Gf1417-6 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Theologiæ Speculativæ Tractatuv VI. De Admirando Incarnati Verbi Mysterio, Methodo Scholastica elucubratus, 6 — — - -; zi | A 4| "i | N124511871306 021 Hl PA ALE ii IOAUJ E M * At 3 A —R D TT ,As — w — H f THE O LO'GMIHfE' —— . SPECULATIV/E . TRACIATUS VI. ADMu'äNDo INCARNAT ä'l'B;, VERBI. A MYSTERI )* 4Metbodo Schola[fiica elucubratus PER REVERENDUM PATREM SIGISMUNDUM PUSCH E SOCIETATE JESU, 388 Theologiz Do&torem, ejusdémque in Al- fDa , ac Celeberrima Univerfitate Grecenfi Profefforem Emeritum , Nec non ACTUALEM CANCELLARIUM. ANNO Saruris M. DCG, XXIX. Cum Licentia Superiorum , & Privilegio Ce(area, Impentis FF, Veirh , Bibliopolarum Grzcii, & Auguftz Vindelicorum, IÉ /Styræ, typis Jofephi Grünenwald, | DT "] (on lil uiti ii linui Imdi aifr lu | ii L LT | iling | hf m nl f T h u Pm if D. /:-, l'/ïk 3 (67 [/ Lj n [7 *s fim 'Wm PR æFATIo.- | Heologicus bic Tracfatus YT, De Ad- mirando Incarnati Verbi Myfterio, baud immheritó pracedentium epi- gonte potef? appellari, — Qued etemim in pri- modr fapientiffima Creatoris. providentiay & Divinarum. perfonarum "Iriade. dicitur 5 ad ipfus Incarnationis fubflautiam, edmque apte omnes crcaturas à Deo pradefnitam : quod i» fecundo de beatitudime, €9 adlibus bumanis ; ad beatam Dei - Hominis. fcien- tiam , €5 in agendo libertatem : 'qunä i5 tet» tio e Grata, & Merito , d infnitnm Chriffé fenélitatem , meritorumwalorem, U debitum sllis pramium : quod inquarto de Virtutibus infufis s ad infufos quoque Salvatori babitus? uod demum in quintode reciproca Deurn at« &er , G bomines Juffitia ; ad fuperabundate €em Redemptovis pro bumaxo genere fatíte. f&ionem ,. redlà intelligendam , pertinet ; st fime previa illorum notitia , in perfcrue &andis Ferbi Incarnaté -arcanis , srritus fít éngeniorutb conatus. Nequa igimr meís quondam auditoribus , Theologiam inchoan- Hius,. foret remora : brevem. fynopfim s quaflionibus evoluendis neceffariam , cenfus SE- lf'(wmndæm-. SERIEST Difpüta'ti'c)n(u:ïi & Articulbi;ïmii. j DISPUTATIOT - | m De Subfrantia ppcarnetioni, 4u- An 3 Rüc. L An unio hypoftatica »VerBi.D'f- M vini cum natura humana fit entitative hr V: 'nionum ? * fubftaritialis, fupernaturalis, & maxima u- fI. An, & quomodo Perfona Verbi fit termi- .mus intrinfecus hypoftaticz unionis ? III. Anomines natur humanz partes fint ter- It minus immediatus hypoftatice unionis? | IV. An communicatio Idiomatumin Chrifto t I ex hypoftatica uaione oriatur ? l h( DISPUTATIO II il ^ De comvenientia , €$ neceffitate Incar« lh "ov XALioRIS, " t V: ! —Rtic. I. An Deo , & creaturis. conve- lm A niens fit. myfterium Incarnationis ? II. An Deus fuerit neceffitatus ad decernen- - dam Incarnationem ? * IIl. An ex füppofitione orbis conditi, aut ftacüs fupernaturalis neceffaria fueritIncar- " matio ? 7 1 IV. An, & quom odo: a'dA rcparandurfi e- nus humanur neceffaria fuerit Incarnatio ? - [ DISPUTATTIO r m, De tatifa fínali Tatarnationis, Rrtic. T...An, & quomodo Redemptïo . gerieris;humani (it finalis caufa Incar- nationis ? h 101 lL. An Chriftus fitabfoluté predefinitus, üe muuv Redemptor; ante peccatum: Adz, abfolut& xnmu— previfum ?^ III. An plura decreta Dei. in provxdenua Ine t6Ert) garnauoms fint admn:tenda ? ? D FSPUTATIO IV intteh ys? De mufa ejäc*?ma Inmmatzam:, Chrito Rtic; E? An folus:Deus- ïïtcaufä phyäæ Incarnationis ? II. An Chriftus bemeupü mcrucm; uf'uonem hypoftaticam? . It4f III. An Patres anuqux mcruermt Incarna- tionem ? conve IV,. An Deipara fibi mcruenc dlgru ag onis? Matermtaus 2 Cermet DISPUTATIO g tl, au De merito Chrifli, tIncat thlc. T. An merita Chrifti fint valorä (impliciter infinici ? m p U. An mmth' p JI, Án meritum Chrifti t dignum emni prae pI mio poffibili ? UII. An, &quale przmium fibimetipfi Chr:- ftus meruerit ? ]V An Chriftus meruerit omnia donagratis, & glonæ, tum. Angehs mmhommlbus col- j Ü figo DISPUTATIO VI i De fatisfatfione Chrift i. Rrtic.]1, Án fatisfa&io Chnfh fuerit f« rabundans pro: omni peceato ? li u. Ang isfa&io Chrifti indiguerit accepts- n tione Dei ? nb E. An fatisfa&tio Chnft: fuem ex juftitia ri» t gorofa : lhb nf DISPUTATIO VII b De Santlitate Chrifis, hi u Rrtic.]. Án | humanitas Chrifti fan&tifica- ta fuerit infinité per increatam Verbi fan&icatem ? E. An humanitas Chrifti formaliter fan&ifi- :i €etur per umoncmh oftaticam ? l. An humanu:as Chrl i fandtificetur forms- h::r per gratiam habitualem? - DI ts DISPUTATIO VIII . tj De Libertate Chrifli, Rr p A tic,I. Anhur'nanaChriPdVOlunm fue w Tic irpeccabilis ? l. An Chrifto potueric imponi præceþtunz.' rigorofüm, five obligans in confcientia? BI. Àn Chriftus liberé potuerit ex pracepto | rigorofo mori? | f - DISPUTATIO IX, Vritl) De Scientia Chrifli. — j? Rtic.I. An, & uanta'(bientiab&agaïnhud (pt manitate Chrifti admittenda? ^' II, An humanitas Chrifti per fcientiam beas tam cognofcat omnia, abfoluté exiftentia2 fia n: IlI. An bumanitas Chriíti per fcientiam bea- tam Co ofcat omnia poffibilia, & condi- . tionateé futura? l . An przter [cientiam beatam in Chrifto ci.optiainfura, öcgcquifïta fit admittend;! nftife m Verti » ^l d r —— l E ///' finbi -XN xæ. f z— J/ "fortut W 7 4 N —— —— À if p FA. FACULTAS n , Cum Prz;'zilgfl&nga ij'(r'go. Go infrà. fcriptus Jper Provinciam Auftrie Südte ; tátis fE[u Prapofitus Provincialis , poteflate mi- | t E hi fa&4 ab Adm, R, P. Noftro Michaéle An- geloTa mburino , Przpofito Generali, Facultae Ti $em conce do, «t Liber , qui infcribitur : Theologiz Speculativz Tra&tatus VI. De Admirando In- M carnati Verbi Myfterio, à Patre Sigismundo Pufch éSocietate JESU «onfcriptus , & à Reviforie bus smemorata Societatis lectus , &v approbatus , per Phi- lippum Iacobum Veith , B ibliopolam Grecen- fem , rypismandetur. . Quem in finemilli, & baredie bus ejusdem , «d. decennism fus Privilegii Ca[arei conce- " do, vi cujus Typographi, c Bibliopola omnes probibentur z ge tllos libros , à quopiatn & Secietate no[lra.. con(criptos , imprimant , recudant , aut alibi impreffos , venales propo- lmm t want intra Sacri Imperii. Remani , Regnorímque , 46 Wtliry fines , absque dDominiorum (ue Ce[, Maj...Hereditariorum UT superiorum pradidla Societatis permiffone, — 1n berum fi- "o enim dem prajentibus smanu.-propri (ubJeripfi i& efficii Sigille l "i Tugt lh. munivi , Greci, . Dm'. * """"72 ss | 1'12!. n : RUT S BAPTISTA Ut IOANNE INER , S. J. ( p od "M $ 'Eþm W ^ d -&æcx)äa- UbEddiditiBibiik u /— UA Y -^ A T D ää " i LT * d L TTTYTT äääxi& DT he TRACP&TUSVL andol fsmunh i n MväTERioINCARNATIONIs. GreCER yr Pl J Dmirandum Incarnati Ver- N s / j ( ji myfterium ,. quó altià £ll Z N omnemingenii humani acié ; lg / d n 4. Qx tranfcendit, eó profundius r difceptationibus Theologi- ulir t . cis fuppeditat argumentum. xAbt' tamen i ut aliter abbreviati hujus iqu L Verbi àrcana, quàm prelucente facem. 1 g.AMl orthodoxa fide, perícrutari attentemus, 177 rocul enimvero hinc eos fac effere ju- ii bet , magnus Theologie Scholaftice ; Primipilus , Divus Anfelmus Lib. deTu- carnat. cap.2. qui mefandá temeritate atident dilputare contra. aliquid. corum ,. qua; Fides Chrie Jliana confitetur , quoniam id. intelledu capere me« st quetnt . C potiis i[ipienti [uperbia judicant. nul- ,us'l' latenus polfe effe , quod meqveunt intelligcre , quàm danzili Japientid. fateantur. effe, qua ipfi non va- 4ng z Tratlatus VL de Incaruatione, leaut comprebendere.. Cümfacrilegam horum i audaciam exaggeráffet, demum ita con- shn cludit: Nemo ergo [e temere mergat in conden(a ; ;;üatica difficillmmarum qua[lionum , nifi prisis , in foliditate fidei. conquifita morum, cr (apientie gravitate: n per iultiplisia [ophisina tum. diverticula difcurrens, Per arduam igi- du aliqua illaqueetnr falfitate. tur hanc femitam , ut absque ullo erro- u tis periculo gradiamur , veftigia feque- i mur Do&oris Angelici, qui Parte III. $ummz Theologice, diviniffimum hoe n Myfterium ita expofüit, ut ipfius Incar- pati Verbi, & cruce pendentis oraculo, ! fett eam do&rinz laudem retulerit: Bene de Juiy t l AMQUT m feripfiffá Thoma! d hn DISPUTATIO T. hm 11 f De Sub/iantz'a Incarnationis, " QUM "] : ! Um Incarnationis, quam interdum A indi j n SS. PP. mcorporationem , & Inbumana- m C tionem appellant, effentia feu fub- | b ftantiain eo confiftat: quód Verbum Di- vinum per unionem Hypoftaticam affum- |tuin ferit naturam humanam ; hinc impriinis 3s db de ipfa unione Hypoftatica, deinde veró de extremis ejusdem : nimirum Perfona Vr Verbi affumente, & humanitate aíffum- "ml "ütu ppta $, Aemum de 'Cgmnamicat—ione Idio- Ina- Az'[m) U Di[pktatio L 4rtic. L X 3 Q« inatum, feu pradicatorum, inter eemi- nas has naturas Wf » quz in ipfa unione Hy« T poftatica fundgt ur, difbutandum erit, TOR di[uumng, ARTICULUS L umb lo m n unio Hyp oftatica Verbi Divini €um natura , umana fit entitative a f ^s febjIantialis, fupernamralis, ac maximna Ym b Wnpionmm ? 5 Inoz Ranotandum I, Quód fide Catholicà E nl yracuh, certum fit : tl Verbum Divinum, feu Patris eterni Filium, affum pfiffe in tem- pore nàturam humanam, non quidem per unionem aliquam meré a ffe&ivam , feu l moralem, ut Chriftus & Vireine Genitri- ce natus, reipíà non fit DEUS, fed pu- T rus homo, prout Neftorius in Generali jnterdu Concilio Epheíino damnatus blasphema- bat; neque per converfionem, feu per- Ahunae mixtionem aliquam fübftantialem, vi cu- ftu Ubl jus ex humanitate, & Divinitate reful- ybuni. taret unica in Chrifto natura, prout Eu- i r tyches à Gen. Conc. Chalcedonenfi pro- imprii Ícriptus delirabat; fed per unionem phy- jnde vt ficam, feu realem proprie talem, ut Chri- y Perfo ftus , non obftante diftinctione reali , feu t a dualitate naturz , fit realiter una tantüm T2 omo, perfona, quz fimul eft ?EUS, &H Hae [1! . TyatlatusV1. de Incarmatione, 4 Bxc omnia in fymbolo fidei, quod Di- a p horis Ca- quitut: vo Athanafio tribuitur, & in nonicis die Dominica recitari folet , g a l f verbis fequentibus docentur : Ef ergofi- des vella , ut credamus, C confiteatmurt quia Do- iiafut sminus nofler fESUS Chriflus DEI. Eilins , DEUS m r Heio eft. — DEUS eft ex fübflantia Patris, ati- flentià te fecula genitus , Q* homo eft ex. (ubflantia ma- iipond E tris, in feculo natus. perfctus DEUS , Q per- milttr: edus bomo , ex anima vationali, & bumana car- d ne [ubfiftens: equalis Patri [ecundüm Divinitatein ; üpcr:iä'u suinor vatre ecundüm bumanitatem , qui licet DEuS u fgl t u f t. £* bomo,non duo tamen, [ed unus e[ft chbriflust gnus auteym non conye rfione pivinitatis in carnem , i, itatisin DEUM 5 untis otm- lz d Jed. affumptione buman nino , non confufione (ubflantia , fed unitate per[o- Euf ma. Nam [icut anima rationalis , " caro uns t &tf vf boino, fic DEUS €* bomo unus eff Chriftus. Huc- usque fymbolum, quo tota Incarnatio- t eb nis fübftantia declaratur. L tf Prenot. 1. Quód uni o realis inter ais erfonam Verbi & naturam humanam, Ü ecul'iari vocabulo, Hypoftatica feu per- 'ihä kqu; fonalis appelletur.; quia fcilicet nat ura 05 C humana in Chrifto, neutiquam per füb- ii fiftentiam fibi propriam , feu humanam, Itühsh Verbi Divini perfonalita- fed per folam Nam aliàs Chriftus non At tem fübfiftit. D 9t effet realiter una , fed duplex perfona, hi, nige- quod fidei rcPugnaþ, Unds licét u mtl& | Difputatiol, Artic. T. y lDI 1 C nitus DEI Filius, üt fymbolum Nicænufn loquitur: Incarmatus, ci bomo factus fit, non DN jwj. tamen affumpfit , fàltem ftri&té loquen- do, Hominem , etfi hec phrafis olim in Ec- M clefia fuerittolerata, fed folam humanita- àu, Wi Ptl f tem, feclusà omni perfonalitate, autfüb: fiftentià humaná. Neque refert, five funiun. II fupponatur fübfiftentiam in creatis for- maliter conítitui pér entitátem aliquam Mi ab ipfa natura realiter diftin&am, efque ii fuperadditam, ut Thomiftz fentiunts feu il D eandem formaliter confiftlere in fola ca- f dhrii rentia unionis realis: cum alia natura j m completa, vel fuppofito alieno ; .Proue TI Scotifte docent; atque hinc ulterius le- hu p gitimé inferunt : nec quidem divinitus (iro M fieri potuiffe, ut natura humana unà cum fu. T erfonalitate proprià per unionem rea. varnat em à Verbo Divino affumeretur. Utra- que hxc féntentia probabilis eft, faósque ls It € noftris Theologis fe&tatores numerat $ yumánad etfi pleríqué cum Suarez & Vasquez Tho- Jf miftas fequantur. Illud interim juxte omnes certum: quódperfonalitas Verbi, n pe feu filiatio in Divinis , formaliter (ampta Iumanïml idem abfoluta fitentitaspofitiva, nonqu u i x(onadit fed relativa, adeóque in Chrifto fim fühlS n utraque natura, Divina fcilicec & huma» at na J per unam eandé mque Verbi Divini du 3 pet- p ü — * Tra&atusvt, Je lncarhatione. nd þeri'onalitat;em formaliter & pofitivé fub" yfis a fiftat. & Prenot. III. Quód ifthic & Philofo- virin n ! hiafüpponatur: unionemHypoftaticam inter Verbum Divinum & naturam hu- ! at manam effe entitatem pofitivam , non ninati quidem abfíolutam, fed modalem, à fuis f extremis realiter diftin&am , iisdémque ii um fuperadditam. Quinimo argumenta , uibus in Phyfica oftenditur, quód unio w r u bftantialis inter materiam debité difpo- nf fitam, & formam intimé prefentem, fit hi ali uid pofitivum, dque ab omnibus aliis vj col j ectivé fumptis, realiter diftinctum ; ao À fortiori idipfum evincunt de unione FUrl ula fcilicet materia rité Hypoftatica ; m difpofita ab intrinfeco exigit unionem fui lm cum forma fübftantiali, & forma vicif- Ti fim cum materia: quin VerbumDivinum Ws J & natura humana ab intrinfeco exigant tl hypoftaticam unionem. Neque vis ar- w vt gumenti declinabitur; licét fupponatur ii primó : uód. perfonalitas creata fit en- Mter titas pofitiva fuperaddita ; fecundó : quód m h natura creata fpoliari poffit divinitus per- && fonalitate propria ; tertió : quód foli per- D fonz Divinz ob infinitam perfectionem l]. ] competat poffe affumere naturá alienam, ïhum ]i Ut iítud. nulli creato füppofito nec divi- tl nitus quidem convenire poffit. Contra m enumw bifputatiol, Artit.1, y v f énim eft, quód etiam his omnibus trans- miífis adhuc natura humana de fe ma- Phit h neatindifferens, ut huic potis, quàm Yuna alteri ex Divinis perfonis hypoftaticé Jf k uniatur ; adeóque affignandum fit deter- m, N ) ! minativum formale, vi cujus eadem de« mili fa&tó potiàs Filio, quàm Patri, aut Spi- Is " ritui Sancto, eft hypoftaticé unita; quan- a tumvis eadem non magis uni , quàm al- üod teri ex tribus perfonis, utpote per im- it& di menfitatem fuam ubique exiftentibus, fit nten, intimé prafens. Quódíi fors ad Divi- hus : num Decretum liberum confugiatur, ad- n huc objectum talis decreti, idémque à À (; Q nistura humana , prout fpoliatà períona- teri litate proprià, ejusdémque intimà cum ionemf.ï Verbo prafentià, realiter diftindtum , m Yi afignandum erit ; uia nempe poterat iv DEUS velle, ut realiter exiftat humani- ) eupi t:s fpoliata perfonalitate proprià, & fi- g vt mul nolle, ut eadem perfonz Verbi fit J PO*DW hypoftaticé unita, Potexat enim autfo« T lus Pater, aut folus Spiritus San&tus hane J eandem humanitatem affumere , quam pits defa&ó folus Filius affumpfit. His prz- xfolt notatis. - Dicol. Unionem hypoftaticam inter 4 fedton jditó Verbum Divinum & naturam humanam eífe. entitativé fubftantialem. Ita cum pec Qu D. Ihoma híic q. 2. art, 6, €eommunis ] fen- A*I& 3 TratlatusV1. dc'- Ieatnatione. Ufan fententia, Probatur. Nam illa unio eft entitativé fübftantialis, vi cuius extre- lumon ína invicem unita formaliter coníftituunt C totum aliquod fübftantiale, five unum (ond er fe. fe Sed talis eft unio Hypoftatica. h 20. Maj. continet definitionem unio- dfüb nis fübftantialis,prout differentis ab unio- du neaccidentali. Min.prob. VerbumDi« tion vinum & natura humana vi unionis Hy- f poftaticze Chriftü formaliter conftituunt, j oad effe hominis, prout num. 2. di- Án: & u m eft. Sed Chriftus, 2t lmmo, eft to- vll um aliquod fübftantiale, five unum per ym per fe. rgo. fl ConfirmaturI. Nam ficut in fenfu pro- tf prio dicitur: petrus eff bomo, ita pariter in i, r fenfü proprio dicitur : chriffas eff bom, prout ex fymbolo Divi Athanafii fuperiis lnn addu&o conftat. Ergo ficuti predics- tindi tum homo affirmatum de Petro non im- ts portat concretum aliquod accidentale, tnty fed fübftantiale ; ita pariter de Chriílo iiï. $ difcurrendum eft. h M Confirm. H. juxta citatum fymbolum: m fieut. anima vationalis C caro: uttus eff. homo , fic i AR DEUS c* homo unus eft Chriflus, Sed anima Mi rationalis & caro unus eft homo ber mHy; unionem fübítantialem 'inter corpus & hg animam rationalem. Ergo etiam DEUS dtn] l rem LT & homo unus eít .Chriftus per unio viï.ih- l : Di/putatip L Atic T. 9 fübftantialem in i f * ter Verbum & ngmþam &t« humanam. . Bu uthoritate SS. PP. & Contrm,' V Wt Concilioru' affirmantium : quód olita Verbum Divinum humanitati in Chrifto It i« fit fübftantialiter unitum ; uin imó Con- TU cilium Lateran. fub MartinoI. Confülta- hn | tione V. Can. 8. fic ftatuit :- f quit non con- st fitetur proprié , c* [ecumddm veritatem naturarum, tuny fubflantialem witionem ,indivisé & inconfus?, con- n2 demnatus fit. Hujusmodi plures textus Sua- j ett rez hfc difp.g. fe&. 1. Petavius, aliique * m p: adducunt. ^ Dicoll. Unionem Hypoftaticam effe f pr--k [ entitativé, feu id fübftantia füpernatu- aniten t ralem. Ita cum D. Thoma hic q. 2. ar- tic. 12. communis fententia, Probatur. ffi hW) füptri Nam ens füpernaturale quoad fubftan- r tiam dicitur illud, quod totius naturz non im creatz & creabilis debitum five exigen- dental tiam tum activam, tum paffivam exce- dit. ; Ghn(b Sed tàális eft unio Hypoftatica. Er» O. Maj. continet definitionem entis j u 'mboïlwe pernaturalis quoad fübftantiam , prout TTR differentis ab ente fupernaturali folüm quoad modum. Min.prob. Per unio- ed anii omo * nem Hypoftaticam natufa creata Deific4- qur , feu fit fuppofitum Divinum , ita qui- 'orus" m dem, ut justa regulas fidei hz propofi- siones ad invicera verificentur.- Mp i / uriiot'gï ÀAg- int 5 L te Tratfatus VI, de Incarnattone, Sed crea- um »o eff DEUS * DEUS eft bic bomo. &j ho tam naturam fic Deificar, feu fieri füp- ofitum Divinum, u deó illius de- n b itum excedit, ut e tionis natu- i. ralis captum transícer'dat, Ergo. [ Qno, Confirm. . Gratia fan&tificans eft enti- tativé füpernaturalis. Ergo etiam unio ';ug&ï Gonfeq. prob. . Ideo pri- a Hypoftatica. jl mum; quia gratia fanctificans eft parti- cipatio quzdam nature Divinz filiatio 'm l adoptiva, & jus hzreditarium àd gloriam fgm ï coeleftem , feu beatitudinem sternam.. Bd j Sed etiam unio Hypoftatica eft partici- Q patio quzdam naturz Divinz, & filiatio, non quidem adoptiva, fed naturalis, li- [ A &t non 4t quod, attamen fit qu, vi hujus fiquidem Chriftus, etiam at bemo, eft na- (ofr turalisFilius DELutpote per filiationé feu mmHyp( perfonalitaté Verbi formaliter fübfiftens ; vt proinde hzc eadem unio Hypoftatica im- Iity portat jus longé excellentius ad gloriam lminis & beatitudinem &ternam, ipfi humani- hu i tati unit» debitam. Ergo. hi tj $ . DicolII. Unionem Hypoftati cam fþe; & &l €ato termino , in quo natura humana V fem Verbo Divino unitur,effe maximam unio- Q E Igl num. Ita cum S. Thoma q. 2. artic. 9. lt Prob. ; €ommunis contra Durandum. Ài 'erminus, in quo per unionem Hypo- mxmq &aticam natura humana & Divina ad in- U. 5 V5 Difutasiol. Artic.1, Tt rb wicem conjunguntur, eít maximé unus; | i Sed hoc ipfo unio Hypoftatica fpctato II termino, i5 quo, eft maxima unionum.. AR Ergo. Min.patet. Eó quód unioimpor- J tet conjunctionem extremorum in aliquo d üno, adeóque fi terminus, in quo fit con- ntit jundio, fit maximé unus, tunc eó ipfo [v etiam unjo in linea unionis erit maxima tf vt unionum. Maj. prob. Nam terminus, t fl án quo fit unio utriusque naturz, eft per- fona Verbi. Sed períona Verbi eft ma- glotia [vuiPiin ximé una, quia nempe perfonalitas eft artit ipfi nature Divinz realiter identificata, dl .cürn econtra perfonalitas in creatis, feu inlis, ) negativa, feu pofitiva, fit realiter diftin- ,ihoj .€ta à natura creata. Ergo. y, Confirm. Quamvis etenim per unio- iionta nem Hypoftaticam ex humanitate & Di- vinitate non fiat una natura, üt contra ybfitny hat Eutychem fide Catholicà certum eft ; ni- i glorim hilominüs ex utraque natura fit una per- j hum fona, ita quidem, ut fpe&tato termino, àn quo, talis unio in creatis dari non pof- fit. Sed hocipfo unio Hypoítatica, fpe- jan f* ; bunol €tato termino is quo , eít maxima unio- num. Ergo. Maj.prob. Si etenim per m unl* , articó offibile, autimpoffibile natura humana pró L ypoftaticé affumeretur ab Angelo, ter- n p* zninus, in quo fieret unio, fcilicet perfo- na Angeli, tam perfecté unus non effet, fà i quàra 12 qrattatus V. de Ineavnatione, z&naniV quàm perfona Verbi. Ergo. 'Ant.prob. uit, H Nam perfonalitas Angeli, aut eft entitas (onfit pofitiva; & tunc eadem hoc ipfo diftin- jtdeot guitur realitef à natura Angelica, adeó- aol ue perfona, in qua fieret unio, tam per- umf €&é üna non eflet, quàm perfíona Ver- i. Il bi: aut eadem perfonalitas Angeli confi- flit in carentia unionis realis cum alia Cof o o natura, & tunc ex natura Angelica & bu- $9 Jj mana fic refültaret una períona, ut vel l.. modt, ipfa perfonalitas effet realiter compofita €x duabus naturis ad invicem unitis, vel fj confifteret in carentia ulterioris unionis ld / realis cum tertia quadam natura, & pro- inde hec eadem perfonalitas ab ipfis na- LUA at turis unitis effet realiter negativé diftin- &a. Ereo. Is 10: ObjiciesL. contraprimam. Naturahu- DLT mana períong Verbi folüm accidentali- t | d kic] ter unitur. Sed hoc ipfo unio Hypolfta- l n tica non eft fübítantialis. Ergo. Mzgj. J Ínt prob. Nam contingens eft , quód Ver- téntti bum Divinum affumpferit naturam huma- ia tl nam, quia ts « re. Ergo. poterat eandem non affume- t t Confrm. r. Omne illud , uod alicui [ t tum in effe naturz, tum ineffe fuppofiti j ag adzquaté completo advenit, eidem fo- Ff'zccidej Jàm accidentaliter unitur. — Sed natura DT hu- d pifputatio i, Art. 1, ii ol bumana Verbo Divino fic completo ad- Wal yenit.. rgo. [ A. , Confirm. ^ Inftrumentumunitur folüm, jitj accidentaliter illi , à quo affumitur. Sed r nátura humana in Chrifto eft inftrumen- W. tum affumptum à Verbo , àt Damafcenus d Lib. III. de Fidé. c. 15.ait. rgo. Qu d Confirm. 5. Ad falvandam authorita- a. tcm Conciliorum füfficit, (i dicatur : quód unio hypoítatica fubítantialis fit quoad ; u ympot modum , quantumvis eadem entitativé, its v feu quoadrem fit folüm accidentalis, pro- 'ünjory ut defactó paffim Scotift fentiunt. Er- X Ms n O,I.(efp. D. Maj. Solim accidentaliteruni-; i vtlilis tur in fenfü improprio , prout, fcilicet accidens, idem fonat , ac contingens, C. 'aturahu: Maj. In fenfu proprio, five Dialectico , cidentd out opponitur accidens fübflantiz. N. M aj. & fic D. Min. N. confeq. Ratio eft; Hypofta- quia , ficut inter corpus & animam ratio- , Mi a Ve- nalem unio eft quidem contingens quoad fuam exiftentiam ; entitativé tamen füb- m um ftantialis, eó quód vi ejusdem corpus & J df anima conftituant unum compofitum pet lOd Züfuï fe ; etfi conftituerent folummodóà com« pofitum accidentale , (i unio foret enti- tativé accidentalis: ita pariter de unione jdem ! Hypoftatica difcurrendum eft. jj n * : Ad GCenfirm, 1. D. Maj. $i m Tralfatus VI, De 'Immdtian:.' —À fl f " enti, tum in effe naturz, tum in effe fups — l i ; ( [ pofiti , antecedenter completo advenit, non participet idem effe completum. C. ia P Maj. Secüs. N. Maj. & ficD. Min. N. con- n feq. Ratio eft: quód Verbum Divinum, ol ante unionem Hypoftaticam in tempore .[1) ho j productam, fuerit quidem adzquaté com- dpert pletum , tum inefle naturz , tum in effa erfonz ; nihilominüs per ipfam unionem PT ; um ypoftaticam fic affumpferit naturam hu- pl manam , ut eadem cum perfíonalitate Ver« t bi conftituat unum füppofitum , quod fi- smul eft DEUS & homo. Unde humani- t qui tas de fe completa folümin effe naturz, per ipfüm Verbum completurin effe per- fl fonz , ideóque, ütifthic D. Thomas ad 2; "Mi Jmflü)n ait: per unionem hypoftaticam trahitur ) in communionem illius effe completi, quod habee Verbum Divinum. hn m»&C( Ad confir. 2. D. Maj. Si inftrumentum non affümatur in unitatem illius fübftan- LY q tix aut fuppofiti , cujus eft inftrumentum, uj Co Maif SeCüS. Nq Maj- &GC D- hiin- N. h Tudong confeq. Nam aliàs fequeretur : neque 4nimam rationalem fíübftantialiter effe j VF(RlUICæ unitam corporihumano, €ó quód hocfit o f inftrumentum ipfius animz rationalis. (lp, ( Ad confir. 3. D. Antec. Spectatà preci- b: RCPU s& do&triná fidei, feu quantum füfficit ad Pwlve r avitandam bareüm Neftorianam. C. An- "j ) tece Bifputatio L — Art, l, 1$ ls tec. fpeGtata propria fignificatlone vocum, & differentia entitativa inter unionem, ml H fubftantialem & accidentalem, Nn An. Mi tec. & confeq, Objicies 2, contra fecundam. a, Uniora ] oftatica eft enticativé. fübftantialis, Y Qf s hoc ipfo repugnat , ut fit entitativé nná fupernaturalis. Ergo. Min. prob. Nam uxta communem fententiam , eontra Ri- ml m paldam Difp. 25. deente [upernaturali , vepu- iteYe gnat fübftantia creata entitativé füperna- turalis. Ergo, quod& As . Confir, r. Non etenim obftat , (i dica- mtuta, tur: quód unio hypoftatica fit (übítantia folüm ut quó; nam aliàs pariformiter poffi- ft get msada bilis erit ubftantia 4r quid entitative füper- vahitt naturalis, Sed hocnon admittitur. Er- [01 od ab . Confir. 2, Authoritate Santctorum Pa« trum , & Conciliorum, nominatim Late« ymenum (übl tan. cit. quod Divinitatem achumanita- mentim tem natureliter unitas definit, & D. Augu- M. N ftini in Enchir. c. 40. dicentis : ab ipfo r n exordio naturz humanz gratiam unionis hypoftatice Chrifto homini fuiffe, quo- jirer &i àd ho dammodó saturalem, Ergo. Refp. C. Maj. N. Min. Adprobat. D. yualis antec. Repugnat creata fübftantia ar Wod — j pra í yficit d entitativé fupernaturalis. C. antec. üb- ftantizfolüm drgm), — N.antec, & eoníeq, h C' J uU. i 16 ^fractatus VI. de m:&matiane.* Rstio eít: quód unio hypoftatica fit füb- j pt ftantia folüm ࣠quà, proutà paritate unio- nis fübftantialis inter corpus & animam lishaed d y rationalem conftat. tuionem. Ad con&r. r. Difparitas eft : quód in g Chri tecepta definitione entis füpernaturalis, rout hoc totius naturz create & crea- lm qu epordio b ilis debitum excedit, nomine naturz om- nis creata fübftantia 2 quod , feu comple- fierit eusten tà , feu incompleta , comprehendatur, Unde repugnat in terminis creata fübftan- q MÉ (lits tia , )t qud , entitative füupernaturalis. Ratio hujus ulterior eft: quód aliàs poffi- ' fmaiüäüq bilenon ficullumaccidens creatum, enti- Pf a i tivé füpernaturale, fi in predi&ta defini- tione nomen . naturz in fenfu univerfali Te Em omnem fübftantiam zt quod, non compre- L hendat. / Nam licét accidens aliquod fit um D Vlgils. füpra debitum totius naturz creatz defa. & exiftentis , non tamen eritfüpra debi- P'rdn t tum totius naturg creatz poffibilis. Fin- ! ïm.ïülqüal i enim poterit creata fubítantia ur quod Ti q Tontete poffibilis,cui gratia habitualis & vifio bea- tifica fit connaturaliter debita ; adeóque lg hzc dona defa&ó folüm erunt füpernatu- drer ralia quoad modum. C'Jnfï(mm Ad confirm. 2. N. con feg. Nam Con- 'Jluöd Pm eil. Lateran. per unionem naturalem in- l! v"ïl ipfl t : telligit unionem réalem , five oppof(i- N hlUSque $un uuioni meré a(fcQuve , & mora- t "t E )Wpe , :afxtïuk- : Di[putatio 1, Art, 1. 12 bt 1, prout ex intepro contextu, vi cu- Kinüna jus herefis Neftoriana rurfum. damnatur, abunde patet. At veró D. Auguftinus Tb unionem hypoftaticam folüm ideo appel- finri, lat Chrifto homini quodammodoó natura- ts lem, quód natura humana Chrifti inipfo YO ot exordio füz conceptionis Verbo Divino *u C fuerit hypóftaticé unita , üt pariter ex ehentas, ejusdem textu patet , & ifthíc D. Thom. ya füblas Q. 2.art. 12 exponit.- aturit Objicies 3. contratertiam. Unio füb- 14 ilüspol ftantialisinter corpus & animam rationa- jum, ent lem conftituit fübftantiam magis unam, jda df quàm unio hypoflatica inter perfonam j univerd Verbi, & naturam humanam. Sed hoc )n CO m Apío unio hypoftatica non eft unionum i l maxima. Ergo. Maj.prob. Namunio dliquo veate t fubftantialis 1nter cotpus & animam ra- fi iuta u tionalem cohítituit unam naturam huma- nam , tanquam unam radicem, & unum dbl : Ti t d principium omniüm operationum, ab ho« mine procedentium. Econtrain Chrifto &vifobt* natura humana.& Divina fünt duo prin- ,ai cipia diverfarum operationum. Ergo. : upe fiptriti :onfirmatur r. Nam facta füppofitio- ne: quód perfónalitas humana fit éntitas Ngm C sgradem J pofitiva ipfi natute hümanz füperaddita, per utriusque unionem realem confticui- « op & m tur períona tám perfecté, quinimó magis Í una, quam per unionem hypoftaticam in- ter 18 Tratlatus VL. de Incarnatioue, ter perfonalitatem Verbi & naturam hu- ao manam. Ergo. ! eb: ) Confir. 2. Si eténim füpponatur: per- Mi n fonalitatem Angelicam, ütaliqui putant , ! m relu nature Angelice effe realiter identifica- 'indb tam, & fimul eidemhypoftatice uniri na- Àito turamhumanam , tuncterminus , i quo qonfen, fieret unio hypoftatica, effet equé maxi- us hum mé unus ob 1dentitatem realem perfona- fiptrid litatis cum natura Angelica, quàm in my- a fterio Incarnationis VerbiDivini. Ergo. Meputta 1j Refp. D. Maj. Conftituit fübftantiam FCH) UM magis unam ípedatis extremis, qua ad Diittsn? invicem uniuntur. C. Maj. fpectato ter- "N mino utrique communi. 'N. Maj. & fic di- n ftin&aMin. N.confeq. Ratio diftin&io- Í t r niseft: quód refpectu corporis & anima& t£ationalis ; prout conftituentium naturam tin f "m humanam , nondetur proprié loquendo terminuüs utrique communis, in quo fiat | Atb t B unio fübftantialis , fed folàm detur termi- Ad COnf. j nus qui hujus unionis , fcilicet ipía natura humana. il Quódfi nihilominüs eandem | velis appellare terminur i2 quo, tunc ifte ttm) adhuc tam perfecté unus non erit, quàm "n m VVb in Myfterio Incarnationis ; quia neutri extremo natura humana eft realiter adz- uf M&v Ü quaté identificata , cüm ab utroque ex- V Hx ]6 tremo inadzquaté realiter diftinguatur 5 uno M neque totum ; quodiqde refultat , de ex* Vg hY ] n Dijp. 1, A. 1, 19 extremo fimpliciter przdicari poffit di- cendo: Narura bumana e[t anima ; anima e[f na- Qlï'. n ht tura bumana, Econtra przdicari poteít co- xf tum refultans ex unione hypoftatica , di- J cendo : Hemo ef Filius DEI : Filits DEleff bome, 5 li Ad confir. 1. Similiter D. antec. & N. confeq. Quódfi enim natura & perfonali- Qu 1 petts- tas humana, eadémque pofitiva naturz füperaddita confiderentur tanquam duo minty ni, Em extrema, tunc de iis , ficuti in refponfio- blantiz ne przcedenti difcurrendum erit. Siau- tem corpus & anima fümantur tanquam » qui batott uo extrema in ipfà perfonalitate huma- na , velut termino, sr quó, unita; tunc j. &cd diltindie ifta perfonalitas humana ab utroque ex« tremo realiter adequaté diftinguitur , & animi etiam facta füppofitione , quód perfona- mnatoris Oi litas humana, prout Munieffa Difp. I. de 'lo J Incarnat. cenfet, fit ipfà unio fübftantia- n quo ! tür tert lis inter corpus & animam rationalem. Ad conf. ». N. fappofitum , utpote cer- pfa at g eut tó falfum, videlicet : fübfiftentiam feu per- fonalitatem Angelicam effe realiter iden- anc ] tificatam nature Angelice. Nam aliàs r quin hzec à Verbo Divino hypoftaticé affumi H neut non potuiffet , quod Doctrine Apoftoli jter 202 ad Hebr. II. 16. dictis - repugnat. Ex hucus/que jnguatu) Conftat I. Quód unio h ypoftatica in- 16 j VU ier perfonam Verbi, & naturam huma- y A nam 20 "Praclatus VI, de mcarnatione, er vl nam fit entitarivé fübftantialis; quiavi hujus unionis extrema invicem unita con- cudbi ftituuntunum per fe, nempe Chriftum in [b effe hominis; ficut unio inter corpus & hocusq animam rationalem eft entitativé fübftan- r (bftan tialis, quiaper eandem conftituitur unum unio h eríe. Ideo hac eadem paritate Symbo- Nano Athanafianum num. 1. adductum uti- j um vi u tur, & paffim à SS. PP. & Concc. unio eun hypoftatica fübftantialis appellatur. Ne- vftz que obftat : quód humanitas Verbo Di- filn fü vino , tumineffe naturz, cumin effeper- Fs fonz: , antecedenter adequaté completo, TTTE adveniat. Licét enim ex duobus extre- Conlat tnis , tum in effe naturz , tum in effeper- fonz , completis conftitui non poffit unumi w ii fehtotm 1 per fe; oppofitum tamen dicendum eft , fi J u alterutrum extremum in effe perfonz fit a, t de fe incompletum. Unde humanitas aí- ul fümpta, utpote in effe perfonz per Ver- gt bum Divinum, non autem per propriam gt erfonalitatem completa , cum illo con- faui t ituit vi unionis hypofta;icæ unum per f 0 afüg c.Conütat: 2. Quód hzc eadem unio hy- mntre A7 N u'a]i poftatica , inter perfonam Verbi, & natu- ram humanam , fit entitative , feuin fub- hr t ftantia , fupernaturalis ; quia fcilicet to- tius nature creatze & creabilis debitum IGlri excedit , ita quidem, ut quamvis nonnul- f fupc À l Difputatio . Art. I, 25 Qd li ex Theologis admittant poffibilem crea- Afita n tam fübftantiam, àt quod , fupernaturalem, Arllum cui debita fit non folüm gratia fan&ificans, fed etiam vifio beatifica; nemo tamen st vl hucusque admittere aufüs fit , poffibilem ib a fubftantiam, at quod, cui etiam debita fit iteynb unio hypoftatica cum perfona Divina. Ju&umi Nam omnes agnofcunt , hanc unionem, vi cujus natura affumpta Deificatur, íeu , t htut, V cum Perfona Divina conftituitunum fup- pofitum, effe adeó füblimem , ut ea non Verbo]: folüm exigentiam totius naturz creatz, inedeye aut creabilis, fed omnem quoque lumi- compltà us ext: nis naturalis captum tranfcendat. Conftat 3. Quód unio hypoftatica , 18 indye offitünt non quidem fpectatis fuis extremis, fed fpectato termino , in quo natura humana & ndum di 14 erfonzi Divina uniuntur , fcilicet perfonalitate Verbi, fit unionum maxima, cüm hic ynapitis ? d e VCT' terminus fitmaxime fimplex &unus, ut- pote adzquaté realiter alteri extremo, p propraa fcilicet naturz Divinz , identificatus ; cu- p illo & jusmodi terminus iunulla alia unione ; umf creata affignari poteft. Quamvis enim fupponeretur : terminum, ;» que fit unio q uio fubítantialis inter corpus & animam ra- ypi, & tionalem, effe ipfam naturam humanam, ,feuin l & pariter terminum, izquo fit unio füb- (ailicet ftantialis inter naturam & perfonalitatem j; dchi* cidem fuperadditum , effe ipfam perío-' narge .wïsnolüu: 3 TraClatusVI, de Incarnattone, | 22 pl nam humanam; etfíi reipfa hzc compofi- ta folüm fint terminus qui unionis füb- t ftantialis , non autem , in quo fiat unio, $,X nihilominüs hic terminus neutri extremo ! funint xealiter identifcatur adezquaté, prout | endn | j du econtra fit in Myfterio Incarnationis. - ! faticu ä J ARTICULUS l. Mf an) fondit n €& quomodo PerfonaVerbi fit terminus unionis bypoflatica? u j Moetta A Rznotandum I. Quód fide Catholica T efri . certumf(it: defactó ex tribusDivinis thsper Perfonis folum Verbum feu Filium,& pro- fs inde nequePatrem, neque Spiritum S. tf eíIe hypoftaticé unitum naturz humanz; etíi tota Trinitas depotentia abfoluta in- | Bl:wl'O ll Vil carnari potuiffet, & quidem affumendo i fs OR unam eandémque naturam humanam,pro- ! [j Qu ut ifthíc D. Thom. q. ;. art. 6. affirmat. Thnot, Namhzc eft Divinarum Perfonarum con- ditio , ut unanon excludat alteram à com- | ts r n l [ vnunione ejusdem naturz , fed folüm à communione ejusdem perfonz, proutex ymnom li Mdam Myfterio Trinitatiscertum. Sicut igitur ts in hoc quxlibet perfona eft DEUS, non ij tamen tres perfonzfünttresDii, fed unus DEUS propter unam eandémque naturam : d b Divinam, tribus perfonis per identitatem fW'm tfea- Á Difputatio l, Art, 'H./ n n realem communem ; fic etiam in khypo- o i. thefi przditta , quzlibet perfona effet ho- ficui, mo , non tamen tres perfonz effent tres TCC homines , fed unus homo propter unam i r eandémque numero naturam humanam, AA uz tribus perfonis per unionem hypo- J r aticam effet communis. Cüm itaque | l in Myfterio Trinitatis repugnet , ut na- tura Divina, etífi unica cum tribus pef- fonalitatibus realiter diftin&is , confti- Velij 7 tuat DEUM unum in unitate perfonz; hinc etiam repugnat, ut natura humana, Cathol et(iunica, per unionem hypoftaticam cum usDivit tribus perfonalitatibus Divinis realiter di- unpe ftin&is , conftituathominem unum in uni- piriumi tate perfonz. Quaznam autem commu- e hum nicatio Idiomatum , feu predicatorum , bfolutz i vi hypoftatice unionis in data hypothe- affument fi inter DEUM & hominem refültaret, po- Yanamypte €a exponetur., . af Prenot. 2. uód in Myflerio Trini- 20 yarum Qu tatis preter tres füb(iftentias relativas, ramàcort nimirum Paternitatem, Filiationem, & at (olümi Spirationem paffivam non detur fübfiften- ] pmuteX (U tia quxdam abfoluta , quz una cum Dei- jcut 1gltl tate tribus períonis fit communis, pro- EIS, nut ut in Tract. I. de DEO Difp. V. art. . dictum . [ed uni eft. Atquehoc D. Tomas hícq. 3. ar. 3. o paturdt iterató docet : dum illam controverfiam gntitatt &efolvit: an abítra&ta per intelle&tum no- l truim D 54 24 'Tm&atu: VI, de Incarnatione, firum períonalitate adhuc natura Divina qir 1 poffetaffumere naturam hümanam? quód- sinustd fi enim per intelle&um abftrahantur tres fecusi perfonalitates relativa , tunc in. noftro gradun quidem conceptu adhuc remaneret natu- ul ra Divina, üt fubfifens per unicam perfo- tf nalitatem , non quidemreipfa talem, fed flapet folàóm juxta modum cognofcendi , prout j natr fcilicet tres perfonalitates cognitione no- prædica! ftra in unam confundimus , dum proprie- nis lt tates relativas , vi quarum ab invicemdi- Qetuna fcernuntur , non attendimus. Vndear- YoLL A tic. cit. ad 2. fic refpondet: Circumferiptis Ántiti per itelletum. per(oualitatibus trium. per[onarum , um vemanebit una. per[onalitas DEI, füt Judai intelli. d Trin gunt, ad quam poterit terminari affumptio , ficut m,qi i munc diimus eam teyvmimari ad per(onam. Verbi, (intattm Ex hoc textu manifeftum eft : uód Do- M Tn, &or Angelicus nunquam admiferit in Deo fpmor fubfiftentiam aliquam abfolutam , quz re- tf ipfà tribus perfonis fit communis , adeó- Wsl quetalis, qualem Judai intelligunt. itrgl Praznot. 3. Quód perfona Verbiin con- 2 Wsltt creto fumpta formaliter importet , tum fiti) naturam Divinam , prouthzcomniaprz- 2 T, dicata abfoluta in fe comple&itur , tum L DiVino | D Filiationem , tanquam fübfiftentiam fibi u opriam, vi cujus formaliter in effe Ver- bi "n | ; feu perfonz fecundz , in Divinis con- d Rituitur. Hincigitur controverfia mo- " bo ve- M Pifputatia 1. Art, l, iti D 2$ vetur. Prim5: an perfona Verbi fitter- inigi. ts minus folüm extrinfecus , an vcró intrin- fecus unionis hypoftatice , vi cujus na- d ds D . tura humana à Verbo Divino eft affum- pta? Secundó: an defa&tó unio hypofta- i. i lm l tica fit formaliter & immediaté facta in fola perfonalitate Verbi , an veró etiam tl g iconto in natura Divina, aut filtem. in aliquo predicato abfoluto , quod tribus perfo- Im proy Invicen nis fit commune ? Et quidem imorimis certum eft, qubd tota pertfona Verbi, Vnde: Ciramjet prout hzc naturam Divinam fimul &per- fonalitatem fuam importat , fit terminus, T qui denominatur incarnatus, ficut in My« ii ind fterio Trinitatis perfona Verbi efttermi- p nus , qui denominatur à Patre genitus. wfaun, * Sicut autem, ex dictis in Tract.]. de DEO, : quod)» Dif». V. art. 2. quxftio movetur : an prin- Yferiit cipium produ&tvum Filii , àt qu), in Pa- Am, qm.* tre.fit fola Paternitas , an veró etiam Di- nunis ; ädü' vinitas ; fic etiam ifthic quzritur : an fo- eUl It la perfonalitas Verbi, an veró etiam Di- Verbind! vinitas fit terminus formalis unionis hy- ni oret, v poftacice ? 'comiay! Dico r. Unionem hypoftaticam Ver- ,. Gitur, f bo Divino non quidem fübje&ive, fed. flentiam: terminativé effe intrinfecam. Ita cum;, rin Cfïe 3 D. Thoma híc q. 2. art. 7. communis fen- Diviols ! Centia. Probatur. Nam VerboDivino unio hypoftatica eft intrinfeea , adeóque ;overw; 2 Yer 26 Tratlatus V1. de Mcarnatior;e; veleft intrinfeca fubjective, vel folüm ter- . [ Cnü minative. Sed non eft intrinfeca fübj e- sprno erent €ivé. Ergo. Maj.exindeconflat: quód NX'erbum Divinum ex di&is art. przced. peguc del m Divi fit realiter , & quidem fübítantialiteruni- nuem Qd tum nature humansz. Cüm autem hzc denominatio non fit meré extrinfeca, cu- hitiet, jsliber jusmodi eft denominatio cogniti, aut amati; hinc unio hypoftatica formaliter gb Y denominans Verbum unitum naturz hu- pv manz, debet eidem effe intrinfeca. Min. poltzat autem prob. Si unio hypoftatica Verbo Qu g gt Divino effet fübjeGivé intrinfeca , tunc €ó ipfo Verbum Divinum effet fubjectum quztecpmph refpectu unionis, tanquam formz phyfi- mqu y cx. Sedhoc admitti nequit. Ergo. Maj. À um exinde patet, quód fübjectum phyficum df tl & forma phyfica (int invicem correlati- Nya. Min. prob. Nam fübje&tum phyfi- ii cumper advenientem intrinfecé formam, ti f t etiam intrinfecé mutatur, prout ab in- ductione cujuslibet formz tum f(übftan- t n tialis, tum accidentalis, fubje&to adve- nientis conftat. Sed Verbo Divino re- ll difp.[ jiqae Pgr u pugnat omnis mutatio phyfica, feu in- RU trinfeca, cüim DEUS effentialiter fit im- ijerfeqi( snutabilis juxta illud Jac. I. 17. Apud quem "i mon eft tratsinutatio , nec viciffitudinis abumbratio, t lm Ergo. !tl 23 Confirm. Etíi unio bypoftatica, tan- U: Rn quam , i Difputatio l.. Art, 1l 27 Vl quam entitas modalis, fit VerboDivino Ym intrinfecé affixa, nihilominüs Verbum, ] [IM per eandem intrinfecé neque perficitur, T. n tf neque deterioratur. Sed hoc ipfo Ver- u bum Divinum folüm eft cerminus, non autem füb jectum refpe&u unionis hypo- tiitun ftatice. Ergo. Min, ab inductione cu- ynit, a juslibet formz phy(ice conftat. i formis Maj. prob. Nam Verbum Divinum , per fu- naturz pervenientem in tempore unionem hy- feca, Y poftaticam, non evafitlintrinfecé perfe- itica Ver Cius, quàm fuerit ante unionem, tum ft, t quia in effe perfonz, & effe natura adz- «cübje quaté completum & infinit? perfectums orme pl tum quia complexum ex DEO & creatu- E. Y rà, quantumlibet perfectá, non eft ali- n p quid perfe&ius, quàmfolus DEUS. Quin i cor imó nec quidem tres Divinz perfonze, et- u &libet in fe fit infinité perfe&a, col- um p d ectfoma ivé fumpte majorem perfe&tionem. pI'OUI D W intrinfecam continent, quàm quzlibet m (ile ex illis feor(im fümpta, prout in Tra&. T. de.DEO difp.1. art. $. dictum eft. Sed biedo d ; Di* neque per unionem hypoftaticam Ver- f( f , bum Divinum deterioratur; tum quia nihil perfe&tionis intrinfecz per eam ami- ulier tl 7, Apif It; tum quia per ipfam unionem hypo- jj du aticam fummeé perficit naturam huma- nam , complendo illam ,. & Deificando adets EE in effe perfong fcu fuppofii Divini. Er- 1 g0. 28 Syallatus V1, de Intarnatione, *4 DicoIl. Unionem hypoftaticam for- h fcq | maliter terminari ad folam perfonalita- I | tem Verbi Divini. ia cum D. Thoma FUU hic q.5. art. 2. communis fententia, con- Conf tra nonnullos. Prob. Siunio hypofta- kX fica non terminaretur formaliter ad fo- dolicam lam perfonalitatem Verbi Divini ; tune gl uf etiam natura Divina effet terminus for- yu, n imalis unionis hypoftaticz. Sed hoc ad- Min. rob. Illud g p Tnitti nequit. Érgo. u X folüm ex parte Verbi Divini eít termi- d ius fortalis unionis hypoftatice , per funiy quod natura humana formaliter comple- Q2 «urin effeperfonz ; quia nempe per Ver- ttfenc bum Divinum non completur formaliter in effe naturz , utpote füb hac ratione l M t a n ia aliunde de fe completa. Sedin effe per- fonz completur per folam Verbi perfo- i rl fot, w malitatem 5 ciüm natura Divina non fit formaliter perfonalitas, neque includat LT tdn d füb(iftentiam aliquam abfolutam, ex di- &is num. 20. Ergo. (s ] ( Confir. I. n uamvis enim tota períona Verbi in Myfterio Trinitatis dicatur à Pa- tj iv V. :ca:erginu tregenita, adeóque fit terminusqui produ- étus, nibilominus terminus formalis fi- li v€ qu) productionis eít fola Filiatio, feu lm períonalitas Verbi, prout in'Tra&t.I. de i r DEO difp. y. art. 2. dictum eft. - Ergo, li- [ Vy €ét tota perfona Verbi dicatur incarna- u »ll['p( te i ! La bifputatiol, Artic. 1H 29 mf ta, feu hypoftaticé unita naturz huma- Qefüni. TLTA nz, nihilominüs terminus formalis quà eít fola filiatio, feu perfonalitas Verbi. It t Confirm.Il. Authoritate Conc. To« niohydh let. XI. in formula fidei, per fedem Apo- at d irin; w ftolicam approbata, fic ftatuentis : selus erminil gilius (u[cepit humanitatem in. [ingularitate per[o- Sedhd f& , nen in unikate nàtuya Divine , id eff . in eo, rob, l: quod proprium efE Yilii, non quod commune Trini- i bt tati.. Sedfolaperfonalitas Verbi eft pra- dicatum proprium Filio.; natura enim, ntice , t communis eit toti Trinitati. Ergo. Itet com Conf. III.. Authoritate D. Thom. art, n* pcrï; €it. fic concludentis : Effe terminum a[fum- q formil: prionis non. conveuit natura. Divine , fecundum [e Juc ratt ip[am ; (ed ratione per[one, iu qua confideratur, Et din f ideo , primo quidem, ér. proprifimé per[ona dicitur Verbipti aJfumere. secundarió autem . dici potefl : quàd jvint t etiam natura. afunpfit naturam. ad [ui perfonam ; que Id €» fecundüm bunc modum dicitur matura Incarnata, ytam, g: Objicies I. contrá primam. Si unio 56 hypoftatica Verbo Divino effet intrinfe- vt p er adve- ca; tunc Verbum Divinum , diciri? nientem in temporeunionem, fuiffet mu- us p tatum intrinfecé. Sed hoc admitti ne« s formal quit. Ergo. Maj. prob. Nam Verbum ! filitio/ Divinum per unionem hypoftaticam ac- in Tratt cepiffet novam denominationem intrin- j Bo fecam , utpote intrinfecé unitum hu- &uanitati, quam denominationem priüs ^ m W;; non N 350 Trallatus Vt,. de Incarnatione, m pm non habebat. Sed accipere novam de- QratuT s nominationem intrinfecam eft intrinfecé Aiconf mutari, Ergo. Confir, AuthoritateD. Thom. hfcq.2. spelios droaf art. 7. fic concludentis : Owmis Relatio , qua confideratur inter DEUM f creaturam , vealiter x übje zintri quidem efl in ereatura , ton. autem. eft vealiter in N00M 1 DEO, fed [ecundim vationem tantüm* quia nonin- tfb ! sa[citur [ecundum mutationem. DEI. $ic ergo di- Bominti cendum efl : quód bec uniouone[l in DEO realiter , lmuzt fed. fecundüm vationem tantim, Etq. 16. art. 6. Ht flnt ad 2. refpondentis : quód fola humanitas alb er unionem hypoftaticam,non autem, tftonimt erbum Divinum fit mutatum: quiailla , l mütiin que relativé dicuntur , po[Junt. de novo pradicari de aliquo absque ejus mutatione ; prout. bomo fit dex- as d per, per mottm illius , qui fit ei finijler. Ergo. ii Derfr Refp. N. Maj. Adprob. D. Maj. Verbum 27D ivinü accepiffet novam denominationé n intrinfecam, tanquáterminus perfectibilis tv per unionem hypoftaticá , aut humanita- tT ij Dirio tem affumptam. N. Maj. Tanquam ter- minus perfectivus humanitatis affumptz. h ïäx lntr .'anm C. Maj. Et ic D. Min. N. confeq. Ratio diftinctionis ex num. 2j. conftat, ubi II lt oftenfum eft: quód Verbum Divinum per unionem hypoftaticam accipiat quidem MT ,novam denominationem intrinfecam, non t tl lam fi!q i N tamen mutetuF intrinfecé ; quia per il ne- W Difputatio1, - Artic. 1l & TO neque intrinfecé melioratur, hcquc dete- L r floratur. . Ad confirm. N. confeq. Nam Do&or Angelicus folàm negat : Oitn. quód unio hy- ii Mb poltatica fit Verbo Divino realiter intrin- iil n feca fübje&tive , non veró , quód eidem Ti fit intrinfeca terminativé, prout ex ipfa N ratione mutationis utrobique addudá sicey conftat. " Hinc etiam paritas de nova de- DEO rl nominatione dextri füperveniente ex fo- la mutatione locali alterius, qui fit fini- ) 16 at | humant fter, folim'eatenus fubfiftit , quatenus jon qut etiam Verbo Divino potuit accedere no- mqual va denominatio, intrinfecé uyjri, absque wulla mutatione intrinfeca Verbi ; non, y pl autem fübfiftit - etiam quoad reliqua, tht h j D Nam aliàs fequeretur: etiam denomina- tionem writi folüm effe accidentalem,non ; Vete qomimtiüüä veró fübftantialem, quod do&trine Divi home repugnat. af Objicies II. Si unio hypoftatica effet 4 . Verbo Divino, quantumvis folüm ter- aquim minativé, intrinfeca 5 tunc adhuc Ver-' js afumpt bum Divinum per eandem pérficeretur Ye , Ml intrinfecé ; ad eóque phyficé mutaretur, ontat V : TBo. Antec.p rob. Namintrinfecé per- Jvinumy fici nihil aliud eft, quam füfcipere per- j quie €&ionem real em intrinfecé communi- feam i Satam, $ed unio hypoftatica eít perfe« e p uL ] 32 tradlatus VI.. de !hcamationcl a &io quxdam realis, eadémque intrinfe- Df €6 communicata Verbo. Ergo. eulitt (3 Conf. Etfi, juxta quorundam fenten- fion «t tiam, unio fübftantialis inter corpus & Chridus ! animam rationalem foli corpori fuübjecti- deoque vé, ipfi autem animz rationali folum, if patit( terminativé fit Intrinfeca; tamen anima vis endt per hanc unionem intrinfecé perficitur, filomn hyficé mutatur. Ergo pariter. denómn 29 E eíp. N. Antec. Ad prob. D. maj. In- tem ( trinfecé perfici nihil aliud eft, quàm fu- Veini ere intrinfecé perfectionem réalem, denerito - u plicativé talem, quz fcilicet fit per- ml t / fedio refpe&tu ipfius termini, eandem. Mf füfcipientis. C. maj. folummodó fpecifi- il aum. cativé calem, quz fit perfectio tantüm; !i d p refpe&u alterius termini perfetibilis. N. L a Dmmum maj. Et fic diftinctà min. Neg. confeq. ] B Ratio diftin&ionis iterató conftat ex nu- [ m mér.2$. & illo axiomate : . Quidquid reci- Hine ltll pitur , per modum recipientis vecipitur. 'tn, ad przítandam denominationem forma- MA Aj (j Vf ]em alicui fübje&o, feu reipsá, feu per r uandam ana:ogiam tali, non füufficit, ut f orm ttidi, a denominans predicatum aliquod A fedden in fe formaliter cóntineat, fed eciam ex parte fübje&i requiritur capacitas ad fü- 1 Nf"&ll'ca fi( fcipiendam hanc denominationem forma* lem. Sicutigitur grati» habitualis Chri- Y Vj V fo intrinfóca , licét eadem . entitativ m um ^ Difputatio 1, Artic. 11. .33 t mtr'liä fümpta fit formalis fan&itas, & filiatio 0[ DEI adoptiva, nihilominüs Chriftum for- . " fentes maliterfolummodó denominat fanctum, & non veró Filium DEI adoptivum, quia ts k UM Chriftus non eft perfona DEO extranea, ii À AUA i adeóque hujus denominationis incapax 5 3men qu ita pariter unio hypoftatica ,' quantum- vis eadem fit entitative perfe&tiffima, ni- : p IT hilominüs Verbum Divinum formaliter denominatfolummodó unitum ; non au- Di mli.b tem quoque formaliter perfectum; quia , quani m reale. Verbum Divinum eft incapax , ut hanc denominationem formalem ab unione lt üt t * hypoftatica recipiat. j, eniz Ad confirm, N. confeq. Difparitas eft: olb f Chio tunt uód anima fit capax reciplendz perfe- ionis fuperaddite ; fecüs autem Ver- fe&ibis bum Divinum. Neg, n Objicies III. Verbum Divinum pef ;o onftat er unionem hypcftaticam fibi intrinfec ama Quidquür?i faltem redderetur imperfe&tum. . Ergo, pl ^ Antec, prob. Nam unio hypoftatica,nori onem (( obftante perfectionefüa, eft entitas crea- i, f tà, adeóque limitata , & confequenter n fuiïgk,ü imperfecto. | Sed hoc ipfo Verbum Di- vinum redderetur.imperfe&um; fi unio fpd t hypo&aticg eidem foret intrinfg;a. Erf xdips U "24 - Confirm. I. Verbum Divihum ante onem ff jl Ü &ius, -unionem hypo&atipam fuiffec perfe " emitaf quam : 24 TratatusVI,. de Incarnationg. g;' H'AW i;uäm poftunionem. Ergo. Ant. prol, gt Nam Verbum Divinum ante unionem, * nullam habebat imperfectionem intrinfe- o cam, fecüs autem poft unionem, Sed ;mpene&l hoc ipfo fuiffet perfectius ante unionem. V Ergo. qod Ve irmalit Confirm. II. Complexum ex Verbo Divino & hypoftatica unione, utpote de- ifo dl feGibile, eft minüs perfectum, quàm fo- 'aniongt lum Verbum, utpote indefe&ibik. Er- dietent u dat Mu [1 Aefi -N d. Ad ; € rob. D. maj. Unio er fioDi hypoftatica eft imper &io, &fmul o- mnia przdicata,quz formaliter continet, gtl pote communicare Verbo Divino. N. i, qi maj. Etfolüm illa predicata communi- Jutonebucr r J carepoteft, quorum capax eft Verbum. a C. C. maj. & fic diftin&à min. N. confeq. Ratio diftinctionis eft; quód unio h ? u gompfqr« ftatica, quantumvis eadem fit perfe dtio m i ipfi Verbo intrinfeca, non denominet il- Jeur i lud formaliter perfectum, cüm Verbum fs J ;*lh S; ( d hujus denominationis ab unione reci- iende fit incapax, ideóque folummodó Xült DBQ ilud formaliter denominat unitum, ex : Eü, l dictis refponf. preced. — Unde pariter de k depn unione, quatenus hzc eft entitas quz- i dam creata, adeóque imperfe&tio, di- fcurrendum eft. RTT (vi&,q Ad confirm. I,.N. Antec, Ad prob. D. maj, h Diszutati& l. Artic. Il, 35 M v Ut 1naj. Habet imperfedionem terminativé fibi intrinfecam, & hoc ipfum eft imper- nitri, fedio. N. maj. .Et hoc ipfum nulla eft um W imperfectio. C. maj. & (ic diftin&tà min, fetting, N. confeq. Ratio eft ; quia hoc ipfo, uód Verbum Divinum fit incapax, ug I erVe formaliter denominetur imperfectum, eo & u ipfo nulla eft imperfedio habere hanc m qua) unionem fibi cerminative Intrinfecam,feu :&iblkl b effe cerminum intrinfecum illius unionis, uc eft entitativé impérfe&tio. , ln Ad confirm. II. D. Ant.. Complexum &fimd ex Verbo Divino, & unione hypoftati- ter contir ca, utpote defectibile, eft quid minüs per- ) Divino.! fedtum, quàm folum Verbum, denomi- natione hacredundante ini fum Verbum., 3 COT eft Velr N. Antec. Redundante folàüm in ip(am, j , N cot unionem. C. antec. & N. conféq. Cate- rüm complures fimpliciter negant antec, x unio l T & quidem ideo ; quód complexum ex denomit DEO & creatura neque fit perfectius, ne- u e minüs perfe&um, quàm folus DEUS, cim Vets N am hoc idem complexum formaliter unione ré ( folummw includit DEUM, qui neque femetipfo in« [ unitum,? ferior eft, neque per adjunctam creatu- ram fic deprimi poteft, ut fe ipfo infe- 1de ariw j rior evadat. exitis ( Unde complexum hoc abs- ue ulla contradictione (imul infinite per- afettio, ! ? e&um eft, quatenus nempe DEUM im- A POKO | M gmb; 36 "TraflatusVI, de Incarnatione, portat, & fimul dm erfe&um eft, qua- i dit. llgmt» : tenus creaturam-inc us f 32^ Objicies ultimó contra fecundam. In- imgr ' ter naturam Divinam, & períonalitatem gt Mbetur. Verbi, fa&à comparatione immediatá, * n on intercedit alia diftinctio, quàm fo- mim hi liüs rationis ratiocinatg. Sed hoc ipfo 'abora natura Divíina eft terminus formalis unio- i Mi nis hypoftaticz. Ergo. Maj.füpponitur T8:77] ex Tract.I. de peo num.$09. Min. prob. Repugnat, utinter extrema, períolam je, iBl spdu rationem diítin&da, unum, & non aliud mondc t fit terminus formalis unionis hypoftati- ca. Dd Ergo. Ofaiuil Confirm. I. Nam juxta PP. & Concil. Mintwng fimpliciter verificantur iftwe : Divinitas e[f ia li unitabumanitati: Natura Verbi eft incarnata, Er- al Eu go. QConfeq. prob. Si etenim fimplici- ter verificarentur hujusmodi propofitio- PT M aol nes: Natura Divina generat , Natura Divina ge« bäüüef « meatur ; tunc eo ipfo in myfterio Trini- Tiguen tatis non tantüm filiatio, fed etiam na- | N tura , feu Deitas, effet terminus formalis di refpe&tu generationis active. Ergo. aW »fliw Confirm. II. Nam Concilia folüm ne- DN ) t m gant: Naturam Divinam, prout commu- nem tribus perfonis, non autem, prout "m contrac&tam per filiationem, effe unitam "RUA naturz humanz, Ergo. mmü Atl pE Refp. N min, .Ad prob. D. antec. Re- m p Jä(;,,;: tí j «Difputatio I,. Artíc, 11 D 37 Lme?t, ü pugnat, ut unum, & non aliud fit termi- Qd nus formalis unionis hypoftatice füb ea- dem appellatione. C. antec, füb diverfa Tdtus um appellatione. N. antec, & confeq.. Ratio 0, qinj habetur ex Myfterio Trinitatis. Sicut Sed vt enun hzc predicata apparenter contra- ol dictorla : Natura neque generat , neque genera» j füppo turs Paternitas vealiter. identificata Natura gen- tat, Filiatio generatur, ab omni contradictio- Mi , pert ne, reipía tali, falvantur per diverfam, appellationem , vi cujus natura Divina & non d i hypot non eít natura generans , neque genita, e€ft tamen Paternitas generans, & Filia- D. & Cont tio genita, ideóque hzxc diverfíà appella- tio fundetur in fola diftinctione perfona- : Dirintui Ht li, mixta identitate fübítantiali , inter Pa- trem & Filium, quam fides docet ; ita nim fmpl pariter in Myfterio Incarnationis per di- ii propoüu:v veríam appellationem in hac eadem di- ii D] ftindione fundatam falvantur hzc przdi- vilerio T cata apparenter contradictoria : . Natura f etim? Divina non e(! terminus formalis unionis hypo[lati- jnus frm? «£, Perfonalitas Verbi e[l terminus formalis: unio- », lgo. uis bypo[latica ; quia. fcilicet natura non eft ii olurt? natura formaliter terminans unionem. Yout COm hypoftaticam, eft tamen perfonalitasVer- jten, pt* bi, terminans formaliter eandem unio- df unti nem hypoftaticam. , Ad confirm. I. D. antec. f(impliciter ve- ) anteo J f rificantur in fen(ü à Patribus, & Conci- , € 3 liis 28 m&ams VI. dtklntdmdtiane. u liis intento. C.antec. Spectato etiam rigore Dialectico. N. antec. & confeq. «t pm*e&nm Ratio eít; quód fenfus per has locutiones intentus non fit alius, quàm contra Ne- ] l fs v l jc ll ftorianam Hzrefim propugnare veram ! | ; ( Chrifti Divinitatem. . Ad hancveró pro- tum in pugnandam nullatenus requiritur, utna- tura fitterminus formalis unionis hypo- ft ml ftatice. Quin imóipfa Concilia contra- ninr rium docent , üt ex num. 25.liquet. adir Ad confirm. II. D.antec. Et hoc ipfo & denei negant folam perfonalitatem Verbi effe terminum formalem unionis hypoftaticz, mparfurriw vl N. antec. Hocjpfo neeant naturam Di- xinam eíle terminum ormalem unionis hi Dim . Ra- inagzs d hypoftatice. C.antec. & N. confe tio eft; quiahocipfo , quód natüra i olüm, ff tsf proutcontracta per Filiationem, fituni- ta humanitati ; eoipfo non eftunitara- j t tione füi, fed folüm ratione Filiationis , df fecum realiter identificatz ; adeóquehzc ul fa. fola eft terminus formalis unionis hypo- tintd ftatice, alioquin illa reduplicatio exce- As A ens tiva fruítra adhiberetur. Ex hucusque lib " dictis Tf Diyy 34 - ConftatI. Quódunio hypoftatica Ver- ht [ bo Divino fit quidem intrinfeca , cüm il- "m lud fit fübítantialiter unitum naturz hu- [ :l' bl manz; non tamen fit eidem intrinfeca Imn««e ]: j Nan li fübjedivée, fed folüm terminative. Ver- W. Mifputatio " Artic, 11 39 A ts Verbum Divinum per hanc unionem, in C U tj tempore fupervenientem , neque ullam a hts perfe&tionem intrinfecam de novo acqui- f o y fivit, vi cujusredderetur perfectius , ne- ue ullam amifit, ut evaderet imperfe- B v 1gqcven')p ius. Cüm etenim, tumin effe naturz, LPICUE, , tum in effe perfonz , Verbum Divinum inionisl fit (impliciter infinité perfectum ; hincab vcilia n unione hypoftatica folummodoó recipere oteft formalem denominationem uniti, .liquet, Ethoci & perficientis humanitatem, non autem n Verbi denominationem perfeGi,aut imperfecti ; fhypoftati utpoteutriusquedenominationis ab unio» : matotat| ne recipiendz incapax. Sicut autem Ver- Valem eni bum Divinum refpe&uunionis, vel hu- 4 manitatis affumpte , non eft fübjectum. , Confa Tatüta ! 0!?; phyficum , fed folummodó terminus in- trinfecus , ficetiamrefpe&tu humanitatis, yem, ftu ; elbunim uam denominat fübfiftentem , folummo- 6 eftformadenominans , non autemfore y Filatos adelqueit ma phyfica. Hec fiquidem in fenfü ftri- &o fümpta eft ensincompletumab intrin- gnionis lj feco exigens unionem füi cum alio, tan- plicatio u uam fubjecto , cujusmodi exigentia in Es huast erbo Divino admitti non poteft. . Conftat II. Quód unio hypo ftatica äy ofirici fict, cin Verbo Divino fuübjedivé fit extrinfeca, adeóque foli humanitati non tantüm ter- unatur? 5 minative, fed etiam fubje&tivé intrinfeca. y intrint ,P Hs fiquidem pex ipfam unionem intrin- um ec l 49 Paäatu: VI,. de IWcarnatióne, ationi fecéperficitur, adeóque eft (übje&um phy- ficum refpectu ejusdem. — Ratio hujusul: i r terioreft ; quód omne illud fit fübjectum Yei d femimis phyficum , quod per aliud: intrinfece ad- veniens reipfa mutatur, feu perfe&tius , virmimi aut imperfectius evadit ; illud autem fit fs p folüm terminus intrinfecus , quod per b Mvl aliud intrinfec? fuperadditum mutari ne- |maidi ! uit Quód (i veró dicatur : bujus dif- ! atj J & rentiz exemplum affignari non poffe in g rebus creatis, cüm omnis creatura per Incurfgijm aliud intrinfecé adveniens mutetur phyfi- du cé ; feu perfectior, autimperfedtior eva- jrtel dat , adeóqué fit fubjectum phyficum, tunc i OY u'trone? idipfüm concedendum erit, jux- vdidio ' ta illud Concil. Tolet.I. in profeflione fi- Qm " dei dicentis: si ratioue hoc wyflerium eolligere- L tur: non effet tnirabile ,. fi exemplos. uen effet [in- ulave, M $6 Conftat III. Quód terminus formalis MT unionis hypoftatice non fit Deitas, feu Natura Divina, cüm per hanc formali- fiittn ter in effe perfonz compleri non poffit humanitas affumpta ; adeóque terminus " formalis fit fola Verbi períonalitas , vi It cujus utraque naturà in Chriíto formali- ! Ittm ( ter fübfiftit. Sicut enimin Myfterio Tri- Ut a nitatis totaperfona Filii denominaturge- Ws nita , ut eadem fit terminus , qui à Patre COIL*ämr, producitur, etíi terminus formalis gene- Wa Ia- u At hnj rationisactive fit fola filiatio 5 fic etiam 1 j in Myfterio Incarnationis tota perfona Jtfig Verbi denominatur incarnata , tanquam Itfb terminus , qui hypoftaticé unitus eft, erfi A v terminus formalis unionis hypoftaticz fit ld atini fola perfonalitàs Verbi. Sicut proinde , quig m mutgty in Myfterio Trinitatis, absque ülla, con- tradictione; natura Verbi non eft genita ^t huj ratione fui , & tamen realiter eft Filiatio non pl genita ratione füi, fic etiam in Myfterio CrédtQ Incarnationisnatura Verbi , absque ulla wtetur pl contradictione , non efthypoftaticé unita tiediote: ratione fuüi, eft tamen Perfonalitas Verbi yücum, t unita ratione füi, Nam utrobique hec lum erije contradi&tio per diftin&tionem perfona- rofelox lem,mixtamþ identitate fübftantiali,falva- firim odj ;ur. ln m ' ARTICULUS Ill inus form 1l t Deiti, l !] : ! n omnes nature bumane partes 11 ] ync fom ii " Jffut terminus immediatus unzo- r non p ni.f bypoflatice? ue tetmum ? [U ndlitis ! Renotandum I. Quód fide Catholica 5 P certum fit : naturam bumanam , pro- jfto formá fyterioTt ut hec ex corpore & anima rationali, ad invicem fübftantialiter unitis , intrinfecé yninaurp conftituitur , à Verbo Divino fuiffe affum- t àDut ptam, üt ex fymbolo Athanafii num. 1. H au- .rmaïisga;; 4 TratatusVL, de Incarnatione, &ddu&o conftat. Hinc Chriftus de fe ipfe [ 85. Ma:th. XXVI. 58. Triffis eft anima mea us- gur, u quead morten . Et Luc. XXIV. 39. . Videte iWPm uantus intas , C pedes mtos 5 quid egoipfe fum, Pal Preno qtesd pate, cr videte , quia [piritus carnem , c offa non ba- bet , ficut me videtis habere, — Ex quibus reji- pus&an ciuntur deliriahzretica, tum Apollinaris, tet ett megantis, à Verbo affumptam effe animam tts, QU rationalem , ideóque affirmantis ; quód fuifedi ipfüm Verbum fuerit locó anime: tum n Marcionis ,fingentis Chrifto corpus phan- vtf taíticum : tumValentini, attribuentis cor- lf m us ccelefte , contra illud Joan, 1. r4. m pnt Verbum Caro facium e[L. ln $ Prenot. I.. Quód corporis humani ia partes principales fint organice , ideóque t d u animatz, üt caro,& offa. Ex his autem DE aliquz neceffarió requiruntur , ut corpus i ! n 2b anima naturaliter informari poffit, cu- fs Chr jusmodieftcor, & caput: aliquz nonita, ii üt oculi, manus, pedes. Ecóntra alizx PL N partes non fünt organicz , utpote fluidz, i, adeóque robabilits non animatze, üt ümren fanguis , pituita, flava, & atra bilis, fine RE quibus tamen anima connaturaliter par- telien £es organicas ipfius corporis informare vcj h Vafqb nequit ; ideóque principales humores ap- "t i pellantur, Rurfüs aliz , nequeorganicz, IWmo neque neceffarie ; attamen ad decentiam, LT -ermatum pertinentes , üt eapill , & u- Nl W, "Di[putatio 1, Art, IIl 45 l[hlS k W. üngues. Demum aliz folüm excremen- LLULTI p Ti titiz , ütfaliva, &lachrymz, qux cantüm improprié partes corporis nominantur. lm Prenot.1IlI. uód proinde certum fit 5 » g JLTUM partes effentiales humanitatis, nempe cor- f qubu i pus & animam rationalem , & confequen- n pl ter etiam fingulas corporis humani par- m effegim tes, qux animatz fünt, à Verbo Divino Nntss q fuiffe affumptas , & quidem immediáté ; animg: ideóque pariter ab oppofito certum fit : COTpus p partes folüm excrementitias , neutiquam tibuentisi fuiffe affumptas, cüm proprié loquendo Ton, u non poffint appellari partes humanitatis. Duplex igitur folüm quzítio reftat, pri- ma fcilicet:anunio hypoftatica fuerit ter- 'poris huy nice, idtig minata ad unionem íübítantialem inter Ex hisat corpus & animam Chrifti? Secunda: an tur, u m €a quoque immediaté terminetur ad fan- var pl guinem Chrifti, & confequenter etiam ad reliquos humores principales? dliquenond Toonta Dico I. Non folüm corpus & animam ,e zationalem, fed etiam utriusqueunionem upocdil fuübftantialem , effe terminum immedia- anymita, ! g hlss tum unionis hypoftaticz. Ita cum D. "Thom. híc q. 6. art. j Suarez. Difput. 17. aralitet p ris jnforml' Se&. ;. Vafquez, & plerique contra Hur- humorest tadum, Aldrete , W/adingum, aliósque. Prob. Unio hypoftatica formaliter & | ueorgai immediaté terminatur ad naturam huma- i decenu pam , quà calem, feu prout complctam in " zapml ;; 44 Tradiatus VI. de Incarnatione, effe naturx humanz. i, Sed hzc , quà ta- lis, formaliter conftituitur, non tantüm EPCanärl per corpus & animam , verüm etiam utriusque unionem fübflantialem. r p t a [6) l j ) termir -' Maj. eftcerta. Sicut enim exparte V erbi affumentis humanitatem , unio hy- i ifan g com poftatica formaliter terminatur ad perfo- nalitatem Verbi, quia per illam humani- quod fi qu tll tas in. Chrifto formaliter (üubíiftit; (ie etiam ex parte naturz affumptz debet ea- u ( HQUUMIF dem formaliter terminariad id , quod fub- fitit, nempead ipfam humanitatem, pro- prab, At of ut completam in. effe naturz, — Min. au- inla i tem prob. Seclusà fiquidem unione füb- &i pl ftantiali corpus & anima rationalis non funt humanitas, feu natura humana, & vt p ideo Chriftus in triduo tnortis non erat !5 p homo , àt ifthíc D. Thom. 2$ O« . AEf . A. kuti, lod contra Richardum à S. Victore docet. rgo. trinm « Confirm, I. Nam ncqu,cv corpus, ne- v licy queanima, przcisé ratione füi ; fed pro- ( i dt, ]u ut conflituentia humanitatem ,- à Verbo d nj Divino primitus funt affümpta. Ergo. 1ttis| Ántec.prob. Authoritate & ratione D. læ,q g Thomzq. & art. cit.,fic concludentis e . RUL us Dicendum efl : quód Verbum Dei a(fumpfit partes hu- *f At manenature , mediante toto, Sicut enitn affumpfit h! QUj h «orpus propter ordinem , quem babet ad animam ra- u tiopa, T ^s -le(n/; ia éorpts. &j animam affumpfit propter [, 41 rm'm. - Difputatio l, Art. Ill 4j | hæc, W b n erdinem , quem babent ad naturam bumanam, Erf Vtin i Oöonfïrm.II. Nam ad illud, ex parcé i, termini affumpti, formaliter & immedia- La té terminatur unio hypoftatica, quod ETb p per ipfám perfonalitatem Verbi formali- Sed Ditur d ter completur, in effe perfonz. il hr quod fic completur, eít natura humana, - fubítin quà talis, feu prout formaliter conftitu- t deber tà per corpus & animam, ad invicem füb- Min. ruríus hgi, quoii flantialiter unita. Ergo. üititem prob. Authoritate & ratione D. Thomz ?. Min.; q. cit. art. 4. ad 5. fic refpondentis : Prisis m wiontt fecundim. intelle&um oportet , quód caro wmiatur ationals n anima , quàm Verbo DEI $ quia ex uuione ad ani. 'à humani mam babet , quàd fit unibilis Verbo in per[ona : pra- Oftis non fertim 5 qui4 per(ona nàn invenitu lali uatu?a, , r, hifi 'in ratia- n f 0. df Adore dot : Dicoll. EtiamSanguinem Chrifti, effe 43 terminum immediatum unionis hypofta- tica&. Ita cum D. Thoma híc q. j. art.2. k Compts, ! e füi; fedn & q.f4. att. 2. communis, & certa fen- tentia. Prob. Nam terminus immedia- temy À VCIb. tus unionis hypoftatice fünt omnes illa mpa. A partes, qus& ad naturam corporis huma- &t Sed inter hos etiam eft oncludents ni pertinent. fanguis, quantumvis füupponatur non ani- ;,,,;;jrymah matus. Ergo. Min, prob. Ad naturam p anin u corporis humani pertinent omnes illz p du partes, fine quibus fimul conjun&is ani- Jumpäï P"ff ina 46 1ralatus VI, de Incarnationt ma rationalis corpus humanum connae Gj zuraliter informare nequit. Sed absque p fanguine, quantumvis non animato, cor- Ohji us humanum ab anima rationali conna- Dimum turaliter informari nequit, ideóque jux- ts ta D. Thom. q.j4. art. 2. Manifeflum ef , 'lghhoc quàüd. ad naturam corporis butmani pertinent carnes, tce i c offa, & (anguis, Exgo. Mi pr Confirm. I.. Authoritate Concil. Tri- Theolo dentini. Seffione XIII. cap. 3. deSacram. tim L Euchariftie ftatuentis : Semper bec fides in gus, i Ecclefia DEI fuit . flatim poft confecrationem , ve- j qun Domini no[Iri corpis , vertínque ejus (angti- i. non , [ub panis d vini (pecie, unà cum ipfius ani- intm di a w divinitate exiflere $. v corpus quidem fub $, qui t jpecie panis, dv Janguinem (ub (pecie vimi ex vi yerborum , ip[um autem corpus (ub (pecie vini , && ys d fanguinem (ub (pecie panis , animdinque. fub utra- i, ] que , vi illius naturalis eonnexionis &i concomitan- tetleimr | tia , quÀ partes Chrifli Domini , qui jam ex mor- 2 pterg tuis vrejurrexit, non ampliàs moriturus, inter. (e co- uml u d h li í 0l 1 pulantur , Divinitatem porrà propter. admirabilem y l ejus cum . corpare & anima bypo[laticam unionem., [ M frtiy , Sed hoc ipfo fanguis eft pars humanitatis, 1 ConHEm,H uam Chriftus affumpfit. Ergo. p Is Confirm.Il. Authoritate ClementisVI. d "Wfllta' in Extravag. Umigenitus: de Pocnit. & Re- bl [mn tl miff. fic loquentis : Nen guttam [anguinis 1m0- tl Nv dicam , que tamen propter snionem ad Verbum pro h Wmm redemptione totins humani generis. [uffeciffer , fed ] £0- T 'Bifput?tio l. Arfit;. Ill 9 RTM copies? velut quoddam. profluvium mo[citur angui- X sem profudiffe, Exgo, Ia ObjiciesI. contra primam. Verbum. Dd Divinum unionem ubftantialem inter 44 li corpus & animam triduo mortis dimifit, Nriini $ed hoc ipfo eandem vi unionis hypofta- i prtüti ia tice immediaté non affumpfit. /Ergo, te Condi Min.prob. Nam juxtareceptum axioma "Theologicum, à D. Joan. Damafc. tradi- .j deut tum. Lib.III. deFide, cap. 2. . Verbum Di- p lu vinum , quod (emel a[fumpfit , munquam. dimifit, Af rgo. Ángt qu u Confirm. I. Ut natura humana à Ver- ii m if bo Divino dicatur immediaté affumptaz i gl füfficic, quód terminus unionis hypofta- tice immediatus fint corpus & anima, ut- hr mit LIULI pote partes effentiales, r quod, humanie indi f tatis. Ergo. Antec.prob. Ut natura hu- jotir ( ( mana dicatur genita, füfficit, quàd ter- j ff jict minus generationis fit unio fübftantialig ariiris m ) inter corpus & animam rationalem; et- - fi unio fit folàm pars &t quà, humanitauis, ppit Mmilf'ä hia m Ergo à fortiori. | Confirm. II. Nam snima & COFpus s ars hum , higo cum utriusque connexione & unione, yte t funt humanitas. Ergo,licét unio hypo- Ítatica non terminetur immediaté ad j Dont V unionem hanc fübftantialem , adhuc Ver- m d bum Divinum ia manitatem. aüumpüt kmediaté hu* m'm'; fu LU ) Refo, y 48 Trackatus V. de l;wamatiane. . h MA -Refp. C. msj. N.min. Ad prob. D. an- 4j tec. Verbum Divinum,; quo d femel af2 gryaeq t pb fümpfit, tanquam partem fübftantialem, nuaquam di- sqo, n &t quod , ipfius humanitatis, dendo p mifit. C. antec. tanquam partem folüm N.antec. & confeq. Ratio habe- w B üt quà, sendo Imy tur ex do&rina ipfius Div. Damafc. qui di&um, folüm ideo attulit, yon af axioma pre P ué fancilen, ut oftenderet, 1 ntriduo mortis, z ! etrun t animam & corpus , permanfiffe hypofta- conpolm tice unita Verbo Divino ;. etíi fueritde- ftructa unio fübftantialis inter corpus & Aludm, mutarinn animam. Quinimó ad ipfüm finem In- carnationis, íeu redemptionem humani g ln gen eris per mortem Chrifti obtinendam, mito: M necc ffarium fuit, utunio fuübftantialis in- x ter corpus & animam ad tempus aliquod n fde 3 Verbo Divino dimitteretur, donec ea- ;«sb ! H q, i " L] demiterü refürgendo affumeretur.Sic pa- tplnon titer certum eft: multas partes corporis, | (jem TT exceptà primigenià, utpote vi caloris na- h t turalis confumptas , à Verbo Divino fui(- | l^ X lil fe dimiffas , & viciffim alias, per nutritio- ( hr | nem acquifitas, ab eodem fuiffe hypoftati- atl cé affumptas. 28f Ad confirm. I. D.antec. Spe&tatàpro- | cisé doctrinà Fidei Theologicz. C. antec. Mi Spe&tato fimul rigoreDialectico. N.ant. in]| " & confeq. Quinimó hinc potiüs confir- l Arttnr satur noftraconclufio. Hoc ipfo enim, POitgqümum quo (/N bi[putatio l, Artic, IlI, 49 la, : quód agens aliquodproducat unionemin- d fend j ter partes,quantumyis à fe non productas, li €o ipfo producit compofitum ; econtrà , Ut d veró , fi unionemnon producat, tuncpro- partm (s ducendo partes non ptoducit compofi- , Mitd tum. Ergoetiam Verbum Divinum affu- " Damdt mendo immediaté corpus,& animam, & | ideo qt non affumendo immediaté unionem füb- * MOrtis, x ftantialem, non affumpfiffet immediaté , Yüfe hp fpe&tato faltem rigoreDialedico, ipfüum etf fuenti compofitum, feu humanitatem. Yer Corpi Adconfirm. 3. D. antec. Si etiam unfo (im fineml importeturinre&o. C.antec. Secüs. N. onem hun antec. & confeq. Sicut enim falfa eft hec j obtinend propofitio : Peftrus,c Paulus cum foanne [unt abflantial tres bomines , fi Joannes non folim Gramma- enpus dl ticaliter, fed etiam diale&ticé importetur in obliquo, ita pariter de füperius addu- ur, dontt yretut t &a propofitione difcurrendum eft. ts CO Objicies II. contra fecundam. Ver- 6 bum Divinum affumpfit corpus folàm me- evi cdore if DlVIHOhL diaté. Ergo idipfum de fanguine dicen- dum. Antec. prob. Auth. D. Thom. híc , p i 'ui(fehypomü' .6. art. 1. & 2. docentis, cum D. Augu- ino: quàd Verbum Divinum affumpfit corpus me- gt diante anima , quinimb ip[am animam mediante fpi - ritu , (eu mente, Ereo. ( jc O. at &I.CO- j 'æ Confirm.I. Nam fanguis, juxta proba- bilem fententiam , non eftanimatus ; ut- otiis C0 pote proximum alimentum ipfius cor p r1S i € w 1 $o TrallatusVI. de Incarnationt. y risanimati. Ergo, ficorpus,quantumvis ss uml animatum, folàm mediateé à erbo Divi- ;orportamr noaffumptum eít, idipfum à fortiori de utdeäcicnge fanguine inanimato dicendum erit. aturg Confirm. II. Nam plures fanguinis par- l if tes per decurfum vite fünt amiffe , quin- ! Meorf imó totus fanguis in paffione effufus. Er- intenimi o. dtariote Refp. D. antec. Verbum Divinum af- hml fumpfit corpus folüm mediate,feu median- npui, rzciseé intentione af- . teanima, fpectatà limdhf fumentis. C. ant. ; pe&atà etiam unione tedtvistn affumentis. N.antec. &confeq. Ratio mv eft; quódfpe&tato folüm ordine intentio- üfumdæ t nis Verbum Divinum quidem affumpferic tftttion corpus mediante anima, & ipfam animam mediante fpiritü, feu mente, quinimó cor- Ohiicie; l1] 1itty pus,& animam intelle&ualem. mediante "i toto,non tamen hincfequitur: quód etiam 1 8 hy unio hypoftatica cum fanguine fuerit fo- "tl lümmediata. Unde folüm eatenüs verifi- catur: quódVerbum Divinum affumpferit 'l?fn) d !) corpus mediante anima ; quatenüs corpus n i i . affumpfitpropter animam:& corpus,& ani- mam propter humanitatem , five prout ïf"«gcorpore D. conítituentia naturam humanam. WLN «:::amh Ad confirm. I. N. confeq. Quamvis étenim fanguis fit proximum alimentum lu i m ") corporis animati, non tamen eft purum "H d ui- ( me()lw alimentum; .&diïmul &(t neceffarió re fitüs Q"'l]u Sl M Difputatio l,. Art, 1II, Qu : ji ö oD firas ad multas alias a&iones vitales, à corpore animato exercendas , ita quidem, | 'afor.tiori b ut deficiente,vel exhaufto fanguine , illud m , connaturaliter ab anima informari non , sfintin " offit. mlb qi te fl h Ad confirm. II. C. antec. N. confea. Sicut enim corpus,& anima nonobftante 1 Divinni feparatione fua, manferunt in triduo mor- tis hypoftaticéunita Verbo, fic etiam de xtlö,fäumcd'iï lntentionti fanguine, quantumvis effufo, di(curren- dum eft :illo fcilicet, quem Chriftus dein &tlm unit w M redivivus iterum recepit , etfijuxta com- munem fententiam, partes illz, quzre- rdine intent ftituendz corpori refürgentinon erant, m alïumpfc amiferintunionemh ypo aticam. Ipfumam Objicies III. Hoc ipfo, uód fànguis 48 & qünimit non fit animatus, €o ipfo habet formam jen meli fubftantialem, & quidem totalem fibi pro- m quüdtar priam. Sed hocipfo immediateé unitus vl f noneratVerbo. Ergo. Min.prob. Hoc yeatenis vt ipfo , quód formam fübftantialem, eámque unafumpt totalem, fibi propriam habeat: eo ipfo eft uitenis r Ü compofitum fubftantiale , ídque fpecie di- X COTDUS, verfumàcorporeanimato. Ergo. iye p Confirm. I. Nam Verbum affumpfitfo- janam. lam naturam humanam , quinimó necpo- x Qu terat affumere naturam aliquam irratio- m dmen: nalem , ütcum D. Thoma, & D. Bonav. yn t p complures Theologi fentiunt. Ergo. lao Confirm.II. Sietiam fanguis fuiffet im- D2 media- Tra&atus V1, de Incarnatione, y $2 N medíaré unitus , tunc idipfum de reliquis hi vflrst humoribus principalibus dicendum effet. Sed hoc D. Auguftinus in Epift. 146. ad odl : ? erdl Qus 1 Confentium negare videtur. Ergo. 49 Refp. C. Maj. N. min. Ad prob. D. an- vtur: Rf af gt tec. Eftcompofitum aliquod fübftantia- le, idque fpecie diverfum à corpore huma- qdrifinft no;attamen ab intrinfeco ordinatü ad con- Mrt, Q ii ftituendá ipfam naturam humanam.C. ant. Sicnon ordinatum. N. antec. & conf. Ra- Waulit (77077 tio eít ; quód fanguis humanus , etfi diver- sÀ formá fubftantiali,eàdémque totali prz- kDnta ditus , fit camen perfe , five ab intrinfeco, dputrtiqn ordínatus ad conftituendam cum corpore t d animato naturam humanam, cüm neque (s allimontüen extra corpus connaturaliter generari, nc- ue iftud fanguine deftitutum vivere pof- 36 Vb it. Hinc, non obftante fua diverfitatefpe- 'antik cifica , adhuc eft pars fübftantialis , & inte- b Quyo ralis naturz humanz. RUT Ad conf. I. Similiter D. antec. & N. tumtnm confeq. Ex quo ipfo patet: quód juxta D. Ti ngto "Thomam hícq. 4. art, x. Natura irratio- IN t nalis completa non poffit hypoftaticé af- | A sl fümià Verbo Divino , cüm hujusmodi na- I) I m IN tura per cognidionem, & amorem Ver- Xinfon bum Divinum attingerenon poffit. Ni- AW hilominüs eidem hypoftaticé unitus fue- BU x rit fanguis humanus , quia nempe hic eít ^Tthy pars naturc humanz. Ad t " * Mi Difputatiol, Artic, III. $3 mid Ad conf. II. C. M. N. min. Nam D. li & Auguftinus in Epiftola cit. exprefsé docet , Bl ui uód fanguis fit Verbo hypoftaticéunitus; 1. , e reliquis autem humoribus folümita lo- Alyh ä uitur: Fortaffis occaftone fanguinis urgebit mos yrd ag woleflior per[crutator , & dicet : fi [anguis in Corpoe iCorporis re Chriflivefurgentis fuit ; cur non & phlegma , e yrdinatidi eholera, c telancholia, quibus busnoribus naturaus manam(r carnis temperari , etiam medicina. difciplina te[latur, ec Ker Sed,quod libet , quisque addat . corruptionem adde- i, etidr vt caveat , ne (ua fidei (anitatem corrumpat, Un- nquetotdz de D. Auguftinus non negat humores prin- (eabinii cipales reliquos à Verbo Divino affum- m am ar ptos, etfi fübdubitare videatur. m cin f ObjiciesIV. Saltem ungues, dentes, & fO r gene capilli non fuerunt immediaté uniti hypo- Qum vivet ftaticé VerboDivino. Ergo. nt. prob. adiveri: Nam iftapotiüs ad ornatum , quàm inte- gritatem corporis humani pertinent ; & tantialis,&i"i quamvis probabiliüs vivant, nihilominüs, D juxta multorum fententiam , non animan- tur animá rationali , fed meré vegetati- t QUi N và, eadémque realiter diftinctàab anima t p humana. Sed hocipfo. Ergo. Confirm. I. Nam capilli, & ungues pro- ho uN babiliüs nafcuntur ex vaporibus excre- mentitiis corporis humani. Sed hujus- pl modi vapores non fünt immediaté uniti gt Verbo Divino. Ergo. j p Confirm. II, Nam aliàs fegmenta un- D 5 guium, 4 [ ) f4 Tratlatus V, de Incarnatione, $ d uium , & capillorum , quz Chriftus per i QW ecurfum vite mortalis abjecit, eidem o (s ftnt efurgenti debuiffent iterum reftitui, pro- utetiam fanguis,in paffione effufus, fuit re- | eos A con ftitutus, Sed hoc admitti nequit. | Er- [0) grinent $I .Ref'p. Neg. antec. Ad prob. D. maj. manum, Ifta potibs ad ornatum, quàm integrita- Priusqu tem ftri&é talem pertinent. Tranf. maj. D. min) Ad integritatem in fenfu latiori, atta- us red men proprio fumptam. N.maj. & fic D. pf min. N.confeq. Ratio diítin&ionis eft, cuiliay dzeitu quód absque capillis, dentibus, & ungui- bus corpus humanum, faltem quodam- detm dexin vt modo, fitmutilum,& deforme; quin imó dentes,& ungues fünt requifiti ad plures PU fun&iones,à corpore animato exercen- ts lv das, quantumvis fupponatur eosdem non tssl effe animatos anima rationali. fblat, Ad conf.I. D. maj. Sunt nihilominüs a in fenfü quodam latiori partes integrales mrte corporishumani. C. maj. Non fünt ejus- asl modi partes. N.maj. Et fic diftin&tà min. L: t N.confeq. Ratioeít; quód vapores ex- |titt crementitii, priusquàm convertantur in hb Ittf ungues, & capillos , non fint partes hu- du dfe mani corporis integrales 5 contrarium. "L tamen dicendum fit, füppofità hac con- vet(one. Siemultepartes cibi, ac potüs, Cs "at priusqgäm converterentnr in fanguin aut Miy, pifputatio l,. Artic. II 755 n aut partes animatas corporis Chrifti, non Bd i erant partes ejusdem, & nihilominüs po- D tj ftea fuerunt unitz hypoftaticé Verbo Di- *eFWUS,fuif: vino. . nl | Ad confir. II. D.maj. Hec fegment pertinent ad conftituendum corpus hu- d p manum, poftquàm rejecta funt. N. maj. quiminy Priusquàm rejecta fuiffent. C. maj. & fic nt. Tras D.min. N.confeq. Ratio eít ; quód cor- 1 htior, : pus redivivum non exigat, nec exigere N. mj i poffit, ut omnia fegmenta unguium, aut diftindion capillorum per vitz decurfüm abjecta ei- nbus s dem reftituántur ; nam aliàs hocipfo ceva- filtem qui deret deforme. Idipfum de fanguineper orme; qui decurfüm vitz amiflo, vel in vapores dif- quít ii fipato dicendum ; cüm corpusredivivum mato ( totius fanguinis recipiendi incapax fit. T gosdema Hinc partes hujusmodi, quz conftanter Tonill reje&x fünt, etiam unionem hypoftati- r ii cam amiferunt ; fecüs autem partes ite- as t rum reítitutz. Objicies ultimó. Si omnes partes in- £2 j Nnütt iaf tegrales corporis humani fuiffent affurn- ptz, tunc eo ipfo unio hypoftatica enti- od vaptt* 1 convetm tativé fpiritualis, fimplex, & incorrupti- bilis non effet. Sed hoc repugnat per- y n p j conttat fectioni ejusdem. Ergo. Maj. prob. Nam unio hypoftatica, prout immediat* ad ofti l! Corpus humanum terminata, foret enti- s ab n p ote effentialiter af- u-u]filü ! tativé materialis , Utp 4 fixa ) y6 Trallatus VI, Dé Incarnátione, fixa enti materiali. Pretereà effec com- g Qofo m ofita ex tot unionibus partialibus, quot f u nt partes realiter diftin&z corporis, & (dlit mh'rer j fanguinis humani, adeóque entitativé fim- lex non cffet. Denique plures artes ] müitür cÓ unionis per decurfum vitz mortalis de- l ifim cor Verbi : ! ftructe fuiffent, deftru&tis partibus cor- poris humani, antecedenter hypoftatice 16m, p v inter unitis , adeóque unio incorruptibilis non effet. Ergo, H lm n Conf. Nam unio hypoftatica eft per- extut! fectior vifione beatifica. Sed hzc eften- cün n titativé fpiritualis, fimplex, & incorru- x w ptibilis. Ergo. Maj. prob. Authoritate D. Thomz híc q. 4. art. 1. ad z. refpon- Mvf befn dentis : Mwlrà mafor, c» perfectior eff. unio ad petm (ecndim effe per[onale, quam que eft (ectin- zX | dum operationem, Exgo. iU. E Refp. D. Maj. Tunc unio hypoftatica t adz uaté füumpta, enticativé fpiritualis, Wgin N fi i P ex, & incorruptibilis non effet, C. trtlten m3J. Inadzequaté fumpta. N.maj. Et fic "bt D.min.N.confeq. Ratio eft ; quódunio mv [ hypoftatica inadzquaté fümpta, prout tht fcilicet eadem terminatur ad animam hu- lt manam Chrifti, fit entitativé fpiritualis, Bieri fimplex,& incorruptibilis , quamvis ea- A n ol dem adzquaté fümpta, five prout termi- [ Non] natur immediaté ad corpus Chrifti, non M wl ) fit entitative fpiritualis, fimplex, & in- mlu Cor- Mi - Difputasio 1. Artic.1ll, d a d corruptibilis, Cxterüm adhuc in alio iil fenfü fimplex appellari poteft, quatenüs « ( Qf fcilicet non datur duplex unio inter fe H Wt realiter diftin&da, vi cujus perfona Verbi K pl uniatur corpori humano, & vi cujus vi- Ite muuji : ciffim corpus humanum uniatur perfonz 5 patiu e Verbi: nam iftud fit per unicam unio- Yter hyyl nem, prout etiam aliz uniones duplica- i OTTUpte tx inter materiam, & formai fübftantia- lem, paffim rejiciuntur. Caterüm hec Xatiea ed eadem unio defa&ó incorruptibilis eft, Sed hod cüm ipfuüm corpus Chrifti, utpote poft ex, & i refürrectionem jam gloriofüm, incorru- b. Auttor ptibile fit. ( ad2, r Ad confirm. D. maj. Unio hypoftatica Titir d eft perfectior vifione beatifica in omni li- ilb nea. N. maj. In linea unionis, feu nexüs jnter DEU M, & creaturam. C. maj. Et nio hd transmifsà min. N. confeq. Ratio eft ; u 6d unio hypoftatica fit quidem perfe- d p « non d à ior in lineaunionis, cüm per hanc crea- tura DEO realiter, & intrinfecé conjun- Nauj. 2 )eft;qll(l)dllfi atur: per vifionem veró beatificam fo- j s üm intentionaliter, & extrinfecé: non. t n tamen fit perfe&ior in omni linea, quia ydanimam ii non eft entitas vitalis, ficut vifio beati- fica. Caterüm D. Thomas exinde con- uamvs « prout tert cludit: Non potuiffe naturam irrationa- lem affumi à Verbo Divino. Ex di&is. Chrifiy ConftacI, Unionem hypoftaticam ex j4 ( $ L par- *8 'I'raä;ztus VR. de wearnatione, parte naturz humanz immediaté termi- ironi mari, non folüm ad corpus,.& animam, us conm íctnt Chriíti,fed etiam ad. fübftantialem utrius- ue unionem; ciim hxc extremanon fint guifora fnmedit rationefui, fed ratione naturz humanz, five prout conftituentia humanitatem, à ts, feup Verbo Divino affumpta. |Hinc étiam D. flcem 1 Thomas q..6. art. ;..docet, partes huma- finguni nitatis mediante toto effe affumptas ; non etiam Q u vefttt da idem ita, ut totalitas fit forma quz- m à corpore,& anima, eorümque unio- n ne fuübítantiali realiter diftin&a, prout b at Vasquez difp. 26. aliique exiftimant ; fed. t folüm in hocfenfü : quód partes huma- t nitatis ratione totius, per easdem forma- nids, d liter conftituti, fint affumptzs quia fcili- tsl cet humanitas formaliter, feu ratione fui, zi eft aíTumpta. ptidrun $$ ConftatII. Quódunio hypoftaticater-. 'CanatlH. , minetur etiam immediateé ad. Sanguinem atouy Chrifti, ütfide Catholicá certum habe- : fl ur, etfiolim quidam Theologi, nomi- Mu nj natim Durandus, & Maironius oppofitum ii ij fenferint, quos Suarez Difp.15. fect.6. UM refutat. Neque obftat: quód fanguis * D) W'P humanus,non fitanimatus, adeóque fpe- OUU cie phyficà differat à corpore animato ; Anafi quia fcilicet eft pars integralis naturz hu- manz, utpotede fe ordinatus ad. confti- Rn NOCR S f ram üncmü mcndgm tum corpore anjmato natu r hïy- Min, Difputatio ;, Art, 1. — $9 MR i humanam, cüm fanguis neque extra cor- QUs us connaturaliter generetur, neque iftud Id deficiente fanguine connaturaliter ab ani- XC'tmnort ma informari poffit. Hazc autem unio AQut? humu immediata intelligenda eft de fingulis gut- AIrtanytte tis, feu partibus fanguinis, etiam effufi, Ht faltem illis , quz formam fübftantialem "t atl fanguinis non folüm retinuerunt, fed ^AU etiam Chriíti refurgentis corpori fuerunt it hm reftitutz. uod autem de fanguine, id- m ipfüm de reliquis humoribus principali- n m 1 bus, quinimó etiam de unguibus, den- 'erifinmy) tibus, & capillis, exceptis tamen fegmen- ( parts hs tis per decurfum vitz mortalis à Chrifto ! easdemfor reje&tis, dicendum eft. Nam ungues, pus; qui dentes, & capilli in fenfu proprio, licét feartod minüs ftricto, funt partes integrales cor- oris humani. hypofiater Conftat III. Quód hucusque di&tis neu- r & T tiquam repugnet illud axioma Theologi- cum : Verbum Divinum , quod femel a[fumpfit , A eerm eologi, t nunquam dimifit. Hoc fiquidem axiomate nius o » nihil aliud adítruitur: quàm eandem hu- manitatem , quz in virginea füi conce- N f i ) dng ptione. primitus à Verbo eft affumpta, ii defa&ó eidem permanere, & pofthac fem- Ü adeöq per permanfüram hypoftaticé unitam, ut, p n al quamvis perdecurfum vitz mortalis par- gudt tes aliquz fubftantialiter mutatz, quin- àmó intriduo mortis etiam unio fübítan- mito t tia- I 65 TraBatusVI.. de Incarnatione, ( tialis inter corpus, & animam fuerit di- n miíía: nihilominüs corpus,& anima tunc permanferint Verbo Divino hypoftatice N unita. yuias Q Ex quibus omnibus deducitur : unionem hypoftaticam,totaliter,feu ada- j um r uaté fumptam, non effe fpiritualem, en- qeo Is TT RL titativé fimplicem, & intrinfecé incor- truptibilem; etfi calis fit inadaequaté fum- yi D. ii jof pta: fcilicet illa partialis unio, per quam Verbo Divino immediaté unita eft ani- n p ma Chrifti, & defa&ó etiam tota unio u d hypoftatica incorruptibilis fit ; quia Chri- u t fti corpus gloriofüm non poteít ampliüs " f*"(/? n corrumpi. ii T " quantet aov m ARTICULUS V, , Ut n Communicatio Idiomatum in fiuen, Q - Chriffo ex.bypoflatica unione t i eriatur ? i i £, o 1 RzxnotandumI. Quód Idioma, juxta t n s?P Etymologiam grecam, fignificet pro- Pl prietatem fermonis , adeóque communi- catio Idiomatum in myfterio Incarnatio- At nis fit communicatio prxdicatorum, in- *àm(hi ter naturam Divinam, & bumanam, ca- Atl ' démque fundata in unione hypoftatica, MUUT vi cuJus natura utraque conflituit unum hw fuppofitum, five unam perfonam, nempe I1- M Difputatiol, Artic. IV, 61 m f Chriftum , qui fimuleft DEUS, & homo. l MWL uinimó licét una natura de altera in., 10 hr abitracto affirmari non poffit ; quia Di- Jus dcdudm vinitas non eít humanitas : nihilominuüs m . juxta regulas fidei de fe invicem in con- Pll'lfüllmgj. creto legitimé affirmantur , dicendo : r i. Deus e[t boino, bomo eft Deus. Rationem affi- nadlæquatöfg nat D. Thomas hic q.16. art. I.. De quo- libet fuppofite alicujus natura. poteft proprié, d ve- Unio, Dd : uni d r pradicari . nomen. fignificans illam. naturam . in tiam to x eoncreto. — Quia ergo per[ona Filii Dei eft. fuppofi- rum natura bumane , veré C proprié boc nomen ; sftt; (s potelm ] " bomo , poteft pradicari de boc nomine Deu 5, fecun- per(ona rilii Dei. . Hic fin- dàm quod fupponit pro gulariter adverten da eft ultima exceptio. Sicut enim hoc concretum fubftantivum IT bomo , utpote de fe indifferens ad füppo- dub fiionem, tum communem, tum fingula- i Mi rem, per adje&tum fibi pradicatum ali- uod, etíi contingens, determinari po- teft, ut füpponat pro homine,five perfo- |[tiom, j na hac fingulari ; . ita pariter hoc concre- tum fübftantivum Deus, et fi de fe indiffe- ügnilicetprc; ;» ije COR rens, tum ad fuppofitionem tribus Per- fonis communem , aut fingularem , per o fazu dicatorum adje&tum fibi przdicatum determinari po- teít, ut fupponat pro fola perfona Filii, m * prout reipía fit in hac propofitione: Deus ? h Oülüfï ef Homo. Nam fide Catholica certum eft, ii .de- atf "errpï i 62 ] Tradatus VI, de Incarnatione, as defactó ex tribus perfonis folum Filium, effe Incarnatum. n IEMS( vug at f8 . Prznot. II. Quódcontroverfuüm fit in- ter Theologos: an perifta concreta füb- ajt pe0n u hd ftantiva: peus, & bomo, importetur in recto natura fimul, & perfonalitas, an veró fo- t f viifi la natura, an demum fola perfonalitas? uas fententias fusé difcutit Conirich Di- nsper h üportu put.7.de Trinit. & Difput. 18. deIncar. Et veró, confiderato fimul utroque hoc ti;indi 1a, Ut 1 myfterio , difficultas adeó in ravefcit, ut nulla ex predictis univerf: aliter admitti j if [7771771 poffe videatur. Quódíi enim inrecto im- ortetur fola perfonalitas , tunc quidem It D] 1n Myfterio Incarnationis verificatur hec ii propofitio : Dews eff. bomo , non tamen in t a viktde Myiterio Trinitatis verificabitur ifta: Tre; perfona [unt unus Deus , utpote in preedicta fup- Nl pofitione zquivalens huic: Tres perfona funt p tmi sna per[onalitas. Econtrà fi dicatur : inre- t efilir itn €&o importari folam naturam, tunc qui- NUA ' fue dem verificabitut in Myfterio Trinitatis : r Tres per[one [unt unus Deus ; non camen verifi- a i cari poterit in Myfterio Incarnationis: ïïïäïm 0 peus efl bomo; utpote equivalens huic: Divi- Ctdyen nitas e[l realiter bumanitas, Quódfidemum di- of catur : naturam fimul, & perfonalitatem in h ] iMf re&to importari, tunc eo ipfo neque in. lmch n Myfterio Trinitatis verificabitur: Pater,c Xtet Silius (ant n Deus ; neque in Myfterio In- N Ccar- Mi Di/þut;z.tia l, Artic. VV. 6; nf carnationis : Deus eff homo. — Dicendumigi- tur reftat: quód hzcconcreta pro diver(i- FY f tate predicatorum diverfimodé naturam , ? COnts Q aut perfonalitatem in recto importent, rtettt od juxta illud axioma Diale&icum: Eatenás 35, vll fupponunt (ubjeWta , quatemis. permittuntur à [uis 2 petíond predicatis, Unde in Myfterio Incarnatio- t Conr nisper hancpropofitionem: Dews eff bomo , t.19, dele importatur in recto fola perfonalitas Ver- ] uml bi;inobliquo auténaturaDivina,& huma- ln vl na, ut propofitio sequivaleathuic: perfone, t(alter ainr j Jubfifteus in matura ivina, eft per[ona, iminredt natura bumana. [ubþ/lens in , Tütc qii Prenot. HII. Quód hxc«communica- 19 verifcmt tio, vicujus in Myfterio Incarnationis de n tanti feinvicem przdicantur, Detis, & bomo, vO- cabiturit:t cari foleat effentialis , non quidem, acfi inpredidi Deo effentiale foret effe hominem , fed du quiaper terminos fübftantivos exprimi- tur, de feinftitutos ad fignificandam fuüb- idietur: i rum, Qu & ftantiam, feueffentiamrel. Nequeenim hzc nominafolüm grammaticaliter, fed erioTrintt etiam diale&ticé fünt fübftantiva. Inter yn m Tnearttün ipfa autem concreta dialectice fübftantiva ulteriüs advertendum eftdifcrimen, quód yenshuce df* aliqua expreffius fignificent perfonalita- tem, aut fubfiftentiam , quàm naturam, üt v(ondlrtt? jfo neqe ? hocnomen rerfona, aut fuppofitum. Adhac autem concreta multiplicanda requiritur, abinr: Mi & fufficit multiplicatio folius fubfiftentiz, n Mi ; feu TratlatuSVI, de Incarnatione, W 64 gt fcu perfonalitatis ; ideóque in Myfterio 'Trinitatis, non obftante reali unitate Na- yoprità turz Divinz , Pater, Filius, &Spiritus S. Bu gt Liot fünttres Perfonz. Econtrà in Myfterio Incarnationis , non obftante reali dualita- fiditof JonoDeo te naturz, Chriftus eft una rantüm per[ona, Aliqua veró concreta fubítantiva expref- ! hom'mel st J fiüs fignificant naturam, quàm fübfilten- tiam , autperfonalitatem , cujusmodi funt It Cf Hzc autem non multi- fintentii ha;ec: Deus, Homo. p'icantur per multiplicationem folius per- fhice j f 1onalitatis , aut fübíiftentiz , fed etiam re- jtim uiritur multiplicatio naturg , ideóque in tonit n Myfterio Trinitatis tres perfonz non funt fa. tres Dii, fed unus Deus. xquoD. Thom. f híc q. 3. art. 6. ad 1. refpondet: Quid fitres gt lo edmant Divina ver[ona a|Jumerent unam naturam bumanam, verum e[fet dicere : quàd tres perjona effent unus bo- vf a so, Ànveróadmultiplicanda hujusmodi FT eoncreta fufficiat fola multiplicatio natu- aoj re absque multiplicatione fubfiftentiz , ntetnls inter Theologos controverfumeft. — Af- zinm firmant aliqui cum Vafquez , negant pleri- at n que cum D. Thoma, q. cit. art. 7. ad ». di- tittily centis: quód nullum concretum,feu füb- Mun m 1 ftantivum, feuadjectivum , absque multi- iïïuCOHJun flicato fuppofito , multiplicetur. Inhac ütngret áàutem communicatione Idiomatum eflen- & lj m- tiali: Deuseft homo , fundantur reliquz co mu- qut',g,zmþj nüi, Mmu Dilputatio l, Art, 1P, 6r 3379 lus municationes , quz extra-effentiales , feu proprietariz folent appellari. $, r Dico Io Dari veram communicatio- 6e ii ul nem Idiomatum in hypoftatica unione tetelus fundatam , vicujus ea predicata, u I tll ChriftoDeo conveniunt,legitime deChri- lts fto bomine, & viciffimin concreto affir- quam (5 iantur. Íta cum D. Thoma híc q. t6, Cujusmodt art. 4. communis , & certa Theologorum tem notm fententia. Prob. Namviunionis hypo- onem ol ftaticz juxta regulas fideide fe invicem le- i fedetut gitimé affirmantur in myfterio Inearna- ute, b tionis hzc concreta fübftantiva : Desc, & eronemtt Howo. Sed hoc ipfo etiamilla przdicata, xquoD,De feu proprietates, qux DEO conveniunt, nüt: QM j legitimé de homine, & vici(fim, in con- nb n creto afürmantur. Ergo. Maj.conftatex jf num.j7. Min.prob. Hocipfo, quód duzformg, autquafi formz, in eodem a huje! liplicationz füuppofito conjungantur, & defe invicem sc abl in concreto legitim? affitmentur; €oipfo afmdl. : etiam illarum proprietates, in concreto 1 at fumptz,deíe invicem legitimé affirman- At 2 tur. Siceoipfo, quàd albedo, & dulcedo Yetumyes inla&e,tanquam communi utriusque fup- pofito , conjungantur, adeóque defeinvi- absquem gu, D cemin concreto legitime affhirmentur , di- omatum u cendo: album eft dulce , €o ipfo etiam utrius- reiquee queformz proprietates in concreto fum- pts legitime ad 1nvicem affirmantur , di- céne 66 Tradlatus VI. de Incaruationt, u cendo: album deletat gufhum : dulee difgregat ,, t vium. Ergo. m ) 61 Confirm. I. Authoritate Generalis mercu' Concilii Ephefini, Can. 4. ficftatuentis: | uf et $i quis eas, que in. Evangelicis , & Apoffolicis ton- i pto] fcriptionibus de chriffo (unt , dividit voces , c» aliquas | gtl quidem ex bis. bomii applicandas. crediderit , ali, onem T quas autem [o'i Verbo deputaverit anatbema fit. Ergo, Confrm. II. Nam. inter fidei [0] Div'mäm, &1 ata continentur etiam propofitiones fr, il equentes: Deus, five Unigenitus Deitilius, pro amefeti fatute bumani generisincarnatus , ex Virgine natus , Cs paffus . evucifixus ,mortuus , &» (epultus eft, Adeó- us e, cümimperante Juftiniano in Orien- vfmm 1 tali Ecclefía moveretur controverfia de s t veritate hujus propofitionis: UnusdeTrini- beunat tate pa[fuse[f carne , eandem RomanaEcclefia QT tanguam orthodoxam approbavit. 4 Sed hoc ipfo roprietates ünius naturz przdi- zi cari de a * At j eranaturainconcreto poffunt, quinimó juxtare | uudm'ntquit bent. Éreo. gulas fidei prædicari de- ia Wi ) Dico II. Non dari communicationem Idiomatum inter naturam humanam, & di- d Ita Ut vinam Chrifti in abftra&to fumptam. Md Va cum D. Thoma híc q. 16. art. j. pariter communis,& certa fententia. Prob. Nam dor E D) viunionis hypoftatice natura Divina , & humana de fe invicéin abítracto affirmari t mn Mi n| Vg non poffunt , dicen;!o : Dipinitas eft humani- 14*. ltä L Difputatiol, Artic. Y 67 L M' ilfw t4s. Sed hoc ipfo inter illas in abftra&to bt ( fümptas non datur communicatio Idioma- b rl tum , feu pro prietatum. Ergo. Maj conftat ex num j7. Min. prob. Commue T hii b nicatio proprietatum , quz extra-effentia. 4t at lis appellatur , przfupponit communica- tionem ldiomatum eífentialem , prout mj num. j9. dictum eft. — Sed inter naturam iter f Divinam, & humanam, in abítr o fum- 1 propdftr Vr DH ptam, nondatur communicatio Idioma- j tum effentialis, Ergo. PUL Confirm. I. Hocipfo , quód dux formz, 6 pf & 0h015 de fe invicem in abftrai uantumvis in eodé fuppofito conjundtz, controvet o affirmari non offint, eoipfo etiam proprietates unius nis: Ünvtd de altera in abftracto nequeun .affirmari : tnnili! fie eo ipfo , quód de albedine, & cedine, o ? quantumvis in eodem la&e conjun&tis , smu? dici nequeat: albede eff dulcedo ; hoc ipfo m W* etiam dici nequit : albedo delectat guflwm , dul« | pritít! cedo difgregat vi[um. — Ergo. onfirm. II. Nam D ïvinitäs, & huma- muitt!! nitas , absque ulla permixtione,aut confü- uml fione , per ionem hypoftaticam in ea- ij ! dem perfona Verbi conjunguntur , ütfide i.f Catholica, exdictis num. 1. certum eft, , nbX Sed hoc ipfo etiam proprietates illarum 1li non confünduntur ad invicem, proutà 0if Generali Concilio Chalcedonenfi, A&io- TT hu!: ne f.ftatutum eft : salv 4 utriusque naturapro- 2 P ite ! €8 TraBatus VI, de Incarnatsone; prietate ,in unam per[onam , ac [ubfiffentiam contur- ii gente , Unigenitum Filium , $r Deum Verbum co« UO d gnocimus, Hincetiam ab Ecclefia damna- g, ta elt recentior llbiquiftarum harefis, que Chriftum , non folüm quoad Divinitatem, s fed etiam quoad humanitatem,ubique exi- rtatas , dppoft ftentemfingit. Ergo. nm, d 4 Objicies I. contraprimam. Commu- nicatio Idiomatum , quoad proprietates , locfen nb prefüpponit communicationem Idioma- tum, quoadnaturas. Sedhzcnon datur. Pugnff, lf Ergo. Min.prob. Nam hezcpropofitio: Cteatgd Ü Deus eft homo , non minüs videtur efle in ma- wAr;imnHr.I. teria rémota, feuimpoffibili, quàm iíta: bircus efl cervus rgo. Ll Confirm. I. Nam aliàs etiam verifica- lsf tetur ifta: rilius Dei , aut Verbum Divinum ejt [ Sed hzc locutio eft in. materia illns ereattma. impoffibili , quinimó ad hzre(in Arianam ïïgbnm[]ivin ertinet. rgo. ?:Wm'pfal Confirm. Il. Nam Deus, & homo ab l, identitate reali fe invicem magis exclu- d m dunt, quàm Pater, & Filius. Sed hzcpro- | & tun ofitio : Pater eff rilius , impoffibilis eft in [n7] d Myfterio Trinitatis, & reipfa ad hxrefin l tWír] Sabellianampertinet. Ergo. "m mag 6 Refp. C. maj. N. min. ad probat. D. m antec. Siperhanc: Deus eff bomo , affirme- tur identitas realis inter naturá Divinam, IT m&] | li & humanam. C.antec, Si affirmetur fo- 'mlf l N um V, - Pifputatio Y, At W. 69 Hlifhnim, 1ümidentitas quoad fuppofitum utriusque Ditt rb naturx. N.antec. & confeq. Ratio eít; b Eal quód per hancpropofitionem : Deus e[l bo- um s ,non affirmetur identitas realis inter MoxdÜrig naturas,utrobique folüm in obliquo im- at d portaras , féd tantüm quoad perfonam, feu fuppofitum utrobique in re&o importa- Imum, ( tum, ücnum. f8. dictum eft. | Atque in 1oud prurs hoc fenfü poterit etiam divinitus verifica- cattonem i viifta: bircuseft cervus , fi aliunde non re- Sed hecnoni pugnet, ut dug naturz in uno fuppofito n hecgr i €reato per unionem divinitus conjungan- " videnrlt 3 tur. ff n Ad confir.I. D. maj.Verificaretur etiam Mta : Filius Dei., feuVerbum, ef creatura , identi- [bs ecum vt tate folius füppofiti. C.maj. Identitate yc furum D effentiz , feunaturz. N. maj. & (ic ditin- wtiodtin u &4 min. N.confeq. Nam Arius negabat vi harein Verbum Divinum effe confübftantiale Pa- tri, féu reipfa Deum. Ideóque etiam prx- dicta locutio,. absque declaratione fen- Das, &ho d mgy süs Catholici , À Theologo nunquam u(ur- *lllus- S al panda; ne cum Ario loqui , & fentire vi- QU deatur de Myfterio Trinitatis. Ad:confir.II. D.maj. Deus, & homo &i Ff dhï feinvicem magls excludunt ab identitate I min adpm bt réali, quàm Pater, & Filius, quoad natu- ram. C. maj. uoad perfonam. N. maj. w d & concefsà min. N. confeq. Ratio ha- d $8. & fequentibus. guime hgt;ur ex dictis num. 3 t- | 79 Tralfatus V1, »de lneártationt, | Atque id ipfuüm D. Auguftinus Lib.I. de dub Trinitate cap. 1o. fübtiliffimé expreffit : v Q Homo potiás eft in Filia Dei quàm Filius Dei in P müntdi Patre. ma um ObjiciesII. Ideo verificareturifta: Deus u ys, a eft homo ; ol ia natura humana per unio- tsmodt i nem hyp aticam unitur Verbo Divino. du Sed hzc unio ad verificandam predictam Ad con non fufficit. Ergo. Min. prob. uam- k.anilmx vis etenim corpus, & anima,ac fanguis Chrifti, etiam in triduo mortis perman- pOïtäHfllH tonari ferint hypoftaticé unita Verbo Divino, u La non tamer dici poterat: Deus eff corpus ; TT Deus eft. auima: Deus eff [anguis.. Exgo. aitendln Confir. T. Etfi corpus, & anima conjun- Wil kgl[ gantur in homine, tanquam uno füppofi- "gT to; non tamen dici poteft : corpus e[t ani- &t "a, Ergo fimilter. ia lr Confir.II. Namjuxta fymbolum Atha- nafianum : ficut animarationalis , &* caro unus "d LETI eft bomo : f& Deus, c* homo unus eft Chriflus.Sed E verificari ne quit: Care efl amima. Ergo ariter. j €* Ref. D. maj. Ideo przcisé. N.maj. Mwæ(g hiL Et quja fimul eft natura, de fe completa ET in effe nature, & nulli alteri fübordina- ta. C. maj. Etfic D. min. N. confeq. Ra- .ïïm, q' f tio eft; quód communicatio Idiomatum i folummodó admittatur inter naturas "f*'üfo ) lliltm i | ti- completas, in eodem füppofiro hypofta [* W:W M Difputdtio 1. Art, IV. 71 .ædmmna n cé unitas ; non autem inter partes inte- grales ejusdem naturz. Sic dePetro le- gitimé dicitur: quód fit homo , non ta- ïurcturïlh;n men etiam legitime dicitur, quód (it cor- pus, aut fit anima, vel fanguts : cüm hu- i v jusmodi locutiones t Veron ufitate rejiciantur. , anquam falfz, ö,;yin- D pl Ad confir.I. N.confeq. Nam corpus, l prob. Q & anima, in propofitione adducta im- Dima at a portantur in abftracto , non autem in, füortisptr concreto.. Verbo Dir Unde lig,öc; dici non poffit : corpus. e[ . anima , legitimé tamen dicitur : : a boc. corporeum eft. animatum. — .Hinc parifor- t Erg XLanima u miter in abftra&to dici nequit: pivinitas eff humanitas; legitimé tamen in con i creto di- am u i citur: Deus eff bomo.. : p Ad confir.II. C.ant. D.confeq. Jux- ta datam füperiüs diftinctionem. — Illud jmbolundi interim advertendum : quód in locutio- TTIRGTTIE nibus paffim ufitatis, homo perSynecdo- chen, pro folo corpore, aut.fola anima d um 2 ufurpetur. Sicdici folet: sanüus petrus in Vaticano, jacet- fopultus, i gloriofus «um chrifto yecst, Va Tegnat. in celis. Attamen homo pro folo &kom! fanguine nunquam ufürpatur. Hinc etiam eri füborüt - Thom. q.5o. art. . fic concludit: ficue Va de Filio Dei pradicatur id., quàd convenit. corporiab dollomt «mima feperato , [fcilicet eJfe fepultum , ita de eo p m dicitur in (ymbolo: quàd defcendit 4d inferos ; quia t4, defcendit ad infevos. )[mhypoüf enima eJus, à .m'pvre fepara. 4. Non 25 draGatus Vt,. de Incarnatione, j Non tamen ufürpari folent hz locutio- nes s Hilius Dei eff corpus : Filius Dei eff anima. OL 68 .. ObjiciesIH. Si daretur communicatio o Idiomatum quoad proprietates , inter j o ZA hzc concreta fübftantiva, Deus, & Howo: p lo tunc verificarentur predicata contradi- a i Goria de eodem fubjecto. Sed hoc re- pugnat. Ergo. — Maj.prob. Nam verifi- ümplick( carentur hxc predicata: Hic bomo ef! crea- C. mj tor, Qw creatura: eternus, G temporaneus: impa[f- fimdtd (ic d fibilis , & paffus : immortalis, c mortuus, — Sed hzc fünt predicatacontradi&toria. Ergo. qia Confir.I. Nam verificaretur & ifta: Hic Cuiam bomo eft immen[us , feu. exiftit ubique. Sed maiito hoc admitti nequit, utpote ad harefin, mínii axdbl Ubiquiftarum pertinens. Ergo. T Confir. HI. Verificaretur : Eilius Déi in» eepit effe , & ef minor Patre. Sed hzc, ut- M ä t | ote Ariana, admitti nequit. Ergo. Morr, — Confir. IHl.. Sicut verificatur ifta: Dew ts d fatius eft homos fic etiam verificaretur : Ho- vitinh smo fathus eff peus.. Sed hxc juxta D. Tho- LT mam q. 16. art. 2. adrpittcnda non eft. Ergo. ïiädno . 469 . Refp. D. maj. Verificarentur, fervatà 1 Atf eàdem appellatjone, aut füppofitione, "tl pradicata contradi&toria. N. maj. Sub di- ïmm vería appellatione, & fuppofitione, fcili- hf cet juxta diverfitatem naturz. C. maj. & t ficD.min. N. confeq. . Unde fymbolum Atha- ML)( A Difputatiol, Art, W. 73 ex hælïucm Athanafianum de Chrifto : peus eff ex fubflan. Ht ij tia Patris «nte [ecula. genitus , C bomoefl ex fub- Ut COf flantia Matris ii (eculo natus : aqualis Patri (ecun- ts düm Divinitatem , minor Patre. fecundum bumani- .Va, W,&ln tatem. ^dict t Vefificaret'ur do. 9thy Ad confir. I.. D. maj. etiam ifta: Hic bomo eft ubique , non tamen tob. Yav fimpliciter, & absque addito proferenda. n Hi«bm:); C.maj. Absque addito, legitimum fen- * Ht i fümdeclarante, proferenda. .N. maj. & » r fic diftin&tà min. N. confeq. Ratio eft; radidori quód predi&a propofitio quidem fenfum caren ! Catholicum, per veram Idiomatum com- Jl u municationem , infe contineat; nonta- men fimpliciter proferenda fit , ob hareti» 1tpote al cos Ubiquiftas, eandemin hoc fenfü ufur- s B. uód Chriftus fecundàüm h retur : M pantes, q ; uïna..- u, Gul nitatem fitubique. Ad confir. II. N. maj , .Licétenim värifi- erifcatu neqit. b ceturifta: Chriffus incepit effe, au : eft minor Pa- eve ecundüm bumanitatem ; haec tamen propo- m venifcat hac j hi fitio : Flius Dei incepit effe, aut: eff minor Patre, fine addito prolata, coincidit cum hareft mttcnda p Ariana. Adconfir. III. D. maj. Etiam verifica- fiearentuhs fgn retur iftas Homo fadius eff Deus , fifübjectum a ii ril- N' n,ml's l importetur in fuppofitioneperfonali. N. j 1 maj. In füppofitione fimplici. C. maj. & ippoltt fic diftin&á min. N. confeq. Ratio diftin- &ionis cft ; quodin fuppofitione perfonali icta '**än"äïrxm;ï 74 Tra&atusey1. de Yncarnatione, di&a propofitio admittin e M M Ed r ueat , utpote. o* 1valens huic: quód per ona humanaà [ glunt E 1o Dei fit affum pta, quz eft herefis Ne- hn à toriana ; nihilominüs eadem in füppofi- Cï: tione fimp f Pl cpcrl lens huic: lici verificatur, utpote zquiva- Natturahumana in t N conc empore unita eft Thomz c Verbo Divula 5 üt D e Th.om- art. cet. füpra cit. do-. f 70 Objicies ultimà. contra fecundam. Si üpin non daretur communicatio Idiomatum fv inter Divinitatem ; mj fli , in abftra&o ; & humanitatem Chri-. fümptam ; tunc eo ipfo m non verificaretur ifta: c; iflus., dt bomo ,eft W(WMM) Deus, Sed hzc verificatur . Ergo. Maj. du exindepatet videa-. (mm l ; quódiíta reduplicatio tur exprimere ipfam naturam humanam p tv €x parte fübjecti.. Min. prob. Nam Chri- P TPT - us, t bomo, eít concretu 4 m perfonale, EUUT wnportans in recto. fübfifte ntiam Verbi. vt Sed hzcreipfa eft Deus.. !H rdli Confirm. Ergo. tur ifta: I. Nam aliàs non verificare- sri, f Chriflus ,.üt bomo., eft Filius Dei natura- st lis. Sed hzcverificatur ; cüm alioquin, at fs botto , eílet Filius Dei rgo. folüm adoptivus. &t Confirm. n (l " Il. Non verifïcaretur- ifta: At li Chriflus , üt ho "o tf per(ona , adeóque verifi- Ug caretur contradictoria ej usdem: chrifius , st " bomo , noneft per[ona, r pugnat. Ergo. Slcd hocip terminisre- f b Vr Refr LT i . Difp, 1. Art. IV ?f n r T - Refp. D. maj. Non verificaretur ifta: 71 TO ho ? Chriflus , àt bemo , e[t Deusj/ reduplicatione Wt appellante fupra humanitatem.C.maj. Ap- NUtm o ellante fupraperfonalitatem Verbi, feu ts anc perfonam. N.maj. & fic D. min. 'Ultemgml N. confeq. Ratio habetur ex do&trina D. 'Thomz q. 16. art. 11. fic concludentis: Ifleterminus : homo , in veduplicatione pofitus , pote[t tta fetnla dupliciter accipi. — Una tmodo , quantim ad naturam At t fic verum moneft : quód. chriftus , (ecundüm quod manititen( lhomo, fit Deus,. Alio modo pote[! aceipiratione fuppo[t- A 5 Qunc r tis & [ic, chm (uppofitum natura bumanein Chriflo fit Chrfiu, hn per[ona rilii Dei , cui per fe convenit effe Deum , verun . I | e[l : quód Cbriflus , [ecundum quod bomo, (it. Deus, duplictin Quia tamen terminus in veduplicatione pofitus imagis Xuram hurz proprié tenetur pronatura , quam pro fuppofito s ideo prob. N amagis e[t ifla negatda: Chriftus , (ecundüm quod ba- retum pert ano , efl. Deus , quàm affirmanda, Eadem hezc filtentum Vc lari quo. ue fo- diverfa reduplicatio appel : l. : let: reduplicatio forme , & reduplicatio às Don verd confartii , feu fensüs compofiti. Nam per f idunia reduplicationem formz affignatur ratio formalis, vi cujus aliquod predicatum füb- cün g blim at je&o attribuitur. 1deo reduplicatione forme falíà eft haec:- chriflus, üt homo , .e[f af Dtus: (ireduplicatio appellat fupra huma- nitatem ; vera autem reduplicatione: fi , adeqi reduplicatio appellat fupra perfonalita- yden;dilt licatione autem confortii ycip m tem. Inredup fcmper vera eft 5 quia vihujus affirmatur , M quó | 76 YraBatus VI. de Incarnatione, quód Chriftus pro fenfü compofito hu- jl tnanitatis fit Deus, hoceft: peus , & Homo, ii d! Adconfir. F. D. M3j. Reduplicatione ca- enead hm dente füpra naturam humanam. C. maj. Supra perfonam. N. maj. & fic diftinctá | tionem min. N. confe e l offbil; D Adconfir. I ] [) Similiter D. maj. & min. yenttts & ncgo confeq. Atque hinc ulteriàs pa- nodb Q tet , inquo fenfuadmittendz (int iftz pro- matüris ! pofitiones: chriftus eft per[ona compofita: chri- effenzt? Binc at flus , àt homo , efaqualis Patri, — Ex bucusque 1S. m 72 Conftat I.. Quód in Myfterio Incarna- qrsinna tionisdetur veracommunicatio Idioma- d tum, feu przdicatorum , inter naturany fj Divinam, &humanam, non quidem in ab- hp ftra&to , fed in concreto fümptam ; quia dcnu: n fcilicet hecconcreta fübftantiva , peus, & aoum: ] bomo , non folüm de Chrifto , fed-etiam de Mnemy feinvicemlegitimé affirmantur , dicendo z grüm Deus eft boro; & quidem ob identitatem rea- Yem perfonalitatis , feu filiationis Divinz, wimu, i f utrobique in re&o importatz. " Hinc ij ins etiamD. Auguft. dixit: hominem effe ma- gisinFilio Dei, quàm Filiumin Patre; non *b « ténleri quidem, acíiunio hypoftatica inter Fi- tf lium Dei, & naturam humanam, prafe- mbftïaw renda effet identitati fübftantiali uoad. naturamDivinam inter Patrem, & Filium, Rj "vt fed folàminhoc fenfà : quód. Pater; & Fi- df[lm lius MM i)ffputatin I,- 4rtic. YV. 27 liusnon fintunaperfona, adeóque fine ad- DL l TM dito dicl nequeat: Dei rilius eff Pater ; econ- tràfineadditolegitime dicatur: pei Filius Wnatar, ( 3j &t ls efl-homo, Ex quo patet : przdictam affer- tionem noneffein materiaremota, feu im- offibili ; cüm per illam non affirmetug tD il ! hinc utej identitas realis quoad naturam, fed folum-- modó quoad perfonam Verbi, in duabus ende frtiy naturis realiter diftinCtis, & quidem in fmne m effe naturz deíe completis, fubfiftentem. " i Hinc communicado lIdiomatum inter DEUM, & naturz humanz partes, fe- Myflero lz oríim fümptas, licét Verbo Divino imme- unicato T diaté unitas, non. admittitur; nifi prou£ 1 ii ifto juxta fynecdochen per vocé Homofüb- non quitmà inde exprimitur. Sicutigitur nunquam o fumptanyt dicimus : Homo e[! corpus $ Homoeft anima , ml« bflantira, nüsautetn: Homo e[i(anguis , etíi dicamuss ifto, ( etz hominem fepultum effe, aut exiftere in re- mntur d gno Codlorum, ita pariter dici nequitz peus eff corpus , pei Filius eff anima , etfi dicaturz identtatea: fliconis D rüius Dei fuit fepultus, C defcendit ad. nferos $ ongé minüs autem: Perbum Dpifintm , .2 mortut, 9 homintnais Eilius Dei eft (anguis, Hinc neque per Synec* dochenlegitimé dicitur: Verbum tempore pa[- li -ofïatia D 1 fionis fuit effu(um. Sicut igitur corpus, & ani- ma in abítra&o de fe invicem non przdi- vumatm, !^ J cantur ; etíi unita conftituanthoc concre- jbf )QU'CMI&F li i tum lomo : fic etiamDivinitas, & humanitas deíe invicem inabílracto non predican- tur $ u Md ' N Tracdlatus VI, de Incavnatione, 78 tür; etfiunita conftituanthoc concretum st normt Chriflus, qui (imul eft Deus, & homo. 73 Conftac II. Quód in hac communica- ortm; mzf]imUS ( tione Idiomatum effentiali , vi cujus de fe invicem predicantur, pens, & Homo, fun- iritts [ detur communicatio Idiomatum extra- DP ol effenrialis, vi cujus proprietates illz, quz Chrifto homini conveniunt, de Filio Dei, d r 1onis a & viciffim, non quidem per terminos ab- ftra&os, fed concretos predicantur. Hinc us quf s d demonfítrato Chrifto dici poteft: Hic bome at eft immortalis, aternus, impa[[Wilis, omnipotens. Et viciffim : pei Filins eff in tempore ex Virgine na- Yi m denttn zus, pajfus, erucifixus, mortuus, c» [epultus. Ideó- ue etiam per antitheta fimul Importata w O ts legitime dicitur : Hic bomo eft etermus, & tem- poraneus : impaffibilis,e pajfus : immortalis ,& mor . LU tutis, vitiy Nam hzc pridicata, füb diveríà appellatione importata, fe invicem neu- tti, I tiquam excludunt. Econtrà, ficut Divi- (sir]] nitas, & humanitas de f& invicem in ab- "tl ftracto przdicari nequeunt, fic etiam pro- Aitrle (k] rietas humanitatis de Divinitate, & vi- ( ciffim, in abftra&o nequeunt affirmari. * tUt Unde dici nequit : piviuitas eff. emporanta , [ ü D mortalis,pajfibilis s. Bumanitas eff. aterna, impa[fi- LT bilis, immortalis.. Quinimó etfiex parte füb- Ol.cpm n je&i Divinitas, aut humanitas importe- hi tur in concreto, fi tamen illis adjunga- sl n tur particula reduplicativa , & quidem f "IN r6- M. Dijputatio 1, . Art. F. 79 hx Uf v& Q reduplicatione formz , appellans füpra naturam, ex parte fubjecti explicité im- mg commü ortatam; tunc neque proprietates hu- ,Vïcuius& manitatis.de Chrifto DEO , 'neque pro- t K f prietates Divinitatis de Chrifto homine OTRU t D egitimé affirmantur. Sic dici nequit: at n Chriflus,üt Womo, eff immortalis: Chriftus, àt Deuis, 1t, de Plb ef mortalis, ^ Nam vi predicte reduplica- r tebmini tionis quivalent his: Chriffus ideo eft. mor- licantur, taliss quia eft Deus : Chriffus ideo efl immortalis ; otell: Hl quia eff bomo. Oppofitum dicendum, fi ! mj particula reduplicativa folummodó ex- JEALUUT primat fenfum compofitum. — Tunc fiqui- i ? ii T dem verificatur 1fta : chriflus, 9t bomo, eff i unport ammortalis, — Chriftus, t Deus,eff mortalis ; quia propofitiones hujusmodi squivalenthis : d emén t r thriftus, pro fen(u compofito [ue Divinitatis , mor- tuus eff : Chriflus , pro , fib dv vitatis, eff immortalis. fenfu. compofito fus bumas (eiicem x xeà fuc r Conftat III. Quód circa communica- 74 tionem Idiomatum in Myfterio Incarna- pwicemnd t ficttunp tionis regulz fequentes fint obfervandz. Prima: Communicatio Idiomatum fo- vitia iT làm admittitur per nomina concreta, & jeynt m quidem fpecificativé fumpta , dicendo: "T. ul Hic bomo eft Deus, e[? omniporens, eft immortalis 5 !f? u Wl , non autem in abítracto: Humanitas eft Di- vtl vinitas , e[! omnipotens, eft immortalis. . Secun- ia It a: Communicatio Idiomatum non ad- p mittituf inter nompina corcreta redupli- €a- 14 qmdf $o Traliatus VI. de Incarnatione, j cativé fumpta, & quidem reduplicatione gt formz, feu appellante füpra naturam, ex qjonibus part efubje&ti explicité importatam ; quia Cabolicum tunc nomina con creta zquivalent abítra- gdünt &is ipfius naturz. — Sic dici nequit: chri- TTR us, tit bomo, eft Deus, ef immortalis ; nifi fiat n Ed dfutà cont reduplicatio folius confortii , que tamen, absque addito declarante , ufurpari non tmén Cont folet. Tertia: Non admittitur commu- an p nicatio Idiomatum inter naturam Divi- Qf j l ! j nam, & partes humanitatis, ex parte füb- T iedi, aut przdicati explicité importatas, loc hgt etíi à Verbo Divino immediate affumptas. Hinc dici nequit: Deus eff corpus,eft anima , pils, (dæqu« fsbf ef. (anguis licét admittatur communica- tilidne tio Idiomatum quoad partes folüm im- I4 "ntbhtri plicité fignificatas, & quidem tantüm il- a t n as, quz alioquin per fynecdochen, in. locutione vulgari, hac voce bemo expri- at W M, i mifolent. Sic legitimé dicitur : Eilius Dei jacuir in fepulcbro , de[cendit. ad inferos , inepté m veró, Verbum Divinum in paffone fuit effu(um. uarta: Neque admittitur communica- V tio Idiomatum quoad illa predicata, qua l AMoefj alterutri nature , feclusà unione hypo- | ftaticà, folüm conveniunt: pro ipfo au- li tem ftatu unionis repugnant, Hine dici lr nequit: cbriffus, üt homo, poterat pecare, Quin- ta: Non admittitur communicatio Idio- Ca i CXPO Ut quz matum pet illas locutiones exprefía, ime IJFC:N*UW wtmim. Mpl ' Diffutatio1L, Artic, L, 8t TMM fimpliciter prolatz cum Hareticorumlo- pOm cutionibus coincidunt; etíi reipfa (enfum üvleri ï atholicum in fe contineant. Hujus- Wt modi fünt iftz: Eiliu Dei eff creatura : Homo faitus eff. Deus, Chriflus bomo efl ubique.. Ulci- Wi'rtdis; Q Jt, uied ma: Etfi de Chrifto per antithefim prz- , Ut ? dicata contrarialegitimé affirmentur,non TUCCLCUP Core tamen contradictoria formaliter talia af- * Daturan]) firmari poffunt , fic dici quidem poteft; ts ex pati Chri[lus eft paffibilis, & impaffibilis ; hon tamen : (itmport Chriftus eff paffibilis, c» non eff paffibiliss quia oc ipfo, quód negatio appelletfüpra co- editeaflang pulam, ideóque propofitionem formali- TT ter négativam conftituat, eo ipío exclu- tU. COT artes folin dit à fubjecto omnem paffibilitatem, & vldem t proinde locutio falfa evadit. Ex quibus patet, qus cautela de hoc myfterio lo- : ynccdochen,w quentibus neceffaria fit : Ne per verba inor- toce b & dinat?-prolata, üt D. Hieronymus monet; b idr: berefis: incurratut. TU TL titür od DISPUTATIO II. lp De convenientia, 8 neceffitate hs 1 Incarnattonis. : p99" Um Incarnationis fübftantia hucus- | at Hm l u e expofitafit, ordo doétrinz po- p J C : j ulat, ut fingulg ejusdem proprie- tates inveítigentur. . Inter has dux pre- o en Y 82 Traciatus V1. de incarnatione, "m Qmïïe cipuz numerantur,nempe: convenientia, & neceffitas Incarnationis. Utramque qu eui [lm-, $ic Do&or Angelicus expendit, quzftione rimà; fic tamen, ut etiam alibi utram- convmienä ilimation que frequenter attingat. "fczm,c'edïï àm diqu ARTICULUS l. du D n Deo , Ó creaturis comveniens « (ic d f& Myflerium Incarnationis ? ix quii/ Deoernti lb efetm 75 Renotandum l- Quód ifthfc non fho. veatur quzítio , de convenientia In- t z d tht carnationis meré negativa , prout hzc aliud non eft, quàm carentia repugnantiz, vl d feu impoffibilitatis. Cüm etenim fide Ca- *tit d tholica certum fit: Verbum Divinum de- atvb at lt faétó perunionem hypoftaticam affumpfií- fe naturam humanam ; hinc etiam certum 2 D? ( eft: quód Incarnatio neutiquam repugnet, MM [ u- adeóque negative conveniens fit. tll ( i, ftio igiturfolüm moverur de convenien- tiapofitiva, in quo fenfuillud alicui conve- j m " niredicitur, quod eidembonum eft. Un- m de patet: quód convenientia pofitiva la- AU QQnt tiüspateat, quàm exigentia. Hzc fiqui- me [mD dem bonum, prout debitum, refpuit , cüm At Wi econtrà bonum, etiam indebitum , con- Kmk m " ln veniens effe poffit. Uen iplex, 7$ -"Prenet.Il, Qqöd bonum fit tr: nem- mülm q MM Difputatio Il.. Artic. 1. 83 NG nempe honeftum, utile, delectabile, ideó- $, U que etiam triplex convenientia aífigne- tdt, qf tur. Sic titulo honeftatis illud alicui tim dl uv conveniens dicitur, quod in ejus laudem, l eftimationem, aut gloriam, licét extrin- fecam, cedit. Utilitatis, quod ei commo- AS 1 dum aliquod affert, ut vi hujus fe meliüs habeat. Delectabilitatis , quod volunta- 15 CUH tem fic afficit, ut hzc in illo conquiefcat. atini;! Ex quibus patet : quód nullum bonum, Deo extrinfecum, poffit ei ftricté loquen- Q lo nott do effe conveniens convenientià utilita- onvenienti tis, aut delectabilitatis; quia Deus, fe- i, prout clusà omnicreaturà, equé perfe&us, fe- lix, ac beatus effet, quàm defactó fit; li- ntia g imetentm QUi cét eatenüs poffit e1 aliquid effe utile , bum Dirini quatenüs ad obtinendum finem, à Deo in- fltieamafis tentum, conducit: uti & dele&abile,qua- hincetamd tenüs Divine complacentie objectum. effe poteft. wiqunrt Pranot. III. uód omnis convenien- vl ; ? mur de o tia in füo formali conceptu relationem viluaoltt adaliud importet. Quidquid enim con- venit, id alicui conveniens eft. Hinc embonume ajera p in prefenti controverfia triplex quaftio infüituitur. Imprimis quidem: an Incar- rcntil. 2? | js r natio fuerit pofitivé conveniens Deo? Secunda: an humanitati per Verbum Di- y o il vinum affumptz ? . Tertia : an toti hu- WU mano generi, quinimó etiam creaturis bonüinü t ^ r€- ; ! " 84 TraBatusVI, de Incarnatione, reliquis, & confequenter toti huic uni- yyunti u,e M"* verfo? 28 Dicol. Incarnationem fuiffe Deo ma- n ximé convenientem , titulo honeftatis. g. "m Ita cum D. Thom. hic q. t. art. z. com- u g munis,, & certà Theologorum fententia. qutim (v Prob. Namillud inter opera Deo extrin- feca eft ipfi Deo maximé conveniens, ti- immn: t tulo decéntiz,five honeftatis, quod illius àu, qun) bonitati eft maximé confentaneum,fimul- loórini. tondhit;/ ue ad manifeftandas perfectiones ejus- lem, & confequenter ad laudem,& glo- i, m C PTIT riam extrinfecam maxim?e conducit. Sed hujusmodi eft Incarnatio. Ergo. Min-. wjniny "um rob. Inptimis fiquidem eft Divinz boni- tati maxime confentanea; cüm omnebo- d utua gt num fit communicativum fui: ipfa autem njb Divina bonitas ad extra magls , quàm iL ln poftaticam alicui crea- "tfthmun per unionem j Sed ture non poffit communicari. tl etiam ad peculiarem Deilaudem, & glo- b I'dtk.&a riamillius extrinfecam prz omnibus aliis n Divinz Sapientiz , ac Potentiz operibus, A Q D V conducit; in nullo fiquidem Divinz per- At lr fe&iones adeó relucent, ficuti in Myfte- ï"*v&em rio Íncarnationis. Nam juxta Apoft. I. t RUT ad Timoth.III. 16. Magnutm e[l pietatis Sacra- W wmh DI mentum , quod. manifeflatum eft in carn, , Ergo. Ms 79 — Confirm. authoritate D. Damafceni, m Lib. III. de Fide , cap. I. fic loquentis ; Per UP Difpttatioll. Artic, l, $; It t ln Per Incarnationis Myflerium smon[ltratur fimul boni. tas , fu[litia , v Sapientia , &* potentia Dei. ' Bo- ven af D gitas quidem ; quoniam non de[pexit proprii plasmatis Go hd infumitatem : Jufhtia verà ; quoniam. bomine vitto , tolatig tion alio , quam bomine., fecit vinci Tyrannum : ne- Ibpotum lr que vi eripuit. ex morte bominem: Sapientia veràs 'optraDior quoniam invenit difficillimi pretii decentifftmam [olu. Y Convenét tionem : Potentía demum infinita 5 quia niil efl ma- ts qui jus, quàm Deum fieri bominem, Ex hac eadem éntaneun; do&rina D. Thom.fupra cit. ita breviter yrfediones concludit: Qwidquid pertinet ad rationem fuumi alladem Boni , conveniens e[l Deo. . Pertinet autem ad vatio- Unude ad zatio- m cotduci nem boni, ut. (e aliis communicet, i. Bo ] nem (ummi Bovi pertinet , quàd fummo modo [e crea- sdt D! ture communicet ; qued quidem maxime fit. per hoc , e1; cüm omt quód natuvam creatam [ibi ( jïc conjungit ,. ut una um füi: 1 per[ona fiat. Ergo. F Dico II. Incarnationem fuiffe conve. 80 qrà mips; ! um altdt nientem humanitati affumpte, non folüm p ! convenientiá honeftatis, fed etiam utili-. Ita cum D. Tho- yeilidei; tatis, & delectationis. ma , híc q. 4. art. 1. communis, & certa N omniblüg Poreriz o fententia. Prob. Namper unionem hy- poftaticam humanitas ad altiffimum di- gien D y, n n y gnitatis, & excellentie gradum füpra o- mnes creaturas evectaeít; ita quidem , m od ut vi unionis hypoftaticz per veram com- municationem Idiomatum Deus fit ho- 71 ,,2 Wm. l Preterea ob yc ) DI mo, &homo fit Deüs. hancunionem , humanitati, proutin Ver- " d bo 3 - 1 86 Traclatus VI, de Icarnatioue, af bo fübfiftenti , debetur adoratio latriz, feu lr i fic h cultus Divinus, & fimul omnia dona fu- pernaturalia , acipfa vifio beatifica. Sed eteinfe humanm hocipfo Incarnatio humanitati affumptze fuit conveniens convenientià honeftatis, d qu | u Angt utilitatis , & delectabilitatis. Ergo. $1 Confirm. I. Authoritate fcripturz ,. & Angcli f ttiam Era uidem Verbis Apoftoli ad Hebr.I. 4. de hrifto homine fic fcribentis : Tanto melior fiolusad! tamenno? Angtliseffeclus , quantà differentius pra illis nomen bareditavit. Cs enim dixit aliquando Angelorum : dundzzd fine; zl Filius sneus es tu., ego bodie genuitee. Et. vur(um: Ego eroilliin Patrem , c ipfe evit mibi in Filium ?. Et Runmma qui n €um iterum introducit Primogemitumin orbem terra. , dicit: ( adovent eum. omnes Angeli Dei, Ergo. 4j f f t Gol Confirm. II. uamvis enim Incarnatio nonfuerit conveniens humanitati affum- niti d ,5 pte ; titulo debiti, autexigentiz , utpo- te excedens conditionem nature huma- LUMT n£ , nihilominüs eadem erat conveniens, m;ämüi convenientià capacitatis, feu proportione tíd quadam dignitatis, íe tenentis ex parte Uil v ipfius nature humanz ; quia nempe , üt frihngy D. Them. q. & art. cit. docet: Im quantum R eff ationalis , natae[t attingereip[um Verbum , per M o füam operationem , cognofcendo. [cilicet , & amando, Rütla Ereo. P'ler 82 Dico IIT. Incarnationem quoquecon- ag venientem fuifíe humano generi, Àngelis, mhä.*ïïþ()f totiqueuniverfo: Itacum D. Thoma: Opufc. AT, 87 Difputatio ,. Artic, 1. Xirtnt; Opufc. 6o. DeHumanitate Chtrifti. Sua- il omi duj rez híc difp. 5. alifque. Prob. Inprimis iiobeatn, etenim fpecialis quxdam dignitas in genus Wmanitr d humanum ex ipfía Incarnatione derivata vnlentind: eft, eó quód fcilicet Dei Filius , pre na- lts in tura Angelica, humanamaffumpferit, ut Ttate m Angeli folàm Miniftri, homines veró Jl adE; etiam Fratres Chrifti appellentur, üt Apo- Ibentis: T ftolusad Hebr.II. fufius expendit. Hoc irtiur r d tamen non obftante dignitas quoque re- iligua H dundat in Angelos, quibuscum homo in linea intellectualis creaturz convenit , gt B n eri mb F uin imó in omnes creaturas reliquas ; eà quód Chriftus non folàm ad Rom. VIII. hr ais d 29. fit Primogenitus in multis fvatribus . fed, etiam ad Coloff. L. 15. Primogenitus omnis visenimlnaz humanitat d ereatura , quoniam in ipfo condita funt univer[a ,in Celis , & in terra , vifibilia , c invifibilia ; omnie X erpgntt t nem natura J per ipfum , e in ipfo ereata [unt ? C ipfeeft ante omnes , C omnia inipfo conflant. — Hinc etiam omerat onra g a per a&ualem Incarnationem voluit Deus ad Ephef. I. 10. In difpen[atione plenitudinis tem- [e tenntb d 2, qia u porum inflaurare omnia in Chriflo , que incelis , e qua interra (unt, Prxeterea omnes creaturg, « o five materiales , five fpirituales cognatio- g Ti nem quandam cum homine obtinent , quí iil fn!ud; qu proptereaMarc. XVI. 15. omnis ereatura ap- ellatur, üt D. Greg. Magnus Homil. 29. o a lüEvang.exponit. .Ergo. ] no gäm | An! T N F 4 COng ! 88 | TrattatusVI, de Incarnatione, Confirm. Non tantüm hoc Univerfüm m;n?üw Y 83 propter Incarnationem , tanquam caufam g Contrt finalem, fuit à Deo conditum 5 verüm. etiam Angelis, & hominibus omnia gra- j &i tiz, atf — lorizque cceleftis dona, ex Chrifti | meritis fuerunt collata; prout ex dicen- | o:linüm i, dis Difp. . art. 4.patebit. Sedhoc ipfo Incarnatio fuit conveniens , tum Àn- ilefg. | elis, tumhominibus, convenientiá uti- tem, in itatis, & delecationis ; ideóquenafcente perfeäio: hia in Bethlehem Redemptore, Angelus ap- parens paftoribus ajebat: Luc. II. 10. No- furanm mi J lie tinere ( Ecce enim. evangelizo volis gaudium magnum, quod erit ommt populo $. quia. matus eft bm!)iiinpn volis bodit Salvator, qui eft chriflus Dominus , in n g civitate David. & v3. Ft [ubirh faila efl cum Angcla mirt, q Tib at multitudo qmilitie celeflis , laudantium Deum , cr diventium: Gloria in altifimis Deo, C in terra pax firtun]. Mil hominibus bone voluntatis, Ergo. $4. .ObjiciesI. contra primam. Per Incar- iwl M ! nationem Filius Dei depreffit fuam Maje- tinai ftatem, affumendo naturam fervilem , & ! mïm ) n fimul immenfitatem , ac omnipotentiam. | a of fuam intra imbellis corpufculi anguftias DLT toardavit, Sedhoc ipfo Incarnatio non Qu j erat Deo conveniens M convenientià de- centig, ac honeftatis. Ergo. "* Tij E Confrm.l. Nam Filius Dei, alioquin *ttf &ternus, impaffibilis, & immortalis, in iv A tenm- R i Em'm Difputatio l,. Avtit. , 85 lmhocumä: Piri Wt gj tempore natus, paffus, & mortuus eft. : Ergo. i RUs v Confirm.II, Verbis Apoftoli, ad Phil. Dini ' Atrry | II. 7. de Filio Dei fcribentis : Semetipfum Id e ( exinanivit formaim [ervi accipieus , in [imilitudinem p r bominum fa&tus , c habitu inventus àt bomo, Er- , Sdtyi go. Ts , n CODYenlent) .Refp. D.maj. Depreffit füam Majefta- g5 tem, in fenfü proprio, amittendo fcilicet dedquends perfectionem aliquam Divinam. N.maj. re, Angd In fenfü tropico, fcilicet affumendo na- xLuc IT r turam humanam. C. maj. Et fic diftinctà Vi vlis gl min. N.coníeq. Ratio eft ; quód Ver- LMUETT bum Divinum perunionem hypoftaticam Cbf Dorint neque perfedius , neque imperfectius ifdudama evaferit, quàm erat ante unionem , üt tUt Dd Difp. przcedente numer. 19. dictum eft. ir D crit t Hinc etiam D. Auguftinus in Epift. ad Vo- m lufian. ita fcribit: Non babet boc docivina Chri- rimam, Ptl Jliana , quàd Deus fit infufus carni bumane , ut lepreHïtfuamB& gubernande, univerfitatis cau[am , vel dereliquerit , vel amiferit , vel ad illud corpufculum , quafi con- tuam r ( ompotts traiam tran[lulerit, Heminum enim e[t i[le fen- fus , mil nifi. corporea valentium cogitare. Deus ul ag jfo [neamiti autem nou imole, (ed virtute magnus eft ; unde ma- gnitudo virtutis ejus nullas in 4 : conyat gu[lias. ngu/fo fentit. an- , lo lia Ad confirm. I. D.antec. Filius Dei in tempore natus, paffus, & mortuus eft, fe- &i ; cundüm Divinitatem. N. antec. fecun- j P düm 90 TratlatusVI. de Incavnatione, I düm humanitatem. C.antec. & N. conf: g n Ratio eft; quód hujusmodi denomina- Chqu]um [ tiones,Chrifto homini convenientes,non ul appellent fupra ipfam Divinitatem, acfi Md hezc in tempore nata, paffa, ac mortua D- antet. effetz, fed eidem folummodó attribuan- pfnem tur per communicationem Idiomatum. ifismg cum natura humana, prout fufiüs artic, feticotü przcedente expofitum eft, eydem) sauné Ad confirm. HI.. €. antec. D. confeq. juxta datam füperiüs diftin&tionem, qu& tiodj expofitum eft, inquo fenfüDei Filiusper ftur Incarnationem deprefferit füam Majefta- Ti r tem. f ;fccgus $6 Objicies IT. Eateniüs Incarnatio foret p lt Deo conveniens, quatenüs eadem cede- qirnrt ret admajorem Dei gloriam extrinfecam.. Md m Sed prout eadem defactó eontigit, non ia D ceffit ad majorem Dei gloriam extrinfe- J ( cam. Ergo. Min. prob. Nam defactó. graviffime injurie Deo occafionehujus r T ET myfterii funt illate, ütabunde patet in ipfaPaffione, acMorte Chrifti. Ergo. À nl At Confirm.I. Non videtur conveniens,, innocentem tradi in mortem , & quidem ll'xafubeund at acerbiffimam ,. ad preítandam: pro fcele- RUT ratis, &infüper ingratis, fatisfactionem. Sed hoc defactó. conti lao pit; Ergo. hi Confirm.IIl. Nam dari complures ini: IHIr. hh".; Cht ) tyices Crtivis Chrifli, Ap oftolus adPhilipp. 18. AM , 91 Di[putatio I1,- Art. 1, LT imoji denm 18. ingemifcit: quinimó 1. Cor.I. 25- chriftum. crucifixum , udeis quidem. (candalum, C[ïn?mïentes,a bus autem ftultitiam éfe dolet. Exgo. wmimm' ) genti R efp. C. maj. N. min. Adhujus probat. 87 | Pïffil, IN D.antec. Ethzgraviffimz injuriz eum Qnod) at in finem permittebantur à Deo , ut ex his nem f etinfinita boniras , & mi- ipfis magis elucer C.antec. Utex his hzc mut fiis ^ fericordia Dei. eadem bonitas , & mifericordia Dei, ma- téc, D,end gi snon eluceret. N.antec. & confeq. Ra- Gionen, tio eft ; uódipfemet Deus voluerit Chri- fuDei Fili; ftum fübire mortem acerbiffimam , ut hac i fum Moje ratione preftaretur fatisfadio condigna humani generis; etfi com- ro peccatis p . [neimato for lures huic ei dem beneficio ingrati prz- nüs eadem Q] viderentur , eodém ue abufuri. Namex € ] ucet bonitas, & mi- jam extrierz hoc eodem magis ] eontipit t fericordia Dei, juxta illud Apoftoli ad loriam eitr* Rom. V. 8. cemmendat autem charitatem (uam h, Nan d petis innobis s quoniam , cüm adhuc peccatores effe- ) oecifontl us , Chriftus pronobis mortuns eff. yabunde pit. Ad confir. L. D. antec. Si ultroneé ipfemerinnocens fe ad mortem,pro nocen- Chrif g etur corel tibus fübeundam, non offerat, tranf. ant. Secüs. N.ant. &confeq. Ratio eft; quód xem, t m [:] Chriftus pro redemptione generis humant mortem libere fubiverit, juxta illud Ifai. s ifiore LIIL. 7. oblatus eft 5 quia ipfe voluit, Dehac i I libertate Chriíti alibi fufius difputandum " (0) ICS? 'us J Wi erit. i Ad 92 TraatusVI, de Incavnatione, Ad confirm. TI. N. confeq. Nam Gen. Mauöaä'ïïï tilium , Judeorum, ac malorum: Chri- & C ftianorum , beneficio Incarnationis abu- yaj.t tentium , eterna damnatio "ultimató ce- Jutoeis dit ad gloriam Dei extrinfecam ;quód ju- ine,quif ftitia ipfius vindicativa in damnatorum. ic hC füppliciis elucefcat., amdb $8 Objicies III. Deus effet equé amabi. etoa noS lis, & laudabilis, etfi Verbum Divinum diverltt Incarnatum non effet ; quàm defa&tó fit, vim nit Sedhoc ipfo Incarnatio nonerat Deo po- aitettd fitivé conveniens , ad peculiarem illius fs laudem, &gloriam extrinfecam. Ergo. tit As Maj. prob. Nameffet eademinfinitaboni- Atf &gran tas , & perfectio Dei , feclusáIncarnatio- qretqu ne , quz defactó eft. Ergo. btb Confirm. I. Et(i Deus pofitivé noluiffet Mvttm Incarnationem Verbi Divini , hectamen gipdita nolitio effet zqué laudabilis , quàm op- t pofita volitio Incarnationis. Ergo. An- wl oier tec. prob. Nam omnia Decreta, feu omnes a&us liberi Divinz voluntatis, fünt in fua :a:l'ï. Qu T? v perfedione morali ad invicem x l quales. ais Ereo. "0me Confirm. II. 'Nam aliàs titulo Incarna- ROU tionis Filius Dei effetà nobis magis ama- !äï?m ; bilis , & laudabilis , quàm Pater, & Spi- P'; ritus fanctus. Sed hoc Divinz Períona- rum zqualitati repugnat. Ergo. DN 89 Refp. D. maj, Deus effetequé amabilis, t ' ac* J PMlly Difputatio L. Artic.1. 95 anfeq, V aclaudabilis, prout infinité bonus quoad Tidtny ( at fe. C. maj. Prout etiam bonus erga nos. N.maj. Et fic diftinctà min. N. confeq. 10 g Icamedi Ratio eft; quód Deus, feclusáIncarnatio- né , quidemeffet eque bonusinfe, ideó- t C zque laudabilis , R que hoc titulo à nobis ac amabilis , non tamen effet equé bonus fet &qu erganos. Hszc fiquidem bonitas juxta 'erbum Diss diverfitacem beneficiorum nobis collato- üàm defadii rum major, aut minor effe poteft. Cüm 'onerat Den autem ipía Incarnatio fit maximum bene- tcüliarem 1 ficium à Deo nobis collatum ; hinceidem Wecam, I titulo hujus beneficii peculiaris laus , eminfnitaDot amor , & gratiatum a&tio à nobis debetur, Jusi]earmati qui neutiquam illi attribui potuiffet, íi ), Íncarnatio non fuiffet, oftivnoh Ad confitm. L. D. antec, He;c tamen vini, hat nolitio effet zequé laudabilis , proutprz« jis , qunt cise confiderata infe. C, antec, Prout fi- ns. od mul confiderata erga nos, N.antec, & «qre, um confeq, Quamvis enim omnes actus libe- nuxs, f ri Divine voluntatis, inlinea perfe&io- miem agl nis moralis, fint invicem equales , non tamen omnes fünt equaliter benefici er- as tinitbn a nos , prout abundein przedeftinatione u nollsmgs ? ] ftorum , & reprobatione Impiorum. m ag 2 patet, Ad confirm, Il, D. maj. Si folus Filius Dv effet caufa efficiens, & moralis ipfius In- [.' ErgO. at ;arnationiS. Q. maj, Secus, N. maj. & L " 924 Trattatus VI. de: Incarnatione, ts QOW C. min, N, confeq. Ratio hujus eft; quia, licét folus Filius fit Incarnatus , nihilo- Jore 04 Gol ctan minüs caufa efficiens , & moralis ipfius In- carnationis eft tota Trinitas, Namquid- ult dele l fumaniti quid Deus liberé decernit , vel ad extra | operatur, toti Trinitati eft. commune 5 Yi pet reitit i adeóque majorlaus,amor, & gratiarum. actio Verbo Incarnato debita non eft, nicibile uàm Patri, aut SpirituiSancto. Verbo.! Mb 90 ObjiciesIV. contra fecundam. Huma- nitas Chrifti, hypoftaticé unita Verbo, caret fubfiftentià,feu períonalitate pro- fuppkijffä prià, fibi alioquin connaturaliter debità. Sed hoc ipfo eidem pofitivé conveniens d non erat Incarnatio. Ergo. Min. prob. naiie d Hoc ipfo etenim, quód careat perfonali- Ti u tate proprià, fibi connaturaliter debità, w du €o ipfo exiítit in ftatu violento. Ergo. Qrhmn dl Confrm.I. Etfi perfonalitas Verbi fit Moi ]. "A nobilior perfonalitate proprià, non ta- tsf ii men id obftat ; quia humanitas Chrifti fit du d in ftatu violento. Sed hoc ipfo. Ergo. t ii Maj.prob. Nam appetitus innatus, vi cu- T qutm jus humanitas exigit perfonalitatem pro- r priam , non expletur per unionem hypo- Ti D ftaticam cum perfonalitate VerbiDivini. Tl Ergo. T Conf.II. Aqua fpoliata frigore exiftit ii in ftatu violento , etfi locó frigoris in Rau*,ä. ! q l ali- aqua ponatur lux, qux rgipfgþ :g tas gaf K Af Difputatio l,. 4rtic, T. 9$ ) hij tas nobilior frigore : quia nempe lux fup- At i plere nequit defe&um frigoris in aqua. 9db Sed etiam perfonalitas Verbi fupplerene- V, Nm " quit defectum perfonalitatis propriz in Tl d humanitate affumpta. Ergo. Min. prob. I6l omp Nam perfonalitas propria humanitatem 0r, & gntm reddit fübfiftentem in fe, feu incommu- débits nmi nicabilem alieno fuppofito , fcilicet ipfi Sando, Verbo. Ergo. cundam, Hs Refp. C.maj. N.min. Ad prob.D.ant.vgt € unita Vel Si defe&um perfonalitatis propriz non onalitate füppleat perfonalitas aliena.C. ant, Secüs. tursiter debi N.antec. & confeq. Ratio eft ; quód ive convenie defe&um perfonalitatis proprie in hu- manitate affumpta,: fuppleat perfonalitas o Mi gro ao Verbi; quia cum illa conftituit füppofi- naraiter db tum , feuhominem , & proinde humanitas Chrifti non eft in ftatu violento. ileto, E yvlitas Vet Ad conf. I.. D. maj. Quatenüs perfo- nalitas Verbi przcisé nobilior eft perfo- Yopri, t nalitate creatá. N. maj. Quatenüs fimul vanitas C | ho i t eundem effe&um formalem primarium. preítat, quem aliàs przítaret perfonali- s ts tas propria. C. maj. & fic diftinctà mino- v(onaliattmg? runoxma re N. confeq. . Ad prob. D. antec. . Hic appetitus innatus non expletur, fiforet ye Vel omnimodeé abfolutus. C.antec. Sifolum- modoó conditionatus. N.antec. & coníeq. nf ' Ratio eft ; quód humanitas quidem exi- jod) f Wf olüm j gat 'perfonahtatem propriam,. fed fc €on- 1 1 " 96 Tradlatus VI de Incarnatione, conce& vï conditionaté, fi nempe hujus defe&tum sb non fuppleat perfonalitas aliena: etfipu- n6 r rificationem huius conditionis, przfer- D gtl tim per unionem hypoftaticam cum per- ( fonalitate Divina non exigat , neque exi- | [ of ere poffit. Adconfirm. II. spornibus C.maj. D. min. Sup- e plere nequit defe&um perfonalitatis pro- (oris .5 prie, quoad effedum formalem prima- : 20 Confrm rium. .min. Quoadeffe&umformalem fecundarium, & quidem effentialiter in- fünt t como»offibil'em eum unione h ypoftatica. tciflt C. min. & N. confeq. Ratio eft ; quód [e corrts effectus formalis primarius fubfiftentiz, p Em t d feu perfonalitatis fit, cum natura huma- na conftituere hoc concretum fübftanti- hdredp wrtesint o vum bomo, l(tud verb etiam in myfterio Incarnationis er Verbi Divini períona- ii hn litatem forma j iter conftitui, fide Catho- Tlbrad licà certum eft: non obftante; uódhu- i;mmænolt manitas in füppofito alieno, feu perfona üly. | V b Verbi, fubfiftat. | j Dunt 9 - . Objiciesult. contra tertiam. Incarna- at d tio non erat pofitivé conveniens generi u dom gr r humano. Ergo. Antec.prob. Nam ge- l l ia nus humanum ob peccatum originale in- T ent u dignum eratbeneficio Incarnationis. Sed tih "u hoc ipfo. Ergo. nü Confirm. l, Non erat conveniens id hum Iä, [ X *oncedi peceatoribus, quo nihil majus Á Xl'l con- N Al Difputatio 1. - Art. 1, : 97 * hii concedi poterat innocentibus, . Sed ni- ts alnor w hil majus generi humano concedi pote- Vs w ràát; àm Incarnatio Verbi, etíi hocper- Oltictt man if t in Rätu originalis innocgntiæ. "bt Ergo. M Erat-Cdiiven-iens pec- Confirm,II. Non 1. Dimi, j catoribus Angelis, ut aliqua.ex Divinis petfonaliis erfonis affumeret f naï:urani"Ar.rge*licaml. Otmdlen m rgo fimiliter. fedmfom Confi rm. .III. Angeli,fpectatà haturä, t effentialit funt altioris ordinis, quàm homines. Sed hoc ipfo Incarnatio non poterat fimu! ef- one hypofi Mub el ; q fe conveniens hominibus, & Angelis. Er- tus füb(ent go. Min.prob. Nam Angeli per Iacar- m fatura hur nationem deciderunt ab illo altiori ftatu, cretum Rbftz feu ordine dignitatis, üt non ampliüs fu- uin- edom in t eriores fint toto genére humano, inó ipíà Incarnatio Angelis lapfis erat i Disini pet li, ade G occafio peccandi, utpote ob excellentiam fu: naturz nolentibus fübjici Chrifto ho- blantes qui fieno, feuptt mini. Ergo. Refp. D.ahtec. Non erat conveniens 23 convenientià debitj. C. antec. Conve- qertim It nientià doni gracuiti. N. antec. & conf. convenlts sb M Ad prob. D. confequens. "Ergo conve- niens non erat,fpeGtatà precisé malitià aum p culpz originalis. C. confeq. Spectatá fi- ia mul naturz humanz indigentià, .ac mife- rià, in quam per culpam originalem pro- T il uod ,quo j ;apfa,cft. N.confeq. Ratio bujus eft ; q ae / 98 Tratlatus VI, De Incamltiun:; [4 ) C'XM enus humanum,fpe&atá przcisé malitjá r culpz originalis,fuerit indignum benef- Jjcs cio Incarnationis ; quia tamen hzc ea- dem culpa à primis parentibus , per an- fu;zg l) via gelum malum feductis, quidem volunta- miee umaua te própria : à pofteris autem folüm vo- | T0 dieu j Iuntate aliend, fcilicet Adami, tanquam capitis moralis, fuit commiffa ; hincfpe- uplenti &atà hác miferià, & indigentià generis []lantia humani, fimulque confideratà Dei mife- humanig ricordià, Incarnatio erat eidem conve- conjiut niens, non quidem convenientià debiti, dl D fed doni meré gratuiti. nits À Adconfirm. L D. maj. Exaffectu amici- n ) tix. C. maj. Ex affectumifericordie. N. m maj. Etfic diftinctà min. N.confeq. Ka- sdid tio patet ex modó didris. w horti Ad confirm. II... N. confe Difparitas ", d eft; quód Angelorum culpa & erit finalis, Waniril fecüs autem Adami : neque omnes Angeli s fint Japfi, fecüsautem omnes homines. l LOT Ad confirm. III. N. min. Ad prob. N. 9 r confeq. Naturafiquidem Angelica, tan- | j j ma tüm phyf(ice confiderata: adhuc eft altio- FR ris brdinis, quàm natura humana. . Si au- Fünint; tem moraliter confideretur; tunc eidem A t altiorgradus folüm eft debitus fa&à fuüp- "tl pofitione , quód alianatura per unionem hypoftaticam ad altiorem dignitatem non n i " elevecur, Suppofità autem hàc elevatio- ij ql ul nes liinjg, Din)utatia Il, Artic.T, 99 A r ne, eidem Angeli fübeffe debent , ideó- Tüpgnl ue rebellium fuperbia fempiternis illico d tamer lmt í u liciis fuitaddi&ta. Ex hucusque di&tis. "m,iblä R [ onftat I. Incarnationem fuiffe DEO 24 ) qllldemvohm convenientem , convenientiá honeftatiss 5 dutem (im: tum quia per hanc creaturis rationalibus * [ Adz:m, ] manti eftavit fuas perfeCtiones,Potentiam, rmifas l Sapientiam, & Bonitatem: dum maximé ipentd ye diftantia, fcilicet naturam Divinam, & ideratà Deiz humanam , per unionem hypoftaticam. it eldem er conjunxicin unum fuppofitum, quod fimul venjentià di eft Deus, &homo , itaquidem; ut Divi- nitas alicui creaturz magis communicari Exdfetan nonpoflit. Nontamenpropterea Verbi mifencordig, Incarnati Majeítas, auc Divinitas ullate- . Neonfen nüs eft depreffa: ut. evaferit imperfecta er Incarnationem ; quia Deus peculiari j a ude, dile&ione, & gratiarum actione ;'onfc , Dift adpa eni i ? ob fingulareiftud beneficium digniffimus eft, vi cujus Joan. III. 16. sic dilexit mun- eque orns :L Filius omnes honi dum , ut Filium (uum unigenitum daret. ,nin, Al verb pro redemptione humani generis oblatus eft ; quia ipfe voluit, ex(i przefcius : quód jem Angelml: t du plurimi hominum tanto beneficio ad fuam. g hu erniciem fint abufuri; quod fané ipfum. ineffabilem erganos Dei charitatem ma- ; d uód autem folus Fi- n . is commendat. j 1 us fit Incarnatus, idipfum quoque fuit n ul Q Ia magis conveniens, prout Div. Thomas nit. Inprimis qui- Qu "T þic q. 3. art. 8. expo A dem —— j 100 TrattatuSVI, de Incaruatione, ii dem ideo ; ut eadem perfona fimul effet i, Ü Filius Patris ante fiecula genitus, & Fi- t ( lius Matris in fieculo natus. Secundó : ut ex meritis Chrifti , tanquam Filii Dei na- gf gt j turalis , adoptionem Filiorum Dei reci- tumanità eremus. Tertió: utficutomniaper Ver- : [llmþta. ] um primitus fa&ta , & creata funt, fic etiam in plenitudine temporum per Ver- tjoquin bum omnia innovarentur. Non tamen eanden propterea plus laudis, dile&ionis, autgra- fatogri tiarum a&ionis , pro beneficio Incarnatio- ponmylt uf nis debetur Filio, quàm Patri, aut Spi- ritui fancto ; uia tres perfonz inter fe hia goiam d funt equales , uidquid Deus ad extra operatur, toti Trinitati eft commune. pmänah'tas Y dun du 9) Conftat II. Quód Incarnatio quoque fuerit conveniens humanitatià Verbo af- us ti m fumptz , tum convenientià honeftatis ; utpote perunionem hypoftàticam ad fu- t ht 'meium, & [ premum dignitatis gradum elevatz , ut altiüs attolli non potuerit: tum conve- lia nientià utilitatis; quia plenitudinem o- ;Elfü tl mnis gratiz, donorümque füpernatura- "tl lium per ipfam unionem accepit: tum. ia nem- w'üm,qu convenientiá dele&abilitatis ; m o peDeo,tanquam fupremo bono & quidem "u in excellentiffimo beatitudinis gradu.fupra Ül omnes alias creaturas fruitur juxta illud , V de Patre colefti, Ephef. I. 20. Operatus eff B in Chriflo , fufcitans eum & mertwis , & eonfliruens ! M 4 T Wang, . Difptitatio I Artic, 1. Iot perfomün;ula ad dextram (uam incaleflibus , [upra omnem prinä. A gt AO0S, Je patum , & poteflatem , e virtutem , - domina- tiónem , ( omnenomen, quod uominatur uon (olüm d m Rbj in hoc (aculo., fed etiam ini futuro, C omnia fubie- lnv cit pedibus. ejtus, Neque veró ex eo, quód [tomtie humanitas Chrifti , à Verbo Divino af- Y eretz fümpta, careat perfonalitate proprià, Atporum w alioquin connaturaliter debità, fequitur: u, Nonu eandem viunionis hypoftatice exiftere in Itdonis t ftatuquodam violento. Nam, licétiftud efcto Incam: nonnulli ex Theologis cum Bernal difput. at at 2, fe&. 2. non quidem de appetitu elicito, erfong 1ntt fed innato ipfius humanitatis admittant ; d Deos ad ex contrarium tamen exinde arguitur: quód eleommune, perfonalitas Verbi , exparte humanicatis, plusquàm abunde fuüppleat defectum per- m quoq nit; Velbu fonalitatis proprix , quoad effe&tum for- d honedr malem primarium confideratz , utpote cum humanitate formaliter. conftituens offaneam al àm dentz, hominem, & quidem eum , qui per rea- alem identitatem fuppofiti, five perfonz, ert:um d s encadez fimuleft realiter Deus ; etíi nec fuppleve- rit , nec füpplerepotueritperfonalitatem yque iptit m atot: v humanam , quoad effectum formalem fe- cundarium, conftituendo ícilicet. purum. jratis, u t hominem, quirealiter Deusnon effet. yobont quldt Conftat IlI. Incarnationemfuiffe con-og vdins venientem totigeneri humano ; quia im- uitu uf primis huic fpecialis honor acceffit : quód E ]. a 0 Verbum potiüs humanam , quàm Angeli- MWIWW 3 cam 102 TraBatus VI, de Yncarnatione, cam naturam affumpferit; ficutin totius ip(mm f rt familiz honorem cedit, fi aliquis ex illa tir; Y ad dignitatem Regiam eligatur. Preterea giett, q maxima utilitas ob beneficium Redem- llüteüa : ptionis in totum genus humanumderiva- qit s ta eft; quod utrumque fimul eft objectum lt 1 dele&tabile. Unde triplicihác convenien- tià, generi humano conveniens erat In- carnatio , etfi ob malitiam culpz origina- M lis fuerit indignum beneficio Incarnatio- nis , prout fcilicet indulgendo , ex affectu Á u amicitie , nontamen, prout indulgendo hn ex affe&u mifericordiz. Neque veró tantüm hominibus , fed etiam Angelis fuit M Qtty] conveniens Incarnatio; tum quia omnis [ tins Qu gratiain primo inftanti creationis, & pra- p o terea in hac gratia perfeverantibus , quo- que gloria, ex meritis Chrifti eft collata: ts lndhy, tum quia Ángelifünt pars reipublice in- üi fti telle&tualis creatz , adeóque etiam in il- 0 los honor aliquis exaffümpta natura hu- u ä "u fi :ana eftderivatus. Ex quo ulteriüs de. nl ducitur : Incarnationem uoque conve- ET t nientem fuiffetoti univerfo , quiafcilicet homo eft quoddam compendium univerfi, & g utpote fpiritualis fimul, & materialis na. Vg tureparticeps. Excipiuntnonnulli folam tl perfonalitatem creatam humanitati Chri- U Íti propriam. — Hzc fiquidem , fa&tá füup- d pofitione, quód fit entitas pofitiva, per HIWF ipfam mmm Bifputatio1I. Artic, Il, 165 Ts r ipfam Incarnationem exclufa fuit ab exi- ftentia reali, alioquin connaturaliter de- "i m bita. Verüm exceptio hecnullius eftmo- Kaefcm lu menti , quia illud, quod nunquam fuit , IH madn auteít, auterit in rerum natura , dici ne- ml dijd quit parsuniverfi, & proinde omnis vio- licihie u YoTenjens lentiz incapfix eft. - 1 Culeors ARTICULUS 1l ficto Incmn: Jendo, exd 4n Deus fuerit uece[ftatus ad r indulp: decernendam Incarsationem ? - Naue v um Angelisf ïænotandum L. Quódex ipfaIncarna- 97 fum qua emr tionis convenientia , & ineffabili hu- feuionis Ky verntibis t jus myfterii excellentia, ulteriüs movea- df d turquxítio: an Divina voluntas , & qui- dem alfoluté , feuindependenter ab omni ar r olque etam? alia füpyofitione antecedente, fibilibera, nece [ 1tata fueritad decernendam exiften- um mw,raä tiam realem Incarnationis? Neque enim x quo u ifthíc de receffitate , fuppofitionem ali- fl n : quam Deo antecedenter liberam , confe- v(0, quo quente, dequa poftmodum in hac difpu- od tatione agendum erit ; fed de fola neceffi- NI ) €ate antecedente , eadémque fimpliciter gncoottt li tàli, controverfia movetur. Prenot.Il. Quód neceffitas triplex fit: uiir, metaphyfica, phyfica, & moralis ; ideóque etiam (its pofmvg | Ó 164 Trathatus VI.. de lnzurnitione. T tüä étiam volüntas tripliciter ad exercitium alicujus aCtüs ,. cujJusmodi eft amor. ob- gordisv feti u je&i, (üb rationeboni, eidem propofiti,, neceífitàri poffit. Imprimis quidern me- : ponftens huem mo taphyficé. neceflitarur : quando ofniflio talis actás fimpliciter eidem impoffibilis meviainc l m di eft; prout patet in amore, quo Deus fe- doinatio metipfüm amat. Phyficé neceffitatur : uando omiffio talis actüs eidem folum- 'axvioli modoó divinitus poffibilis eft; üt patec in (leremm opgoümm amore,. quo beati Deum intuitive vifum diligunt. Moraliter neceffitatur: quan- |ep hn do eidem omiffio talis a&tüs absque mi- ^ irio a natéat m raculo, non tamen fine difficultate pcffi- , bilis eft. - Jisl Dv ] uód hanc'necefïïutkeläï dunloende 29 Prsnot. IIT. -oralem voluncatis ad exercitium alicu- tv r er f jus actüs quidem omnes fateantur in eo gejirityo confiflere; quód omiílio a&tüs , aonnifi wizlbgm difficulter evenire poffit, nihilominüs in il hac difficultate exponenda: divzrfe fint iiTuol 'Theologorum fententiz. : Nam aliqui i Mu ceníent: neceffitatem moralem unius,& EU repugnantiam alterius-extremi, przcisé ttjít fundari in judicio;feu opinioae, vicujus m fey '"unumprt& álio eventurum prudenter exi- a $ !t ftimatut, etíi contrarium fimpliciter eve- Q "nire poffit. -Sed hanc expofitionem alii ij&n haud immeritó rejiciunt ; quód hujus ejus- lt d dem judicii prudentis fundamentum ali- &i ] quo mmt" Difputatio 1I, Artfc.'-l—l.* 16f A Otiy quod affignari debeat: ne ipfa neceffitas Qd d g moralis videatur rebus omnimodeé extrin- ;tidem .a ! feca, utpote folüm in noftra perfuafionc Qquiciy confiftens..Hinc meliàs docent: necefli- .qd Manqo Qttà tatem moralem voluüntatis confiftere in lm i previa inclinatione ad unum prz alio ex- QIt, quoDa tremo eligendum , ita ut .voluntas huic Áict necfio inclinationi absque moleftia, reluctantia, ts eidem [ aut violentia quadam, fibimet illata, refi- sely ütyic ítere non poffit, . Namhoc ipfo, quódin [ntuitivévi oppofitum nulla fit vincenda. difficultas,, tfatur: eo ipfo voluntas in perfectiffimo xquili- Ts dbsquer brio conftituta manet;. ideóque ab omni neceffitate morali eft immunis. ifutatepd - oo .. DicoI. Divinam voluntatem abfolutä:; feu independenter ab omni alia fuppofi- n teodfit verctium tione fibl libera, neque metaphyfice, ne- Yl que phyficé potuiffe neceffitari ad decer- nendam Incarnationem. . Ita-cum Div. Q adis, 0 h nitionits "Thoma Parte 1. q.19. art. 3. communis, & certa Theologorum fenrentia. ' Prob, i dvl QW Nam repugnat Divinz voluntati omnis neceffitas antecedens, tum phyfica, cum usb g, ] metaphyfica,. vi cujus neceffitetur ad ali- n "J quid extra fe producendum. Ergo. An- jni0l tec. prob.: Si etenim daretur hujusmodi niatt d j Qiter d neceífitas, tünc eo ipfo Deus fine omni ! creatura exiítere non poffet, adeóque fi- v o hu]uscf bimetipfi ad: oómnimodam beatitudinem, " fhciens non effet, g "TU & felicitatem folus fu $ ut- r 106 Trafatus L. de Incavnatione, utpote indigens exiftentià alicujus alte- o rius extrafe. Sed hoc repugnat. Ergo. de Jncm. YOI Confirm.I. Authoritate, & ratione D. T. Auguftini , Libr. quzftionum 83. q. 22. fs & fic arguentis : - Ubi nulla indigentia, nulla ne- i n eeffitas , ubà nullus. defetus, nulla indigentia, Nul- quluntas lus autem defetius of imDeo: ergo nulla nece[fitas, qltate, Confirm.II. Authoritate, & rationeD. nftercn Thoms. art. fuprà citato fie concluden- ( Div tis : Alia à fe Deus vult, in quantum ordinantur necefs; «d (uam bonitatem , üt in finem. Ea autem , qua natlorts fuint. ad finem , non ex weceffitate volumus , voltne ontez tes finem , nifi talia fInt , fine quibus finis e[fe non rodr poteff. — Unde, m bonitas Dei fit perfetta, e effe pzncrofunm poffit. fime aliis ; eitn nibil ei perfectionis: ex aliis ac- : D erefcat, fequiturt quüd. alia à fe eum velle non fit mif, it meceffarium abfolute, [ ^ Confirm.III. & quidem fpecialiter de t eun f i neceffitate phyfica. Nam vi hujus debe- vt atv i tet in Deo dari neceffitas metaphyfica , 5 0 eadémque abfoluta ad decernendam In- | Uf carnationem.. -Sed hxc admitti nequit. Ergo. Maj. prob. Neceffarium phyficé L: tl dicitur illud, eujus oppofitum absque mi- Scd meta- fity i ( raculo evenire non poteft. H | hyficé repugnat , ut-Deus circa femet- l l "L n l ipfum operetur aliquod miraculum. Er- "O. z 102 . DicoII. N Neque D'eum fuiffe moraïi'tcr li 1[W' D jl (abfölut&neeefätatïzm addecernendam In- car- A VM Difputatio Il Art, II 1o7 ht t Carnationem. — Ita cum Suarez. Difput.4. Cf de Incarn. fe&. 1. plerique contra Du- TUtt i Prob. Neceífitas moralis fe OU randum. V tenens ex parte voluntatis confiftit in. " lg u previa inclinatione ejusdem, ita ut ipfa SWMWE '0.: trgmþ voluntas huic inclinationi absque diffi- cultate, moleftia, aut violentia quadam Hiato K refiftere non poffit. Sed hocipfo, refpe- 1t0 it condi Va hs &u Divinz voluntatis, repugnat omnis neceffitas moralis ad decernendam Incar- 209 737771 nationem. Ergo. Maj. continet expofi- V mumy tionem neceffitatis moralis proprié calis, . t hr f i L rout hzc ex dictis num. 99. fe cenet ex ifb d parte voluntatis. Min.prob. Nam re- nfiini n di pugnat: Deum infinité perfectum, ac bo- i an w num iníe, ica inclinari ad aliquid pro- ducendum extra fe, ut absque reluctan- tia uadam füs voluntatis carere non. g!em g)ecïla!ïw aisl poffit exiftentià reali omnis bonitatis (its metol creatz. Ergo. j decemet Confirm.I. Si etenim in Deo daretur 103 s adniti neceflitas moralis, abfoluté talis, ad ali- kofirim t uid producendum extra fé: tunc eo ip- yoitum b o daretur quoque neceffitas metaphyfi- yd, $i ca ad aliqui producendum extra fe. Sed as d.5 hzc admitti nequit. Ergo. Maj. prob. d m Nam metaphyficé repugnat, ut Deus fi- bimetipfi, feu voluntati fux violentiam. T hi mon&. aliquam, feu moleftiam inferat. Ergó. onfirm. II. Nam exhac eadem necef- .Wnen&ï j [ | t08 m&am V1 de incarnatione, fimums fitate morali arguitur quedam indigentia bonitatis creatz. Sed hujusmodi indi- i tl gentia repugnat Divinz voluntati. Ergo. b n i N Maj. prob. Bonitate aliquá, folüm diffi- culter, & violenté pofle carere: arguit w [ defectum aliquem ex parte voluntatis, ut- qidemad v nonfil ote fibimet 1pfi ad omnimodam fuam fe- icitatem non fufficientis. Ergo. eonfe À [ 3o4 . Objiciesl. Neceffitas, quz non oritur irioma] i ex indigentia, fed ex abundantia, nullam fina conm atguit Imperfedtionem. Sed hoc ipfo ajuslo non repugnat Deum neceffitari abfoluté, ticamudn faltem moraliter, ad aliquíd extra fe pro- tenti m ducendum. Ergo. Maj.prob. Nam omne Dai ls lonum, non. quidem ex indigentia, fed ex t abundantia ef communicativum (ui,idque fine bucfeadun irDon ulla imperfectione.. Ergo. Confir. I. Sicut indigentia neceffitat ad ts det aliquid aquirendum fibi; fic abundantia üligim neceffitat ad aliquid conferendum aliis. "if uie Sed in Deo^eft infinita abundantia boni- lii tatis ;; adeóque, licét Deus ex indigentia neceífitari non poffit, poterit tamen ne- f-il'lffq. Nal' RU ceffitari ex abundantia, ad aliquid confe- "tl rendum aliis, feu producendum extra fe. V. Ergo. "üm Confirm. Il. 'Nam Pater in Divinis, « 'Hi"";;!ï)c'oJ absque ulla imperfectione,. neceffitatur Dl metaphyficé ad producendum Filium, & d h fimul uterque ad producendumSpiritum Sau- mbomq : llunm Difputatio 1, Artic. l, 10$ QUi RO hij Sanctum; quia fcilicet hecneceffitas non oritur ex indigentia, fed ex abundantia. N Velutg n Ergo fimiliter. » LT il " Wmtm Refp. N. maj. Adprob. D. Ant., Onet vog bontm . ex abundantia. efl communicativum [uj , & Buttévolutgs ] quidem ad extra, fi illud fibimetipfi ad in- mnimodni tra noníüfficiat. C. antec. Secüs.N. ant; 15 D & confeq. Ratio diftin&tionis eft ; quód 25 que me axioma iftudintelligi non ffit denecef- Dundanti faria communicatione ina d i u fecundo ali- . bed hoc cujus boni extra fe; fed folüm de commu- tefftari ab nicatione fumpta in aCtu primo , feu depo- Md ertra f tentia communicandi extrafe, Nam aliàs g.X Deus, feclusá omni creaturarum a&tuali Uj &i exiftentià , in fe infinité bonus non effet, wmilq! utpote feactunon communicans extra fe, 70[ Unde in Deo non folüm daretur neceffitas um moralis, fed etiam metaphyfica producen- ij iuhuz. di aliquid extrafe, quam fequelam nemo admittere audet. onferendum 1 a abundantig j Ad confirm. I. Similiter D. maj. & min. Jeus er d N. confeq. Namaliàs pariter fequeretur : Deum vi abundantiz fuz bonitatis necef- oterit t P fitari metaphyficé ad producendam ali- yeendun &i quid extra fe. Ad confirm. II. N. confeq. Difparitas st i Dis eít; quód Deorion repugnetneceffitas ex abundantia bonitatis , fe communicandi ye, nect yum Fs ad intra ; cüm terminus produétus fit in (uabonitate zqualis principio producen- ændumsPiïf - ] IIO TratlatusVI. de Incarügtime. tiproutexperfonarumDivinarum quali- J igan tate certum eft: repugnatautem neceffi- t n i tas communicandi ex abundantia fe ad ex- tra5 quia terminus produ&tus infinite in- A. ) Nam aliàs vDivina ferior eft Deo producente. foliati quoque neceffitas metaphyfica ad produ- cendum aliquid extra fe admitti poterit. qmem 106 . Obiicies II. Divina voluntas ab intrin- mápr feco inclinatur ad manifeftanda externé füt opp & X füa attributa , nullàmque habet inclina- tionem in o ofitum , feu ad omiffionem faciona [9 n ationis externz. Sed hoc (ramit hujus manif ipfo moraliter neceffitatur ad communi- ia candum fe extrafe. Ergo. Min. prob. tl (CJ Nam inclinatio voluntatis ad unum extre- «t mum , conjun&ta cum carentia inclina- ltfgn tionis ad alterum extremum , fufficit ad umb conftituendam in voluntate neceffitatem litim moralem. Ergo. i ; Qdb Conf. I. Divina voluntas fibi neceffa- in] rió complacetin bonitate creatapoflibili , tfripft etíi hzec infinities fitinferior bonitate Di- | bt l vina , üt in Tactatu I. deDeo num. 308. 1 Q] di&tum eft. Ergo. N lloy Confirm. II. Authoritate D. Thome lu parte I. q. 19. art. 2. fic concludentis : 2l Si res naturales , in quantum perfecta funt , (uum W y bonuim. aliis cemnunicant : nultà magis pertinet ad d W [»- yoluntatem Divinam , «t (uum bonum aliis per fimi- t eff. þ'tudimm eomanutiicet , [ecundàm quod. pof[iile. Sic *l';rmw. . Di/þutafia Ih 4rt, 1. i1k iDirgg Sic igitur Deus vult , c fe effe , de alia t inquane DACRMR Audeti tum condecet Divinam bonitatem , etiam alia ipJam participare, Ergo. od r Refp. N.maj. Ratio elt; quód expar.; 10) te Divinz voluntatis non detur quidem tüphyld inclinatio pofitiva ,. ut fua attributa ex- (e atmittont t voluntisd terné non manifeftet, adeóque nihil ex- tra fe producat ; non tamen proptereà de- anifellando a tur oppofita inclinatio adilla manifeftan- que Db da. Nam Deus externam hanc manife- feu ad omili ftationem cognofcit nullatenüs fibi necef- wemg, $d fariam, uc meliüs fe habeat; cüm fibimec r ad comm ipfi adzequaté füffitiens fit ad omnem ple- i. Mi p Ditudinem felicitatis. Hoc ipfo autem ex parte Divinze voluntatis non datur ul- nsidunmer la necetfitas | arenta ind ' r moralis, ut Deus fe commue emm , füftc nicet extra * ytate netelt Ad confirm.T. N.confeq. Difparitas elt ; uód bonitatem Divinam effe parti- cipabilem à bonitate creata, fit perfectio Jinrs ib o qu n neceffarig igfïus Dei:fecüs autem eandem ferior bont actu articipari. A ! m , üeDeo t confir.Il. N. confeq. Licét eni cum D. Thoma admittenda fit ex parte Di- vinz voluntatis przvia complacentia,aut ariat D fie concut inclinatio ad producenda alia extra fe : non tamen proptereà neceffarió admitti 7 (ägflmf.' P d debet etiam necefífitas quidam moralis , ut Deus fe communicet extra fe. T d h bjicjes ultnó, Ad neceffitatem mo- 10 n qudd Ka* [ H2 Tralatus VI, de Incarnatione, s ralem non requiritur difficultas in oppo- fitum. Ergo. tec. prob. Quamvis enim s af arte voluntatis,ad unum extremum, siebni € in c ; in atz , nulla fit difficultas in oppofi- ytait i urebus p tum :- poterit ramen dari certitudo mo- aliter n ralis, quód voluntas hoc potiüs, quàm aliud. extremum fit electurá. Sed hzc i d certitudo. moralis arguit neceífitatem. trdifol moralem. Ergo. üear lol Conf. I. Nam przdicta certitudo mo- is ff ralis faltem cunc fundari poterit in prz- w i via inclinatione voluntatis Divinz, quan- u d do confideratis Divinis perfe&tionibus, tl mras ad unum prz altero extremo inclinanti- Alttm, bus , prudenter oppofitum prafumi non at odl zi oteft. Ergo. Confirm. II. Authoritate fcripturz , d Trof uz fzpius Divinz voluntati neceffitatem tl ! aliquam moralem nobis benefaciendi at- ül i, tribuere videtur , perillas comparationes "ts Patris ad Filium , Matris ad prolem,Ami- ^ lol ci adamicum. Ergo. $ tllm r 109. Refp. N. antec. Ád prob. Di 'mlaj; .Po- Vrf terit nihilominüs dari certitudo moralis, b fundata in folaprzviainclinatione volun- hrmIII tatis. N. maj. Fundata in rebusipfis ,aut t externis circumftantiis. Tranf. maj. Et W teDie fic D. min. N. confeq. Ratio hujus eft ; b quia hoc ipfo, quód ex parte voluntatis "n "u Divinz nulla fit difficultas in-fuperanda lia Wi incli- ! inin Wu:;, lh Ar.dho 115 ifitly ; b Quni. inclinatione przvia, eo ipfo manet per- | um fe&té indifferens ad utrumque extremum; adeóque certitudo moralis fundari noh fs T r hi oterit in przvia inclinatione, fed folüm, in rebus ipfis, prout hx adinvicem mo- Ahocpos raliter füunt connexz. Sic certitudo phy- , yi fica, quód ignis applicatus ftupz, (ufficien- Rut d ter difpofitz,eandem combulturus fit,fun- datur folüm in connaturali exigentia hu- Ca certitu jus effe&üs, ipfi igni intrinfeca 5 non au- i poterit h tem in voluntate Dei, authoris naturz, tisDiving, qui absque omni difficultate,fibi illata, po« i teít miraculosé impedire hunc effe&tum., pufedion rmo indln Ad confirm.I. D.antec. Quando pru- im pefini denter oppofitum przfumi non poteft, etiam fpectatà (imul perfe&tiffim liberta- du m te Dei. Tranf. antec. Hàc feclus4.N. an-. wümdis tec. & confeq. Ratio diftin&ionis efts sedds quia hoc ipfo , quód oppofitum previae isamzi inclinationi inconveniens, fit Deo diffi- jo) cile, vel alicuiperfe&ioni Divinz 5 eo- jsalpr ipfo non folüàm moralis, fed etiam meta- ob Dj | phyfica neceffitas dabitur in przviaincli- j natione voluntatis, quod répugnat. ertniom ii i Adconfirm.II. Refp. His locutionibus. f neutiquam inftitui comparationem inter jp r voluntatem Divinam , & humanam, quo- Tro, 9) fudo huj ad neceífitatem moralem, fed folüm ex- rimi bonitatem Divinam,fimulque fpem, P qte volit i r & Hfluciam noftram erigi in Deum, de. quá n | Trálatus VI, de Incarnatione, reakmbï'f qua plura articulo fequenti. Ex hucus- g, Q ue di&is. 110 * ConftatI. Quód Deus abfoluté, feu t aqui iogrodi independenter ab omni alia füppofitione antecedente fibilibera, nullatenüs fuerit [ nöqon gicin neceffitatus ad producendam ullam crea- Qenfom turam, feu determinaté, feu indetermi- t fu. naté fumptam, & proinde, nec quidem ad ftari ptt decernendam realem exiftentiam Incar- nationis. Non etenim fuit neceffitatus podue nicet a metaphyficé ; nam aliàs Deus effentialiter ff ens unicum non effet, utpote non potens exiftere fine omni creatura, ideóque fibi- ag tfta, Q metipfi folus non effet füfficiens ad omni- modá felicitatem. Neque fuit neceffitatus ts verullos t »hyficé ; nam aliàs non potuiffet omitte- re produ&tionem omnis creaturz, quin od , tD faceret miraculum, & quidem circa fuam voluntatem, quódin terminis repugnat. if Neque demum moraliter; nam hzc ne- *2, ntr ceffitas non folüm importat przviam vo- t luntatis inclinationem , fed etiam diff- N A í [ cultatem voluntatis inclinatz in oppofi- tD tum 5 adeóque Deus fine omni creatura "n Vitter exiftere non potuiffet , quin fibimetipfi violentiam, aut moleftiam aliquam intu- Uieri liffet, quod pariformiter Deo repugnar. T : 33 * CopftacIl. Quód Deus ex abundantia fuüe bonitatis neceffitetur metaphyfice, Crtmumm pet ut femetipfum communicet ad intra Vg rea- Mttivt. f, ! bijputatig l, Art, Il, . I1rj Wt h realemDivinarum perfonarum produ&io- nem; quia ne m roductus Dus :abfuhne )*1 eft zqualis perfe hs d 0 princi- Yi dit i pio producente, ut hec eadem fzcundi- 1, lo tas notionalis fit infinita Dei perfectio , Kendam ln prout in Tract. I. de De» Difp. 1. artic. . at feu s oftenfüm eft. ^ Non tamen ex abundan- Wb cqie tia füuz bonitatis Deus ullatenüs necef- exiffentim t fitari poteft , .ut femetipfum per realem m füt nedt produc&tionem creaturz , etiam commu- Deus effent nicet ad extra ; cüm hzc eademneceffitas Itpote nont infinitz illius perfe&tioni repugnet. Hinc un,ideóque plera ue argumenta , quibus adverfarii Rfcensad or uti fc [9) ] ent, nontantüm moralem, fed me- wcfüceecef taphyficam neceffitatem arguunt,adeóque contraillos retorqueri poffunt. D ; ponfl[(ü Oml js r t Conftat III. Quódillafimplex compla- 112 quidem r centia, qua Divina voluntas non folüm. eciem, fed etiam quoad exerci- Aermins vt quo ad [ b j m r tium , ineceffarió complacet in boni- tate creata poffibili, prout 'Tra&t. I. de r Deo Difp. HL. art. 2, di&um eft, nullam n, lia arguatin Deo imperfe&tioné , etfibonitas idinte lt Divina tranfcendentaliter referatur ad bo- [ne onri & t, qunio nitatem creatam poffibilem; neque hzc ) complacentia fit przvia inclinatio volun- i d tàtis Divinz adproducendum aliquid ex- ia o * tràífe. Nam hzc complacentia fingulas yis «t 400 creaturas poffibiles determinaté: inclina- ay m* tio autem folüm indetermipate, refpice- re pj d z 1 n6 TraGatus Vi, de Incarnationé, yyitt zepoteft. Hinc nequeexilla complacen- roduc tia fimplici, neque exulla przviainclina- beri, tione voluntatis Divinz, utpote cum per- ye,littü fe&tiffima libertate conjuncte, adeóque bria Di nulli difficultati in oppofitum obnoxiz, ulla neceffitas moralis ar uitur. Quódfi Diput. j ahac inclinatio- d. Q fors hzc neceffitas pro fo j divin: ne , five fimplici complacentia, ideóque feltation tantüm in fenfü meta horico furnatur, creatd prout eandem nonnul j iTheologi ufur- a nt,tunc ifti folüm quoad vocemàno- nemylr j pax:Mu ra fententia difcrepant; adeóque cum li g ab illis difc;ptgndum non erit. páa, N ARTICULUS 1II. itped Ttgrgo hts 4 ex fuppofitione orbis conditi , l"atiit. Hoc Í aut. flatás fupernaturalis neceffaria ./ fuerit. 1ncaruatio ? n E7 f Md 115 Renotanduml. Quód Deus abfoluté, —— tl feuindependenter ab omni alia füppo- fitioneantecedente fibi libera, nec quidem V m moraliter fuerit neceffitatus ad produ- "Wt cendum realiter ullam creaturam, feu de- Ttreem terminaté , feu indeterminaté fumptam, V& b IÍ out articulo przced. oftenfum eft. Ni- Mi hi lominüs ob infinitam perfectionem. Ü Wa meé- WW faam non tantüm moraliter, fed etiam - ta- , Mi Difputatio l,. Aft. IIl 1064 tetili g i h taphyficé neceffitatus eft, utnihilad extra FUA M. roducat, quin motivum hujus decretili- Iu Qb i eri, vi cujus ftatuit creaturam produce- : te, fictum ipfabonitas effentialis Dei, tum Qonjua d du ia loria Dei extrinfeca, prout in Trad&. I. lf amini, ij ifput. III. de roluntate pei. art.1. dictum, eft. Cüm autem gloria Deo extrinfeca Ofolahnc t plceta, in divinarumperfectionum externa mani- 1 forico f feftatione confifat , qux feclusà omni | | creaturá rationali impoffibilis eft; quia i Theolg quoxd vocen nempehzc fola hujus manifeítationis ca- pax eft: hinc diving perfe&tioni metaphy- nty adequ ficé repugnat, ut fübftantias irrationales, itit absque ulla creatura rationali , realiter producat. NamDeus fallendi folüm otii, s W aut experiunde artis füz gratià , creatu- ras neque producit, neque producere po- tl cot teft, uthis (ibi ludum, aut privatas delitias faciat. Hoc fiquidem , quó mag!s ad hu- hao manam imbecillitatem accedit: eó min'is m divinz Sapientix congruit. Ex quibus patet : quàm abfürda fit eorum fententia, i Dass d qui afferunt : potuiffe Deum hanc coeli, Fabomniam; ilb terrzdue machinam non folim absqueul- la creaturarationali condere, fedinfu»er Áf d totam aranearum telis intexendam relin- reitmm ! quere, Exiítimabant enim: fe magnum. eyinate At ) praftare obfequium divinz Omnipoten- af tiz , fi huic etiam ineptias, divinam Sa- r S,icqt pientiam dedecentes, affingerent. d E 3 igi- ! - Tratlatus VI, de Incarnatione, i:á PTO ieitur omneillud , quod Deum decet, illi ia 1 poffibile eft : & quidquid poteft, facilé beatitu oteft ; ita viciffim , quod Deum dedecet , m ligui(föfif eidem i ffibileeft : & quidquid facilé (e omol non pote $, illud etiam fimpliciter , & ab- em ftat foluté non poteft. [ À molic . Prenot. II. Qu bd finis ultimus , ad &fhdo C !Iä. uem obtinendum quzlibet creatura ra- lm bet tionalis condita eft, fitbeatitudo zterna taverit, ejusdem , five Deus , proutper cognitio- nem, & amorem perpetuó ab ipfa poffi- h, m hincttd dendus. Hazcautem poffeffio , feubeati- du tudo formalis , duplex eft : alia fcilicet na- beatine turalis, alia fupernaturalis. Beatitudo turdur fapernaturalis formaliter confiftit in per- tatattut petua vifione intuitiva , eidémque com- At n menfurato amore Dei : naturalis autem in etouden perpetua cognitione abftraCtiva, eidém- Utra- ii t que correfpondente amoreDei. ; us ]ll ue eatenüs convenit , quatenüs debet ef- í 6 perpetua, " & appetitüs rationalis fatia- ITR | mtrm tiva ,ideóque omnis miíeriz exclufiva: ' Vr difcrepant veró eatenüs , quatenüs creatu- rarationalis beatitudinem naturalem fo- ii | Rnl lius naturz viribus , feu per merita folüm naturalia : füpernaturalem veró non ali- lm ter, quàm viribus gratiz fupernaturalis LA adipifcipoteft. Beatitudo itaque natura- TT lis effet finis ultimus , feu terminus, ad t to- queim obtinendtïm (inguli homines via ff?öväm - lt ii bijputatio , Art, l1. N !lï, od Denis res tendere obligarentur , fiDeus eosdem. lil n defactó non ordináffet ad obtinendam, undDCllmdefm beatitudinem fupernaturalem, fed illos re- : ul liquiffet in ftatu purz naturz , fcilicet abs- T | que omnidono entitativé fupernatürali , u em ftatum reipfa poffibilem effe, fide d fs vl c atholicá certum eft. Cüm autem Deus defa&tó creaturas rationales , ad obtinen- lelibet cru [tbeatttu dam beatitudinem füpernaturalem ordi- naverit, inftituendo media füpernatura- TOU per Cs etu) ab ipfoy lia , per quz adillam pervenire poffint : | hincetiam in moderna providentia non ofeffo, fenh fb alafetlis datur refpe&u ullius creaturg rationalis pds, Deattt beatitudo merénaturalis, Quamvis ete- nim hanc parvulis, absque gratia fanctifi- ercoilit n p cante ante ufum rationis ex hacvita dece- |,limq dentibus, nonnulli ex Theologis cum Ca- us at tharino adícribant, hec tamen fententia Bfv u à plerisque, tanquam falfa , rejicitur, moebu, [ Prznot. III. uód inter dona fuperna- IIj usb turalia ad. obtinendam beatitudinem fu- ids tvl pernaturalem conducentia , alia (int ipfi mirie u creaturz rationali intrinfeca, alia eidem, g, qutt lu extrinfeca. Et quideminter dona eidem [ner ndtiie intrinfeca eftgratia fan&tificans, feu qua- ypernett) litas entitativé füpernaturalis , perma- jn vt nens, & incrinfecé inhzrenscreaturz ra- yie f rionali , quz gratia fimul ex fuo formali yoinque conceptueftfiliatio Dei adoptiva, & jus (on tetmunt hareditarium ad o btinendam, beatitudi- ii * H nem» — ] ] 'Y26 TraBatusVt, de Tncarnatione, nemfüpernaturalem. Adliancautemgra- w ( d tiam,feu acquirendam , íeu confervan- dam,ordinantur reliqua dona füpernatu- ematun *alia, tum extrinfeca , tum intrinfeca: qonnetis przfertim veró refpedu creaturz , a&tuali rocecit ufü rationis przditz , auxilia füpernatu- mundo, uoxd d ralia tranfeuntia , five gratie actuales , quz formaliter confiftunt in przvia illu- ! potatis firatione intelle&tüs, & infpiratione vo- : Dieol eeffru, Yuntatis: fine quibusa&tus meritorius fü- pernaturalis à creatura elici non poteft , poftio róut fufiüs in Tra&. III. de Grati« often- maliti um eft. Ex his veró auxiliis fupernatu- ; Dbl ralibus aliaua fünt intrinfecé, feu entita- | pnrtti tivé, & quidem effentialiter connexa cum ideiati myfterio Incarnationis , tanquam objecto Mi m füo, cujusmodi fünt omnes illuftrationes p Noe üpernaturales , quibus predictum myfte- od f rium fide Theologicà creditur. lat Aliqua vVeró non funtintrinfecé connexa cum hoc türiN myfterio : qualia funt , quibus folum My- rjb fterium Trinitatis creditur; etíi defactó 5& t : etiam hzc auxilia finc ab extrinfeco con- H QU C texa cum Incarnatione, fcilicet eatenus , "tl atenüs defa&tó omnia, & fingula gratiz, r ( ii [o) riz(ue dona ex meritis Chrifti creatu- Q Vg risrationalibus füntcollata. Verümprze- T fens controveríia de neceffitate Incarna- Ws tionis non procedit ex fuppofitione orbis "u conditi , aut ordinis fupernaturalis, pro- ut I Immm pifputátio l, 4rtic, l. T2Y Mllarip, ut hxc neceffitas precisé fundatur inpre- n, f d fenti decreto Dei , autetiam in auxiliis fu- Qu d fpe pernaturalibus ab intrinfeco effentialiter ca,mmW connexis . cum hoc myfterio ; fedfolüm Ut d procedit de illius neceffitate , fuppofito 1 &t f mundo , & ordine füpernaturali , meré Tt t i quoadfübítantiamconfiderato. Hispra- ' EIn p notatis. V infitie Dicol. Incarnationem non fuiffe ne- t16 $ meritot ceffariam, nec quidem moraliter, ex fup- li non p pofitione orbis conditi. Ita cum D.Tho- I TI771 ma híc q. 1. att. 3. communis fententia. Prob. u fopt zc etenim neceffitas, aut funda- iec. feren retur in orbe condito fecundüm fe confr- [iteronnera derato, aut in aliqua perfe&tione Divina. in. yuqunobe Sed neutrum dici poteft. Ergo. ts hat prob. Non etenim in otbe condito , fe- spedibun m cundim fe confiderato, feu prout hic füub- euinr. À ftantias creatas, tum rationales, tum ir- rationalcs includit ; nam aliàs Incarnatio, ob eontea a , ub Ohr! feu unio hypoftatica totius naturz crea- tz, & creabilis debitum non excederet 5 u i b r adeóque entitative, feu in fubftantia fu- pernaturalis non effet. Sednequeinali- ; fl edt qua perfectione Divina; quia nulli ex his ; Mnghgt ins Cl perfe&tionibus repugnat: fi Deus ex fup- pofitione orbis conditi Incarnationem, ]s Veri] non decerneret; utpote nullatenüs orbi xdditue D debitam. Ergo. mppoütïonlc Ü mvis etenim DEUS 117 Pgrmmra 5)! .ï " Confim.l, Qua €erea- HT 122 Tracfatus VI. de Wearnatione; creaturas rationales defa&ó elevaverit s ad ordinem füpernaturalem;poterat nihi- lominüs easdem relinquere in ftatu purz nationem naturt, vi cujuspervenirent ad beatitu- qjr, COT dinem zternam meré naturalem. Sed Deus abs hoc ipfo nulla fuit neceffitas Incarnatio- vionale nis. Ergo. Maj.conftat ex numer. r14. mrdem, Min. prob. Si enim Deus ex füppofitione amaro orbis conditi vi perfe&tionis fuz neceffi- ordo f tari non potuit ; ut creaturam rationalem confiiti elevaret ad ordinem füpernaturalem,lon- du g& minis neceffitari potuit. ad decernen- dam Incarnationem, quz inter omnia do- polt Ji t ti a na füpernaturalia perfe&ifïimum eft. Etr Til , o(.So*nfïrm.' II. Nam aliàs Deus ex fuppo- gt fitione. orbis conditi non. folàm morali- kemetm ter, fed etiam metaphyficé, vi perfe&tio- p o nis füz fuiffec neceffitatus ad decernendam Incarnationem; ficut ex fuppofitione or- p n ttrisdio bis conditi neceffitatus erat ad producen- dam creaturam rationalem, ex dictis nu- tgia, frim hr mer.II3. 3 Sed hoc, utpote repugnans tanofiy dei, admitti nequit. Ergo. .Maj. prob. Vrl Namin Divina perfc&ione alia neceffitas, Fito Wi quàni metaphyfica fundari non potefts cüm Divina voluntas omnis alterius ne- N I falriy ceffitatis,tum phyfice, tum moralis, fit lbmnfg incapax, ex dictis articulo przced. Ergo, ( B mw üper- 1195 ,DFCQ ll. Neque cf: fuppofitione fi & na- F LO d Difp, 1l, Art. Il - 123 [ ls Ti naturalis ordinis, ad quem elevatur crea- tura rationalis, neceffariam fuiffe Incar» NU nl Ita cum D. Thoma fuperiüs T* Yoltmtdi, nationem. cit. communis fententia, Prob. Poterat 1 naturalm | Vorfs Iy Deus absque ulla repugnantia creaturam rationalem elevare ad ordinem fuperna- L n turalem, quin decerneret myfterium In- hii AUOIS (v carnationis. Ergo. Antec.prob. Nam ordo fupernatura lis, quoad fubftantiam, ifUram ratior confiftit in €o : uód creatura rationalis ptrmituralen per dona gratiz [ u ernaturalia pervenire tütaddecm offit ad beatitud inem fupernaturalem,. ? Infer orni Sed poterat Deus absque ulla repugnan- mum ef. tia creaturis ration alibus conferre dona atiz füpernaturalis ; ut per illa venirent in Dl 4d beatitudinem füpernaturalem ,. quin.. n fofüm mr decerneret myfterium Incarnationis. Er- 1fte i, u o. Msj.confítat € x numer. 114. misaddenemutd Nam poteft dari a&us liber füper- prob. Y fuppoütion:z natural is alicujus virtutis, üt Charitatis st dl Theologicz, qui nullate nüs attingat my- fterium Incarnationis , & confequenter xleny r d upott r etiam poffunt dari auxi lia fupernaturalia ad eliciendum hujusmodi a&um , quz ab E. Mi con- nedllnea intrinfeco nec quidem moraliter fint nexa cum myüerio Incarnationis. Se yduri 100 p ynoi et eetiam dari poreft gratia fan&tificans, qu$ £m morad, 'ab intrinfeco non fit connexa cum myite- rio Incarnationis 5 q uinimó talem eíle yopraced. gratiam habitualem; qu z defa&tó confer- lgpo[itione w tur t24 "TralBatus VL de Icarnatione, €ur creaturis rationalibus, longé proba- g deeet ais EO X1 Confirm.I. Nam defa&tó Angeli,etiam (biut . - lapfi, in primo inftanti füz creationis ac- füppolitio ceperunt gratiam fanctificantem, depen- vecefitit denter ab actu fuüpernaturali Charitatis * vondls. Theologicz , uem per auxilia füperna- poraite turalia fibi collata elicuerunt , üt com- Vebi Di plures Theologi docent: quinimo aliqui ts ( cenfent illis gratiam habitualem fuiffe duceredg collatam independenter ab omni actu me- nl ritorio fupernaturali. Sed hc dona füper- fedinr taturalia non erant ab intrinfeco connexa ftenrhurm cum myfterio Incarnationis; hoc fiquidem Cfm- ) Angelis folüm pofteà revelatum eft. Ergo. fís onfirm. II. -Beatitudo füpernaturalis Ms et ereaturz rationalis, quoad fubftantiam. wdina ,confiderata, prout nempe hzc formali- tl jl ter confiftic in vifione intuitiva, eidém- m B que correfpondente amoreDei, non con- Mj nNi C( ^ Garnatioris. ne&itur ab intrinfeco cum myfterio In- n j Itj Sed hoc ipfo etiam dari rv offunt dona gratiz fuüpernaturalia, ad Ypfam beatitudinem conducentia : quin, tting f uanmi eadem fint abintrinfeco connexacum my- "unent fterio Incarnationis. Ergo. — Min.prob. Qd Nam aliàs nec quidem Deus,feclufo my- DT dï;qu fterio Incarnationis,effet perfecté beatus; H w ficé DN idcóque futiï'er. nece(fitatus ! met;phy 94 Ws Humw' Difputatio 11, Art. Til 125 lu, l ad decernendam exiftentiam Inearnati 90 i l&ö ng 1 nis. Ergo. D lp Cs Objicies I. contra primam. Deus ex 129 füppofitione orbis conditi metaphyficé NG neceffitatur ad producendas creaturas ra- ii ( tionales. Ergo etiam neceffitatur faltem J ul moraliter ad decernendam Incarnationem lettut, i t* Quntmji Verbi Divini. Confeq. prob. Ideo pri- labttudlen ; mum; quiaDeus nonpoteft aliquid pro- ribomniad ducere extra fe, quin fimul intendatma- nifeftare fuas perfe&iones. Sedhasper- adhec domft fe&iones precipueé manifeítat in ipfo my- ntrinfeco cor fterio Incarnationis, Ergo. i tocfmi Confirm. Adperfe&ionemDivinz Sa- vittunel. E ientie, ac Omnipotentiz pertinet, ut lo pR i eus eam ex füppofitione orbis conditi ha ubant er effectum aliquem perfectiffimum ma- myc hac r nifeftet, Sed hujusmodi effectus eít ipfa Toitiv, tl Incarnatio.. Ergo. ovb m Refp. N. confeq. Ad cujus probatio- 12X ) m nf ncm,. .maj. uin fimul intendat mani- ocipb a feftare fuas perfectiones , permanenteta- fupernatutdlty men fimul omnimodá libertate, easdem onduceni: d plüs, aucminüs manifeftandi, C. maj. yonnera utt Non manente hac libertate. N. maj. & Ratio diftin- g. N concefsá min. N. confeq. Das,écil t €&ionis eft ; quód in Deo neceffitas meta- eperde bl phyfica , ex fü P ofitione orbis conditi , externé manife j andi fuas perfectiones, iis m | ate. feoæponatur «um omnimosa libert £a9-* 126 Tratlatus-VI::de Incarnatione, mat'&(ïli easdem plüs, aut minüs manifeftandi, Nam aliàs quoque Deus fuiffet neceffita- cy,'mdc ) c tus moraliter ad producendum locó hu- o jus univerfi, aliud entitativé perfectius, rione i i quo Divinz perfectiones , tanquam. t r authoris naturz magis relucerent. Licét trad ) qmimn igitur per ipfum MyfteriumIncarnationis otiffimüm manifeftentur divinz perfe- linatur : €tiones , & quidem longé magis , quàm Ill 2 inalio operé divino , nontamen propter- df ea ex fuppofitione orbis conditi. Deus Corir fuit neceffitatus , nec quidem moraliter Chrya ad decernendum Myfterium Incarnatio- 4 Wt übc nis. quiá Ad confirm. D. maj. Si talis effectus or- bi condito fit naturaliter debitus. Tranf. p Q tnltt gt maj. Secüs. N. maj. & fic diftin&tá min. iptr, N. confeq. Ratio habetur ex do&trina o D. Thomz, q. 1. art. 3. ad 2. fic refpon- nf dentis: in ipfo modo produttionis rerum ex nibilo vj "Divina virtus infinitao[lenditur, Ad perfedtionem eti M. ] uviver[i fufficit , quod naturali modo creatura ordine- | mj tur in Deum , ficut. in finem. Hoc autem exce- mgda)i j u dit limites perfectionis mattra , ut ereatura unia- Qum fur Deo in per(ona, n 1 222 ObjiciesII. Ad Divinam Sapientiam, ac Va lg Providentiampertinet, ut Deus volendo Mk media, ad finem aliquem ordinata, hoc t fo etciam intendat finem. Sedorbiscon- In- ( ; tus habct*-:agionem medii refpectu p W.W Ó Care l lii Difputatio 11, Artic. Vll. lag fütls m earnationis , tanquamfinis. " Ergo. Maj. s Ut exinde patet : uód medium non fit fa- eendun ERN pienter amabile folàm ratione füi, fed ra- tione finis; Min.prob: Sicut enim cre- ss r turz reliquz,inferiores homine, ordinan- E hi D tur ad ipfum hominem, tanquar fuum fi- ï* n nInon nem immediatum ; fic ulterius homo or- entur divi dinatur ad Chriftum , juxcailludI. ad Cor. bnp' ml Don Camenpy IH. 22. Omhi« ve[lra (unt , vos autem cbri/f/i; chriftus autem pei,. Ergo. Tbis condit Confirm. Non poterat connaturaliter quiem mo Chriftus exiftere absque orbe condito , erium Incam utpote fübordinato 1pfi Chrifto , tan- uamPrimogenito omnis creaturz. Er- ; Siisefedus go ne H ue orbis conditus exiftere conna- g debtus, T turaliter poterat fine Chrifto , .cui fübor- " V üc difingd : dinatur, . vbenr ex dié Refp. D. maj. Si media funt ab intrinfe- 14 ä co , feu per fe ordinata,ad talem finem. i, d al r C. maj. $ecüs. N. maj. Etfic diftinatà min. d df N.confeq. Ratio diftin&ionis eft; quód medium perfe , fiveab intrinfeco ordina- gtl , um tum ad aliquem finem determinatum non poffit quidem effe fapienter volitum , quia (pIrb um volitus fit etiam finis , prefertim veró, f uàm fo- n nullam aliam bonitatem, prater à itum td- ao ! lius medii,in fe contineat: oppo [ men dicendüm eft de medio , folüm per ac- quem gt cidens , five ab extrinfeco ad aliquem fi- nen aol clufo gem conducente j ut ile etiam fe x ii n e?ä Wam r Y 128 Tratlatus VI, de Incarnationt, os wiit: füam bonitatem abfolutam in fe contís neat, adeóque fit amabile ratione fui, figpoftt venjens tf Cümigiturorbis conditus , quoad. crea- turas,homine inferiores, fit quidem ab in- j trinfeco ad hominem ordinatus ; non ta- us eritiy menetíam homo ab intrinfeco eft otdina- lueeret. tus ad Chriftum , fed tantüm ad Deum 5 | Refan' nienà d) etíi defactó ab extrinfeco ipfi Chriíto, can- quam capiti morali Angelorum , & homi- ) rtionis num , fit fübordinatus. ) if co - Ad confirm. N. confeq. Difparitas eít; utio uódexiítentia Chrifti quidem connatu- vonditd ralicer exigat, tum orbem conditum, tum quidczqf'vqrirc aliorum quoque hominum exiftentiam : p nontamen viciffim orbis conditus, aut tprtie humana natura ab intrinfeco connatura-. dQ o liter exigat Myfterium Incarnationis. tb 124 Objicies IIl. contra fecundam. Ex "of fuppofitione ordinis füpernaturalis con- Yollum: l veniens erat dari aliquod caput. morale , Tttntilo ex quo omnia dona fupernaturalia in re- D ttor liquas creaturas tationales derivarentur. Jttdinn Sed hujusmodi caput morale eft Chriftus, | | "ii juxta illud Joan.I.16. pe plenitudine ejus nos ET emnes accepimus Ergo. Confirm. Ex (uppofitione ordinis rheré m b donisl l ( naturalis conveniens erat dari aliquam mmm í creaturam , inter reliquas excellentiffi- hTT I t mam, in qua Sapientia,ac Porentia Dei, BXlg j mni- ht Autho;xs naturz, pre c&teris o '"bus W v - H pifputatia l. Artic, Hl, I29 L()llltam lhfw, bus maximé reluceret. fÉrgo pariter ex mbl T li füppofitione ordinis füpernaturalis con- veniens erat dari Chriftum, inquo Sa« T li ütq pientia, acPotentia Dei, tanquam Autho- LOv s tisg ratiz, pre ceteris omnibus maximé Q d reluceret. d tntim ]s Refp. D. maj. Conveniens erat conve- 125 i bl Oi nientiá debiti. N. maj. convenientiá pro- nyclrun, u portionis, & decentiz.C. maj. & C. min. Dift. confeq. juxta datam diftin&ionem, 'fcq.' Difrris Ratio hujus eft ; quód ex füppofitione qudem com conditi ordinis fupernacuralis,conveniens m conditum quidem fuerit convenientià decentiz, ac um ex/lent propordonis : dari Chriftum, tanquam, dis eondtus, : caput morale totius ordinis fupernatura- |rfeto um lis, exquo omniadona gratiz n reliquas M creaturas derivarentur; non tamen ld con. a leenm. | veniens fuerit convenientiá debiti , vi cu- fieramrdit jus ordo füpernaturalis ab intrinfeco exi- geret caput aliquod morale, quod fimul tll m uernaturata i fit Deus, & homo. Nam in ipfo ordine vults d füpernaturali unio hypoftatica tantüm di- mord du Itac à reliquis donis fupernaturalibus,quo- , pj ad fuam excellentiam, & dignitatem , uantüm à donis naturalibus füpernatura- lia diftant. (itioY Uïqi"i.sm uinimó, etiamfi connatura- liter debitum fuiffet caput aliquod morale PL liqus g;cclllcl!& in ordine füpernaturali , fuffeciffet huic exigentiz pura creatura. Sic Adamus con- "a Pa flitutus erat , tanquam caput morale , ez p quo yi 1 ;o, Tralatus VI, de Incarnatione, df o quo gratia fanificans in totum genushu- ferente snanum fuiffet propagata, ficonftanter in ftatu originalis innocentiz permanfiffet. Mb t atian Ad confirm. Tranf. antec. 'N. confeq. uamvis etenim fupponeretur effe conve- formalite | doneillis niens, etiam convenientià debiti ; ut in ordine fupernaturali daretur creatura , ! niextrinf ue omnes reliquas plenitudine gratie N conftg denomi tranfcenderet: non tamen proptereà fuif- fet debitum caput morale , quod pura incita creatura non effet. gratalnd 126 ObjiciesIV. Gratiahabitualis, que de- ^ mingit fa&ó hominibus juftis confertur, ab in- fiterce trinfeco , feu entitativé, connectitur .cum detae exiílentiaIncarnationis. Ergo. Antec. trioesd, Á n rob. Nam juíti defactó per gratiam fan- étificantem denominantur formaliter non Ri Coris folüm filii adoptivi, & hzredes Dei: fed t etiá coheredes Chriftijuxta illud Apofto- r li Rom. 8. 17. Si autem filii, C baredes : haredes Marfm, Sed hoc videm Det , coberedes autem Chrifli, at a ipfo. Ergo. | lt Confirm. Habitus infufi virtutum fü« | ttudm, ' ernaturalium fidei, fpei, & charitatis, g 1 Qd i unt potentiz ad exercendos actus füper- k üfï? hmm naturales circaipfüm myfterium Incarna- | t lano eionis. Sed hoc ipfo entitativé conne- F [ i Guntur cum exiftentia ejusdem. Ergo. Min.prob. Nam feclusà Incarnatione ha- itium, bitus -.ptþ'agdiölti,k quoad (uum exerc etient o Wmm Difputüüa II, A,ticc Iit. 121 Sitta kgwp n n effent otiofi , adeóque realiter non exi- fterent. Ergo. E » *müïþmä: Refp. N.antec. Adprob.D. maj. Jufti 127 . 4 per gratiam fanctificantem denom inantur Donetstrn formaliter cohxredes Chrifti , denomina- | Qmmdä deb'l[i;a AICCUE Qu tioneillis adzquaté intrinfecá. N. maj. fe- miextrinfecá. C. maj. & fic diftindtà min. i Ptl LInenproyte N.confeq. Ratio diftin&ionis eft ; quód denominatio Haredis fit jufto adzequaté Dotge , qui intrinfeca : cümilli adequaté intrinfeca fit gratia fanctificans; nontamen etiam deno- tBabituals minatio coheredis. Hzc fiquidem partia- stontrtur liter conftituitur quoque per formam ei- t tonedünur dem extrinfecam, qua alius ejusdem glo- b lp & ric hxreseft. Undeiftadenominatioju- J0pe um ftis quidem competit , fa&à füppofitione, tur(omaltat quód Chriftus exiftat: non tamen hanc &ores De í uppofitionem, feu exiftentiam , i»fa gra- Rol tia fan&tificans , etfijufto intrinfeca, exigit. l Nii,ö'bmkiib Ad confirm. C. maj. N. min. Ad prob. D. antec. Praedi&i habitus effent otioíi ) d"dïh : fimpliciter, feu quoad omne exercitiü fuo- s iif vt rum actuum, N..ant, Quoad illos f5làm [ d, & a&us, quidefadtó exercentur circa My- i(isl dos du Íterium Íncarnationis. C. antec. & N. confeq. Ratio eft ; quod, feclufo Myfterio qylenimis o entiit t Incarnationis , habitus virtutum infufi quidem effent otiofi per accidens, feu ab j as ! extrinfeco impediti quoad exercendos il- g [ncmati losa&us füpernaturales , qui defactoó ver- r CXCIC'; 3 fane 132 TratdlatusVI, de Incarnatione, ! fantut circa myfterium Incarnationis: non un'xal. i tamen proptereà effent. otiofi fimpliciter; dis tolk nam adhuc circa alia objecta poffent exer- juftor m ceri, ficutreipía defa&tó exercentur. meus t Et(i Divinz volun- 128 Objicies ultimó. ï M. tati repugnet neceffitas moralis abfoluta, dtulo m feu fimpliciter antecedens omnem aliam uperitnt füppofitionem ipfi Deo liberam : non ta- fis fecun ienillirepugnat neceffitas moralis meré lat fti confequens. Ergo. Antec. prob. Siete- eipenta nim Deus, ex fuppofitione orbis conditi, non effet neceffitatus moraliter; ut re- oppoltn tudonid bus creatis, feu caufis fecundis, conferat 07 proprietates,connaturaliter debitas , eás- inj, z que in agendo miraculosé non impediat: famdt, tunc eo ipfo nulla haberetur certitudo, nec quidem moralis , de craftino folis or- tüt, um t a o tu: autigne calefaQturo potiüs , quam re- a( frigeraturo aquam, foco admotam. Nam hzc certitudo in rebus ipfis fundari non ffolmäfuo ( tattts f poterit: i Deus moraliter neceffitatus tint; wf nonefít , ut juxta rerum exigentias agat, Qrrotis Ergo. Confirm. Sequeretur : Deum, ex füp- Titats j P pofitione ordinis füpernaturalis , non ne- ceffitai, nec quidem moraliter; ut po- Ü tià S Ti reces alicujus jufti, quinimó ornnium [^ ij San à orum , & ipfius Deiparz exaudiat ; f 1 J J T quàm fceleratiffimi peccatoris : neque ne- ij RU tl ceffitari ; ut viztutem premiet, vitia la DW L Ianty ; Difputatio 11 — Artic.. Ill hong 133 It Ofb uniat. Sed hoc admitti nequits eüm, 1 obie&zpom aliàs tolleretur omnis fiducia in precibus OC juftorum , & fpes omnis premii, & qmnis - D metus paenz. Ergo. Ismondji Refp. N.antec. cum fuaprob, Nam cer- 129 edes onpe titudo moralis füfficienter fundatur in ipfa ko lr experientia, quaconftat: quód Deus cau- fas fecundas miraculosé impedire non fo- of mondis inteo ob $ leat, fed fuum concurfum juxta illarum, exigentiam applicet : licécinterdum agat 1006 orbis c motdliter; oppofitum , ideóque tune hominum certi- tudo moralis przvia fallatur, prout olim, fetudis, cotl uin- "literdeita, in fornace Babylonica contigit, imó , ut Deus caufis fecundis frequentius Dsttoninped feaccomodet , quàm illas miraculosé im- betenr cerctut derffino ol pediat , etiam metaphyficé neceffitatur : nifí orbem conditum deftruere velit,; itpotis, qui ooadmotun, d Hunc enim fatis providé non gubernaret,, fi folem à fuo curfu paffim impediret, & us fs d ignem toties frigidum, quoties calidum prlitr texi redderet ; ceffaret enim omnis fcientia rün tT experimentalis circa rerum naturalium, proprietates , ideóque nihil ab hominibus, :rur:Deumyeïf providé agi poffet , íed omniamere fortui- vnaturis tóevenirent, Hocautem divinzSapien- y moriitt; t tiz , acProvidentie non minüs metaphy- tiauinimoa ni ficé repugnat; quàm ut omnes homines j Depuz eui fatuos producat, & orbem terrarum me- caris: [j ris ftultis repleat, i f ptæmietp l; Ad | 174 . Trafatus Vt,. de Yncavnatione, n Adconfirm. D. maj. Neceffitate ante- cedente, feu fundatá in fola Dei volunta- nibis rf f mofitlo telibera. C. maj. Neceffitate confequen- mutet, « f te. N. maj. & fic D. min. N. confeq. Li- cét enim Deus ex previa quadam com- feur ad fcut ex p placentia magis inclinetur ad exaudien- das preces San&torum omnium, & ipfius d necefí furas at Deipare, quàm alicujus peccatoris: non tamen proptereà infertur ulla neceffitas Con moralis, fe tenens ex parte voluntatis Di- x i vinz. Nam hac neceffitate feclüsà ha- turdlt eeear betur füfficiens certitudo, & quidem plus- quàm moralis in ipfis Divinis promiffio- fiprai nibus fundata. Quinimó ; ficut meta- guiladi phyficé repugnat: ut Deus orbem con- m ditum, tanquam author naturz providé A m e non gubernet, fic etiam metaphyficé re- & s cn pugnat: ut nullas unquam preces jufto- ,fün m rum exaudiat, neque ullam virtutem prz- [ 'am'bus t miet, aut vitium pledtat; quia defactó Qtn iptr homines fiducià erigi, ac metu percelli j m ] voluit. Ex hucusquedidis. b ol 130 Wj ConftatI. Deum, ex fuppofitione orbis O conditi, non fuiffe neceffitatum morali- | Wi À. lh terad decernendamIncarnationem ; cum | li W uia hzc totius naturz create, & creabi- Ts lis debitum excedit ; tum quia nulli ex Ut vNP(]I Divinis perfectionibus repugnat: ut Deus A orbem absque ullo dono fupernaturali, t Si * prafertim vero Igcgrnationis condat. Qup hm;i ete - l Dijþätn'io Il, Artf:'. H '!" Ti Nf d etenim iftud alicui ex Divinis perfedio- nibus repugnaret, tunc eo ipfo Deus, ex Vf fu ofitione orbis conditi,non folüm mo- VItlf N- COE&W]. raliter, fed etiam metaphyficé neceffita- DT qui, retur ad decernendam Incarnationem.: UDenut ) u ficut ex predicta fuppofitione metaphyfi- I ommium, cé neceffitatus fuit ad producendas crea- Cljs veccans turas rationales. fertur hu Conftac II. uód Deus, nec quidem 1 21 parte volunt; ex füppofitione conditi ordinis füpérna- Ceitate fechi turalis,fuerit neceffitatus moraliter ad de. cernendam Incarnationem. Nam dona wo,knuides Dirns pron füpernaturalia, inter qux primaria funt inim); frat z gratia fanctificans, & beatitudo xterna, y Deus onben ab intrinfeco, feu entitativé, non conne- &untur cum exiftentialncarnationis: ut thor at Qv d gt hac feclusáà connaturaliter exiftere non ünquam preat poffint. « Pritereà nulli ex Divinis per- yulamvirre fecionibus repugnat, ut Deus decernat ordinem füpernaturalem, non decernen- ]b qii l, aL IU do myfterium Incarnationis, . Nam aliàs netids iftud non folüm moraliter, fed etiam me- yerlpplct taphyficé ex prxdicta hypothefi neceffa- rium effet. lnde licét fuerit conveniens pecelituumo inftitui caput aliquod morale , uod fi- Tncamatoit mul effec Deus, & homo, convenientiá ürg et Ca[æ). U uadam proportionis: non tamen debiti. , fm ) qu]l n? Conftat Ill. Quód in Divina volunta- 172 ys r te nulla penitüs neceffitas, feu moralis, dono Qpcmzä fcu' phyüca, conífequens füppofitionem mtioms q Deo 136 Tra&latusVI, de Incaruatione, Deo liberam : fed tantüm neceffitas, aut M metaphyfica, aut nulla fit admittenda. Nam quidquid Deus fimpliciter poteft, h0 etiam facilé poteft ; & quidquid facilé , g/»ll! non poteft, illud (impliciter non poteft. Unde licétdetur przviainclinatio volun- Venot tatis Divinz ad praítandas rebus creatis Do proprietates, connaturaliter debitas, ad [ exaudiendas, prefertim juftorum, preces : tu origin ad remunerandam virtutem, & punienda &i&canmf witia: hectàmen inclinatio non eft ne- Tibus dim'izt ceífitas moralis, aut phyfica, in ipfa Dei etmatit voluntate fundata ; cum Deus contra ean- nerihtl, leend D dem aut facilé agere poffit, autfimplici- j ternon poffit. Nequeproptereà ex par- ( te noftra tollitur omnis certitudo mora- vüitmen lis , vel quoad effedus phyficos, vel altdm quoad effe&us morales futuros. Nam fats Qu hzc certitudo füfficienter fundatur , qutm tum inipía experientia, vicujus nafcitur RI OQY fcientia: tum in revelationibus, promif- "r fionibus, & comminationibus Divinis. &t li Quinimó omnis fcientia experimentalis, Wünanjit omnis fiducia, & metus tollerentur: fi & (nl xof VT Deus paffim faceret miracula, finullas un- T ein quam preces exaudiret, nullam virtutem ü'»lþ A rzmiaret, aut vitium plecteret. Hinc ilyy cn. 1fta Divinz providentie etiam metaphy- me WWW (ïce repugnant. E N l hn AC 177 )M- i '.lntümnq ! W (r i, ARTICULUS V, As fl An, C quomodo 44 reparandum ) QUi genus bumanum nece[faria fuerit CU N Incarnatio ? EU tianda r u 33 Rznotandum I. Quód defactó Adamus, r d P à Deo non folàm conditus fit in fta- Imjuforum, tu originalis juftitiz, in quo gratià fan- toten & p &ificante, ceterísque donis füpernatura- dinztio non & libus divinitus erat ornatus: fed fuerit ls in i etiam conftitutus caput morale totius ge- rtDeus contta neris humani , & quidem hocpa&o ; at eo ofít, at legem fibi impofitam, vi cujus de ligno fprptr er ] fcientiz mali, & boni comedere graviter ei n ceranudo vt prohibitum erat, conftanter obfervante, ühs rhyins , finguli ejusdem pofteri in ftatu gratiz fan- Jes fümros, ) &ificantis conciperentur : fi autem hanc tl funiz legem violaret; hujus ejusdem peccati reatus in totam pofteritatem derivaretur. da, iaj cladonibu Cüm igitur Adamus legem przdictam vio- laverit, hincnon folàm ipfe originalem. naionis D juftitiam amifit:fed etiam finguli homines, ïll[l.l CXPCTWCW etus toltret excepto folàm Chrifto, & Immaculatà ejusdem Genitrice MARIA, ingravi ejus- njnaüz,ünq j dem culpz reatu concipiuntur , juxta illüd x, nj mldert ad Rom. V.12. Per unum bominem peccatum im bunc unndum intravit , &v per peccatum mors ; & jg m m ita in omues homines mors pertranfüt , in quo omnes peccayerant. — Hic itaque. eft ftatus naturz la- ; I ; 158 !'ra&amrü de Tncasnatione, ! lapfie, adquem reparandum veniffe defa- d &ó Chriftum, fde Catholicà certum eft, pmat Nam üt Apoftolus ibidem ulteriüs fübjun- t viltas| ; efthonor: git:19. Sicut per inabedientiam unius bominis pec- catores conflituti funt. mults , ita c per unius obe- p of dientiam qufhi conflituentur multi. icorh f 134 Prznot.II. Quód omnepeccatum mor- fcetiam: talefit gravis contemptus Dei: adeóque po, qui injuríam perfonalem infe contineat.. Cüm Prent igitur. offenfa perfonalis in füa gravitate fvf crefcat proportione , non quidem arith- fenfüt. metici, fed geometricá, juxta dignitatem digm:a"ï ü erfong offenfz , & vilitatem perfonz of- equd t endentis : hincpeccatum mortale , üt D. l, tl Thom. híc refpondet q. r.art; 2.ad a. t g Quandam infimitatem babet ex infinitate Divine Ma- A t jeflatis, Tant) euim . eft gvavior offen[a , quà. major , guids, efille , in quem delinquitur. Ub Do&tor Ange- d al 1cus peccato mortali folüm quandam mfini- tuligt, £atem tribuit; cüm illud ob: lHimitatam co- ls gnitionem creaturzrationalis,offendentis £. mll Deum, inratione malitiz,aut offenfie non lts q fitreipfa fimpliciter infinitum , fed folüm.. | | ts g fit ordinis infiniti, feu fupremi ; quianem- pe omnem offenfam, adversüs quamlibet Fa m perfonz creatz dignitatem commiffam, & vf 1 Finer tranfcendit, proutex Tradt. IIT. pe peccatis, ts d fuüpponitur. Sicut auté offenfa perfonalis i crefcitex dignitate perfonz offenfe, & vi- litate offendentis: ita viciffim ex codem. D €à* mfümm r Wi Difputatioll, Artic, IV. 139 m v | Atboli pitedecrefcit obfequium perfonale. Nam bi " o major eft dignitas perfonz honoratz, A lr & LLM vilitas perfonz honorantis, eó minot efthonoralteriexhibitus, Sicut enim ma- Wfl', M u Vrj jor eft offenfa perfonalis: fi Rex offenda- datur à fuo mancipio, quàm ab alio Rege; LUC AE fic etiam minor eft honor: fiRex à manci- Tnts Dd Infe contineg pio, quàmab alio Rege honoretur. Pranot.III. Quód fatisfactio pro of- 155 il in [ p fenfa, feuinjuria perfonali , non poffit in On quidem fenfu ftri&o appellari füfficiens, feu con- i, Jutadigt digna: nifi eadem offenfz fit arithmeticé : Gatemperlont zequalis , feu tantam eeftimationem mora- m mortale, i lem, confideratis omnibus, in fe conti- (1uft, 2 neat, tanquam compenfatio , quantam in- Unde, fi in- tf o juriàm continebat offenfa. LU T juriafit realis, debet effe equalitas arith- - Voiodor metica rei ad rem ; ideóque de condigno folm qudans non fatisfacit, qui pro centum aureis ini- yob limiuce qué ablatisreftituit folummodó quinqua- inta. Similiter fiinjuria fit perfona- stongls n i uroftn is: debet, confideratis. omnibus, effe zqualitas arithmetica inter obfequium. Yinium, dl lii gt perfonale, pro offenfa exhibitum , & ipfam alresisqua. offenfam perfonalem anteà illatam. Id- ipfüm de merito condigno refpectu alicu- tatem conmb i. s jus prxmii dicendum , cüm hzc pariter, confideratis omnibus , debeanteffe arith- of perto zf meticé , autfaltém quafi , zqualia. Atta- S- pienmeritum condignum eatenus à fati Kin « coä d- D Trallatus V1, de Incarnatione, 145 fa&tionecondigna difcrepat, quateniüs of- bt gimpe €enfus debet acceptare fatisfactionem con- fmanuts dignam fibi praftitam , nifialio titulo hanc hane repat eandem , materialiter fümptam , jufté pof- ynaq. fit exigere ; cüm econtrà meritum condi- gnum, feclufo omni pa&to , aut promiffio- Peusex m igrait ne antecedente , non teneatur acceptare vudonati ad remunerationem condignam : raíer- tim, fi aliunde idem obfequium alio titu- vinfecum) TU dd' lo fuit debitum. Cüm igitur fide certum fit: Chriftum defa&ó pro peccatis humani atut) ; f m generis condignam praftitiffe fatisfactio- nem;eó quód dignitas perfonz fatisfacien- vürdijnt tis fit zequalis dignitati períonz offeníz: quong vutdtenit hincquzftio duplex ifthíc refolvendaeft, inprimíis : anad reparandum enus huma- iudulpe num , feclusà condigná fatis Á &ione, aut a u merito condigno, neceffaria fueritIncar- *s ex natio , vi cujus aliqua perfona divina affu- hts meretnaturam humanam,aut faltem aliam ?lmrondignm rationalem , nempe Angelicam? Secundó: an eadem fuerit neceffaria ad praftandam iEon&m.!. ] condignam fatisfactionem, aut. exhiben- |fmim, dum meritum condignum, vi cujus obti- of neatur reparatio generis humani ? 136 , DicoI. Adreperationemgeneris huma- Hm: hi ni, feclusáfatisfa&ione condigna, aut me- ts m l rito condigno , neceffariam non fuiffe In- carnationem. Ita cum D. Thom. q. r. lt Y art. 2, communis, &certa Theologorum £n- !u Di[putatio II, Artic, I. Xcrepat, 141 u fententia. Prob. Poterat Deus aliter, CF .un&: : quàm per Incarnationem , repararegenus Dytldiogi humanum. Sed hocipfo Incarnatio ad i^ Umptaynxmï hanc reparationem fimpliciter neceffaria Xtri n « nonerat. Ergo. Maj. prob. Nam poterat hat Deusex mifericordia fua infinita, aut me- 1 ttntotg u ré gratuitó condonare peccata, tum per COndinam v condonationem meré extrinfecam,tum ih. m d trinfecam,prout ex Tra&. III. de Gratia, & hgt f VIIL. de Poenitentia fupponitur: aut dare Yopeccatis lg gratuitó , feu independenter ab ullo re- tife Gd emptore , peccatoribus auxiliafüperna- erone ftisbr turalia ; utexhiberent fatisfaCtionem ali- pronz of quàm congruam , eàmque benigné acce- bic reolvenda ptare adremittendam offenfam , prout de- n enus hu actó actui füpernaturali Charitatis Theo- E logice ex fua benignitate contulit vim i fnsadiont, var aentl remiffivam peccati mortalis: licét calis a&usnon fit condigna fatisfactio , aut me- erom dv ritum condignum ^ ujusremiffionis, Er- nm,zutfaltemü aeelam d oi?.ganfïrm.l. Deus defactó, independen- 122, [inaad) nen, aut (s tef ab omni merito condigno, per genus humanum przítito, ex fola mifericordia yn, Vi infinita mifit Filium füum in redemptio- rishuna: nem generis humani. Ergo etiam inde- n gut pendenter ab omni merito , aut fatisfa- condi &ione condigna ex mifericordia fua infi- rumnon TUb nita poterat remittere peccata generis p Tion. i bumani, ;mThCOIOgï Con- Traflatus VI.. de Incarnatione; y 142 Confirm.II. Authoritate SS. PP. inter ingux'wïf Deo ts quos Leo Pontifex Serm. 2. de Nativita- wb MT teDomini italoquitur : MWericordia Dei , cüm ad reparandum genus bumanum ineffabiliter ei mul- doicofeni qiéquium ta (uppeterent: banc potiffmum con[ulendi viam ele- osinter p git , qua ad defiruendum opus . diaboli non virtute suteretur potentie , [ed vatione ju[litie. Hujus- qifequent vllimatior modi plures Suarez, aliique adducunt. loc. tepi Unde etiam D. Auguft. contrarium fen- 4 tientes acriter per ft ringit, dum Lib. de i. X AgoneChriftiano. cap. XI. ita fcribit : Sunt rob, ( infinité ln : autem (lulti, qui dicunt :. mon poterat. aliter 84- pientia. Dei bomines liberare ,. mifi. fufciperet bomi- Á gt nm, Ergo, licét Incarnatio fit medium- li n j jieit maximé conveniens ad reparationem ge- neris humani, non tamen fimpliciter ad tsit j hanc obtinendam neceffaria erat. p j fiia F. 138 . Dicoll. Ad reparandum genus huma- num , per fatisfactionem condignam, aut ( ( meritum condignum, fimpliciter necef- s fariam fuiffe Incarnationem. Ita cumD. bt d J 'Thom. q. & art.cit. Suarez difput. 4. & | | RT plerique alii, Prob.. Quamvis etenim j (n fb fupponatur, quód peccatum mortale in dul 1 | N ratione offenfx non fit fimpliciter infini- A tum: nihilominüs metaphyficé repugnat; D t ^ ut pufa creatura, licét eadem foret infi- IU nité fancta, poffit Deo preftare obfequium gnn M ho« perfonale, quod in zftimatione morali F i:eu f ar?thmetibö &quale offenfz gravi, * An- K Jäm üluwm Difputatioll, Artic, V. 143 tïmrime&&i? | injuriz perfonali er peccatum mortale, uD i Deoillatz. Sed b TU Mi oc ipfo. Ergo. Maj. rob. Nam ex eodem capite, ex quo cre- UM g cit offenfa perfonalis, decrefcit viciffim if ii obfequium perfonale: nifi hzc inzquali- LT T tas inter perfonam offenfam, & perfonam Tif obfequentem per alias circumftantias in 1, ilique i gítimatione morali poffit adequari. Sed AU CO hoc repugnat refpe&u pure creaturz. ingit, dum ]i Ergo. Maj.conftat ex num. 134. Min, XALite li rob. Obféquia pure creaturz, quamvis L infinité fan& , nunquam adzquare pof- 1 ui/f ii funt gravem contemptum Dei; utpote matio fttmei j uoad dignitatem, & majeftatem fuam fim- pliciter infiniti, nequeullius creatz boni- Q'rpiitiontm ame ml tatis indigi , juxtaillud I(ai, XL. 17.0mnes efar ent, gentes , quafi non fint, fic funt coram eo 5 & qua- andun pems t finibilum , cinane veputata. (unt . 6i, rgo. yen condipns Confirm.I.. Quamvis enim inhumanis, 139 per alias circumftantias, obfequia alicu- », fl poxm, Iu jJus fubditi adzquare poffint gravem of- , u d enfam principis, feu crimen lzfx maje- flatis; cüm fubditus poffit przftare obfe- j, um & quium aliquodneceffarium, velutile, ad eccatum t confervandam vitam, felicitatem, aut fta- (ic m fiotent ol tum principis : hujusmodi tamen obfe- ) endum Jf quium refpectu Dei metaphyficé repu- gnat. Sed hoc ipfo etiam metaphyfice nehret repugnat: ut obfequium purz creaturz, æ&imationc n?" of g per alias circumftantias,a &quare pollit, 144 i Du&atxu': Vi, de 'wgrmtione; lum u $n zftimatione morali, gravem offenfam Dei; adeóque ad fatisfactionem condi- va hanc nam,aut meritum condignum neceffaria Qnjdes ialtioris 0T eít perfona, quz fimul fit Deus, feu in dig nitate perfonali adzquet dignitatcm. at teit Dei offenfi. Ergo. jm n lin Confir.II. Obfequia omnia purz crea- (molicite n inal turz poffibilia, quantumvis collectivé fümpta, non poffunt tranfcendere omnem pre qt offenfam poffibilem cujuslibet excogita- Quanyi bilis dignitatis creatz. Sed hoc ipfo me- Chars] taphyficé repugnat, ut hzc obfequia ade- NT quare poffint gravem offénfam Dei. Er- cordo g o. Maj.exinde patet; quód in creatis p cuilibct obfequio excogitabili dari poffit modilonua aqualis offenfa, & vicitfim. Min.prob. if qia Nam gravis offenfa Dei eít altioris ordi- i dHf nis quacunque offensá poffibili cujusvis (nin, N dignitatis creatx excogitabilis, ex di&tis num. I 34. rgo. yldtm Ht Confirm. III. Authoritate SS. PP. una- UMT dul u 'ï nimiter docentium : quód à pura creatu- bf ra pretium condignum redemptionis no- ftre non potuerit exhiberi, inter quos 15 lng D.Bafiliusilla verba. Pfal. XLVIII. 8. Fra- A T Fj rer non. redimit 5. vedimet bomo , fic exponit: W læil]w Non bomo nudus, fed bomo Deus; quia nullus alius - poterat. condigntum, offerre pretium, Ext. S.Leo Ui h Serm. 1. de Nativit. Domini. Nifi effet. ve- 1 j rus Dens , twn «fferres vemedium, Hujusmodi Wl i v firgdsï* [ : : plü- rahm . Difputatio 1l,. Art, IP, — T$; fs plura Suarez cit. aliíque adducunt, Con.. | ondi tra hanc conclufionem. (mi] ih H . Objicies I. Etfi gravis offenfa Dei fit 140 t altioris ordinis quacunque offensá digni-- tatis creat» ; hoc ipfo tamen, quód ea- dem in linea offenfie fupponatur non effe ;qw'a m o Lantumyis eji fimpliciter infinita: eo ipfo adzquaripo- trancenderte terit in eftimatione morali per obfequia purz. creaturz, Ergo. Anteced. prob. aujslbet eny Quamvis etenim a&us füpernaturalis » fed hoc]il Charitatis Theologicz fit altioris ordi- dec obfemui nis, quàm a&us fuüpernaturalis miferi- offenm D cordiz: poteft tamen actus mifericordiz t qidn et per füi multiplicationem in zítimatione morali adzquare actum Charitatis Theo- :äæbili p , Mngt ogicz; quia nempe actus Charitatis fo- i d donst lummodoó eft finitus. Ergo etiam. s of j .. Confirm. Nam aliàs fequeretur : nec sgrill d uidem peccatum veniale, feu levem of- r € nfam Dei , utpote altioris ordinis, poffe vritatel adaquari per ullum obfe quantumvis fancte, Ergo. quium creaturz , udà um t m edenpti . Refp. N. antec. Ad prob. D. ant. A&tus L Al hi, intt Charitatis Theolopice , utpote finitus, iX poteftadaquari per a&um multiplicatum mifericordix in eo genere, in quo eft al. ]u Íc 07 yu; g tioris ordinis. N. antec, Inalio genere, . hi ! in quonon eftaltioris ordinis.. C. antec. )mini- Nlä ff, & N. confeq. Ratio eft; quód actus Cha- rtus jgs, H* ritayis Theologic& , folàm in linea Vi * tis, Trallatus VI, De Incarndtione, ) 146 tis , non autem meriti , fit altioris ordinis, Qj uàm actus mifericordiz. Nam uterque torapout actus , elicitus ^ jufto,, eft condigne meri- fufictens,: torius vitze zternz. Quamvisigitur aCtus findatum Charitatis ,. czteris paribus, mereatur tondi o majus przmium, quàm actus mifericor- morali, « dix ; attamen per füi multiplicationem. ehocobf actus mifericordie poterit adzquare eradun a&um Charitatis Theologicz. Econtrà, fict , tni in linea virtutis, nec uidem pér infinitos fitarpran actus mifericordiz , a 4 zquari poteft a&tus vis ho Charitatis Theologicz. vle, I Ad conf. N.confeq. Difparitas eft ; quia, Cf D] licécinter perfonam Divinam leviter ot- BU fenfam, & perfonam creatam offenden- lo t d tem femper fit inzqualitas dignitatis, & Vs il 1 uidem infinita: poteft nihilominüs juftus &l f per fua obfequia adequare levem offen- jüïfiïiïiï]]]to] famDei. Namipfeítatus amicitie Divi- :Cmttmpmsflqu nz connaturaliter exigit; ut amicus ami- Qnge e cuin,leviter offenfum, per fua obfequia de xüüdp condigno lacare poffit. -Oppofitum di- il cendum e d *tm i degravioffenfa. Unde argu- n ! n $nentum retorquetur. Nampeccata ve- nialia, formalitertalia, quantumvis inin- [ gül h, finitum multiplicata , nunquam in linea of- N fenfz, aut demeriti, adzequare poffunt pec- [ b Eu carum mortale, formaliter tale, Brgo fimi- t Y CT. E n Obji- N i N Nand i,.üt altior'u [ h bifpstatio 1l Ari, IV, 147 g, Pa Objicies II. Hocip tura Pofïit Deo r fo, quód puracrea- 142 ),elkcop' hs fufficiens, ad col j eftare obíequium , de fe ii ndum odium inimicitiz, J fundatum in gravi offenfa: eo ipfo de ihs d condigno fatisfacere poteft pro peccato ltl mortali. Sedpotc ura creatura przíta- Dotetit ii rehocobfequium. j: rgo. Min. prob. Nam per actum fübfequum Charicatis Theolo- opic, Dn ice , equalitate arithmeticá , compen- lm tri Quri p vis hzc fü atur previa omiffio ejusdem a&tüs, quam- tale. Ergo. pponatur fuiffe peccatum mor- farioseg 10am feriter Confir. Perillud obfequium de condi- x offendi no compen(atur offenfà gravis ; perquod b ! €o tantus honor attribuitur, quantus : dimicts, contemptus eidem per peccatum mortale yominis j fuit illatus, " Sedcaleobfequium eft actus :Jevem of micitiz D Charitatis Theologice. Ergo. Min. prob. Contemptus fiquidem,Deo illatus per pec- j amiqs z catum mortale, confiftit in eo, quód Deus ia obfqu per illud poftponatur create bonitati. Sed ofitum i per actum Charitatis Theologice DEUS j hdo atf appretiativé prefertur cuilibet bonitati ppetc ! creatae, Ergo. iumis Refp. C. maj. N. min, Ad prob. D. ant, 143 aminlinw i offun f 4Equalitate arithmeticá compenftur pra- j via omiffio a&tüs Charitatis, prout hzec j g erat injuria folüm realis. "'Iranf. antec- Etiam perfonalis. N. antec, & confeq. Ra- prg. 50 €&; quia , licet f'u;;poneretur, viam l Tm&am-w. de Incarnatione. 148 versfa viam omiffionem a&tüs Charitatis 'Theo- axioma M logicz graviter precepti in lineafolius in- fücificit :urim realis fufficienter compenfari per Conf. : fübfequum actum Charitatis Theologice: tistanta nontamen per hunccomperfàtur füfficien- ; (unc 0. - terinjuria perfonalis. . Sicuti fübditus , guritud violenté rapiens paludamentum principi , feneficl illud reftituendo quidem fatisfaceret pro Mb injuria reali: non tamen pro injuriaperfo- dat d l nali ,. (eu gravi contemptu , per hancra- Cj i inamillato. fen Mil Ad confir. D. maj. Per quod tantus ho- Bitur, m nor , folümin linea reali, aut materialiter F Deo attribuitur. N.maj. in linea mora- fnt, Yi li, feu formaliter. C. maj. Et fic diftin&tà iil u min. N.confeq. Sicut enim in przdicta lt paritate fubditus non fatisfacit in aftima: L tione morali de condigno pro offenía | "Jrfau'spau' j erfonali,illata principi: etíi deprecetur ! i, injuriam, & paludamentum, anteà raptum, principi obfequios? reftituat ; fic etiam ift- A ia I,q híc difcurrendum eft. « &i B PO 44 Objicies III. Siquis pro offenfa perfo- "t Rn nali tantv;n fatisfaciat, quantum fatisfa- TUntem At cere poteft ; tunc Deo fatisfacit de condi- no. Sedputacreatura poteft tantum fa- mimmmæ tisfacere pro peccato mortali, quantum [ [ Tj Aitn poteft. Ergo. Maj. prob. Qui etenim tan- L lil ,tum fatisfaci t, quantum poteft , exftin- M ulis qui ET guit ?mne debitum , feu obligationem te- l. d mmiu Di[þütætio IL, Artic IV, 7 149 fs Qu teriüs fatisfaciendi ; nam juxta receptum, nl axioma ultra poffe nemotenetur. : Sed hoci AEDtE? (s pfo fatisfacit de condigno. Ergo. xCharitatis M; Conf. Siquis Deo pro beneficiis acce- hceomperni ptistantas gratias agat, quantas poteft : xis, G ll tunc eo ipfo fatisfacit adzquaté debito xlüdamentuny: gratitudinis , feuobligationi fundate in idem b beneficio priüs accepto. Ergo pariter. tnenproitjus . Refv. D. maj. Si poffe illius fe exten- 14$ dat ad folutionem arithmeticé equalem. tempto, p C. maj. Secüs. N. maj. & C.min. N. con- uquodtat feq. Ad prob. D. maj. Extinguit omne de- vdl at bitum , przcisé fatisfaciendi. C. maj. Etiam fatispatiendi. N.maj. Etfic diftin- Va n neor &à min. N.confeq. Ratio diftinctionis , i E ic d €ft ; quód ultra poffe quidem nemo: obli- j aina p getür fatisfacere : fi tamen ipfà fatisfactio at n £ non fit arithmeticé zqualis debito, tene- odgo n ! tur fatispati , juxta illud : ^Qui non. habet ih ,fmdp'l: [ fW re , luat in pelle. Sicut igitur in humanis 3mentunm u debitor , qui creditori de condigno fatis- d facere non poteft: etfi tantum pecuniz di folvat, quantum poteft, adhuc punitur, Iguus Pw DMIP non quidem ideo; quód ultra poffe non xciat, ( fatisfaciat debito: fed quia voluntarie tan- Deo Bs s tum debitumanteà contraxit, ut pro illo gt p j fatisfacere non poffit: fic etiam de offenfa mortali difcurrendum eft. At 0 momllu j i prUb (l m Ad confir, N. confeq. Difparitas patet: p 0[8&1 , quód füà fponte contrahens debitum , cui m « * K 3 d- Tyatlatus V.. de Yncarnatione. j | rfo fatisfacerenon poteft , fit culpabilis : fecüs lrv micoDti, autem accipiens beneficium , quod de con- digno compen(arenonpoteft. Hincetiam ren, auta aliud eft fatisfacereadzequaté obligationi M. gratitudinis , qux ultra poffibilem gratia- w ater rum a&tionem fe nunquam extendit: ficut | gno graw ! tor . extendere fepoteft obligatio juftitiz. Obiicies IV. Etfipurz creaturz , quan- fs. Kai u tumvis juftz, fit. impoffibilis facisfadio mertri o condigna, non tamen eftimpoffibile me- quden ritum condignum ad obtinendam remif- terios pofítdin fionem peccati mortalis. Ergo. Antec. prob. Nam juftus poteít alteri de condi- p ) gno mereri gratiam fanctificantem : ficut t5, t d defactó Adamus eandem nobis meruiffet , tj fi legem obfervando permanfiffet in ftatu Áltrfm, innocentix. Sed hocipío poteft etiam. lts H de condigno mereri remiffionem peccati Eq [pe&atä fj mortalis ; cüm gratia fit formalisremiffio t itdn t ejusdem. Ergo. Confirm. Juftus poteft alterí , non pec- tttefy catori, de condigno mereri gratiam fan- Rn &ificantem, Sed hoc ipfo etiam poterit "od de condigno ^mereri peccatori remiffio- | MM nem peecati mortalis, faltemillam , quz M?m, rPC& absque gratia fanctificante fieret per Ífo- m tf lam condonationem extrinfecam. | Ergo. t Min.prob. Nam majus eftbeneficium: ex W m T ( non amico fieri amicum Dei , autex ftatu Pt li pur& nature transferri ad ftatum ordinis e;m fuü- u l, Difputatio 1I. Artie, IV, Tfí lb füpernaturalis: quàm ex peccatore,feu ini- 1 L QUil mico Dei, folummodó fierinon peccato- üäJümü rem, aut non inimicum. Ergo. U ii Refp. N. antec. Ad prob. D. maj. Po- 147 DCMN teft alterijnon peccatori,mereri de condi- x gno gratiam fan&tificantem. 'C. maj. Pec- itiojifg, catori.N. maj. Et fic diftin&á min. N. con- Creatum r feq. Ratio eft ; quód juftus de condigno bilis fs mereri poffit gratiam fan&ificantem, not mnpofíbits quidem fpe&atislegibus modernz , fed al- nendam rtd terius providentie : non tamen mereri Lroo, Ánt poffit de condigno gratiam fan&ificantem eri de coni peccatori. Nam pofitiya hujus indigni- antem: f tas , & Dei offenfi dignitas omne meri- jj merüift, tum jufti tranfcendit. (lfet infatu Ad confirm. C. maj. N. min. Ad prob. otdt eiam. D,antec. Eft majus beneficium abfolute, gem penndt feu fpectatà folüm quantitate doni, aut valisremili utilitate recipiéntis. C. antec. Eft majus beneficium comparative, fpe&tatà nempe ri,nonpt dignitate perfonz dantis, & indignitate atiam € rfonz recipientis. N. antec. & confeq. à atio diftinctionis eft; quód gratia, col- tam pott v remil lata nonpeccatori, fit quidem majus be- f illam ) qw neficium, fpe&tatà quantitate doni, feu feret pet D utilitate perfonz recipientis gratiam : non um Hj ] tamen fit majus beneficium fpectatà digni- tate perfong condonantis, & indignitate rehicium' j t períonz recipientis, cui condonatur of- fenfa: hinc etiam D. Thom.II. 2. q.106. [&atmnorg | 4 art. W 1f2 Tralkatus VA. de Incavuatione, i DO* art. 2.'docet: majus effe donum poenitenz tiz in fenfü comparativo füperius expo- a bt wftus auten fito, quàm innocentiz, dum ita conclu- S dit: Secundüm hoc magis tenetur ad gratiarum Ti fei. eüliontm. panitens,quàm innocens 5 quia magis das | Mf N tur gratis illud, quod ei datur & Dto . cim ete. pius p nim dignus effet pend, datur i gratia..— Ex hac vilitaisd ferfondt, doGrina patet , quidnam ad alia hujus- modi argumenta refpondendum : quód riis, pt! nempe juítus fibi, aut alteri mereri poffit yeripr " de condigno preíervationem à peccato o mortali, aut perfeverantiam finalem, vel transnd ( ; ipfüm ftatum beatitudinis zternz, in quo 1is od omnis peccandi potentia definit. m n o 148 Objicies V. Quamvis fatisfadio pro offenfà perfonali decrefcat ex eodem ca- ; flmina pite, ex quo crefcit offenfa: contrarium yeinz m tamen de merito dicendum. Sed hoc Jimim, ( ipfo. Ergo. Maj. prob. Nam, quó dignior a i eft perfona, cui exhibetur obfequium: eó fiman majus praemium, cafteris paribus, debetur At mortil merenti. Ergo. i h t i Conf. Ad meritum condignuni necef- n faria non eít equalitas arithmetica, five j at rei ad rem , prout hzc in juftitia com« li mutativa requiritur ; cüm fufficiat equa- uf litas geometrica, feu fündata in circum- Og n ftantils perfonz merentis, & premiantis. l: ml Sed talis equalitas dari poteft inter me- n Duiy ) ritum jufli, & remiffionem peccati mors talis. !cüam,&dlg Mi Difputatioll, Artic, V, 7 153 Dntm i talis,. Ergo.' Min.prob. Nam Deus eft i. llmitacm infinité bonus, liberalis, & mifericors : j juftus autem . eft amicu , &filius adopti- UET vus Dei. Ergo. P Wi gj Refp. N. maj. Adprob.D.àntec. Eó 142 U)M;M majus premium reale, feuin linea folius ( gutü, Y utiliratis debetur merenti. 'Tranf. antec, n ad dlb Perfonale, feuin linea zftimationis mo- lendum: [ ralis, prout hzc intrinfecé conftituitue i mereryd per ipfam dignitatem praemiantis. N. ant. m à peur & confeq. Ratio diftin&ionis eft; quia m fnaleny transmiflo , quód períona dignior, cete- ris paribus , debeat conferre majus prz- fnf, tma,ing mium reale, feu magls utile merenti, non isfcto pr uidem debito,fundato in ipfo merito: teodem ci- ed folüm in munificentia, feu dignitate Conteardum perfonz przmiantis: oppofitum tamen, , Suhe dicendum , fi przmium fit perfonale, feu conftituatur intrinfecé per dignitatem quo digit fequium:t ipfius prmiantis , proüt fit in remiffione bus, deot peccati mortalis. Per hanc fiquidem. Deus cedit jus fium adveríus peccato- mum net rem, & proinde ex eodem capite decre- metioa, f fcit meritum, ex quo crefcit gravis offen- ju[ütia qu fa Dei: nifialiunde hzc inzqualitas com- fficat v penfari poffit , u &inpura creatura rc- fpectu Dei impo i bilis eft. indiro Y xpramia Ad confirm, N.min. Ad prob. D,ant. ? intqrw Deus eft infinité bonus, fed fimul eftma- is infinitz. C. antec. ieüatis ; & dignitat K ; - npcccm[r:ä ij4 Trallatus VL, de inearnatione, folüm finitz. N. antec. & confeq. — Ratio ploï. mm eít; quia hoc ipfo, quód Deus fit maje- g. UP ftacis , & dignitatis infinitz, eo ipfo gravis WMMW' offeníà, feu contemptus perfonalis Dei, i um per nullum meritum purz creaturz,quan- ne tumvis fan&z, de condigno compenfari qifio poteft. Sic in humanis plus meriti re- M. N vic Deus quiritur : ut.aulicus amicus Principis, ali- cui lzfze Majeftatis reo impetret veniam ept morJ delidi: quàm ut (ibi altiorem in aula di- cenitett itatem, aut alteri, nullius deli&ti reo, rito tf avorem, & gratiam à Principe obtineat. ti od tione & E Objicies ult. Inzqualitas ordinis, inter gravem offenfam Dei, & fatisfaCtionem, hdj aut meritum purz creaturz,poteft com- Cat L penfari: quin aliqua ex Divinis Perfonis idjgi hypoftaticé affumat naturam rationalem qin uf creatam. Sedhocipío. Ergo. Maj. ul prob. Sicut enim Deus Adamum confti- j QR tuit, tanquam caput morale, ad obtinen- puapu g dam.pofteris juftitiam, feu gratiam ori- : i, q inalem, & imputandum illis peccatum jimatmta originale: fic eundem quoque conftitue- J re poterat tanquam caput morale, ad ob- tund tinendamillis fuá poenitentià veniam pec- -0 ( cati originalis. Ergo. d mhs r Confirm. Nam poterat Deus puram. Oi creaturam eonftituere, tanquam legatum, M quz nomine Filii DEI fatisfaceret pro peccatis humani generis, Ergo. . Antec. , prob. Mi Di/putatiþ Il Arlic, TP 15f COf D l rob. Áuthoritate D. Thomz, híc q. 64. lt art. 4. docentis: quód Chriftus potuerit üæl b iþf() gm, Sacramentorum miniflris communicare tantam gra« btf tia plenitudinem 5 ut ipforum meritum operaretur At ad Sacramentorum effetius : adeóque etiam ad o remiffionem peccati mortalis. Ergo. b lus Refp. N. maj.. Ad prob.D.antec. Po- 1jt s Prngsi tuit Deus conftituere Adamum, tanquam Topetret v eaput morale, ad obtinendam pofteris, füà rem i ali i5 delidin peenitentià, velut fatisfactione, aut me- vito de fe condigno , remiífionem pecca- dipe obti ti originalis. N. antec. Velut merá condi- Ordinis n tione, aut merito folüm congruo ex li- tisfactiones berali pa&o DEI, ultroneé acceptato. potelt com C.antec. & N.confeq. Ratio diftindtio- tis Per(onis nis eft; quód Deus Adamum potuiffet rationden uidem conftituere tanquam caput mo- w. Mi rale; ut füá poenitentià obtineret pofte- frutr COTi ris remiífionem peccati originalis : non, tamen proptereà illius poenitentia fuiffet ob atiam ot fatisfa&io, aut meritum condignum, ad ]s pecct obtinendam hanc remiffionem. Sic actus y confüti Charitatis Theologicz, elicitus à pecca- ) onie, ad d tore, non eft meritum condignum, aut enjampe fatisfaCtio condigna, ad remiflionem pec« càti mortalis: etíi defactó ex liberali de- Deus purz creto Dei huic actui infallibiliter conne- ymlegite xa fit omnium peccatorum mortalium re- 1Q. isfaceret f *,ïg() ' Ad pn 156 Tralfatus VI.. de-Yacarnatione, i Ad confirm. D.antec. Quie fütlsface-. s nit! tet, nomine Filii Dei, affume natu- gt g vam aliquam rationalem creatám. Tranf. 4f od antec. Non affumentis hujusmodi natu- oteu ram. N.antec. & confeq. qn 1 Ratio eft4 | "T quód perfona Divina, feclusà affumptio- diditur. ne naturz alicujus rationalis creatz, fit nf Del , omnis fatisfa&ionis, & meriti incapax. pnicur, Y Cüm igitur pura creatura non poffit age: umen d re legatum Dei, quozd illam fanctionem, äus dignlüï:( quam Deus, absque Incarnatione, fübire fnin: j nequit : hinc repugnat, ut puracreatura, digat tanquam Legatus Filii Dei , nomine illius f fatisfaciat pro peccato mortali, aut me- fc,'fm,ä (f reatur de condigno illius remiífionem.. (ufel x Hinc etiam D. Thomas cit. folüm loqui- t a tur de poteftate excellentiz, quam Chri- v ftus, àt homo, füis miniftris conferre poi tuiffet: ut Sacramenta inflituerent, aut hdu ii n etiam absque Sacramentis per füos actus i YO meritorios, ex quodam pacto extrinfe. itimyitr | co, eodémque liberali, remiffionem pec- catorum difpenfarent. iti n S Ex/hugus que di- fl ET 1j2 ConftatI. Adreparandum genus hu- manum per condignam fatisfactionem., ls bf Iu pro peccato mortali Theologico, fimpli. citer neceffariam fuiffe Incarnationem, B Id five, ut perfona aliqua Divina per unio- nem hypoftaticam aflumeret naturam ali- U quam s TUl j - Difputatio 11, Art. V. 1j & À Ut quam rationalem creatam, Nam pura t creatura , quantumvis infinité fanCta, pro igno fatisfacere Vi gravi offenfaDei de cond 3 ld non poteít: prout non folüm authorita- j te SS. PP. fed etiam ratione Theologicá ",Sä fsj t oftenditur. Quamvisétenim gravis of- fenfa Dei , ütifthíc ex Tra&atu III. füp- Tierti 10 lts ponitur , non fit fimpliciter infinita; quia t funde tamen eftgraviscontemptus perfonz, cu- ius dignitas , & majeftas eft fimpliciter in- Mitone l finità: hinc ex eodem capite, fcilicet ex puracrede dignitate perfonz offenfe , & vilitate of- fhiomine i fendentis , ex quo crefcit offenfa, decre- u "ali, autm emilfionem, fcit fatisfactio : nifi exceffus dignitatis per- fonz offenfie, per alias circumftantias per- alüm loqui fonz fatisfacientis,in zftimatione morali qum i offit compenfari. Cüm autem iftud meta- tonferrept phyficé repugnet, hinc etiam metaph ficé üerent, at er füos ad repu nat: utpura creatura de condigno fatisfaciat pro peccato mortali Theologi. o extriti co,formaliter fümpto , feu prouteft gravis ffionempt injurla perfonalis,Deo illata. . Quamvis hosquet enim in humanis exceffus dignitatis mora- liter poffit adzquari , prout contingit: fi noenus d fübditus , lzfz majeftatis reus, abimmi- ifidioner. nenti vitz periculo principem eripiat: hu- yico, fin jusmodi tamen obfequium refpectu DEl anmationt impoffibile eft. . Quaread preeftandam fa- . tisfa &ionem condignam pro injuriagravi, j ptr ul OTAT 'ï ritur ql&v gi;-fluc perfonali , Deo illata , requi per- | W 158 TraBatus VI, de Incarnationej perfona fatisfaciens, quz fit zqualis di- N amo 07 gnitatis cum perfona offenfa. Ex quo ipfo uzmdl'u m] patet ratio difparitatis, ob quam juftus, [ non obftante exceffu dignitatis infinitz, nne oteft Deo fàtisfacere de condigno pro ibitor pl d ultra] offenfa folüm levi, feu veniali; quia nem- vluncarie pe ipfe ftatus amicitiz, & filiationis ado- dlem de o ptive, quem Deus jufto liberaliter con- tulit, etiam connaturaliter exigit: ut tan- (hde pattt d erotiudt uam amicus amico, & filius parenti, le- ai bv viter offenfo , perfua obfequia de condi- no fatisfacere poffit. ant at 1 Conftat II. Quód pura creatura pro Pa eccato mortali, prout eft offenfà per- n ld qi fonalis, de condigno fatisfacere nonpof- fit: etfi füpponatur, quód fatisfacere pof- sti, t fit propeccato mortali ,prout hoc eft in- w uria quidam folüm realis. Ratio hu- st x Wenrtuny jus diverfitatis eft 5 quód in compenfa- tione injuriz folüm realis non attenda- ianiitta tur períonz fatisfacientis :qualitas , aut ht inzqualitas : fecüs autem in compenfatio- i'v: T i ne injuriz perfonalis. Unde Philofophus, f Is Eth. V. cap.8. Qtuidfi is, qui imagiflratum ge- Cbf vit , alium percutiat : non e[E vepercutiendus ; . fi ve- b rà quispiam eum percu[ferit , non folüm repercutien- Ed Rnj dus , fed etiam fupplicio afficiendus el, — Neque Ündon. veró ad fatisfadionem condignam fuffi- [ cit, quód debitor creditori tantum prz« Wt efi- üfc, quantum poteft, — Licét enim d La qnt n Dijputatio Il. An. IV, 159 t t u fiat ulterior fatisfaciendi obligatio: non s Mj tamen defíinit obligatio fatispatiendi s )Ob wm' u amdiu reipfa ad equalitatem fatisfa- lmm]m à um non . eft. Hinc etiam in humanis COHdäm ! debitor puniri folet, non quidem ideo ; j2 ; : i quód ultra poffe non fatisfaciat: fed quia X fl voluntarié tantum debitum contraxit, ut lberdts eidem de cond no fatisfacere non poffit. T r Unde patet di : aritas ; quare obligatio- ls prcz ni gratitudinis fatisfaciat de condigno , Quia de ci qui benefactori fuo tantas gratias agit, quantas poteft : etfi gratiarum actio in eftimatione morali beneficii magnitudi- tretturà p D nem non adzquet; quia nempe culpabi- renonpof lis non eft, quód tantum beneficium ac- ceperit , ut illud de condigno nequeat Sficereou compenfare. Atque ideo obligatio gra- thocelti Natiohe titudinis fe nunquam extendit ultra pof- 1 compet fibilem gratiarum actionem:fecüs autem ion attend obligatio juftitiz. Conftac III. u alitas, t Q[ ód pura creatura de 154 pmpenfiti condigno fibi, aut alteri mereri non poffit remiffionem peccati mortalis , prout hoc Milonhs uf ? eft gravis offenfa perfonalis Det. Quam- vidu; * vis etenim idem obíequium, perfonz di- gniori przftitum, videatur majus exige- l r re premium in linea utilitatis: non qui- d, N dem exigentià fundatà in merito obfe- jgum D tincamp? quentis, fed in dignitate premiantis; op- pelitun tamen dicendum €ft, quando iv j pr&- | [ 160 Traliatus VI. de Incarnatione, remium in zítimatione morali confti- m " ginentr fuitur intrinfecé per ipfam dignitatem, promiantis. Sic in humanis majus me- ficrerne xitum requiritur ad impetrandam de con- qidemdecl digno remiffionem offenfe , illatz princi- j t ut u i, quàm alicui civi. Nam remiífio j inzpen offeníie perfonalis proportionaliter cre- j condig fcit juxta dignitatem períogz, offen- jncremuu fam remittentis P] . ut ex eodem capite u perfom' decrefcat meritum , ex quo creícit of- t oofít; fenfí. — Hujus enim remiffio tanti afti. ionda manda eft in linea beneficii : qnan- ti zítimatur offenfa in linea injuriz., ä& Unde, licét j $ fibimetipfi de condigno D mereri poffit augmehtum gratiz , & pre- fervationem à peccato mortali , períeve- m [ rantiam finalem ; & ipfam beatitudinem. &ternam : quinimó probabiliüs etiam al. Ian t teri, nonpeccátori, ipfamgratiam fan&i- t5 n ficantem : non tamen de condigno mere- j ti poteft peccatori condonationem pec- 20 li d ( €ati, etfi meré extrinfecam. Licécenim Tif eriüs adducta przmia fint majora ab- itty & j u m Q té , feu in linea utilitatis: attamen, i remiífio peccati mortalis eft quid majus t Comparative , feufpectatàindignitate pec- Il Catoeris. Sic aulicus familiaris Principi : ] Vutdit facilius (ibi , aut alteri, de condigno mere- retur novos favores , quàm alicui manci- ?iQ » lefx Majeftatis reo , a veniam delicti. inc Md Difp. 1I. 'm lV, 161 V od Hinc ad meritum copndignum , vi cujus tn lts obtineatur remifTio peccati mortalis , fim- AUtins Ti liciter neceffaria eft Incarnatio. Hac fi- EM quidem feclusà, etiam metaphyfic? repu- " æ)müï!im n at, ut pura creatura , nomine alicujus ' ü hi b portndet ivinzperfonz, velut legatus ejusdem, de condigno fatisfaciat , aut mereatur pthgg, & hancremiífionem ; quia nempe repugnat , 6f eodmt QUO crdt. ut perfona Divina mereri, aut fatisface- re poflit : nifi affumat naturam aliquam, tuffo tant : rationalem creatam, nefcii : v linea n Yide cond DISPUTATIO III. patie n yl, p De cau[a finali Incarnationis, y ao xbis eca m d Oftquam de fubftantia, & proprieta- - tibus Incarnationis, prefertim ve- condigo t ró de neceffitate ejusdem difputa- dbnationen tum eft, hinc ad explorandas illius cau- a, Lt fas, & imprimis quidem finalem progre- a fnt mj di oportet. uia veró ifthicpotiffimum lrots atat de ipfo decrero Incarnationis agitur ; hinc sdiqid t conftanter prz oculis habenda funt illa, ii uz fufibs de Providentia Dei in TraCt.I. Di. vilans Dt put. 4, expofita continentur, condignor malicu L AR- , Taeniam L 162 Tratlatus VI. de Incartiatione, 1 ii coER'TICUELÓUS d ifo m 44n, 8 quomodo Redemptio gene- motium | gt Sic,( ri; bumani fít finalis caufa £n- ipicimo carnationis ? i, &ui 155 T3Raznotandum I. uód i&hïc nomine [l tendit; caufze finalis intelligatur illud moti- i eadem vum, aut quafi motivum , cujus gratià ib ref Neque totiyung Deus defactó incarnari voluit. veró controveríia movetur de illo moti- Tum fargit P vo generali intrinfeco , quod Deus uni- verfaliter in omni fuo decreto refpicit , trluint nempebonitatem fíuam intrinfecam; quia plurdie, ueetiam de altero motivo gene- vridmailt ef : neq raliexcrinfeco , propter quod Deus omnia :zc;:demredm operatur, nempe gloriam fuam extrin- AUMU Q] fecam ;.4t fit, juxta Proverb. XVI. 4. W (f Uniyer(a propter femetipjum. operatus e[t Dominus , ET r out fufius num. 113. oftenfum habetur. n we ü nde folüm quzftio reftat: an, & quomo- Rof dóinter reliqualncarnationis motiva fue- l Bu rit etiam Redemptio generis humani. Mi ] 1j6 Prznot. II. uód voluntas creata ob- i At i :e&um aliquod ex multiplici fine intende- At re poffit, ita quidem ; ut juxta varium. i ? l tendendi modum, aut quemlibet finem. W : Q El L, fimpliciter, & abfoluté, aut aliquem ex b MW n his folüm conditionaté refpiciat: ficid- a.&c [ N :tïed- ipfumde volitionibus ; fcu decretis Dgf &U g M kDi/puwio lil, Artic, l 163 AIS ] liberis intelligendum fit. Hincnafcitur illa divifio motivi, ut aliud dicatur folurhodoó ln " motivum, quo: aliud veró motivum, fíne que ::S aj 3on. Sic, quandosgrotus medicinamex * dup : licimotivo ap petens , quianempe dul- cis, & u ia fanitati proficua: itatamen in f illa ten di t;ut hancmedicinam non vellet, ptüt i ni(i eadem fanitati conduceret : cunc eo m, aj out, X ipfo refpectu hujus volitionis dulcedo eft motivum quo ,fanitas autem eft fimul moti- urde illon vum fine quo non, od Dest Prznot.III. Quód DeusIncarnationem H aeto reji ex duplici motivo,nempe ob excellentiam rinfcam; 4 ipfius Myfterii, & ob redemptionem ge- motvo gt neris humani fic decernere potuerit: ut xl Deus omi hec eadem redemptio, aut fit folummodà v um e motivumquo, autfit etiam motivum, /fie x Xl wonon. Qusftio igitur celeberrimainter u du heologos agitatur: an vi przfentis de- lum hd creti Chriftus veniffec, feu Filius Dei In- a o carnatus fuiffet , (i Adamus , aut genus hu- njsmotit manum non peccáffet? Affirmant Scotiftz, [ vrishundt uos etiam Suarez, Efparza, Hurtadus, as a i iique ex noftris Theologis fequuntur. ant econtrà Thomiíte, cum quibus ji n Val um v uez, Bernal , Munieffa, Amicus, alií- que fentiunt. gnlibet at aliqucm, Dico I. Caufam finalem Incarnationis 1j8 | defactó fuiffe redemptionem generis hu- diicüt TO j & Q;ni. Ita pumll)'. Thoma híc q. 1. art. 3. 2 com-s- 164 Tratlatus VI, de Incarnatione, TR communis, & certa Theologorum fenten- Prob. Fide Catholicá certum efít: , [pe&m tia. aifecige Chriftumdefadó veniffe ad redemptio- WoamD. nemgenerishumani. Ergo. Antec. prob, authoritate Scripturz. SicLuc. XIX. 10, g Venit Filius heminis querere , & [alvum facere,quod vntingen m qui perierat.. Joan. III. 17. Mifit Deus Filium [uun, wtefcete! wt. falvetur mundus per ip[um, Ec XII. 47.. Non qod, cot yeni, ut judicem mundum: . (ed ut [alvificem mun- dum, I. ad Tim. I. 15.. Chriflus f Efus venit in feriptut axhoridi bunc mundum, peccatores (alyos facere.. Unde Fi- yiontugt dei Symbolum de Filio Dei: Qui propter wes LT TA bomines, ey propter moftram (alutem. defcendit de ca- lo m lss , x incarnatus efft. Ergo. ut d p 159 . Conf. Authoritate SS. PP. inter quos vigotilla D. Athan. Orat. 3. contra Arlanos: illius & mihd Incernationis nos cau[am dedimus , ut ob alutem no- Wi D flram in bumano corpore e[fe veller. D. Bafil. Ho- u) mil. 25. de humana Chrifti generatione: uni Ex boc Deus venit in carne , ut infitam carni mortem 'ymrim interficeret, D.Hieron. in Eccli. c.7. Quia bomo infixus limo peccati. indiguit majori. auxilio : |Rutter) | irtin) ideo venit ip[a Sapientin — Hujusmodi teftimo- rl nia paífim occurrunt , ut merit Hurtadus Difp. 15 miretur: repertum fuiffe DoGto- btg, i rem Catholicum, qui negaret generis hü- m V mani redemptionem fuiffe caufam finalem Incarnationis. u 160 Dicoll. Redemptionemgenerishuma- ni fuiffe caufami finalem , & motivum, [ime que M. . Bijputatio UT, Art, 1. 16 0 omnes son , Incarnationis : ut proinde. Chri- l) Qd £ s , fpectato prefenti decreto, non ve- f d n niffet:íigenus humanum lapfumnon effet. ItacumD. Thom. q. &art.cit. Vafquez. Iry, ha OFR ä alique. Prob.Namin quaftionefati meré ( fdmfmp contingentis , cujus veritas objectiva ali- Aift n ter , quàm ex revelationedivinanobis in- h EX g noteícere non poteft : illud dicendum eft, fdhue [j quod, confideratis omnibus , authoritat? If ff Scripturz conformius videtur. Sedhuic authoritati conformius videtur, redem- ifum, Ui ptionem generis humani fuiffe motivum , t Qu t df fint quo. nos , reípectu przfentis decreti. rzo. Maj. continetregulam àD. Thom. art. cit. traditam , quz precipue, ad in» DP,inter qu veftiganda liberadecreta Dei obfervanda Arinos: i eft, juxtaillud adRom. XI. 34. Quis eninz , i ii . D. iB cognovit fenfum Domini , aut quis confiliarius ejus feit? Min. prob. Redemptio generis hu- 1 peneritit mani paffim in Scriptura tanquam moti- [hem m W vum primariumncarnationis exponitur, edi c7 d prout ex textibus, num. priori allegatis, j md lüfï atet: quinimó aliamotiva, tanquam abfo- ynodi tett uté , & przcisé ratione fui intenta, exclu- sH di videntur , àüt Joan. IIL. 17. Nen mifit Deus gf Filium (uum in mundum , ut judicet smundum , fed i eti at falvetur mundus per ip[um, Matth. XV. 24. ecaiam Non (um. imiffus , nifiad oves , qua periérunt, Qu etiam rr E " 166 Tradlatus V1, de !ncanütimc; 'iï Conïxïï?- : etiampertinet parabolaPaftoris.Luc.X V. ovem perditam inquirentis. Ergo. 161 Conf. Authoritate SS. PP, prefertim. s; üus,AEiamo D. Auguít. idipfüm fepius affirmantis. keaeti, 10 tinicum ifthíc textum ex fermone 9. de Verbis Apoftoli adduxiffe fufficiat : nulla üsautem. j ration cau(a fuit veniendi chri[lo , nift peccatores (alvos fa- cere. — Tolle morbos , tolle vulnera : C nulla cau(a appatcnter eft medicine, — Rationem porró affignat Do- yr, Ergo Mf &or Angelicus: cum in facra Scriptura ubique Juriburet Jncarnationis cas(z ex peccato primi bominis ajfigne- eur , convenientins dicitur: Incarnationis opus or. rim, ( fa. J dinatum effe à Deo in remedium peccati: ita,quid, - eccato non exiflente, Incarnatio non fuiffet . tonís n 1mó & Ecclefia in Benedictione Cerei Pa- leï fersotty vínalucd fchalis canit : O felixculpa, que talem,ac tat- kceaíts n gum meruit babereRedemptorem Y Ó vere nece[Javiutm üptinti d * Ade pecatum , quod Chriffi morte. delerum. eft! ftmb. d r Contra hanc coriclufionem 162 Objicies I. Incarnatio defa&tó ex pluri- i arto . , bus motivis totalibus à Deo eft decreta, o r "Séwtinm Sedhocipfo Chriftus , vi prfentis decre- !t D ti veniffet , etfi Ádamus non peccáffet. if *'ylsrionpe( Ergo. Maj.prob. Nam Chriftus defactó m non folüm venit, üt Redemptor, fedetiam üt Magifter veritatis , üt egislator, & !mi Vf mxf Md i exemplar virtutum , üt caput hominum, & Angelorum. Quemadmodum ex plu- tl " ribus Scripturx textibus manifeftum eft- " Ergo. ^i Gon- " 1 167 'laMlWä : ;Conäfm. Nam ad falvandam authori- m tatem Scripturz, & SS. PP. in contrarium 3 n . adduc&tam , füfficit, fidicatur: quód Chri- Diiémr . ftus, Adamo non peccante , vi przfentis decreti , non veniffet in carne paffibili, fe- m ; t ifiy cüs autem incarneimpaffibili. Quinimó ULLT hac rationetextus Scripturz, fibiinvicem M: n apparenter oppofiti , facilius combinan- tur. Ergo. DOEWN . Incarnatio decr'bta eft ex 165 ipunihu Refp. D. maj ii hm pluribus motivis totalibus folüm in acu itioni w primo, C. maj. Totalibus etiam in actu ecundo. N.maj. Et ficdiftin&á min. N. Mi i vjuje, j confeq. Ratio diftinCtionis eft ; quia,licét oneCerer 1 i Incarnatio ex pluribus motivis , etiam fe- Ltlmyca oríim ad hanc decernendam füfficientibus, decreta fit : non tamen hzcmotiva refpe- Emif t üdeut &u przfentis decreti erant cotaliain adtu fecundo, fed folàm in a&tu primo. Nam eGatà authoritate Scripturz, & San. Lfa&ömplwï à orum Patrum redemptio generis huma- v eft detr ni fuitmotivum, fine quo non; adeóque Chrie vofentis t yn pteci ftus vi prfentis decreti non veniffet: fi Adamus rion peccáffet, jrifus d Ad confirm. N.antec. NaminScriptu- tor,fedet ranomine Miffonis , & Adyentís , ipfa Incar- l cgi&lüt?ï» gt homi natio quoad fubftantiam fignificatur , jux« taillud D. Auguft. lib. contraferm. Arian, godum & cum dicitur Filius mi(fus à Patre , non qualitasine mmifcüumi teliigitur , fed fubflantia apparitionis incarne, Un- e€ ( 4 168 - Traatus VI, de Incartatione, IJ am&( de Chriftus , fpeGato prafenti decreto, o qu necquidemin carne impaffibili veniffet , fi t D G Adamus non peccáffet. Neque veró talis expofitio , aut limitatio ad combinandos iil r Scripturx textusneceffaria eft.Longé me- du, m d DN lisfiquidem combinantur dicendo : quód (5 przter redemptionem plurafüerint moti- í jns. N va Incarnationis; nullum tamen moti- vum totale in a&u fecundo, przter Re. uns U demptionem. 3 CR M T64 ObjiciesII. Exc ellentia Incam?tïonïs*, Qs DJWI d al & dignitas Chrifti, tanquam capitis ho- .minum, & An gelorum, ex cujus meritis bis t fipziri omnia gratiz, glorizQue dona fuperna- turalia in creaturas rationales defcende- us d t ehoca tent:erat motivum de fefufficiens adde- cernendam Incarnationem , etiam feclu- d Ti um j fo peccato Adami. Sed hoc ipfo erat rzfe:tis decreti motivumtotale in actu Aienfty fecundo. Ergo. Min.prob. Namincre- itrio n dibile apparet, quód genus humanum, tnn, perfeverans in ftatu originalis innocen- ! u Sccüs.ïf tiz, caruiffet glorià tanti Capitis, quam M Clïfbli A defa&ó, nonobftante peccato originali, obtinuit. Ergo. Ql m Corfirm. Si etenim przdicta excellen- A h D] tia, & dignitas Chrifti non fuiffet moti- vum tot3le in a&u fecundo:tunc eo ipfo T,. Deus magis dilexiffet redemptionem ge- Wm neris humani, quam excellentiam hujus y- Ariy, Difputatio 1l, Avt. L. -169] f i Myfterii, & dignitatem Chrifti, Sedhoc tl repugn at. Ergo. Maj.prob. authorita- Naewig te Div. * Greg. Naz. Lib.III. de Theolog. 1 al o Quidquid alicujus rei catisá fatüum e[fE , vel pars MTM illius, pro quo fatkum eft,vel eo minus eff. Ergo. fürdienigi Refp, D. maj. Erat motivum de fe fuf- 165 phofüries ficiens, & Deum fimul moraliter necef- um tmoy. fitans. N. maj. Deum nullatenus necefli- tans. C. maj. Etfic diftin&à min. N. con- Do, praz feq. Ratio diftin&tionis habetur ex di- falcaratis &is Difput. prxced. art. 3. ubi oftenfum iam capitt eft: quódDeus neque ex fuppofitione or- Y Cujus m bis conditi, neque ex inftitutione ordinis donz füptn füp ernaturalis , fuerit moraliter neceffita- vles de(cenit tus a d decernendam Incarnationem. :. ificiens adde adeóque hocargumento folüm oppugnan- , etm t tur illi, qui hujusmodi neceffitatem mo- foc ipfo t ralem in eo admictunt. votale ia Ad confirm. D. maj. Si etiam ipfa re- . Namintt demptio non redundáffet in maximam. excellentiam,& dignitatemChrifti. 'Tranf. us bumau, N.maj. Et fic diftindtà min. nalis innodt maj. Secüs. & L onis habetur CaPïtiS, quï N.confeq. Ratio diftin | cito orig ex verbis Apoftoli ad Philipp.Il. 8. de Chrifto dicentis: Humiliavit femetipfum , fa« &us dbediens usque ad mortem,mortem autem cru- vidaered eiss propter quod £ Deus exaltavit illum,c» dona- y» füifecm' vit illi omen, quod eff fuper omue momen : ut iW j tunc cmpüonem somine fe(u omne genu flectatur, celeffium, terreo Tt- atl l ) 170 Tralfatus Vl,. de Incarnatione, firium, & infernorum, & omnis lingua confiteatur: Wms ï: ? quia Dominus fe[us chriflus im glovia-eft : Dei va- D g £ris. , AOC« 'f' t66 — Objicies HI. Incarnatio fuit àDeo,fal- Wfllmm! vius vt tem ratione noftrà, prius decreta, quo- ad fubftantiam, quàm circumítantiam R e- i qdam, demptionis. Sed hoc ipfo Redemptio ptionis. non erat motivum, fine quo non. Ergo. . Maj. d con etec tot: prob. Nam Chriftus non folüm ordine di- nitatis, fed etiam intentionis, eft juxta tum d Apoítolum ad Coloff. I. 15.. Primogenitus ris C enmis creatura , quoniaun im ipfo condita (unt-uni- tium a werfa. in calis, c N in-terra: & ipfe eft ante omnes, miH.Nr : "Ergo. quíniadt Confirm. Nam viprzfentis decreti to- eej tll tum iftud univerfüm 1ntuitu Chrifti con- Vr d ditum eft. Sed hoc ipfo Deus priüs de- p M crevit Incarnationem, quoad fubftantiam, (s i quàm circumftantiam redemptionis. Er- d d'ant o. Min.prob. Univerfum iftud exfti- wl y tiffet, et(i Adamus non peccáffet. Ergo. r 167 —. Refp. N. maj. Ad prob. D. ant. .Chri- : ineltgfet ftus, Redemptor , eft ordine intentionis E primogenitus omnis creaturz. C. antec. d Seclusá redemptione. N. antec.& confeq. asV Ratio eft; quód Chriftus ordine inten- tionis, fpectatà moderná providentiá, fit v[]) mm Mfum, primogenitus omnis creaturz, non folüm Yj quoad fubftantiam Incarnationis, fed etiá N d quoad circumítantiam redemptionis, & DAT l qui- [ Wl " pifputatio III, " Artic.l, — 171 "'"lüzu.uþu,' quidem, rout per ipfam paffionem , ac LULTM mortem fuam perficiende. - Nam ideo [9) TTE Apoc.I. j 'Hin que appellatur Primogenitus fl dtm gorttiorum. cChriftus defa&ó non eft . drnkaig M l riüs ratione noftrá decretus quoad füb- antiam , quàm ckcum&mtiam tedem- C Vl tionis. VM D Ad confirm. D.maj. Vi prafentis de- Volim o creti totum hoc univerfum à Deo condi- nrionis, dm tum eft intuitu Chrifti, prout Redempto- T. rinpi ris. C. maj. Prout przcisé quoad fübítan- Pa u tiam confiderati. N.maj. Et fic diftin&t& fabatum, min. N. confeq. Ad prob. D. antec. Uni- verfüm iftud exftitiflet, vi przfentis de- tisdecretrto creti, etíi Adamus non peccáffet. N. ant. | Chrifi con- Vi alterius decreti. Tranf. antec. Et N. Xts pris de confeq. Ratio diftinctionis eft; quia Vfübftantam, Chriftus, ütRedemptor, defactó predefi- ytionis, E nitus eft ante peccatum Ade abfoluté n ial od r xvifüm, prout fufiüis dicetur art. feq. Afec, E ü nde vi przfentis de creti univerfum hoc a, Qn non exftitiffec: (i Adamusnon p eccáffet 5 v intentio? etfi fors illud, vi alcerius decreti,condi- C antti tum fuiffet. vt & contt Objicies IV. Univerfa donagratiz,quz 6$ ordine intt defa&ó, tum Angelis, tum hominibus, funt collata, oriebantur ex yoridentà/ ante lapfüm, 1007 meritis Chrifti. Sed hoc ipfo Chriftus (0n0, veniffet, etíi Adamus non peccáffet. Er- g0. Min.prob. Nam Adamus eademdo- Rn ng 4 ] 1724 Trallatus V1, de Inearnatione, »à gratiz habuiffet, quz defactó habuit, | etíi pofteà non peccáffet ; alioquin: illa | g n "m am nexa. dona cum peccato fübfequo fuiffent con- rgo. 4 i focan C Confirm. Chriftus habe bat liberam po; Ktt. teftatem redimendi, aut non redimendi Ài cwn genus humanum. Sed hocipío priüs de- us ptt creta eft exiftentia Chrifti quoad fübftan- tiam, Chriftun nis. Ergo. quàm circumftantiam gedemptio- mmum ] ] præde 169. Refp. D.maj. Univería dona gratiz, tem C etiam ante lapfum collata, oriebantur ex frenti st meritis Chrifti, üt Redemptoris, C. maj.. Ex Chrinit meritis Chrifti, przcisé quoad (übftan- p tiam confiderati. N.maj. Et fic diftinctá min. N.confeq. Ad prob.D.antec. Do- ume r fhiaot na gratiz Adamo , ante lapfüm collata, fuiffent connexa cum peccato fubfequo, NT connexione intrinfecá. N. antec. One mut ff fntytoi tà. C. antec, & N. confeq. nexione folüm extrinfecá, edque remo-- Wt Q C Ratio diftin- Vif Gionis eft; quód etiamilla dona gratiz, 1. il qus Adamus habebat in ftatu originalis juftitiz, eidem collata fuerint ex meri- Wl o tis Chrifti, àt Redemptoris. Nam Chri- | Putind ftus, üt Redemptor, eft defa&ó abfoluté od i predefinitus ante peccatum Ad« abfoluté &l m przvifüm: & confequenter etiam illa do- Vs na gratiz, quz Adamus in ftatu innocen- ;iæ habuit; non quidem ab intrinfeco, ls fed LTM mm. Difputatio I1,. Art, . . ] 1753 df EM fed folüm ab extrinfeco, fuerunt conne- U ff v xacum fübfequo peccato Adami , falvà tamen illius libertate peccandi, autnon Bdl peccandi, prout ampliüs art. feq. expo- netur. I 0Y fl Ad confirm. D. maj. Sic tamen, ut Tocioyi 4l Quoadils Deus per fcientiam mediam previderit lm redanpi-. Chriftum liberé redempturum genus hu- , m anum, ideóque dirigente hac fcientiá TM [ redefiniverit Chriftum , üt Redempto- Qtlebantic rem.C. maj. Ut independenter ab hac fcientia media redefiniverit abfoluté s C mij l Chriftum, üt Redemptorem. N.maj. Et 1021 fübffa. fic diftinéta min. N. confeq. Ratio di- t i diltind ftin&tionis patebit ex dicendis de przde- ) antec; Doe fim colluta, finitione Chrifti, üt Redemptoris. to fübfequy Objiciesultimó. Si redemptio generis 170 mtec, U0l humani fuiffet cauía finalis, fine qua non , Íncarnationis,quoad fübftantiam confide- eiquc rem rate: tunc eo ipfo Incarnatio, vi przfen- Natiodifi tis decreti effec bonum meré occafiona- dona gt tum. Sedhocexcellentiz, & dignitati m onginit int ermet us Incarnatio decreta fuiffet occafione pec- Chrifti repugnat. Ergo. Maj. prob. Nam - N Or cati : non decernenda; fi Adamus nonpec- xb abfolut cáffet. Ergo. d abfohit Confirm. Nam juxta Tridentinum, eim lat Seff. VI. cap.7. Caufà finalis juftificatio- h fonoct nis noftrz eft gloria Dei, &* chriffi, Sedhoc j r 8001 -pfo repugnat, caufam finalem, eámque p 174 Tralatus VI. de 1ncarnatione, primariam Incarnationis fuiffe redem- m ptionem, & juftificationem noftram.. Er- Mh&( [9] Min.prob. Repugnat fiquidem mu- Chritobo tua caufalitas finalis, inter gloriam Chri- qollua,p! ífti, & redemptionem noftram. Ergo. 1 l Refp. D. maj. Incarnatio vi przíentis gtaa cad decreti effet bonum aliquod meré oc- Qs cafionatum; fi univerfüm hoc,vi przfen- Conft humani f tis decreti conditum, non effet propter Chriftum, z2t Redemptorem. 'Tranf. maj. Se- fnalis , i cüs. N.maj. & fic diftin&à min. N. conf. uoad l Ratio diftinctionis habetur ex hucusque vis um hocuniverfüm à Adi&is;. quia nempe vi przfentis decreti tishez d eo conditum eít pro- decant pter Chriftum , àt Redemptorem: adeó- m s u e iftud realiter non extitiffet, (i Chri. um ]i f us,üt Redemptor,venturus non fuiffet., ao | Unde neque ipfa Incarnatio , neque Re. t d demptio poteft dicibonum meré occafio. dl natum , cüm utraque fit finis, propter v uem omnia condita funt. bamuT. .Adconfirm, C. maj. N. min. Ad prob. | , fodt .. D.antec. Repugnat mutua caufàlitas fina- tota lisfüb eademratione. C. antec. füb diver- ii d fa. N.antec. & confeq. Ratioeít; quód Fsl "r caufafinalis ipfius Incarnationis, quoad Wt fübftantiam confideratz,fit redemptio , & hä,. juflificatio noftra: hzcautem ulteriüs or- blSthäme dinetur ad gloriam Dei, & Chrifti. Nam Tij Per ipfam redemptionem attributa D eiin UM gra- M Difputatio IIl Art, , - 173 Is füfe V nf du quodam excellentiffimo fünt mani. f eftata , & ob hanc ipfam redemptionem, TTN ; Chrifto homini fumma à Patre gloria eft It ohris( o collata, prout ex Apoft. num. 165, di&um eft. Hincnullainterceditrepugnantia ex Tif ii mutua caufalitatefinali. . Ex hucusque di- l Dd a &€is - z ; 0X Conftat 1. Quód Redemptio generis 172 n lt ts humani vi prefentis decreti fueritcaufa atl m 1min, s finalis , fine que non , ipfius Incarnationis, quoad fübftantiam confideratx. Quam- t ex huo vis enim Deus feclusà redemptione gene- Yentis dett rishumani, pro fuobeneplacito potuiffet inm m decernere exiftentiam Chrifli : etíi Ada. toremt: ade) mus non peccáffet , adeóque genus hu« if ( Oi tanum Redemptorenon indiguiffet, quin- j non lf imó etiam défactó ex pluribus motivis In- p carnationem decreverit: nullum tamen ex ymtrb ocgd his , feclusà redemptione generis humani, rs, gt eratrefpe&tu prefentis decreti motivum. totale in a&u fecundo : fed folüm in actu mm Al primo, feu de fe füfficiens ad decernen. Ratio yculils i dam exiítentiam |Íncarnationis. autem hujus eft; quódin quzítione fadti, mtcc.ü:bdivcg de fe in utramque partem poffibilis , ac Jaroelqu an'onis, qW contingentis , cujus veritas objedtiva redemptios aliunde , quàm ex revelatione divina, no- bisinnoteícere non poteft: illud ftatuen, ulterüst Cf M dum fit,quod,confideratis omnibus,autho. zitati Scripturz, & fanctorum Patrum in- u D"f ter- ! W 176 Tra&atus Vt, de Incarnatione, jl terpretationi, conformius eft. Huicau- iocini tem conformiorem effe fententiam D. füs iked 'Thom. dicentis : quód Chriftus vi prefen. tis decreti non veniffet , fi Adamus non ] f Ui . aermerit peccáffec, abunde patetex teftimoniis, in la. ) utraque conclufione adductis. Neque | Qu veró huic authoritati fatisfaciunt, qui cum mmprlmlf Do&ore fübtili afferunt: Chriftum,Ada. i ftutuori mo non peccante,quidem venturum non, p meriti fuiffe in carnepaffibili , prout defactó ve- uldemlr nit, fecüs autem in carne impaffibili. Con- tis, r trà fiquidemeft: quód nominemiffionis , fsl & adventüs Filii EI in carne humana ipía Incarnatio uoad fübftantiam in. uiili winjaiul telligatur. Ut Divus Auguft. num. 163. D. ? l / 1 Cüm igitur fcriptura i,f allegatus. docet. fmun;q fatis aperté neget : Chriftum venturum. vinamem fuiffe, fi Adamus non peccáffet, hinc ex- ofitio ifta locum non obtinet. rigünyrte 173 Conftat II. Quód vi przfentis decreti il (äöd 1 uidem omhia condita fint propter Chri- f:;p't m 205 x um ; adeóque decretum- de exiftentia Chrifti non folàm ordine dignitatis, fed Mwnenprog i Qu etiam ordine intentionis, fuerit pri- lluüüi. mum inter omnia reliqua decreta Dei: non tamen Chriftus fuerit riüs ratione m nsgn R noftrrà decretus, quoad fübftantiam In- carnationis , quàm circumfítantiam Re- B. M m' demptionis: fed uno, eodémque indivi- fibili decreto Chriftus predefinitus fit, üt wmuw Re- n Difputatio IIl, — Artic. 1 177 TT W Redemptor ; adeóque vi przfentis decre- ( mttnmm ti hoc univerfüm non exfticiffet, fi Chri- ftus, üt Redemptor predefinitus, non fuif- " Unde omnium creaturarum exiften- n li fet. tia ex meritis Chrifti, àt Redemproris,fuit Vr tl decreta. Atquehinculreriàüs deducitur. ldfiu&is. h tisfin I. Quódomnia donagratiz tum Angelis, ! " i tum primis parentibus , etiam ante lapfum t Chr T VOnturum. in ftatu originalis juítitix , fuerint collata ex meritis Chrifti, üt . Redemptoris, & Tout defiis afb uidem falvà libertate tum Adami peccan- ninemilfor tis, tum Chriftiredimentis, prout am- &me Dunz liüs art. feq. exponetur... DeduciturII. Mlantiam 1 uód ipfaIncarnatio non fit bonum ali- uodrefpe&tu hujus univerfi meré occa- if num, 16 ionatuin, feu occafione peccati origina- fnr fipar ls decretum ; quia nempe hoc idem uni- Tn VODRUTUTT, verfüm.non extitiffet : fi Chriftus, üt Re- Áfex hincet demptor, przdefinitus noneffet. Deduci- t tur III. Quód redemptio generis humani fextis d fuerit quidem motivum, /ine quonon, Incar- ropterChn:' nationis , quoad fubítantiam confideratz: de exitent nontamenproptereà Deus plüs dilexerit jpnlatis, falutem humani generis , quàm exiften- , fierit p tiam Chrifti ; quia. nempe hxc eadem fa- deaeta D lus ceffitin maximam Chriíti Redempto- rils ratit ris gloriam , quemadmodum abunde Scri- yim? j turadocet. juntam ^ .. Conftat III. Quód absque repugnan- 174 ique IUf tiamutus caufalitatis Redemptio , acju- 1- st ü?' qva&atus V, de Incarnatione, ) 179 . ftificatio noftra fit caufa finalis exi &cn; a lu tiz Chrifti , quoad fübftantiam confidera- d k tx : & viciffimgloria Chrifti , üt Redem- wl n p toris , fit cauía finalis juftificationis no- lj r firz. Hacetenim mutua caufálitas fina- a ! lis nullam contradi&tionem involvit, ut- d potéfundatain hoc,aut fimili decreto Dei 1;4hüs ] sutim ln b'm Nolo Chriflum exiflere fine / gloria. Redemptoris. PT. Quod ulteriüs per hanc disjunctivam veri- s tatem exponipoteft: Aur Chriftus realiter non exi[let , aut erit generis bumani Redemptor, Quin- i imó etiam per hanc: aut neque Chriftus , neque bic mundus , realiter exiflet 5 aut chriflus erit Sal- In hoc decreto tanta Dei di- h (/f/!t/f/t gator mundi. le&io erga Chriftum exprimitur , ut quid- DT177 uid ab adverfariis contrafententiam D. dunia j homz adducitur , penitüs evanefcat. Quodíi veró ulteriüs quxratur : an. Chri- Jantadum ftus viprofentis decreti principalius vene- | Qatrce tit ad delendum peccatum originale , as T uàm actuale : cüm illum ad utrumque votmm d elendum veniffe, fide Catholica certum ts fit? Affirmativam D. Thomas hícq. 1. art. Tnmjl 4 fic defendic : Tantà principalins ad alicujus pec- Vl quqg cati deletionem Chriflus venit : quantà illud pecca- * Simm eum majusefl. Dicitur autem aliquid majus dupli- Ut eiter : uno. 1nodo intenfivé : [icut eft omajor albedo , W RRM que e[L intenfior : C per hunc modum majus e[f pec- ir eatümaüuale, quàm originale ; quiaplus babet de JUS Fbum vatine volunterii, G io mado dicirur aliquid majus W'W & L DifputatieIll, Artic, 1L, 179 Vl DN extenfivé s ficut dicitur major albedo-, que eft in a. jorijuperficie — Et boc 1modo peccatum originale , per I.Ilm ) i Ridm quod. totum. genus bumanum . inficitur , eft majus TU a Gul quoliber peccato actuali , quod eff proprium fingue lari per(one, — Et. quantum ad boc , Chriflus prin- Mi cipaliis venit ad tollendum | originale peccatums. n inilidene;y quenitum bonum gentis divinius , G. eminentius e[] , [ Sündtiaw àm bonum unius, Fiucusque Doctor Ange- icus, Crifutin nitr ( VOf w ARTICULUS II d at tanta Deit 4n Chriflus fit abfolut? prædejz'ki- iur, utqul &us ) Ut Redemptor » ABEE peccat um ntentiam J ^dami abjolutà previfum o s evandiat r O RenotandumI. Quód ifthíc fupppna; 175 tur, triplicem dari inDeo fcientiam. :ipaliügvene» - origit circa actus liberos voluntatis creates ad um nempe fcientiam fimplicis intelligentiz , ylica crtt qua Deus cognofcit actum creaturz libe- rum,folummodó üt poffibilem ; fcientiam shieq t TLT vifionis , qua cognofcit actum , üt realiter um d p abfoluté futurum : & fcientiam inter utramque mediam , vi cujus cognofcit u l 't* Wiw JW eundem aCtum, prout füb aliqua conditio- g ml ne indifferente fimul, & conducente ad il- m lius exiftentiam conditionaté futurum. , ! Hincetiam peccatum Adami juxta tripli- i 2 eem " f bi 180 Tradlatus VI.. de lhcdrnätiane. [eondion cem hunc ftatum eft triplicis hujus feien-/ tis objedum. — Nam, prout folum poffi- qicem cont Pranot. bile,eft obje&tum fcientix fimplicis intelli- gentix, per quam Deushanc, aut fimilem J nf ;uæ.'ibet Y veritatem objectivam cognofcit: sí Ad4. smus. con[litutus tanquam caput morale generis hu- | sorimo gmte a sami , effet inoccafione peccandi , tsinc non ob[lan- tt auxilio A. fufficiente ad. ob[ervantiam . pracepti, j requi 1 Deust poffet. peccare. Hoc idem peccatum, prout tantüm conditionaté futurum, eft obje- titis , df entidltr &um fcientiz mediz , qua Deus hanc ve- lbertatird ritatem conditionatamcognofcit: $i Ad4- dnee At mus e[fet conflitutus i. occafíone. peccandi , tunc mon obflante auxilio [ufficiente A. peccarer, Deni- per fa. tum d que idem peccatum, prout abfolut? futu- | weanr a rum, eft objectü fcientiz vifionis,qua Deus cognofcit hanc veritatem: Adamus con(litutus m n m iem o in occafione. peccandi , non obflante auxilio (ufficien- ti 4 peccabit.. Ratio autem hujus ordinis ï':i"eüwsperfua inter addu&as fcientias fundatur in ordi- tnrmitut ne prioritatis, quoad fübfiftendi confe- Mf Vdnehri uentiam , inter predictas tres veritates objectivas. Primafiquidem eft prior füb- n l iil fiftendi confequentià, quàm altera: & hec prior, quàm tertia. Nequeenimex Vav poffibilitate peccati füb auxilio fufficiente li A. legitimé infertur conditionata exiften- M tia ejusdem: ficut econtrà ex conditiona- [ bs it Q ta exiítentia legitimó infertur poffibilitas peccati. Idipfüm dicendum de abfoluta, Al TM Difputatio II. Artic, Hs 181 J t & conditionata exiftentia peccati ad fein- Wott bt vicem comparata. j Ilj Prznot. II. uód fcientia media, qua 176 MUDC, t Deus infallibiliter cognofcit, quidnam. [ m quzlibet voluntas creata,in actu primo EWl o proximo fux libertatis conftituta, condi- TT tionaté ageret, vel non agerer : effentia- fmnatia h liter requifita fit ad illam providentiam., qua Deus quemlibet a&um creatx volun- DAU v turm, d tatis , aut finem aliquem cum tali actu LDeus lat eflentialiter connexum, & quidem falvá pofat: d libertate creatá , infallibiliter poteít ob- Y atl tinere. Atqueideo hocipfo , quód Deus per fcientiam mediam cognoftat pecca- um D tabolutd f tum Adami conditionatéfuturum, fi illi conferatur auxilium À. econtrà veró ob- forisquDe TTUT fervantiam praecepti conditionaté futu- "TT ram , fieidem conferatur auxilium B. eo ipfo Deusper faam providentiam infallibi- mhujis od fummur i d liter permittere poteft , ut abfoluté exi- Ítat peccatum. Adami. Nam Deus pro jnd t* hs trt vt füo beneplacito poteft Adamo conferre J auxilium A. locó auxilii B. feu purificare " ECI?? conditionem illam, füb qua per fcientiam mediam przvidebat peecatum Adami con- Nequeenur ditionaté futurum. Purificatà fiquidem, yiio ii hacconditione, peccatum Adami abfolu- tonta té exiftet, & quidem fàlvà illius liberta- exco miti Yturpo (i tc; cüm fícientia. media, qua dirigente " Deus Adggxo 'c.onfe rt auxilium A. impedi- p d ] M.5 biliS yl 185 TratlatusVI. de Yncarnatione, - erfert bilis fitab ipfo Adamo. Idipfum dicendum aculaw de providentia, qua Deusinfallibiliter ob- tinere potuit abfolutam obíervantiam, exmetits feratam prxcepti , conferendo (cilicet , locó auxi- lii A. auxil'ium B. per fcientiam mediam, qum &ie, revifum efficax. Ex quoulteriüs dedu- voverfiat citur: quód Deus przlucente fcientià me- 'rparatiYa dià poffit infallibiliter quoque obtinere tprade dumani, finem , cum actualiquo libero creatze vo- lüntatis , tanquam medio , aut termino , raviin, fine quo nen , effentialicer connexum. — Sic fiomis n fl Deus , prelucente fcientià medià , qua previdet meritum finale Petri, fub auxilio Molin n A. conditionaté futurum: poteft abfolüté quicit rtedeftinare Petrum ad gloriam , üt coro- EU nam , infallibiliter obtinendam, quz co- r vona effentialiter conne&dtitur cum eodeim tb merito finali. Nam Deus cognofcit in; t dirot füa poteftate effe auxilium A. previfum. &t imlrat efficax , quo abfoluté pofito, infallibiliter ^ fititmpa exiftet meritum finale Petri. tlini, Ve Prenot. IlI. Quód exiftentia abfoluta av ln Chrifti , ütRedemptoris generis huma- alb ni , fit effentialiter connexa cumexiftentia Wn l x abfoluta peccati ipfius Adami ; quia nem- M pe repugnat , utabfoluté detur redemprio lm ftridétalis, feur € arativa generis huma- ni , nifidetur abfo j L uté peccatum Adami, LUUM vi cujus lapfüm eftgenus humanum. Ne- d que enim rihic de redemptione folüm. pre- Mi pbifputatio III, Artic. W. 185 ltl refervativa agitur , er quam defactó tsl mmaculatam Dei Genitricen MARIAM ht ais Ylte h exmeritis Chriftià peccato originaliprz- fervatam, adeóque in hoc fenfu redem- D ptam effe , in Tra&. III. di&um eft. Con- o r Alentelor troveríia igitur procedit de redemptione reparativa t annempe Chriftus fit abíolu- Quog d té przdefinitus , üt Redemptor generis | UDero r humani, ante peccatum Ade abfoluté 0, at r przvifum , feu independenter à fcientia vi- connexum, fionis przvia.de peccato Adami abfoluté ti medi,: futuro ? Affirmativam fententiam cum. Jetri fb a Molina , Granado , Amico , Efparza, aliíis- poteft ab que defenditMunieffa Difput. 6. de Incar- m ütcor nat. MNegativam econtrà cum Suarez, & m quei Vasquez tuentur Aldrete, plurésquealii, tür cumeode licét in affignando fuz fententie funda- Nam aliqui cenfent s eopnofii mento difcrepent. A ov ideo implicare . talem predefinitionems quód eacomponi non poffit cum liberta- 1 ifb te Adami, Verümhocfundamentumnon Iïenda ab fübfiftere, conftatexhis, quxin Tra&.I. excris ht tum quoad przdefinitionem actüs liberi, soumexilte tum quoad pradeftinationem abfolutam. nj; ia ad gloriam, üt coronam, ante merita ab- emrredenm foluté previía, funtftatuta. Hzc fiquidem, mutatis folum terminis, pariformiter huc ipnensht cium Af applicaridebent. Econtrà alii cenfent, hancpredefinitionem effe impoffibilem.s mmmum- ] quód illa repugnet (an&itati, aut faltem ali- n fdg 4 ! 173 TraBatus VI, de Incarnatione, efici alicui alteri perfe&ioni divinz , ut pro- " inde de hac fola repugnantia difficultas fü- qü'& w erfit. fnnte d lm ff 178 Dicol. Potuiffe Chriftum predefiniri abfoluté, üt Redemptorem generis hu- ! itionem| d pradet mani, ante peccatum Adx abfoluté prz- vifüm. Prob. Hec prxdefinitio nonre- demptori u ! ynenst gnat fanctitati, vel alteri perfe&ioni ! ni condi b ivinx. Sed hoc ipfo poffibilis eft. Er- o. Min.patet ex numer. preced. Maj. lo. i Con&rm.J rob. Eatenüs repugnaret fanctitati Di- vinz, quatenüs effentialiter includeret l dom! jüþ amorem, aut volitionem pofitivam, fàal- | liil ir] ;Uldid( tem virtualem, ipfius peccáti, ut hoc ab- foluté exiftat. Sed hec przdefinitio ef- Z- tl fentialiter non includit talem amorem., qia, f aut volitionem pofitivam. Ergo. Mzj. yexifo continet fundamentum adver(x fenten- lt tix. Min. prob. Ideo hi&c predefinitio at QY [ includeret effentialiter amorem , aut vo- f Qu litionem predi&dtam; quia peccatum Ada- ERY mi abfoluté exiflens, eft medium effen- xtDus "türlm tialiter requifitum ad abíolutam exiften- tiam Chrifti, àt Redemptoris. Sedhoc Ti non obítat. Ergo. Min. prob. Nam effi- Vif cax, & abfoluta predefinitio, aut intentio Wil alicujus finis non includit effentialiter pt H m amorem, aut volitionem medii effentiali- OR ter requifiti, etífi nondum abfoluté pofi- lm, Xdlm ti; quando intendens abíoluté finem, co- B gno- Mi Difputatio II Artic, Il ET. üi di,vinæ j gnofcit in fua poteftate effe conditionem, Wtf ua purificatá, tale mediumab aliena vo- luntate abfoluté ponetur. Tunc fiqui- irm mj dem füfficit fola volitio purificandi con- QOrem ts ditionem predictam. Séd talis intentio d d "tl eít przdefinitio abfoluta Chrifti, üt Re- demptoris, utpote effentialiter przfup- iker t ponens fcientiam mediam de peccato Ada- poffbrisd ] mi conditionate futuro, ex dictis n. 176. t pracet. Y L E t n Erä onfirm. I . Volitio püriHCandi condi- 179 [ter inclol tionem, füb quà Deus per fcientiamme- diam infallibiliter praevidet peccatum ali. poftivami itl ut hocà uod conditionaté futurum * ton inclu- edefnitio d 1 it volitionem pofitivam , nec quidem, &f armotem. virtualem, fed folüm permiffivam ipfius i. N peccati abfolüté exiftentis ; non obftante, verlte fente: quód complexum ex fcientia media, & pu- t prædeünitif rificatione 'conditioniS fit. effenrialiter connexum cum abíoluta exiftentia pec- rem, u v eccim At cati. Nam aliàs metaphyficé repugna- ret, ut Deus ulli creatz voluntati con- vedium d ferat auxilium fufficiens ad obfervantiam utam exiit d Sell precepti, fed per fcientiam mediam prz- vifüm inefficax. Ergo. . Namt y at inttt Confirm. II. 'Nam poteft Deus amarc,; & defactó amat, abfolutam exiftencian.. : efenti edil du Chrifti, àt Redemptoris, quin proptereà amet, velamarepoffit abfolutam exiften. | abfolutä , damo commiffi: etfíi tiam þecqati ab A cum hu W)i M5 196 Salahis V, de Vazerationi. g, at cum.hoc peccato exiftentia Chrifti, àt Redemptoris, fit eflentialiter connexa. J um Erzo fimiliter. u ]ilm xgo Dicoll. Chriftum abfoluté pradefini- yun tum efle,. üt Redemptorem, ante pecca- Q Patts tum Adzabfoluté previfum. Prob. Nam nünc, At tf L. vi rzfentis decreti Chriftus non venif- fet, fi Adamus non peccáffet : adeóque inet, B abfoluta exiftentia Chrifti non fuit priüs Conftr decreta quoad fübftantiam Incarnationis, li. V. 1 «quàm circumftantiam Redemptionis. Sed re teitr &ocipfo. Ergo. Maj. conftat ex n.160. T Min. prob. Deus defactó abfolutam exi- Joceiha ftentiam Chrifti, uoad. fübftantiam In- jo ii €arnationis, non folüm ordine dignita- 1 a tis, fed etiam intentionis, priüs decrevit, du m antequàm ullius alterius creaturz exiften- (nfml tiam abíolutam deeerneret :, adeóque w ) Chriftus predefinitus eft. quoad fübftan- n wgtal *iam Incarnationis ante Adamum, ejus- tettmt Aque peccatum, abfoluté previfüm. 'Sed l D hoc ipfo etiam, przedefinitus. eft abfolu- LOI && üt Redemptor,ante peccatum Adz, ab- m Xoluté previfuüm ; nam aliàs vi predefi- im| nitionis quoad fübftantiam veniffec, etfi Adamus non peccáffet. Ergo.. Min. pa- la t Fsl At et. Maj.prob. Authoritate Scripturz. ts n 5 Ft quidem Proverb. VIII. 12. Ego (apientia abito in confilio, e» eruditis interfum cogitationi- EEE m fua- ïqt:, 22« Dettt reME me n initio yiarum 7H i TM Difputatio Tlt, Artic l, 7 187 Ü N Qu $um , autequàm quidquam faceret à prigipio, 23« A Q Ab eterno ordinata fumi , C ex antiquis, antequam terra fieret. 31.— Et delicie mea effe cum filiis ho- EU ,t[']l' Cm, At minun. Hxc etenim verba plerique fàn- X &i Patres de Sapientia Incarnata € Tlm, nunt. AÁtque huc pariter textus ad d d loff. I. fuperiüs num. 166. allegatus pet- 190?!&[; d tinet. Ergo. Il nonfity Confirm.I. Authoritate Div. Cyrilli. 181 I hm Lib.V. Thef. cap. 8. predictüm Scriptu- "mtioni r* textum (ic exponentis : fciebat Deus, nos ) G M e[fe smortales futuros per peecarums e». ideo ex mi- abfolutmt fericórdia: fua. ante. [actla. conflicuit : st Verbum ibfantiam ] füum , & initium viarttin Déi , & fundamentum fie- tdine dinit vet , riovarque bominem in fe ipfo , fatus pria rius decrevit snogenitus in multis fratribus. Ergo. jtur exite Confirm.II. Nam defactó omnia dona t adedt gratiz, tum Angelis, tum hominibus in yioad b ftatu originalis innocentiz collata fue- damum, tj runt ex meritis Chri(ti; uia nempe jux- avifm, Y ta D. Gregorium PP. in II Reg. 2. Nulut us elt ab boninum , aut Angelorum fan&us e[l, nifi per Chri.. ytum Aday! fiun|. Exgo. js Vi pradt Confirm. IIl.. Aufhoritate D. Thomzx veniffey, ] híc q. 1. art. 3. docentis : quód Redem- ptio generis humani fuerit cauía finalis, ;0. Mm'p fine quanon, Incatnationis, & nihilominus je Scriptt erium 2 Wi ibi ad f. refpondentis : quód m j ncarnationisAdamo revelatum fuerit an- tclapfum 5 (ic camen . ut eidem revelata m 9 no» 188 YratlatusVI. de Yncarmatione, 1 non fuerit caufaIncarnationis. Sed hoc wgno(ck i ipfo juxta Doctorem Angelicum Chriftus 16 u) abfoluté predefinitus eft, üt Redemptor, n v unt i genr, - Ht ante peccatum Adz abfoluté przvifüm. Contra utramque conclufionem vl Ergo. pteftate: 182 ObjiciesI. Praedefinitio abfoluta Chri- j rfic dif fti, üc Redemptoris, ante peccatum Adz litindio abfoluté przvifum, effet volitio pofitiva, mediam c faltem virtualis, ut peccatum Ádz abío- qxilioÀ. luté exiftat. — Sed talis volitio repugnat fat ini fanctitati Divinz. Ergo. Maj. prob. Nam Nempt at efficax, & abfoluta intentio finis eft voli- if tio pofitiva, faltem virtualis, ut etiam e i medium , aut qua(i medium, effentialiter r Db requifitum .ad finem , abfoluté exiftat ; frxinedi quando nondum przvidetur, abíoluté fu- d n turum. Sedtale medium eít peccatum, ttm t voln Adami, quod ante predictam przdefini- & t tionem nondum previdetur abfoluté fu- turum. Ergo. ! Af TE : Conf, Predefinitio abfoluta, & efficax IT Chritti, üt Redemptoris, ante peccatum Adz conditionaté przvifum, effec voli- u n Viate tio pofitiva, faltem virtualis , ipfius pecf (mm tl cati, Ergo (imiliter. tlf 18 Refp. N. maj. Ad prob. D. maj. Eftvo- fraxloid litio, faltem virtualis, ut medium effen- tialiter requi(itum abfoluté exiftat, quan- Wi dtmm do illud nondum przvidetur ,. àt abfolu- nom&mu té futarum, & fimul intendens finem non lg CO- DT Mm,., " * Difputatio II Artic. l.* 189 i, . Dl cognofcit in fua poteftate effe conditio: nem, qua purificatà, tale medium ab alie- ü) üIthmm na voluntate. infallibiliter- abfoluté po- bf Wi netur. Tranf.maj. Si cognofcat in fua Q t lo E oteftate effetalem conditionem. N. maj. Ratio I6 Dettitm t fic diftin&tà min. 'N. éonfeq. YOl g diftin&ionis eft ;quód Deus perfcientiam Gttun Áb mediam cognofcens peccatum Adami füb auxilio À. conditiónaté futurum: cognos Toltio rey fcat in füa poteftate effe conditionem., Mij proby nempé auxiliuza A. quo abfolutépofito, fs ell v QHS, Ut t infallibiliter quóque peccatum Adami, » ential ex libera illius voluntate, abfoluté po- netur, UndepoteftDeus przlucente hac li exítt; fcientià medià predefinire Chriftum abfo- yuouttfo lutà, üt Redemptorem: quin ifta predefi- À peceim, nitio fit volitio pofitiva, etiam virtua- mprzdefo lis, ut peccatum Adami abfolute exiftat. aolb 'Ad confirm. Tranf. antec. N. confeq. Difparitas eft ; quód ifthic ex dictis in t i "Tra&. III. de Gratia fupponatur, non re- hte ptctat pugnare metaphyficé : ut voluntas crea- , dfic d ta, ideóque etiam voluntas Adami, per , us p fcientiam mediám przvideatur conditio- naté confenfüra omnibus auxiliis indiffe« nj Bo rentibus fibi dabilibus. Hinc Prædefini- wdiume Ü tio abfoluta, & efficax Chrifti, üc Re- exi[ma qu demptoris, ante peccatum Adz condi- ly üt abfolä tionaté previfum, effet volitio Roütiva, [012 Ws fmemw Jïfaltem conditionata, ipfius peccati , utp te 190 Trallatus VI, de Yncarnattone, P&ef r te includens hunc modum tendendi: fi M ; A Adamus per fübfequam fcientiam mediam T fion prevideatur conditionate diífenfu- olach x gus alicui auxilio indifferenti, predeter- Caterüm fo- |,entitati minabitur ad peccatum. wmere lo jummodó transmiffum eít antecedens, Nam przdefinttio talis repugnat quoque wmplexo ea de caufa; quód aut infruftrabilis non Inus, & effet, aut tolleret libertatem Adami:fi- u füb eo oneq. M cuti przdeftinatio ad gloriam, üt coro- glum 4 d nam, ante merita conditionaté przviía, ex codem fundamento repugnat. atdínanni 184. ObjiciesII. Przdefinitio hzc effet vo- fim du o quttt litio pofitiva, faltem virtualis, ut auxi- (eanm, lium A. przvifüm inefficax, abfoluté exi- ftat. Sedhoc ipfo etiam effet volitio po- xb fitiva; ut peccatum Adami abfoluté exi- mf ftat. Ergo. Min. prob. Nam auxilium tiuntan K rxvifüm inefficax, & (imul abíoluté exi- lr ) tirhom ftens, eft infallibiliter inductivum pec« " cati. Ergo. Cord t Confirm. Hec rxdefinitio effet pri- iS t tna determinatio, fa j tem vittualis, vi cu- U h P jus peccatum Adami abfoluté exifteret, i utpote non exfítiturum: (i hzc przdefini- Y 1 H[em V tio non daretur. Sed hoc ipf». Ergo. r Maj.prob. Nam ante hanc przdefinitio- hi ln nem abfolutam Chriti, üt Kedemptoris, Egig,ä;iä'"ollu nihil datur metaphy(icé connexum cunn Wiouïgä gbfoluta zxi&entia peccati, Ergo. Rdþ 4 Vi bifputatio l, Artic, Il 191 lm t Refp. C. maj. N. min. Adprob. D. anr. 1iy Ut Eft infallibiliter indu&ivum peccati, ab- iiomp d lenti, W foluté exiftentis, inductione phyficá, feu h ml caufàli , fundatà fcilicet in.ipfo auxilio . A. entitativé fumpto, N.ant. Indu&tio- 1 d as ne mere logicà, aut formali, fundatá in Ti s complexo ipíius auxilii A. abfolute exi- Id titem Áb ftentis, G conditionatà futuritione pec- cati fub eodem auxilo. C. antec. & N. tim, itts confeq. Ratio diftinctioniseft; quód au- Qnité p xilium A. entitativé fumptum neutiquam Vpat, ordínatum fitad transgreffionem, fed fo- ac efet v lüm ad obfervantiam precepti, prout ex ils, ut a ipfo conceptu gratiz auxiliantis conftat. aboluté ex Unde auxilium A.abfoluté exiftens,non eft t lii p indu&ivum peccati, abfolute exiftentis,in- ab(ohot ex- dudione phyficá, aut caufali : ficuti tenta- m auxlium tio inducitin peccatum , fed folüm indu- abl &ione formali, feu Logicá, prout hzc yium fundatur in complexo ex hacveritate con- ditionali contingenti: Sí Adatmo daretur. at« jjo t xilium A, peccaret ; & ex purificatione condi- alis, v tionis, feu abfoluta exiíftentia auxilii A. Ad confirm. D,maj. Effet prima determi- j oxlert natio, faltem virtualis, ad abfolutam exi. x oredett .. hy ftentiam peccati, eadém que phyfica. N. predéit maj. Solüm Logica, & quidem impedi- bilis ab ipfa voluntate Adami, C. maj. Et fic diftin&à min. N. confeq. Ratio di. »nnCXum ( Ac- u Qhöüoms confítatex modo di&is. ve- ) 192 Tracatus VI. de Fncarnatione, j D. cedit, quód h &c predefinitio , utpote ef. nxliunà fential iter dependens à fcienti a medià de jeccato Adami conditionat? futuro, fit lm qinl im edibilis ab ipfà libertate Adami , prout tone ol ex di&tis in Tra&,I.deDeo, Difput.IV. 4 yjj Nedu Caterüm vi hujus argu- Nj 5 art, 2. conítat. menti nimium probari , exinde patet ; quia lioett; dim voliti u eretur: non poffe àDeo ulli creatz « untati abfoluté conferri auxilium prz- tfuminef vifum inefficax , uin Deus hocipfo vel- fit, u iveé abfo 1 utam. exiftentiam pec- eifticurund let pofit wontanto cati. u nde difficultas etiam Adverfali'iis— folvenda reftat. li l '186 — Objicies III. Prædeünifio hzc bffet vd. w litio pofitiva, faltem virtualis, ut auxi- Qiss d lium A. inefficax , qu àtale, abfoluté exi. vt cidice uledemyio ftat. Sed hoc ipfo effet volitio virtualis ipfius peccati. Ergo. Maj. prob. Nam. V lm effet volitio pofitiva auxilii A. prout con- titiipln ducentis, five utilis ad obtinendum fi- tttiDnsh nem intentum , nempe abfolutam exiften- gmhm- $ tiam Chrifti, üt Redemptoris. Sed non ii eft conducens , aut utile ad hunc finem; PT nifi prout inefficáx. rgo.. 'itstfi Confirm. Inhac przdefinitione virtua- "a liter includeretur ifta veritas conditiona- I U lis : non daretur Adamo auxilium A. fi ET revidereturefficax. Sedhocipfo Deus, BI d | falrem virtualiter, vellet auxilium A. pro- d i ut inefficax. . Ergo. Hflscwäqm -Re(þ; n Difputatis V.. Artic H 195 titin Ü J . Refp. D. maj. Effecvolitiopofitiva, ut 9? Ti ut- quxilium À. previfum inefficax,.- Itf ] dem quà tale , abfoluté exiftat , reduplica- t n tionefolius conditionis , fime qua non.. C. D& Dig: maj. Reduplicatione formze, aut motivi. nv hs N.maj. Et (ic diftintáà min. N. confeq. tss Ratioeít; quódhec predefinitio fit qui- ADeo ul dem volitio virtualis , utauxilium A. prze- "r U: vifuminefficax,etiam q«à tale, abfoluté exi- i5 hociio flat, utpote vihujus predefinitionis non erillentia: exftiturum abíoluté, finon effet inefficaxz iam dv non tamen ipfa inefficacia fit motivum vo- lendi, fedfolüm conditio , fine qua Deus iohecelfen non vellecabfoluram exiftentiam auxiliiA, ulis, ut i Quinimó , etíí Deus amet hoc auxilium, abfolut ex routconducens, five utile, ad exiften- litio vir tiam Redemptionis , tanquam finis inten« , proo M i, &illud, prout utile, conftituatur in. À prout trinfecéper ipfaminefficaciam : non tamen Jcinendun proptereà Deus hanc amat, fed folüm amac Jutam exl auxilium A. SicDeus amat. virtutem,üt yis, d diffimilem vitio, & pocnam, àt commen- i hunc frd furatam deli&o, quz. diffimilitudo , & gqualitas.conftituicur intrinfecé per ipfum vitium, & delictum ; non tamen proptereà iriote g, condl Deus amat vitium , aut delictum. auxllium Adconfirm. Similiter D. maj. & C. mi- Ihociptt/ nore. N.confeq. Ratio patet ex dichis, Quz veró ultertüs occafione hujus verita- yiliund/ tatis conditionalis contra libextatem Ada- 1 ] Trallatus V1.- de Yocarnatione, 194 mi poffent argui,ex diCtis Tra&t. I. Difp.II, lientity nontarten art.7. de Scientia media reflexa, refol- vuntur- lemption 188 Objicies IV. Praedefin itio:hscelffeenos den vitti |Deas gt litiopofitiva, faltem virtualis, obfervan- tie precepti. Sedhoc ipfo effet volitio gbfervant yofitiva transgreffionis precepti, adeóque hra volü eondition peccati abíoluté exiftentis. Ergo. 8.].0 rob. Namefficax, & abfoluta intentio udt nj finis eftnolitio pofitiva, faltem virtualis, nlentisi oteltun illius impedimenti, vi cujus impediretur m abfoluta exiftentia finis. Sed per obfer- | ll À. fihin ! dettafa vantiam precepti impediretur abíoluta u exiftentia Chrifti, ut Redemptoris. Er- Altuitr qöonErm. Efficax , & abfoluta intentio (ltumtnto denoltio f redemptionis , non eft volitio obfervantiz przcepti, vi cujus impediretur exiftentia 3. Vilto n redemptionisintente. Sedhoc ipfo eft l nolitio obfervantiz precepti. Ergo. | À. Sint eu 189 Refp. N.maj. Ad probat. D. maj. Ef- .: : fünyoi LT cax , &'abfoluta intentio finis eft nolitio pofitiva;.faltem virtualis, illius impedi- tf mienti, quod non previdetur füb condi- ' Wïus im[ tione conftituta, in poteftate intendentis | s Qu finem, ab aliena voluntate tollendum. 1 W&L*beewg "Tranf. maj. Quod previdetur aliunde tol- i Mttum * lendum. N. maj. Et(ic diftin&à min. N. n At confeq. Ratio diftin&tionis eft ; quia, li- Qs .im.p €- cét ab oluta-ebfervmci-.f preceptifit imen- n Mi Difputatio 11,. Art. 1. 19j NT dimentum , ne abfoluté exiftat redemptio: 2 reHen, ! nontamen efficax , & abfolutaintentio re- demptionis eft nolitio pofitiva; nec qui- :ü.nitio hm&! dem virtualis , obfervantizprzcepti..Nam Vil j Deus prezvidet hoc impedimentum, feu X ib di obífervantiam precepti, dependenter à li. SDEPG béra voluntate Adami tollendam füb ea 1ts, Is conditione , cujus purificatio. conftitu- abl i taeít in poteltate Dei abfoluté pradefi- lülem virà nientis ipíam redemption£ ; quia nempe in j Impei ... oteftate De: eft abíoluta exiftentia auxi- $el ptt d j H 1A. füb quo perfcientiam mediamprzvi« rtur ab dettransgreflionem pracepti abfoluté fu- mptonis, 1 turam. Àd confirm. D. maj. Efficax ; & ab- outa itenti foluta intentio redemptionis non poteft effe volitio efhcax obíervantie precepti; p olfevant etur extayt C. maj. Volitio inefficax obfervantis pre- cepti. N. maj. Etfic diftin&à min. N. con« dhoc ho li El'golu | feq | Sicut enimefficax volitio fini$ po- Ü DI mi]l j teít componi cum inefficaci nolitione . usd mniseft nl ..... em hinis : fic etiam componi poteft jl im: cumine fficaci volitione illius impedimen- ti, vi cujus impediretur abfoluta exiften- vr füb tià finis. gt intentt uinimó feria, licét inefficax, volitio obfervantie precepti requiritur ye tollet ar ii utfit péccatum Adami; nàm fine illa non aretur peccatüm. lj mb : Objicies V. Predefnitio hxe exclude- 199 j d itionemfe "iam;ctiam ,vmt; -öffentialitcr? vol ins mccptliä N*Z 196 Tradlatus VI. de Incarnatioxe, inefficacem , obfervantiz prcepti. Erga. ye, ln Antec. prob. Sietenim Deus, pro fenfu f vdl compofito hujus predefinitionis , vellet em ipft ferió,quamvis inefficaciter,obfervantiamg E] aixilio À. tunc eo ipfo velletferió, quamvis ineffica- ! veitferio ter,aliquid impoffibile.Sed hocDeo repu- | Adcon aj.prob. Nam abfoluta ob- nat. Ergo. Deus feri D e€ rvantiaprzcepti eft mecaphyficé oppofi- ( oriat ta exiftentiz abfolutz Chrifti , üc Redem- fimpto. ( proris. Ergo. redefut Confirm. NamDeus ferió vellet, ut ob- dit intty fervantia prcepti oriatur à predefinitio- centi Vr ne Chrifti, àtRedemptoris. Sedhocipfo [: .Amd ferió vellecaliquid impoffibile. Ergo. aïc ; lt velr d prob. Deus ferió vellet, ut obfervantia ao przecepti oriatur, ab auxilio A. & confe- fcmteado quenter etiá à decreto collativo auxilii A. k fropter Sed hecpradefinitio effetdecretum , falté p virtualiter collativum auxilii A. Ergo. ibl tor Refp. N. antec. Ad probat. D. maj. Si !npune Deusferió vellet obíervantiam prgcepti h5, ütik componi cumipí(a predefinitione Chrifti , D. 9 bt Redemptoris; tunc eo ipfo vellet ferió tf aliquidimpoffibile. C. maj. Si ferió vellet hanc obfervantiam folüm componi cum. | Vrf j "Riroyil zuxilio A. entitativé fumpto, adeóque im- Stenfo. pediri exiftentiam Chrifti, üt Redempto- iis. N. maj. Et ficdiftindàmin. N. con- ícg Ratioeft; quód Deus quidem ferió Á lfs tio- Id -yehit,e'tiam prafüppofità hac pradefini pne€, 165 w li L Di[putaüa ll Art, Il, 197 :dæPfæcepti.þ, l " nj ne, obfervantiam przcepti : non tamen, defni tl v ferió velit hanc obfervantiam componi cum ipfa predefinitione, fed folüm cum l'cliter,uhfm 1 qumyipé auxilio A. entitativé fumpto,adeóque non velit ferió aliquid impoffibile. hoD Nandit; ,"Ad confirm. N. maj. Ad prob. D. maj. Deus ferió vellet, ut obfervantia przce- tht hr u pti oriatur ab auxilio A. folüm entitativé fumpto. C. maj. Prout fubítante huic przdefinitioni, vi cujus ab extrinfeco eva- T) veles t dit incompoffibile cum obfervantia pre- 1 predefni cepti. N. maj. Et fic diftin&tá min. N. con- s. dedho cij ! feq. Ratio eft; quód Deus quidem ferió Il Iroo Mi velit, ut obfervantia precepti oriatur aly x oberyanti A &t auxilio A. entitativé fumpto , utpote de fe fufficiente ad obfervantiam przcepti , non droauxdhià tamen proptercà velit: ut etiam obfer- etum, R vantia precepti oriatur ab auxilio A. pro- j Bg uthocabfoluté exiftit dependenter àprz- ;D. mj ! 1] definitione abíoluta Chrifti, àüt Redem. jm precrt ptoris , aut dependenter à fcientia media rione Chnt de peccato, conditionaté praevifo. Sic (o vellet i Deus, etiam feclusà omni predefinitione, Sifriot l confertauxilium A. przvifum inefficax, & fimul ferió vult: ut voluntas creata con- mpont t ) aleóqu fentiat auxilio A. non tamenproptereà fe- ir Reden n rió vult: ut voluntas creata componat ob- jmin fervantiam precepticum fcientia media de demi inefficacia auxilii A;^Nam alias Deus to- qul oties ao j ties vellet aliqui&*?ïmpolübile, qu 3 vel.. v ] Traclatus VI,. de Incavmatine, 198 ,M vellet obfervantiam precepti ; quin da« abfolumm ret auxilium przvifum efficax , que tamen k pre l fequela admitti ne u1t. | carenuæ - 192 ObDjicies ult. S i tem hxc prædeïïnmo g Divina non effet fpecialiter beneficageneri huma- prædefinl no, quinimó repugnaret bonitati diving. Ergo. Antec. prob, 'NamDeus permitte- tiguam ] petmlttlt retpeccatum Adami ex hoc fine , ut abfo- um Cxui luté exiftat redemptio ; adeó ue vi hu]us predefinitionis chgereg ablolutam exi- eficiür, Qacundt ftentiam redemptionis, pre abfoluta ca- 160, df rentia peccati. Sed hoc ipfo. Ergo. Min, prob. authoritate D.Auguft.in expofitio- qir d nisclt ne Pfal. 12f. dicentis ; Meliüseff , ut nullus fit p tufer , quàm ut famsm;þzmordmm Qui eteuim, enftm dit faciat mi[ericordiam , optat effe mniferosz crude- ag lem habet. snifericordiam, Ergoq evdmentu Confirm. repugnat Divinz bonitatire- od probatio pofitiva, feu intentio abfoluta, & efficax damnauoms *terne, ante im- BI TUY lorum démerita, abfoluté præwfa prout At 1 h rmfa 'Tra&. I. Difp. IV. art. . dictum eft, Ergo ariter. L Rcdcml 193 Refp. N, antec. Ad probat, D. maj, Et W&It | itm hzcabfoluta exiftentia Chrifti , üt Redem- ptoris , eftmajus beneficium indultum ge- neri humano , quàm fuiffet carentia pec- Ítiirl A. cati originalis , conjunda cum carentia Chrifti, C.maj. Etnon eft majus benefi- a. cium. N.maj. Es fic dlüm&ämm,N con. llj tm,ï eq. ln Difputatio 111,. Artic. 1. .199 tattyi; T feq. — Ratio diftin&ioniseft; quód Deus M u abfolutam exiftentiam redemptionis qui- dem przferat abfolutz. peccati originalis carentiz : non tamen hzc electio bonita- ;1 t ml &neäcagenerihg ti Divinzrepugnet. Nam Deus vi hujus ttlontai t predefinitionis peccatum originale neu- i Desyps tiquam pofitivé intendit , fed (olummodó locfre ii permittit: ut hzc permiffio , conjuncta deóque vl cum exiftentia Redemptoris , fit majus be- ablolutqme i neficium, quàm carentia peccati, conjun- &acumcarentia Redemptoris,prout num. * abolut rgo, M 160. dictum eft. UndeD. Auguft. inEn- chir. cap. 27. Deus fumme bonus meliis judicae Lnespolt f u ul vit de malis benefaceré , quam mala nulla effe pt- . snittere. A 9. QU t Ad confirm. N ts i . confeq. | Dïfp aritas eft: quód damnatio -zterna nullum penitüs emolumentum afferat, vel afferre poffit a bonitite rio abfoh, creaturz rationali. Hinc Divinz boni- tati repugnat intentio abfoluta. damnatio- , antt ld nis eternz , ante impiorum demerita ab- mvi: pro folutéprevifa. Econtrà exiftentia Chri- hndl, BY fti , üt Redemptoris, íüummum emolumen- tum adfert generi humano ; eó quód à i. D«maïe | Chrifto omnia dona gratiz defcendant , ut fi,icNede foli pereuntium culpz adfcribendum fit: 1 indultum j fiquis hoc beneficio in füam perniciem. [ carentïa lj abutatur. Ex hucusque didtis. | um quei Conftac 1. Quód Chriftus, vi przfen- 194 nj tis decreti, predefinitus fit abfoluté, d Re- lämmv 'c:! 4 PA | 1 1 ! 205 TraBlatus 1. de Wcarnatione, Redemptor.ante peccatumAdee,abíoluté pre- : gedium ) va&w vifüum. Nam hxc predefinitio conformior eít authoritati Scripture , & fanctorum, al purí qrm cotu Pàátrum: cüm nullatenüs divinse Sanctita- ti , autcreatzx libertati repugnet. Quód (riti, Q erfclenti etenim nonrepugnetlibertati creatw ex- wlutecffe inde patet; quia effentialiter dependet à fcientiamed]a de peccato conditionaté fu- peccatum ! yuntatt turo. Unde, ficutex dictis in Trac&t. I. de Deo. Difp. IV. art. 4. neutiquam liberta- eim quy . | ne, fiDes t creatv repugoat predeftinatio abfoluta, & efficax ad gloriam , àt coronam , ante Tim ff merita abfoluté previfa: ita pariter hec f pelin prxdefinitio non repugnat libertati Ada- far T mi. Sedneque repugnat Sanctitati divi- nz , licét hzc predefnitio infallibiliter n E d dnferat abfolutam exi(tentiam peccati. t at Nam illam non infertillatione , aut indu- tf o f "G&i^ne phyficà, vel morali , inftar caufz alicujus efficientis ; fed illàtione folüm. EM "Logicà, feu Dialecticà. .Hec fiquidem rf "predefnitionon eft volitio pofitiva, fed m 'folàüm permiffiva , peccati abfoluté futu- u u . ( anempeabfoluta, & efficax inten- li ! l tio d nis non eft neceffarió virtualis ele- Ti i '&tio , aut volitio pofitiva medii , vel quafi D M ! 1nedii, effentialiter requifiti ad finem in. Qs tentum, etíi nondum abíoluté previfum: Rn a quando intendens finem habet in fua po- L tale teftate condidogem, qua purificatà, ine- if Pifputatio III, Arti?. lL 20í *qæsïhfülütöm. medium ab aliena voluntate abfolutépo- Nl netur , & (imul nulla datur obligatio omit- *, ls tendi purificationem conditionis. Hoc ii g autem totum fit in predeinitione abfo!uta FU, ( Chrifti, üt Redemptoris. Nam DEUS TO qup per fcientiam mediam cognofcit in füa po- lite dei teftate effe conditionem , qua purificatá, Onditionl peccatum originale dependenter àlibera lls 1n Trà) vo'untate Adamiabfoluté ponetur. Aliàs iquam l li €nim quoque repugnaret San&itati Divi- atio ab(a! j net, fiDeuscreatze voluntati daret auxi- FOnam, a lium füfficiens ad obfervantiam przceptis patiter lv fed per fcientiam mediam ficax. przvifüm ineff- bertati d ditati diri- ConftatII. Quód cum przdefinitione 19f Yalb abíoluta, & efficaci Chrifti, àt Redem- n at toris , neutiquam pugnet voluntas feria, , Aut indi licét inefficax , qua Deus vult obfervan- nfbar cauf tiam przcepti. Necenim Deus vult ferió one folün, hanc obfervantiam componi cüm prxde- t fiquiden finitione abfolutaRedemptoris,aut cum ofitiva, auxilio A. prout hocfuübftat priedicte prz- definitioni oluté füti L uz conjunctio utique impof- ncax intet fibilis eft : fe 4 folummodoó vult ferió obfer- tudlis d vantiam przcepti componi cum auxilio A, j vd qu entitativé fümpto. Nam aliàs iterató fe- queretur contra Adverfàrios : quód Deus idfnemh. : oravilis €tiam feclusà hujusmodi prxdefinitione non poffit creatz voluntati conferre au- n fupe zilium A. meré fufficiens ad obíervantiam ui&CäW ; N ; pre- 2303 Traflatus VI.. de Incavnationt, ! recepti, quineo ipfo ferió velit ali uiä g Reden impoffibile. Quinimó hzc eadem feria yeceptl volitio obfervantiw precepti neceffaria edempt eítad peccatum Adami; nam hac feclusà (uja cam peccare nonpoffet. . Unde neque feriz at an. huic prohibitioni ipfius peccati obítat, eus ma juód. Deus Adamo fic conferat auxilium. onferent À. utillud collaturus non effet :. fi przvi- cax:quäm deretur efficax; adeóque inefficacia, feu ci&icax T peccatum fit conditio, fine quanon dare- 1. J tur Adamo auxilium A. Nam abfoluta, & Confz! efficax intentio finis non excludit feriam , tl fed inefficacem vólitionem impedimenti tum 424 [ ejusdem finis; faltem factá fuüppofitione, gnermmm rocedat ex quód feria hec volitio non vt motivo impediendi finem e & caciter in- vt tentum., Sicmercator, imminente nau- nf fragio merces. ejiciens inmare, vult effi- m caciter , &abfoluté, confervare vitam., initsbo & fimul ferió , licétinefficaciter, vultre- Mimpto tinere merces 5 etfi harum retentio fitim- edimenturn vite. Nam feria volitio re- U Bu tinendi merces non procedit ex hocmoti- | t vo : utillarum retentione impediatur vi- L ta; fedquiain fe bonz, & pretiofx funt. Undehzc volitio effet efficax , nifi amor L vitz , quz fimul cum mercibus confervari non poteft, amori mercium pr a ondera- l. j ante ab- lzl ret. Hincpariter Deus , nonob tl fs folutà, & eíficaci przdefinitione. Chrifti , t ut Wil K, pifputatio 11t, Art. - 203 [Cïiö Veüt J at ln üt Redemptoris , ferió vult obfervantiam precepti , non quidem prout impeditivam Yetty h b m redemptionis , fed proutin fe bona eft. uia tamen amor redemptionis przpon- DO derat amori obfervantie preceptis ideo iy pcit Onferit aj Deus mavult permittere peccatum Adx conferendo auxilium A. previfüm ineffi- nefet; i 'Inefiea cax:quàm dando illi auxilium B. previfum efficax , impedire exiftentiam redemptio- 1€ Quanuis nis. fam abfolt Conftat IIIL.. Quód predefinitio abfolu- 196 ycluditfenz taChrifti, üc Redemptoris, ante pecca- ) impedint tum Adz, abfoluté previfüm, non repu. lippoftt: gnet bonitati Divinz ; quinimó fpeciali- YOCedit ffacter j e? ter faveatgeneri humano: etfi Deus ex fi- neredemptionis det Adamo auxilium prz- minetenat vifum inefficax , non daturus: fi previde- re, w retur efficax. Nam refpectu generis hu- varevitat. mani majus bonum eft exiftentia Chrifti, ter, viltt üt Redemptoris , àm ftatus originalis tentio i innocentiz,conju d h us cum carentiaChri- javolitit fti ; quialongé majoragratiz, glorizque exhocm dona ex meritis Chrifti defa&tó homini(. mediatur ! bus conferuntur, quàm permanente ftatu yeiofa lt originalis innocentie collata fuiffent. , njfi Quamvis enim D. Anfelmus cenfeat: quód us o Adamo, obfervante preceptum , finguli pO ejusdem pofteri , non folüm in ftatu gra- ;n obliant tiz fanCtificantis geniti, fed etiam confir- matd fuiffent, ut ampliüs non peccarent: j Chïüï) con- 204. m&.m)s VL, de Intarnatione, contrarium tamen D. Auguítino lib. XIV. AX de civit. Dei, cap. 10. tanquam verofimilius arguit D. Thomas ParteI. q. 1o0. art. 2. hi plzm €ó quód pofteri , quantumvis in ftatu gra- dntih tix (anCüficantis geniti , non plus perfe- €tionis, autprivilegii habuiffent, quàm. rimi Parentes in ítatu gratie originalis enot; eonditi. Adeóque, ficutifti per liberum | li, ! arbitrium , tanquam viatores , peccare oterant, & reipfa peccárunt ; ita parifor- agcndumr:- pete »ud miter de illorum pofteris difcurrendum. imedici fit. Sicetiam Medicus potens impedire tip adilm gravemmorbum amici , quem ifte volun- ficredant tarié contrahit, non tamen impediens ex tb hoc fine: utpoft applicatum pharmacum ad meliorem valetudinis ftatum repona- optft,| m&m,. W tur, quàm fuerit ante morbum ; eft fpecia- liter beneficus, & quidem magis, quàm. zi um tll fuiffet beneficus impediendo morbum. Ex t (ot quibus omnibus pariformiter deducitur: uódpariter non repugnet abíoluta , & ef- Vfj que E Ri t cax predefinidio paenitentix falutaris , ante peccatum abfoluté previfum 5 adeó- m Gd que hzc etiam poffit effe effe&tus prxdefti- Vrl nationis ad gloriam, üt coronam: etfi di. vinz Bonitati repugnetreprobatio pofiti- Pitter li va, eadémque abíoluta, & efficax, ante Mitrig pgcqaf:mn« abfoluté pravifum. ) w WM | ARTE Mi -«« C '20.5'-) ect- bt m verjr ARTICULUS Ill 51. q.lwlm»' n plura decreta Dei im provi- lHNiSihRmm, ul dentía Incarnationis frut admit- HU tenda ? Tute u Ilipe l P Renotandüml, Quód caufa libera, q*u.i' 19? (OR65, Wt tdlis, fitilla, qua pofitis omnibus ad ntrftugs agendum requifitis , poteftagere, velnon dicarreni agere : adeóque potentia formaliter , & immediate libera (it reipfa fimultas poten- tns ii nufle voh tiz ad illaextrema , ad quz datur libertass npediens t licét eadeninon fit potentia fimultatis ad eadem extrema , utpote fipius metaphy- pharmaaum ficé oppofita. Hinc libertas alia dicitur ym reyonte st contradictionis , quae nimirum eft fimultas po- tentiv proximz ad extrema contradicto- g, qun rié oppofita; üt actum amoris , & illius ca- morbum L rentiam , fenomiffionemtalis actüs: alia t dedüctr olita & contrarietatis, quse eft (imultas potentiz pro« ximz ad extrema contrarié oppofita; üt z fihtr a&um amoris, & actum odii erga Deum. fim j adti Cümigitur actus voluntatis , formaliter tuspræ & um: etó & immediatéliber, effentialiter przefüp- ponat potentiam proximam formaliter , batio p &immediate liberam, feu fimultatem po- fícax, tentiz proximz ad utrumque extremumz ipfaautem potentia proxima ad aliquem; aCtum debeat effenualiter ij eo inílan ttas [ ) 206 Tralatus VI. De Incarndtione, vt Te[d realiexiftere , in quo realiter exiftit a&us ejusdem; hinc evidens eft, quód omnia quie h ( glentisimt 'conftitutiva potentiz proximz libertatis , fültem entitativé confiderata , debeant usmmo offe componi zqué curuno, ac alio ex- j« hon p : dharitatis tremo, di. sjun &ivé fumpto. Undé meta- hyficé repugnat libertas formalis, &im- wxentià tjens adi mediata ad actum amoris erga Deum,& omiffionem calis actüs , nifi omnia confti- qmnis efa nediate, f tutiva potentiz ad eliciendum amorem. ereandt. componi poffint cum omiffione amoris. Hinc ulteriüs deducitur : quód ad falvan- niàDo/ dam libertatem formalem , & immedia- i quou(':nä tam non requiratur potentia , per ipfum fimpliitata m hn exercitium libertatis impediendi confti- tutivum aliquod, entitativé connexum, vtb gl cuma&u , vel omiffione actüs. 'Namin sirlemeni terminis repugnat: ut potentia proximá um ro eodeminftanti temporis, pro quo ef- dv Suoddag fentialiter füpponiturexiftere, per fuum exercitium aétuale poffit deftruere femet- tittat ) i fama ^ POT. 198 Prenot. II.- ubd conflitutiva poten- oD tie proximz ad. actum liberum, eümque t fupernatuxalem Charitatis Theologics fe- l ïïw*m'repug quentia réquirantur. Primó : ipía vo- uy Secundó: Q ]untas creatarealiter exiftens. a Tj cognitio füpernaturalis previa ,. entitati- Ial Y vé indifferens ad a&um ,. & illius omitfto- $. Di- UM | ü[c[[n WI nezþ , vicujusreprafentetur bonita vina. nb Difputatio T,. Art; 1l 207 li lt V vina, — Tertió : principium aliud füperna- 5&11 li turalephy(i m , quodin genere caufz cf- "r ls ficientis intiuitin actum fupernaturalem., lt cujusmodi in moderna providentia, re- IUO t fpe&u hominis jufti , eft habitus infufüs Y Undem Charitatis Theologicx. Quartó : Omni. s odl otentia Divina, tanquam prima caufa ef- & Ed ciens.actüs Charitatis Theologicz ; cüm (LOmili i omnis effectus caufz fecundx , nonfolüm P? Um a APU mediaté , fed etiam immediate, & quidem yer eandem indivifibilem caufalitatem (i- od àd f mulàDeo, & creatura procedere debeat, Exquo ulteriüs deducitur: quód etiam,. ii e fimpliciter neceffarium fit decretum appli- jen j coni cativum Omnipotentie Divinge, nonta- : Conmexut men tale, quo.Deus efficaciter,& abfolucé is, Nl velitrealem exiftentiam ipfius a&tüs Cha- niin grots ritatis Theologicz; namaliàspariter ne» , pro u ceffarium effet' ad a&tum odit-erga Deum. p6, p hujusmodi decretum pofitivum , quod fal- Mroere n và fanctitate Divinádicinequit. "Neque etiam hoc decretum potefteffe disjuncti- tücra pot vum , quo Deus velit, aut a&um Charita- un, &Uf tis , autactum odii; nam pariter Divina [heologit San&titati repugnat: disjun&tivé vellepecs catum, Neque hoc decretum poteft effe jm): iph ! y, 9D conditionatum , quo nempe Deus velic Wia ) en[l'ïl agere, füb hac conditione: fi creata vo- luntas agat. Cüm etenim hec conditio lus o fit eflentialicer connexa cum fao eonditio- i bonlüï" B- / N 208 DQ&atus VI. de Incarnatione, yftwdit nato , €ó quódimpoffibilis fit atio creatze vo!untatis absque concurfu Omnipoten- SC&« 7' i D vonfititin tix Divinz; hinctaledecretum Deo libe- s ld | rumefle nonpoteft, Dicendumigitur re- ftat: quód decretum applicativum Omni- n D otentix , ídque effentialiter requifitum , s praj fit volitio permiffiva, qua Deus,przfuppo- vir fümm latiam à ftis omnibus adagendum requifitis, fta- tuit: non im»oedire : abfolutam .exiften- àno , &0f li s hint tiam a&tüs creatz voluntatis. -Prenot. III.. Quód celeberrima fit in- nationi 4 dum, r 12? ter 'Theologos controverfia: an Deus , P vofuppofità fcientià fimplicis intelligen- li d j If tix , qua cognofcit omnia poffibilia, fimul. ue prefupp . ofità fcientiá medià , qua co- D u um nofcit : qui d quzlibet creata voluntas ; u b hypotheficonducente, acindifferente $ oetfan ageret, vel non ageret: uno eodémque T mipot tum realiter, tum virtualiter indivifibili Ls omif decreto,, omnia, & fingula, five pofitive, lellrurm five permiffivé decreverit : quzcunque in ETU moderna providentia decrevit? Hinc ve- u d ró ulterius movetur hiecparticularis quz. n ftio: an etiam decretum illud, uo defa. mpm)dmg &ó efficaciter, & abfoluté predefinivit tl Chriftum ; üt Redemptorem, neéc quidem. gw COnR; vircualiter, fed folüm formaliter , feu ra- | Pl' dï. ïud e( tionenoftrà , diftinguatur à decreto, quo Wij p ermifit peccatum Adami? Affirmativam. ' Iiïüwk ldi( cum Molina, Granado , Efparza, aliísque defen- PW&W Hl Difputatio IIl Artic, 11l, . 209 ! Til defendit Munieffa Difp. VI. de Incarnat. Wülanio(t. Se&t. 7. Fundamentum hujus fententiz AritnDel confiltitin eo: quódtale decretum, quam« Qtndumiin vis illud fimul fit applicativum Omnipo- lat tentiz Divinerefpectu voluntatis creatz, lt r non przjudicet illius libertati. Cüm igi- aDcus,gm*:n;. tur fummam Dei Sapientiam, ac Provi- h équi dentiam deceat, ut omnia illa, quz vult, jltam Q .uno , eodémque fimpliciffimo decreto ve- 1 lit ; binctale decretum in negotio Incar- errimi i nationis, & Redemptionis fit admitten- : n D. dum. Contrariam cum Suarez, Vaí- ds Intellio u ez , aliisque Thyrfus Gonzalez. 'T'om. I. iil m Ü ip. 30. propugnat. 1id, qui o Dico I. Ad falvandam libertátem pro- 200 qa voluxtus ximam , & immediatam creatz volunta- eindiferente tis neceflarium effe decretum applicati- í oeodimqi vum Omnipotentiz, indifferens ad actum, g ii & illius omiffionem. Prob. Ad falvan- , fipol dam libertatem formalem requiritur, ut : uæamqucm omnia conftitutiva potentiz proximz fint vt Rnc v entitative indifferentiaad actum , & illius riauhnsqu omiílionem. .Sed inter conflitutiva po- l, ao téntix proximz voluntatis eftetiam de- df cretum applicativum omnipotentiz. Er- , t go- Maj. conítat exdi&tis num. 197. Min. jier, lt prob. .Illud eft conftitutivum potentiz proximz voluntatis ad actum, quo folo f t fima ablato , & reliquis per poffibile , aucim- j lls ; poflibile permanentibus , tollitur poten- Qa i 210 Tradatus VI. de Incarmatione, ) -tia proxima ad actum. Sed tale eft de- ggnitttt ealitete cretum applicativum omnipotentiz. Er- go. Mhaj. continet regulam partium, vi b remotl L—onfüülätl cujus formalia conftitutiva alicujus to- tius difcernuntur ab iis, qux talia non. dadum,. füunt. Min. prob. Nam, pofitis omnibus fiperiusa reliquis ad agendum requifitis , cujusmodi jfo deott funt principia ex dictis nurn. 198. ad eli- Divint 0 d Ergo ciendum actum Charitatis réquifita, po- teft Deus impedire abfolutam exiftentiam Dicl; a&üs. Sedhocipfo, quódpoffit impedi- nis, & d re, feu nolle permittere abfolutam exi- eum d ftentiam a&tüs : eo ipfo, fuppofito tali de- indii démo? nrt creto impeditivo , actus evadit impoffibi. lis; adeóque feclufo decreto permiffivo Q rs hujus realis exiftentiz , feu applicativo d omnipotentiz , formalitertollitur poten« njv tia proxima ad actum. Ergo. d mddta 201 Confirm.1. Nam cognitio previa, pro- sedmiti ut hzc eftintentionalis applicatio objeti, ol eft principium effentialiter requifitum , íd- "timt J eintrinfecé conflituens potentiam pro- " MM ( d [ ximam ad actum ; quia fcilicet per potfibi- EU le, aut impoffibile permanentibus omni- & busreliquis , feclusà tamen hac cognitio- "t ne, impoffibilis efta&tus voluntatis , juxta Pï?ï;äïihert: ilud axioma: Nibil'volitum , quin precognitum. W*Q«]*Mm Ergo fimiliter. Mb Confirm. II. Quamvis enim decrerum 3 ts p ata ; Dei previum , vi cujus volugtas cre Co^ ECWW TM Difputatio 1IL, Art, TII. 21T Viud tognitio przlucens , & habitus Charitatis DOf realiter exiftunt, fitprincipium folummo- 'l mpïïïimï', dó remotumipfius actüs: adeóque non, tht dis conftituat intrinfecépotentiam proximam Id adactum, & quidem ob regulam partium DOl ts füperius adductam: contrarium tamen de lts i ipfo decreto applicativo omnipotentiz U. r d Divinz ob eandem regulam dicendum, eft. Ergo.- s fégült m égiler -Dico II. Ad providenti ain ;Incarnatio-—- 202 ofítiny nis, & Redemptionis, non füfficere uni- Yolütam & cum decretum , ídque etiam virtualiter Vito tall indivifibile. Prob. Si etenim uno, eo- l ipoft démque virtualiter indivifibili decreto v pérmifí fuiffec Chriftus predefinitus abfoluté , üt |pliatirt Redemptor , &fimul permiffum peccatum lityotee Adami;tunceoipío peccatum AÁdz non; h effet formaliter , & immediaté liberum. joyrmriapt Sedhocadmitti nequit. Ergo. Maj. prob. Jicio ob Nam decretumiftud, utpote a licativum à 1tueret in- vemuítum omnipotentie Diving, con ptentamyt trinfecé potentiam proximam peccandi. t yrpous Sedhocipfo peccatum Adznon effet for- mibus ont maliter, & immediaté liberum. Ergo. Maj. patet ex conclufione przced. Min. Juc ogntt hmtatis ! iw prob. Ad libertatem formalem Adami re- quiritur, utomnia conítitutivapotentisx fmpmagnim proxim: fint entitativé indifferertia ad peccatum , & illius omiffionem. Sedhoc m r n o decretum , entitativé fumptum, fic indif: t P c- 1212 TraBlatus Vt, de l:icdmarim. | ferens non effet. Ergo. Maj. patet ex eepti, »n num. I97. Min. prob. Nam decretum, malem, mur: qu iftüd nec quidem virtualiter effet diftin- é&tum à predefinitione abfoluta Chrifti, tig pott üt Redémptoris. Sedprzdefinitio hzc, [ter eftp! utpote effentialiter connexa cum peccato |lm ptol $d hoc. Adami , non eft entitativé indifferens ad eccatum , &illius omiffionem. Ergo. Ireo, Confirm. I. Eatenüs decretum iftud , Oblict 205 et(i metaphyficé incompoffibile cum ob- potenu'a]) fervantia przcepti, poffet falvà libertate tuatintrink'» formali,& immediatà ipfius Adami, con- t volurt ftituere potentiam proximam eccandi: ^ eunda t uatenüs effet ab Adamo impedibile per deccamgl ipfam obfervantiam precepti. Sed hocre- Va D | ugnat, prout num. 197. oftenfum eft. fhíg ! i ( r 0. p - Confirm. II. Quamvis enim fupponere- ia fqit tur : quóddecretum iftud , tum realiter , n tum virtualiter indivifibile , folüm confti- &nürm. ] tuat potentiam proximam peccandi, pro- ut formaliter eft applicatio omnipotentiz ii Divinz , non autem prout eft przdefinitio ^ iligo abfoluta Chrifti , üt Redemptoris: non. lïüïjü't&pote tamen proptereà falvaretur libertas fore lt malis , & immediata ipfius Adami , ad ob. T r fervantiam przcepti, & illius omiffionem. | Sl;ahem Ergo. Antec, prob. Namaliàs etiam au- u Étin xillum A. etfi phyficé predeterminans Q Ab voluntatem Adami ad obfervantiam prz- CCPu ? D Ml DBifputatioll. Art.1]. 213 Mi p Nn dm '€epti, nontolleret libertatem illius for, malem, & immediatam , dummodó dice- lier d retur : quód auxilium iftud non confti- tht ( Yadefit i tuat potentiam proximam , prout forma- " liter eft predeterminatio phyfica, fed fo- VO CU ]àm 1 indifens rout eft auxilium fupernaturale, Sed hoc ab Adverfàriis non admittitur. nem, It Ergo. ecretum d fibile cin d Objicies I. contra primam. Etíi omni- 20 potentia Divina entitativé fumpta confti- flvà libes s Adimi : tuat intrinfecé potentiam proximam crea- tz volunfatis ad a&um : non tamen hanc m pecmni eandem potentiam intrinfecé . conftituit pedible p y Sedlhoctt decretum applicativum omnipotentiz Di- ving. Ergo. Antec.prob.Nam decretum oftenfum «t iftud applicativum omnipotentiz noneft principium aliquod immediaté inflwens in Ym acum ; ficut econtrà immediaté influit ,mm R w« Ipfà omnipotentia Divina. Sed hocipfo, « lm qu: Ergo. d p Confirm. Decretum collativum auxilii entitative indifferentis ad actum Charita- y omnipott! tis, & illius omiffionem , non conftituit qproris: intrinfecé potentiam proximam ad aCtum: r lirts t licécimpoffibilis fit exiftentia actüs , feclu. Adimi, ? ! o decreto collativo auxilii füpernatura- gomilloné $; quia nempe decretum hoc non eft djüs «t principium immediate influens in actum, gietermi Charitatis, Ergo fimiliter, v ( ) 3 Refp. 214 Tratlatus Vt,. de Incarnatione, mr d 20f Refp. N.antec. Adprob. D. maj. Non. Divinz. eít principium aliquod immediaté influens Otjicic in adtum , nece conditio effentialicer conftituens potentiá proximam ad actum. tentia pto ferum Va N. maj. Eft tamen conditio effentialiter conftituens potentiam proximam. C. maj. |liionis, diam tale Et ficdiftin&tà min. N. confeq. Ratio di- ftin&ionis eft ; quódaliàs vi hujus argu- t fucun ! fituiur menti fequeretur , potentiam proximam. ad a&tum Charitatis Theologice non con- tivamoni Deeretu ftitui intrinfecé per cognitionem przviam bonitatis Divinz ; cüm hzc cognitio fit teilierin omtet folummodó intentionalis applicatio bo- nitatis'Divine influentis obje&ivé in. : uiad t aéctum Charitatis Theologicz. ptiitia isé. N. Ad confirm. D. antec. Ideo przec W. (nfm, N antec. Ét quia fimul füblato per impoffi- bile hoc decreto collativo , permanente fedi ondit tamen auxilio A. adhuc daretur potentia j ^ t roxima ad actum. C. antec. & N, confeq. tslb c 'Ratio diftin&tionis habetur ex regula par- *arfu d tium adducta num. 200. vi cujus illud nan, vt eftpars intrinfecé conftituens potentiam. vtl roximam ad actum , quo füblato , & re- il iquis per poffibile , aut impoffibile .per- Uf manentibus , adhuc intelligitur potentia fü m[tit.. proxima ad actum. Hzc autem potentia h ävamai intelligeretur , et(i per impoffibile auxi- manm lium À. fine omni decreto collativo rea- mer are, liter exifteret ; fecü:s autem , finond Y tur f Wæqu UT j Dijp. 11 Art. lIl al Ob 1 D. mijxx'k tur decretuma d | J pplicativum qmnipotentiæ dltlD dj Objicies IT. Adhoc, utintelligatur po- 206 m d tentia proxima ad eliciendum ac&tum li- ditio efex berum Charitatis , fuüfficit purificatio con- tOtmm s ditionis, füb quaDeusper fcientiam me- yn. Vi diam talem actum previdet conditiona- L hnjog té füturum, - Sed hec conditio non con- m pror ftituitur intrinfec? per decretum applica- tgicene tivumomnipotentiz. Ergo. Min.prob. Decretum purificandi conditionem eft onem pm C COpnITDÀ realiter idem: cum decreto applicativo olicatio omnipotentie Divine. Sed decretum, objedtivt i urificandi conditionem. non conftituit cæl intrinfecér D pfam conditionem puriügatams oprec N p yrimot Erä onfirm. Nam przter decretum puri- , o ficandi conditionem , füb qua Deus per yeqt o fcientiam mediam przvidet actum Chari- , X us tatis liberum conditionaté füturum, non p requiritur aliud decretum applicativum, otnipotentiz. Ergo. Antec.prob. Re- jajusidte QR n pugnat fiquidem , purificari conditionem, ib f àt0, & füb u aprevidetur actus Charitatis liber, con di tionaté futurus.: quin talis actus ab- 'mpvmbile F foluté exiftat. Sedhocipfo. Ergo. giur p Refp. D. maj. Sufficit purificatio condi 207 2uæm P(]mf 1 offibile tionis adzquaté fumptz, füb qua przvi- detur a&us conditionatéfuturus. .C. maj. Q UatiVU I? folüminadzquaté fümpte. N.maj. Etfic di- i 4 D. 516 TradhatusVI, de Incarnatione, diftin&á min. N. coníeq. Ad prob. D. maj. i. t eretum, Decretum purificandi conditionem . eft realiter idem cum decreto virtualiter ap- qfeq M licativo omnipotentiz Divinz. C. maj. Rimiiva ] nedia elie etiam formaliterapplicativo. N. maj. Et ficdiftin&à min. N.conf. Ratio eft; quód loretum. otentie ex partehypothefis in fcientia media, prz- ter reliqua conftitutiva, debeat quoque ferens ad: ámportari decretum formaliter applicati- Ohjid decretun: vü omnipotentixDivinz;cuüm,hoc feclufo, intelligi non potfit potentia proxima con- ving, 1f "teturaptt ditionat2, adzquaté fumpta, ad actum. conditionaté futurum. Hinc decretum. n torsa m 3llud , quo Deus vult purificare conditio- | J pets Átm nem adzquaté fümptam, eftillativum al- türjt terius decreti , quo formaliter applicat p datz p füam omnipotentiam. Ratio hujus ulte- st din rior eft ; quiapoteft Deus velle purifica- t d ts um det ) tionem conditionis quoad omnia reliqua conftitutiva potentiz proximz, & fimul Hncpur impedire actum Charitatis Theologice : f tOtm ficutipoteft velle, utomniareliqua con- MT ftitutiva potentiz proximz ignis ad com- N | tïlüc Q burendam ftipulam realiter exiftant , & fi- j mul miraculosé im m ftionem. pedire i,pfa,m combu- ts ..... W Ad confirm. N. antec. Ad probat. D. W ii maj. In hac ipfa conditione, adxquaté t Wlln fumpta, importatur quoque decretum for- M maliter applicativum omnipotentig Di- DI vi- hi Y / LA bifputatio TIl,. AFf I1L, 217 Mdb | vinz.. C. maj. Non importatur tale de-. n lltium.A ! cretum. N. maj. & fic diftin&tà min. N. D Vil confeq, Ratio eft ; quódinter reliquacon- Dinine ( ftitutiva , ex parte hypothefis in fcientia , ET media effentialiter importata, fit quoque Mtio tl decretum formaliter applicativum omni- T potentiz Divinz, idqueentitativé indif- debtutqs ferens ada&tum, &illius omiffionem. Iiter al Objicies III. contra fecundam. Ecfi 208 üm,hogfcduiz decretum applicativum omnipotentiz Di- DO vine, nec quidem virtualiter , diftingue- , ad a returà przdefinitione Chriíti , üt Redem- nc decretu e toris: non tamen proptereà tolleretur aE condit l j bertas formalis Adami ad obfíervan- lum 3 tiam precepti, & illius omiffionem. Er- jtec apltat O. Antec. prob. Nam decretum iftud, j huj ute utpote effentialicer. dependens à fcientia v gmito media de peccato Adami, conditionaté omma lgt futuro , effet impedibile abipfo Adamo. g, & i $ed principium impedibile non tollit li- ; Theohgt bértatem formalem , & immediatam , li- cét tale principium fit effentialiter incom- reign * j 0008 poffibile cum obfervantia przcepti. . Er- eplatt, Ü 0. Confirm. Nam decretum hoc folàm. jln conti conftitueret potentiam proximam , pro- l ut eft formaliter applicativum omnipoten- i probat. J ye, du tiz Divinz: non autem prout formaliter jecretumit eft predefinitivum redemptionis. Sed pro- ' ntiz ,potmü M Íolüm eít applicativum omnipote non ) 418 rfaäattts VI. de Incarnatione,. fan d) non eftmetaphyficé connexum cum pecca. to Ádami. Ergo. ! (aad aQ 209 onftituen Refp. N. antec. Ad prob. C.maj. N min. Licétenim ad falvandam libertatem vllic liber qn adis. formalem actás fufficiat., (i principiumil- lius folummodó. remotum , fimülque ad fhinc verü abfolutam exiftentiam actüs effentialiter dores T non przrequifitum , fit impedibileà vo- gant653 qi luntate: contrarium tamen dicendum, fi Qtentim tale principium, quantumvis impedibile, bj conftituat potentiam proximam ad actum. idem v conftüttti Tunc fiquidem hoc ipfo tollitur fimultas potentig proxime ad a&dum , & illius mam Jd:iym omiífionem : adeóque etiam tollitur li- d bertas formalis, & immediata volunta. texa xl tis. vt uinimó , fi principium hujusmodi fimul fit effentialiter requifitum ; tunceo totlederen ipfo eftimpoffibile,-ut voluntas perfüum liri lo exercitium impedire poffit exiftentiam il- "u nj 1, m Q lius abfolutam : quantumvis folüm effet principium remotum. Vi tf ; nf Ad confirm. D. maj. Idjue folümratio- ne noftrà. . C. maj. Etiam realiter. N, m Li 1paj. Et ficdiftin&à min. N. confeq. Ra- E tio eft; quód libertas formalis, & imme- 1c€uïïlntt | diata voluntatis falvari non poffic, nifi m omnia conítitutiva potentie proximz ; E. r rcaliter,feti entitativé fümpta, adeóque in- pm;;[a i dependenter à noftris conceptibus, com- *&R*i*-ïxïo ffione: Poni poflint cum actu, & illius omi Nam IMin, 219 - Difputatio 1. Art. TIL, ) cumlg; Nam aliàs pariter predeterminatio phyfi- ficaad ac&tum Charitatis Theologicz , etfi Wb aj conftituens potentiam proximam, non. nl tollit libertatem formalem , & immedia- ;l PIIHWI tam actüs , prout num. 203. dictum eff. um, ümnw Hanc veró fequelam, nec quidem recen- Cs efe tiores Thomifte admittunt , utpote ne- Inpediis gantes, quód przdeterminatio conftitua . " en diceis potentiam proximam ad actum. Ts imped Objicies ultimó. . Non repugnat, ut 210 mamaddr idem virtualiter . indivifibile decretum. lcur ml conftituat eriamrealiter potentiam próxi- m, &il mam ad actum , prout eft applicativum, ? tollitur i omnipotentiz Divinz, quin eandem po- ata volinti tentiam realiter quoque conftituat, pro- mhjumod ut przdefinitivumredemptionis, Sedhoc tim ; nct ipfo tale decretum non repugnat libertati Maj. rob. -Non repu- yos lr Adami. Ergo. exilenan ] gnat , ucidemindivifibilis a&us volunta- tis, etiam creatz, fitfimulefficax inten- visfoüm & tio finis , üt fanitatis, & efficax electio me- dii conducentis ad finem. Ergo. du r p reliteh ] Confirm. LicéctDeus perunum, .eun- démque indivifibilem a&um fimul cogno- onfeq. jjj, &umr ^ fcat, & amet feipfum : hihilominüs talis a&tus , prout eftcognitio , conftituit po- ! polüt,! ] x proxm tentiam proximam amandi, adeóque eft prior feipfo , prout formaliter eft amor j adequ n DdbUS; d a&ualisf Ergo (imiliter. j o M Refr. 2256 "TratlatusV1, de Yeavnattoné, j ig g eir. Refp. N. maj. Adprob. D. antec. Eft vfitum tan prior ratione. C. antec. Etiamrealiter. N. antec. & confeq. Nam unus , idémque sDivint etiam virtualiter indivifibilis actus crea- lwgnof.ciia te voluntatis poteft quidem fimul ef- l gt 10 2 fc efficaxintentio finis , nempefanitatis , dexome | tatür den & efficax electio medii, nempe medicinz conducentis ad fanitatem , ita quidem ; ut f decret talis aCtus ex fpecialifüo modo tendendi queedinr f COA fitamor medicinz propter fanitatem, quin viciífim fitamor fanitatis propter medici- muá al ihacdn nam: nontamen prout eft amor fanitatis, eft realiter prior fe ipfo, prout eft amor ! applican'oþbci medicing. Licét enim fanitas cognita , usl GtL tanquam finis , fit caufa hujusactüs , qui fimul eft amor fanitatis , & medicinz : igtim tion tamen amor fanitatis caufat realiter t m v amorem medicinz , utpote realiter ab illo nondiftin&us: nam aliàs idem effe poffet [ ä N cauía realis füiipfius. Hincpredictarea- Migtuiu lis prioritas folüm tuncadmittitur , quan. i m v do intentio finiseft actus voluntatis , di- ; Vibf ftin&tus realiterab electione medii condu- ] ';M n t centis ad finem. i ia li Ad confirm. N. antec. Licétenim in. W ï i um AlK creatis cognitio reprzfentans objectum, TY fub ratione boni , conftituat potentíam. V m proximam ad amandum tale obje&tum ; R&m: Uhl cüm cognitio creata diftinguatur reali- AUs D ter à volitione creata, & ipfa volitio rea- coxüüwüp *Wn 221 Difputatio 1I,. Artic, 111 liter producaturà voluntate creata: op- lml ofitum tamen de cognitione, acvolitio- ts j ne Divina abfoluta, & neceffaria, qua Deus s d cognofcit , & amat feipfum , dicendum eft: Rn rout in Tra&. I. de Deo Difp. 1. arc. 6. Dmptis oftenfum eft, Quódfiautem quzftio mo- ne-mpe(ne:'e veatur de volitione Divina contingente, vt feu decreto Dei libero, tunc ultroneé T0do tj conceditur : quód przvia cognitio Divi- fnitittng na coníftituat realiter potentiam proxi- foptermi mam . adtale decretum; non quidem pro- imor fanja ut hzc eft volitio Divina, fed prout eft out eft an applicatio libera volitionis Divinz. |Ex hucusque dictis ts cognt sidis, Conftat I. QuódProvidentia Divina, 213, X meticing adxquaté fumpta , qua Deus defactó o- qfit redlte mnia decrevit , quzcunque decrevit, & reliterzbi quidem culiariter in negotio Incarna- ld tionis, g(e Redemptionis, , conftitui non, mp;ædi&am offit per unicum decretum Dei liberum, nititr g i dqu . e tum realiter, tum virtualiter indi- V. lbile : fed neceffarió plura decreta, non voluxats,d emedicon) uidem in re&o, fed folüm in obliquo, í € u quoad applicationes modales contin- entes , realiter diftincta , requirantur, icenind ;; oD jed atio eft ; quód aliàs falvari non poffit li- bertas formalis creatz voluntatis ad t POtCUUïE acum, & illius omiffionem. AÀd hane t ob us atur j fiquidem libertatem requiritur , ucomnia ; v conflisutiva potentiz proxima fint enti- liu'ofä 2 7 W 222 : Tratlatus VI. de wncarnatione, ! um tativé indifferentia ad utrumque 'extre- mum , itaquidem ; ut hec omnia colle. qu nem (i terp &ive fumpta pro eodem-inftanti temporis poniequé cumactu, & illius qe, idem poffint com i, & omiffione. - Nam aliàs hoc ipfo non da. bitur fimultas potentie proximz ad hzc t eriftent fkdefimi) eadem extrema, in qua tamen fimultate formaliter confiftit ipfa libertasimmedia. Contüt. wjus dei tavoluntatis. Underepugnat, ut confti. tutivum aliquod potentiz proximz , enti- nitus df Ale af tativé famptum, przfertim veró ad hane éffentialiter requifitum , fit metaphyfice finurzd Connexum cum uno extremo , determina. Dis Aen. tentin t d té fumpto , cujusmodi eft actus ; adeóque incompoffibile cum altero, nempe omif- t Nl fione adtüs. Cüm igitur inter reliqua ffimddtn conftitutiva , effentialiter requifita ad po- x dtten tentiam proximam agendi , refpectu crea- mittotn te voluntatis, fit etiam decretum, quo fl w Deus creatz voluntati fuam omnipoten- "t tiam applicat :hinc libertati formalire- lt pugnat, ut decretum hoc applicativum: n - omnipotentix fit effentialiter connexum "iitem cum a&tu, automiffione actüs determina- g f té fumptà ; quantumvis fingeretur ; quód Rn [ tale decretum fitimpedibile à creata. vo- ld luntate, Quinimó metaphyficé repugnat, db Y ia ut voluntas creata per fuum exercitium. MC abfolutum impedire poffit principium ali- Vr - quod abfolutum , idque effentialiter pr fCs I ! LU bifputatiolIl, Artic, HHT. 445 utl'llmqm W Omnjm requifitum ad abfolutá exiftentiam a&tüs 2 u la nempe repugnat, ut pro eodemin- Mi i .. anti temporis, etfi pro diverfis fignis na- m t turg , idem principium fimul realiter exi- ho bf 4t, & non exiítat: adeóque préfuppo- OT famin (riz fità exiftentià reali pro figi . O priori, poG fit deftrui pro figno pofteriori. ertastiei : Conftat Il. uód decretum illud, vi 21$ rat uvl cujus defa&ó Chriftus abfoluté przdefi- Dhoximg s nitus eft , àt Redemptor , antepeccatum Viero adh Adx abfoluté previfum, fit neceffarió di: t metiplre ftin&um realitet ab illó 'decreto , quo 0, detemhs Deus Adamo applicabat fuam omnipo- is; albl tentiam in ordine ad obfervantiam pro- penptoni. cepti.. Nam aliàs péccatum Adz non fuif- Titridiqu fet formaliter , & imediaté liberum ; quia iquitayo nempe decretum hoc, utpote conftitüens v u intrinfecé potentiam proximam ad obfef- a, d vàndum przceptum , fuiffet effentialites j ompote connexum cum pectato Adami: adeóque d formdt effentialiter incompoffibilc cum óbfervan: lia tià przcepti. Neque enim ad falvandam jtecomtiz hane libertàtem immediatam, & forma- lem füfficit , (idicatur : decretum hoc, ut« aipderctmit n d potedependens à fcientia media de pecca- :j at v to Àdz conditionate futuro , fuiffe impe- Á dibile. Nam adhanc libertatem requiri, y x tut, ut omnià illius conftitutiva fint en- titativé indifferentia ad obíervantiam, rincipiumé precepti ,& illius omiffionem., Hincne- emiahrefFï que hj 224. TraBatus Vi de wernatioue, que füfficit, fi dicatur: quód decretum, mul CHCMW hoc folüm, prout applicativum omnipo- sodo talt] ylitite * tentiz , non autem prout przdefinitivum redemptionis, fit principium aliquod ef- urauma 'inm d) fentialiter requifitum ad potentiam pro- ximam ; quia nempe non obftantibus di- | jrimpedib verfis hujusmodi conceptibus , utpote fo- fa. alvo ]àm ratione noftràab invicem diítin&is ,. fificienter adhuc decretum iítud entitative, feurea- p eu myli quan liter fumptum, noneftindifferens ad ob- fervantiam przcepti, & illius omiffionem: sia Dinra d decretmap adeóque relpía collit libertatem forma- em, &immediatam. Longé minüs au- flicuu t tem dici poteft: quód hoc decretum, etiam fed (npit xealiter füumptum, folummodó fecundüm Mdermtum ii unam , non autem fecundüm alteram for- sls i malitatem intrinfecé conftituathanc po- «l od tentiam proximam ; quiapariterfingi po- ietm ml d terit: quód auxilium fupernaturale,volun* tatem creatam phyficé predeterminans ad Ef a&Cum Charitatis , non tollat libertatem; tf €ó quód folüm prout eít auxilium, non. i autem prout eft predecerminatio phyfica, te lmule intrinfecé conftituat potentiam proximam ais ada&um Charitatis. n I Conftat III. Quód oppofita fententia ii nonpoffit aliter defendi, quàm alterutr Vg dicendo. Primó quidem, quód libertati Ti formali non obftet principium intrinfec ] n 1- conftit/ucns potentiam proximam , & mmu Uamgnw Ht Di(putatio, HI. Artic, Lit. 22j qui mul effentialiter cofiexum cum aCtu, dum- l j Qtt modo tale principium , faltem füb ea for- at Xnum d malitate , fub qua effentialiter connecti- tur cumactu , non fit effentialiter rez;ui- Dotitn, fitum ad potentiam proximam, & fimul on'ohfiantixxä fit impedibileà voluntatecreata. Hocta- DtDUS r men , falvo genuino conceptu libertatis , mWicemdis fufficienter explicarinon poffe , ex num. Xitirb 197. conítat. Alterum perfugium non- hdiferensi nulliquerunt dicendo: quód omnipoten- Ius omifio: tia Divina, entitativé fumpta, non autem rtatem f decretum applicativum , intrinfecé con- Ygà mini flituat potentiam proximam ad actum.; RC'tum, t fed folüm potentiam remotam; eó quód Qd) fecundi decretum applicativum 'Omnipotentiz m teramfot nullatenüs diftinguatur à decreto purifi- ipuithanc o candi conditionem , füb qua Deus per fcientiam. mediam videt talem actum. ,þaxkerïmg'xp( Verüm hoc dici i conditionaté futurum. letermunai nequit, nifi admittatur : quód Deus non lat bt pofíit purificare conditionem, feu velle : aüïiüuma mg omnia reliqua conftitutiva potentiz pro- nipiiopl ximz , & fimul efficaciter nolle ipfam exi- ftentiam actüs : adeóque hanc folümindi- mn'ampromü redé , nimirum denegando aliquod ex ofta fett reliquis conftitutivis , non autem directó, j J altent poffit impedire. Hoc tamen perquim. ( libet difficulter admitti poteft ; quia juxta com- E»mm i münem '"Theologorum fententiam DEUS Jad TM ?þiam creaturas neceffarias , etíi qu: re- 22,6' ' Traliatus VI. de Incarnatione, reliqua. omnia conftitutiva proximé ex- surmot editas , directé poteft impedire , feunol- gyeltiganà le abfolutam exiftentiam effectüs. —Nam ayíca i ! aliàs Deus, ftricté loquendo,, directum, f rindi i feu immediatum aliquod dominium non, (uriti x haberetin ipfüm effectum, (ed folummo- àn uc m dó in caufam effectüs. ]ftud veró non, | W i 2, 2 minüs repugnat, quàmut omnipotentia eologi Divina non influat immediaté , tanquam cauía efficiens , in omnem effectum crea- tum. Cüm igitur Deus non folümindi- Mi vecté , fed etiam diredté , feu prefuppofi- hjl tis omnibusreliquis ad agendum requifi- l tis, poffitimpedire abfolutam exiftentiam actüs , precisé denegando concurfum, feünon applicando füam Omnipotentiam, ftondur eó ipfolegitime infertur, quód decretum | ydplte applicativum Omnipotentiz fit intrinfe- t nvf 1 cum , &formale conftitutivum potentiz Ti proximz ad actum ,. proutex regula par- r Bc tium , num. 200. adducta, liquet. tuttlm, tifter uvqakm, i - DISPUTATIO IV. r t Vtdoef De cau[a effectiva Incarnationis. Vrb Ug ] Um duplex fit caufa efficiens, alia fcilicet hyfica , & alia moralis tss C : a * hiuc go expofitam caufam finalem ii T IWH, Di/putatiþ ]V, Art,1, 227 iv m mpedhelfüt Incarnationis , utraque hzc caufà efficiens inveftiganda reftat. Et quidem dé caufa hftdis «l ; phyfica híc agit Do&or Angelicus q. 52. Ubi Omiti: rincipium a&ivum QConceptionis Ms Chri i i exponit : caufam veró. moralem , f'ukm €ámque meritoriam breviter attingit Mi ts It omjys uzít. 2. art. Xr. dequa tamen moderna T t Theologia fufius difputarefolet. effeChn 1on folüni ARTICULUS I u preli: um r 4hn. folus. Deus fit. caufa mexilenti plyfice Concuríun, Jnc;zrnatiqni:? mipotntn, Ränotandurri I. Quód prefens quæ&io 21j AJ mildecretur P principaliter moveatur de caufa effi- j t nttul ] ciente phyfica unionishypoftatice inter iv t Verbum Divinum, & naturam humanam., d p Chriftüi. Hancveró unionem effe entica- ,]iquet. tem modalem, ab extremis , hypoftaticé "unitis , realiter diftin&am , eámque füper- TU naturalem, ac fübítantialem , & ipfi hu- manitati tanquam fubje&to phy(ico inhz- rentem: ad perfonalitatem autemVerbi fo- T làmintrinfecé terminatam , Difp. T. art. 1. oftenfum eft. Hinc controverfia non pro- dficianss b cedit de cauía efficiente phyfica ipfius ani- alia m m Chrifti, hanc fiquidem à folo Deo , r aQionem creati- um Wï j m corpore humano pe A vam ] 228 Tratlatus VI, de Incarnatione, ainemt vam produci aliunde certum eft: neque de caufà efficiente phyfica illius materiz sone TU jgentitt rimogeniz , cui anima Chrifti fubftan- | Drenot. tialiter unita eft; hanc fiquidem pariter ingenerabilem , & incorruptibilem effe; !qn fuerit : jdem * adeóque à folo Deo per actionem creati- vam produci conítat: neque de actione | vuli tetm qm , anit effe&iva ipfius organizationis corporis J Chrifti, & unionis fubftantialis intercor- (lafimad oftaticum: . us, & animam;cum etenim hzc juxta me- l j orem Philofophiam in aliorum quoque | hom. Jf j exinde od hominum generatione matri attribuan- tur, & aliunde fide Catholicá certum. ptio a tio at fit: Unigenitum Dei Filium incarnatum. fuiffe deSpiritu San&to ex MARIA Virgi- iGinidido t emr li ne , ut Corpus Chriíti ex puriffimo Dei- ib ] arz fanguine formatum fit , prout D. þChriftiGener homas q. 31. art. j, docet: hinc etiam, dicendum reftat, quód Beatiffima Virgo LT füerit caufà efficiens inftrumentalis ipfius t r organizationis, ac unionis fübftantialis in- t wyra ter corpus, & animam Chrifti. Quamvis uj i. [0s autem Doctor ÀAn elicus hífc q. 32. art. 4- hum f [9] fophorum contrarià M E przfuppofità Phi fententià dicat : quàd mater in ipfa con- It T ceptione prolis nihil a&ivé operetur; ". l*.vfmijfm ideóqueDeiparafolam materiam miniftra- F. M verit , operata tamen aliquid. acive ante conct- li l ptionem , preparando amateriam 5 ut e[et apta con- älltEmwM | Oo- j 11 veptui: non tamen hac authoritas , m:pt [7 L AT, DifputatiolV, Artic.l. - 229 trtumgü.k teinerronea veterumPhilofophorum opi. Q illtne nione fundata moderne Theologorum 1 Ohrifi fententiz przjudicat. , Prenot. H. )uód us Conceptio Chrifti 216 rrillei non fuerit fücce(liva, fed inftantanea, ita lonme: D idem : ut in uno, eodémque inítanti Vque d reali temporis Corpus Chrifti organiza- 3tionls ( tum, animzdque rationali unitum, & cum atialis es illa imul à Verbo Divino per unionem hy- oftaticam fuerit affumptum , prout D. Diecju: llorum qit hom. híc. q.33. art.2. & feq . docet, itr attr exinde concludens art. 4. quó 4 conce- olícd cert ptio chrifli deber dici fimplieiter miraculofa, Ra Y Incaratu tio autem hujus defümitur ex illo Angel? IARD Vg Gabrielis dicto : spiritus Sanctus [uperveniet in atifimo De te; C virtus. Altiffmi obumbralit tibi.. Ex qui- ít, tD bus verbis D. Bafil. Homil. 25. deHuma- t hinc t na Chrifti Generat,ficarguit. Hinedeprehetie alfim Vi dere licet , quid. non. fecundüm: smodum: carnis con- n d ceptio: Domini fuerit : conceptus mamque illico per- Jiaci felius , mom per - intervalla temporis paulatim for- matusefl. . Ec D.. Greg. XVIII. Mor. cap. vili, Qu hi p 35« Angelo anmuntiante, Q Spiritu Sancto adve- niente , mox Verbuns in utero , mox intra uterum , um oX iil d Verbusr Caro; Ex D. Fulgentius lib.deFide cap. 18. Firmiffumé tene , r nullatenis. dubitesz jd o erimmun carnem: Chrifli non fuiffe coneptan iw utero Virgi- nis , priusquàm fufciperetur à Verbo,. Clariffimé ii at a( tl autem omnia hzxc expreffic D. Damaíc. Lib. ;. deFide. cap. 2. Simul caro, fimul pei poiti 3 " 1*356 Tradiatus Vi. de I&carnætione. £aro , fimul earo animata animárationali, Huïus- eriduo modi »lura teftimonia fusé adducit Sua- ter comi eiftitiz rez Difp. 10, & oppofita SeCtariorum ar- umenta confutat. ; movo pr 217 Prznot. IlIl. Quód Conceptio Chriftt | hoc fun | Jaciffir quidem fuerit inftantanea , adeó ue fine ullo temporis ordine fa&ta; nihilominüs j yis h inilla admittendus fit ordo naturz , quem Do&or Angelicus etiam ordinem intelle- mam C &üs appellat, ut in eodem inftanti reali cültisd temporis priüs intelligatur Corpus Chri- paytialibui fti perfe&é formatum , quàm animatum: rim:z dömqut;!lï & prius animatum, quàm à Verbo Divi- no hypoftaticé affumptum. | Sic enim hic funm q.6.art. 4. ad 3. refpondet. Prids (ecundüm | um | antelle&um: oportet , quàd caro. uniatur. anima , ao quàm Verbo 5 quia ex tinione. ad animam . babet , tigiput i d quid fit unibilis Verbo im Perfona : prafertim .quia per(ona non invenitur , nifi in rationali natura.. Ex aof ua do&trina patet: quód unio hypofta- trmtdl ticafitrealiter diftin&ta ab unione fubftan- z Mi tiali inter corpus, & animam Chrifti , etfi T d oppofitam fententiam Munieffa Difp.I. de mv Incarnat. Sect. 7. ingeniosé defendat, fi- &j:xdo lu mul tamen preter hanc unionem. admit- hgt tens quoque duas alias uniones particula- hLT Yes , quarum una inter perfonalitatem. Q i Verbi; & animam Chrifli: altera inter Ia. eandemperfonalitatem , & Corpus Chri- mn).mm'm pro um fti ixpmediatö intercedat ; n fcilicet [59»7 «MW Difputatri(r IV. Artic. l, 531 Lt triduo mortis, quounio fübftantialis in- ag ter corpus, & animam Chrifti realiter non r exftitit, aliam unionem hypoftaticam de x novo produ&tam adrhittere cogatur. n hoc fundamento Difp. 4. deducit: quód a, atej h Beatiffima Virgo fit caufa effetiva unio- ih; nl nis hypoftaticz ; cüm fit caufa effe&iva d) ao unionis fübftantialis inter corpus, &ant- ordintm l mam Chrifti. Verüm, quia adhuc diffi- m inflanis cultas de reliquis unionibus hypoftaticis t Comistt partialibus reftat, hinc quzftio movetur Jim animut primó : an cauía efficiens phyfica, €a- À Verbo i ipfius unionis hypo- démque principalis Siceninl ftaticz pro primo in à anti . Conceptionis Mif Chri(ti fuerit tota fanctiffima Trinitas ? iitir t an veró peculiaris quzdam caufalitas pr J um lbt reliquis perfonis , Patri, aut Filio , aut : t qi Spiritui Sancto attribuenda fit?Secundó: : an Beatiffima Virgo fuerit caufa eiticiens imdiwtmi, 1 jurio hp inftrumentalis ejusdem unionis hypoftati- cx ? Aliqui cum Vasquez id cenfent im- xunoneltz J Chfijülæ offibile, alii cum Suarez poflibile , fed de- a&tó contigiffe negant: alii denique cum s Dilé sieendit, Granado hanc caufalitatem Dgiparæ at- tribuunt. joxm a Dico I. Totam SS. Trinitatem fuiffe yes r 218 eaufam effe&ivam principalem unionis afonsditt « a i hypoftatice. Ita cum D. Thom. q.. 72. art. r,communis fententia. Prob. Nam [ rush"', toti ä ' 'cc: l opera Dei ad. extra. fant comiuuia T P 4 "'lri- l 222 'Iw&ætzis VI. de Incarnatione, m Trinitàti, ut eadem proprié loquendo non poti'suni,quam alteri exDivinis Per- jeiqs 4 ! j pOW fonis attribuipoffint. Sed hoc ipfo neque Patri, neque Filto , neque SpirituiSancto gpeà nati veritint attribui poteít caufalitas quedam fpecialis effectiva ipfius unionis hypoftaticz. . Er- qnen eldt go. Maj. continet receptum axioma i COT Theologorum, idque fundatum tumin au- lüiya ; ha 1pottn thoritateS. Auguít, Lib. r. de Trinit. cap. Atl 4- dicentis : indivi(e funt opera Trimitatis , ficut eft *toni ; it.I 4 Confm. iudivi(a Trinitatis effentia: cum in ratione Theo- ogica; quód omnia opera Deiadextra à Jutarfe flertumliam Divina omnipotentia formaliter, & iine- diaté procedant: hzc autem fit perfe&tio f at abfoluta, feu attributum, commune tri- floradony busperfonis, Min. prob.Hocipfo, quàód TT omnia opera Dei ad extra ab ipfa omnip 0- lt r d tentia Divina, inlinea cauíx efficientis, i at, a d immediaté procedant: eo ipfo uni exDivi- at nis perfonis pre altera non poteft attri- tiromaront bui virtus , autcaufalitas quzdam fpecia- titavr) liseffe&iva ejusdem operis ad extra, cu- E TM jusmodi eft unio hypoftatica. Ergo. Ya r ?19 — Confirm. I. Eatenüs Filio prz reliquis i;ralo lm perfonis attribui poffet caufalitas quzdam nb Ípecialis effe&tiva unionis hy aticz , * flum Dl C quatenus folus Filius defactó a pfit na- mtmj (J diV turam humanam. Sedhzcratio nulla eft. TINn W Ergo. Maj. continet fundamentum fen- fufe) n im ægtiæ .oppofitæï Min. prob. Licéten .;,. NI Obu BWJW o ?M * Difputatio V, Artic. 1. 233 OY s um folus Filius, tituloperfonalitatis propriz, nl Areliquis Divinis Perfonis realiter diftin- oclpfm & , potuerit affumere , & affumpferit tAt Qu reipsá naturam humanam, eámque com- pleveritin effefuppofiti , feu perfonz : non molag, tamen eidem titulo erfonalitatis pro- cepcwn u prig competit etiam $ ecialis virtus effe- htumtyy: " &iva ; hec fiquidem formaliter in ipía delriss omnipotentia , tribusperfonis communi, Trtiui, jz:l confiftit. Ergo. Fationt]e Confirm. 1I. Licét Spiritui San&o tri- Jeademi buatur fpecialiter inScriptura ipfüm my- iter, ii fterium Incarnationis , tanquam caufz ef- fitperfe ficienti, non tamen proptereàSpiritui San- Yomune t &o reipsá competitcaufalitas quzdam fpe- xipb qui cialis effe&tiva unionis hypoftaricz, Ergo. paomupo- Antec. prob. authoritate D. Thomz hífc x dhoens, q. & art. cit. docentis : quód hoc eate- D xmïexDiv'g- nüs intelligendum fit, quatenüs prima cau- od at fa Incarnationis, feu motivum principa- le fuüit amor Dei erga genus humanum; um t s ademy adeóque cüm Sanctus Spiritus fit amor in myfterio Trinitatis : hinc folüm per quan- h F.['gO. r dam analogiam eidem principaliter attri- j qua 1 bui myfterium Incarnationis. Ergo. Dico II. Caufameffectivami rumen- 226 atd d : talem , feu divinitus elevatam, unionis umpft yio nulit hypoftatice pro ipfo inftanti conceptionis fuifle Beatiffimam Virginem MARIAM. nenmum & Prqb. Beatiffima Virgo divinitus elevari . Lic&wä P; pos ) 254 Tralfatus VI.- de wtarnatione. potuit, ingenere caufz efficientis realis , y, Prrit (derat. p ad producendam unionem hypoftaticam. W.X Sed hoc ipfo . eadem defactó fic- divinitus elevataeft. Ergo. Maj. füpponitur ex Phi- nodantis: piritattt fofophia, ubi fufiüs oftenfüm eft: poffe cau- yon folum fam fccundam elevari divinitus ad produ- cendos effe&tus fapernaturales , dummo- fancialem fi,fedeti dó fitaliqua proportio inter caufam, & ef- fe&um: etfinon poffit quidlibet elevari ad umaniti producendum quodlibet ;. quinimó cauía fanc o bj fecunda, nec quidem inftrumentaliter ele- varipoffitad creandum aliquem effe&tum. uniozir Min.prob. Admifsà fiquidem hac caufali- Crettoyta tate effeCtivà , magls verificatur: quód quidizd Beatiffima Virgo , juxta fidei Catholicz moák, $ dogma, fit proprié Deipara, feu. Mater tutadnitot Dei, prout dogmaiftudingeherali Syno- E do Ephefina Can.19. definitum eft. Ergo. m 221 Confirm. I. Nam mater in-generatione (nfm, Gi humana eatenüs proprié dicitur mater ho- Wt od minis , quatenüis producit unionem füb- | t ean'em q ftantialem , vi cujus confurgit totum, | Mninqy quod eft homo. Ergo pariter Beatiffima ' ïïstpe Y Virgo eatenüs dicitur proprié Mater Dei, E quatenüs produxit unionem hypoftati- Ts cam , vi cujus refültat totum, quod eft IQ Deus-Homo., t ] Confirm . IL. authoritate D. Ambrofii ^ Epiít. 82. dicentis : Per virum , d mulierem Ti caro ijelta eff ex paradifo s per. Virginem juntta. «f h! Dgf ' if Difputatio WV. Artic. 1.- 25j æeüiclmmu (l pe^, Pariter D. Bernardi Lib. $. de Con- | i fiderat. parabolam illam mulieris Evang. f LT Matth.XIII. Deiparz hisce verbis accom- At modantis: triailla [ata , carnem, anumam , e - 'U!n Cüïþfc; Tininydy pivinitatem copulavit, Ergo Beatiffima Virgo non folümrealiter produxit unionem füb- Auries i ftantialeminter corpus, & animam Chri- TIer catn fti, fed etiamunionem hypoftaticam ipfius adlbet d humanitatis cum Verbo Divino. Contra 3 quiinie hanc conclufionem umentalt Objicies I. Si ad producendarri realiter quem efta unionem hypoftaticam daretur in agente jemhacol creato potentia obedientialis:tunc eo ipfo Tiatur q quidlibet elevari poffet ad producendum. dei Catholi quodlibet. Sed hoc ex füperiüs dictis , fen Mat nonadmittitur. Ergo. Maj.prob. Nam. r unio hypoftatica eftinter omnia entia fü- ytund, b pernaturaliaexcellentiffimum. Ergo. tingpt Confirm. Sietenim daretur hujusmodi ( potentia obedientialis in agente creato , dicunionad tunc eadem quoque haberet efficaciam. ougit & uandam in extrema ipfaunionis hypofta- yiter D tice, nempe Verbum Divinum, & natu- pri Matc : ram humanam. . Sed hxc efficacia refpe- nen hp u agentis creati repugnat. Ergo. Relp. D. maj. Sihzc potentia obedien- 327 un, quu tialis daretur in quolibet agente creato. C.maj. Sifolüminillo , ex quo Deusho- yc D. Anf n mo.nafcitur. N.maj. Et ficdiftindtà min. N. copfcq. Ratio efts quódpotentia obe- 10f« MWW*; b ) 236 TratatusVI, de Yntarnationt, dientialis ad producendum effe&um ali- ulis- 'm'u ; quicm quem füpernaturalem folüminillo agente creato admittenda fit, in uo relucet quz- d illane dam certa proportio re í l ectu talis effe- emimis € &üs. Cüm igitur in Beatiffima Virgine 5du0ia Pto[ Objicie reluceat fpecialis hzc proportio , eó quód ex illa, tanquam Matre, natus fit Deus-ho- , feu Y fbilicas u mo: hinc licét inilla admittatur potentia obedientialis ad producendam realiter veledu At papuralen? unionem hypoftaticam: non tamenpro- ptereà hzec eadempotentia datur in quoli- hoc non 4 Nam bunt betalioagentecreato. Unde vi hujus ar- L umenti neutiquam fequitur : - poffe quid- lite z i )! effntidt 0 bet elevari divinitus ad producendum. uodlibet , ficut idipfum non fequiturex uizi pl r € ntentia Theologica, vi cujus juxta fidem d o certum eft : quód intelle&us creatus poffit rtinia a divinitus elevari àd producendam vifio- teropmd nemintuitivam Dei. , & Wt 00 Ad confirm. D. maj. Deberet habere . Í n aliquam efficaciam in extrema unionis ht R hypoftaticz , tanquam realiterproducen- i C cenda. N.maj. Per unionem productam iif realiter conjungenda. C. maj. Et fic di- n ftin&àmin. N. confeq.. Ratio eft; quiavi Wi n hujus argumenti pariter fequeretur : quód Wt tes n nulli ex matribus competere poffit virtus Til produ&tiva unionis fübftantialis inter cor- '4 las pus, & animam rationalem ;; cüm nulli ; U competat virtus produ&tiva animz ratio- WU i nalis. Mi Difputatio ,. Artic, l, 237 m d nalis. Quinimó ad hanc producendarn. nj nec quidem divinitus elevari poteft; e 1 Qnnd, quód illa nec inftrumentaliter creare, nec rb terminus ex natura íua creabilis offit t educi, prout ex Philofophia fupponitur. r0ponio,e,,l Objicies II. Si daretur hujusmodi vir- 224 Mitisít n tus , feu potentia obedientialis , tuncpof- hia fibilitas unionis hypoftatice , faltemab in- ICendam v telle&u Angelico , per cognitionem meré Tt0n Camty naturalem poffet evidenter cognofci. Sed üdaruring.r hoc non admittitur. Ergo. Maj. prob. de viho Nam hzc potentia obedientialis effet rea- repofta liter identificata agenti creato, & fimul XYOCUCend eflentialiter connexa cum ppfiïbilitatc on fequiturt unionis hypoftaticg , adeóque intellectus pspurafier Angelicus cognofcens evidenter omnia setanspolt predicata agentis creati, hoc ipfo evi- indhm v denter cognofceret hanc potentiam obe- dientialem. Sedpoteft intellectus Ange- yóett hi licus per cognitionem meré naturalem. yrem uit evidenter cognofcere omnia przdicata giterroit agentis creati, faltem illius , quod naturá Angelicá inferius eft. Ergo. venjrotit a, E onfirm. NamintellectusAngelicus per g dis qU' cognitionem meré naturalem poteft com- prehendere quodlibet agens creatum infe- pretr :g [ epofft v rius fe. Ergo. " Refp. N. maj. Ad prob. D. maj. Intel- 225 i i ]st ; Qn ? le&us creatus evidenter cognofcens o- mnia pr&dicata, agenti creato idenrifica- 1 anar ta, [ Y TratfatusVI. de Incarnationt, 238 ta , etiamilla, quz effentialiter .connexa ht gdevi d crettt fünt cum termino poffibili, etiam füper- naturali, cognofcit evidenter hanc poten- jPerfonal um tiam obedientialem. C. maj. Cognofcens omnia przdicata eflentialiter cofiexa cüm, ! Md conf atq, U termino poffibili,cantüm naturali. N. maj. Et fic diftindà min. N. confeq. Ratio di- Diput, 5 dus feme ftin&ionis eft; quód predicatum relati- vum , agenti creato realiter identificatum, comprehen matur inf & fimul cum aliquo termino poffibili ef- fentialiter connexum, folüm eatenüs co- ne, Vij qur, quti nofci poffit ab intellectu creato , quate- ompeslint nüs ab illo cognofcibilis eft terminus re- vdls, nl lationis,jüxta illud axioma: melativa. funt Quj fimul naturá , & € egnitie Unde hocipfo: f & lii uód terminus aliquis per cognitionenn meré naturalem non fit evidenter cogno- pdm fcibilis, eo ipfo etiam fundamentum rela- EULUR lt d tionis non poterit effe naturaliter eviden- ter cognofcibile. Cüm igiturab Angelo Wtec.prob. ) cognitione naturali evidenter cognofci- tsþcludensno bilis non fit poffibilitas unionis hypofta- fitt n titrdftnd tice : hinc neque potentia obedientialis, cum hac unione connexa, naturaliter ab "tht illo cognofcibilis eft. Argumentum re- CM torqueripoteft,non folümà potentia obe- hocumlo) dientiali effectiva, realiter identificata in- LUR t telle&ui creato , ad producendam reali- l W ter vifionem intuitivam Trinitatis:- fed B fl b& 1 ea- Aetiam àpotentia obedientiali paffiva; r ter LT Dbifputatio Vs A-rtïk. L. | 339 lt liter identificata cuilibet naturz ratio- li cugm nali creatz, vicujus eadem affumi poteft "tht à PerfonaDivina per unionem hypoftati- b cam. litr ts Ad confirmi. Similiter D v. antegc. &N. atj confeq. Unde Thyrfus Gonzalez Tom. I, Onfeq. R;;»' Difput. f $ alii uemieritó negant:quód An- Micutin s í gelus femetipfum , aut alia inferiora fe ?ridendhtm comprehendere poffit: (i comprehenfio füu- Do of matur infenfüftricto pro illa cognitio- I CateDiyt ne , vicujus obje&um tantàm cognofci- tur , quantüm cognofcibile eft , feu quoad U0O , q L termini: omnes fuos terminos poffibiles, cum natu- m rales, tumfüpernaturales. ^ vde hocipk Objicies ultimó, Etfi daretur in Beatif: 226 — tnpitioter fima Virgine potentia obedientialis ad Jexerog produeendamrealiter unionem hypoftatie cam: non tamen hm roptereà dicendum , quód eandem defa à ó produxerit. Ergo, ii n gnrb hr Antec.prob. Nam ifta productio , utpo- te includens novum miraculum, àconce- hntr p (Xione miracülofa Humanitatis Chriíti uniotis p realiter diftin&um, absque neceffitate ad- j dl , nririt ruendumnoneft. Sednulla datur hujus numentu adftruendi neceffitas ; cüm etiam, feclufo hoc miraculo, füfficienter explicari poffit jpotentt nf dogma fidei : quód Beatiffima Virgo fit r oprié loquende Deipara, feu Mat pcendamt b - Trinitith cll l'gO,' : [ nl Gors 3 ! 240 Trattatus Vt, de lncarn:;rione. Confirm, Nam quxliber puerpera eft — gl ronrié loquendo mater hominis , etíi snitatem & phyficé non producat perfonalitatem po- kemanat ficivam humanam, aut unionem cum hac «litatemp Ührifti non P erfonalitate pofitiva. Ergo fimiliter. 227 Refp. N. ant. Ad prob. D. maj. Novum m fübíit iftud miraculum absque neceffitate , aut dis convincente intellectum , autillud proba- Conft] biliis füadente, adítruendum noneft. C. udémqu] w maj. Solüm absque neceílitate convincen- nitacis Ci te. N.mgj. Et ficdiftin&à min, N. confeq. ee , fta Ratio diftin&tionis eft; qud dogma fidei (em, uf;f;ul de Maternitate Dei proprié tali.fufficien- fediv, i ter quidem falvari, & explicari poffit , fe- tepd, la clufoó tali miraculo : adeóque non detur pl qu argumentum convincens, vi cujus illud neceffarió admitti debeat : fufficit tamen, t dpats ( w i o argumentum, probabiliüs fuadens hoc mi- mjv f raculum ; cüm illo admiffo clariüs expona- li abrtg tur Maternitas Deiin Beatiffima Virgine tf )l MARIA. AR d Ad confirm. N. confeq. Difparitas eft »zc»ïzutcm C0f uia licét füpponeretur :quód fübfiften- Ul k ue tia , feu perfonalitas humana fit entitas t j ii pofitiva,ipfi nature humanz realiter fu- Wl peraddita, atque hzc eadem , aut unio W ejusdem realis cum humanitate non pro- 1 Wt * ducatur realicer , faltem immediaté, ab J t ( ipfa matre , fed folüm à natura humana: ecur "i flih.ilominüs eadem ideo adhuc dic ina- MM M w Difputatio IV Artic; L 241 "MY TO mater hominis , quia nempe producit hu- manitatem , quz connaturaliter exigit,' -er[ona!iwa:»'. WO & emanat füam fübfiftentiam, feu perfo- nalitatem pofitivam. Econtrà humanitas o ij Chrifti non exigit unionemh ypoftaticam cum fubfiftentia Verbi. Ex hactenus di- enetef s 1S y ii Conftat l. Quódcaufà efficiens phyfica, 228 dumnont bt eadémque principalis., tumipíius huma- nitatis Chrifti, tum unionis hypoftati- tin, N.tr c£ , fit tota Sanctiffima Trinitas ; itaqui- ] dogmi dem , ut peculiaris quzdam caufàlitas ef-- li ufts fetiva, uni potiüs , quàm alteri perfonze aripofí reipsà , feu absque analogia attribui V n0n d viuts il non poffit, quamD. Thom. q. 32. art. 1. - ad 1. affignat : Opus Conceptionis quidem e[l com.. füfiatamer aune toti Trinitati , fecundum . tamen modum ali. wieshnor quem attribuitur fingulis per[onis. Nam Ppatri. at« dhrüsea j J tribuitur autboritas refpettu Filii (utpote à Pa. al Vg tremiflt) rilio. autem . ipfa carnis aumptios: fed Spiritui (anito. attribuitur formatio corporis, Ra- 1 i(pzrimsä uo autem conclufionis eft ; quód o- yi ii mnia Dei ad extra agentis opera. im- n lt u mediaté ab ipfà Omnipotentia , ran- s relitt quam caufa effectiva, procedant: adeóque bm, aut V toti Trinitati fintcommunia ; cüm Omni- jtre non pf potentia fit.predicatum tribus Perfonis [mmedialä)j commune , feu abfolutum. Non tamen n hllïlnbj, proptereà Chriftus, etiam &t bgme , po-- tet' ybi dlï; 1 Tralatus VI. de Incarnatione, 242 teft dici Filiustotius Trinitatis , fed folius fimpet vi Chri Patris. Hoc etenim concretum vel fup- ponitpro folaperfonalitate , & fecundüm eipaturi em pert hanc procedit à folo Patre, adeóque eft fitustur Filius folius Patris: aut fupponit pro fola humanitate, &fecundüm hanc folüm Ma- min Ch: tri, nonautem Patri , aut alteri ex Divinis | producer« Períonis eft fimilis in natura. Hinc ne- uidem,/ minis ; / uaquam dici potefi Filius cotius Trinita- eum tant tis, fed tantüm Filius eterni Patris, & flibmhor humanz Matris , feu Mariz. minentit 229 . Conftat II. Quód caufà efficiens realis, eadémque inftrumentalis , tum humanita- Ut Cb tis Chrifti, tum unionis hypoftaticz fuerit Beatiffima Virgo. Nam admifs hac cau- cufdfarih tT o falitate , infenfu magis ftri&to verificatur dogma fidei : quód ea fit proprié Mater tz, lls ! "iaf Dei, utpote realiter producens unionem hypoftaticam , vi cujus refultat hoc con- (ümim n cretum : Detus - bomo. Sic quzlibet alia Brirtity puerpera eftideo mater, proprié loquen- m f do ; quódproducat phyficé unionem füb- 30 lr Vrl ftantialem inter corpus, & animam pro- lis. Nequeobftat, quantumvis fuppona- Ytone tur : quódaliz matres non producant per- ï]lF'.ï('nrifti, | I'.-' fonalitatem pofitivam , fed folüm natu- J ,umet, ram humanam, ex qua, & perfonalitate f ) i d refültat hoc concretum fübftantiale Home, Difparitas enim eft; quódin przdicta füp- ts pofitione humanitas connaturaliter exigat i Mi Manm Wif "Difputatio W. Artic. I 245 tsl "trety fuam perfonalitatem pofitivam: cüim econ- trà Chrifli humanitas connaturaliter non t l exigaturiionem bypoftaticam. Quinimo, ltt, d cüm per ipfam Verbi perfonalitatem con- füptttye ftituatur hoc concretum fuübftantivum Ho- mv (s moin Chrifto, fi Beatiffima Virgo non. Joltenan produceret unionem hypoftaticam : nec du Hs juidem , ftricté loquendo, effet materho- l tottus T minis ; fed. folius humanitatis Chrilti : rgcmi D cüm tamenSalvator ipfemet (e conftanter lg, filium hominis , ideóque hominem ab ho- eficieni L mine natum inhiftoria Evangelica tefte- : s tum humat tur. vllattce f Conftat III. Quód hzc (ententia, de ;o ii hicc caufalitate inftrumentali, vi cujus Beatiffi- d verifcat ma Virgo produxit unionem hypoftati- yog Y cam, facilius quidem defendi poffit, fi ex hensuniont Philofophiafupponatur : quidlibet ad pro- * ducendum, imó etiam ad creandum,quod- eiltashoct c qalt libet divinitus elevari poffe; nontamen hujusmodi füppofitio , utpote probabl- al liüs falfa, ad propugnandam hanc fenten. jc u (cuimi tiam neceffariafit. Nam unio hypoftati- cà per;actionem eductivam ex ipfahuma: v poroductt nitate Chrifti, cui phyficé, tanquam fub- * ) ecto,inhzret, educi poteft: & in Beatif- f4 folüm v fima Virgine eft fufficiens proportio; vi M erfoni: K cujus elevetur divinitus ad. educendam Ü amia'ler hancunionem hypoftaticam. Hzec fiqui- j at d Qem proportio exinde fatls relucet J quó 2 ex 244 Trattatus VI, de Incurpatione. j Fub'l*& ex illa defactó natus fit Deus - Homo. Neque dteri ib hhinc fequitur: quód Angelus naturaliter tat comY comprehendendo naturam humanam Dei- C poten- oifequitc parz,etiam comprehendat han | equad tiam obedientialem , adeó epoffibilita- n N oücndit', | tem unionis hypoftaticz. am compre- | Rincetia henfio naturalis fe non extendit ad termi- goralisi nos fi ernaturales , nifi eadem in fenfü m raltitun ftri& o ufurpetur. Inhocautemfen- at 6d fü Angelus neque feipfum, neque aliam. meritu?y crea turàm naturaliter comprebendere po- jutützi teft. tur db Ti ARTICULUS l. Mi T mover rifus fibimetipfi meruerit vl An C o Dhi upionem bypoftaticam $ lol tunrdtà 31 Rznotandum -T. Quód meritum in. P genere fit obfequium , alteri prafti- yayerüamovt tum , potens eundem movere ad illud mu- tgun drid nere aliquo compenfandum. Hinc meri- Q qur tum,in concreto fumptum, pro fübje&to À i importat ipfum actum liberum, pro for- At« ma autem importat rationem obfíequiis P ut nempe talis actus, faltem virtualiter, (iin, TT aut implicité , ab ipfoagente. ad utilita- tem, velbeneplacitum alterius dirigatur. fhit i tum, Similiter præmium,i.n—-concreto fümp » uT pre ïlflmltm Biputatio W. Art, l, 24f pto fübjectoimportat munus illud, quod lts n alteri tribuitur : pro forma autem 1mpor- mlhng tat compenfationem , ut nempe intuitu bt lv obíequii conferatur. Nam collatio przzmii eft quzdam conteftatio, vi cujus przzmians df 2 Nnte oftendit, fibi placuiffc obfequium alterius. ftendit ]s Hinc etiam requiritur proportio quzdam moralis inter meritum , & premium alteri etm j Dhotaute: praftitum. . Unde D, Thom. híc q. 49. art. 6. & fxpiusalibi docet: quód inter , gt d meritum , & przmium quadam zqualitas prebenden juftitizintercedat. Ex hisitaque defümi- tur definitio meriti Theologici, ftricté ta- lis : quód nempe fit actus fupernaturalis, li- N ber,à creata voluntate przítitus , potens Deum movere ad conferendum aliquod [Lmeruerit premium fupernaturale. Non enim ifthic uml de merito Philofophico , feu puré natura- li, vi cujus przmium aliquod , pariter me- ré naturale, à Deo obrineri poteft, con- j neinai troverfíiamovetur. Meritum porró Theo- y, itript reeadiin logicum dividitur in congruum, & con- dignum, quam divifionem D. Thomas in, Im. Tncnt II. Sent. Dift. z7. art. 5. verbis fequenti- »u (b bus exponit : dictur. aliquis. mereri de. condi.. UT Pw a gqno , quando invenitur «qualitas ad pramium ,. [c- g Og cundum. velkam aflimationem : ex congruo autem , u v ad u quando talis squalitas non. invenitur , [ed folim [a- eundüm. liberalitatem dantis munus tribuitur , quod xiusding güöd rio fumptf danem decr, — Exhac do«ï;crinap;,ccc: 3 ídem: ! L 346 Trallatus VI, de Incavittationg, ptæmium: Ademmeritum poffit effe condignum refpe- qum , T éuunius, & folüm congruum refpe&tual- ais dbf , terius premii. ftentiont 232 Prenot. II. Quód meritumulteriüs di- l fecus auté vidatur in proprié tale , feu impetrativum, g realit & improprié tale , feu folutorium, aut | sfoducan compenfativum. Differentia utriusque in. - gngertt, eo confiftit: quód meritum impetrativum fit caufà moralis effe&tiva füi praemii , ut- viftonis, ;ra&iniib pote przmiantem movens : quiaeff , adeó- que abfoluta exiftentia meriti precedat fertety eendini abfolutamexiflentiam premii. Econtrà dntent meritum compenfativum eft folüm caufa tuedtdl finalis füi premii; non enim przmiantem d movet: quiae[f, fed folüm, ut fit ; ideóque dieutodt abfoluta exiftentia praemii przecedit abfo- hr lutam exiftentiam meriti. Qüm autenr ' telitr meritü , abfoluté exiftens, poffit effe prius , füo przmio, vel ordine intentionis tan- TU prar tüm , vel ordine intentionis fimul, & exe- utud, ht T cutionis ; hinc meritum impetrativunL od ftrictiffimé fumptum eftillud, quod tum. otdine intentionis, feu inipfamente prz- t fud miantis, tumetiam ordine executionis, OR feu prout realiter in femetipfo exiftens, ht antecedit abfolutam exiítentiam praemii. hntetio Utl Atquede hoc merito D. Thomas loqui- tur , dum quzft. ult. de Verit.art, 6. affe- U fv hi rit: quódfit impoffibile , ut priüs tempo- xiítat Dj reante mcritmn,.abfc?lute pofitug, e præ': Vr Pifputatio YV. Artic. 1f, 247 Cülldïgnm premium. Econtrà meritum impetrati- Tüi rcfm vum , minüs ftridté fumptum, eft illud, cujus abfoluta exiftentia quidem ordine n [ intentionis , feu in mente premtantis , tuimy At fecus autem ordine executionis, feu pro- ut realiter in fe ipfo exiftens, antecedit fOIUEOIium]z mizuniusqg abfolutam exiftentiam premii. Hoc con. It tingeret, fi Deus dependenter à fcientia i rani vifionis, quàcognofcit meritum Petridie craítinà abfoluté futurum, eidé hodie con- u trii pres ferretpramium talis meriti, Idipfum di- m E eendum de merito, quod folüm ordine intentionis, non autem executionis, an- Holim d tecedit abfolutam exiftentiam przmii. Sic ) premianr defactó,ante merita abfoluté previfa, pre- rf dedg. deftinatio ele&torum fa&a eft ad gloriam , Yacedtibo ütcoronam, perilla merita obtinendam, Cim at uz realiter antecedunt abfolutam . exi- ii : entiam przmii , üt Tract. I. Difp. IV, art. nteions dictum eft. isind, t Prznot. IIL, Quód principium meriti 233 Joyxati Theologici aliud fit effe&ivum , aliud for- li qui male, féadignificativum. Principtum ef- iplanettt fectivum meriti fupernatutalis eftipfa vo- y eectte luntas creata , cum reliquis conftituti- vl enio vis potentiz proximz ad actum liberum atim prib füpernaturalem , quaenum. 198. expofita ]homss It funt. Principium formale meriti Theo- rit at [ logici , ref^ectu pürz creaturz in moder- ratia fanctificans , yyrilsti? na p;ovidentia ; etg ! o(iwwä. 4 per f !; j 24$ Tratlatus Vt, de Incaruatione, : per quam juftus eft formaliter ámicus, & TM&- W' dj Filius adoptivus Dei. Cüm etenim me- viica ab ritum, cxteris paribus, crefcat ex majo- i andtfo ri digaitate perfonz merentis : hujusmodi fante , ü autem dignitas fit ftatus gratiz, feu ami. eíonalita citix, & filiationis adoptivz; hinc meritü fhtice nl «dum & jufti formaliter dignificatur per ipfam gra- tiam fàndtificantem , & quidé folümillam, pincipiur quz non eft przmium talismeriti. Licét irio hyy enim peccator, eliciendo actum contri, i qu, 0i tionis perfe&z , mereatur de congruo nio yy gratiam fan&tificantem, quziilli infunditur fiderantt eodeminftanti reali, quo talem actum eli- tiam, t cit: nontameri hic aus dignificatur for- quidammun quadcani maliterperipíam gratiam ; cüm hxc, quo- ad primum fuum etffe, fit naturà pofterior vt merito. Econtrà, fi juftus roinftanti ur- 4 tmint) tem gentis pracepti eliciat a um charitatis ïlïabmspod perfe&zs tunccalis actus formaliter di- [j gnificatur per illam gratiam fàn&ifican- Jiol C tem, quam priüs tempore ante talem. At ne aCtum habebat, Licétenim gratia fandti. tim lyy ficans , quoad realem füam exiftentiam, ibf ton confervetur per ipfüm a&tum Charitatis EM preceptumjuíto 5 quia omittendo talem Vr n aQum graviter peccaret , ideóque etiam KURTA amitteret gratiam fanctificantem : non. Thüm tamen hec quoad- primum efle dependet i Ti k 4b ipfo aCtu przce pto. Homnia, par- üdlte m in. tim in Trat, lL. de Gratie ,. pagti (pi [mm i Trad. n / Difputatio W Artic, 1. 245 nairm tij Tra&. IV. de Virtutibus Theologicis. fufiüs ex- ADY t pofita babentur. Quod veró ifthíc degra- m tia fanQtificante, tanquam principio digni- t ficante , dictum : idipfum à fortiori de b Irtie perfonalitate Verbi Divini, prout hypo- fa. Ítaticé unita humanitati Chrifti , intelli- UT P[m gendum eíl. . Nam hzc perfonalitas eft U ( principium formale, àt quod , ipfa autem. | bmeri, unio hypoftatica eft principium formale , 0 um ts &t quo, dignificans merita Chrifti. Hxc tür de qy unio hypoftatica ulteriüs dupliciter con- villiinfung fiderari oteít , nempe, vel quoad fubftan- ilemacumi tiam , Á uconceptum füum effentialeni ; Brlfcanrf quód nimirum abfoluté exiftat: vel folüm um/rec qu quoad circumfítantias , & conceptus fuos Rripofter accidentales , quód nempe exiftat tali de- votilan t terminato tempore, aut producatur rea- hu danur licer ab his potiüs, quàm aliis caufis crea- Aymaditer d tis. m G Dico I Chriftum defa&ó non meruif- 134 qe at €, quinimó nec quidem mereri potuiffe, Vrl unionem hypoftaticam quoad fübftan- J cxiflemiä tiam , feu conceptum effentiglem confi. n ais deratám , merito proprié tali , feu impe- nitzndo t trativo, pereandem unionem hypoftati- Mu u camformaliter dignificato. Ita cum D. Thoma híc q. 2. art. 11. plerique Theo- pntem « d dFP : logi. Prob.Re pugnat , ut principiumfor- maliter dignificativum alicujus meriti , s omnia, P F'Pü um ) tiam confideratugn; fit prz- T Agg()wad füub t [ j mium 1 ET - qrattatus Vt, de Incarmatione, mium ejusdé meriti proprié talis,feu impe- fo ügho ] trativi. Sed hocipfo Chriftus non po- !. qmm. Y* ' tuit mereri unionem hypoftaticam quo- j a abfoht ad fübftantiam merito aliquo impetra. j quo a tivo, pereandemunionem formaliter di- irmaliter! gnificato. Ergo. Min.patet. Maj.prob. g. Ergo iNam meritum impetrativum , proprie ta- Conhtm le , eft illud, uod vel ordine intentio- m Theol nis fimul, & executionis, vel faltem or- jc[ib mria dine foltus executionis , in füa exiftentia tivum , t abfoluta precedit abfolutam exiftentiam, dlibi auir premii. Ergo. Antec. patetexnum. 232. qum addudr,.' Confeq. prob. Hocipío, quód meritum, gt d ul prout formaliter dignificatum perali zïzï principium , cujusmodi eft gratia fanctifie audiatm, B Cans, autunio hypoftatica ; quoad füan. Df Chr abfolutam exiftentiam debeat antegcd'e- wl dere abfolutam exiftentiam premii: eo tletls, ipfo etiam principium dignificativum me- At t at riti , L] uà tale, debet abfoluté antecede- vt dmi : *e e€xti entiam abíolutam premii. Sed it, t à hoc ipfo repugnat , ut principium iftud, m Xurta uoad fübftantiá , fit przmium talis meri- o & ; nam przmium , utpote pofterius me- ttmali rito impetrativo , non exiftit abfolutépro Ti illo figno, pro quo abfoluté exiftit meri- ) H tum. Ergo. ;Mw 35j Confirm, 3 I. Meritum impetrativum , Üf E uhtale, eít caufa moralis effectiva fui füieia pramii, nondumgbf-olute exittentis i ilo mfwmmx IN Difp. V, Art.If, 2fti "uf TU x illo figno , pro quo abfoluté exiftit me. ritum. Sed repugnat, ut unio hypofta- '(?Mim (;1:. tica abfoluté non exiftat pro illo figno , | s h ormdei j ro quo abfoluté exiftit meritum, prout ormaliter dignificatum per hanc unio- (tt, Nl nem. Ergo. U ht Tdint i Confirm. II. Nam ïu'kta receptum axio- Yel ídes ma Theologicum : Principium meriti non ca- dit (ub meritum , proprié tale, feu impetra- ia eia tivum , üt D. Thomas art. cit. & fxpius Y exiterz alibi axioma iftud tanquam fundamen- 6rUD. 4 - tum adducit, vi cujusneque Chriítus me. )d mera t ii reripotuit unionem hypoftaticam , neque itia f 5 u'm'l ulla creaturamereri poteftipfam gratiam, auxiliantem. Ergo. luozdfüam. DicoIl. Chriftum potuiffe mereri unio- 536 : antecedt nem hypoftaticam , quoad conceptus ac- remit: cidentales , feu circumftantias confidera- tivum nt. tam,meritoimpetrativo , & quidemfor- "ll ; arltccede: u maliter dignificato per eandem unio- nem , prout in fübítantia confideratam. imi ! Ita cum SuarezDifp. X. Se&. 4. Ripalda, talismeb. Card. deLugo ,aliique. . Prob. Meritum, Ylerius m prout formaliter dignificatum per unio- jbfoluttyt nem hypoftaticam , 1n fübftantia confide- yilüt mv ratam., poteít abfoluté exiftere :'quin. abfoluté exiftant predicata accidentalia, emidt aut circumftantiz ejusdem unionis, qux efeiin fcilicet ad dignificandum formaliter tale meritumnon pertinent , nequead abfolu- m'nentis j: tam - h 252 "frallatus VI. de Incarnatione, tam exiftentiam unionis effentialiter re. if quiruntur. Sed hocipfo. Ergo. Maj. d circt exinde patet : uód fine illis predicatis, yjs merit aut circumítantiis , fine quibus abfoluté Confirm poteft exiftere hzec unio , etiam abfoluté j mutua offit exiftere meritum , prout formali- iluam € ter dignificandum per hanc eandem unio- yemium. nem. Min. prob. Hoc ipfo , quód meri- wederet tum , prout formaliter dignificatum per fübftantia fianc unionem, poílit abfoluté exiítere, qrativum. quin abfoluté exiftant hec przdicata ac- Dio]T cidentalia , aut circumftantie ejusdem, anionan r [ unionis :eo ipfo nulla eft repugnantia, flantiamon ut ifta cadant füb meritüm impetrativum, vl ftm prout formaliter dignificatum per hanc wnfamilte unionem. Ereo. vt Con 457 , Confirm. l. Hxc eadem unio hypofta- h Mertn tica , quae defactó cum his determinatis tl eircumftantiis uoad locum, tempus, & Ti t a&tionem productivam conjuncta eft: po- wmintc] terat fine his abfoluté exiftere. Ergo. Àn- LLUN tec. eft certum. Confeq. prob. Hoc ipfo, nertum quód hec eadem unio potuerit fine his eircumítantiis, determinaté fumptis, ab- mfximlkpra ii Áoluté exiftere , potuit etiam meritum, fl prout dignificatum formaliter per hanc Mtine unionem, absque his circumftantiis ab- tj foluté exiftere : adeóque potuitDeus de- €ernereabíolutam exiftentiam hujus meri- .em [] Atl titnijs has ti:. quin eodem decrero. decerneret e- deiO, qm " - Dijpntatio V. Art, IL- , 255 Ti voircumftantias determinatas, Sed hocipfo. 2731 l '1? m iftz circumftantiz poterant effe przmium talis meriti impetrativi. Ergo. qubu dj Confirm. Il. Nam ifthic non. interce- ) cïiilw.g'.'!f dit mutua quedam prioritas quoad ab- o g folutam exiftentiam inter meritum, & X endenj. remium : ficut econtrà talis prioritas in- b, qiix tercederet , .fi unio hypoftatica ,quoadj Buf fuübítantiam caderet füb meritum impe- Juté ais trativum.- Ergo. predici Dico III. Potuiffe : Chriftum mereri tie Qd 238 unionem hypoftaticam , etiam quoad füb- pugna ftantiam confideratam , merito improprié Detratinz tali, feu compenfativo, per eandem unio- p ptr la nem formaliter dignificato. ltacum Sua- rez cit. Coninck , Munieffa , aliíque, p hl Prob. Meritum compenfativum non eff otertinatt caufa moralis effectiva, fed folüm finalis - tempis,l premii, intuitu talis meriti anticipató à (hael:pe premiante collati. Ergo. Antec.conftat o ex num. 232. Confeq. prob. Hoc ipfo, , Hoc lpr quódmeritum compenfativum fit folüm. "i fne b cauí(a finalis preemii ; adeóque illud premi-- umpus; antem nonmoveat , quiaeft , fed folüm , u£ y merur fit: eoipfo ad decernendum abfoluté prz- ; mium talis meriti füfficit præcggnita exi« ,nüantüï j ftentia conditionata ipfius meriti , & qui- mkDeusd t: dem füb conditione, qua purificatà me: phujsté ritum abfoluté erit. Sed hujusmodi con« ;semcrfïd; ditio, qua.purificatà meritum abfoluté erit; | 34 ïm&äuk Vl dg Incarnatione; erit, poteft effe principium , aut effedti- gt ml vurn , aut formale ipfius meriti. Ergo. ioriam ) 239 Confirm. I, Meritum compenfativum, gelliducis : quà tale , quoad fuam exiftentiam abfolu- ginceps? tam fübfequitur abfolutam exiftentiam. iendi Vi promii , collati ex fine obtinendi meri- nticipatà tum. Sed hocipfo unio hypoftatica, quo- yincip ad fübftantiam coní(iderata, poterat effe fimilicen. remium meriti compenfativi , per ean- Objick dem unionem dignificati. Ergo. Maj. tionifict atectexnum. 252. Min. prob. NamDeus merituri rzxlucente fcientià medià, qua previde- wion 'át , füb conditione unionis hypoftaticg, vb G cxterisque principiis ad agendum requifi- Qipn/ctnu tis , merita Chriíti , conditionaté futura: pmin/lmi I poterat ab his meritis , tanquam à caufa um gt finali, moveriad purificandam conditio- d hg. nem , feuconferendam humanitati Chri- aposeh ftiunionem h oftaticam , uthzc merita abfoluté fint. yä, r g0» tb qu wv . Confirm. II. Meritum.compenfativum at eft obfequium , vi cujus folvitur benet- n [ cium , ex hoc fine anteà collatum ; utta- lr )i A | le obfequium abfoluté fit. Sedhoc ipío .*ïmis, ! principium meriti, quà tale , adeóque um etiam unio hypoftatica poteft cadere füb Rl meritüm compenfativum , per eandem. i CO hi unionem formaliter dignificatum. Ergo. A n - Confirm. III. Si erenim princepsinfal- libili fcientià conditionatA cognofceret Pt bunc if i n Difputatio IY,. Art, , 25 Wt quü hunc militem relaturum de h'oftibus vi- 5 &oriam, fi eidem conferret dignitatem m belliducis ; tunc przlucepnte hac fcientiA TU La tdrz princeps poffet hanc illi dareex fine ob- tinendi vi&toriam, vi cujus compenfetur D anticipata collatio dignitatis, etíi hzcfit holig, principium dignificans victoriam. Ergo i, od fimiliter. itivi, a ObjiciesI. contraprimam. Principium 549 . Bo b dignificativum meriti poteft cadere füb tob, Nanl meritum impetrativum. Ergo idipfürn de qua proi unione hypoítatica dicendum. Antec, saypolat. rob. Gratia fanctificans eft principium. ndumreq dignificativum meriti eliciti àjufto, etiam Ynaté futurs proinftanti urgentisprecepti. Sed hxe um à caxí eadem gratia cadit füb meritum talig i conditio a&üs. Ergo. Maj.eftcerta. Min.prob, mitai r Nam juftus eliciens actum Charitatispro therc meti inftanti B. qua urget przceptum, mere- tur confervationem ejusdem gratie fan« menfitivt &ificantis, & quidem m vinr bene vo. Ergo. (CritOPimpetra;?—x hrum; vt Confirm. Si juftus omitteret a&um; Sedhoci! Charitatis, pro inftanti urgentis precé« [ p , adebt pti : tunc privatio gratis anctificantis , I ader d uam pro inítanti antecedenti habuit, efz p en C': etpeena hujus omiffionis, Ergo, fi eliciat amm. ! acum Charitatis pro inftanti urgentis rinpo precepti, cuncgratia confervata, dignifi- cans talem actum, eft pramium ejusdem, v tcognofczä& acós, Refp. TraBatus Vt,. de Mcaratione. j p6 v p« M Refp. N. antec. Adprob. D. maj. Gra- tia fan&tificans eftprincipium dignificati- jp,prout flenfume. vum actüs Charitatis, eliciti àjufto pro Adconf inflanti urgentis precepti, prout talis | actus meretur dé condigno novum aug- I confen decficat mentum gratie fanctificantis. C. maj. Proutfolüm meretur confervationem gra- «tüs. Tr tiz precedentis. N. maj. Et fic diftin&tá ya,feupt min. N.confeq. Ratio eít; quód actus vnfeq, À Charitatis, elicitus à jufto pro inftanti B. Objci urgentis przcepti, dignificetur quidem, riti, Qu formaliter à gratia priüs habita pro in- tüm, 'm:.»?c ftanti A. & per ipfum a&um Charitatis p At fu. confervata pro inftanti B. prout talis actus fidi ntici meretur decondigno novum augmentum ratiz fan&tificantis : non tamen digrifi- alitrdpi cetur à gratia antecedenter habita, pro- g utmereturconfervationem hujus ejusdem i fudim $ ratiz prgcedentis ; quia fcilicet gratia, nl qua Wt confervata pro in anti B. eft naturà Wibecati ofterior a&tu Charitatis elicito pro eo- tl dem inftanti B, Quinimó talis aCtus, per tigi C YT fe loquendo , non meretur coníervatio- nem gratiz, fed folüm eít conditio , (ine t i uagratianon confervaretur pro eodem. xbf inftanti B. Nam ipíagratia, prout con-. NS fervata, non eft proprié loquendo prz- i, mium ejusdem actüs , ficuti privatio gra- n m tix , pro eodeminftanti B, non effet pro- (s ) Cha- Qul TR Pgie pocna: fi juftus omittendo adtum rita- I pifputatio V.. Art, Il 22 PhtDlmäi:' ritatis peccaretgraviter pro eodeminftan. lum dl L ti B. prout in Tract.III. de Gratia fufius oftenfüm eft. l :l;citi TM U. ptnt d Adconfirm. Tranf. antec. D. conf. Gra« 110 OR tiaconfervata,dignificans talem actum. , ais (s fpecificativé fumpta, eft przmium ejusdem at aCtüs. Tranf. confeq. Reduplicativé füm- Lt fiedc pta, feu prout dignificans talem actum. N. j quià confeq. Ratio patet ex modó dictis. pro if ObjiciesII. Principium effe&ivum me- 542 tür quig riti, etiam quoadfübftantiam confidera- tum, poteffcaderefüb ipfüm meritum im- lita p Charis petrativum. Ergo etiam principium digni. Ittalisadu ficativum. Àntec. prob. Nam Chriftus de- AUpmentum fa&ó meritoimpetrativo, & quidem for- tn digif- maliter dignificato per ipfam unionem hy- ib pto- poftaticam, meruit Beatiífimz Virgini gra- us cjsdem tiam , feu dignitatem Maternitatis De1 , & quidem quoad fubftantiam- confideratz. t gnai uoad fübftantiam. eft naturi Sed hax:c Maternitas, confiderata,eft principtum effectivum me- [o pro t* ts ritiipfius Chrifti. Ergo. Maj. fupponitur, onfervatit Min. rob. aternitas hec formaliter confifüt in illa actione productiva, per ylicio , füt o eodtn. uam Beatiffima Virgo, tanquam caufa ef- ficiens inflrumentalis , produxitunionem vout cotr hypoftaticam, ex dictisart. precedenti. gendo p* 0, rivatioge n efit p Confirm, AGio produ&tivaunionis hy- rju qutaticæ poteft effe preemium meritiCh l, .558 Trattatus VI. de Incartnatione, | fti , prout dignificati per hanc unionem. Adcont Ergo idipfum de unione hyítoftatica di- i Qu D cendum. ( Unt ofis Refp. D. antec.«Principium effectivum 42 idivaat meriti, quoad fübftantiam confideratum , ihüivi me & quidem füb eo conceptu, füb quo effen- !fb merit tialiter requiritur ad abfolutam exiften- «do effen tiam meriti , poteít cadere fub idem me- m exitt ritum. N. antec. Sub alio conceptu, fub Objis quo effentialiter non requiritur ad abfo- bvooltai lutam exiftentiam meriti. C. antec. & N. at abfoltr confeq. Ad prob, D. maj. Et hzcMater- nl nitas , quoad fübítantiam confíiderata, erat niftgmt principium effe&ivum, effentialiter re- proh a quifitum ad abíolutam exiftentiam meri- 7 1j fptnt ti ipfius Chrifti. N. maj. Non erat prin- K a cipium effentialiter requifitum. C. maj. lh Et fic diftin&tàmin. N. confeq. Ratio hu- : cudnenta jus eft ; quód Maternitas Deiparz fit qui- t m dem eatenüs principium aliquod effedi- um o vum , Ídque mediatum , meritorum Chri- um N fti, quatenüs eft principium effectivum. Ti ndn unionis hypoftatice , per quam Chriftus i formaliter conftituitur : non tamen fit principium effentialiter requifitum ad ab- Uitt dltn Sitinis folutam exiftentiam unionis hypoftaticz , áut ipfius Chrifti. Nam oterat Chri- Itrlg':;mh)m ) d ftus independenter ab omnimatre exifte- Tif m ) re : ficut defattó Adamus fine matre ex- Ut. QÜ Cs 4j Vsj &hlu L Ad lii T Difputatio IV. Art. 1I. 259 Aigi Adconfirm. pariter D. antec. & N. con- feg. Quia fcilicet neque actio produdi- n va unionis hypoftaticz , neque actio pro- Vfl ductiva alterius principii formalis , feu ef- ] fe&ivi meritorum Chrifti , poteft cadere fb ütm a füb meritum impetrativum, prout talis a&io effentialiter requifïta e fib i tam exiítentiam meriti. ft gd abfolu- n d " Objicies III. A&io produ&iva unionis 244 Itur al ntec. ) hypoftatice , prout effentialiterrequifita ad abfolutam exiftentiam Chrifti ,. pote- hecMae Jerata trt ratcadere fub meritum , etiam prout di- gnificatum per hanc unionem. Ergo. Ant, Valiter r prob. Nam Chriftus , feu humanitas Chri- fam frer- fti, hypoftaticéunita Verbo Divino, egit t prne defadto Patri eterno gratias pro collata C mj, fibi hypoftatica unione. . Sed hecgratia- Ratio hi rum a&tio erat meritum impetratiyum, íd- r fitqi que formaliter dignificatum per ipíam x efede unionem hypoftaticam. Ergo. um Chte Confirm. Nam poterat Chriftus mere- fe(tivum. ri de condigno unionem hypoftaticam j Chrifos alicui alteri humanitati : ita ut hzc vel tamen. l uniretur eidem Verbo, vel Patri, aut tum d Spiritui fan&to. Ergo etiam fibimetipfime- oüaticæl reripoterat hypoftaticam unionem. st O . Refp. D. antec. Poterat cadere fub me- 245 are ee ritum impetrativumN. antec. Solummo- dó compenfativum , aut folutorium. C. 1 d .Dll j l antec, & N. confeq.R A;l prob. C. maj. lnl b 260 Traclatus Vi.» de Incarnationt. j nonfty Min. Hec gratiarum actto erat meriturm siniatt impetrativum refpe&tu alterius praemii , hypothela diflincti realiter ab ipfa unione, & actio- g du neillius produtiva , vel alterius princi- am vilitati . ii,effentialiter non requifiti ad abfolut mm aC exiftentiam hujus gratiarum a&ionis. C. tonnexa ! min. Refpe&u ipfius unionis , velalterius ii, effentialiterrequifiti ad abfolu- phia de r princip ". tam exi ftentiam hujus gratiarum actionis. Objct N. min. & confeq. Ratio diftinctionis hypoffau'cz eft; quód aliàs in eodemgenere, &linea rium, at daretur mutua prioritas quoad abfolutam derc m exiftentiam inter premium , & meritum. ia t impetrativum, proutex fundamento con- fillatmt clufionis patet. Hinc ulteriüs deducitur: , dntz quód illa gratiarum a&tio , qua Chriftus Patri eterno gratias egit pro collata Bea- Q nutet t C tifime Virgini dignitate Maternitatis : ftm inr noupotuerit effe meritü impetrativum,fed tyr hi folàüm compenfativum hujus Maternitatis; uia fcilicet hecgratiarum actio effentia- gotm G p liter przfüpponit ipfam Maternitatem ab- foluté exiftentem: Unde hzc Maternitas Quf du hn nf folüm poterat cadere fub meritum aliud Ui ) impetrativum, Ídque diftindtum realiter lt ab hac gratiarum a&tione , & quovis alio a&u, effentialiter przfüpponente abfolu- Un ufmi tam exiftentiam Maternitatis, E Cf Ad confirm. N. confeq. Difparitas eft: U ia quödt:.nio hypoftatica alterius bumanita- Y dnttn, Dijputatio lV'.. Art, 1!;' 26r D t tis non fitprincipium meriti,eliciti ab hu- lts manitate Chrifti. Quódfi autem pro tali ii ( hypothefi, in qua darentur.duo Chrifti, Lt autdux humanitates unite eidem perfo- iiaddm nalitati Verbi, fingantur mutuz gratia- um ais ( rum actiones, aliàque merita reciprocé Qs d connexa : tunc de his, ficut. in Philofo- Ut d phia de mutua caufalitate, difcurrendum Tarum d c . ] Objicies IV. co htra fecundam. Si unio 34€ 0 df l nere, du hypoftatica, quoadconceptum fecunda- rium , aut alias circumftantias poffet ca- d ab(olt & meritu. dere füb meritum dignificatum per hanc hmento qoe ünionem: tunc idem de unione, quoad y deducttut fübftantiam confiderata, dicendum effet. Ergo. Antec. prob. Nam unio hypoftati- u Chritus collata Bo ca , prout exiftens in primo inftanti Con- hrermitati ceptionis Chrifti, potuiffet cadere fub me- nivumfe ritum impetrativum, à Chrifto elicitum. tempore Paffionis , ídque dignificatum., fiernitat tio effenti pereandem unionem. Sed unio, prout mitatem d exiflens in primo inftanti Conceptionis Chrifti, eftunio hypoftatica, quoad fub- cMarernt flantiam confiderata. Ergo. erigum 3l Confirm- Nam Chriftus defactó meruit um reli k ov5 de condigno, & quidem merito impetra- tivo , omnia donagratiz, tum Angelis; ynté al tum hominibus, etiam ante actualem In- carnationem collata; quianempe decre- ï).ifpaïïwfï tum intentivum, ídque abfolutum , & ef- T WW; 3 ficae - 265 Tradtatus VI, De Incarndtione, ficax de ex1&ent1a Chrifti, üt Redempto- diou (f ris , fuitordine intentionis primum inter fir, & omniareliqua decretaDei. Ergo fimiliter. hmcetlm 247 Refi N.antec. Adprob.D.maj. Unio viftensi (lai hypo tica, prout exiftens in primo in- t quox ftanti Concepuoms Chrifi, reduplica- muum m tione cadente fupra folam . durationem, is. temporis, ordine contingente primam in- d co ter rehquas durationes. C. maj. Supra aritas) ipfam exiftentiam unionis,fimpliciter fum- fï l a don ptam , five prout præfcmdentem ab hac, collati,! aut 1119. duratione determinata. N. maj. gnifcum Camutin Et fic diftin&á min. N. confeq. Ratio eft; quódunio hypoftatica, prout conunoen- Nf ter exiftens n primo inftanti Conceptio- vedit enl nis,determinate fümpto, utpote de fein- m farpro dlfFerens, ut citiüs, aut tardius primaipfius j £ exiftentia inchoaretur: poffit cadere ful ü U meritum impetrativum,temporePaffionis àmprm elicitum, ídque dignificatum per hanc ean- dn m dem unionem : non . tamen umo, uoa [ntm fübftantiam, poffit efle przzmium ralis me- yot aíohy riti. Namunionem in (übftantia effe pra- ub wf mium meriti, nihilaliud eft, quam unio- mïa &t nem, intüitu meriti abfolutä exiítentis, itaexiftere: ut eadem, pronullaunquam )mm.m differentia vemporis , abfoluté exifteret: fi meritum iftud nunquam abíoluté dare. uh'h l'h Vil tur. Cüm igitur impoffibile fit , ut meri- tum diguificatum per hancunionem , pro M abmäe P s ali- Atl 263 j lls Difjutatio V.. Artit, ,. aliqua temporis differentia abfoluté exi- hr dua ftat, & fimul nunquam abfoluté exiftat: hincetiam impoffibilee(t, ut unio,prout )b.D.maj,ï*i tigg exiftensin primo inftanti Conceptionis , fit, quoad fübítantiam confiderata, pra- I, tb m ais mium meriti exiftentis tempore Paffio- nis. tntt r Ad confirm. C. antec. N. confeq. Di- C mj fparitas patet ex dictis; quód fcilicet per ii illa dona , tum Angelis, tum hominibus tem ab collata , metitum Chrifti non fuerit di- u N gnificatum ; fecüs autem x tht camunionem. per hypoüati- LCODEIES Objicies V. Unio hypoftatica , prout Concapto 4$ realiter exiftens per decretum executi- te defein- vum , feu roductivumipfius unionis , pro inzipfs À primo in anti Conceptionis A. poterat cudere fb effe praemium meriti,à Chrifto elicitiin, rePaffions eodem primo inftanti Conceptionis A. & t hancem quidem prout dignificati per hanc unio- Yio, quoz nem: fi nempe confideretur meritum , m tallsme : prout abíoluté exiftens in fcientia vifio- tidfepro nis Dei , vi folius decreti intentivi. Sed um unio hóc ipfo etiam unio, quoad fübftantiam confiderata , poteft effe przemium merit? ylaunqu impetrativi, per hanc unionem dignifica- dentet ti- Ergo. Min. prob. Liceét defactó qui- (oluct t vis Beatus decreto intentivo , ante meri- (ic, u taabfolute previfa, predeftinatus fit effi- jonda, / Caciter , &abíolutéadgloriam, ütcoro- l K 4 nam;. /4 b 264 TratiatusVIL. de Incarnatione. (hyifi, tam; adeóque vi hujus decreti intentivi , tum merita, tumgloria, àt corona, abfo- Per h:mcün luté exiftant in mente Dei per fcientiam. Adcont vifionis: nihilominüs ipfa gloria , prout 1hu')'-15m06] deinde per decretum executivum collata, igioad M etiam quoad fübítantiam confiderata, eít | jmpetratr premium meritorumBeati. Érgo fimili- [i ; Pïom ter. foc atgi Confirm. Saltem unio, prout aliunde ]li , qu u M abfoluté exiftens , poteftà Deo fimul de- cerni, tanquam praemium meriti dignifica- tl vel i ti perhancunionem, ut eadem titulo du- plicirealiter exiftat. Ergo. dam, Mïf fmntin, d 249 Refp. Tranf. maj. N. min. Ad prob. N. «onfeq. Difparitaseft ; quód ipfagloria, w proucabfoluté exiftens, non fit principium yft quad aliquod effentialiter requifitum ad abfolu- st p tam exiftentiam meriti , quo Beatus ob- (bics V tiuet gloriam , üt coronam. . Nam abfo- pt, t d lute poffunt dari merita condignagloriz, ag quin unquam detur abfoluté gloria: pro- n ut patet in juftis illis, qui poft merita in tuply hm m ftatu gratiz fanctificantis pofita, finaliter non perfeverant, ideóque eternüm da- Wib ] mnantur. Econtrà unio hypoftatica eft tittfn principium effentialiter requifitum ad me- Ohllgä?nc zita, prout dignificataper hanc unionem; V " adeóque repugnat, ut eadem quoad füb- fras j d ftantiam cadat füb meritum impetrativum ftdtj - Chri« W ü | D P 26$ bifpitatio . Artic, . lecretiinmgl lm Chrifti, idque formaliter dignificatum. er hancunionem. Xintlie Adconfirm. N. confeq. Nam decretum P 1 g!ofill n hujusmodi non füfficeret, ut ipfa unio , 1ecuavumc3;, uoad fubftantiam , fit prezmium meriti 1 nl impetrativi, perhanc unionem dignifica. ti, prout fupri di&um eft. Caterüm. m Inü hoc argumento efficaciàs impugnantur prout d) illi, qui in Tra&. de Deo admittunt: Deo fmis uód Beatus decreto disjunctivo abfolu- I eritidigio té przdeftinatus adgloriam , üt coronam, Jem tituloà vel fine meritis, vel per merita obtinen- dam , poffit mereri gloriam quoad fub- Adproh.Y ftantiam , & tamen 1ifthíc negant: quód Taghti, unio , per decretum executivum collata, princpium poffit quoad fubftantiam effe pramium. nad ablol- meriti dignificati per hanc ünionem. Jeatus ob. Objicies VI. contra tertiam. Repu- »f6 Nam abf nat , ut abfoluté conferatur przmium, lgnagloriæ, ántéquàm meritum vel in fe, vel in men- loria: pre te praemiantis abfoluté exiftat. Sed hoc imerita 1 ipfo unio hypoftatica nequit cadere fub meritum compenfativum Chrifti. Ergo. 3, fnalite emüm d Maj. prob. Nam przmium, quà tale , debet conferri propter meritum , five ex oftatica itum adr obligatione quadam, fundata in jure a&ti- vo alterius, vi cujus abfoluté eft dignus cuniontt quogd u premio, .Sed antequàm meritum in fe- metipfo ; vel in mente premiantis abío- n eftabfoluté dignus lütfä exiftat , alter non $ pra- 4 266 D TralfatusYL, de Iricoma,tione. | j d Pm premio. Ergo. Maj. prob. Si etenim. donumaliquod nonconferatur ex obliga- ;jnürum M tione predi&ta , tunceo ipfo illud donum ( g s hoc n eft meré gratuitum, adeóque reipsánon, eít przmtum. Ergo. iuia alt ! (j Intet Confirm. Repugnat, ut ex juftitia vin- dicativainfligatur alteri poena , antequàm |rdition illius culpa abfoluté exiítat. Ergo fimili. t pecu ter. ye Cont?a 251 Refp. D. maj. Repugnat, ut abfoluté hanc folt conferatur przmium, titulo debiti, aut compeu Àderi obligationis, fundatzin jure aCtivo alte- rius , priusquàm meritum vel in femet- quid p geultctd ipfo, vel in mente przmiantis abfoluté exiftat. C. maj. Titulo anticipationis , as fubjectivé quidem gratuite , objective ca- y, cpuna men onerofr, vi cujus induitur in altero n 1 obligatio compenfandi przmium. N. maj. um me n6 prs Et ficdiftinctà min. N. confeq. Ad prob. V D. maj. Premium,quàtale, in fenfu firi- &o fümptum, five quod formaliter remu- (sl 12 um neratorium eft. C. maj. In fenfü lato fum- ptum, feu quod per merita folvendum, & tz: d compenfandum eft, IN..maj. & concefsá ET T min. N. confeq. Ratio hujus eft ; uódin. mv a merente quidem non deturjus activum. 1 exigendi abfoluté premium,;antequàm ab- tim foluté ponatmeritum, ideóque donum ab- lii foluté anticipatum : non :»poffit effe prz- mlllm, | l mium ftridté tale: poteft nihilominus il- Wt lu i j ' Difputatio WV, Art.1l. 267 mh; j lud effe premium in fenfü latiori , quando Rif nimirum confertur per voluntatem fübje. iil &ivé gratuitam, & objectivé onerofam, E At ex hoc fine: ut illud per merita, feu ob- fequia alterius folvatur, & compenfetur. TM Sic interdum in contractu emptionis, & n r venditionis pro mercibus nondum tradi- t n tis pecunia folvitur, ideóque à mercato- l re contrahitur obligatio , anticipatam. TI' hanc folutionem per merces ipfas pofteà lo debii compenfandi. e Jdvo d Ad confirm. N. confeq. Difparitas eft ; vel in f quód poenam infligens, five mulctam exi- tis abflit gens fit creditor: reus autem fit debitor tipation, pone,five mulcz. Hinc in reo datur hedivct- jus, ne puniatur, feu exigatur debitum : t inaltero priusquàm illud abfoluté contraxerit. Econtràin merente non datur jus, ne pre- n N.mij, L toh mietur: priusquàm abfoluté meritum po- nfen ; r nat. literremi Objicies ultimó. Etíi dari poffit meri- 515 u lato füm tum. compenfativum premii anticipató vendum, collati: adhuc repugnat, ut unio hypo- i concedi ftatica, quz eft principium dignificativum meriti, cadat füb meritum compenfati- s aQVUT. vum. Ergo. Antec.prob. Przmium de- bet effe donum aliquod diftin&tum à me- requam : donum? rito; eó quód aliàs potens mereri prz- mium, & reipfà merens, neutiquam dif- i die p lo j ferret à potente mereri pramium, & non j m;- 268 Yrallatus VI. de Yncarnatioue, | merente. Sed unio h poftfatica non effet , nulte 4 donum aliquod diítin um à merito, pro- one fit * ut dignificato per hanc eandem unionem, um hujUS Ergo. | Àdool Confir m. Näm* aliis: dicendum effet « !D uni uód defactó humanitas Chrifti fibi me- u uerit unionem hypoftaticá merito com- il hum penfativo. Sedhecfequela, utpote con- wnionen: trariaSanctorumPatrum authoritati,prz- ul H fertim D.Auguftini, admitti nequit. Ergo. thoritat 253 Refp. N.antec. Ád prob. D. maj. Prz- vis t - mium debet effe adequate diftin&tum & ! m merito.N.maj. Saltem inadequate,C.maj. ptratYy Etfic diftin&à min, N, confeq. Ratio eft ; nij hgt quód merita Chriíti fint a s liberi fu- Conlal pernaturales , elicitiab humanitate Chri- qeaeits| íti , qui actus entitativé fümpti, ab ipía uml unione hypoflatica realiter adxquaté: irtun m prout veró per eandem di ia fom gnificati, reali- uinimó ter inadequaté diftinguuntur, ganjundj unio hypoftatica, folüm entitativé fum- & f ta, eftdonum collatum humanitati Chri- Wa li: neque meritum conftituit formaliter slpiian in effemeriti, fed folim in effe meriti con- Mbnimy digni, feu per unionem dignificati : ipfa talyrt autem folutio ; feu compen(àtio hujus t qu doni formaliter confiftitin actu,quoChri- equium per lts ftus zterno Patri przftat obf m ipfam unionem dignificatum, j inc 1gi- qüijg tur abunde patet : quód urio hypoftati- 2 R lgl n 269 Difputatio F. Art,il. Ti ca nullatenüs füb eadem, fed diverfa ra- ni mtrïïc;, m U tione fit premium , & confticuat meri- tum hujus premii compenfativum. Ad confirm. N,fequelam. Licét enim tnii Deus unionem hypoítaticam humanitati lsv Chl'l[b .j-: Chrifti conferre potuerit ex hoc fine, ut L r ipfa humanitas per merita compenfet I i unionem: non tamen defa&tó eam fic con- Ahortam tulit. Hujus ratio alia przter folam au- 1 nenut thoritatem SS.PP. affignari nequit,quam- Dj h vis reipsáà D, Auguftinus, de Predeflinat. Satr« ? diftinds élorum, cap. 15 . & alibi, defolo merito im- iquatt C etrativo,non autem compenfativo,unio- , Mtoti nisloquatur. Ex dictis us [ieril ConftatI, Quód Chriítus defactó ne- 254 niate Chri ue meritus fit, neque mereri potuerit yi, ib iph unionem hypoftaticam, in fübftantia con- ad'æquatä: l fideratam, merito impetrativo, per ipfam nti, rel unionem formaliter dignificato. Nam. ii principium dignificativum meriti non po- ttive fu teít quoad fübftantiam cadere füb meri- nitzti r tum impetrativum, prout à tali princi- tfomait piodignificatum. . Ratio hujus eft:; uód :meriticpn- meritum impetrativum vel in fe, v & fal- fcad : tem in mente premiantis abfoluté debeat nfatio ht exiftere, antequàm abíoluté exiftat przc- a gt mium: utpote przmiantem movens ad K um conferendum przmium ex hoc motivos BU Ó uia abfoluté exiftit meritum. — Càmigi- &ur folm illud poffit effe prxmium qu:æ ] hypoüäï ) a7o Trallatus VI,. de Icarnatione, a ent ad fuübftantiam alicujus meriti impetra- limeria tivi, fine quo, abfoluté exiftente, poteft abfoluté exiftere tale meritum : repu- jrra fül p ij neutiq gnet autem, ut exiftat abfoluté meritum, Conltat prout formaliter dignificatum per unio- nem hypoftaticam , quin abfoluté exiftat sv wl od cira unio: hinc etiamrepugnat, ut unio hypo- ftatica quoad fübftantiam cadat füb meri- mbimpet at pl tum impetrativum, prout formaliter di- gnificatum per hanc eandem unionem. um M tione, j Hincidipfüm pariformiter de gratia fan- &ificante, prout hxc eftprinc 1pium for- feativunimd d unftmta d male dignificativum meriti, àjufto eliciti: uinimó etiam de quovis principio effe- tegufa d attmimyt ivo , tum phyfico, tum morali , prout hoc ad abfolutam exiftentiam alicujus me- - mptrtadim ETE 1 riti effentialiter prefüpponitur, dicendum n eudenti eft. Unde humanitas. Chrifti non pote- rat fibimerito aliquo impetrativo mereri ^ r füam exiftentiam realem quoad fübftan- rhsmerto tiam: nequepoterat per gratiarum actio- w mf nem de collata Beatiffime Virgini Mater- Yontm nitate impetrative mereri hanc eandem. m Maternitatem ; uia fcilicet omne meri- Nb lts tum Chrifti, abfoluté exiftens,effentialiter iagmi;fl i r &fupponit exiftentiam abfolutam ipfius T h umanitatisChrifti, in fübftantia confide- &i l n ! ratam : & pariformiter gratiarum actio Prübibes de abfoluté collata B. Virgini Maternita- RUT te Chrii effentialiter prafüpponit abfo : ii u Min, Di[putafia IV, Artic. 1l 27 r t n N lutam exiftentiam Matris. Quare hujus- al ii S*l modi merita folüm poffunt effe compen- lt ! M fativafüi principileffentialiter prerequi- Db n fiti: neutiquam veró impetrativa. AU rv . - Conftat II. Quód Chriftus potuerit 2f5 hss mereri unionem hypoftaticam , folüm. buttti, quoad circumftantiss confideratam , me- ehtlios rito impetrativo , eóque formaliter digni- formáti. ficato per unionem,in fübftantia confide- o Unitos ratam. Namunio hypoftatica füb eara- egnai / tione , füb qua non eft principium digni- Yapiumf (j ficativum meriti, neque quoad has cir- ; elit cumftantias determinatas effentialiter eft ifto Vanio df requifita ad meritum: poteft cadere füb l, rout mericum impetrativum , idque dignifica- [cujsm- tum per eandem unionem; quiatuncnul- la fequitur mutua prioritas quoad abío- icendm non pote- lutam exiftentiam in eodem genere, ae vo mertt linea , inter meritum , & przmium. Hinc Q fübfta- Chriftus merito impetrativo, per eandem rüm adie unionem dignificato , tempore Paffionis Otuit mereriunionem h ;iniMatCï' h poftaticam,pro- ut collatam in primo in 1 anti Conceptio- peaden. mnemetr nis , reduplicatione fcilicet, non appele lante füpra abfolutam exiftentiam unio- fencialtt utam lp lui! nis , przecisé fecundüm fe confideratam s fed folüm fupra exiftentiam , prout cum. t conit anm & primo inftanti A. contingenter conjun- &am ; cüm abfoluteé potuerit exiftere unio Marernt absqus iaftanti A. Raude autem ulterior ; Pponitalï: LI e » L ) 272. Tratlatus VI. de Incarnatione, ;enfativum u ód unio, prout dignificans meri- s , fed fol o hrifti tempore Paffionis , non im- nicipato ortet formaliter inftans Conceptionis A. afoluct fit nec ipfe actus meritorius, prout ifthíc fupponitur, tempore Paffionis elicitus, o col]at z premi attingat intrinfecé,canquam objectum,pri. mum inftans Conceptionis A. neque vi- quamfui[fe nunquam ( ciffim actus aliquis meritorius, à Chrifto exe fcie elicitus, pro primo inítanti Conceptio- üum hu nis A. refpiciat exiftentiam ejusdem unio- drt aQl nis pro tempore Paffionis , rtanquam fuum rzemium. Sic etenimnon dabitur mu- tonditio titati nj tua caufalitas effectiva inter meritum , & effentit przmium, neque mutua prioritas in €o- BU dem , fed folüm in diverfo genere. Licét v um enim unio, prout exiftens in primo inftan- ii b ti Conceptionis A. fit prior ordine execu- tvf tionis , feu durationis realis : quàm pro- t quid ut realiter exiftens tempore Paffionis, po- widfol teft nihilominus hzc unio, prout exiftens abfoluté in menteDei, pro tempore Paffio. se rf "etle nis effe prior ordine intentionis feipsà, ERY prout exift ; tionis.. ente in primo inftanti Concef hUi T T 256 Conftat III. Quód Chriftus potuerit Itisz i T r l mereri unionem hypoftaticam , non fo- làm quoad circumftantias , fed eciam in. Vrl MM fubftantia confideratam , merito com- penfativo, feufolutorio,per eandem unio- fs nem digaificato, Nam mgrium com- pen: Ü M. Difputatio 1V. Art. l1. 273 Ylitayy penfativum non eft caufà moralis effe&i- O0b ts va , fed folüm finalis fui premii , utpote At n anticipató collati ex hocfine ; ut meritum » prcd abfoluté fit, & per illud przmium antici- [ i pató collatum compenfetur , ita quidem : ut przmium iftud abfoluté collatum nun- urend A m quam fuiffet , fi merita fübfequa abfolut& Ts d nunquam exifterent. Hinc Deus przlu- t C cente fcientià medià, qua przvidir me- ritum humanitatis Chrifti, cujusmodi ena Anquam h erat aCtus obedientiz de fübeunda morte, dübir z conditionateé futurum , fi daretur huma. meriund nitati unio hypoftatica, aliáque principia yitas effentialiter requifita: potuit decernere nere, Lic abfolutam exiftentiam illius ex hoc fines ut hzc eadem unio , per fubfequum actum dmoiníat. dineexect. obedientiz , ab ipfa unione dignificatum, li compenfaretur. Exquoipío ulteriàis de- m pro- : [onls pO* ducitur : quód unio eatenuüs fit premium meriti,abfoluté exiftentis , quatenüs hu- t oxltens orePalo. manitas Chriíti per actum obedientiz, ab- foluté exiftentem,fe reddit abfoluté di- mis [Cllþsa) n Cone gnam hacunione; cüm per eundem actum, proutfolüm conditionaté exiftentem,non- dum fuerit abfoluté digna, ut eidem ab- b ?Omeä foluté daretur unio. Qus autem ifthíc m, m [f ülteriüs contra libertatem meriti com- Cd e['l'.lm L penfativi opponi poffunt: eó quódunio o itum: dctqr ; Ut daþa non effet , fi talemer e,andemuük * Corne» i ä aA Traclatus VI, de Incarnatione, conditionatum non fuiffet :»: folvenda re- | p N ftant ex illis, que de fcientia media re- lm itren flexa in Tra&. I. de peo, Difp. II. arc. 7. fu- a n fiüs expofita continentur. at UET ARTICULUS IIl. mgï: gmfh Dd fESU 4n Patres antiqui meruerint - hi v m Incarnationem ? nints n Proni renotandumI. Quód Chriftus, in mo- ,2.;71) derna Divinorum Decretorum provi- tie, fU don,, ttr dentia przdefinitus fit, tanquam caput fs, lu morale totius humani generis : non ta- men eo fnodo, quo Ádamus erat caput l (un morale totius fuz pofteritatis. Nam vo- tbl luntas noftra fic erat transfufa in volun- x Vi tatem Adami, ut illius peccatum effet m moraliter noftrum: non autem fic trans- d m fufa in voluntatem Chriífti, ut ejus meri- iïiü Cü PTiHC. tum quoque fieret moraliter noftrum.. D k tntuy Hinc peccatum Adami eft caufa formalis totius culpz originalis , in qua culpa o- Wt mnes nafcimur : econtrà meritum Chrifti p U w eít cauía effieiens moralis totius gratiz , ts per quam juftificamur. Atquein hoc fen- . ( Uiäiünig fu intelligenda eft illa.comparatio, quam ïg, m(!dine Apoftolus inter Adami delictum, & Chri- flà meritum inítituit, ad Rom. V. 12. & UM . feqq. t Wi Difputatio lV, Artic.1ll, 275 thtl feqq. Per um bominem peccatum in bunc mun- T t Dl dum intravit , C per peccatum imors : Q ita in omnes bomines mors pertranfüt , in quo omnes pec- caverunt, Sed non, ficut. delidum, ita e» donum. Si euim. unius delido multi mortui. funt s. imultà JSu J magis gratia Dei , é donum, in gratia unius bo- wimis JESU Chriffi .in pluves abundavit. — Wgitur, 11] ficut per. unius delidum in. omnes bomines in con- Ti demnarionem :-fié per unius juflitiam in omnes ho« mines in juflificatiouem. hris n Prenot. Il Quód proinde omnia gra- 258 torumpi * tiz, tum auxiliantis, tum fanCtificantis dona, ex meritis Chrifti abfoluté previ- iquam o j2 nonta fis, fuerint à Deo Patribus antiquis col- lata. Quamvis etenim fuerit poffibilis : at Ciptt , Namvo ordo fupernaturalis gratize, absque Incar- i[n volu natione Verbi Divini, feu exiftentia Chri- atm ef fti, proutDifp. 2. num. 118. dictum eft: attamen in moderna providentia Incar- n rans tejs mett natio eft principium gratiarum omnium, quas Deus generi humano contulit;etiam of fi formal ante adventum Chrifli, prout fu(iüs Di- fput. . art. 4. exponetur. - Ex his itaqué uolpt? Itum j patet: quód Pàtrum antiquorum merita quidem priora fuerint tempore, five or- dus grat einhoch dine durationis: pofteriora tamen natu- rà, five ordine caufalitatis, Incarnatione nb o erbi Divini; quia fcilicet omnem ad fua merita elicienda gratiam ex meritis Chri- m V " n € hoc etiam de illis i acceperunt, Atgu 2 a - W ay6 TrallatusVI, de Incarnationt, gt a&tibus meritoriis intelligendum, quibus venturum Meffiam credebant, fperabant, i [ül'þema1 & defiderabant: üt Patriarcha Jacob Ge- Dicol. | nef. XLIX. 10. Non auferetur Sceptrum de 7u.. ii fecl i, d da , « Dux de femore ejus , donec veniat, qui mit- gendus eft , & ip[e erit expectatio gentium, — Re- amationt | l congrü gius vatesPíalm. CXXXI. 10. Propter Da- tífimo uf vid (ervum tuum , non. avertas faciem. cbrifli tui, ProphetaEvangelicus Ifai.XVI. 1. Emitte (2, at N agnum Domine, Dominatorem terra, fümque ( 259 Prexnot.III. Quód Parres antiqui, fpe- umv &atis legibus modernz providentiz, non ,gitioxl potuerint ullatenüs mereri Incarnatio- urnati ia nem,in fubftantia confideratam; quia fci- licet ifta eft primum omnis gratiz illis vnd weolus n collatx principium, üt num. przcedente di&um eft. Átque ideo D. Thom. hicq. gl 2.art.XI. Gratia non potefl. cadere [ub merito 5 j o quia eft. principium merendi. Unude smultà mints m diqei Incarnatio cadit fub merito ; quia e[t principium gra- j polilara tie, fecundüm illud Joan.1. Gratia,d veritas per tBinins &tl fESUM Chriflum facta eft. Unde folummo- dó inquirendum reftat. Primó: AnPa- frinplune tres antiqui de potentia abfoluta, five fe- icos, clufis legibus modernz providentiz, po- Mogyrenn tuiffent de condigno mereri Incarnatio- Val nem Verbi, feu adventum Chrifti? Se- MT cundó : an fpectatis legibus modernz pro- d ( ri.n videnciæ, faltera de congrue merue C ; menlt() gmæ' hii repog [ Mi pifputatio lV, Artic, m; : 277 :ndum,ïg»d circumftantias Incarnationis, nempe quo- Dt i ad ftirpem, locum, & tempus ejusdem? d jj Dicol. Non potuiffe Patres antiquos, 260 mj etiam feclufis legibus modernz providen- ( W g, tiz, de condigno mereri fübítantiam In- T. 32 carnationis, etfi hanc potuerint mereri 301 )7 de congruo: fimeritum iítud in fenfula- Ita cumD.Thom.híc irim ci tiffimo ufürpetur. VT L q.2. art.x1. SuarezDifp.1o, Sedt.6.alio- , | I Prob. IN rümque communis fententia. antiqu f W uamvis etenim juftus , prelucente co- ln gnitione füpernaturali de poffibilitate In- Incmate earnationis , ejusdémque neceffitate ad y quil reparandum genus humanum per viam. yiti 1lls condignz fatisfaCtionis , poffit eandem racedente precibus ardentiffimis petere, aut etiam om.hicq, per fingulares virtutum actus ad recipien. dam unionem hypoftaticam fe difpone- fibmrits ib ii 16 5 adeóque in hocfíeníu mereri de con- yip g gruo fübftantiam Incarnationis : repugnat TUrT d nihilominüs, ut pura creatura, quamvis infinité fanCta, fibi,aut alteri mereatur de (olumro- j A condigno hancunionem,in fübftantia con- fideratam. Ergo. Antec. prob. Nam me- ivl lenie ritapurzcreature , quamvisinfinité fan- &z , de condigno przmiari poffunt dono Íncarmat yiti? * aliquo inferioris ordinis , quàm fit unio hypoftatica, fcilicet correfpondente aug- gemp Sed mento gratic, acglorie cxleftis. Q mü'"«; me- hqcipfo repugnat, ut pura creatura rea- 278 Tratlatus V1, de lhwmtiane. | reatur decondigno fibi , aut alteri unio- Pico Il nem hypoftaticam, quoad fübftantiam. Er- Id w o. Maj. prob. Nam beatitdo formalis eft « de in linea excellentiz, five dignitatis, do- ais ] num aliquod inferius unione hypoftaticá. d Pro « Ergo. Jruetur 261 Confirm. I. Auth oritaie D. Thomz | hntiam art.cit. fic concludentis : Neque opera ctujus. lntec. p cunque hominis potuerunt effe meritoria tmionis bypo- fitiam flatica de condigno 5 quia opera meritoria bominis num, 6 proprié ordinantur ad beatitudinem, que e[t. virtutis m, én Unio pramitum , c confiflit in plena Dei fruitione, Mdicuti autem lncarnationis , eum fit im effe per[onali , ^ gttr m tran(cendit unionem beata mentis ad Deam , quae e CXX gper adum fruendi, c ideo nonpote[l cadere fub tne- vitum, tf iistu "Confirm. II. Nam per unionem hypd- AMeni lu ftaticam humanitas elevatur ad eum ra- ietin ld dum dignitatis , ut przftare poffit condi- Bs v gnam fatisfadiionem ad redimendum ge- i, qi nus humanum. Sedhoc ipfo eademnon M poteít cadere füb meritum condignum pu- g r recreaturz. Ergo. Maj.patet. Min. ite- m rató prob. authoritate D. Thommz art. DX u cit. fic argumentantis: Incarmatio chri[li efl feformativa totius natura bumana , C ideo nonca- MM, dit (nbineritum alicujus bominis fingularis. — Huic h n fity do&rinz adjungenda funt illa , qux Difp. ( II. art. 4. de neceffitate Incarnationis ad GDI n reparandum genus humanum dicta funt. Di- Q [ttg —— MM 279 Diputatio, W. Artic, l1l ul Ut Dico II. Nonfolümpotuiffe, fed etiam 56 defactó antiquos Patres meruiffe, íàl- tb fini p i. tem de congruo,circumftantias Incarna- tionis. Itacum D. Thoma cit. commu- n ia nis. Prob. Nam defactó Patres antiqui merueruntIncarnationem, quoad circum- ite m ftantiam ftirpis, loci, ac temporis. Ergo. Natgay Antec. prob. Et inprimis quoad circum- wmme?» ftantiam ftirpis ; nam Deus ad Abraha- QT mum. Genef. XXII. tr6. Quia fecifli. banc uf zem , C non peperci[li filio tuo unigenito propter me z ^titin, V benedicam tibi , & benedicentur in. (eminetuo omues d p gentes terra 5. quia obedivifli vocimea.. Et Pfalm. t quac CXXXI.xi. furavit bominus David veritatem, rf m e» non fruffrabitur eam : de frudu ventris tui ponam fuper fedemm. tuam. luc producam cornu David , nemyp paravi lucernam chrifla. 1eo.. Quoad circum- Jeum gra ftantiam loci Mich. V. 2. Er tu Bethlebem ff condi Ephrata, pavvulus es in snillibus Juda : ex te mihi endum Qe egredierur , qui fit dominator inlfrael, v egveffus eudemnor Denique ejus ab. initio , à diebus aternitatis firmur p uoad circumftantiá temporis Ifa. XLV. t Min. f& 9. Rorate celi. defuper , . & nubes pluant juftum., horng at Dan.IX. 24. Septuaginta hebdomades abbre- uio il viate funt [uper populum tuum , & fuper urbem gim fanttam tuam , ut confummetur pmvarimn'q, & uaris finem accipiat peccatum ,. r ungatur Sancius S4h- d üorum, Ergo. Confirm. authoritate D. Thomz art. ,« mauonh* 3 m dl&!rw nai cxt fic docentis: Ex congruo meruerunt '(a Pa- 4 290 Tratlatus VI, de Yncarnatione, patres Incarnationem , defiderando ,. & petendoil- $ formal lam 5 congruum enim erat , ut Deus exaudiret eos , dentema qui &i obediebant, Sed hzec doctrina. intelli- gofümm genda eft demerito congruo , quoad cir- b ! Wencita cumftantias Incarnationis. Ergo. Min. prob. Nam juxta D. Thom. Incarnatio , | malitet. amor. quoad fübftantiam , non cadit füb meri- j to , prout ex verbis ejusdem, num. 26r. ifom. | Mdf adductis,patet. Sed principium meriti, ] uoad fubítantiam , non poteft cadere itub! mea util ub meritum impetrativum , nec quidem congruum , prout art. przced. oftenfum mij hi eft. Ereo. Naji 264 ObjiciesI. contra primam. Nonrepu- dilinitn gnat, utpura creatura mereatur de con- fs p digno przemium majus , quàm fit unio hy- i, d poftatica. Er o. Antec. prob. Nam bea- gitzata titudo forma l keattune s , absque unione hypofta- tica, eft przmium majus , quàm unio hy- s d poftatica absque beatitudine formali. Tinna Sed pura creatura poteft de condigno toutero mereri beatitudinem formalem. Ergo. tD Maj. prob. Bcatitudo formalis , conjuncta Q ulhs cum carentiaunionis hypoftaticz , eft ma- hris iseligenda, quàmunio hypoftatica con- Mmfh jun&a cum carentia beatitudinis forma- Wtly lis. Ergo. d Confirm. Unio hypoftatica eft poffef- li o fumrhi boni folüm phyfica, feu realis, n tu- Tün t intcntiomliï ;4c moralis. Cüm beati de i Difputatio W. Artic, Vl 281 b g do formalis per vifionem, & correfpon- Dittujy, dentem amorem Dei, fit poffeffio , & frui- ii g tio fümmi boni. Sed hzeceft majus bonum. T00, Qu Ergo. Min. prob. Nam Deusipfemet per 5 m identitatem realem cum fua bonitate, for- , lncm. maliter beatus non eft; fed per vifionem, C fs & amorem, quacognofcit, & diligit fe- D RU f ipfum. Ergo. dplum r Refp. N. ant. Ad probát. D.maf. Bea- 265 potel t titudo formalis eft prermium majus in li- , Dec Ql nea utilitatis , quàm unio hypoftatica. C. maj. In linea excellentiz, ac dignitatis. &d, offay Ratio N.maj. & fic^D. min. N. confeq. Nontge diftinctionis eft; quód beatitudo forma- ür decon- . lis, feclusà unione hypoftaticá,fit donum i uniohy-| utilius, & à creatura rationali magis eli- a bez- gibile: attamen unio hypoftatica,feclufà beatitudine formali, fit donum excellen- t hypo(ta- nunio bj tius, five dignius, prout ex doctrina D. . formali "Ihomz,n.261.adduCta,patet. Ratioau- rem ulterior eft ; quód creaturz,hypo- qudigno p, Bo ftaticé Deo unitz,debeatur cultus latriz, avj qui cultus non debetur ulli creaturz, 5 antumvis fanCte, ac beatz, fi eadem. ig d D faricacor eo hypoftaticé unita non fit : adeóque iis font unio eft donum dignius , beatitudo au- tem melius. )d POM Ad confirm. C. maj. D. min. juxta da- tam diftin&ionem, & N. confeq. Cxte- hy feumfik uumWï rüm tota vis hujus argumenti cadit, fi $ u- 282 Traflatus VI.. de Incarnatione, füpponatur: unionem hypoftaticam non tmport pem., 1 uidem effe beatitudinem formalem, at- fanti & tamen effe metaphyficé connexam cum. beatitüdine formali illius creaturz ratio- findific thoritat nalis, quz Deo hypoftaticé tinitur, pro- — utMunieffa Difp.1 ;. deIncarnatione,cum ii wyit t Efparza docet, de quo Difput. f. artic. 3. agendum erit. hi tlj 266 ligitur ObjiciesII. Humanitas Chrifti, feclufis legibus modernz providentix, poterat bigu/ u fibi mereri de condigno unionem hypo- Mil ftaticam per opera antecedentia eandem um uniopem. Sed hoc ipfo pura creatura poteft mereri de condigno unionem hy- yoltta Maj. prob. Quam- falimial poftaticam. Ergo. veltr d vis enim humanitas Chrifti non potuerit mereri de condigno fubftantiam unionis netum ( hypoftatice, merito impetrativo, prout n N formaliter dignificato perhanc unionem: d poterat nihilominüs anima Chrifti, non od folüm naturà , fed etiam tempore priüs Tetun i uniri Verbo Divino, antequàm eidem. 'amcx] QV uniretur Corpus Chrifti, adeóque perme- ht ( ritum àliquod impetrativum mereri de t lol condigno uniortiem h ypoftaticam Corpori um Chrifti. Ergo. li Confirm. Nam probabilius eft : quód W defa&ó humanitas Chrifti fibi meruerit unionem hypoftaticain pro primo inftan- t idem ti conceptionis P?r, merita, non qu tem- At Difrutatio WV. Atic. . 283 Düatiümg tempore, fed naturá,antecedentia unio- hrmilcm,;. nem, ficut defactó Angeli in primo in- Mu ftanti creationis fibi meruerunt gratiam Qf fanctificantem, Ergo. Antec. prob. au- 1 nnitur, n thoritateScripture ex Pfal. XLIV. 8. Di- It iexifli guflitiam , c odifli iniquitatem , proptereà I f t unxit te Deus, Deus ttius oleo latitie pre con(orti- bus tuis. — Ubi per hanc unctionem intel- ligitur unio hypoftatica, Et Apoc. V. 12. ii t potz pignus eft Agnus, qui eccifus el , accipere. virtu- tem, t Divinitatem, Ergo. hem lp la eantan Refp. D. maj, Hurnanitas Chriíti pote- 267 | CrC2CUTE rat fibi mereri de condigno unionemhy- onem Ly- poftaticam, adexquaté fumptam. N. maj. folüm inadequaté fümptam, & diftinctam . Qun ptüerit realiter ab unione, vi cujus dignificatur unonis meritum Chrifti. C. maj. & fic D. min. N. mit confeq. Ratio eft ; quód anima Chrifti Qonam* in prdi&ta hypothefi meruiffet quidem. de condigno unionem hypoftaticam inter [j, non u priüs Verbum Divinum, & Corpus Chrifti : non tamen proptereà ipfa humanitas Chrifti .eitem, ; perme- meruiffet fibimetipfi de condigno unio- nem hypoftaticam, adzquaté fumptam ; r & cüm fola anima non fit humanitas Chrifti. Corpot Unde in data hypothefi eodem modo, fi- il cut num. 245. deunione hypoftatica al- terius humanitatis,realiter diftin&tz , dif- menet "currendum eft. Ad 0n quïldï i ! Z84. SraBlatus VI, de Incarnatione, | Ad confirm. N. antec. Ad probat. Neg. yisfun confeq. Quamvis etenim unio hypofta- Cont uam a tica, prout bumanitati Chrifti in primo inftanti conceptionis collata, potuerit ca- 1 jfnda dere füb meriturt ali uod congruum, íd- hoc ipfo a ) | que impetrativum, ipfa hunianitate s oec | hriíti pro figno priori naturz elicitum, [iOn'Bi r rout defa&tó meruerunt Angeli gratiam p. ai. É a n&ificantem in primo inftanti creatio- rob. ( nis: fpe&tatà tamen modernà providen- tiquis tià, nullum meritum humanitatis Chri- que hat bantid fti,pro figno aliquo antecedente naturz, elicitum fuit ante hypoftaticam unionem, eret n àt cum D. Auguft. & D. Thoma commu- trius d nis,& certaTheologorum fententia docet, [ Ji Hinc primus. Scripture textus intelligi wepu non debet de unione hypoftatica, fed fo- (l & làm de gloria Corporis Chrifti in refür- hat recione: alter autem de honoribus Divi- quimd nis Chrifto exhibendis. ttun, p ObjiciesIII. contra fecundam. Si Pa- 268 V N tres.antiqui meruiffent de congruo acce- Mitr i lerationem Incarnationis, adeóque cir- tinens cumftantiam temporis :. tunc etiam me- t zuiffent, ut tempus à Deo pro Incarna- nmuüï « £ione Verbi primitus ftatutum, abbrevia- Xj retur, Sed hoc repugnat; cüm. decreta RWQHM Dei immutabilia fint, Unde D.Aug. lib. Qs n ocoginta trium queftionum, de Chrifto oltifis PIWM( i i-n,qu[t z Dume venit, quando debuit. venire, v tai t Difputatio IV Af'tic, 11l 28j gatis [ua vationem [ecutus, non meritorum., Ergö. nilys Confirm. Nam merita Chrifli, tan- uI uam actus vitales,probabilius non erant a,pom&; iftin&a realiteràfuisdurationibus. Sed n 1 m hocipfo Patres antiqui non poterant me- reéri de congruo accelerationem Incarna- U n tionis,(ive circümftantiam temporis. Er- fpa go. Maj. fupponitur ex Philofophia. Min. It C prob. Omnis fiquidem gratia Patribus an- T tiquis collata eftex meritis Chrifti , adeó- tatis ( ue hzc cum füis durationibus previde- té ndti bantur abfoluté futura, priusquàm intelli- Unjono, geretur meritum aliquod abfolutum,à Pa- | CORRITU tribus elicitum,' Ergo. tiadocet, Refp. D. maj. Tunc etiam meruiffent, 269 indlij uttempus,àDeo per decretum aliquod ab- - folutum, & efficax, primitus ftatutum, ab- 1 rfr- breviaretur. N. maj. Per decretum ali- isDiyi- quod meré disjundtivum , aut conditio- natum,.primitus ftatutum. Tranf, maj. &i - & C. min. N. confeq. Ratio diftinctionis p at habetur à paritate przdeftinationis. Sicut quc cir- enim Beatus dependenter à meritis,folüm jm m conditionatéprzvifis,przdeftinatus ad glo- [ncarme riam , üt coronam, alioquin excluden- bbrevie dus àgloria: fi meritaillius nunquam da- rentur ; nihilominüis meretur gloriam , àt. y dege Àu .hb, coronam , merito impetrativo : quin pro- ptereà mereatur, ut Deus mutet decre- ieIChIiü*) tnit tum aliquod abfolutum ; & efficax non.. [ daus ] 1 286 Tratlatus VI, de Incarnatione, | dandi gloriam ; cüm tale decretum nun- j 0 ocarnati quam prcefferit, etfi füpponeretur pra- jb ceffiffe decretum aliquod conditionatum, ! Pofüt f CM aut mere disjunctivum: ita pariter ifthíc difcurrendum eft, Nam od grat prir . Adconfirm. 'Tranf. maj, D. min. Non, qtiqui poterant accelerationem Incarnationis mereri, merito impetrativo, ftrictiffime pium oft du, hi fumpto. Tranf. min. Minüs ftricté füm. pto , quod nempe fit prius ordine execu- bi noni uniona? tionis , fedpofterius ordine intentionis, merito abfoluto Chrifti. N.min. &con- matut? ( ption: feq. Ratio diftin&ionis habetur ex illis , / u£ num. 232. dictafünt, Ex dictis w t 270 Conftat I. Chn)b'aoq uód pura creatura, quan- tumlibet infinité fan&a, non poffit fibi, torm, tfeboDh aut alteri mereri de condigno unionem. Confatl hypoftaticam, in fübftantia confideratam;s |ütde cüm omne meritum purz creaturz poffit de condigno premiariper correfpondens t augmentum gratie, ac glorim ccleftis, t Lt Teytu t quod augmentum, ordine dignitatis , & excellentie , inferius eft unione hypo. li, t a ftaticà. Hincneque Patres antiqui , neque ipfahumanitasChrifti per merita,pro figno T ftriy priori naturz anteced entia unionem hy- þtt*gmm i oftaticam , de condi D gno mereripoterant ts ubftantiam Incarnat lonis. UT 271 Conftac II. Quód Patres antiqui, fpe- Tl &atis legibus NY modernz providentiz, nec qui- M -Di]pututi?u IF, Art, IIl, 287 emtum " dem de congruo , meruerint fübítantiam. Incarnationis: etfihzc alioquin cadere Oi Ond'ltionp'z offit füb meritum congruum purz crea- tll turz , faltem in fenfü latiffimo acceptum. Nam defa&ó ipfa fübftantia Incarnationis D m j erat principium omnis gratiz, Patribus Tongs antiquis collatz. adeóque etiam princi- ) I ium omnis meriti,ab iisdem defactó eli. citi, Pariformiter Humanitas defactó fi- t g. bi non meruit de congruo hypoftaticam 'rdinc d u'ltcmicm unionem merito aliquo;pro figno priori h, & naturz elicito in primo inftanti conce- ptionis, ante ipfam hypoftaticam unio- lr xl dids nem; quia certum eít : quód humanitas Chrifti non elicuerit ullum actum meri- ti, (l of b torium, priusquàm effet hypoftaticé uni- ta Verbo Divino. nlonen, lritmy - ConftatllI. Quód defactó Patres anti- 272 ui, falté de congruo, meriti fint Incárna- ? pl tionem,quoad circumftantiam ftirpis, lo- Tpondens ci, & temporis confideratam, prout ex aielüs, Scripturz teftimoniis,num.262. adduétis, g, X colligitur, fa&à etiam füppofitione:quód cpe. hz circumftantie ipfius Incarnationis à j, hequt Deo fuerint abfoluté predefinitz , inde- prolim pendenter à meritis antiquorum Patrum, nem bf abfoluté previfis. Sic defactó gloria, uüt |porctit corona, cadit füb meritum impetrativum jufti, non quidem ordine intentionis, fed iqi, F executionis;etfi prede(tinatio ad gloriam, QUA. y üt f ff 288 TrallatusVI. de mcarnatione, üt coronam, facta fit ante merita ejusdem Prent E ver fümpt ;'vaþfolutä pravifa. àoad fi ARTICULUS 1V; R antias C RRM Ym de! ;An Deipara fibi merueritxdigni- t quidet tatem Maternitatis 2 vontider? fola at Rznotanduml. Quód Beatiffima Vir- prout h citer v 27 3P go non potuerit mereri de condigno tiarm uti fübftantiam Incarnationis ; cüm hzc o- mne meritum condignum purz creaturz dem od tanféendat: neque illam merita fit de ligunil congruo ; cüm Incarnatio fit principium malecii omnis gratiz , & proinde etiam omnis OT meriti, à Beatiffima Virgine eliciti, prout wutubdpn ex dictis art. przcedenti liquet. Upde ii D folàm controveríia movetur de ipfa Ma- g, P l ternitateDei, quz formaliter confifticin illa a&ione, vi cujus defactó Beatiífima wlte ec titenf Virgo, tanquam caufa efficiens inftru- mentalis, eadémque divinitus elevata, Metmits jn primo inftanti Conceptionis Chrifti rerg Utl phyficé produxit unionem hypoftati- cam inter Verbum Divinum, & huma- Il EF?M) lau nitatem Chrifti, prout num. 220. dictum D eít ,. an fcilicet,& quomodo eandem Bea- W D tiffima Virgo fibi ipfi potuerit mereri, aut rl t defa&g merita fit ? Ti Pi'æ;e l R (fiyi Difpntatio TP, Art.lV. 289 | il l ^ Prenot. II Quód Incarnatio formali- ter fumpta, five unio hypoflatica, tum a74 uoad fübftantiam , tüm quoad circum- [ s u,u antias confiderari poífit, ideóque idi- v'! fum de Maternitate Dei intelligendd fit, nj mgn!- f t quidem Maternitas, quoad fübftantiam fir) coníiderata, non confiftit formaliter in. fola actione productiva,generic?é fumpta, atifim/ prout hzc eft principium aliquod fimpli- citer neceffarium ad abfíolutam exiften- de coniy m h tiam unionis hypoftatice 5 íic enim ea- ? ( dem cadere non poteft füb meritum con- n fte dignum ullius purz creaturz. Undefor- malicer ipfa Maternitas, de qua ifthíc con- rinonum IT Ormn troverífia movetur, importat actionem. (j prout unionis h oftaticz productivam, prout (Ipde à fzmina " eum-Hominem concipiente, p Me- procedentem. vílticin Prznot. III. Quód Chriftus potuerif 27$ etfima realiter exillere, quin conciperetur, aut ; inftru- nafceretur à fzmina, ideóque daretur ul- elevata, laMaternitas Dei, ficut defadió Adamus 5 Chï'lü'l fine matre exiítit. Hinc imprimis quz- y ()üad l ftio moveri poteít : an Beatiffima Virgo K hum fit merita, aut faltem méreripotuerit,ut », didun Chriftus reipsá potiüs à matre aliqua, vlem i quàm fine omni matre realiter exiíteret? Verümin hoc fenfü przfens controveríia r 1 Theologis non attingitur; cüm hocfo- f li libero' decreto Dei, digaantis nafci ex £x-. 290 Tra&atus VI. - de Incaruationg, | fæmina', non fpectato ullo merito alicu- 'nMatïemï jus creaturz , adítribendum — videatur. l, 0 uzftio igitur folüm reftat: an, & quo- tücindepe modo Beatiffima Virgo meruerit, ut ea- itis,ablot dem potiüs, quàm alia, eligeretur in Ma- Confirm trem Dei ? sodernap 276 Dicol. Non potuiffe B Eaïifïïmam Vir- isgorian emnesbe ginem in moderna providentia mereri,& uidem merito impetrativo , ftrictiffimé &Angglon f u mpto, ut eadem prz aliis eligereturin temeriti MatréDei. Ita cum D. Thom.hícq.2.a.x1. omert! [ Suarez, Vasquez,aliique. Prob. Meritum jto, Tf $mpetrativum, in feníu ftrictiffimo fum- !Matren ptum, efít illud, quod tam ordine inten- TL tionis , quàm ordine executionis, antece- ln d g dit abfolutam exiítentiam fui praemii. Sed d hoc ipfo,in moderna providentia, Beatif- Tiaufdaí fima Virgo fibi mereri non potuit Mater- fl nf nitatem. Ergo. Maj. conftat ex n. 232. d hu Min.prob. Decretum, quo Deus Beaciffi- af Vir mam Virginem elegit in Matrem Chrifti, tinlnen] defa&tó fuit independens ab omnibus ejus- ( T dem meritis, abíoluté previfis. " Ergo. - GD dlery Antec. prob, Nam merita Beatiffimz Vir- nlvb ginis, quz defa&tó abfoluté exftiterunt, AE etiam ante aCtualem ConceptionemChri- DLT fti, fuerunt dignificata per excellentiffi- Dits Em(, ma illa dona gratiz fanctificantis, que illi uT Deus ftatim ab initio contulit,& quidem Utl ifieo ; quia prz omaibus aliis eleéta ergg - u Mtnm uw' Di/þutztfa IV, Artic, W, 291 Boj | in Matrem Dei. L n Sed hoc ipfo decretum iftud, vi cujus eleGafuit in MatremDei: à m)&w- TU . fuit independens ab omnibus ejusdem me- ritis, abfolut? previfis. Ergo. &t nl Confirm.I. Nam Beati ffima Virgo , in277 a&ïmnï"w- moderna providentia, ad fammam in cce- lis gloriam, vi cujus folo Chrifto inferior, Il nex] omnes beatos,canquam Reginahominum, ) fridei & Angelorum, tranfcendit: ele&ta eft an- elipera: Sed hoc i- te merita, abfoluté przvifa. ic 2 pfo merito impetrativo, ftridtiffimé fum- b. Merta [limo n pto, mereri non potuit, ut eligeretur in MatremDei, Ergo. Maj. füpponitur ex line Inta Tra&. I. de peo, Difp. 4. art. 4. ubi often- l atatt- fum eft : quód predeftinatio beatorum. wii, $od ad gloriam, üt coronam, in moderna pro- a tf videntia facta fit ante merita illorum,ab- itMater- foluté previfa. Min. autem prob. Ideo 11232 ad füummam hanc gloriam przedeftinata eft Bof Beatiffima Virgo ; quód eadem electa fue- nChrl[ïh ritin MatremDei. Ergo. us jus Confirm.II. Authoritate SS.PP. inter , g j ! quos D. Hieron. Dialogo I. contra Pela- (ims Vi gium illa verba Beatiffime Virginis,Luc.I, [icerum 48. Ex boc beatam ime dicent omnes generationes s yem : quia fecit mibi sagna , qui potens e[l, Sic expo- celknt'llc nit: Adyerte, quód beatam fe dicat, non proprio isa quæ ' merito,, fed Dei in (e babitantis clementiá. . Div. & u ulgentius de Natura, .& Gratia. cap. 7. ï df Deum lominem. fa&um , nn humanis me- adecafïä P T$s 292 Tradlatus V1, de Incarnatione, ätis , fed «oncepti, na[centísque Dei Summi digna- j Angt tione promeruit : D. Bernardus Serm.; de Na- frondilf Confr tiv.S. Marie : Oserant alii meritum,, nos in- yenire gratiam fludeamus : Maria non. pretendit qu D/ meritum , (ed gratiam querit, Ergo. ! pgu f aj8 Dicoll. Eríi Beatiffima Virgo in mo-- : mrd, 5 ! gmiä, derna providentia, merito impetrativo, ftridiffimeé fumpto , non meruerit, ut ea-. du ii dem eligeretur prz aliis in Matrem Dei: Suatel,: Conft nihilominüs eandé meruiffe impetrativé, faltem de congruo,ipfam Maternitatem.. eit.ad 1ta cum Div. 1 dicitir n homa füperiüs cit. Suarez Difp.10. SeQ.7. Vasquez, aliique. Prob, snplt. uamvis etenim decretum intentivum, iif vi cujus defactó Beatiffima Virgo eledta wid, dl eft in MatremDei, factum fit ante omnia fturb illius merita,abfoluté przvifa: nihilomi- Confm.T nüs decretum executivum,feu collativum inürde ipfius Maternitatis dependebat à meritis ücoronam, ejusdem, abfoluté przvifis , quz actualem ss Chrifti Conceptionem defactó tempore n antecefferunt. Sed hocipfo, E rgo. Maj. a rob. Nam Beatiffima Virgo defactó me- j * ii ruit merito aliquo impetrativo ipfam Ma- 'Whanc ' ternitatem, Ergo. Antec.prob. autho- Ws ritateScripturz : ubi Elifabeth ad Virgi- gt w nem fe invifentem Luc.I. 46. ait : Beata, BN que credidifli, Ec ipfamet Virgo.48. Refpexit t d j LUR " hmuüi;a&em ancille (ue. Cüm- anteà nuntia [^ [2 L ifiy, Difputatio IV, Art, IV 29j Yi ] Sü'm.- M; ti Angelo fingulari a&u humilitatis re- fpondiffet: 38. Ecce Amcilla Domini. Ergo. Wif vj Confirm.I. Authoritate SS. PP. inter 279 ULIT. quos D.Ambrof. Lib.2. deVirginibus ait: , Digna fuit , ex qua Eilius DEI nafcererur.. Ber- i nard. Serm. de Nativitat, S. Mariz, Plena 0 nytti eff gratiá , & adbuc gratiam invenit , digna pror- tht fus invenire , quod quarit..— Hujusmodi plura Matren ) Suarez, aliique paffim adducunt. inptto Confirm.II. Authoritate D. Thom. art. tetnitza s cit fuxt cit. ad 5. fic refpondentis : Beatiffima Virge dicitur mertiffe portare Dominum. omnium , prout lque hr nempe de illa canit Ecclefla; non quia meruit ipfum. ntentivun, incarnari : (ed quia meruit ex gratia,fibi data, illum irgo d puritatis, C* [andtitatis gradum,ut congrua. poffet Inteomnia effe Mater Dei, nibilom Confirm. III. Licét in moderna provi- vllativum dentia przdeftinatio beatorum adgloriá, j meritis üt coronam, facta fit ante illorum meri- abualem ta,abfolute previfa: nihilominüs ipfaglo- ) trtport ria,in executione collata,cadit fub meri- El 0i Mai'l tum impetrativum, ídque prius tempo- o me ; re collatione actualiglorix. Ergo etiam. fam! Contra hanc ConcIuF 1onem, llp amw , auti ObjiciesI. Maternitas Beatiffimz Vir- 599 ia Vif ginis erat principium,dignificans merita a M ejusdem. Sed hoc ipfo nullatenüs pote- -48' Wy ràt cadere füb meritum impetrativum.. t QOU Ergo. Maj. fupponitur ex probabili il- lo am & rum fententia, qui hancprazrogativ 3 at- ] 294 Tratkatus VI. de Incarnattoue, attribuunt Maternitati. Cüm enim gra. (ig p tia fanctificans, tanquam filiatio adoptiva T igkux [olurb a Dei, fit principium,dignificans merita ju fti: hinc idipfum de Maternitate Dei ad- Chrifl ; mittendum videtur. .Min.prob. Nam. jare me principium, dignificans meritum, nequit fauentià ! Cq At i&io cadere fub meritum impetrativum,ab hoc principio dignificatum : etfi cadere poffit | Men füb meritum compenfativum. Ergo. Tirginis, Confirm. Merita Beatiffimz Virginis, tlonem, fn£tlfcat tempore aritecedentia actualem Conce- ptionem Chrifti, fuerunt dignificata per facure a gratiam fan&ificantem, eàmque excellen- pam Ya n (l tiffimam, à Deo collatam ideo ; quia ele- Ga fuit inMatremDei. Sedhocipfo per f Janb merita hec non potuit mereri impetrati- fryotira u vé ipfam Maternitatem, nec quidem or- lt Ut C0D ] dine executionis, Ergo. Min. prob. Nam V r du ipfa Maternitas erat principium hujus gra- ti, lgt tiz fan&tificantis. Ergo. j lm rl $I Refp. D. maj. Maternitas erat princi- Ts meri piü, dignificans merita, antecedentiatem- Q: qui D ; d N ' pore actualem Conceptionem Chrifti. N. 1 h "m di maj.Dignificans merita,fübfequentiaCon- tbsrng ceptionem Chrifti, Tranf. maj. & fic di- | "n flindà min, N.confeq. Ratio hujus eft; Á dm quia factà etiam füppofitione, quód Ma- cernitas fit principium, dignificans merita g Beatiffime Virginis: non camen poterat il eadem digaificare merita,abfolute exiften- tia Mi pifputatio V, Artic. V. 29j Eüm Q n tia, priusquàm ipfamet abfoluté exifteret, lt d Cüm igitur Maternitas non exftiterit ab- At foluté ante ac&tualem Conceptionem. Q Chrifti ; hinc eadem non poterat digni- hj a ficare merita antecedentia, fed folüm fub- n i fequentia ipfam a&tualem Conceptionem itvIndhy Chrifti. Ad confirm. D. maj. Merita Beatiffimz [ady Is | Virginis, tempore antecedentia Conce- Y ag ptionem, fuerunt dignificata per gratiam lem Go fan&ificantem excellentiffimam, tanquam nifcye futurz Matri collatam, reduplicativé fum- ( exeelo. ptam, N.maj. Solüm fpecificativé füm- j quace ptam.C, maj. & fic diftintà min., N, con- gciplopa feq. Ratio habetur àparitate. Sicut enim, Iyetrati fappofità przedeftinatione abfolutà ad glo- idem or- rjam, üt coronam, ante merita,abíoluté 05 Nam previfa, auxilium efficax ad meritum fi. Vjgna- nale, & gratia,illud dignificans, à DEO confertur ex hoc fine ; ut prxdeftinatus t prind- vi hujus meriti obtineat gloriam, üt co- atiate |. ronam : quin proptereà gratia finalis (it hrili. N ? principium effe&tivum ,. aüt gratia habi- AR tualis fitprincipium dignificans,prout col- & (ic d lata ex fine pradicto,, feu reduplicativé ujus d fumptas cüm.neutra füb hoc eonceptu , uod M fed (olàm fpecificativé,feu entitativé fum- ns mett ta, fit principium meriti : ita pariter t* n pott te, ilthíc de gr«ati'a auxiliant ?: ö(: fan&ifican v? 4 u exlfï: 296 Traldlatus VI. de Incavnatione, vi cujus Beatiffima Virgo merebatur Ma- Mh.! ternitatem, difcurrendum eft, || pdquc 382 .. Objicies l. Hoc ipfo, quód Deus Bea- y lu tiffimam Virginem, ante omnia illius me- ldgae Wt rita,abfoluté przvifa, elegerit abfolutéin ifirma Y Vaj Matrem Chrifti, eidémque intuitu hujus éledionis contulerit omnia dona gratiz, atig,j antecedentia. actualem. Conceptionem. rincipl & (ic di Chrifti: eo ipfo gratia hzc erat princi- * pium meriti, prout collata intuitu Ma-- flindion «ernitatis, E O. Antec prob. Decre- IT tum iftud collativum gratiz dirigebatur tentin] à fcientia vifionis, qua Deus cognofce- TEfitu | bat Maternitatem , prout abfoluté futu- " negiept ram. Sed hocipío. Ergo, t0, quit Confirm. Nam Deus,przfüppofito de- nento o creto collativo gratiz, per fcientiam vi- tuardüm; (ionis cognofcebat merita Beatiffime Vir- mipritut 1 ginis,abfoluté futura, & quidem prout icnun, elicita, & di nificata.per hanc eandem Adonf r atiam , quam eidem abfoluté conferre hum j atui& — Sed gratia, quam eidem abfolus ti, Mu té conferre ftatuit, erat gratia, prout col- (qncefsämu lata intuitu Maternita tis. Ergo. Maj. ntm vi prob. Repugnat, ut Deus per fcientiam. n "ml E " fionis cogrofcat merita Beatiffimze Vir- * n d ginis , prout abfoluté elicita, & dignifica- lttlag ta per hanc gratiam: quin (imul cogno- Ut V fcat hanc gratiam,à fe co : Hatam ;incpitu; Dl Maternitaus, Ergo.. Refp. Wm't h, Difputatie V. Artic. ID 297 n;mhzmæ Refp. N.antec. Ad ob. D.maj. Si- 585 mulque decretum iítu i, aut gratia, pro- M g, Ij i"iläæ ut fübítans huic decreto, erat principium, üe immediatum illius meriti, quoBea- m 4 ima Virgo. merebatur Maternitatem. du Ia nb N.maj. Ut neque decretum iftud , neque g.rgtia,. prout fübítans huic decreto, eífet Ioncepurm rinciptum immediatum meriti, C. maj. r & fic diftin&a min. N.confeq, — Ratio di- ) Intui l ftin&ionis eft; quódneque decretum col. tob D lativum gratix conítituat intrinfecé po- diridus tentiam proximam, five immediatam ad: Cogoní meritum , rout num, 20j. dictum eft, Jlute füt neque gratia, prout fuübftans huic decre- to, quod effentialicer connectitur cum. Vofto de- merito,abfoluté ponendo, fed folàüm en- ntim vi- titativé fümpta,fit principium meriti,pro- o Vir. ut à paritate przdeftinationis ad glorlam,*,- [f pl'OUE üt coronam, oftenfüm eft. endem Adconfirm. D.maj. Reduplicatione fo-- Ó tonferre lius confortii, five fensüs compofiti. C [ T maj. Reduplicatione formz, N. maj. & outcol- concefsá min. D. confe uxta datam di-- * . .M ftindionem.. Ad prob ant, Quin fi- cjentiun| - mul cognofcat hanc gratiam effe colla- Vi tam intuitu Maternitatis , eámque;prout i dioife fic collatam, effe principium meriti. N. i cope aentec. Nontamen prout fic collatam,fed folimn. entitativé fumptam;, effe princi- m ul &N. confeq.. Sicut M piunj ffrxcriti.vc. antec. $ enim *| z98 draBattis VL, de Yncarnatione, enim Deus per eandem fcientiam vifionis tionemc ! at cognofcit, cum füum decretum przdefi- nitivum actüs liberi,tum ipfüm actüpre- l hoca i Ànte I€ definitum abfoluté futurum, quin cogno- fcat per ipfam przdefinitionem, aut per | dter, : Bro. auxilium, prout dependenter ab hacpra- definitione collatum, conftituipotentiam Mfp. vonfeq, proximam ad a&tum ; hoc fiquidem,utpo. rzdeln te reipsà falfum, Deus videre nequit: ita pariter ifthic difcurrendum. tia coní meriti 28 ObjiciesIIT, Hoc ipfo, quód Materni- tas, prout abfoluté pridefinita ante meri- Das d ta Beatiffime Virginis, abfoluté przevifa, Ts quozn'li fit principium morale omnisgratiz , ei- hano f Til dem collatz: eo ipfo Maternitas,nec qui- dem ordine executionis , potuit cadere Vab lesimert füb ullum meritum impetrativum, quan-- tumvis tempore antecedens actualem Ma- tus, t & ternitatem. Sed hocipfo nullatenüs fibi texChr meruit Maternitatem, in fübftantia confi- wnnedm deratam, Ergo. Maj. prob. Hoc ipfo, i u quód Incarnatio, prout abfoluté przde- tinrs de Mintt finita ante merita Patrumjabfoluté pre- vifa, fit principium morale omnis gratiz, tlarf, illis collate: eo ipfo Patres antiqui nuk a latenüs meruerunt impetrativä Incarna-: d tionem,in fübftantia confider COFFM' J fimiliter. ;'- z atam, Ergq" lii - Confirm? Nam aliàs Beatiffima Vfirgo-; Vil Fu tgr?p ?Ieg--:'anteceqcpgä actualem C OI'.I;C*G&,- W Ptl.'O-* L Difputatio IV,. Artic, V. . 299 n d tionem Chrifti, potuiffet omittendo me- Sed t nj rita impedire fuam Maternitatem. «men'a&ü?;. hocadmitti nequit, Ergo. Min. prob. Ante merita, abíoluté przvifa, fuit effica- Qu ü oncm, y citer, & abfoluté ele&ta in Matrem Dei. Ieribhts Ergo. IHl Refp. N. maj . Ad probät. C.antec, N. 28 confeq. Difparitas eft: quód decretum. : Qu D d pradefinitivum Incarnationis, ii fübftan- tia confiderate, non fuerit dependens à Ó Mi meritis Patrum,conditionaté futuris, ut Ante mt. Deus abfolutam exiftentiam Incarnatio- * preri nis quoad fübftantiam non decreviffet: fi Tatie d- hanc fcientiam mediam non habuiffet. Econtrà decretum electivum Beatiffimze EC u- t lere Virginis in Matrem Dei fic erat depen- dens à meritis ejusdem, conditionaté fu- ] Quin- lmMa- turis, ut eandem Deus abfoluté in Ma- mis fb trem Chrifti non elegiffet: fi hanc fcien- t - tiam mediam de meritis illius non habuif- fet ; ideóque abfolutám exiftentiam Ma- o ä prædc- ternitatis defactó pradefinivit, prout per merita,antecedentia actualemConceptio- t pre- gratit, nem Chrifti,à Beatiffima Virgine obtinen- i u* dam. idipfum ulteriüs patet à paritate Incarma przdeftinationis abfolutz ad gloriam, üt coronam, ante merita, abfoluté previfa« " EFB?, ï Ad confirm. C. maj. D. min. Ad prob. D.aniec. Fuit abfoluté ele&ta ad dignita- v Vi | bfo- Id tem Matris Dei, prout' per merita a uté ! J 500 Teatfatus Vt, de Incarnatione, lüté obtinendam. C.antec. Prout etiam Ro fine meritis obtinendam. N. antec. & gitosnon confeq. Ratio diítinctionis conftat ex ts temp modó dicis, eadémque iterató patet À nfeq. paritate predeftinationis abfolutz ad glo- tate. 2 u riam, üàt coronam, ante merita;abfolucé d : previfa. jereun, i 286 tem Chr Objicies ult. Eti DEUS humanitati Chrifti unionem hypoftaticam,dependen- nec ulli ter à meritis ejusdem,conditionaté futu- eec hy ris, defa&ó fic contülerit, ut hanc unio- Hincuy nem humanitati non contuliffer,fi merita & efty eonditionaté futura non przvidiffet: ni- tivi, t hilominüs unio hypoftatica defactó non at erat premium ullius meriti impetrativi, EZ[IM» ! 'à Chrifto eliciti. Ergo fimiliter. Con- R unontm 44 Nacf feq. prob. Kdeo primum ; uia merita Chrifti folüm erant caufa finalis, non au. w d, tem effectiva moralis hypoftaticz unio- frnumer nis. Sed hoc ipfüm de meritis Beatiffi- d Mrerl t hn mz Virginis refpe&tu Maternitatis Chrifti dicendum eft. Ergo. t fbr Confirm. Nam aliàs fequeretur mutua ytatete prioritas inter merita BeatiffimeVirginis, aemi & ipfam Maternitatem, tanquam prz- lf mium. Ergo. Antec.prob. Sequeretur n mutua prioritas inter merita Chrifti, & nmcmnmæ unionem hypoftaticam : fi hzc fuiffet pra- menmaj,du miam meritorum : hi rgo i n tetc ij Refp. ] M " Difputäu W, 4rt. V, 30 hg Refp. C. antec. D.confeq. Ergo Mater- ;37 EU nitas non eratpremium meriti,fübfequen- QU lo tis cempore actualem Maternitatem. C. CT confeq. Antecedentis actualem Marterni- tos J tatem. N. confeq. Ratio diftinctionis r | eft uód fide Catholicà, contra Photini liere 1 n, certum fit : defactó humanita- 5 htmzsg tem Chrifli, prius tempore non exfítitiffe, ",";depcrüa nec ullum meritum elicuiffe, antequàm TO0nat: fs. effet hypoftaticé unita Verbo Divino. : hancur Hinc unio hypoftatica non poterat defa- f fimat &ó effe przzmium ullius meriti impetra- idifet: r tivi, nec quidem con rui, longé minüs ao m j ub meritum impe- autem poterat cadere uativum, prout formaliter dignificatum ?pcmtivi, [ 0n er unionem hypoftaticam. . Econtràde- a nerita fa&ó Béatiffima Virgo, üt pariter fide Porn certum eft, priüs exítitit tempore, & (crunio- lurima merita elicuit, antequàm reipsá Detiffi- effet Mater Dei er actualem onceptio- nem Chrifti, H j Chrift inc Maternitas poterat cadere füb meritum impetrativum, tem- Qf Pt pore antecedens, etfi non fübfequens ip- fam Maternitatem. Vlïgmigy um p* Ad confirm. fimiliter D antec. & Neg. equeremr confeq. Quz veró ulterius adarguendam )hïima l hanc mutuam prioritatem ex alio funda- ufetpr mento adducuntur: quód nempe Chri- w' ftus defa&tó Beatiffime Virgini merueric Ma- rgo Wj erïia.gona gratise, quibus.ea meruit ter, j ] Trallatus VI. de Incarnatione, 302 glotiälna | ternitatem, difcutienda reftantDifp. feq. ifolutas Interim ex hucusque dictis ConftatI. Quód Beatiífima Virgo, vi dirmicatet i folis przfentis decreti, electafit à Deo 1n Ma- trem Chrifti; ante omnia ejusdem meri- jut, (equ aphacito ta,abfoluté previfa, adeóque illa merito impetrativo , ftrictiffime fump.to ; quod qe in hq um te fcilicet, tum ordine intentionis, tum or- Jaciftm dine executionis, abfoluté exiftit: ante ticem Mu premium, non meruerit de condigno, Conlit aut etiam de congruo , ut prz aliis elige- mVig retur in MatremDei. . Nam defactó prz- rita t deflinatio Beatorum ad gloriam, üt co- rpnam, ex dictis in Tra&t. L. de Dec. Difput, vt Matemitat 4» art. 4. facta eft ante meritaillorum,ab- foluté previfa, adeóque etiam Beatiílima tüm, t s n Virgo ad fupremam illam loriam, vi cu- jus folo Chrifto inferior e j , ante merita, vgtram, gutint v abfoluté praviía,eft predeftinata, & qui. dem ideo ; quia ele&ta erat in Matrem. atldon Dei. tüntrtini Hujus igitur Maternitatis intuitu accepit omnia dona gratiz, tum ordine lii hyíty temporis fübfequentia, tum anteceden- tia adtualemConceptionemChrifti, Quin- ircd Y ]s ! Q imó hoc intuitu accepit illud ipfum fin- T gulare privilegium, vi cujus non folüm. "MM lIa ab omni culpaactuali,fed etiam originali uxrulïur eft prafervata, prout fufiüs in Tract. III. tlusqu il de Peccatis oftenfüm eft. Sicut igitur Beamm electio abfoluta, & efficax beatorum ad $s J glo- "'"MI : Difputatio lV, Artic IV 405 loriam, àt coronam: fic etiam electio thtbiq].ä: abfoluta, & efficax Beatiffime Virginis ad Ini V T dignitatem Maternitatis, immediaté qui- tUR tj dem folis meritis Chrifti, ex dicendis Di. Md fput.fequenti , ultimató autem foli be- Wilngg neplacito Divino adfcribenda eft. At- IT99, gj que in hoc fenfü intelligenda funt illa Pa- ln t trum tefílimonia, quibus negant : quód ! exftt v Beatiffima Virgo fibi ipfi meruerit digni- ! tatem Maternitatis. : od 289 li el ConftatIL. Quód nihilominüs Beatiffi- ma Virgo fibi faltem de congruo, per me- efadto pfr- , dt ( rita,tempore antecedentia actualemCon. ceptionem Chrifti , impetrativé meruerit v Dif, Maternitatem: ficut beati electi ad lo- otumjl- Jatilrma riam , üt coronam, ante merita, abf oluté ; D Vi l- previfa, nihilominus impetrativé meren- tur gloriam, àüt coronam, per illa merita, tnerit , u- quz ordine temporis antecedunt aQtua- Matrem. lem collationem gloriz. Hinc, mutatis uz de hac ii folàm terminis,omnia illa , predeftinatione beatorum in 'Tract.1. de yordine 1recedqn- Deo expofira funt, pariter ad hanc ele- &ionemB. Virginis inMatremDei fünt ap- h Qun- — plicanda. — Ratio autem admittendi me- um fi- ritum impetrativum, refpectu Maternita- y folim. of ln tis, fundatur in authoritate Patrum, to- li tiusque Ecclefi: Catholice fenfu , quz Trad : grcigit Beatiffimz Virginis meritis hanc dignita- &em atuijbuit, Qumvgro itud,fpectatis xorum 4 [ glc- | 304 Tralfatus VI. de Incarnatiane, legibus moderne providentiz , admitti jn ia non polfit de ordine intentionis, intelli- qoat ag «n, 31 gi debet de ordine executionis. Neque hinc fequitur : quód principium meriti m Mat cadatfüb meritum ; tum quia Maternitas wum al Deipare non erat, neceffe poterat prin- jondent! cipium aliquod, formaliter dignificans ànt: Qu j mete merita, tempore antecedentia actualem. Conceptionem Chrifti : tum, quia hzc ferüm, ( eadem Maternitas , prout abfoluté exi- qe ff ftens , folàm erat cauía finalis refpectu fim reit atiarum antecedentium, per quas Bea- fur: ntr 1 ri ul tiffima Virgo fe meritorie difpofuitad füb. fequam Conceptionem Chri(ti, quemad- feri m modum hxc omnia à paritate,fiepius ad- tht du&ta de przdeftinatione ad gloriam, üt frdh d coronam, atent, divtaqui 290 ConftatIII. Quód BeatiffimaVirgo per s hn merita, tempore antecedentia actualem xl H Conceptionem Chrifti, (àltem de con- ipiet m gruo meruerit Maternitatem. Neque Mu Cbusto enim híc difceptatur: an eandem merue- rit de cohdigno; cüm zqué in unam, ac b Gu aliam partem argumenta füppetant, qui- lr bus utraque fententia , tanquá probabilis, Xomer defendi poteft. — Negativam aliqui pro- fit, i ^l pugnant curm Vasquez, Dif». 23. Eó quód' lv ib m meritum condignum refpeCu alicujus. T Ul przmii folummodo fit illud, quod ab in- r | t;rïtqreco ordinatur ad -tale pram jum.. hn Cum Mi Difpstatio V.. &rt. V, 30j TU t Cüm igitur merita Beatiffime Virginis , f rout dignificata per gratiam fanctifican- tem, àb intrinfeco non fint ordinata ad Yi ipfam Maternitatem, fed folummodó ad QU Ms novum augmentum gratir , ac corre- U t fpondentis gloriz coeleítis; hinc conclu- It .hm dunt: quód Beatiffima Virgo non potue- 102 d b rit mereri de condigno Maternitatem.. i, T Vérüm, quia meritum condignum abs- abfo ? i que füfficienti fundamento ad hunc fen- ils rejea fum reítringitur; eó quód aliàs fequere- & quae tur: nonpoffe juftum de condigno mere- ofuttai ri ullum ptzmium naturale , utpote in- , queni ferius tali merito fupernaturali, quod ab Jenius a intrinfeco refpicit folum praemium fuper- orium, t náturale, & confequenter potiüs atten- di debeat zqualitas inter meritum, & prz- Vigopet mium: hinc alii fententiam negativam ex adudem hoc fundamento defendunt, quód Mater- de con- nitas,faltem in linea excellentis dignita- uid : Nque sivss g lr tis, fit infinita fecundüm quinimó, m merute ütCardenas nofter Opufculo fpeciali dewa- j ynam, « rerhitate, &* Gratia Deipare. . Difp. 1. conten- n d dit, fimpliciter infinita, ideÓque tranfcen- i yob2bll at omne meritum condignum purz crea- Jiqui g* ture, Econtrà alii Maternitatem, prz- cisé fecundüm fe fpectatam, fic de»ri- . B quü " alicui)lï munt:uthuic gratiam fanGtificantem prz- ferant, aut faltem adzquent; quianem- gl bl* fpluf» pe Chriftus ipfemet mulieri de turba ex- pïæ (1 cla- Tratlatus V1. de Incarnatione, 306 clamanti Luc. XI. 27. Beatus venter , qui ie qtivam, I portavit , illico repofuit : quimimà beati, qui ferbum U audiunt Verbum Dei , cr cuftodiunt. illud. Hinc amhumd etiam D. Auguft. Tra&. X. in Joan. füb- qs, pet' jungit: inde felix Maria; quiaVerbum pei cufta- ;&.gloriam divit : ton, quia in illa Verbum Caro factum eft, DO Et Lib. de Virg. cap. 3. Materna propinquitas Marie nibil profuiffet , mifi felicits Chriffum corde ; A quàm carne geflaffet. x hoc fundamento Íententic athrmativeAuthores deducunt: n t Beatiffimam Virginem defa&ó meruiffe de l À A condigno Maternitatem. — Mediam inter has fententiam alii fequuntur, docentes : at quralh BeatiffimamVirginem de potentia abfolu- ta potuiffe quidem mereri de condigno , ulf, du defa&tó tamen meruifle folüm de congruo s08, m Maternitatem; quód omnia illius merita &l f defactó per novum augmentum gratiz de lütunm ; condigno fuerint preemiata , adeóque Ma« "i [' ternitas fuerit premium aliquod ultra ia meritum illius condignum. ttgclue nl df LT DISPUTATIO V. OR De Merito Cbrzfiz. mï.äï: T hts NIj Oft caufas Incarnationis, hucusque DAj expofitas, inter quas Redemptio ge- P n neris humaai erac caufa finalis, five ' mo- df Mi Difputatio V, Artic. 1. 307 L] WII M motivum, fine i Wij quo, vi prfentis decreti, Verbum Divinum non affumpfiffet natu- tl i $j ram humanam : nunc ulteriüs de ipfisme- ritis, per que Chriftus falutem noftram, rl & gloriam faam operatus eft UI erit. » Agendum, t p ^driny. C fundas ARTICULUS L. 65 dedi 4n merita Chrifhi : [mt waloris: Omerufà fedlam m fmp—/vzf*'cz"tïer snfiniti ? , docents Roxnotanduml, .Quód HdeCätholïcä, 29t ntia lol p contra Mohothelitas certum fit : duas condigm, fuiffe, & etiamnum efle, in Chrifto vo- C COR fl(] untatés , tam pro potentia,. quàm pro jusmerita a&tu volendi fümptas: Divinam fcilicet; quitie d & humanam 5 .cüm ià. Chrifto, non ob- üieMae Aante fingularitate . feu unitate perfonz, detur duplexnatura, Divina,'& humana. d ultral Utramque hane voluttatemGhriftus ipfe- met frpius expreffit, üt Joan. V..30. u Non quaro voluntatem tmeam , fed ejus voluntatem, qui-mifit me, Matth. XXVI. 39. orans ad FD J Patrem ait: sí poffibile eff : trat[eat à me e«lix iftes veruntamen , non [icut ego voloi (ed fictit -u5 uibus verbis, üt D. Ambrofius Lib. to. a hus inLucam fübjungit: Volumtatem [uam ad bow m minem vetulit , Patris ad Divinitatem, :| Idipfum adverfüs SéCtarios in Generali Concil, VI. à I feu f 308 Tradlatus VI, de Incarnatione, mmpaüh feu Conftantinop. III. definitum, ubi le- &a, fimülque approbata fuit Agathonis , Unf Romani Pontificis epiítola, fic fcribentis : df vria DIv Sicut duas naturas , ]ive fubflantias, id. eft, Deita- quie: n tem , C» Humanitatem ; ita quoque duas naturales yoluntates , & duas operationes naturales habere uquam [ vxtalitgl ip[um Demisum ? Efum Chrifum, pietatis nos ve. (ommin ula inflruit. Ex lioc ulteriüs deducitur: qu ód etiam liberum arbitrium in huma- uoque'an na Chrifi voluntate admittendum fit, uidem i p Yi rout D. 'Thom. híc q. 18. art. 4. conclu- et. fl dic. Differt ele&tio à voluntate in boc, quid vo- luntas per (e loquendo eft ipfius finis, electio autem veria zy eorum , qua funt ad finem: c fic fimpliciter volune i b d einrit tas eft idem , quod voluntas, üt naturaz: electio au- mll qui gem eft idem.,. quod voluntas, üt vatio, C e[l pro- prius adius liberi arbitrii, — Et ideo, m in Chriffo Betdiqus Vif ponatur voluntas , vt vatio : nece[fe etiam e! pone- ve electionem j C per con[equens liberum arbitrium i Em cujus actus eft electio. 2 ml Prznot.l1I. Qu ód meritum Theologi- f2; qii 292 cum fit a&us fupernaturalis, liberé prz- i n ftitus in obfequium, five cultum Dei, po- ustiea tens eundem movere ad illud prerio ali- Hinc deducitür : (ïäï n quo compenfandum. uód meritum Chriíti formaliter confi- w m! at in a&u libero fupernaturali, elicito à l o (v voluntate humana Chrifti, adeóque me- Pt ritum illius conftitui non poffit in actu i voluntatis Diving , que Chrifto, üt Deo, j x E "ts DifputatioV.. Artic. T. 309 *ïüllitklm1 ü cum Patre , acSpiritu Sancto eft commu- lt hi nis. Undelicét a&us.liberi humanitatis '131 fi fülkm Chrifti procefferint realiter ab Omnipo- Widl, d 4, ? tentia Divina, tanquam à primacaufa efft- LLLTM ciente: non tamen procedebant ab illa, M Md i tanquam à caufa eliciente, feuprincipio, VI"J Pmli L fe v'taliter, ac liberé exercente ;. etfiper ts debs communicationem Idiomatum in Chriíto Tium ii quoque attribuantur naturzDivinz, non ittendis i quidem in abítracto, fed in concreto füm- It 4, ( pt& , prout fufiüs Difp.1. art. 4. oftenfum ho a - eít. Hinc facilé refolvitur illa contro- i tht verfíia: an principium, merendi, àt quod, plciti o in. Chrifto. fit fola humanitas, an veró nz d. etiam perfonalitas Verbi? Dicendum fi- IT quidem:. quód principium immediate, ac a inchni liberé eliciens actum. meritorium, fuerit timd p fola humanitás.Chrifti, etíi denominatio u r merentis. fuppofito Verbi, per. commu- nicationem 1idiomatum, conveniat: prz- fertim ; quia juxta receptum axioma : Theologe l r Acliones (unt. (uppofitorum. Atque ideo Div. m D(*:la v omas híc q. 26. art.2. concludit : quód pernio Chriflus àt hemo.fic Del , ac hominum me- diator., degueit sliter 09 Prenot.III. Quód in omnimerito du- 295 elidt? plex principium,, nempe. effe&ivum, & . debqe? dignificativum, ex di&tis num, 255. adeó- offit 1 ue etiam in merito Chrifti, confideran- ilo i lum fit.. Et quidem in actibus fuperna- tu- 3 I 310 Tractatus VI, de Yncarnattone, turalibus liberis purz creaturz, princi- q? At alficata t ium,dignificans meritum, eft gratia habi.- tualis, feu fanctificans, ut cxteris pari- j fint Va: bus idem actus dignificetur ad majus prz- Dicol. : mium à majore gratia fanctificante, Un- tymalitet de meritum juíti, non quidem propor- j hl tione arithmeticà , neque puré geome- la cum £ricà, fed proportione,decremento mix- quis, & tà, crefcit juxta menfüram gratix habi. yf fotm tualis, Quód veró, etiam humanitati if sloptit Chrifti collata fuerit gratia fanGtificans, xX uinimó plenitudo omnis gratiz , conftat Cheitióm erfovit €x illo Joan. L. 14.. Vidimus glariam ejus, glo- viam quafi Uvigeniti à Patre, plenum gratiac ve- namaunk ao t ritatis... Unde D. Thom. híc q. 7. art. x 1. In &hriflo poteft duplex gratia confiderari. Ut Vif quidem eft gvatia unionis , que e[t ipfum uniri per- jami d fonaliter Filio Dei , quod eff gratis conceffum buma.. ii "& nature. Et banc gratiam con[lat effe infinitam, en, il fecundàm quod . ipfa per[ona Verbi e[t infiuita.. Alia qaítdmi veró e[E. gratia babitualis , que. confertur. anima at Chriffi, ficut cuidam univer(ali principio gratifica- f ado tionis in bumana natura, fectndum illud Ephef.I. &f Qüm ita- Gratificavit nos in diletto Filio [uo. t que valor adionis meritoriz defümatur ao principio,dignificante meritum : hinc Gin.] duplex quaftio refolvenda eft, Prima fa. quidem: an merita Chrifti formaliter di- T gnificata fuerint per ipfam perfonalitatem L Verbi, hypoftaticé unitam naturg huma- II HW' Inæ?, My j Difputatio V.. Avt. T 311 lt P ) nx? Altcra: an merita Chrifti, prout di- pj gnificata per eandem perfonalitatem V er- M bi, fint valoris fimpliciter infiniti? Ls Dicol. Merita Chritti fuiffe dignificata 594 Mltety, T formaliter per ipfam perfonalitatem Ver- Ts bi, hypoftaticé unitam naturz humanz. tD s Ita cum D. Thom. híc q.7. art. x1. com- CEment munis , & certa fententia, Prob. Merita * 1 atl J ufti formaliter dignificantur per gratiam 1 fuma fandtificantem, tanquam filiationem Dei adoptivam. duf Sed hoc ipfo etiam merita V, d Chrifti formaliter dignificantur per ipfam Tit t erfonalitatem Verbi, tanquam filiatio- u nem naturalem. Ergo. Maj. eft certa, TMUE utpote definita à Concilio Trid. Seff. VI. M UM de fuflificatione, Can, ultimo. — Min. prob. Nam major eft dignitas Chrifti, defumpta u inri p am Chriftus fu. à perfonalitate V erbi, per etiam, üt homo, efít filius b ei naturalisz frijniam, juit, Al quàm fit dignitas jufti , defumpta à gra- itir n tia habituali, per quam folummodo € jeputif Filius Dei adoptivus: quinimó aliàs ne- ceffaria non fuiffet Incarnatio ad meri- ! Ephef.l. Cl t tum condignum pro remiffione peccato- rum obtinenda. Er2o. defümitt Confirm. I. Authoritate Scripturz : 295 m hk , Joan. IHI. 16. sic Deus dilexit mundum , ut Fi- lum fuum Unigenitum daret,, Ad Rom. V. 10. auliter? | onalitat? QÀin inimici effemus , reconciliati (umus Deo per mortem Filii ejus. Ad Hebr. V. g. cim effet r H- m U 4 [ Y | 312 : Tracfatus VI, De Incarnatione, Filius Dei , factus efl omnibus obtemperantibus [ibi cat(a (alutis aterne. Sed hoc ipfo merita s perot Chrifti, quibus falutem noftram opera- tus eft, habuerunt valorem Redemptionis x ftm. 4 per i»fam perfonalitatemVerbi, tanquam filiationem Dei naturalem. Ergo, Qf & Confirm. II.. Authoritate SS. PP. paf- iofelmi. fim afirmantium: quód adreparationem g ; i Iuma( eneris humani per meritum, aut fatis- : ET &ionem condignam, neceffaria fuerit jetur po Incarnatio, prout ex teftimoniis illorum eiam t num. 1 39. allegatis patet. Sed hzc do- | jl Grina non fübfifteret, fi merita Chrifti lian, ^ formaliter per ipfam perfonalitatem Ver. n bi non dignificarentur. Atque ideo in- T al | ifémt ter reliquas Michaclis Baji propofitiones ! | à Sede Apoftolica damnata eft 19. vi cu- ii fun jus docuit: quód opera ju(titie, & tem- ( H ais t perantiz, qua Chriítus fecit, ex digni- j (nim] tate.perfonz operantis non traxerintma. tadufn jorem valorem. Ergo. Ll 296 Dicoll. Merita Chrifti effe valoris fim. l ] T pliciter infiniti. Ita cum D, Thom., fuü- | t lul periüs cit, Suarez Difp. 4. Vasquez, alií- U ?€ contra Scotiftas, Prob,. Merita Chri- d i dignificantur formaliter per ipfam per- ] Saini j Mi fonam Verbi,hypoftaticé unitam naturz G:'::mll humanz , ut ab hac fuum valorem in. Pt zftimatione morali formaliter recipiant. Sed hoc ipfo, quà talia, funt valoris fim- tïtm;qrm Df pliciter infiniti.Ergo, Maj. patet ex con- ciu- g M& | li, DifputatioV, Art., 1. 315 Pt clufione przced. Min. rob. Nam digni: j m d t tas perfonz Verbi eft pliciter infinita; QOT Exgo. N RUT onfirm.I. Auth oritate Div. Bäïil. in.i 297 U t Píalm. 48. dicentis : pretium meritorum I Chrifti excedere omnem valorem. Et D, AAMT Anfelmi, Lib, Cur Deu$ bomo. cap. 1 9. docen.. hat tis : illud pretium, plüs, quàm ininfini- 1, at tum, füfficere ad folvendum id, quod de- ia f betur pro peccatis totius mundi. Hinc nis lr etiam Clemens VI. in Extrav. Unigenitus , *e'd hat ita loquitur : chrifus.non guttam [anguinis mo« t2 Chri dicam; que tamen propter utionem ad Verbum pro atem Va vedemptione totius generis bumani (uffeci[fet : fed ve.- e ideoin- lut profiuvium quoddat copiose nofcitur effudiffe ; ut Voftiones I fic fit infinitus the[aurus bominibus, de cujus. con. PU fumptione, feu minutione non ef! aliquatenüs formi,, , terr- | dandum propter infinita merita Cbrifli, r digni- | Confirm.II. Auth. D. Thom. q. & art. Vrntmma. | cit. ad 2,fic refpondentiss Gratia Chrifli ba- Vet. infinitum effectum propter unitatem Diviné per- lorisfm. fona , cui anima Chrifli unita l, & Quodlib. II. hom, fü art.2. Ouelibet pafio Ch»ifli , etiam fine morte, yez, al fuffeciffet ad redemptionem. generis humani. propter d i in(initam dignitatem per[one, Contrahanccon- pfampt clufionem m at ObjiciesI. Merita Chriftinon crefcunt 298 lorem I proportione arithmeticá juxta dignita- mop tatem perfonz merentis. Sed hoc ipfo ulorbb non fünt valoris fimpliciter infiniti. Er: fo-- ( [ [ilg | £o. Maj.prob. Q.lan'rwis etenim per ( na. 24 Tratlatus VI.. de Incarnatione. jtoclis nalitas Verbi fit dignitatis fimpliciter in- finite, hzc tamen dignitas meritis Chri- f ut od - ioned fti applicatur modo folüm finito, fcilicet er unionem reipsà finitam. Ergo. igon tari dfedu i Confirm. Licét gravis offenfa Dei ob infinitam perfonz offenfe dignitatem fit aominCt [ €j altioris ordinis quacunque offensà digni- tatis folüm creatz : nontamen eadem cre-. magis j vt fcit proportione arithmeticá juxta di- gnitatem perfonz offenfie ;5 quia nempe Adcy hzc dignitas per limitatam cognitionem , qui i applicatur ipfi offenf folüm finité. Ergo viHcerefl fe ental pariformiter. * Refp. N .maj - Ad prob. D.antec. Hac fiting dignitas applicatur meritis Chrifti modo 9uislm'mb folüm finito, fic tamen: ut ipfa merita, j m;asä a disido v prout dignificata, conftituantur incrinfecé per hanc eandem dignitatem. C. antec. fs gt d. lm Ut ipfà merita non conftituantur intrin- £ecé per hanc eandem dignitatem. N. an- « p c tec. & confeq. — Ratio diftinctionis eft ; matm quód dignitas perfonz Verbi applicetur t quidem meritis Chrifti, modo:folüm fi- dj t nito : non tamen vi hujus limitetur effe- €tus formalis ejusdem 5 quia nempe me- t fita, prout dignificata, conftituuntur in- Unsll trinfecé per ipfam dignitatem Verbi, enti- lii tativé fümptam. Idipfum non folàm à , z paritate unionis ad humanitatem Chrifti, Wt u dl B^ Dum, 7298. adducta, fcd etiam gratie h l ! MWI Difputatio V, Avt, Y, 315 il bitualispatet. Licét enimgratia, inten- Terts (s fa -t octo, applicaretur animz juíti per ftit fj unionem, intenfam folummodó üt unum: 3 non tamen proptereà limitaretur in fuo fiei ij effectu formali, quó minüs eundem de- Iitet nominet fan&tum, aut juftum &t odo, & [ fimul ejusdem merita, ceteris paribus, tneadn:. magls dignificaret, quàm gratia folüm in- d nl [ tenía &t quatuor, Quia o Ad confirm, N. confeq. Difparitas eft; -— Opaitinna quód dignitas períonz offenf non gra- Tutà n vificet offenfam, prout hzc dignitas in.. fe entitativé exiftit : fed folüm prout exi- atec, Ht ^ ftit in cognitione offendentis. Nam fi 1ft modo. quis invincibiliter ignoret per füam actio- meri, | [ nem reipsá offendi Deum : tunc co ipfo od 'talis a&tio non eft formalis offenfà Dei, U five peccatum Theologicum formaliter u yintin- . | tale. Econtrà dignitas perfonz meren- 3 Nat- tis, prout eadem In fe entitative exiftit : yxis d s non autem, prout exiftens in cognitione Jicetur merentis, dignificat merita ejusdem. Nam folum f juítus, ignorans fe effe ingratia, non mi- nüs przmium meretur, quàm, finóffetfe eur i. mpone effe in gratia. Objicies II. Simerita Chrifti effent ya- 308 ynu J* i, at loris fimpliciter infiniti , tunc eo ipfo unum meritum Chrifti non effet majoris p folüm. i Chïimv valoris, aut zítimationis moralis, quàm alterum ; adeóque omnia inter fe forent gratiæ H &€quas 1 316 Traclatus VI, de lhuma:ione. ginfeiot zqualia. Sedhoc admittinequit. Ergo. yinifm Maj- exinde patet ; quód inter illa, quz in eodem genere,, aut linea fünt fimpli- Nu[to,ctia citer infinita, non detur inzqualitas.Min, stindude ítmajoti autem prob. Nam actus Charitatis Theo- logicz,. elicitus ab humanitate Chrifti, (,ab 0 eít majoris meriti ex genere füo, quàm isdign actus rel igionis, juftitiz , aut temperan- ontrarta tix. Ergo, yrincipi Confirm. Ideo peccatum mortale in, mum, Y dicendr ratione offenfz non eft fimpliciter infini- Maur tum, quia unum peccatum mortale in li- nea offenfíe poteft eífe gravius altero, quid t prout in Tract. III, de Pecatis. dictum eft,. goiprat rgo fimiliter. ff t 301 Refp. C. maj. N. min, Ad prob. D. ant.. bonri m . A&us Charitatis, elicitus ab humanitate g dit Chrifti, eft majoris meriti, inadequaté Qbpats füumpti, feu ectati folüm in linea virtu- s C tis, quàm a d u s religionis, aut juftitiz. wdl, C. antec. Meriti adzequaté fümpti, feu, 3 jtin) prout dignificati à perfonalitate Verbi. N.. i $ antec. & confeq. Ratio eft; uód; me-. wdvlor LY 9 ritum, adzquate fümptum, non Importet folüm actum virtutis , fed etiam princi- Bd l m dignificans. Sic actus obedientiz, , aut religionis, elicitus à jufto, eft (impli- i citer majoris meriti, quàm actus Chari- r tatis,elicitus à peccatore, non obftante: quód atus obedientiz in linea virtutis t UT fiE MW Difp'fdin V. 4rf. l, 312 i fit inferior a&u Charitatis Theologicz. ht illaïæ; uinimó, licét actus Charitatis,elicitus li ümü. à jufto,etiam adaquate fumptus, five pro- lsl utincludens idem principiüm dignificans; tll fit majoris meriti, quàm àc&tus obedien- at ( tix,ab eodem elicitus; quia nempe gra- Tf n tia,dignificans meritum, eft folüm finita : Mil contrarium tamen de meritis Chrifti, ob principium dignificans, fimpliciter infini- rortih, | | tum, non obítante actuum inzqualitate, [iter i dicendum eft. - ortale ; Adconfirm. N. confeq.. Difparitas eft ; quód peccatum mortale in linea offenfz Tus alen didun d. non gravificerur per dignitatem Dei. of- fenfi, ob rationem num. 299. adductam. b Diant, Écontrà meritum Chrifíti dignificatur in- Imánjtate finité per dignitatem perfonz merentis, alenuatd | P Objicies II. Actus meritorius, ab hu- 302 1 VITCUs máha Chrifti voluntate elicitus,tanti va- loris non eft, quanti effet a&us merito- uf | | npd, fet [ rius , perimpoflibile elicitus à Divina vo- Vebi.N. luntate. Sed hoe ipfo meritum Chrifti u me non eít valoris (impliciter infiniti. Ergo. imput Min. prob. Nam 1llud meritum non eft m prino | fimpliciter infinitum , quo majus excogi- tari poteft, Ergo. aedicnti?: Confirm. Poflibile eft rneritum,à crea- d) ts Cut* ta voluntate elicitum, quod fit majus me- ; obl rito Chrifti. Ergo. Antec. prob. Si ete- « v5 nim una, eadémque humanitas effet hy- ) .p'oä- ] 318 Trallatus V1, de Incarnattone, y p poftaticé unita fimul tribus Perfonis Di- vinis: tunc meritum ejusdem, utpote di- m yd [ yir, Eu gnificatum formaliter à triplict perfonali- tate Divina, effet majus merito Chrifti grüna a imoftauc Sed poteft eadetn humanitas hypoftatice uniri fimul tribus Diviriis Perfonis, prout n tamd Difp. t, num, r9. dicturn eft, Ergo. (s valoris Objici 403 Refp, N. min, Ad probát. D. ant, Illud merirum fimpliciter infinitum non eft, dhus, dl g, O quo majus altud, ídque reipsà poffibile; excogitari poteft. C. antec, Reipsá im- dt: quz aCtus urat offibile. N. antec, & confsq.. Ratio di- (i, &h ftintionis eft;. quia licét transmittere- tur, quód meritum , per impoffibile elici- efuiriln enipt: tum à Divina voluntate, foret:majus me- rito Chrifti; non tamen proptereà fequi- un/t zitm dpiz, u tur: meritum Chriíti non effe fimpliciter nulm qui, infinitum 5 :tum quia infinitó non obftar, poffe excedi ab'/alio. in cafü reipsá im- dmentn poffibili :tum quia ex hocfundamento le- 15, n n gitimé potiüs infertur, meritum Chrifti 1 m a at Cf «€fle valoris fimpliciter infiniti, quód me- ritum illo majus reipsà impoffibile fit. &t 1 T. W boe Ad confirm. N. antec. cum fua proba- tione..Nam tres Perfonz Divinz , etiam Vm. N collectivé fumptz, non conftituunt com- Mi plexum aliquod formaliter perfe&ius, W*. h quàm quzlibet ex his feorfim fümpta,pro-- m ut in-"Ira&,L. de-Deo, num. 7 3. dictum eft, m Tii- MT igxca illud D, Auguftini. Lib. VI. de nit, W' DifputatioV, Artic, l; — 319 Jcun nit cap.7, Tanrus e[t (olus pater , vel folus Fi- as lius, vel folus Spiritus Sandus: quantus eft. fmul pliciperfunü patér, Filius, C* Spiritus Sandus,| Quamvis igi- Ytto ( tur una, eadémque humanitas effet fimul hypoftaticé unita tribus Divinis Perfonis: i hygoüatiæ' | Htv | non tamen meritum ejusdem effet majo- u ris valoris, quàm meritum Chrifti. 9 4l M'd Objicies ultimó. Méritum Chrifti,five 304 ETA a&tus, elicitus ab humana illius volunta- Spoll te, tantz bonitatis ac perfectionis non. Ms eft: quantz dignitatis, ac perfe&ionis eft Natiod a&us increatus Divinz voluntatis Chri- üi. ttsmitter — Sed hoc ipfo meritum Chrifti non fibleelc- eft valoris fimpliciter infiniti, Erg. Min. af me- exinde patet : quód valor meriti Chrifti Ked equi- non fit arithmeticé a qualis. ipfius Verbi dignitati, adeóque folum fit infinitus fe- npliiter cundüm quid. n olfat, Maj. autem prob. Nam. - aliàs meritum Chrifti, utpote infinité bo- jl i M mntole- num,; nón minüs neceffarió amaretur à y Chof Deo, uàm actus increatus Divinz vo- a me- luntatis Chrifti: adeóque Deus non pof- i fit fet efficaciter nolle exiftentiam talis me- — rii. Sed hoc repugnat. Ergo. i proþa- y, C Confirm. Nam Chriftus eít juxta Synt- junt COf* bolum D, Athanafii equalis Patri fecutidüm Dia «CIEC&'WS) vinitatem , tinor Patre fecundüm. bumanitatem, Ergo. mptagre Refp. D, maj.. Meritum Chrifli, five a- 3c didund &us,elicitus ab humanitate Chrifli, ma- VL [ n ] 325 TreBatus VL de Incarnattone, ief hfuæ d terialiter, feu entitativé fümptus,tantx ihs n bonitatis non eft, uante eft actus in- sinoris Do creatus Divinitatis Chrifti. C. maj. For- [,potel. ! maliter fumptus, five prout dignificatus äam mcm Xperfonalitate Verbl. N. maj. & fic dift. ajftentiat min. N.confeq. Ad probat. D. maj. Me- Chfts ritum Chriíti amaretur neceffarib, fi fu- Contat rhàtur pro formali, five prout includens fentur f ipfa dignitatem Verbi. C.maj. Sumptum m Val pr materiali,' feu prout importat actio- . suralem: J nem mert toriam,przcise fecundüm fe fpe- atam. N.màj. & fic diftinctà min. N. formatt nem ia onfeq. , Ratio eft; quód Chriftus, feu tio nitrist complexum ex perfona Verbi, & natura fl humana, hypoltaticé unitis, non (it mi- at noris bonitatis, aut pérfedtionis, quàm stdrsment folum Verbums cüm iftud per humanita- g Vi tem,fibi unitam, deprimi, aut imperfe- &ius reddi non poffit, üt Difp. 1. n. 24. unitiadi qpuiyrook oftenfum eft. inc meritüm Chrifti, feu complexum ex perfona Verbi , & actu eli- tnziny thertr, cito humanitatis Chrifti,imperfe&ius non ts Pimir eft , üàm. aCtus increatus Divinitatis m Chrifti. . Sicut igitur ex eo, quód Ver- E m burn Divinum feclusá Incarnatione notn. fit minoris bonitatis, quàm VerbumDi- Ti UM vinum, proutincarnatum: poteft Deus efficaciter nolle exiftentiam Incarnatio- m Ug nis, feu ipfius Chrifti, quamvis neceffa- rió amet exiltentiam Verbi, prout n.71. LETT ré- MN, bifputatio, V. Artic, 1. 421 lm T réfponfum eft: fic etiam hoc ipfo, quód ä actus increatus Divinitatis Chrifti non fit T i. ininoris bonitatis, quàm meritum Chri- fli;poteft Deus efficaciter nolle exiften- i digniüumg a Ui tiam meriti, quamvis neceffarió amet éxifténtiam actüs increati Divinitatis lt' D.Mi. ME.! tfb Chrifti. Exhucusque ditis QUE s Conítat l. Quód merita Chrifti digni- 306 ij um ficentur formaliter peripfam perfonalita- tem Verbi , tanquam Filiationem Dei na- porat turalem: ficut merita jufti dignificantur qndumlo ( ml formaliter per pratiam, canquam filiatio- nem adoptivam. Quantüm igitur filia- hrilus, h , &ntu tio naturalis tranfcendit ordine dignitatis 10n fit t filiationem meré adoptivam Dei: tantüm quoque merita Chrifti tranfcendunt ordi. njj, quin hümanit ne valoris merita cujuscunque purz crea- tura. Nam 4liàs ad preftandam condi- Limerft ) Ii 0)243 nam fatisfadtionem, aut meritum con- dignum, pro obtinenda reparatione gene- Jf feu ris humani fimpliciter neceffaria non fuif- cidu di íet Incarrnatio , contra communem fen- ediüsnol tentiam Patrüm, in Scriptura fundatam , Jicimitat! ubd Ve qu& redemptionem Chrifti meritis ideo attribuit; quia erant merita Filii DEI. jone m* Hinc etiam actiones elicitz ab humani- 'erburiul | tate Chrifti, greco vocabulo Theandri- otelt o C&, feu Deo. viriles appellantur; quia jux- fncarm ta recéptum axioma: Adiones unt. fuppofito- s n r"um.: Exquo deducitur prim ) * nonfüb- ,;In fifte- proutn &T Trallatus V.. de Incarnatione, 322 litatew?e fiftere eorum fententiam, qui cenfent me- ilius o rita Chrifti eatenüs dignificari formaliter Conltat er Verbi Divini perfonalitatem, quate- g formal nüs hzc, in linea caufz efficientis phyfie vulicatem cx , peculiariter influit in actiones hu- mfmiü , manitatis Chrifti. Hujusmodi fiquidem olibet ínfluxus uni potiüs, quàm alteri Divinz mmvis € erfonz peculiariter competere non po- ejam It teft, üt num. 218. oftenfum eft. — Dedu- ritum J citur fecundó : neque fübfiftere illorum. ) idtci fententiam , qui cenfent merita Chrifti | du T j l eatenüs dignificari formaliter per Verbd, a, dl uatenüs Divina voluntas Chrifti fpecia- liter influit in aCtiones voluntatis huma- N ltl nz Chrifti. Nam fpecialis influxus phy- vaiu i ficus:przter omnipotentiam admitti ne- ln ut it: influxus autem moralis vel confi- m f eret in formali, aut virtuali predefini- i folnit tione actuum humanitatis Chrifti, quam gt h predefinitionem , utpote toti Trinitati vt communem, non füfficere ad dignifican- xin, Ü dos a&tus abunde patet ex a&ibus noftris, &utibni, À Deo przdefinitis: vel confifteretin eo, ff quàd a&us liber Divinitatis Chriíti per unionem hypoftaticam coalefcat morali- Neminis Wa ter cum a&u libero humanitatis Chrifti x dictis n, um íin unam op'erationem: quod e tirim 291. do&trinz fidei repugnat. Unde di- cendum reítat : quód merita Chrifti for- ts 4maliter eatenüs dignificentur à perfona- mcdcm' ta- MAMI, Difputatio Y.. Artic, L. 23 lt litate Verbi , quatenüs fünt a&tus liberi At i illius hominis, qui reipsà eft Filius Dei. UUR u Conftat II. Quód merita Chrifti, pro- 307 ut formaliter dignificata per ipfamperfo- u D ddins rialitatem Verbi, fint valoris fimpliciter infinii , adeóque íint altioris ordinis ii itin uan- t ao quolibet merito purz creature : tumvis eadem foret infinité fancta. ine Xtére n etiam intra hunc ordinem quodlibet me- d D tere i. ritum in füa zítimatione morali eft fimi- liciter infinitum ; quia nempe perfona- erit C 1tas . tpet Val * Verbi, per quam formaliter dignifi- catur, eít dignitatis fimpliciter infinitz. vifti f titis um NNeque obftat: quód hzc dignitas per unionem hypoftaticam ipfi humanitati,ac furus l- proinde a&tibus ejusdem , communicetur iljtti t« Sicut enim, vd conf folim finite, feu limitate. Y nonobftante communicatione folüm fini- vadefini tà, feu limitatà: vi cujus Verbum Divi4 n num naturz humanz non communicature j Trinitat dipifican- per identitatem, fed folüm per unionem realem , Chriftus eft realiter unica tan- JS noftti | üm perfona, eadémque dignitatis fim- eeina , pliciter infinitz, ita quidem ; ut Chriftus Flhrï[h Y non fit minüs amabilis, aut adorabilis, ot mora 3Cl Chl' quàm Parer,& Spiritus San&us; quia nem- l pe conftituitur intrinfecé , adeóque iden- ex d ticé per ipfam perfonalitatem Ver*:,qua Unt ft ob humanitatem,fibi unitam,in fua digni- Chri imperfecta reddi ne- Y Pcr j tate deprimi , aut í 2- l quit: i Tralatus VI, de ir'fckmäïïb'n&. 324 ymäütcr L quit: ita pariter, hón obftante commiü« iperi hum l nicatione folüm finità, vi cujus dignitas i at Verbi a&tibüs creatis humanitatis Chrifti, lmptà; ] ? entitativé fumptis , non communicatut qunpexun per identitatem realem, prout econtrà dumanasd communícatur àctibus increatis Divinita- ] none tis Chrifti: nihilominüs merita,proüt di- m fort gnificata pér ipfam perfonalitatem Verbi, 1o, & a five in; concreco fumpta, fuht valoris fim- lm a pliciter infiniti ; uia némpe quàtalia con- üferiort fticuuntur intrinfece , adéóque identice, ( Uinim) ^ per ipfam dignitatem Verbi, entitativé fomittg fumptam. Ex quo ipfo patet difparitàs: ofitt T quàre peccatum mortale in linea offenfe E Hum Ím j | non fit fimpliciterinfinitum, etfidignitas vintnl o Dei offenti fit fimpliciter infinita. . Nam g ls ' hzc dignitas non eft forma gravificans m u offenfam, prout in fe entitátive fumpta, fed (olàüm prout exiftens in meénte offen- p Ed dentis, Hincinvincibiliter ptitans, Deum ET non offendi per fuam a&ionem, eo 1pio Ecoóntrà Hiniut, ( Deum fortrnaliter hon offendit. juftus, licét invincibiliter putet, fe non tb itnOuri effe in ftatu gratiz fanctificantis, nihilo- minüs per a m liberüm füupernaturalert W:ïm, l Vltzrm, meretur de condigno notrum augmentum atie , & correfpondentis gloriz. Th a ConftatIII. Quód merita Chiifti;ada- Ts 308 mïlï Q"xmeu quaté fumpta, five prout dignificata per eandem Verbi Divini períonalitatem,fint us Ors ) W DijputatioV, Artit, L. 32f formaliter adinvicem zqualia: etfi actus Dtt t ælillï dlgm,l | j liberi humanitatis Chrifti;in linea virtu- tis, adeóque meritaprecisé materialiter Is Onmyr fümpta, fint inxqualia, Nam pariter FOU Q complexum ex Verbo Divino, & natura as D | humana,hypoftaticé unita, feu Chrif/uss Ho- ,.4 | gio, non eft inferioris dignitatis perfona, ag 1 quàm foret complexum ex Verbo Divi- faten V ] "Valctia no,& natura Angelica,hypoftaticé unita, feu Chriflus - Angelus ,. ec(i natura humana fit pitalint eidentt inferioris ordinis, quàm natura Angelica. entititi Quinimó, ficut unum complexum effet dipartin formaliter zquale alteri, ettam fa&tàfüp- 4 fl ^ ofitione, uàd eandem naturam Ange- ; licam . fim ul tres perfone Divinz per idiguus , M unionem hypoftaticam affumerent: ficut defa&o folus Filius affumpfit naturam hu- Sificans i [umpta j manam; ita pariter.complexum ex digni- i offene tate Verbi, & actu obedientiz, aut alte- rius virturis moralis , non eft inferioris sDeuit meriti, quàm complexum ex eadem Ver- e01p0 idignitate, & actu Charitatis Theolo- feonti ) 300 icw: etfi obedientia in linea vircutis fit inferior Charitate Theologicà. Sicut au- i pihilo auet tem ex eo, quód Verbum Divinum, pro, ut incarnatum, non fit majoris perfedtio- gmmlum | nis, quàm folum Verbum, & ipfa huma- rie« nitas de fe defectibilisfit, legitimeéinfer- ïïühaad! tur: quód Deus potuerit efficaciter nolle fieata jj - 5 exiftentiam Chrifti, etfi nec quidem ine - (raret d 3 ) rr;zc't'atuQ VL. de Incarnatione, 316 (inont " ficaciter nolle poffitexiftentiam Verbi Di- f uteg vini; fic pariter ex €o: uód meritum, treà ag Chrifti non fit majoris perfedionis,quàm jje hacq' $&us increatus Divinitatis Chrifti, & prz- i, u tereà actus creatus humanitatis de fe de- Pronot fe&ibilis fit, legitimé infertur : uód g a Deus efficaciter poffit nolle exiftentiam. p ao meriti, nolendo ícilicet exiftentiam actüs eelinul €reati humanitatis Chrifti, per quem me- ritum intrinfecé conflituitur ; etfi nec ijoiti J meren,. uidem inefficaciter nolle poffit exiften- o M ' m Qam infinitz dignitatis ipfius Verbi. tiy, g ARTICULUS il a ^ lpcalquur A meritum Chrifli dignum fit i, a omui pramio poffibils 2 Wt gruligit R 'enotandum I. uód dignitas, feu jgut: qu | *mi) condignitas meriti refpectu pramii, : p a alia Gt in a &u primo, & alia in actu fe- IHla formaliter confiftit in fola m iil cundo.. m m zqualitate meriti cum przmio: hzc ve- tT ró przdicte zqualitati fuperaddit ex par- t te merentis jus aliquod a&tivum exigendl m]?ll Cll'us promi uum, & ex parte preemiantis jus paf- Wi fivum, feu obligationem dandi pramium. Declaratur idipfum à paritate duorum mi- Qdf li d litum,in acie pugnantium, quorum unt - Tj - fucüs alteri , à belliduce laurea füb con MIN, Difþmria V. Artic. II 327 Nam n Y ditione victorie efít promiffa. u D | | licét uterque hoftem vincat, adeóquefit laureà dignus in actu primo : folus tamen k&ionis,qm | u n ille. hac quoque dignus eft in actu fecun- I d | do, cui laurea antecedenter fuit promiffa. t GU d - Prenot.Il. Quód hzccondignitas me. 319 riti in actu fecundo toties fundaridebeat Ti ín pa&to quodam tacito , aut expreffo, lentumd tt quen, vel in ultronea acceptatione preemiantis z quoties hic aut non indiget obfequio r; n fft exit merentis , aut iftud alio titulo exigere oteft. Ratio hujus eft ; quia hoc ipfoy Vegbi uód aliquis non indigeat obfequio alte- rius, quantumvis ultrone& przftito, aut Jl alter fit aliunde obligatus ad praeftandum hocobfequium: eó1pfo,feclufà omni ac- J þ ceptatione, aut tacità, vel exprefsà con- ventione, per obfequium iftud induci ne- jts, feu quit obligatio dandi przmium. Ex qui- fl bus patet : quód promiffio, vel accepta- Ji tio non augeat valorem intrinfecum me- Jl ii a ol | H riti, fed illi cantüm füperaddat vim indu- &ivam przmii, reipsà obtinendi. : hac ve Praenot.III. Quód inter dona, feuprz- a dic ex p mia fupernaturalia, aliud fit puré crea- n exlgen tum, vi cujus fcilicet creatura rationalis yis j non attollitur ultra ftatum purz creaturz; jprermi cujusmodi eft gratia fanctificans, & vifio dporumt beatifica: aliud veró, non puré creatum, gorum D ] vi cujus creatura rationalis atcollitur ul- tra ( " 4 » 328 TracatisVI, de Incarnatione, M Ptæm traftatum pur« creature, cujusmodi eft unio hypoftatica. Difcrimen iftud non- j nulli aliis vocibus exprimunt dicentes; jj pro s digni quàód inter dona füpernaturalia aliud fit ' ordinis Divini per quandam participatio- n nem, folummodó moralem, Dei tanquam Confimm SummiBoni: cujusmodi ex dictis eft gra. tia (anCtificans, & vifio beatifica: aliud fit endit [ ordinis Divini per participationem rea- hgo ü 'Ml num; U lem, feu unionem phyficam cum DEO, tang uam Summo Bono, qualis eft unio ys, f h oftatica. & um "b merttt u j 312 icol. Merità Chrifti fuiffe digna, in | a&u primo, omni przmio poffibili. Ita Vero, : cum D. Thom. híc q. 2, art. x1i, Suarez, du f 501 Vasquez, aliique. Prob, Meritum Chri- fti in zftimatione morali adequat omne (vf premiumpoflibile. Sedhocipfo. Ergo. E o p bnut n f Min. patet ex num, 309. Maj. prob. Nam meritum Chrifti, prout dignificatum ab s ol ipfà perfonalitate Verbi, eft valoris fim- at ome pliciter infiniti : àt artic, preced, often- hat ) fum eft, Sed meritum valoris fimplici- , ml l i ter infiniti adzquat omne przmium pof* PCI' " fibile ; nam aliàs hoc ipfo fimpliciter in- | hn f finitum non effet in linea merjti. Ergo. t d d lk Me Confirm.I. Nam, five fupponatur pof- fibile infinitum categorematicum crea- üzoin tum, five id negetur: meritum Clirifti l u - infua xítimatione morali non eft inferius L omni i, Difputatio V. Att, 1. 329 m Sed hoc ipfo omni przmio poffibili. EU adzquat omne przmium poffibile. Ergo, Ut i Maj, prob, Meritum Chrifti, prout inclu- . itatem perfone merentis, eft in. nl dens dign ts linea meriti fimpliciter, feu categorema- i Wa ticé infinitum. Ergo, * Confirm, II. Omnt potentia Divina fe dläls ä*ga ffe&um poflibilem, fs d extendit ad omnem € tlongn Ergo fimiliter, Confeq.p rob. Ideo pri- um D mum; quia orhnipotentia, in linea virtu- eft fimpliciter, ls eft u tis, feupotentiz effeQtivze, Sed etiam, & categorematicé infinita. meritum Chrifti , prout dignificatum à d t Verbo, eft in linea formali meriti fim li- d f - nf citer, feu categorematice infinitum, Er- m Chri- at omne "Confirm.III. Quodlib etmeritum Chri- , Dgo. fti, prout dignificatum à perfona Verbi, ob um adzquat in füa aftim atione morali ómne m 3b meritum poffibile. Sed hoc ipfo etiam oris f« adzquat omne prz mium poffibile. Ergo. 'ydl Oüen' Min, patet. Maj. prob. Omnia merita Chrifti,formaliter fumpta, five prou t di- fmplid andem perfonalitatem V er- um p gnificata per e nt ad invicem formaliter iciter 1 bi Divin, fu &qualia ? ex di&is art, preced, Ergo. j Bo Dico IIl. Merita Chrifti non fuiffe con« j14 natut POf' d diena,in a&u fecundo,omni przmio pof- fibili. Ita cum Div. Thoma. cit. Suarez, i ( "Vasquez, aliique. . Prob. Meritum con- diies $ 4 " Qp ! $50 Em/ä;:m VI. de Incarnatione, dignum in a&u fecundo refpectu alicujus Ü ICCGW rzmii eft illud, quod ex parte merentis wepræmlï ! at . 3anducit jus activum, & ex parte prmian- tis jus paífivum, feu obligationem dandi merit allo remium. Sed meritum Chrifti defa&tó yo, Eul non induxit hujusmodi jus ad omneprz- p faet miumpoffibile. Ergo. | Maj. patet ex nu- qianenda set. 309. & fe Min.prob. Si etenim gui: Y meritum Chr : ,defactó induxiffet tale dallum « mortt! jus, tunc etiam defa&tó Chrifti meritis à Deo decretum fuiffet omne przmiunm, dim: i poffibile. . Sed defa&ó Chrifti meritis de- tis decti «cretum non eft omne przmium poffibile, nife, ia Ergo. Miaj.exinde patet: quód Deus fi- n mul juítus,ac fidelis non poffit agere con- wibL: tra obligationem in juítitia diftributiva, MT i ;4, & fidelitate promifforia fundatam, adeó- giin p que obligatio, quz defactó datur ex par- ianjfi teDei adpremianda merita Chrifti,fe non NT 'extendit ultra tllud przmium, quodillis yanpti, ,defa&tó reipsà decretum eft. . Min. autem ulidi -prob. Nam certum eft ,, defactó Chrifti hyédij -meritis à Deo non conferri omne prz- DT mium poffibile; alioquin omnes ho mings feipsá falvarentur. Ergo. [ 31 Confirm.I. Ad inducendam ex parte ( ** .Dei obligationem dandi przmium , re- "quiritur przvia conventio , aut faltem. n .fubfequens acceptatio meriti. Sed defactó d p : Lfon datur €x parteDei calis conven tlo, m'mm aut Min, ^ piuputatiov., mi?. n- hi aut acceptatio meritorum Chrifti ad o- Wt Wt mne prem ium poffibile. Ergo. Maj. exin- de patet : qu ód Deus merita Chrifti po. t tuérit alio titulo exigere. Min. auten | Chnpw] rob. Etfi quodlibet meritum Chrifti de- B?dmezz. fa&ó fuerit condignum in a&u primo ad A. pütnn obtinendam redemptionem eneris hu- 00, g miani: non tamen Deus defactó accepta- hr vit ullum meritum, nifi prout paffione, ril megi ac morte voluntarià Chrifti confumman- £ premiz dum: ita quidem, ut Chriftus, vi przfen- Limeriti tis decreti , genus humanum non rede- im pofíü 10d Day) miffet, fi mortem non füubiviffet.. Ergo. Confirm.IIl. Authoritate D. Thomz ;ägCFCCOH- Quodlib. II. art. 2. fic docentis : Si lequa- frthutiv, enur de vedemptione generis bumani, quantàm 4d 10, adel- quantitatem pretii* i qualibet paffio chrifli, etiam AE GX pate fine marte, fuffeciffet. propter infiritam. dignitatem ii fenon perjone. Si autem loquamur , quantüm ad depu- qudilli D tationem pretii , fic dicendnm eff : quàd non fims de- [In,autert putate d redemprionem. generis bumani , à DEO 3b Chni Patre, & chrifto, alie peffiones Chriffi absquemor. t pïæ- t&, Et ideo humanum . genus mon-ef redemptum ; hormint per aliam pa[fiouem absque morte Chriffi. Ergo. Objicies I. c ontra primam. Meritum 7! re t Chrifti de condigno przmiari po teft uni- nium,, !* '€o przmio poffibili. Sed hoc ipfo in. st fa. actu primo non a dequàt omne pramlum Maj. prob. :Nam pote- Sed d poffibile. Ergo. . . orum Chrifti de- convcm"; tat in premijum erk cere Tradtatus V, de incarnatione, y n cerni unio hypoftatica, vi cujus Pater, gf aut Spiritus Sanctus, affumendo naturam ;ofeqi humanam incarnaretur. Sed hzc unio, j[æmhacon five Incarnatio, effet tantz eítimationis ieo X U moralis, quantz fünt merita Chrifti. i hp Érgo., iparetur * Confirm, Si etenim Pater, aut Spiri- hm ab ? tus Sanctus, affumpfiffet naturam huma- phoc au nam, & hac affumptá Chriíto gratias egif- scepu e fet pro meritis, ab eodem prxítitis : tunc tlis; of ifta gratiarum actio fuiffet vantz zftima- 1Orihe tionis moralis , quantz defactó fünt me- at d rita Chrifti. Ergo. niu (1 317 Reíp. N. maj. Ad probat. Tranf; maj. li quqimï" L D,min. Fuiffet tantz vftimationis mora- gämz'nfsunm lis in linea dignitatis períone Incarnatz., vutun d t C. min, In linea premii.N.min. & conf. selibor n Ratio eft ; quód przmium debeat coma inettai menfürari merito, in ratione commodi, hgt dignitatis, aut felicitatis accrefcentis me; o T renti, CümigiturChriftus-Homo aliun- o de fit fuppofitum Divinum, ideóque füm- t r mé felix, & fümmé dignum, ac bonum s Msf hinc unio hypoftarica, aut Incarnatio al- f VO terius Divinz Perfonz, foret quidem tan- m tz zítimationis moralis in linea dignita- tis: non tamen in linea pramii, compa- i AUR tativé ad merita Chrifti, f Ya Ad confirm. D. antec, Hzc gratiarum lt sio effec cantz. etimationis moralis in A55 l- M bin:ä?utïo V. Artie l, 333 Ttjgh lineafoliüs obfequii, adzequantis recipro- TM c& obfequium Chrifti, C. antec, In linea 9d li. rxmii,compenfantis meritum Chrifti.N. ahtec & confeq. — Quinimó, cüm in prae- r t | dicta hypbthefi meritum Chrifti non or- dinaretur ad premium àliquod obtinen- It s dum ab alcero Chrifto, fed folüm à Deo: IT in hoc autem gratiarum à&io , quze o griig accepti beneficii recognitio , fit impoffi- tellitis bilis; càmm Deo beneficiur , nec quidem ante al à Chrifto, exhiberi poffit: hinc predicta Q0 fs gratiarum a&io nullatenüs foret pra- mium Chrifli meritis à Deo tollatum.. Traníni Ex quo ipfo ulteriüs deducitur: quódlon- Onismor. gé miniüis unum rheritum Chrifti per aliud fnotradta, meritüm de condigno przmiari poffit; , conf. tüm labor non fit premium laboris. Un- Xit QUs de meritum jufti folü eatenus dicitur à Jommocls Deo premiari per fübfequui auxilium. yentisme efficaz, & novum meritum ; quatenüs iftud mo adlun. cofdücit ad novum augmentum gratiz , i N füm- & glori? celeftis. 6 D o bonum: ObjiciesII. $i duo Chrifti realiter exi- 18 mdo d erént: tuné neütrius meritum effet in j dem t a&u primo condignum omni przmio pof- ; dignka- fibili. Érgo idipfum de merito Chrifti, |, comt defa&tó exittentis,dicendum eft. Antec. prob. Nam aliàs uterque dignus effet, ut ;' rätiaxup exaudiretur: etfi 4 Déo per fuas oratto- nes contraria poftularent , unus fcilicet | moïa]iS l: NSS Trallatus Vi; de Incarnatione, 334 veniam, & alter poenam peccatoris, Sed )OtïüSs q hocrepugnat. Ergo. gb Confirm, Si etenim unus Chriftus pe- j,iut COT terect, ne Deus alterius Chrifti meritum (hriti ia premiaret: tunc eoipfo perfüam oratio- nem impediret vim meritoriam alterius conl;'mgit ' ) f0 Chrifti, Sed hocipfo meritum alterius ; : ali C | dignum non effet omni przmio poffibili, ircdi p Ergo. Maj.exinde patet: quód aliàs ora. fquidem tio meritoria unius Chrifti effec inferior ton derg merito alterius: fi hoc non impediretur i prt À confecutioneprzmii. Min.prob. Hoc huc vet ipfo, quód meritum alterius Chrifti per o d hanc orationem impediretur à confecu- ponft a tione premii: eó ipfo hec oratio prz- Aludim ponderaret merito alterius Chriüi. Er- furimna Tij E ant. Ad probat. D.maj. Uter- 319 ol.iefþ. N. wj ue dignus effet in a&tu primo , ut exau- & hbl : iretur.C. maj. Etiam in a&u fecundo. N. tnntoy maj. & fic diftin&à min. N. confeq. Ra- imlogm tio et; quód in predi&a hypothefi, at- teh il yto tamen reipsà impoffibili ; cüm talis di- toft n: fcordia fine ulla fübordinatione volunta- tis humanz ad Divinam, ineptiffimé fin- n n gatur: non poffet fimul exaudiri uterque Chriftus; quia impoffibile foret,utrique Il[lü.mia, | fimu! concedi poítulata. Hinc ad Deum mj : L (f pertineret determinatio alterutrius ex- nius p f frcmi, feu Xacceptatio meritorum u poe j il ] m! Difpstatio V, 4rt, l1. 335 at potïüs, quàm alterius Chrifti;, Non ta- st men hzc acceptatio derogaret equalita- inlinoy ti, aut condign itati meritorum utriusque Chriti in a&u primo: quemadmodun, jlv r d contingit, fi duo competentes, zqué di- Vi ni, ro obtinenda eadem cathedra Epi- j C 'amioyd opali concurrant, quorum uterque in- od directé poftulat, ne alter audiatur. Tune fiquidem collatio Epifcopatüs,fa&a uni, efft timpelim ï non derogat zquali alterius dignitati,in, Il ] D rl a&u primo confiderate ; quia nempe ad- huc verüm manet, eundem fuiífe zqué& s Chrlts ä Lonio dignum: etfi reipsà cathedrá poftulatam non fit confecutus, Oratio r Ad confirm. D.maj. Impeditet vim me. drit, E ritoriam, in aCtu fecundo confideratam., 'Tranf. maj. Etiam in actu primo confide- vj, (te ratam. N. maj, & fic diftin&tà min, N. con. m | feq. Ratio habetur ex dictis. uamvis cndo. N enim oratio uniusChrifti impediretin actu yi, M fecundo przmium alterius Chrifti : non, othe, t tamen id proveniret ex eo ; quód hzec n ulis d oratio fit in actu primo dignior, quàm, e volunt meritum alterius: fed proveniret folüm ptüümöfü ex libera determinationeDei, inter me- jruug rita xqualia, potiüs unum, quàm alterum, r pro fuo beneplacito acceptantis. ycad i xucis * ObjiciesIIf. Si meritum Chrifti effet 539 in a&tu primo dignum omni przmio pof- n V übili: tunc Chriftus povuiffet plus mere- l] Fiy 33-6' - qractatus Vt,. de incartattofié, ti, quàm Deus premiare, Sed hoc repu- rodutþü& gnat. Ergo.. Maj:probaNam effe condi- oténtia gnum omni pfzmio poffibili, eft ita me. ij nf reri: ut omne przmtum, in actu fecundo qs 016 collatum ,. fit infra dignitatem talis me- lïïäma& ! riti. |Sed hocipfo Deus nuriquam potuif- p hocid fet de coridigno preemiare meritum Chri- fti 5 adeóque Chriftus plus potuiffet me- ! ombïleg tum Ü teri, quàm Deus praemiare. Ergo. Min. ematiti rob, Nam ultra omne premium, in actu h aduis j [S cundo collatum, femper aliud, & aliud : f neyrih eft poffibile, XErgo. otuer . Confirm. Meritum Chrifti effet condi- gnumi ultra quodvis pramium. poffibile. Qltt pmfrf titun Qu Sed effe condignum ultta quódvis prz- ii d mium poffibile, eft mereri aliquid impof- seitun C fibile: adeóque plus mereri; quàm Deus s pl poffit pramiare. Ergo. koe lil 22 Refp. N.ult. confeq. Sicut enim ex eo, m quód fupponatur infinitum categorema- Pmti j f oftt ticum repugnare in creátis , aut faltem, f ondioi füpponatur : quód Deus ultt2 omnes crea- turas, in a&tu fecundo exiftentes, licét v det ïmum. Cil iafinitas, poffit femper aliam,& aliam fi- ET ne fine producere;, ut nunquam exhau- riatur ÓmnipotentiaDei, utpote fimpli- f N citer categorematice infinita, neutiquam tüspnffut Ü infertur : quód Omnipotentia Dei poffit as plures creaturas producere, quàm firapli- tlb Md citer poffit producere, aut fe exteridat ad pro- Womyd - Va Sedh&äu« bifputatio V.. Art. 1I. 337 d toducendaimpoffibilia; nam ali3sOmni- )lh, d ï'ltï. otentia Dei tranfeenderet fe ipfam : fed Itf folüm infertur : quód Deus ultra quám- hts vis colledionem excogitabilem poffit IU M aliam,& aliam fine fine producere, àtqué in hoc fenfü tránfcendat omnes creaturas tf 5 Botufey poffibiles: fic eriamex eo, quód meri- 377 tum Chrifli, utpote fimpliciter catego- rematicé infinitum, per nullüm przmium, um d liud a in a&tu fecundo collatum, adxquari pof- fit, neutiquam infertur : quód Chriftus t potuerit plus mereri, quàm Deus fimpli. 1. poll citer potuerit przmiare ; nam aliàs me- ritum Chrifti tranfcenderet Omnipoten- 0dyis p tiam Dei. Unde folüm infertur : quód uid'impof uàri Deus ineritum Chrifti fic tranfcendat omne prz- mium poffibile, ut dato quovis pramio, femper aliud, & a i éteo, liud de condigno con- OOL ferri poffit. j ültenu - Ad confirm. D. maj. Meritum Chrifti fs r effet condignum, ultra quodvis premium i, lt poffibile determinaté , feu diltributive . fümptum. C. mà E Etiam indeterminate, xahám l m enu feu colle&ivéfumptum. N. maj. & fic di- ote fimml ftin&àmin. N. confeq. — Ratio diftin&tio- nis conftat ex dictis. at |Dei p Objicies ult. contra fecundam. Si me- 222 ritum Chrifti condignum in actu fecundo gia if hon effet omni premio poffibili, tunc eo extcndäg' [ ipfo non effet valoris fimplicitet infinitis " 328. TracatusVI. de Incarnatione, Sed hoc non admittitur. Ergo. Maj.prob. ylors, * Nam tantus eft valor meriti , quanta eít d;fummlï vis inductiva premii, Sed, íi meritum, iqili, Y Chrifti in actu fecundo non effet condi- atur, DX num omni przmio poffibili: tunc vis in- d yii,in2 ucliva przmii non effet fimpliciter infi- eíiex del nita, Ergo. tion)s 10 Confirm. Si etenim ad condignitatem qondo. meriti in actu fecundo neceffaria effet ac- Omniptt ceptatio Dei, tunceo ipfo meritum Chri- etiamini fti poffec adzequari à merito purz creatu- im | li raz. Sed hoc ipfo non effet valoris fim- J pliciter infiniti. Ergo. Maj. prob. Nam incgt, a at potuiffet Deus ad redemptionem humani ouríi m eneris, ide que ad omne premium,de- actó ipfi C Do d d ito collatum, acceptare pce- "Cfptfntül'. nitentiam x ami,aut merita alterius crea- Md wnftm turz. Ergo. R € (sf f 325 .'N.maj. Adprobat. D. maj. Tan- tus € 1 valor meriti, quanta eft vis indu» t qi Giva przmii, confiderata in actu primo, ümime imCmt five intrinfeca ipfi merito. C. maj. Con« ts fideratain a&tu fecundo, five merito ex« r ( trinfeca. N. maj. & fic diftinétà min. N. BRT confeq. Ratio diftindionis eft ; quód valor alicujus meriti, feu condignicas f t eiusdem, confiderata in actu primo,nori defümatur à przmio, eidem collato in. MT actu fecundo ; nam aliàs meritum,onini bm premio deílitutum, eo ipfo nullius effet pl và* W s i 339" E)l iyhi'w. Difputatio V.. AYtic. H, valoris, aut condignitatis. . Hinc folüm n Ui defuümitur à bonitate intrinfecaipfius ob- fequii, prout à perfona operante dignifi- [5 catur. Hoc autembonitas inductiva rg- : r tctr mii , in actu primo, femper manet ea i € m etíi ex defe promiffionis, aut accepta- Ynins tionis non inducat przmium in a&u fe- cundo. Idipfum non folüm à paritaté ithdey titum(s Omnipotentiz,fuüperius adducta,patet:fed I2 C etiamiIn actibus liberisbeatorum; quin- imói fius Chrifti, gloriof* jam regnantis tloris ob Ya | inc G j 0, qui a&us fünt tantx bonitatis, quantz bonitatis erant a&tus,eliciti in de- hum nium d curífüu vite mortalis, etíi non ampliüs à Deo ad inducendum novum premium. Qitepe. us ted acceptentur. Ad confirm, Di&. maj. Tunc meritum j, T Chrifti poffet adequari à merito purz lr indde creature, quoad vim inductivam przmii, eidem intrinfecam. N.maj. Solümextrin- ! rimo, fecam.C, maj. & fic D, min. Neg. confeq. J (t« Ex hucusque dictis itito X Tln, Conftat L. Quód omne meritum Chri- 224 fti fit in a&u primo condignum omni prz- s qUi mio poffibili ; quia,fpectatà dignitate per- n(hgmm WU fonz merentis, eft valoris fimpliciter in- rimo finiti. Hinc quivis a&us meritorius Chri- l fti, non folüm tranfcendit omne meritum tun u poffibile cujuslibet purz creaturz, quan- yis t infinité fancta : fed f. euam tumjis eadem fore Y a Trattatus VI, de Yncarnatione, 349 etiam adequat ómnes actus meritorios, gt tum elicitos, tum poffibiles ipfius Chri- jj diqu fti, quinimo alterius Divinz perfonz, fi mpe m eadem affumeret natutam rationalé erea- Y Unde meritum. fcip üma i tam, etíi angelicam. miantis, Chrifi fe extendic ad omne premium ! i poffibile, ita quidem: ut,dato quovis prz- Conf. mio,determinaté fümpto, fempér aliud,& aliud eidem fine fine conferri poffit, quin g r unquam exhauriatur meritum Chrifti, ut hvpolii Sandts illud ultra condignum pramietur. De- claratur idipfüm à paritate Omnipoten- hac diy c o tiz Divinz, cujus virtus productiva, ut- [ pote fimpliciter categorematicé infinita, per nullam productionem actualem crea- ter Qs wditrih turarum exhauriri poteft : quó minüs,da- tà quacunque colledione, a&tu produdà, qenri, iri, quiti femper alia,& alia fine fine produci poffit, qhante: 1 Sicut igitur ex hac virtute categoremati- c?infinita neutiquaminfertur : quód Deus vhli temsOnn plures creaturas poffit producere, quàm fimpliciter poffit producere, aut Omni- tus, Rl t otentia Divinafe extendat ad producen- mf daimpoffibilia; quia nempe Omnipoten- tia Divinanon tranfcendit femetipfarn, fed Vsf ] mli n folüm tranfcendit quamcunque colle&tio- nem ereaturarum poffibilium :. fic pari« Ti formiter ex infinito valore meritorunn R Chrifti neutiquam infertur: quód Chri- iT ftus de condigno ipereatur plura promia, : Ui quàm ] ml Difputatio V, — Avt, tT 34t D '. uàm Deus. eidem conférre poffit, aut fe um extendat. ultra omne:preemium poffibile, du ad aliquod. premium impoffibile: ; quia tl nempe meritum Chrifti non tranfcendit V m feipíam , aut Omnipotentiam DEI prz- * p miantis, fed folüm tranfcendit quodvis Oquim premium poffibile,determinaté fumptum. 125 rj . ConftatII.. QuódmeritumChrifti con- ii i digné premiari non poffit per unionem, hr hypoftaticam, vi cujus Pater, aut Spiritus San&us affumeret naturam humanam, & tür D(' l niol hac affümptá gratias ageret, aut recipro- ca obíequia meritis Chrifti. exbiberet. Ti HI]HM[J; uamvis enim in predicta hypothefi al- ler o ter Chriftus effet tantz dignitaris, quan- tzx eft Chriftus,defactó exiftens, ejusdém- inisd odid, que merita, & obíequia pariter tanti va- loris , uanti füunt merita Chrifti,defactó tematie df exiftentis : non tamen hxc adzquaren- oUDeus tur in linea przmii per ullum obíequium alterius Chrifti,./— Nam periftud plus uti- ; um litatis, felicitatis, aut dignitatis Chrifto : Ümoi: ol | merentinon accederet, quàm aliunde per | actualem poffeffionem , & fruitionem Di. jpott vinitatis infe continet, Pretereàh nomi- fam-, fC :olle&iq- remii non intelligitur reciprocum, ob quium, neque mera laus,vel gratia- (ic p rum actio: fed aliud,ab his diverfüm, íd- ritoru. Wi e reipsà eftimabile refpectu merentis. Quodfi ulteriüs fingeretur, inpradicta Qs T m | | 3 hy. ul 342 Traflatus Vt. de Inéarnatione, mm[(fbnt hypothefi geminos Chriftos precibus à Deo contraria petere: tunc ad Deum per- jimo: tineret decerminatio unius extremi pra ticalo rel altero,eidemoppofito. Nontameniítud pramium rzjudicaret utriusque merito fimpliciter Met và qm, m infinito, feu condignitati,confideratz in a&u primo ; quia fcilicet adhuc verum. uidem . effet : utrumque Chriftum de fe fuiffe con- d wt sio ddl dignum, ut exaudiretur, etíi ambo fimul, propter obje&ti poftulati repugnantiam., ]la, ql!l ecam o non potuerint exaudiri. 326 Confítat HI. Quód merita Chrifti non y iif fuerint in actu fecundo digna omni prz- qu, t hm mio poffibili, quinimó fe non extendant ultra illud premium, quod defactó me- vir, i ritis Chriftià Deo decretum eft: etfi ul- TL trà fe exctendant in. actu primo. Nam, wju g condignitas in a&u fecundo fuperaddit &ingdo merito conventionem, pa&um, aut fal- tem acceptationem , vi cujus ex parte ANT premiantis inducatur obligatio dandi premium. Cüm itaque certum fit : po- [m»gqü tuide à Deo plura przmia decerni meri- y tis Chrifti, cujusmodi effet falus vterna ]ty j cun&torum hominum , quàm defactó de- cretafint; hinc legitimé infertur : uód | byi in Deo non fuerit ulla obligatio dandi T majus preamium, quàmin moderna pro- PTR videntia Chrifto decreverit ; cüàm Deus gt contra fuam obligaionem, in fidelitate Bs pro- M. Difputatio V.. Art. IT, 345 5 Pm.bn * Fomiffotia fundatam, agere non poffit. ! n uinimó, etíí Deus merita Chrifti alio Qjv Qu ntanjy titulo reipsà exegiffet, adeóque nullum, remium dediffet : non tamen id dero- i gAffet valori, aut condignitati merito- n rum, ima&u primo confideratz. Hzcfi- ATE uidem ipfi merito adzquaté intrinfeca imbo(z] Eübs.| et, ut eadem permaneat, etíi omni pre- mio deftituatur. Interim Chriftus omnia Dantz, illa, quz à Patre cterno abfoluté petiit, etiam obtinuit, juxta illud. Hebr. V, 7. drilinn 1n diebus carnis (ua preces , (upplicationfsque. offe- mipn. sens , exauditus eft pro [na veverentia 5. etfi non YEOOO obtinuerit illa, qusx folàm conditionaté VO m« etiic, üt Matth. XXVI. 39. Pater mi! fi etíu N poffibile eft , tran[eat. à me calix ifles: veruntamen moi ficut ego volo, fed [icut tu. HoecfufiüsDo- eradiit T &or Angelicu? híc q. 21. art. 4. exponit. [ patte davdi ARTICULUS Ill, t: po 4 € quale premium fibimet- | mett ipff. Chriftus meruerit ? gt ) od Rznotandum I. Quód Chriftus eodem 527 p illo primo inftanti, quo à Deipara qub o d conceptus eft, etiam inceperit exercere na ot' a&us meritorios, üt cum D. Thoma. híc yn Du Q. 24- art. 3. communis,& certa Theolo- gorum fententia docet. Nam acu Cha- odl | 4 £1. prc TraclatusVI, de ncarnattone, 344 ritatis przftantifTimo fe illico Patri eter- W defä&o | lod no ad redimendum genus humanum ob- tulit juxtailludApoltoli ad Hebr.X. 5. al- D lepatis Pfalm, ;9. verbis ita fcribentis : l Ondct qi TE Jngrediens sundum dicit ; bofliam , Cv oblatienem noluifli , corptus autem. aptáfli mihi. Halocauta- o mertn [ratlonc. anáia pro peceato. non tibi plaguerunt s. tune diiz €cce vento, Pofteà veró v. ro.fübjungentis: t p varia m qua voluntate [anclificati [umus per ollationem Cor. f du Prano. poris 2 ESU. Chriffi. Hujusmodi veró actus f meritorios Chriftus deinceps per totius m ii beatit Ti vitze mortalis decurfum absque ulla in- termiffione elicuit, üàt cum D. Bonav.in relisdt Breviloq. c,7. omnes Theologi fentiunt, nàs ld ^ li donec morte füà redemptionis opus con- fümmaret. Pofthanc enim Chriftus, vi ^s n modernz providentiz, ampliüs non me- ruit, nec mereri potuit, prout ex ver- At p bis ejusdem Joan.IX. 4. colligitur: Me iEiptt ag M oportet operari optra ejus ,. qui mifit me , donec dies eft : venit nox, quando uemo pote[t operari.. . Nam IT ifthíc per noctem intelligi mortem Div. TTR 1 icilte Auguít. Tract. 44. in Joan. aliiqueSan&ti Patres obíervant. Hinc vulnus,poft mor- ! alno tem inflictum lateri Chrifti,non füit me- A ritorium, vi actüs alicujus ab anima Chri- LUE fti tunc eliciti, fed folüm vi actüs prece- LT dentis, quo Chriftus tempore vitz mor- lii tem ipfam, & vulnus iftud,mortem con- lia fequens, voluntarié acceptavit, Unde fl ue d. Dïfpurätiä F' Artic, . — 344 DOPanïm, nec defa&tó Chrifti in coclis oratio, eft lumanm ftri&e loquendo meritoria ; namChfiftus, Heb;'x',vü | I àt D. Thomas híc q. 19. art. 3. ad 3. re- d r Ífpondet: quia nunc nan eft viator, won e[t in fLa» u,(ygm t« merendi ; licet interdum in fenfu latiffi- I&;,M mo meritum fümatur pro qualibet impe- Wx It tratione, Atquein hocfenfü etiam Bea- Jugessi ti varia nobis dona per fuas preces mere- ttinyy ri dicuntur. a 328 Prznot.Il.. Quód anima Chrifti à pri- t t mo inftanti habuerit quidem vifionem je ul beatificam, ipíà tamenanimz gloria non Donna redundaverit in Corpus Chrifti, quó mi- fentim, |. nüs id effet paffibile, five omnibus illis DUS 01« neceílitatibus , & afflidionibus obno- l, d Xxium, nempe famis, fitis,fatigationis,fri- )nme- - goris, caloris, quibus vitanoftra mortalis fubjacet, prout ex tota facri Evangelii qve. r M hiftoriapatet. Unde Apoftolus ad Hebr. IV. 1j. Non enim babemus pontificem, qui non ltcatt L Nam polit compati infirmitatibus nofiris s. tentatum au- n Div. tem per omnia, absque peccato. — Q'uinimó gau- * * eSand dium illud beati ficum, quo fruebatur ani- fumt- ma Chriftijnon impedivit actus timoris, At at m & triftitie ; nam ingreffus in hortums. 3 r Marc. XIV. 34. Cepit pavere, & tedere , & i eit illis : triflis of anima tnea. usque. ad morteti. pra Ym IdeóqueLuc. XXII. 44. Fadus in agania pre- temo? lixits orabat , d fattus eft. fudor ejus , ficut gut- 1 unj t« [anguinis desurrentis in terran,/ Nequehzc tr1- h $ NU ! 346 TraBatusVI, de Tneavnattone; triftitia folàm erat in appetitu fenfitivo, gt p feuparte inferiori humanitatis Chrifti,fed gpicit ! ypr collt etiam afficiebat partem füperiorem, feu voluntatem rationalem ; quia Chriftus i;i[a fuärg ] non tantüm de calice paffionis , quantüm s evtil de omnium hominurm peccatis, triftaba. Joria d atia fan tur, üt D. Thomas híc q. 46. art. 6. ex- 'endit, & exinde concludit : dolorem, Chritus. internum animz Chrifti, utpote à majo- Theolog! frontrà gï zi cognitione, ac dile&ione Dei proce- dentem, exceffiffe omnem dolorem cu- ulchno, juscunque peccatoris contriti, jaxta il- jo, dUf cori, t ud Thren. L. 1 2. Attendite, C videte; fi eft dolor, ficut dolor teus.. Cüm itaquedolor,& trifti- gudi tia de peccatis, ex Charitate Theologica ht H &lon u procedens,fit actus voluntatis rationalis ; hinc idipfum de dolore, ac triftitia Chri- h, tint fti dicendum eft. Hec autem triftitia cum PT udio beatifico, quo anima Chriftinul- d o unquam inftantitemporis carebat, ideo. E componi poterat; quia diverfüm obje- ma f &um refpicit, & anima Chrifti in ftatu viz r Fs v d. nondum erat impaffibilis , üt Dp ThO—m. q. cit, art. . obfervat. t dmor 429 Prznot. III. uód ifthic non movea- ld C f r tur quzítio : an Chriftus fibimetipfi me- ruericunionem hypoftaticam; hzc fiqui- Val dem controverfia Difp. preced. artic. a. Uiv jam eft decifa, Unde vftio folüm re- - littlg 3 P ernaturalibus, UTR flat de g'eliquis donis quz M 347 ) mifputatioV, artic, IIL, X u I. 1 qux praeter unionem hyooftaticam ipfihu- fatis Qmi manitati Chrifti in moderna providentia nj | funt collata. Ex his autem aliquailli col. lata fuére in primo inftanti conceptionis, [ M nempe vifio intuitiva, ac fruitio Dei,five Ts nl loria effentialis animz Chrifti , pretereà '?6- LU ratia fanctificans, & fcientiainfufa,quam lt: ln Chritus habebat, locó habitüs fidei IDOtt ij Theologicz, & habitüs infufi virtutum. tD Econtrà gloriaCorporis, refurgentis &fe- dolortn ulchro, & triumphalis in coclum afcen- 1; fvl fio, exaltatio nominis, & gloria Redem. tf ptoris , vicujus AC IV. 12. Non eft in ali- orti quo alio (alus ; nec aliud nomen eff fub celodatum Teolygi bominibus , in quo oporteat. sios. falvos fieri, ucl Atonisy & honores Divinitatis , qui Chrrifto in, ia Chri- cclo, & in terra exhibentur, & demum lt cum judiciaria poteftas, vi cujus conftitutus winul- eft Judex vivorum, & mortuorum, juxta hut,ideo ilud Joan. V. 22. Neque enim Pater judicat n obje- quemquam, fed omue judicitiim dedit Eilio s ut omnes du bonorificent Filium, ficut honorificant patrem, hzec )bThom. nempe dona Chrifto nonni(i póft paffio- nem, & mortem collata funt, j movo DicoI. Chriftum defa&ó fibi non me- 556 xipli t ruiffe gloriam effentialem animz , gra- hec lt tiam fan&tificantem , fcientiam Infufam , & habitus virtutum. Ita cum D. Thom. , aol (olüm? híc q. 19. art. 3. Suarez, Vasquez, & ple- lwalihlb rique alii contranonnullos diflentientes. ; Y e 4 348 m&m VI-. de Inkarhationa. : Prob. Nam dignitati Chrifti magis con. — (iif veniebat, ut hzc dona independenter ab at l omni merito poffideret. Ergo. — Antec. :Nld , qu prob. Conveniens fiquidem erat, ut vi- m fio intuitiva, 'acfruitio Dei, nec quidem gailite ordinenaturz,effet pofterior alio exerci. ai ilb tio humanitatis Chriftis cüm Chriftus fit yipit b Filius Dei naturalis. . Conveniebat prz- wj df tereà, utprimus actus meritorius,in ipfo g inftanti conceptionis elicitus à volünta. vj (iítd te;per omnia comprincipia füpernaturalia tutém t adequaté completa procederet: vi cujus fcilicet , gui i oad ipfa principia operandi, jfidi Chriftus e 4 et fuperior Angcelis, qui pri- uj mum ac&um meritorium independenterà Reditt D gratia fanCtificante, & habitibus infufis 1ptqu clicuerunt. Ergo. st Q 3;1 Confirm.1. Nam dona przdicta huma- turmtnt nitati Chritti ob unionem hypoftaticam t aliunde fuerunt connaturaliter debita. jri, t Sed hoc ipfo, faltem quoad füb(tantiam, Cusre non cadebant füb meritum Chrifti. Er- A Jl go. Maj.prob. Gratiafanctificansin pu.. t ra creatura, tanquam filiatio adoptivá Dei, connaturaliter exigit habitus infu- nib, ii fos virtütum, & füppofttá finali perfeve- &m:u | rantià vifionem intuitivam Dei. Ergo id- fitag ipfüm à fortiori l dicendum; jc unione hypoftatica lY li Con- LUTT lid 349 fl[hm bi/þutatia F. Ar/n'c. lll MT iICenfirm. II.. Authoritate D. Thómz ch m Q.. & art, cit. fic concludentis. Nobilius ba.. Erg J ls letur id , quod bábetur per meritum, quam id, quod eüt,m | babetur jfine mierito, — Quia autem umnis perfectio, 1l t U d r nolilitas Cbriflo e[l attribuenda , conjéquens eft s quàd ille babuerit per meritum illud, quod alii per i meritum bàbent , vift [it tule quid , cujus «arentia Yil magis dignitati Chrifli , & perfettioni prajudicet , r um per miritum accre(cat, — Unde mec gratiam , 51 s Detnatui nec [cientiam , nec beatitudinein anima,nec Divitii tatém rhertit ; quia, ciüm miritum nen [it, nifi ejus, tv wod sondum baberur ; eporteret , quàd Chrifius 2 Optra ^ qw p!l iflis aliquando caruiffet , quibus carere magis dimis nuit-dignitatem Chriffü , quàm augeat meritum endenten Híc advertendum : quód Do&tor Angeli- ts if cus neutiquam loquatur de carentia do- nofum, qu:x prior effet ordine temporis, lahuma uàm merita Chrifti, üt aliqui exponuntz fhaticam í debita, ed loquatur de carentia, quz fit prior ] ordine, etiam folius naturz ; nam aliàs luncam, Chriftus reipsá hzc dona meruiffet. Ii&im El'- nsjn i - Dicoll. Chriftus fibimetipfi meruitglo- 332 riamCorporis redivivi, exaltationem no- iloptit minis , judiciariam poteftatem, aliaque tus nf hujusmodi donà, uz illipoft paffionem, r & mortem fünt col j ata. Ita cum D.Thom. D ol füperiüs cit, communis, & certa fententiae ; Prob. Nam Chriftus redivivus de feipfo It 1 Luce XXIV. 26.ait: Néme oportuit Chriflnom ideóque ( pati & ita injpare in glotiam fnmn ? N I $f0 . Tra&atusVL, de Incarnatione, Mebïüa ï fibi meruit gloriofam refürrectionem: ; pinipo uia nempe, üt D. Auguft. Tra&t.ro4. in j oan. Humilitas pa/[jonis fu it meritum ve[urre- .'xnt;Pfo .] &ionis, fimáülque huc illa verba ex Pfalm. as v jedempt 109. applicat: pe torrente in via bibet, propter. vlentia eà exaltabit caput, — Praetereà meruit glo- & morten riofam in ccelos afcenfionem, juxtaillud Ephef.IV. 8. A(cendens in altum captivam du- j fübi Conftr xit captivitatem. Quod autem afcendit , quid eft , oft ve gba wifi quia G. de[cendit, Et Apoc. III. 21. Ego : atuenti vici , é [edi ctum Patre meo in tbrono ejus, 'Ter- €ió meruit exaltationem , feu glorifica- jumi d tionem füi nominis, juxta illud ad Phi- pde [ if aldi lipp. IH. 8.. Humiliavit femetip[um,fadkus obediens ln d t wsque ad mortem, mortem autem crueis: propter quod. & Deus exaltavit illum, €» donavit illi no- fs m wen , quod eft (uper omne nomen 5 ut in nomine wl [ (j & | g Ef« omne genu flcäatur! celeflium, terveflrium,c* K rhs enfernorum, . Ex quo ipfo patet : quód fibi etiam meruerit honores Divinitatis, qui- Atl bus in terris, & in coelis adoratur. Q« tripm b nique fibi etiam meruit judiciariam po- idat f ts t teftatem, juxta illud Joan. V. 27. pote- flatem dedit ei judicium facere s. quia rilius bominis Vaynit eft. uó etiam D,Thom. hic q. j 9. art.2. Titn ( illud Job. XXXVI. 17. applicat: cawa Vi li t $Ua , tanquam impii, judicata eft ; caufam , judie ( eitmque vecipies. Exgo. $33 - Confirm, I. *c dona, titulo folius TU n nt lii umoms bypoftatice ; Ghrifto non era e [ ] Difputatio V, Artic; Ttl. 35 ii fic.debita, prout debita erant dona, col- N lata in ipfo inftanti conceptionis. Érgo. if Ant.prob. Nam dona hzc fundabantur in VA0« bhh meritis Chrifti, üt Redemptoris, quam, Redemptionem Chriftus,vi prefentis pro- Mil : F r videntiz,non meruiffet; nifi paffionem., W Jütu & mortem pro humano genere yolunta- LT nl rié fübiiffet, Ergo. Mdlt, qm, Confirm, II. Authoritate Div, Thom. CIH Pa oft verba füperius addu&a, ulteriüs fic atuentis. Gloria corporis, & fiquid aliud bu- h ij ) t plrfs jusmodi ( ,. eninus eff, quàm dignitas merendi,que lid 0 D pertinet. ad. virtutem Charitatis, Et ideo dicendum um efl : quüd Cbriflus gloriam eorperis, C ea, que per- tinent ad exteriorem ejus excellentiam ; ficut. efd (ir; t a[cenfio , veneratio , &v lia bujusmodi , babuit per Wt il w -- merirum, Exgo. 1171 irimg ObjiciesÍ, contra primam, Potuit de- 554 qitii fa&ó Chriftus, merito impetrativo , per unionem hypoftaticam dignificato, mere- 105 QUl Q« ri vifionem beatificam, etiam proprimo V, rm p inítanti fuz conceptionis. Sed hoc ipfo g. eandem fic meruit. Ergo. Maj. prob, m Nam potuit Deus abíoluté predefinire meritum Chrifli, independenter ab ipía p m-;' vifione beatifica, & longé magis à gratia : o habituali, & virtutibus infufis. Ergo. ijm, p Confirm, uamvis etenim defa&oó pri« iolo fü mus actus metitorius Chrifti fuerit elici- tus dependenter ab babizibus ipfufis : non ) non u2 j Vàs E Tratlatus VI, de Incarnatione, " yica tamen hic a&tus erat cum illis effentiali- fato p£ ter connexus. Sedhocipfo poteratDeus &adum € abfoluté predefinire a&um primum me- Objioe ritorium Chrifti, & fimul in premium, liquodl talis meriti decernere abfolutam exiften- Qs ub 1 [ tiam habituum. FErgo. [o Chnl 355 i Refp.D. mai- : POtUit Chriftus meferi oramt ipfam viionem beatificam, in fubftantia nitülo j confideratam. N.maj. Solàüm quoad cir- May.pro cumftantias. Tranf.maj. & fic diftinQtà mir, tineti, 4 M.confeq. Ratio eft; quia factà etiam mod) u füppofitione , quód unio hypoftatica in Sed t primo inftanti conceptionis Chrifti po- veditil tuerit exiftere absque vifione beatifica, n 0jponun ratia fanctificante, & habitibus infufis, vtuodate adeóque hec dona quoad circumftantiam temporis, five prout exiftentia in primo [* ánftanti concéptionis, potuerint cadere wtaljpo, fub meritumChriíti: non tamen propter- BEU qü()(]l €à poterant cadere füb idem meritum, ielinmo etiam quoad fübftantiam ; cüm unio hy« v dl poftatica, faltem connaturaliter,hacdo- EU na exigat. Ad con firm. Tranf, maj. D.min. juxci liti, datam diftinctionem, & N.confeq. Sicut tEnt Inct D enim defa&tó habitus infufi virtutü, quoad Ti fübftantiam , non cadunt füb meritumi jufti, dignificatum per gratiam fan&ifi- g " l u cantem ; cüm grátia fit ab intrinfeco con- litig Ahaturaliter cum illis connexa , ita pafi- ter DifpntatioV, Art. IIl 3f3' Y üll& dïw ter ifthic de merito Chriíti, prout dieni- ficato per union 0f i rendum eft. em Ahy'p-oüaucam, di ggr, Ts | TU pf ObjiciesII, Non repugüat, ut bonum 37f aliquod,aliunde debitum,cadat nihilomi- ting nüs fub meritüm condignum, . Sed hoc 3hfif?u8maeyi ipfo Chriftus potuit de condigno mereri gloriam effentialem animze, aliáque dona, ; Itf titulo hypoftatice unionis debita, Ergo, It quod n Maj.prob. Nam poteít idem bonum ob- a ts tineri, ac poffideri duplici titulo, dum- modó tales tituli fibi non opponantur, polati Sed titulus debiti connaturalis,. aut hz- Chifí reditarii, & titulus meriti condigni fibi ! Jeuiío, non opponuntur ; nam filius Regis (imul us al titulo hxreditario, & titulo vi&toriz idem Ylantim n um poffidere poteft. Ergo. Inprito "E onfirm. Non etenim repugnat meri- t cidee to condigno ,..quód illud (it obfequium., poptt- ex alio quoque titulo debitum ,. proute Neitunt, abunde in moderna providenria patet, in o hj« a tanta eft Dei erga homines bonitas, Av liberalitas:. ut eorum valit effe merita, qua jna junt. dona , prout'Tridentinum Self. VI, jn, juit de Juftificat. cap.ult. cum D, Auguftino , Wt É loquitur. Ergo (imiliter non eft contra lül, quoad rationem przmii, quód illud ex alio quo- tneritit que titulo debitum fit merenti;. « d ud, quo. 237 Refp. D. maj, Ita, utbonum ift yecot* uidditative cadat füb ad fubftantiam, feu gz mee , pf 374 ' 'm&mm. de Wcarnatiout, meritumi. N.maj. Ucfolim quoad circum. i vii condi flantiam , aut denomninativé cadat fub meritum. C. maj. & fic diftindtà min. IN. idisart confeq. "Ratio eft; quia hoc ipfo, quód i cicud bonumaliquod, etiamfeclufo omni me- fdiulo ! rito, ita fit debitum: ut illud connatu- fcundo, yaliter denegari non poffit, eo ipfo bo- l prem pum iftud, quoad fübftantiam, proprie lo- Hinc pa. uendo , non cadit fub meritum. uj f olümdenominativé poteft effe premium, vuloui nempe eatenüs, quatenüs conditionaté rimo d verificatur: quód, (i alius titulus non ad- cade 8 effet, adhuctalebonum titulo meriti de- præcedchc beretur. 'Güm autem unio hypoftatica, N Chrifto.collata, fic exigat gloriam effen- vitui, d tialem animz , ut hzc à Deo, faltem pro n n omni tempore , ipfi humanitati Chrifti yatiim, q denegari non poffit:: hinc eadem quoad u fubftantia m . ! non potuit cadere fub merif (afrm,. tum Chrifti. - 13l do Ad confirm. Tranf. antec. N. confeyq; Difparitas eft ; quód hoc ipfüm arguat nia fpecialem liberalitatem premiantis,fi po- ts p uT tens exigereïobfequium 'ex alio titulo, fi- in i ne omni przmio , nihilominüs illud fic non exigat in'a&u fecundo: fed acceptet kä"läl L« tanquam meritum in ordine ad premium. - Ideo titulus ille, vi cujus obfequium, fe- f clufo omni premio, debetur folüm in, mw i a&u primo , non samen exigitur in actu Mi | DZfþk:d:jioi N1 355 d IN ( fccundo, potcítcomponi cum titulo me- m&ämu À riti condigni in a&u fecundo,. prout ex; h ha ij dictis articulo precedente conftat, £con- trà titulus ille, vi cujusbonum aliquod, il Omnïmt, | feclufo omnimerito, debitum eft in actu il t TT fecundo, componi non poteft cum titu- It lo premiüi, quoad fubftantiam confide- It D gati. ! ObjiciesIII. Poteítidermn: raicmium','t'i- 38 fenata, tulo unius meriti condigni, folüm in a&tu Onditing. us nond primo debitum, eciam quoad fübftantiam )meriti cadere füb aliud meritum condignum, à prxcedenti diverfum. Ergo, . Ant.prob, fam eítn- ypolisia Nam Chriftus defa&tó per quemlibet aGtá virtutis , ab unione hypoftatica dignifica- altempro turh, merebatur de condigno totum illud ti Chrif 1 quod premium, quod defactó meritis ejusdem ib meri« à Deo decretum eft. Sed hoc ipfo. Ergo. ; J)Confirm. ,Authoritate D. Thom. q. 24. urt. 3. fic docentis : €g9m fanctificatio Chri(f Vonfen, futris perfectiffana , eonfequeus eft . quM. ipfe [e--. n arguat eundüm propritmn anotum . liberi arbitri. án Deurta yisfi po tico,t fuerit fandtificatus, qui motus liberi arbitrii eft ine- ; ld f viterius, .E ibidem ad 3. fic refpondentiss Nibil probibet , idem effe alicuus ex diverfis caufis, ] a € fecundsim . boc Chriffus. gloriam immortalitatis , m 5 um quam meruit in primo inffenti [ua conceptionis, poes j ï ol vuit etiam poflerioribus actibus, Q pa[Jranibus mer&« f Ergo. i / a Refp, 356 Tradatus Vl de Incarnatione, ipfa fyora 3? Refp. D. antec. Poteít idem przmium, ticitum: titulo unius meriti condigni, folüm in, Iuiffe g 3&u primo debitum, etiam quoad füb- ftantiam cadere füb aliud meritum condi- MQS-; at num. C. antec. Debitum in actu fecun- ülor Àng qtione do N.antec. & confeq. Ratio diftindtio- formalit niseft ; quia quodlibet meritum Chrifti fuit quidem in a&u primo condignum, finctfía Objia omni przmio poffibili, non tamen illud ftus dei defa&ó fic acceptatum eít: fed omnia fi- riamdi mul merita, paífione, ac morte confüme ifo ia manda, fünt à Deo acceptata in actu fe- cundo, refpe&u totius premii, quodde- nec n fa&ó meritis Chrifti à Deo collatum eft, i, diat -Hinc temcilt rout ex art. przcedente patet. edon defactó idem prazmium, quoad fübftan- ; m Chr tiam, non erat prezmium refpectu mul- tiplicis meriti Chrifti condigni in a&u fe- o tod d cundo, fed folüm condigni in actu pri- (anfrm, mo. duicon: Ad confirm N.confeq. Nam do&tina D. Thom. intelligenda eft de pluribus r*ancorporif Chriíti meritis, quz feorfim fumpta qui- [ ds ol dem erant condigna in a&u primo. toto POT illo premio, uod defactó meritis Chri- fti collatum eft: non tamen feclufà paf- M i Lt fione, ac morte quoque condignisin actu y fecundo.. Neque ex eo, quód Chriftus L ii defa&ó fan&ificatus fit in primo inftanti m, ab U conceptionis per | g&um meritoriu Apfa [ h pifputatio V.. At, 11l 37 iys ipfà humanitate Chrifti in eodem inítanti Hl hr elicitum,fequitur : Chriftum defactó me- M rulffe gratiam fanctifcantem ,. habitus in- a fufos, aut vifionem beatificam. Nam Do- i ln &or Angelicus non loquitur de fanctifi- ito duj catione habituali, fed folüm actuali,que tntum (s formaliter in ipfo a&u, prout performam ) Go fanctificantem digni£cato, confiflic. ? támen)] Objicies ult, contra fecundam. Chri- 349 ed omi ftus. defactó non. meruit fibimetipti glo- te Conlos riam effentialem animz, aliáque dona,in dnadub ipfo inftanti conceptionis collata. Ergo , Qub nec meruit fibi gloriam corporis redivi- larum d vi, aliáque dona,poft paffionem,& mor- L H tem collata. Confeq. prob Ideo primum; | fübn- uia dona illa titulo hypoftaticz unionis Qu mul- ; u erunt Chrifto. connaturaliter , debita. Sed hoc eodem titulo debita erant.qua- vadufe ddupti que reliqua dona. Ergo. onfirm. Namgloria e ffentialis anima do&tina Chrifti connaturaliter quoque exigit glo- riam corporis Chrifti. Quód etenim illa phuribus defa&ó ante confummatam paífionem. ttà qui jro. toto Chriíti corpori collata non fit, ex difpen- jds Chr fatione Divina fa&um eft, üt D, Thom. duf híc q.45. art.2. cumD.Auguftino docet. gisina T2gO. : Refp. N. confea. i Cnrs . vo Tf Quia fuerunt Chrifto connaturaliter de- bicaf;,) Q;'quidem abfol uté, five pro omni a- itOïium;: [ ! j 558 TraBatus VI. de Incarnatione, ftatu etiam vix.C.maj. Debita folüni cdn- gen faetit (hriti, ? ditionaté. N.maj. & fic diftinctà min. N, f qua 10 confeq. Ratio eft; quód anima Chrifti [ o lum fit connaturaliter indeítruibilis , & pro- tereà ftatui viatoris in Chrifto non re- jc f a ugnet gloria effentialis animx , longé l edl& mninüs autem gratiafanctificans, &habi- onftal tus infufi. Hinc vifio beatifica citulo hy- meruerit oftaticz unionis erat animz Chrifti con- tam (* naturaliter debita, & quidem abfoluté , u dont feu etiam pro ftatu viz. Econtrà huma- eiden t Chritet nitas Chrifti non erat connaturaliter in- deftruibilis : quinimó,ut Chriftus per paf- at fionem, ac mortem füam redimeret genus ye, diiat humanum, debebat eadem manere de- aitecedtt, ftruibilis, adeóque Chrifto abfolute, (ive pedm d ro ftatu vie, titulo unionishy oftatica (v gt connaturaliter debitanoneratg f oria cor- pl t Dr poris, Perhancti uidem iftud fuiffet red- ditum impaffibile, & immortale, quale vainti n defa&ó exiftit in coclis, ideóque debita at conr folüm erat pro ftatu termini, & quidem " fqblïzn dependenter à meritis,paffione, ac morte ä tntm confümmatis. & Lt Val Ad confirm, D. fimiliter ls $i confeq. Nam ipfemet D.Thom. art. cit. uód transfi nlmr &8ocet, ii uratio illa corporis, Matth.X VH il quaChriftus antep ionem, Wmväcom difcipulis gloriofus apparuit, provenerit ntaáe lt suidem à gloria ef(sn.tia.l; ADEQS : RO m Mn, v PifputatioV. Avtic T. — 359 hmfohm ii sen fuerit glotia fubftantialis: corporis Chrifti, prout hxc i quatuor dotibus,. l li féu qualitatibus permanentibus coníiftit,, ls t fad folüm faéta fit per medum paffronis tranfetm» Atily N r þyf gis : fieut cinm aev illuminatur à [ole.. ^ Ex huce usque dictis tons, Q | ' ConftatI.. Quód Chriffus defa&tóxnot 742 Victind meruerit gloriam effentialem animz;gra- ? hll t£iam fan&tiicantem, & habitus infufos ;; 1 dbflp, quz dona in printo inftanti conceptionis ntrà ht eidem fuerunt collata. Nam: dignitaté wralittt j Chrifti erat conveniens, ut vifionem ins tuspet tuitivam Dek, nec quidem ordine natu- CC gonti r*, aliudexercitium humanitatis Chrifti anerede antecederet, & primus actus meritorius, Mute re ib eodem inftanti-elicitus ab humanitate oflatic oria cof- Chrifti, prout pér omnia comprincipia füpernaturalia intrinfecé completà, pro- yfetred cederet, Pr»tereà hzcdona aliunde hu- t, quie manitati Chrifti citulo hypoftaticz unio- ToUM nis erant connaturaliter debita, adeóque (qidem oad fübftantiam non poterant cadere icmotti i ub meritum Chriíli impetrativum, pro- ut dignificatum per ipfam unionem hypo- flaticam, Sic etiam defactó gloria effen. ' &- Neg' yart h zialis, fiveprimusgradus gloriz cceleftis, corpoth quoad fübítantiam, non cadit füb meri- t ] tum juftí condignum;. five prout dignifi- ;roventril catum per gratiam fanctificantem ; quia p htue gratig aliunde ipía gloria- füb co t!- l- 4 | 368 Tratlatus VI, De Incarüdtioue, diionet ditione finalis perfeverantiz eft connatu- fenfione taliter debita: cüm gratia ex fuo formali ' ls, ,y conceptu fit jus hereditarium ad gloriam cceleftem ,; prima veró gratia habitualis s ilegat füb meritum condignum cadere non pof- m v fit. p ulterüi 'uódidipfüm de gloriä efz endit. .á4i . ConftatlI.- fentiali anime hrifti à fortiori dicen- ftatict retrio gl dum fit, fa&tà füppofitione, quód unio hvypoftatica cum vifione beatifica non fo- divi fuft Jüm phyficé, fed etiam met hyficé, five ia d adeó fit connexa: ut anima "j hrifti,. nec Ávve prom quidem divinitus pro unico inftanti tem- hii qis, x poris potuerit fpoliari vifione beatifica, Tm, v uam fententiam ingeniosé defendit Mu- nieffa Difput. 13. etíi poftmodüm Difput. r 17. admittat: potuifle Chriftum fibimet- fuigcaort ipfi non tantüm compenfative, fedetiam i Cþriito impetrativé mereri vífionem beatificam ; P us wtrni d nempe folüm eatenüs, quatenüs idem do- V, p num duplici (imul titulo adzquato obti- bAenpci neri, aut poffideri poteft. . Verüm iítud teipsá, ftri&té loquendo, non eft mereri IT loriam animz,in fubftantia confideratam, | í ed folüm denominatiye fümptam, tan uá jf przmium : quod ipfum prolixiori difce- tatione non indiget. ! PMU $44 — ConftatIIl. QuódChriftus defató per merita, paffione, ac morte confümmata, . i efür« N filbimetipti: ünpctrad?e, meruerit r res V, Di[putatioV, A;rt*. IF, 361 TU re&ionem gloriofam corporis redivivi, lpl afcenfionem in coelos, exaltationem no- lm ] It i lii minis, & judiciariam poteftatem, prout ex allegatis Scripturz textibus abunde pa« MM tet, & D. Thom. híc q. 19. art. 3. docet; ac ulteriüs fingula dona q. f9. art. 3. eX- m endit. Neque obftat: quód titulo hy- ürtior s oftatice unionis aliunde videatur Refur- i 4 0f re&io gloriofà, feu gloria corporis redi- vivi fuiffe Chrifto connaturaliter debitas !Ph ;füq&, fi uia debitum iftud non erac abfolutum, A 1":( five pro omni ftatu, etiam vix, pro quo Ylanti t humanitas debebat effe paffibilis, & mor- : eati, talis, ut Chriftus redimeret genus huma- feditMi- num. QCüm etenim in moderna provi- mDifit, dentia redemptio hxc alligata fuerit paf- vtimet- fioni, ac morti Chrifti ; hincgloriofahzc (adetiam dona Chriífto debita folüm erant pro ita- m tu termini, & quidem füb conditioneme. ilmdo- ritorum, prout hec per paffionem, ac u9 0btl« mortem erant confummanda. n ii [ merert - ARTICULUS V.. yleraatty t an An Chriflus meruerit omnia dona iori dl j - gratie E gloriey tum Angelis, tum hominibus collata? iefado t liänotanduml. Quód ifthic non mo- 74 yfammd an Chriftus illa do- . g 1 .' veasar qusdtio . EM " P , 1 3632 'm&)m V, de rnamrt'oæe. li Ante nà, quz defa&ó hominibus poft adven- 1hfohltö p tum, & paífionem illius conferuntur, im- Prænot-. petrativé meruerit ? Nam iftud ex plu- s collat vimis Scripture teftimoniis,hucusquepaf- ngativam fim adduGtispatet, adeóque juxtaomnes Theologos aliunde certum eft. Unde g Virgi folüm quazritur :: an Chriftus etiam illa g'maïi ol gmo Md dona, qux tum Angelis , tum primis pa- ote no? £entibus quoque ante lapfum, . tum reli- uis hominibus ante. adventum Chrifti F " ! tem d collata funt; 'non folàmmerito compen- eftt p fativo, prout aliqui cenfent, fed etiam, agawmfj $mpetrativo,potuerit mer u lfl defactó meritus fit? ;ri, & reips& ] fim d li tü a nl 346 . Prxnot.II. Quód pariter cer tum Gt" $ defa&tó Chriftum non meruiffe merito im.- iromeun peurativo,ftri&iffimé fumpto , quod fcili- wolrerit d €et tum ordine intentionis, tum ordine executionis, abfíoluté exiftit.ante prz- Dio], Q mium;abfoluté collatum , illa dona gra« ia tix, ac glorize, qux ante adventum Chri- f undng ftihominibus, & Angelis collata fünt. & Inom Certum fiquidem eft: merita Chrifti or- teuDipu ( tOR dine executionis hisce donis effe pofte- riora, Controverfia igitur folüm reftate Gs an Chriftus ordine intentionis.dona prx- prius dicta meruerit impetrativé, ita nempe, Mor uthzc eadem dependenter à meritis Chri- TU g ' fti, prout abfoluté previfis, $ Deo cum Ua Wi g Angslis, tum liominjbus , etiam ante la- píum s 365 Dijpitatio V, Art.TV, d BILCS füm Angelorum,& primorum parentum, anmnüsþ. abfoluté previfum, fint collata? hi. - Pronot.III. ln uód inter donajhomini- " bus collata,peculiarem dignitatem, & prz- [ue ihmmu rogativam contineat Maternitas Beatiffi- nd, t m Virginis, ejüsqueimmunitas ab ori- Is t ginali culpa, vi cujus etiam à debito pro« Quf ximo illamincurrendi fuitprefervata,ut- t D, um ote non comprehenfa in pacto Adami, tur (b ; a Item abfoluté, vi cujus peccatum illius effet propagandum, & defactó reipsápro- f0 COMPC&- fet etin, agatur in totum genus humanum, pro« I2 ut fufiüs in Tract.III. de Peccatis often» fum eft. Hinc peculiaris quzftio move- erfum fre tur: an Chriftus quoque merito impetra- Verto tivo meruerit Beatiffimz Virgini dignita- tod(ail tem Maternitatis, & immunitatem àpec- ordiné cato Adami. Dicol. Chriftum meruiffe, & quidem34$ y p Q grae impetrativé, omnia dona gratiz , & glo« m riz, tum Angelis, tum hominibus coll&.. ia fünte ta. ]Ita cum D, Thom. híc q. 19. art.4. ii of Suarez Difp.41. & feq. Vasquez, aliique, fe poüe- contra nonnullos diflentientes. Prob. mtelut Chriftus defactó , & quidem àt Redem- ptor, abfoluté predefinitus eft ante omnes. ona pre l nempï, Creaturas, adeóque ante Angelos iris Q mines, quoad fuam exiftentiam, & gra- Deo t tiz, gl orizáue dona, abfoluté pradefi- p !füä Biop Scdhocipfo Ghnftasxlhs merui; ! T Traflatus V1, de Incarnatione, impetrativé omnia dona gratiz, & gloris, gdon v Maj. conftat ex dictis num, 180, j fint Ergo, Min, Confimi t rob, Hoc ipfo, quód Chriftus ab- folut predefinitüs fit, ut Redemptor, an- (Ig. ar[14u I te omnes Ángelos, & homines,abfolutà PERL, predefinitos: eo ipfo merita Chrifti fue- lh dem runt abfoluté previfa ante omnia dona Psmleþa- | minibus à,Deo abfoluté decreta, gratiz, ac gloriz, tum Angelis, tum ho- 'Sed yi, f wlttudini hoc ipfo hzc eadem dona illis abfoluté Mit ad 08 decerni poterant, adeóque reipsá decre- "TTIT ta funt. ex meritis Chrifti, abfoluté pre- vilis. Ergo. Md us 1 a oj $49 Confirm.I. AuthoritateScripture, & gedon uidem verbis Apoftoli, de Chrifto Re- | m hn : emptore fic fcribentis ad Coloff. I.. 16, U[CO l, &feqq. In ipfo coudita (unt. wnivera in celis,cr wf my g terra, vifibilia, « invifililia, five tbroni, five sanitem dominationes , five principatus , five pote[lates : viuts l emnia per ip/um , Cv in ipío creata (unt, Qv ipfe f oUY €ft ante omnes , & omnia in ip[o con[lant. — Et ipfe frifidiy eff caput. corporís Ecclefie, qui eft prinipium, pri- mogenitus ex morttis: t fit in omnibus ipfe pri- lmpt, tügtiti quatum teneuss. quia in ipfo complacuit ,omnem ple- Dvl witudinem. inbabitare , r per etm veconciliare &« b dl gnnia inip[um, pecificans per (angminem Crucis ejus, Emiu[,m Jfve qua i terris , five que in calis- [unt. Se u hoc ipfo.ex meritis Chrifti Redemptoris, UIMW abfoluté prævxüs, omma grati, glo riz- bl m que *j tj Mi -DifputatioV,. Artic. W. 36j atiæ,& h (s M. iue dona tum Angelis, tumhominibus à T eo funt abfoluté collata. Ergo.- Confirm. II. Authoritate D. Thom. bíe PEM .8. art.4. fic concludentis: Manifeffum eft., QUs dj Qàd ad unuin finem , qui eft gloria: Divine fruitiQs ln (ri. mis , ordinantur £ bommes, & angeli Undecota E Oj j l'S, f pus Ecclefie. myflicum . mon [olim confiflit ex bomi- 60 mibus, [ed etiam ex Angelis. Totius autem bujus qmultitudinis Chriftus eft. caput s quia propinquins f ll al babet ad Deum, & pevfectils participat dona ipfiusy ts dn ( de ejus influentia. mon [olnn. homines vecipiunt, lii [ed eriam Angeli.. Sed inluentia Chrifli,tan- quam capitis, confiftitin gratiz, gloriz- TA $ue donis, prout collatis ex meritis ejus- tilo f dem. Ergo. TA DiCO II. Chriftum Beatiffimz Virgini 39 It d yui, f meruiffe impetrativé Maternitatem, & immunitatem à culpa originali. ItaSua- lu ; rez Difp.41. SeCt. 1. Vasquez, aliotüm- T que communis fententia, - Prob. Chri- TT lus defa&tó przdefinitus eft abfoluteé, àt tin, r Redemptot, :ante omnem . creaturam.; i trmym p -adeóque etiam ante BeatamVirginem,ab- foluté przvifam, & ele&am in Matrem iil JDei. Sed hocipfo. Ergo. /Maj. conítat cnith ex concluf. przced. Min.prob. Hocipfo, h Y quód Chriftus fit abfoluté predefinitus; emptoäi?» ütRedemptor, ante BeatamVirginem, ab- foluté przvifam, & ele&tam in Matrem. am- Dex j €o ipfo h«c eadem Maternitas,e que 1 366 TraGatus V, de Inzarnatine, que decens immunitas à peccato origina- jcgoro jpnis 18 ]?, paritérque omnia donagratiz, quibus jgioriam eadem de congruo merebatur Maternita- diicam tem , 'potuerunt eidem abfoluté decerni, Chï'lü.h P" adeóque etiam defa&ó decreta funt. ex sodo allt meritis Chrifti,abfoluté przvifis, Ergo.. lm C 3f1 ^ "Con&rm. !« Nam electio juftorum ad tm: n gratiam , eorómque przdeftinatio ad '&loriam, fatta eft ex meritis Chrifti,abfo- fed hoci uté przvifis, Sed hoc ipfo etiam electio Virginisd Qbjasi Beatz Virginis ad Maternitatem, ejüsque meruift t vrzdeftinatio.ad gloriam , vi cujus folo Angch'scolh Chrifto inferior, omnes Àn los, & ho- tim dul tnines beatos tranfcendit, facta eft exme- qoribus um sgitis Chrifti,abfoluté przvifis, Ereo. Min, veratist P atet. Maj. ob. authoritate Scriptu- gz. Ad Ephef. Y 3.&feqq. Benedidius Deus p TT pater Douiti noftvi 7 Efu. Chrifi,qui benedixit nos in gl at ial emni benedictioue fpirituali in voleflibus in Chriflo, o col ffcut elegit nos in ipfo ante mundi conflitutionem,ut effemus [anits . immaculati in con[pettn ejus n cha» ;m'[fetl ! QD vitate, — Qui prade[linavit mos t adoptionem. filie, V i sgum per 2E[um Chriffum , im ipftw, fecundum pro- (f gofitum voluntatis [ue , in leudem glorie vratie [ua, nifer &n qua gratificavit nos im dilecto filio (uo, in que QtttsCh tinmy Babemus redemptionem per [anguinem ejus. Ergo. Ütiygi Confirm.II. Sicut enim finis fimplici- ter ultimus electionis juftorum ad gra- tiam , & predeftinationis ad gloriam,cít V5 a 819338 D& extrinfeca ; proxunus autem icum M bifputatioY. AP. DA — 362 N [ hulcgloria Chrifti : fic.etiam bujus ele- ilgïluæ, l &ionis ad gratiam, . & przdeftinationis ul ad. gloriam cauía moralis prima eft bene- DN lacitum Dei , proxima.veró meritum, d Chrifti, prout ex illis Apoftoli verbis, T modo allegatis, conftat: Pradeflinavit nos peg. NT f6fum Chrifum , tanquam. caufam merito- "tf riam: i ipfum , tanquam . caufàm finalem, Sed hoc ipfo idem de Matetnitate s r Virginis dicendum. Ergo. : " Beatæ €tim d GT G : ObjiciesI. contra primam..Si Chriftus à Yi ij meruiffet omnía dona gratiz , glorizQue ts (tis. Angelis collata, tunc 1dipfum: de gratia; : tum aQuali, tum habituáli Anpgelis vias "u exme.i toribus, tum etiam de gloria, Angelisperz Irgo, Mi feverantibus collata,dicendum foret. Sed m du ocdicinequit.. Ergo. . Min.prob. Nam Mi i Angelis eadem dona gratiz , .glorieue, a dnfu, faltem quoad effentiam, five (übftantiam, TM àDeo collata fuiffent:. etfi Adamus nony peccáffet, adeóque Chriftusn ij de Sed hoc ipfo. . Ergo. i gn;veniü'eg th W: ehs hzc da» al p Confirm. :Si Chriftus Ang T na meruiffet, tcunc eadem collata fuiffené& 'fuoï Mu €x meritis Chrifti, prout paffione, acmor« te confummatis. Sed hoc legibus mo« liü!. g[:* dern providentiz repugnat.Ergo. Maj, js (mpl' patet ex arc. przc. Min. prob. Quam- m df vis etenim Chriítus in moderna loritmA Prov—i-'- m U yf ' dentia. przdefinitus fit abíoluré, ut Re- L a 3? 8 dradlatus VL De Ineurnatiope. demptor, ante omnem creaturamsabfo- efitir lut* previfam: attamen predefinitus eít ao fibj folummodoó, üt Redemptor hominum., Vi hoc. non autem Angelorum; utpote pro folis ji giatie hominibus, fecus veró pro Angelis , paf- ingelis à füs, crucifixus, & mortuus, Ergo. linc colld 53 Refp. N. min. Adprob. D. máj. Ange. (nt, íC lis eadem dona gratiz, gloriz(ue colla- Ad coi tafuiffent, & quidém vi prefentis decre- D. cotíe; ti, etfí Adamus non peccáflet, adeóque Aneelisi Á - .. Chriftus non veniffet, N. maj. Vialterius dempto,rlisA . decreti, Tranf. maj. Et ficD. min. N. cone " feq. Ratio eft; quód in moderna pro- dermptri! mim u " videntia Chriftus abfoluré predefinitus qiv, d fit, üt Redemptor, & prima caufa meritoe vdemto tia omnium donorum gratiz, ac ploriz, wpdi v non folüm refpectu bominum, fed etiam s5 d ol Angelorum, prout ex verbis Apoftoli, t i num. 349. adductis, conftat. . . Hinc illà Vreudum dona gratix , & gloriz, qux vi prafentis t . decreti, utpotepro füo motivo refpiciene à A tis merita Chrifti, Angelis collata fue- tj t rünt: neutiquam collata fuiffent, (i Chri- ftus, üt Redemptor, non veníffet ; licét fetleim L istin n terim transmitteretur, quód Angeli ea- fitin &em dona vi alterius decreti accepiffent. á uinimó iftud de omnibus gratiz donis, t i ts defactó collatis, transmitti non poteft, Tb fa&à fuppofitione, ubd. Angelis viato- ! 1 ncarüatio, illisque Nl l fpribhs.rgtclata fu:' i. f0j ] , Mita: - BifjutatioV, Artic, W 369 TM impofitum precebtum, ut fe Chrifto ven- tüto fubjicerent, eümque adorarent. Nam hoc füppofito manifeftum eft: quód - UIPOWA N t). D Iu illa gratiz auxiliantis dona, quxdefa&tó ' 3 Angelis ad obfervantiam hujus precepti - fünt collata, nullatenàs conferri ] Dlmlj. m potuif- í z At fent, (i Chriftus non veniffet, Frfentiis - Ad confirm. N. min, Ad prob. C. ant,- D.confeq. Ergo hzc dona non füerunt [f a j. Vialty Angelis collata ex meritis Chrifti, àt Res: n X demptorisAngelorum. C. confeq, Ut Re- demptoris hominum, N.confeqg. Sicut UT rdefny enim Chriftus fibi gloriam corporis redi- if ml vivi, aliáque dona meruit, non tamen., : üc Redemptor fui , utpote pro fe ipfo ne- acghria [ed etiam que paffus, neque crucifixus, neque mor- tuu$, fed folummodó, üt Redemptorho- Ápofoli, * minum : ita quoque refpectu Angelorum Tinc h difcurrendum eft, Atque hxcpariformi- fs terintelligenda veniunt de il!is donis gra« . yebiciem tiz, quz Adamo pro ftatu originalis in- lus fue- i ((000] nocentiz funt collata: et(i Chriftus non^ fueritRedemptor Adami, prout inhocen- iz; i A tis, fedfolüm proutlap& pet culpam ori- Andio inalem. : pl ObjiciesII. Si Chriftus perfüa merita E yba Qon N y t prout paffione, ac morte confümmata, meruiffet impetrativé omniadonà gratiz, . glis P - hominibus collata, tunc etiam Jud:e pro- ) b 5 gf« d;;ori ; & füis crucifixoribus - merui ffetæ a ia Spraliatus Vl de IncarBatioue, 3979 álla auxiliafüpernaturalia, quibus peced- cïügen'tiun £um proditionis, & crucifixionis , five [ as ipfumChriüicidium pot erant evitare. Sed findtàmir Min. prob. Nam ] [qui 4 hocrepugnat. Ergo. anerita Chriti, prout paffione, ac morte vffionis j confummata , effentialiter dependebant (ter com eb his peccatis, five ab ipfo Chrifticidio, tfigentiu adeóque etiam prefüpponebant auxilia itandi Jude proditori, ac crucifixoribus colla- (ibftanti &x. Sedhocipfo Chriftus hzc dona non ticum I aneruit impetrativé. Ergo. . fentialtzd Confirm, Nam vi prz fentis. dccretä vaderelld f£Chriftus abfoluté predefinitus eft, üt Re- tis, al demptor generis humani per paffionem, Ter0n CC ac mortem fuam. Ergo. Confeq. prob. * It Hzc fiquidem predefinitio abfoluta effen- t tialiter includic abfolutam permiffionem, o faltem virtualem, ipfiusChrifticidii, adeó- t n que etiam decretum abfolutum,faltem vir- zuale,conferendi illa auxilia, quibus iftud ol 3 peccatum à crucifigentibus poterat evi- tlf sari. Sed hoc ipfo hzc auxilia, faltem Qdb q quoad fübftantiam confiderata , cadere Vr l non poterant füb meritum impetrativum rl IN u N hi Chrifti,prout paffione, ac morte confum- F matum. Ergo. . f D 355 Refp . C. maj . N.min. Ad prob. D.maj. lügm.lm Merita Chrifti, prout paffione, ac morte RT confümmata, quoadfingulos actus effen- N I ii Cl'l.lä. sialiter depex;deban; ab his Jude, ac Cie PTO Ii UWM; li Pifputatio V, Art, IP, m ub lii , eifigentium peccatis, N, maj. Quoad ali- uos àctus confiderata, C. maj. & fic di- n d inCtà min« N. confea. l frV Ratio eft; quód ui actus meritoril,h Chrifto tempore Qb a]al ! dl Ionis eliciti, fuerint quidem effentia» iter connexi cum his determinatis cru- iC djant a cifigentium z eccatis : adeóque auxilia,ad evitandum hrifticidium collata, quoad oribus t zc donaar fübftantiam non potuerint cadere füb me. ritum impetrativum, cum his auxiliis ef tis deew fentialiter connexum : potuerint tamen, cadere füb aliud meritum, cum his peccae T0 tis, adeóque cum his auxiliis effentiali« xfionen, ternon connexum, Nam adhoc, ut Chri. ftg r qta ff ftus impetrativé meruerit omnia dona ffionem, etiam gratiz hominibus, non folüm ante, fed, poft paffionem , ac mortem fuam. li adtd- collata, jre vit. non requiritur, aut requiri po- bustod fiteit, ut quodlibet donum gratiz, deter4 m cu- minaté fumptum, fitpremium cujuslibeg meriti,determinaté fumpti, Certum fi- , fültem quidem eft: uód Chriítus , adat plurima dona,. quz nobis etiam defactó conferuntur,fuis irativum precibus à Patre &terno,in vita morrali ToY exiftens, poftulárit, fimülque fciens fe ex- auditum i Ob. D.mlä' »gratias egerit. Quamvis enim ifta graci arum actio fuerit m eritoria, non , ic m a&us ( tamen fuüb illam, tanquam meritum im- petrativum, cadere poterant hxc dona d n PF?BF, Ording intentionis abíolut? futu- aA a 37* 'fm&atus Vt,dé incarnetiont, fu. ra; quia nempe quà talia effentialiter geraift: prefüpponunturab ipía gratiarum a&tio- genita, ( ne. ffim Mát Ad confirm. Neg. confeq. Ad prob, C. vioritas. in2, D. min, juxta datam diítin&tionem, & merita, d rurfus N.confeq. Ratiopatet ex modó di&is, ifam Mi ]. confe bjices ITT. contra fecundam. Si Chri- Jacio lu 356 üu? Beatiffimz Virgini impetrativé me- ruiffet Maternitatem; tunc eo ipfo dare- dexi, J minis t I tur mutua prioritas, & quidem in eodem Adcii enere, ac linea, intet merita Chrifti, & od O aternitatem Virginis. Sed h: c repu- son r gnat. Ergo. Majprob. Merita Chrifli, ordine intentionis , fuerunt abfoluté prz- Mat, i (Qnus C definita, priusquàm Beatiffima Virgo ab- tsl z foluté eligeretur in Matrem Dei ; nam. aliàs hec merita non fuiffent impetrativa P Maternitatis. Sed etiam Maternitas or- m p fs n dine intentionis fuiffet abfoluté predefi- nita ante merita Chrifti ; hzc fiquidem. t df tro ddo prafüpponebant abfolutam exiítentiam iaää,ncquc! Chrifti, ipfa autem exiftentia Chrifti Ma« Dronem ternitatem Virginis. Ergo. Confirm. Nam Chriftus-Homo in mo- j ] Ui ( - derna providentia non poterat fibí elige- ftin, re hanc Matrem, aut rogare Patrem, ut hzc prz aliis eligeretur in Matrem. Er- At go neque poterat eidem mererà impetra- Q " Wi üvé terDitatem, &sfp. 1 r I Difputatio V. A4rtic, lV. 373 Llcf[ändfïg Refp. D. maj.. Si Chriftus impetrativé 359 — lia j meruiffet Maternitatem , etiam per illa merita, quz effentialiter praefüpponunt A | ipfam Maternitatem, tunc daretur mutua n prioritas. C. maj. Si hanc meruit per alia At t merita, effentialiter non prz&ipponentia ipfam Maternitatem. N.maj. & C. min. h, D. confeq. juxta datzm diftin&ionem.. éttitis Ratio hujus conftat ex refponfo przce- 0 Ifo d denti. Illud fiquidem mutatis folüm ter- m Inent minis pariter ifthíc applicari debet. 1 hi Ad confirm. N. confeq. Difparitas efts hoer quód Chriftus in moderna providentia Ea Chri non exítiterit, nifi dependenter ab hac Matre, à qua fecundüm humanitatem, hi. Virgo d- conceptus eft. Cüm igituripfa humani- ; DI tas Chrifti ante primam füi conceptio- nem defactó nullum actum liberum eli- ptthtifà Titas of« cuerit, de przteritis autem, & aliunde i prædeü- poffeffis dari non pofflit eledio, aut pe- f uidet. tido, fed folummodó gaudium, & gra- tiarum actio: hinc Chrifti humanitas de- gllentiam j hf fa&tó, neque hanc Matrem eligere, neque Patrem rogare poterat, ut hzc Mater eli- geretur, Potuit tamen non folüm gra- fno intll . (ii d u " tias agere, & gaudere de hac electione : Datren! | fed eandem quoque impetrativé mereri. l Nam meritum impétrativum latiüis patet, m T a quàm petitio, autgratiarum actio. Quin- gratiarü actio absqs m äfi-'cu: darà poteft 23 pe n i 4 $74 Tradfatns VI, de.'bmqmatim. * petitione, aut merito impetrativo, queme eevifo, * arnationi admodüm fit, dum Deo pro exiftentiano. qilcpam flra gratias agimus: fic meritum impe- trativum dari poteft fincpetitione. Unde, D. Bf d.l licét Chriftus per a&um liberum fux hu- manitatis non potuerit hanc Matrem pe- etat yis, fve tere, poterat tamen illam impetratvé Maernit mereri. recibus 358 . ObiiciesIV. Si Chriftus BeatiffimeVir- otuift gini potuiffet impetrativé mereri Mater- nitatem: tunc etiam potuiffet fuis preci- tentioni bus poftulare, ut hec eligeretur in Ma- feq, M tio, f trem. Sedhocexdidisrepugnat. Ergo, Maj.prob. Nam potens donum aliquod tepti t dum poMu ámpetrativé mereri, poteft etiam fua me- Yita ordinare ad obtinendum tale donum: , &j &deóque illud etiam orando poftulare ; funs, Ui ia W cüm aliunde cauía finalis meriti fit prae 1 €nium. Ergo, * m iDto Confirm. Nam poterat DEUS depen« taften dlenter à fcientia media de precibus Chri- tat; qu fti,conditionaté futuris ,. quibus ab illo ETA um BeatiffimamVirginem peteret in Matrem, €andem eligere ad dignitatem Maternita- fhbtetm tis. Sed hoc ipfo. rgo. Maj. prob. odl Potuit Deüs, prelucente fcientià medit il tle precibus Beatiffimz Virginis,conditios U. . naté futuris, eandem eligere ad dignita- i, tem Maternitatis : quinimó defactó de- u onaté& Dd pendenter ab illo confenfüconditi pre« W pi[putatio V, Artic, IV. 37 ) 5?&0 previfo, vi cujus Angelo myfterium In- "i CUM carnationis annuntianti refpondit : Eccé M enicills pomini, electa eftprz aliisin Matrem n [ Dei. Ergo etiam. &RUn lp - Refp. D. maj. Si Chriftus potuiffet im- 339 M. petrativé mereri etiam ordine duratio- l impcniït nis, five executionis Beatitfime Virgini Maternitatem, tunc eandem quoque fuis st m precibus poftulare potuiffet, C.maj. Si reri N potuiffet eandem mereri folüm ordine in- us tentionis, N. maj. & fic D. min. N. con- Tür j l feq. Ratio hujus eft ;; quód omnis ora- pigi tio, five poftulatio, ex fuo formali cone n al ceptu tendat in bonum abfens, feu non« mfünmte dum poffeffum , faltem cognitum quà t&e e (Onm. le. Sicjuítus viator, etíi reipsá przde- f s ftinatus , hujus tamen przdeftinationis t pras ignarus , poteft per actum fpei Theolo- icum à Deo petere, ut falvetur, & ad de ipfàm falutem obtinendam füa merita or^ s Ohri- dinare; quiafeilicet hzc eadem falus or« dine executionis cadit füb meritum ime ab ll Varem, petrativum ipfius jufti. Econtrà confti« yermte | tutus in termino, feu actuali beatitudine, j pb non poteft illam à Deo petere, aut fpera- ml re, etíi de ill offit gaudere, Deóque grs« tiasagere, - € gonditiü- ! üm igicur Chriftus, ordine ] dim durationis, five executionis, non potue, rit in moderna providentia impetrativ& iB d mereri hanc Matrem ,. hinc ncque illàm » A3 4 EU ub n | 1 376 Trallatus FI.. de lncarnatione, fuis precibus poftulare , aut fua merita ad hicz n ^ "hanc obtinendam poterat ordinare 5 etfi Wgnat l Conf.9l »potuerit de illa gaudere, & gratias age- re, aut füa merita compenfàtiva offerre. jimis f ubbus ! Ad confirm. N. maj. Ad prob. N. con- feq. Difparitas patet ex di&tis. uin- p;ædefmll m Virgc imó argumentum retorquetur. Nam fi- cut Beatiffima Virgo tempore,confequen- redeltr te ipfam adtualem conceptionem Chrifti, na tati «ouatà j 6on poterat precibus poftulare Materni- tatem: fic etiam humanitas Chrifti , qux nequft. : MA defactó tempore,folàm confequente Ma- ternitatemVirginis,exftitit, non poterat uno, t fuis precibus poftulare hanc Matrem. fite ) dereo t 360 Objic.ult. Hincfequeretur: quódDeus defa&ó uno, eodémque indivifibili de- at aisl 'ereto , neque predefiniverit (imul omaia merita Chrifti,abfoluté futura, neque fi- l qrm m mul decreverit omne premium merito- | nl t rum Chrifli, five omnia dona gratiz, ac ! &t lorie, que tum Angelis, tum homini- r us contulit intuitu meritorum Chrifti. rl Sedhocadmitti nequit. Ergo. Maj. ex- viti Ama ï ) TR C ánde patet: quód inter ipfà merita Chri- fti fuiffent altqua aliis priora,non folüm Vr ordine durationis, feu executionis, fed at xtiam intentionis: & aliqua dona gratiz lttm fviffent przmium hujus, fecüs autem al- Wi terius meriti. Min. autem prob. Nam lt Z jn- li i usmodi decreto.r.um tultiplicatio * Ws A ; "DifputatioV. - Artic. YV. 377 fua n finitw fapientie , ac providentiz Dei re- )Idinm 1 pugnat. Ergo. . L] Vr Conf, Sic eteni m afïïgnafi deberet ordo EUUTO [l aliquis fignorum inter ipfa decreta Dei , o aM t uibus in moderna providentia Chriftus d h redefinitus eft,üt Redemptor, Beatiffi- EM ma Virgo ele&a in Matrem Dei , beati J rzdeftinati ad gloriam eeternam, & do- n na gratiz, tum Angelis, tum hominibus t as colíata. . Sed hujusmodi ordo affignari Arili d J nequit. Ergo. . Quente V. Refp. D. maj . Sequeretur: quódDeus 5€1 On pore uno, eodémque tum moraliter, tum rea- A'e7 liter, ac profertim virtualiter indivifibili odDes decreto non przedefiniverit fimul omnia ibl d« meritaChrifti,neque omne przmium,me- il omiia ritis Chrifti collatü. C. maj. Uno,eodém- if que folüm moraliter indivifibili decreto, Tjto- N.maj. & ficdiftin&tà min. N.conf. Ratio t aC eft ; quód Divinz Sapientiz, ac Providen- honini- tix neutiquam repugnet realis decretorü t.C,'xïiüi. multiplicatio, quinimó hxc eadé ad com. Mij er- | [o) nendam cum infallibili providentia Dei | l ia Chri | bertatem creatam, przfertim in nego- tio Incarnationis,neceffaria fit, prout Di- sila f fput. III. art. 2. oftenfum eft. — Ceeterüm nis, m g hzc éadem difficultas , füppofito etiam autem* unico decreto tum realiter, tum virtua- liter indivifibili,adverfariis folvenda re- . M ftat; cüm pariter in illo plures formali- phcauot" Id 4ates$, ratione noftrá diftindtz, &fübor- ls a j ! 378 YraffatusVI, de Wiarnatione, dinatz admitti debeant, vi quarum Deus Jam ctw.u juxtaintrinfecam diverfitatem meritorum a p Chrifti cadem diverfimodeé przdefinivit , 10minum)a ordinando fcilicet orationem Chrifti tan- yr. Il ? quam-meritum impetrativum ad illa do- m h2 na, quz Chriftus orando poftulabat, fe- qum v cüs autem gratiarum actionem pro hisce ngelos, ernatut donis, qux folummodó erat meritum, compenfativum. gac p .. Ad confirm, C. maj, N.min. Nam qua« decretin. lis fignorum feries admittenda fit,non fo- fapernat' làüm ex dictis de caufà finali, efficiente, cerni f ac meritoria Incarnationis , déque ipfis Chril Chrifti meritis , eorümque prazmio dedu- voutiatp ! citur, fed ctiam inferiüs num. 364. ex« | lie d ponetur. Ex dictis i vitnyion 365 ConftatI. Quód Chriftus, àt Reden- lplumn t ptor, five per merita, prout paífione, ae g.f morte confummata,defactó meruerit im« s lp petrativé. ominia dona gratiz, ac gloriz, um tum Augelis, tum hominibus collata, n o adeóque etiam illa dona füpernaturalia, Q quz primi parentes inftatu originalis in- um füt nocentix ante lapfüm habebant : quin- , d imó, & auxilia, per qux Adamus pecca- bt tum originale, & pariter Judas proditor,' T. & crucifixores ipfum peccatum Chriftici- fitidem dii poterant evitare.: Ratio hujus éft ; u Ol ód defa&ó Chriftus, üt Redemptor,à m?ï'ä y b €o fitabfoluté prædefinin:ls ante o mnerm aligm Wa MW. -omu)mio F. M. IP. 379 i Vi Y aliam creaturam, & proinde etiam ante Vr Y d. omne peccatum,tum Angelorum, tum. t n À hominum,abfoluté prxvifum , prout Di- fput. III. art. 2, oftenfum eft. uamvis Wal n il , autem hzc prxdefinitio fuerit fimul de- It cretum virtuale condendi homines, & Mi ! s T T ^ Angelos, iisdémque tribuendi auxilia fu- ernaturalia : non tamen hzc predefinitio erat permiffio formalis ullius peccati, aut Fn- Nlmsu decretum formale conferendi hzc auxilia 4 [ n füpernaturalia, adeóque iíta poterant de- Cs cerni formaliter in przmium meritorum W i Chrifti, üt Redemptoris: non quidem od routfünt principium aliquod remotum, i ; 64. q ídque effentialiter requifitum ad ipfam redemptionem, five prout fic data, ut db danda non effent, íi previderentur effi- [ong, at cacia : fed folüm prout entitativé füm- Ktitime . pta, feu prout füfficientia, atque utilia a porie, evitandum peccatum ; quia nempe folüm vollata, füb hoc conceptu rationem alicujus doni mulia, continent. Neque obftatI. quód Chri- nalisin- ftus non fuerit Redemptor Adami inno- ique centis, fed folüm peccatoris. Nam pae s H pCC(la- riter Chriftus, ütRede or generishu- xoditot, n al eruit, etfi non mani, fibi plurima do Shr'üïi/ci- | fuerit Redemptor füimetipfius. Neque yjus d obftacII. quód ipfà redemptio effentiali- empttni ter przfüpponat peccatum Adami, adeó- momn'tm que etiam auxilium fufficiens ad ev?ta-n-.-— , "486 Tralfatus VI,: de Incarnatione, 'dum peccatum. Hinc etenim folüm fe. d UX uitur : quód auxilium, indeterminaté od per * É u mptum, tanquam principiumremotum; eflentialiter requifitum, non poffit cade- xe füb meritum Redemptoris, fecüs au- qilere, tem auxilium determinaté füumptum. Ne- fue 0 ue obftatIIT. quód aliqua merita Chri- i fuerint effentialiter connexa cum his u Chil *eterminatis peccatis , cujusmodi erat (us 00f Spfum Chrifticidium , & confequenter Matrt £ etiam cum his determinatis auxiliis, qui- uod lu bbus iftudpeccatum poterat cvitari. Nam mon pX pariter hinc folüm infertur : quód hxc ao auxilia,determinaté fümpta, non potue- iluj, d rint cadere füb: tale meritum determina.. tegultn tum, fecüs autem füb alia, quz connexa ;wufäpmü non erant cum his auxiliis determinatis; '[erquam 363 Conftat II. uód Chriftus, üt Redem- vi, f tor, impetrativé meruerit Beatiílimz ia p ( & irgini dignitatem Maternitatis, immu: " du edl nitatem à culpa originali, & omnia illa ) ! diers. dona gratiz, acgloriz, quibus eadem, ia folo Chrifto inferlor, omnes beatos,tum | H lg homines,tum Angelos tranfcendit. Ratio hm hujus eft eadem, quz num. preced, ad- t ha ductaeft. Neque obítat E. quód Mater- ii nitas fit principium aliquod effe&tivum, etfi remotum, omnium meritorum Chri- ii tetli fti , adeóque cadere non potuerit füb me- itini tirum impetativum Chrifti, — Contrà Vk €nin M 389 AU m — ifputetio V, 4rtic s 7 It :| erim eít; quód non fit principium ali- l Wt uod per fe, five effentialiter requifitum Q j ad exiftentiam Chrifli, üt Redemptorisg T nam poterat Chriítus (ine omni. Matre 1ij | At exiftere, ac redimere genus humanum. i Neque obftatil, quód hzc Matetnitas fi i principium, effentialiter requifitum ad ali- l "Wi Usmodp» jua Chrifti merita, cujusmodi erant ill& Onf |l] à&tus obedientiz, quos Chriftus Virginà Matri exhibuit. ontrà fiquidem eft, Il'ö[l']usl f | ltiri, V uód hincfolüm fequatur: Maternitatem, non potuiffe cadere fub meritum impe- quid j trativum,determinaté fumptum , nempe n pogug. eterin. illud, cujus eratprincipium,effentialiteg requifitum, fecüs autem füb alia merita, CODDCXA prout à paritate gratiarum a&ionis patet, mminatis Nedem. er quam Chriftus non poterat impetra- tivé, fed folüm compenfativé mereri illa atl dona, pro quibus Patri eterno gratias m | ia il | agebat: etíi hzc fuerint premium refpee u alterius meriti impetrativi, ab ipfa «dem, r atiarum a&tione diftin&ti. Neque ob- tos,turt i r at atllI, quód Chriftus per a&tum liberum. fux humanitatis non potuerit defactó fi- vted, d bimetipfi hanc Matrem eligere, aut il« d at lám fuis precibus poftulare, vel merita ts füa offerre in hunc finem, ut 6a eligere- p tur in Matrem. Contrà enim eít ; quia j fübot licétad rationem meriti impetrativi,quod ( ; qjdine dujadonis aprecedit pramium, a te» | 382 Tradfatus VI.. de. Incarmatione, requiratur, ut illud prefüppofità cognt. æmch tione füfficienti;po j rf fTit ordiqari àmerente :;Sncno q ad obtinendum tale premium : Oppofi- tum tàmen dicendum fit de mer ito impe- dlat prim n forma trativo, quod folüm ordine in tentionis, fecüs autem executionis , five duratio- etfüm CU nis antecedit premium. edeftnt ut voluntas Repugnat enim, , p'zfüppofità cognitione de bror af bono aliqu 0, jam obtento, & actualiter irjtiodi t quid poffeffo, nihilominüs per actum fpei, aut orationis tendat in tale bonum., yons, f torum Jj 36. ti ConftatIII.: Quód in negotio Incarna- onis juxta modernam providentiam fe- sitdus n : quens ordo decretorum juxta varia fi- aui p na ftatuendus fit. In primo figno Chri-: inlirzttln j us abfoluté przdefi nitus eft, àtRedem- sstl ptor, ante omnem alia m creaturam,for- - a. Dibt maliter przdefinitam , rout ex verbies s pl Apoftoli,num.349. adductis,oftenfum eft, iemordia In fecundo fi b gno.Beatiffima Virgo ex me. iarpntrs ritis Chrifti , üt Redemptoris, abfoluté tümq rzvifis , fo rmaliter ele&tà eft in Matrem deron. €1, fimulque prefervata ab omni cul. p*,tum originalis, tum actu i qui alis reatu,- i Á atque ad excellentiffimum il lum gratiz, l . orizQue cocleftis gradum à Deo praede- Inata, vi cujus folo Chrifto inferior eft' Hinc C ard. Petrus Dam lani Serm. de Ag-- sint, inquit: - Per ip[am, cum ipfa, €» in ipfa to- WUAHI) AeeeTDUHT , Mf fiut fmme ipfe- As þof [4« (ncm- Vi Dwæ." V. Art. Fo 383 DAN (nempe Verbo) nibil fadum efb , ità finc ile Ia E 'mm 1 V vibil refedum fit.. Ideóque D. Bernardinus xme ( Senen, Serm. j 1. Deiparam eleganter ap- UM (j pellat Primogenitam Redemptoris.. In certio fi- t lnte II j gno formaliter predefinitum eft hoc uni- C dm, | verfum cum his creaturis, fimülque fa&ta l Wt li rxdeítinatio tum hominum , tum Ánge- Ogm ( ] [6) rum ad gloriam cocleftem, tum etiam E&um largitio donorum gratie , & principali- !m [þ a; [ ter quidem ex meritis Chrifti, àt Redem- L ptoris, fecundarió quoque intuitu meri- o]ntqy. l torum Deiparz ; quia nempe, üt D. Ber- ntiam f nàrdus Serm. de Natiritate B. . at : Dén£ Yari f emnia nos babere yoluit per Mariam, Hujusmo- 10 Chi- | di plura teftimonia ex aliis quoque Patri- [edem. bus fusé adducit Suarez Tom.1I. de In- m/ot. carnat. Difp,18. & 23. Atque ideo ab verlit Ecclefia paffim appellatur Mater gratiz; nef, & mifericordiz,Reparatrix falutis, & Me- One. diatrix generis humani, Hic autem or- foluti do fignorum quoad decreta intentiva mo- htrem dernz providentiz intelligendus eft, N etíi quodlibet fignum ulteriüs QR : Ffubdividi poffit, M rede. ior df TU T DI- pl [ncm' 184 dralatusVL. de licarnatiene, ljüh hi W.ïl DISPUTATIO VI, yif vitus vt gnitirth j Petr, d De Satisfatlione Chrifii. a f ld ]ufnüc Tfi pleraque, qi;æ* hucusque de me- E ' ritis Chrifti, eorümque valore fim« jschrilu guritate liciter infinito , & correfpondente rzmio dicta funt, mutatis terminis, fa- yin lh cil& ad ipfam fatisfactionem applicaripof-. n n D fint $; quia tamen nonnulle particulares Prat. difficultates de hac inter Theologos agi- ii tari folent , hinc etiam peculiari Difpu- u tb ! 1 tatione de illa agendum eft. auten ( uidem t ARTICULUS I[. m lii u hn fatisfatlio Chrifli fuerit fu- ii ttbxti o . perabundans pro omni peccato ? lii 1 t fns RznotandumI. Quód fide Catholicá Tl (s äGf P certum fit: Chriftum defactó nonfo- Iàm meruiffe juftificationem noftram, fed hr u etiam per paífionem, ac mortern fuam, lt ei Patri :terno pro peccatis humani gene- r tis, tum quoad reatum culpz, tum quo« frstin ii &d reatum poenz fatisfeciffe, juxta illud fs Y(aieLIIL j. Pulneratus eft. propter iniquitatet evfras, attritus eft propter. fcelera noffra s. difci- hg gliua pacis noftra [uper eutn, d livore ejus [ana f lr ag s -*. Dijpuratio ?I.* APtlc. 1. 38j C TU Hinc Apoftolus I. Cor. XV. 5. » Chriftus morttus el pro. peccatis noffris. (ecundun Scipturas, — Pariter Princeps Apoftolorum d I. Petr. II. 24.. Peecata. toffra. ipfe perzulir. in «orpore [uo fuper liguum, Unde Trid. Seff. VI, VOURU n QU v de Juftificatione cap.7. Deminus nofter 7E- fus Chriftus ,. cim effemus inimici, propter nimiam s Oltetis sharitatem ,. qua dilexit na$, feà fanctiffimá Paffo.. Stermits ue in ligno crucis. mobis juffsficationem. meruit , d* applicry pro nobis Deo Patri fatisfecit, particls - Prenot. Il. Quód fatisfa&io eatenüs 566 0gO difcrepet à merito, quatenüs meritum, lat o quà tale, refpicit prazemiurmn: fatisfactio autem, quà talis, refpiciat debitum. Et quidem fatisfactio;ftri&iffime fumpta, de l [j ] qua hic agitur, prefüpponit iríüriam, in qua fundatur debitum, feu obligatio fa- » tisfaciendi; cüm meritum ex füo formal X conceptu non prafupponat debitum: etfi j ! uni, eidóémque a&ui fimulprdicatum me- tholid rii, & fatisfa&ionis poffit convénire. | Hinc ad. fatisfa&dtionem pro injufia per- bnonf [ram, f fonali requiritur , ut fit obfequium vo- luntarie exhibítum ad compenfandam of- v fuam. a ger fenfàm ; per hoc fiquidem fatisfa&tio di« !u fcrepat à fatispaffione. Hac etenim ex um füo formali conceptu folüm eft toleran- ul | Udl r iigilt tia, quamvis etiam involuntaria;illius pce- n*,qu:e pro iniuriajpriüs illatajinfiigitur, me 1 Ma' rüm cruciatus. fo» Si?' eternus damnato i b . lum«s 386 TraBatus V1 de docarnatioue, lummodo farispaffionem, non vero fatis- muræ hu fa&tionem continet. irs Chr Prenot.III. Quód fatisfattio pro in- Conft 397 2 juria perfonali alia (it de condigno, alía de congruo , prout alibi de merito di- fonaïis»p' gt Del. &tum eít. " .Satisfactio condigna in »efti- ftionis f matione morali debet adequare injuriam fimitur : erfonalem,;priüs illatarn, etfi hanc zqua- i, 9 itatem fatisfa&io congrua non exigat. adequt Sicut autem offenfà per(onalis fuam gra- im) dl vitatem defumit à dignitate perfonz of- um ' fenfe , (ic etiam fatisfaQio pro injuria u » perfonali. valorem defuümit à dignitate meritit: perfone fatisfacientis, prout num.134. gff'enf[(,DCO & fequentibus expofitum eft. vur d 1 E DicolI. Satisfa&ionem Chrifti pro pec- sim, I catis humani generis, tum quoad reatum iünut um culpe , tum quoad reatum poenz, il- Cf ] lis debitz , fuiffe condignam.. Ita fim?s cum Div. Thom. híc q.49. artic, 2. com- 4nunis,& certa. Prob. Nam illa fatisfa. lt i bewticni .&io eft condigna, quz in xfítimatione luml morali adequatinjuriam perfonalem,Deo m n e r peccata generis humaniillatam. Sed j W Q hanc adzquat fatisfa&dio Chrifti. Ergo. 1 V h Min.prob. Satisfactio Chriíti, prouthec eft obíequium perfonale, ad compenfan- RTT dam injuriam, Deo per humani generis fini ii W peccata illatam, Déo voluntarié exhibi- n tum, formaliter dignificatur per ipfan, li H OWW perfonalitatem Verbi, hypoftaticé unitam nás M DifputatioVI, drtic, f - 387 M mölï& ! nature humanz, prout fimiliter de me- Hv ( ritis Chriíti n. 296.0ftenfum eft, Ergo. TM , Confirm.l. Sicut ravitas injuriz per. 265 fonalis,Deo illatz,de Ó 1 mitur ab ipfa digni.. d tate Dei offenfi, fic etiam valor fatisfa. i i &ionis perfonalis,à Chrifto exhibitz,de.. Álaen fümitur à dignitate perfonz fatisfacien, 110n q. tis. Sed dignitas perfonz fatisfacientis adzquat dignitatem Dei offeníi: quin- l fs. imó eft realiter eadem dignitas. Ergo. Xerfong d. Confirm. II. Nam idem obfequium., Yo nj dipyta proutChriftum reddit dignum prxmio,e(t meritum: prout veró eft compenfativum Dun. j offenfi,Deo illatz, eft fatisfactio. Sed prout eft meritum, adxquat omne prz- Iopto mium. . Ergo etiam,prout eft fatisfactio, | reatim i, l adzquat omnem offenfam. ,.: P Confirm. III. AuthoritateScripturz, & 4 C0 Sanctorum Patrum. Sic Ifaiz LII. ?. Gratie venumdati eflis, & [ine argento redimemini, De ütisf | hoc vaticinio I. Petr. I. 18. . Non corruptibi- mationt libus anro,vel argento vedempti eflis : fed. pretiofo emDe | 1 fanguine ,. quafí agni immaculati, Chrifli. — Ec L. m Sel. or. Vl. 20. Empti euim e[lis pretio maguo, j p Unde D. Athanafius Lib. de Incarnatione Prouthæc Verbi: corpus affumpfit , quod pro omnibus ad mll plenam . (atisfactionem (uffieret , & mortem in o- i oent j ei sunibus ,. quafi flipulam ignis , confumeret : cu7 jusmodi a ducit, plura Suarez Tom. L Difp.g. ad. ncöumtff" Bba Di- w 1 388 T'ü&atus VI. de Incarmatione, [, t ' 370 Dicoll, Satisfactionem Chrifti propec. denfüm. catis humani generis non folüm fuiffe Qonftt condignam, féd etiam füperabundantem, m Chnj Íta pariter cum D. Thom. fuperiüs cita- Prob. Nam fà- j, t 7H to, communis, & certa. tisfactio Chrifti, fpectatà dignitate per- flinc etia (onz fatisfacientis;efít valoris (impliciter dionem( wris d infiniti, Sed hoc ipfo. Ergo. Mai. pa— tet ex dictis de merito Chrifti num. 296. T Min.prob. Peccatum mortale in ratione n gt ht offenfx , aut injuriz perfonalis,Deo illa- *2,non eft fimpliciter infinitum, prout ex E. "Tra&t.III. de Peccatis füpponitur, &nu- Corfn] mm tl mer. 134. expofitum eft, Sed hoc ipfo fatisfactio Chrifti,in fua zeftimatione mo- fpct t vali, non folüm adxquat, verüm etiam (hicesl fuperat omnem injuriam perfonalem, per wl g peccata humani ,-gcneris DEO illatam., tss Deo Ergo. gitoat 3;j;. . Confirm, , Quamvis etenim offenfa pindt(r erfonalis, per peccatum mortale DEO of s illata, : defümat füam gravitatem ab infi- t oftn nita dignitate Dei offenfi, & pariter fa- &t tisfactio Chrifti füuum valorem defümat Vytye ab infinita dignitate Verbi: nihilominus fmxh, X]W dignitas Dei offenfi non gravificat ipfam ftinhn offenfam, prout eft in fe, fed folüm pro- lts ut exiftitin mente offendentis: cüm econ- [ t h trà dignitas Verbi, prour eft in fe, forma- i:. liter dignificet xyfa.m fatisfactionem Chr ] Oæbl]fl P] b Wx Difputatio VI. 4rt . 589 Jeil h fi, prout numer. 294. de meritis Chnih ! ii ; i o&enfum eft.. Ergo. t UUdgx Confirm. Il. Authoritate Scnpturæ. l[ r UT Nam Chriftusipfemet joan.X.10. Egove- irn T mi, ut vitam babeant , & abundantiis babeant. dimit Hinc etiam Apoftolus comparat fatisfa- Tis mj , M), €tionem Chrifti cum peccatis humani ge- neris ad Rom. V, 15.. sed non ficut delsäum, !ü fiu a ita é domun , þ enim unius delicto multi morttii li n funt , imultà magis gratia Dei, ér donum in gratia Is Deo d smius. bominis 7E.SU Clmlh im plures. abundavit, 1 Dtoit Ergo. tur, & Confirm, HI. Authorltate SS.PP. quo- ! hoc pf rum tefítimonia , cum textu Clementinz: LL0D6 m Unigenitus. num., 297, habentur.. Ergo. um CCLatm Objicies I contra primam. Peccatum 375 ilemptt mortale eft gravis ofFen[Zz, feuinjuria per- ilhtam, fonalis,Deo illata, üt Deus eft. . Econtrà fatmf'a&lo,a Chrifto ; ræ[hta,eft obíéquiü v offenfa perfonale Chrifti, folüm üt homo elt. Sed 1 DEO hoc ipfo fatisfa&io Chrifti non adiquat vabinf i gravem offenfam Dei. Ergo. Maj. exinde qrter f patet, quód Chriftus,üt Deus, neque me- | defumaï reri, neque fatisfacere poffit. . Min. au- jlomi tem prob. .Nam Chriftus, .àt homo, fen qt il fecundàüm humanitatem,eft inferior Patre ; ]um p* uantumvis eidem fit zqualis fecundum eitatem. Ergo. cum « fe, I -"Confirm.. Si Chriftus ipfemet, per im- il pofï' bile, Patrem aternum graviter of- onen b [ fen- [ 2 | 490 qyaDatus VI, de Incarnatione, Mf fendiffet, tunc fatisfa&tio Chrifti huic of- ;mbat.'-N , fenfe folüm effet zqualis, Sed hoc ipfo offenfz, à crea- qysmtio tion adequat gravitatem turaDeo illatz. Ergo. — Maj. exinde pa- siost imy tet: quód dignitas perfonz fatisfacientis m elt: effet aqualis dignitati perfona offenfz. fheologi Min.prob. Nam peccatum mortale,à crea- yereà lu tura commiffum, ob infinitam vilitatem. srior of offendentis eft gravior offenfa Dei, quam Xam Q femeth! fi Chriftus ipfemet, per impoflibile, Pa- ret; t trem zternum offendi(fet. Ergo; 373 Refp. D.maj. Satisfa&tio eft obfequium nolis ld Chrifli, folüm àt homo eít, reduplica- hac d tione appellante fupra folam humanita- vordi a tem,tanquam principium elicitivum actüs wítiido obfequiofi. C. maj. Supra folam humani- sreubi tatem, tanquam principium dignificati- siedic Ws pro m vum actüs.N. maj. Etfic D. min. N.con- uód fola feq. Ratio diftin&tionis eft ; arpn s humanitas Chrifti fit quidem principium, mintt, per exercitium vitale, idque liberum, eli- Lur ciens actum obfequiofum erga Deum. s Trle fs non tamen fola humanitas fit principium r dignificativum talis a&tüs , fed ipfa perfo- Ti lin us nalitas Verbi, üt humer. 294. de meritis Chriíti oftenfum eft. , HincChriítus pro Y eccatis noftris neque fatisfecit, in quane Áitgj, tum przcisé Deus, neque, in quantum. Wt rgcisé homo;: f . cdin quantum fimul Deus, ! Gl IN &äomo eít. Ad Difputatio VI,. 4rt, T, 49t ht l i Ad confirm.. Tranf.maj. N,.min.. Ad probat. N. confeq.. Ratio eft; quia etiam UM fbl transmiffo , uód in przdicta hypothefi, | I reiosd impo d bili,. (atisfactio Chrifti fo- um làm effet aequalis offeníz ,.'erfi nonnullis DP (f Theologisid negantibus:non tamenpro- tlb D viltz; ptereà legitimé infertur, quód ea fic in- i Dei s ferior offensà DEI, per nos commiísà. Nam Chriftus im przdicta: hypothefi.pro: lib femetipío,tanquam delicti reo;fatisface- h ret; cüm econtrà Chriftus innocens pro: us nobis delicti reis fatisfecerit.. Unde ex tdipl hac eadem vilitate noftra in zftimatione TUrmanite morali quodammodoó creícit, &.auge- um ais humáni- tur fatisfactio Chrifli. ' Sicutenim in hu- mana republica, czteris paxibus,. longé nifcat major effet fatisfactio :. i Regis Filius in- N.con- nocens pro mancipio,lz-f majeftatis reo,. d fola femetipfüm parenti ad fübeundàm mor- tem offerret, quàm.íi anteà ipfemet cri- gpm, m, di- riter de fatisfaCtione Chriíti d men lzfxe majeftatis commififfet: ita. pa« Deum. t n ifg;urrenw pcipium dum eft,.. Iaperfol- ObjiciesII. NonpotuitChriftus de con- 374. emerit diguo. fatisfacere pro omni debito ,. per peccata humani generis. contracto. Ergo. :l r g Antec.prob. Nam inter reliqua debita, quanW'T per peccatum iftud contrada , fuit etiam mb carentia Red toris. SedChriftus pro hoc debito condigné fàtisfacere non, po- i Bb 4 tuit. ïm&atllu VI. de 1ncarnattone, 14* tuit,EÉrgo. Min. prob. Chriftus nonpo- g p .1]51 u tuit fibimetipfi de condigno mereri , fal- onfidera tem impetrativeé, fuam exi(tentiam , aut unionem hypoftaticám,in fubftantia con- fentie M oidem * fideratam, fine qua Redemptor dari ne- pen quit, Ergo. qum d o Confirm. Nonpotuit Chriftus per uni. cum actum de condigno gratias agere Pa- od i offeif ) tri&terno pro omnibus donis, fibi col- econtii, latis. Ergo neque fatisfacere pro omni debito,3 nobis contradto. Antec.prob. pitu, p cium, Y Nam ipfà gratiarum actio, cüm fit actus fupernaturalis, eft novum dónum,huma- terümmn "nitati Chrifti à Patre xterno collatum., « 0 n f adeóque,cüm gratiarum actio non poffit nen. (hiats effe reflexa füpra femetipfam: hinc Chri- t Oi ftus per unicum actum de condigno gra- tias a gt fibi collatis. gere non potuit pro omnibus donis,. s Chr Refp. N. antec. Adprobat. D. maj. In- E 37j tpitat ter reliqua debita;proprie talia,fuit etiam carentia Redemptoris, fecundüm fe con- 1in, delt fiderad. N. maj. Prout miffi ex affedu | äïïägnitai miferationis erga genus humanum.Tranf, maj. Etfic D. min. N.confeq. Ratio di- »näm ts ftinGionis eft; quód genus humanum qui- dem fuerit indignum , ut decerneretur r Chriftus Redemptor, adeóque per pec- B catum contraxerit debitum , improprieé Ti fale, carendi Redemptore : non tamen, per h, 395 ni/pmtioü. Artic, t Bs er peccatum contraxit debitum,proprié d 1 tale, ut careat Redemptore,fecundüm fe Ut )! confiderato, five debitum exclufivum exi- Rllbfhntiy' ftentiz Redemptoris. Nam Chriftus nec DOord. | quidem veniffet, fi Redemptore huma- num genus non indiguiffet. riyes Ad confirm. N.confeq. Difparitas efts s u uód ipfa fatisfa&io Chrifti non fit nova 1 f d offenfa Dei, pro qua fatisfieri oporteatz tpIO t econtià, ut ifthíc in argumento füppo- TUGC, D nitur, gratiarum a&io fit novum benefi- m (t i cium, pro quo gratiz agendz fünt. Ca- um m terüm nonnulli cenfent, quód gratiarum olltun, a&io poffit effe actus retlexus fupra fe- : 100 pf metipfüm. ncChr- Objicies III. co ntra fecündam. Satisfa- 376 p g &io Chrifti non erat fuperabundans pro ts lonis, peccato Chrifticidii. Ergo. — Antec. prob, Nam Chriíticidium prout erat pecca- nj I tum, defümpfit fuam gravitatem ab infi- j etiam nita dignitate Chrifti: &,prout erat fatis- n fecor fa&io, defümpfit fuum valorem ab ea- t affe dem dignitate Chrifti, — Sed hoc ipfo. tgo. 1m.Trav;, Con firm.. Peccatum Chrifticidii tan- J 3num r tundem Deo di('glicet, uantüm Deo pla- cet ipfa fatisfactio Chri d i Ergo. Antec, r Lpu Y prob. Nam Chrifticidiurn erat deftru&i- * . vum humanitatis , feu vitz humanzChri- imprt? potuit à crucifi- n wï &i : quinimó commgtti $ gen- M À 354. 'Tm&atus VI. de/ earnattoue. gentibus ex intentione deftruendi ipfam. s non hä] qa g Divinitatem Chrifti, Sed tale peccatum ;) folum, Dceo tantundem diflicet, quantüm eidem lacet fatisfactio. Ergo. ii C yfemet 377. Refp. N. antec. Ad prob. D.maj. Chri- jj non t fticidium activum, five proutpeccatum, defümpfit füam gravitatem ab infinita di- Àd.co' Sic tare gnitate Chrifti,entitativé fümpta : ficuti toxom x prout paffivum , feu fatisfactorium de- fumpfit fuum valorem ab eadem digni- Gium u hancoffi » tate Chrifti, N. maj. Defumpfit fuam gra- min V? vitatem ab infinita dignitateChrifti,(olüm prout exiftente in cognitione crucifi gen- Qir [ tium. C. maj. & fic diítin&táà min, . con- va dl demDto m feq. Ratio eft ; Ui od Chrifticidium — -* fivum, five mors Ch rifti, prout fatisfa & - l, Jnt (ni, X tia pro peccatis humani generis , forma- liter conftituatur per actum internum,. qutt . Chrifti,liberé acceptantis, & fubeuntis vlmnit mortem, Na i, q m,feclufo cali a&u, ipfamors Chrifti meritoria, aut fàtisfactoria non: (sioen fuiffet, Cümigitur actüs internus Chri- feiperd (li, liberé acceptantis mortem, formali-- WO ter dignificetur per infinitam dignitatem: Nett Chrifti, entitativé fumptam : hinc Chri- asl flicidium u » pEóut fatisfactorium,erat va- loris fimpliciter infiniti, :Econtrà idem m Chrifticidium, prout peccatum, confti- E tuebatur per a&tum internu m crucifigen- bin, tium Chriftum. Hic aute m a&us in;cr- fius : "ili hi, ' bin»utnimm. Artic. 1. 39f i. nus non habuit füuam gravitatem ab infi- Mm& nita dignitate Chritti,entitativé fumpta , ln fed folüm, prout exiftente in cognitione limitata crucifigentium. . Unde Chriftus )ni l ipfemet Luc. XXIII. 24. Pater! Dimitte il Dtpecmx | lis ; on enim [ciunt, quid faciunt, Jinfro Ad.confirm. N antec. Ad prob. D. maj, D ' Sic tamen, utpeccatum iftud fuerit limi. lo Itj tatum per ipíam cognitionem crucifigen- m d. tium. C.maj. utnon fuerit limitatum per i hanc cognitionem, N.maj, Et fic diftinctá ä, min. N. confeq. Ratio eft ; quia effe- ii &iva deftru&io humanitatis , aut affecti- ] Nl (l va deítrué&tio Divinitatis Chrifti , tantun- m nf dem Deo non difplicet, nec difplicerepo- n : e teft, quantüm eidem placet fatisfactio Chrifti. Nam aliàs Deo tantundem quo- Áorm- d que placere deberet confervatio effecti- Yuntis va humanitatis, aut affectiva Divinitatis Amots Chrifti, quantüm ei placet Chriftus. d non. Objicies ultimó. Si fatisfa&tio Chrifti 37$ sChri-- effec fuperabundans , tunc eo ipfo pura ymalie creatura potuiffet de condigno fatisface- tatem 1 pro peccatis generis humani ,, ideóque C Chïl ad illius redemptionem non fuiffet fimpli- at V citer neceffaria Incarnatio. Ergo. Ant. rob. Hocipfo, quód fatisfactio Chrifti n iderg , tont fit füperabundans , adeóque füperior de- . blcg ; quod per peccata contractum elt ,. cfgte €o ipfo dari poterit facisfa&tio inferior fa- st t5« L N 396 TraBatus Vt, de Yacarnatione, £isfatione Chrifti, uz huic debito fit m.wä at zequalis. Sed fatisfactio,inferior (atisfa- vem of &ione Chriti,effet fatisfactio purz crea- " creat €urz. Ergo. " Maj prob. à paritate Hoc qitatis mm&mït &pfo, quód quantitas A. fit major quanti- &ate B. eo ipfo dari poteft quantitas alia d mferl sninor quantitate A. quz przdictz quan- tr pecc; [onalis 0 titati B. fit equalis, ÉErgo etiam .. Confirm. Repugnat, utilla fatisfattio medii i fit major debito, qua omnis fatisfadtio te a mninor, eít etiam minor debito. Ergo. aes d Antec.prob. Reougnat, ut illa quantitas Jis; Hv catomti fit major quantitate B. qua omnis quan- titas mino r, eft etiam minor quantitate radio d B. Ergo, frado x hoctot 8 Refp. D. ultimum antec. Eo ipfo dari poteft quantitas minor quantitate.A. qux: M n uantitati B, fit eequalis, füb earatione, fet at & u b qua ipfamet quantitàs B. effentialiter ! omnem quantitatem inferiorem quan- ALetnfn titate À. non excedit. C. antec. Sub E p €a ratione, íüb qua eflentialiter. o- ais innem quantitatem inferiorem quantitate at nl À. excedit, N.antec. & confeq. ^ Ratio tl eft ; quód gravis offenfà Dei fit effentia- liter inferioris ordinis, quàm fatisfactio gacii Chriti, & fuperioris ordinis, qüàm fa- | n /tisfadtio pure creaturz, - Nam fatisfa- hs &io Chrifti, utpóte formaliter dignifica- B N N va per ipfam perfónalitatem Verbi, enti- ta- n " Dbifputatio VI. Artic.1, 397 iit d A l: tativé fumptam, effentialiter excedit grà- lt , vem offenfamDei: fatisfactio autem pu- l) Pm?h | pb r& creaturz, in qua defectus zqualis di- hl gnitatis cum perfona offenfa ex aliis cit- ts cumfítantiis fuppleri nequit, effencialitet us e€ít inferior gravi offenfá Dei. Cüm igi- x tur peccatum mortale, prout hoc eft per- h) : fonalis offenfa Dei,(it effentialiter ordinis hii medii inter fatisfactionem Chrifti, & pu- j üfiïfäæ: rz creaturv: interhas autem fatisfactio- D. Im nes alia fatisfactio media non, fit poffibi- quznrim lis; hincdari nequit fatisfa&io, quz pece nI (u cato mortali;in linea offenf perfonalis,fit antitit rzcis?. equalis. Caterüm. dari poteft É atisfactio xqualis peccato mortali, pro- o d ut hoc tantüm eft injuria realis ; quiafüb À. qu hac ratione -non.fpe&atur vqualitas per- stion, Íonz íatisfaclentis, uti num,143. di&un; eít. À tiaiter quate Ad confirm. D. antec. Si offibilis fit . 9ub fatisfa&io precisé zqualis. C. antec. Si Mr o bmnis fatisfa&io fit effentialiter fuperio- i fO debito. iatatt ris, aut inferioris ordinis ao AN.antec, & confeq.. . Ratio H iftin&ionis fenti? patet ex dictis, .fimulque confrmatur À dsfadi aritate uantitatum . incommenfürabi- Q ium, quales dari Geometria demonfiràt, : T XEx hactenüs dictis - Conftat.l. Satisfa&tionem Chrifti ero 389 ln fuiiäfe lbi;el,:'-' ;:ccca-t.is humapi generis, nonfolüm €0D- ; TraBatusVI. de Tncarnatione, 398 ; qam fat'ü; condignam, fed etiam fuperabundantem; i['mdaSy i quia nempe fatisfactio Chrifti, prouthzc eft obfequium perfonale,ab ipfo Chrifto ;ote&com duditur: voluntarié exbibitum ad compenfandam injuriam perfonalem, Deo per peccatano- QEO Taoti ftra illatam, eft fuperioris ordiris in fua V Der(or &ítimatione morali quacunaue gravi cf- u füpe fensáDei. Nam fàatisfa&tio hzec formali- ijeoque dens, Ij ter dignificatur per ipfam dignitatem Ver- bi,enticativé fumptam, ut proinde (it va« hoic of loris (impliciter infiniti. " Econtràpeccae Conit tum mortale non gravificatur per infini- Bion G tam dignitatem Del,entitativé fumptam, n fed prout exiftentem in cognitione limi- m tata offendentis Deum, adeóque in linea 'g]po/MeC perfonalis offenfe non eft (impliciter in- gapinit nitum. Neque obftat: quód ipfa crea- um 9 tura, offendens DEUM, fit infinité vilis, dolears, comparativé ad infinitam dignitatem Dei &i p offenfi. Nam hzc vilitas refpectiva non bt conftituit principium gravificans offen- Wirton fam, reipsà diverfüm ab infinita digni- DTIS tate Dei offenfi, fed cum illacoalefcit moe d raliter in unum principium. Unde ad- iiri q huc per cognitionem finitam creaturz ntats [ offendentis limitatur gravitas offenfz,ne 1 VLs : | W eadem fit fimpliciter infinita: fit tamen, - 1 ! ] : adhuc altioris ordinis qualiber fatisfa- ? UQ n l €tione purz creaturz. am inzqualitas crea- :Em gignitaris inter Deum offenfum , Wt i tus ] M DifpstatioVl, Artic, 1, 399 *byl As lfll, I vuram fatisfacientem, per alias circum- ftantias, in fua xftimatione morali, non T poteítcompenfari. Exquo ulteriüs con- OR hi X t :j cluditur; quód omnis fatisfactio propec- Cato mortali, prout hzc eft gravis inju- D rdipis*gä ? T2 perfonalis, Deo illata, effentialiter fig Y m aut füperioris, aut inferioris ordinis, deeti adeóque vel fuperabundans, vel infuffi- Diptet ciens, ideóque impoffibilis fit (atisfacti [e] 'ode(i * huic offenfx tantüm zqualis. Intràpet ConftatII. uód condignitati fatisfa- 38* perino &ionis Chrifti non obftet infinita vilitas lumpta, refpectiva creaturz, offendentis DEUM, Tone ii uamvis enim füupponeretur: quód,fi per ii ln ritet j impoffibile Chriftus ipfemet Patrem ter- num graviter offendiffet, hzc offenfa ob ï Df cttt :qualem dignitatem perfonz offenf, &c 1 vilis offendentis, effec inferloris ordinis,quhàm , tenDel offenfa pure creature: adeó ue fatisfa- livanot &io, przftita à Chrifto inpr d ü &ahypo- j nffeq- ; thefi, pariformiter folüm effet zequalis of- 3 digoh fenfz ob equalem dignitatem perfona Mi | offenfz , & fatisfacientis, non támen hine (Inde 29 fequitur: quó mínüs fatisfactio Chrifti creamm pro peccatis humani gencris fit condigna, ffenfet uinimó füperabundans. Ratio hujus efts (c tama uód Chriftus in predicta hypotheti pro gt fs uo reatu fatisfeciffet, & proinde quoa ne £ítimationem moralem ipfà fatisfactio u " non fuiffet canti valoris , quanti defactó iU L »le] qratlatus V1, de Intavnationt, :eccawm,( eít, dum Chriftus innocens pro nobis no- centibus fatisfecit, Sic infons Regis Fi- y i d &konem lius pro mancipio, lefzz majeftatis reo, fe- fiter g^ metipfum Parenti ad mortem offerens, gnajorem fatisfa&ionem przftat, quàm fi Chriftum. Sicut igi- vlicisfe criminis ejusdem reus foret. tur hzc fatisfactio effet condigna, quin- kincrik iceptant imó etiam füperabundans , etíi. manci- formalit ium fit indignum , ut pro illo Regis Fi- f l d us fatisfacigt, aut Rex offenfus fatisfa- d enum(i é&ionem hanc pro mancipio acceptet ; hzc fi uidem indignitas non eft tollenda vern( ; am fatisfa&tionem Filii Regis, qui fuerit hr per ip . yeipsà manet dignus, ut ejusdem fatisfa- undinidt dhsaren] &io pro màncipio, quantumvis indigno, hm 0 Á acceptetur : íic etiam de.fatisfactione Chrifti difcurrendum. — Ex quo patet:ad vt di condignam fatisfactionem neutiquam re- n quiti, ut Chriftus fatisfecerit eriam de elir [ «ms( condigno pro carentia Redemptoris, de- ttwloris f bitageneri humano 5 uia hoc erat me- yum debitum indignitatis. o ód fatisfactio Chri[ïi, tl 382 . ConftatIH. Qu ecam am pro peccato Chrifticidii,fuerit fu- A tatundt 'erabundans. Licét enim eadem mors Vi Iït'm cide Chrifti fuerit obje&tum materiale Chri- i D fticidii a&tivi, feu peccati crucifigentium Pt Chriftum,& Chriíticidii paffivi,feu fatisfa- D &ionis Chriíti: nihilominüs ipfa fatisfa- quïïlüïiw &io Chrifti erac alüoris Qxdinis quämï ï Udmän | l Dlyþutlü0 V. 4"';5. h 401 Jj peccatum Chrifticidii ; quia fcilicet ali. n ter ipfà dignitas Verbi dignificabat fatis- ht fa&ionem Chrifti,acceptantis mortem, & ts aliter gravificabat peccatum occidentium tht i Chriftum. Nam ipía mors Chriíti, pro- « o ut fatisfactoria conítituebatur formaliter, Ym a. & intrinfecé per actum voluntatisChrifti, | j CCH P.i* acceptantis mortem: prout autem ecrat 1lo N formaliter. peccamiuoía , conftituebatur E:nfus lii intrinfecé per actum voluntatis crucifi- 0 àccenth entium Chriftum. Cüm igitur actus in- &f tolti ternusChri(ti,liberé acceptantis mortem, Atgis, ti fuerit formaliter dignificatus per infini- dem t tam dignitatemVerbL,entitativé fümptame TET actus autem internus occidentium Chri- tiyfduont ftum. non fuerit gravificatus formaliter ) patet:ad per ipfam dignitatem Verbi, enticativé dumre fumptam, fed folüm prout exiftentem in etiam de cognitione limitata crucifigentium ; hing ptoris,dc- eadem mors Chrifti, prout fatisfactoria, c epac m | erat valoris (impliciter infiniti, non au- tem gravitatis infinite, prout erat inju- Unde Chrifticidium, '10 Chïiüia | ria, Chrifto illata. fecit l Deo tantundem difplicere non potuit, Qem m antüm eidem placuit fatisfactio Chri- . side O di , nam aliàs quoque Deo tantundem, cfgentd placere deberet confervario effectiva hu- t manitatis, aut affectiva Divinitatis Chri- a v fj fti,quantüm eidem placetChriftus. Quem- d admodüm igitur meritum Chriíti excen ' 's, qu'b! Wv r i£ Y 402 TraBatusV1. de Incarnatione, dit fe ad omne premium poflibile,fic etiam m gb Ofïmd4 fatisfactio ad omne peccatum poffibile. jnd'l 3 non fah getn ARTICULUS il, a bt "i a m "t Jatisfatkio Chrifli indiguerit stur eiden acceptatione Dei * x obfcqulw 393 Rznotanduml. Quód przfens contro- samtio verfia non procedat de condignitate ter non L2 fatisfactionis Chrifti, confideratz in actu tün?, finb rimo , feu fpectato valore intrinfeco. sianniege Cüm etenim fuüb hac ratione conftituatur do fenidtt. formaiiter per ipfam perfonz fatisfacien- Dl ' tis dignitatem, quz eft fimpliciterinfini- vitita rl tà, hinc etiam fatisfactio Chriíti erat fim- vüfrimen t pliciter infinita, ideóque independenter dul pecul ab omni acceptatione Dei extrinfeca,non g ralüre 'folüm condigna, fed etiam fuperabundans, r agenum o out articulo precedente oftenfum eft. umentation ü nde quzítio folàm reftat de condigni- (natendit tate fatisfadtionis Chrifti, confiderate in apftne fais a&ufecundo, feu prout efficaciter indu- cente remiffionem peccatorum, & extin- ';&crochOnd sb tntun guente debitumillud, quod per peccata tniten ii eneris humani contractum eft, tütrpenfr 384 Prenot.Il. Quód fatisfactio condigna t dpnita in a&u fecundo debeat effein eodem se- nere, inquo erat offenfa, nifi offenfusul- Yib "ts ( troneé contentus fit, ut injuria in alio ge- ne Ü n DifputatioVI. Art.ll. 405 Me,üg;'æ ? nere ab offendente compenfetur, Sicde lmPoüL condigno non fatisfacit , qui alreri pro offenía perfonali, per gravem contume- liam illata,exhibet compenfationem rea- lem, five in pecunia, nifi alter ultroneé | wüwu hanc compenfationem acceptet : fed te. j | I netur eidem compenfàre hanc injuriam, Pfens . | er obíequium perfonale, fufficiens ad re- arationem lzíi honoris. Sicut enim al- condinis EUR ter non eít tefus in bonis vitz, autfor- tunz, fed in bonis famz, & honoris: fic Tntrinfe, onfimm etiam in hoc genere bonorum compenía- tio fieri debet. fatisfzcieg- Prenot.III. Quódinter lter]nfn- ficiafolionóm ;-ss pro injuria reali, ac perfonali peculiare 1 eratime iftud difcrimen intercedat: quód injuria ptudentet perfonalis peculiariter afficiat offenfum, nfecanon 1deóque peculiarem obligationem refun- dhundans, dat in perfonam offendentem. Hinc in, afum et. ipía compenfatione pro injuria tantüm, condign:l- reali non attenditur dignitas, autzqua- deratic 1n liras perfonz fatisfacientis, fed quilibet iterid pro altero de condigno fatisfacere poteft, a,& « exhibendo tantundem in bonis fortunz; « pei quantüm alteri iniqué ablatum eft, Econ- trà in compenfatione injuriz perfonalis Lo.condïgm attenditur dignitas, aut etiam identitas eodem f | r fonz fatisfacientis cum offendente. of t de licét alius compeníationem perfua ebícquia perfonalia offerat, poteft tamen fumalioä*' j b e2 9 A Jj 404 Traatus VI. de Yncarnattone, viyet] : offenfus hanc oblationem non acceptare; gt fed exigere, ut ipfe offendens fatisfaciat, " Confm. aut fi facisfacere non poffit, de condigno guria quod fatispatiatur, Dicol. Ad fatisfactionem Chrifti, pro- nim prauat 38 lp offnit ut condignam in a&u fecundo, neceffariá fuiffe acceptationem Divinam. Ita cum fipticund u A D. Thom. hic q.48. artic. 2. communis Theologorum. Prob. Nam peccatum, non tne't re pQ rout hoc eft injuria perfonalis,Deo illa- tatiote & ta, refundit peculiare debitum perfonale o n in ipfam creaturam peccantem , ut hzc eadem ad preítandam fatisfactionem con- ulh p qua nadta dignam, aut hac deficiente, ad fübeundam fatispaffionem obligetur, Sed hoc ipfo f a fatisfactio Chrifti pro peccatis noftris non d condn oterat effe condigna in a&u fecundo,in- x dependenter ab omni acceptatione Dei us I (nirm], extrinfeca. Ergo. Maj.patet ex numer. preced. Min.prob. Hoc ipfo, quód crea- ttihrim tura, graviter offendens Deum,contrahat ipflii, eculiare debitum ad preftandam fatisfa- a ina €tionem condignam perfonalem, aut,hac s Dei deficiente, obligetur ad fatispaffionem. Lt con condignam: €o 1pfo Deus non tenebatur h, Mer acceptare fatisfactionem Chrifti , uan- TM fü- tumvis condignam in a&tu primo,. Bu r perabundantem ; qui a oterat,non ob- Vif à hrifto factà, fibà !llli,'m. (tanrehag ?blacione, à res .M MP N, Difpttatio VI,. Artic. 1. 4of ts retinere jus activum adversüs creaturam, y fatkïwg graviter peccantem. Ergo. tt tb Confirm. L. Quantumvis etenim pro 387 injuria quoque perfonali poffit per alte- lChfiü"]. | rum przítari fatisfactio condigna, quan- h, r do offendens habet poteítatem alterum, NI fubftituendi locó füi, tanquam mandsta- Nowg rium, aut executorem fuüx voluntatis z pecct, non tamen etiam nos potuimus fatisface- s Deo l re per Chriftum de condigno (ine acce- perond ptatione extrinfeca Dei. Érgo. Antec. , üt ha prob. Nam ex parte noftra non dabatur m CO« ulla poteftas conítituendi Chriftum, tan- jbeundin quam mandatarium, aut executorem no- lhocipo ftrum, ad preítandam pro nüobis fatisfa- (irismon €&ionem condignam Patr1 zterno. Sed jdojn- hoc ipfo nece a aria fuit acceptatio extrin- ye Del feca Dei. Ergo. LUE Confirm.Il. Etfi meritum Chrifti fue- Wdtete rit in a&u primo condignum omai prz- ytcihat mio poffibili, nihilominüs ad illius con- Vatist- dignitatem in a&u fecundo neceffaria fuit acceptatio Dei extrinfeca. Ergo à fortio- u (fionem. ri. Antec. conítat ex num. ;14.. Con- enebatit fcq. prob. Meritum fiquidem ex natura N fua magls ordinatur ad inducendum prz- Jl mium refpe&u merentis, quàm ad inda- Q, ,non * cendam remiífionem deli&ti refpe&u alte- £ius. Ereo, acdi 4 188 fa&ä»fbj ionem Chrifti, p'f Pico lL. Ad fatis£: ^ [* 2 ut » Tiadlatus Vr, T inchmarïane- 4o6 u 3&01 u ut condignam in actu fecundo , neceffa- W,quesï tiam non fuiffe aliam acceptationem Dei extrinfecam, przter illud decretum, quo j gus p Chriftus conftitutus fuít,tanquam media- geepation tor, & caput morale generis humani. Ita racum I O cum D. Thom, fuprà cit. Suarez Tom.I. o con? Difput 4. & 39. Card.de Lugo, aliíque. Conftm. Prob. Hoc ipfo, quód Deus Chriftum. dem com: conítituerit, tanquam caput morale, ac medíatorem generis humani : eo ipfo vi mi, &t ex d Hhujus decreti paffio, & mors Chriíti erat ge Lt infallibiliter induCiva, tanquam fatisfa- Dus r &oria, remiffionis peccatorum. Sed hoc ipfo ad condignitatem fatisfactionis in. f(f[l/þ Mr i, M actu fecando neceffaria non erat alia ac- h m nf ceptatio extrinfeca. Ergo. Maj. prob. Nam per decretum iftud Chriftus confti- m nl tuebatur mediator, füb hac conditione : a, hu wj Ls fnt: fi paffionem, ac mortem fübiverit pro ge- nerehumano. Sed hocipfo, vi hujus de- ii t creti, velut pa&i cujusdam virtualis,paí- ii fio, & mors Chrifti,tanquam fatisfa&toria, i, Ergow erat infallibiliter inductiva remifífionis Bdf con peccatorum.Ergo. Min.prob. Peripfang ii affionem, & mortem Chrifti abfoluté po- V0 tnt ( fitam , actum illud conditionatum traní- "Utts hur ivit in h atum abfolutum. Ergo. Wtf n 389 Confirm.I. Hoc ipfo, quód Deus defa- : &ó Adamum conftituerit tanquam caput Wi morale generis humani, & quidem fu : sop :ifpttatio VI, . Art. Tl 4oY D. , hoc pa&o, ut,illo transgrediente przce- 1 ptum,omnes pofteri conciperentur in rea- tu peccati : eo ipfo peccatum Adami vi | öcretmm A. hujus pacti independenter ab omni alia n i acceptatione infallibiliter induxit hunc a reatum in omnes pofteros,füb eodem pa- if ia &o comprehenfos. Ergo etiam. Thu3 Confir II. AuthoritateApoftoli,ean- fnotal, t dem comparatieneminter peccatum Ada- mi; & fatisfactionem Chrifti inflituentis &i Atj en ex dictis num. ;7 1. Ideóque etiam Trid. Seff. VI. de Jufti£cat, cap. 2.. Hanc propofuit m at - edfot Deus Propi:iatorem per fidem in [anguine ipfius pro geccatis nofLris, non (olüm autem. pxo- peccatis no- Donis 1 talia a , flris, [ed etiam gro totius. mundi. Et cap. 3. Verüns, etfi ille pro omnibus mortuus eff ; non omnes j prob s COT samen mortis ejus beneficium vécipiunt , [ed it dun- Jtione « faxat, quibus smeritum pa[fioms equs commtunicte gt tur. Nam , ficut vevera bomines , ni[i ia [emine Ada propagati na[cerentur , non na(cerentur injtbe 1ui'usde- ul fli: ita nifí in chrifto rena[cerenur , nunquam ja- xdoria, flifiarentur.. Ergo. 329 miftonis -ObjiciesI. contraprimam. Satisfactio, vi folius infinitz dignitatis perfonz fatis- Yif olote p facientis, erat condigna in a&u fecundo am qd ro peccatis humani generis. Sed hoc n ipfo neceffaria non «xat ulla Dei accepta- &jo extrinfeca. Ergo. Maj.prob. Nam )s i gnitatis fuz infinitz, um n | F)hrütus,-vi folius di: crat Gc4 n 4et Tratidtus VI, de lnwnati&n:.- ^21101qum j erat caput morale totius generis huma- /(itum. 9I tii, & mediator, Ergo. d o omnt Confrm. Prefüppofità unione hypo- jmn CCO, n fiaticà inter perfonam Verbi, & natu- g hurnamur ramhumanam, Chrifto,independenter ab i, fediio! omni alio decretoDei libero, erat con- naturalis dignitas capitis moralis, & me- guinftco, Ceat oTU. diatoris pro genere humano, üt D. Thom. [C hic q.8. &26.docet. Ergo. Md corim ha. n 391 . Refp. N.maj. Ad prob. D.ant. Chri- . . ftus,vi folius dignitatis fuz infinitz,erat ad codnud formaliter caput morale, & mediator ge- cundo ml [ei emmt meris humani, quoad prazítandam fatisfa- €tionem condignam in a&u primo, feu p p (sl fpectato ejusdem valore intrinfeco.C. an- tec. Etiam condignam in actu fecundo, du feu prout infallibiliter inductivam remif- atl fionis peccatorum, N.antec. & confeq. r x , Ratio eft ; uód fatisfactio Chrifti,ob in- audcondgnat ab elar finitam dignitatem perfonz fatisfacientis, feclufo omni alio decreto Dei extrinfe- m f Valber f co, quidem habuerit valorem intrinfe- cum,non folüm condignum, fed etiam fu- tért peti perabundantem pro peccatis generis hu- at mani: nihilominus ad hoc,ut eadem quo- atShrmani, ue infallibiliter induceret hanc remif- ts tonf ionem peccatorum, neceffaria fuerit ac- i, ceptatio Dei extrinfeca. Nam ad com- x O ü penfandam injuriam perfonalem non te- A Q netur offenfus acceptare fatisfactione mi V ab ^ , Däf;urnio VL 4drt. t7, 409 ff | abalio,quàm ab offendente oblatam, aut rzítitam. Sicut igitur peccatum Adami, Wi feclufo omni pa&o , aut decreto DEI :rbi) &:r extrinfeco , non redundáffet in totum ge- tlnd | pus humanum: fic etiam fatisfactio Chri- , fti, feclufo omni pacto, aut decreto Dei r . extrinfeco, non indugciiïec remii'iïonem. pe'ccatorum. :ütD.Tetc | Ad confirm. fimiliter D. ant. & N, con« a, On -u feq. Nam ipfemet Div. Thomas docet : fnite en ad condignam fatisfactionem in actu fe- cundo neceffariam fuiffe acceptationem diatorg. im ts Dei extrinfecam, prout abunde ex ver« imo, b bis ejusdem, num. 315. allegatis,patet. 0. at« Objicies II. .Chriftus, independenter 32* ecundo, 3b omni alia acceptatione Dei extrinfeca, m renif. poterat femetipfum conflituere, tanquam tonfeq, mediatorem generis humani. Sed hoc *&i,ob lt« | ipfo ad condignam fatisfactionem in actu xiexis, [ fecundo. neceífaria non erat acceptatio Deiextrinfeca. Ergo. Maj.prob, Nam xfe- r nf | Chriítus,liberé fübeundo mortem, pote- riam füe / rat offerre precium de fe condignum ad yetishi expianda peccata, & exftinguenda debita eneris humani. Sed hoc ipfo poterae m quo Y TE emetipfum conítituere tanquam media- torem. Ergo. Querit 1 TO Confirm. Siquis pro offenfa, per alium ilata, fatisfactionem de fe condignam, a nun -^ at aut etiam fuperabundantem offerat offen v 4 Ge f 05 419 - SraPlatusVL, de Tncarnatione, pif fo, tenetur offenfus acceptare hane fatis- &ib factionem ; quinimó; etfi hanc non acce- ynisforty ptaret offendens, nonteneretur ampliüs - ;oteüz eur ad preftandam ullam facisfactionem. Er- us nl sabhüv ] 99 ol.icfp. N.Lmaï;'—Ad prob. D. maj. Pote- du rat de fe offerre pretium condignum in, ilitucio f at contetr a&u primo.C. maj, Etiam condignum in actu fecundo, feu prout infallibiliter in- gisfadint du&ivum remiffionis. N. maj, Et fic D. n eo al min. N.confeq, Ratio diítinctionis efts epitini p :quód pro injuria folüm reali poffit qui- a i libet femetipfüm conftituere, tanquam, qit; Q* mediatorem, aut fidejufforem locó alte- sl m f xius; quia fcilicet ad condignam fatisfa- a, Bd ) €&ionem folüm requiritur: ut offeratur sleti r retium zquale rei ablatz ,. fi ipía resab. Ia l. $ r ata non ampliüs exítet, neque tunc at- s C tendatur ad zqualitatem, aut identitatem ia perfonz facisfacientis. Contrarium ve- alto, u *ó dicendum de injuria perfonali ; quia ,moadred €unc ad inducendam remiífionem offenfz cnufit a non füfficit, ut unus locó alterius fe of- vt D ferit, fed requiritur, ut etiam confentiat 1 ho effenfus. Ad confirm. D. antec. Si offerat fatis« i Mmo &tbf f factionem de fe condignam pro injuriafo- lüm reali. C.antéc. Pro offenía perfona- fs. "t li. N. ant. & confeq. Ratio conftat ex odoó didis. Hinc bene obfervat Cardi- Müy Wa Ra* L Difputatio P?, Art. 11, ATR d salis deLugo: fiquis alterum folüm ledat M in bonis fortunz,fatisfactio per alium fie- cregm t tipoteft, etiam nolente offenfo ; cüm of- ts fenfüs nihil aliud exigere poffit, quàm u res ablata, five in fe, five in equivalente Dajh ! reftituatur, per quemcunque tandem ifta d reítitutio fíat. Econtrà, fiquis alterum m ercontemptum, aut contumeliam lzdate Alb fatisfa&tio per alium, nolente offenfo,falté j, r o non habet offendens Vonts d in eo cafü, in legitimam poteítatem fübftituendi alium, f poft i - tanquam mediatorem, aut legatum,fieri FA nequit ; quia nempe illud, quod lxdens loc) dte abítulit, non fit teftificatio exiftimatio» m atl oferatüt nis alienze, fed proprix de dignitate, & excellentia perfonz offenfz. f tesab. Objicies III. Si ad condignam fatisfa- 328 tünc at« &ionem Chriíti in actu fecundo necefíla- ntititem D ria fuiffet acceptatio Dei extrinfeca: tunc lUt Vo» illa oblatio , qua Chriftus femetipfum Pa- |; qui tri eterno adredemptionem noftram ob« voffenfe tulit, potuiffet adzequari per oblationem, isfe of* qua etiam Deipara in templo Filium Deo onfentid obtulit. Sed hoc admitti nequit, Ergo, Maj.prob. Namutrobiqueres oblataerat m füte valoris, de fe fimpliciter infiniti, nempe injuriab ipfemet Chriítus , adeóque,fi Deus obla- j perfo tionem, à Deipara factam,acceptáffet pro contutd redemptione generis humanis tunc ea- Vi CM* i m "TraBatus V1.. de Yncarnatione; b dem oblatio ade groporto Chrifti. quáffet fatisfa&io*neïnþ ) ïCi oblat Ergo. Confirm. . Valor infinitus fatisfa&ionis 4j conim Chrifti defümitur à pretio fanguinis,quem afadtionts g, feulp Chriftus ipfemet, tanquam Sacerdos, & victima, tn ara Crucis Patri obtulit, àt qicur à pr x pluribus Scripturz teftimoniis, & Cle- iam (f y offeret mentina, num, 297. adducta,patet. Ergo. 895 Refp. D. maj, Potuiffet adzquari quo, Qbjideu ad valorem rei oblatz,C.maj. Etiam quo- i condi ad valorem oblationis. N, maj. Et fic di- l&u RCIMO '1 ftin&á min. N.confeq. Ratio diftindio- gcenta It nis eft; quód zqué in una, ac altera ob- m li, Q Yatione fuerit quidem valor (impliciter in- um ügüfn finitus, fpectatà precisé re oblatá: non vis mans t tamen fuerit utrobique idem valor obla- j mdemt tionis, Hxzcfiquidem in folo Chrifto,fe- i du snetipfum offerente , fuic in linea meriti, gt & (atisfactionis fimpliciter infinita; nam stv o aliàs etiam oblatio, quaDeo meritaChri- lo dece fti, & omniumSanctorum expio affedtu t C offerimus , omnia hzc merita adzquaret, Sicut Apm p quam fequelam nemo admittit. tty füfet iügitur peccatum in linea offenfe non crc- "m Ícit proportione arithmeticá juxta digni- t rilo, tatem perfonz offenfe, prout fpecialiter de ipfo peccato Chrifticidii art. praced. Hääorc t v:mls lat w oftenfum eít : fic etiam valor oblationis t e... lu i ï:xlinsa meriti, autfatisfa&ionis:nol) cr 1f Wt dü l L bifputatio VI, Artic.1L. 413 lkfa&'m fcit proportione arithmeticà 1 iugta valo- rem rei oblatz. lii Ad confirm. D-antec. Valor infinitus M fatisfactionisChrifti,folüm objectivé (um- itt l tb ptus, feu fpectatà precisé re oblatá,de- fumitur à pretio fanguinis Chriíti. C, ant, nl o Etiam (übjectivé fumptus, feu fpectato a- pitt o Gu offerentis. N. antec. & confeq. iæqyari».fa Objicies ultimó contra fecundam. Si 396 LEIARO QU ad condignam fatisfa&ionem Chrifti in; j Etfté a&u fecundo üeceffaria non fuiffet alia acceptatio Dei extrinfeca, przter decre- alteri d tum illud, quo Chriítus conttitutus eft, plicitri tanquam caput morale, five mediator ge- lts 00 | ! I neris humani: tunc eo ipfo, fpectatis le- jor obh- ibus moderne providentig, potuiffe& hrifto ft- Chriftus absque morte, ac paflione fuà, i meriti redimeregenus humanum. |Sed hoc non, ; nam admittitur. Ergo. |Maj.prob. Nam, fup- ninChri« pofito illo decreto, antecedente quodli- p 1feiu bet obfequium Chrifti, de fe condignum jmquatel in actu primo pro redemptione generis . Sici humani: fuiffet quoque vi hujus decret& 'nondt condignum in a&tu fecundo , utpoteprz- yta lgt ftitum à Chrifto, tanquam Redemptore, fpec'mhtü ac mediatore generis humani. Ergo. It n Confirm. Si ad condignam fatisfactios ais ï nem in actu fecundo non fuiffet neceífa- g j tia peculiaris alia acceptatio extrinfecas u- - tu?c Chriftus defadtó fuis precibus fr & $ p 414 'mæm Vl de tncarnationi, ' (it? eri ftra poftuláffet, ut Pater zternus accepta- gifus p at retpaífionem, acmortem pro redempþio- gi t ne generis humani. Ergo. ydi; qi 3 Refp. D,maj. Si Chriftus vi prefentis . "" decreti non fuiffet conftitutus , tanquam , lli(lï'&a L mortemt Redemptor, (ive Mediator füb hac con- ditione: ut paffionem, ac mortem fübeac gam, p T ya nenp*. o genere humano. C. maj. Si fuitcon- ä itutus , folüm füb hac conditione. N. rto n . ceentat J maj. EtficD, min. N.confeq. Ratio eft 3 hr uód yi przfentis decreti baífio, ac mors hrifti fuerit conditio fine qua non.five ef- v ohmod) m dl fentialiter requifita ad obtinendam in- a- &u fecundo redempbtionem generis hu- t pa!foncm [ mani. vftidne Unde, feclusá morte,quzvis alia , Drhndent Chrifti obfequia fuiffent fatisfactio con- digna folüm 1n aCtu primo, feciüs autem iil Qu t ab in a&u fecundo. Atque hinc ulteriüs confirmatur prima conclufio , quód ali- f nf 3 aL obrine qua acceptatio Dei extrinfeca fuerit ne. ceffaria ad condignam fatisfactionem in nintm pen a&u fecundo.Nam aliàs potuiffetDeus pro tf pecr fatisfactione condigna non exigere paífio- rvl nem,ac mortemChrifli : fed quodvis aliud " 000 tent obíequium, utpotede fe füperabundans, Ui fe debuiffet acceptare. ibunc Ad confirm D.antec. S$ j preces ifte "of fuiffent requi(ite ad füpoplendum valorem WRitpere condignum paffionis , ac mortis Chrifti m ifue- Uktg (o án a&u (ecundo, C. antec, Sifolüm tunt — V, Dijputatio VI,. Art, 10, 41 ïtrnusm runt requifitz per modum oti'.ationis',qua ïm.redmg(, | Chriftus paffionem , ac mortem obtulie Patri eterno. N, antec. & confeq. Ra- b Y tio eft; quód preces Chrifti non fuerint ARU a requi(itz, ut Deus acceptaretpaffionem, Fl | ac mortem tanquam fatisfaCtionem con- r dignam, potens eandem non acceptare s j. Sifün . quia nempe Deus, przfüppofito illo de- Ydtton creto conditionato, non poterat non, ?4 K&Iiü ((L] acceptare ipfam paffionem , ac mortem, 10, 3C m Chrifli in actu fécundo. — Undeprecesil. ( fred. 1« folummodoó fuerunt requifitz per mo- ndmina| dum oblationis, qua Chriftus mortem, tentri d ac paffionem fuam Patri zterno obtulig teris l. pro fatisfactione condigna generis huma- i idio core ni. Ex ha&enus dictis "s zütem ConftatI. Quód fatisfactio Chrifti in- 398 : ulteriüs dependenter ab omni acceptatione Dei extrinfeca non fuerit condignain actu fe« u ali- Q L cundo ad obtinendam infillibiliter re« jonem It demptionem generis humani; quia nem. Deuspro e quodvis peccatum mortale eít gravis injuria perfonalis,Deoillata. HincDeus repalo dvisallu offenfüs non tenebatur fatisfactionem., undus, quantumvis de fe condignam , quinimó etiam füperabundantem in actu rimo, acceptare pro offenía, fibi illata: í d jufté yeco j mv poterat exigere íatisfactionem ab ipía períona offendente, aut,hac deficiente,, gis Q 'xfolüm'»&f; QtisPaHionem condignam. Ratio hujuf b 416 Traflatus Vl de Incarnatione, ulterior à priori eft ; quód nulla fatisfa- m*&'gn*(c gcmï gf ' ctio poffit effe condigna in actufecundo, w volu five per femetipfam, tanquam caufa for- E g gmlibe malis adzquata, exítinguere debitum,in., rzcedenti injuria fundatum : niti lzefüs quale, At er eandem formaliter reponatur in illum ymjnus M atum, in uo erat antelefionem, . Ex ib í [6) rmali conceptu fatisfactio- s tefticut hoc itaque ccndüm; Í nis condignz in actu fecundo regula ge- m neralis ftatuitur : quód toties ad hanc étett g i p condignitatem in actu fecundo ex parte ipfius offen(i neceffaria non fit voluntaria w ii 4 acceptatio fatisfactionis de fe condignz, uml aut füperabundantis in actu primo, quo- ipfigtil y: fs at ties offenfus, feclusà acceptatione, repo- ni potelt in illum ftatum, in quo erat an- virai f a, at te offenfam. Undc,.üquis alteri per fur- tum, tanquam injuriam folüm realem., (f A tollat gemmam, fatisfacit fux obligatio- vt tl ni in actu fecundo, fieandem five per fe, iaehram five per alium reftituat. Nam vi hujus *t, rhori yeítitutionis dominus gemmz ab offen- * o hr dente (ic reponitur in ftatum priftinum, mifuiräpto | ut nihil amplius rationabiliter exigere u VCR offit. Econtrà, (i offenfus, feclusà vo- *Jcm) Tiort untarid acceptatione fatisfactionis, etfi T Dl Q Na de fe condignz, aut etiam fuperabundan- "t tondi tis in actu primo , non poflit ab offen- [ l dente reponi in ftatum priftinum , tunc "ii T. Q neceffaria eft volungaria acceptatio. Sic lib exl- Mi äöz'fp:;:z:ia VL At 4i$ X od xiftente pemm4,furto fublácà, fatisfactio H mfää €ondigna 1n actafecándo przítari nequit TM absque voluntaria acceptatione domini, Ml 'quantumlibet eidem offeratur pretium. QUt: rf vquale; aut majüs gemmá ;. quia nempé Ym dominus non tenetur illam vendere,; hn idéóque juft? exigere poteft, utipfa gem- "t ts imà reftituatur. |"Atquehoca fortiori di- 10b reg cendüm, fidomihó gemm:e infüper com- Dtlesad hz peteret legitima poteítas, ut pretium ob- indo er N tüm alio tituló exigat. tinc itaque ficvoluntzi atet: quód fatisfa&io condigna in actu ; € f conga cumdo pfo injüria tantürn reali praefta- prim, q ri poffit pér àliüm, etiam nolente offen- T1ont,rt0 fo : fecüs dutem pro injuría perfonalt; o Ctat at prefertim 1fi fubditus fuüperiorem gravi trptrfüt €óntémptü, aut contumelià offendat. n relem, ConftatIf. Ad fatisfácttionem Chriftt, 399 lliitio prout coridignám in a&tu fecundo;. non [yepet lt fuiffe neceffariam acceptationem Dei ex- 1 vi buyb trinfecamn, moraliter diverfam ab illo de- ; p offe crétoy quo Chriftus ín moderna provi- | ïi[ünuml dentia fuit à Deo pr&definitus, àtRedem- gr od prtor, & quidem füb hac conditione : fi fedusi t paífioneri; mortémque fübiret.pro gene- ct'wn'lä ,ü re humano. Nam decretum iftud fuit ipembun acceptatio conditionatà 'i.p(ïüs paffionis ; [ic ab d acmortis Chrifti, tanquam fatisfactionis ünum.» Iü' condignz: adeóque purificatà conditia- he tranfivit in üatum abfolutum: Hinc ceptatw-;yf" Chr?a b 418 TradlatusVI. -dé Vacarnatine, Chriftus, fpe&atis legibus moderne pro- videntiz, íeu przfüppofito hoc decreto, füncon | uidemeratliber, ut redimeret, aüt non redimeret genus humanum ; quia nempe üeä futï'mt' Confacl fuit liber ad fubeundam paffionem , ac mortem: nor tamen erat liber,ut genus m capth gsfaduo humanum aliter, quàm patiendo, acmo- riendo redimeret; cüm Deus defa&tó alia ;eneris hun jnt, qUZ[B! Chrifti merita, quantumvis de fe condi- gna, & füperabundantia, feclusá paífione, tün Qu wn: lt ac morte, non voluerit acceptare, tan- uam fatisfa&ionem condignam. Pari- inpl gt í [0] efll 2] M rmiter Deus quidem fuit liber, liber- tate antecedente , ut Chriftum conftitue- ypri x ret, aut non conítitueret Redemptorem nl tnt eneris humani, füb conditione pradicta: u non tamen erat liber.libertate confequen- «Cunfiobdn te, ut paffionem, ac mortem Chrifti;ab- s furenfi (oluté pofitam,acceptaret, aut non acce- d q mitóam Qu ptaret, tanquam fatisfactionem condi- gnam. ldipfum declaratur, & confirma- 1 p g sb Ady tur à paritate illius paci, quo Adamus à Deo conítitutus erát.caput morale ge- ssl neris humani, & quidé füb hacconditione: znyfüfc utjillo obfervante preceptum, (inguli po- t figent fteri conciperentur in ftatu gratize fancti- ag hom &icantis, illo autem transgrediente, con- Lt tmen ciperentur in ftatu peccati, & inimicitiz :iu;iïgïhhc [in Divinz. Prefüppofito fiquidem hoc de- benum ereto,neceffaria defactó non eít alia acce- i feq ptaz l E M. -Difputatio i'!. A7t. K. 419 imodmb, [ ptatio offenfe, vi cujus poíteri contra- Ht hant reatum peccati originalis, fed non | I imem'.;-,l poffuntnon hunc reatum contrahere;cüm T (uty anteà fuerint inclu(i in pa&to Adami. pgmom . Gonftat III. Quód culpa Adami, tan- 4Q9 6] quam capitis moralis generis bumani, & Minlh u atisfadtio Chrifti, tanquam Redemptoris tusdehii generis humani, quidem eatenüs conve- d od niant, quatenüs utraque fupponit decre- lus af tum conditionatum , five pa&um Divi- t t num: difcrepectamen eatenüs, quatenüs um finguli pofteri, per generationem natura- Iler, )e lem ab Adamo defcendentes, exceptà ? confüt Deiparà, in a&u fecundo reatum peccati originalis contrahunt: non tamen finguli demptore epradid: in a&u fecundo per paífionem ,. ac mor- vem Chrifti obtineant quoque jultificatio- oneque duritab nem, feu remiffionem peccatorum. Ra- q0n 300 tio hujus. eft 5 quia ficut in homine ad m cond contrahendam culpam originalem requi- confirmi- ritur, ut per generationem naturalem, p Adamy defcendat ab Adamo,tanquam primo Pa- norale gt rente generis humani: ita viciffim ad ob- nndition tinendam juftificationem requiritur, ut in Chrifto regeneretur. Cüm igitur de- n , ts La fü " fa&ó finguli homines nafcantur ab Ada- mo, non tamen finguli renafcantur in. fene, Chrifto: hinc finguli contrahunt in actu x inimio dem ho fecundo peccatum originale, non tamen d finguli in a&u fecundo obtinent illius re- 2 inu- " 420 Tratiatus V1, de mca/m"inne. b miffionem. Unde juxta leges moderniee gt providentiw ad obtinendam per paffio- nem, ac mortem Chriíti, canquam fatisfa- j pract &ionem condignam, peccatorum remif- &j redpo riusque fionem neceffaria e(t applicatio fatisfa&io. nis per remedia falutis, defactó inftituta, datum, & cujusmodi funt in lege Evangelica s«cra- cond'ït.lonei mesta mortuorum, nempe Baptismus, vi cu- aiica, d jus juítificantur, eciam parvuli: & Sacra- ,"[MW | A mentum Paenitentie, vi cujus juftifican« sen f tur adulti,poft receptum baptismum valn lt viter lapfi , de quo fufiüs agere ad Tra- tedurim t &atum fequentem pertinet. foliccuqi p j aol ARTICULUS Ill vüirem dia tj qialoci - n fatisfaCtio Chrifli fuerit ex - guflitia rigorofa? zOVantS m ltincapa 401 Renotanduml. uód juftitia, prout atin domini hzc eft virtus fpecialis, ab aliis virs 16 hgitim: tutibus mofalibus realiter diftindta, fit & Teria: juxta receptami definitionem: cenflans , 4 , ln perpetua voluntas jus [uum cuique tribuendi. Hinc xl s exercitium juftitiz ftri&tz, feu commuta- 'euqn, ( tivz, effentialiter profüpponit jus acti- "Ht fevoe vum ftricté tale, five proprietatis ex par- t£e alterius, cui jus füum tribuitur. ana ä'*aq Wi hs L l, Er exercens juftitiam eít debitor, alter au- rces "trinco tc'm/ creditor, erga quem juftitia exe $us H ülog J i Di]þutario. VI. Artit, HT, 43t n m&igg tur. Juftitia veró ftricta ideo appellatur mpey b eommutativa ;.. quia. exercitium hujus virtu- n tis przcipue in venditione, & emptione, AOFU eu reciproca commutatione rerum. , tf utriusque commutantis dominio fübje- d) ii [ &atum, elucefcit : ideóque hinc. etiam, m .conditiones,ad juflitiam ftri&te talem re- , Y qui(itz,defümuntur. Prima eft alteritas IH: &Säïr ger[onazum., faltem moralis , five juridica ; tsjullia. nemo. fiquidem fibi rem eandem fimul fjmum p fe ad d vendere, & emere poteft. Secunda : 4/- " teritas juritm inter commutantes , vi cu jus fcilicet uterque juris ftridi ,, feudominii proprietatis , er aCtualem commutatio- J/ nem obtinendi,capax it; tum, quia ne- mo fibi rem. aliunde fuam poteft emere, t o tum ; quia hoc ipfo ,. quód alteruter ex commutantibus juris ftricti adversüs al- terum. fit incapax ,. €o ipfo res data per- 1, t manet in dominio dantis , adeóque com- al v1T mutatio legitima inter eosdem inftitui in&a, (t mequit, "lertia: aqualitas inter vem datam y. »jat, f €* aceptam, . Hinc emptor, aut venditor, gl Bu ultra dimidium lzfus,habet jus refcinden- Wcommuu; di contractum . & repetendi rem fuam... p w Atque huc revocantur omnes. conditio- yis t ! nes aliz, quz à variis affignari folent. w Prznot.II, Etfi juftitia,ftricte fumnpta, 40; , A? ( principaliter in commutationibus exerce- i u L ri foleat, nihilominüs eadem quoque in €om- 3 ) Traflatus VI, de Incavuatione, 422 ia compenfatione, aut fatisfactione pro in- gre o juria perfonal i,locum obtinere poffit, fic äquid a tamen;: ut ift híc folüm illz conditiones, . " À adc ommutatt onem legitimam alioquin. r nece ffariz, obíervari debeant, qu& ipfi fa- giritut alfe tisfactioni ípecialiter non' repugnant. k aisface Hinc ad fatisfactionem,ex juftitiarigoro- Prennt ( prxftandam,requiritur primó'? ut of- il £en(a illata fit injuria ftri&é talis, feudite- qreanni, a a alterius juri activo proprie- &6 oppofit qui ca: tatis. uódfi ecenim 'jus iftud non fit us ag dire&téleíüm, tuncobligatio fatisfacien- &enikqta di, feu compenfandi offenfam, non fun- mez ts datur in jure alterius aCtivo,ftr i&é fuüm- non TTE to, ideóque a&tualis compenfatio wuitia at eft exercitium juftitiz ftridé calis. — Re- i dtt: j quiritur fecundó : ut compenfátio in afti- UT TY matione morali fit equalis offenfie. Quód- li, c fi enim fit hac inferior, tunc eo ipío per illam non éxercetur juftitia commutati- s pn shycfodi va uz attendit xqualitatem inter debi- «um, &illius folutionem. Requiritur n g, - mtunen tertió : ut per ipfam compenfationem. formaliter extinguatur debitum,in ipfa in- æi!lisdcnegz a juria fundatum: ita quidem, ut lefus age- Vdtem ret contra juftitiam commutativam , fi yoft fatisfactionem,fibi preftitam,aliquid ilv A ampliüs exigeret. Hinc etiam ex parte tl effendentis requiritur capacitas juris a- | A Y ifte &ivj adversüs offenfum ; nam aliàs r po M. - Dijputatio VI, Art, Ill 423 &ionc Fm, | poft przítitam fatisfactionem non poffet t ere contra jus activum fatisfacientis, fi aliquid. ampliüs. ultra folutionem exige- dl Wt d. rct. Atque in: hoc fenfü ad fatisfactio- nem, ex rigorofa juftitia preftandam, re- QUi | iritur alteritas t T jurium inter ofï;nfunL, T & (atisfacientem.. inb: w Praenot. III. Quód Deo corpetat ef- 40 fentiale dominium proprietatis in omnes 1 n Y0 propr creaturas , adeóqueimpoffibile it:ut ali- ld on cui creaturz rationali poffit competere fitisfici. jus a&tivum proprietatis adversusDeum, , not f & confequenter etiam. metaphyficé repu- net: ut Deus alicui creaturz rationali hr (ur- fitío 0 obligari poffit ex jufítitia firicta,feu com- mutativa,, prout D. Thom. PartelT. q.21. li Rg- joinalt- art. I. docetz 7uflitia commutativa non com- petit Deos. quia; p Apoffolus. ad. Rom, a. dicit: quis sQu- priov dedit ili, v rerribuetur i* Ufnde, licet jipoptt Deus defa&tó promiferit juftis,bene ope- mutat yxerdeti- rantibus, ac finaliter perfeverantibus;glo- riam eternam, tanquam premium meri. emuiriti torum: fi tamen per impoffibilechanc glo- Rgonert riam illis denegaret, non ageret contra y,in ïpfaxrr du juftitiam commutativam,, fed folüm con- tra fidelitatem promifforiam , aut juíti- at'wan) ) ,!:" tiam diftributivam, & proinde non irro- at ] aret illis injuriam ftri&é calem, prout m p ] ; u fiüs in Ttact. V. de Zure; & fu/liti« often- m p j n. Deusnon poffit " fum eft, "Quamvis auter 4 OD- gof*. " ) 424 Yraltatts VI, De. Intavtdtiono, obligari ex juftitia ftricta ulli creaturze ra» LTJ ue, P'rd ] r UE tionali, poteft tamen hzc obligari Deo, ais W & reipsà toties obligatur: quoties Deus; eidem. aliquid precipit, aut prohibet,, 3)&060 jigeur d nonfolüm tanquamDominus jurisdictio- fenfe, ? nis, feu fupremus Legislator, & Guber- nator univerfi, fed etiam tanquam Do- sfacisiak minus proprietatis. Hinc fa&à fuppofi- gt ex num m p tione, quódin modernaprovidentiaDeus n o omnia prohibeat, & pracipiat,, tanquam Dominus proprietatis :eo ipfo quodlibet: av valtcroup peccatum erit injuria ftrite talis. adver-: sus.Deum.. Hitio , p 'uia tamen oppofitum pro« babilius eft, quód nempe Deus precipien- d m do, & probibendo folüm utatur dominio, (f d ) s at jurisdictionis , hinc etiam probabilius eft:; sdrmus De quód.peccatum defa&tó fit quidem perfo-. unalis offenfa Dei , non tamen fit injuria: gnon ( ftridké calis, proutpariter.in TraQatu V.. , at n dicum eft. Duplex igitur qua'ftio. ifthic a q refolvenda eft. Primaquidem: anfaàtis- : factio.Chrifti pro- peccatis noftris prafti- ais tafuerit ex juítitia rigorofa ? Secunda : tmai, T an.faltem fuerit ex rigore illius juftitiz, EO quz inter Deum,& creaturam rationalem, 1f nf fatercedere poteft 2 d Mtar 404 Bicol. Satisfadtionem Chrifti pro pec-. " itenim eatis noftris non fuiffepreftitam ex juíti-. H t'vmlbus : tia rigorofa. Ita cum.D.Thom. híc q.48.. " iri art. 2. Vasqusz, Card. deLugo, Goxmai a Z-'f , i ln psfputatio Vs A'm'a. nt. 41j üüümh aliique. Prob. Adhoc,ut fatisfactio prd, Oïïigzrllm offenfaillatafit actus juftitiz rigorofz,re- QUi uiritur : ut offenfa fit injuria ftriké. ta-. k p lis, & offenfus per ipfam fatisfactionem i i obligetur ex juftitia ftricta ad remiffionem t d offenfz. Sed neutra conditio reperitur tsj in fatisfadioneChrifti. Ergo. — Maj. pa- fidily identi) tet ex num402. ' Min. prob. Imprimis: enim peccatum,, fpectatis legibus moder- f, g nz providentiz , non eft injuria flricta 0 QUodit. - adversus Deum : & pretereà Deo effens 1ls ade: tialiter repugnat omnis obligatio ex ju« »Hturr; Jf ftitia ftridia, prout num. przced. dictum Yrztpit eft. . Ergo. domino Confirm. I. Nam fa&à etiam füppofi- 40j bilus e tione, quód peccatum fit injuria flricte mperfo- talis adversus Deum , adhuc fatisfactio t njuri Chrifti non erat ex juftitia rigorofa. Er- h,. Antec. prob, Éarenüs fuiffet ex ju- jo ilhie li a rigorofa, quatenüs,prefuppofito pa- &o, feudecreto illo, quo Chriftus defa- n facisf- p pl &b conftitutus eít, tanquam mediator ge- Sgcunda * | neris humani,,. Deus non potuerit non.. | juüit'læ, acceptare fatisfactionem Chrifli , prout rionalen num. 588. oftenfum eft. Sed hoc non futficit ad juftitiam rigorofam. Ergo. Min, prob. Licét enim Deus defa&tó juftis)be— ipore »e j ne operantibus, & finaliterpéríeveranti- .hic q:*æ' bus, promiferit gloriam 2ternam, tan- 600 quam premium meritorum i adeóque [ f prz* B 426 Tratlfatts V, de Incarnatione. glociofo prefuppofità bac promiffione non peffit g Deun t non acceptare merita in ordine ad confe- vendum illis przmium : non tamen pro- gcedCïC P? ptereà meritis debetur gloria ex juftitia ,'L'Ob- Fa j *igorofa, üt num, 405. didtum eft. Ergo. qisfattio ariformiter. gdition Confirm, II 'Etfi Deus, préfüppofito gioriam p Dto Tlhm pa&o, merita juíti,finaliter perfeverantis, per impoffibile nunquam przmiaret : non (unt, $1 tamen proptereà eidem irrogaret inju- [mpias d - ziam ftriCté calem. Ergo, licét Deus pre- (eridi d füppofito pa&to , Paffionem, ac Mortem; as C Chriti » er impoffibile non. acceptáffet (alim i o ad remi : d gedunus ( onem peceatorum , non tamen "proptereà Chrifto, aut nobis irrogáffet.in-. fgendimd juriam ftridté talem. — Unde D. Augu&. At gt Lib.I. Conf. cap. 4. Deum fic alloquitur: 3 n r a neliot dens « sReddis dehita, nulli debens x dgnas. delita, uihil per-. d ipet Dico II.. Satisfa&ionem Chrifti fuiffe: lm offe 496 nihilominüs ex rigore illius juftitiz, qux silem, fit inter Deum, & creaturam rationalem in- liv dar tercedere poteft. Ita cum Div. Thom. urd, À . & art.cit. communis fententia. Prob. trémuris. Nam factá fuppofitione: H u Ód peccatum b eum, & Deus B qope fit injuria ftricta adversus Vulths a obligart per impoffibile poffit creatur t ex juftitia ftridta: hzc eadem fàtisfactio Viit D Chrifti pro peccatis noftris fuiffet ex ju- I ] ali. ftitig commu;am.a,xfcu rigorose 1: e€ enui Mi - DbifputatioVI, Artit, V. — : 422 g ii Sed hoc ipfo fuit ex rigoreillius juftitiz, QD t qua Deum inter, & homines defactó in- tercedere poteft,Ergo. Min. patet. Maj. Irà Qd rob. Fa&tá enim füppofitione predi&tá, M ; atisfactio Chrifti habuiffet omnes illas conditiones requi(itas ad compenfandam ; rl ptferees injuriam perfonalem, per peccata noftra "i Deo illatam , quz numer.4or. expofitze fünt. Sed hoc ipfo. Érgo. Maj. prob. Optrt i Imprimis etenim peccatum effet injuria t Dasm. ftri&é talis, àt fupponitur. Pratereà 4c Morten fatisfactio Chrifti pro peccatis reipsànon accoptit folüm fuit de fe condigna; fed etiam fü- D0n tama pérabundans ex dictis art.przced. De- vpiftti- nique prefüppofito pacto,quantumvis fub. ).Augu&. Je ivé gratuito , objedtivé tamen one- loqutur rofo , uo Chriftus conftitutus eft tan- t nl p uam mediatorgeneris humani , DEUS uifet obligatus ex juftitia ftricta ad re- stifaife mitcendam offenfam,fibi per peccata no- i que ftra illatam, fi talis juftitia inter DEUM, ndem i & hominem dari poffet. Ergo. r Thori -;Confirm.I.. AuthoritateScripturz,paf- 407 j r fim afürmantis: Chriítum, juxta leges juftitim, pro peccatis noftris fatisfecifle. gt n kDe Sic Apoftolus ad Rom. Ill, 24. uflificari quoud gratisper vedemptionm , que eft in Chrifto 7ESU, i quem propofuit: Deks: propitiatienem , per fidem in af« d Janguine ipfits , «d offenfonem juflitia fue, propter T d ;oroS j 1 ! À remifiomm praseteminm deliiorym, onf. N y as PalatusVI, de Wearnationo, if - Confitm. II.. Authoritate S. Auguftin, (ira n TLib. XIII. deTrinit, cap.17.. Nen áutem Dia» Bolus potentid Dei ,. fed: jufliriá. [uperandus . fuit.. j elicit Qua eft igitur juflitia , qua vidus efl, nifi juflitia ilummo gESU Chrifli?- Vbi D. Doctor fatisfactio- af M st qui n mem Chrifti,. eíque correfpondentem re- xniffionem peccatorum in juftitia, tum. jna f €x parte Dei, tum ex parte Chrifti fe te- iffinciom mente, fundari pluribus afferit, & expo- (ynam r nit., Contrahanc conclufionem. tem, ämdt*fll 408-. ObjiciesI. In fatisfactione Chrifti non: jnte D — . dabatur alteritas, faleem moralis, five ju-- ectars at ridica,. interperfonam offenfam, & fatiss. volutt facientem, Ergo. Antec.prob. Nam ea- fiiiintn us at tenus- data fuiffet hzc: alteritas , ' quate-- nuü$ Cliriftus ,. 2t bemo, (atisfeciffet (ibimet-- vuradiópa üpfi, üt.Deo, per peccata noftra offenfo.. rttimpito Sed hoc dici nequit.. Ergo. — Min, prob.. sutmdobtat iNam: ad hoc, utfatisfactio Chrifti effet. copdigna, debebat Chriítus fatisfacere nir r non folüm 4r. lo vras l 'ma-,; fed etiam, d. DEUS. wud: & £rgo.. wbiit, x €on firm.. Per iþfüm peccatum Chrifti- *itrj tf , €idii Chriftus,: non folüm àr peus ,. fed tedbtoris: 'etiam. 9themo; offenfus erat.. Ergo Chri- vbf 7 Btus, üthomo,fibimetipfi ex jüftitia:fatis- t ( facere non.potuit;, prout per ipfam.pec- catum Chrifticidii. offenfus.erat.. IN x ! Lüfice UWT 49 c Re«[g. D. ultimum.antec.. Ut fatisfactio m d Ui hrifli effet condigna;, debeba-t.GhriRuï L ) | bifputatio VI. Artic, Ylt. 4239 ( SM» 1 üïb fscisfacere ?r Deus, reduplicatione éaden- te fupra Divinitatem, tanquam princi- M ium elicitivum fàtisfactionis. N. antec, à &a 'Pim : Te fa. olummodó dignificativum. C. ant. & N. confeq. Ratio eft; uód Chriftus reali« Dv Ondenpen, ter quidem fit & perfona offenfa, & per- filià s fona fatisfaciens: nihilominüs fufficiens tCnrfül diftinctio motalis, five juridica inter per- EIif, &tg(. fonam Chrifti, üt offenfam, & fatisfacien- Ter tem, fundetur in ipfa diftinctione realg Chriti n inter Divinàm voluntatem Chrifti, qus ils tj peccatis noftris offenía eft, & humanarm äm, &üdj* voluntatem Chrifti, qux perfua obfequia . Nnee fatisfactionem przítitit pro noftris pec« , (l eatis. Sicut enim in republica humana r mete tutor alicujus pupilli, etfi realiterfit uni- offenfo, €a tantüm períona, & unicam tantüm vo« [;nc. mbo, luntatem habeat ; quia tamen moraliter, n efet feu juridicé reprzíentat duas perfonas, tisacere propriam fcilicet, proutfuorum bonorum j DEUS, dominus eft: & pupilli, prout ejusdém. tutorem agit, potelt fibimetipfi,tanquam n Ctrlt creditori, fatisfacere nominepupilli, tan« quam debitoris: ita pariter, & quidemà It y fd , o O fortiori, ob diftinctionem realem volun- iaf tatum de Chrifto, tanquam perfona offen- ía, & íatisfaciente, difcurrendum eft, pfum p | m Hoc ipfum adveríarii refpondere debenr, fi argumentum de Chrifti meriris, ejus- tfatiSfl'm &émque obedientia, & gratiarum actio- ru f nt, Y 410 Tralatus VI, de Yntarnatione, h ü& a ne; alitsque hujusmodi actibus alterita- g[.unt be ; | vem , faltem moralem, five juridicam re y qms donolt uirentibus,retorqueatur, ag prod Ad confirm. C. antec. D L] COnfG e Er. o Chriftus.non potuit fatisfacere fibi- jf qnis et i metipfi, àt homini per ipfum peccatum. jet Chrifticidii offenfo. Tranf, confeq.. Ut Rerpo N'.: Deo,per peccatum iítud offenfo. N.con- yffenfo al feg. Sicut enim ad fàtisfactionem Chri- fti folummodó neceffarium erat, ut Chri- nieuri l o Mj ftus fatisfaceret Deo,per peccata homi- num offenfo : non autem, ut fatisfaceret mj i ; to i uoque hominibus, per aliorum peccata offen(is: ita pariter neceffarium non erat, modana v vl o ut Chriftus fibimetipfi fatisfaceret, prout 3 ts ha homini, er Chrifticidium offenfo. um 41 o: ObjiciesII. In(atisfactione Chriftinon wb n dabatur alteritas juris inter perfonam of- fenfam, & fatisfacientem, faltem prout sdoniniur Sitttnis, 1 hzc ad exercitium propriz juftitiz, quan- tumlibet non rigorofi,neceffaria eft, Ere itun bfeq Antec.prob. Nam ad hanc alteri- £0. tünit, f tatem requiritur, ut.fatisfactio non fiat B r er obfequia, quz offenfo aliunde, tan- h um ( uam domino proprietatis , funt debita. Ut i : ed obfequia Chrifti Deo,. tanquam do- PeTUT, mino proprietatis, aliunde fuerunt debi- umnuf ta. Ergo. V. t Ad fatisfactionem prd inju- r f *;ia reali, ex juítitia preftandam, requi- Viütils [3 , ri- J d | YijputatieVI, Artic. Ill A ii | ritur, ut ea non fiat ex bonis, quz aliun. tjdss. | de funt füb dominio creditoris : ideóque Íervus domino ex juftitia fatisfacere non b. i* | [ | potelft pro damno,illato in bonis fortunzs D. quia fcilicet aliunde cum omnibus fuis Ài p bonis eft domino fübjectus. Ergo fimi- V a d liter. fenf N Relp. N. antec. Adprob. D.maj. Quz 411 ttionen (s offenfo aliunde, tanquam domino pro- eraut (s prietatis,funt debita, folüm in actu pri- ^tcata hote mo. N.maj. Etiam in actu fecundo. C. F atisftn maj. Et fic diftinctà min. N. confeq. Ra- hn at xio diftinctionis eft ; quód peccatum in. yni nonrat moderna providentia fit quidem offenfa perfonalis,Deo illata: non tamen injuria tret,proit nf ftricté talis in actu fecundo, fed folüm. Chnftimon in actu primo ; cüm Deus przcipiendo, Momm 0i & prohibendo non exerceat in actu fe- rem prout cundo domirium propriecatis , fed folius i, quat jurisdictionis, àt num. 405. dictum eft. noel £ Sic etiam obfequia Chrifti fuerunt qui- dem aliunde, feu independenter ab omni ync atett jp non d fatisfactione, pro nobis preftanda, ipfi Deo, tanquam domino proprietatis, de- ude, u bita in actu primo: non àutem in actu in. debi fecundo; quia nempe Deus hxc eadem. mquam l gemunt o obfequia potuiffet quidem exigere, fi vo- luiffet, tanquam dominus proprietatis y non tamen defactó eadem fic exegit. m fi Quóàdfi ultexiüs de alüis titulie urgeatur j l af- J 7 " $ii 3ra&atus VL, de icarnatint, Oi arg umeéntüm , némpe obfequia Chiifti a, Bo f ul f e debita tituló obedientiz, vel gra- p titudinis, tunc advertendum eft: quód jj eredito hujusmodi tituli non femper exigant mul- RE[þ- Djn tiplicationem máteriz, prout patet in voe [ juü'ltia, to audiendi facrum die feftivo. geditori, Ad confirm. N.confeq. Dif»aritas eft$ pmetg uód bona fortunz, quz fervus acquirit; dive gunl fint domino propriétatis debità, non fo- N.maj, li Tàm ín àctu primo, féd etiarn in àctu fe- eundo: ita quidem,ut fervus faciat inju- li g obl gt xiam domino ftricté talém, i rém,fibi doz fl j natam, aut lücrum,ex re donata prové- volent d piens,non tradat dominó: Econtràob- vt oj fequia Chrifti non fuerunt Déo; táriquami d rcmt domino proprietatis, debita in actu fe- & fhendom curido. i Objicieslll, Satisfactio illà noin eft ex zis emptnn " $. lrl 1 * itia, qux effentialiter fundatur i gra- g gutitun tut tà berevolentiá creditoris, (ive offen- fi. Sed talís érat fatisfactio Chrifti Er- Fultum ro. Min.prob. Nam peterat Deus ob- * apr Íequia Clirifti exigere in actu fecundo ; d m tanquarii dominus proprietatis : adeóque & puam ; álla noón acceptáre iri fatisfactionem pro wol lm f peccatis noftris, Ergo; . x " "Utb debi Confirm, Satisfaácti jpraftitá ex jufti- €ià, non indiget acceptatione creditoris, üüQOpriet fiec quidem fübjectivé gratuità, licétea- dem ebjectivé fit onerofa, Sed fatisfa- étio LA 423 | Di[þufd;b VI, Artit.lll, bftguk fü' &io Chrifti indigebatgratuità acceptatio. Efm, Y ne Dei. Ergo. Maj. prob. Satisfactio,prz- lind z ftita ex juítitia, non ïue riàcreditore. Ergo. potelít non accepta- 'Ol'ltþl[dïazg | Refo. D. maj. Satisfactio illa non eft 41$ d. ex juílitia, qux fundaturin benevolentia | Dibaisi ereditoris, tum fubjeGQive, tum obje&i- yé meré gratuita, C. maj. Solüm fübje- UET &iti, nb &ivé gratuita, objectivé ramen onerofa, Ym nl N.maj. Et fic diftin&à min, N. confeq. s fl i Ratio eft: quód fatisfactioni Chrifti non iqem r obftet gratuita benevolentiaDei; quia folutioni ex juítitia non repugnat bene- at2 DIf Econtiàol volentia creditoris, fübjectivé quidem, gratuita, objectivé autem onerofa, Nam 0, Lrnuum jn at aliàs nec emptor fatisfacere poffet ex ju- ftitia, folvendo merces ; cóm ipfemet con- tractus emptionis ex parte venditoris ef- gonetex r cte fentialiter prefüpponar volunratem fub- jectivé gratuitam vendendi merces : nec [re ofen wl Bt ex juftitia folvi poffet lyctrum ad redem- tionem captivi; cüm hzc folutio pari- Deds U: j feeindt, ormiter przfüpponat voluntatem fubje- &ivé gratuitam acceptandi pecuniam pro gl Captivo. : donm p " AÀd con firm. D. maj. Si eadem przfte- tur ab ipfo debitore, aut aliunde titulo. ii et gereti dominii proprietatis exigi non poffit. C, j maj. Secüs. N.maj. & C. min. N. confeq, i 4, li od fir Wjoun vi bulys argecop sd apa ex - Ql« 44 TratiatusVI. de Incarnationt, D citur, quàm fatisfa&ionem Chrifti non- a pene fuiffe preítitam ex juítitia ftricta, quod i (olum. ultroneé admittitur. ytiam Torf ObjiciesIV. Hocipfo, quód Deus,tan- imin, N 14 uam Dominus proprietatis,potuerit exi- ; &to Ch ' gere omnia Chrifti obfequia: eo ipfo fa- molentia tisfa&io Chrifti fundatur in benevolentia qutenusDa Dei, tum fübje&tivé, tum objectiveé gra- at exptt tuita. Sedhujusmodi fatisfactio non pro- ads: i D cedit ex juftitia. Ergo. Maj.prob. Hoc yvem fta 5, quód dominus à fervo exigere pof- yoretolls ; t omnia obfequia, & bona fortunz, eo ipfo fatisfa&tio fervi, rzítita pro damno, iab aut offenfa,dominoi l j ata, fundatur in be- Ti t m tmtrlcs nevolentia domini, tum fubje&ivé, cum eeroota. obje&iveé gratuita. Ergo. 21j quin Confirm. Nam fatisfactio, preftita ex glntulim, bonis,gratuitó acceptis ab ipfo creditore, itytndà nor fundatur in benevolentia creditoris, tum fubjectivé, tum objectivé gratuita. — Sed ii ] £alis eratfatisfactio Chrifti. Ergo. — Maj. "at gent prob. Si etenimPetrus Paulo debeat cen- iefm, D tum, & credicor Paulus debitori Petro tüth om:s, Selmy largiatur centum , . quibus refítitutis Pe- Q V. U trus folvat debitum : tunc eo ipfo calis m folutio fundatur in benevolentia credito« r d ris, fübjectivé firhul, & objectivé gratui- ta: ideóque non eft folutio preítita ex B Ta, R, ungö Thir juftitia. Ergo. Jmpar n Ug ; "T BFü*- P. mäi- 'Saü»ifa&iof Qhiiüi fu : Mi nChrLäm | Di/pxit&tia Vi. 4irt. lIi. 42; datur in benevolentia Dei, objeGtiv? gra- tuita, folàm radicaliter. C. maj. Gratui- l, ta etiam formaliter, N. maj. Et fic diftin- p &à min. N.confeq, Ratio eft; quód fa- tisfactio Chrifti fundetur eatenüs in be- l: nj Denerdeg nevolentiaDei, etiam obje&ivé gratuita, ob[c&iv&g» quatenuüs Deus omnia obfequia Chrifti po- terat exigere,tanquam dominus proprie- ony tatis: ideóque acceptatio ad fatisfactio- j nem fit objectivé gratuita radicaliter, ut- eiperep fortum, t pote confiftens in eo , quód Deus inactu fecundo non fuerit ufus dominio pro- Y0 d prietatis, exigendo obfíequia Chrifti, htur ib Non tamen fatisfs&tio Chrifti fundabatur diro cum in benevolentia Dei obje&ivé tantüm; vefita ex gratuita 5 quia nempe anteceffit pactum reipsà onerofuüm, vicujus obfequiaChri« veditore, fti acceptanda non erant,tanquam fatisfa- Oris tum n 9 &io condigna, nifipaffionem, ac mortem à pro humano genere fübiret. ». Mij Ad confirm. D.mzaj. |.Si debitor nibil ijea o füperaddatbonis,à creditore gratuitó col, yr Petro latis. Tranf;maj. Secus, N. maj. & fic di- futs Pt ftinctà min. N,confeq. Ratio eft; quód o d aliàs fequeretur : Chriftum nec quidem j od potuiffe mereri de condigno ullum prz- j gt mium, longé minüs autem puram crea- Præ[hta j turam. Nam pariter neceffarium eft ad emue meritum antecedens donum gra- d a b 4216 Trall atus VI. de Incarnatione, tuitó collatum, per quod habetur pfötcng mporepoü*-' tia merendi. Y mme d zilis 39 Objicies V. Satisfa&tio ex juftitia pre- donem p 416(11 pponit debitum anteà contractum, & w a nondum remiffum, Sed talis non erat Y fatisfa&io Chrifti. Ergo. Min. rob. m,PO& ad Nam Patres antiqui fuerunc.| juftificati , ycexen l adeóque obtinuerunt remiffionem debiti, velia t i if priusquàm fatisfactio Chrifti pro pecca- Mdcim tis humani generis abíoluté exifteret. bt d Pratereà hzc fatisfaCtio antecefífit illa d eyta ufe t eccata , quz poft adventum Chrifti ab f fomdtd ominibus committuntur, Ergo. ondad. j * Conf, Nam fatisfadio, ante debitum, abfoluté contra&um prafítita,eft formale m pealii, t impedimentum debiti, pofteà contrahen- vit, N,ant siinis covfa di: quinimó alterum, cui fatisfatio anti- t j ( cipata exhibetur, reipsá conítituit debi« t u torem. Ergo. 417 Refp. D. maj. SatisfaCtio, prout for- ts um maliter in a&tu fecundo extinguens debi- Lt D. tum, przfüpponit debitum, anté contra- Vtqts &um, & nondum remiffüm. C, maj. Pro- attdinr, ut folüm in a&u primo extinguens debi- Aftupe tum, N. maj. Et fic diftinctà min, N. con- uód fatisfadtio Chrifti feq. Ratio eft ; p formaliter in a&tufecundo non extinguat debitum,per peccata contra&tum,nifi pro- lh W Ut hec per remedia falutis peccatori ap* h ;:0. ] plicatur, Hinc facisfactio Chrifü, etfi i 5 $eme :'[u] Min e ïllhtmærm, temporepofterior,Patribus aritiquis,pro- ut tamen abfoluté exiftens in mente Dei, "Wm; | fuit illis applicata ad obtinendam juftifi- Bu l cationem per remedia falutis, quz inle- | T '€ veteri erant inflituta: hominibus au- tem,poft adventum Chrifíti exiftentibus, d hzc eadem fatisfactio a p licatur per re- fontmd fnedis (alutis , qux pro j € ge Evangelica [ o fünt inftituta. It* extn Ad confirm. D.antec. Satisfa&tio,ab. tecelft d foluté praítita, & fimul abfoluté appli- cata ante debitum, abfoluté contractum, m hr à m eít formale fmpedimentum debiti, pofteà te dehitu, contrahendi. Tranf. antec. Abfoluté qui- ell m dem przftita ,. nondum tamen abfolut& tontrabene applicata. N. antec. & confeq. — Ratio di- Ro anti ftin&ionis conftat ex modó di&is. At- jj db ue ideo juxta Clementinam num. 297. allegatam, SanguisChrifti,pro redemptio- r for ne generis humani effufus,eff the[anrus infi« ytts d gitus bominibus, apud Deum à Chrifto depo- Yb contte fitus, ut quoties peccando novum debi» ).maj Prg- tum contrahitur, toties per remedia fa- qens d lutis,applicata peccatori,debitum iftud ex. "uatur. n'm.N.CD!-v Objiciesultimó. Ad fatisfactionem ex jdio thïï 4 n en juftitia requiritur, ut folutio fit equalis debito. Sed calis non erat fatisfactio ïum,niü ?It' ecotn? Chrifti, Er o. Min.prob. Nam fatisfa- ) &i Chritü ; uit füperabunda ns, adeóque | a Ee; ma- 48 TratlatusYI. de Incarnattone, b major debitó, quod per. eccatahumani M éonhtt generis contractum eft, Ergo.- lp tamen Confirm, Eatenüs fatisfadtio Chrifti, s [ohudon uantumvis füperabundans, fuiffet pra- j realittts r ità ex juítitia:. quatenüs idem debitum dïivamo 'F multiplici folutione adzquatá , ideóque t C fuperabundanti, ex juftitia folvi poteft. q,. MO Sed hzc ratio non obítat. Ergo. Min. g provitt prob. Quamvis enim debitum idem per seisfadont multiplicen folutionem adzquatam, (i- paüïonf, [4 multaneé przítitam,ex juftitia folvi pof- ueiot t fit : non tamen. id fieri poteft per multi- ä V Vartit , plicem folutionem adequatam, eàmque vll fucceffivam. Sed talis erat fatisfactio wicam bt Chrifti, càm opera fatisfa&oria fuerint faier du À Chriíto fücceífivé proftita. Ergo vi n d 419. Refp. D.maj. Reqmrïtur, ut folutio fit v ddis zqualis debito pofitivé, feu noninferior. Qnlar], 7.maj. Ptiam exclufivé, feu nonfüperior vais umani debito, N.maj. Ert fic diftinétà min. N. z aj confeq. . Ratio eft; quód idem debitum o folüm per multiplicem folutionem adequatam fimultaneé, etíinon fucceffivé praítitam, qi hi, ts ipera ideóque etiam per folutionem fuperabun- itzglmlia O dantem , ex juftitia folvipoffit, prout ift- tarqul híc ex Tra&. V. de Jure, & fuflitia füppo- nitur. Quamvis igitur fatisfa&io Chri- ttir fti fit füperabundans ,. non tamen id ob- "tlf ftat, quó minüs eadem ex juftitia fuerit "t Wted ls præ&ica. Ad AWig, 'nly, pifptatioVL, Artic. Ill;. ^439 N j ^ Ad éonfirm, N. min. Ad prob. D. maj, B Non tamen id fieri poteft per multipli- I ffv cem folutionem adequatam ,. folummo- TM dó realiter, non autem moraliter fuc- ceífivam, N.maj. Etiam moraliter füccef- Qu i fivam. C.maj. Et ficdiftin&à min. N. con- à f I k feq. . Ratio eft; quód juxtaleges moder- nz providentix opera Chriíti non fuerint Itum [ fatisfa&oria in actu fecundo, nifi prout nuta, ' affione , ac morte confümmata: ideó- ii [j [ ue,licét eadem à Chrifto fuerint fuücef- dyrmil ; V i, eimy é przftita, nihilominüs omnia fimul t fitis W : colle&ivé fümpta conftituebant moraliter unicam folutionem , eandémque multi- Qria füerit pliciter adzquatam , quinimó infinities Ino omnia noftra debita excedentem. Ex t olatio t yunferlot, hucusque didis - . Conftat I. Sati sfa&tionem Chrifti prö 416 otfünerior eccatis humani generis non fuiffe prz- imn, N. j itam ex juítitia commutativa. Licét m debicum enim non folüm fuerit condigna , feuü ijequatit zqualis debito, per peccata contra&o , : pl fed etiam füperabundans : defuit tamen, | i u'pcrabx;n- illi duplex alia conditio ad juftitiam com- t roui rnutativamrequiíita. Prima eft, utpec- ii Q lfï 8 i catum fit injuria ftri&é calis, Deo illatag ibio s hiam aliàs fatisfaciendi obligatio non fun- amen n datur in jure alieno,ftricté fumpto, & pro-. T inde non eft a&us juftitiz commutativz. l Altera veró ef " Beus füppofità fa * y ' ? b 418 TraBlatus VI, de Incaruatione, | modi dom &ione condigni, eádémque peccatori ap-. t blicatá, obligetur ex juftitiaftricta remit- um r (onftati. tere offenfam; quia creditor, poft acce-- Jormipis i pram folutionem adzquatam debiti, non ïdæa quæ : poteft, falvà juftitià commutativà, exi- qnio Ddl ere aliam ejusdem debiti folutionem.. : um igitur,fpecdtatis legibus modernz i prov n € i providentiz,peccatum non fit injuria ftri- €ta adversus Deum, & prztereà Deo ef- f ereaturam fentialiter repugnet, ut creaturze obliga- has ri poffit ex juftitia commutativa, prout to vaoratt ex Tra&t. V. de fure, x fuflitia füpponitur: digs, B hinc Chriftus Deo pro peccatis noftris (a- fris gt tisfacere non potuit ex juftítia commu- vonors g tativa. ipttcatm t Ex cio ipfo patet difparitas: uare fervus pro injuria ftri&ta, per fur- *s Crilo, 1 tum domino illata;poffit fatisfacere, & rifita cumm sOrfti fut reipsá fatisfaciat ex juftitia commutati- v3: firem furtivam, nondum deftructam, d qe d v nrercedt iterum reftituat, quinimó, àt aliqui cen- fent:fi pretium rei deftru&z ex bonis for- Amontiti tunz, ab ipfo domino fibi gratuitó do- tntififit natis, refundst. Sicut enim dominus z. In poteft fervum ab omni fervitute abfolve- & &C » * fic tC, Ífeu plenà fibertate donare næä:gkeritæ etiam poteft fervo, non quidem quà ta- his, f& li, tive reduplicativé, fed folàm fpecifica- tivé fümpto, conferre aliquod dominium Wittor proprietatis inbona quzdám fortunz ad- 1. n versus femetipfum, i Econtrà Deus hus Ui , * jus- [j N " PifputatioVI, Avtic. HI. 44t Ms jüSmödi dominium adversüs femetipfum ii creaturz rationali conferre non otéeit, Ob M. ConftatII. Quód Chriftus defa&tó ni- 428 u m hilominüs fatisfecerit ex rigore illius ju- U ftitiz, qux partim fpe&tato effentialido- lts minio Dei, partim fpe&tatis legibus mo- D5 min dernz providentiz, vi quarum peccatum ftinjri non eft ftricta injuria, inter ipfum Deum, tere) D & creaturam intercedere poteít, Ratio trz dl hujus eft; quód fatisfa&tio Chrifti,fpe&ae iya, p £o valore intrinfeco,non folüm fuerit con. pponitr; digna, fed etiam füperabundans pro no- ] snoftri- flris peccatis , eadémque fuiffet reips j COT conformis legibus juftitiz commutativez fi peccatum effet injuria ftridte talis ,. & difarics xf Deus Chrifto, aut nobis obligari poffet ex juftitia commutativa. Hinc fatisfa- (tie, & frmutatie | &io Chrifti fuit conformis legibus illius. (rodam, juftitiz , quz defadtó inter Deum, & crea- turam intercedere poteft ; cüm omnes ii t yonisfor« reliquz conditiones,ad hanc juflitiam re- tuito do- quifitz,in ipfa fatisfacione Chriíti faerint contentx. Imprimis etenim inter Deum dominu. edii C ) offenfüm, & Chriftum fatisfacientem in- u t | terceffit alteritas perfonarum, non qui- dem realis , fed moralis, íive juridica, m qiitt Nam Chriftus, per decretum Dei corfti- v d tutus mediator generis humani,fatisfecit iomini fortuW fibimetipfi, tanquam Deo;per peccataho- uidem ob dittinctam ibe* mnum offcnfo,. & g e 5 tcau- TractatusVt, de incavnatione, l 442 realiter voluntatem Divinam Chrifti,quz Cosc qit Cïjum exigebat fatisfactionem, à voluntatehu- p Obüct P mana Chrifti, à qua przítanda erat fatis- facdtio. Licét enim Divinitas Chrifti fue» ia ficer :ümanitm ; rit principium dignificans, fola tamen hu- manitas erat principium eliciens illos a- ts enim D iqua u &us, per quos Divinitati ipfius Chrifti, um al rout offenfz, fatisfaciendum erat. Non tamen Chriftus debebat quoque fatisface. yon faifer Reï fecu!]dö.' ze humanitati fuz, prout hzc per pec- catum crucifigentium fuit offenía : fed po- ex dl u nis, ritudi tiàüs hanc eandem offenfarum tolerantiam, tanquam fàtisfadionem,pro peccatis no- virr d flris Deo offerre. Pratereà dabatur al- dem enm 1. Trnam, a teritas jurium , quanta inter Deum, & fationlhs ü creaturam dari oteft. uamvis enim, Deus obfequia ä stl hrifti potuerit exigere, tanquam dominus proprietatis, non ta- metpatqu men eadem defactó fic exigit: adeóque g, Nequ EDET hzcDeo, tanquam Domino proprietatis, debita non erant in a&u fecundo , fed fo- nutei Contt t Hcliui lüm ina&u primo. Deniqe inter Deum, & Chriftum interceffit pa&tum, quantum- tádine p vis ex parteDei fübje&ivé gratuitum,ob- lia jectivé tamen ex parte Chrifti onerofuüm r üp de cüm Deus non aliter voluerit T* ^ acceptare Vaytorori obfequia Chrifti ad remi ttendam nobis: Vg exf offenfam, niíi prout paffi One, ac morte. ütuteyg Lt if l c?nfumætg. [ ;ïConä 0,.5:*191:11 Ü Difputatio Vl Artic. 11, 443 n( Conftat III. Quód fatisfa&ioni Chrifti, 423 wolumh prout ex juftitia rfiinüs rigorosa praftitz, ünda mlü, non obítet primó: quódhzc eadem prz- ltasüw ftita fit ex bonis, five donis, ab ipfo Deo ] t humanitati Chrifti gratuitó collatis.Chri. (e l]l Ulm ftus enim hisce donis füperaddidit füa ob- p (is fequia,quz formaliter fatisfactoria erants Ieg, k nam aliàs pariter hec eadem meritoria Xue f non fuiffent ullius przemii, Ne € Ob- 1 pet Ite: fecundó : quód hzc eadem obíequia ex aliis quoque titulis,videlicet religio- &nf: n p Dlernti nis , gratitudinis, obedientiz, aliarümque Cs n virtutum fuerint aliunde debita, & qui- dibar d dem etiam in a&u fecundo. ^ Nam per Dun, & unam, eandémque actionem pluribus ob- YIS em, ligationibus fimul fatisfieri poteft, dum- modoó ipfz obligationes,inter fe diftinctz, trpert, non exigant quoque actiones inter fe di- , n t altóque ftin&as, Neque obftet tertió: quód fa- pittatis tisfadtio ex juítitia prefupponat debi- p,edfo- tum,anteà contractum, & nondum réimifz erDeu, füm. Hoc fiquidem intelligendum eft de fatisfa&tione, prout ad extinguendum de- uamcurm. bitum applicata in actu fecundo , quod nmm,ob- nexofüm) etiam reipsá de fatisfadtione Chriftt re- Vg fpe&u peccavoris verificatur, Nam,pro- hu noit ut abfoluté exiftens in mente Dei,appli- cata fuit ante paffionem Chrifli per reme. E Toort. dia falucis, inftitwuta in lege veteri,. defa-; egis &öl.'?mcm SPPHCSW per remedia | a0- ( à Tratlatus V1. de Tncarnatione, » ] 444 novz, & quidem principaliter per Sacra- AV genta mortuorum. Neque obftet ultimó : ódnon poffit eidem debito fatisfieri per j um multiplicem folutionem adequatam, fal- I fuerit | tem fücceffivé prafítitam. Nam Chrifti obfequia fuerunt quidem ordine tempo- tis fücceffivé praeftita, nihilominüs mo« Ienotul hat taliter erant fimultanea; quia vi prafen- tis decreti non fuerunt fatisfactoria in, üt 'ux[aDlD a&u fecundo , niíi prout ipfius Chrifti m a inorte confümmata. [ [9 IWM deftio t adí a ml DISPUTATIO VII. ff bylndia a - De Janilitate Chbrifas. m lm P àm opera meritoria, & fatis- u a x Or ia Chrifti , uibus tanquam., vuxcledus p Redemptor, & Mediator humanige- nd um (« neris falutem noftram operatus eft, ; ex- & iT um vofita fünt s ordo do&rinz poftulat, ut mnji, (d etiam Chrifti perfe&iones, peculiariter Is Wi , weró illz, quz operum przedictorum fue- runt principia: nimirum fanctitas, liber- FW Á tas, & fcientia exponantur. Imprimis h Pj itaque de gemina fan&titate, increata fci- um licet, & creataRedem B odf ptoris qo&ri ggf:n- 2 qy d dum eri:w tdgg AR« LT Mi Difputatio VU. . Art. 1. 445 l'mr Mb | M ARTICULUS l. tolausr-q | hn bumanitas Chrifli fanlifica ; h "Y IT u ; 44 fuerit iufinitó per increatam Verbé | n;dine ts [an&itmm,? Rif ; RenotandumI. Quód fan&itas, prdä Utv s . uthzc naturz intelle&tualiconvenit, ^s iadnrut fit juxta D. Dionyfium Lib. de Divin.No- us Qu minibus cap. 12. . 4b oiui fcelere libera, perfe- c€c tamen.s dla, r incoinquinata munditits. definitio neutiquam fic intelligenda eft, W acfi ad denominationem formalem fancti fufficerec fola immunicas à peccato , nifi fors fanétitas in fenfü meré negativo,eo« Yili, démque latiffimo ufurpetur: fed infüper requiritur perfectio quzdam pofitiva,na- & tss tu£zintelle&tuali intrinfeca, vi cujus ea- tanqqam. dem ab omni fcelerc puraformaliterred. imigt« .Cü,fex' datur. Hinc Tridenr. Seff. VI. de Jufü- dulat, t ficatione cap.7. 7uflificatio non eft fola pecca- sorum remiffio, (ed x jantlificatio, & renovatia viliaritet snterioris bominis ,. per veluntariam (u/uprionem; orum ul (5 lllþeï' gratie, C donorum ; unde bomo ex injufto fit ju-. flus , o ex inimico amicus, ut fit heres. (ecundum p fpem vita-eterna, — Ex hac. doCtrina patet ; (reatà f gratiam fan&ificantem, feu fanctitatem, g creatam, qua defadó homines formali- ter fan&ificantur, effe qualitatem"poiïti-.- » per p ?'my,crcatuxæ xationali intrinfecam quam. p 446 Trallatus Vl. de Yacarnatione, &1 Quam '€adem Deo grata, & amabilis amo- AMMXS j qro impo reamicitiz redditur, ut non folüm eate- nüsgratia appelletur,quatenüs eft donum 15y & qu | QU entm aliquod,à Deo nobis gratuitó collatum., st vitt fed quatenüs (imul füum fübjectum Deo [9) fiivé gratum , feu acceptum reddit, N fcet- ( Nam éadem eft participatio quzdam na- arusad li turx Divine, & refpectu purz creaturz filiatio adoptiva , juxta illud II. Petr. I. 4« vt w fiarum t Maxima, éy pretioa nobis promi[fa danavit, ut per bec -efficiamini Divine. confortes: natura. Et L. iquls tv Joan, III. x. Videte, qualem charitatem dedit n Yo dennint !- bis Pater, ut Filii Dej nominemur , d fimus. - | . 424 . Prznot. II. uód fanctitas,hucusque umf expofita,dividi foleat in realem, & mora- w A len, Nomine fan&itatis realis intellioi- 1 gt tur perfectio pofitiva , vi cujus naturain- zapt idin telle&ualis ab omni fcelere munda red- p i r ditur. Per moralem intelligitur re&itu. do univerfalis operationum , à volunta- ag tc procedentium, feu conítans omnige- i at nz virtutis exercitium, ^ De hac D.Tho- tütati v masll.2.q.81:, art. 8. Sentlitas dicitur, per "ts Af quam mens bominis feipjam, r fuos adus, applicat. huy De. Atque hinc realis, & moralis (àn- ll &itàs etiam habitualis, & a&ualis pote- Wn, e rit appellari; eó T rtlter quód fcilicet prima fit per modumhabitüs , vi cujus fübje&tum, P etiam feclufà omni o peratione virtutis, T t rangum' tedditur, üt patev i parvulis * u p in Dijputatio VIl, Artic l ^ T E nl baptizatis, & juftis dormientibus : alte- Yij lh. ra veró importet exercidium ipfüm vir- r tsl tutis, & quidem ítabile, ac univerfale. IUO Ql Neque enim fan&tus appellatur, qui unius li, tantüm virtutis exercitio , uantumvis m v conftanter,deditus eft : (ed qui omnes ex- m ercet. Hinc Chriítus, baptismum reces oqd U? C prurus,ad faum Baptiftam atth. III. 15. lD] IIL Decet nos implere omnem juflitiam. — Unde licee lii u aliarum virtutum leges aliquis obfervet, i, bl fiquis tamen vel unico vitio laboret, eo ipfo denominationem fandi amittit, jux» tm lt ftt, tailludJacob.lI. t0. Quicunque aurem toram legem fervaverit , offendat autem in uno, fattus ef yucsqt onnium reus. Atque hinc ulterius dedu- Em Ttelirje citur, uód gratia habitualis connaturae lAtutIfl« liter exigat habitus virtutum füpernatus hh red« talium,per fe infufos, qui etiam defactó pretin. cum gratia fanctificante femper infundun- tur; quia nempe fanditasrealis,canquam voluntae omnipee radix, aut natura ordinis Divini connae: turaliter exigit virtutes infufas, tanquam ( The- otentias,ad exercitium fanctitatis mor li, é ^ ls ordinatas. hr p Prenot. III. Quód Deo fanctit yrlis [ ateth.,- 42: proprié talem , eámque fimpliciter infi- ^ " iis p nitam,effentialiter competere,omnisScri- t prim A 4 tura teftetur,, Atque hoc noníolümde gt anctitate reali, canquam puritate ab omná g virt) feelere , juxta illud P(alg. V, $« Quonians tf)9b Ü v D 448 n.;&m:"ïW . de Incarnatione. .h;m Deus volens iniquitatem tu s; fed etiam de fico B fanctitate morali intelligendum, juxtail- siformat Jud Píalm, CXLIV. 13. sandus in ommibus g, Iu gperibus fuis. Hinc fanctitas Dei eft prz- drmmunis dicatum abfolutum, Ídque commune toti gtantés: ( Sanctiíimz Trinitati: fic tamen, ut fan- jarem Ve ctitas moralis non fit przdicatum,forma- s formil liter diftinctum à perfectionibus Dei mo- xcia hii * ralibus , collectiv? fumptis , cu ) usmodi ridentil,. funt: charitas,mifericordia,juftitia, & cle- Rif t mentia.. Econtrà fanctitas realis, feu pu- fliocio a ticas ab omni fcelere,eít preedicatum ali- Divins d uod à reliquis perfectionibus abfolutis, ylinr u nimirum fapientia, «ternitate, ac,omni- ^f fomus potentia, formaliter diftinctum. Cum, vepae igitur fide Catholicà certum fit : Chri- db h ftum (imul effe Deum, & hominem, hinc troveríía movétur: an Chriftus-Ho- /j corgüar q con g s D £20,n0on folüm per corhunicationem Idio« idents: G matum, fit fanctitate Diviná infinité fan- Mula D ctus: fed etiam humanitas Chrifli,in ab-. 077 707 ftracto fumpta,per increatam V erbi Divi- 19j f pi fanctitatem, non quidem moraliter , LITT fed realiter confideratam , mediante hy- oftaticà unione, formaliter, quinimó ul UT ut m fimpliciter infinité , fanctificetur ; u amvis de illa afhrmari non poffit,quod D! Ül iuth .*mllä.m 24. dc 6 it omnipotens , eterna,vel immenfà : le- icim& tamen affirmetur "WMM , quod fit Xüm'plix- Bgun, í giter innité fancta ? D L M U t ni)þmr;a Vii, drti, E 449 Dico l.. Humanitatem Chrifti fan&i£. n ) Mi citi formaliter per increatamVerbi fan&ti- 426 | bt tatem. Itacum D. Thom. híc q. z.art.10. €ommunis fententia, contra nonnullos & n j dN pütantés: quód fanctitas Chrifti per fan- Gicatem Verbi folüm radicaliter , non au- Tij .tem formaliter fanctificetur. Prob. Etfi n '$gratia habicualis fit fan&itas tantüm ac- l Cl Cidentalis , nihilominüs formaliter fan- julit d Gificat creaturam ràtionalem ;; quia eft T& f wlicitum i 1 filiatío adoptiva; & participatio naturz Divinz, vi cujus fubje&tumredditur DEO Qs abfoluu'g, ;ofiriveé gratum, & amáabile, Sedhosef- TAE UI lll fe&us formales longé excellentiüs prz- ftare poteít fan&itas increata Verbi, hy- -- Tn Chfi- oftaticé unita humanitati Chrifti. Ergo, jnem, hi M aj. Cconftat ex num, 4253. & feq. in. hritus-Ho- prob. verbis D. Thoma. art. cit. ad r. fic ouem d yéniteone fefpondentis: Gratia, que e[! accidens, gt fimi- lirudo quedam Divinitatis participata in bomine, : Peg viliin d dnearnationem. autem bomana natura . un dicitur Verbi Diy« participa[fe. fimilitudinem aliquam Divina natura , moralitt fed diitur. effe conjuncta ipfi Divine natttra, in pere eliantt ] fona Filii, Majus arte : m eft ipfa rés , quáin jmiä r qui Jitudo ejus participata. rgo. ( s 1 "Conf. L AuthoritateScri pturz, Nam 42 j poqum Daniel. IX, 24. dé adventu Chrifti dicitur: mmenfa Septuaginta bebdomades. abbreviata funt , ut fiuem d accipiat peccatum , d ungatur Sunius. (andoruim. j «Hic nomine unctionis figuificátur fancti- fica- p 450 . fraGatus VI. de Incarnatient, gnt fomþïvï ficatio humanitatis Chrifti per increatam gt fanétitatem Verbi , hypoftaticé unitam, & ideo Chriftus eft San&us fanCtorum. g ii gereon Similiter Joan. X. 26. Quem pater (anitifia- f f pit, c mifit. inmundum. Luczl. 35 . Quod t«[ce. usümpüdt' £ur ex te [andum , vicabitur filius DEI.. Matthe II i7. Hicefbfilius meus dileus, Sed hoc snitas U ipfo fan&itas increataVerbi, & quidemin arinfate faxem, 4 gradu longé perfediori, przftat humani- er um tati Chriíti denominationem formalem d ä an fandx, quàm prefítare poffit gratia fan- fünciottn ) étificans. rgo. Conf, II. Authoritate SS. PP, qui no» ferenzímpi mine unctionis, juxta fcripturz phra(im, lncrts t 'ntz um fan&tificationem intelligunt , fimulque d fit fum ideo Chriftum, five un&um, appel- m jhent ari docent, quód humanitas per ipíarm eonunia divinitatem uncta, & fan&tificatafit. Sic D. Gregorius Naz. Orat, 4. de Theolog. on obfat s f ait: Chriflus appellatur prepter. divinitatem : e 3, Qumri enim. bumanitatis undlio: e[f, Pariter D. Au- & mantt gufítin. lib, XV. deTrinit. cap. 26. TWné &i non chriftus eft undus , quandoVerbum carofactum eff, Hujusmodiplura teftimonia Suarez Difp. z f o tv tihlor 18. & Vafq. Difp, 41. adducunt. li, 428. Dicoll, Humanitatem Chrifti per in- tte Tb d creatam Verbi fanctitatem reddi fimplici- ter infinité fan&tam, Ita cum D. Thom. tl hícq.7. art. r1. Hurtadus , Haunoldus, Vl n&i- aliique. Prob. Hmmm;as Ghxiti fa jCáe ' i gupararcn E þä'mum | ficatur formaliter per increatam Verbi fànctitatem, Sed hoc ipfo redditur per lg ] eanderm infinité fancta. Ergo, Maj. pa- MM tetex conclufione prxcedente, Min. prob. n Nam fàanctitas increata Verbi eft fancti- 0i l tas fimpliciter infinita , fimulque ipfà hu- , V manitas Chrifli capax eft, ut denomine- turinfinité (ancta : non quidem per iden. i Lnini hat hum titatem, ficuc DEUS infinité fanctus efty fed per unionem, Frego. . tm formi Conf. I. Ideo humanitas Ch [ gt lo rifti -per.,q.zg. fanctitatem increatam Verbi non red- D) qin deretur fimpliciter infinité fancta; quód fanctitas Verbi,quantumvis fimpliciterin- I pl finita, communicetnr humanitati folum- , Imilt i d. tnodó finite , fcilicet per unionem, non autem per identitatem realem, prouteas il dem comrhunicatut ipfi Verbo. Sedhec iíit. Sic Theolog, ratio non obftat, Ergo. Maj. continet fundamentum fertentie oppofite. Min. us w D i, À ob. Quamvis enim dignitas infinita V erbi humanitati , & actibus merito- y i, T tiis Chrifti non communicetur per iden« ii d z Ub titatem , féd folummodó per unionem realem : nihilominàs ipfahumanitas, & u merita Chrifti, prout dignificata per in- yfi t creatam Verbi dignitarem , funt digni- o ümpie tatis (impliciter infinite, utplerique ad- pD.Ttt ao on ) verfarii facentur, Erägo fimilicer. i E z / Tratfatus Vt.. de Incarnatione, ! n . Conf.II. Namgratia habitualis fimpli- W ,D4 citer infinita redderet naturam rationa- elt! qmi lem fimpliciter infintté fanctam , quan- 5 'mcomP | tumvis eidem folüm communicaretur per Qm , CU.U j C,m3. unionem , non autem per identitatem sert denor tealem. Ergo patiter. : " . Conf.HI. Authoritate D. Thomz. q. j maj 9 & art.cit. fic concludentis : 1n Chriflo po- lacio dili ut, Lat. eeft. duplex gratia. coufilerari , una quidem eft gratia unionis, que e[t ipum wniri per([onaliter fi- lere dit lio DEL — Et banc gratiem conflat. effc infimitam, vatis fermi lam fomadt fecumdim quod ip[a per[ona Verbi eft infimita. Ergo. 430 bjiciesI, contra primam. Sanctitas j m d increata Verbi ne t effe formarefpectu vnfm V : bhumanitatis Chri d. Sedhocipfo ean- m n dem non reddit formaliter fanctam. Er^ « denomn &o. Maj. prob. Nam Verbum Divinum Tfpola folüm terminus intrinfecus unionis vt t den hypoftiatice; ideóque non eft forma re-« ip n Épectu humanitads Chrifti. Ergo. zn Teni Conf, Humanitas Chrifti per increae & pof tam fapientiam, omnipotentiam , ter- tiodem n nititem, ac immenfitatem Verbi, non ts e denominatur formaliter fapiens , omni- Wt m potens, xterna, vel immenfa , quan- Anaitas tumvis fint perfectiones Verbi.. Ergo "od neque per increatam fanctitatem. Verbi tixwfet phyficé fümp tam degoroipaxà poteft fore "st eid " qalitg: fanct T Räfpp g r Mi Bifputatio YW. Art.1.. 413. " abimzü'gw Refp. D. maj. Sanctitas increata Ver "i t bi43? nequit effe forma ftricté talis , faxy enti- n tas incompleta, exigens tanquam fubje- mmwüm ctum, culuniatur, humanitatem Chri- Àl fti. C, maj. Forma minus ftri&té talis, feu merédenominans humanitatem Chrifti, ïlD.'Ihom»M. N. maj. & fic diflinctà min. N. confeq, 5: b Ony Ratio diftinctionis conftat ex dictis Di- LI put, L art. I Idipfum adverfarii refpon- du dere debent, íi argumentum: iftud: mu, T TA tatis terminis. applicetur ad impugnane ij Es dam formalem fübfiftentiam ,. & forma- , anct lem dignitatem humanitatis Chrifti. Ad af confirm, N. confeq. Difparitas eft: uód Cj t humanitas Chrifti non fit capax , ut prze n £. dictas denominationes formales à Verbo h yDirinum Divino, y oftaticé unito,recipiat. Nam y ünionis fapientia € à denominatio intellectüs , vi- m r taliter operantis, adeóque cüm perin- ] creatam Verbi fapientiam humanitas Chrifti non poffit operari vitaliter; hinc t ia jm, « per eandem nequit denominari fapiens, ebi, m Omnipotentia eít denominatio potentis a, O producere omne producibile , adeóque fu, qui «üm humanitas , utpote producibilis , xb - H non poffit producere omne producibile, x v nam aliàs poffet etiam producere femet- p ipfam; hinc eidem effencialiter repugnat enominatio omnipotentis, ut autem & immenía: deberet ] deqominqcur &terná, ícm- 3 j &f / Tulani VL de rnäwiat;m. quefts f femper , & ubique Verbo Divino effe uni- j aritcr-' ti, adeóque femper exftitiffe, & ubique wcdus A exiftere :cüm autem neutrum eidem con- &dfolümt veniat , quinimó füppofità impoffibili- iumanitt ate infiniti categorematicl creati , u- us Divin trumque illi effentialiter repugnet , hinc mlitats er incteatam e&ternitatem , ac immenfi- sitati C tatem Verbi denominari nequit zterna, M. &immenfa, Argumentum iteratóáfor- Nj ] mali denominatione fübfiftentis, & di- Divi, ( Pnificatz humanitatis Chrifti perincrea- nei, ' tam Verbi fübfiftentiam, & dignitatem re- Aeri, int torquetur. ^ muinis d « 24 Obiicies II, Si hu manitas Cflrï&i fan- ctificaretur formaliter per increatam iiniclc ind. Verbi fanctiratem , tunc eadem fanctifi- lmmeriat : caretur vel per fanctitatem Verbi abío- i, qu lutam, velrelativam, Sed neutrum dici eliycimun poteít. Ergo, Min. prob, Non etenim a Vi per fanctitatem relativam ; quia fancti- imantisn. tas eít predieatum abíolutum , ita uttres ttonis períonz (int unus fanctus , ficuti funt u- dnd, nus DEUS. Sed ncque per fanctitatem Morfm, abfolutam ; hec fiquidem folüm media- [ WA& t h té , feu mediante perfonalitate Verbi , t ï eít formaliter unita humanitati Chrifli. ipt Ergo. hi um Conf. Si humanitás hypoftaticà uni- Vf retur Angelo , non tamen proptereà fan- h ctificaretur formaliter per Angeli fancti- FR tà- ^ r pifputatio VI,. Art. l 4f$ hubi tatefn, fen gratiam illius habitualem. Er- opariter. Conf.prob. Ideo primum,quia : an ctitas Angelinon uniretur ratione füi, mmeiü::g. fa 1ka fed folüm ratione perfonalitatis Angelicz humanitati affumptz. Sedetiam fandti- j (Tüülq. tas Divina abfoluta folüm ratione perfa- Itbrá nalitatis Verbi eft formaliter unita huma- 114 ( nitati Chrifti. IU at Ergo. Vtertith Refp. C.maj. N. min. Adcujusprob. 45$ N.maj Nam ficuti Deitas, feu natura at &i Divina, quantumvis eadem non fitratio- lptrincte ne fui, fed folüm ratione perfonalitatis niatenr Verbi, unita humanitati Chritti : nihilo- minüs eandem formaliter Deificat, ficid- Chrt f qream ipfum de fan&itate abfoluta Verbi dicen- dum eft. inimó reipfa Deitas non eft m finctl- folüm medi i a ::l D) fed immediaté unita hu- (erhi blo- antumvis non unita ratio« qmanitati , n d ne füi ; cüm inter Divinitatem,& perfona- i etem a fnct litatem Verbi, ad fe invicem immediaté comparatas,non intercedat alia diftin&io, at uàm rationis ratiocinatz , üt num. 19. u fanct dictum eft. fi ii Adconfirm. N.confeq. Difparitas eít, N J n medu d ratia habitualis Angeli fit realiter g Vett ii n&ta à perfonalitate, feu fübfiftentia & At iC Angeli: cünr econtrà fanctitas increata Verbi non fit realiter diftinda àperfona« d litate Verbi. Caterüm tota vis hujus ar- p gumenti concidit, fi juxta probabilem. ;wgehfzü 4 5 m * W 456 Tratatus VI..| de Ynearnatione. N multorum fententiam dicatur ,. quód fan. l &itas abfoluta Divina non folüm fit prz- iv Dl SCd1 elicer u dicatum transcendens ipías Divinas per- dutris , fonalitates , fed etiam quzlibet perfona- litas fit formalis fanctitas relativa , eó quód quzlibet fit formalis. participatio itas T duali vit naturz Divinz per identitatem effentia- lem, sítquerationefüi amabilis amabili- éhus Jact tate infinità, non folüm üt Deitas, fed mereetur] t2, n0npf €tiam 5t perfopalitas eft : adeóque in, Diviais dentur tres fan&titates relativee, li, nf & confequenter tres relative, feu adjecti- matup, 1f vé fancti, et(inon dentur tres füb veft dnomin J feu 3bfoluté fan&ti ftantivé, um Yet / 434 Obiicies III. Humanitas Chriftinon, mptan fancdtificatur formaliter per increatam, Mif Verbi fan&itatem, moraliter füumptam.. ,ai n Ergo nequeper fanctitatem, phyfice füm- defnti tam. Confprob. Ideo primum; quia d fanditas Verbi, moraliter fumpta,non eft tlnddr przdicatum aliquod relativum , fed abfo- 3 qidnz lutum. Sed etiam Verbi fanctitas,phyficé o fenti fümpta, eftprxdicatum abfolutum, Erzo; t mf Conf. Sr humanitas Chrifli fan&tifica- n fnt retur formaliter per fanctitatem abfolu- t qui tam,phyfice fümptam,tunc eadem non fo- tv f làm fanctificaretur àVerbo, fed etiam à Pa- "EU Ev tre, & SpirituSancto. Ergo. Antec. prob. Mi e Namideo fán&ificatur À fanctitate abfolu- Vs cali- cà Verbi ;. quia fan&it?as abfoluta eft r tet ^ iL Difputatie VIL Artic. 1,. 477 L foh h ter immediaté identificata perfonalitati Verbi. Sedhxc eadem fanctitas pariter eft asta(t realiret imediaté identificata perfonalita- H Wu tiPatris, & Spiritüs Sandti. Ergo. Wü*. Refp. N.confeq. Difj arxcaseft quöd4;g du fanctitas moralis forma 1tcr confi ftat in, lt d & h a&tuali virtutum exercitio. - Cüm i igitur sls n ZM actus increatiDivinitatis Chrifti,per "uos i'Dtos i exercetur fan&ltasDrvma,morahter um- afnyt t2, non poffintattribui humanitati Chri- t5 rditim, fti, nifi per folam corhunicationem Idio. ftiaded matum, hinchumanitas Chrifti non po- fubflanuv teft denominari fan&ta moraliter per in- creatam Verbi fänfhtatcm moraliter Imlbnon. fümptam. DCCADL Adconfirm, N. antec, Ad cujus prob, ümpta, | D.maj. Ideoprzcisé. N. maj, Et quia fi- fs m mulperfonalitás Verbi eft ratione fui for- In; qui. maliter unita humanitati Chrifti. C, maj, 4 r "UT d Ex (ic diftin&à min. N.confeq. Sicut enim d- | uód natura Divina iïtrcahtcr im- eXx€0, phyücö raediaté 1 entificata Patri, & Spiritui San- nb &o, nonfequitur: Patrem, & Spiritum fimdifie San&um, feu totaanmtatem effe In- m aol carnatam 3 qula nemP enatura i Divinà non maon b eft ratione fui,fed folüm ratione Verbi in- carnas2, fiveunita humanitati Chrifti, fic etdamahe w par1form1tcr ex predi&a identitate im- a abot* ioediata non fcqmtur : quöd Patcr. aut utaeü"*' P&r. ul - Traüatus V, de meaynatione, I 478 Spiritus Sanctus formaliter fan&ificene wlicttri humanitatem Chrifti. im cortim 46 Objicies.ultimó contra fecundam. San- gs tf : &itas increataV erbi folüm eatenüs fancti- jireaderm - ficat humanitatem Chriíti,. quatenüs ei- TU dem communicatur. Sedcommunicatur Àd cot eidem folüm finité,utpote meré per unio- fnnüä ) ü: í nem finitam, non autem fimpliciter infi- naj, EEl nicam. Ergo. xob.Dan Conf. Humanitas Chrifliper increatam l n nitiind l J . Werbi fan&titatem non redditur formali- fandiial tertamían&a, & amabilis DEO, quàm alia vt üp(aperfona Verbi, Sedhocipfo non fán- neyut Va &tificatur (impliciterinfinité. Ergo. Min. quód um prob. Nam illud non eft infinité fan&tum;, smalitr r uo perfe&tius, féu majus aliquid in linea anctitatis dari gl poteft, & reipsà dcfa&q sretm Cl datur. Ergo. € Íp. D. maj. Sol'im eatenüs fin&ifi- tfebojtcis p R Mominisea cat;, at que, C. maj. Etiam, àt quod, N. maj- tuninda, Etfic diftin&à min. N.confeq. Ratio hujus empnantem eft; quód unio,five communicatio, 9t quo, hm t st alicujus formz infinitx fit quidem finita, effectus tamen formalis fitinfinitus:quarm- q!icircrinär, tl o formainfinita communicat fe tantüm, quantüm poteft, 4t quod, (ive quoad to. Nüäï'z&ionis Nj tumíüum effe. Ciüm igitur cota fandti- tas Verbicorüunicetur humanitati Chri- (s fl £ Íli, 2rquod , (ive quoadrem cofhunicatam, !Iü'.&imq quagcumvis humanitat non cofüunicetur ia Ine V u n;fpumäb'm. Artíc, L. 459 (s [;In&;m fimpliciter infinité , nr quo, five quoad mo- dui communicandi: hinc Chrifti huma- Ti nitas eft fimpliciter infinité fan&ta , r quod, t Qu licét eadem non fit fimpliciter infinité fan- Q €ta , &t quo. - Ad confirm. D. maj. Nonredditur tam Ht fan&ta, àt quod. N. maj. Solüm st quo, C. plttei maj. Etficdiftin&tà min, N. confeq. Ad rob.D.antec, lllud non eft fimpliciter m ltur fomd infinité fan&tum ,. füb earatione, füb qua fan&tius aliquid dari poteft.. C. antec. füb DE, qu alia ratione, füb quaaliquid fanctius dari plomnle G uit. N. antec. & confeq. Ratio efts El' g u Ml'fb d humanitas Chrifti quidem non fit Id uidinlimea ormaliter tam fancta, quam ipfum Ver- d ddo bum, quoad módum'habendi fanctitatem increatam ; cüm hc fit realiter identifica- ta Verbo,fecüs autem humanitati Chrifti: if nihilominüs eadem humanitas eft formali- g N i ter tam fan&a , at quod, (ive quoad formam hatiohujt denominantem,quàm ipfüm Verbum,cüm at hxc forma fitrealiter ipfa fanctitas Verbi (em fiit, | fimpliciter infinita. Argumentum iterató njasque ab infinita dignitate,& valore meritorum, tfe at acfatisfa&ionis Chrifti retorqueri poteft, Ex dictis : t qua l d humanitas Chrifti 438 vor fs ConftatI. Quó ainti U fanctificetur formaliter per increatam, ul n Verbi fan&itatem,phyficé fumptam,prout af 1 nempe hac ex íuo formali coneeptu eft pet- t 460 TraffatneVI. de Tncarnatione, perfe&io pofitiva, vi cujus fubjectum ab inetit omnifcelere purum, & imhaculatumreddi- tur, q Cüm etenim hujus denominationis: tecipiendz capax fit humanitas Chriíti,eó. Conftat uód fit natura intellectualis ; hinc ea- ynalitet d ftrbi apo emper increatam Verbi fanctitatem,fibi tealiter unitam, evàdit formaliter fan&ta, sDivinay! lol adt & quidemin altiori gradu, quàm fit omnis. fan&itas creata, eadémque meré acciden. mionis talis, . Exquoipfo patet difparitas :quare iediazi zi humanitas Chri(ti neque per alias perfe-. ] &iones DElRabfolutas,nempe fapientiam, W stl omnipotentiam , & imenfitatem, etíi rea- Deittenur a, fe t literunitas,fiatformaliter(àpiens, omni- otens, & iinenfa, nequeper ipfam fan-. sf lndit &itatem DEImoralem, feu perfe&tiones miltetfnd iorales, àt charitatem , juftitiam, miferi- queadim cordiam, aliásque reddatur fan&ta morali- ftuins. um ter ; quia nempe eft incapax , uthas deno- aimm Cur minationes formales à Verbo, quamvis ilblm r hypoftaticéunito, recipiat. Nam fapien- lezs Verbi €ia, & fanctitas moralis importat formali- stzlatoner teroperationem vitalem, adeóque cüm, ind r humanitas Chrifti non operetur, neque attrr d operari poffit vitaliter perac&tus increatos [ if Xpíius Verbi: hinc per fapientiam, & (an- Wl &titatem moralem Verbi non poteft for- Ut f maliter reddi fapiens, & fan&a moraliter, Wïtïnivam les Vuti ,&proindghals denominatones forma Q» OOf d N m | Difputatio VII, &ic. ae N'.M;Eäa , Qd folümn recipere poteft fapientia, & finai- t tate moralicrea : i Dttis erit. ta, de qua pofteà agendum ts Conftat II..- Quód fiumanitas Ch'ri&i 439 formaliter fan&ificetur per fandtitatem, L Verbiabfolutam. Licét enim ipfa natu- mátei ! raDivina, five Deitas , nonuniatur ratio« ;qüämüto 1 nefui, adeóque non fit terminus formalis T aoj unionis hypoftatice: eft tamen realiter äwigzs:qua iihediatéidentificata perfonalitati Verbi, ? dis a quz ratione fui eft unitahumanitatiChri« Ppintia L Sicurigitur humanitas per ipfam, Deitatem formaliter denominatur eifis ( n ltns, omp. cata, fic etiam formaliter denominatue rpfan f fan&ta, fanctitate abfolutà, | HincDeitas rfedones formaliterfan&ificat humanitatem Chri- ymifer. fti, quineandem formaliter fanctificet to- du morali talrinitas. NamDeitas non fanctificat hu« thasdeno manitatem Chriíli, prout unita ration& fui, fedfolüm prout unita ratione perfo. , quavis m pittv nalitatis Verbi: neque de Chrifto per x fomdi- €ofhunicationem Idiomatum dici potefta Hic bome eft Pater aternus , aut Spiritus Sanctus g jqe d Jf ncque ficut econtrà dicitur : Hic bomo ef] DEUS t sinrel - Hicbomo e[t Filius DEI. uódífi ulteri'is mo- "m veatur quzftio,an humanitasChrifti etiam u r fanctificetur formaliter per fanctitatem, Verbirelativam,feuperfonalem: tuncaf- zmoralitch ss m firmativé refporidendum erit, fi juxta pró« babilem fcotengam fupponatur;in Divinis j pr*- 1;;&«0 VI. de m:hrhationc;' t 463 praterfanctitatem abfolutam, dari quo- Monemm yinitats que triplicem fanctitatem relativam, Ne- gativaautem fententia tenenda eft, fi fup- Q Eu onatur in Divinis non dari ullam fàncti- qnoadra tacemrelativam , fed folàm abfolutam. Conftat III. Quód humanitas Chrifti AA er increatam Verbifanctitatem reddatur " mpliciter infinité fancta , non quidem, gt h huni qui ,five quoad modum habendi fanctita- fdnlift tem, fed folüm, r quod, five quoad for- mam corunicatam, & exinde refultan- *em formalem denominationem fancte, m Ratio hujus efts quód humanitati Chrifti ti i fanctitasincreata non communicetur per m Vl d jdentitatem realem, prouteadem cofnu- nicatur Verbo Divino , adeóque humani- item mo nitasfub hac ratione, five quoad módum ayb t mDiput fan&ificandi, non fit formaliter tam fan- al biedi a, quamperfona Verbi. Nihilominüs tamenhazc eadem fan&titas increata quoad v d totum füum effe fimpliciter infinitum per tiditrg unionemrealem cofnunicatur humanitati ul etntm xdtedid Chrifti, adeóque hzc quoad rem cofhuni- catam formaliter eft cam fancta,quàm per- eiylatio fona Verbi. Idipfum patet de meritisChri- teets hg dalrlite fti, quz, non obftante unione folüm finità cum dignitate Verbi , nihilominus fünt dujitqut valoris fimpliciter infiniti, ita quidem, ut Q Vi ua æ?[i- mvmknd ;&oncs Tþearxxdricæ Chrifti, io fi NS matios n Di]p;ætatia hz Art, 11 M 463 fnatione morali ad:xequent a&tus inereatog nlchtimäfel Divinitatis Chrifti, prout alibi oftenfürm QU eft. Exqua ipfa paricate pleraque argu- ia iiia menta adverfariorum retorqueri po(funt, ia at ARTICULUS II um 4 bumanitas Chrifli formaliter iDetd nv TE qunadh fenélificetur per. unionem b)po- ife il ffaticam ? Qrem nf nititi Chrd Renotanduml. Quéd ifthic fuppo*xxm-w [ üjcetun g tur, unionem hypoftaticam inter per- fonam Verbi, & humanitatem Chrifti effe x dem Qof m huna entitatem modalem , eámque fübftantias numodum lem,ab extremis unitis realiter diftinctam, g tam f rout Difput. I. expofitum eft. Seclus& Tlominis fiquidem hac diftin&ione queftio moverà nequit : an humanitas Chrifti fanGtifice- aquod Ánium pt tur formaliter per unionem hypoftaticamz donanicad ubd fíi etenim hzcnon fit entitas qua- m cotun am realiter diftin&a ab extremis, ad invi- cem hypoftaticé unitis : tunc eoipfo di» :a,qu*amper'-l cendum erit, humanitacem Chrifti fancti- as ficari formaliter per unionem hypoftati- (olor f cam, inadzquaté füumptam , nempe per 1n- ptinis I , W i creatam Verbi uniti fanQtitatem, proue H git. precedend oftenfu:g eít, j U r 9 Prom gl b 464 . Da&atm VL' De Incarnatione. 4. Prznot.Il. Quóbd panf'ormlter ifthfe non moveatur ccntroverf' aà:anhumanitas M ccomr E;uno]dUS | Chrifti per unionem hypoftaticam reali- Dicol. ter fuperadditam fancüficetur formahtcr in linea fanctitatis moralis ? Nam unio ifcari for Iam,. hypoftatica bon eft operatio vicalis, feu accuale exercitium v1rtut15, abipfahuma- n elfont lm inline nitate Chrifti e11c1tum. Quinimó, néc fo rean uidemeftprincipium in genere caufze cf- ic hum : ientis, realiter inflüens in actus fuper- Namunol naturales humanitatis Chrifti, etfi conna- veptulilunm edraliter exxgat ipfos habitus fupernatu- db al pl rales infüfos virtutum, qui;tanquam prin- türe hn cipium effectivum reale, cum humana vo* luntate Chrifti concurrunt. ad - a&ualc dcöquc a t sdtnommat exercitium, five a&us fupernaturales v1r- rrfonaVcrbm( tutum . dbf - Prenot.IIL Qgödpromde controver: emitin i fia folüm moveatur: anhumanitas Chri- ih fan&ificetur formaliter in linea fancti- 'z(hndam h wtomf tatis phyficz per ipfam unionem hypofta- ticam, prouthzcà Verbo Divino eft enti- ïäb])ct dter l,quæ Ql t2s quxdam realiter- diftinda ? Sive an. 3pfametunio hypoftatica (it creata fancti- T. qu tas phyfica , non folüm , grque , prout jux- el "M Vm ta omnes ahunde certum eft, fed etlam "fit fan&itas ereata, ár quod, hoh minüs;. Bdb uàm eratia habltuahs mFuf'a humamtam ] u ohrifti ? Affirmativam fententiam - cum. "M d olun chal ahasquc defendit Munieffa, cui uwmu Suar, OM Difgutatio VI1. 4rt, H. 465 ifOlïlïl[P L]Ug Suar. Difput. 5 1. favere videtur. Negati- 1a:anhmï vam econtrà cum Vafq. Card. de Lugo, & Vg Haunoldus propugnant. Ug " "t fj Dicol. umanitatem Chr ifti ;ïnbn' fan- 444 üificari formáliter per unionem hypofta- RUA ticam, Prob. am hypoltatica unio s oDf non eft formalis fan Gitas , r qued , necqui- (unni & dem inlinea fanCtitatisphyfice, Sedhoc tntre u ipfo per eandem formaliter fan&ificari ne- asf quit humanitas Chrifti. Ergo. Maj. prob, Namunio hypoftatica ex fornrali fuo con- U us m ceptu folummodo eft formalis devermina- MOQU tio ad preftandum perfonz Verbi, & na- hum v turz humanz. effectum formalem uniti, al adeóque ad communicandas humanitati nutdts vit €3s denominationes formales, quas ipía * erfonaVerbi eidem communicare poteft, controvcrri edhocipfo folüm eft fanGitas, pt que , fcu xinsChri- determinatio increatze fanGáitatis Verbi ad preftandam humanitati formalem de. ia fndie al nominationem fanctz , prout ex conceptu od exte cujuslibet alterius unionis . fuperadditz conftat, qux nontribuir eundem effectum i 8v formalem , quem forma unita przftat. r f Ergo. ! routiuï- d Conf.I. Nam unio fü eraddit k h a, vi cu-44f 3 us jus gratia habitualis realiter uni tur.natu- non tBl rzhumanz , non eft formalis fanctitas, m i quod , fed folüm gr quo, feu applicatio fan- [cntim CllC litatis Creata j ut hzc pracíiet formalem ; 1 lt i Cg - 466 qraclatusV1, de Incarnationt, p denominationem fan&.- Ergo pariter. jem hum Ideo prlmum uia unio Conf. prob. jicilitet, ratiz habitualis ex füo forma 1 conce- etaradioa tu, net eft formalis ämablhtas , nec fi- adob fuan iatio adoptiva , aut amicitia, vi cujus (m-conna fübje&um reddatur formahter atum ,& stamfott amabde DEO amore amicitix. Scd donam JX €tiam unio hy oftatica non eft Hhatlo ct je donum, 1(0d, autalia forma, vi cujus humamtas onem/aA Chrifti reddatur f ormahter grata, & ama- Iamumob;p( bilis DEO; cüm unio hypoftatica nec fit *m &i fJ(M partlcxpatlo enutatwa nec imitativaDi- t n winznaturz. Ergo. Conf II. Authori- cate D. 'Thomz q. 6. art, 6. fic docentis : aemzmmbz, ani lpotà Gratia unionis e[f :p(um effe per[onale Verbi ,. quoä t hum eft terminys afumptionis, — Etfimiliter q. 2 db iL m Yo. ad r. réfpondentis : quód natura hà- donm rad mana per Incarnationem non participave- ie dono tit (imilitüdinem aliquam Divinee nature, A]P J mf prout ex verbis , num. 426. allegatis,con- ftat. Sedhocipfounio hypo&atlca, prout (fhm ü; tealiter diftin à ,nrob Yit a à perfonalitate Verbi , .EdUIH' non eft partl Clp atio entltanva, aut 1m1tau- li hl | va Divinitatis, & coriféquenter neque eft | fanCtitas formalis, atquod, Ergo. ^ eree 46 Dicoll. Humanitatem Chnfhfan&xfï- iülte As tenUams cari radicaliter per hypoftaticam unio- nem. Prob. uamvis etenim unio hy- Vit üpen d ïMll]fh poftaticanon fit anctitas formalis, eftta- &enanctitas radxcab.s. Sedbocipfo per MM j eane A E DifputatioVII. Actic, Il.. 462 A ] eandem humanitas Chrifli fan&ificatur O A. | radicaliter, Ergo. Maj.prob. Sanditas ]gb.iüm: u creata radicalis eft donum füpernaturale, É Iv uodob fuam perfe&tionem entitativam, r A il ]tém-connaturaliter , exigitfanctitatem "i, creatam formalemiuillo fübjecto, cui ta- ledonum ineft.' Seduniohypoftaticaeft ^ ünel fl Is fumzs taledonum. Ergo. Maj. continet defi- nitionem fandlitatis radicalis. Min, prob; r as at n Namunio hypoftatica ob füamperfectio- Initimi nem entitativam, faltem connaturaliter,. II Authot exigit gratiam habitualem, 'ali4que dona [c docenty: füpernaturalia, ità ut hzc. eadem ritulo TU j unionis hypoftatice fint cotinaturaliter debita humanizati Chrifti, Ergó. t Md ; Conf. I. Namunio hypoftatica non mi- 447. nüs eft prima radix gratiz fanctificantis,. p aliorimque donorum füpernaturalium , Ym vt uàm ipfagratiafanctificans fit prima ra- Li d n à 1X habituüm füupernaturalium. Ergo. fs t Antec. prob. Authoritate SS. PP. patíim pjc V affirmantium: quódunio hypoftatica in- jrimtat ter omnia dona fupernaturalia fit praftan- Eernequc tiffimum, & excellentiffimum.: Sed tale [ j nón'effet, fi faltem connaturaliter non m[ïi'fanäi' éxigeret, tanquam prima radix,omnia re- dcum liqua dona füpernaturalia, nempe grae jm u t. 1. » yiis d am, habitus tofufos, &Lpfam *'Vllfipfxe—:;r.i. Ergo- 1boci9äf Pediam, [ i ,Gg 'a AM GE :-;;" G'-?nf'-'; . ! 468 Tra&latus V1. de Incarnatione, uöd,fm&i?? " Con£.II. Authoritate D. Thom. q. 7. widliter ! àrt. 1. fic docentis : Neceffee[f in Chrifo po- qecam i gere gratiam babitualem ,| propter. unionem anim& sor ratit illius ad Verbum DEI. Etq.34. art. 1. Abun- 3sDEOr dantia gratie, famdificantis ammam Chrifti, de- im etL fmcialite ' vivatur ex ipía tanione Verbi.. Ergo. 44 $ . ObjiciesI contraprimam. Unio hy- n camen. oftatica eftperfe&io formaliter incom- , itq; offibiliscum peccato: qui nimó cumpo- gtiva, xl tentía proxima peccandi, faltem confe- iicetimad uenteipfam unionem hypoftaticam. Sed s DÉ n hoc ipfo eft fanGitas formalis , st qued, tf adeóque formaliter fanctificat humanita- tem Chrifti. Ergo. Maj. ifthíc fapponi- Wfents d (fbilsqum tur ex art, 1, Difput. feq. Min. prob. San- fussormal €titas formalis, «t quod, cft puritas ab omni Moonfem, fcelere immaculata, feu perfectio pofiti- ttlinmg Va effentialiter incompoflibilis cum pec- üpatn, Cato, exdictis num,423, 'Ergo. Conf. Authoritate SS. PP. ui unió- A nem hypoftaticam appellant fumam gra- um * & afferunt per, eandem Deificari 15 lt tiam ; "itgj humanitatem, Ergo. "ipeito 449 . Kefp. D.maj. Unio € ft perfectio for'; "t maliter incompoffibilis cum peccato, & u fübje&tum quoque reddit formalite ra- as tum, fiveamabileDEO. .N. maj. É t fi Wu Pmm anul fubjectum non reddit formaliter gra-, t t tum, fiveamabile DEO, C. maj. Et pari- ( DiffutatioVII, Artic.H, 469 quódfin&i tas formalis non tantüm fit ef- :D.'n)m?' Mf fentialiter incompoffibilis cum peccáto , W Mi fed etiam fit perfectio pofitiva, vi cujus x natura rationalis formaliter grata,& ama- ïmw bilis DEO redditur , prout num.423. di- um eft. Licét igitur unio hypoftatica fit g. um Ilnif.kþ effentialiter incompoffibilis cum peccato, maltene nontamen proptereà eft (anctitas forma- Uhin) lis, dt quod ; quianeceft participatio enti- fiten ei tativa, nec imitativa Divina fancticatis, vuhtam d Sicetiamactus fidei Theologice, quoju- ftus DEO revelanti crederet, fenon effe TMTI at um inítatu peccati, & unioipfius gratiz fan- f yon &ificantis, eft quidem effentialiterincom- poffibilis cum peccato : non tamen eft t pro n misdbomt fanctitas formalis ,. àr quod.. Ad confirm, D. antec. Unio hypofta- i poft tica eft fümmagratia in l'ineadoni, feu be- lr um t m neficiigratuiti. C, antec, Summa gratia in linea formz, fübje&tum reddentis for- ) g malitergratum, & amabile DEO. N antec, Áifam g & confeq. Ratio eft ; quód gratia in dupli- m Deitz idem ci fenfü accipi poffit, Imprimis efedüolt in fenfugenerico pro quovis dono gratui« necatty to: fecundó veró in fenfu peculiari pro orma , vi cujus fubjectum DEO gratun, ynali " H redditur, Primus itaque conceptus con- m ? i venit unioni hypoftaticz , fecüs autem- rf fecundus, :tmaï' ,f ;*T" Ob- Gg ; ) Wi:; ! 47^ Tralffatus VI. de Incarnatione, äg«DiV.mU i 4ro j Objicies IL. San&titas creata formalis, t quod, eft participatio Divinz naturz. t malis it d Sedunioh yftm, D poftatica eft talis participatio, & quidem j ngé excellentior, quàm gra- um mal tia habitualis. Ergo. Min. prob, Nam « in o unio hypoftatica eft participatio naturz imaris forr Divinx quoad rem ipfam ; cüm gratiaha- g. N. co bitualis (it participatio folüm per fimilitu- ;)po&atica dinem,prout ex doctrina D. Thom. num, a, ade mll Con 426. allegata conftat, Ergo. Conf. Si etenimunio hypoftatica non hypofüticäl; effet formalis fan&titas , tunceo ipfo gra- st CO i tia habitualis effet donum perfectius u- nione hypoftaticá, Sedhoc admitti ne- ahumziost quit. Ergo. v ii 4j1 . Refp.D.maj, San&titas formalis, àt qued, w aftn g eft participatio naturz Divinz, st qued, (ive m (aplct er modum formz ,. vi cujus fübjectum, hmj conftituitur in ordine, aut ftatu Divino. Mul C. maj. Solüm t que, five per modum. aredent nexüs cum ftatu Divino. N.maj. Etfic Jctibisí diftin&á min, N.confeq. Ratio eft; quód &ICIOT u uniohy oftaticaneque fit Divinitas enti- Q,micsü . tativé Á umpta, cujusmodi eft Verbum. iamDE Divinum,neque Divinitas imitative füm- pta, qualis eft gratia habitualis. Hinc "unio hypoftatica non eft forma, fed fo- Fim?CIfe&i« A ,9' Min.' Tüm eftnexus cum forma , feu cum Verbo Divino, perquodhumanitas Chrifti for- Wib n or- F hd maliter Deificatur, fgu conftituitur i dine M tf Difputatio VIL. . Art. .. 47t, lUi Q dine-Divino , adeó u e nec.eft: fanctitas, formalis t qued , fe 1 .folüm Zt qu. . Ad s Tmüf, Rn confirm. D:maj. . Gratia habitualis effet La Y donum majus, aut perfe&tius fimpliciter ,. FUcptm N five in omnilinea, N.maj Inlinea (an- &itatis formalis.: C. maj. Etfic diftindt4, n) wmp?! min, N. confeq. Ratio eít; quéd unio tlimme u D Ts hypoftaticanon fitformalisamabilitas 4f , quod, adeóquegratia fanctificans füb hoc formali conceptu eít perfe&ior unione ynolttiom hypoftaticà; quiatamen hzc eadem unio ieeoipp per connexionem eífentialem fecum ad- perfcdts : fertincreatam fanctitatem Verbi, vi cu- X admyttn jus humanitas redditur formaliter infinité fan&a, &infinité amabilis , & prztereà mll du fimul adfert gratiam habitualem ; .hine g i eadem (impliciter, & abfoluté loquendo,. ijedim atoDiino. eft donum majus, & perfectius, quàmgra- er modim tia habitualis. Hoc ipfüm adver(ariire- fpondere debent, fiargumentum áparita- nj, & te beatitudinis formalis od qui flatice retorqueatur. Scunionis hypof-, dnitas ent j Verbur Objicies IH. San&itas formalis eft con- 42 jundio cum DEO. . Sed unio hypoftati- j ] Ca eftformalis conjun&io cum DEO ,. & r ylis, J uidem perfe&ior, quàmgratia habitua- m, f Is Ergo. Min.prob. Namunio eft con- (eom V jun&io entitative (übftantialis cum DEO, ] Chïm tualis, quantumyis infi- hii grggia autem habi I5.4. -; nité i ) 472 TraflatusVI, de Incaruatione, nité intenía, eft conjunctio entitativé fo- jite 1 làm accidentalis. Ergoi i, f Conf. Humanitas Chrifli, prout for- A qeata fan maliter conjuncta DEO per unionem. bricanon hypoftaticam, excedit femetipfam , prout d format formaliter conjunctam DEO per gratiam habitualem. Sed prout conjuncta DEO f Adc per gratiam habitualem eft formaliter Y a?pcum fanda. Ergoáfortiori. Maj. prob. Hu- pO a manitas per unionem hypoftaticam,feclu- Supracomt $á omni gratiàhabituali, magis conjun- C.mi, Bo prob,ümlïiff gitur DEO, quàm eadem conjungeretur tiopaittr pergratiam habitualem, fineunione hy- poftatica. Ergo. fiirdidt 43 Refp. D. maj. San &itas formalis eft vriat f juncio cum DEO tanquam amabili- wnndinci tas. ; ormalis cum amante. C. maj. Tan. (sl quam íolus nexus amabilitatis formalis nj t cum fübje&to, quod redditur amabile. N, tyeinond maj. Etfic diftinCtá min. N confeq. Ra- m quoq tio eft ; quód fan&titas formalisnon fit qua- tln À liscunqueconjunctio formalis cum DEO , tüfretur fed cantüm Jlla, vi cujus fübjectum red- ia ditur formaliter amabile , five dignum, ) amore amicabili DEI: ficuti beatitudo i, fr formalis non eft quecunque. conjun&tio iil cum DEO, fedtantómilla, vicujus fub- fria i je&tum per vifionem, & amorem fruitur dümmm[upci DEO. Ciüm igitur humanitas Chrifti per Wïüpüu* wnionem hypoítaticam non réddatur for- ma- P 475 — DifputatioVIL, Artic. l. maliter amabilis, fivedigna amore ami- li citixz, fedper eandemfolüm conjungatur i ys. cum ipfà amabilitate formali , fcilicet in- 1 TM creata fan&itate Verbi : hinc unio hypo- ftaticanon eft formalis fan&itas, ficuti nec mniphlä 0 i eít formalis beatitudo humanitatis Chri- L od fti, Ad confirm. D.maj. Reduplicatio- 1 d n ne appellante fupra conjunctionem cum Mj DEO, qux fit formalis amabilitas. N, maj, o s Supra conjun&tionem genericé fumptam, as cojo C. maj. Etconcefsámin, N, confeq.. Ad Qorjngert prob. fimiliter D, antec, & N. confeq, Ra- Deuinnrly tiopatetexmodo dictis, Idipfumadver- farii refondere debent, fi argumentum & formils dl paritate beatitudinis formalis, quz eft y amdli- conjundtio cum DEO , retorqueatur, :. mij. Tan- Objicies ultimó contrafecundam, $i4f4 r formals humanitas Chrifti fan&ificaretur radicali- adile N, terperunionem hypoftaticam, tunc per Ü M nf n eandem quoque fan&ificaretur formali- : nonut i ter, Ergo, Ántec, prob. Nam eatenüs liSCllmD ! i fanctificaretur radicaliter per unionem, jdum 1 hypoftaticam , quatenüs hzceffet radi£ y lgt omnium donorum füpernaturalium, Sed yi beat hocipfo, Ergo. Min. prob. Ideo huma- nitas Chrifti ían&ificatur formaliter perP j n gratiam habitualem ; quia hzc eft radix v5 orem donorum fupernaturalium:, fcilicet habis s Chr suum , & ipíius b;atitudinis. Ergo. [^] [j ii eg* y 74 'fra&atm Vl; Vde Incarnatione, memm( - Conf, Gratía habitualis.eft formalis fandtitas; quiaeft formale jus ad beatitu- i tius ol guiciptte dinem, fed etiam unio hypoffatica eft for- | uml male jusadbeatitudinem, Ergo, ( Refp, D, uftimumantec, Ideo humani- gitatione «55 icfliato tas Chrifti fanctificatur formaliter er gratiamhabitualem; quia hzc przcise eft dtconjux pereaum xadix donorum füpernaturalium, |.N, an- (icucunto tec, uia fimul 'eft formalis amabilitas , feu participatio naturz Divinz per fimili- i, fohm Giprenct £udinem, C,antec, & N,confeq,. Ratio diftin&ionis habetur ex fuperiüs dictis, a Adconfirm, N,min, Licét enim gra- (lbiiscumpe tia habitualis, & unio hypoffatica,. eate- nüs conveniant , quatenüs utraque eft ra- eandem ao titrert) ( dixbeatitudinis:. difcrepant tamen in eo, Antltr I quódgratia fanctificans , tanquam filiatio. adoptiva, fit jus formalead beatitudinem, qitm) um fecüs autem unio hypoftatica ; cüm eadem j i fqi ne que fit filiatio adoptiva , nequenatura- a omadem Cohat T Jis, Quamvis igitur humanitati Chrifti, qdemforma feclusà omni gratià habituali, fit debita beatitudo ; attamen jus formalis ipfius zbf n humanitatis nonhabetur formaliter per gdfom unionem , fed per filiationem DEI natura- Domditer lem, hunianitati unitam, juxta illud ad itütr, X Rom,VIII 17. si autem flii r heredes ; beredes od quidem DEL , cobaredes autem chrifftt. Ex dictis al "T Conftat1, juód hurmanitas Chrifti Wt qm non fanctificetur formaliter per jpfam u- ALUT nio. Mi 40 . DifpitatioVIl, Art, W. T Uumlw a lt njonem hypoftaticam , cümhzc non fi fanctitas formalis ; uia fcilicet nec eft: D participatio naturz Divine per identita- -Efo tem, cüm (itentitas creata, neque per i- JUN j mitationem , feu (imilitudinem ; cüm non ' O Hinc folummodó fit filiatio adoptiva, D eít conjun&tio, feu nexus inter fanctitatem : fim Y increatam Verbi, & humanitatemChrifti : Hfüsmabllh' ficuc uniogratiz habitualis curn animaju- "g Ti fti, folummodó eft conjunctio inter fan- Qf Il 1 h i &itatem creatam formalem, & ipfam ani- Til dj mam jufti, Sicut igitur ex eo, quódunio . atizhabi tualis fit effentialiterincompof- dtenim g asica, Z9 fibilis cumpeccato mortali, non fequitur: eandem effe formam fanctificantem,fic pa- QU TU aTA riterex eo, quódunio hypoftatica fit ef-. um flato fentialiter incompoffibilis cum peccato , uinimó cum potentia proxima peccan- tiudinem, unexdern 4 i, non fequitur: eandem effe fanGita- tem formalem, : ]UCM[UI'&- N Conftar II Qu bd unio hypoftatica fit 457. quidem formalis conjun&io humanitatis tbl ul ifis cum DEO, tanquam fubje&ti cum forma, milter . aut quafi forma, vi cujus humanitas Chri- fti formaliter Deificatur, feu conftituivur Y naturt s ld d in ordine , & ftatu Divino , (imülque red- ditur infinité grata, & amabilis DEO : non gj Pou tamen fitformalis conjunctio cum DEO, tanqua m amabilitas humanitatis cum a- juts r hu- mae vt t I ; m agte ; ícu tanquam forma , vi cujus A X 4$ -ïïq&)tus Vt. de Incarnatione, p manitas redditur amabilis,& digna amore amicitie Divine, Sicut igitur humani- AA tas Chrifti per unionem hypoftaticam qui- dem magis conjungiturDEO, quàm per vi- hn hum fionem intuitivam , cümilla fit poffeffio fubítantialis, hzc autem folim accidenta- j [ lís; quin proptereà beatificetur formali- ter perhypoftaticam unionem,quznon eft &t poffeífio intentionalis fruitiva DEI :. ita fisít pariter humanitas Chrilti quidem magis ]is, p conjungitur DEO conjunctione reali per malic ia unionem hypoftaticam, quàm pergratiam amorana habitualem, non tamen per illam fanctifi- filebred catur formaliter; quianon eftfiliatio ado- tiva, qualis eftgratia habitualis, pun, Aj um pamci;: L2 uód nihilominàs huma- qte CODatU nitas Chrifti fanctificetur radicaliter per snlen, f unionemhypoftaticam, Hzcetenimnon 1 phut folüm metaphyficé exigit, fecimque ad- fert increatam Verbi fanctitatem , fed z ngnen n attus lu etiam faltem connaturaliter exigit fancti- a um tatem creatam , feu gratiam habitualem , & reliqua dona füpernaturalia, ipsámque hvt beatitudinem formalem, tgefeinf Atque hinc t Mil patet, quaratione unio hypoftatica non folüm fit donum maximum inter omnia ia fide dona fupernaturalia, (zd etiam in quo fen- T ts fü dicipoffit, quód per eandem m agis fan- DO ctificetur h 1 äq*üïmmcdig umanitas Chrifti, quàm per. t &ratiam habitualem, ARTI- l, ;[81 ' M Dz[puramm Art. Hi, ').&lüg.muc a '.m]m' l [ ARTICULUS Ill, M [ p Bumanitas Chrifli fan&gïca- ia lm ,fur f maliter per gratiam ba- Ri fj DERHT, ag D qu,qmmi tvz DO T Rænofandu'm I ód -g'räiä habmxa 4f9 lis fit qualitas entitative fupernatura- m nj lis, per quamnatura rationalis creatafor- mneredix gt maliter fancta redditur , & digna pariter hm lnci amoreamicabili DEI, fimulque (it jus fi- fliatioat. liale hzreditarium ad beatitudinm zter- nam, Atqueideo gratiahaiiitüä]is, tan- 1 nis fürt uam participatio imitativa naturg Di- wine connaturdliter exigit .fanctitatem, "l pt moralem, feu habitus infufos virtutum, teumnon n at per quas natura rationalis creata eleva* im, d tur, ingenere caufz efficientis ad elici- 'endos actusfüpernaturales, prout num, gt 23, dictum eft, udem , — Prznot. II. Quàd virtutes füpernatu- 466 m rales per feinfufz in duas claffes dividan- ts hint tur, Nam ali« fünt virtures Theologicz, faic o nimirum Fides, Spes, & Charitas, qu& yer ontnià )EUM , aut perfectionem aliquam Divi- jnqole nam, tanquam fuum objectum formale; ymgslie fdque immediarum attingunt, tem funt virtutes morales , quz fcilietho- ,gar ass , i recirade perd em;*; u * Tan- : PT TraBatus Vt, de mmmone. dam uni tanquáti fuurh objectum formale imme- «tia habit diatum refpiciunt , prout ex Tract, IV, sllenciftm pe Virtutibus Theologicis .fapponitur, ^ Cüm jrum, igitur gratia habitualis. connaturaliter exigat virtutes infufas : hinc etiam de- idhocin f formali facto cullibet viatori cumgratia fanctifi- cante infunduntur , prout Trid, Seff, V. ugceui jrramqud Cap.7,doCets Hec omnia fimul infuja accipitlio- mira!is..».fm quo per fe[um . Cbriffum ,cut in[éritur , fidem, fpem, r charitaten, — Quinimó virtutes infufi monfanctit habinuln, tiam inbeatis permanent faltem illze, qud fceru f cum ftatubeatifico componi poffunt, [ve pritt 461 Prenot, III, Quód,przter virtutes in- fedhocrao fufas, dentur quoque peculiaria fepcem, aroniuni dona füpernaturalia, quz Spiritüs Sancti s Mi appellantur,juxta illud Ifai, XT,v.II. nequie- [cet (uper eumspiritus Domini:Spiritus [apientia,c i. ndlsserfn sllfntad teliedhás , Spiritus. confilü , & fortitudinis , spiritus ireldirr féientia, E pietatis , cy replebit eum spiritus timoris QXEOnolt Domini, . Ex quibus pietas, fortitudo, & ttut Qcti timor ad voluntatem , reliqua veró ad in- &t . tellectum pertinent, . Hec autem dona diftingui realiter à virtutibus infufis, D, " l adise Thom. 1.2. q. 68. art, i, docet:. Quia féciiite Etrb f ditn ea bomo dijponitur , tur fit prom FFQW Am fpiratione Divina, L pté mdnhf 46 mr Utilo, 462 ; Dico I, Human m itatei Chrifti fáicalffi cari formaliter per gratiam habitualem, al linifa?u ItacumD,Thom.q. 7;art.1,cofhunisTheo- logorum fententia, Prob, Nam prater Vi grd« d Dilputatio VII, Art. UL 479 | fümm Ee, gratiam unionis , datur etiam in Chrifto Maler gratia habitualis , eadémque füumma, &cex- r i cellentilfima, quzfcilicetomnium Ange- i l c.onm"fï:fl | lorum, & hominum gratiam. tranfcend E IU R, Sed hoc ipfo pereandem humanitasChr t Df fti formaliter fanctificarur, Ergo. Maj, t n st patet ex illo Joan.L. 14.. Vidtmus gloriam ejus, gloriam quafi ungeniti À Patre , plenum gratia, Q* Va WWWM veritatis. Min, ptob, Ideo humanitas Chriftà Ifütes nf non fanctificaretur formaliter per gratiam habitualem, qu5d eadem aliunde fancti- lenil a ficetur. formaliter per gratíam unionis, iquïunt. i five per increatam Verbi fanctitatem, t ii (ote Sedhzcratio nonobftat, Ergo, Maj, con- ntds atl tinet principale fundamentum fententiae VIL l- oppofite. Min.prob. Namfànctificatia formalis perfanctitatem increatam, eam- te jinu d. ue fübftantialem , vi cujus humanitas in, gint é hrifti redditur immunis à peccato,(imul- r t que DEO po(itivé grata, &amabilis , non riüo, & vradite excludit fancti&cationem formalem per fanctitatem creatam , eámque accidenta-' item dont lem , vi cujuseadem humanitas reddatur .af immunis à peccato, fimülque DEO pofi- ; Qu r tivé grata, & umabilis, cüm ] y i molnlisM n utraque ;it m' diverfalinea, Ergo. "Con£I, Authoritate Scripturz, & SS, " ui&i fanctii- PP, NamIfai. L XI, r. dicitur: spiritus De-' ubl minii füper me, eà quid unxerit Dominus me, Hic. oïhunis'[hïf- Yor Verba de fs dicta Me Chritus- 'ipfcm-ef*- u gïl* Traltatus VI. de Incarnatione, b 480 Luc, IV, 21. teftatur, & juxta commu- Lqionis h Pw qmaturad 3 nem expofitionem non folim huncfenfam coütinent : quód Chriftus de Spiritu San- jjritusSas cto conceptus fit, fedetiam idem Spiri- $f &ee tus in Chrifti anima habitet per gratiam sinitas ul babitualem, Unde D, Bernardus Homil, iiea fand 4. füper Mifuseff, ita loquitur : Siwgnlariter ttaalem. fancui fuit , quidquid Virgo concepit , cy per spiri- mirtutes, &ís satillificationem,c per Verbi a[famptionem, Cu- yrindipit iplurateftimonia Suar, Di turdliun ) jusm fput, 18:. - aliiqueadducunt, Ergo. ul onf, 2, Authoritate D. Thom. q, art, Am od cit, in argumento fic loquentis, Dicitur fi d Vfai, XI, Requiefcet [uper eum spiritus Domini , qui tipoftinty wnter n quidem in bomine dicitur e[fe per gratiam babitualem , qugoinchriffo fuit gratia babitualis.Ibidémque ad d vt 1. lic refpondentis: cbriffus eff verus Deus fecun- Go ] at düm per[onam , €&r naturats divinam , ftd quia cum xéilo fut einitate perjona remanet diflnclio nattrarum , anima Ea chrifli tiun efl per [uam effentiam divina. Unde opor- titj, Sedh tet , quüd fiat divina per participationem , qua e[t [e« tabttue cundüm gratiam. Ergo, t donis p 464 . Dico », Humanitatem Chrifti per gra- ttrftof tiam habitualem fanctificari quoque radi- rtsmum, caliter in lineafanctitatis moralis, Itacum *loint D. Thom, q. 7. art, 2, & , communis fen- t tentia, Prob,. Gratia habitualis Chrifti , U d utpote fumma, & excellentiffima , conna« Q od turaliter exigít omnes virtutes per fe in- mmw füfas , qu& componi poffunt cum ftatu ?W Md i unis H IM. DifputatioVIL, Artic, l11 81 d " li wnionis hypoftatice , & beatitudinis fü- MM pernaturalis: pariter exigit omnia dona Spiricüs Sancti, & quidémin gradu fum- um mo, & excellentiffimo. Sedhocipfo hu- UO fttns EM manitas Chrilti radicaliter fan&tificatur,in linea fan&titatis moralis, pergratiamha- Uti: Mi bitualem. Ergo. Min. exindepatet; quód 0 ( virtutes, & donaSpiritüs SanCti, tanquam [2 0 u Dj principia effectiva operationum füperna- turalium, fpectent ad (an&titatem moralé, P outn.424.dictum e(t; Maj. autem prob. T og N am conveniens erat, uthumanitas'Chri- ts Difh tD a fti perdona, & virtutes infufas,tanquam difpofitiones, & potentias, effet perma- Vunddiun, nenter elevata ad eliciendos a&tus füper- Diénquead naturales virtutum. Ergo. n fu. Conf.I, authoritate Scripturz. Nam. 465 LL in Chrifto fuit plenitudo gratic , juxta ni, um illud Joan.I. 14. Vidimus plenum gratia , d v - veritatis.. Sed hzc plenitudo importat gra- AT d tiam habitualem, prout conjunctam cum ominibus donis Spiritüs Sancti, quzpari- fipt g ter in Chriíto fuiffe conftat ex verbis Ifai, goque tat füperiüs.num.461. allegatis: virtutes au- sls Ia tem Chrifto infufas totum Evangelium de- us predicat. Ergo. jlis hr * Conf.II. Author. D. Thom. q. & art. [ffà, conI)P cit. fic concludentis: Cy grariachrifli fuee pl it perfectifma , conjequens eff: quàd ex ip[a proce[- Ani- g [mnt yirtutes ad perficiepdum gngulas potentids à LUE 73 482 Tratlatus VI, de Incarnateone, b sne , quantüm ad omnes anima elius. — Ec fimili- V. Ca ver art. y.. Anima. Chrifl perfetiaffime. à spiritu jnfificar Sando movebatur , iwxta.illud Luc. 4.. Efus au- ylüm ext gem plenus Spiritu Sandio regre[fus eff à Pordane, &* ii min. acchatur à Spiritt in defertum..— Unde mamfeflum llinde pat efl, quàd im cbriflo. fuerint. excellentifimé : dona. h, human rgo. 466 — ObjiciesI. contraprimam, Humanitas àm p Chrifti fan&ificatur formaliter, & quidem anim com! fimpliciter infinité per increatam Verbi &humart fan&titatem. Sed hocipfo repugnat, ut eadem ían&ificetur formaliter per gra- lincat5,] j conkt tiam habitualem, quantumvis eadem in- i, Kai füf» fuerit humanitati Chrifti. Ergo.' Maj. atet ex dictis art. przced. Min. prob. $, stl 2 Unfelk fi etenim fanctificaretur peripfam gratiam &t imil habitualem, tunc per eandem evaderet dttem: m magis fan&a. . Sed repugnat, ut humani- sndtftt tasChrifti, utpote aliunde fimpliciterin- thteminen finité fan&a, reddatur formaliter magis Üomfem, fan&a per gratiam habitualem. Ergo. . Conf, emmre ratiahabitualis non poteft hu- tss af manitatem Chrifti reddere formaliter di- nam amoreDei. Ergo. Anteced, prob. zimuntate Nam aliàs humanitas Chrifti, prout digni- trrenr fcata fimul per utramque fan&titatem, ef- ? tmal fet Deo magis grata, magísque amabilis, b WIIM; T10r Quàm proutdignificata per folam fanctita. crämm;) (i Mi temincreatam, Sedhocadmitü ncquitf &9» h] W Refp, j R Mi 1 l&l(t. k&ü DifpttatioVIl, Art, 1. 485 W*?m Refp. C. maj. N, min. Ad prob. D.maj. 467 li, fj Sandificaretur magis inteníivé. N.maj. Solüm extenfivé.Tranf. maj. & fic diftin- Mf Ratio diftinctionis U &à min. N. confeq. tss aliundepatet. Ceterüm,rigoroséloquen. do , humanitas Chrifti, nec quidem exten- fivé, magisfancdtificatur per utramque, 17 D It d qià quàm perfolam Verbifanctitatem. Sicut m V enim complexum ex perfonalitate Verbi, & humanitate non eít quid perfedtiüs in; Itigt, t linea entis , quàm fola perfonalitas Verbiz It pr p ita complexum exffanctitateincreataVer- l eatm p I Mi bi, &fàn&titate creatahumanitatis Chri- fti, non eft quid perfectius in linea (ancti- Mn. pl tatis. Unde licét humanitas Chrifti fan- ingutm Gificetur fimul formaliter per utramque n eaderet fanCtitatem : non tamen per utramque i umanie ma yicteri- gls fan&tificatur , quam per folam Verbi jf mgi fanï titatem increatam, Ad confirm. N.antec. cum füa prob. ] Erg(]' Argumentum retorqueri poteft: fietenim ] ote[thq- tota Trinitas affumeret hypoftaticeé ean- miltetd dem humanitatem , adeóque humanitas i t tuncperficeretur, fübfifteret, atque digni- ,proutdlgül' ficaretur formaliter per tres perfonalita- læ[mm ' j tes Divinas : non tamen proptereà magis y m ii perficeretur, fubíifteret, aut dienificare- tur, quàm defa&o perficiatur, fubfiftat, & W* n dignificetur per folam Verbi perfonalita- mplexum ex tribus lgl fem; quia nempe co ha per- 424 Yyallatus P1, de Incarnatione, dufweo N' | perfonalitatibus non eft quid perfe&ius, at À aut dignius, quàm fola perfonalitas Ver- fier n bi. l'gO ariformiter. feetur qui 4638 Objicies 1 I. Hoc ipfo quód humanitas u fandi Chrifti non fandtificetur magis per utram- h (and ue fan&titatem, quàm per folam fan&i- lom tatemVerbi: €o ipfo fanctificari formali- is (ndtf mni p £&er nequitpergratiam habitualem. Ergo. offttdex Antec. prob, nam ideo nequit fanctificari & pl magis per utrarnque fanctitatem ; quia per at qui $ncreatam fan&titatem fanctificatur omni gon tttld perfe&ione,quahumanitas fan&tificari po- fequetr teft, Sedhoc ipfo, quód fandtificetur o- mni perfectione , ua fan&ificari poteft, olft i €o ipso nequit fanctificari formaliter per t atiam habitualem. Ergo. iot frntt Adconfm Conf. Erfi gratiahabitualis fit formalis vl f filiatio adoptivà, & hujus denominatio- nis alioquin de fe capax fithumanitas: non ii tamen hriftus, àt homo, denominatur As qua| filius adoptivus Dei per gratiam babitua- tibyri lem. Ergo pariter, etíi gratiafit fan&titas tm, no formalis, & hujus denominationis alio- D Tib quin capax fithumanitas Chrifli, non ta- men Chriftus, àt homo,fanctificatur for- t fon -maliter per gratiam habitualem, talon 469 Refp. N. antec. Ad prob. D.maj. Hu- W t manitas per increatamVerbi fanctitatem x len fan&tificatur pofitivé omni perfectione, NY qua fanctifieazi poteft, G. imaj. etiam ex- clu- T DifputatioVIT, Art.1H. 49f elufivé. N. maj. Et fic diftindà min. Neg. Rv iij i confeq. Ratio eft; quód humanitas Chri» fti per increatamV erbi fan&itatem fanctf- qiles ficetur quidem pofitivé omni perfectione, QUP ua fanctificari poteft, ut per nullam a- Wt n lam fan&itatem füperadditam poffit ma- ue gis fanctificari : non tamen fanctificatur o« mni perfectione, etiam exclufivé, utno& Drden, ia offit denominart quoque formaliter fan. &a per aliam fan&titatem, fibi füperaddi- ALTCICU! * Itj QU tam; quia nempe hanc denominationem non excludit fan&itas Verbi.. Nam aliàs if naifenre Íequeretur: quód etiam humanitas non potfit füb(iftere, aut dignificari formaliter fariptt [o maliez t r tres perfonalitates Divinas , fi cadem i tota Trinitate affumeretur. Ad confirm. N. confeq. Difparitas eítz vifarmali Sominatio- quód ad formalem denominationem filii mnio n adoptivi requiratur carentia filiationis na- turalis ; quia folüm perfona extraneapo- inominitr teftadoptari. Càümigitur Chriítus, etiam yim hii i üt homo, non fitperfona Deo extranea, fed Filius Dei naturalis : hincperfonalitas vtionis 4l Verbi tribuit humanitati Chrifti denomi- jf nont Bifranartt nationem formaliter incompoffibilé cum filiationeadoptiva. Econtràfan&itas in- jem. - €reata non tribuit denominationem in«» D-maï' H d compoffibilem cum effe&u formali fan- ü pCT[C'äiC'-Jf' &ita;is creatx. Ob. n 9 Hb 5 Y Tm&atu; V1. deYsearnatione, afarict v 4yo- ObjiciesllI. contra fecundam. Si hu- manitas Chrifti fanctificaretur radicalicer g rimis ! fanCtitate morali per gratiam habitua- i dharit lem., tunc in humanitate Chrifti admit- ü robaþü tendz forent omnes virtutes er fe infu- ticoalis ff £e, Sedhocadmitti nequit. rgo. Min. finguatür prob. nam in Chriíto , .ex tribus virtuti- j eis, f bus Theologicis, fola poterat dari chari- uxta. COf tas: non autem fides, neque fpes; quia u- Thom du traque incompoffibilis cum ftatu beatitu- Chritorre dinis eternz , Chriftus autem à primo fpeda lt conceptionis inítanti fuit comprehenfor; vifionsda Ergo. i morum, ( Conf. Nam aliàs deberent quoque ad- ert d mitti virtutes morales, ideóque etiam, CUM G habitus fpecialis peenitentiz , quze eft vir- sinon d tus füpernaturalis, perfeinfufa, & diftin- ga, tD €ta realiter à reliquis virtutibus, prout duf ifthíc ex Tra&t. VIIL de Penitentia fupponi- bfrr at nf tur. Sed hzc virtus in Chrifto admitti lum nequit. Ergo. rj lum 471 ' Refp. D. maj. Admittendz forent o- tinn o fmnes virtutes compoflibiles cum . ftatu t beatitudinis, & hypoftatice unionis. C. t habi maj. Incompoffibiles cum tali ftatu. N. Til maj. Etfic diftinctá min. N. confeq. Ra- t d tio eft; quód folüm ille virtutes infufze V in Chriíto admitti poffint ,' que ratione Ht w füi objecti materialis non. important de- Q m fe&qm a)iqucm, ftatui beatitudinis, &hy. LP p Mi Difputatio VIl.. Artie.TI), | 497 ia t oftatice unionis repugnantem. Hinc Atl imprimis in Chrifto admittenda quidem. lt l. eft charitas Theologica, cüm aliunde jux- rl ta probabiliorem fententiam charitas ha- UIICS ts bitualis in patria, five in beatis, non di- Il ; u Lv ftinguatur realiter à charitate habituali in via, fivejuftis viatoribus. Similiter tht juxta communem fententiam cum Div. kf Thom. quasft. 7. art. 4. admittenda eft in lity o Chrifto fpes Theologica, non quidemre- ttm à r fpectu ipíius beatitudinis effentialis, feu myretei vifionis beatificz , fed refpectu eorum bo- norum, quz Chriftus viator nondum, qugi al erat adeptus, üt gloriam corporis redi- EÉcon- Qu , vivi, & exaltationem nominis. i trànon admittitur in Chrifto fides Theo.- ,kdit- logica, üt D. Thom. q. cit. art, ;, docet ; i proit uia nempe fides fupernaturalis de fe or- : inatur ad infallibilem eorum notitiam., (fipyon p admiti etfi obfcuram, in viaobtinendam, que in patria per lumen gloriz, & vifionem in- forent o tuitivam cognofcuntur. Cüm igitur hu. um f manitas Chriíti à primo inftanti fux con- nionis. ceptionis habuerit fcientiam infufam, & j at V vilionem beatificam : hinc in illo fides, i, V utpote defe&um arguens, admitti ne- uit. yes ii g ratd Ad conf, pariter D. maj. & C.min. N. nti confeq. Nam Div, Thomas art. cit, ad 1. npOït ' j tefpondet; quid in chriffo fuerint vigtutes mo- : 4 74* 488 Trallatus VI.. de Wwitarnatione, " vales, que in [ui ratione. defeium non impartant, i fepmm Cüm igitur poenitentia fpecialis prafup- g p j d ponat peccatum, ab ipfo poenitente eom- miífum, aut faltem potentiam peccandi, yi p hinc eadem humanitati Chriíti repugnat, ITL) Objicies ultimó, Si fui(fent in Chrifto f t f 472 dona Spiritüs San&i, deberet quoquein M 1 k[m, " illo admitti donum timoris Domini. Sed u C hoc, utpote importans defectum, Chri- m tl Àic fto repugnantem, admitti nequit. Ergo. Min.prob. nam donur timoris eít, quo creaturarationalis, vel ex metu filiali ci- ul met peccare proptér malum offenfz Dei, cue, at aut ex metu fervili fugit peccatum pro- inoured r pter malum paenz, ..Sed hoc ipfo impor- us ob pet tat defectum,Chri(to repugnantem , qui i n &t erat impecc abilis. Ergo, drdenrs d Conf, Namjuxtal, Joan.IV. 18. Timer ! Cl ( detutform son eft in charitaté , ed perfecta charitas foras mit- tit tbmorem. — Sed in Chrifto fuit perfe&it- s Verbi n fima charitas, Ergo. tabibird i N 473 . Refp. D. maj. Deberetquoque in Chrl- fto admitti donum timoris Domini, prout tidpnra timor importat fugam culpi, autpoeaz, T pér peccatumincurrendz. N.maj. Prost "ryrqres Amportat reverentiam erga fummam Dei ttmgit Majeftatem. C maj. Et fic diftin&tà min. titimy N.confeq. Ratio diftin&ionis habetur ex Tsb doGrina D. Thom. q.7.art.6. 1n Chriflo Vontenn fuit timor Dei, non quidem. (éctndüm quod. e[picit Ri ma. TM Difputatio VIt, Artic, 1l 489 il)lm eualum [eparationis À Deo per culpam , ntque etiam al (rcimdum. quod repicit malum pumitionis pro culpas Ptl A fed. fesimdàmr quod. ve[picit ipam Divinam eminen. Vi A tien ; prour fiilicer anima Chrifts quodam affeátt Rs veverentie iovebarur inDeumyá Spiritu Sanito aitd, Mcntm(lk - Wunc etenim affedum reverenialem ad Deum Chri. f un ! ftus ,. [ecundüm quod homo, pra. cateris babuit ple- T Donig hd ( « tiorem, ( idto fcripturaeidem attribuit -pl*eui:udi-' ntn timoris Domini, " |DQUI, Ad confirm. D, confeq. juxta datam dis TM ftin&ionem. Czeterüm adverterdum eft; Ietofli uód,licét in Chrifto non fuerit timor . Voftnfe g culpz, aut poenzeper pro l um peccatum tU r - jncurrendz, nihilominüs fü erittimor ali- ia - quis ob peccata noftra, pro quibusDeum itn, qi affione , ac morte fua placare dcbebaþ. xhaéctenus dictis y' IBI Tim ConftatI. uód humanitás Chrifti fan- ^ Y 4 DA &ificetur formaliter,non folümper increa- tam Verbi fanctitatem, fed etiam per gra- pf p : tiam habitualem , feu fanctitatem crea- aeinCnr tam. Nam hujus denominationis for. malis,Agratia habituali recipiendz,capax nini o , Atog eft; cüàm hec denominatio non excluda- mj, Dnt tur per increatam fanctitatem, —Non ta- ymman D - men humanitas per fuperadditam gratiam flindàm - habitualem poteft reddi magis fancta, nec jghabetut magisamabilis, quàm perfolam fan&itae TT tem increatam ; quia nempe complexum ex fanditate increata, & gratia habituali "T u;:' $ non - [ 450 .TM&-CIWVL- de Ynearnatione. b non. eft major fan&titas , quàm fola fandti- il tasincreata, proutdecomplexo exDeo, && creatura Difp. T. num. 23. infinuatum .Cit- aïtv 1 -eft. Quinimó etfi tota Trinitas affume- ret eandem humanitatem: nontamen hu- T manitas perfectiüs fübfifter j gritih et, autmagls fanctificaretur, quàm perfolamperfonam Wimmh i guutts, Verbi;prout etiamalibi demeritisChriíti, fimpliciter infinité dignificatis, dictum eftz mutibus d ficá fortiori idipfum de fan&itate creata,. jedi mit yem, A &increata dicendum, — Qnód autem gra- tiahabitualis Chrifto, üt homini,non pof- itaten, f fit przítare denominationem formalem, tl LiVïma n filii adoptivi, exindeprovenit; quianem- li fpe D.Tk pe Chriftus,etiam üt homo, eft filius Dei d fmnjtit naturalis,quamvis fimul fitfiliushominis, v lt üt femeti pfüm in Evangelio fiepiffime ap- s d p pellat. tlr jl 47 ConftacIf. Odhumanitas Chrifti per aipfdh gratiam habitualem fan&kificetur etiam, m tgrn n radicaliter in linea fanctitatis moralis: fi- amue i cuteadem perunione trmndon m hygoiïaticam- fàn- Cificatur radicaliter in linea fanctitatis v dtantün realis.. Quemadmodum enim unio hypo- m rinan ftatica exigitgratiam habitualem: ita gra- Dviy tia habitualis exigit virtutes infufas , 1n agl quarum exercitio confiftit fanctitas mo- ralis, ts fiü Exponit primam exigentiam D. fia ul ; Thom. q.7.art. s3. fic concludens : Pre- 3nig:mzpa!,),g feitis Déi in Chriffo inteligitur [eeundüm. unionem. A d Ld M DijputatioVI, Avt. Xm—.'( 49t nj m l bumane nature ad Divinam per(onam. Unde gra.. "tge Ü tia babitualis Chrifli intelligitur , àt confequens banc EM Alceram veró emionem , ficut. (plendor folem. ZTrinjmgü q.cit.art.2. Sicutpotenti& anime derivantuy hu «b ejus effentia : ita virtutes [unt quadam. derma- ] A0 i tienes gratit, — Unde, cim gratie Chrifh fuerit pev- tr&)lampm'y'l fettifima , conjequenseft . quàd ex ip[a procefferint. lr irtutes, Verüm iftud de illis folüm vir- Gs d tutibus dicendum , quz ratione fui ob- Ytte jecti materialis non arguunt defe&tum ali- . uem, humanitati Chrifti ob impeccabi- lateng mitoni l litatem , fcientiam infufam, & vifionem m fomil intuitivam, repugnantem. Hinc de fide, ac fpe D. Thom. q. cit.art.4. Cbriffus ba- ItjQuante & fs D buit (pem vefpettu aliquorum, quamondum erat adc- Vs onini, peus , licér non habuerit fidem re(pectu quarumcun., lm a que ; quia licét plene cogno[ceret omnia , per. quod. totaliter. fides excludebatur abeo : montamen ad* . Ornfptr buc plene poffidebat ommnia , putà , immortalitatem, tür C * gloviam corporis , quam poterat fptrave, — Prae- yonlis: f ter virtutes infufas habuit quoque Chri- hicm f ftus omnia donaSpiritüs Saucti, etiam ri- inditati moris, ícd tantüm reverentialis erga Deum, nio h'jþo' juxta doctrinam D. Thom. num, 47 3. ad- ductam, . m iupr dfufas, ! ConftatIII. Quód in Chrifto fuerit ple- 6 pf m nitudo gratiz fanctificantis ; 'juxta illud Joan. L 14. vidimus gloriam. ejus , gloriam quafs jentam hts : wuigeniti À patre, plenum gratie , veritatis. Con- cluditur exinde prinó. cumD. Thom.q. * VA 49 YyafWHatus VI: de. Tneaynatione, p 7.art, to, Hancplenitudinem gratiz; a&. jj loriz , qua Chriftus omnes Angelos, & giun i i omines tranfcendit, effe illi foli pro- j ] fit unigenitus à Patre. Concluditur fe- priam, ficut illi foli proprium eft, quód DISP cundó ^cum eodem q. cit.art, 12, Gra. tiam illam,. quam Chriítus habuit in pri- u mo inftanti füz conceptionis, non fuiffe auctam per decurfum vitz mortalis: ficut aucta non eftgloria, feu vifio beatifica, Tríbur quam eodeminftanti habuit, Concludi- Id tur.tertió cum eodem q,cit, art, 9. Gra- r L tiam exChrifto , tanqu am I capite morali den ol hominum, & Angelorum , in cos trans- huc vt fundi. Er ideo opertuit , quód haberet maximam Print u gratiam: ficut ignis , qui efF caufa caloris,in omni- "T bus calidis eft maximé calidus. An veró hzec Autler eadem gratia fanctificans inChriíto fit fim- qulem, q pliciter infinita, dependet ab illa quzftio. gt p ne philofophica: ,an poffibilis fit qualitas infinité intenfa? Càümi fibilem cenfeat Doctor ? tur hanc impof- üad b ngelicus , hinc Yatitimy etiam q.cit, art.r1, concludit: Quid gratia mimon Chri[li fit ens finitum. . El enimin anima Chriflij, fi- eut in [ubjedo : «nima autem chrifti eft creatura AM quadam,babens capacitatem. finitam, Unde e[fe gratie. cüm won excedat (uum [ubjeium, effe infinitum, non poteft Anbumm Subjungit tamen illam in l alio fenfü. ob faamperfe&tionem , appel- [12//] ?ri poffc infinitam: Skut, fidicamus , Iu ( Y ihín DifpstatioVIIL, Artic, L. 495 ü"mmst felis effe infinitam , mon quidem (ecundüm effe, fed [e- M d l eunduim rationem iusis ; quia babet, quidquid ad r4- ii l A Mi u tienem lucis pertinet, ndi DISPUTATIO VIII. "ts l, ol Tortli s : De libertate Chbriff, - T? b TühumanamChriftitoluttatemfuif. g'n Conti fe liberam , füfficienter ex illis cone La5 E ftet , quz füperius de merito ejus- t n dem expofitahabentur: nihileminüs ad- It 605 r 'huc triplex difficultas difcutienda reftat, ht n ul j Prima quidem : aneadem voluntas quo» ue habuerit libertatem peccandi, ficut pv hat habuitlibertatem merendi? Altera verór nl tl an eadem, quamvis im eccabilis, fuerit ht capax przcepti ri, oroft , five obligantis Át ul in conícientia, oftrema denique : an hncum eidem flv libertate, & impeccabilitate, jcus, hit potuerit imponi preceptum rigorofüm. ' gMJII fübeundi mortem? u r TEUM ARTICULUSE . ; Ut n burmana Chrifli voluntas fues jm w o : " vit ,npeccabilis ? d Renotandum L. Quód fide Catholicá 477 P o þüm»ï " .i .u , contta vererum aque, ac pec'cr;lr Mu h 494 Tratatus VI, de Incavnatioue, apfctino rum quorundam Hxreticorum blasphe- omoralls miam , certum fit : humanam Chrifti aicin Tr.a voluntatem, ab omni peccato , tum o- ydeducit riginali, tum actuali, etiam veniali, femper fuiffe immunem . . & dari o juxta illud yfit camet jJoan. VIIL 46. Quis ex volis arguet me depec- y potente c«to?. Hinc etiam Ápoft. Hebr, IV. 1. Non m mOftale enim babemus Pontificem , qui non poffit compati in- iglem, ? formitatibus noflris ?. tentatum autem per omnia abs- [* siquilM ue peccato, — Et VII. 26. Tolis enim decebat, ut As p molis effet Pontifex , (au&us, innocens, inpollutus, fe- ul ! gregatus à peccatoribus , r excelfior colis fadtus. ie tolletty uzítio proinde folüm reftat : an huma- moi (itntam na Chrifti voluntas, etfi reipsá nunquam deemtt g peccaverit, habuerit nihilominüs poten- hs Dobut j tiam, feulibertatem peccandi, non qui- drae i dem przcisé remotam, five radicalem., aihi, o quz reipsá cuilibet voluntati creatz rea- :à, detine liter identificata eft: fed formalem, feu altlum, proximam , vi cujus poffet committere &t àvol peccatum ? Hac autem controyerfia ul- t o l teriàs dupliciterinftitui poteft. Imprimis quidem : an Chriíli humanitas potuerit idimoinf laptaft. conjungere peccatum actuale, faltem ve- niale, cum uniene hypoftatica ? Secun- dbtntetat d pote dó : an humanitas Chrifti potuerit per "ts Nan peccatum actuale deftruere hypoftaticam unionem. of TT 478 Prznot. IL, Quód ifthtc fupponatur WPW; q gratiam habjtualem effe ab intrinfeco me- ta» l Difputatio VIIL, Artic, K, 495 taphyficé incompoffibilem cum omni pec- COf Bl)äg. Iatyn 'b ! cáto mortali, tum adtuali, tum habituali, rout in Tract. IIL. de crati« oftenfüm eft, eccgm n m N linc deducitur: quódin jufto viatore qui- ib m dari non poffit potentia fimultatis *""lmm poffit tamen dari, & reipsá detur fimul- NU lh tas potentie ad committendum pecca- tum mortale, & retinendam gratiam ha- Wi W M bitualem. Sicetenim Trid. Seff, VI. can, 26. Siquis dixerit, bominem, femel juflificat um ,attie T UM pliás peccare tio m poffe, meque gratinm. amittere , enatbema fit. Hzc tamen fimultas poten- !t li j tiz tolleretur, (; Deus independenter ab E* anhum. omni fcientia media efficaciter, & abfolu- d nunpum té decerneret gratiam habitualem, quam lp juftus habuit 1n. przcedente inftanti A, , n qi confervare pro inftanti B. Nam decre- (icden., tum iítud, utpote independens àfcientia TAE DCR media, effet inevitabile, & pretereà, uc- i, (tt ote abfolutum, & efficax, fimul effet in« yittete frufirabile à volunrate juíti, adeóque in yelà d. - ejus potentia non eflet deftrudtio gratiz Inprii. habitualis proinftantiB. Cümigiturhec sponet. eadem gratia fit metapbyficé incompoffi- fdtemvt bilis cum peccato mortali , tunc eo ipfo NU tolleretur potentia proxima peccandi u K inortaliter. Namjuftus,prefüppofito hoc rpoüadcm decreto,non poffet aliter peccare morta- iter , quàm vel componendo gratiam, ippotttt Cunpéccato, qu&tamen compolitio im-: pofa u'[nICCOï « » 496 Traltatus VL De Wcarnatione. | aj It ffibilis eft : 'vel deftruendo gratiam,, adeóque fruftrando decretum abfolutum, ao vt sdticatem & efficax, quz fruftratio ariter impof- jim formà fibilis eft, Unde patet, qu $ d juftus in da- g aduat ta hypothefi redderetur impeccabilis pro yrenciam inftanti B, quantumvis omniareliqua con. ftitutiva potentiz proximz peccandi ad- pairem koftendip effent. Oppofitum dicendum erit, fi fup. x Traddo. ponátur, quód decretum coníervativum ratiz dependeat à fcientia media de ob- liter omma undi, tf ervantia przcepti, feu omiffione pecca- ti mortalis. 5 gon reupme J 479 m al Prznot,III. Etfi gratia habitualis, qux in moderna providentia jufto infunditur, entiz pronm entitativé fumpta,non fit incompoffibilis a, a umore ani cum peccato véniali, prout fide Catholi- cà certum eft : poffibilem nihilominus effe um cadóm gratiam perfectiorem,quz entitativé fum- üsïgraria viit sumide Cat ta cum peccato etiam veniali metaphy- icé incompoffibilisfit; Sicut énim non 23 Divim f repugnat qualitas fupernaturalis, cujus- gegamin modi eft gratia moderna habitualis, qux Ti oottn entitativé fumpta fit formale jus ad amo- 1 nX rem Dei amicabilem, adeóque fit forma- b gaDus, liter exclufiva peccati mortalis, per quod ts Dm Huma creatura redditur pofitivé digna odio i- nimicitix: fic etiam nonrepugnat quali- lr mdite tas fupernaturalis , quz entitative fum- nydtmdy tà fit formale jus ad amorem Dei amica- "utfre li entizes U d lem,-grouc oppofitum leyidifplic adeöf w DifpttatioVIU, Artic. L. 497 ls l adeóque fit formaliter exclufiva etiam nj peccati venialis. Utramque verà hanc j mf W fan&titatem illa tranfcenderet,. que non | QU lhs folüm formaliter excluderet omne pecca- tl tum actuale, fed etiam excluderet ipífam UTO potentiam peccandi, Hujusmodi porró I od fan&titatem creatam effe poffibilem, exin- n vjl M de oftendi poteft: uód vifio beatifica, üt qconffmm ex Tract,II. fupponitur, excludatforma- t meda ) liter omnem potentiam proximam pec- nifnvys candi, etiam venialiter. : Cüm igitur non repugnet, ut geminum iftud przdica- tum, fcilicet effe formam exclufivam po- nlituil m lfl tentix proximze peccandi, & fimul effe formam , vi cujus creatura reddatur di- vomylli f Catoli gna amore amicabili Dei, poffit conjun- Worinsef i in una, eadémque qualitate: hinc etiam ttativé fu. talis gratia videtur effe poffibilis. . Illud interim fide Catholicá certum : quód fàn- lintaphy &itas Divina íit fandtitas fupremi ordi- j enum r dis, cijt nis, per quam in Deo formaliter excludi- tur omnis potentia, etiam remota pec- rl q s n candi. Nam Deus ideo peccare non po- we(itfom teít; quia Deus, adeó nité fanctus eft. que fimpliciter infi- st lo Üipna 00 * DicoI. Humanam Chrifti voluntatem 480 effe 'formaliter imipeccabilem. pro fenfü soenat ( yitacit p €ompofito unionis hypoftatice, ut cum illa non poffit; componere ullum .pecca- em DCi j - It2 cum Div- d tum,nec quideni ve n-ialc.*- ii ] ", 1 'Thom. ; 498 . Tralatus Vl. de Incarnateone, 'Thom, hlc q. 15. art, 2. Suarez, Vasque, .ammv! aliique . contra Scotiftas, Prob. Quam- ymalitt vis enim unio hypoftaticanon fit formalis gile oX fan&titas s; quod , nihilominüs, hac me- ybicudt diante, humanitas Chrifti per fanctitatem sdhocip áncreatam Verbi fan&ificatur formaliter, 0 & quidem fimpliciter infinité , àt crea- ilinea i turarationalis non poffit formaliter magis (lio form fan&ificari, Sedhoc ipfo eadem efít for- maglsfn cetur t maliter impeccabilis pro fenfü compofito manitat ünionishypoftatice, ut cum ea compo- C L nerenonpoffit ullum peccatum actuale , necquidem veniale, . Ergo. Maj. conftac bus us ex Difput, przced, Min, prob, Si humani- (ificat, tas Chriftinon redderetur formaliter im- us o2 eccabilis: tuncin linea fan&titatis,prout v h zc eít perfe&tio exclufiva peccati,poteft me o u magis fanCtificari per fan&titatem aliquam creatam , uàm defa&to fandificetur per D H increatam erbi fanGtitatem. Sed hoe fütatum p ugnat, Ergo. Maj. prob. Nam poffi- tulitring bi j l s eftgratiahabitualis, quzfit forrhali« i ttyetà t ul ter exclufiva omnis peccati, etiam venia- lisjuthoc cum illa componi non poffit,ex lum d dictis num, prec, Sed per hanc magis fan- tinad Gificarecur in linea fanctitatis, prout hzc um eft perfectio exclufiva peccati, Ergo, fm&ium 1 Conf, I. Nam juftus defa&o per gratiam tl 48I habitualem ita fan&tificatur formaliter,ut Va i polïït peccatumJnertale cofngoncrc pen L WA R— M 499 DifputatioV1n. Avtic, l. Muv lt cumftatugratie , &per gratiam habitua- M ) titorí lkv lem altioris 'ordinis ita fan&ificaretur Xl formaliter , utne quidem peccatum ve- Tib niale poffet componere cum tali gratia Vptriie habituali, prout num, 479. oftenfum eft, T fam&i Sedhocipío dari poffet pura creatura,quz )länïtö j i ] inlinea fan&itatis, prout hzc eft perfe- t &io formaliter exclu(iva peccati, poffet ben d uàm defa&o fanctifi- magis fandificari, nf Qu cetur perincreatam V erbi fanCtitatem hu- AUn €1 (00) manitas Chrifti, Ergo, $ atum idu Conf, II, Authoritate SS, PP, ex qui-- , Mj n bus folum Cytillum Alexandrin.adduxiffe h, Silumm fuüfficiat, quiLib, contra Anthropomor- Qrmilterin phitas cap.23. Stolidiveró prorsus , ac demen- üitmsprot fes funt ,quitp[um etiat Cbeifluan, ne[cio qua pactay, »ccczti,'potaï peccare poffe affirmant. - Hujusmodi plura te- ftimonianum, feq, adducentur, 4* L tem diquat Mfceur pt Dicoll, Humanam Chrifti vo luntateni 482 , $elhor er increatam Verbi fanctitatem ita reddi N ormaliter impeccabilem:ut hypoftaticam xf unionem per aGualepeccatum à fe divide- re, autdeítruerenonpoffit, Ita cumD, w m poui/ Thoma cit, Suarez, Vaíquez, aliique con- traHurtadum, Arriagam,;aliósque, Prob, p jj od Sihumanitas Chriíti perincreatam Verbi fanGitatem. non redderetur formaliter d g impeccabilis, adeó uemaneret proximé d Ü d ; potens ad deftruen am. -pérpeccatum a^ Momii &ualehypoítaticam unionem : tunc hu- Ina- n neu; li a "Iralatus VI. de Incarnatione, ) $oo rnanítas Chrifti non fanCtificaretur mapls Conf.li * : er increatam Verbi fanCtitatem : quàm efa&to anima juíti fandificetur per gra- qn Q[id[ll 'tiam habitualem, autin alia providcntia yatis W er gratiam habitualem altioris ordinis, jos Eptto f [* ueffentialiter incompoffibilem cum pec- gur Doniths 'Cato,etiam veniali. ed hoc admirtti ne- ii t p quit, Ergo. Min. patetex Difout, preced, feus hom Ms3j. prob. Nam pariter gratia habitualis jit ; ( modernz D rovidentiz effentialiter in- mpil; f compoffibilis eft cum peccato mortali, & mcreaam fimiliter gratia habitualis alterius provi- quitam AU dentiz effentialiter incompoffibilis effet eccluditr ) 'Cum peccato veniali: neutra veró cum, otentia proxima peccandi. Sed hoc frgo, Cant f (hjats] pfo humanitas Chrifti, utpote proximà aCl potens ad committendum peccatum a- tnpoinla Guale, non magis fanctificaretur per in- t €reatam Verbi fanctivatem ,' quàm fàn- yifiiA, Cificari poffet per gratiam habitualem.. d * 485 * ts cu onf, I.. San&itas increata Verbi eft ;D.Slai:prob. formalis impeccabilitas , (imülque huma- nitas Chriíli de fe capaxeft, ut per hanc Yünler . Sed Wt qon reddatur formaliter impeccabilis. ümei hocipfo. Ergo. Maj. prob. am poteft Q h humanitas per donum aliquod füpernatu- od m rale intrinfecum reddi formaliter impec- &Wmhmin [ cabilis , üt »patet àn vViuone beatifica, TgO. Buttie Conf, Mu Difputatio VIU, . Art, T, fot MW Conf.Il. AuthoritateSS. PP. quos in- N i Ml. ter D. Chryfoft. in cap. VI. lfai. italoqui- tur: Quialiorum tollit peccata,immunis eft omnis T l'vm ln prccati ,. nec peccare poteff./ D. Auguft. contra ! duas Epift. Pelagianor, Nen ob aliud factus efe inter Deuin, o bominem mediator ; nifi quia non po.. tuit effe peccator.. D. Anfelmus Lib.I. Cur CXDII[)U[,W Deushomo, cap.10. primus Adam. peciare Bl pottit ; quia purus bomo fectmdus Adam peccare dntilte Tomorbi non petefl ; quia Deus-homo. . Sedhocipfoper increatam Verbi fandritatem, poftaticé r us unitam humanitati Chrifti, : ! € ntialiter flb & T verbon, excluditur potentia proxima peccandi, Ergo. Contrahanc conclufionem , li Objicies I Non repugnat , uthumani- 484 t protml tas Chrifti per a&tum fibi graviter prcce- KU ptum pro inftanti B. mereatur confervari türpti ym fan- unionem hypoftaticam,fibi prius collatam in inftanti A. — Sedhoc ipfo potentiapro- Aitudem., xima peccandi poteft in eodem inftanti B. componi cum unione hypoftatica. Er- i Vei d go. Maj.prob. Nonrepugnat, uthumani- lg huni yt oer lat tasChrifli pera&tum, fibinon praceptum, mereatur confervariunionem pro inítan- j & ti B. Ergo etiam. . Kampos Conf. Juftus proi uftanti urgentis praf- J (üpermd cepti poteít mereri gratiam, prout con-, Jier i fervandam in eodem inftanti B. ut fimul (it n beafüm proximé potens ad hanc de(truendam per 11 3 omti« Ó w foi Tractatus V1, de Yncarnatione, giael. omiffionem actüs prxce gitats À pti pro eodem, inflanti, Ergo fimiliter. am graviger 48 Refp. N.maj. Adprob. N.confeq. gemac n - Difparitas eft : uód fanctitas increata gzm'lumi | Verbi fit formalis impeccabilitas , adeó- fpugM'[ d que in eodem inftanti B. necquidem pro wricortut;. diverfis fignis naturcpoffit componi cum hndB Bul [/ potentia proxima peceandi : non autem fit effentialiter incompoffibilis cum po- NI tentia proximamerendi. Undehumani- d Impttler tas Chrifli per aQum meritorium , pro vihdepea figno prior? naturz elicitum in inftanti nl B. poteft (ibimetipfi quidé mereriunionem qentaprontm hypoftaticam , prout coníervandam pro A ompont Qd figno pofteriori naturz ejusdem inftantis i, d B. Contrarium tamen dicendum, fi talis ii i actus fitpreceptus , ut omiífio ejusdem fo- m xet actualepeccatum. Quf Bociy Ad confirm. N. confeq. Difparitas eft: vlubiualem quód gratia habitualis,entitativé fumpta, non fit formalis impéccabilitas, proutfide muls me vilari A. Catholicà certum eft. — Unde poteft pro iinus non €odem inftanti reali temporis fimul com- us grat .poni cum precedente potentia proxima eccandi mortaliter, & proinde deftruen- m pote "L ratur di gratiam habitualem, üt num. 478. di. t cilter, étum eft, Econtràían&titas increataVer- bi eft formalis impeccabilitas, adeóque b Dante effentialiter incom e W. peceandi. poiïïbilis cum potentia Ws od Ob- 765 Ht piffutatio Vil, Art. l ObjiciesII. Nonrepugnat, utDeus hu- 486 manitati, elicienti actum meritorium. , etiam graviter prxceptum pro inftanti A. mi l i lefis l] decernat unionem hypoftaticam,tanquam Wilius!m. remium talis actüs. Ergo etiam norn, lts repu gnat , ut humanitas Chrifti per actum p meritorium, 8 raviter przceptum pro in« * anEcompoäm ftantiB. mereatur uni onem hypoftaticam, Mi« tiliscumy, rout confervandam pro eodem inftanti B. Confeq.prob, Sietenim potentia pro- Tdelng fitrim, h xima impediendi unionem hypoftaticam m n ml 1» er a&uale peccatum poreft componi cum unionc hypoftatica, tunc eo ipfo pariter ereriunio P otentia proxima deftruendi unionem po- rram m tc ft componi cum eadem unione hypo- demnfants yin, (s ftatica.. Sed potentia proxima impedien- di unionem in cafü precedenti componce- d- retur cum ipfa unione. Ergo pariter. Conf. Hoc ipfo, quàd Deus poffit gra- fs d: tiam habitualem decernere,tanquam prz- i lum anium actüs meritorii graviter precepti y r ro inftanti A. co ipfo poteft etiam crea- h ' at ta voluntas non folum impedire priman, h ! Jf ulcolmA infufionem gratiz pro eodem inftanti A. yi proro Sed etiam poteft gratiam deftruere per a- yjc a éuale peccatum in fubíequo inftanti B. n o fimiliter. j Erä efp, D. antec. Ut decernat unionem 487 g, nf hypoffaticam, tanquam przmium confe- rendum pro eodem inftanti. N. antec. Pro ln i 4 L fo4 Traclatus VI, de Incaynatione, - b inftanti fübfequo."C. antec. & N. confeq.^- ayeint Ratio eft ; quia hoc ipfo, quód unio hy- gusionis poftatica fit formalis impeccabilitas , fàl- m .intcuigl tem ar quo, adeóque effentialiter incom- poffibilis cum potentia proxima pectan- gonf. j ho collat di: eo ipso metaphyficé repugnat, utu- nio hypoftatica pro éodem'inftanti reali intis À. ( entia protr temporis.conferatur tanquam pfzmium; aCtüs meritorii, graviter przcepti, qui ht 4 108 potentiam proximam peccandi przfüppo- ; gt nit. Unde folüm poterit effe przmium, FOT talis a&tüs pro fübfequo inftanti reali B, ditt Secüs autem proutpro inftanti A. Oppo- 1. Dd fitum dicendumforet, fiactus meritorius aimloi non effet fimul praeceptus, aut faltem non saigudin prefupponeret pro eodem inftanti reali wiuro B. potentiam proximam peccandi. tG B Ad confirm. N. confe MMb D tet ex dictis num. prece ä: Difparitas pa- ) iponet * tll im 488 . ObjiciesIII. Humanitas pro figno prio« r1 naturz poteft effe indifferens ,' ut fibi "tüdiferen mereatur, aut non mereatur unionera hy- zibl oftaticam pro figno fubfequo in eodem in'mie(ligitur inftanti reali A. quianempepro illo figno "tl imp antecedenti neque intelligitur unio, ne- : S;ucc.&conl que carentia unionis liypoftatice, Sed hoc ipfo etiam poteft eíle indifferens, ut h qll'üd hür "t flon fibi mereatur, aut non mereatur unionem, "m per adum przceptum, Ergo. . Min. prob. Ttw Hocipfo, quód pro illo figno anteceden- L imlem te "t Ü Bifputetio VHI, Artic. T. fof t &N-wf | i ] 0 Q d | teheque intelligatur unio, neque caren- Y tia uhionis: eo ipso pro illo (igno non- li, dum 4ncelli QUN Ergo. gimr formalis ignpchabilitas. : ts Conf, Etfi per gratiam habitualem, à :mplugni[,y, Deo collatam pro (igno antecedente in- at ftantis A. tollatur voluntati creatw po- s tentia proximà peccandi pro eodem in- T r ftanti À. non tamen hxc potentia tolli- ID tur: fi gratia conferatur pro figno fübfe- fl Ym quo, prout num, 478. di&um eít. Ergo fi- Vorti rj militer. * ntiÀ, Oppa Refp. D. maj. Ideo przcisé, N. maj. Et 489 15 Denton uia fimul pro illo figno priori non intel- I ltemmn ligitur aliquid incompoffibile cum unione nt r hypoftatica pro eodem inftanti reali tem- a, poris. C. maj. Et ficdiftinctáà miti. N. con. Bs p feq. Ad prob. D. antecéd. Eo ipso proó illo figno antecedente nondum intelligi- iopri tur formalis impeccabilitas, intelligitur :s, u f tamen indifferentia proxima ad obtinen- nontmy dam impeccabilitatem formalem. C, ant. jin eodet Non intelligitur hec eadem indifferentia milofgn proxima ad impeccabilitatem formalem., rurio, Y N.antec. & confeq. Ratioefít; quiahoc i X ipfo, quód hümanitas pro illo figno an- Jfferens,! tecedente inftantis 'A, fit indifferens, ut urüniont per actum meritorium obtineat, aut non n obtineat pro figno fubfequo impeccabili- if- j antecedï tatem formalem, eo i pfo per hanc ind , li 5 [2 [ ) qo6 TraPL ts V1, de Incavnatione, ferentiam pro illo figno antecedenti ex- bt | cluditur potentia proxima peccandi. Ke- ) eccama pugnatenim, ut humanitas, pro figno an« Gon f. 9it tecedente proximé potens ad peccandum, ure formt fimul (it indifferens ad obtinendam pro fi- syxim p no fubfequo impeccabilitatem: vicujus o jam & formaliter deítruitur potentia proxima 8 Sedrg eccandi ; nam aliàs in eodem inftanti eeedentt veali A. poffet fimul realiter exiftere, & de- res i 0 ftrui hzc potentia peccandi, quod etiam fOfIMkmr H ro fignis diverfis implicat, MUS. Efgoo Adconfirm. N.confeq. Difparitas con- viina ptc ftat ex fxpius dictis, quód. nempe gratia v fl m habitualis, entitativé fümpta,non fit for- b malis impeccabilitas , adeóque (it de fe i D | compoffibilis cum potentia proxima pec- candi: fecüs autem unio hypoftatica,quae dotdr igco t protim eít formalis impeccabilitas, faltem sr que, umceden Objicies IV. Hoc ipfo od humani- x tas pro figno antecedent T indifferens zteginte ad obtinendam , aut.non obtinendam. aioeü;'quöd Tomnitas p pro figno fübfequo impeccabilitatem for- dinufanti 1 znalem: eo ipfo hzc indifferentia effen- tialiter incompoffibilis non eft cum po- "ttdm, qut Vi j tentia proxima peccandi. Ergo. Antec, sob. Nam indifferentia ad obtinendam, titilinc aut non obtinéndam impeccabilitatem, Aün) pet a du : fe formalem eft equé compoffibilis cum u- um im- "v Ng :no,'. ac altero extremo, fcilicet c PCCf iij 0 M Difputatio V, Avtic.'1. $07 Ut o peccabilitaté formali, & potentia proxi- ma peccandi. Ergo, lst Conf. Si etentm pro illo figno antece- s ! ii Md ; dente formaliter excluderetur potentia lm vs proxima peccandi: tunc eo ipfo pro illo figno jam daretur impeccabilitas forma- putti um lis. Sed repugnat, ut pro illo figno an- n m tritjlendi tecedente, pro quo humanitas eft indiffe- rens ad obtinendam impeccabilitatenu i, quita formalem ,. jam detur impeccabilitas for- malis. Ergo. Maj. prob. Nam potentia ï)ifparftasco? nanpe gt roxima peccandi formaliter excluditur per folam impeccabilitatem formalem. aov f Ergo, m d [ KRe fp. D. antl. Eo ipfo hzc indifferentia ponim p 49* vt que effentialiter incompoffibilis non eft cum potentia proxima peccandi, pro eodem Bu n figno precedente. N.ant. Pro figno fo- p hunani lüm fübfequente. C. antec. Et N. confeq. j iüfavos Whl'mw AT, Ratio eft; quód indifferentia illa, vi cu- jus humanitas pro figno antecedente in, gilimem Q eodem inítanti reali A, eft indifferens ad "u obtinendam, aut non obtinendam pro fi- T cumpf j [* no fübfequo impeccabilitatem forma- k Q, Anm m, fit quidém compoffibilis cum poten- a tia proxima peccandi pro eodem figno , pdbilite fübfequente, íecüs autem pro figno an- ! ls tecedente. Nam aliàs in ipfa humanita- " te pro illo figno non folüm daretur fimul- g cwüf ts potentiz, fed etiam potentia fimul- tis Ó $o8 Traclatus V. de Inearnatione, . diexem Va tatis ad conjungendam impeccabilitateme glis recii formalem cum potentia proxima peccan- yio n0n 0 di, quod metaphyficé repugnat, umanitas t . ! Àd confirm. D. maj. Sipro illo figno liqrodfüpt antecedente formaliter excluderetur, & sortalis, Q quidem pofitivé ipfa potentia proxima eccandi , jam daretur pro illo figno im« ulis el: n WIT peccabilitas formalis. C. maj. Si hec po- ftatem Verà tentia folum exclüderetur preci(ivé. N. maj. Et fic diftindtà min, N.confeq. Ra- Mf Va lríoad; quà tio eft; quód pro illo figno antecedente neque intelligatur impeccabilitas forma- äpcrfe&io, l lis, neque eidem metaphyficé oppofita tl i eccabilitas formalis, feu potentia pro- ais Cl 3Xáma peccandi, fed ab utraque przfcin- datur. Nam aliàs non daretur indifferentia ais Conl v humanitatis adutrumque extremum, non af ism V m (t, n quidem in fenfü compofito, fed divifo, pro fübfequente figno in eodem inftanti taimi Dum. A. obtinendum. & t eide 4922 Objicies ultimó. Etfi fanctitas increata h * umvis Verbi fit formalis impeccabilitas, non ta- "ite m men per eandem humanitas Chrifti for- "Uinat, Ut maliter redditur impeccabilis. Ergo. An- du tec.prob, Humanitas Chrifti per immor- '»;mn Ireql talitatem Verbi non reddebatur formali- Vttlttr 1m ter immortalis, Ergo neque per impece idm, D cabilitatem Verbi impeccabilis, i fjus i Conf. Nam ideo humanitas reddere- ( W dU tur formaliter impeccabilis per impecca- nf 1- Ww. Difputatio VIII. Artic, 1. $09 Id 'bilitatem Verbi, quódhujus effe&tus for- t malis recipiendidefe capax fit. Sed hxc MM I ratio non obftat, Ergo, Min,prob. Etfi LETUN | humanitas de fe capax fit, utper donum p aliquod füpernaturale,fibi unitum,fiat im. Mb v mortalis, quemadmodum defadto immor- ib talis eít : non tamen humanitas Chrifti j f immortalis erat per fibi unitam immorta- r litatem Verbi, rgo pariformiter, N.confcq, n Refp. N.antec. Ad prob. N.confeq. V antectdot Ratio eít; quód immortalitas, prout hzc j il fom eft perfectio,foli Deo competens, juxta f o illud Apoft. I. ad Tim. VI. 16.. Qui folus ba- bet immortalitatem , fic eflentialis vitze inde- Otenta o Que práite ftruibilitas. Cümigitur repugnet,uthu- ydftreta manitas Chrifti vivat formaliter per tni- tam fibi vitam Verbi Divini, eó quóddi-^ Tenum, o ! ii vinitas nec fit, nec effe poffit anima, aut i lao quafi anima humanitatis : hinc etiam re- ugnat, ut eadem per immortalitatem, erbi, quamvis hypoftatice unitam, fiat du formaliter irnmorctalis. Econtrà ficuti jf non t non repugnat, ut perincreatam Verbi fan- ; Oif f l &itatem reddatur formaliter fan&ta, ita jlgo, t fj t etiam non repugnat: ut per hanc redda- tur formaliter impeccabilis. j o Ad confirm. D. maj. Ideo prcisé, quia d jl humanitas hujus effe&tüs formalis quo- modocunque recipiendi ca p ax eft, N.maj, qitus il Quia hujus effectüs femalis, abipfà fä*n* n impff;' 1 Mf' 19 YraBatus VI,. de. wncarnationt, . &icate Verbi , prout exclufiva peccati re- um s j cipiendi capax eft. C. maj. Et fic diftin&tà ificg , min. N.confeq. Sicut enim ex eo praz- : Cise, uód humanitas Chrifti de fe capax adem imp fit fan&ctitatis moralis, & beatitudinis ef- u fan&im Mra potet -« fentialis, neutiquam infertur, aut inferri weeabllita: oteíl : uód humanitas Chrifti fit forma- Jiter fan à a fan&itate morali per increa- Cheifti form €am Verbi fan&Ctitatem, aut fit formaliter mne petctur beata per increatam Verbi beatitudinem; otentm r uia fcilicet hujusmodi denominationes waludt pore f u nt ex generefuo vitales, & proindehu- azcullbetcr qmanitas eft incapax, üt hos effectus for- d hunaait Amales à Verbo Divino, hypoftaticé uni- i, D dübumanitas to, recipiat ,licét illos per aliud donum fi intrinfecum recipere poffit: ita pari- salsmonfo tef ex eo przcisé, quód humanitas de fe ? ts dpolat tubdeeom capaxfíit: ut per donum aliquod fibi in- t rl trinfecum reddatur formaliter impecca- bilis, non infertur: quód humanitasChri- üiqunz,| fti per increatam Verbi fan&titatem red- ntie, u datur formaliter timpeccabilis, fed fimul tttdnyere : ex eo: quód hujusmodi effectus formalis t mf - abipfa fan&titate increata, phyficé fumpta, t2 Verbi recipiendi capaxfit. Exdi&tis ConftatI. uód humanitas Chrifti per "t i & nl n pOlT increatamVerbi fanctitatem, phyficé fum« n tà ptam, eám uc hypoftaticé unitam, red- atj datur form a ] iter Impeccabilis ; quia hu- te in» bl lrnp t jus effects formalis ab ipfafanQtita - peud 3 m CI 6s H Difputatio F 1H.. Art.1, $13 CMMM li t«l&i ereata recipiendi capax eft : ficut capax t AU t eft; utper eandem , in linea fanGitatis rl phyíice ,reddatur formaliter fan&a, & rj ht quidem fimpliciter infinite, Càm igitur At hzc fanctitas, phyficé fampta, prout ex- W CTULds tl cluíiva potentiz peccandi, fitformalis im» peccabilitas: hinc eadem ab humanitate nl d. Chrifti formaliter excludit non folüm o- At tf mne peccatum a&uale, fedipfam quoque Wt Üenomimti potentiam proximam peccandi, etíi nom excludat potentiam peccandi remotam., yiprand quz cuilibet creaturz rationali, adeóque syefedusi etiam bumanitati Chrifti , eít realiter oltatia us identificata, Ex quo ulterius deducitur z -aliud donum quód humanitas Chrifti it formaliter im- ff at peccabilis non folüm pro fenfu compofito punitistet unionis hypoftatice , ut cum illa pecca- tum actuale componere non oífit : fed u fb i icinpte etiam fitformaliter impeccabi $, ut ali- n Cart qui loquuntur, pro fenfü divifo unionis Qutem T hypoftaticz , utper peccatum actualenon - offit deftruere unionem hypoftaticam., , i m N hs formid. amaliàs non fanGificaretur magis increatam Verbi fanctitatem, quàm en- ähzfnc'cfumpww l &ificari poffit per creatam aliquam fancti- » J tatem ; cüm poflibilis fit gratiahabitualis ïal;ChriIüP ;gyies | exclufiva, non tantüm peccati mortali:, TU M Íed etiam venialis. Atque in hoc fenfu, etíireipsà improprio, dicitur humanitas j qU : inpeccabilis pro [enfa divifo unionis hy- n por ^$£$12 Trallatus V, de lncamnione.. ) poftatice : neutiquam veró in alio fenfü jem bj e humanitas, aferenoum reipfà proprio, quód nem gnon pen etiam feclusà unione hypoftaticà, & do- nis fupernaturalibus,eandem confequen- gmhec COl cabilis. , conditi tibus , fitimpec jc: i 455 ConftacII. Quód humanitas Chrifti formaliter fit impeccabilis nonfolim ea- ipainii, M tntiu m tenüs , quatenüsunionem hypoftaticam, fibiprimitus collaram in inftanti À. non tenim ao poffit amplius in ullo fübfequo inftanti per WCMW ] A alier dedni eccatumaliquod actuale de(truere , qua impotentia peccandi eft confequens unio - v Sic nemh poftaticam : fed etiam fit eatenüs s, ütpotttt j l forma terimpeccabilis , quatenüs in eo- apolpoan dem inftanti reali temporis potentia pro- futr profi xima peccandi,nec quidem pro figno prio- i, at rinature componi poteft cum unione,hy- tarihepu ^ oftatica, humanitati conferenda , aut ii collata pro figno fubfequo ejusdem inftan- i m fpoo ar tis. Ratio hujus eft; quód ipfa fanctitas in- ^il abtnenda creata Verbi, phyficé fampta, fit. formalis tiniamunio impeccabilitas , adeóque metaphyficé in- *tt ineli compoffibilis cum potentia proxima pec- hi &cand, candi pro eodem reali inftanti temporis. Videnriolie Licétigiturnon repugnet decretum ali- "üinis h quod, quo Deus humanitati promittat Yil tis fo unionem hypoftaticam, tanquam prami- "tiln um, conferendum ininftanti B. fi eadem Vtn f non peccaverit in inítanti À, repugnat AT tamen decretum , quo Deus- promittat unio- W'Wncm P. XDi).?umia VIU, Artid.^ E ii O unionem hypoftaticam, tanquam przmiá i conferendum pro inftanti B. (i humani- WPO uaxïxä Kz tas non peccaverit pro eodem inftanti B. ' j'm Q | Namhxzc conditio effentialiter repugnat hzi fuo conditionato , utpote zquivalens huic: Si humanitas ,. pra(uppofitá poteutiá proxi- Nl al wiá peccandi , non peccaverit in inflanti B. deffruetur p ln potentia proxitia peccandi in eodetminftanti B. C etenim unio h oftatica fit formalis im. Éu peccabilitas, faltem àr que, hinc eft for- d a maliter deftructiva potentiz proximae téquosu peccandi, Sicutigitur metaphificé repu- hm ( r nat, utpotentiaproxima peccandi, exi- Vutenint ens pro figno antecedence in inftanti B, - pareta p deftruatur profigno fübíequo in. eodem; yofgnogt- inftanti B. itaetiam predictumdecretum mutioy. metaphyficé repugnat. f t 496 Conítac III. Quód creata volüntasnon ndeminlte poffit pro figno antecedente effe indiffe- ln rens ad obtinendam pro figno | fübfequo aj il Y hypoftaticam unionem, nifipro figno an- sl j Y tecedente intelligatur exclufa porentia proxima peccandi. gmum p Nam hzc potentia i proxima effentialiter conftituitur per ca- ( um v rentiam unionis hypoftatice , tanquam, m[] Dmml impeccabilitatis formalis, faltem sr quo, suom. PWF pro eodem infítanti reali, Repugnat au- d je tem, ut pro no antecedente fimulin- i. yo n À X telligaturind rentiahumanitatis ad ob«: Unendam uniopem , & carentia ejusdem. j m g a p j] unioe D $14 Tratiatus VI. de tncarnatione, gpotlisc unionís: etíinon repugnet , uthec in- g comptd differentia antecedens poífit componi mpure p cum carentiaunionis, adeóque cum po- tentia proxima peccandi, folüm pro fi- ;liberapra ] uin hz no fubfequo importata, ficuthzceadem jrologicut ï indifferentia pro figno fübfequo componi oteft cum unionehypoftatica, & impec- dim eaten'ü, cabilitate formali. uz autem hucuf- von(cienta scpotels que de impeccabilitate Chrifti dicta funt, llludadom pariter applicari debent quoad impo. tentiam. committendi imperfedionem, W[], Mü Du moralem. Ratio eít , . ódíummz fancti- tati humanitatis Chr ii non folüm repu- jeris etvolü apiar, Qu gnet peccatum : fed etiam imperfectio moralis, arguens minoremaliquam, feu g, Vatt imperfectam fanctitatem. sielmortli vt D o ARTICULUS H - u N zrtonalic 44n Chriflo potuerit imponi pre- n ferepe ceptum . rigorofum ,. ffue obligans üinmima an confcientia 1 "tim obl Aanis e( Renotandum I,.- uöd præcäptüm ri- . ) Thom 497 " L gorofum, five obligans 1 n confcien- Vaf tia, fit legitima voluntas fuüperioris,inti- L matafübdito, vicujus a&tio,huic volun- l Lf tati oppofita,redditur illicita, feu mora- Wlmpof Aer mala iníenfa Tbeologieo, LHxcau- " lo tem ? Mi fij A i tem poteltas obligandiin confcientia foli Pt t l Deo competit, ideóquerepugnat pecca- ' i w j i tum puré philofophicum, feu transgref- l) Om fio liberaprzcepti obligantis in confcien- ts tia, uin hzc transgreífio fit peccatum, '[he ol sUl ogicum, Hincíüperiorinhumaánis wüätiü,&im. folàm eacenüs poteft obligare fubditum ul inconfcientia, five füb culpa, quatenüs hii hxc poteítas eidem à Deo collata eft, jux- Qd i ta illud ad Rom. XIII. 1. & feq. Non eff pa- peftdin, téflas, mfiàDto. — Itaque qui refiflit potclatt, Dei um a erdinationi TE it, Primaigitur regulamo- Molim ralitatis e(t voluntas Deiprohibentis, auc ( dnpeftto przcipientis, quz etiamlex zterna folet ijpus, appellari, Vnde a&tus,huicregule con- formis,eft moraliterbonus: difformis au- tem,moraliter malus. Dividitur nihilo- minüs lex in naturalem, Divinam, & hu- l manam. Naturalis appellatur, ug ipíi naturz rationali creatz per fe indita eít, w p cüm non difcrepet à lumine rationis, vi ii cujus bonum à malo difcernitur, ideóque eatenüs vim obligandi in coníciencia ha. l l bet, quatenüs eft participatio legis eter- ræcäpwm,f*f nz juxta D, Thom. I. 2,q. 19.art 4.' Quid vatio bumana [it vegula voluntatis bumana , ex qua j i? fIIOTiS)m' ejus. bonitas men[uretur , babet ex lege eterna .qua eft ratio Divina.. Lex Divina dicitur,quz À o,hu'lc v " feu W Deo liberé impofita creaturz rationaliz ut potuerit legem non imponere, . Lex 3'160' p :'ä L A de- $16 .. Trallatw V, de !m'maäm. pij "m Siü denique humana dicitur , quz immediate qnaturalis ab homine , legitimá jurisdictione prz- üm dito, aliis hominibus imponitur. yive n o igiturlex , feu preceptum , prafüpponat pta naqr authoritatem fuperioris illud imponentis; iprectptu hinc Deus non fübjácet , nec (ubjacere mntrà Cert poteítalicuilegi, autprzcepto, cüm fu- fivas hum perioremnon habeat, . Nihilominüs fibi- ls. Contro uija fum- fbilis ft er. metipfi eft regula mioralitatis ; mé fapiens , .& fummé fanctus, 1deóque, ii o in fenfü quodam improprio ; fibimetipfi U Nguir lex «terna, àt D, ThomasI. 2, q. 95. art. ll d 4. exponit. hme, erdor ^ «o8 Prenoc,.Il. Quód lex ulteriüs divida-, d De, ade tur in legem rigorofam, (ive obligantem Bmitvanvet füb culpa, & in legem obliganrem folum qiinpott at treatut fub pceena, feu potiüs fub aliqua peenali- i tate, quz proinde lex puré paenalis folet M tnporli, appellari. —Nam, àt inquit D. Thomas H, tisprtinent 2.q.108.art.4. Pen« interdum incurritur. fine twi]ll ( eulpa, quamvis sion. fine ceu[a. Hanc legem. um (üb [os) nalem plerique cum Suarez lib, V. de [ egibus cap.5, his verbis exponunt: Lex tf quly 'iitoni guré panalis dicitur , que (olüm tnicum praceptum, um e(fe quamvis bypotheticum, fuftinendi t«lem penam, d* "tl bont aficommodum , fi boc, vel illud fiat , im e continet 5 Uitits m etiamfi de a&« [ubfireto t«li. conditioni praceptum jüml Attüm son impon«tur./— Elinc ejusmodi przcepturh Pt non obligat in confcientia, five fub culpa atur "ts Theologica: eifi uansgrefliopà ftatu pee: " as l Bifputatio VII ATf M, 915 Vg cena, Sicut autem ceértum eft : uód mdl&lm TOU s ex naturalis obliget füb culpa Theologi- lm,g It Ca, five in confcientia, ideóque inter pre- cepta naturalia nón detur, neque dari pof- ts fit przceptum puré poenale : fic etiam e- T5 contrà certum eft, quód inter leges po- At fitivas humanas fint aliquz puré paena- Vi les, Controverfia reftat: an etiam pof- ij ; Qu du ii fibilis (it lex Divina pofitiva, quz non, obliget in confcientia,fed tantüm füb pos- n, flinty na? Negativam fusé defendit Munieffa 1954 Difp.II, eó quódomnis transgreffio legis eris db Divinz, ex formali fuo conceptu, fit of- fenfa Dei, adeóque culpa Theologica, T Affirmativam veró Haunoldus, & Efparza, nte falbrp eó quód in poteftate Dei Legislatoris fit u 1 0 obligare creaturam rationalem füb paena gnils lt i meré temporali, ad finem ultimum nul- Thonsll lateniis pertinente. m F" Wil Prenot.III, Qu d aliud fit legem effe 433 ä obligatoriam füb culpa, & aliud effe com- « ib minatoriam culpz, Sicut enim promif- ouont: H fio alicujus boni effentialiter prfupponit g u promiffarium effe capacem, ut eidem con- ij h feratur tale bonum : fic pariter commi- TL natio alicujus mali effentialiter przfüp- j ponit, alterum effe capacem, ut infliga- tur talemalum. — Nam aliàs talis promif- J fbu 10 ; .aut comminatio inepta foret, & ri- l [WCI a à Quamvis autem omnis lex com- 3 mi- - b $118 TraBatus VI. de lncamat(ïonc. g Na minatoriaculpe, autpoenzfit etiam ob- " i com ligatoria füb culpa, autpoena: nontamen [ utpo Ij viciffim omnis lex obligatoria füb culpa, « um uni aut poena, debet hoc ipfo effe commina- «ccabilis, toria culpz, aut poenz, Ad hanc fiqui- a dl dem obligationem, absque ulla commi- P rout art,p' matione, fufficit: quód actus,ceteroquin licitus, vi talis przcepti reddatur illici- Cori] ! minstorim tus: neque requiritur, ut fübditus pro ejtas Chri fenfü compofito przcepti poffitponere a- fnficompo €um prohibitum, . Hinc itaque patet, seiouman uód neutiquam repugnet: ut actus ali- siolypola quis fübdito, czteroquin poffibilis, & li- yoni racgt citus,per legem füpervenientem fiat illici- 1 a2 p tus, & confequenter etiam impoffibilis: $ n p etfi repugnet, ut a&us ille, qui feclusà o jnd lege aliunde impoffibilis eft, alicui fübdi- w com to prohibeatur, aut precipiatur, ( D $00 DicoI, Non potuiffe imponi Chrifto it, i hun praceptum comminatorium culpe, aut bt u , poenz proprié talis, . Ita cum D. Thom. híc q.18. a.6. Suarez, & Vasquez. Prob.Re- d dimpl v od ugnat, ut Chri(to imponatur preceptum cofüinatoriü culpz, aut poenz,proprie ta- ib n lis : nifi humanitas Chrifti fit peccabilis, "I R feu capax incurrendae culpz, aut poen BI roprie talis, Sed humanitas Chrifti erat tl impeccabilis, feu incapax incurrendz o- ' t ut [ wrdó *mnis culpz, aut poenz, proprie talis, Er- [ : , go. Maj. conítat ex num, praced, Min, Eïg« prob, mn:wl Difputatio VITI, 4rt. H. — 19 tl rob. Nam Chrifti humanitas, neque pro s ts enfü comipofito unionis,fic erat peccabi» i Orlllfïïg | lis, ut poffet a&uale peccatum conjunge- ïo d re cum unione hypoftatica : -neque fic Mil peccabilis, ut poffet per a&uale pecca- i ts tum deílruere unionem hypoftaticam., ; prout art, preced, oftenfüm eft, Ergo.- fs fredrs Conf£.I, Repugriat decretum Dei com- $o2 minatorium illius tiali, cujus ipfa huma- i lübtuy nitas Chrifti effentialiter eft incapax pro fj D fenfü compofito unionis hypoftatice. Sed gt o hocipfo humanitatiChrifti,pro fenfu com- : utadusz vf t ofito hypoftatice unionis , non potuit imponi przceptum comminatorium cul- temfuc ii mpo/llbilis: px, autpcenz proprié talis. Ergo. Min, rob. Nam przceptum comminatorium i cts effentialiter includit, aut przfuüpponit de- Jrcu fübd cretum Dei,comminantis malum. Ergo. Con£ II. Preceptum comminatorium, i quàtale, in huncfinem tendit: utfubdi- | Clllþæ» W tus metu culpz , aut formidine paenz , ) Thon utl.PïOh-k' adigatur ad implendarn voluntatem (üpe- tioris. Sed humanitas Chriíti, neque du metu culpz, neque formidine correfpon. nz,PTOPn ,ü dentis poenz moveri poterat ad implen- t PCCC"a ! dam voluntatem Dei, tanquam füperio- u a Wj ris precipientis; cüm eadem, utpote im- us Chïlmo peccabilis, (it utriusque hujus timoris in- joure C ax, üt ex dóctrina D. T. " homz n. 47 3- ( w o E 'eft. Ergo. &PWCC ] k 4 Di- E b $20 qvaltatus VI.- de Incarnationt, [s/ Dico II. .Potuiffe Chrifto imponi prz- ( fc yin. ceptumi rigorofum, five obligans in.con- qum jus fcientia, etiam pro fenfu compofito uni- onis hypoftaticz, Ita cum D. Thom. híc n creatur 20, art, I, & q.47.art. 2. Suarez, & jsaTheol Y i, My) asquez.. . Prob, Preceptum rigorofum, five obligans in confcientia, - eft legitima ;lege n :^ voluntas füperioris,intimata fubdito, per onali 11 D. . quam actus,huic voluntati oppofitus, red- ( (l $ itur illicitus , five-moraliter malus in, fenfa Theologico. : Sed hoc ipío huma- voen co nitati Chrifli, etiam pro fenfü compofito wfüft t vftentactun hypoftaticz unionis, potuit impont prz- ceptum rigorofüm , five obligans in con- T fcientia. Ergo. — Maj. patet ex num.497. qe, xf Min.prob. Humanitas Chrifti, etiam pro ) j ocat fenfu compofito unionis hypoftaticz, eft $ Mnide creacura rationalis, fübditaDeo, tanquam * & empolto Legislatoti füpremo, & primz regulz to- fuesporen iemture. tius moralitatis. Ergo. Con£,I. Humanitas Chrifti, etiam pro i menda jes ^ nfü compofito unionis hypoftaticz, ts pO ^femper manet obligata lege naturali, tum n afhrmativá ,. vi cujus creaturz rationali i dhecr; przcipitur amor, reverentia, & cultus nl €rga Deum, tum etiam negativá, vi cu- Itb üntot jus prohibetur mendacium, blasphemia, j qua & perjurium. Sed hóc ipfo humanitas Ils f Chrifti,etiam pro fenfü compofito bypo- i, H rigo.- ftaftica unioms,erag capax pracepti .Ki Mu rofi,/ M 24 Difputatio VII, - Artic. l. $n külmw rofi, five obligantis in confcientia, Ere ln b o, Min.exinde patet: u ódomneprz- M ob ub ceptum juris naturalis liget rationae R " uz'h lem creaturam in confcientia, five fub fllmn ln culpa Theologica, üt num, 498. dictum, ii eft. Maj. prob. Nam obligatio,fundata . !t dl in lege naturali, eft cuilibet creatur& ra« M p tionali intrinfeca ex diciis numer. 497* Ittt m Ergo. Con £.II. Si etenim GHBÉHR Hs Chrifti, Wtb l ro fenfü compofito unionis hypoftatica, ll compr non fuiffet per leges naturales obligataim ' Impon m h confcientia: tunc eo ipfo humanitatiChri- us fti, pro fenfü compofito unionis. hypo- ( nünug, ftatice , non fuiffet mendacium impoffi- bile, Sed hoc admitti nequit. Ergo. Maj, j n Yitce, d rob. Nam ideo humanitati Chrifti , pro fytinquum fenfu compofito unionis hypoftatice,non uulato- obftantepotentià remotà mentiendi,qua cuilibet naturz humanz realiter identifi- cata eft, mendacium eft impoffibile ; quia um lat humanitás, pro fenfü compofito untonig li arurai, t hypoftaticz, erat effentialiter impeccabie ye ratiot? lis. Sed hzc ratio non fübfifteret, fi hue m,&ülkï! manitas,Chrifti pro fenfü compofito hy- xtivà, V poftatice unionis,non obligaretur lege ho naturali ; quia fcilicet mentiendo non, Vhasphes eccáffet, Ergo. j» huné ijpro fen- f94 ! QUICO D) (l ObjiciesI. Humanitas Chrift ?rïcepü ) H "n a: compofito unionis hypoftaticz effe $ E $22 Yrallatus Vi, De Tntavindtione; tialiter erat impeccabilis, — Sed hocipfs g pïæccpj eidem, pro fenfü compofito hypoftaticae ]i at unionis,hon poterat imponi praceptum, gimport obligans in confcientia, ífive füb culpa. jri, d Theologica. Ergo. Min, prob. Przce- O o j ptum,obligans in confcientia, hunc fen- qnsgreio fum conditionatum importtat: $i mom im- jOFC)Præ(w pleveris voluntatem [uperioris peccabis, Sed proe- ncmo üf; l ceptum , huncfenfüm conditionatum im« qgi volunts portans , repugnat humanitati effentiali- Qs def terimpeccabili. Ergo, Min. prob. Nanr y, lr 1 purificatio conditionis, inclufe in hoe s Perhan recepto, eft impoffibilis humanitati ef- sggudemdi entialiter impeccabili, Ergo. snretfeni ". Conf, Hocipfo quódpurificatio condi- u pwptcreä | tionisprzdicte fit impotlibilis humanitati ,.zgzrcPatrem, Chriii, eo ipfo hujusmoódi prxceptum, um ! oftl ton minüs continet fenfüm conditiona- i OR ; ] tum de fe impoffibilem, quàm hzc pro-« s nm c pofitio: si bumanitas Chri ffi effedtivé deftrueret z qim at divinitatem,ptccaret, — Evgo, z N ant ' $05 : Refp. C.maj, N, min. Adprob, D,maj, ll condi vceptum obligans hunc fenfum condi-- tionalem importat, prout vi hujus przci- *s Ntiot 301 etan s€ affirmatur, quód fübdito (it illicita r non adimpletio voluntatis intimatz A fu- ^tvlbent eriore. C, maj. Prout (imul affirmatur: .. quód fubdito fit poffibilisnon adimpletio fhüslenem voluntatis intimatz à fuperiore, N. maj, - Wsf ] mïm F.t fic diftinctà mmN, confeq, Rati o eíts D l quód . i ln — pifpitatioVIl, Art, , j5i ' sdwb ; ub5d preceptum obligans in conicientia )OMQ í olüm eatenüs hunc fenfum conditiona- um tum importet: sinon impleveris voluntatem [u- 1üVE fm 1 peccais, quatenüsper hunc expri- Ml | perioris , ód fübdito formaliter fitillicita H hn mitur, Af* j transgre 1 K o voluntatis intimatz à füpe- K, riore, przfcindendo: an bzc eadem trans- n reffio fit, autnonfit poffibilis fübdito, Anh cui voluntas fuperioris intimatur, Sic It eltmi 1l a Chriftus de femetipfo Judzis Joan. VIIE, lt i $5. Sidixero: quia non [cio eum., ero fimilis vobis mendax.Perhancveró conditionalemChri- Uanitt d ftus quidem afferüit: quód mendax effet, j finegaret fe nóffe Patrem füum, non ta- (atto n men proptereà quoque afferuit: fepoffe hunaota negare Patrem , feu purificare conditio- vt nem , qua pofità effet formaliter mendax, idtionte Adconfirm, D. antec. Nonminüs cone ag tinet fenfum conditionatum impoffibi- pj lem , quhm altera , quoad legem prohi« bentem. N.antec. Quoadpotentiam pue th. D.mjc rificandi conditionem. — C, antec. & N, j od confeq. Ratio eft; quódeffe&iva deftru- hus prat &ioDei, etiamfine lege prohibente, 'fit U fimpliciter impoffibilis : fecüs autem.gne J nv i lege prohibente impoffibilis fit a&tio, qua affomat erfolam legem fitimpoffibilis. 5o6 paime ObjicieslIl. Non potuit Chrifto impo- u MP ni preceptum commina torium . culpz. Ergo nec obligansin confci?ntia. C onfeq. [gq Mb d prob. * $214 H TraRatay Vt. de neernetiono, frob. Namomne j confcientia, effen preceptum, obligans ín tialiter eft comminato- riumculpz , utpote continens hunc fen- fum conditionalem : si so» impleveris ya- lm cortt qyprout C.C ipfo. luntatem| [upevioris , eulp reus eris, Sed hoc Ergo, . v pron. Conf. Ídeo humanitati Chrifti nonpo- m füpttiot Ad conim tuit imponi przceptum comminatorium culpz; quiaejusmodi przceptum impor- )wm,ObW tat neceffitatem vagam , vel adimplendi qe, n voluntatem fíüperioris, vel incurrendi f mit put reatum cul pz : cujus neceffitatis vagze hu- at protimi manitas Chrifti effentialiter eft in capax, Sedomne przce gprtterm ptum rigorofüm importat hancneceffitatem vagam. Ergo, n Refp. N. confeq. Ad prob, D. maj. g debetel Przceptü eft corhinatorium culpz, quan- , tücdeprat vbfolumani do imponitur fübdito peccabili, C. maj, Subdito inipeccabili. Ne maj. Et v dipans fic diftin&à min. N, confeq., Ratio eft; ajb o n a uód omne przceptum,obliga ns in con- cientia-, uidem hunc fanfuüm conditio- ara e Et tiatum includat : Si ss impleveris voluntatem stvf füperioris , culpeveustris? nontamen hic fen- demitefie fus conditionalis etiam przfupponat po- teiitian'proximam ur ificandi conditio-. lïmf. ficut: nem,five non adim ple ndi voluntatem fü- * - tl itan . perioris, Nam fenfüs przdictus eft indif- ntg eréns , tam ad potentiam proximam., quàm ad carentiam potentiz proximz; Wpem: transgrediemdi voluntatem — füperioris. , Mine Difputatia VMI, Art. U. $2$ n "h Hincpreceptum obligans in confcientia, td r proutconjun&um cum potentia proxima T t1ransgrediendi voluntatem füperioris,e quidem comminatorium culpe : fecis au* m,ml &I tem prout conjun&tum cum carentía po- tentiz proximz trans rl zem füperioris, grf:dicndi volunta- Commmm Ad confirm. C. msj. D, min, Przce- Ybf ptum,obligans in confcientia, przcisé quà TC ii tale, importat hujusmodi neceffitatem, V i N.min. 'rout fimul conjun&um cumpo- Uvl tentia proxima transgrediendi volunta- 1em fuperioris. C.min, & N. confeq. Ra- 'd 'incapn minyyrz tio patecexmogdo dictis. 5c8 s ObiiciesIII. Precepturn obligans in con- h Dmij, (cientia debeteffe de actione libera fubdi- lj A QUi to, cuitaleprzceptum imponitur. ed C mj J hocipfo humanitati Chrifti repugnat prz- wj B ceptum obligans in confcientia. Ergo. Mu t Min.prob. Chrifto impoffibilis eft omiífio t a&ionis przcepte , adeóque metaphyfi- ondito cé neceffaria eít a&io precepta, faltem. Vi reduplicativé fumpta. Sed actio necef- v hic t faria nequit effe liberahumanitati Chrifti. Ergo. jponat - Conf. Sicut a&tio impoffibilis przcipà j condit non poteft , itanec a&io neceffaria. Nara htateni " usf 2?equé repugnat przceptum , quo Deus ho- ratio- mpræciperet, u:p;anca; qn.imal Proyjrqaml ^paes i p | lr | $26 Tratlatus VL de Incarmatione, j nale: quàm fi eidem przciperet , utfieret i conm Angelus. Sedhocipío. Ergo. ,laio n Kefp. D.maj. Debeteffe de actione li- jfum p bera ipfifübdito pro fenfu divifo praece- jmneceit ti, C.maj. Libera etiam pro fenfu com- mj & pofito precepti. N. maj. Et fic di. gio patt* ftin&a min. N.confeq. Ratio eft; uód Qbjcid preceptü, obligans in conftientia, debeat yito tl É € uidem effe de aCtione libera fübdito,pro iito praco níu divifo precepti, feu libertate ante- 0, Aitéo yactptu cedente ipfum preceptum; eó quód actio illa, quz independenter ab omni przce- ioft r to aliunde neceffaria eft, precipi non, um poffit, non tamen hinc fequitur: quód liocifo d proceptum,obligans in confcientia,debeat atüm poft effe de actione fubdito libera, etiam pro s. Mn r fenfü compofito prcepti. Nam actio dul a aliunde libera, per ipfum preceptum fit gun,qut 1 neceffaria ;. quia fubdito impeccabili eft ünpyum impoffibilis transgreffio precepti. Sic i, l vomiffio debet quidem effe de actione 20 01t, promittenti libera pro feníü divifo pro- looito l miffionis, feulibertate antecedente:non i& ettnin tamen etiam de actione promittenti libe- g2 pro fenfü compofito promiffionis , feu t conditi ul c libertate, confequente ipfam promiffio- nem, Nam aliàs Deus nihil promittere m Pt ex poffet; quia peripfam promiífionem res ^tütten romiffa fic evadit neceífaria É FR ; 'ut eand:m denegare nbg'po(ïïc. W lie Ad P s é — Dilputatio VIH, Art,1; f27 ' j ü[ltlüm .. JAd confirm, D,maj. Non poce&nvpræc'i; i i i aCtio neceffaria,neceffitate,anteceden- 1e ipfum preceptum, C. maj Neceffaria ! i df Amoro n m folüm neceffitate,confequente prceptum, m] E( ) N. maj, Ét fic diftinctáà min. N. coníeq, Mp d. Ratio patet ex modó dictis. . Objicies IV. A&io precepta d&berec $19 TP Chrifto effe libera etiam pro fenfü.com- ts pofito precepti,obligantis in confcientia: lat Ergo. Antec.prob, Nam Chriftus, per V od przceptum,obligans in confcientia, b omni m db pracpi u poffe dirigi ad ponendam adionem receptam,nefruftraneum fit preceptumy U: qi ed hoc.ipfo aGio przcepta debet effe li- Yenti deet bera etiam profenfu compofito przceptig , n D Ergo. Min.prob. Eatenüs folüm Chri- Ya sdio À ftus dirigi poteft ad ponendam actionem., optum ft rzceptam, quatenus formare potefthog pxir f Judicium previum, fi omi[ero «ctionem prece- w O TESUS piam , petcabo, Sedhoc judicium Chriftus. formare nequit, niíi actio fit etiam pró. TM fenfu compofito libera, Ergo. . inte:not Conf. Sietenim actio przceptanon I gitenc l libera pro fenfu compofito przcepti, tune alions, F eo ipfo ex conditione predicta infertur fi- mul utrumque extremum: quód nempe a promio Chriftus omittendo actionem preceptam jipronit ailionná peccaret, uti fupponitur, & non peccaret, utpote eflentialiter impeccabilis, adeóque um non j Ft u : l gmllüo a&donis pr&ceptm peecat ee U.. L d - »j $28 TraBatusvl, de Incaruntione, A&cohfxrm- effet. Sedbocipfo Chriftus formarenon poterit judicium iftud diredivum, Ergo, fj inierti $11 Refp. D. ultimam maj. Chriftus folüm o D i eatenüs dirigi poterit ad ponendam actio- j 9 u ;mj, k nem preceptam, quatenüs formare po- Qpj teft hoc judicium : fi emifero acionem prase- li5 p[O enfü pi«m,ptccabo, prouthocjudicium eft folüm fimplex enuntiatio veritatis neceffariz, [non po/t C.maj. Prouthocjudicium importat po- am: . tentiam proximam omittendi a&ionem. lemelunpol przceptam , €tiam pro fenfü compofito gurals r gpugnat, u pracepti, N.maj. Et fic diftin&á min. N. vdeldem iftud confe dire Ratio hujus eft; quód judicium (f C Qivum in duplici fenfu exponi poflit. Imprimis quidemper modum fim- npotcrzrincc plicis enuntiationis, vi cujus folüm affir- yatepraorpt matur effentialis connexio inter predi- as Thon catum importatum ex parte hypothefis, mpndents: feu coriditionis, & pradicatum illactum, 1f n t duf a €xparte conditionati, Secundó: per mo- dum dictaminis : practici, quod ex parte gn*uwm inh hypothefis fimul' importat implicité po- tentiam proximam purificandi conditio- , I.N.min. pem,íeu omittendi aétionem przceptam, t it Ch etiam pro fenfü co m p 9(ïto' precepti, In stdude hioc igitur fenfü'judi cium iftud Chrifto, hptto, eí utpote impeccabili, quidem repugnat, fe- Ul pf €às autem in fenfu primo; feu per mo« ; « dum fimplicis enuntiationis , prout ex. Nsa Wi Chnfh Verbisnum, foj. ;f'ddu& patet. $29 . Difputatio II Artic, Il. hi .. :Adconfirm. D.maj, Ex conditione pre. hzo- di&a infertur fimul utrum Ut 5 e€ extremum, l r fpe&ato folüm przdicato ) ypothefis, N. N maj, Spe&ato fimul fubje&o hypothefis, i fim. C.maj, Et fic diftinctà min, N, confeq. rém, Objicies ultimó. Hoc ipfo quód Chri- f 12 j ftus pro fenfü compofito precepti rigoro- Ts nf fi non poffit omittere actionem prece- It ptam: eo ipfo transgreffio precepti ei- td x dem eftimpoffibilis. Sed hoc ipfo eft in- capax talis precepti. Ergo; .. Min, prob, Id mi ] i um Repugnat, ut Chrift rohibeatur illud, uod eidem eft impo fi b ile, .Ergo. d d fl i — Conf, Chriftus , utpote impeccabilis, r mmodurír non poterat in confcientia obligari voto, du Ergo nec precepto. Antec.prob, Aue i p thoritate D Thom, I, 2. q. 88, art. 4« ad 3. fic refpondentis: Dicendum, quid Cbrifto, fecun» lpotidis, düm (e . mon competelat. vovere.s tum. quia Deus n ilitur. eratitum etiam,quia in quantim bomo babelat fyma- j gem a at Q gam voluntatem. in bono, quafi comprebenfor, exi- It li Y ; fiens. giicondit Refp, Namin.. Ad prob,.D.gntec, Re- 513 pugnat, ut Chrifto prohibeatur illud, myræceym tl * quod eialiunde, fcuindependenter ab o- J;rlce mni przcepto, eft impoffibile, C, antec. f Quod illi per.ipfum preceptum redditur p J feup e impoffibile, & quidem ideg; quia reddi- r tur illicitum. N,antec. & epnfeq. . Ratio conítat ex dictis num.505 & rurfus; pa- d $Vib 4 Tita- 335 TéaBatus Vt,. de !nramati(;m. ! ricate fidelitatis promifforiz, fuperiüs ad- yfine, l1 du&ta, Sicut enim Chriftus, non obftante, ngcum- quód eidem effentialiter repugnet omnis Con&atl. infidelitas in fervandis promitlis , nihilo- | ræccptlm minüs erat capax, ut áliqua promitte- me, pTOP ret, & reipsá promiferit, prout ex Hifto- n füppo riaEvangelica patet : etfi per ipfam pro- miffionem fuerit collocatus in eo ftatu, ptenttam I gna j Ui ut illi poftmodüm transgreffio promiffio- u pro I10 nis redderetur impoffibilis : itapariterde a Um. precepto,obligantein confcientia, difcur- ote elenti rendum eft, * Sicut igitur aliud eft : Chri- adfentialter fto repugnare infidelitatem , & aliud : salpz, at Chriftum conftitui per ipfam promiffio- verim dfent nem in tali ftatu , in quo violatio pro- sputu prac miffi effet infidelitas: fic etiam aliud eft, [ EX Chrifto repugnare peccatum, & aliud eft: at ; 5qui Chriftum conftitui per ipfam przceptum Ín tali ftatu; in sprie, f fet peccatum. quo violggio præc?pti ef- 3 1 Ipropr « Airm / :Àd confirm. N. antec, Ad 'prob. Ne ,». tamortis: confeq. Nam DocGtor Angelicus neuti- tiyenile: quam negat Chriftum , àt hominem, po- tuiffe vovere,' adeóque per votum obli- fni, t ari in confcientia, fed folüm negatCliti- &tinotefta "p hum um potuiffe vovere exhocfine, ut vo- Iuntas ejus firmaretur in bóno , feu non- ^ürnt : declinaret ab exercitio virtutis , prout WRMürtpugn; Suarez Tom; II. Difput, 28. obfervat , & T e'ex n fb , concludit : Chriftum povuifie vever Y üi hoé NDpOt M. BLm Difputatie VIM, Artic. Il, - $31 hoe fine, ut exerceret a&tum religionis m,nonu,m Wa ergaDeum. Exhucusque di&is. . ConftatI, Non potuiffe Chrifto impo- f 14 tni ; Qu ni przceptum comminatorium culpz,aut TT poenm, proprié talis, — Nam tale przce- ptum füpponit in fübdito capacitatem,feu 1 t jj potentiam incurrendi malum culpz, ae posnz ; uiainepta eft comminatio mali, ml Hfio boni, cujus fübditus eft ine * fs aut prom capax. Cüm igitur humanitas Chriili Wacntu,dem utpote effentialiter impeccabilis, fit quo- [d f« Qu , & ii ue effentialiter incapax, utincurrat ma- lum culpz, aut correfpondentis oenae It Yonift i : ut ei Ti p , hinc etiam effentialiter incapax e jmponatur przceptum comminatorium; qilui d culpe, ac poenz ftricte talis, Qu3d ( Vl veró ulteriàs quzratur: anfàltem przce« pacptm prum poenale, feu comminacorium folius w cnz, improprie talis, Chrifto potuerit imponi? Affirmantnonnulli preceprum lpr[)b- W fübeundz mortis Chrifto impofitum fuif- i nl fe meré poenale: videlicet carendi gloria imintm, Redemptoris, exaltatione nominis, & um 0 judiciarià poteftate , (i Chriftus mortem sv pro genere humano nonfübiret, Ratioe xhng, u nem adducunt ; tum quia cale przce- j u ptum nonrepugnat, cum quia illud ad exe irmtis, i ercitium perfe&e obedientie fufficit , , gifost' tum quia cum libertate, ac impeccabilita- alii, W*Wï tc Chrifti cemponi poteft, Negant tum V 2 D $33 Traükatus V1.: de incarnatione, [tfmfsfqü tum quia preceptum meré poenale Deo m.[&nmcom repugnat, tum quia transgreffio ejusdern jjgancet! fuiffetinobedientia pofitiva, ideóque irn- irirandüm erfectio moralis , uz Chriíto repugnat, f15. Conflatll. Quó j Chrifto potueritim- aidem V? oni preceptum,obligans in confcientia, afit: qui five fub culpa Theologica, vi cujus fcili- i, Siegtt wf de ib cetcransgreffio prcepti formaliter eidem fi, neqie" reddatur illicita. Quinimó humanitas fipotdl Qu . Chrifti per legesnaturáles fic fuit obliga- viíro huj p ta, tum quiahecobligatio cuilibet crea- turz rationali eft intrinfeca, tum quia vfer alis mendacium, à Chrifti humanitate Cosflztll ( i Theo commiffum,non fuiffet culpa Theologica, aceptüm com adeóque, non obítante impeccabilitate, g. Quam potuiffet mentiri,fi per ipfum ftatum unio- nis hypoftaticz füblata fuiffer obligatio etnYtndt , legis naturalis, INeque ad declinandam tini olant vim argumenti fufficit, fi dicatur, ex ifta n ridijus o i cltur hypothefi,de fe impoffibili , utrumque ex- Go mer tremum inferri : quód nempe Chriítus uptorium mentiendo peccáffet, & non peccáffer. : Contrà enim eft; quiahocipfo,quód,fpe- v nfübd &ato. fübjecto h pothefis, five Chrifto, 'td, feis prout impeccabi l ,legitimé inferatur ex- * in coní tremum negativum: quód mentiendo non t rl po peccáffet ; fpeCtato autem predicato hy- &ldum pothefis, feu mendacio, legitimé inferas tfionis tur alterum extremum afüirmativum. , Htlb quàd peccáffet ; eo ipfo pariter legitirpf E AR n Difpuntian. Art W ( TR infertur , quód humanitas Chrifti, etiam Nl ro.fenfü compofito. unionis, per legem, obligantem in confcientia,füerit obligata Wl ad vitandum mendacium.. . Namaliàs,nec hp uidem vi predicati hypothefis, inferri i o poffet: quód Chriftus mentiendo peccáf- a, as fet. Sic,etiam ftanteprzceptomere pce- fomdincn nali de fubeunda morte, neque vi fübje- ) hg &i, neque vi przdicati hypothefisinfere ri poteft:: quód Chriftus pro fenfu com- D yuliberen pofito hujus przcepti, no 'enc-l'o—mortem, : u ag peccátltet.. 1 homanni ConftatII, Quódprzceptum,obl igans ;16 | iTohp füb culpa Theologica,latiüs pateat, quàm ? Vabl ?ceptum comminatorium culpz Theo- [ uamvis enim. eatenüs. utrum- fhrumunio ogicz. & at ue conveniat, quatenüs utrumque eft legitima voluntas fuperioris intimata fub- jedinandum i dito, vi cujus oppofitum huic voluntati redditur illicitum , feu moraliter malum z Iram ut' i difcrepant tamen in eo , quód przceptum g, Cirle s od comminatorium culpz effentialiter pra- füupponat infübdito potentiam proximam p[(),qü()d (re Q äï " peccandi, fecüs autem przceptum,mer& t obligans in confcientia: utproinde iítud W etiam Chrifto poffit imponi, proutde lege s ]i naturalidictum eft. . Sicut enim de effen- vdict ( tia promiífionis non eít, ut inducatobli- i m gationem,violabilem à promittente ; nam du aliter; repugnat o- yn! i ahäs Deus ,.cui effenti à mins Tratlatus V, De Incarnatione, .M f34 mnis infídelitas, nihil poffet promittere: ; E fic etiam de effentia £cepti , obligantis jun w $n confcientia, non € Is ut inducatobliga. ginus Die. tionem, violabilem à fübdito : adeóque hs ao fubditus, quantumvis impeccabilis , hu- feric meti bertatem; jus obligationis capax eft. Sicut igitur mxüs if aliud e(t: poffeDeum agereinfideliter,& poffe Deum vi füz promiffionis confti- pun, N tui in coftatu, ut ageret contra fidelita- "T tem, fi per impoffibile violaret promif- Cinii d fum: ita pariter aliud eft, poffe Chriftum negiepeccn eccare, & poffe Chriftum vi alicujus pre- yre cum uni cepti conflitui in eo ftatu, ut peccaret: w qudem u int neqe fi per impoffibile violaret preceptum., vt att 1. 0 Primum fiquidem effentialiter repugnat, P fecüs fecundum. flas, li s qimodo AR TICULUS li. uhocmaco tüjs mpet wiim mori Àn Chriflus liberé potuerit ex pracepto rigorofo mori ? ita, Yi QU n RznotandumI. uód fide Catholicá hoTT. ( p certum fit: Chriftum defacto fübiiffe is, dilin mortem ex obedientia juxta illud ad Phi- , Oice lipp.II.8. Huiliavit femetipjum, fatbus obediems Nuth2. 0b sisque ad moriem , muortem autem erucis.. — Cere tum fecundó : hii ( uód Chrifto przceptum. -Aonder aliquod, feu mandatum fübeundi mortem; hii T ipfe- "a p fuc'x:ic aPaue ætemo. impofitu, pcout inct * [ M $35 Difputatio VIl, Artíc, 11l le:m,m met teítatur Joan. X.18. Hocma ndatum acct« 'Pü'Ws pià Patre teo, Certum tertió: quód nihilo- Mi minüs ille a&us obedientix, quo Chri- dn; ly ftus acceptavit mortem, fibi praceptam, ii fuerit meritorius , adeóque habuerit !1- . r bertatem, ad meritui requifitam, prout il ruríus ipfemet Joan, cit. Ege pemo animam Itb nl gueam, — Nemo tollit eam à me, (ed ego pono eam à me ipfo. Cüm igitur humana voluntas d a Chriíti fic effentialiter impeccabilis , ut T neque peccatum a&tuale potuerit compo- iij nere cum unione hypoftatica, quin im itpean nec quidem ullam imperfectionem mora- Dratptur, lem : neque illam peccando deftruere, TIgUd, rout art. I. oftenfum eít: hinc tota dif- ficultas, ifthic decidenda, confiftit in eo : an, & quomodo in humana Chrifti volun- Il tatehzc tria componi poffint, nempe ef- fentialis impeccabilitas , receptum rti- "123 gorofum moriendi, & actus liber obe- dientiz, vi cujus impleatur tale prce- jl tum ? T . Prznot.II. uód obedientia fit virt.us 518 ipo fb fpecialis , diftin&ta realiter à reliquis vir- tutibus. Sic etenim D. Thom, II. 2. q. jhd ao IO4. art. 2. Obedientia eff fpecialis virtus, C ejus j D] g. fpeciale objedtum eft preceptum, . Tbidémque a 0 ccpm l. ic refpondet : .5i obedientia proprie accipia- &ur, jecundim quod refpicit. fornalem rationem pre- ia argé etpti, erit (pecialis yirtus * . jli; verà ebedientia 1 W,y:ouw;" df&io 1;6 » Traflatus V, de Tearnatione, accipiatur pro executione cujiscumque , quad pm[ï jl eadere [ub prasepto , tunc obedientia: erit. gentvalis ii flteffen h (dcem: yirtus, Hincitaque deducitur primó: quód 'alix virtutes,tum Theologice, tum mo- spoffit; ! li obligatl( vales,ex fuis peculidribus motivis poffint uidem elicere actum obedientix mate- gi : quantul rialem, non autem formalem. Secundó: hOm-L z'q uód actus formalis obedientiz effentia- eca fentent exum fs liter prefüpponat przceptum, five man- datum füperioris , prout hoc difcrepatà al indife s oblriton triero confilio ; càümiftud etiam ab equa- li, aut inferiori füppeditari poffit. Ter- wud: d : tió: quód a&tus formalis obedientiz pr&- m utip ampoltuer füpponat cognitionem, vi cujus volun- tati reprafentetur preceptum füperioris. atdipenlit epugnat enim, ut hoc fit motivum a- spfatdifen gendi, nifi anteà fit precognitum. Quat- ealita j tó: quód,feclufo omni przcepto, aut co- : gt gnitione przcepti, quidem elici poffita- edliens, &us obedientiz folüm affective talis, feu sitdifpenf conditionatus, quo nempe voluntas vel- m fic| let obedire przecepto., fi daretur przce- tehelens tum :fecüs autem actus obedientiz effe- tsj om &tivé talis,fiveabfolutus, " Quintó : quàd, tniffor fi fübditus ex defiderio exercendi forrna- ifmt r lem obedientiam fibipoftulet imponi pre- ol Dot ceptum, tunc poftulatiolizc fit atus ob- srrofü edientiz folüm á4ffetivé talis, etfi aGus, ag fübíequens, ex mot Á ivo przcepti elicitus , "eémer fit a&us obedicncigz effecüvetalis, Ié visräsmw ; ial pifputatio VIIh, Artic VL — 157 M g * Prenot.III. Quód prxceptum juris na- j19 t turalis fit effentialiterindifpenfabile,ideó- M que, (altem dire&e, illius obligatio tolli R t &on poffit, nec quidem àDeo: fecüs au- Wi tem obligatio przcepti folius juris poft- DI Kdi:miæm tivi, quantumvis Divini, prout cum D. 0. Oj 'Thom. L. 2.q. 100. árt. $. communis, & ht d Certa/fententia docet, QCüm igitur prz- Im, f ceptum folius jüris pofitivi non fit effen- rgcdifcrepm, tialiter indifpenfabile , hinc füperior il- miben. lius obligationem, etiam dire&e, relaxa- p T. re poteít: quinimo fubdito conferrepo- dintapt teéítatem, uti pfemet fecum difpenfet,aut T YO faltem poftulet, fimülque infallibiliter ob- fperin tineat difpenfationem precepti, Quód- OLU 2« fi ergo fiacdifpenfatio: tunc eo ipfo quo- t Qu que tollitur obje&um formalis obedien- ? t C? tixs. Sicutigiturfubditus non eft forma- ipiftz liter obediens; obedientià ftridà, licét s f fuppofità difpenfatione ponat a&tum,anteà r ve- préceptum : 'fic long? minüs eft forma i- Qrprae ter inobediens , fi füppofità difpenfatio- L;nüæ J n przcepti, omittat actum preceptum , TOR adeóq ue omiífionem actás co E : mpO'nat cum i tort 'difpenfatione przcepti. s D col. Potuiffe Chrifto imponi pre- f26 mpompn teprum rigorofüm fübeundi mortem , fal- .ü&a&w À libertaté ad actum obedientix forma- j thl RU i r els lem,eumqué meritorium requifità, quam- vistale praceptum foret ab exuinfeco, à - Kai I $ e- * m TrePatas VI.. de Incavnatione, b of dclicet decreto Dei difpenfare nolentis, Andifpenfabile. Ira Gormaz, Difput. 2o, 31111&)!111&1 Aldrete, Bernal, aliíque. Prob. Ad a- xeptarepf? €&um voluntatis formaliter. meritorium. j: Wv fufficit libertas caufális, feu mediata,proue ;; llud 4 Anempehzc fundatur in przvio a&u libero j bge Conf, N voluntatis, Sed hoc ipfo. Ergo. Maj. fupponitur ex Tra&, Il.. De Aibus humanis, iqueacttp Min.prob. Quamvis etenim preceptum antis AUm rigorofum fubeundi mortem foret ab ex- ibeundan 1 trinfeco indifpenfabile, adeóque in vo- g. luntatem Chrifti, utpote impeccabilem, vj Vates Anduceretneceffitatem determifiatam ad- q. WWW j iIWMJII mibi. implendipreceptum, ut atus fübíequus Obedientiz effectivé talis noneffet forma- IWW ,W liter , & immediaté liber: poterat nihilo- mf 3minüs preceptum imponi Chrifto, de- V uU .pendenter ab alio a&uprzvio obedientiz us Hoc affectivétalis, formaliter, & immediaté iil Jibero. Sedhocipfo a&tus fubfequus obc- xdpylous . dientiz effe&tivé calis haberet libertatem li '.caufalem , feu mediatam, de fe fufficien- à lag tem ad a&tum obedientiz effe&tivé talis lm £ormaliter meritorium, .Ergo, Min. pa- n yyt tet, Maj.prob, Nam poterat Chriftus per T *:: ,actum przvium obedientiz: affectivé ta- LUOA .Aem, eümque formaliter, .& immediate Aliberum , vel poftulareà Patre terno, ut MW» (T Paj w fibi imponeretur preceptum indifpen(bi- M -' ';e, idque rigorofum fubeundi morte In, , vel EN — ifpitabio VIH, Art. TI. | 'fas us veletiom féclusà poftulatione previà per LA N actum formaliter, & immediaté liberum acceptare pra ceptum indifpenfabile,(ic ta- la men : ut Chrifto fuerit permiffa pote- if feumedmï ftas illud acce ptandi, vel non acceptane TM di, Ergo. . W. l .Conf, Neque przvi ahec poüülatiþ., y2t T nequeacceptatio libera precepti, obli- Htin ym antis humanam Chrifti voluntatem ad r j u beundam fmortem , repugnat authori- TT tati fcripturz. Ergo. Antec. prob, Sic é- Iptcadir tenim Vates Regius Pfalm, XX XIX, 7. & m Íeq. secrificium , & eblationem nolui[li , aurts att- sem perfecifli mibi, Holocauftum , & pro peccató nefetfm, du a non pofluláfli , runcdixi ; Ecce venio, Incapite li nerattd bri (eriprtum efl de sme , ut facerem volustatem tu« Jlo, d am. Deusmeus ,volui, e legem tuam inmedio betienta £ordis shei, Hocporró vaticinium deobe- rimmediat dientia Chriíti, fubeuntis mortem, expo- fiqus ht nit Apoftolus ad Hebr, X. 4. ' impoffible xberaen e[l (anguime taurorum , & bircerum | aufer(ri. peco Kl $at&, — ldeo ingrediens mundum dicit: Hofliam, * eblatienem voluifli , corpus autem aptá[li mibi. Ho- :Ec&iv.ä 0, Mmc j *J lecautamata prepeccato non tibi placutrunt ; tunc di xit Eccevenie, — du capite libri (criptum eft de me : kOtriasg if &t faciam, Deus,voluntatem tuam, Superius dicensz li quia boflias , C oblationes , & bolocautomata pre o eecato noluifli. , m placita. funt tibi , que fecun- idàm. legem afferuntur , tunc dixi ; Ecee venio , ut mind'lfpwü "N mW;, (:ifam, Deus; voluntatetn tuatn, gufm primum, —— $45 Trallatus VL de vmnearnatione, ) st fLatuat fecundum? imn qua voluntate fanBificars — d fumus . per ablationem corporis PEju Chriffi, Sed p hxc omnia componuntur cü libera peti- tione , aut acceptatione precepti obligan. «dinta ao tis Chriftumadfübeundam mortem, nec snfatione ex alio fcripturz loco . quid repugnans ad- qetiamil $22 duci poteft, " Ergo. ;idvole DicolI, Potuiffe Chrifto imponi pre- mdam a ceptum rigorofum fübeundi mortem, fa]- m adadun vÀ libertate formali, & immediatá obe- ybeundi m dientiz effectivétalis , dummodó füp- n præcep(l ponatur: Chrifto collatampoteftatem di- , i penfandi cum femetipfo, autfaltem po- nifantid, ftulandi, fimulque infallibiliter obtinen-. sudadun ! di difpenfatioriem precepti,' Ita Cardin qidem, f de Lugo Difput.26, Bernal,- Aldrete, myne Thyrs. Gonzalez, Munieffa, aliíque. g im, Prob. Hocipfo quód füpponatur, Chri- ( Autho fto fuiffe collatam poteftatem , fecum di- fpenfandi, autfaltem poftulandi , & in- neyofc di tünortem fallibiliter obtinendi difpenfationem prz-- Aet i.X cepti: eoipfo per iftud preceptumin hu- LITUT manam Chrifti voluntatem folim induci- Mu Nh tur néceffitas vaga, vel fübeundi mortem, velpoftulandi , & obtinendi difpenfatio- ntij, d nem przcepti, Sedhocipfopoteftíalva- eidtm uj ri libertàs formalis , & immediata obe- !nigpi dientiz, effe&ivetalis, Er ^ prol go. Maj. ps- uód "n tetex n.f19, Min, prob. Hocipfo, ger:iftud preceptum inducatur' f« olünmL 1 m ; præ- | m hín LT pifputatieVIU, Artic.IH. f4t. hi prxüi&ta neceffias vaga: €o ipfo in hu. ULTT Tnana Chrifti voluntate pro eodem reali Hl ánftanti B. datur libertas formalis, & im- Mortn mediata ad volendam, autnolendamdi- fpenfatio * nemprecepti, Sedhocipfodàá- Rpugoz; turetiam libertas formalis, & imrmedia- ta advolendam difpenfationem , aut no» Ti lendam adimpletionem przcepti , ideó» Mmmj .' ue ad a&tum obedientize, effe&tivétalem, Imed übeundi mortem, Ergo. Min, prob, lmob) b rout nondum difpen- Nam przcepcum, CUP fatum, etíi P roxime difpenfabile pro eo- atl dem inftanti B; eftmotivum de'fe fuffici- Jter lt ens ad actum formaleim obedientiz effe« TrCodin &ivé calem, feupotiüs implendi przce- ], Aitet, prum, quàm petendi difpenfationem pra- ;; dl ucl eepti, rgo. 1 d ( ; QConf, Author it. Scripturz. Narn cum $23 i . 1. prxcepto fic difpenfabili componitur illa i, El Chrifti mortem fübeuntis libertas, de qua j ipfemet Joan. X, 17. &feq. Proptereà diligie fumin wie Pater j quia egopono animam meatm , Wt iterum : jim i fuman: eam, Nenio tollit cam Àme, (ed ego pona gl ortt eam àme ipfo, c potefl«tem babeo . ponendi eatm , endi eam. . Ho&é jlnl & pote[latem babeo - iterum. [ut Sed hoc ipfo. yä)poth' mandatum. accepi à Patre meo, pl Ergo. Maj.pro b. Nam huic poteftati li- n. Ni t " beré ponendi animam, .aut petendi di- fbci " nfationem precepti, no n obftat illa ! ifi, paffionem depregauss, oratio s L B y f4t ïïaädti;: VI. de Incarnatione. lorf, Md Matth, XXVI. ;9.— pater imi! i pofftileeft , lm requ $ran[cat àmecalix ifie ; quia fcilicet hoc fo- g practp üm ex naturali horrore mortis , prout ssad fübe. hanc appetitus fenfitivus fugiebat, non gutem ex appetitu rationali,vi cujus mor- qm, pront tem fübire cupiebat, à Patrepetiit,prout in mortem híc D, Thom. q. 21, ad r.refpondet: Now stincludit| fpenfatore eff fatium , quod. petiit; quiavatio, que petitio- Mf N; sum propo[uit , nolebat , ut hec adimplererur : fed ad ebet eidem infiructienem nofitum volebat denon[Irare nobis (uam sur nondum voluntatem. naturalem , e motum [enfualitatis , quem [icut bemio baiebat, Ergo. Contrahane iegro eod conclufionem sumdipey $£^ Objicies I, Etfi,przfüppofità poteftate ml an N enfe infallibiliter obtinendi difpenfationem, at vol pracepti, obligantis ad fübeundam mor- iaidtumob tem, deturin voluntate humanaChrifti li- nttxt, ni bertas formalis, & imediata,ad volendam, autnolendá difpenfationé przcepti: repu- ^nt dusdem gnat nihilominüs libertas formalis, & im. qugum, snediata ad actum obedientiz effe&tive ta- tiicum d em , & fimuladactum, vi cujus poftule- viblis el Ws üt n tur difpenfatio precepti. Ergo. Antec. prob. Adhoc, ut Chrifti voluntas pro fi- RCPP gnopriori naturz inftantis B. fit proximé "INiritur otens ad a&tum obedientiz effective ta- "Wt j em , debet eidem reprzfencari prace- L VF DF ptum, proutrondum difpenfatum. Sed " ! pf hoc ipfo repugnat przdicta l libertas fox--r Wto p malls, &immediata, Ergo, -N Goäff Difpstatio VIL, Artic, T - 543 vj N ' Conf. Ad a&tum obedientiz effe&ivà hi U. talem requiritur, ut voluntáti repríen- tetur preceptum , prout abfolut obli- mml Y ! EhL,l gans ad fübeundam mortem. . Sedprxce. Hl' lOU. prum, prout abfolut? obligans ad fübeun- t FRto dam mortem , effentialiter prefüpponit, AT nl autincludit liberam nolitionem petendi LT difpenfationem precepti. Ergo. tj Refp. N, antec. Ad prob. D, ma]'; $2$ Debet eidem repreíentari przceptum, Mu prout nondum difpenfatum, nec difpen- » hj fabile pro eodem inftanti . N. maj. Proug Contidu nondum difpenfatum,attamen difpenfabi- i ol le pro eodem inítanti, C.maj. Et fic diftin- iO. G&àmin, N.confeq. Ratioeft; quódhu« lm m mana Chrifti voluntas quidem non poffie vOtri elicere actum obedientiz effectivé talem. volndam, pro inftanti B, nifi eidem pro fipno ante- cedente ejusdeminftantis B. reprzfente- m tur przceptum, prout nondum difpenía- sls . tum ; quia cum difpen(atione przcepti in« dlv compoflibilis eít actus obedientiz effe- s poüu j Givé calis, üt num. f20, oftenfum eft : j Anti nontamen adactum obedientiz effectivé mospo [ pro talem requiritur, ut voluntatipro figno dfeo antecedente ejusdem inftantis B, etiam. teprzfentetur przceptum, prout non di- i fpenfabile pro figno fubfequo inftantis B. m * Nam; cognito precepto, prout nondum j lr i difponfaso, erfi per Bberim. pcti:ionen!; J ( j [ j Tratfatus VI, de Wcarnatione, difpenfabili, & infallibiliter.difpenfando ' gjcdientïæl pro figno fubfequo ejusdem inítantis B. " &ivb & nihilominüs velle otiüs implere przce- (on£Si € j a ndo difpenfationem, ptum, quàm poftu hite acctp evitare obligationem precepti, & ipfam rptum; el mortem,eft actus obedientiz, non folum f morte affective , fed etiam effective talis. receptum, Ad conf, D. maj. Requiritur , ut vo« ninatio m luntati reprzfentetur preceptum, prout abfoluté obligans, feclusà étiam hac con- r fedfolim Tf, D. ditione, nifipoftuletur difpenfatio.N.maj, wndtiont p Seclufis aliis conditionibus, C.maj. . Et fnrolipai fic diftindà min. N,confeq. .Ratio eft; qfeite con uiahocipfo, quód preceptum fitdifpen- m obedient f abile, nondum tamen difpenfatum: eo ipfo talepreceptum fufficit ad atum obe- Boditione, dientiz effe&ivé talem; cümnon obfíltet Ágtionn d tiYt1, At importata folüm hec conditio : nifi po- tf min ftuletur difpenfatio przcepti. Objicies II. Preceptum, fol,ummt;cïö altmipti conditionaté obligans ad fübeundam mor. hutnls . fc tem, nonfufficit ad adrum obedientiz ef- P^ qutenüs 1 t'fmem g fcdivé talem : priusquhm purificetur Eaïmguio, ; conditio, vicujus obligatio tranfeat in, Ut pro ftatum abfolutum, Sedhoc ipfo pro. fi- £no priori naturz ad a&um obedientiz Sttmdition: effedivé talem debet przfupponi libera "itentiti nolitio petendi dif enfationem, . Ergo, Wüa do ;& fda.wemow Maj. prob. Nam velle. adimplere prece- i [ "n actus ptum , priusquàm illud ,oþl.igeg ,.elt obe- ii n i Dijputatio VII, Art, 11I, $45 d 'CFMMI Obedientie folüm affe&ivé, non äutcin. i effedive talis. . Ergo. N Conf.Si etenimChri ftus,fuppofitä pxote; ?cepu,h ftate acceptandi, vel non acceptandi prz- N ceptum,fe liberé determinaret àd fübeuns [mæ, m dam mortem,priusquàmliberé acceptaret It 'quiritur,m. preceptum: eunc eo ipfo liberahec deter- U minatio noneffet aCtus obedientiz effecti- ml v fed folüm,affectivé talis.Ergo fimiliter. Refp. D.maj. Preceptum,obligans füb z. tino conditione,proprié tali, vicujus fufpen- C ditur obligatio precepti ufque ad (tatum: , Md purificate conditionis, non füfficit ad a- Unftdfs fRT 6 é&tum obedientiz, effectivé talem. C, maj. fadunobe- Sub conditione,improprié tali , vi cujus obligatio non differtur , fed folummodó !on 'obüct removeri, autevitaripoteft. N.maj. Ec ); M p D fic diftin&4 min. N.confeq. Ratio eft; 'folummoaö 4 uód omniaprzcepta,mere pofitiva, qui- em eatenüs folüm conditionaté obli- aam moohu djentia & gent, quatenüs , faltem implicite , |hanc conditionem generalem important: ni(i uitcr fiat abrogatio, aut difpenfatio , nihilomi- fa. nüs eadem, proprié loquendo,nó fint pr- tipio n cepta conditionata, fed abfoluta. Nam vihujus conditionis nondiffertur obliga-« Qpl d5 ii p tioprzecepti, donecpurificetur conditio, nif fedfolümremoveripoteft obligatio;priuüs t p Jut? abfoluté contracta. linde precepta con- lia ,folüm:- funt il!a;. p ditionata, propri& ta * m quz ) 'Tratlatus VI, de mbamariane. f46 us important conditionem , vi cujus dif- ylitr a g, p $ eratur obligatio przcepti, donecpurifi- ibeniaon cetur conditio , cujusmodi foret iftud : Pracipio tibi jejusium , fi blasphemaveris, Nam gondat g vihujusprzcepti noninducitur obligatio Conf, ) jejunandi, priusquàm purificetur adje&a conditio. Licét igitur precepcum con- jpro quoY dpettudar ditionagum,proprie tale, non futficiat ad aCunrobedientiz,effedtivé talem, prius- ionem pn onfertata 0 quàm reipsà purificetur conditio: con- more deltr trarium tamen de precepto conditiona- to, folüómimproprie tali, dicendum eft. n dipenla n ,Adconfirm. N.confeq. Difparitas eít: uód anteliberam acceptationem przce. Refp. Dityy pti nulla detur obligatio adimplendi prz- atdente jf sUlptiop Ceptum; cüm econtrà ante liberam noli- RI CATCDEE tionem petendi difpenfationem przcepti jam füerit praeceptum abíoluté impofi- ixiri i vidtilgita tum , adeóque inducta obligatio illud ad- "t i eode implendi. $28, Objicies III, Adhoc, utvoluntas pro ts um t n0n ta inftanti B. poffit elicere actum obedien- tiz,effectivé talem, requiritur : ut pro fi- Aiefürio £no priori natüre in eodem inftanti B. Aanr0 eot perfeveret abíoluta obligatio prewcepti, m Sed hoc ipfo ad actur obedientiz, effe- "tptio a &ivé talem, eliciendum pro inítanti B, de- 3.'*mPi- B betprzfüpponi libera nolitio petendi di- Tetmort fpenfationem precepti. Ergo. Min. prob. al ! PI'O g 1ü " N ébíaluta obligatio precepti pro inftanti » z Y Va Difputatio VIII, Artic, V. $47 h B, aliter perfeverare, aut confervari ne- ii uit, nifi perliberamnolitionem petendi * dT ifpenfationem pr&cepti ? cum abhac MI,: dependeat a D bfoluta obligatio p:æcepti. ütrdi Ergo. * Con lm - f Nam pro figno priori inftantis )rzcepwm; B.pro quo voluntas eft proximé libera,vel ol ad petendam, velnon petendam difpen- t s fationem precepti, nendum incelligitur Ytio: confervata obligatio abfoluta precepti, Turii utpote deítruibilis per liberam petitio- admel nem difpenfationis profigno fubfequo. Ergo. ls Re mem p [p. D.mgj. XRequiritur,ut proïïgnö f29' antecedente inftantis B. perfeveret abfo- pladige. &ram noli luta obligatio precepti: prout hzc prz- y ol füpponit carentiam difpenfarionis pro in- ftanti priori À. ideóque nolitionem mor- t inpol piludad tis reddit illicitam pro inftanti B. nifi po- ftulecur in eodem inftanti B. difpenfatio las przcepti. C.maj. Prout hwc obligatio ; obellte abfoluta non tantüm przfupponit caren- tiam difpenfationis pro inftanti priori A. al J in&anllB | | fedetiam pro eodem inftantiB. N. maj. Et fic diftin&tà min. N, confeq. Ratio eft; J P'ïæcqfw uódobligatio abfoluta poffit in,duplict u 'ü enfu accipi. Imprimis uidem, prout yant ;&' nolitionem mortis reddit 1 licitam pro in-' ; p ftanti B. ni(i pro codem inftanti B, poftule- go,MiQ»Fä " turdifpenfatio. Atqueinhocfenfuobli- ,';ip;o j par ] lp P [ »f f4$ qrallatus VI. de Tpcarnatione, iltt ob ationem, nonobftante condirione prz- g,eitt di&à, effeabfolutam, patet ex refponfo iTheolog précedenti, Secundó: prout obligatio p Mp abfoluta non tantüm importat carentiam, Conf. $ difpenfationis pro inftanti priori A. fed m morti etiam pro fübfequo inftanti B. Atque in ndi difpen hoc fenfu obligatio abfoluté confervari m liberz. nequit, nifiperliberam nolitionem, eàm- ue virtualiter , autformaliter talem, pe- ppofitzpre Mf D tendi difpenfationem; vi hujus fiquidem hll vol confervatür carentia difpeníationis pro gitionemra. ínftanti B. Quia veró ad formalem actum obedientiz , effectivétalem , fufficitob- i oblipt ammolb g ligatio abfoluta,in primo fenfu accepta: hincnon requiritur, ut pro figno priori füpponit a ad formalem actum obedientiz precedat i Prout ( al um nolitio petehfii difþcnfation'cm prace- . t N.maj. Ad confirm. D. antec. Nondum in- 3. Mtio :ö:,zu'o abfoli telligitur, confervari abfoluta obligatio in fenfu primo,füperius expofito. N. antec. "n cg In feníu altero. àtÀ, if confeq, C. anteced. & Nf:g. . ätx;!ücitam' $30 Objicies ultimó. Hinc fequeretur : "ibtnari uód humana Chriíti voluntas potuiffet "te Cum Ht nc nolitionem mortis componere in eodem inftanti B. cum abfoluta obligatione prz- t o cepti ad fübeundam mortem. Sed hoc ? A r repugnat. Ergo. Min. prob. Nolitio :'Lgmültpræ( pti, Pa tjnqyrtis » pro Fenfu compofito przce aB- !N DifputatioVIi|. ;Qrticfllr, f '49 *hüdw abfoluté obligantis ad fübeundam mor- iC tem , effet formalis inobedientia , & cul- d pa Theologica. -Sed hzc Chriíto repu- t gnat. Ergo. j f Conf, Si etenim a d liberam nolifio- | ] | N n nem mortis non precedat volitio. pe- If n ; tendi difpenfationem , & ipíà difpenfatio: lt tunc libera nolitio mortis eft formaliter Itrtny oppofita przcepto, Ergo. r ts ul Refp. D, maj. Sequeretu r: quöahuma- $51 ! na Chrifti voluntas potuiffet componere fitont nuem d nolitionemmortis pro inftanti B. cum ab- ,fid foluta obligatione precepti , prout hzc fo t folummodó pro inftanti precedenti A. prefüpponit carentiam difpenfationis. C, p r v oracedt maj. Prout fimul pro fübíequo inftanti B. includit, aut importat carentiam difpen- t pr « fationis. N, maj. Et fic diftinctà min. N. ttüm 1 confeq. Ratio eft; quia hoc ipfo quód obligatio abfoluta precepti folummodó ilgioin prafüpponat carentiam difpenfationis pro N anttt inftanti A. ideóque nolitionem mortis EM reddat illicitam pro inftanti B, nifi poítu- letur difpenfatio ; eo ipfo poteft Chriftus equerctut componere cum hac obligatione, prout p u j fic abfoluta, nolitionem fübeundi mor- tem, petendo fcilicet difpenfationem pra- hgaüün en cepti. "—Non tamen poteft .cum abíoluta cmse i N obligationeprzcepti, prouthzcfimul im- [Obc pgrtat Carentiam difpenfationis pro in- i 9g an- ffo Tralatus VI. de Incarnatione, iafb ftanti B. componere nolitionem mortis emm[[hld in codem inftanti B. Hzc fiquidem noli- jifec Qu tio effet formalis inobedientia, & culpa giapol 'Theologica ;; quia fcilicet vi hujus prz- im, H cepti illicita eft nolitio mortis, nifi poftu- nbdienti letur difpenfàtio pro eodem inftantt B. Ad confirm. D.antec Siliberam noli- (x prace efec forn. tionem mortis, quz'nec effet virtualis Chrilus etitio difpenfationis, non przcedat di- j enfatio fec um c s recepti, tunc eo ipfo nolitio ija pv fnortis e j et oppofit a precepto. C.antec. tifec Chr Secüs.N,antec. & confeq. Sicut ad vo- bm. C litionem formalem mortis , five actum eruts, fon obedientie, non requiritur, ut pro ali- fs curi quo figno przcedat nolitio formalis pe- i r tendi difpenfàtionem przecepti, itavicif- v:lincole fim ad licitam nolitionem mortis non re- timtora, quiritur: ut'hanc pro aliquo figno prz- cedat formalis petitio difpenfationis; quia t Oppolt üyztpto oteft Chriftus, (ive per'unum, eundém- que realiter indivifibilem actum volunta- fpgemus tuiufet ol tis, five per duos adus,fe concomitan- * nf tes,(imul nolle mori, & petere difpenfa- tionem precepti: quin proptereà agat unis fu Ex di&is gowtisel contra praceptum. $32 ConftatI. Quoód,falvAlibertate, ad a- t repg Ut ind] &um obedientiz, prout formaliter me- ritorium, requifità, potuerit Chrifto im» ponipra ceptum rigorofum fübeundi mor. Pt tem, €tíi ab extrinfeco Dei decreto indi- Vitg G fpca- j IN Di[putatio üm, Art, Hf, yfi ] fpenfbile. Ratio hujus eft ; quiaprecee ij prumiftud,utpote folius juris pofitivi, po- ml?, ä'i?i tuiffec Chrifto impohi, dependenter àli« Ll n bera poftulatione; 'aut acceptatione ejus» n dem. Hac autem przfappofitá, etíi actus Mi obedientiz;effe&ivé talis, quo Chriftus illemis ex prxcepto Pauris fübiret mortem, non dv effec formaliter, & immediaté liber ; quia Chriftus effentialitereft impeccabilis : ef- preedz fét tamen caufaliter, feu mediaté libers o m quia pzvia poftulatio , aut acceptatio Yo. C ficut d fuiffect Chrifto formaliter, & immediaté fve r libera. Ciàm igitur ad. actum internum ao virtutis, formaliter meritoríum, fufficiat libertas caufalis, five mediata, prout ift- ymil pe bic ex Traét.II. de Adibus bumanis, fapponi- , iurid d 100 It tur: hinc obedientia iíta fuiffet formalt- ter meritoria, etíi tancüm caufalicerlibe- imo pre- j quia :à. Oppofitum dicendum effet, i Chri- ftus precepto naturalt , videlicet charita« , tindene a volunte tis ergagenus humanum, prout aliquipu- tant, fuiffet obligatus ad fübeundam mor- gooritit tem. Nam,(tantehoc precepto naturali, at nullatenüs fuiffet Chrito mors libera , lpmek ] quod verbis ejusdem,num. f 23. addu&is, H manifefté repugnat, ideóque alià refuta- que, ? tione non indiget. m .* ConítatII. Quó d Chrifto potuerít im- £53 imor- t Chrlo! ponipreceptumrigorofum fübeund d cem, etiam falvà li bertate formali, & im- | mc- idecmog l m4 | i , PA TraB atus Vi,. de Yncavnatione, 1rediat^ actüs obedientio, effectivé talis: fylfis d 4 tama fi nempe fupponatur, fuiffe illi (imul colla. tam poteftatem pro fuo beneplacito di- jm, 'Prm j C[iam Pt fpeníandi, aut faltem infallibiliter obti- aum QU nendi difpenfationem przcepti. Ratio €ít; quód humana Chrifti voluntas, prz- ote adhuc quo co9j fuppofità hacpoteftate, roiquolibet in- ftanti fübfequo fit formaliter, & immedia- yrentia 6j Confatl t^libera, vel ad obtinendam difpenfatio. nem przcepti, vel acceptandam mortem, fmtiprola fibi preceptam: etíi non fuerit libera,ut- i praceptu »pote impeccabilis, ad conjungeàdam ca- goITCm' ; ' ventiam mortis cum carentia difpenfa- y rtqurat tionis. Hinc Chriftus volendo, potiüs ntizsattam fübire mortem, fibi prceptam , quàm pe- s iiaam tere difpenfationem przcepti , . exercuit sdorum pr actum obedientiz , : non folüm affe&tivz, TT fed etiam effectiva. Nam preceptum i- dibn : ftud non obligabat meré conditionate,feu M, ( 14N ztiem Ti fub conditione, füfpendente obligationem u5q; ad purificationé conditionis : fed ob- b p ligabat abfoluté , etfi obligatione, per di- m al fpenfationem evitabili, quod omni prz- taateret cepto, meré po(itivo , etiamDivino, eít tüitrcvite commune. LHincChrifto, pro figno prio. ftuifle ( ri inftantis B. debebat quidem reprxíen- trtdipe tari przceptum, prout nondum difpenfa, li al tum, neque pro inftanti prxcedenti A, ij ltitu neque pro figno priori inftantis B. cüm, tim« "dlem ?;g;fupp ofità difp cniäcio.nc praccepti,fi por à ütpa E " Di]pnw ioVI, Artic, m 755 x& 11]] N li Ín poffibilis actus obedientiz, effectivé talise 1]2 non tamen debebat reprzfentari przce- N j ptum, prout non tantüm pro inftanti A. | il Itty fed etiam pro figno priori inftantis B. con- 3 | jun&um cum carentia difpenfationis , ut- vohmm;ï pote adhuc indifferens: utpro figno fub- Wlb íequo conjungatur cum d-i(þenfgtiqnc,au; j &ln*ü*" carentia ejusdem. nf ConftatIII. ' Quàód in moderna provi- fs4 immr dentia probabilius Chrifto impofitum fue- Ttlheng rit preceptu iftud rigorofüm fübeundi Vendam mortem. Quamvis enim tale przceptura 1 d non requiratur ad actum perfe& obe- lh, p dientiz:attamen Chriftus ipfemet przce- pta, fibi à Patre eeterno impofita, cum di- Jqunje QRTCULC fcipulorum pr&ceptis comparat oan. dfedive, XV,10. sipracepta mea [ervaveritis , manebitie in dile&kione mea : ficut C ego Patris mei pracepte otumj t fan fervavi, r maneo in ejus diledione. .. Àn veró jtonem hzc eadem libertas, & impeccabilitas sfedobe Chrifti cum przcepto rigorofo juris pofi- n tivi, etiam aliter componi poffit, noftr& mi pre arüm intereft. Nonnullas tamen fen- tentias breviter referre juvat.. Primado- ico, d| igno gtl cet: potuiffe Chrifto imponi przceptum pl mortis indifpenfabile, quód non urgeat alb ro inftanti aliquo determinato, fed fo- lat ümpro latitudine temporis determinati. ib n Hoc fiquidem fuüppofito, Chriftus poterat. ljbe 16 apticipare terminum fibi prafixumy ;c:pü.fltï f p , I ,Be-. À m Iicäd!m, V1 ;!e Inürnæfior;:. adeóque liberé implere fübflantiamy prae, — u cepti. Sedcontrà eft: quódaliud fit,per jifio 1b mortem;à Chrifto liberé anticipatam, fuif- fe adimpletam fubítantiam hujus precepti, jimacion quod ultroneé conceditur: & aliud eft, j[)üt'Wæ- fuifle Chrifto liberam quoque mortem, ;uidnam | preceptam, in fübftantia con(ideratam, (i- im üt) 1 ve ità: ut liberé potuerit nunquam .mo.- yinis, ti, quz libertas in hocfyftemate non fal- veatis, iK vatur, Alteradocet, Chrifto impofitum fuifle przceptum rigorofum indifpenfabi- le, dependenter à fcientia media , ua DrsP Deus przvidebat, quód Chriftus (übiret Du mortem , fi eidem imponeretur prece- prum. Contràtamen eft,' quód hzc fen, th fiüo trovertitur, tentia idipfum przfüpponat, dequo con. (hrili Nam 1n hac fcientia media J miram debet ex parte hypothefis importari prze llrate ceptum indifferens,ad actum obedientize, todiell fine qua indifferentia a&us obedientiz, syridio conditionaté futurus, non eft objectum Ícientiz mediz, fed (implicis inteHigen- i mprimi tinie Infü tiz, adeóque ifthíc przfüpponitur liber- Qdut, tas, de qua controverfia movetur. 'Ter- tiadocet, admiffo przxcepto difpenfabili, neceffariam quidem efle ad actum obe- IM dientie przviam nolitionem liberam di- Anlsö ql fpenfationis, non tamen pofitivam ; fic e- Woyyi] nim actus fübfequus obedientiz non effet ber: Pnd ampliüs formaliter, !& immediaté li ! íed a fi h | ;pifptitatio1X. M"ti?.' h 55 l UM n fed pur& negativam, q uz nempe fit pura "T omiílio libera hujus petitionis, L Contrà i tamen eít; quód pura om E i(Iio libera inz WM geftimatione mor ali equivaleat nolitioni iE Atque hinc facilé deducitur, At ts | politiva. d ahias fententias refpondene Jnl EY in quidnam a uz fcilicet, mutatis folum ter- T J dum fit, q minis, ve L ànoftra, velab aliis,hucusque VT relatis, difcrepant. ! Toimy ? if uhdf(pen:äti mdi, q DISPUTATIO IX. lfs ülim CUr Draop De Scientia. Chrzg. ihrcíe, u b hucusque de humana voluntate KT Chri(ti, ejüsque perfectionibus, ni- tomela C mirum fan&itate , impeccabilitate, Tbr prae & libertate actum fit: hinc poftremó e- vlltntit, tiam de intellectu humano Chrifti, ejüs» Vil ue perfe aionibus , feu multiplici fciene diium tia, preprimis autem beata, dein veró ntolte | etiam de infufa, & expe rim;nta?i agene i lbee dum réfítat. , T | f ARTICULUS L um d lberand An, €9 qua nta [cientia beaté ip humanitate Cb riflá admittendat yum; ^ Rznotandum I. uód fide Catholicà $ 35 jpnon at mi- ia lihf" - certum fits Chriltum habere gä In $:6 Tra'hatus Vt, — de/Ineernatione, i num intélle&um , & géminam volunta: m abA tem, ficut habetgeminam naturam, vi- delicet Divinam ,. & humanam. Hinc .uod Potcn Concilium Generale VI. Actione $. 66. q levati damnat eorum hzrefim, qui duplicem in jvidendu Chrifto fapientiam, & fcientiam, duplici men gt fcilicet intellectui, Divino , & humano hm ei: J eompetentem,negabant, uamvis enim fapientia increata Verbi fuerit h totiamde ypoftati- votentudm cc unita humanitati Chrifti , -non tamen xum ipp per hanc animá Chrifti poterat reddi for- i, ! m:zl a maliter fapiens,& intelligens; cüm intel- uf f ledio fit actus vitalis. Ideóque D. Thom. , n utin híc q. 9. art.1. ad , refpondet: Dicendum, m quàd Chriflus cognovit omnia per (cientiam Divinam, uf p eperatione inereatá, qua e[h ip[a Dei effentia, — ill gt i t enim intelligere, eft [ua (ubflantia. Unde bic actus ts D sin potuit. effe anitue bumana Chrifli;. cüm fit. alfe.. aihdtindn gius natura, — Si igitur non fuilfet in anima chriffi 1 dl aliqua alia (cientia , prater Divinam : nibil cogno- axprie. vifet , e ita fuiffet frufiva affumptas cim . omnis ses fit propter (sam. Ex hac ulti- i, quin operatiónem, a, & dl smaillationerurfüs patet: .quódjuxtamen- a r tem Doctoris Angelici, non potuerit à VerboDivino affumi na tura irrationalis Vtm j " ieatri q €ompleta,cujusmodi eft brutum , aut plan- ta, Ttomple $36 Prxnot. IL.. Qu [mïï&äfup ód ifthíc folüm agatur dmï?ïtw r " defcientiaChrifti creata, eadémque bea- Cum .veró adhane x:mæqui [ a, (cu intuitivaDei, €an« Vacg n 577 nm Wmfi- J pifputatio IX Artic. 1. D eandém, ab intelle&u, creato producen- B J l', n " dam, neceffarium fit lumen glorie, pee laiüm:w*!/ quod potentia intelleGiva fupernaturali- hi " ter elevatur, ingenere caufz efficientis , ii t | ad videndum intuitivé Deum ; hinc etiam LE lumen glorix in anima Chrifti admitten- U dum eíft: licét juxta communiorem fen- lts tentiam defectus hujus luminis per omni- Ti otentiam Divinam,extraordinarié appli« n ts "tf catam, fuppleri poffit. Unde D. Thom, .9. art. 2. ad t. Dirinitas bumanitati Chriffà ! üm d smita eft. fecundum perfonam , non. fecundum effenie DT tiam , velnaturatm. Sed cum unitate per[one vt« .. non snanet diflintio natürarum : & ideo anima Chrifit, aj fui, i | que e[t pars humane nature, per aliquod lumen,para ticipatum à natura Divina, perfetta e[! ad (cientiama ii beatam , qua Deus per e[fentiam videtur, — Hacta- vj di. men do&trinà non obftante , Munieffa Di- m dl fput. 13. aliíque cenfent: etiam,feclufo li lumine gloriz, animam Chrifti fuiffe fuf- ( m ficienter, quinimó long? perfectius com- hrc ult pletam, & elevatam ad vifionem beatifts Ia met cam, per ipfam effentiam, acpaffivam vi- ptuerit fibilitatem Dei, prout hypoftaticé unitam ationdt humanitati : quàm ullusbeatus per lumen p loriz compleri, ac elevari poffit, prz- ; ertim fa&tá fuppofitione: quàdiftud non diftinguatur realiterà fpecie impreffa Dei. üm agf ml Verüm aliqui cum Aldrete Difp. 65.cen- m a $ fent, lgmen glo:;æ dmmguirw iter à fpä; f $58 Tra&fatus VI, de Ipcarnatione, cie impreffa Dei, Hinc fatentur : in Chri- , æquïü fto quidem non fuiffe neceffariam fpeciem r Püfca; impréffamDei: ficucin Angelo neceffaria i (jneo* non eít fpecies imprefía. ad cognofcen- j dum femetipfüm, aut alia objecta,fibirea- dbilipou liter unita: fuiffe tamen neceffarium lu- jritum: ! men gloriz, quod folüm effectivé,. non mnaturali vperfedic intuitivam Dei. autem objective ,. concurrit ad vifioném umhis d Prenot.IIl, Quód fide Catholic cer- , feuinmpot 1;7 tum fit : inzqualiter à beatis videri Deumg itonem ol cüm unus fit altero beatior, ipfa autem, !A!g(äk Í [ ) beatitudo in vifione intuitiva Dei confi- | dor intelle ftat. Hxcautem diverfitas oritur àdiver- sinrellgl fitate luminis glorie ; quia nempe,üt D. drem o 'Thomas PartelL q. t2.art. 6, docet: ra. 2 gt eultas videndi Deym. mon competit intelleui. crea- rl l to fecunduim [uum naturam, fed per lumen glorie, , f vll at . Ex quo ipfo deducitur , quód diverfitas vifionis beatifice non oriatur ex divería lol Hum. perfedione-naturali intellectüs. .Hinc, li, refüppofito zqualiluminegloriz , intel- ttotion e&us Angelicus, et(ihumano perfe&ior, d fintiam notrí producit perfectiorem vifionem in- ünnDel, tuirivam Dei, Ratio ulterior eft; quód Il'mt 4! COI robabiliüs, etiam in cognitione natura- : Hu i, major, minórque perfectio non oria- "atrept tur ex divería perfectione intelleGtüs, fed folüm à diverfaperfectione fpeciei intelli- OUY E (ucty ibilis. -Hinc Angelus, in virtute intel-. Ri á : &iva perfeclior altero, non producit . cum n Dirþufdfi0 IXQ A". [^ ,59 Al 2 ln cum zquili fpecie intelligibili cognitio- n nem perfe&tiorem: etíi meré naturalem, N 1 Nam major virtus inzelle&iva non eonfi. Q . ïüälz. ftitineo: quód cum zquali fpecie intel- Fl ligibilipoffit perfe&iüs cognofcere idem o obje&um: fed folüm confiftit in eo, quód ii connaturaliter exigat fpecies intelligibi- t ddig les perfectiores , quàm alter intellectus, Nam,his feclufis, uterque erit tabula ra- Allolti fa, ícu impotens ad eliciendam ullam co4 videriDemj gnitionem obje&i, prout ex Tract. II, ia De Angelis, fü ponitur. Quódfi ergo per4 1Dei cu j l fe&tior inte e&us, prefuppofità zquali Türadvt. fpecie inrelligibilijnon potelt elicere per« mpoir ) fectiorem cognitionem , etíi meré natu» Átt: M. ralem: longé magis idipfum , prefüppo- Á t fito equali lunine glorie , de fcientia i r beata , feu vifione intuitiva Dei dicen- diverftas dum 'erit. a dver Dicol, Humanitatem Chri(ti,etiam in $ ; Ht vitamortali, & quidem à primo inftanti j i fuz conceptionis, feurealisexiftentiz,ha- goiedinn buiffe fcientiam beatam , feu vifionem. jonem It intuitivam Dei. Ità cum D. Thom. híic d qu 034 .art,4..communis, & certa fenten- u natm.l' | t1a. Prob, Humanitas Chrifti in primo pnon d inftanti conception is fuic hypoftaticé unis ; ta VerboDivino. Sed hoc ipfo à primo 5€0.l€'l'm.ï€ 1 inftanti conceptionis habuit fcientiame re g u sbeatam ,feu viüonem-igtuitivam Dei; [I g9» nj v I ! $66 Traiatus VL de tmcarnatione, o. Maj. eft dogma fidei. Min. prob. Hoc. aine ;, Hinci ipfo quód humanitas Chrifli pro primo i vt Yi inftanti conceotionis fuerit hypoftaticà unita Verbo Divino, eoipfoà primo in- utrisi ftanti füz conceptionis habuit omnia do- I Nicoder nafupernaturalia, titulo hujus unionis pimn d fibidebita,que non repugnabantftatui via- stus non lvinitats, toris , requifito ad redimendunigenus hu- manü. Sedhujusmodi donum eft (cientia ve beata d llgi, prout beata, five vifió intuitiva Dei.Ergo. Maj, patet ex ipfadignitate ftatüs , quam fecum siticl affercuniohypoftatica. Min.prob. Hoxc Aonunt, fiquidem fciéntia beata eft inter omhes DicoTT, Hur fcientias creatas eminentiffima, ide5oue inti füt o debitahumanitati,elevatz ad (tatum filia- abitumin? tionis naturalis Divinz, (imálqueeft tom- Atltet omm poffibilis cum paffibilitate, & mortalita- tinyeos t te humanitatis, requifita ad redemptio- I ouart nemgeneris humani. Ergo. at ommu $39 Conf. Namhumanitas in vita mortali 1 tenta habebat fcientiam beatam, íeu vifionem 1 df intuitivam Dei, Sed hoc ipfo eandem. ttomof habuità primo inftanti fux conceptionis. ttnleton Ergo. Min.exinde patet: quód vifjo in- 4 fdho tuitiva, per quam anima eum cogno- *b D fcit,non dependeat ab organis corporeis, "m Y fedàfolo lumine gloriz, infufo animz, WM Maj. ptob. authorit, Scripturz, SicJoan. ht W. 3 C Y. 14.. Vidimus gloriam ejus , gloriam quafi unigs- M h I'PW Ubi mm Palm"f plenum geatia , 6- ytritatis, no- M M Difputatio YXX, Art.1. $6t »Ml'l,tu h tl le» nomine veritatis fcientia beata exprimi- tur. Hincibidem ulteriüs fübjungitur r8. RTlt hi h Deum nemo vidit unquam : Unigenitus , quie(t. in fínu Patris,ipleenarravit, Et Chriftusipfemet | ts j U ad Nicodemum Joan. IlI. 11. Quod (iimus, loquimur, £* quod vidimus, teflamur, Hli autem hh. textus non tantüm de ícientia increata Endnmg TM MA Divinitatis, fed etiam de fcientia creata, netis five beata humanitatis Chrifti debent in- | Ci.f MN telligi, prouteosdem paffim SS. PP. alle- !5;qulm Á gati fthicà Suarez Tom. I, Dx(þ 2j. Se&t. . exponunt. Ergo. t t Dicoll. Humanitatem Chriítià primo , ij inftanti fuz conceptionis habuiffe (cien- f49 atf tiam beatam in gradu perfe&iffimo, vi cu- lm jus fcilicet omnes beatos,tum homines, lod Ita cum D, tum Angelos tranícendit. t Thom. q. 10, art. 4. Suar. Difput. 26. alio- j rümque communis , & certa fententia, aronordi Prob. Scientia beata , ua humanitas Jnien Chriíti, defacto inccelisgloriofa, Deum if eandem intuitivé cognofcit, tranícendit gloriam ts omnium beatorum hominum , & Ange- iv lorum, Sedhocipfo, Ergo, Maj. eft de fim cop fide, ütSuarezDifbut. cit. concludit jux- | ta Apoftolum ad Coloff. IL 2. 1n/guo funt p Í l fifo anx emnes the[auri (apientie, € [cientie abfcondiri, Ad ; X Ephef.T, 20. Conflituens eum 4d dexteram [uam mpjti in celeflbus : fuper omne wamen, AdHebr.Y 4. TRL Tantà melior Angelis effeitus , quamo differentius l n P« T f62 Tradatus Vi. de Incarnationt, : i uamflf pre illis nomen bereditavit,, Min. autem prob, ;nittincqW /Humanitas Chrifti à primo- inftanti (uz n conceptionis habuit plenitudinem gratiz, 1 Jd[ud.me uteadem neque per decurfum vitz mor- imobte talis, neque poft mortem fuerit ampliüs «Chriltus 2u&a; quia nempe hzc eadem plenitudo m L fuit connaturaliter debita humanitati ti- tulo unionis hypoftatice , neque digni- lmwi)fäk' (pinvitat tati Chrifti erat conveniens, ut illius hu- manitas àgratia,minüs intenía, fucceffive eatifcam Collf: N perveniret ad gratiam, magis inteníam: Uj prout füprà cum D.Thom.q.7.art.12. di- abatut €&um eít. Ergo pariformiter. i ia j f4i Conf, Nam Chriíti humanitas à primo: i m t viurus 4n ( inftanti füz conceptionis fuit hypoftaticé unita Verbo Divino. Sedhocipfo etiam TT a d) E habuit eam plenitudinem gratiz, & gloriz eílencialis , feu vilionis beatificz à primo i. D.m inítantifuz conceptionis: ut neque gra- qunfafe tia, necgloria effentialis fuerit poftmo- Tl ploriat düm au&ta. Ergo. Min, prob. exillo Joan. i mpart L 14. Vidimus gloriam ejus, gloriam quafi Unige- m Nm piti à Patre, plenum gratia. e veritatis. Quibus 1 latioe verbis plenitudo gratiz , & glorie huma- tyatuit n nitati Chrifli titulo unionis hypoftaticz ük lu me adícribitur. Ergo. m»ïeuviüo 342 Objicies I. contra primam. Si anima 3üi com Chriíti à primo inftanti fuz conceptionis "t ec habuiffet fcientiambeatam, íeu vifionem U : iutuidvam Dei, wue €o ipío .Chriftus "ifali pnuns N DifpntatioIX. — Artic, l, f65 lh.mw. punquam fuiffet in ftatu viatoris, Sedhoc : tb W admittinequit. Ergo. Maj. prob. . Nam tiü I iu) eífe in (tatu viatoris,eít poffe pervenire ad n V beatitudinem obtinendam , ideóque non- ts dumobtentam, feuactu poffeffam.' Un- il 'lg- de Chriítus ipfemet poft refürrectionem, i mm'w fuam Luc. XXIV. 26. Nómebac oportuit Cbri- t [Ium pati, & itaintrare in gloriam [uatm Sedhoc t l) ipío in vita mortalinon habebat vifionem &f x beatifcam. Ergo. Bj n .. Conf. Naminipfa Chrifti oaffione con. Mf tinebatur quoque triítiria , & afflictio ani- m mi juxta illud Match. XXVI. 58. Triflis ts efl anima mea u(que ad mortem, Et fimiliter moriturus in cruce exclamavit Matth, lyolti pfottm XXVIL 46. Deus meus, Deus meus, t quid de- reliquifi me? — Ergo, E ; Aghts ariprimo 'Tunc eo ipfo Chriftus $43 t g nunquam fuiffet in ftatu viatoris,compa- rativé ad gloriam effentialem animzx. C. i polmo- vilo u maj. Comparativé ad gloriam corporis u redivivi N.maj. Etfic diftindàmin. N. confeq. Ratio eft; quia Chriftus quidem i, QUiv orig ht nunquam fuit in ftatu viatoris ad obtinen- dam per fua meritagloriam effentialem, hypoüadc-' animz , (eu vifionemintuitivam Dcei: fe- N cüs autem comparativé ad obtinendam, per füa merita corporis redivivi gloriam, t routDifput. IV. art. 3. didum eft.. D [ i A da fünt Chrifti verba, j , b Chïr ac igi.tur þcelligcn a l u- Trallatus VI, de Incarnatione, $64 füperiüsadduGa. .Ad confirm. N.'con- iv Dei 220 eli feq. Quamvis enim'Chriftus in vita mor- tali etiam fuftinuerit afflidtionem animi, iflantia quemadmodümex allegatis fcripturz tex- Confitm gluntatet tibus patet: hzc ramenafflictio animi in- compoffibilis non'erat cum vifione beati- tere poff ) fica, feugloria effentiali animz, & gau- dheologic uia hm meren dio exinde refültante de Deo vifo; fcilicechzc eadem afflictio erat dealio ob- giczun i jecto, proutfufiüs num. 328. 4 DoCtore lj prol, Defa&o damare ll Angelico expofitum habetur. tamenanima Chrifli, proutin ccelis glo- alemanetr riofa,eft omnis triftitiz, doloris, & affli- n Cionisincapax, Hanc fiquidem incapaci- i. m tatem plena, & integra beatitudo exigit; tuti, ( cüm fit ftatus omnium bonorum aggre- tYolüntatt gatione perfectus , adeóque omnis dolo- a darinti ris exclufivus. gjdcratum: ObjiciesIL, Scientiabeata, feu vifio in- $44 t procedt tuitiva Dei , incompoffibilis eft cum po- ''tynitio tentia proxima merendi, faltem per actum iantec, charitatis Theologicz,in fübftantia confi- deratum, Sed hoc ipfo humanitas Chri- ivolntas ul wnüom fti à primo inftanti füz conceptionis, fal- idem vo flatu viatoris, haberenon poterat vi- hi mü,& Al fionem beatificam, Ergo, Min, exindepa- TUtlone a tet ; quiaChriftus per aGtum virtutis per- T t py fe&tiffimz nihil meruiffet, quod taien; "tls fidei Catholicz repugnat, Maj. autem b t h prob, Nam fcientia beata, fou vifio in- ful- T ", Difputatio .. Artic. L. $16 Em- ï,mn. tuitiva Dei neceffitat voluntatem crea* MWP ( tam ad. eliciendum a&um charitatis, in., fubfítantia confideratum, Efgo. if r . QConfirm. Scientia beata fic neceffitat Pri&iom lYl voluntatem creatam, ut nullum actum e- Mi licere poffit,. qui non fit a&tus charitatis D | Theologice, Sed hoc ipfo tollit poten- ts tiam. merendiper actum charitatis Theo- MR ddn) logicz,in fübftantia confideratum, Ergo. 4 10 W Maj.prob, Nam .voluntas beata non po- teft amare ullam bonitatem creatam,quin hegds g eandemametpropterbonitatemDivinam, r l E O. eminopio . Refp. N.maj. Adprob. D.antec. Scien- f4f tu d tia beata, íéu vifio intuitiva Dei, necef- fitat voluntateih créatam ad eliciendum t gge nnis ol« a&um charitatis Theologicz,in fubftantia confideratum: prout ex ipía vifione in- a foite tuitiva procedentem, Tranf. antec, Pro- jamp ut €x cognitone abílractiva proceden- 1yra tem. N.antec. & coníeq, Ratio eít 5 a ov 'l. quód. voluntas creata per fcientiam bea- vt .Chfl*t tam, feu vifionem intuitivam Dei necef- ; LiOtüS, ] fitetur quidem ad a&tum charitatis Theo- j o logice, & quidem probabiliüs etiam in j erin füa intenfione zqualem vifioni beatificz, adeóque non poffit omittere omnem a- st 1 ul t &um charitatis,ex ipfa vifione ptoceden- g tem: contrarium tamen dicendum fit de acu charitatis Theologicz, quiprocedit l 'il"; ex n j $66 TratfatusVI. de Tncarnatione, u aptu: €x cognitione abflractiva Dei, — Hxcfi- $s collit quidem cognitio cum fcientiabeatatimul :äf uUum ! in eodem . intelletu potelt . componi. s füb(tant Quinimó voluntas beata, quà talis,pro- yob, n babiliüs poteft effe indifferens, ut vel eli- veacificam. éiat a&tum charitatis, vi cujus tantüm a. sginde pro met bona,Deo intrinfeca, vel fimul eli- dus, Deor ciat alium actum, vi cujus etiam ametbo- Confrm. nà,Deo extrinfeca : adeóque talis actus tinde proc jam eritliber, etiam in fubftantia conti- jmine viat deratus. ^ Atque ob hánc rationem fub aedente al data diftin&ione folummodó transmiffum ftur VOlUD €ft antecedens. víedionisp Ad'confirm. D. maj. Ut nullum actum Wdo E elicere poffit, qui non fit a&tus charita- ailo dice tis Theologice, poffit tamen fimul liber& omittere aliquos actus charitatis. Tranf, i. m « (olur maj, tit nullum a&um charitatis omitte- ims,C, re poffit. N, maj. Et fie diftindà min. N. tj & confeq, Ratio eft; quia etiam fadtá füp. 1. hiio pofitione ,. quód voluntas beata non pofz fit elicere ullum actum, ex viíione beata t beac Wib ad ag procedentem , ui non fit formaliter a- tilimmor: &us charitatis Theologicz : poteft tamen complures actus charitatis, faltem ex co- gwhfeca. Hi strefr gnitione abftra&isfa procedenteä, omitte- "itim 4&h re. $46 — ObjicieslIl, Scientia .beata,' feu vifio ?R ï:üquinüi n intuitiva Dei neceffitat voluntatem crea- 1 UT At tam ad actus perfedtitlimos ) eia cogni- [ L r Mi Di[px&n*ia IX. AÉ T,. £67 r tíone ab(tra&iva procedentes.. Sed'hoc ?Bl]'xbgnuj ipfo tollit potentiam proximam merendi td i er ullum a&tum charitatis Theologice, ÓH in füb(tantia confideratum. Ergo. Maic i, Is prob. Nam voluntas peripfam vifionem. beatificam, & amorem neceffarium Dei, tj | Wj exinde procedentem , neceffitatur ad a- n v étus, Deo magis flacentes, Ergo. tet)h d Confirm. Cognitio abftra&iva Dei, & exinde procedens amor poteft etiam inJ lii x od homine viatore adeó effe vehemens: ut, accedente alià cognitione reflexà , necef- trosmit fitetur voluntas ad exercitium virtutis perfectioris prz exercitio alterius, m inüs Vr erfe&to. ps ht Ergo à fortiori idipfum 5 Chriíto diceridum erit. mulibed j Trarí Refp. D. maj. Neceflitat voluntatem. g4» : ontte creatam folüm moraliter ad a&tus per-' fectiffimos. C, maj. Neceffitat etiam phy- imin. N ficé, N. maj. & fic diftindtà min, N. con- fioafuy feq. Ratio eft; quia voluntas creata per i p viíionem beatificam neceffitatur quidem i Dett phyficé ad amanda bona, Deo intrinfeca: mualte ? fed folüm moraliter ad amanda bona,Deo v ent extrinfeca. Hinc pariformiter eadem vo« m t luntas neceffitatur folüm moraliter ad e- ts, o liciendum actum virtutis perfectiorem, prz alio, minüis perfe&o, factà etiam füp- M: j pofitione: quód tales actus à fola vifione xata t Nam aliàs in vo- beatifica dirigantur. un- h4 ;;[]W; þ!'6*8 Trdq::tu: VI. de Incarnatione, luntate beata, quà tali,tollereturomnis — i libertas indifferentiz ad exercitium ullius ( tantit virtutis. lindeidipfum àfortiori dicen- eceptuir arbis Cht dum eft de liberis virtutum actibus, qui À fola vifione beatifica non procedunt. fitt ego Cüm igitur nece(fitas moralis non tollat TO libertatem indifferentie, ad exercitium. Refp. N virtutis requifitam , hinc fcientia beata vere adum in humanitate Chrifti non tollit poten- llo ptríed tiam proximam merendi, iper Omli Ad confirm. fimiliter D, antec. & Neg, lia cur confeq, Ratio patet ex modó di&tis, & gealloquin ulteriüs declarabitur refponfo fübfequen- a obtenta, u fln&ämin. $48 -ObjiciesIV. Humana Chrifti voluntas, alfto ais pro fenfu compofito fcientiz beatz, & u- solim tun nionis hypoftaticz,neceffitata fuit, etiam ub per h metaphyficé,ad actus virtutum perfectio- m res. Ergo. Antec. prob.. Nam elicere a- ine oeleft &um vírtutis, minüs perfectum, prz alio t mordls erfedtiori,eft imperfe&tio moralis. Sed d umanz volüntati Chrifti, eriar meta- qltimt, 3 r phyficé repugnat imperfe&io moralis. df rgo. Bimellar Conf. Nam elicere actum virtutis,mi- P fongc nüs perfectum, relido perfe&tiori, eft a- gere contra confilium Dei, Sed agere W pe Wàitenc contra confilium Dei,eft imperfe&io mo- Ri ralis, Ergo. Min, patet ex ipía differen- . Wt tee tia inter peccatum veniale, & jm perfe- d ei i Di[;lau;atio IX. 4n d. 169 "r &ionem moralem; quia fcilicet peccare, M etíi tantüm venialiter, eft agere contra TW preceptum Dei Maj. autem prob. ex DN verbis Chrifti ad difcipulos Matth. V. 47, T Eflote ergo vos perfects , ficut & Pater vefter colte At [fis perfeius of Exgo. Q Refp. N.antec. Ad prob, D. maj. Eli- f43 NG cere aCtum virtutis,minüs perfectum,prz tll x alio perfectiori, eft imperfectio moralis fi per omiffionem talis actás inducatur t L aliqua jactura gratiz, & gloriz coeleftis , ld L uz alioquir er a&tum perfedtiorem fuif- / et obtenta. rs Im lus | Et (ic diftindàmin, N.confeq. Ratio eft ; quód j. Secüs, N. mæä.. ii omiífio actüs alicujus virtutis perfectio- t t ris folüm tunc fit imperfe&ctio moralis, Ut tCiam quando per hanc omiffionem negligitur pdio- augmentum gratiz , & correfpondentis ditttede glorig cocleftis. . Hzc fiquidem gloria eft r dio unio moralis creaturz rationalis, eadém- is, 9l e ultimata, cum Deo, tanquam fineul- timo, Per hoc etenim imperfectio mo» m ne morais ralis differt à peccato veniali ;; cüm per iftud impediatur acceffus ad gloriam coe- :inut'lsami' leítem, donec fit expiatum. Unde beati i, die funt incapaces imperfectionis moraliss $d a quia,omittendo, aut exercendo virtutem perfe&iorem, nihil gratiz, aut gloriz ne- xfedüo j df gligere , nec obtinere ampliüs poffunt, CIIH' Unde hoc àfortiori de Chriíto dicendum. t Ü nj $70 Traflatus VI, de Yncarnatione, Ad . cónfir. D. maj. Omittere actum.. :':nitud'ïïïe perfe&tiorem;eft imperfe&io moralis, fi qatam per omiffionem talis actüs inducatur ali- qua jactura gratiz, & correfpondentis glo. fum füy rix, C, maj. Secüs. N. maj, Et (icdiftinétà g novus min,N.confeq. Ratiopatet ex modo di- Dondenti &is, Aliam.viam falvandi in humanita- Conf. 2 te Chrifti immunitatem ab omni imper- Chrifto du fecdione morali , cum Munieffa nonnulli fuht 7 e€x alio fundamento amplectuntur : quód 4 ehon. - nempe Chrifto à Patre «terno fuerit pro yt ioftanti regula moralitatis , adeóque omnis per- w Pt fe&ionis mcralis, affigriatum ipfüm béne- 112,0 p placitum Chrifti, adeóque Chriftum fe . M u per exercuiffe actus,moraliter perfe&t f i Imos. a at ( Verüm ex hac do&rina fequiturz t nevum au humanam Chrifti voluntatém non folüm fidtntis moraliter, fed etíam metáphyficé necef- amrehenfo fitatam fuiffe ad actus virtutum,moraliter sfindior perfectifimos: adeóque füblatam liberta- lnzq7. : tem, ad meritum effentialiter requifitam, LT Repugnat enim metaphyficé, ut Chriftus actum contra fuum beneplacitum exer- fifit ver ceat. Wi r $jo Objicies ultimó contrafecundam, Hu- tichui, ( manitas Chriíti à primo inftanti fux con- TTM h mri, ceptionis elicuit a&tus fupernaturales me- ritorios usque adinftans füz mortis. Sed ULLT hoc ipfo humanitas Chrifti à primo in- RUT ftanti "ïconcep.tionis non habuit tantam pie- i DifputatiolX. Artic.l. ?i um lenitudinem eratiz, & gloric fpecialis, [ DN . quantam habuit poftmortem.Ergo Min. | undmï,g,' rcb. Nam jüftus viator per quemlibet a&um fupernaturalem meritorium obti- : Etflt&l hr net novum augmertum gratiz, & corre« fpondentis gloriz a&tualis. Ergo. . m Cohnf. authoritate Scripture. Namde hlomni um« W Chrifto duodenni -Luc. Il j2. 7Efus pro- Momy ficiebat. [apientid. & atate, & gratià apud Deuti , AUE : qu 4* h.mines;. Sed humanitas Chrifti perfin- V hr w ula inftantia accepit novum augmentum du a'n. tl ztatis. Ergo etiam novum augmentu k m gra tix, & fapientiz coeleftis, tilmin. Refp. N,mai. Ad prob. D.antec. u- $$9 petidf. ftus viator, qui eft cantüm viator, merc- fgitute tur novum augmentum gratiz, & corre- onélüm fimul eft tueeet Ipondentis gloriz, C antec. Qui Ra- compreheríor, N, antec, & confeq. mrditer tio diftin&tionis habetur ex do&trinaDiv, lbt 'Thomz q.7. art.12. (icdocentis: Chriftus, quíitim, jecundàm quod bomo , à primo. infianti fuá. conce- Chrls prionis fuit verus. e. plenus. comprebenfor Unde i x u eo non. potuit efe grati augmentum z. fictit: nec in aliis beatis , quorum gratia augeri non poteft, eà hn B quàd fint in termino. Hominum ver?, qui funt pur. if t viatores , graría poteft augeri, C ex parte forma; n quia non attingunt. (ummum gratie gradum, & ex yrts parte (ubyetti ; quia nendum . peryentruni ad serni- ipim ? V, t u Ad ;16- $72 TraDatus VL de lnm;uaiane- Ad confirm. D .maj. Proficiebataugen-- ;;atemþC' do gratiam, & 1 fapientiam internam. Neg. niml Cht ma J j. Manifeftando externé gratiam, & fa- ffirion: pientiam, fimülque augendo Dei gloriam n folim extrinfeca; «C.maj. & C, min, N.confeq, rim, t atio habet ur iterató ex doctrina D. Tho-. iliud erà mz. art. Cit. ad 3. In fapientia,, €* gratia po- acerbita tefe aliquis proficere dupliciter, Uno modo fecun- ]s autem dum ip[os habitus [apientia, (* gratie aug mentae vero obja €os, C fic Chriffus in eis non proficiebat, Alio tiig«. poMfoztw do fecundum effe eus, C ficChriftus proficibat fu.. imofiaticat pienti j C gratiá, ficut etates, quia [ecundum pro- utficum,' ce(fum v infinita dictis etetis perfeciora. opeva faciebat. Exhisï $52 tc piudium ConftatI. uód humanitas Chrifti à netapy primo inftanti fu € conceptionis habuerit fotmenar fcientiam beatam, fivevifionem. intuiti- tincadis ex vamDei ; quia fcilicet in primo inftanti lls etinc uz conceptionis fuit hypoftaticé unita tximafíbi erbo Divino, adeóquehabuit omniail- dtmanim a dona füpernaturalia , qua non pugna- tis b ot bant cumfítatu viatoris, requifito ad redi. NiXyT, V fnendum per paffionem, & mortem füam: V ntly r genushumanum. Huicautem ftatui, ecfi re h?'h*qu: d li pugnet gloria corporis, feu impaffibi- hu tas humanitatis Chrifti: non tamen ei- h IT dem re pugnat gloria effentialis animz, feu vifi o intuitiva Dei, uinimó gau- Wülntef dium,ex hàc eadem vifio LT ne neceffarió re.. Ht fultgns,p,o terat divinitu $componi, & re- Qsf ipsá x . Difputatio 1X. Art, 1. 175 n V ipsà tempore paffionis componebatur in * anima Chrifti cum dolore, triftitia, . & T affli&ione a&uali voluntatis humans; D nonfolàm, prout bhecappetitum fenfiti- A vum, fed etiamrationalem includit. Nam m ! aliud erat objectum doloris : nimirum, 1j [ acerbitas paífionis, & mortis, longé ma- Ürwi gls autem peccata humanigeneris: aliud A t veró obje&um gaüdii , nempeactualis hu Án *R offeffio,tum realis per ipfam unionemi ii oftaticam, tum moralis per vifionem Á hmimp. beatificam , eique correfpondentem amo- 1 w] rem infinitz bonitatis Divinz. Unde hoc gaudium , & hzc triftitia fibi invi- s rl cem metaphyficénon opponebantur, De- ubueit facto tamen anima Chriíti , prout glorio- v initie s& in coelis exiftens, omnis triftitiz, & oinfant doloris eftincapax; quia feilicet per do- tem impaffibilitatis non tantüm corpus, iM tmi;a T fed etiam anima cujuslibet beati redditur n g immunis abomnidolore. jJuxtaillud A- pb pocal.XXI. V, 4. Abflerget Deus emnem lacrf- vem um mat ab oculis eorum , ( tmors ultrànon erit, neque lu&us , neque clamor , neque. dolor erit ultrà ; quia mBatui, CI'ü H n prima abiérunt. 4tumen d Conftat II, uód humanitas Chrifti, $$ non obftante fcientià beatá, potuerit me- Jj a reri, nontantüm per aliarum virtutum. "" aCtus , fed etiam charitatis Theologicz, siri? & quidemin fubítantia confideratos. Li- mom) &i:l' ceat í74 | i'ra&am VI, De Incartdtione, cécenim voluntas creata per vifionem in- j P n Chn[l tuitivam Déi neceflitetur phyficé ad. a- manda bona, Deo intrinf£ca: non tamen gorahs. etiam neceffitacur phy(íicé , fed tantum, Conttat moraliter ad amanda bona,Deo extrinfe- yir.o il ca, Hinctalisamor, etíi à vifione beatifi- t (clenti ' ca procedens, habet libertatem fufficien- ímo, 1t tem ad meritum , cui non.obítat neceffi- te mortal | tasmoralis. Atquehoc àfortiori dicen- qia Chil dum de illisadibus charitatis Theologi- vionis fut cx*, quifolüm . procedunt à cognitione àm o abftra&tivaDei, quz cum vi(ione intuiti- liguoquef vain eodem intelle&tu componi poteft. , st plenitit Cumigitur humanitas Chrifti, przter vi- ditloCOmp fionem Dei beatificam, habuerit qucque morT fcientiam infufam, per quam Deus folüm. tlorum pe abfiractivé cognofcitur: hinc etiam per iij q a&us charitatis Theologice , prout ab uin) cim hac procedentes,cósquein fübftantia con-. 3 a f ' fideratos,potuitmereri. Exindeulterius, t lineco deducitur: quód humana Chriíti volun-: t lloria t25 fuericneceffitata,folüm moraliter, ad itütquos eliciendos aCtus virtutum perfedtiores.. a, &i Quamvis enim metaphyficé humanitati tchimi ' Chriftirepugnet omni S. erfectio. mó« Ttttronfe ; £alis: attamen libera o o actüs perfe- Vükoteft ^. €oris 'tunc folüm eft imperfectio mo- . £alis, quando per hanc. omiffionem ne- MALITIy n il de Qe-. gligicur aflgmcqtgm gratiï? & gl oriæ c " ES - Q ia d Tij ' . Mi þ;/,gm IX, Arti l- $7* 19 leftis. Hinc nullus beatus, minüs au- | th n " m":m tem Chriítus , eft capax imperfectionis moralis. i ! MIL Conftat III. o Qiöd humarxxïit-.äs;Chriüi, ä,ffg' prin.o inftanti fuz conceptionis , habue- M. | zitícientiam beatam in gradu excellentif- itm fimo, ita uidem,ut hecper decurfum vi- ht tz mortalis non amplius fuerit aucta ; | frride quia Chriftus àprimo inftanti fuz conce- ! Ils tionis fuit non tantüm viator, fed e- i ii tiam comprehenfot. Quamvis igitur Áone It alii quoquefan&i, cefte Scripturà, habue- yni p rint plenitudinem gratiz, fao ftatui , ac at etficlo competentem,inter quos fanctiffi- YT ma Deipara eminebat: nihilominüs gra- us lm tia illorum per fubfequos virtutum actus n p fuit au&a ; quia folüm erant viatores, pout ) Quinimó cüm fingula Chrifti; àt viato- aOt ris, merita fuerint valoris fimpliciter in- iults. finiti, hincconveniensnon erat: utgra- ji volu tia, &gloriaeffentialis animz in Chriíto ii d per fubfequos virtutum actus augeretur , fdiors Íed tota, & integra utriusque plenitudo t cidem ftatim in primo inftanzi conceptio- &i m* nis erat conferenda. Neque obítat : quód, Qs Evangelio tefte;profecerit fapientiá, &tatt, j o r €» gratiá apud Deumi , & homines. Hoc fiqui- dem íolàm de actibus externis , quibus o * fapientiam, & gratiam manifeftabat, ac &g&onæw; dum., ere glf)riam Dci prompvebar, intelligen $76 Tratfatus VI. de Wiarnatione, r j m ol Certum enim eft : Chriftum long? prz- srdütabi ftantiores virtutum actus in ztate virili, 5q prafertim tempore paffionis , g eernit g&tate juvenili palàm exhibuiffe, quàm in. mria,cat srecur nf ARTICULUS II j veri gntianur erali a 44n Humanitas Chrifli per fcien- diambeatam cognofzat omnia abfos — / atet: Q diedis, d dute exiflentia ? vionadis n :regoremau' Rznotantum I Qiöd inter abfoluté Prenot,I. SHP exiftentia preter Deumcontineantur fee confilu omnes omnino creaturz , quz pro aliqua JDC[, etí) differentiatemporis,feupermanerter,feu bat; Skct fucceffivé , realiter exiftunt : five deinde UI illorum exiftentia fit przterita , five pra- if fens , five futura, Huc igitur pertinet t iunrtt ílla zternitas creata, per quam omnes creaturze rationales (ine fine durabunt, k quret Hec tamen feries durationum , five in- u lia ftantium, fücceffivé fluentium, per quam &ternitas creataformaliter conftituitur, t ao non eftcategorematicé, fedfolüm fynca. n tegorematicéinfinita, Licét enim in hac Wanuy, : las ferie nullum fit inftans, quod non fitab- foluté futurum ; eó quód aliàs hzc feries, üsitbne proutabfolutéfutura, non difcreparetab imallern !cxömm aliaofcxie, meré pofTibili, per quam durare qu U Dbifpstatio 1X. xrfic. xi.' 173 idem poffet, fed reipsà talis creatura M nondurabit, nunquam tamen verificabi- "l b i tur, quódàprimo inftanti inchoate hu- BL jus zternitatis effluxerint füccelfivé in- i ftantia,categorematicé infinita; nam aliàs daretur iafinitüm,claufüm terminis : fed $1 folüm verificabitur , quód elapíà fint in- ftantia,numero finita, fictamen , yt fem- !j f per alia, & alia ine fine (int elapfura. Hine patet: quód pariter illaferies adtuum in- 7 hi 45]:« zelle&üs , & voluntatis, quos creatura rationalis in zterná eliciet, fit folüm fyn- categorematicée infinita. tte ol - od efïenfia-v'iüonïs bea-5;6 ODtGatt Prenot,Il. Qu tifica confiftat in cognitioneintuitivafo- yodq liusDei, etfibeati quoque alias creaturas neoter t videant. SicetenimD, Them, P, I. q.12, vedende art. $. ad 4. refpondet: Sgi[olus Deus videre- Árepra- esr , quief fons , dv principium totiuseffe , c veri- rpetinet £atia z itavepleret naturale defiderium [Giendi , quoi m orües wibil eliud quareretur , C beatus effer.. - Unde D, dürwnt, Augufl.. dicit lib, s. confef, infelix homo, qui fcit , iv emtiía la, (cilicet creaturas , Teatttem ne[cit, Bta- K qua tus autem, qui Te (Git, etiamfi illa niefciat. Qui verà Tey onfütuituh €r illa novit ,non propter illa beatior e[F.[ed propter dim g D Tefolàm bsatus.' Ex hac igitur doctrina pa- exm ? tet: quód illavifio, qua beati creaturas jnon flt)' alias, abfolute exiftentes, cognofcunt, fo- yhecith lüm ad beatitudinem accidentalem, non: ia arcró effentialem fpe&tet, Acque per hanc ? CQ« quim d | - l 178 Traclatus Vl de 1ncarnatiom, | , m qu coghitionem, dicüntur beati, omnis Y& Verbo Divino videre; quia fcilicet Joan, gt I'.- 3' Om g T 5 nia per ápfum f:-zflafwu.,: € [ins ip[o fa- LU 8um se[t a , COnt'l'? | $57 s. - Pranot.1lI. Ql-ödïie'ätï präe ceteris m qm ,1 ; mfcientia €as creaturas, abfolutéexiftentes,videant, arum cognitio ad peculiarem illorum. ia5 ápio R , t um,, & excellentiam beátitudinis padipfü perüner. Hincnon folüm beatos alio adinis ptf fecum in ccelis regnantes , fed quoque nos im, Proq viatores, in terris adhuc degentes, quini- i abüut mó etiam arcana cordium cognofcunt, qum, k dum Anobisinvocantur. Sic etenim D. s. Mj | g, Nm Thom. Ii. 2. q.83. art. 4. ad. 2. refpon- detz Beatis . st Gregoritis dicitin V2, Moral, in gunivert, d Verbo smanifeflatur illud , quod decet eos eognojcere u euent ? quzcunqu: de eis , qua circa nos aguntur , etiam quantüni ad ánteriores snotuscordis..— Maximé autem excellen- aL tiam eorttim decet , st cogno[cant petitioues, ad vos sv r facas vel voce , vel corde, Et ideo peritiones, quas uila, ad eo$ dirigimus, Deo spanife[lente , cogno[cunt, wl att, 2, Cim igitur beati nonfolüm preces no- (wfT, Àu ras , etfi mereé internas, cognofcant , t.t eor fed etiam per eas moveantur, ut pro no- tu(rliin bisintercedant; hincruríus patet: quód ü QR li actus liberos, à vifione beatifica proceden- tes,eliciant , ii eft, prout art. pr»äeced. dictum LTTM I"mäawüü $78 .. Dico L. Humanitatem Chrifti per fcien« T Hl beatam cogaofcere omanes creatu* I25 DifpstatiolX. 4rt. M. $79 m,(mu i gas, pro quacunque differentia temporis p Itacum D, Thom. abfoluté exiftentes. :)GW,[[: hícq. 10:art. 2, Suarez , & Vasquez, alii- ue contranonnullos diffentientes. Prob. !Ipï Nam quilibetbeatus'1 Verbo, adeóque ltts i erfcientiam beatam cognofcic illas crea- 1 turas, abfolute exiftentes , quarum cogni. t lii " tio ad ipfius ftatum , & excellentiam bea. n tudinis pertiner, « Sedomnium creaturas tl tum, pro quacunque temporis differen« d a. tia abíoluté exiftentium, cognitio a ftatum, & excellentiam Chrifti pertinet, | Icogno ( i etin ] Ergo. " Maj. patet ex num. przced. Min. d xin rob. Nam Chriítus eftcauía finalis co- IT dus univeríi, feu omnium creaturarum, t ifift pro quacunque diffe rentia temporis. ab- n at d foluté exiftentium , ideóque juxta illud at d ad Colloff, L. 15. Primogenitus oitiis creatura, m a quonium in ipJo condita [unt wniver [a n celis, Qif T Pim,vfu terra , vifibilia, er invifibilia, prout fufiüs Di-. üt. IlI. art, 2, di&tum eft. Ergo, n i ag t '.' Con£I. Authoritate D. Thom. q. & 559 U Q art. cit. fic concludentis : Dicendum , quid anima Chri[li in Verbo cognofcit omnia. Unusquisque tr; W pmnl i enim intelledus beatus . in Verbo cognofcit , non qtti- ag dem omnia fimpliciter , (edtant? plura , quantà per« feftis videt: Verbum, Nulli tamen intellectui r ü beato deeft , quin cognofcat iu Verbo omnía ,.qua 4 riflum ausem , r ejus di- ;hriüiperfdï y]um fpesiant, — Ad Ch O'Z D CWl d g5 'Tm&atuïsüw.- &e Tncarnationt, guitatem [peG.ant quodammodo omnia,in quantdon $— jubjecta funt omnia, Confirm. II. Nam Chriftus non folüm as eft caufa finalis, verüm etiam meritoria . Min. j inete totiusuniverfi, & omnium creaturárum, in illo abfoluté pro quacunque differen- dim eti n Angelw tia temporis exiftentium. ed hoc ipfo perícientiam beatam cognofcit omnes vbis , p órig, d creaturas, abfoluté exiftentes .Ergo, Maj. ferend: áterató patet-ex allegatis Apoftoli verbis duum, f& Difnut. & art. cit. fufiüs expofitis, Min. lium, qu prob. Convenienseft, utille, qui me- : pro quac tetur przmium : habeatquoque plenam, i, g & adzquatam cognitionem prxmu, per manitatis fua merita obtenti, Ergo. Conftm, $ Dico II. Humanitatem Chrifti per fci- datilcot entiam beatam coghofcerequoque omnes adusliberos, etiam meré internos, cu« aalatu zinis pert juslibet creaturz ratíonalis, pro quacun- u c differentia temporis abfoluteé exi- a, o r sfientiar entes, Itacum D. Thom, q. & art- fü- periüs cit, Suarez , & Vasquez. Prob. tinarcan um INam Chrifti humanitas per fcientiam bea- «am cognofcit omnia, quorum cogni- PA tioadítatum, & excellentiam illius pet- Ttofendit tiret, Sed omnium actuum, etiamli- MUL berorum, acmeré internorum , àquali- thm?f nl& 1 ber creatura rationali lil ro quacunque 4 temporis differentia exiftentium, cogni- Mi itm LT £ie ad huac ffatum , & cxcellentiam hu- inae M t 'Mr' Mlm a hi bifpumïo F. Art. f; ,)8t buy smanitatis Chriftipertinet. Ergo. Majpa- a, tet .Min. prob, Humanitas Chriíti non w folümeftcaufa meritoria totius univerfi, ( verüm etiam omnium donorum gratiz , ) ] tum Angelis , tumhominibus , etiamree. V probis, paritérque omnium:donorum. SIml gloriz, ele&is collate, & impofterum, T conferende. Sedhocipfo etiamomnium Vs f actuum, feu naturalium, feu füpernatu- l, ia ralium, quosquzlibet creatura rationa- lis ro quacunque differentia temporis ( p]cw | trni, elicit, cognitio adftatum, & excellentiam humanitatis Chriftipertinet, Ergo. . * Confirm,I, Nam quilibet beatus co- -yön ffjels gnofcitilla cordium arcana, quorum co- queomnes gnitio ad ftatum , & excellentiam füz bea- 105, Qu titudinis pertinet , prout num. 557. di- W quacurr &um eít, Sed hoc ipfo humanitas Chri- NU al fliper fcientiam beatam cognofcic omnia cordiumarcana; quia omnium cogahitio g, t Il li ntumbä adfüpremum illius (tatum, & exccllen- : tjam, vi cujus omneshomines, & Ánge- Qorutt v m : los tranfcendit, pertinet, Ergo. Conf. II, authoritate, ac ratione Div. " j qui Thomz q. & artic, cit, ulteriüs de beata jun äqþ Chrifti fcientia fic docentis s. ipfe etiam eft j qui conflitutus judex À Deos quia Filius bominis efl,nt . Yi dicitur /o4n. $.. Et ideo anima Chrifh in Verbo co-.- gnoféit etiam bominum cogitatus , quorum e[f iudex; ;cllcnwä foan. 2.. ipfe enim fciebat, i[..«,-pr gued t eo fnj;ur * 05 qp ;'81 : Trallstus VL de Iucarnatiene, jf f quiid effet in bamine: poteft intelligi, non [olüm, quate tüm ad Diyinam [cientiam, (ed etiam, quantum ad gfec, C gl hom . füentiam enima ejus, quam babet im Verbo, 362 ObjiciesI. contra primam. $i huma- oneq, íreipsic nitas Chrifli per fcientiambeatam cogno- mt) quæïi viffét omnia, pro quacunque differentia temporis abfoluté exiftentia: cunceadem ft non al tísfigilo p uoque à primo inftanti conceptionis, a- , € óque etiam in vita mortali cognoviffet, fus, eti Miciiune Sed hoc admitti nequit..Ergo. Maj. ex- seoilli i inde patet: quód fcientiz beate plenitu- dinem Chriftus in primo inftanti . conce- it; utpott lm revel ptionishabuerit, ut eadem deincepsnon fuerit aucta, prout art. przced. dictum. Md confr domo, € eft, Min.autem prob. .Nam Chriftus, üt doPatrem. homo, in vita mortali conftitutus , ne- fciebat diem futuri univerfàlis judicii. Sic ag etenim ipfemer Marc. XIII. 52. pedie aw- ^ pot tem ille, C bora nemo [at , neque A L acdem: ] igeli in qz(o", ttimnon, weque filius bominis, nifi Pater, Exgo. onfirm.-Si etenim Chriftus, àthomo, Ti Tho per fcientiam bearam in vita mortali cb- tirim l gnoviffet diem judicii: tunc non potuif- Wil Dui fet exciperefolum Patrém, neque femet- ipfüm, üt hominem, zquiparare Angelis bgaum 1 Prh eatis, ignorantibus eandem judicii diem, E . 5 oniie t $65 rlïe."[þ*. N.min, Ad prob. D.ant. /Cflri- g ftus, àt homo, in vita mortali conftitu- tüs, neíciebat diem judicii, fcientià n n T Ut bifputetie 1X.— Artic. Tf. t M Tabili, feu manif'eiïan*giä; fais difcipulis. C. MT antec. Scientià irrevelabiTi, feu arcana, m nulli hominum.manifeftandá. N. antec. & D i ! confeq. Ratioeft ;. quód e3 quilibet;et- Cs | fi reipsà confcius, f& legitimé nefcire di- wdlts eat; quz,altiori poteftateligatus, revela- ! QU re non audet,. prout in facrie confeflio- Vntm nisfigillo pr cxteris patet.. HincChri- ii ftus,, ctiam üt homo, fciebat quidem ju- . Mj dicit univer(alis diem, ac horam : non ta- itp men illà fcientid, quam aliis revelare pof- vt C fet ; utpoteprzcepto Pasris ad&zi&üs,ü: " illam revelaret.- tht Ad confirm. N .antec. Nam Chriftus,, 4 didun frits àt homo, etfi confcius. illius diei, folüm Itus, 1« ideoPatrem excepit, & femetiplum An- iic 9t elis zxquiparavit; quiaPater fibi folire- trvavit poteftatem manifeftandi aliis TT AL M'l hanc diem : ideóque Chriftus, üt homo, eandem nonpoteratrevelare. Undebre- viter D. Thom. q. & art. cit. ad 1. pidtur i r ne[cire diem, &v lroram judicii quia riom favit fcire. ObjiciesTI. contraíecundam. Hunza- $64 n pote mitas Chrifti non poterat per fcientian.. Qu g. | beatam à primo inftanti fue conceptio- a nis cognoícere omnes at&tus meritorios, ,uücudm À femetipfa per decurfüm vitz mortalis eliciendos, .Sed hocipfo longé minüspo- a terat cognofcere aliena.fecreta cordium. a uif- &go; . Maj. prob, N amhzc föicncia€ (ig Qo 4 et $84 quafatils Vt, de Wearnatione, Ad cot Tet prior ipfis meritis, & fimul cum illis, utpote bsata, & infallibilis, effentialiter fperfa D apïæV conneza, adeóque deftructiva libertatis, j ad meritum requiíite. Ergo, lute pf Conf. Nam humanitas Chriti, etiam iQtus ib per fcientiam beatam, dirigebatur ad fuos. [iam, à rentem: actus meritorios,abíolucé ponendos;pro- ut art. przced, dictume(t. Sed hoc ipfo Cj per fcientiam beatam non poterat videre Wt enirm fuos actus meritorios,prout abfoluté fu- necdigi turos, illzsá eorum libertate,. Ergo. folutàpor $6; Refp. .maj. Ad prob. D.antec. Hzxc i qi fcientia fuiffet prior ipfis meritis , folà pri- tuott; oritate temporis. C. antec, Etiam priori- $ dj tate naturz , five caufàlitatis, N, antec. & Eenen g confeq. Ratio eft ; quód humanitas Chri- ujatis fli per ícientiam beatam, in primo inítan- (higts ti fuz conceptionis quidem viderit omnes farm b : fuos actus meriterios, per decurfum vitz f Creatur mortalis abfoluté ponendos :. hzc tamen &t fcientia fuerit illis folüm prior tempore, tiriatem non autem naturá,five caufalitate. Sicut t a hu enim fcientia vifionis, qua Deus ab *ter- t inf ' 1o videt omnes a&us liberos creatas vo- r untatis, abfoluté futuros* non eft illis t prior caufalitate, utpore illos prefuppo- lbf ens, tanquam abfoluté futuros, iíta id- h 1pfüm de fcientiabeata humanitatis Chri. fti dicendum eit .hmïf. Y » ut proinde neutra lzdat ül i Qb kiþ'ercazcnj. UT ) t Ad * n:rpue&;a W. Artió , - '9r. T Jj Ad confirm, D. maj. Hurnanitas Chri- W fti per fcientiam beatam, & quidemillam, [0) ua przvidebat fuos a&us meritorios, ab-: í luté ponendos, dirigebatur ad eosdem, irifü,m a&us,abfoluté ponendos. N,maj. Per a- n liam, ab hac diverfam, e&mquo indiffe- wnmdos,g, rentem ad tales actus,abfolutéponéndos, n C. maj. Et fic diftin&tà min. N.confeq. Sie- Mi ut enim Divina voluntas non dirigitur, Aolur nec dirigi poteft ad fua decreta libera,ab- Im, foluté ponenda,per illam fcientiam vifio- ttec D nis, qua cognofcit eadem,abfoluté pofi- d ol tà, utpote illis pofteriorem, etfidirigi pof- 1mpri fit, & dirigatur per aliam fcientiam indif- AUA ferentem: itaruríus de fcientia beata hu- axCnt manitatis Chrifti difcurrendum eft, j Objicies ultimó,Si humanitasChrifti per f fcientiam beatam cognofceret omnes a- tomnes mv &us creaturz rationalis, pro quacunque C m differentia cemporis,: adeóque per totam zternitatem abfoluté futuros : tune fcien- dmpore N tia beata humanitatis Chrifti, euli creae at ta, foret infinité perfecta. Sed hoc ad« as V mitti nequit. Ergo. |Maj.prob. Nam, a&tus creaturz rationalis,per totam etere a diii xalp nitatem futuri,funt"numcr-o infiniti. Et« os, lub O. Y Conf, Scientiabeata humanitatis Chti- jtacs Q gcum fti adequaret fcientiam vifionis,qua Deus cognofcit omaja creata, pro quacunque l P BS! tém« TraPRatus VL, de Imeernatione, $56 temporis differentia, ideóque per totane M& zternitatem abfoluté futura, Sed hze nmimt' fcientia vifionis eft (onis , " Vinf'inice' pf:rfe&g. Er- ariter. luce füt (5 9? efp. D.maj: Tunc fcientia beatg C.n3j Ft i ( fiumanitatis Chrifti foret infinité perfe. &a: fi perfectio ejusdem crefceret pro- mnenturr ortione arithmeticà juxta. numerum, tuendo objectorum, pér eam cognitorum, Tranf; vi(fon)'s, & vifon maj.' Si perfe&io ejusdem crefcác folüm proportione geometrici, decremento gtb mixtá, N, maj. & fic diftinGtà min, N.con- tf j, PL feq. Ratio eft ; quód perfedtio cogni- tionis, aut fcientiv creatz, non creícat Meim j jüxta numerumcobjectorum; per eam co- qr fiatü m nitorum; quia fcilicet objectum, licét wj f infinitum, cognofci poteft per fcientiam uf us £neré finicam. ^ Nam : aliàs fequeretur t LT. quód vifio cujuslibet beati, quaDeumin- um fin tuitivé cognofcit, debeat effe infinité, & qttt Diyit Qquidem fimpliciter, feu categorematicé LT E perfe&a; quia Deus , per eam intuitivé co- þl EXhlS nitus ,. eft (impliciter infinité perfe&us, Conhatl Juinimó a&üs. créaturz rationalis, per [tim totam zternitatem futuri, non fünt quo- WUkonye sd numerum categorematicé , fed folüm tttthn fyncategorematicé infiniti ex dictis nu- Qthli ln mer, j55, ideóque füb'data diftin&ione qubi uf Nüy f?lüm transnu(ïacft major ;rgum;ngi—, « A - L. hu ^ 4 pifpttatio YE,. urtic, df ,187. | Epum' .. Ad confirm, D, maj. Scientiabeatahus he manitatis Chrifti adzquaret fcientiam vi«. U fionis, qua Deus cognofcit omnia abío- luté futura, folümterminativé fumptam,: At C. maj. Eriam fübje&ivé famptam, N.maj.- Argu- " "t n Et fic diftin&tà min, N. confeq. tfwetpr,. mentum iterató retorqueri poteft, infti« W. tuendo comparàátionem inter fcientiams. m vifionis, qua Deus cognofcit femetipfumy: Rarfrla & vifionem int uitivam , ua beatus co« TC ofcitDeum. .. Unde D,Thom. q. & art, - F nNas cit. ad.3, fic refpondet : Quamtitas feientid j i son [olàm attenditur (ecundum numerum fibilium, ed etiam [ecundum claritatem. vifinis, — Quamvis. nadat | j y Qa« igitur [cientia anime Chrifli, quam habet $n Verbo, - — t tl parificetu r jctemtie vifionis, quam Deus babet. 1 jntam femetipfo. quantum ad nuierum (cibilium:z: (cientia aiei tamen. Dei esydit: in infinitum , quantüm «d cla- lt« | l vitatem , fcientiam Anima Chriffis quia lumen in. ereatum Diviumt $n DL telleds in. infinitum excedit tu- linitksä | emato sten creartm quodcunque. vectptum. in animá chä.: jnvéoe jl, Exhis iel'fc&l& ConftatI. Quód human itas Chrifti per. p68 yls, Y fcientiam beatam cognofcat omnia, pro fuc quacunque temporis differentia abfolu- I té exiftentia, adeóque etiam cognofcat didys omnia decreta Dei libera, faltem illa,in; quibus abfoluta creaturarum exiftentia ial fundatur, fimülque cognofcat omnes,a- 'n;menu- l Gus, vum liberos, tum neceffarios , nón tan- ! gibfo "!-!88 Yrallatis Vi dewzáynationg tantüfn füo friot p $, fed etiam cujuslibet alterius pmdent* crcature rationalis , & proindé omnia e€ordium arcana, Nam horum omnium (, qu &ognitio ad ftatum, & dignitatem Chrifti titorios pertinet; cüm fit caufa finalis, & merito- di;q ria exiftentie realis totius univerfi, & realiter emnis creaturz rationalis, ac omnium.. dirigen donorum grati, & gloríz , Angclis, & ROeritort hominibus collatz , fimülque,üt homo,x tem dt Deo conftitutus eít Judex omnium homi- hacparit um, à quo fingulis premium, .ac paena ti, iten $n judicio univerfali ftatuenda : ideóque illi connaturaliter omnium arc anorum., ubusPat | t dlo q cognitio per fcientiam beatam debita eft, Lj Conftatll, Quód hxe fcientia beata (l in Conftcl fueritin Chrifto 3 primo inftanti fuz con. hmucs ceptionis; & quidem abs que-ullo preju- dicio füz libertatis, ^Nam € fcientia tl erat quidem prior tempore, five ordine Vi n durationis;ipfis: meritls Chrifli, abfoluté tiziy fü ! futuris: non tamen prior natur, five cau- ttü, r falitate ; utpote füb hac ratione p ofterior, It o feriles *. . prout patet. à paritate fcientiz vifionis, qua Deus cognofcit omnes actus creatu- fiin, f &2 liberos,abíoluté futuros. Ti ele Unde, fi uis,przfüppofità revelationeD ivin&,cre. [cxenm, i 4 eret füuum P ecéatum, abfoluté futurum s Tetm talis actus fidei non przjudicaret liberta- [ IY t) ad peccandum ; cüm non fit cognitio WW *rigeng ad pecca edi-,-« tuim illud,,lquqd er tur N 'lï;Mf;:t;a x litii;iiä ! : f$6 ] tur abfoluté futurum ; u ots naturá po- r tdy fterior peccato,abfoluté uturo, uodde- IM'! pendenter abalia cognitione abfoluté po- 1. - netur. Hinc pariformiter defcientiabea- ta, t ua Chriítus previdit fuos actus me- U ritorios,abfoluté futuros, difcurrendum eft ; quia nempe noniíta vifio, fedalia; l F ütti, realiter diftincta , eadémque indifferen$ hll dirigebat humanitatem hrifti ad actus meritorios,abfoluté ponendos. u «* aue U R uturis ml tem de hac vifione meriti,abfoluté hzc pariter de vifione decreti predcefini- At tivi, item de cognitione actuum fidei, d V quibus Patres antiqui crediderunt, &nos At d efa&to credimus, adventum, & merita l | Chrifti, intelligendum eft, d7 ConftatIII. It CODe, | uód fcientia beata, quà f& humanitas Chrifti cognofcit omnia, pro- jj ut abfoluté exiftentia, adzquet fcientiam ciemtia od vifionis, non quidem fubjectivé, fed ter- suinarivé fümptam, |qua Deus cognofcit TY omnia, prout abfoluté exiftentia. . Non ye QU Jlenor tamen proptereà legitimé infertur, quód fcientia beata humanitatis Chrifti fit fim- ilioni, liciter, (eu categorematice infinita, aut C in linea fcientiz,infinité perfecta. . Nam (indt, fcientia, quantumvis clara, & intuitivas ii neutiquam creícit proportione arithme- fücrm ticà.juxta quantitatem objedi : alio» du : t cognlü? guin emnis vifie clara; & uäuicivp,pg 2 " sjo TrafiadtusVI. De Wamt,im. qfto: foret infinité perfecta; quiaDeus eft (im- la, q liciter infinité perfectus, Unde pariter fcientia beata, quahumanitas Chrifti co- fnplic nofcitomnia obje&a creata.abfoluté exi- qonditk entia, non eft infinita , quantumvis ul- er fcie beatahi trone? füpponeretur: quód omnia abío- (cientia ]uté exiftentia fint (impliciter infinita, qua tamen reipsáfunt tant - aut in? tice infinita, ümi(ynqatcgorcmat- in oblig Prau viliontm A'RTICUL,US m. : aoluté e Qrttira n bumanitas. Chrifli per [cien- pricuan . &iam beatam cognofcat omnta poffi- ^ - E wtt: qui bilia , €9 conditionate. — uldetum 112, 5 n fitura £5 b gritr q Rænöt, L Quódprzter Efeäturas, pro Tb iaj aliqua differentia temporis abfolucé hi Qunm exiftentes, aliz (int mere poffibiles, aliae i com LU "1 Pä füb hypothefi quadam indifferente, con- Hinc in Deo ftacuitur ditionaté futurz, Wtls, triplex fcientia, nimirum fcientia fimpli- Wi cis intelligentie, fcientia vifionis, & fci- K d ientia media, prout num, 175. fufitis ex- pofitumhabetur, Cüm igitur humanitas BU Wn Ut T [ "Chrifti ex dictis art, przc, per fcientiam Ó ä Pä "beatam cognofcat omnia creata, prout ab- Vi ompl entia, hinc ulterius movetur W WW | "Qlutö e " qu« 1 - Difputatio1x, Arte IIl 592. mäï . ítio: an etiam cofnofcat omnia poffi- u u bilia, qux Deus cognofcit per fcientiam. fimplicis intelligentie ; & pariter omnia: Bs conditionaté futura, quz Deus cognofcit um perícientiam mediam, adeóque fcieritia. Imit beata humanitatis Chrifti adzquer totam Mi 1 fcieatiam Del, non quidem fubje&ive j M aut in re&o, fed folüm terminativ n e?- feü « in oblique confideratam? . » : Prznot,1l. Quó d beati inïVerbö lls I viüionem inruitivam . cognofcant i creaturas,pro aliqua differentia temporis abfoluté exiftentes, quarum.cognitio ad rj particularem eujuslibet beati ítatum per« tinet: quin pro * tereà legitime inferatur, ;m/-. quód etiam qui ; ibet beatus cognofcaát 9- mnia, & (ingula abfolaté exiftentia. Un- de pariter quilibet beatus' cognofcit in, Verbo illas creaturas, prout mere poffibi« p od les, quarum cognitio particulari ejusdem |s, ia ftatui competit: quin proptereà claré,ae diftincté videat omnes omnino creatura$ ye, n ytanutti offibiles. Hincbeatus cognofcitomnig " ümph poffibilia,folàm füb conceptu. quodam ge« yis nerico, videlicet-eatenüs: quatenüs co» f s d gnofcit ipfam omnipotentiam Divinam tanquam fpeciale attributum Dei, etíi cla« n i sé, ji (ciendï diftin&é non cognofcat fingulas Di« vinz omnipotentis perfe&tiones, fingulas m' IOm ] twn ereaturarum produQüvas, -- 1 jl vaï Pre $92 -.fa&äui Pl; de lnc;z?;:ation:; $ ». Prenot, IlL, Quód pariter idipfum fit i, 9n intelligendum .de cognitione beata ob- je&orum, qua non tantüm meré poffibi- ;mnuuos agat X ia, fed etiam füb hypothe(i quadam in- differente fünt conditionaté tura, etíi qeatus C ecundum nunquam ponenda in ítatu dbfoluto,Nam beatus ex his conditionaté futuris, qua vmbipot minenter fünt obje&tum fcientiz medic Divinz, co- vlis fcin nofcit quidem illa, quorum cognitio ad illius ftatum pertinet, non tamen omnia. dmittend tati ejsd $ic quilibetbeatus cognofcit, quid ipfe- fnet;in via conítitutus, füb his, aut illis fienti, Q vfibilia d eircumftantiis reipsá egiffet, fi à Deo his, w foecif aut illis auxiliis preventus , & adjutus sonfuifet, Horum fiquidem cognitio sbivim o ad ftatum illius ideo pertinet, ut exinde &t prop snagis cognofcat providentiami, acmife- atie Divin u ion, ticordiam Divinam, vi cujus ad gloriam eeternam perduc&tus eft: non perventurus, d cog i vito nifi Deus eundem his auxiliis preveniffet, WWon tamen propterea f e uitur: quód e- t ellco : Trüsrod tíam cognofcataliorum a us lib*cro'g,con- t Ante( ditionaté futuros. , ] Dicol. Humanitatem Chr ifti,pcr fcien. At ol *!74 tiam beatam cognofcere omnes crcatu- of tas poffibiles , prout in omnipotentia Di- M ttent vina virtualiter, aut eminentet conten- Wa M | ta5, faltem füb ratione fpecifica, etfi non geh lt id füb rationeindividuali, (ive ultimata fum- ) Md gus, lu um Div. Thom. hic q, ro. : a.r- QU t fáca & ais ' — DifputatioIX, Artic, IIJ. 395 Yl tic, 2; Bernal, Munieffa, aliique contra t nonnullos diffentientes. Prob. Nonre- pugnat fcientia beata , qua intelle&us ] Iu creatus cognofcat omnia poffibilia;prout ol DI fecundum füam rationem fpecificam in Ws omnipotentia Divina virtualiter, aut e- Ts minenter fünt contenta. Sed hoc ipfo talis (cientia beata in humanitàate Chrifti gt mmenona admittenda eft, utpote conveniens digni- : "s tati ejusdem, Ergo. Maj. prob, :Nam. T 5, atl fcientia, quantumvis cognofcens omnia poffibilia claré, & diftincté, prout füb ra- iiDeol duf tione fpecifica virtualiter, aut eminenter- in Divina omnipotentia coritenta, non, n n uteud effet proptereà comprehenfivà: omnipo- tentiz Divinz, "Sed hocipfo non repu- aol ld gnat, Ergo, Maj.prob, Scientia beata, renturs, qua claré cognofeitur poffibilitas Angeli,: ynlltt, adeóque virtus Divina ejusdem produ&ti- va,non eft comprehenfiva hujus ejusdem j quöd La virtutis produ&tive Angeli. Ergo fimi- s L liter, Antec, j uxta-omnes certum efít: Confeq. prob. Ideo primum; quia licét t (it claré:cognofcatur Angelus, prout virtua- g qat liter contentus in ipfa omnipotentia Di- nl vina, ideóque etiam virtus produ&tiva - d Angeli claré cognofcatur, quà talis,non a ttt eft comprehenfiva hujus virtutis Divins; [imn quia nempe hc eadem eft in fe fimplici- T q,lo»ä ter infipita,^ Ergo pariter. .. COI-I—; Pp - "Iratlatus Vk. de 3ocarnattone, 594 nfrm.l, Quamvis intellectus crea- st f ;; . €o tus er fcientiam beatam «cognofcat cla- us cog ré, ac diftin&té mylíterium San&iffimz tionaté tum ill "Trinitatis , ideóque proceífiones Divinas ad intra, feu generationem' aCtivam in. niasC Patre, &paffiváminFilio,paritérque fpi- fcit om rationenr activam in Patre, & Filio, patfi- alterius vam veró in Spiritu Sando: non tamen provide optereà comprehendit Divinas procef- ros, B fí onesa 1 d intra, ideóque ipfum Min o 'Trinitatis, Ergo fimiliter. my | erium mogit - Conf. II. authoritate D. Thom, q. & titis quo. att, cit. fic concludentis: Avima Chrifli cem- donines ebendit inVerbo omnis creatura e[fentiam , €5 per ne didur con(equens potentiam , ( virtutem, C omnia, qua humanitat funt i potentia creatura, — Et art, 5, ad 3. fic as cuis vefpondentis: Anima Chrifli fcir infinita, [cien- w exllent , viá fimplicis intelligéntie, plura tamen feit Deus fe- : eundum bunc (cientie mmodum. Ex qua poftre- QMI. D ma exceptione patet : quód humanitas V dcm,cx 1 Chrifti per fcientiam beatam non cogno- & ht g fcat omnes creaturas poffibiles cognitio- ne clará fecundum rationes individuales, I Md&t ! Vi Íeu numericé fümptas , prout illas Deus cognofcit, Im Wmmm, v,7€ icoIl. Humanitarem Chriíti per fci- iucd;;'mh in entiam beatam cognofcere, non tantüm fuos, fed etiam cujuslibet alterius crea- m tj turz rationalis, in moderna providentia tio- W Mun gxiftgntis ; actus liberos, (olüm condi U na- Difputatio IX, Artic, lil k(l;m, naté futuros. Prob, Nam quilibet bea- U tus cognofcit in Verbo illos a&us,condi. Vi x Ils tionaté futüros, quorum cegnitio ad fta- tum illius pertinet, Sed hocipfo huma. P nitas Chriíti per fcientiam beatam cogno- i : fcit omnes acus liberos, tum fuos, tum Tib alterius creaturz rationalis, in moderna : NU t iti iM providentia exiftentis,conditionaté futu- ros, Ergo. Maj. conftat ex numer. 577. f Min, prob. Nam Chriftus,üt homo, eft pri-, mogenitus omnis creaturz, excujus me- hn g ritis quoque omnia dona in Angelos, & iaf homines derivantur, proüt frequentiffi- mé dictum eft. a, f Sed hoc ipfo ad Chrifti WW;W humanitatem pertinet, ut cognofcat a- al i &us cujuslibet creaturz rationalis, defa- M, rli"' &o exiflentis, conditionatéfuturos. Er- rj O' J turæ npo[ïre-- Confirm.L, authoritate Scrip ) 4077 mmmütaï uidem ex verbis Chrifti Matth, XI, 21, j cognp' icentis: si in Tyro, d Sidone faca effent. virtu- eoonutio tes, que facta (unt in vobis « olim iu. cilicio, c cie jridust nere penitentiam egifent, — Parivérque Matth, ilg Du XXVI. $3. An putas: quia non. po[[um rogare Patrem meum , ( exbibebit mibi suodà plus, quam duodecim legiones Angelorum. j t fä Sed predicte jon ti veritates conditionales pertinent ad (cis entiam mediam ; ciim includant actus li- gerin t rovi beros, folüm conditionaté futuros, Ere r p d Pp2 Con- $96 . TrállatusVI. de Incarnatione, NT Confirm. l. Nam przdicta conditio- nalium liberorum fcientia humanitati y p Kd Chrifti , prout habenti fcientiam beatam, manjta attribui poteft, Sed hoc ipfo eidem at- Non, creatur tribuenda eft. Ergo. Maj. prob. - tential folüm Divinz ; verüm etiam creatz Chri- fti fcientiz attribui poteft cognitio fecre- plicatio ' omn ( torum omnis creaturs rationalis ; in mo- j derna providentia exiftentis , & reipsá appel j tie, Ti attribuitur, prout ex Do&tore Angeli- eoag. co, num,j61, allegato, conftat, Ergo pa- riter. rehenfio | J iD.Ay $78 ObjiciesI, contra primam. Si humani- tasChriftiper fcientiam beatam cognofce- um r t u ret omnes creaturas poffibiles , quantum- vétenfo libetfolüm füb rationefpécifica confidera. tas, -tunc eo ipfo comprehenderet omni- lrtorem potentiamDivinam. Sed hocrepugnat. Miprle Ergo. Maj.prob, Humanitas Chrifti com- UT ptehenderet omnes creaturas poffibiles, atj routin ipfa omnipotentiaDivina virtua- s qudr jter contentas, Sed hoc ipfo compre- I;:'comprehs henderet omnipotentiam Dei. Ergo. t nrft Confirm. Authoritate D, Thom q. 10. Qd 1] art. 2. fic ftatuentis: Quadam (unt in- (ola po- Tl tuty ventia Divina , c bujusmodi non omnia cogno[cit in TM Verbo anima Chrifli. — Hoc enim effet comprebendere D l.lcmml emnia, queDeus potef! facere , quod. effet compre- cogm A bendere Divinap virtutem , x per : en[equens Divie T Cün[d n4nl x N Difputatio 1X,. Artic, Hl, $97 j Wäa sam effentiam. Virtus enim qualibet cogno[citur L per cognitionem. omnium , in que poteft.. Exgo. lii — Refp. N.maj. Adprob D.maj. Hu- 179 TA manitas Chrilti comprehenderet omnes n, À creaturas poflibiles , prout in omnipo- u tentia Divinavirtualiter contentas; redu- mbl plicatione appellante füpra ipfam virtuté ii i omnipotentix. N. Maj. Reduplicatione , At appellante füpra terminum omnipoten- Y p tix, Tranf. Maj. Etficdiftintámin,. |N. confeq. Ratio eft; quódduplex (itcom- b rehenfio, alia meré exten(iva, juxta il- Sittmp j u dD. Auguft, Epift. 112, ad Paulinum. : Totum comprebenditur videndo , quod ita videtur, ut pl qUIDFUM' nibil ejus lateat videntem. Alia autem (it com- prehenfio intenfiva juxta eundem ,' & :onädcrg. p Omnte Do&torem Angelicum P. L q. 12, art.7. qugnt llud comprebenditur , quod perfeié. cogno[citur : Tllicote perfeté autem cognofcitur , quod tantüm cogno[ci- Exinde conclu- vfübiks, tur , quantim eft cognofcibile A dens, quódnullus intellectus creatus pof- fit comprehendere Deum. Sicut jgitur | compïe- anima Chrifti, prout D. Thom. hícq. 10. o 0m ( art, I. ad 2, refpondet : Tetam Dei effrntiam videt , nontamen ear comprebendit , / quia non tota-. g u uaptt! liter eam videt , idefl , ita perfetté , ficut. vifibilis efi : fic etiam anima Chrifti claré, acdiftin- g &é cognofcens omniapoffibilia, non ta- TL Dei., mien comprehendit omnipotentiam ienltqw'oä L P Ad; I $98 TrallatusVI. Adc Wcarnatione, Adconfirm, D. confeq.juxta datam di- f5 i n ftinüionem, Ratio eft ; quia pariformi- (Con ter DoGor Angelicus folummodó negat, quód anima Chrifti comprehendat omnia, feriot qu2 Deus poteft facere, (ive omnia poffi- ii bilia, prout virtualiter in ipfa omnipo- tiamD tentia contenta, reduplicatione fcilicet telled nis, U appellante fupra ipfam virtutem Divinam. fivalip oc fiquidem effet comprehendere inten- fediod fivé ipfam omnipotentiam. Non autem negat Do&or Angelicus , quód cognofcat & efent omnia poffibilia, fub ratione fpecifica, diram p terminativé fuüumpta, o $80 Objicies II. Si humanitas Chriíti per Muf Ícientiam beatam cognofceret ontnia pof- tomprete n erten fibilia, quantumvis folüm füb.ratione fpe- cifica; tunc illa etiam comprehenderet. Vaj E Sed hocrepugnat. Ergo. Min, prob, Nam lm ; offibilis eft fcientiabeata, quz fit perfe- fttxit b Giorillà fcientiá, quam defado habet Lt humanitas Chrifti, Sed poffibilem hanc ples, fcientiam beatam nequit comprehendere tíide fcientia huranitatis Chrifti. Ergo. Maj. du eft certa, eó quód implicet fcientia creata, It tent etfi beata, inter omnes poffibiles perfe- M: &iffima. Min..autem prob. Repugnat, COptine: utícientia , aut cognitio, in fua perfe- &ioneinferior, fit comprehenfiva fcien- T t tiz, aut cognitioq iis fuperioris ; nam hot LC 9 Ww Ü Bijputatio 1X, Art, HI, 595 b $ofo inferiornon effet, fed cidem zqualis, 1 Ergo. : Ài "Conf. uamvis eteninr intelle&us in- du ferior per fuperadditam fibi qualitatem, It 5 Ti intrinfecam , autapplicatam omnipoten- tiam Divinam , poffit comprehendere in- f UY fs telle&um fuperiorem:repugnat nihilomi- DN nüs , ut cognitio inferior fit comprehen- frcy fiva fuperioris. Ergo. Ant. prob.Nam per- Non at fe&io eft cognitioni adequate intrinfeca, lia & effentialis : ut hxcper aliam fuperad- j ditam perfe&ionem augeri non poflit. Ergo. Juilipt Refp. D. maj. , Tunc etíam poffibilia j 82 Yi comprehenderet , comprehenfione fo- D làm extenfivà. C.maj. Etiam intenfivá, enderet N.maj. Etíic diftindtà min. N, confeq. o N Ratio eff ; quód impoffibilis quidem fit o fcientia beata humanitatis Chrifti, quz hibet emnes omaino cognitiones, & fcientias jem hav poffibiles, etíitantum füb rationefpecifi- dhendtt €a confideratas , intenfivé comprehen- dat, prout hocargumento evincitur :non o Ni ia d tzmen repugnet cognitio , aut fcientia s pl beata humanitatis hrifti, qux omnes cognitiones poffibiles folum extenfiv Repu J fü * comprehendat , cognofcendo fcilicet cla- Naw ró, acdiftin&é, omnes cognitiones poí- T (vtl fibilesin fua ratione fpecifica perfedtiores, m 19 ) atis J quàm fit ipía fcientia beata humanit hri- Pf, éoo Tratlatus VI. de Incarnatione, Chrifi, ctfi has in claritate adxquaté a comprehendere nonpoffit, | eraph ! fituto, Adconfrm. C.antec. D. confeq, jux- Conf ta datam diftin&ctionem. - Nam vi hujus argumenti pariter folüm evincitur, quód üirigen repugnet fcientia beata humanitatisChri- aliquo' füituett 1, perquam intenfivé comprehendantur omnes fcientix poffibiles, etíi hzc fcten- adtalel tiaChrifti defa&o fit comprehenfiva o- eoipfot mniumbeatarum vifionum, actu exiíten- vullttr, titel, tium;quianempelumen gloriz humanita- tis Chrifti tranfcendit in fua perfectione Rcfp; omnelumen, quod five Angelis , fiveho- vj Sde minibus beatisà Deo collatum eft. byootheü *ga. Objiciesultimó contra feeundam. Si hu- umanam manitas Chriíti per fcientiam beatam, & niadu, quidem à primo inftanti faz conceptionis btpoth hat cognoviffet actus fuos liberos, conditio- nàté futuros: tunc etiam cognoviffet il- tTt los,quipofteà ex ftatu conditionato trans- h Mtio: iveruntin abfolutum. Sedhocrepugnat bX libertatitalium actuum. Ergo. Min, prob, ntti, ct Namhzc fcientia beata direxiflet huma- | tàhm; nam voluntatem 'Chrifti ad actus hujus- quidcm fbl modi,abfoluté ponendos: ideóquefuiffet triflu eonftitutivüm intrinfecum potentiz pro- M ximz adeosdemadus. Sedhocipío re- tinertfe pugnáffet eorum libertati; Ergo. Min, l, [e j prob. Hzc fiquidem fcientia beata de actu, Ti ffrh conditionaté futuro , preut fimul conj ün- R * l pifputatio IX,. Artic, Hl ;ïmt& &a cumpurificatione conditionis, füiffet metaphyficé connexa cum a&tu, abfolut& mk:?x, futuro, Ergo. r Confirm. Sienim fcientia media, ua i hiij dirigente, Deus creatz voluntati confert aliquod auxilium , przvifum efficax, con- ol ftitueret intrinfecé potentiam proximam hacíts adtalem actum,abfoluté ponenduni: tune N eo ipfo talis actus non effet , faltem for- ) eril maliter , & immediaté liber, Ergo pa- um yiter. u Refp. C.maj. N, min. Adprob. D. $$5 , Vrl maj, Scientiabeata de aCtu,füb quacunque l hypothefi conditionaté futuro , direxiffet METS humanam Chriíti voluntatém ad hujus- n & modi actum,abfoluté ponendum. N. maj. tionis D füb hypothefi, .cujus purificatio erat ipfi d- humanitati Chrifti formaliter, & imedia- (et 1l té libera,Tranf. maj. & ficD.min. N. con- ttnse feq.. Ratio et; quódper fcientiam illam u de a&u, conditionaté futuro , füb ea hy- p othefi, cujuspurificatio non. depende- À at ab humana Chrifti voluntate: fuiffet um uidem füblata libertas ad talem aQum, huj efufit proutabfolutéponendum, fi eadem dire- inp xiffet humanam Chrifti voluntatem: non Sjofo tamen fuiffet fublata libertas , faltem me- 0, Y diata, íi etiam ipfa purificatio conditio- nis fuiffet humanz Chriíti voluncati for- ude m maliter, & immediaté libera : quinimó nec ulconi"ä :2 6023 j?k&dtus VI, de Incarnatione, necrepugnáffetlibertati formali,& imme. wfiv am gautet diatz, íi per actum ipfüm fuiffetpurificata conditio , fuüb qua przvidebatur actus, itione eohditionatéfuturus, SicutigiturinDeo omnia l datur fcientia media reflexa de fuis decre. Jicetco tis, conditionaté futuris: quin Deus per (cientia hujusmodi fcientíam mediam dirigi poffit jpsi t f fcient adeadem decreta, abfoluté ponenda,pro- utin Tra&. L DeDeo.Difput lL arc. 7.oíten- fti d fumeft, nififupponatur, quódper ipfüm fecinfei decretum abfolutum purtficetur hypothe- ohyic fis: ita ariter ifthic de fcientia conditio- d nen inte v1ali re exa humanitatis Chrifti difcur- fio exi zendum eft. vanitatis Ad confirm. C. antec, D, confeq. juxta fori d datam diftin&tionem. Difparitas prxtereà Confi habetur ex eo: quód abíoluta exiftentia wf qmes a auxilii, quantumvis collati dependenter àfcientia media dire&a impedibili, nos vtl fübftet formali , & immediatz libertati Ittis, (0 create voluntatis. Ex hucu fc que didis lerheec $94 ConftatI, Quód humanitas Chrifti per ais fcientiam beatam cognofcat omnes crea- T0, nru turas poffibiles, claré, & diftin&é , fub lmidr ratione fpecifica con(ideratas ; quia fcili- ov cet hujusmodi cognitio non comprehen- Anli d dit intenfivé omnipotentiam Dei, quini- fs mó nec extenfivé : cüm probabilits non !hmmuiiq cognofcat eadern, füb ratione quoque nu- AR merica confiderata, qualis tatrien cogní. t$o requiritur ad comprehenfionem ex- * tene $ 'l, bi/þaütio fx, Av 60$ i, tenfivam omnipotentiz Divinm, Quam- n AE vis autem cognofcat omnia poffibilia fub bm! u ratione fpecifica exten(ivé, non tamen um omnia inteníivé comprehendit; quia fci« lp licetcomprehendere non poteft intenfivé t fcientiam , feu cognitionem beatam, re« i ipsà poffibilem, eámqueperfectiorem il- Uty JÀ fcientid beat4,' quam humanitas Chri- It fti defa&to habet; namaliàs hzc fimul ef- j 1 11 fecinferior, & eidem zqualis, quod me- Comobrehendit ta- n taphyficé repugnat. OOL men inten(ivé omnes fcientias beatas,de- J d fa&o exiftentes; quia lumen gloriz hu- manitatis Chrifti cranfcendit omne lumer elorizx alterius creaturz, Á j ; ]st Conftat II.. Quód humanitas Chrifti ; oc tllenti er fcientiam beatam cognofcat quoque Tidentet omnes a&tus liberos cujuslibet creaturz |, not rationalis,in moderna providentia exi- [bertat ftentis, conditionaté futuros ; quia fci- diiis licet hzc cognitio competit dignitati hu- —— manitatis Chrifti, Nam Chri s, üt ho- hrifit nes Q mo, meruitillis abfolutam exiftentiam, l&& D l & omniadona, quinimó tota feries hujus i | I ia M providentiz ordinata eft ad exiftentiam. | Chrifti, üt Redemptoris, Cüm igitue myd ] el, Qu feries hujus providentiz includat fcien- biliis l tiam mediam, ua Deus co gnofcit omnes - actus creaturz, Á ub hypothefi indifferente uoqi g uf eonditionaté futuros; hinc etiam huma- - n(toncm[: 604 Tralatus VI, de Incarsatione, nitas Chrifti,cognofcens feriem hujus pro- cine videntiz, cognofcitpariter eosdem actus, aol prout conditionatéfuturos.. . Ex quo de- im fCiC ducitur : quód humanitas Chrifti, & qui- pnfotn dem à primo inftanti fuz conceptionis,co- vftio gnoverit fuos actus,conditionaté futuros, i Ü jentia ui pofteà tranfiére in ftatum abfolutum: hurnani iC tamen, ut hzc fícientia media fuerit m il quidem prior fübfifendi confequentià, tum Mi mon tamen prior naturá ipfis actibus,prout Rurm, 84' | abfoluté futuris, feu dire&tivà volunta- (clentiam. tis, adhujusmodi aGus abfoluté ponen- imnia, e dos: faltemillos, quorum conditio non simodo erat ipfi humanitati Chriftilibera, Nam fentiami aliàs tales a&tus pro ftatuabfoluto non, iedumi effentliberi, prout hzcomnia ex Tract, r, u ia D* peo. Difput, IV. fupponuntur. dühumani s$s ConftatIII. Quódfiex Philofophia fup. arDas( onatur, creaturam eternam, aut immen- tlita am, effe poffibilem , quz fcilicet dura- fz,.autætcn tione, aut ubicationeadzquet eternita- t CAtQ tem, aut immenfitatem Dei : tunc pro- Tonji ; babiliter quoquepoffibilis fit fcientiabea- 1 ttx Q du ta, qux adzquet fcientiam Divinam,non din, qtn quidem fübjectivé, fed terminativé fum- fjntnl ptam. .Hac etenim füppofità, pariter ad- mittipoterit, quód humanitas Chrifti per uj fcientiam beatam cognofcat omne cogno- fcibile, five omnia , quz Deus cognofcit per fcientiam increatam;: etfi cum eo dif- CE- z Di[þüntio ix. Artic, W. $o; lm crimine,quód (cientia increata (itomnium j v cognofcibilium comprehenfiva , fecüs au- tem fcientia humanitatis Chriíli , idque Uh eonformiter ad doctrinam Fulgentii in. 2 Tl quzfítione ad Ferrandum, utramque hane At ftr cientiam comparantis, & de fcientia üe | humanitatis Chrifti dicentis : Novit quan« lt fn £m illa , nontamen ficut illa. Quodfi veró u) cum Munieffa Difput. XIII, de Incarnat. [ hi num. 84. dicatur: non füfficere ad omni- | VOU j fcientiara, fimplicitertalem , utfciantur a ] omnia , fed etiamrequiri, ut fciantur o« Qw mnimodo, feu comprehenfivé : ficut ad ? Mi fcientiam infinitam non fufficit, ut fciatue 11 0. obje&um infinitum , fedinfüper requiri- g tur, ut fciatur modo infinito : tunc eo ipfo humanitas Chritti, . etíi omnia íciret, hufip ux Deusfcit , nontamen effet omnifcia, immee Unde licét admitteretur creaturaimmen- t üra- fa, autzterna, nulla tamen admitti po- ol terit creatura omnifcia. Caterüm D; TU Thom, híc q; ro.art, 4.quidem afferit;bea- wjabte tam Chrifti fcientiam effefumme? perfe- PNU | &am, attamenibidemad 3. addit: Licé; i | ab[oluté confiderando , poffit effe. aliquis gra- r dus fublimior fecundum infnitatem priunt Dmmt potentie, v cop cgf AR« um Ü | | 606 TrAatus Vl, de Incarnations, g ARTICULUS IV, ünzD Qs hn preter [cientiam beatam in PT Chréffo f[cientia infufa , &5 acquifita hum prr 4 d) fft admittenda ? - Trhun) RznotandumL Quód fclentia infufa Ingtici i'87P fitabitus,à folo Deo producibilis,per pniuá quem intelle&us creatus redditur fimpli- qum p citer potens ad eliciéndam evidentem, qunip, obje&ti cognitionem, prout illud eft in fe, lu ld Hinc fcientia, per feinfufa, difcrepat im- yls, & rimis à fcientia,(olüm per accidens infufag V fepa quiahzc etiam abagente creato produci Tronot, oteft, fecüsilla. Difcrepat fecundó ab thaliu, habitu fidei, per fe infufo, qui folàm or.- paabint dinatur adobícuram, quamvis infallibi- Qs pr lem: illa veró adevidentem, íeuclaram DO b obje&i cognitionem. Difcrepat tertió i pf ' À lumine gloriz, feufcientia beata. Hzc [ fiquidem per fe ordinatur ad videndum in- toy er tuitivé Deum, & creaturas, in Verbo co- ttnts hab n ofcendas : illa veró ad Deum folüm ab- xf 'lnfun» ftractivé, feu in creaturis, creaturas ve- j | P t in róin feipfíis cognofcendas. $88 Prznot. II:- Quód inter Theöloggs [ lb ET quzítio moverifoleat: an lumen glorix » qu) Bttyd fic. diftin&tum realiter à fpecie impreffa défen- tigel .D,ei' ? Affimadvam etíi aliqui ul dants pifputatio 1X. ;mi:. U. $02 dant : negativatamen conformior eftDo- l &rinz D. Thomz híc q. 9. art, 3. fic do- "m centis: Itelleus bumants poffitilis eff in. potep ti4 ad omuia intellicibilia, Reducitur autem n &« ,AIW étum per (pecies intelligibiles , que [unt quedam for- ane completive ip[ius. Et infrà fübjungit; Per Verbum Dei impre[fa (ust (pecies inteligibiles menti m Angelica in princtpio. ereationis, Q ideo in Angelie il ponitur dnplex coguitio : una. fcilicet matutina , per Ánris) quam cogno[cunt ves in Verbo , C alia ve[pertina, per CV!'dcntf?. | quatn cognojcunt ves in propria natura. per (pecies in- uetini ditas, Idipfum Partel, q, 52. art, 2.dé An- gelis, &q. 89. de anima humana, à cor- a | ore feparata,docuit. ibsi 1 o od * Prenot. Hlf. Quó d fcientia acquifita 789 Qund) ab fit habitus, quiper fpecies, à rebusacce- Jim o ptas, ab intellectu agente per frequenta- TT tos aCtus producitur, etfi per accidens à hn | folo Deo produci, & intelle&ui humano t infundi poffit. Sic defadto hec eadem. . B Ícientia Adamo, Salomoni, aliisque pex ndum p accidens erat infufa, Difcrepát igitur 'etbo Q fcientia habitualis acqui(ita ab illa, quae (olümb | er fe infunditur: quód hec confiftat in A ecicbus impreffis, à folo Deo producibi- | libus: acquifita veró in fpeciebus impref- "] [is, quz ab ipfo objecto, & intellectu a- n Q gente producipoffunt. Hinc etiam fcien- tia,per fe infuía, tum habirualis, tum 2- jc if* &ualis, non dependet ab ullo. phantas- jqi i ma- €08 Tratiatus VI, de Inkcamatione.,, m mate, & confequenter neque ab organls ( u corporeis animz rationalis : fecüs autem | ;bn At fcientia acquifita, Hxc fiquidem conna- qider turaliter ab ipfis fpeciebus fenfibilibus de- as d endet; & quamvis à Deo per accidens telle A 4nfundatur: attamen in füo exercitio de- Con pendet à phantasmate , in quo objectum Thon, cognofcitur, faltem pro eo : atu, pro quo anima rationalis eftcorpori unita, Nam tira um fu. F in ftatu feparationis retinet probabilius ii fpecies acquifitas , & per has independen- ter ab omni phantasmate operatur;prout ff ilphln & D. Thom. PartelI. q.89. art.;, & fequen- *ti docet. Hancporró fcientiam habitua- iptara lem acquifitam nonnulli differre cenfent djedo h . & (cientia experimentali, entitativé fum- 1677 ta: oppofitum tamen fentire videtur D. pnaidur T homas, üt ex dicendis patebit. - pf $920 Dicol, Humanitatem Chrifti, przter fí f f MU $t fcientiam beatam, habuiffe quoque fcien- tiam,per fe infufam, à primo inftanti con- LUE lm ceptionis, eámque perfe&iffimam, vi cu- jus omnium creaturarum fcientiam infu- , Pulun fam tranfcendit. Ita cum D. Thom, híc l rj . 9. art.?. communis, & certa fententia; n hm ïum 'rob. Namypreter fcientiam beatam, in- I humanitate Chrifti illa fcientiá admitten- il da eft, & quidem in gradu excellentiffi- quíti mo, quz in beatis aliis, cum Angelis,tum um - hominibus defacto admittitur, Sed in. Ut i B D M DijputatioY, Art, W. ^ 609 ""M!& his preter fcientiam beatam admitrtitur quoque fcientia,per 12 infufa, Ergo. Min, n | mdem&;. conftat ex num, j 88. Maj. ;ob. Hocfi« !nübüü.n quidem exigit dignitas Chri " . hquo funt Yi omnes the(auri [apientie ,. & [cientia Dei abjconditi, &t*f tefte Apoftolo ad Coloff. II. ;. Ergo. : 1 o Confirm. authoritate, & ratione Div, y9r 'hom, art, cit, (ic docentis :: Decebat, ut na- 1 t n k türa bumanasa[[ampta à. Verbo Dei, ámperfecta non effet/ — E ideo oportet in Chriffo ponere [cientiams ha inditaim, in quantum . per Verbum Dei, anima Cbris hp li, fibi per[onaliter unita , impreffs. (unt. [pecies in- Ti 9R Qs telligibiles ad omnia , ad qua inteliecius poffibiliseft hat in potentia, Ulteriüs veró TT dre.T, d obje&o hujus fcientie infufie : Secundgm Tetnfat (j fim banc (cientiam , divimitus inditam , amma chrifts primb quidem cognofcit. quacunque ab bominibus ca- (jeurD, tb gnofcá poffunt per vireutem luminis intellectás ageu- tis , ficut (unt. quecunque pertinent ad [cienttas bt i prett ye fden- enanas, Secundà : per banc fcientiam cogno[cit 8« exnia ila , que per revelationem Divinam bomini- aOtl QU m bus innote[cunt, five pertineant ad donum [apientie, five ad donum prophetie .. [ive ad aliud quodeunque j o ho donum Spiritüs Sandhi, ipfam tamen Dei effentiam per hanc [cientiam non cognoJcit. . ff Dicoll. Humanitatem at Chrifti p'a'ri—'ccf $92 habere fcientiam, minifterio fenfüum ac- ] admiüf* :xcechwï" quifitam, & (imul per accidens infufam, Ita cum D, Thom. hfc q. 9. art,4. com- hi -' plures contra alios diffentientes, Prob. nv - 1 am T 619 'üä?tus VI. -deulnramaäone. Nam in Chrifti humanitate admittenda Ht eft fÍcientia,de fe conveniens naturz hu- manzg, & quidem, cum illa prerogativa, ää)t;ïn ua eadem aliis bominibus à Deo colla- fe fu taeít, Sed talis eft fcientia,per fe acqui- fus, & ta, eadémque per accidens infufa. Ergo. mitten Maj, patet, & quidem à fortiori ob fu- maniti remam dignicatem humanitatis Chriíti, egptio in,prob, Nam Adamo, Salomoni, aliís. que p que à Deo per accidens infufà eft illa fci. fu, & entia, quz aliàs folummodoó perfrequen- f, B tatos a&tus acquiritur, Ergo. Conf Gonfirm, authorit, & ratione D, Tho- frencian $97 mz art. cit. ficftatuentis : Nibil eerum, que vita mot Deus ip nofira natura plantavit , defuit natura,a[- bfo uf fempte & Verbo, — Unde neceffe eff dicere : quàd is wfrnt anima Chrifli fuerit non (olüm intellens po[fibilis, fed etiam entellectus agens, Proprié autem opera- fiiones t tio intelletius agentis e(E facere (pecies intelligibiles MN adu, abfivabendo eas à pbantasmatibus. Sic igi- k tur neceffe eft. dicere — quüd in Chriflo fuerint ali- ia l gua. [pecies intelligibiles per actionem. intelletós a-. toyt ( gentis in intelledu poffibili egus ecepte ; quod eff effe 0 t2 án ip/o (cientiam acquifitam , quam quidam experi- Vun & smentalem appellant. Et ideo, quamvis alibi aliter Qu er feripferim , dicendum eff , in Chriflo fuiffe [cientiam , g acquifitum , (ecundim modum bumanum, non (olim D li ex parte fubjecti vecipientis , (ed ex párte cau(a a« mariu m gatis — Sed hoc ipfg in humanitate Chri- : 611 B Difputatio 1X Artic.TP. fti fuit etiam fcientia, proprié acquifita. W hu mm, | Erä)b) iciesT. contraprimam. Scientia,per Dus fe infufa,humanicati Chrifti fuiffet fuper- $94 t d ii h, flua, & otiofa, Sed hocipfo eadem ad- T mittenda non eft. Érgo. Maj. prob, Hu- manitas Chrifti à primo inftanti fux con- ts Qu ceptionis habuit fcientiam beatam, eám- J que perfectiffimam. — Sed hoc ipfo fuper- d if fua, & otiofà fuiffet fcientia, per fe infu- fa. Ergo. GConf. Si hurhanitas. Chriftilhabuifïet JIMIT fcientiam, per fe infufam , & per hanc in n, W vita mortali intelligere potuiffet: cunceo Htj ipío fuiffec femper neceffarió in. actu hu- pli jus fcientiz, adeóque femper geminas co- if gnitiones elicuiffet, nimirumfcientizbea. T tz, & fcientiz,per íe infufxz. Ergo. / iphih Refp. N. maj. Adprob. C.maj. D.min, 59$ s Sed hoc ipfo fuperflua fuiffet fcientia,per t d fe infufa, fpectato przcisé obje&to,cogni- lii to per fcientiam beatam. C. min, Spe&ta- il M to etiam modo cognofcendi: objectum.. Ratio diftindtionis u i N. min. & confeq. ii dit conftat ex di&is num.5 88. de gemina co- ( ]amul gnitione beatorum Angelorum , matuti- mj pa fcilicet, & vefpertina, quz etiam hue manitatiChrifti,quoad utramque hanc fci- ymw*) entiam convenit, a Í d Ad 16 IÀ "Iralatus VI. de Incavnatiope, Ad confirm. D. antec. Fuiffet neceffa- rió femper inactu, quoad aliqua objecta m hujus fcientiz. C. antec. Quoad omnia [cur M illius obje&ta, N. antec. & confeq. Ratio a hujus iterató patet à paritate intellectüs Angelici. Hic etenim quoad aliqua ob- deoþ jecta, perfpecies impreflas cognofcibilia, min. eft quidem femper neceffarió in actu,non betur tamen quoad omnia objecta. Unde D. att, ) ühh 'Thom. híc q. 11. artic.j. fic concludit : Dicendum efl, quàd (cientia, anima Cbrifli indita, ' 'lfllm D fuerit babitualis, C poterat eA uti, quando volebat, Vlf.c $ Ex quo deducitur: quid refpondendum. tduii d fit ulteriàs, fiargumentum iltud ad fcien- mj u tiam,per accidens infufam, applicetur. de (cen dor n $96 ObjiciesII. contrafecundam. Scientia acquifita , feu per accidens infufa,non po- frexi d terat in bumanitate Chrifli componi cum tpasi j . Ícientiabeata. Ergo. . Antec. prob. Fides ttrin r Adcor "Theologica componi non poteít ob fuam Oobícuritatem, & imperfeCtionem cum. Venfa fcientia beata , ideóqueilla in humanita- m b te Chrifti non admittitur, prout n 471. fl The dictum eít. . Sed Scientia acquifita, aut tin dj er accidens infuía, eft imperfectior fide j heologicá. Ergo. Itim Conf. Ideo fides de Deo componinon ts poteít cum fcientia beata, eó quód fides VC fit cognitio Divinitatis. füb znigmate. J v Sed pariter &nigmatica eft cogniuo fci- ene hi h ij tfb Difputatio YX,. Artic, V. h entiz acquifite, per quam Deus cogno- W | fÍcitur in phantasmate, Frgo. equä | Refp. N.antec. Ad prob. D .maj. Ideo' 127 D k l "m przcisé. N.maj. Etquiaimul eft cognitio de obje&to, non vifo. C. maj. & diftindtà li lhlh] min. 'N. confeq. Ratio diftinctionis ha- wäaïl,n(ü | betur ex do&rina Div. Thomz, hiíc q. 9. Ui art, ?, ad ) fic refpondentis : Vifío imperfe- vt &a fidei in [ui vatione includit. oppofitum smanifefle ii vifianis , eà quàd de ratione fideeft ut fit de mon m vifis. — Sed cognitio, que eft. (pecies indite , mnin- lm, cludit aliquid oppefitum cognitioni beate , Cv ideo Vlcte non eft. eadem vatio utrobique, HucusqueDo- &U ! &or Angelicus, qui pariformiter 1dipfum at de fcientia acquifita, prout conjun&ta cum n fcientia beata P.I, q.59. art,f. docuit |Om elegans illudHieronymi: Difcamus in terris, Fides quorum [cientia nobis per[everet in celis, fuam Ad confirm. fimiliter D. maj. & C.min. Qu N.confeq. Ceterüm fiquis füpponat,fci- xan'lta- entiam beatam poffe componi cum actu ],4711 fidei Theologice, tunc totum argumen- , - tum cadit. or f - Objicies ultimó. Saltem fcientiaacqui. f 98 fita non fuit à primo inítanti conceptio- oni nis Chrifto per accidens infufa. Ergo, An- W f tec.prob. Nam aliàs Chriftus per decur- fum vite mortalis nihil denovo didiciffet, ugm i j | $ed hoc repugnat Apoítolo ad 'Hvebr. 3 v d 614 Trallatus V1. de Incarnatione, V. 8... Didicit ex iis » que pa[fus eft, obedientiaws, LL Wi Ergo. Conf. Si nihil de novo didiciffet, tunc dmt, €o ipfo interrogando, & audiendo Do&to- um res, prout Luc.II, 46, habetur, finaulaté Cot egiffet. Sed hoc admitti nequit. Ergo. rætCll 129 "Refp, fcient N.antec, Adprob.D. maj. Chri. ftus per decurfüm vite mortalis nihil de jn m novo didiciffet quoad obje&tum materiale cirur, fcientie, C, maj, Quoad objectum forma- gdlisbt le. N.maj. & íic D. min. N,confeq, Ra. cognin': tio eft; quód fcientia experimentalis,ftri- divdi G fumpta, fit illa, qux pro obje&o for- pitini mali refpicitipfam experientiam fenfuum, tiri id qua ratione fcimus,folem effe lucidum, & tendum; ignem effe calidum. Unade licét Chriftus hminur fcientiam experimentalem fibimetip(i fuc- dc(en ceffivé comparaverit, non tamen per Qitoma hanc, quoad obje&um materiale, in linea Cinutis fcientie humanz, five naturalis aliquid de Cnft novo didicit, prout à paritate fcientiz, r .per accidens Adamo, & Salomoni infufz, fttnt confiat. Atque in hoc fenfü accipienda filte C funt Apeftoli verba, fuperiüs allegata. p ht Ad confirm. N. maj. Sicut enim Magi- fter interrogando, & examinando difcipu- C(I)M Vilety lum neutiquam fe ignorantem fimulat,fic Ya idipfüm de Chrifto à fortiori inrelligen- ac o dum. UndeD.'Thom, híc q. 12. artic. 3, Ti ut O- Vg adll. fic refpondet: Dicemdwim, quid fic nige- LU 61f "pifpitatio 15:. Antic. W. t gigenes dicit füper Lucam , Dominus interrogabat, non ut aliquid addifceres ?. [ed uc interrogatos eru- du diret, Ex uno quippe dottrina fonte manat,c? in- Af terrogare, & refpondere (apienter, — Ex dictis 606 W Conftac I, Quód in humanitate Chrifti il preter fcientiam beatam admittenda fit nj ( Isl fcientia,per feinfufa, per quam creaturz in femetipfis, & Deus in creaturis cogno- "at fcitur. Nam hzc fcientia pariter in An- m Á h gelisbeatis admittitur; cüminillis detur cognitio duplex,alia nempe matutina, & tusft | alia vefpertina, prout ex dodrina D. Au- k r guftini fuperiüs di&tum eft. lInde à for- fnm, tiori idipfaum de humanitate Chrifti. di- n cendum ; cüm Chriftus,üthomo, fit caput hs hominum, & Angelorum. Hinc etianL R hzc fcientia, infufa humanitati, tranfcen- n u dit omnem fcientiam infufam , que aliis alines creaturis à Deo collata eft, uidde 601 ConfítacH. Quód preter hanc fcien- jenti tiam,per fe infufam, quoque admittenda infil, fit fcientia humana,per accidens infufa,ne fcilicet.Chrifti humanitas careret aliquà ipied ')ata. prarogativà, humano intelleui à Deo n conce ? ideóque Adamo, aut Salomone videretur inferior contra illud Matth, df mulagäc XII.42. Ecce. plusqua Salomon bi, Unde hzc fcientia in gradu excellentiffimo hu- xtclligtü' manitatiChrifti, & quidem à primo inftan- ,a fuía: etfi eandem l ;icongeptionis erat in LUl 4 quo- f 616 TraffatüsVI, de Incarnatione, ' gþnïa quoad operationes, prout actu à phan- tasmate dependentes, non exercuerit | ferbi in ztate infantili ;; quamquam nonnulli ida. & oppofitum fentiant : exiftimantes phanta- fiam humanitatis Chrifti etiam in xtate in- Lu, qu fa fantili fuiffe perfe&tam. — Caeterüm pote- rat eandem exercere quoad operationes, eipit g ab a&tuali phantasmate independentes : fi- cut etiam animze beatz fcientiam, in ter- munti tis acquifitam, exercent. n 602 , ConftatIII. Quód prater hanc fcien- [(41) mittenda fit fcientia ex tiam, per accidens infufam, quoque ad- p Nj erimentalis, ftri- f Dd i &étalis, prout hec e j cognitio certa, Chrif evidens, experientiz fenfuum tanquam prædefi objecto fue formali innixa, Unde licéc yrt d relique fcientiz per decurfum vitz non. jidwi fuerint au&x , oppofitum tamen de fci- n entia experimentali, quà tali dicendum, tj Atque in hoc fenfu verifi catur proprié n Chri illud Luc.II. j 2. f Efus autem proficiebat. (apién- Thentor tiá, nempe experimentali, Ex multipli- ii E ci hac frientia hümanitatis patet, quàm N procul ómnis ignorantia,n obis congeni- du ta,fità Chrifto, üthomine,amovenda; iz n g quo onmes tbefauri [apientia;, cr fcientie pei funt lt abjcotditi ,prout fepiu | € € o $ ; lg :'CI.L.?R?&OIO dictum Qfin 605 4 ï ( t Claudamus itaq de hunc Tra&atum.. ejusd pl entiumwerbis, quibus [ * i em Dp,&,oäs :g » Ti ommg ^ ] - Difputatio IX.. Art. V. 6ry Mam omnia hucusque de admirando Incarnati Ti Verbi myíterto, cum Do&tore Angelico r di&a, velut quadam fynop(i continentur, J'3 & confirmantur. Sic etenim ad Coloff, n;uta;- ! [ I. 12,& feqq.Gratias agentes Deo patri,qui dignos "r nos fecit in partem (ortis [and'orum in lumine , qui hi eripuit tos de poteflate tenebrarum , & tvanflulit in It vegnum Filii dilectionis (ue. En Chriftum ho- at minem , Dei Patris Filium! 1n quo babemus d vedemptionem per [anguinem ejus , vemi[ionem pec- Y (ois «atortim. En fatisfadionem condignam, t i propeccatishumanigerferis! — Qui eft ima. if ge Dei invifibilis , primogenisus omnis ereature. En Chriftum, ante omnes creaturas.à DEO )(tft ITUAT. predefinitum ! Quoniam in ipfo ceudita funt. a- elioit miver!a. in celis, && in terva, vifibilia, c invifibilia, T ? OT. f five throni, five dominationes, five principatus ,. five de [Ci ] peteflates.; emnia per ip[um, &* in ipfo creata [unt, dum, . €» ipfe eff. ante omnes ,. C otmnia. in. ipfo conftant, o [ En Chriftum tanquam caufam finalem, & meritoriam totius mundi! t ipfe eft caput i ukiRh- ] corporis. Ecclefie , qui eft. principium, primogemtus ex morttts, En merita Chrifti,morte con- quam gt fümmata! Ut fif in omnibus ipfe primatum te- n "n n nens, quia in ipfo eomplacuit, omnem. plenitudin [2 ánbabitare. 11] En fapientiam, fan&titatem, & loriam Chrifti, qua omnes beatos tran- o d cendit! Erper eum recontiliare omnia in ip(um , pacificans per (anguinem. cvucis ejus, five que. in at t, En omnia dona qlllhï j ;frzis,i,.;äve.f,qr4a in e«lis fun q-s gra- 618 TraBL atus Vx, de Incavnatione, ratiz, & glorie, tum Angelis, tumho- minibus,ex meritis Chrifti, prout morte confümmatis , à Deo collata ! Hac ta- men ulteriüs ad majorem Dei, ac Chrifti Redemptoris noftri gloriam ordinantur, DI uem proinde cum Patre, ac Spiritg Ganc&to,laudemus , & glorificemus per infnita fzcula, [ €ne ; J l À ! favand 17 " dom,no N NSSS N E « U » EE du j E N Z M P J 7 puando RY U " f - Y Fid $- EX 4 SWISY r 'f( u!l )) [ - m 24 () f (* L atm f (vwx*ïm x : SNM (mptio, M QU Ix N N AW cift, Ch (Gs n [-1J ipt LA———— hi p r R) quim 10 N ( v DC » I Tfent RE (Bl Amit z x t Tuttnds f n Yebyi ifni, UR fotyer N LT IRA- * -«83( o )Sst- ]uj [-] CR2 e Ro CXo i xo a RD hd W.m « z *55o5e s DL TRACTATUS VI. acüz du .'; DE INCARNATIONE. s INDEX RERUM Juxta. Numeros Marginales. riv acceperunt,34$. Non À. Damus fuit caput mo- tamen Chriftus pro illis mortuus, 355. Á rale generis huma. * ni,folumodo quoad fervandum, aut amitten- Eatitudo creature ra- dum,non autem quoad re tionalis duplex : nae parandum ftatum gratiz. turalis, & fupernaturalis. 1$1. Eidem ante lapfum revelata Incarnatio , non I14. Hac fola eft finis ul. timus in moderna pro is« autem fütura quoque re- dentia, Ibid. Gonfiftit for- demptio.181. $i non.pec. maliter ín vifione intuiti- cáffet, Ghriftus non venif- va, & fruitione folius Dei, fet.160,. Plurésque pofteri, $$7* Vide: Vifto. quàm modó, vternüm pe- Beatus per vifionem im- riyiflent, 196. tuitivamDei cognofcit ea, AEternitas futura creaturze quz ad ftatum füum per- rationalis folüm eft fynca- tinent. «46. Ideóque pre; tegorematicé infinita. «s5 ces, etiarm arcanas viatoe "Angelica natura potuit à rum , à quibus invocatur, Ibid. Et fuos a&us tantüm, Verbo Divino hypoftaticé affümi, fed non affumpta, conditionate futuros,quos Sr. Fuit tamen Angelis fub aliis circumtiantii$ in €onveniens Incarnatio.$2, via habuiffet, $23* Nam ex Ghrifti meritis o- mnia dona gtatiu, & glo- C. B [ Traffatus VI. de Incarnatione, dj quoad fanguinem;etfi non [306 C. jlis üea animatum. 42, Etreliquos Hi viftus fimul Deus, & humores principales, 49. alis, 11 C homo.I. Non tamen immedi homoin triduo mortis.4o. Ungues quoque, ac capil. 1 tio ge OS. $1, Mediat Predefinitus, üt Redem- tor, ante peccatumA dz, LJ dempk abfoluté previfum. r$o. E?retoyumDivinorii ordo. Non 'potuit impetrativé in moderna providen- mereri unionem hypofta- tia, 344.. Vide: Pradefinitio, Pt ticam, quoad fubftantiam, Deipara Virgo fuit. caufa C tel [ 234. Secüsquoad circum- effe&iva infirumentalis fantias,2360. Compenfa- hypoftatice unionis, 220, tutem xima pec tivé autem quoque fub- Meruit de eongruo,ut effet jii, Qu flantiam 55$. Vide plura: Mater Dei.278. Primoge- Conceptto, Corpus, Dona *vc. nita Redemptoris;ac Regi, tito ven Communicatie idiomatum ls tamen na hominum, & Angelo. ánter utramque Chrifli na- rum. 344, vaialie turam, in concreto fum- Dona SpiritüsSanGti.46r. ul tatn, 6o, Non autem in Omnia in Chrifto ad^ it. l yimo abftracto. 62. tenda, 46e, Étiam timoris nl Comprebenfrua cognitto ali- Domini,472. miiet ln fi, ib ) cujus objecti duplex: ex tenfiva, & intenfiva, €79. E. ] AT Repugnat, ut cognitio in- I«]z"tien; t aUfa principae ! l M ferior comprehendat in. lis hypoftatice unio- tenfivé . cognitionem fu- nis fuüit tota SsanGiffima periorem, $$ t. Trinitas, 218. Inftrumen. lt ET Conceptio Chrifli non fuit talis etiam Deipara. 220. fucceffiva,fed inflantanea, Titodl [ $16. Servato tamen otdi- F. ln Thty L 65.400, ne fignorum naturz, 217. EF des 'Theolopgiéa non e« t( Corpus Chrifti fuit imme- rat Chrifto irifufa, 471. , X diaté affüumptum à Verbo Finis duplex, nempé 4uo, g & ts Divino quoad omnes par. & fine quo mon,156. Ultimus ':'qg. animatas 39, Etiam Dei, mundü producéntis, n , f » Indeä ;Rerum.* catur formaliter per ine eft gloria ejusdem extrin- Mi feca, 113.. Greature ratio- creatam Verbi fan&itae w : i R s nalis beatitudo fupernatu- tem, 426. Et quidem fim- ! Jncarnationis o ralis, 1I4. pliciter infinite, 428. Sane IUML*'; immediatus erat Redem. &ificatur quoque formali- ptio generis humani, 160 ter er fan&itatem crea« Mediatus vloriaGhrifti Re. ). tam,feu gratiam habitua» demptoris, 165. lem. 462. Yi s. . lOA d Ratia babitualis non po- f Mperfefio moralis. differg ^ fl d G teít componi cum pec- p eccata veniali, & 14, funmu cato mortali,478. Secüs Non poterat in Chrifto da« : VU i &utem cum potentia pro- ri.$49. Tutgtefi xima peccandi mortaliter, lacarnatie Verbi D ivini ec- erat conveniens Deo. 78. ! Pn'mugc lbid, Uti etiam cum Wa cato veniali,.479. Pof ? bi- Etnaturzhumanz affüm« lis tamen gratia, peccati pte.$0, Acomnibuscreaes Angat turis,$52, Non tamen,.nes venialis exclufiva, Ibid. uU. Gratie plenitudo inChrifto, ceffaria Deo , neceflitate wdnit antecedente,Ioo. Nec qui- primo inftanti conce- dem morali, Nec etiam timori ptionis.462.SanGificat for. maliter humanitaté Chri- neceffitate , confequente fii. lbid. Non fuit aucta exiflentiam hujus mundi, 116,, Aut ordinem fuper, : er decurfum vitz rrjorta- li 1 $. $$T. naturalem gratiz.1I8. Vel rincipà ad reparationem generig t nio e humani. I36. Neceflaria yaifr "abirus infaft virtutum tamen fimpliciter ad hanc Qramtt exiguntur à gratia ha- reparationem, per meri- p bituali. 4£9, . Dividuntur tum condignum, aut fatisa in Theologicos, & mora- fadionem condigná, 138. les.460, Etiam Ghrifto i Innocentia eft fub diverfo j fufi, excepta fide Theolo- refpe&u majus , & minus )nhü- s?]; gica. & fpeciali poeniten- donum, quàm. falutarig p tia. 471. penitentia, & juftificatio M ! peecatoris, 147, dinmanitas Cirífi fandifi- r , J L...] — N Da&au;i"lr'l; de lücaikafbnil Suflitin tricta, feu com- aliud compenfativum.232. jino : mutativa.401. Ex hacijeus Non requiritur ad meritü jrin! ind ereature nequit obligari. libertas imediata, fed fuffi, 403. Vide: sarisfatiio. cit mediata, 420, s malit . Meritum Chrifli eft valos minu. L. ris fimpliciter infiniti, 296« joum Ex tripsx ::. Naturalis, Ideóque in a&u prirho di- pis. Jf. Divina, & humana. num omni pramio pof- ; bili. 312. Non tamen in 497 Naturaliobligata fuit humanitas Chriftüi, 402. a&u fecundo.314. Chriftus plei, Non tàmen ad fübeundamm fibi non meruit gratiam tum,à mortetn,e32, Secüsautem habitualem,nec beatitudis tütaf PT Lege Divina pofitiva. «22. nem, feu gloriam effentia- "Wide:i Praceptwm. lem animz.330, Secüs au- Nwfi Lilertas creata. eft fimul- tem gleriam corporis re« toníaqu divivi, exaltationem no- tas potentie , non autern [asPby otentia fimultatis ad op. minis, & judiciariam po- Yide x ) : ofita extrema, I97. .Ex- teflatem. 332. Angelis au- onuntur conflitutiva il- tem, & hominibus omnia ius intrinfeca. 198, Inter dona gratiz,& gloriz,248. db jlla debet effe decretum Et Deipare maternitae vitt Dei applicativum omni- tcIm. 350 bnií potentix , fdque indiffe- Mundus à Deo fine omni Ym fens ad utrumque extre- creatura rationali non po- Orrit mum.2oo, Vide: Meritum. tuit condi, :13. Defacto Vvvl conditus propter Ghri- M. pli d ftum, 180. [ ET L4ría Virgo fibi meruit . Xttg, de congruo mater- nitatem Dei 278. Ghriftus "4tura Divina in Chrifto lod W non eft terminus for. pOT eidem de condigno, 3«o. " togm Non tamen potuit illam malis hypoftatice unio. à Deo precibus. poftulare, nis,24. San&ificat tamen Orati formaliter . humanitatem ithor 357. Vide: Deipara. fiücig i Meritum,aliud congruum, Ghrifti, 426. Vide: sanclitas, aliud condignum. 135. & Natura bumana fine fub» 331, Aliud impetrativum, | fiftentia creata eft à Verbo le [ li 1 ' .Qäex .Räqu uj DDivino affumpta.o. sub. reri .Adventum Ghrifii; Rriti fiftit in Chrifto formaliter quoad fübflantiam Incare« er increatam Verbi per- nationis,260, Meruerunt£ í onalitatem, Ibd, Eft cer. illum.de congruó, quoad J minus intrinfecus, & fub- circumítantias, 262, ii je&um hypoftatice unio PeccAtum mortale non .e 1j nis.3$. Vide: Hwmanitas fub ratione offenfe Deài hii Chrljfi- fimpliciter infinitum.134» J Natura érrationalis com- N«ec quidem peccatüChrie li Gl pleta, cujusmodi eít bru. fticidii.377, Non eftin mo» n qia &um, aut planta, non po- derna providcntia injuri& vt £vit affumi à Verbo Diyi- ftri&a contra Deum. 4032« if nO, 81, & 4$3. Attamen gravis offenía ) r Neceffitas antecedens , & perfonalis, eadémque fu- O coníequens.97, Mctaphy. perior omni fatisfactione IQum t - fica, Phyfica,& moralis. 9$. purecreature,138. Vide drmpo. Vidg : Incarnatie, Gratia Santlitas, Satisfactio. lia s Penitentia falutarisàDeo ( Onn O, pradefiniri poteft ante Yi Bedientia eft — fpecialis peccatum;abfóluté previ- iernte O virtus,g 18. Chrifti [i- fum.196. Habitus ejusderm bera in fübeunda morte, fpecialis non erat in Ghrie n omui Vide: Preceptum, (to. 471. |ponpt Omnipotentia Divina per Praceptum aliud rigoroa Defio decretum indifferens ap- fum,five obligans fub cul« t Ql plicari. debe& voluntati pa; aliud veró folàm o! li create ad falvandam li- gans fub pena495. Gome bertatem. 300. Compre- mínatorium culpe nonm potuit imponiChrifto,goo, wb i hendi nequit ab intelle&u creato, etít omnia poffibi. Secüs autem rigorofum , ginli. lia cognofcente.$79. five obligans fub. culpa, j U* Oratio Chrifti agonizantis «o2, Quinimoó tale, atta- men dif»enfabile, defato jcat n ín horto. ;23, Pro uisini. n micis in cruce, 377* impofitum: de fubeunda desd morte.e22. Vide: Lex. P. Pradefinitio Chrifti, üt Res n Ánt fu? ane Mitres antiqui non pote: demptoxi;, fieri potuit ,Miw*; rant de cendigno mc« r- Daäatus F. de Incarnatione, €e peccatum Adz,abfoluté satisfaclio Cl»ifli pro pec« 4plicis previfum. 178. Non ta- catis mundi fuit condigna. 368. ncdia, imen per unicum decre- Et fuperabundans, t&um indivif(ibile. 22 379- Etiam pro peccato Providentia Divina de hoc Ghriflicidii,377. 1ndiguit mundo non poteft confi- tamen' acceptatione Dei, qunfi ghri flere in unico decreto in- 386.' Sed folum illá, qua ]ummodd divi(ibili 20o0, Ordo decre- Ghriftus , conftitutus Re- 4 demptor, fi mortem fub- dpinitat torum in hac providentiae , 344- * iret 388$, Noh fuit ex ju- erfonaru fitia rigorefa, 404. Se diva unio; LA Edemptio generis huma- tantüm illa,qu: Deum in- a5, iaf R ter, & creaturam dari po- eindémqu ni, per meritum con- teit. 406. manam , J dignum, aut fatisfaáio. scientia Chrifs Divina; & fippofitum nemcondignam,fineChri. humana, 43$, Per huma- Qs homo, fto fieri non poteft,138, Eft nam, eátnque beatam, co- Trifitia C caufa finalis,fíne qua Chri- novit omnes creaturas, ftus non veniffet, vi prz- pifionis, a abfoluté exiftentes.ze8, Et vlfcne beati Íentis providentiz, 1I60. omnium Angelorum, ac Vide : Finis, Prfervati- hominum ad&us, etiam li- va.Deiparz à j peccato m:i- beros, & arcanos, abíoluté phim Di ginali, 177. futuros.g60. Etiam ífuos, falva libertate merendi. nionem | S, Tmedate o $6s5, Pretereà quoque o- ZAn&itas cteata, & incre- mnium aCus liberos,coue füramumar ata. 423. Alia realis, ditionaté futuros, 76« Uti pust anima feu phyfica, alia moralis, & omnes creeturas polffi- Wt w 424. Increata Verbi for- biles. $74. . Non tamen maliter fan&ificat huma- comprehendit omnipos nitatem Ghrifti. 426. Et tentiam.| Divinam. 579* quidem fimpliciter infini- Preter fcientio2m beatam té. 428. Non tamen illam quoque in Chrifto fcientia formaliter fan&ificat unio infufa.590. Et minifterio hypoftatica. 444.. Sed tan- fenfuum acquiftta. 592, süm radicaliter. 446. Secüs scieniia. Divina. &riplex, autem gratia habitualis. Die RI J Index Rerum, Wmhm üm n fimplicis iptelligentiz , ftantialem. 40, Uti & fan. [npka 2 Imaedia, & v1foms I7$, guinem,40o, Vide: Corpus llm Ny Chrifti. jl 37 Virttutes fupernaturalæ R ey ausfiguratio Clmjh per infufe exiguntur à gratia 4[11 ln m gloriám corporis fo- fanGificante,459, Non tà- Turimm ï' lummodó tranfeuntem, men fingule inGhrifto.471 341 »Mnotn « qrinitas 1ot2 Divinarum Vife intuitiva prafup- Nibie ponit lumen oloriz. 536, perfonarum eft caufa effe- Efque corienfuratur, 537. tj h SM étiva unionis hypoftaticz, Nequit. hprani comprehenderc 218, Si affumpfiffetunam, Deum, 4&i4, Vide: Beati- itri dj e:ndémque naturam hu- tude, Scientia Chriffs, inanam, non fuiífet hoc Ov D ) Unio b]þtyintmz, feu per- fuppofitum triplex, fed u- fonalis inter Verbum Di- n Pt nus homo, I9, vinum, & naturam huma- Ve bt qrifitia Chriffi tempore I$ Tedlra, z: nam Ghrifli , eft entitas paílionis, ac mortis cum modalis fuperaddita. 3. n B vifione beatifica, 328. gorir, at Attamen fubftantialis, 4. g etam T | Supernaturalis, 6. Et ma- U. l xima unionum, $, Indivi- i, abfolut . E rbum Divinwnm per u- fibilis,& indeftruibilis,pro- Biam u l PU nionem hypoft icam utterminatur ad animam; « merendi immediaté affump á t na- fecüs autem ad corpus, & igoqo | |Iberos,tou turam humanam, fcu COr- Sanguinem Chrifti, $3. Vi- pus,& animam Chrifti, ac de plura : Efficiens cauja, Na- 0576 t tuta butmana, & Divina. stura ol utriusque unionem fub- o d j omu ynmm, $ jm ha FINSI.S yritofd m mmu.enu qulfua g )mM um Md —MÀ— — * —— H E EEE — —— —À M— — — — zi — —— ÀÓ —MÀ p —— u-2 *5 - [ Lt -- 4 Uf A x D X r T. »W Epesiricun h R— — s —— L Wa i R JXNIJ.I lm — t pR A N TL - s er r Y X W o 9 VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset E r 14 15 16 17 18 19 .20 ?l o THEOLOGI W! TET LTH IIII(IIII J WIIHIII LL ll | II!HI - E SPECULATIV/E ............. TRACTATUS VI 12 13 ADMIRANDO E. INCARNAT 10 411 J If ll,lIHHHI!lllIHIIWIHHHII!IIII E - VERBI 2 Xj— MYSTERI AMetbodo Schola[lica elucuþratusï— p 2 REVERENDUM PATREM PER EL - SIGISMUNDUM PUSCE ^ E SOCIETATE JESU, E-— $S, Theologiz Doctorem, ejusdémque mA— GmbH www. fDa, ac Celeberrima Univerfitate Grecenfi — Profefforem Emeritum , 4 B 5 Nec non 4 ACTUALEM CANCELLARIUM ANNO Saruris M. DCG, XXIX. 3 Cum Licentia Superiorum , & Privilegio ccürea. EXEXEES HHIHKIIIIIIH 3 Impen(is FF, Veirh.,.-Bibliopolarum:Gr 2 Copyright 4/1999 Y: 2V IIIHHHlïHllHH]HHllllIlHHlHHlHHHHlKII!IIHHWIIIIIlHlHIH lHlllllHlllll 3 |||P^ - 4 A [-——