Gf1417-6

—

—

-

-;

zi

|

A

4|

"i

|

N124511871306 021

Hl

PA

ALE

ii

IOAUJ

E

M

*

At

3

A

—R

D TT ,As

—

w

— H

f THE O LO'GMIHfE'

——

. SPECULATIV/E .

TRACIATUS VI.

ADMu'äNDo

INCARNAT

ä'l'B;,

VERBI.

A

MYSTERI

)*

4Metbodo Schola[fiica elucubratus

PER

REVERENDUM PATREM

SIGISMUNDUM PUSCH

E SOCIETATE JESU,

388

Theologiz Do&torem, ejusdémque in Al-

fDa , ac Celeberrima Univerfitate Grecenfi

Profefforem Emeritum ,

Nec non

ACTUALEM CANCELLARIUM.

ANNO Saruris M. DCG, XXIX.

Cum Licentia Superiorum , & Privilegio Ce(area,

Impentis FF, Veirh , Bibliopolarum Grzcii,

& Auguftz Vindelicorum,

IÉ

/Styræ, typis Jofephi Grünenwald,

|

DT

"]

(on

lil

uiti

ii

linui

Imdi

aifr

lu

|

ii L

LT

| iling

| hf m

nl

f

T

h

u Pm

if

D. /:-, l'/ïk 3 (67

[/

Lj

n [7

*s fim

'Wm

PR æFATIo.- |

Heologicus bic Tracfatus YT, De Ad-

mirando Incarnati Verbi Myfterio,

baud immheritó pracedentium epi-

gonte potef? appellari, — Qued etemim in pri-

modr fapientiffima Creatoris. providentiay

& Divinarum. perfonarum "Iriade. dicitur 5

ad ipfus Incarnationis fubflautiam, edmque

apte omnes crcaturas à Deo pradefnitam :

quod i» fecundo de beatitudime, €9 adlibus

bumanis ; ad beatam Dei - Hominis. fcien-

tiam , €5 in agendo libertatem : 'qunä i5 tet»

tio e Grata, & Merito , d infnitnm Chriffé

fenélitatem , meritorumwalorem, U debitum

sllis pramium : quod inquarto de Virtutibus

infufis s ad infufos quoque Salvatori babitus?

uod demum in quintode reciproca Deurn at«

&er , G bomines Juffitia ; ad fuperabundate

€em Redemptovis pro bumaxo genere fatíte.

f&ionem ,. redlà intelligendam , pertinet ;

st fime previa illorum notitia , in perfcrue

&andis Ferbi Incarnaté -arcanis , srritus fít

éngeniorutb conatus.

Nequa igimr meís

quondam auditoribus , Theologiam inchoan-

Hius,. foret remora : brevem. fynopfim s

quaflionibus evoluendis neceffariam , cenfus

SE-

lf'(wmndæm-.

SERIEST

Difpüta'ti'c)n(u:ïi & Articulbi;ïmii.

j

DISPUTATIOT -

| m

De Subfrantia ppcarnetioni,

4u- An

3 Rüc. L An unio hypoftatica »VerBi.D'f-

M

vini cum natura humana fit entitative

hr

V:

'nionum ? *

fubftaritialis, fupernaturalis, & maxima u-

fI. An, & quomodo Perfona Verbi fit termi-

.mus intrinfecus hypoftaticz unionis ?

III. Anomines natur humanz partes fint ter-

It

minus immediatus hypoftatice unionis?

|

IV. An communicatio Idiomatumin Chrifto

t

I

ex hypoftatica uaione oriatur ?

l

h(

DISPUTATIO II

il

^ De comvenientia , €$ neceffitate Incar«

lh

"ov XALioRIS,

"

t

V:

! —Rtic. I.

An Deo , & creaturis. conve-

lm

A

niens fit. myfterium Incarnationis ?

II. An Deus fuerit neceffitatus ad decernen-

- dam Incarnationem ? *

IIl. An ex füppofitione orbis conditi, aut

ftacüs fupernaturalis neceffaria fueritIncar-

" matio ?

7

1

IV. An, & quom

odo: a'dA rcparandurfi e-

nus humanur neceffaria fuerit Incarnatio ?

-

[

DISPUTATTIO r

m,

De tatifa fínali Tatarnationis,

Rrtic. T...An, & quomodo Redemptïo

. gerieris;humani (it finalis caufa Incar-

nationis ?

h 101

lL. An Chriftus fitabfoluté predefinitus, üe

muuv

Redemptor; ante peccatum: Adz, abfolut&

xnmu—

previfum ?^

III. An plura decreta Dei. in provxdenua Ine

t6Ert)

garnauoms fint admn:tenda ?

?

D FSPUTATIO IV

intteh

ys?

De mufa ejäc*?ma Inmmatzam:,

Chrito

Rtic; E? An folus:Deus- ïïtcaufä phyäæ

Incarnationis ?

II. An Chriftus bemeupü mcrucm; uf'uonem

hypoftaticam? .

It4f

III. An Patres anuqux mcruermt Incarna-

tionem ?

conve

IV,. An Deipara fibi mcruenc dlgru

ag

onis?

Matermtaus 2

Cermet

DISPUTATIO g

tl, au

De merito Chrifli,

tIncat

thlc. T. An merita Chrifti fint valorä

(impliciter infinici ?

m p

U. An

mmth'

p

JI, Án meritum Chrifti t dignum emni prae

pI

mio poffibili ?

UII. An, &quale przmium fibimetipfi Chr:-

ftus meruerit ?

]V An Chriftus meruerit omnia donagratis,

& glonæ, tum. Angehs mmhommlbus col-

j

Ü

figo

DISPUTATIO VI

i

De fatisfatfione Chrift i.

Rrtic.]1, Án fatisfa&io Chnfh fuerit f«

rabundans pro: omni peceato ?

li

u. Ang

isfa&io Chrifti indiguerit accepts-

n

tione Dei ?

nb

E. An fatisfa&tio Chnft: fuem ex juftitia ri»

t

gorofa :

lhb

nf

DISPUTATIO VII

b

De Santlitate Chrifis,

hi

u

Rrtic.]. Án | humanitas Chrifti fan&tifica-

ta fuerit infinité per increatam Verbi

fan&icatem ?

E. An humanitas Chrifti formaliter fan&ifi-

:i

€etur per umoncmh

oftaticam ?

l. An humanu:as Chrl

i fandtificetur forms-

h::r per gratiam habitualem? -

DI

ts

DISPUTATIO VIII

.

tj

De Libertate Chrifli,

Rr

p

A

tic,I. Anhur'nanaChriPdVOlunm fue

w

Tic irpeccabilis ?

l. An Chrifto potueric imponi præceþtunz.'

rigorofüm, five obligans in confcientia?

BI. Àn Chriftus liberé

potuerit ex pracepto

|

rigorofo mori?

| f -

DISPUTATIO IX,

Vritl)

De Scientia Chrifli. —

j?

Rtic.I. An, & uanta'(bientiab&agaïnhud

(pt

manitate Chrifti admittenda? ^'

II, An humanitas Chrifti per fcientiam beas

tam cognofcat omnia, abfoluté exiftentia2

fia n:

IlI. An bumanitas Chriíti per fcientiam bea-

tam Co

ofcat omnia poffibilia, & condi-

. tionateé futura?

l

. An przter [cientiam beatam in Chrifto

ci.optiainfura, öcgcquifïta fit admittend;!

nftife

m Verti

»

^l

d r

——

l

E

///'

finbi

-XN

xæ.

f

z—

J/

"fortut

W

7

4

N

—— —— À

if

p

FA.

FACULTAS

n

,

Cum Prz;'zilgfl&nga ij'(r'go.

Go infrà. fcriptus Jper Provinciam Auftrie Südte

;

tátis fE[u Prapofitus Provincialis , poteflate mi-

|

t

E

hi fa&4 ab Adm, R, P. Noftro Michaéle An-

geloTa

mburino , Przpofito Generali, Facultae

Ti

$em conce

do, «t Liber , qui infcribitur : Theologiz

Speculativz Tra&tatus VI. De Admirando In-

M

carnati Verbi Myfterio, à Patre Sigismundo

Pufch éSocietate JESU «onfcriptus , & à Reviforie

bus smemorata Societatis lectus , &v approbatus , per Phi-

lippum Iacobum Veith , B

ibliopolam Grecen-

fem , rypismandetur. . Quem in finemilli, & baredie

bus ejusdem , «d. decennism fus Privilegii Ca[arei conce-

"

do, vi cujus Typographi, c Bibliopola omnes probibentur z

ge tllos libros , à quopiatn & Secietate no[lra.. con(criptos ,

imprimant , recudant , aut alibi impreffos , venales propo-

lmm t

want intra Sacri Imperii. Remani , Regnorímque , 46

Wtliry

fines , absque

dDominiorum (ue Ce[, Maj...Hereditariorum

UT

superiorum pradidla Societatis permiffone, — 1n berum fi-

"o enim

dem prajentibus smanu.-propri (ubJeripfi i& efficii Sigille

l

"i Tugt

lh.

munivi , Greci, . Dm'.

*

""""72 ss

|

1'12!. n :

RUT

S BAPTISTA

Ut

IOANNE

INER , S. J.

( p

od

"M

$

'Eþm

W

^ d

-&æcx)äa-

UbEddiditiBibiik

u

/— UA

Y

-^

A

T

D

ää

"

i

LT

*

d

L

TTTYTT

äääxi&

DT

he

TRACP&TUSVL

andol

fsmunh

i n

MväTERioINCARNATIONIs.

GreCER

yr Pl

J

Dmirandum Incarnati Ver-

N s

/

j

(

ji myfterium ,. quó altià

£ll

Z

N

omnemingenii humani acié

;

lg

/ d

n

4.

Qx

tranfcendit, eó profundius

r

difceptationibus Theologi-

ulir t

. cis fuppeditat argumentum.

xAbt' tamen i

ut aliter abbreviati hujus

iqu L

Verbi àrcana, quàm prelucente facem.

1 g.AMl

orthodoxa fide, perícrutari attentemus,

177

rocul enimvero hinc eos fac

effere ju-

ii

bet ,

magnus Theologie Scholaftice

;

Primipilus , Divus Anfelmus Lib. deTu-

carnat. cap.2. qui mefandá temeritate atident

dilputare contra. aliquid. corum ,. qua; Fides Chrie

Jliana confitetur , quoniam id. intelledu capere me«

st

quetnt . C potiis i[ipienti [uperbia judicant. nul-

,us'l'

latenus polfe effe , quod meqveunt intelligcre , quàm

danzili Japientid. fateantur. effe, qua ipfi non va-

4ng

z

Tratlatus VL de Incaruatione,

leaut comprebendere.. Cümfacrilegam horum

i

audaciam exaggeráffet, demum ita con-

shn

cludit: Nemo ergo [e temere mergat in conden(a

; ;;üatica

difficillmmarum qua[lionum , nifi prisis , in foliditate

fidei. conquifita morum, cr (apientie gravitate: n

per iultiplisia [ophisina

tum. diverticula difcurrens,

Per arduam igi-

du

aliqua illaqueetnr falfitate.

tur hanc femitam , ut absque ullo erro-

u

tis periculo gradiamur , veftigia feque-

i

mur Do&oris Angelici, qui Parte III.

$ummz Theologice, diviniffimum hoe

n

Myfterium ita expofüit, ut ipfius Incar-

pati Verbi, & cruce pendentis oraculo,

!

fett

eam do&rinz laudem retulerit: Bene de

Juiy t

l

AMQUT

m feripfiffá Thoma!

d

hn

DISPUTATIO T.

hm

11 f

De Sub/iantz'a Incarnationis,

"

QUM

"]

:

!

Um Incarnationis, quam interdum

A

indi j

n

SS. PP. mcorporationem , & Inbumana-

m

C

tionem appellant, effentia feu fub-

|

b

ftantiain eo confiftat: quód Verbum Di-

vinum per unionem Hypoftaticam affum-

|tuin

ferit naturam humanam ; hinc impriinis

3s db

de ipfa unione Hypoftatica, deinde veró

de extremis ejusdem : nimirum Perfona

Vr

Verbi affumente, & humanitate aíffum-

"ml

"ütu

ppta $, Aemum de 'Cgmnamicat—ione Idio-

Ina-

Az'[m)

U

Di[pktatio L 4rtic. L

X

3

Q«

inatum, feu pradicatorum, inter eemi-

nas has naturas

Wf

» quz in ipfa unione Hy«

T

poftatica fundgt

ur, difbutandum erit,

TOR

di[uumng,

ARTICULUS L

umb

lo m

n unio Hyp

oftatica Verbi Divini

€um natura

,

umana fit entitative

a f

^s

febjIantialis, fupernamralis, ac maximna

Ym b

Wnpionmm ?

5 Inoz

Ranotandum I, Quód fide Catholicà

E nl

yracuh,

certum fit :

tl

Verbum Divinum, feu

Patris eterni Filium, affum

pfiffe in tem-

pore nàturam humanam,

non quidem per

unionem aliquam meré a

ffe&ivam , feu

l

moralem, ut Chriftus & Vireine Genitri-

ce natus, reipíà non fit DEUS, fed pu-

T

rus homo, prout Neftorius in Generali

jnterdu

Concilio Epheíino damnatus blasphema-

bat; neque per converfionem, feu per-

Ahunae

mixtionem aliquam fübftantialem, vi cu-

ftu Ubl

jus ex humanitate, & Divinitate reful-

ybuni.

taret unica in Chrifto natura, prout Eu-

i r

tyches à Gen. Conc. Chalcedonenfi pro-

imprii

Ícriptus delirabat; fed per unionem phy-

jnde vt

ficam, feu realem proprie talem, ut Chri-

y Perfo

ftus , non obftante diftinctione reali , feu

t a

dualitate naturz , fit realiter una tantüm

T2

omo,

perfona, quz fimul eft ?EUS, &H

Hae

[1!

. TyatlatusV1. de Incarmatione,

4

Bxc omnia in fymbolo fidei,

quod Di-

a p

horis Ca-

quitut:

vo Athanafio tribuitur, & in

nonicis die Dominica recitari

folet ,

g a

l f

verbis fequentibus docentur : Ef ergofi-

des vella , ut credamus, C confiteatmurt quia Do-

iiafut

sminus nofler fESUS Chriflus DEI. Eilins , DEUS

m

r Heio eft. — DEUS eft ex fübflantia Patris, ati-

flentià

te fecula genitus , Q* homo eft ex. (ubflantia ma-

iipond

E

tris, in feculo natus.

perfctus DEUS , Q per-

milttr:

edus bomo , ex anima vationali, & bumana car-

d

ne [ubfiftens: equalis Patri [ecundüm Divinitatein ;

üpcr:iä'u

suinor vatre ecundüm bumanitatem , qui licet DEuS

u fgl

t u

f

t. £* bomo,non duo tamen, [ed unus e[ft chbriflust

gnus auteym non conye

rfione pivinitatis in carnem ,

i,

itatisin DEUM 5 untis otm-

lz d

Jed. affumptione buman

nino , non confufione (ubflantia , fed

unitate per[o-

Euf

ma. Nam [icut anima rationalis , " caro uns t

&tf

vf

boino, fic DEUS €* bomo unus eff Chriftus. Huc-

usque fymbolum, quo tota Incarnatio-

t eb

nis fübftantia declaratur.

L

tf

Prenot. 1. Quód uni

o realis inter

ais

erfonam Verbi & naturam humanam,

Ü

ecul'iari vocabulo, Hypoftatica feu per-

'ihä kqu;

fonalis appelletur.; quia fcilicet nat

ura

05 C

humana in Chrifto, neutiquam per füb-

ii

fiftentiam fibi propriam , feu humanam,

Itühsh

Verbi Divini perfonalita-

fed per folam

Nam aliàs Chriftus non

At

tem fübfiftit.

D

9t

effet realiter una , fed duplex perfona,

hi,

nige-

quod fidei rcPugnaþ, Unds licét u

mtl&

|

Difputatiol, Artic. T.

y

lDI

1 C

nitus DEI Filius, üt fymbolum Nicænufn

loquitur: Incarmatus, ci bomo factus fit, non

DN

jwj.

tamen affumpfit , fàltem ftri&té loquen-

do, Hominem , etfi hec phrafis olim in Ec-

M

clefia fuerittolerata, fed folam humanita-

àu, Wi

Ptl f

tem, feclusà omni perfonalitate, autfüb:

fiftentià humaná.

Neque refert, five

funiun.

II

fupponatur fübfiftentiam in creatis for-

maliter conítitui pér entitátem aliquam

Mi

ab ipfa natura realiter diftin&am, efque

ii

fuperadditam, ut Thomiftz fentiunts feu

il D

eandem formaliter confiftlere in fola ca-

f dhrii

rentia unionis realis: cum alia natura

j m

completa, vel fuppofito alieno ; .Proue

TI

Scotifte docent; atque hinc ulterius le-

hu p

gitimé inferunt : nec quidem divinitus

(iro M

fieri potuiffe, ut natura humana unà cum

fu. T

erfonalitate proprià per unionem rea.

varnat

em à Verbo Divino affumeretur. Utra-

que hxc féntentia probabilis eft, faósque

ls It

€ noftris Theologis fe&tatores numerat $

yumánad

etfi pleríqué cum Suarez & Vasquez Tho-

Jf

miftas fequantur.

Illud interim juxte

omnes certum: quódperfonalitas Verbi,

n pe

feu filiatio in Divinis , formaliter (ampta

Iumanïml

idem abfoluta

fitentitaspofitiva, nonqu

u

i

x(onadit

fed relativa, adeóque in Chrifto fim

fühlS n

utraque natura, Divina fcilicec & huma»

at

na J per unam eandé

mque Verbi Divini

du

3

pet-

p

ü

—

*

Tra&atusvt, Je lncarhatione.

nd

þeri'onalitat;em formaliter & pofitivé fub"

yfis a

fiftat.

& Prenot. III. Quód ifthic & Philofo-

virin

n !

hiafüpponatur: unionemHypoftaticam

inter Verbum Divinum & naturam hu-

! at

manam effe entitatem pofitivam , non

ninati

quidem abfíolutam, fed modalem, à fuis

f

extremis realiter diftin&am , iisdémque

ii

um

fuperadditam.

Quinimo argumenta ,

uibus in Phyfica oftenditur, quód unio

w

r

u

bftantialis inter materiam debité difpo-

nf

fitam, & formam intimé prefentem, fit

hi

ali

uid pofitivum, dque ab omnibus aliis

vj

col

j

ectivé fumptis, realiter diftinctum ;

ao

À fortiori idipfum evincunt de unione

FUrl

ula fcilicet materia rité

Hypoftatica ;

m

difpofita ab intrinfeco exigit unionem fui

lm

cum forma fübftantiali, & forma vicif-

Ti

fim cum materia: quin VerbumDivinum

Ws

J

& natura humana ab intrinfeco exigant

tl

hypoftaticam unionem. Neque vis ar-

w vt

gumenti declinabitur; licét fupponatur

ii

primó :

uód. perfonalitas creata fit en-

Mter

titas pofitiva fuperaddita ; fecundó : quód

m h

natura creata fpoliari poffit divinitus per-

&&

fonalitate propria ; tertió : quód foli per-

D

fonz Divinz ob infinitam perfectionem

l].

]

competat poffe affumere naturá alienam,

ïhum ]i

Ut iítud. nulli creato füppofito nec divi-

tl

nitus quidem convenire poffit. Contra

m

enumw

bifputatiol, Artit.1,

y

v f

énim eft, quód etiam his omnibus trans-

miífis adhuc natura humana de fe ma-

Phit

h

neatindifferens, ut huic potis, quàm

Yuna

alteri ex Divinis perfonis hypoftaticé

Jf

k

uniatur ; adeóque affignandum fit deter-

m, N

) !

minativum formale, vi cujus eadem de«

mili

fa&tó potiàs Filio, quàm Patri, aut Spi-

Is

"

ritui Sancto, eft hypoftaticé unita; quan-

a

tumvis eadem non magis uni , quàm al-

üod

teri ex tribus perfonis, utpote per im-

it& di

menfitatem fuam ubique exiftentibus, fit

nten,

intimé prafens.

Quódíi fors ad Divi-

hus :

num Decretum liberum confugiatur, ad-

n

huc objectum talis decreti, idémque à

À

(; Q

nistura humana , prout fpoliatà períona-

teri

litate proprià, ejusdémque intimà cum

ionemf.ï

Verbo prafentià, realiter diftindtum ,

m Yi

afignandum erit ;

uia nempe poterat

iv

DEUS velle, ut realiter exiftat humani-

) eupi

t:s fpoliata perfonalitate proprià, & fi-

g vt

mul nolle, ut eadem perfonz Verbi fit

J PO*DW

hypoftaticé unita, Potexat enim autfo«

T

lus Pater, aut folus Spiritus San&tus hane

J

eandem humanitatem affumere , quam

pits

defa&ó folus Filius affumpfit. His prz-

xfolt

notatis.

- Dicol. Unionem hypoftaticam inter

4

fedton

jditó

Verbum Divinum & naturam humanam

eífe. entitativé fubftantialem.

Ita cum

pec

Qu

D. Ihoma híic q. 2. art, 6, €eommunis

]

fen-

A*I&

3

TratlatusV1. dc'- Ieatnatione.

Ufan

fententia, Probatur. Nam illa unio eft

entitativé fübftantialis, vi cuius extre-

lumon

ína invicem unita formaliter coníftituunt

C

totum aliquod fübftantiale, five unum

(ond

er fe.

fe

Sed talis eft unio Hypoftatica.

h

20. Maj. continet definitionem unio-

dfüb

nis fübftantialis,prout differentis ab unio-

du

neaccidentali. Min.prob. VerbumDi«

tion

vinum & natura humana vi unionis Hy-

f

poftaticze Chriftü formaliter conftituunt,

j

oad effe hominis, prout num. 2. di-

Án:

&

u

m eft. Sed Chriftus, 2t lmmo, eft to-

vll

um aliquod fübftantiale, five unum per

ym

per fe.

rgo.

fl

ConfirmaturI. Nam ficut in fenfu pro-

tf

prio dicitur: petrus eff bomo, ita pariter in

i,

r

fenfü proprio dicitur : chriffas eff bom,

prout ex fymbolo Divi Athanafii fuperiis

lnn

addu&o conftat.

Ergo ficuti predics-

tindi

tum homo affirmatum de Petro non im-

ts

portat concretum aliquod accidentale,

tnty

fed fübftantiale ; ita pariter de Chriílo

iiï. $

difcurrendum eft.

h M

Confirm. H. juxta citatum fymbolum:

m

fieut. anima vationalis C caro: uttus eff. homo , fic

i

AR

DEUS c* homo unus eft Chriflus,

Sed anima

Mi

rationalis & caro unus eft homo ber

mHy;

unionem fübítantialem 'inter corpus &

hg

animam rationalem. Ergo etiam DEUS

dtn] l

rem

LT

& homo unus eít .Chriftus per unio

viï.ih-

l

: Di/putatip L Atic T.

9

fübftantialem in

i f

*

ter Verbum & ngmþam

&t«

humanam. .

Bu

uthoritate SS. PP. &

Contrm,'

V Wt

Concilioru'

affirmantium : quód

olita

Verbum Divinum humanitati in Chrifto

It i«

fit fübftantialiter unitum ;

uin imó Con-

TU

cilium Lateran. fub MartinoI. Confülta-

hn |

tione V. Can. 8. fic ftatuit :- f quit non con-

st

fitetur proprié , c* [ecumddm veritatem naturarum,

tuny

fubflantialem witionem ,indivisé & inconfus?, con-

n2

demnatus fit. Hujusmodi plures textus Sua-

j ett

rez hfc difp.g. fe&. 1. Petavius, aliique

*

m p:

adducunt.

^ Dicoll. Unionem Hypoftaticam effe

f pr--k

[

entitativé, feu id fübftantia füpernatu-

aniten t

ralem. Ita cum D. Thoma hic q. 2. ar-

tic. 12. communis fententia, Probatur.

ffi hW)

füptri

Nam ens füpernaturale quoad fubftan-

r

tiam dicitur illud, quod totius naturz

non im

creatz & creabilis debitum five exigen-

dental

tiam tum activam, tum paffivam exce-

dit.

; Ghn(b

Sed tàális eft unio Hypoftatica. Er»

O.

Maj. continet definitionem entis

j

u

'mboïlwe

pernaturalis quoad fübftantiam , prout

TTR

differentis ab ente fupernaturali folüm

quoad modum.

Min.prob. Per unio-

ed anii

omo *

nem Hypoftaticam natufa creata Deific4-

qur , feu fit fuppofitum Divinum , ita qui-

'orus"

m

dem, ut justa regulas fidei hz propofi-

siones ad invicera verificentur.-

Mp

i

/ uriiot'gï

ÀAg-

int

5

L

te

Tratfatus VI, de Incarnattone,

Sed crea-

um

»o eff DEUS * DEUS eft bic bomo.

&j ho

tam naturam fic Deificar, feu fieri füp-

ofitum Divinum, u

deó illius de-

n

b

itum excedit, ut e

tionis natu-

i.

ralis captum transícer'dat, Ergo.

[

Qno,

Confirm. . Gratia fan&tificans eft enti-

tativé füpernaturalis. Ergo etiam unio

';ug&ï

Gonfeq. prob. . Ideo pri-

a

Hypoftatica.

jl

mum; quia gratia fanctificans eft parti-

cipatio quzdam nature Divinz filiatio

'm l

adoptiva, & jus hzreditarium àd gloriam

fgm ï

coeleftem , feu beatitudinem sternam..

Bd

j

Sed etiam unio Hypoftatica eft partici-

Q

patio quzdam naturz Divinz, & filiatio,

non quidem adoptiva, fed naturalis, li-

[

A

&t non 4t quod, attamen fit qu, vi hujus

fiquidem Chriftus, etiam at bemo, eft na-

(ofr

turalisFilius DELutpote per filiationé feu

mmHyp(

perfonalitaté Verbi formaliter fübfiftens ;

vt

proinde hzc eadem unio Hypoftatica im-

Iity

portat jus longé excellentius ad gloriam

lminis

& beatitudinem &ternam, ipfi humani-

hu i

tati unit» debitam. Ergo.

hi tj

$ . DicolII. Unionem Hypoftati

cam fþe;

& &l

€ato termino , in quo natura humana

V fem

Verbo Divino unitur,effe maximam unio-

Q E

Igl

num.

Ita cum S. Thoma q. 2. artic. 9.

lt

Prob.

;

€ommunis contra Durandum.

Ài

'erminus, in quo per unionem Hypo-

mxmq

&aticam natura humana & Divina ad in-

U.

5

V5

Difutasiol. Artic.1,

Tt

rb

wicem conjunguntur, eít maximé unus;

|

i

Sed hoc ipfo unio Hypoftatica fpctato

II

termino, i5 quo, eft maxima unionum..

AR

Ergo. Min.patet. Eó quód unioimpor-

J

tet conjunctionem extremorum in aliquo

d

üno, adeóque fi terminus, in quo fit con-

ntit

jundio, fit maximé unus, tunc eó ipfo

[v

etiam unjo in linea unionis erit maxima

tf vt

unionum.

Maj. prob. Nam terminus,

t fl

án quo fit unio utriusque naturz, eft per-

fona Verbi. Sed períona Verbi eft ma-

glotia

[vuiPiin

ximé una, quia nempe perfonalitas eft

artit

ipfi nature Divinz realiter identificata,

dl

.cürn econtra perfonalitas in creatis, feu

inlis, )

negativa, feu pofitiva, fit realiter diftin-

,ihoj

.€ta à natura creata.

Ergo.

y,

Confirm. Quamvis etenim per unio-

iionta

nem Hypoftaticam ex humanitate & Di-

vinitate non fiat una natura, üt contra

ybfitny

hat

Eutychem fide Catholicà certum eft ; ni-

i glorim

hilominüs ex utraque natura fit una per-

j hum

fona, ita quidem, ut fpe&tato termino,

àn quo, talis unio in creatis dari non pof-

fit. Sed hocipfo unio Hypoítatica, fpe-

jan f*

; bunol

€tato termino is quo , eít maxima unio-

num. Ergo.

Maj.prob. Si etenim per

m unl*

, articó

offibile, autimpoffibile natura humana

pró

L

ypoftaticé affumeretur ab Angelo, ter-

n p*

zninus, in quo fieret unio, fcilicet perfo-

na Angeli, tam perfecté unus non effet,

fà i

quàra

12

qrattatus V. de Ineavnatione,

z&naniV

quàm perfona Verbi. Ergo. 'Ant.prob.

uit, H

Nam perfonalitas Angeli, aut eft entitas

(onfit

pofitiva; & tunc eadem hoc ipfo diftin-

jtdeot

guitur realitef à natura Angelica, adeó-

aol

ue perfona, in qua fieret unio, tam per-

umf

€&é üna non eflet, quàm perfíona Ver-

i. Il

bi: aut eadem perfonalitas Angeli confi-

flit in carentia unionis realis cum alia

Cof

o o

natura, & tunc ex natura Angelica & bu-

$9 Jj

mana fic refültaret una períona, ut vel

l..

modt,

ipfa perfonalitas effet realiter compofita

€x duabus naturis ad invicem unitis, vel

fj

confifteret in carentia ulterioris unionis

ld

/

realis cum tertia quadam natura, & pro-

inde hec eadem perfonalitas ab ipfis na-

LUA

at

turis unitis effet realiter negativé diftin-

&a.

Ereo.

Is

10: ObjiciesL. contraprimam. Naturahu-

DLT

mana períong Verbi folüm accidentali-

t

| d kic]

ter unitur. Sed hoc ipfo unio Hypolfta-

l

n

tica non eft fübítantialis. Ergo.

Mzgj.

J Ínt

prob. Nam contingens eft , quód Ver-

téntti

bum Divinum affumpferit naturam huma-

ia tl

nam, quia

ts «

re. Ergo.

poterat eandem non affume-

t t

Confrm. r. Omne illud ,

uod alicui

[ t

tum in effe naturz, tum ineffe fuppofiti

j ag

adzquaté completo advenit, eidem fo-

Ff'zccidej

Jàm accidentaliter unitur. — Sed natura

DT

hu-

d

pifputatio i, Art. 1,

ii

ol

bumana Verbo Divino fic completo ad-

Wal

yenit..

rgo.

[

A.

, Confirm. ^ Inftrumentumunitur folüm,

jitj

accidentaliter illi , à quo affumitur. Sed

r

nátura humana in Chrifto eft inftrumen-

W.

tum affumptum à Verbo , àt Damafcenus

d

Lib. III. de Fidé. c. 15.ait.

rgo.

Qu d

Confirm. 5. Ad falvandam authorita-

a.

tcm Conciliorum füfficit, (i dicatur : quód

unio hypoítatica fubítantialis fit quoad

; u

ympot

modum , quantumvis eadem entitativé,

its v

feu quoadrem fit folüm accidentalis, pro-

'ünjory

ut defactó paffim Scotift fentiunt. Er-

X

Ms n

O,I.(efp. D. Maj. Solim accidentaliteruni-; i

vtlilis

tur in fenfü improprio , prout, fcilicet

accidens, idem fonat , ac contingens, C.

'aturahu:

Maj. In fenfu proprio, five Dialectico ,

cidentd

out opponitur accidens fübflantiz. N.

M

aj. & fic D. Min. N. confeq. Ratio eft;

Hypofta-

quia , ficut inter corpus & animam ratio-

, Mi

a Ve-

nalem unio eft quidem contingens quoad

fuam exiftentiam ; entitativé tamen füb-

m um

ftantialis, eó quód vi ejusdem corpus &

J df

anima conftituant unum compofitum pet

lOd Züfuï

fe ; etfi conftituerent folummodóà com«

pofitum accidentale , (i unio foret enti-

tativé accidentalis: ita pariter de unione

jdem !

Hypoftatica difcurrendum eft.

jj n

*

: Ad GCenfirm, 1. D. Maj. $i

m

Tralfatus VI, De 'Immdtian:.'

—À

fl

f

"

enti, tum in effe naturz, tum in effe fups

—

l

i

;

(

[

pofiti , antecedenter completo advenit,

non participet idem effe completum. C.

ia

P

Maj. Secüs. N. Maj. & ficD. Min. N. con-

n

feq. Ratio eft: quód Verbum Divinum,

ol

ante unionem Hypoftaticam in tempore

.[1)

ho

j

productam, fuerit quidem adzquaté com-

dpert

pletum , tum inefle naturz , tum in effa

erfonz ; nihilominüs per ipfam unionem

PT

; um

ypoftaticam fic affumpferit naturam hu-

pl

manam , ut eadem cum perfíonalitate Ver«

t

bi conftituat unum füppofitum , quod fi-

smul eft DEUS & homo.

Unde humani-

t qui

tas de fe completa folümin effe naturz,

per ipfüm Verbum completurin effe per-

fl

fonz , ideóque, ütifthic D. Thomas ad 2;

"Mi

Jmflü)n

ait: per unionem hypoftaticam trahitur

)

in communionem illius effe completi, quod habee

Verbum Divinum.

hn

m»&C(

Ad confir. 2. D. Maj. Si inftrumentum

non affümatur in unitatem illius fübftan-

LY q

tix aut fuppofiti , cujus eft inftrumentum,

uj

Co Maif SeCüS. Nq Maj- &GC D- hiin- N.

h

Tudong

confeq.

Nam aliàs fequeretur : neque

4nimam rationalem fíübftantialiter effe

j VF(RlUICæ

unitam corporihumano, €ó quód hocfit

o f

inftrumentum ipfius animz rationalis.

(lp, (

Ad confir. 3. D. Antec. Spectatà preci-

b: RCPU

s& do&triná fidei, feu quantum füfficit ad

Pwlve r

avitandam bareüm Neftorianam. C. An-

"j

)

tece

Bifputatio L — Art, l,

1$

ls

tec. fpeGtata propria fignificatlone vocum,

& differentia entitativa inter unionem,

ml

H

fubftantialem & accidentalem,

Nn An.

Mi

tec. & confeq,

Objicies 2, contra fecundam.

a,

Uniora

]

oftatica eft enticativé. fübftantialis,

Y

Qf

s

hoc ipfo repugnat , ut fit entitativé

nná

fupernaturalis. Ergo. Min. prob. Nam

uxta communem fententiam , eontra Ri-

ml

m

paldam Difp. 25. deente [upernaturali , vepu-

iteYe

gnat fübftantia creata entitativé füperna-

turalis. Ergo,

quod&

As

. Confir, r. Non etenim obftat , (i dica-

mtuta,

tur: quód unio hypoftatica fit (übítantia

folüm ut quó; nam aliàs pariformiter poffi-

ft get

msada

bilis erit ubftantia 4r quid entitative füper-

vahitt

naturalis,

Sed hocnon admittitur. Er-

[01

od ab

. Confir. 2, Authoritate Santctorum Pa«

trum , & Conciliorum, nominatim Late«

ymenum

(übl

tan. cit. quod Divinitatem achumanita-

mentim

tem natureliter unitas definit, & D. Augu-

M. N

ftini in Enchir. c. 40. dicentis : ab ipfo

r n

exordio naturz humanz gratiam unionis

hypoftatice Chrifto homini fuiffe, quo-

jirer &i

àd ho

dammodó saturalem, Ergo.

Refp. C. Maj. N. Min. Adprobat. D.

yualis

antec. Repugnat creata fübftantia ar

Wod —

j pra

í

yficit d

entitativé fupernaturalis. C. antec.

üb-

ftantizfolüm drgm), — N.antec, & eoníeq,

h C' J

uU.

i

16

^fractatus VI. de m:&matiane.*

Rstio eít: quód unio hypoftatica fit füb-

j pt

ftantia folüm à£ quà, proutà paritate unio-

nis fübftantialis inter corpus & animam

lishaed

d y

rationalem conftat.

tuionem.

Ad con&r. r. Difparitas eft : quód in

g Chri

tecepta definitione entis füpernaturalis,

rout hoc totius naturz create & crea-

lm qu

epordio

b

ilis debitum excedit, nomine naturz om-

nis creata fübftantia 2 quod , feu comple-

fierit

eusten

tà , feu incompleta , comprehendatur,

Unde repugnat in terminis creata fübftan-

q MÉ

(lits

tia , )t qud , entitative füupernaturalis.

Ratio hujus ulterior eft: quód aliàs poffi-

' fmaiüäüq

bilenon ficullumaccidens creatum, enti-

Pf

a i

tivé füpernaturale, fi in predi&ta defini-

tione nomen . naturz in fenfu univerfali

Te Em

omnem fübftantiam zt quod, non compre-

L

hendat. / Nam licét accidens aliquod fit

um D

Vlgils.

füpra debitum totius naturz creatz defa.

& exiftentis , non tamen eritfüpra debi-

P'rdn t

tum totius naturg creatz poffibilis. Fin-

! ïm.ïülqüal

i enim poterit creata fubítantia ur quod

Ti q

Tontete

poffibilis,cui gratia habitualis & vifio bea-

tifica fit connaturaliter debita ; adeóque

lg

hzc dona defa&ó folüm erunt füpernatu-

drer

ralia quoad modum.

C'Jnfï(mm

Ad confirm. 2. N. con

feg. Nam Con-

'Jluöd Pm

eil. Lateran. per unionem naturalem in-

l! v"ïl ipfl t

:

telligit unionem réalem , five oppof(i-

N

hlUSque

$un uuioni meré a(fcQuve , & mora-

t

"t

E

)Wpe

,

:afxtïuk- :

Di[putatio 1, Art, 1.

12

bt

1, prout ex intepro contextu, vi cu-

Kinüna

jus herefis Neftoriana rurfum. damnatur,

abunde patet.

At veró D. Auguftinus

Tb

unionem hypoftaticam folüm ideo appel-

finri,

lat Chrifto homini quodammodoó natura-

ts

lem, quód natura humana Chrifti inipfo

YO ot

exordio füz conceptionis Verbo Divino

*u C

fuerit hypóftaticé unita , üt pariter ex

ehentas,

ejusdem textu patet , & ifthíc D. Thom.

ya füblas

Q. 2.art. 12 exponit.-

aturit

Objicies 3. contratertiam. Unio füb- 14

ilüspol

ftantialisinter corpus & animam rationa-

jum, ent

lem conftituit fübftantiam magis unam,

jda df

quàm unio hypoflatica inter perfonam

j univerd

Verbi, & naturam humanam. Sed hoc

)n CO

m

Apío unio hypoftatica non eft unionum

i

l

maxima.

Ergo.

Maj.prob. Namunio

dliquo

veate t

fubftantialis 1nter cotpus & animam ra-

fi

iuta

u

tionalem cohítituit unam naturam huma-

nam , tanquam unam radicem, & unum

dbl

:

Ti

t d

principium omniüm operationum, ab ho«

mine procedentium. Econtrain Chrifto

&vifobt*

natura humana.& Divina fünt duo prin-

,ai

cipia diverfarum operationum. Ergo.

: upe

fiptriti

:onfirmatur r. Nam facta füppofitio-

ne: quód perfónalitas humana fit éntitas

Ngm C

sgradem J

pofitiva ipfi natute hümanz füperaddita,

per utriusque unionem realem confticui-

« op

& m

tur períona tám perfecté, quinimó magis

Í

una, quam per unionem hypoftaticam in-

ter

18

Tratlatus VL. de Incarnatioue,

ter perfonalitatem Verbi & naturam hu-

ao

manam. Ergo.

! eb: )

Confir. 2. Si eténim füpponatur: per-

Mi n

fonalitatem Angelicam, ütaliqui putant ,

! m relu

nature Angelice effe realiter identifica-

'indb

tam, & fimul eidemhypoftatice uniri na-

Àito

turamhumanam , tuncterminus , i quo

qonfen,

fieret unio hypoftatica, effet equé maxi-

us hum

mé unus ob 1dentitatem realem perfona-

fiptrid

litatis cum natura Angelica, quàm in my-

a

fterio Incarnationis VerbiDivini. Ergo.

Meputta

1j

Refp. D. Maj. Conftituit fübftantiam

FCH) UM

magis unam ípedatis extremis, qua ad

Diittsn?

invicem uniuntur.

C. Maj. fpectato ter-

"N

mino utrique communi. 'N. Maj. & fic di-

n

ftin&aMin. N.confeq. Ratio diftin&io-

Í

t r

niseft: quód refpectu corporis & anima&

t£ationalis ; prout conftituentium naturam

tin f

"m

humanam , nondetur proprié loquendo

terminuüs utrique communis, in quo fiat

| Atb t

B

unio fübftantialis , fed folàm detur termi-

Ad COnf. j

nus qui hujus unionis , fcilicet ipía natura

humana.

il

Quódfi nihilominüs eandem

|

velis appellare terminur i2 quo, tunc ifte

ttm)

adhuc tam perfecté unus non erit, quàm

"n m

VVb

in Myfterio Incarnationis ; quia neutri

extremo natura humana eft realiter adz-

uf

M&v

Ü

quaté identificata , cüm ab utroque ex-

V

Hx ]6

tremo inadzquaté realiter diftinguatur 5

uno

M

neque totum ; quodiqde refultat , de

ex*

Vg

hY

]

n

Dijp. 1, A. 1,

19

extremo fimpliciter przdicari poffit di-

cendo: Narura bumana e[t anima ; anima e[f na-

Qlï'. n

ht

tura bumana, Econtra przdicari poteít co-

xf

tum refultans ex unione hypoftatica , di-

J

cendo : Hemo ef Filius DEI : Filits DEleff bome,

5 li

Ad confir. 1. Similiter D. antec. & N.

confeq. Quódfi enim natura & perfonali-

Qu

1 petts-

tas humana, eadémque pofitiva naturz

füperaddita confiderentur tanquam duo

minty

ni, Em

extrema, tunc de iis , ficuti in refponfio-

blantiz

ne przcedenti difcurrendum erit. Siau-

tem corpus & anima fümantur tanquam

» qui

batott

uo extrema in ipfà perfonalitate huma-

na , velut termino, sr quó, unita; tunc

j. &cd

diltindie

ifta perfonalitas humana ab utroque ex«

tremo realiter adequaté diftinguitur ,

& animi

etiam facta füppofitione , quód perfona-

mnatoris

Oi

litas humana, prout Munieffa Difp. I. de

'lo J

Incarnat. cenfet, fit ipfà unio fübftantia-

n quo !

tür tert

lis inter corpus & animam rationalem.

Ad conf. ». N. fappofitum , utpote cer-

pfa at

g eut

tó falfum, videlicet : fübfiftentiam feu per-

fonalitatem Angelicam effe realiter iden-

anc ]

tificatam nature Angelice. Nam aliàs

r quin

hzec à Verbo Divino hypoftaticé affumi

H neut

non potuiffet ,

quod Doctrine Apoftoli

jter 202

ad Hebr. II. 16.

dictis

-

repugnat. Ex hucus/que

jnguatu)

Conftat I. Quód unio h

ypoftatica in- 16

j VU

ier perfonam Verbi,

& naturam huma-

y

A

nam

20

"Praclatus VI, de mcarnatione,

er

vl

nam fit entitarivé fübftantialis; quiavi

hujus unionis extrema invicem unita con-

cudbi

ftituuntunum per fe, nempe Chriftum in

[b

effe hominis; ficut unio inter corpus &

hocusq

animam rationalem eft entitativé fübftan-

r

(bftan

tialis, quiaper eandem conftituitur unum

unio h

eríe. Ideo hac eadem paritate Symbo-

Nano

Athanafianum num. 1. adductum uti-

j

um

vi u

tur, & paffim à SS. PP. & Concc. unio

eun

hypoftatica fübftantialis appellatur. Ne-

vftz

que obftat : quód humanitas Verbo Di-

filn fü

vino , tumineffe naturz, cumin effeper-

Fs

fonz: , antecedenter adequaté completo,

TTTE

adveniat.

Licét enim ex duobus extre-

Conlat

tnis , tum in effe naturz , tum in effeper-

fonz , completis conftitui non poffit unumi

w ii

fehtotm

1

per fe; oppofitum tamen dicendum eft , fi

J u

alterutrum extremum in effe perfonz fit

a, t

de fe incompletum. Unde humanitas aí-

ul

fümpta, utpote in effe perfonz per Ver-

gt

bum Divinum, non autem per propriam

gt

erfonalitatem completa , cum illo con-

faui t

ituit vi unionis hypofta;icæ unum per

f

0 afüg

c.Conütat: 2. Quód hzc eadem unio hy-

mntre

A7

N u'a]i

poftatica , inter perfonam Verbi, & natu-

ram humanam , fit entitative , feuin fub-

hr

t

ftantia , fupernaturalis ; quia fcilicet to-

tius nature creatze & creabilis debitum

IGlri

excedit , ita quidem, ut quamvis nonnul-

f fupc

À

l

Difputatio . Art. I,

25

Qd

li ex Theologis admittant poffibilem crea-

Afita n

tam fübftantiam, àt quod , fupernaturalem,

Arllum

cui debita fit non folüm gratia fan&ificans,

fed etiam vifio beatifica; nemo tamen

st

vl

hucusque admittere aufüs fit , poffibilem

ib a

fubftantiam, at quod, cui etiam debita fit

iteynb

unio hypoftatica cum perfona Divina.

Ju&umi

Nam omnes agnofcunt , hanc unionem,

vi cujus natura affumpta Deificatur, íeu

, t

htut, V

cum Perfona Divina conftituitunum fup-

pofitum, effe adeó füblimem , ut ea non

Verbo]:

folüm exigentiam totius naturz creatz,

inedeye

aut creabilis, fed omnem quoque lumi-

compltà

us ext:

nis naturalis captum tranfcendat.

Conftat 3. Quód unio hypoftatica , 18

indye

offitünt

non quidem fpectatis fuis extremis, fed

fpectato termino , in quo natura humana &

ndum di 14

erfonzi

Divina uniuntur , fcilicet perfonalitate

Verbi, fit unionum maxima, cüm hic

ynapitis ?

d e VCT'

terminus fitmaxime fimplex &unus, ut-

pote adzquaté realiter alteri extremo,

p propraa

fcilicet naturz Divinz , identificatus ; cu-

p illo &

jusmodi terminus iunulla alia unione

; umf

creata affignari poteft.

Quamvis enim

fupponeretur : terminum, ;» que fit unio

q uio

fubítantialis inter corpus & animam ra-

ypi, &

tionalem, effe ipfam naturam humanam,

,feuin l

& pariter terminum, izquo fit unio füb-

(ailicet

ftantialis inter naturam & perfonalitatem

j; dchi*

cidem fuperadditum , effe ipfam perío-'

narge

.wïsnolüu:

3

TraClatusVI, de Incarnattone, |

22

pl

nam humanam; etfíi reipfa hzc compofi-

ta folüm fint terminus qui unionis füb-

t

ftantialis , non autem , in quo fiat unio,

$,X

nihilominüs hic terminus neutri extremo

! funint

xealiter identifcatur adezquaté, prout

| endn

|

j

du

econtra fit in Myfterio Incarnationis. -

! faticu

ä

J ARTICULUS l.

Mf

an)

fondit

n €& quomodo PerfonaVerbi fit

terminus unionis bypoflatica?

u j

Moetta

A

Rznotandum I. Quód fide Catholica

T

efri

. certumf(it: defactó ex tribusDivinis

thsper

Perfonis folum Verbum feu Filium,& pro-

fs

inde nequePatrem, neque Spiritum S.

tf

eíIe hypoftaticé unitum naturz humanz;

etíi tota Trinitas depotentia abfoluta in-

| Bl:wl'O ll

Vil

carnari potuiffet, & quidem affumendo

i

fs OR

unam eandémque naturam humanam,pro-

!

[j Qu

ut ifthíc D. Thom. q. ;. art. 6. affirmat.

Thnot,

Namhzc eft Divinarum Perfonarum con-

ditio , ut unanon excludat alteram à com-

| ts

r n

l

[

vnunione ejusdem naturz , fed folüm à

communione ejusdem perfonz, proutex

ymnom

li Mdam

Myfterio Trinitatiscertum. Sicut igitur

ts

in hoc quxlibet perfona eft DEUS, non

ij

tamen tres perfonzfünttresDii, fed unus

DEUS propter unam eandémque naturam

: d

b

Divinam, tribus perfonis per identitatem

fW'm

tfea-

Á

Difputatio l, Art, 'H./

n

n

realem communem ; fic etiam in khypo-

o i.

thefi przditta , quzlibet perfona effet ho-

ficui,

mo , non tamen tres perfonz effent tres

TCC

homines , fed unus homo propter unam

i r

eandémque numero naturam humanam,

AA

uz tribus perfonis per unionem hypo-

J

r

aticam effet communis.

Cüm itaque

|

l

in Myfterio Trinitatis repugnet , ut na-

tura Divina, etífi unica cum tribus pef-

fonalitatibus realiter diftin&is , confti-

Velij

7

tuat DEUM unum in unitate perfonz;

hinc etiam repugnat, ut natura humana,

Cathol

et(iunica, per unionem hypoftaticam cum

usDivit

tribus perfonalitatibus Divinis realiter di-

unpe

ftin&is , conftituathominem unum in uni-

piriumi

tate perfonz.

Quaznam autem commu-

e hum

nicatio Idiomatum , feu predicatorum ,

bfolutz i

vi hypoftatice unionis in data hypothe-

affument

fi inter DEUM & hominem refültaret, po-

Yanamypte

€a exponetur.,

. af

Prenot. 2.

uód in Myflerio Trini- 20

yarum Qu

tatis preter tres füb(iftentias relativas,

ramàcort

nimirum Paternitatem, Filiationem, &

at (olümi

Spirationem paffivam non detur fübfiften-

] pmuteX

(U

tia quxdam abfoluta , quz una cum Dei-

jcut 1gltl

tate tribus períonis fit communis, pro-

EIS, nut

ut in Tract. I. de DEO Difp. V. art. . dictum

. [ed uni

eft. Atquehoc D. Tomas hícq. 3. ar. 3.

o paturdt

iterató docet : dum illam controverfiam

gntitatt

&efolvit: an abítra&ta per intelle&tum no-

l

truim

D

54

24

'Tm&atu: VI, de Incarnatione,

firum períonalitate adhuc natura Divina

qir 1

poffetaffumere naturam hümanam? quód-

sinustd

fi enim per intelle&um abftrahantur tres

fecusi

perfonalitates relativa , tunc in. noftro

gradun

quidem conceptu adhuc remaneret natu-

ul

ra Divina, üt fubfifens per unicam perfo-

tf

nalitatem , non quidemreipfa talem, fed

flapet

folàóm juxta modum cognofcendi , prout

j natr

fcilicet tres perfonalitates cognitione no-

prædica!

ftra in unam confundimus , dum proprie-

nis lt

tates relativas , vi quarum ab invicemdi-

Qetuna

fcernuntur , non attendimus.

Vndear-

YoLL A

tic. cit. ad 2. fic refpondet: Circumferiptis

Ántiti

per itelletum. per(oualitatibus trium. per[onarum ,

um

vemanebit una. per[onalitas DEI, füt Judai intelli.

d Trin

gunt, ad quam poterit terminari affumptio , ficut

m,qi i

munc diimus eam teyvmimari ad per(onam. Verbi,

(intattm

Ex hoc textu manifeftum eft :

uód Do-

M Tn,

&or Angelicus nunquam admiferit in Deo

fpmor

fubfiftentiam aliquam abfolutam , quz re-

tf

ipfà tribus perfonis fit communis , adeó-

Wsl

quetalis, qualem Judai intelligunt.

itrgl

Praznot. 3. Quód perfona Verbiin con-

2

Wsltt

creto fumpta formaliter importet , tum

fiti)

naturam Divinam , prouthzcomniaprz-

2 T,

dicata abfoluta in fe comple&itur , tum

L DiVino |

D

Filiationem , tanquam fübfiftentiam fibi

u

opriam, vi cujus formaliter in effe Ver-

bi

"n |

; feu perfonz fecundz , in Divinis con-

d

Rituitur. Hincigitur controverfia mo-

"

bo

ve-

M

Pifputatia 1. Art, l,

iti D

2$

vetur. Prim5: an perfona Verbi fitter-

inigi.

ts

minus folüm extrinfecus , an vcró intrin-

fecus unionis hypoftatice , vi cujus na-

d ds

D .

tura humana à Verbo Divino eft affum-

pta? Secundó: an defa&tó unio hypofta-

i.

i lm l

tica fit formaliter & immediaté facta in

fola perfonalitate Verbi , an veró etiam

tl g

iconto

in natura Divina, aut filtem. in aliquo

predicato abfoluto , quod tribus perfo-

Im proy

Invicen

nis fit commune ? Et quidem imorimis

certum eft, qubd tota pertfona Verbi,

Vnde:

Ciramjet

prout hzc naturam Divinam fimul &per-

fonalitatem fuam importat , fit terminus,

T

qui denominatur incarnatus, ficut in My«

ii ind

fterio Trinitatis perfona Verbi efttermi-

p

nus , qui denominatur à Patre genitus.

wfaun, *

Sicut autem, ex dictis in Tract.]. de DEO,

: quod)»

Dif». V. art. 2. quxftio movetur : an prin-

Yferiit

cipium produ&tvum Filii , àt qu), in Pa-

Am, qm.*

tre.fit fola Paternitas , an veró etiam Di-

nunis ; ädü'

vinitas ; fic etiam ifthic quzritur : an fo-

eUl It

la perfonalitas Verbi, an veró etiam Di-

Verbind!

vinitas fit terminus formalis unionis hy-

ni oret, v

poftacice ?

'comiay!

Dico r. Unionem hypoftaticam Ver- ,.

Gitur, f

bo Divino non quidem fübje&ive, fed.

flentiam:

terminativé effe intrinfecam.

Ita cum;,

rin Cfïe 3

D. Thoma híc q. 2. art. 7. communis fen-

Diviols !

Centia.

Probatur.

Nam VerboDivino

unio hypoftatica eft intrinfeea , adeóque

;overw;

2

Yer

26

Tratlatus V1. de Mcarnatior;e;

veleft intrinfeca fubjective, vel folüm ter-

.

[ Cnü

minative.

Sed non eft intrinfeca fübj

e-

sprno

erent

€ivé. Ergo. Maj.exindeconflat: quód

NX'erbum Divinum ex di&is art. przced.

peguc del

m Divi

fit realiter , & quidem fübítantialiteruni-

nuem Qd

tum nature humansz.

Cüm autem hzc

denominatio non fit meré extrinfeca, cu-

hitiet,

jsliber

jusmodi eft denominatio cogniti, aut

amati; hinc unio hypoftatica formaliter

gb Y

denominans Verbum unitum naturz hu-

pv

manz, debet eidem effe intrinfeca. Min.

poltzat

autem prob. Si unio hypoftatica Verbo

Qu g

gt

Divino effet fübjeGivé intrinfeca , tunc

€ó ipfo Verbum Divinum effet fubjectum

quztecpmph

refpectu unionis, tanquam formz phyfi-

mqu y

cx. Sedhoc admitti nequit. Ergo. Maj.

À um

exinde patet, quód fübjectum phyficum

df

tl

& forma phyfica (int invicem correlati-

Nya.

Min. prob. Nam fübje&tum phyfi-

ii

cumper advenientem intrinfecé formam,

ti f

t

etiam intrinfecé mutatur, prout ab in-

ductione cujuslibet formz tum f(übftan-

t n

tialis, tum accidentalis, fubje&to adve-

nientis conftat.

Sed Verbo Divino re-

ll difp.[

jiqae Pgr u

pugnat omnis mutatio phyfica, feu in-

RU

trinfeca, cüim DEUS effentialiter fit im-

ijerfeqi(

snutabilis juxta illud Jac. I. 17. Apud quem

"i

mon eft tratsinutatio , nec viciffitudinis abumbratio,

t lm

Ergo.

!tl

23

Confirm. Etíi unio bypoftatica, tan-

U:

Rn

quam

,

i

Difputatio l.. Art, 1l

27

Vl

quam entitas modalis, fit VerboDivino

Ym

intrinfecé affixa, nihilominüs Verbum,

] [IM

per eandem intrinfecé neque perficitur,

T. n

tf

neque deterioratur. Sed hoc ipfo Ver-

u

bum Divinum folüm eft cerminus, non

autem füb

jectum refpe&u unionis hypo-

tiitun

ftatice. Ergo.

Min, ab inductione cu-

ynit, a

juslibet formz phy(ice conftat.

i formis

Maj.

prob. Nam Verbum Divinum , per fu-

naturz

pervenientem in tempore unionem hy-

feca, Y

poftaticam, non evafitlintrinfecé perfe-

itica Ver

Cius, quàm fuerit ante unionem, tum

ft, t

quia in effe perfonz, & effe natura adz-

«cübje

quaté completum & infinit? perfectums

orme pl

tum quia complexum ex DEO & creatu-

E. Y

rà, quantumlibet perfectá, non eft ali-

n p

quid perfe&ius, quàmfolus DEUS. Quin

i cor

imó nec quidem tres Divinz perfonze, et-

u

&libet in fe fit infinité perfe&a, col-

um p

d

ectfoma

ivé fumpte majorem perfe&tionem.

pI'OUI D

W

intrinfecam continent, quàm quzlibet

m (ile

ex illis feor(im fümpta, prout in Tra&. T.

de.DEO difp.1. art. $. dictum eft.

Sed

biedo d

; Di*

neque per unionem hypoftaticam Ver-

f( f ,

bum Divinum deterioratur; tum quia

nihil perfe&tionis intrinfecz per eam ami-

ulier tl

7, Apif

It; tum quia per ipfam unionem hypo-

jj du

aticam fummeé perficit naturam huma-

nam , complendo illam ,. & Deificando

adets

EE

in effe perfong fcu fuppofii Divini. Er-

1

g0.

28

Syallatus V1, de Intarnatione,

*4 DicoIl. Unionem hypoftaticam for-

h fcq

|

maliter terminari ad folam perfonalita-

I

|

tem Verbi Divini.

ia cum D. Thoma

FUU

hic q.5. art. 2. communis fententia, con-

Conf

tra nonnullos.

Prob. Siunio hypofta-

kX

fica non terminaretur formaliter ad fo-

dolicam

lam perfonalitatem Verbi Divini ; tune

gl uf

etiam natura Divina effet terminus for-

yu, n

imalis unionis hypoftaticz.

Sed hoc ad-

Min.

rob. Illud

g p

Tnitti nequit. Érgo.

u X

folüm ex parte Verbi Divini eít termi-

d

ius fortalis unionis hypoftatice , per

funiy

quod natura humana formaliter comple-

Q2

«urin effeperfonz ; quia nempe per Ver-

ttfenc

bum Divinum non completur formaliter

in effe naturz , utpote füb hac ratione

l

M t a

n ia

aliunde de fe completa. Sedin effe per-

fonz completur per folam Verbi perfo-

i rl

fot, w

malitatem 5 ciüm natura Divina non fit

formaliter perfonalitas, neque includat

LT

tdn d

füb(iftentiam aliquam abfolutam, ex di-

&is num. 20. Ergo.

(s ]

(

Confir. I.

n

uamvis enim tota períona

Verbi in Myfterio Trinitatis dicatur à Pa-

tj iv V.

:ca:erginu

tregenita, adeóque fit terminusqui produ-

étus, nibilominus terminus formalis fi-

li

v€ qu) productionis eít fola Filiatio, feu

lm

períonalitas Verbi, prout in'Tra&t.I. de

i r

DEO difp. y. art. 2. dictum eft. - Ergo, li-

[

Vy

€ét tota perfona Verbi dicatur incarna-

u »ll['p(

te

i !

La

bifputatiol, Artic. 1H

29

mf

ta, feu hypoftaticé unita naturz huma-

Qefüni.

TLTA

nz, nihilominüs terminus formalis quà

eít fola filiatio, feu perfonalitas Verbi.

It t

Confirm.Il. Authoritate Conc. To«

niohydh

let. XI. in formula fidei, per fedem Apo-

at

d

irin; w

ftolicam approbata, fic ftatuentis : selus

erminil

gilius (u[cepit humanitatem in. [ingularitate per[o-

Sedhd

f& , nen in unikate nàtuya Divine , id eff . in eo,

rob, l:

quod proprium efE Yilii, non quod commune Trini-

i bt

tati.. Sedfolaperfonalitas Verbi eft pra-

dicatum proprium Filio.; natura enim,

ntice , t

communis eit toti Trinitati. Ergo.

Itet com

Conf. III.. Authoritate D. Thom. art,

n* pcrï;

€it. fic concludentis : Effe terminum a[fum-

q formil:

prionis non. conveuit natura. Divine , fecundum [e

Juc ratt

ip[am ; (ed ratione per[one, iu qua confideratur, Et

din f

ideo , primo quidem, ér. proprifimé per[ona dicitur

Verbipti

aJfumere.

secundarió autem . dici potefl : quàd

jvint t

etiam natura. afunpfit naturam. ad [ui perfonam ;

que Id

€» fecundüm bunc modum dicitur matura Incarnata,

ytam, g:

Objicies I. contrá primam.

Si unio 56

hypoftatica Verbo Divino effet intrinfe-

vt p

er adve-

ca; tunc Verbum Divinum ,

diciri?

nientem in temporeunionem, fuiffet mu-

us p

tatum intrinfecé.

Sed hoc admitti ne«

s formal

quit. Ergo. Maj. prob. Nam Verbum

! filitio/

Divinum per unionem hypoftaticam ac-

in Tratt

cepiffet novam denominationem intrin-

j Bo

fecam , utpote intrinfecé unitum hu-

&uanitati, quam denominationem priüs

^

m W;;

non

N

350

Trallatus Vt,. de Incarnatione,

m pm

non habebat.

Sed accipere novam de-

QratuT s

nominationem intrinfecam eft intrinfecé

Aiconf

mutari, Ergo.

Confir, AuthoritateD. Thom. hfcq.2.

spelios

droaf

art. 7. fic concludentis : Owmis Relatio , qua

confideratur inter DEUM f creaturam , vealiter

x übje

zintri

quidem efl in ereatura , ton. autem. eft vealiter in

N00M 1

DEO, fed [ecundim vationem tantüm* quia nonin-

tfb !

sa[citur [ecundum mutationem. DEI.

$ic ergo di-

Bominti

cendum efl : quód bec uniouone[l in DEO realiter ,

lmuzt

fed. fecundüm vationem tantim, Etq. 16. art. 6.

Ht flnt

ad 2. refpondentis : quód fola humanitas

alb

er unionem hypoftaticam,non autem,

tftonimt

erbum Divinum fit mutatum: quiailla ,

l mütiin

que relativé dicuntur , po[Junt. de novo pradicari de

aliquo absque ejus mutatione ; prout. bomo fit dex-

as d

per, per mottm illius , qui fit ei finijler.

Ergo.

ii

Derfr

Refp. N. Maj. Adprob. D. Maj. Verbum

27D

ivinü accepiffet novam denominationé

n

intrinfecam, tanquáterminus perfectibilis

tv

per unionem hypoftaticá , aut humanita-

tT

ij

Dirio

tem affumptam. N. Maj. Tanquam ter-

minus perfectivus humanitatis affumptz.

h ïäx lntr

.'anm

C. Maj. Et ic D. Min. N. confeq. Ratio

diftinctionis ex num. 2j. conftat, ubi

II

lt

oftenfum eft: quód Verbum Divinum per

unionem hypoftaticam accipiat quidem

MT

,novam denominationem intrinfecam, non

t

tl

lam

fi!q i

N

tamen mutetuF intrinfecé ; quia per il

ne-

W

Difputatio1, - Artic. 1l

&

TO

neque intrinfecé melioratur, hcquc dete-

L r

floratur.

. Ad confirm. N. confeq. Nam Do&or

Angelicus folàm negat :

Oitn.

quód unio hy-

ii Mb

poltatica fit Verbo Divino

realiter intrin-

iil n

feca fübje&tive , non veró , quód eidem

Ti

fit intrinfeca terminativé, prout ex ipfa

N

ratione mutationis utrobique addudá

sicey

conftat. " Hinc etiam paritas de nova de-

DEO rl

nominatione dextri füperveniente ex fo-

la mutatione locali alterius, qui fit fini-

) 16 at

| humant

fter, folim'eatenus fubfiftit , quatenus

jon qut

etiam Verbo Divino potuit accedere no-

mqual

va denominatio, intrinfecé uyjri,

absque

wulla mutatione intrinfeca Verbi

; non,

y pl

autem fübfiftit - etiam quoad reliqua,

tht h

j D

Nam aliàs fequeretur: etiam denomina-

tionem writi folüm effe accidentalem,non

; Vete

qomimtiüüä

veró fübftantialem, quod do&trine Divi

home repugnat.

af

Objicies II.

Si unio hypoftatica effet 4 .

Verbo Divino,

quantumvis folüm ter-

aquim

minativé, intrinfeca 5 tunc adhuc Ver-'

js afumpt

bum Divinum

per eandem pérficeretur

Ye

, Ml

intrinfecé ; ad

eóque phyficé mutaretur,

ontat V

:

TBo. Antec.p

rob. Namintrinfecé per-

Jvinumy

fici nihil aliud

eft,

quam füfcipere per-

j quie

€&ionem real

em intrinfecé communi-

feam i

Satam, $ed unio hypoftatica eít perfe«

e

p uL

]

32

tradlatus VI.. de !hcamationcl

a

&io quxdam realis, eadémque intrinfe-

Df

€6 communicata Verbo. Ergo.

eulitt (3

Conf. Etfi, juxta quorundam fenten-

fion «t

tiam, unio fübftantialis inter corpus &

Chridus !

animam rationalem foli corpori fuübjecti-

deoque

vé, ipfi autem animz rationali folum,

if patit(

terminativé fit Intrinfeca; tamen anima

vis endt

per hanc unionem intrinfecé perficitur,

filomn

hyficé mutatur. Ergo pariter.

denómn

29

E

eíp. N. Antec. Ad prob. D. maj. In-

tem (

trinfecé perfici nihil aliud eft, quàm fu-

Veini

ere intrinfecé perfectionem réalem,

denerito

-

u

plicativé talem, quz fcilicet fit per-

ml t

/

fedio refpe&tu ipfius termini, eandem.

Mf

füfcipientis. C. maj. folummodó fpecifi-

il aum.

cativé calem, quz fit perfectio tantüm;

!i

d p

refpe&u alterius termini perfetibilis. N.

L

a Dmmum

maj. Et fic diftinctà min. Neg. confeq.

]

B

Ratio diftin&ionis iterató conftat ex nu-

[ m

mér.2$. & illo axiomate : . Quidquid reci-

Hine

ltll

pitur , per modum recipientis vecipitur.

'tn,

ad przítandam denominationem forma-

MA

Aj

(j

Vf

]em alicui fübje&o, feu reipsá, feu per

r

uandam ana:ogiam tali, non füufficit, ut

f

orm

ttidi,

a denominans predicatum aliquod

A fedden

in fe formaliter cóntineat, fed eciam ex

parte fübje&i requiritur capacitas ad fü-

1 Nf"&ll'ca fi(

fcipiendam hanc denominationem forma*

lem. Sicutigitur grati» habitualis Chri-

Y

Vj

V

fo intrinfóca , licét eadem . entitativ

m

um

^

Difputatio 1, Artic. 11.

.33

t mtr'liä

fümpta fit formalis fan&itas, & filiatio

0[

DEI adoptiva, nihilominüs Chriftum for- .

" fentes

maliterfolummodó denominat fanctum, &

non veró Filium DEI adoptivum, quia

ts k

UM

Chriftus non eft perfona DEO extranea,

ii

À

AUA

i

adeóque hujus denominationis incapax 5

3men qu

ita pariter unio hypoftatica ,' quantum-

vis eadem fit entitative perfe&tiffima, ni-

: p

IT

hilominüs Verbum Divinum formaliter

denominatfolummodó unitum ; non au-

Di mli.b

tem quoque formaliter perfectum; quia

, quani

m reale.

Verbum Divinum eft incapax , ut hanc

denominationem formalem ab unione

lt üt t

*

hypoftatica recipiat.

j, eniz

Ad confirm, N. confeq. Difparitas eft:

olb f

Chio tunt

uód anima fit capax reciplendz perfe-

ionis fuperaddite ; fecüs autem Ver-

fe&ibis

bum Divinum.

Neg, n

Objicies III.

Verbum Divinum

pef ;o

onftat er

unionem hypcftaticam fibi intrinfec

ama

Quidquür?i

faltem redderetur imperfe&tum. . Ergo,

pl

^

Antec, prob. Nam unio hypoftatica,nori

onem ((

obftante perfectionefüa, eft entitas crea-

i, f

tà, adeóque limitata , & confequenter

n fuiïgk,ü

imperfecto. | Sed hoc ipfo Verbum Di-

vinum redderetur.imperfe&um; fi unio

fpd t

hypo&aticg eidem foret intrinfg;a. Erf

xdips U

"24

-

Confirm. I.

Verbum Divihum ante

onem ff

jl Ü

&ius,

-unionem hypo&atipam fuiffec perfe

" emitaf

quam

:

24

TratatusVI,. de Incarnationg.

g;' H'AW

i;uäm poftunionem. Ergo. Ant. prol,

gt

Nam Verbum Divinum ante unionem,

*

nullam habebat imperfectionem intrinfe-

o

cam, fecüs autem poft unionem,

Sed

;mpene&l

hoc ipfo fuiffet perfectius ante unionem.

V

Ergo.

qod Ve

irmalit

Confirm. II. Complexum ex Verbo

Divino & hypoftatica unione, utpote de-

ifo dl

feGibile, eft minüs perfectum, quàm fo-

'aniongt

lum Verbum, utpote indefe&ibik. Er-

dietent

u dat

Mu

[1

Aefi -N d. Ad

;

€

rob. D. maj. Unio

er fioDi

hypoftatica eft imper

&io, &fmul o-

mnia przdicata,quz formaliter continet,

gtl

pote

communicare Verbo Divino. N.

i, qi

maj. Etfolüm illa predicata communi-

Jutonebucr

r J

carepoteft, quorum capax eft Verbum.

a C.

C. maj. & fic diftin&à min. N. confeq.

Ratio diftinctionis eft; quód unio h

?

u gompfqr«

ftatica, quantumvis eadem fit perfe

dtio

m i

ipfi Verbo intrinfeca, non denominet il-

Jeur

i

lud formaliter perfectum, cüm Verbum

fs

J

;*lh

S;

( d

hujus denominationis ab unione reci-

iende fit incapax, ideóque folummodó

Xült

DBQ

ilud formaliter denominat unitum, ex

: Eü, l

dictis refponf. preced. — Unde pariter de

k depn

unione, quatenus hzc eft entitas quz-

i

dam creata, adeóque imperfe&tio, di-

fcurrendum eft.

RTT

(vi&,q

Ad confirm. I,.N. Antec, Ad prob. D.

maj,

h

Diszutati& l. Artic. Il,

35

M

v Ut

1naj. Habet imperfedionem terminativé

fibi intrinfecam, & hoc ipfum eft imper-

nitri,

fedio. N. maj. .Et hoc ipfum nulla eft

um W

imperfectio. C. maj. & (ic diftin&tà min,

fetting,

N. confeq.

Ratio eft ; quia hoc ipfo,

uód Verbum Divinum fit incapax, ug

I erVe

formaliter denominetur imperfectum, eo

& u

ipfo nulla eft imperfedio habere hanc

m qua)

unionem fibi cerminative Intrinfecam,feu

:&iblkl b

effe cerminum intrinfecum illius unionis,

uc eft entitativé impérfe&tio.

, ln

Ad confirm. II. D. Ant.. Complexum

&fimd

ex Verbo Divino, & unione hypoftati-

ter contir

ca, utpote defectibile, eft quid minüs per-

) Divino.!

fedtum, quàm folum Verbum, denomi-

natione hacredundante ini

fum Verbum.,

3 COT

eft Velr

N. Antec. Redundante folàüm in ip(am,

j

, N cot

unionem. C. antec. & N. conféq. Cate-

rüm complures fimpliciter negant antec,

x unio l

T

& quidem ideo ; quód complexum ex

denomit

DEO & creatura neque fit perfectius, ne-

u

e minüs perfe&um, quàm folus DEUS,

cim Vets

N

am hoc idem complexum formaliter

unione ré

( folummw

includit DEUM, qui neque femetipfo in«

[ unitum,?

ferior eft, neque per adjunctam creatu-

ram fic deprimi poteft, ut fe ipfo infe-

1de ariw j

rior evadat.

exitis (

Unde complexum hoc abs-

ue ulla contradictione (imul infinite per-

afettio, ! ?

e&um eft, quatenus nempe DEUM im-

A

POKO

| M gmb;

36

"TraflatusVI, de Incarnatione,

portat, & fimul dm

erfe&um eft, qua-

i

dit.

llgmt» :

tenus creaturam-inc

us f

32^ Objicies ultimó contra fecundam. In-

imgr

'

ter naturam Divinam, & períonalitatem

gt

Mbetur.

Verbi, fa&à comparatione immediatá,

*

n

on intercedit alia diftinctio, quàm fo-

mim hi

liüs rationis ratiocinatg.

Sed hoc ipfo

'abora

natura Divíina eft terminus formalis unio-

i Mi

nis hypoftaticz. Ergo. Maj.füpponitur

T8:77]

ex Tract.I. de peo num.$09. Min. prob.

Repugnat, utinter extrema, períolam

je, iBl

spdu

rationem diítin&da, unum, & non aliud

mondc t

fit terminus formalis unionis hypoftati-

ca.

Dd

Ergo.

Ofaiuil

Confirm. I. Nam juxta PP. & Concil.

Mintwng

fimpliciter verificantur iftwe : Divinitas e[f

ia li

unitabumanitati: Natura Verbi eft incarnata, Er-

al Eu

go. QConfeq. prob. Si etenim fimplici-

ter verificarentur hujusmodi propofitio-

PT M

aol

nes: Natura Divina generat , Natura Divina ge«

bäüüef «

meatur ; tunc eo ipfo in myfterio Trini-

Tiguen

tatis non tantüm filiatio, fed etiam na-

| N

tura , feu Deitas, effet terminus formalis

di

refpe&tu generationis active. Ergo.

aW

»fliw

Confirm. II. Nam Concilia folüm ne-

DN

)

t m

gant: Naturam Divinam, prout commu-

nem tribus perfonis, non autem, prout

"m

contrac&tam per filiationem, effe unitam

"RUA

naturz humanz, Ergo.

mmü

Atl

pE

Refp. N min, .Ad prob. D. antec. Re-

m

p

Jä(;,,;:

tí

j

«Difputatio I,. Artíc, 11

D

37

Lme?t, ü

pugnat, ut unum, & non aliud fit termi-

Qd

nus formalis unionis hypoftatice füb ea-

dem appellatione. C. antec, füb diverfa

Tdtus

um

appellatione. N. antec, & confeq.. Ratio

0, qinj

habetur ex Myfterio Trinitatis.

Sicut

Sed vt

enun hzc predicata apparenter contra-

ol

dictorla : Natura neque generat , neque genera»

j füppo

turs Paternitas vealiter. identificata Natura gen-

tat, Filiatio generatur, ab omni contradictio-

Mi

, pert

ne, reipía tali, falvantur per diverfam,

appellationem , vi cujus natura Divina

& non d

i hypot

non eít natura generans , neque genita,

e€ft tamen Paternitas generans, & Filia-

D. & Cont

tio genita, ideóque hzxc diverfíà appella-

tio fundetur in fola diftinctione perfona-

: Dirintui

Ht

li, mixta identitate fübítantiali , inter Pa-

trem & Filium, quam fides docet ; ita

nim fmpl

pariter in Myfterio Incarnationis per di-

ii propoüu:v

veríam appellationem in hac eadem di-

ii D]

ftindione fundatam falvantur hzc przdi-

vilerio T

cata apparenter contradictoria : . Natura

f etim?

Divina non e(! terminus formalis unionis hypo[lati-

jnus frm?

«£, Perfonalitas Verbi e[l terminus formalis: unio-

», lgo.

uis bypo[latica ; quia. fcilicet natura non eft

ii olurt?

natura formaliter terminans unionem.

Yout COm

hypoftaticam, eft tamen perfonalitasVer-

jten, pt*

bi, terminans formaliter eandem unio-

df unti

nem hypoftaticam.

, Ad confirm. I. D. antec. f(impliciter ve-

) anteo J

f

rificantur in fen(ü à Patribus, & Conci-

,

€ 3

liis

28

m&ams VI. dtklntdmdtiane.

u

liis intento. C.antec. Spectato etiam

rigore Dialectico. N. antec. & confeq.

«t

pm*e&nm

Ratio eít; quód fenfus per has locutiones

intentus non fit alius, quàm contra Ne-

]

l

fs v

l

jc ll

ftorianam Hzrefim propugnare veram

!

|

;

(

Chrifti Divinitatem. . Ad hancveró pro-

tum in

pugnandam nullatenus requiritur, utna-

tura fitterminus formalis unionis hypo-

ft ml

ftatice. Quin imóipfa Concilia contra-

ninr

rium docent , üt ex num. 25.liquet.

adir

Ad confirm. II. D.antec. Et hoc ipfo

&

denei

negant folam perfonalitatem Verbi effe

terminum formalem unionis hypoftaticz,

mparfurriw

vl

N. antec. Hocjpfo neeant naturam Di-

xinam eíle terminum

ormalem unionis

hi Dim

. Ra-

inagzs d

hypoftatice. C.antec. & N. confe

tio eft; quiahocipfo , quód natüra

i

olüm,

ff

tsf

proutcontracta per Filiationem, fituni-

ta humanitati ; eoipfo non eftunitara-

j t

tione füi, fed folüm ratione Filiationis ,

df

fecum realiter identificatz ; adeóquehzc

ul

fa.

fola eft terminus formalis unionis hypo-

tintd

ftatice, alioquin illa reduplicatio exce-

As

A ens

tiva fruítra adhiberetur.

Ex hucusque

lib

"

dictis

Tf Diyy

34 - ConftatI. Quódunio hypoftatica Ver-

ht [

bo Divino fit quidem intrinfeca , cüm il-

"m

lud fit fübítantialiter unitum naturz hu-

[ :l'

bl

manz; non tamen fit eidem intrinfeca

Imn««e

]:

j

Nan

li

fübjedivée, fed folüm terminative.

Ver-

W.

Mifputatio " Artic, 11

39

A ts

Verbum Divinum per hanc unionem, in

C U tj

tempore fupervenientem , neque ullam

a hts

perfe&tionem intrinfecam de novo acqui-

f o y

fivit, vi cujusredderetur perfectius , ne-

ue ullam amifit, ut evaderet imperfe-

B v

1gqcven')p

ius. Cüm etenim, tumin effe naturz,

LPICUE,

,

tum in effe perfonz , Verbum Divinum

inionisl

fit (impliciter infinité perfectum ; hincab

vcilia n

unione hypoftatica folummodoó recipere

oteft formalem denominationem uniti,

.liquet,

Ethoci

& perficientis humanitatem, non autem

n Verbi

denominationem perfeGi,aut imperfecti ;

fhypoftati

utpoteutriusquedenominationis ab unio»

: matotat|

ne recipiendz incapax. Sicut autem Ver-

Valem eni

bum Divinum refpe&uunionis, vel hu-

4

manitatis affumpte , non eft fübjectum.

, Confa

Tatüta

!

0!?;

phyficum , fed folummodó terminus in-

trinfecus , ficetiamrefpe&tu humanitatis,

yem, ftu

; elbunim

uam denominat fübfiftentem , folummo-

6 eftformadenominans , non autemfore

y Filatos

adelqueit

ma phyfica. Hec fiquidem in fenfü ftri-

&o fümpta eft ensincompletumab intrin-

gnionis lj

feco exigens unionem füi cum alio, tan-

plicatio u

uam fubjecto , cujusmodi exigentia in

Es huast

erbo Divino admitti non poteft.

.

Conftat II. Quód unio hypo

ftatica äy

ofirici

fict, cin

Verbo Divino fuübjedivé fit extrinfeca,

adeóque foli humanitati non tantüm ter-

unatur? 5

minative, fed etiam fubje&tivé intrinfeca.

y intrint

,P

Hs fiquidem pex ipfam unionem intrin-

um

ec

l

49

Paäatu: VI,. de IWcarnatióne,

ationi

fecéperficitur, adeóque eft (übje&um phy-

ficum refpectu ejusdem. — Ratio hujusul:

i r

terioreft ; quód omne illud fit fübjectum

Yei d

femimis

phyficum , quod per aliud: intrinfece ad-

veniens reipfa mutatur, feu perfe&tius ,

virmimi

aut imperfectius evadit ; illud autem fit

fs p

folüm terminus intrinfecus , quod per

b Mvl

aliud intrinfec? fuperadditum mutari ne-

|maidi

!

uit

Quód (i veró dicatur : bujus dif-

! atj

J

&

rentiz exemplum affignari non poffe in

g

rebus creatis, cüm omnis creatura per

Incurfgijm

aliud intrinfecé adveniens mutetur phyfi-

du

cé ; feu perfectior, autimperfedtior eva-

jrtel

dat , adeóqué fit fubjectum phyficum, tunc

i OY

u'trone? idipfüm concedendum erit, jux-

vdidio

'

ta illud Concil. Tolet.I. in profeflione fi-

Qm

"

dei dicentis: si ratioue hoc wyflerium eolligere-

L

tur: non effet tnirabile ,. fi exemplos. uen effet [in-

ulave,

M

$6 Conftat III. Quód terminus formalis

MT

unionis hypoftatice non fit Deitas, feu

Natura Divina, cüm per hanc formali-

fiittn

ter in effe perfonz compleri non poffit

humanitas affumpta ; adeóque terminus

"

formalis fit fola Verbi períonalitas , vi

It

cujus utraque naturà in Chriíto formali-

!

Ittm (

ter fübfiftit. Sicut enimin Myfterio Tri-

Ut a

nitatis totaperfona Filii denominaturge-

Ws

nita , ut eadem fit terminus , qui à Patre

COIL*ämr,

producitur, etíi terminus formalis gene-

Wa

Ia-

u

At

hnj

rationisactive fit fola filiatio 5 fic etiam

1 j

in Myfterio Incarnationis tota perfona

Jtfig

Verbi denominatur incarnata , tanquam

Itfb

terminus , qui hypoftaticé unitus eft, erfi

A v

terminus formalis unionis hypoftaticz fit

ld atini

fola perfonalitàs Verbi.

Sicut proinde

, quig

m mutgty

in Myfterio Trinitatis, absque ülla, con-

tradictione; natura Verbi non eft genita

^t huj

ratione fui , & tamen realiter eft Filiatio

non pl

genita ratione füi, fic etiam in Myfterio

CrédtQ

Incarnationisnatura Verbi , absque ulla

wtetur pl

contradictione , non efthypoftaticé unita

tiediote:

ratione fuüi, eft tamen Perfonalitas Verbi

yücum, t

unita ratione füi, Nam utrobique hec

lum erije

contradi&tio per diftin&tionem perfona-

rofelox

lem,mixtamþ identitate fübftantiali,falva-

firim odj

;ur.

ln m

'

ARTICULUS Ill

inus form

1l

t Deiti,

l

!]

:

!

n omnes nature bumane partes

11

]

ync fom

ii

"

Jffut terminus immediatus unzo-

r non p

ni.f bypoflatice?

ue tetmum

?

[U

ndlitis !

Renotandum I. Quód fide Catholica 5

P

certum fit : naturam bumanam , pro-

jfto formá

fyterioTt

ut hec ex corpore & anima rationali, ad

invicem fübftantialiter unitis , intrinfecé

yninaurp

conftituitur , à Verbo Divino fuiffe affum-

t àDut

ptam, üt ex fymbolo Athanafii num. 1.

H

au-

.rmaïisga;;

4

TratatusVL, de Incarnatione,

&ddu&o conftat. Hinc Chriftus de fe ipfe

[ 85.

Ma:th. XXVI. 58. Triffis eft anima mea us-

gur, u

quead morten . Et Luc. XXIV. 39. . Videte

iWPm

uantus intas , C pedes mtos 5 quid egoipfe fum, Pal

Preno

qtesd

pate, cr videte , quia [piritus carnem , c offa non ba-

bet , ficut me videtis habere, — Ex quibus reji-

pus&an

ciuntur deliriahzretica, tum Apollinaris,

tet ett

megantis, à Verbo affumptam effe animam

tts, QU

rationalem , ideóque affirmantis ; quód

fuifedi

ipfüm Verbum fuerit locó anime: tum

n

Marcionis ,fingentis Chrifto corpus phan-

vtf

taíticum : tumValentini, attribuentis cor-

lf m

us ccelefte , contra illud Joan, 1. r4.

m pnt

Verbum Caro facium e[L.

ln

$ Prenot. I.. Quód corporis humani

ia

partes principales fint organice , ideóque

t d u

animatz, üt caro,& offa.

Ex his autem

DE

aliquz neceffarió requiruntur , ut corpus

i

!

n

2b anima naturaliter informari poffit, cu-

fs Chr

jusmodieftcor, & caput: aliquz nonita,

ii

üt oculi, manus, pedes.

Ecóntra alizx

PL N

partes non fünt organicz , utpote fluidz,

i,

adeóque

robabilits non animatze, üt

ümren

fanguis , pituita, flava, & atra bilis, fine

RE

quibus tamen anima connaturaliter par-

telien

£es organicas ipfius corporis informare

vcj h Vafqb

nequit ; ideóque principales humores ap-

"t i

pellantur, Rurfüs aliz , nequeorganicz,

IWmo

neque neceffarie ; attamen ad decentiam,

LT

-ermatum pertinentes , üt eapill , &

u-

Nl

W,

"Di[putatio 1, Art, IIl

45

l[hlS k W.

üngues. Demum aliz folüm excremen-

LLULTI

p Ti

titiz , ütfaliva, &lachrymz, qux cantüm

improprié partes corporis nominantur.

lm

Prenot.1IlI.

uód proinde certum fit 5 » g

JLTUM

partes effentiales humanitatis, nempe cor-

f qubu i

pus & animam rationalem , & confequen-

n pl

ter etiam fingulas corporis humani par-

m effegim

tes, qux animatz fünt, à Verbo Divino

Nntss q

fuiffe affumptas , & quidem immediáté ;

animg:

ideóque pariter ab oppofito certum fit :

COTpus p

partes folüm excrementitias , neutiquam

tibuentisi

fuiffe affumptas, cüm proprié loquendo

Ton, u

non poffint appellari partes humanitatis.

Duplex igitur folüm quzítio reftat, pri-

ma fcilicet:anunio hypoftatica fuerit ter-

'poris huy

nice, idtig

minata ad unionem íübítantialem inter

Ex hisat

corpus & animam Chrifti? Secunda: an

tur, u m

€a quoque immediaté terminetur ad fan-

var pl

guinem Chrifti, & confequenter etiam

ad reliquos humores principales?

dliquenond

Toonta

Dico I. Non folüm corpus & animam ,e

zationalem, fed etiam utriusqueunionem

upocdil

fuübftantialem , effe terminum immedia-

anymita, !

g hlss

tum unionis hypoftaticz.

Ita cum D.

"Thom. híc q. 6. art. j Suarez. Difput. 17.

aralitet p

ris jnforml'

Se&. ;. Vafquez, & plerique contra Hur-

humorest

tadum, Aldrete , W/adingum, aliósque.

Prob. Unio hypoftatica formaliter &

|

ueorgai

immediaté terminatur ad naturam huma-

i

decenu

pam , quà calem, feu prout complctam in

" zapml ;;

44

Tradiatus VI. de Incarnatione,

effe naturx humanz.

i,

Sed hzc , quà ta-

lis, formaliter conftituitur, non tantüm

EPCanärl

per corpus & animam , verüm etiam

utriusque unionem fübflantialem.

r

p

t a

[6)

l j

) termir

-' Maj. eftcerta. Sicut enim exparte

V

erbi affumentis humanitatem , unio hy-

i ifan

g com

poftatica formaliter terminatur ad perfo-

nalitatem Verbi, quia per illam humani-

quod fi

qu tll

tas in. Chrifto formaliter (üubíiftit; (ie

etiam ex parte naturz affumptz debet ea-

u (

HQUUMIF

dem formaliter terminariad id , quod fub-

fitit, nempead ipfam humanitatem, pro-

prab, At

of

ut completam in. effe naturz, — Min. au-

inla i

tem prob.

Seclusà fiquidem unione füb-

&i pl

ftantiali corpus & anima rationalis non

funt humanitas, feu natura humana, &

vt p

ideo Chriftus in triduo tnortis non erat

!5 p

homo , àt ifthíc D. Thom.

2$ O« . AEf . A.

kuti,

lod

contra Richardum à S. Victore docet.

rgo.

trinm

«

Confirm, I. Nam ncqu,cv corpus, ne-

v licy

queanima, przcisé ratione füi ; fed pro-

(

i dt,

]u

ut conflituentia humanitatem ,- à Verbo

d

nj

Divino primitus funt affümpta. Ergo.

1ttis|

Ántec.prob. Authoritate & ratione D.

læ,q

g

Thomzq. & art. cit.,fic concludentis

e

.

RUL

us

Dicendum efl : quód Verbum Dei a(fumpfit partes hu-

*f

At

manenature , mediante toto, Sicut enitn affumpfit

h!

QUj

h

«orpus propter ordinem , quem babet ad animam ra-

u

tiopa,

T

^s

-le(n/; ia éorpts. &j animam affumpfit propter

[, 41

rm'm.

- Difputatio l, Art. Ill

4j

| hæc, W

b n

erdinem , quem babent ad naturam bumanam, Erf

Vtin i

Oöonfïrm.II. Nam ad illud, ex parcé

i,

termini affumpti, formaliter & immedia-

La

té terminatur unio hypoftatica, quod

ETb p

per ipfám perfonalitatem Verbi formali-

Sed

Ditur d

ter completur, in effe perfonz.

il hr

quod fic completur, eít natura humana,

- fubítin

quà talis, feu prout formaliter conftitu-

t deber

tà per corpus & animam, ad invicem füb-

Min. ruríus

hgi, quoii

flantialiter unita. Ergo.

üititem

prob. Authoritate & ratione D. Thomz

?. Min.;

q. cit. art. 4. ad 5. fic refpondentis : Prisis

m wiontt

fecundim. intelle&um oportet , quód caro wmiatur

ationals n

anima , quàm Verbo DEI $ quia ex uuione ad ani.

'à humani

mam babet , quàd fit unibilis Verbo in per[ona : pra-

Oftis non

fertim 5 qui4 per(ona nàn invenitu

lali uatu?a,

,

r, hifi 'in ratia-

n

f 0. df

Adore dot

:

Dicoll. EtiamSanguinem Chrifti, effe 43

terminum immediatum unionis hypofta-

tica&. Ita cum D. Thoma híc q. j. art.2.

k Compts, !

e füi; fedn

& q.f4. att. 2. communis, & certa fen-

tentia.

Prob. Nam terminus immedia-

temy À VCIb.

tus unionis hypoftatice fünt omnes illa

mpa. A

partes, qus& ad naturam corporis huma-

&t

Sed inter hos etiam eft

oncludents

ni pertinent.

fanguis, quantumvis füupponatur non ani-

;,,,;;jrymah

matus. Ergo.

Min, prob. Ad naturam

p anin u

corporis humani pertinent omnes illz

p du

partes, fine quibus fimul conjun&is ani-

Jumpäï P"ff

ina

46

1ralatus VI, de Incarnationt

ma rationalis corpus humanum connae

Gj

zuraliter informare nequit. Sed absque

p

fanguine, quantumvis non animato, cor-

Ohji

us humanum ab anima rationali conna-

Dimum

turaliter informari nequit, ideóque jux-

ts

ta D. Thom. q.j4. art. 2. Manifeflum ef ,

'lghhoc

quàüd. ad naturam corporis butmani pertinent carnes,

tce i

c offa, & (anguis, Exgo.

Mi pr

Confirm. I.. Authoritate Concil. Tri-

Theolo

dentini. Seffione XIII. cap. 3. deSacram.

tim L

Euchariftie ftatuentis : Semper bec fides in

gus, i

Ecclefia DEI fuit . flatim poft confecrationem , ve-

j

qun Domini no[Iri corpis , vertínque ejus (angti-

i.

non , [ub panis d vini (pecie, unà cum ipfius ani-

intm di

a w divinitate exiflere $. v corpus quidem fub

$, qui

t

jpecie panis, dv Janguinem (ub (pecie vimi ex vi

yerborum , ip[um autem corpus (ub (pecie vini , &&

ys d

fanguinem (ub (pecie panis , animdinque. fub utra-

i, ]

que , vi illius naturalis eonnexionis &i concomitan-

tetleimr |

tia , quÀ partes Chrifli Domini , qui jam ex mor-

2 pterg

tuis vrejurrexit, non ampliàs moriturus, inter. (e co-

uml

u

d

h

li

í

0l

1

pulantur , Divinitatem porrà propter. admirabilem

y

l

ejus cum . corpare & anima bypo[laticam unionem.,

[

M

frtiy

,

Sed hoc ipfo fanguis eft pars humanitatis,

1

ConHEm,H

uam Chriftus affumpfit. Ergo.

p

Is

Confirm.Il. Authoritate ClementisVI.

d "Wfllta'

in Extravag. Umigenitus: de Pocnit. & Re-

bl [mn tl

miff. fic loquentis : Nen guttam [anguinis 1m0-

tl

Nv

dicam , que tamen propter snionem ad Verbum pro

h

Wmm

redemptione totins humani generis. [uffeciffer , fed

]

£0-

T

'Bifput?tio l. Arfit;. Ill

9

RTM

copies? velut quoddam. profluvium mo[citur angui-

X

sem profudiffe, Exgo,

Ia

ObjiciesI. contra primam. Verbum.

Dd

Divinum unionem

ubftantialem inter

44

li

corpus & animam triduo mortis dimifit,

Nriini

$ed hoc ipfo eandem vi unionis hypofta-

i prtüti ia

tice immediaté non affumpfit. /Ergo,

te Condi

Min.prob. Nam juxtareceptum axioma

"Theologicum, à D. Joan. Damafc. tradi-

.j deut

tum. Lib.III. deFide, cap. 2. . Verbum Di-

p lu

vinum , quod (emel a[fumpfit , munquam. dimifit,

Af

rgo.

Ángt qu u

Confirm. I. Ut natura humana à Ver-

ii m if

bo Divino dicatur immediaté affumptaz

i gl

füfficic, quód terminus unionis hypofta-

tice immediatus fint corpus & anima, ut-

hr mit

LIULI

pote partes effentiales, r quod, humanie

indi f

tatis. Ergo. Antec.prob. Ut natura hu-

jotir ( (

mana dicatur genita, füfficit, quàd ter-

j ff jict

minus generationis fit unio fübftantialig

ariiris m )

inter corpus & animam rationalem; et- -

fi unio fit folàm pars &t quà, humanitauis,

ppit Mmilf'ä

hia m

Ergo à fortiori.

|

Confirm. II.

Nam snima & COFpus s

ars hum

, higo

cum utriusque connexione & unione,

yte t

funt humanitas. Ergo,licét unio hypo-

Ítatica non terminetur immediaté ad

j Dont V

unionem hanc fübftantialem , adhuc Ver-

m d

bum Divinum

ia

manitatem.

aüumpüt kmediaté hu*

m'm'; fu LU )

Refo,

y

48

Trackatus V. de l;wamatiane. .

h

MA

-Refp. C. msj.

N.min. Ad prob. D. an-

4j

tec. Verbum Divinum,; quo

d femel af2

gryaeq

t pb

fümpfit,

tanquam partem fübftantialem,

nuaquam di-

sqo, n

&t quod , ipfius humanitatis,

dendo p

mifit. C. antec. tanquam partem folüm

N.antec. & confeq.

Ratio habe-

w B

üt quà,

sendo Imy

tur ex

do&rina ipfius Div. Damafc. qui

di&um, folüm ideo attulit,

yon af

axioma pre

P

ué

fancilen,

ut oftenderet, 1

ntriduo mortis, z

!

etrun t

animam & corpus , permanfiffe hypofta-

conpolm

tice unita Verbo Divino ;. etíi fueritde-

ftructa unio fübftantialis inter corpus &

Aludm,

mutarinn

animam.

Quinimó ad ipfüm finem In-

carnationis, íeu redemptionem humani

g ln

gen

eris per mortem Chrifti obtinendam,

mito: M

necc

ffarium fuit, utunio fuübftantialis in-

x

ter corpus & animam ad tempus aliquod

n fde

3 Verbo Divino dimitteretur, donec ea-

;«sb

!

H

q, i

"

L]

demiterü refürgendo affumeretur.Sic pa-

tplnon

titer certum eft: multas partes corporis,

|

(jem TT

exceptà primigenià, utpote vi caloris na-

h

t

turalis confumptas , à Verbo Divino fui(-

|

l^

X lil

fe dimiffas , & viciffim alias, per nutritio-

( hr

|

nem acquifitas, ab eodem fuiffe hypoftati-

atl

cé affumptas.

28f

Ad confirm. I. D.antec. Spe&tatàpro-

|

cisé doctrinà Fidei Theologicz. C. antec.

Mi

Spe&tato fimul rigoreDialectico. N.ant.

in]|

"

& confeq. Quinimó hinc potiüs confir-

l

Arttnr

satur noftraconclufio. Hoc ipfo enim,

POitgqümum

quo

(/N

bi[putatio l, Artic, IlI,

49

la, :

quód agens aliquodproducat unionemin-

d fend j

ter partes,quantumyis à fe non productas,

li

€o ipfo producit compofitum ; econtrà

, Ut d

veró , fi unionemnon producat, tuncpro-

partm (s

ducendo partes non ptoducit compofi-

, Mitd

tum. Ergoetiam Verbum Divinum affu-

" Damdt

mendo immediaté corpus,& animam, &

| ideo qt

non affumendo immediaté unionem füb- *

MOrtis, x

ftantialem, non affumpfiffet immediaté ,

Yüfe hp

fpe&tato faltem rigoreDialedico, ipfüum

etf fuenti

compofitum, feu humanitatem.

Yer Corpi

Adconfirm. 3. D. antec. Si etiam unfo

(im fineml

importeturinre&o. C.antec. Secüs. N.

onem hun

antec. & confeq. Sicut enim falfa eft hec

j obtinend

propofitio : Peftrus,c Paulus cum foanne [unt

abflantial

tres bomines , fi Joannes non folim Gramma-

enpus dl

ticaliter, fed etiam diale&ticé importetur

in obliquo, ita pariter de füperius addu-

ur, dontt

yretut t

&a propofitione difcurrendum eft.

ts CO

Objicies II. contra fecundam.

Ver-

6

bum Divinum affumpfit corpus folàm me-

evi cdore

if DlVIHOhL

diaté. Ergo idipfum de fanguine dicen-

dum. Antec. prob. Auth. D. Thom. híc

, p i

'ui(fehypomü'

.6. art. 1. & 2. docentis, cum D. Augu-

ino: quàd Verbum Divinum affumpfit corpus me-

gt

diante anima , quinimb ip[am animam mediante fpi -

ritu , (eu mente,

Ereo.

(

jc O. at

&I.CO- j 'æ

Confirm.I. Nam fanguis, juxta proba-

bilem fententiam , non eftanimatus ; ut-

otiis C0

pote proximum alimentum ipfius cor

p

r1S

i €

w

1

$o

TrallatusVI. de Incarnationt.

y

risanimati. Ergo, ficorpus,quantumvis

ss uml

animatum, folàm mediateé à

erbo Divi-

;orportamr

noaffumptum eít, idipfum à fortiori de

utdeäcicnge

fanguine inanimato dicendum erit.

aturg

Confirm. II. Nam plures fanguinis par-

l

if

tes per decurfum vite fünt amiffe , quin-

! Meorf

imó totus fanguis in paffione effufus. Er-

intenimi

o.

dtariote

Refp. D. antec. Verbum Divinum af-

hml

fumpfit corpus folüm mediate,feu median-

npui,

rzciseé intentione af-

. teanima, fpectatà

limdhf

fumentis. C. ant.

;

pe&atà etiam unione

tedtvistn

affumentis. N.antec. &confeq. Ratio

mv

eft; quódfpe&tato folüm ordine intentio-

üfumdæ t

nis Verbum Divinum quidem affumpferic

tftttion

corpus mediante anima, & ipfam animam

mediante fpiritü, feu mente, quinimó cor-

Ohiicie; l1]

1itty

pus,& animam intelle&ualem. mediante

"i

toto,non tamen hincfequitur: quód etiam

1 8 hy

unio hypoftatica cum fanguine fuerit fo-

"tl

lümmediata. Unde folüm eatenüs verifi-

catur: quódVerbum Divinum affumpferit

'l?fn)

d

!)

corpus mediante anima ; quatenüs corpus

n

i

i

. affumpfitpropter animam:& corpus,& ani-

mam propter humanitatem , five prout

ïf"«gcorpore

D.

conítituentia naturam humanam.

WLN

«:::amh

Ad confirm. I. N. confeq. Quamvis

étenim fanguis fit proximum alimentum

lu

i m

")

corporis animati, non tamen eft purum

"H d

ui-

(

me()lw

alimentum; .&diïmul &(t neceffarió re

fitüs

Q"'l]u Sl

M

Difputatio l,. Art, 1II,

Qu :

ji

ö

oD

firas ad multas alias a&iones vitales, à

corpore animato exercendas , ita quidem,

| 'afor.tiori b

ut deficiente,vel exhaufto fanguine , illud

m ,

connaturaliter ab anima informari non

,

sfintin "

offit.

mlb qi

te fl h

Ad confirm. II. C. antec. N. confea.

Sicut enim corpus,& anima nonobftante

1 Divinni

feparatione fua, manferunt in triduo mor-

tis hypoftaticéunita Verbo, fic etiam de

xtlö,fäumcd'iï

lntentionti

fanguine, quantumvis effufo, di(curren-

dum eft :illo fcilicet, quem Chriftus dein

&tlm unit

w M

redivivus iterum recepit , etfijuxta com-

munem fententiam, partes illz, quzre-

rdine intent

ftituendz corpori refürgentinon erant,

m alïumpfc

amiferintunionemh

ypo aticam.

Ipfumam

Objicies III. Hoc ipfo,

uód fànguis 48

& qünimit

non fit animatus, €o ipfo habet formam

jen meli

fubftantialem, & quidem totalem fibi pro-

m quüdtar

priam. Sed hocipfo immediateé unitus

vl f

noneratVerbo. Ergo. Min.prob. Hoc

yeatenis vt

ipfo , quód formam fübftantialem, eámque

unafumpt

totalem, fibi propriam habeat: eo ipfo eft

uitenis r

Ü

compofitum fubftantiale , ídque fpecie di-

X COTDUS,

verfumàcorporeanimato. Ergo.

iye p

Confirm. I. Nam Verbum affumpfitfo-

janam.

lam naturam humanam , quinimó necpo-

x Qu

terat affumere naturam aliquam irratio-

m dmen:

nalem , ütcum D. Thoma, & D. Bonav.

yn t p

complures Theologi fentiunt. Ergo.

lao

Confirm.II. Sietiam fanguis fuiffet im-

D2

media-

Tra&atus V1, de Incarnatione,

y

$2

N

medíaré unitus , tunc idipfum de reliquis

hi vflrst

humoribus principalibus dicendum effet.

Sed hoc D. Auguftinus in Epift. 146. ad

odl

:

?

erdl

Qus 1

Confentium negare videtur. Ergo.

49 Refp. C. Maj. N. min. Ad prob. D. an-

vtur: Rf

af gt

tec. Eftcompofitum aliquod fübftantia-

le, idque fpecie diverfum à corpore huma-

qdrifinft

no;attamen ab intrinfeco ordinatü ad con-

Mrt, Q

ii

ftituendá ipfam naturam humanam.C. ant.

Sicnon ordinatum. N. antec. & conf. Ra-

Waulit

(77077

tio eít ; quód fanguis humanus , etfi diver-

sÀ formá fubftantiali,eàdémque totali prz-

kDnta

ditus , fit camen perfe , five ab intrinfeco,

dputrtiqn

ordínatus ad conftituendam cum corpore

t d

animato naturam humanam, cüm neque

(s

allimontüen

extra corpus connaturaliter generari, nc-

ue iftud fanguine deftitutum vivere pof-

36 Vb

it. Hinc, non obftante fua diverfitatefpe-

'antik

cifica , adhuc eft pars fübftantialis , & inte-

b Quyo

ralis naturz humanz.

RUT

Ad conf. I. Similiter D. antec.

& N.

tumtnm

confeq. Ex quo ipfo patet: quód juxta D.

Ti ngto

"Thomam hícq. 4. art, x. Natura irratio-

IN t

nalis completa non poffit hypoftaticé af-

|

A

sl

fümià Verbo Divino , cüm hujusmodi na-

I)

I

m IN

tura per cognidionem, & amorem Ver-

Xinfon

bum Divinum attingerenon poffit. Ni-

AW

hilominüs eidem hypoftaticé unitus fue-

BU

x

rit fanguis humanus , quia nempe hic eít

^Tthy

pars naturc humanz.

Ad

t

"

*

Mi

Difputatiol, Artic, III.

$3

mid

Ad conf. II. C. M. N. min.

Nam D.

li &

Auguftinus in Epiftola cit. exprefsé docet ,

Bl ui

uód fanguis fit Verbo hypoftaticéunitus;

1. ,

e reliquis autem humoribus folümita lo-

Alyh

ä

uitur: Fortaffis occaftone fanguinis urgebit mos

yrd ag

woleflior per[crutator , & dicet : fi [anguis in Corpoe

iCorporis

re Chriflivefurgentis fuit ; cur non & phlegma , e

yrdinatidi

eholera, c telancholia, quibus busnoribus naturaus

manam(r

carnis temperari , etiam medicina. difciplina te[latur,

ec Ker

Sed,quod libet , quisque addat . corruptionem adde-

i, etidr

vt caveat , ne (ua fidei (anitatem corrumpat, Un-

nquetotdz

de D. Auguftinus non negat humores prin-

(eabinii

cipales reliquos à Verbo Divino affum-

m am ar

ptos, etfi fübdubitare videatur.

m cin f

ObjiciesIV. Saltem ungues, dentes, & fO

r gene

capilli non fuerunt immediaté uniti hypo-

Qum vivet

ftaticé VerboDivino. Ergo.

nt. prob.

adiveri:

Nam iftapotiüs ad ornatum , quàm inte-

gritatem corporis humani pertinent ; &

tantialis,&i"i

quamvis probabiliüs vivant, nihilominüs,

D

juxta multorum fententiam , non animan-

tur animá rationali , fed meré vegetati-

t QUi

N

và, eadémque realiter diftinctàab anima

t p

humana. Sed hocipfo. Ergo.

Confirm. I. Nam capilli, & ungues pro-

ho

uN

babiliüs nafcuntur ex vaporibus excre-

mentitiis corporis humani. Sed hujus-

pl

modi vapores non fünt immediaté uniti

gt

Verbo Divino. Ergo.

j p

Confirm. II, Nam aliàs fegmenta un-

D 5

guium,

4

[

)

f4

Tratlatus V, de Incarnatione,

$

d

uium , & capillorum , quz Chriftus per

i QW

ecurfum vite mortalis abjecit, eidem

o

(s ftnt

efurgenti debuiffent iterum reftitui, pro-

utetiam fanguis,in paffione effufus, fuit re-

| eos

A con

ftitutus, Sed hoc admitti nequit. | Er-

[0)

grinent

$I

.Ref'p. Neg. antec. Ad prob. D. maj.

manum,

Ifta potibs ad ornatum, quàm integrita-

Priusqu

tem ftri&é talem pertinent. Tranf. maj.

D. min)

Ad integritatem in fenfu latiori, atta-

us red

men proprio fumptam. N.maj. & fic D.

pf

min. N.confeq. Ratio diítin&ionis eft,

cuiliay

dzeitu

quód absque capillis, dentibus, & ungui-

bus corpus humanum, faltem quodam-

detm

dexin vt

modo, fitmutilum,& deforme; quin imó

dentes,& ungues fünt requifiti ad plures

PU

fun&iones,à corpore animato exercen-

ts lv

das, quantumvis fupponatur eosdem non

tssl

effe animatos anima rationali.

fblat,

Ad conf.I. D. maj. Sunt nihilominüs

a

in fenfü quodam latiori partes integrales

mrte

corporishumani. C. maj. Non fünt ejus-

asl

modi partes. N.maj. Et fic diftin&tà min.

L: t

N.confeq. Ratioeít; quód vapores ex-

|titt

crementitii, priusquàm convertantur in

hb

Ittf

ungues, & capillos , non fint partes hu-

du dfe

mani corporis integrales 5 contrarium.

"L

tamen dicendum fit, füppofità hac con-

vet(one. Siemultepartes cibi, ac potüs,

Cs

"at

priusqgäm converterentnr in fanguin

aut

Miy,

pifputatio l,. Artic. II

755

n

aut partes animatas corporis Chrifti, non

Bd i

erant partes ejusdem, & nihilominüs po-

D tj

ftea fuerunt unitz hypoftaticé Verbo Di-

*eFWUS,fuif:

vino.

.

nl |

Ad confir. II. D.maj. Hec fegment

pertinent ad conftituendum corpus hu-

d p

manum, poftquàm rejecta funt. N. maj.

quiminy

Priusquàm rejecta fuiffent. C. maj. & fic

nt. Tras

D.min. N.confeq. Ratio eít ; quód cor-

1 htior, :

pus redivivum non exigat, nec exigere

N. mj i

poffit, ut omnia fegmenta unguium, aut

diftindion

capillorum per vitz decurfüm abjecta ei-

nbus s

dem reftituántur ; nam aliàs hocipfo ceva-

filtem qui

deret deforme. Idipfum de fanguineper

orme; qui

decurfüm vitz amiflo, vel in vapores dif-

quít ii

fipato dicendum ; cüm corpusredivivum

mato (

totius fanguinis recipiendi incapax fit.

T gosdema

Hinc partes hujusmodi, quz conftanter

Tonill

reje&x fünt, etiam unionem hypoftati-

r ii

cam amiferunt ; fecüs autem partes ite-

as t

rum reítitutz.

Objicies ultimó. Si omnes partes in- £2

j Nnütt

iaf

tegrales corporis humani fuiffent affurn-

ptz, tunc eo ipfo unio hypoftatica enti-

od vaptt*

1

convetm

tativé fpiritualis, fimplex, & incorrupti-

bilis non effet.

Sed hoc repugnat per-

y n p

j conttat

fectioni ejusdem. Ergo. Maj. prob. Nam

unio hypoftatica, prout immediat* ad

ofti l!

Corpus humanum terminata, foret enti-

s ab n p

ote effentialiter af-

u-u]filü !

tativé materialis , Utp

4

fixa

)

y6

Trallatus VI, Dé Incarnátione,

fixa enti materiali.

Pretereà effec com-

g

Qofo m

ofita ex tot unionibus partialibus, quot

f

u

nt partes realiter diftin&z corporis, &

(dlit

mh'rer j

fanguinis humani, adeóque entitativé fim-

lex non cffet.

Denique plures

artes

]

müitür cÓ

unionis per decurfum vitz mortalis de-

l

ifim cor

Verbi : !

ftructe fuiffent, deftru&tis partibus cor-

poris humani, antecedenter hypoftatice

16m, p

v inter

unitis , adeóque unio incorruptibilis non

effet. Ergo,

H

lm n

Conf. Nam unio hypoftatica eft per-

extut!

fectior vifione beatifica. Sed hzc eften-

cün n

titativé fpiritualis, fimplex, & incorru-

x

w

ptibilis. Ergo.

Maj. prob. Authoritate

D. Thomz híc q. 4. art. 1. ad z. refpon-

Mvf

befn

dentis : Mwlrà mafor, c» perfectior eff. unio ad

petm (ecndim effe per[onale, quam que eft (ectin-

zX |

dum operationem, Exgo.

iU.

E

Refp. D. Maj. Tunc unio hypoftatica

t

adz

uaté füumpta, enticativé fpiritualis,

Wgin N

fi

i

P

ex, & incorruptibilis non effet, C.

trtlten

m3J. Inadzequaté fumpta. N.maj. Et fic

"bt

D.min.N.confeq. Ratio eft ; quódunio

mv

[

hypoftatica inadzquaté fümpta, prout

tht

fcilicet eadem terminatur ad animam hu-

lt

manam Chrifti, fit entitativé fpiritualis,

Bieri

fimplex,& incorruptibilis , quamvis ea-

A n

ol

dem adzquaté fümpta, five prout termi-

[ Non]

natur immediaté ad corpus Chrifti, non

M

wl

)

fit entitative fpiritualis, fimplex, & in-

mlu

Cor-

Mi

- Difputasio 1. Artic.1ll,

d

a d

corruptibilis,

Cxterüm adhuc in alio

iil

fenfü fimplex appellari poteft, quatenüs

« ( Qf

fcilicet non datur duplex unio inter fe

H

Wt

realiter diftin&da, vi cujus perfona Verbi

K pl

uniatur corpori humano, & vi cujus vi-

Ite muuji

:

ciffim corpus humanum uniatur perfonz

5 patiu e

Verbi: nam iftud fit per unicam unio-

Yter hyyl

nem, prout etiam aliz uniones duplica-

i

OTTUpte

tx inter materiam, & formai fübftantia-

lem, paffim rejiciuntur. Caterüm hec

Xatiea ed

eadem unio defa&ó incorruptibilis eft,

Sed hod

cüm ipfuüm corpus Chrifti, utpote poft

ex, & i

refürrectionem jam gloriofüm, incorru-

b. Auttor

ptibile fit.

( ad2, r

Ad confirm. D. maj. Unio hypoftatica

Titir d

eft perfectior vifione beatifica in omni li-

ilb

nea. N. maj. In linea unionis, feu nexüs

jnter DEU M, & creaturam. C. maj. Et

nio hd

transmifsà min. N. confeq.

Ratio eft ;

u

6d unio hypoftatica fit quidem perfe-

d p

« non d

à

ior in lineaunionis, cüm per hanc crea-

tura DEO realiter, & intrinfecé conjun-

Nauj. 2

)eft;qll(l)dllfi

atur: per vifionem veró beatificam fo-

j

s

üm intentionaliter, & extrinfecé: non.

t n

tamen fit perfe&ior in omni linea, quia

ydanimam

ii

non eft entitas vitalis, ficut vifio beati-

fica.

Caterüm D. Thomas exinde con-

uamvs «

prout tert

cludit: Non potuiffe naturam irrationa-

lem affumi à Verbo Divino.

Ex di&is.

Chrifiy

ConftacI, Unionem hypoftaticam ex j4

(

$

L

par-

*8

'I'raä;ztus VR. de wearnatione,

parte naturz humanz immediaté termi-

ironi

mari, non folüm ad corpus,.& animam,

us conm

íctnt

Chriíti,fed etiam ad. fübftantialem utrius-

ue unionem; ciim hxc extremanon fint

guifora

fnmedit

rationefui, fed ratione naturz humanz,

five prout conftituentia humanitatem, à

ts, feup

Verbo Divino affumpta. |Hinc étiam D.

flcem 1

Thomas q..6. art. ;..docet, partes huma-

finguni

nitatis mediante toto effe affumptas ; non

etiam Q

u

vefttt

da

idem ita, ut totalitas fit forma quz-

m à corpore,& anima, eorümque unio-

n

ne fuübítantiali realiter diftin&a, prout

b at

Vasquez difp. 26. aliique exiftimant ; fed.

t

folüm in hocfenfü : quód partes huma-

t

nitatis ratione totius, per easdem forma-

nids, d

liter conftituti, fint affumptzs quia fcili-

tsl

cet humanitas formaliter, feu ratione fui,

zi

eft aíTumpta.

ptidrun

$$ ConftatII. Quódunio hypoftaticater-.

'CanatlH.

, minetur etiam immediateé ad. Sanguinem

atouy

Chrifti, ütfide Catholicá certum habe-

: fl

ur, etfiolim quidam Theologi, nomi-

Mu nj

natim Durandus, & Maironius oppofitum

ii ij

fenferint, quos Suarez Difp.15. fect.6.

UM

refutat.

Neque obftat: quód fanguis

* D)

W'P

humanus,non fitanimatus, adeóque fpe-

OUU

cie phyficà differat à corpore animato ;

Anafi

quia fcilicet eft pars integralis naturz hu-

manz, utpotede fe ordinatus ad. confti-

Rn

NOCR

S f

ram

üncmü

mcndgm tum corpore anjmato natu

r

hïy-

Min,

Difputatio ;, Art, 1. —

$9

MR

i

humanam, cüm fanguis neque extra cor-

QUs

us connaturaliter generetur, neque iftud

Id

deficiente fanguine connaturaliter ab ani-

XC'tmnort

ma informari poffit.

Hazc autem unio

AQut? humu

immediata intelligenda eft de fingulis gut-

AIrtanytte

tis, feu partibus fanguinis, etiam effufi,

Ht

faltem illis , quz formam fübftantialem

"t atl

fanguinis non folüm retinuerunt, fed

^AU

etiam Chriíti refurgentis corpori fuerunt

it hm

reftitutz.

uod autem de fanguine, id-

m

ipfüm de reliquis humoribus principali-

n m

1

bus, quinimó etiam de unguibus, den-

'erifinmy)

tibus, & capillis, exceptis tamen fegmen-

( parts hs

tis per decurfum vitz mortalis à Chrifto

! easdemfor

reje&tis, dicendum eft.

Nam ungues,

pus; qui

dentes, & capilli in fenfu proprio, licét

feartod

minüs ftricto, funt partes integrales cor-

oris humani.

hypofiater

Conftat III. Quód hucusque di&tis neu- r &

T

tiquam repugnet illud axioma Theologi-

cum : Verbum Divinum , quod femel a[fumpfit ,

A eerm

eologi, t

nunquam dimifit.

Hoc fiquidem axiomate

nius o

»

nihil aliud adítruitur: quàm eandem hu-

manitatem , quz in virginea füi conce-

N

f i

)

dng

ptione. primitus à Verbo eft affumpta,

ii

defa&ó eidem permanere, & pofthac fem-

Ü

adeöq

per permanfüram hypoftaticé unitam, ut,

p n

al

quamvis perdecurfum vitz mortalis par-

gudt

tes aliquz fubftantialiter mutatz, quin-

àmó intriduo mortis etiam unio fübítan-

mito t

tia-

I

65

TraBatusVI.. de Incarnatione,

(

tialis inter corpus, & animam fuerit di-

n

miíía: nihilominüs corpus,& anima tunc

permanferint Verbo Divino hypoftatice

N

unita.

yuias Q

Ex quibus omnibus deducitur :

unionem hypoftaticam,totaliter,feu ada-

j

um r

uaté fumptam, non effe fpiritualem, en-

qeo Is

TT RL

titativé fimplicem, & intrinfecé incor-

truptibilem; etfi calis fit inadaequaté fum-

yi D.

ii jof

pta: fcilicet illa partialis unio, per quam

Verbo Divino immediaté unita eft ani-

n p

ma Chrifti, & defa&ó etiam tota unio

u d

hypoftatica incorruptibilis fit ; quia Chri-

u t

fti corpus gloriofüm non poteít ampliüs

" f*"(/? n

corrumpi.

ii

T

"

quantet aov

m

ARTICULUS V,

, Ut

n Communicatio Idiomatum in

fiuen, Q

- Chriffo ex.bypoflatica unione

t i

eriatur ?

i i

£, o

1

RzxnotandumI. Quód Idioma, juxta

t n

s?P

Etymologiam grecam, fignificet pro-

Pl

prietatem fermonis , adeóque communi-

catio Idiomatum in myfterio Incarnatio-

At

nis fit communicatio prxdicatorum, in-

*àm(hi

ter naturam Divinam, & bumanam, ca-

Atl

'

démque fundata in unione hypoftatica,

MUUT

vi cuJus natura utraque conflituit unum

hw

fuppofitum, five unam perfonam, nempe

I1-

M

Difputatiol, Artic. IV,

61

m f

Chriftum , qui fimuleft DEUS, & homo.

l MWL

uinimó licét una natura de altera in.,

10 hr

abitracto affirmari non poffit ; quia Di-

Jus dcdudm

vinitas non eít humanitas : nihilominuüs

m

.

juxta regulas fidei de fe invicem in con-

Pll'lfüllmgj.

creto legitimé affirmantur , dicendo :

r i.

Deus e[t boino, bomo eft Deus.

Rationem affi-

nadlæquatöfg

nat D. Thomas hic q.16. art. I.. De quo-

libet fuppofite alicujus natura. poteft proprié, d ve-

Unio, Dd

: uni d

r pradicari . nomen. fignificans illam. naturam . in

tiam to x

eoncreto. — Quia ergo per[ona Filii Dei eft. fuppofi-

rum natura bumane , veré C proprié boc nomen ;

sftt;

(s

potelm

]

"

bomo , poteft pradicari de boc nomine Deu

5, fecun-

per(ona rilii Dei. . Hic fin-

dàm quod fupponit pro

gulariter adverten

da eft ultima exceptio.

Sicut enim hoc concretum fubftantivum

IT

bomo , utpote de fe indifferens ad füppo-

dub

fiionem, tum communem, tum fingula-

i Mi

rem, per adje&tum fibi pradicatum ali-

uod, etíi contingens, determinari po-

teft, ut füpponat pro homine,five perfo-

|[tiom, j

na hac fingulari ;

.

ita pariter hoc concre-

tum fübftantivum Deus, et

fi de fe indiffe-

ügnilicetprc;

;»

ije COR

rens, tum ad fuppofitionem tribus Per-

fonis communem , aut fingularem , per

o fazu

dicatorum

adje&tum fibi przdicatum determinari po-

teít, ut fupponat pro fola perfona Filii,

m *

prout reipía fit in hac propofitione: Deus

? h Oülüfï

ef Homo.

Nam fide Catholica certum eft,

ii

.de-

atf "errpï

i

62

]

Tradatus VI, de Incarnatione,

as

defactó ex tribus perfonis folum Filium,

effe Incarnatum.

n IEMS(

vug at

f8 . Prznot. II. Quódcontroverfuüm fit in-

ter Theologos: an perifta concreta füb-

ajt pe0n

u hd

ftantiva: peus, & bomo, importetur in recto

natura fimul, & perfonalitas, an veró fo-

t f

viifi

la natura, an demum fola perfonalitas?

uas fententias fusé difcutit Conirich Di-

nsper h

üportu

put.7.de Trinit. & Difput. 18. deIncar.

Et veró, confiderato fimul utroque hoc

ti;indi

1a, Ut

1

myfterio , difficultas adeó in

ravefcit, ut

nulla ex predictis univerf:

aliter admitti

j

if

[7771771

poffe videatur.

Quódíi enim inrecto im-

ortetur fola perfonalitas , tunc quidem

It D]

1n Myfterio Incarnationis verificatur hec

ii

propofitio : Dews eff. bomo , non tamen in

t a

viktde

Myiterio Trinitatis verificabitur ifta: Tre;

perfona [unt unus Deus , utpote in preedicta fup-

Nl

pofitione zquivalens huic: Tres perfona funt

p tmi

sna per[onalitas.

Econtrà fi dicatur : inre-

t efilir

itn

€&o importari folam naturam, tunc qui-

NUA

'

fue

dem verificabitut in Myfterio Trinitatis :

r

Tres per[one [unt unus Deus ; non camen verifi-

a i

cari poterit in Myfterio Incarnationis:

ïïïäïm 0

peus efl bomo; utpote equivalens huic: Divi-

Ctdyen

nitas e[l realiter bumanitas, Quódfidemum di-

of

catur : naturam fimul, & perfonalitatem in

h ]

iMf

re&to importari, tunc eo ipfo neque in.

lmch

n

Myfterio Trinitatis verificabitur: Pater,c

Xtet

Silius (ant n Deus ; neque in Myfterio In-

N

Ccar-

Mi

Di/þut;z.tia l, Artic. VV.

6;

nf

carnationis : Deus eff homo. — Dicendumigi-

tur reftat: quód hzcconcreta pro diver(i-

FY f

tate predicatorum diverfimodé naturam ,

? COnts Q

aut perfonalitatem in recto importent,

rtettt od

juxta illud axioma Diale&icum: Eatenás

35, vll

fupponunt (ubjeWta , quatemis. permittuntur à [uis

2 petíond

predicatis,

Unde in Myfterio Incarnatio-

t Conr

nisper hancpropofitionem: Dews eff bomo ,

t.19, dele

importatur in recto fola perfonalitas Ver-

] uml

bi;inobliquo auténaturaDivina,& huma-

ln

vl

na, ut propofitio sequivaleathuic: perfone,

t(alter ainr

j

Jubfifteus in matura ivina, eft per[ona,

iminredt

natura bumana.

[ubþ/lens in

, Tütc qii

Prenot. HII. Quód hxc«communica-

19

verifcmt

tio, vicujus in Myfterio Incarnationis de

n tanti

feinvicem przdicantur, Detis, & bomo, vO-

cabiturit:t

cari foleat effentialis , non quidem, acfi

inpredidi

Deo effentiale foret effe hominem , fed

du

quiaper terminos fübftantivos exprimi-

tur, de feinftitutos ad fignificandam fuüb-

idietur: i

rum, Qu &

ftantiam, feueffentiamrel. Nequeenim

hzc nominafolüm grammaticaliter, fed

erioTrintt

etiam diale&ticé fünt fübftantiva.

Inter

yn m

Tnearttün

ipfa autem concreta dialectice fübftantiva

ulteriüs advertendum eftdifcrimen, quód

yenshuce

df*

aliqua expreffius fignificent perfonalita-

tem, aut fubfiftentiam , quàm naturam, üt

v(ondlrtt?

jfo neqe ?

hocnomen rerfona, aut fuppofitum. Adhac

autem concreta multiplicanda requiritur,

abinr: Mi

& fufficit multiplicatio folius fubfiftentiz,

n Mi ;

feu

TratlatuSVI, de Incarnatione,

W

64

gt

fcu perfonalitatis ; ideóque in Myfterio

'Trinitatis, non obftante reali unitate Na-

yoprità

turz Divinz , Pater, Filius, &Spiritus S.

Bu

gt Liot

fünttres Perfonz. Econtrà in Myfterio

Incarnationis , non obftante reali dualita-

fiditof

JonoDeo

te naturz, Chriftus eft una rantüm per[ona,

Aliqua veró concreta fubítantiva expref-

! hom'mel

st J

fiüs fignificant naturam, quàm fübfilten-

tiam , autperfonalitatem , cujusmodi funt

It Cf

Hzc autem non multi-

fintentii

ha;ec: Deus, Homo.

p'icantur per multiplicationem folius per-

fhice j

f

1onalitatis , aut fübíiftentiz , fed etiam re-

jtim

uiritur multiplicatio naturg , ideóque in

tonit n

Myfterio Trinitatis tres perfonz non funt

fa.

tres Dii, fed unus Deus.

xquoD. Thom.

f

híc q. 3. art. 6. ad 1. refpondet: Quid fitres

gt lo

edmant

Divina ver[ona a|Jumerent unam naturam bumanam,

verum e[fet dicere : quàd tres perjona effent unus bo-

vf a

so, Ànveróadmultiplicanda hujusmodi

FT

eoncreta fufficiat fola multiplicatio natu-

aoj

re absque multiplicatione fubfiftentiz ,

ntetnls

inter Theologos controverfumeft. — Af-

zinm

firmant aliqui cum Vafquez , negant pleri-

at n

que cum D. Thoma, q. cit. art. 7. ad ». di-

tittily

centis: quód nullum concretum,feu füb-

Mun m

1

ftantivum, feuadjectivum , absque multi-

iïïuCOHJun

flicato fuppofito , multiplicetur.

Inhac

ütngret

áàutem communicatione Idiomatum eflen-

& lj

m-

tiali: Deuseft homo , fundantur reliquz co

mu-

qut',g,zmþj

nüi,

Mmu

Dilputatio l, Art, 1P,

6r

3379

lus

municationes , quz extra-effentiales , feu

proprietariz folent appellari.

$, r

Dico Io

Dari veram communicatio- 6e

ii ul

nem Idiomatum in hypoftatica unione

tetelus

fundatam , vicujus ea predicata,

u

I tll

ChriftoDeo conveniunt,legitime deChri-

lts

fto bomine, & viciffimin concreto affir-

quam (5

iantur. Íta cum D. Thoma híc q. t6,

Cujusmodt

art. 4. communis , & certa Theologorum

tem notm

fententia. Prob. Namviunionis hypo-

onem ol

ftaticz juxta regulas fideide fe invicem le-

i fedetut

gitimé affirmantur in myfterio Inearna-

ute, b

tionis hzc concreta fübftantiva : Desc, &

eronemtt

Howo. Sed hoc ipfo etiamilla przdicata,

xquoD,De

feu proprietates, qux DEO conveniunt,

nüt: QM j

legitimé de homine, & vici(fim, in con-

nb n

creto afürmantur. Ergo. Maj.conftatex

jf

num.j7. Min.prob. Hocipfo, quód

duzformg, autquafi formz, in eodem

a huje!

liplicationz

füuppofito conjungantur, & defe invicem

sc abl

in concreto legitim? affitmentur; €oipfo

afmdl. :

etiam illarum proprietates, in concreto

1 at

fumptz,deíe invicem legitimé affirman-

At 2

tur. Siceoipfo, quàd albedo, & dulcedo

Yetumyes

inla&e,tanquam communi utriusque fup-

pofito , conjungantur, adeóque defeinvi-

absquem

gu, D

cemin concreto legitime affhirmentur , di-

omatum u

cendo: album eft dulce , €o ipfo etiam utrius-

reiquee

queformz proprietates in concreto fum-

pts legitime ad 1nvicem affirmantur , di-

céne

66

Tradlatus VI. de Incaruationt,

u

cendo: album deletat gufhum : dulee difgregat

,, t

vium. Ergo.

m

)

61

Confirm. I. Authoritate Generalis

mercu'

Concilii Ephefini, Can. 4. ficftatuentis:

|

uf et

$i quis eas, que in. Evangelicis , & Apoffolicis ton-

i pto]

fcriptionibus de chriffo (unt , dividit voces , c» aliquas

|

gtl

quidem ex bis. bomii applicandas. crediderit , ali,

onem T

quas autem [o'i Verbo deputaverit anatbema fit. Ergo,

Confrm. II. Nam. inter fidei

[0]

Div'mäm, &1

ata continentur etiam propofitiones

fr, il

equentes: Deus, five Unigenitus Deitilius, pro

amefeti

fatute bumani generisincarnatus , ex Virgine natus ,

Cs

paffus . evucifixus ,mortuus , &» (epultus eft, Adeó-

us

e, cümimperante Juftiniano in Orien-

vfmm 1

tali Ecclefía moveretur controverfia de

s t

veritate hujus propofitionis: UnusdeTrini-

beunat

tate pa[fuse[f carne , eandem RomanaEcclefia

QT

tanguam orthodoxam approbavit.

4

Sed

hoc ipfo

roprietates ünius naturz przdi-

zi

cari de a

*

At j

eranaturainconcreto poffunt,

quinimó juxtare

|

uudm'ntquit

bent.

Éreo.

gulas fidei prædicari de-

ia

Wi )

Dico II. Non dari communicationem

Idiomatum inter naturam humanam, & di-

d

Ita

Ut

vinam Chrifti in abftra&to fumptam.

Md

Va

cum D. Thoma híc q. 16. art. j. pariter

communis,& certa fententia. Prob. Nam

dor

E

D)

viunionis hypoftatice natura Divina , &

humana de fe invicéin abítracto affirmari

t mn

Mi n|

Vg

non poffunt , dicen;!o : Dipinitas eft humani-

14*.

ltä

L

Difputatiol, Artic. Y

67

L M' ilfw

t4s. Sed hoc ipfo inter illas in abftra&to

bt (

fümptas non datur communicatio Idioma-

b rl

tum , feu pro

prietatum. Ergo. Maj

conftat ex num j7. Min. prob. Commue

T

hii b

nicatio proprietatum , quz extra-effentia.

4t at

lis appellatur , przfupponit communica-

tionem ldiomatum eífentialem , prout

mj

num. j9. dictum eft. — Sed inter naturam

iter f

Divinam, & humanam, in abítr

o fum-

1 propdftr

Vr DH

ptam, nondatur communicatio Idioma-

j

tum effentialis, Ergo.

PUL

Confirm. I. Hocipfo , quód dux formz,

6

pf &

0h015 de fe invicem in abftrai

uantumvis in eodé fuppofito conjundtz,

controvet

o affirmari non

offint, eoipfo etiam proprietates unius

nis: Ünvtd

de altera in abftracto nequeun .affirmari :

tnnili! fie eo ipfo , quód de albedine, &

cedine,

o ? quantumvis in eodem la&e conjun&tis ,

smu? dici nequeat: albede eff dulcedo ; hoc ipfo

m W* etiam dici nequit : albedo delectat guflwm , dul«

| pritít! cedo difgregat vi[um. — Ergo.

onfirm. II. Nam D

ïvinitäs, & huma-

muitt!! nitas , absque ulla permixtione,aut confü-

uml fione , per

ionem hypoftaticam in ea-

ij ! dem perfona Verbi conjunguntur , ütfide

i.f Catholica, exdictis num. 1. certum eft,

, nbX Sed hoc ipfo etiam proprietates illarum

1li non confünduntur ad invicem, proutà

0if Generali Concilio Chalcedonenfi, A&io-

TT hu!: ne f.ftatutum eft : salv

4 utriusque naturapro-

2

P ite

!

€8

TraBatus VI, de Incarnatsone;

prietate ,in unam per[onam , ac [ubfiffentiam contur-

ii

gente , Unigenitum Filium , $r Deum Verbum co«

UO

d

gnocimus, Hincetiam ab Ecclefia damna-

g,

ta elt recentior llbiquiftarum harefis, que

Chriftum , non folüm quoad Divinitatem,

s

fed etiam quoad humanitatem,ubique exi-

rtatas ,

dppoft

ftentemfingit. Ergo.

nm, d

4

Objicies I. contraprimam.

Commu-

nicatio Idiomatum , quoad proprietates ,

locfen

nb

prefüpponit communicationem Idioma-

tum, quoadnaturas. Sedhzcnon datur.

Pugnff, lf

Ergo. Min.prob. Nam hezcpropofitio:

Cteatgd Ü

Deus eft homo , non minüs videtur efle in ma-

wAr;imnHr.I.

teria rémota, feuimpoffibili, quàm iíta:

bircus efl cervus

rgo.

Ll

Confirm. I. Nam aliàs etiam verifica-

lsf

tetur ifta: rilius Dei , aut Verbum Divinum ejt

[

Sed hzc locutio eft in. materia

illns

ereattma.

impoffibili , quinimó ad hzre(in Arianam

ïïgbnm[]ivin

ertinet.

rgo.

?:Wm'pfal

Confirm. Il. Nam Deus, & homo ab

l,

identitate reali fe invicem magis exclu-

d

m

dunt, quàm Pater, & Filius. Sed hzcpro-

| & tun

ofitio : Pater eff rilius , impoffibilis eft in

[n7]

d

Myfterio Trinitatis, & reipfa ad hxrefin

l

tWír]

Sabellianampertinet. Ergo.

"m mag

6

Refp. C. maj. N. min. ad probat. D.

m

antec. Siperhanc: Deus eff bomo , affirme-

tur identitas realis inter naturá Divinam,

IT

m&] |

li

& humanam. C.antec, Si affirmetur fo-

'mlf l

N

um

V,

- Pifputatio Y, At W.

69

Hlifhnim,

1ümidentitas quoad fuppofitum utriusque

Ditt rb

naturx. N.antec. & confeq. Ratio eít;

b Eal

quód per hancpropofitionem : Deus e[l bo-

um

s ,non affirmetur identitas realis inter

MoxdÜrig

naturas,utrobique folüm in obliquo im-

at d

portaras , féd tantüm quoad perfonam, feu

fuppofitum utrobique in re&o importa-

Imum, (

tum, ücnum. f8. dictum eft. | Atque in

1oud prurs

hoc fenfü poterit etiam divinitus verifica-

cattonem i

viifta: bircuseft cervus , fi aliunde non re-

Sed hecnoni

pugnet, ut dug naturz in uno fuppofito

n hecgr

i

€reato per unionem divinitus conjungan-

"

videnrlt

3

tur.

ff n

Ad confir.I. D. maj.Verificaretur etiam

Mta : Filius Dei., feuVerbum, ef creatura , identi-

[bs ecum vt

tate folius füppofiti. C.maj. Identitate

yc furum D

effentiz , feunaturz. N. maj. & (ic ditin-

wtiodtin u

&4 min. N.confeq. Nam Arius negabat

vi harein

Verbum Divinum effe confübftantiale Pa-

tri, féu reipfa Deum. Ideóque etiam prx-

dicta locutio,. absque declaratione fen-

Das,

&ho

d mgy

süs Catholici , À Theologo nunquam u(ur-

*lllus- S

al

panda; ne cum Ario loqui , & fentire vi-

QU

deatur de Myfterio Trinitatis.

Ad:confir.II. D.maj. Deus, & homo

&i

Ff dhï

feinvicem magls excludunt ab identitate

I

min adpm

bt

réali, quàm Pater, & Filius, quoad natu-

ram. C. maj.

uoad perfonam. N. maj.

w d

& concefsà min. N. confeq.

Ratio ha-

d

$8. & fequentibus.

guime

hgt;ur ex dictis num.

3

t-

|

79

Tralfatus V1, »de lneártationt, |

Atque id ipfuüm D. Auguftinus Lib.I. de

dub

Trinitate cap. 1o. fübtiliffimé expreffit :

v Q

Homo potiás eft in Filia Dei quàm Filius Dei in

P

müntdi

Patre.

ma um

ObjiciesII. Ideo verificareturifta: Deus

u

ys, a

eft homo ;

ol

ia natura humana per unio-

tsmodt i

nem hyp

aticam unitur Verbo Divino.

du

Sed hzc unio ad verificandam predictam

Ad con

non fufficit. Ergo.

Min. prob.

uam-

k.anilmx

vis etenim corpus, & anima,ac fanguis

Chrifti, etiam in triduo mortis perman-

pOïtäHfllH

tonari

ferint hypoftaticé unita Verbo Divino,

u La

non tamer dici poterat: Deus eff corpus ;

TT

Deus eft. auima: Deus eff [anguis.. Exgo.

aitendln

Confir. T. Etfi corpus, & anima conjun-

Wil kgl[

gantur in homine, tanquam uno füppofi-

"gT

to; non tamen dici poteft : corpus e[t ani-

&t

"a, Ergo fimilter.

ia lr

Confir.II. Namjuxta fymbolum Atha-

nafianum : ficut animarationalis , &* caro unus

"d

LETI

eft bomo : f& Deus, c* homo unus eft Chriflus.Sed

E

verificari ne

quit: Care efl amima. Ergo

ariter.

j

€* Ref. D. maj. Ideo przcisé. N.maj.

Mwæ(g

hiL

Et quja fimul eft natura, de fe completa

ET

in effe nature, & nulli alteri fübordina-

ta. C. maj. Etfic D. min. N. confeq. Ra-

.ïïm, q' f

tio eft; quód communicatio Idiomatum

i

folummodó admittatur inter naturas

"f*'üfo

)

lliltm

i

|

ti-

completas, in eodem füppofiro hypofta

[*

W:W

M

Difputdtio 1. Art, IV.

71

.ædmmna

n

cé unitas ; non autem inter partes inte-

grales ejusdem naturz. Sic dePetro le-

gitimé dicitur: quód fit homo , non ta-

ïurcturïlh;n

men etiam legitime dicitur, quód (it cor-

pus, aut fit anima, vel fanguts : cüm hu-

i v

jusmodi locutiones

t Veron

ufitate rejiciantur.

, anquam falfz, ö,;yin-

D pl

Ad confir.I. N.confeq. Nam corpus,

l prob. Q

& anima, in propofitione adducta im-

Dima at a

portantur in abftracto , non autem in,

füortisptr

concreto..

Verbo Dir

Unde lig,öc; dici non poffit :

corpus. e[ . anima , legitimé tamen dicitur :

: a

boc. corporeum eft. animatum. — .Hinc parifor-

t Erg

XLanima u

miter in abftra&to dici nequit: pivinitas eff

humanitas; legitimé tamen in con

i

creto di-

am u i

citur: Deus eff bomo..

: p

Ad confir.II. C.ant. D.confeq. Jux-

ta datam füperiüs diftinctionem. — Illud

jmbolundi

interim advertendum : quód in locutio-

TTIRGTTIE

nibus paffim ufitatis, homo perSynecdo-

chen, pro folo corpore, aut.fola anima

d um 2

ufurpetur. Sicdici folet: sanüus petrus in

Vaticano, jacet- fopultus, i gloriofus «um chrifto

yecst, Va

Tegnat. in celis.

Attamen homo pro folo

&kom! fanguine nunquam ufürpatur. Hinc etiam

eri füborüt

- Thom. q.5o. art. . fic concludit: ficue

Va de Filio Dei pradicatur id., quàd convenit. corporiab

dollomt «mima feperato , [fcilicet eJfe fepultum , ita de eo

p m dicitur in (ymbolo: quàd defcendit 4d inferos ; quia

t4, defcendit ad infevos.

)[mhypoüf enima eJus, à .m'pvre fepara.

4.

Non

25

draGatus Vt,. de Incarnatione,

j

Non tamen ufürpari folent hz locutio-

nes s Hilius Dei eff corpus : Filius Dei eff anima.

OL

68 .. ObjiciesIH. Si daretur communicatio

o

Idiomatum quoad proprietates , inter

j o

ZA

hzc concreta fübftantiva, Deus, & Howo:

p

lo

tunc verificarentur predicata contradi-

a i

Goria de eodem fubjecto.

Sed hoc re-

pugnat. Ergo. — Maj.prob. Nam verifi-

ümplick(

carentur hxc predicata: Hic bomo ef! crea-

C. mj

tor, Qw creatura: eternus, G temporaneus: impa[f-

fimdtd

(ic d

fibilis , & paffus : immortalis, c mortuus, — Sed

hzc fünt predicatacontradi&toria. Ergo.

qia

Confir.I. Nam verificaretur & ifta: Hic

Cuiam

bomo eft immen[us , feu. exiftit ubique.

Sed

maiito

hoc admitti nequit, utpote ad harefin,

mínii

axdbl

Ubiquiftarum pertinens. Ergo.

T

Confir. HI. Verificaretur : Eilius Déi in»

eepit effe , & ef minor Patre.

Sed hzc, ut-

M

ä

t

|

ote Ariana, admitti nequit. Ergo.

Morr,

— Confir. IHl.. Sicut verificatur ifta: Dew

ts d

fatius eft homos fic etiam verificaretur : Ho-

vitinh

smo fathus eff peus.. Sed hxc juxta D. Tho-

LT

mam q. 16. art. 2. adrpittcnda non eft.

Ergo.

ïiädno .

469 . Refp. D. maj. Verificarentur, fervatà

1

Atf

eàdem appellatjone, aut füppofitione,

"tl

pradicata contradi&toria. N. maj. Sub di-

ïmm

vería appellatione, & fuppofitione, fcili-

hf

cet juxta diverfitatem naturz. C. maj. &

t

ficD.min. N. confeq. . Unde fymbolum

Atha-

ML)(

A

Difputatiol, Art, W.

73

ex hælïucm

Athanafianum de Chrifto : peus eff ex fubflan.

Ht ij

tia Patris «nte [ecula. genitus , C bomoefl ex fub-

Ut COf

flantia Matris ii (eculo natus : aqualis Patri (ecun-

ts

düm Divinitatem , minor Patre. fecundum bumani-

.Va, W,&ln

tatem.

^dict t

Vefificaret'ur

do. 9thy

Ad confir. I.. D. maj.

etiam ifta: Hic bomo eft ubique , non tamen

tob. Yav

fimpliciter, & absque addito proferenda.

n Hi«bm:);

C.maj. Absque addito, legitimum fen-

* Ht i

fümdeclarante, proferenda. .N. maj. &

» r

fic diftin&tà min. N. confeq.

Ratio eft;

radidori

quód predi&a propofitio quidem fenfum

caren !

Catholicum, per veram Idiomatum com-

Jl u

municationem , infe contineat; nonta-

men fimpliciter proferenda fit , ob hareti»

1tpote al

cos Ubiquiftas, eandemin hoc fenfü ufur-

s B.

uód Chriftus fecundàüm h

retur : M

pantes, q

; uïna..-

u, Gul

nitatem fitubique.

Ad confir. II. N. maj

,

.Licétenim värifi-

erifcatu

neqit. b

ceturifta: Chriffus incepit effe, au : eft minor Pa-

eve ecundüm bumanitatem ; haec tamen propo-

m venifcat

hac j hi

fitio : Flius Dei incepit effe, aut: eff minor Patre,

fine addito prolata, coincidit cum hareft

mttcnda p

Ariana.

Adconfir. III. D. maj. Etiam verifica-

fiearentuhs fgn

retur iftas Homo fadius eff Deus , fifübjectum

a ii

ril- N' n,ml's l

importetur in fuppofitioneperfonali. N.

j

1

maj. In füppofitione fimplici. C. maj. &

ippoltt

fic diftin&á min. N. confeq. Ratio diftin-

&ionis cft ; quodin fuppofitione perfonali

icta

'**än"äïrxm;ï

74

Tra&atusey1. de Yncarnatione,

di&a propofitio admittin

e

M

M

Ed

r

ueat , utpote.

o*

1valens huic: quód per

ona humanaà

[

glunt

E 1o Dei fit affum

pta, quz eft herefis Ne-

hn à

toriana ;

nihilominüs eadem in füppofi-

Cï:

tione fimp

f

Pl

cpcrl

lens huic:

lici verificatur, utpote zquiva-

Natturahumana in t

N conc

empore unita eft

Thomz c

Verbo Divula 5 üt D e Th.om- art.

cet.

füpra cit. do-.

f

70 Objicies ultimà. contra fecundam. Si

üpin

non daretur communicatio Idiomatum

fv

inter Divinitatem

;

mj

fli , in abftra&o

; & humanitatem Chri-.

fümptam

; tunc eo ipfo

m

non verificaretur ifta: c;

iflus., dt bomo ,eft

W(WMM)

Deus, Sed hzc verificatur

. Ergo.

Maj.

du

exindepatet

videa-.

(mm l

; quódiíta reduplicatio

tur exprimere ipfam naturam humanam

p tv

€x parte fübjecti.. Min. prob. Nam Chri-

P TPT

-

us, t bomo, eít concretu

4

m perfonale,

EUUT

wnportans in recto. fübfifte

ntiam Verbi.

vt

Sed hzcreipfa eft Deus..

!H rdli

Confirm.

Ergo.

tur ifta:

I. Nam aliàs non verificare-

sri, f

Chriflus ,.üt bomo., eft Filius Dei natura-

st

lis.

Sed

hzcverificatur

; cüm alioquin, at

fs

botto , eílet Filius Dei

rgo.

folüm adoptivus.

&t

Confirm.

n (l

"

Il. Non verifïcaretur- ifta:

At

li

Chriflus , üt ho

"o tf per(ona , adeóque verifi-

Ug

caretur contradictoria ej

usdem: chrifius , st

"

bomo , noneft per[ona,

r

pugnat. Ergo.

Slcd hocip terminisre-

f b

Vr

Refr

LT

i

. Difp, 1. Art. IV

?f

n r T

- Refp. D. maj. Non verificaretur ifta: 71

TO ho

?

Chriflus , àt bemo , e[t Deusj/ reduplicatione

Wt

appellante fupra humanitatem.C.maj. Ap-

NUtm o

ellante fupraperfonalitatem Verbi, feu

ts

anc perfonam.

N.maj. & fic D. min.

'Ultemgml

N. confeq. Ratio habetur ex do&trina D.

'Thomz q. 16. art. 11. fic concludentis:

Ifleterminus : homo , in veduplicatione pofitus , pote[t

tta fetnla

dupliciter accipi. — Una tmodo , quantim ad naturam

At t

fic verum moneft : quód. chriftus , (ecundüm quod

manititen(

lhomo, fit Deus,. Alio modo pote[! aceipiratione fuppo[t-

A 5 Qunc r

tis & [ic, chm (uppofitum natura bumanein Chriflo fit

Chrfiu, hn

per[ona rilii Dei , cui per fe convenit effe Deum , verun

. I |

e[l : quód Cbriflus , [ecundum quod bomo, (it. Deus,

duplictin

Quia tamen terminus in veduplicatione pofitus imagis

Xuram hurz

proprié tenetur pronatura , quam pro fuppofito s ideo

prob. N

amagis e[t ifla negatda: Chriftus , (ecundüm quod ba-

retum pert

ano , efl. Deus , quàm affirmanda,

Eadem hezc

filtentum Vc

lari quo.

ue fo-

diverfa reduplicatio appel

:

l.

:

let: reduplicatio forme , & reduplicatio

às Don verd

confartii , feu fensüs compofiti. Nam per

f idunia

reduplicationem formz affignatur ratio

formalis, vi cujus aliquod predicatum füb-

cün g

blim at

je&o attribuitur. 1deo reduplicatione

forme falíà eft haec:- chriflus, üt homo , .e[f

af

Dtus: (ireduplicatio appellat fupra huma-

nitatem ; vera autem reduplicatione: fi

, adeqi

reduplicatio appellat fupra perfonalita-

yden;dilt

licatione autem confortii

ycip m

tem. Inredup

fcmper vera eft 5 quia vihujus affirmatur ,

M

quó

|

76

YraBatus VI. de Incarnatione,

quód Chriftus pro fenfü compofito hu-

jl

tnanitatis fit Deus, hoceft: peus , & Homo,

ii d!

Adconfir. F. D. M3j. Reduplicatione ca-

enead

hm

dente füpra naturam humanam. C. maj.

Supra perfonam. N. maj. & fic diftinctá

| tionem

min. N. confe

e

l

offbil;

D

Adconfir. I

]

[)

Similiter D. maj. & min.

yenttts

& ncgo confeq. Atque hinc ulteriàs pa-

nodb Q

tet , inquo fenfuadmittendz (int iftz pro-

matüris !

pofitiones: chriftus eft per[ona compofita: chri-

effenzt?

Binc at

flus , àt homo , efaqualis Patri, — Ex bucusque

1S.

m

72

Conftat I.. Quód in Myfterio Incarna-

qrsinna

tionisdetur veracommunicatio Idioma-

d

tum, feu przdicatorum , inter naturany

fj

Divinam, &humanam, non quidem in ab-

hp

ftra&to , fed in concreto fümptam ; quia

dcnu: n

fcilicet hecconcreta fübftantiva , peus, &

aoum: ]

bomo , non folüm de Chrifto , fed-etiam de

Mnemy

feinvicemlegitimé affirmantur , dicendo z

grüm

Deus eft boro; & quidem ob identitatem rea-

Yem perfonalitatis , feu filiationis Divinz,

wimu,

i f

utrobique in re&o importatz.

"

Hinc

ij ins

etiamD. Auguft. dixit: hominem effe ma-

gisinFilio Dei, quàm Filiumin Patre; non

*b

«

ténleri

quidem, acíiunio hypoftatica inter Fi-

tf

lium Dei, & naturam humanam, prafe-

mbftïaw

renda effet identitati fübftantiali

uoad.

naturamDivinam inter Patrem, & Filium,

Rj

"vt

fed folàminhoc fenfà : quód. Pater; & Fi-

df[lm

lius

MM

i)ffputatin I,- 4rtic. YV.

27

liusnon fintunaperfona, adeóque fine ad-

DL l

TM

dito dicl nequeat: Dei rilius eff Pater ; econ-

tràfineadditolegitime dicatur: pei Filius

Wnatar, (

3j &t ls

efl-homo, Ex quo patet : przdictam affer-

tionem noneffein materiaremota, feu im-

offibili ; cüm per illam non affirmetug

tD il

! hinc utej

identitas realis quoad naturam, fed folum--

modó quoad perfonam Verbi, in duabus

ende frtiy

naturis realiter diftinCtis, & quidem in

fmne m

effe naturz deíe completis, fubfiftentem.

" i

Hinc communicado lIdiomatum inter

DEUM, & naturz humanz partes, fe-

Myflero lz

oríim fümptas, licét Verbo Divino imme-

unicato T

diaté unitas, non. admittitur; nifi prou£

1 ii

ifto juxta fynecdochen per vocé Homofüb-

non quitmà

inde exprimitur. Sicutigitur nunquam

o fumptanyt

dicimus : Homo e[! corpus $ Homoeft anima , ml«

bflantira,

nüsautetn: Homo e[i(anguis , etíi dicamuss

ifto, ( etz

hominem fepultum effe, aut exiftere in re-

mntur d

gno Codlorum, ita pariter dici nequitz

peus eff corpus , pei Filius eff anima , etfi dicaturz

identtatea:

fliconis D

rüius Dei fuit fepultus, C defcendit ad. nferos $

ongé minüs autem: Perbum Dpifintm , .2

mortut, 9

homintnais

Eilius Dei eft (anguis,

Hinc neque per Synec*

dochenlegitimé dicitur: Verbum tempore pa[-

li

-ofïatia D 1

fionis fuit effu(um. Sicut igitur corpus, & ani-

ma in abítra&o de fe invicem non przdi-

vumatm, !^

J

cantur ; etíi unita conftituanthoc concre-

jbf

)QU'CMI&F li

i

tum lomo : fic etiamDivinitas, & humanitas

deíe invicem inabílracto non predican-

tur $

u Md '

N

Tracdlatus VI, de Incavnatione,

78

tür; etfiunita conftituanthoc concretum

st

normt

Chriflus, qui (imul eft Deus, & homo.

73

Conftac II. Quód in hac communica-

ortm;

mzf]imUS (

tione Idiomatum effentiali , vi cujus de

fe invicem predicantur, pens, & Homo, fun-

iritts [

detur communicatio Idiomatum extra-

DP

ol

effenrialis, vi cujus proprietates illz, quz

Chrifto homini conveniunt, de Filio Dei,

d r

1onis a

& viciffim, non quidem per terminos ab-

ftra&os, fed concretos predicantur. Hinc

us quf

s d

demonfítrato Chrifto dici poteft: Hic bome

at

eft immortalis, aternus, impa[[Wilis, omnipotens. Et

viciffim : pei Filins eff in tempore ex Virgine na-

Yi m

denttn

zus, pajfus, erucifixus, mortuus, c» [epultus. Ideó-

ue etiam per antitheta fimul Importata

w O

ts

legitime dicitur : Hic bomo eft etermus, & tem-

poraneus : impaffibilis,e pajfus : immortalis ,& mor .

LU

tutis,

vitiy

Nam hzc pridicata, füb diveríà

appellatione importata, fe invicem neu-

tti, I

tiquam excludunt. Econtrà, ficut Divi-

(sir]]

nitas, & humanitas de f& invicem in ab-

"tl

ftracto przdicari nequeunt, fic etiam pro-

Aitrle

(k]

rietas humanitatis de Divinitate, & vi-

(

ciffim, in abftra&o nequeunt affirmari.

*

tUt

Unde dici nequit : piviuitas eff. emporanta ,

[ ü

D

mortalis,pajfibilis s. Bumanitas eff. aterna, impa[fi-

LT

bilis, immortalis.. Quinimó etfiex parte füb-

Ol.cpm n

je&i Divinitas, aut humanitas importe-

hi

tur in concreto, fi tamen illis adjunga-

sl

n

tur particula reduplicativa , & quidem

f

"IN

r6-

M.

Dijputatio 1, . Art. F.

79

hx Uf

v& Q

reduplicatione formz , appellans füpra

naturam, ex parte fubjecti explicité im-

mg commü

ortatam; tunc neque proprietates hu-

,Vïcuius&

manitatis.de Chrifto DEO , 'neque pro-

t K f

prietates Divinitatis de Chrifto homine

OTRU t

D

egitimé affirmantur. Sic dici nequit:

at n

Chriflus,üt Womo, eff immortalis: Chriftus, àt Deuis,

1t, de Plb

ef mortalis, ^ Nam vi predicte reduplica-

r tebmini

tionis quivalent his: Chriffus ideo eft. mor-

licantur,

taliss quia eft Deus : Chriffus ideo efl immortalis ;

otell: Hl

quia eff bomo.

Oppofitum dicendum, fi

! mj

particula reduplicativa folummodó ex-

JEALUUT

primat fenfum compofitum. — Tunc fiqui-

i

? ii T

dem verificatur 1fta : chriflus, 9t bomo, eff

i unport

ammortalis, — Chriftus, t Deus,eff mortalis ; quia

propofitiones hujusmodi squivalenthis :

d emén

t r

thriftus, pro fen(u compofito [ue Divinitatis , mor-

tuus eff : Chriflus , pro

, fib dv

vitatis, eff immortalis.

fenfu. compofito fus bumas

(eiicem x

xeà fuc r

Conftat III. Quód circa communica- 74

tionem Idiomatum in Myfterio Incarna-

pwicemnd

t ficttunp

tionis regulz fequentes fint obfervandz.

Prima: Communicatio Idiomatum fo-

vitia iT

làm admittitur per nomina concreta, &

jeynt m

quidem fpecificativé fumpta , dicendo:

"T. ul

Hic bomo eft Deus, e[? omniporens, eft immortalis 5

!f? u Wl ,

non autem in abítracto: Humanitas eft Di-

vtl

vinitas , e[! omnipotens, eft immortalis. . Secun-

ia It

a: Communicatio Idiomatum non ad-

p

mittituf inter nompina corcreta redupli-

€a-

14 qmdf

$o

Traliatus VI. de Incarnatione,

j

cativé fumpta, & quidem reduplicatione

gt

formz, feu appellante füpra naturam, ex

qjonibus

part

efubje&ti explicité importatam ; quia

Cabolicum

tunc nomina con

creta zquivalent abítra-

gdünt

&is ipfius naturz. — Sic dici nequit: chri-

TTR

us, tit bomo, eft Deus, ef immortalis ; nifi fiat

n Ed

dfutà cont

reduplicatio folius confortii , que tamen,

absque addito declarante , ufurpari non

tmén Cont

folet. Tertia: Non admittitur commu-

an p

nicatio Idiomatum inter naturam Divi-

Qf

j

l

!

j

nam, & partes humanitatis, ex parte füb-

T

iedi, aut przdicati explicité importatas,

loc hgt

etíi à Verbo Divino immediate affumptas.

Hinc dici nequit: Deus eff corpus,eft anima ,

pils, (dæqu«

fsbf

ef. (anguis licét admittatur communica-

tilidne

tio Idiomatum quoad partes folüm im-

I4

"ntbhtri

plicité fignificatas, & quidem tantüm il-

a t n

as, quz alioquin per fynecdochen, in.

locutione vulgari, hac voce bemo expri-

at

W M, i

mifolent. Sic legitimé dicitur : Eilius Dei

jacuir in fepulcbro , de[cendit. ad inferos , inepté

m

veró, Verbum Divinum in paffone fuit effu(um.

uarta: Neque admittitur communica-

V

tio Idiomatum quoad illa predicata, qua

l AMoefj

alterutri nature , feclusà unione hypo-

|

ftaticà, folüm conveniunt: pro ipfo au-

li

tem ftatu unionis repugnant, Hine dici

lr

nequit: cbriffus, üt homo, poterat pecare, Quin-

ta: Non admittitur communicatio Idio-

Ca

i CXPO

Ut

quz

matum pet illas locutiones exprefía,

ime

IJFC:N*UW

wtmim.

Mpl

' Diffutatio1L, Artic, L,

8t

TMM

fimpliciter prolatz cum Hareticorumlo-

pOm

cutionibus coincidunt; etíi reipfa (enfum

üvleri

ï

atholicum in fe contineant.

Hujus-

Wt

modi fünt iftz: Eiliu Dei eff creatura : Homo

faitus eff. Deus, Chriflus bomo efl ubique.. Ulci-

Wi'rtdis; Q

Jt,

uied

ma: Etfi de Chrifto per antithefim prz-

, Ut

?

dicata contrarialegitimé affirmentur,non

TUCCLCUP Core

tamen contradictoria formaliter talia af-

* Daturan])

firmari poffunt , fic dici quidem poteft;

ts ex pati

Chri[lus eft paffibilis, & impaffibilis ; hon tamen :

(itmport

Chriftus eff paffibilis, c» non eff paffibiliss quia

oc ipfo, quód negatio appelletfüpra co-

editeaflang

pulam, ideóque propofitionem formali-

TT

ter négativam conftituat, eo ipío exclu-

tU. COT

artes folin

dit à fubjecto omnem paffibilitatem, &

vldem t

proinde locutio falfa evadit. Ex quibus

patet, qus cautela de hoc myfterio lo-

:

ynccdochen,w

quentibus neceffaria fit : Ne per verba inor-

toce b &

dinat?-prolata, üt D. Hieronymus monet;

b idr:

berefis: incurratut.

TU

TL

titür od

DISPUTATIO II.

lp

De convenientia, 8 neceffitate

hs

1

Incarnattonis.

: p99"

Um Incarnationis fübftantia hucus-

| at Hm

l

u

e expofitafit, ordo doétrinz po-

p

J

C

:

j

ulat, ut fingulg ejusdem proprie-

tates inveítigentur. . Inter has dux pre-

o

en

Y

82

Traciatus V1. de incarnatione,

"m Qmïïe

cipuz numerantur,nempe: convenientia,

& neceffitas Incarnationis.

Utramque

qu eui

[lm-, $ic

Do&or Angelicus expendit, quzftione

rimà; fic tamen, ut etiam alibi utram-

convmienä

ilimation

que frequenter attingat.

"fczm,c'edïï

àm diqu

ARTICULUS l.

du D

n Deo , Ó creaturis comveniens

« (ic d

f& Myflerium Incarnationis ?

ix quii/

Deoernti

lb efetm

75

Renotandum l- Quód ifthfc non fho.

veatur quzítio , de convenientia In-

t z d

tht

carnationis meré negativa , prout hzc

aliud non eft, quàm carentia repugnantiz,

vl d

feu impoffibilitatis. Cüm etenim fide Ca-

*tit d

tholica certum fit: Verbum Divinum de-

atvb

at lt

faétó perunionem hypoftaticam affumpfií-

fe naturam humanam ; hinc etiam certum

2 D? (

eft: quód Incarnatio neutiquam repugnet,

MM

[

u-

adeóque negative conveniens fit.

tll (

i,

ftio igiturfolüm moverur de convenien-

tiapofitiva, in quo fenfuillud alicui conve-

j

m

"

niredicitur, quod eidembonum eft. Un-

m

de patet: quód convenientia pofitiva la-

AU QQnt

tiüspateat, quàm exigentia. Hzc fiqui-

me [mD

dem bonum, prout debitum, refpuit , cüm

At

Wi

econtrà bonum, etiam indebitum , con-

Kmk m

"

ln

veniens effe poffit.

Uen

iplex,

7$ -"Prenet.Il, Qqöd bonum fit tr:

nem-

mülm q

MM

Difputatio Il.. Artic. 1.

83

NG

nempe honeftum, utile, delectabile, ideó-

$, U

que etiam triplex convenientia aífigne-

tdt, qf

tur.

Sic titulo honeftatis illud alicui

tim dl uv

conveniens dicitur, quod in ejus laudem,

l

eftimationem, aut gloriam, licét extrin-

fecam, cedit.

Utilitatis, quod ei commo-

AS 1

dum aliquod affert, ut vi hujus fe meliüs

habeat. Delectabilitatis , quod volunta-

15 CUH

tem fic afficit, ut hzc in illo conquiefcat.

atini;!

Ex quibus patet : quód nullum bonum,

Deo extrinfecum, poffit ei ftricté loquen-

Q lo nott

do effe conveniens convenientià utilita-

onvenienti

tis, aut delectabilitatis; quia Deus, fe-

i, prout

clusà omnicreaturà, equé perfe&us, fe-

lix, ac beatus effet, quàm defactó fit; li-

ntia g

imetentm QUi

cét eatenüs poffit e1 aliquid effe utile ,

bum Dirini

quatenüs ad obtinendum finem, à Deo in-

fltieamafis

tentum, conducit: uti & dele&abile,qua-

hincetamd

tenüs Divine complacentie objectum.

effe poteft.

wiqunrt

Pranot. III.

uód omnis convenien-

vl

;

?

mur de o

tia in füo formali conceptu relationem

viluaoltt

adaliud importet. Quidquid enim con-

venit, id alicui conveniens eft.

Hinc

embonume

ajera p

in prefenti controverfia triplex quaftio

infüituitur. Imprimis quidem: an Incar-

rcntil. 2? |

js r

natio fuerit pofitivé conveniens Deo?

Secunda: an humanitati per Verbum Di-

y o

il

vinum affumptz ? . Tertia : an toti hu-

WU

mano generi, quinimó etiam creaturis

bonüinü

t

^

r€-

;

!

"

84

TraBatusVI, de Incarnatione,

reliquis, & confequenter toti huic uni-

yyunti

u,e M"*

verfo?

28 Dicol. Incarnationem fuiffe Deo ma-

n

ximé convenientem , titulo honeftatis.

g.

"m

Ita cum D. Thom. hic q. t. art. z. com-

u g

munis,, & certà Theologorum fententia.

qutim (v

Prob. Namillud inter opera Deo extrin-

feca eft ipfi Deo maximé conveniens, ti-

immn: t

tulo decéntiz,five honeftatis, quod illius

àu, qun)

bonitati eft maximé confentaneum,fimul-

loórini.

tondhit;/

ue ad manifeftandas perfectiones ejus-

lem, & confequenter ad laudem,& glo-

i, m

C PTIT

riam extrinfecam maxim?e conducit. Sed

hujusmodi eft Incarnatio. Ergo.

Min-.

wjniny

"um

rob. Inptimis fiquidem eft Divinz boni-

tati maxime confentanea; cüm omnebo-

d utua gt

num fit communicativum fui: ipfa autem

njb

Divina bonitas ad extra magls , quàm

iL ln

poftaticam alicui crea-

"tfthmun

per unionem

j

Sed

ture non poffit communicari.

tl

etiam ad peculiarem Deilaudem, & glo-

b

I'dtk.&a

riamillius extrinfecam prz omnibus aliis

n

Divinz Sapientiz , ac Potentiz operibus,

A

Q D

V

conducit; in nullo fiquidem Divinz per-

At lr

fe&iones adeó relucent, ficuti in Myfte-

ï"*v&em

rio Íncarnationis.

Nam juxta Apoft. I.

t

RUT

ad Timoth.III. 16. Magnutm e[l pietatis Sacra-

W

wmh

DI

mentum , quod. manifeflatum eft in carn, , Ergo.

Ms

79 — Confirm. authoritate D. Damafceni,

m

Lib. III. de Fide , cap. I. fic loquentis ;

Per

UP

Difpttatioll. Artic, l,

$;

It t ln

Per Incarnationis Myflerium smon[ltratur fimul boni.

tas , fu[litia , v Sapientia , &* potentia Dei. ' Bo-

ven af D

gitas quidem ; quoniam non de[pexit proprii plasmatis

Go hd

infumitatem : Jufhtia verà ; quoniam. bomine vitto ,

tolatig

tion alio , quam bomine., fecit vinci Tyrannum : ne-

Ibpotum lr

que vi eripuit. ex morte bominem: Sapientia veràs

'optraDior

quoniam invenit difficillimi pretii decentifftmam [olu.

Y Convenét

tionem : Potentía demum infinita 5 quia niil efl ma-

ts qui

jus, quàm Deum fieri bominem, Ex hac eadem

éntaneun;

do&rina D. Thom.fupra cit. ita breviter

yrfediones

concludit: Qwidquid pertinet ad rationem fuumi

alladem

Boni , conveniens e[l Deo. . Pertinet autem ad vatio-

Unude ad zatio-

m cotduci

nem boni, ut. (e aliis communicet,

i. Bo ]

nem (ummi Bovi pertinet , quàd fummo modo [e crea-

sdt D!

ture communicet ; qued quidem maxime fit. per hoc ,

e1; cüm omt

quód natuvam creatam [ibi

(

jïc conjungit ,. ut una

um füi: 1

per[ona fiat. Ergo.

F

Dico II. Incarnationem fuiffe conve.

80

qrà mips; !

um altdt

nientem humanitati affumpte, non folüm

p !

convenientiá honeftatis, fed etiam utili-.

Ita cum D. Tho-

yeilidei;

tatis, & delectationis.

ma , híc q. 4. art. 1. communis, & certa

N omniblüg

Poreriz o

fententia. Prob. Namper unionem hy-

poftaticam humanitas ad altiffimum di-

gien D

y, n n

y

gnitatis, & excellentie gradum füpra o-

mnes creaturas evectaeít; ita quidem ,

m od

ut vi unionis hypoftaticz per veram com-

municationem Idiomatum Deus fit ho-

71 ,,2 Wm. l

Preterea ob

yc ) DI

mo, &homo fit Deüs.

hancunionem , humanitati, proutin Ver-

" d

bo

3

-

1

86

Traclatus VI, de Icarnatioue,

af

bo fübfiftenti , debetur adoratio latriz, feu

lr

i

fic h

cultus Divinus, & fimul omnia dona fu-

pernaturalia , acipfa vifio beatifica.

Sed

eteinfe

humanm

hocipfo Incarnatio humanitati affumptze

fuit conveniens convenientià honeftatis,

d qu

|

u Angt

utilitatis , & delectabilitatis.

Ergo.

$1

Confirm. I. Authoritate fcripturz ,. &

Angcli f

ttiam Era

uidem Verbis Apoftoli ad Hebr.I. 4. de

hrifto homine fic fcribentis : Tanto melior

fiolusad!

tamenno?

Angtliseffeclus , quantà differentius pra illis nomen

bareditavit. Cs enim dixit aliquando Angelorum :

dundzzd

fine; zl

Filius sneus es tu., ego bodie genuitee. Et. vur(um:

Ego eroilliin Patrem , c ipfe evit mibi in Filium ?. Et

Runmma

qui n

€um iterum introducit Primogemitumin orbem terra. ,

dicit: ( adovent eum. omnes Angeli Dei,

Ergo.

4j f f

t Gol

Confirm. II.

uamvis enim Incarnatio

nonfuerit conveniens humanitati affum-

niti d

,5

pte ; titulo debiti, autexigentiz , utpo-

te excedens conditionem nature huma-

LUMT

n£ , nihilominüs eadem erat conveniens,

m;ämüi

convenientià capacitatis, feu proportione

tíd

quadam dignitatis, íe tenentis ex parte

Uil v

ipfius nature humanz ; quia nempe , üt

frihngy

D. Them. q. & art. cit. docet: Im quantum

R

eff ationalis , natae[t attingereip[um Verbum , per

M

o füam operationem , cognofcendo. [cilicet , & amando,

Rütla

Ereo.

P'ler

82

Dico IIT. Incarnationem quoquecon-

ag

venientem fuifíe humano generi, Àngelis,

mhä.*ïïþ()f

totiqueuniverfo:

Itacum D. Thoma:

Opufc.

AT,

87

Difputatio ,. Artic, 1.

Xirtnt;

Opufc. 6o. DeHumanitate Chtrifti. Sua-

il omi duj

rez híc difp. 5. alifque.

Prob. Inprimis

iiobeatn,

etenim fpecialis quxdam dignitas in genus

Wmanitr d

humanum ex ipfía Incarnatione derivata

vnlentind:

eft, eó quód fcilicet Dei Filius , pre na-

lts in

tura Angelica, humanamaffumpferit, ut

Ttate m

Angeli folàm Miniftri, homines veró

Jl adE;

etiam Fratres Chrifti appellentur, üt Apo-

Ibentis: T

ftolusad Hebr.II. fufius expendit.

Hoc

irtiur r d

tamen non obftante dignitas quoque re-

iligua H

dundat in Angelos, quibuscum homo in

linea intellectualis creaturz convenit ,

gt B n

eri mb F

uin imó in omnes creaturas reliquas ; eà

quód Chriftus non folàm ad Rom. VIII.

hr

ais d

29. fit Primogenitus in multis fvatribus . fed,

etiam ad Coloff. L. 15. Primogenitus omnis

visenimlnaz

humanitat d

ereatura , quoniam in ipfo condita funt univer[a ,in

Celis , & in terra , vifibilia , c invifibilia ; omnie

X erpgntt t

nem natura J

per ipfum , e in ipfo ereata [unt ? C ipfeeft ante

omnes , C omnia inipfo conflant. — Hinc etiam

omerat onra

g a

per a&ualem Incarnationem voluit Deus

ad Ephef. I. 10. In difpen[atione plenitudinis tem-

[e tenntb d

2, qia u

porum inflaurare omnia in Chriflo , que incelis , e

qua interra (unt, Prxeterea omnes creaturg,

« o

five materiales , five fpirituales cognatio-

g Ti

nem quandam cum homine obtinent , quí

iil fn!ud; qu

proptereaMarc. XVI. 15. omnis ereatura ap-

ellatur, üt D. Greg. Magnus Homil. 29.

o a

lüEvang.exponit. .Ergo.

]

no gäm

| An!

T N

F 4

COng

!

88

|

TrattatusVI, de Incarnatione,

Confirm. Non tantüm hoc Univerfüm

m;n?üw Y

83

propter Incarnationem , tanquam caufam

g

Contrt

finalem, fuit à Deo conditum 5 verüm.

etiam Angelis, & hominibus omnia gra-

j &i

tiz,

atf

—

lorizque cceleftis dona, ex Chrifti

|

meritis fuerunt collata; prout ex dicen-

|

o:linüm i,

dis Difp. . art. 4.patebit. Sedhoc ipfo

Incarnatio fuit conveniens , tum Àn-

ilefg. |

elis, tumhominibus, convenientiá uti-

tem, in

itatis, & delecationis ; ideóquenafcente

perfeäio:

hia

in Bethlehem Redemptore, Angelus ap-

parens paftoribus ajebat: Luc. II. 10. No-

furanm

mi J

lie tinere ( Ecce enim. evangelizo volis gaudium

magnum, quod erit ommt populo $. quia. matus eft

bm!)iiinpn

volis bodit Salvator, qui eft chriflus Dominus , in

n g

civitate David. & v3. Ft [ubirh faila efl cum Angcla

mirt, q

Tib at

multitudo qmilitie celeflis , laudantium Deum , cr

diventium: Gloria in altifimis Deo, C in terra pax

firtun].

Mil

hominibus bone voluntatis, Ergo.

$4. .ObjiciesI. contra primam. Per Incar-

iwl M !

nationem Filius Dei depreffit fuam Maje-

tinai

ftatem, affumendo naturam fervilem , &

! mïm ) n

fimul immenfitatem , ac omnipotentiam.

| a of

fuam intra imbellis corpufculi anguftias

DLT

toardavit, Sedhoc ipfo Incarnatio non

Qu j

erat Deo conveniens

M

convenientià de-

centig, ac honeftatis. Ergo.

"* Tij

E

Confrm.l. Nam Filius Dei, alioquin

*ttf

&ternus, impaffibilis, & immortalis, in

iv

A

tenm-

R i

Em'm

Difputatio l,. Avtit. ,

85

lmhocumä:

Piri

Wt gj

tempore natus, paffus, & mortuus eft.

:

Ergo.

i

RUs v

Confirm.II, Verbis Apoftoli, ad Phil.

Dini

'

Atrry

|

II. 7. de Filio Dei fcribentis : Semetipfum

Id e (

exinanivit formaim [ervi accipieus , in [imilitudinem

p r

bominum fa&tus , c habitu inventus àt bomo, Er-

, Sdtyi

go.

Ts , n

CODYenlent)

.Refp. D.maj. Depreffit füam Majefta- g5

tem, in fenfü proprio, amittendo fcilicet

dedquends

perfectionem aliquam Divinam. N.maj.

re, Angd

In fenfü tropico, fcilicet affumendo na-

xLuc IT r

turam humanam. C. maj. Et fic diftinctà

Vi vlis gl

min. N.coníeq. Ratio eft ; quód Ver-

LMUETT

bum Divinum perunionem hypoftaticam

Cbf Dorint

neque perfedius , neque imperfectius

ifdudama

evaferit, quàm erat ante unionem , üt

tUt Dd

Difp. przcedente numer. 19. dictum eft.

ir D crit t

Hinc etiam D. Auguftinus in Epift. ad Vo-

m

lufian. ita fcribit: Non babet boc docivina Chri-

rimam, Ptl

Jliana , quàd Deus fit infufus carni bumane , ut

lepreHïtfuamB&

gubernande, univerfitatis cau[am , vel dereliquerit ,

vel amiferit , vel ad illud corpufculum , quafi con-

tuam r

( ompotts

traiam tran[lulerit,

Heminum enim e[t i[le fen-

fus , mil nifi. corporea valentium cogitare.

Deus

ul ag

jfo [neamiti

autem nou imole, (ed virtute magnus eft ; unde ma-

gnitudo virtutis ejus nullas in 4

: conyat

gu[lias.

ngu/fo fentit. an-

, lo

lia

Ad confirm. I. D.antec. Filius Dei in

tempore natus, paffus, & mortuus eft, fe-

&i

;

cundüm Divinitatem. N. antec. fecun-

j

P

düm

90

TratlatusVI. de Incavnatione,

I

düm humanitatem. C.antec. & N. conf:

g n

Ratio eft; quód hujusmodi denomina-

Chqu]um [

tiones,Chrifto homini convenientes,non

ul

appellent fupra ipfam Divinitatem, acfi

Md

hezc in tempore nata, paffa, ac mortua

D- antet.

effetz, fed eidem folummodó attribuan-

pfnem

tur per communicationem Idiomatum.

ifismg

cum natura humana, prout fufiüs artic,

feticotü

przcedente expofitum eft,

eydem)

sauné

Ad confirm. HI.. €. antec. D. confeq.

juxta datam füperiüs diftin&tionem, qu&

tiodj

expofitum eft, inquo fenfüDei Filiusper

ftur

Incarnationem deprefferit füam Majefta-

Ti r

tem.

f ;fccgus

$6 Objicies IT. Eateniüs Incarnatio foret

p lt

Deo conveniens, quatenüs eadem cede-

qirnrt

ret admajorem Dei gloriam extrinfecam..

Md m

Sed prout eadem defactó eontigit, non

ia D

ceffit ad majorem Dei gloriam extrinfe-

J (

cam. Ergo.

Min. prob. Nam defactó.

graviffime injurie Deo occafionehujus

r T

ET

myfterii funt illate, ütabunde patet in

ipfaPaffione, acMorte Chrifti. Ergo.

À nl

At

Confirm.I. Non videtur conveniens,,

innocentem tradi in mortem , & quidem

ll'xafubeund

at

acerbiffimam ,. ad preítandam: pro fcele-

RUT

ratis, &infüper ingratis, fatisfactionem.

Sed hoc defactó. conti

lao

pit; Ergo.

hi

Confirm.IIl. Nam dari complures ini:

IHIr.

hh".; Cht

)

tyices Crtivis Chrifli, Ap oftolus adPhilipp.

18.

AM

,

91

Di[putatio I1,- Art. 1,

LT

imoji denm

18. ingemifcit: quinimó 1. Cor.I. 25-

chriftum. crucifixum , udeis quidem. (candalum,

C[ïn?mïentes,a

bus autem ftultitiam éfe dolet. Exgo.

wmimm' )

genti

R

efp. C. maj. N. min. Adhujus probat. 87

| Pïffil, IN

D.antec. Ethzgraviffimz injuriz eum

Qnod) at

in finem permittebantur à Deo , ut ex his

nem f

etinfinita boniras , & mi-

ipfis magis elucer

C.antec. Utex his hzc

mut fiis

^

fericordia Dei.

eadem bonitas , & mifericordia Dei, ma-

téc, D,end

gi

snon eluceret. N.antec. & confeq. Ra-

Gionen,

tio eft ;

uódipfemet Deus voluerit Chri-

fuDei Fili;

ftum fübire mortem acerbiffimam , ut hac

i fum Moje

ratione preftaretur fatisfadio condigna

humani generis; etfi com-

ro peccatis

p

.

[neimato for

lures huic ei

dem beneficio ingrati prz-

nüs eadem Q]

viderentur , eodém

ue abufuri.

Namex

€

]

ucet bonitas, & mi-

jam extrierz

hoc eodem magis

] eontipit t

fericordia Dei, juxta illud Apoftoli ad

loriam eitr*

Rom. V. 8. cemmendat autem charitatem (uam

h, Nan d

petis innobis s quoniam , cüm adhuc peccatores effe-

) oecifontl

us , Chriftus pronobis mortuns eff.

yabunde pit.

Ad confir. L. D. antec. Si ultroneé

ipfemerinnocens fe ad mortem,pro nocen-

Chrif g

etur corel

tibus fübeundam, non offerat, tranf. ant.

Secüs. N.ant. &confeq. Ratio eft; quód

xem, t

m [:]

Chriftus pro redemptione generis humant

mortem libere fubiverit, juxta illud Ifai.

s ifiore

LIIL. 7. oblatus eft 5 quia ipfe voluit, Dehac

i I

libertate Chriíti alibi fufius difputandum

" (0) ICS?

'us J

Wi

erit.

i

Ad

92

TraatusVI, de Incavnatione,

Ad confirm. TI. N. confeq. Nam Gen.

Mauöaä'ïïï

tilium , Judeorum, ac malorum: Chri-

& C

ftianorum , beneficio Incarnationis abu-

yaj.t

tentium , eterna damnatio "ultimató ce-

Jutoeis

dit ad gloriam Dei extrinfecam ;quód ju-

ine,quif

ftitia ipfius vindicativa in damnatorum.

ic hC

füppliciis elucefcat.,

amdb

$8 Objicies III. Deus effet equé amabi.

etoa noS

lis, & laudabilis, etfi Verbum Divinum

diverltt

Incarnatum non effet ; quàm defa&tó fit,

vim nit

Sedhoc ipfo Incarnatio nonerat Deo po-

aitettd

fitivé conveniens , ad peculiarem illius

fs

laudem, &gloriam extrinfecam. Ergo.

tit As

Maj. prob. Nameffet eademinfinitaboni-

Atf &gran

tas , & perfectio Dei , feclusáIncarnatio-

qretqu

ne , quz defactó eft. Ergo.

btb

Confirm. I. Et(i Deus pofitivé noluiffet

Mvttm

Incarnationem Verbi Divini , hectamen

gipdita

nolitio effet zqué laudabilis , quàm op-

t

pofita volitio Incarnationis. Ergo. An-

wl oier

tec. prob. Nam omnia Decreta, feu omnes

a&us liberi Divinz voluntatis, fünt in fua

:a:l'ï. Qu

T? v

perfedione morali ad invicem x

l

quales.

ais

Ereo.

"0me

Confirm. II. 'Nam aliàs titulo Incarna-

ROU

tionis Filius Dei effetà nobis magis ama-

!äï?m ;

bilis , & laudabilis , quàm Pater, & Spi-

P';

ritus fanctus.

Sed hoc Divinz Períona-

rum zqualitati repugnat. Ergo.

DN

89 Refp. D. maj, Deus effetequé amabilis,

t

'

ac*

J

PMlly

Difputatio L. Artic.1.

95

anfeq, V

aclaudabilis, prout infinité bonus quoad

Tidtny (

at

fe. C. maj. Prout etiam bonus erga nos.

N.maj. Et fic diftinctà min. N. confeq.

10 g

Icamedi

Ratio eft; quód Deus, feclusáIncarnatio-

né , quidemeffet eque bonusinfe, ideó-

t C

zque laudabilis ,

R

que hoc titulo à nobis

ac amabilis , non tamen effet equé bonus

fet &qu

erganos. Hszc fiquidem bonitas juxta

'erbum Diss

diverfitacem beneficiorum nobis collato-

üàm defadii

rum major, aut minor effe poteft. Cüm

'onerat Den

autem ipía Incarnatio fit maximum bene-

tcüliarem 1

ficium à Deo nobis collatum ; hinceidem

Wecam, I

titulo hujus beneficii peculiaris laus ,

eminfnitaDot

amor , & gratiatum a&tio à nobis debetur,

Jusi]earmati

qui neutiquam illi attribui potuiffet, íi

),

Íncarnatio non fuiffet,

oftivnoh

Ad confitm. L. D. antec, He;c tamen

vini, hat

nolitio effet zequé laudabilis , proutprz«

jis , qunt

cise confiderata infe. C, antec, Prout fi-

ns. od

mul confiderata erga nos, N.antec, &

«qre, um

confeq, Quamvis enim omnes actus libe-

nuxs, f

ri Divine voluntatis, inlinea perfe&io-

miem agl

nis moralis, fint invicem equales , non

tamen omnes fünt equaliter benefici er-

as tinitbn

a nos , prout abundein przedeftinatione

u

nollsmgs ?

]

ftorum , & reprobatione Impiorum.

m ag 2

patet,

Ad confirm, Il, D. maj. Si folus Filius

Dv

effet caufa efficiens, & moralis ipfius In-

[.' ErgO.

at

;arnationiS. Q. maj, Secus, N. maj. &

L

"

924

Trattatus VI. de: Incarnatione,

ts QOW

C. min, N, confeq. Ratio hujus eft; quia,

licét folus Filius fit Incarnatus , nihilo-

Jore 04

Gol ctan

minüs caufa efficiens , & moralis ipfius In-

carnationis eft tota Trinitas,

Namquid-

ult dele

l

fumaniti

quid Deus liberé decernit , vel ad extra

|

operatur, toti Trinitati eft. commune 5

Yi pet

reitit i

adeóque majorlaus,amor, & gratiarum.

actio Verbo Incarnato debita non eft,

nicibile

uàm Patri, aut SpirituiSancto.

Verbo.!

Mb

90

ObjiciesIV. contra fecundam. Huma-

nitas Chrifti, hypoftaticé unita Verbo,

caret fubfiftentià,feu períonalitate pro-

fuppkijffä

prià, fibi alioquin connaturaliter debità.

Sed hoc ipfo eidem pofitivé conveniens

d

non erat Incarnatio. Ergo.

Min. prob.

naiie d

Hoc ipfo etenim, quód careat perfonali-

Ti u

tate proprià, fibi connaturaliter debità,

w du

€o ipfo exiítit in ftatu violento. Ergo.

Qrhmn dl

Confrm.I. Etfi perfonalitas Verbi fit

Moi ].

"A

nobilior perfonalitate proprià, non ta-

tsf ii

men id obftat ; quia humanitas Chrifti fit

du d

in ftatu violento.

Sed hoc ipfo. Ergo.

t ii

Maj.prob. Nam appetitus innatus, vi cu-

T qutm

jus humanitas exigit perfonalitatem pro-

r

priam , non expletur per unionem hypo-

Ti

D

ftaticam cum perfonalitate VerbiDivini.

Tl

Ergo.

T

Conf.II. Aqua fpoliata frigore exiftit

ii

in ftatu violento , etfi locó frigoris in

Rau*,ä.

!

q

l

ali-

aqua ponatur lux, qux rgipfgþ :g

tas

gaf K

Af

Difputatio l,. 4rtic, T.

9$

) hij

tas nobilior frigore : quia nempe lux fup-

At i

plere nequit defe&um frigoris in aqua.

9db

Sed etiam perfonalitas Verbi fupplerene-

V, Nm "

quit defectum perfonalitatis propriz in

Tl d

humanitate affumpta. Ergo. Min. prob.

I6l omp

Nam perfonalitas propria humanitatem

0r, & gntm

reddit fübfiftentem in fe, feu incommu-

débits nmi

nicabilem alieno fuppofito , fcilicet ipfi

Sando,

Verbo. Ergo.

cundam, Hs

Refp. C.maj.

N.min. Ad prob.D.ant.vgt

€ unita Vel

Si defe&um perfonalitatis propriz non

onalitate

füppleat perfonalitas aliena.C. ant, Secüs.

tursiter debi

N.antec. & confeq.

Ratio eft ; quód

ive convenie

defe&um perfonalitatis proprie in hu-

manitate affumpta,: fuppleat perfonalitas

o Mi gro

ao

Verbi; quia cum illa conftituit füppofi-

naraiter db

tum , feuhominem , & proinde humanitas

Chrifti non eft in ftatu violento.

ileto, E

yvlitas Vet

Ad conf. I.. D. maj. Quatenüs perfo-

nalitas Verbi przcisé nobilior eft perfo-

Yopri, t

nalitate creatá. N. maj. Quatenüs fimul

vanitas C

| ho i t

eundem effe&um formalem primarium.

preítat, quem aliàs przítaret perfonali-

s ts

tas propria. C. maj. & fic diftinctà mino-

v(onaliattmg?

runoxma

re N. confeq. . Ad prob. D. antec. . Hic

appetitus innatus non expletur, fiforet

ye Vel

omnimodeé abfolutus. C.antec. Sifolum-

modoó conditionatus. N.antec. & coníeq.

nf

'

Ratio eft ; quód humanitas quidem exi-

jod) f

Wf

olüm

j

gat 'perfonahtatem propriam,. fed fc

€on-

1

1

"

96

Tradlatus VI de Incarnatione,

conce& vï

conditionaté, fi nempe hujus defe&tum

sb

non fuppleat perfonalitas aliena: etfipu-

n6 r

rificationem huius conditionis, przfer-

D

gtl

tim per unionem hypoftaticam cum per-

(

fonalitate Divina non exigat , neque exi-

|

[

of

ere poffit.

Adconfirm. II.

spornibus

C.maj. D. min. Sup-

e

plere nequit defe&um perfonalitatis pro-

(oris .5

prie, quoad effedum formalem prima-

:

20

Confrm

rium.

.min. Quoadeffe&umformalem

fecundarium, & quidem effentialiter in-

fünt t

como»offibil'em eum unione h

ypoftatica.

tciflt

C. min. & N. confeq.

Ratio eft ; quód

[e corrts

effectus formalis primarius fubfiftentiz,

p Em

t d

feu perfonalitatis fit, cum natura huma-

na conftituere hoc concretum fübftanti-

hdredp

wrtesint o

vum bomo, l(tud verb etiam in myfterio

Incarnationis

er Verbi Divini períona-

ii hn

litatem forma

j

iter conftitui, fide Catho-

Tlbrad

licà certum eft: non obftante;

uódhu-

i;mmænolt

manitas in füppofito alieno, feu perfona

üly.

|

V

b

Verbi, fubfiftat.

|

j

Dunt

9

-

. Objiciesult. contra tertiam. Incarna-

at d

tio non erat pofitivé conveniens generi

u dom gr

r

humano. Ergo. Antec.prob. Nam ge-

l

l

ia

nus humanum ob peccatum originale in-

T ent

u

dignum eratbeneficio Incarnationis. Sed

tih

"u

hoc ipfo. Ergo.

nü

Confirm. l, Non erat conveniens id

hum

Iä, [

X

*oncedi peceatoribus, quo nihil majus

Á

Xl'l

con-

N

Al

Difputatio 1. - Art. 1, :

97

* hii

concedi poterat innocentibus, . Sed ni-

ts alnor w

hil majus generi humano concedi pote-

Vs w

ràát;

àm Incarnatio Verbi, etíi hocper-

Oltictt

man

if

t in Rätu originalis innocgntiæ.

"bt

Ergo.

M

Erat-Cdiiven-iens pec-

Confirm,II. Non

1. Dimi, j

catoribus Angelis, ut aliqua.ex Divinis

petfonaliis

erfonis affumeret

f

naï:urani"Ar.rge*licaml.

Otmdlen m

rgo fimiliter.

fedmfom

Confi

rm.

.III. Angeli,fpectatà haturä,

t effentialit

funt altioris ordinis, quàm homines. Sed

hoc ipfo Incarnatio non poterat fimu! ef-

one hypofi

Mub el ; q

fe conveniens hominibus, & Angelis. Er-

tus füb(ent

go. Min.prob. Nam Angeli per Iacar-

m fatura hur

nationem deciderunt ab illo altiori ftatu,

cretum Rbftz

feu ordine dignitatis, üt non ampliüs fu-

uin-

edom in t

eriores fint toto genére humano,

inó ipíà Incarnatio Angelis lapfis erat

i Disini pet

li, ade G

occafio peccandi, utpote ob excellentiam

fu: naturz nolentibus fübjici Chrifto ho-

blantes qui

fieno, feuptt

mini. Ergo.

Refp. D.ahtec.

Non erat conveniens

23

convenientià debitj. C. antec.

Conve-

qertim It

nientià doni gracuiti. N. antec. & conf.

convenlts

sb M

Ad prob. D. confequens. "Ergo conve-

niens non erat,fpeGtatà precisé malitià

aum p

culpz originalis. C. confeq. Spectatá fi-

ia

mul naturz humanz indigentià, .ac mife-

rià, in quam per culpam originalem pro-

T il

uod

,quo j

;apfa,cft. N.confeq. Ratio bujus eft ; q

ae

/

98

Tratlatus VI, De Incamltiun:;

[4 ) C'XM

enus humanum,fpe&atá przcisé malitjá

r

culpz originalis,fuerit indignum benef-

Jjcs

cio Incarnationis ; quia tamen hzc ea-

dem culpa à primis parentibus , per an-

fu;zg

l)

via

gelum malum feductis, quidem volunta-

miee

umaua

te própria : à pofteris autem folüm vo-

| T0

dieu

j

Iuntate aliend, fcilicet Adami, tanquam

capitis moralis, fuit commiffa ; hincfpe-

uplenti

&atà hác miferià, & indigentià generis

[]lantia

humani, fimulque confideratà Dei mife-

humanig

ricordià, Incarnatio erat eidem conve-

conjiut

niens, non quidem convenientià debiti,

dl

D

fed doni meré gratuiti.

nits À

Adconfirm. L D. maj. Exaffectu amici-

n )

tix. C. maj. Ex affectumifericordie. N.

m

maj. Etfic diftinctà min. N.confeq. Ka-

sdid

tio patet ex modó didris.

w horti

Ad confirm. II... N. confe

Difparitas

", d

eft; quód Angelorum culpa

&

erit finalis,

Waniril

fecüs autem Adami : neque omnes Angeli

s

fint Japfi, fecüsautem omnes homines.

l

LOT

Ad confirm. III. N. min. Ad prob. N.

9 r

confeq. Naturafiquidem Angelica, tan-

|

j

j

ma

tüm phyf(ice confiderata: adhuc eft altio-

FR

ris brdinis, quàm natura humana. . Si au-

Fünint;

tem moraliter confideretur; tunc eidem

A t

altiorgradus folüm eft debitus fa&à fuüp-

"tl

pofitione , quód alianatura per unionem

hypoftaticam ad altiorem dignitatem non

n

i

"

elevecur, Suppofità autem hàc elevatio-

ij

ql

ul

nes

liinjg,

Din)utatia Il, Artic.T,

99

A r

ne, eidem Angeli fübeffe debent ,

ideó-

Tüpgnl

ue rebellium fuperbia fempiternis

illico

d tamer lmt

í

u

liciis fuitaddi&ta. Ex hucusque di&tis.

"m,iblä R

[

onftat I. Incarnationem fuiffe DEO

24

) qllldemvohm

convenientem , convenientiá honeftatiss

5 dutem (im:

tum quia per hanc creaturis rationalibus

*

[ Adz:m, ]

manti

eftavit fuas perfeCtiones,Potentiam,

rmifas l

Sapientiam, & Bonitatem: dum maximé

ipentd ye

diftantia, fcilicet naturam Divinam, &

ideratà Deiz

humanam , per unionem hypoftaticam.

it eldem er

conjunxicin unum fuppofitum, quod fimul

venjentià di

eft Deus, &homo , itaquidem; ut Divi-

nitas alicui creaturz magis communicari

Exdfetan

nonpoflit. Nontamenpropterea Verbi

mifencordig,

Incarnati Majeítas, auc Divinitas ullate-

. Neonfen

nüs eft depreffa: ut. evaferit imperfecta

er Incarnationem ; quia Deus peculiari

j

a

ude, dile&ione, & gratiarum actione

;'onfc , Dift

adpa eni i

?

ob fingulareiftud beneficium digniffimus

eft, vi cujus Joan. III. 16. sic dilexit mun-

eque orns :L

Filius

omnes honi

dum , ut Filium (uum unigenitum daret.

,nin, Al

verb pro redemptione humani generis

oblatus eft ; quia ipfe voluit, ex(i przefcius : quód

jem Angelml:

t du

plurimi hominum tanto beneficio ad fuam.

g hu

erniciem fint abufuri; quod fané ipfum.

ineffabilem erganos Dei charitatem ma-

; d

uód autem folus Fi-

n

.

is commendat.

j

1

us fit Incarnatus, idipfum quoque fuit

n ul

Q

Ia

magis conveniens, prout Div. Thomas

nit. Inprimis qui-

Qu

"T

þic q. 3. art. 8. expo

A

dem

——

j

100

TrattatuSVI, de Incaruatione,

ii

dem ideo ; ut eadem perfona fimul effet

i, Ü

Filius Patris ante fiecula genitus, & Fi-

t (

lius Matris in fieculo natus. Secundó : ut

ex meritis Chrifti , tanquam Filii Dei na-

gf

gt j

turalis , adoptionem Filiorum Dei reci-

tumanità

eremus. Tertió: utficutomniaper Ver-

:

[llmþta. ]

um primitus fa&ta , & creata funt, fic

etiam in plenitudine temporum per Ver-

tjoquin

bum omnia innovarentur.

Non tamen

eanden

propterea plus laudis, dile&ionis, autgra-

fatogri

tiarum a&ionis , pro beneficio Incarnatio-

ponmylt

uf

nis debetur Filio, quàm Patri, aut Spi-

ritui fancto ;

uia tres perfonz inter fe

hia

goiam d

funt equales ,

uidquid Deus ad extra

operatur, toti Trinitati eft commune.

pmänah'tas Y

dun du

9)

Conftat II. Quód Incarnatio quoque

fuerit conveniens humanitatià Verbo af-

us

ti m

fumptz , tum convenientià honeftatis ;

utpote perunionem hypoftàticam ad fu-

t ht

'meium, & [

premum dignitatis gradum elevatz , ut

altiüs attolli non potuerit: tum conve-

lia

nientià utilitatis; quia plenitudinem o-

;Elfü tl

mnis gratiz, donorümque füpernatura-

"tl

lium per ipfam unionem accepit: tum.

ia nem-

w'üm,qu

convenientiá dele&abilitatis ;

m o

peDeo,tanquam fupremo bono

&

quidem

"u

in excellentiffimo beatitudinis gradu.fupra

Ül

omnes alias creaturas fruitur juxta illud ,

V

de Patre colefti, Ephef. I. 20. Operatus eff

B

in Chriflo , fufcitans eum & mertwis , & eonfliruens

!

M

4

T

Wang,

. Difptitatio I Artic, 1.

Iot

perfomün;ula

ad dextram (uam incaleflibus , [upra omnem prinä.

A gt

AO0S, Je

patum , & poteflatem , e virtutem , - domina-

tiónem , ( omnenomen, quod uominatur uon (olüm

d

m Rbj

in hoc (aculo., fed etiam ini futuro, C omnia fubie-

lnv

cit pedibus. ejtus,

Neque veró ex eo, quód

[tomtie

humanitas Chrifti , à Verbo Divino af-

Y eretz

fümpta, careat perfonalitate proprià,

Atporum w

alioquin connaturaliter debità, fequitur:

u, Nonu

eandem viunionis hypoftatice exiftere in

Itdonis t

ftatuquodam violento. Nam, licétiftud

efcto Incam:

nonnulli ex Theologis cum Bernal difput.

at at

2, fe&. 2. non quidem de appetitu elicito,

erfong 1ntt

fed innato ipfius humanitatis admittant ;

d Deos ad ex

contrarium tamen exinde arguitur: quód

eleommune,

perfonalitas Verbi , exparte humanicatis,

plusquàm abunde fuüppleat defectum per-

m quoq

nit; Velbu

fonalitatis proprix , quoad effe&tum for-

d honedr

malem primarium confideratz , utpote

cum humanitate formaliter. conftituens

offaneam al

àm dentz,

hominem, & quidem eum , qui per rea-

alem identitatem fuppofiti, five perfonz,

ert:um d

s encadez

fimuleft realiter Deus ; etíi nec fuppleve-

rit , nec füpplerepotueritperfonalitatem

yque iptit

m atot: v

humanam , quoad effectum formalem fe-

cundarium, conftituendo ícilicet. purum.

jratis, u t

hominem, quirealiter Deusnon effet.

yobont

quldt

Conftat IlI. Incarnationemfuiffe con-og

vdins

venientem totigeneri humano ; quia im-

uitu uf

primis huic fpecialis honor acceffit : quód

E

]. a 0

Verbum potiüs humanam , quàm Angeli-

MWIWW

3

cam

102

TraBatus VI, de Yncarnatione,

cam naturam affumpferit; ficutin totius

ip(mm

f rt

familiz honorem cedit, fi aliquis ex illa

tir; Y

ad dignitatem Regiam eligatur. Preterea

giett, q

maxima utilitas ob beneficium Redem-

llüteüa :

ptionis in totum genus humanumderiva-

qit s

ta eft; quod utrumque fimul eft objectum

lt 1

dele&tabile. Unde triplicihác convenien-

tià, generi humano conveniens erat In-

carnatio , etfi ob malitiam culpz origina-

M

lis fuerit indignum beneficio Incarnatio-

nis , prout fcilicet indulgendo , ex affectu

Á u

amicitie , nontamen, prout indulgendo

hn

ex affe&u mifericordiz.

Neque veró

tantüm hominibus , fed etiam Angelis fuit

M

Qtty]

conveniens Incarnatio; tum quia omnis

[

tins Qu

gratiain primo inftanti creationis, & pra-

p o

terea in hac gratia perfeverantibus , quo-

que gloria, ex meritis Chrifti eft collata:

ts

lndhy,

tum quia Ángelifünt pars reipublice in-

üi

fti

telle&tualis creatz , adeóque etiam in il-

0

los honor aliquis exaffümpta natura hu-

u

ä

"u

fi

:ana eftderivatus. Ex quo ulteriüs de.

nl

ducitur : Incarnationem

uoque conve-

ET

t

nientem fuiffetoti univerfo , quiafcilicet

homo eft quoddam compendium univerfi,

& g

utpote fpiritualis fimul, & materialis na.

Vg

tureparticeps. Excipiuntnonnulli folam

tl

perfonalitatem creatam humanitati Chri-

U

Íti propriam. — Hzc fiquidem , fa&tá füup-

d

pofitione, quód fit entitas pofitiva, per

HIWF

ipfam

mmm

Bifputatio1I. Artic, Il,

165

Ts r

ipfam Incarnationem exclufa fuit ab exi-

ftentia reali, alioquin connaturaliter de-

"i m

bita. Verüm exceptio hecnullius eftmo-

Kaefcm lu

menti , quia illud, quod nunquam fuit ,

IH madn

auteít, auterit in rerum natura , dici ne-

ml dijd

quit parsuniverfi, & proinde omnis vio-

licihie u

YoTenjens

lentiz incapfix eft. -

1 Culeors

ARTICULUS 1l

ficto Incmn:

Jendo, exd

4n Deus fuerit uece[ftatus ad

r indulp:

decernendam Incarsationem ?

- Naue v

um Angelisf

ïænotandum L. Quódex ipfaIncarna- 97

fum qua emr

tionis convenientia , & ineffabili hu-

feuionis Ky

verntibis t

jus myfterii excellentia, ulteriüs movea-

df d

turquxítio: an Divina voluntas , & qui-

dem alfoluté , feuindependenter ab omni

ar r

olque etam?

alia füpyofitione antecedente, fibilibera,

nece

[

1tata fueritad decernendam exiften-

um mw,raä

tiam realem Incarnationis? Neque enim

x quo u

ifthíc de receffitate , fuppofitionem ali-

fl

n

:

quam Deo antecedenter liberam , confe-

v(0,

quo

quente, dequa poftmodum in hac difpu-

od

tatione agendum erit ; fed de fola neceffi-

NI

)

€ate antecedente , eadémque fimpliciter

gncoottt

li

tàli, controverfia movetur.

Prenot.Il. Quód neceffitas triplex fit:

uiir,

metaphyfica, phyfica, & moralis ; ideóque

etiam

(its pofmvg |

Ó

164

Trathatus VI.. de lnzurnitione.

T tüä

étiam volüntas tripliciter ad exercitium

alicujus aCtüs ,. cujJusmodi eft amor. ob-

gordisv

feti u

je&i, (üb rationeboni, eidem propofiti,,

neceífitàri poffit. Imprimis quidern me-

: ponftens

huem mo

taphyficé. neceflitarur : quando ofniflio

talis actás fimpliciter eidem impoffibilis

meviainc

l

m di

eft; prout patet in amore, quo Deus fe-

doinatio

metipfüm amat.

Phyficé neceffitatur :

uando omiffio talis actüs eidem folum-

'axvioli

modoó divinitus poffibilis eft; üt patec in

(leremm

opgoümm

amore,. quo beati Deum intuitive vifum

diligunt. Moraliter neceffitatur: quan-

|ep hn

do eidem omiffio talis a&tüs absque mi-

^ irio a

natéat m

raculo, non tamen fine difficultate pcffi-

,

bilis eft. -

Jisl Dv

] uód hanc'necefïïutkeläï

dunloende

29

Prsnot. IIT.

-oralem voluncatis ad exercitium alicu-

tv r er

f

jus actüs quidem omnes fateantur in eo

gejirityo

confiflere; quód omiílio a&tüs , aonnifi

wizlbgm

difficulter evenire poffit, nihilominüs in

il

hac difficultate exponenda: divzrfe fint

iiTuol

'Theologorum fententiz. : Nam aliqui

i Mu

ceníent: neceffitatem moralem unius,&

EU

repugnantiam alterius-extremi, przcisé

ttjít

fundari in judicio;feu opinioae, vicujus

m fey

'"unumprt& álio eventurum prudenter exi-

a $

!t

ftimatut, etíi contrarium fimpliciter eve-

Q

"nire poffit. -Sed hanc expofitionem alii

ij&n

haud immeritó rejiciunt ; quód hujus ejus-

lt

d

dem judicii prudentis fundamentum ali-

&i

]

quo

mmt"

Difputatio 1I, Artfc.'-l—l.*

16f

A Otiy

quod affignari debeat: ne ipfa neceffitas

Qd d g

moralis videatur rebus omnimodeé extrin-

;tidem

.a

!

feca, utpote folüm in noftra perfuafionc

Qquiciy

confiftens..Hinc meliàs docent: necefli-

.qd

Manqo

Qttà

tatem moralem voluüntatis confiftere in

lm i

previa inclinatione ad unum prz alio ex-

QIt, quoDa

tremo eligendum , ita ut .voluntas huic

Áict necfio

inclinationi absque moleftia, reluctantia,

ts eidem [

aut violentia quadam, fibimet illata, refi-

sely ütyic

ítere non poffit, . Namhoc ipfo, quódin

[ntuitivévi

oppofitum nulla fit vincenda. difficultas,,

tfatur:

eo ipfo voluntas in perfectiffimo xquili-

Ts dbsquer

brio conftituta manet;. ideóque ab omni

neceffitate morali eft immunis.

ifutatepd

-

oo

.. DicoI. Divinam voluntatem abfolutä:;

feu independenter ab omni alia fuppofi-

n teodfit

verctium

tione fibl libera, neque metaphyfice, ne-

Yl

que phyficé potuiffe neceffitari ad decer-

nendam Incarnationem. . Ita-cum Div.

Q adis, 0

h nitionits

"Thoma Parte 1. q.19. art. 3. communis,

& certa Theologorum fenrentia. ' Prob,

i dvl

QW

Nam repugnat Divinz voluntati omnis

neceffitas antecedens, tum phyfica, cum

usb

g, ]

metaphyfica,. vi cujus neceffitetur ad ali-

n

"J

quid extra fe producendum. Ergo. An-

jni0l

tec. prob.: Si etenim daretur hujusmodi

niatt d

j

Qiter d

neceífitas, tünc eo ipfo Deus fine omni

!

creatura exiítere non poffet, adeóque fi-

v

o

hu]uscf

bimetipfi ad: oómnimodam beatitudinem,

"

fhciens non effet,

g

"TU

& felicitatem folus fu

$

ut-

r

106

Trafatus L. de Incavnatione,

utpote indigens exiftentià alicujus alte-

o

rius extrafe. Sed hoc repugnat. Ergo.

de Jncm.

YOI

Confirm.I. Authoritate, & ratione D.

T.

Auguftini , Libr. quzftionum 83. q. 22.

fs &

fic arguentis : - Ubi nulla indigentia, nulla ne-

i n

eeffitas , ubà nullus. defetus, nulla indigentia, Nul-

quluntas

lus autem defetius of imDeo: ergo nulla nece[fitas,

qltate,

Confirm.II. Authoritate, & rationeD.

nftercn

Thoms. art. fuprà citato fie concluden-

( Div

tis : Alia à fe Deus vult, in quantum ordinantur

necefs;

«d (uam bonitatem , üt in finem.

Ea autem , qua

natlorts

fuint. ad finem , non ex weceffitate volumus , voltne

ontez

tes finem , nifi talia fInt , fine quibus finis e[fe non

rodr

poteff. — Unde, m bonitas Dei fit perfetta, e effe

pzncrofunm

poffit. fime aliis ; eitn nibil ei perfectionis: ex aliis ac-

: D

erefcat, fequiturt quüd. alia à fe eum velle non fit

mif, it

meceffarium abfolute,

[

^ Confirm.III. & quidem fpecialiter de

t eun f

i

neceffitate phyfica. Nam vi hujus debe-

vt atv

i

tet in Deo dari neceffitas metaphyfica ,

5 0

eadémque abfoluta ad decernendam In-

| Uf

carnationem.. -Sed hxc admitti nequit.

Ergo. Maj. prob. Neceffarium phyficé

L:

tl

dicitur illud, eujus oppofitum absque mi-

Scd meta-

fity

i

(

raculo evenire non poteft.

H

|

hyficé repugnat , ut-Deus circa femet-

l

l

"L n

l

ipfum operetur aliquod miraculum. Er-

"O.

z

102 . DicoII.

N

Neque D'eum fuiffe moraïi'tcr

li

1[W'

D

jl

(abfölut&neeefätatïzm addecernendam In-

car-

A

VM

Difputatio Il Art, II

1o7

ht t

Carnationem. — Ita cum Suarez. Difput.4.

Cf

de Incarn. fe&. 1. plerique contra Du-

TUtt i

Prob. Neceífitas moralis fe

OU

randum.

V

tenens ex parte voluntatis confiftit in.

" lg

u

previa inclinatione ejusdem, ita ut ipfa

SWMWE

'0.: trgmþ

voluntas huic inclinationi absque diffi-

cultate, moleftia, aut violentia quadam

Hiato K

refiftere non poffit. Sed hocipfo, refpe-

1t0 it condi

Va hs

&u Divinz voluntatis, repugnat omnis

neceffitas moralis ad decernendam Incar-

209 737771

nationem. Ergo. Maj. continet expofi-

V mumy

tionem neceffitatis moralis proprié calis,

.

t hr f i

L

rout hzc ex dictis num. 99. fe cenet ex

ifb d

parte voluntatis.

Min.prob. Nam re-

nfiini n di

pugnat: Deum infinité perfectum, ac bo-

i an w

num iníe, ica inclinari ad aliquid pro-

ducendum extra fe, ut absque reluctan-

tia

uadam füs voluntatis carere non.

g!em g)ecïla!ïw

aisl

poffit exiftentià reali omnis bonitatis

(its metol

creatz.

Ergo.

j decemet

Confirm.I. Si etenim in Deo daretur 103

s adniti

neceflitas moralis, abfoluté talis, ad ali-

kofirim t

uid producendum extra fé: tunc eo ip-

yoitum b

o daretur quoque neceffitas metaphyfi-

yd, $i

ca ad aliqui producendum extra fe. Sed

as d.5

hzc admitti nequit. Ergo.

Maj. prob.

d m

Nam metaphyficé repugnat, ut Deus fi-

bimetipfi, feu voluntati fux violentiam.

T hi mon&.

aliquam, feu moleftiam inferat. Ergó.

onfirm. II. Nam exhac eadem necef-

.Wnen&ï

j

[

|

t08

m&am V1 de incarnatione,

fimums

fitate morali arguitur quedam indigentia

bonitatis creatz.

Sed hujusmodi indi-

i tl

gentia repugnat Divinz voluntati. Ergo.

b n

i N

Maj. prob. Bonitate aliquá, folüm diffi-

culter, & violenté pofle carere: arguit

w [

defectum aliquem ex parte voluntatis, ut-

qidemad

v nonfil

ote fibimet 1pfi ad omnimodam fuam fe-

icitatem non fufficientis. Ergo.

eonfe

À [

3o4 . Objiciesl. Neceffitas, quz non oritur

irioma]

i

ex indigentia, fed ex abundantia, nullam

fina conm

atguit Imperfedtionem.

Sed hoc ipfo

ajuslo

non repugnat Deum neceffitari abfoluté,

ticamudn

faltem moraliter, ad aliquíd extra fe pro-

tenti m

ducendum. Ergo. Maj.prob. Nam omne

Dai ls

lonum, non. quidem ex indigentia, fed ex

t

abundantia ef communicativum (ui,idque fine

bucfeadun

irDon

ulla imperfectione.. Ergo.

Confir. I. Sicut indigentia neceffitat ad

ts det

aliquid aquirendum fibi; fic abundantia

üligim

neceffitat ad aliquid conferendum aliis.

"if uie

Sed in Deo^eft infinita abundantia boni-

lii

tatis ;; adeóque, licét Deus ex indigentia

neceífitari non poffit, poterit tamen ne-

f-il'lffq. Nal'

RU

ceffitari ex abundantia, ad aliquid confe-

"tl

rendum aliis, feu producendum extra fe.

V.

Ergo.

"üm

Confirm. Il. 'Nam Pater in Divinis,

« 'Hi"";;!ï)c'oJ

absque ulla imperfectione,. neceffitatur

Dl

metaphyficé ad producendum Filium, &

d

h

fimul uterque ad producendumSpiritum

Sau-

mbomq

: llunm

Difputatio 1, Artic. l,

10$

QUi

RO hij

Sanctum; quia fcilicet hecneceffitas non

oritur ex indigentia, fed ex abundantia.

N Velutg n

Ergo fimiliter.

»

LT

il

"

Wmtm

Refp. N. maj. Adprob.

D. Ant., Onet vog

bontm . ex abundantia. efl communicativum [uj , &

Buttévolutgs

]

quidem ad extra, fi illud fibimetipfi ad in-

mnimodni

tra noníüfficiat. C. antec. Secüs.N. ant;

15 D

& confeq. Ratio diftin&tionis eft ; quód

25 que me

axioma iftudintelligi non

ffit denecef-

Dundanti

faria communicatione ina

d

i

u fecundo ali-

. bed hoc

cujus boni extra fe; fed folüm de commu-

tefftari ab

nicatione fumpta in aCtu primo , feu depo-

Md ertra f

tentia communicandi extrafe, Nam aliàs

g.X Deus, feclusá omni creaturarum a&tuali

Uj &i exiftentià , in fe infinité bonus non effet,

wmilq! utpote feactunon communicans extra fe,

70[

Unde in Deo non folüm daretur neceffitas

um moralis, fed etiam metaphyfica producen-

ij iuhuz. di aliquid extrafe, quam fequelam nemo

admittere audet.

onferendum 1

a abundantig j

Ad confirm. I. Similiter D. maj. & min.

Jeus er d

N. confeq. Namaliàs pariter fequeretur :

Deum vi abundantiz fuz bonitatis necef-

oterit t

P

fitari metaphyficé ad producendam ali-

yeendun &i

quid extra fe.

Ad confirm. II. N. confeq. Difparitas

st i Dis

eít; quód Deorion repugnetneceffitas ex

abundantia bonitatis , fe communicandi

ye, nect

yum Fs

ad intra ; cüm terminus produétus fit in

(uabonitate zqualis principio producen-

ændumsPiïf

-

]

IIO

TratlatusVI. de Incarügtime.

tiproutexperfonarumDivinarum quali-

J igan

tate certum eft: repugnatautem neceffi-

t n

i

tas communicandi ex abundantia fe ad ex-

tra5 quia terminus produ&tus infinite in-

A. )

Nam aliàs

vDivina

ferior eft Deo producente.

foliati

quoque neceffitas metaphyfica ad produ-

cendum aliquid extra fe admitti poterit.

qmem

106 . Obiicies II. Divina voluntas ab intrin-

mápr

feco inclinatur ad manifeftanda externé

füt opp

& X

füa attributa , nullàmque habet inclina-

tionem in o

ofitum , feu ad omiffionem

faciona

[9

n

ationis externz.

Sed hoc

(ramit

hujus manif

ipfo moraliter neceffitatur ad communi-

ia

candum fe extrafe. Ergo. Min. prob.

tl (CJ

Nam inclinatio voluntatis ad unum extre-

«t

mum , conjun&ta cum carentia inclina-

ltfgn

tionis ad alterum extremum , fufficit ad

umb

conftituendam in voluntate neceffitatem

litim

moralem.

Ergo.

i

; Qdb

Conf. I. Divina voluntas fibi neceffa-

in]

rió complacetin bonitate creatapoflibili ,

tfripft

etíi hzec infinities fitinferior bonitate Di-

| bt

l

vina , üt in Tactatu I. deDeo num. 308.

1

Q]

di&tum eft. Ergo.

N

lloy

Confirm. II. Authoritate D. Thome

lu

parte I. q. 19. art. 2. fic concludentis :

2l

Si res naturales , in quantum perfecta funt , (uum

W

y

bonuim. aliis cemnunicant : nultà magis pertinet ad

d

W [»-

yoluntatem Divinam , «t (uum bonum aliis per fimi-

t

eff.

þ'tudimm eomanutiicet , [ecundàm quod. pof[iile.

Sic

*l';rmw.

. Di/þutafia Ih 4rt, 1.

i1k

iDirgg

Sic igitur Deus vult , c fe effe , de alia t inquane

DACRMR

Audeti

tum condecet Divinam bonitatem , etiam alia ipJam

participare, Ergo.

od

r

Refp. N.maj. Ratio elt; quód expar.; 10)

te Divinz voluntatis non detur quidem

tüphyld

inclinatio pofitiva ,. ut fua attributa ex-

(e atmittont

t voluntisd

terné non manifeftet, adeóque nihil ex-

tra fe producat ; non tamen proptereà de-

anifellando a

tur oppofita inclinatio adilla manifeftan-

que Db

da.

Nam Deus externam hanc manife-

feu ad omili

ftationem cognofcit nullatenüs fibi necef-

wemg, $d

fariam, uc meliüs fe habeat; cüm fibimec

r ad comm

ipfi adzequaté füffitiens fit ad omnem ple-

i. Mi p

Ditudinem felicitatis.

Hoc ipfo autem

ex parte Divinze voluntatis non datur ul-

nsidunmer

la necetfitas

| arenta ind

'

r

moralis, ut Deus fe commue

emm , füftc

nicet extra

*

ytate netelt

Ad confirm.T. N.confeq. Difparitas

elt ;

uód bonitatem Divinam effe parti-

cipabilem à bonitate creata, fit perfectio

Jinrs ib o

qu n

neceffarig igfïus Dei:fecüs autem eandem

ferior bont

actu

articipari.

A

!

m

, üeDeo t

confir.Il. N. confeq. Licét eni

cum D. Thoma admittenda fit ex parte Di-

vinz voluntatis przvia complacentia,aut

ariat D

fie concut

inclinatio ad producenda alia extra fe :

non tamen proptereà neceffarió admitti

7 (ägflmf.'

P d

debet etiam necefífitas quidam moralis ,

ut Deus fe communicet extra fe.

T d

h

bjicjes ultnó, Ad neceffitatem mo- 10

n qudd

Ka*

[

H2

Tralatus VI, de Incarnatione,

s

ralem non requiritur difficultas in oppo-

fitum. Ergo.

tec. prob. Quamvis enim

s af

arte voluntatis,ad unum extremum,

siebni €

in

c

;

in

atz , nulla fit difficultas in oppofi-

ytait i

urebus p

tum :- poterit ramen dari certitudo mo-

aliter n

ralis, quód voluntas hoc potiüs, quàm

aliud. extremum fit electurá.

Sed hzc

i d

certitudo. moralis arguit neceífitatem.

trdifol

moralem. Ergo.

üear lol

Conf. I. Nam przdicta certitudo mo-

is ff

ralis faltem cunc fundari poterit in prz-

w i

via inclinatione voluntatis Divinz, quan-

u d

do confideratis Divinis perfe&tionibus,

tl mras

ad unum prz altero extremo inclinanti-

Alttm,

bus , prudenter oppofitum prafumi non

at odl

zi

oteft. Ergo.

Confirm. II. Authoritate fcripturz ,

d Trof

uz fzpius Divinz voluntati neceffitatem

tl

!

aliquam moralem nobis benefaciendi at-

ül

i,

tribuere videtur , perillas comparationes

"ts

Patris ad Filium , Matris ad prolem,Ami-

^ lol

ci adamicum. Ergo.

$

tllm r

109. Refp. N. antec. Ád prob.

Di 'mlaj; .Po-

Vrf

terit nihilominüs dari certitudo moralis,

b

fundata in folaprzviainclinatione volun-

hrmIII

tatis. N. maj. Fundata in rebusipfis ,aut

t

externis circumftantiis. Tranf. maj. Et

W

teDie

fic D. min. N. confeq. Ratio hujus eft ;

b

quia hoc ipfo, quód ex parte voluntatis

"n

"u

Divinz nulla fit difficultas in-fuperanda

lia

Wi

incli-

!

inin

Wu:;, lh Ar.dho

115

ifitly ;

b Quni.

inclinatione przvia, eo ipfo manet per-

| um

fe&té indifferens ad utrumque extremum;

adeóque certitudo moralis fundari noh

fs

T

r

hi

oterit in przvia inclinatione, fed folüm,

in rebus ipfis, prout hx adinvicem mo-

Ahocpos

raliter füunt connexz. Sic certitudo phy-

, yi

fica, quód ignis applicatus ftupz, (ufficien-

Rut d

ter difpofitz,eandem combulturus fit,fun-

datur folüm in connaturali exigentia hu-

Ca certitu

jus effe&üs, ipfi igni intrinfeca 5 non au-

i poterit h

tem in voluntate Dei, authoris naturz,

tisDiving,

qui absque omni difficultate,fibi illata, po«

i

teít miraculosé impedire hunc effe&tum.,

pufedion

rmo indln

Ad confirm.I. D.antec. Quando pru-

im pefini

denter oppofitum przfumi non poteft,

etiam fpectatà (imul perfe&tiffim liberta-

du m te Dei. Tranf. antec. Hàc feclus4.N. an-.

wümdis tec. & confeq.

Ratio diftin&ionis efts

sedds quia hoc ipfo , quód oppofitum previae

isamzi inclinationi inconveniens, fit Deo diffi-

jo) cile, vel alicuiperfe&ioni Divinz 5 eo-

jsalpr

ipfo non folüàm moralis, fed etiam meta-

ob Dj

| phyfica neceffitas dabitur in przviaincli-

j natione voluntatis, quod répugnat.

ertniom

ii

i

Adconfirm.II. Refp. His locutionibus.

f

neutiquam inftitui comparationem inter

jp r

voluntatem Divinam , & humanam, quo-

Tro, 9)

fudo huj

ad neceífitatem moralem, fed folüm ex-

rimi bonitatem Divinam,fimulque fpem,

P

qte volit

i r

& Hfluciam noftram erigi in Deum,

de.

quá

n |

Trálatus VI, de Incarnatione,

reakmbï'f

qua plura articulo fequenti. Ex hucus-

g, Q

ue di&is.

110 * ConftatI. Quód Deus abfoluté, feu

t aqui

iogrodi

independenter ab omni alia füppofitione

antecedente fibilibera, nullatenüs fuerit

[ nöqon

gicin

neceffitatus ad producendam ullam crea-

Qenfom

turam, feu determinaté, feu indetermi-

t fu.

naté fumptam, & proinde, nec quidem ad

ftari ptt

decernendam realem exiftentiam Incar-

nationis.

Non etenim fuit neceffitatus

podue

nicet a

metaphyficé ; nam aliàs Deus effentialiter

ff

ens unicum non effet, utpote non potens

exiftere fine omni creatura, ideóque fibi-

ag

tfta, Q

metipfi folus non effet füfficiens ad omni-

modá felicitatem. Neque fuit neceffitatus

ts

verullos t

»hyficé ; nam aliàs non potuiffet omitte-

re produ&tionem omnis creaturz, quin

od ,

tD

faceret miraculum, & quidem circa fuam

voluntatem, quódin terminis repugnat.

if

Neque demum moraliter; nam hzc ne-

*2, ntr

ceffitas non folüm importat przviam vo-

t

luntatis inclinationem , fed etiam diff-

N

A í

[

cultatem voluntatis inclinatz in oppofi-

tD

tum 5 adeóque Deus fine omni creatura

"n

Vitter

exiftere non potuiffet , quin fibimetipfi

violentiam, aut moleftiam aliquam intu-

Uieri

liffet, quod pariformiter Deo repugnar.

T

: 33 * CopftacIl. Quód Deus ex abundantia

fuüe bonitatis neceffitetur metaphyfice,

Crtmumm

pet

ut femetipfum communicet ad intra

Vg

rea-

Mttivt.

f,

!

bijputatig l, Art, Il, .

I1rj

Wt h

realemDivinarum perfonarum produ&io-

nem; quia ne

m

roductus

Dus :abfuhne

)*1

eft zqualis perfe

hs d

0 princi-

Yi dit i

pio producente, ut hec eadem fzcundi-

1, lo

tas notionalis fit infinita Dei perfectio ,

Kendam ln

prout in Tract. I. de De» Difp. 1. artic. .

at feu s

oftenfüm eft. ^ Non tamen ex abundan-

Wb cqie

tia füuz bonitatis Deus ullatenüs necef-

exiffentim t

fitari poteft , .ut femetipfum per realem

m füt nedt

produc&tionem creaturz , etiam commu-

Deus effent

nicet ad extra ; cüm hzc eademneceffitas

Itpote nont

infinitz illius perfe&tioni repugnet. Hinc

un,ideóque

plera

ue argumenta , quibus adverfarii

Rfcensad or

uti fc

[9)

]

ent, nontantüm moralem, fed me-

wcfüceecef

taphyficam neceffitatem arguunt,adeóque

contraillos retorqueri poffunt.

D

; ponfl[(ü Oml

js r t

Conftat III. Quódillafimplex compla- 112

quidem r

centia, qua Divina voluntas non folüm.

eciem, fed etiam quoad exerci-

Aermins vt

quo ad

[

b

j m r

tium ,

ineceffarió complacet in boni-

tate creata poffibili, prout 'Tra&t. I. de

r

Deo Difp. HL. art. 2, di&um eft, nullam

n, lia

arguatin Deo imperfe&tioné , etfibonitas

idinte lt

Divina tranfcendentaliter referatur ad bo-

[ne onri &

t, qunio

nitatem creatam poffibilem; neque hzc

)

complacentia fit przvia inclinatio volun-

i d

tàtis Divinz adproducendum aliquid ex-

ia o *

tràífe. Nam hzc complacentia fingulas

yis «t 400

creaturas poffibiles determinaté: inclina-

ay m*

tio autem folüm indetermipate, refpice-

re

pj d

z

1

n6

TraGatus Vi, de Incarnationé,

yyitt

zepoteft. Hinc nequeexilla complacen-

roduc

tia fimplici, neque exulla przviainclina-

beri,

tione voluntatis Divinz, utpote cum per-

ye,littü

fe&tiffima libertate conjuncte, adeóque

bria Di

nulli difficultati in oppofitum obnoxiz,

ulla neceffitas moralis ar

uitur.

Quódfi

Diput.

j

ahac inclinatio-

d. Q

fors hzc neceffitas pro fo

j divin:

ne , five fimplici complacentia, ideóque

feltation

tantüm in fenfü meta

horico furnatur,

creatd

prout eandem nonnul

j

iTheologi ufur-

a

nt,tunc ifti folüm quoad vocemàno-

nemylr

j

pax:Mu

ra fententia difcrepant; adeóque cum

li g

ab

illis difc;ptgndum non erit.

páa, N

ARTICULUS 1II.

itped

Ttgrgo

hts

4 ex fuppofitione orbis conditi ,

l"atiit. Hoc Í

aut. flatás fupernaturalis neceffaria

./

fuerit. 1ncaruatio ?

n

E7 f

Md

115

Renotanduml. Quód Deus abfoluté,

——

tl

feuindependenter ab omni alia füppo-

fitioneantecedente fibi libera, nec quidem

V m

moraliter fuerit neceffitatus ad produ-

"Wt

cendum realiter ullam creaturam, feu de-

Ttreem

terminaté , feu indeterminaté fumptam,

V& b

IÍ

out articulo przced. oftenfum eft. Ni-

Mi

hi

lominüs ob infinitam perfectionem.

Ü Wa

meé-

WW

faam non tantüm moraliter, fed etiam

-

ta-

, Mi

Difputatio l,. Aft. IIl

1064

tetili g

i

h

taphyficé neceffitatus eft, utnihilad extra

FUA M.

roducat, quin motivum hujus decretili-

Iu

Qb

i

eri, vi cujus ftatuit creaturam produce-

:

te, fictum ipfabonitas effentialis Dei, tum

Qonjua d

du ia

loria Dei extrinfeca, prout in Trad&. I.

lf amini,

ij

ifput. III. de roluntate pei. art.1. dictum,

eft. Cüm autem gloria Deo extrinfeca

Ofolahnc t

plceta,

in divinarumperfectionum externa mani-

1

forico f

feftatione confifat , qux feclusà omni

|

|

creaturá rationali impoffibilis eft; quia

i Theolg

quoxd vocen

nempehzc fola hujus manifeítationis ca-

pax eft: hinc diving perfe&tioni metaphy-

nty adequ

ficé repugnat, ut fübftantias irrationales,

itit

absque ulla creatura rationali , realiter

producat. NamDeus fallendi folüm otii,

s W

aut experiunde artis füz gratià , creatu-

ras neque producit, neque producere po-

tl cot

teft, uthis (ibi ludum, aut privatas delitias

faciat. Hoc fiquidem , quó mag!s ad hu-

hao

manam imbecillitatem accedit: eó min'is

m

divinz Sapientix congruit.

Ex quibus

patet : quàm abfürda fit eorum fententia,

i Dass d

qui afferunt : potuiffe Deum hanc coeli,

Fabomniam;

ilb

terrzdue machinam non folim absqueul-

la creaturarationali condere, fedinfu»er

Áf d

totam aranearum telis intexendam relin-

reitmm

!

quere, Exiítimabant enim: fe magnum.

eyinate At

)

praftare obfequium divinz Omnipoten-

af

tiz , fi huic etiam ineptias, divinam Sa-

r

S,icqt

pientiam dedecentes, affingerent.

d

E

3

igi-

!

- Tratlatus VI, de Incarnatione,

i:á

PTO

ieitur omneillud , quod Deum decet, illi

ia 1

poffibile eft : & quidquid poteft, facilé

beatitu

oteft ; ita viciffim , quod Deum dedecet ,

m

ligui(föfif

eidem i

ffibileeft : & quidquid facilé

(e omol

non pote

$,

illud etiam fimpliciter , & ab-

em ftat

foluté non poteft.

[

À

molic

. Prenot. II. Qu

bd finis ultimus , ad

&fhdo C

!Iä.

uem obtinendum quzlibet creatura ra-

lm bet

tionalis condita eft, fitbeatitudo zterna

taverit,

ejusdem , five Deus , proutper cognitio-

nem, & amorem perpetuó ab ipfa poffi-

h, m

hincttd

dendus. Hazcautem poffeffio , feubeati-

du

tudo formalis , duplex eft : alia fcilicet na-

beatine

turalis, alia fupernaturalis. Beatitudo

turdur

fapernaturalis formaliter confiftit in per-

tatattut

petua vifione intuitiva , eidémque com-

At n

menfurato amore Dei : naturalis autem in

etouden

perpetua cognitione abftraCtiva, eidém-

Utra-

ii t

que correfpondente amoreDei.

; us ]ll

ue eatenüs convenit , quatenüs debet ef-

í

6 perpetua,

" & appetitüs rationalis fatia-

ITR

| mtrm

tiva ,ideóque omnis miíeriz exclufiva:

' Vr

difcrepant veró eatenüs , quatenüs creatu-

rarationalis beatitudinem naturalem fo-

ii |

Rnl

lius naturz viribus , feu per merita folüm

naturalia : füpernaturalem veró non ali-

lm

ter, quàm viribus gratiz fupernaturalis

LA

adipifcipoteft. Beatitudo itaque natura-

TT

lis effet finis ultimus , feu terminus, ad

t

to-

queim obtinendtïm (inguli homines via

ff?öväm

-

lt ii

bijputatio , Art, l1.

N !lï,

od Denis

res tendere obligarentur , fiDeus eosdem.

lil n

defactó non ordináffet ad obtinendam,

undDCllmdefm

beatitudinem fupernaturalem, fed illos re-

: ul

liquiffet in ftatu purz naturz , fcilicet abs-

T

|

que omnidono entitativé fupernatürali ,

u

em ftatum reipfa poffibilem effe, fide

d fs vl

c

atholicá certum eft. Cüm autem Deus

defa&tó creaturas rationales , ad obtinen-

lelibet cru

[tbeatttu

dam beatitudinem füpernaturalem ordi-

naverit, inftituendo media füpernatura-

TOU per Cs

etu) ab ipfoy

lia , per quz adillam pervenire poffint :

|

hincetiam in moderna providentia non

ofeffo, fenh

fb alafetlis

datur refpe&u ullius creaturg rationalis

pds, Deattt

beatitudo merénaturalis, Quamvis ete-

nim hanc parvulis, absque gratia fanctifi-

ercoilit n p

cante ante ufum rationis ex hacvita dece-

|,limq

dentibus, nonnulli ex Theologis cum Ca-

us at

tharino adícribant, hec tamen fententia

Bfv u

à plerisque, tanquam falfa , rejicitur,

moebu, [

Prznot. III.

uód inter dona fuperna-

IIj

usb

turalia ad. obtinendam beatitudinem fu-

ids tvl

pernaturalem conducentia , alia (int ipfi

mirie u

creaturz rationali intrinfeca, alia eidem,

g, qutt lu

extrinfeca. Et quideminter dona eidem

[ner ndtiie

intrinfeca eftgratia fan&tificans, feu qua-

ypernett)

litas entitativé füpernaturalis , perma-

jn vt

nens, & incrinfecé inhzrenscreaturz ra-

yie f

rionali , quz gratia fimul ex fuo formali

yoinque

conceptueftfiliatio Dei adoptiva, & jus

(on tetmunt

hareditarium ad o

btinendam, beatitudi-

ii

*

H

nem»

—

]

]

'Y26

TraBatusVt, de Tncarnatione,

nemfüpernaturalem. Adliancautemgra-

w

( d

tiam,feu acquirendam , íeu confervan-

dam,ordinantur reliqua dona füpernatu-

ematun

*alia, tum extrinfeca , tum intrinfeca:

qonnetis

przfertim veró refpedu creaturz , a&tuali

rocecit

ufü rationis przditz , auxilia füpernatu-

mundo,

uoxd d

ralia tranfeuntia , five gratie actuales ,

quz formaliter confiftunt in przvia illu-

! potatis

firatione intelle&tüs, & infpiratione vo-

: Dieol

eeffru,

Yuntatis: fine quibusa&tus meritorius fü-

pernaturalis à creatura elici non poteft ,

poftio

róut fufiüs in Tra&. III. de Grati« often-

maliti

um eft.

Ex his veró auxiliis fupernatu-

; Dbl

ralibus aliaua fünt intrinfecé, feu entita-

| pnrtti

tivé, & quidem effentialiter connexa cum

ideiati

myfterio Incarnationis , tanquam objecto

Mi m

füo, cujusmodi fünt omnes illuftrationes

p Noe

üpernaturales , quibus predictum myfte-

od f

rium fide Theologicà creditur.

lat

Aliqua

vVeró non funtintrinfecé connexa cum hoc

türiN

myfterio : qualia funt , quibus folum My-

rjb

fterium Trinitatis creditur; etíi defactó

5& t

:

etiam hzc auxilia finc ab extrinfeco con-

H

QU C

texa cum Incarnatione, fcilicet eatenus ,

"tl

atenüs defa&tó omnia, & fingula gratiz,

r

(

ii

[o)

riz(ue dona ex meritis Chrifti creatu-

Q

Vg

risrationalibus füntcollata. Verümprze-

T

fens controveríia de neceffitate Incarna-

Ws

tionis non procedit ex fuppofitione orbis

"u

conditi , aut ordinis fupernaturalis, pro-

ut

I

Immm

pifputátio l, 4rtic, l.

T2Y

Mllarip,

ut hxc neceffitas precisé fundatur inpre-

n, f

d

fenti decreto Dei , autetiam in auxiliis fu-

Qu d fpe

pernaturalibus ab intrinfeco effentialiter

ca,mmW

connexis . cum hoc myfterio ; fedfolüm

Ut d

procedit de illius neceffitate , fuppofito

1 &t f

mundo , & ordine füpernaturali , meré

Tt t i

quoadfübítantiamconfiderato. Hispra-

'

EIn p

notatis.

V infitie

Dicol. Incarnationem non fuiffe ne-

t16

$ meritot

ceffariam, nec quidem moraliter, ex fup-

li non p

pofitione orbis conditi. Ita cum D.Tho-

I TI771

ma híc q. 1. att. 3. communis fententia.

Prob.

u fopt

zc etenim neceffitas, aut funda-

iec. feren

retur in orbe condito fecundüm fe confr-

[iteronnera

derato, aut in aliqua perfe&tione Divina.

in.

yuqunobe

Sed neutrum dici poteft. Ergo.

ts hat

prob. Non etenim in otbe condito , fe-

spedibun m

cundim fe confiderato, feu prout hic füub-

euinr. À

ftantias creatas, tum rationales, tum ir-

rationalcs includit ; nam aliàs Incarnatio,

ob eontea a

, ub

Ohr!

feu unio hypoftatica totius naturz crea-

tz, & creabilis debitum non excederet 5

u i

b r

adeóque entitative, feu in fubftantia fu-

pernaturalis non effet. Sednequeinali-

; fl edt

qua perfectione Divina; quia nulli ex his

; Mnghgt

ins Cl

perfe&tionibus repugnat: fi Deus ex fup-

pofitione orbis conditi Incarnationem,

]s Veri]

non decerneret; utpote nullatenüs orbi

xdditue D

debitam. Ergo.

mppoütïonlc Ü

mvis etenim DEUS 117

Pgrmmra 5)!

.ï

" Confim.l, Qua

€erea-

HT

122

Tracfatus VI. de Wearnatione;

creaturas rationales defa&ó elevaverit

s

ad ordinem füpernaturalem;poterat nihi-

lominüs easdem relinquere in ftatu purz

nationem

naturt, vi cujuspervenirent ad beatitu-

qjr, COT

dinem zternam meré naturalem.

Sed

Deus abs

hoc ipfo nulla fuit neceffitas Incarnatio-

vionale

nis. Ergo. Maj.conftat ex numer. r14.

mrdem,

Min. prob. Si enim Deus ex füppofitione

amaro

orbis conditi vi perfe&tionis fuz neceffi-

ordo f

tari non potuit ; ut creaturam rationalem

confiiti

elevaret ad ordinem füpernaturalem,lon-

du

g& minis neceffitari potuit. ad decernen-

dam Incarnationem, quz inter omnia do-

polt Ji

t

ti a

na füpernaturalia perfe&ifïimum eft. Etr

Til

, o(.So*nfïrm.' II. Nam aliàs Deus ex fuppo-

gt

fitione. orbis conditi non. folàm morali-

kemetm

ter, fed etiam metaphyficé, vi perfe&tio-

p o

nis füz fuiffec neceffitatus ad decernendam

Incarnationem; ficut ex fuppofitione or-

p n

ttrisdio

bis conditi neceffitatus erat ad producen-

dam creaturam rationalem, ex dictis nu-

tgia,

frim hr

mer.II3. 3 Sed hoc, utpote repugnans

tanofiy

dei, admitti nequit. Ergo. .Maj. prob.

Vrl

Namin Divina perfc&ione alia neceffitas,

Fito

Wi

quàni metaphyfica fundari non potefts

cüm Divina voluntas omnis alterius ne-

N I

falriy

ceffitatis,tum phyfice, tum moralis, fit

lbmnfg

incapax, ex dictis articulo przced. Ergo,

(

B mw

üper-

1195 ,DFCQ ll. Neque cf: fuppofitione fi

&

na-

F

LO

d

Difp, 1l, Art. Il -

123

[

ls

Ti

naturalis ordinis, ad quem elevatur crea-

tura rationalis, neceffariam fuiffe Incar»

NU nl

Ita cum D. Thoma fuperiüs

T*

Yoltmtdi,

nationem.

cit. communis fententia, Prob. Poterat

1 naturalm |

Vorfs Iy

Deus absque ulla repugnantia creaturam

rationalem elevare ad ordinem fuperna-

L n

turalem, quin decerneret myfterium In-

hii

AUOIS (v

carnationis. Ergo. Antec.prob. Nam

ordo fupernatura

lis, quoad fubftantiam,

ifUram ratior

confiftit in €o :

uód creatura rationalis

ptrmituralen

per dona gratiz

[

u

ernaturalia pervenire

tütaddecm

offit ad beatitud

inem fupernaturalem,.

? Infer orni

Sed poterat

Deus absque ulla repugnan-

mum ef.

tia creaturis ration

alibus conferre dona

atiz füpernaturalis ; ut per illa venirent

in Dl

4d beatitudinem füpernaturalem ,. quin..

n fofüm mr

decerneret myfterium Incarnationis. Er-

1fte

i, u

o. Msj.confítat €

x numer. 114.

misaddenemutd

Nam poteft dari a&us liber füper-

prob.

Y fuppoütion:z

natural

is alicujus virtutis, üt Charitatis

st dl

Theologicz, qui nullate

nüs attingat my-

fterium Incarnationis ,

& confequenter

xleny r d

upott r

etiam poffunt dari auxi

lia fupernaturalia

ad eliciendum hujusmodi a&um , quz ab

E. Mi

con-

nedllnea

intrinfeco nec quidem moraliter fint

nexa cum myüerio Incarnationis.

Se

yduri 100 p

ynoi et

eetiam dari poreft gratia fan&tificans, qu$

£m morad,

'ab intrinfeco non fit connexa cum myite-

rio Incarnationis 5 q

uinimó talem eíle

yopraced.

gratiam habitualem; qu

z defa&tó confer-

lgpo[itione w

tur

t24

"TralBatus VL de Icarnatione,

€ur creaturis rationalibus, longé proba-

g deeet

ais EO

X1

Confirm.I. Nam defa&tó Angeli,etiam

(biut

. - lapfi, in primo inftanti füz creationis ac-

füppolitio

ceperunt gratiam fanctificantem, depen-

vecefitit

denter ab actu fuüpernaturali Charitatis

* vondls.

Theologicz ,

uem per auxilia füperna-

poraite

turalia fibi collata elicuerunt , üt com-

Vebi Di

plures Theologi docent: quinimo aliqui

ts (

cenfent illis gratiam habitualem fuiffe

duceredg

collatam independenter ab omni actu me-

nl

ritorio fupernaturali. Sed hc dona füper-

fedinr

taturalia non erant ab intrinfeco connexa

ftenrhurm

cum myfterio Incarnationis; hoc fiquidem

Cfm- )

Angelis folüm pofteà revelatum eft. Ergo.

fís

onfirm. II. -Beatitudo füpernaturalis

Ms et

ereaturz rationalis, quoad fubftantiam.

wdina

,confiderata, prout nempe hzc formali-

tl jl

ter confiftic in vifione intuitiva, eidém-

m B

que correfpondente amoreDei, non con-

Mj

nNi C(

^

Garnatioris.

ne&itur ab intrinfeco cum myfterio In-

n

j

Itj

Sed hoc ipfo etiam dari

rv

offunt dona gratiz fuüpernaturalia, ad

Ypfam beatitudinem conducentia : quin,

tting

f uanmi

eadem fint abintrinfeco connexacum my-

"unent

fterio Incarnationis. Ergo. — Min.prob.

Qd

Nam aliàs nec quidem Deus,feclufo my-

DT

dï;qu

fterio Incarnationis,effet perfecté beatus;

H

w

ficé

DN

idcóque futiï'er. nece(fitatus ! met;phy

94

Ws

Humw'

Difputatio 11, Art. Til

125

lu, l

ad decernendam exiftentiam Inearnati

90

i

l&ö ng

1

nis. Ergo.

D lp Cs

Objicies I. contra primam. Deus ex

129

füppofitione orbis conditi metaphyficé

NG

neceffitatur ad producendas creaturas ra-

ii (

tionales. Ergo etiam neceffitatur faltem

J ul

moraliter ad decernendam Incarnationem

lettut, i

t* Quntmji

Verbi Divini. Confeq. prob. Ideo pri-

labttudlen ;

mum; quiaDeus nonpoteft aliquid pro-

ribomniad

ducere extra fe, quin fimul intendatma-

nifeftare fuas perfe&iones. Sedhasper-

adhec domft

fe&iones precipueé manifeítat in ipfo my-

ntrinfeco cor

fterio Incarnationis, Ergo.

i tocfmi

Confirm. Adperfe&ionemDivinz Sa-

vittunel. E

ientie, ac Omnipotentiz pertinet, ut

lo

pR

i

eus eam ex füppofitione orbis conditi

ha ubant

er effectum aliquem perfectiffimum ma-

myc hac r

nifeftet, Sed hujusmodi effectus eít ipfa

Toitiv, tl

Incarnatio.. Ergo.

ovb m

Refp. N. confeq. Ad cujus probatio- 12X

) m nf

ncm,.

.maj.

uin fimul intendat mani-

ocipb a

feftare fuas perfectiones , permanenteta-

fupernatutdlty

men fimul omnimodá libertate, easdem

onduceni: d

plüs, aucminüs manifeftandi, C. maj.

yonnera utt

Non manente hac libertate. N. maj. &

Ratio diftin-

g. N

concefsá min. N. confeq.

Das,écil t

€&ionis eft ; quód in Deo neceffitas meta-

eperde bl

phyfica , ex fü

P

ofitione orbis conditi ,

externé manife

j

andi fuas perfectiones,

iis m |

ate.

feoæponatur «um omnimosa libert

£a9-*

126

Tratlatus-VI::de Incarnatione,

mat'&(ïli

easdem plüs, aut minüs manifeftandi,

Nam aliàs quoque Deus fuiffet neceffita-

cy,'mdc )

c

tus moraliter ad producendum locó hu-

o

jus univerfi, aliud entitativé perfectius,

rione i

i quo Divinz perfectiones , tanquam.

t r

authoris naturz magis relucerent. Licét

trad )

qmimn

igitur per ipfum MyfteriumIncarnationis

otiffimüm manifeftentur divinz perfe-

linatur :

€tiones , & quidem longé magis , quàm

Ill 2

inalio operé divino , nontamen propter-

df

ea ex fuppofitione orbis conditi. Deus

Corir

fuit neceffitatus , nec quidem moraliter

Chrya

ad decernendum Myfterium Incarnatio-

4

Wt übc

nis.

quiá

Ad confirm. D. maj. Si talis effectus or-

bi condito fit naturaliter debitus. Tranf.

p Q

tnltt gt

maj. Secüs. N. maj. & fic diftin&tá min.

iptr,

N. confeq. Ratio habetur ex do&trina

o

D. Thomz, q. 1. art. 3. ad 2. fic refpon-

nf

dentis: in ipfo modo produttionis rerum ex nibilo

vj

"Divina virtus infinitao[lenditur, Ad perfedtionem eti

M. ]

uviver[i fufficit , quod naturali modo creatura ordine-

| mj

tur in Deum , ficut. in finem.

Hoc autem exce-

mgda)i j

u

dit limites perfectionis

mattra , ut ereatura unia-

Qum

fur Deo in per(ona,

n

1

222

ObjiciesII. Ad Divinam Sapientiam, ac

Va lg

Providentiampertinet, ut Deus volendo

Mk

media, ad finem aliquem ordinata, hoc

t

fo etciam intendat finem. Sedorbiscon-

In-

(

;

tus habct*-:agionem medii refpectu

p W.W

Ó

Care

l lii

Difputatio 11, Artic. Vll.

lag

fütls m

earnationis , tanquamfinis. " Ergo. Maj.

s Ut

exinde patet :

uód medium non fit fa-

eendun

ERN

pienter amabile folàm ratione füi, fed ra-

tione finis; Min.prob: Sicut enim cre-

ss

r

turz reliquz,inferiores homine, ordinan-

E hi

D

tur ad ipfum hominem, tanquar fuum fi-

ï*

n

nInon

nem immediatum ; fic ulterius homo or-

entur divi

dinatur ad Chriftum , juxcailludI. ad Cor.

bnp' ml

Don Camenpy

IH. 22. Omhi« ve[lra (unt , vos autem cbri/f/i;

chriftus autem pei,. Ergo.

Tbis condit

Confirm. Non poterat connaturaliter

quiem mo

Chriftus exiftere absque orbe condito ,

erium Incam

utpote fübordinato 1pfi Chrifto , tan-

uamPrimogenito omnis creaturz. Er-

;

Siisefedus

go ne

H

ue orbis conditus exiftere conna-

g debtus, T

turaliter poterat fine Chrifto , .cui fübor-

"

V üc difingd :

dinatur,

.

vbenr ex dié

Refp. D. maj. Si

media funt ab intrinfe- 14 ä

co , feu per fe ordinata,ad talem finem.

i, d

al r

C. maj. $ecüs. N. maj. Etfic diftinatà min.

d df

N.confeq. Ratio diftin&ionis eft; quód

medium perfe , fiveab intrinfeco ordina-

gtl

, um

tum ad aliquem finem determinatum non

poffit quidem effe fapienter volitum , quia

(pIrb um

volitus fit etiam finis , prefertim veró, f

uàm fo-

n

nullam aliam bonitatem, prater

à

itum td-

ao !

lius medii,in fe contineat: oppo

[

men dicendüm eft de medio , folüm per ac-

quem

gt

cidens , five ab extrinfeco ad aliquem fi-

nen

aol

clufo

gem conducente j ut ile etiam fe

x ii n

e?ä

Wam

r

Y

128

Tratlatus VI, de Incarnationt,

os wiit:

füam bonitatem abfolutam in fe contís

neat, adeóque fit amabile ratione fui,

figpoftt

venjens tf

Cümigiturorbis conditus , quoad. crea-

turas,homine inferiores, fit quidem ab in-

j

trinfeco ad hominem ordinatus ; non ta-

us eritiy

menetíam homo ab intrinfeco eft otdina-

lueeret.

tus ad Chriftum , fed tantüm ad Deum 5

| Refan'

nienà d)

etíi defactó ab extrinfeco ipfi Chriíto, can-

quam capiti morali Angelorum , & homi-

)

rtionis

num , fit fübordinatus.

)

if co

- Ad confirm. N. confeq. Difparitas eít;

utio

uódexiítentia Chrifti quidem connatu-

vonditd

ralicer exigat, tum orbem conditum, tum

quidczqf'vqrirc

aliorum quoque hominum exiftentiam :

p

nontamen viciffim orbis conditus, aut

tprtie

humana natura ab intrinfeco connatura-.

dQ o

liter exigat Myfterium Incarnationis.

tb

124

Objicies IIl. contra fecundam.

Ex

"of

fuppofitione ordinis füpernaturalis con-

Yollum:

l

veniens erat dari aliquod caput. morale ,

Tttntilo

ex quo omnia dona fupernaturalia in re-

D ttor

liquas creaturas tationales derivarentur.

Jttdinn

Sed hujusmodi caput morale eft Chriftus,

|

|

"ii

juxta illud Joan.I.16. pe plenitudine ejus nos

ET

emnes accepimus Ergo.

Confirm. Ex (uppofitione ordinis rheré

m

b

donisl

l

(

naturalis conveniens erat dari aliquam

mmm í

creaturam , inter reliquas excellentiffi-

hTT

I

t

mam, in qua Sapientia,ac Porentia Dei,

BXlg

j

mni-

ht Autho;xs naturz, pre c&teris o

'"bus

W v

-

H

pifputatia l. Artic, Hl,

I29

L()llltam

lhfw,

bus maximé reluceret. fÉrgo pariter ex

mbl T

li

füppofitione ordinis füpernaturalis con-

veniens erat dari Chriftum, inquo Sa«

T li

ütq

pientia, acPotentia Dei, tanquam Autho-

LOv s

tisg

ratiz, pre ceteris omnibus maximé

Q d

reluceret.

d tntim ]s

Refp. D. maj. Conveniens erat conve- 125

i bl Oi

nientiá debiti. N. maj. convenientiá pro-

nyclrun, u

portionis, & decentiz.C. maj. & C. min.

Dift. confeq. juxta datam diftin&ionem,

'fcq.' Difrris

Ratio hujus eft ; quód ex füppofitione

qudem com

conditi ordinis fupernacuralis,conveniens

m conditum

quidem fuerit convenientià decentiz, ac

um ex/lent

propordonis : dari Chriftum, tanquam,

dis eondtus, :

caput morale totius ordinis fupernatura-

|rfeto um

lis, exquo omniadona gratiz n reliquas

M

creaturas derivarentur; non tamen ld con.

a leenm. |

veniens fuerit convenientiá debiti , vi cu-

fieramrdit

jus ordo füpernaturalis ab intrinfeco exi-

geret caput aliquod morale, quod fimul

tll m

uernaturata i

fit Deus, & homo. Nam in ipfo ordine

vults d

füpernaturali unio hypoftatica tantüm di-

mord du

Itac à reliquis donis fupernaturalibus,quo-

, pj

ad fuam excellentiam, & dignitatem ,

uantüm à donis naturalibus füpernatura-

lia diftant.

(itioY Uïqi"i.sm

uinimó, etiamfi connatura-

liter debitum fuiffet caput aliquod morale

PL

liqus

g;cclllcl!&

in ordine füpernaturali , fuffeciffet huic

exigentiz pura creatura. Sic Adamus con-

"a

Pa

flitutus erat , tanquam caput morale , ez

p

quo

yi

1 ;o,

Tralatus VI, de Incarnatione,

df o

quo gratia fanificans in totum genushu-

ferente

snanum fuiffet propagata, ficonftanter in

ftatu originalis innocentiz permanfiffet.

Mb

t atian

Ad confirm. Tranf. antec. 'N. confeq.

uamvis etenim fupponeretur effe conve-

formalite

|

doneillis

niens, etiam convenientià debiti ; ut in

ordine fupernaturali daretur creatura ,

! niextrinf

ue omnes reliquas plenitudine gratie

N conftg

denomi

tranfcenderet: non tamen proptereà fuif-

fet debitum caput morale , quod pura

incita

creatura non effet.

gratalnd

126 ObjiciesIV. Gratiahabitualis, que de-

^ mingit

fa&ó hominibus juftis confertur, ab in-

fiterce

trinfeco , feu entitativé, connectitur .cum

detae

exiílentiaIncarnationis. Ergo. Antec.

trioesd,

Á n

rob. Nam juíti defactó per gratiam fan-

étificantem denominantur formaliter non

Ri Coris

folüm filii adoptivi, & hzredes Dei: fed

t

etiá coheredes Chriftijuxta illud Apofto-

r

li Rom. 8. 17. Si autem filii, C baredes : haredes

Marfm,

Sed hoc

videm Det , coberedes autem Chrifli,

at a

ipfo. Ergo.

| lt

Confirm. Habitus infufi virtutum fü«

| ttudm,

'

ernaturalium fidei, fpei, & charitatis,

g

1

Qd

i

unt potentiz ad exercendos actus füper-

k üfï? hmm

naturales circaipfüm myfterium Incarna-

| t lano

eionis.

Sed hoc ipfo entitativé conne-

F

[

i

Guntur cum exiftentia ejusdem. Ergo.

Min.prob. Nam feclusà Incarnatione ha-

itium,

bitus -.ptþ'agdiölti,k quoad (uum exerc

etient

o

Wmm

Difputüüa II, A,ticc Iit.

121

Sitta

kgwp n n

effent otiofi , adeóque realiter non exi-

fterent. Ergo.

E

»

*müïþmä:

Refp. N.antec. Adprob.D. maj. Jufti 127

.

4

per gratiam fanctificantem denom

inantur

Donetstrn

formaliter cohxredes Chrifti , denomina-

| Qmmdä deb'l[i;a

AICCUE Qu

tioneillis adzquaté intrinfecá. N. maj. fe-

miextrinfecá. C. maj. & fic diftindtà min.

i Ptl

LInenproyte

N.confeq. Ratio diftin&ionis eft ; quód

denominatio Haredis fit jufto adzequaté

Dotge , qui

intrinfeca : cümilli adequaté intrinfeca fit

gratia fanctificans; nontamen etiam deno-

tBabituals

minatio coheredis. Hzc fiquidem partia-

stontrtur

liter conftituitur quoque per formam ei-

t tonedünur

dem extrinfecam, qua alius ejusdem glo-

b lp &

ric hxreseft. Undeiftadenominatioju-

J0pe um

ftis quidem competit , fa&à füppofitione,

tur(omaltat

quód Chriftus exiftat: non tamen hanc

&ores De

í

uppofitionem, feu exiftentiam , i»fa gra-

Rol

tia fan&tificans , etfijufto intrinfeca, exigit.

l Nii,ö'bmkiib

Ad confirm. C. maj. N. min. Ad prob.

D. antec. Praedi&i habitus effent otioíi

) d"dïh :

fimpliciter, feu quoad omne exercitiü fuo-

s iif vt

rum actuum, N..ant, Quoad illos f5làm

[

d, &

a&us, quidefadtó exercentur circa My-

i(isl

dos du

Íterium Íncarnationis. C. antec. & N.

confeq. Ratio eft ; quod, feclufo Myfterio

qylenimis

o entiit t

Incarnationis , habitus virtutum infufi

quidem effent otiofi per accidens, feu ab

j as !

extrinfeco impediti quoad exercendos il-

g [ncmati

losa&us füpernaturales , qui defactoó ver-

r CXCIC';

3

fane

132

TratdlatusVI, de Incarnatione,

!

fantut circa myfterium Incarnationis: non

un'xal. i

tamen proptereà effent. otiofi fimpliciter;

dis tolk

nam adhuc circa alia objecta poffent exer-

juftor m

ceri, ficutreipía defa&tó exercentur.

meus t

Et(i Divinz volun-

128 Objicies ultimó.

ï

M.

tati repugnet neceffitas moralis abfoluta,

dtulo m

feu fimpliciter antecedens omnem aliam

uperitnt

füppofitionem ipfi Deo liberam : non ta-

fis fecun

ienillirepugnat neceffitas moralis meré

lat fti

confequens. Ergo. Antec. prob. Siete-

eipenta

nim Deus, ex fuppofitione orbis conditi,

non effet neceffitatus moraliter; ut re-

oppoltn

tudonid

bus creatis, feu caufis fecundis, conferat

07

proprietates,connaturaliter debitas , eás-

inj, z

que in agendo miraculosé non impediat:

famdt,

tunc eo ipfo nulla haberetur certitudo,

nec quidem moralis , de craftino folis or-

tüt, um

t a o

tu: autigne calefaQturo potiüs , quam re-

a(

frigeraturo aquam, foco admotam. Nam

hzc certitudo in rebus ipfis fundari non

ffolmäfuo (

tattts f

poterit: i Deus moraliter neceffitatus

tint; wf

nonefít , ut juxta rerum exigentias agat,

Qrrotis

Ergo.

Confirm. Sequeretur : Deum, ex füp-

Titats j

P

pofitione ordinis füpernaturalis , non ne-

ceffitai, nec quidem moraliter; ut po-

Ü

tià

S

Ti

reces alicujus jufti, quinimó ornnium

[^

ij

San

à

orum , & ipfius Deiparz exaudiat ;

f

1

J

J

T

quàm fceleratiffimi peccatoris : neque ne-

ij

RU

tl

ceffitari ; ut viztutem premiet,

vitia

la

DW

L Ianty

; Difputatio 11 — Artic.. Ill

hong

133

It Ofb

uniat.

Sed hoc admitti nequits eüm,

1 obie&zpom

aliàs tolleretur omnis fiducia in precibus

OC

juftorum , & fpes omnis

premii, & qmnis

- D

metus paenz. Ergo.

Ismondji

Refp. N.antec. cum fuaprob, Nam cer- 129

edes onpe

titudo moralis füfficienter fundatur in ipfa

ko lr

experientia, quaconftat: quód Deus cau-

fas fecundas miraculosé impedire non fo-

of mondis

inteo ob $

leat, fed fuum concurfum juxta illarum,

exigentiam applicet : licécinterdum agat

1006 orbis c

motdliter;

oppofitum , ideóque tune hominum certi-

tudo moralis przvia fallatur, prout olim,

fetudis, cotl

uin-

"literdeita,

in fornace Babylonica contigit,

imó , ut Deus caufis fecundis frequentius

Dsttoninped

feaccomodet , quàm illas miraculosé im-

betenr cerctut

derffino ol

pediat , etiam metaphyficé neceffitatur :

nifí orbem conditum deftruere velit,;

itpotis, qui

ooadmotun, d

Hunc enim fatis providé non gubernaret,,

fi folem à fuo curfu paffim impediret, &

us fs d

ignem toties frigidum, quoties calidum

prlitr texi

redderet ; ceffaret enim omnis fcientia

rün tT

experimentalis circa rerum naturalium,

proprietates , ideóque nihil ab hominibus,

:rur:Deumyeïf

providé agi poffet , íed omniamere fortui-

vnaturis

tóevenirent, Hocautem divinzSapien-

y moriitt; t

tiz , acProvidentie non minüs metaphy-

tiauinimoa

ni

ficé repugnat; quàm ut omnes homines

j

Depuz eui

fatuos producat, & orbem terrarum me-

caris:

[j

ris ftultis repleat,

i

f

ptæmietp

l;

Ad

|

174 .

Trafatus Vt,. de Yncavnatione,

n

Adconfirm. D. maj. Neceffitate ante-

cedente, feu fundatá in fola Dei volunta-

nibis rf

f

mofitlo

telibera. C. maj. Neceffitate confequen-

mutet, «

f

te. N. maj. & fic D. min. N. confeq. Li-

cét enim Deus ex previa quadam com-

feur ad

fcut ex p

placentia magis inclinetur ad exaudien-

das preces San&torum omnium, & ipfius

d necefí

furas at

Deipare, quàm alicujus peccatoris: non

tamen proptereà infertur ulla neceffitas

Con

moralis, fe tenens ex parte voluntatis Di-

x i

vinz.

Nam hac neceffitate feclüsà ha-

turdlt

eeear

betur füfficiens certitudo, & quidem plus-

quàm moralis in ipfis Divinis promiffio-

fiprai

nibus fundata.

Quinimó ; ficut meta-

guiladi

phyficé repugnat: ut Deus orbem con-

m

ditum, tanquam author naturz providé

A m e

non gubernet, fic etiam metaphyficé re-

& s cn

pugnat: ut nullas unquam preces jufto-

,fün m

rum exaudiat, neque ullam virtutem prz-

[ 'am'bus t

miet, aut vitium pledtat; quia defactó

Qtn iptr

homines fiducià erigi, ac metu percelli

j

m ]

voluit. Ex hucusquedidis.

b

ol

130

Wj

ConftatI. Deum, ex fuppofitione orbis

O

conditi, non fuiffe neceffitatum morali-

| Wi

À. lh

terad decernendamIncarnationem ; cum

| li

W

uia hzc totius naturz create, & creabi-

Ts

lis debitum excedit ; tum quia nulli ex

Ut

vNP(]I

Divinis perfectionibus repugnat: ut Deus

A

orbem absque ullo dono fupernaturali,

t

Si

*

prafertim vero Igcgrnationis condat.

Qup

hm;i

ete

-

l

Dijþätn'io Il, Artf:'. H

'!"

Ti Nf

d

etenim iftud alicui ex Divinis perfedio-

nibus repugnaret, tunc eo ipfo Deus, ex

Vf

fu

ofitione orbis conditi,non folüm mo-

VItlf N- COE&W].

raliter, fed etiam metaphyficé neceffita-

DT qui,

retur ad decernendam Incarnationem.:

UDenut ) u

ficut ex predicta fuppofitione metaphyfi-

I ommium,

cé neceffitatus fuit ad producendas crea-

Cljs veccans

turas rationales.

fertur hu

Conftac II.

uód Deus, nec quidem 1 21

parte volunt;

ex füppofitione conditi ordinis füpérna-

Ceitate fechi

turalis,fuerit neceffitatus moraliter ad de.

cernendam Incarnationem.

Nam dona

wo,knuides

Dirns pron

füpernaturalia, inter qux primaria funt

inim); frat z

gratia fanctificans, & beatitudo xterna,

y Deus onben

ab intrinfeco, feu entitativé, non conne-

&untur cum exiftentialncarnationis: ut

thor at Qv

d gt

hac feclusáà connaturaliter exiftere non

ünquam preat

poffint. « Pritereà nulli ex Divinis per-

yulamvirre

fecionibus repugnat, ut Deus decernat

ordinem füpernaturalem, non decernen-

]b qii

l, aL IU

do myfterium Incarnationis, . Nam aliàs

netids

iftud non folüm moraliter, fed etiam me-

yerlpplct

taphyficé ex prxdicta hypothefi neceffa-

rium effet. lnde licét fuerit conveniens

pecelituumo

inftitui caput aliquod morale ,

uod fi-

Tncamatoit

mul effec Deus, & homo, convenientiá

ürg et Ca[æ). U

uadam proportionis: non tamen debiti.

, fm

)

qu]l n?

Conftat Ill. Quód in Divina volunta- 172

ys r

te nulla penitüs neceffitas, feu moralis,

dono Qpcmzä

fcu' phyüca, conífequens füppofitionem

mtioms q

Deo

136

Tra&latusVI, de Incaruatione,

Deo liberam : fed tantüm neceffitas, aut

M

metaphyfica, aut nulla fit admittenda.

Nam quidquid Deus fimpliciter poteft,

h0

etiam facilé poteft ; & quidquid facilé

, g/»ll!

non poteft, illud (impliciter non poteft.

Unde licétdetur przviainclinatio volun-

Venot

tatis Divinz ad praítandas rebus creatis

Do

proprietates, connaturaliter debitas, ad

[

exaudiendas, prefertim juftorum, preces :

tu origin

ad remunerandam virtutem, & punienda

&i&canmf

witia: hectàmen inclinatio non eft ne-

Tibus dim'izt

ceífitas moralis, aut phyfica, in ipfa Dei

etmatit

voluntate fundata ; cum Deus contra ean-

nerihtl,

leend

D

dem aut facilé agere poffit, autfimplici-

j

ternon poffit. Nequeproptereà ex par-

(

te noftra tollitur omnis certitudo mora-

vüitmen

lis , vel quoad effedus phyficos, vel

altdm

quoad effe&us morales futuros.

Nam

fats Qu

hzc certitudo füfficienter fundatur ,

qutm

tum inipía experientia, vicujus nafcitur

RI OQY

fcientia: tum in revelationibus, promif-

"r

fionibus, & comminationibus Divinis.

&t li

Quinimó omnis fcientia experimentalis,

Wünanjit

omnis fiducia, & metus tollerentur: fi

& (nl

xof

VT

Deus paffim faceret miracula, finullas un-

T ein

quam preces exaudiret, nullam virtutem

ü'»lþ

A

rzmiaret, aut vitium plecteret. Hinc

ilyy

cn.

1fta Divinz providentie etiam metaphy-

me

WWW

(ïce repugnant.

E

N

l hn

AC 177 )M- i

'.lntümnq !

W (r i,

ARTICULUS V,

As fl

An, C quomodo 44 reparandum

) QUi

genus bumanum nece[faria fuerit

CU N

Incarnatio ?

EU

tianda r

u

33

Rznotandum I. Quód defactó Adamus,

r d

P

à Deo non folàm conditus fit in fta-

Imjuforum,

tu originalis juftitiz, in quo gratià fan-

toten & p

&ificante, ceterísque donis füpernatura-

dinztio non &

libus divinitus erat ornatus: fed fuerit

ls in i

etiam conftitutus caput morale totius ge-

rtDeus contta

neris humani , & quidem hocpa&o ; at eo

ofít, at

legem fibi impofitam, vi cujus de ligno

fprptr er ]

fcientiz mali, & boni comedere graviter ei

n ceranudo vt

prohibitum erat, conftanter obfervante,

ühs rhyins ,

finguli ejusdem pofteri in ftatu gratiz fan-

Jes fümros, )

&ificantis conciperentur : fi autem hanc

tl funiz

legem violaret; hujus ejusdem peccati

reatus in totam pofteritatem derivaretur.

da, iaj

cladonibu

Cüm igitur Adamus legem przdictam vio-

laverit, hincnon folàm ipfe originalem.

naionis D

juftitiam amifit:fed etiam finguli homines,

ïll[l.l CXPCTWCW

etus toltret

excepto folàm Chrifto, & Immaculatà

ejusdem Genitrice MARIA, ingravi ejus-

njnaüz,ünq j

dem culpz reatu concipiuntur , juxta illüd

x, nj

mldert

ad Rom. V.12. Per unum bominem peccatum im

bunc unndum intravit , &v per peccatum mors ; &

jg m m

ita in omues homines mors pertranfüt , in quo omnes

peccayerant. — Hic itaque. eft ftatus naturz

la-

;

I ;

158

!'ra&amrü de Tncasnatione,

!

lapfie, adquem reparandum veniffe defa-

d

&ó Chriftum, fde Catholicà certum eft,

pmat

Nam üt Apoftolus ibidem ulteriüs fübjun-

t

viltas|

; efthonor:

git:19. Sicut per inabedientiam unius bominis pec-

catores conflituti funt. mults , ita c per unius obe-

p of

dientiam qufhi conflituentur multi.

icorh f

134 Prznot.II. Quód omnepeccatum mor-

fcetiam:

talefit gravis contemptus Dei: adeóque

po, qui

injuríam perfonalem infe contineat.. Cüm

Prent

igitur. offenfa perfonalis in füa gravitate

fvf

crefcat proportione , non quidem arith-

fenfüt.

metici, fed geometricá, juxta dignitatem

digm:a"ï ü

erfong offenfz , & vilitatem perfonz of-

equd t

endentis : hincpeccatum mortale , üt D.

l, tl

Thom. híc refpondet q. r.art; 2.ad a.

t g

Quandam infimitatem babet ex infinitate Divine Ma-

A t

jeflatis, Tant) euim . eft gvavior offen[a , quà. major

, guids,

efille , in quem delinquitur. Ub Do&tor Ange-

d al

1cus peccato mortali folüm quandam mfini-

tuligt,

£atem tribuit; cüm illud ob: lHimitatam co-

ls

gnitionem creaturzrationalis,offendentis

£. mll

Deum, inratione malitiz,aut offenfie non

lts q

fitreipfa fimpliciter infinitum , fed folüm..

|

|

ts g

fit ordinis infiniti, feu fupremi ; quianem-

pe omnem offenfam, adversüs quamlibet

Fa m

perfonz creatz dignitatem commiffam,

&

vf

1

Finer

tranfcendit, proutex Tradt. IIT. pe peccatis,

ts d

fuüpponitur. Sicut auté offenfa perfonalis

i

crefcitex dignitate perfonz offenfe, & vi-

litate offendentis: ita viciffim ex codem.

D

€à*

mfümm

r Wi

Difputatioll, Artic, IV.

139

m v |

Atboli

pitedecrefcit obfequium perfonale. Nam

bi

"

o major eft dignitas perfonz honoratz,

A lr

&

LLM

vilitas perfonz honorantis, eó minot

efthonoralteriexhibitus, Sicut enim ma-

Wfl', M u

Vrj

jor eft offenfa perfonalis: fi Rex offenda-

datur à fuo mancipio, quàm ab alio Rege;

LUC AE

fic etiam minor eft honor: fiRex à manci-

Tnts Dd

Infe contineg

pio, quàmab alio Rege honoretur.

Pranot.III. Quód fatisfactio pro of- 155

il in [ p

fenfa, feuinjuria perfonali , non poffit in

On quidem

fenfu ftri&o appellari füfficiens, feu con-

i, Jutadigt

digna: nifi eadem offenfz fit arithmeticé :

Gatemperlont

zequalis , feu tantam eeftimationem mora-

m mortale, i

lem, confideratis omnibus, in fe conti-

(1uft, 2

neat, tanquam compenfatio , quantam in-

Unde, fi in-

tf o

juriàm continebat offenfa.

LU T

juriafit realis, debet effe equalitas arith-

- Voiodor

metica rei ad rem ; ideóque de condigno

folm qudans

non fatisfacit, qui pro centum aureis ini-

yob limiuce

qué ablatisreftituit folummodó quinqua-

inta. Similiter fiinjuria fit perfona-

stongls n

i uroftn

is: debet, confideratis. omnibus, effe

zqualitas arithmetica inter obfequium.

Yinium, dl

lii gt

perfonale, pro offenfa exhibitum , & ipfam

alresisqua.

offenfam perfonalem anteà illatam.

Id-

ipfüm de merito condigno refpectu alicu-

tatem conmb

i. s

jus prxmii dicendum , cüm hzc pariter,

confideratis omnibus , debeanteffe arith-

of perto

zf

meticé , autfaltém quafi , zqualia. Atta-

S-

pienmeritum condignum eatenus à fati

Kin « coä

d-

D

Trallatus V1, de Incarnatione,

145

fa&tionecondigna difcrepat, quateniüs of-

bt

gimpe

€enfus debet acceptare fatisfactionem con-

fmanuts

dignam fibi praftitam , nifialio titulo hanc

hane repat

eandem , materialiter fümptam , jufté pof-

ynaq.

fit exigere ; cüm econtrà meritum condi-

gnum, feclufo omni pa&to , aut promiffio-

Peusex m

igrait

ne antecedente , non teneatur acceptare

vudonati

ad remunerationem condignam :

raíer-

tim, fi aliunde idem obfequium alio titu-

vinfecum)

TU dd'

lo fuit debitum. Cüm igitur fide certum

fit: Chriftum defa&ó pro peccatis humani

atut)

;

f

m

generis condignam praftitiffe fatisfactio-

nem;eó quód dignitas perfonz fatisfacien-

vürdijnt

tis fit zequalis dignitati períonz offeníz:

quong

vutdtenit

hincquzftio duplex ifthíc refolvendaeft,

inprimíis : anad reparandum

enus huma-

iudulpe

num , feclusà condigná fatis

Á

&ione, aut

a u

merito condigno, neceffaria fueritIncar-

*s ex

natio , vi cujus aliqua perfona divina affu-

hts

meretnaturam humanam,aut faltem aliam

?lmrondignm

rationalem , nempe Angelicam? Secundó:

an eadem fuerit neceffaria ad praftandam

iEon&m.!. ]

condignam fatisfactionem, aut. exhiben-

|fmim,

dum meritum condignum, vi cujus obti-

of

neatur reparatio generis humani ?

136 , DicoI. Adreperationemgeneris huma-

Hm:

hi

ni, feclusáfatisfa&ione condigna, aut me-

ts m

l

rito condigno , neceffariam non fuiffe In-

carnationem. Ita cum D. Thom. q. r.

lt

Y

art. 2, communis, &certa Theologorum

£n-

!u

Di[putatio II, Artic, I.

Xcrepat,

141

u

fententia.

Prob. Poterat Deus aliter,

CF .un&:

:

quàm per Incarnationem , repararegenus

Dytldiogi

humanum. Sed hocipfo Incarnatio ad

i^ Umptaynxmï

hanc reparationem fimpliciter neceffaria

Xtri n «

nonerat. Ergo. Maj. prob. Nam poterat

hat

Deusex mifericordia fua infinita, aut me-

1 ttntotg u

ré gratuitó condonare peccata, tum per

COndinam v

condonationem meré extrinfecam,tum ih.

m d

trinfecam,prout ex Tra&. III. de Gratia, &

hgt f

VIIL. de Poenitentia fupponitur: aut dare

Yopeccatis lg

gratuitó , feu independenter ab ullo re-

tife Gd

emptore , peccatoribus auxiliafüperna-

erone ftisbr

turalia ; utexhiberent fatisfaCtionem ali-

pronz of

quàm congruam , eàmque benigné acce-

bic reolvenda

ptare adremittendam offenfam , prout de-

n

enus hu

actó actui füpernaturali Charitatis Theo-

E

logice ex fua benignitate contulit vim

i fnsadiont,

var aentl

remiffivam peccati mortalis: licét calis

a&usnon fit condigna fatisfactio , aut me-

erom dv

ritum condignum

^

ujusremiffionis, Er-

nm,zutfaltemü

aeelam d

oi?.ganfïrm.l. Deus defactó, independen- 122,

[inaad)

nen, aut (s

tef ab omni merito condigno, per genus

humanum przítito, ex fola mifericordia

yn, Vi

infinita mifit Filium füum in redemptio-

rishuna:

nem generis humani. Ergo etiam inde-

n gut

pendenter ab omni merito , aut fatisfa-

condi

&ione condigna ex mifericordia fua infi-

rumnon TUb

nita poterat remittere peccata generis

p Tion. i

bumani,

;mThCOIOgï

Con-

Traflatus VI.. de Incarnatione;

y

142

Confirm.II. Authoritate SS. PP. inter

ingux'wïf

Deo ts

quos Leo Pontifex Serm. 2. de Nativita-

wb MT

teDomini italoquitur : MWericordia Dei , cüm

ad reparandum genus bumanum ineffabiliter ei mul-

doicofeni

qiéquium

ta (uppeterent: banc potiffmum con[ulendi viam ele-

osinter p

git , qua ad defiruendum opus . diaboli non virtute

suteretur potentie , [ed vatione ju[litie.

Hujus-

qifequent

vllimatior

modi plures Suarez, aliique adducunt.

loc. tepi

Unde etiam D. Auguft. contrarium fen-

4

tientes acriter per

ft

ringit, dum Lib. de

i. X

AgoneChriftiano. cap. XI. ita fcribit : Sunt

rob,

(

infinité ln

:

autem (lulti, qui dicunt :. mon poterat. aliter 84-

pientia. Dei bomines liberare ,. mifi. fufciperet bomi-

Á gt

nm, Ergo, licét Incarnatio fit medium-

li

n

j

jieit

maximé conveniens ad reparationem ge-

neris humani, non tamen fimpliciter ad

tsit j

hanc obtinendam neceffaria erat.

p j

fiia F.

138 . Dicoll. Ad reparandum genus huma-

num , per fatisfactionem condignam, aut

( (

meritum condignum, fimpliciter necef-

s

fariam fuiffe Incarnationem.

Ita cumD.

bt d

J

'Thom. q. & art.cit. Suarez difput. 4. &

|

|

RT

plerique alii,

Prob.. Quamvis etenim

j (n fb

fupponatur, quód peccatum mortale in

dul

1

|

N

ratione offenfx non fit fimpliciter infini-

A

tum: nihilominüs metaphyficé repugnat;

D t

^

ut pufa creatura, licét eadem foret infi-

IU

nité fancta, poffit Deo preftare obfequium

gnn M ho«

perfonale, quod in zftimatione morali

F

i:eu

f ar?thmetibö &quale offenfz gravi,

*

An-

K Jäm

üluwm

Difputatioll, Artic, V.

143

tïmrime&&i?

|

injuriz perfonali

er peccatum mortale,

uD

i

Deoillatz. Sed

b

TU Mi

oc ipfo. Ergo.

Maj.

rob. Nam ex eodem capite, ex quo cre-

UM g

cit offenfa perfonalis, decrefcit viciffim

if ii

obfequium perfonale: nifi hzc inzquali-

LT T

tas inter perfonam offenfam, & perfonam

Tif

obfequentem per alias circumftantias in

1, ilique i

gítimatione morali poffit adequari. Sed

AU CO

hoc repugnat refpe&u pure creaturz.

ingit, dum ]i

Ergo. Maj.conftat ex num. 134. Min,

XALite li

rob. Obféquia pure creaturz, quamvis

L

infinité fan& , nunquam adzquare pof-

1 ui/f ii

funt gravem contemptum Dei; utpote

matio fttmei

j

uoad dignitatem, & majeftatem fuam fim-

pliciter infiniti, nequeullius creatz boni-

Q'rpiitiontm

ame ml

tatis indigi , juxtaillud I(ai, XL. 17.0mnes

efar ent,

gentes , quafi non fint, fic funt coram eo 5 & qua-

andun pems t

finibilum , cinane veputata. (unt . 6i,

rgo.

yen condipns

Confirm.I.. Quamvis enim inhumanis,

139

per alias circumftantias, obfequia alicu-

», fl

poxm, Iu

jJus fubditi adzquare poffint gravem of-

, u d

enfam principis, feu crimen lzfx maje-

flatis; cüm fubditus poffit przftare obfe-

j, um &

quium aliquodneceffarium, velutile, ad

eccatum t

confervandam vitam, felicitatem, aut fta-

(ic m fiotent

ol

tum principis : hujusmodi tamen obfe-

) endum Jf

quium refpectu Dei metaphyficé repu-

gnat.

Sed hoc ipfo etiam metaphyfice

nehret

repugnat: ut obfequium purz creaturz,

æ&imationc n?"

of g

per alias circumftantias,a &quare pollit,

144

i

Du&atxu': Vi, de 'wgrmtione;

lum u

$n zftimatione morali, gravem offenfam

Dei; adeóque ad fatisfactionem condi-

va hanc

nam,aut meritum condignum neceffaria

Qnjdes

ialtioris 0T

eít perfona, quz fimul fit Deus, feu in

dig

nitate perfonali adzquet dignitatcm.

at teit

Dei offenfi. Ergo.

jm n lin

Confir.II. Obfequia omnia purz crea-

(molicite

n inal

turz poffibilia, quantumvis collectivé

fümpta, non poffunt tranfcendere omnem

pre qt

offenfam poffibilem cujuslibet excogita-

Quanyi

bilis dignitatis creatz. Sed hoc ipfo me-

Chars]

taphyficé repugnat, ut hzc obfequia ade-

NT

quare poffint gravem offénfam Dei. Er-

cordo g

o. Maj.exinde patet; quód in creatis

p

cuilibct obfequio excogitabili dari poffit

modilonua

aqualis offenfa, & vicitfim.

Min.prob.

if qia

Nam gravis offenfa Dei eít altioris ordi-

i dHf

nis quacunque offensá poffibili cujusvis

(nin, N

dignitatis creatx excogitabilis, ex di&tis

num. I 34.

rgo.

yldtm Ht

Confirm.

III. Authoritate SS. PP. una-

UMT

dul

u

'ï

nimiter docentium : quód à pura creatu-

bf

ra pretium condignum redemptionis no-

ftre non potuerit exhiberi, inter quos

15 lng

D.Bafiliusilla verba. Pfal. XLVIII. 8. Fra-

A T

Fj

rer non. redimit 5. vedimet bomo , fic exponit:

W

læil]w

Non bomo nudus, fed bomo Deus; quia nullus alius -

poterat. condigntum, offerre pretium, Ext. S.Leo

Ui

h

Serm. 1. de Nativit. Domini. Nifi effet. ve-

1

j

rus Dens , twn «fferres vemedium, Hujusmodi

Wl

i

v

firgdsï*

[

:

: plü-

rahm

. Difputatio 1l,. Art, IP, —

T$;

fs

plura Suarez cit. aliíque adducunt, Con..

| ondi

tra hanc conclufionem.

(mi]

ih

H

. Objicies I. Etfi gravis offenfa Dei fit 140

t

altioris ordinis quacunque offensá digni--

tatis creat» ; hoc ipfo tamen, quód ea-

dem in linea offenfie fupponatur non effe

;qw'a m o

Lantumyis eji

fimpliciter infinita: eo ipfo adzquaripo-

trancenderte

terit in eftimatione morali per obfequia

purz. creaturz, Ergo.

Anteced. prob.

aujslbet eny

Quamvis etenim a&us füpernaturalis

» fed hoc]il

Charitatis Theologicz fit altioris ordi-

dec obfemui

nis, quàm a&us fuüpernaturalis miferi-

offenm D

cordiz: poteft tamen actus mifericordiz

t qidn et

per füi multiplicationem in zítimatione

morali adzquare actum Charitatis Theo-

:äæbili p

, Mngt

ogicz; quia nempe actus Charitatis fo-

i d donst

lummodoó eft finitus. Ergo etiam.

s of j

.. Confirm. Nam aliàs fequeretur : nec

sgrill d

uidem peccatum veniale, feu levem of-

r

€

nfam Dei , utpote altioris ordinis, poffe

vritatel

adaquari per ullum obfe

quantumvis fancte, Ergo.

quium creaturz ,

udà um t

m edenpti

. Refp. N. antec. Ad prob. D. ant. A&tus

L

Al

hi, intt

Charitatis Theolopice , utpote finitus,

iX

poteftadaquari per a&um multiplicatum

mifericordix in eo genere, in quo eft al.

]u Íc 07

yu; g

tioris ordinis. N. antec, Inalio genere,

. hi

!

in quonon eftaltioris ordinis.. C. antec.

)mini- Nlä ff,

& N. confeq. Ratio eft; quód actus Cha-

rtus

jgs, H*

ritayis Theologic& , folàm in linea Vi

*

tis,

Trallatus VI, De Incarndtione,

)

146

tis , non autem meriti , fit altioris ordinis,

Qj

uàm actus mifericordiz. Nam uterque

torapout

actus , elicitus ^ jufto,, eft condigne meri-

fufictens,:

torius vitze zternz. Quamvisigitur aCtus

findatum

Charitatis ,. czteris paribus, mereatur

tondi o

majus przmium, quàm actus mifericor-

morali, «

dix ; attamen per füi multiplicationem.

ehocobf

actus mifericordie poterit adzquare

eradun

a&um Charitatis Theologicz. Econtrà,

fict , tni

in linea virtutis, nec

uidem pér infinitos

fitarpran

actus mifericordiz , a

4

zquari poteft a&tus

vis ho

Charitatis Theologicz.

vle, I

Ad conf. N.confeq. Difparitas eft ; quia,

Cf D]

licécinter perfonam Divinam leviter ot-

BU

fenfam, & perfonam creatam offenden-

lo t d

tem femper fit inzqualitas dignitatis, &

Vs il

1

uidem infinita: poteft nihilominüs juftus

&l f

per fua obfequia adequare levem offen-

jüïfiïiïiï]]]to]

famDei. Namipfeítatus amicitie Divi-

:Cmttmpmsflqu

nz connaturaliter exigit; ut amicus ami-

Qnge e

cuin,leviter offenfum, per fua obfequia de

xüüdp

condigno

lacare poffit. -Oppofitum di-

il

cendum e

d

*tm i

degravioffenfa. Unde argu-

n !

n

$nentum retorquetur.

Nampeccata ve-

nialia, formalitertalia, quantumvis inin-

[

gül

h,

finitum multiplicata , nunquam in linea of-

N

fenfz, aut demeriti, adzequare poffunt pec-

[

b

Eu

carum mortale, formaliter tale, Brgo fimi-

t Y

CT.

E

n

Obji-

N

i

N Nand

i,.üt altior'u [ h

bifpstatio 1l Ari, IV,

147

g, Pa

Objicies II. Hocip

tura Pofïit Deo

r

fo, quód puracrea- 142

),elkcop' hs

fufficiens, ad col

j

eftare obíequium , de fe

ii

ndum odium inimicitiz,

J

fundatum in gravi offenfa: eo ipfo de

ihs d

condigno fatisfacere poteft pro peccato

ltl

mortali. Sedpotc

ura creatura przíta-

Dotetit ii

rehocobfequium.

j:

rgo. Min. prob. Nam

per actum fübfequum Charicatis Theolo-

opic, Dn

ice , equalitate arithmeticá , compen-

lm tri

Quri p

vis hzc fü

atur previa omiffio ejusdem a&tüs, quam-

tale. Ergo.

pponatur fuiffe peccatum mor-

farioseg

10am feriter

Confir. Perillud obfequium de condi-

x offendi

no compen(atur offenfà gravis

; perquod

b

!

€o tantus honor attribuitur, quantus

: dimicts,

contemptus eidem per peccatum mortale

yominis j

fuit illatus, " Sedcaleobfequium eft actus

:Jevem of

micitiz D

Charitatis Theologice. Ergo. Min. prob.

Contemptus fiquidem,Deo illatus per pec-

j amiqs z

catum mortale, confiftit in eo, quód Deus

ia obfqu

per illud poftponatur create bonitati. Sed

ofitum i

per actum Charitatis Theologice DEUS

j

hdo atf

appretiativé prefertur cuilibet bonitati

ppetc !

creatae,

Ergo.

iumis

Refp. C. maj. N. min, Ad prob. D. ant, 143

aminlinw

i offun

f

4Equalitate arithmeticá compenftur pra-

j

via omiffio a&tüs Charitatis, prout hzec

j g

erat injuria folüm realis.

"'Iranf. antec-

Etiam perfonalis. N. antec, & confeq. Ra-

prg.

50 €&; quia , licet f'u;;poneretur,

viam

l

Tm&am-w. de Incarnatione.

148

versfa

viam omiffionem a&tüs Charitatis 'Theo-

axioma M

logicz graviter precepti in lineafolius in-

fücificit

:urim realis fufficienter compenfari per

Conf. :

fübfequum actum Charitatis Theologice:

tistanta

nontamen per hunccomperfàtur füfficien-

; (unc 0.

-

terinjuria perfonalis. . Sicuti fübditus ,

guritud

violenté rapiens paludamentum principi ,

feneficl

illud reftituendo quidem fatisfaceret pro

Mb

injuria reali: non tamen pro injuriaperfo-

dat d l

nali ,. (eu gravi contemptu , per hancra-

Cj i

inamillato.

fen Mil

Ad confir. D. maj. Per quod tantus ho-

Bitur, m

nor , folümin linea reali, aut materialiter

F

Deo attribuitur. N.maj. in linea mora-

fnt, Yi

li, feu formaliter. C. maj. Et fic diftin&tà

iil u

min. N.confeq. Sicut enim in przdicta

lt

paritate fubditus non fatisfacit in aftima:

L

tione morali de condigno pro offenía

| "Jrfau'spau' j

erfonali,illata principi: etíi deprecetur

! i,

injuriam, & paludamentum, anteà raptum,

principi obfequios? reftituat ; fic etiam ift-

A ia

I,q

híc difcurrendum eft.

«

&i

B PO

44

Objicies III. Siquis pro offenfa perfo-

"t Rn

nali tantv;n fatisfaciat, quantum fatisfa-

TUntem

At

cere poteft ; tunc Deo fatisfacit de condi-

no. Sedputacreatura poteft tantum fa-

mimmmæ

tisfacere pro peccato mortali, quantum

[

[

Tj

Aitn

poteft. Ergo. Maj. prob. Qui etenim tan-

L

lil

,tum fatisfaci

t, quantum poteft , exftin-

M

ulis

qui

ET

guit ?mne debitum , feu obligationem

te-

l. d mmiu

Di[þütætio IL, Artic IV, 7

149

fs Qu

teriüs fatisfaciendi ; nam juxta receptum,

nl

axioma ultra poffe nemotenetur. : Sed hoci

AEDtE? (s

pfo

fatisfacit de condigno. Ergo.

xCharitatis M;

Conf. Siquis Deo pro beneficiis acce-

hceomperni

ptistantas gratias agat, quantas poteft :

xis, G ll

tunc eo ipfo fatisfacit adzquaté debito

xlüdamentuny:

gratitudinis , feuobligationi fundate in

idem b

beneficio priüs accepto. Ergo pariter.

tnenproitjus

. Refv. D. maj. Si poffe illius fe exten- 14$

dat ad folutionem arithmeticé equalem.

tempto, p

C. maj. Secüs. N. maj. & C.min. N. con-

uquodtat

feq. Ad prob. D. maj. Extinguit omne de-

vdl at

bitum , przcisé fatisfaciendi. C. maj.

Etiam fatispatiendi. N.maj. Etfic diftin-

Va n neor

&à min. N.confeq. Ratio diftinctionis

, i E ic d

€ft ; quód ultra poffe quidem nemo: obli-

j aina p

getür fatisfacere : fi tamen ipfà fatisfactio

at n £

non fit arithmeticé zqualis debito, tene-

odgo n !

tur fatispati , juxta illud : ^Qui non. habet ih

,fmdp'l: [ fW

re , luat in pelle.

Sicut igitur in humanis

3mentunm u

debitor , qui creditori de condigno fatis-

d

facere non poteft: etfi tantum pecuniz

di

folvat, quantum poteft, adhuc punitur,

Iguus

Pw DMIP

non quidem ideo; quód ultra poffe non

xciat, (

fatisfaciat debito: fed quia voluntarie tan-

Deo Bs

s

tum debitumanteà contraxit, ut pro illo

gt p

j

fatisfacere non poffit: fic etiam de offenfa

mortali difcurrendum eft.

At

0 momllu j

i prUb

(l m

Ad confir, N. confeq. Difparitas patet:

p

0[8&1 ,

quód füà fponte contrahens debitum , cui

m

«

*

K 3

d-

Tyatlatus V.. de Yncarnatione.

j

|

rfo

fatisfacerenon poteft , fit culpabilis : fecüs

lrv

micoDti,

autem accipiens beneficium , quod de con-

digno compen(arenonpoteft. Hincetiam

ren, auta

aliud eft fatisfacereadzequaté obligationi

M.

gratitudinis , qux ultra poffibilem gratia-

w ater

rum a&tionem fe nunquam extendit: ficut

| gno graw

! tor .

extendere fepoteft obligatio juftitiz.

Obiicies IV. Etfipurz creaturz , quan-

fs. Kai

u

tumvis juftz, fit. impoffibilis facisfadio

mertri o

condigna, non tamen eftimpoffibile me-

quden

ritum condignum ad obtinendam remif-

terios

pofítdin

fionem peccati mortalis. Ergo. Antec.

prob. Nam juftus poteít alteri de condi-

p )

gno mereri gratiam fanctificantem : ficut

t5, t d

defactó Adamus eandem nobis meruiffet ,

tj

fi legem obfervando permanfiffet in ftatu

Áltrfm,

innocentix. Sed hocipío poteft etiam.

lts H

de condigno mereri remiffionem peccati

Eq [pe&atä fj

mortalis ; cüm gratia fit formalisremiffio

t

itdn t

ejusdem. Ergo.

Confirm. Juftus poteft alterí , non pec-

tttefy

catori, de condigno mereri gratiam fan-

Rn

&ificantem, Sed hoc ipfo etiam poterit

"od

de condigno ^mereri peccatori remiffio-

| MM

nem peecati mortalis, faltemillam , quz

M?m, rPC&

absque gratia fanctificante fieret per Ífo-

m

tf

lam condonationem extrinfecam. | Ergo.

t

Min.prob. Nam majus eftbeneficium: ex

W m

T (

non amico fieri amicum Dei , autex ftatu

Pt

li

pur& nature transferri ad ftatum ordinis

e;m

fuü-

u

l,

Difputatio 1I. Artie, IV,

Tfí

lb

füpernaturalis: quàm ex peccatore,feu ini-

1

L

QUil

mico Dei, folummodó fierinon peccato-

üäJümü

rem, aut non inimicum.

Ergo.

U ii

Refp. N. antec. Ad prob. D. maj. Po- 147

DCMN

teft alterijnon peccatori,mereri de condi-

x

gno gratiam fan&tificantem. 'C. maj. Pec-

itiojifg,

catori.N. maj. Et fic diftin&á min. N. con-

Creatum r

feq. Ratio eft ; quód juftus de condigno

bilis fs

mereri poffit gratiam fan&ificantem, not

mnpofíbits

quidem fpe&atislegibus modernz , fed al-

nendam rtd

terius providentie : non tamen mereri

Lroo, Ánt

poffit de condigno gratiam fan&ificantem

eri de coni

peccatori. Nam pofitiya hujus indigni-

antem: f

tas , & Dei offenfi dignitas omne meri-

jj merüift,

tum jufti tranfcendit.

(lfet infatu

Ad confirm. C. maj. N. min. Ad prob.

otdt eiam.

D,antec. Eft majus beneficium abfolute,

gem penndt

feu fpectatà folüm quantitate doni, aut

valisremili

utilitate recipiéntis. C. antec. Eft majus

beneficium comparative, fpe&tatà nempe

ri,nonpt

dignitate perfonz dantis, & indignitate

atiam

€

rfonz recipientis. N. antec. & confeq.

à

atio diftinctionis eft; quód gratia, col-

tam pott

v remil

lata nonpeccatori, fit quidem majus be-

f illam ) qw

neficium, fpe&tatà quantitate doni, feu

feret pet D

utilitate perfonz recipientis gratiam : non

um Hj

]

tamen fit majus beneficium fpectatà digni-

tate perfong condonantis, & indignitate

rehicium'

j t

períonz recipientis, cui condonatur of-

fenfa: hinc etiam D. Thom.II. 2. q.106.

[&atmnorg |

4

art.

W

1f2

Tralkatus VA. de Incavuatione,

i DO*

art. 2.'docet: majus effe donum poenitenz

tiz in fenfü comparativo füperius expo-

a bt

wftus auten

fito, quàm innocentiz, dum ita conclu-

S

dit: Secundüm hoc magis tenetur ad gratiarum

Ti

fei.

eüliontm. panitens,quàm innocens 5 quia magis das

| Mf N

tur gratis illud, quod ei datur & Dto . cim ete.

pius p

nim dignus effet pend, datur i gratia..— Ex hac

vilitaisd

ferfondt,

doGrina patet , quidnam ad alia hujus-

modi argumenta refpondendum : quód

riis, pt!

nempe juítus fibi, aut alteri mereri poffit

yeripr

"

de condigno preíervationem à peccato

o

mortali, aut perfeverantiam finalem, vel

transnd (

;

ipfüm ftatum beatitudinis zternz, in quo

1is od

omnis peccandi potentia definit.

m

n o

148 Objicies V. Quamvis fatisfadio pro

offenfà perfonali decrefcat ex eodem ca-

;

flmina

pite, ex quo crefcit offenfa: contrarium

yeinz m

tamen de merito dicendum.

Sed hoc

Jimim, (

ipfo. Ergo. Maj. prob. Nam, quó dignior

a i

eft perfona, cui exhibetur obfequium: eó

fiman

majus praemium, cafteris paribus, debetur

At mortil

merenti.

Ergo.

i

h t i

Conf. Ad meritum condignuni necef-

n

faria non eít equalitas arithmetica, five

j at

rei ad rem , prout hzc in juftitia com«

li

mutativa requiritur ; cüm fufficiat equa-

uf

litas geometrica, feu fündata in circum-

Og n

ftantils perfonz merentis, & premiantis.

l: ml

Sed talis equalitas dari poteft inter me-

n

Duiy

)

ritum jufli, & remiffionem peccati mors

talis.

!cüam,&dlg

Mi

Difputatioll, Artic, V, 7

153

Dntm i

talis,. Ergo.' Min.prob. Nam Deus eft

i.

llmitacm

infinité bonus, liberalis, & mifericors :

j

juftus autem . eft amicu

, &filius adopti-

UET

vus Dei.

Ergo.

P

Wi gj

Refp. N. maj. Adprob.D.àntec. Eó 142

U)M;M

majus premium reale, feuin linea folius

( gutü, Y

utiliratis debetur merenti. 'Tranf. antec,

n ad dlb

Perfonale, feuin linea zftimationis mo-

lendum: [

ralis, prout hzc intrinfecé conftituitue

i mereryd

per ipfam dignitatem praemiantis. N. ant.

m à peur

& confeq. Ratio diftin&ionis eft; quia

m fnaleny

transmiflo , quód períona dignior, cete-

ris paribus , debeat conferre majus prz-

fnf,

tma,ing

mium reale, feu magls utile merenti, non

isfcto pr

uidem debito,fundato in ipfo merito:

teodem ci-

ed folüm in munificentia, feu dignitate

Conteardum

perfonz przmiantis: oppofitum tamen,

, Suhe

dicendum , fi przmium fit perfonale, feu

conftituatur intrinfecé per dignitatem

quo digit

fequium:t

ipfius prmiantis , proüt fit in remiffione

bus, deot

peccati mortalis.

Per hanc fiquidem.

Deus cedit jus fium adveríus peccato-

mum net

rem, & proinde ex eodem capite decre-

metioa, f

fcit meritum, ex quo crefcit gravis offen-

ju[ütia qu

fa Dei: nifialiunde hzc inzqualitas com-

fficat v

penfari poffit ,

u

&inpura creatura rc-

fpectu Dei impo

i

bilis eft.

indiro

Y

xpramia

Ad confirm, N.min. Ad prob. D,ant.

? intqrw

Deus eft infinité bonus, fed fimul eftma-

is infinitz. C. antec.

ieüatis ; & dignitat

K ;

-

npcccm[r:ä

ij4

Trallatus VL, de inearnatione,

folüm finitz. N. antec. & confeq. — Ratio

ploï. mm

eít; quia hoc ipfo, quód Deus fit maje-

g. UP

ftacis , & dignitatis infinitz, eo ipfo gravis

WMMW'

offeníà, feu contemptus perfonalis Dei,

i um

per nullum meritum purz creaturz,quan-

ne

tumvis fan&z, de condigno compenfari

qifio

poteft.

Sic in humanis plus meriti re-

M.

N

vic Deus

quiritur : ut.aulicus amicus Principis, ali-

cui lzfze Majeftatis reo impetret veniam

ept morJ

delidi: quàm ut (ibi altiorem in aula di-

cenitett

itatem, aut alteri, nullius deli&ti reo,

rito tf

avorem, & gratiam à Principe obtineat.

ti od

tione &

E

Objicies ult. Inzqualitas ordinis, inter

gravem offenfam Dei, & fatisfaCtionem,

hdj

aut meritum purz creaturz,poteft com-

Cat L

penfari: quin aliqua ex Divinis Perfonis

idjgi

hypoftaticé affumat naturam rationalem

qin uf

creatam. Sedhocipío. Ergo.

Maj.

ul

prob. Sicut enim Deus Adamum confti-

j

QR

tuit, tanquam caput morale, ad obtinen-

puapu

g

dam.pofteris juftitiam, feu gratiam ori-

:

i, q

inalem, & imputandum illis peccatum

jimatmta

originale: fic eundem quoque conftitue-

J

re poterat tanquam caput morale, ad ob-

tund

tinendamillis fuá poenitentià veniam pec-

-0 (

cati originalis. Ergo.

d mhs r

Confirm. Nam poterat Deus puram.

Oi

creaturam eonftituere, tanquam legatum,

M

quz nomine Filii DEI fatisfaceret pro

peccatis humani generis, Ergo. . Antec.

,

prob.

Mi

Di/putatiþ Il Arlic, TP

15f

COf

D

l

rob. Áuthoritate D. Thomz, híc q. 64.

lt

art. 4. docentis: quód Chriftus potuerit

üæl b iþf() gm,

Sacramentorum miniflris communicare tantam gra«

btf

tia plenitudinem 5 ut ipforum meritum operaretur

At

ad Sacramentorum effetius : adeóque etiam ad

o

remiffionem peccati mortalis. Ergo.

b lus

Refp. N. maj.. Ad prob.D.antec. Po- 1jt

s Prngsi

tuit Deus conftituere Adamum, tanquam

Topetret v

eaput morale, ad obtinendam pofteris, füà

rem i ali

i5 delidin

peenitentià, velut fatisfactione, aut me-

vito de fe condigno , remiífionem pecca-

dipe obti

ti originalis. N. antec. Velut merá condi-

Ordinis n

tione, aut merito folüm congruo ex li-

tisfactiones

berali pa&o DEI, ultroneé acceptato.

potelt com

C.antec. & N.confeq. Ratio diftindtio-

tis Per(onis

nis eft; quód Deus Adamum potuiffet

rationden

uidem conftituere tanquam caput mo-

w. Mi

rale; ut füá poenitentià obtineret pofte-

frutr COTi

ris remiífionem peccati originalis : non,

tamen proptereà illius poenitentia fuiffet

ob

atiam ot

fatisfa&io, aut meritum condignum, ad

]s pecct

obtinendam hanc remiffionem. Sic actus

y confüti

Charitatis Theologicz, elicitus à pecca-

)

onie, ad d

tore, non eft meritum condignum, aut

enjampe

fatisfaCtio condigna, ad remiflionem pec«

càti mortalis: etíi defactó ex liberali de-

Deus purz

creto Dei huic actui infallibiliter conne-

ymlegite

xa fit omnium peccatorum mortalium re-

1Q.

isfaceret f

*,ïg() '

Ad

pn

156

Tralfatus VI.. de-Yacarnatione,

i

Ad confirm. D.antec.

Quie fütlsface-. s nit!

tet, nomine Filii Dei, affume

natu-

gt g

vam aliquam rationalem creatám. Tranf.

4f od

antec. Non affumentis hujusmodi natu-

oteu

ram. N.antec. & confeq.

qn

1

Ratio eft4

|

"T

quód perfona Divina, feclusà affumptio-

diditur.

ne naturz alicujus rationalis creatz, fit

nf Del ,

omnis fatisfa&ionis, & meriti incapax.

pnicur, Y

Cüm igitur pura creatura non poffit age:

umen d

re legatum Dei, quozd illam fanctionem,

äus dignlüï:(

quam Deus, absque Incarnatione, fübire

fnin: j

nequit : hinc repugnat, ut puracreatura,

digat

tanquam Legatus Filii Dei , nomine illius

f

fatisfaciat pro peccato mortali, aut me-

fc,'fm,ä (f

reatur de condigno illius remiífionem..

(ufel x

Hinc etiam D. Thomas cit. folüm loqui-

t a

tur de poteftate excellentiz, quam Chri-

v

ftus, àt homo, füis miniftris conferre poi

tuiffet: ut Sacramenta inflituerent, aut

hdu

ii n

etiam absque Sacramentis per füos actus

i YO

meritorios, ex quodam pacto extrinfe.

itimyitr

|

co, eodémque liberali, remiffionem pec-

catorum difpenfarent.

iti n

S

Ex/hugus que di-

fl

ET

1j2

ConftatI. Adreparandum genus hu-

manum per condignam fatisfactionem.,

ls bf

Iu

pro peccato mortali Theologico, fimpli.

citer neceffariam fuiffe Incarnationem,

B

Id

five, ut perfona aliqua Divina per unio-

nem hypoftaticam aflumeret naturam ali-

U

quam

s

TUl

j

- Difputatio 11, Art. V.

1j

&

À

Ut

quam rationalem creatam,

Nam pura

t

creatura , quantumvis infinité fanCta, pro

igno fatisfacere

Vi

gravi offenfaDei de cond

3 ld

non poteít: prout non folüm authorita-

j

te SS. PP. fed etiam ratione Theologicá

",Sä fsj

t

oftenditur. Quamvisétenim gravis of-

fenfa Dei , ütifthíc ex Tra&atu III. füp-

Tierti

10 lts

ponitur , non fit fimpliciter infinita; quia

t funde

tamen eftgraviscontemptus perfonz, cu-

ius dignitas , & majeftas eft fimpliciter in-

Mitone l

finità: hinc ex eodem capite, fcilicet ex

puracrede

dignitate perfonz offenfe , & vilitate of-

fhiomine i

fendentis , ex quo crefcit offenfa, decre-

u

"ali, autm

emilfionem,

fcit fatisfactio : nifi exceffus dignitatis per-

fonz offenfie, per alias circumftantias per-

alüm loqui

fonz fatisfacientis,in zftimatione morali

qum i

offit compenfari. Cüm autem iftud meta-

tonferrept

phyficé repugnet, hinc etiam metaph ficé

üerent, at

er füos ad

repu

nat: utpura creatura de condigno

fatisfaciat pro peccato mortali

Theologi.

o extriti

co,formaliter fümpto , feu prouteft gravis

ffionempt

injurla perfonalis,Deo illata. . Quamvis

hosquet

enim in humanis exceffus dignitatis mora-

liter poffit adzquari , prout contingit: fi

noenus d

fübditus , lzfz majeftatis reus, abimmi-

ifidioner.

nenti vitz periculo principem eripiat: hu-

yico, fin

jusmodi tamen obfequium refpectu DEl

anmationt

impoffibile eft. . Quaread preeftandam fa-

.

tisfa

&ionem condignam pro injuriagravi,

j ptr ul

OTAT

'ï

ritur

ql&v

gi;-fluc perfonali , Deo illata , requi

per-

|

W

158

TraBatus VI, de Incarnationej

perfona fatisfaciens, quz fit zqualis di-

N

amo 07

gnitatis cum perfona offenfa. Ex quo ipfo

uzmdl'u m]

patet ratio difparitatis, ob quam juftus,

[

non obftante exceffu dignitatis infinitz,

nne

oteft Deo fàtisfacere de condigno pro

ibitor pl

d ultra]

offenfa folüm levi, feu veniali; quia nem-

vluncarie

pe ipfe ftatus amicitiz, & filiationis ado-

dlem de o

ptive, quem Deus jufto liberaliter con-

tulit, etiam connaturaliter exigit: ut tan-

(hde pattt

d erotiudt

uam amicus amico, & filius parenti, le-

ai bv

viter offenfo , perfua obfequia de condi-

no fatisfacere poffit.

ant at

1

Conftat II. Quód pura creatura pro

Pa

eccato mortali, prout eft offenfà per-

n

ld qi

fonalis, de condigno fatisfacere nonpof-

fit: etfi füpponatur, quód fatisfacere pof-

sti, t

fit propeccato mortali ,prout hoc eft in-

w

uria quidam folüm realis.

Ratio hu-

st x

Wenrtuny

jus diverfitatis eft 5 quód in compenfa-

tione injuriz folüm realis non attenda-

ianiitta

tur períonz fatisfacientis :qualitas , aut

ht

inzqualitas : fecüs autem in compenfatio-

i'v:

T

i

ne injuriz perfonalis. Unde Philofophus,

f Is

Eth. V. cap.8. Qtuidfi is, qui imagiflratum ge-

Cbf

vit , alium percutiat : non e[E vepercutiendus ; . fi ve-

b

rà quispiam eum percu[ferit , non folüm repercutien-

Ed

Rnj

dus , fed etiam fupplicio afficiendus el, — Neque

Ündon.

veró ad fatisfadionem condignam fuffi-

[

cit, quód debitor creditori tantum prz«

Wt

efi-

üfc, quantum poteft, — Licét enim d

La

qnt

n

Dijputatio Il. An. IV,

159

t t

u

fiat ulterior fatisfaciendi obligatio: non

s

Mj

tamen defíinit obligatio fatispatiendi s

)Ob wm'

u

amdiu reipfa ad equalitatem fatisfa-

lmm]m

à

um non . eft.

Hinc etiam in humanis

COHdäm !

debitor puniri folet, non quidem ideo ;

j2

;

: i

quód ultra poffe non fatisfaciat: fed quia

X fl

voluntarié tantum debitum contraxit, ut

lberdts

eidem de cond

no fatisfacere non poffit.

T r

Unde patet di

:

aritas ; quare obligatio-

ls prcz

ni gratitudinis fatisfaciat de condigno ,

Quia de ci

qui benefactori fuo tantas gratias agit,

quantas poteft : etfi gratiarum actio in

eftimatione morali beneficii magnitudi-

tretturà p

D

nem non adzquet; quia nempe culpabi-

renonpof

lis non eft, quód tantum beneficium ac-

ceperit , ut illud de condigno nequeat

Sficereou

compenfare. Atque ideo obligatio gra-

thocelti

Natiohe

titudinis fe nunquam extendit ultra pof-

1 compet

fibilem gratiarum actionem:fecüs autem

ion attend

obligatio juftitiz.

Conftac III.

u

alitas, t

Q[

ód pura creatura de 154

pmpenfiti

condigno fibi, aut alteri mereri non poffit

remiffionem peccati mortalis , prout hoc

Milonhs

uf ?

eft gravis offenfa perfonalis Det. Quam-

vidu; *

vis etenim idem obíequium, perfonz di-

gniori przftitum, videatur majus exige-

l r

re premium in linea utilitatis: non qui-

d, N

dem exigentià fundatà in merito obfe-

jgum D

tincamp?

quentis, fed in dignitate premiantis; op-

pelitun tamen dicendum €ft, quando

iv

j

pr&-

|

[

160

Traliatus VI. de Incarnatione,

remium in zítimatione morali confti-

m "

ginentr

fuitur intrinfecé per ipfam dignitatem,

promiantis.

Sic in humanis majus me-

ficrerne

xitum requiritur ad impetrandam de con-

qidemdecl

digno remiffionem offenfe , illatz princi-

j

t ut u

i, quàm alicui civi.

Nam remiífio

j

inzpen

offeníie perfonalis proportionaliter cre-

j condig

fcit juxta dignitatem períogz, offen-

jncremuu

fam remittentis

P]

.

ut ex eodem capite

u perfom'

decrefcat meritum , ex quo creícit of-

t oofít;

fenfí. — Hujus enim remiffio tanti afti.

ionda

manda eft in linea beneficii : qnan-

ti zítimatur

offenfa in linea injuriz.,

ä&

Unde, licét j

$ fibimetipfi de condigno

D

mereri poffit augmehtum gratiz , & pre-

fervationem à peccato mortali , períeve-

m

[

rantiam finalem ; & ipfam beatitudinem.

&ternam : quinimó probabiliüs etiam al.

Ian t

teri, nonpeccátori, ipfamgratiam fan&i-

t5 n

ficantem : non tamen de condigno mere-

j

ti poteft peccatori condonationem pec-

20 li d

(

€ati, etfi meré extrinfecam. Licécenim

Tif

eriüs adducta przmia fint majora ab-

itty

&

j

u

m Q

té , feu in linea utilitatis: attamen,

i

remiífio peccati mortalis eft quid majus

t

Comparative , feufpectatàindignitate pec-

Il

Catoeris.

Sic aulicus familiaris Principi

:

]

Vutdit

facilius (ibi , aut alteri, de condigno mere-

retur novos favores , quàm alicui manci-

?iQ » lefx Majeftatis reo ,

a

veniam delicti.

inc

Md

Difp. 1I. 'm lV,

161

V od

Hinc ad meritum copndignum , vi cujus

tn lts

obtineatur remifTio peccati mortalis , fim-

AUtins Ti

liciter neceffaria eft Incarnatio.

Hac fi-

EM

quidem feclusà, etiam metaphyfic? repu-

" æ)müï!im

n

at, ut pura creatura , nomine alicujus

'

ü hi

b

portndet

ivinzperfonz, velut legatus ejusdem,

de condigno fatisfaciat , aut mereatur

pthgg, &

hancremiífionem ; quia nempe repugnat ,

6f eodmt

QUO crdt.

ut perfona Divina mereri, aut fatisface-

re poflit : nifi affumat naturam aliquam,

tuffo tant :

rationalem creatam,

nefcii :

v linea n

Yide cond

DISPUTATIO III.

patie n

yl, p

De cau[a finali Incarnationis,

y ao

xbis eca

m d

Oftquam de fubftantia, & proprieta-

-

tibus Incarnationis, prefertim ve-

condigo t

ró de neceffitate ejusdem difputa-

dbnationen

tum eft, hinc ad explorandas illius cau-

a, Lt

fas, & imprimis quidem finalem progre-

a fnt mj

di oportet.

uia veró ifthicpotiffimum

lrots atat

de ipfo decrero Incarnationis agitur ; hinc

sdiqid t

conftanter prz oculis habenda funt illa,

ii

uz fufibs de Providentia Dei in TraCt.I. Di.

vilans Dt

put. 4, expofita continentur,

condignor

malicu

L

AR-

, Taeniam

L

162

Tratlatus VI. de Incartiatione,

1

ii

coER'TICUELÓUS d

ifo m

44n, 8 quomodo Redemptio gene-

motium

|

gt Sic,(

ri; bumani fít finalis caufa £n-

ipicimo

carnationis ?

i, &ui

155 T3Raznotandum I.

uód i&hïc nomine

[l tendit;

caufze finalis intelligatur illud moti-

i eadem

vum, aut quafi motivum , cujus gratià

ib ref

Neque

totiyung

Deus defactó incarnari voluit.

veró controveríia movetur de illo moti-

Tum fargit

P

vo generali intrinfeco , quod Deus uni-

verfaliter in omni fuo decreto refpicit ,

trluint

nempebonitatem fíuam intrinfecam; quia

plurdie,

ueetiam de altero motivo gene-

vridmailt

ef : neq

raliexcrinfeco

, propter quod Deus omnia

:zc;:demredm

operatur, nempe gloriam fuam extrin-

AUMU Q]

fecam ;.4t fit, juxta Proverb. XVI. 4.

W (f

Uniyer(a propter femetipjum. operatus e[t Dominus ,

ET

r

out fufius num. 113. oftenfum habetur.

n we

ü

nde folüm quzftio reftat: an, & quomo-

Rof

dóinter reliqualncarnationis motiva fue-

l

Bu

rit etiam Redemptio generis humani.

Mi

]

1j6 Prznot. II.

uód voluntas creata ob-

i

At i

:e&um aliquod ex multiplici fine intende-

At

re poffit, ita quidem ; ut juxta varium.

i

?

l

tendendi modum, aut quemlibet finem.

W

:

Q

El

L,

fimpliciter, & abfoluté, aut aliquem ex

b

MW

n

his folüm conditionaté refpiciat: ficid-

a.&c

[

N

:tïed-

ipfumde volitionibus ; fcu decretis Dgf

&U g

M

kDi/puwio lil, Artic, l

163

AIS ]

liberis intelligendum fit. Hincnafcitur illa

divifio motivi, ut aliud dicatur folurhodoó

ln "

motivum, quo: aliud veró motivum, fíne que

::S aj

3on. Sic, quandosgrotus medicinamex *

dup

:

licimotivo ap

petens , quianempe dul-

cis, &

u

ia fanitati proficua: itatamen in

f

illa ten

di

t;ut hancmedicinam non vellet,

ptüt i

ni(i eadem fanitati conduceret : cunc eo

m, aj

out, X

ipfo refpectu hujus volitionis dulcedo eft

motivum quo ,fanitas autem eft fimul moti-

urde illon

vum fine quo non,

od Dest

Prznot.III. Quód DeusIncarnationem

H

aeto reji

ex duplici motivo,nempe ob excellentiam

rinfcam; 4

ipfius Myfterii, & ob redemptionem ge-

motvo gt

neris humani fic decernere potuerit: ut

xl Deus omi

hec eadem redemptio, aut fit folummodà

v um e

motivumquo, autfit etiam motivum, /fie

x Xl

wonon. Qusftio igitur celeberrimainter

u du

heologos agitatur: an vi przfentis de-

lum hd

creti Chriftus veniffec, feu Filius Dei In-

a o

carnatus fuiffet , (i Adamus , aut genus hu-

njsmotit

manum non peccáffet? Affirmant Scotiftz,

[

vrishundt

uos etiam Suarez, Efparza,

Hurtadus,

as

a

i

iique ex noftris Theologis fequuntur.

ant econtrà Thomiíte, cum quibus

ji n

Val

um v

uez, Bernal

, Munieffa, Amicus, alií-

que fentiunt.

gnlibet

at aliqucm,

Dico I. Caufam finalem Incarnationis

1j8

|

defactó fuiffe redemptionem generis hu-

diicüt

TO

j

&

Q;ni. Ita pumll)'. Thoma híc q. 1. art. 3.

2

com-s-

164

Tratlatus VI, de Incarnatione,

TR

communis, & certa Theologorum fenten-

Prob. Fide Catholicá certum efít:

, [pe&m

tia.

aifecige

Chriftumdefadó veniffe ad redemptio-

WoamD.

nemgenerishumani. Ergo. Antec. prob,

authoritate Scripturz. SicLuc. XIX. 10,

g

Venit Filius heminis querere , & [alvum facere,quod

vntingen

m qui

perierat.. Joan. III. 17. Mifit Deus Filium [uun,

wtefcete!

wt. falvetur mundus per ip[um, Ec XII. 47.. Non

qod, cot

yeni, ut judicem mundum: . (ed ut [alvificem mun-

dum, I. ad Tim. I. 15.. Chriflus f Efus venit in

feriptut

axhoridi

bunc mundum, peccatores (alyos facere.. Unde Fi-

yiontugt

dei Symbolum de Filio Dei: Qui propter wes

LT TA

bomines, ey propter moftram (alutem. defcendit de ca-

lo m

lss , x incarnatus efft. Ergo.

ut d p

159 . Conf. Authoritate SS. PP. inter quos

vigotilla

D. Athan. Orat. 3. contra Arlanos: illius

& mihd

Incernationis nos cau[am dedimus , ut ob alutem no-

Wi D

flram in bumano corpore e[fe veller. D. Bafil. Ho-

u)

mil. 25. de humana Chrifti generatione:

uni

Ex boc Deus venit in carne , ut infitam carni mortem

'ymrim

interficeret, D.Hieron. in Eccli. c.7. Quia

bomo infixus limo peccati. indiguit majori. auxilio :

|Rutter)

| irtin)

ideo venit ip[a Sapientin — Hujusmodi teftimo-

rl

nia paífim occurrunt , ut merit Hurtadus

Difp. 15 miretur: repertum fuiffe DoGto-

btg, i

rem Catholicum, qui negaret generis hü-

m

V

mani redemptionem fuiffe caufam finalem

Incarnationis.

u

160 Dicoll. Redemptionemgenerishuma-

ni fuiffe caufami finalem , & motivum, [ime

que

M.

. Bijputatio UT, Art, 1.

16

0

omnes

son , Incarnationis : ut proinde. Chri-

l) Qd

£

s , fpectato prefenti decreto, non ve-

f d n

niffet:íigenus humanum lapfumnon effet.

ItacumD. Thom. q. &art.cit. Vafquez.

Iry, ha

OFR

ä

alique. Prob.Namin quaftionefati meré

( fdmfmp

contingentis , cujus veritas objectiva ali-

Aift n

ter , quàm ex revelationedivinanobis in-

h EX g

noteícere non poteft : illud dicendum eft,

fdhue [j

quod, confideratis omnibus , authoritat?

If ff

Scripturz conformius videtur. Sedhuic

authoritati conformius videtur, redem-

ifum, Ui

ptionem generis humani fuiffe motivum ,

t Qu

t df

fint quo. nos , reípectu przfentis decreti.

rzo. Maj. continetregulam àD. Thom.

art. cit. traditam , quz precipue, ad in»

DP,inter qu

veftiganda liberadecreta Dei obfervanda

Arinos: i

eft, juxtaillud adRom. XI. 34. Quis eninz

, i ii

. D. iB

cognovit fenfum Domini , aut quis confiliarius ejus

feit? Min. prob. Redemptio generis hu-

1 peneritit

mani paffim in Scriptura tanquam moti-

[hem m W

vum primariumncarnationis exponitur,

edi c7 d

prout ex textibus, num. priori allegatis,

j md lüfï

atet: quinimó aliamotiva, tanquam abfo-

ynodi tett

uté , & przcisé ratione fui intenta, exclu-

sH

di videntur , àüt Joan. IIL. 17. Nen mifit Deus

gf

Filium (uum in mundum , ut judicet smundum , fed

i eti

at falvetur mundus per ip[um, Matth. XV. 24.

ecaiam

Non (um. imiffus , nifiad oves , qua periérunt, Qu

etiam

rr E

"

166

Tradlatus V1, de !ncanütimc;

'iï Conïxïï?- :

etiampertinet parabolaPaftoris.Luc.X V.

ovem perditam inquirentis. Ergo.

161

Conf. Authoritate SS. PP, prefertim.

s;

üus,AEiamo

D. Auguít. idipfüm fepius affirmantis.

keaeti, 10

tinicum ifthíc textum ex fermone 9. de

Verbis Apoftoli adduxiffe fufficiat : nulla

üsautem.

j ration

cau(a fuit veniendi chri[lo , nift peccatores (alvos fa-

cere. — Tolle morbos , tolle vulnera : C nulla cau(a

appatcnter

eft medicine, — Rationem porró affignat Do-

yr, Ergo

Mf

&or Angelicus: cum in facra Scriptura ubique

Juriburet

Jncarnationis cas(z ex peccato primi bominis ajfigne-

eur , convenientins dicitur: Incarnationis opus or.

rim, (

fa. J

dinatum effe à Deo in remedium peccati: ita,quid,

-

eccato non exiflente, Incarnatio non fuiffet .

tonís n

1mó & Ecclefia in Benedictione Cerei Pa-

leï

fersotty

vínalucd

fchalis canit : O felixculpa, que talem,ac tat-

kceaíts n

gum meruit babereRedemptorem Y Ó vere nece[Javiutm

üptinti d

* Ade pecatum , quod Chriffi morte. delerum. eft!

ftmb. d r

Contra hanc coriclufionem

162

Objicies I. Incarnatio defa&tó ex pluri-

i arto

. , bus motivis totalibus à Deo eft decreta,

o r

"Séwtinm

Sedhocipfo Chriftus , vi prfentis decre-

!t

D

ti veniffet , etfi Ádamus non peccáffet.

if

*'ylsrionpe(

Ergo. Maj.prob. Nam Chriftus defactó

m

non folüm venit, üt Redemptor, fedetiam

üt Magifter veritatis , üt

egislator, &

!mi

Vf

mxf

Md

i

exemplar virtutum , üt caput hominum,

& Angelorum. Quemadmodum ex plu-

tl "

ribus Scripturx textibus manifeftum eft-

"

Ergo.

^i

Gon-

"

1

167

'laMlWä : ;Conäfm. Nam ad falvandam authori-

m

tatem Scripturz, & SS. PP. in contrarium

3 n .

adduc&tam , füfficit, fidicatur: quód Chri-

Diiémr . ftus, Adamo non peccante , vi przfentis

decreti , non veniffet in carne paffibili, fe-

m ;

t ifiy

cüs autem incarneimpaffibili. Quinimó

ULLT

hac rationetextus Scripturz, fibiinvicem

M: n

apparenter oppofiti , facilius combinan-

tur. Ergo.

DOEWN

. Incarnatio decr'bta eft ex 165

ipunihu

Refp. D. maj

ii hm

pluribus motivis totalibus folüm in acu

itioni w

primo, C. maj. Totalibus etiam in actu

ecundo. N.maj. Et ficdiftin&á min. N.

Mi i

vjuje,

j

confeq. Ratio diftinCtionis eft ; quia,licét

oneCerer 1

i

Incarnatio ex pluribus motivis , etiam fe-

Ltlmyca

oríim ad hanc decernendam füfficientibus,

decreta fit : non tamen hzcmotiva refpe-

Emif

t üdeut

&u przfentis decreti erant cotaliain adtu

fecundo, fed folàm in a&tu primo. Nam

eGatà authoritate Scripturz, & San.

Lfa&ömplwï

à

orum Patrum redemptio generis huma-

v eft detr

ni fuitmotivum, fine quo non; adeóque Chrie

vofentis t

yn pteci

ftus vi prfentis decreti non veniffet: fi

Adamus rion peccáffet,

jrifus d

Ad confirm. N.antec. NaminScriptu-

tor,fedet

ranomine Miffonis , & Adyentís , ipfa Incar-

l

cgi&lüt?ï»

gt homi

natio quoad fubftantiam fignificatur , jux«

taillud D. Auguft. lib. contraferm. Arian,

godum &

cum dicitur Filius mi(fus à Patre , non qualitasine

mmifcüumi

teliigitur , fed fubflantia apparitionis incarne, Un-

e€

(

4

168

- Traatus VI, de Incartatione,

IJ am&(

de Chriftus , fpeGato prafenti decreto,

o

qu

necquidemin carne impaffibili veniffet , fi

t D

G

Adamus non peccáffet. Neque veró talis

expofitio , aut limitatio ad combinandos

iil r

Scripturx textusneceffaria eft.Longé me-

du, m d

DN

lisfiquidem combinantur dicendo : quód

(5

przter redemptionem plurafüerint moti-

í

jns. N

va Incarnationis; nullum tamen moti-

vum totale in a&u fecundo, przter Re.

uns U

demptionem.

3

CR M

T64 ObjiciesII. Exc

ellentia Incam?tïonïs*,

Qs DJWI

d al

& dignitas Chrifti, tanquam capitis ho-

.minum, & An

gelorum, ex cujus meritis

bis t

fipziri

omnia gratiz, glorizQue dona fuperna-

turalia in creaturas rationales defcende-

us d t

ehoca

tent:erat motivum de fefufficiens adde-

cernendam Incarnationem , etiam feclu-

d

Ti

um

j

fo peccato Adami.

Sed hoc ipfo erat

rzfe:tis decreti motivumtotale in actu

Aienfty

fecundo. Ergo. Min.prob. Namincre-

itrio n

dibile apparet, quód genus humanum,

tnn,

perfeverans in ftatu originalis innocen-

! u Sccüs.ïf

tiz, caruiffet glorià tanti Capitis, quam

M

Clïfbli A

defa&ó, nonobftante peccato originali,

obtinuit.

Ergo.

Ql

m

Corfirm. Si etenim przdicta excellen-

A h

D]

tia, & dignitas Chrifti non fuiffet moti-

vum tot3le in a&u fecundo:tunc eo ipfo

T,.

Deus magis dilexiffet redemptionem ge-

Wm

neris humani, quam excellentiam hujus

y-

Ariy,

Difputatio 1l, Avt. L.

-169]

f i

Myfterii,

& dignitatem Chrifti, Sedhoc

tl

repugn

at. Ergo. Maj.prob.

authorita-

Naewig

te Div.

*

Greg. Naz. Lib.III. de Theolog.

1 al o

Quidquid alicujus rei catisá fatüum e[fE , vel pars

MTM

illius, pro quo fatkum eft,vel eo minus eff. Ergo.

fürdienigi

Refp, D. maj. Erat motivum de fe fuf- 165

phofüries

ficiens, & Deum fimul moraliter necef-

um tmoy.

fitans. N. maj. Deum nullatenus necefli-

tans. C. maj. Etfic diftin&à min. N. con-

Do, praz

feq. Ratio diftin&tionis habetur ex di-

falcaratis

&is Difput. prxced. art. 3. ubi oftenfum

iam capitt

eft: quódDeus neque ex fuppofitione or-

Y Cujus m

bis conditi, neque ex inftitutione ordinis

donz füptn

füp

ernaturalis , fuerit moraliter neceffita-

vles de(cenit

tus a

d decernendam Incarnationem. :.

ificiens adde

adeóque hocargumento folüm oppugnan-

, etm t

tur illi, qui hujusmodi neceffitatem mo-

foc ipfo t

ralem in

eo admictunt.

votale ia

Ad confirm. D. maj. Si etiam ipfa re-

. Namintt

demptio non

redundáffet in maximam.

excellentiam,& dignitatemChrifti.

'Tranf.

us bumau,

N.maj. Et fic diftindtà min.

nalis innodt

maj. Secüs.

&

L

onis habetur

CaPïtiS, quï

N.confeq. Ratio diftin

|

cito orig

ex verbis Apoftoli ad Philipp.Il. 8. de

Chrifto dicentis: Humiliavit femetipfum , fa«

&us dbediens usque ad mortem,mortem autem cru-

vidaered

eiss propter quod £ Deus exaltavit illum,c» dona-

y» füifecm'

vit illi omen, quod eff fuper omue momen : ut iW

j tunc

cmpüonem

somine fe(u omne genu flectatur, celeffium, terreo

Tt-

atl

l

)

170

Tralfatus Vl,. de Incarnatione,

firium, & infernorum, & omnis lingua confiteatur:

Wms

ï:

?

quia Dominus fe[us chriflus im glovia-eft : Dei va-

D

g

£ris.

,

AOC« 'f'

t66 — Objicies HI. Incarnatio fuit àDeo,fal-

Wfllmm!

vius vt

tem ratione noftrà, prius decreta, quo-

ad fubftantiam, quàm circumítantiam R e-

i

qdam,

demptionis.

Sed hoc ipfo Redemptio

ptionis.

non erat motivum, fine quo non. Ergo. . Maj.

d con

etec tot:

prob. Nam Chriftus non folüm ordine di-

nitatis, fed etiam intentionis, eft juxta

tum d

Apoítolum ad Coloff. I. 15.. Primogenitus

ris C

enmis creatura , quoniaun im ipfo condita (unt-uni-

tium a

werfa. in calis, c

N

in-terra: & ipfe eft ante omnes,

miH.Nr :

"Ergo.

quíniadt

Confirm. Nam viprzfentis decreti to-

eej tll

tum iftud univerfüm 1ntuitu Chrifti con-

Vr d

ditum eft.

Sed hoc ipfo Deus priüs de-

p M

crevit Incarnationem, quoad fubftantiam,

(s i

quàm circumftantiam redemptionis. Er-

d d'ant

o. Min.prob. Univerfum iftud exfti-

wl y

tiffet, et(i Adamus non peccáffet. Ergo.

r

167

—. Refp. N. maj. Ad prob. D. ant. .Chri-

: ineltgfet

ftus,

Redemptor , eft ordine intentionis

E

primogenitus omnis creaturz. C. antec.

d

Seclusá redemptione. N. antec.& confeq.

asV

Ratio eft; quód Chriftus ordine inten-

tionis, fpectatà moderná providentiá, fit

v[]) mm

Mfum,

primogenitus omnis creaturz, non folüm

Yj

quoad fubftantiam Incarnationis, fed etiá

N d

quoad circumítantiam redemptionis, &

DAT

l

qui-

[

Wl

"

pifputatio III, " Artic.l, —

171

"'"lüzu.uþu,'

quidem,

rout per ipfam paffionem , ac

LULTM

mortem fuam perficiende. - Nam ideo

[9)

TTE

Apoc.I. j

'Hin

que appellatur Primogenitus

fl dtm

gorttiorum.

cChriftus defa&ó non eft .

drnkaig

M

l

riüs ratione noftrá decretus quoad füb-

antiam ,

quàm ckcum&mtiam tedem-

C Vl

tionis.

VM D

Ad confirm. D.maj. Vi prafentis de-

Volim o

creti totum hoc univerfum à Deo condi-

nrionis, dm

tum eft intuitu Chrifti, prout Redempto-

T. rinpi

ris. C. maj. Prout przcisé quoad fübítan-

Pa u

tiam confiderati. N.maj. Et fic diftin&t&

fabatum,

min. N. confeq. Ad prob. D. antec. Uni-

verfüm iftud exftitiflet, vi przfentis de-

tisdecretrto

creti, etíi Adamus non peccáffet. N. ant.

| Chrifi con-

Vi alterius decreti. Tranf. antec. Et N.

Xts pris de

confeq.

Ratio diftinctionis eft; quia

Vfübftantam,

Chriftus, ütRedemptor, defactó predefi-

ytionis, E

nitus eft ante peccatum Ade abfoluté

n ial od

r

xvifüm, prout fufiüis dicetur art. feq.

Afec, E

ü

nde vi przfentis de

creti univerfum hoc

a, Qn

non exftitiffec: (i Adamusnon p

eccáffet 5

v intentio?

etfi fors illud, vi alcerius decreti,condi-

C antti

tum fuiffet.

vt & contt

Objicies IV. Univerfa donagratiz,quz

6$

ordine intt

defa&ó, tum Angelis, tum hominibus,

funt collata, oriebantur ex

yoridentà/

ante lapfüm,

1007

meritis Chrifti.

Sed hoc ipfo Chriftus

(0n0,

veniffet, etíi Adamus non peccáffet. Er-

g0. Min.prob. Nam Adamus eademdo-

Rn

ng

4

]

1724

Trallatus V1, de Inearnatione,

»à gratiz habuiffet, quz defactó habuit,

|

etíi pofteà non peccáffet ; alioquin: illa

|

g n

"m am

nexa.

dona cum peccato fübfequo fuiffent con-

rgo.

4

i

focan C

Confirm. Chriftus habe

bat liberam po;

Ktt.

teftatem redimendi, aut non redimendi

Ài cwn

genus humanum. Sed hocipío priüs de-

us ptt

creta eft exiftentia Chrifti quoad fübftan-

tiam,

Chriftun

nis. Ergo.

quàm circumftantiam gedemptio-

mmum ] ]

præde

169. Refp. D.maj. Univería dona gratiz,

tem C

etiam ante lapfum collata, oriebantur ex

frenti st

meritis Chrifti, üt Redemptoris, C. maj.. Ex

Chrinit

meritis Chrifti, przcisé quoad (übftan-

p

tiam confiderati. N.maj. Et fic diftinctá

min. N.confeq. Ad prob.D.antec. Do-

ume r

fhiaot

na gratiz Adamo , ante lapfüm collata,

fuiffent connexa cum peccato fubfequo,

NT

connexione intrinfecá. N. antec.

One

mut ff

fntytoi

tà. C. antec, & N. confeq.

nexione folüm extrinfecá, edque remo--

Wt Q C

Ratio diftin-

Vif

Gionis eft; quód etiamilla dona gratiz,

1. il

qus Adamus habebat in ftatu originalis

juftitiz, eidem collata fuerint ex meri-

Wl o

tis Chrifti, àt Redemptoris. Nam Chri-

| Putind

ftus, üt Redemptor, eft defa&ó abfoluté

od

i

predefinitus ante peccatum Ad« abfoluté

&l

m

przvifüm: & confequenter etiam illa do-

Vs

na gratiz, quz Adamus in ftatu innocen-

;iæ habuit; non quidem ab intrinfeco,

ls

fed

LTM

mm.

Difputatio I1,. Art, .

.

]

1753

df

EM

fed folüm ab extrinfeco, fuerunt conne-

U ff v

xacum fübfequo peccato Adami , falvà

tamen illius libertate peccandi, autnon

Bdl

peccandi, prout ampliüs art. feq. expo-

netur.

I 0Y fl

Ad confirm. D. maj. Sic tamen, ut

Tocioyi

4l Quoadils

Deus per fcientiam mediam previderit

lm redanpi-.

Chriftum liberé redempturum genus hu-

,

m

anum, ideóque dirigente hac fcientiá

TM [

redefiniverit Chriftum , üt Redempto-

Qtlebantic

rem.C. maj. Ut independenter ab hac

fcientia media

redefiniverit abfoluté

s C mij l

Chriftum, üt Redemptorem. N.maj. Et

1021 fübffa.

fic diftinéta min. N. confeq.

Ratio di-

t i diltind

ftin&tionis patebit ex dicendis de przde-

) antec; Doe

fim colluta,

finitione Chrifti, üt Redemptoris.

to fübfequy

Objiciesultimó. Si redemptio generis 170

mtec, U0l

humani fuiffet cauía finalis, fine qua non ,

Íncarnationis,quoad fübftantiam confide-

eiquc rem

rate: tunc eo ipfo Incarnatio, vi przfen-

Natiodifi

tis decreti effec bonum meré occafiona-

dona gt

tum. Sedhocexcellentiz, & dignitati

m onginit

int ermet

us

Incarnatio decreta fuiffet occafione pec-

Chrifti repugnat. Ergo. Maj. prob. Nam

- N Or

cati : non decernenda; fi Adamus nonpec-

xb abfolut

cáffet. Ergo.

d abfohit

Confirm. Nam juxta Tridentinum,

eim lat

Seff. VI. cap.7. Caufà finalis juftificatio-

h fonoct

nis noftrz eft gloria Dei, &* chriffi, Sedhoc

j r 8001

-pfo repugnat, caufam finalem, eámque

p

174

Tralatus VI. de 1ncarnatione,

primariam Incarnationis fuiffe redem-

m

ptionem, & juftificationem noftram.. Er-

Mh&(

[9]

Min.prob. Repugnat fiquidem mu-

Chritobo

tua caufalitas finalis, inter gloriam Chri-

qollua,p!

ífti, & redemptionem noftram. Ergo.

1

l

Refp. D. maj. Incarnatio vi przíentis

gtaa cad

decreti effet bonum aliquod meré oc-

Qs

cafionatum; fi univerfüm hoc,vi przfen-

Conft

humani f

tis decreti conditum, non effet propter

Chriftum, z2t Redemptorem. 'Tranf. maj. Se-

fnalis , i

cüs. N.maj. & fic diftin&à min. N. conf.

uoad l

Ratio diftinctionis habetur ex hucusque

vis um

hocuniverfüm à

Adi&is;. quia nempe vi przfentis decreti

tishez d

eo conditum eít pro-

decant

pter Chriftum , àt Redemptorem: adeó-

m s

u

e iftud realiter non extitiffet, (i Chri.

um

]i

f

us,üt Redemptor,venturus non fuiffet.,

ao

|

Unde neque ipfa Incarnatio , neque Re.

t d

demptio poteft dicibonum meré occafio.

dl

natum , cüm utraque fit finis, propter

v

uem omnia condita funt.

bamuT.

.Adconfirm, C. maj. N. min. Ad prob.

|

, fodt

.. D.antec. Repugnat mutua caufàlitas fina-

tota

lisfüb eademratione. C. antec. füb diver-

ii d

fa. N.antec. & confeq. Ratioeít; quód

Fsl

"r

caufafinalis ipfius Incarnationis, quoad

Wt

fübftantiam confideratz,fit redemptio , &

hä,.

juflificatio noftra: hzcautem ulteriüs or-

blSthäme

dinetur ad gloriam Dei, & Chrifti. Nam

Tij

Per ipfam redemptionem attributa D

eiin

UM

gra-

M

Difputatio IIl Art, , -

173

Is füfe

V nf

du quodam excellentiffimo fünt mani.

f

eftata ,

& ob hanc ipfam redemptionem,

TTN

;

Chrifto homini fumma à Patre gloria eft

It ohris(

o

collata, prout ex Apoft. num. 165, di&um

eft. Hincnullainterceditrepugnantia ex

Tif ii

mutua caufalitatefinali. . Ex hucusque di-

l

Dd a

&€is -

z

;

0X

Conftat 1. Quód Redemptio generis 172

n lt ts

humani vi prefentis decreti fueritcaufa

atl m

1min, s

finalis , fine que non , ipfius Incarnationis,

quoad fübftantiam confideratx. Quam-

t ex huo

vis enim Deus feclusà redemptione gene-

Yentis dett

rishumani, pro fuobeneplacito potuiffet

inm m

decernere exiftentiam Chrifli : etíi Ada.

toremt: ade)

mus non peccáffet , adeóque genus hu«

if ( Oi

tanum Redemptorenon indiguiffet, quin-

j non lf

imó etiam défactó ex pluribus motivis In-

p

carnationem decreverit: nullum tamen ex

ymtrb ocgd

his , feclusà redemptione generis humani,

rs, gt

eratrefpe&tu prefentis decreti motivum.

totale in a&u fecundo : fed folüm in actu

mm Al

primo, feu de fe füfficiens ad decernen.

Ratio

yculils i

dam exiítentiam |Íncarnationis.

autem hujus eft; quódin quzítione fadti,

mtcc.ü:bdivcg

de fe in utramque partem poffibilis , ac

Jaroelqu

an'onis, qW

contingentis , cujus veritas objedtiva

redemptios

aliunde , quàm ex revelatione divina, no-

bisinnoteícere non poteft: illud ftatuen,

ulterüst

Cf M

dum fit,quod,confideratis omnibus,autho.

zitati Scripturz, & fanctorum Patrum in-

u D"f

ter-

!

W

176

Tra&atus Vt, de Incarnatione,

jl

terpretationi, conformius eft. Huicau-

iocini

tem conformiorem effe fententiam D.

füs iked

'Thom. dicentis : quód Chriftus vi prefen.

tis decreti non veniffet , fi Adamus non

]

f Ui

.

aermerit

peccáffec, abunde patetex teftimoniis,

in

la. )

utraque conclufione adductis.

Neque

|

Qu

veró huic authoritati fatisfaciunt, qui cum

mmprlmlf

Do&ore fübtili afferunt: Chriftum,Ada.

i ftutuori

mo non peccante,quidem venturum non,

p meriti

fuiffe in carnepaffibili , prout defactó ve-

uldemlr

nit, fecüs autem in carne impaffibili. Con-

tis, r

trà fiquidemeft: quód nominemiffionis ,

fsl

& adventüs Filii

EI in carne humana

ipía Incarnatio

uoad fübftantiam in.

uiili

winjaiul

telligatur. Ut Divus Auguft. num. 163.

D.

?

l

/

1

Cüm igitur fcriptura

i,f

allegatus. docet.

fmun;q

fatis aperté neget : Chriftum venturum.

vinamem

fuiffe, fi Adamus non peccáffet, hinc ex-

ofitio ifta locum non obtinet.

rigünyrte

173

Conftat II. Quód vi przfentis decreti

il (äöd 1

uidem omhia condita fint propter Chri-

f:;p't m

205 x

um ; adeóque decretum- de exiftentia

Chrifti non folàm ordine dignitatis, fed

Mwnenprog

i Qu

etiam ordine intentionis, fuerit pri-

lluüüi.

mum inter omnia reliqua decreta Dei:

non tamen Chriftus fuerit

riüs ratione

m

nsgn

R

noftrrà decretus, quoad fübftantiam In-

carnationis , quàm circumfítantiam Re-

B.

M m'

demptionis: fed uno, eodémque indivi-

fibili decreto Chriftus predefinitus fit, üt

wmuw

Re-

n

Difputatio IIl, — Artic. 1

177

TT W

Redemptor ; adeóque vi przfentis decre-

( mttnmm

ti hoc univerfüm non exfticiffet, fi Chri-

ftus, üt Redemptor predefinitus, non fuif-

"

Unde omnium creaturarum exiften-

n

li

fet.

tia ex meritis Chrifti, àt Redemproris,fuit

Vr tl

decreta.

Atquehinculreriàüs deducitur.

ldfiu&is. h

tisfin

I. Quódomnia donagratiz tum Angelis,

! "

i

tum primis parentibus , etiam ante lapfum

t Chr

T VOnturum.

in ftatu originalis juítitix , fuerint collata

ex meritis Chrifti, üt . Redemptoris, &

Tout defiis

afb

uidem falvà libertate tum Adami peccan-

ninemilfor

tis, tum Chriftiredimentis, prout am-

&me Dunz

liüs art. feq. exponetur... DeduciturII.

Mlantiam 1

uód ipfaIncarnatio non fit bonum ali-

uodrefpe&tu hujus univerfi meré occa-

if num, 16

ionatuin, feu occafione peccati origina-

fnr fipar

ls decretum ; quia nempe hoc idem uni-

Tn VODRUTUTT,

verfüm.non extitiffet : fi Chriftus, üt Re-

Áfex hincet

demptor, przdefinitus noneffet. Deduci-

t

tur III. Quód redemptio generis humani

fextis d

fuerit quidem motivum, /ine quonon, Incar-

ropterChn:'

nationis , quoad fubítantiam confideratz:

de exitent

nontamenproptereà Deus plüs dilexerit

jpnlatis,

falutem humani generis , quàm exiften-

, fierit p

tiam Chrifti ; quia. nempe hxc eadem fa-

deaeta D

lus ceffitin maximam Chriíti Redempto-

rils ratit

ris gloriam , quemadmodum abunde Scri-

yim?

j

turadocet.

juntam ^

.. Conftat III. Quód absque repugnan- 174

ique IUf

tiamutus caufalitatis Redemptio , acju-

1-

st ü?'

qva&atus V, de Incarnatione,

)

179

.

ftificatio noftra fit caufa finalis exi

&cn;

a

lu

tiz Chrifti , quoad fübftantiam confidera-

d k

tx : & viciffimgloria Chrifti , üt Redem-

wl n p

toris , fit cauía finalis juftificationis no-

lj r

firz.

Hacetenim mutua caufálitas fina-

a !

lis nullam contradi&tionem involvit, ut-

d

potéfundatain hoc,aut fimili decreto Dei

1;4hüs ]

sutim ln

b'm

Nolo Chriflum exiflere fine / gloria. Redemptoris.

PT.

Quod ulteriüs per hanc disjunctivam veri-

s

tatem exponipoteft: Aur Chriftus realiter non

exi[let , aut erit generis bumani Redemptor, Quin-

i

imó etiam per hanc: aut neque Chriftus , neque

bic mundus , realiter exiflet 5 aut chriflus erit Sal-

In hoc decreto tanta Dei di-

h (/f/!t/f/t

gator mundi.

le&io erga Chriftum exprimitur , ut quid-

DT177

uid ab adverfariis contrafententiam D.

dunia

j

homz adducitur , penitüs evanefcat.

Quodíi veró ulteriüs quxratur : an. Chri-

Jantadum

ftus viprofentis decreti principalius vene-

|

Qatrce

tit ad delendum peccatum originale ,

as T

uàm actuale : cüm illum ad utrumque

votmm

d

elendum veniffe, fide Catholica certum

ts

fit? Affirmativam D. Thomas hícq. 1. art.

Tnmjl

4 fic defendic : Tantà principalins ad alicujus pec-

Vl quqg

cati deletionem Chriflus venit : quantà illud pecca-

* Simm

eum majusefl. Dicitur autem aliquid majus dupli-

Ut

eiter : uno. 1nodo intenfivé : [icut eft omajor albedo ,

W

RRM

que e[L intenfior : C per hunc modum majus e[f pec-

ir

eatümaüuale, quàm originale ; quiaplus babet de

JUS Fbum

vatine volunterii, G io mado dicirur aliquid majus

W'W

&

L

DifputatieIll, Artic, 1L,

179

Vl

DN

extenfivé s ficut dicitur major albedo-, que eft in a.

jorijuperficie — Et boc 1modo peccatum originale , per

I.Ilm ) i Ridm

quod. totum. genus bumanum . inficitur , eft majus

TU

a Gul

quoliber peccato actuali , quod eff proprium fingue

lari per(one, — Et. quantum ad boc , Chriflus prin-

Mi

cipaliis venit ad tollendum | originale peccatums. n

inilidene;y

quenitum bonum gentis divinius , G. eminentius e[] ,

[

Sündtiaw

àm bonum unius, Fiucusque Doctor Ange-

icus,

Crifutin

nitr (

VOf w

ARTICULUS II

d at

tanta Deit

4n Chriflus fit abfolut? prædejz'ki-

iur, utqul

&us ) Ut Redemptor » ABEE peccat um

ntentiam J

^dami abjolutà previfum o

s evandiat

r O

RenotandumI. Quód ifthíc fupppna; 175

tur, triplicem dari inDeo fcientiam.

:ipaliügvene»

- origit

circa actus liberos voluntatis creates

ad um

nempe fcientiam fimplicis intelligentiz ,

ylica crtt

qua Deus cognofcit actum creaturz libe-

rum,folummodó üt poffibilem ; fcientiam

shieq t

TLT

vifionis , qua cognofcit actum , üt realiter

um d p

abfoluté futurum : & fcientiam inter

utramque mediam , vi cujus cognofcit

u l

't* Wiw JW

eundem aCtum, prout füb aliqua conditio-

g ml

ne indifferente fimul, & conducente ad il-

m

lius exiftentiam conditionaté futurum.

,

!

Hincetiam peccatum Adami juxta tripli-

i

2

eem

"

f

bi

180

Tradlatus VI.. de lhcdrnätiane.

[eondion

cem hunc ftatum eft triplicis hujus feien-/

tis objedum. — Nam, prout folum poffi-

qicem cont

Pranot.

bile,eft obje&tum fcientix fimplicis intelli-

gentix, per quam Deushanc, aut fimilem

J nf

;uæ.'ibet Y

veritatem objectivam cognofcit: sí Ad4.

smus. con[litutus tanquam caput morale generis hu-

|

sorimo

gmte a

sami , effet inoccafione peccandi , tsinc non ob[lan-

tt auxilio A. fufficiente ad. ob[ervantiam . pracepti,

j requi

1 Deust

poffet. peccare.

Hoc idem peccatum, prout

tantüm conditionaté futurum, eft obje-

titis , df

entidltr

&um fcientiz mediz , qua Deus hanc ve-

lbertatird

ritatem conditionatamcognofcit: $i Ad4-

dnee At

mus e[fet conflitutus i. occafíone. peccandi , tunc

mon obflante auxilio [ufficiente A. peccarer, Deni-

per fa.

tum d

que idem peccatum, prout abfolut? futu-

|

weanr a

rum, eft objectü fcientiz vifionis,qua Deus

cognofcit hanc veritatem: Adamus con(litutus

m n

m iem o

in occafione. peccandi , non obflante auxilio (ufficien-

ti 4 peccabit.. Ratio autem hujus ordinis

ï':i"eüwsperfua

inter addu&as fcientias fundatur in ordi-

tnrmitut

ne prioritatis, quoad fübfiftendi confe-

Mf

Vdnehri

uentiam , inter predictas tres veritates

objectivas. Primafiquidem eft prior füb-

n l

iil

fiftendi confequentià, quàm altera: &

hec prior, quàm tertia. Nequeenimex

Vav

poffibilitate peccati füb auxilio fufficiente

li

A. legitimé infertur conditionata exiften-

M

tia ejusdem: ficut econtrà ex conditiona-

[

bs

it Q

ta exiítentia legitimó infertur poffibilitas

peccati. Idipfüm dicendum de abfoluta,

Al

TM

Difputatio II. Artic, Hs

181

J t

& conditionata exiftentia peccati ad fein-

Wott bt

vicem comparata.

j

Ilj

Prznot. II.

uód fcientia media, qua 176

MUDC, t

Deus infallibiliter cognofcit, quidnam.

[ m

quzlibet voluntas creata,in actu primo

EWl o

proximo fux libertatis conftituta, condi-

TT

tionaté ageret, vel non agerer : effentia-

fmnatia h

liter requifita fit ad illam providentiam.,

qua Deus quemlibet a&um creatx volun-

DAU v

turm, d

tatis , aut finem aliquem cum tali actu

LDeus lat

eflentialiter connexum, & quidem falvá

pofat: d

libertate creatá , infallibiliter poteít ob-

Y atl

tinere. Atqueideo hocipfo , quód Deus

per fcientiam mediam cognoftat pecca-

um D

tabolutd f

tum Adami conditionatéfuturum, fi illi

conferatur auxilium À. econtrà veró ob-

forisquDe

TTUT

fervantiam praecepti conditionaté futu-

"TT

ram , fieidem conferatur auxilium B. eo

ipfo Deusper faam providentiam infallibi-

mhujis od

fummur i d

liter permittere poteft , ut abfoluté exi-

Ítat peccatum. Adami.

Nam Deus pro

jnd t*

hs trt vt

füo beneplacito poteft Adamo conferre

J

auxilium A. locó auxilii B. feu purificare

"

ECI??

conditionem illam, füb qua per fcientiam

mediam przvidebat peecatum Adami con-

Nequeenur

ditionaté futurum. Purificatà fiquidem,

yiio ii

hacconditione, peccatum Adami abfolu-

tonta

té exiftet, & quidem fàlvà illius liberta-

exco

miti

Yturpo

(i

tc; cüm fícientia. media, qua dirigente

"

Deus Adggxo 'c.onfe

rt auxilium A. impedi-

p d

]

M.5

biliS

yl

185

TratlatusVI. de Yncarnatione, -

erfert

bilis fitab ipfo Adamo. Idipfum dicendum

aculaw

de providentia, qua Deusinfallibiliter ob-

tinere potuit abfolutam obíervantiam,

exmetits

feratam

prxcepti , conferendo (cilicet , locó auxi-

lii A. auxil'ium B. per fcientiam mediam,

qum &ie,

revifum efficax. Ex quoulteriüs dedu-

voverfiat

citur: quód Deus przlucente fcientià me-

'rparatiYa

dià poffit infallibiliter quoque obtinere

tprade

dumani,

finem , cum actualiquo libero creatze vo-

lüntatis , tanquam medio , aut termino ,

raviin,

fine quo nen , effentialicer connexum. — Sic

fiomis n

fl

Deus , prelucente fcientià medià , qua

previdet meritum finale Petri, fub auxilio

Molin n

A. conditionaté futurum: poteft abfolüté

quicit

rtedeftinare Petrum ad gloriam , üt coro-

EU

nam , infallibiliter obtinendam, quz co-

r

vona effentialiter conne&dtitur cum eodeim

tb

merito finali. Nam Deus cognofcit in;

t dirot

füa poteftate effe auxilium A. previfum.

&t imlrat

efficax , quo abfoluté pofito, infallibiliter

^

fititmpa

exiftet meritum finale Petri.

tlini, Ve

Prenot. IlI. Quód exiftentia abfoluta

av

ln

Chrifti , ütRedemptoris generis huma-

alb

ni , fit effentialiter connexa cumexiftentia

Wn

l

x

abfoluta peccati ipfius Adami ; quia nem-

M

pe repugnat , utabfoluté detur redemprio

lm

ftridétalis, feur

€

arativa generis huma-

ni , nifidetur abfo

j

L

uté peccatum Adami,

LUUM

vi cujus lapfüm eftgenus humanum. Ne-

d

que enim rihic de redemptione folüm.

pre-

Mi

pbifputatio III, Artic. W.

185

ltl

refervativa agitur ,

er quam defactó

tsl

mmaculatam Dei Genitricen MARIAM

ht ais

Ylte h

exmeritis Chriftià peccato originaliprz-

fervatam, adeóque in hoc fenfu redem-

D

ptam effe , in Tra&. III. di&um eft. Con-

o r

Alentelor

troveríia igitur procedit de redemptione

reparativa t annempe Chriftus fit abíolu-

Quog d

té przdefinitus , üt Redemptor generis

| UDero r

humani, ante peccatum Ade abfoluté

0, at r

przvifum , feu independenter à fcientia vi-

connexum,

fionis przvia.de peccato Adami abfoluté

ti medi,:

futuro ? Affirmativam fententiam cum.

Jetri fb a

Molina , Granado , Amico , Efparza, aliíis-

poteft ab

que defenditMunieffa Difput. 6. de Incar-

m ütcor

nat. MNegativam econtrà cum Suarez, &

m quei

Vasquez tuentur Aldrete, plurésquealii,

tür cumeode

licét in affignando fuz fententie funda-

Nam aliqui cenfent

s eopnofii

mento difcrepent.

A ov

ideo implicare . talem predefinitionems

quód eacomponi non poffit cum liberta-

1 ifb

te Adami, Verümhocfundamentumnon

Iïenda ab

fübfiftere, conftatexhis, quxin Tra&.I.

excris ht

tum quoad przdefinitionem actüs liberi,

soumexilte

tum quoad pradeftinationem abfolutam.

nj; ia

ad gloriam, üt coronam, ante merita ab-

emrredenm

foluté previía, funtftatuta. Hzc fiquidem,

mutatis folum terminis, pariformiter huc

ipnensht

cium Af

applicaridebent. Econtrà alii cenfent,

hancpredefinitionem effe impoffibilem.s

mmmum- ]

quód illa repugnet (an&itati, aut faltem

ali-

n fdg

4

!

173

TraBatus VI, de Incarnatione,

efici

alicui alteri perfe&ioni divinz , ut pro-

"

inde de hac fola repugnantia difficultas fü-

qü'&

w

erfit.

fnnte d

lm ff

178 Dicol. Potuiffe Chriftum predefiniri

abfoluté, üt Redemptorem generis hu-

! itionem|

d pradet

mani, ante peccatum Adx abfoluté prz-

vifüm.

Prob. Hec prxdefinitio nonre-

demptori

u

! ynenst

gnat fanctitati, vel alteri perfe&ioni

! ni condi

b

ivinx. Sed hoc ipfo poffibilis eft. Er-

o. Min.patet ex numer. preced. Maj.

lo.

i Con&rm.J

rob. Eatenüs repugnaret fanctitati Di-

vinz, quatenüs effentialiter includeret

l dom! jüþ

amorem, aut volitionem pofitivam, fàal-

| liil

ir] ;Uldid(

tem virtualem, ipfius peccáti, ut hoc ab-

foluté exiftat. Sed hec przdefinitio ef-

Z-

tl

fentialiter non includit talem amorem.,

qia, f

aut volitionem pofitivam. Ergo.

Mzj.

yexifo

continet fundamentum adver(x fenten-

lt

tix. Min. prob. Ideo hi&c predefinitio

at QY

[

includeret effentialiter amorem , aut vo-

f Qu

litionem predi&dtam; quia peccatum Ada-

ERY

mi abfoluté exiflens, eft medium effen-

xtDus

"türlm

tialiter requifitum ad abíolutam exiften-

tiam Chrifti, àt Redemptoris. Sedhoc

Ti

non obítat. Ergo. Min. prob. Nam effi-

Vif

cax, & abfoluta predefinitio, aut intentio

Wil

alicujus finis non includit effentialiter

pt

H

m

amorem, aut volitionem medii effentiali-

OR

ter requifiti, etífi nondum abfoluté pofi-

lm, Xdlm

ti; quando intendens abíoluté finem, co-

B

gno-

Mi

Difputatio II Artic, Il

ET.

üi di,vinæ j

gnofcit in fua poteftate effe conditionem,

Wtf

ua purificatá, tale mediumab aliena vo-

luntate abfoluté ponetur.

Tunc fiqui-

irm mj

dem füfficit fola volitio purificandi con-

QOrem ts

ditionem predictam.

Séd talis intentio

d d

"tl

eít przdefinitio abfoluta Chrifti, üt Re-

demptoris, utpote effentialiter przfup-

iker t

ponens fcientiam mediam de peccato Ada-

poffbrisd ]

mi conditionate futuro, ex dictis n. 176.

t pracet. Y

L

E

t n

Erä

onfirm. I

. Volitio püriHCandi condi- 179

[ter inclol

tionem, füb quà Deus per fcientiamme-

diam infallibiliter praevidet peccatum ali.

poftivami

itl ut hocà

uod conditionaté futurum * ton inclu-

edefnitio d

1

it volitionem pofitivam , nec quidem,

&f armotem.

virtualem, fed folüm permiffivam ipfius

i. N

peccati abfolüté exiftentis ; non obftante,

verlte fente:

quód complexum ex fcientia media, & pu-

t prædeünitif

rificatione 'conditioniS fit. effenrialiter

connexum cum abíoluta exiftentia pec-

rem, u v

eccim At

cati. Nam aliàs metaphyficé repugna-

ret, ut Deus ulli creatz voluntati con-

vedium d

ferat auxilium fufficiens ad obfervantiam

utam exiit

d Sell

precepti, fed per fcientiam mediam prz-

vifüm inefficax. Ergo.

. Namt

y at inttt

Confirm. II. 'Nam poteft Deus amarc,;

& defactó amat, abfolutam exiftencian..

: efenti

edil du

Chrifti, àt Redemptoris, quin proptereà

amet, velamarepoffit abfolutam exiften.

| abfolutä ,

damo commiffi: etfíi

tiam þecqati ab A

cum

hu W)i

M5

196

Salahis V, de Vazerationi.

g, at

cum.hoc peccato exiftentia Chrifti, àt

Redemptoris, fit eflentialiter connexa.

J um

Erzo fimiliter.

u ]ilm

xgo Dicoll. Chriftum abfoluté pradefini-

yun

tum efle,. üt Redemptorem, ante pecca-

Q Patts

tum Adzabfoluté previfum. Prob. Nam

nünc, At

tf L.

vi rzfentis decreti Chriftus non venif-

fet, fi Adamus non peccáffet : adeóque

inet, B

abfoluta exiftentia Chrifti non fuit priüs

Conftr

decreta quoad fübftantiam Incarnationis,

li. V. 1

«quàm circumftantiam Redemptionis. Sed

re teitr

&ocipfo. Ergo. Maj. conftat ex n.160.

T

Min. prob. Deus defactó abfolutam exi-

Joceiha

ftentiam Chrifti,

uoad. fübftantiam In-

jo ii

€arnationis, non folüm ordine dignita-

1 a

tis, fed etiam intentionis, priüs decrevit,

du m

antequàm ullius alterius creaturz exiften-

(nfml

tiam abíolutam deeerneret :, adeóque

w )

Chriftus predefinitus eft. quoad fübftan-

n wgtal

*iam Incarnationis ante Adamum, ejus-

tettmt

Aque peccatum, abfoluté previfüm. 'Sed

l

D

hoc ipfo etiam, przedefinitus. eft abfolu-

LOI

&& üt Redemptor,ante peccatum Adz, ab-

m

Xoluté previfuüm ; nam aliàs vi predefi-

im|

nitionis quoad fübftantiam veniffec, etfi

Adamus non peccáffet. Ergo.. Min. pa-

la

t

Fsl

At

et. Maj.prob. Authoritate Scripturz.

ts n

5

Ft quidem Proverb. VIII. 12. Ego (apientia

abito in confilio, e» eruditis interfum cogitationi-

EEE

m

fua-

ïqt:, 22« Dettt

reME me n initio yiarum

7H

i

TM

Difputatio Tlt, Artic l, 7

187

Ü

N

Qu

$um , autequàm quidquam faceret à prigipio, 23«

A Q

Ab eterno ordinata fumi , C ex antiquis, antequam

terra fieret. 31.— Et delicie mea effe cum filiis ho-

EU

,t[']l' Cm, At

minun. Hxc etenim verba plerique fàn-

X

&i Patres de Sapientia Incarnata €

Tlm,

nunt. AÁtque huc pariter textus ad

d

d

loff. I. fuperiüs num. 166. allegatus pet-

190?!&[; d

tinet. Ergo.

Il nonfity

Confirm.I. Authoritate Div. Cyrilli. 181

I hm

Lib.V. Thef. cap. 8. predictüm Scriptu-

"mtioni

r* textum (ic exponentis : fciebat Deus, nos

)

G M

e[fe smortales futuros per peecarums e». ideo ex mi-

abfolutmt

fericórdia: fua. ante. [actla. conflicuit : st Verbum

ibfantiam ]

füum , & initium viarttin Déi , & fundamentum fie-

tdine dinit

vet , riovarque bominem in fe ipfo , fatus pria

rius decrevit

snogenitus in multis fratribus. Ergo.

jtur exite

Confirm.II. Nam defactó omnia dona

t adedt

gratiz, tum Angelis, tum hominibus in

yioad b

ftatu originalis innocentiz collata fue-

damum, tj

runt ex meritis Chri(ti;

uia nempe jux-

avifm, Y

ta D. Gregorium PP. in II Reg. 2. Nulut

us elt ab

boninum , aut Angelorum fan&us e[l, nifi per Chri..

ytum Aday!

fiun|. Exgo.

js Vi pradt

Confirm. IIl.. Aufhoritate D. Thomzx

veniffey, ]

híc q. 1. art. 3. docentis : quód Redem-

ptio generis humani fuerit cauía finalis,

;0. Mm'p

fine quanon, Incatnationis, & nihilominus

je Scriptt

erium

2 Wi

ibi ad f. refpondentis : quód m

j

ncarnationisAdamo revelatum fuerit an-

tclapfum 5 (ic camen . ut eidem revelata

m

9

no»

188

YratlatusVI. de Yncarmatione,

1

non fuerit caufaIncarnationis. Sed hoc

wgno(ck i

ipfo juxta Doctorem Angelicum Chriftus

16

u)

abfoluté predefinitus eft, üt Redemptor,

n v unt

i

genr, - Ht

ante peccatum Adz abfoluté przvifüm.

Contra utramque conclufionem

vl

Ergo.

pteftate:

182

ObjiciesI. Praedefinitio abfoluta Chri-

j

rfic dif

fti, üc Redemptoris, ante peccatum Adz

litindio

abfoluté przvifum, effet volitio pofitiva,

mediam c

faltem virtualis, ut peccatum Ádz abío-

qxilioÀ.

luté exiftat. — Sed talis volitio repugnat

fat ini

fanctitati Divinz. Ergo. Maj. prob. Nam

Nempt at

efficax, & abfoluta intentio finis eft voli-

if

tio pofitiva, faltem virtualis, ut etiam

e i

medium , aut qua(i medium, effentialiter

r Db

requifitum .ad finem , abfoluté exiftat ;

frxinedi

quando nondum przvidetur, abíoluté fu-

d n

turum. Sedtale medium eít peccatum,

ttm t voln

Adami, quod ante predictam przdefini-

& t

tionem nondum previdetur abfoluté fu-

turum. Ergo.

!

Af

TE

: Conf, Predefinitio abfoluta, & efficax

IT

Chritti, üt Redemptoris, ante peccatum

Adz conditionaté przvifum, effec voli-

u n

Viate

tio pofitiva, faltem virtualis

, ipfius pecf

(mm tl

cati, Ergo (imiliter.

tlf

18 Refp. N. maj. Ad prob. D. maj. Eftvo-

fraxloid

litio, faltem virtualis, ut medium effen-

tialiter requi(itum abfoluté exiftat, quan-

Wi

dtmm

do illud nondum przvidetur ,. àt abfolu-

nom&mu

té futarum, & fimul intendens finem non

lg

CO-

DT

Mm,.,

"

* Difputatio II Artic. l.*

189

i, .

Dl

cognofcit in fua poteftate effe conditio:

nem, qua purificatà, tale medium ab alie-

ü) üIthmm

na voluntate. infallibiliter- abfoluté po-

bf Wi

netur. Tranf.maj. Si cognofcat in fua

Q t

lo

E

oteftate effetalem conditionem. N. maj.

Ratio

I6 Dettitm

t fic diftin&tà min. 'N. éonfeq.

YOl g

diftin&ionis eft ;quód Deus perfcientiam

Gttun Áb

mediam cognofcens peccatum Adami füb

auxilio À. conditiónaté futurum: cognos

Toltio rey

fcat in füa poteftate effe conditionem.,

Mij proby

nempé auxiliuza A. quo abfolutépofito,

fs ell v

QHS, Ut t

infallibiliter quóque peccatum Adami,

» ential

ex libera illius voluntate, abfoluté po-

netur, UndepoteftDeus przlucente hac

li exítt;

fcientià medià predefinire Chriftum abfo-

yuouttfo

lutà, üt Redemptorem: quin ifta predefi-

À peceim,

nitio fit volitio pofitiva, etiam virtua-

mprzdefo

lis, ut peccatum Adami abfolute exiftat.

aolb

'Ad confirm. Tranf. antec. N. confeq.

Difparitas eft ; quód ifthic ex dictis in

t i

"Tra&. III. de Gratia fupponatur, non re-

hte ptctat

pugnare metaphyficé : ut voluntas crea-

, dfic d

ta, ideóque etiam voluntas Adami, per

, us p

fcientiam mediám przvideatur conditio-

naté confenfüra omnibus auxiliis indiffe«

nj Bo

rentibus fibi dabilibus. Hinc Prædefini-

wdiume Ü

tio abfoluta, & efficax Chrifti, üc Re-

exi[ma qu

demptoris, ante peccatum Adz condi-

ly üt abfolä

tionaté previfum, effet volitio Roütiva,

[012

Ws fmemw

Jïfaltem conditionata, ipfius peccati , utp

te

190

Trallatus VI, de Yncarnattone,

P&ef r

te includens hunc modum tendendi: fi

M

;

A

Adamus per fübfequam fcientiam mediam

T

fion prevideatur conditionate diífenfu-

olach x

gus alicui auxilio indifferenti, predeter-

Caterüm fo-

|,entitati

minabitur ad peccatum.

wmere lo

jummodó transmiffum eít antecedens,

Nam przdefinttio talis repugnat quoque

wmplexo

ea de caufa; quód aut infruftrabilis non

Inus, &

effet, aut tolleret libertatem Adami:fi-

u füb eo

oneq. M

cuti przdeftinatio ad gloriam, üt coro-

glum 4 d

nam, ante merita conditionaté przviía,

ex codem fundamento repugnat.

atdínanni

184. ObjiciesII. Przdefinitio hzc effet vo-

fim du

o quttt

litio pofitiva, faltem virtualis, ut auxi-

(eanm,

lium A. przvifüm inefficax, abfoluté exi-

ftat. Sedhoc ipfo etiam effet volitio po-

xb

fitiva; ut peccatum Adami abfoluté exi-

mf

ftat. Ergo.

Min. prob. Nam auxilium

tiuntan K

rxvifüm inefficax, & (imul abíoluté exi-

lr

)

tirhom

ftens, eft infallibiliter inductivum pec«

"

cati. Ergo.

Cord t

Confirm. Hec

rxdefinitio effet pri-

iS t

tna determinatio, fa

j

tem vittualis, vi cu-

U h P

jus peccatum Adami abfoluté exifteret,

i

utpote non exfítiturum: (i hzc przdefini-

Y 1 H[em V

tio non daretur. Sed hoc ipf». Ergo.

r

Maj.prob. Nam ante hanc przdefinitio-

hi ln

nem abfolutam Chriti, üt Kedemptoris,

Egig,ä;iä'"ollu

nihil datur metaphy(icé connexum cunn

Wiouïgä

gbfoluta zxi&entia peccati, Ergo.

Rdþ 4

Vi

bifputatio l, Artic, Il

191

lm t

Refp. C. maj. N. min. Adprob. D. anr.

1iy

Ut

Eft infallibiliter indu&ivum peccati, ab-

iiomp d

lenti, W

foluté exiftentis, inductione phyficá, feu

h ml

caufàli , fundatà fcilicet in.ipfo auxilio .

A. entitativé fumpto, N.ant. Indu&tio-

1 d as

ne mere logicà, aut formali, fundatá in

Ti s

complexo ipíius auxilii A. abfolute exi-

Id

titem Áb

ftentis, G conditionatà futuritione pec-

cati fub eodem auxilo.

C. antec. & N.

tim, itts

confeq. Ratio diftinctioniseft; quód au-

Qnité p

xilium A. entitativé fumptum neutiquam

Vpat,

ordínatum fitad transgreffionem, fed fo-

ac efet v

lüm ad obfervantiam precepti, prout ex

ils, ut a

ipfo conceptu gratiz auxiliantis conftat.

aboluté ex

Unde auxilium A.abfoluté exiftens,non eft

t lii p

indu&ivum peccati, abfolute exiftentis,in-

ab(ohot ex-

dudione phyficá, aut caufali : ficuti tenta-

m auxlium

tio inducitin peccatum , fed folüm indu-

abl

&ione formali, feu Logicá, prout hzc

yium

fundatur in complexo ex hacveritate con-

ditionali contingenti: Sí Adatmo daretur. at«

jjo t

xilium A, peccaret ; & ex purificatione condi-

alis, v

tionis, feu abfoluta exiíftentia auxilii A.

Ad confirm. D,maj. Effet prima determi-

j oxlert

natio, faltem virtualis, ad abfolutam exi.

x oredett

.. hy

ftentiam peccati, eadém

que phyfica. N.

predéit

maj. Solüm Logica, & quidem impedi-

bilis ab ipfa voluntate Adami, C. maj. Et

fic diftin&à min. N. confeq.

Ratio di.

»nnCXum (

Ac-

u

Qhöüoms confítatex modo di&is.

ve-

)

192

Tracatus VI. de Fncarnatione,

j D.

cedit, quód h

&c predefinitio , utpote ef.

nxliunà

fential

iter dependens à fcienti

a medià de

jeccato Adami conditionat? futuro, fit

lm qinl

im

edibilis ab ipfà libertate Adami , prout

tone ol

ex di&tis in Tra&,I.deDeo, Difput.IV.

4

yjj Nedu

Caterüm vi hujus argu-

Nj 5

art, 2. conítat.

menti nimium probari , exinde patet ; quia

lioett;

dim voliti

u

eretur: non poffe àDeo ulli creatz

«

untati abfoluté conferri auxilium prz-

tfuminef

vifum inefficax ,

uin Deus hocipfo vel-

fit, u

iveé abfo

1

utam. exiftentiam pec-

eifticurund

let pofit

wontanto

cati.

u

nde difficultas etiam Adverfali'iis—

folvenda reftat.

li l

'186 — Objicies III.

Prædeünifio hzc bffet vd.

w

litio pofitiva,

faltem virtualis, ut auxi-

Qiss d

lium A. inefficax , qu

àtale, abfoluté exi.

vt cidice

uledemyio

ftat. Sed hoc ipfo effet volitio virtualis

ipfius peccati. Ergo. Maj. prob. Nam.

V lm

effet volitio pofitiva auxilii A. prout con-

titiipln

ducentis, five utilis ad obtinendum fi-

tttiDnsh

nem intentum , nempe abfolutam exiften-

gmhm- $

tiam Chrifti, üt Redemptoris. Sed non

ii

eft conducens , aut utile ad hunc finem;

PT

nifi prout inefficáx.

rgo..

'itstfi

Confirm.

Inhac przdefinitione virtua-

"a

liter includeretur ifta veritas conditiona-

I U

lis : non daretur Adamo auxilium A. fi

ET

revidereturefficax. Sedhocipfo Deus,

BI d

|

falrem virtualiter, vellet auxilium A. pro-

d

i

ut inefficax. . Ergo.

Hflscwäqm

-Re(þ;

n

Difputatis V.. Artic H

195

titin

Ü

J

. Refp. D. maj. Effecvolitiopofitiva, ut 9?

Ti

ut-

quxilium À. previfum inefficax,.-

Itf

]

dem quà tale , abfoluté exiftat , reduplica-

t n

tionefolius conditionis , fime qua non.. C.

D& Dig:

maj. Reduplicatione formze, aut motivi.

nv hs

N.maj. Et (ic diftintáà min. N. confeq.

tss

Ratioeít; quódhec predefinitio fit qui-

ADeo ul

dem volitio virtualis , utauxilium A. prze-

"r U:

vifuminefficax,etiam q«à tale, abfoluté exi-

i5 hociio

flat, utpote vihujus predefinitionis non

erillentia:

exftiturum abíoluté, finon effet inefficaxz

iam dv

non tamen ipfa inefficacia fit motivum vo-

lendi, fedfolüm conditio , fine qua Deus

iohecelfen

non vellecabfoluram exiftentiam auxiliiA,

ulis, ut i

Quinimó , etíí Deus amet hoc auxilium,

abfolut ex

routconducens, five utile, ad exiften-

litio vir

tiam Redemptionis , tanquam finis inten«

, proo M

i, &illud, prout utile, conftituatur in.

À prout

trinfecéper ipfaminefficaciam : non tamen

Jcinendun

proptereà Deus hanc amat, fed folüm amac

Jutam exl

auxilium A. SicDeus amat. virtutem,üt

yis, d

diffimilem vitio, & pocnam, àt commen-

i hunc frd

furatam deli&o, quz. diffimilitudo , &

gqualitas.conftituicur intrinfecé per ipfum

vitium, & delictum ; non tamen proptereà

iriote

g, condl

Deus amat vitium , aut delictum.

auxllium

Adconfirm. Similiter D. maj. & C. mi-

Ihociptt/

nore. N.confeq. Ratio patet ex dichis,

Quz veró ultertüs occafione hujus verita-

yiliund/

tatis conditionalis contra libextatem Ada-

1

]

Trallatus V1.- de Yocarnatione,

194

mi poffent argui,ex diCtis Tra&t. I. Difp.II,

lientity

nontarten

art.7. de Scientia media reflexa, refol-

vuntur-

lemption

188 Objicies IV. Praedefin

itio:hscelffeenos

den vitti

|Deas gt

litiopofitiva, faltem virtualis, obfervan-

tie precepti. Sedhoc ipfo effet volitio

gbfervant

yofitiva transgreffionis precepti, adeóque

hra volü

eondition

peccati abíoluté exiftentis. Ergo.

8.].0

rob. Namefficax, & abfoluta intentio

udt nj

finis eftnolitio pofitiva, faltem virtualis,

nlentisi

oteltun

illius impedimenti, vi cujus impediretur

m

abfoluta exiftentia finis.

Sed per obfer-

|

ll

À. fihin

!

dettafa

vantiam precepti impediretur abíoluta

u

exiftentia Chrifti, ut Redemptoris. Er-

Altuitr

qöonErm. Efficax , & abfoluta intentio

(ltumtnto

denoltio f

redemptionis , non eft volitio obfervantiz

przcepti, vi cujus impediretur exiftentia

3. Vilto

n

redemptionisintente. Sedhoc ipfo eft

l

nolitio obfervantiz precepti. Ergo.

|

À.

Sint eu

189 Refp. N.maj. Ad probat. D. maj. Ef-

.:

:

fünyoi

LT

cax , &'abfoluta intentio finis eft nolitio

pofitiva;.faltem virtualis, illius impedi-

tf

mienti, quod non previdetur füb condi-

' Wïus im[

tione conftituta, in poteftate intendentis

| s Qu

finem, ab aliena voluntate tollendum.

1 W&L*beewg

"Tranf. maj. Quod previdetur aliunde tol-

i Mttum

*

lendum. N. maj. Et(ic diftin&à min. N.

n At

confeq. Ratio diftin&tionis eft ; quia, li-

Qs

.im.p €-

cét ab oluta-ebfervmci-.f preceptifit

imen-

n

Mi

Difputatio 11,. Art. 1.

19j

NT

dimentum , ne abfoluté exiftat redemptio:

2 reHen, !

nontamen efficax , & abfolutaintentio re-

demptionis eft nolitio pofitiva; nec qui-

:ü.nitio hm&!

dem virtualis , obfervantizprzcepti..Nam

Vil j

Deus prezvidet hoc impedimentum, feu

X ib di

obífervantiam precepti, dependenter à li.

SDEPG

béra voluntate Adami tollendam füb ea

1ts, Is

conditione , cujus purificatio. conftitu-

abl i

taeít in poteltate Dei abfoluté pradefi-

lülem virà

nientis ipíam redemption£ ; quia nempe in

j Impei

...

oteftate De: eft abíoluta exiftentia auxi-

$el ptt d

j

H

1A. füb quo perfcientiam mediamprzvi«

rtur ab

dettransgreflionem pracepti abfoluté fu-

mptonis, 1

turam.

Àd confirm. D. maj. Efficax ; & ab-

outa itenti

foluta intentio redemptionis non poteft

effe volitio efhcax obíervantie precepti;

p olfevant

etur extayt

C. maj. Volitio inefficax obfervantis pre-

cepti. N. maj. Etfic diftin&à min. N. con«

dhoc ho

li El'golu |

feq | Sicut enimefficax volitio fini$ po-

Ü DI mi]l j

teít componi cum inefficaci nolitione

.

usd

mniseft nl

.....

em hinis : fic etiam componi poteft

jl im:

cumine

fficaci volitione illius impedimen-

ti, vi cujus impediretur abfoluta exiften-

vr füb

tià finis.

gt intentt

uinimó feria, licét inefficax,

volitio obfervantie precepti requiritur

ye tollet

ar ii

utfit péccatum Adami; nàm fine illa non

aretur peccatüm.

lj mb

: Objicies V. Predefnitio hxe exclude- 199

j d

itionemfe

"iam;ctiam

,vmt; -öffentialitcr? vol

ins

mccptliä

N*Z

196

Tradlatus VI. de Incarnatioxe,

inefficacem , obfervantiz prcepti. Erga.

ye, ln

Antec. prob. Sietenim Deus, pro fenfu

f vdl

compofito hujus predefinitionis , vellet

em ipft

ferió,quamvis inefficaciter,obfervantiamg

E]

aixilio À.

tunc eo ipfo velletferió, quamvis ineffica-

! veitferio

ter,aliquid impoffibile.Sed hocDeo repu-

| Adcon

aj.prob. Nam abfoluta ob-

nat. Ergo.

Deus feri

D

e€

rvantiaprzcepti eft mecaphyficé oppofi-

( oriat

ta exiftentiz abfolutz Chrifti , üc Redem-

fimpto. (

proris. Ergo.

redefut

Confirm. NamDeus ferió vellet, ut ob-

dit intty

fervantia prcepti oriatur à predefinitio-

centi Vr

ne Chrifti, àtRedemptoris. Sedhocipfo

[:

.Amd

ferió vellecaliquid impoffibile. Ergo.

aïc

;

lt

velr d

prob. Deus ferió vellet, ut obfervantia

ao

przecepti oriatur, ab auxilio A. & confe-

fcmteado

quenter etiá à decreto collativo auxilii A.

k fropter

Sed hecpradefinitio effetdecretum , falté

p

virtualiter collativum auxilii A. Ergo.

ibl

tor

Refp. N. antec. Ad probat. D. maj. Si

!npune

Deusferió vellet obíervantiam prgcepti

h5, ütik

componi cumipí(a predefinitione Chrifti ,

D. 9

bt Redemptoris; tunc eo ipfo vellet ferió

tf

aliquidimpoffibile. C. maj. Si ferió vellet

hanc obfervantiam folüm componi cum.

| Vrf

j "Riroyil

zuxilio A. entitativé fumpto, adeóque im-

Stenfo.

pediri exiftentiam Chrifti, üt Redempto-

iis. N. maj. Et ficdiftindàmin. N. con-

ícg Ratioeft; quód Deus quidem ferió

Á

lfs

tio-

Id

-yehit,e'tiam prafüppofità hac pradefini

pne€,

165 w li

L

Di[putaüa ll Art, Il,

197

:dæPfæcepti.þ,

l " nj

ne, obfervantiam przcepti : non tamen,

defni

tl v

ferió velit hanc obfervantiam componi

cum ipfa predefinitione, fed folüm cum

l'cliter,uhfm

1 qumyipé

auxilio A. entitativé fumpto,adeóque non

velit ferió aliquid impoffibile.

hoD

Nandit;

,"Ad confirm. N. maj. Ad prob. D. maj.

Deus ferió vellet, ut obfervantia przce-

tht

hr u

pti oriatur ab auxilio A. folüm entitativé

fumpto. C. maj. Prout fubítante huic

przdefinitioni, vi cujus ab extrinfeco eva-

T) veles t

dit incompoffibile cum obfervantia pre-

1 predefni

cepti. N. maj. Et fic diftin&tá min. N. con-

s. dedho

cij

!

feq. Ratio eft; quód Deus quidem ferió

Il Iroo Mi

velit, ut obfervantia precepti oriatur aly

x oberyanti

A &t

auxilio A. entitativé fumpto , utpote de fe

fufficiente ad obfervantiam przcepti , non

droauxdhià

tamen proptercà velit: ut etiam obfer-

etum, R

vantia precepti oriatur ab auxilio A. pro-

j Bg

uthocabfoluté exiftit dependenter àprz-

;D. mj !

1]

definitione abíoluta Chrifti, àüt Redem.

jm precrt

ptoris , aut dependenter à fcientia media

rione Chnt

de peccato, conditionaté praevifo.

Sic

(o vellet i

Deus, etiam feclusà omni predefinitione,

Sifriot l

confertauxilium A. przvifum inefficax, &

fimul ferió vult: ut voluntas creata con-

mpont t

) aleóqu

fentiat auxilio A. non tamenproptereà fe-

ir Reden

n

rió vult: ut voluntas creata componat ob-

jmin

fervantiam precepticum fcientia media de

demi

inefficacia auxilii A;^Nam alias Deus to-

qul

oties

ao

j

ties vellet aliqui&*?ïmpolübile, qu

3

vel..

v

]

Traclatus VI,. de Incavmatine,

198

,M

vellet obfervantiam precepti ; quin da«

abfolumm

ret auxilium przvifum efficax , que tamen

k pre l

fequela admitti ne

u1t.

|

carenuæ -

192 ObDjicies ult. S

i

tem hxc prædeïïnmo

g Divina

non effet fpecialiter beneficageneri huma-

prædefinl

no, quinimó repugnaret bonitati diving.

Ergo. Antec. prob, 'NamDeus permitte-

tiguam ]

petmlttlt

retpeccatum Adami ex hoc fine , ut abfo-

um Cxui

luté exiftat redemptio ; adeó

ue vi hu]us

predefinitionis chgereg ablolutam exi-

eficiür,

Qacundt

ftentiam redemptionis, pre abfoluta ca-

160, df

rentia peccati. Sed hoc ipfo. Ergo.

Min,

prob. authoritate D.Auguft.in expofitio-

qir d

nisclt

ne Pfal. 12f. dicentis ; Meliüseff , ut nullus fit

p

tufer , quàm ut famsm;þzmordmm Qui eteuim,

enftm

dit faciat mi[ericordiam , optat effe mniferosz crude-

ag

lem habet. snifericordiam, Ergoq

evdmentu

Confirm. repugnat Divinz bonitatire-

od

probatio pofitiva, feu intentio abfoluta,

& efficax damnauoms *terne, ante im-

BI TUY

lorum démerita, abfoluté præwfa prout

At 1

h rmfa

'Tra&. I. Difp. IV. art. . dictum eft, Ergo

ariter.

L Rcdcml

193

Refp. N, antec. Ad probat, D. maj, Et

W&It |

itm

hzcabfoluta exiftentia Chrifti , üt Redem-

ptoris , eftmajus beneficium indultum ge-

neri humano , quàm fuiffet carentia pec-

Ítiirl

A.

cati originalis , conjunda cum carentia

Chrifti, C.maj. Etnon eft majus benefi-

a.

cium. N.maj. Es fic dlüm&ämm,N con.

llj tm,ï

eq.

ln

Difputatio 111,. Artic. 1.

.199

tattyi; T

feq. — Ratio diftin&ioniseft; quód Deus

M u

abfolutam exiftentiam redemptionis qui-

dem przferat abfolutz. peccati originalis

carentiz : non tamen hzc electio bonita-

;1 t ml

&neäcagenerihg

ti Divinzrepugnet. Nam Deus vi hujus

ttlontai t

predefinitionis peccatum originale neu-

i Desyps

tiquam pofitivé intendit , fed (olummodó

locfre ii

permittit: ut hzc permiffio , conjuncta

deóque vl

cum exiftentia Redemptoris , fit majus be-

ablolutqme

i

neficium, quàm carentia peccati, conjun-

&acumcarentia Redemptoris,prout num.

* abolut

rgo, M

160. dictum eft. UndeD. Auguft. inEn-

chir. cap. 27. Deus fumme bonus meliis judicae

Lnespolt

f u ul

vit de malis benefaceré , quam mala nulla effe pt-

.

snittere.

A

9. QU t

Ad confirm. N

ts i

. confeq. | Dïfp aritas eft:

quód damnatio -zterna nullum penitüs

emolumentum afferat, vel afferre poffit

a bonitite

rio abfoh,

creaturz rationali.

Hinc Divinz boni-

tati repugnat intentio abfoluta. damnatio-

, antt ld

nis eternz , ante impiorum demerita ab-

mvi: pro

folutéprevifa. Econtrà exiftentia Chri-

hndl, BY

fti , üt Redemptoris, íüummum emolumen-

tum adfert generi humano ; eó quód à

i. D«maïe |

Chrifto omnia dona gratiz defcendant , ut

fi,icNede

foli pereuntium culpz adfcribendum fit:

1 indultum j

fiquis hoc beneficio in füam perniciem.

[ carentïa lj

abutatur. Ex hucusque didtis.

| um quei

Conftac 1. Quód Chriftus, vi przfen- 194

nj

tis decreti, predefinitus fit abfoluté, d

Re-

lämmv 'c:!

4

PA

|

1

1

!

205

TraBlatus 1. de Wcarnatione,

Redemptor.ante peccatumAdee,abíoluté pre-

: gedium )

va&w

vifüum. Nam hxc predefinitio conformior

eít authoritati Scripture , & fanctorum,

al purí

qrm cotu

Pàátrum: cüm nullatenüs divinse Sanctita-

ti , autcreatzx libertati repugnet. Quód

(riti, Q

erfclenti

etenim nonrepugnetlibertati creatw ex-

wlutecffe

inde patet; quia effentialiter dependet à

fcientiamed]a de peccato conditionaté fu-

peccatum

! yuntatt

turo.

Unde, ficutex dictis in Trac&t. I.

de Deo. Difp. IV. art. 4. neutiquam liberta-

eim quy

.

|

ne, fiDes

t

creatv repugoat predeftinatio abfoluta,

& efficax ad gloriam , àt coronam , ante

Tim ff

merita abfoluté previfa: ita pariter hec

f pelin

prxdefinitio non repugnat libertati Ada-

far

T

mi. Sedneque repugnat Sanctitati divi-

nz , licét hzc predefnitio infallibiliter

n E d

dnferat abfolutam exi(tentiam peccati.

t at

Nam illam non infertillatione , aut indu-

tf

o

f

"G&i^ne phyficà, vel morali , inftar caufz

alicujus efficientis ; fed illàtione folüm.

EM

"Logicà, feu Dialecticà. .Hec fiquidem

rf

"predefnitionon eft volitio pofitiva, fed

m

'folàüm permiffiva , peccati abfoluté futu-

u

u

.

(

anempeabfoluta, & efficax inten-

li

!

l

tio d

nis non eft neceffarió virtualis ele-

Ti

i

'&tio , aut volitio pofitiva medii , vel quafi

D M

!

1nedii, effentialiter requifiti ad finem in.

Qs

tentum, etíi nondum abíoluté previfum:

Rn a

quando intendens finem habet in fua po-

L

tale

teftate condidogem, qua purificatà,

ine-

if

Pifputatio III, Arti?. lL

20í

*qæsïhfülütöm.

medium ab aliena voluntate abfolutépo-

Nl

netur , & (imul nulla datur obligatio omit-

*, ls

tendi purificationem conditionis.

Hoc

ii g

autem totum fit in predeinitione abfo!uta

FU, (

Chrifti, üt Redemptoris.

Nam DEUS

TO qup

per fcientiam mediam cognofcit in füa po-

lite dei

teftate effe conditionem , qua purificatá,

Onditionl

peccatum originale dependenter àlibera

lls 1n Trà)

vo'untate Adamiabfoluté ponetur. Aliàs

iquam l

li

€nim quoque repugnaret San&itati Divi-

atio ab(a!

j

net, fiDeuscreatze voluntati daret auxi-

FOnam, a

lium füfficiens ad obfervantiam przceptis

patiter lv

fed per fcientiam mediam

ficax.

przvifüm ineff-

bertati d

ditati diri-

ConftatII. Quód cum przdefinitione 19f

Yalb

abíoluta, & efficaci Chrifti, àt Redem-

n at

toris , neutiquam pugnet voluntas feria,

, Aut indi

licét inefficax , qua Deus vult obfervan-

nfbar cauf

tiam przcepti. Necenim Deus vult ferió

one folün,

hanc obfervantiam componi cüm prxde-

t fiquiden

finitione abfolutaRedemptoris,aut cum

ofitiva,

auxilio A. prout hocfuübftat priedicte prz-

definitioni

oluté füti

L

uz conjunctio utique impof-

ncax intet

fibilis eft : fe

4

folummodoó vult ferió obfer-

tudlis d

vantiam przcepti componi cum auxilio A,

j vd qu

entitativé fümpto.

Nam aliàs iterató fe-

queretur contra Adverfàrios : quód Deus

idfnemh.

: oravilis

€tiam feclusà hujusmodi prxdefinitione

non poffit creatz voluntati conferre au-

n fupe

zilium A. meré fufficiens ad obíervantiam

ui&CäW ;

N ;

pre-

2303

Traflatus VI.. de Incavnationt,

!

recepti, quineo ipfo ferió velit ali uiä

g Reden

impoffibile. Quinimó hzc eadem feria

yeceptl

volitio obfervantiw precepti neceffaria

edempt

eítad peccatum Adami; nam hac feclusà

(uja cam

peccare nonpoffet. . Unde neque feriz

at an.

huic prohibitioni ipfius peccati obítat,

eus ma

juód. Deus Adamo fic conferat auxilium.

onferent

À. utillud collaturus non effet :. fi przvi-

cax:quäm

deretur efficax; adeóque inefficacia, feu

ci&icax T

peccatum fit conditio, fine quanon dare-

1.

J

tur Adamo auxilium A. Nam abfoluta, &

Confz!

efficax intentio finis non excludit feriam ,

tl

fed inefficacem vólitionem impedimenti

tum 424

[

ejusdem finis; faltem factá fuüppofitione,

gnermmm

rocedat ex

quód feria hec volitio non

vt

motivo impediendi finem e

&

caciter in-

vt

tentum.,

Sicmercator, imminente nau-

nf

fragio merces. ejiciens inmare, vult effi-

m

caciter , &abfoluté, confervare vitam.,

initsbo

& fimul ferió , licétinefficaciter, vultre-

Mimpto

tinere merces 5 etfi harum retentio fitim-

edimenturn vite.

Nam feria volitio re-

U

Bu

tinendi merces non procedit ex hocmoti-

| t

vo : utillarum retentione impediatur vi-

L

ta; fedquiain fe bonz, & pretiofx funt.

Undehzc volitio effet efficax , nifi amor

L

vitz , quz fimul cum mercibus confervari

non poteft, amori mercium pr

a

ondera-

l.

j

ante ab-

lzl

ret. Hincpariter Deus , nonob

tl fs

folutà, & eíficaci przdefinitione. Chrifti ,

t

ut

Wil

K,

pifputatio 11t, Art. -

203

[Cïiö Veüt J

at ln

üt Redemptoris , ferió vult obfervantiam

precepti , non quidem prout impeditivam

Yetty h

b m

redemptionis , fed proutin fe bona eft.

uia tamen amor redemptionis przpon-

DO

derat amori obfervantie preceptis ideo

iy pcit

Onferit aj

Deus mavult permittere peccatum Adx

conferendo auxilium A. previfüm ineffi-

nefet; i

'Inefiea

cax:quàm dando illi auxilium B. previfum

efficax , impedire exiftentiam redemptio-

1€ Quanuis

nis.

fam abfolt

Conftat IIIL.. Quód predefinitio abfolu-

196

ycluditfenz

taChrifti, üc Redemptoris, ante pecca-

) impedint

tum Adz, abfoluté previfüm, non repu.

lippoftt:

gnet bonitati Divinz ; quinimó fpeciali-

YOCedit

ffacter j

e?

ter faveatgeneri humano: etfi Deus ex fi-

neredemptionis det Adamo auxilium prz-

minetenat

vifum inefficax , non daturus: fi previde-

re, w

retur efficax. Nam refpectu generis hu-

varevitat.

mani majus bonum eft exiftentia Chrifti,

ter, viltt

üt Redemptoris ,

àm ftatus originalis

tentio i

innocentiz,conju

d

h

us cum carentiaChri-

javolitit

fti ; quialongé majoragratiz, glorizque

exhocm

dona ex meritis Chrifti defa&tó homini(.

mediatur !

bus conferuntur, quàm permanente ftatu

yeiofa lt

originalis innocentie collata fuiffent.

, njfi

Quamvis enim D. Anfelmus cenfeat: quód

us o

Adamo, obfervante preceptum , finguli

pO

ejusdem pofteri , non folüm in ftatu gra-

;n obliant

tiz fanCtificantis geniti, fed etiam confir-

matd fuiffent, ut ampliüs non peccarent:

j Chïüï)

con-

204.

m&.m)s VL, de Intarnatione,

contrarium tamen D. Auguítino lib. XIV.

AX

de civit. Dei, cap. 10. tanquam verofimilius

arguit D. Thomas ParteI. q. 1o0. art. 2.

hi plzm

€ó quód pofteri , quantumvis in ftatu gra-

dntih

tix (anCüficantis geniti , non plus perfe-

€tionis, autprivilegii habuiffent, quàm.

rimi Parentes in ítatu gratie originalis

enot;

eonditi. Adeóque, ficutifti per liberum

|

li, !

arbitrium , tanquam viatores , peccare

oterant, & reipfa peccárunt ; ita parifor-

agcndumr:-

pete »ud

miter de illorum pofteris difcurrendum.

imedici

fit. Sicetiam Medicus potens impedire

tip adilm

gravemmorbum amici , quem ifte volun-

ficredant

tarié contrahit, non tamen impediens ex

tb

hoc fine: utpoft applicatum pharmacum

ad meliorem valetudinis ftatum repona-

optft,|

m&m,. W

tur, quàm fuerit ante morbum ; eft fpecia-

liter beneficus, & quidem magis, quàm.

zi um

tll

fuiffet beneficus impediendo morbum. Ex

t (ot

quibus omnibus pariformiter deducitur:

uódpariter non repugnet abíoluta , & ef-

Vfj que

E

Ri t

cax predefinidio paenitentix falutaris ,

ante peccatum abfoluté previfum 5 adeó-

m

Gd

que hzc etiam poffit effe effe&tus prxdefti-

Vrl

nationis ad gloriam, üt coronam: etfi di.

vinz Bonitati repugnetreprobatio pofiti-

Pitter

li

va, eadémque abíoluta, & efficax, ante

Mitrig

pgcqaf:mn« abfoluté pravifum.

)

w

WM |

ARTE

Mi

-«« C '20.5'-) ect-

bt

m verjr

ARTICULUS Ill

51. q.lwlm»'

n plura decreta Dei im provi-

lHNiSihRmm,

ul

dentía Incarnationis frut admit-

HU

tenda ?

Tute u

Ilipe l

P

Renotandüml, Quód caufa libera, q*u.i' 19?

(OR65, Wt

tdlis, fitilla, qua pofitis omnibus ad

ntrftugs

agendum requifitis , poteftagere, velnon

dicarreni

agere : adeóque potentia formaliter , &

immediate libera (it reipfa fimultas poten-

tns ii

nufle voh

tiz ad illaextrema , ad quz datur libertass

npediens t

licét eadeninon fit potentia fimultatis ad

eadem extrema , utpote fipius metaphy-

pharmaaum

ficé oppofita. Hinc libertas alia dicitur

ym reyonte

st

contradictionis , quae nimirum eft fimultas po-

tentiv proximz ad extrema contradicto-

g, qun

rié oppofita; üt actum amoris , & illius ca-

morbum L

rentiam , fenomiffionemtalis actüs: alia

t dedüctr

olita &

contrarietatis, quse eft (imultas potentiz pro«

ximz ad extrema contrarié oppofita; üt

z fihtr

a&um amoris, & actum odii erga Deum.

fim j adti

Cümigitur actus voluntatis , formaliter

tuspræ &

um: etó

& immediatéliber, effentialiter przefüp-

ponat potentiam proximam formaliter ,

batio p

&immediate liberam, feu fimultatem po-

fícax,

tentiz proximz ad utrumque extremumz

ipfaautem potentia proxima ad aliquem;

aCtum debeat effenualiter ij eo inílan

ttas

[

)

206

Tralatus VI. De Incarndtione,

vt Te[d

realiexiftere , in quo realiter exiftit a&us

ejusdem; hinc evidens eft, quód omnia

quie h (

glentisimt

'conftitutiva potentiz proximz libertatis ,

fültem entitativé confiderata , debeant

usmmo

offe componi zqué curuno, ac alio ex-

j« hon

p

:

dharitatis

tremo, di.

sjun

&ivé fumpto.

Undé meta-

hyficé repugnat libertas formalis, &im-

wxentià

tjens adi

mediata ad actum amoris erga Deum,&

omiffionem calis actüs , nifi omnia confti-

qmnis efa

nediate, f

tutiva potentiz ad eliciendum amorem.

ereandt.

componi poffint cum omiffione amoris.

Hinc ulteriüs deducitur : quód ad falvan-

niàDo/

dam libertatem formalem , & immedia-

i quou(':nä

tam non requiratur potentia , per ipfum

fimpliitata

m hn

exercitium libertatis impediendi confti-

tutivum aliquod, entitativé connexum,

vtb gl

cuma&u , vel omiffione actüs. 'Namin

sirlemeni

terminis repugnat: ut potentia proximá

um

ro eodeminftanti temporis, pro quo ef-

dv

Suoddag

fentialiter füpponiturexiftere, per fuum

exercitium aétuale poffit deftruere femet-

tittat )

i fama

^

POT.

198 Prenot. II.-

ubd conflitutiva poten-

oD

tie proximz ad. actum liberum, eümque

t

fupernatuxalem Charitatis Theologics fe-

l

ïïw*m'repug

quentia réquirantur.

Primó : ipía vo-

uy

Secundó:

Q

]untas creatarealiter exiftens.

a

Tj

cognitio füpernaturalis previa ,. entitati-

Ial

Y

vé indifferens ad a&um ,. & illius omitfto-

$. Di-

UM

|

ü[c[[n

WI

nezþ , vicujusreprafentetur bonita

vina.

nb

Difputatio T,. Art; 1l

207

li lt

V

vina, — Tertió : principium aliud füperna-

5&11 li

turalephy(i

m , quodin genere caufz cf-

"r ls

ficientis intiuitin actum fupernaturalem.,

lt

cujusmodi in moderna providentia, re-

IUO t

fpe&u hominis jufti , eft habitus infufüs

Y Undem

Charitatis Theologicx. Quartó : Omni.

s odl

otentia Divina, tanquam prima caufa ef-

&

Ed

ciens.actüs Charitatis Theologicz ; cüm

(LOmili i

omnis effectus caufz fecundx , nonfolüm

P? Um a

APU

mediaté , fed etiam immediate, & quidem

yer eandem indivifibilem caufalitatem (i-

od àd f

mulàDeo, & creatura procedere debeat,

Exquo ulteriüs deducitur: quód etiam,.

ii

e

fimpliciter neceffarium fit decretum appli-

jen

j

coni

cativum Omnipotentie Divinge, nonta-

: Conmexut

men tale, quo.Deus efficaciter,& abfolucé

is, Nl

velitrealem exiftentiam ipfius a&tüs Cha-

niin grots

ritatis Theologicz; namaliàspariter ne»

, pro u

ceffarium effet' ad a&tum odit-erga Deum.

p6, p

hujusmodi decretum pofitivum , quod fal-

Mroere n

và fanctitate Divinádicinequit. "Neque

etiam hoc decretum potefteffe disjuncti-

tücra pot

vum , quo Deus velit, aut a&um Charita-

un, &Uf

tis , autactum odii; nam pariter Divina

[heologit

San&titati repugnat: disjun&tivé vellepecs

catum, Neque hoc decretum poteft effe

jm): iph !

y, 9D

conditionatum , quo nempe Deus velic

Wia ) en[l'ïl

agere, füb hac conditione: fi creata vo-

luntas agat.

Cüm etenim hec conditio

lus o

fit eflentialicer connexa cum fao eonditio-

i bonlüï"

B-

/

N

208

DQ&atus VI. de Incarnatione,

yftwdit

nato , €ó quódimpoffibilis fit atio creatze

vo!untatis absque concurfu Omnipoten-

SC&« 7' i

D

vonfititin

tix Divinz; hinctaledecretum Deo libe-

s ld |

rumefle nonpoteft, Dicendumigitur re-

ftat: quód decretum applicativum Omni-

n D

otentix , ídque effentialiter requifitum ,

s praj

fit volitio permiffiva, qua Deus,przfuppo-

vir fümm

latiam à

ftis omnibus adagendum requifitis, fta-

tuit: non im»oedire : abfolutam .exiften-

àno , &0f

li s hint

tiam a&tüs creatz voluntatis.

-Prenot. III.. Quód celeberrima fit in-

nationi 4

dum, r

12? ter 'Theologos controverfia: an Deus ,

P

vofuppofità fcientià fimplicis intelligen-

li

d

j

If

tix , qua cognofcit omnia poffibilia, fimul.

ue prefupp

.

ofità fcientiá medià , qua co-

D

u um

nofcit : qui

d quzlibet creata voluntas

;

u

b hypotheficonducente, acindifferente

$ oetfan

ageret, vel non ageret: uno eodémque

T mipot

tum realiter, tum virtualiter indivifibili

Ls omif

decreto,, omnia, & fingula, five pofitive,

lellrurm

five permiffivé decreverit : quzcunque in

ETU

moderna providentia decrevit? Hinc ve-

u d

ró ulterius movetur hiecparticularis quz.

n

ftio: an etiam decretum illud,

uo defa.

mpm)dmg

&ó efficaciter, & abfoluté predefinivit

tl

Chriftum ; üt Redemptorem, neéc quidem.

gw COnR;

vircualiter, fed folüm formaliter , feu ra-

| Pl' dï. ïud e(

tionenoftrà , diftinguatur à decreto, quo

Wij

p

ermifit peccatum Adami? Affirmativam.

' Iiïüwk ldi(

cum

Molina, Granado , Efparza, aliísque

defen-

PW&W

Hl

Difputatio IIl Artic, 11l, .

209

! Til

defendit Munieffa Difp. VI. de Incarnat.

Wülanio(t.

Se&t. 7. Fundamentum hujus fententiz

AritnDel

confiltitin eo: quódtale decretum, quam«

Qtndumiin

vis illud fimul fit applicativum Omnipo-

lat

tentiz Divinerefpectu voluntatis creatz,

lt r

non przjudicet illius libertati. Cüm igi-

aDcus,gm*:n;.

tur fummam Dei Sapientiam, ac Provi-

h équi

dentiam deceat, ut omnia illa, quz vult,

jltam Q

.uno , eodémque fimpliciffimo decreto ve-

1

lit ; binctale decretum in negotio Incar-

errimi i

nationis, & Redemptionis fit admitten-

: n D.

dum.

Contrariam cum Suarez, Vaí-

ds Intellio

u

ez , aliisque Thyrfus Gonzalez. 'T'om. I.

iil m

Ü

ip. 30. propugnat.

1id, qui o

Dico I. Ad falvandam libertátem pro- 200

qa voluxtus

ximam , & immediatam creatz volunta-

eindiferente

tis neceflarium effe decretum applicati-

í

oeodimqi

vum Omnipotentiz, indifferens ad actum,

g ii

& illius omiffionem. Prob. Ad falvan-

, fipol

dam libertatem formalem requiritur, ut

: uæamqucm

omnia conftitutiva potentiz proximz fint

vt Rnc v

entitative indifferentiaad actum , & illius

riauhnsqu

omiílionem. .Sed inter conflitutiva po-

l, ao

téntix proximz voluntatis eftetiam de-

df

cretum applicativum omnipotentiz. Er-

, t

go- Maj. conítat exdi&tis num. 197. Min.

jier, lt

prob. .Illud eft conftitutivum potentiz

proximz voluntatis ad actum, quo folo

f t

fima

ablato , & reliquis per poffibile , aucim-

j

lls

;

poflibile permanentibus , tollitur poten-

Qa

i

210

Tradatus VI. de Incarmatione,

)

-tia proxima ad actum. Sed tale eft de-

ggnitttt

ealitete

cretum applicativum omnipotentiz. Er-

go. Mhaj. continet regulam partium, vi

b remotl

L—onfüülätl

cujus formalia conftitutiva alicujus to-

tius difcernuntur ab iis, qux talia non.

dadum,.

füunt. Min. prob. Nam, pofitis omnibus

fiperiusa

reliquis ad agendum requifitis , cujusmodi

jfo deott

funt principia ex dictis nurn. 198. ad eli-

Divint 0

d Ergo

ciendum actum Charitatis réquifita, po-

teft Deus impedire abfolutam exiftentiam

Dicl;

a&üs. Sedhocipfo, quódpoffit impedi-

nis, & d

re, feu nolle permittere abfolutam exi-

eum d

ftentiam a&tüs : eo ipfo, fuppofito tali de-

indii

démo? nrt

creto impeditivo , actus evadit impoffibi.

lis; adeóque feclufo decreto permiffivo

Q rs

hujus realis exiftentiz , feu applicativo

d

omnipotentiz , formalitertollitur poten«

njv

tia proxima ad actum. Ergo.

d mddta

201

Confirm.1. Nam cognitio previa, pro-

sedmiti

ut hzc eftintentionalis applicatio objeti,

ol

eft principium effentialiter requifitum , íd-

"timt

J

eintrinfecé conflituens potentiam pro-

"

MM

(

d

[

ximam ad actum ; quia fcilicet per potfibi-

EU

le, aut impoffibile permanentibus omni-

&

busreliquis , feclusà tamen hac cognitio-

"t

ne, impoffibilis efta&tus voluntatis , juxta

Pï?ï;äïihert:

ilud axioma: Nibil'volitum , quin precognitum.

W*Q«]*Mm

Ergo fimiliter.

Mb

Confirm. II.

Quamvis enim decrerum

3

ts p

ata ;

Dei previum , vi cujus volugtas cre

Co^

ECWW

TM

Difputatio 1IL, Art, TII.

21T

Viud

tognitio przlucens , & habitus Charitatis

DOf

realiter exiftunt, fitprincipium folummo-

'l mpïïïimï',

dó remotumipfius actüs: adeóque non,

tht dis

conftituat intrinfecépotentiam proximam

Id

adactum, & quidem ob regulam partium

DOl ts

füperius adductam: contrarium tamen de

lts i

ipfo decreto applicativo omnipotentiz

U. r d

Divinz ob eandem regulam dicendum,

eft. Ergo.-

s

fégült

m égiler

-Dico II. Ad providenti

ain ;Incarnatio-—- 202

ofítiny

nis, & Redemptionis, non füfficere uni-

Yolütam &

cum decretum , ídque etiam virtualiter

Vito tall

indivifibile.

Prob. Si etenim uno, eo-

l ipoft

démque virtualiter indivifibili decreto

v pérmifí

fuiffec Chriftus predefinitus abfoluté , üt

|pliatirt

Redemptor , &fimul permiffum peccatum

lityotee

Adami;tunceoipío peccatum AÁdz non;

h

effet formaliter , & immediaté liberum.

joyrmriapt

Sedhocadmitti nequit. Ergo. Maj. prob.

Jicio ob

Nam decretumiftud, utpote

a

licativum

à

1tueret in-

vemuítum

omnipotentie Diving, con

ptentamyt

trinfecé potentiam proximam peccandi.

t yrpous

Sedhocipfo peccatum Adznon effet for-

mibus ont

maliter, & immediaté liberum. Ergo.

Maj. patet ex conclufione przced. Min.

Juc ogntt

hmtatis ! iw

prob. Ad libertatem formalem Adami re-

quiritur, utomnia conítitutivapotentisx

fmpmagnim

proxim: fint entitativé indifferertia ad

peccatum , & illius omiffionem. Sedhoc

m r

n o

decretum , entitativé fumptum, fic indif:

t

P

c-

1212

TraBlatus Vt, de l:icdmarim.

| ferens non effet. Ergo. Maj. patet ex

eepti, »n

num. I97. Min. prob. Nam decretum,

malem,

mur: qu

iftüd nec quidem virtualiter effet diftin-

é&tum à predefinitione abfoluta Chrifti,

tig pott

üt Redémptoris. Sedprzdefinitio hzc,

[ter eftp!

utpote effentialiter connexa cum peccato

|lm ptol

$d hoc.

Adami , non eft entitativé indifferens ad

eccatum , &illius omiffionem. Ergo.

Ireo,

Confirm. I. Eatenüs decretum iftud ,

Oblict

205

et(i metaphyficé incompoffibile cum ob-

potenu'a])

fervantia przcepti, poffet falvà libertate

tuatintrink'»

formali,& immediatà ipfius Adami, con-

t volurt

ftituere potentiam proximam

eccandi:

^ eunda t

uatenüs effet ab Adamo impedibile per

deccamgl

ipfam obfervantiam precepti. Sed hocre-

Va D |

ugnat, prout num. 197. oftenfum eft.

fhíg

!

i

(

r 0.

p

- Confirm. II. Quamvis enim fupponere-

ia fqit

tur : quóddecretum iftud , tum realiter ,

n

tum virtualiter indivifibile , folüm confti-

&nürm. ]

tuat potentiam proximam peccandi, pro-

ut formaliter eft applicatio omnipotentiz

ii

Divinz , non autem prout eft przdefinitio

^ iligo

abfoluta Chrifti , üt Redemptoris: non.

lïüïjü't&pote

tamen proptereà falvaretur libertas fore

lt

malis , & immediata ipfius Adami , ad ob.

T r

fervantiam przcepti, & illius omiffionem.

| Sl;ahem

Ergo.

Antec, prob. Namaliàs etiam au-

u

Étin

xillum A. etfi phyficé predeterminans

Q

Ab

voluntatem Adami ad obfervantiam prz-

CCPu ?

D

Ml

DBifputatioll. Art.1].

213

Mi p

Nn dm

'€epti, nontolleret libertatem illius for,

malem, & immediatam , dummodó dice-

lier d

retur : quód auxilium iftud non confti-

tht (

Yadefit i

tuat potentiam proximam , prout forma-

"

liter eft predeterminatio phyfica, fed fo-

VO CU

]àm

1 indifens

rout eft auxilium fupernaturale,

Sed hoc ab Adverfàriis non admittitur.

nem, It

Ergo.

ecretum d

fibile cin d

Objicies I. contra primam. Etíi omni- 20

potentia Divina entitativé fumpta confti-

flvà libes

s Adimi :

tuat intrinfecé potentiam proximam crea-

tz volunfatis ad a&um : non tamen hanc

m pecmni

eandem potentiam intrinfecé . conftituit

pedible p

y Sedlhoctt

decretum applicativum omnipotentiz Di-

ving. Ergo. Antec.prob.Nam decretum

oftenfum «t

iftud applicativum omnipotentiz noneft

principium aliquod immediaté inflwens in

Ym

acum ; ficut econtrà immediaté influit

,mm R w«

Ipfà omnipotentia Divina. Sed hocipfo,

« lm qu:

Ergo.

d p

Confirm. Decretum collativum auxilii

entitative indifferentis ad actum Charita-

y omnipott!

tis, & illius omiffionem , non conftituit

qproris:

intrinfecé potentiam proximam ad aCtum:

r lirts t

licécimpoffibilis fit exiftentia actüs , feclu.

Adimi, ? !

o decreto collativo auxilii füpernatura-

gomilloné

$; quia nempe decretum hoc non eft

djüs «t

principium immediate influens in actum,

gietermi

Charitatis, Ergo fimiliter,

v

(

) 3

Refp.

214

Tratlatus Vt,. de Incarnatione,

mr d

20f Refp. N.antec.

Adprob. D. maj. Non.

Divinz.

eít principium aliquod immediaté influens

Otjicic

in adtum , nece

conditio effentialicer

conftituens potentiá proximam ad actum.

tentia pto

ferum Va

N. maj. Eft tamen conditio effentialiter

conftituens potentiam proximam. C. maj.

|liionis,

diam tale

Et ficdiftin&tà min. N. confeq. Ratio di-

ftin&ionis eft ; quódaliàs vi hujus argu-

t fucun

! fituiur

menti fequeretur , potentiam proximam.

ad a&tum Charitatis Theologice non con-

tivamoni

Deeretu

ftitui intrinfecé per cognitionem przviam

bonitatis Divinz ; cüm hzc cognitio fit

teilierin

omtet

folummodó intentionalis applicatio bo-

nitatis'Divine influentis obje&ivé in.

:

uiad t

aéctum Charitatis Theologicz.

ptiitia

isé. N.

Ad confirm. D. antec. Ideo przec

W.

(nfm, N

antec. Ét quia fimul füblato per impoffi-

bile hoc decreto collativo , permanente

fedi ondit

tamen auxilio A. adhuc daretur potentia

j

^

t

roxima ad actum. C. antec. & N, confeq.

tslb c

'Ratio diftin&tionis habetur ex regula par-

*arfu d

tium adducta num. 200. vi cujus illud nan,

vt

eftpars intrinfecé conftituens potentiam.

vtl

roximam ad actum , quo füblato , & re-

il

iquis per poffibile , aut impoffibile .per-

Uf

manentibus , adhuc intelligitur potentia

fü m[tit..

proxima ad actum.

Hzc autem potentia

h ävamai

intelligeretur , et(i per impoffibile auxi-

manm

lium À. fine omni decreto collativo rea-

mer

are,

liter exifteret ; fecü:s autem , finond

Y

tur

f Wæqu

UT

j

Dijp. 11 Art. lIl

al

Ob 1 D. mijxx'k

tur decretuma

d

| J

pplicativum qmnipotentiæ

dltlD dj

Objicies IT. Adhoc, utintelligatur po- 206

m d

tentia proxima ad eliciendum ac&tum li-

ditio efex

berum Charitatis , fuüfficit purificatio con-

tOtmm s

ditionis, füb quaDeusper fcientiam me-

yn. Vi

diam talem actum previdet conditiona-

L hnjog

té füturum, - Sed hec conditio non con-

m pror

ftituitur intrinfec? per decretum applica-

tgicene

tivumomnipotentiz. Ergo. Min.prob.

Decretum purificandi conditionem eft

onem pm

C COpnITDÀ

realiter idem: cum decreto applicativo

olicatio

omnipotentie Divine. Sed decretum,

objedtivt i

urificandi conditionem. non conftituit

cæl

intrinfecér

D

pfam conditionem puriügatams

oprec N

p yrimot

Erä

onfirm. Nam przter decretum puri-

, o

ficandi conditionem , füb qua Deus per

yeqt o

fcientiam mediam przvidet actum Chari-

, X us

tatis liberum conditionaté füturum, non

p

requiritur aliud decretum applicativum,

otnipotentiz. Ergo. Antec.prob. Re-

jajusidte

QR

n

pugnat fiquidem , purificari conditionem,

ib

f

àt0, &

füb

u

aprevidetur actus Charitatis liber,

con

di

tionaté futurus.: quin talis actus ab-

'mpvmbile F

foluté exiftat. Sedhocipfo. Ergo.

giur p

Refp. D. maj. Sufficit purificatio condi 207

2uæm P(]mf

1 offibile

tionis adzquaté fumptz, füb qua przvi-

detur a&us conditionatéfuturus. .C. maj.

Q UatiVU I?

folüminadzquaté fümpte. N.maj. Etfic

di-

i

4

D.

516

TradhatusVI, de Incarnatione,

diftin&á min. N. coníeq. Ad prob. D. maj.

i. t

eretum,

Decretum purificandi conditionem . eft

realiter idem cum decreto virtualiter ap-

qfeq M

licativo omnipotentiz Divinz. C. maj.

Rimiiva ]

nedia elie

etiam formaliterapplicativo. N. maj. Et

ficdiftin&à min. N.conf. Ratio eft; quód

loretum.

otentie

ex partehypothefis in fcientia media, prz-

ter reliqua conftitutiva, debeat quoque

ferens ad:

ámportari decretum formaliter applicati-

Ohjid

decretun:

vü omnipotentixDivinz;cuüm,hoc feclufo,

intelligi non potfit potentia proxima con-

ving, 1f

"teturaptt

ditionat2, adzquaté fumpta, ad actum.

conditionaté futurum.

Hinc decretum.

n

torsa m

3llud , quo Deus vult purificare conditio-

|

J

pets Átm

nem adzquaté fümptam, eftillativum al-

türjt

terius decreti , quo formaliter applicat

p datz p

füam omnipotentiam. Ratio hujus ulte-

st din

rior eft ; quiapoteft Deus velle purifica-

t d ts

um det )

tionem conditionis quoad omnia reliqua

conftitutiva potentiz proximz, & fimul

Hncpur

impedire actum Charitatis Theologice :

f tOtm

ficutipoteft velle, utomniareliqua con-

MT

ftitutiva potentiz proximz ignis ad com-

N

| tïlüc Q

burendam ftipulam realiter exiftant , & fi-

j

mul miraculosé im

m

ftionem.

pedire i,pfa,m combu-

ts

.....

W

Ad confirm. N. antec. Ad probat. D.

W

ii

maj. In hac ipfa conditione, adxquaté

t

Wlln

fumpta, importatur quoque decretum for-

M

maliter applicativum omnipotentig Di-

DI

vi-

hi

Y

/

LA

bifputatio TIl,. AFf I1L,

217

Mdb

|

vinz.. C. maj. Non importatur tale de-.

n lltium.A

!

cretum. N. maj. & fic diftin&tà min. N.

D Vil

confeq, Ratio eft ; quódinter reliquacon-

Dinine (

ftitutiva , ex parte hypothefis in fcientia

, ET

media effentialiter importata, fit quoque

Mtio tl

decretum formaliter applicativum omni-

T

potentiz Divinz, idqueentitativé indif-

debtutqs

ferens ada&tum, &illius omiffionem.

Iiter al

Objicies III. contra fecundam.

Ecfi 208

üm,hogfcduiz

decretum applicativum omnipotentiz Di-

DO

vine, nec quidem virtualiter , diftingue-

, ad a

returà przdefinitione Chriíti , üt Redem-

nc decretu

e

toris: non tamen proptereà tolleretur

aE condit

l

j

bertas formalis Adami ad obfíervan-

lum 3

tiam precepti, & illius omiffionem. Er-

jtec apltat

O.

Antec. prob. Nam decretum iftud,

j huj ute

utpote effentialicer. dependens à fcientia

v gmito

media de peccato Adami, conditionaté

omma lgt

futuro , effet impedibile abipfo Adamo.

g, & i

$ed principium impedibile non tollit li-

; Theohgt

bértatem formalem , & immediatam , li-

cét tale principium fit effentialiter incom-

reign *

j 0008

poffibile cum obfervantia przcepti. . Er-

eplatt, Ü

0.

Confirm. Nam decretum hoc folàm.

jln conti

conftitueret potentiam proximam , pro-

l

ut eft formaliter applicativum omnipoten-

i probat. J

ye, du

tiz Divinz: non autem prout formaliter

jecretumit

eft predefinitivum redemptionis. Sed pro-

'

ntiz

,potmü

M Íolüm eít applicativum omnipote

non

)

418

rfaäattts VI. de Incarnatione,.

fan d)

non eftmetaphyficé connexum cum pecca.

to Ádami. Ergo.

!

(aad aQ

209

onftituen

Refp. N. antec. Ad prob.

C.maj. N

min. Licétenim ad falvandam libertatem

vllic liber

qn adis.

formalem actás fufficiat., (i principiumil-

lius folummodó. remotum , fimülque ad

fhinc verü

abfolutam exiftentiam actüs effentialiter

dores T

non przrequifitum , fit impedibileà vo-

gant653 qi

luntate: contrarium tamen dicendum, fi

Qtentim

tale principium, quantumvis impedibile,

bj

conftituat potentiam proximam ad actum.

idem v

conftüttti

Tunc fiquidem hoc ipfo tollitur fimultas

potentig proxime ad a&dum , & illius

mam Jd:iym

omiífionem : adeóque etiam tollitur li-

d

bertas formalis, & immediata volunta.

texa xl

tis.

vt

uinimó , fi principium hujusmodi

fimul fit effentialiter requifitum ; tunceo

totlederen

ipfo eftimpoffibile,-ut voluntas perfüum

liri lo

exercitium impedire poffit exiftentiam il-

"u nj

1, m Q

lius abfolutam : quantumvis folüm effet

principium remotum.

Vi tf

; nf

Ad confirm. D. maj. Idjue folümratio-

ne noftrà. . C. maj. Etiam realiter. N,

m Li

1paj. Et ficdiftin&à min. N. confeq. Ra-

E

tio eft; quód libertas formalis, & imme-

1c€uïïlntt |

diata voluntatis falvari non poffic, nifi

m

omnia conítitutiva potentie proximz ;

E.

r

rcaliter,feti entitativé fümpta, adeóque in-

pm;;[a i

dependenter à noftris conceptibus, com-

*&R*i*-ïxïo

ffione:

Poni poflint cum actu, & illius omi

Nam

IMin,

219

- Difputatio 1. Art. TIL,

) cumlg;

Nam aliàs pariter predeterminatio phyfi-

ficaad ac&tum Charitatis Theologicz , etfi

Wb aj

conftituens potentiam proximam, non.

nl

tollit libertatem formalem , & immedia-

;l PIIHWI

tam actüs , prout num. 203. dictum eff.

um, ümnw

Hanc veró fequelam, nec quidem recen-

Cs efe

tiores Thomifte admittunt , utpote ne-

Inpediis

gantes, quód przdeterminatio conftitua

.

"

en diceis

potentiam proximam ad actum.

Ts imped

Objicies ultimó. . Non repugnat, ut 210

mamaddr

idem virtualiter . indivifibile decretum.

lcur ml

conftituat eriamrealiter potentiam próxi-

m, &il

mam ad actum , prout eft applicativum,

? tollitur i

omnipotentiz Divinz, quin eandem po-

ata volinti

tentiam realiter quoque conftituat, pro-

mhjumod

ut przdefinitivumredemptionis, Sedhoc

tim ; nct

ipfo tale decretum non repugnat libertati

Maj.

rob. -Non repu-

yos lr

Adami. Ergo.

exilenan ]

gnat , ucidemindivifibilis a&us volunta-

tis, etiam creatz, fitfimulefficax inten-

visfoüm &

tio finis , üt fanitatis, & efficax electio me-

dii conducentis ad finem. Ergo.

du r

p reliteh

]

Confirm. LicéctDeus perunum, .eun-

démque indivifibilem a&um fimul cogno-

onfeq.

jjj, &umr

^

fcat, & amet feipfum : hihilominüs talis

a&tus , prout eftcognitio , conftituit po-

! polüt,! ]

x proxm

tentiam proximam amandi, adeóque eft

prior feipfo , prout formaliter eft amor

j adequ

n

DdbUS; d

a&ualisf Ergo (imiliter.

j o M

Refr.

2256

"TratlatusV1, de Yeavnattoné,

j

ig g

eir. Refp. N. maj. Adprob. D. antec. Eft

vfitum tan

prior ratione. C. antec. Etiamrealiter. N.

antec. & confeq. Nam unus , idémque

sDivint

etiam virtualiter indivifibilis actus crea-

lwgnof.ciia

te voluntatis poteft quidem fimul ef-

l

gt 10 2

fc efficaxintentio finis , nempefanitatis ,

dexome

|

tatür den

& efficax electio medii, nempe medicinz

conducentis ad fanitatem , ita quidem ; ut

f decret

talis aCtus ex fpecialifüo modo tendendi

queedinr

f COA

fitamor medicinz propter fanitatem, quin

viciífim fitamor fanitatis propter medici-

muá al

ihacdn

nam: nontamen prout eft amor fanitatis,

eft realiter prior fe ipfo, prout eft amor

! applican'oþbci

medicing. Licét enim fanitas cognita ,

usl

GtL

tanquam finis , fit caufa hujusactüs , qui

fimul eft amor fanitatis , & medicinz :

igtim

tion tamen amor fanitatis caufat realiter

t

m

v

amorem medicinz , utpote realiter ab illo

nondiftin&us: nam aliàs idem effe poffet

[

ä

N

cauía realis füiipfius. Hincpredictarea-

Migtuiu

lis prioritas folüm tuncadmittitur , quan.

i m v

do intentio finiseft actus voluntatis , di-

; Vibf

ftin&tus realiterab electione medii condu-

]

';M n t

centis ad finem.

i

ia

li

Ad confirm. N. antec. Licétenim in.

W

ï

i

um

AlK

creatis cognitio reprzfentans objectum,

TY

fub ratione boni , conftituat potentíam.

V m

proximam ad amandum tale obje&tum ;

R&m: Uhl

cüm cognitio creata diftinguatur reali-

AUs D

ter à volitione creata, & ipfa volitio rea-

coxüüwüp

*Wn

221

Difputatio 1I,. Artic, 111

liter producaturà voluntate creata: op-

lml

ofitum tamen de cognitione, acvolitio-

ts j

ne Divina abfoluta, & neceffaria, qua Deus

s d

cognofcit , & amat feipfum , dicendum eft:

Rn

rout in Tra&. I. de Deo Difp. 1. arc. 6.

Dmptis

oftenfum eft, Quódfiautem quzftio mo-

ne-mpe(ne:'e

veatur de volitione Divina contingente,

vt

feu decreto Dei libero, tunc ultroneé

T0do tj

conceditur : quód przvia cognitio Divi-

fnitittng

na coníftituat realiter potentiam proxi-

foptermi

mam . adtale decretum; non quidem pro-

imor fanja

ut hzc eft volitio Divina, fed prout eft

out eft an

applicatio libera volitionis Divinz. |Ex

hucusque dictis

ts cognt

sidis,

Conftat I. QuódProvidentia Divina,

213,

X meticing

adxquaté fumpta , qua Deus defactó o-

qfit redlte

mnia decrevit , quzcunque decrevit, &

reliterzbi

quidem

culiariter in negotio Incarna-

ld

tionis,

g(e

Redemptionis, , conftitui non,

mp;ædi&am

offit per unicum decretum Dei liberum,

nititr g

i

dqu

.

e tum realiter, tum virtualiter indi-

V.

lbile : fed neceffarió plura decreta, non

voluxats,d

emedicon)

uidem in re&o, fed folüm in obliquo,

í

€

u quoad applicationes modales contin-

entes , realiter diftincta , requirantur,

icenind

;; oD jed

atio eft ; quód aliàs falvari non poffit li-

bertas formalis creatz voluntatis ad

t POtCUUïE

acum, & illius omiffionem.

AÀd hane

t ob us

atur

j

fiquidem libertatem requiritur , ucomnia

;

v

conflisutiva potentiz proxima fint enti-

liu'ofä

2

7

W

222

: Tratlatus VI. de wncarnatione,

! um

tativé indifferentia ad utrumque 'extre-

mum , itaquidem ; ut hec omnia colle.

qu nem

(i terp

&ive fumpta pro eodem-inftanti temporis

poniequé cumactu, & illius

qe, idem

poffint com

i, &

omiffione. - Nam aliàs hoc ipfo non da.

bitur fimultas potentie proximz ad hzc

t eriftent

fkdefimi)

eadem extrema, in qua tamen fimultate

formaliter confiftit ipfa libertasimmedia.

Contüt.

wjus dei

tavoluntatis. Underepugnat, ut confti.

tutivum aliquod potentiz proximz , enti-

nitus df

Ale af

tativé famptum, przfertim veró ad hane

éffentialiter requifitum , fit metaphyfice

finurzd

Connexum cum uno extremo , determina.

Dis Aen.

tentin t d

té fumpto , cujusmodi eft actus ; adeóque

incompoffibile cum altero, nempe omif-

t Nl

fione adtüs.

Cüm igitur inter reliqua

ffimddtn

conftitutiva , effentialiter requifita ad po-

x dtten

tentiam proximam agendi , refpectu crea-

mittotn

te voluntatis, fit etiam decretum, quo

fl w

Deus creatz voluntati fuam omnipoten-

"t

tiam applicat :hinc libertati formalire-

lt

pugnat, ut decretum hoc applicativum:

n -

omnipotentix fit effentialiter connexum

"iitem

cum a&tu, automiffione actüs determina-

g f

té fumptà ; quantumvis fingeretur ; quód

Rn

[

tale decretum fitimpedibile à creata. vo-

ld

luntate, Quinimó metaphyficé repugnat,

db Y

ia

ut voluntas creata per fuum exercitium.

MC

abfolutum impedire poffit principium ali-

Vr

-

quod abfolutum , idque effentialiter pr

fCs

I

!

LU

bifputatiolIl, Artic, HHT.

445

utl'llmqm

W Omnjm

requifitum ad abfolutá exiftentiam a&tüs 2

u

la nempe repugnat, ut pro eodemin-

Mi

i

..

anti temporis, etfi pro diverfis fignis na-

m t

turg , idem principium fimul realiter exi-

ho bf

4t, & non exiítat: adeóque préfuppo-

OT

famin (riz

fità exiftentià reali pro figi

.

O priori, poG

fit deftrui pro figno pofteriori.

ertastiei

: Conftat Il.

uód decretum illud, vi 21$

rat uvl

cujus defa&ó Chriftus abfoluté przdefi-

Dhoximg s

nitus eft , àt Redemptor , antepeccatum

Viero adh

Adx abfoluté previfum, fit neceffarió di:

t metiplre

ftin&um realitet ab illó 'decreto , quo

0, detemhs

Deus Adamo applicabat fuam omnipo-

is; albl

tentiam in ordine ad obfervantiam pro-

penptoni.

cepti.. Nam aliàs péccatum Adz non fuif-

Titridiqu

fet formaliter , & imediaté liberum ; quia

iquitayo

nempe decretum hoc, utpote conftitüens

v u

intrinfecé potentiam proximam ad obfef-

a, d

vàndum przceptum , fuiffet effentialites

j ompote

connexum cum pectato Adami: adeóque

d formdt

effentialiter incompoffibilc cum óbfervan:

lia

tià przcepti.

Neque enim ad falvandam

jtecomtiz

hane libertàtem immediatam, & forma-

lem füfficit , (idicatur : decretum hoc, ut«

aipderctmit

n d

potedependens à fcientia media de pecca-

:j at v

to Àdz conditionate futuro , fuiffe impe-

Á

dibile. Nam adhanc libertatem requiri,

y x

tut, ut omnià illius conftitutiva fint en-

titativé indifferentia ad obíervantiam,

rincipiumé

precepti ,& illius omiffionem., Hincne-

emiahrefFï

que

hj

224.

TraBatus Vi de wernatioue,

que füfficit, fi dicatur: quód decretum,

mul CHCMW

hoc folüm, prout applicativum omnipo-

sodo talt]

ylitite *

tentiz , non autem prout przdefinitivum

redemptionis, fit principium aliquod ef-

urauma

'inm d)

fentialiter requifitum ad potentiam pro-

ximam ; quia nempe non obftantibus di-

|

jrimpedib

verfis hujusmodi conceptibus , utpote fo-

fa. alvo

]àm ratione noftràab invicem diítin&is ,.

fificienter

adhuc decretum iítud entitative, feurea-

p eu

myli quan

liter fumptum, noneftindifferens ad ob-

fervantiam przcepti, & illius omiffionem:

sia Dinra d

decretmap

adeóque relpía collit libertatem forma-

em, &immediatam. Longé minüs au-

flicuu t

tem dici poteft: quód hoc decretum, etiam

fed (npit

xealiter füumptum, folummodó fecundüm

Mdermtum ii

unam , non autem fecundüm alteram for-

sls i

malitatem intrinfecé conftituathanc po-

«l od

tentiam proximam ; quiapariterfingi po-

ietm ml

d

terit: quód auxilium fupernaturale,volun*

tatem creatam phyficé predeterminans ad

Ef

a&Cum Charitatis , non tollat libertatem;

tf

€ó quód folüm prout eít auxilium, non.

i

autem prout eft predecerminatio phyfica,

te lmule

intrinfecé conftituat potentiam proximam

ais

ada&um Charitatis.

n

I

Conftat III. Quód oppofita fententia

ii

nonpoffit aliter defendi, quàm alterutr

Vg

dicendo. Primó quidem, quód libertati

Ti

formali non obftet principium intrinfec

]

n

1-

conftit/ucns potentiam proximam , &

mmu

Uamgnw

Ht

Di(putatio, HI. Artic, Lit.

22j

qui

mul effentialiter cofiexum cum aCtu, dum-

l

j

Qtt

modo tale principium , faltem füb ea for-

at

Xnum d

malitate , fub qua effentialiter connecti-

tur cumactu , non fit effentialiter rez;ui-

Dotitn,

fitum ad potentiam proximam, & fimul

on'ohfiantixxä

fit impedibileà voluntatecreata. Hocta-

DtDUS r

men , falvo genuino conceptu libertatis ,

mWicemdis

fufficienter explicarinon poffe , ex num.

Xitirb

197. conítat.

Alterum perfugium non-

hdiferensi

nulliquerunt dicendo: quód omnipoten-

Ius omifio:

tia Divina, entitativé fumpta, non autem

rtatem f

decretum applicativum , intrinfecé con-

Ygà mini

flituat potentiam proximam ad actum.;

RC'tum, t

fed folüm potentiam remotam; eó quód

Qd) fecundi

decretum applicativum 'Omnipotentiz

m teramfot

nullatenüs diftinguatur à decreto purifi-

ipuithanc o

candi conditionem , füb qua Deus per

fcientiam. mediam videt talem actum.

,þaxkerïmg'xp(

Verüm hoc dici

i

conditionaté futurum.

letermunai

nequit, nifi admittatur : quód Deus non

lat bt

pofíit purificare conditionem, feu velle

: aüïiüuma mg

omnia reliqua conftitutiva potentiz pro-

nipiiopl

ximz , & fimul efficaciter nolle ipfam exi-

ftentiam actüs : adeóque hanc folümindi-

mn'ampromü

redé , nimirum denegando aliquod ex

ofta fett

reliquis conftitutivis , non autem directó,

j

J

altent

poffit impedire. Hoc tamen perquim.

( libet

difficulter admitti poteft ; quia juxta com-

E»mm i

münem '"Theologorum fententiam DEUS

Jad

TM

?þiam creaturas neceffarias , etíi qu:

re-

22,6' '

Traliatus VI. de Incarnatione,

reliqua. omnia conftitutiva proximé ex-

surmot

editas , directé poteft impedire , feunol-

gyeltiganà

le abfolutam exiftentiam effectüs. —Nam

ayíca i

!

aliàs Deus, ftricté loquendo,, directum,

f

rindi

i

feu immediatum aliquod dominium non,

(uriti x

haberetin ipfüm effectum, (ed folummo-

àn

uc m

dó in caufam effectüs.

]ftud veró non,

|

W

i

2, 2

minüs repugnat, quàmut omnipotentia

eologi

Divina non influat immediaté , tanquam

cauía efficiens , in omnem effectum crea-

tum.

Cüm igitur Deus non folümindi-

Mi

vecté , fed etiam diredté , feu prefuppofi-

hjl

tis omnibusreliquis ad agendum requifi-

l

tis, poffitimpedire abfolutam exiftentiam

actüs , precisé denegando concurfum,

feünon applicando füam Omnipotentiam,

ftondur

eó ipfolegitime infertur, quód decretum

|

ydplte

applicativum Omnipotentiz fit intrinfe-

t nvf

1

cum , &formale conftitutivum potentiz

Ti

proximz ad actum ,. proutex regula par-

r Bc

tium , num. 200. adducta, liquet.

tuttlm,

tifter

uvqakm, i

- DISPUTATIO IV.

r t

Vtdoef

De cau[a effectiva Incarnationis.

Vrb

Ug ]

Um duplex fit caufa efficiens, alia

fcilicet

hyfica , & alia moralis

tss

C

:

a

*

hiuc go

expofitam caufam finalem

ii

T

IWH,

Di/putatiþ ]V, Art,1,

227

iv m

mpedhelfüt

Incarnationis , utraque hzc caufà efficiens

inveftiganda reftat.

Et quidem dé caufa

hftdis

«l ;

phyfica híc agit Do&or Angelicus q. 52.

Ubi

Omiti:

rincipium a&ivum QConceptionis

Ms

Chri

i

i exponit : caufam veró. moralem ,

f'ukm

€ámque meritoriam breviter attingit

Mi ts

It omjys

uzít. 2. art. Xr. dequa tamen moderna

T t

Theologia fufius difputarefolet.

effeChn

1on folüni

ARTICULUS I

u preli:

um r

4hn. folus. Deus fit. caufa

mexilenti

plyfice

Concuríun,

Jnc;zrnatiqni:?

mipotntn,

Ränotandurri I. Quód prefens quæ&io

21j

AJ

mildecretur

P

principaliter moveatur de caufa effi-

j t nttul

]

ciente phyfica unionishypoftatice inter

iv t

Verbum Divinum, & naturam humanam.,

d p

Chriftüi. Hancveró unionem effe entica-

,]iquet.

tem modalem, ab extremis , hypoftaticé

"unitis , realiter diftin&am , eámque füper-

TU

naturalem, ac fübítantialem , & ipfi hu-

manitati tanquam fubje&to phy(ico inhz-

rentem: ad perfonalitatem autemVerbi fo-

T

làmintrinfecé terminatam , Difp. T. art. 1.

oftenfum eft. Hinc controverfia non pro-

dficianss b

cedit de cauía efficiente phyfica ipfius ani-

alia m

m Chrifti, hanc fiquidem à folo Deo ,

r aQionem creati-

um Wï

j

m corpore humano pe

A

vam

]

228

Tratlatus VI, de Incarnatione,

ainemt

vam produci aliunde certum eft: neque

de caufà efficiente phyfica illius materiz

sone TU

jgentitt

rimogeniz , cui anima Chrifti fubftan-

| Drenot.

tialiter unita eft; hanc fiquidem pariter

ingenerabilem , & incorruptibilem effe;

!qn fuerit :

jdem *

adeóque à folo Deo per actionem creati-

vam produci conítat: neque de actione

|

vuli tetm

qm , anit

effe&iva ipfius organizationis corporis

J

Chrifti, & unionis fubftantialis intercor-

(lafimad

oftaticum:

.

us, & animam;cum etenim hzc juxta me-

l

j

orem Philofophiam in aliorum quoque

|

hom. Jf j

exinde od

hominum generatione matri attribuan-

tur, & aliunde fide Catholicá certum.

ptio a

tio at

fit: Unigenitum Dei Filium incarnatum.

fuiffe deSpiritu San&to ex MARIA Virgi-

iGinidido

t emr li

ne , ut Corpus Chriíti ex puriffimo Dei-

ib ]

arz fanguine formatum fit , prout D.

þChriftiGener

homas q. 31. art. j, docet: hinc etiam,

dicendum reftat, quód Beatiffima Virgo

LT

füerit caufà efficiens inftrumentalis ipfius

t r

organizationis, ac unionis fübftantialis in-

t wyra

ter corpus, & animam Chrifti. Quamvis

uj i.

[0s

autem Doctor ÀAn

elicus hífc q. 32. art. 4-

hum

f

[9]

fophorum contrarià

M E

przfuppofità Phi

fententià dicat : quàd mater in ipfa con-

It T

ceptione prolis nihil a&ivé operetur;

". l*.vfmijfm

ideóqueDeiparafolam materiam miniftra-

F.

M

verit , operata tamen aliquid. acive ante conct-

li

l

ptionem , preparando amateriam 5 ut e[et apta con-

älltEmwM |

Oo-

j

11

veptui: non tamen hac authoritas , m:pt

[7

L

AT,

DifputatiolV, Artic.l. -

229

trtumgü.k

teinerronea veterumPhilofophorum opi.

Q illtne

nione fundata moderne Theologorum

1 Ohrifi

fententiz przjudicat.

, Prenot. H.

)uód

us

Conceptio Chrifti 216

rrillei

non fuerit fücce(liva, fed inftantanea, ita

lonme:

D

idem : ut in uno, eodémque inítanti

Vque d

reali temporis Corpus Chrifti organiza-

3tionls (

tum, animzdque rationali unitum, & cum

atialis es

illa imul à Verbo Divino per unionem hy-

oftaticam fuerit affumptum , prout D.

Diecju:

llorum qit

hom. híc. q.33. art.2. & feq

. docet,

itr attr

exinde concludens art. 4. quó

4

conce-

olícd cert

ptio chrifli deber dici fimplieiter miraculofa, Ra

Y Incaratu

tio autem hujus defümitur ex illo Angel?

IARD Vg

Gabrielis dicto : spiritus Sanctus [uperveniet in

atifimo De

te; C virtus. Altiffmi obumbralit tibi.. Ex qui-

ít, tD

bus verbis D. Bafil. Homil. 25. deHuma-

t hinc t

na Chrifti Generat,ficarguit. Hinedeprehetie

alfim Vi

dere licet , quid. non. fecundüm: smodum: carnis con-

n d

ceptio: Domini fuerit : conceptus mamque illico per-

Jiaci

felius , mom per - intervalla temporis paulatim for-

matusefl. . Ec D.. Greg. XVIII. Mor. cap.

vili, Qu

hi p

35« Angelo anmuntiante, Q Spiritu Sancto adve-

niente , mox Verbuns in utero , mox intra uterum ,

um oX

iil d

Verbusr Caro; Ex D. Fulgentius lib.deFide

cap. 18. Firmiffumé tene , r nullatenis. dubitesz

jd o

erimmun

carnem: Chrifli non fuiffe coneptan iw utero Virgi-

nis , priusquàm fufciperetur à Verbo,. Clariffimé

ii at

a( tl

autem omnia hzxc expreffic D. Damaíc.

Lib. ;. deFide. cap. 2. Simul caro, fimul pei

poiti

3

"

1*356

Tradiatus Vi. de I&carnætione.

£aro , fimul earo animata animárationali, Huïus-

eriduo

modi »lura teftimonia fusé adducit Sua-

ter comi

eiftitiz

rez Difp. 10, & oppofita SeCtariorum ar-

umenta confutat.

; movo pr

217 Prznot. IlIl. Quód Conceptio Chriftt

| hoc fun

| Jaciffir

quidem fuerit inftantanea , adeó

ue fine

ullo temporis ordine fa&ta; nihilominüs

j

yis h

inilla admittendus fit ordo naturz , quem

Do&or Angelicus etiam ordinem intelle-

mam C

&üs appellat, ut in eodem inftanti reali

cültisd

temporis priüs intelligatur Corpus Chri-

paytialibui

fti perfe&é formatum , quàm animatum:

rim:z

dömqut;!lï

& prius animatum, quàm à Verbo Divi-

no hypoftaticé affumptum. | Sic enim hic

funm

q.6.art. 4. ad 3. refpondet. Prids (ecundüm

| um

|

antelle&um: oportet , quàd caro. uniatur. anima ,

ao

quàm Verbo 5 quia ex tinione. ad animam . babet ,

tigiput

i d

quid fit unibilis Verbo im Perfona : prafertim .quia

per(ona non invenitur , nifi in rationali natura.. Ex

aof

ua do&trina patet: quód unio hypofta-

trmtdl

ticafitrealiter diftin&ta ab unione fubftan-

z Mi

tiali inter corpus, & animam Chrifti , etfi

T d

oppofitam fententiam Munieffa Difp.I. de

mv

Incarnat. Sect. 7. ingeniosé defendat, fi-

&j:xdo lu

mul tamen preter hanc unionem. admit-

hgt

tens quoque duas alias uniones particula-

hLT

Yes , quarum una inter perfonalitatem.

Q i

Verbi; & animam Chrifli: altera inter

Ia.

eandemperfonalitatem , & Corpus Chri-

mn).mm'm

pro

um

fti ixpmediatö intercedat ; n fcilicet

[59»7

«MW

Difputatri(r IV. Artic. l,

531

Lt

triduo mortis, quounio fübftantialis in-

ag

ter corpus, & animam Chrifti realiter non

r

exftitit, aliam unionem hypoftaticam de

x

novo produ&tam adrhittere cogatur.

n

hoc fundamento Difp. 4. deducit: quód

a, atej h

Beatiffima Virgo fit caufa effetiva unio-

ih; nl

nis hypoftaticz ; cüm fit caufa effe&iva

d) ao

unionis fübftantialis inter corpus, &ant-

ordintm l

mam Chrifti. Verüm, quia adhuc diffi-

m inflanis

cultas de reliquis unionibus hypoftaticis

t Comistt

partialibus reftat, hinc quzftio movetur

Jim animut

primó : an cauía efficiens phyfica, €a-

À Verbo i

ipfius unionis hypo-

démque principalis

Siceninl

ftaticz pro primo in

à

anti . Conceptionis

Mif

Chri(ti fuerit tota fanctiffima Trinitas ?

iitir t

an veró peculiaris quzdam caufalitas pr

J um lbt

reliquis perfonis , Patri, aut Filio , aut

: t qi

Spiritui Sancto attribuenda fit?Secundó:

: an Beatiffima Virgo fuerit caufa eiticiens

imdiwtmi, 1

jurio hp

inftrumentalis ejusdem unionis hypoftati-

cx ? Aliqui cum Vasquez id cenfent im-

xunoneltz

J Chfijülæ

offibile, alii cum Suarez poflibile , fed de-

a&tó contigiffe negant: alii denique cum

s Dilé

sieendit,

Granado hanc caufalitatem Dgiparæ at-

tribuunt.

joxm a

Dico I. Totam SS. Trinitatem fuiffe

yes r

218

eaufam effe&ivam principalem unionis

afonsditt

« a i

hypoftatice. Ita cum D. Thom. q.. 72.

art. r,communis fententia. Prob. Nam

[

rush"',

toti

ä

' 'cc:

l

opera Dei ad. extra. fant comiuuia

T

P 4

"'lri-

l

222

'Iw&ætzis VI. de Incarnatione,

m

Trinitàti, ut eadem proprié loquendo

non poti'suni,quam alteri exDivinis Per-

jeiqs 4

! j pOW

fonis attribuipoffint. Sed hoc ipfo neque

Patri, neque Filto , neque SpirituiSancto

gpeà nati

veritint

attribui poteít caufalitas quedam fpecialis

effectiva ipfius unionis hypoftaticz. . Er-

qnen eldt

go.

Maj. continet receptum axioma

i COT

Theologorum, idque fundatum tumin au-

lüiya ; ha

1pottn

thoritateS. Auguít, Lib. r. de Trinit. cap.

Atl

4- dicentis : indivi(e funt opera Trimitatis , ficut eft

*toni

;

it.I

4 Confm.

iudivi(a Trinitatis effentia: cum in ratione Theo-

ogica; quód omnia opera Deiadextra à

Jutarfe

flertumliam

Divina omnipotentia formaliter, & iine-

diaté procedant: hzc autem fit perfe&tio

f at

abfoluta, feu attributum, commune tri-

floradony

busperfonis, Min. prob.Hocipfo, quàód

TT

omnia opera Dei ad extra ab ipfa omnip 0-

lt r d

tentia Divina, inlinea cauíx efficientis,

i at, a d

immediaté procedant: eo ipfo uni exDivi-

at

nis perfonis pre altera non poteft attri-

tiromaront

bui virtus , autcaufalitas quzdam fpecia-

titavr)

liseffe&iva ejusdem operis ad extra, cu-

E TM

jusmodi eft unio hypoftatica. Ergo.

Ya r

?19 — Confirm. I. Eatenüs Filio prz reliquis

i;ralo lm

perfonis attribui poffet caufalitas quzdam

nb

Ípecialis effe&tiva unionis hy

aticz ,

*

flum

Dl C

quatenus folus Filius defactó a

pfit na-

mtmj (J diV

turam humanam. Sedhzcratio nulla eft.

TINn

W

Ergo. Maj. continet fundamentum fen-

fufe)

n

im

ægtiæ .oppofitæï Min. prob. Licéten

.;,.

NI Obu BWJW

o

?M

*

Difputatio V, Artic. 1.

233

OY s

um

folus Filius, tituloperfonalitatis propriz,

nl

Areliquis Divinis Perfonis realiter diftin-

oclpfm

& , potuerit affumere , & affumpferit

tAt

Qu

reipsá naturam humanam, eámque com-

pleveritin effefuppofiti , feu perfonz : non

molag,

tamen eidem titulo

erfonalitatis pro-

cepcwn u

prig competit etiam

$

ecialis virtus effe-

htumtyy:

"

&iva ; hec fiquidem formaliter in ipía

delriss

omnipotentia , tribusperfonis communi,

Trtiui, jz:l

confiftit. Ergo.

Fationt]e

Confirm. 1I. Licét Spiritui San&o tri-

Jeademi

buatur fpecialiter inScriptura ipfüm my-

iter, ii

fterium Incarnationis , tanquam caufz ef-

fitperfe

ficienti, non tamen proptereàSpiritui San-

Yomune t

&o reipsá competitcaufalitas quzdam fpe-

xipb qui

cialis effe&tiva unionis hypoftaricz, Ergo.

paomupo-

Antec. prob. authoritate D. Thomz hífc

x dhoens,

q. & art. cit. docentis : quód hoc eate-

D xmïexDiv'g-

nüs intelligendum fit, quatenüs prima cau-

od at

fa Incarnationis, feu motivum principa-

le fuüit amor Dei erga genus humanum;

um t

s ademy

adeóque cüm Sanctus Spiritus fit amor in

myfterio Trinitatis : hinc folüm per quan-

h F.['gO.

r

dam analogiam eidem principaliter attri-

j qua

1

bui myfterium Incarnationis. Ergo.

Dico II. Caufameffectivami

rumen- 226

atd

d

:

talem , feu divinitus elevatam, unionis

umpft

yio nulit

hypoftatice pro ipfo inftanti conceptionis

fuifle Beatiffimam Virginem MARIAM.

nenmum &

Prqb. Beatiffima

Virgo divinitus elevari

. Lic&wä

P;

pos

)

254

Tralfatus VI.- de wtarnatione.

potuit, ingenere caufz efficientis realis ,

y, Prrit

(derat. p

ad producendam unionem hypoftaticam.

W.X

Sed hoc ipfo . eadem defactó fic- divinitus

elevataeft. Ergo. Maj. füpponitur ex Phi-

nodantis:

piritattt

fofophia, ubi fufiüs oftenfüm eft: poffe cau-

yon folum

fam fccundam elevari divinitus ad produ-

cendos effe&tus fapernaturales , dummo-

fancialem

fi,fedeti

dó fitaliqua proportio inter caufam, & ef-

fe&um: etfinon poffit quidlibet elevari ad

umaniti

producendum quodlibet ;. quinimó cauía

fanc o

bj

fecunda, nec quidem inftrumentaliter ele-

varipoffitad creandum aliquem effe&tum.

uniozir

Min.prob. Admifsà fiquidem hac caufali-

Crettoyta

tate effeCtivà , magls verificatur: quód

quidizd

Beatiffima Virgo , juxta fidei Catholicz

moák, $

dogma, fit proprié Deipara, feu. Mater

tutadnitot

Dei, prout dogmaiftudingeherali Syno-

E

do Ephefina Can.19. definitum eft. Ergo.

m

221

Confirm. I. Nam mater in-generatione

(nfm, Gi

humana eatenüs proprié dicitur mater ho-

Wt od

minis , quatenüis producit unionem füb-

|

t ean'em q

ftantialem , vi cujus confurgit totum,

| Mninqy

quod eft homo. Ergo pariter Beatiffima

' ïïstpe Y

Virgo eatenüs dicitur proprié Mater Dei,

E

quatenüs produxit unionem hypoftati-

Ts

cam , vi cujus refültat totum, quod eft

IQ

Deus-Homo.,

t ]

Confirm . IL. authoritate D. Ambrofii

^

Epiít. 82. dicentis : Per virum , d mulierem

Ti

caro ijelta eff ex paradifo s per. Virginem juntta. «f

h!

Dgf '

if

Difputatio WV. Artic. 1.-

25j

æeüiclmmu

(l

pe^, Pariter D. Bernardi Lib. $. de Con- |

i

fiderat. parabolam illam mulieris Evang.

f

LT

Matth.XIII. Deiparz hisce verbis accom-

At

modantis: triailla [ata , carnem, anumam , e

- 'U!n Cüïþfc;

Tininydy

pivinitatem copulavit, Ergo Beatiffima Virgo

non folümrealiter produxit unionem füb-

Auries i

ftantialeminter corpus, & animam Chri-

TIer catn

fti, fed etiamunionem hypoftaticam ipfius

adlbet d

humanitatis cum Verbo Divino. Contra

3 quiinie

hanc conclufionem

umentalt

Objicies I. Si ad producendarri realiter

quem efta

unionem hypoftaticam daretur in agente

jemhacol

creato potentia obedientialis:tunc eo ipfo

Tiatur q

quidlibet elevari poffet ad producendum.

dei Catholi

quodlibet.

Sed hoc ex füperiüs dictis

, fen Mat

nonadmittitur. Ergo. Maj.prob. Nam.

r

unio hypoftatica eftinter omnia entia fü-

ytund, b

pernaturaliaexcellentiffimum. Ergo.

tingpt

Confirm. Sietenim daretur hujusmodi

(

potentia obedientialis in agente creato ,

dicunionad

tunc eadem quoque haberet efficaciam.

ougit &

uandam in extrema ipfaunionis hypofta-

yiter D

tice, nempe Verbum Divinum, & natu-

pri Matc

:

ram humanam. . Sed hxc efficacia refpe-

nen hp

u agentis creati repugnat. Ergo.

Relp. D. maj. Sihzc potentia obedien- 327

un, quu

tialis daretur in quolibet agente creato.

C.maj. Sifolüminillo , ex quo Deusho-

yc D. Anf

n

mo.nafcitur. N.maj. Et ficdiftindtà min.

N. copfcq. Ratio efts quódpotentia obe-

10f«

MWW*;

b

)

236

TratatusVI, de Yntarnationt,

dientialis ad producendum effe&um ali-

ulis- 'm'u

; quicm

quem füpernaturalem folüminillo agente

creato admittenda fit, in

uo relucet quz-

d illane

dam certa proportio re

í

l

ectu talis effe-

emimis €

&üs. Cüm igitur in Beatiffima Virgine

5du0ia Pto[

Objicie

reluceat fpecialis hzc proportio , eó quód

ex illa, tanquam Matre, natus fit Deus-ho-

, feu Y

fbilicas u

mo: hinc licét inilla admittatur potentia

obedientialis ad producendam realiter

veledu At

papuralen?

unionem hypoftaticam: non tamenpro-

ptereà hzec eadempotentia datur in quoli-

hoc non 4

Nam bunt

betalioagentecreato. Unde vi hujus ar-

L

umenti neutiquam fequitur : - poffe quid-

lite z

i

)!

effntidt 0

bet elevari divinitus ad producendum.

uodlibet , ficut idipfum non fequiturex

uizi pl

r

€

ntentia Theologica, vi cujus juxta fidem

d o

certum eft : quód intelle&us creatus poffit

rtinia a

divinitus elevari àd producendam vifio-

teropmd

nemintuitivam Dei.

, &

Wt 00

Ad confirm. D. maj. Deberet habere

.

Í

n

aliquam efficaciam in extrema unionis

ht R

hypoftaticz , tanquam realiterproducen-

i C

cenda. N.maj. Per unionem productam

iif

realiter conjungenda. C. maj. Et fic di-

n

ftin&àmin. N. confeq.. Ratio eft; quiavi

Wi n

hujus argumenti pariter fequeretur : quód

Wt

tes n

nulli ex matribus competere poffit virtus

Til

produ&tiva unionis fübftantialis inter cor-

'4

las

pus, & animam rationalem ;; cüm nulli

; U

competat virtus produ&tiva animz ratio-

WU i

nalis.

Mi

Difputatio ,. Artic, l,

237

m d

nalis. Quinimó ad hanc producendarn.

nj

nec quidem divinitus elevari poteft; e

1 Qnnd,

quód illa nec inftrumentaliter creare, nec

rb

terminus ex natura íua creabilis

offit

t

educi, prout ex Philofophia fupponitur.

r0ponio,e,,l

Objicies II. Si daretur hujusmodi vir- 224

Mitisít n

tus , feu potentia obedientialis , tuncpof-

hia

fibilitas unionis hypoftatice , faltemab in-

ICendam v

telle&u Angelico , per cognitionem meré

Tt0n Camty

naturalem poffet evidenter cognofci. Sed

üdaruring.r

hoc non admittitur. Ergo. Maj. prob.

de viho

Nam hzc potentia obedientialis effet rea-

repofta

liter identificata agenti creato, & fimul

XYOCUCend

eflentialiter connexa cum ppfiïbilitatc

on fequiturt

unionis hypoftaticg , adeóque intellectus

pspurafier

Angelicus cognofcens evidenter omnia

setanspolt

predicata agentis creati, hoc ipfo evi-

indhm v

denter cognofceret hanc potentiam obe-

dientialem. Sedpoteft intellectus Ange-

yóett hi

licus per cognitionem meré naturalem.

yrem uit

evidenter cognofcere omnia przdicata

giterroit

agentis creati, faltem illius , quod naturá

Angelicá inferius eft. Ergo.

venjrotit

a, E

onfirm. NamintellectusAngelicus per

g dis qU'

cognitionem meré naturalem poteft com-

prehendere quodlibet agens creatum infe-

pretr :g

[

epofft v

rius fe. Ergo.

"

Refp. N. maj. Ad prob. D. maj. Intel- 225

i

i

]st

; Qn ?

le&us creatus evidenter cognofcens o-

mnia pr&dicata, agenti creato idenrifica-

1 anar

ta,

[

Y

TratfatusVI. de Incarnationt,

238

ta , etiamilla, quz effentialiter .connexa

ht gdevi

d crettt

fünt cum termino poffibili, etiam füper-

naturali, cognofcit evidenter hanc poten-

jPerfonal

um

tiam obedientialem. C. maj. Cognofcens

omnia przdicata eflentialiter cofiexa cüm,

! Md conf

atq, U

termino poffibili,cantüm naturali. N. maj.

Et fic diftindà min. N. confeq. Ratio di-

Diput, 5

dus feme

ftin&ionis eft; quód predicatum relati-

vum , agenti creato realiter identificatum,

comprehen

matur inf

& fimul cum aliquo termino poffibili ef-

fentialiter connexum, folüm eatenüs co-

ne, Vij

qur, quti

nofci poffit ab intellectu creato , quate-

ompeslint

nüs ab illo cognofcibilis eft terminus re-

vdls, nl

lationis,jüxta illud axioma: melativa. funt

Quj

fimul naturá , & €

egnitie Unde hocipfo:

f

& lii

uód terminus aliquis per cognitionenn

meré naturalem non fit evidenter cogno-

pdm

fcibilis, eo ipfo etiam fundamentum rela-

EULUR

lt d

tionis non poterit effe naturaliter eviden-

ter cognofcibile. Cüm igiturab Angelo

Wtec.prob. )

cognitione naturali evidenter cognofci-

tsþcludensno

bilis non fit poffibilitas unionis hypofta-

fitt n

titrdftnd

tice : hinc neque potentia obedientialis,

cum hac unione connexa, naturaliter ab

"tht

illo cognofcibilis eft. Argumentum re-

CM

torqueripoteft,non folümà potentia obe-

hocumlo)

dientiali effectiva, realiter identificata in-

LUR

t

telle&ui creato , ad producendam reali-

l

W

ter vifionem intuitivam Trinitatis:- fed

B

fl b&

1

ea-

Aetiam àpotentia obedientiali paffiva; r

ter

LT

Dbifputatio Vs A-rtïk. L. |

339

lt

liter identificata cuilibet naturz ratio-

li cugm

nali creatz, vicujus eadem affumi poteft

"tht

à PerfonaDivina per unionem hypoftati-

b

cam.

litr ts

Ad confirmi. Similiter D

v. antegc. &N.

atj

confeq. Unde Thyrfus Gonzalez Tom. I,

Onfeq. R;;»'

Difput. f $ alii

uemieritó negant:quód An-

Micutin s

í

gelus femetipfum , aut alia inferiora fe

?ridendhtm

comprehendere poffit: (i comprehenfio füu-

Do of

matur infenfüftricto pro illa cognitio-

I CateDiyt

ne , vicujus obje&um tantàm cognofci-

tur , quantüm cognofcibile eft , feu quoad

U0O , q

L termini:

omnes fuos terminos poffibiles, cum natu-

m

rales, tumfüpernaturales.

^

vde hocipk

Objicies ultimó, Etfi daretur in Beatif: 226 —

tnpitioter

fima Virgine potentia obedientialis ad

Jexerog

produeendamrealiter unionem hypoftatie

cam: non tamen

hm

roptereà dicendum ,

quód eandem defa

à

ó produxerit. Ergo,

ii n

gnrb hr

Antec.prob. Nam ifta productio , utpo-

te includens novum miraculum, àconce-

hntr p

(Xione miracülofa Humanitatis Chriíti

uniotis p

realiter diftin&um, absque neceffitate ad-

j dl

, nririt

ruendumnoneft. Sednulla datur hujus

numentu

adftruendi neceffitas ; cüm etiam, feclufo

hoc miraculo, füfficienter explicari poffit

jpotentt

nf

dogma fidei : quód Beatiffima Virgo fit

r

oprié loquende Deipara, feu Mat

pcendamt

b

-

Trinitith

cll l'gO,' :

[

nl

Gors

3

!

240

Trattatus Vt, de lncarn:;rione.

Confirm, Nam quxliber puerpera eft — gl

ronrié loquendo mater hominis , etíi

snitatem

&

phyficé non producat perfonalitatem po-

kemanat

ficivam humanam, aut unionem cum hac

«litatemp

Ührifti non

P

erfonalitate pofitiva. Ergo fimiliter.

227

Refp. N. ant. Ad prob. D. maj. Novum

m fübíit

iftud miraculum absque neceffitate , aut

dis

convincente intellectum , autillud proba-

Conft]

biliis füadente, adítruendum noneft. C.

udémqu]

w

maj. Solüm absque neceílitate convincen-

nitacis Ci

te. N.mgj. Et ficdiftin&à min, N. confeq.

ee , fta

Ratio diftin&tionis eft; qud dogma fidei

(em, uf;f;ul

de Maternitate Dei proprié tali.fufficien-

fediv, i

ter quidem falvari, & explicari poffit , fe-

tepd, la

clufoó tali miraculo : adeóque non detur

pl qu

argumentum convincens, vi cujus illud

neceffarió admitti debeat : fufficit tamen,

t dpats (

w i o

argumentum, probabiliüs fuadens hoc mi-

mjv f

raculum ; cüm illo admiffo clariüs expona-

li abrtg

tur Maternitas Deiin Beatiffima Virgine

tf )l

MARIA.

AR d

Ad confirm. N. confeq. Difparitas eft

»zc»ïzutcm C0f

uia licét füpponeretur :quód fübfiften-

Ul k ue

tia , feu perfonalitas humana fit entitas

t j ii

pofitiva,ipfi nature humanz realiter fu-

Wl

peraddita, atque hzc eadem , aut unio

W

ejusdem realis cum humanitate non pro-

1

Wt

*

ducatur realicer , faltem immediaté, ab

J

t (

ipfa matre , fed folüm à natura humana:

ecur

"i

flih.ilominüs eadem ideo adhuc dic

ina-

MM

M w

Difputatio IV Artic; L

241

"MY

TO

mater hominis , quia nempe producit hu-

manitatem , quz connaturaliter exigit,'

-er[ona!iwa:»'.

WO

& emanat füam fübfiftentiam, feu perfo-

nalitatem pofitivam. Econtrà humanitas

o

ij

Chrifti non exigit unionemh

ypoftaticam

cum fubfiftentia Verbi. Ex hactenus di-

enetef s

1S

y ii

Conftat l. Quódcaufà efficiens phyfica, 228

dumnont

bt

eadémque principalis., tumipíius huma-

nitatis Chrifti, tum unionis hypoftati-

tin, N.tr

c£ , fit tota Sanctiffima Trinitas ; itaqui-

] dogmi

dem , ut peculiaris quzdam caufàlitas ef--

li ufts

fetiva, uni potiüs , quàm alteri perfonze

aripofí

reipsà , feu absque analogia attribui

V n0n d

viuts il

non poffit, quamD. Thom. q. 32. art. 1. -

ad 1. affignat : Opus Conceptionis quidem e[l com..

füfiatamer

aune toti Trinitati , fecundum . tamen modum ali.

wieshnor

quem attribuitur fingulis per[onis. Nam Ppatri. at«

dhrüsea

j

J

tribuitur autboritas refpettu Filii (utpote à Pa.

al Vg

tremiflt) rilio. autem . ipfa carnis aumptios: fed

Spiritui (anito. attribuitur formatio corporis, Ra-

1

i(pzrimsä

uo autem conclufionis eft ; quód o-

yi ii

mnia Dei ad extra agentis opera. im-

n lt u

mediaté ab ipfà Omnipotentia , ran-

s relitt

quam caufa effectiva, procedant: adeóque

bm, aut V

toti Trinitati fintcommunia ; cüm Omni-

jtre non

pf

potentia fit.predicatum tribus Perfonis

[mmedialä)j

commune , feu abfolutum.

Non tamen

n hllïlnbj,

proptereà Chriftus, etiam &t bgme , po--

tet'

ybi dlï;

1

Tralatus VI. de Incarnatione,

242

teft dici Filiustotius Trinitatis , fed folius

fimpet

vi Chri

Patris. Hoc etenim concretum vel fup-

ponitpro folaperfonalitate , & fecundüm

eipaturi

em pert

hanc procedit à folo Patre, adeóque eft

fitustur

Filius folius Patris: aut fupponit pro fola

humanitate, &fecundüm hanc folüm Ma-

min Ch:

tri, nonautem Patri , aut alteri ex Divinis

| producer«

Períonis eft fimilis in natura. Hinc ne-

uidem,/

minis ; /

uaquam dici potefi Filius cotius Trinita-

eum tant

tis, fed tantüm Filius eterni Patris, &

flibmhor

humanz Matris , feu Mariz.

minentit

229 . Conftat II. Quód caufà efficiens realis,

eadémque inftrumentalis , tum humanita-

Ut

Cb

tis Chrifti, tum unionis hypoftaticz fuerit

Beatiffima Virgo. Nam admifs hac cau-

cufdfarih

tT o

falitate , infenfu magis ftri&to verificatur

dogma fidei : quód ea fit proprié Mater

tz, lls

! "iaf

Dei, utpote realiter producens unionem

hypoftaticam , vi cujus refultat hoc con-

(ümim n

cretum : Detus - bomo.

Sic quzlibet alia

Brirtity

puerpera eftideo mater, proprié loquen-

m f

do ; quódproducat phyficé unionem füb-

30 lr

Vrl

ftantialem inter corpus, & animam pro-

lis. Nequeobftat, quantumvis fuppona-

Ytone

tur : quódaliz matres non producant per-

ï]lF'.ï('nrifti, |

I'.-'

fonalitatem pofitivam , fed folüm natu-

J

,umet,

ram humanam, ex qua, & perfonalitate

f

)

i d

refültat hoc concretum fübftantiale Home,

Difparitas enim eft; quódin przdicta füp-

ts

pofitione humanitas connaturaliter exigat

i Mi

Manm

Wif

"Difputatio W. Artic. I

245

tsl

"trety

fuam perfonalitatem pofitivam: cüim econ-

trà Chrifli humanitas connaturaliter non

t l

exigaturiionem bypoftaticam. Quinimo,

ltt, d

cüm per ipfam Verbi perfonalitatem con-

füptttye

ftituatur hoc concretum fuübftantivum Ho-

mv (s

moin Chrifto, fi Beatiffima Virgo non.

Joltenan

produceret unionem hypoftaticam : nec

du Hs

juidem , ftricté loquendo, effet materho-

l tottus T

minis ; fed. folius humanitatis Chrilti :

rgcmi D

cüm tamenSalvator ipfemet (e conftanter

lg,

filium hominis , ideóque hominem ab ho-

eficieni

L

mine natum inhiftoria Evangelica tefte-

:

s

tum humat

tur.

vllattce f

Conftat III. Quód hzc (ententia, de ;o

ii hicc

caufalitate inftrumentali, vi cujus Beatiffi-

d verifcat

ma Virgo produxit unionem hypoftati-

yog Y

cam, facilius quidem defendi poffit, fi ex

hensuniont

Philofophiafupponatur : quidlibet ad pro-

*

ducendum, imó etiam ad creandum,quod-

eiltashoct

c qalt

libet divinitus elevari poffe; nontamen

hujusmodi füppofitio , utpote probabl-

al

liüs falfa, ad propugnandam hanc fenten.

jc u

(cuimi

tiam neceffariafit. Nam unio hypoftati-

cà per;actionem eductivam ex ipfahuma:

v

poroductt

nitate Chrifti, cui phyficé, tanquam fub-

*

)

ecto,inhzret, educi poteft: & in Beatif-

f4 folüm v

fima Virgine eft fufficiens proportio; vi

M

erfoni:

K

cujus elevetur divinitus ad. educendam

Ü amia'ler

hancunionem hypoftaticam. Hzec fiqui-

j at

d

Qem proportio exinde

fatls relucet J quó

2

ex

244

Trattatus VI, de Incurpatione.

j Fub'l*&

ex illa defactó natus fit Deus - Homo. Neque

dteri ib

hhinc fequitur: quód Angelus naturaliter

tat comY

comprehendendo naturam humanam Dei-

C poten-

oifequitc

parz,etiam comprehendat han

|

equad

tiam obedientialem , adeó

epoffibilita-

n

N

oücndit', |

tem unionis hypoftaticz.

am compre-

| Rincetia

henfio naturalis fe non extendit ad termi-

goralisi

nos

fi

ernaturales , nifi eadem in fenfü

m

raltitun

ftri&

o ufurpetur. Inhocautemfen-

at 6d

fü Angelus neque feipfum, neque aliam.

meritu?y

crea

turàm naturaliter comprebendere po-

jutützi

teft.

tur db

Ti

ARTICULUS l.

Mi

T mover

rifus fibimetipfi meruerit

vl

An C

o Dhi

upionem bypoftaticam $

lol

tunrdtà

31

Rznotandum -T. Quód meritum in.

P

genere fit obfequium , alteri prafti-

yayerüamovt

tum , potens eundem movere ad illud mu-

tgun drid

nere aliquo compenfandum. Hinc meri-

Q qur

tum,in concreto fumptum, pro fübje&to

À i

importat ipfum actum liberum, pro for-

At«

ma autem importat rationem obfíequiis

P

ut nempe talis actus, faltem virtualiter,

(iin,

TT

aut implicité , ab ipfoagente. ad utilita-

tem, velbeneplacitum alterius dirigatur.

fhit i

tum,

Similiter præmium,i.n—-concreto fümp

»

uT

pre

ïlflmltm

Biputatio W. Art, l,

24f

pto fübjectoimportat munus illud, quod

lts n

alteri tribuitur : pro forma autem 1mpor-

mlhng

tat compenfationem , ut nempe intuitu

bt lv

obíequii conferatur. Nam collatio przzmii

eft quzdam conteftatio, vi cujus przzmians

df

2 Nnte

oftendit, fibi placuiffc obfequium alterius.

ftendit ]s

Hinc etiam requiritur proportio quzdam

moralis inter meritum , & premium alteri

etm j

Dhotaute:

praftitum. . Unde D, Thom. híc q. 49.

art. 6. & fxpiusalibi docet: quód inter

, gt d

meritum , & przmium quadam zqualitas

prebenden

juftitizintercedat. Ex hisitaque defümi-

tur definitio meriti Theologici, ftricté ta-

lis : quód nempe fit actus fupernaturalis, li-

N

ber,à creata voluntate przítitus , potens

Deum movere ad conferendum aliquod

[Lmeruerit

premium fupernaturale. Non enim ifthic

uml

de merito Philofophico , feu puré natura-

li, vi cujus przmium aliquod , pariter me-

ré naturale, à Deo obrineri poteft, con-

j neinai

troverfíiamovetur. Meritum porró Theo-

y, itript

reeadiin

logicum dividitur in congruum, & con-

dignum, quam divifionem D. Thomas in,

Im. Tncnt

II. Sent. Dift. z7. art. 5. verbis fequenti-

»u (b

bus exponit : dictur. aliquis. mereri de. condi..

UT Pw a

gqno , quando invenitur «qualitas ad pramium ,. [c-

g Og

cundum. velkam aflimationem : ex congruo autem ,

u

v ad u

quando talis squalitas non. invenitur , [ed folim [a-

eundüm. liberalitatem dantis munus tribuitur , quod

xiusding

güöd

rio fumptf

danem decr, — Exhac do«ï;crinap;,ccc:

3

ídem:

!

L

346

Trallatus VI, de Incavittationg,

ptæmium:

Ademmeritum poffit effe condignum refpe-

qum , T

éuunius, & folüm congruum refpe&tual-

ais dbf

,

terius premii.

ftentiont

232 Prenot. II. Quód meritumulteriüs di-

l

fecus auté

vidatur in proprié tale , feu impetrativum,

g realit

& improprié tale , feu folutorium, aut

|

sfoducan

compenfativum. Differentia utriusque in.

-

gngertt,

eo confiftit: quód meritum impetrativum

fit caufà moralis effe&tiva füi praemii , ut-

viftonis,

;ra&iniib

pote przmiantem movens : quiaeff , adeó-

que abfoluta exiftentia meriti precedat

fertety

eendini

abfolutamexiflentiam premii. Econtrà

dntent

meritum compenfativum eft folüm caufa

tuedtdl

finalis füi premii; non enim przmiantem

d

movet: quiae[f, fed folüm, ut fit ; ideóque

dieutodt

abfoluta exiftentia praemii przecedit abfo-

hr

lutam exiftentiam meriti.

Qüm autenr

'

telitr

meritü , abfoluté exiftens, poffit effe prius

,

füo przmio, vel ordine intentionis tan-

TU prar

tüm , vel ordine intentionis fimul, & exe-

utud,

ht T

cutionis ; hinc meritum impetrativunL

od

ftrictiffimé fumptum eftillud, quod tum.

otdine intentionis, feu inipfamente prz-

t fud

miantis, tumetiam ordine executionis,

OR

feu prout realiter in femetipfo exiftens,

ht

antecedit abfolutam exiítentiam praemii.

hntetio

Utl

Atquede hoc merito D. Thomas loqui-

tur , dum quzft. ult. de Verit.art, 6. affe-

U fv

hi

rit: quódfit impoffibile , ut priüs tempo-

xiítat

Dj

reante mcritmn,.abfc?lute pofitug, e

præ':

Vr

Pifputatio YV. Artic. 1f,

247

Cülldïgnm

premium. Econtrà meritum impetrati-

Tüi rcfm

vum , minüs ftridté fumptum, eft illud,

cujus abfoluta exiftentia quidem ordine

n

[

intentionis , feu in mente premtantis ,

tuimy

At

fecus autem ordine executionis, feu pro-

ut realiter in fe ipfo exiftens, antecedit

fOIUEOIium]z

mizuniusqg

abfolutam exiftentiam premii. Hoc con.

It

tingeret, fi Deus dependenter à fcientia

i rani

vifionis, quàcognofcit meritum Petridie

craítinà abfoluté futurum, eidé hodie con-

u

trii pres

ferretpramium talis meriti, Idipfum di-

m E

eendum de merito, quod folüm ordine

intentionis, non autem executionis, an-

Holim d

tecedit abfolutam exiftentiam przmii. Sic

) premianr

defactó,ante merita abfoluté previfa, pre-

rf dedg.

deftinatio ele&torum fa&a eft ad gloriam ,

Yacedtibo

ütcoronam, perilla merita obtinendam,

Cim at

uz realiter antecedunt abfolutam . exi-

ii

:

entiam przmii , üt Tract. I. Difp. IV, art.

nteions

dictum eft.

isind, t

Prznot. IIL, Quód principium meriti

233

Joyxati

Theologici aliud fit effe&ivum , aliud for-

li qui

male, féadignificativum. Principtum ef-

iplanettt

fectivum meriti fupernatutalis eftipfa vo-

y eectte

luntas creata , cum reliquis conftituti-

vl enio

vis potentiz proximz ad actum liberum

atim prib

füpernaturalem , quaenum. 198. expofita

]homss It

funt.

Principium formale meriti Theo-

rit at [

logici , ref^ectu pürz creaturz in moder-

ratia fanctificans ,

yyrilsti?

na p;ovidentia ; etg

!

o(iwwä.

4

per

f

!;

j

24$

Tratlatus Vt, de Incaruatione, :

per quam juftus eft formaliter ámicus, &

TM&- W' dj

Filius adoptivus Dei. Cüm etenim me-

viica ab

ritum, cxteris paribus, crefcat ex majo-

i andtfo

ri digaitate perfonz merentis : hujusmodi

fante , ü

autem dignitas fit ftatus gratiz, feu ami.

eíonalita

citix, & filiationis adoptivz; hinc meritü

fhtice nl

«dum &

jufti formaliter dignificatur per ipfam gra-

tiam fàndtificantem , & quidé folümillam,

pincipiur

quz non eft przmium talismeriti. Licét

irio hyy

enim peccator, eliciendo actum contri,

i qu, 0i

tionis perfe&z , mereatur de congruo

nio yy

gratiam fan&tificantem, quziilli infunditur

fiderantt

eodeminftanti reali, quo talem actum eli-

tiam, t

cit: nontameri hic aus dignificatur for-

quidammun

quadcani

maliterperipíam gratiam ; cüm hxc, quo-

ad primum fuum etffe, fit naturà pofterior

vt

merito. Econtrà, fi juftus

roinftanti ur-

4

tmint) tem

gentis pracepti eliciat a

um charitatis

ïlïabmspod

perfe&zs tunccalis actus formaliter di-

[j

gnificatur per illam gratiam fàn&ifican-

Jiol C

tem, quam priüs tempore ante talem.

At ne

aCtum habebat, Licétenim gratia fandti.

tim lyy

ficans , quoad realem füam exiftentiam,

ibf ton

confervetur per ipfüm a&tum Charitatis

EM

preceptumjuíto 5 quia omittendo talem

Vr

n

aQum graviter peccaret , ideóque etiam

KURTA

amitteret gratiam fanctificantem : non.

Thüm

tamen hec quoad- primum efle dependet

i

Ti

k

4b ipfo aCtu przce

pto. Homnia, par-

üdlte

m in.

tim in Trat, lL. de Gratie ,. pagti

(pi [mm

i

Trad.

n

/

Difputatio W Artic, 1.

245

nairm tij

Tra&. IV. de Virtutibus Theologicis. fufiüs ex-

ADY t

pofita babentur. Quod veró ifthíc degra-

m

tia fanQtificante, tanquam principio digni-

t

ficante , dictum : idipfum à fortiori de

b Irtie

perfonalitate Verbi Divini, prout hypo-

fa.

Ítaticé unita humanitati Chrifti , intelli-

UT

P[m

gendum eíl. . Nam hzc perfonalitas eft

U (

principium formale, àt quod , ipfa autem.

|

bmeri,

unio hypoftatica eft principium formale ,

0 um ts

&t quo, dignificans merita Chrifti. Hxc

tür de qy

unio hypoftatica ulteriüs dupliciter con-

villiinfung

fiderari

oteít , nempe, vel quoad fubftan-

ilemacumi

tiam ,

Á

uconceptum füum effentialeni ;

Brlfcanrf

quód nimirum abfoluté exiftat: vel folüm

um/rec qu

quoad circumfítantias , & conceptus fuos

Rripofter

accidentales , quód nempe exiftat tali de-

votilan t

terminato tempore, aut producatur rea-

hu danur

licer ab his

potiüs, quàm aliis caufis crea-

Aymaditer d

tis.

m G

Dico I Chriftum defa&ó non meruif- 134

qe at

€, quinimó nec quidem mereri potuiffe,

Vrl

unionem hypoftaticam quoad fübftan-

J cxiflemiä

tiam , feu conceptum effentiglem confi.

n ais

deratám , merito proprié tali , feu impe-

nitzndo t

trativo, pereandem unionem hypoftati-

Mu u

camformaliter dignificato. Ita cum D.

Thoma híc q. 2. art. 11. plerique Theo-

pntem «

d dFP :

logi. Prob.Re

pugnat , ut principiumfor-

maliter dignificativum alicujus meriti ,

s omnia, P

F'Pü

um )

tiam confideratugn; fit prz-

T

Agg()wad füub t

[

j

mium

1

ET -

qrattatus Vt, de Incarmatione,

mium ejusdé meriti proprié talis,feu impe-

fo ügho ]

trativi. Sed hocipfo Chriftus non po-

!.

qmm. Y*

'

tuit mereri unionem hypoftaticam quo-

j

a abfoht

ad fübftantiam merito aliquo impetra.

j quo a

tivo, pereandemunionem formaliter di-

irmaliter!

gnificato. Ergo. Min.patet. Maj.prob.

g. Ergo

iNam meritum impetrativum , proprie ta-

Conhtm

le , eft illud,

uod vel ordine intentio-

m Theol

nis fimul, & executionis, vel faltem or-

jc[ib mria

dine foltus executionis , in füa exiftentia

tivum , t

abfoluta precedit abfolutam exiftentiam,

dlibi auir

premii. Ergo. Antec. patetexnum. 232.

qum addudr,.'

Confeq. prob. Hocipío, quód meritum,

gt

d

ul

prout formaliter dignificatum perali

zïzï

principium , cujusmodi eft gratia fanctifie

audiatm, B

Cans, autunio hypoftatica ; quoad füan.

Df Chr

abfolutam exiftentiam debeat antegcd'e-

wl

dere abfolutam exiftentiam premii: eo

tletls,

ipfo etiam principium dignificativum me-

At

t at

riti ,

L]

uà tale, debet abfoluté antecede-

vt dmi

:

*e e€xti

entiam abíolutam premii. Sed

it, t à

hoc ipfo repugnat , ut principium iftud,

m Xurta

uoad fübftantiá , fit przmium talis meri-

o

& ; nam przmium , utpote pofterius me-

ttmali

rito impetrativo , non exiftit abfolutépro

Ti

illo figno, pro quo abfoluté exiftit meri-

)

H

tum. Ergo.

;Mw

35j

Confirm,

3

I. Meritum impetrativum ,

Üf

E

uhtale, eít caufa moralis effectiva fui

füieia

pramii, nondumgbf-olute exittentis

i

ilo

mfwmmx

IN

Difp. V, Art.If,

2fti

"uf

TU x

illo figno , pro quo abfoluté exiftit me.

ritum. Sed repugnat, ut unio hypofta-

'(?Mim (;1:.

tica abfoluté non exiftat pro illo figno ,

|

s

h ormdei

j

ro quo abfoluté exiftit meritum, prout

ormaliter dignificatum per hanc unio-

(tt, Nl

nem. Ergo.

U ht

Tdint i

Confirm. II. Nam ïu'kta receptum axio-

Yel ídes

ma Theologicum : Principium meriti non ca-

dit (ub meritum , proprié tale, feu impetra-

ia eia

tivum , üt D. Thomas art. cit. & fxpius

Y exiterz

alibi axioma iftud tanquam fundamen-

6rUD. 4 -

tum adducit, vi cujusneque Chriítus me.

)d mera

t

ii

reripotuit unionem hypoftaticam , neque

itia f

5

u'm'l

ulla creaturamereri poteftipfam gratiam,

auxiliantem. Ergo.

luozdfüam.

DicoIl. Chriftum potuiffe mereri unio- 536

: antecedt

nem hypoftaticam , quoad conceptus ac-

remit:

cidentales , feu circumftantias confidera-

tivum nt.

tam,meritoimpetrativo , & quidemfor-

"ll

; arltccede:

u

maliter dignificato per eandem unio-

nem , prout in fübítantia confideratam.

imi !

Ita cum SuarezDifp. X. Se&. 4. Ripalda,

talismeb.

Card. deLugo ,aliique. . Prob. Meritum,

Ylerius m

prout formaliter dignificatum per unio-

jbfoluttyt

nem hypoftaticam , 1n fübftantia confide-

yilüt mv

ratam., poteít abfoluté exiftere :'quin.

abfoluté exiftant predicata accidentalia,

emidt

aut circumftantiz ejusdem unionis, qux

efeiin

fcilicet ad dignificandum formaliter tale

meritumnon pertinent , nequead abfolu-

m'nentis j:

tam

-

h

252

"frallatus VI. de Incarnatione,

tam exiftentiam unionis effentialiter re.

if

quiruntur. Sed hocipfo. Ergo. Maj.

d circt

exinde patet :

uód fine illis predicatis,

yjs merit

aut circumítantiis , fine quibus abfoluté

Confirm

poteft exiftere hzec unio , etiam abfoluté

j mutua

offit exiftere meritum , prout formali-

iluam €

ter dignificandum per hanc eandem unio-

yemium.

nem. Min. prob. Hoc ipfo , quód meri-

wederet

tum , prout formaliter dignificatum per

fübftantia

fianc unionem, poílit abfoluté exiítere,

qrativum.

quin abfoluté exiftant hec przdicata ac-

Dio]T

cidentalia , aut circumftantie ejusdem,

anionan r

[

unionis :eo ipfo nulla eft repugnantia,

flantiamon

ut ifta cadant füb meritüm impetrativum,

vl ftm

prout formaliter dignificatum per hanc

wnfamilte

unionem. Ereo.

vt Con

457 , Confirm. l. Hxc eadem unio hypofta-

h Mertn

tica , quae defactó cum his determinatis

tl

eircumftantiis

uoad locum, tempus, &

Ti t

a&tionem productivam conjuncta eft: po-

wmintc]

terat fine his abfoluté exiftere. Ergo. Àn-

LLUN

tec. eft certum. Confeq. prob. Hoc ipfo,

nertum

quód hec eadem unio potuerit fine his

eircumítantiis, determinaté fumptis, ab-

mfximlkpra

ii

Áoluté exiftere , potuit etiam meritum,

fl

prout dignificatum formaliter per hanc

Mtine

unionem, absque his circumftantiis ab-

tj

foluté exiftere : adeóque potuitDeus de-

€ernereabíolutam exiftentiam hujus meri-

.em [] Atl

titnijs

has

ti:. quin eodem decrero. decerneret

e-

deiO, qm

"

- Dijpntatio V. Art, IL- ,

255

Ti

voircumftantias determinatas, Sed hocipfo.

2731

l '1? m

iftz circumftantiz poterant effe przmium

talis meriti impetrativi. Ergo.

qubu dj

Confirm. Il. Nam ifthic non. interce-

) cïiilw.g'.'!f

dit mutua quedam prioritas quoad ab-

o g

folutam exiftentiam inter meritum, &

X endenj.

remium : ficut econtrà talis prioritas in-

b, qiix

tercederet , .fi unio hypoftatica ,quoadj

Buf

fuübítantiam caderet füb meritum impe-

Juté ais

trativum.- Ergo.

predici

Dico III. Potuiffe : Chriftum mereri

tie Qd

238

unionem hypoftaticam , etiam quoad füb-

pugna

ftantiam confideratam , merito improprié

Detratinz

tali, feu compenfativo, per eandem unio-

p ptr la

nem formaliter dignificato. ltacum Sua-

rez cit. Coninck , Munieffa , aliíque,

p hl

Prob. Meritum compenfativum non eff

otertinatt

caufa moralis effectiva, fed folüm finalis -

tempis,l

premii, intuitu talis meriti anticipató à

(hael:pe

premiante collati. Ergo. Antec.conftat

o

ex num. 232. Confeq. prob. Hoc ipfo,

, Hoc lpr

quódmeritum compenfativum fit folüm.

"i fne b

cauí(a finalis preemii ; adeóque illud premi--

umpus;

antem nonmoveat , quiaeft , fed folüm , u£

y merur

fit: eoipfo ad decernendum abfoluté prz-

;

mium talis meriti füfficit præcggnita exi«

,nüantüï j

ftentia conditionata ipfius meriti , & qui-

mkDeusd

t:

dem füb conditione, qua purificatà me:

phujsté

ritum abfoluté erit.

Sed hujusmodi con«

;semcrfïd;

ditio, qua.purificatà meritum abfoluté

erit;

|

34

ïm&äuk Vl dg Incarnatione;

erit, poteft effe principium , aut effedti-

gt ml

vurn , aut formale ipfius meriti. Ergo.

ioriam )

239 Confirm. I, Meritum compenfativum,

gelliducis :

quà tale , quoad fuam exiftentiam abfolu-

ginceps?

tam fübfequitur abfolutam exiftentiam.

iendi Vi

promii , collati ex fine obtinendi meri-

nticipatà

tum. Sed hocipfo unio hypoftatica, quo-

yincip

ad fübftantiam coní(iderata, poterat effe

fimilicen.

remium meriti compenfativi , per ean-

Objick

dem unionem dignificati. Ergo.

Maj.

tionifict

atectexnum. 252. Min. prob. NamDeus

merituri

rzxlucente fcientià medià, qua previde-

wion

'át , füb conditione unionis hypoftaticg,

vb G

cxterisque principiis ad agendum requifi-

Qipn/ctnu

tis , merita Chriíti , conditionaté futura:

pmin/lmi I

poterat ab his meritis , tanquam à caufa

um gt

finali, moveriad purificandam conditio-

d hg.

nem , feuconferendam humanitati Chri-

aposeh

ftiunionem h

oftaticam , uthzc merita

abfoluté fint.

yä,

r

g0»

tb qu

wv

. Confirm. II. Meritum.compenfativum

at

eft obfequium , vi cujus folvitur benet-

n

[

cium , ex hoc fine anteà collatum ; utta-

lr

)i

A

|

le obfequium abfoluté fit. Sedhoc ipío

.*ïmis, !

principium meriti, quà tale , adeóque

um

etiam unio hypoftatica poteft cadere füb

Rl

meritüm compenfativum , per eandem.

i

CO

hi

unionem formaliter dignificatum. Ergo.

A n

- Confirm. III. Si erenim princepsinfal-

libili fcientià conditionatA cognofceret

Pt

bunc

if

i

n

Difputatio IY,. Art, ,

25

Wt quü

hunc militem relaturum de h'oftibus vi-

5

&oriam, fi eidem conferret dignitatem

m

belliducis ; tunc przlucepnte hac fcientiA

TU

La tdrz

princeps poffet hanc illi dareex fine ob-

tinendi vi&toriam, vi cujus compenfetur

D

anticipata collatio dignitatis, etíi hzcfit

holig,

principium dignificans victoriam. Ergo

i, od

fimiliter.

itivi, a

ObjiciesI. contraprimam. Principium 549

. Bo b

dignificativum meriti poteft cadere füb

tob, Nanl

meritum impetrativum. Ergo idipfürn de

qua proi

unione hypoítatica dicendum. Antec,

saypolat.

rob. Gratia fanctificans eft principium.

ndumreq

dignificativum meriti eliciti àjufto, etiam

Ynaté futurs

proinftanti urgentisprecepti. Sed hxe

um à caxí

eadem gratia cadit füb meritum talig

i conditio

a&üs. Ergo. Maj.eftcerta. Min.prob,

mitai r

Nam juftus eliciens actum Charitatispro

therc meti

inftanti B. qua urget przceptum, mere-

tur confervationem ejusdem gratie fan«

menfitivt

&ificantis, & quidem m

vinr bene

vo. Ergo.

(CritOPimpetra;?—x

hrum; vt

Confirm. Si juftus omitteret a&um;

Sedhoci!

Charitatis, pro inftanti urgentis precé«

[

p , adebt

pti : tunc privatio gratis

anctificantis ,

I ader d

uam pro inítanti antecedenti habuit, efz

p en C':

etpeena hujus omiffionis, Ergo, fi eliciat

amm. !

acum Charitatis pro inftanti urgentis

rinpo

precepti, cuncgratia confervata, dignifi-

cans talem

actum, eft pramium ejusdem,

v

tcognofczä&

acós,

Refp.

TraBatus Vt,. de Mcaratione.

j

p6

v p«

M

Refp. N. antec. Adprob. D. maj. Gra-

tia fan&tificans eftprincipium dignificati-

jp,prout

flenfume.

vum actüs Charitatis, eliciti àjufto pro

Adconf

inflanti urgentis precepti, prout talis

|

actus meretur dé condigno novum aug-

I

confen

decficat

mentum gratie fanctificantis. C. maj.

Proutfolüm meretur confervationem gra-

«tüs. Tr

tiz precedentis. N. maj. Et fic diftin&tá

ya,feupt

min. N.confeq. Ratio eít; quód actus

vnfeq, À

Charitatis, elicitus à jufto pro inftanti B.

Objci

urgentis przcepti, dignificetur quidem,

riti, Qu

formaliter à gratia priüs habita pro in-

tüm, 'm:.»?c

ftanti A. & per ipfum a&um Charitatis

p At

fu.

confervata pro inftanti B. prout talis actus

fidi ntici

meretur decondigno novum augmentum

ratiz fan&tificantis : non tamen digrifi-

alitrdpi

cetur à gratia antecedenter habita, pro-

g

utmereturconfervationem hujus ejusdem

i fudim

$

ratiz prgcedentis ; quia fcilicet gratia,

nl qua

Wt confervata pro in

anti B. eft naturà

Wibecati

ofterior a&tu Charitatis elicito pro eo-

tl

dem inftanti B, Quinimó talis aCtus, per

tigi C

YT

fe loquendo , non meretur coníervatio-

nem gratiz, fed folüm eít conditio , (ine

t i

uagratianon confervaretur pro eodem.

xbf

inftanti B. Nam ipíagratia, prout con-.

NS

fervata, non eft proprié loquendo prz-

i,

mium ejusdem actüs , ficuti privatio gra-

n

m

tix , pro eodeminftanti B, non effet pro-

(s )

Cha-

Qul

TR

Pgie pocna: fi juftus omittendo adtum

rita-

I

pifputatio V.. Art, Il

22

PhtDlmäi:'

ritatis peccaretgraviter pro eodeminftan.

lum dl L

ti B. prout in Tract.III. de Gratia fufius

oftenfüm eft.

l

:l;citi TM

U. ptnt d

Adconfirm. Tranf. antec. D. conf. Gra«

110 OR

tiaconfervata,dignificans talem actum. ,

ais (s

fpecificativé fumpta, eft przmium ejusdem

at

aCtüs. Tranf. confeq. Reduplicativé füm-

Lt fiedc

pta, feu prout dignificans talem actum. N.

j quià

confeq. Ratio patet ex modó dictis.

pro if

ObjiciesII. Principium effe&ivum me- 542

tür quig

riti, etiam quoadfübftantiam confidera-

tum, poteffcaderefüb ipfüm meritum im-

lita p

Charis

petrativum. Ergo etiam principium digni.

Ittalisadu

ficativum. Àntec. prob. Nam Chriftus de-

AUpmentum

fa&ó meritoimpetrativo, & quidem for-

tn digif-

maliter dignificato per ipfam unionem hy-

ib pto-

poftaticam, meruit Beatiífimz Virgini gra-

us cjsdem

tiam , feu dignitatem Maternitatis De1 , &

quidem quoad fubftantiam- confideratz.

t gnai

uoad fübftantiam.

eft naturi

Sed hax:c Maternitas,

confiderata,eft principtum effectivum me-

[o pro t*

ts

ritiipfius Chrifti. Ergo. Maj. fupponitur,

onfervatit

Min.

rob.

aternitas hec formaliter

confifüt in illa actione productiva, per

ylicio , füt

o eodtn.

uam Beatiffima Virgo, tanquam caufa ef-

ficiens inflrumentalis , produxitunionem

vout cotr

hypoftaticam, ex dictisart. precedenti.

gendo p*

0,

rivatioge

n efit p

Confirm, AGio produ&tivaunionis hy-

rju

qutaticæ poteft effe preemium meritiCh

l,

.558

Trattatus VI. de Incartnatione,

|

fti , prout dignificati per hanc unionem.

Adcont

Ergo idipfum de unione hyítoftatica di-

i Qu

D

cendum.

( Unt

ofis

Refp. D. antec.«Principium effectivum

42

idivaat

meriti, quoad fübftantiam confideratum ,

ihüivi me

& quidem füb eo conceptu, füb quo effen-

!fb merit

tialiter requiritur ad abfolutam exiften-

«do effen

tiam meriti , poteít cadere fub idem me-

m exitt

ritum. N. antec. Sub alio conceptu, fub

Objis

quo effentialiter non requiritur ad abfo-

bvooltai

lutam exiftentiam meriti. C. antec. & N.

at abfoltr

confeq. Ad prob, D. maj. Et hzcMater-

nl

nitas , quoad fübítantiam confíiderata, erat

niftgmt

principium effe&ivum, effentialiter re-

proh a

quifitum ad abíolutam exiftentiam meri-

7

1j fptnt

ti ipfius Chrifti. N. maj. Non erat prin-

K a

cipium effentialiter requifitum. C. maj.

lh

Et fic diftin&tàmin. N. confeq. Ratio hu-

:

cudnenta

jus eft ; quód Maternitas Deiparz fit qui-

t m

dem eatenüs principium aliquod effedi-

um o

vum , Ídque mediatum , meritorum Chri-

um N

fti, quatenüs eft principium effectivum.

Ti ndn

unionis hypoftatice , per quam Chriftus

i

formaliter conftituitur : non tamen fit

principium effentialiter requifitum ad ab-

Uitt dltn

Sitinis

folutam exiftentiam unionis hypoftaticz ,

áut ipfius Chrifti. Nam

oterat Chri-

Itrlg':;mh)m

) d

ftus independenter ab omnimatre exifte-

Tif m

)

re : ficut defattó Adamus fine matre ex-

Ut.

QÜ Cs

4j

Vsj

&hlu

L

Ad

lii

T

Difputatio IV. Art. 1I.

259

Aigi

Adconfirm. pariter D. antec. & N. con-

feg. Quia fcilicet neque actio produdi-

n

va unionis hypoftaticz , neque actio pro-

Vfl

ductiva alterius principii formalis , feu ef-

]

fe&ivi meritorum Chrifti , poteft cadere

fb

ütm a

füb meritum impetrativum, prout talis

a&io effentialiter requifïta e

fib i

tam exiítentiam meriti.

ft gd abfolu-

n d

" Objicies III. A&io produ&iva unionis 244

Itur al

ntec. )

hypoftatice , prout effentialiterrequifita

ad abfolutam exiftentiam Chrifti ,. pote-

hecMae

Jerata trt

ratcadere fub meritum , etiam prout di-

gnificatum per hanc unionem. Ergo. Ant,

Valiter r

prob. Nam Chriftus , feu humanitas Chri-

fam frer-

fti, hypoftaticéunita Verbo Divino, egit

t prne

defadto Patri eterno gratias pro collata

C mj,

fibi hypoftatica unione.

.

Sed hecgratia-

Ratio hi

rum a&tio erat meritum impetratiyum, íd-

r fitqi

que formaliter dignificatum per ipíam

x efede

unionem hypoftaticam. Ergo.

um Chte

Confirm. Nam poterat Chriftus mere-

fe(tivum.

ri de condigno unionem hypoftaticam

j Chrifos

alicui alteri humanitati : ita ut hzc vel

tamen. l

uniretur eidem Verbo, vel Patri, aut

tum d

Spiritui fan&to. Ergo etiam fibimetipfime-

oüaticæl

reripoterat hypoftaticam unionem.

st O

. Refp. D. antec. Poterat cadere fub me- 245

are ee

ritum impetrativumN. antec. Solummo-

dó compenfativum , aut folutorium. C.

1 d

.Dll

j

l

antec, & N. confeq.R A;l prob. C. maj.

lnl

b

260

Traclatus Vi.» de Incarnationt.

j nonfty

Min. Hec gratiarum actto erat meriturm

siniatt

impetrativum refpe&tu alterius praemii ,

hypothela

diflincti realiter ab ipfa unione, & actio-

g du

neillius produtiva , vel alterius princi-

am

vilitati .

ii,effentialiter non requifiti ad abfolut

mm aC

exiftentiam hujus gratiarum a&ionis. C.

tonnexa !

min. Refpe&u ipfius unionis , velalterius

ii, effentialiterrequifiti ad abfolu-

phia de r

princip

".

tam exi

ftentiam hujus gratiarum actionis.

Objct

N. min. & confeq.

Ratio diftinctionis

hypoffau'cz

eft; quód aliàs in eodemgenere, &linea

rium, at

daretur mutua prioritas quoad abfolutam

derc m

exiftentiam inter premium , & meritum.

ia t

impetrativum, proutex fundamento con-

fillatmt

clufionis patet. Hinc ulteriüs deducitur:

, dntz

quód illa gratiarum a&tio , qua Chriftus

Patri eterno gratias egit pro collata Bea-

Q nutet

t C

tifime Virgini dignitate Maternitatis :

ftm inr

noupotuerit effe meritü impetrativum,fed

tyr hi

folàüm compenfativum hujus Maternitatis;

uia fcilicet hecgratiarum actio effentia-

gotm

G p

liter przfüpponit ipfam Maternitatem ab-

foluté exiftentem:

Unde hzc Maternitas

Quf du

hn nf

folüm poterat cadere fub meritum aliud

Ui )

impetrativum, Ídque diftindtum realiter

lt

ab hac gratiarum a&tione , & quovis alio

a&u, effentialiter przfüpponente abfolu-

Un ufmi

tam exiftentiam Maternitatis,

E

Cf

Ad confirm. N. confeq. Difparitas eft:

U ia

quödt:.nio hypoftatica alterius bumanita-

Y

dnttn,

Dijputatio lV'.. Art, 1!;'

26r

D t

tis non fitprincipium meriti,eliciti ab hu-

lts

manitate Chrifti. Quódfi autem pro tali

ii (

hypothefi, in qua darentur.duo Chrifti,

Lt

autdux humanitates unite eidem perfo-

iiaddm

nalitati Verbi, fingantur mutuz gratia-

um ais (

rum actiones, aliàque merita reciprocé

Qs d

connexa : tunc de his, ficut. in Philofo-

Ut d

phia de mutua caufalitate, difcurrendum

Tarum d

c .

]

Objicies IV. co

htra fecundam. Si unio 34€

0 df

l

nere, du

hypoftatica, quoadconceptum fecunda-

rium , aut alias circumftantias poffet ca-

d ab(olt

& meritu.

dere füb meritum dignificatum per hanc

hmento qoe

ünionem: tunc idem de unione, quoad

y deducttut

fübftantiam confiderata, dicendum effet.

Ergo. Antec. prob. Nam unio hypoftati-

u Chritus

collata Bo

ca , prout exiftens in primo inftanti Con-

hrermitati

ceptionis Chrifti, potuiffet cadere fub me-

nivumfe

ritum impetrativum, à Chrifto elicitum.

tempore Paffionis , ídque dignificatum.,

fiernitat

tio effenti

pereandem unionem. Sed unio, prout

mitatem d

exiflens in primo inftanti Conceptionis

Chrifti, eftunio hypoftatica, quoad fub-

cMarernt

flantiam confiderata. Ergo.

erigum 3l

Confirm- Nam Chriftus defactó meruit

um reli

k ov5

de condigno, & quidem merito impetra-

tivo , omnia donagratiz, tum Angelis;

ynté al

tum hominibus, etiam ante actualem In-

carnationem collata; quianempe decre-

ï).ifpaïïwfï

tum intentivum, ídque abfolutum , & ef-

T WW;

3

ficae

-

265

Tradtatus VI, De Incarndtione,

ficax de ex1&ent1a Chrifti, üt Redempto-

diou (f

ris , fuitordine intentionis primum inter

fir, &

omniareliqua decretaDei. Ergo fimiliter.

hmcetlm

247 Refi

N.antec. Adprob.D.maj. Unio

viftensi

(lai

hypo

tica, prout exiftens in primo in-

t quox

ftanti Concepuoms Chrifi, reduplica-

muum m

tione cadente fupra folam . durationem,

is.

temporis, ordine contingente primam in-

d co

ter rehquas durationes. C. maj. Supra

aritas)

ipfam exiftentiam unionis,fimpliciter fum-

fï

l

a don

ptam , five prout præfcmdentem ab hac,

collati,!

aut 1119. duratione determinata. N. maj.

gnifcum

Camutin

Et fic diftin&á min. N. confeq. Ratio eft;

quódunio hypoftatica, prout conunoen-

Nf

ter exiftens n primo inftanti Conceptio-

vedit enl

nis,determinate fümpto, utpote de fein-

m farpro

dlfFerens, ut citiüs, aut tardius primaipfius

j

£

exiftentia inchoaretur: poffit cadere ful

ü U

meritum impetrativum,temporePaffionis

àmprm

elicitum, ídque dignificatum per hanc ean-

dn m

dem unionem : non . tamen umo,

uoa

[ntm

fübftantiam, poffit efle przzmium ralis me-

yot aíohy

riti. Namunionem in (übftantia effe pra-

ub wf

mium meriti, nihilaliud eft, quam unio-

mïa &t

nem, intüitu meriti abfolutä exiítentis,

itaexiftere: ut eadem, pronullaunquam

)mm.m

differentia vemporis , abfoluté exifteret:

fi meritum iftud nunquam abíoluté dare.

uh'h l'h

Vil

tur.

Cüm igitur impoffibile fit , ut meri-

tum diguificatum per hancunionem , pro

M abmäe P

s

ali-

Atl

263

j lls

Difjutatio V.. Artit, ,.

aliqua temporis differentia abfoluté exi-

hr

dua

ftat, & fimul nunquam abfoluté exiftat:

hincetiam impoffibilee(t, ut unio,prout

)b.D.maj,ï*i

tigg

exiftensin primo inftanti Conceptionis ,

fit, quoad fübítantiam confiderata, pra-

I, tb

m ais

mium meriti exiftentis tempore Paffio-

nis.

tntt r

Ad confirm. C. antec. N. confeq. Di-

C mj

fparitas patet ex dictis; quód fcilicet per

ii

illa dona , tum Angelis, tum hominibus

tem ab

collata , metitum Chrifti non fuerit di-

u N

gnificatum ; fecüs autem

x tht

camunionem.

per hypoüati-

LCODEIES

Objicies V. Unio hypoftatica , prout

Concapto

4$

realiter exiftens per decretum executi-

te defein-

vum , feu

roductivumipfius unionis , pro

inzipfs

À

primo in

anti Conceptionis A. poterat

cudere fb

effe praemium meriti,à Chrifto elicitiin,

rePaffions

eodem primo inftanti Conceptionis A. &

t hancem

quidem prout dignificati per hanc unio-

Yio, quoz

nem: fi nempe confideretur meritum ,

m tallsme :

prout abíoluté exiftens in fcientia vifio-

tidfepro

nis Dei , vi folius decreti intentivi. Sed

um unio

hóc ipfo etiam unio, quoad fübftantiam

confiderata , poteft effe przemium merit?

ylaunqu

impetrativi, per hanc unionem dignifica-

dentet

ti- Ergo. Min. prob. Liceét defactó qui-

(oluct t

vis Beatus decreto intentivo , ante meri-

(ic, u

taabfolute previfa, predeftinatus fit effi-

jonda, /

Caciter , &abíolutéadgloriam, ütcoro-

l

K 4

nam;.

/4

b

264

TratiatusVIL. de Incarnatione.

(hyifi,

tam; adeóque vi hujus decreti intentivi ,

tum merita, tumgloria, àt corona, abfo-

Per h:mcün

luté exiftant in mente Dei per fcientiam.

Adcont

vifionis: nihilominüs ipfa gloria , prout

1hu')'-15m06]

deinde per decretum executivum collata,

igioad M

etiam quoad fübítantiam confiderata, eít

| jmpetratr

premium meritorumBeati. Érgo fimili-

[i ; Pïom

ter.

foc atgi

Confirm. Saltem unio, prout aliunde

]li , qu

u M

abfoluté exiftens , poteftà Deo fimul de-

cerni, tanquam praemium meriti dignifica-

tl

vel i

ti perhancunionem, ut eadem titulo du-

plicirealiter exiftat. Ergo.

dam, Mïf

fmntin, d

249 Refp. Tranf. maj. N. min. Ad prob. N.

«onfeq. Difparitaseft ; quód ipfagloria,

w

proucabfoluté exiftens, non fit principium

yft quad

aliquod effentialiter requifitum ad abfolu-

st p

tam exiftentiam meriti , quo Beatus ob-

(bics V

tiuet gloriam , üt coronam. . Nam abfo-

pt, t d

lute poffunt dari merita condignagloriz,

ag

quin unquam detur abfoluté gloria: pro-

n

ut patet in juftis illis, qui poft merita in

tuply

hm m

ftatu gratiz fanctificantis pofita, finaliter

non perfeverant, ideóque eternüm da-

Wib ]

mnantur.

Econtrà unio hypoftatica eft

tittfn

principium effentialiter requifitum ad me-

Ohllgä?nc

zita, prout dignificataper hanc unionem;

V

"

adeóque repugnat, ut eadem quoad füb-

fras j

d

ftantiam cadat füb meritum impetrativum

ftdtj

- Chri«

W

ü

|

D

P

26$

bifpitatio . Artic, .

lecretiinmgl

lm

Chrifti, idque formaliter dignificatum.

er hancunionem.

Xintlie

Adconfirm. N. confeq. Nam decretum

P 1 g!ofill n

hujusmodi non füfficeret, ut ipfa unio ,

1ecuavumc3;,

uoad fubftantiam , fit prezmium meriti

1 nl

impetrativi, perhanc unionem dignifica.

ti, prout fupri di&um eft. Caterüm.

m Inü

hoc argumento efficaciàs impugnantur

prout d)

illi, qui in Tra&. de Deo admittunt:

Deo fmis

uód Beatus decreto disjunctivo abfolu-

I

eritidigio

té przdeftinatus adgloriam , üt coronam,

Jem tituloà

vel fine meritis, vel per merita obtinen-

dam , poffit mereri gloriam quoad fub-

Adproh.Y

ftantiam , & tamen 1ifthíc negant: quód

Taghti,

unio , per decretum executivum collata,

princpium

poffit quoad fubftantiam effe pramium.

nad ablol-

meriti dignificati per hanc ünionem.

Jeatus ob.

Objicies VI. contra tertiam. Repu- »f6

Nam abf

nat , ut abfoluté conferatur przmium,

lgnagloriæ,

ántéquàm meritum vel in fe, vel in men-

loria: pre

te praemiantis abfoluté exiftat. Sed hoc

imerita 1

ipfo unio hypoftatica nequit cadere fub

meritum compenfativum Chrifti. Ergo.

3, fnalite

emüm d

Maj. prob. Nam przmium, quà tale ,

debet conferri propter meritum , five ex

oftatica

itum adr

obligatione quadam, fundata in jure a&ti-

vo alterius, vi cujus abfoluté eft dignus

cuniontt

quogd u

premio, .Sed antequàm meritum in fe-

metipfo ; vel in mente premiantis abío-

n

eftabfoluté dignus

lütfä exiftat , alter non

$

pra-

4

266

D

TralfatusYL, de Iricoma,tione.

| j d Pm

premio. Ergo. Maj. prob. Si etenim.

donumaliquod nonconferatur ex obliga-

;jnürum M

tione predi&ta , tunceo ipfo illud donum

( g

s hoc n

eft meré gratuitum, adeóque reipsánon,

eít przmtum. Ergo.

iuia alt

! (j Intet

Confirm. Repugnat, ut ex juftitia vin-

dicativainfligatur alteri poena , antequàm

|rdition

illius culpa abfoluté exiítat. Ergo fimili.

t pecu

ter.

ye Cont?a

251

Refp. D. maj. Repugnat, ut abfoluté

hanc folt

conferatur przmium, titulo debiti, aut

compeu

Àderi

obligationis, fundatzin jure aCtivo alte-

rius , priusquàm meritum vel in femet-

quid p

geultctd

ipfo, vel in mente przmiantis abfoluté

exiftat. C. maj. Titulo anticipationis ,

as

fubjectivé quidem gratuite , objective ca-

y, cpuna

men onerofr, vi cujus induitur in altero

n 1

obligatio compenfandi przmium. N. maj.

um me

n6 prs

Et ficdiftinctà min. N. confeq. Ad prob.

V

D. maj. Premium,quàtale, in fenfu firi-

&o fümptum, five quod formaliter remu-

(sl

12 um

neratorium eft. C. maj. In fenfü lato fum-

ptum, feu quod per merita folvendum, &

tz: d

compenfandum eft, IN..maj. & concefsá

ET T

min. N. confeq. Ratio hujus eft ; uódin.

mv a

merente quidem non deturjus activum.

1

exigendi abfoluté premium,;antequàm ab-

tim

foluté ponatmeritum, ideóque donum ab-

lii

foluté anticipatum : non :»poffit effe prz-

mlllm, | l

mium ftridté tale: poteft nihilominus il-

Wt

lu

i

j

'

Difputatio WV, Art.1l.

267

mh; j

lud effe premium in fenfü latiori , quando

Rif

nimirum confertur per voluntatem fübje.

iil

&ivé gratuitam, & objectivé onerofam,

E

At

ex hoc fine: ut illud per merita, feu ob-

fequia alterius folvatur, & compenfetur.

TM

Sic interdum in contractu emptionis, &

n r

venditionis pro mercibus nondum tradi-

t n

tis pecunia folvitur, ideóque à mercato-

l

re contrahitur obligatio , anticipatam.

TI'

hanc folutionem per merces ipfas pofteà

lo debii

compenfandi.

e Jdvo d

Ad confirm. N. confeq. Difparitas eft ;

vel in f

quód poenam infligens, five mulctam exi-

tis abflit

gens fit creditor: reus autem fit debitor

tipation,

pone,five mulcz.

Hinc in reo datur

hedivct-

jus, ne puniatur, feu exigatur debitum :

t inaltero

priusquàm illud abfoluté contraxerit.

Econtràin merente non datur jus, ne pre-

n N.mij,

L

toh

mietur: priusquàm abfoluté meritum po-

nfen

;

r

nat.

literremi

Objicies ultimó. Etíi dari poffit meri-

515

u lato füm

tum. compenfativum premii anticipató

vendum,

collati: adhuc repugnat, ut unio hypo-

i concedi

ftatica, quz eft principium dignificativum

meriti, cadat füb meritum compenfati-

s aQVUT.

vum. Ergo. Antec.prob. Przmium de-

bet effe donum aliquod diftin&tum à me-

requam

: donum?

rito; eó quód aliàs potens mereri prz-

mium, & reipfà merens, neutiquam dif-

i die

p

lo

j

ferret à potente mereri pramium, & non

j

m;-

268

Yrallatus VI. de Yncarnatioue,

|

merente.

Sed unio h

poftfatica non effet

, nulte

4

donum aliquod diítin

um à merito, pro-

one fit *

ut dignificato per hanc eandem unionem,

um hujUS

Ergo.

| Àdool

Confir

m. Näm* aliis: dicendum effet «

!D uni

uód defactó humanitas Chrifti fibi me-

u

uerit unionem hypoftaticá merito com-

il hum

penfativo. Sedhecfequela, utpote con-

wnionen:

trariaSanctorumPatrum authoritati,prz-

ul H

fertim D.Auguftini, admitti nequit. Ergo.

thoritat

253 Refp. N.antec. Ád prob. D. maj. Prz-

vis t

- mium debet effe adequate diftin&tum &

! m

merito.N.maj. Saltem inadequate,C.maj.

ptratYy

Etfic diftin&à min, N, confeq.

Ratio eft ;

nij hgt

quód merita Chriíti fint a

s liberi fu-

Conlal

pernaturales , elicitiab humanitate Chri-

qeaeits|

íti , qui actus entitativé fümpti, ab ipía

uml

unione hypoflatica realiter adxquaté:

irtun m

prout veró per eandem di

ia fom

gnificati, reali-

uinimó

ter inadequaté diftinguuntur,

ganjundj

unio hypoftatica, folüm entitativé fum-

& f

ta, eftdonum collatum humanitati Chri-

Wa

li: neque meritum conftituit formaliter

slpiian

in effemeriti, fed folim in effe meriti con-

Mbnimy

digni, feu per unionem dignificati : ipfa

talyrt

autem folutio ; feu compen(àtio hujus

t qu

doni formaliter confiftitin actu,quoChri-

equium per

lts

ftus zterno Patri przftat obf

m

ipfam unionem dignificatum,

j

inc 1gi-

qüijg

tur abunde patet : quód urio hypoftati-

2

R lgl

n

269

Difputatio F. Art,il.

Ti

ca nullatenüs füb eadem, fed diverfa ra-

ni mtrïïc;,

m U

tione fit premium , & confticuat meri-

tum hujus premii compenfativum.

Ad confirm. N,fequelam. Licét enim

tnii

Deus unionem hypoítaticam humanitati

lsv Chl'l[b .j-:

Chrifti conferre potuerit ex hoc fine, ut

L r

ipfa humanitas per merita compenfet

I i

unionem: non tamen defa&tó eam fic con-

Ahortam

tulit. Hujus ratio alia przter folam au-

1 nenut

thoritatem SS.PP. affignari nequit,quam-

Dj h

vis reipsáà D, Auguftinus, de Predeflinat. Satr«

? diftinds

élorum, cap. 15 . & alibi, defolo merito im-

iquatt C

etrativo,non autem compenfativo,unio-

, Mtoti

nisloquatur. Ex dictis

us [ieril

ConftatI, Quód Chriítus defactó ne- 254

niate Chri

ue meritus fit, neque mereri potuerit

yi, ib iph

unionem hypoftaticam, in fübftantia con-

ad'æquatä:

l

fideratam, merito impetrativo, per ipfam

nti, rel

unionem formaliter dignificato.

Nam.

ii

principium dignificativum meriti non po-

ttive fu

teít quoad fübftantiam cadere füb meri-

nitzti r

tum impetrativum, prout à tali princi-

tfomait

piodignificatum. . Ratio hujus eft:;

uód

:meriticpn-

meritum impetrativum vel in fe, v

&

fal-

fcad :

tem in mente premiantis abfoluté debeat

nfatio ht

exiftere, antequàm abíoluté exiftat przc-

a gt

mium: utpote przmiantem movens ad

K

um

conferendum przmium ex hoc motivos

BU

Ó

uia abfoluté exiftit meritum. — Càmigi-

&ur folm illud poffit effe prxmium qu:æ

] hypoüäï

)

a7o

Trallatus VI,. de Icarnatione,

a ent

ad fuübftantiam alicujus meriti impetra-

limeria

tivi, fine quo, abfoluté exiftente, poteft

abfoluté exiftere tale meritum :

repu-

jrra fül p

ij neutiq

gnet autem, ut exiftat abfoluté meritum,

Conltat

prout formaliter dignificatum per unio-

nem hypoftaticam , quin abfoluté exiftat

sv wl

od cira

unio: hinc etiamrepugnat, ut unio hypo-

ftatica quoad fübftantiam cadat füb meri-

mbimpet

at pl

tum impetrativum, prout formaliter di-

gnificatum per hanc eandem unionem.

um M

tione, j

Hincidipfüm pariformiter de gratia fan-

&ificante, prout hxc eftprinc

1pium for-

feativunimd

d

unftmta d

male dignificativum meriti, àjufto eliciti:

uinimó etiam de quovis principio effe-

tegufa d

attmimyt

ivo , tum phyfico, tum morali , prout

hoc ad abfolutam exiftentiam alicujus me-

- mptrtadim

ETE

1

riti effentialiter prefüpponitur, dicendum

n eudenti

eft. Unde humanitas. Chrifti non pote-

rat fibimerito aliquo impetrativo mereri

^ r

füam exiftentiam realem quoad fübftan-

rhsmerto

tiam: nequepoterat per gratiarum actio-

w mf

nem de collata Beatiffime Virgini Mater-

Yontm

nitate impetrative mereri hanc eandem.

m

Maternitatem ;

uia fcilicet omne meri-

Nb lts

tum Chrifti, abfoluté exiftens,effentialiter

iagmi;fl i

r

&fupponit exiftentiam abfolutam ipfius

T

h

umanitatisChrifti, in fübftantia confide-

&i

l

n

!

ratam : & pariformiter gratiarum actio

Prübibes

de abfoluté collata B. Virgini Maternita-

RUT

te Chrii effentialiter prafüpponit abfo

:

ii

u

Min,

Di[putafia IV, Artic. 1l

27

r

t

n

N

lutam exiftentiam Matris.

Quare hujus-

al

ii

S*l

modi merita folüm poffunt effe compen-

lt

!

M

fativafüi principileffentialiter prerequi-

Db n

fiti: neutiquam veró impetrativa.

AU rv

. - Conftat II. Quód Chriftus potuerit 2f5

hss

mereri unionem hypoftaticam , folüm.

buttti,

quoad circumftantiss confideratam , me-

ehtlios

rito impetrativo , eóque formaliter digni-

formáti.

ficato per unionem,in fübftantia confide-

o Unitos

ratam.

Namunio hypoftatica füb eara-

egnai /

tione , füb qua non eft principium digni-

Yapiumf

(j

ficativum meriti, neque quoad has cir-

;

elit

cumftantias determinatas effentialiter eft

ifto

Vanio df

requifita ad meritum: poteft cadere füb

l, rout

mericum impetrativum , idque dignifica-

[cujsm-

tum per eandem unionem; quiatuncnul-

la fequitur mutua prioritas quoad abío-

icendm

non pote-

lutam exiftentiam in eodem genere, ae

vo mertt

linea , inter meritum , & przmium. Hinc

Q fübfta-

Chriftus merito impetrativo, per eandem

rüm adie

unionem dignificato , tempore Paffionis

Otuit mereriunionem h

;iniMatCï'

h

poftaticam,pro-

ut collatam in primo in

1

anti Conceptio-

peaden.

mnemetr

nis , reduplicatione fcilicet, non appele

lante füpra abfolutam exiftentiam unio-

fencialtt

utam lp lui!

nis , przecisé fecundüm fe confideratam s

fed folüm fupra exiftentiam , prout cum.

t conit

anm &

primo inftanti A. contingenter conjun-

&am ; cüm abfoluteé potuerit exiftere unio

Marernt

absqus iaftanti A. Raude autem ulterior

;

Pponitalï:

LI

e

»

L

)

272.

Tratlatus VI. de Incarnatione,

;enfativum

u

ód unio, prout dignificans meri-

s

, fed fol

o

hrifti tempore Paffionis , non im-

nicipato

ortet formaliter inftans Conceptionis A.

afoluct fit

nec ipfe actus meritorius, prout ifthíc

fupponitur, tempore Paffionis elicitus,

o col]at

z premi

attingat intrinfecé,canquam objectum,pri.

mum inftans Conceptionis A. neque vi-

quamfui[fe

nunquam (

ciffim actus aliquis meritorius, à Chrifto

exe fcie

elicitus, pro primo inítanti Conceptio-

üum hu

nis A. refpiciat exiftentiam ejusdem unio-

drt aQl

nis pro tempore Paffionis , rtanquam fuum

rzemium.

Sic etenimnon dabitur mu-

tonditio

titati nj

tua caufalitas effectiva inter meritum , &

effentit

przmium, neque mutua prioritas in €o-

BU

dem , fed folüm in diverfo genere. Licét

v um

enim unio, prout exiftens in primo inftan-

ii b

ti Conceptionis A. fit prior ordine execu-

tvf

tionis , feu durationis realis : quàm pro-

t quid

ut realiter exiftens tempore Paffionis, po-

widfol

teft nihilominus hzc unio, prout exiftens

abfoluté in menteDei, pro tempore Paffio.

se rf

"etle

nis effe prior ordine intentionis feipsà,

ERY

prout exift

;

tionis..

ente in primo inftanti Concef

hUi

T

T

256

Conftat III. Quód Chriftus potuerit

Itisz i

T r l

mereri unionem hypoftaticam , non fo-

làm quoad circumftantias , fed eciam in.

Vrl

MM

fubftantia confideratam , merito com-

penfativo, feufolutorio,per eandem unio-

fs

nem digaificato,

Nam mgrium com-

pen:

Ü

M.

Difputatio 1V. Art. l1.

273

Ylitayy

penfativum non eft caufà moralis effe&i-

O0b ts

va , fed folüm finalis fui premii , utpote

At

n

anticipató collati ex hocfine ; ut meritum

» prcd

abfoluté fit, & per illud przmium antici-

[ i

pató collatum compenfetur , ita quidem :

ut przmium iftud abfoluté collatum nun-

urend

A m

quam fuiffet , fi merita fübfequa abfolut&

Ts d

nunquam exifterent.

Hinc Deus przlu-

t C

cente fcientià medià, qua przvidir me-

ritum humanitatis Chrifti, cujusmodi

ena

Anquam h

erat aCtus obedientiz de fübeunda morte,

dübir z

conditionateé futurum , fi daretur huma.

meriund

nitati unio hypoftatica, aliáque principia

yitas

effentialiter requifita: potuit decernere

nere, Lic

abfolutam exiftentiam illius ex hoc fines

ut hzc eadem unio , per fubfequum actum

dmoiníat.

dineexect.

obedientiz , ab ipfa unione dignificatum,

li

compenfaretur. Exquoipío ulteriàis de-

m pro-

:

[onls pO*

ducitur : quód unio eatenuüs fit premium

meriti,abfoluté exiftentis , quatenüs hu-

t oxltens

orePalo.

manitas Chriíti per actum obedientiz, ab-

foluté exiftentem,fe reddit abfoluté di-

mis [Cllþsa)

n Cone

gnam hacunione; cüm per eundem actum,

proutfolüm conditionaté exiftentem,non-

dum fuerit abfoluté digna, ut eidem ab-

b ?Omeä

foluté daretur unio.

Qus autem ifthíc

m, m [f

ülteriüs contra libertatem meriti com-

Cd e['l'.lm L

penfativi opponi poffunt: eó quódunio

o

itum:

dctqr ; Ut daþa non effet , fi talemer

e,andemuük

*

Corne»

i ä

aA

Traclatus VI, de Incarnatione,

conditionatum non fuiffet :»: folvenda re-

| p N

ftant ex illis, que de fcientia media re-

lm itren

flexa in Tra&. I. de peo, Difp. II. arc. 7. fu-

a n

fiüs expofita continentur.

at

UET

ARTICULUS IIl.

mgï: gmfh

Dd fESU

4n Patres antiqui meruerint -

hi v

m

Incarnationem ?

nints n

Proni

renotandumI. Quód Chriftus, in mo-

,2.;71)

derna Divinorum Decretorum provi-

tie, fU

don,, ttr

dentia przdefinitus fit, tanquam caput

fs, lu

morale totius humani generis : non ta-

men eo fnodo, quo Ádamus erat caput

l (un

morale totius fuz pofteritatis. Nam vo-

tbl

luntas noftra fic erat transfufa in volun-

x Vi

tatem Adami, ut illius peccatum effet

m

moraliter noftrum: non autem fic trans-

d m

fufa in voluntatem Chriífti, ut ejus meri-

iïiü Cü PTiHC.

tum quoque fieret moraliter noftrum..

D k

tntuy

Hinc peccatum Adami eft caufa formalis

totius culpz originalis , in qua culpa o-

Wt

mnes nafcimur : econtrà meritum Chrifti

p U

w

eít cauía effieiens moralis totius gratiz ,

ts

per quam juftificamur. Atquein hoc fen-

. ( Uiäiünig

fu intelligenda eft illa.comparatio, quam

ïg, m(!dine

Apoftolus inter Adami delictum, & Chri-

flà meritum inítituit, ad Rom. V. 12. &

UM

. feqq.

t

Wi

Difputatio lV, Artic.1ll,

275

thtl

feqq. Per um bominem peccatum in bunc mun-

T t

Dl

dum intravit , C per peccatum imors : Q ita in

omnes bomines mors pertranfüt , in quo omnes pec-

caverunt,

Sed non, ficut. delidum, ita e» donum.

Si euim. unius delido multi mortui. funt s. imultà

JSu

J

magis gratia Dei , é donum, in gratia unius bo-

wimis JESU Chriffi .in pluves abundavit. — Wgitur,

11]

ficut per. unius delidum in. omnes bomines in con-

Ti

demnarionem :-fié per unius juflitiam in omnes ho«

mines in juflificatiouem.

hris n

Prenot. Il Quód proinde omnia gra- 258

torumpi

*

tiz, tum auxiliantis, tum fanCtificantis

dona, ex meritis Chrifti abfoluté previ-

iquam o

j2 nonta

fis, fuerint à Deo Patribus antiquis col-

lata.

Quamvis etenim fuerit poffibilis

: at Ciptt

, Namvo

ordo fupernaturalis gratize, absque Incar-

i[n volu

natione Verbi Divini, feu exiftentia Chri-

atm ef

fti, proutDifp. 2. num. 118. dictum eft:

attamen in moderna providentia Incar-

n rans

tejs mett

natio eft principium gratiarum omnium,

quas Deus generi humano contulit;etiam

of

fi formal

ante adventum Chrifli, prout fu(iüs Di-

fput. . art. 4. exponetur. - Ex his itaqué

uolpt?

Itum

j

patet: quód Pàtrum antiquorum merita

quidem priora fuerint tempore, five or-

dus grat

einhoch

dine durationis: pofteriora tamen natu-

rà, five ordine caufalitatis, Incarnatione

nb o

erbi Divini; quia fcilicet omnem ad fua

merita elicienda gratiam ex meritis Chri-

m V

"

n

€ hoc etiam de illis

i acceperunt, Atgu

2

a

-

W

ay6

TrallatusVI, de Incarnationt,

gt

a&tibus meritoriis intelligendum,

quibus

venturum Meffiam credebant, fperabant,

i [ül'þema1

& defiderabant: üt Patriarcha Jacob Ge-

Dicol. |

nef. XLIX. 10. Non auferetur Sceptrum de 7u..

ii fecl

i, d

da , « Dux de femore ejus , donec veniat, qui mit-

gendus eft , & ip[e erit expectatio gentium, — Re-

amationt

|

l congrü

gius vatesPíalm. CXXXI. 10. Propter Da-

tífimo uf

vid (ervum tuum , non. avertas faciem. cbrifli tui,

ProphetaEvangelicus Ifai.XVI. 1. Emitte

(2, at

N

agnum Domine, Dominatorem terra,

fümque (

259 Prexnot.III. Quód Parres antiqui, fpe-

umv

&atis legibus modernz providentiz, non

,gitioxl

potuerint ullatenüs mereri Incarnatio-

urnati

ia

nem,in fubftantia confideratam; quia fci-

licet ifta eft primum omnis gratiz illis

vnd

weolus n

collatx principium, üt num. przcedente

di&um eft. Átque ideo D. Thom. hicq.

gl

2.art.XI. Gratia non potefl. cadere [ub merito 5

j o

quia eft. principium merendi.

Unude smultà mints

m diqei

Incarnatio cadit fub merito ; quia e[t principium gra-

j polilara

tie, fecundüm illud Joan.1. Gratia,d veritas per

tBinins

&tl

fESUM Chriflum facta eft. Unde folummo-

dó inquirendum reftat. Primó: AnPa-

frinplune

tres antiqui de potentia abfoluta, five fe-

icos,

clufis legibus modernz providentiz, po-

Mogyrenn

tuiffent de condigno mereri Incarnatio-

Val

nem Verbi, feu adventum Chrifti? Se-

MT

cundó : an fpectatis legibus modernz pro-

d (

ri.n

videnciæ, faltera de congrue merue

C

;

menlt() gmæ'

hii repog

[

Mi

pifputatio lV, Artic, m; :

277

:ndum,ïg»d

circumftantias Incarnationis, nempe quo-

Dt i

ad ftirpem, locum, & tempus ejusdem?

d jj

Dicol. Non potuiffe Patres antiquos,

260

mj

etiam feclufis legibus modernz providen-

( W g,

tiz, de condigno mereri fübítantiam In-

T. 32

carnationis, etfi hanc potuerint mereri

301 )7

de congruo: fimeritum iítud in fenfula-

Ita cumD.Thom.híc

irim ci

tiffimo ufürpetur.

VT L

q.2. art.x1. SuarezDifp.1o, Sedt.6.alio-

,

|

I

Prob.

IN

rümque communis fententia.

antiqu

f

W

uamvis etenim juftus , prelucente co-

ln

gnitione füpernaturali de poffibilitate In-

Incmate

earnationis , ejusdémque neceffitate ad

y quil

reparandum genus humanum per viam.

yiti 1lls

condignz fatisfaCtionis , poffit eandem

racedente

precibus ardentiffimis petere, aut etiam

om.hicq,

per fingulares virtutum actus ad recipien.

dam unionem hypoftaticam fe difpone-

fibmrits

ib ii

16 5 adeóque in hocfíeníu mereri de con-

yip g

gruo fübftantiam Incarnationis : repugnat

TUrT d

nihilominüs, ut pura creatura, quamvis

infinité fanCta, fibi,aut alteri mereatur de

(olumro-

j A

condigno hancunionem,in fübftantia con-

fideratam. Ergo. Antec. prob. Nam me-

ivl

lenie

ritapurzcreature , quamvisinfinité fan-

&z , de condigno przmiari poffunt dono

Íncarmat

yiti? *

aliquo inferioris ordinis , quàm fit unio

hypoftatica,

fcilicet correfpondente aug-

gemp

Sed

mento gratic, acglorie cxleftis.

Q mü'"«;

me-

hqcipfo repugnat, ut pura creatura

rea-

278

Tratlatus V1, de lhwmtiane.

|

reatur decondigno fibi , aut alteri unio-

Pico Il

nem hypoftaticam, quoad fübftantiam. Er-

Id w

o. Maj. prob. Nam beatitdo formalis eft

« de

in linea excellentiz, five dignitatis, do-

ais ]

num aliquod inferius unione hypoftaticá.

d Pro

«

Ergo.

Jruetur

261

Confirm. I. Auth

oritaie D. Thomz

|

hntiam

art.cit. fic concludentis : Neque opera ctujus.

lntec. p

cunque hominis potuerunt effe meritoria tmionis bypo-

fitiam

flatica de condigno 5 quia opera meritoria bominis

num, 6

proprié ordinantur ad beatitudinem, que e[t. virtutis

m, én

Unio

pramitum , c confiflit in plena Dei fruitione,

Mdicuti

autem lncarnationis , eum fit im effe per[onali ,

^ gttr m

tran(cendit unionem beata mentis ad Deam , quae e

CXX

gper adum fruendi, c ideo nonpote[l cadere fub tne-

vitum,

tf

iistu

"Confirm. II. Nam per unionem hypd-

AMeni lu

ftaticam humanitas elevatur ad eum ra-

ietin ld

dum dignitatis , ut przftare poffit condi-

Bs v

gnam fatisfadiionem ad redimendum ge-

i, qi

nus humanum. Sedhoc ipfo eademnon

M

poteít cadere füb meritum condignum pu-

g r

recreaturz. Ergo. Maj.patet. Min. ite-

m

rató prob. authoritate D. Thommz art.

DX u

cit. fic argumentantis: Incarmatio chri[li efl

feformativa totius natura bumana , C ideo nonca-

MM,

dit (nbineritum alicujus bominis fingularis. — Huic

h

n fity

do&rinz adjungenda funt illa , qux Difp.

(

II. art. 4. de neceffitate Incarnationis ad

GDI

n

reparandum genus humanum dicta funt.

Di-

Q [ttg

——

MM

279

Diputatio, W. Artic, l1l

ul

Ut

Dico II. Nonfolümpotuiffe, fed etiam 56

defactó antiquos Patres meruiffe, íàl-

tb fini

p i.

tem de congruo,circumftantias Incarna-

tionis.

Itacum D. Thoma cit. commu-

n ia

nis. Prob. Nam defactó Patres antiqui

merueruntIncarnationem, quoad circum-

ite m

ftantiam ftirpis, loci, ac temporis. Ergo.

Natgay

Antec. prob. Et inprimis quoad circum-

wmme?»

ftantiam ftirpis ; nam Deus ad Abraha-

QT

mum. Genef. XXII. tr6. Quia fecifli. banc

uf

zem , C non peperci[li filio tuo unigenito propter me z

^titin, V

benedicam tibi , & benedicentur in. (eminetuo omues

d p

gentes terra 5. quia obedivifli vocimea.. Et Pfalm.

t quac

CXXXI.xi. furavit bominus David veritatem,

rf m

e» non fruffrabitur eam : de frudu ventris tui ponam

fuper fedemm. tuam.

luc producam cornu David ,

nemyp

paravi lucernam chrifla. 1eo.. Quoad circum-

Jeum gra

ftantiam loci Mich. V. 2. Er tu Bethlebem

ff condi

Ephrata, pavvulus es in snillibus Juda : ex te mihi

endum Qe

egredierur , qui fit dominator inlfrael, v egveffus

eudemnor

Denique

ejus ab. initio , à diebus aternitatis

firmur p

uoad circumftantiá temporis Ifa. XLV.

t Min. f&

9. Rorate celi. defuper , . & nubes pluant juftum.,

horng at

Dan.IX. 24. Septuaginta hebdomades abbre-

uio il

viate funt [uper populum tuum , & fuper urbem

gim

fanttam tuam , ut confummetur pmvarimn'q, &

uaris

finem accipiat peccatum ,. r ungatur Sancius S4h-

d

üorum, Ergo.

Confirm. authoritate D. Thomz art. ,«

mauonh*

3

m dl&!rw

nai

cxt fic docentis: Ex congruo meruerunt '(a

Pa-

4

290

Tratlatus VI, de Yncarnatione,

patres Incarnationem , defiderando ,. & petendoil-

$ formal

lam 5 congruum enim erat , ut Deus exaudiret eos ,

dentema

qui &i obediebant, Sed hzec doctrina. intelli-

gofümm

genda eft demerito congruo , quoad cir-

b

! Wencita

cumftantias Incarnationis. Ergo. Min.

prob. Nam juxta D. Thom. Incarnatio ,

| malitet.

amor.

quoad fübftantiam , non cadit füb meri-

j

to , prout ex verbis ejusdem, num. 26r.

ifom.

| Mdf

adductis,patet.

Sed principium meriti,

]

uoad fubítantiam , non poteft cadere itub!

mea util

ub meritum impetrativum , nec quidem

congruum , prout art. przced. oftenfum

mij hi

eft. Ereo.

Naji

264 ObjiciesI. contra primam. Nonrepu-

dilinitn

gnat, utpura creatura mereatur de con-

fs

p

digno przemium majus , quàm fit unio hy-

i, d

poftatica. Er

o. Antec. prob. Nam bea-

gitzata

titudo forma

l

keattune

s , absque unione hypofta-

tica, eft przmium majus , quàm unio hy-

s d

poftatica absque beatitudine formali.

Tinna

Sed pura creatura poteft de condigno

toutero

mereri beatitudinem formalem. Ergo.

tD

Maj. prob. Bcatitudo formalis , conjuncta

Q ulhs

cum carentiaunionis hypoftaticz , eft ma-

hris

iseligenda, quàmunio hypoftatica con-

Mmfh

jun&a cum carentia beatitudinis forma-

Wtly

lis. Ergo.

d

Confirm. Unio hypoftatica eft poffef-

li

o fumrhi boni folüm phyfica, feu realis,

n

tu-

Tün t

intcntiomliï ;4c moralis. Cüm beati

de

i

Difputatio W. Artic, Vl

281

b g

do formalis per vifionem, & correfpon-

Dittujy,

dentem amorem Dei, fit poffeffio , & frui-

ii g

tio fümmi boni. Sed hzeceft majus bonum.

T00, Qu

Ergo. Min. prob. Nam Deusipfemet per

5 m

identitatem realem cum fua bonitate, for-

, lncm.

maliter beatus non eft; fed per vifionem,

C fs

& amorem, quacognofcit, & diligit fe-

D RU f

ipfum. Ergo.

dplum r

Refp. N. ant.

Ad probát. D.maf. Bea- 265

potel t

titudo formalis eft prermium majus in li-

, Dec Ql

nea utilitatis , quàm unio hypoftatica. C.

maj. In linea excellentiz, ac dignitatis.

&d, offay

Ratio

N.maj. & fic^D. min. N. confeq.

Nontge

diftinctionis eft; quód beatitudo forma-

ür decon- .

lis, feclusà unione hypoftaticá,fit donum

i uniohy-|

utilius, & à creatura rationali magis eli-

a bez-

gibile: attamen unio hypoftatica,feclufà

beatitudine formali, fit donum excellen-

t hypo(ta-

nunio bj

tius, five dignius, prout ex doctrina D.

. formali

"Ihomz,n.261.adduCta,patet. Ratioau-

rem ulterior eft ; quód creaturz,hypo-

qudigno

p, Bo

ftaticé Deo unitz,debeatur cultus latriz,

avj

qui cultus non debetur ulli creaturz,

5

antumvis fanCte, ac beatz, fi eadem.

ig d

D

faricacor

eo hypoftaticé unita non fit : adeóque

iis font

unio eft donum dignius , beatitudo au-

tem melius.

)d POM

Ad confirm. C. maj. D. min. juxta da-

tam diftin&ionem, & N. confeq. Cxte-

hy feumfik

uumWï

rüm tota vis hujus argumenti cadit, fi

$

u-

282

Traflatus VI.. de Incarnatione,

füpponatur: unionem hypoftaticam non

tmport

pem., 1

uidem effe beatitudinem formalem, at-

fanti &

tamen effe metaphyficé connexam cum.

beatitüdine formali illius creaturz ratio-

findific

thoritat

nalis, quz Deo hypoftaticé tinitur, pro-

—

utMunieffa Difp.1 ;. deIncarnatione,cum

ii

wyit t

Efparza docet, de quo Difput. f. artic. 3.

agendum erit.

hi tlj

266

ligitur

ObjiciesII. Humanitas Chrifti, feclufis

legibus modernz providentix, poterat

bigu/

u

fibi mereri de condigno unionem hypo-

Mil

ftaticam per opera antecedentia eandem

um

uniopem.

Sed hoc ipfo pura creatura

poteft mereri de condigno unionem hy-

yoltta

Maj. prob. Quam-

falimial

poftaticam. Ergo.

veltr d

vis enim humanitas Chrifti non potuerit

mereri de condigno fubftantiam unionis

netum (

hypoftatice, merito impetrativo, prout

n N

formaliter dignificato perhanc unionem:

d

poterat nihilominüs anima Chrifti, non

od

folüm naturà , fed etiam tempore priüs

Tetun i

uniri Verbo Divino, antequàm eidem.

'amcx] QV

uniretur Corpus Chrifti, adeóque perme-

ht (

ritum àliquod impetrativum mereri de

t lol

condigno uniortiem h

ypoftaticam Corpori

um

Chrifti. Ergo.

li

Confirm. Nam probabilius eft : quód

W

defa&ó humanitas Chrifti fibi meruerit

unionem hypoftaticain pro primo inftan-

t

idem

ti conceptionis P?r, merita, non qu

tem-

At

Difrutatio WV. Atic. .

283

Düatiümg

tempore, fed naturá,antecedentia unio-

hrmilcm,;.

nem, ficut defactó Angeli in primo in-

Mu

ftanti creationis fibi meruerunt gratiam

Qf

fanctificantem, Ergo.

Antec. prob. au-

1 nnitur, n

thoritateScripture ex Pfal. XLIV. 8. Di-

It

iexifli guflitiam , c odifli iniquitatem , proptereà

I f t

unxit te Deus, Deus ttius oleo latitie pre con(orti-

bus tuis. — Ubi per hanc unctionem intel-

ligitur unio hypoftatica, Et Apoc. V. 12.

ii

t potz

pignus eft Agnus, qui eccifus el , accipere. virtu-

tem, t Divinitatem, Ergo.

hem lp

la eantan

Refp. D. maj, Hurnanitas Chriíti pote-

267

| CrC2CUTE

rat fibi mereri de condigno unionemhy-

onem Ly-

poftaticam, adexquaté fumptam. N. maj.

folüm inadequaté fümptam, & diftinctam

. Qun

ptüerit

realiter ab unione, vi cujus dignificatur

unonis

meritum Chrifti. C. maj. & fic D. min. N.

mit

confeq. Ratio eft ; quód anima Chrifti

Qonam*

in prdi&ta hypothefi meruiffet quidem.

de condigno unionem hypoftaticam inter

[j, non

u priüs

Verbum Divinum, & Corpus Chrifti : non

tamen proptereà ipfa humanitas Chrifti

.eitem,

; perme-

meruiffet fibimetipfi de condigno unio-

nem hypoftaticam, adzquaté fumptam ;

r &

cüm fola anima non fit humanitas Chrifti.

Corpot

Unde in data hypothefi eodem modo, fi-

il

cut num. 245. deunione hypoftatica al-

terius humanitatis,realiter diftin&tz , dif-

menet

"currendum eft.

Ad

0n quïldï

i

!

Z84.

SraBlatus VI, de Incarnatione, |

Ad confirm. N. antec. Ad probat. Neg.

yisfun

confeq. Quamvis etenim unio hypofta-

Cont

uam a

tica, prout bumanitati Chrifti in primo

inftanti conceptionis collata, potuerit ca-

1

jfnda

dere füb meriturt ali

uod congruum, íd-

hoc

ipfo

a

)

|

que impetrativum,

ipfa hunianitate

s oec

|

hriíti pro figno priori naturz elicitum,

[iOn'Bi r

rout defa&tó meruerunt Angeli gratiam

p. ai.

É

a

n&ificantem in primo inftanti creatio-

rob. (

nis: fpe&tatà tamen modernà providen-

tiquis

tià, nullum meritum humanitatis Chri-

que hat

bantid

fti,pro figno aliquo antecedente naturz,

elicitum fuit ante hypoftaticam unionem,

eret n

àt cum D. Auguft. & D. Thoma commu-

trius d

nis,& certaTheologorum fententia docet,

[ Ji

Hinc primus. Scripture textus intelligi

wepu

non debet de unione hypoftatica, fed fo-

(l &

làm de gloria Corporis Chrifti in refür-

hat

recione: alter autem de honoribus Divi-

quimd

nis Chrifto exhibendis.

ttun, p

ObjiciesIII. contra fecundam. Si Pa-

268

V N

tres.antiqui meruiffent de congruo acce-

Mitr i

lerationem Incarnationis, adeóque cir-

tinens

cumftantiam temporis :. tunc etiam me-

t

zuiffent, ut tempus à Deo pro Incarna-

nmuüï «

£ione Verbi primitus ftatutum, abbrevia-

Xj

retur,

Sed hoc repugnat; cüm. decreta

RWQHM

Dei immutabilia fint, Unde D.Aug. lib.

Qs n

ocoginta trium queftionum, de Chrifto

oltifis

PIWM(

i

i-n,qu[t z Dume venit, quando debuit. venire, v

tai

t

Difputatio IV Af'tic, 11l

28j

gatis [ua vationem [ecutus, non meritorum., Ergö.

nilys

Confirm. Nam merita Chrifli, tan-

uI

uam actus vitales,probabilius non erant

a,pom&;

iftin&a realiteràfuisdurationibus. Sed

n

1 m

hocipfo Patres antiqui non poterant me-

reéri de congruo accelerationem Incarna-

U n

tionis,(ive circümftantiam temporis. Er-

fpa

go. Maj. fupponitur ex Philofophia. Min.

It C

prob. Omnis fiquidem gratia Patribus an-

T

tiquis collata eftex meritis Chrifti , adeó-

tatis (

ue hzc cum füis durationibus previde-

té ndti

bantur abfoluté futura, priusquàm intelli-

Unjono,

geretur meritum aliquod abfolutum,à Pa-

| CORRITU

tribus elicitum,' Ergo.

tiadocet,

Refp. D. maj. Tunc etiam meruiffent,

269

indlij

uttempus,àDeo per decretum aliquod ab-

-

folutum, & efficax, primitus ftatutum, ab-

1 rfr-

breviaretur.

N. maj. Per decretum ali-

isDiyi-

quod meré disjundtivum , aut conditio-

natum,.primitus ftatutum. Tranf, maj.

&i -

& C. min. N. confeq. Ratio diftinctionis

p at

habetur à paritate przdeftinationis. Sicut

quc cir-

enim Beatus dependenter à meritis,folüm

jm m

conditionatéprzvifis,przdeftinatus ad glo-

[ncarme

riam , üt coronam, alioquin excluden-

bbrevie

dus àgloria: fi meritaillius nunquam da-

rentur ; nihilominüis meretur gloriam , àt.

y dege

Àu .hb,

coronam , merito impetrativo : quin pro-

ptereà mereatur, ut Deus mutet decre-

ieIChIiü*)

tnit

tum aliquod abfolutum ; & efficax non..

[

daus

]

1

286

Tratlatus VI, de Incarnatione,

|

dandi gloriam ; cüm tale decretum nun-

j 0

ocarnati

quam prcefferit, etfi füpponeretur pra-

jb

ceffiffe decretum aliquod conditionatum,

! Pofüt f

CM

aut mere disjunctivum: ita pariter ifthíc

difcurrendum eft,

Nam od

grat prir

. Adconfirm. 'Tranf. maj, D. min. Non,

qtiqui

poterant accelerationem Incarnationis

mereri, merito impetrativo, ftrictiffime

pium oft

du, hi

fumpto. Tranf. min. Minüs ftricté füm.

pto , quod nempe fit prius ordine execu-

bi noni

uniona?

tionis , fedpofterius ordine intentionis,

merito abfoluto Chrifti. N.min. &con-

matut? (

ption:

feq. Ratio diftin&ionis habetur ex illis ,

/

u£ num. 232. dictafünt,

Ex dictis

w t

270

Conftat I.

Chn)b'aoq

uód pura creatura, quan-

tumlibet infinité fan&a, non poffit fibi,

torm,

tfeboDh

aut alteri mereri de condigno unionem.

Confatl

hypoftaticam, in fübftantia confideratam;s

|ütde

cüm omne meritum purz creaturz poffit

de condigno premiariper correfpondens

t

augmentum gratie, ac glorim ccleftis,

t Lt

Teytu t

quod augmentum, ordine dignitatis , &

excellentie , inferius eft unione hypo.

li,

t a

ftaticà. Hincneque Patres antiqui , neque

ipfahumanitasChrifti per merita,pro figno

T ftriy

priori naturz anteced

entia unionem hy-

þtt*gmm i

oftaticam , de condi

D

gno mereripoterant

ts

ubftantiam Incarnat

lonis.

UT

271

Conftac II.

Quód Patres antiqui, fpe-

Tl

&atis legibus

NY

modernz providentiz, nec

qui-

M

-Di]pututi?u IF, Art, IIl,

287

emtum "

dem de congruo , meruerint fübítantiam.

Incarnationis: etfihzc alioquin cadere

Oi

Ond'ltionp'z

offit füb meritum congruum purz crea-

tll

turz , faltem in fenfü latiffimo acceptum.

Nam defa&ó ipfa fübftantia Incarnationis

D m j

erat principium omnis gratiz, Patribus

Tongs

antiquis collatz. adeóque etiam princi-

) I

ium omnis meriti,ab iisdem defactó eli.

citi, Pariformiter Humanitas defactó fi-

t g.

bi non meruit de congruo hypoftaticam

'rdinc d

u'ltcmicm

unionem merito aliquo;pro figno priori

h, &

naturz elicito in primo inftanti conce-

ptionis, ante ipfam hypoftaticam unio-

lr xl

dids

nem; quia certum eít : quód humanitas

Chrifti non elicuerit ullum actum meri-

ti, (l

of b

torium, priusquàm effet hypoftaticé uni-

ta Verbo Divino.

nlonen,

lritmy

- ConftatllI. Quód defactó Patres anti- 272

ui, falté de congruo, meriti fint Incárna-

? pl

tionem,quoad circumftantiam ftirpis, lo-

Tpondens

ci, & temporis confideratam, prout ex

aielüs,

Scripturz teftimoniis,num.262. adduétis,

g, X

colligitur, fa&à etiam füppofitione:quód

cpe.

hz circumftantie ipfius Incarnationis à

j, hequt

Deo fuerint abfoluté predefinitz , inde-

prolim

pendenter à meritis antiquorum Patrum,

nem bf

abfoluté previfis. Sic defactó gloria, uüt

|porctit

corona, cadit füb meritum impetrativum

jufti, non quidem ordine intentionis, fed

iqi, F

executionis;etfi prede(tinatio ad gloriam,

QUA.

y

üt

f

ff

288

TrallatusVI. de mcarnatione,

üt coronam, facta fit ante merita ejusdem

Prent

E

ver fümpt

;'vaþfolutä pravifa.

àoad fi

ARTICULUS 1V;

R

antias C

RRM

Ym de!

;An Deipara fibi merueritxdigni-

t quidet

tatem Maternitatis 2

vontider?

fola at

Rznotanduml. Quód Beatiffima Vir-

prout h

citer v

27 3P

go non potuerit mereri de condigno

tiarm uti

fübftantiam Incarnationis ; cüm hzc o-

mne meritum condignum purz creaturz

dem od

tanféendat: neque illam merita fit de

ligunil

congruo ; cüm Incarnatio fit principium

malecii

omnis gratiz , & proinde etiam omnis

OT

meriti, à Beatiffima Virgine eliciti, prout

wutubdpn

ex dictis art. przcedenti liquet.

Upde

ii D

folàm controveríia movetur de ipfa Ma-

g,

P l

ternitateDei, quz formaliter confifticin

illa a&ione, vi cujus defactó Beatiífima

wlte ec

titenf

Virgo, tanquam caufa efficiens inftru-

mentalis, eadémque divinitus elevata,

Metmits

jn primo inftanti Conceptionis Chrifti

rerg

Utl

phyficé produxit unionem hypoftati-

cam inter Verbum Divinum, & huma-

Il EF?M) lau

nitatem Chrifti, prout num. 220. dictum

D

eít ,. an fcilicet,& quomodo eandem Bea-

W D

tiffima Virgo fibi ipfi potuerit mereri, aut

rl

t

defa&g merita fit ?

Ti

Pi'æ;e

l R

(fiyi

Difpntatio TP, Art.lV.

289 |

il l

^ Prenot. II Quód Incarnatio formali-

ter fumpta, five unio hypoflatica, tum

a74

uoad fübftantiam , tüm quoad circum-

[ s u,u

antias confiderari poífit, ideóque idi-

v'!

fum de Maternitate Dei intelligendd fit,

nj mgn!-

f

t quidem Maternitas, quoad fübftantiam

fir)

coníiderata, non confiftit formaliter in.

fola actione productiva,generic?é fumpta,

atifim/

prout hzc eft principium aliquod fimpli-

citer neceffarium ad abfíolutam exiften-

de coniy

m h

tiam unionis hypoftatice 5 íic enim ea-

? (

dem cadere non poteft füb meritum con-

n fte

dignum ullius purz creaturz. Undefor-

malicer ipfa Maternitas, de qua ifthíc con-

rinonum

IT Ormn

troverífia movetur, importat actionem.

(j prout

unionis h

oftaticz productivam, prout

(Ipde

à fzmina

"

eum-Hominem concipiente,

p Me-

procedentem.

vílticin

Prznot.

III. Quód Chriftus potuerif 27$

etfima

realiter exillere, quin conciperetur, aut

; inftru-

nafceretur à fzmina, ideóque daretur ul-

elevata,

laMaternitas Dei, ficut defadió Adamus

5 Chï'lü'l

fine matre exiítit.

Hinc imprimis quz-

y ()üad l

ftio moveri poteít : an Beatiffima Virgo

K hum

fit merita, aut faltem méreripotuerit,ut

», didun

Chriftus reipsá potiüs à matre aliqua,

vlem i

quàm fine omni matre realiter exiíteret?

Verümin hoc fenfü przfens controveríia

r

1 Theologis non attingitur; cüm hocfo-

f

li libero' decreto Dei, digaantis nafci ex

£x-.

290

Tra&atus VI. - de Incaruationg,

|

fæmina', non fpectato ullo merito alicu- 'nMatïemï

jus creaturz , adítribendum — videatur.

l, 0

uzftio igitur folüm reftat: an, & quo-

tücindepe

modo Beatiffima Virgo meruerit, ut ea-

itis,ablot

dem potiüs, quàm alia, eligeretur in Ma-

Confirm

trem Dei ?

sodernap

276 Dicol. Non potuiffe B

Eaïifïïmam Vir-

isgorian

emnesbe

ginem in moderna providentia mereri,&

uidem merito impetrativo , ftrictiffimé

&Angglon

f

u

mpto, ut eadem prz aliis eligereturin

temeriti

MatréDei. Ita cum D. Thom.hícq.2.a.x1.

omert!

[

Suarez, Vasquez,aliique. Prob. Meritum

jto, Tf

$mpetrativum, in feníu ftrictiffimo fum-

!Matren

ptum, efít illud, quod tam ordine inten-

TL

tionis , quàm ordine executionis, antece-

ln d g

dit abfolutam exiítentiam fui praemii. Sed

d

hoc ipfo,in moderna providentia, Beatif-

Tiaufdaí

fima Virgo fibi mereri non potuit Mater-

fl nf

nitatem. Ergo.

Maj. conftat ex n. 232.

d hu

Min.prob. Decretum, quo Deus Beaciffi-

af Vir

mam Virginem elegit in Matrem Chrifti,

tinlnen]

defa&tó fuit independens ab omnibus ejus-

( T

dem meritis, abíoluté previfis. " Ergo.

- GD dlery

Antec. prob, Nam merita Beatiffimz Vir-

nlvb

ginis, quz defa&tó abfoluté exftiterunt,

AE

etiam ante aCtualem ConceptionemChri-

DLT

fti, fuerunt dignificata per excellentiffi-

Dits Em(,

ma illa dona gratiz fanctificantis, que illi

uT

Deus ftatim ab initio contulit,& quidem

Utl

ifieo ; quia prz omaibus aliis eleéta ergg

-

u

Mtnm

uw'

Di/þutztfa IV, Artic, W,

291

Boj |

in Matrem Dei.

L n

Sed hoc ipfo decretum

iftud, vi cujus eleGafuit in MatremDei:

à m)&w-

TU .

fuit independens ab omnibus ejusdem me-

ritis, abfolut? previfis. Ergo.

&t nl

Confirm.I. Nam Beati

ffima Virgo , in277

a&ïmnï"w-

moderna providentia, ad fammam in cce-

lis gloriam, vi cujus folo Chrifto inferior,

Il nex]

omnes beatos,canquam Reginahominum,

) fridei

& Angelorum, tranfcendit: ele&ta eft an-

elipera:

Sed hoc i-

te merita, abfoluté przvifa.

ic 2

pfo merito impetrativo, ftridtiffimé fum-

b. Merta

[limo n

pto, mereri non potuit, ut eligeretur in

MatremDei, Ergo. Maj. füpponitur ex

line Inta

Tra&. I. de peo, Difp. 4. art. 4. ubi often-

l atatt-

fum eft : quód predeftinatio beatorum.

wii, $od

ad gloriam, üt coronam, in moderna pro-

a tf

videntia facta fit ante merita illorum,ab-

itMater-

foluté previfa.

Min. autem prob. Ideo

11232

ad füummam hanc gloriam przedeftinata eft

Bof

Beatiffima Virgo ; quód eadem electa fue-

nChrl[ïh

ritin MatremDei. Ergo.

us jus

Confirm.II. Authoritate SS.PP. inter

, g

j

!

quos D. Hieron. Dialogo I. contra Pela-

(ims Vi

gium illa verba Beatiffime Virginis,Luc.I,

[icerum

48. Ex boc beatam ime dicent omnes generationes s

yem :

quia fecit mibi sagna , qui potens e[l, Sic expo-

celknt'llc

nit: Adyerte, quód beatam fe dicat, non proprio

isa quæ '

merito,, fed Dei in (e babitantis clementiá. . Div.

&

u

ulgentius de Natura, .& Gratia. cap. 7.

ï

df Deum lominem. fa&um , nn humanis me-

adecafïä

P

T$s

292

Tradlatus V1, de Incarnatione,

ätis , fed «oncepti, na[centísque Dei Summi digna-

j Angt

tione promeruit : D. Bernardus Serm.; de Na-

frondilf

Confr

tiv.S. Marie : Oserant alii meritum,, nos in-

yenire gratiam fludeamus : Maria non. pretendit

qu D/

meritum , (ed gratiam querit, Ergo.

! pgu f

aj8

Dicoll. Eríi Beatiffima Virgo in mo--

: mrd, 5

! gmiä,

derna providentia, merito impetrativo,

ftridiffimeé fumpto , non meruerit, ut ea-.

du ii

dem eligeretur prz aliis in Matrem Dei:

Suatel,:

Conft

nihilominüs eandé meruiffe impetrativé,

faltem de congruo,ipfam Maternitatem..

eit.ad

1ta cum Div.

1

dicitir n

homa füperiüs cit. Suarez

Difp.10. SeQ.7. Vasquez, aliique. Prob,

snplt.

uamvis etenim decretum intentivum,

iif

vi cujus defactó Beatiffima Virgo eledta

wid, dl

eft in MatremDei, factum fit ante omnia

fturb

illius merita,abfoluté przvifa: nihilomi-

Confm.T

nüs decretum executivum,feu collativum

inürde

ipfius Maternitatis dependebat à meritis

ücoronam,

ejusdem, abfoluté przvifis , quz actualem

ss

Chrifti Conceptionem defactó tempore

n

antecefferunt. Sed hocipfo, E

rgo. Maj.

a

rob. Nam Beatiffima Virgo defactó me-

j

* ii

ruit merito aliquo impetrativo ipfam Ma-

'Whanc

'

ternitatem, Ergo. Antec.prob. autho-

Ws

ritateScripturz : ubi Elifabeth ad Virgi-

gt w

nem fe invifentem Luc.I. 46. ait : Beata,

BN

que credidifli, Ec ipfamet Virgo.48. Refpexit

t d

j

LUR "

hmuüi;a&em ancille (ue. Cüm- anteà nuntia

[^

[2

L

ifiy,

Difputatio IV, Art, IV

29j

Yi

] Sü'm.- M;

ti Angelo fingulari a&u humilitatis re-

fpondiffet: 38. Ecce Amcilla Domini. Ergo.

Wif vj

Confirm.I. Authoritate SS. PP. inter 279

ULIT.

quos D.Ambrof. Lib.2. deVirginibus ait:

,

Digna fuit , ex qua Eilius DEI nafcererur.. Ber-

i

nard. Serm. de Nativitat, S. Mariz, Plena

0 nytti

eff gratiá , & adbuc gratiam invenit , digna pror-

tht

fus invenire , quod quarit..— Hujusmodi plura

Matren )

Suarez, aliique paffim adducunt.

inptto

Confirm.II. Authoritate D. Thom. art.

tetnitza

s cit fuxt

cit. ad 5. fic refpondentis : Beatiffima Virge

dicitur mertiffe portare Dominum. omnium , prout

lque hr

nempe de illa canit Ecclefla; non quia meruit ipfum.

ntentivun,

incarnari : (ed quia meruit ex gratia,fibi data, illum

irgo d

puritatis, C* [andtitatis gradum,ut congrua. poffet

Inteomnia

effe Mater Dei,

nibilom

Confirm. III. Licét in moderna provi-

vllativum

dentia przdeftinatio beatorum adgloriá,

j meritis

üt coronam, facta fit ante illorum meri-

abualem

ta,abfolute previfa: nihilominüs ipfaglo-

) trtport

ria,in executione collata,cadit fub meri-

El 0i Mai'l

tum impetrativum, ídque prius tempo-

o me

;

re collatione actualiglorix. Ergo etiam.

fam!

Contra hanc ConcIuF

1onem,

llp amw

, auti

ObjiciesI. Maternitas Beatiffimz Vir- 599

ia Vif

ginis erat principium,dignificans merita

a M

ejusdem. Sed hoc ipfo nullatenüs pote-

-48' Wy

ràt cadere füb meritum impetrativum..

t QOU

Ergo.

Maj. fupponitur ex probabili il-

lo

am

&

rum fententia, qui hancprazrogativ

3

at-

]

294

Tratkatus VI. de Incarnattoue,

attribuunt Maternitati. Cüm enim gra.

(ig p

tia fanctificans, tanquam filiatio adoptiva

T igkux

[olurb a

Dei, fit principium,dignificans merita ju

fti: hinc idipfum de Maternitate Dei ad-

Chrifl ;

mittendum videtur. .Min.prob. Nam.

jare me

principium, dignificans meritum, nequit

fauentià

!

Cq

At

i&io

cadere fub meritum impetrativum,ab hoc

principio dignificatum : etfi cadere poffit

| Men

füb meritum compenfativum. Ergo.

Tirginis,

Confirm. Merita Beatiffimz Virginis,

tlonem,

fn£tlfcat

tempore aritecedentia actualem Conce-

ptionem Chrifti, fuerunt dignificata per

facure a

gratiam fan&ificantem, eàmque excellen-

pam Ya

n (l

tiffimam, à Deo collatam ideo ; quia ele-

Ga fuit inMatremDei. Sedhocipfo per

f Janb

merita hec non potuit mereri impetrati-

fryotira

u

vé ipfam Maternitatem, nec quidem or-

lt Ut C0D

]

dine executionis, Ergo. Min. prob. Nam

V r du

ipfa Maternitas erat principium hujus gra-

ti, lgt

tiz fan&tificantis. Ergo.

j lm rl

$I

Refp. D. maj. Maternitas erat princi-

Ts meri

piü, dignificans merita, antecedentiatem-

Q: qui

D

;

d

N

'

pore actualem Conceptionem Chrifti. N.

1

h

"m di

maj.Dignificans merita,fübfequentiaCon-

tbsrng

ceptionem Chrifti, Tranf. maj. & fic di-

| "n

flindà min, N.confeq. Ratio hujus eft;

Á dm

quia factà etiam füppofitione, quód Ma-

cernitas fit principium, dignificans merita

g

Beatiffime Virginis: non camen poterat

il

eadem digaificare merita,abfolute exiften-

tia

Mi

pifputatio V, Artic. V.

29j

Eüm Q n

tia, priusquàm ipfamet abfoluté exifteret,

lt d

Cüm igitur Maternitas non exftiterit ab-

At

foluté ante ac&tualem Conceptionem.

Q

Chrifti ; hinc eadem non poterat digni-

hj a

ficare merita antecedentia, fed folüm fub-

n i

fequentia ipfam a&tualem Conceptionem

itvIndhy

Chrifti.

Ad confirm. D. maj. Merita Beatiffimz

[ady

Is |

Virginis, tempore antecedentia Conce-

Y ag

ptionem, fuerunt dignificata per gratiam

lem Go

fan&ificantem excellentiffimam, tanquam

nifcye

futurz Matri collatam, reduplicativé fum-

( exeelo.

ptam, N.maj. Solüm fpecificativé füm-

j quace

ptam.C, maj. & fic diftintà min., N, con-

gciplopa

feq. Ratio habetur àparitate. Sicut enim,

Iyetrati

fappofità przedeftinatione abfolutà ad glo-

idem or-

rjam, üt coronam, ante merita,abíoluté

05 Nam

previfa, auxilium efficax ad meritum fi.

Vjgna-

nale, & gratia,illud dignificans, à DEO

confertur ex hoc fine ; ut prxdeftinatus

t prind-

vi hujus meriti obtineat gloriam, üt co-

atiate |.

ronam : quin proptereà gratia finalis (it

hrili. N ?

principium effe&tivum ,. aüt gratia habi-

AR

tualis fitprincipium dignificans,prout col-

& (ic d

lata ex fine pradicto,, feu reduplicativé

ujus d

fumptas cüm.neutra füb hoc eonceptu ,

uod M

fed (olàm fpecificativé,feu entitativé fum-

ns mett

ta, fit principium meriti : ita pariter

t*

n pott

te,

ilthíc de gr«ati'a auxiliant

?: ö(: fan&ifican

v?

4

u exlfï:

296

Traldlatus VI. de Incavnatione,

vi cujus Beatiffima Virgo merebatur Ma- Mh.!

ternitatem, difcurrendum eft,

|| pdquc

382 .. Objicies l. Hoc ipfo, quód Deus Bea-

y lu

tiffimam Virginem, ante omnia illius me-

ldgae Wt

rita,abfoluté przvifa, elegerit abfolutéin

ifirma Y

Vaj

Matrem Chrifti, eidémque intuitu hujus

éledionis contulerit omnia dona gratiz,

atig,j

antecedentia. actualem. Conceptionem.

rincipl

& (ic di

Chrifti: eo ipfo gratia hzc erat princi-

*

pium meriti, prout collata intuitu Ma--

flindion

«ernitatis, E

O.

Antec prob. Decre-

IT

tum iftud collativum gratiz dirigebatur

tentin]

à fcientia vifionis, qua Deus cognofce-

TEfitu |

bat Maternitatem , prout abfoluté futu-

"

negiept

ram. Sed hocipío. Ergo,

t0, quit

Confirm. Nam Deus,przfüppofito de-

nento o

creto collativo gratiz, per fcientiam vi-

tuardüm;

(ionis cognofcebat merita Beatiffime Vir-

mipritut

1

ginis,abfoluté futura, & quidem prout

icnun,

elicita, & di nificata.per hanc eandem

Adonf

r

atiam , quam eidem abfoluté conferre

hum

j

atui& — Sed gratia, quam eidem abfolus

ti, Mu

té conferre ftatuit, erat

gratia, prout col-

(qncefsämu

lata intuitu Maternita

tis. Ergo.

Maj.

ntm

vi

prob. Repugnat, ut Deus per fcientiam.

n "ml

E

"

fionis cogrofcat merita Beatiffimze Vir-

*

n

d

ginis , prout abfoluté elicita, & dignifica-

lttlag

ta per hanc gratiam: quin (imul cogno-

Ut V

fcat hanc gratiam,à fe co

:

Hatam ;incpitu;

Dl

Maternitaus, Ergo..

Refp.

Wm't

h,

Difputatie V. Artic. ID

297

n;mhzmæ

Refp. N.antec. Ad

ob. D.maj. Si- 585

mulque decretum iítu

i,

aut gratia, pro-

M g,

Ij i"iläæ

ut fübítans huic decreto, erat principium,

üe immediatum illius meriti, quoBea-

m

4

ima Virgo. merebatur Maternitatem.

du

Ia nb

N.maj. Ut neque decretum iftud , neque

g.rgtia,. prout fübítans huic decreto, eífet

Ioncepurm

rinciptum immediatum meriti, C. maj.

r

& fic diftin&a min. N.confeq, — Ratio di-

) Intui l

ftin&ionis eft; quódneque decretum col.

tob D

lativum gratix conítituat intrinfecé po-

diridus

tentiam proximam, five immediatam ad:

Cogoní

meritum ,

rout num, 20j. dictum eft,

Jlute füt

neque gratia, prout fuübftans huic decre-

to, quod effentialicer connectitur cum.

Vofto de-

merito,abfoluté ponendo, fed folàüm en-

ntim vi-

titativé fümpta,fit principium meriti,pro-

o Vir.

ut à paritate przdeftinationis ad

glorlam,*,-

[f pl'OUE

üt coronam, oftenfüm eft.

endem

Adconfirm. D.maj. Reduplicatione fo--

Ó

tonferre

lius confortii, five fensüs compofiti. C

[

T

maj. Reduplicatione formz, N. maj. &

outcol-

concefsá min. D. confe

uxta datam di--

*

.

.M

ftindionem.. Ad prob

ant, Quin fi-

cjentiun| -

mul cognofcat hanc gratiam effe colla-

Vi

tam intuitu Maternitatis , eámque;prout

i

dioife

fic collatam, effe principium meriti. N.

i

cope

aentec. Nontamen prout fic collatam,fed

folimn. entitativé fumptam;, effe princi-

m ul

&N. confeq.. Sicut

M

piunj ffrxcriti.vc. antec.

$

enim

*|

z98

draBattis VL, de Yncarnatione,

enim Deus per eandem fcientiam vifionis

tionemc

! at

cognofcit, cum füum decretum przdefi-

nitivum actüs liberi,tum ipfüm actüpre-

l hoca i

Ànte I€

definitum abfoluté futurum, quin cogno-

fcat per ipfam przdefinitionem, aut per

| dter, :

Bro.

auxilium, prout dependenter ab hacpra-

definitione collatum, conftituipotentiam

Mfp.

vonfeq,

proximam ad a&tum ; hoc fiquidem,utpo.

rzdeln

te reipsà falfum, Deus videre nequit: ita

pariter ifthic difcurrendum.

tia coní

meriti

28

ObjiciesIIT, Hoc ipfo, quód Materni-

tas, prout abfoluté pridefinita ante meri-

Das d

ta Beatiffime Virginis, abfoluté przevifa,

Ts quozn'li

fit principium morale omnisgratiz , ei-

hano f

Til

dem collatz: eo ipfo Maternitas,nec qui-

dem ordine executionis , potuit cadere

Vab

lesimert

füb ullum meritum impetrativum, quan--

tumvis tempore antecedens actualem Ma-

tus, t &

ternitatem. Sed hocipfo nullatenüs fibi

texChr

meruit Maternitatem, in fübftantia confi-

wnnedm

deratam, Ergo.

Maj. prob. Hoc ipfo,

i u

quód Incarnatio, prout abfoluté przde-

tinrs de

Mintt

finita ante merita Patrumjabfoluté pre-

vifa, fit principium morale omnis gratiz,

tlarf,

illis collate: eo ipfo Patres antiqui nuk

a

latenüs meruerunt impetrativä Incarna-:

d

tionem,in fübftantia confider

COFFM' J

fimiliter. ;'-

z

atam, Ergq"

lii

- Confirm? Nam aliàs Beatiffima Vfirgo-;

Vil Fu

tgr?p ?Ieg--:'anteceqcpgä actualem C

OI'.I;C*G&,-

W

Ptl.'O-*

L

Difputatio IV,. Artic, V. .

299

n d

tionem Chrifti, potuiffet omittendo me-

Sed

t nj

rita impedire fuam Maternitatem.

«men'a&ü?;.

hocadmitti nequit, Ergo.

Min. prob.

Ante merita, abíoluté przvifa, fuit effica-

Qu ü

oncm, y

citer, & abfoluté ele&ta in Matrem Dei.

Ieribhts

Ergo.

IHl

Refp. N. maj

. Ad probät. C.antec, N. 28

confeq. Difparitas eft: quód decretum.

:

Qu

D

d

pradefinitivum Incarnationis, ii fübftan-

tia confiderate, non fuerit dependens à

Ó Mi

meritis Patrum,conditionaté futuris, ut

Ante mt.

Deus abfolutam exiftentiam Incarnatio-

* preri

nis quoad fübftantiam non decreviffet: fi

Tatie d-

hanc fcientiam mediam non habuiffet.

Econtrà decretum electivum Beatiffimze

EC u-

t lere

Virginis in Matrem Dei fic erat depen-

dens à meritis ejusdem, conditionaté fu-

] Quin-

lmMa-

turis, ut eandem Deus abfoluté in Ma-

mis fb

trem Chrifti non elegiffet: fi hanc fcien-

t -

tiam mediam de meritis illius non habuif-

fet ; ideóque abfolutám exiftentiam Ma-

o

ä prædc-

ternitatis defactó pradefinivit, prout per

merita,antecedentia actualemConceptio-

t pre-

gratit,

nem Chrifti,à Beatiffima Virgine obtinen-

i u*

dam. idipfum ulteriüs patet à paritate

Incarma

przdeftinationis abfolutz ad gloriam, üt

coronam, ante merita, abfoluté previfa«

" EFB?, ï

Ad confirm. C. maj. D. min. Ad prob.

D.aniec. Fuit abfoluté ele&ta ad dignita-

v Vi |

bfo-

Id

tem Matris Dei, prout' per merita a

uté

!

J

500

Teatfatus Vt, de Incarnatione,

lüté obtinendam. C.antec. Prout etiam

Ro

fine meritis obtinendam. N. antec. &

gitosnon

confeq.

Ratio diítinctionis conftat ex

ts temp

modó dicis, eadémque iterató patet À

nfeq.

paritate predeftinationis abfolutz ad glo-

tate. 2

u

riam, üàt coronam, ante merita;abfolucé

d

: previfa.

jereun,

i

286

tem Chr

Objicies ult. Eti DEUS humanitati

Chrifti unionem hypoftaticam,dependen-

nec ulli

ter à meritis ejusdem,conditionaté futu-

eec hy

ris, defa&ó fic contülerit, ut hanc unio-

Hincuy

nem humanitati non contuliffer,fi merita

& efty

eonditionaté futura non przvidiffet: ni-

tivi, t

hilominüs unio hypoftatica defactó non

at

erat premium ullius meriti impetrativi,

EZ[IM» !

'à Chrifto eliciti. Ergo fimiliter.

Con-

R unontm

44 Nacf

feq. prob. Kdeo primum ;

uia merita

Chrifti folüm erant caufa finalis, non au.

w d,

tem effectiva moralis hypoftaticz unio-

frnumer

nis.

Sed hoc ipfüm de meritis Beatiffi-

d Mrerl

t hn

mz Virginis refpe&tu Maternitatis Chrifti

dicendum eft. Ergo.

t fbr

Confirm. Nam aliàs fequeretur mutua

ytatete

prioritas inter merita BeatiffimeVirginis,

aemi

& ipfam Maternitatem, tanquam prz-

lf

mium. Ergo. Antec.prob. Sequeretur

n

mutua prioritas inter merita Chrifti, &

nmcmnmæ

unionem hypoftaticam : fi hzc fuiffet pra-

menmaj,du

miam meritorum

:

hi rgo i

n

tetc

ij

Refp.

]

M

" Difputäu W, 4rt. V,

30

hg

Refp. C. antec. D.confeq. Ergo Mater- ;37

EU

nitas non eratpremium meriti,fübfequen-

QU lo

tis cempore actualem Maternitatem. C.

CT

confeq. Antecedentis actualem Marterni-

tos

J

tatem. N. confeq.

Ratio diftinctionis

r

|

eft

uód fide Catholicà, contra Photini

liere

1

n, certum fit : defactó humanita-

5 htmzsg

tem Chrifli, prius tempore non exfítitiffe,

",";depcrüa

nec ullum meritum elicuiffe, antequàm

TO0nat: fs.

effet hypoftaticé unita Verbo Divino.

: hancur

Hinc unio hypoftatica non poterat defa-

f fimat

&ó effe przzmium ullius meriti impetra-

idifet: r

tivi, nec quidem con

rui, longé minüs

ao m

j

ub meritum impe-

autem poterat cadere

uativum, prout formaliter dignificatum

?pcmtivi,

[

0n

er unionem hypoftaticam. . Econtràde-

a nerita

fa&ó Béatiffima Virgo, üt pariter fide

Porn

certum eft, priüs exítitit tempore, &

(crunio-

lurima merita elicuit, antequàm reipsá

Detiffi-

effet Mater Dei

er actualem

onceptio-

nem Chrifti,

H

j Chrift

inc Maternitas poterat

cadere füb meritum impetrativum, tem-

Qf Pt

pore antecedens, etfi non fübfequens ip-

fam Maternitatem.

Vlïgmigy

um p*

Ad confirm. fimiliter D antec. & Neg.

equeremr

confeq. Quz veró ulterius adarguendam

)hïima l

hanc mutuam prioritatem ex alio funda-

ufetpr

mento adducuntur: quód nempe Chri-

w'

ftus defa&tó Beatiffime Virgini merueric

Ma-

rgo Wj

erïia.gona gratise, quibus.ea meruit

ter,

j

]

Trallatus VI. de Incarnatione,

302

glotiälna |

ternitatem, difcutienda reftantDifp. feq.

ifolutas

Interim ex hucusque dictis

ConftatI. Quód Beatiífima Virgo, vi

dirmicatet

i folis

przfentis decreti, electafit à Deo 1n Ma-

trem Chrifti; ante omnia ejusdem meri-

jut, (equ

aphacito

ta,abfoluté previfa, adeóque illa merito

impetrativo , ftrictiffime fump.to ; quod

qe in hq

um te

fcilicet, tum ordine intentionis, tum or-

Jaciftm

dine executionis, abfoluté exiftit: ante

ticem Mu

premium, non meruerit de condigno,

Conlit

aut etiam de congruo , ut prz aliis elige-

mVig

retur in MatremDei. . Nam defactó prz-

rita t

deflinatio Beatorum ad gloriam, üt co-

rpnam, ex dictis in Tra&t. L. de Dec. Difput,

vt

Matemitat

4» art. 4. facta eft ante meritaillorum,ab-

foluté previfa, adeóque etiam Beatiílima

tüm, t

s n

Virgo ad fupremam illam

loriam, vi cu-

jus folo Chrifto inferior e

j

, ante merita,

vgtram,

gutint v

abfoluté praviía,eft predeftinata, & qui.

dem ideo ; quia ele&ta erat in Matrem.

atldon

Dei.

tüntrtini

Hujus igitur Maternitatis intuitu

accepit omnia dona gratiz, tum ordine

lii

hyíty

temporis fübfequentia, tum anteceden-

tia adtualemConceptionemChrifti, Quin-

ircd Y

]s

!

Q

imó hoc intuitu accepit illud ipfum fin-

T

gulare privilegium, vi cujus non folüm.

"MM

lIa

ab omni culpaactuali,fed etiam originali

uxrulïur

eft prafervata, prout fufiüs in Tract. III.

tlusqu

il

de Peccatis oftenfüm eft.

Sicut igitur

Beamm

electio abfoluta, & efficax beatorum ad

$s

J

glo-

"'"MI :

Difputatio lV, Artic IV

405

loriam, àt coronam: fic etiam electio

thtbiq].ä:

abfoluta, & efficax Beatiffime Virginis ad

Ini V T

dignitatem Maternitatis, immediaté qui-

tUR tj

dem folis meritis Chrifti, ex dicendis Di.

Md

fput.fequenti , ultimató autem foli be-

Wilngg

neplacito Divino adfcribenda eft.

At-

IT99, gj

que in hoc fenfü intelligenda funt illa Pa-

ln t

trum tefílimonia, quibus negant : quód

! exftt v

Beatiffima Virgo fibi ipfi meruerit digni-

!

tatem Maternitatis.

: od

289

li el

ConftatIL. Quód nihilominüs Beatiffi-

ma Virgo fibi faltem de congruo, per me-

efadto pfr-

, dt (

rita,tempore antecedentia actualemCon.

ceptionem Chrifti , impetrativé meruerit

v Dif,

Maternitatem: ficut beati electi ad

lo-

otumjl-

Jatilrma

riam , üt coronam, ante merita, abf

oluté

;

D Vi l-

previfa, nihilominus impetrativé meren-

tur gloriam, àüt coronam, per illa merita,

tnerit

, u-

quz ordine temporis antecedunt aQtua-

Matrem.

lem collationem gloriz.

Hinc, mutatis

uz de hac

ii

folàm terminis,omnia illa ,

predeftinatione beatorum in 'Tract.1. de

yordine

1recedqn-

Deo expofira funt, pariter ad hanc ele-

&ionemB. Virginis inMatremDei fünt ap-

h Qun-

—

plicanda. — Ratio autem admittendi me-

um fi-

ritum impetrativum, refpectu Maternita-

y folim.

of

ln

tis, fundatur in authoritate Patrum, to-

li

tiusque Ecclefi: Catholice fenfu , quz

Trad

:

grcigit

Beatiffimz Virginis meritis hanc dignita-

&em atuijbuit, Qumvgro itud,fpectatis

xorum 4

[

glc-

|

304

Tralfatus VI. de Incarnatiane,

legibus moderne providentiz , admitti

jn ia

non polfit de ordine intentionis, intelli-

qoat ag

«n, 31

gi debet de ordine executionis. Neque

hinc fequitur : quód principium meriti

m Mat

cadatfüb meritum ; tum quia Maternitas

wum al

Deipare non erat, neceffe poterat prin-

jondent!

cipium aliquod, formaliter dignificans

ànt: Qu

j mete

merita, tempore antecedentia actualem.

Conceptionem Chrifti : tum, quia hzc

ferüm, (

eadem Maternitas , prout abfoluté exi-

qe ff

ftens , folàm erat cauía finalis refpectu

fim reit

atiarum antecedentium, per quas Bea-

fur: ntr

1

ri ul

tiffima Virgo fe meritorie difpofuitad füb.

fequam Conceptionem Chri(ti, quemad-

feri m

modum hxc omnia à paritate,fiepius ad-

tht

du&ta de przdeftinatione ad gloriam, üt

frdh d

coronam,

atent,

divtaqui

290

ConftatIII. Quód BeatiffimaVirgo per

s hn

merita, tempore antecedentia actualem

xl

H

Conceptionem Chrifti, (àltem de con-

ipiet

m

gruo meruerit Maternitatem.

Neque

Mu

Cbusto

enim híc difceptatur: an eandem merue-

rit de cohdigno; cüm zqué in unam, ac

b Gu

aliam partem argumenta füppetant, qui-

lr

bus utraque fententia , tanquá probabilis,

Xomer

defendi poteft. — Negativam aliqui pro-

fit, i

^l

pugnant curm Vasquez, Dif». 23. Eó quód'

lv

ib

m

meritum condignum refpeCu alicujus.

T

Ul

przmii folummodo fit illud, quod ab in-

r

|

t;rïtqreco ordinatur ad -tale pram

jum..

hn

Cum

Mi

Difpstatio V.. &rt. V,

30j

TU t

Cüm igitur merita Beatiffime Virginis ,

f

rout dignificata per gratiam fanctifican-

tem, àb intrinfeco non fint ordinata ad

Yi

ipfam Maternitatem, fed folummodó ad

QU Ms

novum augmentum gratir , ac corre-

U t

fpondentis gloriz coeleítis; hinc conclu-

It

.hm

dunt: quód Beatiffima Virgo non potue-

102 d

b

rit mereri de condigno Maternitatem..

i,

T

Vérüm, quia meritum condignum abs-

abfo

?

i

que füfficienti fundamento ad hunc fen-

ils rejea

fum reítringitur; eó quód aliàs fequere-

& quae

tur: nonpoffe juftum de condigno mere-

ofuttai

ri ullum ptzmium naturale , utpote in-

, queni

ferius tali merito fupernaturali, quod ab

Jenius a

intrinfeco refpicit folum praemium fuper-

orium, t

náturale, & confequenter potiüs atten-

di debeat zqualitas inter meritum, & prz-

Vigopet

mium: hinc alii fententiam negativam ex

adudem

hoc fundamento defendunt, quód Mater-

de con-

nitas,faltem in linea excellentis dignita-

uid :

Nque

sivss g lr

tis, fit infinita fecundüm

quinimó,

m merute

ütCardenas nofter Opufculo fpeciali dewa-

j

ynam, «

rerhitate, &* Gratia Deipare. . Difp. 1. conten-

n

d

dit, fimpliciter infinita, ideÓque tranfcen-

i

yob2bll

at omne meritum condignum purz crea-

Jiqui g*

ture, Econtrà alii Maternitatem, prz-

cisé fecundüm fe fpectatam, fic de»ri-

. B quü

" alicui)lï

munt:uthuic gratiam fanGtificantem prz-

ferant, aut faltem adzquent; quianem-

gl bl*

fpluf»

pe Chriftus ipfemet mulieri de turba ex-

pïæ

(1

cla-

Tratlatus V1. de Incarnatione,

306

clamanti Luc. XI. 27. Beatus venter , qui ie

qtivam,

I

portavit , illico repofuit : quimimà beati, qui

ferbum U

audiunt Verbum Dei , cr cuftodiunt. illud.

Hinc

amhumd

etiam D. Auguft. Tra&. X. in Joan. füb-

qs, pet'

jungit: inde felix Maria; quiaVerbum pei cufta-

;&.gloriam

divit : ton, quia in illa Verbum Caro factum eft,

DO

Et Lib. de Virg. cap. 3. Materna propinquitas

Marie nibil profuiffet , mifi felicits Chriffum corde ;

A

quàm carne geflaffet.

x hoc fundamento

Íententic athrmativeAuthores deducunt:

n t

Beatiffimam Virginem defa&ó meruiffe de

l

À

A

condigno Maternitatem. — Mediam inter

has fententiam alii fequuntur, docentes :

at

quralh

BeatiffimamVirginem de potentia abfolu-

ta potuiffe quidem mereri de condigno ,

ulf, du

defa&tó tamen meruifle folüm de congruo

s08, m

Maternitatem; quód omnia illius merita

&l f

defactó per novum augmentum gratiz de

lütunm ;

condigno fuerint preemiata , adeóque Ma«

"i

['

ternitas fuerit premium aliquod ultra

ia

meritum illius condignum.

ttgclue

nl df

LT

DISPUTATIO V.

OR

De Merito Cbrzfiz.

mï.äï: T

hts

NIj

Oft caufas Incarnationis, hucusque

DAj

expofitas, inter quas Redemptio ge-

P

n

neris humaai erac caufa finalis, five

' mo-

df

Mi

Difputatio V, Artic. 1.

307

L] WII M

motivum, fine

i

Wij

quo, vi prfentis decreti,

Verbum Divinum non affumpfiffet natu-

tl i

$j

ram humanam : nunc ulteriüs de ipfisme-

ritis, per que Chriftus falutem noftram,

rl

& gloriam faam operatus eft

UI

erit.

» Agendum,

t p

^driny.

C fundas

ARTICULUS L.

65 dedi

4n merita Chrifhi : [mt waloris:

Omerufà

fedlam m

fmp—/vzf*'cz"tïer snfiniti ?

, docents

Roxnotanduml, .Quód HdeCätholïcä,

29t

ntia lol

p

contra Mohothelitas certum fit : duas

condigm,

fuiffe, & etiamnum efle, in Chrifto vo-

C COR fl(]

untatés , tam pro potentia,. quàm pro

jusmerita

a&tu volendi fümptas: Divinam fcilicet;

quitie d

& humanam 5 .cüm ià. Chrifto, non ob-

üieMae

Aante fingularitate . feu unitate perfonz,

detur duplexnatura, Divina,'& humana.

d ultral

Utramque hane voluttatemGhriftus ipfe-

met frpius expreffit, üt Joan. V..30.

u

Non quaro voluntatem tmeam , fed ejus voluntatem,

qui-mifit me, Matth. XXVI. 39. orans ad

FD

J

Patrem ait: sí poffibile eff : trat[eat à me e«lix

iftes veruntamen , non [icut ego voloi (ed fictit -u5

uibus verbis, üt D. Ambrofius Lib. to.

a

hus

inLucam fübjungit: Volumtatem [uam ad bow

m

minem vetulit , Patris ad Divinitatem, :| Idipfum

adverfüs SéCtarios in Generali Concil, VI.

à

I

feu

f

308

Tradlatus VI, de Incarnatione,

mmpaüh

feu Conftantinop. III. definitum, ubi le-

&a, fimülque approbata fuit Agathonis

, Unf

Romani Pontificis epiítola, fic fcribentis :

df

vria DIv

Sicut duas naturas , ]ive fubflantias, id. eft, Deita-

quie: n

tem , C» Humanitatem ; ita quoque duas naturales

yoluntates , & duas operationes naturales habere

uquam

[ vxtalitgl

ip[um Demisum ? Efum Chrifum, pietatis nos ve.

(ommin

ula inflruit.

Ex lioc ulteriüs deducitur:

qu

ód etiam liberum arbitrium in huma-

uoque'an

na

Chrifi voluntate admittendum fit,

uidem i

p Yi

rout D. 'Thom. híc q. 18. art. 4. conclu-

et. fl

dic. Differt ele&tio à voluntate in boc, quid vo-

luntas per (e loquendo eft ipfius finis, electio autem

veria zy

eorum , qua funt ad finem: c fic fimpliciter volune

i b d

einrit

tas eft idem , quod voluntas, üt naturaz: electio au-

mll qui

gem eft idem.,. quod voluntas, üt vatio, C e[l pro-

prius adius liberi arbitrii, — Et ideo, m in Chriffo

Betdiqus

Vif

ponatur voluntas , vt vatio : nece[fe etiam e! pone-

ve electionem j C per con[equens liberum arbitrium

i

Em

cujus actus eft electio.

2

ml

Prznot.l1I. Qu

ód meritum Theologi-

f2; qii

292

cum fit a&us fupernaturalis, liberé prz-

i n

ftitus in obfequium, five cultum Dei, po-

ustiea

tens eundem movere ad illud prerio ali-

Hinc deducitür :

(ïäï n

quo compenfandum.

uód meritum Chriíti formaliter confi-

w

m!

at in a&u libero fupernaturali, elicito à

l o

(v

voluntate humana Chrifti, adeóque me-

Pt

ritum illius conftitui non poffit in actu

i

voluntatis Diving , que Chrifto, üt Deo,

j x

E

"ts

DifputatioV.. Artic. T.

309

*ïüllitklm1 ü

cum Patre , acSpiritu Sancto eft commu-

lt hi

nis. Undelicét a&us.liberi humanitatis

'131 fi fülkm

Chrifti procefferint realiter ab Omnipo-

Widl, d 4, ?

tentia Divina, tanquam à primacaufa efft-

LLLTM

ciente: non tamen procedebant ab illa,

M Md i

tanquam à caufa eliciente, feuprincipio,

VI"J Pmli L

fe v'taliter, ac liberé exercente ;. etfiper

ts debs

communicationem Idiomatum in Chriíto

Tium ii

quoque attribuantur naturzDivinz, non

ittendis i

quidem in abítracto, fed in concreto füm-

It 4, (

pt& , prout fufiüs Difp.1. art. 4. oftenfum

ho a -

eít.

Hinc facilé refolvitur illa contro-

i tht

verfíia: an principium, merendi, àt quod,

plciti o

in. Chrifto. fit fola humanitas, an veró

nz d.

etiam perfonalitas Verbi? Dicendum fi-

IT

quidem:. quód principium immediate, ac

a inchni

liberé eliciens actum. meritorium, fuerit

timd p

fola humanitás.Chrifti, etíi denominatio

u r

merentis. fuppofito Verbi, per. commu-

nicationem 1idiomatum, conveniat: prz-

fertim ; quia juxta receptum axioma :

Theologe

l r

Acliones (unt. (uppofitorum.

Atque ideo Div.

m D(*:la v

omas híc q. 26. art.2. concludit : quód

pernio

Chriflus àt hemo.fic Del , ac hominum me-

diator.,

degueit

sliter 09

Prenot.III. Quód in omnimerito du- 295

elidt?

plex principium,, nempe. effe&ivum, & .

debqe?

dignificativum, ex di&tis num, 255. adeó-

offit 1

ue etiam in merito Chrifti, confideran-

ilo i

lum fit.. Et quidem in actibus fuperna-

tu-

3

I

310

Tractatus VI, de Yncarnattone,

turalibus liberis purz creaturz, princi-

q? At

alficata t

ium,dignificans meritum, eft gratia habi.-

tualis, feu fanctificans, ut cxteris pari-

j fint Va:

bus idem actus dignificetur ad majus prz-

Dicol. :

mium à majore gratia fanctificante, Un-

tymalitet

de meritum juíti, non quidem propor-

j hl

tione arithmeticà , neque puré geome-

la cum

£ricà, fed proportione,decremento mix-

quis, &

tà, crefcit juxta menfüram gratix habi.

yf fotm

tualis,

Quód veró, etiam humanitati

if

sloptit

Chrifti collata fuerit gratia fanGtificans,

xX

uinimó plenitudo omnis gratiz , conftat

Cheitióm

erfovit

€x illo Joan. L. 14.. Vidimus glariam ejus, glo-

viam quafi Uvigeniti à Patre, plenum gratiac ve-

namaunk

ao t

ritatis... Unde D. Thom. híc q. 7. art. x 1.

In &hriflo poteft duplex gratia confiderari.

Ut

Vif

quidem eft gvatia unionis , que e[t ipfum uniri per-

jami d

fonaliter Filio Dei , quod eff gratis conceffum buma..

ii

"& nature. Et banc gratiam con[lat effe infinitam,

en, il

fecundàm quod . ipfa per[ona Verbi e[t infiuita.. Alia

qaítdmi

veró e[E. gratia babitualis , que. confertur. anima

at

Chriffi, ficut cuidam univer(ali principio gratifica-

f ado

tionis in bumana natura, fectndum illud Ephef.I.

&f

Qüm ita-

Gratificavit nos in diletto Filio [uo.

t

que valor adionis meritoriz defümatur

ao

principio,dignificante meritum : hinc

Gin.]

duplex quaftio refolvenda eft,

Prima

fa.

quidem: an merita Chrifti formaliter di-

T

gnificata fuerint per ipfam perfonalitatem

L

Verbi, hypoftaticé unitam naturg huma-

II HW'

Inæ?,

My

j

Difputatio V.. Avt. T

311

lt

P

)

nx? Altcra: an merita Chrifti, prout di-

pj

gnificata per eandem perfonalitatem V er-

M

bi, fint valoris fimpliciter infiniti?

Ls

Dicol. Merita Chritti fuiffe dignificata 594

Mltety, T

formaliter per ipfam perfonalitatem Ver-

Ts

bi, hypoftaticé unitam naturz humanz.

tD s

Ita cum D. Thom. híc q.7. art. x1. com-

CEment

munis , & certa fententia,

Prob. Merita

*

1 atl

J

ufti formaliter dignificantur per gratiam

1 fuma

fandtificantem, tanquam filiationem Dei

adoptivam.

duf

Sed hoc ipfo etiam merita

V, d

Chrifti formaliter dignificantur per ipfam

Tit t

erfonalitatem Verbi, tanquam filiatio-

u

nem naturalem. Ergo.

Maj. eft certa,

TMUE

utpote definita à Concilio Trid. Seff. VI.

M UM

de fuflificatione, Can, ultimo. — Min. prob.

Nam major eft dignitas Chrifti, defumpta

u inri p

am Chriftus

fu.

à perfonalitate V erbi, per

etiam, üt homo, efít filius

b

ei naturalisz

frijniam,

juit, Al

quàm fit dignitas jufti , defumpta à gra-

itir n

tia habituali, per quam folummodo €

jeputif

Filius Dei adoptivus: quinimó aliàs ne-

ceffaria non fuiffet Incarnatio ad meri-

! Ephef.l.

Cl t

tum condignum pro remiffione peccato-

rum obtinenda.

Er2o.

defümitt

Confirm. I. Authoritate Scripturz : 295

m hk

,

Joan. IHI. 16. sic Deus dilexit mundum , ut Fi-

lum fuum Unigenitum daret,, Ad Rom. V. 10.

auliter? |

onalitat?

QÀin inimici effemus , reconciliati (umus Deo per

mortem Filii ejus.

Ad Hebr. V. g. cim effet

r

H-

m

U 4

[

Y

|

312

: Tracfatus VI, De Incarnatione,

Filius Dei , factus efl omnibus obtemperantibus [ibi

cat(a (alutis aterne.

Sed hoc ipfo merita

s perot

Chrifti, quibus falutem noftram opera-

tus eft, habuerunt valorem Redemptionis

x

ftm. 4

per i»fam perfonalitatemVerbi, tanquam

filiationem Dei naturalem.

Ergo,

Qf &

Confirm. II.. Authoritate SS. PP. paf-

iofelmi.

fim afirmantium: quód adreparationem

g ; i

Iuma(

eneris humani per meritum, aut fatis-

:

ET

&ionem condignam, neceffaria fuerit

jetur po

Incarnatio, prout ex teftimoniis illorum

eiam t

num. 1 39. allegatis patet.

Sed hzc do-

|

jl

Grina non fübfifteret, fi merita Chrifti

lian, ^

formaliter per ipfam perfonalitatem Ver.

n

bi non dignificarentur.

Atque ideo in-

T al

|

ifémt

ter reliquas Michaclis Baji propofitiones

!

|

à Sede Apoftolica damnata eft 19. vi cu-

ii fun

jus docuit: quód opera ju(titie, & tem-

(

H

ais t

perantiz, qua Chriítus fecit, ex digni-

j (nim]

tate.perfonz operantis non traxerintma.

tadufn

jorem valorem. Ergo.

Ll

296 Dicoll. Merita Chrifti effe valoris fim.

l

]

T

pliciter infiniti.

Ita cum D, Thom., fuü-

| t lul

periüs cit, Suarez Difp. 4. Vasquez, alií-

U

?€ contra Scotiftas, Prob,. Merita Chri-

d

i dignificantur formaliter per ipfam per-

] Saini

j Mi

fonam Verbi,hypoftaticé unitam naturz

G:'::mll

humanz , ut ab hac fuum valorem in.

Pt

zftimatione morali formaliter recipiant.

Sed hoc ipfo, quà talia, funt valoris fim-

tïtm;qrm

Df

pliciter infiniti.Ergo, Maj. patet ex con-

ciu-

g M&

|

li,

DifputatioV, Art., 1.

315

Pt

clufione przced. Min.

rob. Nam digni:

j

m

d t

tas perfonz Verbi eft

pliciter infinita;

QOT

Exgo.

N

RUT

onfirm.I. Auth

oritate Div. Bäïil. in.i 297

U t

Píalm. 48. dicentis : pretium meritorum

I

Chrifti excedere omnem valorem. Et D,

AAMT

Anfelmi, Lib, Cur Deu$ bomo. cap. 1 9. docen..

hat

tis : illud pretium, plüs, quàm ininfini-

1, at

tum, füfficere ad folvendum id, quod de-

ia f

betur pro peccatis totius mundi.

Hinc

nis lr

etiam Clemens VI. in Extrav. Unigenitus ,

*e'd hat

ita loquitur : chrifus.non guttam [anguinis mo«

t2 Chri

dicam; que tamen propter utionem ad Verbum pro

atem Va

vedemptione totius generis bumani (uffeci[fet : fed ve.-

e ideoin-

lut profiuvium quoddat copiose nofcitur effudiffe ; ut

Voftiones

I

fic fit infinitus the[aurus bominibus, de cujus. con.

PU

fumptione, feu minutione non ef! aliquatenüs formi,,

, terr- |

dandum propter infinita merita Cbrifli,

r digni- |

Confirm.II. Auth. D. Thom. q. & art.

Vrntmma. |

cit. ad 2,fic refpondentiss Gratia Chrifli ba-

Vet. infinitum effectum propter unitatem Diviné per-

lorisfm.

fona , cui anima Chrifli unita l, & Quodlib. II.

hom, fü

art.2. Ouelibet pafio Ch»ifli , etiam fine morte,

yez, al

fuffeciffet ad redemptionem. generis humani. propter

d i

in(initam dignitatem per[one, Contrahanccon-

pfampt

clufionem

m at

ObjiciesI. Merita Chriftinon crefcunt 298

lorem I

proportione arithmeticá juxta dignita-

mop

tatem perfonz merentis.

Sed hoc ipfo

ulorbb

non fünt valoris fimpliciter infiniti. Er:

fo--

( [ [ilg

|

£o. Maj.prob. Q.lan'rwis etenim per

(

na.

24

Tratlatus VI.. de Incarnatione.

jtoclis

nalitas Verbi fit dignitatis fimpliciter in-

finite, hzc tamen dignitas meritis Chri-

f ut od

- ioned

fti applicatur modo folüm finito, fcilicet

er unionem reipsà finitam. Ergo.

igon tari

dfedu i

Confirm. Licét gravis offenfa Dei ob

infinitam perfonz offenfe dignitatem fit

aominCt

[ €j

altioris ordinis quacunque offensà digni-

tatis folüm creatz : nontamen eadem cre-.

magis j

vt

fcit proportione arithmeticá juxta di-

gnitatem perfonz offenfie ;5 quia nempe

Adcy

hzc dignitas per limitatam cognitionem

, qui i

applicatur ipfi offenf folüm finité. Ergo

viHcerefl

fe ental

pariformiter.

*

Refp. N

.maj

- Ad prob. D.antec. Hac

fiting

dignitas applicatur meritis Chrifti modo

9uislm'mb

folüm finito, fic tamen: ut ipfa merita,

j m;asä a

disido v

prout dignificata, conftituantur incrinfecé

per hanc eandem dignitatem. C. antec.

fs gt

d. lm

Ut ipfà merita non conftituantur intrin-

£ecé per hanc eandem dignitatem. N. an-

« p c

tec. & confeq. — Ratio diftinctionis eft ;

matm

quód dignitas perfonz Verbi applicetur

t

quidem meritis Chrifti, modo:folüm fi-

dj

t

nito : non tamen vi hujus limitetur effe-

€tus formalis ejusdem 5 quia nempe me-

t

fita, prout dignificata, conftituuntur in-

Unsll

trinfecé per ipfam dignitatem Verbi, enti-

lii

tativé fümptam.

Idipfum non folàm à

, z

paritate unionis ad humanitatem Chrifti,

Wt u

dl

B^

Dum, 7298. adducta, fcd etiam gratie h

l

!

MWI

Difputatio V, Avt, Y,

315

il

bitualispatet. Licét enimgratia, inten-

Terts (s

fa -t octo, applicaretur animz juíti per

ftit fj

unionem, intenfam folummodó üt unum:

3

non tamen proptereà limitaretur in fuo

fiei ij

effectu formali, quó minüs eundem de-

Iitet

nominet fan&tum, aut juftum &t odo, &

[

fimul ejusdem merita, ceteris paribus,

tneadn:.

magls dignificaret, quàm gratia folüm in-

d nl

[

tenía &t quatuor,

Quia o

Ad confirm, N. confeq. Difparitas eft;

-—

Opaitinna

quód dignitas períonz offenf non gra-

Tutà n

vificet offenfam, prout hzc dignitas in..

fe entitativé exiftit : fed folüm prout exi-

atec, Ht ^

ftit in cognitione offendentis.

Nam fi

1ft modo.

quis invincibiliter ignoret per füam actio-

meri, |

[

nem reipsá offendi Deum : tunc co ipfo

od

'talis a&tio non eft formalis offenfà Dei,

U

five peccatum Theologicum formaliter

u

yintin- . |

tale.

Econtrà dignitas perfonz meren-

3 Nat-

tis, prout eadem In fe entitative exiftit :

yxis d s

non autem, prout exiftens in cognitione

Jicetur

merentis, dignificat merita ejusdem. Nam

folum f

juítus, ignorans fe effe ingratia, non mi-

nüs przmium meretur, quàm, finóffetfe

eur i.

mpone

effe in gratia.

Objicies II.

Simerita Chrifti effent ya- 308

ynu J*

i, at

loris fimpliciter infiniti , tunc eo ipfo

unum meritum Chrifti non effet majoris

p folüm.

i Chïimv

valoris, aut zítimationis moralis, quàm

alterum ; adeóque omnia inter fe forent

gratiæ H

&€quas

1

316

Traclatus VI, de lhuma:ione.

ginfeiot

zqualia. Sedhoc admittinequit. Ergo.

yinifm

Maj- exinde patet ; quód inter illa, quz

in eodem genere,, aut linea fünt fimpli-

Nu[to,ctia

citer infinita, non detur inzqualitas.Min,

stindude

ítmajoti

autem prob. Nam actus Charitatis Theo-

logicz,. elicitus ab humanitate Chrifti,

(,ab 0

eít majoris meriti ex genere füo, quàm

isdign

actus rel

igionis, juftitiz , aut temperan-

ontrarta

tix. Ergo,

yrincipi

Confirm. Ideo peccatum mortale in,

mum, Y

dicendr

ratione offenfz non eft fimpliciter infini-

Maur

tum, quia unum peccatum mortale in li-

nea offenfíe poteft eífe gravius altero,

quid t

prout in Tract. III, de Pecatis. dictum eft,.

goiprat

rgo fimiliter.

ff t

301

Refp. C. maj. N. min, Ad prob. D. ant..

bonri m

. A&us Charitatis, elicitus ab humanitate

g dit

Chrifti, eft majoris meriti, inadequaté

Qbpats

füumpti, feu

ectati folüm in linea virtu-

s C

tis, quàm a

d

u

s religionis, aut juftitiz.

wdl,

C. antec. Meriti adzequaté fümpti, feu,

3 jtin)

prout dignificati à perfonalitate Verbi. N..

i $

antec. & confeq.

Ratio eft;

uód; me-.

wdvlor

LY 9

ritum, adzquate fümptum, non Importet

folüm actum virtutis , fed etiam princi-

Bd

l

m dignificans.

Sic actus obedientiz,

,

aut

religionis, elicitus à jufto, eft (impli-

i

citer majoris meriti, quàm actus Chari-

r

tatis,elicitus à peccatore, non obftante:

quód atus obedientiz in linea virtutis

t

UT

fiE

MW

Difp'fdin V. 4rf. l,

312

i

fit inferior a&u Charitatis Theologicz.

ht illaïæ;

uinimó, licét actus Charitatis,elicitus

li ümü.

à jufto,etiam adaquate fumptus, five pro-

lsl

utincludens idem principiüm dignificans;

tll

fit majoris meriti, quàm àc&tus obedien-

at (

tix,ab eodem elicitus; quia nempe gra-

Tf n

tia,dignificans meritum, eft folüm finita :

Mil

contrarium tamen de meritis Chrifti, ob

principium dignificans, fimpliciter infini-

rortih, |

|

tum, non obítante actuum inzqualitate,

[iter i

dicendum eft. -

ortale

; Adconfirm. N. confeq.. Difparitas eft ;

quód peccatum mortale in linea offenfz

Tus alen

didun d.

non gravificerur per dignitatem Dei. of-

fenfi, ob rationem num. 299. adductam.

b Diant,

Écontrà meritum Chrifíti dignificatur in-

Imánjtate

finité per dignitatem perfonz merentis,

alenuatd |

P

Objicies II. Actus meritorius, ab hu-

302

1 VITCUs

máha Chrifti voluntate elicitus,tanti va-

loris non eft, quanti effet a&us merito-

uf |

|

npd, fet

[

rius , perimpoflibile elicitus à Divina vo-

Vebi.N.

luntate.

Sed hoe ipfo meritum Chrifti

u me

non eít valoris (impliciter infiniti. Ergo.

imput

Min. prob. Nam 1llud meritum non eft

m prino |

fimpliciter infinitum , quo majus excogi-

tari poteft, Ergo.

aedicnti?:

Confirm. Poflibile eft rneritum,à crea-

d)

ts Cut*

ta voluntate elicitum, quod fit majus me-

; obl

rito Chrifti. Ergo. Antec. prob. Si ete-

« v5

nim una, eadémque humanitas effet hy-

)

.p'oä-

]

318

Trallatus V1, de Incarnattone,

y p

poftaticé unita fimul tribus Perfonis Di-

vinis: tunc meritum ejusdem, utpote di-

m yd [

yir, Eu

gnificatum formaliter à triplict perfonali-

tate Divina, effet majus merito Chrifti

grüna a

imoftauc

Sed poteft eadetn humanitas hypoftatice

uniri fimul tribus Diviriis Perfonis, prout

n tamd

Difp. t, num, r9. dicturn eft, Ergo.

(s valoris

Objici

403

Refp, N. min, Ad probát. D. ant, Illud

merirum fimpliciter infinitum non eft,

dhus, dl

g, O

quo majus altud, ídque reipsà poffibile;

excogitari poteft. C. antec, Reipsá im-

dt: quz

aCtus urat

offibile. N. antec, & confsq.. Ratio di-

(i, &h

ftintionis eft;. quia licét transmittere-

tur, quód meritum , per impoffibile elici-

efuiriln

enipt:

tum à Divina voluntate, foret:majus me-

rito Chrifti; non tamen proptereà fequi-

un/t zitm

dpiz, u

tur: meritum Chriíti non effe fimpliciter

nulm qui,

infinitum 5 :tum quia infinitó non obftar,

poffe excedi ab'/alio. in cafü reipsá im-

dmentn

poffibili :tum quia ex hocfundamento le-

15, n n

gitimé potiüs infertur, meritum Chrifti

1 m a

at Cf

«€fle valoris fimpliciter infiniti, quód me-

ritum illo majus reipsà impoffibile fit.

&t 1

T. W boe

Ad confirm. N. antec. cum fua proba-

tione..Nam tres Perfonz Divinz , etiam

Vm. N

collectivé fumptz, non conftituunt com-

Mi

plexum aliquod formaliter perfe&ius,

W*. h

quàm quzlibet ex his feorfim fümpta,pro--

m

ut in-"Ira&,L. de-Deo, num. 7 3. dictum eft,

m

Tii-

MT

igxca illud D, Auguftini. Lib. VI. de

nit,

W'

DifputatioV, Artic, l; —

319

Jcun

nit cap.7, Tanrus e[t (olus pater , vel folus Fi-

as

lius, vel folus Spiritus Sandus: quantus eft. fmul

pliciperfunü

patér, Filius, C* Spiritus Sandus,| Quamvis igi-

Ytto (

tur una, eadémque humanitas effet fimul

hypoftaticé unita tribus Divinis Perfonis:

i hygoüatiæ' |

Htv |

non tamen meritum ejusdem effet majo-

u

ris valoris, quàm meritum Chrifti.

9 4l M'd

Objicies ultimó. Méritum Chrifti,five 304

ETA

a&tus, elicitus ab humana illius volunta-

Spoll

te, tantz bonitatis ac perfectionis non.

Ms

eft: quantz dignitatis, ac perfe&ionis eft

Natiod

a&us increatus Divinz voluntatis Chri-

üi.

ttsmitter

—

Sed hoc ipfo meritum Chrifti non

fibleelc-

eft valoris fimpliciter infiniti, Erg. Min.

af me-

exinde patet : quód valor meriti Chrifti

Ked equi-

non fit arithmeticé a

qualis. ipfius Verbi

dignitati, adeóque folum fit infinitus fe-

npliiter

cundüm quid.

n olfat,

Maj. autem prob. Nam.

-

aliàs meritum Chrifti, utpote infinité bo-

jl i

M

mntole-

num,; nón minüs neceffarió amaretur à

y Chof

Deo,

uàm actus increatus Divinz vo-

a me-

luntatis Chrifti: adeóque Deus non pof-

i fit

fet efficaciter nolle exiftentiam talis me-

—

rii. Sed hoc repugnat. Ergo.

i proþa-

y, C

Confirm. Nam Chriftus eít juxta Synt-

junt COf*

bolum D, Athanafii equalis Patri fecutidüm Dia

«CIEC&'WS)

vinitatem , tinor Patre fecundüm. bumanitatem,

Ergo.

mptagre

Refp. D, maj.. Meritum Chrifli, five a- 3c

didund

&us,elicitus ab humanitate Chrifli, ma-

VL

[

n

]

325

TreBatus VL de Incarnattone,

ief hfuæ d

terialiter, feu entitativé fümptus,tantx

ihs n

bonitatis non eft,

uante eft actus in-

sinoris Do

creatus Divinitatis Chrifti. C. maj. For-

[,potel. !

maliter fumptus, five prout dignificatus

äam mcm

Xperfonalitate Verbl. N. maj. & fic dift.

ajftentiat

min. N.confeq. Ad probat. D. maj. Me-

Chfts

ritum Chriíti amaretur neceffarib, fi fu-

Contat

rhàtur pro formali, five prout includens

fentur f

ipfa

dignitatem Verbi. C.maj. Sumptum

m Val

pr materiali,' feu prout importat actio-

.

suralem: J

nem mert

toriam,przcise fecundüm fe fpe-

atam. N.màj. & fic diftinctà min. N.

formatt

nem ia

onfeq. , Ratio eft; quód Chriftus, feu

tio nitrist

complexum ex perfona Verbi, & natura

fl

humana, hypoltaticé unitis, non (it mi-

at

noris bonitatis, aut pérfedtionis, quàm

stdrsment

folum Verbums cüm iftud per humanita-

g Vi

tem,fibi unitam, deprimi, aut imperfe-

&ius reddi non poffit, üt Difp. 1. n. 24.

unitiadi

qpuiyrook

oftenfum eft.

inc meritüm Chrifti, feu

complexum ex perfona Verbi , & actu eli-

tnziny

thertr,

cito humanitatis Chrifti,imperfe&ius non

ts Pimir

eft ,

üàm. aCtus increatus Divinitatis

m

Chrifti. . Sicut igitur ex eo, quód Ver-

E m

burn Divinum feclusá Incarnatione notn.

fit minoris bonitatis, quàm VerbumDi-

Ti

UM

vinum, proutincarnatum: poteft Deus

efficaciter nolle exiftentiam Incarnatio-

m

Ug

nis, feu ipfius Chrifti, quamvis neceffa-

rió amet exiltentiam Verbi, prout n.71.

LETT

ré-

MN,

bifputatio, V. Artic, 1.

421

lm

T

réfponfum eft: fic etiam hoc ipfo, quód

ä

actus increatus Divinitatis Chrifti non fit

T

i.

ininoris bonitatis, quàm meritum Chri-

fli;poteft Deus efficaciter nolle exiften-

i digniüumg

a Ui

tiam meriti, quamvis neceffarió amet

éxifténtiam actüs increati Divinitatis

lt' D.Mi. ME.!

tfb

Chrifti. Exhucusque ditis

QUE s

Conítat l. Quód merita Chrifti digni-

306

ij um

ficentur formaliter peripfam perfonalita-

tem Verbi , tanquam Filiationem Dei na-

porat

turalem: ficut merita jufti dignificantur

qndumlo

( ml

formaliter per pratiam, canquam filiatio-

nem adoptivam.

Quantüm igitur filia-

hrilus, h

, &ntu

tio naturalis tranfcendit ordine dignitatis

10n fit t

filiationem meré adoptivam Dei: tantüm

quoque merita Chrifti tranfcendunt ordi.

njj, quin

hümanit

ne valoris merita cujuscunque purz crea-

tura.

Nam 4liàs ad preftandam condi-

Limerft

) Ii 0)243

nam fatisfadtionem, aut meritum con-

dignum, pro obtinenda reparatione gene-

Jf feu

ris humani fimpliciter neceffaria non fuif-

cidu di

íet Incarrnatio , contra communem fen-

ediüsnol

tentiam Patrüm, in Scriptura fundatam ,

Jicimitat!

ubd Ve

qu& redemptionem Chrifti meritis ideo

attribuit; quia erant merita Filii DEI.

jone m*

Hinc etiam actiones elicitz ab humani-

'erburiul

|

tate Chrifti, greco vocabulo Theandri-

otelt o

C&, feu Deo. viriles appellantur; quia jux-

fncarm

ta recéptum axioma: Adiones

unt. fuppofito-

s n

r"um.: Exquo deducitur prim

)

* nonfüb-

,;In

fifte-

proutn

&T

Trallatus V.. de Incarnatione,

322

litatew?e

fiftere eorum fententiam, qui cenfent me-

ilius o

rita Chrifti eatenüs dignificari formaliter

Conltat

er Verbi Divini perfonalitatem, quate-

g formal

nüs hzc, in linea caufz efficientis phyfie

vulicatem

cx , peculiariter influit in actiones hu-

mfmiü ,

manitatis Chrifti.

Hujusmodi fiquidem

olibet

ínfluxus uni potiüs, quàm alteri Divinz

mmvis €

erfonz peculiariter competere non po-

ejam It

teft, üt num. 218. oftenfum eft. — Dedu-

ritum J

citur fecundó : neque fübfiftere illorum.

)

idtci

fententiam , qui cenfent merita Chrifti

|

du T

j

l

eatenüs dignificari formaliter per Verbd,

a, dl

uatenüs Divina voluntas Chrifti fpecia-

liter influit in aCtiones voluntatis huma-

N

ltl

nz Chrifti. Nam fpecialis influxus phy-

vaiu i

ficus:przter omnipotentiam admitti ne-

ln

ut

it: influxus autem moralis vel confi-

m

f

eret in formali, aut virtuali predefini-

i folnit

tione actuum humanitatis Chrifti, quam

gt h

predefinitionem , utpote toti Trinitati

vt

communem, non füfficere ad dignifican-

xin, Ü

dos a&tus abunde patet ex a&ibus noftris,

&utibni,

À Deo przdefinitis: vel confifteretin eo,

ff

quàd a&us liber Divinitatis Chriíti per

unionem hypoftaticam coalefcat morali-

Neminis

Wa

ter cum a&u libero humanitatis Chrifti

x dictis n,

um

íin unam op'erationem: quod e

tirim

291. do&trinz fidei repugnat. Unde di-

cendum reítat : quód merita Chrifti for-

ts

4maliter eatenüs dignificentur à perfona-

mcdcm'

ta-

MAMI,

Difputatio Y.. Artic, L.

23

lt

litate Verbi , quatenüs fünt a&tus liberi

At i

illius hominis, qui reipsà eft Filius Dei.

UUR u

Conftat II. Quód merita Chrifti, pro- 307

ut formaliter dignificata per ipfamperfo-

u

D ddins

rialitatem Verbi, fint valoris fimpliciter

infinii , adeóque íint altioris ordinis

ii itin

uan-

t ao

quolibet merito purz creature :

tumvis eadem foret infinité fancta.

ine

Xtére n

etiam intra hunc ordinem quodlibet me-

d D

tere i.

ritum in füa zítimatione morali eft fimi-

liciter infinitum ; quia nempe perfona-

erit C

1tas

.

tpet Val

*

Verbi, per quam formaliter dignifi-

catur, eít dignitatis fimpliciter infinitz.

vifti f

titis um

NNeque obftat: quód hzc dignitas per

unionem hypoftaticam ipfi humanitati,ac

furus l-

proinde a&tibus ejusdem , communicetur

iljtti t«

Sicut enim,

vd conf

folim finite, feu limitate.

Y

nonobftante communicatione folüm fini-

vadefini

tà, feu limitatà: vi cujus Verbum Divi4

n

num naturz humanz non communicature

j Trinitat

dipifican-

per identitatem, fed folüm per unionem

realem , Chriftus eft realiter unica tan-

JS noftti |

üm perfona, eadémque dignitatis fim-

eeina ,

pliciter infinitz, ita quidem ; ut Chriftus

Flhrï[h Y

non fit minüs amabilis, aut adorabilis,

ot mora

3Cl Chl'

quàm Parer,& Spiritus San&us; quia nem-

l

pe conftituitur intrinfecé , adeóque iden-

ex d

ticé per ipfam perfonalitatem Ver*:,qua

Unt

ft

ob humanitatem,fibi unitam,in fua digni-

Chri

imperfecta reddi ne-

Y

Pcr

j

tate deprimi , aut

í 2-

l

quit:

i

Tralatus VI, de ir'fckmäïïb'n&.

324

ymäütcr L

quit: ita pariter, hón obftante commiü«

iperi hum

l

nicatione folüm finità, vi cujus dignitas

i at

Verbi a&tibüs creatis humanitatis Chrifti,

lmptà; ]

?

entitativé fumptis , non communicatut

qunpexun

per identitatem realem, prout econtrà

dumanasd

communícatur àctibus increatis Divinita-

] none

tis Chrifti: nihilominüs merita,proüt di-

m fort

gnificata pér ipfam perfonalitatem Verbi,

1o, & a

five in; concreco fumpta, fuht valoris fim-

lm a

pliciter infiniti ;

uia némpe quàtalia con-

üferiort

fticuuntur intrinfece , adéóque identice,

( Uinim) ^

per ipfam dignitatem Verbi, entitativé

fomittg

fumptam. Ex quo ipfo patet difparitàs:

ofitt

T

quàre peccatum mortale in linea offenfe

E

Hum Ím

j

|

non fit fimpliciterinfinitum, etfidignitas

vintnl o

Dei offenti fit fimpliciter infinita. . Nam

g ls

'

hzc dignitas non eft forma gravificans

m u

offenfam, prout in fe entitátive fumpta,

fed (olàüm prout exiftens in meénte offen-

p

Ed

dentis, Hincinvincibiliter ptitans, Deum

ET

non offendi per fuam a&ionem, eo 1pio

Ecoóntrà

Hiniut, (

Deum fortrnaliter hon offendit.

juftus, licét invincibiliter putet, fe non

tb

itnOuri

effe in ftatu gratiz fanctificantis, nihilo-

minüs per a

m liberüm füupernaturalert

W:ïm, l

Vltzrm,

meretur de condigno notrum augmentum

atie , & correfpondentis gloriz.

Th a

ConftatIII. Quód merita Chiifti;ada-

Ts

308

mïlï Q"xmeu

quaté fumpta, five prout dignificata per

eandem Verbi Divini períonalitatem,fint

us

Ors

)

W

DijputatioV, Artit, L.

32f

formaliter adinvicem zqualia: etfi actus

Dtt t

ælillï dlgm,l |

j

liberi humanitatis Chrifti;in linea virtu-

tis, adeóque meritaprecisé materialiter

Is

Onmyr

fümpta, fint inxqualia,

Nam pariter

FOU Q

complexum ex Verbo Divino, & natura

as D |

humana,hypoftaticé unita, feu Chrif/uss Ho-

,.4 |

gio, non eft inferioris dignitatis perfona,

ag

1

quàm foret complexum ex Verbo Divi-

faten V

]

"Valctia

no,& natura Angelica,hypoftaticé unita,

feu Chriflus - Angelus ,. ec(i natura humana fit

pitalint

eidentt

inferioris ordinis, quàm natura Angelica.

entititi

Quinimó, ficut unum complexum effet

dipartin

formaliter zquale alteri, ettam fa&tàfüp-

4 fl

^

ofitione,

uàd eandem naturam Ange-

;

licam . fim

ul

tres perfone Divinz per

idiguus

, M

unionem hypoftaticam affumerent: ficut

defa&o folus Filius affumpfit naturam hu-

Sificans

i

[umpta j

manam; ita pariter.complexum ex digni-

i offene

tate Verbi, & actu obedientiz, aut alte-

rius virturis moralis , non eft inferioris

sDeuit

meriti, quàm complexum ex eadem Ver-

e01p0

idignitate, & actu Charitatis Theolo-

feonti

)

300

icw: etfi obedientia in linea vircutis fit

inferior Charitate Theologicà. Sicut au-

i pihilo

auet

tem ex eo, quód Verbum Divinum, pro,

ut incarnatum, non fit majoris perfedtio-

gmmlum |

nis, quàm folum Verbum, & ipfa huma-

rie«

nitas de fe defectibilisfit, legitimeéinfer-

ïïühaad!

tur: quód Deus potuerit efficaciter nolle

fieata

jj

-

5

exiftentiam Chrifti, etfi nec quidem ine

-

(raret

d

3

)

rr;zc't'atuQ VL. de Incarnatione,

316

(inont "

ficaciter nolle poffitexiftentiam Verbi Di-

f uteg

vini; fic pariter ex €o: uód meritum,

treà ag

Chrifti non fit majoris perfedionis,quàm

jje hacq'

$&us increatus Divinitatis Chrifti, & prz-

i, u

tereà actus creatus humanitatis de fe de-

Pronot

fe&ibilis fit, legitimé infertur :

uód

g a

Deus efficaciter poffit nolle exiftentiam.

p ao

meriti, nolendo ícilicet exiftentiam actüs

eelinul

€reati humanitatis Chrifti, per quem me-

ritum intrinfecé conflituitur ; etfi nec

ijoiti J

meren,.

uidem inefficaciter nolle poffit exiften-

o M

'

m

Qam infinitz dignitatis ipfius Verbi.

tiy, g

ARTICULUS il

a

^

lpcalquur

A meritum Chrifli dignum fit

i, a

omui pramio poffibils 2

Wt

gruligit

R

'enotandum I.

uód dignitas, feu

jgut: qu

| *mi)

condignitas meriti refpectu pramii,

:

p a

alia Gt in a

&u primo, & alia in actu fe-

IHla formaliter confiftit in fola

m iil

cundo..

m m

zqualitate meriti cum przmio: hzc ve-

tT

ró przdicte zqualitati fuperaddit ex par-

t

te merentis jus aliquod a&tivum exigendl

m]?ll Cll'us

promi

uum, & ex parte preemiantis jus paf-

Wi

fivum,

feu obligationem dandi pramium.

Declaratur idipfum à paritate duorum mi-

Qdf

li d

litum,in acie pugnantium, quorum unt

-

Tj

-

fucüs alteri , à belliduce laurea füb con

MIN,

Difþmria V. Artic. II

327

Nam

n Y

ditione victorie efít promiffa.

u D

|

|

licét uterque hoftem vincat, adeóquefit

laureà dignus in actu primo : folus tamen

k&ionis,qm |

u

n

ille. hac quoque dignus eft in actu fecun-

I d

|

do, cui laurea antecedenter fuit promiffa.

t

GU d

- Prenot.Il. Quód hzccondignitas me. 319

riti in actu fecundo toties fundaridebeat

Ti

ín pa&to quodam tacito , aut expreffo,

lentumd

tt quen,

vel in ultronea acceptatione preemiantis z

quoties hic aut non indiget obfequio

r; n

fft exit

merentis , aut iftud alio titulo exigere

oteft. Ratio hujus eft ; quia hoc ipfoy

Vegbi

uód aliquis non indigeat obfequio alte-

rius, quantumvis ultrone& przftito, aut

Jl

alter fit aliunde obligatus ad praeftandum

hocobfequium: eó1pfo,feclufà omni ac-

J þ

ceptatione, aut tacità, vel exprefsà con-

ventione, per obfequium iftud induci ne-

jts, feu

quit obligatio dandi przmium. Ex qui-

fl

bus patet : quód promiffio, vel accepta-

Ji

tio non augeat valorem intrinfecum me-

Jl

ii

a ol |

H

riti, fed illi cantüm füperaddat vim indu-

&ivam przmii, reipsà obtinendi.

: hac ve

Praenot.III. Quód inter dona,

feuprz- a

dic ex p

mia fupernaturalia, aliud fit puré crea-

n exlgen

tum, vi cujus fcilicet creatura rationalis

yis j

non attollitur ultra ftatum purz creaturz;

jprermi

cujusmodi eft gratia fanctificans, & vifio

dporumt

beatifica: aliud veró, non puré creatum,

gorum D

]

vi cujus creatura rationalis atcollitur ul-

tra

(

"

4

»

328

TracatisVI, de Incarnatione,

M Ptæm

traftatum pur« creature, cujusmodi eft

unio hypoftatica. Difcrimen iftud non-

j

nulli aliis vocibus exprimunt dicentes;

jj pro

s digni

quàód inter dona füpernaturalia aliud fit

'

ordinis Divini per quandam participatio-

n

nem, folummodó moralem, Dei tanquam

Confimm

SummiBoni: cujusmodi ex dictis eft gra.

tia (anCtificans, & vifio beatifica: aliud fit

endit [

ordinis Divini per participationem rea-

hgo ü 'Ml

num; U

lem, feu unionem phyficam cum DEO,

tang

uam Summo Bono, qualis eft unio

ys, f

h

oftatica.

& um

"b

merttt u

j

312

icol. Merità Chrifti fuiffe digna, in

|

a&u primo, omni przmio poffibili. Ita

Vero, :

cum D. Thom. híc q. 2, art. x1i, Suarez,

du f

501

Vasquez, aliique. Prob, Meritum Chri-

fti in zftimatione morali adequat omne

(vf

premiumpoflibile. Sedhocipfo. Ergo.

E o p

bnut n f

Min. patet ex num, 309. Maj. prob. Nam

meritum Chrifti, prout dignificatum ab

s ol

ipfà perfonalitate Verbi, eft valoris fim-

at ome

pliciter infiniti : àt artic, preced, often-

hat )

fum eft, Sed meritum valoris fimplici-

, ml

l

i

ter infiniti adzquat omne przmium pof*

PCI' "

fibile ; nam aliàs hoc ipfo fimpliciter in-

| hn f

finitum non effet in linea merjti. Ergo.

t d d

lk Me

Confirm.I. Nam, five fupponatur pof-

fibile infinitum categorematicum crea-

üzoin

tum, five id negetur: meritum Clirifti

l u

-

infua xítimatione morali non eft inferius

L

omni

i,

Difputatio V. Att, 1.

329

m

Sed hoc ipfo

omni przmio poffibili.

EU

adzquat omne przmium poffibile. Ergo,

Ut i

Maj, prob, Meritum Chrifti, prout inclu-

.

itatem perfone merentis, eft in.

nl

dens dign

ts

linea meriti fimpliciter, feu categorema-

i Wa

ticé infinitum. Ergo,

*

Confirm, II. Omnt

potentia Divina fe

dläls ä*ga

ffe&um poflibilem,

fs d

extendit ad omnem €

tlongn

Ergo fimiliter, Confeq.p

rob. Ideo pri-

um D

mum; quia orhnipotentia,

in linea virtu-

eft fimpliciter,

ls eft u

tis, feupotentiz effeQtivze,

Sed etiam,

& categorematicé infinita.

meritum Chrifti , prout dignificatum à

d t

Verbo, eft in linea formali meriti fim li-

d f

- nf

citer, feu categorematice infinitum, Er-

m Chri-

at omne

"Confirm.III. Quodlib

etmeritum Chri-

, Dgo.

fti, prout dignificatum

à perfona Verbi,

ob um

adzquat in füa aftim

atione morali ómne

m 3b

meritum poffibile.

Sed hoc ipfo etiam

oris f«

adzquat omne prz

mium poffibile. Ergo.

'ydl Oüen'

Min, patet. Maj.

prob. Omnia merita

Chrifti,formaliter fumpta, five prou

t di-

fmplid

andem perfonalitatem V er-

um p

gnificata per e

nt ad invicem formaliter

iciter 1

bi Divin, fu

&qualia

?

ex di&is art, preced, Ergo.

j Bo

Dico

IIl. Merita Chrifti non fuiffe con«

j14

natut POf'

d

diena,in a&u fecundo,omni przmio pof-

fibili. Ita cum Div. Thoma. cit. Suarez,

i (

"Vasquez, aliique. . Prob. Meritum con-

diies

$

4

"

Qp

!

$50

Em/ä;:m VI. de Incarnatione,

dignum in a&u fecundo refpectu alicujus

Ü ICCGW

rzmii eft illud, quod ex parte merentis

wepræmlï

! at .

3anducit jus activum, & ex parte prmian-

tis jus paífivum, feu obligationem dandi

merit allo

remium. Sed meritum Chrifti defa&tó

yo, Eul

non induxit hujusmodi jus ad omneprz-

p faet

miumpoffibile. Ergo. | Maj. patet ex nu-

qianenda

set. 309. &

fe

Min.prob. Si etenim

gui: Y

meritum Chr

:

,defactó induxiffet tale

dallum

« mortt!

jus, tunc etiam defa&tó Chrifti meritis à

Deo decretum fuiffet omne przmiunm,

dim: i

poffibile. . Sed defa&ó Chrifti meritis de-

tis decti

«cretum non eft omne przmium poffibile,

nife, ia

Ergo. Miaj.exinde patet: quód Deus fi-

n

mul juítus,ac fidelis non poffit agere con-

wibL:

tra obligationem in juítitia diftributiva,

MT i

;4, & fidelitate promifforia fundatam, adeó-

giin p

que obligatio, quz defactó datur ex par-

ianjfi

teDei adpremianda merita Chrifti,fe non

NT

'extendit ultra tllud przmium, quodillis

yanpti,

,defa&tó reipsà decretum eft. . Min. autem

ulidi

-prob. Nam certum eft ,, defactó Chrifti

hyédij

-meritis à Deo non conferri omne prz-

DT

mium poffibile; alioquin omnes ho

mings

feipsá falvarentur. Ergo.

[

31

Confirm.I. Ad inducendam ex parte

(

** .Dei obligationem dandi przmium , re-

"quiritur przvia conventio , aut faltem.

n

.fubfequens acceptatio meriti. Sed defactó

d

p

: Lfon datur €x parteDei calis conven

tlo,

m'mm

aut

Min,

^ piuputatiov., mi?. n-

hi

aut acceptatio meritorum Chrifti ad o-

Wt

Wt

mne prem

ium poffibile. Ergo. Maj. exin-

de patet : qu

ód Deus merita Chrifti po.

t

tuérit alio titulo exigere.

Min. auten

| Chnpw]

rob. Etfi quodlibet meritum Chrifti de-

B?dmezz.

fa&ó fuerit condignum in a&u primo ad

A. pütnn

obtinendam redemptionem

eneris hu-

00, g

miani: non tamen Deus defactó accepta-

hr

vit ullum meritum, nifi prout paffione,

ril megi

ac morte voluntarià Chrifti confumman-

£ premiz

dum: ita quidem, ut Chriftus, vi przfen-

Limeriti

tis decreti , genus humanum non rede-

im pofíü

10d Day)

miffet, fi mortem non füubiviffet.. Ergo.

Confirm.IIl. Authoritate D. Thomz

;ägCFCCOH-

Quodlib. II. art. 2. fic docentis : Si lequa-

frthutiv,

enur de vedemptione generis bumani, quantàm 4d

10, adel-

quantitatem pretii* i qualibet paffio chrifli, etiam

AE GX pate

fine marte, fuffeciffet. propter infiritam. dignitatem

ii fenon

perjone.

Si autem loquamur , quantüm ad depu-

qudilli

D

tationem pretii , fic dicendnm eff : quàd non fims de-

[In,autert

putate d redemprionem. generis bumani , à DEO

3b Chni

Patre, & chrifto, alie peffiones Chriffi absquemor.

t pïæ-

t&, Et ideo humanum . genus mon-ef redemptum

; hormint

per

aliam pa[fiouem absque morte Chriffi. Ergo.

Objicies I. c

ontra primam. Meritum 7!

re t

Chrifti de condigno przmiari po

teft uni-

nium,, !*

'€o przmio poffibili.

Sed hoc ipfo in.

st fa.

actu primo non a

dequàt omne pramlum

Maj. prob. :Nam pote-

Sed d

poffibile. Ergo.

.

.

orum Chrifti de-

convcm";

tat in premijum erk

cere

Tradtatus V, de incarnatione,

y

n

cerni unio hypoftatica, vi cujus Pater,

gf

aut Spiritus Sanctus, affumendo naturam

;ofeqi

humanam incarnaretur.

Sed hzc unio,

j[æmhacon

five Incarnatio, effet tantz eítimationis

ieo X U

moralis, quantz fünt merita Chrifti.

i hp

Érgo.,

iparetur

* Confirm, Si etenim Pater, aut Spiri-

hm ab ?

tus Sanctus, affumpfiffet naturam huma-

phoc au

nam, & hac affumptá Chriíto gratias egif-

scepu e

fet pro meritis, ab eodem prxítitis : tunc

tlis; of

ifta gratiarum actio fuiffet vantz zftima-

1Orihe

tionis moralis ,

quantz defactó fünt me-

at d

rita Chrifti. Ergo.

niu (1

317 Reíp. N. maj. Ad probat. Tranf; maj.

li quqimï" L

D,min. Fuiffet tantz vftimationis mora-

gämz'nfsunm

lis in linea dignitatis períone Incarnatz.,

vutun d t

C. min, In linea premii.N.min. & conf.

selibor n

Ratio eft ; quód przmium debeat coma

inettai

menfürari merito, in ratione commodi,

hgt

dignitatis, aut felicitatis accrefcentis me;

o T

renti, CümigiturChriftus-Homo aliun-

o

de fit fuppofitum Divinum, ideóque füm-

t r

mé felix, & fümmé dignum, ac bonum s

Msf

hinc unio hypoftarica, aut Incarnatio al-

f VO

terius Divinz Perfonz, foret quidem tan-

m

tz zítimationis moralis in linea dignita-

tis: non tamen in linea

pramii, compa-

i

AUR

tativé ad merita Chrifti,

f Ya

Ad confirm. D. antec, Hzc gratiarum

lt

sio effec cantz. etimationis moralis in

A55

l-

M

bin:ä?utïo V. Artie l,

333

Ttjgh

lineafoliüs obfequii, adzequantis recipro-

TM

c& obfequium Chrifti, C. antec, In linea

9d li.

rxmii,compenfantis meritum Chrifti.N.

ahtec & confeq. — Quinimó, cüm in prae-

r t |

dicta hypbthefi meritum Chrifti non or-

dinaretur ad premium àliquod obtinen-

It s

dum ab alcero Chrifto, fed folüm à Deo:

IT

in hoc autem gratiarum à&io , quze

o griig

accepti beneficii recognitio , fit impoffi-

tellitis

bilis; càmm Deo beneficiur , nec quidem

ante al

à Chrifto, exhiberi poffit: hinc predicta

Q0 fs

gratiarum a&io nullatenüs foret pra-

mium Chrifli meritis à Deo tollatum..

Traníni

Ex quo ipfo ulteriüs deducitur: quódlon-

Onismor.

gé miniüis unum rheritum Chrifti per aliud

fnotradta,

meritüm de condigno przmiari poffit;

, conf.

tüm labor non fit premium laboris. Un-

Xit QUs

de meritum jufti folü eatenus dicitur à

Jommocls

Deo premiari per fübfequui auxilium.

yentisme

efficaz, & novum meritum ; quatenüs iftud

mo adlun.

cofdücit ad novum augmentum gratiz ,

i

N füm-

& glori? celeftis.

6

D

o bonum:

ObjiciesII. $i

duo Chrifti realiter exi-

18

mdo d

erént: tuné neütrius meritum effet in

j dem t

a&u primo condignum omni przmio pof-

; dignka-

fibili.

Érgo idipfum de merito Chrifti,

|, comt

defa&tó exittentis,dicendum eft. Antec.

prob. Nam aliàs uterque dignus effet, ut

;' rätiaxup

exaudiretur: etfi 4 Déo per fuas oratto-

nes contraria poftularent , unus fcilicet

| moïa]iS l:

NSS

Trallatus Vi; de Incarnatione,

334

veniam, & alter poenam peccatoris, Sed

)OtïüSs q

hocrepugnat. Ergo.

gb

Confirm, Si etenim unus Chriftus pe-

j,iut COT

terect, ne Deus alterius Chrifti meritum

(hriti ia

premiaret: tunc eoipfo perfüam oratio-

nem impediret vim meritoriam alterius

conl;'mgit

'

)

f0

Chrifti,

Sed hocipfo meritum alterius

;

:

ali C

|

dignum non effet omni przmio poffibili,

ircdi p

Ergo. Maj.exinde patet: quód aliàs ora.

fquidem

tio meritoria unius Chrifti effec inferior

ton derg

merito alterius: fi hoc non impediretur

i prt

À confecutioneprzmii. Min.prob. Hoc

huc vet

ipfo, quód meritum alterius Chrifti per

o d

hanc orationem impediretur à confecu-

ponft a

tione premii: eó ipfo hec oratio prz-

Aludim

ponderaret merito alterius Chriüi. Er-

furimna

Tij E

ant. Ad probat. D.maj. Uter-

319 ol.iefþ. N.

wj

ue dignus effet in a&tu primo , ut exau-

& hbl

:

iretur.C. maj. Etiam in a&u fecundo. N.

tnntoy

maj. & fic diftin&à min. N. confeq. Ra-

imlogm

tio et; quód in predi&a hypothefi, at-

teh il yto

tamen reipsà impoffibili ; cüm talis di-

toft n:

fcordia fine ulla fübordinatione volunta-

tis humanz ad Divinam, ineptiffimé fin-

n

n

gatur: non poffet fimul exaudiri uterque

Chriftus; quia impoffibile foret,utrique

Il[lü.mia, |

fimu! concedi poítulata. Hinc ad Deum

mj

:

L

(f

pertineret determinatio alterutrius ex-

nius

p

f

frcmi, feu Xacceptatio meritorum u

poe

j

il

]

m!

Difpstatio V, 4rt, l1.

335

at

potïüs, quàm alterius Chrifti;, Non ta-

st

men hzc acceptatio derogaret equalita-

inlinoy

ti, aut condign

itati meritorum utriusque

Chriti in a&u primo: quemadmodun,

jlv

r d

contingit, fi duo competentes, zqué di-

Vi

ni,

ro obtinenda eadem cathedra Epi-

j

C

'amioyd

opali concurrant, quorum uterque in-

od

directé poftulat, ne alter audiatur. Tune

fiquidem collatio Epifcopatüs,fa&a uni,

efft

timpelim

ï

non derogat zquali alterius dignitati,in,

Il

]

D

rl

a&u primo confiderate ; quia nempe ad-

huc verüm manet, eundem fuiífe zqué&

s Chrlts

ä

Lonio

dignum: etfi reipsà cathedrá poftulatam

non fit confecutus,

Oratio r

Ad confirm. D.maj. Impeditet vim me.

drit, E

ritoriam, in aCtu fecundo confideratam.,

'Tranf. maj. Etiam in actu primo confide-

vj, (te

ratam. N. maj, & fic diftin&tà min, N. con.

m

|

feq.

Ratio habetur ex dictis.

uamvis

cndo. N

enim oratio uniusChrifti impediretin actu

yi, M

fecundo przmium alterius Chrifti : non,

othe, t

tamen id proveniret ex eo ; quód hzec

n ulis d

oratio fit in actu primo dignior, quàm,

e volunt

meritum alterius: fed proveniret folüm

ptüümöfü

ex libera determinationeDei, inter me-

jruug

rita xqualia, potiüs unum, quàm alterum,

r

pro fuo beneplacito acceptantis.

ycad i

xucis *

ObjiciesIIf. Si meritum Chrifti effet 539

in a&tu primo dignum omni przmio pof-

n V

übili: tunc Chriftus povuiffet plus mere-

l]

Fiy

33-6' - qractatus Vt,. de incartattofié,

ti, quàm Deus premiare, Sed hoc repu-

rodutþü&

gnat. Ergo.. Maj:probaNam effe condi-

oténtia

gnum omni pfzmio poffibili, eft ita me.

ij nf

reri: ut omne przmtum, in actu fecundo

qs 016

collatum ,. fit infra dignitatem talis me-

lïïäma& !

riti. |Sed hocipfo Deus nuriquam potuif-

p hocid

fet de coridigno preemiare meritum Chri-

fti 5 adeóque Chriftus plus potuiffet me-

!

ombïleg

tum

Ü

teri, quàm Deus praemiare. Ergo. Min.

ematiti

rob, Nam ultra omne premium, in actu

h aduis

j

[S

cundo collatum, femper aliud, & aliud

:

f neyrih

eft poffibile, XErgo.

otuer .

Confirm. Meritum Chrifti effet condi-

gnumi ultra quodvis pramium. poffibile.

Qltt pmfrf

titun Qu

Sed effe condignum ultta quódvis prz-

ii d

mium poffibile, eft mereri aliquid impof-

seitun C

fibile: adeóque plus mereri; quàm Deus

s pl

poffit pramiare. Ergo.

koe lil

22

Refp. N.ult. confeq. Sicut enim ex eo,

m

quód fupponatur infinitum categorema-

Pmti

j

f

oftt

ticum repugnare in creátis , aut faltem,

f ondioi

füpponatur : quód Deus ultt2 omnes crea-

turas, in a&tu fecundo exiftentes, licét

v det

ïmum. Cil

iafinitas, poffit femper aliam,& aliam fi-

ET

ne fine producere;, ut nunquam exhau-

riatur ÓmnipotentiaDei, utpote fimpli-

f N

citer categorematice infinita, neutiquam

tüspnffut Ü

infertur : quód Omnipotentia Dei poffit

as

plures creaturas producere, quàm firapli-

tlb

Md

citer poffit producere, aut fe exteridat ad

pro-

Womyd

-

Va

Sedh&äu«

bifputatio V.. Art. 1I.

337

d

toducendaimpoffibilia; nam ali3sOmni-

)lh, d ï'ltï.

otentia Dei tranfeenderet fe ipfam : fed

Itf

folüm infertur : quód Deus ultra quám-

hts

vis colledionem excogitabilem poffit

IU M

aliam,& aliam fine fine producere, àtqué

in hoc fenfü tránfcendat omnes creaturas

tf

5 Botufey

poffibiles: fic eriamex eo, quód meri-

377

tum Chrifli, utpote fimpliciter catego-

rematicé infinitum, per nullüm przmium,

um d

liud a

in a&tu fecundo collatum, adxquari pof-

fit, neutiquam infertur : quód Chriftus

t

potuerit plus mereri, quàm Deus fimpli.

1. poll

citer potuerit przmiare ; nam aliàs me-

ritum Chrifti tranfcenderet Omnipoten-

0dyis p

tiam Dei.

Unde folüm infertur : quód

uid'impof

uàri Deus

ineritum Chrifti fic tranfcendat omne prz-

mium poffibile, ut dato quovis pramio,

femper aliud, & a

i éteo,

liud de condigno con-

OOL

ferri poffit.

j ültenu

- Ad confirm. D. maj. Meritum Chrifti

fs r

effet condignum, ultra quodvis premium

i, lt

poffibile determinaté , feu diltributive

.

fümptum. C. mà

E

Etiam indeterminate,

xahám l

m enu

feu colle&ivéfumptum. N. maj. & fic di-

ote fimml

ftin&àmin. N. confeq. — Ratio diftin&tio-

nis conftat ex dictis.

at

|Dei p

Objicies ult. contra fecundam. Si me- 222

ritum Chrifti condignum in actu fecundo

gia if

hon effet omni premio poffibili, tunc eo

extcndäg'

[

ipfo non effet valoris fimplicitet infinitis

"

328.

TracatusVI. de Incarnatione,

Sed hoc non admittitur. Ergo. Maj.prob.

ylors, *

Nam tantus eft valor meriti , quanta eít

d;fummlï

vis inductiva premii, Sed, íi meritum,

iqili, Y

Chrifti in actu fecundo non effet condi-

atur, DX

num omni przmio poffibili: tunc vis in-

d

yii,in2

ucliva przmii non effet fimpliciter infi-

eíiex del

nita, Ergo.

tion)s 10

Confirm. Si etenim ad condignitatem

qondo.

meriti in actu fecundo neceffaria effet ac-

Omniptt

ceptatio Dei, tunceo ipfo meritum Chri-

etiamini

fti poffec adzequari à merito purz creatu-

im

|

li

raz.

Sed hoc ipfo non effet valoris fim-

J

pliciter infiniti. Ergo. Maj. prob. Nam

incgt, a

at

potuiffet Deus ad redemptionem humani

ouríi m

eneris,

ide

que ad omne premium,de-

actó ipfi

C

Do d d

ito collatum, acceptare pce-

"Cfptfntül'.

nitentiam

x

ami,aut merita alterius crea-

Md wnftm

turz. Ergo.

R

€

(sf f

325

.'N.maj. Adprobat. D. maj. Tan-

tus €

1

valor meriti, quanta eft vis indu»

t qi

Giva przmii, confiderata in actu primo,

ümime

imCmt

five intrinfeca ipfi merito. C. maj. Con«

ts

fideratain a&tu fecundo, five merito ex«

r (

trinfeca. N. maj. & fic diftinétà min. N.

BRT

confeq.

Ratio diftindionis eft ; quód

valor alicujus meriti, feu condignicas

f

t

eiusdem, confiderata in actu primo,nori

defümatur à przmio, eidem collato in.

MT

actu fecundo ; nam aliàs meritum,onini

bm

premio deílitutum, eo ipfo nullius effet

pl

và*

W s

i

339"

E)l iyhi'w.

Difputatio V.. AYtic. H,

valoris, aut condignitatis. . Hinc folüm

n

Ui

defuümitur à bonitate intrinfecaipfius ob-

fequii, prout à perfona operante dignifi-

[5

catur. Hoc autembonitas inductiva

rg-

: r

tctr

mii , in actu primo, femper manet ea

i

€

m

etíi ex defe

promiffionis, aut accepta-

Ynins

tionis non inducat przmium in a&u fe-

cundo.

Idipfum non folüm à paritaté

ithdey

titum(s

Omnipotentiz,fuüperius adducta,patet:fed

I2 C

etiamiIn actibus liberisbeatorum; quin-

imói

fius Chrifti, gloriof* jam regnantis

tloris

ob Ya |

inc

G

j

0, qui a&us fünt tantx bonitatis,

quantz bonitatis erant a&tus,eliciti in de-

hum

nium d

curífüu vite mortalis, etíi non ampliüs à

Deo ad inducendum novum premium.

Qitepe.

us ted

acceptentur.

Ad confirm,

Di&. maj. Tunc meritum

j, T

Chrifti poffet adequari à merito purz

lr indde

creature, quoad vim inductivam przmii,

eidem intrinfecam. N.maj. Solümextrin-

!

rimo,

fecam.C, maj. & fic D, min. Neg. confeq.

J (t«

Ex hucusque dictis

itito X

Tln,

Conftat L. Quód omne meritum Chri-

224

fti fit in a&u primo condignum omni prz-

s qUi

mio poffibili ; quia,fpectatà dignitate per-

n(hgmm

WU

fonz merentis, eft valoris fimpliciter in-

rimo

finiti. Hinc quivis a&us meritorius Chri-

l

fti, non folüm tranfcendit omne meritum

tun u

poffibile cujuslibet purz creaturz, quan-

yis

t infinité fancta : fed

f.

euam

tumjis eadem fore

Y a

Trattatus VI, de Yncarnatione,

349

etiam adequat ómnes actus meritorios,

gt

tum elicitos, tum poffibiles ipfius Chri-

jj diqu

fti, quinimo alterius Divinz perfonz, fi

mpe m

eadem affumeret natutam rationalé erea-

Y

Unde meritum.

fcip üma

i

tam, etíi angelicam.

miantis,

Chrifi fe extendic ad omne premium

!

i

poffibile, ita quidem: ut,dato quovis prz-

Conf.

mio,determinaté fümpto, fempér aliud,&

aliud eidem fine fine conferri poffit, quin

g r

unquam exhauriatur meritum Chrifti, ut

hvpolii

Sandts

illud ultra condignum pramietur.

De-

claratur idipfüm à paritate Omnipoten-

hac diy

c o

tiz Divinz, cujus virtus productiva, ut-

[

pote fimpliciter categorematicé infinita,

per nullam productionem actualem crea-

ter Qs

wditrih

turarum exhauriri poteft : quó minüs,da-

tà quacunque colledione, a&tu produdà,

qenri,

iri, quiti

femper alia,& alia fine fine produci poffit,

qhante: 1

Sicut igitur ex hac virtute categoremati-

c?infinita neutiquaminfertur : quód Deus

vhli

temsOnn

plures creaturas poffit producere, quàm

fimpliciter poffit producere, aut Omni-

tus, Rl

t

otentia Divinafe extendat ad producen-

mf

daimpoffibilia; quia nempe Omnipoten-

tia Divinanon tranfcendit femetipfarn, fed

Vsf

] mli n

folüm tranfcendit quamcunque colle&tio-

nem ereaturarum poffibilium :. fic pari«

Ti

formiter ex infinito valore meritorunn

R

Chrifti neutiquam infertur: quód Chri-

iT

ftus de condigno ipereatur plura promia,

:

Ui

quàm

]

ml

Difputatio V, — Avt, tT

34t

D

'.

uàm Deus. eidem conférre poffit, aut fe

um

extendat. ultra omne:preemium poffibile,

du

ad aliquod. premium impoffibile: ; quia

tl

nempe meritum Chrifti non tranfcendit

V m

feipíam , aut Omnipotentiam DEI prz-

* p

miantis, fed folüm tranfcendit quodvis

Oquim

premium poffibile,determinaté fumptum.

125

rj

. ConftatII.. QuódmeritumChrifti con-

ii

i

digné premiari non poffit per unionem,

hr

hypoftaticam, vi cujus Pater, aut Spiritus

San&us affumeret naturam humanam, &

tür D(' l

niol

hac affümptá gratias ageret, aut recipro-

ca obíequia meritis Chrifti. exbiberet.

Ti

HI]HM[J;

uamvis enim in predicta hypothefi al-

ler o

ter Chriftus effet tantz dignitaris, quan-

tzx eft Chriftus,defactó exiftens, ejusdém-

inisd

odid,

que merita, & obíequia pariter tanti va-

loris ,

uanti füunt merita Chrifti,defactó

tematie

df

exiftentis : non tamen hxc adzquaren-

oUDeus

tur in linea przmii per ullum obíequium

alterius Chrifti,./— Nam periftud plus uti-

; um

litatis, felicitatis, aut dignitatis Chrifto

: Ümoi:

ol |

merentinon accederet, quàm aliunde per

|

actualem poffeffionem , & fruitionem Di.

jpott

vinitatis infe continet, Pretereàh nomi-

fam-, fC

:olle&iq-

remii non intelligitur reciprocum,

ob

quium, neque mera laus,vel gratia-

(ic p

rum actio: fed aliud,ab his diverfüm, íd-

ritoru.

Wi

e reipsà eftimabile refpectu merentis.

Quodfi ulteriüs fingeretur, inpradicta

Qs

T

m

| |

3

hy.

ul

342

Traflatus Vt. de Inéarnatione,

mm[(fbnt

hypothefi geminos Chriftos precibus à

Deo contraria petere: tunc ad Deum per-

jimo:

tineret decerminatio unius extremi pra

ticalo rel

altero,eidemoppofito. Nontameniítud

pramium

rzjudicaret utriusque merito fimpliciter

Met và

qm, m

infinito, feu condignitati,confideratz in

a&u primo ; quia fcilicet adhuc verum.

uidem .

effet : utrumque Chriftum de fe fuiffe con-

d wt

sio ddl

dignum, ut exaudiretur, etíi ambo fimul,

propter obje&ti poftulati repugnantiam.,

]la,

ql!l

ecam o

non potuerint exaudiri.

326 Confítat HI. Quód merita Chrifti non

y iif

fuerint in actu fecundo digna omni prz-

qu, t

hm

mio poffibili, quinimó fe non extendant

ultra illud premium, quod defactó me-

vir, i

ritis Chriftià Deo decretum eft: etfi ul-

TL

trà fe exctendant in. actu primo.

Nam,

wju g

condignitas in a&u fecundo fuperaddit

&ingdo

merito conventionem, pa&um, aut fal-

tem acceptationem , vi cujus ex parte

ANT

premiantis inducatur obligatio dandi

premium. Cüm itaque certum fit : po-

[m»gqü

tuide à Deo plura przmia decerni meri-

y

tis Chrifti, cujusmodi effet falus vterna

]ty

j

cun&torum hominum , quàm defactó de-

cretafint; hinc legitimé infertur :

uód

|

byi

in Deo non fuerit ulla obligatio dandi

T

majus preamium, quàmin moderna pro-

PTR

videntia Chrifto decreverit ; cüàm Deus

gt

contra fuam obligaionem, in fidelitate

Bs

pro-

M.

Difputatio V.. Art. IT,

345

5 Pm.bn

*

Fomiffotia fundatam, agere non poffit.

! n

uinimó, etíí Deus merita Chrifti alio

Qjv

Qu

ntanjy

titulo reipsà exegiffet, adeóque nullum,

remium dediffet : non tamen id dero-

i

gAffet valori, aut condignitati merito-

n

rum, ima&u primo confideratz. Hzcfi-

ATE

uidem ipfi merito adzquaté intrinfeca

imbo(z]

Eübs.|

et, ut eadem permaneat, etíi omni pre-

mio deftituatur. Interim Chriftus omnia

Dantz,

illa, quz à Patre cterno abfoluté petiit,

etiam obtinuit, juxta illud. Hebr. V, 7.

drilinn

1n diebus carnis (ua preces , (upplicationfsque. offe-

mipn.

sens , exauditus eft pro [na veverentia 5. etfi non

YEOOO

obtinuerit illa, qusx folàm conditionaté

VO m«

etiic, üt Matth. XXVI. 39. Pater mi! fi

etíu

N

poffibile eft , tran[eat. à me calix ifles: veruntamen

moi ficut ego volo, fed [icut tu. HoecfufiüsDo-

eradiit

T

&or Angelicu? híc q. 21. art. 4. exponit.

[ patte

davdi

ARTICULUS Ill,

t: po

4 € quale premium fibimet-

| mett

ipff. Chriftus meruerit ?

gt )

od

Rznotandum I. Quód Chriftus eodem 527

p

illo primo inftanti, quo à Deipara

qub

o d

conceptus eft, etiam inceperit exercere

na ot'

a&us meritorios, üt cum D. Thoma. híc

yn Du

Q. 24- art. 3. communis,& certa Theolo-

gorum fententia docet. Nam acu Cha-

odl

|

4

£1.

prc

TraclatusVI, de ncarnattone,

344

ritatis przftantifTimo fe illico Patri eter-

W defä&o |

lod

no ad redimendum genus humanum ob-

tulit juxtailludApoltoli ad Hebr.X. 5. al-

D

lepatis Pfalm, ;9. verbis ita fcribentis :

l Ondct qi

TE

Jngrediens sundum dicit ; bofliam , Cv oblatienem

noluifli , corptus autem. aptáfli mihi.

Halocauta-

o mertn

[ratlonc.

anáia pro peceato. non tibi plaguerunt s. tune diiz

€cce vento, Pofteà veró v. ro.fübjungentis: t

p varia m

qua voluntate [anclificati [umus per ollationem Cor.

f du

Prano.

poris 2 ESU. Chriffi.

Hujusmodi veró actus

f

meritorios Chriftus deinceps per totius

m ii

beatit

Ti

vitze mortalis decurfum absque ulla in-

termiffione elicuit, üàt cum D. Bonav.in

relisdt

Breviloq. c,7. omnes Theologi fentiunt,

nàs ld

^ li

donec morte füà redemptionis opus con-

fümmaret. Pofthanc enim Chriftus, vi

^s n

modernz providentiz, ampliüs non me-

ruit, nec mereri potuit, prout ex ver-

At p

bis ejusdem Joan.IX. 4. colligitur: Me

iEiptt

ag M

oportet operari optra ejus ,. qui mifit me , donec dies

eft : venit nox, quando uemo pote[t operari.. . Nam

IT

ifthíc per noctem intelligi mortem Div.

TTR

1 icilte

Auguít. Tract. 44. in Joan. aliiqueSan&ti

Patres obíervant. Hinc vulnus,poft mor-

! alno

tem inflictum lateri Chrifti,non füit me-

A

ritorium, vi actüs alicujus ab anima Chri-

LUE

fti tunc eliciti, fed folüm vi actüs prece-

LT

dentis, quo Chriftus tempore vitz mor-

lii

tem ipfam, & vulnus iftud,mortem con-

lia

fequens, voluntarié acceptavit, Unde

fl

ue

d.

Dïfpurätiä F' Artic, . —

344

DOPanïm,

nec defa&tó Chrifti in coclis oratio, eft

lumanm

ftri&e loquendo meritoria ; namChfiftus,

Heb;'x',vü |

I

àt D. Thomas híc q. 19. art. 3. ad 3. re-

d r

Ífpondet: quia nunc nan eft viator, won e[t in fLa»

u,(ygm

t« merendi ; licet interdum in fenfu latiffi-

I&;,M

mo meritum fümatur pro qualibet impe-

Wx It

tratione, Atquein hocfenfü etiam Bea-

Jugessi

ti varia nobis dona per fuas preces mere-

ttinyy

ri dicuntur.

a

328

Prznot.Il.. Quód anima Chrifti à pri-

t t

mo inftanti habuerit quidem vifionem

je ul

beatificam, ipíà tamenanimz gloria non

Donna

redundaverit in Corpus Chrifti, quó mi-

fentim, |.

nüs id effet paffibile, five omnibus illis

DUS 01«

neceílitatibus , & afflidionibus obno-

l, d

Xxium, nempe famis, fitis,fatigationis,fri-

)nme- -

goris, caloris, quibus vitanoftra mortalis

fubjacet, prout ex tota facri Evangelii

qve. r

M

hiftoriapatet. Unde Apoftolus ad Hebr.

IV. 1j. Non enim babemus pontificem, qui non

ltcatt L

Nam

polit compati infirmitatibus nofiris s. tentatum au-

n Div.

tem per omnia, absque peccato. — Q'uinimó gau-

*

*

eSand

dium illud beati

ficum, quo fruebatur ani-

fumt-

ma Chriftijnon impedivit actus timoris,

At

at m

& triftitie ; nam ingreffus in hortums.

3 r

Marc. XIV. 34. Cepit pavere, & tedere , &

i

eit illis : triflis of anima tnea. usque. ad morteti.

pra

Ym

IdeóqueLuc. XXII. 44. Fadus in agania pre-

temo?

lixits orabat , d fattus eft. fudor ejus , ficut gut-

1 unj

t« [anguinis desurrentis in terran,/ Nequehzc

tr1-

h

$

NU

!

346

TraBatusVI, de Tneavnattone;

triftitia folàm erat in appetitu fenfitivo,

gt p

feuparte inferiori humanitatis Chrifti,fed

gpicit !

ypr collt

etiam afficiebat partem füperiorem, feu

voluntatem rationalem ; quia Chriftus

i;i[a fuärg ]

non tantüm de calice paffionis , quantüm

s evtil

de omnium hominurm peccatis, triftaba.

Joria d

atia fan

tur, üt D. Thomas híc q. 46. art. 6. ex-

'endit, & exinde concludit : dolorem,

Chritus.

internum animz Chrifti, utpote à majo-

Theolog!

frontrà gï

zi cognitione, ac dile&ione Dei proce-

dentem, exceffiffe omnem dolorem cu-

ulchno,

juscunque peccatoris contriti, jaxta il-

jo, dUf

cori, t

ud Thren. L. 1 2. Attendite, C videte; fi eft dolor,

ficut dolor teus.. Cüm itaquedolor,& trifti-

gudi

tia de peccatis, ex Charitate Theologica

ht H

&lon u

procedens,fit actus voluntatis rationalis ;

hinc idipfum de dolore, ac triftitia Chri-

h, tint

fti dicendum eft. Hec autem triftitia cum

PT

udio beatifico, quo anima Chriftinul-

d

o unquam inftantitemporis carebat, ideo.

E

componi poterat; quia diverfüm obje-

ma f

&um refpicit, & anima Chrifti in ftatu viz

r Fs

v d.

nondum erat impaffibilis

, üt Dp ThO—m.

q. cit, art. . obfervat.

t dmor

429

Prznot. III.

uód ifthic non movea-

ld C

f r

tur quzítio : an Chriftus fibimetipfi me-

ruericunionem hypoftaticam; hzc fiqui-

Val

dem controverfia Difp. preced. artic. a.

Uiv

jam eft decifa,

Unde

vftio folüm re-

-

littlg

3

P

ernaturalibus,

UTR

flat de g'eliquis donis

quz

M

347

)

mifputatioV, artic, IIL,

X

u

I. 1

qux praeter unionem hyooftaticam ipfihu-

fatis Qmi

manitati Chrifti in moderna providentia

nj

|

funt collata. Ex his autem aliquailli col.

lata fuére in primo inftanti conceptionis,

[ M

nempe vifio intuitiva, ac fruitio Dei,five

Ts nl

loria effentialis animz Chrifti , pretereà

'?6- LU

ratia fanctificans, & fcientiainfufa,quam

lt: ln

Chritus habebat, locó habitüs fidei

IDOtt ij

Theologicz, & habitüs infufi virtutum.

tD

Econtrà gloriaCorporis, refurgentis &fe-

dolortn

ulchro, & triumphalis in coclum afcen-

1; fvl

fio, exaltatio nominis, & gloria Redem.

tf

ptoris , vicujus AC IV. 12. Non eft in ali-

orti

quo alio (alus ; nec aliud nomen eff fub celodatum

Teolygi

bominibus , in quo oporteat. sios. falvos fieri, ucl

Atonisy

& honores Divinitatis , qui Chrrifto in,

ia Chri-

cclo, & in terra exhibentur, & demum

lt cum

judiciaria poteftas, vi cujus conftitutus

winul-

eft Judex vivorum, & mortuorum, juxta

hut,ideo

ilud Joan. V. 22. Neque enim Pater judicat

n obje-

quemquam, fed omue judicitiim dedit Eilio s ut omnes

du

bonorificent Filium, ficut honorificant patrem, hzec

)bThom.

nempe dona Chrifto nonni(i póft paffio-

nem, & mortem collata funt,

j movo

DicoI. Chriftum defa&ó fibi non me- 556

xipli t

ruiffe gloriam effentialem animz , gra-

hec lt

tiam fan&tificantem , fcientiam Infufam ,

& habitus virtutum.

Ita cum D. Thom.

, aol

(olüm?

híc q. 19. art. 3. Suarez, Vasquez, & ple-

lwalihlb

rique alii contranonnullos diflentientes.

;

Y

e

4

348

m&m VI-. de Inkarhationa. :

Prob. Nam dignitati Chrifti magis con. — (iif

veniebat, ut hzc dona independenter ab

at l

omni merito poffideret. Ergo. — Antec.

:Nld , qu

prob. Conveniens fiquidem erat, ut vi-

m

fio intuitiva, 'acfruitio Dei, nec quidem

gailite

ordinenaturz,effet pofterior alio exerci.

ai ilb

tio humanitatis Chriftis cüm Chriftus fit

yipit b

Filius Dei naturalis. . Conveniebat prz-

wj df

tereà, utprimus actus meritorius,in ipfo

g

inftanti conceptionis elicitus à volünta.

vj

(iítd

te;per omnia comprincipia füpernaturalia

tutém t

adequaté completa procederet: vi cujus

fcilicet ,

gui i

oad ipfa principia operandi,

jfidi

Chriftus e

4

et fuperior Angcelis, qui pri-

uj

mum ac&um meritorium independenterà

Reditt

D

gratia fanCtificante, & habitibus infufis

1ptqu

clicuerunt. Ergo.

st Q

3;1

Confirm.1. Nam dona przdicta huma-

turmtnt

nitati Chritti ob unionem hypoftaticam

t

aliunde fuerunt connaturaliter debita.

jri, t

Sed hoc ipfo, faltem quoad füb(tantiam,

Cusre

non cadebant füb meritum Chrifti. Er-

A

Jl

go. Maj.prob. Gratiafanctificansin pu..

t

ra creatura, tanquam filiatio adoptivá

Dei, connaturaliter exigit habitus infu-

nib,

ii

fos virtütum, & füppofttá finali perfeve-

&m:u |

rantià vifionem intuitivam Dei. Ergo id-

fitag

ipfüm à fortiori

l

dicendum;

jc unione hypoftatica

lY

li

Con-

LUTT

lid

349

fl[hm

bi/þutatia F. Ar/n'c. lll

MT

iICenfirm. II.. Authoritate D. Thómz

ch

m

Q.. & art, cit. fic concludentis. Nobilius ba..

Erg

J ls

letur id , quod bábetur per meritum, quam id, quod

eüt,m |

babetur jfine mierito, — Quia autem umnis perfectio,

1l t

U d

r nolilitas Cbriflo e[l attribuenda , conjéquens eft s

quàd ille babuerit per meritum illud, quod alii per

i

meritum bàbent , vift [it tule quid , cujus «arentia

Yil

magis dignitati Chrifli , & perfettioni prajudicet ,

r

um per miritum accre(cat, — Unde mec gratiam ,

51 s

Detnatui

nec [cientiam , nec beatitudinein anima,nec Divitii

tatém rhertit ; quia, ciüm miritum nen [it, nifi ejus,

tv

wod sondum baberur ; eporteret , quàd Chrifius

2 Optra

^ qw p!l

iflis aliquando caruiffet , quibus carere magis dimis

nuit-dignitatem Chriffü , quàm augeat meritum

endenten

Híc advertendum : quód Do&tor Angeli-

ts if

cus neutiquam loquatur de carentia do-

nofum, qu:x prior effet ordine temporis,

lahuma

uàm merita Chrifti, üt aliqui exponuntz

fhaticam

í

debita,

ed loquatur de carentia, quz fit prior

]

ordine, etiam folius naturz ; nam aliàs

luncam,

Chriftus reipsá hzc dona meruiffet.

Ii&im El'-

nsjn i

- Dicoll. Chriftus fibimetipfi meruitglo- 332

riamCorporis redivivi, exaltationem no-

iloptit

minis , judiciariam poteftatem, aliaque

tus nf

hujusmodi donà,

uz illipoft paffionem,

r

& mortem fünt col

j

ata. Ita cum D.Thom.

D

ol

füperiüs cit, communis, & certa fententiae

;

Prob. Nam Chriftus redivivus de feipfo

It 1

Luce XXIV. 26.ait: Néme oportuit Chriflnom

ideóque

(

pati & ita injpare in glotiam fnmn ?

N

I

$f0 .

Tra&atusVL, de Incarnatione,

Mebïüa ï

fibi meruit gloriofam refürrectionem: ;

pinipo

uia nempe, üt D. Auguft. Tra&t.ro4. in

j

oan. Humilitas pa/[jonis fu

it meritum ve[urre-

.'xnt;Pfo .]

&ionis, fimáülque huc illa verba ex Pfalm.

as v

jedempt

109. applicat: pe torrente in via bibet, propter.

vlentia

eà exaltabit caput, — Praetereà meruit glo-

& morten

riofam in ccelos afcenfionem, juxtaillud

Ephef.IV. 8. A(cendens in altum captivam du-

j fübi

Conftr

xit captivitatem. Quod autem afcendit , quid eft ,

oft ve

gba

wifi quia G. de[cendit,

Et Apoc. III. 21. Ego

:

atuenti

vici , é [edi ctum Patre meo in tbrono ejus, 'Ter-

€ió meruit exaltationem , feu glorifica-

jumi d

tionem füi nominis, juxta illud ad Phi-

pde [

if aldi

lipp. IH. 8.. Humiliavit femetip[um,fadkus obediens

ln d t

wsque ad mortem, mortem autem crueis: propter

quod. & Deus exaltavit illum, €» donavit illi no-

fs m

wen , quod eft (uper omne nomen 5 ut in nomine

wl

[

(j

&

|

g Ef« omne genu flcäatur! celeflium, terveflrium,c*

K rhs

enfernorum, . Ex quo ipfo patet : quód fibi

etiam meruerit honores Divinitatis, qui-

Atl

bus in terris, & in coelis adoratur.

Q«

tripm b

nique fibi etiam meruit judiciariam po-

idat f

ts t

teftatem, juxta illud Joan. V. 27. pote-

flatem dedit ei judicium facere s. quia rilius bominis

Vaynit

eft.

uó etiam D,Thom. hic q. j 9. art.2.

Titn (

illud Job. XXXVI. 17. applicat: cawa

Vi

li t

$Ua , tanquam impii, judicata eft ; caufam , judie

(

eitmque vecipies. Exgo.

$33

- Confirm, I.

*c dona, titulo folius

TU n

nt

lii

umoms bypoftatice ; Ghrifto non era

e

[

]

Difputatio V, Artic; Ttl.

35

ii

fic.debita, prout debita erant dona, col-

N

lata in ipfo inftanti conceptionis. Érgo.

if

Ant.prob. Nam dona hzc fundabantur in

VA0«

bhh

meritis Chrifti, üt Redemptoris, quam,

Redemptionem Chriftus,vi prefentis pro-

Mil :

F r

videntiz,non meruiffet; nifi paffionem.,

W Jütu

& mortem pro humano

genere yolunta-

LT nl

rié fübiiffet, Ergo.

Mdlt, qm,

Confirm, II. Authoritate Div, Thom.

CIH Pa

oft verba füperius addu&a, ulteriüs fic

atuentis.

Gloria corporis, & fiquid aliud bu-

h ij )

t plrfs

jusmodi ( ,. eninus eff, quàm dignitas merendi,que

lid 0 D

pertinet. ad. virtutem Charitatis, Et ideo dicendum

um

efl : quüd Cbriflus gloriam eorperis, C ea, que per-

tinent ad exteriorem ejus excellentiam ; ficut. efd

(ir; t

a[cenfio , veneratio , &v lia bujusmodi , babuit per

Wt il w

--

merirum, Exgo.

1171

irimg

ObjiciesÍ, contra primam, Potuit de- 554

qitii

fa&ó Chriftus, merito impetrativo , per

unionem hypoftaticam dignificato, mere-

105 QUl

Q«

ri vifionem beatificam, etiam proprimo

V,

rm p

inítanti fuz conceptionis. Sed hoc ipfo

g.

eandem fic meruit. Ergo.

Maj. prob,

m

Nam potuit Deus abíoluté predefinire

meritum Chrifli, independenter ab ipía

p m-;'

vifione beatifica, & longé magis à gratia

: o

habituali, & virtutibus infufis. Ergo.

ijm, p

Confirm,

uamvis etenim defa&oó pri«

iolo fü

mus actus metitorius Chrifti fuerit elici-

tus dependenter ab babizibus ipfufis : non

) non u2

j

Vàs

E

Tratlatus VI, de Incarnatione,

" yica

tamen hic a&tus erat cum illis effentiali-

fato p£

ter connexus. Sedhocipfo poteratDeus

&adum €

abfoluté predefinire a&um primum me-

Objioe

ritorium Chrifti, & fimul in premium,

liquodl

talis meriti decernere abfolutam exiften-

Qs ub 1

[

tiam habituum. FErgo.

[o Chnl

355

i

Refp.D. mai- : POtUit Chriftus meferi

oramt

ipfam viionem beatificam, in fubftantia

nitülo j

confideratam. N.maj. Solàüm quoad cir-

May.pro

cumftantias. Tranf.maj. & fic diftinQtà mir,

tineti, 4

M.confeq. Ratio eft; quia factà etiam

mod) u

füppofitione , quód unio hypoftatica in

Sed t

primo inftanti conceptionis Chrifti po-

veditil

tuerit exiftere absque vifione beatifica,

n 0jponun

ratia fanctificante, & habitibus infufis,

vtuodate

adeóque hec dona quoad circumftantiam

temporis, five prout exiftentia in primo

[*

ánftanti concéptionis, potuerint cadere

wtaljpo,

fub meritumChriíti: non tamen propter-

BEU qü()(]l

€à poterant cadere füb idem meritum,

ielinmo

etiam quoad fübftantiam ; cüm unio hy«

v dl

poftatica, faltem connaturaliter,hacdo-

EU

na exigat.

Ad con

firm. Tranf, maj. D.min. juxci

liti,

datam diftinctionem, & N.confeq. Sicut

tEnt

Inct D

enim defa&tó habitus infufi virtutü, quoad

Ti

fübftantiam , non cadunt füb meritumi

jufti, dignificatum per gratiam fan&ifi-

g

"

l

u

cantem ; cüm grátia fit ab intrinfeco con-

litig

Ahaturaliter cum illis connexa , ita pafi-

ter

DifpntatioV, Art. IIl

3f3'

Y

üll& dïw

ter ifthic de merito Chriíti, prout dieni-

ficato per union

0f

i

rendum eft.

em Ahy'p-oüaucam, di ggr,

Ts

|

TU pf

ObjiciesII, Non repugüat, ut bonum 37f

aliquod,aliunde debitum,cadat nihilomi-

ting

nüs fub meritüm condignum, . Sed hoc

3hfif?u8maeyi

ipfo Chriftus potuit de condigno mereri

gloriam effentialem animze, aliáque dona,

; Itf

titulo hypoftatice unionis debita, Ergo,

It quod

n

Maj.prob. Nam poteít idem bonum ob-

a ts

tineri, ac poffideri duplici titulo, dum-

modó tales tituli fibi non opponantur,

polati

Sed titulus debiti connaturalis,. aut hz-

Chifí

reditarii, & titulus meriti condigni fibi

! Jeuiío,

non opponuntur ; nam filius Regis (imul

us al

titulo hxreditario, & titulo vi&toriz idem

Ylantim

n

um poffidere poteft. Ergo.

Inprito

"E

onfirm. Non etenim repugnat meri-

t cidee

to condigno ,..quód illud (it obfequium.,

poptt-

ex alio quoque titulo debitum ,. proute

Neitunt,

abunde in moderna providenria patet, in

o hj«

a tanta eft Dei erga homines bonitas,

Av

liberalitas:. ut eorum valit effe merita, qua

jna junt. dona , prout'Tridentinum Self. VI,

jn, juit

de Juftificat. cap.ult. cum D, Auguftino

, Wt

É

loquitur. Ergo (imiliter non eft contra

lül,

quoad

rationem przmii, quód illud ex alio quo-

tneritit

que titulo debitum fit merenti;.

« d

ud, quo. 237

Refp. D. maj, Ita, utbonum ift

yecot*

uidditative cadat füb

ad fubftantiam, feu gz

mee

, pf

374

' 'm&mm. de Wcarnatiout,

meritumi. N.maj. Ucfolim quoad circum.

i

vii condi

flantiam , aut denomninativé cadat fub

meritum. C. maj. & fic diftindtà min. IN.

idisart

confeq. "Ratio eft; quia hoc ipfo, quód

i cicud

bonumaliquod, etiamfeclufo omni me-

fdiulo !

rito, ita fit debitum: ut illud connatu-

fcundo,

yaliter denegari non poffit, eo ipfo bo-

l prem

pum iftud, quoad fübftantiam, proprie lo-

Hinc

pa.

uendo , non cadit fub meritum.

uj

f

olümdenominativé poteft effe premium,

vuloui

nempe eatenüs, quatenüs conditionaté

rimo d

verificatur: quód, (i alius titulus non ad-

cade 8

effet, adhuctalebonum titulo meriti de-

præcedchc

beretur. 'Güm autem unio hypoftatica,

N

Chrifto.collata, fic exigat gloriam effen-

vitui, d

tialem animz , ut hzc à Deo, faltem pro

n n

omni tempore , ipfi humanitati Chrifti

yatiim, q

denegari non poffit:: hinc eadem quoad

u

fubftantia

m

.

! non potuit cadere fub merif

(afrm,.

tum Chrifti. -

13l do

Ad confirm.

Tranf. antec. N. confeyq;

Difparitas eft ; quód hoc ipfüm arguat

nia

fpecialem liberalitatem premiantis,fi po-

ts p

uT

tens exigereïobfequium 'ex alio titulo, fi-

in i

ne omni przmio , nihilominüs illud fic

non exigat in'a&u fecundo: fed acceptet

kä"läl L«

tanquam meritum in ordine ad premium.

-

Ideo titulus ille, vi cujus obfequium, fe-

f

clufo omni premio, debetur folüm in,

mw

i

a&u primo , non samen exigitur in actu

Mi

| DZfþk:d:jioi N1

355

d

IN (

fccundo, potcítcomponi cum titulo me-

m&ämu À

riti condigni in a&u fecundo,. prout ex;

h ha

ij

dictis articulo precedente conftat, £con-

trà titulus ille, vi cujusbonum aliquod,

il Omnïmt, |

feclufo omnimerito, debitum eft in actu

il t

TT

fecundo, componi non poteft cum titu-

It

lo premiüi, quoad fubftantiam confide-

It D

gati.

! ObjiciesIII. Poteítidermn: raicmium','t'i- 38

fenata,

tulo unius meriti condigni, folüm in a&tu

Onditing.

us nond

primo debitum, eciam quoad fübftantiam

)meriti

cadere füb aliud meritum condignum, à

prxcedenti diverfum. Ergo, . Ant.prob,

fam eítn-

ypolisia

Nam Chriftus defa&tó per quemlibet aGtá

virtutis , ab unione hypoftatica dignifica-

altempro

turh, merebatur de condigno totum illud

ti Chrif

1 quod

premium, quod defactó meritis ejusdem

ib meri«

à Deo decretum eft. Sed hoc ipfo. Ergo.

; J)Confirm. ,Authoritate D. Thom. q. 24.

urt. 3. fic docentis : €g9m fanctificatio Chri(f

Vonfen,

futris perfectiffana , eonfequeus eft . quM. ipfe [e--.

n arguat

eundüm propritmn anotum . liberi arbitri. án Deurta

yisfi po

tico,t

fuerit fandtificatus, qui motus liberi arbitrii eft ine-

; ld f

viterius, .E ibidem ad 3. fic refpondentiss

Nibil probibet , idem effe alicuus ex diverfis caufis,

] a

€ fecundsim . boc Chriffus. gloriam immortalitatis ,

m

5

um

quam meruit in primo inffenti [ua conceptionis, poes

j

ï

ol

vuit etiam poflerioribus actibus, Q pa[Jranibus mer&«

f Ergo.

i

/

a

Refp,

356

Tradatus Vl de Incarnatione,

ipfa fyora

3?

Refp. D. antec. Poteít idem przmium,

ticitum:

titulo unius meriti condigni, folüm in,

Iuiffe g

3&u primo debitum, etiam quoad füb-

ftantiam cadere füb aliud meritum condi-

MQS-; at

num. C. antec. Debitum in actu fecun-

ülor Àng

qtione

do N.antec. & confeq. Ratio diftindtio-

formalit

niseft ; quia quodlibet meritum Chrifti

fuit quidem in a&u primo condignum,

finctfía

Objia

omni przmio poffibili, non tamen illud

ftus dei

defa&ó fic acceptatum eít: fed omnia fi-

riamdi

mul merita, paífione, ac morte confüme

ifo ia

manda, fünt à Deo acceptata in actu fe-

cundo, refpe&u totius premii, quodde-

nec n

fa&ó meritis Chrifti à Deo collatum eft,

i, diat

-Hinc

temcilt

rout ex art. przcedente patet.

edon

defactó idem prazmium, quoad fübftan-

;

m Chr

tiam, non erat prezmium refpectu mul-

tiplicis meriti Chrifti condigni in a&u fe-

o tod

d

cundo, fed folüm condigni in actu pri-

(anfrm,

mo.

duicon:

Ad confirm N.confeq. Nam do&tina

D. Thom. intelligenda eft de pluribus

r*ancorporif

Chriíti meritis, quz feorfim fumpta qui-

[

ds

ol

dem erant condigna in a&u primo. toto

POT

illo premio,

uod defactó meritis Chri-

fti collatum eft: non tamen feclufà paf-

M

i

Lt

fione, ac morte quoque condignisin actu

y

fecundo.. Neque ex eo, quód Chriftus

L

ii

defa&ó fan&ificatus fit in primo inftanti

m, ab

U

conceptionis per | g&um meritoriu

Apfa

[

h

pifputatio V.. At, 11l

37

iys

ipfà humanitate Chrifti in eodem inítanti

Hl hr

elicitum,fequitur : Chriftum defactó me-

M

rulffe gratiam fanctifcantem ,. habitus in-

a

fufos, aut vifionem beatificam. Nam Do-

i ln

&or Angelicus non loquitur de fanctifi-

ito duj

catione habituali, fed folüm actuali,que

tntum (s

formaliter in ipfo a&u, prout performam

) Go

fanctificantem digni£cato, confiflic.

? támen)]

Objicies ult, contra fecundam. Chri-

349

ed omi

ftus. defactó non. meruit fibimetipti glo-

te Conlos

riam effentialem animz, aliáque dona,in

dnadub

ipfo inftanti conceptionis collata. Ergo

, Qub

nec meruit fibi gloriam corporis redivi-

larum d

vi, aliáque dona,poft paffionem,& mor-

L H

tem collata. Confeq. prob Ideo primum;

| fübn-

uia dona illa titulo hypoftaticz unionis

Qu mul-

;

u

erunt Chrifto. connaturaliter , debita.

Sed hoc eodem titulo debita erant.qua-

vadufe

ddupti

que reliqua dona. Ergo.

onfirm. Namgloria e

ffentialis anima

do&tina

Chrifti connaturaliter quoque exigit glo-

riam corporis Chrifti. Quód etenim illa

phuribus

defa&ó ante confummatam paífionem.

ttà qui

jro. toto

Chriíti corpori collata non fit, ex difpen-

jds Chr

fatione Divina fa&um eft, üt D, Thom.

duf

híc q.45. art.2. cumD.Auguftino docet.

gisina

T2gO.

:

Refp. N. confea.

i Cnrs

.

vo Tf

Quia fuerunt Chrifto connaturaliter de-

bicaf;,) Q;'quidem abfol

uté, five pro omni

a-

itOïium;:

[

!

j

558

TraBatus VI. de Incarnatione,

ftatu etiam vix.C.maj. Debita folüni cdn-

gen faetit

(hriti, ?

ditionaté. N.maj. & fic diftinctà min. N,

f qua 10

confeq. Ratio eft; quód anima Chrifti

[

o lum

fit connaturaliter indeítruibilis , & pro-

tereà ftatui viatoris in Chrifto non re-

jc f a

ugnet gloria effentialis animx , longé

l edl&

mninüs autem gratiafanctificans, &habi-

onftal

tus infufi. Hinc vifio beatifica citulo hy-

meruerit

oftaticz unionis erat animz Chrifti con-

tam (*

naturaliter debita, & quidem abfoluté ,

u dont

feu etiam pro ftatu viz. Econtrà huma-

eiden t

Chritet

nitas Chrifti non erat connaturaliter in-

deftruibilis : quinimó,ut Chriftus per paf-

at

fionem, ac mortem füam redimeret genus

ye, diiat

humanum, debebat eadem manere de-

aitecedtt,

ftruibilis, adeóque Chrifto abfolute, (ive

pedm d

ro ftatu vie, titulo unionishy

oftatica

(v gt

connaturaliter debitanoneratg

f

oria cor-

pl

t Dr

poris, Perhancti uidem iftud fuiffet red-

ditum impaffibile, & immortale, quale

vainti n

defa&ó exiftit in coclis, ideóque debita

at conr

folüm erat pro ftatu termini, & quidem

" fqblïzn

dependenter à meritis,paffione, ac morte

ä

tntm

confümmatis.

&

Lt

Val

Ad confirm, D. fimiliter

ls $i

confeq. Nam ipfemet D.Thom. art. cit.

uód transfi

nlmr

&8ocet,

ii

uratio illa corporis,

Matth.X VH

il

quaChriftus antep

ionem,

Wmväcom

difcipulis gloriofus apparuit, provenerit

ntaáe

lt

suidem à gloria ef(sn.tia.l; ADEQS : RO

m

Mn,

v PifputatioV. Avtic T. —

359

hmfohm

ii

sen fuerit glotia fubftantialis: corporis

Chrifti, prout hxc i quatuor dotibus,.

l

li

féu qualitatibus permanentibus coníiftit,,

ls t

fad folüm faéta fit per medum paffronis tranfetm»

Atily

N

r þyf

gis : fieut cinm aev illuminatur à [ole.. ^ Ex huce

usque dictis

tons, Q

|

' ConftatI.. Quód Chriffus defa&tóxnot 742

Victind

meruerit gloriam effentialem animz;gra-

? hll

t£iam fan&tiicantem, & habitus infufos ;;

1 dbflp,

quz dona in printo inftanti conceptionis

ntrà ht

eidem fuerunt collata.

Nam: dignitaté

wralittt j

Chrifti erat conveniens, ut vifionem ins

tuspet

tuitivam Dek, nec quidem ordine natu-

CC gonti

r*, aliudexercitium humanitatis Chrifti

anerede

antecederet, & primus actus meritorius,

Mute re

ib eodem inftanti-elicitus ab humanitate

oflatic

oria cof-

Chrifti, prout pér omnia comprincipia

füpernaturalia intrinfecé completà, pro-

yfetred

cederet,

Pr»tereà hzcdona aliunde hu-

t, quie

manitati Chrifti citulo hypoftaticz unio-

ToUM

nis erant connaturaliter debita, adeóque

(qidem

oad fübftantiam non poterant cadere

icmotti

i

ub meritum Chriíli impetrativum, pro-

ut dignificatum per ipfam unionem hypo-

flaticam, Sic etiam defactó gloria effen.

' &- Neg'

yart h

zialis, fiveprimusgradus gloriz cceleftis,

corpoth

quoad fübítantiam, non cadit füb meri-

t

]

tum juftí condignum;. five prout dignifi-

;roventril

catum per gratiam fanctificantem ; quia

p

htue gratig aliunde ipía gloria- füb co

t!-

l-

4

|

368

Tratlatus VI, De Incarüdtioue,

diionet

ditione finalis perfeverantiz eft connatu-

fenfione

taliter debita: cüm gratia ex fuo formali

' ls, ,y

conceptu fit jus hereditarium ad gloriam

cceleftem ,; prima veró gratia habitualis

s ilegat

füb meritum condignum cadere non pof-

m v

fit.

p ulterüi

'uódidipfüm de gloriä efz

endit.

.á4i . ConftatlI.-

fentiali anime

hrifti à fortiori dicen-

ftatict

retrio gl

dum fit, fa&tà füppofitione, quód unio

hvypoftatica cum vifione beatifica non fo-

divi fuft

Jüm phyficé, fed etiam met

hyficé, five

ia d

adeó fit connexa: ut anima

"j

hrifti,. nec

Ávve prom

quidem divinitus pro unico inftanti tem-

hii

qis, x

poris potuerit fpoliari vifione beatifica,

Tm, v

uam fententiam ingeniosé defendit Mu-

nieffa Difput. 13. etíi poftmodüm Difput.

r

17. admittat: potuifle Chriftum fibimet-

fuigcaort

ipfi non tantüm compenfative, fedetiam

i Cþriito

impetrativé mereri vífionem beatificam ;

P us

wtrni d

nempe folüm eatenüs, quatenüs idem do-

V, p

num duplici (imul titulo adzquato obti-

bAenpci

neri, aut poffideri poteft. . Verüm iítud

teipsá, ftri&té loquendo, non eft mereri

IT

loriam animz,in fubftantia confideratam,

|

í

ed folüm denominatiye fümptam, tan

uá

jf

przmium : quod ipfum prolixiori difce-

tatione non indiget.

!

PMU

$44 — ConftatIIl. QuódChriftus defató per

merita, paffione, ac morte confümmata,

. i

efür«

N

filbimetipti: ünpctrad?e, meruerit r

res

V,

Di[putatioV, A;rt*. IF,

361

TU

re&ionem gloriofam corporis redivivi,

lpl

afcenfionem in coelos, exaltationem no-

lm ] It

i lii

minis, & judiciariam poteftatem, prout

ex allegatis Scripturz textibus abunde pa«

MM

tet, & D. Thom. híc q. 19. art. 3. docet;

ac ulteriüs fingula dona q. f9. art. 3. eX-

m

endit. Neque obftat: quód titulo hy-

ürtior s

oftatice unionis aliunde videatur Refur-

i

4 0f

re&io gloriofà, feu gloria corporis redi-

vivi fuiffe Chrifto connaturaliter debitas

!Ph ;füq&, fi

uia debitum iftud non erac abfolutum,

A 1":(

five pro omni ftatu, etiam vix, pro quo

Ylanti t

humanitas debebat effe paffibilis, & mor-

: eati,

talis, ut Chriftus redimeret genus huma-

feditMi-

num. QCüm etenim in moderna provi-

mDifit,

dentia redemptio hxc alligata fuerit paf-

vtimet-

fioni, ac morti Chrifti ; hincgloriofahzc

(adetiam

dona Chriífto debita folüm erant pro ita-

m

tu termini, & quidem füb conditioneme.

ilmdo-

ritorum, prout hec per paffionem, ac

u9 0btl«

mortem erant confummanda.

n ii

[ merert

- ARTICULUS V..

yleraatty

t

an

An Chriflus meruerit omnia dona

iori dl

j

- gratie E gloriey tum Angelis, tum

hominibus collata?

iefado t

liänotanduml. Quód ifthic non mo- 74

yfammd

an Chriftus illa do- .

g 1 .'

veasar qusdtio .

EM

"

P

,

1

3632

'm&)m V, de rnamrt'oæe.

li Ante

nà, quz defa&ó hominibus poft adven-

1hfohltö p

tum, & paífionem illius conferuntur, im-

Prænot-.

petrativé meruerit ? Nam iftud ex plu-

s collat

vimis Scripture teftimoniis,hucusquepaf-

ngativam

fim adduGtispatet, adeóque juxtaomnes

Theologos aliunde certum eft.

Unde

g Virgi

folüm quazritur :: an Chriftus etiam illa

g'maïi ol

gmo Md

dona, qux tum Angelis , tum primis pa-

ote no?

£entibus quoque ante lapfum, . tum reli-

uis hominibus ante. adventum Chrifti

F

"

!

tem d

collata funt; 'non folàmmerito compen-

eftt p

fativo, prout aliqui cenfent, fed etiam,

agawmfj

$mpetrativo,potuerit mer

u lfl

defactó meritus fit?

;ri, & reips&

]

fim d li

tü a nl

346 . Prxnot.II. Quód pariter cer

tum Gt" $

defa&tó Chriftum non meruiffe merito im.-

iromeun

peurativo,ftri&iffimé fumpto , quod fcili-

wolrerit

d

€et tum ordine intentionis, tum ordine

executionis, abfíoluté exiftit.ante prz-

Dio], Q

mium;abfoluté collatum , illa dona gra«

ia

tix, ac glorize, qux ante adventum Chri-

f undng

ftihominibus, & Angelis collata fünt.

& Inom

Certum fiquidem eft: merita Chrifti or-

teuDipu

( tOR

dine executionis hisce donis effe pofte-

riora, Controverfia igitur folüm reftate

Gs

an Chriftus ordine intentionis.dona prx-

prius

dicta meruerit impetrativé, ita nempe,

Mor

uthzc eadem dependenter à meritis Chri-

TU g

'

fti, prout abfoluté previfis, $ Deo cum

Ua

Wi g

Angslis, tum liominjbus , etiam ante la-

píum

s

365

Dijpitatio V, Art.TV,

d

BILCS

füm Angelorum,& primorum parentum,

anmnüsþ.

abfoluté previfum, fint collata?

hi.

- Pronot.III.

ln

uód inter donajhomini- "

bus collata,peculiarem dignitatem, & prz-

[ue ihmmu

rogativam contineat Maternitas Beatiffi-

nd, t

m Virginis, ejüsqueimmunitas ab ori-

Is t

ginali culpa, vi cujus etiam à debito pro«

Quf

ximo illamincurrendi fuitprefervata,ut-

t

D, um

ote non comprehenfa in pacto Adami,

tur (b

;

a

Item abfoluté, vi cujus peccatum illius

effet propagandum, & defactó reipsápro-

f0 COMPC&-

fet etin,

agatur in totum genus humanum, pro«

I2

ut fufiüs in Tract.III. de Peccatis often»

fum eft. Hinc peculiaris quzftio move-

erfum fre

tur: an Chriftus quoque merito impetra-

Verto

tivo meruerit Beatiffimz Virgini dignita-

tod(ail

tem Maternitatis, & immunitatem àpec-

ordiné

cato Adami.

Dicol. Chriftum meruiffe, & quidem34$

y p

Q grae

impetrativé, omnia dona gratiz , & glo«

m

riz, tum Angelis, tum hominibus coll&..

ia fünte

ta. ]Ita cum D, Thom. híc q. 19. art.4.

ii of

Suarez Difp.41. & feq. Vasquez, aliique,

fe poüe-

contra nonnullos diflentientes.

Prob.

mtelut

Chriftus defactó , & quidem àt Redem-

ptor, abfoluté predefinitus eft ante omnes.

ona pre

l nempï,

Creaturas, adeóque ante Angelos

iris Q

mines, quoad fuam exiftentiam, & gra-

Deo t

tiz, gl

orizáue dona, abfoluté pradefi-

p

!füä

Biop Scdhocipfo Ghnftasxlhs merui;

!

T

Traflatus V1, de Incarnatione,

impetrativé omnia dona gratiz, & gloris,

gdon v

Maj. conftat ex dictis num, 180,

j fint

Ergo,

Min,

Confimi

t

rob, Hoc ipfo, quód Chriftus ab-

folut

predefinitüs fit, ut Redemptor, an-

(Ig. ar[14u I

te omnes Ángelos, & homines,abfolutà

PERL,

predefinitos: eo ipfo merita Chrifti fue-

lh dem

runt abfoluté previfa ante omnia dona

Psmleþa- |

minibus à,Deo abfoluté decreta,

gratiz, ac gloriz, tum Angelis, tum ho-

'Sed

yi, f

wlttudini

hoc ipfo hzc eadem dona illis abfoluté

Mit ad 08

decerni poterant, adeóque reipsá decre-

"TTIT

ta funt. ex meritis Chrifti, abfoluté pre-

vilis. Ergo.

Md us

1

a oj

$49

Confirm.I. AuthoritateScripture, &

gedon

uidem verbis Apoftoli, de Chrifto Re-

|

m hn

:

emptore fic fcribentis ad Coloff. I.. 16,

U[CO l,

&feqq. In ipfo coudita (unt. wnivera in celis,cr

wf my

g terra, vifibilia, « invifililia, five tbroni, five

sanitem

dominationes , five principatus , five pote[lates :

viuts

l

emnia per ip/um , Cv in ipío creata (unt, Qv ipfe

f oUY

€ft ante omnes , & omnia in ip[o con[lant. — Et ipfe

frifidiy

eff caput. corporís Ecclefie, qui eft prinipium, pri-

mogenitus ex morttis: t fit in omnibus ipfe pri-

lmpt,

tügtiti

quatum teneuss. quia in ipfo complacuit ,omnem ple-

Dvl

witudinem. inbabitare , r per etm veconciliare &«

b dl

gnnia inip[um, pecificans per (angminem Crucis ejus,

Emiu[,m

Jfve qua i terris , five que in calis- [unt.

Se

u

hoc ipfo.ex meritis Chrifti Redemptoris,

UIMW

abfoluté prævxüs, omma grati, glo

riz-

bl m

que

*j tj

Mi

-DifputatioV,. Artic. W.

36j

atiæ,&

h

(s

M.

iue dona tum Angelis, tumhominibus à

T

eo funt abfoluté collata. Ergo.-

Confirm. II. Authoritate D. Thom. bíe

PEM

.8. art.4. fic concludentis: Manifeffum eft.,

QUs dj

Qàd ad unuin finem , qui eft gloria: Divine fruitiQs

ln (ri.

mis , ordinantur £ bommes, & angeli

Undecota

E Oj

j l'S, f

pus Ecclefie. myflicum . mon [olim confiflit ex bomi-

60

mibus, [ed etiam ex Angelis.

Totius autem bujus

qmultitudinis Chriftus eft. caput s quia propinquins f

ll al

babet ad Deum, & pevfectils participat dona ipfiusy

ts dn

( de ejus influentia. mon [olnn. homines vecipiunt,

lii

[ed eriam Angeli.. Sed inluentia Chrifli,tan-

quam capitis, confiftitin gratiz, gloriz-

TA

$ue donis, prout collatis ex meritis ejus-

tilo f

dem. Ergo.

TA

DiCO II.

Chriftum Beatiffimz Virgini

39

It d

yui, f

meruiffe impetrativé Maternitatem, &

immunitatem à culpa originali. ItaSua-

lu ;

rez Difp.41. SeCt. 1. Vasquez, aliotüm-

T

que communis fententia, - Prob. Chri-

TT

lus defa&tó przdefinitus eft abfoluteé, àt

tin, r

Redemptot, :ante omnem . creaturam.;

i

trmym p

-adeóque etiam ante BeatamVirginem,ab-

foluté przvifam, & ele&am in Matrem

iil

JDei. Sed hocipfo. Ergo. /Maj. conítat

cnith

ex concluf. przced. Min.prob. Hocipfo,

h

Y

quód Chriftus fit abfoluté predefinitus;

emptoäi?»

ütRedemptor, ante BeatamVirginem, ab-

foluté przvifam, & ele&tam in Matrem.

am-

Dex j €o ipfo h«c eadem Maternitas,e

que

1

366

TraGatus V, de Inzarnatine,

que decens immunitas à peccato origina-

jcgoro

jpnis 18

]?, paritérque omnia donagratiz, quibus

jgioriam

eadem de congruo merebatur Maternita-

diicam

tem , 'potuerunt eidem abfoluté decerni,

Chï'lü.h P"

adeóque etiam defa&ó decreta funt. ex

sodo allt

meritis Chrifti,abfoluté przvifis, Ergo..

lm C

3f1

^ "Con&rm. !« Nam electio juftorum ad

tm: n

gratiam , eorómque przdeftinatio ad

'&loriam, fatta eft ex meritis Chrifti,abfo-

fed hoci

uté przvifis, Sed hoc ipfo etiam electio

Virginisd

Qbjasi

Beatz Virginis ad Maternitatem, ejüsque

meruift t

vrzdeftinatio.ad gloriam , vi cujus folo

Angch'scolh

Chrifto inferior, omnes Àn

los, & ho-

tim dul

tnines beatos tranfcendit, facta eft exme-

qoribus um

sgitis Chrifti,abfoluté przvifis, Ereo. Min,

veratist

P

atet.

Maj.

ob. authoritate Scriptu-

gz. Ad Ephef.

Y

3.&feqq. Benedidius Deus p

TT

pater Douiti noftvi 7 Efu. Chrifi,qui benedixit nos in

gl at

ial

emni benedictioue fpirituali in voleflibus in Chriflo,

o col

ffcut elegit nos in ipfo ante mundi conflitutionem,ut

effemus [anits . immaculati in con[pettn ejus n cha»

;m'[fetl !

QD

vitate, — Qui prade[linavit mos t adoptionem. filie,

V i

sgum per 2E[um Chriffum , im ipftw, fecundum pro-

(f

gofitum voluntatis [ue , in leudem glorie vratie [ua,

nifer

&n qua gratificavit nos im dilecto filio (uo, in que

QtttsCh

tinmy

Babemus redemptionem per [anguinem ejus. Ergo.

Ütiygi

Confirm.II. Sicut enim finis fimplici-

ter ultimus electionis juftorum ad gra-

tiam , & predeftinationis ad gloriam,cít

V5 a

819338 D& extrinfeca ; proxunus autem

icum

M

bifputatioY. AP. DA —

362

N

[

hulcgloria Chrifti : fic.etiam bujus ele-

ilgïluæ, l

&ionis ad gratiam, . & przdeftinationis

ul

ad. gloriam cauía moralis prima eft bene-

DN

lacitum Dei , proxima.veró meritum,

d

Chrifti, prout ex illis Apoftoli verbis,

T

modo allegatis, conftat: Pradeflinavit nos peg.

NT

f6fum Chrifum , tanquam. caufam merito-

"tf

riam: i ipfum , tanquam . caufàm finalem,

Sed hoc ipfo idem de Matetnitate

s r

Virginis dicendum. Ergo.

:

"

Beatæ

€tim d

GT G

: ObjiciesI. contra primam..Si Chriftus

à

Yi ij

meruiffet omnía dona gratiz , glorizQue

ts (tis.

Angelis collata, tunc 1dipfum: de gratia;

:

tum aQuali, tum habituáli Anpgelis vias

"u exme.i

toribus, tum etiam de gloria, Angelisperz

Irgo, Mi

feverantibus collata,dicendum foret. Sed

m

du

ocdicinequit.. Ergo. . Min.prob. Nam

Mi i

Angelis eadem dona gratiz , .glorieue,

a dnfu,

faltem quoad effentiam, five (übftantiam,

TM

àDeo collata fuiffent:. etfi Adamus nony

peccáffet, adeóque Chriftusn

ij de

Sed hoc ipfo. . Ergo.

i

gn;veniü'eg

th W:

ehs hzc da»

al p

Confirm. :Si Chriftus Ang

T

na meruiffet, tcunc eadem collata fuiffené&

'fuoï Mu

€x meritis Chrifti, prout paffione, acmor«

te confummatis.

Sed hoc legibus mo«

liü!. g[:*

dern providentiz repugnat.Ergo. Maj,

js (mpl'

patet ex arc. przc.

Min. prob. Quam-

m df

vis etenim Chriítus in moderna

loritmA

Prov—i-'-

m U

yf

'

dentia. przdefinitus fit abíoluré, ut Re-

L

a

3? 8 dradlatus VL De Ineurnatiope.

demptor, ante omnem creaturamsabfo-

efitir

lut* previfam: attamen predefinitus eít

ao fibj

folummodoó, üt Redemptor hominum.,

Vi hoc.

non autem Angelorum; utpote pro folis

ji giatie

hominibus, fecus veró pro Angelis , paf-

ingelis à

füs, crucifixus, & mortuus, Ergo.

linc colld

53

Refp. N. min. Adprob. D. máj. Ange.

(nt, íC

lis eadem dona gratiz, gloriz(ue colla-

Ad coi

tafuiffent, & quidém vi prefentis decre-

D. cotíe;

ti, etfí Adamus non peccáflet, adeóque

Aneelisi

Á

- .. Chriftus non veniffet, N. maj. Vialterius

dempto,rlisA

. decreti, Tranf. maj. Et ficD. min. N. cone

" feq. Ratio eft; quód in moderna pro-

dermptri!

mim u

"

videntia Chriftus abfoluré predefinitus

qiv, d

fit, üt Redemptor, & prima caufa meritoe

vdemto

tia omnium donorum gratiz, ac ploriz,

wpdi v

non folüm refpectu bominum, fed etiam

s5 d ol

Angelorum, prout ex verbis

Apoftoli,

t i

num. 349. adductis, conftat. . . Hinc illà

Vreudum

dona gratix , & gloriz, qux vi prafentis

t

. decreti, utpotepro füo motivo refpiciene

à A

tis merita Chrifti, Angelis collata fue-

tj t

rünt: neutiquam collata fuiffent, (i Chri-

ftus, üt Redemptor, non veníffet ; licét

fetleim

L

istin

n

terim transmitteretur, quód Angeli ea-

fitin

&em dona vi alterius decreti accepiffent.

á

uinimó iftud de omnibus gratiz donis,

t

i

ts

defactó collatis, transmitti non poteft,

Tb

fa&à fuppofitione,

ubd. Angelis viato-

!

1

ncarüatio, illisque

Nl

l

fpribhs.rgtclata fu:'

i.

f0j

]

,

Mita:

- BifjutatioV, Artic, W

369

TM

impofitum precebtum, ut fe Chrifto ven-

tüto fubjicerent, eümque adorarent.

Nam hoc füppofito manifeftum eft: quód -

UIPOWA

N

t). D

Iu

illa gratiz auxiliantis dona, quxdefa&tó '

3

Angelis ad obfervantiam hujus precepti -

fünt collata, nullatenàs conferri

] Dlmlj. m

potuif- í

z

At

fent, (i Chriftus non veniffet,

Frfentiis

- Ad confirm. N. min, Ad prob. C. ant,-

D.confeq. Ergo hzc dona non füerunt

[f a

j. Vialty

Angelis collata ex meritis Chrifti, àt Res:

n X

demptorisAngelorum. C. confeq, Ut Re-

demptoris hominum, N.confeqg. Sicut

UT

rdefny

enim Chriftus fibi gloriam corporis redi-

if ml

vivi, aliáque dona meruit, non tamen., :

üc Redemptor fui , utpote pro fe ipfo ne-

acghria

[ed etiam

que paffus, neque crucifixus, neque mor-

tuu$, fed folummodó, üt Redemptorho-

Ápofoli, *

minum : ita quoque refpectu Angelorum

Tinc h

difcurrendum eft, Atque hxcpariformi-

fs

terintelligenda veniunt de il!is donis gra« .

yebiciem

tiz, quz Adamo pro ftatu originalis in-

lus fue-

i ((000]

nocentiz funt collata: et(i Chriftus non^

fueritRedemptor Adami, prout inhocen-

iz; i

A

tis, fedfolüm proutlap& pet culpam ori-

Andio

inalem.

:

pl

ObjiciesII. Si Chriftus perfüa merita

E

yba Qon

N

y t

prout paffione, ac morte confümmata,

meruiffet impetrativé omniadonà gratiz,

.

glis P -

hominibus collata, tunc etiam Jud:e pro-

) b

5

gf«

d;;ori ; & füis crucifixoribus - merui

ffetæ

a

ia

Spraliatus Vl de IncarBatioue,

3979

álla auxiliafüpernaturalia, quibus peced-

cïügen'tiun

£um proditionis, & crucifixionis , five

[ as

ipfumChriüicidium pot

erant evitare. Sed

findtàmir

Min. prob. Nam

]

[qui 4

hocrepugnat. Ergo.

anerita Chriti, prout paffione, ac morte

vffionis

j

confummata , effentialiter dependebant

(ter com

eb his peccatis, five ab ipfo Chrifticidio,

tfigentiu

adeóque etiam prefüpponebant auxilia

itandi

Jude proditori, ac crucifixoribus colla-

(ibftanti

&x. Sedhocipfo Chriftus hzc dona non

ticum I

aneruit impetrativé. Ergo.

.

fentialtzd

Confirm, Nam vi prz

fentis. dccretä

vaderelld

f£Chriftus abfoluté predefinitus eft, üt Re-

tis, al

demptor generis humani per paffionem,

Ter0n CC

ac mortem fuam. Ergo.

Confeq. prob.

* It

Hzc fiquidem predefinitio abfoluta effen-

t

tialiter includic abfolutam permiffionem,

o

faltem virtualem, ipfiusChrifticidii, adeó-

t n

que etiam decretum abfolutum,faltem vir-

zuale,conferendi illa auxilia, quibus iftud

ol

3

peccatum à crucifigentibus poterat evi-

tlf

sari.

Sed hoc ipfo hzc auxilia, faltem

Qdb q

quoad fübftantiam confiderata , cadere

Vr

l

non poterant füb meritum impetrativum

rl

IN

u

N

hi

Chrifti,prout paffione, ac morte confum-

F

matum. Ergo.

.

f

D

355

Refp

. C. maj

. N.min. Ad prob. D.maj.

lügm.lm

Merita Chrifti, prout paffione, ac morte

RT

confümmata, quoadfingulos actus effen-

N I

ii

Cl'l.lä.

sialiter depex;deban; ab his Jude, ac

Cie

PTO Ii

UWM;

li

Pifputatio V, Art, IP,

m

ub

lii ,

eifigentium peccatis, N, maj.

Quoad ali-

uos àctus confiderata,

C. maj. & fic di-

n

d

inCtà min« N. confea.

l frV

Ratio eft; quód

ui actus meritoril,h

Chrifto tempore

Qb

a]al

! dl

Ionis eliciti, fuerint quidem effentia»

iter connexi cum his determinatis cru-

iC

djant a

cifigentium

z

eccatis : adeóque auxilia,ad

evitandum

hrifticidium collata, quoad

oribus t

zc donaar

fübftantiam non potuerint cadere füb me.

ritum impetrativum, cum his auxiliis ef

tis deew

fentialiter connexum : potuerint tamen,

cadere füb aliud meritum, cum his peccae

T0

tis, adeóque cum his auxiliis effentiali«

xfionen,

ternon connexum, Nam adhoc, ut Chri.

ftg r

qta ff

ftus impetrativé meruerit omnia dona

ffionem,

etiam

gratiz hominibus, non folüm ante, fed,

poft paffionem , ac mortem fuam.

li adtd-

collata,

jre vit.

non requiritur, aut requiri po-

bustod

fiteit, ut

quodlibet donum gratiz, deter4

m cu-

minaté fumptum, fitpremium cujuslibeg

meriti,determinaté fumpti,

Certum fi-

, fültem

quidem eft:

uód Chriítus

, adat

plurima dona,.

quz nobis etiam defactó conferuntur,fuis

irativum

precibus à Patre &terno,in vita morrali

ToY

exiftens,

poftulárit, fimülque fciens fe ex-

auditum

i

Ob. D.mlä'

»gratias egerit. Quamvis enim

ifta graci

arum actio fuerit m eritoria, non

, ic m

a&us (

tamen fuüb illam, tanquam meritum im-

petrativum, cadere poterant hxc dona

d

n

PF?BF, Ording intentionis abíolut? futu-

aA

a

37*

'fm&atus Vt,dé incarnetiont,

fu.

ra; quia nempe quà talia effentialiter

geraift:

prefüpponunturab ipía gratiarum a&tio-

genita, (

ne.

ffim Mát

Ad confirm.

Neg. confeq. Ad prob, C.

vioritas.

in2, D. min, juxta datam diítin&tionem, &

merita, d

rurfus N.confeq. Ratiopatet ex modó

di&is,

ifam Mi

]. confe

bjices ITT. contra fecundam. Si Chri-

Jacio lu

356 üu?

Beatiffimz Virgini impetrativé me-

ruiffet Maternitatem; tunc eo ipfo dare-

dexi, J

minis t

I

tur mutua prioritas, & quidem in eodem

Adcii

enere, ac linea, intet merita Chrifti, &

od O

aternitatem Virginis.

Sed h: c repu-

son r

gnat. Ergo. Majprob. Merita Chrifli,

ordine intentionis , fuerunt abfoluté prz-

Mat, i

(Qnus C

definita, priusquàm Beatiffima Virgo ab-

tsl z

foluté eligeretur in Matrem Dei ; nam.

aliàs hec merita non fuiffent impetrativa

P

Maternitatis.

Sed etiam Maternitas or-

m p

fs n

dine intentionis fuiffet abfoluté predefi-

nita ante merita Chrifti ; hzc fiquidem.

t df

tro ddo

prafüpponebant abfolutam exiítentiam

iaää,ncquc!

Chrifti, ipfa autem exiftentia Chrifti Ma«

Dronem

ternitatem Virginis. Ergo.

Confirm. Nam Chriftus-Homo in mo-

j ]

Ui (

- derna providentia non poterat fibí elige-

ftin,

re hanc Matrem, aut rogare Patrem, ut

hzc prz aliis eligeretur in Matrem. Er-

At

go neque poterat eidem mererà impetra-

Q

"

Wi

üvé

terDitatem,

&sfp.

1

r

I

Difputatio V. A4rtic, lV.

373

Llcf[ändfïg

Refp. D. maj.. Si Chriftus impetrativé 359 —

lia j

meruiffet Maternitatem , etiam per illa

merita, quz effentialiter praefüpponunt

A |

ipfam Maternitatem, tunc daretur mutua

n

prioritas. C. maj. Si hanc meruit per alia

At t

merita, effentialiter non prz&ipponentia

ipfam Maternitatem. N.maj. & C. min.

h,

D. confeq. juxta datzm diftin&ionem..

éttitis

Ratio hujus conftat ex refponfo przce-

0 Ifo d

denti.

Illud fiquidem mutatis folüm ter-

m Inent

minis pariter ifthíc applicari debet.

1 hi

Ad confirm. N. confeq. Difparitas efts

hoer

quód Chriftus in moderna providentia

Ea Chri

non exítiterit, nifi dependenter ab hac

Matre, à qua fecundüm humanitatem,

hi.

Virgo d-

conceptus eft. Cüm igituripfa humani-

; DI

tas Chrifti ante primam füi conceptio-

nem defactó nullum actum liberum eli-

ptthtifà

Titas of«

cuerit, de przteritis autem, & aliunde

i prædeü-

poffeffis dari non pofflit eledio, aut pe-

f

uidet.

tido, fed folummodó gaudium, & gra-

tiarum actio: hinc Chrifti humanitas de-

gllentiam

j

hf

fa&tó, neque hanc Matrem eligere, neque

Patrem rogare poterat, ut hzc Mater eli-

geretur,

Potuit tamen non folüm gra-

fno intll

. (ii d

u

"

tias agere, & gaudere de hac electione :

Datren!

|

fed eandem quoque impetrativé mereri.

l

Nam meritum impétrativum latiüis patet,

m T

a

quàm petitio, autgratiarum actio. Quin-

gratiarü actio absqs

m äfi-'cu: darà poteft

23

pe

n

i

4

$74

Tradfatns VI, de.'bmqmatim.

*

petitione, aut merito impetrativo, queme

eevifo, *

arnationi

admodüm fit, dum Deo pro exiftentiano.

qilcpam

flra gratias agimus: fic meritum impe-

trativum dari poteft fincpetitione. Unde,

D. Bf

d.l

licét Chriftus per a&um liberum fux hu-

manitatis non potuerit hanc Matrem pe-

etat

yis, fve

tere, poterat tamen illam impetratvé

Maernit

mereri.

recibus

358 . ObiiciesIV. Si Chriftus BeatiffimeVir-

otuift

gini potuiffet impetrativé mereri Mater-

nitatem: tunc etiam potuiffet fuis preci-

tentioni

bus poftulare, ut hec eligeretur in Ma-

feq, M

tio, f

trem. Sedhocexdidisrepugnat. Ergo,

Maj.prob. Nam potens donum aliquod

tepti t

dum poMu

ámpetrativé mereri, poteft etiam fua me-

Yita ordinare ad obtinendum tale donum:

, &j

&deóque illud etiam orando poftulare ;

funs, Ui

ia W

cüm aliunde cauía finalis meriti fit prae

1

€nium. Ergo,

*

m iDto

Confirm. Nam poterat DEUS depen«

taften

dlenter à fcientia media de precibus Chri-

tat; qu

fti,conditionaté futuris ,. quibus ab illo

ETA

um

BeatiffimamVirginem peteret in Matrem,

€andem eligere ad dignitatem Maternita-

fhbtetm

tis.

Sed hoc ipfo.

rgo.

Maj. prob.

odl

Potuit Deüs, prelucente fcientià medit

il

tle precibus Beatiffimz Virginis,conditios

U. .

naté futuris, eandem eligere ad dignita-

i,

tem Maternitatis : quinimó defactó de-

u

onaté&

Dd

pendenter ab illo confenfüconditi

pre«

W

pi[putatio V, Artic, IV.

37

)

5?&0

previfo, vi cujus Angelo myfterium In-

"i

CUM

carnationis annuntianti refpondit : Eccé

M

enicills pomini, electa eftprz aliisin Matrem

n [

Dei. Ergo etiam.

&RUn lp

- Refp. D. maj. Si Chriftus potuiffet im-

339

M.

petrativé mereri etiam ordine duratio-

l impcniït

nis, five executionis Beatitfime Virgini

Maternitatem, tunc eandem quoque fuis

st m

precibus poftulare potuiffet, C.maj. Si

reri N

potuiffet eandem mereri folüm ordine in-

us

tentionis, N. maj. & fic D. min. N. con-

Tür j l

feq.

Ratio hujus eft ;; quód omnis ora-

pigi

tio, five poftulatio, ex fuo formali cone

n al

ceptu tendat in bonum abfens, feu non«

mfünmte

dum poffeffum , faltem cognitum quà t&e

e (Onm.

le. Sicjuítus viator, etíi reipsá przde-

f s

ftinatus , hujus tamen przdeftinationis

t pras

ignarus , poteft per actum fpei Theolo-

icum à Deo petere, ut falvetur, & ad

de

ipfàm falutem obtinendam füa merita or^

s Ohri-

dinare; quiafeilicet hzc eadem falus or«

dine executionis cadit füb meritum ime

ab ll

Varem,

petrativum ipfius jufti.

Econtrà confti«

yermte |

tutus in termino, feu actuali beatitudine,

j pb

non poteft illam à Deo petere, aut fpera-

ml

re, etíi de ill

offit gaudere, Deóque grs«

tiasagere, -

€

gonditiü- !

üm igicur Chriftus, ordine

] dim

durationis, five executionis, non potue,

rit in moderna providentia impetrativ&

iB d

mereri hanc Matrem ,. hinc ncque illàm

»

A3 4

EU

ub

n |

1

376

Trallatus FI.. de lncarnatione,

fuis precibus poftulare , aut fua merita ad

hicz n

^

"hanc obtinendam poterat ordinare 5 etfi

Wgnat

l

Conf.9l

»potuerit de illa gaudere, & gratias age-

re, aut füa merita compenfàtiva offerre.

jimis f

ubbus !

Ad confirm. N. maj. Ad prob. N. con-

feq. Difparitas patet ex di&tis.

uin-

p;ædefmll

m Virgc

imó argumentum retorquetur. Nam fi-

cut Beatiffima Virgo tempore,confequen-

redeltr

te ipfam adtualem conceptionem Chrifti,

na

tati

«ouatà

j

6on poterat precibus poftulare Materni-

tatem: fic etiam humanitas Chrifti , qux

nequft. :

MA

defactó tempore,folàm confequente Ma-

ternitatemVirginis,exftitit, non poterat

uno, t

fuis precibus poftulare hanc Matrem.

fite )

dereo t

360 Objic.ult. Hincfequeretur: quódDeus

defa&ó uno, eodémque indivifibili de-

at

aisl

'ereto , neque predefiniverit (imul omaia

merita Chrifti,abfoluté futura, neque fi-

l qrm m

mul decreverit omne premium merito-

| nl t

rum Chrifli, five omnia dona gratiz, ac

! &t

lorie, que tum Angelis, tum homini-

r

us contulit intuitu meritorum Chrifti.

rl

Sedhocadmitti nequit. Ergo. Maj. ex-

viti

Ama

ï

)

TR C

ánde patet: quód inter ipfà merita Chri-

fti fuiffent altqua aliis priora,non folüm

Vr

ordine durationis, feu executionis, fed

at

xtiam intentionis: & aliqua dona gratiz

lttm

fviffent przmium hujus, fecüs autem al-

Wi

terius meriti.

Min. autem prob. Nam

lt

Z

jn-

li

i

usmodi decreto.r.um tultiplicatio

*

Ws

A

; "DifputatioV. - Artic. YV.

377

fua n

finitw fapientie , ac providentiz Dei re-

)Idinm 1

pugnat. Ergo.

.

L]

Vr

Conf, Sic eteni

m afïïgnafi deberet ordo

EUUTO

[l

aliquis fignorum inter ipfa decreta Dei ,

o

aM t

uibus in moderna providentia Chriftus

d h

redefinitus eft,üt Redemptor, Beatiffi-

EM

ma Virgo ele&a in Matrem Dei , beati

J

rzdeftinati ad gloriam eeternam, & do-

n

na gratiz, tum Angelis, tum hominibus

t as

colíata. . Sed hujusmodi ordo affignari

Arili d

J

nequit. Ergo.

.

Quente V.

Refp. D. maj

. Sequeretur: quódDeus 5€1

On pore

uno, eodémque tum moraliter, tum rea-

A'e7

liter, ac profertim virtualiter indivifibili

odDes

decreto non przedefiniverit fimul omnia

ibl d«

meritaChrifti,neque omne przmium,me-

il omiia

ritis Chrifti collatü. C. maj. Uno,eodém-

if

que folüm moraliter indivifibili decreto,

Tjto-

N.maj. & ficdiftin&tà min. N.conf. Ratio

t aC

eft ; quód Divinz Sapientiz, ac Providen-

honini-

tix neutiquam repugnet realis decretorü

t.C,'xïiüi.

multiplicatio, quinimó hxc eadé ad com.

Mij er-

|

[o)

nendam cum infallibili providentia Dei

|

l

ia Chri

|

bertatem creatam, przfertim in nego-

tio Incarnationis,neceffaria fit, prout Di-

sila

f

fput. III. art. 2. oftenfum eft. — Ceeterüm

nis,

m g

hzc éadem difficultas , füppofito etiam

autem*

unico decreto tum realiter, tum virtua-

liter indivifibili,adverfariis folvenda re-

. M

ftat; cüm pariter in illo plures formali-

phcauot"

Id

4ates$, ratione noftrá diftindtz, &fübor-

ls

a j

!

378

YraffatusVI, de Wiarnatione,

dinatz admitti debeant, vi quarum Deus

Jam ctw.u

juxtaintrinfecam diverfitatem meritorum

a p

Chrifti cadem diverfimodeé przdefinivit ,

10minum)a

ordinando fcilicet orationem Chrifti tan-

yr. Il ?

quam-meritum impetrativum ad illa do-

m h2

na, quz Chriftus orando poftulabat, fe-

qum v

cüs autem gratiarum actionem pro hisce

ngelos,

ernatut

donis, qux folummodó erat meritum,

compenfativum.

gac p

.. Ad confirm, C. maj, N.min. Nam qua«

decretin.

lis fignorum feries admittenda fit,non fo-

fapernat'

làüm ex dictis de caufà finali, efficiente,

cerni f

ac meritoria Incarnationis , déque ipfis

Chril

Chrifti meritis , eorümque prazmio dedu-

voutiatp

!

citur, fed ctiam inferiüs num.

364. ex«

|

lie d

ponetur. Ex dictis

i

vitnyion

365

ConftatI. Quód Chriftus, àt Reden-

lplumn t

ptor, five per merita, prout paífione, ae

g.f

morte confummata,defactó meruerit im«

s lp

petrativé. ominia dona gratiz, ac gloriz,

um

tum Augelis, tum hominibus collata,

n o

adeóque etiam illa dona füpernaturalia,

Q

quz primi parentes inftatu originalis in-

um füt

nocentix ante lapfüm habebant : quin-

, d

imó, & auxilia, per qux Adamus pecca-

bt

tum originale, & pariter Judas proditor,'

T.

& crucifixores ipfum peccatum Chriftici-

fitidem

dii poterant evitare.:

Ratio hujus éft ;

u

Ol

ód defa&ó Chriftus, üt Redemptor,à

m?ï'ä y

b

€o fitabfoluté prædefinin:ls ante o

mnerm

aligm

Wa

MW.

-omu)mio F. M. IP.

379

i

Vi

Y

aliam creaturam, & proinde etiam ante

Vr

Y

d.

omne peccatum,tum Angelorum, tum.

t n

À

hominum,abfoluté prxvifum , prout Di-

fput. III. art. 2, oftenfum eft.

uamvis

Wal

n

il

,

autem hzc prxdefinitio fuerit fimul de-

It

cretum virtuale condendi homines, &

Mi

!

s

T T

^

Angelos, iisdémque tribuendi auxilia fu-

ernaturalia : non tamen hzc predefinitio

erat permiffio formalis ullius peccati, aut

Fn- Nlmsu

decretum formale conferendi hzc auxilia

4 [ n

füpernaturalia, adeóque iíta poterant de-

Cs

cerni formaliter in przmium meritorum

W i

Chrifti, üt Redemptoris: non quidem

od

routfünt principium aliquod remotum,

i ; 64. q

ídque effentialiter requifitum ad ipfam

redemptionem, five prout fic data, ut

db

danda non effent, íi previderentur effi-

[ong, at

cacia : fed folüm prout entitativé füm-

Ktitime .

pta, feu prout füfficientia, atque utilia a

porie,

evitandum peccatum ; quia nempe folüm

vollata,

füb hoc conceptu rationem alicujus doni

mulia,

continent. Neque obftatI. quód Chri-

nalisin-

ftus non fuerit Redemptor Adami inno-

ique

centis, fed folüm peccatoris. Nam pae

s

H pCC(la-

riter Chriftus, ütRede

or generishu-

xoditot,

n

al

eruit, etfi non

mani, fibi plurima do

Shr'üïi/ci- |

fuerit Redemptor füimetipfius.

Neque

yjus d

obftacII. quód ipfà redemptio effentiali-

empttni

ter przfüpponat peccatum Adami, adeó-

momn'tm

que etiam auxilium fufficiens ad ev?ta-n-.-—

,

"486

Tralfatus VI,: de Incarnatione,

'dum peccatum.

Hinc etenim folüm fe.

d

UX

uitur : quód auxilium, indeterminaté

od per *

É

u

mptum, tanquam principiumremotum;

eflentialiter requifitum, non poffit cade-

xe füb meritum Redemptoris, fecüs au-

qilere,

tem auxilium determinaté füumptum. Ne-

fue 0

ue obftatIIT. quód aliqua merita Chri-

i fuerint effentialiter connexa cum his

u Chil

*eterminatis peccatis , cujusmodi erat

(us 00f

Spfum Chrifticidium , & confequenter

Matrt £

etiam cum his determinatis auxiliis, qui-

uod lu

bbus iftudpeccatum poterat cvitari. Nam

mon pX

pariter hinc folüm infertur : quód hxc

ao

auxilia,determinaté fümpta, non potue-

iluj, d

rint cadere füb: tale meritum determina..

tegultn

tum, fecüs autem füb alia, quz connexa

;wufäpmü

non erant cum his auxiliis determinatis;

'[erquam

363

Conftat II.

uód Chriftus, üt Redem-

vi, f

tor, impetrativé meruerit Beatiílimz

ia p (

&

irgini dignitatem Maternitatis, immu:

"

du edl

nitatem à culpa originali, & omnia illa

)

!

diers.

dona gratiz, acgloriz, quibus eadem,

ia

folo Chrifto inferlor, omnes beatos,tum

|

H

lg

homines,tum Angelos tranfcendit. Ratio

hm

hujus eft eadem, quz num. preced, ad-

t ha

ductaeft. Neque obítat E. quód Mater-

ii

nitas fit principium aliquod effe&tivum,

etfi remotum, omnium meritorum Chri-

ii

tetli

fti , adeóque cadere non potuerit füb me-

itini

tirum impetativum Chrifti, — Contrà

Vk

€nin

M

389

AU

m

— ifputetio V, 4rtic s 7

It

:|

erim eít; quód non fit principium ali-

l

Wt

uod per fe, five effentialiter requifitum

Q

j

ad exiftentiam Chrifli, üt Redemptorisg

T

nam poterat Chriítus (ine omni. Matre

1ij |

At

exiftere, ac redimere genus humanum.

i

Neque obftatil, quód hzc Matetnitas fi

i

principium, effentialiter requifitum ad ali-

l

"Wi

Usmodp»

jua Chrifti merita, cujusmodi erant ill&

Onf |l]

à&tus obedientiz, quos Chriftus Virginà

Matri exhibuit.

ontrà fiquidem eft,

Il'ö[l']usl f |

ltiri, V

uód hincfolüm fequatur: Maternitatem,

non potuiffe cadere fub meritum impe-

quid j

trativum,determinaté fumptum , nempe

n pogug.

eterin.

illud, cujus eratprincipium,effentialiteg

requifitum, fecüs autem füb alia merita,

CODDCXA

prout à paritate gratiarum a&ionis patet,

mminatis

Nedem.

er quam Chriftus non poterat impetra-

tivé, fed folüm compenfativé mereri illa

atl

dona, pro quibus Patri eterno gratias

m |

ia il |

agebat: etíi hzc fuerint premium refpee

u alterius meriti impetrativi, ab ipfa

«dem,

r

atiarum a&tione diftin&ti.

Neque ob-

tos,turt

i

r at

atllI, quód Chriftus per a&tum liberum.

fux humanitatis non potuerit defactó fi-

vted, d

bimetipfi hanc Matrem eligere, aut il«

d at

lám fuis precibus poftulare, vel merita

ts

füa offerre in hunc finem, ut 6a eligere-

p

tur in Matrem.

Contrà enim eít ; quia

j fübot

licétad rationem meriti impetrativi,quod

(

;

qjdine dujadonis aprecedit pramium,

a

te»

|

382

Tradfatus VI.. de. Incarmatione,

requiratur, ut illud

prefüppofità cognt.

æmch

tione füfficienti;po

j rf

fTit ordiqari àmerente

:;Sncno q

ad obtinendum tale premium

: Oppofi-

tum tàmen dicendum fit de mer

ito impe-

dlat prim

n forma

trativo, quod folüm ordine in

tentionis,

fecüs autem executionis ,

five duratio-

etfüm CU

nis antecedit premium.

edeftnt

ut voluntas

Repugnat enim,

, p'zfüppofità cognitione de

bror af

bono aliqu

0, jam obtento, & actualiter

irjtiodi

t quid

poffeffo, nihilominüs per actum

fpei, aut

orationis tendat in tale bonum.,

yons, f

torum Jj

36.

ti

ConftatIII.: Quód in negotio Incarna-

onis juxta modernam providentiam fe-

sitdus n

: quens ordo decretorum juxta varia fi-

aui p

na ftatuendus fit.

In primo figno Chri-:

inlirzttln

j

us abfoluté przdefi

nitus eft, àtRedem-

sstl

ptor, ante omnem alia

m creaturam,for- -

a. Dibt

maliter przdefinitam ,

rout ex verbies

s pl

Apoftoli,num.349. adductis,oftenfum eft,

iemordia

In fecundo fi

b

gno.Beatiffima Virgo ex me.

iarpntrs

ritis Chrifti

, üt Redemptoris, abfoluté

tümq

rzvifis , fo

rmaliter ele&tà eft in Matrem

deron.

€1, fimulque prefervata ab omni cul.

p*,tum originalis, tum actu

i qui

alis reatu,-

i

Á

atque ad excellentiffimum il

lum gratiz,

l

.

orizQue cocleftis gradum à

Deo praede-

Inata,

vi cujus folo Chrifto inferior eft'

Hinc C

ard. Petrus Dam

lani Serm. de Ag--

sint, inquit:

- Per ip[am, cum ipfa, €» in ipfa to-

WUAHI) AeeeTDUHT , Mf fiut fmme ipfe-

As þof [4«

(ncm-

Vi

Dwæ." V. Art. Fo

383

DAN

(nempe Verbo) nibil fadum efb , ità finc ile

Ia

E

'mm 1

V

vibil refedum fit.. Ideóque D. Bernardinus

xme

(

Senen, Serm. j 1. Deiparam eleganter ap-

UM

(j

pellat Primogenitam Redemptoris.. In certio fi-

t lnte II

j

gno formaliter predefinitum eft hoc uni-

C dm, |

verfum cum his creaturis, fimülque fa&ta

l

Wt

li

rxdeítinatio tum hominum , tum Ánge-

Ogm (

]

[6)

rum ad gloriam cocleftem, tum etiam

E&um

largitio donorum gratie , & principali-

!m [þ a; [

ter quidem ex meritis Chrifti, àt Redem-

L

ptoris, fecundarió quoque intuitu meri-

o]ntqy. l

torum Deiparz ; quia nempe, üt D. Ber-

ntiam f

nàrdus Serm. de Natiritate B.

. at : Dén£

Yari f

emnia nos babere yoluit per Mariam, Hujusmo-

10 Chi- |

di plura teftimonia ex aliis quoque Patri-

[edem.

bus fusé adducit Suarez Tom.1I. de In-

m/ot.

carnat. Difp,18. & 23. Atque ideo ab

verlit

Ecclefia paffim appellatur Mater gratiz;

nef,

& mifericordiz,Reparatrix falutis, & Me-

One.

diatrix generis humani,

Hic autem or-

foluti

do fignorum quoad decreta intentiva mo-

htrem

dernz providentiz intelligendus eft,

N

etíi quodlibet fignum ulteriüs

QR

: Ffubdividi poffit,

M

rede.

ior df

TU

T

DI-

pl

[ncm'

184

dralatusVL. de licarnatiene,

ljüh hi

W.ïl

DISPUTATIO VI,

yif

vitus vt

gnitirth

j Petr, d

De Satisfatlione Chrifii.

a f

ld ]ufnüc

Tfi pleraque, qi;æ* hucusque de me-

E

' ritis Chrifti, eorümque valore fim«

jschrilu

guritate

liciter infinito , & correfpondente

rzmio dicta funt, mutatis terminis, fa-

yin lh

cil& ad ipfam fatisfactionem applicaripof-.

n n D

fint $; quia tamen nonnulle particulares

Prat.

difficultates de hac inter Theologos agi-

ii

tari folent , hinc etiam peculiari Difpu-

u tb !

1

tatione de illa agendum eft.

auten (

uidem t

ARTICULUS I[.

m lii

u

hn fatisfatlio Chrifli fuerit fu-

ii

ttbxti o

. perabundans pro omni peccato ?

lii

1 t fns

RznotandumI. Quód fide Catholicá

Tl (s

äGf P

certum fit: Chriftum defactó nonfo-

Iàm meruiffe juftificationem noftram, fed

hr u

etiam per paífionem, ac mortern fuam,

lt ei

Patri :terno pro peccatis humani gene-

r

tis, tum quoad reatum culpz, tum quo«

frstin

ii

&d reatum poenz fatisfeciffe, juxta illud

fs

Y(aieLIIL j. Pulneratus eft. propter iniquitatet

evfras, attritus eft propter. fcelera noffra s. difci-

hg

gliua pacis noftra [uper eutn, d livore ejus [ana

f

lr ag

s

-*.

Dijpuratio ?I.* APtlc. 1.

38j

C TU

Hinc Apoftolus I. Cor. XV. 5.

»

Chriftus morttus el pro. peccatis noffris. (ecundun

Scipturas, — Pariter Princeps Apoftolorum

d

I. Petr. II. 24.. Peecata. toffra. ipfe perzulir. in

«orpore [uo fuper liguum, Unde Trid. Seff. VI,

VOURU n

QU v

de Juftificatione cap.7. Deminus nofter 7E-

fus Chriftus ,. cim effemus inimici, propter nimiam

s

Oltetis

sharitatem ,. qua dilexit na$, feà fanctiffimá Paffo..

Stermits

ue in ligno crucis. mobis juffsficationem. meruit , d*

applicry

pro nobis Deo Patri fatisfecit,

particls

- Prenot. Il. Quód fatisfa&io eatenüs

566

0gO

difcrepet à merito, quatenüs meritum,

lat o

quà tale, refpicit prazemiurmn: fatisfactio

autem, quà talis, refpiciat debitum. Et

quidem fatisfactio;ftri&iffime fumpta, de

l

[j

]

qua hic agitur, prefüpponit iríüriam, in

qua fundatur debitum, feu obligatio fa-

»

tisfaciendi; cüm meritum ex füo formal

X

conceptu non prafupponat debitum: etfi

j

!

uni, eidóémque a&ui fimulprdicatum me-

tholid

rii, & fatisfa&ionis poffit convénire.

|

Hinc ad. fatisfa&dtionem pro injufia per-

bnonf

[ram, f

fonali requiritur , ut fit obfequium vo-

luntarie exhibítum ad compenfandam of-

v fuam.

a ger

fenfàm ; per hoc fiquidem fatisfa&tio di«

!u

fcrepat à fatispaffione.

Hac etenim ex

um

füo formali conceptu folüm eft toleran-

ul

|

Udl

r iigilt

tia, quamvis etiam involuntaria;illius pce-

n*,qu:e pro iniuriajpriüs illatajinfiigitur,

me 1 Ma'

rüm cruciatus. fo»

Si?' eternus damnato

i

b

. lum«s

386

TraBatus V1 de docarnatioue,

lummodo farispaffionem, non vero fatis-

muræ hu

fa&tionem continet.

irs Chr

Prenot.III. Quód fatisfattio pro in-

Conft

397

2

juria perfonali alia (it de condigno, alía

de congruo , prout alibi de merito di-

fonaïis»p'

gt Del.

&tum eít. " .Satisfactio condigna in »efti-

ftionis f

matione morali debet adequare injuriam

fimitur :

erfonalem,;priüs illatarn, etfi hanc zqua-

i, 9

itatem fatisfa&io congrua non exigat.

adequt

Sicut autem offenfà per(onalis fuam gra-

im) dl

vitatem defumit à dignitate perfonz of-

um

' fenfe , (ic etiam fatisfaQio pro injuria

u

» perfonali. valorem defuümit à dignitate

meritit:

perfone fatisfacientis, prout num.134.

gff'enf[(,DCO

& fequentibus expofitum eft.

vur d

1

E

DicolI. Satisfa&ionem Chrifti pro pec-

sim, I

catis humani generis, tum quoad reatum

iünut um

culpe , tum quoad reatum poenz, il-

Cf ]

lis debitz , fuiffe condignam..

Ita

fim?s

cum Div. Thom. híc q.49. artic, 2. com-

4nunis,& certa. Prob. Nam illa fatisfa.

lt i

bewticni

.&io eft condigna, quz in xfítimatione

luml

morali adequatinjuriam perfonalem,Deo

m n

e

r peccata generis humaniillatam. Sed

j W Q

hanc adzquat fatisfa&dio Chrifti. Ergo.

1

V h

Min.prob. Satisfactio Chriíti, prouthec

eft obíequium perfonale, ad compenfan-

RTT

dam injuriam, Deo per humani generis

fini

ii

W

peccata illatam, Déo voluntarié exhibi-

n

tum, formaliter dignificatur per ipfan,

li

H

OWW

perfonalitatem Verbi, hypoftaticé unitam

nás

M

DifputatioVI, drtic, f -

387

M mölï& !

nature humanz, prout fimiliter de me-

Hv

(

ritis Chriíti n. 296.0ftenfum eft, Ergo.

TM

, Confirm.l. Sicut

ravitas injuriz per.

265

fonalis,Deo illatz,de

Ó

1

mitur ab ipfa digni..

d

tate Dei offenfi, fic etiam valor fatisfa.

i

i

&ionis perfonalis,à Chrifto exhibitz,de..

Álaen

fümitur à dignitate perfonz fatisfacien,

110n q.

tis.

Sed dignitas perfonz fatisfacientis

adzquat dignitatem Dei offeníi: quin-

l fs.

imó eft realiter eadem dignitas. Ergo.

Xerfong d.

Confirm. II. Nam idem obfequium.,

Yo nj

dipyta

proutChriftum reddit dignum prxmio,e(t

meritum: prout veró eft compenfativum

Dun. j

offenfi,Deo illatz, eft fatisfactio.

Sed

prout eft meritum, adxquat omne prz-

Iopto

mium. . Ergo etiam,prout eft fatisfactio,

| reatim

i, l

adzquat omnem offenfam.

,.:

P

Confirm. III. AuthoritateScripturz, &

4 C0

Sanctorum Patrum. Sic Ifaiz LII. ?. Gratie

venumdati eflis, & [ine argento redimemini, De

ütisf

|

hoc vaticinio I. Petr. I. 18. . Non corruptibi-

mationt

libus anro,vel argento vedempti eflis : fed. pretiofo

emDe

|

1

fanguine ,. quafí agni immaculati, Chrifli. — Ec L.

m Sel.

or. Vl. 20. Empti euim e[lis pretio maguo,

j p

Unde D. Athanafius Lib. de Incarnatione

Prouthæc

Verbi: corpus affumpfit , quod pro omnibus ad

mll

plenam . (atisfactionem (uffieret , & mortem in o-

i oent

j ei

sunibus ,. quafi flipulam ignis , confumeret : cu7

jusmodi

a

ducit,

plura Suarez Tom. L Difp.g. ad.

ncöumtff"

Bba

Di-

w

1

388

T'ü&atus VI. de Incarmatione,

[, t

' 370 Dicoll, Satisfactionem Chrifti propec.

denfüm.

catis humani generis non folüm fuiffe

Qonftt

condignam, féd etiam füperabundantem,

m Chnj

Íta pariter cum D. Thom. fuperiüs cita-

Prob. Nam fà-

j, t 7H

to, communis, & certa.

tisfactio Chrifti, fpectatà dignitate per-

flinc etia

(onz fatisfacientis;efít valoris (impliciter

dionem(

wris d

infiniti, Sed hoc ipfo. Ergo.

Mai. pa—

tet ex dictis de merito Chrifti num. 296.

T

Min.prob. Peccatum mortale in ratione

n

gt ht

offenfx , aut injuriz perfonalis,Deo illa-

*2,non eft fimpliciter infinitum, prout ex

E.

"Tra&t.III. de Peccatis füpponitur, &nu-

Corfn]

mm tl

mer. 134. expofitum eft,

Sed hoc ipfo

fatisfactio Chrifti,in fua zeftimatione mo-

fpct t

vali, non folüm adxquat, verüm etiam

(hicesl

fuperat omnem injuriam perfonalem, per

wl g

peccata humani ,-gcneris DEO illatam.,

tss Deo

Ergo.

gitoat

3;j;. . Confirm, , Quamvis etenim offenfa

pindt(r

erfonalis, per peccatum mortale DEO

of s

illata, : defümat füam gravitatem ab infi-

t oftn

nita dignitate Dei offenfi, & pariter fa-

&t

tisfactio Chrifti füuum valorem defümat

Vytye

ab infinita dignitate Verbi: nihilominus

fmxh, X]W

dignitas Dei offenfi non gravificat ipfam

ftinhn

offenfam, prout eft in fe, fed folüm pro-

lts

ut exiftitin mente offendentis: cüm econ-

[

t h

trà dignitas Verbi, prour eft in fe, forma-

i:.

liter dignificet xyfa.m fatisfactionem Chr

] Oæbl]fl P]

b

Wx

Difputatio VI. 4rt .

589

Jeil h

fi, prout numer. 294. de meritis Chnih

! ii ; i

o&enfum eft.. Ergo.

t UUdgx

Confirm. Il.

Authoritate Scnpturæ.

l[ r

UT

Nam Chriftusipfemet joan.X.10. Egove-

irn

T

mi, ut vitam babeant , & abundantiis babeant.

dimit

Hinc etiam Apoftolus comparat fatisfa-

Tis mj

, M),

€tionem Chrifti cum peccatis humani ge-

neris ad Rom. V, 15.. sed non ficut delsäum,

!ü fiu a

ita é domun , þ enim unius delicto multi morttii

li n

funt , imultà magis gratia Dei, ér donum in gratia

Is Deo d

smius. bominis 7E.SU Clmlh im plures. abundavit,

1 Dtoit

Ergo.

tur, &

Confirm, HI. Authorltate SS.PP. quo-

! hoc pf

rum tefítimonia , cum textu Clementinz:

LL0D6 m

Unigenitus. num., 297, habentur.. Ergo.

um CCLatm

Objicies I contra primam. Peccatum

375

ilemptt

mortale eft gravis ofFen[Zz, feuinjuria per-

ilhtam,

fonalis,Deo illata, üt Deus eft. . Econtrà

fatmf'a&lo,a Chrifto ; ræ[hta,eft obíéquiü

v offenfa

perfonale Chrifti, folüm üt homo elt. Sed

1 DEO

hoc ipfo fatisfa&io Chrifti non adiquat

vabinf

i

gravem offenfam Dei. Ergo. Maj. exinde

qrter f

patet, quód Chriftus,üt Deus, neque me-

| defumaï

reri, neque fatisfacere poffit. . Min. au-

jlomi

tem prob. .Nam Chriftus, .àt homo, fen

qt il

fecundàüm humanitatem,eft inferior Patre ;

]um p*

uantumvis eidem fit zqualis fecundum

eitatem. Ergo.

cum «

fe, I

-"Confirm.. Si Chriftus ipfemet, per im-

il

pofï' bile, Patrem aternum graviter of-

onen

b

[

fen-

[

2

|

490

qyaDatus VI, de Incarnatione,

Mf

fendiffet, tunc fatisfa&tio Chrifti huic of-

;mbat.'-N ,

fenfe folüm effet zqualis, Sed hoc ipfo

offenfz, à crea-

qysmtio

tion adequat gravitatem

turaDeo illatz. Ergo. — Maj. exinde pa-

siost imy

tet: quód dignitas perfonz fatisfacientis

m elt:

effet aqualis dignitati perfona offenfz.

fheologi

Min.prob. Nam peccatum mortale,à crea-

yereà lu

tura commiffum, ob infinitam vilitatem.

srior of

offendentis eft gravior offenfa Dei, quam

Xam Q

femeth!

fi Chriftus ipfemet, per impoflibile, Pa-

ret; t

trem zternum offendi(fet. Ergo;

373

Refp. D.maj. Satisfa&tio eft obfequium

nolis ld

Chrifli, folüm àt homo eít, reduplica-

hac d

tione appellante fupra folam humanita-

vordi a

tem,tanquam principium elicitivum actüs

wítiido

obfequiofi. C. maj. Supra folam humani-

sreubi

tatem, tanquam principium dignificati-

siedic

Ws pro m

vum actüs.N. maj. Etfic D. min. N.con-

uód fola

feq.

Ratio diftin&tionis eft ;

arpn s

humanitas Chrifti fit quidem principium,

mintt,

per exercitium vitale, idque liberum, eli-

Lur

ciens actum obfequiofum erga Deum. s

Trle fs

non tamen fola humanitas fit principium

r

dignificativum talis a&tüs , fed ipfa perfo-

Ti

lin us

nalitas Verbi, üt humer. 294. de meritis

Chriíti oftenfum eft. , HincChriítus pro

Y

eccatis noftris neque fatisfecit, in quane

Áitgj,

tum przcisé Deus, neque, in quantum.

Wt

rgcisé homo;:

f

.

cdin quantum fimul Deus,

! Gl

IN

&äomo eít.

Ad

Difputatio VI,. 4rt, T,

49t

ht

l

i

Ad confirm.. Tranf.maj. N,.min.. Ad

probat. N. confeq.. Ratio eft; quia etiam

UM

fbl

transmiffo ,

uód in przdicta hypothefi,

|

I

reiosd impo

d

bili,. (atisfactio Chrifti fo-

um

làm effet aequalis offeníz ,.'erfi nonnullis

DP (f

Theologisid negantibus:non tamenpro-

tlb

D viltz;

ptereà legitimé infertur, quód ea fic in-

i Dei s

ferior offensà DEI, per nos commiísà.

Nam Chriftus im przdicta: hypothefi.pro:

lib

femetipío,tanquam delicti reo;fatisface-

h

ret; cüm econtrà Chriftus innocens pro:

us

nobis delicti reis fatisfecerit..

Unde ex

tdipl

hac eadem vilitate noftra in zftimatione

TUrmanite

morali quodammodoó creícit, &.auge-

um ais

humáni-

tur fatisfactio Chrifli. ' Sicutenim in hu-

mana republica, czteris paxibus,. longé

nifcat

major effet fatisfactio :. i Regis Filius in-

N.con-

nocens pro mancipio,lz-f majeftatis reo,.

d fola

femetipfüm parenti ad fübeundàm mor-

tem offerret, quàm.íi anteà ipfemet cri-

gpm,

m, di-

riter de fatisfaCtione Chriíti d

men lzfxe majeftatis commififfet: ita. pa«

Deum. t

n

ifg;urrenw

pcipium

dum eft,..

Iaperfol-

ObjiciesII. NonpotuitChriftus de con- 374.

emerit

diguo. fatisfacere pro omni debito ,. per

peccata humani generis. contracto. Ergo.

:l

r

g

Antec.prob. Nam inter reliqua debita,

quanW'T

per peccatum iftud contrada , fuit etiam

mb

carentia Red

toris. SedChriftus pro

hoc debito condigné fàtisfacere non, po-

i

Bb 4

tuit.

ïm&atllu VI. de 1ncarnattone,

14*

tuit,EÉrgo. Min. prob. Chriftus nonpo-

g p

.1]51 u

tuit fibimetipfi de condigno mereri , fal-

onfidera

tem impetrativeé, fuam exi(tentiam , aut

unionem hypoftaticám,in fubftantia con-

fentie M

oidem *

fideratam, fine qua Redemptor dari ne-

pen

quit, Ergo.

qum

d o

Confirm. Nonpotuit Chriftus per uni.

cum actum de condigno gratias agere Pa-

od i

offeif )

tri&terno pro omnibus donis, fibi col-

econtii,

latis. Ergo neque fatisfacere pro omni

debito,3 nobis contradto. Antec.prob.

pitu, p

cium, Y

Nam ipfà gratiarum actio, cüm fit actus

fupernaturalis, eft novum dónum,huma-

terümmn

"nitati Chrifti à Patre xterno collatum.,

«

0 n

f

adeóque,cüm gratiarum actio non poffit

nen.

(hiats

effe reflexa füpra femetipfam: hinc Chri-

t Oi

ftus per unicum actum de condigno gra-

tias a

gt

fibi collatis.

gere non potuit pro omnibus donis,.

s Chr

Refp. N. antec. Adprobat. D. maj. In-

E

37j

tpitat

ter reliqua debita;proprie talia,fuit etiam

carentia Redemptoris, fecundüm fe con-

1in, delt

fiderad. N. maj. Prout miffi ex affedu

| äïïägnitai

miferationis erga genus humanum.Tranf,

maj. Etfic D. min. N.confeq. Ratio di-

»näm

ts

ftinGionis eft; quód genus humanum qui-

dem fuerit indignum , ut decerneretur

r

Chriftus Redemptor, adeóque per pec-

B

catum contraxerit debitum , improprieé

Ti

fale, carendi Redemptore : non tamen,

per

h,

395

ni/pmtioü. Artic, t

Bs

er peccatum contraxit debitum,proprié

d

1

tale, ut careat Redemptore,fecundüm fe

Ut

)!

confiderato, five debitum exclufivum exi-

Rllbfhntiy'

ftentiz Redemptoris.

Nam Chriftus nec

DOord. |

quidem veniffet, fi Redemptore huma-

num genus non indiguiffet.

riyes

Ad confirm. N.confeq. Difparitas efts

s u

uód ipfa fatisfa&io Chrifti non fit nova

1 f d

offenfa Dei, pro qua fatisfieri oporteatz

tpIO t

econtià, ut ifthíc in argumento füppo-

TUGC, D

nitur, gratiarum a&io fit novum benefi-

m (t i

cium, pro quo gratiz agendz fünt. Ca-

um m

terüm nonnulli cenfent, quód gratiarum

olltun,

a&io poffit effe actus retlexus fupra fe-

:

100 pf

metipfüm.

ncChr-

Objicies III. co

ntra fecündam. Satisfa-

376

p g

&io Chrifti non erat fuperabundans pro

ts lonis,

peccato Chrifticidii. Ergo. — Antec. prob,

Nam Chriíticidium prout erat pecca-

nj I

tum, defümpfit fuam gravitatem ab infi-

j etiam

nita dignitate Chrifti: &,prout erat fatis-

n fecor

fa&io, defümpfit fuum valorem ab ea-

t affe

dem dignitate Chrifti, — Sed hoc ipfo.

tgo.

1m.Trav;,

Con

firm.. Peccatum Chrifticidii tan-

J

3num r

tundem Deo di('glicet,

uantüm Deo pla-

cet ipfa fatisfactio Chri

d

i Ergo. Antec,

r

Lpu Y

prob. Nam Chrifticidiurn erat deftru&i-

*

.

vum humanitatis ,

feu vitz humanzChri-

imprt?

potuit à crucifi-

n wï

&i : quinimó commgtti

$

gen-

M

À

354.

'Tm&atus VI. de/ earnattoue.

gentibus ex intentione deftruendi ipfam.

s non hä]

qa g

Divinitatem Chrifti, Sed tale peccatum

;) folum,

Dceo tantundem diflicet, quantüm eidem

lacet fatisfactio. Ergo.

ii C

yfemet

377. Refp. N. antec. Ad prob. D.maj. Chri-

jj non t

fticidium activum, five proutpeccatum,

defümpfit füam gravitatem ab infinita di-

Àd.co'

Sic tare

gnitate Chrifti,entitativé fümpta : ficuti

toxom x

prout paffivum , feu fatisfactorium de-

fumpfit fuum valorem ab eadem digni-

Gium u

hancoffi

»

tate Chrifti, N. maj. Defumpfit fuam gra-

min V?

vitatem ab infinita dignitateChrifti,(olüm

prout exiftente in cognitione crucifi

gen-

Qir

[

tium. C. maj. & fic diítin&táà min,

. con-

va dl

demDto m

feq. Ratio eft ;

Ui

od Chrifticidium

—

-* fivum, five mors

Ch

rifti, prout fatisfa

&

-

l, Jnt

(ni, X

tia pro peccatis humani generis , forma-

liter conftituatur per actum internum,.

qutt

. Chrifti,liberé acceptantis, & fubeuntis

vlmnit

mortem, Na

i, q

m,feclufo cali a&u, ipfamors

Chrifti meritoria, aut fàtisfactoria non:

(sioen

fuiffet, Cümigitur actüs internus Chri-

feiperd

(li, liberé acceptantis mortem, formali--

WO

ter dignificetur per infinitam dignitatem:

Nett

Chrifti, entitativé fumptam : hinc Chri-

asl

flicidium

u

» pEóut fatisfactorium,erat va-

loris fimpliciter infiniti, :Econtrà idem

m

Chrifticidium, prout peccatum, confti-

E

tuebatur per a&tum internu

m crucifigen-

bin,

tium Chriftum. Hic aute

m a&us in;cr-

fius

: "ili

hi,

' bin»utnimm. Artic. 1.

39f

i.

nus non habuit füuam gravitatem ab infi-

Mm&

nita dignitate Chritti,entitativé fumpta ,

ln

fed folüm, prout exiftente in cognitione

limitata crucifigentium. . Unde Chriftus

)ni l

ipfemet Luc. XXIII. 24. Pater! Dimitte il

Dtpecmx |

lis ; on enim [ciunt, quid faciunt,

Jinfro

Ad.confirm. N antec. Ad

prob. D. maj,

D

'

Sic tamen, utpeccatum iftud fuerit limi.

lo

Itj

tatum per ipíam cognitionem crucifigen-

m d.

tium. C.maj. utnon

fuerit limitatum per

i

hanc cognitionem, N.maj, Et fic diftinctá

ä,

min. N. confeq.

Ratio eft ; quia effe-

ii

&iva deftru&io humanitatis , aut affecti-

] Nl (l

va deítrué&tio Divinitatis Chrifti , tantun-

m nf

dem Deo non difplicet, nec difplicerepo-

n

:

e

teft, quantüm eidem placet fatisfactio

Chrifti.

Nam aliàs Deo tantundem quo-

Áorm-

d

que placere deberet confervatio effecti-

Yuntis

va humanitatis, aut affectiva Divinitatis

Amots

Chrifti, quantüm ei placet Chriftus.

d non.

Objicies ultimó. Si fatisfa&tio Chrifti 37$

sChri--

effec fuperabundans , tunc eo ipfo pura

ymalie

creatura potuiffet de condigno fatisface-

tatem

1 pro peccatis generis humani ,, ideóque

C Chïl

ad illius redemptionem non fuiffet fimpli-

at V

citer neceffaria Incarnatio. Ergo.

Ant.

rob. Hocipfo, quód fatisfactio Chrifti

n iderg

, tont

fit füperabundans , adeóque füperior de-

.

blcg

; quod per peccata contractum elt ,.

cfgte

€o ipfo dari poterit facisfa&tio inferior fa-

st

t5«

L N

396

TraBatus Vt, de Yacarnatione,

£isfatione Chrifti,

uz huic debito fit

m.wä at

zequalis.

Sed fatisfactio,inferior (atisfa-

vem of

&ione Chriti,effet fatisfactio purz crea-

" creat

€urz. Ergo. " Maj prob. à paritate Hoc

qitatis

mm&mït

&pfo, quód quantitas A. fit major quanti-

&ate B. eo ipfo dari poteft quantitas alia

d mferl

sninor quantitate A. quz przdictz quan-

tr pecc;

[onalis 0

titati B. fit equalis, ÉErgo etiam

.. Confirm. Repugnat, utilla fatisfattio

medii i

fit major debito, qua omnis fatisfadtio

te a

mninor, eít etiam minor debito. Ergo.

aes d

Antec.prob. Reougnat, ut illa quantitas

Jis; Hv

catomti

fit major quantitate B. qua omnis quan-

titas mino

r, eft etiam minor quantitate

radio d

B. Ergo,

frado

x hoctot

8

Refp. D. ultimum antec. Eo ipfo dari

poteft quantitas minor quantitate.A. qux:

M n

uantitati B, fit eequalis, füb earatione,

fet at

&

u

b

qua ipfamet quantitàs B. effentialiter

!

omnem quantitatem inferiorem quan-

ALetnfn

titate À. non excedit. C. antec. Sub

E p

€a ratione, íüb qua eflentialiter. o-

ais

innem quantitatem inferiorem quantitate

at nl

À. excedit, N.antec. & confeq. ^ Ratio

tl

eft ; quód gravis offenfà Dei fit effentia-

liter inferioris ordinis, quàm fatisfactio

gacii

Chriti, & fuperioris ordinis, qüàm fa-

|

n

/tisfadtio pure creaturz, -

Nam fatisfa-

hs

&io Chrifti, utpóte formaliter dignifica-

B

N

N

va per ipfam perfónalitatem Verbi, enti-

ta-

n

"

Dbifputatio VI. Artic.1,

397

iit d

A

l:

tativé fumptam, effentialiter excedit grà-

lt

, vem offenfamDei: fatisfactio autem pu-

l) Pm?h |

pb

r& creaturz, in qua defectus zqualis di-

hl

gnitatis cum perfona offenfa ex aliis cit-

ts

cumfítantiis fuppleri nequit, effencialitet

us

e€ít inferior gravi offenfá Dei. Cüm igi-

x

tur peccatum mortale, prout hoc eft per-

h)

:

fonalis offenfa Dei,(it effentialiter ordinis

hii

medii inter fatisfactionem Chrifti, & pu-

j üfiïfäæ:

rz creaturv: interhas autem fatisfactio-

D. Im

nes alia fatisfactio media non, fit poffibi-

quznrim

lis; hincdari nequit fatisfa&io, quz pece

nI (u

cato mortali;in linea offenf perfonalis,fit

antitit

rzcis?. equalis.

Caterüm. dari poteft

É

atisfactio xqualis peccato mortali, pro-

o d

ut hoc tantüm eft injuria realis ; quiafüb

À. qu

hac ratione -non.fpe&atur vqualitas per-

stion,

Íonz íatisfaclentis, uti num,143. di&un;

eít.

À

tiaiter

quate

Ad confirm. D. antec. Si offibilis fit

. 9ub

fatisfa&io precisé zqualis. C. antec. Si

Mr o

bmnis fatisfa&io fit effentialiter fuperio-

i fO debito.

iatatt

ris, aut inferioris ordinis

ao

AN.antec, & confeq.. . Ratio

H

iftin&ionis

fenti?

patet ex dictis, .fimulque confrmatur À

dsfadi

aritate

uantitatum . incommenfürabi-

Q

ium, quales dari Geometria demonfiràt,

:

T

XEx hactenüs dictis

- Conftat.l. Satisfa&tionem Chrifti ero

389

ln

fuiiäfe

lbi;el,:'-'

;:ccca-t.is humapi generis, nonfolüm

€0D-

;

TraBatusVI. de Tncarnatione,

398 ;

qam fat'ü;

condignam, fed etiam fuperabundantem;

i['mdaSy i

quia nempe fatisfactio Chrifti, prouthzc

eft obfequium perfonale,ab ipfo Chrifto

;ote&com

duditur:

voluntarié exbibitum ad compenfandam

injuriam perfonalem, Deo per peccatano-

QEO Taoti

ftra illatam, eft fuperioris ordiris in fua

V Der(or

&ítimatione morali quacunaue gravi cf-

u füpe

fensáDei.

Nam fàatisfa&tio hzec formali-

ijeoque

dens, Ij

ter dignificatur per ipfam dignitatem Ver-

bi,enticativé fumptam, ut proinde (it va«

hoic of

loris (impliciter infiniti. " Econtràpeccae

Conit

tum mortale non gravificatur per infini-

Bion G

tam dignitatem Del,entitativé fumptam,

n

fed prout exiftentem in cognitione limi-

m

tata offendentis Deum, adeóque in linea

'g]po/MeC

perfonalis offenfe non eft (impliciter in-

gapinit

nitum. Neque obftat: quód ipfa crea-

um 9

tura, offendens DEUM, fit infinité vilis,

dolears,

comparativé ad infinitam dignitatem Dei

&i p

offenfi. Nam hzc vilitas refpectiva non

bt

conftituit principium gravificans offen-

Wirton

fam, reipsà diverfüm ab infinita digni-

DTIS

tate Dei offenfi, fed cum illacoalefcit moe

d

raliter in unum principium.

Unde ad-

iiri q

huc per cognitionem finitam creaturz

ntats

[

offendentis limitatur gravitas offenfz,ne

1

VLs

:

|

W

eadem fit fimpliciter infinita: fit tamen, -

1

!

]

:

adhuc altioris ordinis qualiber fatisfa-

?

UQ n

l

€tione purz creaturz.

am inzqualitas

crea-

:Em

gignitaris inter Deum offenfum ,

Wt i

tus

]

M

DifpstatioVl, Artic, 1,

399

*byl

As

lfll, I

vuram fatisfacientem, per alias circum-

ftantias, in fua xftimatione morali, non

T

poteítcompenfari. Exquo ulteriüs con-

OR

hi

X t

:j

cluditur; quód omnis fatisfactio propec-

Cato mortali, prout hzc eft gravis inju-

D

rdipis*gä

?

T2 perfonalis, Deo illata, effentialiter fig

Y m

aut füperioris, aut inferioris ordinis,

deeti

adeóque vel fuperabundans, vel infuffi-

Diptet

ciens, ideóque impoffibilis fit (atisfacti

[e]

'ode(i

*

huic offenfx tantüm zqualis.

Intràpet

ConftatII.

uód condignitati fatisfa- 38*

perino

&ionis Chrifti non obftet infinita vilitas

lumpta,

refpectiva creaturz, offendentis DEUM,

Tone ii

uamvis enim füupponeretur: quód,fi per

ii ln

ritet j

impoffibile Chriftus ipfemet Patrem ter-

num graviter offendiffet, hzc offenfa ob

ï

Df cttt

:qualem dignitatem perfonz offenf, &c

1 vilis

offendentis, effec inferloris ordinis,quhàm

,

tenDel

offenfa pure creature: adeó

ue fatisfa-

livanot

&io, przftita à Chrifto inpr

d

ü

&ahypo-

j nffeq- ;

thefi, pariformiter folüm effet zequalis of-

3 digoh

fenfz ob equalem dignitatem perfona

Mi |

offenfz , & fatisfacientis, non támen hine

(Inde 29

fequitur: quó mínüs fatisfactio Chrifti

creamm

pro peccatis humani gencris fit condigna,

ffenfet

uinimó füperabundans. Ratio hujus efts

(c tama

uód Chriftus in predicta hypotheti pro

gt fs

uo reatu fatisfeciffet, & proinde quoa

ne

£ítimationem moralem ipfà fatisfactio

u "

non fuiffet canti valoris , quanti defactó

iU

L

»le]

qratlatus V1, de Intavnationt,

:eccawm,(

eít, dum Chriftus innocens pro nobis no-

centibus fatisfecit, Sic infons Regis Fi-

y i d

&konem

lius pro mancipio, lefzz majeftatis reo, fe-

fiter g^

metipfum Parenti ad mortem offerens,

gnajorem fatisfa&ionem przftat, quàm fi

Chriftum.

Sicut igi-

vlicisfe

criminis ejusdem reus foret.

tur hzc fatisfactio effet condigna, quin-

kincrik

iceptant

imó etiam füperabundans , etíi. manci-

formalit

ium fit indignum , ut pro illo Regis Fi-

f

l

d

us fatisfacigt, aut Rex offenfus fatisfa-

d

enum(i

é&ionem

hanc pro mancipio acceptet ;

hzc fi

uidem indignitas non eft tollenda

vern(

;

am

fatisfa&tionem Filii Regis, qui

fuerit hr

per ip

.

yeipsà manet

dignus, ut ejusdem fatisfa-

undinidt

dhsaren]

&io pro màncipio, quantumvis indigno,

hm 0 Á

acceptetur : íic etiam de.fatisfactione

Chrifti difcurrendum. — Ex quo patet:ad

vt di

condignam fatisfactionem neutiquam re-

n

quiti, ut Chriftus fatisfecerit eriam de

elir

[

«ms(

condigno pro carentia Redemptoris, de-

ttwloris f

bitageneri humano 5

uia hoc erat me-

yum debitum indignitatis.

o

ód fatisfactio Chri[ïi,

tl

382

.

ConftatIH. Qu

ecam

am pro peccato Chrifticidii,fuerit fu-

A tatundt

'erabundans.

Licét enim eadem mors

Vi

Iït'm cide

Chrifti fuerit obje&tum materiale Chri-

i

D

fticidii a&tivi, feu peccati crucifigentium

Pt

Chriftum,& Chriíticidii paffivi,feu fatisfa-

D

&ionis Chriíti: nihilominüs ipfa fatisfa-

quïïlüïiw

&io Chrifti erac alüoris Qxdinis quämï

ï Udmän

|

l

Dlyþutlü0 V. 4"';5. h

401

Jj

peccatum Chrifticidii ; quia fcilicet ali.

n

ter ipfà dignitas Verbi dignificabat fatis-

ht

fa&ionem Chrifti,acceptantis mortem, &

ts

aliter gravificabat peccatum occidentium

tht i

Chriftum.

Nam ipía mors Chriíti, pro-

« o

ut fatisfactoria conítituebatur formaliter,

Ym a.

& intrinfecé per actum voluntatisChrifti,

| j CCH P.i*

acceptantis mortem: prout autem ecrat

1lo N

formaliter. peccamiuoía , conftituebatur

E:nfus lii

intrinfecé per actum voluntatis crucifi-

0 àccenth

entium Chriftum.

Cüm igitur actus in-

&f tolti

ternusChri(ti,liberé acceptantis mortem,

Atgis, ti

fuerit formaliter dignificatus per infini-

dem t

tam dignitatemVerbL,entitativé fümptame

TET

actus autem internus occidentium Chri-

tiyfduont

ftum. non fuerit gravificatus formaliter

) patet:ad

per ipfam dignitatem Verbi, enticativé

dumre

fumptam, fed folüm prout exiftentem in

etiam de

cognitione limitata crucifigentium ; hing

ptoris,dc-

eadem mors Chrifti, prout fatisfactoria,

c epac m |

erat valoris (impliciter infiniti, non au-

tem gravitatis infinite, prout erat inju-

Unde Chrifticidium,

'10 Chïiüia |

ria, Chrifto illata.

fecit l

Deo tantundem difplicere non potuit,

Qem m

antüm eidem placuit fatisfactio Chri-

.

side O

di

,

nam aliàs quoque Deo tantundem,

cfgentd

placere deberet confervario effectiva hu-

t

manitatis, aut affectiva Divinitatis Chri-

a

v fj

fti,quantüm eidem placetChriftus. Quem-

d

admodüm igitur meritum Chriíti excen

' 's, qu'b!

Wv

r

i£

Y

402

TraBatusV1. de Incarnatione,

dit fe ad omne premium poflibile,fic etiam

m gb Ofïmd4

fatisfactio ad omne peccatum poffibile.

jnd'l 3 non

fah getn

ARTICULUS il,

a bt

"i

a m

"t Jatisfatkio Chrifli indiguerit

stur eiden

acceptatione Dei *

x obfcqulw

393

Rznotanduml. Quód przfens contro-

samtio

verfia non procedat de condignitate

ter non L2

fatisfactionis Chrifti, confideratz in actu

tün?, finb

rimo , feu fpectato valore intrinfeco.

sianniege

Cüm etenim fuüb hac ratione conftituatur

do fenidtt.

formaiiter per ipfam perfonz fatisfacien-

Dl '

tis dignitatem, quz eft fimpliciterinfini-

vitita rl

tà, hinc etiam fatisfactio Chriíti erat fim-

vüfrimen t

pliciter infinita, ideóque independenter

dul pecul

ab omni acceptatione Dei extrinfeca,non

g ralüre

'folüm condigna, fed etiam fuperabundans,

r

agenum o

out articulo precedente oftenfum eft.

umentation

ü

nde quzítio folàm reftat de condigni-

(natendit

tate fatisfadtionis Chrifti, confiderate in

apftne fais

a&ufecundo, feu prout efficaciter indu-

cente remiffionem peccatorum, & extin-

';&crochOnd

sb tntun

guente debitumillud, quod per peccata

tniten ii

eneris humani contractum eft,

tütrpenfr

384 Prenot.Il. Quód fatisfactio condigna

t dpnita

in a&u fecundo debeat effein eodem se-

nere, inquo erat offenfa, nifi offenfusul-

Yib

"ts (

troneé contentus fit, ut injuria in alio ge-

ne

Ü

n

DifputatioVI. Art.ll.

405

Me,üg;'æ

?

nere ab offendente compenfetur, Sicde

lmPoüL

condigno non fatisfacit , qui alreri pro

offenía perfonali, per gravem contume-

liam illata,exhibet compenfationem rea-

lem, five in pecunia, nifi alter ultroneé

|

wüwu

hanc compenfationem acceptet : fed te.

j

|

I

netur eidem compenfàre hanc injuriam,

Pfens . |

er obíequium perfonale, fufficiens ad re-

arationem lzíi honoris.

Sicut enim al-

condinis

EUR

ter non eít tefus in bonis vitz, autfor-

tunz, fed in bonis famz, & honoris: fic

Tntrinfe,

onfimm

etiam in hoc genere bonorum compenía-

tio fieri debet.

fatisfzcieg-

Prenot.III. Quódinter

lter]nfn-

ficiafolionóm ;-ss

pro injuria reali, ac perfonali peculiare

1 eratime

iftud difcrimen intercedat: quód injuria

ptudentet

perfonalis peculiariter afficiat offenfum,

nfecanon

1deóque peculiarem obligationem refun-

dhundans,

dat in perfonam offendentem. Hinc in,

afum et.

ipía compenfatione pro injuria tantüm,

condign:l-

reali non attenditur dignitas, autzqua-

deratic 1n

liras perfonz fatisfacientis, fed quilibet

iterid

pro altero de condigno fatisfacere poteft,

a,& «

exhibendo tantundem in bonis fortunz;

« pei

quantüm alteri iniqué ablatum eft, Econ-

trà in compenfatione injuriz perfonalis

Lo.condïgm

attenditur dignitas, aut etiam identitas

eodem f

|

r

fonz fatisfacientis cum offendente.

of

t

de licét alius compeníationem perfua

ebícquia perfonalia offerat, poteft tamen

fumalioä*' j

b

e2

9

A

Jj

404

Traatus VI. de Yncarnattone,

viyet] :

offenfus hanc oblationem non acceptare;

gt

fed exigere, ut ipfe offendens fatisfaciat,

" Confm.

aut fi facisfacere non poffit, de condigno

guria quod

fatispatiatur,

Dicol. Ad fatisfactionem Chrifti, pro-

nim prauat

38

lp offnit

ut condignam in a&u fecundo, neceffariá

fuiffe acceptationem Divinam.

Ita cum

fipticund

u A

D. Thom. hic q.48. artic. 2. communis

Theologorum.

Prob. Nam peccatum,

non tne't

re pQ

rout hoc eft injuria perfonalis,Deo illa-

tatiote &

ta, refundit peculiare debitum perfonale

o n

in ipfam creaturam peccantem , ut hzc

eadem ad preítandam fatisfactionem con-

ulh p

qua nadta

dignam, aut hac deficiente, ad fübeundam

fatispaffionem obligetur,

Sed hoc ipfo

f a

fatisfactio Chrifti pro peccatis noftris non

d condn

oterat effe condigna in a&u fecundo,in-

x

dependenter ab omni acceptatione Dei

us I

(nirm],

extrinfeca. Ergo.

Maj.patet ex numer.

preced. Min.prob. Hoc ipfo, quód crea-

ttihrim

tura, graviter offendens Deum,contrahat

ipflii,

eculiare debitum ad preftandam fatisfa-

a ina

€tionem condignam perfonalem, aut,hac

s Dei

deficiente, obligetur ad fatispaffionem.

Lt con

condignam: €o 1pfo Deus non tenebatur

h, Mer

acceptare fatisfactionem Chrifti ,

uan-

TM

fü-

tumvis condignam in a&tu primo,.

Bu r

perabundantem ; qui

a

oterat,non ob-

Vif

à

hrifto factà, fibà

!llli,'m.

(tanrehag ?blacione, à

res

.M MP

N,

Difpttatio VI,. Artic. 1.

4of

ts

retinere jus activum adversüs creaturam,

y fatkïwg

graviter peccantem. Ergo.

tt tb

Confirm. L. Quantumvis etenim pro

387

injuria quoque perfonali poffit per alte-

lChfiü"]. |

rum przítari fatisfactio condigna, quan-

h, r

do offendens habet poteítatem alterum,

NI

fubftituendi locó füi, tanquam mandsta-

Nowg

rium, aut executorem fuüx voluntatis z

pecct,

non tamen etiam nos potuimus fatisface-

s Deo l

re per Chriftum de condigno (ine acce-

perond

ptatione extrinfeca Dei. Érgo.

Antec.

, üt ha

prob. Nam ex parte noftra non dabatur

m CO«

ulla poteftas conítituendi Chriftum, tan-

jbeundin

quam mandatarium, aut executorem no-

lhocipo

ftrum, ad preítandam pro nüobis fatisfa-

(irismon

€&ionem condignam Patr1 zterno.

Sed

jdojn-

hoc ipfo nece

a

aria fuit acceptatio extrin-

ye Del

feca Dei.

Ergo.

LUE

Confirm.Il. Etfi meritum Chrifti fue-

Wdtete

rit in a&u primo condignum omai prz-

ytcihat

mio poffibili, nihilominüs ad illius con-

Vatist-

dignitatem in a&u fecundo neceffaria fuit

acceptatio Dei extrinfeca. Ergo à fortio-

u

(fionem.

ri. Antec. conítat ex num. ;14.. Con-

enebatit

fcq. prob. Meritum fiquidem ex natura

N

fua magls ordinatur ad inducendum prz-

Jl

mium refpe&u merentis, quàm ad inda-

Q,

,non *

cendam remiífionem deli&ti refpe&u alte-

£ius. Ereo,

acdi

4 188

fa&ä»fbj

ionem Chrifti, p'f

Pico lL. Ad fatis£:

^

[*

2

ut

»

Tiadlatus Vr, T inchmarïane-

4o6

u 3&01 u

ut condignam in actu fecundo , neceffa-

W,quesï

tiam non fuiffe aliam acceptationem Dei

extrinfecam, przter illud decretum, quo

j

gus p

Chriftus conftitutus fuít,tanquam media-

geepation

tor, & caput morale generis humani. Ita

racum I O

cum D. Thom, fuprà cit. Suarez Tom.I.

o con?

Difput 4. & 39. Card.de Lugo, aliíque.

Conftm.

Prob. Hoc ipfo, quód Deus Chriftum.

dem com:

conítituerit, tanquam caput morale, ac

medíatorem generis humani : eo ipfo vi

mi, &t

ex d

Hhujus decreti paffio, & mors Chriíti erat

ge Lt

infallibiliter induCiva, tanquam fatisfa-

Dus r

&oria, remiffionis peccatorum. Sed hoc

ipfo ad condignitatem fatisfactionis in.

f(f[l/þ Mr i, M

actu fecando neceffaria non erat alia ac-

h m

nf

ceptatio extrinfeca. Ergo.

Maj. prob.

Nam per decretum iftud Chriftus confti-

m nl

tuebatur mediator, füb hac conditione :

a, hu wj

Ls fnt:

fi paffionem, ac mortem fübiverit pro ge-

nerehumano. Sed hocipfo, vi hujus de-

ii t

creti, velut pa&i cujusdam virtualis,paí-

ii

fio, & mors Chrifti,tanquam fatisfa&toria,

i, Ergow

erat infallibiliter inductiva remifífionis

Bdf con

peccatorum.Ergo. Min.prob. Peripfang

ii

affionem, & mortem Chrifti abfoluté po-

V0 tnt (

fitam ,

actum illud conditionatum traní-

"Utts hur

ivit in

h

atum abfolutum. Ergo.

Wtf n

389

Confirm.I. Hoc ipfo, quód Deus defa-

:

&ó Adamum conftituerit tanquam caput

Wi

morale generis humani, & quidem fu

:

sop

:ifpttatio VI, . Art. Tl

4oY

D. ,

hoc pa&o, ut,illo transgrediente przce-

1

ptum,omnes pofteri conciperentur in rea-

tu peccati : eo ipfo peccatum Adami vi

|

öcretmm

A.

hujus pacti independenter ab omni alia

n

i

acceptatione infallibiliter induxit hunc

a

reatum in omnes pofteros,füb eodem pa-

if ia

&o comprehenfos. Ergo etiam.

Thu3

Confir II. AuthoritateApoftoli,ean-

fnotal, t

dem comparatieneminter peccatum Ada-

mi; & fatisfactionem Chrifti inflituentis

&i

Atj en

ex dictis num. ;7 1. Ideóque etiam Trid.

Seff. VI. de Jufti£cat, cap. 2.. Hanc propofuit

m at

- edfot

Deus Propi:iatorem per fidem in [anguine ipfius pro

geccatis nofLris, non (olüm autem. pxo- peccatis no-

Donis 1

talia a ,

flris, [ed etiam gro totius. mundi.

Et cap. 3.

Verüns, etfi ille pro omnibus mortuus eff ; non omnes

j prob

s COT

samen mortis ejus beneficium vécipiunt , [ed it dun-

Jtione «

faxat, quibus smeritum pa[fioms equs commtunicte

gt

tur.

Nam , ficut vevera bomines , ni[i ia [emine

Ada propagati na[cerentur , non na(cerentur injtbe

1ui'usde-

ul

fli: ita nifí in chrifto rena[cerenur , nunquam ja-

xdoria,

flifiarentur.. Ergo.

329

miftonis

-ObjiciesI. contraprimam. Satisfactio,

vi folius infinitz dignitatis perfonz fatis-

Yif

olote p

facientis, erat condigna in a&u fecundo

am qd

ro peccatis humani generis.

Sed hoc

n

ipfo neceffaria non «xat ulla Dei accepta-

&jo extrinfeca. Ergo.

Maj.prob. Nam

)s i

gnitatis fuz infinitz,

um n

| F)hrütus,-vi folius di:

crat

Gc4

n

4et

Tratidtus VI, de lnwnati&n:.-

^21101qum j

erat caput morale totius generis huma-

/(itum. 9I

tii, & mediator, Ergo.

d

o omnt

Confrm. Prefüppofità unione hypo-

jmn CCO, n

fiaticà inter perfonam Verbi, & natu-

g hurnamur

ramhumanam, Chrifto,independenter ab

i, fediio!

omni alio decretoDei libero, erat con-

naturalis dignitas capitis moralis, & me-

guinftco,

Ceat oTU.

diatoris pro genere humano, üt D. Thom.

[C

hic q.8. &26.docet. Ergo.

Md corim

ha. n

391 . Refp. N.maj. Ad prob. D.ant. Chri-

. . ftus,vi folius dignitatis fuz infinitz,erat

ad codnud

formaliter caput morale, & mediator ge-

cundo ml

[ei emmt

meris humani, quoad prazítandam fatisfa-

€tionem condignam in a&u primo, feu

p p

(sl

fpectato ejusdem valore intrinfeco.C. an-

tec. Etiam condignam in actu fecundo,

du

feu prout infallibiliter inductivam remif-

atl

fionis peccatorum, N.antec. & confeq.

r x

,

Ratio eft ;

uód fatisfactio Chrifti,ob in-

audcondgnat

ab elar

finitam dignitatem perfonz fatisfacientis,

feclufo omni alio decreto Dei extrinfe-

m f

Valber f

co, quidem habuerit valorem intrinfe-

cum,non folüm condignum, fed etiam fu-

tért peti

perabundantem pro peccatis generis hu-

at

mani: nihilominus ad hoc,ut eadem quo-

atShrmani,

ue infallibiliter induceret hanc remif-

ts tonf

ionem peccatorum, neceffaria fuerit ac-

i,

ceptatio Dei extrinfeca.

Nam ad com-

x O

ü

penfandam injuriam perfonalem non te-

A

Q

netur offenfus acceptare fatisfactione

mi

V

ab

^

,

Däf;urnio VL 4drt. t7,

409

ff |

abalio,quàm ab offendente oblatam, aut

rzítitam. Sicut igitur peccatum Adami,

Wi

feclufo omni pa&o , aut decreto DEI

:rbi) &:r

extrinfeco , non redundáffet in totum ge-

tlnd |

pus humanum: fic etiam fatisfactio Chri-

,

fti, feclufo omni pacto, aut decreto Dei

r .

extrinfeco, non indugciiïec remii'iïonem.

pe'ccatorum.

:ütD.Tetc |

Ad confirm. fimiliter D. ant. & N, con«

a, On

-u

feq. Nam ipfemet Div. Thomas docet :

fnite en

ad condignam fatisfactionem in actu fe-

cundo neceffariam fuiffe acceptationem

diatorg.

im ts

Dei extrinfecam, prout abunde ex ver«

imo, b

bis ejusdem, num. 315. allegatis,patet.

0. at«

Objicies II. .Chriftus, independenter 32*

ecundo,

3b omni alia acceptatione Dei extrinfeca,

m renif.

poterat femetipfum conflituere, tanquam

tonfeq,

mediatorem generis humani.

Sed hoc

*&i,ob lt« |

ipfo ad condignam fatisfactionem in actu

xiexis, [

fecundo. neceífaria non erat acceptatio

Deiextrinfeca. Ergo. Maj.prob, Nam

xfe- r

nf |

Chriítus,liberé fübeundo mortem, pote-

riam füe /

rat offerre precium de fe condignum ad

yetishi

expianda peccata, & exftinguenda debita

eneris humani.

Sed hoc ipfo poterae

m quo

Y TE

emetipfum conítituere tanquam media-

torem. Ergo.

Querit 1

TO

Confirm. Siquis pro offenfa, per alium

ilata, fatisfactionem de fe condignam,

a nun

-^

at

aut etiam fuperabundantem offerat offen

v 4

Ge f

05

419 -

SraPlatusVL, de Tncarnatione,

pif

fo, tenetur offenfus acceptare hane fatis-

&ib

factionem ; quinimó; etfi hanc non acce-

ynisforty

ptaret offendens, nonteneretur ampliüs

-

;oteüz eur

ad preftandam ullam facisfactionem. Er-

us nl

sabhüv ]

99

ol.icfp. N.Lmaï;'—Ad prob. D. maj. Pote-

du

rat de fe offerre pretium condignum in,

ilitucio f

at contetr

a&u primo.C. maj, Etiam condignum in

actu fecundo, feu prout infallibiliter in-

gisfadint

du&ivum remiffionis. N. maj, Et fic D.

n eo al

min. N.confeq, Ratio diítinctionis efts

epitini p

:quód pro injuria folüm reali poffit qui-

a i

libet femetipfüm conftituere, tanquam,

qit; Q*

mediatorem, aut fidejufforem locó alte-

sl m f

xius; quia fcilicet ad condignam fatisfa-

a, Bd )

€&ionem folüm requiritur: ut offeratur

sleti r

retium zquale rei ablatz ,. fi ipía resab.

Ia l. $

r

ata non ampliüs exítet, neque tunc at-

s C

tendatur ad zqualitatem, aut identitatem

ia

perfonz facisfacientis. Contrarium ve-

alto, u

*ó dicendum de injuria perfonali ; quia

,moadred

€unc ad inducendam remiífionem offenfz

cnufit a

non füfficit, ut unus locó alterius fe of-

vt D

ferit, fed requiritur, ut etiam confentiat

1 ho

effenfus.

Ad confirm. D. antec. Si offerat fatis«

i Mmo

&tbf f

factionem de fe condignam pro injuriafo-

lüm reali. C.antéc. Pro offenía perfona-

fs.

"t

li. N. ant. & confeq.

Ratio conftat ex

odoó didis. Hinc bene obfervat Cardi-

Müy Wa

Ra*

L

Difputatio P?, Art. 11,

ATR

d

salis deLugo: fiquis alterum folüm ledat

M

in bonis fortunz,fatisfactio per alium fie-

cregm t

tipoteft, etiam nolente offenfo ; cüm of-

ts

fenfüs nihil aliud exigere poffit, quàm u

res ablata, five in fe, five in equivalente

Dajh !

reftituatur, per quemcunque tandem ifta

d

reítitutio fíat. Econtrà, fiquis alterum

m

ercontemptum, aut contumeliam lzdate

Alb

fatisfa&tio per alium, nolente offenfo,falté

j, r

o non habet offendens

Vonts d

in eo cafü, in

legitimam poteítatem fübftituendi alium,

f

poft i -

tanquam mediatorem, aut legatum,fieri

FA

nequit ; quia nempe illud, quod lxdens

loc) dte

abítulit, non fit teftificatio exiftimatio»

m atl

oferatüt

nis alienze, fed proprix de dignitate, &

excellentia perfonz offenfz.

f tesab.

Objicies III. Si ad condignam fatisfa-

328

tünc at«

&ionem Chriíti in actu fecundo necefíla-

ntititem

D

ria fuiffet acceptatio Dei extrinfeca: tunc

lUt Vo»

illa oblatio , qua Chriftus femetipfum Pa-

|; qui

tri eterno adredemptionem noftram ob«

voffenfe

tulit, potuiffet adzequari per oblationem,

isfe of*

qua etiam Deipara in templo Filium Deo

onfentid

obtulit. Sed hoc admitti nequit, Ergo,

Maj.prob. Namutrobiqueres oblataerat

m füte

valoris, de fe fimpliciter infiniti, nempe

injuriab

ipfemet Chriítus , adeóque,fi Deus obla-

j perfo

tionem, à Deipara factam,acceptáffet pro

contutd

redemptione generis humanis tunc ea-

Vi CM*

i

m

"TraBatus V1.. de Yncarnatione;

b

dem oblatio ade

groporto

Chrifti.

quáffet fatisfa&io*neïnþ

) ïCi oblat

Ergo.

Confirm. . Valor infinitus fatisfa&ionis

4j conim

Chrifti defümitur à pretio fanguinis,quem

afadtionts

g, feulp

Chriftus ipfemet, tanquam Sacerdos, &

victima, tn ara Crucis Patri obtulit, àt

qicur à pr

x pluribus Scripturz teftimoniis, & Cle-

iam (f

y offeret

mentina, num, 297. adducta,patet. Ergo.

895

Refp. D. maj, Potuiffet adzquari quo,

Qbjideu

ad valorem rei oblatz,C.maj. Etiam quo-

i condi

ad valorem oblationis. N, maj. Et fic di-

l&u RCIMO '1

ftin&á min. N.confeq. Ratio diftindio-

gcenta It

nis eft; quód zqué in una, ac altera ob-

m li, Q

Yatione fuerit quidem valor (impliciter in-

um ügüfn

finitus, fpectatà precisé re oblatá: non

vis mans t

tamen fuerit utrobique idem valor obla-

j mdemt

tionis, Hxzcfiquidem in folo Chrifto,fe-

i du

snetipfum offerente , fuic in linea meriti,

gt

& (atisfactionis fimpliciter infinita; nam

stv o

aliàs etiam oblatio, quaDeo meritaChri-

lo dece

fti, & omniumSanctorum expio affedtu

t C

offerimus , omnia hzc merita adzquaret,

Sicut

Apm p

quam fequelam nemo admittit.

tty füfet

iügitur peccatum in linea offenfe non crc-

"m

Ícit proportione arithmeticá juxta digni-

t rilo,

tatem perfonz offenfe, prout fpecialiter

de ipfo peccato Chrifticidii art. praced.

Hääorc t

v:mls

lat

w

oftenfum eít : fic etiam valor oblationis

t

e...

lu i

ï:xlinsa meriti, autfatisfa&ionis:nol) cr

1f

Wt dü

l

L

bifputatio VI, Artic.1L.

413

lkfa&'m

fcit proportione arithmeticà

1

iugta valo-

rem rei oblatz.

lii

Ad confirm. D-antec. Valor infinitus

M

fatisfactionisChrifti,folüm objectivé (um-

itt

l

tb

ptus, feu fpectatà precisé re oblatá,de-

fumitur à pretio fanguinis Chriíti. C, ant,

nl o

Etiam (übjectivé fumptus, feu fpectato a-

pitt o

Gu offerentis. N. antec. & confeq.

iæqyari».fa

Objicies ultimó contra fecundam. Si

396

LEIARO QU

ad condignam fatisfa&ionem Chrifti in;

j Etfté

a&u fecundo üeceffaria non fuiffet alia

acceptatio Dei extrinfeca, przter decre-

alteri d

tum illud, quo Chriítus conttitutus eft,

plicitri

tanquam caput morale, five mediator ge-

lts 00

|

!

I

neris humani: tunc eo ipfo, fpectatis le-

jor obh-

ibus moderne providentig, potuiffe&

hrifto ft-

Chriftus absque morte, ac paflione fuà,

i meriti

redimeregenus humanum. |Sed hoc non,

; nam

admittitur. Ergo. |Maj.prob. Nam, fup-

ninChri«

pofito illo decreto, antecedente quodli-

p 1feiu

bet obfequium Chrifti, de fe condignum

jmquatel

in actu primo pro redemptione generis

. Sici

humani: fuiffet quoque vi hujus decret&

'nondt

condignum in a&tu fecundo , utpoteprz-

yta lgt

ftitum à Chrifto, tanquam Redemptore,

fpec'mhtü

ac mediatore generis humani. Ergo.

It

n

Confirm. Si ad condignam fatisfactios

ais

ï

nem in actu fecundo non fuiffet neceífa-

g

j

tia peculiaris alia acceptatio extrinfecas

u-

-

tu?c Chriftus defadtó fuis precibus fr

&

$

p

414

'mæm Vl de tncarnationi, '

(it?

eri

ftra poftuláffet, ut Pater zternus accepta-

gifus p

at

retpaífionem, acmortem

pro redempþio-

gi t

ne generis humani. Ergo.

ydi; qi

3

Refp. D,maj. Si Chriftus vi prefentis

.

"" decreti non fuiffet conftitutus , tanquam

, lli(lï'&a L

mortemt

Redemptor, (ive Mediator füb hac con-

ditione: ut paffionem, ac mortem fübeac

gam, p

T

ya nenp*.

o genere humano. C. maj. Si fuitcon-

ä

itutus , folüm füb hac conditione. N.

rto n

.

ceentat J

maj. EtficD, min. N.confeq. Ratio eft

3

hr

uód yi przfentis decreti baífio, ac mors

hrifti fuerit conditio fine qua non.five ef-

v ohmod)

m dl

fentialiter requifita ad obtinendam in- a-

&u fecundo redempbtionem generis hu-

t pa!foncm [

mani.

vftidne

Unde, feclusá morte,quzvis alia

, Drhndent

Chrifti obfequia fuiffent fatisfactio con-

digna folüm 1n aCtu primo, feciüs autem

iil Qu

t ab

in a&u fecundo.

Atque hinc ulteriüs

confirmatur prima conclufio , quód ali-

f nf

3 aL obrine

qua acceptatio Dei extrinfeca fuerit ne.

ceffaria ad condignam fatisfactionem in

nintm pen

a&u fecundo.Nam aliàs potuiffetDeus pro

tf pecr

fatisfactione condigna non exigere paífio-

rvl

nem,ac mortemChrifli : fed quodvis aliud

" 000 tent

obíequium, utpotede fe füperabundans,

Ui fe

debuiffet acceptare.

ibunc

Ad confirm D.antec. S$

j preces ifte

"of

fuiffent requi(ite ad füpoplendum valorem

WRitpere

condignum paffionis , ac mortis Chrifti

m

ifue-

Uktg (o

án a&u (ecundo, C. antec, Sifolüm

tunt

—

V,

Dijputatio VI,. Art, 10,

41

ïtrnusm

runt requifitz per modum oti'.ationis',qua

ïm.redmg(, |

Chriftus paffionem , ac mortem obtulie

Patri eterno. N, antec. & confeq. Ra-

b Y

tio eft; quód preces Chrifti non fuerint

ARU a

requi(itz, ut Deus acceptaretpaffionem,

Fl |

ac mortem tanquam fatisfaCtionem con-

r

dignam, potens eandem non acceptare s

j. Sifün .

quia nempe Deus, przfüppofito illo de-

Ydtton

creto conditionato, non poterat non,

?4 K&Iiü ((L]

acceptare ipfam paffionem , ac mortem,

10, 3C m

Chrifli in actu fécundo. — Undeprecesil.

( fred.

1« folummodoó fuerunt requifitz per mo-

ndmina|

dum oblationis, qua Chriftus mortem,

tentri d

ac paffionem fuam Patri zterno obtulig

teris l.

pro fatisfactione condigna generis huma-

i

idio core

ni.

Ex ha&enus dictis

"s zütem

ConftatI. Quód fatisfactio Chrifti in-

398

: ulteriüs

dependenter ab omni acceptatione Dei

extrinfeca non fuerit condignain actu fe«

u ali-

Q L

cundo ad obtinendam infillibiliter re«

jonem It

demptionem generis humani; quia nem.

Deuspro

e quodvis peccatum mortale eít gravis

injuria perfonalis,Deoillata. HincDeus

repalo

dvisallu

offenfüs non tenebatur fatisfactionem.,

undus,

quantumvis de fe condignam , quinimó

etiam füperabundantem in actu

rimo,

acceptare pro offenía, fibi illata:

í

d jufté

yeco j

mv

poterat exigere íatisfactionem ab ipía

períona offendente, aut,hac deficiente,,

gis Q

'xfolüm'»&f;

QtisPaHionem condignam. Ratio hujuf

b

416

Traflatus Vl de Incarnatione,

ulterior à priori eft ; quód nulla fatisfa-

m*&'gn*(c gcmï

gf '

ctio poffit effe condigna in actufecundo,

w volu

five per femetipfam, tanquam caufa for-

E

g

gmlibe

malis adzquata, exítinguere debitum,in.,

rzcedenti injuria fundatum : niti lzefüs

quale, At

er eandem formaliter reponatur in illum

ymjnus M

atum, in

uo erat antelefionem, . Ex

ib

í

[6)

rmali conceptu fatisfactio-

s tefticut

hoc itaque

ccndüm; Í

nis condignz in actu fecundo regula ge-

m

neralis ftatuitur : quód toties ad hanc

étett

g

i

p

condignitatem in actu fecundo ex parte

ipfius offen(i neceffaria non fit voluntaria

w ii

4

acceptatio fatisfactionis de fe condignz,

uml

aut füperabundantis in actu primo, quo-

ipfigtil

y: fs at

ties offenfus, feclusà acceptatione, repo-

ni potelt in illum ftatum, in quo erat an-

virai f

a, at

te offenfam. Undc,.üquis alteri per fur-

tum, tanquam injuriam folüm realem.,

(f A

tollat gemmam, fatisfacit fux obligatio-

vt tl

ni in actu fecundo, fieandem five per fe,

iaehram

five per alium reftituat. Nam vi hujus

*t, rhori

yeítitutionis dominus gemmz ab offen-

* o hr

dente (ic reponitur in ftatum priftinum,

mifuiräpto |

ut nihil amplius rationabiliter exigere

u

VCR

offit.

Econtrà, (i offenfus, feclusà vo-

*Jcm) Tiort

untarid acceptatione fatisfactionis, etfi

T

Dl

Q Na

de fe condignz, aut etiam fuperabundan-

"t tondi

tis in actu primo , non poflit ab offen-

[

l

dente reponi in ftatum priftinum , tunc

"ii

T.

Q

neceffaria eft volungaria acceptatio. Sic

lib

exl-

Mi

äöz'fp:;:z:ia VL At

4i$

X od

xiftente pemm4,furto fublácà, fatisfactio

H mfää

€ondigna 1n actafecándo przítari nequit

TM

absque voluntaria acceptatione domini,

Ml

'quantumlibet eidem offeratur pretium.

QUt: rf

vquale; aut majüs gemmá ;. quia nempé

Ym

dominus non tenetur illam vendere,;

hn

idéóque juft? exigere poteft, utipfa gem-

"t ts

imà reftituatur. |"Atquehoca fortiori di-

10b reg

cendüm, fidomihó gemm:e infüper com-

Dtlesad hz

peteret legitima poteítas, ut pretium ob-

indo er N

tüm alio tituló exigat.

tinc itaque

ficvoluntzi

atet: quód fatisfa&io condigna in actu

;

€

f conga

cumdo pfo injüria tantürn reali praefta-

prim, q

ri poffit pér àliüm, etiam nolente offen-

T1ont,rt0

fo : fecüs dutem pro injuría perfonalt;

o Ctat at

prefertim 1fi fubditus fuüperiorem gravi

trptrfüt

€óntémptü, aut contumelià offendat.

n relem,

ConftatIf. Ad fatisfácttionem Chriftt,

399

lliitio

prout coridignám in a&tu fecundo;. non

[yepet lt

fuiffe neceffariam acceptationem Dei ex-

1 vi buyb

trinfecamn, moraliter diverfam ab illo de-

; p offe

crétoy quo Chriftus ín moderna provi-

| ïi[ünuml

dentia fuit à Deo pr&definitus, àtRedem-

gr od

prtor, & quidem füb hac conditione : fi

fedusi t

paífioneri; mortémque fübiret.pro gene-

ct'wn'lä ,ü

re humano.

Nam decretum iftud fuit

ipembun

acceptatio conditionatà 'i.p(ïüs paffionis ;

[ic ab d

acmortis Chrifti, tanquam fatisfactionis

ünum.» Iü'

condignz: adeóque purificatà conditia-

he tranfivit in üatum abfolutum:

Hinc

ceptatw-;yf"

Chr?a

b

418

TradlatusVI. -dé Vacarnatine,

Chriftus, fpe&atis legibus moderne pro-

videntiz, íeu przfüppofito hoc decreto,

füncon |

uidemeratliber, ut redimeret, aüt non

redimeret genus humanum ; quia nempe

üeä futï'mt'

Confacl

fuit liber ad fubeundam paffionem , ac

mortem: nor tamen erat liber,ut genus

m capth

gsfaduo

humanum aliter, quàm patiendo, acmo-

riendo redimeret; cüm Deus defa&tó alia

;eneris hun

jnt, qUZ[B!

Chrifti merita, quantumvis de fe condi-

gna, & füperabundantia, feclusá paífione,

tün Qu

wn: lt

ac morte, non voluerit acceptare, tan-

uam fatisfa&ionem condignam.

Pari-

inpl gt

í

[0]

efll 2] M

rmiter Deus quidem fuit liber, liber-

tate antecedente , ut Chriftum conftitue-

ypri x

ret, aut non conítitueret Redemptorem

nl tnt

eneris humani, füb conditione pradicta:

u

non tamen erat liber.libertate confequen-

«Cunfiobdn

te, ut paffionem, ac mortem Chrifti;ab-

s furenfi

(oluté pofitam,acceptaret, aut non acce-

d q

mitóam Qu

ptaret, tanquam fatisfactionem condi-

gnam. ldipfum declaratur, & confirma-

1 p g

sb Ady

tur à paritate illius paci, quo Adamus

à Deo conítitutus erát.caput morale ge-

ssl

neris humani, & quidé füb hacconditione:

znyfüfc

utjillo obfervante preceptum, (inguli po-

t figent

fteri conciperentur in ftatu gratize fancti-

ag hom

&icantis, illo autem transgrediente, con-

Lt tmen

ciperentur in ftatu peccati, & inimicitiz

:iu;iïgïhhc [in

Divinz. Prefüppofito fiquidem hoc de-

benum

ereto,neceffaria defactó non eít alia acce-

i feq

ptaz

l

E

M.

-Difputatio i'!. A7t. K.

419

imodmb,

[

ptatio offenfe, vi cujus poíteri contra-

Ht

hant reatum peccati originalis, fed non

|

I

imem'.;-,l

poffuntnon hunc reatum contrahere;cüm

T (uty

anteà fuerint inclu(i in pa&to Adami.

pgmom

. Gonftat III. Quód culpa Adami, tan- 4Q9

6]

quam capitis moralis generis bumani, &

Minlh u

atisfadtio Chrifti, tanquam Redemptoris

tusdehii

generis humani, quidem eatenüs conve-

d od

niant, quatenüs utraque fupponit decre-

lus af

tum conditionatum , five pa&um Divi-

t t

num: difcrepectamen eatenüs, quatenüs

um

finguli pofteri, per generationem natura-

Iler, )e

lem ab Adamo defcendentes, exceptà

? confüt

Deiparà, in a&u fecundo reatum peccati

originalis contrahunt: non tamen finguli

demptore

epradid:

in a&u fecundo per paífionem ,. ac mor-

vem Chrifti obtineant quoque jultificatio-

oneque

duritab

nem, feu remiffionem peccatorum. Ra-

q0n 300

tio hujus. eft 5 quia ficut in homine ad

m cond

contrahendam culpam originalem requi-

confirmi-

ritur, ut per generationem naturalem,

p Adamy

defcendat ab Adamo,tanquam primo Pa-

norale gt

rente generis humani: ita viciffim ad ob-

nndition

tinendam juftificationem requiritur, ut

in Chrifto regeneretur. Cüm igitur de-

n

,

ts La

fü "

fa&ó finguli homines nafcantur ab Ada-

mo, non tamen finguli renafcantur in.

fene,

Chrifto: hinc finguli contrahunt in actu

x inimio

dem ho

fecundo peccatum originale, non tamen

d

finguli in a&u fecundo obtinent illius re-

2

inu-

"

420

Tratiatus V1, de mca/m"inne.

b

miffionem.

Unde juxta leges moderniee

gt

providentiw ad obtinendam per paffio-

nem, ac mortem Chriíti, canquam fatisfa-

j pract

&ionem condignam, peccatorum remif-

&j redpo

riusque

fionem neceffaria e(t applicatio fatisfa&io.

nis per remedia falutis, defactó inftituta,

datum, &

cujusmodi funt in lege Evangelica s«cra-

cond'ït.lonei

mesta mortuorum, nempe Baptismus, vi cu-

aiica, d

jus juítificantur, eciam parvuli: & Sacra-

,"[MW | A

mentum Paenitentie, vi cujus juftifican«

sen f

tur adulti,poft receptum baptismum

valn lt

viter lapfi , de quo fufiüs agere ad

Tra-

tedurim t

&atum fequentem pertinet.

foliccuqi

p j

aol

ARTICULUS Ill

vüirem dia

tj qialoci

- n fatisfaCtio Chrifli fuerit ex

- guflitia rigorofa?

zOVantS

m ltincapa

401

Renotanduml.

uód juftitia, prout

atin domini

hzc eft virtus fpecialis, ab aliis virs

16 hgitim:

tutibus mofalibus realiter diftindta, fit

& Teria:

juxta receptami definitionem: cenflans , 4

, ln

perpetua voluntas jus [uum cuique tribuendi. Hinc

xl s

exercitium juftitiz ftri&tz, feu commuta-

'euqn, (

tivz, effentialiter profüpponit jus acti-

"Ht fevoe

vum ftricté tale, five proprietatis ex par-

t£e alterius, cui jus füum tribuitur.

ana

ä'*aq

Wi

hs

L

l, Er

exercens juftitiam eít debitor, alter au-

rces

"trinco

tc'm/ creditor, erga quem juftitia exe

$us

H ülog

J

i

Di]þutario. VI. Artit, HT,

43t

n m&igg

tur. Juftitia veró ftricta ideo appellatur

mpey

b

eommutativa ;.. quia. exercitium hujus virtu-

n

tis przcipue in venditione, & emptione,

AOFU

eu reciproca commutatione rerum. ,

tf

utriusque commutantis dominio fübje-

d) ii [

&atum, elucefcit : ideóque hinc. etiam,

m

.conditiones,ad juflitiam ftri&te talem re-

, Y

qui(itz,defümuntur.

Prima eft alteritas

IH: &Säïr

ger[onazum., faltem moralis , five juridica ;

tsjullia.

nemo. fiquidem fibi rem eandem fimul

fjmum p

fe ad d

vendere, & emere poteft. Secunda : 4/-

"

teritas juritm inter commutantes , vi cu

jus

fcilicet uterque juris ftridi ,, feudominii

proprietatis ,

er aCtualem commutatio-

J/

nem obtinendi,capax it; tum, quia ne-

mo fibi rem. aliunde fuam poteft emere,

t o

tum ; quia hoc ipfo ,. quód alteruter ex

commutantibus juris ftricti adversüs al-

terum. fit incapax ,. €o ipfo res data per-

1, t

manet in dominio dantis , adeóque com-

al v1T

mutatio legitima inter eosdem inftitui

in&a, (t

mequit, "lertia: aqualitas inter vem datam y.

»jat, f

€* aceptam, . Hinc emptor, aut venditor,

gl Bu

ultra dimidium lzfus,habet jus refcinden-

Wcommuu;

di contractum . & repetendi rem fuam...

p w

Atque huc revocantur omnes. conditio-

yis t

!

nes aliz, quz à variis affignari folent.

w

Prznot.II, Etfi juftitia,ftricte fumnpta, 40;

, A?

(

principaliter in commutationibus exerce-

i

u

L

ri foleat, nihilominüs eadem quoque in

€om-

3

)

Traflatus VI, de Incavuatione,

422

ia

compenfatione, aut fatisfactione pro in-

gre o

juria perfonal

i,locum obtinere poffit, fic

äquid

a

tamen;: ut ift

híc folüm illz conditiones,

.

" À

adc

ommutatt

onem legitimam alioquin.

r

nece

ffariz, obíervari debeant, qu& ipfi fa-

giritut alfe

tisfactioni ípecialiter non' repugnant.

k aisface

Hinc ad fatisfactionem,ex juftitiarigoro-

Prennt

( prxftandam,requiritur primó'? ut of-

il

£en(a illata fit injuria ftri&é talis, feudite-

qreanni, a

a alterius juri activo proprie-

&6 oppofit

qui ca:

tatis.

uódfi ecenim 'jus iftud non fit

us ag

dire&téleíüm, tuncobligatio fatisfacien-

&enikqta

di,

feu compenfandi offenfam, non fun-

mez ts

datur in jure alterius aCtivo,ftr

i&é fuüm-

non

TTE

to, ideóque a&tualis compenfatio

wuitia at

eft exercitium juftitiz ftridé calis. — Re-

i dtt: j

quiritur fecundó : ut compenfátio in afti-

UT TY

matione morali fit equalis offenfie. Quód-

li, c

fi enim fit hac inferior, tunc eo ipío per

illam non éxercetur juftitia commutati-

s pn

shycfodi

va

uz attendit xqualitatem inter debi-

«um, &illius folutionem.

Requiritur

n

g, -

mtunen

tertió : ut per ipfam compenfationem.

formaliter extinguatur debitum,in ipfa in-

æi!lisdcnegz

a

juria fundatum: ita quidem, ut lefus age-

Vdtem

ret contra juftitiam commutativam , fi

yoft fatisfactionem,fibi preftitam,aliquid

ilv

A

ampliüs exigeret.

Hinc etiam ex parte

tl

effendentis requiritur capacitas juris a-

|

A Y

ifte

&ivj adversüs offenfum ; nam aliàs

r

po

M.

- Dijputatio VI, Art, Ill

423

&ionc Fm, |

poft przítitam fatisfactionem non poffet

t

ere contra jus activum fatisfacientis, fi

aliquid. ampliüs. ultra folutionem exige-

dl

Wt d.

rct.

Atque in: hoc fenfü ad fatisfactio-

nem, ex rigorofa juftitia preftandam, re-

QUi

|

iritur alteritas

t T

jurium inter ofï;nfunL,

T

&

(atisfacientem..

inb: w

Praenot. III. Quód Deo corpetat ef-

40

fentiale dominium proprietatis in omnes

1 n

Y0 propr

creaturas , adeóqueimpoffibile it:ut ali-

ld on

cui creaturz rationali poffit competere

fitisfici.

jus a&tivum proprietatis adversusDeum,

, not f

& confequenter etiam. metaphyficé repu-

net: ut Deus alicui creaturz rationali

hr (ur-

fitío 0

obligari poffit ex jufítitia firicta,feu com-

mutativa,, prout D. Thom. PartelT. q.21.

li Rg-

joinalt-

art. I. docetz 7uflitia commutativa non com-

petit Deos. quia; p Apoffolus. ad. Rom, a. dicit: quis

sQu-

priov dedit ili, v rerribuetur i* Ufnde, licet

jipoptt

Deus defa&tó promiferit juftis,bene ope-

mutat

yxerdeti-

rantibus, ac finaliter perfeverantibus;glo-

riam eternam, tanquam premium meri.

emuiriti

torum: fi tamen per impoffibilechanc glo-

Rgonert

riam illis denegaret, non ageret contra

y,in ïpfaxrr

du

juftitiam commutativam,, fed folüm con-

tra fidelitatem promifforiam , aut juíti-

at'wan) ) ,!:"

tiam diftributivam, & proinde non irro-

at

]

aret illis injuriam ftri&é calem, prout

m p

]

;

u

fiüs in Ttact. V. de Zure; & fu/liti« often-

m

p

j

n. Deusnon poffit

"

fum eft, "Quamvis auter

4

OD-

gof*.

"

)

424

Yraltatts VI, De. Intavtdtiono,

obligari ex juftitia ftricta ulli creaturze ra»

LTJ ue, P'rd

]

r

UE

tionali, poteft tamen hzc obligari Deo,

ais W

& reipsà toties obligatur: quoties Deus;

eidem. aliquid precipit, aut prohibet,,

3)&060

jigeur d

nonfolüm tanquamDominus jurisdictio-

fenfe, ?

nis, feu fupremus Legislator, & Guber-

nator univerfi, fed etiam tanquam Do-

sfacisiak

minus proprietatis.

Hinc fa&à fuppofi-

gt ex num

m p

tione, quódin modernaprovidentiaDeus

n o

omnia prohibeat, & pracipiat,, tanquam

Dominus proprietatis :eo ipfo quodlibet:

av

valtcroup

peccatum erit injuria ftrite talis. adver-:

sus.Deum..

Hitio , p

'uia tamen oppofitum pro«

babilius eft, quód nempe Deus precipien-

d m

do, & probibendo folüm utatur dominio,

(f d )

s at

jurisdictionis , hinc etiam probabilius eft:;

sdrmus De

quód.peccatum defa&tó fit quidem perfo-.

unalis offenfa Dei , non tamen fit injuria:

gnon (

ftridké calis, proutpariter.in TraQatu V..

, at n

dicum eft. Duplex igitur qua'ftio. ifthic

a q

refolvenda eft. Primaquidem: anfaàtis-

:

factio.Chrifti pro- peccatis noftris prafti-

ais

tafuerit ex juítitia rigorofa ? Secunda :

tmai, T

an.faltem fuerit ex rigore illius juftitiz,

EO

quz inter Deum,& creaturam rationalem,

1f nf

fatercedere poteft 2

d Mtar

404 Bicol. Satisfadtionem Chrifti pro pec-.

" itenim

eatis noftris non fuiffepreftitam ex juíti-.

H t'vmlbus :

tia rigorofa. Ita cum.D.Thom. híc q.48..

" iri

art. 2. Vasqusz, Card. deLugo, Goxmai

a

Z-'f ,

i

ln

psfputatio Vs A'm'a. nt.

41j

üüümh

aliique. Prob. Adhoc,ut fatisfactio prd,

Oïïigzrllm

offenfaillatafit actus juftitiz rigorofz,re-

QUi

uiritur : ut offenfa fit injuria ftriké. ta-.

k p

lis, & offenfus per ipfam fatisfactionem

i i

obligetur ex juftitia ftricta ad remiffionem

t d

offenfz.

Sed neutra conditio reperitur

tsj

in fatisfadioneChrifti. Ergo. — Maj. pa-

fidily

identi)

tet ex num402. ' Min. prob. Imprimis:

enim peccatum,, fpectatis legibus moder-

f, g

nz providentiz , non eft injuria flricta

0 QUodit. -

adversus Deum : & pretereà Deo effens

1ls ade:

tialiter repugnat omnis obligatio ex ju«

»Hturr; Jf

ftitia ftridia, prout num. przced. dictum

Yrztpit

eft. . Ergo.

domino

Confirm. I. Nam fa&à etiam füppofi- 40j

bilus e

tione, quód peccatum fit injuria flricte

mperfo-

talis adversus Deum , adhuc fatisfactio

t njuri

Chrifti non erat ex juftitia rigorofa. Er-

h,.

Antec. prob, Éarenüs fuiffet ex ju-

jo ilhie

li

a rigorofa, quatenüs,prefuppofito pa-

&o, feudecreto illo, quo Chriftus defa-

n facisf-

p pl

&b conftitutus eít, tanquam mediator ge-

Sgcunda * |

neris humani,,. Deus non potuerit non..

| juüit'læ,

acceptare fatisfactionem Chrifli , prout

rionalen

num. 588. oftenfum eft.

Sed hoc non

futficit ad juftitiam rigorofam. Ergo. Min,

prob. Licét enim Deus defa&tó juftis)be—

ipore

»e j

ne operantibus, & finaliterpéríeveranti-

.hic q:*æ'

bus, promiferit gloriam 2ternam, tan-

600

quam premium meritorum i adeóque

[

f

prz*

B

426

Tratlfatts V, de Incarnatione.

glociofo

prefuppofità bac promiffione non peffit

g Deun t

non acceptare merita in ordine ad confe-

vendum illis przmium : non tamen pro-

gcedCïC P?

ptereà meritis debetur gloria ex juftitia

,'L'Ob- Fa j

*igorofa, üt num, 405. didtum eft. Ergo.

qisfattio

ariformiter.

gdition

Confirm, II 'Etfi Deus, préfüppofito

gioriam p

Dto Tlhm

pa&o, merita juíti,finaliter perfeverantis,

per impoffibile nunquam przmiaret : non

(unt, $1

tamen proptereà eidem irrogaret inju-

[mpias d

- ziam ftriCté calem. Ergo, licét Deus pre-

(eridi d

füppofito pa&to , Paffionem, ac Mortem;

as C

Chriti

»

er impoffibile non. acceptáffet

(alim i o

ad remi

:

d

gedunus (

onem peceatorum , non tamen

"proptereà Chrifto, aut nobis irrogáffet.in-.

fgendimd

juriam ftridté talem. — Unde D. Augu&.

At gt

Lib.I. Conf. cap. 4. Deum fic alloquitur:

3 n r

a neliot

dens «

sReddis dehita, nulli debens x dgnas. delita, uihil per-.

d ipet

Dico II.. Satisfa&ionem Chrifti fuiffe:

lm offe

496 nihilominüs ex rigore illius juftitiz, qux

silem, fit

inter Deum, & creaturam rationalem in-

liv dar

tercedere poteft. Ita cum Div. Thom.

urd, À

. & art.cit. communis fententia. Prob.

trémuris.

Nam factá fuppofitione:

H

u

Ód peccatum

b

eum, & Deus

B qope

fit injuria ftricta adversus

Vulths a

obligart per impoffibile poffit creatur

t

ex juftitia ftridta: hzc eadem fàtisfactio

Viit D

Chrifti pro peccatis noftris fuiffet ex ju-

I ]

ali.

ftitig commu;am.a,xfcu rigorose 1:

e€

enui

Mi

-

DbifputatioVI, Artit, V. — : 422

g

ii

Sed hoc ipfo fuit ex rigoreillius juftitiz,

QD t

qua Deum inter, & homines defactó in-

tercedere poteft,Ergo. Min. patet. Maj.

Irà Qd

rob. Fa&tá enim füppofitione predi&tá,

M

;

atisfactio Chrifti habuiffet omnes illas

conditiones requi(itas ad compenfandam

; rl

ptferees

injuriam perfonalem, per peccata noftra

"i

Deo illatam , quz numer.4or. expofitze

fünt. Sed hoc ipfo. Érgo.

Maj. prob.

Optrt i

Imprimis etenim peccatum effet injuria

t Dasm.

ftri&é talis, àt fupponitur.

Pratereà

4c Morten

fatisfactio Chrifti pro peccatis reipsànon

accoptit

folüm fuit de fe condigna; fed etiam fü-

D0n tama

pérabundans ex dictis art.przced. De-

vpiftti-

nique prefüppofito pacto,quantumvis fub.

).Augu&.

Je

ivé gratuito , objedtivé tamen one-

loqutur

rofo ,

uo Chriftus conftitutus eft tan-

t nl p

uam mediatorgeneris humani , DEUS

uifet obligatus ex juftitia ftricta ad re-

stifaife

mitcendam offenfam,fibi per peccata no-

i que

ftra illatam, fi talis juftitia inter DEUM,

ndem i

& hominem dari poffet. Ergo.

r Thori

-;Confirm.I.. AuthoritateScripturz,paf- 407

j r

fim afürmantis: Chriítum, juxta leges

juftitim, pro peccatis noftris fatisfecifle.

gt

n kDe

Sic Apoftolus ad Rom. Ill, 24. uflificari

quoud

gratisper vedemptionm , que eft in Chrifto 7ESU,

i

quem propofuit: Deks: propitiatienem , per fidem in

af« d

Janguine ipfits , «d offenfonem juflitia fue, propter

T

d

;oroS

j

1

!

À

remifiomm praseteminm deliiorym,

onf.

N

y

as

PalatusVI, de Wearnationo,

if

- Confitm. II.. Authoritate S. Auguftin,

(ira n

TLib. XIII. deTrinit, cap.17.. Nen áutem Dia»

Bolus potentid Dei ,. fed: jufliriá. [uperandus . fuit..

j elicit

Qua eft igitur juflitia , qua vidus efl, nifi juflitia

ilummo

gESU Chrifli?- Vbi D. Doctor fatisfactio-

af M

st qui n

mem Chrifti,. eíque correfpondentem re-

xniffionem peccatorum in juftitia, tum.

jna f

€x parte Dei, tum ex parte Chrifti fe te-

iffinciom

mente, fundari

pluribus afferit, & expo-

(ynam r

nit., Contrahanc conclufionem.

tem, ämdt*fll

408-. ObjiciesI. In fatisfactione Chrifti non:

jnte D

— . dabatur alteritas, faleem moralis, five ju--

ectars at

ridica,. interperfonam offenfam, & fatiss.

volutt

facientem, Ergo. Antec.prob. Nam ea-

fiiiintn

us at

tenus- data fuiffet hzc: alteritas , ' quate--

nuü$ Cliriftus ,. 2t bemo, (atisfeciffet (ibimet--

vuradiópa

üpfi, üt.Deo, per peccata noftra offenfo..

rttimpito

Sed hoc dici nequit.. Ergo. — Min, prob..

sutmdobtat

iNam: ad hoc, utfatisfactio Chrifti effet.

copdigna, debebat Chriítus fatisfacere

nir r

non folüm 4r. lo

vras l

'ma-,; fed etiam, d. DEUS.

wud: &

£rgo..

wbiit, x

€on

firm.. Per iþfüm peccatum Chrifti-

*itrj tf

, €idii Chriftus,: non folüm àr peus ,. fed

tedbtoris:

'etiam. 9themo; offenfus erat.. Ergo Chri-

vbf

7 Btus, üthomo,fibimetipfi ex jüftitia:fatis-

t (

facere non.potuit;,

prout per ipfam.pec-

catum Chrifticidii.

offenfus.erat..

IN

x

! Lüfice

UWT

49 c

Re«[g. D. ultimum.antec.. Ut fatisfactio

m d

Ui

hrifli effet condigna;, debeba-t.GhriRuï

L

) |

bifputatio VI. Artic, Ylt.

4239

(

SM»

1 üïb

fscisfacere ?r Deus, reduplicatione éaden-

te fupra Divinitatem, tanquam princi-

M

ium elicitivum fàtisfactionis. N. antec,

à &a 'Pim

:

Te fa.

olummodó dignificativum. C. ant. & N.

confeq. Ratio eft;

uód Chriftus reali«

Dv

Ondenpen,

ter quidem fit & perfona offenfa, & per-

filià s

fona fatisfaciens: nihilominüs fufficiens

tCnrfül

diftinctio motalis, five juridica inter per-

EIif, &tg(.

fonam Chrifti, üt offenfam, & fatisfacien-

Ter

tem, fundetur in ipfa diftinctione realg

Chriti n

inter Divinàm voluntatem Chrifti, qus

ils tj

peccatis noftris offenía eft, & humanarm

äm, &üdj*

voluntatem Chrifti, qux perfua obfequia

. Nnee

fatisfactionem przítitit pro noftris pec«

, (l

eatis. Sicut enim in republica humana

r mete

tutor alicujus pupilli, etfi realiterfit uni-

offenfo,

€a tantüm períona, & unicam tantüm vo«

[;nc. mbo,

luntatem habeat ; quia tamen moraliter,

n efet

feu juridicé reprzíentat duas perfonas,

tisacere

propriam fcilicet, proutfuorum bonorum

j DEUS,

dominus eft: & pupilli, prout ejusdém.

tutorem agit, potelt fibimetipfi,tanquam

n Ctrlt

creditori, fatisfacere nominepupilli, tan«

quam debitoris: ita pariter, & quidemà

It y fd

,

o O

fortiori, ob diftinctionem realem volun-

iaf

tatum de Chrifto, tanquam perfona offen-

ía, & íatisfaciente, difcurrendum eft,

pfum p |

m

Hoc ipfum adveríarii refpondere debenr,

fi argumentum de Chrifti meriris, ejus-

tfatiSfl'm

&émque obedientia, & gratiarum actio-

ru f

nt,

Y

410

Tralatus VI, de Yntarnatione,

h ü& a

ne; alitsque hujusmodi actibus alterita-

g[.unt be ; |

vem , faltem moralem, five juridicam re

y

qms donolt

uirentibus,retorqueatur,

ag prod

Ad confirm. C. antec. D

L] COnfG e Er.

o Chriftus.non potuit fatisfacere fibi-

jf

qnis et i

metipfi, àt homini per ipfum peccatum.

jet

Chrifticidii offenfo. Tranf, confeq.. Ut

Rerpo N'.:

Deo,per peccatum iítud offenfo. N.con-

yffenfo al

feg. Sicut enim ad fàtisfactionem Chri-

fti folummodó neceffarium erat, ut Chri-

nieuri l

o Mj

ftus fatisfaceret Deo,per peccata homi-

num offenfo : non autem, ut fatisfaceret

mj i

;

to i

uoque hominibus, per aliorum peccata

offen(is: ita pariter neceffarium non erat,

modana v

vl o

ut Chriftus fibimetipfi fatisfaceret, prout

3 ts ha

homini,

er Chrifticidium offenfo.

um

41

o: ObjiciesII. In(atisfactione Chriftinon

wb n

dabatur alteritas juris inter perfonam of-

fenfam, & fatisfacientem, faltem prout

sdoniniur

Sitttnis, 1

hzc ad exercitium propriz juftitiz, quan-

tumlibet non rigorofi,neceffaria eft, Ere

itun bfeq

Antec.prob. Nam ad hanc alteri-

£0.

tünit, f

tatem requiritur,

ut.fatisfactio non fiat

B r

er obfequia, quz offenfo aliunde, tan-

h um (

uam domino proprietatis , funt debita.

Ut i

:

ed obfequia Chrifti Deo,. tanquam do-

PeTUT,

mino proprietatis, aliunde fuerunt debi-

umnuf

ta. Ergo.

V. t

Ad fatisfactionem prd inju-

r f

*;ia

reali, ex juítitia preftandam, requi-

Viütils

[3

,

ri-

J

d

|

YijputatieVI, Artic. Ill

A

ii |

ritur, ut ea non fiat ex bonis, quz aliun.

tjdss. |

de funt füb dominio creditoris : ideóque

Íervus domino ex juftitia fatisfacere non

b. i* |

[

|

potelft pro damno,illato in bonis fortunzs

D.

quia fcilicet aliunde cum omnibus fuis

Ài p

bonis eft domino fübjectus.

Ergo fimi-

V a d

liter.

fenf N

Relp. N. antec. Adprob. D.maj. Quz 411

ttionen (s

offenfo aliunde, tanquam domino pro-

eraut (s

prietatis,funt debita, folüm in actu pri-

^tcata hote

mo. N.maj. Etiam in actu fecundo. C.

F atisftn

maj. Et fic diftinctà min. N. confeq. Ra-

hn at

xio diftinctionis eft ; quód peccatum in.

yni nonrat

moderna providentia fit quidem offenfa

perfonalis,Deo illata: non tamen injuria

tret,proit

nf

ftricté talis in actu fecundo, fed folüm.

Chnftimon

in actu primo ; cüm Deus przcipiendo,

Momm 0i

& prohibendo non exerceat in actu fe-

rem prout

cundo domirium propriecatis , fed folius

i, quat

jurisdictionis, àt num. 405. dictum eft.

noel £

Sic etiam obfequia Chrifti fuerunt qui-

dem aliunde, feu independenter ab omni

ync atett

jp non d

fatisfactione, pro nobis preftanda, ipfi

Deo, tanquam domino proprietatis, de-

ude, u

bita in actu primo: non àutem in actu

in. debi

fecundo; quia nempe Deus hxc eadem.

mquam l

gemunt o

obfequia potuiffet quidem exigere, fi vo-

luiffet, tanquam dominus proprietatis y

non tamen defactó eadem fic exegit.

m

fi

Quóàdfi ultexiüs de alüis titulie urgeatur

j

l

af-

J

7

"

$ii

3ra&atus VL, de icarnatint,

Oi

arg

umeéntüm , némpe obfequia Chiifti

a, Bo

f

ul

f e

debita tituló obedientiz, vel gra-

p

titudinis, tunc advertendum eft: quód

jj eredito

hujusmodi tituli non femper exigant mul-

RE[þ- Djn

tiplicationem máteriz, prout patet in voe

[ juü'ltia,

to audiendi facrum die feftivo.

geditori,

Ad confirm. N.confeq. Dif»aritas eft$

pmetg

uód bona fortunz, quz fervus acquirit;

dive gunl

fint domino propriétatis debità, non fo-

N.maj, li

Tàm ín àctu primo, féd etiarn in àctu fe-

eundo: ita quidem,ut fervus faciat inju-

li g

obl gt

xiam domino ftricté talém, i rém,fibi doz

fl j

natam, aut lücrum,ex re donata prové-

volent d

piens,non tradat dominó: Econtràob-

vt oj

fequia Chrifti non fuerunt Déo; táriquami

d rcmt

domino proprietatis, debita in actu fe-

& fhendom

curido.

i

Objicieslll, Satisfactio illà noin eft ex

zis emptnn

"

$.

lrl

1 *

itia, qux effentialiter fundatur i gra-

g gutitun

tut

tà berevolentiá creditoris, (ive offen-

fi.

Sed talís érat fatisfactio Chrifti Er-

Fultum

ro. Min.prob. Nam peterat Deus ob-

* apr

Íequia Clirifti exigere in actu fecundo ;

d m

tanquarii dominus proprietatis : adeóque

& puam ;

álla noón acceptáre iri fatisfactionem pro

wol

lm f

peccatis noftris, Ergo;

.

x

"

"Utb debi

Confirm, Satisfaácti

jpraftitá ex jufti-

€ià, non indiget acceptatione creditoris,

üüQOpriet

fiec quidem fübjectivé gratuità, licétea-

dem ebjectivé fit onerofa, Sed fatisfa-

étio

LA

423

|

Di[þufd;b VI, Artit.lll,

bftguk fü'

&io Chrifti indigebatgratuità acceptatio.

Efm, Y

ne Dei. Ergo. Maj. prob. Satisfactio,prz-

lind

z

ftita ex juítitia, non

ïue

riàcreditore. Ergo.

potelít non accepta-

'Ol'ltþl[dïazg |

Refo. D. maj. Satisfactio illa non eft

41$

d.

ex juílitia, qux fundaturin benevolentia

|

Dibaisi

ereditoris, tum fubjeGQive, tum obje&i-

yé meré gratuita, C. maj. Solüm fübje-

UET

&iti, nb

&ivé gratuita, objectivé ramen onerofa,

Ym nl

N.maj. Et fic diftin&à min, N. confeq.

s fl i

Ratio eft: quód fatisfactioni Chrifti non

iqem r

obftet gratuita benevolentiaDei; quia

folutioni ex juítitia non repugnat bene-

at2 DIf

Econtiàol

volentia creditoris, fübjectivé quidem,

gratuita, objectivé autem onerofa, Nam

0, Lrnuum

jn at

aliàs nec emptor fatisfacere poffet ex ju-

ftitia, folvendo merces ; cóm ipfemet con-

tractus emptionis ex parte venditoris ef-

gonetex

r cte

fentialiter prefüpponar volunratem fub-

jectivé gratuitam vendendi merces : nec

[re ofen

wl Bt

ex juftitia folvi poffet lyctrum ad redem-

tionem captivi; cüm hzc folutio pari-

Deds U:

j feeindt,

ormiter przfüpponat voluntatem fubje-

&ivé gratuitam acceptandi pecuniam pro

gl

Captivo.

:

donm p

"

AÀd con

firm. D. maj. Si eadem przfte-

tur ab ipfo debitore, aut aliunde titulo.

ii et

gereti

dominii proprietatis exigi non poffit. C,

j

maj. Secüs. N.maj. & C. min. N. confeq,

i

4, li

od fir

Wjoun vi bulys argecop sd apa ex

-

Ql«

44

TratiatusVI. de Incarnationt,

D

citur, quàm fatisfa&ionem Chrifti non-

a pene

fuiffe preítitam ex juítitia ftricta, quod

i (olum.

ultroneé admittitur.

ytiam Torf

ObjiciesIV. Hocipfo, quód Deus,tan-

imin, N

14

uam Dominus proprietatis,potuerit exi-

; &to Ch

' gere omnia Chrifti obfequia: eo ipfo fa-

molentia

tisfa&io Chrifti fundatur in benevolentia

qutenusDa

Dei, tum fübje&tivé, tum objectiveé gra-

at exptt

tuita. Sedhujusmodi fatisfactio non pro-

ads: i

D

cedit ex juftitia. Ergo. Maj.prob. Hoc

yvem fta

5, quód dominus à fervo exigere pof-

yoretolls

;

t omnia obfequia, & bona fortunz, eo

ipfo fatisfa&tio fervi,

rzítita pro damno,

iab

aut offenfa,dominoi

l

j

ata, fundatur in be-

Ti t

m tmtrlcs

nevolentia domini, tum fubje&ivé, cum

eeroota.

obje&iveé gratuita. Ergo.

21j quin

Confirm. Nam fatisfactio, preftita ex

glntulim,

bonis,gratuitó acceptis ab ipfo creditore,

itytndà nor

fundatur in benevolentia creditoris, tum

fubjectivé, tum objectivé gratuita. — Sed

ii ]

£alis eratfatisfactio Chrifti. Ergo. — Maj.

"at gent

prob. Si etenimPetrus Paulo debeat cen-

iefm, D

tum, & credicor Paulus debitori Petro

tüth

om:s,

Selmy

largiatur centum , . quibus refítitutis Pe-

Q V.

U

trus folvat debitum : tunc eo ipfo calis

m

folutio fundatur in benevolentia credito«

r d

ris, fübjectivé firhul, & objectivé gratui-

ta: ideóque non eft folutio preítita ex

B

Ta,

R, ungö

Thir

juftitia. Ergo.

Jmpar

n

Ug ;

"T BFü*- P. mäi- 'Saü»ifa&iof Qhiiüi fu

:

Mi

nChrLäm |

Di/pxit&tia Vi. 4irt. lIi.

42;

datur in benevolentia Dei, objeGtiv? gra-

tuita, folàm radicaliter. C. maj. Gratui-

l,

ta etiam formaliter, N. maj. Et fic diftin-

p

&à min. N.confeq, Ratio eft; quód fa-

tisfactio Chrifti fundetur eatenüs in be-

l: nj

Denerdeg

nevolentiaDei, etiam obje&ivé gratuita,

ob[c&iv&g»

quatenuüs Deus omnia obfequia Chrifti po-

terat exigere,tanquam dominus proprie-

ony

tatis: ideóque acceptatio ad fatisfactio-

j

nem fit objectivé gratuita radicaliter, ut-

eiperep

fortum, t

pote confiftens in eo , quód Deus inactu

fecundo non fuerit ufus dominio pro-

Y0 d

prietatis, exigendo obfíequia Chrifti,

htur ib

Non tamen fatisfs&tio Chrifti fundabatur

diro cum

in benevolentia Dei obje&ivé tantüm;

vefita ex

gratuita 5 quia nempe anteceffit pactum

reipsà onerofuüm, vicujus obfequiaChri«

veditore,

fti acceptanda non erant,tanquam fatisfa-

Oris tum

n 9

&io condigna, nifipaffionem, ac mortem

à

pro humano genere fübiret.

». Mij

Ad confirm. D.mzaj. |.Si debitor nibil

ijea o

füperaddatbonis,à creditore gratuitó col,

yr Petro

latis. Tranf;maj. Secus, N. maj. & fic di-

futs Pt

ftinctà min. N,confeq. Ratio eft; quód

o d

aliàs fequeretur : Chriftum nec quidem

j od

potuiffe mereri de condigno ullum prz-

j gt

mium, longé minüs autem puram crea-

Præ[hta j

turam. Nam pariter neceffarium eft ad

emue meritum antecedens donum gra-

d

a

b

4216

Trall atus VI. de Incarnatione,

tuitó collatum, per quod habetur pfötcng

mporepoü*-'

tia merendi.

Y

mme d

zilis 39

Objicies V. Satisfa&tio ex juftitia pre-

donem p

416(11

pponit debitum anteà contractum, &

w a

nondum remiffum,

Sed talis non erat

Y

fatisfa&io Chrifti. Ergo.

Min.

rob.

m,PO& ad

Nam Patres antiqui fuerunc.| juftificati ,

ycexen l

adeóque obtinuerunt remiffionem debiti,

velia t

i if

priusquàm fatisfactio Chrifti pro pecca-

Mdcim

tis humani generis abíoluté exifteret.

bt d

Pratereà hzc fatisfaCtio antecefífit illa

d

eyta ufe t

eccata , quz poft adventum Chrifti ab

f fomdtd

ominibus committuntur, Ergo.

ondad.

j

* Conf, Nam fatisfadio, ante debitum,

abfoluté contra&um prafítita,eft formale

m pealii, t

impedimentum debiti, pofteà contrahen-

vit, N,ant

siinis covfa

di: quinimó alterum, cui fatisfatio anti-

t j (

cipata exhibetur, reipsá conítituit debi«

t u

torem. Ergo.

417

Refp. D. maj. SatisfaCtio, prout for-

ts um

maliter in a&tu fecundo extinguens debi-

Lt D.

tum, przfüpponit debitum, anté contra-

Vtqts

&um, & nondum remiffüm. C, maj. Pro-

attdinr,

ut folüm in a&u primo extinguens debi-

Aftupe

tum, N. maj. Et fic diftinctà min, N. con-

uód fatisfadtio Chrifti

feq.

Ratio eft ;

p

formaliter in a&tufecundo non extinguat

debitum,per peccata contra&tum,nifi pro-

lh W

Ut hec per remedia falutis peccatori ap*

h

;:0. ]

plicatur,

Hinc facisfactio Chrifü, etfi

i

5

$eme

:'[u]

Min

e

ïllhtmærm,

temporepofterior,Patribus aritiquis,pro-

ut tamen abfoluté exiftens in mente Dei,

"Wm; |

fuit illis applicata ad obtinendam juftifi-

Bu l

cationem per remedia falutis, quz inle-

| T

'€ veteri erant inflituta: hominibus au-

tem,poft adventum Chrifíti exiftentibus,

d

hzc eadem fatisfactio a

p

licatur per re-

fontmd

fnedis (alutis , qux pro

j

€

ge Evangelica

[ o

fünt inftituta.

It* extn

Ad confirm. D.antec. Satisfa&tio,ab.

tecelft d

foluté praítita, & fimul abfoluté appli-

cata ante debitum, abfoluté contractum,

m hr à

m

eít formale fmpedimentum debiti, pofteà

te dehitu,

contrahendi. Tranf. antec. Abfoluté qui-

ell m

dem przftita ,. nondum tamen abfolut&

tontrabene

applicata. N. antec. & confeq. — Ratio di-

Ro anti

ftin&ionis conftat ex modó di&is.

At-

jj db

ue ideo juxta Clementinam num. 297.

allegatam, SanguisChrifti,pro redemptio-

r for

ne generis humani effufus,eff the[anrus infi«

ytts d

gitus bominibus, apud Deum à Chrifto depo-

Yb contte

fitus, ut quoties peccando novum debi»

).maj Prg-

tum contrahitur, toties per remedia fa-

qens d

lutis,applicata peccatori,debitum iftud ex.

"uatur.

n'm.N.CD!-v

Objiciesultimó. Ad fatisfactionem ex

jdio thïï

4

n en

juftitia requiritur, ut folutio fit equalis

debito.

Sed calis non erat fatisfactio

ïum,niü ?It'

ecotn?

Chrifti, Er

o. Min.prob. Nam fatisfa-

)

&i Chritü

;

uit füperabunda

ns, adeóque

|

a

Ee;

ma-

48

TratlatusYI. de Incarnattone,

b

major debitó, quod per. eccatahumani

M éonhtt

generis contractum eft, Ergo.-

lp tamen

Confirm, Eatenüs fatisfadtio Chrifti,

s [ohudon

uantumvis füperabundans, fuiffet pra-

j realittts

r

ità ex juítitia:. quatenüs idem debitum

dïivamo 'F

multiplici folutione adzquatá , ideóque

t C

fuperabundanti, ex juftitia folvi poteft.

q,. MO

Sed hzc ratio non obítat. Ergo. Min.

g provitt

prob. Quamvis enim debitum idem per

seisfadont

multiplicen folutionem adzquatam, (i-

paüïonf, [4

multaneé przítitam,ex juftitia folvi pof-

ueiot t

fit : non tamen. id fieri poteft per multi-

ä

V

Vartit ,

plicem folutionem adequatam, eàmque

vll

fucceffivam.

Sed talis erat fatisfactio

wicam bt

Chrifti, càm opera fatisfa&oria fuerint

faier du

À Chriíto fücceífivé proftita. Ergo

vi n d

419. Refp. D.maj. Reqmrïtur, ut folutio fit

v ddis

zqualis debito pofitivé, feu noninferior.

Qnlar],

7.maj. Ptiam exclufivé, feu nonfüperior

vais umani

debito, N.maj. Ert fic diftinétà min. N.

z aj

confeq. . Ratio eft; quód idem debitum

o folüm

per multiplicem folutionem adequatam

fimultaneé, etíinon fucceffivé praítitam,

qi hi,

ts ipera

ideóque etiam per folutionem fuperabun-

itzglmlia O

dantem , ex juftitia folvipoffit, prout ift-

tarqul

híc ex Tra&. V. de Jure, & fuflitia füppo-

nitur. Quamvis igitur fatisfa&io Chri-

ttir

fti fit füperabundans ,. non tamen id ob-

"tlf

ftat, quó minüs eadem ex juftitia fuerit

"t

Wted ls

præ&ica.

Ad

AWig,

'nly,

pifptatioVL, Artic. Ill;.

^439

N

j

^ Ad éonfirm, N. min. Ad prob. D. maj,

B

Non tamen id fieri poteft per multipli-

I ffv

cem folutionem adequatam ,. folummo-

TM

dó realiter, non autem moraliter fuc-

ceífivam, N.maj. Etiam moraliter füccef-

Qu i

fivam. C.maj. Et ficdiftin&à min. N. con-

à f

I k

feq. . Ratio eft; quód juxtaleges moder-

nz providentix opera Chriíti non fuerint

Itum [

fatisfa&oria in actu fecundo, nifi prout

nuta,

'

affione , ac morte confümmata: ideó-

ii [j

[

ue,licét eadem à Chrifto fuerint fuücef-

dyrmil

;

V

i, eimy

é przftita, nihilominüs omnia fimul

t fitis

W

:

colle&ivé fümpta conftituebant moraliter

unicam folutionem , eandémque multi-

Qria füerit

pliciter adzquatam , quinimó infinities

Ino

omnia noftra debita excedentem.

Ex

t olatio t

yunferlot,

hucusque didis -

.

Conftat I.

Sati

sfa&tionem Chrifti prö 416

otfünerior

eccatis humani generis non fuiffe prz-

imn, N.

j

itam ex juítitia commutativa.

Licét

m debicum

enim non folüm fuerit condigna , feuü

ijequatit

zqualis debito, per peccata contra&o ,

:

pl

fed etiam füperabundans : defuit tamen,

|

i

u'pcrabx;n-

illi duplex alia conditio ad juftitiam com-

t roui

rnutativamrequiíita. Prima eft, utpec-

ii Q

lfï

8

i

catum fit injuria ftri&é calis, Deo illatag

ibio s

hiam aliàs fatisfaciendi obligatio non fun-

amen n

datur in jure alieno,ftricté fumpto, & pro-.

T

inde non eft a&us juftitiz commutativz.

l

Altera veró ef " Beus füppofità fa

*

y

'

?

b

418

TraBlatus VI, de Incaruatione,

|

modi dom

&ione condigni, eádémque peccatori ap-.

t

blicatá, obligetur ex juftitiaftricta remit-

um r

(onftati.

tere offenfam; quia creditor, poft acce--

Jormipis i

pram folutionem adzquatam debiti, non

ïdæa quæ :

poteft, falvà juftitià commutativà, exi-

qnio Ddl

ere aliam ejusdem debiti folutionem..

:

um igitur,fpecdtatis legibus modernz

i prov

n €

i

providentiz,peccatum non fit injuria ftri-

€ta adversus Deum, & prztereà Deo ef-

f ereaturam

fentialiter repugnet, ut creaturze obliga-

has

ri poffit ex juftitia commutativa, prout

to vaoratt

ex Tra&t. V. de fure, x fuflitia füpponitur:

digs, B

hinc Chriftus Deo pro peccatis noftris (a-

fris gt

tisfacere non potuit ex juftítia commu-

vonors g

tativa.

ipttcatm t

Ex cio ipfo patet difparitas:

uare fervus pro injuria ftri&ta, per fur-

*s Crilo, 1

tum domino illata;poffit fatisfacere, &

rifita cumm

sOrfti fut

reipsá fatisfaciat ex juftitia commutati-

v3: firem furtivam, nondum deftructam,

d qe d

v nrercedt

iterum reftituat, quinimó, àt aliqui cen-

fent:fi pretium rei deftru&z ex bonis for-

Amontiti

tunz, ab ipfo domino fibi gratuitó do-

tntififit

natis, refundst.

Sicut enim dominus

z. In

poteft fervum ab omni fervitute abfolve-

& &C

»

*

fic

tC, Ífeu plenà fibertate donare

næä:gkeritæ

etiam poteft fervo, non quidem quà ta-

his, f&

li, tive reduplicativé, fed folàm fpecifica-

tivé fümpto, conferre aliquod dominium

Wittor

proprietatis inbona quzdám fortunz ad-

1. n

versus femetipfum, i Econtrà Deus

hus

Ui ,

*

jus-

[j

N

" PifputatioVI, Avtic. HI.

44t

Ms

jüSmödi dominium adversüs femetipfum

ii

creaturz rationali conferre non

otéeit,

Ob M.

ConftatII. Quód Chriftus defa&tó ni- 428

u m

hilominüs fatisfecerit ex rigore illius ju-

U

ftitiz, qux partim fpe&tato effentialido-

lts

minio Dei, partim fpe&tatis legibus mo-

D5 min

dernz providentiz, vi quarum peccatum

ftinjri

non eft ftricta injuria, inter ipfum Deum,

tere) D

& creaturam intercedere poteít, Ratio

trz dl

hujus eft; quód fatisfa&tio Chrifti,fpe&ae

iya, p

£o valore intrinfeco,non folüm fuerit con.

pponitr;

digna, fed etiam füperabundans pro no-

]

snoftri-

flris peccatis , eadémque fuiffet reips

j COT

conformis legibus juftitiz commutativez

fi peccatum effet injuria ftridte talis ,. &

difarics

xf

Deus Chrifto, aut nobis obligari poffet

ex juftitia commutativa.

Hinc fatisfa-

(tie, &

frmutatie |

&io Chrifti fuit conformis legibus illius.

(rodam,

juftitiz , quz defadtó inter Deum, & crea-

turam intercedere poteft ; cüm omnes

ii t

yonisfor«

reliquz conditiones,ad hanc juflitiam re-

tuito do-

quifitz,in ipfa fatisfacione Chriíti faerint

contentx. Imprimis etenim inter Deum

dominu.

edii

C

)

offenfüm, & Chriftum fatisfacientem in-

u t

|

terceffit alteritas perfonarum, non qui-

dem realis , fed moralis, íive juridica,

m qiitt

Nam Chriftus, per decretum Dei corfti-

v d

tutus mediator generis humani,fatisfecit

iomini

fortuW

fibimetipfi, tanquam Deo;per peccataho-

uidem ob dittinctam

ibe*

mnum offcnfo,. & g

e 5

tcau-

TractatusVt, de incavnatione,

l

442

realiter voluntatem Divinam Chrifti,quz

Cosc

qit Cïjum

exigebat fatisfactionem, à voluntatehu-

p Obüct P

mana Chrifti, à qua przítanda erat fatis-

facdtio.

Licét enim Divinitas Chrifti fue»

ia ficer

:ümanitm ;

rit principium dignificans, fola tamen hu-

manitas erat principium eliciens illos a-

ts enim D

iqua u

&us, per quos Divinitati ipfius Chrifti,

um al

rout offenfz, fatisfaciendum erat. Non

tamen Chriftus debebat quoque fatisface.

yon faifer

Reï fecu!]dö.'

ze humanitati fuz, prout hzc per pec-

catum crucifigentium fuit offenía : fed po-

ex dl u

nis, ritudi

tiàüs hanc eandem offenfarum tolerantiam,

tanquam fàtisfadionem,pro peccatis no-

virr d

flris Deo offerre.

Pratereà dabatur al-

dem enm 1.

Trnam, a

teritas jurium , quanta inter Deum, &

fationlhs ü

creaturam dari

oteft.

uamvis enim,

Deus obfequia

ä

stl

hrifti potuerit exigere,

tanquam dominus proprietatis, non ta-

metpatqu

men eadem defactó fic exigit: adeóque

g, Nequ

EDET

hzcDeo, tanquam Domino proprietatis,

debita non erant in a&u fecundo , fed fo-

nutei Contt

t Hcliui

lüm ina&u primo. Deniqe inter Deum,

& Chriftum interceffit pa&tum, quantum-

tádine p

vis ex parteDei fübje&ivé gratuitum,ob-

lia

jectivé tamen ex parte Chrifti onerofuüm r

üp de

cüm Deus non aliter voluerit

T*

^

acceptare

Vaytorori

obfequia Chrifti ad remi

ttendam nobis:

Vg exf

offenfam, niíi prout paffi

One, ac morte.

ütuteyg

Lt if

l

c?nfumætg.

[

;ïConä

0,.5:*191:11

Ü

Difputatio Vl Artic. 11,

443

n(

Conftat III. Quód fatisfa&ioni Chrifti, 423

wolumh

prout ex juftitia rfiinüs rigorosa praftitz,

ünda mlü,

non obítet primó: quódhzc eadem prz-

ltasüw

ftita fit ex bonis, five donis, ab ipfo Deo

] t

humanitati Chrifti gratuitó collatis.Chri.

(e

l]l Ulm

ftus enim hisce donis füperaddidit füa ob-

p

(is

fequia,quz formaliter fatisfactoria erants

Ieg, k

nam aliàs pariter hec eadem meritoria

Xue f

non fuiffent ullius przemii,

Ne

€ Ob-

1 pet

Ite: fecundó : quód hzc eadem obíequia

ex aliis quoque titulis,videlicet religio-

&nf: n p

Dlernti

nis , gratitudinis, obedientiz, aliarümque

Cs n

virtutum fuerint aliunde debita, & qui-

dibar d

dem etiam in a&u fecundo. ^ Nam per

Dun, &

unam, eandémque actionem pluribus ob-

YIS em,

ligationibus fimul fatisfieri poteft, dum-

modoó ipfz obligationes,inter fe diftinctz,

trpert,

non exigant quoque actiones inter fe di-

, n t

altóque

ftin&as, Neque obftet tertió: quód fa-

pittatis

tisfadtio ex juítitia prefupponat debi-

p,edfo-

tum,anteà contractum, & nondum réimifz

erDeu,

füm. Hoc fiquidem intelligendum eft de

fatisfa&tione, prout ad extinguendum de-

uamcurm.

bitum applicata in actu fecundo , quod

nmm,ob-

nexofüm)

etiam reipsá de fatisfadtione Chriftt re-

Vg

fpe&u peccavoris verificatur, Nam,pro-

hu noit

ut abfoluté exiftens in mente Dei,appli-

cata fuit ante paffionem Chrifli per reme.

E Toort.

dia falucis, inftitwuta in lege veteri,. defa-;

egis

&öl.'?mcm SPPHCSW per remedia |

a0-

(

à

Tratlatus V1. de Tncarnatione,

»

]

444

novz, & quidem principaliter per Sacra-

AV

genta mortuorum.

Neque obftet ultimó :

ódnon poffit eidem debito fatisfieri per

j um

multiplicem folutionem adequatam, fal-

I fuerit |

tem fücceffivé prafítitam.

Nam Chrifti

obfequia fuerunt quidem ordine tempo-

tis fücceffivé praeftita, nihilominüs mo«

Ienotul

hat

taliter erant fimultanea; quia vi prafen-

tis decreti non fuerunt fatisfactoria in,

üt 'ux[aDlD

a&u fecundo , niíi prout ipfius Chrifti

m a

inorte confümmata.

[ [9 IWM

deftio t

adí a ml

DISPUTATIO VII.

ff

bylndia a

- De Janilitate Chbrifas.

m lm

P

àm opera meritoria, & fatis-

u a

x

Or

ia Chrifti ,

uibus tanquam.,

vuxcledus

p

Redemptor, & Mediator humanige-

nd um («

neris falutem noftram operatus eft, ; ex-

& iT

um

vofita fünt s ordo do&rinz poftulat, ut

mnji, (d

etiam Chrifti perfe&iones, peculiariter

Is Wi ,

weró illz, quz operum przedictorum fue-

runt principia: nimirum fanctitas, liber-

FW Á

tas, & fcientia exponantur.

Imprimis

h Pj

itaque de gemina fan&titate, increata fci-

um

licet, & creataRedem

B odf

ptoris qo&ri ggf:n-

2 qy d

dum eri:w

tdgg

AR«

LT

Mi

Difputatio VU. . Art. 1.

445

l'mr Mb |

M

ARTICULUS l.

tolausr-q |

hn bumanitas Chrifli fanlifica ;

h "Y

IT

u

; 44 fuerit iufinitó per increatam Verbé |

n;dine ts

[an&itmm,?

Rif

;

RenotandumI. Quód fan&itas, prdä

Utv s

. uthzc naturz intelle&tualiconvenit,

^s

iadnrut

fit juxta D. Dionyfium Lib. de Divin.No-

us Qu

minibus cap. 12. . 4b oiui fcelere libera, perfe-

c€c tamen.s

dla, r incoinquinata munditits.

definitio neutiquam fic intelligenda eft,

W

acfi ad denominationem formalem fancti

fufficerec fola immunicas à peccato , nifi

fors fanétitas in fenfü meré negativo,eo«

Yili,

démque latiffimo ufurpetur: fed infüper

requiritur perfectio quzdam pofitiva,na-

& tss

tu£zintelle&tuali intrinfeca, vi cujus ea-

tanqqam.

dem ab omni fcelerc puraformaliterred.

imigt«

.Cü,fex'

datur. Hinc Tridenr. Seff. VI. de Jufü-

dulat, t

ficatione cap.7. 7uflificatio non eft fola pecca-

sorum remiffio, (ed x jantlificatio, & renovatia

viliaritet

snterioris bominis ,. per veluntariam

(u/uprionem;

orum ul

(5 lllþeï'

gratie, C donorum ; unde bomo ex injufto fit ju-.

flus , o ex inimico amicus, ut fit heres. (ecundum

p

fpem vita-eterna, — Ex hac. doCtrina patet ;

(reatà f

gratiam fan&ificantem, feu fanctitatem,

g

creatam, qua defadó homines formali-

ter fan&ificantur, effe qualitatem"poiïti-.-

» per

p

?'my,crcatuxæ xationali intrinfecam

quam.

p

446

Trallatus Vl. de Yacarnatione,

&1

Quam '€adem Deo grata, & amabilis amo-

AMMXS j

qro impo

reamicitiz redditur, ut non folüm eate-

nüsgratia appelletur,quatenüs eft donum

15y & qu

|

QU entm

aliquod,à Deo nobis gratuitó collatum.,

st vitt

fed quatenüs (imul füum fübjectum Deo

[9)

fiivé gratum , feu acceptum reddit,

N

fcet-

(

Nam éadem eft participatio quzdam na-

arusad li

turx Divine, & refpectu purz creaturz

filiatio adoptiva , juxta illud II. Petr. I. 4«

vt w

fiarum t

Maxima, éy pretioa nobis promi[fa danavit, ut per

bec -efficiamini Divine. confortes: natura.

Et L.

iquls tv

Joan, III. x. Videte, qualem charitatem dedit n

Yo dennint

!-

bis Pater, ut Filii Dej nominemur , d fimus. -

| . 424 . Prznot. II.

uód fanctitas,hucusque

umf

expofita,dividi foleat in realem, & mora-

w A

len, Nomine fan&itatis realis intellioi-

1 gt

tur perfectio pofitiva , vi cujus naturain-

zapt idin

telle&ualis ab omni fcelere munda red-

p i

r

ditur. Per moralem intelligitur re&itu.

do univerfalis operationum , à volunta-

ag

tc procedentium, feu conítans omnige-

i at

nz virtutis exercitium, ^ De hac D.Tho-

tütati v

masll.2.q.81:, art. 8. Sentlitas dicitur, per

"ts

Af

quam mens bominis feipjam, r fuos adus, applicat.

huy

De. Atque hinc realis, & moralis (àn-

ll

&itàs etiam habitualis, & a&ualis pote-

Wn, e

rit appellari; eó

T rtlter

quód fcilicet prima fit

per modumhabitüs ,

vi cujus fübje&tum,

P

etiam feclufà omni o

peratione virtutis,

T t

rangum' tedditur,

üt patev i parvulis

* u

p

in

Dijputatio VIl, Artic l ^

T E

nl

baptizatis, & juftis dormientibus : alte-

Yij

lh.

ra veró importet exercidium ipfüm vir-

r

tsl

tutis, & quidem ítabile, ac univerfale.

IUO Ql

Neque enim fan&tus appellatur, qui unius

li,

tantüm virtutis exercitio ,

uantumvis

m v

conftanter,deditus eft : (ed qui omnes ex-

m

ercet.

Hinc Chriítus, baptismum reces

oqd

U? C

prurus,ad faum Baptiftam

atth. III. 15.

lD]

IIL

Decet nos implere omnem juflitiam. — Unde licee

lii u

aliarum virtutum leges aliquis obfervet,

i, bl

fiquis tamen vel unico vitio laboret, eo

ipfo denominationem fandi amittit, jux»

tm lt

ftt,

tailludJacob.lI. t0. Quicunque aurem toram

legem fervaverit , offendat autem in uno, fattus ef

yucsqt

onnium reus.

Atque hinc ulterius dedu-

Em

Ttelirje

citur,

uód gratia habitualis connaturae

lAtutIfl«

liter exigat habitus virtutum füpernatus

hh red«

talium,per fe infufos, qui etiam defactó

pretin.

cum gratia fanctificante femper infundun-

tur; quia nempe fanditasrealis,canquam

voluntae

omnipee

radix, aut natura ordinis Divini connae:

turaliter exigit virtutes infufas, tanquam

( The-

otentias,ad exercitium fanctitatis mor

li,

é

^

ls ordinatas.

hr p

Prenot. III. Quód Deo fanctit

yrlis [

ateth.,- 42:

proprié talem , eámque fimpliciter infi- ^ "

iis p

nitam,effentialiter competere,omnisScri-

t prim A

4

tura teftetur,, Atque hoc noníolümde

gt

anctitate reali, canquam puritate ab omná

g virt)

feelere , juxta illud P(alg. V, $« Quonians

tf)9b

Ü v

D

448

n.;&m:"ïW . de Incarnatione.

.h;m Deus volens iniquitatem tu s; fed etiam de

fico B

fanctitate morali intelligendum, juxtail-

siformat

Jud Píalm, CXLIV. 13. sandus in ommibus

g, Iu

gperibus fuis.

Hinc fanctitas Dei eft prz-

drmmunis

dicatum abfolutum, Ídque commune toti

gtantés: (

Sanctiíimz Trinitati: fic tamen, ut fan-

jarem Ve

ctitas moralis non fit przdicatum,forma-

s formil

liter diftinctum à perfectionibus Dei mo-

xcia hii

*

ralibus , collectiv? fumptis , cu

)

usmodi

ridentil,.

funt: charitas,mifericordia,juftitia, & cle-

Rif t

mentia.. Econtrà fanctitas realis, feu pu-

fliocio a

ticas ab omni fcelere,eít preedicatum ali-

Divins d

uod à reliquis perfectionibus abfolutis,

ylinr u

nimirum fapientia, «ternitate, ac,omni-

^f fomus

potentia, formaliter diftinctum.

Cum,

vepae

igitur fide Catholicà certum fit : Chri-

db h

ftum (imul effe Deum, & hominem, hinc

troveríía movétur: an Chriftus-Ho-

/j corgüar q

con

g s D

£20,n0on

folüm per corhunicationem Idio«

idents: G

matum, fit fanctitate Diviná infinité fan-

Mula D

ctus: fed etiam humanitas Chrifli,in ab-.

077 707

ftracto fumpta,per increatam V erbi Divi-

19j f

pi fanctitatem, non quidem moraliter ,

LITT

fed realiter confideratam , mediante hy-

oftaticà unione, formaliter, quinimó

ul UT

ut

m

fimpliciter infinité , fanctificetur ;

u

amvis de illa afhrmari non poffit,quod

D!

Ül iuth

.*mllä.m 24. dc

6

it omnipotens , eterna,vel immenfà : le-

icim& tamen affirmetur

"WMM

, quod fit Xüm'plix-

Bgun, í

giter innité fancta ?

D

L

M

U t

ni)þmr;a Vii, drti, E

449

Dico l.. Humanitatem Chrifti fan&i£.

n

)

Mi

citi formaliter per increatamVerbi fan&ti-

426 |

bt

tatem. Itacum D. Thom. híc q. z.art.10.

€ommunis fententia, contra nonnullos

& n

j

dN

pütantés: quód fanctitas Chrifti per fan-

Gicatem Verbi folüm radicaliter , non au-

Tij

.tem formaliter fanctificetur.

Prob. Etfi

n

'$gratia habicualis fit fan&itas tantüm ac-

l Cl

Cidentalis , nihilominüs formaliter fan-

julit d

Gificat creaturam ràtionalem ;; quia eft

T& f

wlicitum

i

1

filiatío adoptiva; & participatio naturz

Divinz, vi cujus fubje&tumredditur DEO

Qs abfoluu'g,

;ofiriveé gratum, & amáabile, Sedhosef-

TAE

UI

lll

fe&us formales longé excellentiüs prz-

ftare poteít fan&itas increata Verbi, hy-

--

Tn Chfi-

oftaticé unita humanitati Chrifti. Ergo,

jnem, hi

M

aj. Cconftat ex num, 4253. & feq.

in.

hritus-Ho-

prob. verbis D. Thoma. art. cit. ad r. fic

ouem d

yéniteone

fefpondentis: Gratia, que e[! accidens, gt fimi-

lirudo quedam Divinitatis participata in bomine, : Peg

viliin d

dnearnationem. autem bomana natura . un dicitur

Verbi Diy«

participa[fe. fimilitudinem aliquam Divina natura ,

moralitt

fed diitur. effe conjuncta ipfi Divine natttra, in pere

eliantt ]

fona Filii,

Majus arte

:

m eft ipfa rés , quáin jmiä

r qui

Jitudo ejus participata.

rgo.

( s

1

"Conf. L AuthoritateScri

pturz, Nam 42

j poqum

Daniel. IX, 24. dé adventu Chrifti dicitur:

mmenfa

Septuaginta bebdomades. abbreviata funt , ut fiuem

d

accipiat peccatum , d ungatur Sunius. (andoruim.

j

«Hic nomine unctionis figuificátur fancti-

fica-

p

450 .

fraGatus VI. de Incarnatient,

gnt fomþïvï

ficatio humanitatis Chrifti per increatam

gt

fanétitatem Verbi , hypoftaticé unitam,

& ideo Chriftus eft San&us fanCtorum.

g ii

gereon

Similiter Joan. X. 26. Quem pater (anitifia-

f f

pit, c mifit. inmundum. Luczl. 35 . Quod t«[ce.

usümpüdt'

£ur ex te [andum , vicabitur filius DEI.. Matthe

II i7. Hicefbfilius meus dileus, Sed hoc

snitas U

ipfo fan&itas increataVerbi, & quidemin

arinfate

faxem, 4

gradu longé perfediori, przftat humani-

er um

tati Chriíti denominationem formalem

d ä

an

fandx, quàm prefítare poffit gratia fan-

fünciottn )

étificans.

rgo.

Conf, II. Authoritate SS. PP, qui no»

ferenzímpi

mine unctionis, juxta fcripturz phra(im,

lncrts t

'ntz um

fan&tificationem intelligunt , fimulque

d fit

fum ideo Chriftum, five un&um, appel-

m jhent

ari docent, quód humanitas per ipíarm

eonunia

divinitatem uncta, & fan&tificatafit. Sic

D. Gregorius Naz. Orat, 4. de Theolog.

on obfat

s f

ait: Chriflus appellatur prepter. divinitatem : e

3, Qumri

enim. bumanitatis undlio: e[f,

Pariter D. Au-

& mantt

gufítin. lib, XV. deTrinit. cap. 26. TWné

&i non

chriftus eft undus , quandoVerbum carofactum eff,

Hujusmodiplura teftimonia Suarez Difp.

z f o

tv tihlor

18. & Vafq. Difp, 41. adducunt.

li,

428. Dicoll, Humanitatem Chrifti per in-

tte Tb d

creatam Verbi fanctitatem reddi fimplici-

ter infinité fan&tam,

Ita cum D. Thom.

tl

hícq.7. art. r1. Hurtadus , Haunoldus,

Vl

n&i-

aliique. Prob. Hmmm;as Ghxiti fa

jCáe

'

i

gupararcn

E

þä'mum |

ficatur formaliter per increatam Verbi

fànctitatem,

Sed hoc ipfo redditur per

lg

]

eanderm infinité fancta. Ergo, Maj. pa-

MM

tetex conclufione prxcedente, Min. prob.

n

Nam fàanctitas increata Verbi eft fancti-

0i l

tas fimpliciter infinita , fimulque ipfà hu-

, V

manitas Chrifli capax eft, ut denomine-

turinfinité (ancta : non quidem per iden.

i Lnini

hat hum

titatem, ficuc DEUS infinité fanctus efty

fed per unionem, Frego.

.

tm formi

Conf. I. Ideo humanitas Ch

[ gt lo

rifti -per.,q.zg.

fanctitatem increatam Verbi non red-

D) qin

deretur fimpliciter infinité fancta; quód

fanctitas Verbi,quantumvis fimpliciterin-

I pl

finita, communicetnr humanitati folum-

, Imilt

i d.

tnodó finite , fcilicet per unionem, non

autem per identitatem realem, prouteas

il

dem comrhunicatut ipfi Verbo. Sedhec

iíit. Sic

Theolog,

ratio non obftat, Ergo. Maj. continet

fundamentum fertentie oppofite. Min.

us w

D

i, À

ob. Quamvis enim dignitas infinita

V

erbi humanitati , & actibus merito-

y i, T

tiis Chrifti non communicetur per iden«

ii d

z Ub

titatem , féd folummodó per unionem

realem : nihilominàs ipfahumanitas, &

u

merita Chrifti, prout dignificata per in-

yfi t

creatam Verbi dignitarem , funt digni-

o ümpie

tatis (impliciter infinite, utplerique ad-

pD.Ttt

ao

on

)

verfarii facentur, Erägo fimilicer.

i

E

z

/

Tratfatus Vt.. de Incarnatione,

!

n

. Conf.II. Namgratia habitualis fimpli-

W

,D4

citer infinita redderet naturam rationa-

elt!

qmi

lem fimpliciter infintté fanctam , quan-

5 'mcomP |

tumvis eidem folüm communicaretur per

Qm , CU.U

j C,m3.

unionem , non autem per identitatem

sert denor

tealem. Ergo patiter.

: "

. Conf.HI. Authoritate

D. Thomz. q.

j maj 9

& art.cit. fic concludentis : 1n Chriflo po-

lacio dili

ut, Lat.

eeft. duplex gratia. coufilerari , una quidem eft

gratia unionis, que e[t ipum wniri per([onaliter fi-

lere dit

lio DEL — Et banc gratiem conflat. effc infimitam,

vatis fermi

lam fomadt

fecumdim quod ip[a per[ona Verbi eft infimita. Ergo.

430

bjiciesI, contra primam. Sanctitas

j

m d

increata Verbi ne

t effe formarefpectu

vnfm V

: bhumanitatis Chri

d.

Sedhocipfo ean-

m n

dem non reddit formaliter fanctam. Er^

« denomn

&o. Maj. prob. Nam Verbum Divinum

Tfpola

folüm terminus intrinfecus unionis

vt t den

hypoftiatice; ideóque non eft forma re-«

ip n

Épectu humanitads Chrifti. Ergo.

zn Teni

Conf, Humanitas Chrifti per increae

& pof

tam fapientiam, omnipotentiam , ter-

tiodem n

nititem, ac immenfitatem Verbi, non

ts e

denominatur formaliter fapiens , omni-

Wt m

potens, xterna, vel immenfa , quan-

Anaitas

tumvis fint perfectiones Verbi.. Ergo

"od

neque per increatam fanctitatem. Verbi

tixwfet

phyficé fümp

tam degoroipaxà poteft fore

"st eid

"

qalitg: fanct

T

Räfpp

g r

Mi

Bifputatio YW. Art.1..

413.

"

abimzü'gw

Refp. D. maj. Sanctitas increata Ver

"i t

bi43?

nequit effe forma ftricté talis ,

faxy enti-

n

tas incompleta, exigens tanquam fubje-

mmwüm

ctum, culuniatur, humanitatem Chri-

Àl

fti. C, maj. Forma minus ftri&té talis, feu

merédenominans humanitatem Chrifti,

ïlD.'Ihom»M.

N. maj. & fic diflinctà min. N. confeq,

5: b Ony

Ratio diftinctionis conftat ex dictis Di-

LI

put, L art. I Idipfum adverfarii refpon-

du

dere debent, íi argumentum: iftud: mu,

T TA

tatis terminis. applicetur ad impugnane

ij Es

dam formalem fübfiftentiam ,. & forma-

, anct

lem dignitatem humanitatis Chrifti. Ad

af

confirm, N. confeq. Difparitas eft:

uód

Cj t

humanitas Chrifti non fit capax , ut prze

n £.

dictas denominationes formales à Verbo

h

yDirinum

Divino,

y

oftaticé unito,recipiat. Nam

y ünionis

fapientia €

à

denominatio intellectüs , vi-

m r

taliter operantis, adeóque cüm perin-

]

creatam Verbi fapientiam humanitas

Chrifti non poffit operari vitaliter; hinc

t ia

jm, «

per eandem nequit denominari fapiens,

ebi, m

Omnipotentia eít denominatio potentis

a, O

producere omne producibile , adeóque

fu, qui

«üm humanitas , utpote producibilis ,

xb - H

non poffit producere omne producibile,

x v

nam aliàs poffet etiam producere femet-

p

ipfam; hinc eidem effencialiter repugnat

enominatio omnipotentis, ut autem

& immenía: deberet

]

deqominqcur &terná,

ícm-

3

j

&f / Tulani VL de rnäwiat;m.

quefts f

femper , & ubique Verbo Divino effe uni-

j aritcr-'

ti, adeóque femper exftitiffe, & ubique

wcdus A

exiftere :cüm autem neutrum eidem con-

&dfolümt

veniat , quinimó füppofità impoffibili-

iumanitt

ate infiniti categorematicl creati , u-

us Divin

trumque illi effentialiter repugnet , hinc

mlitats

er incteatam e&ternitatem , ac immenfi-

sitati C

tatem Verbi denominari nequit zterna,

M.

&immenfa, Argumentum iteratóáfor-

Nj ]

mali denominatione fübfiftentis, & di-

Divi, (

Pnificatz humanitatis Chrifti perincrea-

nei,

'

tam Verbi fübfiftentiam, & dignitatem re-

Aeri, int

torquetur.

^

muinis d

«

24 Obiicies II, Si hu

manitas Cflrï&i fan-

ctificaretur formaliter per increatam

iiniclc

ind.

Verbi fanctiratem , tunc eadem fanctifi-

lmmeriat

:

caretur vel per fanctitatem Verbi abío-

i, qu

lutam, velrelativam, Sed neutrum dici

eliycimun

poteít. Ergo, Min. prob, Non etenim

a Vi

per fanctitatem relativam ; quia fancti-

imantisn.

tas eít predieatum abíolutum , ita uttres

ttonis

períonz (int unus fanctus , ficuti funt u-

dnd,

nus DEUS. Sed ncque per fanctitatem

Morfm,

abfolutam ; hec fiquidem folüm media-

[

WA&

t h

té , feu mediante perfonalitate Verbi ,

t

ï

eít formaliter unita humanitati Chrifli.

ipt

Ergo.

hi um

Conf. Si humanitás hypoftaticà uni-

Vf

retur Angelo , non tamen proptereà fan-

h

ctificaretur formaliter per Angeli fancti-

FR

tà-

^

r

pifputatio VI,. Art. l

4f$

hubi

tatefn, fen gratiam illius habitualem. Er-

opariter. Conf.prob. Ideo primum,quia

:

an

ctitas Angelinon uniretur ratione füi,

mmeiü::g.

fa 1ka

fed folüm ratione perfonalitatis Angelicz

humanitati affumptz. Sedetiam fandti-

j (Tüülq.

tas Divina abfoluta folüm ratione perfa-

Itbrá

nalitatis Verbi eft formaliter unita huma-

114 (

nitati Chrifti.

IU at

Ergo.

Vtertith

Refp. C.maj. N. min. Adcujusprob. 45$

N.maj Nam ficuti Deitas, feu natura

at &i

Divina, quantumvis eadem non fitratio-

lptrincte

ne fui, fed folüm ratione perfonalitatis

niatenr

Verbi, unita humanitati Chritti : nihilo-

minüs eandem formaliter Deificat, ficid-

Chrt f

qream

ipfum de fan&itate abfoluta Verbi dicen-

dum eft.

inimó reipfa Deitas non eft

m finctl-

folüm medi

i

a

::l

D)

fed immediaté unita hu-

(erhi blo-

antumvis non unita ratio«

qmanitati ,

n d

ne füi ; cüm inter Divinitatem,& perfona-

i etem

a fnct

litatem Verbi, ad fe invicem immediaté

comparatas,non intercedat alia diftin&io,

at

uàm rationis ratiocinatz , üt num. 19.

u fanct

dictum eft.

fi ii

Adconfirm. N.confeq. Difparitas eít,

N

J

n medu

d

ratia habitualis Angeli fit realiter

g Vett

ii

n&ta à perfonalitate, feu fübfiftentia

&

At

iC

Angeli: cünr econtrà fanctitas increata

Verbi non fit realiter diftinda àperfona«

d

litate Verbi.

Caterüm tota vis hujus ar-

p

gumenti concidit, fi juxta probabilem.

;wgehfzü

4

5

m

*

W

456

Tratatus VI..| de Ynearnatione.

N

multorum fententiam dicatur ,. quód fan.

l

&itas abfoluta Divina non folüm fit prz-

iv

Dl SCd1

elicer u

dicatum transcendens ipías Divinas per-

dutris ,

fonalitates , fed etiam quzlibet perfona-

litas fit formalis fanctitas relativa , eó

quód quzlibet fit formalis. participatio

itas T

duali vit

naturz Divinz per identitatem effentia-

lem, sítquerationefüi amabilis amabili-

éhus Jact

tate infinità, non folüm üt Deitas, fed

mereetur]

t2, n0npf

€tiam 5t perfopalitas eft : adeóque in,

Diviais dentur tres fan&titates relativee,

li, nf

& confequenter tres relative, feu adjecti-

matup, 1f

vé fancti, et(inon dentur tres füb

veft dnomin

J

feu 3bfoluté fan&ti

ftantivé,

um Yet

/

434 Obiicies III. Humanitas Chriftinon,

mptan

fancdtificatur formaliter per increatam,

Mif

Verbi fan&itatem, moraliter füumptam..

,ai n

Ergo nequeper fanctitatem, phyfice füm-

defnti

tam. Confprob. Ideo primum; quia

d

fanditas Verbi, moraliter fumpta,non eft

tlnddr

przdicatum aliquod relativum , fed abfo-

3 qidnz

lutum. Sed etiam Verbi fanctitas,phyficé

o fenti

fümpta, eftprxdicatum abfolutum, Erzo;

t mf

Conf. Sr humanitas Chrifli fan&tifica-

n fnt

retur formaliter per fanctitatem abfolu-

t qui

tam,phyfice fümptam,tunc eadem non fo-

tv f

làm fanctificaretur àVerbo, fed etiam à Pa-

"EU Ev

tre, & SpirituSancto. Ergo. Antec. prob.

Mi e

Namideo fán&ificatur À fanctitate abfolu-

Vs

cali-

cà Verbi ;. quia fan&it?as abfoluta eft r

tet ^

iL

Difputatie VIL Artic. 1,.

477

L

foh h

ter immediaté identificata perfonalitati

Verbi. Sedhxc eadem fanctitas pariter eft

asta(t

realiret imediaté identificata perfonalita-

H Wu

tiPatris, & Spiritüs Sandti. Ergo.

Wü*.

Refp. N.confeq. Difj arxcaseft quöd4;g

du

fanctitas moralis forma 1tcr confi ftat in,

lt d & h

a&tuali virtutum exercitio. - Cüm i igitur

sls n ZM

actus increatiDivinitatis Chrifti,per "uos

i'Dtos i

exercetur fan&ltasDrvma,morahter um-

afnyt

t2, non poffintattribui humanitati Chri-

t5 rditim,

fti, nifi per folam corhunicationem Idio.

ftiaded

matum, hinchumanitas Chrifti non po-

fubflanuv

teft denominari fan&ta moraliter per in-

creatam Verbi fänfhtatcm moraliter

Imlbnon.

fümptam.

DCCADL

Adconfirm, N. antec, Ad cujus prob,

ümpta, |

D.maj. Ideoprzcisé. N. maj, Et quia fi-

fs m

mulperfonalitás Verbi eft ratione fui for-

In; qui.

maliter unita humanitati Chrifti. C, maj,

4

r

"UT d

Ex (ic diftin&à min. N.confeq. Sicut enim

d- |

uód natura Divina iïtrcahtcr im-

eXx€0,

phyücö

raediaté 1

entificata Patri, & Spiritui San-

nb

&o, nonfequitur: Patrem, & Spiritum

fimdifie

San&um, feu totaanmtatem effe In-

m aol

carnatam 3 qula nemP

enatura i Divinà non

maon b

eft ratione fui,fed folüm ratione Verbi in-

carnas2, fiveunita humanitati Chrifti, fic

etdamahe

w

par1form1tcr ex predi&a identitate im-

a abot*

ioediata non fcqmtur : quöd Patcr. aut

utaeü"*'

P&r.

ul

-

Traüatus V, de meaynatione,

I

478

Spiritus Sanctus formaliter fan&ificene

wlicttri

humanitatem Chrifti.

im cortim

46

Objicies.ultimó contra fecundam. San-

gs tf

:

&itas increataV erbi folüm eatenüs fancti-

jireaderm

- ficat humanitatem Chriíti,. quatenüs ei-

TU

dem communicatur. Sedcommunicatur

Àd cot

eidem folüm finité,utpote meré per unio-

fnnüä ) ü: í

nem finitam, non autem fimpliciter infi-

naj, EEl

nicam.

Ergo.

xob.Dan

Conf. Humanitas Chrifliper increatam

l

n

nitiind

l

J

. Werbi fan&titatem non redditur formali-

fandiial

tertamían&a, & amabilis DEO, quàm

alia vt

üp(aperfona Verbi, Sedhocipfo non fán-

neyut Va

&tificatur (impliciterinfinité. Ergo. Min.

quód um

prob. Nam illud non eft infinité fan&tum;,

smalitr r

uo perfe&tius, féu majus aliquid in linea

anctitatis dari

gl

poteft, & reipsà dcfa&q

sretm Cl

datur. Ergo.

€

Íp. D. maj. Sol'im eatenüs fin&ifi-

tfebojtcis

p R

Mominisea

cat;, at que, C. maj. Etiam, àt quod, N. maj-

tuninda,

Etfic diftin&à min. N.confeq. Ratio hujus

empnantem

eft; quód unio,five communicatio, 9t quo,

hm t st

alicujus formz infinitx fit quidem finita,

effectus tamen formalis fitinfinitus:quarm-

q!icircrinär,

tl

o formainfinita communicat fe tantüm,

quantüm poteft, 4t quod, (ive quoad to.

Nüäï'z&ionis

Nj

tumíüum effe. Ciüm igitur cota fandti-

tas Verbicorüunicetur humanitati Chri-

(s

fl £

Íli, 2rquod , (ive quoadrem cofhunicatam,

!Iü'.&imq

quagcumvis humanitat non cofüunicetur

ia

Ine

V

u

n;fpumäb'm. Artíc, L.

459

(s [;In&;m

fimpliciter infinité , nr quo, five quoad mo-

dui communicandi: hinc Chrifti huma-

Ti

nitas eft fimpliciter infinité fan&ta , r quod,

t

Qu

licét eadem non fit fimpliciter infinité fan-

Q

€ta , &t quo. -

Ad confirm. D. maj. Nonredditur tam

Ht

fan&ta, àt quod. N. maj. Solüm st quo, C.

plttei

maj. Etficdiftin&tà min, N. confeq. Ad

rob.D.antec, lllud non eft fimpliciter

m

ltur fomd

infinité fan&tum ,. füb earatione, füb qua

fan&tius aliquid dari poteft.. C. antec. füb

DE, qu

alia ratione, füb quaaliquid fanctius dari

plomnle

G

uit. N. antec. & confeq. Ratio efts

El' g u Ml'fb

d humanitas Chrifti quidem non fit

Id

uidinlimea

ormaliter tam fancta, quam ipfum Ver-

d ddo

bum, quoad módum'habendi fanctitatem

increatam ; cüm hc fit realiter identifica-

ta Verbo,fecüs autem humanitati Chrifti:

if

nihilominüs eadem humanitas eft formali-

g N i

ter tam fan&a , at quod, (ive quoad formam

hatiohujt

denominantem,quàm ipfüm Verbum,cüm

at

hxc forma fitrealiter ipfa fanctitas Verbi

(em fiit,

|

fimpliciter infinita. Argumentum iterató

njasque

ab infinita dignitate,& valore meritorum,

tfe at

acfatisfa&ionis Chrifti retorqueri poteft,

Ex dictis

:

t qua l

d humanitas Chrifti 438

vor fs

ConftatI. Quó

ainti U

fanctificetur formaliter per increatam,

ul

n

Verbi fan&itatem,phyficé fumptam,prout

af

1

nempe hac ex íuo formali coneeptu eft

pet-

t

460

TraffatneVI. de Tncarnatione,

perfe&io pofitiva, vi cujus fubjectum ab

inetit

omnifcelere purum, & imhaculatumreddi-

tur,

q

Cüm etenim hujus denominationis:

tecipiendz capax fit humanitas Chriíti,eó.

Conftat

uód fit natura intellectualis ; hinc ea-

ynalitet

d

ftrbi apo

emper increatam Verbi fanctitatem,fibi

tealiter unitam, evàdit formaliter fan&ta,

sDivinay!

lol adt

& quidemin altiori gradu, quàm fit omnis.

fan&itas creata, eadémque meré acciden.

mionis

talis, . Exquoipfo patet difparitas :quare

iediazi

zi

humanitas Chri(ti neque per alias perfe-.

]

&iones DElRabfolutas,nempe fapientiam,

W stl

omnipotentiam , & imenfitatem, etíi rea-

Deittenur

a, fe t

literunitas,fiatformaliter(àpiens, omni-

otens, & iinenfa, nequeper ipfam fan-.

sf lndit

&itatem DEImoralem, feu perfe&tiones

miltetfnd

iorales, àt charitatem , juftitiam, miferi-

queadim

cordiam, aliásque reddatur fan&ta morali-

ftuins. um

ter ; quia nempe eft incapax , uthas deno-

aimm Cur

minationes formales à Verbo, quamvis

ilblm r

hypoftaticéunito, recipiat. Nam fapien-

lezs Verbi

€ia, & fanctitas moralis importat formali-

stzlatoner

teroperationem vitalem, adeóque cüm,

ind r

humanitas Chrifti non operetur, neque

attrr d

operari poffit vitaliter perac&tus increatos

[

if

Xpíius Verbi: hinc per fapientiam, & (an-

Wl

&titatem moralem Verbi non poteft for-

Ut f

maliter reddi fapiens, & fan&a moraliter,

Wïtïnivam

les

Vuti

,&proindghals denominatones forma

Q»

OOf

d

N

m

|

Difputatio VII, &ic.

ae

N'.M;Eäa ,

Qd

folümn recipere poteft fapientia, & finai-

t

tate moralicrea

:

i

Dttis

erit.

ta, de qua pofteà agendum

ts

Conftat II..-

Quód fiumanitas Ch'ri&i 439

formaliter fan&ificetur per fandtitatem,

L

Verbiabfolutam. Licét enim ipfa natu-

mátei

!

raDivina, five Deitas , nonuniatur ratio«

;qüämüto

1

nefui, adeóque non fit terminus formalis

T aoj

unionis hypoftatice: eft tamen realiter

äwigzs:qua

iihediatéidentificata perfonalitati Verbi,

? dis a

quz ratione fui eft unitahumanitatiChri«

Ppintia

L

Sicurigitur humanitas per ipfam,

Deitatem formaliter denominatur

eifis

( n

ltns, omp.

cata, fic etiam formaliter denominatue

rpfan f

fan&ta, fanctitate abfolutà, | HincDeitas

rfedones

formaliterfan&ificat humanitatem Chri-

ymifer.

fti, quineandem formaliter fanctificet to-

du morali

talrinitas. NamDeitas non fanctificat hu«

thasdeno

manitatem Chriíli, prout unita ration&

fui, fedfolüm prout unita ratione perfo.

, quavis

m pittv

nalitatis Verbi: neque de Chrifto per

x fomdi-

€ofhunicationem Idiomatum dici potefta

Hic bome eft Pater aternus , aut Spiritus Sanctus g

jqe d

Jf ncque

ficut econtrà dicitur : Hic bomo ef] DEUS t

sinrel -

Hicbomo e[t Filius DEI.

uódífi ulteri'is mo-

"m

veatur quzftio,an humanitasChrifti etiam

u r

fanctificetur formaliter per fanctitatem,

Verbirelativam,feuperfonalem: tuncaf-

zmoralitch

ss m

firmativé refporidendum erit, fi juxta pró«

babilem fcotengam fupponatur;in Divinis

j

pr*-

1;;&«0 VI. de m:hrhationc;'

t

463

praterfanctitatem abfolutam, dari quo-

Monemm

yinitats

que triplicem fanctitatem relativam, Ne-

gativaautem fententia tenenda eft, fi fup-

Q Eu

onatur in Divinis non dari ullam fàncti-

qnoadra

tacemrelativam , fed folàm abfolutam.

Conftat III. Quód humanitas Chrifti

AA

er increatam Verbifanctitatem reddatur

"

mpliciter infinité fancta , non quidem, gt

h huni

qui ,five quoad modum habendi fanctita-

fdnlift

tem, fed folüm, r quod, five quoad for-

mam corunicatam, & exinde refultan-

*em formalem denominationem fancte,

m

Ratio hujus efts quód humanitati Chrifti

ti i

fanctitasincreata non communicetur per

m Vl d

jdentitatem realem, prouteadem cofnu-

nicatur Verbo Divino , adeóque humani-

item mo

nitasfub hac ratione, five quoad módum

ayb t

mDiput

fan&ificandi, non fit formaliter tam fan-

al biedi

a, quamperfona Verbi.

Nihilominüs

tamenhazc eadem fan&titas increata quoad

v d

totum füum effe fimpliciter infinitum per

tiditrg

unionemrealem cofnunicatur humanitati

ul etntm

xdtedid

Chrifti, adeóque hzc quoad rem cofhuni-

catam formaliter eft cam fancta,quàm per-

eiylatio

fona Verbi. Idipfum patet de meritisChri-

teets hg

dalrlite

fti, quz, non obftante unione folüm finità

cum dignitate Verbi , nihilominus fünt

dujitqut

valoris fimpliciter infiniti, ita quidem, ut

Q Vi

ua æ?[i-

mvmknd

;&oncs Tþearxxdricæ Chrifti, io fi

NS

matios

n

Di]p;ætatia hz Art, 11

M

463

fnatione morali ad:xequent a&tus inereatog

nlchtimäfel

Divinitatis Chrifti, prout alibi oftenfürm

QU

eft. Exqua ipfa paricate pleraque argu-

ia

iiia

menta adverfariorum retorqueri po(funt,

ia

at

ARTICULUS II

um

4 bumanitas Chrifli formaliter

iDetd nv

TE qunadh

fenélificetur per. unionem b)po-

ife il

ffaticam ?

Qrem nf

nititi Chrd

Renotanduml. Quéd ifthic fuppo*xxm-w [

üjcetun g

tur, unionem hypoftaticam inter per-

fonam Verbi, & humanitatem Chrifti effe

x dem Qof

m huna

entitatem modalem , eámque fübftantias

numodum

lem,ab extremis unitis realiter diftinctam,

g tam f

rout Difput. I. expofitum eft.

Seclus&

Tlominis

fiquidem hac diftin&ione queftio moverà

nequit : an humanitas Chrifti fanGtifice-

aquod

Ánium pt

tur formaliter per unionem hypoftaticamz

donanicad

ubd fíi etenim hzcnon fit entitas qua-

m cotun

am realiter diftin&a ab extremis, ad invi-

cem hypoftaticé unitis : tunc eoipfo di»

:a,qu*amper'-l

cendum erit, humanitacem Chrifti fancti-

as

ficari formaliter per unionem hypoftati-

(olor f

cam, inadzquaté füumptam , nempe per 1n-

ptinis I

,

W

i

creatam Verbi uniti fanQtitatem, proue

H

git. precedend oftenfu:g eít,

j U

r

9

Prom

gl

b

464 .

Da&atm VL' De Incarnatione.

4. Prznot.Il. Quóbd panf'ormlter ifthfe

non moveatur ccntroverf' aà:anhumanitas

M ccomr

E;uno]dUS |

Chrifti per unionem hypoftaticam reali-

Dicol.

ter fuperadditam fancüficetur formahtcr

in linea fanctitatis moralis ?

Nam unio

ifcari for

Iam,.

hypoftatica bon eft operatio vicalis, feu

accuale exercitium v1rtut15, abipfahuma-

n elfont

lm inline

nitate Chrifti e11c1tum.

Quinimó, néc

fo

rean

uidemeftprincipium in genere caufze cf-

ic hum

:

ientis, realiter inflüens in actus fuper-

Namunol

naturales humanitatis Chrifti, etfi conna-

veptulilunm

edraliter exxgat ipfos habitus fupernatu-

db al pl

rales infüfos virtutum, qui;tanquam prin-

türe hn

cipium effectivum reale, cum humana vo*

luntate Chrifti concurrunt. ad - a&ualc

dcöquc a t

sdtnommat

exercitium, five a&us fupernaturales v1r-

rrfonaVcrbm(

tutum .

dbf

- Prenot.IIL Qgödpromde controver:

emitin i

fia folüm moveatur: anhumanitas Chri-

ih fan&ificetur formaliter in linea fancti-

'z(hndam h

wtomf

tatis phyficz per ipfam unionem hypofta-

ticam, prouthzcà Verbo Divino eft enti-

ïäb])ct dter

l,quæ Ql

t2s quxdam realiter- diftinda ? Sive an.

3pfametunio hypoftatica (it creata fancti-

T. qu

tas phyfica , non folüm , grque , prout jux-

el

"M Vm

ta omnes ahunde certum eft, fed etlam

"fit fan&itas ereata, ár quod, hoh minüs;.

Bdb

uàm eratia habltuahs mFuf'a humamtam

]

u

ohrifti ? Affirmativam fententiam - cum.

"M d olun

chal ahasquc defendit Munieffa, cui

uwmu

Suar,

OM

Difgutatio VI1. 4rt, H.

465

ifOlïlïl[P L]Ug

Suar. Difput. 5 1. favere videtur. Negati-

1a:anhmï

vam econtrà cum Vafq. Card. de Lugo, &

Vg

Haunoldus propugnant.

Ug

"

"t fj

Dicol.

umanitatem Chr

ifti

;ïnbn' fan- 444

üificari formáliter per unionem hypofta-

RUA

ticam, Prob.

am hypoltatica unio

s oDf

non eft formalis fan

Gitas , r qued , necqui-

(unni &

dem inlinea fanCtitatisphyfice, Sedhoc

tntre u

ipfo per eandem formaliter fan&ificari ne-

asf

quit humanitas Chrifti. Ergo. Maj. prob,

Namunio hypoftatica ex fornrali fuo con-

U

us m

ceptu folummodo eft formalis devermina-

MOQU

tio ad preftandum perfonz Verbi, & na-

hum v

turz humanz. effectum formalem uniti,

al

adeóque ad communicandas humanitati

nutdts vit

€3s denominationes formales, quas ipía

*

erfonaVerbi eidem communicare poteft,

controvcrri

edhocipfo folüm eft fanGitas, pt que , fcu

xinsChri-

determinatio increatze fanGáitatis Verbi

ad preftandam humanitati formalem de.

ia fndie

al

nominationem fanctz , prout ex conceptu

od exte

cujuslibet alterius unionis . fuperadditz

conftat, qux nontribuir eundem effectum

i 8v

formalem , quem forma unita przftat.

r f

Ergo.

!

routiuï-

d

Conf.I. Nam unio fü eraddit

k

h

a, vi cu-44f

3

us

jus gratia habitualis realiter uni

tur.natu-

non tBl

rzhumanz , non eft formalis fanctitas,

m

i quod , fed folüm gr quo, feu applicatio fan-

[cntim CllC

litatis Creata j ut hzc pracíiet formalem

; 1

lt

i

Cg

-

466

qraclatusV1, de Incarnationt,

p

denominationem fan&.- Ergo pariter.

jem hum

Ideo prlmum

uia unio

Conf. prob.

jicilitet,

ratiz habitualis ex füo forma 1 conce-

etaradioa

tu, net eft formalis ämablhtas , nec fi-

adob fuan

iatio adoptiva , aut amicitia, vi cujus

(m-conna

fübje&um reddatur formahter atum ,&

stamfott

amabde DEO

amore amicitix.

Scd

donam JX

€tiam unio hy oftatica non eft Hhatlo ct

je donum,

1(0d, autalia forma, vi cujus humamtas

onem/aA

Chrifti reddatur f ormahter grata, & ama-

Iamumob;p(

bilis DEO; cüm unio hypoftatica nec fit

*m &i fJ(M

partlcxpatlo enutatwa nec imitativaDi-

t n

winznaturz. Ergo. Conf II. Authori-

cate D. 'Thomz q. 6. art, 6. fic docentis :

aemzmmbz,

ani lpotà

Gratia unionis e[f :p(um effe per[onale Verbi ,. quoä

t hum

eft terminys afumptionis, — Etfimiliter q. 2 db

iL m

Yo. ad r. réfpondentis : quód natura hà-

donm rad

mana per Incarnationem non participave-

ie dono

tit (imilitüdinem aliquam Divinee nature,

A]P

J

mf

prout ex verbis , num. 426. allegatis,con-

ftat. Sedhocipfounio hypo&atlca, prout

(fhm ü;

tealiter diftin

à

,nrob Yit

a à perfonalitate Verbi ,

.EdUIH'

non eft partl Clp atio entltanva, aut 1m1tau-

li

hl

|

va Divinitatis, & coriféquenter neque eft

|

fanCtitas formalis, atquod, Ergo.

^ eree

46 Dicoll. Humanitatem Chnfhfan&xfï-

iülte

As tenUams

cari radicaliter per hypoftaticam unio-

nem.

Prob.

uamvis etenim unio hy-

Vit üpen

d ïMll]fh

poftaticanon fit

anctitas formalis, eftta-

&enanctitas radxcab.s. Sedbocipfo per

MM j

eane

A

E

DifputatioVII. Actic, Il..

462

A

]

eandem humanitas Chrifli fan&ificatur

O

A.

|

radicaliter, Ergo. Maj.prob. Sanditas

]gb.iüm: u

creata radicalis eft donum füpernaturale,

É

Iv

uodob fuam perfe&tionem entitativam,

r

A

il

]tém-connaturaliter , exigitfanctitatem

"i,

creatam formalemiuillo fübjecto, cui ta-

ledonum ineft.' Seduniohypoftaticaeft ^

ünel fl

Is fumzs

taledonum. Ergo. Maj. continet defi-

nitionem fandlitatis radicalis. Min, prob;

r as

at n

Namunio hypoftatica ob füamperfectio-

Initimi

nem entitativam, faltem connaturaliter,.

II Authot

exigit gratiam habitualem, 'ali4que dona

[c docenty:

füpernaturalia, ità ut hzc. eadem ritulo

TU

j

unionis hypoftatice fint cotinaturaliter

debita humanizati Chrifti,

Ergó.

t

Md

; Conf. I. Namunio hypoftatica non mi- 447.

nüs eft prima radix gratiz fanctificantis,.

p

aliorimque donorum füpernaturalium ,

Ym vt

uàm ipfagratiafanctificans fit prima ra-

Li

d n

à

1X habituüm füupernaturalium. Ergo.

fs t

Antec. prob. Authoritate SS. PP. patíim

pjc V

affirmantium: quódunio hypoftatica in-

jrimtat

ter omnia dona fupernaturalia fit praftan-

Eernequc

tiffimum, & excellentiffimum.: Sed tale

[

j

nón'effet, fi faltem connaturaliter non

m[ïi'fanäi'

éxigeret, tanquam prima radix,omnia re-

dcum

liqua dona füpernaturalia, nempe grae

jm u

t.

1.

»

yiis d

am, habitus tofufos, &Lpfam *'Vllfipfxe—:;r.i.

Ergo-

1boci9äf

Pediam,

[

i ,Gg 'a AM GE

:-;;" G'-?nf'-'; .

!

468

Tra&latus V1. de Incarnatione,

uöd,fm&i??

" Con£.II. Authoritate D. Thom. q. 7.

widliter !

àrt. 1. fic docentis : Neceffee[f in Chrifo po-

qecam i

gere gratiam babitualem ,| propter. unionem anim&

sor ratit

illius ad Verbum DEI. Etq.34. art. 1. Abun-

3sDEOr

dantia gratie, famdificantis ammam Chrifti, de-

im etL

fmcialite

'

vivatur ex ipía tanione Verbi.. Ergo.

44

$ . ObjiciesI contraprimam. Unio hy-

n camen.

oftatica eftperfe&io formaliter incom-

, itq;

offibiliscum peccato: qui

nimó cumpo-

gtiva, xl

tentía proxima peccandi, faltem confe-

iicetimad

uenteipfam unionem hypoftaticam. Sed

s DÉ n

hoc ipfo eft fanGitas formalis , st qued,

tf

adeóque formaliter fanctificat humanita-

tem Chrifti. Ergo. Maj. ifthíc fapponi-

Wfents d

(fbilsqum

tur ex art, 1, Difput. feq. Min. prob. San-

fussormal

€titas formalis, «t quod, cft puritas ab omni

Moonfem,

fcelere immaculata, feu perfectio pofiti-

ttlinmg

Va effentialiter incompoflibilis cum pec-

üpatn,

Cato, exdictis num,423, 'Ergo.

Conf. Authoritate SS. PP.

ui unió-

A

nem hypoftaticam appellant fumam gra-

um

*

& afferunt per, eandem Deificari

15 lt

tiam ;

"itgj

humanitatem, Ergo.

"ipeito

449 . Kefp. D.maj. Unio €

ft perfectio for';

"t

maliter incompoffibilis cum peccato, &

u

fübje&tum quoque reddit formalite

ra-

as

tum, fiveamabileDEO. .N. maj.

É

t

fi

Wu Pmm

anul fubjectum non reddit formaliter gra-,

t

t

tum, fiveamabile DEO, C. maj. Et pari-

(

DiffutatioVII, Artic.H,

469

quódfin&i

tas formalis non tantüm fit ef-

:D.'n)m?'

Mf

fentialiter incompoffibilis cum peccáto ,

W Mi

fed etiam fit perfectio pofitiva, vi cujus

x

natura rationalis formaliter grata,& ama-

ïmw

bilis DEO redditur , prout num.423. di-

um eft. Licét igitur unio hypoftatica fit

g.

um Ilnif.kþ

effentialiter incompoffibilis cum peccato,

maltene

nontamen proptereà eft (anctitas forma-

Uhin)

lis, dt quod ; quianeceft participatio enti-

fiten ei

tativa, nec imitativa Divina fancticatis,

vuhtam d

Sicetiamactus fidei Theologice, quoju-

ftus DEO revelanti crederet, fenon effe

TMTI

at um

inítatu peccati, & unioipfius gratiz fan-

f yon

&ificantis, eft quidem effentialiterincom-

poffibilis cum peccato : non tamen eft

t pro n

misdbomt

fanctitas formalis ,. àr quod..

Ad confirm, D. antec. Unio hypofta-

i poft

tica eft fümmagratia in l'ineadoni, feu be-

lr um t

m

neficiigratuiti. C, antec, Summa gratia

in linea formz, fübje&tum reddentis for-

) g

malitergratum, & amabile DEO. N antec,

Áifam g

& confeq. Ratio eft ; quód gratia in dupli-

m Deitz

idem

ci fenfü accipi poffit, Imprimis

efedüolt

in fenfugenerico pro quovis dono gratui«

necatty

to: fecundó veró in fenfu peculiari pro

orma , vi cujus fubjectum DEO gratun,

ynali

" H

redditur, Primus itaque conceptus con-

m ?

i

venit unioni hypoftaticz , fecüs autem-

rf

fecundus,

:tmaï' ,f ;*T"

Ob-

Gg ;

)

Wi:;

!

47^

Tralffatus VI. de Incarnatione,

äg«DiV.mU i

4ro

j Objicies IL. San&titas creata formalis,

t quod, eft participatio Divinz naturz.

t

malis it d

Sedunioh

yftm, D

poftatica eft talis participatio,

& quidem

j

ngé excellentior, quàm gra-

um mal

tia habitualis. Ergo. Min. prob, Nam

« in o

unio hypoftatica eft participatio naturz

imaris forr

Divinx quoad rem ipfam ; cüm gratiaha-

g. N. co

bitualis (it participatio folüm per fimilitu-

;)po&atica

dinem,prout ex doctrina D. Thom. num,

a, ade

mll Con

426. allegata conftat, Ergo.

Conf. Si etenimunio hypoftatica non

hypofüticäl;

effet formalis fan&titas , tunceo ipfo gra-

st CO

i

tia habitualis effet donum perfectius u-

nione hypoftaticá, Sedhoc admitti ne-

ahumziost

quit.

Ergo.

v ii

4j1 . Refp.D.maj, San&titas formalis, àt qued,

w aftn g

eft participatio naturz Divinz, st qued, (ive

m (aplct

er modum formz ,. vi cujus fübjectum,

hmj

conftituitur in ordine, aut ftatu Divino.

Mul

C. maj. Solüm t que, five per modum.

aredent

nexüs cum ftatu Divino. N.maj. Etfic

Jctibisí

diftin&á min, N.confeq. Ratio eft; quód

&ICIOT u

uniohy

oftaticaneque fit Divinitas enti-

Q,micsü .

tativé

Á

umpta, cujusmodi eft Verbum.

iamDE

Divinum,neque Divinitas imitative füm-

pta, qualis eft gratia habitualis. Hinc

"unio hypoftatica non eft forma, fed fo-

Fim?CIfe&i«

A ,9' Min.'

Tüm eftnexus cum forma , feu cum Verbo

Divino, perquodhumanitas Chrifti for-

Wib

n or-

F hd

maliter Deificatur, fgu conftituitur i

dine

M

tf

Difputatio VIL. . Art. ..

47t,

lUi Q

dine-Divino , adeó

u

e nec.eft: fanctitas,

formalis t qued , fe

1

.folüm Zt qu. . Ad

s

Tmüf, Rn

confirm. D:maj. . Gratia habitualis effet

La

Y

donum majus, aut perfe&tius fimpliciter ,.

FUcptm

N

five in omnilinea, N.maj Inlinea (an-

&itatis formalis.: C. maj. Etfic diftindt4,

n) wmp?!

min, N. confeq.

Ratio eít; quéd unio

tlimme

u

D Ts

hypoftaticanon fitformalisamabilitas 4f

,

quod, adeóquegratia fanctificans füb hoc

formali conceptu eít perfe&ior unione

ynolttiom

hypoftaticà; quiatamen hzc eadem unio

ieeoipp

per connexionem eífentialem fecum ad-

perfcdts

:

fertincreatam fanctitatem Verbi, vi cu-

X admyttn

jus humanitas redditur formaliter infinité

fan&a, &infinité amabilis , & prztereà

mll du

fimul adfert gratiam habitualem ; .hine

g i

eadem (impliciter, & abfoluté loquendo,.

ijedim

atoDiino.

eft donum majus, & perfectius, quàmgra-

er modim

tia habitualis. Hoc ipfüm adver(ariire-

fpondere debent, fiargumentum áparita-

nj, &

te beatitudinis formalis

od qui

flatice retorqueatur.

Scunionis hypof-,

dnitas ent

j Verbur

Objicies IH. San&itas formalis eft con- 42

jundio cum DEO. . Sed unio hypoftati-

j

]

Ca eftformalis conjun&io cum DEO ,. &

r

ylis, J

uidem perfe&ior, quàmgratia habitua-

m, f

Is Ergo. Min.prob. Namunio eft con-

(eom V

jun&io entitative (übftantialis cum DEO,

] Chïm

tualis, quantumyis infi-

hii

grggia autem habi

I5.4. -;

nité

i

)

472

TraflatusVI, de Incaruatione,

nité intenía, eft conjunctio entitativé fo-

jite 1

làm accidentalis.

Ergoi

i, f

Conf. Humanitas Chrifli, prout for-

A

qeata fan

maliter conjuncta DEO per unionem.

bricanon

hypoftaticam, excedit femetipfam , prout

d format

formaliter conjunctam DEO per gratiam

habitualem. Sed prout conjuncta DEO

f Adc

per gratiam habitualem eft formaliter

Y a?pcum

fanda. Ergoáfortiori. Maj. prob. Hu-

pO a

manitas per unionem hypoftaticam,feclu-

Supracomt

$á omni gratiàhabituali, magis conjun-

C.mi, Bo

prob,ümlïiff

gitur DEO, quàm eadem conjungeretur

tiopaittr

pergratiam habitualem, fineunione hy-

poftatica. Ergo.

fiirdidt

43

Refp. D. maj. San

&itas formalis eft

vriat f

juncio cum DEO tanquam amabili-

wnndinci

tas.

;

ormalis cum amante.

C. maj. Tan.

(sl

quam íolus nexus amabilitatis formalis

nj t

cum fübje&to, quod redditur amabile. N,

tyeinond

maj. Etfic diftinCtá min. N confeq. Ra-

m quoq

tio eft ; quód fan&titas formalisnon fit qua-

tln À

liscunqueconjunctio formalis cum DEO ,

tüfretur

fed cantüm Jlla, vi cujus fübjectum red-

ia

ditur formaliter amabile , five dignum,

)

amore amicabili DEI: ficuti beatitudo

i, fr

formalis non eft quecunque. conjun&tio

iil

cum DEO, fedtantómilla, vicujus fub-

fria i

je&tum per vifionem, & amorem fruitur

dümmm[upci

DEO. Ciüm igitur humanitas Chrifti per

Wïüpüu*

wnionem hypoítaticam non réddatur for-

ma-

P

475

—

DifputatioVIL, Artic. l.

maliter amabilis, fivedigna amore ami-

li

citixz, fedper eandemfolüm conjungatur

i ys.

cum ipfà amabilitate formali , fcilicet in-

1

TM

creata fan&itate Verbi : hinc unio hypo-

ftaticanon eft formalis fan&itas, ficuti nec

mniphlä

0

i

eít formalis beatitudo humanitatis Chri-

L od

fti, Ad confirm. D.maj. Reduplicatio-

1 d n

ne appellante fupra conjunctionem cum

Mj

DEO, qux fit formalis amabilitas. N, maj,

o s

Supra conjun&tionem genericé fumptam,

as cojo

C. maj. Etconcefsámin, N, confeq.. Ad

Qorjngert

prob. fimiliter D, antec, & N. confeq, Ra-

Deuinnrly

tiopatetexmodo dictis, Idipfumadver-

farii refondere debent, fi argumentum &

formils dl

paritate beatitudinis formalis, quz eft

y amdli-

conjundtio cum DEO , retorqueatur,

:. mij. Tan-

Objicies ultimó contrafecundam, $i4f4

r formals

humanitas Chrifti fan&ificaretur radicali-

adile N,

terperunionem hypoftaticam, tunc per

Ü

M

nf

n

eandem quoque fan&ificaretur formali-

:

nonut

i

ter, Ergo, Ántec, prob. Nam eatenüs

liSCllmD !

i

fanctificaretur radicaliter per unionem,

jdum 1

hypoftaticam , quatenüs hzceffet radi£

y lgt

omnium donorum füpernaturalium, Sed

yi beat

hocipfo, Ergo. Min. prob. Ideo huma-

nitas Chrifti ían&ificatur formaliter perP

j n

gratiam habitualem ; quia hzc eft radix

v5

orem

donorum fupernaturalium:, fcilicet habis

s Chr

suum , & ipíius b;atitudinis. Ergo.

[^]

[j

ii

eg*

y

74

'fra&atm Vl; Vde Incarnatione,

memm(

- Conf, Gratía habitualis.eft formalis

fandtitas; quiaeft formale jus ad beatitu-

i tius ol

guiciptte

dinem, fed etiam unio hypoffatica eft for-

|

uml

male jusadbeatitudinem, Ergo,

(

Refp, D, uftimumantec, Ideo humani-

gitatione

«55

icfliato

tas Chrifti fanctificatur formaliter

er

gratiamhabitualem; quia hzc przcise eft

dtconjux

pereaum

xadix donorum füpernaturalium, |.N, an-

(icucunto

tec,

uia fimul 'eft formalis amabilitas ,

feu participatio naturz Divinz per fimili-

i, fohm

Giprenct

£udinem, C,antec, & N,confeq,. Ratio

diftin&ionis habetur ex fuperiüs dictis,

a

Adconfirm, N,min, Licét enim gra-

(lbiiscumpe

tia habitualis, & unio hypoffatica,. eate-

nüs conveniant , quatenüs utraque eft ra-

eandem ao

titrert) (

dixbeatitudinis:. difcrepant tamen in eo,

Antltr I

quódgratia fanctificans , tanquam filiatio.

adoptiva, fit jus formalead beatitudinem,

qitm) um

fecüs autem unio hypoftatica ; cüm eadem

j i fqi

ne

que fit filiatio adoptiva , nequenatura-

a omadem

Cohat T

Jis, Quamvis igitur humanitati Chrifti,

qdemforma

feclusà omni gratià habituali, fit debita

beatitudo ; attamen jus formalis ipfius

zbf n

humanitatis nonhabetur formaliter per

gdfom

unionem , fed per filiationem DEI natura-

Domditer

lem, hunianitati unitam, juxta illud ad

itütr, X

Rom,VIII 17. si autem flii r heredes ; beredes

od

quidem DEL , cobaredes autem chrifftt. Ex dictis

al

"T

Conftat1,

juód hurmanitas Chrifti

Wt qm

non fanctificetur formaliter per jpfam u-

ALUT

nio.

Mi

40

. DifpitatioVIl, Art, W.

T

Uumlw

a

lt

njonem hypoftaticam , cümhzc non fi

fanctitas formalis ;

uia fcilicet nec eft:

D

participatio naturz Divine per identita-

-Efo

tem, cüm (itentitas creata, neque per i-

JUN

j

mitationem , feu (imilitudinem ; cüm non '

O

Hinc folummodó

fit filiatio adoptiva,

D

eít conjun&tio, feu nexus inter fanctitatem :

fim Y

increatam Verbi, & humanitatemChrifti :

Hfüsmabllh'

ficuc uniogratiz habitualis curn animaju-

"g Ti

fti, folummodó eft conjunctio inter fan-

Qf

Il

1

h

i

&itatem creatam formalem, & ipfam ani-

Til dj

mam jufti, Sicut igitur ex eo, quódunio

.

atizhabi

tualis fit effentialiterincompof-

dtenim g

asica, Z9

fibilis cumpeccato mortali, non fequitur:

eandem effe formam fanctificantem,fic pa-

QU TU

aTA

riterex eo, quódunio hypoftatica fit ef-.

um flato

fentialiter incompoffibilis cum peccato ,

uinimó cum potentia proxima peccan-

tiudinem,

unexdern

4

i, non fequitur: eandem effe fanGita-

tem formalem, :

]UCM[UI'&-

N

Conftar II Qu

bd unio hypoftatica fit 457.

quidem formalis conjun&io humanitatis

tbl

ul ifis

cum DEO, tanquam fubje&ti cum forma,

milter .

aut quafi forma, vi cujus humanitas Chri-

fti formaliter Deificatur, feu conftituivur

Y naturt

s ld d

in ordine , & ftatu Divino , (imülque red-

ditur infinité grata, & amabilis DEO : non

gj

Pou

tamen fitformalis conjunctio cum DEO,

tanqua m amabilitas humanitatis cum a-

juts r

hu-

mae

vt t

I

;

m agte ; ícu tanquam forma , vi cujus

A

X

4$ -ïïq&)tus Vt. de Incarnatione,

p

manitas redditur amabilis,& digna amore

amicitie Divine, Sicut igitur humani-

AA

tas Chrifti per unionem hypoftaticam qui-

dem magis conjungiturDEO, quàm per vi-

hn hum

fionem intuitivam , cümilla fit poffeffio

fubítantialis, hzc autem folim accidenta-

j [

lís; quin proptereà beatificetur formali-

ter perhypoftaticam unionem,quznon eft

&t

poffeífio intentionalis fruitiva DEI :. ita

fisít

pariter humanitas Chrilti quidem magis

]is, p

conjungitur DEO conjunctione reali per

malic ia

unionem hypoftaticam, quàm pergratiam

amorana

habitualem, non tamen per illam fanctifi-

filebred

catur formaliter; quianon eftfiliatio ado-

tiva, qualis eftgratia habitualis,

pun, Aj

um pamci;:

L2

uód nihilominàs huma-

qte CODatU

nitas Chrifti fanctificetur radicaliter per

snlen, f

unionemhypoftaticam, Hzcetenimnon

1 phut

folüm metaphyficé exigit, fecimque ad-

fert increatam Verbi fanctitatem , fed

z ngnen

n attus lu

etiam faltem connaturaliter exigit fancti-

a um

tatem creatam , feu gratiam habitualem ,

& reliqua dona füpernaturalia, ipsámque

hvt

beatitudinem formalem,

tgefeinf

Atque hinc

t Mil

patet, quaratione unio hypoftatica non

folüm fit donum maximum inter omnia

ia fide

dona fupernaturalia, (zd etiam in quo fen-

T ts

fü dicipoffit, quód per eandem m

agis fan-

DO

ctificetur

h

1

äq*üïmmcdig

umanitas Chrifti, quàm per.

t

&ratiam habitualem,

ARTI-

l, ;[81

'

M

Dz[puramm Art. Hi,

').&lüg.muc

a

'.m]m'

l

[

ARTICULUS Ill,

M

[

p Bumanitas Chrifli fan&gïca-

ia

lm

,fur f

maliter per gratiam ba-

Ri fj

DERHT, ag

D

qu,qmmi

tvz DO

T Rænofandu'm I

ód -g'räiä habmxa 4f9

lis fit qualitas entitative fupernatura-

m nj

lis, per quamnatura rationalis creatafor-

mneredix

gt

maliter fancta redditur , & digna pariter

hm lnci

amoreamicabili DEI, fimulque (it jus fi-

fliatioat.

liale hzreditarium ad beatitudinm zter-

nam, Atqueideo gratiahaiiitüä]is, tan-

1

nis fürt

uam participatio imitativa naturg Di-

wine connaturdliter exigit .fanctitatem,

"l pt

moralem, feu habitus infufos virtutum,

teumnon

n at

per quas natura rationalis creata eleva*

im, d

tur, ingenere caufz efficientis ad elici-

'endos actusfüpernaturales, prout num,

gt

23, dictum eft,

udem ,

— Prznot.

II. Quàd virtutes füpernatu- 466

m

rales per feinfufz in duas claffes dividan-

ts hint

tur, Nam ali« fünt virtures Theologicz,

faic o

nimirum Fides, Spes, & Charitas, qu&

yer ontnià

)EUM , aut perfectionem aliquam Divi-

jnqole

nam, tanquam fuum objectum formale;

ymgslie

fdque immediarum attingunt,

tem funt virtutes morales , quz fcilietho-

,gar

ass , i recirade perd

em;*;

u

*

Tan-

:

PT

TraBatus Vt, de mmmone.

dam uni

tanquáti fuurh objectum formale imme-

«tia habit

diatum refpiciunt , prout ex Tract, IV,

sllenciftm

pe Virtutibus Theologicis .fapponitur, ^ Cüm

jrum,

igitur gratia habitualis. connaturaliter

exigat virtutes infufas : hinc etiam de-

idhocin

f formali

facto cullibet viatori cumgratia fanctifi-

cante infunduntur , prout Trid, Seff, V.

ugceui

jrramqud

Cap.7,doCets Hec omnia fimul infuja accipitlio-

mira!is..».fm

quo per fe[um . Cbriffum ,cut in[éritur , fidem, fpem,

r charitaten, — Quinimó virtutes infufi

monfanctit

habinuln,

tiam inbeatis permanent faltem illze, qud

fceru f

cum ftatubeatifico componi poffunt,

[ve pritt

461

Prenot, III, Quód,przter virtutes in-

fedhocrao

fufas, dentur quoque peculiaria fepcem,

aroniuni

dona füpernaturalia, quz Spiritüs Sancti

s Mi

appellantur,juxta illud Ifai, XT,v.II. nequie-

[cet (uper eumspiritus Domini:Spiritus [apientia,c i.

ndlsserfn

sllfntad

teliedhás , Spiritus. confilü , & fortitudinis , spiritus

ireldirr

féientia, E pietatis , cy replebit eum spiritus timoris

QXEOnolt

Domini, . Ex quibus pietas, fortitudo, &

ttut Qcti

timor ad voluntatem , reliqua veró ad in-

&t

. tellectum pertinent, . Hec autem dona

diftingui realiter à virtutibus infufis, D,

"

l adise

Thom. 1.2. q. 68. art, i, docet:. Quia féciiite

Etrb f

ditn ea bomo dijponitur , tur fit prom

FFQW Am

fpiratione Divina,

L

pté mdnhf 46 mr

Utilo,

462

;

Dico I, Human

m

itatei Chrifti fáicalffi

cari formaliter per gratiam habitualem,

al

linifa?u

ItacumD,Thom.q. 7;art.1,cofhunisTheo-

logorum fententia, Prob, Nam prater

Vi

grd«

d

Dilputatio VII, Art. UL

479

| fümm Ee,

gratiam unionis , datur etiam in Chrifto

Maler

gratia habitualis , eadémque füumma, &cex-

r i

cellentilfima, quzfcilicetomnium Ange-

i

l c.onm"fï:fl |

lorum, & hominum gratiam. tranfcend

E

IU R,

Sed hoc ipfo pereandem humanitasChr

t

Df

fti formaliter fanctificarur, Ergo. Maj,

t n st

patet ex illo Joan.L. 14.. Vidtmus gloriam ejus,

gloriam quafi ungeniti À Patre , plenum gratia, Q*

Va

WWWM

veritatis. Min, ptob, Ideo humanitas Chriftà

Ifütes nf

non fanctificaretur formaliter per gratiam

habitualem, qu5d eadem aliunde fancti-

lenil a

ficetur. formaliter per gratíam unionis,

iquïunt.

i

five per increatam Verbi fanctitatem,

t

ii (ote

Sedhzcratio nonobftat, Ergo, Maj, con-

ntds atl

tinet principale fundamentum fententiae

VIL l-

oppofite. Min.prob. Namfànctificatia

formalis perfanctitatem increatam, eam-

te

jinu d.

ue fübftantialem ,

vi cujus humanitas

in, gint

é

hrifti redditur immunis à peccato,(imul-

r t

que DEO po(itivé grata, &amabilis , non

riüo, &

vradite

excludit fancti&cationem formalem per

fanctitatem creatam , eámque accidenta-'

item dont

lem , vi cujuseadem humanitas reddatur

.af

immunis à peccato, fimülque DEO pofi-

; Qu r

tivé grata, & umabilis, cüm

]

y

i molnlisM

n

utraque ;it m'

diverfalinea, Ergo.

"Con£I, Authoritate Scripturz, & SS,

"

ui&i fanctii-

PP, NamIfai. L XI, r. dicitur: spiritus De-'

ubl

minii füper me, eà quid unxerit Dominus me, Hic.

oïhunis'[hïf-

Yor

Verba de fs dicta Me Chritus- 'ipfcm-ef*-

u

gïl*

Traltatus VI. de Incarnatione,

b

480

Luc, IV, 21. teftatur, & juxta commu-

Lqionis

h

Pw

qmaturad

3

nem expofitionem non folim huncfenfam

coütinent : quód Chriftus de Spiritu San-

jjritusSas

cto conceptus fit, fedetiam idem Spiri-

$f &ee

tus in Chrifti anima habitet per gratiam

sinitas ul

babitualem, Unde D, Bernardus Homil,

iiea fand

4. füper Mifuseff, ita loquitur : Siwgnlariter

ttaalem.

fancui fuit , quidquid Virgo concepit , cy per spiri-

mirtutes,

&ís satillificationem,c per Verbi a[famptionem, Cu-

yrindipit

iplurateftimonia Suar, Di

turdliun )

jusm

fput, 18:.

-

aliiqueadducunt, Ergo.

ul

onf, 2, Authoritate D. Thom. q, art,

Am od

cit, in argumento fic loquentis,

Dicitur

fi d

Vfai, XI, Requiefcet [uper eum spiritus Domini , qui

tipoftinty

wnter n

quidem in bomine dicitur e[fe per gratiam babitualem ,

qugoinchriffo fuit gratia babitualis.Ibidémque ad

d vt

1. lic refpondentis: cbriffus eff verus Deus fecun-

Go ] at

düm per[onam , €&r naturats divinam , ftd quia cum

xéilo fut

einitate perjona remanet diflnclio nattrarum , anima

Ea

chrifli tiun efl per [uam effentiam divina. Unde opor-

titj, Sedh

tet , quüd fiat divina per participationem , qua e[t [e«

tabttue

cundüm gratiam. Ergo,

t donis

p

464

. Dico », Humanitatem

Chrifti per gra-

ttrftof

tiam habitualem fanctificari quoque radi-

rtsmum,

caliter in lineafanctitatis moralis, Itacum

*loint

D. Thom, q. 7. art, 2, & , communis fen-

t

tentia, Prob,. Gratia habitualis Chrifti ,

U d

utpote fumma, & excellentiffima , conna«

Q od

turaliter exigít omnes virtutes per fe in-

mmw

füfas , qu& componi poffunt cum ftatu

?W Md i

unis

H

IM.

DifputatioVIL, Artic, l11

81

d

"

li

wnionis hypoftatice , & beatitudinis fü-

MM

pernaturalis: pariter exigit omnia dona

Spiricüs Sancti, & quidémin gradu fum-

um

mo, & excellentiffimo. Sedhocipfo hu-

UO fttns

EM

manitas Chrilti radicaliter fan&tificatur,in

linea fan&titatis moralis, pergratiamha-

Uti: Mi

bitualem. Ergo. Min. exindepatet; quód

0 (

virtutes, & donaSpiritüs SanCti, tanquam

[2 0

u Dj

principia effectiva operationum füperna-

turalium, fpectent ad (an&titatem moralé,

P

outn.424.dictum e(t; Maj. autem prob.

T og

N

am conveniens erat, uthumanitas'Chri-

ts Difh

tD a

fti perdona, & virtutes infufas,tanquam

difpofitiones, & potentias, effet perma-

Vunddiun,

nenter elevata ad eliciendos a&tus füper-

Diénquead

naturales virtutum. Ergo.

n fu.

Conf.I, authoritate Scripturz. Nam. 465

LL

in Chrifto fuit plenitudo gratic , juxta

ni, um

illud Joan.I. 14. Vidimus plenum gratia , d

v -

veritatis.. Sed hzc plenitudo importat gra-

AT d

tiam habitualem, prout conjunctam cum

ominibus donis Spiritüs Sancti, quzpari-

fipt g

ter in Chriíto fuiffe conftat ex verbis Ifai,

goque tat

füperiüs.num.461. allegatis: virtutes au-

sls Ia

tem Chrifto infufas totum Evangelium de-

us

predicat. Ergo.

jlis hr

* Conf.II. Author. D. Thom. q. & art.

[ffà, conI)P

cit. fic concludentis: Cy grariachrifli fuee

pl

it perfectifma , conjequens eff: quàd ex ip[a proce[-

Ani-

g

[mnt yirtutes ad perficiepdum gngulas potentids

à

LUE 73

482

Tratlatus VI, de Incarnateone,

b

sne , quantüm ad omnes anima elius. — Ec fimili-

V. Ca

ver art. y.. Anima. Chrifl perfetiaffime. à spiritu

jnfificar

Sando movebatur , iwxta.illud Luc. 4..

Efus au-

ylüm ext

gem plenus Spiritu Sandio regre[fus eff à Pordane, &*

ii min.

acchatur à Spiritt in defertum..— Unde mamfeflum

llinde pat

efl, quàd im cbriflo. fuerint. excellentifimé : dona.

h, human

rgo.

466 — ObjiciesI. contraprimam, Humanitas

àm p

Chrifti fan&ificatur formaliter, & quidem

anim com!

fimpliciter infinité per increatam Verbi

&humart

fan&titatem. Sed hocipfo repugnat, ut

eadem ían&ificetur formaliter per gra-

lincat5,]

j conkt

tiam habitualem, quantumvis eadem in-

i, Kai

füf» fuerit humanitati Chrifti. Ergo.' Maj.

atet ex dictis art. przced.

Min. prob.

$, stl

2 Unfelk

fi etenim fanctificaretur peripfam gratiam

&t imil

habitualem, tunc per eandem evaderet

dttem: m

magis fan&a. . Sed repugnat, ut humani-

sndtftt

tasChrifti, utpote aliunde fimpliciterin-

thteminen

finité fan&a, reddatur formaliter magis

Üomfem,

fan&a per gratiam habitualem. Ergo.

. Conf,

emmre

ratiahabitualis non poteft hu-

tss af

manitatem Chrifti reddere formaliter di-

nam amoreDei. Ergo. Anteced, prob.

zimuntate

Nam aliàs humanitas Chrifti, prout digni-

trrenr

fcata fimul per utramque fan&titatem, ef-

? tmal

fet Deo magis grata, magísque amabilis,

b WIIM; T10r

Quàm proutdignificata per folam fanctita.

crämm;) (i

Mi

temincreatam, Sedhocadmitü ncquitf

&9»

h] W

Refp,

j R

Mi

1

l&l(t. k&ü

DifpttatioVIl, Art, 1.

485

W*?m

Refp. C. maj. N, min. Ad prob. D.maj. 467

li, fj

Sandificaretur magis inteníivé. N.maj.

Solüm extenfivé.Tranf. maj. & fic diftin-

Mf

Ratio diftinctionis

U

&à min. N. confeq.

tss

aliundepatet. Ceterüm,rigoroséloquen.

do , humanitas Chrifti, nec quidem exten-

fivé, magisfancdtificatur per utramque,

17 D

It d qià

quàm perfolam Verbifanctitatem. Sicut

m V

enim complexum ex perfonalitate Verbi,

& humanitate non eít quid perfedtiüs in;

Itigt, t

linea entis , quàm fola perfonalitas Verbiz

It pr p

ita complexum exffanctitateincreataVer-

l eatm p

I Mi

bi, &fàn&titate creatahumanitatis Chri-

fti, non eft quid perfectius in linea (ancti-

Mn. pl

tatis.

Unde licét humanitas Chrifti fan-

ingutm

Gificetur fimul formaliter per utramque

n eaderet

fanCtitatem : non tamen per utramque

i umanie

ma

yicteri-

gls fan&tificatur , quam per folam Verbi

jf mgi

fanï

titatem increatam,

Ad confirm. N.antec. cum füa prob.

] Erg(]'

Argumentum retorqueri poteft: fietenim

] ote[thq-

tota Trinitas affumeret hypoftaticeé ean-

miltetd

dem humanitatem , adeóque humanitas

i t

tuncperficeretur, fübfifteret, atque digni-

,proutdlgül'

ficaretur formaliter per tres perfonalita-

læ[mm ' j

tes Divinas : non tamen proptereà magis

y m

ii

perficeretur, fubíifteret, aut dienificare-

tur, quàm defa&o perficiatur, fubfiftat, &

W* n

dignificetur per folam Verbi perfonalita-

mplexum ex tribus

lgl

fem; quia nempe co

ha

per-

424

Yyallatus P1, de Incarnatione,

dufweo N' |

perfonalitatibus non eft quid perfe&ius,

at À

aut dignius, quàm fola perfonalitas Ver-

fier n

bi.

l'gO

ariformiter.

feetur qui

4638

Objicies

1

I. Hoc ipfo quód humanitas

u fandi

Chrifti non fandtificetur magis per utram-

h

(and

ue fan&titatem, quàm per folam fan&i-

lom

tatemVerbi: €o ipfo fanctificari formali-

is (ndtf

mni p

£&er nequitpergratiam habitualem. Ergo.

offttdex

Antec. prob, nam ideo nequit fanctificari

& pl

magis per utrarnque fanctitatem ; quia per

at qui

$ncreatam fan&titatem fanctificatur omni

gon tttld

perfe&ione,quahumanitas fan&tificari po-

fequetr

teft, Sedhoc ipfo, quód fandtificetur o-

mni perfectione ,

ua fan&ificari poteft,

olft i

€o ipso nequit fanctificari formaliter per

t

atiam habitualem. Ergo.

iot frntt

Adconfm

Conf. Erfi gratiahabitualis fit formalis

vl f

filiatio adoptivà, & hujus denominatio-

nis alioquin de fe capax fithumanitas: non

ii

tamen

hriftus, àt homo, denominatur

As qua|

filius adoptivus Dei per gratiam babitua-

tibyri

lem. Ergo pariter, etíi gratiafit fan&titas

tm, no

formalis, & hujus denominationis alio-

D

Tib

quin capax fithumanitas Chrifli, non ta-

men Chriftus, àt homo,fanctificatur for-

t fon

-maliter per gratiam habitualem,

talon

469 Refp. N. antec. Ad prob. D.maj. Hu-

W t

manitas per increatamVerbi fanctitatem

x len

fan&tificatur pofitivé omni perfectione,

NY

qua fanctifieazi poteft, G. imaj. etiam ex-

clu-

T

DifputatioVIT, Art.1H.

49f

elufivé. N. maj. Et fic diftindà min. Neg.

Rv

iij

i

confeq. Ratio eft; quód humanitas Chri»

fti per increatamV erbi fan&itatem fanctf-

qiles

ficetur quidem pofitivé omni perfectione,

QUP

ua fanctificari poteft, ut per nullam a-

Wt n

lam fan&itatem füperadditam poffit ma-

ue

gis fanctificari : non tamen fanctificatur o«

mni perfectione, etiam exclufivé, utno&

Drden,

ia

offit denominart quoque formaliter fan.

&a per aliam fan&titatem, fibi füperaddi-

ALTCICU! *

Itj QU

tam; quia nempe hanc denominationem

non excludit fan&itas Verbi..

Nam aliàs

if

naifenre

Íequeretur: quód etiam humanitas non

potfit füb(iftere, aut dignificari formaliter

fariptt

[o

maliez t

r tres perfonalitates Divinas , fi cadem

i

tota Trinitate affumeretur.

Ad confirm. N. confeq. Difparitas eítz

vifarmali

Sominatio-

quód ad formalem denominationem filii

mnio n

adoptivi requiratur carentia filiationis na-

turalis ; quia folüm perfona extraneapo-

inominitr

teftadoptari. Càümigitur Chriítus, etiam

yim hii

i

üt homo, non fitperfona Deo extranea,

fed Filius Dei naturalis : hincperfonalitas

vtionis 4l

Verbi tribuit humanitati Chrifti denomi-

jf nont

Bifranartt

nationem formaliter incompoffibilé cum

filiationeadoptiva. Econtràfan&itas in-

jem.

-

€reata non tribuit denominationem in«»

D-maï' H

d

compoffibilem cum effe&u formali fan-

ü pCT[C'äiC'-Jf'

&ita;is creatx.

Ob.

n 9

Hb 5

Y

Tm&atu; V1. deYsearnatione,

afarict v

4yo- ObjiciesllI. contra fecundam. Si hu-

manitas Chrifti fanctificaretur radicalicer

g rimis !

fanCtitate morali per gratiam habitua-

i dharit

lem., tunc in humanitate Chrifti admit-

ü robaþü

tendz forent omnes virtutes

er fe infu-

ticoalis ff

£e, Sedhocadmitti nequit.

rgo. Min.

finguatür

prob. nam in Chriíto , .ex tribus virtuti-

j eis, f

bus Theologicis, fola poterat dari chari-

uxta. COf

tas: non autem fides, neque fpes; quia u-

Thom du

traque incompoffibilis cum ftatu beatitu-

Chritorre

dinis eternz , Chriftus autem à primo

fpeda lt

conceptionis inítanti fuit comprehenfor;

vifionsda

Ergo.

i

morum, (

Conf. Nam aliàs deberent quoque ad-

ert d

mitti virtutes morales, ideóque etiam,

CUM G

habitus fpecialis peenitentiz , quze eft vir-

sinon d

tus füpernaturalis, perfeinfufa, & diftin-

ga, tD

€ta realiter à reliquis virtutibus, prout

duf

ifthíc ex Tra&t. VIIL de Penitentia fupponi-

bfrr at nf

tur.

Sed hzc virtus in Chrifto admitti

lum

nequit. Ergo.

rj lum

471

' Refp. D. maj.

Admittendz forent o-

tinn o

fmnes virtutes compoflibiles cum . ftatu

t

beatitudinis, & hypoftatice unionis. C.

t habi

maj. Incompoffibiles cum tali ftatu. N.

Til

maj. Etfic diftinctá min. N. confeq. Ra-

t d

tio eft; quód folüm ille virtutes infufze

V

in Chriíto admitti poffint ,' que ratione

Ht w

füi objecti materialis non. important de-

Q m

fe&qm a)iqucm, ftatui beatitudinis,

&hy.

LP

p

Mi

Difputatio VIl.. Artie.TI), | 497

ia t

oftatice unionis repugnantem.

Hinc

Atl

imprimis in Chrifto admittenda quidem.

lt l.

eft charitas Theologica, cüm aliunde jux-

rl

ta probabiliorem fententiam charitas ha-

UIICS

ts

bitualis in patria, five in beatis, non di-

Il

;

u

Lv

ftinguatur realiter à charitate habituali

in via, fivejuftis viatoribus. Similiter

tht

juxta communem fententiam cum Div.

kf

Thom. quasft. 7. art. 4. admittenda eft in

lity o

Chrifto fpes Theologica, non quidemre-

ttm à r

fpectu ipíius beatitudinis effentialis, feu

myretei

vifionis beatificz , fed refpectu eorum bo-

norum, quz Chriftus viator nondum,

qugi al

erat adeptus, üt gloriam corporis redi-

EÉcon-

Qu ,

vivi, & exaltationem nominis.

i

trànon admittitur in Chrifto fides Theo.-

,kdit-

logica, üt D. Thom. q. cit. art, ;, docet ;

i proit

uia nempe fides fupernaturalis de fe or-

:

inatur ad infallibilem eorum notitiam.,

(fipyon

p admiti

etfi obfcuram, in viaobtinendam, que in

patria per lumen gloriz, & vifionem in-

forent o

tuitivam cognofcuntur.

Cüm igitur hu.

um f

manitas Chriíti à primo inftanti fux con-

nionis.

ceptionis habuerit fcientiam infufam, &

j at V

vilionem beatificam : hinc in illo fides,

i, V

utpote defe&um arguens, admitti ne-

uit.

yes ii

g ratd

Ad conf, pariter D. maj. & C.min. N.

nti

confeq. Nam Div, Thomas art. cit, ad 1.

npOït

'

j

tefpondet; quid in chriffo fuerint vigtutes mo-

:

4

74*

488

Trallatus VI.. de Wwitarnatione,

"

vales, que in [ui ratione. defeium non impartant,

i fepmm

Cüm igitur poenitentia fpecialis prafup-

g p

j d

ponat peccatum, ab ipfo poenitente eom-

miífum, aut faltem potentiam peccandi,

yi p

hinc eadem humanitati Chriíti repugnat,

ITL)

Objicies ultimó, Si fui(fent in Chrifto

f t f

472

dona Spiritüs San&i, deberet quoquein

M 1 k[m, "

illo admitti donum timoris Domini. Sed

u C

hoc, utpote importans defectum, Chri-

m tl

Àic

fto repugnantem, admitti nequit. Ergo.

Min.prob. nam donur timoris eít, quo

creaturarationalis, vel ex metu filiali ci-

ul

met peccare proptér malum offenfz Dei,

cue, at

aut ex metu fervili fugit peccatum pro-

inoured r

pter malum paenz, ..Sed hoc ipfo impor-

us ob pet

tat defectum,Chri(to repugnantem , qui

i

n &t

erat impecc

abilis. Ergo,

drdenrs d

Conf, Namjuxtal, Joan.IV. 18. Timer

! Cl (

detutform

son eft in charitaté , ed perfecta charitas foras mit-

tit tbmorem. — Sed in Chrifto fuit perfe&it-

s Verbi n

fima charitas, Ergo.

tabibird

i N

473 . Refp. D. maj. Deberetquoque in Chrl-

fto admitti donum timoris Domini, prout

tidpnra

timor importat fugam culpi, autpoeaz,

T

pér peccatumincurrendz. N.maj. Prost

"ryrqres

Amportat reverentiam erga fummam Dei

ttmgit

Majeftatem. C maj. Et fic diftin&tà min.

titimy

N.confeq. Ratio diftin&ionis habetur ex

Tsb

doGrina D. Thom. q.7.art.6. 1n Chriflo

Vontenn

fuit timor Dei, non quidem. (éctndüm quod. e[picit

Ri

ma.

TM

Difputatio VIt, Artic, 1l

489

il)lm

eualum [eparationis À Deo per culpam , ntque etiam

al

(rcimdum. quod repicit malum pumitionis pro culpas

Ptl

A

fed. fesimdàmr quod. ve[picit ipam Divinam eminen.

Vi

A

tien ; prour fiilicer anima Chrifts quodam affeátt

Rs

veverentie iovebarur inDeumyá Spiritu Sanito aitd,

Mcntm(lk

-

Wunc etenim affedum reverenialem ad Deum Chri.

f un !

ftus ,. [ecundüm quod homo, pra. cateris babuit ple-

T Donig

hd ( «

tiorem, ( idto fcripturaeidem attribuit -pl*eui:udi-'

ntn timoris Domini,

"

|DQUI,

Ad confirm. D, confeq. juxta datam dis

TM

ftin&ionem. Czeterüm adverterdum eft;

Ietofli

uód,licét in Chrifto non fuerit timor

.

Voftnfe g

culpz, aut poenzeper pro

l

um peccatum

tU r -

jncurrendz, nihilominüs

fü

erittimor ali-

ia

- quis ob peccata noftra, pro quibusDeum

itn, qi

affione , ac morte fua

placare dcbebaþ.

xhaéctenus dictis

y' IBI Tim

ConftatI.

uód humanitás Chrifti fan-

^

Y

4

DA

&ificetur formaliter,non folümper increa-

tam Verbi fanctitatem, fed etiam per gra-

pf p :

tiam habitualem , feu fanctitatem crea-

aeinCnr

tam. Nam hujus denominationis for.

malis,Agratia habituali recipiendz,capax

nini o

, Atog

eft; cüàm hec denominatio non excluda-

mj, Dnt

tur per increatam fanctitatem, —Non ta-

ymman D -

men humanitas per fuperadditam gratiam

flindàm -

habitualem poteft reddi magis fancta, nec

jghabetut

magisamabilis, quàm perfolam fan&itae

TT

tem increatam ; quia nempe complexum

ex fanditate increata, & gratia habituali

"T u;:'

$

non

-

[

450

.TM&-CIWVL- de Ynearnatione.

b

non. eft major fan&titas , quàm fola fandti-

il

tasincreata, proutdecomplexo exDeo,

&& creatura Difp. T. num. 23. infinuatum

.Cit- aïtv 1

-eft. Quinimó etfi tota Trinitas affume-

ret eandem humanitatem: nontamen hu-

T

manitas perfectiüs fübfifter

j gritih

et, autmagls

fanctificaretur,

quàm perfolamperfonam

Wimmh i

guutts,

Verbi;prout etiamalibi demeritisChriíti,

fimpliciter infinité dignificatis, dictum eftz

mutibus d

ficá fortiori idipfum de fan&itate creata,.

jedi mit

yem, A

&increata dicendum, — Qnód autem gra-

tiahabitualis Chrifto, üt homini,non pof-

itaten, f

fit przítare denominationem formalem,

tl LiVïma n

filii adoptivi, exindeprovenit; quianem-

li fpe D.Tk

pe Chriftus,etiam üt homo, eft filius Dei

d fmnjtit

naturalis,quamvis fimul fitfiliushominis,

v lt

üt femeti

pfüm in Evangelio fiepiffime ap-

s d p

pellat.

tlr jl

47

ConftacIf.

Odhumanitas Chrifti per

aipfdh

gratiam habitualem fan&kificetur etiam,

m

tgrn n

radicaliter in linea fanctitatis moralis: fi-

amue i

cuteadem perunione

trmndon

m hygoiïaticam- fàn-

Cificatur radicaliter in linea fanctitatis

v dtantün

realis.. Quemadmodum enim unio hypo-

m rinan

ftatica exigitgratiam habitualem: ita gra-

Dviy

tia habitualis exigit virtutes infufas , 1n

agl

quarum exercitio confiftit fanctitas mo-

ralis,

ts fiü

Exponit primam exigentiam D.

fia ul

; Thom. q.7.art. s3. fic concludens : Pre-

3nig:mzpa!,),g

feitis Déi in Chriffo inteligitur [eeundüm. unionem.

A d

Ld

M

DijputatioVI, Avt. Xm—.'(

49t

nj

m

l

bumane nature ad Divinam per(onam.

Unde gra..

"tge Ü

tia babitualis Chrifli intelligitur , àt confequens banc

EM

Alceram veró

emionem , ficut. (plendor folem.

ZTrinjmgü

q.cit.art.2. Sicutpotenti& anime derivantuy

hu

«b ejus effentia : ita virtutes [unt quadam. derma-

] A0 i

tienes gratit, — Unde, cim gratie Chrifh fuerit pev-

tr&)lampm'y'l

fettifima , conjequenseft . quàd ex ip[a procefferint.

lr

irtutes,

Verüm iftud de illis folüm vir-

Gs d

tutibus dicendum , quz ratione fui ob-

Ytte

jecti materialis non arguunt defe&tum ali- .

uem, humanitati Chrifti ob impeccabi-

lateng

mitoni

l

litatem , fcientiam infufam, & vifionem

m fomil

intuitivam, repugnantem.

Hinc de fide,

ac fpe D. Thom. q. cit.art.4. Cbriffus ba-

ItjQuante

& fs D

buit (pem vefpettu aliquorum, quamondum erat adc-

Vs onini,

peus , licér non habuerit fidem re(pectu quarumcun.,

lm a

que ; quia licét plene cogno[ceret omnia , per. quod.

totaliter. fides excludebatur abeo : montamen ad* .

Ornfptr

buc plene poffidebat ommnia , putà , immortalitatem,

tür C

* gloviam corporis , quam poterat fptrave, — Prae-

yonlis: f

ter virtutes infufas habuit quoque Chri-

hicm f

ftus omnia donaSpiritüs Saucti, etiam ri-

inditati

moris, ícd tantüm reverentialis erga Deum,

nio h'jþo'

juxta doctrinam D. Thom. num, 47 3. ad-

ductam,

.

m iupr

dfufas, !

ConftatIII. Quód in Chrifto fuerit ple-

6

pf m

nitudo gratiz fanctificantis ; 'juxta illud

Joan. L 14. vidimus gloriam. ejus , gloriam quafs

jentam

hts :

wuigeniti À patre, plenum gratie , veritatis. Con-

cluditur exinde prinó. cumD. Thom.q.

*

VA

49

YyafWHatus VI: de. Tneaynatione,

p

7.art, to, Hancplenitudinem gratiz; a&.

jj

loriz , qua Chriftus omnes Angelos, &

giun i

i

omines tranfcendit, effe illi foli pro-

j ]

fit unigenitus à Patre. Concluditur fe-

priam, ficut illi foli proprium eft, quód

DISP

cundó ^cum eodem q. cit.art, 12, Gra.

tiam illam,. quam Chriítus habuit in pri-

u

mo inftanti füz conceptionis, non fuiffe

auctam per decurfum vitz mortalis: ficut

aucta non eftgloria, feu vifio beatifica,

Tríbur

quam eodeminftanti habuit, Concludi-

Id

tur.tertió cum eodem q,cit, art, 9. Gra-

r

L

tiam exChrifto , tanqu

am

I capite morali

den ol

hominum, & Angelorum , in cos trans-

huc vt

fundi. Er ideo opertuit , quód haberet maximam

Print u

gratiam: ficut ignis , qui efF caufa caloris,in omni-

"T

bus calidis eft maximé calidus.

An veró hzec

Autler

eadem gratia fanctificans inChriíto fit fim-

qulem, q

pliciter infinita, dependet ab illa quzftio.

gt

p

ne philofophica: ,an poffibilis fit qualitas

infinité intenfa? Càümi

fibilem cenfeat Doctor

?

tur hanc impof-

üad b

ngelicus , hinc

Yatitimy

etiam q.cit, art.r1, concludit: Quid gratia

mimon

Chri[li fit ens finitum. . El enimin anima Chriflij, fi-

eut in [ubjedo : «nima autem chrifti eft creatura

AM

quadam,babens capacitatem. finitam,

Unde e[fe

gratie. cüm won excedat (uum [ubjeium,

effe infinitum,

non poteft

Anbumm

Subjungit tamen illam in

l

alio fenfü. ob faamperfe&tionem , appel-

[12//]

?ri poffc infinitam: Skut, fidicamus , Iu

(

Y

ihín

DifpstatioVIIL, Artic, L.

495

ü"mmst

felis effe infinitam , mon quidem (ecundüm effe, fed [e-

M d

l

eunduim rationem iusis ; quia babet, quidquid ad r4-

ii

l

A

Mi u

tienem lucis pertinet,

ndi

DISPUTATIO VIII.

"ts

l, ol

Tortli s

: De libertate Chbriff, -

T? b

TühumanamChriftitoluttatemfuif.

g'n Conti

fe liberam , füfficienter ex illis cone

La5

E

ftet , quz füperius de merito ejus-

t n

dem expofitahabentur: nihileminüs ad-

It 605 r

'huc triplex difficultas difcutienda reftat,

ht n

ul j

Prima quidem : aneadem voluntas quo»

ue habuerit libertatem peccandi, ficut

pv hat

habuitlibertatem merendi? Altera verór

nl tl

an eadem, quamvis im eccabilis, fuerit

ht

capax przcepti ri,

oroft , five obligantis

Át ul

in conícientia,

oftrema denique : an

hncum

eidem flv libertate, & impeccabilitate,

jcus, hit

potuerit imponi preceptum rigorofüm.

' gMJII

fübeundi mortem?

u r

TEUM

ARTICULUSE .

; Ut

n burmana Chrifli voluntas fues

jm w

o :

"

vit ,npeccabilis ?

d

Renotandum L. Quód fide Catholicá 477

P

o

þüm»ï

" .i

.u ,

contta vererum aque, ac pec'cr;lr

Mu

h

494

Tratatus VI, de Incavnatioue,

apfctino

rum quorundam Hxreticorum blasphe-

omoralls

miam , certum fit : humanam Chrifti

aicin Tr.a

voluntatem, ab omni peccato , tum o-

ydeducit

riginali, tum actuali, etiam veniali,

femper fuiffe immunem

.

.

& dari o

juxta illud

yfit camet

jJoan. VIIL 46. Quis ex volis arguet me depec-

y potente

c«to?. Hinc etiam Ápoft. Hebr, IV. 1. Non

m mOftale

enim babemus Pontificem , qui non poffit compati in-

iglem, ?

formitatibus noflris ?. tentatum autem per omnia abs-

[* siquilM

ue peccato, — Et VII. 26. Tolis enim decebat, ut

As p

molis effet Pontifex , (au&us, innocens, inpollutus, fe-

ul !

gregatus à peccatoribus , r excelfior colis fadtus.

ie tolletty

uzítio proinde folüm reftat : an huma-

moi (itntam

na Chrifti voluntas, etfi reipsá nunquam

deemtt g

peccaverit, habuerit nihilominüs poten-

hs Dobut j

tiam, feulibertatem peccandi, non qui-

drae i

dem przcisé remotam, five radicalem.,

aihi, o

quz reipsá cuilibet voluntati creatz rea-

:à, detine

liter identificata eft: fed formalem, feu

altlum,

proximam , vi cujus poffet committere

&t àvol

peccatum ? Hac autem controyerfia ul-

t o

l

teriàs dupliciterinftitui poteft. Imprimis

quidem : an Chriíli humanitas potuerit

idimoinf

laptaft.

conjungere peccatum actuale, faltem ve-

niale, cum uniene hypoftatica ? Secun-

dbtntetat

d pote

dó : an humanitas Chrifti potuerit per

"ts Nan

peccatum actuale deftruere hypoftaticam

unionem.

of

TT

478

Prznot. IL, Quód ifthtc fupponatur

WPW; q

gratiam habjtualem effe ab intrinfeco me-

ta»

l

Difputatio VIIL, Artic, K,

495

taphyficé incompoffibilem cum omni pec-

COf Bl)äg.

Iatyn 'b !

cáto mortali, tum adtuali, tum habituali,

rout in Tract. IIL. de crati« oftenfüm eft,

eccgm n

m N

linc deducitur: quódin jufto viatore qui-

ib

m dari non poffit potentia fimultatis

*""lmm

poffit tamen dari, & reipsá detur fimul-

NU lh

tas potentie ad committendum pecca-

tum mortale, & retinendam gratiam ha-

Wi

W M

bitualem. Sicetenim Trid. Seff, VI. can,

26. Siquis dixerit, bominem, femel juflificat um ,attie

T

UM

pliás peccare tio

m poffe, meque gratinm. amittere ,

enatbema fit.

Hzc tamen fimultas poten-

!t li j

tiz tolleretur, (; Deus independenter ab

E* anhum.

omni fcientia media efficaciter, & abfolu-

d nunpum

té decerneret gratiam habitualem, quam

lp

juftus habuit 1n. przcedente inftanti A,

, n qi

confervare pro inftanti B. Nam decre-

(icden.,

tum iítud, utpote independens àfcientia

TAE DCR

media, effet inevitabile, & pretereà, uc-

i, (tt

ote abfolutum, & efficax, fimul effet in«

yittete

frufirabile à volunrate juíti, adeóque in

yelà d.

-

ejus potentia non eflet deftrudtio gratiz

Inprii.

habitualis proinftantiB. Cümigiturhec

sponet.

eadem gratia fit metapbyficé incompoffi-

fdtemvt

bilis cum peccato mortali , tunc eo ipfo

NU

tolleretur potentia proxima peccandi

u K

inortaliter. Namjuftus,prefüppofito hoc

rpoüadcm

decreto,non poffet aliter peccare morta-

iter , quàm vel componendo gratiam,

ippotttt

Cunpéccato, qu&tamen compolitio im-:

pofa

u'[nICCOï «

»

496

Traltatus VL De Wcarnatione.

| aj It

ffibilis eft : 'vel deftruendo gratiam,,

adeóque fruftrando decretum abfolutum,

ao vt

sdticatem

& efficax, quz fruftratio

ariter impof-

jim formà

fibilis eft, Unde patet, qu

$

d juftus in da-

g aduat

ta hypothefi redderetur impeccabilis pro

yrenciam

inftanti B, quantumvis omniareliqua con.

ftitutiva potentiz proximz peccandi ad-

pairem

koftendip

effent. Oppofitum dicendum erit, fi fup.

x Traddo.

ponátur, quód decretum coníervativum

ratiz dependeat à fcientia media de ob-

liter omma

undi, tf

ervantia przcepti, feu omiffione pecca-

ti mortalis.

5

gon reupme

J 479

m al

Prznot,III. Etfi gratia habitualis, qux

in moderna providentia jufto infunditur,

entiz pronm

entitativé fumpta,non fit incompoffibilis

a, a

umore ani

cum peccato véniali, prout fide Catholi-

cà certum eft : poffibilem nihilominus effe

um cadóm

gratiam perfectiorem,quz entitativé fum-

üsïgraria viit

sumide Cat

ta cum peccato etiam veniali metaphy-

icé incompoffibilisfit; Sicut énim non

23 Divim f

repugnat qualitas fupernaturalis, cujus-

gegamin

modi eft gratia moderna habitualis, qux

Ti oottn

entitativé fumpta fit formale jus ad amo-

1 nX

rem Dei amicabilem, adeóque fit forma-

b gaDus,

liter exclufiva peccati mortalis, per quod

ts

Dm Huma

creatura redditur pofitivé digna odio i-

nimicitix: fic etiam nonrepugnat quali-

lr mdite

tas fupernaturalis , quz entitative fum-

nydtmdy

tà fit formale jus ad amorem Dei amica-

"utfre

li

entizes

U d

lem,-grouc oppofitum leyidifplic

adeöf

w

DifpttatioVIU, Artic. L.

497

ls l

adeóque fit formaliter exclufiva etiam

nj

peccati venialis.

Utramque verà hanc

j

mf W

fan&titatem illa tranfcenderet,. que non

|

QU

lhs

folüm formaliter excluderet omne pecca-

tl

tum actuale, fed etiam excluderet ipífam

UTO

potentiam peccandi,

Hujusmodi porró

I od

fan&titatem creatam effe poffibilem, exin-

n vjl

M

de oftendi poteft:

uód vifio beatifica, üt

qconffmm

ex Tract,II. fupponitur, excludatforma-

t meda )

liter omnem potentiam proximam pec-

nifnvys

candi, etiam venialiter. :

Cüm igitur

non repugnet, ut geminum iftud przdica-

tum, fcilicet effe formam exclufivam po-

nlituil m

lfl

tentix proximze peccandi, & fimul effe

formam , vi cujus creatura reddatur di-

vomylli

f Catoli

gna amore amicabili Dei, poffit conjun-

Worinsef

i in una, eadémque qualitate: hinc etiam

ttativé fu.

talis gratia videtur effe poffibilis. . Illud

interim fide Catholicá certum : quód fàn-

lintaphy

&itas Divina íit fandtitas fupremi ordi-

j enum r

dis, cijt

nis, per quam in Deo formaliter excludi-

tur omnis potentia, etiam remota pec-

rl q

s n

candi. Nam Deus ideo peccare non po-

we(itfom

teít; quia Deus, adeó

nité fanctus eft.

que fimpliciter infi-

st

lo

Üipna 00

* DicoI. Humanam Chrifti voluntatem 480

effe 'formaliter imipeccabilem. pro fenfü

soenat (

yitacit

p

€ompofito unionis hypoftatice, ut cum

illa non poffit; componere ullum .pecca-

em DCi j

- It2 cum Div-

d

tum,nec quideni ve

n-ialc.*-

ii

]

",

1

'Thom.

;

498 .

Tralatus Vl. de Incarnateone,

'Thom, hlc q. 15. art, 2. Suarez, Vasque,

.ammv!

aliique . contra Scotiftas, Prob. Quam-

ymalitt

vis enim unio hypoftaticanon fit formalis

gile oX

fan&titas s; quod , nihilominüs, hac me-

ybicudt

diante, humanitas Chrifti per fanctitatem

sdhocip

áncreatam Verbi fan&ificatur formaliter,

0

& quidem fimpliciter infinité , àt crea-

ilinea i

turarationalis non poffit formaliter magis

(lio form

fan&ificari, Sedhoc ipfo eadem efít for-

maglsfn

cetur t

maliter impeccabilis pro fenfü compofito

manitat

ünionishypoftatice, ut cum ea compo-

C L

nerenonpoffit ullum peccatum actuale ,

necquidem veniale, . Ergo. Maj. conftac

bus us

ex Difput, przced, Min, prob, Si humani-

(ificat,

tas Chriftinon redderetur formaliter im-

us o2

eccabilis:

tuncin linea fan&titatis,prout

v

h

zc eít perfe&tio exclufiva peccati,poteft

me

o u

magis fanCtificari per fan&titatem aliquam

creatam ,

uàm defa&to fandificetur per

D H

increatam

erbi fanGtitatem.

Sed hoe

fütatum

p

ugnat,

Ergo. Maj. prob. Nam poffi-

tulitring

bi

j

l

s eftgratiahabitualis, quzfit forrhali«

i

ttyetà

t ul

ter exclufiva omnis peccati, etiam venia-

lisjuthoc cum illa componi non poffit,ex

lum d

dictis num, prec, Sed per hanc magis fan-

tinad

Gificarecur in linea fanctitatis, prout hzc

um

eft perfectio exclufiva peccati, Ergo,

fm&ium 1

Conf, I. Nam juftus defa&o per gratiam

tl

48I

habitualem ita fan&tificatur formaliter,ut

Va i

polïït

peccatumJnertale cofngoncrc pen

L

WA

R—

M

499

DifputatioV1n. Avtic, l.

Muv

lt

cumftatugratie , &per gratiam habitua-

M

)

titorí

lkv

lem altioris 'ordinis ita fan&ificaretur

Xl

formaliter , utne quidem peccatum ve-

Tib

niale poffet componere cum tali gratia

Vptriie

habituali, prout num, 479. oftenfum eft,

T fam&i

Sedhocipío dari poffet pura creatura,quz

)länïtö j i ]

inlinea fan&itatis, prout hzc eft perfe-

t

&io formaliter exclu(iva peccati, poffet

ben d

uàm defa&o fanctifi-

magis fandificari,

nf Qu

cetur perincreatam V erbi fanCtitatem hu-

AUn €1 (00)

manitas Chrifti,

Ergo,

$

atum idu

Conf, II, Authoritate SS, PP, ex qui--

, Mj n

bus folum Cytillum Alexandrin.adduxiffe

h, Silumm

fuüfficiat, quiLib, contra Anthropomor-

Qrmilterin

phitas cap.23. Stolidiveró prorsus , ac demen-

üitmsprot

fes funt ,quitp[um etiat Cbeifluan, ne[cio qua pactay,

»ccczti,'potaï

peccare poffe affirmant. - Hujusmodi plura te-

ftimonianum, feq, adducentur,

4*

L

tem diquat

Mfceur pt

Dicoll, Humanam Chrifti vo

luntateni 482

, $elhor

er increatam Verbi fanctitatem ita reddi

N

ormaliter impeccabilem:ut hypoftaticam

xf

unionem per aGualepeccatum à fe divide-

re, autdeítruerenonpoffit, Ita cumD,

w

m poui/

Thoma cit, Suarez, Vaíquez, aliique con-

traHurtadum, Arriagam,;aliósque, Prob,

p

jj od

Sihumanitas Chriíti perincreatam Verbi

fanGitatem. non redderetur formaliter

d g

impeccabilis, adeó

uemaneret proximé

d

Ü

d

;

potens ad deftruen

am. -pérpeccatum a^

Momii

&ualehypoítaticam unionem : tunc hu-

Ina-

n neu;

li a

"Iralatus VI. de Incarnatione,

)

$oo

rnanítas Chrifti non fanCtificaretur mapls

Conf.li

*

:

er increatam Verbi fanCtitatem : quàm

efa&to anima juíti fandificetur per gra-

qn Q[id[ll

'tiam habitualem, autin alia providcntia

yatis W

er gratiam habitualem altioris ordinis,

jos Eptto

f

[*

ueffentialiter incompoffibilem cum pec-

gur Doniths

'Cato,etiam veniali.

ed hoc admirtti ne-

ii t p

quit, Ergo. Min. patetex Difout, preced,

feus hom

Ms3j. prob. Nam pariter gratia habitualis

jit ; (

modernz

D

rovidentiz effentialiter in-

mpil; f

compoffibilis eft cum peccato mortali, &

mcreaam

fimiliter gratia habitualis alterius provi-

quitam AU

dentiz effentialiter incompoffibilis effet

eccluditr )

'Cum peccato veniali: neutra veró cum,

otentia proxima peccandi.

Sed hoc

frgo, Cant

f

(hjats]

pfo humanitas Chrifti, utpote proximà

aCl

potens ad committendum peccatum a-

tnpoinla

Guale, non magis fanctificaretur per in-

t

€reatam Verbi fanctivatem ,' quàm fàn-

yifiiA,

Cificari poffet per gratiam habitualem..

d

*

485

*

ts cu

onf, I.. San&itas increata Verbi eft

;D.Slai:prob.

formalis impeccabilitas , (imülque huma-

nitas Chriíli de fe capaxeft, ut per hanc

Yünler

. Sed

Wt qon

reddatur formaliter impeccabilis.

ümei

hocipfo. Ergo. Maj. prob.

am poteft

Q h

humanitas per donum aliquod füpernatu-

od m

rale intrinfecum reddi formaliter impec-

&Wmhmin [

cabilis , üt »patet àn vViuone beatifica,

TgO.

Buttie

Conf,

Mu

Difputatio VIU, . Art, T,

fot

MW

Conf.Il. AuthoritateSS. PP. quos in-

N

i

Ml.

ter D. Chryfoft. in cap. VI. lfai. italoqui-

tur: Quialiorum tollit peccata,immunis eft omnis

T

l'vm

ln

prccati ,. nec peccare poteff./ D. Auguft. contra

!

duas Epift. Pelagianor, Nen ob aliud factus efe

inter Deuin, o bominem mediator ; nifi quia non po..

tuit effe peccator.. D. Anfelmus Lib.I. Cur

CXDII[)U[,W

Deushomo, cap.10. primus Adam. peciare

Bl

pottit ; quia purus bomo fectmdus Adam peccare

dntilte

Tomorbi

non petefl ; quia Deus-homo. . Sedhocipfoper

increatam Verbi fandritatem,

poftaticé

r us

unitam humanitati Chrifti,

:

!

€

ntialiter

flb &

T verbon,

excluditur potentia proxima peccandi,

Ergo. Contrahanc conclufionem

, li

Objicies I Non repugnat , uthumani- 484

t protml

tas Chrifti per a&tum fibi graviter prcce-

KU

ptum pro inftanti B. mereatur confervari

türpti

ym fan-

unionem hypoftaticam,fibi prius collatam

in inftanti A. — Sedhoc ipfo potentiapro-

Aitudem.,

xima peccandi poteft in eodem inftanti B.

componi cum unione hypoftatica. Er-

i Vei d

go. Maj.prob. Nonrepugnat, uthumani-

lg huni

yt oer lat

tasChrifli pera&tum, fibinon praceptum,

mereatur confervariunionem pro inítan-

j &

ti B. Ergo etiam.

.

Kampos

Conf. Juftus proi

uftanti urgentis praf-

J (üpermd

cepti poteít mereri gratiam, prout con-,

Jier i

fervandam in eodem inftanti B. ut fimul (it

n beafüm

proximé potens ad hanc de(truendam per

11 3

omti«

Ó

w

foi

Tractatus V1, de Yncarnatione,

giael.

omiffionem actüs prxce

gitats À

pti pro eodem,

inflanti, Ergo fimiliter.

am graviger

48

Refp. N.maj. Adprob. N.confeq.

gemac n

- Difparitas eft :

uód fanctitas increata

gzm'lumi |

Verbi fit formalis impeccabilitas , adeó-

fpugM'[ d

que in eodem inftanti B. necquidem pro

wricortut;.

diverfis fignis naturcpoffit componi cum

hndB Bul [/

potentia proxima peceandi : non autem

fit effentialiter incompoffibilis cum po-

NI

tentia proximamerendi. Undehumani-

d Impttler

tas Chrifli per aQum meritorium , pro

vihdepea

figno prior? naturz elicitum in inftanti

nl

B. poteft (ibimetipfi quidé mereriunionem

qentaprontm

hypoftaticam , prout coníervandam pro

A ompont Qd

figno pofteriori naturz ejusdem inftantis

i, d

B. Contrarium tamen dicendum, fi talis

ii i

actus fitpreceptus , ut omiífio ejusdem fo-

m

xet actualepeccatum.

Quf Bociy

Ad confirm. N. confeq. Difparitas eft:

vlubiualem

quód gratia habitualis,entitativé fumpta,

non fit formalis impéccabilitas, proutfide

muls me

vilari A.

Catholicà certum eft. — Unde poteft pro

iinus non

€odem inftanti reali temporis fimul com-

us grat

.poni cum precedente potentia proxima

eccandi mortaliter, & proinde deftruen-

m pote

"L ratur

di gratiam habitualem, üt num. 478. di.

t cilter,

étum eft, Econtràían&titas increataVer-

bi eft formalis impeccabilitas, adeóque

b Dante

effentialiter incom

e

W.

peceandi.

poiïïbilis cum potentia

Ws od

Ob-

765

Ht

piffutatio Vil, Art. l

ObjiciesII. Nonrepugnat, utDeus hu- 486

manitati, elicienti actum meritorium. ,

etiam graviter prxceptum pro inftanti A.

mi l

i

lefis

l]

decernat unionem hypoftaticam,tanquam

Wilius!m.

remium talis actüs.

Ergo etiam norn,

lts

repu

gnat , ut humanitas Chrifti per actum

p

meritorium, 8

raviter przceptum pro in«

*

anEcompoäm

ftantiB. mereatur uni

onem hypoftaticam,

Mi«

tiliscumy,

rout confervandam pro eodem inftanti

B. Confeq.prob, Sietenim potentia pro-

Tdelng

fitrim, h

xima impediendi unionem hypoftaticam

m n ml

1»

er a&uale peccatum poreft componi cum

unionc hypoftatica, tunc eo ipfo pariter

ereriunio

P

otentia proxima deftruendi unionem po-

rram m

tc

ft componi cum eadem unione hypo-

demnfants

yin, (s

ftatica.. Sed potentia proxima impedien-

di unionem in cafü precedenti componce-

d-

retur cum ipfa unione. Ergo pariter.

Conf. Hoc ipfo, quàd Deus poffit gra-

fs d:

tiam habitualem decernere,tanquam prz-

i lum

anium actüs meritorii graviter precepti

y r

ro inftanti A. co ipfo poteft etiam crea-

h

'

at

ta voluntas non folum impedire priman,

h

!

Jf

ulcolmA

infufionem gratiz pro eodem inftanti A.

yi proro

Sed etiam poteft gratiam deftruere per a-

yjc a

éuale peccatum in fubíequo inftanti B.

n

o fimiliter.

j

Erä

efp, D. antec. Ut decernat unionem

487

g, nf

hypoffaticam, tanquam przmium confe-

rendum pro eodem inftanti. N. antec. Pro

ln

i 4

L

fo4

Traclatus VI, de Incaynatione, -

b

inftanti fübfequo."C. antec. & N. confeq.^-

ayeint

Ratio eft ; quia hoc ipfo, quód unio hy-

gusionis

poftatica fit formalis impeccabilitas , fàl-

m .intcuigl

tem ar quo, adeóque effentialiter incom-

poffibilis cum potentia proxima pectan-

gonf. j

ho collat

di: eo ipso metaphyficé repugnat, utu-

nio hypoftatica pro éodem'inftanti reali

intis À. (

entia protr

temporis.conferatur tanquam pfzmium;

aCtüs meritorii, graviter przcepti, qui

ht 4 108

potentiam proximam peccandi przfüppo-

; gt

nit. Unde folüm poterit effe przmium,

FOT

talis a&tüs pro fübfequo inftanti reali B,

ditt

Secüs autem proutpro inftanti A. Oppo-

1. Dd

fitum dicendumforet, fiactus meritorius

aimloi

non effet fimul praeceptus, aut faltem non

saigudin

prefupponeret pro eodem inftanti reali

wiuro

B. potentiam proximam peccandi.

tG B

Ad confirm. N. confe

MMb D

tet ex dictis num. prece

ä: Difparitas pa-

) iponet

* tll im

488 . ObjiciesIII. Humanitas pro figno prio«

r1 naturz poteft effe indifferens ,' ut fibi

"tüdiferen

mereatur, aut non mereatur unionera hy-

zibl

oftaticam pro figno fubfequo in eodem

in'mie(ligitur

inftanti reali A. quianempepro illo figno

"tl imp

antecedenti neque intelligitur unio, ne-

: S;ucc.&conl

que carentia unionis liypoftatice,

Sed

hoc ipfo etiam poteft eíle indifferens, ut

h qll'üd hür

"t flon

fibi mereatur, aut non mereatur unionem,

"m

per adum przceptum, Ergo. . Min. prob.

Ttw

Hocipfo, quód pro illo

figno anteceden-

L imlem

te

"t

Ü

Bifputetio VHI, Artic. T.

fof

t &N-wf |

i

]

0 Q

d

|

teheque intelligatur unio, neque caren-

Y

tia uhionis: eo ipso pro illo (igno non-

li,

dum 4ncelli

QUN

Ergo.

gimr formalis ignpchabilitas.

:

ts

Conf, Etfi per gratiam habitualem, à

:mplugni[,y,

Deo collatam pro (igno antecedente in-

at

ftantis A. tollatur voluntati creatw po-

s

tentia proximà peccandi pro eodem in-

T r

ftanti À. non tamen hxc potentia tolli-

ID

tur: fi gratia conferatur pro figno fübfe-

fl Ym

quo, prout num, 478. di&um eít. Ergo fi-

Vorti rj

militer.

*

ntiÀ, Oppa

Refp. D. maj. Ideo przcisé, N. maj. Et 489

15 Denton

uia fimul pro illo figno priori non intel-

I ltemmn

ligitur aliquid incompoffibile cum unione

nt r

hypoftatica pro eodem inftanti reali tem-

a,

poris. C. maj. Et ficdiftinctáà miti. N. con.

Bs p

feq. Ad prob. D. antecéd. Eo ipso proó

illo figno antecedente nondum intelligi-

iopri

tur formalis impeccabilitas, intelligitur

:s, u f

tamen indifferentia proxima ad obtinen-

nontmy

dam impeccabilitatem formalem. C, ant.

jin eodet

Non intelligitur hec eadem indifferentia

milofgn

proxima ad impeccabilitatem formalem.,

rurio, Y

N.antec. & confeq. Ratioefít; quiahoc

i X

ipfo, quód hümanitas pro illo figno an-

Jfferens,!

tecedente inftantis 'A, fit indifferens, ut

urüniont

per actum meritorium obtineat, aut non

n

obtineat pro figno fubfequo impeccabili-

if-

j antecedï

tatem formalem, eo i

pfo per hanc ind

,

li 5

[2

[

)

qo6

TraPL ts V1, de Incavnatione,

ferentiam pro illo figno antecedenti ex-

bt |

cluditur potentia proxima peccandi. Ke-

)

eccama

pugnatenim, ut humanitas, pro figno an«

Gon

f. 9it

tecedente proximé potens ad peccandum,

ure formt

fimul (it indifferens ad obtinendam pro fi-

syxim p

no fubfequo impeccabilitatem: vicujus

o jam &

formaliter deítruitur potentia proxima

8 Sedrg

eccandi ; nam aliàs in eodem inftanti

eeedentt

veali A. poffet fimul realiter exiftere, & de-

res i 0

ftrui hzc potentia peccandi, quod etiam

fOfIMkmr H

ro fignis diverfis implicat,

MUS. Efgoo

Adconfirm. N.confeq. Difparitas con-

viina ptc

ftat ex fxpius dictis, quód. nempe gratia

v fl m

habitualis, entitativé fümpta,non fit for-

b

malis impeccabilitas , adeóque (it de fe

i D |

compoffibilis cum potentia proxima pec-

candi: fecüs autem unio hypoftatica,quae

dotdr igco

t protim

eít formalis impeccabilitas, faltem sr que,

umceden

Objicies IV. Hoc ipfo

od humani-

x

tas pro figno antecedent

T

indifferens

zteginte

ad obtinendam , aut.non obtinendam.

aioeü;'quöd

Tomnitas p

pro figno fübfequo impeccabilitatem for-

dinufanti 1

znalem: eo ipfo hzc indifferentia effen-

tialiter incompoffibilis non eft cum po-

"ttdm, qut

Vi j

tentia proxima peccandi. Ergo. Antec,

sob. Nam indifferentia ad obtinendam,

titilinc

aut non obtinéndam impeccabilitatem,

Aün) pet

a du : fe

formalem eft equé compoffibilis cum u-

um im-

"v Ng

:no,'. ac altero extremo, fcilicet c

PCCf

iij

0

M

Difputatio V, Avtic.'1.

$07

Ut

o

peccabilitaté formali, & potentia proxi-

ma peccandi. Ergo,

lst

Conf. Si etentm pro illo figno antece-

s

!

ii

Md

;

dente formaliter excluderetur potentia

lm vs

proxima peccandi: tunc eo ipfo pro illo

figno jam daretur impeccabilitas forma-

putti um

lis. Sed repugnat, ut pro illo figno an-

n m

tritjlendi

tecedente, pro quo humanitas eft indiffe-

rens ad obtinendam impeccabilitatenu

i, quita

formalem ,. jam detur impeccabilitas for-

malis. Ergo. Maj. prob. Nam potentia

ï)ifparftasco?

nanpe gt

roxima peccandi formaliter excluditur

per folam impeccabilitatem formalem.

aov f

Ergo,

m d [

KRe

fp. D. antl. Eo ipfo hzc indifferentia

ponim p

49*

vt que

effentialiter incompoffibilis non eft cum

potentia proxima peccandi, pro eodem

Bu n

figno precedente. N.ant. Pro figno fo-

p hunani

lüm fübfequente. C. antec. Et N. confeq.

j

iüfavos

Whl'mw AT,

Ratio eft; quód indifferentia illa, vi cu-

jus humanitas pro figno antecedente in,

gilimem Q

eodem inítanti reali A, eft indifferens ad

"u

obtinendam, aut non obtinendam pro fi-

T cumpf

j

[*

no fübfequo impeccabilitatem forma-

k Q, Anm

m, fit quidém compoffibilis cum poten-

a

tia proxima peccandi pro eodem figno

, pdbilite

fübfequente, íecüs autem pro figno an-

!

ls

tecedente. Nam aliàs in ipfa humanita-

"

te pro illo figno non folüm daretur fimul-

g cwüf

ts potentiz, fed etiam potentia fimul-

tis

Ó

$o8

Traclatus V. de Inearnatione,

. diexem Va

tatis ad conjungendam impeccabilitateme

glis recii

formalem cum potentia proxima peccan-

yio n0n 0

di, quod metaphyficé repugnat,

umanitas t

. ! Àd confirm. D. maj. Sipro illo figno

liqrodfüpt

antecedente formaliter excluderetur, &

sortalis, Q

quidem pofitivé ipfa potentia proxima

eccandi , jam daretur pro illo figno im«

ulis el: n

WIT

peccabilitas formalis. C. maj. Si hec po-

ftatem Verà

tentia folum exclüderetur preci(ivé. N.

maj. Et fic diftindtà min, N.confeq. Ra-

Mf Va

lríoad; quà

tio eft; quód pro illo figno antecedente

neque intelligatur impeccabilitas forma-

äpcrfe&io, l

lis, neque eidem metaphyficé oppofita

tl

i

eccabilitas formalis, feu potentia pro-

ais Cl

3Xáma peccandi, fed ab utraque przfcin-

datur. Nam aliàs non daretur indifferentia

ais Conl v

humanitatis adutrumque extremum, non

af ism V

m (t, n

quidem in fenfü compofito, fed divifo,

pro fübfequente figno in eodem inftanti

taimi Dum.

A. obtinendum.

& t eide

4922

Objicies ultimó. Etfi fanctitas increata

h

* umvis

Verbi fit formalis impeccabilitas, non ta-

"ite m

men per eandem humanitas Chrifti for-

"Uinat, Ut

maliter redditur impeccabilis. Ergo. An-

du

tec.prob, Humanitas Chrifti per immor-

'»;mn

Ireql

talitatem Verbi non reddebatur formali-

Vttlttr 1m

ter immortalis, Ergo neque per impece

idm, D

cabilitatem Verbi impeccabilis,

i fjus

i

Conf. Nam ideo humanitas reddere-

(

W

dU

tur formaliter impeccabilis per impecca-

nf

1-

Ww.

Difputatio VIII. Artic, 1.

$09

Id

'bilitatem Verbi, quódhujus effe&tus for-

t

malis recipiendidefe capax fit. Sed hxc

MM

I

ratio non obftat, Ergo, Min,prob. Etfi

LETUN

|

humanitas de fe capax fit, utper donum

p

aliquod füpernaturale,fibi unitum,fiat im.

Mb v

mortalis, quemadmodum defadto immor-

ib

talis eít : non tamen humanitas Chrifti

j f

immortalis erat per fibi unitam immorta-

r

litatem Verbi,

rgo pariformiter,

N.confcq, n

Refp. N.antec. Ad prob. N.confeq.

V antectdot

Ratio eít; quód immortalitas, prout hzc

j

il fom

eft perfectio,foli Deo competens, juxta

f o

illud Apoft. I. ad Tim. VI. 16.. Qui folus ba-

bet immortalitatem , fic eflentialis vitze inde-

Otenta o

Que práite

ftruibilitas. Cümigitur repugnet,uthu-

ydftreta

manitas Chrifti vivat formaliter per tni-

tam fibi vitam Verbi Divini, eó quóddi-^

Tenum, o

!

ii

vinitas nec fit, nec effe poffit anima, aut

i lao

quafi anima humanitatis : hinc etiam re-

ugnat, ut eadem per immortalitatem,

erbi, quamvis hypoftatice unitam, fiat

du

formaliter irnmorctalis.

Econtrà ficuti

jf non t

non repugnat, ut perincreatam Verbi fan-

; Oif f

l

&itatem reddatur formaliter fan&ta, ita

jlgo, t

fj t

etiam non repugnat: ut per hanc redda-

tur formaliter impeccabilis.

j o

Ad confirm. D. maj. Ideo prcisé, quia

d

jl

humanitas hujus effe&tüs formalis quo-

modocunque recipiendi ca

p

ax eft, N.maj,

qitus il

Quia hujus effectüs femalis, abipfà fä*n*

n impff;'

1

Mf'

19

YraBatus VI,. de. wncarnationt,

. &icate Verbi , prout exclufiva peccati re-

um s

j

cipiendi capax eft. C. maj. Et fic diftin&tà

ificg ,

min. N.confeq.

Sicut enim ex eo praz-

: Cise,

uód humanitas Chrifti de fe capax

adem imp

fit fan&ctitatis moralis, & beatitudinis ef-

u fan&im

Mra potet

-« fentialis, neutiquam infertur, aut inferri

weeabllita:

oteíl :

uód humanitas Chrifti fit forma-

Jiter fan

à

a fan&itate morali per increa-

Cheifti form

€am Verbi fan&Ctitatem, aut fit formaliter

mne petctur

beata per increatam Verbi beatitudinem;

otentm r

uia fcilicet hujusmodi denominationes

waludt pore

f

u

nt ex generefuo vitales, & proindehu-

azcullbetcr

qmanitas eft incapax, üt hos effectus for-

d hunaait

Amales à Verbo Divino, hypoftaticé uni-

i, D

dübumanitas

to, recipiat ,licét illos per aliud donum

fi

intrinfecum recipere poffit: ita pari-

salsmonfo

tef ex eo przcisé, quód humanitas de fe

?

ts dpolat

tubdeeom

capaxfíit: ut per donum aliquod fibi in-

t rl

trinfecum reddatur formaliter impecca-

bilis, non infertur: quód humanitasChri-

üiqunz,|

fti per increatam Verbi fan&titatem red-

ntie, u

datur formaliter timpeccabilis, fed fimul

tttdnyere :

ex eo: quód hujusmodi effectus formalis

t mf

-

abipfa fan&titate increata, phyficé fumpta,

t2 Verbi

recipiendi capaxfit. Exdi&tis

ConftatI.

uód humanitas Chrifti per

"t

i

&

nl

n pOlT

increatamVerbi fanctitatem, phyficé fum«

n tà

ptam, eám

uc hypoftaticé unitam, red-

atj

datur form

a

]

iter Impeccabilis ; quia hu-

te in»

bl lrnp

t

jus effects formalis ab ipfafanQtita

-

peud

3

m

CI 6s

H

Difputatio F 1H.. Art.1,

$13

CMMM

li

t«l&i

ereata recipiendi capax eft : ficut capax

t AU t

eft; utper eandem , in linea fanGitatis

rl

phyíice ,reddatur formaliter fan&a, &

rj ht

quidem fimpliciter infinite,

Càm igitur

At

hzc fanctitas, phyficé fampta, prout ex-

W CTULds

tl

cluíiva potentiz peccandi, fitformalis im»

peccabilitas: hinc eadem ab humanitate

nl d.

Chrifti formaliter excludit non folüm o-

At tf

mne peccatum a&uale, fedipfam quoque

Wt

Üenomimti

potentiam proximam peccandi, etíi nom

excludat potentiam peccandi remotam.,

yiprand

quz cuilibet creaturz rationali, adeóque

syefedusi

etiam bumanitati Chrifti , eít realiter

oltatia us

identificata,

Ex quo ulterius deducitur z

-aliud donum

quód humanitas Chrifti it formaliter im-

ff at

peccabilis non folüm pro fenfu compofito

punitistet

unionis hypoftatice , ut cum illa pecca-

tum actuale componere non

oífit : fed

u fb

i

icinpte

etiam fitformaliter impeccabi

$, ut ali-

n Cart

qui loquuntur, pro fenfü divifo unionis

Qutem T

hypoftaticz , utper peccatum actualenon

-

offit deftruere unionem hypoftaticam.,

, i m

N

hs formid.

amaliàs non fanGificaretur magis

increatam Verbi fanctitatem, quàm

en-

ähzfnc'cfumpww

l

&ificari poffit per creatam aliquam fancti-

»

J

tatem ; cüm poflibilis fit gratiahabitualis

ïal;ChriIüP

;gyies

|

exclufiva, non tantüm peccati mortali:,

TU M

Íed etiam venialis. Atque in hoc fenfu,

etíireipsà improprio, dicitur humanitas

j qU

:

inpeccabilis pro [enfa divifo unionis hy-

n

por

^$£$12

Trallatus V, de lncamnione..

)

poftatice :

neutiquam veró in alio fenfü

jem bj

e humanitas,

aferenoum

reipfà proprio, quód nem

gnon pen

etiam feclusà unione hypoftaticà, & do-

nis fupernaturalibus,eandem confequen-

gmhec COl

cabilis.

, conditi

tibus , fitimpec

jc: i

455

ConftacII.

Quód humanitas Chrifti

formaliter fit impeccabilis nonfolim ea-

ipainii, M

tntiu m

tenüs , quatenüsunionem hypoftaticam,

fibiprimitus collaram in inftanti À. non

tenim ao

poffit amplius in ullo fübfequo inftanti per

WCMW ]

A

alier dedni

eccatumaliquod actuale de(truere , qua

impotentia peccandi eft confequens unio -

v Sic

nemh

poftaticam : fed etiam fit eatenüs

s, ütpotttt

j

l

forma

terimpeccabilis , quatenüs in eo-

apolpoan

dem inftanti reali temporis potentia pro-

futr profi

xima peccandi,nec quidem pro figno prio-

i, at

rinature componi poteft cum unione,hy-

tarihepu

^

oftatica, humanitati conferenda , aut

ii

collata pro figno fubfequo ejusdem inftan-

i

m fpoo ar

tis. Ratio hujus eft; quód ipfa fanctitas in-

^il abtnenda

creata Verbi, phyficé fampta, fit. formalis

tiniamunio

impeccabilitas , adeóque metaphyficé in-

*tt ineli

compoffibilis cum potentia proxima pec-

hi

&cand,

candi pro eodem reali inftanti temporis.

Videnriolie

Licétigiturnon repugnet decretum ali-

"üinis h

quod, quo Deus humanitati promittat

Yil

tis fo

unionem hypoftaticam, tanquam prami-

"tiln

um, conferendum ininftanti B. fi eadem

Vtn f

non peccaverit in inítanti À, repugnat

AT

tamen decretum , quo Deus- promittat

unio-

W'Wncm

P.

XDi).?umia VIU, Artid.^

E

ii

O

unionem hypoftaticam, tanquam przmiá

i

conferendum pro inftanti B. (i humani-

WPO uaxïxä

Kz

tas non peccaverit pro eodem inftanti B.

'

j'm Q |

Namhxzc conditio effentialiter repugnat

hzi

fuo conditionato , utpote zquivalens

huic: Si humanitas ,. pra(uppofitá poteutiá proxi-

Nl

al

wiá peccandi , non peccaverit in inflanti B. deffruetur

p ln

potentia proxitia peccandi in eodetminftanti B. C

etenim unio h

oftatica fit formalis im.

Éu

peccabilitas, faltem àr que, hinc eft for-

d a

maliter deftructiva potentiz proximae

téquosu

peccandi, Sicutigitur metaphificé repu-

hm ( r

nat, utpotentiaproxima peccandi, exi-

Vutenint

ens pro figno antecedence in inftanti B, -

pareta p

deftruatur profigno fübíequo in. eodem;

yofgnogt-

inftanti B. itaetiam predictumdecretum

mutioy.

metaphyficé repugnat.

f t

496

Conítac III. Quód creata volüntasnon

ndeminlte

poffit pro figno antecedente effe indiffe-

ln

rens ad obtinendam pro figno | fübfequo

aj il

Y

hypoftaticam unionem, nifipro figno an-

sl

j

Y

tecedente intelligatur exclufa porentia

proxima peccandi.

gmum p

Nam hzc potentia

i

proxima effentialiter conftituitur per ca-

(

um v

rentiam unionis hypoftatice , tanquam,

m[] Dmml

impeccabilitatis formalis, faltem sr quo,

suom. PWF

pro eodem infítanti reali, Repugnat au-

d

je

tem, ut pro

no antecedente fimulin-

i.

yo

n À

X

telligaturind

rentiahumanitatis ad ob«:

Unendam uniopem , & carentia ejusdem.

j m g

a p

j]

unioe

D

$14

Tratiatus VI. de tncarnatione,

gpotlisc

unionís: etíinon repugnet , uthec in-

g comptd

differentia antecedens poífit componi

mpure p

cum carentiaunionis, adeóque cum po-

tentia proxima peccandi, folüm pro fi-

;liberapra

]

uin hz

no fubfequo importata, ficuthzceadem

jrologicut

ï

indifferentia pro figno fübfequo componi

oteft cum unionehypoftatica, & impec-

dim eaten'ü,

cabilitate formali.

uz autem hucuf-

von(cienta

scpotels

que de impeccabilitate Chrifti dicta funt,

llludadom

pariter applicari debent quoad impo.

tentiam. committendi imperfedionem,

W[], Mü Du

moralem. Ratio eít

,

.

ódíummz fancti-

tati humanitatis Chr

ii

non folüm repu-

jeris etvolü

apiar, Qu

gnet peccatum : fed etiam imperfectio

moralis, arguens minoremaliquam, feu

g, Vatt

imperfectam fanctitatem.

sielmortli

vt

D o

ARTICULUS H -

u N

zrtonalic

44n Chriflo potuerit imponi pre-

n ferepe

ceptum . rigorofum ,. ffue obligans

üinmima

an confcientia 1

"tim obl

Aanis e(

Renotandum I,.- uöd præcäptüm ri-

.

) Thom

497

"

L gorofum, five obligans 1

n confcien-

Vaf

tia, fit legitima voluntas fuüperioris,inti-

L

matafübdito, vicujus a&tio,huic volun-

l Lf

tati oppofita,redditur illicita, feu mora-

Wlmpof

Aer mala iníenfa Tbeologieo, LHxcau-

" lo

tem

?

Mi

fij

A i

tem poteltas obligandiin confcientia foli

Pt t

l

Deo competit, ideóquerepugnat pecca-

'

i

w

j

i

tum puré philofophicum, feu transgref-

l) Om

fio liberaprzcepti obligantis in confcien-

ts

tia,

uin hzc transgreífio fit peccatum,

'[he

ol

sUl

ogicum, Hincíüperiorinhumaánis

wüätiü,&im.

folàm eacenüs poteft obligare fubditum

ul

inconfcientia, five füb culpa, quatenüs

hii

hxc poteítas eidem à Deo collata eft, jux-

Qd i

ta illud ad Rom. XIII. 1. & feq. Non eff pa-

peftdin,

téflas, mfiàDto. — Itaque qui refiflit potclatt, Dei

um a

erdinationi

TE

it, Primaigitur regulamo-

Molim

ralitatis e(t voluntas Deiprohibentis, auc

(

dnpeftto

przcipientis, quz etiamlex zterna folet

ijpus,

appellari, Vnde a&tus,huicregule con-

formis,eft moraliterbonus: difformis au-

tem,moraliter malus.

Dividitur nihilo-

minüs lex in naturalem, Divinam, & hu-

l

manam. Naturalis appellatur,

ug ipíi

naturz rationali creatz per fe indita eít,

w p

cüm non difcrepet à lumine rationis, vi

ii

cujus bonum à malo difcernitur, ideóque

eatenüs vim obligandi in coníciencia ha.

l

l

bet, quatenüs eft participatio legis eter-

ræcäpwm,f*f

nz juxta D, Thom. I. 2,q. 19.art 4.' Quid

vatio bumana [it vegula voluntatis bumana , ex qua

j i?

fIIOTiS)m'

ejus. bonitas men[uretur , babet ex lege eterna .qua

eft ratio Divina.. Lex Divina dicitur,quz À

o,hu'lc v

" feu W

Deo liberé impofita creaturz rationaliz

ut potuerit legem non imponere, . Lex

3'160' p

:'ä

L

A

de-

$16 .. Trallatw V, de !m'maäm.

pij

"m Siü

denique humana dicitur , quz immediate

qnaturalis

ab homine , legitimá jurisdictione prz-

üm

dito, aliis hominibus imponitur.

yive n o

igiturlex , feu preceptum , prafüpponat

pta naqr

authoritatem fuperioris illud imponentis;

iprectptu

hinc Deus non fübjácet , nec (ubjacere

mntrà Cert

poteítalicuilegi, autprzcepto, cüm fu-

fivas hum

perioremnon habeat, . Nihilominüs fibi-

ls. Contro

uija fum-

fbilis ft er.

metipfi eft regula mioralitatis ;

mé fapiens , .& fummé fanctus, 1deóque,

ii o

in fenfü quodam improprio ; fibimetipfi

U Nguir

lex «terna, àt D, ThomasI. 2, q. 95. art.

ll d

4. exponit.

hme, erdor

^ «o8 Prenoc,.Il. Quód lex

ulteriüs divida-,

d De, ade

tur in legem rigorofam, (ive obligantem

Bmitvanvet

füb culpa, & in legem obliganrem folum

qiinpott

at treatut

fub pceena, feu potiüs fub aliqua peenali-

i

tate, quz proinde lex puré paenalis folet

M

tnporli,

appellari. —Nam, àt inquit D. Thomas H,

tisprtinent

2.q.108.art.4. Pen« interdum incurritur. fine

twi]ll (

eulpa, quamvis sion. fine ceu[a.

Hanc legem.

um (üb

[os)

nalem plerique cum Suarez lib, V. de

[

egibus cap.5, his verbis exponunt: Lex

tf quly

'iitoni

guré panalis dicitur , que (olüm tnicum praceptum,

um e(fe

quamvis bypotheticum, fuftinendi t«lem penam, d*

"tl bont

aficommodum , fi boc, vel illud fiat , im e continet 5

Uitits m

etiamfi de a&« [ubfireto t«li. conditioni praceptum

jüml

Attüm

son impon«tur./— Elinc ejusmodi przcepturh

Pt

non obligat in confcientia, five fub culpa

atur

"ts

Theologica: eifi uansgrefliopà ftatu

pee:

" as

l

Bifputatio VII ATf M,

915

Vg

cena,

Sicut autem ceértum eft :

uód

mdl&lm

TOU s

ex naturalis obliget füb culpa Theologi-

lm,g

It

Ca, five in confcientia, ideóque inter pre-

cepta naturalia nón detur, neque dari pof-

ts

fit przceptum puré poenale : fic etiam e-

T5

contrà certum eft, quód inter leges po-

At

fitivas humanas fint aliquz puré paena-

Vi

les, Controverfia reftat: an etiam pof-

ij ; Qu

du ii

fibilis (it lex Divina pofitiva, quz non,

obliget in confcientia,fed tantüm füb pos-

n, flinty

na? Negativam fusé defendit Munieffa

1954

Difp.II, eó quódomnis transgreffio legis

eris db

Divinz, ex formali fuo conceptu, fit of-

fenfa Dei, adeóque culpa Theologica,

T

Affirmativam veró Haunoldus, & Efparza,

nte falbrp

eó quód in poteftate Dei Legislatoris fit

u

1 0

obligare creaturam rationalem füb paena

gnils lt

i

meré temporali, ad finem ultimum nul-

Thonsll

lateniis pertinente.

m F"

Wil

Prenot.III, Qu

d aliud fit legem effe

433

ä

obligatoriam füb culpa, & aliud effe com-

« ib

minatoriam culpz,

Sicut enim promif-

ouont: H

fio alicujus boni effentialiter prfupponit

g u

promiffarium effe capacem, ut eidem con-

ij h

feratur tale bonum : fic pariter commi-

TL

natio alicujus mali effentialiter przfüp-

j

ponit, alterum effe capacem, ut infliga-

tur talemalum. — Nam aliàs talis promif-

J

fbu

10 ; .aut comminatio inepta foret, & ri-

l [WCI

a

à Quamvis autem omnis lex com-

3

mi-

-

b

$118

TraBatus VI. de lncamat(ïonc.

g Na

minatoriaculpe, autpoenzfit etiam ob-

"

i com

ligatoria füb culpa, autpoena: nontamen

[ utpo Ij

viciffim omnis lex obligatoria füb culpa,

« um uni

aut poena,

debet hoc ipfo effe commina-

«ccabilis,

toria culpz, aut poenz,

Ad hanc fiqui-

a dl

dem obligationem, absque ulla commi-

P

rout art,p'

matione, fufficit: quód actus,ceteroquin

licitus, vi talis przcepti reddatur illici-

Cori] !

minstorim

tus: neque requiritur, ut fübditus pro

ejtas Chri

fenfü compofito przcepti poffitponere a-

fnficompo

€um prohibitum, . Hinc itaque patet,

seiouman

uód neutiquam repugnet: ut actus ali-

siolypola

quis fübdito, czteroquin poffibilis, & li-

yoni racgt

citus,per legem füpervenientem fiat illici-

1 a2 p

tus, & confequenter etiam impoffibilis:

$ n p

etfi repugnet, ut a&us ille, qui feclusà

o jnd

lege aliunde impoffibilis eft, alicui fübdi-

w com

to prohibeatur, aut precipiatur,

( D

$00

DicoI, Non potuiffe imponi Chrifto

it, i hun

praceptum comminatorium culpe, aut

bt u

, poenz proprié talis, . Ita cum D. Thom.

híc q.18. a.6. Suarez, & Vasquez. Prob.Re-

d dimpl

v od

ugnat, ut Chri(to imponatur preceptum

cofüinatoriü culpz, aut poenz,proprie ta-

ib n

lis : nifi humanitas Chrifti fit peccabilis,

"I R

feu capax incurrendae culpz, aut poen

BI

roprie talis, Sed humanitas Chrifti erat

tl

impeccabilis, feu incapax incurrendz o-

'

t ut

[

wrdó

*mnis culpz, aut poenz, proprie talis, Er-

[

:

, go. Maj. conítat ex num, praced, Min,

Eïg«

prob,

mn:wl

Difputatio VITI, 4rt. H. —

19

tl

rob. Nam Chrifti humanitas, neque pro

s ts

enfü comipofito unionis,fic erat peccabi»

i

Orlllfïïg |

lis, ut poffet a&uale peccatum conjunge-

ïo

d

re cum unione hypoftatica : -neque fic

Mil

peccabilis, ut poffet per a&uale pecca-

i

ts

tum deílruere unionem hypoftaticam.,

;

prout art, preced, oftenfüm eft, Ergo.-

fs

fredrs

Conf£.I, Repugriat decretum Dei com- $o2

minatorium illius tiali, cujus ipfa huma-

i lübtuy

nitas Chrifti effentialiter eft incapax pro

fj

D

fenfü compofito unionis hypoftatice. Sed

gt o

hocipfo humanitatiChrifti,pro fenfu com-

: utadusz

vf t

ofito hypoftatice unionis , non potuit

imponi przceptum comminatorium cul-

temfuc ii

mpo/llbilis:

px, autpcenz proprié talis. Ergo. Min,

rob. Nam przceptum comminatorium

i cts

effentialiter includit, aut przfuüpponit de-

Jrcu fübd

cretum Dei,comminantis malum. Ergo.

Con£ II. Preceptum comminatorium,

i

quàtale, in huncfinem tendit: utfubdi-

| Clllþæ» W

tus metu culpz , aut formidine paenz ,

) Thon

utl.PïOh-k'

adigatur ad implendarn voluntatem (üpe-

tioris.

Sed humanitas Chriíti, neque

du

metu culpz, neque formidine correfpon.

nz,PTOPn ,ü

dentis poenz moveri poterat ad implen-

t PCCC"a !

dam voluntatem Dei, tanquam füperio-

u a Wj

ris precipientis; cüm eadem, utpote im-

us Chïlmo

peccabilis, (it utriusque hujus timoris in-

joure

C

ax, üt ex dóctrina D. T.

"

homz n. 47 3-

( w

o

E

'eft. Ergo.

&PWCC ]

k 4

Di-

E

b

$20

qvaltatus VI.- de Incarnationt,

[s/

Dico II. .Potuiffe Chrifto imponi prz-

( fc

yin.

ceptumi rigorofum, five obligans in.con-

qum jus

fcientia, etiam pro fenfu compofito uni-

onis hypoftaticz, Ita cum D. Thom. híc

n creatur

20, art, I, & q.47.art. 2. Suarez, &

jsaTheol

Y

i, My)

asquez.. . Prob, Preceptum rigorofum,

five obligans in confcientia, - eft legitima

;lege n

:^ voluntas füperioris,intimata fubdito, per

onali 11

D.

. quam actus,huic voluntati oppofitus, red-

(

(l $

itur illicitus , five-moraliter malus in,

fenfa Theologico. : Sed hoc ipío huma-

voen co

nitati Chrifli, etiam pro fenfü compofito

wfüft t

vftentactun

hypoftaticz unionis, potuit impont prz-

ceptum rigorofüm , five obligans in con-

T

fcientia. Ergo. — Maj. patet ex num.497.

qe, xf

Min.prob. Humanitas Chrifti, etiam pro

) j ocat

fenfu compofito unionis hypoftaticz, eft

$ Mnide

creacura rationalis, fübditaDeo, tanquam

* & empolto

Legislatoti füpremo, & primz regulz to-

fuesporen

iemture.

tius moralitatis. Ergo.

Con£,I. Humanitas Chrifti, etiam pro

i menda

jes ^

nfü compofito unionis hypoftaticz,

ts pO

^femper manet obligata lege naturali, tum

n

afhrmativá ,. vi cujus creaturz rationali

i dhecr;

przcipitur amor, reverentia, & cultus

nl

€rga Deum, tum etiam negativá, vi cu-

Itb üntot

jus prohibetur mendacium, blasphemia,

j qua

& perjurium.

Sed hóc ipfo humanitas

Ils f

Chrifti,etiam pro fenfü compofito bypo-

i, H

rigo.-

ftaftica unioms,erag capax pracepti

.Ki

Mu

rofi,/

M

24

Difputatio VII, - Artic. l.

$n

külmw

rofi, five obligantis in confcientia, Ere

ln

b

o, Min.exinde patet:

u

ódomneprz-

M

ob

ub

ceptum juris naturalis

liget rationae

R " uz'h

lem creaturam in confcientia, five fub

fllmn ln

culpa Theologica, üt num, 498. dictum,

ii

eft. Maj. prob. Nam obligatio,fundata .

!t dl

in lege naturali, eft cuilibet creatur& ra«

M

p

tionali intrinfeca ex diciis numer. 497*

Ittt m

Ergo.

Con

£.II. Si etenim GHBÉHR Hs Chrifti,

Wtb l

ro fenfü compofito unionis hypoftatica,

ll compr

non fuiffet per leges naturales obligataim '

Impon m

h

confcientia: tunc eo ipfo humanitatiChri-

us

fti, pro fenfü compofito unionis. hypo-

( nünug,

ftatice , non fuiffet mendacium impoffi-

bile, Sed hoc admitti nequit. Ergo. Maj,

j n

Yitce, d

rob. Nam ideo humanitati Chrifti , pro

fytinquum

fenfu compofito unionis hypoftatice,non

uulato-

obftantepotentià remotà mentiendi,qua

cuilibet naturz humanz realiter identifi-

cata eft, mendacium eft impoffibile ; quia

um

lat

humanitás, pro fenfü compofito untonig

li

arurai, t

hypoftaticz, erat effentialiter impeccabie

ye ratiot?

lis.

Sed hzc ratio non fübfifteret, fi hue

m,&ülkï!

manitas,Chrifti pro fenfü compofito hy-

xtivà, V

poftatice unionis,non obligaretur lege

ho

naturali ; quia fcilicet mentiendo non,

Vhasphes

eccáffet, Ergo.

j» huné

ijpro fen- f94

! QUICO D)

(l

ObjiciesI. Humanitas Chrift

?rïcepü

)

H

"n

a: compofito unionis hypoftaticz effe

$

E

$22

Yrallatus Vi, De Tntavindtione;

tialiter erat impeccabilis, — Sed hocipfs

g pïæccpj

eidem, pro fenfü compofito hypoftaticae

]i at

unionis,hon poterat imponi praceptum,

gimport

obligans in confcientia, ífive füb culpa.

jri, d

Theologica. Ergo.

Min, prob. Przce-

O

o

j

ptum,obligans in confcientia, hunc fen-

qnsgreio

fum conditionatum importtat: $i mom im-

jOFC)Præ(w

pleveris voluntatem [uperioris peccabis, Sed proe-

ncmo üf; l

ceptum , huncfenfüm conditionatum im«

qgi volunts

portans , repugnat humanitati effentiali-

Qs def

terimpeccabili. Ergo, Min. prob. Nanr

y, lr 1

purificatio conditionis, inclufe in hoe

s Perhan

recepto, eft impoffibilis humanitati ef-

sggudemdi

entialiter impeccabili, Ergo.

snretfeni

". Conf, Hocipfo quódpurificatio condi-

u pwptcreä |

tionisprzdicte fit impotlibilis humanitati

,.zgzrcPatrem,

Chriii, eo ipfo hujusmoódi prxceptum,

um

!

oftl

ton minüs continet fenfüm conditiona-

i

OR

;

]

tum de fe impoffibilem, quàm hzc pro-«

s nm c

pofitio: si bumanitas Chri ffi effedtivé deftrueret

z qim at

divinitatem,ptccaret, — Evgo,

z N ant

' $05 : Refp. C.maj, N, min. Adprob, D,maj,

ll condi

vceptum obligans hunc fenfum condi--

tionalem importat, prout vi hujus przci-

*s Ntiot

301 etan

s€ affirmatur, quód fübdito (it illicita

r

non adimpletio voluntatis intimatz A fu-

^tvlbent

eriore. C, maj. Prout (imul affirmatur:

.. quód fubdito fit poffibilisnon adimpletio

fhüslenem

voluntatis intimatz à fuperiore, N. maj,

- Wsf ]

mïm

F.t fic diftinctà mmN, confeq, Rati

o eíts

D

l

quód

.

i

ln

— pifpitatioVIl, Art, ,

j5i

' sdwb

;

ub5d preceptum obligans in conicientia

)OMQ

í

olüm eatenüs hunc fenfum conditiona-

um

tum importet: sinon impleveris voluntatem [u-

1üVE

fm 1

peccais, quatenüsper hunc expri-

Ml

|

perioris ,

ód fübdito formaliter fitillicita

H hn

mitur,

Af* j

transgre

1

K

o voluntatis intimatz à füpe-

K,

riore, przfcindendo: an bzc eadem trans-

n

reffio fit, autnonfit poffibilis fübdito,

Anh

cui voluntas fuperioris intimatur,

Sic

It eltmi

1l a

Chriftus de femetipfo Judzis Joan. VIIE,

lt i

$5. Sidixero: quia non [cio eum., ero fimilis vobis

mendax.Perhancveró conditionalemChri-

Uanitt d

ftus quidem afferüit: quód mendax effet,

j

finegaret fe nóffe Patrem füum, non ta-

(atto n

men proptereà quoque afferuit: fepoffe

hunaota

negare Patrem , feu purificare conditio-

vt

nem , qua pofità effet formaliter mendax,

idtionte

Adconfirm, D. antec. Nonminüs cone

ag

tinet fenfum conditionatum impoffibi-

pj

lem , quhm altera , quoad legem prohi«

bentem. N.antec. Quoadpotentiam pue

th. D.mjc

rificandi conditionem. — C, antec. & N,

j od

confeq. Ratio eft; quódeffe&iva deftru-

hus prat

&ioDei, etiamfine lege prohibente, 'fit

U

fimpliciter impoffibilis : fecüs autem.gne

J

nv i

lege prohibente impoffibilis fit a&tio, qua

affomat

erfolam legem fitimpoffibilis.

5o6

paime

ObjicieslIl. Non potuit Chrifto impo-

u MP

ni preceptum commina

torium . culpz.

Ergo nec obligansin confci?ntia. C

onfeq.

[gq Mb

d

prob.

*

$214

H

TraRatay Vt. de neernetiono,

frob. Namomne

j

confcientia, effen

preceptum, obligans ín

tialiter eft comminato-

riumculpz , utpote continens hunc fen-

fum conditionalem : si so» impleveris ya-

lm cortt

qyprout C.C

ipfo.

luntatem| [upevioris , eulp reus eris,

Sed hoc

Ergo, .

v pron.

Conf. Ídeo humanitati Chrifti nonpo-

m füpttiot

Ad conim

tuit imponi przceptum comminatorium

culpz; quiaejusmodi przceptum impor-

)wm,ObW

tat neceffitatem vagam , vel adimplendi

qe, n

voluntatem fíüperioris, vel incurrendi

f mit put

reatum cul

pz : cujus neceffitatis vagze hu-

at protimi

manitas Chrifti effentialiter eft in

capax,

Sedomne przce

gprtterm

ptum rigorofüm importat

hancneceffitatem vagam. Ergo,

n

Refp. N. confeq. Ad prob, D. maj.

g debetel

Przceptü eft corhinatorium culpz, quan-

, tücdeprat

vbfolumani

do imponitur fübdito peccabili,

C. maj,

Subdito inipeccabili.

Ne

maj.

Et

v dipans

fic diftin&à min. N, confeq.,

Ratio eft;

ajb o

n a

uód omne przceptum,obliga

ns in con-

cientia-,

uidem hunc fanfuüm conditio-

ara e

Et

tiatum includat : Si ss impleveris voluntatem

stvf

füperioris , culpeveustris? nontamen hic fen-

demitefie

fus conditionalis etiam

przfupponat po-

teiitian'proximam

ur

ificandi conditio-.

lïmf. ficut:

nem,five non adim

ple

ndi voluntatem fü-

*

-

tl itan

. perioris, Nam fenfüs przdictus eft indif-

ntg

eréns , tam ad potentiam proximam.,

quàm ad carentiam potentiz proximz;

Wpem:

transgrediemdi voluntatem — füperioris.

, Mine

Difputatia VMI, Art. U.

$2$

n

"h

Hincpreceptum obligans in confcientia,

td

r

proutconjun&um cum potentia proxima

T

t1ransgrediendi voluntatem füperioris,e

quidem comminatorium culpe : fecis au*

m,ml &I

tem prout conjun&tum cum carentía po-

tentiz proximz trans

rl

zem füperioris,

grf:dicndi volunta-

Commmm

Ad confirm. C. msj. D, min, Przce-

Ybf

ptum,obligans in confcientia, przcisé quà

TC ii

tale, importat hujusmodi neceffitatem,

V i

N.min.

'rout fimul conjun&um cumpo-

Uvl

tentia proxima transgrediendi volunta-

1em fuperioris. C.min, & N. confeq. Ra-

'd 'incapn

minyyrz

tio patecexmogdo dictis.

5c8

s

ObiiciesIII. Precepturn obligans in con-

h Dmij,

(cientia debeteffe de actione libera fubdi-

lj

A QUi

to, cuitaleprzceptum imponitur.

ed

C mj

J

hocipfo humanitati Chrifti repugnat prz-

wj B

ceptum obligans in confcientia. Ergo.

Mu t

Min.prob. Chrifto impoffibilis eft omiífio

t

a&ionis przcepte , adeóque metaphyfi-

ondito

cé neceffaria eít a&io precepta, faltem.

Vi

reduplicativé fumpta. Sed actio necef-

v hic t

faria nequit effe liberahumanitati Chrifti.

Ergo.

jponat

- Conf. Sicut a&tio impoffibilis przcipà

j condit

non poteft , itanec a&io neceffaria. Nara

htateni

"

usf

2?equé repugnat przceptum ,

quo Deus ho-

ratio-

mpræciperet, u:p;anca; qn.imal

Proyjrqaml

^paes

i p

| lr

|

$26

Tratlatus VL de Incarmatione,

j

nale: quàm fi eidem przciperet , utfieret

i conm

Angelus. Sedhocipío.

Ergo.

,laio n

Kefp. D.maj. Debeteffe de actione li-

jfum p

bera ipfifübdito pro fenfu divifo praece-

jmneceit

ti, C.maj. Libera etiam pro fenfu com-

mj &

pofito precepti. N. maj.

Et fic di.

gio patt*

ftin&a min. N.confeq. Ratio eft;

uód

Qbjcid

preceptü, obligans in conftientia, debeat

yito tl

É

€

uidem effe de aCtione libera fübdito,pro

iito praco

níu divifo precepti, feu libertate ante-

0, Aitéo

yactptu

cedente ipfum preceptum; eó quód actio

illa, quz independenter ab omni przce-

ioft r

to aliunde neceffaria eft, precipi non,

um

poffit, non tamen hinc fequitur: quód

liocifo d

proceptum,obligans in confcientia,debeat

atüm poft

effe de actione fubdito libera, etiam pro

s. Mn r

fenfü compofito prcepti.

Nam actio

dul a

aliunde libera, per ipfum preceptum fit

gun,qut

1

neceffaria ;. quia fubdito impeccabili eft

ünpyum

impoffibilis transgreffio precepti.

Sic

i, l

vomiffio debet quidem effe de actione

20 01t,

promittenti libera pro feníü divifo pro-

looito l

miffionis, feulibertate antecedente:non

i& ettnin

tamen etiam de actione promittenti libe-

g2 pro fenfü compofito promiffionis , feu

t conditi

ul c

libertate, confequente ipfam promiffio-

nem, Nam aliàs Deus nihil promittere

m

Pt ex

poffet; quia peripfam promiífionem res

^tütten

romiffa fic evadit neceífaria

É

FR

; 'ut eand:m

denegare nbg'po(ïïc.

W lie

Ad

P

s

é

— Dilputatio VIH, Art,1;

f27

' j

ü[ltlüm

.. JAd confirm, D,maj. Non poce&nvpræc'i;

i

i

i aCtio neceffaria,neceffitate,anteceden-

1e ipfum preceptum, C. maj Neceffaria

!

i df

Amoro n

m

folüm neceffitate,confequente prceptum,

m] E( )

N. maj, Ét fic diftinctáà min. N. coníeq,

Mp d.

Ratio patet ex modó dictis.

.

Objicies IV. A&io precepta

d&berec $19

TP

Chrifto effe libera etiam pro fenfü.com-

ts

pofito precepti,obligantis in confcientia:

lat

Ergo. Antec.prob, Nam Chriftus, per

V od

przceptum,obligans in confcientia,

b omni m

db

pracpi u

poffe dirigi ad ponendam adionem

receptam,nefruftraneum fit preceptumy

U: qi

ed hoc.ipfo aGio przcepta debet effe li-

Yenti deet

bera etiam profenfu compofito przceptig

, n

D

Ergo. Min.prob. Eatenüs folüm Chri-

Ya sdio

À

ftus dirigi poteft ad ponendam actionem.,

optum ft

rzceptam, quatenus formare potefthog

pxir f

Judicium previum, fi omi[ero «ctionem prece-

w O

TESUS

piam , petcabo, Sedhoc judicium Chriftus.

formare nequit, niíi actio fit etiam pró.

TM

fenfu compofito libera, Ergo.

.

inte:not

Conf. Sietenim actio przceptanon

I

gitenc l

libera pro fenfu compofito przcepti, tune

alions, F

eo ipfo ex conditione predicta infertur fi-

mul utrumque extremum: quód nempe

a promio

Chriftus omittendo actionem preceptam

jipronit

ailionná

peccaret, uti fupponitur, & non peccaret,

utpote eflentialiter impeccabilis, adeóque

um non

j Ft u :

l

gmllüo a&donis pr&ceptm peecat

ee U..

L d

-

»j

$28

TraBatusvl, de Incaruntione,

A&cohfxrm-

effet. Sedbocipfo Chriftus formarenon

poterit judicium iftud diredivum, Ergo,

fj inierti

$11

Refp. D. ultimam maj. Chriftus folüm

o D i

eatenüs dirigi poterit ad ponendam actio-

j 9

u

;mj,

k

nem preceptam, quatenüs formare po-

Qpj

teft hoc judicium : fi emifero acionem prase-

li5 p[O enfü

pi«m,ptccabo, prouthocjudicium eft folüm

fimplex enuntiatio veritatis neceffariz,

[non po/t

C.maj. Prouthocjudicium importat po-

am: .

tentiam proximam omittendi a&ionem.

lemelunpol

przceptam , €tiam pro fenfü compofito

gurals r

gpugnat, u

pracepti, N.maj. Et fic diftin&á min. N.

vdeldem

iftud

confe

dire

Ratio hujus eft; quód judicium

(f C

Qivum in duplici fenfu exponi

poflit. Imprimis quidemper modum fim-

npotcrzrincc

plicis enuntiationis, vi cujus folüm affir-

yatepraorpt

matur effentialis connexio inter predi-

as Thon

catum importatum ex parte hypothefis,

mpndents:

feu coriditionis, & pradicatum illactum,

1f n t

duf a

€xparte conditionati, Secundó: per mo-

dum dictaminis :

practici, quod ex parte

gn*uwm inh

hypothefis fimul' importat implicité po-

tentiam proximam purificandi conditio-

,

I.N.min.

pem,íeu omittendi aétionem przceptam,

t it Ch

etiam pro fenfü co

m

p

9(ïto' precepti, In

stdude

hioc igitur fenfü'judi

cium iftud Chrifto,

hptto, eí

utpote impeccabili, quidem repugnat, fe-

Ul pf

€às autem in fenfu primo; feu per mo«

; «

dum fimplicis enuntiationis , prout ex.

Nsa

Wi

Chnfh Verbisnum, foj. ;f'ddu& patet.

$29

. Difputatio II Artic, Il.

hi

.. :Adconfirm. D.maj, Ex conditione pre.

hzo-

di&a infertur fimul utrum

Ut

5

e€ extremum,

l r

fpe&ato folüm przdicato

)

ypothefis, N.

N

maj, Spe&ato fimul fubje&o hypothefis,

i fim.

C.maj, Et fic diftinctà min, N, confeq.

rém,

Objicies ultimó. Hoc ipfo quód Chri- f 12

j

ftus pro fenfü compofito precepti rigoro-

Ts nf

fi non poffit omittere actionem prece-

It

ptam: eo ipfo transgreffio precepti ei-

td x

dem eftimpoffibilis. Sed hoc ipfo eft in-

capax talis precepti. Ergo; .. Min, prob,

Id mi ]

i um

Repugnat, ut Chrift

rohibeatur illud,

uod eidem eft impo

fi

b

ile, .Ergo.

d d

fl i

— Conf, Chriftus , utpote impeccabilis,

r mmodurír

non poterat in confcientia obligari voto,

du

Ergo nec precepto.

Antec.prob, Aue

i p

thoritate D Thom, I, 2. q. 88, art. 4« ad 3.

fic refpondentis: Dicendum, quid Cbrifto, fecun»

lpotidis,

düm (e . mon competelat. vovere.s tum. quia Deus

n ilitur.

eratitum etiam,quia in quantim bomo babelat fyma-

j gem

a at

Q

gam voluntatem. in bono, quafi comprebenfor, exi-

It li Y

;

fiens.

giicondit

Refp,

Namin.. Ad prob,.D.gntec, Re- 513

pugnat, ut Chrifto prohibeatur illud,

myræceym

tl *

quod eialiunde, fcuindependenter ab o-

J;rlce

mni przcepto, eft impoffibile, C, antec.

f

Quod illi per.ipfum preceptum redditur

p

J feup

e

impoffibile, & quidem ideg; quia reddi-

r

tur illicitum. N,antec. & epnfeq. . Ratio

conítat ex dictis num.505 & rurfus; pa-

d

$Vib

4

Tita-

335

TéaBatus Vt,. de !nramati(;m.

!

ricate fidelitatis promifforiz, fuperiüs ad-

yfine, l1

du&ta, Sicut enim Chriftus, non obftante,

ngcum-

quód eidem effentialiter repugnet omnis

Con&atl.

infidelitas in fervandis promitlis , nihilo-

| ræccptlm

minüs erat capax, ut áliqua promitte-

me, pTOP

ret, & reipsá promiferit, prout ex Hifto-

n füppo

riaEvangelica patet : etfi per ipfam pro-

miffionem fuerit collocatus in eo ftatu,

ptenttam I

gna j Ui

ut illi poftmodüm transgreffio promiffio-

u pro I10

nis redderetur impoffibilis : itapariterde

a Um.

precepto,obligantein confcientia, difcur-

ote elenti

rendum eft, * Sicut igitur aliud eft : Chri-

adfentialter

fto repugnare infidelitatem , & aliud :

salpz, at

Chriftum conftitui per ipfam promiffio-

verim dfent

nem in tali ftatu , in quo violatio pro-

sputu prac

miffi effet infidelitas: fic etiam aliud eft,

[

EX

Chrifto repugnare peccatum, & aliud eft:

at

;

5qui

Chriftum conftitui per ipfam przceptum

Ín tali ftatu; in

sprie, f

fet peccatum.

quo violggio præc?pti ef-

3

1 Ipropr

« Airm

/ :Àd confirm. N. antec, Ad

'prob. Ne ,».

tamortis:

confeq. Nam DocGtor Angelicus neuti-

tiyenile:

quam negat Chriftum , àt hominem, po-

tuiffe vovere,' adeóque per votum obli-

fni, t

ari in confcientia, fed folüm negatCliti-

&tinotefta

"p hum

um potuiffe vovere exhocfine, ut vo-

Iuntas ejus firmaretur in bóno , feu non-

^ürnt :

declinaret ab exercitio virtutis , prout

WRMürtpugn;

Suarez Tom; II. Difput, 28. obfervat , &

T

e'ex

n fb

,

concludit : Chriftum povuifie vever

Y

üi

hoé

NDpOt

M.

BLm

Difputatie VIM, Artic. Il, -

$31

hoe fine, ut exerceret a&tum religionis

m,nonu,m

Wa

ergaDeum. Exhucusque di&is.

. ConftatI, Non potuiffe Chrifto impo- f 14

tni ;

Qu

ni przceptum comminatorium culpz,aut

TT

poenm, proprié talis, — Nam tale przce-

ptum füpponit in fübdito capacitatem,feu

1 t jj

potentiam incurrendi malum culpz, ae

posnz ;

uiainepta eft comminatio mali,

ml

Hfio boni, cujus fübditus eft ine

* fs

aut prom

capax.

Cüm igitur humanitas Chriili

Wacntu,dem

utpote effentialiter impeccabilis, fit quo-

[d f« Qu

, & ii

ue effentialiter incapax, utincurrat ma-

lum culpz, aut correfpondentis

oenae

It

Yonift

i

:

ut ei

Ti p

,

hinc etiam effentialiter incapax e

jmponatur przceptum comminatorium;

qilui d

culpe, ac poenz ftricte talis,

Qu3d (

Vl

veró ulteriàs quzratur: anfàltem przce«

pacptm

prum poenale, feu comminacorium folius

w

cnz, improprie talis, Chrifto potuerit

imponi? Affirmantnonnulli preceprum

lpr[)b- W

fübeundz mortis Chrifto impofitum fuif-

i nl

fe meré poenale: videlicet carendi gloria

imintm,

Redemptoris, exaltatione nominis, &

um 0

judiciarià poteftate , (i Chriftus mortem

sv

pro genere humano nonfübiret, Ratioe

xhng, u

nem adducunt ; tum quia cale przce-

j u

ptum nonrepugnat, cum quia illud ad exe

irmtis, i

ercitium perfe&e obedientie fufficit ,

, gifost'

tum quia cum libertate, ac impeccabilita-

alii,

W*Wï

tc Chrifti cemponi poteft, Negant

tum

V

2

D

$33

Traükatus V1.: de incarnatione,

[tfmfsfqü

tum quia preceptum meré poenale Deo

m.[&nmcom

repugnat, tum quia transgreffio ejusdern

jjgancet!

fuiffetinobedientia pofitiva, ideóque irn-

irirandüm

erfectio moralis ,

uz Chriíto repugnat,

f15. Conflatll. Quó

j

Chrifto potueritim-

aidem V?

oni preceptum,obligans in confcientia,

afit: qui

five fub culpa Theologica, vi cujus fcili-

i, Siegtt

wf de ib

cetcransgreffio prcepti formaliter eidem

fi, neqie"

reddatur illicita.

Quinimó humanitas

fipotdl Qu

. Chrifti per legesnaturáles fic fuit obliga-

viíro huj p

ta, tum quiahecobligatio cuilibet crea-

turz rationali eft intrinfeca, tum quia

vfer

alis mendacium, à Chrifti humanitate

Cosflztll (

i Theo

commiffum,non fuiffet culpa Theologica,

aceptüm com

adeóque, non obítante impeccabilitate,

g. Quam

potuiffet mentiri,fi per ipfum ftatum unio-

nis hypoftaticz füblata fuiffer obligatio

etnYtndt ,

legis naturalis,

INeque ad declinandam

tini olant

vim argumenti fufficit, fi dicatur, ex ifta

n ridijus o

i cltur

hypothefi,de fe impoffibili , utrumque ex-

Go mer

tremum inferri : quód nempe Chriítus

uptorium

mentiendo peccáffet, & non peccáffer.

: Contrà enim eft; quiahocipfo,quód,fpe-

v nfübd

&ato. fübjecto h

pothefis, five Chrifto,

'td, feis

prout impeccabi

l

,legitimé inferatur ex-

* in coní

tremum negativum: quód mentiendo non

t rl po

peccáffet ; fpeCtato autem predicato hy-

&ldum

pothefis, feu mendacio, legitimé inferas

tfionis

tur alterum extremum afüirmativum. ,

Htlb

quàd peccáffet ; eo ipfo pariter legitirpf E

AR

n

Difpuntian. Art W

(

TR

infertur , quód humanitas Chrifti, etiam

Nl

ro.fenfü compofito. unionis, per legem,

obligantem in confcientia,füerit obligata

Wl

ad vitandum mendacium.. . Namaliàs,nec

hp

uidem vi predicati hypothefis, inferri

i o

poffet: quód Chriftus mentiendo peccáf-

a, as

fet. Sic,etiam ftanteprzceptomere pce-

fomdincn

nali de fubeunda morte, neque vi fübje-

) hg

&i, neque vi przdicati hypothefisinfere

ri poteft:: quód Chriftus pro fenfu com-

D

yuliberen

pofito hujus przcepti,

no 'enc-l'o—mortem,

:

u ag

peccátltet..

1 homanni

ConftatII, Quódprzceptum,obl

igans ;16 |

iTohp

füb culpa Theologica,latiüs pateat, quàm

?

Vabl

?ceptum comminatorium culpz Theo-

[

uamvis enim. eatenüs. utrum-

fhrumunio

ogicz.

& at

ue conveniat, quatenüs utrumque eft

legitima voluntas fuperioris intimata fub-

jedinandum

i

dito, vi cujus oppofitum huic voluntati

redditur illicitum , feu moraliter malum z

Iram ut' i

difcrepant tamen in eo , quód przceptum

g, Cirle

s od

comminatorium culpz effentialiter pra-

füupponat infübdito potentiam proximam

p[(),qü()d

(re Q

äï

"

peccandi, fecüs autem przceptum,mer&

t

obligans in confcientia: utproinde iítud

W

etiam Chrifto poffit imponi, proutde lege

s

]i

naturalidictum eft. . Sicut enim de effen-

vdict

(

tia promiífionis non eít, ut inducatobli-

i

m

gationem,violabilem à promittente ; nam

du

aliter; repugnat o-

yn!

i

ahäs Deus ,.cui effenti

à

mins

Tratlatus V, De Incarnatione,

.M

f34

mnis infídelitas, nihil poffet promittere:

;

E

fic etiam de effentia

£cepti , obligantis

jun w

$n confcientia, non €

Is

ut inducatobliga.

ginus Die.

tionem, violabilem à fübdito : adeóque

hs ao

fubditus, quantumvis impeccabilis , hu-

feric meti

bertatem;

jus obligationis capax eft.

Sicut igitur

mxüs if

aliud e(t: poffeDeum agereinfideliter,&

poffe Deum vi füz promiffionis confti-

pun, N

tui in coftatu, ut ageret contra fidelita-

"T

tem, fi per impoffibile violaret promif-

Cinii d

fum: ita pariter aliud eft, poffe Chriftum

negiepeccn

eccare, & poffe Chriftum vi alicujus pre-

yre cum uni

cepti conflitui in eo ftatu, ut peccaret:

w qudem u

int neqe

fi per impoffibile violaret preceptum.,

vt att 1. 0

Primum fiquidem effentialiter repugnat,

P

fecüs fecundum.

flas, li

s qimodo

AR TICULUS li.

uhocmaco

tüjs mpet

wiim mori

Àn Chriflus liberé potuerit ex

pracepto rigorofo mori ?

ita, Yi QU

n

RznotandumI.

uód fide Catholicá

hoTT. (

p

certum fit: Chriftum defacto fübiiffe

is, dilin

mortem ex obedientia juxta illud ad Phi-

, Oice

lipp.II.8. Huiliavit femetipjum, fatbus obediems

Nuth2. 0b

sisque ad moriem , muortem autem erucis.. — Cere

tum fecundó :

hii (

uód Chrifto przceptum.

-Aonder

aliquod, feu mandatum fübeundi mortem;

hii T

ipfe-

"a p

fuc'x:ic aPaue ætemo. impofitu, pcout

inct

*

[

M

$35

Difputatio VIl, Artíc, 11l

le:m,m

met teítatur Joan. X.18. Hocma

ndatum acct«

'Pü'Ws

pià Patre teo, Certum tertió: quód nihilo-

Mi

minüs ille a&us obedientix, quo Chri-

dn; ly

ftus acceptavit mortem, fibi praceptam,

ii

fuerit meritorius , adeóque habuerit !1-

. r

bertatem, ad meritui requifitam, prout

il

ruríus ipfemet Joan, cit. Ege pemo animam

Itb

nl

gueam, — Nemo tollit eam à me, (ed ego pono eam à

me ipfo.

Cüm igitur humana voluntas

d a

Chriíti fic effentialiter impeccabilis , ut

T

neque peccatum a&tuale potuerit compo-

iij

nere cum unione hypoftatica, quin im

itpean

nec quidem ullam imperfectionem mora-

Dratptur,

lem : neque illam peccando deftruere,

TIgUd,

rout art. I. oftenfum eít: hinc tota dif-

ficultas, ifthic decidenda, confiftit in eo :

an, & quomodo in humana Chrifti volun-

Il

tatehzc tria componi poffint, nempe ef-

fentialis impeccabilitas ,

receptum rti-

"123

gorofum moriendi, & actus liber obe-

dientiz, vi cujus impleatur tale prce-

jl

tum ?

T

. Prznot.II.

uód obedientia fit virt.us 518

ipo fb

fpecialis , diftin&ta realiter à reliquis vir-

tutibus. Sic etenim D. Thom, II. 2. q.

jhd ao

IO4. art. 2. Obedientia eff fpecialis virtus, C ejus

j D]

g.

fpeciale objedtum eft preceptum, . Tbidémque a

0 ccpm

l. ic refpondet : .5i obedientia proprie accipia-

&ur, jecundim quod refpicit. fornalem rationem pre-

ia

argé

etpti, erit (pecialis yirtus * . jli; verà ebedientia 1

W,y:ouw;"

df&io

1;6

»

Traflatus V, de Tearnatione,

accipiatur pro executione cujiscumque , quad pm[ï

jl

eadere [ub prasepto , tunc obedientia: erit. gentvalis

ii flteffen

h (dcem:

yirtus, Hincitaque deducitur primó: quód

'alix virtutes,tum Theologice, tum mo-

spoffit; !

li obligatl(

vales,ex fuis peculidribus motivis poffint

uidem elicere actum obedientix mate-

gi : quantul

rialem, non autem formalem.

Secundó:

hOm-L z'q

uód actus formalis obedientiz effentia-

eca fentent

exum fs

liter prefüpponat przceptum, five man-

datum füperioris , prout hoc difcrepatà

al indife

s oblriton

triero confilio ; càümiftud etiam ab equa-

li, aut inferiori füppeditari poffit. Ter-

wud: d

:

tió: quód a&tus formalis obedientiz pr&-

m utip

ampoltuer

füpponat cognitionem, vi cujus volun-

tati reprafentetur preceptum füperioris.

atdipenlit

epugnat enim, ut hoc fit motivum a-

spfatdifen

gendi, nifi anteà fit precognitum. Quat-

ealita j

tó: quód,feclufo omni przcepto, aut co-

: gt

gnitione przcepti, quidem elici poffita-

edliens,

&us obedientiz folüm affective talis, feu

sitdifpenf

conditionatus, quo nempe voluntas vel-

m fic|

let obedire przecepto., fi daretur przce-

tehelens

tum :fecüs autem actus obedientiz effe-

tsj om

&tivé talis,fiveabfolutus, " Quintó : quàd,

tniffor

fi fübditus ex defiderio exercendi forrna-

ifmt r

lem obedientiam fibipoftulet imponi pre-

ol Dot

ceptum, tunc poftulatiolizc fit atus ob-

srrofü

edientiz folüm á4ffetivé talis, etfi aGus,

ag

fübíequens, ex mot

Á

ivo przcepti elicitus ,

"eémer

fit a&us obedicncigz effecüvetalis,

Ié

visräsmw

;

ial

pifputatio VIIh, Artic VL —

157

M g

* Prenot.III. Quód prxceptum juris na- j19

t

turalis fit effentialiterindifpenfabile,ideó-

M

que, (altem dire&e, illius obligatio tolli

R t

&on poffit, nec quidem àDeo: fecüs au-

Wi

tem obligatio przcepti folius juris poft-

DI

Kdi:miæm

tivi, quantumvis Divini, prout cum D.

0. Oj

'Thom. L. 2.q. 100. árt. $. communis, &

ht d

Certa/fententia docet, QCüm igitur prz-

Im, f

ceptum folius jüris pofitivi non fit effen-

rgcdifcrepm,

tialiter indifpenfabile , hinc füperior il-

miben.

lius obligationem, etiam dire&e, relaxa-

p T.

re poteít: quinimo fubdito conferrepo-

dintapt

teéítatem, uti

pfemet fecum difpenfet,aut

T YO

faltem poftulet, fimülque infallibiliter ob-

fperin

tineat difpenfationem precepti, Quód-

OLU 2«

fi ergo fiacdifpenfatio: tunc eo ipfo quo-

t Qu

que tollitur obje&um formalis obedien-

? t C?

tixs. Sicutigiturfubditus non eft forma-

ipiftz

liter obediens; obedientià ftridà, licét

s f

fuppofità difpenfatione ponat a&tum,anteà

r ve-

préceptum : 'fic long? minüs eft forma i-

Qrprae

ter inobediens , fi füppofità difpenfatio-

L;nüæ J

n przcepti, omittat actum preceptum ,

TOR

adeóq

ue omiífionem actás co

E

:

mpO'nat cum

i tort

'difpenfatione przcepti.

s D

col. Potuiffe Chrifto imponi pre- f26

mpompn

teprum rigorofüm fübeundi mortem , fal-

.ü&a&w

À libertaté ad actum obedientix forma-

j thl RU

i

r els

lem,eumqué meritorium requifità, quam-

vistale praceptum foret ab exuinfeco,

à -

Kai

I

$

e-

*

m

TrePatas VI.. de Incavnatione,

b

of

dclicet decreto Dei difpenfare nolentis,

Andifpenfabile. Ira Gormaz, Difput. 2o,

31111&)!111&1

Aldrete, Bernal, aliíque. Prob. Ad a-

xeptarepf?

€&um voluntatis formaliter. meritorium.

j: Wv

fufficit libertas caufális, feu mediata,proue

;; llud 4

Anempehzc fundatur in przvio a&u libero

j bge

Conf, N

voluntatis, Sed hoc ipfo. Ergo.

Maj.

fupponitur ex Tra&,

Il.. De Aibus humanis,

iqueacttp

Min.prob. Quamvis etenim preceptum

antis AUm

rigorofum fubeundi mortem foret ab ex-

ibeundan 1

trinfeco indifpenfabile, adeóque in vo-

g.

luntatem Chrifti, utpote impeccabilem,

vj Vates

Anduceretneceffitatem determifiatam ad-

q. WWW j

iIWMJII mibi.

implendipreceptum, ut atus fübíequus

Obedientiz effectivé talis noneffet forma-

IWW ,W

liter , & immediaté liber: poterat nihilo-

mf

3minüs preceptum imponi Chrifto, de-

V uU

.pendenter ab alio a&uprzvio obedientiz

us Hoc

affectivétalis, formaliter, & immediaté

iil

Jibero. Sedhocipfo a&tus fubfequus obc-

xdpylous

. dientiz effe&tivé calis haberet libertatem

li

'.caufalem , feu mediatam, de fe fufficien-

à lag

tem ad a&tum obedientiz effe&tivé talis

lm

£ormaliter meritorium, .Ergo, Min. pa-

n yyt

tet, Maj.prob, Nam poterat Chriftus per

T

*:: ,actum przvium obedientiz: affectivé ta-

LUOA

.Aem, eümque formaliter, .& immediate

Aliberum , vel poftulareà Patre terno, ut

MW» (T

Paj w

fibi imponeretur preceptum indifpen(bi-

M

-' ';e, idque rigorofum fubeundi morte

In, ,

vel

EN

— ifpitabio VIH, Art. TI.

| 'fas

us

veletiom féclusà poftulatione previà per

LA N

actum formaliter, & immediaté liberum

acceptare pra

ceptum indifpenfabile,(ic ta-

la

men : ut Chrifto fuerit permiffa pote-

if

feumedmï

ftas illud acce

ptandi, vel non acceptane

TM

di, Ergo.

.

W. l

.Conf, Neque przvi

ahec poüülatiþ., y2t

T

nequeacceptatio libera precepti, obli-

Htin ym

antis humanam Chrifti voluntatem ad

r

j

u

beundam fmortem , repugnat authori-

TT

tati fcripturz. Ergo. Antec. prob, Sic é-

Iptcadir

tenim Vates Regius Pfalm, XX XIX, 7. &

m

Íeq. secrificium , & eblationem nolui[li , aurts att-

sem perfecifli mibi, Holocauftum , & pro peccató

nefetfm,

du a

non pofluláfli , runcdixi ; Ecce venio, Incapite li

nerattd

bri (eriprtum efl de sme , ut facerem volustatem tu«

Jlo, d

am. Deusmeus ,volui, e legem tuam inmedio

betienta

£ordis shei,

Hocporró vaticinium deobe-

rimmediat

dientia Chriíti, fubeuntis mortem, expo-

fiqus ht

nit Apoftolus ad Hebr, X. 4. ' impoffible

xberaen

e[l (anguime taurorum , & bircerum | aufer(ri. peco

Kl

$at&, — ldeo ingrediens mundum dicit: Hofliam, *

eblatienem voluifli , corpus autem aptá[li mibi. Ho-

:Ec&iv.ä

0, Mmc j

*J

lecautamata prepeccato non tibi placutrunt ; tunc di

xit Eccevenie, — du capite libri (criptum eft de me :

kOtriasg

if

&t faciam, Deus,voluntatem tuam, Superius dicensz

li

quia boflias , C oblationes , & bolocautomata pre

o

eecato noluifli. , m placita. funt tibi , que fecun-

idàm. legem afferuntur , tunc dixi ; Ecee venio , ut

mind'lfpwü

"N mW;,

(:ifam, Deus; voluntatetn tuatn, gufm primum,

——

$45

Trallatus VL de vmnearnatione,

)

st fLatuat fecundum? imn qua voluntate fanBificars — d

fumus . per ablationem corporis PEju Chriffi,

Sed

p

hxc omnia componuntur cü libera peti-

tione , aut acceptatione precepti obligan.

«dinta ao

tis Chriftumadfübeundam mortem, nec

snfatione

ex alio fcripturz loco

.

quid repugnans ad-

qetiamil

$22

duci poteft, " Ergo.

;idvole

DicolI, Potuiffe Chrifto imponi pre-

mdam a

ceptum rigorofum fübeundi mortem, fa]-

m adadun

vÀ libertate formali, & immediatá obe-

ybeundi m

dientiz effectivétalis , dummodó füp-

n præcep(l

ponatur: Chrifto collatampoteftatem di-

, i

penfandi cum femetipfo, autfaltem po-

nifantid,

ftulandi, fimulque infallibiliter obtinen-.

sudadun !

di difpenfatioriem precepti,' Ita Cardin

qidem, f

de Lugo Difput.26, Bernal,- Aldrete,

myne

Thyrs. Gonzalez, Munieffa, aliíque.

g im,

Prob. Hocipfo quód füpponatur, Chri-

( Autho

fto fuiffe collatam poteftatem , fecum di-

fpenfandi, autfaltem poftulandi , & in-

neyofc di

tünortem

fallibiliter obtinendi difpenfationem prz--

Aet i.X

cepti: eoipfo per iftud preceptumin hu-

LITUT

manam Chrifti voluntatem folim induci-

Mu Nh

tur néceffitas vaga, vel fübeundi mortem,

velpoftulandi , & obtinendi difpenfatio-

ntij, d

nem przcepti, Sedhocipfopoteftíalva-

eidtm uj

ri libertàs formalis , & immediata obe-

!nigpi

dientiz, effe&ivetalis, Er

^ prol

go. Maj. ps-

uód

"n

tetex n.f19, Min, prob. Hocipfo,

ger:iftud preceptum inducatur' f«

olünmL

1

m

; præ-

| m

hín

LT

pifputatieVIU, Artic.IH.

f4t.

hi

prxüi&ta neceffias vaga: €o ipfo in hu.

ULTT

Tnana Chrifti voluntate pro eodem reali

Hl

ánftanti B. datur libertas formalis, & im-

Mortn

mediata ad volendam, autnolendamdi-

fpenfatio

*

nemprecepti, Sedhocipfodàá-

Rpugoz;

turetiam

libertas formalis, & imrmedia-

ta advolendam difpenfationem , aut no»

Ti

lendam adimpletionem przcepti , ideó»

Mmmj

.'

ue ad a&tum obedientize, effe&tivétalem,

Imed

übeundi mortem, Ergo. Min, prob,

lmob) b

rout nondum difpen-

Nam przcepcum,

CUP

fatum, etíi

P

roxime difpenfabile pro eo-

atl

dem inftanti B; eftmotivum de'fe fuffici-

Jter lt

ens ad actum formaleim obedientiz effe«

TrCodin

&ivé calem, feupotiüs implendi przce-

], Aitet,

prum, quàm petendi difpenfationem pra-

;; dl

ucl

eepti,

rgo.

1

d

(

;

QConf, Author

it. Scripturz. Narn cum $23

i

.

1.

prxcepto fic difpenfabili componitur illa

i, El

Chrifti mortem fübeuntis libertas, de qua

j

ipfemet Joan. X, 17. &feq. Proptereà diligie

fumin

wie Pater j quia egopono animam meatm , Wt iterum

:

jim i

fuman: eam,

Nenio tollit cam Àme, (ed ego pona

gl ortt

eam àme ipfo, c potefl«tem babeo . ponendi eatm ,

endi eam. . Ho&é

jlnl

& pote[latem babeo - iterum. [ut

Sed hoc ipfo.

yä)poth'

mandatum. accepi à Patre meo,

pl

Ergo. Maj.pro

b. Nam huic poteftati li-

n. Ni t

"

beré ponendi animam,

.aut petendi di-

fbci

"

nfationem precepti, no

n obftat illa

!

ifi, paffionem depregauss, oratio

s

L

B

y

f4t

ïïaädti;: VI. de Incarnatione.

lorf, Md

Matth, XXVI. ;9.— pater imi! i pofftileeft ,

lm requ

$ran[cat àmecalix ifie ; quia fcilicet hoc fo-

g practp

üm ex naturali horrore mortis , prout

ssad fübe.

hanc appetitus fenfitivus fugiebat, non

gutem ex appetitu rationali,vi cujus mor-

qm, pront

tem fübire cupiebat, à Patrepetiit,prout

in mortem

híc D, Thom. q. 21, ad r.refpondet: Now

stincludit|

fpenfatore

eff fatium , quod. petiit; quiavatio, que petitio-

Mf N;

sum propo[uit , nolebat , ut hec adimplererur : fed ad

ebet eidem

infiructienem nofitum volebat denon[Irare nobis (uam

sur nondum

voluntatem. naturalem , e motum [enfualitatis ,

quem [icut bemio baiebat, Ergo. Contrahane

iegro eod

conclufionem

sumdipey

$£^

Objicies I, Etfi,przfüppofità poteftate

ml

an N enfe

infallibiliter obtinendi difpenfationem,

at vol

pracepti, obligantis ad fübeundam mor-

iaidtumob

tem, deturin voluntate humanaChrifti li-

nttxt, ni

bertas formalis, & imediata,ad volendam,

autnolendá difpenfationé przcepti: repu-

^nt dusdem

gnat nihilominüs libertas formalis, & im.

qugum,

snediata ad actum obedientiz effe&tive ta-

tiicum d

em , & fimuladactum, vi cujus poftule-

viblis el

Ws üt n

tur difpenfatio precepti. Ergo. Antec.

prob. Adhoc, ut Chrifti voluntas pro fi-

RCPP

gnopriori naturz inftantis B. fit proximé

"INiritur

otens ad a&tum obedientiz effective ta-

"Wt j

em , debet eidem reprzfencari prace-

L

VF DF

ptum, proutrondum difpenfatum. Sed

"

!

pf

hoc ipfo repugnat przdicta

l

libertas fox--r

Wto p

malls, &immediata, Ergo,

-N

Goäff

Difpstatio VIL, Artic, T -

543

vj

N

' Conf. Ad a&tum obedientiz effe&ivà

hi

U.

talem requiritur, ut voluntáti repríen-

tetur preceptum , prout abfolut

obli-

mml Y

! EhL,l

gans ad fübeundam mortem. . Sedprxce.

Hl'

lOU.

prum, prout abfolut? obligans ad fübeun-

t

FRto

dam mortem , effentialiter prefüpponit,

AT

nl

autincludit liberam nolitionem petendi

LT

difpenfationem precepti. Ergo.

tj

Refp. N, antec. Ad prob.

D, ma]';

$2$

Debet eidem repreíentari przceptum,

Mu

prout nondum difpenfatum, nec difpen-

» hj

fabile pro eodem inftanti . N. maj. Proug

Contidu

nondum difpenfatum,attamen difpenfabi-

i ol

le pro eodem inítanti, C.maj. Et fic diftin-

iO.

G&àmin, N.confeq. Ratioeft; quódhu«

lm m

mana Chrifti voluntas quidem non poffie

vOtri

elicere actum obedientiz effectivé talem.

volndam,

pro inftanti B, nifi eidem pro fipno ante-

cedente ejusdeminftantis B. reprzfente-

m

tur przceptum, prout nondum difpenía-

sls .

tum ; quia cum difpen(atione przcepti in«

dlv

compoflibilis eít actus obedientiz effe-

s poüu j

Givé calis, üt num. f20, oftenfum eft :

j Anti

nontamen adactum obedientiz effectivé

mospo

[ pro

talem requiritur, ut voluntatipro figno

dfeo

antecedente ejusdem inftantis B, etiam.

teprzfentetur przceptum, prout non di-

i

fpenfabile pro figno fubfequo inftantis B.

m *

Nam; cognito precepto, prout nondum

j lr i

difponfaso, erfi per Bberim. pcti:ionen!;

J (

j

[

j

Tratfatus VI, de Wcarnatione,

difpenfabili, & infallibiliter.difpenfando '

gjcdientïæl

pro figno fubfequo ejusdem inítantis B.

"

&ivb &

nihilominüs velle

otiüs implere przce-

(on£Si €

j

a

ndo difpenfationem,

ptum, quàm poftu

hite acctp

evitare obligationem precepti, & ipfam

rptum; el

mortem,eft actus obedientiz, non folum

f morte

affective , fed etiam effective talis.

receptum,

Ad conf, D. maj. Requiritur , ut vo«

ninatio m

luntati reprzfentetur preceptum, prout

abfoluté obligans, feclusà étiam hac con-

r fedfolim

Tf, D.

ditione, nifipoftuletur difpenfatio.N.maj,

wndtiont p

Seclufis aliis conditionibus, C.maj. . Et

fnrolipai

fic diftindà min. N,confeq. .Ratio eft;

qfeite con

uiahocipfo, quód preceptum fitdifpen-

m obedient

f

abile, nondum tamen difpenfatum: eo

ipfo talepreceptum fufficit ad atum obe-

Boditione,

dientiz effe&ivé talem; cümnon obfíltet

Ágtionn d

tiYt1, At

importata folüm hec conditio : nifi po-

tf min

ftuletur difpenfatio przcepti.

Objicies II. Preceptum,

fol,ummt;cïö

altmipti

conditionaté obligans ad fübeundam mor.

hutnls . fc

tem, nonfufficit ad adrum obedientiz ef-

P^ qutenüs

1

t'fmem g

fcdivé talem : priusquhm purificetur

Eaïmguio, ;

conditio, vicujus obligatio tranfeat in,

Ut pro

ftatum abfolutum,

Sedhoc ipfo pro. fi-

£no priori naturz ad a&um obedientiz

Sttmdition:

effedivé talem debet przfupponi libera

"itentiti

nolitio petendi dif

enfationem, . Ergo,

Wüa do

;&

fda.wemow

Maj. prob. Nam velle. adimplere prece-

i

[

"n

actus

ptum , priusquàm illud ,oþl.igeg ,.elt

obe-

ii

n

i

Dijputatio VII, Art, 11I,

$45

d

'CFMMI

Obedientie folüm affe&ivé, non äutcin.

i

effedive talis. . Ergo.

N

Conf.Si etenimChri

ftus,fuppofitä pxote;

?cepu,h

ftate acceptandi, vel non acceptandi prz-

N

ceptum,fe liberé determinaret àd fübeuns

[mæ, m

dam mortem,priusquàmliberé acceptaret

It

'quiritur,m.

preceptum: eunc eo ipfo liberahec deter-

U

minatio noneffet aCtus obedientiz effecti-

ml

v fed folüm,affectivé talis.Ergo fimiliter.

Refp. D.maj. Preceptum,obligans füb

z.

tino

conditione,proprié tali, vicujus fufpen-

C

ditur obligatio precepti ufque ad (tatum:

, Md

purificate conditionis, non füfficit ad a-

Unftdfs

fRT 6

é&tum obedientiz, effectivé talem. C, maj.

fadunobe-

Sub conditione,improprié tali , vi cujus

obligatio non differtur , fed folummodó

!on 'obüct

removeri, autevitaripoteft. N.maj. Ec

); M p

D

fic diftin&4 min. N.confeq. Ratio eft;

'folummoaö

4

uód omniaprzcepta,mere pofitiva, qui-

em eatenüs folüm conditionaté obli-

aam moohu

djentia &

gent, quatenüs , faltem implicite , |hanc

conditionem generalem important: ni(i

uitcr

fiat abrogatio, aut difpenfatio , nihilomi-

fa.

nüs eadem, proprié loquendo,nó fint pr-

tipio n

cepta conditionata, fed abfoluta. Nam

vihujus conditionis nondiffertur obliga-«

Qpl d5

ii

p

tioprzecepti, donecpurificetur conditio,

nif

fedfolümremoveripoteft obligatio;priuüs

t p

Jut?

abfoluté contracta. linde precepta con-

lia ,folüm:- funt il!a;.

p

ditionata, propri& ta

*

m

quz

)

'Tratlatus VI, de mbamariane.

f46

us important conditionem , vi cujus dif-

ylitr a

g, p

$

eratur obligatio przcepti, donecpurifi-

ibeniaon

cetur conditio , cujusmodi foret iftud :

Pracipio tibi jejusium , fi blasphemaveris, Nam

gondat

g

vihujusprzcepti noninducitur obligatio

Conf, )

jejunandi, priusquàm purificetur adje&a

conditio. Licét igitur precepcum con-

jpro quoY

dpettudar

ditionagum,proprie tale, non futficiat ad

aCunrobedientiz,effedtivé talem, prius-

ionem pn

onfertata 0

quàm reipsà purificetur conditio: con-

more deltr

trarium tamen de precepto conditiona-

to, folüómimproprie tali, dicendum eft.

n dipenla

n

,Adconfirm. N.confeq. Difparitas eít:

uód anteliberam acceptationem przce.

Refp. Dityy

pti nulla detur obligatio adimplendi prz-

atdente jf

sUlptiop

Ceptum; cüm econtrà ante liberam noli-

RI CATCDEE

tionem petendi difpenfationem przcepti

jam füerit praeceptum abíoluté impofi-

ixiri i

vidtilgita

tum , adeóque inducta obligatio illud ad-

"t i eode

implendi.

$28, Objicies III, Adhoc, utvoluntas pro

ts um

t n0n ta

inftanti B. poffit elicere actum obedien-

tiz,effectivé talem, requiritur : ut pro fi-

Aiefürio

£no priori natüre in eodem inftanti B.

Aanr0 eot

perfeveret abíoluta obligatio prewcepti,

m

Sed hoc ipfo ad actur obedientiz, effe-

"tptio a

&ivé talem, eliciendum pro inítanti B, de-

3.'*mPi- B

betprzfüpponi libera nolitio petendi di-

Tetmort

fpenfationem precepti. Ergo. Min. prob.

al

!

PI'O g

1ü

"

N

ébíaluta obligatio precepti pro inftanti

»

z

Y

Va

Difputatio VIII, Artic, V.

$47

h

B, aliter perfeverare, aut confervari ne-

ii

uit, nifi perliberamnolitionem petendi

*

dT

ifpenfationem pr&cepti

?

cum abhac

MI,:

dependeat a

D

bfoluta obligatio p:æcepti.

ütrdi

Ergo.

*

Con

lm

-

f Nam pro figno priori inftantis

)rzcepwm;

B.pro quo voluntas eft proximé libera,vel

ol

ad petendam, velnon petendam difpen-

t s

fationem precepti, nendum incelligitur

Ytio:

confervata obligatio abfoluta precepti,

Turii

utpote deítruibilis per liberam petitio-

admel

nem difpenfationis profigno fubfequo.

Ergo.

ls

Re

mem p

[p. D.mgj. XRequiritur,ut proïïgnö f29'

antecedente inftantis B. perfeveret abfo-

pladige.

&ram noli

luta obligatio precepti: prout hzc prz-

y ol

füpponit carentiam difpenfarionis pro in-

ftanti priori À. ideóque nolitionem mor-

t inpol

piludad

tis reddit illicitam pro inftanti B. nifi po-

ftulecur in eodem inftanti B. difpenfatio

las

przcepti. C.maj. Prout hwc obligatio

; obellte

abfoluta non tantüm przfupponit caren-

tiam difpenfationis pro inftanti priori A.

al

J in&anllB

|

|

fedetiam pro eodem inftantiB. N. maj.

Et fic diftin&tà min. N, confeq. Ratio eft;

J P'ïæcqfw

uódobligatio abfoluta poffit in,duplict

u

'ü

enfu accipi.

Imprimis

uidem, prout

yant ;&'

nolitionem mortis reddit

1

licitam pro in-'

; p

ftanti B. ni(i pro codem inftanti B, poftule-

go,MiQ»Fä

"

turdifpenfatio. Atqueinhocfenfuobli-

,';ip;o j

par

]

lp P

[

»f

f4$

qrallatus VI. de Tpcarnatione,

iltt ob

ationem, nonobftante condirione prz-

g,eitt

di&à, effeabfolutam, patet ex refponfo

iTheolog

précedenti, Secundó: prout obligatio

p Mp

abfoluta non tantüm importat carentiam,

Conf. $

difpenfationis pro inftanti priori A. fed

m morti

etiam pro fübfequo inftanti B. Atque in

ndi difpen

hoc fenfu obligatio abfoluté confervari

m liberz.

nequit, nifiperliberam nolitionem, eàm-

ue virtualiter , autformaliter talem, pe-

ppofitzpre

Mf D

tendi difpenfationem; vi hujus fiquidem

hll vol

confervatür carentia difpeníationis pro

gitionemra.

ínftanti B. Quia veró ad formalem actum

obedientiz , effectivétalem , fufficitob-

i oblipt

ammolb g

ligatio abfoluta,in primo fenfu accepta:

hincnon requiritur, ut pro figno priori

füpponit a

ad formalem actum obedientiz precedat

i Prout (

al um

nolitio petehfii difþcnfation'cm prace-

.

t N.maj.

Ad confirm. D. antec. Nondum in-

3. Mtio

:ö:,zu'o abfoli

telligitur, confervari abfoluta obligatio in

fenfu primo,füperius expofito. N. antec.

"n cg

In feníu altero.

àtÀ, if

confeq,

C. anteced. & Nf:g.

.

ätx;!ücitam'

$30

Objicies ultimó. Hinc fequeretur :

"ibtnari

uód humana Chriíti voluntas potuiffet

"te Cum

Ht nc

nolitionem mortis componere in eodem

inftanti B. cum abfoluta obligatione prz-

t o

cepti ad fübeundam mortem. Sed hoc

? A r

repugnat. Ergo. Min. prob. Nolitio

:'Lgmültpræ(

pti,

Pa

tjnqyrtis » pro Fenfu compofito przce

aB-

!N

DifputatioVIi|. ;Qrticfllr,

f '49

*hüdw

abfoluté obligantis ad fübeundam mor-

iC

tem , effet formalis inobedientia , & cul-

d

pa Theologica. -Sed hzc Chriíto repu-

t

gnat.

Ergo.

j

f

Conf, Si etenim a

d liberam nolifio-

|

]

|

N n

nem mortis non precedat volitio. pe-

If n

;

tendi difpenfationem , & ipíà difpenfatio:

lt

tunc libera nolitio mortis eft formaliter

Itrtny

oppofita przcepto, Ergo.

r

ts ul

Refp. D, maj. Sequeretu

r: quöahuma- $51 !

na Chrifti voluntas potuiffet componere

fitont

nuem d

nolitionemmortis pro inftanti B. cum ab-

,fid

foluta obligatione precepti , prout hzc

fo t

folummodó pro inftanti precedenti A.

prefüpponit carentiam difpenfationis. C,

p r

v oracedt

maj. Prout fimul pro fübíequo inftanti B.

includit, aut importat carentiam difpen-

t pr «

fationis. N, maj. Et fic diftinctà min. N.

ttüm 1

confeq. Ratio eft; quia hoc ipfo quód

obligatio abfoluta precepti folummodó

ilgioin

prafüpponat carentiam difpenfationis pro

N anttt

inftanti A. ideóque nolitionem mortis

EM

reddat illicitam pro inftanti B, nifi poítu-

letur difpenfatio ; eo ipfo poteft Chriftus

equerctut

componere cum hac obligatione, prout

p

u j

fic abfoluta, nolitionem fübeundi mor-

tem, petendo fcilicet difpenfationem pra-

hgaüün

en

cepti. "—Non tamen poteft .cum abíoluta

cmse

i

N

obligationeprzcepti, prouthzcfimul im-

[Obc

pgrtat Carentiam

difpenfationis pro in-

i

9g

an-

ffo

Tralatus VI. de Incarnatione,

iafb

ftanti B. componere nolitionem mortis

emm[[hld

in codem inftanti B.

Hzc fiquidem noli-

jifec Qu

tio effet formalis inobedientia, & culpa

giapol

'Theologica ;; quia fcilicet vi hujus prz-

im, H

cepti illicita eft nolitio mortis, nifi poftu-

nbdienti

letur difpenfàtio pro eodem inftantt B.

Ad confirm. D.antec Siliberam noli-

(x prace

efec forn.

tionem mortis, quz'nec effet virtualis

Chrilus

etitio difpenfationis, non przcedat di-

j

enfatio

fec um c

s

recepti, tunc eo ipfo nolitio

ija pv

fnortis e

j

et oppofit

a precepto. C.antec.

tifec Chr

Secüs.N,antec. & confeq. Sicut ad vo-

bm. C

litionem formalem mortis , five actum

eruts, fon

obedientie, non requiritur, ut pro ali-

fs curi

quo figno przcedat nolitio formalis pe-

i r

tendi difpenfàtionem przecepti, itavicif-

v:lincole

fim ad licitam nolitionem mortis non re-

timtora,

quiritur: ut'hanc pro aliquo figno prz-

cedat formalis petitio difpenfationis; quia

t Oppolt

üyztpto

oteft Chriftus, (ive per'unum, eundém-

que realiter indivifibilem actum volunta-

fpgemus

tuiufet ol

tis, five per duos adus,fe concomitan-

* nf

tes,(imul nolle mori, & petere difpenfa-

tionem precepti: quin proptereà agat

unis fu

Ex di&is

gowtisel

contra praceptum.

$32 ConftatI. Quoód,falvAlibertate, ad a-

t repg

Ut ind]

&um obedientiz, prout formaliter me-

ritorium, requifità, potuerit Chrifto im»

ponipra ceptum rigorofum fübeundi mor.

Pt

tem, €tíi ab extrinfeco Dei decreto indi-

Vitg G

fpca-

j

IN

Di[putatio üm, Art, Hf,

yfi

]

fpenfbile. Ratio hujus eft ; quiaprecee

ij

prumiftud,utpote folius juris pofitivi, po-

ml?, ä'i?i

tuiffec Chrifto impohi, dependenter àli«

Ll n

bera poftulatione; 'aut acceptatione ejus»

n

dem. Hac autem przfappofitá, etíi actus

Mi

obedientiz;effe&ivé talis, quo Chriftus

illemis

ex prxcepto Pauris fübiret mortem, non

dv

effec formaliter, & immediaté liber ; quia

Chriftus effentialitereft impeccabilis : ef-

preedz

fét tamen caufaliter, feu mediaté libers

o m

quia pzvia poftulatio , aut acceptatio

Yo. C

ficut d

fuiffect Chrifto formaliter, & immediaté

fve r

libera.

Ciàm igitur ad. actum internum

ao

virtutis, formaliter meritoríum, fufficiat

libertas caufalis, five mediata, prout ift-

ymil pe

bic ex Traét.II. de Adibus bumanis, fapponi-

, iurid

d 100 It

tur: hinc obedientia iíta fuiffet formalt-

ter meritoria, etíi tancüm caufalicerlibe-

imo pre-

j quia

:à. Oppofitum dicendum effet, i Chri-

ftus precepto naturalt , videlicet charita«

, tindene

a volunte

tis ergagenus humanum, prout aliquipu-

tant, fuiffet obligatus ad fübeundam mor-

gooritit

tem. Nam,(tantehoc precepto naturali,

at

nullatenüs fuiffet Chrito mors libera ,

lpmek ]

quod verbis ejusdem,num. f 23. addu&is,

H

manifefté repugnat, ideóque alià refuta-

que, ?

tione non indiget.

m

.* ConítatII. Quó

d Chrifto potuerít im- £53

imor-

t Chrlo!

ponipreceptumrigorofum fübeund

d

cem, etiam falvà li

bertate formali, & im- |

mc-

idecmog

l

m4

| i

, PA

TraB atus Vi,. de Yncavnatione,

1rediat^ actüs obedientio, effectivé talis:

fylfis d

4 tama

fi nempe fupponatur, fuiffe illi (imul colla.

tam poteftatem pro fuo beneplacito di-

jm, 'Prm

j C[iam Pt

fpeníandi, aut faltem infallibiliter obti-

aum QU

nendi difpenfationem przcepti.

Ratio

€ít; quód humana Chrifti voluntas, prz-

ote adhuc

quo co9j

fuppofità hacpoteftate,

roiquolibet in-

ftanti fübfequo fit formaliter, & immedia-

yrentia 6j

Confatl

t^libera, vel ad obtinendam difpenfatio.

nem przcepti, vel acceptandam mortem,

fmtiprola

fibi preceptam: etíi non fuerit libera,ut-

i praceptu

»pote impeccabilis, ad conjungeàdam ca-

goITCm' ; '

ventiam mortis cum carentia difpenfa-

y rtqurat

tionis.

Hinc Chriftus volendo, potiüs

ntizsattam

fübire mortem, fibi prceptam , quàm pe-

s iiaam

tere difpenfationem przcepti , . exercuit

sdorum pr

actum obedientiz , : non folüm affe&tivz,

TT

fed etiam effectiva.

Nam preceptum i-

dibn :

ftud non obligabat meré conditionate,feu

M, ( 14N

ztiem Ti

fub conditione, füfpendente obligationem

u5q; ad purificationé conditionis : fed ob-

b p

ligabat abfoluté , etfi obligatione, per di-

m al

fpenfationem evitabili, quod omni prz-

taateret

cepto, meré po(itivo , etiamDivino, eít

tüitrcvite

commune. LHincChrifto, pro figno prio.

ftuifle (

ri inftantis B. debebat quidem reprxíen-

trtdipe

tari przceptum, prout nondum difpenfa,

li al

tum, neque pro inftanti prxcedenti A,

ij ltitu

neque pro figno priori inftantis B. cüm,

tim«

"dlem

?;g;fupp ofità difp cniäcio.nc praccepti,fi

por

à ütpa

E

"

Di]pnw ioVI, Artic, m

755

x& 11]]

N

li

Ín

poffibilis actus obedientiz, effectivé talise

1]2

non tamen debebat reprzfentari przce-

N

j

ptum, prout non tantüm pro inftanti A.

|

il

Itty

fed etiam pro figno priori inftantis B. con-

3 |

jun&um cum carentia difpenfationis , ut-

vohmm;ï

pote adhuc indifferens: utpro figno fub-

Wlb

íequo conjungatur

cum d-i(þenfgtiqnc,au;

j &ln*ü*"

carentia ejusdem.

nf

ConftatIII. ' Quàód in moderna provi- fs4

immr

dentia probabilius Chrifto impofitum fue-

Ttlheng

rit preceptu

iftud rigorofüm fübeundi

Vendam

mortem. Quamvis enim tale przceptura

1 d

non requiratur ad actum perfe& obe-

lh, p

dientiz:attamen Chriftus ipfemet przce-

pta, fibi à Patre eeterno impofita, cum di-

Jqunje

QRTCULC

fcipulorum pr&ceptis comparat oan.

dfedive,

XV,10. sipracepta mea [ervaveritis , manebitie

in dile&kione mea : ficut C ego Patris mei pracepte

otumj

t fan

fervavi, r maneo in ejus diledione. .. Àn veró

jtonem

hzc eadem libertas, & impeccabilitas

sfedobe

Chrifti cum przcepto rigorofo juris pofi-

n

tivi, etiam aliter componi poffit, noftr&

mi pre

arüm intereft.

Nonnullas tamen fen-

tentias breviter referre juvat.. Primado-

ico, d|

igno gtl

cet: potuiffe Chrifto imponi przceptum

pl

mortis indifpenfabile, quód non urgeat

alb

ro inftanti aliquo determinato, fed fo-

lat

ümpro latitudine temporis determinati.

ib n

Hoc fiquidem fuüppofito, Chriftus poterat.

ljbe

16 apticipare terminum fibi prafixumy

;c:pü.fltï

f

p

,

I

,Be-.

À

m

Iicäd!m, V1 ;!e Inürnæfior;:.

adeóque liberé implere fübflantiamy prae, — u

cepti. Sedcontrà eft: quódaliud fit,per

jifio 1b

mortem;à Chrifto liberé anticipatam, fuif-

fe adimpletam fubítantiam hujus precepti,

jimacion

quod ultroneé conceditur: & aliud eft,

j[)üt'Wæ-

fuifle Chrifto liberam quoque mortem,

;uidnam |

preceptam, in fübftantia con(ideratam, (i-

im üt) 1

ve ità: ut liberé potuerit nunquam .mo.-

yinis,

ti, quz libertas in hocfyftemate non fal-

veatis, iK

vatur, Alteradocet, Chrifto impofitum

fuifle przceptum rigorofum indifpenfabi-

le, dependenter à fcientia media ,

ua

DrsP

Deus przvidebat, quód Chriftus (übiret

Du

mortem , fi eidem imponeretur prece-

prum. Contràtamen eft,' quód hzc fen,

th fiüo

trovertitur,

tentia idipfum przfüpponat, dequo con.

(hrili

Nam 1n hac fcientia media

J

miram

debet ex parte

hypothefis importari prze

llrate

ceptum indifferens,ad actum obedientize,

todiell

fine qua indifferentia a&us obedientiz,

syridio

conditionaté futurus, non eft objectum

Ícientiz mediz, fed (implicis inteHigen-

i mprimi

tinie Infü

tiz, adeóque ifthíc przfüpponitur liber-

Qdut,

tas, de qua controverfia movetur. 'Ter-

tiadocet, admiffo przxcepto difpenfabili,

neceffariam quidem efle ad actum obe-

IM

dientie przviam nolitionem liberam di-

Anlsö ql

fpenfationis, non tamen pofitivam ; fic e-

Woyyi]

nim actus fübfequus obedientiz non effet

ber:

Pnd

ampliüs formaliter, !& immediaté li

!

íed

a fi

h

| ;pifptitatio1X. M"ti?.' h

55

l

UM

n

fed pur& negativam, q

uz nempe fit pura

"T

omiílio libera hujus petitionis,

L

Contrà

i

tamen eít; quód pura om

E

i(Iio libera inz

WM

geftimatione mor

ali equivaleat nolitioni

iE

Atque hinc facilé deducitur,

At ts |

politiva.

d ahias fententias refpondene

Jnl EY

in

quidnam a

uz fcilicet,

mutatis folum ter-

T J

dum fit, q

minis, ve

L ànoftra, velab aliis,hucusque

VT

relatis, difcrepant.

!

Toimy

?

if

uhdf(pen:äti

mdi, q

DISPUTATIO IX.

lfs ülim

CUr Draop

De Scientia. Chrzg.

ihrcíe,

u

b hucusque de humana voluntate

KT

Chri(ti, ejüsque perfectionibus, ni-

tomela

C

mirum fan&itate , impeccabilitate,

Tbr prae

& libertate actum fit: hinc poftremó e-

vlltntit,

tiam de intellectu humano Chrifti, ejüs»

Vil

ue perfe

aionibus , feu multiplici fciene

diium

tia, preprimis

autem beata, dein veró

ntolte

|

etiam de infufa, & expe

rim;nta?i agene

i lbee

dum réfítat.

, T

|

f

ARTICULUS L

um d

lberand

An, €9 qua

nta [cientia beaté

ip humanitate Cb

riflá admittendat

yum; ^

Rznotandum I.

uód fide Catholicà $ 35

jpnon at

mi-

ia lihf"

- certum fits Chriltum habere gä

In

$:6

Tra'hatus Vt, — de/Ineernatione,

i

num intélle&um , & géminam volunta:

m abA

tem, ficut habetgeminam naturam, vi-

delicet Divinam ,. & humanam.

Hinc

.uod Potcn

Concilium Generale VI. Actione $. 66.

q levati

damnat eorum hzrefim, qui duplicem in

jvidendu

Chrifto fapientiam, & fcientiam,

duplici

men gt

fcilicet intellectui, Divino ,

& humano

hm ei: J

eompetentem,negabant,

uamvis enim

fapientia increata Verbi fuerit h

totiamde

ypoftati-

votentudm

cc unita humanitati Chrifti ,

-non tamen

xum ipp

per hanc animá Chrifti poterat reddi for-

i, ! m:zl a

maliter fapiens,& intelligens; cüm intel-

uf f

ledio fit actus vitalis. Ideóque D. Thom.

, n utin

híc q. 9. art.1. ad , refpondet: Dicendum,

m

quàd Chriflus cognovit omnia per (cientiam Divinam,

uf p

eperatione inereatá, qua e[h ip[a Dei effentia, — ill

gt i t

enim intelligere, eft [ua (ubflantia.

Unde bic actus

ts D

sin potuit. effe anitue bumana Chrifli;. cüm fit. alfe..

aihdtindn

gius natura, — Si igitur non fuilfet in anima chriffi

1 dl

aliqua alia (cientia ,

prater Divinam : nibil cogno-

axprie.

vifet , e ita fuiffet

frufiva affumptas cim . omnis

ses fit propter (sam.

Ex hac ulti-

i, quin

operatiónem,

a, & dl

smaillationerurfüs patet:

.quódjuxtamen-

a

r

tem Doctoris Angelici,

non potuerit à

VerboDivino affumi na

tura irrationalis

Vtm

j

"

ieatri q

€ompleta,cujusmodi eft brutum

, aut plan-

ta,

Ttomple

$36 Prxnot. IL.. Qu

[mïï&äfup

ód ifthíc folüm agatur

dmï?ïtw r

" defcientiaChrifti creata,

eadémque bea-

Cum .veró adhane

x:mæqui [

a, (cu intuitivaDei,

€an«

Vacg

n

577

nm Wmfi- J

pifputatio IX Artic. 1.

D

eandém, ab intelle&u, creato producen-

B

J

l',

n "

dam, neceffarium fit lumen glorie, pee

laiüm:w*!/

quod potentia intelleGiva fupernaturali-

hi

"

ter elevatur, ingenere caufz efficientis ,

ii

t

|

ad videndum intuitivé Deum ; hinc etiam

LE

lumen glorix in anima Chrifti admitten-

U

dum eíft: licét juxta communiorem fen-

lts

tentiam defectus hujus luminis per omni-

Ti

otentiam Divinam,extraordinarié appli«

n ts

"tf

catam, fuppleri poffit. Unde D. Thom,

.9. art. 2. ad t. Dirinitas bumanitati Chriffà

! üm d

smita eft. fecundum perfonam , non. fecundum effenie

DT

tiam , velnaturatm.

Sed cum unitate per[one vt« ..

non

snanet diflintio natürarum : & ideo anima Chrifit,

aj

fui, i

|

que e[t pars humane nature, per aliquod lumen,para

ticipatum à natura Divina, perfetta e[! ad (cientiama

ii

beatam , qua Deus per e[fentiam videtur, — Hacta-

vj di.

men do&trinà non obftante , Munieffa Di-

m dl

fput. 13. aliíque cenfent: etiam,feclufo

li

lumine gloriz, animam Chrifti fuiffe fuf-

( m

ficienter, quinimó long? perfectius com-

hrc ult

pletam, & elevatam ad vifionem beatifts

Ia met

cam, per ipfam effentiam, acpaffivam vi-

ptuerit

fibilitatem Dei, prout hypoftaticé unitam

ationdt

humanitati : quàm ullusbeatus per lumen

p

loriz compleri, ac elevari poffit, prz-

;

ertim fa&tá fuppofitione: quàdiftud non

diftinguatur realiterà fpecie impreffa Dei.

üm agf

ml

Verüm aliqui cum Aldrete Difp. 65.cen-

m a

$

fent, lgmen glo:;æ dmmguirw iter à fpä;

f

$58

Tra&fatus VI, de Ipcarnatione,

cie impreffa Dei, Hinc fatentur : in Chri-

, æquïü

fto quidem non fuiffe neceffariam fpeciem

r Püfca;

impréffamDei: ficucin Angelo neceffaria

i

(jneo*

non eít fpecies imprefía. ad cognofcen-

j

dum femetipfüm, aut alia objecta,fibirea-

dbilipou

liter unita: fuiffe tamen neceffarium lu-

jritum: !

men gloriz, quod folüm effectivé,. non

mnaturali

vperfedic

intuitivam Dei.

autem objective ,. concurrit ad vifioném

umhis d

Prenot.IIl, Quód fide Catholic cer-

, feuinmpot

1;7

tum fit : inzqualiter à beatis videri Deumg

itonem ol

cüm unus fit altero beatior, ipfa autem,

!A!g(äk Í

[

)

beatitudo in vifione intuitiva Dei confi-

|

dor intelle

ftat. Hxcautem diverfitas oritur àdiver-

sinrellgl

fitate luminis glorie ; quia nempe,üt D.

drem o

'Thomas PartelL q. t2.art. 6, docet: ra.

2 gt

eultas videndi Deym. mon competit intelleui. crea-

rl l

to fecunduim [uum naturam, fed per lumen glorie,

, f vll

at

. Ex quo ipfo deducitur , quód diverfitas

vifionis beatifice non oriatur ex divería

lol Hum.

perfedione-naturali intellectüs. .Hinc,

li,

refüppofito zqualiluminegloriz , intel-

ttotion

e&us Angelicus, et(ihumano perfe&ior,

d fintiam

notrí producit perfectiorem vifionem in-

ünnDel,

tuirivam Dei, Ratio ulterior eft; quód

Il'mt 4! COI

robabiliüs, etiam in cognitione natura-

: Hu

i, major, minórque perfectio non oria-

"atrept

tur ex divería perfectione intelleGtüs, fed

folüm à diverfaperfectione fpeciei intelli-

OUY

E (ucty

ibilis. -Hinc Angelus, in virtute intel-.

Ri

á :

&iva perfeclior altero, non producit

.

cum

n

Dirþufdfi0 IXQ A". [^

,59

Al

2

ln

cum zquili fpecie intelligibili cognitio-

n

nem perfe&tiorem: etíi meré naturalem,

N

1

Nam major virtus inzelle&iva non eonfi.

Q

. ïüälz.

ftitineo: quód cum zquali fpecie intel-

Fl

ligibilipoffit perfe&iüs cognofcere idem

o

obje&um: fed folüm confiftit in eo, quód

ii

connaturaliter exigat fpecies intelligibi-

t ddig

les perfectiores , quàm alter intellectus,

Nam,his feclufis, uterque erit tabula ra-

Allolti

fa, ícu impotens ad eliciendam ullam co4

videriDemj

gnitionem obje&i, prout ex Tract. II,

ia

De Angelis, fü

ponitur.

Quódfi ergo per4

1Dei cu

j

l

fe&tior inte

e&us, prefuppofità zquali

Türadvt.

fpecie inrelligibilijnon potelt elicere per«

mpoir )

fectiorem cognitionem , etíi meré natu»

Átt: M.

ralem: longé magis idipfum , prefüppo-

Á t

fito equali lunine glorie , de fcientia

i r

beata , feu vifione intuitiva Dei dicen-

diverftas

dum 'erit.

a dver

Dicol, Humanitatem Chri(ti,etiam in

$

; Ht

vitamortali, & quidem à primo inftanti

j i

fuz conceptionis, feurealisexiftentiz,ha-

goiedinn

buiffe fcientiam beatam , feu vifionem.

jonem It

intuitivam Dei.

Ità cum D. Thom. híic

d qu

034

.art,4..communis, & certa fenten-

u natm.l' |

t1a.

Prob, Humanitas Chrifti in primo

pnon d

inftanti conception

is fuic hypoftaticé unis

;

ta VerboDivino. Sed hoc ipfo à primo

5€0.l€'l'm.ï€ 1

inftanti conceptionis habuit fcientiame

re

g u

sbeatam ,feu viüonem-igtuitivam Dei;

[I

g9»

nj

v

I

!

$66

Traiatus VL de tmcarnatione,

o. Maj. eft dogma fidei. Min. prob. Hoc.

aine

;, Hinci

ipfo quód humanitas Chrifli pro primo

i vt Yi

inftanti conceotionis fuerit hypoftaticà

unita Verbo Divino, eoipfoà primo in-

utrisi

ftanti füz conceptionis habuit omnia do-

I Nicoder

nafupernaturalia, titulo hujus unionis

pimn d

fibidebita,que non repugnabantftatui via-

stus non

lvinitats,

toris , requifito ad redimendunigenus hu-

manü. Sedhujusmodi donum eft (cientia

ve beata d

llgi, prout

beata, five vifió intuitiva Dei.Ergo. Maj,

patet ex ipfadignitate ftatüs , quam fecum

siticl

affercuniohypoftatica. Min.prob. Hoxc

Aonunt,

fiquidem fciéntia beata eft inter omhes

DicoTT, Hur

fcientias creatas eminentiffima, ide5oue

inti füt o

debitahumanitati,elevatz ad (tatum filia-

abitumin?

tionis naturalis Divinz, (imálqueeft tom-

Atltet omm

poffibilis cum paffibilitate, & mortalita-

tinyeos t

te humanitatis, requifita ad redemptio-

I ouart

nemgeneris humani. Ergo.

at ommu

$39

Conf. Namhumanitas in vita mortali

1 tenta

habebat fcientiam beatam, íeu vifionem

1 df

intuitivam Dei,

Sed hoc ipfo eandem.

ttomof

habuità primo inftanti fux conceptionis.

ttnleton

Ergo. Min.exinde patet: quód vifjo in-

4 fdho

tuitiva, per quam anima

eum cogno-

*b D

fcit,non dependeat ab organis corporeis,

"m Y

fedàfolo lumine gloriz, infufo animz,

WM

Maj. ptob. authorit, Scripturz, SicJoan.

ht

W.

3 C

Y. 14.. Vidimus gloriam ejus , gloriam quafi unigs-

M

h I'PW

Ubi

mm Palm"f plenum geatia , 6- ytritatis,

no-

M

M

Difputatio YXX, Art.1.

$6t

»Ml'l,tu

h

tl

le»

nomine veritatis fcientia beata exprimi-

tur. Hincibidem ulteriüs fübjungitur r8.

RTlt

hi

h

Deum nemo vidit unquam : Unigenitus , quie(t. in

fínu Patris,ipleenarravit, Et Chriftusipfemet |

ts

j U

ad Nicodemum Joan. IlI. 11. Quod (iimus,

loquimur, £* quod vidimus, teflamur, Hli autem

hh.

textus non tantüm de ícientia increata

Endnmg

TM

MA

Divinitatis, fed etiam de fcientia creata,

netis

five beata humanitatis Chrifti debent in-

| Ci.f MN

telligi, prouteosdem paffim SS. PP. alle-

!5;qulm Á

gati fthicà Suarez Tom. I, Dx(þ 2j. Se&t.

. exponunt.

Ergo.

t t

Dicoll. Humanitatem Chriítià primo

, ij

inftanti fuz conceptionis habuiffe (cien-

f49

atf

tiam beatam in gradu perfe&iffimo, vi cu-

lm

jus fcilicet omnes beatos,tum homines,

lod

Ita cum D,

tum Angelos tranícendit.

t

Thom. q. 10, art. 4. Suar. Difput. 26. alio-

j

rümque communis , & certa fententia,

aronordi

Prob. Scientia beata ,

ua humanitas

Jnien

Chriíti, defacto inccelisgloriofa, Deum

if eandem

intuitivé cognofcit, tranícendit gloriam

ts

omnium beatorum hominum , & Ange-

iv

lorum, Sedhocipfo, Ergo, Maj. eft de

fim cop

fide, ütSuarezDifbut. cit. concludit jux-

|

ta Apoftolum ad Coloff. IL 2. 1n/guo funt

p

Í

l

fifo anx

emnes the[auri (apientie, € [cientie abfcondiri, Ad

; X

Ephef.T, 20. Conflituens eum 4d dexteram [uam

mpjti

in celeflbus : fuper omne wamen, AdHebr.Y 4.

TRL

Tantà melior Angelis effeitus , quamo differentius

l

n

P«

T

f62

Tradatus Vi. de Incarnationt, :

i uamflf

pre illis nomen bereditavit,, Min. autem prob,

;nittincqW

/Humanitas Chrifti à primo- inftanti (uz

n

conceptionis habuit plenitudinem gratiz,

1 Jd[ud.me

uteadem neque per decurfum vitz mor-

imobte

talis, neque poft mortem fuerit ampliüs

«Chriltus

2u&a; quia nempe hzc eadem plenitudo

m L

fuit connaturaliter debita humanitati ti-

tulo unionis hypoftatice , neque digni-

lmwi)fäk'

(pinvitat

tati Chrifti erat conveniens, ut illius hu-

manitas àgratia,minüs intenía, fucceffive

eatifcam

Collf: N

perveniret ad gratiam, magis inteníam:

Uj

prout füprà cum D.Thom.q.7.art.12. di-

abatut

€&um eít. Ergo pariformiter.

i ia

j

f4i

Conf, Nam Chriíti humanitas à primo:

i m t

viurus 4n (

inftanti füz conceptionis fuit hypoftaticé

unita Verbo Divino. Sedhocipfo etiam

TT a

d) E

habuit eam plenitudinem gratiz, & gloriz

eílencialis , feu vilionis beatificz à primo

i. D.m

inítantifuz conceptionis: ut neque gra-

qunfafe

tia, necgloria effentialis fuerit poftmo-

Tl ploriat

düm au&ta. Ergo. Min, prob. exillo Joan.

i mpart

L 14. Vidimus gloriam ejus, gloriam quafi Unige-

m Nm

piti à Patre, plenum gratia. e veritatis. Quibus

1 latioe

verbis plenitudo gratiz , & glorie huma-

tyatuit n

nitati Chrifli titulo unionis hypoftaticz

ük lu me

adícribitur. Ergo.

m»ïeuviüo

342

Objicies I. contra primam. Si anima

3üi com

Chriíti à primo inftanti fuz conceptionis

"t ec

habuiffet fcientiambeatam, íeu vifionem

U

:

iutuidvam Dei, wue €o ipío .Chriftus

"ifali

pnuns

N

DifpntatioIX. — Artic, l,

f65

lh.mw.

punquam fuiffet in ftatu viatoris, Sedhoc :

tb

W

admittinequit. Ergo. Maj. prob. . Nam

tiü

I

iu)

eífe in (tatu viatoris,eít poffe pervenire ad

n V

beatitudinem obtinendam , ideóque non-

ts

dumobtentam, feuactu poffeffam.' Un-

il 'lg-

de Chriítus ipfemet poft refürrectionem,

i mm'w

fuam Luc. XXIV. 26. Nómebac oportuit Cbri-

t

[Ium pati, & itaintrare in gloriam [uatm Sedhoc

t

l)

ipío in vita mortalinon habebat vifionem

&f x

beatifcam. Ergo.

Bj n

.. Conf. Naminipfa Chrifti oaffione con.

Mf

tinebatur quoque triítiria , & afflictio ani-

m

mi juxta illud Match. XXVI. 58. Triflis

ts

efl anima mea u(que ad mortem,

Et fimiliter

moriturus in cruce exclamavit Matth,

lyolti

pfottm

XXVIL 46. Deus meus, Deus meus, t quid de-

reliquifi me? — Ergo,

E

; Aghts

ariprimo

'Tunc eo ipfo Chriftus

$43

t g

nunquam fuiffet in ftatu viatoris,compa-

rativé ad gloriam effentialem animzx. C.

i polmo-

vilo u

maj. Comparativé ad gloriam corporis

u

redivivi N.maj. Etfic diftindàmin. N.

confeq. Ratio eft; quia Chriftus quidem

i, QUiv

orig ht

nunquam fuit in ftatu viatoris ad obtinen-

dam per fua meritagloriam effentialem,

hypoüadc-'

animz , (eu vifionemintuitivam Dcei: fe-

N

cüs autem comparativé ad obtinendam,

per füa merita corporis redivivi gloriam,

t

routDifput. IV. art. 3. didum eft.. D

[ i

A

da fünt Chrifti verba,

j

,

b Chïr

ac igi.tur þcelligcn

a

l

u-

Trallatus VI, de Incarnatione,

$64

füperiüsadduGa. .Ad confirm. N.'con-

iv Dei

220 eli

feq. Quamvis enim'Chriftus in vita mor-

tali etiam fuftinuerit afflidtionem animi,

iflantia

quemadmodümex allegatis fcripturz tex-

Confitm

gluntatet

tibus patet: hzc ramenafflictio animi in-

compoffibilis non'erat cum vifione beati-

tere poff

)

fica, feugloria effentiali animz, & gau-

dheologic

uia

hm meren

dio exinde refültante de Deo vifo;

fcilicechzc eadem afflictio erat dealio ob-

giczun i

jecto, proutfufiüs num. 328. 4 DoCtore

lj prol,

Defa&o

damare ll

Angelico expofitum habetur.

tamenanima Chrifli, proutin ccelis glo-

alemanetr

riofa,eft omnis triftitiz, doloris, & affli-

n

Cionisincapax, Hanc fiquidem incapaci-

i. m

tatem plena, & integra beatitudo exigit;

tuti, (

cüm fit ftatus omnium bonorum aggre-

tYolüntatt

gatione perfectus , adeóque omnis dolo-

a darinti

ris exclufivus.

gjdcratum:

ObjiciesIL, Scientiabeata, feu vifio in-

$44

t procedt

tuitiva Dei , incompoffibilis eft cum po-

''tynitio

tentia proxima merendi, faltem per actum

iantec,

charitatis Theologicz,in fübftantia confi-

deratum,

Sed hoc ipfo humanitas Chri-

ivolntas

ul

wnüom

fti à primo inftanti füz conceptionis, fal-

idem

vo flatu viatoris, haberenon poterat vi-

hi

mü,& Al

fionem beatificam, Ergo, Min, exindepa-

TUtlone a

tet ; quiaChriftus per aGtum virtutis per-

T t py

fe&tiffimz nihil meruiffet, quod taien;

"tls

fidei Catholicz repugnat,

Maj. autem

b

t

h

prob, Nam fcientia beata, fou vifio in-

ful-

T

",

Difputatio .. Artic. L.

$16

Em- ï,mn.

tuitiva Dei neceffitat voluntatem crea*

MWP

(

tam ad. eliciendum a&um charitatis, in.,

fubfítantia confideratum, Efgo.

if

r

. QConfirm. Scientia beata fic neceffitat

Pri&iom

lYl

voluntatem creatam, ut nullum actum e-

Mi

licere poffit,. qui non fit a&tus charitatis

D |

Theologice, Sed hoc ipfo tollit poten-

ts

tiam. merendiper actum charitatis Theo-

MR

ddn)

logicz,in fübftantia confideratum, Ergo.

4 10

W

Maj.prob, Nam .voluntas beata non po-

teft amare ullam bonitatem creatam,quin

hegds g

eandemametpropterbonitatemDivinam,

r l

E O.

eminopio

. Refp. N.maj. Adprob. D.antec. Scien- f4f

tu d

tia beata, íéu vifio intuitiva Dei, necef-

fitat voluntateih créatam ad eliciendum

t gge

nnis ol«

a&um charitatis Theologicz,in fubftantia

confideratum: prout ex ipía vifione in-

a foite

tuitiva procedentem, Tranf. antec, Pro-

jamp

ut €x cognitone abílractiva proceden-

1yra

tem. N.antec. & coníeq,

Ratio eít 5

a ov

'l.

quód. voluntas creata per fcientiam bea-

vt .Chfl*t

tam, feu vifionem intuitivam Dei necef-

; LiOtüS, ]

fitetur quidem ad a&tum charitatis Theo-

j o

logice, & quidem probabiliüs etiam in

j erin

füa intenfione zqualem vifioni beatificz,

adeóque non poffit omittere omnem a-

st

1

ul t

&um charitatis,ex ipfa vifione ptoceden-

g

tem: contrarium tamen dicendum fit de

acu charitatis Theologicz, quiprocedit

l 'il";

ex

n j

$66

TratfatusVI. de Tncarnatione,

u aptu:

€x cognitione abflractiva Dei, — Hxcfi-

$s collit

quidem cognitio cum fcientiabeatatimul

:äf uUum !

in eodem . intelletu potelt . componi.

s füb(tant

Quinimó voluntas beata, quà talis,pro-

yob, n

babiliüs poteft effe indifferens, ut vel eli-

veacificam.

éiat a&tum charitatis, vi cujus tantüm a.

sginde pro

met bona,Deo intrinfeca, vel fimul eli-

dus, Deor

ciat alium actum, vi cujus etiam ametbo-

Confrm.

nà,Deo extrinfeca : adeóque talis actus

tinde proc

jam eritliber, etiam in fubftantia conti-

jmine viat

deratus. ^

Atque ob hánc rationem fub

aedente al

data diftin&ione folummodó transmiffum

ftur VOlUD

€ft antecedens.

víedionisp

Ad'confirm. D. maj. Ut nullum actum

Wdo E

elicere poffit, qui non fit a&tus charita-

ailo dice

tis Theologice, poffit tamen fimul liber&

omittere aliquos actus charitatis. Tranf,

i. m

« (olur

maj, tit nullum a&um charitatis omitte-

ims,C,

re poffit. N, maj. Et fie diftindà min. N.

tj &

confeq, Ratio eft; quia etiam fadtá füp.

1. hiio

pofitione ,. quód voluntas beata non pofz

fit elicere ullum actum, ex viíione beata

t beac

Wib ad ag

procedentem ,

ui non fit formaliter a-

tilimmor:

&us charitatis Theologicz : poteft tamen

complures actus charitatis, faltem ex co-

gwhfeca. Hi

strefr

gnitione abftra&isfa procedenteä, omitte-

"itim 4&h

re.

$46 — ObjicieslIl, Scientia .beata,' feu vifio

?R ï:üquinüi

n

intuitiva Dei neceffitat voluntatem crea-

1

UT

At

tam ad actus perfedtitlimos ) eia cogni-

[

L

r

Mi

Di[px&n*ia IX. AÉ T,.

£67

r

tíone ab(tra&iva procedentes.. Sed'hoc

?Bl]'xbgnuj

ipfo tollit potentiam proximam merendi

td i

er ullum a&tum charitatis Theologice,

ÓH

in füb(tantia confideratum. Ergo.

Maic

i,

Is

prob. Nam voluntas peripfam vifionem.

beatificam, & amorem neceffarium Dei,

tj

| Wj

exinde procedentem , neceffitatur ad a-

n v

étus, Deo magis flacentes, Ergo.

tet)h d

Confirm. Cognitio abftra&iva Dei, &

exinde procedens amor poteft etiam inJ

lii x

od

homine viatore adeó effe vehemens: ut,

accedente alià cognitione reflexà , necef-

trosmit

fitetur voluntas ad exercitium virtutis

perfectioris prz exercitio alterius, m

inüs

Vr

erfe&to.

ps ht

Ergo à fortiori idipfum

5

Chriíto diceridum erit.

mulibed

j Trarí

Refp. D. maj. Neceflitat voluntatem. g4»

: ontte

creatam folüm moraliter ad a&tus per-'

fectiffimos. C, maj. Neceffitat etiam phy-

imin. N

ficé, N. maj. & fic diftindtà min, N. con-

fioafuy

feq. Ratio eft; quia voluntas creata per

i p

viíionem beatificam neceffitatur quidem

i Dett

phyficé ad amanda bona, Deo intrinfeca:

mualte ?

fed folüm moraliter ad amanda bona,Deo

v ent

extrinfeca. Hinc pariformiter eadem vo«

m t

luntas neceffitatur folüm moraliter ad e-

ts, o

liciendum actum virtutis perfectiorem,

prz alio, minüis perfe&o, factà etiam füp-

M: j

pofitione: quód tales actus à fola vifione

xata t

Nam aliàs in vo-

beatifica dirigantur.

un-

h4

;;[]W;

þ!'6*8

Trdq::tu: VI. de Incarnatione,

luntate beata, quà tali,tollereturomnis — i

libertas indifferentiz ad exercitium ullius

( tantit

virtutis. lindeidipfum àfortiori dicen-

eceptuir

arbis Cht

dum eft de liberis virtutum actibus, qui

À fola vifione beatifica non procedunt.

fitt ego

Cüm igitur nece(fitas moralis non tollat

TO

libertatem indifferentie, ad exercitium.

Refp. N

virtutis requifitam , hinc fcientia beata

vere adum

in humanitate Chrifti non tollit poten-

llo ptríed

tiam proximam merendi,

iper Omli

Ad confirm. fimiliter D, antec. & Neg,

lia cur

confeq, Ratio patet ex modó di&tis, &

gealloquin

ulteriüs declarabitur refponfo fübfequen-

a obtenta,

u

fln&ämin.

$48

-ObjiciesIV. Humana Chrifti voluntas,

alfto ais

pro fenfu compofito fcientiz beatz, & u-

solim tun

nionis hypoftaticz,neceffitata fuit, etiam

ub per h

metaphyficé,ad actus virtutum perfectio-

m

res. Ergo. Antec. prob.. Nam elicere a-

ine oeleft

&um vírtutis, minüs perfectum, prz alio

t mordls

erfedtiori,eft imperfe&tio moralis. Sed

d

umanz volüntati Chrifti, eriar meta-

qltimt,

3 r

phyficé repugnat imperfe&io moralis.

df

rgo.

Bimellar

Conf. Nam elicere actum virtutis,mi-

P fongc

nüs perfectum, relido perfe&tiori, eft a-

gere contra confilium Dei,

Sed agere

W pe

Wàitenc

contra confilium Dei,eft imperfe&io mo-

Ri

ralis, Ergo. Min, patet ex ipía differen-

.

Wt tee

tia inter peccatum veniale, & jm

perfe-

d

ei

i

Di[;lau;atio IX. 4n d.

169

"r

&ionem moralem; quia fcilicet peccare,

M

etíi tantüm venialiter, eft agere contra

TW

preceptum Dei

Maj. autem prob. ex

DN

verbis Chrifti ad difcipulos Matth. V. 47,

T

Eflote ergo vos perfects , ficut & Pater vefter colte

At

[fis perfeius of Exgo.

Q

Refp. N.antec. Ad prob, D. maj. Eli-

f43

NG

cere aCtum virtutis,minüs perfectum,prz

tll x

alio perfectiori, eft imperfectio moralis

fi per omiffionem talis actás inducatur

t L

aliqua jactura gratiz, & gloriz coeleftis ,

ld L

uz alioquir

er a&tum perfedtiorem fuif-

/

et obtenta.

rs

Im

lus

|

Et (ic

diftindàmin, N.confeq. Ratio eft ; quód

j. Secüs, N. mæä..

ii

omiífio actüs alicujus virtutis perfectio-

t t

ris folüm tunc fit imperfe&ctio moralis,

Ut tCiam

quando per hanc omiffionem negligitur

pdio-

augmentum gratiz , & correfpondentis

ditttede

glorig cocleftis. . Hzc fiquidem gloria eft

r dio

unio moralis creaturz rationalis, eadém-

is, 9l

e ultimata, cum Deo, tanquam fineul-

timo, Per hoc etenim imperfectio mo»

m ne

morais

ralis differt à peccato veniali ;; cüm per

iftud impediatur acceffus ad gloriam coe-

:inut'lsami'

leítem, donec fit expiatum.

Unde beati

i, die

funt incapaces imperfectionis moraliss

$d a

quia,omittendo, aut exercendo virtutem

perfe&iorem, nihil gratiz, aut gloriz ne-

xfedüo

j df

gligere , nec obtinere ampliüs poffunt,

CIIH'

Unde hoc àfortiori de Chriíto dicendum.

t

Ü

nj

$70

Traflatus VI, de Yncarnatione,

Ad . cónfir. D. maj. Omittere actum..

:':nitud'ïïïe

perfe&tiorem;eft imperfe&io moralis, fi

qatam

per omiffionem talis actüs inducatur ali-

qua jactura gratiz, & correfpondentis glo.

fum füy

rix, C, maj. Secüs. N. maj, Et (icdiftinétà

g novus

min,N.confeq. Ratiopatet ex modo di-

Dondenti

&is,

Aliam.viam falvandi in humanita-

Conf. 2

te Chrifti immunitatem ab omni imper-

Chrifto du

fecdione morali , cum Munieffa nonnulli

fuht 7

e€x alio fundamento amplectuntur : quód

4

ehon. -

nempe Chrifto à Patre «terno fuerit pro

yt ioftanti

regula moralitatis , adeóque omnis per-

w Pt

fe&ionis mcralis, affigriatum ipfüm béne-

112,0 p

placitum Chrifti, adeóque Chriftum fe

.

M u

per exercuiffe actus,moraliter perfe&t

f

i

Imos.

a at (

Verüm ex hac do&rina fequiturz

t nevum au

humanam Chrifti voluntatém non folüm

fidtntis

moraliter, fed etíam metáphyficé necef-

amrehenfo

fitatam fuiffe ad actus virtutum,moraliter

sfindior

perfectifimos: adeóque füblatam liberta-

lnzq7. :

tem, ad meritum effentialiter requifitam,

LT

Repugnat enim metaphyficé, ut Chriftus

actum contra fuum beneplacitum exer-

fifit ver

ceat.

Wi r

$jo Objicies ultimó contrafecundam, Hu-

tichui, (

manitas Chriíti à primo inftanti fux con-

TTM

h mri,

ceptionis elicuit a&tus fupernaturales me-

ritorios usque adinftans füz mortis. Sed

ULLT

hoc ipfo humanitas Chrifti à primo in-

RUT

ftanti "ïconcep.tionis non habuit tantam

pie-

i

DifputatiolX. Artic.l.

?i

um

lenitudinem eratiz, & gloric fpecialis,

[

DN

.

quantam habuit poftmortem.Ergo Min.

|

undmï,g,'

rcb. Nam jüftus viator per quemlibet

a&um fupernaturalem meritorium obti-

: Etflt&l

hr

net novum augmertum gratiz, & corre«

fpondentis gloriz a&tualis. Ergo.

.

m

Cohnf. authoritate

Scripture. Namde

hlomni um« W

Chrifto duodenni -Luc. Il j2. 7Efus pro-

Momy

ficiebat. [apientid. & atate, & gratià apud Deuti ,

AUE : qu

4* h.mines;. Sed humanitas Chrifti perfin-

V hr w

ula inftantia accepit novum augmentum

du a'n.

tl

ztatis. Ergo etiam novum augmentu

k

m

gra

tix, & fapientiz coeleftis,

tilmin.

Refp. N,mai. Ad prob. D.antec. u-

$$9

petidf.

ftus viator, qui eft cantüm viator, merc-

fgitute

tur novum augmentum gratiz, & corre-

onélüm

fimul eft

tueeet

Ipondentis gloriz, C antec. Qui

Ra-

compreheríor, N, antec, & confeq.

mrditer

tio diftin&tionis habetur ex do&trinaDiv,

lbt

'Thomz q.7. art.12. (icdocentis: Chriftus,

quíitim,

jecundàm quod bomo , à primo. infianti

fuá. conce-

Chrls

prionis fuit verus. e. plenus. comprebenfor

Unde

i x

u eo non. potuit efe grati augmentum z. fictit: nec

in aliis beatis , quorum gratia augeri non poteft, eà

hn B

quàd fint in termino.

Hominum ver?, qui funt pur.

if t

viatores , graría poteft augeri, C ex parte forma;

n

quia non attingunt. (ummum gratie gradum, & ex

yrts

parte (ubyetti ; quia nendum . peryentruni ad serni-

ipim ?

V,

t u

Ad

;16-

$72

TraDatus VL de lnm;uaiane-

Ad confirm. D

.maj. Proficiebataugen--

;;atemþC'

do gratiam, &

1

fapientiam internam. Neg.

niml Cht

ma

J

j. Manifeftando externé gratiam, & fa-

ffirion:

pientiam,

fimülque augendo Dei gloriam

n folim

extrinfeca;

«C.maj. & C, min, N.confeq,

rim, t

atio habet

ur iterató ex doctrina D. Tho-.

iliud erà

mz. art. Cit. ad 3. In fapientia,,

€* gratia po-

acerbita

tefe aliquis proficere dupliciter,

Uno modo fecun-

]s autem

dum ip[os habitus [apientia,

(* gratie aug mentae

vero obja

€os, C fic Chriffus in eis non proficiebat,

Alio tiig«.

poMfoztw

do fecundum effe

eus, C ficChriftus proficibat fu..

imofiaticat

pienti

j

C gratiá, ficut etates, quia [ecundum pro-

utficum,'

ce(fum

v infinita

dictis

etetis perfeciora. opeva faciebat. Exhisï

$52

tc piudium

ConftatI.

uód humanitas Chrifti à

netapy

primo inftanti fu

€ conceptionis habuerit

fotmenar

fcientiam beatam, fivevifionem. intuiti-

tincadis ex

vamDei ; quia fcilicet in primo inftanti

lls etinc

uz conceptionis fuit hypoftaticé unita

tximafíbi

erbo Divino, adeóquehabuit omniail-

dtmanim

a dona füpernaturalia ,

qua non pugna-

tis b ot

bant cumfítatu viatoris,

requifito ad redi.

NiXyT, V

fnendum per paffionem, & mortem füam:

V ntly r

genushumanum. Huicautem ftatui, ecfi

re

h?'h*qu: d

li

pugnet gloria corporis, feu impaffibi-

hu

tas humanitatis Chrifti: non tamen ei-

h IT

dem re

pugnat gloria effentialis animz,

feu vifi

o intuitiva Dei,

uinimó gau-

Wülntef

dium,ex hàc eadem vifio

LT

ne neceffarió re..

Ht

fultgns,p,o terat divinitu

$componi, & re-

Qsf

ipsá

x

. Difputatio 1X. Art, 1.

175

n

V

ipsà tempore paffionis componebatur in

*

anima Chrifti cum dolore, triftitia, . &

T

affli&ione a&uali voluntatis humans;

D

nonfolàm, prout bhecappetitum fenfiti-

A

vum, fed etiamrationalem includit. Nam

m !

aliud erat objectum doloris : nimirum,

1j [

acerbitas paífionis, & mortis, longé ma-

Ürwi

gls autem peccata humanigeneris: aliud

A t

veró obje&um gaüdii , nempeactualis

hu

Án

*R

offeffio,tum realis per ipfam unionemi

ii

oftaticam, tum moralis per vifionem

Á

hmimp.

beatificam , eique correfpondentem amo-

1

w]

rem infinitz bonitatis Divinz.

Unde

hoc gaudium , & hzc triftitia fibi invi-

s rl

cem metaphyficénon opponebantur, De-

ubueit

facto tamen anima Chriíti , prout glorio-

v initie

s& in coelis exiftens, omnis triftitiz, &

oinfant

doloris eftincapax; quia feilicet per do-

tem impaffibilitatis non tantüm corpus,

iM tmi;a

T

fed etiam anima cujuslibet beati redditur

n g

immunis abomnidolore. jJuxtaillud A-

pb

pocal.XXI. V, 4. Abflerget Deus emnem lacrf-

vem um

mat ab oculis eorum , ( tmors ultrànon erit, neque

lu&us , neque clamor , neque. dolor erit ultrà ; quia

mBatui, CI'ü

H

n

prima abiérunt.

4tumen d

Conftat II,

uód humanitas Chrifti, $$

non obftante fcientià beatá, potuerit me-

Jj a

reri, nontantüm per aliarum virtutum.

""

aCtus , fed etiam charitatis Theologicz,

siri?

& quidemin fubítantia confideratos. Li-

mom) &i:l'

ceat

í74 | i'ra&am VI, De Incartdtione,

cécenim voluntas creata per vifionem in-

j P

n Chn[l

tuitivam Déi neceflitetur phyficé ad. a-

manda bona, Deo intrinf£ca: non tamen

gorahs.

etiam neceffitacur phy(íicé , fed tantum,

Conttat

moraliter ad amanda bona,Deo extrinfe-

yir.o il

ca, Hinctalisamor, etíi à vifione beatifi-

t (clenti

'

ca procedens, habet libertatem fufficien-

ímo, 1t

tem ad meritum , cui non.obítat neceffi-

te mortal

|

tasmoralis. Atquehoc àfortiori dicen-

qia Chil

dum de illisadibus charitatis Theologi-

vionis fut

cx*, quifolüm . procedunt à cognitione

àm o

abftra&tivaDei, quz cum vi(ione intuiti-

liguoquef

vain eodem intelle&tu componi poteft. ,

st plenitit

Cumigitur humanitas Chrifti, przter vi-

ditloCOmp

fionem Dei beatificam, habuerit qucque

morT

fcientiam infufam, per quam Deus folüm.

tlorum pe

abfiractivé cognofcitur: hinc etiam per

iij q

a&us charitatis Theologice , prout ab

uin) cim

hac procedentes,cósquein fübftantia con-.

3 a f

' fideratos,potuitmereri. Exindeulterius,

t lineco

deducitur: quód humana Chriíti volun-:

t lloria

t25 fuericneceffitata,folüm moraliter, ad

itütquos

eliciendos aCtus virtutum perfedtiores..

a, &i

Quamvis enim metaphyficé humanitati

tchimi

' Chriftirepugnet omni

S.

erfectio. mó«

Ttttronfe

; £alis: attamen libera o

o actüs perfe-

Vükoteft

^. €oris 'tunc folüm eft imperfectio mo-

. £alis, quando per hanc. omiffionem ne-

MALITIy

n il de

Qe-.

gligicur aflgmcqtgm gratiï? & gl oriæ c

"

ES

-

Q

ia d

Tij

'

.

Mi

þ;/,gm IX, Arti l-

$7*

19

leftis.

Hinc nullus beatus, minüs au-

| th n

" m":m

tem Chriítus , eft capax imperfectionis

moralis.

i

! MIL

Conftat III.

o

Qiöd humarxxïit-.äs;Chriüi, ä,ffg'

prin.o inftanti fuz conceptionis , habue-

M. |

zitícientiam beatam in gradu excellentif-

itm

fimo, ita

uidem,ut hecper decurfum vi-

ht

tz mortalis non amplius fuerit aucta ;

|

frride

quia Chriftus àprimo inftanti fuz conce-

! Ils

tionis fuit non tantüm viator, fed e-

i ii

tiam comprehenfot.

Quamvis igitur

Áone It

alii quoquefan&i, cefte Scripturà, habue-

yni p

rint plenitudinem gratiz, fao ftatui , ac

at

etficlo competentem,inter quos fanctiffi-

YT

ma Deipara eminebat: nihilominüs gra-

us lm

tia illorum per fubfequos virtutum actus

n p

fuit au&a ; quia folüm erant viatores,

pout )

Quinimó cüm fingula Chrifti; àt viato-

aOt

ris, merita fuerint valoris fimpliciter in-

iults.

finiti, hincconveniensnon erat: utgra-

ji volu

tia, &gloriaeffentialis animz in Chriíto

ii d

per fubfequos virtutum actus augeretur ,

fdiors

Íed tota, & integra utriusque plenitudo

t

cidem ftatim in primo inftanzi conceptio-

&i m*

nis erat conferenda. Neque obítat : quód,

Qs

Evangelio tefte;profecerit fapientiá, &tatt,

j o r

€» gratiá apud Deumi , & homines.

Hoc fiqui-

dem íolàm de actibus externis , quibus

o *

fapientiam, & gratiam manifeftabat, ac

&g&onæw;

dum.,

ere

glf)riam Dci prompvebar, intelligen

$76

Tratfatus VI. de Wiarnatione,

r

j

m ol

Certum enim eft : Chriftum long? prz-

srdütabi

ftantiores virtutum actus in ztate virili,

5q

prafertim tempore paffionis ,

g eernit

g&tate juvenili palàm exhibuiffe,

quàm in.

mria,cat

srecur nf

ARTICULUS II

j veri

gntianur

erali a

44n Humanitas Chrifli per fcien-

diambeatam cognofzat omnia abfos —

/

atet: Q

diedis, d

dute exiflentia ?

vionadis n

:regoremau'

Rznotantum I Qiöd inter abfoluté

Prenot,I.

SHP

exiftentia preter Deumcontineantur

fee confilu

omnes omnino creaturz , quz pro aliqua

JDC[, etí)

differentiatemporis,feupermanerter,feu

bat; Skct

fucceffivé , realiter exiftunt : five deinde

UI

illorum exiftentia fit przterita , five pra-

if

fens , five futura,

Huc igitur pertinet

t iunrtt

ílla zternitas creata, per quam omnes

creaturze rationales (ine fine durabunt,

k quret

Hec tamen feries durationum , five in-

u lia

ftantium, fücceffivé fluentium, per quam

&ternitas creataformaliter conftituitur,

t ao

non eftcategorematicé, fedfolüm fynca.

n

tegorematicéinfinita, Licét enim in hac

Wanuy,

: las

ferie nullum fit inftans, quod non fitab-

foluté futurum ; eó quód aliàs hzc feries,

üsitbne

proutabfolutéfutura, non difcreparetab

imallern

!cxömm

aliaofcxie, meré pofTibili, per quam durare

qu

U

Dbifpstatio 1X. xrfic. xi.'

173

idem poffet, fed reipsà talis creatura

M

nondurabit, nunquam tamen verificabi-

"l

b i

tur, quódàprimo inftanti inchoate hu-

BL

jus zternitatis effluxerint füccelfivé in-

i

ftantia,categorematicé infinita; nam aliàs

daretur iafinitüm,claufüm terminis : fed

$1

folüm verificabitur , quód elapíà fint in-

ftantia,numero finita, fictamen , yt fem-

!j f

per alia, & alia ine fine (int elapfura. Hine

patet: quód pariter illaferies adtuum in-

7

hi 45]:«

zelle&üs , & voluntatis, quos creatura

rationalis in zterná eliciet, fit folüm fyn-

categorematicée infinita.

tte ol -

od efïenfia-v'iüonïs bea-5;6

ODtGatt

Prenot,Il. Qu

tifica confiftat in cognitioneintuitivafo-

yodq

liusDei, etfibeati quoque alias creaturas

neoter t

videant.

SicetenimD, Them, P, I. q.12,

vedende

art. $. ad 4. refpondet: Sgi[olus Deus videre-

Árepra-

esr , quief fons , dv principium totiuseffe , c veri-

rpetinet

£atia z itavepleret naturale defiderium [Giendi , quoi

m orües

wibil eliud quareretur , C beatus effer.. - Unde D,

dürwnt,

Augufl.. dicit lib, s. confef, infelix homo, qui fcit

, iv

emtiía la, (cilicet creaturas , Teatttem ne[cit, Bta-

K qua

tus autem, qui Te (Git, etiamfi illa niefciat. Qui verà Tey

onfütuituh

€r illa novit ,non propter illa beatior e[F.[ed propter

dim g

D

Tefolàm bsatus.' Ex hac igitur doctrina pa-

exm ?

tet: quód illavifio, qua beati creaturas

jnon flt)'

alias, abfolute exiftentes, cognofcunt, fo-

yhecith

lüm ad beatitudinem accidentalem, non:

ia

arcró effentialem fpe&tet, Acque per hanc

?

CQ«

quim

d

|

-

l

178

Traclatus Vl de 1ncarnatiom,

| , m qu

coghitionem, dicüntur beati, omnis Y&

Verbo Divino videre; quia fcilicet Joan,

gt

I'.- 3' Om

g T

5

nia per ápfum f:-zflafwu.,: € [ins ip[o fa-

LU

8um se[t a

, COnt'l'? |

$57 s. - Pranot.1lI. Ql-ödïie'ätï präe ceteris

m qm ,1

;

mfcientia

€as creaturas, abfolutéexiftentes,videant,

arum cognitio ad peculiarem illorum.

ia5 ápio

R

,

t

um,, & excellentiam beátitudinis

padipfü

perüner. Hincnon folüm beatos alio

adinis ptf

fecum in ccelis regnantes , fed quoque nos

im, Proq

viatores, in terris adhuc degentes, quini-

i abüut

mó etiam arcana cordium cognofcunt,

qum, k

dum Anobisinvocantur. Sic etenim D.

s. Mj |

g, Nm

Thom. Ii. 2. q.83. art. 4. ad. 2. refpon-

detz Beatis . st Gregoritis dicitin V2, Moral, in

gunivert,

d

Verbo smanifeflatur illud , quod decet eos eognojcere

u euent

? quzcunqu:

de eis , qua circa nos aguntur , etiam quantüni ad

ánteriores snotuscordis..— Maximé autem excellen-

aL

tiam eorttim decet , st cogno[cant petitioues, ad vos

sv r

facas vel voce , vel corde, Et ideo peritiones, quas

uila,

ad eo$ dirigimus, Deo spanife[lente , cogno[cunt,

wl att, 2,

Cim igitur beati nonfolüm preces no-

(wfT, Àu

ras , etfi mereé internas, cognofcant ,

t.t eor

fed etiam per eas moveantur, ut pro no-

tu(rliin

bisintercedant; hincruríus

patet: quód

ü QR li

actus liberos,

à vifione beatifica proceden-

tes,eliciant ,

ii

eft,

prout art. pr»äeced. dictum

LTTM

I"mäawüü

$78 .. Dico L. Humanitatem Chrifti per fcien«

T

Hl beatam cogaofcere omanes creatu*

I25

DifpstatiolX. 4rt. M.

$79

m,(mu i

gas, pro quacunque differentia temporis

p

Itacum D, Thom.

abfoluté exiftentes.

:)GW,[[:

hícq. 10:art. 2,

Suarez , & Vasquez, alii-

ue contranonnullos diffentientes. Prob.

!Ipï

Nam quilibetbeatus'1 Verbo, adeóque

ltts

i

erfcientiam beatam cognofcic illas crea-

1

turas, abfolute exiftentes , quarum cogni.

t lii "

tio ad ipfius ftatum , & excellentiam bea.

n

tudinis pertiner, « Sedomnium creaturas

tl

tum, pro quacunque temporis differen«

d a.

tia abíoluté exiftentium, cognitio a

ftatum, & excellentiam Chrifti pertinet,

| Icogno (

i etin ]

Ergo.

" Maj. patet ex num. przced. Min.

d xin

rob.

Nam Chriítus eftcauía finalis co-

IT

dus univeríi, feu omnium creaturarum,

t ifift

pro quacunque diffe

rentia temporis. ab-

n at d

foluté exiftentium , ideóque juxta illud

at d

ad Colloff, L. 15. Primogenitus oitiis creatura,

m a

quonium in ipJo condita [unt wniver [a n celis, Qif

T Pim,vfu

terra , vifibilia, er invifibilia, prout fufiüs Di-.

üt.

IlI. art, 2, di&tum eft. Ergo,

n i

ag t

'.'

Con£I. Authoritate D. Thom. q. & 559

U Q

art. cit. fic concludentis : Dicendum , quid

anima Chri[li in Verbo cognofcit omnia. Unusquisque

tr; W pmnl

i

enim intelledus beatus . in Verbo cognofcit , non qtti-

ag

dem omnia fimpliciter , (edtant? plura , quantà per«

feftis videt: Verbum,

Nulli tamen intellectui

r ü

beato deeft , quin cognofcat iu Verbo omnía ,.qua 4

riflum ausem , r ejus di-

;hriüiperfdï

y]um fpesiant, — Ad Ch

O'Z

D CWl

d

g5

'Tm&atuïsüw.- &e Tncarnationt,

guitatem [peG.ant quodammodo omnia,in quantdon $—

jubjecta funt omnia,

Confirm. II.

Nam Chriftus non folüm

as

eft caufa finalis, verüm etiam meritoria

. Min. j

inete

totiusuniverfi, & omnium creaturárum,

in illo abfoluté pro quacunque differen-

dim eti

n Angelw

tia temporis exiftentium.

ed hoc ipfo

perícientiam beatam cognofcit omnes

vbis , p

órig, d

creaturas, abfoluté exiftentes .Ergo, Maj.

ferend:

áterató patet-ex allegatis Apoftoli verbis

duum, f&

Difnut. & art. cit. fufiüs expofitis, Min.

lium, qu

prob. Convenienseft, utille, qui me-

: pro quac

tetur przmium : habeatquoque plenam,

i, g

& adzquatam cognitionem

prxmu, per

manitatis

fua merita obtenti, Ergo.

Conftm,

$

Dico II. Humanitatem Chrifti per fci-

datilcot

entiam beatam coghofcerequoque omnes

adusliberos, etiam meré internos, cu«

aalatu

zinis pert

juslibet creaturz ratíonalis, pro quacun-

u

c differentia temporis abfoluteé exi-

a, o

r

sfientiar

entes, Itacum D. Thom, q. & art- fü-

periüs cit, Suarez , & Vasquez. Prob.

tinarcan

um

INam Chrifti humanitas per fcientiam bea-

«am cognofcit omnia, quorum cogni-

PA

tioadítatum, & excellentiam illius pet-

Ttofendit

tiret,

Sed omnium actuum, etiamli-

MUL

berorum, acmeré internorum , àquali-

thm?f nl&

1

ber creatura rationali

lil

ro quacunque

4

temporis differentia exiftentium, cogni-

Mi

itm LT

£ie ad huac ffatum , & cxcellentiam hu-

inae

M t

'Mr' Mlm

a

hi

bifpumïo F. Art. f;

,)8t

buy smanitatis Chriftipertinet. Ergo. Majpa-

a, tet .Min. prob, Humanitas Chriíti non

w folümeftcaufa meritoria totius univerfi,

( verüm etiam omnium donorum gratiz ,

)

]

tum Angelis , tumhominibus , etiamree.

V

probis, paritérque omnium:donorum.

SIml

gloriz, ele&is collate, & impofterum,

T

conferende. Sedhocipfo etiamomnium

Vs f

actuum, feu naturalium, feu füpernatu-

l, ia

ralium, quosquzlibet creatura rationa-

lis

ro quacunque differentia temporis

( p]cw |

trni,

elicit, cognitio adftatum, & excellentiam

humanitatis Chriftipertinet, Ergo.

.

*

Confirm,I, Nam quilibet beatus co-

-yön

ffjels

gnofcitilla cordium arcana, quorum co-

queomnes

gnitio ad ftatum , & excellentiam füz bea-

105, Qu

titudinis pertinet , prout num. 557. di-

W quacurr

&um eít, Sed hoc ipfo humanitas Chri-

NU

al

fliper fcientiam beatam cognofcic omnia

cordiumarcana; quia omnium cogahitio

g, t

Il

li

ntumbä

adfüpremum illius (tatum, & exccllen- :

tjam, vi cujus omneshomines, & Ánge-

Qorutt v

m

:

los tranfcendit, pertinet, Ergo.

Conf. II, authoritate, ac ratione Div. "

j qui

Thomz q. & artic, cit, ulteriüs de beata

jun äqþ

Chrifti fcientia fic docentis s. ipfe etiam eft

j qui

conflitutus judex À Deos quia Filius bominis efl,nt .

Yi

dicitur /o4n. $.. Et ideo anima Chrifh in Verbo co-.-

gnoféit etiam bominum cogitatus , quorum e[f iudex;

;cllcnwä

foan. 2.. ipfe enim fciebat,

i[..«,-pr gued t eo fnj;ur

*

05

qp

;'81 :

Trallstus VL de Iucarnatiene,

jf f

quiid effet in bamine: poteft intelligi, non [olüm, quate

tüm ad Diyinam [cientiam, (ed etiam, quantum ad

gfec, C

gl hom

. füentiam enima ejus, quam babet im Verbo,

362

ObjiciesI. contra primam. $i huma-

oneq,

íreipsic

nitas Chrifli per fcientiambeatam cogno-

mt) quæïi

viffét omnia, pro quacunque differentia

temporis abfoluté exiftentia: cunceadem

ft non al

tísfigilo

p

uoque à primo inftanti conceptionis, a-

,

€

óque etiam in vita mortali cognoviffet,

fus, eti

Miciiune

Sed hoc admitti nequit..Ergo. Maj. ex-

seoilli i

inde patet: quód fcientiz beate plenitu-

dinem Chriftus in primo inftanti . conce-

it; utpott

lm revel

ptionishabuerit, ut eadem deincepsnon

fuerit aucta, prout art. przced. dictum.

Md confr

domo, €

eft, Min.autem prob. .Nam Chriftus, üt

doPatrem.

homo, in vita mortali conftitutus , ne-

fciebat diem futuri univerfàlis judicii. Sic

ag

etenim ipfemer Marc. XIII. 52. pedie aw-

^ pot

tem ille, C bora nemo [at , neque A

L

acdem: ]

igeli in qz(o",

ttimnon,

weque filius bominis, nifi Pater, Exgo.

onfirm.-Si etenim Chriftus, àthomo,

Ti Tho

per fcientiam bearam in vita mortali cb-

tirim l

gnoviffet diem judicii: tunc non potuif-

Wil

Dui

fet exciperefolum Patrém, neque femet-

ipfüm, üt hominem, zquiparare Angelis

bgaum 1 Prh

eatis, ignorantibus eandem judicii diem,

E

.

5 oniie

t

$65 rlïe."[þ*. N.min, Ad prob. D.ant. /Cflri-

g

ftus, àt homo, in vita mortali conftitu-

tüs, neíciebat diem judicii, fcientià n

n

T

Ut

bifputetie 1X.— Artic. Tf.

t

M

Tabili, feu manif'eiïan*giä; fais difcipulis. C.

MT

antec. Scientià irrevelabiTi, feu arcana,

m

nulli hominum.manifeftandá. N. antec. &

D i !

confeq. Ratioeft ;. quód e3 quilibet;et-

Cs |

fi reipsà confcius, f& legitimé nefcire di-

wdlts

eat; quz,altiori poteftateligatus, revela-

! QU

re non audet,. prout in facrie confeflio-

Vntm

nisfigillo pr cxteris patet.. HincChri-

ii

ftus,, ctiam üt homo, fciebat quidem ju-

. Mj

dicit univer(alis diem, ac horam : non ta-

itp

men illà fcientid, quam aliis revelare pof-

vt C

fet ; utpoteprzcepto Pasris ad&zi&üs,ü:

"

illam revelaret.-

tht

Ad confirm. N

.antec. Nam Chriftus,,

4 didun

frits

àt homo, etfi confcius. illius diei, folüm

Itus, 1«

ideoPatrem excepit, & femetiplum An-

iic 9t

elis zxquiparavit; quiaPater fibi folire-

trvavit poteftatem manifeftandi aliis

TT

AL M'l

hanc diem : ideóque Chriftus, üt homo,

eandem nonpoteratrevelare. Undebre-

viter D. Thom. q. & art. cit. ad 1. pidtur

i

r

ne[cire diem, &v lroram judicii quia riom favit fcire.

ObjiciesTI. contraíecundam. Hunza-

$64

n pote

mitas Chrifti non poterat per fcientian..

Qu g.

|

beatam à primo inftanti fue conceptio-

a

nis cognoícere omnes at&tus meritorios,

,uücudm

À femetipfa per decurfüm vitz mortalis

eliciendos, .Sed hocipfo longé minüspo-

a

terat cognofcere aliena.fecreta cordium.

a

uif-

&go; . Maj. prob,

N

amhzc föicncia€

(ig

Qo 4

et

$84

quafatils Vt, de Wearnatione,

Ad cot

Tet prior ipfis meritis, & fimul cum illis,

utpote bsata, & infallibilis, effentialiter

fperfa

D

apïæV

conneza, adeóque deftructiva libertatis,

j

ad meritum requiíite. Ergo,

lute pf

Conf. Nam humanitas Chriti, etiam

iQtus ib

per fcientiam beatam, dirigebatur ad fuos.

[iam, à

rentem:

actus meritorios,abíolucé ponendos;pro-

ut art. przced, dictume(t. Sed hoc ipfo

Cj

per fcientiam beatam non poterat videre

Wt enirm

fuos actus meritorios,prout abfoluté fu-

necdigi

turos, illzsá eorum libertate,. Ergo.

folutàpor

$6; Refp.

.maj. Ad prob. D.antec. Hzxc

i qi

fcientia fuiffet prior ipfis meritis , folà pri-

tuott;

oritate temporis. C. antec, Etiam priori-

$ dj

tate naturz , five caufàlitatis, N, antec. &

Eenen g

confeq. Ratio eft ; quód humanitas Chri-

ujatis

fli per ícientiam beatam, in primo inítan-

(higts

ti fuz conceptionis quidem viderit omnes

farm b

:

fuos actus meriterios, per decurfum vitz

f Creatur

mortalis abfoluté ponendos :. hzc tamen

&t

fcientia fuerit illis folüm prior tempore,

tiriatem

non autem naturá,five caufalitate.

Sicut

t a hu

enim fcientia vifionis, qua Deus ab *ter-

t inf

'

1o videt omnes a&us liberos creatas vo-

r

untatis, abfoluté futuros* non eft illis

t

prior caufalitate, utpore illos prefuppo-

lbf

ens, tanquam abfoluté futuros, iíta id-

h

1pfüm de fcientiabeata humanitatis Chri.

fti dicendum eit

.hmïf. Y

» ut proinde neutra lzdat

ül i Qb

kiþ'ercazcnj.

UT

)

t

Ad

*

n:rpue&;a W. Artió , -

'9r.

T

Jj

Ad confirm, D. maj. Hurnanitas Chri-

W

fti per fcientiam beatam, & quidemillam,

[0)

ua przvidebat fuos a&us meritorios, ab-:

í

luté ponendos, dirigebatur ad eosdem,

irifü,m

a&us,abfoluté ponendos. N,maj. Per a-

n

liam, ab hac diverfam, e&mquo indiffe-

wnmdos,g,

rentem ad tales actus,abfolutéponéndos,

n

C. maj. Et fic diftin&tà min. N.confeq. Sie-

Mi

ut enim Divina voluntas non dirigitur,

Aolur

nec dirigi poteft ad fua decreta libera,ab-

Im,

foluté ponenda,per illam fcientiam vifio-

ttec D

nis, qua cognofcit eadem,abfoluté pofi-

d

ol

tà, utpote illis pofteriorem, etfidirigi pof-

1mpri

fit, & dirigatur per aliam fcientiam indif-

AUA

ferentem: itaruríus de fcientia beata hu-

axCnt

manitatis Chrifti difcurrendum eft,

j

Objicies ultimó,Si humanitasChrifti per f

fcientiam beatam cognofceret omnes a-

tomnes

mv

&us creaturz rationalis, pro quacunque

C m

differentia cemporis,: adeóque per totam

zternitatem abfoluté futuros : tune fcien-

dmpore

N

tia beata humanitatis Chrifti, euli creae

at

ta, foret infinité perfecta.

Sed hoc ad«

as V

mitti nequit. Ergo. |Maj.prob. Nam,

a&tus creaturz rationalis,per totam etere

a diii

xalp

nitatem futuri,funt"numcr-o infiniti. Et«

os, lub

O.

Y

Conf, Scientiabeata humanitatis Chti-

jtacs Q

gcum

fti adequaret fcientiam vifionis,qua Deus

cognofcit omaja creata, pro quacunque

l

P BS!

tém«

TraPRatus VL, de Imeernatione,

$56

temporis differentia, ideóque per totane

M&

zternitatem abfoluté futura,

Sed hze

nmimt'

fcientia vifionis eft

(onis ,

"

Vinf'inice' pf:rfe&g. Er-

ariter.

luce füt

(5 9?

efp. D.maj: Tunc fcientia beatg

C.n3j

Ft i (

fiumanitatis Chrifti foret infinité perfe.

&a: fi perfectio ejusdem crefceret pro-

mnenturr

ortione arithmeticà juxta. numerum,

tuendo

objectorum, pér eam cognitorum, Tranf;

vi(fon)'s,

& vifon

maj.' Si perfe&io ejusdem crefcác folüm

proportione geometrici, decremento

gtb

mixtá, N, maj. & fic diftinGtà min, N.con-

tf j,

PL

feq. Ratio eft ; quód perfedtio cogni-

tionis, aut fcientiv creatz, non creícat

Meim j

jüxta numerumcobjectorum; per eam co-

qr fiatü

m

nitorum; quia fcilicet objectum, licét

wj f

infinitum, cognofci poteft per fcientiam

uf us

£neré finicam. ^ Nam : aliàs fequeretur t

LT.

quód vifio cujuslibet beati, quaDeumin-

um fin

tuitivé cognofcit, debeat effe infinité, &

qttt Diyit

Qquidem fimpliciter, feu categorematicé

LT E

perfe&a; quia Deus , per eam intuitivé co-

þl EXhlS

nitus ,. eft (impliciter infinité perfe&us,

Conhatl

Juinimó a&üs. créaturz rationalis, per

[tim

totam zternitatem futuri, non fünt quo-

WUkonye

sd numerum categorematicé , fed folüm

tttthn

fyncategorematicé infiniti ex dictis nu-

Qthli ln

mer, j55, ideóque füb'data diftin&ione

qubi uf

Nüy

f?lüm transnu(ïacft major ;rgum;ngi—,

«

A

-

L.

hu

^

4

pifpttatio YE,. urtic, df

,187. |

Epum'

.. Ad confirm, D, maj. Scientiabeatahus

he

manitatis Chrifti adzquaret fcientiam vi«.

U

fionis, qua Deus cognofcit omnia abío-

luté futura, folümterminativé fumptam,:

At

C. maj. Eriam fübje&ivé famptam, N.maj.-

Argu- "

"t n

Et fic diftin&tà min, N. confeq.

tfwetpr,.

mentum iterató retorqueri poteft, infti«

W.

tuendo comparàátionem inter fcientiams.

m

vifionis, qua Deus cognofcit femetipfumy:

Rarfrla

& vifionem int

uitivam ,

ua beatus co«

TC

ofcitDeum. .. Unde D,Thom. q. & art, -

F

nNas

cit. ad.3, fic refpondet : Quamtitas feientid

j i

son [olàm attenditur (ecundum numerum fibilium,

ed etiam [ecundum claritatem. vifinis, — Quamvis.

nadat |

j

y

Qa«

igitur [cientia

anime Chrifli, quam habet $n Verbo, - —

t tl

parificetu

r jctemtie vifionis, quam Deus babet. 1

jntam

femetipfo.

quantum ad nuierum (cibilium:z: (cientia

aiei

tamen. Dei esydit:

in infinitum , quantüm «d cla-

lt«

|

l

vitatem , fcientiam Anima Chriffis quia lumen in.

ereatum Diviumt $n

DL

telleds in. infinitum excedit tu-

linitksä |

emato

sten creartm quodcunque. vectptum. in animá chä.:

jnvéoe

jl, Exhis

iel'fc&l&

ConftatI. Quód human

itas Chrifti per. p68

yls, Y

fcientiam beatam cognofcat omnia, pro

fuc

quacunque temporis differentia abfolu-

I

té exiftentia, adeóque etiam cognofcat

didys

omnia decreta Dei libera, faltem illa,in;

quibus abfoluta creaturarum exiftentia

ial

fundatur, fimülque cognofcat omnes,a-

'n;menu-

l

Gus, vum liberos, tum neceffarios , nón

tan-

!

gibfo

"!-!88

Yrallatis Vi dewzáynationg

tantüfn füo

friot p

$, fed etiam cujuslibet alterius

pmdent*

crcature rationalis , & proindé omnia

e€ordium arcana,

Nam horum omnium

(, qu

&ognitio ad ftatum, & dignitatem Chrifti

titorios

pertinet; cüm fit caufa finalis, & merito-

di;q

ria exiftentie realis totius univerfi, &

realiter

emnis creaturz rationalis, ac omnium..

dirigen

donorum grati, & gloríz , Angclis, &

ROeritort

hominibus collatz , fimülque,üt homo,x

tem dt

Deo conftitutus eít Judex omnium homi-

hacparit

um, à quo fingulis premium, .ac paena

ti, iten

$n judicio univerfali ftatuenda :

ideóque

illi connaturaliter omnium arc

anorum.,

ubusPat

|

t dlo q

cognitio per fcientiam beatam debita eft,

Lj

Conftatll, Quód hxe fcientia beata

(l in

Conftcl

fueritin Chrifto 3 primo inftanti fuz con.

hmucs

ceptionis; & quidem abs

que-ullo preju-

dicio füz libertatis,

^Nam

€ fcientia

tl

erat quidem prior tempore, five ordine

Vi n

durationis;ipfis: meritls Chrifli, abfoluté

tiziy fü

! futuris: non tamen prior natur, five cau-

ttü, r

falitate ; utpote füb hac ratione p ofterior,

It o

feriles

*. . prout patet. à paritate fcientiz vifionis,

qua Deus cognofcit omnes actus creatu-

fiin, f

&2 liberos,abíoluté futuros.

Ti ele

Unde, fi

uis,przfüppofità revelationeD

ivin&,cre.

[cxenm, i

4

eret füuum

P

ecéatum, abfoluté futurum s

Tetm

talis actus fidei non przjudicaret liberta-

[ IY

t) ad peccandum ;

cüm non fit cognitio

WW

*rigeng ad pecca

edi-,-«

tuim illud,,lquqd er

tur

N

'lï;Mf;:t;a x litii;iiä !

:

f$6

]

tur abfoluté futurum ; u

ots naturá po-

r

tdy

fterior peccato,abfoluté

uturo,

uodde-

IM'!

pendenter abalia cognitione abfoluté po-

1.

-

netur. Hinc pariformiter defcientiabea-

ta,

t

ua Chriítus previdit fuos actus me-

U

ritorios,abfoluté futuros, difcurrendum

eft ; quia nempe noniíta vifio, fedalia;

l

F ütti,

realiter diftincta , eadémque indifferen$

hll

dirigebat humanitatem

hrifti ad actus

meritorios,abfoluté ponendos.

u

«* aue

U

R

uturis

ml

tem de hac vifione meriti,abfoluté

hzc pariter de vifione decreti predcefini-

At

tivi, item de cognitione actuum fidei,

d

V

quibus Patres antiqui crediderunt, &nos

At d

efa&to credimus, adventum, & merita

l

|

Chrifti, intelligendum eft,

d7

ConftatIII.

It CODe, |

uód fcientia beata, quà f&

humanitas Chrifti cognofcit omnia, pro-

jj

ut abfoluté exiftentia, adzquet fcientiam

ciemtia

od

vifionis, non quidem fubjectivé, fed ter-

suinarivé fümptam, |qua Deus cognofcit

TY

omnia, prout abfoluté exiftentia. . Non

ye QU

Jlenor

tamen proptereà legitimé infertur, quód

fcientia beata humanitatis Chrifti fit fim-

ilioni,

liciter, (eu categorematice infinita, aut

C

in linea fcientiz,infinité perfecta. . Nam

(indt,

fcientia, quantumvis clara, & intuitivas

ii

neutiquam creícit proportione arithme-

fücrm

ticà.juxta quantitatem objedi : alio»

du

:

t cognlü?

guin emnis vifie clara; & uäuicivp,pg

2

"

sjo

TrafiadtusVI. De Wamt,im.

qfto:

foret infinité perfecta; quiaDeus eft (im-

la, q

liciter infinité perfectus,

Unde pariter

fcientia beata, quahumanitas Chrifti co-

fnplic

nofcitomnia obje&a creata.abfoluté exi-

qonditk

entia, non eft infinita , quantumvis ul-

er fcie

beatahi

trone? füpponeretur: quód omnia abío-

(cientia

]uté exiftentia fint (impliciter infinita, qua

tamen reipsáfunt tant

-

aut in?

tice infinita,

ümi(ynqatcgorcmat-

in oblig

Prau

viliontm

A'RTICUL,US m. :

aoluté e

Qrttira

n bumanitas. Chrifli per [cien-

pricuan

. &iam beatam cognofcat omnta poffi- ^ -

E

wtt: qui

bilia , €9 conditionate. —

uldetum

112, 5 n

fitura £5

b gritr q

Rænöt, L Quódprzter Efeäturas, pro

Tb iaj

aliqua differentia temporis abfolucé

hi Qunm

exiftentes, aliz (int mere poffibiles, aliae

i com

LU

"1

Pä

füb hypothefi quadam indifferente, con-

Hinc in Deo ftacuitur

ditionaté futurz,

Wtls,

triplex fcientia, nimirum fcientia fimpli-

Wi

cis intelligentie, fcientia vifionis, & fci-

K d

ientia media, prout num, 175. fufitis ex-

pofitumhabetur, Cüm igitur humanitas

BU

Wn

Ut

T

[

"Chrifti ex dictis art, przc, per fcientiam

Ó

ä

Pä

"beatam cognofcat omnia creata, prout ab-

Vi ompl

entia, hinc ulterius movetur

W WW

| "Qlutö e

"

qu«

1

- Difputatio1x, Arte IIl

592.

mäï .

ítio: an etiam cofnofcat omnia poffi-

u

u

bilia, qux Deus cognofcit per fcientiam.

fimplicis intelligentie ; & pariter omnia:

Bs

conditionaté futura, quz Deus cognofcit

um

perícientiam mediam, adeóque fcieritia.

Imit

beata humanitatis Chrifti adzquer totam

Mi

1

fcieatiam Del, non quidem fubje&ive j

M

aut in re&o, fed folüm terminativ

n

e?- feü

«

in oblique confideratam? .

»

:

Prznot,1l. Quó

d beati

inïVerbö

lls

I

viüionem inruitivam . cognofcant i

creaturas,pro aliqua differentia temporis

abfoluté exiftentes, quarum.cognitio ad

rj

particularem eujuslibet beati ítatum per«

tinet: quin pro

*

tereà legitime inferatur,

;m/-.

quód etiam qui

;

ibet beatus cognofcaát 9-

mnia, & (ingula abfolaté exiftentia. Un-

de pariter quilibet beatus' cognofcit in,

Verbo illas creaturas, prout mere poffibi«

p

od

les, quarum cognitio particulari ejusdem

|s, ia

ftatui competit: quin proptereà claré,ae

diftincté videat omnes omnino creatura$

ye, n

ytanutti

offibiles. Hincbeatus cognofcitomnig

" ümph

poffibilia,folàm füb conceptu. quodam ge«

yis

nerico, videlicet-eatenüs: quatenüs co»

f

s d

gnofcit ipfam omnipotentiam Divinam

tanquam fpeciale attributum Dei, etíi cla«

n

i

sé,

ji (ciendï

diftin&é non cognofcat fingulas Di«

vinz omnipotentis perfe&tiones, fingulas

m' IOm ]

twn ereaturarum produQüvas, --

1

jl vaï

Pre

$92

-.fa&äui Pl; de lnc;z?;:ation:;

$

». Prenot, IlL, Quód pariter idipfum fit

i, 9n

intelligendum .de cognitione beata ob-

je&orum, qua non tantüm meré poffibi-

;mnuuos

agat X

ia, fed etiam füb hypothe(i quadam in-

differente fünt conditionaté

tura, etíi

qeatus C

ecundum

nunquam ponenda in ítatu dbfoluto,Nam

beatus ex his conditionaté futuris, qua

vmbipot

minenter

fünt obje&tum fcientiz medic Divinz, co-

vlis fcin

nofcit quidem illa, quorum cognitio ad

illius ftatum pertinet, non tamen omnia.

dmittend

tati ejsd

$ic quilibetbeatus cognofcit, quid ipfe-

fnet;in via conítitutus, füb his, aut illis

fienti, Q

vfibilia d

eircumftantiis reipsá egiffet, fi à Deo his,

w foecif

aut illis auxiliis preventus , & adjutus

sonfuifet, Horum fiquidem cognitio

sbivim o

ad ftatum illius ideo pertinet, ut exinde

&t prop

snagis cognofcat providentiami, acmife-

atie Divin

u ion,

ticordiam Divinam, vi cujus ad gloriam

eeternam perduc&tus eft: non perventurus,

d cog

i vito

nifi Deus eundem his auxiliis preveniffet,

WWon tamen propterea f

e

uitur: quód e-

t ellco

:

Trüsrod

tíam cognofcataliorum a

us lib*cro'g,con-

t Ante(

ditionaté futuros. ,

]

Dicol. Humanitatem Chr

ifti,pcr fcien.

At ol

*!74

tiam beatam cognofcere omnes crcatu-

of

tas poffibiles , prout in omnipotentia Di-

M ttent

vina virtualiter, aut eminentet conten-

Wa M |

ta5, faltem füb ratione fpecifica, etfi non

geh lt id

füb rationeindividuali, (ive ultimata fum-

) Md

gus, lu um Div. Thom. hic q, ro.

: a.r-

QU t

fáca

& ais

'

—

DifputatioIX, Artic, IIJ.

395

Yl

tic, 2; Bernal, Munieffa, aliique contra

t

nonnullos diffentientes. Prob. Nonre-

pugnat fcientia beata , qua intelle&us

]

Iu

creatus cognofcat omnia poffibilia;prout

ol

DI

fecundum füam rationem fpecificam in

Ws

omnipotentia Divina virtualiter, aut e-

Ts

minenter fünt contenta.

Sed hoc ipfo

talis (cientia beata in humanitàate Chrifti

gt

mmenona

admittenda eft, utpote conveniens digni- :

"s

tati ejusdem, Ergo.

Maj. prob, :Nam.

T

5, atl

fcientia, quantumvis cognofcens omnia

poffibilia claré, & diftincté, prout füb ra-

iiDeol

duf

tione fpecifica virtualiter, aut eminenter-

in Divina omnipotentia coritenta, non,

n n

uteud

effet proptereà comprehenfivà: omnipo-

tentiz Divinz, "Sed hocipfo non repu-

aol

ld

gnat, Ergo,

Maj.prob, Scientia beata,

renturs,

qua claré cognofeitur poffibilitas Angeli,:

ynlltt,

adeóque virtus Divina ejusdem produ&ti-

va,non eft comprehenfiva hujus ejusdem

j quöd La

virtutis produ&tive Angeli.

Ergo fimi-

s

L

liter,

Antec, j

uxta-omnes certum efít:

Confeq. prob. Ideo primum; quia licét

t (it

claré:cognofcatur Angelus, prout virtua-

g qat

liter contentus in ipfa omnipotentia Di-

nl

vina, ideóque etiam virtus produ&tiva -

d

Angeli claré cognofcatur, quà talis,non

a ttt

eft comprehenfiva hujus virtutis Divins;

[imn

quia nempe hc eadem eft in fe fimplici-

T q,lo»ä

ter infipita,^ Ergo pariter. ..

COI-I—;

Pp

-

"Iratlatus Vk. de 3ocarnattone,

594

nfrm.l, Quamvis intellectus crea-

st f

;; . €o

tus

er fcientiam beatam «cognofcat cla-

us cog

ré, ac diftin&té mylíterium San&iffimz

tionaté

tum ill

"Trinitatis , ideóque proceífiones Divinas

ad intra, feu generationem' aCtivam in.

niasC

Patre, &paffiváminFilio,paritérque fpi-

fcit om

rationenr activam in Patre, & Filio, patfi-

alterius

vam veró in Spiritu Sando: non tamen

provide

optereà comprehendit Divinas procef-

ros, B

fí

onesa

1

d intra, ideóque ipfum

Min o

'Trinitatis, Ergo fimiliter.

my | erium

mogit

- Conf. II. authoritate D. Thom, q. &

titis quo.

att, cit. fic concludentis: Avima Chrifli cem-

donines

ebendit inVerbo omnis creatura e[fentiam , €5 per

ne didur

con(equens potentiam , ( virtutem, C omnia, qua

humanitat

funt i potentia creatura, — Et art, 5, ad 3. fic

as cuis

vefpondentis: Anima Chrifli fcir infinita, [cien-

w exllent

,

viá fimplicis intelligéntie, plura tamen feit Deus fe-

:

eundum bunc (cientie mmodum.

Ex qua poftre-

QMI.

D

ma exceptione patet : quód humanitas

V

dcm,cx 1

Chrifti per fcientiam beatam non cogno-

&

ht g

fcat omnes creaturas poffibiles cognitio-

ne clará fecundum rationes individuales,

I Md&t !

Vi

Íeu numericé fümptas , prout illas Deus

cognofcit,

Im

Wmmm,

v,7€

icoIl. Humanitarem Chriíti per fci-

iucd;;'mh in

entiam beatam cognofcere, non tantüm

fuos, fed etiam cujuslibet alterius crea-

m tj

turz rationalis, in moderna providentia

tio-

W Mun

gxiftgntis ; actus liberos, (olüm condi

U

na-

Difputatio IX, Artic, lil

k(l;m,

naté futuros. Prob, Nam quilibet bea-

U

tus cognofcit in Verbo illos a&us,condi.

Vi x

Ils

tionaté futüros, quorum cegnitio ad fta-

tum illius pertinet, Sed hocipfo huma.

P

nitas Chriíti per fcientiam beatam cogno-

i

:

fcit omnes acus liberos, tum fuos, tum

Tib

alterius creaturz rationalis, in moderna

: NU t

iti

iM

providentia exiftentis,conditionaté futu-

ros, Ergo. Maj. conftat ex numer. 577.

f

Min, prob. Nam Chriftus,üt homo, eft pri-,

mogenitus omnis creaturz, excujus me-

hn g

ritis quoque omnia dona in Angelos, &

iaf

homines derivantur, proüt frequentiffi-

mé dictum eft.

a, f

Sed hoc ipfo ad Chrifti

WW;W

humanitatem pertinet, ut cognofcat a-

al i

&us cujuslibet creaturz rationalis, defa-

M, rli"'

&o exiflentis, conditionatéfuturos. Er-

rj

O'

J

turæ

npo[ïre--

Confirm.L, authoritate Scrip

) 4077

mmmütaï

uidem ex verbis Chrifti Matth, XI, 21,

j cognp'

icentis: si in Tyro, d Sidone faca effent. virtu-

eoonutio

tes, que facta (unt in vobis « olim iu. cilicio, c cie

jridust

nere penitentiam egifent, — Parivérque Matth,

ilg Du

XXVI. $3. An putas: quia non. po[[um rogare

Patrem meum , ( exbibebit mibi suodà plus, quam

duodecim legiones Angelorum.

j t fä

Sed predicte

jon ti

veritates conditionales pertinent ad (cis

entiam mediam ; ciim includant actus li-

gerin t

rovi

beros, folüm conditionaté futuros, Ere

r

p

d

Pp2

Con-

$96 . TrállatusVI. de Incarnatione,

NT

Confirm. l. Nam przdicta conditio-

nalium liberorum fcientia humanitati

y p

Kd

Chrifti , prout habenti fcientiam beatam,

manjta

attribui poteft,

Sed hoc ipfo eidem at-

Non,

creatur

tribuenda eft. Ergo. Maj. prob.

-

tential

folüm Divinz ; verüm etiam creatz Chri-

fti fcientiz attribui poteft cognitio fecre-

plicatio

'

omn

(

torum omnis creaturs rationalis ; in mo-

j

derna providentia exiftentis , & reipsá

appel j

tie, Ti

attribuitur, prout ex Do&tore Angeli-

eoag.

co, num,j61, allegato, conftat, Ergo pa-

riter.

rehenfio

|

J

iD.Ay

$78 ObjiciesI, contra primam. Si humani-

tasChriftiper fcientiam beatam cognofce-

um r

t u

ret omnes creaturas poffibiles , quantum-

vétenfo

libetfolüm füb rationefpécifica confidera.

tas, -tunc eo ipfo comprehenderet omni-

lrtorem

potentiamDivinam. Sed hocrepugnat.

Miprle

Ergo. Maj.prob, Humanitas Chrifti com-

UT

ptehenderet omnes creaturas poffibiles,

atj

routin ipfa omnipotentiaDivina virtua-

s qudr

jter contentas,

Sed hoc ipfo compre-

I;:'comprehs

henderet omnipotentiam Dei. Ergo.

t nrft

Confirm. Authoritate D, Thom q. 10.

Qd

1]

art. 2. fic ftatuentis: Quadam (unt in- (ola po-

Tl tuty

ventia Divina , c bujusmodi non omnia cogno[cit in

TM

Verbo anima Chrifli. — Hoc enim effet comprebendere

D l.lcmml

emnia, queDeus potef! facere , quod. effet compre-

cogm

A

bendere Divinap virtutem , x per : en[equens Divie

T Cün[d

n4nl

x

N

Difputatio 1X,. Artic, Hl,

$97

j Wäa

sam effentiam.

Virtus enim qualibet cogno[citur

L

per cognitionem. omnium , in que poteft.. Exgo.

lii

—

Refp. N.maj. Adprob D.maj. Hu-

179

TA

manitas Chrilti comprehenderet omnes

n, À

creaturas poflibiles , prout in omnipo-

u

tentia Divinavirtualiter contentas; redu-

mbl

plicatione appellante füpra ipfam virtuté

ii i

omnipotentix. N. Maj. Reduplicatione

, At

appellante füpra terminum omnipoten-

Y p

tix, Tranf. Maj. Etficdiftintámin,. |N.

confeq. Ratio eft; quódduplex (itcom-

b

rehenfio, alia meré exten(iva, juxta il-

Sittmp

j

u

dD. Auguft, Epift. 112, ad Paulinum. :

Totum comprebenditur videndo , quod ita videtur, ut

pl

qUIDFUM'

nibil ejus lateat videntem. Alia autem (it com-

prehenfio intenfiva juxta eundem ,' &

:onädcrg.

p Omnte

Do&torem Angelicum P. L q. 12, art.7.

qugnt

llud comprebenditur , quod perfeié. cogno[citur :

Tllicote

perfeté autem cognofcitur , quod tantüm cogno[ci-

Exinde conclu-

vfübiks,

tur , quantim eft cognofcibile

A

dens, quódnullus intellectus creatus pof-

fit comprehendere Deum.

Sicut jgitur

| compïe-

anima Chrifti, prout D. Thom. hícq. 10.

o

0m (

art, I. ad 2, refpondet : Tetam Dei effrntiam

videt , nontamen ear comprebendit , / quia non tota-.

g u

uaptt!

liter eam videt , idefl , ita perfetté , ficut. vifibilis

efi : fic etiam anima Chrifti claré, acdiftin-

g

&é cognofcens omniapoffibilia, non ta-

TL

Dei.,

mien comprehendit omnipotentiam

ienltqw'oä

L

P

Ad;

I

$98

TrallatusVI. Adc Wcarnatione,

Adconfirm, D. confeq.juxta datam di-

f5 i

n

ftinüionem, Ratio eft ; quia pariformi-

(Con

ter DoGor Angelicus folummodó negat,

quód anima Chrifti comprehendat omnia,

feriot

qu2 Deus poteft facere, (ive omnia poffi-

ii

bilia, prout virtualiter in ipfa omnipo-

tiamD

tentia contenta, reduplicatione fcilicet

telled

nis, U

appellante fupra ipfam virtutem Divinam.

fivalip

oc fiquidem effet comprehendere inten-

fediod

fivé ipfam omnipotentiam. Non autem

negat Do&or Angelicus , quód cognofcat

& efent

omnia poffibilia, fub ratione fpecifica,

diram p

terminativé fuüumpta,

o

$80

Objicies II. Si humanitas Chriíti per

Muf

Ícientiam beatam cognofceret ontnia pof-

tomprete

n erten

fibilia, quantumvis folüm füb.ratione fpe-

cifica; tunc illa etiam comprehenderet.

Vaj E

Sed hocrepugnat. Ergo. Min, prob, Nam

lm ;

offibilis eft fcientiabeata, quz fit perfe-

fttxit b

Giorillà fcientiá, quam defado habet

Lt

humanitas Chrifti, Sed poffibilem hanc

ples,

fcientiam beatam nequit comprehendere

tíide

fcientia huranitatis Chrifti. Ergo. Maj.

du

eft certa, eó quód implicet fcientia creata,

It tent

etfi beata, inter omnes poffibiles perfe-

M:

&iffima. Min..autem prob. Repugnat,

COptine:

utícientia , aut cognitio, in fua perfe-

&ioneinferior, fit comprehenfiva fcien-

T t

tiz, aut cognitioq iis fuperioris ; nam hot

LC

9

Ww

Ü

Bijputatio 1X, Art, HI,

595

b

$ofo inferiornon effet, fed cidem zqualis,

1

Ergo.

:

Ài

"Conf.

uamvis eteninr intelle&us in-

du

ferior per fuperadditam fibi qualitatem,

It

5

Ti

intrinfecam , autapplicatam omnipoten-

tiam Divinam , poffit comprehendere in-

f

UY

fs

telle&um fuperiorem:repugnat nihilomi-

DN

nüs , ut cognitio inferior fit comprehen-

frcy

fiva fuperioris. Ergo. Ant. prob.Nam per-

Non at

fe&io eft cognitioni adequate intrinfeca,

lia

& effentialis : ut hxcper aliam fuperad-

j

ditam perfe&ionem augeri non poflit.

Ergo.

Juilipt

Refp. D. maj. , Tunc etíam poffibilia j 82

Yi

comprehenderet , comprehenfione fo-

D

làm extenfivà. C.maj. Etiam intenfivá,

enderet

N.maj. Etíic diftindtà min. N, confeq.

o N

Ratio eff ; quód impoffibilis quidem fit

o

fcientia beata humanitatis Chrifti, quz

hibet

emnes omaino cognitiones, & fcientias

jem hav

poffibiles, etíitantum füb rationefpecifi-

dhendtt

€a confideratas , intenfivé comprehen-

dat, prout hocargumento evincitur :non

o Ni

ia d

tzmen repugnet cognitio , aut fcientia

s pl

beata humanitatis

hrifti, qux omnes

cognitiones poffibiles folum extenfiv

Repu J

fü *

comprehendat , cognofcendo fcilicet cla-

Naw

ró, acdiftin&é, omnes cognitiones poí-

T

(vtl

fibilesin fua ratione fpecifica perfedtiores,

m 19

)

atis

J

quàm fit ipía fcientia beata humanit

hri-

Pf,

éoo

Tratlatus VI. de Incarnatione,

Chrifi, ctfi has in claritate adxquaté

a

comprehendere nonpoffit,

| eraph

! fituto,

Adconfrm. C.antec. D. confeq, jux-

Conf

ta datam diftin&ctionem. - Nam vi hujus

argumenti pariter folüm evincitur, quód

üirigen

repugnet fcientia beata humanitatisChri-

aliquo'

füituett

1, perquam intenfivé comprehendantur

omnes fcientix poffibiles, etíi hzc fcten-

adtalel

tiaChrifti defa&o fit comprehenfiva o-

eoipfot

mniumbeatarum vifionum, actu exiíten-

vullttr,

titel,

tium;quianempelumen gloriz humanita-

tis Chrifti tranfcendit in fua perfectione

Rcfp;

omnelumen, quod five Angelis , fiveho-

vj Sde

minibus beatisà Deo collatum eft.

byootheü

*ga. Objiciesultimó contra feeundam. Si hu-

umanam

manitas Chriíti per fcientiam beatam, &

niadu,

quidem à primo inftanti faz conceptionis

btpoth

hat

cognoviffet actus fuos liberos, conditio-

nàté futuros: tunc etiam cognoviffet il-

tTt

los,quipofteà ex ftatu conditionato trans-

h Mtio:

iveruntin abfolutum.

Sedhocrepugnat

bX

libertatitalium actuum. Ergo. Min, prob,

ntti, ct

Namhzc fcientia beata direxiflet huma-

|

tàhm;

nam voluntatem 'Chrifti ad actus hujus-

quidcm fbl

modi,abfoluté ponendos: ideóquefuiffet

triflu

eonftitutivüm intrinfecum potentiz pro-

M

ximz adeosdemadus. Sedhocipío re-

tinertfe

pugnáffet eorum libertati; Ergo. Min,

l, [e

j

prob. Hzc fiquidem fcientia beata de actu,

Ti ffrh

conditionaté futuro , preut fimul conj ün-

R

*

l

pifputatio IX,. Artic, Hl

;ïmt&

&a cumpurificatione conditionis, füiffet

metaphyficé connexa cum a&tu, abfolut&

mk:?x,

futuro,

Ergo.

r

Confirm. Sienim fcientia media,

ua

i

hiij

dirigente, Deus creatz voluntati confert

aliquod auxilium , przvifum efficax, con-

ol

ftitueret intrinfecé potentiam proximam

hacíts

adtalem actum,abfoluté ponenduni: tune

N

eo ipfo talis actus non effet , faltem for-

) eril

maliter , & immediaté liber, Ergo pa-

um

yiter.

u

Refp. C.maj. N, min. Adprob. D. $$5 ,

Vrl

maj, Scientiabeata de aCtu,füb quacunque

l

hypothefi conditionaté futuro , direxiffet

METS

humanam Chriíti voluntatém ad hujus-

n &

modi actum,abfoluté ponendum. N. maj.

tionis

D

füb hypothefi, .cujus purificatio erat ipfi

d-

humanitati Chrifti formaliter, & imedia-

(et 1l

té libera,Tranf. maj. & ficD.min. N. con-

ttnse

feq.. Ratio et; quódper fcientiam illam

u

de a&u, conditionaté futuro , füb ea hy-

p

othefi, cujuspurificatio non. depende-

À

at ab humana Chrifti voluntate: fuiffet

um

uidem füblata libertas ad talem aQum,

huj

efufit

proutabfolutéponendum, fi eadem dire-

inp

xiffet humanam Chrifti voluntatem: non

Sjofo

tamen fuiffet fublata libertas , faltem me-

0, Y

diata, íi etiam ipfa purificatio conditio-

nis fuiffet humanz Chriíti voluncati for-

ude m

maliter, & immediaté libera : quinimó

nec

ulconi"ä

:2

6023

j?k&dtus VI, de Incarnatione,

necrepugnáffetlibertati formali,& imme.

wfiv am

gautet

diatz, íi per actum ipfüm fuiffetpurificata

conditio , fuüb qua przvidebatur actus,

itione

eohditionatéfuturus, SicutigiturinDeo

omnia l

datur fcientia media reflexa de fuis decre.

Jicetco

tis, conditionaté futuris: quin Deus per

(cientia

hujusmodi fcientíam mediam dirigi poffit

jpsi t

f fcient

adeadem decreta, abfoluté ponenda,pro-

utin Tra&. L DeDeo.Difput lL arc. 7.oíten-

fti d

fumeft, nififupponatur, quódper ipfüm

fecinfei

decretum abfolutum purtficetur hypothe-

ohyic

fis: ita

ariter ifthic de fcientia conditio-

d

nen inte

v1ali re

exa humanitatis Chrifti difcur-

fio exi

zendum eft.

vanitatis

Ad confirm. C. antec, D, confeq. juxta

fori d

datam diftin&tionem. Difparitas prxtereà

Confi

habetur ex eo: quód abíoluta exiftentia

wf

qmes a

auxilii, quantumvis collati dependenter

àfcientia media dire&a impedibili, nos

vtl

fübftet formali , & immediatz libertati

Ittis, (0

create voluntatis. Ex hucu

fc

que didis

lerheec

$94 ConftatI, Quód humanitas Chrifti per

ais

fcientiam beatam cognofcat omnes crea-

T0, nru

turas poffibiles, claré, & diftin&é , fub

lmidr

ratione fpecifica con(ideratas ; quia fcili-

ov

cet hujusmodi cognitio non comprehen-

Anli d

dit intenfivé omnipotentiam Dei, quini-

fs

mó nec extenfivé : cüm probabilits non

!hmmuiiq

cognofcat eadern, füb ratione quoque nu-

AR

merica confiderata, qualis tatrien cogní.

t$o requiritur ad comprehenfionem ex-

*

tene

$

'l,

bi/þaütio fx, Av

60$

i,

tenfivam omnipotentiz Divinm, Quam-

n

AE

vis autem cognofcat omnia poffibilia fub

bm! u

ratione fpecifica exten(ivé, non tamen

um

omnia inteníivé comprehendit; quia fci«

lp

licetcomprehendere non poteft intenfivé

t

fcientiam , feu cognitionem beatam, re«

i

ipsà poffibilem, eámqueperfectiorem il-

Uty

JÀ fcientid beat4,' quam humanitas Chri-

It

fti defa&to habet; namaliàs hzc fimul ef-

j

1

11

fecinferior, & eidem zqualis, quod me-

Comobrehendit ta-

n

taphyficé repugnat.

OOL

men inten(ivé omnes fcientias beatas,de-

J d

fa&o exiftentes; quia lumen gloriz hu-

manitatis Chrifti cranfcendit omne lumer

elorizx alterius creaturz,

Á j

;

]st

Conftat II.. Quód humanitas Chrifti ; oc

tllenti

er fcientiam beatam cognofcat quoque

Tidentet

omnes a&tus liberos cujuslibet creaturz

|, not

rationalis,in moderna providentia exi-

[bertat

ftentis, conditionaté futuros ; quia fci-

diiis

licet hzc cognitio competit dignitati hu-

——

manitatis Chrifti,

Nam Chri

s, üt ho-

hrifit

nes Q

mo, meruitillis abfolutam exiftentiam,

l&& D

l

& omniadona, quinimó tota feries hujus

i

|

I

ia

M

providentiz ordinata eft ad exiftentiam.

|

Chrifti, üt Redemptoris,

Cüm igitue

myd

]

el,

Qu

feries hujus providentiz includat fcien-

biliis

l

tiam mediam,

ua Deus co

gnofcit omnes -

actus creaturz,

Á

ub hypothefi

indifferente

uoqi

g uf

eonditionaté futuros; hinc etiam huma-

-

n(toncm[:

604

Tralatus VI, de Incarsatione,

nitas Chrifti,cognofcens feriem hujus pro-

cine

videntiz, cognofcitpariter eosdem actus,

aol

prout conditionatéfuturos.. . Ex quo de-

im fCiC

ducitur : quód humanitas Chrifti, & qui-

pnfotn

dem à primo inftanti fuz conceptionis,co-

vftio

gnoverit fuos actus,conditionaté futuros,

i

Ü

jentia

ui pofteà tranfiére in ftatum abfolutum:

hurnani

iC tamen, ut hzc fícientia media fuerit

m il

quidem prior fübfifendi confequentià,

tum Mi

mon tamen prior naturá ipfis actibus,prout

Rurm, 84' |

abfoluté futuris, feu dire&tivà volunta-

(clentiam.

tis, adhujusmodi aGus abfoluté ponen-

imnia, e

dos: faltemillos, quorum conditio non

simodo

erat ipfi humanitati Chriftilibera, Nam

fentiami

aliàs tales a&tus pro ftatuabfoluto non,

iedumi

effentliberi, prout hzcomnia ex Tract,

r, u ia

D* peo. Difput, IV. fupponuntur.

dühumani

s$s

ConftatIII. Quódfiex Philofophia fup.

arDas(

onatur, creaturam eternam, aut immen-

tlita

am, effe poffibilem , quz fcilicet dura-

fz,.autætcn

tione, aut ubicationeadzquet eternita-

t CAtQ

tem, aut immenfitatem Dei : tunc pro-

Tonji

;

babiliter quoquepoffibilis fit fcientiabea-

1

ttx Q

du

ta, qux adzquet fcientiam Divinam,non

din, qtn

quidem fübjectivé, fed terminativé fum-

fjntnl

ptam. .Hac etenim füppofità, pariter ad-

mittipoterit, quód humanitas Chrifti per

uj

fcientiam beatam cognofcat omne cogno-

fcibile, five omnia , quz Deus cognofcit

per fcientiam increatam;: etfi cum eo dif-

CE-

z Di[þüntio ix. Artic, W.

$o;

lm

crimine,quód (cientia increata (itomnium

j

v

cognofcibilium comprehenfiva , fecüs au-

tem fcientia humanitatis Chriíli , idque

Uh

eonformiter ad doctrinam Fulgentii in.

2

Tl

quzfítione ad Ferrandum,

utramque hane

At

ftr

cientiam comparantis, & de fcientia

üe |

humanitatis Chrifti dicentis : Novit quan«

lt fn

£m illa , nontamen ficut illa.

Quodfi veró

u)

cum Munieffa Difput. XIII, de Incarnat.

[

hi

num. 84. dicatur: non füfficere ad omni-

| VOU

j

fcientiara, fimplicitertalem , utfciantur

a

]

omnia , fed etiamrequiri, ut fciantur o«

Qw

mnimodo, feu comprehenfivé : ficut ad

? Mi

fcientiam infinitam non fufficit, ut fciatue

11 0.

obje&um infinitum , fedinfüper requiri-

g

tur, ut fciatur modo infinito : tunc eo

ipfo humanitas Chritti, . etíi omnia íciret,

hufip

ux Deusfcit , nontamen effet omnifcia,

immee

Unde licét admitteretur creaturaimmen-

t üra-

fa, autzterna, nulla tamen admitti po-

ol

terit creatura omnifcia.

Caterüm D;

TU

Thom, híc q; ro.art, 4.quidem afferit;bea-

wjabte

tam Chrifti fcientiam effefumme? perfe-

PNU

|

&am, attamenibidemad 3. addit: Licé;

i

|

ab[oluté confiderando , poffit effe. aliquis gra-

r

dus fublimior fecundum infnitatem

priunt

Dmmt potentie,

v

cop cgf

AR«

um

Ü

|

|

606

TrAatus Vl, de Incarnations,

g

ARTICULUS IV,

ünzD

Qs

hn preter [cientiam beatam in

PT

Chréffo f[cientia infufa , &5 acquifita

hum prr

4 d)

fft admittenda ? -

Trhun)

RznotandumL Quód fclentia infufa

Ingtici

i'87P

fitabitus,à folo Deo producibilis,per

pniuá

quem intelle&us creatus redditur fimpli-

qum p

citer potens ad eliciéndam evidentem,

qunip,

obje&ti cognitionem, prout illud eft in fe,

lu ld

Hinc fcientia, per feinfufa, difcrepat im-

yls, &

rimis à fcientia,(olüm per accidens infufag

V fepa

quiahzc etiam abagente creato produci

Tronot,

oteft, fecüsilla. Difcrepat fecundó ab

thaliu,

habitu fidei, per fe infufo, qui folàm or.-

paabint

dinatur adobícuram, quamvis infallibi-

Qs pr

lem: illa veró adevidentem, íeuclaram

DO b

obje&i cognitionem.

Difcrepat tertió

i pf

'

À lumine gloriz, feufcientia beata. Hzc

[

fiquidem per fe ordinatur ad videndum in-

toy er

tuitivé Deum, & creaturas, in Verbo co-

ttnts hab

n

ofcendas : illa veró ad Deum folüm ab-

xf 'lnfun»

ftractivé, feu in creaturis, creaturas ve-

j

|

P

t in

róin feipfíis cognofcendas.

$88

Prznot. II:- Quód inter Theöloggs

[

lb ET

quzítio moverifoleat: an lumen glorix

» qu)

Bttyd

fic. diftin&tum realiter à fpecie impreffa

défen-

tigel

.D,ei' ? Affimadvam etíi aliqui

ul

dants

pifputatio 1X. ;mi:. U.

$02

dant : negativatamen conformior eftDo-

l

&rinz D. Thomz híc q. 9. art, 3. fic do-

"m

centis: Itelleus bumants poffitilis eff in. potep

ti4 ad omuia intellicibilia,

Reducitur autem n &«

,AIW

étum per (pecies intelligibiles , que [unt quedam for-

ane completive ip[ius.

Et infrà fübjungit; Per

Verbum Dei impre[fa (ust (pecies inteligibiles menti

m

Angelica in princtpio. ereationis, Q ideo in Angelie

il

ponitur dnplex coguitio : una. fcilicet matutina , per

Ánris)

quam cogno[cunt ves in Verbo , C alia ve[pertina, per

CV!'dcntf?. |

quatn cognojcunt ves in propria natura. per (pecies in-

uetini

ditas, Idipfum Partel, q, 52. art, 2.dé An-

gelis, &q. 89. de anima humana, à cor-

a |

ore feparata,docuit.

ibsi 1

o od

*

Prenot. Hlf. Quó

d fcientia acquifita 789

Qund) ab

fit habitus, quiper fpecies, à rebusacce-

Jim o

ptas, ab intellectu agente per frequenta-

TT

tos aCtus producitur, etfi per accidens à

hn |

folo Deo produci, & intelle&ui humano

t

infundi poffit. Sic defadto hec eadem.

. B

Ícientia Adamo, Salomoni, aliisque pex

ndum p

accidens erat infufa,

Difcrepát igitur

'etbo Q

fcientia habitualis acqui(ita ab illa, quae

(olümb

|

er fe infunditur: quód hec confiftat in

A

ecicbus impreffis, à folo Deo producibi-

|

libus: acquifita veró in fpeciebus impref-

"]

[is, quz ab ipfo objecto, & intellectu a-

n Q

gente producipoffunt. Hinc etiam fcien-

tia,per fe infuía, tum habirualis, tum 2-

jc if*

&ualis, non dependet ab ullo. phantas-

jqi i

ma-

€08

Tratiatus VI, de Inkcamatione.,,

m

mate, & confequenter neque ab organls

(

u

corporeis animz rationalis : fecüs autem

|

;bn At

fcientia acquifita, Hxc fiquidem conna-

qider

turaliter ab ipfis fpeciebus fenfibilibus de-

as d

endet; & quamvis à Deo per accidens

telle A

4nfundatur: attamen in füo exercitio de-

Con

pendet à phantasmate , in quo objectum

Thon,

cognofcitur, faltem pro eo

:

atu, pro quo

anima rationalis eftcorpori unita, Nam

tira um

fu. F

in ftatu feparationis retinet probabilius

ii

fpecies acquifitas , & per has independen-

ter ab omni phantasmate operatur;prout

ff

ilphln &

D. Thom. PartelI. q.89. art.;, & fequen-

*ti docet. Hancporró fcientiam habitua-

iptara

lem acquifitam nonnulli differre cenfent

djedo h

. & (cientia experimentali, entitativé fum-

1677

ta:

oppofitum tamen fentire videtur D.

pnaidur

T

homas, üt ex dicendis patebit. -

pf

$920

Dicol, Humanitatem Chrifti, przter

fí f f

MU $t

fcientiam beatam, habuiffe quoque fcien-

tiam,per fe infufam, à primo inftanti con-

LUE

lm

ceptionis, eámque perfe&iffimam, vi cu-

jus omnium creaturarum fcientiam infu-

, Pulun

fam tranfcendit.

Ita cum D. Thom, híc

l rj

. 9. art.?. communis, & certa fententia;

n hm ïum

'rob. Namypreter fcientiam beatam, in-

I

humanitate Chrifti illa fcientiá admitten-

il

da eft, & quidem in gradu excellentiffi-

quíti

mo, quz in beatis aliis, cum Angelis,tum

um

-

hominibus defacto admittitur,

Sed in.

Ut

i

B

D

M

DijputatioY, Art, W. ^

609

""M!&

his preter fcientiam beatam admitrtitur

quoque fcientia,per 12 infufa, Ergo. Min,

n |

mdem&;.

conftat ex num, j 88.

Maj.

;ob. Hocfi«

!nübüü.n

quidem exigit dignitas Chri

"

. hquo funt

Yi

omnes the(auri [apientie ,. & [cientia Dei abjconditi,

&t*f

tefte Apoftolo ad Coloff. II. ;. Ergo.

:

1 o

Confirm. authoritate, & ratione Div, y9r

'hom, art, cit, (ic docentis :: Decebat, ut na-

1 t

n k

türa bumanasa[[ampta à. Verbo Dei, ámperfecta non

effet/ — E ideo oportet in Chriffo ponere [cientiams

ha

inditaim, in quantum . per Verbum Dei, anima Cbris

hp

li, fibi per[onaliter unita , impreffs. (unt. [pecies in-

Ti 9R

Qs

telligibiles ad omnia , ad qua inteliecius poffibiliseft

hat

in potentia,

Ulteriüs veró

TT dre.T, d

obje&o hujus fcientie infufie : Secundgm

Tetnfat

(j fim

banc (cientiam , divimitus inditam , amma chrifts

primb quidem cognofcit. quacunque ab bominibus ca-

(jeurD,

tb

gnofcá poffunt per vireutem luminis intellectás ageu-

tis , ficut (unt. quecunque pertinent ad [cienttas bt

i prett

ye fden-

enanas,

Secundà : per banc fcientiam cogno[cit 8«

exnia ila , que per revelationem Divinam bomini-

aOtl QU

m

bus innote[cunt, five pertineant ad donum [apientie,

five ad donum prophetie .. [ive ad aliud quodeunque

j o

ho

donum Spiritüs Sandhi, ipfam tamen Dei effentiam

per hanc [cientiam non cognoJcit.

.

ff

Dicoll. Humanitatem

at

Chrifti p'a'ri—'ccf $92

habere fcientiam, minifterio fenfüum ac-

] admiüf*

:xcechwï"

quifitam, & (imul per accidens infufam,

Ita cum D, Thom. hfc q. 9. art,4. com-

hi -'

plures contra alios diffentientes, Prob.

nv

-

1

am

T

619

'üä?tus VI. -deulnramaäone.

Nam in Chrifti humanitate admittenda

Ht

eft fÍcientia,de fe conveniens naturz hu-

manzg, & quidem, cum illa prerogativa,

ää)t;ïn

ua eadem aliis bominibus à Deo colla-

fe fu

taeít, Sed talis eft fcientia,per fe acqui-

fus, &

ta, eadémque per accidens infufa. Ergo.

mitten

Maj, patet, & quidem à fortiori ob fu-

maniti

remam dignicatem humanitatis Chriíti,

egptio

in,prob, Nam Adamo, Salomoni, aliís.

que p

que à Deo per accidens infufà eft illa fci.

fu, &

entia, quz aliàs folummodoó perfrequen-

f, B

tatos a&tus acquiritur, Ergo.

Conf

Gonfirm, authorit, & ratione D, Tho-

frencian

$97

mz art. cit. ficftatuentis : Nibil eerum, que

vita mot

Deus ip nofira natura plantavit , defuit natura,a[-

bfo uf

fempte & Verbo, — Unde neceffe eff dicere : quàd is

wfrnt

anima Chrifli fuerit non (olüm intellens po[fibilis,

fed etiam entellectus agens,

Proprié autem opera-

fiiones

t

tio intelletius agentis e(E facere (pecies intelligibiles

MN

adu, abfivabendo eas à pbantasmatibus.

Sic igi-

k

tur neceffe eft. dicere — quüd in Chriflo fuerint ali-

ia l

gua. [pecies intelligibiles per actionem. intelletós a-.

toyt (

gentis in intelledu poffibili egus ecepte ; quod eff effe

0 t2

án ip/o (cientiam acquifitam , quam quidam experi-

Vun &

smentalem appellant.

Et ideo, quamvis alibi aliter

Qu er

feripferim , dicendum eff , in Chriflo fuiffe [cientiam ,

g

acquifitum , (ecundim modum bumanum, non (olim

D li

ex parte fubjecti vecipientis , (ed ex párte cau(a a«

mariu

m

gatis — Sed hoc ipfg in humanitate Chri- :

611

B

Difputatio 1X Artic.TP.

fti fuit etiam fcientia, proprié acquifita.

W hu

mm, |

Erä)b) iciesT. contraprimam. Scientia,per

Dus

fe infufa,humanicati Chrifti fuiffet fuper-

$94

t

d

ii h,

flua, & otiofa, Sed hocipfo eadem ad-

T

mittenda non eft. Érgo. Maj. prob, Hu-

manitas Chrifti à primo inftanti fux con-

ts Qu

ceptionis habuit fcientiam beatam, eám-

J

que perfectiffimam. — Sed hoc ipfo fuper-

d

if

fua, & otiofà fuiffet fcientia, per fe infu-

fa. Ergo.

GConf.

Si hurhanitas. Chriftilhabuifïet

JIMIT

fcientiam, per fe infufam , & per hanc in

n, W

vita mortali intelligere potuiffet: cunceo

Htj

ipío fuiffec femper neceffarió in. actu hu-

pli

jus fcientiz, adeóque femper geminas co-

if

gnitiones elicuiffet, nimirumfcientizbea.

T

tz, & fcientiz,per íe infufxz. Ergo.

/

iphih

Refp. N. maj. Adprob. C.maj. D.min, 59$

s

Sed hoc ipfo fuperflua fuiffet fcientia,per

t d

fe infufa, fpectato przcisé obje&to,cogni-

lii

to per fcientiam beatam. C. min, Spe&ta-

il

M

to etiam modo cognofcendi: objectum..

Ratio diftindtionis

u i

N. min. & confeq.

ii dit

conftat ex di&is num.5 88. de gemina co-

( ]amul

gnitione beatorum Angelorum , matuti-

mj

pa fcilicet, & vefpertina, quz etiam hue

manitatiChrifti,quoad utramque hanc fci-

ymw*)

entiam convenit,

a

Í

d

Ad

16 IÀ

"Iralatus VI. de Incavnatiope,

Ad confirm. D. antec. Fuiffet neceffa-

rió femper inactu, quoad aliqua objecta

m

hujus fcientiz. C. antec. Quoad omnia

[cur

M

illius obje&ta, N. antec. & confeq. Ratio

a

hujus iterató patet à paritate intellectüs

Angelici. Hic etenim quoad aliqua ob-

deoþ

jecta, perfpecies impreflas cognofcibilia,

min.

eft quidem femper neceffarió in actu,non

betur

tamen quoad omnia objecta.

Unde D.

att, )

ühh

'Thom. híc q. 11. artic.j. fic concludit :

Dicendum efl, quàd (cientia, anima Cbrifli indita,

' 'lfllm D

fuerit babitualis, C poterat eA uti, quando volebat,

Vlf.c $

Ex quo deducitur: quid refpondendum.

tduii d

fit ulteriàs, fiargumentum iltud ad fcien-

mj u

tiam,per accidens infufam, applicetur.

de (cen

dor n

$96

ObjiciesII. contrafecundam. Scientia

acquifita , feu per accidens infufa,non po-

frexi d

terat in bumanitate Chrifli componi cum

tpasi

j .

Ícientiabeata. Ergo. . Antec. prob. Fides

ttrin r

Adcor

"Theologica componi non poteít ob fuam

Oobícuritatem, & imperfeCtionem cum.

Venfa

fcientia beata , ideóqueilla in humanita-

m b

te Chrifti non admittitur, prout n 471.

fl The

dictum eít. . Sed Scientia acquifita, aut

tin dj

er accidens infuía, eft imperfectior fide

j

heologicá. Ergo.

Itim

Conf. Ideo fides de Deo componinon

ts

poteít cum fcientia beata, eó quód fides

VC

fit cognitio Divinitatis. füb znigmate.

J v

Sed pariter &nigmatica eft cogniuo fci-

ene

hi h

ij

tfb

Difputatio YX,. Artic, V.

h

entiz acquifite, per quam Deus cogno-

W |

fÍcitur in phantasmate, Frgo.

equä |

Refp. N.antec. Ad prob. D

.maj. Ideo'

127

D k

l

"m

przcisé. N.maj. Etquiaimul eft cognitio

de obje&to, non vifo. C. maj. & diftindtà

li

lhlh]

min. 'N. confeq.

Ratio diftinctionis ha-

wäaïl,n(ü |

betur ex do&rina Div. Thomz, hiíc q. 9.

Ui

art, ?, ad ) fic refpondentis : Vifío imperfe-

vt

&a fidei in [ui vatione includit. oppofitum smanifefle

ii

vifianis , eà quàd de ratione fideeft ut fit de mon

m

vifis. — Sed cognitio, que eft. (pecies indite , mnin-

lm,

cludit aliquid oppefitum cognitioni beate , Cv ideo

Vlcte

non eft. eadem vatio utrobique, HucusqueDo-

&U

!

&or Angelicus, qui pariformiter 1dipfum

at

de fcientia acquifita, prout conjun&ta cum

n

fcientia beata P.I, q.59. art,f. docuit

|Om

elegans illudHieronymi: Difcamus in terris,

Fides

quorum [cientia nobis per[everet in celis,

fuam

Ad confirm. fimiliter D. maj. & C.min.

Qu

N.confeq. Ceterüm fiquis füpponat,fci-

xan'lta-

entiam beatam poffe componi cum actu

],4711

fidei Theologice, tunc totum argumen-

, -

tum cadit.

or f

- Objicies ultimó. Saltem fcientiaacqui. f 98

fita non fuit à primo inítanti conceptio-

oni

nis Chrifto per accidens infufa. Ergo, An-

W

f

tec.prob. Nam aliàs Chriftus per decur-

fum vite mortalis nihil denovo didiciffet,

ugm i

j |

$ed hoc repugnat Apoítolo ad 'Hvebr.

3

v

d

614

Trallatus V1. de Incarnatione,

V. 8... Didicit ex iis

» que pa[fus eft, obedientiaws,

LL

Wi

Ergo.

Conf. Si nihil de novo didiciffet, tunc

dmt,

€o ipfo interrogando, & audiendo Do&to-

um

res, prout Luc.II, 46, habetur, finaulaté

Cot

egiffet.

Sed hoc admitti nequit. Ergo.

rætCll

129 "Refp,

fcient

N.antec, Adprob.D. maj. Chri.

ftus per decurfüm vite mortalis nihil de

jn m

novo didiciffet quoad obje&tum materiale

cirur,

fcientie, C, maj, Quoad objectum forma-

gdlisbt

le. N.maj. & íic D. min. N,confeq, Ra.

cognin':

tio eft; quód fcientia experimentalis,ftri-

divdi

G fumpta, fit illa, qux pro obje&o for-

pitini

mali refpicitipfam experientiam fenfuum,

tiri id

qua ratione fcimus,folem effe lucidum, &

tendum;

ignem effe calidum.

Unade licét Chriftus

hminur

fcientiam experimentalem fibimetip(i fuc-

dc(en

ceffivé comparaverit, non tamen per

Qitoma

hanc, quoad obje&um materiale, in linea

Cinutis

fcientie humanz, five naturalis aliquid de

Cnft

novo didicit, prout à paritate fcientiz,

r

.per accidens Adamo, & Salomoni infufz,

fttnt

confiat. Atque in hoc fenfü accipienda

filte C

funt Apeftoli verba, fuperiüs allegata.

p

ht

Ad confirm. N. maj. Sicut enim Magi-

fter interrogando, & examinando difcipu-

C(I)M

Vilety

lum neutiquam fe ignorantem fimulat,fic

Ya

idipfüm de Chrifto à fortiori inrelligen-

ac o

dum. UndeD.'Thom, híc q. 12. artic. 3,

Ti

ut O-

Vg

adll. fic refpondet: Dicemdwim, quid fic

nige-

LU

61f

"pifpitatio 15:. Antic. W.

t

gigenes dicit füper Lucam , Dominus interrogabat,

non ut aliquid addifceres ?. [ed uc interrogatos eru-

du

diret, Ex uno quippe dottrina fonte manat,c? in-

Af

terrogare, & refpondere (apienter, — Ex dictis

606

W

Conftac I, Quód in humanitate Chrifti

il

preter fcientiam beatam admittenda fit

nj (

Isl

fcientia,per feinfufa, per quam creaturz

in femetipfis, & Deus in creaturis cogno-

"at

fcitur. Nam hzc fcientia pariter in An-

m

Á h

gelisbeatis admittitur; cüminillis detur

cognitio duplex,alia nempe matutina, &

tusft

|

alia vefpertina, prout ex dodrina D. Au-

k r

guftini fuperiüs di&tum eft. lInde à for-

fnm,

tiori idipfaum de humanitate Chrifti. di-

n

cendum ; cüm Chriftus,üthomo, fit caput

hs

hominum, & Angelorum.

Hinc etianL

R

hzc fcientia, infufa humanitati, tranfcen-

n u

dit omnem fcientiam infufam , que aliis

alines

creaturis à Deo collata eft,

uidde

601

ConfítacH. Quód preter hanc fcien-

jenti

tiam,per fe infufam, quoque admittenda

infil,

fit fcientia humana,per accidens infufa,ne

fcilicet.Chrifti humanitas careret aliquà

ipied

')ata.

prarogativà, humano intelleui à Deo

n

conce

?

ideóque Adamo, aut Salomone

videretur inferior contra illud Matth,

df

mulagäc

XII.42. Ecce. plusqua Salomon bi, Unde

hzc fcientia in gradu excellentiffimo hu-

xtclligtü'

manitatiChrifti, & quidem à primo inftan-

,a

fuía: etfi eandem

l

;icongeptionis erat in

LUl

4

quo-

f

616

TraffatüsVI, de Incarnatione,

' gþnïa

quoad operationes, prout actu à phan-

tasmate dependentes, non exercuerit

| ferbi

in ztate infantili ;; quamquam nonnulli

ida.

&

oppofitum fentiant : exiftimantes phanta-

fiam humanitatis Chrifti etiam in xtate in-

Lu,

qu fa

fantili fuiffe perfe&tam. — Caeterüm pote-

rat eandem exercere quoad operationes,

eipit

g

ab a&tuali phantasmate independentes : fi-

cut etiam animze beatz fcientiam, in ter-

munti

tis acquifitam, exercent.

n

602 , ConftatIII. Quód prater hanc fcien-

[(41)

mittenda fit fcientia ex

tiam, per accidens infufam, quoque ad-

p Nj

erimentalis, ftri-

f Dd i

&étalis, prout hec e

j

cognitio certa,

Chrif

evidens, experientiz fenfuum tanquam

prædefi

objecto fue formali innixa,

Unde licéc

yrt d

relique fcientiz per decurfum vitz non.

jidwi

fuerint au&x , oppofitum tamen de fci-

n

entia experimentali, quà tali dicendum,

tj

Atque in hoc fenfu verifi

catur proprié

n Chri

illud Luc.II. j 2.

f Efus autem proficiebat. (apién-

Thentor

tiá, nempe experimentali,

Ex multipli-

ii E

ci hac frientia hümanitatis

patet, quàm

N

procul ómnis ignorantia,n

obis congeni-

du

ta,fità Chrifto, üthomine,amovenda; iz

n g

quo onmes tbefauri [apientia;, cr fcientie pei

funt

lt

abjcotditi ,prout fepiu

|

€ € o

$

;

lg :'CI.L.?R?&OIO dictum

Qfin

605

4

ï

(

t

Claudamus itaq

de hunc Tra&atum..

ejusd

pl

entiumwerbis, quibus

[

*

i

em Dp,&,oäs :g

»

Ti

ommg

^

]

-

Difputatio IX.. Art. V.

6ry

Mam

omnia hucusque de admirando Incarnati

Ti

Verbi myíterto, cum Do&tore Angelico

r

di&a, velut quadam fynop(i continentur,

J'3

& confirmantur.

Sic etenim ad Coloff,

n;uta;- !

[

I. 12,& feqq.Gratias agentes Deo patri,qui dignos

"r

nos fecit in partem (ortis [and'orum in lumine , qui

hi

eripuit tos de poteflate tenebrarum , & tvanflulit in

It

vegnum Filii dilectionis (ue. En Chriftum ho-

at

minem , Dei Patris Filium! 1n quo babemus

d

vedemptionem per [anguinem ejus , vemi[ionem pec-

Y (ois

«atortim.

En fatisfadionem condignam,

t i

propeccatishumanigerferis! — Qui eft ima.

if

ge Dei invifibilis , primogenisus omnis ereature. En

Chriftum, ante omnes creaturas.à DEO

)(tft

ITUAT.

predefinitum ! Quoniam in ipfo ceudita funt. a-

elioit

miver!a. in celis, && in terva, vifibilia, c invifibilia,

T

? OT. f

five throni, five dominationes, five principatus ,. five

de [Ci ]

peteflates.; emnia per ip[um, &* in ipfo creata [unt,

dum, .

€» ipfe eff. ante omnes ,. C otmnia. in. ipfo conftant,

o [

En Chriftum tanquam caufam finalem, &

meritoriam totius mundi! t ipfe eft caput

i

ukiRh- ]

corporis. Ecclefie , qui eft. principium, primogemtus

ex morttts,

En merita Chrifti,morte con-

quam

gt

fümmata! Ut fif in omnibus ipfe primatum te-

n

"n n

nens, quia in ipfo eomplacuit, omnem. plenitudin

[2

ánbabitare.

11]

En fapientiam, fan&titatem, &

loriam Chrifti, qua omnes beatos tran-

o d

cendit! Erper eum recontiliare omnia in ip(um ,

pacificans per (anguinem. cvucis ejus, five que. in

at

t, En omnia dona

qlllhï

j

;frzis,i,.;äve.f,qr4a in e«lis fun

q-s

gra-

618

TraBL atus Vx, de Incavnatione,

ratiz, & glorie, tum Angelis, tumho-

minibus,ex meritis Chrifti, prout morte

confümmatis , à Deo collata !

Hac ta-

men ulteriüs ad majorem Dei, ac Chrifti

Redemptoris noftri gloriam ordinantur,

DI

uem proinde cum Patre, ac Spiritg

Ganc&to,laudemus , & glorificemus

per infnita fzcula,

[

€ne ;

J

l

À

!

favand

17

"

dom,no

N

NSSS

N E

«

U

»

EE

du

j

E

N

Z

M

P

J 7

puando

RY

U

"

f

-

Y Fid

$-

EX

4

SWISY

r

'f( u!l ))

[

-

m

24

()

f

(*

L

atm f

(vwx*ïm

x

:

SNM

(mptio,

M

QU

Ix

N

N

AW

cift, Ch

(Gs

n

[-1J

ipt

LA————

hi p

r

R)

quim 10

N

(

v

DC

»

I

Tfent

RE

(Bl

Amit

z

x t

Tuttnds

f

n

Yebyi

ifni,

UR

fotyer

N

LT

IRA-

*

-«83( o )Sst-

]uj

[-] CR2 e Ro CXo i xo a RD

hd

W.m

«

z

*55o5e s

DL

TRACTATUS VI.

acüz

du

.';

DE INCARNATIONE.

s

INDEX RERUM

Juxta. Numeros Marginales.

riv acceperunt,34$. Non

À.

Damus fuit caput mo-

tamen Chriftus pro illis

mortuus, 355.

Á

rale generis huma.

*

ni,folumodo quoad

fervandum, aut amitten-

Eatitudo creature ra-

dum,non autem quoad re

tionalis duplex : nae

parandum ftatum gratiz.

turalis, & fupernaturalis.

1$1. Eidem ante lapfum

revelata Incarnatio , non

I14. Hac fola eft finis ul.

timus in moderna pro is«

autem fütura quoque re-

dentia, Ibid. Gonfiftit for-

demptio.181. $i non.pec.

maliter ín vifione intuiti-

cáffet, Ghriftus non venif-

va, & fruitione folius Dei,

fet.160,. Plurésque pofteri,

$$7*

Vide: Vifto.

quàm modó, vternüm pe-

Beatus per vifionem im-

riyiflent, 196.

tuitivamDei cognofcit ea,

AEternitas futura creaturze

quz ad ftatum füum per-

rationalis folüm eft fynca-

tinent. «46. Ideóque pre;

tegorematicé infinita. «s5

ces, etiarm arcanas viatoe

"Angelica natura potuit à

rum , à quibus invocatur,

Ibid. Et fuos a&us tantüm,

Verbo Divino hypoftaticé

affümi, fed non affumpta,

conditionate futuros,quos

Sr. Fuit tamen Angelis

fub aliis circumtiantii$ in

€onveniens Incarnatio.$2,

via habuiffet, $23*

Nam ex Ghrifti meritis o-

mnia dona gtatiu, & glo-

C.

B

[

Traffatus VI. de Incarnatione,

dj

quoad fanguinem;etfi non

[306

C.

jlis üea

animatum. 42, Etreliquos

Hi

viftus fimul Deus, &

humores principales, 49.

alis, 11

C

homo.I. Non tamen

immedi

homoin triduo mortis.4o.

Ungues quoque, ac capil.

1

tio ge

OS. $1,

Mediat

Predefinitus, üt Redem-

tor, ante peccatumA dz,

LJ

dempk

abfoluté previfum. r$o.

E?retoyumDivinorii ordo.

Non 'potuit impetrativé

in moderna providen-

mereri unionem hypofta-

tia, 344.. Vide: Pradefinitio,

Pt

ticam, quoad fubftantiam,

Deipara Virgo fuit. caufa

C

tel

[

234. Secüsquoad circum-

effe&iva

infirumentalis

fantias,2360. Compenfa-

hypoftatice unionis, 220,

tutem

xima pec

tivé autem quoque fub-

Meruit de eongruo,ut effet

jii, Qu

flantiam 55$. Vide plura:

Mater Dei.278. Primoge-

Conceptto, Corpus, Dona *vc.

nita Redemptoris;ac Regi,

tito ven

Communicatie idiomatum

ls tamen

na hominum, & Angelo.

ánter utramque Chrifli na-

rum. 344,

vaialie

turam, in concreto fum-

Dona SpiritüsSanGti.46r.

ul

tatn, 6o,

Non autem in

Omnia in Chrifto ad^ it.

l yimo

abftracto. 62.

tenda, 46e, Étiam timoris

nl

Comprebenfrua cognitto ali-

Domini,472.

miiet ln

fi, ib )

cujus objecti duplex: ex

tenfiva, & intenfiva, €79.

E.

]

AT

Repugnat, ut cognitio in-

I«]z"tien; t

aUfa principae

!

l

M

ferior comprehendat in.

lis hypoftatice unio-

tenfivé . cognitionem fu-

nis fuüit tota SsanGiffima

periorem, $$ t.

Trinitas, 218. Inftrumen.

lt

ET

Conceptio Chrifli non fuit

talis etiam Deipara. 220.

fucceffiva,fed inflantanea,

Titodl [

$16. Servato tamen otdi-

F.

ln Thty

L

65.400,

ne fignorum naturz, 217.

EF

des 'Theolopgiéa non e«

t( Corpus Chrifti fuit imme-

rat Chrifto irifufa, 471.

, X

diaté affüumptum à Verbo

Finis duplex, nempé 4uo,

g &

ts

Divino quoad omnes par.

& fine quo mon,156. Ultimus

':'qg. animatas 39, Etiam

Dei, mundü producéntis,

n

,

f

» Indeä ;Rerum.*

catur formaliter per ine

eft gloria ejusdem extrin-

Mi

feca, 113.. Greature ratio-

creatam Verbi fan&itae

w

:

i

R

s

nalis beatitudo fupernatu-

tem, 426. Et quidem fim-

!

Jncarnationis

o

ralis, 1I4.

pliciter infinite, 428. Sane

IUML*';

immediatus erat Redem.

&ificatur quoque formali-

ptio generis humani, 160

ter

er fan&itatem crea«

Mediatus vloriaGhrifti Re.

).

tam,feu gratiam habitua»

demptoris, 165.

lem. 462.

Yi

s.

.

lOA

d

Ratia babitualis non po-

f Mperfefio moralis. differg

^

fl d

G

teít componi cum pec-

p

eccata veniali, & 14,

funmu

cato mortali,478. Secüs

Non poterat in Chrifto da«

:

VU i

&utem cum potentia pro-

ri.$49.

Tutgtefi

xima peccandi mortaliter,

lacarnatie Verbi D

ivini

ec-

erat conveniens Deo. 78.

! Pn'mugc

lbid, Uti etiam cum

Wa

cato veniali,.479. Pof

?

bi-

Etnaturzhumanz affüm«

lis tamen gratia, peccati

pte.$0, Acomnibuscreaes

Angat

turis,$52, Non tamen,.nes

venialis exclufiva, Ibid.

uU.

Gratie plenitudo inChrifto,

ceffaria Deo , neceflitate

wdnit

antecedente,Ioo. Nec qui-

primo inftanti conce-

dem morali,

Nec etiam

timori

ptionis.462.SanGificat for.

maliter humanitaté Chri-

neceffitate , confequente

fii. lbid. Non fuit aucta

exiflentiam hujus mundi,

116,, Aut ordinem fuper,

:

er decurfum vitz rrjorta-

li

1

$. $$T.

naturalem gratiz.1I8. Vel

rincipà

ad reparationem generig

t nio

e

humani. I36.

Neceflaria

yaifr

"abirus infaft virtutum

tamen fimpliciter ad hanc

Qramtt

exiguntur à gratia ha-

reparationem, per meri-

p

bituali. 4£9, . Dividuntur

tum condignum, aut fatisa

in Theologicos, & mora-

fadionem condigná, 138.

les.460, Etiam Ghrifto i

Innocentia eft fub diverfo

j

fufi, excepta fide Theolo-

refpe&u majus , & minus

)nhü- s?];

gica. & fpeciali poeniten-

donum, quàm. falutarig

p

tia. 471.

penitentia, & juftificatio

M

!

peecatoris, 147,

dinmanitas Cirífi fandifi-

r

,

J

L...]

—

N

Da&au;i"lr'l; de lücaikafbnil

Suflitin tricta, feu com-

aliud compenfativum.232.

jino :

mutativa.401. Ex hacijeus

Non requiritur ad meritü

jrin!

ind

ereature nequit obligari.

libertas imediata, fed fuffi,

403. Vide: sarisfatiio.

cit mediata, 420,

s

malit

. Meritum Chrifli eft valos

minu.

L.

ris fimpliciter infiniti, 296«

joum

Ex tripsx ::. Naturalis,

Ideóque in a&u prirho di-

pis. Jf.

Divina, & humana.

num omni pramio pof-

;

bili. 312. Non tamen in

497 Naturaliobligata fuit

humanitas Chriftüi, 402.

a&u fecundo.314. Chriftus

plei,

Non tàmen ad fübeundamm

fibi non meruit gratiam

tum,à

mortetn,e32, Secüsautem

habitualem,nec beatitudis

tütaf

PT

Lege Divina pofitiva. «22.

nem, feu gloriam effentia-

"Wide:i Praceptwm.

lem animz.330, Secüs au-

Nwfi

Lilertas creata. eft fimul-

tem gleriam corporis re«

toníaqu

divivi, exaltationem no-

tas potentie , non autern

[asPby

otentia fimultatis ad op.

minis, & judiciariam po-

Yide x )

:

ofita extrema, I97. .Ex-

teflatem. 332. Angelis au-

onuntur conflitutiva il-

tem, & hominibus omnia

ius intrinfeca. 198, Inter

dona gratiz,& gloriz,248.

db

jlla debet effe decretum

Et Deipare maternitae

vitt

Dei applicativum omni-

tcIm. 350

bnií

potentix , fdque indiffe-

Mundus à Deo fine omni

Ym

fens ad utrumque extre-

creatura rationali non po-

Orrit

mum.2oo, Vide: Meritum.

tuit condi, :13. Defacto

Vvvl

conditus

propter Ghri-

M.

pli d

ftum, 180.

[ ET

L4ría Virgo fibi meruit

.

Xttg,

de congruo mater-

nitatem Dei 278. Ghriftus

"4tura Divina in Chrifto

lod W

non eft terminus for.

pOT

eidem de condigno, 3«o.

" togm

Non tamen potuit illam

malis hypoftatice unio.

à Deo precibus. poftulare,

nis,24. San&ificat tamen

Orati

formaliter . humanitatem

ithor

357. Vide: Deipara.

fiücig i

Meritum,aliud congruum,

Ghrifti, 426. Vide: sanclitas,

aliud condignum. 135. &

Natura bumana fine fub»

331, Aliud impetrativum, | fiftentia creata eft à Verbo

le

[

li

1

' .Qäex .Räqu

uj

DDivino affumpta.o. sub.

reri .Adventum Ghrifii;

Rriti

fiftit in Chrifto formaliter

quoad fübflantiam Incare«

er increatam Verbi per-

nationis,260, Meruerunt£

í

onalitatem, Ibd, Eft cer.

illum.de congruó, quoad

J

minus intrinfecus, & fub-

circumítantias, 262,

ii

je&um hypoftatice unio

PeccAtum mortale non .e

1j

nis.3$. Vide: Hwmanitas

fub ratione offenfe Deài

hii

Chrljfi-

fimpliciter infinitum.134»

J

Natura érrationalis com-

N«ec quidem peccatüChrie

li Gl

pleta, cujusmodi eít bru.

fticidii.377, Non eftin mo»

n qia

&um, aut planta, non po-

derna providcntia injuri&

vt

£vit affumi à Verbo Diyi-

ftri&a contra Deum. 4032«

if

nO, 81, & 4$3.

Attamen gravis offenía

) r

Neceffitas antecedens , &

perfonalis, eadémque fu-

O

coníequens.97, Mctaphy.

perior omni fatisfactione

IQum t

-

fica, Phyfica,& moralis. 9$.

purecreature,138. Vide

drmpo.

Vidg : Incarnatie,

Gratia Santlitas, Satisfactio.

lia

s

Penitentia falutarisàDeo

( Onn

O,

pradefiniri poteft ante

Yi

Bedientia eft — fpecialis

peccatum;abfóluté previ-

iernte

O

virtus,g 18. Chrifti [i-

fum.196. Habitus ejusderm

bera in fübeunda morte,

fpecialis non erat in Ghrie

n omui

Vide: Preceptum,

(to. 471.

|ponpt

Omnipotentia Divina per

Praceptum aliud rigoroa

Defio

decretum indifferens ap-

fum,five obligans fub cul«

t Ql

plicari. debe& voluntati

pa; aliud veró folàm o! li

create ad falvandam li-

gans fub pena495. Gome

bertatem. 300. Compre-

mínatorium culpe nonm

potuit imponiChrifto,goo,

wb i

hendi nequit ab intelle&u

creato, etít omnia poffibi.

Secüs autem rigorofum ,

ginli.

lia cognofcente.$79.

five obligans fub. culpa,

j U*

Oratio Chrifti agonizantis

«o2, Quinimoó tale, atta-

men dif»enfabile, defato

jcat n

ín horto. ;23, Pro uisini.

n

micis in cruce, 377*

impofitum: de fubeunda

desd

morte.e22. Vide: Lex.

P.

Pradefinitio Chrifti, üt Res

n Ánt fu?

ane

Mitres antiqui non pote:

demptoxi;, fieri potuit

,Miw*;

rant de cendigno mc«

r-

Daäatus F. de Incarnatione,

€e peccatum Adz,abfoluté

satisfaclio Cl»ifli pro pec«

4plicis

previfum. 178. Non ta-

catis mundi fuit condigna.

368.

ncdia,

imen per unicum decre-

Et fuperabundans,

t&um indivif(ibile. 22

379-

Etiam pro peccato

Providentia Divina de hoc

Ghriflicidii,377. 1ndiguit

mundo non poteft confi-

tamen' acceptatione Dei,

qunfi

ghri

flere in unico decreto in-

386.' Sed folum illá, qua

]ummodd

divi(ibili 20o0, Ordo decre-

Ghriftus , conftitutus Re-

4

demptor, fi mortem fub-

dpinitat

torum in hac providentiae

,

344-

*

iret 388$, Noh fuit ex ju-

erfonaru

fitia rigorefa, 404.

Se

diva unio;

LA

Edemptio generis huma-

tantüm illa,qu: Deum in-

a5, iaf

R

ter, & creaturam dari po-

eindémqu

ni, per meritum con-

teit. 406.

manam , J

dignum, aut fatisfaáio.

scientia Chrifs Divina; &

fippofitum

nemcondignam,fineChri.

humana, 43$, Per huma-

Qs homo,

fto fieri non poteft,138, Eft

nam, eátnque beatam, co-

Trifitia C

caufa finalis,fíne qua Chri-

novit omnes creaturas,

ftus non veniffet, vi prz-

pifionis, a

abfoluté exiftentes.ze8, Et

vlfcne beati

Íentis providentiz, 1I60.

omnium Angelorum, ac

Vide : Finis,

Prfervati-

hominum ad&us, etiam li-

va.Deiparz à

j

peccato m:i-

beros, & arcanos, abíoluté

phim Di

ginali, 177.

futuros.g60. Etiam ífuos,

falva libertate merendi.

nionem |

S,

Tmedate o

$6s5, Pretereà quoque o-

ZAn&itas cteata, & incre-

mnium aCus liberos,coue

füramumar

ata. 423.

Alia realis,

ditionaté futuros, 76« Uti

pust anima

feu phyfica, alia moralis,

& omnes creeturas polffi-

Wt w

424.

Increata Verbi for-

biles. $74. . Non tamen

maliter fan&ificat huma-

comprehendit

omnipos

nitatem Ghrifti. 426.

Et

tentiam.| Divinam.

579*

quidem fimpliciter infini-

Preter fcientio2m beatam

té. 428. Non tamen illam

quoque in Chrifto fcientia

formaliter fan&ificat unio

infufa.590. Et minifterio

hypoftatica. 444.. Sed tan-

fenfuum acquiftta. 592,

süm radicaliter. 446. Secüs

scieniia. Divina. &riplex,

autem gratia habitualis.

Die

RI

J

Index Rerum,

Wmhm

üm

n

fimplicis

iptelligentiz ,

ftantialem. 40, Uti & fan.

[npka 2

Imaedia, & v1foms I7$,

guinem,40o, Vide: Corpus

llm Ny

Chrifti.

jl 37

Virttutes fupernaturalæ

R ey

ausfiguratio Clmjh per

infufe exiguntur à gratia

4[11

ln m

gloriám corporis fo-

fanGificante,459, Non tà-

Turimm ï'

lummodó

tranfeuntem,

men fingule inGhrifto.471

341

»Mnotn «

qrinitas 1ot2 Divinarum

Vife intuitiva prafup-

Nibie

ponit lumen oloriz. 536,

perfonarum eft caufa effe-

Efque corienfuratur, 537.

tj h SM

étiva unionis hypoftaticz,

Nequit.

hprani

comprehenderc

218, Si affumpfiffetunam,

Deum, 4&i4, Vide: Beati-

itri dj

e:ndémque naturam hu-

tude, Scientia Chriffs,

inanam, non fuiífet hoc

Ov D )

Unio b]þtyintmz, feu per-

fuppofitum triplex, fed u-

fonalis inter Verbum Di-

n Pt

nus homo, I9,

vinum, & naturam huma-

Ve bt

qrifitia Chriffi tempore

I$ Tedlra,

z:

nam Ghrifli ,

eft entitas

paílionis, ac mortis cum

modalis fuperaddita.

3.

n B

vifione beatifica, 328.

gorir, at

Attamen fubftantialis, 4.

g etam T |

Supernaturalis, 6. Et ma-

U.

l

xima unionum, $, Indivi-

i, abfolut .

E

rbum Divinwnm per u-

fibilis,& indeftruibilis,pro-

Biam u l

PU

nionem hypoft

icam

utterminatur ad animam;

« merendi

immediaté affump

á

t na-

fecüs autem ad corpus, &

igoqo

|

|Iberos,tou

turam humanam, fcu COr-

Sanguinem Chrifti, $3. Vi-

pus,& animam Chrifti, ac

de plura : Efficiens cauja, Na-

0576 t

tuta butmana, & Divina.

stura ol

utriusque unionem fub-

o d

j omu

ynmm, $

jm ha

FINSI.S

yritofd

m mmu.enu

qulfua g

)mM um

Md

—MÀ—

—

*

——

H

E EEE

—

—— —À

M—

— —

—

zi

—

—— ÀÓ —MÀ p ——

u-2

*5

-

[

Lt

--

4

Uf

A

x D

X

r

T.

»W

Epesiricun

h

R— —

s

——

L

Wa

i

R

JXNIJ.I

lm

—

t

pR

A

N

TL

-

s

er

r

Y

X

W

o

9

VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset

E

r

14 15 16 17 18 19 .20 ?l

o

THEOLOGI

W! TET LTH IIII(IIII J WIIHIII LL ll | II!HI

-

E

SPECULATIV/E

.............

TRACTATUS VI

12 13

ADMIRANDO

E.

INCARNAT

10 411

J

If ll,lIHHHI!lllIHIIWIHHHII!IIII

E

-

VERBI

2

Xj—

MYSTERI

AMetbodo Schola[lica elucuþratusï— p

2

REVERENDUM PATREM

PER

EL

-

SIGISMUNDUM PUSCE ^

E SOCIETATE JESU,

E-—

$S, Theologiz Doctorem, ejusdémque mA—

GmbH www.

fDa, ac Celeberrima Univerfitate Grecenfi —

Profefforem Emeritum ,

4

B

5

Nec non

4

ACTUALEM CANCELLARIUM

ANNO Saruris M. DCG, XXIX.

3

Cum Licentia Superiorum , & Privilegio ccürea.

EXEXEES

HHIHKIIIIIIH

3

Impen(is FF, Veirh.,.-Bibliopolarum:Gr

2

Copyright 4/1999 Y:

2V

IIIHHHlïHllHH]HHllllIlHHlHHlHHHHlKII!IIHHWIIIIIlHlHIH lHlllllHlllll

3

|||P^

- 4

A

[-——