium cér-696 vslburd tantibus ea lege, ut nullus eo potiretur ;-nifi gt qui vi&or evaderet, certé nunquam efficaciter qub ]ibf* decerneret dare proemium , quantumvis ali« j ] ii quem amaret, antequam eum viclorem vide- melläriö Iet: atqui hac ratione agit nobiscum DEUS:: m ergo&e. E. harc fimilitudinem cutrere-quo r d decretum DEI executivum , & non intentie mgnuiy Vufi. Caterüm fi ponatur ; Regem talia hà« s bere media, quibüs cert, & infallibiliter vi« wvmd r €toriam adipifceretur fibi gratus, tunc 11 ordi- jj fiaté ( pro modernorerum ordine ) vellet ; jux« i J tajuam Majeftátem regiam priüs intenderet ipfi Prosmiumi, & tunc primüm media ad viélas I;&non tiam neceífaria : atqui cor hominis in suanu bEI 936 Pari 1l Dift. Il Owaft. HT, S. H7T. DEIe(t, & , quócunque voluerit, vertet illud ':&xnega qui j infallibiliter potentibüs fuis gratiis : ergo homi- ni priüs vultgloriam , quàm merita. dioe v facem, 697 Objic. V. Juxta nos etiam datür electio ad gloriam in ordine executionis poft przvifa me- Mi f itdidis rita: ergo ele&tio intentiva ante przevifa merita fuperfluit, Conf, P.I. Velergo electio efficax ftiaet adgloriam ante praevifa merita e(t homini ne« qii DI ceífaria ad falutem . vel non ?. Si primum : er» ltion go qui fic gratuitó eleCti non funt, falvari non fetln; poffun. Sifecundum: ergo fuperfluit electio "N intenüva. Conf P.IL. Si ele&io intentiva e(t tdoar, efficax, & non fuperfluit, tunc promiffiones tf vite zternz fub (imilibus conditionibus :- 57 Je- tss gem fervaveris : fiusque in finem per(éveraut- Eu vidre. vel ejus perdend comminationes fa- I €la in S. Scriptura íunt vanz , & irriforid s "K Conf. P. IlI.. Si ele&io intentiva eft adeó efficax, Müquü & non füperflua, fed prorfus neceffaría & in- lt t fallibilis , tunc aperiturhominibus via adíocor- ii diam,occa(io ad defperationem,dicent enim, vel hD) fm pradeflinatus , sl non fum ? .Si fum : fat- füitpot vabor , quidquid egero :- finon [um , damnabor, W eriamfiomnia totius mundi opera bona exercute Wt d ro : atqui hzc fünt periculofa in fide, G vere LI7 Calviniílica : érgo &c. Ahiygy 698 Refp. N. Conf; adI. Prob. dico , illam non hjf effe homini abfoluté neceflariam ; tum quia 'iüqum gloria (impliciter loquendó haberi poteft pet q"ii yl Íolam volüntatem DEI generalem falvandi om- Ls nes 5 tum guia de:fa&o nuhgs damqa;uf- præci; 5 'y»'dau', . (l S;:zligft Oþjeflioniäu!. 637 vert ii källex negatione hujus eleCtionis gratuitze tum quia juxea omnes nullus dammatur ob denega- :rgo li tioneni ele£tionis ad gratiam congruam , & ef- TO avl ficacem.' ' Si veró ex his infers : ergo eletlio in- tentiva faperfluit - Nego hanc illationem tum vll rütità €x dictis n:675. contra Catharinum tum ex n doefiat Tot-ac tandem , quia extra omne dubium eft, ho^ füm: d quód DEUS multà egerit, qua abfoluté necef- fatianonfunt, ob id tamen non fünt dicenda fü- dhüari o perflua; li o &i adlI, Prob.illam négandó, eüm enim de. 699 at d facto etiam elétio intentiva merita non exclu- vilfioná dat; fed' potiüis vireualiter poít fe trahat, ideo od fimiles promiffiones, aut comminationes non , at füncvanz, fed'ad eloriam executiv? obtinen- fionle dam neceffarize ; & perutiles, ntilrito -8-ad II Prob. illam pariter egando ; nam700 gt iit loquitur S. Aug. lib. de don. Perfev, G TA j &i boc-enim eft dicere , timc de (ua falute bomizem T Wefperave » quando [bem [uam won in feipfo, fed catin,tl $n DEO didicerit poneve ; quod tamen (uftineri i.l hionpoteft ; & contrahunc dicendi modum proe j teftatur S. Aug. lib. de prze deftinat, San&torum jun C TI. Sa»b cum "dpofPolus dicat , ideb ex fide, u Bt fecundim gratiam frrma [it promifffo , miror, bomines infirmitati f« fé malle COUsWAit Y . ii quam firmitar prorniffouis D E1, — Et folvens " tii aliquam 'inftantiam pergit : Sed incerta ef? , in- quis, de me ipfó voluntas DEL Po[in Pif Qvid ergo ? pf Iudse tibi de te ipfó certa eff , néc times ? [6 7: n P :'f"g,d""k" ffare j videar; nb cadar, — Cym igiur Aaa uiva- 938 Pars 1H. Dift. H. Quaft. T. $.1l. fít s eue non bomo firspiari, quam hia mmque-incertn ftsinfam infirmiori fidem fgaamm , fpem, chbaritatémqne conie fequitur ex noflra fententia qui i mittat ? Nec etiam focordia, aut inutilitas exhortationum ; nam üt (opofas San&li Aug. Seclatot toonija habet S. Profper egregius lib. 2. devocatione gent. €.3 6. Quamwvis enim, tüsmagis quod ftatuit DE US , nulla po[fit vatione mutari, i quid lluntur orandi , nec per elee phraala f« dia tamen non to &ionis propofs Iu liberi arbitri i devotio relaxae tb feit lenda voluntatis DEI ita fit praore [2/12 cinn im d [CCU] laborem opermm , per in- Curergu dinatus effeblus , ut pev ercitia virtus ffantiam [ upplicationum , per ex Injs, f H ncrementa vaeritorum. Unde . cüm tit;. d H Ant 4 defperatio fit mala, fperare autem in Domino ht prac tv non infe ipfo ) fitad falutem neceffarium , ex floriz przdeftinationis Div. fanæ fun immobilitate antece fideles magis auge nt fpem in Domino,fe per il- ii Rfm& D lius miferationes € ffe praelectos, ac occurren- tibus tentationibus de d efperando , quód fru- lil fidenter tentati refpons ftra DEO ferviant 5 con Yi tuflra ferviri illi., cui fervire fit.re» Si Vefö,m dent: ,non £ non £ruflra ferviri illi, cui omnium fere lol gnare fruftra ferviri illi, i 04j vitus *ft obligata : non . fervirefummum in hac vi ta eít bonum ; in qui- Ym æi bus fe exercens ada£tus plané heroicos , magnd li & pacem animz invio- Vi nimam refignationem , labilem zflurget mens devota , ^humiliter fibi diffidens , & in fola fpe glorie filiorum DEI Vi&llm[ confidens. flgs » 4 or E. Jametiam ad illu d Calvini dilerna : qwid- T quia egero, fi prade(Finatus fum, [alwbar ib p;:: p Satzäf'ï Objettisnibas, 39 iri i deffinatis son fum , damnabor »illud effe pror.. qu! [//4 fus infanum; ac omniratione d eftitutum...Nun- Vfenttità quid enim DEUS pro:hoc, aut fequenti anno 2 ; um | copiofam praordinavit meffem . àt quid ergo Sedhtt | colonijactam in terram femente min füdore vul- VOj s tüs magis , quàm fertili imbrearvis demulcent ? 7A üt quid laborant ? DEUS ifthzc omnia, & d i plura alia jam przordinavit. 7771 Nunquid DEUS certó fcit Petrum in fuo morb o fatis concedere, fl pu aut recuperata fanitate incolumem. refur ere ? TA [ Curergo medicinam fumit ? refurget certó Pe- "77 trus, fi DEUS illum fupervi&turum praordi. de:cim navit;. & econtra morietur , (i DEUS illum Qrtitd hon preordinavit fupervicturum, j efto integra devoraverit pharmacopolia. Àt nunquid in« yi D fana (unt hz illatione s? cim aliàs quivis fe in u i ignem, in aquam pracipitem dare queat impune, urttlle & finé periculo: perdende vitz, i enim DEUS dirie illum fupervicturum praordinaverit , tranfibit ol perignem & aquam & ducetur in refrigerium, ln Si verbnon praordinavit fupervi&turum : ereg mnmff" impleatur fanctiffima DEI. V. oluntas & in pun- UM; (l lo abigne defcendet ad t artara , aut potiüs ad nq' Nitam zternam heroicus Divinz preordinatio- 9« his executor, .. Notas, eredo, perveríam Cal« zi vinlTheologiam à Patre Diabolo doGtam 5 fi jj «ut enim DEUS. pravidens Petrum fore fupere ) victurum , etiam pravidet illum fupervicturum perhac, aut alía media , ita etiam pravidens; j :f ,& preordinans falutem multorum , illá fie prae ) ote ; A&a 3 ; &4o Pavrs IH. Dife. Il. —Quæ/rrf.flf. $. III, oidinávit; ut in tempore obtineatur per merita drg : & mediatuz libertati conformia, fnentivo. dat glori/am 702 Objic. V. DEUS in tempore fyicolla propter merita : ergo etiam ab aterno illara fic quitr € præordinavit. Conf. tenet , quiafi DEUS deior h im N non praordináffet gloriam ab eterno eó modó, aó.illamdatin tempore., jam DEUS effet mu- (tm i t in tabilis; & aliter voluiffet ab aterno, aliter in tempore. . conceffo Ant. D. Conf. ergo Ms of 'etiam abzeterno illam pracordinavit propter me» noteinfl rità decretó intentionis N. Conf. decretó exe- Obj. cutionis C. Conf. per quod patet refponfio ad Veredia robationem , DEUS enim ab zterno habuit AIm non , intentionis fc. et executio- t ol euplex decretum nis, pecprimum pr aordinavit gloriam gratuitó, at mod llam non obtinerá per fecundum autem dectevit i illtige jnexecutione; nifi per merita.:- in primo decree tNoli to gloria eft caufa meritorum tanquam medio- Vnetce rum, in decreto veró executionis merita funt la, caufa gloriz. Exemplum hujus jam. iterató BSODTT dedimus de lanitate in intentione, & pharma- Vlbeda corum fumptione, dem virtute intendit dar& ff 703'. Dices. DEUS ex ea 'itüm fi loriam , ex quaillam actu dat : atqui dat illam Q don a&u ex virtute juítitiz : ergo etiam intendit il- T j lam dare ex eadem virtute juflitiz, qua certé LU merita refpicit. E. D. Maj. ex eadem virtute d intendit dare gloriam decretó executivó internó, f quo illam a&tu dat , C. Maj. decretó intentivó Wüue" N.Maj. & concefía Min. eódem modó D.Conf. Ts ) itaque decretó executivó internó DEUS inten- mmnll dit &l Satisfie- Objetlionibus; 741 putai dit dare gloriam ex virtute juftitiz , & decretó intentivó ex virtute liberalitatis. INeque dicas: ht od Ipfa collatio gloriz eft a&tus juftitiz , & confe- Yo ii quenter etiam intentio dandi illam ; cüm actus i DEUS interior habeat eandem cum exteriori honefta- oelmodi, tem. N.enim Conf. fi intelligatur quoad de- Jodtmie eretum intentivüm, Immixta probatio eft vera 0, ditti deactu interiori proximé influente in exterio- 2onl g rem, nonautem deactu tantüm mediate & re- l'OPICI' Iv smoteinfluente, eratürttte Objic. VI. Quod non tantüm per modum794 ponío 7) hzreditatis , fed coronz , & mercedis eft voli- o.abük tum, non poteít ante pravifa merita effe effica- xecutig citer volitum : atquigloria zeterna, non tantüm gxam'üö. per modum hareditatis , fed etiam coronz & obdiud juftitie eft volita : ergo non poteft effe efficaci- aodtt tet volita ante pravifa merita. Maj. P. merces i medio- ütmerces nonpoteít intelligi fin& ordine ad me- uf t rita, - . . Neg. Maj. quz tantüm tenet de dee n i creto executivo , & non deintentivo ; & hinc hum & II. etiam Neg. Min, quia in decreto inten- tivo eloria non eít reduplicative üt-merces, fed o ulit tantàm fpecificativé. quae merces intenta... Ex jl quo conítat refponfio ad immixtam probatio- yndio nem;'quz itidem tantüm vera eftfecundüm or- üp dinem executionis, g m Hic annotoI. Poffe absque prajudicio no-795 jj flrz fententiz concedi ( quod tamen non con- ii ceditur ) quoód DEUS etiam pravideritnoftra rD'Co : merita , non tamen üt caufam noflra pradelli- Quod nationis, in quo unicé quaftio agitatur., lI. 5 j m'äl Aaa 3 DE- p2 . Pars HT. Dift. IT. Ovaft. TH. ff. m.v &ämmc F DEUS quidem omnibus fuis Electis prgordi- nàrit gloriam , diverfimodé tamen ; Parvulis lu tontta quicem , qui fin propriis meritis decedunt prz- t2 Q cisé, ut hereditatem accipiant filiorum D'ET; Qbjk adultis autem fimul, ut mercedem propriorum Og meritorü reportent per decretum executivü, ZVos ha. enim coromatur , sifi qui legitime certaverit. IN 2. 'Timoth, 2.. Et ideo hac quafflio principaliter piitop agitatur de adultis ; fi tamen proportionaliter fndlter inquirere placeat : an etiam electio Parvulo- «dyta 1um pracedat pravifam Baptilmi fufceptionem ? ratione cujus eisdem applicantur merita Chrilli , vame autfità tunc fervata proportione idem dicimus de Par- ii vulis, ac de adultis , àt conflabit $. feq. N 7061 Dices. /Equé merces refpicit merita , acpce- nm na demerita: atqui poena non decernitur ante pl pravifa demerita : ergo nec merces ante pravifa ierita. E.I. Neg. fuppofitum Maj. non enim jmre zpm per decretum intentivum decernitur gloria re- duplicativé üt merces , fed tantüm pex decretum dttiyc Y executivum , in quo paritas currit, non autem a indecreto intentivo. — Ethinc g. H. INeg. pati- tatem , difparitaseft quadruplex. T. Pradefti- Ib natio gratuita ad gloriam nulli eft injuríofa ; elt qu()p( autem fummeé injuriofa Predeflinatio ad po- pl nam finé demeritis. IL. DEUS pradeftinandó Id &j ad gloriam poteft adhuc virtualiter velle merita tanquam media adgloriam in executione obti- tioy [ nendam. III. Gloria eff bonum per fe appeti- bile ; poena veró eft bonum occafionatum; ttüp adeóque fui óccafionem pezfupponit fcil. pece t Qd- & Saiefit Oäjaäïianib)t;: j f.Il, €atum. IV.Dare alicui przmium pote fLeffe actus s prad ; Paniült tam Juftitiz, quàm Mifericordiz & liberalitatis 5 econtra punire eft a&tus folius Juftitiz vindica- edunmte tiv2 , que delicta przfupponit. n pH Lt Objic. VII. Per pradeftinationem przviam, 207 & gratuitam ante przvifa merita tolliturlibertas jta W gt humana: atqui hoc eft contra fidem : ergo. Maj.P. id tollit libertatem humanam , quó idpadt pofitó predeftinatus non poteft damnari, aut tionadt finaliter in peccato decedere : atqui pofita cffi- atvl tionm caci pradeftinatione pravia, &gratuita ante pra- vifa merita non poteft przdeflinatus damnari , ChHll J Dite aut finaliter in peccato decedere : ergo tollitur ipfiuslibertas. E. 1. inargumento committi tranfitum à decreto intentivo ad executivum ; A mnam hoc, quod dicitur in argumento : 7- fur t qteff damnari , aut finaliter in peccato decedere, :prævif: jam refpicitdecretum executivum , cüm tamen onemm argumentum tantüm deberet procedere dc in- hr t tentivo, utrum hoc tollat libertatem huma- Mrum .nam , quod folüm pravium elt, executivum J ZUïffn autem concormitans, && 2. N.Maj. in hujus W'PM a Prob. Dift. Maj. id tollit libertatem humanam, . quó pofitó ordine caufalitatis predeftinatus non g[a,ia potelt damnari, aut finaliter in peccato decede- m la re C. Maj. quó pofitó finé ordine caufalitatis, & inlluentiz N. Maj. atqui pofita pradeftina- j tione intentiva (de qua tantüm argumentum "u l debet procedere ) .pravia & efficaci, non po- q telt predeflinatus damnari , aut finaliter in pec- gt catodecedere, & hoc eftideo , quia decretum ] N Aaa 4 if n $AA Pars l, bi/i. 1. Quaffio HI, 5..)17; intentivum pracedit ordine caufalitatis.& itt- Dices fluentiz in noftros actus N.Min. quia prece« yellaro dit fin& tali ordine caufalitatis & influentie fueior in noftros actus C. Min. & N. C. ltaque Wotoma nota, quód decretum intentivum abfolaté .ni« wnfcquzn hil ponat.in effe&tu, f1 non accedat decretum itciden executivum 5 imó manendó tantüm in.decreto g intentivo fine executivo juxta modernam.DEI iqutü ordinationem , nullusin ipfo effe&tu obtineret ii gloriam, nullus exerceretur. aCtus humanuss D Mi quomodo ergo hoc decretum intentivum po- (s teft obeifelibertati ? & fic hoc decretum.non tfariof nocet , fed potius promovet libertatem , non ittordi quidem, üt dicunt T'Tz in fua Pramotione us Phyfica, que juxtaipfosmet influit in creatu- lii tas, & in aCtiones , ac cflectus creaturarum 5 tliriy fed quatenus tantüm ex ho« decreto intentivo dittis fequitur executivum, finé quo.in effe&tu ipío itsaf nihilfit ; hoc autem decretum executivum in« NCos( fluit quidem in effe&tus creatos ,. fed tamen tan- Dgt tüm concomitanter , üt fupra probavimusà lbt n,þfggg. Plura circa hanc difficultatem -mox Aillgi conflabunt. Ft hinc LIUT »oR Dices. L Talí modó decretum intentivum fa. nonefteffcax, — . Difl, Affumpt. non eft e£- Vl ficax, quatenus fe foló non poteft producere Vij effectum complete, tcil. noftros actus , ac.tan- (ït[uln demgratiam,& gloriam aternam C. non e(t.ef- MT ficax, quatenus ne quidem decretum intenti- imf vum poft fe.trahit executivum . N...hoc autem g decretum executivum tunc immediate- refpicit nofitos actus, Di« Vi VR $ll Sansfor Ofajef'h'am'äw. 74f i& "Dices. H.' Quando ad aliquod antecedens709 Ua fr&c ueceffarió fequitur confequens, in cujus pote- um flatenon eftantecedens, tunc juxta Scotum, & i du $S. communiter in ejus poteílate etiam non cít Yolifi o confequens ; atqui in noftra poteftate non eft TA &ntecedens , fcilicet decretum pravium inten- jndeuo m Dl tivüm & efficax , & tamen ad ipfum neceflarió fequuntur noflri aCtus boni : ergo innoflra po- obtitttt teftate & libertate non funt a &us noftri. R. I. umánisy d an- Dift: Maj. ficut priüs ; quando ad aliquo irum po tecedens ordine caufalitatis, & influentiz ne- füiti.non eeffari fequitur confequens C. Maj. fi fequatur" 1, 101 totiote fin?ordine caufalitatis, & influentiz, N. Maj. atqui in. noftra poteftate non e(t. antecedens qude (hocinterim tranfeat). & tamen ad ipfam ne- yiatufti; cetfarió fequuntur noflri actus boni ordine cau- ntentio falitatis, & influentie vi decreti intentivi in nos dluiph fttos actus N. Min. fine tali ordine C.Min. & u N.Con( Inftantiam habesex n.61 4.de prafciene mutr tia DEI, qus etiam juxta Adverfarios non obeft vavimlliä libertati, quia non habet ordinem caulitatis cIn o inillam. / Dixi: Poc ipterim trar|eat ; Eridcü Br. II. illud membrum ficDi(l. atqui in no(tra um poteftate non eftantecedens, five decretum in- pdi tentivum formaliter & explicité C. implicité & qodyct virtualiter 'N. Min. & Conf.. eftergo etiam de- ,a cretum intentivum fuó modó in noílra potefta- T &e, quatenüsrefpicit noflra merita, non qui- t dem formaliter, & exprefsé , üt volunt Ad- verfarii 5 ben& tamen virtualiter, cüm in exe- ( äuml" ! [elþj tutione gloriam promereri debeamus pernoftra J bonaopera. Aaa f Dis 7"4;6 Pars H Diff. H. Quaft, L. $. HI. Dices ll Etiam Decretum inteativum re- anumem T eni 7Iofpicit noftros actus : ergo ficut decretum exe- cutivum obeflet noftrz libertati, f1 antecedens piva grit foret, fic & decretum intentivum oberit noftre W. libertati , cüm antecedens fit. E. abfolute IN. P Itpr Aüt. ficut enim cum fummo rigore defendimus, fs refi quod Pradellinatio intentiya quà talis t prior, d (fetüm m fit gratuita, fit independens à noftris meritis, itaetiam non relpicit nofttos actus,five merita ; ROm fi enim noftra merita non refpicit , quomodo froram. noílros actus refpiciet ? an enim ( rnanendó in qume noflra fententia, in qua argumentum contranos V 'execu adornatur, & Íuam habet vim ratione confe- uf quentiz do&trinz ) refpiciet actus indifferentes, f neutros, bonos, an malos ?. neutrum certe evins Ameye cet Adverfarius contra nos ex noflrz fententie Tretufm principiis , üt patebit attentanti. Nihilominüs m claritatisgratià Difl. Anc.. refpici t noflros actus hnsior Indire&é, direte , immediate , & perfe Neg. n remote, & peraliud decretum fcilicet executivü. DI C.Ant. & N.Conf. ficut ergo intentio pergendi ixUSln Romam v.g. per fe necdum includit hazc, aut tünmq illa media , fed aliud primum decretum, quo Vgf flatuithoc iter tali,vel cali modó exequi,itaidem fmï &i Cquantüm adhoc ) eítin propofito, u InflasL.. Per id tollitur libertas, quod ita pra- 9Il ! fs cedit confenfum humanum , ut ejus efhicacie Ws homo tefiflere non poffit : atqüi.prædeüinatio gratuita ita preecedit confenfum humanum , ut f Db homo przdeftinationis efficacize refiftere non.» E.. Olsd poffit : ergo per illam. tollitur libertas. at- Wt f. I Satisfr O&ieö?iawiäml 747 Ytipum t argumentum laborare duplici falsó [nppofitó, (f 1mo enim fupponit , quód pradcflinatio inten- antecti t od tiva gratuita fit omuimodis efficax , quod ta- men N. 709. ín 1maReíponfione diflinximus, ol N 2dó fupponit, quóod decretis intemtivis poffi- dendnis us refiflere per soffros ais , quod certe fal- sütyith füm eft, cüm illos non refpiciat 5 ficutenim de- s Ill eretum intentivum non refpicit noftram coope- jemety rationem & meritum , fic nec refiftentiam no- momiod! firorum aQ&uum refpicit 5 tam refiftentia enim, jnendl quàm cooperatio oftendunt fe primüm in decre- yntra n* to executivo ( ad quod Adverfarii continuuni « cotile tranfitum committunt) & ficut intentioni pet- erentess gendi Romam v. g. refifto vel per aliud decre- iil tum executivum, vel per aliud executivum de» faniz €retum confirmo intentionem priorem, itaideni m iterum eft inpropofito ; & quidem circa pra- j s fens nonrevoco in decreto executivo , quod in- inöï(ü&?a tentum erat in intentivo , fed confirmo , itata- xcuutivu: men , ut executivum primum refpiciat noflros p ] aCtus ; noflra meríta, refpe&tu quorum meri- j d torum decretum executivum non eft antecedens, Jf qh'o & confequenter nec neceffitans noflras poten- j tias, fed hz íe liberé condeterminant. Jico liber? , quiaper decretum executivum non eít qUd ipfisinjectum ullum vinculum, ficut tamen hi gæ(äiix ipfiSSz nobiftum tenent fieri in decreto, & fu- dlb turitione 'Thomifítica, Quód autem in decre- jifduy y to executivo nullus intentivé przdelftinatus f | oftendat. refiflentiam , non eft inde, quafi per X Eiccrg:tum intentivum fit neceffitatus , fed inde, !d quia £48 Pars II Dift.H. Quefe. HI. f IIf. l kim; i quia talis intentive pradeftinatus liberrimé fe lfacer determinat ad opera bona , ad qua fe determi- i Ant nare poffe praícivit DEUS | fcientià fimplicis otUsad intelligentie , & à quibus in executione gloria dttermi a&terna dependet. E. II. argumentum retorq. tobro per id tollitur libertas, quod ita pracedit con- fenfum humanum , ut ejus cfficacie homo refi- mpof m inte ftere non poffit : atqui electio efficax ad gratiam a primam, aut finalem pracedit confenfum huma- f non num , ut ejusefficacize homo refiflere non poffit: ergo per illam electionem efficacem tollitur li- hn m bertas humana. ue ref 712 InflasII. ficut juxta SSas phyficà przmotus Wtupi g ad amorem, non poteft fe liberé determinate ad lls EY illum, itanec intentivé predeftinatus poteft fe libere determinare ad opera bona : ergo nihil od à dictum. E&.I. IN. Ant. quoad 2dum mem- Atigne brum: quia juxta tam T Tas, quam SSas per st Przmotionem Phyficam determinatur non tan« &tf tüm effeCtus, fed etiam aCtus creaturg , & confe- ho quenter dicuntSSe , hóc ipsó , quod ralis actus li jam fit decretus ante determinationem creatura , Ti creaturaliberé nó pote(lfe adillum determinate; du econtracüm per pravium decretum intentivum Wiso nulló modó fit decretus, poteft fe creatura libet- T EO] rimé ad illum determinare ftante decretó inten- V U5 tivó przvió, non tamen flante praemotione lmnc | phyfica. p Patetergo, quod SSz contrarii ii« jult& nos cenfürent, quaft veró in hac fententia Tutn Inomiflicé loqui incipiamus. s. II. ficargue [ mentantes in Ànt. aliam adhuc committere fal- U d- ' [. Satisht Objetlióribus, 749 berine laciam ; ut enim paritas fubfift at, deberent il- fe dl am facere circa idem , & confequenter ficut ià à fmpli 1mo Ant. merbro dicunt , quód phyficé pra- pwgi motus ad amorem non poffit fe ad eundem liberà ererminare 5 fic etiam deberent in 2do Ant, m ftar, stedl (l« membro dicere, quód intentivé pradeftipatus non poffit fe liberé determinare ad idem decre- homede tum intentivum , quod omninó verum eft, & adgrtit ym hr etiam à nobis gratis admittitur, Adverfarii au- tem non fic concludunt circa idem, fed tran- onpof olttl feunt immediaté ad aliud fcil. ad bona opera, que refpiciunt, tanquam fui concaufamn, de- VITTOLUS. &retum executivum. nutead Inftas HI..llle non eft liber juxta SSas. qui7r5 gm& t flantibüs omnibüs ad agendum requifitis non poteft agere oppofitum : atqui (lante predeftiz p nill 1 ff natione intentivà przvià nullus fic pradeítinatus s t poteftin decreto executivo oppofité fedetermi- rion ts hare , five oppofitum agere : ergo non eft li &eode L. 8j T. N.fuppof. Maj. quód ícil. decretum iil intentivum detur ad operari, vel non operati, feiills prout tamen 'T'Tz dicunt, fuam pramotio- m hem dariadoperari. zE.1l. Dift. Maj. qui ftan- n tibüs omnibüs ad agendum requifitis non poteft jilbit | agete oppofitum neceffitate antecedente C. con- ii equenteNeg. Maj. — Atqui flante pradeftina- gf tone intentiva nullus intentive predeftinatus il poteftin decreto executivo oppofité fe determis nare neceffitate confequente tantüm C. antece- j jdf y E ] | dente Neg.Min. & Conf. Sed contra hoc ipfuin, " j i Urgcs L Neceílitas orta ex pravià prade-714 le 2f0o Pars IH .Difl. H, Qaþ.ll[ f.l. ftinatione intentiva eft necefDtas antecedens? qui di eigo nihil dictum... Ant, Prob, neceffiras antes pnis f cedens radicatur. in aliqua fuppofitione pravia; jnoflram ita utillius fuppofitionis pravie pofitio, aut ab« A E fiprici lauo n n fitfitain noflrapotetate ; ficutecone i vd're tta nec 1 ffitas confequens eft, & radicatur qui« voluntatis dem in aliqua. fuppofitione , ita tamen.ut ejus ahlautet pofitio, aut ablatio fit in poteftate noftrz libere inüvum tatis ; atqui predeltinatio previa non eít inno« itnem: flrá poteílate: ergo infert.neceffitatem. antecee titem dentem.. &.I. N.Ànt.in hujus probatione transe tf miffa interim Maj. D. Min. atqui predeftinatio tedient previa non eftin noftra poteflate formaliter C. ieitibus, virtualiter N.Min.&Conf.vel dift. Min.fic. non ticedeit eltinnofira poteílate in effendo C. in operane ts doN. m.Il. Maj. fic dift. neceffitas anzecee A antel dens eít & radicatur in aliqua fuppofitione prae fitcipig via, itaut illius fuppofitionis praviz pofitio ; Ht fe aut ablatio non fit fita in noflra . poteflate; ita stf tamen , ut per hec modó in(inuata precise con« t vincatur neceffitas antecedens IN. Maj, ita utz.a D) ultra hac adhucalia requirantur C, Maj.. Nun« tidens quid enim etiam pracientia DEI eft talimodó iüntto prior, & non eítin noftra poteftate , & tamen Ut non infert neceffitatem antecedentem ?. nune f quid etiam gratiz moraliter adjuvantes , prze 8Ol venientes , excitantes , & pracipue electio effi» dl [ cax ad gratiam. primam Íunt talis fuppofitio Al antecedens ? & tamen non inferunt neceffitaterm IT antecedentem ? aliud ergo adhuc ultra fpecificas tà requiritur ad neceífitatem antecedentem 5 at | u quo f Satisfit Objetiionibus. 751 ww quod eftillud ? NNon aliud , nifi quàd illud efhusatt prius fit vel principium intrinfecum influxivuni Y rv in'noftram voluntatem, ejüsque actus, vel quód TTE fit principium extrinfecum cogens voluntatem; Áüt&on ut vel refiftat, vel confentiat, sicque liberum jatir voluntatis agendi modum mutet ; & inhibeat; us nihil autem horum contingit circa decretum in- Jl tentivum pravium : ergo licét inferat fuppo- dl fitionem antecedentem , non tamen infert ne« 1-antae ceffitatem antecedentem, Quz duo plané di« QIie ]j flincta funt, üc-patet in adduclis inftantiis de jeflinat prefcientia DEI, de gratiis moraliter przve- Jliet G. nientibus, quz omnia inferunt fappofitionem f( non ántecedenter , non tamen neceffitatem antece« ogema dentem 5 quareautem non inferunt neceffita- gano tém antecedentem ? ideb, quia non funt vel ii principium intrinfecum , vel principium extrin- lts fecum neceffitens, cogens, & ordine caufali- jutiid tatis influens in. noflram voluntatem, ut de- i u terminate hoc agat. HincSSz fubtiliores cum fuo Do&l, nullibi dicunt, quod füppofitio an- i.i(aüu u ii m tecedens tollat libertatem , bene veró neceffi- NT tas antecedens , quod eft benenotandum. j Urges. II. Effectus , qui provenità caufa de-71 g j g terminata ad- unum eft. neceffarius neceffitate ( ? antecedente : atqui decretum intentivum effi- H (j cax eft caufa determinata , & determinat voa j luntatem creatam ad aCtus meritorios vite zter- na * * xcgllm ergo infert neceffitatem. antecedentem. rud lfP /| 3. Ex jamdi&is: dift, Maj. effe&lus,, qui pro- um Ves i | 252 Pars Ill. Diff.II, Q!æ/l' 1. $. HI. venit àcaufa determinate ad unum eft necef: wnele farius neceffitate antecedente , f1 illa caufa has h dec beat ordinem caufalitatis in- nofttos: actus. G. m eefi fecüs N.Maj. & fimiliter dift. Min. & Conf pa- l decret riter etiam. in hoc Argumento committitut.. Ur'ges tranfitus iA decreto intendvo ad executivum, il r i6 Urges. lll Supra diximus, effe falfum.; W tamer foppofitum, quàd poffimus per noftros a&tus àia : re(iltere decreto intentivo : ergo à contrario ve- dfrere rum eft, quód non poffimus illi refiftere: at« Opttati qui fi decreto intentivo refiflere non poffumus, ma&. tj cunc non fumus liberi : ergo. E. Nos tan- ficitpr tüm negáffe, quód poffimus decreto intentivo don tefiftere, ita ut in Decteto intentivo folo finé dtem lh tranfitu ad executivum maneamus, & hoc fup- X a pofuit illud argumentum , quod fuppofitums futi tj certé falfum eft ; quia, üt ibi di&tum eft, coos ipir 4 peratio, & refiftentia fc primüm oftendunt iA itttüm; decreto executivo, Vi 217 Urges. IV. Vel ergo poffumus decreto in- if tg tentivo refiflere, vel non? fi poflumus : ergo ilini [ fuprà malé negavimus 5 infüper: ergo poteítab Ug | homine fruftrari, quod DEUS efficaciter decre- UT vit : fi non poffumus : ergo manet , quod non Ton fimus liberi. &L Argumentum retorquendó de itnüväl' praícientia DEI fic: vel ergo poffumus huic llb prafcientize refillere; vel non ? fi poflumus' H érgo potelt ab homine fruftrari , quodàDEO ic raoe m'l*Po intallibiliter fuit p fcitum , finon poffumus : b ergo non fumus liberi, a, l. Quód quati- tu i?m:ion aïüom T Srisfe Objaflinibus, ?7f$ t hu ^um eft ex natura potentiz liberz poffimus refi- qu as ftere decreto intentivo ; interim tamen actu non refiftemus ; & fic falvatur nof X Confpe lrà libertas ; & decréti intentionis infallibilitas e Ymf Urges. V. Pradefinire; ltl ut opératio homi.21g nis certó & infallibiliter £ f lum at; & pradefinire ; Jlos du ut tamen liberé fiat; funt i nteriminis contfadi &oria:ergo. Ánt.confílat; Jnttlte quià taliter praia definere opefátionem homii i$ eft. velle; ut Áueeode operatio hominis poffit nóii e íTe; ofliti Ícü non po« ni,& ut non poffit non éffe; riam àt Operátio re« Nos t iuteri fpicit prédefinitionem;ita fé habet; ut hon pofs it non poni; feunoneffe ; & utre fpicit volun« olo t tatem liberám , ita fe habet , ut poffit non effe; oclp feu non pohi.- &. l. lii Argum. itérum comia poïnum.- iitti tranfitüm ad décretum exe cütivüm ; ins C&r 4 uper aperté füpponit argument t i uin; quód des éretum intentivurii refpiciat noft X s rá$ operationes & à&us ; quód eft fal(uim, BA I o Ic' NS Anto €um totà fui probacione j naim cer tuni eft, yig nullami effé contrádictionem inhoe, quód vos yid untas habeát potentiam expeditarmi ad differ- t N luii, & tamén actü confentiat : hoc aütem.s jl Aon & non plus contingit ftantibüs decrétis ins j T tentivé prédefinientibüs ; nárti poteritiàm Proa " ximé expeditam ad ditfenfüii liabet Petrüs v; * A $: quia DEUS per fuuin décretum intentivüm; X nihil ponit in creatura ; quó naturalis éjus opes )oïïllmm ) tandi modus immutaretu£ , üit Coniüitigit in Prac- IOd quïn' ftiotione Phyfica , & infüper ad dillénfütr v. $; [ árori Divino etam in B rioftrà fénteritia fuppas nüiis g«4. Pars HI. Dift. Hl. Quaft. 111. $. 11f. nontur omniaadeffe, que.ab amore DEI rtevo- titi ele ntatio diaboli, naturaad " cate poflunt , v. g. te jntanos bulationes à DEO immif- gédefti terrena proclivis , tri fe &c. AGualis autem co nfenfus ad aman- Mi D. TU dum DEUM per decretum executivuni cum decreto creaturg. habetur 5 licét autem ad de- Va cretum intentivum infallibiliter fequatur decres fs at wum executivum , illudtamennon obeft liber- Vincan tati ; quia , üt ja m faepiüs dictum , nihil ponit t R in voluntate , & DEU S ex vipradeftinationis Tilts d erationem creaturae non prius concurrit ad op Cs Md C n decreto intentivo virtualiter praecisé decree tam ) ac fi decretum i lud effet prorsüs conco- Ttftri Claudo hane YU imitan s determinationem creaturz, difficultatem cum ce lebri di&oS. An(elmi Lib. fs deftinátione de Concordia Libertatis cum prz tin f a,* prade/iinum n0n evte ELf c. T. Quadam pr a[cit niunt ea nece[fitate , qua pracedit rem , & facity [ P()[Tet non enim DEUS ea, & g id ea, quarem [iquitur $ uamvis prade[ti net , facit vo luntatem cogendó, As eflate dimit- aut illirefiffendà, fd in ia illam pot itad noflrü Wl ( zendó.Quod dictu m apprime inferv iil ftin&tum à Premotione Phy- Propofitum üt di T of his difcas alias fimiles dm dl | fica T'Tarum,: atque ex verbulationes refolvere. Vs VIil. fuxta illud Matth. 20. AMul- EUY 219: Objic. tj (unt vota tj, paucis wero eletli, . INumerus Qd f* modicus , & comparativé ad re« Electorum e LT »robos funt grex pufillus : atqui fi predeftina- tllïuw meritis, M tio intentiva facta elt independenter À li &à fola Bonitate DEI, tunc numerus Electo- rum Al 5 -.M"J ais n Saiisfie 69]":55?0;11'&10.' ?fj DBL rum 'effet longé major; & tamen ion eftetiám nairal D imni juxtanos : ergo hoceft fignum ; quód fit facta pradeftinatio dependenter à meritis previfis, UET iv d Min. P. DEUS eft effentialiter Bonus, & (ui diffufivus : ergo fi tantüm ex DEI Bonitate, mald & non ex noflris metitis predeftinati fumus, iur Qett plures erunt predeflinati , quàm teprobati, g, [b L hoc argumentum probare nimiüm , ficut.a ii poi enim DEUS indefectibiliter Bonus eft, ita etiam naioni nullus deberet effereprobus. , IL. N. Min, (T&dtUrd ejus probat. Dift. DEUS ett effentialiter Bonus; ? dette &tüi diffuivus ad. extra tamen liberé- C. Ant. C0Iicü* rieceffarib N.Ant. & Conf. neque ideó (equitur, o hat DEUM non amare genus humanum (quod m'xü'ü- éertius magis fequitur in fententia contraria ) yiiotta cüm'hic certé magnus , & excefivus amor.; at DEI fit', ex fuis hoflibus, quos omnes perdee g t€ poffet propter peccatum originale, aliquos gl ex fua Bonitate predeftinare in fuos filios ,& | cag:müi amicos in zternum; & certum omnino eft; j n quód fic ex Bonitate DEI longé plures pr&de- ;dMHfü flitentur, quàm fi pradeftinatio fieret ex imes g ritis noftris. ' Dices. DEUS nequit unum prás n fmï** alio eligere, nifi quid videat in hoc; quod nori videt in illo : atqui ante noflra merita non vi- i W | det quid in üno aut altero : ergo ante merita um non eft fa&ta predeftinatio; — Maj; fündatur I qult in S. Aug. . 1, ad Simplicianum.. q.2. JNemg " [ | eligitur, nifijat diflans abeo , quirejicitur. g, 'ameriä :Maj.adS.Aug. dico illumibitartüm voluiffey: autem ante electionem ditlet j Eliä; | qu(*?d quis-per,not Bbba àtda 4;6 Pars LT. Dife. U. Quaff. HI,. . LIl. hocefl & hoctantüm.ncc plus probant exS,. àreprobo; uit »NC Aug.contrànos D 5 .qui noftrà certó certiüs ten fententià,ut con flataperté exn.682. ac iterá,dü tngRe m l lib.dePradeftinatione Sanctorum. c.17. aperté lii t ait : elegit ergo DEUS fideles, fed wut fimt,non quid ttmm jameram Saitti, Vide N.744- itas in DEO, plures. 520 . Inflas: INon € fthac aliqua sequ dtre ve fi hunc eligat pte alio ,quitamen nondum przvi- ihtpto: fus. e(t illó alió merita majora habere : ergo EUS independenterà meritis, Quos h non*prædc&inat D Ob (ed en| Relpondet ti i biipfe Chriftus Matth. 20. hi , quod. volo facere. Et item.» Qitantt ZAn. non licet mi Amice non f acio tibi injuriam. Itaque nota;fiule d glo fiuni prz al« RTE lam i n hoc committi iniquitatem , OEN tero dem. donum gratnitum j al iud feret , fi do- tim Í num imil e ex jultitia pluribus effet obligatum, hhe nontamenomnibus, fed. tantüm aliquibus da- Vdpt reme AnenimRegem q uis injuftam , & ini^ d at dona gratuita , al Wif j quum dicet , quia huic evidé teri vero non , cui obli gatus non eft? r qui $ 676« it ii 'l'extum Rom. 6. quem citavimus Nurm. l in, i nunquid. iniquitas apud..- quid ergo dicemus ? enim dixit : miferebor, hetti DEU[M ? pzh]ït: MO]/i tl eujus miferebor Cc. dornare coro- iv 721 Urges. Auri faber intendens a (1 coram (e habeat integram.s fOïmal nam Regiam, fiong: gemmárum maffam , & poflea ex omnibus eli- r reliquas pofitive exclue fifte git centum , cenfetu Trdtur dere à Diademate Regio : ergo etiam DEUS, fetur reliquos à Tun f fi unum. eligat pra alio; cen &orona Beatorumi Coclitum exc ludere : atqui Jv 0€ [ Satisfit Oäjeäionibk:Q 751 Jbantti hoc eft injuftum ante praevifa demerita: ergo. rus teful &.-N Conf.& patit.difparitas eft clara,quiaCo- icitet di rona Regia certos G determinatos tantüm ad- mittit lapides pretiofos , quibus expletis refi- j get f dui utique fünt exclufi ; at Regnum Coclorum etiam multis jam gtatuitó eleclis, adhuc capit sinDEO, plures & plures , fife per fua merita aptosred- dere velint, ad quod DEUS illos non reddit.. ympra e r ineptos , fed reliquit illos in iisdem viribus , at uos habuiffent, (1 nullos gratuitó elegiffet. älfh. 10 Objic. IX. Si predeftinatio intentiva faclta7 25 Átétiu eft ante merita ad gloríam. tunc ctíara facta eft kf ad gloriam tantam , five in hoc determinato fgila gradu ; atqui non eít facta ante przvifa me- A rità ad gloriam tantam : ergo neque ad glo- jpim, riam. fimpliciter, Min. P. fi predeftinatio facta eft ad gloriam tantam , tunc fruítra nos bis (ie [ Scriptura hortatur r. Theffal, 4. v. TO. — Roga- Jiu) al' mus autem vos, Fratres, ut absedetis magis: ? iil atqui Scriptura non fruftra nos hortatur, ut., n in ftudio virtutum proficiamus ergo g. N. Min. in hujusProbationeN.Maj.quia licétDgus MPIJ incerto & determinato gradu preconflituerit ;f]mhrn gloriam, inhoc ipfo tamen fuo decreto inten- T tivo virtualiter refpicit decretü executivü,quod « formaliter, & exprefse tanta etiam, ac propor- tionata inttempore merita includit. Neque Di- i '1 qu cas : ex hoc fequitur , quód fic pradeftinatus matureé implendó numerum, & menfuram (uo- iDEL)I [ rum mericorum ampliüs mereri non poffit, fi ,]lquos 1 upervivat : atquí Confequens eft aperté fal- i ( Bbb 5 fum: «$8 . ParsHL, Difi.II- Queft-1. $.. hante f fum:ergo & Ant. y. Enim N. fuppofitü;quod firitas talis fuam menfuram implere poffit ante praf- tc pr xum vitz terminum , aut' quod illà menfurá lus d impletà adhuc fupervivere queat ; Pater énim, tndus qui pofuit momenta in'fua poteftate; tapit tà- lem fecundüm faam ordinatiffimam 'conflita- uN tionem , & non fecundüm noftram hypotheti- [ p m o cam , aut phantafticam imaginationém. ^ "T'an- dem deberent Adverfarii fcire , quód & ipfito- tiri; ( qdem X tum hoc argumentum in fua fententia folvef-e' debeant. ls peidi 723. Objig X. Qui ordinat? volt, pribs vülk media quàm finem : AtquiDEUS otdinat? vult: poDRU ergo prius vult media quàm finem ; & confe- fhrin. quenterRatioScoti eft nulla. Maj. Prob; qui ot» n dinaté vult, priüs vult id , quod ipfum movet ergoh Ma] li ad alternum confequendum : atqui merita mo- vent tam DEUM, quàmctreaturam , ad dandám g, tdem ; & obtinendam «ternam gloriam : etgo DEUS priüs vult meríta. quàm gloriam. :X Dilt Cnnc.M Q in: Maj. qui otdinaté vult in ordine execütionis, prius vult media quàm finem. C. Msj. in of« IT ' dine intentionis N. Maj. & Conc. MirEN. vel lia dicalim, pariter Dift.Conf. Probationem t/amMaj;quämïi Min. Dift. eódemmodo. n T 724 Dices.: Qaiordinaté vult etiari in ordine, intentionis; priüs vult-merita, G media quam Hf&is t finem : etgonihildictum. Ant;Prob. tnepriüs Rff D lllecttto vult media, quando ante media nüllus datur fi- nis : atquianré media nullus datur- finis ; ^ üts T r pátet coníideranti ergonon poteftillum vel- le Jit Satisfit Objetlionibus. 739 le ante media ; ficut non. datur merces ante., Yi ite j Iherita. y. N. Ant. in hujus Prob. Dift.Maj. feiliri tunc priüs vult media, quando ante media iternit, pullus datur finis tanquam propter merita ob- Q rapltt tinendus C. Maj. tanquam per merita obtinen- ^totili dus IN. Maj. atqui ante media nullus datur fi- lypmhcli- nis. propter merita obtinendus C Min. per merita obtinendus N. Min. & C. eadem Ditt. T cutrit , frargumentus ducatur à meritis ad mer- V iphti cedem , aut premium. 1 folvm Inftas. Velergo DEUS in otdine ikntentïanäs?r 2 j vil pradeítinat gratuitó vel non? fi primum : er- évilt; goDEUS in hoc ordine non predeftinat ad (otifte gloriam:tanquam ad mercedem , fed tantüm... qiot« tanquam ad donum gratuitum. SiSecundum: ergohócipsónon ante przvifa merita. 5y D. m niiam Maj. non intendit mercedem reduplicativé, ex- Qnoin plicite , & quàtalem C. Maj. nonintendit mer- cedem ípecificativé, & implicite N. Maj. & U 7 h Dl&x Conc.Min.pariter Dift.Conf.itaque D:us in de- :Emionis: creto intentivo non praordinat ex juftitia ,fed adjuftitiam , non propter merita, fedper me- Ii. Dd j tita, ita uthoc decretum tantüm fitefficax ra- dicaliter ; & mediaté, non autem formaliter & j immediate. Dixi jam aliquoties , quod glo- oidïülï ria indecreto intentivo implicité preordinetur Eledlis non quidem propter merita, fed tamen jl j per.merita obtinenda , quatenus (cil. gloria in decreto intentivo. praeordinata eft. cauía fina- du lis meritorum, & confequenter prazdeltinatio 5j i fit üffl L Bbb 4 d du g6o Paeri Hl Diff. Il Ouaf.HI. $JP, ggim fit ante merita in fenfu cauíali , nontamen o tutt ho nimodis pracifivo. tur fin tibona $. IV. 4 fint, a uinam fint Efkäm Pred. [4 jiinationis? of foncatri P annulla prorsis fit ejusdem caufa? — tiante h & fatla fit ante , vel poff pectae z V.5 tum . Oricinale titrum 726- Ico, T. Effedus Pradeftinationis funtz; si'conc | fequentes. .L Effectus principalis ip- Mlitd « dedtg .".---fius eft glorificatio noflra ; hzc enim nobis confertur in tempore ratione prdeftina- hh Aiteced tionis ecernz, l, Omnes gratize efficaces; infüfio gtagxæ habitualis, aliorómque habituum od fupernaturalium 5 item. datio gratiz fimalis'5 Minq quia hecomnia dantur 2DEO ex fpeciali dile- tj €lione. & conducunt ad falutem five fimplici- Y d ter; five facilius obrinendam. — IIl Gratize fuf- It j ficientes, & inefficaces redditz per noftram non At «ooperationem , aliquando. funt effectus pra- ftipi deftinationis, aliquando non funt : fumt , quan- Ttoriy do concurrunt aliquó modó üt objectaactuum que flm meritoriorum : non funt, quando nulló modó lJiSCOm «onducunt ad falutem , neque àt obje&ta grati- fv tudinis, humilitatis, vel fimilium virtutum.s, p aut aétuum virtuoforum , quos poteft homo l ) ff( elicere ex ozcafione , quod illas gratias accepe- qui g xit,. veldolendó, quóàd illis: non confenferit. diend IV. Merita-per. peccatum mortificata etiam-» thm ï&lt effectus Pra-deftinationis , quia per pecca- qil ls t 5-! [] Qnuinaw (nt Efetius Pradejinationis * ec.o 61 i ot tum non extinguuntur, fed tantüm mortifican- tur , fintque conducentia ad falutem. V.Ope- tà bona in ftatu peccati mortalis facta pariter., funt, aut efle poffunt effe&tus Predeftinationis'; f , j T D 'po,ffunt enim'tanquam meritum. de congruo concurrere ad impertiendam gratiam , quá me- li [fe diante homo . refurgat à peccatis, & falvetur, VI. Specialis applicatio Saeramentorum, ac Me« ritorum Chrifli, facta predeflinatis , & reip- ie lin 5à-conducens ad falutem ob eandem rationem. yditi Aliud .eft de. inflitatione Sacramentorum , & rc nl de decreto mittendi Chriftum in carne paffibi- julize li5 hec . enim potiüs procedunt ex voluntate u antecedentl falvandi omnes , fántque effectus yutuf. Providentie Supernaturalis communis. VIf. iilb Miracula , quibüshomo movetur ad peniten- il dl tiam; vel.alios actus bonos. Ratio rursüs jl eft eadem. VIIL. Res aliquae naturales, t ,a[iæ f ] bona'indoles , educatio externa , circumílan- famm flantiz temporum , praedicatio, commoditas lus p recipiendi Sacramenta , oblata homini alioquin p morituro in originali, vel actuali peccato ; alià- w?uvm que fimilia plura intet effe&tus Pradeftinatio- [6m0d6 ) nis computanda veniunt iterum ob eandem ra- T tionem. . IX. Mala naturalia v. g. morbi, pau- pertas,tribulationes &c. Aut poenz hujus vi- mmm r t2 , frequenter funt effectus prade(tinationiss quia Electis fxpé conducunt ad faluteni; idem j dicendum e(t à potiotide Paflione Martyrum, " diversis - calamitatibós ; & perfecutionibüs, d quibüs DEUS Electos perdücit ad vitat: ter- p D Bbb Ram, Q62 -ParsHI. Difi I Quaft: HI. f:15 . ia nam. Hinc Apoft. Rom. $. ait: diligeptibus " P!l DEU onnia-cooperantur. in bonum , i, qui tit ii fecundim propofitum. vocati. fünt Santhi, X qui i T Natura,& creatio predeflinati non funt effectus Predeftinationis , quia natura hominis fifppo- lag N nitur Pradeflinationi ad gratiam & gloriam, M m ficia. ceu fubjectum & finis CU preparantur benef qltiw'i fittati | 727 Dico. II: Metitum Chrifti ( 1.). eft caufa l«M no(lrz: przedeftinationis quoad ordinem execu- predeft tionis., non autem (2.) Angelorum. . Srfifing um "[ ract. 3..Difp. 6. q. 9. & 16. éftque commu- DEU nior apud . SSas. & "T Tas. Prob. r. p.ad im, d Ephes. L. Dicitur : pradeflinavit sos in. adops C tionem filiorum per '?ES U 2 Chriftum.. Eo- NT dé cap. benedixit nos omni beneditlione fpirituae ytierg li-in Culeffibus iv Chriffo : atqui hi textus cla- us hg 16 loquuntur de praedeflinatione ad gloriam; ldhs i qua elt propria Filiorum DEI adoptivorum.s georur ac in Coeleftibus confertur , & tamen ob dicta pus eu S. priorinon poffunt intelligi de. praedeflinas denique tione intentiva : ergo debentinrelligi de execue üm] tiva. Hinc tenent Theologi communiter , W quód Baptismus habeat fuam vim ex Meritis &tit: Chrifli ;; ut in executione etiam falvet parvue Yrs los propriorum. aCtuum- incapaces. Plura Chrij conflabunt ex fequentibus. Tittit 728 Prob..2. p. 1. Ab Authoritate S. Aug. €.61. €on i Enchiridion decidit hanc quaftionem his fot- ls d malibüs. ? ? Pro uobis , «ou Angelis mortuus f s nihilox £td idei etiana pro dngelis fieri , quidquid humi- Atugy nuths L t OQuipam fnt Efetius Pradeflinatiouis ? dc765 di/ig:nlibw num per ejus mortem rvedimitur , quoniam cum ?il eis quodamodo redit in gratian poft inimicitias, x d quas inter. bomines, ef S$. "Angelos peccata feces n vunt. Huic' confonat expofitioS. Gregorii ii t 1. 28. Mor. fuper cap. Jobi.28. ubi dicit, folim [ glan'am, Aftra matutina ( five Angelos)laudare DEUM, n quia (j eov um gaudent numerum impleri , £ ip- fos tanta claritatis vifio deletlat : atqui ( Ange- dul li ex Meritis Chriíti etiam haberent gloriam... m st predeftinatam, tunc equeé, fi non magis ob €eaufam in fe directe. redundantem laudarent &f ^0f DEUM, quàm ob gloriam executivé funda- ; d tam, & provenientem homini lapso à Meritis Chritti: ul TandemSS. PP. Ambr. Greg. De- ". W da &c. . Exponentes Paxrabolam de ove , qus t perierat , & poftea inventa erat , intelligunt ge» w de nus humanum ; per Nonaginta veró oves re- gloriam. lictas in deferto intelligunt novem choros Án- qortts gelorum reli&tos in Coclo, quod tertia iplorum l()b dl&! pars cum Lucifero deferuerat , per Paftorem. . atlb deniquequarentem illam ovem intelligunt Chri- M ftam Dominum , qui per fuam vitam , Paífio- nitit nem ; & Mortem nos quafivit , inv&cn?t, &re- ii demit: ergo. "u d Prob. eadem Pars Triplici ratiane.. Prima eft:7 29 du Chriftus pro Angelis non eft mortuus , ut ad- mittit Suarez cum fuis fequacibus Adverfariis , y. C.H' & conflat ex n. priori : ergo nullatenus Ange- lis data eft gloria ob merita Cheitti: Conf. P. fi j "UE nihilominüs, quod Chriftus pro Angélis non i " fitmortuus, ipfis tamen gratiam & gloriam pro- [j meritus v64 Pars IH. Diff. H.. Quafl. 1. $.IP.. [uum meritus eft, tunc velfuiffetillam promeritus pet ilisio alios actus v. g, amoris , Religionis , fubjectio- g nis &c. aut quatenus Chriftus pro Angelis qui- 100 fmo dem moirtuus non eft, pro.iis tamen meritum [ negat mottis fuz excenfum eft : atqui neuter loquendi ('mots modus Suarezii fubfiflit.: ergo. Chriflus non At um eft promeritus Angelis aliquam gratiam aut glo- $n riam... Min. P. quoad r,p. Eito Chriftus per dl nf alios actus virtuolos ante fuam mortem prome- Cf ritus fit, tamen ita promerituseft, ut per more t S tem ejus merita previa debuerint confirmari ( & t h licét ob Divinum fuppofitum omnes illius ope- u rationes fuerint Theandrica, ac fuó modo valo- r risinfiniti) DEUS omnia hec merita per mor-- uibise tem tanquam per partem principaliffimam vo- tin ( ]uerit compleri , ut finé ea efficacia non fuiffent : qoad ergo. Chriflus non promeruit Angelis gratiam luitg & gloriam per.alios a&tus, — Ant. conflat aperté ii tot $. Scripturzlocis ad Hebr. 2.. 4ecebat. enim Ttdern eum, propter quem 0muia, (j per quem OniiA, Meg qui multos filios in glriam adduxerat , Authoe Mots tem falutts eorum per Pa[[Fonem cos fainare. .A l lg cedit cap. 9. infignis paritas tef iam entific : »bi Tünqu enim tefLamentum eff , mors intercedat weceffe Al e[f teflatoris , teftamentmm enim in mortuis con- m firmatum eff : alioquin nandum valet , dum vi- Fids vit , quiteflazuseft..— Hoc tocum etiam confir- T mant illaduo Chrifli verba. | Confummatum «ff. lis d P. eadem Min, quoad alterum membrum: hic Vg lequendimodus Suarezii non tenet : quomode enim mors Chrifti extenfa eft ad Angelos, fi pro Ange M lin 'dl IK Quinam Fnt Efblua Pradeflinationis ? $c. 96$ mmerispt illis mortuus non eft? an fors ordinavit illam d ad Aungelos , vel non? fiordinavirad Angelos: ingdsqu ergo mortuus eft pro illis, quod tamen & Suaz 1 PO tez negat : finon ordinávit : ergo neque extepfa vb eft mors Chritti adillos, non enim extenditur iilys m oratio mea ad Angelos, nifi ordinemad illos. amanlglo- Secundaratio eft : Adamo in flatu Innoceri-7 30 hilhspt ti conflituto non eít collata gratia ex meritis f5pfom Chrifti: ergo nec Angelo. Ánt. iterum ad« (pt. TOA inittit Suarez, & docetur etiati à Scoto ; licét mmai(d enim hic teneat , quód Chriftus fit przedeftina- ligsope tus, & pravifus ante peccatuth originale, ta« Jovalo: Tfnofe imen affignat inftantia Diving Providentiz, ex quibüs evincitur manifefté , quód Chriftus tan« am V0 tum fic pradeftinatus ante péccatum Adami f ] quoad gloriam & gratiam tam Unionis hypo- naad flatice quàim habitualem, non veró quoad ulz t lumimeritum.. 'Conf. a&tern tenet, tumob pa« i ul titatem rationis dé gratia in ftatu Innoceritiz , jantti & de gratia Angelorum ; tum etíam , quia., db Mots Chrifti juxta S. Scriptaram oblata eft in j d Redemptionem captivorum : atqui Angeli vel f jl . Rünquam füére captive deferti; üt funt Angeli T boni 5. vel fi in captivitatem inciderant , nun- t quam ex ea liberari poffunt , àt tenet Catholica i Fides contra Origenem. ] CO"E(' j Tertia ratioeft; quibus Chriftus promeri-» ji tus eft grauiam aut gloriam ; illi eam Chrifto Til MW debent commuünicare in natura humanà : atqui wmod' Angeli non communicant cum Chrifto innátara i j j | humaná : ergo illis non eft promeritüs gratiam AUE 766 ParsHL Dift.H. Quaft. HT. G.1P^. D7 autgloriam. Min. eft innegabilis. Maj. autem pedeí diftincié 1mó afferitur ab Apoftolo Hebr. 2; &ulios qutgun Ecce ego i pueri mei , quos dedit mibi DEUS * quia ergo paeri communicaverunt carsi e Jan- gl ii d guini , C ipfe fimiliter participavit eisdem $- wt per mortem de(lrueret eum ; qui babebat mortis TCR imperium , id eft , diabolum , c&- liberaret eos , lim fe dLenf qui timore mortis per totam vitam obzoxii érant férvitati. Nu[quam enim Angelos apprebendit, t-.] 19508 Jéd femen : Abraha apprebendit , unde debuit per: omhia fratribus fimilari, ut mifericors fiertt s Itf & fiddlis Pontifex ad DEU , utveprepitiavet ipo[la delitta populi. Eadem major conflat (2.) ex eo; lerani quod Chriftus Dominus reddat aliquando a« D Pïæf; tionem de omnibus fanclificatis per ipfum : at- lpolo qui Chriftus hanc rationem tántüm reddet de Di« hominibus, proptér quos deícendit de ccelis; Tif ( & qui fünt ejus fratres, ac comunicantes cum: Imtion eo ir natura huriana per carriern & (anguinem 2 tfgen ergo redempti à Chrifto debent cum illo parti« Mi eipare in natura humana, qualiter Angeli non lie. participart,. dten] dus | fermoQ 732 Objic.L contra$. p.. S. Bernat 'ione ne 17. & 22. incantica habet : Chriffsm fwiffé li. vingelis , Gjv bominibus redemptionem. Cons í Tihi [ fonat Gregorius in lib. 1. Reg. c« 2. ubiinhae: : ]ES qu verba : zo» eff alius extra te , ità commenta- fibia tut. Nullas bominum, neque Angelorum fans *ipli us eff , nifiper Chriflum. Ergo Chtiftuseetiam Wa Angelis promeritus eft gratiam & gloriam : at* Qp qui.non aliter quàm per deeretum exeeutivim m Pïæ** 14 Quinam finet Efellus Pradeflinatianis ? cbc. 2677 Áj at przdeftinationis : ergo &c. .. &. ad Ant. hos; r &aliosSS. PP. non voluiffe , quód Chriftus fe- i DEU cundüm humanitatem fuerit.cau/a efficiers ; fi- id ] | ve phy(ica, five moralisfanclitatis Angelorum ; ipni u alias deberent etiam velle ; quód. Chriftus fit 1777 mortuus pro- Angelis ; volunt proinde Chri- 4f t ftum fecundüm . Divinitatem hoc egiffe , quee n eft caufa. . phyficé prafervans à captivitáte pec« rbl cati,- -Hic notandum eít , quód fi etiam con- hi tra.nosafferatur S. Hier. is nonloquatur ex fen- ] flml tentia propria, fed Origenis, volentis Angelos 277 171 apoílatatas propter meritum Chrifti aliquando [/ ( liberandos fore ; ütipfe S. Hier. premittittum l tas in prafatione Epiftole ad Ephefios, tum in., n Apologiacontra Ruffinum. t : Dices, Extant multi textus gehera!es, affe-733 cui rentes omnes falvari per Chriftum fine ulla ex- s (f eeptione ; üt Joan. 14. semo venit ad Patrem j nifi per me, — Itemad Eph. 1. expreffiüs : Pro- )pani- pofuit. infl anrare omnia in Chriffo, qua in m« dnot lisy ? quain terra fant. &. Textum primum generalem intelligendum tantüm effe deinftaus i ratione hominis lapfi , tum propter noflras ra- jfil tiones , cum aücloritates PP. adductas, & certé nihil communiüs eft , quàm ejusmodi genera- d ie les loquendi phrafes accomodarejuxta materizz Ti fubjectz capacitatem,& fcopum,juxtaSanct.PP, »p explicationem , ac cohzrentiam cum aliis fcrips tura textibus, Ad íecandum textum dico T. s cum S. Aug. cap.61. & 62. in Enchyr.. Chri- j / luium ftumideoó omnia inftauráffe etiam in coclo , quia pef Etl* 968 Parslil. Difl. l. Quafl, L. . iP. Qill'm perreparationem generis humani vacuz fedés iü prom coclofunt reftiruig; / Dicoil; cumeodem Aug; m c.63, & 64. quodChriftus ex eo inftaurárit om» fitta ToCen niaquia induxir pácem,& concordiaminterAn- elos, & genus humanü ; fi enim, per Chtiftuin Ttuta l« redempii non fuifferus, turic tmanfiffent Ángeli boni noftrí inimici ; fiéut furt inimici Sacliang. tumgr fien 424 Objié. il.. Non eft ulià 1mplicantià; quod M Cïnriüus ineruerit Ajgelis gratiam & gloriam atf ergo pié renenduim eft , illum actu promeruiffe j um cüra ipfius merità &nt valoris infiniti, & fic mee fuille pro Áfigelis exaltetgloriam Chrifti; — s qtid f Gof Neg. Conf: Mugta enim funt poffibilia, qu& tamen citrà tevelationem act coritigiffe nullus ii N orzfumit afferere 5 nünquid énim poffibile eft "i Spiritum S; incarmáti? quis autem ob puragi honrepügnantiam inferret bené , illüm actu in* lirtín carnatuin effe ? congruentiz additae de majori ii olorià Chirilli nihil probant; fi non conftet ex C T fide, S.Scripturd; aut Sanctis PP. Chriftuim achi funim fetitum etendiffeadAngelos j quiafors Mittor habuiffet H fi étiain Chriftus inájorem gloria Eapm | iüftatu innocentiai Sacramenta 1 n ii ituiffet ; cüiri M fic magis operà Divinz Sapienti& ; charitatis ; Va« & Omnipotcnts reluxiflent ; & taimen cum V cominuhiori negaviin 'Tractatu de Sacraimentis Cóif daSuatrez ob fimiles ih genete q.3; $.2 1.2 2.con ii &ongruentias inltitutü, autinftituendü fuiffe uls A lüm Sacramentü in ftatu ifiocentiz perfeverantés h $3f Dices. Gratio;aut glorià Angeiorum,& ho- Ti ininum funt ejusdem rationis i. etgo (i Chriftus IU gro&3 1 Quisam f EfkBus Pradefiinarihis d. 569 x lii promeritus eft hominibus gratiam & gloriam ; udemAuga etiam promeritus eft Angelis. E.I. D. Ant; r üte fünt ejusdem rátionis comparative ad ffatum in- Ül | riocentiz inhomine C. compárativé ad ftatuná htl l siatüra lapfie N. Ant. & Conf. licét proin gra- g tià-& gloria Angelorum fit ejusdem rationis Sidie. cum gratia & gloriahominum quoad caufami ef- à; i tientem , five tocreantem , non tamen füné plorig ideém quoad cau: ; am finalem , & quoad ftatuin; netilt aüt fübjéCta gratiee , qux omnia notabilem fül- Vficm tem cornnotationem 'inferunt. Et hinc quids l x quid fit de Antecedente, 3. 1L. Tranf; Ant. N [] lj qüæ Conf. utpoté quz ut rité conclüdat , etiam alias nüllus tàtiones , in noftris jl d fervare debet. probationibus infertas, [ | punïm '^7Inflas," Chriftus etiam juxta SSas eft Capüt*?;ä adiir hóniinuf; & Angelorum: atqui de ratione ij Cápitis eft influere vitaliter in membra : ergo miïct'ei Chriftus a«(u& in- Angelos ac homines influie j promerendó illis gratiam & gloriam pradefti- nationis in ordine executionis; | ul E. D. Maj/eft Í Capt hominum & Angelortum eódem modó lmhg ; m Neg. Maj. diversó modó C. Maj. atqui de ràz T Í dione Capitis eft iufluere in membra; fi (it Capat j a eódeni modó C. diversó modó Neg. Min. -& ia Conf. RaqueChriftus quà homo tantüm eft áraz J a logicéCapatAnigelorum quoad influxom gaudii jít accidentalis ; quod redundat in ipfos ob liomines g tefláurántesruinamt Angelorum, ^ Item obglés riám Chrifti, cui fe tanquamfpiritüsadrtiiniflras 9] d torii fubjecerüht; G tandem ob varias illumis z €ec has F "IO Pars U.l- Diþ.][- —Q-WR-IHO 50 IK ! ïi»', nf nationes, & influxus ä.(;lïriüo in Angelos de: tivatos, Ánge 73 " Sequitur L. conf&;mitef, ad 'Qdi&är. i,ïAu;gclovs, x non meruifie fuam pradeftinationem .per vire& füttin liberi arbitrii fecundüm fe ,,;nec. per; vites liberá ten Di atbitrii & gratiz fimul, fed.aiqué gratuitó pra» deltinatos effe ac homines, pro quo.omnes.T4* ] tiones & auGoritates fupra àN. 675* relata: ap ïï)mä licari poffunt. * pom 738 Sequitur II...quó d unus-homo pofïit altuä [ mereri de congruofuam Pradeflinationem quo» veo] ad ordinem.executioniss ita-fuadetur e& precie visf [ bus püblicis Ecclefiz , & fidélium privatispro QU invicem. .. dicitur enim.Jacob. $. erate prà invi- Chi [5 cem , ut falvemini. atqui quod orandó: quis. Dl« impetrat pro altero, illud promeretur de.con- gruo.:.ergo poteft quis alteri decongtub mereri tofig tauáPradellinationis quoad ordinem executiós t £ Ó ; idem cít de aliis fuisoperibus. . .Et ln )ds orand confonat celebre S. Aug. dictum ferme1«€«4 de.S. Stephano.. Si. S. Stepbanus fic- non-eraffet u & Kclefía Patilum non.baberet. . Aliud exemplum d ponit. S. Greg. de oratione Iíaac pro.cóncepta d Rebecce , per quam impetravit. executionem [ cledlionis Jacob......Idem poteft exemplificari in Mj Prophetis veteris teflamenti, & in B. V. Marias [ quarenus ha fui ipfius.de congruo promeruit IDl prade(linationem in.Matrem DELquoad ordi- hg nem.executionis ;.. & illi meruerint de congríio Q praedeltinationem Incarnationis quoad ordinem T lum habet ii executionig.. JNon glïfxmilc exemp ro- R lr ii d Oninamhiut Efellus Pradeffinatinis ? i. » 7: ^ Profpet ab oratione Tobiz Junioris, qui juffu Angeli petiit à Parentibus Sare illam fibi-dari p in uxorem $ fimilià autem ttyid quamvis prafinita fuerint; vólüit tamen DE US impleri per peti- d tiófiem^; áüut orationeri, ii — DicesI. Chriftus promeritus éft nobis n0-539 st fam pradeftinationem quoad ordinem execu.- [ftæ g "Honis;: étgo non poteft ünüs homio eandem promereti alteri, &. Neg. Coüf. Chriftus j at efiit proimeritüs eft illari de condigno ; alius jgu xeroóhomo de coügr uo tánitürr ; prout & quie preci-' vis'fibi-aliqua à D H pb Qu páriter j EO impettat de congruo, ii ani furt de condigno irpetrata Chrifto àut de congtuo áb alio hom | CXW €ontinuó àáccidit; ine, ü; j tore : Dices ll; Orines putihominesin eodem ra: 749 tiusi tionis ifi(tanti fnt predeftinati : o dem de congruo poteft unus alter ergó'ne qui« i meéreri prz n de(linatiorem quoad ordinem exe cutionis ; fié b €nim intér electos unus füiffet ele &us antéalia ; L UM & alius:propter ipfum. 9- Neg. Conf. liébé np[l)m | tiilmomnes ele&ti fuerint; ordine interitiois T ! tpriedeftinati ad gloriam in eodeni figno ; táttiei N Grdoexecutionis non hábet earidéri firitülta- "LE item;fed prius voluit orationeiii Stepliaii; quini ii | €oniVerfionem , gratiarri aut dlatiarri Pauli: Wï "iDicolli. Predeftinadio liominüri & Aüge- j Ofd[l | orum ad gloriam & géatiari habitüalemi facta f éftante pravifiorieri düt permiffiofietii tam ]dp. M $0s Angelici; "quàti fiümani ii Ada fio. "f j h :, ) fenem Bofco; Schítii d fing €s D. Subüli 3; dv ) G62 4 3. 77 É4 b) Pars 1. DIf H.. Quafe. HI.- $. IF. [ dute q.3. & confonat cum alii pluribus Scoti locis, Á & pracipué 2. d. 20. q. 2. ubi tenet , perfeve- ttiij vapte [Latu innocentia folos nunc elelos natos f a ift. Eil contra omnes, qui dicunt, prade- P f nationem fa&tam effe previfis meritis ; & püm lm contta aliquos id una nobifcum negantes; quis bus ex SSis fe recenter fubfcripfit nofter Héi- lia 2 Di no Ir. r. Difp. 9. q. j. concl. 2. Prob. L. Clara auctoritate S: Anfelmi 1.'r; 10 pt 74 tigne cur DEUS bome. c.38. ( etiam Angelas nullus n veriiflet, homines tamenin caelefti. civitate fü- um locum habuiffent: atqui fi millus Angelüs fund Wf perüiffet , tunc etiam Adam (quantüm de mo- ahquc derna providentia con(tat ) non peccáffet; 'eüm Qu lapfus Ade prafupponat lapihm Angeli níali;fiz It JP* ve Íerpents , cujus fuggeftioni vérnéno- fx indulfit : ergo fi homines in caelefli civitate p n tamen. fuum lotum habuitfent; pradeftinatio tam hominis , quàm-Angeli fa&ta eft ante laps tell ln a fum utriusque. Poteft hoc etiam confirmafi ex illa veriore fententia negante, quód-homi- p D nes intentive fint pradeflinati ad. reftáuraridas ln vacuas Angelorum fedes ; & confequenter funt prade(tinati ante lapfum Angclorum ; & homi- i allqu- « 2um , quod valde confitmat fententiam princi- u palem de Pradeftinatione facta indepcnd;hyer À. meritis contra SSas transfugas. llp DT 243. P. H. Ratone. Angefi Apoftatie procreati hm erant in gratià habituali , háncque füperbietidó D perdiderunt : ergo Angelis reprobis C quid ni N T À anté pravilionenr lapsüs/Augelici T & zrx'uï?is 2 €crae J W Quinam [int Efet]us Præde/lirwtz'&m': ? 60273 tl decrevit.DEUS. gratiam habitualem , & con- fequenter etiam gloriam, quia univerfaliter , 44 PIT " if ordinat?, uult,, prits utlt fotem quam media.. : prid atqui DEUS. bonis intentive Angelis ante la- ii píum decrevit gratiam & eloriam : ergo id Ip- Íum etiam.decrevit hominibus ante Adami $p 2 lapfur.; quia hic przfuppoanit illum. Dices, l. Cüm P. Henno. S. Aug. l. de do-744. J no períev. cap.8. tenet: electos per pradeftina- fl tionem à mafía perditionis. effe feparatos. Et jl in Enchyr. cap.99. Paucitatem. ele&torum re- ;gdm fundit in peccatum originale: ergo DEUS pri- o« üs.peccatum . originale pravidit , quàm., CUT aliquos. pradeftinaret. Refp. Ad I. Lo- cum S. Aug. fie fore intelligendum , ut xv j ii o per-pradeflinationem non importet caufam fe- j gregationis proximam , fed. remotam tantüm, jiti) & xadicalem, adeóque vult Aug. quod pra- li deflinatio hit fons & origo , ut pradeftinatus feparetur à maffa damnata non :quatenus hzc [l of pro illo figno przdeflinationis jam pravifa fic jiii ut futura,. bené vero utpoffibilis. In cXcmplo; Vit Rex aliquis cum omni proprietate diceretur.. Yi aliquos liberare & fepararea fuis hoftibus , fi Rex;tam tencto crga quosdam charitatis affe- ] 1 u excitatus. illos. pracligeret ut etiamfi fors hi ipfiin Regiam íuam ( dequo tamen pro nuuc necdum conítat) delinquant Majeftatem , ta- jl lmQ men.ipfis.hoc. delictum dimittat; fic etiam... [d j DEUS. feparat, per pradeftinationem ad glo- ä ziam.à maíla damnatorum , non quatenus hu- " rf]!il jus ( Cc;3 [ 974 Pari HI. Dif.II Ouaft-1L $.1/^ jus maffz caufa fcificét peccatum originale jam " Qdf przvifum fit pro illo figno przdeftinationis ,fed quatenus per hanc voluntatem pradeftinantem ita conflitutus eft, ut predeftinato- efficacitet velit dare gloriam ,. & dimittere delitüm / i D fors poft predeítinationem adhuc delinquat. &. AdII. Locum Aug. ibi fore intelligendum o« de decreto executivo. ; ? ,iur, magls. ? : z .ut autem hoc.deggtf- r eft ( ? .. Dices. IL. Occafione lapsós Adze min À numerus hominum falvandorum, quàm foiflet Md Adamo non peccante : ergo. homines predefli- V0l ftie nati funt poft prvifum lapfum Adz, Ant. vide- tur certum , quia Adamo non peccante. nullus li fuiffet damnatus etiam juxta Scotum 2.. d.20. KM q.2. Modo autem damnaniur multi ; ergo d occafione lapsüs Ada. minor eft numerus. hi && IN. Ant. in hujus Prob. N. Conf. namüt f tetet Bofco ex Smi(ing per hoc argumentum tlf tantüm probatur, quód paucitas (&cidem pror- lt à fus numerus) falvandorum per peccati Adz per- p miífionem fit executioni mandata , ita ut occa- iil jl fione illius peccati, quod omnes infecit Adze filios ( prter Chriftum,& ejus Matrem Imma- cülatam ) & falutis confequendae difficültatem 4 induxit, modó pauci falutem fuam operentur use : ..... que in &nem , qui tamen iidem , & non plures fuitfent illam-operaturi , & (alvándi;;.fi Adàm non peccáffet , quantüm eft ex vi prafentis de- cteti predeflinationis ; nam üt conftatéx priüs gitata quzflione2. Scotirv, fi-ftatus Innocentiz I[-- per- lr Quisam [int EffelEus Pradeflinationis? tbo 2$ i ndeun ,pgr&vcräfïcti fo 1 li nunc ele&i nati fuiffent , & otis d ; hón alii. [iatet ffeaci UO ESTIO IV. wf De Provideutia DEI reprobante, Mi jratm sss t de Réprobatione. chau» T Eprobatio vinominis eft rejeftio , vel r5-736€ , pudiatio alicujus ab aliquobono ; &im 1mordï propofito fümitur pro exclufione à coe- Vil a oria ; éftque pars Divinz Providentiz cogitatü quidem tertibilis, attamen fanctiffima, J &'verifima non minüs quàm przdeftinatio. 1 vulus *Hllam dati in DEO aperte conflat ex S.Scriptu- &u-im' f4 Matthi2 f^verbis illls tremendis :^ jre weale- i dithi imipnem aternum , qui praparatus ef dia- n bolo &t Ratio quoque eft ; quia teprobatio namïl! pertinet àd D ET Providentiarn , cujus eft er- Vntin mittere aliquos defectus in rebus ; & qui 4 lem T inm negotio prafenti ad manifeftagdam praxci- lu "puécognitionem mifericordis in eleGtis, & pul- f chmmdmöj uflitiz in reprobis. Hóc -fupgoü;ö fit u f $. -T. ]i ) batio fatta fit ante , vel qure MRH )pojïrr , pravifa demerita ? pln;(! Rænot. L '(Eþd r&probatio, ut facit a;i747'€ i " AE propofitum ; ficduplex;; fcilicet nenarive, P "& pofttiva. Negativa eft-negatio eleGtio- M nis abfolütz ad gloriam 'tanquani bencficiom Ccc4 ini gtt- v96 Pars HI Dif.IH. Orefl. IV. $1. indebitum. Dicitur zegativa , tüm quia dire« "t liil €lé importat negationem , fcilicét non ele&tio- nem ; efto probabiliter a&um etiam pofitivam ul annexumhabeat , quo DEUS dixeric: hos poe prætel dÀ fitivé pradeftino,, circa alios veró pro:- hoc ffi- gno nihil decerno. Tum quia pro objecto um impo tcefpicit denegationem, feu paffivam exclufio- nem à gloria. . Poftiva, quam 'etíam punitie gualt vam vocant, eft pofitivum decretumiinfligen- tipne di zeternam poenam : atque ideó vocatur poft« D Q tiva, quia in teprobo ponit effe&um damnae tionis. 1 fürar 6348 Prenot. IT. Reprobationem negativam ng; 3 tira gari ab illis , qui dicunt , Predeftinationem fieri troo] Qu poft pravifa merita. ' Contra quos hac ratio pugnat, ex fuppofitione noftra fententig de.., prob: pradeftinatione gratuita : DEUS enim aliquos tiont gratuitó predeftinavit ad gloriam ; & aliosno E prdeftinavit : ergo hos ncgative reprobavit: Qutn ergo datur reprobatio negativa :'ex qua ta- s men non fequitur damnatio reproborum ; quia &f DEUS poft reprobationem negativam repro- moi bis elargitur media füfficientia , quibus adjuti jv poffent ben.operari, & predeftinari, fi vel- T lent , quia autem liberé non volunt; in figno Vs fequenti eos. pofi His pra- fij " tiv;': reprpþat. miísis ] 9. Dico. L. Reprobatio pofi ;iva non eft facta ü IK " ante: pravifa. demerita. - Eft- communiffima.. Theologorurn ,. & clarifiraà: deducitur. ex S. mï i. qu 4*,—ng k 3« eontra J,,u.lianmïq cap.8. ubi ait, gus f m M 4n Repributiofatla ft aute, ehe, — "77 quadie uus eft IDEUS, f nfinee[fF IDEUS : potefe fin ndelo bonis meritis libayare 4 iquia bonus eff son pa- JOIfVOt tell. fine - malis damnaitre , quia. gaftus e/lZ P, pratereaà Ratione. Fundata in primum addu- li y hii &is Aug. verbis. Num,poenam ante demeri- ) od tum..decernere innocenti , m]una eít : fed eft 6a impoffibile; ut DEUS inferat injuríam alicui j ] punm prafertim eum ye] maximé fpeCtet in damna- i n tione reproborum- jultitie. fuze manifeftatio- y p nem. TET Objic. DEUS eft fupremus Dominus Crea-7 5 turarum, beatitudo fupernaturalis nulli crea: "a tura rauonali fecundütn fe (pc&tatz eft debita ; jfetí ergo DEUS finé injuria, . & crudelitáte potcü fu. cum creaturis difponere fccundàm libitum Ie- "s de.: probandó , vel przedeftinandó non habita xa- tione .demeritorum, vel meritorum. Refp, n 0001 Ex hoc folàm fequi , quod DEUS abfolute lo* bt quendó potuiffet creaturam rationalem ad fi« um nem fupernaturalem non ordinare , quiatamen L;Q"f de faclo.fic ordinavit, beatitudo illa nobis.4 modó eíl debita ; alis poena non effet illà p j privari, & ideo quia talis exclufio nobis poe- r na eft, ac vera damnatio,nequit Dusut Juftus Judex . ante : omnem . culpam pravifam ab. illa, g " fcilicét beatitudine, nos efficaciter excludere;; & punite , cüm omnis inflictio poenee dicat ora " dinem ad.culpam. ffia Dices. Ergo neque poteft DFUShommemvn p .anmhdarc. E. N. Hlatum , «X paritatem , h quia annibilauo, (olüm efl ablatio exiflentiz' ; iE k ceu, [j g98 . Pari U. Diff. AT. Quaf A. $4. ceu bereficii. 3 DEO libere conceffi, adeóque äum | citra injuríam revecabilis : at-reprobatio pofi- tiffn tiva factaante omnem culpam effet-ablatio be- d neficii nobis debiti in fenfüprimüm di&to , fct- que' licét -aterna béatitudinis ,& confequenter. ci- tità; &OIflt tra injuriam nequit nos DEUS poütiv&'regrgæ bare ante pravifa demerita. b bationé pöfitivä fa&á tator ?52 Scquiturex dictis: Repro effe poft pectatum origiriale previfum;& pg?& diit telia quam.DEUS previdit finalem impocnitentiám reproborum , üt hucusque dióla-confideranti fig patebit. - Id tamen advertendim eft quod pece ficit freri «atum originale folum fin& a&tualibus fit-caufa reprobationis pofitivee, prout haec pracise-di- goi. Git pofitivam exclufionem à gloria coclefti ; non at« autemi prout dicit deftinationem ad poenamza Ktp eternam fenshis: quiaDEUS omnes.non mune d hc datos à peccato originali, pofitivé quidénvexá chidità Regno ccelorum; non tamen illos ore p dinat.ád poenam eternam fensüs;, (i- in folo fii originali peccato fin& actualibus:decefferint, üt iny docetur in 1T. fent. Libro. Aliud eft:de prede- 5 ftinatione electorum 5 hzc enim factaeft'ante d pravifüm peccatum origirale ; quia juxtaSco« t tum etiamft, Adam non peccáffer , adhuc-foli ele&i , qui defa&o: eleQti fant , mati fuiffent , nulli veró de defacto damnatis. 7$3 Dico. l. Reprobationegativa fa&ta eftan- te previfa demerita , eft pariter communis. Et collipitur ex illo celebri exemplo de Jacob, & Ef3u, quod habetur ad Rom. 9. C/w son- dum [ hn Repyobatio fatla fre amte , che, 779 ag um nati fuiffint , aut aliquid boui vel mali Jfe- xio p ciffest , non ex operibus , fedvexe vocante ditium il eff , Tacob dilexi, Efam autem odió babui.. y ido,l que verba intelligenda funt de odio nega- jnré | tivo; feude non dile&ione; üt à noftratibus V&, M communiter exponi folet. P. Etiam Ratione : quia in eodem figno754 iil tationis; quo DEUS aliquos mifericorditer. ; &pl eligit ad gloriam , alios in maffa perditionis ientt telinquit, & non eligit ad gloriam: fed . illud adeni fignum antecedit pravifionem demeritorum; Mp ficut ele&tió ad gloriam antecedit pravifionem il metitorum : ergo non eleclio aliquorum ad ide gloriam ; quz eft ipfiffima reprobatio negativa, , 001 Conf antecedit previfionem dereritorum. ff . Reprobatio megativa opponitur electioni., 1»:31[!0' ad gloriam, tanquam denegatio illius : fed j hzc denegatio nulla prarequirit demerita, & 55, [id pendet ex parte folius voluntatisDivinz,cüm )j folü fl; denegatio beneficii prorfus indebiti, nulli rim;iï injuriam inferens : ergo. d sSequitur. Quód licét ex parte hominis non7 f $ d detur' caufa reprobationis negativze , üt loqui- VMU tur conclufio , detur tamen talis caufà ex parte j DEL; quz eft oftenfio & manifeflatio m milericordiz, & liberalitatis Di« vinz , quz erga aliquos »fh] exercita fuit, 3 ( n &.1I; " 780 Par: I Diff. T. Qnaft IP. $. II. fiona $. II u Recenfentur, breviter Effedus Reproba- leiti tionis , & refolvuntur aliqua qua. (im buc guntuï pertineutia. - , tordi Patte Amnatio fcu poena zeterna , eáque fola; » 6l D faltem regulariter elt effeCtus repro- d bationis pofitivae, quia reprobatio eft füht eterna difpofitio DEI de damnatione ; tanquàm Libn poma irroganda. propter praviium. peccatum CiSs | nunquam remiffum,& finale,quod reprobationt indi pofitiveprafupponitur : ergo cztera previfioné L peccati finalis przcedentia nequeunt.effe effscus D reprobationis , cüm nequeat effectus effe. prior Ti fuà causà : dixi regalariter quia in quibus- Vb dam grayibus peccatoribus. v..g. Dathan.&& videi Abiron accelerat . D EUS quandoque mortem Qu fuprà communem naturz. curfum 5 quo .afu.fi liet talis acceleratio fiat ex intentione, cales damnan- Diy; di., erit effetus reprobationis, ; II.. Permifio fü peccati, & fireprobis concomitanter conducat ; li ad damnationem , non tamen ell effectus;re- N probationis ;. quia non difponitur, nec proces hb dit ex voluntate damnandi : potiüs ergo.dici [ potelt effe&us praedeftinationis , cüm fübinde qii multàm conducat. ad falutem electorum , tan- Ek quam occafio majoris hümilitatis ,. ac.pocniten- ttl tiz , àt patet in Petro,Magdalena &c,Hinc dicit W S.Aug. l, denaturà & gratia.c. 28.. deférár ali- Yj quanga. D EUS, ut defmas effe faperbus. Ài ?52 QuallesLAn& quid GtLiberVita?2Ante refpon- 6 fionens ll Retenfénter - yreviter Efetius et. 98 fionem nota , quód Iioc nomen Liler Fit« hié ufurpetur per metaphoram ex humanis; ubi fo- lt lentilli ; quiad aliquod ófficium vel munus eli- (ly, guntür , conferibi in libro, utimilites, Sena- tores , qui etiam ex ufu Romanorum di&ti fune uf Pattes$ Confcripti. Hacergo metaphori ferva- $ IEPID- tà dieuntur fcripti in libro vite;"qui à DE O Itaque X ad I.. dari wod| - fünt'electi ad eloriam. gt Libram Vita;" Colligitur ex variis fcriptureloz CCICUL cis'j üt Apo€. 20. c. quicunque món eff investus at in LIBRO. FITAE friptus , miffas eff in fl as T gnum ipnis.; Et Apoc. 22. Si quis diminuerit fs deverbis Prophetica bujus , auferet DEUS par-^ prio. zmnejus de LIBRO FITA, &. ad II quód yotté j .kibér Vit aliüd non fit; quàm ratio , in qu& li videntür principaliter electi , ac etiam damnati; grem qus& ratio reprafentans eft ipía Effentia Div. "m lizec enifi eft obje&tum motivum, intellectum Q Div. iovens ad electos confiderandos, quo- A rüm'primus eft Chriftus juxta illud. Pal 39; 1 Vi Inh Gopite Libri foriptum eff de Ate. j Nete' dicás ; Predeftinati nequeunt perire j75g ((* hócipfo;quodpredeftinatio fit voluntas efficax ) ii dandi glotiam : atqui de Libro Vitz poteft ali- T quis deleri ? 'ergo non' datur. Min. conftat ex ,l Ex0d32.cübiMoyfes aperté oravit: w dimir- i t£Woxam populi bujus , aut deleme de Libro P1- r j J 4 " Et Pfalm.69. deleautur: de Libro P'roentium; T, : N.Min.ad texcus dicó cum S/Fiieroni&' Aug. q: 3471 in Exod; Moyfen non intendiffe Yi néingd c)f'f?i?&io;iem CLibro Vice; imo cumHá i po(li- 782 Pars IHl. Difo, Il Quf IV $. db poffibilem fciverit , ideb ex maxima confidéfis fum; tia quam habebat de DEI mifeticordia locutus fibjan eftcum quodám exceffu. Sanctum David ex tiy i poui plicat Idem Aug. illum: ibi tantàm intendiffe totum. extinclionem ab horninurtt fpe & opinione; ità $..5 ut-qui reverà fcr ipti erant t ; haberentur pro non nsde fcriptis in Libto Vit&; 459 . Quszres. lL. Án nüinerüs Pradeftinat onum (uin It inájor, quàim nürmerus feproborum:? &y, ( hegatve loqueüdó àbfohité de-omnibus:ho- i T. gt minibüs; la teflatur Matth. 20.c. MMplri f vVecális pauci verb élelli, . Et iterum : A4r&la Wathy eff via, 4uà dücit advitai $ G pauci funt , qui Mibl inirant ptr é4m $ "Va quia-omne pretiofum: lfj éft rarutii ? atqui- prédeftinati in S.-Scripturd linit folut Comparantür. lapidibus- pretiofis;: & reprobi luto : ptdéflinàti €omparantur pauciffimis (omp fpicis ; quos in ágro teliaquunt Meffores; re- Q probi vetó: paleis proje£tis- - érgo horum:nue tim fill fnerus éft tmajor ; quàmi illorum. .« Quibus tae fnen hon obftáitibus jüxtà Theológos coms lg inuniter tajot eft fünierüs Prodeílinatorum fizdi iüter Cadiolicàs ab initio nafcentis Ecclefiz; & Wftd, legis gratidt üsqtié ád cofifümmationem faculi "(s tioi in ptitüis énitii offines párvuli; qui poftBaptiss inuni- fiótitntur ; falvátitut. ex meritis Chrifti; pta Y fim infüpet étiáti ex adultis plüres tioriunturcum; quàr fifié Sacrámientis, qua mundarithomis Tij hem à peccatis per Juftificationis gratiam; Hu« NW jus etiam habemius fimilitudiniem inApocalypfis: hw hi tbi dieitur quod Draco tettian xanturii ftellas rümi Àl Rekenfentur breviter: Effctlus dee. ^ 83 ; tonídi tüm . partem fecurn traxerit. Et tandem.ci7; 4l fübjungits fevidiffe turbam magnam: ex:omni Juideje ttibu ; quam dinumerare nemo poterat t^ergo nendii à;potiori.in Lege- gratiz numerus Pradeftira- torum erit major; quàm reproborum. Ex .quo fivnfn'(a* J confequens eít;:quàm ardentes pratiarum atio- nes debeant Domino DEO nofltro: fiati, &edu— AORU catiin vera fidelepis gratiae. Qüzres: Ill At numétus P. ræde&inatorum'?äö t jl Cidemeft de reprobis) de fa&to . jam fit taxatus, ita.üt neé: augeri, nec trinui poffit, y. affir- lii At mativé 5 quia alias DEI fcientia non effec in» i, in fallibilis..Gimmutabilis, .. Uride quando qua- of titut. «; poffitne:reprobus falvari ?. Gc prade« pun flinatus -damnari ?. gnt, "T heologi : poffe-ab- j foluté. & in fenfu divifo : non autem in fenfu j ii compofito. -QugtesIV,An a homo citrarevelationem Di; ; 6 Ü f vinam: poffit - habere: fue predeftinationis-inz 14 fallibilem certitudinem ?. & JNegativé , nam; qn Ecclef. 9. Nefeit bomo , utrum amore . vel odió: fit:dignas , féd omnia fervantur infuturuminz ) €eft4;. .. Conje&turalem tamen - natitiam :pote(t quis; ex fequentibus ; aut fimilibus Przdeftinas ! tionis.fignis: habere, I, : Petniténtia: prom« p prás& a(lidua:; :nam qwi funt Chrifti , carnem : u f4ameruoifixerunt cum vitiis, ( concupifcems. I tiilsioAdGalat. $. 1l. Indefeffunz & nenintéra ruptim.virtutum.ftüdium 5 nam zbsmt devira tuteincvirtutems;donéc uideatur. DEUS Deoruns " " uditiar i"'s""- vll Prompta, &- affcftuafa. a 38 V e£s 784 Pari I;?i.(Di!f. J. Qge/'lþï 5]1 tüf| Verbi DET ; nam qzi/ex DEO of ,-wi'ba'DE'ï trari .dudit. Joann.8. IV. Frequens confideratig ticor Noviffimorüm.; qui enim in omnibus,gpäi D M ribus memorat novifhma , in eternum nom. peccabit, & per confequens. — V. Eximiüs cul- tus erga Deiparam , de qua Prov. 8; habetur, qui me inveriret , inveniet vitam , e? bauriet.s- falutem à Domino. . .N1, Conftanstefljmonium bonz conftientiz ; nám gloris »offra bac eff, tefl imóniumh confcientia noflra. 2. ad Cor. v. VII. JEquanimis patientia in adverfis, juxta illud :i» patientia veffra polfidebitis animns ve- firas; — VIII. Singularis affe&tus erga pauperes & miferos j fic enim Dominus ipfe promittit £ Beatimiftricordess quoniam. mifivicordiam cons féqueniur, - 1X Stuidium pacis, & pacificauos nis ; nam beati pacifici ; quoniam filii DELvo- cabuntur. X, Vocatio adítatum Religiofum, & vocationis frequens confideratio, & exe- cutio; " Sicenim Chriftus Petro atteftanti , Ec- ce n veliquimus omnia , & fecuti famus te s promittit jurejurando. : 44men dica vobis, quud qos,qni fecuri efTis me; invegeneratione ,cum fe« derit- Filius bominis in fede AMajeftatis [ua,, ft- debitis j os fupev. fédes dsodecim , judicantes duodecim tribus-fracl." — Et omhbis , quivélique- vit domum , velfvatres ci forores , aut Patrem aut Adatrem att uxorem , aut.| filios , aut agres propter nomen smeum , centzplum accipiet, & vis 1ass eternap pofTidebit ; quod. eft propriumss 'g'un- Pr &ficmüaïmü- Lx quibus facilà alia incelli gune ! Retenféutuv breviter Effeus.ecv. — 29 du tur pradeflinationis figna , aut 'etiam à con- trario figna reprobationis , quam à nobis mife- Vr ricorditer avertere dignetur DEUS Ter. Opt, m n Max, Qui ficut noftrum eft Principium iil fic nofter fit & ulimus, in quo requiefcimus, deit intta TOR hii od EpLWNIS d a 7)((65 i n R AR E N SY f r t i a D. — ) i RI* Ldi E TT Eu — 2 Ái) - SSSY NI u Em ^ z y n a L EE um D E i »» * m z 2 P jl m jj SOrL; D .- ". Wi D M qpiMemaes zm jxoare J Q) ä "x l]' li m r. 9, D ul K * Jl * o &i ! st j ) q [ Wi Ddd P JAE' !y D as . T 3 " . s a - : Go P (u * : fu ais us Wa E [ tili P ARERGA fsj [771 fli ! n UNIVERSA THEO- 7 LOGIA-SCOTISTICA Q1 DPU ,AUGUSTJEDISPUTANDA. li D7 Ex l. Sentent. Libro. J Tferium.SSS. Trinitatis eft. fupra, won famenu, ( 2) contra. naturam * (3) Dantur in Divinis Proceffianes, Az qua. (4) : fünt vera , p proprie attiones. vitales jummanentés, implicánt. samen, - (s ) plures, quam j duavcales Proce[frones pa[Jrua ad. intra,. (6) Ver- I?IP um procedi; etiam ex . cognitione. Perfonarum. [ Proce[fiones Divin atbiua.(7) won-funt intelle- Mi &io, e$* volitio effentialis, fed. (8) atlusmotiona- ( nales., videlicet. ditlio, & ffiratio Atliva... Per- D) fona. .(9) fo vmaliter-conflituuntur. per. proprie- es D tates Telativas, quatamen. C10) eullam dicunt M perfetlionem. « . Ratio cur Proce[Jro Ferbi Divini fit [ L generatio ; won autem Prace[]io Spirit'f?s. $.. (11) ih eft , quia Verbum procedit naturaliter , Spiritus S. vero libere - Quift per impo[fibile non prondgrnïä N Filio, ( 132) adhuc: ab Eo/ vealiter. diffingueretur. Be4- : Beatitudo formalis ( x5 ) confiftit tam 'in viffones (14) quam fruitiuneprincipalits tam&( . )inyolà gz Jruitione, .. Fifisbeatifica (:16:) nequit effé conna- Enr alis alicuk eveaturd. DEUS( 17)) fupernatts vraliter eft vifibilis ab intelleilge €reato y:quo um (18) lumén glariæ—conckur;'it jn gentre cat[a effici- entis ad vifionem beatificam eliciendam. Perfe- & io viffonis (19) non. in fola luminis perfe&lione Jindatwr..— Po[fibilis eff (2) vifi pracifrtüa. s. 0. Beati (2) funt quidem impeccabiles , non tamen (22) 4b in - fed ex - trinfeca tantum. Damnati hA. Spir.itm (332 fuflinent pynam veri, ci materia- 15 igni$ , "on 4 * ventionaliter. m'deïn (240 ph)fíc , Rd (25) ins LA 1 ^ 'Ex II qu IT : INgeli (26) procreati funt eum colo, & terra., h ul 1n Angelis (277) datur. intellelus agenss.e patiens.. 28 ) Poteft. intellelus Angelicus fsbi ipfs f $n particulari aquirere [becies tum àAvebus imma- pith serialibus , 1um materialibus. (29) Implicat-in d intelletin Angelico [becies: nniverfalis . mon tamim !b (305 qua fit. vatio cognofceudi quidditates infini- 1 1a5, fed etiam ((31Y) fimitas difparatas« — Locutio 3 zZingelica (5 2) fit per realem:immtutationem intel- T Vellis Angeli audientis y:qui fe pa[]rv? tantim ha- n " ber. — MngeliQ33) per propriam voluntatis coope- (il Fationem fueruar - difpofiti:ad. aratiam: in primo 7 à - &reationis inflauti acceptam ; 4n qua perfeveran- i beati- n r:r fnb/ï/t'en:es(M) de c?;f.aiig;to mer uerunt Éudi- li tudinem.|fapernatiralem , e quidem ( 35 ) prins pm 1empore, quam illam adepti fuerint, .. AngeliQ3 6) [7. Til fimt proprie in loco; && quidem (37) fundamens saliter per. fnammer fybjf;.».; :tiam (38) formaliter (6o verb per übi fpirituale definitivum (39) d« nva wf «tdu grodatlum [Ive À propria virtute moliva. dAngelos lov , froe-ab, alia virtute. extrinfeca , fuljetlas [(77) st 1um in 4ngelis ; adeóque (4Q) mon funt. in locoper. ) operationena virtualiter tranfeuntem. Adam. s (41) in ffatu innocentia patuit prius peccare ve- nialiter ,. quàm aortaliter, / Beatifjma. V'irgo lN (42) fuit finà macula originali concepta , mullam du prárfus habuit debitum (43) mec proximum , uec remotum iniurrendi peccatum | originale. Par« lii vuli cum folo- originali decedentes (44.) mon pao LLI/ tiumtur. pauaim. fénsiis. .. Conflitutiuum. formale Perj peecati allnalis (45 . eff. priuatio retlitadinis de- lii bita ineffe a&bui, —— INullum. peccatum — mortale-.. J Puraomif- Ui (46) eft- malitia. fmpliciter infinita. mp fio libara peccaminofa (47) efe. po[[ibilis,. Opinite ii nem yninis probabilem (48). licet [equi concurrene at 1e magis-probabili , won tamen (A9) in ommi ma« f teria. : ($0).Datur, atlns bumanm in. individua ]u indifferens, . VdHlus exteruns attni interno (.1), [ feperaddit, diffintlam bonitatem ; (j malitiam.. .H Gratia-(.32.) fantlifisat tantum moraliter , d non " phyfice , adeóque (.s.3.) depotentia DEI abfoluta pos ptl veft peccatnm sfimnlflare.cum. gratia in rationt. Ti qualitatiss satque; boc ( $4 , Divinitns remittà r um alsque inf ufiane.gratie... ($5.) Datur mer. * ] M L vevivifceutia. : DEUS ($6)..dat. omnibus à Jomri- D. vibus gratias fuffcientes, . Gratía ($7) non eff pam'- )pi participatia phyfrca Natura Divine. . ($8 ) eff.. d(l) vealiter idem babitus cum . charitate. ln lege idtttiy 1tait xaturali ( $ 9Y nequit fieri dz[penþ:tzo proprie ditla. (60Yleges Pontificia in. atbu féotndo non oblirant, dum nifi publicata in fimgulis Diwcefi buss (61) Per Argdæ atlus formaliter ma[o: potefft introdmci coufuctudo. lj contra legem. . (62) L'ccld & poteff pracipere atlus. 0[0;0 mere internos, 17 1 u Ex 1ll. f N carnatio Ferlà Divini(63 ) lictt fit comveniene TT I tilfima s non tamen (64) e[*. vatione -mavurali n demonftvabilis. (65) Unio bypofl atica eff vela- ]. tio realis. (66)plures Perfonawon puffent-eandem K numer naturam olfumere j beuttamen (67) a TT Pérfonaplures naturas , que (68) adbastjfetomus [ il« il m bomo. ( 69) Chriffis qua boineekiffitsoxiffentia propria, c creata , (76) &on fu.t ab iatrinfeco " zmpe(:mbzv 25 anm mefzm ]ec».ndnm qmd e ex- II trinfect tantim (7Y) erant. infinita, Ejusdem f (atisfátho , licàt fuperexcedeus, non tawen (7 ) nt f'nit aGhus rigorofa juffitia. (73) 4damo non.. iil peccante Cb)y jffus adbue veniffet vi pre[entis De- j) Ij ereti , 5og tamen (74.) incarme pa[fibili , fed im-. pajfibili, ^ (75) Per abfolutam D EI potentiam ! / l. P"W/Ff purá creatura de condigno fatiifacere pro. !PX pcecat:s noffvis, (78) INo» dantu? virthtes mos j ralés per fe infufa. (77) Ufns femples fatti im l J rehm &tiam [olo "nf confumptibilibus eff fepar "abilzs. d Dominio. (78 ) Duorum ir fülidum Dominum effe '/;l non potq/f ( 79 ) (,l:rzcz fuent veri Diuini veddi« j j inum / 3 (y! iuum! fuperfisorum, (80) Zudex m]uj»'e ad ]pm morten condemnat illum , quem privata . [cientia dul xovit innocentem , licet. probemr nocens. (81) du Regus uon femper tenetur. fateri veritatem contra lii !& in proceffu criminali , fi babita femiplema proba- tione yuridice interrogatur. (82) Sumnus Pon- if tfex eft [upra Contiliem. "d affenfum — fides [us lit. (83). prarequivitur imperitum volustatis.. (84) AMyfteria fidei noflra funt' evidenter credibilia. iht ulit (85') fides e& fientia polfamt. fsl fLare. (86) Irai pro onini tempore e fHatu omni bomini fuit nece[- D7 Jaria. alzqua jïdes Jupernatar alis neceffitate mediie (87) in wová infuper loge EUanvelii poff. f'fficien- yi$ teni ejusdem pramulgm ionen necej]?zrm eff fides: ju [U/" explicita: S88; Trinitatis , e Incarnationis (88) Jonocentium. XIII. ejfe legitimum ChrifHi Ficarinm lity [ eþ d» ]ïd& (89). potef? DEUS de abj&mm fita 4n pozmtm tam veprobo, qu C90) fecundzm pr as Mj feitem jhmmz Jnflo revelare [nam damnationem. (9 1) um eü /mb;rm fxtwam: "a D.EUM Y6 nþ ln pro X /mm. [ Ex IV $u Ti Vfl (92-)[/ ætu lrmocent.æ jf per/äwmä&t, nu/!um vifjet inllitutum Saramentum. (93) poe. Ctpi ; - PUV te/*'m mjhtzæ, idi Sacramenta 7'6/]!41[ compererc ptc. PBT v& creatura. (94) Sacramenta N, L. tantum mo- D valiter cau[am. aratiam. ( 95.) Baptzmm.c fzfie fu- ( féeptus ceffante j alionerevi wjut.()(ä)l arvtili ine fidelium « br if ianis Princty: C htl " civiliter fubjelloe [ Tüm lu:tc t?äl'.'fl-«-.!if'll!if Zn'l/lilJ 60/5")2 Pd? fnïlbtt!- 1972 ji ^ (97) poteff. per. difpeufationera, ac delegationem jft d fienà fpecialem Summi Pontificis Sacerdos mon Epifcopns Sacramentum Confermationis adminiflrare. (98) ; ( Ruultí Sacramentum Evchariflia. potziffez inflitui ante Incarnationem. ((99) farma confecrationis pants I !'70 if 7170 effentialiter confifHt in bis 4. verbis : Hoc eft cor- pus meum.,. Er forma. confecrationis, Calicis in r fii bis.. Hic elt calix fanguinis mei , aue aquiveleu- (W 771 tibus. ( XOO) verba conecrationis . tnt uera pra ultimo in[lanti completa orationis. ( 104) Zdtlio ( trans[abflantiativa e[t olum addulliua., n pra- stf f dutliva. (102) Sumentibus utvamque . [peciem 1772 vi Saeramenti non confertur imajor gratia ( 103.) peccatum. fikLionis im ipfo inflanti fu[cepti baptifmi filt conf(ammat m deletur. pey Sacramentum pactiten- T i. tite. (104.) Adttritio (aperaaturalis eum Sacra- mento fufficit ad jullificationis qratiam obtinen- Y dam.(Y0o$.) Panitens uequit dare licentiam Con-. ] fïl' M. feffario, ut loquatur de auditis in confe[tonc.. Bea- til]ima V irgo 7Maria(106 yeon fufcepit Sacramen- d um Extrema Unilionis, cujyus forma (107 ) nt* ceffario eff deprecatoria. (XO8) de conce[Jione Summi Pontificis Sacerdos potéff conferre Diaconae tum, ( Subdiaconatum. (109). Per folam ac- n ceptationem promiffronis fatla non. contrabuntur [ [i Sponfalia. (Y10) voro caffitatis adfirithus.. , ] l pe pramWanäm AMatrimonii obtinens copulam 4 [ wella ignara vots , tenerur eam dutere, Paviter 14 (113)deflorator Firginis cum fitta promi[]rone te- j h netuy vegulariter eam ducere, (V2 votum fom- j Ó h plex caflitatis poff [pon[alia emifum eneruat fpon- parte isnocentis, — (313) rf þfiax 3 faltem — ex AMaes lu Ddd4 Muatvimoniums Infddelium uon fit Sacramentuma : quando. ad, . lidem . comvertuntur.. (( X14.)) pa- Eu de continentia perpetuv ex fullitia feruau- $ dla non obeff valori Matrbmonii. (xg ) Matris smonia Hárveticorum contratla coram tantiu. Pras dicante pev- accideus funt. valida. ( Y16) validz, € licire difpen[at Epifcopus in impedimentis diri- wentibus urgente gravi nece[fnatetam poft , quamm d(CAYy) ente Matrinzonium | contraGlum. (118) inter B.V. & $.. Tofeph fuit verum AMairimonium. M SS AX N Hs ( zi o s E ! h l, M N 3* h E - 7 4 d 5 (di ? n AASN o s d u H z f DA ä. as* lu 2 n p a QD — " ? ITSREER N — L n «j r 2 Y o ü 22* Q L u 1 L g PA-- Q IUUNNESSENUgNS ] f ä i ääææäæääæ&æä Malri uus PARERGA 77 dl qffm If UNIVF RSA THE .— LOGIA SCOTISTICA SALISBURGI DISPUTAND A Ltima vatio. conflitutiva. Divira Effentia 1. Eft allualitas per. effentidm , feu ipfam exifere alialiter. . 2« Sola füffeit difliz- éio Scoti ad - ean"ponmda cuxtrAdilloria iuter Ef- féntiam , Attr:buta ä*Rslatwnes DEL. 3. Ovi tam jhb]eähw quam moraliter ef Immmabzlu, ü*llæt fít Dnmenfuss. 4- Spatiis tamen, imagina- ríts 102 coexi/Hit. - $. Es Ubiquitas formaliter 20n mfermr ex apemt:anc. 6. Res temporales phyficé non (iant pr&éfentes Va &tenitate. 7. Futu- 74 libera ab[oluta cogno[cit DEUS in. faa Effentia affe&là decretó ab[olutó concomitanti ; conditio- zata 7/67'0 8. fuppefitó. decretó ex. parte atlds ab/älnta, condirionató vero ex parteobjetli. Adeé- qtlff- .9. nec datur. degretum . pradeterminans, *é6 YO.Sctentia AMedia II. Pradeffinatio in- tentiua fatla eff gratmfo, €& axte pravifa merita, 12« Damr in DEQ una (ubfifteutia abfaluta pra«. zer ] Ddd; tev tres velativas ,qu2. 13. qua tales funt fore [ maliter cou[litutiva Per[onarum Divinarum ; non 951 tamen. 25 14. du f40 conceptm formali perfettic- pn nem dicunt. Yf. Generatio Verbi-non prafup- [/7 pomt coguitianem creaturarum paf lbilium ,. mi- t A6. Sala Pro- nis fnmmrum aut atiualium. r ce[]ro Verbi eff. proprit dila generatio, qua. 17. jhll« nadequaque eff. naturalis ; Proce[]o autem . A« &il Sp:rzms Sibera; qui 39.ex vifua Perfonalus Pra- irii ce[fionis non exigit Perfanaru dualitatem: lamc 4 da- &t ta bypotbehi impo[fibili , fí'non procederet a Filio ) [ 20. adhuc realiter perfonaliter diftingueretur. ab PCTP Illo. 21. Btati per vifionem Beatificam formanut a verbum creatum , [em [peciem expreffam. 22, De- Iv fao!o mon datur [pecios. impreffa Div. Effentia. n 23« lllins tamen nulla efl. implicantia. 24. po- dl ff videri E[mtm Jraé Azmlmtz«s aunum. Attri- D butum fine alio, una P:r/a:m [ine alias non tamtn. D7 Atiribura, aut Per(in& finà Effentia. 2. Per lg uäfolumm DEI potmtmm po[funt. Beati in Verbo L/N 0Hines CreALUYAS etiam pof Liles videre. .. 26. Ia- Af zelletl us perfetlior fuppofitis aqmzltbm mtr itis, ac 3s lumiue clorie perfe&wrem vifionem producit. 2 m Ef fen[ns externt in Beatis, car]wrz glormþ renu- » gitis lmbmm Jent fmu proprms apemtzonas n per- df! étuum in. atlu exercito ; tameu . 23. neque pev $o aäþlumm DEI pommam m'ulm corporm; pote/f ] videre D'E UM 29. Perpetmm.c ». SeCHrÍtAS, i* Gaudism , non féent de effentia. Beatitudinis. 30. /ï!lc Polfibiles [ant . imo. atln dantur. Angeli numerà p[ure:. 31. Potuerunt im primo inllanti. .fut N €YEAHOnI peccare. 32« 4de hodiedum cognofcere 78 - ETA f t ]äcr'em cqrblium f!æmjäla AULX DE[ ordi»aiia.z [j 3- dageltininflanti fua creationis babuermnt., &ratiam [anilificantem. (; MP 34. Poffant fuam vo- d Iuntatem vetratlare f'atla jam eletlione .unius de- ternminatt. 3$. Pectatum omi[fionis cotmitti- n tur , quaedo ponirur Canfa. 36. Faseft , qu. ! lh Jéntentiam: minis probabilewe , quando, agitur.; D. de licentia a& ionis. . Gratia fufficiens ct efficax in- trinféce non diflinguuntur 38. DEUS omnibus ^ adultzs: dat gratiam f afhcientem in ordine ad... jil) ) [alz»xtem confequendam. 39. Infantibus vero e*ä* d perpetuo amentibas alia media. 4O. Donum. 74 Per[everantia non cadit fub meritum de condi- ]i [ 4no. 4 E Lex formaliter confiffit in atl voluntatis. 42. promulzatio non eff de effentia legts , neque 43. ?U lfl« bujus effcacia peudet ab accepratione poptli. 44. D. F. gon ex[piravit Chriffo exffirante , fed in Die It Pentecofles Terofülymis , & in aliii locis Jecceffa fit temporis. $. Poteff Legislator in materia £r4- j li vi oblizare J'ub culpa levi, won tamen econtra., i 46. materia omnimodis levis capaxe eff obligatio- 51$ grAus, 47. Peregrini per. fe on: [lringun- p mrlegiöm lacorzm , per quetranfeunt.. Chriféus. lr 48- Feniffet ,-etiam[r Adam non peccaffet.. 49. Fi- h des Divina babitaalis eff. una ffecie i. omnibus. Plf f o-Habitus fidei eff papliciter pratlicus. $ Y. DEmms d eft abjettun materiale incomplexem [/dei..$2. com- i p/exmr; autem omuis veritas Catbolica, je& prape- Q frtio vevelata. $3. Objetium vero formale Fidei /t D:eff D EUS füb ratione prima veritatis in dicendo. i $4- ec revelatio, nec obfiuvitas ingrediuntur I L fmtio"f:em formalem objetlà fidei, fed fuut mera, la necef- nece[Javria tamen conditio fine qua non. ;f. Cum r videstia im atte[lante poteft . confiflere. fides. fub [7 $6. Revelatio privata fufcit ad aliquid Fide.. Div. credendum , nontamen $'7. revelatio virtna- [ lisy at $8 ptfmt.tm " fm aflimata. $9. reve- j latio Divina ita nece[[ario eff era , nt etiam de ( lT ab[oluta poréntia implicet DEU reuelare fal- fptns: 60. Revelatio damnationis - deffruit: [pem $u ii Beatitudinis. 6 .. álius amoris DEI in Patria [/7] « in via dzjj'l'mnt ffecie. 62.. Circumcifio non D tantum fait-frguum diffintliuum flirpis Abraba- mitica; fed. 63. Ferum Sacrammmm. 64. Creas u tura pura non poteff p-rnpne inffituere Saeramenta ; e qua. . $. AMaralitertamtum caufaut gratiam Cj h quidem.-66. . "vivorum per atzidens primam , e fü/l mortuorum.per accidevs jeczmdam. 67. ad va- i lidé adminiflranda:Sacramznta in- AMinifivo. non 8 € reqmr:tur Prolaxza; vita, aut fidei integritas , be- »é vero 6; 'aliqua intentio faciendi v..g. quod 9) Chrifl us dnflituit , - amt Eccleþa obferwzt & 0j I 69« Baptismus- f uit -inflitutus À Cbriflo Domin. qnte.fuam.Pafhanem , licit determinaré-non con- ft Jlet illud tempus....19:Etiamfi bomo via femi- de; g zali-ab, Zldamo: uon sde[cenderet , tamen effet ob- i ligatus ad Baptismums-. 9s Baptismus fubmer- Jiuus patafd .offo walidus. - :2 2«5 Chriff us prms po- q i tuiffet. e[fe dr Sacramento Eochariffia , quam im: utero-Bma L Maris. Sactamentum: Evcbariffie LU 23« fuitinflitutum Luna 34tà ad Ymas defperas. i Làisa a gta AMenfs ANifan, 74« n vetlu folas d- f €it /]xecze.t. 7$. in abltqua vera corpus & fan(rul- h! j &i ln quem 76. aqua fülam mediate converti- tur .0 tur. 2*). INalla potefl ate bumana Ii?im effe porefé 2 fb wena . [pecie con[ecratio, 78. Ecclefía babet $u- H KHas caufau, ab quas Laicis denegat calitem , el Qu yiodo deuegatum iterum ve[fituat. 19.- Trans- 2 fehfLantiatio eff atlio fülm addatliva. g0. nmn TT conferter major eratia ub utraque [ecie. 1. fos " fä!: la confcratio. eff. adaquata. Sacrifici Effentia us j 82« hujus ualor tam fatisfallorius , quàm impe- Pa iratorius. eft. finitus. 83.' Sacramentum: Popis hn tentia nltra formam ab[olutionis atlus qunitentis ydi. effentialiter includit,qui attus 84.plan? effentialiter (ntt involuuntur in xo Te , quod opines dicunt effe de ts e[femtia forma Sacramentalis abfolutiosnis; 95 . mte 7) quit Sacramentum Ponitentia effe validum jv ine )U Jorme, « -86.. Peccator per fe loquendo- non tezes AH tur. immediait à commiffo peccato conteri , nequa E 87. peccata ffub pofiivà , ffvb megativi dubia 7&' corfiteri, . 88. poteff tamen abfolvi fb conditione M moribandus , fi. conflet ipfeem- Chrifliane vixiffe: 6 89. ad contritionem non requiritur fnmmus cona- 777 £H$ , neque determinatus aliquis gradus, fé4 fuf- ficit quieumque verus dolor.. 90. forma ab[olutionis : ! deprecatoriz prolata eff imvalida. — 91. nulla eff. i obligatio .onfitendi- circum[Lantias smeve apgra- [l "AMHEES, 92« Sponfalia ante- feptennium poffant r effe valida. 93- ex parte nocentis non diffolusu-. L tutr priora [ponfalia per. pofleriora , etiamti bes jua hi tAAEREO ,. "Vel copmlà firmentur. — 94. Spovfalia L Jb conditiane penali ixita , C ab inju]fl) vefilienta j Jolvenda füntvalida , juflà vero vefilientem non obà d ligant. 95.Si- uterque - fponfas. fürnicetur non 96. AMateria Mareis . | 4'?."[ compen(atio asutna, 70j N ] T 3X. 2 mmäb tmdehda ä' contraläenti: mionii funt corpora bus , &* 97. forma fimt verba vel alia figna ex- m P re[[rva borum confénfam. 98. Parocbus eff te- ffis honoratior., &j n Minifler buius Sacramenti, 99- Validé , non tamen licii? feparant fideles con- trallum Matrimonii à vatione Sacramenti. Y00. Matrimonium e[t nullum , [ pars coufHituens pro- mentiam , antequam . bic curátorem incidat in. à h 101. Si fidelis ex- difpen- siandatum expediaty: fatione P. ape iniret matrimonium cum infideli, tunc ex parte fidelis (ulfsfleret uera ratio Sacramenti, 102. Si contrabentes erronec putent. latere impe- dimentum dirimens matrimonii , adbuc valide con- trabtnt 4:dnmmodo intendant. facere , quantum of[int. .. 303. Matrimonia illorum populorum , apud quos viget confaetuda repudii , valent. YO4. tantium aubloritate Divina inter virum d femi- nam potefl induci vinculum matrimoniale absque kor um confenfu. - toS«. Summus. Pontifex potelt difpenfare in. matrimonio F?M. 'O. A.M.D.G. O N Es m e y * b VE iv AT ä,:& ln ä&æ Q *&*ä**ää&&ä&&ä i u Fg ä&'*æ? n aää??ä s At "TT ERRATA GRA- . UBUDY VIORA !j W 4 0 Pag. 33. Lin.27. jsevidentia. lepe evidentia.: i $6. Lin.12. »on ef? jþemlamm. lcge eff fbe- 1 I culatioa. RU 109 determinant. lege determinat. j W 128 .refpondens. lege refpondkas. Miktoh 192. Lin. antepenül; »oz pofust DEUAM m demonfirare à priori, omittatur, fs 1 I99. Lin. 18. vweceffrtas exx/fmdz. "leges ergo sece[fotzas ejc. js 268, Lin.t3. pro t 9. lege192; MW 274. Lin.5 . tranfeat in. legetranfear. fN 329* Lin.2. /4bDEI ratiogé. legc DEI fab ratione 349 Lin. 9. anaullus. Iege mmulm. $17. Lin,22. prafcindenda. lege pra/ídendo, j2i- denominationes &Y g0. Lin. 14. denammamnes $ ergo. legc $95* Lin. ult. 244j. lege 44iz. 624. Lin,7. reipfa.lege wec ipfé $j7. Lin-11. 445 lege zMin. 668. Lin. 1. potwiffr. lege ppfziffzt. 677. Lin.47. voluermnt lege potuersnt, 2919 Lin. 9. argumentus. lege argumen- !l;m. « N- f —— —— f/ 3. A A d $ À L "- — - RUA 9d a — Es E 2 z m T n 4j d X ddot. DN D RI N A N M Ea & MR g E pas SSS * d ERN v DXX ^s A As À A s & 3 * s QO . A SS - C Y D AE m ld A x 3 E Ms r - " E NS s M J DN W E v T m N v a n x Y s. * A S 5 i v Y AE E. F x X E — Xe A Ms As T a x X A N i 3 - AE ls T , ( m r E Es nl Ms * . ques d s u- XiY o z s M PC 3. 08 224 N i N - s ^ z x S z Mi o ia A z * x * Z 3 . CR A 4f APE W E N A $- DAU mex EX u xee M M du DOSS AO j; 33 & * P x o« ^ 5* S x E K ts x * «A & : D Gs | d X x To L Y $s DX A SS x Cs J . N P. z s E n ts PA : M s m SSS At E s z n J.., $ D* - z Es C 3* E i s A À U u- * W R m £j s s A a As d t o X E x wk E Rs "i a s A ho u E es E Qu s DPSRTD 3 EM 7 P Es v RUX N NUA A m» 2 s I N x L A 56 at 3j P. N RA Ms $a p PX *,q x $t ROA aCX 7 X - 5 : R Z x 4 - o * 23 A - m : v * Ay A X BL s - z- As M x s N s - DC : Ü aE * x P : n ) o e iW N ZA m L $ s M ex TCC Vs CIE T 3 a n A A AOAU aA s AR I i a ww. 7 z. a 2 i s M " D ia ^ T * -.. o p A M H. d | zX "- x L E * s o hs z s. i E | . x BX E E r | us w Vg C L x -s ROR AT z Ro A: w X OT. o 2 * * £ A : W i x "n E^ -uf hi »» 6 as AUA E I AE A as s x 3X A E a & a AE CX o s ER 2 d " eE E. a, iU A Y s. v ] r $ — LCS n 23 i 2 AT^ 2 K 3 L 2 2 n - Dv E X ao Es r "e P a de T. MA s A »m - d por R 4 j Se EM " s E u 2 r & R Z as A £2 m - AC u aR ,Nm. E Mp i m E z x g w N - z. s . Ia COR V . Es i AC UR $u x* m z s 22 » L: s um r OE s ^A m A — z A 2 g od - s TEAS X A P A [5 RC £ R MATC um - 4 1 us . E a R y? m E m Y x RCX us x i z - P : us -- z — - MR : E m - M E EEE R z d et — z p sn " Pt - 2 i -— — — RUR - : T RR —— E i — — —— Es m — ia 120 em Ed VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset E z ä AETQ ID EST e - E EHHHH DEUS DNUS, ä SCHOLASTICE CONSIDERATUS UEM W FaAvENTE DEOQF IzgROrr. MaxiMo Sub Ilufeviffimis & Reverendi[fimis n [picizs 5.R.I. PRINCIPIS, ac DOMINI DOMINI S CAROLI JOSEPHI i Ex Couiri2us nEKürNaunc, i EPISCOPI SECCOVIENSIS, &c. &c. e Cum Diverfis Parergis ex Univer[a Theologia Ad Mentem DOCTORIS SUBTILIS JOANNIS DUNS SCOTI, Bs In Comitiis Provincialibus PP. Francifcano- rum Auguftz Vindelicorum celebratis Geminz Difputationi Publicz in Conventu Au- guftano, & Salisburgenfi Fratrü Min. S.Francifci Recoll. EXPOSUIT !s ETP.LEO STEHLE, 2 SS. Theologie Lettor Ordinariu DEFENDENTIB US P. FIRMATO SGH ROÓEFFEL, P. ANDREA PAN GER, F. VIRTUOSO HILLEPOLDT, SS. Theologiz Candidatis. Die Menf-Tunii 22. 6 Juliiz. Horis ante- É pomer. 17 23* Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com CUM PERMISSU SUPERIORU M. t Ealisburgi, typis Joaunis Jofephi Mayr, Aulico-Acad. T yp. g.