Gf1417-4 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Theologiæ Speculativæ Tractatus IV. De Fide, Spe Et Charitate, Methodo Scholastica Elucubratus, 4 Pusch, Sigismund E h i 'F*ï—-»-;r' SUrBSUSE TOE s I TT CH NU AUs p * ;Lt N12«511857087 B21 DEU ul "a li Hli n I Mi n TEU R UB Tübingen ; b P e»e————————. A—— — —— — — —— — (1—93—3À WIIKU "Maiapicrine i AI äïwf» m du — ETA MEE a Md E E d THEOLOGUL/E PECULATIV/E JIRACTATUS IV. i 2 F IDI: SPE, | e p CHARITATE METHODO SCHOLASTICA ELUCUBR ATUS, REFERENDUAM PER PATREM : SIGISMUNDUM PUSCH, é SOCIETATE JESU, SS, Theologie Dototern, ejusdémque in Alma, ac Celeberrima lniverfitate Grec ProfeH'orem Emeritum ; CANCELLARIUM. * Impenfis Philippi Veith , Bibliop. Aul:cr* E. *Cum Liceutia Süperiorum , &f Privilegio Cafareo, gb MM GRAZRCII, Typi Widmanftadianis , Anno (alutis , IBCC. AXV, * j CN T 2 g » ^ j qn l m M PRAEFATTIO, n Mæ W S 5 Off excufos fuperioribus amnis quateruos u : Theologie Speculative Traifatus , bunc ;:: B u & de Vittutibus Theologicis , 4 4£ Do- &irine Ordine Quartum , quintó [ocb pubtici ju- vis facere. conflituevat. Autbor , Vir Amplifffmus eque ac Clariffmus. Et quontam in ipfa Styria Metropoli, im qua Cancellarium Almma. Univerfr- , zatis agebat , prafens Tratfatus pralo fubjicien- 1 dus erat , ultimas ejus adormandi euras in fe u« féeperat ,. plagulas fingulas propria smanu Tipo- j - sbetis praparaudo , àtque ubi ves pofceret , ua- flionibus Speculativvis, Doamatica Platita intexen- do. Non paterat igitur Opus feflinari , five Vrri im o munere quotidiamas occupationes , [rue manualem Seuis prope feptuagenarii in tranfcri- bendo laborem fpetfes, Accidit infuper , u£ pro- nda Beat tudinis s- ductó q/äue ad fP j [W4 / /Á^N ftonem d M FE € l JPHionem conatu improbó, fäti/:'entiäus jam viri- bus , ad uberem [pei füe arrbam capeffendam . à DEO Remuneratore evocatus fuerit. Ha&c 0mes nta quantüm batfenus ex[petfationem Tuam mo« vabantur , tantüm ab exattiori Tratfatás bujue elucubratione uberiorem. fruttum Tibi pol'scen- . Frutre illó Amice Le&or, dum reliques Adbuc tres "Theolooia Tratfatus poff bumos ejusdem Autboris , citis utique publicam luceya con[equue fbj turos , Q ad Viri Cl. meutem , fídémque non sni- hunc nüs exaifos obtineas ; curaturà id potifffmiim dee it Di« emortui in Theologicis olim difcipuló , munc etiama . id fl àn Cancellarii munere fucceffore, f/inm ft]mz vf " A J (lti« Fe ] NEZ E ( if RY v ( 25 7 de-2s À fé ääg n M TU ,.&l x* DN " ^ X 2 i xmh(,*ïl* C ) hr Qu fnt yzri- "m " SE- h SERIE;S ' !fmmü Difputationum , & Articulorum. g DISPUTATIO I. | De Virtutibus Theolegicis 12 communi, Rt, L. Quid & quotuplex fit VirtusTheo- Ü logica? P';lgn 31 il Il. Án Vittutes Theologicee connectan- l tur cum gratia fandificante ? 20, ! III. An Virtus Theologica cum habitu aut a&tu vitii contrarii poffit componi ? 58 ; IV. An Virtus Theologica realiter iu- fluat in omnes fuüos actus? &6. Ol J V. An Virtus infuüfa per füos, & alienos € dlnft a&us augeatur, & per oppofitos mi- L] i nuatur ? 79 , ml DISPUTATIO Il. n | nl De formali objetio. Fidei Theologice, a Rt, L. An obje&um formale Fidei fit authoritas DEI loquentis ? 102. Il. An feclusá (apientiá, & veracita- te divináà objecum à D E O abfoluté | promiffum credi poffit ? 12 he l y IlI, An DEUS per Amphibologiam I . d'f loqui poffit ? «ï IV. An veró miraculó doGrina fal- fa confirmari poffit ? 163. :atz V, An | V, An DEUS intelleQui crcatc; acum ertoneum imprimcre , auc habitum in- tf fundere poffit ? i 9, DISPUTATIO III. De Revelatzone Divtza, Ekeo- Bt. l, An Revelado Divina , & illu- hg. Ó EY ftratio fuafiva fit paitiale motivum Fidei Theologice ? I191. , IL, An Revcelatio divina folüm media. Vabity ta, vel meré privata fit fufficiens moti- i!3 vum fidei ? 207. tf 10« IlI. An diffinitioRomani Pontificis aut $6 [fehos Concilii generalis fitRevelatio divina me- diata? 22 $ i. IV. An Revelatio folüm virtualis fit mo- I* tivum fufficiensFideiTheologice ? 247. V. An Revelatio univerfalis fit moti- vum /fufficiens credendi fingularia, evi- 'Fidci dentercontenta ? 266. 102 DISPUTATIO. IV. xcita' De veritate vevelata. jutt "A Rr. L An veritas.revelata proponi de- u beat, üt evidenter credibilis fide pru» ;giam denti, cáque firmiflima ? 289. p IL, An omnia CatholiceReligionis my- r fleria (int evidenter credibilia fide pru- t6^ denti, & firmiffimà ? 399. M IIl, An ] Ill. An etiam omniaCatholice Religio. nis myfteria fint evidenter vera, feu di- vinitus reyelata ? 326. W o IV. An dogma falfüm homini privato proponi poffit, àt evidenter credibile fi- j le de fittmiífimá ? 6. j V. An evidens judicium credibilitatis "u fit actus entitativé fuperaaturalis? — 364 1 ftrationem fuafivam immediatam habe. VI. Àn judicium credibilitaris per illu- j [ ri poffit ? 386. ;l ([; DISPUTATIO V. 14 De atíu Fidei Tl;eolagiu. * vl Rt.IL AÀnacus Fidei Theologice fit À diícurfivus ? o8. J Il. An a&us Fidei Th Eologicæ fit eíf- fentialiter obfcurus ? 2" Ü . l Iil, An a&us Fidei Theologice fit LT fummé certus ? 453* IV. An a&us fupernaturalis Fidei Theologice fit fummé firmus? 476. I V. An a&us fupernaturalis Fidei ultimó refolvatur in authoritatem, & revelatio- nem divinam ? 500, VI. An Fides a&tualis in adulto requi. ratur ncceffitate medii ad falutem: 527. A[t- b lil DISPUTATIO VI f d. 2 De Spt Tbmlngim. privan Rt. T. An objectum formale fpei fít Ibile f. DEUS,üt Remunerator , & Auxilia- tor fua dona promittens ? 548. MÉ IL. An adus Spei Theologica fi: füm- ibf ? me certus, & infruftrabilis? I Y - ilh : mé firmus ? Ill. An a&us Spei Theologice fit füm- 1 habe 593- 3 IV. An ípes Beatitudinis cum certitu. dine future damnationis componi pof- Y fit? 617. V, An certitudo abfoluta future da. mnationis repugnet Viatori ? 6435. ice fi 408. DISPUTATIO ULTIM A. fit eb De Charitate Theologica, 425 AR t. l. Quodnam fit obje&tum forma- w fit le , & materiale Charitatis Theo- 455 logice ? 665. Fidel l. Expediuntur reliqua de Charitate i jltimi Theologica. 676-. 'elatit g &Ul FA- ? 5270 hi :äg : tA» $ äæ á T : : EE : ä TT :;7$27727:77:532 : ä äää .ää TU ä.ä 2$2 €$ Teqequ $25* a;:: b h H Ü FACULTAS. : Cumn Privilegio Cefareo. j Go infra fcriptus per Provinciam Auftrie E Soc, J. Prepofitus Provincialis , poteftate znihi fadaa ab Admodum Rev. P. noítro Franza | facultatém conces eifco Retz. , Prapofito Generali , do, ut liber, qui infcribitur: Thbeologie Speculatis v& Traatus 1V, de Virtutibut "Tbeologicis à Patte f Sigitmundo Pufch , $ Societate JEfu conícriptus , & reviforibus memorate Societatis le&us, & ap. Á j : obatus , d Domino Pbilippo Jacobo Veitb, Bi- &liopola Gracenfi typis tnandetur. Quem in finem ; illi, & heredibus ejusdem , ad decennium jus " " Privilegii Cafarei concedo, v cujus Typograpbi ? AU U & Bibliopole omnes prohibentut : né ullos li- | at bros , à quopiam ? Societate noftra conícriptos imprimant , reducant , aut alibi impreffos , vena- "] les propoáaht, intrà Sacti Imperii Romahi , Re» h W hi gnorámque ac Dominiotum Suz Cef. Maj, Ha. reditariorum fines, absque Superiorum predicte f'!ingaz Societatis. petmi(fione, In quorutn &dem pra. (ïl' fentibus manu mea fobícripfi, & officii figilla hi vüunivi, Gracii, die 18. Decemb. Anno 1735. lii y (L.S.) 'f'f/-t [ !7/, Ifi FnANciscus MotiNDES, Societatis JEíu. Xb ii ; C r o)2g Dd ^ EX CAS i dac7. (GESBEENUEMS C ) Rs æ--) 1 RE t r t E | Aftrie EOs Bs d U AE d j voettt ofttoPrtta m COD(t t p TRACTATUS 1V. u à Patt :VIRTUTIBUS THEOLOGICISf tiptus , te ls & i w j u 9Um per gratiam fandifi- Vmb ) Bi' (s cantem, üt dilectus Chufti m in ffen 1 Difcipuius 1. Joh. 5. fcribit; Tunido j ddy i — n Filij DEI zominemur , & fi- 'ypographl "1445 5 hincuná cum illa nobis ? ullos ] oe infü nduntur füpernaturalium vir- onfctiptot tutum habitus, ut affiduo illarum exercitio fos, venz: fublimem hanc praerogativam non folüm wmäüi, Rcl coufervemus , verüm etiam augeamus, jux- Mij He ta illud Apoftolorum Principis, IJ. Petr. 3, ) prædi&æ Crefcite in gratia , & iz cognitione Domini no- dem pre Jiri, & Salvatoris JESU Chbrifii. Unde magna ii gl Synodus Tridentina Seffione VI, dehocin- cremento cap. 10. ita decernit. o 175j Sic ergo ju- füificati, &* amici DEI , ac. domeflici fa&li, euntes de virbute i virtutemy in ipja juflitia per Chrifli gratiaua acttpta , cooperante fide , de £ouis operiéus cre[ount , atquà magls juftificau- Mouo? tar 5 A 2 qraSatus TV, de Virtut. "Tbeol. ] tur 5 ficut feriptum ef . qui juftus efl, juflifict- tur adbac. Hoc verà juflitia incrementum pe« tit fancla Ecclefra , chm orat: Da nobis Domi- i x fidei , [pei » & charitatis augmentum. De rtütum Theologicarum triade , hác igituc Vi pet q gam ju f(tus in vita mortali DEO, tan- quam foo fini ultimo , fuper omnia adheret, ] & in ip ía juftitia per fan&ta opera creícit ; holafticá tractandum erit. ! fj methodo fc hr h DISPUTATIO I. IT qual' «De Virtutibus: T beolgicis. in lll;f?! a commuint. . Miri Riusquàm ad fingulas virtutes Theo- liw.q sj logicas , nem pe fidem , fpem , & p charitatem , in particulari confideran- 14 das progrediamur ; generalis earum notitía mlþ.v tenda. Hanc quoqué Do&or T eft praemit ii Angelicusi n Summa Theologica ; & quidem Parte prima fecund & partis, Quaft. 62. & . us pramiferat , ut dein LI quinque fequentib ftatim à Fide aufpicarc- " fecundam fecunda, virtuturi Theologis tur. Imprimis igitur, deinde veró Lt":m carum ceílentia & exiftentia ; x cum gratia fandificantc connexio , & cum l vitiis oppofitio , demum in aGus proprios J:cm. i inüuxus, & reciprocum per hos augmen- | ïlmg tum expenenda erunt. '*drm l AR- Difpatatiol, 4rtic, 1. E iif Atl PC 4 ARTicurus L i Domi- y. De Quid, &* quotuplex fit virtus trüde, Theolagim H O un- adhert Renotandum z. Quód virtus, prout P ' cadem ad vite, morámque honefta- a, tem pertinet , fit juxta Divum Augu. 319 ftinum, Lib. IJ. De libero Arbitrio. cap. 18. 320 "l* utitur. Bona qualitas mentis , qud vetll oivitur , & ne- T. Ampleditur , & exponit ORE hanc definitione m Docor Angclicus 1. 2, quzfít. $5. art. r, g!C!I i badens ad bonum. Virtus efl babitus femper f& Et ided , ut virtus difcer- maipr ab i, qua femper [e baBeut ad wialum " tes Thto- dicitur : guá re&ié vivitur, Ut auten difcer- ch:& natur abíis, 2uafe babent , quandóque ad &o- ynfiderate uum ,quandóguead malum, dicitur :: oud nul- ym notità dus mzal? utitur. Néque huic dcfinitioni ob- à Dodot ftat , quód nonnulli virtute abutantur: 5 quia &quidem Ícilicet, üt D. Thomas quaft, &art. cit, ad J 628 üt deit $. tefpondet: Virtute poteff quis. malh ati, tauquam objeGo , puta : cüm waal? fentit. de afpicate ] virtute , cüm odit eam , vel [uperbit de ea 5 0m Theolo auteuz tanquam principio ustis ita. [cilicof : emdc "i quid malus fit a&us virtutis. o, 07 Prenot. 2, Quód virtus fic definita in va- T P[GPWV rias claffes dividatur, Imprimis etenim alia o; 9 eft intelle&ualis , qu& rationem : alia , iori , moralis, qua vo- guidcm in íeníu lat À2 lullq 4 Tra&atus TF. de Virtutibut, N luntatem perfcit. Secundó : alia e(t natu- M 3& ibus acquiritur: alia fu- ralis, qua nature vir qpu .pernaturalis, qu & naturz virestranícendit. gr Tertió : alia acquifita ; qua fcilicet per fre- qutdc quentatos a&tus rea liter producitur , etfi à DEO, fine pravio atuum exercitio, per ac- g g u cidens infundi poffit : alia infufa, & quidem [ quia fcilicet à folo DEO confertur. £ fe» igfl Precipu a inter has virtutes differentia eft , ni quód acquifita ; vel piraccidens infufa, pra- n fupponat potentiam, vidclicet intelledum ; aut voluntatem , in genere caufe efficientis s n ht realis , ad exercendos ejusdem virtutis adtus adequaté completam , ideóque folummo- - im hd dó det facil? poffé. Econtra veró per fe infue Mett fa, non prefuppon it potentiam agendi ada- ia quaté completam , fed eandem partialiter conftituit , ideóque dat frzpliciter po[fe 5 etfi ij N 1 defe&tus ejusdem à DEO per omnipoten- Wa tiam fpecialiter applicatam , aut aliud com- u pri ncipium fuppleri queat, * Demum alia eft virtus Theologica , cujus effentia ifthic in- m —— E quititur ; alia veró , & quidem in fenfu ftri- &o , folüm moralis. "t 3 Prenot. 3. Quód ad inveftigandam vir- MT tutis alicojus effentiam , & ab alia differen- "n ! *V(ü tiam, pracipue confiderari debcat illius ob- je&um formale , feu motivum agendi; quia 'MH CUM fcilicer juxta receptum axioma : Haitus [pt« 6-7.681.'. Fäcantur ab aciibus , aéíus "verà db 0 Aliud 4 Di/»utatio l. Artic, L. $ nati. f (t« Aliud porró eft obje&um materiale , circa quod a&us virtutis exercetur , quod etiam edit, terminativumappellatur : aliud veró forma- et fte. le, propter quod talis a&tus elicitur; ideó- ,uià que determinativum vocaturs five dein ob- a jeQum unum.ab altero fit realiter diftin- T &um, auteidem rcaliter identificatum. Hoe Qnfertr autem objectum formale, feu motivum entía d agendi , duplex eft, aliud nempe 2? guod , f pre videlicet ipfa bonitas , cujus grati objectum Jlcdhum, materiale attingitur ; aliud veró folüm 7 fcientis quo , videlicet cognitio previa, que& talem us aQus bonitatem reprefentat. Motivum agendi (olummo. t quod ruríus aliud eft intrinfecum acui, erfe if fcu effentiale, ut hicab illo fpeciem defumat; indi ade« aliud extrinfecum , feu accidentale , utpote vurtialitet intrinfecum foli a&ui precedenti, ex uo, jf l tanquam principio , aut imperio , aCtus füb. Jnipotet« fequens procedit Sic, quando peccator hd com« €x previo metu gehennz movetur ad cli- "EL ciendam contritionem perfe&am, tunc ge- illicin benna quidem eft motivum extrinfecum , Bonitas autem Divina eft motivum intrinfe- nf r cum contritionis imperata., Hinc ulteriüs deducitur: quódfi unus idémque realiter in. | df divifibilis a&tus, moraliter bonus, ex diver- fis fpecie motivis intrinfecis procedat, tunc ciliusó ndi; ( etiam ad diverfas fpecie virtutes pertineat. Sicamor erga DEUM, tum prontbopum in ub P il me fc, um A 6 Trallatus V. de Virtut. 'Tbeol, DV fe, tum prout bopum erga nos, fimul eft l j aGtusfpei , & charitatis. yli Dicox. Virtutem Theologicam effe habi- hi tum fupernaturalem per fe infofum , cujus ii objectum formale intrinfecum , ídque pri- 1N mafium , eft DEUS , aut. perfedtio . aliqua Divina. l|ta cum D. Thom.I. 2. queft. 62. ' gW d art. 2 Communis & certa Theologorum fententia. Probatur. Nam hec definitio L Mi "j continet genus proximum , vi cujus Theo- W J/ logica virtus cum virtutibus moralibus con- I | venit, & differentiam ultimam , vi cujus ab hi illis differt, — Ergo, Antec prob. Pradica- NDFIJW tum iftud , quód nempe virtus Theologica IT fit habitus fupernaturalis per fe infufus, con- ! j kl venitetiam virtutibus moralibus,que à DEO " .'.Q cum gratia fan&ificante infunduntur. Al- terum verà predicatum , quód nempe vir. 7 tutis Theologice obje&um formale intrinfe- cum , ídqueprimarium , fit DEUS , aut per- L "M fe&tio aliqua Divina, convenit foli virtuti Ti 'Theologicz; prout in Religione, pietate , aut m n obedientia, etiam DEO , tanquam obje&to 4l eui preftita patet , que tamen juxta concor- dem omnium Doctorum fententiam , funt V 1l virtutes tantüm morales. Ergo. b Dico ». In moderna providentia , & qui- ls lts M dem pro ftatu hominis viatoris, dari folüm a tres virtutes Theologicas , per fe infufas , i d nempe Fidem, Spem , & Charitatem. — lta LT cum Y T Dijþu; at '-I. Artic. T. 7 ul .Cü eum D Thom. 1, 2. quat, 62. art. 3, com- munis &. certa fententia. Probatur. Nam chá. pro ftatu hominis viatoris , in moderna pro- E videntia, néque plures, néque pauciores qe pre funt affignande virtutes Theologicz , quàm y diqu àlacra Scriptura , Conciliis , & Patribus affi- 'W.Ro&u gnentur, Sed ab his affignantur folummo- lopotun dó tres, nempe Fides, Spes, & Charitas. definiti E:go. Maj. exinde patet: quód rerum fu- x Thet. pernatuialium notitia aliunde , quàm ex $cri- Dus C0l« prura, Conciliis, & Patribus, nequeat ha- beri. Min, autem rób. & quidem verbis cujus d Tredict ApoftoliI, ad Cor, XIII, 13. fic fcribentis: Nunc autem manent Fides, Spes , Charitas , tria heologd (us, cott bhac: major autem borum efl Cbaritas, Atque 2iDEO dehac Virtutum triade Concilium Tridenti- p À num Seffione VI. De Juftificatione cap. 7. In jufiificatione , cum remiffione peccatorum , ppt vit intrinfte bac ouanta [maul infu[a accipit bouo per JESUM aut pet Chriflum , cuiinferitur, Fidem, Spem & Cba- Ji virtati vitatem. — Nam Fides , nift ad eama [pes accedat , tire, t & Charitas , néque uuit pecfecl? cum Chriffo , u- que Corporis ejusuivum memóbrum cfficit, Ergo, obge&o |concot« Objicics 1. contra primam conclufionem. Non datur ulla virtus moralis per feinfufa, nn (Um Sed hocipfo pradicatum habitüs per fe infu- fi non eft communce virtuti morali, & Theo- n ) & qüi' logice. Ergo. Maj. Prob. Nam predica. tum habitís per fe infufi (olüm illis virtutibus m a " conveni: , quibusilludà Scriptura , Patribus, q À 4. S Tracatus lV. de Virtut, 'Tbeol. & Conciliisattribuitur. ' Sed attribuitur fo- 1 L: lis virtutibus theologicis ; prout ex do&trina m Conc. Trid. num. preced. addu&à patet. EÉtpo. Wi il W Confirmatur. Nam juftus viator, per vir- tutes theologicas , fufficienter quoad intel- j Zy ) le&um & voluntatem perficitur , ut per adtus fupernaturales DEO , tanquam fuo fini ulti. [ 1no adhereat. Sed hocipfonon datur ulla n h virtus moralis , per fe infufa, utpote foper- flua. Ergo. Maj. prob. Juftus enim , quoa Ó i intelle&um , per habitum fidei, quoad vo- luntatem veró , per habitum fpei , & chari- K i tatis ita perficitur, nt fuper omnia creata DEO, tanquam fupreme veritati, & boni- "IN LOI tati adhareat. Ergo. il M Refpondeo. N.maj. Ad prob, Dift. maj. ! Pradicatum habitüs per fe iofufi , folüm illis A ! ul virtutibus convenit , quibusillud àScriptura, Patribus, & Conciliis explicité. attribuitur, Q N.maj. Necquidemimplicité. C, maj, Ft E ficdiftin&á min. N, confeq, Ratioeft : quód r Concilium Trid, num. s, allegatum , explici- E hT té quidem folis virtutibus thcologicis , pra- W dicatum habitüs infufi attribuat, ideóque lj Scotiftarum fententia , qua& negat dari ullam L virtutem moralem., per fe infufam , doGtri- M P na huic non repugnet; attamen idipfum, 1 faitem implicité de virtutibus moralibus pre- li di&um Concilium affirmat. Nam fupra- NT cit. Difputatio L zrtic. T. 9 tur fo. olrina cit. Seff. ac cap. ficdecernit: Jufifcatio wor e[t fala peccatoruu vemiffio , féd & Jan&ificatio i pitt, & renovatto interiovis bominis per voluntariama Jufceptionem gratia , &* donorum. - De hus ve- n d intd. 10 donis loquitur , de quibus Princeps Apo- ftolorum Il. Petr. 1.5. fcribit: Orzzia moZis tpridu 0 fini ul divinavirtutis [ua ad vitam & pietatem douata [wnt. — Cüm igitur ad. vitam , & pietatem, datur vl non folàm conducant virtutes theologice , ote fopt fcd etiam morales, hinc cum D. Thom.I. 2, m,quoil q. 63. art. 3. concluditur : dati quoqué vir- yoid V tutes morales per fe infufas, ,Udn Ad confirm. D. maj. lIt juftus viator ia creatt DEO ,tanquam fini ultimo, principaliter, & i, & o immediaté adhareat. C, maj. Etiam fecun- darió , & mediaté, N. maj. Et fic diftinctà lef mäi- min, N.confeq. Ratioeft: quód etiam aCtus olàm illi fupernaturales virtutum moralium , prafer- Scriptura, tim elicitià jufto, adfinem ultimum, feu vi- nribuitut, tam &ternam, non tamen finé virturibus :I maj' Et theologicis obtinendam , conducant, juxta »cfl:quö illad Tob. XII, 8, Boza eff oratio , cum jejunio ), CXPliCi- e eleeuzofyna, ;icis, pre Objicies ?. Repugnat, ut illa virtus fit 8 habitus per fe infufüs, quz non agitex mori- ideóqr lari nl vo fupernaturali, Sed virtus moralis non agit ex motivo fupernaturali, Ergo. Min. m P doafl' j igiplt? prob. Nam virtus moralis agit ex motivo: alibusrt? honeftatis relucentis ina&tu , prouthiccone am Af formiseft regule morum , feu diciamini re- Cif- À 5 ee r 1e Traflatus YV. de Virtut. Tbeol, A &e rationis. Sed hoc motivum non eft fu- ! j " pernaturale, cm etiam Philofophia gentilis, At hanc morum honcef(tatem , in exhibenda pa- Qu rentibus pietate , magiftratibus obedientia , h ) pauperibus largitate , benefa&toribus grati- ï»tmw tudine , ceterísque virtutibus moralibus , zeípiciat. Ergo. * Conf. Nam Chriftus ipfemet difcipulis ajebat, Matth, V, 46. & feq.. Si diligitis eos , hi [ N ui vvos diligunt , quam vercedem. babebitis ? Nonme & publicani bocfaciunt ? Et f falutave- "T J vitis fratres veftros tantim , quid ampliüs facitis ? Nozne d* Etbnici boc faciunt ?. Eflote ergo vos ( J wlæ! pofdi, ficut & Bater ve[fer caleffis perfetus €ff. hj Érgo. w9— quiá Refp. D. maj, Repugnat, utilla virtus " »'(ü,iï;.ü fit habitus per feinfufus, que non habet mo- tivum füpernaturale, faltem àt quo. C, maj. LT Et fic di(tin- u Semperttiam 21 94o4. N, maj. &i min, N. confeq. Ratio eft : quód ad T omnem a&um fopernaturalem virtutis qui- * dem femper neceffarium fit motivum 27 quo xl fupernaturale , confifteas in pravia illuftra- — li tione Spiritüs San&i ; non tamen femper hn etiam neceffarium fit motivum 22 qzod fuper- & paturale, Nam poteft obje&um, etfi mere n naturale , per cognitionem fupernaturalem D attingi, & repraíentari, pront etiam fide fu- ( pcrnaturah credim us , DEUIM effe authorem; Al licét vici(fim &conditozcm totius natürg ; C[W pet : ] Difutatio L. Ariie. T. IT teft ft, per cognitionem naturalem , faltem certam , eentiis, t - aut cvidentem attingi non poffit obje&tum fupernaturale. Hinc itaqué patet ; quód editnti, DEO tanquam authori naturz poffit exhibe- oUs euite ri debita gratitudo per a&um voluntatis fu- oralbus pernaturalem , dummodó huic praluceat cognitio fupernaturalis. t li Ad conf. N, confeq. Nam Redemptor dilgtist 1 lub loquebatur de illa dilectione proximi, que absque przvia illuflratione celefti , ex im- ! ffiluey ulíu folius natare procedit; ideóque rei- Mif plaeft meré naturalis, ggn upot Objicies 3. Poteft dari aGus virtutistheo- rIo pf & logice, quin objectum illius formale intrin- fecum , ídque primarium fit DEUS , aut ali- ll vitti qua perfectio Divina. Sed hoc ipfo virtus habet me Theologica per hoc motivum , feu obje&um U C-mll formale, non differt à virtute morali, Frgo. t ficdilir Maj. prob. Nam poteft voluntas per actum ' ql]öd Ü previum imperare fibimetipfi af£tum charita- qutis qu- tis theologice , & quidem ex hocffolo moti- j j ? vo intrinfeco , quia eft aCtus virtutis praeftan- jj lr tiffimz, feu charitatistheolopice. Sedim- . fempt perium iftud foret a&us charitatis theologi- ca, d (up Ergo. Min. prob. Hoc fiquidem im- , f od perium ad aliam virtutem , quàm charitatem maunid theologicam , nonpoteftrevocari,' Ergo. iam f Conf, Gaudium fübfequum de praevio a&tu charitatis theologice , quàtali , ean- dem fpccie bonitatem moralem continet. Ü wcile' Sed HTraSlutus YT, de Virtut. "Ibeol. 12 1 1115( Sedhocipfo. Ergo. Mai.prob, Gaudium iv fubfequum de przvia blafphemia , quà tali, eandem fpecie malitiam moralem continet, l: MK Ergo pariter. "h Refp. D. maj. Poteft dari a&us virtutis TI us theologicee directus , aut proprié talis, quin obje&um illi us formale intrinfecum, ídque $ i fit DEUS , aut aliqua perfectio qu primarium ; Solummodoó reflexus, aut f Divina.. N. maj. impropriétalis. Tranf. maj. Et fic diftinGà n fjj M min. N.coníeq. Ratio eft : quód illiactus 'vh þ reflexi , ieuantecedentes, feu fubfequentes , A quipro materiali fimul & formali obje&to ha- sj bent a&um dire&um alicujus virtutis, qui- p dem in fenfu latiori, aut improprié tali , ad u ! 1 —9———— ( unam , eandémque virtutem revocari fo- tht Jeant ; nontamen fint etiamin fenfu ftri&o , 1 fcu propriàtali, ejusdem virtutisattus. Cz- v terüm nonnulli hos aGus reflexos ; ad ha- bitum aliquem innominatum cenfent perti- i i nere. Ad conf, N. maj. Ad prob. N. confeq. LT Difparitas eft; quia justareceptum axioma; ii Bonum ex integra cau[a , malum ex quoliset de- tHu. Quamvisigiturgaudium decommif. ?*:W(!c 10. sá blafphemià eandem cum illa fpecificam t malitiam contineat, non tamen quoqué n gaudium de previo a&u charitatis theologi- Mf c& eandem fpecie bonitatem inoralem conti- — MM À À BU net, LT. ! ] Difjutatio L Artic.L, dium 13 net, nifi quoqué DEUM, velut motivum, feu qi uli, obje&tum formale intrinfecum attingat. CONDRL, Objicies4. Ad virtutes theolopicas etiam I2 pertinent aCtus fuge, quibus intelle&tus, auc is virtt voluntas, malum oppofitum averfatur. Sed "lss qit qm, idox tales aQus non requirunt pro formali obje- &ointrinfeco DEUM , aut perfe&ionem ali- ia pefty quam Divinam, Ergo. Maj.patet ab indu- erus, t &ione. Sicad fidem pertinet diffentire has fic difini od ii Qu rcfi ;ad (pem, fugere defperationem ; ad cha- ritatem ,averfari odium DEI, Min. autem Yequente, prob. Nam tales actus fueepoffunt elici ex iobdot. hoc motivo formali, quód a&us oppofiti iutis, q perfuam malitiam contratientur his virtuti- pri tlj bus, Ergo, evcari h Confirm. Nam dolor de peccato elicitus Ya frid, obillius tnrpitudinem , pertinet ad charita- stus, C temtheologicam. Ergo. Antec. prob, au- 0s, ad l thoritate D. Thom, Parte 1II. quafft. 85. art, nfent peti 5.ad 1. reípondentis: Peccatum priis incipit di[plicere bomini , maxim peccatori , propter N,confe Jupplicia , ouare[picittimor [ervilis, qudm pro- ym4xiom pter DEI. offen[am , vel peccati turpitudiuem , alb d l quod pertinet ad charitatem. — Ergo, jecoma Refp.- D. maj. Ad virtutes theologicas 13 fpccim etiam pertinent a&us fuge, quibusintelle- n qui &usaut voluntas malum , prout precisé op- d ho pofitum virtnti , averfatur. N. maj, Prout l oppofitum formali ejusdem virtutis obje&to, nalcmW": | C.maj. Et fic diftinétà min. N,confeq, Ra- ti9 - Tr?z&atusl l V.- zäe fir!ut. 'Theol, I4 tio eft: quàd herefis, delperatio ,& odium [:Pclt pl DE! duplicirer confiderari poffint, — Imprt- " mis quideaiprout przcisé funt mala oppofi- ta fidei , fpei, & charitati, Atque fub hacra- j J N tione actusfuge , quibus eadem intellectus Y aut voluntas averíatur , folüm in fenfu latio- ( M v g(ll) ) ri, feu improprio, ad virtutes theologicas [ ol pertinent , prout deactibus reflexis, quibus intelle&usaut voluntas ipfam virtutem pro- ( i fequitur, num. 11. refponfum eft. Secun- ; dó hec eadem mala confiderari poffunt ; fin) prout oppofita ipfi motivo formali virtutis "T. theologice , nimirum DEO, auc alicui per- fe&ioni Divinz, Atque füb hac ratione ind n d a&tus fugz, in fenfu proprio ad virtutes theo- logicas pertinent. Mi Ad confirm, D n . Ant. Dolor 'de peccato elicitus ob illius turpitudinem, vi cujus pra. t : p cisé opponitur virtuti , ad charitatem thco- E logicam pertinet. N.ant, Vi cujus oppo- ».3:&1 Y nitur quóque fanclitati, aut alteri perfectio« 1 u ii n N ni Divinz. C.ant. & N,confeq, Rauoha- betur ex modó d;&s. ! mqm Objicies ultimó , contra fecundam con- 14 : atj clufionem. Nulla eft neceffiras admitteudi 2 Fidem, & Spem, tanquam virtutes theologi- At 1 cas, per fe infufas , eásque diftinclas realiter mmm ab habitu Charitatistheologicz. Ergo, Ant, U prob Narmadhoc, ut juftus viator DEO, L. tanquam fuo fini ultimo , ctiam per actus fi- dci ,l l Difputatio L. Artic, l, 13 &odion dei & fpei theologice adhareat, fufficit folus . Inpri. l yofi habitus infufus Charitatis. Sed hoc ipfo fübhacta nulla eít neceffitas admittendi alias virtutes infufas. Ergo. Maj. prob. authoritate Apo- nelledus ftoli I. Corinth. XIIl. 6. & feq. de Charitate nf lat dicentis : Noz gaudet fuper iniguitate , com- theolo gandet autem. veritatis omnia fuffert , omnis exis, qui eredit , omnia [perat , onznia fulinet. Er gOes rtotct Confirm. Nam aliàs preter Fidem, Spem, [l O & Charitatem , admittenda quóque foret iri pufit, Qdl virti infuta. Religio; ranquam virtus theologica, per fe Ergo. Ant. rob. Rcligio fiqui. v dicul pt dem adorat, & colit DEUM, ob infinitam hac tatoi illius diguitatem , excellentiam ; & majefta- ittütes d tem . Sed hoc ipfo, Ergo. Refp, N.ant, Ad prob, D. maj. Sufficit 1y de pecat folus habitus infufus Charitatis , tanquam i cuus pf virtus imperans a&us fidci, & fpei theologi- natem thd ce , aliarimque virtutum moralium. C, maj. cujus opp 1 Tanquam virtus eliciens a&tus fidei & fpei, Ti pfrfcälo aliarümque virtutum, — N, maj. Et fic diftin. ] hao li 4min. N,confeq. Ratioeft: quód Cha- ritas, tanquam omnium virtutum regina, ndam cot actus fidei & fpei theologice , quidem impe- admmcm fare, non tamen cetiam, tanquam caufa cffi- ;; theol ciens , elicere poffit. Hinc preter eandem quoquérequiruntur alig virtutes per fe infu- Xdas r i E[ go, ;! Íe, prout D, Thom. Il. 2. quaft. 25. art. 4. at ad a. refpondet: Charitas exitudit fe ad atlus 2 p i 16 "Traciatus IV, de Virtut. Tbeol, L sotius bumana vita per modum imperij , "n qua[ i mmediatà eliciens omnes a&us virtutum. m Ad coufirm. N. ant, Ad prob. D. maj. g u Religio DEUM colitob infinitamillins digni- tatem , tanquam objectum formale imme- 'm.ï-' diatum. N, maj. Solummodoó mediatum. 'ufmhv C. maj. Et fic diftindà min, .N. confeq. qucok Ratio eft : quód obje&um formale imme- w d diatum Religionis fit honeftas reluccns in conformitate facri cultüs cum dignitateillius n erfone , que coltor; ideóque ctiam hic m ( cultus in tres claffes dividitor , videlicet la- J triam , que foli DEO , Hyperduliam , que ln Deipare, & Duliam, que reliquis fandtis n exhibetur. Ex hucüsque di&is, fiün Quód virtus theologica fit ha- D 16 Conftatr. bitus fupernaturalis per feinfufus , cujus ob- ait jedu m £ormale , feumotivum agendi prima- r rium & intrinfecum eft DELIS , aut. perfectio tf Nam virtutem theologicam aliqua Divina. MR effe habitum fupernaturalem bomini à DEO b er (e infufum,ex illaGeneralis Concilij Trid, ii Se(f. Vl, cap. 7. do&trinà patet: Jz/Hficatio - 1 bt z107 eft fola peccatorum remifJio , fed. & fauctifi- Mtrn catio & renovatio ruterioris bowinis per volun- T tariam [u[ceptionem gratia & douorum. De T his porró donis pofteà fubjungit: I» ip(a ju- - flificatione , bác owrnia [rusul infufa acsi[:it!:omo, LU 'A.f fidem s f[perm , & charitatem, Quinimó, in- uj quo- ter dona fupefnatu:alxa, per fcinfula n qu [ D;'flaz:tatio I.'A'rt:'c. ? VL 17 qué nummerari virtutes morales , utpote ad irifutg, D mj vite , morümque probitatem conducentes, plerííquecum D. Thom. I. 2. queft, 63. art. lits i 3. contra Scotiftas docent; juxta illud II. ule inot tediatut Petr. l 3. Onznia zodis divina virtutis 7 quaad oitam , & pietatem , donata fuut.. Né« N, enir tudle ib queobftat; quód virtus moralis fubinde ha- beat motivum 27 2404 , de fe naturale ; fuffi- felucast citenim, quód hoc motivum voluntati per lntateli cognitionem fupernaturalem, tanquam mo- ( etiam l videlicetà tivum 27 240 proponatur. Conftat 2. Quód virtus Theologica qui- 5 lum , qt dem cátenus conveniat cum virtute morali , Fiquis a quátenus eft habitus fupernaturalis per fe in- fufus ; differat veró ab illa, quátenus moti- u?ogics fià vum illius, feu objectum formale intrinfe- , Cnjas cum, ídque primaríum & immediatum eft gt DEUS, aut perfedio aliqua Divina. Sic u pafel motivum Fidei primarium eft DEUS , üt fum. theologiot mé verax in cognofcendo , & loquendo; pin à DÀ Spei veró, üt fummé bonus erga nos; Cha- ;oncilj Tf* ritatis denique, üt fummé bonus in femet. ipfo, Econtra virtutis moralis objectum j & i formale intrinfecum , ídque immediatum eft r p vilí honeftas relucens in a&u, prout conformi qyrum " primz regule morum ; etfi talis adus quo- 7 lniyf"' qué DEUM , tanquam obje&tum materiale; Tl aut obje&tum czi , vel circa 2uod , vel etiam ao tanquam objectum formale , feu cujzs gratis fnee emfuld;quz ?eruntamcn folummodó remotum, five dia« 18 —— Trallatus IP, de fift;t. Tl:eol; Hinc ulteriàs deducitut : r diatum attingat. r: quód ille a&us reflexus , feuantecedens , feu ) concomitans, feufubfequens, qui pro fuo formali obje&to habet folam bonitatem crea- mw ii tam , in actu dire&o alicujus virtutistheolo- eice contentam , non fit ftridié , feu pro- m ij prié loquendo , a&tus ejusdem virtutis theo- fu latiori, feu im« E fnu " logice, etfi adhanc in fen [ proprio revocari poffit, Atque fub hác ra- hi tione D Tbom. II. 2. quaft. 25. art. 2, do- [ cet: quódetiam ipfa charitas ex. charitate fit di ii ligenda , dum ita concludit: Chbaritas z07 eff ]i " li fimapliciter amor , fed. ba£et vationem amicitis. w Ber amicitiam autema amatur aliguid dupliciter, Uno nodo , ficut ip[e amicus , cui bona volumnis, & UM Alio modo, ficut &onum , quod amico volumute Et boc. modo cbaritas , per cbaritatem amatur , hl & non primo 5 quia charitas efi illud £onum , 14 quod optanus omrnibus , quos ex charitate diligi- W TAUS,. Et eadem ratio eft de aliis virtutizus. " M 18 Conftat 3. Quód in moderna providentia m pro ftatu hominis viatoris, non dentur pau- A| Wi M [ ciores, neque plures virtutes theologice, er fe infuíz , quàm tres, juxta illud I. ad i LT Cor. XIIl. 15. Nunc autem vaanent. Fides , m Spes , Charitas , tria bacz magjor autem borunz efl Charitas, Vnde non obftat, quod idem Apoftolus anrea de charitate dixerit: v.6. Quania credit , omnia fperat. Nam charitas omnium virtutum , 1deóque pariter Fidei , ,ae ! Difpitatis, 4rtis 1. 19 :ducirhr: ac Spel theolopice actus, quidem imperare , las n noutamen etiam elicere poteft , prout hunc Ài yolo a« u textum DoGor Angelicus ; num. 15. allega- tus exponit, & iplarum virtutum differentia Yistheol fpecifica oftendit. Hinc ulteriüs deducitur : i o quód Religio non fit inter virtutes theolozi- us d cas, licét ex illarum directione & imperio ori, i procedat , ideóque juxta D. Aug. in Enchi- ub bàzt ridio cap. 3. DEUS fide, fpe, ac chavitate co- At2 lendus fit, Nam formale objcétum intrinfe- aritit f cum, faltem proximum , & immediatum reli. qritt vt gionis non eft DEUS, autaliqua perfe&tio n iil Divina; fedipía bonitas facri cultüs , prout conformis illi perfonz , cui defertnr. Ln- il pl Qynd t de D. Thom. II. 2. quaft. 8 . art. s. ficcon- jco ob cludit:; Re/igioefl, que debitum DEO cultum fett d affert. Affertur autem DEO delitus cultus, in Jud o quantum alius quidaua in DEI reverentiam qitit dl jfiunt; puta : facrificiorama oblationes, & alia bu- rlb jusmodi. Unde manifeflum ef : 2uód DEUS providcmii qon comparatur ad. virtutem velisionis , ficut dentor pat materia, velobjetum , fed ficut finis. Et ideo religio non efl virtus tbeologica s cujus obje&lum deologic illad 4 &ft ultimus finis , fed eft virtus moralts , cugus efó e[fe circaea , qua fuut ad fzema, mmt Pi j u boró uod ldlï ixerit: GRU Vam d purit Fld'l' B 23 AR- 20 Tr'aäatus IV, deé Viitu;. Tbeol, D gh AgT1ICurus Ill. ( j Anoirtutes tbeologice commecian- j zur cum gratia fanctificautel "T iil Renotandum r. Quód Gratia fan&ifi- 19 qii cans fit qnalitas infufa fupernaturalis ; | h perq uam homo formaliter fanQtus, five ju- ftus ; & amicus , acfilius DEI adoptivus red- lí m ditur , ju&ta illudI. Toh. HIU. z. Videte , qua« lem charitatena dedit mobis Pater ,ut filij DElno- ht sninemur , & [mus, linde Concilium Trid, idnt n Seff, V1, de Juftificatione cap. 7.fic decernit : Unicá formalis cau[a ju[ificationis eft. juflitia M f.'r.äml DEI, o2 quá ipfejuftus cft , fed qud wtos juflos fücits quá videlicet ab eo douati , renovamur quiti vtf fpiritu mentis noffray & non modà reputamur , E fed verb jufli nominamur , & fumuss juflitiaua NI in nobis vecipientes , unusquisque [uam fecan- TIT dàm meufuram , quam Spiritus Sancus parti- tur fingulis ,' prout vult ,& facundüm propriana cujusque difpofitionem , Ó* — eooperationem, TA 144f Quanquam enim nemo po[fit effe jufius , nifi cui serita pa[fionis Domini noftri JESU Chrifli couz- uc['s Atl municantur , id tamen in bac impij juflificatione ' L EU k*üc fít dum ejusdem Jan&iiffimna pajfonis warrito ; per Spiritum Sanciem charitas DEI diffunditur A uy Vi v in cordibus eorum , qui juflificantur , atque ipfis inbare, — Atque ideo harefim huic doctring d OP- i vljz Difputatio T, Artic, FE, 2t [. oppofitam predi&um quoqueé Concilium damnat , Can.'11.. $i guis dixerit : bominen TCl juflificari , vel fola impatatione Juflitia Chrifli , vel fola peccatoruma remif[ione , exclusd gratiá , u €* charitate, qua in cordibus eorum per Spiri- K fu. turz Santium difundatur , atque illis inbareat 5 erottordo, aut etiam gratiam , quájuflificamur yeffe tautiiua i, (rtj favorem DEI: : Anatbema fit. 20 ptirus t Preznot.2. Quód cum gratia fanGifican- Vidm, 71(!( te femper quoquéinfundantur virtutestheo- iljDis logice, prout rurfüs ex ejusdem Concilij m T doctrina num. s. addu&ta patet. Cüm ete- jc decernih nim gratia , juxta illud Il, Petr. L/4.. Maximza TD & pretiofa nobis promilfa donavit , ut per bacef- i n j ficiamini Divina con[ortes naturas fit natura TL quedam ordinis fuperni; hinc eadem quo- reþuta'mur, qué virtutesinfutas, tanquam potentias, ad exercendos ejusdem ordinis actus depofcit, , jufitim t f Ideo D, Thom. I. 2, quafít. 110. degratia tt, 4, ad 1. refpondet : Sicut a2 effentia ani- riur pl 7 ,»ropriu»t vIHA 6 luunt ejus potentia, qua [unt operum prine Cipia: ita etiam ab ipfa gratia effuunt virtutes vriliotet ll y nifi Clli 3n potentias auima , per quasmoventur ad aius, Etfi veró amifsà per mortale peccatum gratiá jrifi m ,/li)äcatiom fan&ificante , quoqué femper amittatur ha- bitus infufus Charitatis, non tamen etiam g r Fideitheologice ; nifi peccatuni iftud fit jn- mfun iif fidelitas, Sic etenim Trid. Seff. VI. cap, 15. ag j 4Jferendum efl : mom modó imfidelitate , per k od o quam & ipfa fide: amittitar , [ed etiam quocun- 3 24 22 Tra&ldtus IV. de Virtut, Tbeol. q que alio mortali peecato , juflificationis gratiam ümü' amitii, Atqueideo herefim oppofitam da- jl mnat , Can. 28. $i 2uis dixerit : amifid per w peccatum gratid , [msul &v fidem feper amitti 5 uyïw,üt anatbema fit... Quod veró ifthic de fide , pa- « riformiter de fpe theologicá , perfolum pec- w catum mortale oppofitum amittendà , cum PIZC D. Thom.Il. 2.quaft. 24. art, 12. commu- n0n nis fententia docet, IT 2X Prenot. 3. Quód proinde moveatur qua- ht ftio: Anetiam virtutes theologice viciffim , D & quidem ab intrinfeco connectantur cum il gratía fan&ificante , prout hec conneGitur u cum virtutibusinfufis? Prima fententia do- cet: Habitum charitatis , fecusautem fidei, gx:tis , — u & fpei , etfi diftin&um realiter àgratia fan- at &ificante, ab intrinfeco cum illa metaphyfi- MT cé conne&i, ut nec quidem divinitus fine vll gratiaexiftere poffit. Ita nonnulli Thomi- tbl " j fte apud Ripaldam de Ente fupernat. Difp. j ir à 128. Alteracenfet * omnes virtutesthco- logicasconne&i phyficé cum gratia habitua- z';.»'!!. M 11 li, ut finé hacfolüm miraculosé primitus in- t 9 co'n : fundi , aut confervaripoffint. Itacum Car- hi din. Pallavicino , Ripalda Difp. cit, Tertia [ v negat ; ullam virtutem theologicam ab in- trinfeco conneé&ti phyficé cum gratia fan&ti- r .'bm; ficante, . Ita Hurtadusinll, 2. Difp. 53. Ari- t 493 plurésque alij. Di- :srbm; J D?'/j;utatia I. ärtic. l. 231 22 " rf Dico z. Nullam virtutem Theologicam O da. metaphyficé conneGi ab intrinfeco cum gra- tia fané&hificante. d r Prob, Si aliqua virtus theologica conneeretur ab intrinfeco me- ipr n ü ïld& ! Pï taphyficé cum gratia fanctificante ; tunc ita «idunpe cofie&eretur habitus charitatis.Sed ifte haud itaconnectitur, Ergo. Maj. patet ex num. ttendà, a Tà. C0nt) preced. Min. prob. Habituscharitatis aliud non eft,quàm potentia permanens, feu qua- OYeatut qu litas fupernaturalis per fe infufa, vicujus vo- luntasredditurpotens adamandum DEUM ice vicl amore amicabili, feu prout infinité bonum Ountur t : conmcdit in fe. Sed hec potentia permanens non conneGitur ab intrinfeco meraphyficé cum feutentià 0 Autem i gratia fan&ificante. Ergo. Maj. continct definitionem habitüs charitatis. Min, prob. àgnti ! Potentia fupernaturalis tranfiens, per quam ; netaphy DEUS in peccatore fupplet defe&um chari- jinitus 1 tatis infufe , ad amandum DEUM amcre yylli Thos at D amicabili , non conneGitur ab intrinfeco meraphyfice cum gratia fan&dificante, Ergo irutes tht ariter. ytia habitu Dico ». Nullam virtutem theologicam 25 orimitus t phyficé conne&i ab intriüfeco cum gratia ucim C fanGificante. Prob. Fides theologica non ; Cit Tfn conne&titur ab intripfeco phyficé cum gra- jcam 3 tia fanctificante. otatia l Sed hoc ipfo nulla virtus theologica fic cormeGitur, Ergo. Min, Dips:! exinde patet: quód equé una, ac altera vir- j tus theologica fit potentia infufa permanens 4 a j Traä»ams»lï. de Virtuf. "Theol, ed cliciendos a&us fupernaturales érga ';pwb. | fj.nu 3 DEUM , tanquam finem ultimum , adeó- um que non fit ratio hanc connexionem ad- xitþtuml ftruendi potiüs de uná, quàm alterá, — Maj. autem prob. Nam Fides Theologica non gt bt femperamittitur, et(igratia fan&ificans per grave peccatum amittatur, Sed hoc ipfo ea. yin t dem non connetitur ab intrinfeco phyfice cum gratia fan&ificante. Ergo. Maj, con- [ tinet doGrinam Conc, Trid. num. 20. addu- T €&am, Min, prob, Si etenim Fides ab 1n- It D E trinfeco conne&teretur phyficé cum gratia fan&ificante , tunceadem non aliter , quàm " 1 miraculosé à DFO finé gratia confervaretnr, lum Sed hoc miraculum, prafertim in peccato- ) n 1 re, utpote cceleftibus donis indigno , fru- firafingitur, Ergo. lh 24 Objicies r. contra primam. Habitus infu- [| ! lts fus charitatis ex fuo conceptu effentiali.eft m potentia fupernaturalis amandi DEUM , üt 3dy amicum. Sed hoc ipfo metaphyfice ab in- d trinfeco conneGtitur cum gratia fanGtifican. füti te, tanquam formali amicitia inter DEUM, Alyd & creaturam, Ergo, Min. prob, Implicat tdigl potentia fupernaturalis amandi DEUM , üt T amicum, (i DEUS reipsá non fit amicus, Sed I "i absque gratia habituali DEUS ] l "o atmicuscteaturg. Ereo. reip?än011 e(t n lal d Conf, Nam ipfamet charitas infufa eft T. U amicitia quedam hominis ad DEUM, Ergo. EM l Ant, yl Difputatio l. Artic 11.' 25 ts t Ant. prob. authoritate D. 'Thom, 1l. 2. l ! ïdfö' qu&t, 25. art, 1. fic concludentis, Nozzi. lntm qd. libet amor babet vationems amicitia , fed amor , t Wij quiefl cum Benevolentia , quando fcilicet fic ama- At Qu mus aliguem y ut ei bonum velimus. Sed «uc i Aenevolentia Jufficit ad vationem,amicitia ; fed hr veguiritur nutua qguadam amatio , quia amicus feto phyü& eft amico amicus. Talis autega vautua Benevo. Máj . lentia fandatur. fuper aliqua communicatione. 1,20, dl Cv ergo fit aliqua. communicatio bominis ad. Fides ib DEUM, fecundim quod uobis fuam Pestitudi- Qum prdti zem commumicat , oportet [uper bác ali- litr, quit quam amicitiam fundari, ^ Amor autem [uper Yfervrenu, bác communicatioue fundatus efl chavitas," Un- ip pttct de charitas efl amicitia DEUM. quadam lïomz'ni! ad dino , f - Refp. D.maj. Habitus infufus charitatis 25 ibitusinti. €x fuo conceptu effentiali eft potentia fuper- (fntial l naturalis amandi DELIM, üt amicum , re- DEOM, i daplicatione appellante folummodó fupra f ab i modum amandi. C,maj. Semperetiamap- andifcat pellante fupra terminum amatum, N, maj. r DEUM, Et fic diftinctá min. N. confeq. Ratio eft ; , Implici quód actus charitatis Theologicz fit quidem EUM, €x fuo conceptu formaliamor amicitie , at- nicus, * tameníolummodó quoad modum tenden- sinon d di , fivetantüm eátenus, quátenus per eun- demDEUS appretiativé diligitur fuper omnia ivfifi t bona creata , propter ,infinitam bonitatem ,UMI E'BD' 1nam 5 nontamen etíam in hoc fenfu , quód n B 5 Cle 26 TraGatus IY.de Vivtut. 'Tbeol, j effentialiter prefupponat, velexigat recipro- y u) cam aticitiam DEI erga creaturam , quae j formaliter confiflit in gratia fan&ificante, l , Atque ideo habitus charitatis, ex fuo cífen- | j tiali conceptu, eft quidem potentia fuperna- g turalis amandi DEUM , üt amicum , redu- k B'WM licatione cadente fupra modum amandi, Bo non autem fupra terminum amatum , & ( toinde ab intrinfeco non conneGtitur effen- wii l tialiter cum gratia fanCtificante. Argumen- | yiti tum retorquetur abilla potentia fupernatu- E. 1rali, quà DEUS in peccatore fupplet habi- "r tum infufum ad eliciendum a&um charitatis | gumïan Theologica. | u Ad conf, D. antec. Ipfamet charitas in- viu, n fufa eft quedam amicitia meré potentialis | pf creature erga DEUM , & quidem folummo- | ,lm:n:ml[ dóin fenfu predi&o. C,anr. Etiam forma- | ii lis, aut illam effentialiter exigens. N. ant, hM & confeq. Ratio iterató patet à paritate il. PUl lius potentiz fupernatnralis, quz datur in L peccatore ad. elicieadum a&um charitatis mi perfecta., | ! "n 26 Objicies 2. Habitus charitatis, tanquam WY infufa potentia füpernaturalis , ita compara- tur ad gratiam ; ficut voluntas humana,tan- " quam potentia naturalis comparatur ad ani- Wy mamrationalem, Sed hoc ipfo ab intrinfe- ! 4 co metaphyficó conneG'itur curm gratia ha- | G:pola bituali. Ergo, Maj, patet ex dodtrina D. &i 'Thom. )l Difputatio I. Artie, II. d at Thom. num. 20. addücta, Min, autem m Qug prob. Nam humena voluntas , ctiam facta Wifeonte, X ftocfen. fuppofitione , quód fit potentia naturalis , diítin&a realiter ab animarationali, nihilo- f fipey, i, relt minüs cum eadem ab intrinfeco ita conne- Gitur, ut finéilla, nec lum nl quidem divinitus, exi- Amatp, ! ftere poffit. Ergo partiter. Conf. Habitus infufus charitatis eft po- Vdittr d tentia fupernaturalis eliciendi actum effen- j Argumeb tialiter ab intrinfeco connexum cum gratia t foptrnay fan&tificante. Sed hec potentia effentiali- pl hd ter ab intrinfeco conne&titur cum eadem vm chariuao gratia fanctificante. Ergo. Maj.exinde pa- tet: quód juftus przlucente revelatione Di- t ehatitsi vina, vi cujuscertificatur deobtentá pratiá, ] porcnrizis poffit elicere a&um charitatis erga DEUM. y folumm Min. autem prob. Nam hzc potentia effen- tiam formi tialiter ab intrinfeco conne&titur cum tali s N adu. Sed hoc ipío ctiam mediante aGu a pariatel conneGitur cum gratia, Ergo. ug ditur i Refp. D.maj. Habitus charitatiscompa. 27 m duritat ratur ad gratiam, ficut potentia naturalis ad animam , comparatione perfe&tà , feu omni- s, tánqu modà. N. maj Comparatione imperfe- u comp! &à, feu tantüni aliquá. C. maj. Et fic di- uman ftin&áà mid. N. confeq. Ratiocft: quàd n d virtutes theolosice folummodó per quan- i i? dam analogiam comparentur ad gratiam, fi- yp Q cut potentig naturales ad animam ; videlicet , dodtit eàtenus , quátenus intelledus per fidem, J , vOs ) l z* Trallatus V. de Virtut, Theol.d j y Pnü[. voluntas veró per fpem , & charitatem infu- ;.:m | fam perficitur ad eliciendos a&tus fnpernatue i ;mïä | J rales ; non tamen comparentur quoa | ] qnut ] omhia, minimé autem quoad connexionem f Qüü l l eflentialem cujüuslibet potentiz cum anima i rationali, Nam aliàs fequeretur: etiam fi- 1 l i dem theologicam metaphyficé connedi du eum gratia fan&ificante , quod doàrine vt I Concilij Trid, num. 20. adducte repugnat. gnuzm Ad conf. N.min. Ad prob, D. maj. Hac H | "T potentia effentialiter ab intrinfeco connedti- l a tur cum tali aCtu , prout. meré poffibili. zj 'Tranf. maj. Proutrealiter exiftente. N, maj, j Et fic diftin&à min. N. confeq. Quamvis (uit enim fupponeretur , omnem caufam ab in- * vtl trinfeco effentialiter conne&ti cum poffibilita- V 41 te fui effe&tüs , de quo Philofophidiífpurant; Ml ! non tamen eadem quoqué ita conne&titur p E cum reali exiftentia effectüs , adeoque nec. Eu | habitus charitatis mediante tali actu foret ab 1 " 1 intrinfeco effentialiter connexus cum gratia ill.üi.u l fan&tificante. Caterüm vi hujus argumenes |'tirii ti rurfus fequeretur: etiam fidem infufam , m pariformiter ita connc&i , cüm poffibilis fit Deds a&us fidei, quo juftus DEO rcvelanti cree Vny ] dat, feftatum gratize obtinuiffe. M 28 Objicies 2. contra fecundam, Gratia ha- i bitualis ab intrinfeco phyficé conne&itur ag cum virtutibustheologicis, ut absque his à LT DEO connaturaliter infundi , aut conferva- ri 7) Difputatio , Artic, lL. 29 at Tnfi ti non poffit. Sed hoc ipfo etiam virtut es Apethatu, theologice vicilim conne&untur phyficé IU* quoad cum gratia habituali. Ergo. Min, prob, JCHOnem Idco primum ; quia gratia habitnalis, tan. quam principium agendi , connaturaliter Q um i um f cxigit virtutes infufas , tanquam potentias , feu proprietates a&tivas , per quas operetur, ( d od dbnm: Sed hoc ipfo pariformiter virtutes , tanquam proprietates a&ive connaturaliter exigunt Prtpub gratia D. ma Ht habitualem , tanquam principium 0 connedi agend n Ergo. Min, prob. Nam omnis activa proprietas connaturaliter exigit illud T poffol t N jj principinm agendi , cujuseft proprietas, Er- go. q Qunrt üfim 2b i Confirm. Virtutes theolosice , faltem primitus, noninfunduntur, nec quidem in- jpo(folia fideli adulto , per a&us fidei, ac fpei,fe di- dilputant onnedtut Íponenti ad recipíendum Baptifmum, ante gratiam fanificantem, ' Sedhocipfo ab in- eQque nti huforet d trinfeco cumilla conne&untur, Ergo, Maj. continet doctrinam D, Thom. l, 2. ueft, aumgrat 63.art, 4. ficftatuentis: Fides pracedit [pem , afguntn & f(pes chavitaten fecundum a&lus 5 mam babitus J'nfufam 1 fogul infunduntur. Quinimo.id ipfum ex Yibilis f do&trina Concilij Trid, num. 20, adducta fa- [onti f& tis argui videtur, Min.autem prob. Sietes nim virtutes theologice ab intrinfeco non jtutia l praefupponerent , adeóque conne&erentur onediut cum gratia fanctificante ; tunc nulla foret ratio dicendi, quod infideli adulto femet- ao ipfura ) o VTrallatus lV. de Virtut, Tl;eoþl. us fucceffivos fidei , & fpei , dís« u ipfüm per a& i m onenti ad Baptifinum , non infundantur ;Hü&s ctiam fucceffivé habitus carundem virtutum, | ;(mxtm Ergo. Re fp. D. ultimum anfec. Omnis pro- | u 29 :1(3 ! rietas a&tiva connaturaliter exigit illud prin- ( WH cipium agendi , cujus eft propriétas, (i eadem w009 fit mera hujus principij proprietas, C, ant,Se- cus.N.ant,& confeq.Ratio cft : quód virtutes m [ theologicz non fint merz proprietates gra- tig habitualis , fed infuper fint potentieadti- ul | gin vg,per qua s intelle&us & voluntas eleva- tur ad elicien dosa&tus fupernaturales harum j u virtutum 5 ctfi gratia habitualis non adfit, néque fpei i Nam aliàs néque habitus fidei , j Ui " connaturaliter, feu absque miraculo in pec- ! .j ;v ;:' catore , licét hifce donis indigno, à DEO u " i confervarentur. Sicut enim calor eft qui- is, quia tamen non eft | ii - dem proprietas ign f mera hujus, & qui dem íolins proprietas, d i. liter exiftere poteft ; Do M absque igne connatura l jta pariter de quàávis vir tute theologica dis- 0; [qu currendum., | nj L I d Adconf. N.min. Adprob. D. ant. Nul- Ja foret ratio dicendi, quód infideli adulto, t D femetipfum per tales a&tus fncceffivé difpo- at nendi , non infundantur etiam facceffiveé ha- | bitus,fundata in natura intrinfeca carun- TY ,0 dem virtatum. — C.ant. Fundata in extrin- D] OS- lig; fcco Qccrcm PEI pro fuo beneplaeito e em 'l;eo/. Dj/þutatiok. 4frtic, IL 3t Wbd. dem babitus conferentis, N.ant. & confeq. Rtundantut "Ceterüm nonnulli theologi docent , habi- T itatum, tum fidei & fpei, juxta fucceffivam difpofi- tionem , etiam fücceffivé adultisinfundi ante Onris ye. gratiam , quam fententiam Efparza Quaft, GU Io. Devirtutizus tbeologicis. perquàm erudité dets t ts C anti propugnat. Unde ruríus arguitur has virtu- tes nonconneGiab intrinfeco cum gratia ha- quàdrimt bituali. yrietate o Objicies ult. Saltem habitus charitatisab potcntzaz 30 Yonts elen intrinfeco phyficé conne&itur cum gratia fanGificante, Ergo, Ant. prob. Nam ha. hurdes ant bitus charitatis (iné gratia fan&ificante nu Jis non adi , quam infunditur , aut confervatur ; ideóque , néuel amifsd per lethale peccatum gratid femper aculoin p amittitur habitus charitatis , etíi non femper qàDl amittatur habitus fidei , ac fpei theologica, iot t qt Sed hoc ipfo. Ergo. Min. prob, Hoc ipfo, n not quàd ignis absque calore üto&o , & viciffim ,pioiti calor àt o&to absque igne nunquam realiter f ptd exiftat ; eóipfo bene arguitur: quódcalor diad àt o&o , tanquam principalis proprietas, cum igne ab intrinfeco phyficé conneélatur. .a N Ergo pariter, qeli adut Confirm, Habitus charitatis conneditur dfv df abintrinfeco cum habitu fidei , ac fpeitheo- accdfn logice, Sedhoc ipfo; & quidem à fortiori, vf « uf pariformiter ita conne&itur cum gratia fan- | &ificante. . Ergo, Maj. continet doctrinam an d D. Thom.1, a. qu&t, 66, art, 5. fic conclu- ucplädfoï dens ] - i Tratlatus IV.de Virtut, Tbeol. yn fn dentis: Charitas feri? fide & fpe nullo uaodo effe j potefl^ — Ibidémque ad 2. refpondentis : Fi- -B des & [pes feeundima vatiouem propriam prafup- nuutur ad charitatem , & frc. cbaritas [im eis m D gug &monpotef. Min, autem prob. Nam ha- N bitus charitatis , tanquam virtus füpernatue ralis amandi DEUM amoreamicabili , magis deit i convenit in fuo conceptu cum gratia, tan- quam formali amicitia, quàm cum habituffi- Mi u dei, autfpeitheologice, Ergo. Refp. N. ültim, confeq. Difparitas efts [ 51 quód ignis ad connaturalem fui produ&tio. ,701:[."&'1 nem non folüm prefupponat feptem gradus m a, Y caloris, tanquam previam, eámque ulti- EU mam difpofitionem materiz , fed etiam o&ta- g vum gradum caloris , tanquam fuam pro« | d prietatem realiterpofteà producet, Econ. tra veró gratia fanGtificans, néque ad infue vi p fionem prafüpponit ullum gradum habitüs | charitatis , néque hunc realiter. producit ; v cüm zqué charitas ; ac gratia immediatéà fo- E lo DEO infundantur. Unde habitus chari- ia ht tatis non e(t infenfu ftti&o reali, fed folüm | in fenfa morali proprietas principalis gratig; i'.":nl, ( nimirum eátenus , quátenus ordini fuperna- Md turali conveniens eít, ut juftus, tanquam fg formalis amicus DEI per gratiam, quoqué Ti habeat potentiam completam per charitatem E?W li ad amandum DEUM amore amicitiae. Ate t que ideó cum gratia fanctificante qu oqué Wüþ Íem- 4l " D7fputatio l. Artt'c.ï It, 33 lotojy Ü femper infunditur, & confervatur habitus hs; F charitatis , &illà perlethale peccatam amifz m r sáfemper quoqué amittitur habitus charitae "t fb j Nanl. tis; etfi DELIS, fpe&tatà. utriusque. perfe- &ione intrinfecá , gratiam finé. charitate , & b um charitatem (iné gratia infundere, aut cone icabm,magrï! fervare poffit. ) prta, t Ad conf. N. min. Ad prob. N. confeq, P Ratio eft : quód fides, tum actualis ; tum ) habitualis , fit quidem ordine generationis at el prior fpe, hzc aucem charitate; nontamen iprodtdi proptercà fequatur : quód etiam charitas fit pem erdi ab intrinfeco connexa cum gratía fan&ifi. ánqut ul cante, Sicut enim charitas cum fpe, fpes jetim od autem cum fide , tanquam previá difpofitios: ia p neconncditur , quin viciffim fides cum fpe, X, Ecn aut [pes ab intrinfeco cum charitate conae. jead nf Gatur; ita pariter gratia conneCtitur cum um babit charitate , quin charitasviciffim cum gtatia produdt; connedtatur , ad quam peccatore, finé $a. cramento Baptilmi, aut Poenitentie obti. edacafo jus chate nendam , ultima difpofitio eft aCtus charira. (ed folüt tistheologicze. Ex his itaqué, Conftat i. Quód nulla virtus theologica 22 i gratit t foptrt conne&tatur ab intrinfeco metaphyficé cum gratia fan&tificante , ut finé hac, nec quidem tunqud , Qu divinitus , exiftere poffi./. Nam fidem theo- logicam haud ita connc&i,ex doctrina Conc, hat j M rid, num. 20. addu&tà certum eft, & pari. unis p teridipfum dc fpe , cum fs.quinatc comm f Íen» iD* 24. | Traclatüs lV. de Vz'ar*turt. -".l;becr)ki. | | j fententia docet, Hinc deducitur : néque | ;qquü charitatem ita connecti cum gratia fanctifr- d cante, cüm omnes virtutes theologice in Ó | Wm hocconceptu conveniant, quód fint poten- tiz fupernaturalesinfufge, per quarum adtus n l g creatura rationalis DEO, tanquam fno fipi Quamvisigie | f ultimo , immediaté adharet. tur voluntas humana , etíi foret potentia di« grzna | qeii ftin£ta realiter ab anima tationali, nihilomi- nüs abintrinfeco cum illa metaphyficé con- hd p ne&ercetur ; non tamen idipfum de charitate; du que voluatatem perficit , refpectu gratie ve- rificari potéft, Namaliàs quoqué fides , que n ho perficit intelle&um , effentialiter connedte- retur cum gratia, quod doárine Concilij ( Unde habitus charitatis ; ; ( "Trid. repugnar. win in quo folo talem conncxionem aliqui Tho- r mifte admittunt , eft quidem ex fuo effentia- ] d liconceptu: potentia infufa fupernaturalis h amandi DEUM , 24 amicum , reduplicatione u MUa doi cadente fupra modum amandi, quo nempe l DEUS diligitur propter fe ; non tamen redu- hr plicatione cadente fuüpra terminnm amatum ; | i five DEUM, quifolummodoó per gratiam ha- - Wiy bitualem eft formaliter amicus creaturag, Si- cut enim illud auxilium fupernaturale, quo 'fätag n voluntas.peccatoris redditur potens ad I amandum DEUM amore amicabili, (ive 2£ D W( D amicum ,. cífentialiter non exigit , aut prae lg fupponit gratiam fanGtificantem ; ita pariter L e W Difpatatio I Artic. II. 35 : téut de habitu charítatis difcurrendum, — Néque i lindhf obftat, quód fupponatur poffibilisactus cha- toice in ritatis eflentialiter connexus cum gratia. fhtgon. Nam pariter poffibilis eft a&us fidei, cum il- o us la fic connexus , quo nempe Juftus DEO um ho revelanti crederet,, fe habere gratiam fancti- Qu ficantem, quin proptereà habitus fidei cum tt pottutad gratia effentialiter. connectatur. 4li, niblon Quamvis etenim , juxta probabilem Philofophorum aphy(d at Ícntentiam , qualibet potentia, ctiam fuper- n de charitt naturalis, abintrinfeco effentialiter conne- ugtiew &aturcum fuo effe&u, prout poffibili, non yefds,qu tamen etiam conncaitur cum illo, prout rea- iter comned liter exiftente. ving Cond Conftat 2. Quód nulla virtus theologica 33 us charia conne&tatur ab intrinfeco phyficé cum gra- p du Th tia fanctificante , ut absque hac folummodó x fuo efenti per miraculum produci , aut confervari pof- fupernatura: fit. Nam aliàs toties fiéret miraculum , quo- eduplicii: tiesà DEO in peccatore, etfi donis füperna- j, quo x wralibus indigno ,. habitus fidei , aut fpei m tamen red confervatur; quodtamen incredibile vide- mumamatuu tur. laderurfus nullum cft argumentum , yrgatiam quód habitus infufus fit potentia, vel pro- creature. prietas aCtiva gratiz; cüm etiam calor fit ta- sturates ! lis proprietas ativa ignis , quitamen absque I þmens * ignc , citra ullum miraculum producn , aut jcapii coníervaripoteft, Néqueobítat, quód vir- igit , ! j tutes cheologice nunquam infundantur an- te gratiam fanctificantem. — Nam iftud qui- (; 'mpf"ï C2 dem 6 Tratfatus 1V. de Virtut. Tbeol. l dem de patrvulis baptifmum recipientibus, . : pontamen etiam de adultis infidelibus, per P mm harum virtutum a&us , adjuftificationem fe [ at difponentibus , omnes tbeologi admittunt ; g fed afferunt juxta fucceffivos actus fidei, nl I fpei, ac charitatis , extra baptifmum reipsá l V N fufceptum , quoque habitus fucceffivé in- tia fundi. — Quamvis autem de fimulranea ha- qu u rum virtutum infofione, Do&oris Angelici UPW J fenrentia , num. 28- addu&ta, fit multó pro- [Ji:þïli!g babilior , ita quidem , utgratia tanquam na. pytus tura quedam Divina , ordine connexionis Pa exiftat ante virtutes per fe infufas, quastan- T t quam proprietates aCtivas exigit? non ta- ' Vi il ^ nl men virtutes infuíze conne&untur ab intrin- p feco viciffim cum gratia. Nam virtutes non L/»..':,«'Bfl fünt merz proprietates ejusdem , fed rei- ii fa funt potentiz fupernaturales aCtive , quae &il finégratia non folüm exiftere, fed etiam fuos a&us realiter efficere poffunt, prout in pec- ub atd catore habitum fidei, ac fpei , poft amiffam t gratian ),retinente patet. Con (tat 3. Qnód charitas theologica fit "n I 34 TT d ql jidem proprietas principalis gratie , prout | ca lor üt octo eft principalis proprietas ignis , Vr nontamen proptereà quoque phyficé conne.. &atur cum illa. Difparitas fiquidem eft; 3 quód iguis ad fui produ&ionem prafuppo- pat calorem üt feptem, tanquam praviam difpofitionem , & realiter. producat odia- vum hi Difgutatio I, Attic. L. 37 Wtntibs vum gradum caloris; écontra veró pratia tlb pe non prefupponat , vel unicum gradum cha« Atonem (s ritatis , néque ullum realiter producat. Un- iditum; de gratia habitualis folüm in fenfu morali, V fl non autem reali , exigit ;habitus per fc infu- i [ fos ; ficuti filiatio adoptiva , quà Princeps of n fubdito jus regni hereditatium confert , mo- imultantob. raliter exigit opes huic ftatui competentes , loris Anpd quastamen Princeps fubüito, etiam finé ad- optione , conferre potuiflet, Quemadmo- i aultp. Ranquam i dum igitut hujusmodi opes, ac dona regia; ! COOTeRIOD: non connccuntur viciffim cum filiatione ad- fis, qustu Optiva : itapariter virtutes infufz non con- üpit: 000 ncG&tuntur viciffim cum gratia, nec quidem . Vr ab ii charitas theologica 3 etfi hzc fit principalis yVittütes t proprietas gratige , tanquam formalis amici- m, fed r tie inter DEUM & creaturam. — Quamvis *sa&ivæsqw etenim juxta doCtrinam D. Thom. num. 30. addu&tam , charitas infufa, connectaturcum edeniam lu routinpt fpe , ac fidetheologica , magísque in fuo con. ceptu formali cum gratia, quàm his virtuti- po[l amilis us conveniat; non tamen cxinde fequitur connexio reciproca charitatis cum gratia, heologica f nam aliàs quoqué fides ac fpes reciproce ;ratiæ ! pIOIU rieas g cum charitate connc&cr;ntur. se wüce cont jquiden t E qam p[æm: [ AR« ;[oducal J j 1 58 "Traclatus 1Y, de Virtut, Tbeol. t J h " (2 Anricurus Ill f; N ( | r s ÁPÓnvimtus tþea/agica um Labsitus | wmm 4ut. aCÍH vttij contrarij , poffr ! galtm t cousponi ? u Rænoiandum 1, . Quód theologica vir. P 35 tus alia fit per feinfufa, queà folo DEO ^ er a&tionem creativam producitur ; alia ve- D. rÓ acquifita, qu& per a&tus frequentatos ge- UM meratur, prout num, 2. didum eft. Sic ju- yily ftus per repetitos actus charitatis theologi- fndi €2, quos influente habitu infufo elicit ; ac- Nl quitit habitum , vi cujus ad fimiles actus , p quoqué pofthac eliciendos inclinatur , & fa- cilitatur, prout D. Thom. II. 2. q. 24. art 6. docet: Quilizet charitatis a&lus. di[ponit ad eharitatis augmentum , in quantum bomo ex ,Ltj'xr:,ji; T 300 a&u charitatis redditur promptior iterum ad iil agendum fécundüm chbaritatem , &v babilitate m erefcente bomo prorumpit in atbum ferventiorem nl dileGienis , quo conatur ad charitatis profeium 5 l Sicut autem E & tunccbaritas augetur in a&a, l D habitus acquifitus per aétus frequentatos , 1 'l 7 tanquam cauíam effedivam realem , ita quo- qué habitus infufus per eosdem a&us, fed W. Ut tancrüm , üt caufam effedtivam moràlem , LY feu meritoriam augetur , prout ruríus D. T Thom.q. & att. cit. ad 1, refpondet; Quili- [21 L * "i :Di/jmtatz'o 1. Artic. l1. 39 Eet a&lus chavitatis naeretur. charitatis augmeh— , li :45.. Hincitaqué patet : quód habitus vir- tutis thcologice , tum infufus, tum acqui- At li fitus , per fuos acius fucceffivé augcatur, de quo incremento peculiariter inferiüs, Art. $. j Wt agendum erit, Prenot. 2. Quód vitium , proutillad vir- 36 tutiopponitur , fithabitus per frequentatos [ t i olof a&tus acquifitus , qui facilitat , & inclinat creaturam rationalem ad aQum moraliter Wtut; di malum. *quentaosg Quamvis etenim prater virtutem acqui(itam , detur etiam virtusà DEO per fe ine, Si ul l infufa; non tamen datur ullum vitium infu- fum , autimmediaté à folo DEO produ&um. nhuío dl | fimiles & Nam juxtaillad Jac, l. 11. DEUS iztentator malorum eft , ipfe auteu neminem tentat.Econ- clinatur, tra veró juxta eundein Apoftolum, i7. Owne | 024 datum optiazum , d ome donum perfetium Q df qutirt b dejurfum eft , defceudens à Patre luminum.Hnc itaque patet; quód vitium proprié loquen. n;fioriterum: do, fit habitos acquifitus ; licét, interdum li &i i frotnti quoqué paffiones appetitüs fenfitivi ,. qua rationem frequentiüs obfcurant , & volun- ii nf Sicut at tatem ad malum impellunt, vitia nominen- tur : ideóque illi, qui predominante aliqua frequent paffione , juxta varium corporis tempera- lm , mentum , laborant , vitiosà naturà prediti Jem 215 dicantur. Atque in hoc fenfu ait D. Aug. am n lib. IT delib. arbitrio cap. 14. Owne , gaod rout r perfeclioni natura dee[fe per[pexeris , id voca vi- lponit d ium, 4 Prae- D 4O T?aäatm IF, deVirtut, "Tbeof, Prenot, 3. Quód proinde vitium ftricté IONI ll 2 fumptum fit habitus malus alicui virtuti op- g,ggüü&ü pofitus. Sicut igitur virtntes fpecie diffe- m gli runt,fic ctiam vitia funt fpecie divería. ss* Quinimó , quia juxta receptum axioma: gl Virtus in medio confiffit ; hinc eidem fpecie gv virtuti, per exceffum , aut defe&tum, diver- OR L fafpecie vitia contrariantur 5 prout liberali- vt dj tati per exceflum prodigalitas , per defc&utn avaritia opponitur. Quamvis autem virtu- qur r testheologice non confiftantin medio pro- prie tali, relaté ad DEUM, quia fcilicet , üt v D. Thom. l. 2.q. 65. art. 4. concludit: Nuz- u quam potefl bouotautim diligere DEUM,quazie N v dilisi delet , nec tantima eredere , aut fpe- nipil vare in ip[um , quanttim debet , undemulto ni- li &i nüs potefl. ibi effe excelfus 5 & fic Donzum talis t virtutis uon con[rfiit im medio , fed taut efi me- n hi p lius, quantà magis acceditur ad [ummum 5 at« tudài tamen cuilibet virtutitheologice , plura fpe- v n cie peccata , & vitia opponuntur, qua idem Mf Dodor Apgelicusll. 2, fingillatim expendit, 1 Iflfmp j Hinc itaqué movetur quaftio : An virtus EURT theologica per fe infufa, cum habitu , aut RU 1 l a&u vitiofo, moraliter contrario , in eodem TO ( fubje&o realiter, & quidem abintiníeco , w] poffit camponi ? " W 39 Dico r. Virtutem theologicam pet fe in- At fufam , poffe abintrinfeco realiter componi m cum habitu viuj, eidem oppofiti, — 1ta cum li '"fl*! * M i| il Difoutatio 1, Artic, HL, tn (hjti 4t D. Thom. I, 2. q. 65. art. 3. communis Vitüti op, tàt dife. Theologorum fententia. Prob, Nam defa. &o cum gratia fanctificante , nop tantüm t df D aona parvulis , verüm etiam adultis, femper virtu- tum fupernaturalium habitus infunduntur. ln b NOMT Sed hoc ipfo virtus;per fe infufa,poteft ab in- trinfeco componi cum babitu vitij eidem op. 100 ho pofiti, Xt defug Ergo. Maj. patet exdo&trina Con. cilij Trid. num. 5. adduétá, Min. prob, Si LUEECO V etenim virtus per fe infufanon poffetab in. nediopro trinfeco componi cum habitu vitij eidem op- rlicet, d N pofiti, tunc per omnes virtutes ,(imul cum gratia peccatori adulto, in ipfajuflificatione IU ts infufas , tollerentur omnes habitus vitiofi , i, uf qui priis per a&tus frequentatos funt acqui- 1777 Aoum tl fii, " Sedhoc, utpote certiffime experien- tie repugnans , admittinequit. Ergo. Maj. 1() j t exinde patet : quód Divina fanditati repti- At d gnet, uthabitum vitiofum miraculosé con« puurafpt fervet; ficut eidem repugnat, ut talem ha. quæidcm bitum infundat, prout num. 56. di&tum eft, cxpcndil. in. autem prob, Certiffim fiquidery , et(i n vitts miferrimá , experientià conftat: quód pec- ]ti , at cator malé habituatus , etiam poft receptum n od fru&tuosé Sacramentum baptifmi, aut pce- rinetoy nitentiz , adeóque cum gratia fan&ificante fimulinfufas omnes virtutes fupetrnaturales, etftit nihilominiis per habitum vitiofum » priüs ace comp()fli qui(itum, ad patranda rurfus priftina flagi- J2 tia inclinetnr ] ; t perquàm facilé in eadem tclabatur. Ergo, C 5 Con- l "Traflatus YV , de Vivtut. 'Theol. A? T j Confirm, r. Quamvis etenim habitus ac- 39 "Y ?l quifitus alicujus virtutis ab intrinfeco coar. u u poni non paffit, cum habitu vitij oppofiti , dn u faltem in gradu intenfo acquifiti ; non ta- i TY) men idipfum arguitur quoque de habitu vir- tutisinfufe, Ergo. Anf.prob. Nam habi. p ve tus acquifitus virtutis generatur per aQus hu frequentatos ejusdem virtütis, per quos fuc- ceffivà deftruitur habitus vitiofus, anteà per a Econtra veró y i a&us oppofitos acquifitus. habitus infufus non generatur per a&us fre- — DT lu quentatos ejusdem virtutis, fed etiam fineà hisàfolo DEO immediaté producitur,prout k qust in parvulis per Sacramentum baptifmi juftifi. Ergo. vt catis patet, Conf. 2, authoritate D. Thom. q, & art, Mn rl cit. pariformiter refpondentis ad ;. HaZrtaus moralinm virtutun iufu[arum patiuntur inter» - ht ! d dum difficultatem im operaudo , propter aliquas T difpofitiones contrarias ex. pracedentitus actibus velitlas. — Qua quidem difficultas mon ita accidit iriny Q tf in vitutibus acquifitis 5 quia per exercitiuva aGuum , quo acquirumtur y tolluutur etiam cou um ia sraria di[pofitiones, | Ergo. u Dico2, Virturtem theologicam ; per fe v2 h 40 infufam, poffe abintrinfeco componi rca- W liter cum a&u vitij contrarij , etiamfi talis lm a&us foret grave peccatuim, Ita cum Sua. bnr 1c2 , alíísque Amicus Difp. 25. De Virtur. l V Um!: Theol. Sc& 4. contra Vasquez, aliósque. Prob, li Tl Difputatio I. Artic. III. n abittga 43 Prob. Virtus theologica , per fe infufa , eft Tieco con Yi opo(i potentia fupernaturalis permanens , per quam potentia naturalis , in genere caufz ef- iif m u H fedive realis, elevatur ad producendum ejusdem virtutis a&tum, Sed hec potentia t Mali cum a&tu vitij contrarij , etiam gravi , abin- fitt od uinfeco componipoteft. Ergo. Min. prob, pl Auxilium illud tranfiens , quo DEUS in pec. iots n catore füpplet defe&um virtutis infufz, ue Boont x per illud potentia naturalis elevetur, in ge- It us fl eióm i nere cauía: effective realis , ad producen- dum ejusdem virtutis a&tum, poteft ab in- fotuctn t trinfeco componi, nonfolüm cum omiffio- itinid ne talis a&üs , verüm etiam cum a&u, gra- viter eidem virtuti contrario, Nam aliàs per Tjon, o iftud auxilium tolleretur in peccatore liber- ;ddi, Tà tas,tum contradi&tionis , tum contrarietatis, utitur t Ergo pariter, p aiigo Conf, r, Habitusinfufüus virtutis theolo. 4I ii t gic& , dat potentia naturali, fzzpliciter poffe jl o adum illius elicere, Sed poffe fimpliciter TL a&um virtutis elicere , fimálque contra- UL rium agere , fibi mutuó. non repugnant, etfiaCtus virtutis & vitij oppofiti, fe mutuó eicomy y excludant, Ergo. Conf. 2. Habitus. acquifitus virtutis fü« N pernaturalis , etiam intenfus , poteftcompo- Ya o nicum a&u vitij contrarij, etfi graviter op- s. p T pofito tali virtuti qua datfaci/?poffe. 'Sed j ,quel,i hoc ipfo etiam habitus infufue, qui folüm at h 44 ^ oTralatus UV. de Virtut, Tbel, i dat fimpliciter po[fe ita componi poteít. — Er- [ i?j £o. Min. patet ex reciproca comparatione p [ [ inter utrámque potentiam. Maj, prob. au- thoritate, ac ratione D. Thom. I. 2. q. 71. WIW.U art. 4.. AAGus peccati , fi comparetur ad. ip[am virtutem , prout efl babitus quidam y non poteft LU D g dpfaua covrumpeve , fü fit. umus tantimz. — Sicut exim nuon genueratur babitus per ununa achum 5 M hat jta nec per unum corrumpiiur, Ergof Objicies 1. contra primam, Habitus ac- m 42 qui&tus charitatis Theologice non poteít ab j jl intriafeco componi realiter cum habitu vi- tiofo , eidem oppofito, faltem in gradu in- ii ml tenfo, Ergonéque habitusinfufüs charita- i tis, Confeq prob. Ideo primum ; quia habitus acquifitus charitatis facilitat , & in. Mi clinat voluntatem ad eliciendos ejusdem vir- li A tutis aCtus , à quibus illam retrahít habitus i " t vitiofus eidem virtuti oppofitus. Sed pari- formiter habitus infufus charitatis facilitat iaf s & inclinat voluntatem. — Ergo. Min. prob, Habitus infufus charitatis eft magis operatie od ""'J, , vus, quàm habitus acquxfitus ejusdem virtu« Mius tis. P t Ergo. Confirm. authoritate D. Thom. II. 2. q. Wt 23. de Charitate infufa. art. 2. fic ftatuentis : Vg Nulla virtus badet tantaua inclinationem ad E fuum atlum , ficut charitas $ mec aliqua ita dele- D R Unde maximé? nece[fe eff , | At &aliliter operatur. quàd adatium charitatis im nobis exiflat aliqua 7i'.!7m i for- );Bfül, Difputatio I. Ariic, HL - 48 N p Jorma babitualis, [uperaddita poteutia vatura- Joyatatio, li , iuclinaus ipfam ad charitatis alum , & fae al' pIOb, 4l eiens eam proupté , & deleclabiliter operari, Ex- tl go. ZT ifm Refp. D. ult. antec, Habitus infüfüscha. 45 hyt nj li, n ritatis cít, in linea caufe cfficientis realis, mapis operativus, quàm habitus acquifitus, * Ht , C.ant. Etiam inlinea caufe impellentis vo- rl luntatem ad actum, N. ant, & confeq. Ratio » Habttst eft : quia habitus infufus charitatis non pra- t pordtà fupponit voluntatem adequaté completam ; m hat v inlinea caufz efficientis realis ad cliciendum nngut i adum charitatis ; fed eidem tanquam po- nfafaschent tentia fupernaturalis dat fim pliciter poffe, finum ; u actum hujus virtutis elicere, Econtra veró lat d habitus acquifitus charitatis voluntati Ío, sgasdem v lummodo dat facile poffe , talem aCtum eli. ratit habitz cere; adeóque prefupponit voluptatem in ; O p linea caufz cfficientisadequaté compleram, ais fcit utillam facilitare, ac impellere poffit ad eli- ciendum talem a&urn, , Mir, ptà Unde habitus infu. ugis opetá fus charitatis eft quidem magis operativus in usdem vitti linea caufz efficientis , quàm habitus acquifi. L tus; non tamen in linea caufe impellentis, om. ". M aut inclinantis voluntatem ad agendum. j fronett Nam aliàs peccator malé habituatus, per ob. imatiomtn i J tentascum gratia fanctificante virtutes infu- ;] fas impelleretur ad eliciendos illarum a&tus jjigin t " g w fapernaturales , à quibus tamen per hábitum ïïitiofum ita retrahitur , ut illos perquàm I n!«* / dif- l N 46 Traclatus 1V. de Virtu;. Tbeol, | jiat difficulter eliciat , proutab experientia cone n ftat, & D. Thom. num., 39. allegatus docet. i;;ondtüï Adconf, D. confeq. Ergo habitus infu- fus charitatis immediaté per fefacilitat, & L. at inclinat voluntatem ad cliciendum ejusdem l virtutis aCtam. N. confeq. Solüm media.- j | M té, videlicet pera&usab illo productos, & acquifitum habitum charitatis. C. confeq. plv v Nam do&rina D. Thomz folummodó. de hac inclinatione mediatá debet intelligi m viinat prout ex verbis ejusdem num. 35. adduclis oftenfum cít. . Mi at 44 Objicies 2, contra fecundam. Habitus in- fufus virtutis Theologice per a&tum vitio- iedty hs fum , dire&égravitérque oppofitum ; quin- imó habitus charitatis , per quodvis pecca- tubil D tum mortale, defacto femperamittitur, Sed Dl hocipfoab intrinfeco, cum tali actu, coin- poni non pote(t. Ergo. Maj. patet ex di. du &isnum, 20. mil Min.prob, Nam DEL!S non folüm in ordine naturali , verüm etiam fuper- u) N D tl naturali, nullam. qualitatem. de fe perma- nentem deítruit ; nifi hanc deftructionem "s:a:djäws1 AO aliquod contrarium exigat, juxta iliud Apo- ftoli adi:Rom, XI. 29. Sizà pazitentia [uut do« tsf R H za DEI. Ergo, M Confirm. 5i habitus virtntis theologice t non deftrueretur ab intrinfeco per aCtum vi- Vi tiofum , direcie, gravitérque oppofitum ; Y E fierer à DN tunc hab?tüs cjusdem deftructio non DEO T Difputatio 1. 4rtic, lT. Xf QO 47 DEO finé miraculo. Sed hoc admitti nc- ttits docet quit. Ergo. Maj.prob. Si calor ab intrin- ibins if feco non deftrueretur per frigus fibi oppofi. Mu & tum ; tunc deftructiocaloris , abfente frigos i itstm re hanc exigente , non fieret à DEO absque Eu miraculo, Ergo pariter. preld, t Refp. N. min, Ad prob. D. antec. DEUS Is C k nullam qualitatem de fe permanentem , nec 45 folummod quidem in ordine fupernaturali deüruit; ni- dehet d fi hanc deftruGionem aliquod contrarium, 1.j addi vel inlinea morali, vel in linea reali exigat, C.ant. Nifi hancdeftructionem exigat con.. im, Plb trarium folummodoó in linea reali, N. ant, x n & confeq. Ratio eft 7 quód habitus infu. poítun; g fus virtutis theologice fit potentia fuperna- quodis p turalis de fe permanens , ad eliciendum fim- amittitur, * pliciter ejusdem virtutisa&um ; hec tamen tiliadu, cot potentia non opponatur ab intrinfeco , in li j patt &i nea reali , aCtui vitiofo eidem virtuti contra. am DEDS w Iio, proutin habitu ejusdem virtutis acqui- pauy fito » & auxilio fupernaturali , quo DELIS j gus 30 peccatore fupplet habitum infufüm , ex iib hucüsque di&tis patet, — UInde habitus infu- wuilud i fus in linea morali opponitur a&ui vitiofo , niettia u dirc&é , gravitérque contrario ; quia videli. cet ralis actus , tauquam culpa gravis deme- yis thetl retur ; ut habitus infufus à DEO deftruatur, Ad confirm, D. maj. Si babitus infufus optr? l] w o virtutis theologice non deftrueretur ab in. winíece , nec in linea morali, nec in linea Qio 5"? IGas DE« 48 Tra&atus YV. de Virtat. TlLeol. ia teali, per a&tum vitiofum graviter oppofi- I,»'.WW tum , tunc deftru&io ejusdem non fieret u absque miraculo. C, maj. Si hanc deftru- PL &ionem exigeret inlinea morali , feu deme- ! WW ritorià. N. maj, Et fic diftindà min. N N conf, Ratioeft: quód donocelefti, ad be- wmwnl ne agendum fibi collato, mereatur ille fpo- H liari , qui non folüm hoc donum negligit, l | if A fed etiam oppofitum agit.. vt 46 Objicies 3. Habitus infufus virtutis theo- a logice per actum vitiofum graviter oppofi- l SOHM tum, non folüm in linea morali, feu demcri- ii toria, verüm etiam reali, feu. phyfica de- T íflruitut. Ergo. Ant, prob. Nam habitus tl infufus virtutis cheologice non eft mcrapo- tentia fupernaturalis permanens , v! cujus gt &il potentia naturalís completur ad eliciendos a&us ejusdem, fed infuper eft habitualis | m uj l r conjun&io cum DEO , tanqvam fiae ultimo; $d | quia pempe joftus per fidem, fpem , & cha- L ritatem infufam , habitualirer credit , fperat, DEümque fuper omnia diligit. Sed hanc d t copjun&ionem habitualem per fidem , fpem, a 5 KL & charitatem infufam , actus vitiofus, gravi- nl R ter oppofitus , non folàm in linea morali , ] verüm etiam reali deftruit. Ergo. [: w] p Confitm, Si etenim virtus infufa . foret O mera potentia fupernaturalis , non autem quoque habitualis conjunctio cum DEO, üt Is ld fine ultimo ; tunc parvulis in baptifmo cum li gtáe nj D;'/þutatio T. Zrtic, IHT, 49 ht Oppoj gratia fan&ificante fruftra infunderentur vir- 1 t0n fere tutestheologice, Sedhoc admitti nequit. ! huc dl Ergo. Maj.prob. Nam parvulus baptizatus 1l ftdtme. ante ufum rationiseftincapax , utactum ali- M. N quem virtutis eliciat, Sed hoc ipfo virtu.. Yaldh, du tes theologice , tanquam mere potentia fu. tl pernaturales , eidem fruftra infunderentur, D Onum j l Ergo. Refp. N. ant, Ad prob. D. maj. Habi- 47 rmu tusinfufus virtutis theologice eft habitualis trteropptt conjunctio cum DEO, formaliter talis, .N, maj. Solüm radicaliter talis, il fedenet C.maj. Etfic pf d iftinctáà min. N.coníeq. Ratio eft : quód habitualis conjun&tio cum DEO, formali- , g lt nel axtip ter fumpta, confiftat in fola gratia fanctifi. cante ,quia nempe hac fola eft formalisami. &5 YrOyt ad eliendi citia inter DEUM , & creaturam , que prz- &f habitud rogativa nulli virtuti theologice , nec qui- y fineultimi em charitati conven't , pront num. 25. re- y»,&di fPonfüm eft. lInde virtus theologica eft redt r conjunctio habitualis cum DEO , folüm ra- . d lat dicalis , videlicet eátenus , quátenus per il- ibn,ps fam tanquam potentiam fupernaturalem ; Holus, gjj €ámque permanentem , & intrinfecam , in- 5 ineà mon) telle&us & voluntas,tanquam potentia patu- ralis , completur , & elevatur, ut creatura -vm j rationalis fe DEO , per aQtualem fidem, 4 fpem , & charitatem conjungere fizpliciter * mon AUf | Pout ) prout per eosdem habitus acquife. üm D] ? jo ! ; tosfe DEO facil? conjungere poteft. Ad gh" n 6 TraGlatus lV. de Virtut. Tbe&l. & Ad conf, D. maj. Tunc parvulis in ba- tismo fruftra infunderentur virtutes theo. ( m yini logice, fpe&tatà folá potentià proximá exer- cendi has virtutes. — C, maj. Spe&tatà quo- ! nlü-? Mït&ï qué gratid fan&ificante. —N. maj. Ft fic di- ii ftin&à mio. —'N. confeq. Ratio eft: quód ma&n gratia fan&ificans , tanquam participatio na- [ tura Divine , habitus infufos, velut fuas potentías exigat, etiam in parvulis baptiza- nj ,;;,q:;m tis, licét ante ufum rationis eas exercere non poffint ; prout etiam ante hunc ufum TT dii a habentanimam rationalem , potentià intel- le&ivà , & volitivà preditam. iivl iihja Objicies nltimó, Hincfequereturt quód 48 etiam habitus infufus charitatis folüm in li- L nea morali, fcu deineritoriáper quodvis pec- untinj catum mortale deftruatur. Sed hoc admit- st t ti nequit. Ergo. Min. prob. Objc&um for- gale charitatis infufze , eft DEUIS » prout fu- & er omnia bona creata diligibilis , adeóque t 3, d voluntas humana per charitatem infufam habitualiter DEUM füper omnia diligit. Sed ;fgäh?c;i: non foliim demceri- Ut hoc ipfo charitas infufa, torià, per quodvis pe ccatum mor tale deftrui- s hchum rob. Nam habituali di- s 6'*—(( tur, Ergo. Min. [ le&ioni , quà DEUSàvolnntate humana fu- M t illy peromniabona creata diligitur , non folüm X demeritorié , fed etiam formaliter áb intrin- M d feco rep ugnat peccatum mortale, per quod DN à voluntate creata DEUS bono creato poft- tj po- Ml Dt'/jm;tah'o*l. "trtic. LT. I ts in Aütts thet ponitur , adeóque iftud fupra DEUM a&u diligitur, Ergo. O dcgt Confirm.authoritate,ac ratione D. Thom., t q V, 2. qua(t. 24. art. 12. (ic concladentis: Si ij d charitas efJet babitus acquifitus ex virtute fubje- d qi &i dependens , nom oporteret , quàd fiatim per Vi unumadum contrarium tolleretur.. A&usenima 5 vt f 0. contrariatur diretlà haditui , fédaclui,. Uu- Tib de ex (uperveniente coutrario a&lu non flatim ba- ( 1. bitus acquifitus excluditar. Sed charitas , cima t hx t fit babitus infafus , dependet ex a&hione DEI in- QteDtd i fuudentis , 9ui fic [e babet n charitatis infuftoue , & coz[érvatione , ficut fM in illuminatione a£ris, T Et ideo , ficut Iumen. flatima ce[Jaret effe in a£re is folümi per. boc , gad aliquod o&flaculum poneretur il« quodry duminationi [olis s. itaetiawva charitas flatima de- d hocada ficit per boc , quod aliguod obflaculum ponitur Vjun énflaentia charitatis d DEO in animam. Ergo. f, proui Refp. D. ult, antec. Si nomine habitualis 49 lis, d dilectionis intelligatur a&us charitatis pra. pem inios teritus , nondum retraé&tatus, C. ant. Si d. * nomine habitualis dilc&tionis intelligatur ha- lm den bitus charitatis. N.ant. & confeq. Ratio raledelt eft: quód habitualisdile&io ersa DEUM in habind duplicifenfu accipiatur. Imprimis quidem : humii pro atu przterito charitatis, quo voluntas DEUM fuperomnia dilexit , per fubfequum ,D0] i ii aCtum contrarium , àvolunrate nondum re- traCtato. Atque in hoc fenfu dileGioni habi- llf; Pa qllo T tuali erga DEUM quodvis peccatum morta- ! 2 le p 4 52 Tra&atus IV, de Virtut. Theol. jith | vküï lea&tuale, ab intrinfeco , etiam metaphyficé Kil&m opponitur ; quia fcilicet per quodvis pecca- j Dmum tum mortale DEUS à voluntate humana; m graviter contemnitur, & alicui bono creato m oftponitur , adcóque praterita dilcdtio m Se- DEL, faltem virtualiter. retractatur. Ti :cundó habitualis dile&ioerga DEUM poteft j um accipi pro folo habitn charitatis, In hoc ; qui autem fenfu dile&ioni habituali abintrinfe- r diu 'co non opponitur peccatum mortale atua- l g le, licétillad opponatur motivo formali ba- n bitüs charitatis, Nam aliàsnon folüm chari- tasinfufa, fedetiam per atus frequentatos ii ;am'.uuïv acquifita, per quodvis peccatum mortale fta- d tim ab intrinfeco penitus deftrueretur, cüm s Qard utraque idem motivum ; feu objc&tum for- male habeat. vt nl Ad conf. N. confeq. Quatnvis etenim L Do&or Angelicus,DEUM infundentem, aut du confervantem habitum charitatis ,cum fole J illuminante a&rem, & peccatum mortale cum obftaculo illuminationem folis impe- ao ET diente comparet; non tamen exinde fequi- & Wi tur : quód peccatum mortale ab intrinfeco D. realiter impediat actionem confervativam ( "a charitatis , fed ad falvandam hanc paritatem i« fufficit, quód eandem impediat moraliter, M ».OLPR Ícudemeritorié, — Nam aliàs quoqué pecca- tum veniale uberiorem illuftrationem fuper- iï?l'lïï, i qw.:;;;; naturalem , feu gratiam a&tualem, non fo- um A Difputatio I, Artic. TII. 53 pl làm moraliter, fed ctiam ab intrinfeco reali- WW terimpediret, Quinimo dcfa&to cum cha- Wtlpy ritate fimul amittuntur omnes virtutes mo- W rales infufe ; etfi peccatum mortale gule w üd Opponatur foli virtuti temperantiz. fa. $ Conftat 1, Quód habitus infufus virtu- 59 C tis Theologice realiter componi poffit cum uj jj habitu vitiofo eidem inlinea morali oppofi- huj t9 5 quia fcilicet poffea&um virtutis fimpli- »nytjci; Citer elicere per habitum infufum , & poffe otir formali acilé a&um vitij contrarij elicere per habi- o folm d tum acquifitum , non fant potentiz fibi mu« du fqut tuó repugnantes; proutetiam inauxilio fu. L l pernaturali tranfeunte patet , quo DEUS in dtum mottit raeretun t peccatore fupplet defe&um habitüs infufi. Quinimo idipíum certiffimd experientiá in ; ojeduni peccatore habituato patet , qui per Sacra- umv ettt mentum baptismi , aut penitentie fructuo- sé receptum, fimul cumgratia fanctificante fondenteml rittis um acquirit omnes virtutes infufas , tum theo- logicas , tum morales , & nihilominüs per- ceatum moti uàm difficulter prifting peccandi confuetu- n fs ini refiftit , fed faciléin eadem delidta rela- g ainde i bitur.. Quód(i ergo virtus infufa naturaliter jb incni ] componi non poflet cum habitu vitiofo €i» confervat dem in genere moris oppofito ; tunc habitus unc tl ia ife in peccatore juflificato miraculosé à " DEO confervaretur. Hoc autem Divine , bonitati, acfan&titatinon minüs repugnat , ovl , quàm repugnet , ut DEUS habitum vitiofum " yuden, h 3 b 54 Trä&atus lV. deVirtut, 'Tbeol. 4b finé previo malorum a&tuum exercitio fu- [ ) (h ernaturaliter nobis infundar; quia fcilicet g à DEO non provenit malum morale , fed m 9 owne datum optimumy & omne donum perft- M j &tum defur(uma efl , defcemdens d Patre lumminum, U Quamvis igitur habitus acquifitus alicujus al virtutis non poffit connatüraliter componi | Vnpi cum habitu acquifito vitij contrarij , faltem (U]OJD in gradu intenfo, quia nempe per a&tus fre- n quentatos virtutis fucceffive deftruitur habi- yrid tus vitiofus: non tamen idipfum de virtute ul infufa, quenon praftat facilitatem , fed fo- lummodó potentiam agendi , dicendum eft, [ du N SI Conftat 2, Quód virtus infufa quoqué i realiter componi poffit cum aGu vitiofo , di- rc&é,gravitérque oppofito; etfi defa&to nun- ;.1;:':101 quam cum illo componatur , fed per hujus- ;4""!51, modi a&um femper deftruatur. Nam pof- zi fe a&um fidei, fpei, aut. charitatis erga sl DEUM celicere, fimülque contrarium agere L LL [lv j fibi mutuó non repugnant , prout in auxilio t transcunte patet ; quo DEUSin peccatore M " h virtutis infufz defe&um füpplet. Sietenim hec mutuó repugnarent , tunc etiam pet ET Eu iftud auxilium fupernaturale tolleretur li- bertas contrarietatis ; quod falváfidei catho- UT It lice do&rinà non poteft admitti. Unde T virtus infufa per aCtum vitiofum, direGe, gra- A vitérque oppofitum , dcfado quidem (em- Ut pér, non tamenin lineareali , fed (olüm mo- Ià- -Tl Difputatio I. Artic.1ll, ss T rali , feu demeritoriá deftruitur ; quia fcili- 5 i li cetille , quidono fupernaturali permanente; i Qu j adbené agendum divinitus collato, non uti- "t p tur, fed contrarium agit ,dignuseft, ut hoc Ab lm donofpolietur, Néque obítat: quód hac deflru&io virtutis infufe, faltem in fenfu d It Qu reali, feu phyfico , videatur miraculofa. COnttr r Nam pariformiter grandi, fed infelici mira- peptt ii culo , DEUS viva inter ignes damnatorum corpora in eternum coníervabit , ut debi- delroiurt ilim derit tam peccato mortali poenam fuftineant. Conítat 3. Quód . etiam charitas infufa 52 dliaem , li um cum aétu vitiofo , dire&té, gravitérque op- if u pofito , nempe formali odio erza DEUM, aQ vtiot, de fe realiter componi poffit ; quamvis ea- dem defacto non folüm pet odium formale, etfidefadot fed per quodlibet aliud peccatum mortale, yfedpeclr deftruatur, Nam chari:as infufa et quidem w Maj chattats t habitualis dile&tio DELfuper omnia, non ta- men ineofenfu, in quo a&tus charitatis eli- ontratium 4 routin4t citus per carentiam retra&ationis babituali- ter perfcverat, Nam hzc perfeverantia pet ISin pecct l, Siet omne peccatum mortale.ab intrinfeco de- ftruitur; quia nempe periftud DEUSalicui u etiat bono creato poftponitur, Unde folüm in le tollertt hoc fenfu appellatur dile&io habitualis , ATA quód fit potentia fupernaturalis permanens; jdmitti « vi cujus voluntasad DEUM fuper omnia di- um d ligendum elevatur. Cüm igitur hec poten- o qui tia, prout in auxilio transeunte patet , de fe j d ] D 4 | ICà- ] 6 Tra&atus IV. de Virtut. Tbeol. realiter cum formali odio DEI , & quovis uj a alio peccato mo tali, poffit componi; hinc charitas infuía per illud folàm demeritorié g g deflruitur. Atque ideo Do&or Angelicus frequenter iftud axioma repetit: A4&aus 205 ;f;rum il] contrariatur babitui, fed aGui, Quinimo, jmtiwlo« cüm defa&o , prout idem fepiüs docet , aon mgmtf folüm charitas infufa , fed etiam cum illa hi omnes relique virtutes infufz , exceptá fide, r ;.:M;m ac fpe theologicá, per quodlibet peccatum mortale amitrantur , hinc legitimé infertur , IT easdem folüm demeritorié deftcui, Nam Va peccatum amortale furti diredé opponitur st virtuti juftitie , fecus autem temperantig, du qua ramen unácum juftitia infufa per iftud E furtum perditur. t -':'z'f l [: Jonx Angricurus IV.. At T du virtus tbeologtca vealzter in- , uat in ommes fuos aC us ? TT Ranotandum r, Quód gratia fanctifi- 53 lnj cans, cum habitibus virtutum , pecca. LT toriadulto non infundatur ; ni(i antea femet- D *'(I ipfum per actus fupernaturales ad hanc ob- A tinendam difponat, prout fide Catholica cer- 3n, tumeft. Nam Tridentinum Seff, VI cap, s. .?ïw d | Declarat: juflificationis exordiusm in adultis à hi DEI , gerJESUM Chrifium praveniente grat;'a [j L "- I Di)þu;a?ia I. Artic.1V, 3 l & u fumendum e[fé , boc eft , a& ejus vocatione, gud Aotis f unllis eorum . exiflentibus meritis vocamtur , ut y tmeritori qui per peecata d DEO averfierant , per ejus exci- "r l t r fautem , atque adjuvantem. gratiam , ad faüm ipforum jujlificationem , eidem gratia libere af- à, Qitis, st n Jentiendo , & cooperando difponantur 5 ita, ut Tangente DEO cor bominis per Spirits Sancli il- ttàm n ]uminationem , négue bomo ipfe zibil omnino T agat , in[prrationena illam recipieus, quippe qui Dt p tiné infony, ilam , & aDjicere potefl 5 néquetamen [rm? gra- 1ia DEI movere fe ad juflitiama corama illo liberd k M f«a. voluntate po[fit. — Hinc itaqué patet ,tum d n pr&viz difpofitionis in peccatore adulto per tenpeant actus vircutum liberos , eósque fupernatura- ia i les, tum etiam ad hanc difpofitionem gra- ti aCtualis prevenientis, & adjuvantis ne- ceffitas. Atque ideo prefatum Concilium harcíim oppofitam Seff. cit. can. 3. damnat: | V. Siguis dixerit: [imb praveniente Spiritlis Sandli in[piratione , atque ejus adjutorio , bominem cre- At f dere , [perare , diligere s au: ponitere po[fe , ficut u eportet , ut ei. juflificationis gratia conferatur ; jia ln ] 1 anatbema fit, !0 , pCCCl Prenot. 2. Quód idem Coh.cilium Trid,. 54 ntealent Seff. cit. cap, 7, ulteriüs (ic doceat: Hamc 4ij. i hanc d Jpofitionem fen praparationem , jufl jficatio ipfa sholitet con[couitur , qua uon eft [ola peccatorum vemif-. MUET Jto, fed & faut bominis ficatio, & renovatio interioris per volumtariam fufceptionem £ratia , niut [ : 6 donor 4". Dehisveró donis poftcà fub- j 5 juü- ] Traatus IV. de Virtut. 'Tbeol, 58 i jungit: Unde im ipfa jufificatione bac fimul in- ;,"*JSMV fufa accipi t bomo , per JESUM Chriflum y cui itre ia feritur , fi dem , [peu & charitatem, Cüm igi« tur contingere poffit, ut peccator aduitus d i codem inffanti reali temporis juftificetur, ; virtutum ad. qoM, uo fe per a&tus fupernaturales obtinendam gratiam difponit, prout etiam y» nuttu reipsátoties contingit, quoties a&um cha- virtlt ritatis theologice , aut perfeGte contritionis nj elicit; hincquaftio movetur: utrüm in ca- (u przdiéto virtus infufa realiter in ilium ii hucet a&um influat, qui fuit previa difpofirio ad i obtinendam cum gratia fanctificante hanc eandem virtütem |infufam? uódfi enim nud fed hac previa difpofitio non folüm naturá , 1 MM: fufionem habitüs prece- | jf etiam tempore in at dat, prout contingit , dum peccator adul- haritatis, aut conttitionis per- tus ,finé aCtu c " «ïJurnzh fe&te , àd recipiendum ftu&uosé Sacramen- m ( oj tum baptismi , ant poenitentiee fe priüs qui- fed deinde ufu rationis deíti- MT dem difpofuit ; tutus baptizatur , ve L abfolvitur ; tuncaliun- t L de manifeftum eft , quàd virtutes , cum gra- tia infufz, neutiquam in pravios illos actus LE n w realiter ipfluxerint, Repugnat fiquidem , A ut caufa efficiens realis agat, priusquàm reae T m liter exiftat,' n S5 Prenot. 3, Quód prater a&us virtuofos n juftificationem adulti antecedentes , aut con- " comitantes , dentur etiam a&us candem cone« T Difputatio I. Artic.lV. $9 hefmi i confequentes, quos videlicet juftus elicit, jmt cifts Huojusmodiveró a&us poffant effe vel faper- *, (lnige st dutus erogatorij, nimirum absquegravi obligatio- ne à jufto eliciti , vel eidem graviter prece- m plv f wmatad ccpti , utcitra culpam mortalem non poffint omitti, Quódetenim quilibetviator, etiam It u us uts du d juftus , przfertim ad initium, & finem vite rationalis graviter obligetur ad cliciendos C conttit virtutum theologicarnm a&us , per quos fe- r: trüm ia metipfum DEO , tanquam fipi ultimo con- edierin d jungat, fatis exinde patet , quód hoino ad u donitit hunc eundem finem á DEO fitcreatus. - Un- vifione b de meritó per Alexandrum Papam VII. da- ! Qd mnata eft fequens Propofitio 1, Horo zullo Jim patià unguam vitatemporetenetur elicere aclum fidei, dibits p Jpei , &* charitatis , ex vi praceptorum Diviuo- etcatot d rum ad eatvirtutes pertinentium, Hujusmodi ontritions pt compluresalias dein quoqué Innoc, XII, pro- st um Ícripfit. Cüm igitur per peccatum mortale if bt oppofitum fidei, fpei, aut charitati theolo- p raions d gice, in moderna providentia, ejusdemvir- yr; UOC tutis habitus infufus deftruatur, hinc altera qrej; UT d quazftio , ifthic decidenda movetur: an ha- Yi0s illos.i bitus infufus realíter influat in fuosaCtus gra- viter przceptos, & quidem pro inftanti ur- mdt üqul j gentis precepti ? Quódfienim a&tus virtutis ;riusquäm ' theologice fit füpererogatorius , aut prece- ais vt ptum defado non urgeat, fed a&us licité ad aliud inftans fubfequum differri. poffit; tunc "L ' ; j 6o Tralatus IV. de Virtut. Theol. i Ti tunc eundem ab habitu priüs infufo realiter i j roduci , aliunde manifeftum eft. T Dico 1. Virtutem theologicam non in- $6 h fuere realiter in aCtus przvios ad infufio- nl pem difponentes, quamvis codem inftanti lta cum D. qkzu.d reali temporis iufundatur, 'Thom. I. 2, q. 109. att. 6. Suarez , aliísque yxmiow iib communior ententia contra Vasquez, alióse quc. Prob. Sivirtustheologica realiter in- Fl ii Y fluer et in fuos a&us ad infuíionem diípo- nentes, dummodó codem inftanti reali tem« indl p oris infundatur ; tuncetiam charitas theo. logica realiter infueret in a&um charitatis , u ia m aut contritionis perfe&ta , elicitum à pecca- tore adulto, utpote eodem inftanti reali tem- L. Sedhocadmitti nequit, Er- otis infufa. ' ff!'['i/w o. Maj. patet exnum, $4. Min. prob. Et- ia fi charitas theologica eodem in(tanti reali :*ML'ïyl temporis peccatoriadulto infundatur , quo n u a&us chatitatis , aut contritionis perfe&tae ! ana ab illo elicitur , nihilominüs charitas intufa ANSIQI r eft tali a&u , tanquam previà difpofitione , naturá pofterior. Sed hocipfo non influit b T realiterin eundem a&tum, — Ergo. Maj. itc- | 5 tl rató patet exnum. 54. Min. prob. Sicha- hus ritas infufa realiter influeret in hunc eundem EU a&tum, quem peccator adultus elicit ; tunc lhim charitas tali a£u foret naturá prior , adeóque Ut juftificatio precederet. previam difpofitio- | l ] nem. Sedhac prioritas repugnat do&trinz ( Con- T iÀbrelte Difputatio I, Artic. IF. 61 Concil. Trid. num. cit. addu&te, vi cujus t banc di[pofitiouem y fe prapuarationem jufifica- Wa j tio ipfa conféguitur, non verÓ antecedit. — Er- t diho. £9. RU Confirm,authoritate;ac ratione D. Thom. 57 , nl q. & art. cit. fic concludentis : Duplex eff pra- Xutt d paratio voluntatis bumana ad. bonum. Uza Vaqti quidem , quá praparatur ad. &eub operandum , ia rdteo a& ad DEO fruendum. Et talis praparatio vo- ifenem dip luntatis mon . potefl fieri , finb baBitualis gratia fptrediten douo , quàd fit principium operis meritorij. Alio h Chras d modo poteft imtellini praparatiovolumtatis buuza- duo eountati 14 ad confeguendum ipfum gratie. babitualis idup à v donum. — Adbocauttm , quód praparet fe bouo (hntiredite ad [ufceptionem bujus doni , on oportet prafup- (ieqit, b ponere aliud donum babituale in animas quia Vin ob. B fic procederetur im infinitumez fed oportet pre infaot t fupponere aliguod auxilium gratuituma D EL, in. undatur, Qu teris animuam moventis , [cilicet in[pirantis £o« jonis petied num propofitum. Sed hac conclufionis po- charias i fterioris ratio nulla foret, fi virtus theologi- j dfpoltiot ca realiter influeret in aCtus ad infufionem fo non itti difponentes ; quia nempe non fequeretur ul- i o, M 1 lusproceffus in infinitum ,quoad donum ha- rob, Sid bituale inanima, Ergo, hunc eunt Dico 2. Virtutem theologicam realiter S8 g didt; influere in a&tum fubfequum, ctiam pro in- tiot ,1 M; ftanti urgentis precepti. 1ta cum Ripalda m dl Difp. 125.de Ente fupernaturali; Haunol- iif Ut Pugnal dus , Munieffa , E[ patza , aliíquecontra H ta- J D: 62 TraGatus IV de Virtut, Theol, j ; tadum , Difp, 127. aliósque, Prob, Ideo u virtus theologica non poflet realiter influere in a&um fubíequum , pro inftanti urgentis t precepti; quia per habirum infufum , pro m u figno priori realiter exiftentem , tollerctur du libertas ad a&tum preceptum. Sed hecnon Y tollitur. Ergo.. Maj. continet principale Min, pmn'e':n fundamentum fententie oppofita. fitu i prob. Habitus infufus virtutis theologice pc(þzb/m non conne&itur ab intrinfeco cum gratia fan&ificante , fimálque ab intrinfeco poteft qu,' Wtl componi cum a&u vitiofo eidem direQtàgra» $ M vitérque oppofito , ideóque etiam cum omif- D. fionea&tüs precepti. Sed hoc ipfo per eun- ET dem,pro figno priorinature realiterexiftene ; i tem , non tollitur libertas ad a&um prece- deniá prum, . Ergo.. Maj. patetex di&is utroque u L ) articulo precedente. Min. prob. Nam a&tus Em primus proximus libertatis , feu proxima fi. r multas potentiz ad extrema fibi mutuó rea- T liter oppofita, non deftruitur perillud com- - principium , quodab intrinfeco cffentialiter ts non conne&titur cum alterutro extremo de- dj terminaté fümpto. Ergo, $ 59 Confirm, Et(ihabitus charitatis per illud Ug decretum, quo DEUS in moderna providen- ia tia ftatuit, nunquam confervare habitum (i- Ui Fj né gratia fan&ificante , adeóque finé a&tu precepto , fit ab extrinfeco effentialiter con- ( Rexus cum a&u precepto ; attamen habitus o- Tl Di/þutat'io I. Artic. 1 V. 6; i Pmb, Idm folummodó prout entitativé fumptus, feu ttrinduen prout abintrinfeco indifferens ad atum , & la wtti iliiusomiffionem , non autem prout affectus m ro hoc decreto , conftituit potentiam proxi- "s lt mam eliciendi a&um praceptum : fimílque n m decretum alterum, uo DEUS confervat Xiet gtl habitum , dependet à fcientia mediá , quá oppolra, Y previdetur actus preceptus fub eodem ha. ts tenigt bitu conditionaté futurus, .Sed hoc ipfo Áeto cum g per habitum , pro figno priori.ad a&um pra- mriüfeco p ceptum , realiter exiftentem , non tollitur li- (lendiedegs bertas adaCtum. — Ergo. Maj. prob. à pari- vf out oni tate, Etfi auxilium. efficax per decretum pociplogt ipccialiter beneficum , quo DEUS illud pec- eredlitreud catori ad eliciendum a&um charitatis con- j du r fert , non collatutus , fi foretinefficax, fit di&is urod ab extrinfeco effentialiter connexum cum o N codem a&u ; non tamen per hoc auxilium. fet yorimi: tollitur libertàs, quia fcilicetillud folummo- (hi munà dó entitativé fumptum , feu proutde fe in. yperild i differens ad a&um , & illius omiffionem , « df nonautem prontaffe&tum decreto benefico, conftituit potentiam proximam cliciendi o cremot a&tum charitatis, fimálque decretum colla- tivum hujus auxilij dependet à fcientia me- viutis p 1""5 dia, quà previdetur a&us füb eodem auxilio jera prove conditionaté futurus, prout fufiüis in Tra&t. vare hii góqt l precedente De Gra/ia oftenfum eft, Ergo pariter. E dffeniait Qb. m í l ! | 6 Trallatus 1V. de Virtut, Tbeol, " W 60 Objicies 1. contra primam, Non repu. ,a nat, ut habitus cbaritatis theologice ; qui g dcfa&to peccatori adulto , eodem inftanti g reali temporis infunditur, quo a&um chari- tatis, aut perfe&te contritionis elicit , reali- WO D terinfluat incundem actum, | Ergo. Antec. rob, Nam a&us charitatis , elicitusà pec. w yj p catore , tanquam pravia difpofitio eft qui- dem naturá prior habitu infufo attamen fo- guluoy lüm in linea morali, teu meritorià de con- p veró habitus infuíus , tan- d. | gruo : écontra iutt uam caufa realit er infuens in hunc eundem a&um , effetillo priorin linea reali , feu phy- st fica, Sed hecmutua prioritas nature 1ürer b / habitum & a&um , utpotein diverfo genere, ] iny feu lineá , non repugnat, Ergo. M habitus in- l i Confirm, Non repugnat , ut fufüs chatitatis , tanquam principium reali- AU t ! i ter effe&tivum actüs charitatis , aut contri- tionis perfecte , per quem peccator de cón- f & virtutes infuías, gruo meretur gratiam , ul faltem fübeo conctptu , füb quo principium p fium iftud effentialiter non requiritur ad meritum; LT. etiam cadat fub idem meritum , feu fit proe- J | ï'üï!h l ! mium ejusdem a&s. Sed hoc iplo mutua [ m,& prioritos naturg inter habitum infufu ul actum charitatis, non repugnar. Ergo. at Ma;. prob. Nam habitus infufus charitatis N non eft principium effentialiter requifitum ad lIt cliciendum aétum charitatis, feu contritio- niS L " Difputatio L, Artic. 1?. 6 nis petfe&tz , adeóque poterit DEUS , locó ologicæ T &minfunt illius auxilij tranfeuntis , fub quo ptevidet talem a&tum peccatore ponendum, ihfun. du duri dere habitum charitatis, M tl Ergo, Refp. D. antec, Non repugnat de poten- 61 T t tia DEI abfoluta , ut habitus charitatis reali- y t ter influatinaQtum, charitatis, aut contritio- wito du nis perfectze, à peccatore in codem inftanti 0, at ntorid de a reali temporis elicitum, 'Tranf, antec. Non repugnat , fpe&latislegibus moderne provi- Wfülos , dentiz. |honceund N. antec, & confeq. Ratio eft quód DEUS peccatoti adulto in moderna rl u I5 CtUtE. 10f providentia nunquam infundat habirum charitatis pro figno priori , fed tantüm pro jyerogat figno pofteriori nature ad aCtum charitatis 0, aut contritionis perfediz, qui eft ultima di« j hibitust Épofitio ad obtinendam gratiam , & virtutes Cipium r infufas , prout ex doctrina Concil. Trid, , t CO num, $6. didum eft. Quamvis igitur fup- ator de o poneretur , quód deabfoluta potentia non ites if repugnet, ut DELIS peccatori adulto, pro fi« yprincipit gno priori naturz ad aCtum charitatis , aut ydmetit contritionis perfecte' , infundat habitum fenfit pit charitatis, tanquam principium realiter pro- iplomti du&tivum talis a&üs; quia nempe DEUS ifalum; poflet, fivellet, habitum charitatis finé gra« x H tiainfundere, autconfervare, proutdefa&o US [hämm finé eratia confervat habirum fidei , ac fpei equftt théologice: attamen hzc previa infifio cha- ritatis moderng providentie legibus repu« j gnat ] 66 Traäatus I V.V Je Vz'r)uta "Theof. Adconfirm, Similiter D. maj. & min. IN, i | confeq. Intereà verà folüm transmittitur , l a&»lh | HW&* quód DEUS locó auxilij transeuntis vi cu- jus in. peccatore fuppletur habitus infufus [ ïhk L charitatis , poffit adeliciendum eundem nu- mericé actum , füubftituere habitum. Nam | o U fa&ka fuppofitione, quód a&us vitales intel- ao le&üs , & voluntatis , noh (int entitates ab- ! lt íolute , fed modales , adeóque cum fuis Qp 04 at principiis effe&ivis ab intrinfeco effentialiter counexi; eo ipfo metaphyficé repugnat, ut r idem numero actus charitatis, qui realiter r ab auxilio transeunte , finé habitu infufo , M qui roducitur , ab eodem habituinfufo realitec producatur. TT 62 Objicies 3. contra fecundam. 'Habitus i ) charitatisin moderna providentia per decre- i Cl tum DEIextrinfecum effentialiter connectia mb tur cum gratia & a&u precepto ; adeóque ef- IU fentialiter eftincompoffibilis cum omiffione LY a&tüs precepti. Sed hoc ipfo tollit liberta- ETU tem ad a&tum graviter przceptum , pro in- I ftanti urgentis pracepti. Ergo. Min. prob, furdtm Adhoc, ut maneatlibertas ad a&tum przece. m ptum , debent omnia illa , que intrinfecé Cüm&a conftituunt potentiam proximam ad actum ; ii offe componi cum omiffione a&s. Sed Ws 1 abitus charitatis , utpote cum gratia cone Ü nexus , nequit componi cum emiffione adtüs nj pracepti, Ergo. Cen t [ " li, ) Di]þuïatib l, är'h'-c. I - 67 d Confirm. Ad libertatem a&üs pracepti MAUUS v ( non fufficir quód habitas, entirativé fum- !s f ptus , poffit componi cum omiffione actüs t m precepti , fed etiam verificari debet , quódfi tltn. W voluntas abfoluté omitteret a&um prece- Vs ptum, tunc habitus componeretur abfolute cum omiffione a&tüs, Sed, fi voluntas ab. h fnt us foluté omitteret actum preceptum , tunc gt on non componéret abfoluté habitum cum níeco efentü omiffione a&üs; quia habitus deftrueretuc Yi rpug incodem inftanti , in quo omitteretur aCtus tits, QU It j bibtuinfi preceptus. Ereo. Refp. N.min, Ad prob. D. m»j. Débent bituiatio tl 63 omnia illa , que intrinfecé conftirnunt po- tentiam proximam ad a&um, entitarive con- undum, BÀ fiderata , poffe componi cum omiffione ia perds actüs. C.moj. Conf(iderata, prout fnbftant vinlter connt decreto DEI extrinfeco , & quidem impedi« gpxo,adcöqut bilià voluntate creata. N. maj. & fic diftin. ls cum omi &à min, N.coníeq. Ratio eft ; quàd ha. p rolit I bitus charitatis fit. entitativé compoffibilis gcpum p cum omiffione a&tüs precepu. Quamvis Bo Vaf igitur per decretum DE! exrrinfecum in mo- sadidum p derna providentia effentialiter connectatur j, que i* cutm gratia, & au precepto ; »on tamen yimat 3?3 bhoc obftat libertatiactüs ; quia néque habi- jone a«l tus, àt per decrétum extrinfecum connexug 'e cum g €um actu , nec decretum illudy quo DEUS confervat habitum , conflituitintrinfece po- tenüam proximam ad actum, Cüm vcrà t A idem ) 68 Tra&latus 1V.de Virtut, Tb?ol. A 1 idem. decretum confervativum habitüs de ;ummt endeat quoqué à fcientia media de a&u o conditionaté füturo ; hinc etiam decretum ibl iftud eft impedibileà voluntate creata , ideó- que manet libertas ad adum praceptum,; & a d illius otmiffionem, Adconfirm. D.maj. Debet etiam verifi- m | o cari: quód(i voluntas omitteret abíoluté a&dum praceptum , tunc. cum omiffione imunilé y, t componeret abfoluté habitum charitatis, rout fubftantem decreto DEI, vicujus con- | ii vt neditur cum gratia, & a&u precepto. — N. m W maj. Habitum folummodó fecundüm fe con- umb fideratum. C.maj. Etficdiftindà min, N. confeq. Ratioeff: quód voluntas quidem n j non poffit abíoluté componerc habitum cha- m P. X / l ts ritatis, proutaffedum illo decreto univeríae li , cum omiffione aQüs precepti ; nihilo. h Ad hanc m minüs hoc non obftet libertati. enim fufficit , quód habitus poffit de fe com« | at p poni cum omiffione actüs ,& decretum con- fervativum habitüs pendeat à fcientia media 2 h [ impedibili per voluntatem creatam. tu T ! [ l Objicies 3. Ideo 'habitus charitatis non 64 ï i h tolleret libertatem ad a&um praceptum ; W " v quia decretum confervativum habitüs pen- . detá fcientia media , quà DEUS videt actum "t I^ praceptum conditionatéfoturum, — Sedde- g eretum iftud non dependet ab hac fcientia WRM 1 mcdia, Krgo, Maj.conftat exdi&tis. Min., &:&M Pt 9 j M Va iditig d Difputatio L. Artic. IV, 69 prob. Nam potuit, DEUS, ante omnem Qd de d Ícientiam mediam , facere decretum univer- tüt étrtum fale; abfolutum & efficax, nunquam confer- Wt d vandi habitum finé gratia & actu precepto ; lnl ficut DEUS ante omnem fcientiam mediam Det lm wii poteft decernere, quód P'etro non velitcon- ferreauxilium , nifiprevifum efficax, Ergo. hiteer ao Confirm. Stante decreto,nunquam con- Qum onífia fervandi habitum charitatis finé a&tu prece- hum chaits pto , repugnat , ut DEUS per fubfequam El us Ícientiam mediam videat , fub habitu charita- ao 3 tis conditioneté ponendum a&um pracc- toudümle t ptum. Sed hoc ipfo deeretum confervati- jf A vum habitüs non dependetá fcientia media, olunasquia Ergo. Maj. prob, Nam ftante hoc decreto ehabitem di univerfali, hec veritas conditionata non eft oreto oiyet contiagens, fed neceffaria: 57 l'etrus pro iz- opi; tll flayati sergentis pracepti baberet baditum charita- p àdlun Hs poneret adiumi praceptum, | Etgo. fft defecon Refp. N. min. Ad prob. D. antec. Po. 65 lectettm qot tuit DEllS ante omnem fcientiam mediam gentà ed facere decretum |illud univerfale , pur& AI, intentivum, — Tranf. antec. Etiam execu- hartatis tivum, illidque falvà libertate. N, antec. t ceptu & confeq. Ratio eft: quód DEUS falvá li- habitüs p bertate créatá , quidem potuerit ante Svider t omnem Ícientiam mediam facere, & fors de- g, facto fecerit, decretum univerfale, nunquam confervandi habitum charitatis fioe gratia , p hat [ xddh ) & actu precepto , ut tale decretum fit puré Jï 3 1n- ] 79 TraGatus lV. de Virtut. 'Tbeol. quy intentivam ; non tamen exinde fequitur s j tümï quód etiam falvà libertate potuerit ante omnem fcientiam mediam facere decretum jm 1 j n execuütivum non confervandi habitum chari- tatis in Petro , finé a&u precepto, & fimul I abfoluté decernere copnfervationem habitüs um charitatis pro in(tanti utgentis precepti. 0hf | fl Nam cbmplexum uttiüisque hujus decreti ef- fentialiter eífet connexum cumní a&tu prece- u tugidt pto, & fimul inevitabile à voluntate Petri, w utpote independens ab omni fcientia media, j : adeóque tolleret libertatem. Ad confitm. D. maj. Repugnat, ut DEUS g, Yi ibds fub habitu charitatis, prout affedto per illud decretum univerfale , videat per fubfequam «j d fcientiam mediam aCtum preceptum, condi- nutie tionaté futürum. C. maj. Sub babitu cha- g, ritatis entitativó confiderato, N. maj, Et u fic diffin&tà min, N. confeq, Ratio eft: hi quód illa veritas conditionata duplicem fen- T* " fum continere poflit. Primó fcilicet, ut ex l r(luï parte bypothefis prater habitum charitatis fimulimportetur decretum efficax non con- &:",s:qnxi fervaudi habitum finé a&u;ideóq; propofitio ( huncfenfuüm faciat: $2 baditus non conferva- nj vetur [b a&ka pracepto , & Petrus pro inflanti ïl!i;wh' aurpentis pracepti baberet babitum chavitatis , i, b sunc poueretur abilloaius practptus. Atque ixt* ] in hoc fenfu veritas ifta, utpote neceffaria , lwklä Secun. WP "h non cít objc&um Ícientie medie, dó: d 'bijj)utatio I; Ar?i;; -I V 7X X i dó: ut ex parte hypothefis non importetur * Mttrt a aliquid effentialiter connexum cum a&u, & "tttrteng tunc predicta veritas eft objeCtum illius Ut du fcientie mediz, à qua dirigitur decretum Pt t n JELUTYN executivum , vi cujus pro inftanti urgentis pre«cepti confervatur habituscharitatis. Ients vt Objicies 4. Si habitus charitatis pro in- 66 t psdents ftanti urgentis precepti influeret realiter in ET acum preceptum , tunc pro figno priorina- r ture ante abfolutam exiftentiam a&táüs pre- n cepti , deberet intelligi abfolnta exiftentia h habitüs, Sed hocrepugnat libertati a&tüs, pugut uD ï Ergo. Maj. exinde patet : quód habitus tafidopel charitatis fit caufa realis efficiens aCtüs pre- t per g cepti. Min, prob. Sipro figno priori natu- BCODtDcon re intelligeretur habitus charitatis abfoluré sUb babtt exiflens , deberet etiam pro eodem figno , N mj prioriintelligigratia habitnalis abfoluté exi- f Mi ! ftens, á quainfeparabilis eft habitus charita- tis. Sed gratia habitualis pro figno priori a dupicn 0 fl exiftenstollit libettatem a&tüs precepti , bt- bitum dutt poté effentialiter incompoffibilis , cum gravi ff nont omifionecjusdem. . Ergo. Confirm. Gratia habitualis , tanquam kóg r caufa cfficiens influit realiter, faltem media- ii n n té inactum preceptum, cüm habitus chari- inis i tatis fitpotentiaejusdem. Ergo. hl ium dh!f&rr Refp. D. maj. Deberet pro figno priori 67 4uplti ; intelligi habitus charitatisablolute exiftens, tpott utwï mCdlæo ^ prout per decretum extrinfecum connexus E 4 cunm 72 Traö*';ltus IF. de Virtut, "Theol, y cum gratia fan&tiicante , & a&u. precepto, j N.maj. Proutdefeindifferens ad adüum , & illius omiffionem. C. maj. Et fic diftinctá migtm n 1nin, N.coníeq. Ratioeít: quód habitus ! cbaritatis in moderna providentia fit qui- 1 " dem ab extrinfeco effentialiter connexus ï | . | cum gratia , & aQtu precepto; attamen pro h&(üh d g, 4 figno priori , ante abfolutam exiftentiam actüs,poffit intelligi habitus abfolute exiftens p Nam hzc non eft y n finé gratia fanGificante. caufa realiter influensinactum preceptum, ub T néque habitus cum illa ab intrinfeco conne- Gitur, néque üt connexus extrinfecé confti- i dl n tuit potentiam proximam ad actum , prout hucusque di&um eft, dub Adconf, D. antec. Cratía infiuit per ha. p bitum charitatis , tanquam potentiam ab in- st trinfeco connexam cum gratia, N. antece Mr Connexam folüm ab extrinfeco juxta leges ;!Z'Tofït | moderne providentie, "Tranf, antec. & N, DL j confeq. Nam hec argumenta hucisque pro- t pofita efficaciter pugnant folüm contra illos, qui admittunt connexionem intrinfecam , r aut etiam identitatem realem habitüs chari- TA tatis cum gratia fan&ificante, T 68 Objiciesult. AGus charitatis, pro inftanti D Ü urgentis przcepti abfoluté pofitus,eft condi« [ tio effentialiter requifita ad abfolutam exi- Ítentiam habitüs. Sed hoc ipío repugnat , hi od ut habitus charitatis intelligatur abíoluté l & .. €Xls 27l Difputatio 1, Artic, IV. LOT 73 exiftens ante actum preceptum abfoluté po. Wdtm, fitum. Ergo, t dliniy Maj. exinde patet: quód pro inftanti urgenti $ precepti nonexiftrat abfolu- *l m LT t€ habitus, nifi abíoluté ponatur a&tus pre- lii UI ceptus, Min. prob. Nam conditio eífen. tialiter requifita ad abfolutam exiftentiam 005 ii iL rl babitüs , debet purificari pro figno ptiori na.. turi , adeóque dari abfoluta exiftentia a& (s Tolitéenfin p hec n d tus, pr&cepti , priusquàm abfoluté exiftat habi. Ergo. Ib rettptn, IncO QOO»Y Confirm. Petrus pro figno priori natu. T& , anteabfolutam exiftentiam a&üs praece- vtf conf pti , eftindifferens , utponendo a&um con- DT fervet labitum , aut eundem omittendo de. nf prh firuat habitum. Sed hoc ipfo nequit, pro fi- guo priori naturz,ante abfolutam exi(ten- tentam ab tiam actüs;intelligi habitus abfolute cxiftens, a Nantet Ergo. Min. prob, Nam aliàs poffet Petrus 9 jmxa l in eodem ihftanti reali pro figno fubfequen. [ antec &Y te deitruere habitum exiftentem pro figno icisquept antecedente , quod evidenterimplicat, Er. Veantoa ilos gol Re inrin(ecam, fp. D. maj. A&us Charitatis abfoluté 69 litüs chat exiftens eft conditio effentialiter requifita à priori, tanquam caufa realis , aut applicatio p infuri cjusdem , ad realem exiftrentiam habitüs cha- sl u ritatis.. N, maj, Conditio requifita folüm (olutam d apofteriori, tanquam effe&tus, ut conferve- tur habitus, C. maj. Et fic diftin&tà min. diftin&ionis eft; quód ï""bmiïf N. confeq. Ratio per E Bra&tatus V. de Vivtut. 'Theol. 74 ;gm(ïäïïfï nfecum pro inftanti per decretum DEI extri ;IüICHSa urgen tis precepti non poffit quidem abfolus ais té exiftere habitus , nifi abfoluté ponatut Qd a&uspreceptus , nontamen actus prout ab- m foluté , fed folüm prout conditionaté futu- du rus , fit previa conditio, ad confervandum Idipfum rurfus gl abfolute habitum requifita. f átet à paritate cujuslibet auxilij efficacis, vilii quod DEUS non conferret, fi previderetur $ncffcax. DT dul Ad confirm, D. maj. Petrus pro figno L [ nature eít indifferens ad confervan- j priori M b dum , aut deftruendum habitum , potentia antecedente fcientiam mediam de actu cone gl L if ditionaté ponendo C. maj. Etiam poten- tia fubfequenre. N. maj. Et fic diftinctà fl u min. N,confeq. Advertendum fiquidem eft difcrimen inter has duas propofitiones: du Petrus proinflanti urgentis pracepti potens omit- 3 V d tere a&bum praceptum , eundem mon omitteret : Petrus potens omittere aum eundemi oumittes it t DT ve.. Sietenim DEUS per fcientiam mediam cognofcat, primam propofitionem effe ve- W x w m ram ; tunc abfoluté confervat habitum cha- M tw, ritatis, néque fuppofità illà veritate poteft i M Petrus potentià confequente omittere [ " a&um ; alioquin poffent verificari contradi- Wl"* &oria. Quando antem altera propofitio verificatur, tunc DEUS non confervat habi- M "R tuit (j ) um charitatis, fed iocó ejusdem fubfti aus 1f D Difputatio l. Artic. IV. 75 yoin n dfo auxilium tranfiens, ut Petrus maneat proxi- mé potens ad actum ] Wonaty tenus dictis. praceprum. Ex hàc- A Oi d Conílat i. Quód virtns theologica teali. 79 Vil . Md ul ter non influat in a&us , ad cjus infufionem difponentes , erfi eodem inftanti reali. tem- . liphenf porís infundatur , quo tales actus eliciuntur. t at i Sic charitasinfufa non eft caufa realis cffe&ti, t renien vaillius aCtás charitatis, aut contritio nis per- fecta, quo peccator adultus fe ad eratiam & Pens o charitatem infufam , eodem inftanti obten- ns d eonfem tam difpofuit, Nam juxta Trid. Seff. VI. ibituy, vt cap. . Hanc dijpofitionem , feu praparationena dum deadud juflificatio ipfa confeguitur , per infu[iomewua gra- yj, Bu d& , G* donorum ; adeóque habitus charita. E ais tis non eft naturáprior, tanquam caufa cffi- ndum fqui ciens realis , fed eft naturá pofterior eo a&tu, ropolt qui eft ultima difpofitio, Hinc etiam talis gppli pl a&tus per gratiam , licéteodem inftanti reali n on o temporis obtentam , non dignificatur for- maliter , ut fiat meritorius de condigno cce- ,a jentiam met leftis gloria, quz correfpondet huic gratize, jionem eit! fed per hanc gratiam folummodó peccator i habitum: fit eátenus digaus glorià, quátenus per illam veriate Y ft formaliter amicus , & filius adoptivus eMt o DEL. Quamvis itaqué non videatur repu. gnare metaphyfice ; ut habitusinfufus chari. iicari 00 ORUA tatis , in linea reali (it principium effedtivum, idcóque naturá prior illo a&u charitatis , aut confnt contritionis perfe&te ; quem peccator clieit ; 'lusdcm " 6 Tyatlatus IV, de Virtut, Ybeol, N W A "T m & idem a&us, in linea morali fit principiu à du meritorium degongruo , adeóque natür gm prior ceodem habitu ; cüm mutua hec j prioritas naturz non fit in eodem , íed diver- gid 1ogenere, videlicet reali, ac morali; atta- g, meu hec eadem mutua prioritas repugnat biegi legibus modernz providentiz , in qua grata » tiodti & virtus infufa nonexiftit realiter ante ulti- - r mam peccatoris adulti difpofitionem. un-« viriti de patet : nec illorum fyftema fubfiftere , n qui fingunt,ante talem a&um pro figno priori H ly TT gratiam , & charitatem folummodó infur yuli!ä,:ym] pro figno autem pofteriori nature voluntati T €tiam realiter uniri. Si etenim realisinflu- yultt, xüs habitüsinfufi non prefapponeret realem illius unionem ;tuncetiam Angelus beatus , t aitd cum homine compenetratus , pet fuum lumé váns gloriz redderet eundem proximé potentem, ]ul ad eliciendam vifionem intuitivam DET. m 7I Conftat ?. Quód vittus theologica reali- ter influat in actum fübfequum , etiam pro CT inftanti urgentis precepti. Sic charitas in- ii fufa realiter ipfluit in a&tum charitatis gravi- ^ zil ter preceptam jufto , etiam pro illo inftanti , t&dil quo libera talisa&tüs omiffio foret peccatum *Eïïäm v mortale. Quamvisetenim habitus charita- MY M L v tisper extriniecum decretum DEI fit effen- tialiter connexuüs cum gratia fan&lificaute, [ haec autem ab intrinfeco fit effentialiter in- j d ü €ompoffibilis cum peccato mortali $ atta» men iTl ! Difputatio l. Artic, IF. ' 77 lEtipcpin men habitus charitatis ab intriBfeco ndn Mmr catü conneGtitur cum gratia, néque opponitur — m ho peccato mortali , prout ex didtisutroque ar- ob lr ticulo precedente patet.. Cüm igitur decre- 4 ttn]s qt tum illud univerfale , quo DELS defacto fta. QT tuit , nunquam confervare habitum charita« iequgus tis (in? gratia fan&ificante, fit reipfa condi- fetlter l tionatum , ídque disjunchivum , utpote ftionen, l hunc fenfum includens: Si Petrus juflus im : fubfflt prioriinflanti A, per fcientiam mediama vvidea- profanopit fur po[iturus acium graviter praceptuns pro in« wf fatati B , tumc etiam profiguo priori ejusdem in- av i ffantis B y coufervaditur ba&itus charitatis , fecas Wprdud ewzemz deftrwemduss hinc idem habitus, de- ww peadenter ab ifta fcientia media conferva- wsbm tüus , non prejudicat libertati formali, & uluni: àmmediatze actüs graviter precepti, . Sicut ww €nim. decretum illud fpecialiter beneficum, uD «quo DEUS ftatuit Petro conferre auxi. a lium A , &i hoc per fcientiam mediam pra- s,"uny Videatur eílicax , fecus autem , (i , praviy .duisi deatur. inefficax, non repusnat libertati ii g formali & immediatz a&tüs à Petro eliciti fub joifus €odem auxilio A; quianempe abfoluta hn. jusauxilij exiftentia dependet à fcientia me. etpenatt jtus du * ia de futuro tali atu , quam Petrus poterat ^ ] 1 mpedire: ita pariter de habitu chatitatis , n d ld cujus confervatio dependet à fcientia media de futuro actu fentidlit graviter praeepto; difcurren- yndi;! ! dum cft, f Gonk ) Wyallatus IV de Virtut. Theol, - 8 l j H[gtnlk Conftft 5, Quód habitus charitatis pro i h] 7 figno priori nature inflantis B , quojuftus j i onit actum graviter preceptum , quidém g realiter exiftat ; non tamen prout affectus il- lo decreto, ounquam confervandi habitum M finé a&u precepto, nec prout dependens à fcientia media de a&u conditionaté füturo, H fed folüm prout entitativé fumptus , feu de Á fe indifferens , f(imálque fufficiens ad actum a realiter producendum , adeóque foliim quà talis , conftituat potentiam proximam cli- Ro ciendi a&um charitatis : quemadmodum Mu ! rurías in auxilio fpecialiter benefico pater. ; st Sicutigitur Petrus auxilium iftud , quod pro !uf figno priori inftantis B , realiter exiftit, non quidem entitativé fumptum, fed prout de- CT. ! d pendensab illo decreto fpecialirer benefico ; & Ícientià media de confenfu conditionate tj redauy futuro, poteft impedire , non quidem po- tentià confequente, fed antecedente przdi« Vi m:.gm &am fcientiam mediam , quin tamen illud u:gjzj;;l reipía impediat, fed liberé confenriat ; ita pàriter juftus ,non quidem potentiá coníc- | gw:uz;:z, Mtiyj quente, fed antecedente fcientiam mediam DI de a&u precepto conditionaté futuro, po- Vg teft impedire confervationem habitüs chari. tatis , quin candem reipía impediat. linde 'F]xïm Wl redi&a paritas de auxilio fpecialiter benc- ficoifthic conftanter eít obfervanda. Cot» l 1?;1!1(';1 trarium veró de h abitu infufo charitads , pro "l('mus' in: u | Difputatio l, p . r ! inftanti urgentis pracepti , dicendum forct, UT CTA fi habitus ab intrinfeco foret connexus, auc * u realiter identificatus cum gratia , adeóque dlb d componi non poffet cum peccato mortali, Xlntlin O d Mtiong ARTICUuLus V, d lumpts, i fifcinsad d Id jvirtus infufa per fuos, o* alie- 405 ACÍA$ atuigeatur , C per oppofizos dul vainaudtar ? Q porima « s unadnod Ranotandum r, Quód fide catholicà 73 tt b vt certum fit: per fupernaturalia jufti via. m d toris opera , gratiam habitualem & virtutes 4liter xl infufasaugeri , prout Concil, Trid. Seff, V1, n, fed p cap. 10. docet , cujus verba fuperiüs , in dalierbeneh Procemio hujus Tra&atüs, funt addu&ia. tl conditon Hinc eadem S$ynodus quoqué herefes con- non quít) trarias damnat Seff, cit. can. 24,. Sizuis dixe« tecedent p rit: juflitiam acceptaus noun coufervari , atque quin tume i etiam non augeri corauz DEO per £ona opera 5 fed opera ipja frutius folummod , &v frena e[fe jufti- ! confetat | porcmiä a ficationis adepta , mou autem ipfius augenda cau- Jau s anatbemafit. — Et can, 32. Siguis dixe« Yentiam nd t foturoy rit: bominis juflificati bona opera , ita elfe dona DEI , ut non fint etiam boua ipfius juflificati vne- f habitüs ( rita , autip[amaguflificatum Bbonis operius , qud& m editt | ab eo per DEI gratiam , & JESU Chrifli meri- ) lpeciahmä yervanto um cujus vivum memórum eft , fiunt, non ve- r mereri auguientum gratia , vitam ateruam & afo du ' ipfus Traatus IP, de Virtut. "Theof, $0 g n Jär:'t, ipfius vita ateraa , [i tamen im gratia dece, ylis atque etiam gloria augmentum 5 jüit confecutionem y anatbema Wfit. Ex his abundé patet : quàd Ts fto elicitos, virtus infufa per actusá viatore;u ia non quidem , velut caufam cffe&tivam rea- g lem, ptout virtusacquifita , fcd tantüm mo- m d ralem , feu meritoriam augcatur , prout ex piup, X do&rina D. Thom. num. 35. di&um eft. (oit Prznot. 2, Quód a&tus fupernaturalis ju- 74 Yi p fti viatoris folummodó per eam gratiam ha- ! ! Pt bitualem dignificetur, feu de condigno fiat lii meritorius novi angmenti gtatie , quam pro t inftanti pri ori jam habuit; non autem peril- ii dem inftanti, pro figno po- lam , quamineo vytt fteriori nature, tanquam premium metiti , Si etenim actus merito- u de novoacquirit. LMWL*"; tius jufti quoqué per novum iftud augmen- TT tum graátiz , eodem inftanti rcali temporis aj infufum , formaliter dignificaretur; tuncei- h L "W dem rurfus nova gratia tanquam premium ET hujas meri ti , utpote per illudaugmentum A magis digni ficati, deberet conferri ,adeóque iwete ffus in infinitum , quoad VN i fequeretur proce ratiam femper magis , magísq ue in eodem ii — kïiï,'igl inftanti temporis augeudam , quod repu- major gratia viatoris nat. Quamvisautem E t jutti, quam pravio inftanti habuit , a&umil. D lius m eritorium dignificet ad majus pr&- i ( mium $ adeóque Petrus juftus; üt quatuor, uor, i peractum charitatis perfettum , üt quat fie- i:.M | Dij/»utatio I, 4rtic, V. $r ii defei mereatur majus augmentum gratie , quäni Ptf Paulus juftus, üt duo, etfi pariter eliciac u vt Qu aüum charitatis , ür quatuor, non tamen Md exinde fequitur: quód Petrus , etfi dupló TO juftior, quoqué dupló majorem gratiam de 3 ia novo mereatur, quàm Paulus, Nam iftud It t novum augmentum gratie , tanquam pra- d d mium , non commen[aratur foli gratiz, nec Vaperatd foli actui, fed complexoex gratia fimul, & ttin gtl acu meritorio, prout . fufiüs in preced. dl Tre&. Ill. oftenfum eft. Fa quay Prenot, 3. Quód, juxta leges modernze 75 providentiz,Fides , & Spes infufa peractum onantn: i ol fibi directé gravitérque oppofirum, charitas Yremium a veró per quodvis peccatum mortale aritta- m us a tur, prout num. 20. didum cíl. . Hoc ta- men non obítante virtusinfufa realiterinfluit TU T iredi tempt in fuosa&tus (ubfequos graviter preceptos, J ctiam pro infítanti urgentis pracepti 5 etfi itetüty U realiter non influat ina&us previos, ad in- tun prant fu(ionem difponentes, quàmvis in codem inftanti realitemporisinfundatur , prout ar» nferi d ticulo precedente fufiüs oftenfum eft. Hinc wum, QU etiam actus charitatis, aut contritionis per- squem COE h 9G f fe&tz, qui eft ultima difpofitio peccatoris, extra Sacramentum baptifmi , aut poeniten- t g[atiä v tiz , nondienificatur formaliter per gratiam labuih? : habitualem , eodem inftanti reali temporis, ; EL pro figno pofteriori natura infufam , ut fiat us 7 qU acritorius de condigno; velnovi augmenti quif' u V gra- j Tra&latus YV. de Virtut.'"Tbeol, 85 r gratiæ , quod ex di&tis num, praced. reptis gt nár; velglorie cocleflis huic gratie coire- g fpondentis. Nam hzc gloria eft huic gratie aliunde debita, Econtra veró actus gravi- g d ter preceptus , quem juftus elicit, formali- d m, quam ia qun d ter dignificatur per illam gratia previo temporis inftanti habuit $ quia fcili- d caufat , aur ftrict& jyei cet actus preceptus non loquendo, confervat priorem gr atiam , fe dusd Lnde talis n t tantüm iapedit ejus jacturam. a&tus de condigno fic meritorius novi aug- il pI menti gra tig, eidémque correfpondentis lorie. Namjuxta Trid. Seff. VI. cap. 10. ts tl Juflificat: per oDfervationem mandatorama DEI , M m:(lrl j &* Ecclefia , im ipfa juflitia , per Chrifli gratiaua accepta ore[cunt , atque magis juflificantur. —— mm Dico r, Virtutem t heologicam jufto in- W L 76 fufam , nontantüm per faos , fed etiam alia- ( j ROT tumvirtutum aGtus , meritorié augeri. ita Etil. 2. eum D. Thom. l, 2. q. 66. att. 2. Towt q. 24. art, 4. communis fententia. Prob, a Nam ju (tus per cujuslibet virtutis a&um fu- u EE pernatur alem meretur de condigno augmen- tum gratiz habitualis , ut periftud magisju- j ftificetur. Sed hoc ipfo virtus theologica ? t jufto infufa , non tantüm per fuos , verütn i etiam aliarum virtutum actus meritorié au« Maj. patet ex dotrina Conc. LU getur, Ergo. 'Trid. num.73.& 75.adducta. Min prob.Gra- Vs J litet Ál tja habitualis , infui:i jufto ; connatura Mi r exi; Vfl Difputátto L. Ariic, V. CM 83 €xigit virtutes ipfufas, tanquam potentia S RLT nm:ühuicgrana permanentes , per quas intelle&us , & vo- untas clevatur , ut fimpliciter earundem vir. [X g TW turüm a&us fnpernaturales elicere poffit, Sed hoc ipfo cum gratià. meritori& audá, [ d vai ttiam augetur virtus iufufa. Ergo. Maj. li u conftat ex dictis num, 20. u ac b Min, prob, Hoc ipfo, quód gratia habitualis fipliciter confi- rta gin derata, de íe connaturalite um. Undei r €xigat virtutes infufas, tanquam potentias permanentes , as r ardnds fimpliciter confideratas; eo ipfo major gra- tia habitualis , etiam connaturalitec exigit N ap. muanditrm majores virtutes infufas, juxta illud axioma : Sicut fe ba£et [imapliciter ad fimpliciter , ita ft ha- LA £et magis ad magis, Sedhoc iplo cum gratia jf meritorié ancta , etiam augetur virtus infufa, ojiam juloi Etgo, s edttamd Confirm, Si etenim virtus infufa tan yi gt tüm 77 per fuos ,non veró alteriusvirtutis a&us me. g2 Bl ritorié augeretnr, tuncuna virtus infufa ju- ntn. W fto, quoad fuam intenfionem , quoqué fo. iruteadun rct inequalis alteri (imul infufe; prout vir. pdionoagt tutes acquifita: funt inzquales, — Sed virtu- vitid mag tes infufz jufto , quoad fuam intenfionem jtus teo^ fünt equales. Ergo, Maj. patet, Min; et [uos, " prob. authoritate D, Thom. l. 2.q. & arr. $ mctilon fupra cit. fic concludentis: Quatitas virta- y doori tum poteff. attendi dupliciter. Unro modo fe. Q Nin p cundüm rationeg Jpeciei s & fic mom efl dubinen T qui quéd una virtus unius bowinis fit major , qudm 2 fitw j 84 Traäatus IV, de Virtut. "Theol. Alio modo. j altera , ficut charitas , fide , & fpe. v,ïogowm gotefl atteudi fecundàm participatiouem fabiedii , .a PTOZI t [cilicet iatenditur , velremittitur in ubje« al &los éfecundim boc omnes virtutes [unt aqua. a les , quádau aqualitate proportionis ,in quimne r 2um aqualiter crefcunt in bomine 5 ficut. digiti E suanfis [ant. in&quales fecundiua quantitatem , od féd funt aquales Jecundima proportionem y cim od proyortionaäilz'ter augeantur. ROWJ:F 78 Dico 2. Virtuteqi theologicam, per fe in- guttt fufam, non diminui per a&tum eidem oppofi- vt tum. . Itacum D. Thom. II. 2. q. 24. art. 10» EU ariter communis fententia. Prob. Nam | gt virtus theologica, juxta leges moderna pro- fan&ificante men- u videntiz, paricum gratia -N furá, primitus infunditur, & infufa dein con- Sed hoc ipío ea- "t fervatur , atque augetur. dem per a&um oppofitum non diminuitur. "WW sinri Ergo. Maj. patet ex conclufione preced, l »';l L Min, prob. Gratia fan&ificans ,in moderna ! i 'b:x ]i /h : rovidentia, per a&tum moraliter malum, Mp Iïlvl 1l nunquam diminuitur; fed vel tota fimul per. | m l ditur , vel in priftinà menfurà confervatur. Tüby jT Ergo. Antec. prob. Nam gratia fanCtificans L Iu ii er quemvis a&um moraliter malum , qui VM eft peccatum mortale , femper tota , fimul At perditur ; prout fide catholicà certum eft : Vs per a&tum veró moraliter malum , qui eft fo- li lummodó peccatum veniale , quoad fuam d) intenonem , defa&to nunquam imminni. tur , L^l 1 V. AD:)?:r)zta't'io L Art:';. 85 UET taüt, prout ex Conciliis, & Patribus, certa mj Theologorum fententia docet. Nam Trid, Piir i Seff. Vl. cap. 11. fic decernit ; Licit iz bac r smortali vita , quantumvis jufli & fandli , in le- "r uj via peccata quandógue cadant , non tamen pro- i jl j ptered. defimunt. effe jufi. Unde oppofitam n 1 wi plerique, tanquam temerariam , & in fidei frjrim a do&tina periculofam , rejiciunt. Ergo, ^ Confirm. Nam aliàs quoqué charitas ju. 79 o pl ftoinfufa , per peccata venialia, quoad fuam n d o intenfionem decrefceret ; & minuercetur, Lt Sed hzc in jufto per peccata folüm venialia U n N non decrefcit , aut minuitur, Erzo. Maj. patet. Min, prob. authoritate D. Thom. q. « m andifm & art. cit. fic concludentis : Veniale peccatuna 27022 maeretur dimaiuutioneua cbharitatis. Cana ritfuladenc Sed lhociplot enim aliquis delinguit in minori, non meretur DEUS enim 0 non dimiont detrimentum pati in majori. plis [e avertit ab bomine , qudm bouzo fe avertat lufont pet ans, n od ab ipfo. Unde , qui inordinaté fe babet circa ea, qua [unt ad finem , non meretur detrinzentuma oxgiter t |Jeota fimoi pati in charitate, per quam ordinatur in. ulti- nmumfnuem. Unde conféguens efl: guod cha- ".ä conk[Vln at at ritas nullou0do diminui po]fit , direti? loguen- do. Potefl tausen indireclà dici: diminutio cba« «t malim ertott , ritatis , difpofitio ad corruptiouem ipfius , qut fít , vel per peecata venialia , veletiaua per ce[fae licd eettu 110268 ab exercitio operum charitatis. Ergo, um y q"i / 8o Objicies 1. conrra primam. Siomnes vir- ik ) (]Wd l; tutes infufz , pari cum gratia incremento au- pgui ! ; 3 ge- pï,u 86 TraGatus YV, de Vz'r?ut". Tl:äal. ts erentur ; tunc juftus non haberet majorem , í " $d difficultatem ineliciendo actu unius virtutis J u rarÓ exercite , quàm alterius , cujus fre- Sed hoc expe- d quens exercitium habuit. got rientie repugnat, Ergo. Maj. prob. Vir- tus infufa , etiam ingraduinfimo , dat fim- T m pliciter poffe , adeóque au&a dabit faciliüs Sed hoc ipfo. Ergo. Maj. prob. vt poflfe. | vt Si etenim virtusinfufa , etiam prout au&a; folummodoó daret fimpliciter poffe ; tunc ca- |d Rl dem fruftra augeretur, E:go. ;o[ïaä:faö [ Confirm, Siomnues virtutesinfufe habe- t yi L rentinjufto zquale augmentum ; tunc nul. lus inter San&os poflet defa&o laudaripo- jl Sed hoc re- tiàs dehac, quàmalia virtute. qi Mfll pugnatScripture facre, prefertim Ecclefia- , uttri . ftici cap. 44.. & feqq. ubi varia de veteris Te- TE ftamenti Patribus, elogia recenfentur. — Er- "T 2O, 8T Refp. D. wult. antec, Si virtus infuía, ii —.v,::':äm etiam proutaucta, folummodó daret fimpli- citer poffe, qualemcunque illius a&tum eli- | BIj QM cere ; tunceadem fruftraaugerctur, C.an- | At tec. Sidaret infuper , proutetiam reipía dat, D poffe fimpliciter actum perfe&tiorem elicere. lg N. antec. & confeq. Ratioeít: quód virtus , infufa ideo augeatur cum gratia fanGifican- T te , ut juftus per candem fimjliciter poffit "t a&um perfectiorem , non quideui quoad fpe- .ïg:amf'v cificam illius cffentíam , fed quoad intenfio- D5 K nem , L 'Difþu!äio l. Artic. V. $7 li ' T IUjoIR nem , elicere; prout áparitate luminis glo- aTM riepatet. Sicut enim lumengloriz infufum lllfl?s, Qs r beato, dat fimpliciter poffe, DEUM intuiti- " Mi ty, vé videre , attamen cum eá diverfitate, quód ,' 1' WB* Vifl lumen intenfum üt duo , conducat folum- DCNNN zrodó ad vifionem claram, ütduo; lumen at d veró intenfum , üt quatuor , conducat ad b Mi w vifionem clatam , ütquatuor , ita pariter dc Lt w d virtute infufa difcurrendum eft. tfb t &d confirm, D.maj. Tupc nullus fanchus 10 poffet defa&o magis de hac , quàm illa virtu- Vresifle hd te, perfeinfusá, laudari, C. maj. Etiam ac- N. R t quifitá , vel per accidens à DEO infüsá, tfido lt maj. Etfic D. min, N.confeg. Ratioeft : ue d quód folüàm eátenus una virtus pre altera sfentim Etdl laudetur in San&o , quátenus eandem magis, Hinc D. Thom. 1. fadeveterisi quàm alteram exercuit. wenr, ( 2. q- 66. art, 2. ad . ita refpondet: Unus Sandius laudatur pracipus de uma virtute » d i vittus if alius de alia , propter excellentiorem promptitus d darerm. dinem ad a&lum uniusviriutis , qudm ad atums |lios a&un: elterius, Quamvisigitur omnes virtutesin- qeu, Ci fufe, ineodem San&to juxta menfuram gra- tie fint equales , attamen inzquales font vit- um repl tierem elt tutes acquifite, aut à DEO folüm per acci- dens infufa, l ' uöd [] $2 atiaandi Objicies z. Si menfura virtutis infufz fo- ret gratia fanctificons; tunc Petrus, qui ha- implicitt den u betgratiam , & charitatem infufam , üt difo, non poffcet tam intenfum a&um charitatis eli- qui iuf;&f F 4 , 88 Tratlatus V. de Vz'r?ut. Tbeol. " ldgoml elicere , quàm Paulus, qui habet gratiam & J :hcmüc charitatem infufam , üt quatuor. Sed hoc " admitti nequit, Ergo. Maj. exinde patet ; quód Petrus non poffit perfc&tiorem actum W V 4 Charitatis elicere , quàm fit habitus infufus, adeóque folummodó intenfum, üt duo; m W | tictsd ficut à paríitate luminis glorie num, preced. eft refponfum. — Min. autem prob, Nam Pe- (danat of trus, non obftante charirate intensá folüm üt duo,poteft habere gratiam actualem, feu tan- uf tam illuftrationem fupernatutalem praeviam ln st €x parteintellectüs , & infpirationem ex par« te voluntatis, videlicet intenfam , üt qua- C u adan tuor, quantam habet Paulüs. Sed hocipfo quoque Petrus poteft elicere tam intenfum uj l actum chatitatis per habitam infufum , üt g duo, quàm Paulus per habitum infufum , üt rl uatuor. ...... vt Ergo. L Confirm. Nam peccator omni gratiá, & v [: M " T charitate habituali deftitutus, poteft nihilo- iinüs tam intenfum , quinimo intenfiorem wl aCum perfedtz contritionis elicere , quàm m juftus gratia & cliaritate habituali preditus " Sed hoc ipío etiam Petrus , non obftante mi- li nore charitate infusà , nihilominüs poterit þ*w 74]45 tam intenfum , quinimo intenfiorem a&um W a uv charitatis clicere , quàm Paulus, etfi majore charitate infusá preditus. Ergo. Min. pa- EC tc. Maj. prob. Conftat fiquidem , prout l-m uä" nonnulli Scriptores referunt ; quosdam pec- Cds 6 fu Difputatio I. Artic, V. 89 t i catores adeo intenfam de fuis delictis contri- Wi tionem elicuiffe , utipsà doloris vehementià Vl nien extinguerentur. Ergo*. 4 TM Refp, D. maj. Tunc Petrus, qui habet 93 l htïuuxiuïu(us, gratiam, & charitatem infufam, àt duo, llgnlum,h( ; non poffet tam intenfum a&um charitatis OR D d elicere , quàm Paulus, qui habetgratiam , & ^if Na) iteni f charitatem intenfam, üt quatuor, fa&á fup- pofitione, quód DEUS per auxilium aliquod d s tranfiens fuperadditum ,aut omnipotentiam hg pena fpecialiter applicatam , non fuppleat in Pe- o r tro , duosreliquos gradus charitatis infufze. lo g C, maj. Fadlá fuppofitione , quód DEUS hs lu cosdem gradus modo predicto fuppleat. N, e hm il maj. Et (ic D. min. N. confeq, Ratio eft: im infilum, quód DEUSin Petro habente charitatem in- t ial fufam (olummodó , ütduo , poffit omnes re- liquos gradus fupplere,ad majoremillius in- enni i tenfionem requifitos , vel peraliud auxilium y potdt od in genere caufz realis efficientis fuperaddi.. mo itenft tum , vel per fuam omnipotentiam fpeciali- liere, qu terapplicatam ; ficut etiam in peccatore ad- il edit ulto fupplet defe&um totius habitüs chari- opoblantet tatis, ut a&tum perfe&e contritionis elicere ominüs p pofit. Quódf ergo DEUS in Petro fup- afiorem 4 pleat illum defe&um charitatis infufz , per lus n quem eadem eft minor charitate infusá Pau- B- Mi lo; tunc Petrus quoqué poterit tam intene fum actum charitatis elicere, quàm Paulus.. iquïdcm» r A Fs , qui am;;«' ) Tra&atà: l'V. de Virtut. "Theol. 85 *GEHD- 51 N Ad confirm. D. maj. Peccator adultus Muüqm poteft tam intenfum , quinimo intenfiorem aQum charitatis elicere , quàm juftus, f «woquä | je DEUS in peccatore perauxiliom füperaddi- tüm, aut omnipotentiam magis applicatam, gt . non tantüm fuppleat, fed etiam fuperet cha- Til ritatem infüfam jufto, C. maj. Secus. N. "T maj. Etfic D. min. N. confeq. Ratio ha- betur ex refponfo preced. Sicutenim DEUS jjgil ';WIM ingenere caufe realis effe&tivze poteft fupple- rc, aut partialem , auttotalem quoqué defe- g dl &um luminis eloriz ad eliciendam vifionem vt beatificam , ita pariter de infufa virtute dis- currendum., l p:j'tiw 84. Objicies 3. Et(i gratia habitualis pet . K ij j uilá 7 quemlibet a&tum fupernacuralem virtutis cli- Mp citum à jufto, meritorié augeatur; nonta- a, men quoqué fimul , nec quidem per fingulos fuosa&us , augetur charitas infufa, Ergo. d Antec. prob, Chatitas ipfüfa jufto non au- 1 1 getur meritori per illos charitatis actus , qui l['h funtremiffiores habituinfufo.. Sed hocipfo, T M Ergo. Min. patet, Maj, prob. Nam ille, N Jem RUA li quitantum in lineá virtutis, nonagit , quan- tum ager& poteft, non eft laude dignus, odl Sed C adcóquein eadem linea nihil meretur. juftus eficiens actum charitatis remiffiorem habituinfufo, non agittantum in lineà cha- ritatis, quantumagere potefl. — Ergo, A COH- h 'm' "(J/' Difpuia;'io I. 4rtic, V. Of "at dih Confirm, Si charitas infufa juflo , per Atf acum quoqué remiffiorem augeretur ; tunc Rs illa quoqué ftatim , fcilicet codem inftanti ii reali temporis, cum gratia fan&lificante aue I geretur. Sed hoc admitti nequit, Ergo. tnleti Maj. patct. Min. prob. authoritate D. Cs Thom. II. 2. q. 24. att, 6. fic ftatuentis : Noz tun ht Sittenolt guolicet a&lu charitatis , charitas aclu augetur , ftd quiliZet a&kus charitatis di[ponit ad. charitatis Bo aupgmentnm , in quantium. bomovedditur prom- lag giior, iterum ad agendum fecundüm charitateus, um vo & ha&ilitgte ere[cerate bomo prorumpit in. aGum iif d Jérventiorem charitatis , quoconatur ad charita- £is profetium y & tuuc charitas augetur in a&iu. 1 bubids Ergo. mlem vt Refp. D. maj. ult, fyllogifmi , Ille, qui 8s netir; It tantum non agit in linea virtutis, quantum agere poteft, & fimul tantum agere obliga- k aol E tur , non eftlaude dignus. C, maj. Qui i. mul tantum agcre , quantum poteft , non [ijido mu: dtgtistdusyt Obligatur, N. maj. Etfic diftinctá min. N, coníeq. Ratio eft : quód aGus virtutis eli- , Sedhoci n n i citusà jufto , et(i remiffior habitn infufo, ni- hilominüs fit laudabilis & meritorius de con- qonigts d lide d digno,quando nulla datur obligatio eliciene di tantz perfe&ionis a&tum , quantz perfe- gerettt. ! yisrenit &ioniseft habitusinfüfus. Nam aliàs feque« retur : quód Petruscum gratia, & charitate üm n lnl habituali , intensá üt duo , pariter eliciens Rl EISOlC dem acum chari:gtis intenfum , üt duo, qui m« l RI D ! 92 &raäatus IY. de Virtut. 'Tbeol. » p æ,' [Pü | mereatur decondizno augmentrum grati d & charitatis ; écontra veró Paulus cum gra- agipt tia & charitate habituali, àt quatuor, eliciens gpe a&um charitatis intenfum , üt tria , nihil me- lll AV j reatur de condigno, cüm talis a&us fitremif- fior habitu infufo. Hec autem fequéla ; ia r non folüm communi Thcologorum fenten- tie , fcd ctiam Concilij Trid, doGrine , num, obbun'm 7 3. addu&z repngnat. Ad confirm, N.min, Ad prob. N. con. yful feq. Sicut enim peccatori eodem inftanti , u pfldil ] quo Sacramentum baptiimi , aut poeniten- ht D tie fructuose recipit ,. vel atum charitatis j elicit, gratiacum virtutibus infunditur; ita pariter jufto gratia cum virtntibus augetur. fl L. Unde Do&or Angelicus non loquitur de "m augmento charitatis habitualis , fed actualis, 1(.'.1?, A,w sl quod utique tunc habetur , quando juítus iz a&ium ferventiorem prorumpit. um W $6 Objicies 4. Sicharitasinfufa jufto codem inftanti angeretur; quo a&tus charitatis eli- ult hind citur; tanc etiam Fides, & Spes infufa, quam peccator amifsá charitate retinct , co- 200 dem inftantiaugeretur , quo illius actus eli« tl citur, Sed. hoc. non admittitur. Ergo. n Min exinde patet: quódaliàs virtutes infu- a " 1 j "* z f& jufto non effent mutuó equales, Nam M peccator juftificatus , qui charitatem priüs W l li amiffam , cum novo augmento recuperat , etiam novum augmentum fpei recipiet: D5 adeó. LA a n Di/l'au;atio I. 4rtic. V.. 93 adeóque fpes infufa, quarantea erat equa- Wu& (f of T dj lis charitati, per fuos a&tus interim aucta, foret major charitate. Maj, autem prob. Sic. Bul DI ut enim aCtus fpci elicitusà jufto novum aug- mentum fpei de condigno meretur , ficiftud 5 ttt t w:ologommkm de congruo meretur etiam a&tus fpei , per habitum infufum elicitus ápeccatore. Er- ia g (6) Confirm. Sietenim peccator, ipfam quo- Mp Xa V eoden du qué fpem infufam , peractdalem delperatio- nem perdat; tunc eandem per fubfequum Dj at t |adtm du aCtum fpei , tanquam meritum decongruo, iterum recuperat, Ergo pariter fpem infu- ts ifndr: fam , eámque confervatam , per fubfequum jtütbus gt a&Cum fpei, tanquam meritum de congruo, pon loguit auget, ls du &efp. N. ma, Adprob. D.antec. ACtus 87 fpci per habitum infufum elicitus à peccato- quadojil re , illiusaugmentum de congruo meretur , jijoné proximé ac immediaté, — N. antec,. Solüm uscharitt remoté, ac mediaté, — C. antec. & N. con- feq. Ratio eft : quóda&usfpeiper habitum TE ite retinct infufum elicitus à peccatore folüm ecátenus ilius 4Dus: mereatur de congruoilliusaugmentum;quá. i, d senus tanquam pravia difpofitio-meretur de congruo ipfam gratiam juftificantem , quam g titutts! P uaks. , Spiritus Sanctus adultis confert juxta Trid. Seff. Vl.cap.7. Secundam propriam. cujhisque haritatcn o tf di[pofitiomens , & cooperationem, — Cüm igitut iàm j [PCI d ] [ J peccator vi przvia difpofitionis , non fo P[i—. ] 94. Tra&atus IV. de Virtut, Tbeol, j priftinám gratiam recuperet, fed etiam no. yis/ vum augmentum , huic difpofitioni coma ,»,wccawf menfüra:um , juxta communiorem Theo- «'NW logorum fententiam , de congruo mereatur 5 hinca&us fpeiper habitum infufum elicitus g à peccatore, folüm remot? , feu mediaté ; o AN videlicet mediante novo augmento gratig ; Qu meretur etiam de congruo novurn augimen- tum fpci ; adeóque fpes infufa per fuos fimjl p aCtus , proximé , ac immediaté , feuante re- cuperatam gratiam ; nonaugetur, gt i Adconfirm. N. antec. Sicutenim Fides , & Spes ante gratiam habitualem peccatori ad- aj q i d ulto primitus non intunditur, etfi harum virtutum a&üs eliciat : ita etiam Fides, & Deuont Spes, per infidelitatem , aut defperationem tunit) tsl amiffa, per fubfequum a&tum fidei & fpei, an- DN te gratiam' habitualem , non recuperatur, Yi Hinc itaqué patet : quód virtutes infufz fem« (t per commenfurentur gratiz habituali, adeó- que omnes, quoad fuam intenfionem fint i equales, Oppofitum fequitur ex eorum fen- u tentia , qui Fidem & Spem peccatori , fei- "Eïih'iü! píum fucceffive difponenti, etiam fucceffivà V.DM)H Gdl ante gratiam infundi , & peractus fubfequos ..... ftatim augeri docent. Hocfíiquidem admif- Q J OO fo , virtutes infufz non funt equales gratize il le Y^ habituali ; néque fatis explicari poteft , quo- modo per aCtus quo li * qué alienos inquo mee ij ;itori& augeantut, - ü) 90 LÀ Qb. I ä, l Dif;z':tat)a L. 4rtic. V. »ml ffd !fiäm l Objicies ult. contra fecundam. Etfigratia 98 'ü lu c habitualis , cum charitate infusá, per quod- At T vis peccatum grave totaliter deflruatur, t adeóque per illud imminui non poffit ; atta- 1 i n men nonrepugnat , ut eadem fucceffivé pec 10 Ja Vi levia peccata imminuatur, & decrefcat. Er- ) U "n £0. Antec. prob. Nam gratia habitualis cum DO i charitateinfusá , per quemvis actum merito- u w rium ju(ti, defacto crefcit, & augetur. Sed lt n hocipfo pariter non repugnat, ut eadem in iif jufto perlevia peccata minuatur , & fucceffi- tf vé decrefcat, Ergo. Min. prob. Ideo pri- vienprtvi mum ; quia gratia habitualis , & charitasine fufa, eft capax augmenti : & quilibet a&us Vr ed t 1 ttm s meritorius juíti dignus eft tali augmento, tanquam pramio. Sed etiam gratia habi- W vf tualis , & charitas infufa eft capax decremen- ti, & peccatum veniale dignum eít cali decre- 0n ftciptt mtesinfalzl mento, tanquam poená., Ervo, Confirm. . !deo gratia, & charitas habis hatudi d menfionta tualis, per fola peccata levia fucceffivéimmi-. nui non poffet ; eoquód aliàs fequeretur; vregeormi - eteatofi totam gratiam , & charitatem per fola pec- l cata venialia , fucceffive multiplicata, poffe etmÁ a« sbusfibtt deftrui ; etái hec. nunquam conftituerent peccatum mortale. Sed hac totalis deftru- (quidend &iogratie , & charitatis per fücceffivam il- cequiti? Cm pOïf ül ] lam diminutionem non fcequeretur. Ergo, Min. prob. Nam illegratie & charitatis gra- «nosinjU dus; qui levi peccato amittitur, per fubfe- quum 96 Tra&tatus IV, de ifirtur. "TTheol, | cunütm quum actum bonum,À jufto iterum recipere- ;;mcmcn tur : quinimo gratia & charitas , proportione ii geometricà , fic deftrui poffet, uttotalis de- i ftru&io, nec quidem per infinita peccata l- "u via , etíi tota aternitate continuata ; nun- at quam fieret. Ergo. Refp. D,antec, Attamen non repugnat, PT 89 unio de potentia DE! abfoluta, ut gratia, & cha- ritas per levia peccata fucceffivé minuatur, PT & decrefcat, Tranf, antec. Non repugnat, Dd n m fpe&tatislegibus modernz providentie. — N. n antec, & confeq. Ratio eft: quódgratía ha- bitualis, & charitas infufa, per nullum pec- niint catum leve , Àájuftocommiffum, in moderna rovidentia decrefcat, & imminuatur ; etfi Y il vicifim. per quemlibet a&um meritorium vl Sic etenim cum Do- u creícat ; & augeatur. &ore Angclico, cujus verba num, 79. funt TT ii addu&ta, communis & certa Theologorum fententia docet, ut oppofita, velut temera- n kdsm ria , & in fide pericolofa, rejiciatur, Quam- vis igitur fupponeretur: quód de potentia IT M " DEI abíoluta non repugnet, ut gratia babi- | Mi tualis , & charitasinfufa jufto , per leviaillius ET. eccata demeritorié minuatur , & decrefcat, f p prout Ripalda Difp. 43. de Ente fupernatu- rali, fufiüs oftendit ; attamen decremen- Ti u tum iftud legibus moderna providentia re- pugnat. b Ad ) u;m . Di/l'au;atio L 4rtic. V. 7 LT Ad confirm. D, ultimum confeq, Ergo SWODOrtis hoc decrementum gratiz habituali$, & cha- A od d M ritatis infufz non repugnat , deabfoluta DEI potentia. Cranf.confeq, Spe&tatislegibus H t moderne providentie. N. confeq. Katio patet ex refponío preced. Sicut igiturex 1 t co: quód DEUS poffet , fi vellet , charita- Idf tem finé gratia habituali primitus infundere , [irà minti autinfufam quoqué in peccatore confervare, Nontep neutiquam infertur : quód eandem in mo- tridenta, | derna providentia finé eratia infundat , aut quidpatai confervet ; ita pariter ex eo: quód DEUS il jufté poffez , fi vellet, in poenam peccati vc- imy m nialis imminuere gratiam, & charitatem in- iOAU fufam , quinillam ob fola venialia, quantum- 1 n vis multiplicata , totaliter deftruat , neuti- enym cum quaminfertur ; quódillam in moderna pro- nuo, 79 videntia fic imminuat. Ex di&tis. Theologor Conftat 1. Onódvirtus theologica infufa 9go ,velut t jufto , nontantàm per fuos, prout omnes fa- itor, Qu tentur , fed etiamalienos a&tus meritorié au- d de pott geatur, prout cum DoGore Angelico , Sua- p eratia Iez , & pleríque alij contra Vaíquez , pau- perlevidi cósque alios affirmant. Ratio eft: quód , &dtot gratia habitualis tanquam natura ordinis fu- nteluptt perni virtutes infufas, velut fuas potentias en dett connaturaliter exigat, pront ex dictis art. 2. patet. linde gratia, quoad fuam intenfio- providcnw nem major, etiam magis intenfas virtutes de. , pofcit , ut proinde gratia fit virtuturm menfu- Ia. D 98 : Tra&latus IV. Je Virtut. Theol, g ra, Càm igitur gratia. jufto infufa, pet t uemvis actum fupernaturalem liberum , me» msa&ü& ritoriéaugeatur ; proutex doCtrina Concil, "Trid. num. 73. addu&á liquet; hinc etiam g jmg uzlibet virtus infufa , non tantüm per fuos, fed quoquéaliarum virtutum aCtus , nnácum g m Thon. gratia, meritorié augetur. Atque hoc de quovis a&u meritorio, etfi remiffiore , vir- vt qitu tutisinfufz habitu, intelligendumeft ? tum iqnn: quia lagdati Concilij doGtrina de bonis opee ribus jufti cft univecíalis; tum quia fequere- gidtnn ii tur: quód Petrus, etíigratia & charitate mi- nori preditus , mercatur de condigno uttius- n ' ii que augmentum, fi a&um charitatis infufze virtuti equalem eliciat; Paulus veró , non PTO dupdl L obítante majori gratia & charitate nihil peni- tus mereatur,quamvis actum charitatis; u tam intenfum , quàm Petrus cliciat; cümta- ET men meritum Pauli fit condignius merito Pe- ii cituit tri, Hac autem fequela, cüm fit abfurda, & infuperjuftus, feclufa fpeciali revcelatione tadón Divina , certam de infufafibi gratia habitua- m li, minüs veró de illiusintenfione , notitiam rut; a habere nequeat; hinc etiam abfurdé fingi- l] 'W! i Wa tur, requiri ad. meritum , ut actus virtutis .'P adzquet habitum infufum, ] ) 3 r t 9I Confítat 2, Quód irtus infufa meritorié r folüm augeatur1n juíto , fecus veró in pecca« MO At tore 5 quamvis amifsà gratiá, & charitatc ha. VN [ bituali ; fidem ; & fpem infnfam reuneat, [ U d 17 ; : Di*/þutäio l er;a. 7. 99 h infufa, 1 earámque virtutum a&tus fupcmatu'raïe"s e x- ASTNS erceat, Sictenim he virtutes in peccatore j Conj per fuos a&us proxim?, ac immediate auge- uTT zentur , tunc virtatesinfufz non forent am- lt pliàs cum gratia habitnali, adeóque nec in- DA lr hh ter fe, mutuó zquales, quod doctring D. Thom. num. 77.adda&terepugnat. nde tf v peccatot poft amiffam charitatem ,-quoqué :cndumc[l;m amittens fpem theologicam , eandem per li dcbomw; fubfequum a&tum fpei , non recuperat ante um quatq infufionem gratiz, Sicut enim fides , & iO du fpes fine gratia primitus non ipfonditur ; ita od i perinfidelitatem , aut defperationem amiffa, chariuis fivé gratia non recuperatur. Atqueideóta- tlos veo,t les a&us folüm remoté, feu mediaté, con. Ttte nbl ducunt ad augendos habitus infufos , videli- hum chari cer cátenus , quárenus novüm illud augmene liiat; cüt tum , quod gratie per peenitentiam recupe- ninsmedto ratze fuperadditur , previe huic peccatoris jm fit at difpofitioni cemmenfuratur, Oppo(itum di- iali reneltt cendum eft de virtutibus acauifitis, quz poft igratà hd amiffas virtutes infüfas etiam in peccatore jone, nott permanent ; ficuthabitus vitiofi etiam poft abforde & obtentam gratiam, & virtutes infufas ma» t atus v nentinjufto, prout num. 38. & feq. didtum eft. Nam virtus acquifita per fuos actus Küf n &anquam caufam effectivam realem , infuía ywbii Vero per fuos , folummodótanquam caufam du € cQivam moralem , producitur, & auge- l j Cur« — Unde virtutes infufe funt omneg ia G a2 [2 li 100 Tra&latus 1V, de Viríut. fbe&l; b'xmm eodem jufto equales , fecus autem acquifi- " t2 , adeóquc unainSan&o magis laudari po- p "s teft, quàm altera, Quemadmodüm vetó au&cta virtus conducit ad faciliorem, fic au- ngm U sl &a virtus infufa conducit ad perfectiorem ; n ia aQum ejusdem virtutis. Hic etenim non f oteft intenfior effe, quàm habitus infufus ; nifi DEUS in genere caufz realis effe&tive, nilio n gmiosäi/) per fuam omnipotentiam fpecialiter applica- tam , ant aliud comprincipium , fuppleat ex ulqi gt parte virtutisinfufe illos gradus intenfionis, quibus a&us habitum excedit; prout à pari- yini tate luminis glorie refpe&u vifionis bcatifi- m LT Cg patet. Conftat ;. Quód virtus infufa jufto per hn 02 a&usbonos quidem meritorié crefcat , & au« ln geatur, non tamen viciffim per a&tus malos demeritorié unquam decrefcat, & minuatur. m Si etenim aCtus malus fit eidem graviter op- pofitus , tunc tora virtus infufa deítrui- tur ; fi autem leviter ; tuncín eodem gra- ilfmdc du intenfionis permanet. Atque idcó 915 ratia habitualis, & charitasinfufa jufto per gf venialia peccata, nullátenus imminuitur, t f prout communis & certa theologorum fen- LT tentia docet ; utoppofita non folüm teme- LT taria, fed etiam in fide periculofacenfeatur ; L prefertim ob doGrinam Concilij Trid, num. nkrm,-,*,"ï 78.recitatam, Quamvis igitur fupponere- ut MAMNG tume quód metaphyfieà non repugnet , D :W u d äir.M 1or Difputatio I Artz'c.v F. hn i DEUS gtatiam juftoinfufam, in peccati ve- Asl nialis poenam , vel proportione fclüm geo- T metricá decrefcente , vel etiam juxta menfu- Wt (rj ram peccati venialis imminuat, fed perauxi- d ihmm lium previfum efficax , ada&um meritorium i Miny jufto collatum , hanc ja&uram. recuperati a Ls faciat ; adeóque juítus per fola peccata ve- 2 ds d nialia nunquam definat effe juftus , proutin« li geniosé Ripalda Difp, 45. de Ente füperna- But p turali arguit : attamen hoc decrementum r gratie repugnatlegibus moderne providen- di; p tiz, in quácharitatem jufti per levia peccata DuNfdol nunquam imminui , cum Divo Thoma, cu- jus verba num. 79, funt addua , unanimis n "Theologorum do&trina ftatuit, riéeea pradus n DISPUTATIO II. 1 hi 2De formali objetfo Fidei Tb dem gt go; ; nf d logicee. tin odn. Rimum theolopicas inter virtutes lo- At 1 P cum, non quidem ordine dignitatis , ii j fed neceffitatis , ad obtinendam falu- yinn)) tem 2ternam, Fides occupat. Sic eteniam oU de illa Do&or Angelicus ifthic q. 4.art, 7. n concludit : Oporzet , guàd ultimus finis fit doan! - prizis i intellechu , quau in voluutate 5 2uiavo- sl Fuemtas mom fertur iv aliguid , nifi prout cfl in in- mrlp! TeZechu appreben[um. — Unde , ctia ultimus fi« e per (peua , & chari- " lcpugüg vis fit quideus in voluntat 14- 3 " 102 "TraCtatus IV. de Virtut. 'Tbeol, J 2atem , in intelleBlu autem per fideua 5 mece[fe efl , 'slusiw' " quàd fides fit prima inter ourmes virtutes 5 quia i suaturalis cognitio 09 potefl. attingere DEUM , 4 g fücundim quod eff objecum Pcatitadiuis, Cüm jgitur virtutum differentia ex aCtibus,actuum u ( veró ex obje&tis defumatur , prout fub ini- tium Difputationis precedentis dictum eft ; .'gäijianlmi ! o & ideo primitus objc&tum formale feu moti- vum proximum , & immediatum Fidei theo« fanti puti logic inquirendum erit. P ! N Amnmri1Ccurus L M í m "f objettum formale fidei fit au- zhoritas DEI loquentis ? i " J Ranotandum .1, Quód nomen iftud? s p t n Fides , in varia fignificatione ufürpetur , t Mi prout ex facris quoqué litteris manifeftum ! ;»:o;»:tno eft, Primó etenim ufurpatur pro animi fi. UT ducia , prouthzcalieno auxilio, prefertim divino eft innixa, juxta illud Redemptoris, "u tuntit difcipulos ob metum naufragij arguentis, " LL L Matth. VIll. 26. Quid timidi eflis nzodica fi- u J dei? Secundó pro fidelitate , juxta illud Ec. T "n cli, XXVIL 17.. Qui denadat arcana amici, Tertió ro dictamine con- d dems perdit. j fcientiz , juxtaillud Apoftoli ad Rom. XIV, xm ":1 23. Omnue, quod on eff ex fide , peccatum eff, i xtþ. 1 Demum pro virtute illatheologica, vicujus T fl Di];;tfa;io iI. .Ar?;c. I 10$ DDEO aliquid revelanticreditur, de qua idem P tf Apoftolus ad Hebr, XI. 6.. Size fide iipo[fizi- t WWU; n Á le eft. placere DEO. Credere euius oportet acce- denteii ad DEUM , auia efl , & inguirentióus Vs C fü vemunerator[it. — Atque ideo Tridentinum t Seff, VI, cap. 8.ficdecernit: Fideseff bumand Ht w falutis initium , fundamentum & vadix omnis tots d! forede juflificationis , fimà qgua. impo[fibile eff. placere DEO , & ad filiorum ejus coz[ortium pervenirt. atf Prenotandum 2, Quód fides theologica 94 fit virtus intelle&tualis ; quia fcilicet actus cjusdem eft affenfus ab intelle&u praftitus veritati divinitus revelatz. Sic etenim D, n 'Thomas hic q. 4. art. 2. concludit: Credere efl iuamicdiat? allus. intellecilis 5 quia objetdum bujus a&lis efl verum , quod propris pertiuet ad ZW? jlc 1771 X nonen intelle&luma. — Et ideo neceffe cfl , qn0d fides, qud& efl proprium principium bujus acts , it in in- tione ufart Cüm igitur intelle- vers mani zelleGlu , ficut i2 [uPjeclo. &us propofitioni alicui , per fimplicem ap- r pro n prehenfionem reprafentate , affenfum pra- uilo, prel ftare nequeat;nifi eidem quoqué;feu per can- yd Redtmptt dem apprehenfionem , feu aliam concomi- frapj trgut tantem , fimul reprefentetur aliquod moti- ii v vum , vi cujus intelle&us judicare poffit; A il propofitionem repre(entatam, & ad tribunal d rl judiciale delatam, effe veram : hinc vel eadem | diüaminrj apprehenfio (implex , velalia concómitans , ioliad M* debet fimul reprefentare motivum , vi cujus fit 9?'"3': propofitio veracenfeatur.' Átque ideó ap- 4 pree« 23 Jcologmx"ï' 104 ïr;a&atus IV. Ze Virtut. VTI:eol.H ) prehenfionesille previz in neutras , & fuafi- a vas dividuntur. ,Neutre appellantur , que EL nullum motivum affirmandi reprafentant , ] jmotivi51 , gt cujusmodi eft ifta: Sre/le fumt zumero pares. Suafivee autem fünt , qua fimulmotivum af- a fensüs intellectualis adferunt , fiveillud rei« AR psà diftinguatur , feu non diflinguatur , ab d n ipfo obje&to per apprehenfionem previam rimyd. reprefentato , cujusmodi funt principia lu- gl mine naturz gota, vel conclufiones ex legi- f d tiuofyllogifmo dedu&z, 95 Prenotandum 3. Quód ad eliciendum r a&um fidei quidem requiratur previa, ca- um démque fupernaturalis apprchenfio fuafiva , f uo J Ts hec tamsn non fit evidens ; adeóque intel- le&um folummodó inclinet , nonautem ne- DT ceffitet , ad pxeftandum affenfum veritati re- . velate. Hinc actusfidei fubjacet libero im- H perio voluntatis , quo mediante liber, ac vt metitorius evadit, juxta illad Genef, XV, Vs 6. Credidit Abrabam DEO ,& reputatum ef il Vf li ad. juffitiam. Unde concludit Apoftolus ad Gal, Iil. 9. Igitur , guiex fide fuut , Zenedi- ?ï?gmuE m s centur cum fideli A&rabam, | Huic autem im- N "T petio voluntatis prelacet judicium ctedibi- : TS .1 T; j litatis, feu di&tamen intelle&tüs , quód pro- Ts pofita vetitas fit à DEO revelata ; adeóque D 'j prudenter credi poffit, & debeat , per fubíc. D quum , eámque firmum affenfum intelle&s, l7 r ',7, five adtum fidei theologice, Atque ideo ?nbm'j mo- " 7!'1;1/, Difrutatio iI. ?rt:'c. ^ tog imms, M fl!äf "Whnwr j motivum, feu obje&tum formale immedia- tum ipfius a&t(s fidei , non debet confundi i cum motivisactuum precedentium , videli- !U t j LIUM cet judicij credibilitatis , & imperij volunta- tis, que rcfpe&u fidei folummodó funt mo- :ruup,hvcïh*&x(u Ql i tiva remota , feu mediata. Queritur pro- inde: an obje&um formale , ídque prima. t rium , & immediatum,fidei theologice fit t r Kl authoritas DElloquentis; & in quibus per- fectionibus Divinis hec eadem authoritas formaliter confiftat? d d d It vt Dico 1. Obje&um formale , ídque pri- 96 marium , & immediatum fidei theologicz , preait ld effe authoritatem DEI loqucntis. Ita cum s a D. Thom. hicq. r. art, r.. communis Theo- t OAUR logorum fententia. Prob. 1llud eft obje- lum vertatit &um formale primarium , ac immediatum fi- ycerlberoin dei Theologice , per quod a&us ejusdem jve bet, d 1 Formaliter & immediate àquovis alio actuin- d Genel 31 l tcliectüs differt, qui non eft fideitheologicz, 're;u!ammqä/ Sed a&tus fideitheologice per hoc foramali- Vi Apoto ter & immediaté differt, à quovis alioactu iji, t intellediüs , quód fit affenfus veritati revela- lic autem i te preftitusobauthoritatem DEI loquentis, iciüm cted Ergo. Maj, patetexregula generalidevirtu. lss quöd r tum differentia. iInde D, Thom. hic q. 4, "m art, 6. inquit: Mazifefum eff: quàd fides , fr. x pb cut &* quili£et alius babitus ex formali vatioue ftm n o2 CH baZet fbeciem ; & ided , fí fides famatus 2 A'q"m? zro babitu , quocrediuus , efl una[pecie, Min, 5 8U« P iro6 fraä?ätus IV. de V;rtu;; "Theol, eutem prob. Ad a&tum fidei theologice non i i fufficit , quód intelle&tus folummodoó affir- n mif:m met eam veritatem , quam DEUS dixit, fed infuper requiritur , ut illam ideó affirmet, m fr L quia DEUS dixit , juxta illud, 1. Cor. Il. 5. Fides veflfranton fit in fapieutia bominum , fed im "m virtute DEL. Ecl. Thef.1L. 13.. C accepifJc- f $it d nois verbum auditlis DEI, accepiflis illud , vjtith son Ztverbum bominum , fed, [icut of vere , [iu: ver&unz DEI. Ec l. Joh, V. 10 Qui credit io Ya filium DEI , babet teflimonium DEL in fe, Er- st go. ul 97 Confirm. authoritate, ac ratione D. h, Thom. q. & art. cit. (ic concludents: Cz- g guslidet cogaofcitivi baBitlis objeium duo babet , mspt feilicet id , quod materialiter cognofcitur , & id, st per 4uod cognofcitur , quod efi foymalis ratio ob- II jedi. Sic igitur im fide, fi confideremus tibin forma leua rationema objei , mibil efl aliud , t quàm Veritas prima. Non enim fides, de [ li uà loguimur y affentit alicai , vifi quia eft 4 EU " l Y DEO revelatum. Unde ipfi Veritati divina , fi- ii $2 vero conft « des innititur , tanquam medio. UT dereuzus maaterialiter ea , quibus fides a[fentit , son folim eft ipfe DEUSs . fed etiaua wnulta alia , LT r qua tamen [ub affeufa fideà won cadunt , nifi fe- g cundànm quod babent ordinem aliquem ad DE- Yi UM. Hincibidemita refpondet ad 1. Ea , qua pertinstut ad bumauitatema Chrifli , &* Sa. A cra - fs ls 'ivlrfj]g,&[ wdt ',hfo] 'fæ M Difputatio IT. Arttc. L. 107 eramenta Ecclefia , vel ad quasciingue ereatus nj if iU v4$ , cadunt [u£ fide , in guantim per bac ordi- zamur in DEUM , & eisaffentimus propter di- A dir, viuava Veritatem. | Verüm brevifhimé idem LTH DoGor Angelicus hic q. 2. art, 10.. Credere NT de£et bomota , qua [unt fidei , nou propter va- lus uj DHl, tj tionem bumanan , [ed propter aucloritatem Di- vinuau. 2 f atj J u d Dico 2. Authoritatem DEI loquentis, 98 prout hbeceft motivum fideitheologice;for- imDilaj, t maliter conítitui, per fummam fapientiam in cognofcendo , & veracitatem in loquen- I do, lta cum Suarez , Difp. III. de Fide. eonctdnts Prob. Autho- Sedt. 4, pleríque Theologi, fim n i ritas DEI loquentis per illas perfectiones for- g, ml r maliter , & adequaté conftituitur , per quas DEUSformalitet & adzequaté redditur fum- I mà fide dignus , ut eidem loquenti fuper UI oemnia credatur. Sed DEUS per fummam T. fapientiam in cognofcendo, & veracitatem j, j g inloquendo , formaliter &adequate reddi- ii r tur fummáà fide dignus , ut eidem loquenti , ii fuper omnia credatur. Ergo. Maj. patet nf df ex generali conceptu illius authoritatis , pet ij m quam aliquis redditur Gidedignus, ut eidem " ctditthy ': loquenti credatur. Min, autem prob. Nam TU d pet fummam fapientiam DEUS formaliter ondeid i determinatur, ut. cognofcendo falli non poffit, adeóque cognitio ejusdem fit eifen- " Cbrijü)fï tialiter conformis objedto. Per fummam VGa ! qo8 — reaflatus IV. de Virtut, Theol, p veracitatem veró DEUS formaliter determis j satur, utloquendo fallere non poffit , adeó- a ue locutio externa fit effentialiter confor- T cqw misinterne cognitioni, Sed bocipío,quód guo DEUS cognofce ndo falli , autloquendo fal- lere non poffit ; eoipfo DEUS cft formaliter qm j uteidem loquenti fuper 0 fummá fide dignus; Erpo. du omnia credatur. nl 99 Confirm. Nam deficientea Iterutrá perfe- t Atj Gione, videlicet fummá fapientià in cogao- fcendo, aut fummá veracitate in loquendo ; r DEUS nonampliüs foret fummá fide dignus. ts j m Sed hocipfo authoritas DEI loquentis per u hasperfe&iones fo rmaliter conftituitur. Er- du go. Min. patet. Maj. prob, Tunc DEUS loquens non amp liàs foret fummà fide di- hat o cjus dem locutioni falfum fub. vt gnus, quand Sed deficiente alterutrà perfe« wutd cíIe poffet. Jinet Gione pre di&à ejusdem locutioni falfum Min, ( Va fübeffe poffet. Ergo. Maj, patet. rob. Nam d eficiente fummá fapientià in a tï'» cognoícendo DEU falli poffet ; adeóque ; VMU 1 licét ob tummam veracitatem locutio ejus (c..hqmd T foret conformis internz cognitioni, poffet U nihilominüs ead&effe difformis obje&to reve- lato ; prout hocetiam in humanis contingit, Vs dum loquens, ob erroncam cognitionem in- r telle&üs , finé ullo mendacio, reipsà falfum | h"WJ W—ä L' dicit, Sed pariformiser deficiente fummá vcracitate DEUS fallere poffet ; adeóque; li- t ls Dd Difputatio I1, Ariic, F. 109 Ti d. càt ejus cognitio femper ob fummam fapien- Uf i. tiam foret conformis obje&to, nihilominüs At fry locutio poffet efIc difformis coguitioni , & V d proinde quoqué objeGto revelato ; prout in / 1llümüs " omni mendacio;absque cognitionc erronea, FUi commiífopatet. Ergo. t t Objicies 1. contra primam. Poteít daritoo a&tus fidei theologice, quin objectum for- tdintàye male illius fitauthoritas DE! loquentis, Ege pnti i. go. Ant,prob. Nam poteft intellectus crc- atilotad dere myfterium Trinitatis,aliósque fideiarti- naii d culos ex variis motivis; quia nempe BEUS, El logeis t tanquam füpremus Dominus & Legislator ol ! cosdem credi pracipit ; uia Ecclefia catho- à J, Tun: DER licaillos credit : quia $an i Patres , & Theo- fammd f logi cum Do&ore Angelico eos credi opor- n filam tere docent, Sed hzc, aliáque hujusmodi hd notiva credendi, differunt ab authoritate DEI loquentis. Ergo, : enioni l u M. Conf. Nam aliàs rudes, & fimplices, viz yi lp t unquam elicerent a&tum fidei theologicz. i a Sed hoc admitti nequit, Ergo. Min. exin« de patet, quàd fidesa&ualis , & quidem ftri« ; coto $ C fumpta. cuivis adulto neceffaria fit ad fa- n p Til lutem, ex di&is num, 95. Maj. autem prob.Si Vunis cotti etenim interrogentur : quare myfteria fidei credant , plerámque affignant anthoritatem ;ogniliomm humanam ; quia nempe fic à fuis parentibus, n [cipSä ; j parochis, aur aliis catechiftis fuére inftru&i. fdem V Hinc Apoftolus ipfomet ad Rom. X. 14» d *dtöqw; g&- ) WTrafatus T. de Virtut, Tbeol, iro ii ! Quomodo igvocabunt , in que m uom credide. d;limpïli vuui? Autquomodo credent ei, quem nou aus mwn dierunt ? Quomodo autem audient [ini pradis r cante? Ergo. g M fior Refp. D.antec, Qui nobjectum formale a&üs fidei fit authoritas Divina , clare feme D us C.ant. Necquie gt er, & explicité cognita. dem confusé ,aut implicité cogaita. N. hp p ant. &confeq. Ratio cít : quód prevía ap- rehenfio fuafiva , feu illuftratio fupernatu- t /Wi (unii ralis ad a&um (idei requifita, femper repre- fentet authoritatem DEI loquentis , faltem d um n fub aliquo conceptu confuío, & reipfa con« gattot vertibili, et(inon femper fub conceptu claro, Hincilla motiva , qua nullà- OT & explicito. tenus includun t authoritaten DEI loquen- Qu tis , folummodó pertinent ad præviumjudi- (fon; cium credibilitatis , aut affectum voluntatis Tlenti imperantis affenfum fidei ; adeóque refpe&tu ais hujus non funt obje&um formale proxi- LT mum , fedremotum. Sicinter motiva fupee ET A riüis adducta , preceptum DEI obligantis ad a&um fidei , eft motivum refpe&tu volunta- at V "n l)l tis imperantis a&um fidei : Ecclefie veró catholice , uti & San&torum fPatrum , ac "Ms "Theologorum hzc eadem myfteria creden- Pifl':a',m tium fides , eft motivum refpectu judicij cre- j dibilitatis ; de quo alibi fufiiis difputandum i erit. Plädm Ad LT ïï-m i Difputatio II.' 4rti. L IIl LT Adconf. N, maj, Adprob. D.ant. Rue Phamy g ' Mïl Wmff« des & fimplices affignant authoritatem hu« manam pro morivo credendi folàm remoto. It f C, antec. Etiam proximo. N, antec. & conf. Ratioeft: quia fides theologica pro- D ln prié talis , feu ftri&te fumpta, in adulto re- CA Nj d i Y quiritur ad falutem ; ideóque Innocentius Papa XI. damnavit fequentem propofitio- qui p nem 23. Fideslatà dilaexteflimonio creatura- r lr vam , fiuziliv? vaotivo ad ju[lificationeu fafficit, i p h Quamvis igitur rades & fim Is t fidei primit plices myfteria d credant ob authoritatem hu- fo, us manam , att enillos DEUS poftcà illuftrar, od ut eadem credant obauthoritatem Divinamg Yia, que t Hinc etiam conciones , & inftru&iones fa. n DEL gt cras , paffim appellant Verbum DEI, d rariumj Objicies 2, contra fecundam. Anthoritas 102 Dun volut DElloquentis formaliter & adequaté confi- lr ftitia fola Deitate, prout etiam praícinden- formale p te à fumma fapientia in cognofcendo, & ermotira ! , fümma veracitate in loquendo. Ergo. Ant. J obligmtisz* prob, Authoritas DEI loquentis formaliter od volut & adzquaté confiftit in eo, perquod DEUS Edf V eít prima veritas , prout ex doGtrina D. Tho- ) Pwum 9; mn£ , num, 97, adductá patet. Sed DEUS vtera 0* go. per folaum Deitatem eft primaveritas. — Er« o il Confitm, Nam Deitas, etiam fe folà, cft li -di[P"u"Z predicatum tantg perfectionis, & excellen- | tiz , àt DEUM loquentem reddat fummá fi» de ) - Wratlatus lV. de Virtut. 'Theol. r de digum. — Sed hoc ipfo etiam fe folà for« j 01 maliter &adequaté conítitnit authoritatem A. Mi DEI loquentis, Ergo. Maj. prob. Maje- ;mmw,ft' ftas regia in humanis eft predicatum tante excellentie , ut Regem loquentem reddat iW il fummáfidedignum. Ergo. toyittd Refp. N.ant. Ad prob. D, maj, Autho- 103 ritas DEI loquentis confiftit in eo , quàd i àmi Q Ü DEUS fit Prima veritas in effendo. — N. maj. Prima veritas in cognofcendo , & loquen- p d [ritutay do. C. maj Etfic D. min. N. confeq, ial Ratio cít: quód DEUS in trjplici fenfu fit Prima veritas. Primó fcilicet in effendo; duis i m quia per fuam afeitatem eft primum verum, — à quo omne verum crea- wityt feu primum ens; tum procedit. S ecundó in cognofcendo; digü:: ( l M l M li uia per fuam fapientiam omne verum co- .vnu'usljm, nofcit. Tertió inloquendo ; quia per fuam nl veracitatem nonnifi verum loquitur. Quam- xl vis igitur Deitas , feu effentia Divina meta- hyfice fumptain afeitateconfiftat , prout in JDEUSIU;:. "ra&, 1. Difp, I, art. 7. di&um cft ; hinc ib [ DEUS per folam Deitatem , eft quidem for- ia Müln ...... L. j mnaliter Prima veritasin effendo, non autem :'2 A W L in cognofcendo , & loquendo; fed illa per f fapientiam , hec veró per veracitatem for- D! maliter conftituitur, D l)ïu n i Ad conf, D. maj. Deitas etiam fe folà |: DEUM loquen tem reddit formaliter fummá Wt P fide dignum, ; N. maj. Reddit DEUM lo- l quene Ti h Difputatio II; 4riie, L. 113 "iif quentem folàm radicaliter füumm fide di- i "r gonum, C. maj. Etffic diftin&à min. l W Mg N, ta . u t confeq. Ratioeft: quàd Deitas metaphyfi- ce fumpta, feu afcitas fit prima radix omnium D d aliarum perfe&tionum DEO con venientium; N ideóque DEUM loquentem folüm radicali- U Dj ls ter , non autem formaliter reddat fummá fi- Ml i de dignum. n n Objicies 3. Si Deitas, in abftra&to fum- MT pta, eft primaradix omnium perfectionum 164. i. X n gl Divinarum ; tunceadem quoqué radix cít, lummz fapientie in cognofcendo , & vera- ii d citatis in loquendo. Sed hocipfo DELIS, d nv non tantlüm radicalitet , verüm ctiam fore DO vertn v imaliter , per folam Deitatem eft tummá fide i gt dignus. Ergo. Maj. conftatex num. pra. QmoOc Yelt0 ( ced. Min, prob. Nam ipfamet Sapientia , , qupeli & veracitas Divina,utpote in facris litteris ex- omitur, Qu prefsé revelata , credi debet fide theologicá, ia Dinat & quidem ftrictà; ideóque ex hoc motivo ; »nü&lt: Pmm quia DEUS loquens eft fummá fide dignus. dum d s : 1 — Sed neutra ex hoc motivo credi poffet ; uifi DEUS per folam Deitatem effet formaliter digidtm idü) d fümmáfidedignus, Ergo. Maj.patet. Min, iv d prob. Si etenim hajus fidei motivum non ef- fetfola Deitas , fed fapientia & veracitas Di- venciut vina ; tunc intelle&tus per talem a&um co- " etin [ mitteret paralogifmum , affircando videli- cet: quód DELIS ideo fit fumme fapiens; & ordit verax; quia eft fummé fapiens , & vcrax, tgo, Con- « : qTracfatus lV. de Virtut, Theol, ] 114 Confirm, Nam a&us fidei humane ; quo alteri fuam , cámque certam , tum rci gelt& ii notitiam , tum locutionis veracitatem atte« E ftanti , ab áudiente crederetur: quód reipfa n verum dicat , contincret paralogifmum. Er- gt £0 pariter. ia lo May Kefp. D. ult.antec, latelle£tus committe- ret paralogifmum, fi folüm ideo affirmaret I fapientiam & veracitatem Divinam ; quia 'Tranf. Bs DEUSec(t fummé fapiens , & verax. u d ant, Si ctiam ideo; quia DEUS fummé fa. | lil piens & verax, reflexé teftatur fuam fapien- L tiam , & veracitatem. — N. ant. & confeq. giilem:ml Ratiocít : quód intelle&us per actum fidei, tim ftri&te (umpte, vi cujus ipfam fapientiam , & (iin veracitatem Divinam , exprefsé revelatam at credit ; hancquidem affirmet , ob ipíam fa- T pientiam & veracitatem DEI revelantis , non atb tamen proptereà committat parologifmum, du Imptimis etenim fapientiam , & veracitatem t Divinam , exprefla revelationi conjunctam, j l cámque per illuftrationem faafivam immc- 1 Mu [ diatam , feu ab alio diftip&to motivo indo- u d pendentem , intelle&tus affirmat per modum ï:fü':üï Deinde veró tl&ga [ principij ; feu antecedentis. M ex hoc codem antecedeate , ipfam veracita« WL U "] tem , & fapientiam affirmat per modum con- J il h. fequentis, feu conclufionis illatz , exeodem D l i principio ; feu antecedente, videlicet , üt à ddh j T. T DEO [íummée fapiente, ac verace — nobis Ma] " L " Ie Difputatio IH. 4rtic. t, Yl MhMmqm reflexà revelatam. MT . Atque ideó talisactus fi. Mu a. dci, (iné omni pa ralogifmo , hunc modum W l tendendi continet : Credo, DEUM effe fum- ltmut:q lt Y me veracem , & fapientem; quia ipfemet fum- mé fapiens , & verax , teftatur tefcxe fuam tl fapientiam , & veracitatem, D o d Adconfirm. D.ant. Nifialiundeper mo- um dum principij , nota effet Ícientia, & vera. A. T citas loquentis, Tranf. antec, Secus, N . DEU funpl antec. & confeg. Nam ipíemet dile&us Chriftidifcipulus Evangelium füum ira con- htriun int Va t k clufit , Joh. XXI. 24. Hic eft difoipalus ille , qui tofiivaonium perbi£et de bis . & fcripfit bacz p G fcivius , quia veruna efi tefiusonium cjas. p ia yet i Objicies 4. Hinc fequeretur: quód etiam 106 t, 0 iln! Deitas , feu effentia, & exi(tentia DEI, ut- [ rerelntis, n pote peculiariter Exod. III, : 4. Tevclata, per dem theolog icam crederetur , ob ía pien- pudogfou tiam & veracitatem DEI, Ut fuam effenriam , & yti nj cxifítentiam reflexe atteftanus, Sed hoc re. pugnat. Ergo. Maj. patet. Mia. prob, ffmum i Nam fapientia & veracitas DEI I p noiioit fentialiter includit , aut faltem oquentis ef- pl praetopponit, ipfam effentiam & exiftentiam DEi; adeó. , Deiniet que hzc eadem eft intelle&ui ma gis nota, jipan s quàm fapientia & veracitas DEt , fu am effen- od tiam & exiftentiam reflexe arteftantis. Sed ilue, d hac ipfo repugnat, utobiftud motivum cre- hv',dgljcchi datur eflentia, & exiftentia DEI. Ergo, TL Maj, iterató. patet. Min, prob. Motivum 2 i vj,hff"cam 116 TraBatus 1V. de Virtut. 'Theol. te- gtf affirmandi, tanquam principiurn, aut an cedens, debet intelle&tui magis effe notum ;-h"lmac at quàm illud , quod exinde infertur, tanquam 4 U coníequens, Ergo. d! Confirm. Aflenfus ille , quo intelle&us affitmaret DEUM exi(tere; quia DEUS re- g T t r fexà hanc fuam exiftentiam teftatur ; noa effet actus fideitheologice , fed folius fcien- lo jl tie, Ergo. Ant. prob. Affenfus ille , quo ul intelle&us-affirmaret ; Petrum vivere : quia Petrus reflexé teftatur fuam vitam , non e(fet — w at a&us fidei humanz , fcd fcientie. Ergo pa- n n riter. u Motivum affirman- t IO Refp. D. ult. antec. di, tanquam ptincipium , aut antecedens, ia debet intellectui itaigt reduplicativé fumptum , C. magis effe notu m, quàm confíequens. I ant. Solummo dó fpecificativé fumptum. N. titin ant. &confeq. Ratioeft: quód etia minillo UT r ef- a&u fidei theologice, vi cujus creditu wytid fentia, & exiftentia DEI ob motivum hoc tdei formale: quia DEUIS fumméfapiens, & ve- iiesitins zl rax reflexé teftatur (uam exiftentiam motie Pfxï,':,qjod vum iftud , reduplicativé fumptum , fit intel. F le&ui otedenti magis notum, tanquam prin- DT cipium , feu antecedens , quàm exiftentia [ M hoc eodem motivo illata,; DEI , prout ex mdii'& w!- tanquam confequens, " Nam prædi&um FY " ncipium , proponi- motivum , tanquam pri tur j ]^j Difputatio IT. ärtic. [. 117 tur intelle&ui per illuftrationem fuafivam LT UA tun immediatam , ví cujus illud, reduplicativé fumptum , eft magis potum, quàm confe- "ltn u queas exinde illatum , videlicet abfoluta exi- ftentia DE!; etfihoc fpecificativé fumptum l quiit fit magis notum, quàm veracitas & fapien- tt; g tia DEI, reflexé füam exiftentiam atteftan- Tij vl tis , prout fimiliter num. 105. rcfponfum 1 , lls € . Mulb Ad confirm. D. ant. Si perralem a&um trin ts intelle&us affirmaret. DEUM exi(tere, pro- TEUM pter locutionem Divinam , tanquam effe- i, inor &um effentialiter cum exiftentia DEI conne- Xxum, C,aut, Si affirmaret DEUM exifte. Motiun m re propter locutionem , tanquam infallibile at teflimonium. . N. ant, & confeq. Intereà deet i totum argumentum retorqueri poteft contra Og illos, qui folam Deitatem iefopun. pro formali obje-y &o fidei affignant. ]uöd ei amini Objicies ult. Saltem fola veracitas Divi. 8 yjus du nà , utpote infinité perfe&a, fufficit ad con- ; (motimm ftituendam fermaliter & adequaté , autho- dlips ritatem DEI loquentis, Ergo. Ant. prob. (leniamy V Hocipfo , quód veracitas Divina fit infinité ppum , ! jl perfe&ta ; eoipfo hac veracitas non folàüm importat cónformitatem locutionis externe N um a cum interna mente DEI , aliquod my(terium revelantis , verüm etiam cum myfterio reve- T lato. Sed hocipfo fola veracitas fufficit ad con- cïpium T H 3 ! *"8 Trafqiatusrl 7 de Vifiuf. "Theol. | J (Qu conftituendam formaliter , & adaequaté au- Ergo. Min. d fs thoritatem DEI loquentis. qgit patet, Maj. prob, Nam veracitas illa, quz importat folam conformitatem locutionis E | gio externe , cum interna mente loquentis, tam perfe&ta non eft, quàm altera, que fi- g d q 0s mul utramque conformitatem importat. Etrgo. , euit | ib Confirm. Sietenim DEUS fignaté revela- ret , quód habeat infallibilem ícientiam de ï ms!þ:(fiüh myíterio. Trinitatis ; tunc ad. credendam EL hanc fcientiam revelatam fufficetet fola ve- vl racitas Divina, Ergo, Ant, prob. $i et- ! qunmns. enim ad credendá hanc fcientiam fignaté re, | àm,l ET velatam non fufficeret fola veracitas Divina ; tunc preter eandem quoqué neceffaria fo. « | fs ret , tanquam partiale motivum , fcientia uzdam refiexa , quà DEUS cognofcit , fe v ht habere infallibilem fcientiam directam. de hia anyfterio Trinitatis, Sed nondatur in DEO vt Mf Y talis fcient:a reflexa ; nam aliàs de hac eadem daretur quoqué alia fcientia fuper-reexa, & &t fic procedendo in infinitum, Ergo. | Yi i 10 Refp. N. ant, Ad prob. D. maj. Eo- um ipfo veracitas Divina folàm realiter impor- UT tat utrátque predi&am conformitatem. C. lt maj. Etiam formaliter. N. maj. & fic dift, Y min. N. confeg. Ratio eft: quód omnes R h perfe&iones abfolute in Divinis fint. mutuó A : rcaliter identificate , & folüm tatione noftra di- L Di/þutätz'o lI. Artic. [ 119 LT | diftin&z, prout in Tra&.I, de DEO. Difp, t Mi l. art. 6. fufiüs oftenfum eft, — Hincveracitas ha " Divina quidem realiter importat utrámque It hat conformitatem predictam , quia fcilicet rea- Ut g. liter importat quoqué fapientiam , pet quam Qd w habetur conformitas revelationis Divinz lu cum myfterio revelato ; non tamen hanc conformitatem etiam formaliter fumpta im- TL f portat. Nam veracitas , prout hec eft vir- Bien ( tus fpecialis , nihil aliud ex fuo formali con- Qt d od ceptu importat , quàm folam conformita- Vaftne (v tem locutionis externz , cum ínterna mente Unde formaliter excludit men- Ài pb $ loquentis, i dacium , non autem falfitatem , feu diffor- Ereticus D mitatem locutionis cum objedto, per illam qué nl enuntiato, Atque ideo verax manet , qui otum , (ctn folummodoó ex ignorantia veri falfum loqui- 5 eoemfet, tut ; ficut écontra , juxta D, Aug. Lib. de m direun ( Mendac. cap. 3. Quiverim loguitur, gtod fal- dimurin 0E fion e[fe putat , mentitar. àsdehc Adconf, N,ant. Adprob. . D. maj. Ne- ceffaria foret , tanquam partiale motivum , (uper-rc&cxa, N. I fcientia quedam formaliter reflexa, ] Du mzi' l maj, Solüm virtualiter , aut eminenter refle. Xa. C, maj, Ft fic D. min. N, confeg. teslitet ij fforiettt Ratio eft ? quód ad credendam infallibilem , mj & DEI fcientiam , de myfterio Trinitatis , fi- m od gnaté revelatam, non fufficiat fola veracitas yinis t £ Divina ; fed infuper requiratur fcientia , et(i non formaliter ; attamen eminenter reflexa , ümwutor 4 quà - [i / 120 &'*aä&!a! [ V de Vir!tit.ï&o.'. ] quà DEUS cognofcit, fe habere fcientiam v,,Hud ) ,a praedidam. Nam fola fapientia, noa au- Al tem veracitas, formaliter excludit ignoran- l l " il Hjnï tiam, &errorem ab intellectu. Sic Petrus ex erronea perfüa(ione , reflexé putans , fi. " äü(m x T mílque affirmans: quód habeat demonftra- p pW ! tionem Georr etricam de Quadratura circu- li, non obítante veracitate , reipla falíum (uii g - dicit; quia falfa eft perfuafio reflexa, I Conftat i, Quód a&us fidei theologicee vpi a v . . fitaffenfusab intelle&u preftitus veritati re- velate ob authoritatem DEI loquentis , ut snin t xim n hac eadem authoritas (it obje£&tum formale intrinfecum , ídque primarinm , & immedia- Ql tum hujus virtutis, Nam ad fidem proprié b talem , prouthecabalio a&u, vel habitu in- ; u telle&tüs fpecie differt, non fufficit, folum« ia modoó credere, vel affirmare id , quod alter ii l dicit ; fed etiam requiritur, ut credatur , & T affirmetur ideo ? quiaiftud alter dicit, adcó- E que motivum fitauthoritas loquentis, Se- :J'ïju:lr.";' - clufo fiquidem hoc motivo , non creditur lo- quenti ; et(iex aliis motivis credatur , verum ;:;';ubm u cfle illud , quodalter loquitur. Hincitaque Q5 Qj patet : quód illà motiva , quz nullátenus at li important authoritatem DEIloquentis, non il W fiat motiva proxima , fed folüm remota fidei b theologice ; videlicet folàm eátenus, quá. : tenusintelle&um movent ad previum judi- l T. cium credibilitatis , voluntatem vero ad pra- f.:;:a:x*.:; vium " Difoutatzo H. d;tic;. r. I2l L fiti vium illud impcrium liberum , per quod fub.. LP fequus actus fidei voluntarius denominatur, 1 W ignmau. juxta illud D. Aug. Tra&t. 26. in.Joh. Crede- M re 102 poteft , zifi volens, Non tamen requi. 124 ritur ad fidem theologicam , ut hec DEI lo- J M t ub quentisauthoritas fub conceptu claro & ex- plicito, ab intelle&u credentis attingatur; LOT fed fufficit, quód eadem per conceptum ali. iO 1fey, quem confufum , & implicitum , attamen s f tht reipfa convertibilem reprafentetur , prout ls t etiam rudes , & fimplicesfacram doctrinam, D as quam ia concione, vel catechefiaudiunt , & hn d credunt, VerZum D EI folent appellare, f diomtd Conftat 2, Quód authoritas DEI loquen. r y y adfdem s tis , prout hec eft obje&nm formale fidei dn, vlb theologice, per infallibilem fapientiam in fot, o cognoícendo , & indefectibilem veracitatem ejd,qrodd in loquendo , formaliter conftituatur. Per u aedn ) has fiquidem — perfe&iones DEUS |o- lt dit, d quens redditur effentialiter veridicus , quentis, $ adeóque refpe&u audientis formaliter fum- noncredituti má fide dienus, Nam per infallibilem fa- editur vert pientiam ab intellectu Divino formaliter ex- r Bincitg cluditur omnis in rebus cognofcendis Qe nulltt ertor, & ignorantia, ut DEUS falli non pof- fit. Per veracitatem veró à locutione Di- lloquemis,ci vina formaliter excladitur omne menda- üm remot? cium , ut DEUS audientem fallere nequeat, » eitnis, ! ld P[æïium ] linde per utrámque perfeGionem fimul fumptamlocutio Divina effentialiter quoque vaxos Icd- Ó H 5 , 122 fraä&u: IF. Je Virtat. VTI;eal. "n redditnr conformis obje&o per eam revela- n to, uteidem falfum fübeffe non poffit, Econ- tra veró offet effe falfa locutio Divina , fi a d* per impoffibile alterutra perfe&tio deficeret. 9g Quódíi etenim permanente veracitate defi- wlb ccret fapientia; tunc locutio externa DEI quidem foret effentialiter conformis inter- p titr, nz menti loquentis: poffet tamen fimul, ob erroneam cognitionem effe difforimis obje- u gnuä,f:un &o revelato, adeóque falfa. — Si autem pet- manente fapientiá deficeret vetacitas ; tüune u " u interna mens DEI loquentis quidem foret MTO eflentialiter conformis obje&o : attamen huic menti poffet effe difformis locutio ex- at exlet, terna, & confequenter etiam obje&to peril- lam revelato , adcóque rurfus falfa. Hinc fl Utl itaque patet : quód etiam a&us fidei, per quemDEO loquenti credimus,poffet effe fal- li vt fus , adeóque DEUS non ampliüs foret fum- má fide dignus. t MA at hi 12 Conftat3. Quód Deitas, prout hec eft effentia DEI metaphyfica, in abítra&o fum- t D pta, non fit obje&tum formale fidei theolo- TT ice ; quia nempe DEUS loquens per hanc T folüm radicaliter ,. non autem formaliter eft ii — veridicus : videlicet tantüm eátenus , quáte« r nus Deitas, five. Afeitas eft prima radix jttly omnium Divinarum perfe&ionum , & proin- ts dequoqué fapientiz , ac veracitatis , per quas ii formaliter coníftituitur authoritas DEI lo- f quen- "i ^" g ftni Difvutatto 1. ;lrt:'c. 5 123 quentis. . Hinc nontantüm fapientia, & ve. Avf o racitas, fed etiam ipfamet effentia, & exi- | MM [ ] flentia DEL, prout in facris litteris fignaté RO t d revelata, per a&um fidei theologice credi- M t Y tur, obfapientiam , & veracitatem DEI lo- quentis , quin ullus ab intellectu credente tt nf paralogifmus , aut circulus vitiofus commit- fetumieg: tatur, Nam cxifítentia , fapientia, & veraci- ele df tas DEI, has easdem perfe&tiones fuas, fi- o l s titoy wv naté , fcu reflexe revelantis , proponitur in. It ts telle&ui per illuftrationem fuafivam, eám- 1l d que immediatam , adeóque independenter oigbo: qtur ab alio motivo creditur inftar principij, feu formis i antecedentis;jam aliunde noti.Econtra veró um ao gt cxiítentia , fapientia, & veracitas, proutre- Msl d flexé revelata , creditur inftar confequentis, A&us &t y aut conclu(ionis , ex predicto principio illa- aspofineel tz ,adcóque ob authoritatem DE! , hasfuas Hinctalis actus fi- npliüsfom [ perfectiones revelantis. dei ncutiquam huncparalosifmum , feu mo- , prou t dum tendendicontinet: DEUS ideó exiftit, sabfradolt quiaexiftit; DEUS ideó eftfummé fapiens, defdei ht & verax ; quia eft fummé fapiens, & verax : Quens ptt fed huoc tendendi modum habet : DEUS m fomdli ideó exiftit, DEUS ideó eft fummé fapiens eieus f & verax , quia DEUIS fuam exiftentiam , fa. pientiam , & veracitatem , per locutionem et ptimï j externam reflexé teftatur, nomm, N Unde predictus vt a&tus fidei , ftri&étalis , in hujusmodi fyllo- giímum refolvitur: Quidquid DEUS füm- ghor 0c D Tralatus iV. de V;rfut. Theol. : jj 124 0 m veridicus , teftatur exiftere, illud reipfa r | exiftit,. Sed DEUS fummé veridicus reflexe E qüO ;SC(M | teftatur femetipfum , fuámque fapientiam ; & veracitatem exiftere, Ergo DEUS, ejus- j d s q ue fapientia & veracitas , reipía exiftit, Hu- jus etenim fy llogifmi major e(t ex terminis . f lluftrationem im- notàa. Minor autem per1 tincitt mediaté fuafivam innotefcit, Unde propter jri, ^ utramque hanc premiffa m,velut motivum . peydct ata ex! ftentia , fapientia , ilopdts adequatum , revel & veracitas Divina creditur ab intelle&tu per vt motum conclufionis., j quibiat i Anricurus Il. T wiuyni á VU "n feclus aptentia C veracita- te Diviná objeilum 4 DEO abfolutà pra- " 1200 1 u milfum credi po[it ? n Renotandum 1. Quódinter locutiones [mi7] P Divinas , aliz fint meré affertorie , per :;ndafl.; k Iïgq uas revelatur fola veritas alicujus objedis a. LU li alie veró promifforie, per quas aliqui à DEO promittitur. Sic etiam in humanis "i | w aliud eft , Petro folüm pradicere : quód PMalii li T obtenturus fit aureum ; aliud veró eidem [ polliceri aureum , ab ipfo loquente porri- ;endum. , Hac igitur locutio promifloria Primum qui- YU duplicem refpe&um habet. H D. dem T Trtu t n ibf Difputatio IT. Artic. II, 125 Ils [:19] dem ad rem promiffam , five obje&um illud futurum , quod alteri promittitur ; fecun- lt ii - hyil t dum veró ad promiffionem internam , feu T d volitionem adimplendi promiffum. Hac al- Dift tj terià loquente non promittitur, fed tantüm afferitur. vrililie Atque ideo deficiente hac voli- tioncinternà, promiífio externa non forct d. w im, vt ao feria , fed &Ga, eadémque rcipfa contineret mendacium , utpotedifformis interne men- D üpti TTTE ti loquentis. Ex promiffione porro feriá , per audientem acceptatá , nafcitur in pro.« mittente obligatio praeftandi rem promiffam, juxta illud axioma juridicum:0zze promilfum cadit in debitum , dummodó res promiffa fit ra licita, & poffibilis promittenti, Econtra veró ex promiffione fidà , nonoritur obliga- d'tati tio interna preftandi rem promiffam , prout ) Jäjo!utä m patetinvoto, quod folummodoó verbis ex- i ternis pronuntiatum, interné non obligat voventem. ^ ierlottt 1 affertories ! Prenotandum 2. Quód &delitas promif- 4 foriain duplici fenfu accipiatur, Imprimis lus o5f "TU quidem pro fidelirate in loquendo, feu con- formitate promi(lionisexterne cum promif- a n hu fione interna , füb quo conceptu eadem non gdiute : U differt À virtute veracitatis. Secundó , & iiv d quidem in fenfu ftri&iori, pro fidelitate in loqttt agendo, feu conformitate réi promiffa cum qtío p obligatione promittentis, fub quo conceptu eadem cfít virtus diftin&ba realiter à. veracita- ; PrimIW; te, D][ptt 126 Wra&latus IV, de Virtut. Tbeol, ii te , utpote confiftensin conftanria immuta. jj bili voluntatis , vi cujus obligatio , in ipfa ü[& ; M m comiffione fundata , impletur. Hinc ita« j pl qué deducitur primo : quódfi Petrus folis ) ,(MC ( vocibus externis Paulo promitteret aurcum , gunm absque interno animo illum perfolvendi; g,t tuncquidem effet mendax , non tamen infi- lin il delis; etfiaureum promiffum non perfolve- n ret ; quia fcilicet promiffio i&a, in foro in- n u terno, non oblieat prormittentem , et(i ad IT hanc implendam íubinde in foro externo gt compellatur, Deducitur fecundó: quódíi as D Petrus promiffione ferià ponderet Paulo au- reum , fed hic eandem non accepraret, vcl t J tl fponte remitteret, aut Petro citra volunta. tem fuam redderetur impoffibilis aurci folu- du um tio ; tunc Petrus non foret mendax , néque infidelis, etfi aureum non perfolveret; quia li hi d tolleretur obligatio folvendi promiffum. De- ET ducituttertió: quód(i Petrus ftante obliga- tione, & potentià folvendi aureum promif. ET - T p fum , hunctamen non folveret, tunc Petrus 3l folummodoó effet infidelis,' lts f II Prenotandum 2, Quódinter Divinas pere ^ "feüiones, preteromnipotentiam, juxta il- *'Fäï'ïïäm V lud Luc. l, 37. Non erit impoffibile. apud JDEUM omne verbum , etiam fidelitas promif- ]U i ho foria fit admittenda , juxtaillud Apoftoli ad Hebr. X. 23. Teneamus [pei nofira confe[Jiouem U indeclinabilem 5 fidelis euim efi , 2ui repromi/ït. IWMM u T Difputatio II, Artíc. II. I2 i"MWimmun Càm igitur DEUS complura fuis cultoribus mmlim[ dona in facris litteris, non folàm condi- Dit ii tionaté , fed etiam abfolutà conferenda pro- miferit, prout olim quoqué Abrahamo di- LTH ts xerat ; Genef. XXII. 18.. Benedicentur in fe- ) li i tnine fuo omyes seutes terra , quia obedifli voci 4 QU mea , hinc queftio movetur : Anad creden- lum qts p dum, fide theologicá, hujusmodi donum; hao i prout vi promi(fionis Divinz abfoluté futu- Qutmto, t rum , tanquam mótivum adzquatum , fuf. de i o n ficiat fola omnipotentia & fidelitas DEI pro- r d q mittentis; an veró ctiam fapientia, & vera- Donee hi citas Divina requiratur ? Affirmat Ripalda Difput. 2.de Fide , fufficere folam fidelita- 0 46 t 110 cita Fa tem & omnipotentiam , feclusá formaliter fübisaure ( fapientia & veracitate Divina. Negat Ovie- medir, n dus Controverf. 2. deFide, quem Haunol- dus, aliíque recentiores fequuntur. voleret q ipromffm. D Dico 1. Fidelitatem & omnipotentiam 2116 : etiam adjunctà veracitate , feclusá ramen fa - usdante obhg pienrià DE! promittentis, non füfficere ad areum pros ret, tunc credendam rem promiffam , abfoluté futu- ram. Prob. Nam fidelitas , omnipotentia, yerDirisy & veracitas, feclusà fapientià DEI , rem ali- quam abfolut? promittentis, non reddit pro- cntiam. .]UXU miffionem effentialiter connexam , cum re impojï;bi(e ! promifsá , proucabfoluté futurá, Sed hoc- yidelus g ipfo predicte perfe&iones Divine , non fuf- jl p f ficiunt ad credendam rem promiffam abfolu- wfrut téÍuturam, Ergo. Min.patet. Maj. prob, g« ,,gj,guir![fï pj Tra&atus IV, de Virtut. Theol,. 129 m Seclusá etenim fapientià poffet DEUS in re« ,ai bus cognofcendis falli , adeó que per cogni« J pmm n tionem erroneam putare , quód objectum j W aliquod , reipfa impoffibile, (it poffibile; & 4 u N confequeBter illud etiam abíoluté promitte- us Ut re. . Sed hzc promiffio abfoluta , utpote fa- ao &ade re impoffibili , per fidelitatem , omni« ho ! potentiam , & veracitatem. Divinam , reddi NT non poteft cífentialiter connexa , cum re yurnthpo pr omifa, proutabfolutéfutura. Ergo. d I Confirm. Sietenim DELS, deficiente fo- p:»sulablo'lutä 14 fcientiá fimplicis intelligentig , vi cujus omnia poffibilia cognofcit , erroncé puta- a d ifioutd ret: poffe hominem mutari realiter in Ange- ln lum,; id;öque banc mutationem ferió de. cerneret , cámque Petro in diem craftinam y ii ] P tomitteret ; tunc DEUS adhuc manerct Oomnipotens, verax; & fidelis , et(i hac mu- Eyutt hus tatio utpote impóffibilis , reipfa nunquam fieret, Sed hociplo omnipotentia , veraci- lanam b g & fidelitas DEI promittentis , feclusá fa« ienuà non Íufüicit ad credendam fide tugd j Di ! theologicá rem. promiffam , abloluté futu- N l j &:mmkc raui. Ergo- Min. patet, Maj. prob. Im- m DEUS maneret omnipo- m-mï primis fiquide tens, proutetiam defa&o eft , etfihominem Wt r ] k i non poffit realiter mutare in Angclum. Pra. m:. ':] tereà maneret verax ; quia fcilicet promifiïo | ! 5"* M h externa foret conformis intern& menti pro» de- Cidtmm mittentis, . Demum mgnerct quoqué fi lis L77] bi/þu:atz'o .II, "frtic, lT. 129 aW-'trDEUS It lis , quia fcilicet fidelitati promifforie non L. K obftat carentiarei promiffa , fi hec fitimpof- T d ! fibilis , prout nuni. 114. di&um eft. Ergo. ii À Wib | Dico2. Fidelitatem , & omnipotentiam ; 118 Df adjun& ctiam fapientiá , feclus tamen ve- Vif racitate. DEI pronmiíittentis , non füfficere t lts ad credendam rem promiffam,ür abfoluré fu. tb Diniun turam. Prob, Nam apientia, omnipoten- [ tía, & fidelitas DEI promittentis , feclusá w m veracitate,non reddunt promiffionem exter- JEUS d nam effentialiter connexam cum re promifsd, diptig, t prout abíoluté futurá. Sed hocipfo pradi- , m g &e perfcctiones , feclusá veracitate , non W nederin d fufficiunt ad credendam rem promiffam , üt u k: abfoluté futuram. Ergo. Min, patet. Maj. iikmcls prob. Seclusà etenim veracitate Divinà, pro- al miffio externa poffet effe difformis internae jeliso menti promirtentis , adeóque conjuncta cum siu decreto nunquam adimplendi promiffum , xat, i feu nunquam preftandi rem externé promif- « fam, — Sed ftante hoc decreto repugnat, ut qdnus!Tes promiffa fit unquam abfoluté fatura , y, il gj adeóque per fapientiam , omnipotentiam, fidelitatem , feclusà veracitate DEI pro- Mij p* wneret 00f mittentis , promiffio externa non reddere- tur connexa cum re promi(fa, prout abfo. taae'*ühoü lute futurá. Ergo. n Angeïum. ' Conf. Si etenim DEUS , deficiente fola ol pl I9 Ti ) veracitate, P'etro fidé promitteret, quód prette 1,! M ! , eidem die craftina velit conferre gloriam coe. Y q ;10 ':l le- Tr;lädfu;' I V de t/i;!;lf. Thel*oi. 4Dif;ul Igo-' leftem : tunc DEUS adhuc manercet omni- VW Pmm: ) j fcius , omnipotens , & fidelis, et(i craftind n die gloriam fi&té promiffam Petro non con- ferret, Sed hocipfo per has perfc&iones , ; jgcet P feclus veracitate , promiffio externa non t ab- conne&eretur cum gloria promiffaprou " Maj, m foluté futurà. Ergo. Min, patet. rob. linprimis etenim DEUS cognofceret ; nl ff Db loriam hanc effe poffibilem, non tamen abfoluté futuram ; adeóqué maneret omni- if o fcius, licét eadem nunquam foret abfoluté futura, Prztereà poffet Petro conferre euolll, gt hanc gloriatn ; fi vellet ; adeóque maneret omnipotetis , etíi nollet gloriam conferre l':pitnmmü et fidelis ; quia vt Petro. Demum etiam maner fcilicet promiffio fi&a folüm repugnat vera- w citati, nonautem fidelitati promittentis , et- TT f r fi nunquam praftet rem externé promiffam , prout num, 113. di &umeít. Ergo. aj Fidelitas & 12 Objicies 1, contra primam, v TT omnipotentia DEI , abfoluté ac veraciter M hn n romitrentis Petro gloriam coeleftem , fe- Fx'*fïü[im?of.w ? n clusá etiam fapientià, effentialiter connecti. 5 |: ] tur cum glorià , prout abfoluté futurá. Scd N 'T hocipfo fapientia non requiritur , tanquam | i M d D ! ! pa rtiale motivum , ad credendam hanc glo- riam, prouta bfolute fucuram. Ergo. Min. Qs hi '« patet. Maj. prob. Hoc ipfo , quód DEUS (iüx Petro veraciter, & abfoluté promittat glo- f : riam coeleftem , eoipfo prater externam lo- W "d N cu- T 2 &Virmug( Difputat fo I7. dm';-. II :dha;znact 0 13Í cutionem promifforiam ,-datur etiam pro- .. Af uf Mtnys miífio interna, feu decretum DEI abfolu- tum & efficax conferendi gloriam cceleftem, Fs VOb r s Sed hoc decretum , feclusá fapientid, effen- tialiter conne&titur cum glorià promifsá,tan- üriapm*äz,mm& | Mi p V quam abíoluté futurá. Ergo, Maj. exinde pa. tet,quód aliàs promiffio externa non cffet ve- uv fiitn, n ra; fed ficta, Min. prob. Nam omne decre- tum DElabfolutum , & efficax , cffentialiter OQue t eft infruftrabile, Ergo. quafot Confirm. Etíi promiffio interna , feu de- t Dwo u ; dqe u cretam DEI, abfoluté ac veraciter promit- tentis Petro gloriam coeleftem , dirigatur pet, &t gotin Q fapientiam Divinam, non tamen per eandem panevhtg conftituitur. Sed hocipfo promiffio exter- li repugt t i Dromtent, na glorige, per fidelitatem , & omnipoten- tiam DEI promittentis , feclusà formaliter ao atl fapientià Divinà , effentialiter conne&titur | Em cum gloriá promifsá , üt abfoluté futnrá. Er. yum, Fiddie 9. Min. prob, Si etenim DElISnon con- J ac vt : € rret Petro gloriam abfoluté promiffam, m eeleen, cíflet. .Ervo. tunc aut omnipotens, aut faltem fidelisnon yialier cont Judfatr. Refp. D. ult. ant. Omne decretum DEIz21 giritur , j abfolutum , & efficax effentialiter eft infru. kl i ftrabile, & quidem ideó ; quia omne de- g», E? cretum dirigitur ab infallibili fapientiá DEI. ifoy dl C. ant, Si non dirigeretur ab infallibili fa- T g pientià DEI. N.ant. & confeq. Ratio eft: m quia DEUIS, feclusá fapientiájin rebus cogno. 12 Ícen« pj 132 T;'aäatüsüW. de Vz"rtut. Theol. fcendis falli, adeóque prelucente cognitio- i o dgcidi ne falsá , etiam illud abfoluté decernere pof- fet, quod reipsá eft impoffibile, prout num, PT. 116. & feq. didum eft. — Hinc tale decr.- Jgcinf tum abfolutum, foret quidem efficax , att:- PU men íolüm affective , ícu quoad feriam vo- im a luntatem , nonautem forct efficax effcctivé, quip feu quoad cffe&um ferió intentum , ntpote v d foutiti reipfa impoffibilem, Hinc decretum iftud néque foret effentialiter infruftrabile, utpo- Vi te neceffarió fruftrandum fuo effe&tu , quan. in iil lin- tumvis ferió per voluntatem intento, v M de patet: quód omne decretum DEI abío- rinit lutum , & cfficax, fit quidem effentialiter in- D) fruftrabile ; fed folüm idcó: quia dirigitur t ab infallibili fapientia DEI, quà feclusá in- fimis 1 fruftrabile non effet. (iin Adconf. N, min. Adprob, D.antec, Si v d DEUS non conferret Petro gloriam abfoluté tla f promiffam , fimülque przlucente infallibili n fapientid cognofceret, quód poffit adimple- lj [ re füum promiffum ; tunc faltem fidelis non n effet, C, ant. Seclusá hác cognitione. N ant, & confeq. Ratio eft ; quia fidelitati r t'.l Eveo J promifforie non obftat carentia , aut omil- s m [ fio rei anteà promiffe ; quando promittens lii per cognitionem erroneam inculpabiliter Wä*ï*'il putat, quód non poffit, aut non obligetur | Ug ] adimplere PrOmi(Tum. Ob- u fïïtzäx " Mx'; J viïm. fl(p[ ! "t yji Difputatio H. Artic. Il 133 Í SUME p Objicies 2. Quamvis fapientia Divina; 1225, TM prout hzc includit fcientiam fimplicis intel- l EM ligentiz de poffibilitate gloriz, dirigat, fi- Q W!, V mülque infruftrabile reddat decretum illud ? h EM quo DEUIS abfoluté ftatuit , conferre Petro fqmrü:axäüiu gloriam czleftem ; non tamen per eandem D iutcntum,mpa quoqué promiffio externa gloria infallibili- II dttetn d ter conne&itur cum ploria promiffa , üt ab- Arfordit folutéfuturá. Sed hocipfo eadem non eft partiale motivum credendi gloriam promif- Md g fam, ütabfolute futuram. n a, L Ergo. Min, pa- hn DL d tet. Maj.prob. Nam fcientia fimplicis in- denebnilii telligentie de gloriá, àt poffibili , daretur in DEO, etfi DEUS abfoluté non decerneret E (b0: qià d adcóque nec promitteret j qui/cclusä ferendam. Ereo., gloriam Pctr? con- 00, Dantet Confirm, Hac fiquidem promiffio exter- na glorie dirigitur , & infallibilis redditur »gloxiamab[olu pcr folam fcientiam vifionis, quà DEUS fi- locene i mul cognofcit fuum decretum abfolutum, x pofitin & ipfam gloriam , ütabfolutéfuturam. Sed ilem Riti hocipfo eadem non redditur infallibilis per | cognitionc.ï Ícientiam (im plicis intelligentig , de gloriá, l quia fit àt poffibili, Ergo. rentia, 4 Kefp. N.maj. Adprob. D.antec. ando pj Hæcm; fcientia (implicis intelligentie de glori à , üt qp il pofübili, dareturin DEO ; etfi DEUS abfo.. i 0087 luté non decerneret gloriam , & illam , nec quidem finé hac fcientiá infallibiliter decer- nerc poffet, C.ant. Etillam finé hac fcien- tia I 5 p;ffut 134 Tra&lstus YY, de Virtut. Theol, Ó gl tià infallibiliter decernere poffet, N., ant. l;mtmä ( & conf. Ratio eft: quód hac fcientia fimi- gt P licis intelligentig de gloria , üt poffibili , m dem daretur in DEO , etfi DELIS abfolu- qui Mwï ?t té non decerneret , adeóque nec promitte- | gt rct gloriam Petro conferendam ; non ta« gisuit jnen viciffim finé hác fcientiá daretur , aut da- j ri poffet decretum abíolutum , ídque infru- ]u(f]p!['üh[ü firabile , adeóque nec promiffio infallibilis p gloriz, pront abfoluté future, LHinc dc- deit cretnm iftud abfolutum redditurintruftrabi- v n le , fimálque promiffio externa redditur in- asl fallibilis , pec hanc fcientiam fimplicis intelli- E gloria conferenda Petro non jgjit gentig; quia [2] r li foret reipfa poffibilis, fi DEUS eandem , üt r I poffibilem non cognofceret. Ad confirim. D. maj, Promiffio externa yai t j glorie dirigitur per folam fcientiam vifionis. t C.maj. Etiam infallibilis redditur per folam DT fcientiam vifionis. N. maj. Et fic D. min. N. confeq. Ratio eft; quód promiífio ex- ETU huttid terna DEl quidem dirigatur per folam fcien- tiam vifionis , quà DEUS videt fuum decre- m May l tum abfolutum , & gloriam promiffam abfo- h - luté futuram ; non tamen per hanc folam D n fcientiam vifionis , absque fcientià fimplicis n M LT intelligentiz promiffio externa fit infallibilis. Si etenim DELIS non cognofceret gloriatn , | clgmgl»m-; üt poffibilem ; tunc decretum abíolutum non t Wi'lf M Difputatio I, 4riic. 1. 13$ W g. 1 non effet infruftrabile , adeóque nec pro- LT f milfio externa foret infallibilis. C B t Objicies 3. contra fecundam. Ftíilocutio ; 5 externa DEI , promittentis Petro gloriam Vg MLTTT celeftem , per impoflibile non cflet confor- . Htl v mis interne menti promittentis; nihilomi- d u nus eadem per fidelitatem promifforiam ef- ht d fentialiter conne&teretur cum glorià, abífo- o o luté promifsáà, Sedhocipfoveracitas Divina t utz, D nonrcquiritur,tanquam partiale motivum, ad credendam gloriam , prout abfoluté fu- y df yentr tl turam. Ergo. Min. patet. Maj. prob. Nam aliàs fidelitas promifforia DEI non effet ag g nferendi n fimpliciter infinité/ perfecta, Ergo. Ant, prob. !lla fiquidem fidelitas promifloria ef- DEUS enda, (i^ fet perfectior, qna cum gloriá , etfi fi&e froniffo erte promifsá, foret effentialiter connexa. Er- 00 (dentiam vt Conf, Infidelis fiquidem inter homines elüu cenfetur etiam ille , quipromiffionem exter- j Elb nam, ctíifictam , prefertim veró fub condi- j proni tione onerosá factam, non adimplet , dum r ln videt funt €am implere poteft , ideóque talis promif. Íor, ctiam per fententiam judicis compclli nproniia: folet , ut promiffario preftet rem promiflam, Ts hang l Ergo. v fcientó u Refp. D. ult. ant, Fidelitas promifforia; 5 vernaftit Ípecificativé fumpta effet perfe&ior , qua )gno[ccrerg»f cum glorià , etfifi&é promifsá, foret effen- um 8 tialiter connexa, Tranf ant, Reduplicati- 14 V Tra&latus IV. ,V äe i'ir;ut. ,f/;eol. pj 136 TT vé fumpta effet pérfcctior. N. ant. & conz E feq. Ratio eft : quód fidelitas promifforia ;mnmeïü inagendo, prout hec diftinguitur à fidelitae tein loquendo , fcu veracitate promittentis ; ! 1unty g i non exigat, utfi&ta promiffio adimpleatur , rout num, 114. dicum cít, Sicut igitue "T vispu illa veracitas, per quam locutio externa fo- ret effentialiter conformisnon folüm inter- ] nementi loquentis, fed ctiam obje&o pet Ia fentnitj eandem manifeftato , quidem effet perfe- &ior fpecificativé , nonautem reduplicative (j l dul fumpta , feu in linea veracitatis, quàá talis , prouthacá fapientia loquentis diftinguitur, | hat ex diGis num. 109. ita pariter de fidelitate E promifforia in agcndo difcurrendum eft,quae t m Íolàm veram , non autem fi&am promiffio- PTIT. nem praefupponit, Hinc ille , qui verbis fo- tityit lummodó externis dooum aliquod alteri t Dng, promifit, reipfa non exercet a&um fidelita- hi tis, fed tantüm bencficij, etfi poftceà donum l promiffum alteri conferat ; ficut ille , qui Wt verbis folummodoó externis vovet eleemofy- u nam dandam pauperi , reipfa non exercet I atum religionis, led tantüm mifericordie , m At licét poftea eleemofynam pauperi largiatur. W-. 1 [ Ad confirm. D, ant, Infidelis cenfetur 1 l inter homines , etiam ille, qui fidtam pro- WM.'H D miffionem non adimplet, & talis promiffor Mn* W eft folüm apparenter infidelis, C. ant, Eft Ml&m ü etiam reipsá infidelis, * N. ant, & confeq. h " a. N Trt i Di/þk!at:'o Il, 4riic, IT. 137 &m'ïï.anr.&co[ Ratio eft: quód arcana cordium inter ho- ( agf mincstantüm per voces externas , aut alia (i« lhïüüiidchu gna innotefcant: ad T 1 Ío cóque mendax promif- YOj ht r centeatur infidelis, fi fi&am promiffio- nem non impleat j quiaprzfumitur, eun- um d hg dem non fié , fe d veré promififfe, Hinc tl talis promiffor eft D fl quidem apparenter, non d t f tamen reipsá infidelis; etfi ad praftandam rem promiffam, nifi probet fi&tionem ; per Ql ditys fententiam judicis com pelli poffic. At dl Objicies ult, TU Wi ocutio DEI contra utrámque. Externapa6 quo n leftem promittentis Petro gloriam coe- ; perfolam fidelitatem & o mnipoten- puie i tiam Divinam effentialiter connectitur cum (unedtn d £loriá, prout abíoluté futurá. Sed hoc- un paná le, qirehs tanquarm partiale motivum ipfo ad hanc credendam , non requiritur , racitas Divina. Ergo. » fapientia & ve. p od t Maj. prob. Hoc t 4dhoo f ipfo, quód DEUS fit o mnipotens , poteft (l s exe qui , quod vult exequi; & ho cipfo , quód y iiley uod externé TO DEU fitfidclis, vult exequi, q promittit, Sedeoipfoper folam fidelitatem ipfa n omnipotentiam , externa locutio DEI pro- m miíeitt mittentis Petro gloriam , effentialiter conne- xupeti lg Gitur cum glorià ; prout abfoluté futurá, nfdeli «t ! Ergo. omnipotemtig Diving. Min. Máj. patetex conceptu fidelitatis , & , Qui fut ipfo prob. Hoc- t s p » quód DEUS per omnipotentiam pot- s C fit, & per fidelitatem velit exequi ; quod ex- VTL terneé promittit ; coipfo implicat, ut detur €X« ] [ TraGatas 1V. de Virtut, Theol, b 158 us externa promiffio gloriz , quin gloria pro- T iniffa Petro firabfoluté futura, Ergo. Confitm, Nam Scripttira fepiüs, pro mo- a ivo credendi rem promifíam, affignat fideli- qol DEI romitten- N tatem , & omnipotentiam tis. SicApoftolus defide A brahz ad Rom. gt DEI non bafi- aol IV. 20. & feq. Iu repromijJione tavit diffdentid , fed confortatus efl fide , dans OICDUM?» puicd gloriam DEO ; plen iffoni fcieus, quia. quacun- que promifit , poteus eft & facer £. Similiter de ag M Fidelem credidit fide Sare, ad Hebr, X 1 1. Ft! npnma e[fe eum , qui repromijevat, Ergo. TY. r 12 Refp. D.ult, ant. Eoip (oimplicat , ut de- ao ot tur externa promiffio glorie , qu in gloria p fa&á fup- promiffa P etro fit abíolute futura , Dl f "n i 14 1 pofitione, quód externa promiffio per vera- citatem fit conformis internz promiffioni , & rj r fapicntiam fit ine hacinterna promiffio pe ginill fallibilis, C.ant. Seclus à hác fuppofitione. ul u N.ant. & confeq. Ratio eft: quód promif. t fio externa gloriz , feclusà veracitate non t fit effentialiter connexa cum promiflione in- t k terna , feudecreto DEI volentis Petro con- Ut fio interna glo- m ferre gloriam , & hec promi ld J N ric , feclusà fapientià , non (it effentialiter "d i Nam feclusá connexacum egloria promifsá. vcracitate promiffio externa po ffet effe. dif- & feclu- formis interng menti promittentis Ht falli- sá fapientiá promiflio inrerna pofíet effe deó- ls bilis , prout hucüíque oftenfum cít, a quc Dh.u 5»'0] Ti 'ïï,mg!oria l Difputatio lT, Artic. 1. 139 f lt ng que per folam fidelitatem , & omnipoten- Mb g. tiam externa promiffio non connectitur ef- fentialiter cum gloriá promifsá Petro Ulainrigi , prout taa w vi promiffionis abfolute futurá, Adconfirm. D.ant. Scriptura fepilis pro fMrindn tj Dd motivo inadzquato, feu partiali , credendi rem promiffam , affignat fidelitatcm & omni- ais LU potentiam DEI promittentis, C. ant. Pro inotivo adaquato , feu totali. N. ant, & Átv,: lii T. Rn ul coníeq. Ratioeft: quodSctiptura non fem- per exprimat motivum adaequatum fidei. m l NNam aliàs fequeretur:ad ctedendam Abra- ii hamo promiffionem fuffeciffe folam omai- hriz, g potentiam; Sare autem folam fidelitatem Afaut, dl DEi promittentis roaifopera fpicienti patet, , prout allcgatos' textusin- ;æpromlfüoni,x Conftat 1. Quód ad credendam fide theo- , , tpicatium t d logicá rem 4 DEO,, etfiveraciter , & abfolu. j té promiffam , non fufficiat fola fidelitas, & j quipor omnipotentia; fcd tanquam partiale moti- j vercuti vum rcquiratur etiam fapientia DEI promit- pronili tentis. Nam feclusà infallibili fapientià pof- ls P fet DEUS in rebus cogaofcendis falli ; adcó- ifio i qué per cognitionem erroneam putare: ïn ( efarti quód obje&am reipfa impoffibile (it poffibi- 2 Nl w le; &confequenter ctiam illud decernere , y p ac per locutionem externam homini abfolu. yuent u tépromittere, Cüm igitur obje&tum reipfa Qv Polm [ impoffibile non poffit per omnipotentiam n & Divinam fieri poflibile , néque fidclitas pro- mi- hi 140 Tratietus IV. de Virtut. Tbeol, .mi:m»&ïï mifforia obliget promit tentem ad preftan- m MU dam promiffario rem impoffibilem ; hinc per folam omnipoteutiam , & fidelitatem ; pro- o miffio externa, etfi verax ; feu contormis g internz menti promittentis,non conncGtitur ;;om'xümt' effentialiter cum re promifsá , prout abfoluté im : f futurà. Undeadhanc connexiónem requi- fl ritur etiam infallibilis fapientia in cognofcen- g do. Imprimis quidem fcientia fimplicis in- jn telligentiz , finà qua decretum DEI ftatuen- l j tis, q uód abfolute velitdarc gloriam Petro ; vt non € ffet infruftrabile. Deinde veró etiam N fcientia vifionis, per quàm DEUS cognofcit afoosd fuum decretum abfolutum, & ipfam gloriam, qaDb vi hujus decreti, abfoluté futuram; per quam wadi fcientiam dirigitur locutio externa DEI pro- uiltiit mittentis, & fimul effentialiter conne&titur 1 1 (iim out abfoluté futurà. cum glorià , pt uód ad credendam fide theo- 19f 12 Conftat 2. i logicd tem ,4 DEO abfoluté promiffam, non Vil fufficiar fola fidelitas, & omnipotentia, fe etiam requiratur , tanquam partia le moti- t Nam fe- ii vum , veracitas DEI promittentis, od clusà veracitate in loquendo, poffet DEUS li u N fallere audientem ; adeóque promiffio ex- [44 nV ternaDEI , et(iabíoluté promittentis Petro L*e«»gm gloriam , effe difformis internz menti lo- Ua quentis , feu conjuncta cum decreto , nun- hnüüm! quam conferendi gloriam Petro externé pro- p li miffam. Undc feclusà veracitate , per omni- p | Vim;,',,/' Difþu;atio 1. Ariic. IT. 141 gincm:dprænan, potentiam , & fidelitatem , promiffio exter- BLT. nanon foret e(fentialiter conne hn o rià prout abfoluté futurá, Xa cum glo- Nam DEUS £. EEE &é promittens gloriam, a dhuc maneret Md omnipotens , et(i nunquam daret Petro Mif v promiffam externé gloriam 3quia poffetillam CODnAfn dare , fi vellet. fidelis ; Pratereà quoqué maneret ptüiyis quia fidclitas promifforia non obli. etnt n li gat fidé promittentem ; ut impleat promif- Atetm EL t | um , prout in voto, fcu promiffione DEO faclà patet., Siquis enim folim vocibus ex. du t Dedevet vt ternis voveat clcmnofy nam paupeti dandam; in DEU ag tunc votum iftud, ob defect miffioniseft quidem menda um interna pro- n ag cium grave , per fran r quod DEO illuditur: non t amen oblipgat vo. ventem ad dandam eleem exemaDE Y ofynam , ut hác Jter conedts omifsà fit infidelis , & facrile gus transgreffor voti, Quinimo , etfi poftca det eleemofy. fütud, um t nam pauperi, non tamen hac largitio erit aCtus rel igionis, in voto promifforio funda. iromft tus , fed folius miferico rdie , aut bencficen. o tie in pauperem, Hi nc idipfum ir predi- m at o w M &o cafu reipfa impoffib ili dicendum:fi DELIS promiffione fictà promitteret Petro gloriam p, pf cceleftem. Conftat 5, Quód ad omnem a&um fidei omitenti theologice e ffentialiterre 39 R quiratur ,tanquam motivum , faltem partiale » fapientia, & ve- y d racitas Divina : P) Gione feclusá quia fcilicet alterutrá perfe- ; DEUS loqucns nonforetam- du pliüs - p Y4» — tyatlafilt IP. de Vi;";ut. Theol, amp liüis formaliter fummá fide dignus , quia ITI locutioni ejusdem falfum fubeffe potfet, DEU uinimo ad loquentis authoritatem confti- tuendam non fufficit , quód externz locu- tionifalfum fubeffe nequeat 5 fed infuperre. n uiritur , ut falfitas per formalem perfectio- ( nem, naturg intelle&tuali conveniéntem, ex- vll cludatur. Sietenim fingéretur aliqua crea- yina tura rationalis,adcó ftupida, ut in rebus co- retur, & fimul adeó diom d gnofcendis femper falle D] pervería , ut in verbis p rolatis íemper men- us falfum fubeffe cjxnsiuuuo tiretur ; tunc locutioni ej TT non poflet, quia femper eadem effet confor. w mis objeGto , etfi difformis interna menti loquentis. Non tamen proptereà haberet aaqui at g ullam in loquendo authoritatem , vi cujus j redderetur. fide digna apud audientem ; Vs !) tedodt quia fcilicet predi&ta conformitas externa locutionis cum objeécto perillam enuntiato ; ';:obihdnom & n non fundaretur in ulla perfe&tione, fed fum- má imperfe&ione loquentis. Quod veró Ti u hucusque de locutione DEI proniifforia ali- T ARA fiagi) cujus doni , aut preemij di&um eft ; idipfum ad locutionem comminatoriam alicujus ma- M Wont ] li, aut poenz , debet applicari , ut pariter ad hanc credendam requiratur fapientia , & ve- d ET racitas DEI comminantis. / x X ï u L ? EEX h. MW N AR- T Difputatio I. Artie, l, 143 i ui'j,ram 1j J qmï ilin :j of I l Anricurus III Tl uf 1 ob n DEUS per amphlitoloszam UA s loqui poffre e FUi Renotandum :, Quód am phibologiaz3Y L t fitlocutio ambigaum fenfum iptttriur ut ex illa fpectatis vocibus exte continens, rnis , naíci ii d poffit in audiente judicium erroneu m , feu TRORMTPT difforme judicio interno loquentis, quam- YO a vis hic reipsáà verum dicat ; quia ne mpelo. i ete m quensin uno fenfu voces pronuntia reuemdod t ; quas audiens in alio. fenfu accipit, Atque hoc IUS Il D perquàm facilé contingit , dum 1 Ocütlo ver- is aequivocis conftat, pzopmfä li Sietenim Petrus di. orititem , n 0 cat; quód noGee hefter nà gaZun; , videlicet pud audienet gallinaceum , gladio co nfoderit , Paulus ve- formitu eiteta IÓ eundem de GaJo h omine loqui - il enuntat tuncob iftud nomen z putet; quivocum malé intcl. sion tl le&um , judicium int ernum Pauli audientis i Qu* erit falfum , utpote difforme judicio inter- [ romilo no Petri loquentis. Non tamen amphibolo- hun ; d! gia folummodó per &quivoca (lri&ie talia : rium dj fed etiam per varios trOpos , & figuras fieri cari i poteít ; prout contin git, fi puella per nobi. lem adolefcentem in [ [Qpitl?lïl, Íponfam poftulata, rc. ninant onat: quódjam a/t eri , eigue noZilior. fo (it devin&ta : videlicet Chrifto i [on- i V » pet vo- rum ingrediendi ftatum relieiofi u in De- i ä mum quoque amphibologiam, per voces fo- lüm N i 344 — TraBatus YV. de Virtut. &'beol. at ii ]üm quoad fonum materialem , non autem n quoad fignificationem formalem prolatas , " nullum [ -iin eo cafu fieri poffe, in quo vox alia fignifi- E. cans illis przponitur , nonnulli cenfent. g Ittud contingeret; fi Joannes interrogatus ; qyelit an Romaz fuerít : hoc modo refpondetet, Dico: me Rome fuiffe , videlicet in hoc fen- i. At hi fu: Pronuntio has voces: meRomz fuiffe; ut easdem folüm recitativé , non autem af- atl viti firmative proferat, a quain lii 122 Praenotandum 2. Quód amphibologia E dupliciter ad verum ioq uentis fenfum , five nternum reftringi ,ac deter- g judicium iilius i fs minari poffit. Imprimis quidcm per reftri. huueu &ionem pur? mentalem , feu meréinternam; Sujoltu Hoc toties contingit, quoties internus lo. at quentis fenfüs, néque per ipfas vocesextere at d nas , néque per fuperadditas perfone, loci, - p aut temporis circum(tantías , ab audiente percipi poteft ;ideóq ue alius loquenti affen. i m falfus , nequeat praftari, 'Talis tondti fus , quà t5v m amphibol ogia foret , fi Petrus poft donatos 4 Paulo centum aurcos , effigie cefareá figna- n '"ü)ki'm'd j tos, Joanni diceret : quód za/lum penitus aureum , lubintelligendo GaZ'icum , à Paulo Towri donatum acceperit. Quamvis etenim judi- fs , cium internum Petri per hanc reftri&tionem t mentalem fit reipsá verum , quiatamen hec UT reftritio in locutione predi&a, néque pet il ftan- ln ullam vocem, néque per aliam cireum ü tiam JtViM(,/, Difputatio IT. d?tl'c'. H Htf 145 — TW tiam fienificatur ; hinc propofitio externe LT pronuntiata hunc fenfum continet : quód Ti d Petrusnullum , cujuscánque demum mone- NT ttfty tx,aureum à Paulo donatum acceperit,adeó- oanmsmgm; que Joannes huic propofitioni alium affen- X D fum praftare non poterit, quàm reipsá fal- s H fum. Alter reftringendi modus illico pate- Xts: nl bit, Tati t Prenotandum 3. Quód locutio externa, 1-33 qua (pectatis folis vocibus videtur ambigua, (uid i ! aut ctiam falía , per circumftantias perfong , N loci, vel temporis, ad verum fenfum deter. i idrid d minarti , ac reftringi poffit , uteadern fit con- jj lag formisinterno judicio loquentis. Si etenim n Petrus confeffario dicat: quód fe de pecca- potes Jntem tisab ultima confeffione commiffis accufet , ripisroser confeffarius veró illum pera&tá exhomologe. fiinterroget: annon etíam commiferit blas- a peíons, o "E phemiam ? tunc Petrusabsque ullo menda- nsoentu cio refpondere poteft, quód peccatum iftud nungquam commiferit; dummodo ab ultima s pl d confeffione non blasphemaverit , etfi ante illam blasphemáffet. Nam confeffarij quae- foecalrdi io, & Petri refponfio, in hac circumftan- d m ! Gullthy i tia reftringitur (olummodoó ad illud tempus , ,amvxlsmmfï quod ab ultima confeffione, ufque ad pra- hat redmit fentem eftelapíum. Cüm igitur Petrus hoc ;, quit ] intervallo temporis non blasphemaverit ; [ hinc legitimé refpondet ; fe suz2us» blas- ædl&h TL j Phemálle. — Similiter confeffarius à zeloty- po p 146 Tradatur IV. de Virtu!.*TZeoI. ','f;i,qmw po marito interrogatus de adulterio conju- "L gis ; quo d cadem reipsá eft confeffa, legiti- m e reípondet: quód nihil de hoc flagitio jg.fot il conjugis fciat , vel audiverit ; quia fcilicet rc- fponfum iftud peripfam circumftantiam per- lgt m.ïgïu fonz interrogate reftringitur, ad fcientiam, frmis d vcl auditionem illam ; que habetur intra Sa- Hacautem ob fa- d t cramentum paenitentig, crum figillum nulli alteri poteft licité com- ii (b municari; adeóque refpe&u confeffarij ita fehabet, acfi nulla foret. Undeabillo non jv Quaby folüri poteft, fed etiam debet negari. Quin- imo hujus filentij obligatio non tantàm ad — lo DO confeflarium , fed etiam ad quemvis alium , - peccata confitentis audientem extenditur ; n T t prout communis & certa Theologorum fen- tentia docet. u M TE Dico 1. Non poffe DEUM loqui per am- phibologiam , cum reftrictione puré mentae i la ii li, conjun&tam. Ita cum D, Thom. hic q. r. art, 3. communis & certa Theologorum fen- T &i d teritia, Prob. Repugnat , ut externa locu- tio Divina fit difformis interne menti lo- &in l IT quentis, Sed hoc ipfo DEUS non poteft lo- qui per amphibolo giam , cum reftrictione [ ;;tmg j puré mentali conjun&am. Ergo. Maj. pa- Ht tetex hucsque di&tis de authoritate DEIo- uj U quentis, Min. prob, Locutioni externe , per amphibologiam , cum reftri&ione puré mentali conjunctam , alius ab audienteaf- fen- Wq:'*x ii /7 lsd Difputatio IT, Artic. 1. 147 !l fenfus, quàm reipsá falfus , Íeu difotmis in- N Uf lr ïmm AA terno judicio loquentis preftari non poteft, Sed hocipfo externa locutio DEI, per talem amphibologiam,effet difformis interne men- A tht ti loquentis. Ergo. Maj. conftat ex dictis ltht n num. 132, Min. prob, Narm ea locutio eft ld difformis menti loquentis , cui aliusab au- & Denyl diente affenfus , quàm reipsá falíus praeftari irimd ia ncquit. Ergo. tda r Confirm. Nam locutio externa , per am- 35 t o phibologiam cum reftridione puré mentali u (t conjunctam , eft reipsá mendacium , & qui- r o urio dem formaliter tale. Sed hoc ipfo eadem n qeanrit DEO repugnat. Ergo. Min.patet, Maj. lentm ettx prob, Nam mendacium, formaliter tale , eft Thenhyonat locutio externa difformis interno judiciolo- quentis, Sed talis locutio eft amphibolo- Mi gia predicta. Ergo. Maj. iterató patet. lioepur t Min, prob. Si etenim amphibologia predi- ) Ti &a non eflet difformis interno judicio lo- [heoloponmi quentis; tunc eidem judicio non foret nc- T [ 0 ceffarió difformis affenfus preftitus ab au. nrerme n diente, Ergo. IInde meritó per Innocen- tium Papam XI. damnate funt dux propofi- EUSnonpté ,cum r tiones fequentes , nempe 26. Siazis coraua aliis , [rve interrogatus , froe proprid [ponte , froe , Bo æ',f guhortti vecreationis cauja, frve quocitmque alio fine ju- oeuton &* vet: fenonfecilfe aliguid , quod revtrá fecit , in- telieendo iutra fe aliguid aliud , quod non fecit, D rcüïi&iw vel aliam viaus ab ea ,. in qua fecit , qel quodvis jigs 4 2 aliud Tracatus lV, de Virtut. 'Tbeol. p 348 aliud additum verum , reverá nou mentitur , gt g necefl perjurus. — Ex 27.. Canfa jufla utendi bis i. ! amzphibologiis eft , quoties id neceffarium , aut atile eft ad falutem corporis , bonorem res N | n w liares tuendas, vel ad guemliäet Alium virtutis guumchs 54 aclum , ut veritatis occultatio cenfeatur tunc ex- unduit ediens & fludiofa. hum Y bibde elttt *: Dico2. Poífe DEUM loqui per amp logiam, cum externa reftridione conjun- ii j &am, ta pariter cum D. Thom. commu- nis & certa theologorum fententia. Prob. u a d Nam locutio per talem amphibologiam non j repugnat veracitati DEI loquentis. Sed hoc - wputtir ipío DEUS per eandem loqui poteft. Ergo. hi ul Min. patet, Maj. prob, Locutio per am- vulitumu phibologiam predictam eft conformis inter- DT ne menti loquentis ; & fimul hzc eadem 2&'(:« (ti mens interna per voces, aut alias circume meZ ftantias fufficienter externé manifeftatur au- drdir dienti, Sed hoc ipío eadem non repugnat u g veracitati DEL loquentis. Ergo. Maj. con- i u , ftat ex dictis num. 132. Min, prob. Hoc ii ipfo , quód per talem amphibologiam mens ::«EI& ni | interna DEI loquentis fufficienter externé [ 75!, Mr manifeftetur audienti , eo ipfo hzc locutio ! ii perfe non caufat judicium erroneum in au- N diente , qui folummodoó , propter fuam ne- [* ! r U .' gligentiam , aut inadvertentiam , non perci- | Wïï;g pit verum fenfum DEI loquentis. Sedlo. dcuun";ä&ä cutio illa; que per fe non caufat judicium ul €I« : hT " Difputatio 11, Ar*íc, UIT. H 149 " Mil erroneum in audiente, non repugnat vera- citati DEI loquentis. Ergo. i Mig, W ! L:rx 1977 Confirm. Nam DEUS per talem amphi-, 37 fitisigng bologiam frequenter locutus eít , prout ex innumeris Scripture textibus patet , etíi tht Ut quamplurimi ob fuam incuriam , aut impro- bitatem , verum DEI loquentis fenfum non hg intellexerint, Hinc Chriftus ipfemet Judaos TT 0 D. T. incredulos;qui adventíi illius,& Divinitatem, tunfnn N in veteriteftamento, pervarias figuras,fienifi- catam non aguoícebant , acriter redarguit p Joh. V. 39. & feq. Scratamini Scripturas, quia ]i d vos putatis in ipfis uitam aternam babere , & illa j li pot Junt , quateflimonium perbibent de me , & non À Lorriopes valtis veniread me , ut vitana babeatis. Atque ellanfomis fimi lz edd idcó de his quoqué Apoftolusad Rom.,IHI. 2. & feqq.. Credita funt illiseloguia DEI. Quid A dius crcu l enim, fi quidam illorum non crediderunt? Nun- O mll J quid incredulitas illorum , fidema DEI evacua- jennon g éit ? Abfit. Efl autem. DEUS verax , omnis Ergo, Mäj.tü autem bomomendax. Quinimoin ipfius Pau- Min, ? li epiftolis juxta Principem Apoftolorum 1I, diboloran t Petr. lII 16.. $u2 quedam dificilia intellecln , yficiete * qu& indodi, & inflabiles depravant , ficut & l [o hæcw cateras Scriptuvas ad fuaua ipforum perditionem, Ergo. n erronuo? ypopt lu Objicies r, contra primam. Amphibolo- I entiam, 97 gia per reftriionem pure mentalem , fubin- 58 de non foliüm cft licita, verüm etiam necef- [oquttti o ii faria, & praecepta. Sed hoc ipío etiam 3 DEUS v MP' "rratlatus WV. de Virtut. 'Theol. 150 n DEUS pereandem loquiporeft. Ergo. Maj: odf , prob. Si etenim confeffarius àzelotypo ma- , rito, de adulterio conjugis , quz Hagitium ia iftud reipsà eft confefía , reflexé de hujus ; gidiüni notitià facramentali , etíi haud licité com- | (um 1unicabili, füb poena mortis interrogatus wocc refpondeat: quód nullam hujus delicti no- u titiam Sacramentalem'/habear 5 tunc veritas mc[ipffitf l zcfponfionis predictze aliter, quàm per fo- f lam reftri&ionem méntalem falvati non po- d eti teft. Ergo. : (s Confirm, Nam Chriftus ipfemet à fuis Dis- d n cipulis de fupremi judicij die interrogatus, ! gns er reftri&tionem puré mentalem videtur rc- ml fpondiffe Marc, XIIl. 32. De die autem ilo , , Mif vel bora nemo fcit , n&que Augeli in calo , n&que N Filius , nifi Pater. Ergo, Antec. prob, Chri- ftus etenim, non . folüm üt DEl, verüm atl ln etiam j üt hominis filius , fcicbat futuram jü- st dicij diem , utpote defignatus à Patre judex vivorum , & mortuorum , juxta illud Joh, ?"'El,jäm'f',lfj ) A V. 27. Peteflatem dedit ei. judicium facere 5 W & uia Filius bominis efl. . Sed hoc ipfo, Ergo. a mu 139 Relp. N.maj. Adprob. N. antec. Ra* VN ( tio eft: quia confeffarius , etiam reflexé de M i notitia Sacramentali; quovis alio interroga- t tus , finé ulla reftri&ione puré mentali, fem- MW per legitimà refpondet: quód nullam peni- tus peccati, etfi reipsà in foro conlcienti ï miptï;tri1 Itlïïj:,?m expofiti ; notitiam Sacramentalem habeat, Cüm Ti Diþm&:io L, Artic, 1. 151 I n Ms l Cüm etenim notitia Sacramentalis, quà ta- m lis, quoad forum externum femper ita fe ha- T inttg beat , acíi reipsá nulla penitus foret ; hinc aïlumth eandem copfeffarius ob inviolabile fecretum; lj U Wa non folüm negare pote(t , fed etiam debet. Quinimo hujus notitize carentiá quoqué ju« Dng lt 10 o ramento confirmare poffet ; fitale juramen- lt rv tüm cxigeretur, Nai iniqueinterrogans fibi- It finyi metipfi adfcribere debet, fi negativorefpon. OT H Ío decipiatur. Ad confirm, N, ant, Ad prob. D. maj. ] tplne dl Chriftus etiam , üt Filius hominis, & qui« dem folummodoó , prout judex áPatre defi- d ntdem t guatus , fciebat futuram judicij diem. C, maj. Dyde um Prout Magifter difcipulorum, ac totius hu- TT manigeneris, APatre miffus. .N, maj, Et fic diftindà Min. N. confeq. Nam Chriftus, t ob t j DEI, vt prout Magifter à Patre miffus, cam folum- modó notitiam habuit ; quam Pater homini- at futram ia pl bus manifeftari voluit, Hinc prout Magi- fter, óne ulla reftridione puré mentali, meri- ia ilud tó refpondeba: Diícipulis interrogantibus: udiim j quód diem , & horam fupremi judicij ne- v iph, B Íciat, prout refp, preced, de confeffario di- Vanc Gumeft, um d Objicies 2. Amphibologia per reftritio- saliointt nem puré mentalem toties adhibetur , quo- 4 at ties verus loquentis fenfus, pet circumftan- 9d mt tiasperfonz, loci, aut temporis ab audien- (oro ( tc parcipinon poteft, Sedhoc ipfo Chriftus mcnïalcmmï 4 per Tra&latus YV. de Virtut. Theol, p 152 'c. ;)'m M per talem amphibologiam locutus eft. Er- g0. Maj, patet ex num. 152. Min. prob. gitoc j a Nam Judei, poft ejectos é templo negotia- "UT tores , proutlegitur Joh.Ii. 18, & feqq.. Di- xerunt ei: quod figuum. oflendis moéis , quia ,b bac facis?. Refpondit JESUS, & dixit eis: Sol- g 29 vite templuus boc, & in tri£us diebusexcitato ilud. Dixerunt ergo Judai: quadraginta & funià fex annis. adificatum efl templum boc, & tu in f b tribus diebus excitabis illud? Ille autem dicebat qare at de templo corporis [ai, Ergo. Coníeq. prob. In hác fiquidem locutione , illa Chrifti ver- gt ba : Templum boé , pet circumftantiam loci g potiüs reftringebantur ad fignificandum tem- u t plum lapideum, in quo Redemptor Judais loquebatur, quàm ad fignificandum tem- a p plum corporis fui, Ergo. T | rl Confirm, Nam Chriftus pariformiter f a fuis fratribus, feu cognatis adhuc incredu- lis, ad feftum Scenopegia Hierofolymis cc- Vilr lebrandum invitantibus , per reftri&ionem fitf, i puré mentalem refpondit, Joh. VII. 8.. Vos wj afcendite ad. diem feflum bunc , ego autem mon | r afcendo ad diem feflum iflum. Etgo. Antec. il prob. Haec fiquidem locutio Chrifti reftrin- i a gebatur ad fignificandum tempus determina- tum , nempe diem feftum, & nihilominüs, i prout idem Evangelifta (ubjungit: U autemz li a[cenderunt fratres ejus , tunc & ipfe afcendif ad 1171 | 'L,G | li À Ti j Difputatio IT. Artic. lIl 155 diem feflum , som manifeft » ftd quafi in occui- T o LT 10 Sed hocipfo. Ergo. t lii J Ms j Refp, D. ult, Antec. | Illa Chrifti verba : I41 Templum boc , fpe£tatà folá circumftantiálo- x 0,'?!!1313 W, " &i, reftringebaatur potiüs ad fienificandum h hao templum lapideum ht n ris íui. ; quàm templum corpo- l: fUj C. antec. Spc&atá fimul circum- ftantià perfonz loquentis, N. ant, & con- W;/m&a:,o*m fcq. Ratio eft: quód predi&am Chrifti ? D t d X Cntt v de corpore fuo loquentis metaphoram Ju- tsl Cf w dei perquàm facilé intelligere potuiffent , i mctndunun mentem , ad aliaRedemptoris verba, & (i- gna, quibus aperté fuam Divinitatem tefta- n batur, ferió advertiffent. Sed odio, & invidià At ia figandun t exccecati , laudatam metaphoram ad fabri- cam lapideam inepté detorquebant, At- que ideó , dum adversüs JESUM , Marc.XIV, : ptor 57. & feq. Quidam falfum teflimonium fere- Qhucinoed &ant : quoniam nos audivimus eum dicentem : troolynit Epo diffolvam templum boc manufatium , & per teftridion triduum , aliud non. manufatium dificabo $ !h. V". 81 Fvþ Evangelifta fubjungit: &zon erat convenieus " (ulet v teflimonium eorum., Efgo, hi Ad conf. N,ant, Ad prob, D. maj. Lo- Chali lt cutio Chrifti reftringebatur ad folum diem us dettrmi feftum, N, maj. Etiam ad modum afcen- ; nihlns dendi à cognatis poftulatum, C. maj. Et fic diftin&à min. ugitï w N, confeq. Nam fratres increduli poftulaverant, ut inter figna & pro- 'ipn L igia publica , ipíis comitantibus, ex Gali. 5 laa n 154 TraGlatus IV. de Virtut. Theol. ^ i L 1za in Judeam afcenderet, proutex cap. cit l j n Ó g 3.& feq. patét: Dixerunt ad eum fratres eju$ z Tranfi binc , & vade in Judaam , ut & difci- ii Nen0 h iw W uli tui videant opera tua, qua facis. ulto quid facit, &* guarit ipfe in m M guippe in occ pelam effe. $i bac facis, manifefía te ip[um " f-.cil ] onundo, Hinc.falvá veracitate tuà Chriftus siniol afceinsdit ad diem feflum , non manifefit , ftd qua- [n,üampi n I fiim occulto. 2. Objicies 3. Ideó Chriftus non potaiffet Mn ) 14 idgi J udeis loqui pet amphibologiam cum reftri. b3 &ione pure mentali conjunctam ; quia talis d Sed talis cuflus, amphibologia fuiffet mendacium. amphibolog ia reipsà non fuiffet mendacium. d od Tf Ergo.Maj.patet ex num. 15 5. Min,prob.Nam juxta doctrinam D. Thom. hic q. 111.art. 1. st Simulatio proprit eff mendacium quoddam in ex- T 1gcm feriorum fignis falorum coufiffeus ; nontamen T. illa fimulatio fuit reipsà mendacium , quà fs Chriftus poft refurre&ionem fuam binos di- bj ( N N fcipulos versüs caftellum Emmaus comita- ii tus, illis appropinquantibus , Luc. XXIV. A AA j m 29. Ipfé fefiuxit lo ngiisire, Ergo patiter. ^ | ub l Confirm. Quamvis etenim obftetrices A M 3 JEgyptie , qu& contra mandatum regium ? u n líraélitici populi parvulos occidere nolebant, er reftritionem puré mentalem Pharaoni m*!.l l ii I dixerint, Exod.l. 19. Nozfunt Hebrae fieut J "'th 4Egyptie mulieres s ipja enim babent obfetri- t 1 t eandi faentiam , & priusqudtm veniamus «d e8$, M i p Pt Vr i Difputatio l. 4ritic, HT. 75* Itj teri pariunt ; non tamen hecamphibologia cum IJMWM reftri&tione puré mentali, vi cujus ad paucas 1 M Mi folüm mulieres locutio externa reftringeba- tur, fuit reipsà mendacium, Ergo, Ant. f*W l PT ! N 4 prob, Nam ftatim fubjungitur v. 20. Bene M i n erpo fecit DEUS obfletricibus , videlicet prae- ( j A miando illas, Sed DEUSillas non premiá[- WA n fet, fiamphibologia predi&ta fuiffet mcnda- cium, Ereo. i tlstn atl Refp. N. min. Adprob. N. coäfcq.Ra-; ; dhjarnnd tio cft: quód non omnis fimulatio fit men- juia, qit dacium reale, in exteriorum fignisfactorum dhon, d confiftens ; ficut non omnis amphibologia fufvaer cft mendacium in exteriorum fignis verbo- fM rum confi(tens, Nam alia cft fimulatio for- litgmnat. malis, per quam talia figna forisadhibentur, vandlunitt ut verus agentis fenfus percipi nullátenus ZERVATEL poffit ; alia meré materialis, per quem verus a dcum , d feníus agentis percipi poteft, et(i per acci- Voam biost dens non percipiatur, Sicut igitur amphi- maus COW»E bologia in reftrictione puré mentali confi, ,lX ftens femper eft mendacium verbale , ita pa- l,gopsriw, riter fimulatio formalis femper eft menda. m oUl cium reale; quia fcilicet , üt Doctor Angeli- adaum ( cus poft affignatam fuperiüs definitionem sltrenmé r fubjungit: Nom refert, utrim aliguis mentia- um i tur veróo, guàm guocunguealiofadlo. Con- trarium de fimulatione meré materiali dicen- if 71 WW ""ff dum , quam Chriftus in predicto cafu adhi- TL ii buit, Sicctenim D, Thom, q. & art, cit. ad X, n Tra&atus IV. de Virtut, Tlaeo?. 156 :, Nm'l " 1. refpondet: Dominus in Evangelio finxit [j p fé longiós ire $ quia. compo[uit motum [uum y st quafi volentis longisis ire , ad aliud figuraté figni« üfim. ficandum , [cilicet:: quod ipf abeorum fide lon- gb erat , t Gregorius dicit, vel , 8t Áuguflinus gt d ayddit dicit: quia , cim longins ece[Jurus erat. afcen- ( g deudo in caluna , quodausmodo per bo[pitalitae ds X dem vetiuebatur in terra, Ad confirm, N, ant, Ad prob, D. maj. lia darämdfrf DEUS Zenefécit obfletricibus , premiando illas, propter mendacium. N. maj. Propter ti- jj N morem DEI. C, maj. Et fic diftinüámin, ateod án, t N. confeq. Nam, ütD, Thom. hic q. 116. kcalh, art, 3. ad. 2.refpondet : OZ/fetrices non [unt renunerata prowendacio , fed pro timore DEI, tr, t TT é* &enevolentid ,. ex qua proce[fit mendacium. Unde fignanter dicitur : Et quia timuerunt 0b ET Jieirices DEUM , edificavit ilis domos. |Men- n a l ] D daciuma verà , poffed féguens , mon fuitmerito. [ l rium. L. 144 Obiicies ult; contra fecundam, Repugnat, TT ut DEUS loquatur per amphibologiam cum Quj (Sü&m reftri&tione puré mentali conjunctam, — Sed hocipfo etiam repugnat , ut DELIS loquatur l ln per amphibologiam , cum externa reftri- [: Mfwi u "u €&ione conjundam. Ergo. Maj, patet ex hucásque di&tis. Min,prob. Ideó primum ; Ti quia talis amphibologia eft moraliter mala, ii Sed etiam altera eft moraliter mala. Ergo. Maj. conílatcx num. 134. & feq, Min. EM prob. Tnty ?)zfoatatlo H. Ariic. IHl 157 x iubagd,', fs prob. Nam audiens equé falli » acdecipipo- ""æ It Á teít per amphibologiam cum e m Xterna, quàm meré interna reftrictione conj un&am, Ergo. Afj Confirm, Locutio per amphibolo giam , h y j lii cum externa reftrictione conjunctam , toties J m Itj [ Wü iii.!i eft moraliter mala, quoties loquens pravi- det, quódaudiens per eandem (it de cipien- dus. Sedhocipfo cadem DEO,, falte m in il. Mp a lis circumftantiis re pugnat , in quibus pravi- ii Naaátd det hanc deception cm, Ergo. Min. patet. N a hp Maj.prob. Nam voluntas per a mbiguam lo- bíe lais cutionem decipiendi audiente m eft menda. Thos t cium , faltem affeGiivé tale ; D liter mala, adeóque mora- Sed hec voluntas toties habe- i ml tur, quoties loquens pravidet » quód au. vf dicns fit decipiendus. Ergo. Min. prob, tj atuttid Hoc ipfo, quód loquen s prevideat fecutu- tmt, Me ram ex amphibologia deceptionem audien- LL tis eoipfo volendo caufam, vult etiam effe- - um, Ergo. Refp. N. min. Ad j hp prob. D. maj. ldeó 45 ibjloram d primum ; quia locutio per amphibologiam, judn, ! cum reftrictione meréi nterna , eft moraliter mala, & quidem per fe , adeóque in omni )US loq circumftantiá femper illicita, eyterm Ie C. maj, uia Noj p eft moraliter mala , folüm peraccidens, feu , pio pro aliqua circumftantia, N.maj. & fic di. flindà min. mociitt/ N. confeq, Ratio eít: quód «t mä[i. ' amphibologia cum reftri&tione mere interná femper fit mendacium , quod in omni cir- þ&[:q-f' Ccum- Di[;ni 1 sä TraGlatus 1F. de VPriut. Theol, t;amm[m cumftantia eft illicitum , utpote ab intrinfe- mzmül ( co moraliter malum, Econtra veró Amphi- gl bologia cum externareftri&ione conjuncta, non cít ab intrinfeco moraliter mala, ideó- i?uODktut d quc de fe licita , quamvis eadem pro illis cir- ;'Q(mïm.ï cumftantiis fit prohibita ; in quibus non da- T tur fufficiens caufa occultandi , magis veró, p d m quando infuper adeft pofitiva obligatio apere té loquendi veritatem. Hanc igitur amphi. aj jdch , bologiam de fe liciram innumeraScripturz oracula continent , que videlicet ; prout Au- n5, gt d guítinus , Lib. Contra mendacium ad Con- fentium cap. 10. fcribit: proptered figuratis p velut amitlibur obteguntur , ut fenfum pib. qua- tleli, p veutis exercegnt , & nà nuda, ac prompta vilt- wl H fcant. ul Adconfirm. D, ultimum antec. Eoipfo at loquens volendo cauíam ; vult etiam effe- us &um , Íeu deceptionem audientis, fi haac non folàm prevideat, fed etiam pofitivé. in- xj tendat. C.ant, Sihancquidem pravideat, 2!(uüfcu I attamen folummodó permittat, fcu non im- n ediat, N.ant. &confeq. Ratio eft: quód WJ:M D [ mm k amphibologia cum externa reftrictione con- jun&ta , per fenon decipiat audientem ; quia ïw(m M ] fÍcilicet per illam verus loquentis fenfus fuffi- LY DN D. cienter exprimitur , etfiab audiente non per. QR cipiatur. . Quamvis igitur talis amphibolo- Ws L.I i, gia fit mendacium affective tale, quando lo- ldfw quens pofitivéintendit decipere audientem 5 W l) Wi noi !W ! DifputatisIT. 4eie IT bj 159 non tamen e(t mendacium quandoloquens At Án y fecuturam exilla dece Vi il ptionem quidem prz- videt, fed folumrmodó permittit , eoquód Witni i Wtl illam non tencatur impe dire, Ex didis ita- qué lii Conítat x. Quód DEUS non poffit lo quir46 li Wdi, mïW; per amphibologiam , cum reftrictione P uB —— MUTUTM mentali conjun&tam, ^ Cüm etenim in tali UT amphibologià internum » etfi reipsá verum, lts judicium loquentis , nÉque per vocesexter- nb nas, néque per fuperadditasloci , tem poris, n d ( aut períonz circumf(tantias , fufficienter ex- Mi n j ' primatur ; hinc ita loquentialius abaudien- ifagia te affenfus , quàm reipsá falfus, feu diffor- À um mis interno judicio lo quentis, preítari non poteít. Hoc ipfo autem , quód loquenti 1 utts D aliusab audiente affenfus , quàm reipsá fal- nit eum « fus preftari nequeat ; coipfo externa locu- Xdents, C tio eft difformisinterno judicio loquentis , ia lt ideóque am phibologia per reftrictionem pu« ilempant ré mentalem , eítlocutio mendax , & proin- ur, Íeutoi de femper ab intrinfeco malá , ut eadem in Juto elig nullo cafü , nec quidem ad evitandam mor- vliidiontt tem, licité adhiberi poffit, prout ex damnatis dienten ab Innocentio XI, binis propofitionibus , xris fl num, 135. adductís, patet, — Quinimo id- dienent ipfum dicendum , etfi loquens €a verba, quae mente retinet , quidem lab ulis awPf?* fed adeó filentiose lis exprimeret, ul qui , Ut ab audiente percipi non poflint. Nam talis eorum verborum j enurna hij 160 Traatus IV. de:'Vir;ut. "Theol, , firtane enuntiatio zquivalenter ita fe habet ; acfi jg t non adeffet, ideóque locutio externa &qui- m valenter mancet cum reftridione meré men- Cüm igitur Divine veraci- ;:äu*. N u! tali conjuncta. tati effentialiter repugnet omne mendacium, bt in: 'atl ! feu locutio externa difformis interne menti loquentis ; hinc eidem effentialiter quoqué D Wa uml repugnat amphibologiacum reftri&ionepu- ré mentali conjunQaa. T. [ D i T 147 C onftat2. Quód DEUS loqui pþiïït per hibologiam cum externa rc ftri&tione l W;'r':i amp conjun&am ; quin imo per eandem defacto wgä'mi,ä! numeris imaly fapiffimé fit locutus, pront ex in Scripture oraculis, varios tropos; & figu- Ob TT ras continentibus, patet, Nam talis amphi- bologia , etfi fpc&tatis folis vocibus ambigua, T,atudi Q- ETU hihilominüs per externas circumftantias l ci, veltemporis, aut perfong loquentis, & Pal RNt audientis, ita reftringitur , ut per eas internus loquenti s fenfus fufficienter exprimatur, Vg er accidensab audiente non per- Mióu quamvis p Hinceadem eft de fe licita , ideó- t cipiatur, ue ad occu ltandam juftis de caufis verita- Bigy) 1 , tem adhiberi poteft , etiam tunc, quando i Vr loquens audientem ex fua incuria, aut ne- [;:&';.';*Jlïlï m previdet ; dummodo Vg 1':. 'uiï gligentia decipiendu hanc deceptionem pofitivé non intendat, i néque adfit fpecialis fs fed tantüm permittat, obligatio candidé aperie ndiveritatem. Hec qutij : autem obligatio tunc maxime adeft , quan- Jm!ci.m T Difputatio H. Avtic. I1L, - 161 M MTA do Chriftianus de fua fide intetrogatus , nec quidem tacere potefl, Sic etenim D. Thom, NUtetelre ] hic q. 3. De a&a fidei externo. art, 2. con- cludit: $i aliauis interrogatus de fide taceret , M Ülb trtuts G* ex boccerederetar : vel, quàd non ba£eret fi- dem : vel , quàd fides mon e]fet vera: vel 4lij per Lt ejas taciturnitatem averterentur 4 fdes in ba- T rcüriäiun:; jusmodi cafibus confe[fio fidei eff de mecelJitate fa- UM nf Intis, Atque ideó per Innoceütium PP. XI. damnarta fuit fequens Propofitio 19. $; 4 po- egtri d teflate publicá quis interropetur : fideus ingenue ytuda d eonfiteri, àt DEO & Fidei gloriofuua con[ulo ; gott t inutt tacere , 21 per fe peccaminofum , mon danano, nrtops Conftat 3. Quód proinde Chriftus, ut-148 — Notilit; poté Incarnata Veritas , nunquam adhibue- vacdus a rit, necadhibere potuerit, amphibologiam Siomfanti cum reftritione puré mentali conjun&ham ; pe n etfifrequenter locutus fit amphibologià illá , nerets at qu perexternam perfonz , loci,aut tempo. et n ris circumftantiam , ad verum loquentis fen- dientenony fum , etfi abaudicntibus haud intelle&um, t felicta, reítringebatur, Primaria inter omnes hu- je us jusmodi amphibologias eftilla , quá difcipu- p tunc, Qu lis (apremi judicij diem inquirentibus, repo- * ipcuni, d! fuit Marci XIlI, 32. De die autena illo , vel bo. idec, n ra nenmo [cit, néaue Angeli in calo , azéque Fi- Y lius , nifi Pater, Quainvis ctenim Chriftus , "TU etiam üt homo, dicm illam tunc fciverit, tan. quam Zefienatus d Patre Judex ; non tamenil- jvetitb- am fcivit, tanquam Mapiffer burzani geueris d Pa- ? 162 Trz;üatus IV. de Virtut. 'Tbeol. P lu Patre siiffus ; quia Pater hanc notitiam 4 7:'0 Unde bominis nuli voluit communicari, M verus amphibologiee fenfos per ipfam Perfore loquentis circumftantiam fatis eluxit; cüua ht illa notitia, vel fcientia , qua alteri licité com- municati non poteft , equivalenter ita fe ha- at beat, acíi à loquente reipsáà non haberetür, Hinc nou folàm confeflarius , fed etiam qui- - don vis alius , ad fervandum fecretum in foro ia 1 m confcicatiz obligatus , refpondere poteft, ac debet: quód dictum, aut fa&tum ab in- f quire nte poftulatum nefciat , aut ignoret, um reflexé de fcientià , vel notitià gt quamvis etiam privatà , quae licité communicari nequit , ab n " alterointerrogetur; quin proptereà pet aui- I hibologiam , cum folareftridione mentali 7I i d n d conjun&am , ideóque illicitam loquatur, il Quodíi veró ex facris litteris nonnulla de u du aliorum quoqué hominum, etfi verbo, aut m:fa;wh fa&to mendacium laude adducantur , ut nul- L làtenus ápeccato excufari queant ; tuncbree n'(,F' T viter cum Divo Auguft, Lib. contra Menda. !j 'cium. cap. 9. refpondendum erit: Noz ozaia; k quá d Janciis , vel jnfiis viris , legimus facia , de- LU àemus trausferre in mores, M Hs W f. ä M lxm,[. 9 Ms T o X i ;1 9 | ! :*VW Zïrm AR. ;ngjï Ti 1 hamm'i,ak Difputatio IT, 4rtic. IV. 1635 O ( t " ARTiIcurusIV. UP N Cj i M VU 4/n vero miraculo doctrina falfa &t confirmari poffrt U Ils Renotandum r. Quód miraculum , ab At d p 149 I eteto j admiratione appellatum , fit actio vel opus tranfcendens virtutem naturg, ii ídque at in tres claffes dividatur, Sic etenim D. Thom. t tiqot Partel,q. 105. art. g. Dicitur aliquid mira. enlum per comparationem ad facultatemmatn- Ye r&y quamexcedit. — Excedit autem aliquid fa- Mub propttipes cultatena natura tribliciter, Primomodo quoad [ridione at fuéflantiam fadi, — Sicut , quàd corpus buma- num glorificetur , um foqutt quod nullo modo natura face- re potefe, — Et iffa tenemt. fummzum gradam in ts nOnnula ( iv eniraculit. — Secundà aliguid exceditfacultatem natura y nonquantim «d id , quod fit i féd quan- fIcantur, t 12mad id, in quo fit, Sicut refufeitatio waor- ieitt; tUt tuorum , & illuminatio cecorum , &v fimilia, , Contra Mi Poteft enim natura cau[arevitana, fed non in mor- yerit; Num 1u05 Ó potefl praflarevifum, (ednoncaco. Ef dgme f bactenent fecundum locum in miraculis. der- TR 2io maodo excedit ali quid faeultatem. natura, guantim ad uiodum » & ordinem faciendi, $ic. ut, cim dlignis fabità per virtutem Divinam — & feére curatur , d&:que curatioze , & con[ueto procef]u natura intalibus 5 & czmi Jlatisna a£r divina virtute in pluvias den[atur absque natu- L 23 74* Wj 164 Traäat?s W. de Virtut. Tbeol. vt ^ valibus caufis 5 ficut fa&hum cfl ad preces Samuelis, qiatis dv Elie, — Etbujusmoditenent infitum locum siowte in miraculis. fl Prenotandum 2, Quód proinde aliud fit yihtitt 150 — miraculum verum, fen ftrité fumptum;,quo Jkïla-lm j cilicet folüm virtute Diviná fieri poteft, qua- wililthy lia fünt miracula prime , ac fecunda claffis ; l n fkm'f»' gut faltem defa&o fit , cujusmodi funt mira- nj cula tertiee claffis : aliud vetó fit miraculum foiüm apparenter tale, feu laté fumptum, a DEU uodaétu non fit virtute Divinà, fsd folüm " creatà, Sicetenim rurfus D. Thom. F.1. q. j — agf I114.att. 4- Miraculum proprié dicitur , quod dttrà t t pr&ter ordinem totius natura creatd , u^ quo Dicitar Md ordine continetur omnis virtus creata, - u) 1amen quandóque miraculum larg? , quod ex- firnn cedit bumanam facultatem , &* confiderationem. r Et fic damones po[famt facere miracula , qua fci- iát, licet bomincs mirantur , in quanidum eorum fa- T5 R cultatega , & cognitionem excedunt, Sciendum D $130 efl tamen : quàd , quamuds buj diopera D«- init d t monum , qua nobis miracula videntur , ad ve- L vam vationem miraculi non pertimgant » [unt 14- JW Wiirgn V 1Men quandóque vera res, Sicut magi Pharaonis Tá- per virtutem Damonum 'veros ferpentes , & | D stas fecerunt 5 & quando ignis de culo cecidit, & w Job cum gregibus pecorum uuo impetu Ut familia Bl con(auta pfit , & turbo domaum dejiciens filios ejus DEusuiiïfz occidit , qu& fuerunt opera Satana y phanta[ma- 3a 209 juerunt. !] Pre. it lii m Difputatio lT. Artic, IT 16 MT Átnyj iinnmg,, iti|in Prenotandum 3. Quód veti miraculi fi-qer nis primarius , non tamen unicus, fit con- Cl firmatio verg do&trinz fidei,prout D. Thom. P.IlI, q. 43. art, 1. docet: Divizitàs concedi- ul'm&&ium NI Df tur bominimiracula facere propter dgo, — Prim quidem , &* principaliter , ad confirmandaa Ptl Cjupod f veritatem , quam aliquis docet, — Quia eninzea , qua [unt fidei , bumanana vatiouem excedunt , d t i 07 po[Junt per ratioues. bumauas proéari . fed LT oportet , quód probentur per avpumentum divi- t D d 74 virtutis , ut, dum ali quis facit opera , qua fisD n D folus DRUS facere poteft , credautur ea , qu& di« niridür a cuntur,efed DEO, — Sicut , cüm aliguis defert hi, i litteras , auulo Repis fronatas , creditur ex volun- "um D 1ate Repis proceffiffe , ouod in illis contiuetur. Se- m Int, i eundo , ad oftendendam prafentiam DEI in bo- n mine per eratiam Spiritis Saucli 5 ut, dum bo- niitilt,qu o facit opera DEL, credatur DEUS baZitare im qutti t €0 per gratiama, Veruntamen hic finis fecun- elytt, V darius , neutiquam in co fenfu reftricto iri- telligendus; acfí donum patrandi vera mi- gl £oldetiny racula foret infallibile gnum ad declaran- dam [an&titatem hominis, adhuc vitam vingah f i mj n mortalem agentis, Nam donum iftud non eft eratia gratum faciens , feu fan&ificans, fed yfrp! IT folummodoó eft graiia pratis data , quzáà DEO etiam peccatori conferri poteft.. Hinc ita. m n fl d!jiiW!" qué nafcitur prefens controveríia : an a P DEUS, faltem inaliqua circumftantia , pof- fit patrare ipfemet , vcl creaturg conferre L 3 por p 166 Wraflatut IT, de Virtut. 'Theol, qin.* poteftatem patrandi verum miraculum , vi qqeaut cujus falfa doGrina , tanquam verum dfx- g n gma confirmetur ? gj 152 Dico r. Néque DEUM poffe patrare, né- que alicui creaturz conferre poteítatem pa- t C qutitmat trandi verum miraculum, pro illis circurm- ftantiis,in quibus alius miraculi finis, quàm - vn tl fu. $ confirmatio do&krine falfe prudenter colli. gi non poteft, .Ita cum D. Thom. hic q. - udi 178. att. 2. Communis, & certa Theolo- k d gorum fententia. Prob. Repugnat , ut !'.'J,'J(my EULV DEUS loquatur per amphibologiam cum re- firictione pur& mentali conjun&am. Sed Ti hocipfo etiam repugnat , ut DELIS faciat , ( um autfieri permittat , verum miraculum in illis yul; t circumftantiis , inquibus alius miraculi finis; M'f v'.' l hg quàm confirmatio do&rine falfz, prudenter | colliginonpoteft. Ergo. Maj, patetex pri- g i r Ll " "i ma conclufione articuli prezced. . Min. prob. ldeó talis amphibologia DEO repugnat; LT nii,) quia locutio externa DEI foret difformis in- ternz menti loqueatis , adeóque DEUS ver- xJ bo falfum teftaretur, Sed DEUS quoqué ttan patrando , aut permittendo, in pradictis cir- - Widiw cumftantiis, verum miraculum , fa&to falífum E'nï:'; m teftaretur, Ergo, Maj. iterató patet. Min, t prob. Nam verum miraculum ad confirmna- r tionem alicujus doctring fa&um , e(t velut DAT figillum,in teftimonium veritatis , defuper à ii N DEO impreffum , prout num. praced. di- Con- Gumcít, Ergo, 1 K Difputatio IT. Artic, lV. 167 j WUM l 1 Hng ^ d Confirm. $i DEUS per femctipfum , aut tss pet creaturam,in predi&is circumftantiis ve- "Y rum miracnlum facere poffet ; tunc Judai excufari potuiffent à peccato infidelitatis, vi Ti LTTM cujus Chrifto affirmanti; & veris wiraculis " confirmanti , quód fit verus DEI filius , à Pa- J gt trc ia hunc mundum niiffus , non ctedide- dl N D D Ti l runt, Sedhocadaittinequit, Ergo. Min. pitet cx illis Chrifti verbis Joh. XV. 22, & i n T feqq. Si uonveniffem, & locutus fuiffena eis, NU peccatum non babereut : munc autem excu[atio- Miiptca : ziem non baent de peccato fuo. Qui meodit , t Y M DRUS s Patrem meum odit..— $i opera mon feciffem: in eis; qua uemo alius fecit : peccatum mon babee Vnrtactlun i venuti nunc auteg & viderunt , &* oderunt, fs &* me , & Patremeum. Maj, autem prob. Ál prudn Na Chrifto in porticu Salomonis dicenti , jj pttet p Joh. X. 37. & feq. Si non facio opera Patris «). Mp ii , nolitecredere wiibi. . Si autem jacio, & fs EO r mibi non vultis credere , optribus credite , atf , t difomii cognofcatis , & credatis: ouia Pater inme eft, DgU Que " egoin l'atre , Judei refpondere , fuámque DEUS qu incredulitam excufare potuiffent; quód mi- it oredids racuia, etfi vera, non fufficiant ad confir- p fQ&Oft mandam doctrinz alicujus veritatem , cüm i at eadem quoque à DEO fieri pofüintin illiscir- P o üfli curmftantiis , in quibus prudenter alius finis , " ium, quàm confirmatio propofite doctring , li- juri u cét reipsá falfz, collieinequit. Ergo. 4 I- lum' P[æ:f'v' D[TPM 168 mTraGatus IP. de Vivtut, Tbeol, " I5 Dico 2. Poffe DEUM patrarc , vel per fe- N Uül metipfum , vel per creaturam verum miracu- a, lum, inillis circumftantiis ; in quibus alius fi- sf nis, quàm confirmatio falfe doGtring, pru- ao denter colligipoteft. Ita cum Suarez, Hut- g t tado , Granado , aliísque Cardin. de Lugo Difp.lI. de Fide, Scà. 1. Prob. Nonrepu- wl qremt gnat ; ut DEUS loquatur. per amphibolo- giam, que per varias circumítantias ex- gf hi l terpas,ad verum loquentis lenfum , reftrin- gitur ; et(i verusfenfus ab audiente, per ac- at ( cideris, nonpercipiatur. Sed hocipfoctiam DEUS, velper femetipfum , vel per creatu- hd ram, poteft patrare verum miraculum , in cir- gv t cumftanuis falfe do&rine , audientibus ln R1 propofitz , dummodoalius finis, quàm ejus vl do&irine confirmatio , prudenter colliei pof- fit. Ergo, Maj. conftat ex Conclufione fe- alyin cundá preced. art. — Min. prob. Quamvis ii etenim verum miraculum fit medium aptiffi- 30 mum ad confirmandam do&trinam , nihilo- ii minüsillud non eft ab intrinfeco in hunc fi- RTT t nem ordinatum , prout ex num, I51. Con- - ftat, Sedhocipío, quód alius veri miracu- Vg li finis , quàm confirmatio do&trime falfze DN prudenter colligi poffit: eoipfo tale miracu- M lum videns fibimetipfi debet imputare, fi de- As cipiatur ; cüm DEUS hancdeceptionem non ln L i. intendat, fed folüm permittat , proutin am- M Eïk phibologia cum externa reftritione conjun- Con- 1 Cla patet, Ergof i Difputatio H. Artic. IV. 169 W Mi Confirm. Hoc ipfo , quód verum mira- tini 155 QUi K Y n dul culum, non fit ab intrinfeco in hunc finem ordinatum , ut per illud propofita doctrina ] laäl'zäuim) n lu confirmetur; eoipfo DEUSillud inalium fi- lt "i ncm ordinare , adcóque in illis circumftan- MTM tiis facere poteft , in quibus alius rmi- i M , raculi finis fufficienter indicatur ; etfi hoc fa- z UM cere non poffit , quando alius finis, quàm Clittfigg « sl f confirmatio do&trinz falfe nequit depre- hendi. Ergo, Anr. prob, Hoc ipfo , quód D Aigt t amphibologia, feu ambigua quoad voceslo- if cutio externa, non fit ab intrinfeco in hunc n t finem ordinata , ut per illam audiens deci- TOE piatur; eoipfo poteft DEUS illam ordinare z , 4Udini in alium finem , adcóque per eandem in illis tf n circumftantiis loqui, per quas verus loquen- ttrcolinpo tis fenfus fufficienterindicatur; etfi tuncper condfone f illam loqui non poffit , quando verus fenfus g. Qur nequitdeprchendi. Ergo pariter, — Confeq. mediunapi prob, Idcó DEUS ficloqui poteft; quia per irinam, QUj talem locutiogem non caufaát erroneam co- [ecoin hu gnitionem in audiente , quamvis hanc prz- um, 514 videat fecuturam , eámque folummodó per- ius veti t mittat, prout num, 145. ad confirmatio- dottine i nem refponfum eft, Sed etiam DEUS in przdidis circumítantiis verum. miraculum ploultt: ymputt faciens non caufaret cognitionem erroneam in vidente , pacptoto quamvis cam pr&viíam permit- teret. Ergo. a, t Ob- L5 tri&ionccof; j 170 Nraclatus VV. de Virtat. " Theol. s n 'Objicies 1. contra primam. Donum pa- g 156 trandivera miracula, noneft gratia gratum TRU faciens , feu fan&ificans , adeóque folüm ayum o gratia gratis data , que à DEO , ctiam im. f pio , conferri poteft. Sedhoc ipfo non re- ROV pugnat, ut DELIS per femetipfum , vel per lus u creaturam patret miraculum, in illis circum- veliman ftantiis , in quibus alius veri miraculi finis , undmd quàm confirmatio falfe do&rine colligi (unig nonpoteít, Ergo, Maj. patet exdictis num. slatma 151. Min. prob. Si etenim. donum iftad pf impio , adcóque ctiam haretico conferri po- teít; tunc hareticus ad confirmandam fal- àndt plsar fam doCtrinam , audientibus propofitam, hoccodem dono patrandi veramiracula uti, ET At fcu potiüsabuti poterit. Ergo. Confirm. Nam Pater aternus , contulit t poteílatem patrandi vera miracula, etiam ietd UT illis , qui Chriftum , ejusdem Patris filium e(le, non credebant. Ergo. Antec. prob. il h Communi fiquidem Apoftolorum voce tl Joannesajebat Luc, [X. 49.. Praceptor ! Vi- ln ay dimus quendam in ubuaine tuoejicieutem damc- .'"v'.'v.:nig nia, &* probibuimus eum 5 quia non feguitur "8 [ nobifcum, Ergo. I57 Refp. N. min. Ad prob. D. ant. Si do. num iftud patrandi vera miracula etiam hz- UT retico conferri poteít, & quidem pro illis «ircumftantiis, pro quibus alius miraculi fi- ltl nis; quàm confirmatio do&rine falfa colli- "l gl i n Tu ll Difputatio 1, Artic, F. 171 ng Tiong "] At ] gi nequit; tunceodono in hunc Enem hz- LEU rCticusabuti poterit, C, ant. Secus. N. CALy T. NT i ^lt ant.&confeq. Ratioeft: quód verum mi- l ID'MI 4 if raculum non alitet , quàm virtute Diviná fie- m ti poffit ; ideóque ad confirmandam do&ri- j ,fmf.'imæ i'ïll " naminillis circumftantiis factum, in quibus ln i lts alius finis prudenter colligi nequit, reipsá fit IS RT g li l l] tcftimonium , & veluti figillum, quo DEUS t (Ustt tj eandem doGttinam approbat , & confirmat, p Quamvis igitar DEUS hoc donum hzretico ttto ia j adconfirmandam do&rinam veram conferre at potüt; non tam€illud quoqué ad confirman- ial dam do&rinam falfam conferre poteft, falt£ ' lts t ptoillis circumftantiis, pro quibus alius mi- Iraaiaadis raculi patrati finis prudenter colligi nequit, n Ad confirm. N.confeq. Hzc (quidem tttus, CORLU poteftas, per nomen JESI ejiciendi deno- piacta, ett nia , incredulo collata, ceffit ad augendam , n Daris r propagandam ipfius Chriftigloriam, n- , Mntec de D. Aug. q. 79. inter tres & o&oginta, flolorum W. quas ad Epifcopum Simplicianum fcripfitz Praeptr'l Hac figua , cüm ufurpantur ab extraneis , qui j t fuum nomen ad iflama wiilitiam mon dederant, ti n f propter bouovem tausen excellenti[fimi Imperato- vi$ valent, D.ax $ Objicies 2, Non repugnat , ut DEUIS re- 58 icula etioi velet hzeretico, quód adolefcentem heri mortuum , craftino meridie , ad matrisaflli- tidem p Jits i Qz Íolatium refufcitare velit. Sed hoc ipfo ctiam non repuguat , ut DEUS haretico po- iine tc- DWI (372 , TraGatus IT. d? Virtut. Tbeol. teftatem patrandi hoc miraculum ad confic- j N , Mio* mandam falfam doctrinam conferat, quan- do alius miraculi finis deprehendi nequit, Er- 46 mï go. Maj patet. Min. prob. Nam hareti- g o cus , futuri hujus miraculi praeícius , potc- rit craftino meridie , ad confirmandam per qob i UE illud falfam doctiáinam ; imperare mortuo, ut ad vitam refurgat ; etfialius miraculi finis pl inili 4 prefentibus prudenter colligi non poffet. Sed hocipfo DEUS haretico etiam potefta- uD tem intali circumftantia patrandi hoc mira- m culum conferre poterit. Ergo. Maj. fuppo- quznnslcmu nitut. Mip. prob. Per miraculum itud iu pwpü'tü q f predi&is circumftantiis , prefentes equé fallerentur , fiveillud àfolo DEO, five pat- rcpuglm, l tialiter ab heretico fieret. Ergo. ] PT Confirm. Nam DEUS per iftud miracu- lum reipsánonteftareturfalfum. Ergo. àn- v tec, prob. Quamvis enim hzreticus eo mi. zmpc&gqum: raculo, tanquam figno , ad confirmandam Mu d fuam do&trinam , divinitus facto aburere- PT tur; attamen DEUS neutiquam adpetver- n füm hunc finem, fed folummodoó ad afflicte T mattis folatium , refufcitaret mortuum. Er- ïm,äri j [9) D L A l | I b j Refp, D. maj. Si DEUS miraculum iftnd decreviffet , aut decernere potuiffet, etiam l nmm pro illis circumftantiis , pro quibus alius finis, filel lbiis quàm confirmatio do&trina falfz, ab hareti- ul R co propofita; prudenter colligi nequit. C. lai maio I;Vhln,w Difputatio IL, 4rtic. IF. 173 mimmdconrl, maj, Secus. N, maj. & fic D. min. N. con. [ amm. qui feq. Ratio eft: quód DEUS miraculum Tf lb d m iftud , craftino meridie futurum , quidem de. cernere , fimülque haretico revelare poffit; CUM [ At attamen folüm pro illis circumftantiis , in quibus à prafentibus alius finis, qüàm con- TM Udtyqyggde firmatio doórine falfz , prudenter colligi poteft: fecus autem pro illis , in quibus alius t Ol [ finis colligi nequit. Sicut enim repugnat, g ut DEUS decernatloqui per amphibologiam tl ho x in illis circumftantiis, in quibus verus lo. lp Mil quentis fenfus ab audiente nullátenus perci- at pi poteft ; quia fcilicet talis locutio externa ; rl g foret reipsà mendacium verbale: (ic etiam bDEO, g repugnat , ut DEUS decernat verum miracu. D lum facere in illis circumftantiis , in quibusá erilud u videntibus alius finis , quàm confirmatio fal. m D. d Íe do&tine nullàtenus colligi poteft ; quia erettus 00 1 nempe fignum iftud foret mendacium reale. conftmt Ad conf. D. ant. DEUS per iftud mira. fido d culum reipsá non teftaretur falfum , fi do- üum at Gring herctice falfitatem , aut alium mira- d) d culi finem, quàm ejus doGrinz confirmatio- mortuun. nem, fimul manifeftaret, C. ant. Secus. N. ant, & confeq. Ratio patet cx dictis, siracouri Obiicies 3. Etfi DEUS intendere non pof- ; Go fit , ut verum miraculum ad confirmationem ouit uibusdlit falíz do&trine ab heretico fiat ; attamen il- lud permittere poteft , etiam pro illis circum- fifg.i ftantiis , inquibus alius finis deprehendine- lii quit, p 174. Traäa:u:f?.de Virtut. Theol, — .f uit. Ergo. Antec. prob. Et(i DEUS non f'i'ïxtüd'ï W poffit iatendere , ut fidum miraculum ad g m confirmandam falfam , vel refutandam ve- a v ram doctrinamfiat ; attamen illud permitte- jids ! re poteft , etiam pro illis circumftantiis , in Fviqk' , quibus fi£&um miraculum à vero fufficienter jnmmcfrql difcerni nequit. Sic DEUS permifit , ut TIQQUDA magi Pharaonis per incantationcs fuas ope (rinisi Damonum eadem figna facerent , que Moy- i, ( fes & Aaron virtute Divina , quoad ferpen- m tes , & ranas fecerunt; ideóque Pharao de- abl ceptus obduraret cor fuum, né dimitteret i a populum Ifrazl, Ergo pariter, pndin Confirm. Nam fi&ta miracula, quz fuffi- Ts cienter à veris nequeunt difcerni, habent li at eandem vim confirmandi do&trinam propo- Q ia fitam , quam habent vera miracula , & nihi- v x lominüs eadem DELIS Anrichrifto , ejusque w] praconibusin fine feculi permittet, juxta il- Muiy. lud Redemptoris Matth. XXIV, 24. $ur- tj gent pfeudo- chrifli , &* pfeudo-propheta , &v da- CUT &unt figna magna , & prodipia s ita ut im erro- t vem inducantur , ft fieri potefl , etiam elecii. Et- M 1 O. i6r Refp. N. antec. Ad prob. N. confeq. Difparitascft : quód verum miraculum non aliter , quàm virtute Divináfieri poffit ; ideó- äi'ï'l,fmml p que DEUS femper fit cauía, & author princi- palis ejusdem. Hinc illud quoquéad con- lj Y P g firmandam propofitam do&rinam co tem- po- A Tngg Difputatio 1. Ariic, IF. 175 p lh i pore fa&um, quo alius veri miraculi finis Vi deprehendi nequit , reipfa eft teftimonium L. i lh AD Divinum , prout de Apoftolis Evangelium d | Á lst per orbem terrarum annuntiantibus legitur, m*ïsxiz Marci ult. 17j aufem profelli pradicaverunt li B) iti*tnu ubique , Domino cooperante , & fermonen cone D] f firmante féouenti2us [onis. — Econtra vecó mi- Va raculum fictum ad confirmandam falfam do- HUR u &rinam à DEO permiflum , eft opus Demo. P r nis. Quinimó DELIS vix unquam tale mi. ldco'guc lod raculum in illis circumftantiis permittit, in * itt, i dait quibus illud citra negligentiam , autculpam, At À vero miraculo diícerni nequit , ant priüs ii u permiffum pofteà detegit , prout de magis diíeti, li Pharaonis patet. Cüm etenim prodigium Vrium r illud , quo pulvisterrz in Íciniphes mutatus Vuct, & erat, fuis incantationibus haud poffent imi- drido,cius tari, hinc Exodi VIIf, 19, Dixeruz 7 malejfci ad Pbaraouem: . Dipitus DEI efi bic, Ditet, N V, ag d Adconfirm. N.confeq. Difparitas habe- turex modó dilis, Caufam veró nj , propter NITTIS quam DEUS £&ailla (igna , & prodigia per- mittet Antichrifto, affienat Apoftolus II. ad atb Thefl.II. o. &feqq.. Cujus eft adventus fécum- düm 3 N od operationem Satana, in omni virtute , & fgnis , é prodipiis vendacibus & in omni fedu- mitictltr &ione iniquitatis iis, qui pereunts eoqudd cha- yi pl ritaten veritatis non receperant , ut falvi fierent, y antorp 1deà mittet illis DEUS operationepzerroris , ut ag eredaut wwendacio, Unde breviter D. Aug. drina tvf: ! Libl bi(pu 176 Traclatus IV. de Virtut, Tbeol. ij?!;ïmd " Lib. 20. De Civit. DEI. cap. 19. Seducentur :,3 d , T ejus fignis atque prodipiis , qui féduci merebun- 1uy , pro €0 , uód dile&liomem veritatis wom vece- g erunt, — Nec dubitavit Apoftolus addere , ac di- M QNI eere : 1deo mittet illis DEUS operationem erro- yus . ris , ut credant mendacio. DEUS enim snit- qia tei 5 quia DEUS Diabolum ifla facere permittet , gb r juffo ipfe judicio , quamvis illefaciat iniguo , a« q fidt lignóque confilio, u Ht Objicies ült, contra fecundam. Miracu- 162 ) a LU lum verum eft figillum , feu teftimonium hu d DEI approbantis , & confirmantis eam do- i Grinam , q uam tale miraculum comitatuür , yirmtr aut fubfequitür. Sed hocipfo DEUS , incir- FOW cumftantia do&Gtrinz falfe audientibus pro- ul verum miraculum patrare , aut per- pofite , d a mittere nequit ; etfi alius finis, quàm doari- u ne falfe confirmatio colligi poffit, Ergo. trint Maj. patet ex di&tis num. 151. Min, prob. CUT Si Rex alicui fcripto falfo, fcicas , volénsque t fuum figillum apprimgret , aut apprimi per- wiglt mitteret ; tunc fa&tum iftud authoritati re- ln iz derogarct , quia fcilicet reipsá falfum te- flemageret. Ergo paritet. hia Confirm. authoritate D, Thom. hic q. Wa Y 178.art. 2. ad 2. refpondentis : Miracala fem- Vg per fant vera teflimnonia ejus , ad quod inducun- tur. Undeámualis , quifalfam docrinam enun- f tyt tiant , nunquam funt vera miracula ad confir- 71(6 CIT saationem [ae. dodhrina quamvls quandó f lf lu Di/putatio 1. 4rtic, IY. 169 i ln !,g fitri poffint ad conzmendationeu nominis Chrifi, ", hm qutm invocaut, Ergo in nullá penitus cir- ï mz.»im ul cumftantià vero miraculo falfa doctrina con- Á firmari poteft, : ) " Dij :ï:;:; Refp, N.min. Ad prob, N. confeq .Dif., 3 | j ! paritas eft : quód in cafu predi&o alius fi- lil [ n gilli appreffi finis, quàm fcripti falfi confir- w'riu"tfa:izfinifz:,; matio, prudenter colligi non poffit; ideó- que fa&um iftud authoritati regie deroga- Lendn, i rc. Hic ctenim eft unicus fieilli , tali fcri- D, ln tfnr pto appreffi finis , ut omnibus innotefcat: Xurzis n DL ( hanc effe Regis ipfius mentem, ac fenten. Jcutm t tiam, qua in co fcripto continetur, & ex- xipbDt i primitur. Econtra veró unicus veri mira- e d culi finis non eft confirtnatio illius doctrinae t audientibus propofite , quam folüm per ac- cidens concomitatur , aut fübfequitur, & 1j g 'lgl pofül. Ef; quidem in illiscircumftantiis , in quibus alius s M finis fufficienter innotefcit , aut faltem pru- jtns, Va dentibus innotefcere poteft; etfi falfam do- &rinam predicans, illud ipfum ad hanccon- aut p ( authortt firmandam detorquerc nitatur. vipse . Ad confirm. N. confeq. Nam Doéctor Augelicus loquitur de illa circumftantia, in ) Thon.! qua finis alius , quàm falfe do&trinz confir- matio , prudenter deprehendi non poteft, tss Mi Sicut enim donum patrandi vera míracula eft ad quüd n quidem aptum ad teftificandam hominis ea- mrïo&rfM' dem patrantis fan&titatem , non tamen pro- nritil l^ ptercà in omni circumftantia hanc eandem uml P M di- Ó 368 - Wralatus IV. de Vistut, Theol. divinitus teftatur; cüm ctiam hypocritz im- t b pioc onferri poffit : ita quoqué de confirma- "i;nh Dcw jmpmïï' tione do&trine falfze difcurrendum, Conftat r. Quód DEUS verum miracu- j 1 4lu m néque patrare, néque patrandum á crea- EM tura permittere poffit in illis circumftantiis, , g | od in quibus alius ejusdem miraculifinis, quàm do&rinz falíe confirmatio , prudenter ne- w Ut quitdeprehendi. Sicutenim Divinz veraci- ho tati ea locutio externa peramphibologiam jtuntt repuguat , €x qua verus loquentis fenfus, avf isomnibus circumftantiis , prudenter jl od fpc&at deprch endi non poteít :. ita pariter in hífce n circumítantiis tale miraculum repugnat; qpalt | quia nempe DEUS per illud falfum teftare- andin tur. Nam verum miraculum , velut figil- fniira lum divinitus appreffum , vim maximam a atl At- ET confirmanda fidei dogmata continet. que ideó Chriftus , ut fe verum DEI filium h effe Judeis comprobaret , à verbis ad opera &i provo cabat, qua in nomine Patris fui facie- lt bat. Hinc etiam illos, qui confpe&tis tot, r tantísque miraculis , nihilominüs increduli fs permanferant ; À peccato infidelitatis excufa- igy ' rinonpoffe, pronuntiavit, Hacautem excu- DT fario locum habuiffet, fi Deus verum mirae od W culum in illis circumftantiis patrare, aut per. ( mittere poffet , in quibus alius finis, quàm lity H W.II! confirmatio do&trinz propofite , etfi re ipsá l qui&u falf , ncquit deprehendi. | Wt Con TA I Difputatio 1. Artic. lV. Wæh 169 l m UOIH 1 Conflat 2, Quàd donum patrandi vera q l "d 165 miracula Deus ctiam impio conferre, non ,Dfm?mïrm tamen permittere poffit, ut impius hoc dono ad confirmandam falfam do&trinam tunc ab. Nl itmülsmsmzts utatur , quando alius miraculi fit üis nequit * deprehendi. 110 il A Cüm etenim verum miracu- DAU d lum non aliter , quàm fpeciali quádam virtu- r te Diviná fieti poffit; adeóque Deus fit au- thor principalis , creatura veró folüm caufa ii t hi n inftramentalis ejusdem : hinc illud in eá cir- at ls cumftantia faCtum, in quá de alio fine, quàm lp ld folà confirmatione doctrine audientibus um gt propofite, prudenter dubitari non poteft , TT verum miraculum eft velut figillum divinitus iln, r apprefíum, Sicntigitur Rex confcius, quód T at Ícriba ejus nomine falfas litteras cxaraverit, i d etiam factà fuppofitione, quód illas iena- m DEL O ] l ;i" rus falfitatis boná fide fcripferit, falvà maje. vebis ao ftate , ac authoritate füá permittere non po- teft , ut hifce litteris figillum rcgium appri- Datris fl matur ; dum prudenteraliud , quàm rcgia tonptdut illarum confirmatio deprehendi nequit; ita ninis It delitatsc pariterDeus in predi&ta circumftantia verum miraculum permittere non poteft, etfi falfam ]ecanttnt doGrinam predicans , eandem reipíà ve- us veunt ram cxiftimarcet. auar ul Conflat 5. Quód Deus verum miracu. 166 jus f lum tunc facere poffit, quando falfa do&tri. j m t ^ na quidem audientibus proponitur , atta. men ex aliis circumftantiis fufficienter col- | P li- Tracfatas IV. de Virtut.'Tbeol, pij 170 d ligitut , aut faltem colligi poteft; illad ex j t alio fine , quàm ad confirmandam falfam do&trinam fieri ; etfi hanc praedicans, vero , gioa ! ;]umv.s | miraculo, tanquam figno ccelitus dato, ab- utatur , & fors aliqui decipiantur. Sicut z«,yïnmi& F þa&us, L enim Deus , falvà veracitate fuà, per am« phibologiam tunc loqui poteft , & reipsálo- E T cutus eít, quando verus loquentis fenfus fufficienter exprimitur; etfi per accidens ab np ptntt. audiente non percipiatur : ita pariter de vc- ro miraculoin praediétis circumftantiis fatcto tyucd difcurrendum eft, Hinc á fortiori deducitur : at uód DEUS, falvá veracitate fuá , permit- f,tol qui À tere poffit fi&a miracula , etfi veris fimillima; ope Doemonis patranda, prout reipsà per- inrites 71 miffutus eft Antichrifto, quamvis per ea- dem innumeros homines , attamen culpáà f initt guan fuà decipiendos, ideoóque damnandos prz- videat, quemadmodum ex Apoftolo , ejis- D ET. que interprete D. Auguftino ; füperiüs num. 161. refponfum elft. vj lu [ M u Anri1curus V. 1'4. ii 4 DEUS zuwtelleiui creato [ ftgy atíum erroneum imprimere , aut babitum L infundere po[fit? | Bd Renotandum :. Quód error mentalis Wg. 167 fit falfa perfuafio, per quam ex igno- DI r Tans ] IMW Ol M il Difpntatio Il, Artic. V. 171 rántia putatur unum effealiud. — Síc etenim: ouärwm Áli de actu erroneo D. Auguftinus differit in ancm, Y Enchiridio cap, 17. — Quamvis error , quau- ii j 14. polJunus curá. cavendus [it , nec mifi rerum lii ignorantiá po[fJit errari $. mon eft tamen conft- LOT u d nj quens, ut continu erret , quisquis aliquid ne- KCit 5 féd guisquis [£ exiflimat fcire, quod ne[cit z z pro vero quippe appro£at falfum , quod efi erra- j t v5 propriuus. — Hinc itáque patet : quód ig- It norantia , utpote confiftens in fola caren- Vottafnis f tia verz notitiz, fit malum meré privativum; ii d error autem , utpote confiftens in a&n fal- Vl v fo, fit malum pofitivum refpe&tu intelle&tüs tívrs fl creati. Atqué ideo laudatus Ecclefie Do- at €or ulteriüs fübjungit : Ufzze adeo rationa- quoni p lis natura vefugit falftatea , &v quantim po- Lospn tefl , devitat errorem , ut falli nolint , etiam illi, intindos p quicungue amant fallere, Non enim , qui mtn« ipulob, titr , fiei videtur errare 5 fed aliuma in errorem mittere , credentem fibi. fiptritz Et in ed quidem re 2107 erraty quaua mendacio contegit ,. [i movit ipfe , quid verum fit . fed im boc fallitur: quod putat fibi [auna on obe[fe mendacium 5 cómm T 17455 facienti , qudm patieuti obfit. ouzue pet« catum. Ál t Prenotandum 2. Quód a&us erroneus 168 T in totidem claffes dividatur, in quot claffes ) ignorantia, ex qua omnis error naícitur, di- vidi folet, err o lmprimis igitur juxta canfam qui m ipfius ignorantis , prout hac igaoranti cft ^ L 2 ine. ! pj 172 " Tractatus IV. de Virtut, Theol, cgmü(ïl for involuntaria , vel voluntaria, eadémque di- rectà, vel folüm iadireQé volita, & demum il qui 5;(gthl€3 J culpabilis , vel inculpabilis; hec eadem pra- TY dicata, natus ex illa error intelie&tüs , & ex gt ] hoc procedens error voluntatis participat, iyo tb Secundó juxta matcriam ignorantie , five i obje&um illud materiale, quod ignoratur, MUU alius eft error in. rebus fupernaeuralibus , alius veró in rebus meré naturalibus. Ter- qun, a ia tió, juxtaignorantiam veritatis pra&ticee , aut fpeculativz , confequens error intellectüs ; M]iä ' o pariformiter eft practicus , aut folàm fpecu- lativus. Denique juxta ignorantiam verita- I tis praCtice , pertinentis ad regulas morum ; n Y vel regulas artium, etiam practicus error in- Dit aueft telle&üs eft oppofitus vero dictamini ra- tionis, vel quoad mores , vel quoad artes. "T Ti us Hinc itaque patet : quàm multiplex , & va- raruiy rias dari poffit error intelledtüs. ii Prenotandum 3. Quód intelle&tus per yii » 9fr d equentatos actus erroneos acquirat habi- níen tum errandi , vi cujus ad ejusdem generis, Hinc itaque lii ac fpeciei errores inclinatur, " movetur queftio: an DELIS, tanquam cau« | . IT V. fa fpecialis , feu independenter à pravia di- ctï,*h.gc pofitione , & exigentia caufz fecunda , a- Va &um erroneum, etíi non praCticum , eám- qum que contrarium regulae morum , fed folum- as It modó in rebus , que nullátenus ad fidem hn pertinent, meré naturalibus fpeculativum ; li cu- d Viri!,ü».s/, | ORU " Difputatio II. Artic. V, 175 qum cujusmodi foret: quód coelum reipsá fitla- dm&?m At l Pih!iis;i pideum , aut vitreum , fl fit aureus , & lu- *W-x n na argentea , intelle&ni creato imprimere, Tut ant talem habitum erroncum per accidens L FOquua;m,i. infundere poffit , ficut per accidens oppo- n Y fitum habitum fcientie infundere poteít ? TUb tl Quód etenim DEUS , tanquam caufa uni- A5 pf veríalis, ad omnem actum & habitum erro- T r ) neum , cum intelle&u creato concurrat ; aliunde manifeftum eft. Affirmativam , cum r Bs erpgdel Vafquez & Hurtado, defendit Cárd. Lugo. 08, 4 n Difput. IV. de Fide. Se&t. 3. Negativam iav veró cuim Suarez, Granado , & Salas pro- Wil tlaa pugnat Amicus Difput. II. Se&t. 9. Mpdiasenti Dico r, Non pofle DElIIM , tanquam &t dimit t 170 caufam fpecialem , intelle&ui creato impri- f qud t mere ullum a&um erroneum. Prob. $i DL DEUIS , tanquam caufa fpecialis ; poffet im- Qs primerealiquem actum erroneum; tunc fal- |ineleits t tem poffet imprimere illum ; quo intelle&tus i acqurtli putaret: colum reipsd e[fe vitreum. — Sed ta- Jem a&um erroneum DEUS, tanquam cau- fusdem ntt , Bu fa fpecialis , intelle&ui creato imprimere non S, ub poteft. Ergo. Maj.conftat ex num. pre- Metà pa ced, Min, prob. Non poteft DEUS , nec quidem in rebus meré naturalibus , ad ali- r fecud quam fcientiam fpeculativam pertinentibus, xadicun loqui per Amphibologiam, cum reftrictione um Kl lts puré mentali conjunCtam ; néque ad falfam hujufmodi do&rinam ,. velut divinitus con- fir. j fptcuhüf M4 p 174 Ta"aä:;;us I7, de Virtat. 'Theol. firmandam , patrare verum miraculum in il- "T lis circumftantüs , in quibus alius ejusdem ,qidi miraculi finis nequit deprehendi ; quia fci- at licet per tale di&um , aut fadtum, non fo- ;]P!Tmh lüm permitteret decipi, fed ipfemet pofitivé D 2 deciperet intelle&um creatum. — Sed hoc i- ul pfoetiam non poteft , tanquam caufa fpecia. gO; lis , intelle&tui creato imprimere predicdtum sl errorem. Ergo. Maj. patet ex dictis utró- vt que art, preced, Min, prob. Nam pofitivé Bsl alium decipere , nihil aliud eft , quàm fpe- us M cialiter caufare aCtum erroneum , in alte- | p rius intelle&tu. Ergo. n t Confir.. Si DEUS predi&um errorem in- Teet 171 telle&ui creato imprimeret 5 tunc per eun- DEU d dem aCtam erroneum creature rationali enmam, d mentiretur. Sed hoc ipfo DEUS talem L actum imprimere non poteft. — Ergo. Min. TT patet. Mj prob. Si Philofophus , bené gna- ht ! rus ; quód caclum reipsá non fit vitreum : h l N " i nihilominüs alicui alteri oppofitum ferió T. perfuadere niteretur ; tunc co ipfo menti- t retur; quia fcilicet externa locutio foret dif- ET. formis interne menti loquentis. Sed ctiam Yi QU talis actus erroneus, à DEO impreffus , fo. w retquadam locutio DEI, eadémque diffor. l] mis internz menti loquentis, Ergo, Maj, Mi h patet ex definitione mendaciiformalis. Min. ( prob. Nam DEUS perillum actum virtualiter " u intelle&ui creato loquitur, quem eidem tan- MEODW quam !Virmm tlün Difputatio II, Artic, V. , loji 175 hi ftdtn quam caufa fpecialis imprimit ; prout in i ET:T,: ] l LT quáris illuftratione fuafivà , feu gratia pra- ! tj 1 h lii f venicnte patet; gzar DEUS iz 9055 , fine 10« D &i operatar, Ergo. l f:c':g "i , Dico 2. Non poffe DEUM intelle&tui creato infundere habitum erroneum, Prob, 172 It d bt Si DEUS poffet intelle&ui creato intunde- re aliquem habitum erroneum tunc faltem t r d 10 Va poffet infundere illum , per quem intelles &us ad aCtus erroneos , circa res meré na- Md ! qnäm h T0 i i inciinaretur. turales, & quidem folummodoó fpeculativos Sed DEUS ralem habitum er» roneum infündere non poteft. Ergo. Maj. Tnn a patet ex num. 169. Min. prob. Non potef£ ; t t DEUS intelle&ui creato imprimere adum atürg (dln) X DEUS tien erroneum , etfi de rebus meré naturalibus , folummodó fpeculativum, Sed hoc ipfo hg. Mi etiam non poteft infundere talem habitum, lss xb g Ergo. Maj. conftat ex conclufione praced. hi um yofitum f Min, prob. ldeo primum ; quia talis er- rOr , quo intelle&us creatus falleretur , fo- o ipo net rct DEO ,tanquam caufz wioforetd fpeciali, & qnidem immediate adfcribendus » quod primz ve. N ritati repugnat. Sed etiam error, ex habi- mpre[fus,fs tu infüfo procedens , foret DEO, tanquam c'mqucditi: caufe fpeciali , etfitantüm mediatz , adfcri- enaus, ; Em l Ergo. omals. l Confirm. Repugnat, ut DEUS illum ha- m ii bitum intellectui creato infundat, cujus in- " ufio Divinam fapientiam , & bonitatem de- v de. 5 p 176 Tra&latus 1 , de Virtut. Tbeol, decet. Sedinfufio habitüs erronei, etfi quo- f s D.E j adres meré naturales folüm fpeculativi , Di- :, u&m- ï vinam fapientiam , & bonitatem dedecet. gaistits Ergo. Maj, patet. Min. prob. Nam infu- ' fio habitüs fcientifici , et(i quoad res meré , n h qim? naturales folim fpeculativi, Divinam fapiene qis , A tiam, ac bonitatem decet , eámque velut donum DEO dignum , fingularitercommeu- mpümcm [6) M dat ; pront in Sal mone patet , qui teíte Scriptura III. Reg. IV, 5 3. & feq. Difbutavit fs in Lidauo , wque j Bs fuper lignis d cedro , qua eft - «d baffopum , qua egreditur de pariete : & dif- hi $, Muj firuit de jumentii , & volucrib , & reptilili- £n, &* pifcibu, Et veniebanut de cunciis po- H Mb uli , 4d audiendam fapientiauz Salomonis , é Qu dl at ab univerfis Regibus terra , qui. audiebant fa- tf pientia w cju,. Sed hocipfo Divinam fapien- tiam , & bonitatem dedecet, ut oppofitum hd habitum erroneum infundat, Ergo. v i Objicies 1. contra primam. — Etfi error, NT p 174circa res meré naturales , folummodó fpe- culativus , fit malum pofitivum refpe&u in- d telle&üs errantis; attamen malum iítudío- tl làm eft malum reale , non autem morale. hn Sed hocipfo DEUS, talem a&tum erroneum, i tanquam caufa fpecialis , imprimere poteít LT. intelle&ui creato, Ergo. Maj. patet. Min. m M prob. Hocipfo, quod febris, aut plaga le- thifera, fit malum reale , non autem mora- Lr le , tefpe&u hominis egrotantis; aut vulne- - Mdj fd« r D Difputatio H, driic, Y. 177 Ul äq: L UM rati ; eoipfo DEUIS iftud malum, etiam üt canía fpecialis, infligere poteft. Ergo pariter, d bt"a bdty IHU' m Confirm, Nam DEUS poteft effe caufa fpecialis illius ignorantie , ex qua talis er. TM IOr , folüm fpeculativus nafcitur. Sed hoc- li, Dittig ipfo ctiam poteft cffe caufa fpecialis ipfius er- E T Dl roris , adcóque intelle&ui creato eundem imprimere., Ergo. t Ht it Talis error eft malum Refp. D. maj. 1 D folummodó reale, non autem morale, re- 75 H/islü:m,æ; fpeQu folius intelle&üs errantis, C. maj. ripi: P Etiam.tefpe&u intelle&üs pofitivé decipien- inir, w tis. N, maj, Et fic diftindà min. N, con- * ITAU feq. Ratio eft * quód error fpeculativus fi m circa res meré naturales , quarum cognitio 11 AUA ad fidei, morámque regulam non pertinet; Dinan p fit quidem folummodó malum reale refpe- itoyolt &u intelle&üs errantis ; attamen fit malum 3 morale refpeQtu intelle&üs pofitivé deci- p, Bíet pientis , feu verbo , aut facto mentientis , Junmods &t conftat. prout ex doctriná D. Aug. num. 167. addu- t rept Quamvis igitur DEUS, tan- milün i quam caufa fpecialis , homini poffit mor- 4 w qutem 0 um , aut vulnus lethale infligere; quia fci- turm etttb licet eft fupremus vitze, necísque Dominus : nprimcrepl non tamen poteft illi» tanquam caufa fpe- cialis errorem imp rimere jj pit j quia nec verbo, js, Uf nec facto poteft mentiri, y at Ad confirm. N. min. Ratio eft: quód m!is: J ignorantia fit quidem caufa ; &on tamen ne- CCff p mragatut IT, de Virtut. 'Tbeol, 178 T l con[CC effaria , erroris ex illa provenientis, Quam- LW p1 vis etenim , prout D, Aug. num. 167. ad- i du&us loquitur , o nift rerum ignorantiá n " um polfit evravi 5 mon efi tamen cor[equens , ut con- j 1inuo erret , quisquis aliquid me[cit. m Objicies 2. Non repugnat , ut DEUS, 176 TOE tanquam canfa fpecialis , intelleCtui creato, circa res meré naturales, quz ad fidci, mo- gt vt j rámque regulam non pertinent, imprimat h t errorem pra&ticum, Sed hoc ipfo etiam im- ul primere poteft hujusmodi errorem fpecula- ifj m tivum. Ergo. Maj. prob. Nam talis er- g, Mi ror poteft ipfi erranti effe bonus , prout fuo n exemplo declarat D. Aug. in Ench. cap. 17. Nonauullis errare profuit aliquando , féd in via [n l, /1[ rit, df pedum , uon i via morum. — Nam nobis ipfis accidit , ut in quodeya Bivio falleremur , & on wtn'v/mi: 9 j n !fll' j iremu per eum locum , ubi operiens tranfitum sofirum: Donatifiarum mants armata [ufede- juin Tb vat , cognitisque infidiis illorum nos gratulare- saur erráffe , atque inde gratias ageremm DEO. u N , C Ergo. Confirm. Nam ipfemet Auguftinus cen. t ET fuit, predi&um errorem pra&ticum fibi di« vinitus impreffum fuiffe, Ergo. Ant, prob. p Pro iíto fiquidem errore, velut bono ; quo v infidias evaferat, DEO gratias egit. Ergo. Ia Refp. N, maj. Ad prob. D. ant. Etror m 177, raGticus poteft ipfi erranti effe bonus , fo- (l lüm caufaliter, C. ant, Etiam formaliter. gt L] Ml'"f.f,'(,[ 'D:V'/þufahv'al 1I. 4riic, F, | 179 Mi A N,ant. )À & confeq. Ratio hujás diftin&io- Ua Óa nis hab etur ex doctrina D. Aug. lib. cit. TP Cape M 19. de hoceodem errore fic differentis: Por« v0 , fl per errorem evadit quiquam pernicitn , la, Jreut. fuperids dixi : "t v "obn in ilinere contieiffe s etiama ali quid £oni bomini errore confertur. Sed, lt t cunz dic STUTUM 0 : in quibudaua rebus nullo malo ali- quem , vel nozuullo etiam &ono Jalli 5 n ipe Mütüm fs errorem dico mullum malu VA , vel z0nnzuls lia lum bonum : fed malum , quà non venitur , r vel &ouum , quà venitur errando , id efi : ex I) o ul ipfo errore , quid nen eveniat , vel guid pro- b vl veniat, Nam ipfé, per fe ipfum , error, aut p ab maguum in ve magna , aut parvum in ve ptre igutd, H Va y tamen femper eff malum. — Qu enius , nif 077 erraus , malum neget 2 approare falfa pro ve- ilomur t r5 ,aut improbare vera pro falfis , aut. babere irinr nl iucerta pro certi , aut certa pro incertu ? amdt ( Ad confirm. N.ant. Ad prob. D. ant, m n i Proiftoerrore, velut bono formaliter, DEO [ igrat ) gratias egit. N, ant;, Velut bono folàm caufaliter, C. ant. & N. conf, Ratio a- hopufinu: tet ex refponfo preced. — Nam ad evitan. s dicum 1 das has infidias non requirebatur , ut error f Q AM' ?5 predicus effet in fe bonus, & 3DEO im. lu bonoí preffus; fed fufficiebat, quód fuerità DEO nl i permiffus , qua permiffio digna crat » Ut gra- p,at* ti? agerentur. Caterüm vi hujus argumen- ti fequeretur ; quód etiam bonum , adeó. eff bt um 9 qug licitum (it mendacium officiofum, Ob- - Ü h i ^. 180 Traäatüs IF. de firtüt. Tbeol j l Objicies 2, Non repugnat , ut DEUS TU QUs IM N ma! . fpecialiter caufet errorem practicum , etiam in via morum, Sed hoc ipfo eundem quo- Ü gy Ergo, qué cauíare poteft in via pedum, t Min. patet. Maj. prob. . Nam error mora- mm n a lis practicus prodeffe poteft erranti ad evi- mkn | tandum peccatum formaliter tale, quinimo etiam ad actum meritorium przmii fuper- ais d i od naturalis, Ergo. Ant. prob, Siquis etenim f i ex ignorantià inculpabili putet : quód men- mo.'d f dacium officicfum , ad falvandam alterius g vitam , non folüm fit licitum , verüm etiam um d meritorium , & preceptum; tunc per men- cepmm,tü( dacium officiofum , in circumftantid ur- ftlD, :w gentis periculi , ex hoc pra&ico di&ami. w ne commiffum , mentiens non folüm cvi- verüm ctiam me- j,:n:.æ:mal tat peccatum formale ; Sed hoc vj retur premium fupernaturalc. p ip fo. Ergo. z l Confirm. Nam DEUS in cafu predicto b reipsà preciperet mendacium officiofum , riti n ideóque a&us voluntatis illud imperantis, foret moraliter bonus , & fupernaturalis. ;;e;sm W L Sed hocipío DEUS effet caufa fpecialis er- ii roris pra&tici. Ergo. Maj. exinde patet: uód omiffio mendacii toret peccatum for- Ti Vil inaliter tale, Min. prob, . Hocipfo, quód a&us voluntatis imperantis mendacium fit hidy Utf füpernaturalis , eoipfo a&tus intelleQrüs huic volontati przlucens eft pariformiter fuper- I Rna- M.irm, M Däþufat:'o 1l, Artic, F. 181 "Plïg;':' D DE[ It naturalis. Sed DEUS eft caula fpecialis cu- FQM; tti juslibet actüs fupernaturalis, l TPAYI J Ergo. H:j nl qur Refp. N. maj, Adprob. D. maj. Ertor " Wl T moralis pra&ticus, per fe, ac immediaté prod- 179 Db- i 25:*1 Wi- effe p oteft erranti ad evitan formale dum peccatum Mil ; aut ponendum meritum fuperna- gmzhzcmlc,a&:z turale, N. maj,. Solim per accidens, & D a mcediate , videlicet mediante di&tamine pra- Pró áqien &ico reflexo , eodémque vero. C. maj. & À u quin fic diftin&tà min. N. confeq. Ratio eft, ln d quia hoc di&amen pra&ticum , idáue dire- g, rrin &um : quód mendacium officiofum ad fal. l; r vandam vitam proximi fit licitum , & pre- Wi ceptum , eft quidem reipsá falfum , & erro- p d ncum 5 attamen verum cft diCtamen refle- v Don f t xum : quód ille , qui ex inculpabili errore r dtam a putat, mendacium officiofum ad falvandam j $d vitam proximi , effe licitum , & praeceptum , licité mentiatur , quinimo etiam mentiri te- n al al neatur, HincDEUSpoteft quidem eífe cau- um oftct fa fpecialis hujus dictaminis reflexi » Utpote reipsá veri; non tamen poteft effe caufa fpe- lud inptt üperu cialis illius dictaminis dire&i ; ütpote reipsá falfi, u (peci Ad confirm. N. min. , erindt j Ad prob. D. maj. Hocipío, quód a&tus vol untatis fitfuperna- t pttat Bocipt turalis ; eo ipfo actus intelle&tüs immediate, ; m feu dirc&e przlucens voluntati eft parifor- miter fupernaturalis. .. C, maj. Solüm me- ; intcllcäii' nforpit diaté , aut indire&? prelucens, N. maj. Et COltl. — TraSatus 1T.de Virtut. Tbeol. pj 182 yall conceísà min. N.confeq. Ratio ex pt& : t&d (t Val l sfedt ced. refponío patet, Objicies 4. Non repugnat, ut illufttatio | g'm C'AW? ralis fuafiva , immediaté prelucens gt 18Ofu pernatu . voluntati ad a&tum virtutis fupernaturalem, dN 1 ao reipsá fit erronea, Sed hoc iplo DEUS fpe- f« cialiter canfare poteft errorem practicum moralem. Ergo. Min. patet. Maj. prob. f mg, qmi Si etenim Sacerdos , operans ad aram, omif. sj confecratione , proponat hoftiam pu- m/]' haml blicé adorandam ; tunc candem per fuperna- qip m y d turalem religionis adtum adorantibus , illu- ftratio immediaté pralucens eft ifta : Ha«c qi lo Sed hec illuftratio eft Hoflia eft adoranda. qubdmufm falfa, Ergo. Maj eft certa. Min., probat. d T Nam in cafu predi&to falfa eft conclufio bu- jus fyll ogifmi : O boflia rité confecrata ejt L adoranda. Sed bac bofüia ef rit& confecrata. nl FErgo b c boflia eft adoranda 5 quia fcilicet fal- at fa eft premiffa minor. Sed hoc ipfo etiam X d Mi in cafu predi&o falfa eft illuftratio fuperna- : turalis fuafiva. Ergo. m Confirm. Tunc fal(ificatur illuftratio prz- ; W ] r di&a , quando verificatur contardi&toria c- M jusdem. Sed in cafu ,prædi&o verificatut p contradi&toria ejusdem , videlicet ifta: Hac ï"ï"ïm boflia uon efl adoranda. Ergo. Maj, patet. !"fmwi: Nam illa hoftia non eft ado- dn ! *; Min, prob, randa , que reip sà non eft confecrata ; etfi hjl per inculpabilem errorem putetur coníecra- fam ta' iT | Difputatio H Artic. V, 185 BiLT tà Sed ip cafu ptedi&to hec hoflia reips& *."Pf*;ïwuüuma: non eft coofecrata , etfi putetar confecrata, Ergo in cafu predi&to : Hac boffia zon eft M ddoranila, LU u Refp. N. maj. Ad prob: D. maj. — In ca- xä'z hii fu predi&to , adorantibus hoftiamilluftratio 1 R0 i füpernaturalis immediate prelucens eft ifta y D. ptt lj v Flac bofíia eff adoranda , prout innixa huic mo- hst tivo, quód cadem reipsá fit confecrata.. N« opout f maj. Prout tolüm ipnixa huícmotivo, quód tj Dd eadem prudenter prefumatur rité confecra- t , etfi reipsá non fit confecrata. C. maj. s d d d eciihoi & fic diftinclá min, N.confeq. Ratio eff s quód illuftratio foperparuralis,in cafu przdi« 1 Mt, p &o, adorantibus hoftiam nondum confecra« TTR tám , néutiquam contineat virtualiter difcur« nipunfen fum , aut fyllogifmum fuperiàs adductum, wb cnpert cujus conclufio in dato caíu eft falfa ; ideó- v li que aoninnitatur huic motivo : quód hoftía docifoti reipsá fit confecrata , idijue virtualiter affir- frio gtt mct, Sic etenim illuftratio prelucens falfa effet , & erronea, Unde folummodó hunc xillofutt difcurfum , aut fyllogifmum, virtualiter con. omadioti tinet : IZa boflia eff adoranda , qu& prudenter Jido vt prafumitur vitb confecrata ,. licht eadenz veipsá lii 1205 fóret coufeerata, Sed bac boflia prudenter go. MQIIF prafumitur vit$ conficrata, Ergo bwt bofíia ef m non fï; j adorauda. Hecautem conclufio etiam in di- quriti &o cafu eft vera; cüm vera fit utraque fyllo- u Imprimis ctenim praíentes À Sa- - 184 Tra&ktm Iv', de Vir?ut. '.Tbelol. p "m Sacerdoti , ad aram operanti, prudenter pr&« fumunt , quód hoftiam illam , quam in clea n vatione adorandam proponit, rité confecrae fs verit, Pratercà, heceadem prudens pree i, ul fumptio fuíficit ad inducendam obligatio, n quö | nem adorandi hoftiam elevatam ; etfi hec ya ddit Sic prudens veipsá non fit confecrata. ; m d præfu aptio , quà Petrus fe putat effe filium ! gb M pauli , fufficit ad inducendam obligationem T colendi Paulum , tanquam parentem , etfi ii zeipsá parens non effet. Uade patet; quó m ariformiter de aliis illuftrationibus fuafivis v fit difcurrendum , quando aCtus fupernatu- &un u ralis alicujus virtutis, occafione aQ0s erro« quiay nei exeteetür. hi Ad conf, N , min, Ad prob. D. maj, Illa | atl hoftia non eft adoranda , qua reipsá non eft viipan confecrata , etíi per inculpabilem errorem (utg, | putetur confecrata , obligatione adorandi d fundata in ipsá entitate hoftie, C, maj. ET Obligatione adorandi fundatà in prudenti m L Ti praetum ptione , qnàd eadem fit rité confe- E crata, N. maj. & C. min. D. confequens; T juxta datam diftindionem. Ratio ex pracc. a denti refponío patet, fa d 182 Objicies ult, contra fecundam. — Non re- ugnat , ut DEUS potentie fenfitive, aut LT ! Mt,ï;gpl intelle&tiva, illas fpecies fupernaturaliter im» primat , per quas intelle&us ad atum erro- iaümnn óofi neqm inclinetur. Sed hocipío etiam n It« li Aïw*.'q s !eïïrtu,w UL r " Difputatto l1. Artic, V. 18$ U u fepugnat , ut DELIS fupernaturaliter infua« LU at Dabitum erroncu , per quet intellc&us àd a&us erroneos inclinetür. ecudm;w Ü Ergo. Min, Mi patet, pretertim fuppofirá probabili fentene m E )WC tià, quOd habitus intellectualis non fit quás ET litas diftin&a realiter & fpeciebus preecedens g. Asl tium actuum rememotativis, Maj. autem £ L x ia tll prob, Nam DELS poteft oculo eas fpecies Qut t e vifivas itnprimete , ut intelletus poret ,fe vi Ut dere obje&tum aliquod fub certis accidenti- f bus , fub quibus illud reipsá non exiftit pro« ut non folàm cx vifionibus propheticis , ted Whaimis ilont ia étiam miraculcfis quoad Sacramentum Eu- chariftiz apparitionibus patet , dutn aliquis has Ti in màánu Sacetdotis hoftiam elevantis , fruü« ftum carnis , aut puerulum cernit, cüm reif. d Qui fola panis accidentia videant. iOl etotet Ergoo fone adonnd Confitm, Etfi-habitus erroneus intelles &um humanum inclinet ad a&us erroneos $ lie, C non tamen DEUS infundendo talem habi- j in ol tum effet author ertoris , ex eo provenientis, y ( dté t ), confqut Ergo. Ant, prob. Etfi appetitus fenfitivus voluntatem inclinet ad a&tus moralitet tna- utio p los , non tamen DEUS , creando taletn àpe li, M petitum , eft author peccati exinde prove« hientis, Ergo patiteft, » [enftna! roariit Refp. D. maj. Pet quas intelle&as ad 185 aQum erroneum pet fe inclinetut, — N. maj. TA Solüm petaccidens. C. maj Etfic diftin&tá o CW' tio eft; quód habitus [.! min, N, ;onfqu Ra a £f» pj 186 mrraftatus 1F. de Virtut. "Tbeol, j u erroneus fit ab intrinfeco folüm conducen$ msïolmwl ad a&um erroneum , adcóque per fe intelle- gt &um ad talesaGius inc linet, . Econtra veró il IPW. ft ab intrinfeco in- fpecies intentionalis non € iwmmcu ucens ad a&tum erroneum, fed potiüs actum us erroneus €x monwsa verum 5 etfi per accidens a& fig n Sic enim Divi- Ípecie impreffa fequatur. N na oracula, per metaphoras, & allegorias : ita (;fpctil:liu vifiones prophetice, per fymbola, & enig- gtil mata , fine ullo veritatis prejudicio fiebant. du r Hinc etiam de apparitione miraculosà, circa m Sacramentum Euchariffiz, per fpcciem foli - qun u oculo impreffam fa&à , D. Thom. P.1lI. q. quiot Néaue hoc pertinet ad ali- 76. art. 3. inquit : r , quam deceptionem , ficut accidit in magorum rqam Á praflisin 5 quia tali fpecies divinitw formatur g, X $n oculo , ad aliquam veritatem figurandam , ad ln boc [cilicet , quód smanifefletur , verb Corpus Cbrí- fu& boc Sacramento. v fidfe hi, Ad confirm, N. ant. Ád prob. N. con- npint feq. Difparitas eft: quód appetitus fenfi- ial tivus fit nature humanz dcbitus , utpote ad iT agendam hanc vitam corporalem requifitus, - prout etiam in brutis patet; qua finé apperitu d ag vivere non poflenr. — Hinc ifte appetitus € de fe bonus , nec ab intrinfeco ad actus mo- ln;"üull L ii raliter malos ordinatus. Unde folüm per aj accidens contingit, quód appetitum ratio- nalem , feu voluatatem ad actom moraliter tri) malum inclinet , dum in bonum aliquod de- jag le- d A Difputatio 1I. Artic. F. 187 RO d r ]e&abile, attamen prohibitum tendit. Nam folius voluntatis culpa eft , quód talebonum R, rj ampleaatur, juxtaillud Genef. V. 7. — $u Q Lt ze erit appetituc ejus , & tu dominabera illiur, kum,kd;mïm Econtra veró habitus erroncus ad folos actus t5 st erroneosab intrinfecocft ordinatus, Ex di- TET A Gis itáque LIDUT Contlat r. uód DEUS, tanquam cau. 184 t d fa fpecialis, non poffit intelie&ui creato im- pidao f primere ullum actum erroneum , nec qui- MTVT dem circa res naturales meré fpeculativum ; 2 ial cujusmodi foret : quód ccelum reipsá fit vi- D Ti M treum , aut lapideum , fivé deinde talis er- hrj ii ror foreta&ualejudicium intellectüs idipfum affirmantis , ant folüm apprehenfio fuafiva , iil m ht u per quam intellectus ad iftud judicium incli- naretur, Sicut enim DEO , tanquam pri- fram d lr r m2 Vetitati effentialiter repugnat, utloqua. tur peramphibologiam cum reítrictione pu- |yob N ré mentali , quia nempe per talem locutio- nem pofitiv? deciperet, aut faltem decipere apettuslt: itus, Ut niteretur audientem, etfifors ilte non pr&- ftaret affenfum locutioni Divinz ; ita patiter lm i wl DEUS pofitivé deciperet inteiledtum crea- tum, fi cidem predictum judicium erroneum jeapptit p ididu imprimeret , aut faltem eundem pofitivé de- cipere niteretur , fi hujusmodi apprehenfio- Inde foin/ Declara- eun ? nem fuafivam fpecialiter caufaret. tur idipfum à paritate Philofophi, qui bené jin a gaarus: quód ceelum reipsá non fit vitreum, p 3 aut- 388 Traäafus IV. deVirtut. Theol, p aut lapideum, formaliter mentiretur, fi op« jb v'ofitum alicui perfuadere ferió niteretur ; etfi ag o alter mentientiaffenfum non preftaret, Hinc ;Pæmcem idipfum de a&u erronco practico dicendum, 1 W* uamvis erranti bonum aliquod exinde pro- Á m i veniret, Nam aliàs quoqué , ad falutem m temporalem , vel fpiritualem proximi obtis s nendam , aut confervandam , licitum foret u qüö ! mendacium officiofum ; quod tamen fem- of Unde »er, exdi&tis num. 143. illicitum ett. puttih ( concluditur : quóàd ille phrafes Scriptura, ig'W n l per quas DEUS errorem in humano intelle. andn &u caufare dicitur , defolà erroris permiffio. n ytus ne loquantur , prout ex doctrina D. Auguft. j num. 161-addu&ta liquet, dulfi;. Conftat 2.. Quód nulla illüftratio , ant 18 gt cognitio füpernaturalis poffit cífefalfa ; quia ii . nempe DEUS,tanquam Pater luminum , alio- T rámqaoe donorum cceleftium;fpecialiter cau- Á fat omnem a&tum intelle&tüs , & voluntatis w iun ereata fupernaturalem $ adeóque repugnat, ut talis a&tus (iterroneus , aut moraliter ma, vt m lus. Quando igitur , cx prefuppofiro errore u inculpabili, naícieur occafio, autetiam obli- ftttud atio exercendi a&um virtutis fupernaturae | | Vi em , tunc voluntati ad ponendum talem | Wal s&um noa preluccet immediaté ipfamet co. gnitio dire&a, eadémque erronea ; fed alia E tl cognitio reflexa fupernaturalis , adcóque ve- pya — Sicilli, quiex etrorcinculpabili putat , tiltig quàd ] iT W lt [ Difoatatio L. Artic. . 189 tl lil quàd defa&ó ad fuam , aut proximi falutem M obligetur mentiri , adeóque reipsá mentitur; s Áv EU ln non przlucet immediaté hoc di&tamen erra- M neum , ídque dire&um : quód mendacium W s ii officiofum de fe fit licitum , aut preceptum; T ais fed aliud di&amen reflexum , ídque verum, mdm, lr:mm hn vidcücet iftud : qui ex errore inculpabili pur- ; QUs tat , quód in his circum ntiis mendacium lited. [l officiofum fit licitum , & praceptum, licit& mentitür, quinimo mentiri obligatur. Hinc Df o t igitur patet : quód pariformiter de illo difz currendum fit , qui per inculpabilem erro- Merriynd hii d rem putans hof(tiam effe confecratam , eane dem adorat ; putans effe diem feftivam , au- i dofratio, l dit Mifam ; putans mendicum cffe paupe- rtem, largitur eleemofynam, ibl qu ltingtty i Conftat 5. Quód DEUSintelle&ui crea- 186 to aon poffit infundere habitum erroneum, | frcatc , Uvdnui etfi quoad rerum naturalium cognitionem meré fpeculativuim., Cüm etenim talis ha- t bitus intelle£&um creatum ad folos a&tus er- tmordit t roneos inclinet ; hinc DEO potills , tan- ippoltot m quam caufe fpeciali habitüs infufi , quàm creature rationali, errores ex illo proceden.- ig lag tes forent adícribendi, sendum d Sicut igitur dignum Sapientiá, & bonitate Divind, munus eft, re- ypnti ond ; ^ rum naturalium fcientia per accidensinfufa , prout in Rege Salomone patet ; ita viciffim , adedquct eandem bonitatem ac fapientiam dedecet af uir U habitus per accidens infufus, per quem ia* 4 tel« 4 m 1 0l | Tra&af?s 17 de Virtut, 'Theol, | 1elle&us ad folas cognitiones falfas inclina- E tur. Néque obftat : quód habitus erro- peus, juxta probabilem quorundam fenten- DA E tiam , non fit qualitas diftinéta realiterà fpc- ciebusintelle&ui impreffis, fed malé coordi- — i matis, qua mediante fpecie fenfibili produ- cuntur, Quamviseteaim DEUS oculo, aut wbl phantafig fpecies fenfibiles imprimere , per st quas obje&um fnb ea figura, & colore, ce- ' cognofc:a; terísque accidentibus reprefentatur,fub qui- Pp[ü[,l j bus illad reipsà non exiftit, prout ex vifio- jasiit nibus propheticis, & apparitionibus miracu. ii lofis patet ; attamen hujusmodi fpecies ab lii intrinfeco non funt ordinate, nec à DEO un- m u am ordinantur , ad decipiendum intelle- f ul à um quod à folis demonibus fit ; fed ad gt declarandam per figuras, & fymbola verita- i tem , ficut idipfum de multiplici amphibolo- giaiin facris litteris contenta,dium eft. Hinc [ j etiam habetur diíparitas intcr habitum etro- neum , qui ad folos as erroncos intelle. hij hn Gum inclinat ; & appetitum fenfitivum, qui fubindeadactus moraliter malosinclinat vo- l luntatem. ] Nam fenfitivus appetitus cft na- tà)i tore humanz dcbitus, utpote ad vitam fen. a j fitivam neceffarius, ideóqueactus moraliter D) ! malus ex illo per accidens fecutus, foli ii ' Wi voluntati c(t im putandus, J p UT llj DIS. M"W Difputatio III ;drtze L gmmmüf«m:hu 1or l 1 "n DISPUTATIO III. ii r De Revelatione Divina, 'Msl HWI üm obje&um formale primarium ,. cui fides Theologica inaititur, fit DEI lo dT C usl quentis authoritas , prout hac per ubdcsimpnmuc,;' infallibilem fapientiam , & indefe&ibilem ve. rácitatem ita conftituitur , ut DEUS né ue Bu tl s cognofcendo falli, néque loquendo fallere ltl T O t poflit, ideóque (it effentialiter veridicus ,& Nputtdtoiar fummá fide dignus ; quemadmodum ex di. &is integrá difputatione pcecedente patet ; Mrjsend hi hinc ulteriüs de ipfa quoqué revelatione , feu rl locutione divina, per quam DEUS intelle. t n &ui creato veritatem. ali tb dt; ld quam manifeftat, f rbl vt agendum erit, pj «nptihl ÁRTICULUSs I. du cd. D tertubitumet n Revelatio Drivina , c» Illg- tron«05 Jfratio fuaffva fit parttale motivum enftimy fidei Theologica ? valosindit Ranotandum 1. Quód revelatio , ;appcmus:ü: locutio divina, ifthic ufurpentur ta n oread rl quam fynonyura; quia fcilicet juxta D, Tho. vesdos u mam,P,l.q. oz.att. 1. Nibilefl aliud Jogui fl ad alterun , quána conceptum vaentis alteri nad« nifeflare ; quamvis revelatio (tricté fu tandus mpta, pro materialiobje&to , pr&ter internum menp- tis conceptum , veritatem aliquam , nondum [ 3 al. j j 192 Tradlatus TY. de Virtut. Tzeol. ,non alteri cognitam importet , cui loquens ve« vt t lum detrabit , ut eadem quoqué menti au. | r " n,hkcm' Mi dientis innoreícat, Cüm igitur locutio ad l;;l J glterum fit aCio, per quam internus mentis PU . hinc ad conceptus audienti manifeftatur P] ! g d docutionem nature intelleduali , quà tali , ( u convenientem , quatuor fequentia requiruna . ) tur. Primó * internus mentis conceptus, vnua idémque dire&us , qui alteri manifeftandus ;evt!aüd'. | eft. SecundÓ : internus mentis conceptus; fi n " T [ idémque icflcxus, qui diredum , prout alte- : Dl ri manifeftabilem , voluntati reprafentat, aol Tertió : volitio manifeftandi , per aliquod ulb medium , hunc eundem conceptum dire. fu. ha €kum. Demum executio , pet quam idem dl medium ad internum mentis conceptum al« v teri manifeftandum ponitur, Hinc patet ; t biiiy uód ea locutio; qua homo a&uali rationis l n! Wi ui:m'p ufu deftitutus, vocibus ad placitum fignifi- htala cantibus atitur , fit quidem locutio hominis ; non tamen fit locutio humana, feu conve. lnl Tetroal - niens naturzc humana intelle&uali , quá tali, Venni ad:óque à p(ittaci garritu moraliter non dife ferat. T UM 183 Prenotandum 2. Quód in revelatione n divina , pariformiter heceadem, ad locutio- Wt pem nature i^telle&uali , quà tali , conves hi p'entem requifita , habeantur, Impritis et- ] DT enim habetur fcienria dire&ta , feu (implicis M Qd $, pet i;niclligcuciæ ; fcu media , fcu vifioni quam '. Jl 'tlrl[ W' Difputatio lI ärtic. , Xtet 193 IL] li j quam DEUS omnem veritatem objeCtivam :adcnf i »j, infallibiliter cognofcit * Secundó habetur n fcientia, falrem virtualiter , auteminenter res MT j fHlexa, quà DEUS cogno Íc it; quód eandem Wihy,, veritatem obje&ivam crea ! to intelle&tui , per *in!tllräu:ll,m;ï medium aliquod pariter creatum , revelare f poffit, Tertió habetur volitioact ualis, feu Iimjg, Cecretum DEI liberé volentis, hanc eandem liljggg V€rtatem per medium iftud determinatum Wa Tevelandi, — Atque hoc decrerum appellari üicig m Olet : Reue/atio acliva interza DEI loguentzt, o wyaft )emum habetur quoqué illius mcedii pofitio, Md w er quod DEUS intellc&tu j creato veritatein , ab infallibili fua fapientia ? Oa t m cognitam , manife. ?, p quni Hocautem media m;àDEOadmani- ' feftan dam fuam fcientia m Mp dire&tam, ejásque r Bu pat veritatem objcctieam pofi tum , appellari fo. ? dud t let : Revelati paffiva exte rza DEI lo etfi aCtiva fitrefpeCtu audi entis, xuü?f(; 3 pictun g Prenotandum |ocutio hont 3. Quàd Revelatio exterza DEI loguentis , 8 a, I Dd Deus internum feu medium illud, per quod! tlhuii, i fue.mentis conce ptum, ejüs- que veritatem objectivam intelle &ni huma- i no manifeftat , poffit effe, ac plerumque fit aliquod fignum fenfibile, videlicet voxin aé- d n d re formata, vel dtn, il mnium,p ocularis apparitio , ant fo« uul,t rout hujusmodi revelationes Divie napaffimi n Sacra Scri pturarecenfentur. At« y, lf* que ideQ Paulus fuam ad Hebrzos epiftolam n ita exorfus eft ; , & Itifariaua , multisque f din 140s ( l j 194 TraDatusIV. deVirtut. "Theol. ; It D eaodi , olims DBUS loguens Patribus ia Propbes tü . noviffim? diebws ifis locutue fl mobis in fi- | , ;gn PW , lio, quem con[Hituit baredem univer[orum , per g uem fecit & [acula. Interdum autem reves p D latio Divina 6t absque ullofigno fenfibili per g folum a&um intellectui humano immediate gt w à DEO impreffum, eó fcilicet modó , quó MXEOW od DEUS Angelis, &animabus beatisàcorpore n feparatis loquitur. Et(i vcró DEUS per ta- a Q]j lem at&tum homini aliquod my(terium reve- fi[ F]ygj!ffi'f laret ; nihilominüs przter illum neceffaria gf[ [ d UAUR foret illuftratio fuafiva, feu realiter, feufor. maliter, aut equivalenter diftin&a , repra- fi; m Íentans DEUM loquentem tale myfteriam, cogm:;ü" jf utpote ad omzem Theologice fidei adtum effentialiter requifita, prout ex doGrinaCon- ld Cüm igi- vlma cil, Trid. num. $3. addu&ta patet. tur obje&um formale , ídque primarium fi- pl dei (it DE! loquentis authoritas, de qua Difp, ii praced. a&um eft ; hincquaritur: anetiam t revclatio Divina , eámque proponens jllu. mat ftratio fuafiva, fit partiale motivum , faltem zil fecundatium, fidei Theologice ? äaq&tru?tl [ Dico r. Revelationem Divinam effe par. u "i, M x90 tiale motivum , 27 2z0d , ídque fecundarium & fidei Theologica. [ta cum D. Thom. hic q. 1. art. T. Suarez, Vafquez , & plerique alii, ) r ! EI " contra paucos diffentientes, Prob. Naq il- lud eft parüiale motivum, 2 2204;fidei Theo- hi U TR logice , finé quoy tanquam principio anteà Mi pra | ! VM[ M Difputatio HI. Artic, L 195 laqmm b;' ! precognito, inteile&tus fufficienter determi. LU n Mv , Ut pari non poteft, ad credendam alicujus iny- - [thti fterii veritatem. — Sed absque precognita re- T velatione Divina intellectus fufficienter de- ntilinicy terminari non poteft ad credendam alicujus TMM 6t inyfterii veritatem. Ergo, Maj. continet objeGiformalis , feu intelle&nalis motivide- Bb finitionem. Min. prob. Quamvis etenim ine . AURT Dl tclieétus cognofcat, & affirinet : quód DEUS Qu fit prima veritasialoquendo , adeóque non tl fs offit revelare myfterüim Trinitatis, aut Ip. u t carnationis , nifi tale myfterium reipsá exi- n dl t flat; nontamen hzccoguitio, absqué prae tta dj cognita fimul revelatione Divina, eít princi- li hi d vt pium fufficiens , ut intelle&us quoque affir- met, &credat : quàód myfterium Trinitatis, t Qni $ed hoc aut lucarnationis , rcipsá cxiftat, i prininua ipfo. Ergo. Min. pater, Maj. prob. Nam i dtquD DEUS effet prima veritas in loquendo, & quà wrur: at uiis cognofci poffet à noftro intelle&u, etfi prepts nunquam reveláffct myfterium Triniratis,aue yotitum, Incarnationis, adcóque neuuum effet objee u &um materiale fideiTheologice, Frgo Dirinimd ? Confirm.. Nani totale motivum , $ quod 19* TO ftcundï-" fidei humanz , quá P'etro veritatem aliquam j D T atceftanti Paulus credit, non eft fola Petri lo- L d quentis authoritas , fed ctiam teftimonium h PIM' cjusdem. Ergo pariter, Ant, prob. Sietenim ! ggä,äiïfi fola Petri loquentis authoritas foret totale motivum fideihumanz , quá Petro atteftaari " pliuripwï Pau- il j 196 Traflatus IV. de Virtut, Tbeol. t .pro Pauluscredit, quód Rome fuerit ; tunc eX m hacfola veritate antecedente s. Perrw: eff veri- ) dicu , legitimé inferri poffet haec veritascone I^ j Sed hac il- Íequens : Ergo Petriw fuit Roma, D latio non eft legitima, Ergo, Maj, patetex j rol conceptu motivi totalis. Min. prob. Si a, absque teftimonio Petri ; tanquam motivo (s p pattiali , legitima foretillatio predictas tunc f etiam absque Petri loquentis authoritare , duf tanquam morivo partial!, legitima eífet haec ET. ilatio : Petrm teflatur , fe Roma fui[fe. Ergo d Petrin fuit Roma 5 adeóque tmotivum totale (s fidei humanz, poffeteffe folum teftimonium NT Petti. Sed hocadmitti nequit. Ergo fjugitt :192, Dico ». Illuftrationem fuafivam , prout (s ab oainirevelatione Divinarealiter , autfor.- g:.'ca?rcr l maliter diftin&tam , non effe partiale moti« i vum 4t4u0d fidei Theologice. Itacum Sua- ts 1ez, Difp. IIl, de fide. Se&t. 3. Card, Lugo , IT Hurtadus, Oviedus , Amicus, aliíque con- um trà Bannez, Granadum , paucósque alios, | hi AEHU ined] lx Prob, Illuftratio fuafiva,proutab omni reve- d latione Divina realitet , aut formaliter diftins o &a , folummodó eft motivum , 2ta40. fidci muï*äïfkä Theologice, per quam intelle&tus eredit my- fterium Trinitatis, aut Incarnationisà DEO ;iüinimlkeh;; Wt th.Ml revelatum, Sedhocipfoeadem non eft par. lt (ltày tíale motivum , 2f 2404 , fidei Theologice, n It Ergo. Min. patet. Maj. prob. Nam illuftra. tio fuafiva folàüm eft applicatio, vi cujus in- ais Mc rÁ tcl« h D;f,,;:gf;o m Ar);g. 1.' 1 d ROmg 'ür'r-"f telle&ui proponitur authoritas DEIrevelan. GC 'P tis myfteriutn Trinitatis , aut Incarnationis s "ls tanquam motivi , 27-24od , ad credendum Villay,, myfterium revelatum. Sed applicatio mo. , lp tivi, 22 quod, folummcd , Ó eft motivüm 2/ o«o Ü , j , fdei Theologice, — Er g0. Min. patet, Maj, hi, prob. — Si etenim illu ftcatio fuafiva non effet !crilhrmprædrär.';; olüm applicatio ; t unc. eadem deberet re« bt exé cognofci ; ficut authoritas DEI reves Ál lu , lantis cognofci debet ad credendum myfte. fium revelatum, Sed hoc admitti fj 1 nequit, VTTUPT absque proceffu in infinitum ; cüm cadem fefte li d/ficultas de cognitione reflex 4, tanquám tnotivo , Zteuod , aut fo lüm motiyo g/ D I [ feu applicatione redeat, Etgo, quo , Atfb n onnurm, xitdlt, atf uamvis etenim üna , eadém. 193 que realiter indivifibilis illuftratio fuafiv ; ( p per quam intelle& i, lum ! thoritas DElrevelantis rn ui creato propohitur au« yfterium Trinitatis, : 054 aut Incarnationis 1154* aut locatio reflex » poffit imul effe revelatio , a, perquam DELS feloqui pI teftatur ; nihilominüs hzc eadem illufttatioy ttiti! prout d iftin&a formalitetab omni revelatios fomilt? ne;ac 1o cutione Divina, folumtnodó eft audie i itl! tio , qu à intelle&us cr eatus percipit revelae lt tionem, feu locutione m Divinam. Sed lioe quilti! ipfo illuftratio fuafiva » proutrealiter , aut fal. 4knn* tem formaliter ab om ni revelatione, feu lo. ii ? cutione diftin&a , fol ummodoó eft motivum, i ! &L guo , fidei Theolegicæþ, quá my flerium " "[tie TyaSatus lV. de Viriut, TEeoi. pj 198 "Trinitatis, aut Incarnationis creditor. Érgo, W N!M u j Miot Maj. exip(isterminis patet, Min, prob.. Au- js ditio illa , quà Petri atteftantis locutionem j | quód Roma füerit, Paulus percipic, folum- ! s Q modó cft motivum , 21 20 , fidei humang; | Mmm m-ï at 'quà Paulus credit ; Petrum fuiffe Komg, Er- g 0 pariter, Objicies 1. Contra primam, Sola DEI k l94'10quentis authoritaseít motivum, 27 9204, fi« unati u dei Theologice, quà intelle&tus credit my- gT fterium revelatum. — Scd hoc ipfo revelatio Divina non eft partiale motivum 27 24od ,nec i, 9t Ergo. Min. patet, vini quidcm fecundarium. f Majprob, Namrevelatio Divina eft purum medium, quó DEUSloquensintelle&tui crea, f to manifeftat veritatem objetivam myfterii ag "['rinitatis , aut Incarnationis, Sed hocipfo mrant fola DEI loquentisauthoritas eft motivum 2f itnidn uod ; tevelatio autem folummodó 7* 24o. at Ergo. s dtim vitttit Confirm, authoritate D. Thom. hic q. & art. 1. ficconcludentis : Imfcientia Geometri- wfw Qu ca materialiter fcita fumt. conclufiones 5 formalis " verà ratio fciendi funt smaedia demonflrationz , n per qua conclufiones cognofcuntur. Sic igitur li n fide , fi confideremm: formalem vationem o5je- LT Gi, nibil efl aliud , qudtn veritas prima, Etgo. Iml Qtiy Refp. N. Maj. Ad prob. D. Maj. Rcve- 2 Slat jo Divinaeft parum medium refpe&tu DEI Og . lequentis, C. Maj. RefpcQtuintellectüs cte» Bd 1efle d Vm&e/' ' Difputatio II. Ariic. 1 Mi , 199 entis, IN, Maj. Etfic diftin&áà Min, N, L'ff:klïljcm Conf. Ratíoeft: quód revelatio Divina fit quidem purum medium refpc&u DEI lo- ! gulusa-.r m quentis, qui per illam intelle&ui creato ma« M 4 / toí nifeftat veritatem obje&tivam alicujus myítc- hi rii ; non tamen fit purum medium refpe&u intelle&tüs eandem veritatem credentis, Nam 1tjinug, ) pet ipfam revelationem authoritas Divina , 0014 M t [b ! gl f(fälf l tanquam rmotivum principale , infallibiliter conncüitur cum veritate myfterii revelati, Vl ut fides Theologica , quá taleinyfterium cre- Ia ditur , non tantüm authoritati , fed etiam re- hp o vclationi Diving, tanquam partiali motivo ho Dntudh innitatur ; prout ex hoc fyllogifmo patete pensededuit Quidanid prima veritas revelat exiflere , illud Vidn o reipsá exiflit. Sed prima veritas revelat exifle- l, lii re myflerium Trinitatis, Ergo myfterium 'Tri« asl m zitatis reipsd exiftit, Affenfus etenim , huic WT conclufioni praftitus, nontantiim authori- tati , fed etiam revelationi Divinz, tanquam . Thon. t medio termino innititur , per quem authori- nfcientiaGN»* tatis. tas Divina conne&itur cum myfterio Trini- dj Ad Confirm. N, Confea. Nam ipfemet jt df u i Doctor Angelicus illico fübjungit : Noz enises fides afentit alicui , mifs quia efl à DEO revela- i t r m* ium. Quinimo medium fidei comparat cum medio demonftrationis Geometrice , cujus Ib. Dc MiirA'I du j conclufio non tantüm uni , fed etiam alteri premiffa , tanquam totali motivo innititur. ;aumrcür-*"-ï At* n 200 Tyallatus 1. de Virtut. "Tbeol, ,E Atque ideo h lc q. s. art. 3. inquit : Formale u M osjelum fidei eff veritas p vima , [ecundim quod Sacra , & doirina Ec- ;xuwchn manifcflatur in Scriptura fj clefia , qua proc edit ex veritate prima. Saltem revelatio externa , feu gt Objicies 2. affiva non eft partiale motivum 4 2404 fidei yoaur 196P Ant,prob Namau- qeum u 'Theologice. Etgo. Vg thoritas Divina , per fola m revelationem in- , feudecretum DEI u t£ernam , cámque activam f volentis loqui ad ext ra , fufficienter conne- Gitur cum veritate my fterii, perlocutionem du ld externam manifeftati. Sedhocipfo. Ergo. u Min. patet. Maj. prob. Repugnat enim , ut ao DEUS decernat , per locutionem externam du manifeftare myfterium "Trinitatis, aut Iucar. vt nationis , nifi tale myfterium reipsá fit ve« rum. Frgo, il Confirm. Reve latio externa quoqué fie- vt rb ri poteft pc r verba in aére formata , qualis ii erat Marth, I 17. Fox de celis dicens : bia — lat eft. filius vaeus. dilecius ; in quo gaibi complacni, Sed talis revelatio nou eft motivum, &t quod , m fideiTheologice. Ergo. Min.prob. Nam t t talis locutio vocalis externa non eft Divina ; WUH il cüm eadem quoqué per caufas creatas fieri poffit. Ergo. dfl Tm?,& Mon Kefp. N.ant. Adprob.D.maj. Authori. 1975 s Divina per folam revelationem internam , Tihi im;;æ; feu aCtivam , cum veritate myfterii revelati Ht -CI QIW, M fufficienter connsï&x:ur, folàm quoad fe maj. Vithg,,( Dijþ*latia Il. 4rtie. L 201 dR frg, maj. Etiam quoad nos. N, maj. Et fic D. min. "iWIMJim [7 lol N.coníeq. Ratio eft: quódauthoritas Divi. na per revelationem internam, feu decretum "ll DEI volentis revelare my(terium Trinitatis , Ws aut Incarnationis , quidem effentialiter con» Ua ii nc&atur cum tali myíterio ; quia nempe de- a cretum iftud dirigitur ab infallibili fapientia Dretditons DEl cognofcentis myfterii veritatem : hac yfendzenal tamen revclatio interna , non fit motivum fifrento ao fvfficiens ad credendum myfterium,nifi acce- i, lts dat revelatio externa. Cüm etenim fides dl g Theologica effentialiter teftimonio Divino , 4pycint tanquam motivo, 4 q4od , debeat inniti , & tD n omne teftimonium, przter internam loquen, juts l di voluntatem , formaliter quoque impor- TT tet locutionem externam adalterum ; hinc tanquam partiale motivum requiritur etiam gnqila revelatio externa ; per quam interna manife- mmay qui ftetur audienti, Sicut igiturad a&tum fidei "TT humanz , quá Petro Paulus credit ; uód v w Rome fuerit, non fufficit Íola voluntas i« jun ia terna Petri , vi cujus id ipfutm teftari ftatuit, H. prw' Nu fed infuper, tanquam partiale motivum , re- d D Qquiritur externa locutio Petri, per quam te- TC ftetur: fe Roma fuiffe ; ita pariter deactu fi- dci Theologice difcurrendum eft, pj A Ad conficm, N. min. Ad prob. D. ant. Talis locutio vocalis externa non eft Divina ; n i l üCl'ii l realiteríumpta, C. ant. Moraliter fumpra, N,antec. &conícq. . Ratio cíl; quod exter- TU hl«' A R& 202 qTraflatas TY. de Virtut, T heol, pj UE na locutio vocalis, quà DEUS aliquid reve- QT. lat, non fitentitativé, feu realiter , attamen gj l moraliter Divina , & quidem ideó ; quia jv t DEUS eandem affumit ad mapifeftandam fuam mentem internam.intelleui creato, j l,&x'l"o Idipfum , quoad fidem humanam in locutio- ne egià, quátali patet , que realiter confide- um rata non differtà locutione plebeja , differt ta- m Ms men ab illa moraliter ; quia per illam Rex fuam mentem audienti manifeftat. u t i Objiciés ult, contra fecundam, llluftra. 198 N tio fnafiva proponit intelle&ui revelationem Mi Divinam , tütn a&ivam , tum paffivam , pro- yfeanid Divina conne&itut vtl ut per eandem authoritas —— cum myfterio revelato. Sed hoc ipfo illu- quitit ftratio , ctiam prout ab omni revelatione Di- , tinpt viná realiter , aut formaliter diftincta , eft tmti partiale motiv um , 24 quod fidei Theologice; tapt perquam intelle&us przftat affenfum myfte- & ln riorevelato. Ergo. Maj.patet. Min. prob. b n Illuftratio naturalis, qua intellectui propo- tirdngy nit in fyllogifmo demonftrativo medium ter- ttiday —— ts minum, prout per eundem veritas utriusque præmifïæ conne&titur cum veritate conclu- rlb fionis , eft partiale motivum , 2 24 , illius WW füthn) fcientiz , per quam intelle&tus praftat affen- füm conclufieni. Ergo pariter. Le ]gm)[W Confirm., . Illuftratio fuafiva eft in ftin&us Md internus, per qnem DEU intellectum mo- | Wüf:lm(t vet , & inducit ad preftandum affepfum my- F!;Ws [ Ti D) Difputatio IT, Artíc, F. 203 [ Ál fterio revelato. — Ergo. Ant. prob, authori- Wtumu qiitig "-quh tate D, Thom. hic q. 2. art. 9. ad 3. fic re« la Mü;ndam fpondentis: I/e, ouieredit , babet fufficiens induclivum ad credendum. Inducitur enius ] mttïkäm Q auctoritate Diving doclringmiraculis con firmaa- AU ii f& &* , quod pluefl , interiori inflintlu DEl in- Qu vitanti, Unde non leviter credit 5 cima ba- hr dims &uat fufficiens indu&lioum ad credendum, Ergo. Qu p d Refp. N. min, cumíua probatione. Nam Atíthg 199 cud, uf juxta verofimiliorem in Philofophia fenten.. tht tiam , illacognitio naturalis, per quam intel- le&ui proponitur connexio utriusque pra- pdiuo, m miffe cum illata ex illis conclufione, non eft Jrti umedtc partiale motivum , Z 2uod , illius affensüs, & ho od jtneitonebi quem intelle&us praítat conclufioni, Quin- ino, etiam premiffz formales, per quas in- dlfida , d telle&ui reprefentantur premiffz objetive, & Toenlogit tanquam motivum, g? 24od, conclufionis de- fenfom ayl du&z, folummodó funt motivum , 2: quo, t Min t affenfus fcientifici ; cüm hzc eadem cogni- Jieui r tio dire&ta non debeat rcflexé precognofci, omediomt ut intclle&us praftet affenfum conclufioni, fs etfi per accidens precognofceretur. — Sicut eriate Cond igitur illuftratio, feu cognitio fupernaturalis, "m etfi teflcxe cognita, per quam intelle&tui pro- ponitur Divina bonitás, prout ífüummó amore s præümäd ( r digna, folummodó eft motivum, 2t gu0 , te- m iil fpe&tu charitatis Theologice ; ita quoquede welldhef illftratione fuafiva tefpeGtu fidei Theologi- €& difcurtendum eft. m lmmg O 5 Ad pj 204 TraBatur IP, de V:';-vfüt Theol, Ad confirm. D. ant. Iliuftratio fuafiva eft gl -;nus'mïï* inftin&usinternus,per quem DEUS folàm, 24 g uo, movet intelle&tum ad praftandum affen- aqygi í u m myfterio revelato. C. ant. Etiam, at n ul uod. N.ant, & confeq. — Ratio patet ex re- j amm' Íponío precedenti. ln d 20 Conftat. 1. Quód revelatio Divina fit par- "o tiale motivum, 5£ 404 , ídque fecundatium — (v fidei Theologice, per quam intelle&tus cre- p dit myfterium revelatum. — Quamvisetenim ul revelatio fic purum medium refpe&u DEL a. Ti nifeftantis intelle&ui creato myfterium Tti- - nitatis , autIncarnationis, nontamen eft pu- db rum medium refpe&nintelle&s , tale myfte- guà) rium credentis, Nam authoritas Divina pet j dii gim lt ipfam revelationem conucCLitur cum vetita- u t te myfterii revelati, utabsque przcoguità re- wl velatione intelle£tus non habeat motivum , ET. $t quod , fufficiens ad credendam fide Theo- logica Trinitatem, aut Incarnationem. Haud yu, n etenim antecedens iftud, erfi cognitum, & t affirmatum : DEUS eff veridicu , fufficit ad n inferendum hocconfequens: Ergodatur m- —— i tl fierium . Trimitatis , aut Incarnationt , prout ts etiam à paritate fidei humanz patet. Hac etenim non innititur, nec inniti poteft, foli Ti authoritati atteftantis ; fedtanquam partia- ET le motivum , 2t 2uod, requirit teftimonium i a ejusdem. Cüm igitur revelatio Divina refpe- Gu a&ts fidei , quo intelle&us credic myfte- Vi t cium 'W M[I Difputatio HL, Artic. L. 205 m"[mfmh'w T tium revelatum , ita fehabeat, (icut medius Wil terminus in fyllogifno demonftrativo fe ha- betrefpeau aCtüs fcientifici, quóintelle&us .lü[mm,,'; fcit conclufionem , quemadmodum D. Tho- - Miytt mas num, 194. allezatus docer, & fyllogis- mus,nut. feq. addu&tus oftendit ; hinceas t Dd dem cft partiale motivum , z quod ; fidci Tl i Theoloeicz, hm lgt Conítat 2. Quód non tantüm revelatioso r (unists interna , feu a&iva, fed etiam externa, feu Dj tl paffiva , fit partiale motivum, 21 2uod, fidei hoajun Ti Theologice, Nam hujusmotivum , 2f 240d, od debet effe verbum , feu teftimonium DEl1o- quen:is , prout ex Scripture textibus num, T aris D 96. adduüis liquet, Cüm autem teftimo- Vurcug vtl nium, ex fuo formali conceptu, preter in. -prærognirä j teraam loquendi voluntatem , cffentialiter vat DoUNUD, importet locutionem externam , prout id. im fT ipíum in humanis patet ; hinc ad fidemTheo- logicam , prater revelationem activam ef. tiontr, Bat toptit fentialiter requiritur etiam revelatio paffiva, Quamvis igitur authoritas Divina per reve- "NU lationem activam , feu internam fufficienter | Ergoäatum conaeGatur cum verirate myfterii quoad fe; um p tl quia fcilicet repagnat , ut DEUS decernatre- velare myfterium Trinitatis , aut Incarnatio- jt pott[h , qauop nis; quin illud reipsá (itverum : non tamen absque revelatione paffivá, feu externà fuf. j li ficienter cum illa conne&itur, ctiam quoad joDric n0Ss , connexione videlicet (ufficiente ad cree« st WH O 4 den» Traä&tür l V de Vi;'fu!. Tþ?ol. : f 206 dendam myfterii veritatem. — Néque obftat: yi f quód revelatio externa etiam per voces in ae- þgü ais as zc formatas fieri poffit , & paffim fa&a fit ; d becautem locutio vocalis ; non fit entitati- vé Divina, quinimo de fc indifferens ad ve. g uto rum, &falfum. — Licet enimlocutio vocalis if DEI, myfterium aliquod revelantis ; non fit um i wld realiter , eft tamen moraliter Divina, utpote pontit à DEO ad manifeftandam veritatem aífum- p pta, & proinde non ampliüs indifferens ad verum, & falfum ; fed cffentialiter vera ; quia Ti DEO effentialiter repugnat , ut falfum dicat, E] 20 Conftat 5. Quód illuftratio fuafiva , per quam intelle&tui repraefentatur. myfterium n Trinitatis, aut Incatnationis, prout divini- tus revelatum, fit quidem ad omnem a&tum u formalem fidei cflentialiter requifita , quem- hu tà admodum ex doétrina Conc. Trid, num. 35. ! 2ddu&a patet; non tamen eadem , proutab omni revelatione Divina, tum directà, tum ]eodi zcflexá , realiter aut formaliter diftinCta, fit ! dgiir motivum, 24 440d , fed tantüm , 2 2uo; fidei bt CY Theologice, Nam quàátalis, non eft locu. tio Divina , fed folüm eft auditio , quà intel- w le&us percipit locutionem Divinam , juxta L illud Pfalm. LXX XIV. 9. 4udiam , quid lo quatur in sme Dominas: DEUS, | Sicut igitut | ts auditio illa , quà Petri aliquid atteftantis vo- | tilig cem Paulus percipit , non eft motivum , 2/ n ll- Ua QWJ ; fidei humane, quà Petroloquenti Pa [ MM D:'jþaþtio Iil. Arh'?. II; 207 lurcredit ; ficilluftratio predi&ta, prout fo. tüt WMilnd làn eft auditio, non eft motivum £f 2o4, VRR d ii tellectus credit, fidei Divinz, quà DEO loquenti nofter in. ] 149 Hinc itaque concluditurz quód authoritas, & revelatio Divina , tum Utv a&iiva feu interna, tum paffiva , feuexterna; Cl tum directa , tum reflexa , fit totale moti- D D tun d vum, 2t quod : illuftratio autem fuafiva; prout Misalmi ab omni revelatione Divina , realiter autfor- maliter diftin&a , fit motivum 9£ 420 , fidei ts i Theologice , quà creditur myfterium reve- h todia latam. Iiolafn It aj AnTicurus If. , od dontenadtn 52 Revelatzo Drvina loliz me- Quf u Id um diata , vel meré privata , [st fufficien Y smotivum fidei ? l, youtà d. t Renotandum r, Quód DEUS hómini, o5 r dilinil dupliciter loqui poffit, 1mprimis qui- dem immediatée, feu per femetipíum, prout ] ! if 7", Ed: non t lt olim,Exod. X XXIII. 11. Loguecatur Dominus jo, quit ad Mowferz facie ad faciema . ficut folet logui bomo TY i*? ad amicum fuum. . Secundó poteft DELIS ho- mini folàüm loquimediaté, videlicet per alium li, o hominem , tanquam legatum , aut nuntinm, , Nung nb cui DEUS immediaté locutus eft ; prout ] aointi olim pet ipfum Movfem , aliósque Prophe- llud ad Hebr, I, 1. & ol f fas loquebatur, juxta i $ feq. 508 'rraBatur IT. de Virtut. ïibc:;!. p feq. Multifariam ,mulilsgue modisolims DEUS '1 T « loguens Patribom im Prophetis, noviffim diebut ifíi losutus eff obte in filio. Quinimo, ctiam incarnatus DEI Filius in terrisagens , arcana gltuW' ymint d m cceleftia hominibus immediaté per femet- ipfum , poft gloriofam veró afcenfionem per ifm u li, M Apoftolos, aliósque Evangelii preconcs , mediaté revelavit. Unde D, Thom. hic q. UL w, d / ,l 6. att, x. Ea, que funt fidei, quibmsdam qui. dem vevelantur immediat? à DEO , ficut funt re- yil; m velata Apoflolis , & Propbetis : quibusdam au- m im p jem proponuntur à DEO viittente fidei pradica* vores , feenxdim illud Rom. 30..— Quomodo pra- fj dicabunt , nifi mittantur. facz;*ïzm j] 20 Prenotandum 2. Quód in Ecclefia Ca- 27 /'vl; tholica preter Verbum DEI fcriptum, in fa- yir, u Mfend cris utriüsque teftamenti libris contentum detur etiam Verbum DElI traditum , quod Pstrd al t primitüs ab ipfo Chrifto , vel ejus Difcipulis, ex peculiari Divini Spiritüs inftimctu, oréte- lal nus promulgatum , Bon tamen calamo ex- wl ceptum , per continuam majorum traditio- t oda nem perpetuó confervatum eft , & propaga- w tum. Sic multa fidei dogmara Paulus pra- t t dicavit orétenus , que in facris litteris non r continentur , prout ipfemet teftatur II. ad T "Theffal. II. 14.— Itgue fratres flate, & tencte MM&W Wraditiones , quas didicifi , froe per [ermonuem, ET five per epiflolam noffram. — Sic inter tradita fo- Y làm fidei dogmata eft Baptifmus parvulo- E rum lr M g Difputatio III. 4rtic, I1. 209 rum, dequo D. Aug.lib. ro. de Genefiad lit. " WJTM' [ d t teram cap.23. Con[uetudo Matris Ecclefig im Baptiz.andà parvulis, neguaquam (pernenda eff, | "t ID V néque ulló modó [uperflua reputanda , nes omni- s credenda ,nifi Apoflolica e[fet Traditio, Hiuc Vs idipfum quoqué de aliis Traditionibus dicene M ts dum, DT Atque ideó Generalis Synodus Trid, Se(T. IV.. Ortbodoxorum Patrum exempla fectte ! arin s da , ommes libros , tam veteris , oudmnovi Tefia- il Df(), þl//nin guenti ; cim utrimque um DEUS [it auGor ; l: ia sec 10n. Tyaditiones ipfas, tum ad fidem , tum Itj a ad mores pertinentes , tanguam vel orétenur d i. m Chriflo , vel d Spiritu[anclo diGiatas, & continud ( la fuceeffione im Ecclefta Catbolica confervatae , pari pietatis affeclu , ac reverentid fafcipit , & vene- krpam, i ratur. Y (ODLentU Unde patet : quód hoc utrumque DEI Vetbum fit revelatio Divina mediata, dium, qui Prenotandum 3. Quod inter revelatio-205 js Dilopn ncs Divinas, feu mediatas, feu immediatas, findo, o alia fitpublica, fen communis ,qua videlicet en Cuumot omnibus :alia veró privata, quetantüm uni, yum tradi alteríve credenda proponitur. Ád revela- t, &propag. tioncs igitur publicas totum Verbum DEI, D! tum fcriptum , tumtraditum pertinct. Non às Üeri d tamen finguli fideles tenentur fingulain illo a contenta nóffe ; fed fuficit, fi preter com- du tt muncs fideiarticulos , reliqua omnia geneta- tim , fenimplicitécredant, Quinimo facre t P"W imertt Scriptura leGtio , exceptisepiftolis , & Evan- T P'T geliis , per anni ferias occurrentibus , haud Oi* Tralatus 1Y. de Virtut. Tbeol. j 210 um omnibus eft promifcuà permiffa ; quamvis Sic etenim nmc Y haretici oppofitum clament, g (f Pius IV.Pontifexin RegulalV. Indicislibror. qe o Prohib. ftatuit: Càm experimento manuifef/um fit , fifaera Biblia y vulgari lingnd , pa[fu rm& [ qio Dini g oeq difcrimine permittantury plus indeobbominum m gemeritatem detrimenti, quàm utilitatis oriri : bác in parte judicio Epifcopi, aut Inquifitoris fle- ü vf tur y ut cum confilio Parocbi , vel confiforis , Bi- n MW Bliorum à Catbolicis au&loribus verforum ledio- nem , vulgari lingud , eis concedere po[Jint , quos 74&5&4"&' intellexevimt , ex - bujusmodi le&lione , non da- has muum fed fidei, átque pietatis augmentum cape- fhogit ii n ad repo[fe.. Ad revelationesautem privatas per- ff tinent ille , quas DELIS ad univerfam Eccle- fiam non dirigit ; etfi perillas, non tantüm vll vl tes privatas, fcd ctiam publicas alicui mani- feftet ; proutex hiftoria Ecclefiaftica liquet. t QO 6 Dico 1. Revelationem Divinam, etfi tan- ". tüm medíatam, effe motivum fufficiensfidei (l g Theologice. 1ta cum D. Thom. hic q. 5. Tib art. 3, communis & certa Theologorum fen- tentia, Prob, Revelatio Divina , eadémque d mediata eft illa, quà DEUS in veteri tefta- vnt mento per Patriarchas, & Prophetas ; in no- ts vo autem per Apoftolos & Evangcliftas aliis ll!þm&j hominibus eft locutus. Sed hzc revelatio ;hwm eft motivum fufficiensfidei Theologice. Er- Utv go. Maj. patet exnum. 203. Min. prob, $i p etenim hujusmodi revelatio mediata non * : nj ef- "Mal,w Difputatio ITI, Artic, lL. 211 Pmii (itby effet motivum fufficiens fidei Theologice ; AU ( ü I g""."stlibror tunc néque Verbum DEI fcriptum , néque TM traditum fufficeret ad credenda illa, que in utroque continentur ; ciim utrumque fitre- 7) lingd,?äjgm velatio Divina, folüm mediata. Sedhocad- LL mitti ncquit. Ergo. Maj. conftat ex num. T 204. Min.prob. Namaliàs Chriítus fruftra L dixiffet Judais Joan. V. 39. Serutamini Scri- ii pturac , & illa funt , qua teffmonium perbibent Vg j de me , acpofteà 46.. Sicrederetis Moyfi , crede- n a veti for[an &* mibis de me enin ilfe fcripfit, Frue Il m ftra etiam dixiffet Difcipulis ad predicandum gt u Evangelium miffis, Luc. X. 16. — Quí vos au» i pintyt dit , me audit , &* gui vos (pernit , tue [pernife tonein i ' Pariter ftuftra fcripfiffet Princeps Apoftolo- , M0L rum ad fideles II, Petr. 1. 19. — Haevaur fir- ( d at miorem Propbeticum fermonem , cui dene facitis (f liq attendentes , quafi iucerna lucenti in caliginofo ritum t doco, Ergo. ufciemd . Confirm.. Etfirevelatio mediata per Apo-26 tom, hi t ftolum, aut Prophetam faCta, realiter fumpta, ologorua fit locutio meré humana , nihilominüs ea- dem moraliter fnmpra ,eft locutio Divina, ut- nu, d ivaen t pote informata DEI loquentis infallibili au- pheus; i thoritate, juxtaillud Luc,l.70. — Sicut [ocu- $m cfl per 05 Sanclorum , qui à faculo funt , Pro- il phetarum eju, — Et Petri fupra cit. 22. No | hec t ho enim voluntate bunsaná allata efl aliquando Pro- Mo g phetia 5 [ed Spiritu Sanclo infpirati , locuti (unt Jandi DRIbomines, — Pariter Evangclifta Joan- 0 íx W' ; ne& 212 i*raä?atus IV. de Virf:rzt.þ Tb?ol. " nes, XX. 31 Hacantem [eripta funt , tt crte dati : quia JESUS eft Chriftus Filiu DET , d m «t credentes vitam babeatis 15 momineeje. — - [ Wt u de D, Thom, q. &art. fuperiüs cit, — Forma/e odjeGium fidei efi veritas prima y fecundim quod yun suanifeflatur in Scripturay &v doGirina Ecclefua , DN wb vaac qua proced it ex veritate prima, Et P. I.q. 1. art. od Q.ada. lummititer fidesnofirarevelationi Apo- Dj & Prophetà facla, qui Canonicos li&ros feri. (a M fiol [ £ yferunt. Sed hoc ipfo revelatio mediata eft ii fufficiens motivum fidei Theologice. Ergo. Dico 2. Nontantüm revelationem publi- udodl 208 vin d cam, fed etiam privatam, effe motivum fuffi- lta cum D. Thom, ul ciens fidei Theologica. L a. q. 112. att. $. Suarez, Vaíquez , aliís- Jun n u que Amicus Difp. II. de fide. Se&, 3. contra tuidt Cajcetanum, & nonnullos Thomifta:. Prob. Revelatio privata folüm edtenus differrà pu- ag blica , quátenus ifta omnibus , illa veró fo. g il làm uni, alterííve à DEO credenda proponi. tur, Sed hac differentia non obftat , quà ni minüs etiam revelatio privata fit motivum iij Ergo. Maj, hm fufficiens fidei Theologice. ldeó hec atet ex num. 20$. Min. prob. , Hirigs differentia obftaret , quód intelleQtus per re« LT velationem privatam nou poffit fufficientet Mi limf certificari de ipfa revelatione Divina, & my« p fterio per eam revelato, priusquàm illa toti ädbu E:clefiz inpotefcat , &ab hac, tanquam DEI ttindi haec loquentis Verbum ; apprrobctur. Sed F ap- Vr ! Difputatio IiI. 4rtic, I, im[mW T 213 h "] apptobatio Ecclefie ad certificandum intel- ll i le&um de revelatione Divina non requiritur, LT Ü Ergo. Maj.eft Adveríariorum. Min. prob. lg ln Pt WW Si etenim h&c approbatio ad cer&ificandum l,þ äïvmm intelle&um foret requifita ? tnnc néque rc- velatio pablica , que primitus homini priva- to factaeít , abcodem credi poffet fide Theo- 'w;?rmh.'m logica , priusquàm illa toti Ecclefig innote- Vantiribns Ícat. ET Sed hoc, it penitüs abfurdum , admit- ti nequit. Ergo. Maj patet. Min. prob, Ththya. ly Nam aliàs néque Abraham , néque cateri Pa- tonmpd triarche, & Prophete DEO primitusillis pri. nl lia Ti vatim loquenti ftatim credidiffent, quorum tamen fidem Apoftolus ad Hebr, X fingilla- ATT latim commendat. Ereo, T Confirm. NamDELUlS revelatiove privat 4 P2 .O9 Vomiln, Ptob juftum fufficienter certificare poteft , de fta- s ag tu gratie ia prefenti, & glorie in futuro. A Ergo. Ant. prob. authoritate D. Thom. j p & art, cit, fic (tatuentis $. Trigliciter aliguid y obltt, i cognofci potefl, Unomodó per revelationem, Et t ft at béc maodó potefl aliquis faire , fe habere gratiam, igo V Revelat enim DEUS boc aliguando aliquibm ex d d) fBeciali privilegio 5 ut fecuritatà gaudium, etiam. tcnc&HSWD in bac vita, in ei incipiat , & confidentins , & diufs forrids mapnifica opera profeguantur , r mula prafents vita fuflineant : ficut Paulo dilum efl Disim i isquin b Il. ad Cor. 11.. Sufficit tibi gratia mea, — Hanc T ugquw ï eandem doGrinam , inter Tridentinos Pa- tres , Jacobus Laynez , Soc, JESU Prepofi- U £ tu$ 214 : (racataus ] f'. de Viriut. Theol, jtet tus Generalis adversüs Sotum, tefte Cathae ij rino publicé propugnavit. Unde Concilium illud Seff, V1. cap. 12 fic decrevit: Newo de Q qindé arcago Divine pradeflinationis emyflerio uízue adeo prafumere de£et , ut certà flatuat , fe effe im ii Nam , nifiex [pecia- a x zumpero pradefiinatorum. lirevelatione , fciri non potefi , quos DEUS [ibi - u dfenli od od elegerit, Etcan. 16. Si quu magnum illud uf- eudl qu in finem , perfe verantia donum e certo babi- $urum , ab[olutá ; & infallibili certitudine dixe- flgm MI/; | L!le. j rit , ntifi boc (Deciali zevelaiione didicerit , ana- fhemafü. EHac porro fpccialis, feu privatae d t revelationis exceptio ; foret prorfus fuper- p flua , ficadem non effer homini privato mo- lal tivum fufficiensad credendam pradeftinatio- DEU H MX li nem fuam, Ergo. 31 Objicies r.contraprimam, Motivum 5f st ET uod fidei Theologicg, ídque primarium , eft Íola DEI oquentis aut horitas: fecundarium tigrii / t , veró eft fola revelatio Divina, — Sed hoc ipfo vt D zevelatio mediata non eft fafficiens motivum fidei Theologice. Ergo. Maj. patet ex huc- k tuttt uíque ditis, Min.prob. Revelationis me- diatz veritas., five illa in facro Codice fit ais tloytig fcripta , five orétenus per Apoftolos tradita, h TT & hucufque propagata, folüm innititur au« TU thoritati humanz, videlicet Scriptoris Cano- fititg nici, ant olim przdicantis Apoftoli. Sed re- hn * velatio innixa folüm authoritati humanz, ut- Wg:nmk.; pore fallibli , non cft motivum fufficiens j Eul X "mu!, Di[þut;tt;'o/ I " . Aertte. IT 218 t fidei Theologice , que tantüm innititur in« W li, ] fallibili authoritati Divma. Érgo. WEC m: Nl,mæ Confirm. Nam per a&tum fidei Theolo- 1 p','fn lf(lc gice intelle&tus non folàm debet credere du n DEUM, néque folüm credere DEO , verüm " M'n'ïm?fiw euam credere i2 DEUM. Sed intelle&tus 1j al per affenfum praftitum revelationi mediata, pitimari poteft quidem credere DEUM , non autem k n feris credere DEO, minüs verócrederein DEUM, Atl Ergo. Maj.cx ipfo fidei Chriftianz fymbo.- m ddiri; m lo patet. Min. prob.. Quamvis ctenim in- Vi f i telle&us per talem affenfum credat Scriptu- r u re afficmanti: DEUM effe; non tamen pro- Vnipprua ptereà fimul credit DEO , minüs autem i fmpræd:äim DEUM. Ergo. Refp. N.min. Adprob. D. maj. Reve-orp y Mitinni lationis mediata veritas folüm innititur au- éBrimarumt thoritati humanz , prout hec meré humana; j femdan ideóque fallibiliseft, N.maj. Proureadem; " ob infallibilem affiftentiam Spiritüs San&ti, ficins 0 moraliter Divina cfíl. C. maj. Et fic di- nj p ftin&tá min. N. confeq. Ratio cít: quód au- ercnott thoritas meré liumana Scriptoris Canonici , ficro Cnàt autolim przdicantis A poftoli, (it quidem fal- libilis , adeóque non fufficiatad fidem Theo- poüolosn | logicam. Quódfi autem heceadem autho- lin int Go ritas humana confideretur, prout conjune ial Y &a cum infallibili affiftentia Spiritüs Sancti , dirigentisfcriptorem Canonicum , aut pre- .matihum:üf dicantem Apoftolum , né falíum fcribat, aut. d P pres » Dirpw 216 WTratlatus IY. de Viviut, Theol. T 5 predicet ; tunc bec eadem eft moraliterDivi- m na, prout nurü, 207. expofitum habetur.. Si- — cut enimMiniflerSacramentorum novzlegis, neutiquam authoritate fuà, vel nomine pro- «s " ügml prio, fed Chrifti agit ; itá pariter de Prophe- ta vel Evangeliíta fcribente , aut loquente ; ieme Y untio diícurrendum. : gl tanquam DELN Adconfirm, N. min, Ad prob. D. ant, vt m $i credat Scripturz , prouteadem folummo- dó eft verbum hominis, C. ant.. Prout ea- W(riyüï!f(i dem eft Verbum DEI, N. ant, & confeq, P (tun Hoc ipfo etenim , quód intelle&us Scriptu- re affirmanti: DEUM effe, tanquam Verbo jin Divinocredat; eoipfo pertalem a&tum; non g lp tantüm credit DEUM, fed etiam credit DEO, Corh, ii dj & (imuliz DEUM. — Rationem afignat D. "Thoin, hicq. 2. art. 2 $i coxfideretur o2je- a 1 M ] um fidei, fecundüm quod intelleus efl mo- tus à voluntate, fic ponitur a& fidei credere in iat) QU | DEUM. Veritas enim prima ad. voluntatens D. ux*-')x«'r,' vefertur , fecundim. quod. babet. rationem finis, p l Objicies 2, Si motivum fufficiens fidei TT P Theologice , foret revelatio folüm mediata, [ fsj | — ; inin per Prophetas, & Apoftolos fa£ta ; tunc pra- ter candem neceffaria non effet revelatio im- LT mediata, per quam DEUS cuilibet myfteria m R C.:L(; credenda manifeftet. Sed hecrevelauo im» Vi mediata eft neceffaria. Ergo. Maj patet. fitig Min. prob. exScripruta. Sic DEUS per Pro- md(üie&l phetam Jerem, XXXI. 33, & feq.— DaZo fe- Wggt ge N | M Ini " ^ Difputatio l1. Artic, IT. 21 'EWMDI'I, gem wieam in vi[ceribus eorum , & in corde eo- P rutm [cribam eum , & ero es in DEUM , & ipfs lt erunt mibi in populum. Et non doceBit ultra " t H t vir proxiuum [uum , & vir fratrem [uum di- cens : Cogno[ce Dominum. Sic Chriftus vale- DN [07 77 7728 furtidi, dicens Apoítolis Joan. XVI. 13. nerit ille Spiritus veritatis , docelit vos omuem Mpl veritatem, Sicipfemet dilectus Chtifti Difci- Wt ii Can D pulusad reliquos fideles l, Joan.1L 27. Noss nece[fe ba£etis , ut aliquis doceat vos 5 féd un&lio Va F ejus. docet vos de ommiéus, Sic etiam Doctor tht Sctipti Gentium I. ad Ephef, 17. DEUS det vo2zs T Jpiritum [apientia , & revelationis in agnitione tubndy ejnm. Ergo, tüm od Confirm, — Nam ad credenda fidei myfte- o dputl) ria juxta D. Aug. prater revelationem media- vt j tam , quoqué requiritur interna immediata, lleusellmt Ergo, Ant. rob. h Sic etenim allegatos ex !5]33.&!' um Joanne Ap oftolo textus exponit , Tta&t. 97, nE in Evang. cjusdem : Spiritus Sanclu: &* nune So- r i docet fideles, Dein Trad., 4. in Epift. I. fuficens u verborum noflvorum . aures-percutit 5 Ma- iolüm at gifier intus efi. $i non fit intus , qui doceat , in- h; u anis fit flirepitus nofter, Ergo. « rentt! Refp. N. min, Adprob,N.confeq. Ra ^2IS ; sllieo r tio eft: quód allegati ; alíque hujusmodi scretit Scripture textus , de fola illuftratione, acin- o Mi »'f: fpiratione fupernaturali ; utpote cuivis ad d credendo fidei my(teria fimpliciter necetfariá, nonautem derevclatione immediatá,cádém- rf 9*' Pa que pj 218 mTra&atus YV. de Vrrtut. 'Tbeol, Si Wipubhc que ftriàé funfptà , intelligi debeant. gj t etenim hzc pariformiter curvis.neccffaria fo- at ret ; tunc fuperfluus fuiflet Apoftolorum, '.u M w Evangeliom Chrifh annuntiantium labor , prout in Do&tore Gentium patet , qui ejus j pilita notiriam nullárenus à reliquis Apoftolis , fed ab ipfo Chrifto per revelationem immedia- — j.cmW tam habuit , ideóque alienà infttu&ione , iif quoad fidei myfteria, non indiguit, Sic et- j H enim de fe ipfemet ad Galat, L, 11. &feq. Quf pj Notum vobis facio, fratres : Evangeliumy, quod evangelizatum efl d ve ; quia non eft fecundima eiinil p lnt lominem s tbque eninz ab bomine accepi illud , néque didici, fed per revelationem JESU Chrifif, sjni Ad confir, N. ant. Ad prob. N. confeq. M D - Qdnia, a Nam pariformiter D. áug. dc fola neceffitate illuftrationis , & infpirationis Divinz , non MOH at autem revelationis immediate agit ; eoquód aliàsipfa Scriptura facra effet fuperflua, Sic n etenim Tra&. 4.in Epiftolam cir, ait : Quaffio- o V Gnt ztem ipfi Apoftolo facio , ipfi Joanni dico : Ta di- xifli, quia un&lio ipfu docet vos deomnibu. Ut A quid talem Epiflolam fecifli ? Quid illos tu doce- li tl bas ?. Quid tu inflruebas ? Quid «dificabas ? - Wg. Wv Videte mágnurm Sacramentum , fratres ! Ac T d-in reliqua num. prec. allegata verba fub- fs u jungit. (ure Si reve- - Objicies 3. contra fecundam. p 214 atio privata foret motivum fufficiens fidei Wt Thcologice ; tunc fides non inniterctur re- JUfl'lOququ Ve- Virmm,/' Difputatio IIT, 4rtíc. IT. 219 hi, | l velationipublice , adeóque illa edificatanon NT eflet fupra fundamentum Apoftolorum , & : "r Prophetarum, Sed hoc admitti nequit. Er- m go. Min. prob, Sicetenim Do&tor Gentium A R r ad Ephef: l1. 19 &feq, — Jam son eftis bofpites , AV Mütto ii é advena , fed effis cives SanGlorum , fuperadi- ficatt [uper fundamentum Apoflolorum , & Pro- CUM phetarum , ipfo [ummo angulari lapide Chriflo ln JESU. Etrgo il L 1 Confirm. authoritate D, Thom. P, T. q. r« Pivi, " " j art. g. ad 2 reípondentis: Izzititurfides nofira ia rebelationi Apoffolis , &v Prophetis fa&ha , qui Ca« n monicos libros fcripferunt $ 00 auteus revelatio- vv JH 7i , figua fuit alits Doiloribus fa&la. Ergo 1 N ol Reip. D. maj. Tunc fides publica , feu 21 Quecelte Catholica, que toti Ecclefie eft communis L] Dirig , t non inniteretur revelationi publicee, N. maj. gt; toqui Fides meré privata, — C. maj.. Et fic diftinctà xlu, & min. N, confeq. Ratiocft: quód fides Ca- . dit (f tholica, feu toti Ecclefiz communis , de qua idio: T Do&orGentium loquitur , innitatur revela- hn ! tioni publicz , eíque mediate , qua videlicet iil i Apoftolis , & Prophetis primitus fa&a eft ; il dj non autem revelationi privata. Attamen revelationi private fufficienter inniti poteft , fimi* fides privata illius, cui talisrevelatio facta cft, u vtil Quinimo ctiam fides illa , per quam aliquis privatus credit ca, qua toti Ecclefie funt re- y, 97 Quf velata , poteft inniti revelationi privata, fo- lufnodo quoad modum revelandi, Sic Divo numtcrczar:: P3 pa- N 220 &'ra&'aim IV. de Virtut, Theol, ul Patríarche Ignatio de Loyola , fub initium gbüü , converfionis, in folitudine verfanti , my(te- gt yia fidei fuerunt à DEO immediaté revelata ; g ütíepiüsdiceret : Etfifacra litterze non ex- (onit tarent , fe tamen paratum pro fide mori, fo- lüm ex illis , que fibi Manrefz patefecerat a, d - « oitd, Dominus, - Ad confirm. N, confeq.. Nam D. Thom. dul v E cit. loquitur de fide publica , five omnibus communi, Atque in hunc finem adducit yi ii ! verbaS. Augu(tini, ex Epift. 19. ad D. Hie- ronymum datá: So/zSceripturarum libris, qui g innsh Canonici appellantur , didici bunc bonorem de- ftrre , ut nullum eorum auclorem in [eribendo - ao Alios au- dl aliguid erráffe , firmilfimt credam. ia tem ita lego, ut quantálidet fanclitate , do&hrind- hatty - mi,tà l que prapolleant 3. mon ideo verum putem , quód zpfi ita fenferunt , vel fcrip[erunt. thtl 216 Obiicies ult. Affenfus praftitus revela- YT TM tioni private , derebus prarfertim privatis fa- &e , fed nondum examinate fimul & ap- mu,di - E probate ab Eccle(ía , non effet affenfus fidei "T heologica. Sed hoc ipfo revelatio tan- brov] Pt tüm privata nequit effe motivum fufficiens — adfidem Theolosicam. Ergo. Min. patet, tlj Nam aliàs etiam affenfus ille , Maj. prob, quo alius talem revelationem privatam , fibi 'Lotït'.t;'m'z ab altero intimatam credetet, foret a(lenfus la N fidei Theologica. Sed hoc admitti nequit. p Va Quinimo Lco X in Gener, Synodo Lateran, [] Ptl Difputatio I1I. Ariz'c. Ill 2/2 I UT V. Seff. X peculiari Bulla concionatoribus ,m t mml myüc inhibuit , né ullam revelationem privatam , TM de rebus prafertim füturis, nondumi a BLT. batam, pradicarent. Ergo. ppro- Confirm, d Si etenim affenfus revelationi Vk privatz, derebus meré privatis, nondum ap- probata , ab illo praftitus, cuicadem imme- ! Ml diaté fata eít , foret a&us fidei Theologice; i fttd tunc oppofitus diffenfus foret actus iafideli- Ut i tatis, Sed hic diffenfus non foret actus infi. luD dcelitatis. Ergo. Maj. pat, Mia.prob, Nam vl a juxra D. Thom hicq.10.art. . Dantur fo- Tl hr lüm tres fpecies infidelitatis oppofite fidei, r if nempe Paganifmus, Judaifmus, & Herefis. dn, dn Sed diflenfus praftitus revelationi private, Tb t de re meré privata, videlicet przdeftinatione rjim q proprià , velalienà, non pertineret ad ullam €x hus tribus fpeciebus, Ereo, s [itus rtvc!.» Refp. N. maj. Ad prob, D. maj. Etiamz;z timptiti affenfus ille , .quo alius revelationem mere privatam , ab altero intimatam crederet, fo- » fimi a x aftnlsi ret affenfus fidei Theologice ; fi eadem per gevgitott iluftrationem füpernaturalem quoqué illi imum f proponeretur , üt prudenter credibilis , & credenda fide Theologicá, C. maj, Secus, 0. Mn g N. maj. & fic diftinctà min. N. confeq. Ra- n dfensi ; iv tio eft: quód adomnem affenfum fidei T'heo- logica requiratur , ut revclatio Divina, feu , fort ii admiti publica , feu privata , eadémque mediata , ll- uyHOdULl'w vel imgcdiata , per illuftrationem füpernat ra- 4 D 222 Tractatat IV.deYiriut. Tl:?ol. f WDPM ralem ptoponatur intelle&tui, tanquam pru- | h *ïui denter credibilis , & credenda fide Diviná, prout num. 55. didum eít, & fufiüs Difput, " Ejlher. D b' qlfu fcq. art. 1.exponendum reftat..— Quódfier- go revelatio privata, non tantüm illi, cuiea- jj dcm immediarté facta eft , íed etiam alteri , tj ftit. cui eadem media:é innotefcit, fic propona- tur; tuncetiam affenfus alterius erit actus fi- i l 1 u dei 'Theologicz. Adconfir, D. maj.. Diffenfnspreftitus re- T velationi meré private , non foret a&tus infi- ,,vwd" jäum delitatis, oppofitus fidei univerfali , feu Ca- hag tholice. C. maj. Fidei particulari , eíque m "Theologicaz. N, maj. Et fic diftinQdá min, ubngi N.confeq — Ratio eft : quód D, Thom. q. Á & art, cit folüm recenfeat , & exponat eas dbl infidelitatis fpecies , que fidei Catholice, n feu Univerfali opponuntur, Ex diGiis igitur du Til $18 Conítat r. Quód revelatio Divina me- mll diata, fit motivum fufficiens fidei Theologi- hi ce, Nam aliàs , nec quidem Verbum DEI nri Ícriptum fufficeret ad credenda fidei myfte- ss ria , quodtamen etiam heretici , quá tale ag- Ht nofcunt, & recipiunt ; etfi nonnullosSacra IT Ym Scripture libros pro apocryphis habeant. t fit Verüm à Trid. Synodo Seff, IV. Decreto de u Scripturis Canonicis, fequentes enumeran- V tur : Tef/amenti V eteris : quingue Mowfis, id eff, hg Genefis , Exodus, Leviticus, Numeri, Deutero- Somium, Jo[ue. ]ufligum. hbut. — Quatuor Re- gum. Ti Difputatio M. Artic. 1I. s t 223 n gum. — Duo Paralipomenon. Esdra primus , & l llj d bl i [ecundm , .qui dicitur Nebemias, 'Tolias, JA- m a dith. Eflber. Job. Pfalterium Davidicum , cen. ium Ó* quingquapinta Pfalmorum, — Paradole, Ecclefiaffes, — Canticum canticorum. Sapientia, ii itinà Ecclefiaflicue, Mi Á g lfaias. | feremaias cum: Baruch, ii i Exechiel. Dauiel. Duodecim Propheta minores, idefi; Oféa. Joel. Amzos. Abdias. Jouas. Mi. cheas, Nabum. Ha£acuc, fl Sopbonias. Aosent, tf Zacharias. Malacbias, Duo Machasorum, pri. nzus & fecundus. — Teflamenti Novi ; Quatuor iil Evanpelia , fecundim Mattbaum , Marcum , p TT Lucam, & Joannem, . AGwus Apoflolorum à Lu- ca Evangelifla confcripti, Quatuordecinz Epi- UMT Jfole Pauli Apofloli : ad Romanos : Dus ad Co- daputas rintbios : ad Galatas : ad Epbefros : ad. Philip. H Cuhdlice, penfes : ad Coloffenfés : Dua ad Theffalonicenfes z irdeipte Dua ad Timotheum , ad Titum ad Pbilemos o Diiv o nem : ad Hebraos, Petri Apojioli dug. Joannts d Thol ) Verbun : A pofloli tres, Jacobi Apoffoli una, Juda Apojloli u- ma. Et Apocalypfis Jonumis Apofiali. Subjun git: $i. ( iimy: quis autem libros ip[os integros , cuva omnibu [uis d quiitt parti£us , prout ia Ecclefia Catbolica lesi con[ueve- onnuljt runt , & in veteri vulpata latina editione baben- j ls bt tur , profacris , & Canonicis non fu (fceperit : ana« |V, Deaet tbema fit. Hinc itaque patet ; quos Sacrae yes enum Scripturzlibros, tanquam Canonicos , Ca- (iuf Mägllr tholica Ecclefia fufcipiat;ideóque librum ter- m tium , & quartum Esdre , qui adScripturae Sa« 7 W*ï - " fjj 224. Wratlatus IV, de Vivtut. Theol. «.'Edtüh QUF | Sacra calcem imprimi folent, tanquam Ver- qquni bum DEl fcriptum , nondum agnofcat h 21 Conítat 2. Quód prater Verbum DEI eriptum , etiam traditum , tanquam revela- g o tio mediata fit motivum fufficiens ad fidem yali Theologicam. Haud etenim omnia, qu& a i oOl Chriftus ipfemet in terrisegit, vel Apoftolis agenda pracepit , fant litteris confignata, gotiaDl at u ut Joannes Evaagelium fuum ita concludere non dubitaverit : Sm»ztautems &* alia multa , li d hod t qua fecit JESUS, qua fi feribantur per frngula , nec ipfum arBitror maunduna capere po[Je eos , qui o Mi t g fcribendi funit , libros; Necea , que Apoftoli, ceeteríque Difcipuli , vel ex ipfius Chrifti ore; veunitto u, d velex peculiari DiviniSpiritüs, quo die Pen- tecoftes repleti erant, inftin&u didicerant , un:d ul 4 in tabulasrelata fuére. Hinc abillis primitus i promulgata, per folam traditionem fucceffi- du - wf vam, orérenus fa&tam,fidelibus innotuerunt, Sicut etenim nihil in Scriptuta veteris Tefta- dugln menti, de illo remedio falutis, quod in Lege t gt Mofaica non tantüm puellis,fed etiam pueris, u ante prafixam circumcifioni octavam diem, i N de vita periclitantibus , applicandum erat , ag annotatum legitur : ita nihil in novi Tefta- n mentilibris, de Baptismo parvulis conferen- | LT - do exprimitur , fed iftud per folam Traditio- Nail) nem Apoftolicam habetur, prout ex do&trina m fjæm Plïm' o D. Aug num. 204. adducta liquet.. Quam- WMtllgs vis igitut Tradidones hujusmodi, de rebus C a r m Di/þu!atio HI, 4vtic, 1. 225 af Q mmt ad idem, aut mores Chriftianos pertinenti- bus, Sectarii explodant ;5 eastamen Do&to- Ptl D UL T res Catholici;juxta Trid. Concilii Decretum, codem num. 204. recitatum , velut DEI Ver- UKi Tttit tj g bum fufcipiunt, & venerantur. Hinc itaque patet : quód revelatio mediata , tum in Ver- h, lg bo DEI fcripto, tum tradito confiítens , fit It Q motivum fufficiens fidei Theologice, néque It du condndn u P u preter eam neceflaria fit revelatio immedia- tà ; etfi requiratur interna illuftratio fuper- hr ag naturalis,intellé&tui proponens Verbum Di- p vinum , quz in fenfu lariori revelatio appella- a gelyl ri poreft , quód per eandem ab oculis mentis plasCirin velum removceatur, ut veritas revelata cernae tur, , ii Atque in hoc fenfu Scripturge textus flnddeentt, nuti. 2 12. adducti loquuntur. Bl at Conftat 3. Quód non tantüm revelatioo 56 onen x publica ; qua videlicet omnibus credenda sinootuert proponitur, fed etiam privata , quà DEUS s T folüm aliquibus, feu immediaté per femet- ,quodiut ipfum , feu per alium , tanquam nuntium , detunpid loquitur, fit motivum fufficiens fidei Theo- Xoaum Qd logice, Nam DEUS non folàm publicé, ficadontt fed etiam privatim , quantumvis de re meré n at privatà loquens , femper eft fummá fide di- lst gnus. Hinc juftus per talem revelationem pri- folun Ti vatam à DEO cettificari poteft, de ftatu era- 'utrtto tiein praíenti, aut glorie infuturo, prout ü ique nonífolüm ex do&rina D. Thoma, fed etiam D] Concilii Trident, num. 209. adduéta liquet. imüdh Qgin- N e26 — "TraGatus IV, de Virtut. 'Theol. Quinimo , quevis revelatio poblica, primi. j tus erat privata , fimülque credebatur , aut faltem, prelucente illuftratione fnafivà ; credi u oterat ab illo, cui cadem fa&a c(t , prius- g ov quàm aliisevulgaretur. Sic Deipara Gabrie- li myfterium Incarnationis annuntianti cre- Meno didit , juxta illud Elifabetha, in montana Ju- lal dez , adventantem excipientis, Luc. !. 45. um Beata , qua credidifli , quoniam perficientur ea , qua dida [unt tibi à Domino. Hincea, qua qriaud ! st poftmodüm Evangelifte , de conceptioae; nativitate , infantia , & pueritia Chrifti, ufque ;';,8 kq» I ad Baptismum in Jordane, fcripferunt, ab ipfa ;Jnäm; j ET Deipara didicerunt, Nam tefte Lucáll. 5 r. Mater ejuc confervabat omnia verba bac im corde photi a ?md;'fää*[ fuo. Exquo ipfo concluditur: quód ad cre- dendam revclationem privatam , praferum [ W?im L de rebus meré privatis fatam, neceffaria non firapprobatio previa Ecclefie, autSedis Apo- LL fiolice, Hanctamen Leo X. in Gener. Con. tatgui cil. Later, V, Seff. XI. meritó pramitti voluit ii hy FA LY priusquàm revelationes private , precipue de rebus ftatum reipublice concernentibus., t ( üt futurà morte Principis , imminente pefte , L. Y fame , aut bello , aliísque calamitatibus evul- lu't,*.a*m gentur, né fcilicet pfeudo-propheta: vifiones Es hg hvjusmodi fingant, & populum perrurbent ; prout fepiüs contigiffe Hiftoria Ecclefiaftica | qmiw teftatur, hiig AR- ""Wol N l'r fþ,/ DifputatiolII, Artic.WIII. h; ! 227 1 M"I,gr AnTicurus IIL. tihigi qu M n diffinitio Romani Pontificis, Qchnpaer;rlc. 4ut Conciit Generalis ff revelatio Divi- LE W 924 meediata ? lg, iNra) Renotandum 1. Quód Ecclefia Catho. LUTMPM 2I lica fit fidelium ccetus fub Chrifto, tan- ts quam fupremo capite , illiásque in terris Vi- ! [irt, cario con(litutus, Poftquam etenim Redem- ll ptori Difcipulos interroganti Matth. XVI. r d I3.& feq,. Vosautem quem we effe dicitis ? Re- Áephemnd JBoudens Simon Petrus dixit : TuesChriftus , Fi- nf 4iu DEI vivi ; Salvator cidem repofuit ; E£ tht ego dicotibi, quia tu es Petrus , & [uper bane pe- rquidicat tram Adificabo Ecclefiam meamy & porta inferi in, prletm 770* pr&valebunt adversüs eam., E £ii dado qeana m claves regni celorum $. &* guodcunque ligave- quSeds r [uper terram , erit ligatum & incali ; & in Gener quodcuuque folveris [uper tevrama , erit folutum remimd 6v in calis, Promiífam hifce verbis Petro vi- g , pey eariam in terris Ecclefie regende potefta- oncertt tem, eidem Chriftus, poft gloriofam refur- ybinentd rectionem fuam , reipsà contulit, dum itera- jmittiust tó illidixit Joan. XXI. 16. & feq. Pafce agnot ophetens meo , &tertió fubjunxit : Pafceoves mzeas. Prenotandum 2. Quód Chriítus, tan-o li p quam Supremus Ecclefiz totius in eternum ia b Pontifex , non tantüm Simoni Petro , fed etiam ia illo , futuris cjusdeg legitimis, in [* L 228 Tractlatus V. de Virtut, Tbeol, wl Sede Apoftolica, hoc eft, Romana Succeffo« ;,WWSAM ribus, vicariam Ecclefiz univerfz , in terris Cüm ete- m Icg ende, poteftatem contulerit st p« n Chriftus primitivam Ecclefiam Petro gu- ET bernandam reliquerit , et6i Difcipulis ad Pa« ís, jl trem rediturus , Matth. ulr. dixerit : E£ ecce! fumtty Egovolifcum [um u[que ad co n[ummationem [a» fobfequis fideli- qn;t culi ; hinc etiam illam , in fol t bus hucufque propagátam , per legitimos Pe- p | tri fuccefforesgubernarenondeftirit, — Nam n illi, qui rité ad$edem Apofítolicam non erant fed eandem violenté invaferant , ne- hum eledti , ts utiquam inter fucceffores P etri funt numee cà Antipape appellantur. buds f randi, qui propter phs, i De hisRedemptor, Joan. X. t.& feq. — Qsi (t d qon intrat per oflium in ovile ovium fed. afcen- dit aliunde , illefur ef , & latro. Qui autem. | li, itutih intrat per oflium , Pafor eff ovium, Sedes n H Prenotandum 3. Quód proinde , 3 t j Apoftolica , & Ecclefia Catholica , quoad ve- xf ram Chriftianz fidei, morámque dodrinam; ! t r deficere nunquam poffit ; quia fcilicet ; jax- ta promiffum Redemptoris : Portginferi nom L r&valebunt adversás eam. Quamvis etenim iU integra nationes , gentés que plurima , ab | N varias fe- J orthodoxa fide, priüs receptà , in | Gas defciverint , Ecclefia tamen Catholica Thmmaï&g etiamnnm perieverat, &fgue ad con[umma- | li zionem faculi perieverabit. Qiia veró Chri- UT $ (tus; in hac eadem Ecclefia, juxta illud a Ephef, i Difputatio m.v Atrtic, D. Ltf 229 Ephef.IV, 11. Dedit quosdam quidem Apo- dT [tf] Jfiolos, Omülf'ï Cüm h quosdam autem Prophetas, alios vtr Evan- £liflas , alios autema Paffores , &* Doclore; ; hinc ln rité con t d ris gregatum ex fineulis , aut faltem ple- que orbis Catholici , particularibus Eccle- du fi I$ , Epifcoporum Concilium , totam Eccle- infmini, lam reprafentat. Atque ideó Occumeni- lii cum , feu Generale appellatur : reliqua verà D, ln folàm Provincialia , aut Nationalia nuncu- Qdf M pantur. Huic autem Generali Concilio " of utpote totam Fcclefiam Cat holicam repre- D , t fentanti, fem per adcft infallibilis Divini Spiri- s rf tüsaffiftentia ; Ut in approbandis, aut repro- jyu t bandis fidei, morümque regulis errare non [ d poffit , juxta illud Redemptoris ; in ultíima vim, f coena valedicentis, Joan. XIV, 16. & fcqu. " Q&iaum Roga£o Patrem , & alium Paraclytum da&it vo. i, Eb , ut maneat volifcum in éternum , Spirituma rondt, V veritats, Atque hoc , &quidemà fortiori, Jicas Qu de Pontifice Romano , tanquam vifibili to- yuedodr tius Ecclefiz wi/itants , idcóque etiam Ge- u (clieyt neralisConcilii capite dicendum eft; ut etiam : POHUW"'" extra Concilinm Generale , in definiendo fi- um dci, morámque dogmate, quod omnibus ye plutias fidelibus credendum , & obfervandum pro- ponit , errare.non poffit, Hac fufiüs in TIL ul una C Theologia Polemica, feu controverfiis fidei Card. Bellarminus difcu ul Wf','rf'j flit, qua ifthic pra-- Íupponuntur, 1 W' 4 Dico 1. Diffnitionem Scdis Apoftolice ,224 m l ( eu " 230 "Tya&Satus YV. de Virtut. "Theol, :r?itionmk feu Romani Pont ificis , in fidei, morámque n controverfiis , € ffe revelationem Divinam | «Qnibm i mediatam. Itàcutn D, Thom. hic q. 1. art. ET I 3o. SuarezDifp J* IlL, Se&, 11, & Difp. V. Sc&t, jam " $. aliique. Pro b, Namillafidei, morümque fsv do&rina, qu am Princeps Apoftolorum Pe- E trus, tanqoa m Chrifti Vicarius , five oréte- nus tradidit , five fcriptamin geminis epifto- p batur infallibili auctoritati énip lis reliquit; innite i U jj n Spiritüs San &i , eidem affiftentis ; ideóque if quà talis era t revelatio mediata , moraliter [uit t Divina, Se d hoc ipfo etiam diffinitio Sedis s ii Apoftolice , feu Romani Pontificis, in fidei, idnm ntroverfiis, eft revelatio me- morümque co / éun diata, moralit er Divina, Ergo. Maj. patet : uin ex di&tis Art. prece d. Min, prob. Romano in diffinienda ; Dina D etenim Pontifici quà tali , TU fidel, morümque do&rina, tanquam Chri- iv Oi fti Vicario ; & Principis Apoftolorum Suc- ceffori , eadem au &oritas competit , que ayn 5,11.&lep, olim Divo Petro competebat , prout num. Vg tzeced. dictum eft, Frgo. Ad:n fallibilem Komani Pon- j at Confirm. Izzsd ficis auctoritatem perünet , fic ordiaare T asj Svmbolum fidei Catholice , ut fideles no- vum articuluim, priftinis additum, deinceps (b Vi credere obligentur, Ergo. Ant.prob. Sic etenim D. Thom. q. & arr. cit. docet : Nov4 Em PT editio S;mäoii 7 ecefaria efl ad vitandum injur- Ad illiws erzo au&loritatem perti- uT gmtc: errores, 1121 Virm,n,,/; | Difputatio Il ärfie. I 23 U w d sret editio Symloli , ad cujus auloritatem perti- u ] Il st , finaliter determina re eà, qua [unt fidei , uf *. C;;E([. tl ab opnibis inconcu[iá fide teneantur. — - Hoe au- TAT ] tena pertinet ad aucloritatem Summi Pontificis , Jl Edtl, &ü ET ad quem majores , & difficiliores Ecclefig qu&- Y At fliones veferuntur., Uzde Dominu Lauc. 3. Pe- [ T. tro dixit , quem Summumn Pontificem con]lituit z hi rv Ego pro te rogavi Petre , ut n0n deficiutt fides 1uay ld fs &v tu aliquando converfur confiruza fratres tuos, ii g Et ratio buju eft : quia una fides dedez e[fe totims V, od Ecclefia , fecundiu illud 1. ad. Cor. 1, Idipfum p n dicatis ouznes , &* mon fint. im vobis fcbismata, - ff Quod [ervari non po[fet , mifi quafiio de fide exe edediion orta determaiuetur per euua , qui toti Eccle[ie pra. eff , at [rc ejus fémtentia À tota Ecclefia firwaiter, t« ho Mi p p/[77 ) £72 R vo onuno it dftind Dico 2. Diffinitionem Concilii Generalis 236 unquamChþ in fidei, morámque controverfiis, effe reve- flolorum t lationem Divinam mediatam. Ita cum D, jnjrtt, ( Thom. hicq. 11. art, 2.. Suarez Difpur. I]I, SeG.. 11. & Difp. V. Se&. x, aliíque, — Prob, ( ! ptOllI ii Generale Concilium, legitime congregatum, TL totam Ecclefíam Catholicam repreíentat , 7 que juxta illud Apoftoli I. ad Timoth.HlI. 15. ., f adi 6ff columna , & firmamentum veritatis ; ideó- ' u fldtlti ! que in difBniendis fidei, morümque contro. dium verfiis innititur infallibili au&oritati Spiritüs ag SanGi, ut errare non poffit. Sed hoc ipfo a d! talis diffinitio eft revelatio; Divina mediata, j o Ergo. Maj.patet ex num, 223. Min. prob. r oé L! p 522 TraBatus IV. de Virtut,'Theol. i Hoc ipfo , q.ód Generale Concilium in diffi- T niendis fidei , morámque controverfiis inni. " tatur infallibili auctoritati SpiritüsSan&ti, co n gt ipfo talis diffinitio eft cjusdem au&toritatis ; cujus erat dffinitio primi Concilii, ex Apo. airint ii l ftolis & Senioribus Hierofolyme congrega- ti, ad fratres ex Gentibus fcribentis ;. Vifum fdtuts t v efl Spiritui Sanlo , & nobis, quam formulam T patiter. fübfequa Concilia Generalia ufurpá- ruüt, Sed primi Concilii diffinitio erat re- (yti velatio Divina mediata., Ergo pariter. C':H.'.' älf C 22 Confirm, Nam diffiaitiones Concilio« IU rum Generalium in fidei, morinque con- (s troverfiis , non minüs , quàm facra Evangclia quxol At t recipi, ac ctedi debent. Sed Evangelia re- cipinntur , & creduntur, ranquam revelatio- A0000 nes Divine mediata, Ergo. Min. patet ex o di&is art. preced..— Maj. prob. Sic etenim OR 000 de quatuor Conciliis Generalibus , videlicet u Niczeno l. Conftantinopolitano L. Ephefino t qií I & Chalcedonenfi, qua ufqueadillud tem- i us celebrata erant , Gregorius Magnus Pon- LTI tifex , Lib. I. Epift. cap. 49. ad Savinum Sub- M"?W. [ Diaconum fcripfit : Quatzuor $ynodos SanGa Mi amiver(alis Ecclefia , ficut quatuor libros Sandii W I Evangelii recipimus, Atque idipfum de fub- m'.tm(ä fequis Generalibus Conciliis dicendum, pro» DO ut ex formula Profeffionis fidei , per Pium Pa- Mf Hec etenia N pam IV, prafcripta , patet. quoad credendos articulos ita c oncluditur : t C4- W : Di/þutat?o UI. Artic. HI. 233 MTR Catera item omnia , d Sacri Camonibu, & Oecu- menicis Concilim,ac praciput d Sucro-Sanéla Tri- L AU d tb deniina Synodo tradita , definita , & declarata , *mi(ona*«mupg, indubitanter vecipio , atque profiteor $. fimulque contraria omnia , aique barefis quascungue ab rro!'olymmgäg. Ecclefia damnatas , &v vejetlas ,. & anatbema- t Pinatas , ego pariter dauamo , rejicio , & anatbe- i, gbf $24172,0, 1 Gd Ergo. Contra utramque hanc conclufionem liv Objicies r.. Etfi Romanus Pontif-x, aot ioyrt Generale Concilium , in diffiienda fid«;, 22«8 ts Conly morümque do£lrina , ob inf;llibilem Spiri- y Bd t tüs Sancki affiftentiam , non poffit errare ; im us attamen hec diffinitio folunmodó cft prae- fD terite revelationis clarior explicatio , non Quumiertto autem nova revelario Divina medisra. Er- Mn puete go. Ant. prob. Nam per hujusmodi d.f j Scetr nitionem non revelatur aliqua nova veritas, jbis, il qu&antea nondum erat, [altem implicité, re- nol, Epié velata; quis fcilicet heceadem primiriva Ec- clefia credidit , que modcrna Ecclefia credit, [ueadihudm j od juxta illud ad Ephef. iV. 5. Unw Dominu , d Sarin? Scd hocplo ta- una fides , unum baptifma., od lis difaiio non eft nova revelatio Divina mediata, "TILL Ergo. Min. prob. Nova fiqui- idilun d dem revelatio Divina , five esdem fit media- dicendn ta, fiveimmediata, femper importat novam jd, MP veritatem , nondum anteà revclatam. Ergo ld Confirm. authoritate D. Thom hic q 1* " " art. 7. fic flatuentis: Dicezdum e/l ,. 9 uód» Q 3 guan- p 234 . UWradatusIT. äe Virtut. "rhbeol, yung nantim ad fuBflantiam articulorum fidei , um ii efi fa&um eorum uugmentum , per teu porum fae- p m ce[fionem 5 quia qguacunque pofleriores credide- " vunt , continebantur in fide Patrum practden- iib Ergo- Haum , licit iml)licitä. Non. eft nova revelatio g fibtun 22 Refp. D. antec. Divina mediata, obje&tivé talis. . Tranf. ant. qtiodot Yondi Subje&tivé'talis, N.antec. & confeq.. Ratio p eft: quód novarevelatio Divina non femper du importet quoqué novam veritatem,nondum anteà revelatam. Nam aliàs fequeretur: d. (s quód néque locutiones Chrifti allegantis an- d tiq ui Teftamenti verba , fuerint nova reve- * - f um lationes Divinz immediata : néquelocutio- - f t nes Apoftolorum & Evangelitarum , pari« fotmiter hujusmodi teftimonia proferen- tj ia tium , fuerint novz revelatioaes mediat2, iv Quinimo,quód nec illeverborum contextus; O quo pofteriores Evangelifte hac eadem nar- ia rant , quz jam anteà primus omnium Mat. theus fcripferat , fit inter novas revelationes mediatas numerandus. Cüm autem has fe- ;6aödtfupn — quelas nemo Theologorum admittere aufit ; m hinc diffinitio Romani Pontificis , aut Con- Tdtg, cilii Generalis in rebus ad fidem, morésque R U perünentibus eff nova revelatio mediata , etiam fa&tá fuppofitione , quód pulla veritas Iihn,:;;Qï er eandem reveletur, qu& antcà non erat lf Álaltem implicité revelata. / m ] Ad confirm, N, confeq. Nam ipfeme "i o- Til Difputatio ill. eric. I)I. 23')'- dr!icür.w, " Do&or Angelicus verbis . allegatis illico fe- PPhng quentia fubjungit ? Sed gzantem ad. explica- j Ponen ,erevit numerts articulorum 5 quia qu&- P gl dam explicité cognita [zut à po[fleribribus , qua d *,(gO. n prioribus 205 coguo[cebantur. explicite. Hinc t d VA ita fubfumitur: Sed non creviffet numerüs tuls, Ti articulorum 2z04d explicatiozem , fidiffinitio dul l Romani Pontificis, aut Concilii Gencralis, Diurin; non effet nova revelatio ; cadémque explici- Mtkut od €ita veritatis , anteà folummodoó implicité l lt revelatz, Ergo. hifiqale Objicies. 2, Si predi&ta Romani Pontifi- 3 VRT cis , aut Concilii Generalis diffinitio non ef- ; ha fet folummodó ptaterite revclationis expo- tiign , p fitio , verüm etiam novarevelatio Divina me- a prteto diata; tunc eadem non inniteretur authorita- j Qedata, ti humanz. Sed utraque diffinitio innititur Q o authoritati humang, Ergo, Maj. patet. Min, mc n prob. Nam Pontifex Romanus,autConcilium .omnun M Generale;novas fidei, morámque controver- s reyttitt fias , finéprevio Theologorum examine , ac auditó defuper illorum fuffragió, nunquam T dmiteeid diffinit , prout ex Bullis Pontificum , & AGis Conciliorum, prefertim Synodi Tridentine icg,ur B N patet. Ergo. Confirm. Quamvis etenim Romano Pon- luio a6f NITULI tifici, aut Generali Concilio, novam legem an i Ecclefiafticam ftatuenti, Spiritos San&us affi- ftat , utlex hujusmodi non poffit cffe mora- M Y liter mala ; nibilóminüs ead. m non innicitue N Q. 3 aü- ' p;(p;n ;36 Tra,&atusl V deVirtut, Theol, authoritati Diviuz,fed tantüm humanz, Er- äbmmpw go pariter. V [lïm ] N. min, ; [ui? Refp. Ad ptob, N.confeq, 23 'Ra tio eft 5 quia previum examen ad deci- um (]" deodas fidsi, morümque controverfias , fo- p jgdm. làm ideo tequiritur, ut clariüs innotefcat, quód nova diffiitio , tum Scripture facre , gl - m D tum Traditionibus Apoftolicis, tum vetecum Conciliorum , & unanimi SS. PP, do&tring TY fit conformis ; adeóque heretici, quiSedi, n (has. & Fcclefie Romana , infallibilem Spirirüs SanGi affiffentiam. negant , conqueri non Kai alimm) H poflint, fua dogmatz, veluti nondum fatis ex- plorata, & intellecta, folüm ex odio , aut Vi ignoranuá fuiffe condemnata, Unde prz. "— nimta dmutd, vium examen haud ideó requiritut , néillo pretermifso nova diffinitio Summi Pontifi. lod cis, aut Concilii Generalis, fit erronea. Nam sl d Spiritüs Sandi «ffiftentia folicathedrg Petri, st & Ecclefie Catholice eft promiffa ; ideóque &t l nova diffinitio foret infallibilis, et(i nullum (f | examen adhibererur. Ex quo ipfo patet : lr quód predi&a diffinitio nullátenus authori- EO tati bumangz, fed tantüm Divinaz innitatur ; hi & proinde fit nova revelatio mediata, Wt Ad confirm. N confeq: Nam Pontifex lt Romanus, & Generale Concilium , przter. p ï:-ini authoritatem Divinam, cuifidei , morümque V.dtm: dogmataimmediaté innituntur , habct quo- Wil ^ , qué authoritatem humanam , vi cujus leges ! A 1 la L " 'DiK/;';utat(:'a IUI. Artic. II itt "Mp 237 li fidelibus imponere poteft, que proinde non LIM ji funt pofitivi Juris Divini , fed tantüm buma- nkq ni. Llade Paulus I. ad Cor. VII. 10. & teq. ts K 0 15 autem , qui matrimonió juncli (umt , praci- IHIIA!I, pio non ego , fed Domintus : uxorem d viro nom [ s 1 difcedere.. Qu6dfi difee[Jerit , manere innuptam, i 441 viro [uo reconciliart. lia Nam caterts ego d«co , 202 Donaiimus, Undeleges Ecclefiaftice , fe- PX cus autem diffinitiones fidei, rurfus mutari , , ii & abrogari poffunt. fl i Objicies 3. Hinc feqneretur : qhöd 1"2233 1 Ortut t fententia ; qua circa fidei , morümque do. Ünttüa at &rinam, à Theologisanreà defendi poterar, Ipt ln q tanquam probabilis , fed per fubfequam diffi- "MT nitionem Pontificis, aut Concilii Generalis, Wttt, aj damnata eft , üt heretica, nonampliüs citra ii fontif. hartefim doceri poffic. Sed hocadmitti ne- ttone, M quit. Ergo. Min. prob. Nam ralis fententia, thedra r utpote probabilis , anteà herefim non conti- nebat. j fs i Ergo. s, n us Confirm, Nam aliàs quoqué nonnulle , to ipopt magni DoCtoris Ecclefie , D. Auguftini fen. tenus at tentie, haud ampliüs doceri poffent, nempe iine i fequentes : DeSpiritu , & Lit, cap. 2.. Lie- iditt rum ar&itrium nonnifi ad peccandum valet , fs Nn ht lateat via veritatz. Enchirid. cap. 107, Re- cilium, Y gnat carnalis cupiditas, ubi non fl charitas. Lib, j od V.deCivit. cap. 12.— Sizéfide, & cultu DHI, mon poteft baderi a&lus vuirtutis. Ergo. Ant. TM 5 prob, Nam per Sedem Apoftolicam damna- L cujusä:? te 4 bi(r' $$ ï'rr;äatus I V deþ Vz'rtu;. &'I;eo.l. gt te funt his equipollentes Michaelis Baji pro- pofitiones , nempe 28. Liberum arbitriumy m 4 0 fer? gratia DEI adjuterto, nonnifi ad peccandam vualet. Et38. Owvami5 auzor creatura rationa- wnümm( lum DI aut vitiofa efl cupiditas , qud mundw dili- gitur , aut laudabilis charitas , qud DEUS ama- g qean fur. Et2$. Onmiaopera infidelium [unt pecca- &i $ Ya , & virtutes Pbilofopborum funt vitia. Ergo. fisdi 1 23 Refp. " N. min. Adprob.D. antec. Ta- W/l/]l eu lisfententia , utpote probabilis, anteàhere- fimformalem noncontinebat, C.ant. Ha- 13],1!'!' [ lmnm Smäu refim materialem. N. antec, & confeq. Ra- tio habetur ex do&trina D, Thom, hic q. rr. duhe art. 2. ad 3. fic refpondentis : 4/igui Dodlo- (unti vet videntur diffenfiffe , vel circa ea , guorum ni- n:,quozd; ETRU bil interefl ad fidem, utrüma fic, vel aliter tenean- dur : veletiam in quibusdam ad fidem pertinen- unfen wl dibu , qua nondum erant per Ecclefiam determi- anla. Poflauám autem e[Jent autboritate uni- dlkgado n ver[al; Ecclefia determinata, figuis tali ordiua- fioni pertinaciter repuponaret , bareticus cen[ere- LUX T) Vlitjn jur: quaquidem auloritas principaliter refidet r jn Summo Pontifice. Hincitaque patet : quód sin talis fententia, jafn ante diffinitionem reipsá LTH fuerit falfa , & heretica, etfià nonnullis Do- t ] &oribus Catholicis , ob apparentes quasdam lh rationes, tangnam probabilis , autetiam ve- d*m T 14, fit propugnata. J 1l Adconfirm, D.antec, Nonnulla fenten- tl tiz Divi Aug. haud ampliüs doceri poffent, in ls X L r | Virm, [M Di/þum't:'a' TIT. Artic, HT. 239 MMMMH in fenfü per hareticosintento. C. antec, Ia | bï"vü;ifriug N. fenfu per eundem Do&orem intento. ?' Pl [ 77 antec. &confeq. — Ratioeft: quód Heretici Hf s ltl non tantüm Sacre Scripture , fed etiam San- s mj &orum Patrum , prafertim veró D, Angufti- W?/J, 751' M ni fententias , in fenfum reprobum detot- L queant , ut fuos errores tegant , & incautos Wal « fallant, Sicutautem genuinus Scripture fen. ob ag ] fus eft ille, prout Tridi Seff. IV .inquit; guens ltl fezuit , & tenet Sancia Mater Ecclefia, cujum eff du (ut gudicare de vero fenfu, ér' interpretatione Scriptu- ts 1 varum San&aran 5 fic idipfum de vero fenfu VT n doctrine Sanctorum Patrum dicendum eft, l; ii Quamvis igitur allegate D. Auguft, fenten- 114 um ti2,quoad voces, cum damnatis propofitio- guulinitma nibus convenire videantur ; attameu verus /,f/fmpminm illarum fenfus folüm eft ille , quidiffinitioni- djem t bus Sedis Apoftolice eft conformis. Hinc thtl ab Alexandro PP. VIII. confixa cft Janfeni- iquis hii ftarum propofitio, 30. Ui gus invenerit do- nti t Grinam , im Auguflino clar? fundatam , illam iiplirs ab[olutà potefl tenere , &v docere , nou refpiciendo ad ullam Pontificis Bullau, yuepitttd nitionentt Objicies 4, Quamvisilla propofitio, quze damnata eft, üt heretica , non ampliüscitra 235 inonnu: entesqu hzrefim defendi poffit ; nibilominüs talis diffinitio non eft revelatio Divina mediata. js, t Ergo. Antec, prob. — Nam aliàs pariformi- ter illa diffinitio , quà Sedes Apoftolica da- ul ! , mnat propoütigncm aliquam folummed , d $ üt Traä?at'm IV de Vir?u?.- "T heol. pj 240 fionen. ürhare(i proximam, aut de here fifufpe&am; r [] ,vd[üü foret Divina revelatio mediata. Sedhocad- Ergo. Min, prob. Sictenim þvümm(mm mitti nequit., Spiritus SanQtus diffinienti Pontifici, non tan- ii tüm affifterec, fed etiam loqueretur ; tuüc li y " eidem potiüis deterininaté revelaret : quód ii n u«mgü; Qu talis propofitio reipsá fit, aut non fit harcti- ca: quàm , quód eadem folummodoó fit h- "m l apita i re(i proxima , veldeherefifufpecta. — Ergo. Confirm. Et(i pleríque Generalis Con- "| ,fp;n'(m ha cilii Tridentini Patres cenfucrint, quód com- munior Theologorum , de illibatà Virginis TTR t Gub Conceptione fententia , inter dogmata fidei n fit recipienda ; nihilominüs fan&a Synodus d diffinitionem fufpendit, & folummodó de- Adtarim claravit , Sef. V, — Non effe fua intentionzs , hn Ti comprebendere in boc decreto , ubi de peccato ori- tf ginaliagitur , Beatam , & Immaculatan Virgis nem Mariam , DEI Genitricem 5 fed obfervau- lw f das. e[fe conflitutiones , felicis recordationzs Xyfüi df Papa LV. [ub penis im eis conflitutionitus conten- ttotgül ETTTN t5 , que videlicetlib. III, Extcavag. commun, MT Dec Reliq. & Venerat, San&torum , inferta le- euntur. Ergo, UT N.antec. Ad prob, D. Maj. Fo. 571 236!, Refp. ret revelatio Divina mediata , quoad ipfam Qd Ro qualitatem propofitianis damnate , üt herefi n roxima, C, maj. Quoad alia, N. maj. T ia Et fic D. min. N, confeq. Ratio eft : quia tl hoc ipfo , quód Sedes Apoftolica d/ffiuiat * n pro- WïM Difutati LL Aotie, I 241 d'WUfpf&n K r propofitionem aliquam , effe harefi proxi- mam , vel fcandaloíam , vel temeratiam , vel UL j QU gl Wt piarum aurium offenfivam , aliásque cenfuras adjungat , queg in Bullis Pontificum , fubinde hsT j cumulatim , fubinde autem , etfi rariüs , di- U I vifim legunrar ; co ipfo fide Catholica cer- TM tom eft : quód propofitiones hujusmodi cen- lm furà qualrficata , prout appellari folent , re- flb Aple fint tales. Nontame:exinde fequitur : W Gd qnód Spiritus San&us non loquatur imme- i qdlcn diaté Pontifici , talem propofitionem , ita d s ^ qualificanti ; :quia fcilicet ad prefentem Ec- n clcfie Catholice ftatum , ejásquc doCtrinam Q n nondum pertincbat , ut eadem vclut heretica 4 Molimpod diffineretur. Ad confirm, ^ ju ii N. confeqg. Nam Conci- Áj du lium Tridentinum poftulatam hanc diffini- um n tionem haud ideó fufpendit , quód eadem in. n fallibilis non foret; fed folüm ideo, quia fwMMü: cenfuit magis expedire, ut fidei doCtrirnia con- ul t tra recentes diffiniretur herefes, quàm , ut ag n controvería interDoctoresCathclicos, Tho. miftas videlicet ac Scotiftas, de immaculata m i Virginis Conceptione quazftio dirimeretur, Objicies ult, )b. D,MQ] [ Si diffinitio Sedis Apoftoli- 237 c& quoad fidei, morümque doCtrinam effet j, quii m revelatio Divina mediata ; tunc idipfum pa- riter dicendum effet de illis Decretis, per TL wiodti quz Romanus Pontifcx aliquem Beatum, aut San&um declatat , eümque toti Ecclefie , gfloiac j tan- y 242 ;l'raäams IV.4e Virtut. 'Tbeol. . tanquam talem, pofthàc colendum proponit. j du Sedhocrepugnat, Ergo. Maj exinde pa- tet : quód Pontifex in diffiaiendà qua'(tione gl st faGi, connexácum quaftione juris, ad fidem, morésque pertinentis,errare non poffit. Nam iuemtt aliàs cum illo erraret Ecclefia , fi cultum bea- r uj ]ES od tis debitum , alicui damnato impiàá fuperfti- tionedeferret, Min, autem prob. Nam aliàs jubut t ipfemet Pontifex ob fuum Decretum fide immed*lüm: "l heologicá poffet eredere , quód per illud ul canonizatus , fit reipsá fanctus. Ergo. t diat Confirm. ' Saltem diffinitio illius Conci- ssf lii Generalis, quod abfente Romano Ponti- fiaxdis fice celebratur , non eft revelatio Divina me- alhic d diata. Ergo. Ant.prob. Nam .talis diffi- ag nitio non eft regula fidei, priusquàm à Sum- i, iij wtiqia mo Pontificeapprobetur 5 prout etiam Tri- dentinaSynodus fua decreta , per Pium IV. gohutn confirmari petiit, & obtinuit, Ergo. hi gmr ;f 2538 Refp. N.min, Adprob.D.ant. Pom- i, ii tifex ob füum decretum, tanquam revelatio. ii i nem immediatam, fibi àDEO fa&tam, poflct lt A credere fide Theologicà, quód canonizatus MT fit reipsáà San&tus. C.antec, Ob fuum de- m i [ E n l À cretum , tanquam revelationem mediatam à DEO, per Pontificem, Ecclefie fa&am. N. j W TT : ant. & confeq. Ratio eft : uód eadem Ti diffinitio , feu decretum illnd , quó Romae ts nus Pontifcx declarat aliquem San&tum effe, i N tcfpc&u ipfius Pontificis fit revelatio Divina lm L4 4' W Difpatatio 1. ppw '.A läcco!t:,m '243* j j immediata , etfi refpe&tu fidelium reliquo« j ä li | rum fit tantüm revelatio mediata. Sicut f " Hïox tl VUf enim illa verba , quibus Apoftolorum Prin- ceps fcripferat II. Petr. L. 14. Velox efl depo- Ht fitio taberuaculi mei , féicundm quod &v Domi- TA AUA a "a nofler JESUS Chriflus fionificavit mibi , pro- ut ex ipfo contextu patet, refpectu Petri con- Qtbtd, oj tincbant de morte imminente revelationem lt Detem: immediatam, reípectu aliorum veró media- H J quod jl tam : ita pariter de Pontificis Romanidiffini- nj D tione difcurrendum. — Quinimo, etfíiRoma- fs C nus Pontifex ipfemet non adverteret, DEUM n Aono fibi, aut aliis per talem diffinitionem loqui, r i adhuc eadem foret revelatio Divina, Sic h. Maulid Joan.Xl.49.& feqq. — Unws ex ipfis , Caiphas ia ziomine , cüna e[fet Pontifex auni illiu , dixit enz prit n Tt vos ne[citis quidguam , mec cogitatis : guia ex« nyunl pedit vobrs , ut nnuc bougo waoriatur pro populo , & n tota gens pereat. t B. Hoc autem à femetipfa bDatt, ! u 202 dixit, fed cBm e[fet Pontifex anui illius, pro- nquamrett b phetavit : quod JESUSerat moriturts pro gente, :O du Ad confirm, N, antec. Ad prob, D. ant. "i cumut Non eft regula fidei, quoad fe, five in atu c, Obf primo, N. antec, Quoad nos, five in yenaedtt acCtufecundo. C.antec, & N.coníeq. Si- delig ht cut enim nonnulli Sacre Scripture libri , [; qiié priusquàm inter canonicos reciperentur, jam erant Verbum DEI fcriptum , ideóque regu- ]ui, h jem u la fidei quoad fe, etfi nondum quoad illius tem- i i | 4 5 244. Tra&atus IV. de Virtut, Tb?ol. . m temporis fideles 5 nunc veró etíam quoad kmn&üæ nos, itapariter ifthic difcurrendum eft. Conftat. 1. Quód diffinitio Sedis Apofto. jjb 239 lic jJodtum g , ícu Romani Pontificis, quoad fidei, morümque controverfias , fit revelatio Divis Confi na medista, jeols Nam eadem elt cnjuslibet Ro« mani Ponrificis, que olim Divi Perri, Apo- wbusd ftolorum Principis , priníque in terris Chri. mdwo! fti Vicarii, ob infallibilem Spiritüs Santi affi- lus d ftentiam auckoritas, etficum eo difcrimine, od nal quód hec in Petri Succeffore , ad folam fidei, morámque do&rinam , qua toti Eccle(ie g Tunc al« credenda proponitur , reftringatur. etenim , tanquam Supremus omnium fide- W palutri lm p lium Paftor, & Do&tor, à DEO conftitutns, ex catbedra loquitur ; ideóque diffinirio lod i vtl ejusdem eft nova revelatio Divina mediata, Ad hanc etenim non requiritur , ut femper Miv D étiam nova veritas , antea nondum revelata ] r proponatur, prcut ex novi Teítamenti libris patet, in quibus complures e veteri textus BO adducuntur, exponuntur, & confirmantur. t Quinimo fufficienter explicari nequit, quód tadil nova veritas, nec quidem eo tempore revele. hüjn tur, quo Romanus Pontifex novum San- WD&'M &um , aut Beatum nominat , eümqu» toti EW&] y Ecclefie colendum proponit,, Nam idiptnm ET fideles credere tenentur; quianempe, juxta hst D. Bonavent. Opufc. contra Goilielmum : (od 4d infidelitatem ä)eänt , de Sanili canonizati ii glo- "l"*"'M : TM - Difputatio IlI. Artic. HI, 243 " Sicut autem Pontifex in ca- RCN ] gloria duditare, Vi nonizandis San&is , ita etiam in approbandis POUH m,;;gsj, Ordinibus Religiofis, utpote ad peculiarem DEl cultum inftitutis, errarenon poteft. LUNN lod Confítat 2, Quód pariformiter Concilii Ó Generalis legitimé congregati diffinitio, in^ t0a D hh rebusad fidem , morésque pertinentibus, fit paiqeite tevelatio Diviaa mediata. Nam tale Conci. ln lium, ob infallibilem Spiritüs San&i affiften- STTTTS tiam , eandem au&toritatem habet, quam pri- fsl mum Hierofolywis , Prefide ipfomet Petro, y g ii celebratum habutit, Sicut igitur illius Con- , ] cilii Decretum erat locutio Divina mediata , tb ónni ita pariteridipfum de Conciliorum Genera- AbEOconha lium pofteà celebratorum Decretis fentien- ilue df dum eft, quibus Gregorius Magnus eandem gO a Ieverentiam , quam ipfis Evangeliorum libris riv, u ln haberi voluit, ptout ex vetbis ejusdem , & nondum t pottremi Concili Tridentini, per Pium IV; tTementi confirmati, ac ab eodem prefcriptá publicae s Cvettt fidei Catholice Profeffionis formulá , num. & nfrnr 227.adduüis patet, Concilium porró legi- cari nequti timum eft illud, cui Romanus Pontifex per femctipfum , aut fuos legatos prafidet , nifi Q tenpottt tifeg n fortafle Sedes Apoftolica vacet , vel ab ipfo Concilio: novus Pontifex eligendus , aut nit, t " Nnd tempore fchifmatis inter litigantes . verus Pontifex fit declarandus, Q TIL Conftat ;, Quód prafens Scholaftice,, 4 Theologie qu&ftio nullátenus confiftat in j i €0; p 246 Traäatx;: 'I V. ;le Vïz'rrtuf. ?I'l:eal co: An Romani Pontificis, aut ConciliiGe« neralis diffinitio , in rebus ad fidem , morés. I que pertinentibus reipsá fit infallibilis ?. Hoc i fiquidem ex Theologia Polemica , in qua de PUL fidei conttoverfiis contra Se&tarios difputa- tur , ifthic prefupponitur, &à Theologis Ca- (eno tholicis ultrone admittitur, Uade folüm ! " Sutcol queritur: an SpiritusSan&tus RomanoPon. tifici, aut Concilio Generali tantüm affiftat, aultt né talis diffinitio fit erronea : an veró hac d eadem diffiuitio fit infuper locutio moraliter viiatà Divina, feu revelatio mediata ? Exquo ipfo s patet , quód pleraque argumenta , contra ii fententiam affirmativam fuperiüs adduGa, n reipsà folummodo infallibilem Pivini Spiri- tjdnd tüs affi(tentiam oppugnent, ideóque'a ad» n od verfarios, hanc pariter admittentes, retor.- Hinc demum à contrario queri poffint. tipdti concluditur : quód particularis folüm Epi- ts fcopi, aut etiam Synodi Provincialis, vel Na- thidln tionalis diffinitio , non fit revelatio Divina n mediata ; quia fcilicet iftis, pracisé quà ta- ET " libus, infallibilis San&i Spiritüs a(fiftentia It ty non eft promiffa 5 etfi reipía fieri poffit, ut us 4 illis idem Spiritus veritatis affiftat , & loqua- LUN w tur, prout de revelatione privata, artic, prae ced. di&um eft, Quód(íitamen pofteà, Sc- db des Apoftolica hujusmodi diffinitionem, vel. ümä—;»' ut dogma fidei approbaret, tunc eadem forct revelatio pnblica mediata. AR« | ltig V Difputatio IUl Artic, IV, 247 MELTT i ,WWOIE Anricurus IV. u T Dgumni'm "n Revelatio olim virtualis [qt O n L motivum fufficieus fidei Thealogica ? 'W,&iïwj; 11', Renotaüdum z. Quód veritas uníus i, l p Viadn n propofitionis in veritate alterius dupii.242 al t citer contineri poffit. Imprimis quidem for- maliter, quando fcilicet predicatum unius, T0n0L: t de aliquo fübje&o , eft formaliter idem cum i ld praedicato alterius, licét illud fit clarius alte- ii o rO , prout in definitione diale&tica refpe&u Iu n objecti definiti patet. — Secundó virtualiter, T D ln o quando fcilicet predicatum unius de aliquo fubje&o eft quidem realiter , nontamen for- 1 ii maliter , fed folüm virtualiteridem cum prg- aitepts, o [ dicato alterius ; càim exillo tantümáà priori, num à ( velà pofteriori derivetur. xl folp? Hinc itaqué pa- ) À l tet: quódrevelatio formalis hujus veritatis : yidl v Chriftus eft homo, fit etiam formalis revela- t vt üg tio refpe&tu hujus: Chriftus eft animal ra- h misöaü tionale ; quia fcilicet per hanc definitionem onrts f* formaliter exprimitur effentia metaphyfica ia ii hominis, Econtra veró hzc eadem revela- at u tio formalis: Chriftus efthomo, fittantüm virtualis revelatio refpe&u hujus : Chriftus n m eft riGibiliss quia rifibilitas non conftituitfor- df maliter effentiam hominis, fed ex illa foliim, tanquam proprietas metaphyfica deducitur, ul Atque bac revelatio virtgaiss , Íepiüs quo» ii quà DI Traflatus YT , de Virtut. 'Theol. 248 alitnis que mediata , non q uidem tefpe&u DET, per j aliüm tánquam nuntium loquentis , de quà Jagotdn utroque art, preced. a&um eft , fed folüm vfonem: refpe&tu veritaris revelate 5 fermaln autem godi revelatio, imimediata (olet appellari, Prenotandum 2. Quod veritas unius iom d H £43propofitionis, nondum formaliter revelata, - [ ex veritate alterius propofirionis , jam for- l F uärf! wanti maliter revelate, per difcurfum intelle&üs ; fcu legitimum fyllogismum , dupliciter infer« fTb E ri poffit. Imprimis quidem , ut conclufio ex duab us praemiffis formaliter revelatis fit ) dedu&a , prout in hoc fyllogismo patet: p Omnes A pofloli die Pentecofles acceperunt Spiri- Qiuti qum San&ium.. Sed Divm Mathias eádem die fuit Türisty Ergo accepit Spiritum Sandum. . Se- v adpoftolus. cundó, ut conclufio fit dedu&a, folüm ex PU una premiffa formaliter revelata , & ex altera | ul tantummodó naturaliter certa , prout rurfus | gtl in his duobus fyllogismis patet ; Omznz bomo EU ts efi vifibilis. Sed Chrifisms efl bomo.. Ergo eff rifiài- lis. Altero : Onznà bomoefl mortali, Sed Petrus Ti efl bomo, Ergoefl mortals. Nam in primo fyl- "LL logismo fola premiffa Minor , in altero au- sem fola pramiffa Major eft formaliter reve- dlt.'ï wfu&l ( lata, Advertendum tamen , quód(i DEUS t in tali fyllogismo premiffam , folummodó A paturaliter evidentem , affmeret in comple- Vity mentum fuz locutionis, feu premiffz forma- L atem Em lj:cf revelate , ad manifeftandam vetit: con- ! g Difputatio V. Artic, IF. 249 m t r conclufionis ; tunc ifta foret ex duabus for- maliter revelatis deducta. & K g :xM" TO i Prenotandum 3. |Quód aliud fit: pro- pofitionem aliquam effe de fide, feu potle il. 244 iu lt t lam credi fide Theologicá ; & aliud fit ; af- 1, ul i n fenfum illi preftitum effe a&um fidei Theo- losic 2 . Nam , ut aliqua propofitio fit de fi- pf TRUTTTA de, fufficit eandem effe divinitüs revelatam - n ut autem afTenfus illi praeftitus fit etiam actus Vaun, d fidei Theologice , debet ejus motivum im- squita, r mediatum , & quidem rotale, effe authoritas frauttteda & revelatio Divina , quin preter hanc aliud T motivum partiale requiratur , prout ex di- ib &isart. 1. Difput. precedentispatet, Qua- Mb rituritaque primó: Àn Conclufio ex duabus mb premiffis , formaliter revelatis, deducta, non dcués ln quidem reduplicative , fed fpecificativé fume vdis, r pta , fit de fide; ideóque formalis revelatio ea u utriusque premiffe , tanquam virtualis reves a n latio conclufionis, fitmotivnm fufficiens ad l, bpf! hanc credendam per a&um fidei Theologi- imrili, ce ? Affirmativam cum Suarez, hic Difp. liI, | Nm'mpnuf c&. rr.tenetcommunis Theologorum fen- inor , n tentia, Quzritur fecundó: Anectiam con. di ol clufio dedu&ta ex una premifla particulari net quö , ormaliter revelata , & altera univerfali fo. làm naturaliter evidente, pariter fpecificati- jf , W ifüntt! vé fumpta , fit de fide: adeóque hzc revela- tio virtualis fit motivum fufficiens ad affen- !,A pf ut. & jl Al * fuxp fidei? Negativam cum Suarez Difp 2 Scct; pj ago — Wralatus IV de Virtu;. Theol, Se&t. citat. co ntra Vafquez , plerique ample- (pit &tuntur, Qui d autem de illa conclufione die gt deducitur ex premiffauniver- ivl cendum fit,que j i fali formaliter reve lata , & ex particulati fo- t làm naturaliter evidente, att. feq. exponetur, Dico r. Conclufionem ex duabus pra. iab ä45miüïs formaliter revclatis deduCtam ; eám- n ue fpecificativé fumptam , effc de fide ; ideó- fj ue hanc tevelationem vir tualem fufficere ad pedit Prob. Vi credendam veritatem conclufionis. T Namilla propofi tio reipsá cít de fide, que ne- ia ari non po teft, nifi negetur , a ut DEUM effe veridicum , .gut eum reveláffe obje&um ejus- lts dem. Sedtalis propofitio cft conclufio pre- hts q véfumpta. Ergo. Maj. ex- p dicta , fpecificati uo d obje&um materiale fidei atl inde patet; q 'Theologice € ffentialiter prefupponat reve- tirr i lationem Divinam 3 adcó que illud negari ne« uyadr queat , nifi negando , quód DEUS hoc obje» i é&um revelaverit , au t revelando verum dixe- Mjum zit, Min.autem prob. Hac etenim Con- LT ul clufio : Divw Mathias die Pentecofles accepit ft ; nifi vel tvl Spiritum San &wun , negarinon pote utraque, ve faltem alterutra negetur , ex his Mi duabus premi ffis revelatis : Omnes Apofioli LT. die Pentecofles. acceperumt Spiritum. Sandium : M Divu Matbias die Pentecofleserat Apoflolu. Se t ncutra ex his negari poteft, nifi negetur , aut vihi IDEUM effc veridicumsaut reveláffe obje&tum : F"M.bu ilarum, Ergo, bl Con- b LA Difputatio Ml Artiíc. IV. 251 b V tnoqe Confitm.. Nonpoteft DEUS loquens te- ati veritatem utriusque premiffe , nifietia 246 "Iu teftetur veritatem conclufionis dedu&tz. Er- 1 n o, Antec. prob. Hoe ipfo, quód DEUS iv M g oquens teftetur, predicatum aliquod conve- kdhdun nire fubje&to univerfali , & fimul teftetur, füb- je&um iftud particulare contineri in eodem d fubje&o univerfali ; eo ipfo teftatur idem tvf predicatum quoqué convenite huic fubje&o fs i patticulari, Sic DEUS teftando : quód o- Ms qen mnes Apoftoli die Pentecoftes acceperint QUl Spiritum San&tum , & fimul teftando : quód n Mathias tunc fuerit Apoftolus ; eoipío te- av ftatur, quód Mathias tanquam fubje&um lgo Mj particulare contineatur in codem fubje&o natrie l univerfali , adeóque die Pentecoftes accepe- Ippocat fv rit Spiritum San&tum , ut proinde fyllogis- hd enuri t mus pradictus equivaleat huic propofitioni ? TUshocole Omnes Apofloli, inter quor tunc Matbiaserat, die oveundt evenin t Bentecoffes acceperunt Spiritum Santium. Ergo, Dico 2. Conclufionem deductam ex hf ttt premiffa particulari , formaliter revelatá, &247 yel, nl alterá univerfali , folüm naturaliter evidente, :gcmr:e!l fpecificative fumptam, non effe de fide ; adeó. TT que hanc revelationem virtualem non effe [ motivum füfficiens fidei Theologice. Prob. Nam conclufio hujus fyllogismi : Onzmis bo» ! APOMII -f f Ls j smo eflvifibila, Sed Chriflus efl bouzo.. Ergo Chri- d P Jins efi rifibila , noneftdefide. Sed hoc ipfo. Ergo. Maj.prob. $i etenim hacconclufio, R 3 fal. fij 252 Tra&latus YV, de Virtut. Tbeol. W"W ' faltem fpecificativé fumpta,effet de fide $ tünc T,'ïüs gou ad illam affirmandam fufficiens motivuim ha- um J beretur, per folam authoritatem DEI reve- dj Jantis , Chriftum effe hominem. Sed per glb ha hanc íolam non.habetur fufficiens motivam, ad afürmandam conclufionem predictam. gt Qs Ergo. Maj. paret ex ipía definitione fidei j o 'Iheologice, Min,prob, Adaffirmandam f hanc conclufionei : Chriflu efl vifi£ilis , pre- db ons ter authoritatem DEI revelantis hanc pre- vl miffam particularem : Chrifim eff bomo , requi- Qoomunet ritur tanquam partiale motivnm hzc premif- teit fa univeclalis, paturaliter evidens : Ouzuzi bo- ( smo efi vifilili , per cujus predicatum non im- ortatur , autexplicatur formalis effentia ho- t Ál minis,fed fola proprietas Metaphyfica eidem realiter identificata. Ergo. ia 1 Nam eátenus hac veritas for- u ts Confirm, 248 maliterrevelata: Chrifis eff bomo , forct mo- T ) M ! | tivum fufficiens ad credendam fide Theolo- D TT gicà, quoqué hanc veritatem ; Cbrifi eff ri- fibilis 5 quátenus rifibilitas eft pr zdicatum ef. i fcntie humanz realiter identificatum, Sed zsi,a:ün:gm hec idsntitas realis, absque formali revela- LY l w N ! tione cjusdem , non fufficit ad credendam * d hanc veritatem * Chriflue eff rifibili, Ergo. m n Wtl Maj. contiget fundamentum fententie op. pofie. — Min. prob, Etfi Trizitas Divinarum f I) Perfonarum (it predicatum realiter identifica- M for. (f ';um Unitati effentia Diviug ; non tamen m2- Wf Difputatioll, Artic.1V. 253 H.tïcdcäd:;njm malis revelatio Uzitatz effentia Divina eft fuf- t M ficens motivum credendi fide Theologicá Trinitatem Divinarum Perfonarum , etfi reali- li i tet Llnitaticffentie Divina identificatam, nifi t DELIS hanc identitatem realem formaliter ID vt revelet, Ergo pariter. Antec. prob. Nam dni Mi M DEUS populo fidcli Legis Mofaica revelavit Ádifimi lnitatem eflentie Divinz, nontamen eidem [171 n fimul revclavit Trinitatem Perfonarum, velut iti lr ab omnibus publicé credendam, proutSua- m tgi rez hic Difput, Xl Seét, s. juxta fententiam nl anil communem docet, Ergo. Contra hane hn Ontrh fecundam.. Iu Objicies 1, Illapropofitio eft de fide, que df negarinon poteft , nifi negetur veritasà DEO249 formaliter revelata, Sed talis eft conclufio od dedu&a ex premiffa particulari formaliter re. everas o vclata, & altera univerfali naturaliter eviden- tc. y,foreumo Ergo. Maj. patet ex dictis num. 245, f Theot Min. prob., Nam conclu(io hujus fyllogi- rj Ími: Omni bomo eft vifibilis. Sed Chbrifius efl ho- xdicatüm t mo. Ergo Chriflius e[l vifiils ; negari non po- jum, .X ! teft , ni(i negetur premiffa minor formaliter mal r revelata ; Chrifiws efl. bomo. Ergo. Antec. La prob. Conclufio predicta negari non po- teft , nifi negetur alterutra premiffa, Sed jis, Wt ententizt premiffa univerfalis, utpote naturaliter evi- dens , non ncegatur , néque negari potcft. ? Dii'flmf*! veridtt Eteo. Confirm, Quamvis ctenim feclusà evi- dcnn Y umf"ï R 4 h 254 Wyallatut YY, de Vivizit, Theol, dentiá naturali , quód opzzi bomo fit vifidilá, Muüdü poffit intelle&us negare conclufionem pra- 5&mul 3&' di&tam , quód Cbrifis fit vifidilis , quin neget » g articularem formaliter revelatam , quó P Chrifim fit bomo ; non tamen prefuppofitá illà qxos nhsimgïïe evidentia naturali, illam conclufionem nc- W 1qu gare poteft, nifi negando particularem pre- vudittt miífam, formaliterrevelatam. | Sed hocipfo praedi&a conclufio: Chrifiu: efi rifiZilis, faltern vjl refpe&u talis intelle&üs erit de fide. Ergo. efehit Refp. D.maj. Si pretereà neceffarium us N 25 non fit aliud partiale motivum , diftintum (hjis ! ab authoritate DEI loquentis , ad praftan- l frieb dum tali propofitioniaffenfum. C.maj. Se- cus, N.maj. Etficdiftintáàmin, N. confeq, fmir n Ratioeft: quód intelle&us prefuppofitá evi- u dentiáà hujus premiffe univerfalis : Ov bo. ial s efi rifi£il , quidem non poffit negare hanc tnjlrin conclufionem : Ergo Chrifiu eft rifibila , nifi Vi d negando hanc premiffam particularem, for- Messin N tnaliter revelatam , Chrifiw efl bomo 5 non ta- men przdi&a conclufio proptereà fit de fide. ntlg| Nam hec eadem naturalis evidentia pra DT miffz univeríalis eft partiale motivum , di- Natrony ftin&um àrevelatione Divina , ídque neceffa- lt rium ad affirmandam conclufionem , quód Wi Chriftus fit rifibilis. Seclusá etenim hác evi- s uu dentià naturali poterit intelle&us negare Mi premiffam univerfaleg , quód omnishomo Ü fitrifibilis , ideóque pariter negare conclufio- L nem, if Difputatio II Artic, YV. 255 iv nem , quód Chriftus fit rifibilis, & nihilomi« WM ] nüs fimul affirmare particularem revelatam, "f*ä»mucgcr quód Chriftas fit homo. WM ] llöd Dj Ad confirm, C. maj. D, min, Predi&ta Ob conclufio : Chrifiw efl vifidilis , laltem reípectu talis intelle&üs erit de fide , fa£tà fuppofitio. Mu ne , quód DEUS premiffam univerfalem , na- h d turaliter evidentem, affümat in complemen- r n tum fuz locutionis , quà revelat : Chriftum d effe hominem. C. min, Secus. N. min. € T& tf confeq. Ratioexdi&isnum, 243. habetur, "m Objicies 2. Hinc fequeretur : quód neco r à du Hta propofitio : Chriffus efl animal vationale , t aj Y fitdefide, Ergo. Antec.prob, Nam pati- ia N t formiter predi&a propofitio deducitur ex Áprlien $ Oi premiffa univerfali naturaliter evidente , ac alterá particulari formaliter revelatà, prout teguehit in hocfyllogismo patet: Ossni bomo efl atgi- rj wal vationale. Sed Chviflus efl bomo.. Ergo Chri- yaren, i Jfin efl anivial vationale, Sed hoc ipfo. Ergo. j ; Dont Confirm. Nam in predic&o fyllogismo i ftdefi adaffitmandam hancconclufionem : Ergoefi deyia p animal vationale, tanquam partiale motivum yiu , ( requiritur hec premiffa univerfalis, natutali- lum ter evidens : Omni hbomo efl animal vationale, qun, Ü Sed hocipfo. Ergo. Maj.prob. Seclusá enim d etenim hác pramifsá , naturaliter evidente ; us g poterit intelle&us affirmare , quód Chriftus n t borzo , & fimul negare , quod Chriftus fit auimal rationsle, Ergo, at " R 5 Refp, j à56 — Tralatus 1V, de Virtut, Theo, 5univcrlaï Refp. N.antec. Ad prob. D. maj. Hac p o 25 propofitio ; Chrift eff animal rationale , de- g, ducitur ex praemiff univeríali naturaliter evi- ia« dente , cujuspredicatum eft formaliter idem g cumfíubje&o, C.maj. Solüm realiteridem n ji cum fubjecto. N. maj. & fic diftin&à min. N.confeq. Ratio eft : quód in hac propo- I d at fitione univerfali,naturaliter evidente : Ov bomo efl animal rationale , praedicatum iftud , nl vt non tantüm realitet , íed etiam formaliter fit idem cum fubje&o , & tanquam definitio fo- pl j:;rocisö:m lüm clariüs exponat metaphyficam cffentiam hominis. Hinc DEUS formaliter revelan- ln M us do , quód C hriftus fit bormo , etiam formaliter revelat , quód Chriftus fit amimzal rationale ; (s (ulnd adeóque hac propofitio eft defide, — Econ- (Hnod tra veró in hac propofitione univerfali natu- raliter evidente: Orni boraoefl rifidilis , prae- min i dicatum folummodoó realiter , non autem ET M formaliter eft idem cum fubjecto ; quia rifi- 222] bilitas eft tantüm proprietas metaphyfica ef- jl fentie heminis, Hinc DEUS revelando for- tl i maliter, quód Chriftus fit omzo , non reve- lat formaliter, quód Chriftus fit rifiZ/z, adeó- w [ e fide. V ] que hac propofitio non eft d Ad confirm, D. maj. Ad affirmandam Qb *l Xx harc conclufionem : Ergo Chriflus eff animal [ T rationale , rcduplicativé fumptam , feu prout V " eít veritas per eundem fyllogismum illata, re- M iüv. quiritur tanquam partiale motivum illa pre- ET h ul mi- ir!ur,[;,,/' | Difputatio W. Artic, YV. LUPEA 257 miffa univerfalis naturaliter evidens. C. maj, ""'*:mfm, ( Ad hanc conclufienem, fpecificativé füum» tr[zhumï:zcrrwi ptam, feu prout cft veritas ab intellc&u per C fidem credenda. N. maj. Etficdift. min. N, Vi confeq. L lia Ratio eft: quód hec propofitio: Chrifius efl animal rationale , fità DEO forma- p liter revelata. Unde ad illam fide Theolo. r gicà credendam intelle&tus non indiget pra- Yeditsis mifísà univerfali , naturaliter evidente , tan- um dul quam partiali motivo , fed folüm , tanquam jutdntol notitiá clariüs exponente fignificationem hu- yizadfat at a jus vocis bomo ; ficut indiget notitid idioma- tis latini, tanquam merá conditione, utcre. elam r dat hanc propofitionem : Chriflu: eff bomo. viti| t Objicies 3, Repugnat, ut DEUS revelet f K Chriftam effe hominem, nifi etiam: revelet 253 jrenalidt Chriftum cffe rifibilem. Sed hoc ipfo ifta vl propofitio : Chriflue eff vifiilis , eft dc fide. non autt Ergo. Maj.prob. Nam rifibilitas eft predi- 0; qu f catum, nature humane Chrifti realiteriden- vuplyfaas tificatum , ídqueà DEO cognitam, fimlque velundo f externa locutio DEI revelantis : Chriftum , TO t €fIe hominern , effentialitere onformis in- ntis : Chriftum X riþäli&,adti teraeg menti, DEI cognofce l effe rifibilem. — Ergo. af Confirm. . Non poteft intelle&tus Theos ! Wt)ï " logicá fidecredere , quód Chriftus ithomo; [up W' nifi ctiam credat , quód Chriftus fit ri(ibilis, mum ]"tui Ergo, Ant.prob. Non poteft intelle&us ne- i TU gare , quód Chriftus fit rifibilis ; nifi ctiam. f» B6« N 2$8 — Tralhatus TY. de Virtut. 'Thol. " et, quód Chriftus fithomo, Nam alids f neg fimu NU l affirmando, quód Chriftus fit homo, ij at & negando , quód Chriftus fit rifibilis , affic- j Ti maret reipsà, quód Chriftus fit chimara, Er- d honi go viciffim. Refp. N ,maj Ad prob, D,antec. Ex- g, a 254. erna locutio DEI revelantis : Chriftum effe M $lt hominem, effentialiter eft conformis internae bikml , ] cognitioni loquentis, reduplicativé fumpta, hbt feu prout manifeftat? per locutionem exter- tam. C.maj Solüm fpecificativé fumpte, m feu prout nondum manifefta te per locutio- PT netm externam. N. maj. Et fic diftin&á m fig min. N. confeq. Ratio eft : quód externa vt locutio DEI revelantis fit quidem effentiali- wclun «er conformis , interne cognitioni loquen- tjs ; quia nempe DEUS falfum dicere non vt st poteft: nihilominüs hzc eadem locutio ex- pand terna non femper adequat totam illam co- Md n itionem internam , quam DEUS de objc- d E o revelato habet, Sicut enim DEUS ia lege veteri quidem revelavit unitatem fug na- v s turz , feu effegtiz , dicente Móyfe, Deut, VI, !] 3 4. Audilírael : Dominsu DEUS noffer , Do- "(;fiwmiü saings um efl 5 non tamen fimul revelavit; exceptis quibusdam Patriarchis , & Prophe- virg) tis, Trinitatem perfonarum huic effentiz rea- li liter identificatam ; ita patiter io lege nova; i uidem formaliter revelavit humanam Chri- LT Binaturam , non tamen formaliter quoqué lui ICe MUl Difputatio Il1, Artic. lV. 259 hoï?- ii identificatam. zevelavit rifibilitatem , huic naturz realiter tht M Ad confirm, D.antec, Non poteft intel. n le&us Theologicá fide credere : Chriftum effe hominem ; nifietiam materialiter , con- hn fusé , aut implicité credat , Chriftum effe rí. : h& fibilem, C. antec. Nifi etiam formaliter , YÁorim claré; aut explicité credat: Chriftum effe rifi. lfativä[um;a OT bilem, N. antec, & cenfeq. Ratio cft: quia hoc ipfo , quód intelle&us Theologicá fide vt credat formaliter Chriftum effe hominem , hupelaro eádem fide credit omnia predicata nature Vil humane resliter identificata, licéteadem fo- T lüm copfusé, aut implicité cognofcat. Si- d t quis veró exignorantia putaret , rifibilitatem ii non effe homini realiter identificatam , ideó- m d que fateretur : Chriftum effe hominem , fed fimul negaret , illum effe rifibilem ; tunc fo- m x um il d Chriftum effe chimeram. lüm exercité , non autem fignaté affirmaret FLIS o Unde talis aCtus jn HU i realiter indivifibilis non foret herefis, fed ne- jun at que foret fides Theologica ; utpote reipsá 353 falfus. L Objiiciesult. Hac propofitio : Chrif/e e rifi&ili , nonminüs ultimató refolvi poteftin fs5 yl r n authoritatem DEI loquentis, prout perfflu- efentz? flratíonem fuafivam Spiritüs San&i propofi- il tam , quàm ifta : Chrifisefi bomo, Sedhoc u^ ipfo cadem eft de fide. Ergo. Maj.prob. Namintellectus ideo affirmat : Chriftum eífe i q"oï rj & N »60 TraBatus IP, de Vivtüt. Theol, mö lüü | ifibilem , quia zffirmat Chrifftum effe bomi. nem, & ideo affirmat : Chriftum effe bomizen, q i m nia DEUS fümmé veridicus idipfum revelae vit. Ergo. z SOd (dic Adcon Confitm. Nonrepugnat, utunusidém- J que tealiter indivifibilis affenfus alicui propo- tje, U fitioni ab intelle&u praftitus, fimul fit actus fcientie , acfidei Theologice. Sed hocipfo n ( w2 etiam affenfus preftitus huic propofitioni : Chriftus eft rifibilis , poterit fimul effe a&us ao s At fcientiz , acfidei Theologice. Ergo. Maj, jigm fupponitur ex communiore fententia. Min. p rob, Affenfus praftitus huic propofitioni : Chriflw eft bomo rifibilis , pote(t (imul effc actus odb woír n fcientiz , faltem à DEO infufe , paritérque a&us fidei Theologice, Ergo etiam. d Bu Refp. D. maj. Hac propofitio : Chrif/ 5 ejf rifióilis , non minüs ultimató refolvi poteft Tl i in authoritatem DElloquentis,tanquam mo- tivum totale , quàm ifta : Chriflus eft bomo, N. od Em maj. Tanquam motivum folummodó partia- le, conjun&um cum altero motivo partiali iif tht naturaliterevidente. C. maj, Et ficdift. min. ' N. confeq. Ratio eft , quód bac propofitio: tnt (j u Chriflu efl bomo , utpote formaliter revclata, tiltimó refolvi poffitin authoritatem DEI re- Cïi;l.( a velantis , propofitam intelle&tui per illuftra- tionem fupernaturalem , tanquam fuutn mo« ts pági tivum totaie , utalio partiali motivo , eóque on- IT g&awralitcr evidente, non indigeat, Ec tra J 171 Difputatio II. Artic, IV 26t odl tra veró ifta propofitio : Chriflu eff rifibiln ; i Bmir.«em, preter auctoritatem DEI loquentis, indiget TM alio motivo partiali , naturaliter evidente, quód (cilicet omnis homo fit rifibilis. H ln Adconfirm. D. maj, Si talis a&us fimul fedrimy habeat duplex motivum adequatum, , feuto- h fl tale, unum quidem fidei, & alterum fcien- J tie, C. maj. Si habeat folüm unicum moti- i vum adzequatum , unum fcilicet partiale fidei; Qul t 4 alterum veró fcientia. N. i3j. & fic dift, I Mj min, N. confeq. — Ratio eft : quód affeníus ts M alicui propofitioni praftitus ob duplex moti- yptid: vum inadequatum , unum quidem divinitus Ándde revelatum , alterum veró naturaliter evidens; non fit fimul actus fidei , & fcientiz. Nam , t 20 018 talis, proprié loquendo, eft affenfus ex fide; fato: nj ac fcientia mixtus , qui conclufio Theolopica ii nuncupatur. Hinc affenfus preftitus huic (anmmm propofitioni : Chrifw efl bomo rifibilis , folüm fm, A eátenus erit a&us fidei, quátenus obautho- yodipatà ritatem DEI loquentis ,/ tanquam motivum (ro pl adequatum , affirmat: Chriffum effe bousinena, non autem quátenus fimul ob aliud motivum (cdil mi mpoüti: affirmat : Chriftum effe rifiziem. Ex his leitur. t mclau tem DIl Conftat 1. Qgöd)conclufio ex duabus premiffis formaliter revelatis dedu&ta , non 57 ) mmï«" quidem reduplicative , fed fpecificative -fum- amfmlmü a, pt2, fit de fide ; ideóque hac revelatio vir- ) tualis fit motivum fufficiens ad credendam gm j Ves p 262 ryaBlatus IV. de Virtut. Theo!. »A[mäbiw[ 4 veritatem obje&ivam conclufionis , prout in c.äuspræmxj hocfíyllogismo patet: Omznes Apoftoli die Pen- ii tecofles acceperurt Spiritumm Santium, Std Di- m vus Matbias illá die fuit Apoflolu. — Ergo Divus üyem Mathias die Pentecofles accepit. Spiritum San. tihera Gum. Nam hec conclufio non poteft effe at falfa , nifi pariter falfa fit alterutra pramiffa, Vio vt cüm tamen utraque fit à DEO formaliter re- velata, T Atque ideo intelle&tus negare nc. ln uit hanc conclufionem, nifi etiam neget, DEUM reveláffe has premiffas , aut eas reve- lando fuiffe veridicum, — Quinimó repugnat df penitüs, ut DEUS revelet, predicatum ali. uod convenire fubje&o univeríali, & fimul Qiolm. wptad revelet , fubje&um iftud particulare in eodem ha fubje&o univerfali reipsá contineri, nifi etiam vl revelet, hocidem predicatum convenire fub. vnutedt je&to particulari ; quia DEUS fibimetipfi con- E tradicere non poteft, Hinc predicta con. st clufio , non quidem reduplicativé fumpta; PIT! (eu prout eadem , velut partiale motivum , & ol importat formam fyllogifticam , mediümque illius terminum effentialiter connexum cum ndedy DT veritate conclufionis s fed fpecificative fum- pta , eft de fide , ut credi poffit, & debeat, LY twriri Ob foiam authoritatem DEIloquentis, Si- quis veró contendat, exinde fequi : predi- T &am conclufionem , non tantàm virtualiter , IN fed etiam formaliter effe revelatam , neuti- '!fwluuüm quam de vocc ulteriüs litigabitur , fed magis Ls CO. L Difputatio IIL. Artie. IV. 263 mlum, IN confirmabitur : quód omnis conclufio , ex mj hi duabus premiffis , formaliter revelatis dedus IMDL €&ta, fit de fide. AF ln X tf Vg Conítat 2. Quód conclufio deducta e 2 S8 um una premiffa particulari formaliter revelata 3 'Omwm & altera univerfali folüm naturaliter eviden. lm Ri POf tc, non fit de fide; adeóque hujusmodi reve- latio virtualis non fufficiat , ut credatur ve- K g ritas objectiva conclufionis, Sic hujus fyl« umnm:g:. logismi conclufio non eft de fide : Oi bo- Ut »0 efl rifibilu. Sed Chrifiut efl bomo, Ergo Chri- P LU Jl efl viidilis, Namad affenfum hujus'con- ILT) clufionis non fufficit fola premiffa minor à n Vi DEO formaliter revelata ; fed ctiam requiri- &lttinen tur premiffa major , tantüm /naturalitet evi- peri t dens: adcóque illius motivum adzquatum, anrenie ub non eft fola DEI loquentis authoritas , in quam ultimó refolvi debet omnis actus fidei ineiyficu tedii Theolopice, Néque obíiat, quód ri(ibi- tivà lu litas it predicatum , nature humane Chrifti ]e motnr realiter identificatum ; ídqueà DEO cogni- , neliat tum. Nam locutioexterna DEI quidem fem- nncgun per eft conformis internz menti loquentis , eficai nontamen fempereft quoqué illi comenfüu- "rata. Sic Trinitas Perfonarum eft rzdicae j dtbff Jqütüm- -* tum realiter identificatum natnra , feu effen- tie Divine, ídque 3àDEO cognitum ; nihilo- kqi: miüs olim DELIS populo Ifraélitico quidem imviti revclavit Unitatem fuz effentie, non tamen hg, illi (aul revelavit ayyftcrium Trinitatis,quod imr,ftdï"? [-0] p 26 Teatlatus IT., d:þ V:'rfu!. 'Theol?); et fidei Chiiftiane articulos nt. i . defaó int «:.:nlhïcw mecratur, Hinc ulteriüs deducitur , quód identitatis realis in« jj intelle&tus ex ignorantia l UT ter hamanitatem & rifibi liratem Chrifti, pof. fit fimul afirmare: Chriftum effe bominem , m & negare: C hriftum effe zifizilem , quin pro- gqin n Chriftum eff2 chimaram , aut qun C ptereà putet - W Iu ) folummodo fi &um hominem ; quia fcilicet eandem rifibilitatem ; quam fignaté , aut ex- j ité, aut implicité quitin licité negat , fiaul exerc affirmat , dum fatetur ; Chri ftum effe ve- a mwr:üü mum hominem. Attamen tàáiisactus : Chri- u u efl bomo non vifi &ilis , utpote reipsá falfuss fj 'non foret affenfus fidei Theologicz. d ód nihilominüs conclufio Conftat 5. Qu t dem reduplicativé, II asgnuius fyllogismi, non qui ale&tice , tanquam par- — m fcu prout figurz di tiali motivo innixXa ; fed tantüm fpecificative — , 0nd Omni bomo eft animal v« RTO fumpta fit de fide : - vionale, Sed Cbriflus efl bomo. Ergo Cbrijim efd lQ ffa muit, d animal rationole. — Quamvis etenim praemi major non fit formalite r revelata , attamen l non tantüm realiter , fed predicatum illius etiam formalier e ftidem cum fnbje&o. Hinc DEUS formaliter revelando , quód C hriftus fit boxao, etiam forrnaliter reve lat, quód Chri- ftus (it anitmal rationale ; adeóque hec propo- 'Theologicà , ut moti- fitio credi poteft fide vum illius adzquatum fit fola DEI loquentis 13 | bítat, quàd ad creden- autDoritás, Ncque o am m Difpstatio HL Zrtic, YY. 26 tsj dam hanc propofitionem ; Chriffus f azimal m M vationale, requiratur pravia notitia , periftam definirionem idipfum formaliter , etfi clariüs MU 'ï qmr!:'m, fignificari, quod fignificatur pervocem ; bo- $0. Hec fiquidem notitia non requiritur, "i qn tanquam partiale motivum , fed folüm tan- li a quam conditio ad affirmandam propofitio« ; qi nem predi&tam ; ficut notitia idiomatis Lati- Lt x ni requiritur , tanquam mera conditio, ad 1 t credendam propofitionem alteram, hifce vo- nl db cibus prolatam : Chrifiw efl bomo, Siquis et- iv n enim erroncé putarct, per vocem boro figni- nl ficari /apidem ; tunc per affenfum di&ta pro- t pofitioni przftitum , nonclicereta£tum men- minis o talem verum , fed falíum, Econtra veró in edipiae hac uhiverfali naturaliter evidente : omzzis lu p bomoeft rifizilis , predicatum folummodoó rea- pedftiv liter , non autem formaliter eft idem cum d at fubje&o , adcóque DEUS formaliter reves r r lando : quód Chriftus fit 5omo , non rcvelat p formaliter , fed tantüm materialiter , quód PA Chriftus fit zifibilz. reditt! ghgdnl ux Cs m a pl d : * pehezp » lca1 w Dne 1!10414"[::; Ul $2 AR P 6 Tralfatus IV,de Virtut. 'TTbeol. Nj 20 Wi f SW iv AnTicurus V. , d t 1 4n Revelatio unrocr falis fit ao- P tivum [uffitiens eredendi fingularia euiden- lo fer comtenta ? .,;opo(-,iwn TRenotandum z. Quód DEUS propo- r gf; il 260 vitst 1 " fitionem aliquam univerfalem ex duplici Imprimis quidem , ut db fine revelare poffit, ul illa credatur folüm in genere, aut in fenfu ineíé accommodo , vel rantüm conditiona- rundta PT to , non autem fimplici, &abfoluto, Hue jusmodi revelatio univerfalis et ille textus uiidn. t ; i Apoftoli, ad Rom. X, 13. Owvrzi enin, qui- (unque intvocavtrit nomen Domini , fal'um erit | UT IT fabintelligendo fcilicet, fi preter fidem, quo» at qué precepta fervaverit. Sicenim Chriftus vt il ipfemet Matth. VII, 3 r. Noz omnz , qui di- citmibi: Domine,Domine , intrabit invegnum | tll ET éelorum 5 fed qui facit volumtatem Patris mei , gui in calis efl , ipfe intrabit inregnum celorum. L Secundó potcft DELIS revelare propofitio- ET nem univerfalem ex hocfine , ut illa credatur, L !N d lt non folümin genere , fed etiam in fpecie , ac at individuo ; dummodo intelle&tui certó con- Wt i ftet , quód individuum hoc determinatum , | mgwmm in fubje&o propofitionis univerfalis , tan- L qnam parsin fuo toto, comprehendatur. Hu- E hts usmodirevelatio univerfalis, eadémque ftri- E &e talis, eft illa, quà Paulus fctibit ad Hebr. I L] t 3] " Difputatio lT,. Artic, V. 267 IX, 27. Statutum efl bouinibw femel mori. AT Hi etenim verbi;, fingula humanigeneris in- ! "ll dividua continentur, prout ex do&trina Ec- clefie Catholice certum eft, " ; Á . l ] Prenorandum 2. Quód DEUS revelans 261 propofitionem hanc univerfalem : Oszza bo- DO f0 efi mortalis ,quidem clare, ac diftin&te cog- 'crfakmcm;xi noícat fingula humani generis individua, tisqud, t dequibus externéloquitur ; nontamen hec *, at cadem individua quoqué noftro intelle&ui, i d. perhuncterminum univerfalem ; Ovznz bo. lto, F 10 , Claré , ac diftin&ée, fed tantüm cozfusb, hm manifeftet. LInde in predi&tá univerfali non r a continetur hzc propofitio fingularis : Petrur 5j fl eff mortali ; nififaQtà fuppofitione , quód Pe. us u trus fit verus homo , adcóque reipsá parti- o Chridut cipet rationem fubjeGti univerfalis, $i et- fi ) q"f l enim foret folüm apparenter homo , qualis Bv erat Angelus Raphacl, Tobiz du&or ; tunc n Palriwi vera maneret haec univerfalis : Osanz bomo tht eff mortalis ; etfi vera non effet hac fingularis: Petris eff meortalz. Haud igitur ad affenfum e poplt lnl huic fingulari preftandum fafficit , quód in- yin fpwhï teile&tus cognofcat , veram effe dictam uni- i end verfalem : Oi boszoeft mortalz ; nifi etiam r cognoícat veram effe iftam fingular2m : Pe- ?ris efl. bonao, veri ï" Quódfi enim Paulus fub ex- i oui terna Petri loquentis figura putaret delitefce. MU 7 n rc Angelum , neutiquam illum poffet affirma- (l b 3 re ii 268 Tra&atus YY. de Virtut, Tbeol. 'JAHiiga Dü re mottaleni , nifi forsetiam putaret ? Ange- los effc mortales. d 'XUL ü?' g' Prenotandum 3. Quód prafens contro, 262, verfia de revelatione univerfali, ftridié futn- gt i Ml ptà , fen illà procedat , que à DEO ex hoc finc fa&a e(t, ut eadem credatur, non tan- — iT lod ( tàm in genere , fed etiam in particulgti de wiis Vi quovis fubje&to fingulari ; dummodó intel- 139f le&us certam notitiam habeat ; quöd illad fsf reipsà in fubjc&to univerfali contineatur; cu« P T jusmodieft ifta: Orini bomo eft mortalas. Ta- Dio À lem quoque revelationem univerfalem in- ( av cludithec propofitio: QailiZet Rowant Pos- ede o gifex , d tota Ecclefía Catbolica , vel faltena majore Mp illim parte acceptatus , eft Chrifli fuummm interrü mitiojad Vicariw ; quia fcilicet Chriftus, nontantüm witin m Petro, fed etiam fingulis ejusdem , in Sede Apoftolica legitimis füccefforibus , vicariam i mlf gl n Ecclefis regendz poreítatem contulit, prout num, 222.dictum eft, — Quarituritaqué pri- viógil ag £mó : Anrevelatio univerfalis fit motivum fufficiens credendi fingularia evidenter con- datiranp — V tenta , adeóque hac revelatio : Omnis bome eft mortala , lufficiat , ut intelle&us 'Theolo- t Vs a gicà fide credat hanc fingularem : Petrw ef suorinlà ; dummodó notitíam naturalem, Vg Mdl cámque evidentem habeat , quód Petrus re- ipsà fithomo ? Affirmativam Suarez Difput. hu — h. ii 1lI. Se&, 11. propugpat, quem Ripalda,Card. Lugo, & pleriquealíi fequuntur, Negati- [r Pumj vam P Difputatio I. Artic. V. 269 "itur n vam Arriaga Difp. VI, aliíque. Mediam inter has defendit Cardinal. Pallavicinus lib, IIT, Q M Theol. cap. 8. quam Haunoldus, plurésque Itl recentioresample&untur. Quaritur fecun- ii dó: An feclusá fpeciali revelatione privatà, Qu fide Theolozicá credi poffit : quód a&tualis 1 t Romanus Pontifex fit Chrifti fupremus in dumpodi terris Vicarius ? Negat Cardin, Cojetanus in ht quiit II 2. q. 1. art. 2. Bannez , Vega, aliíque, Af- RTA firmat Suarez Difp, X, Se&, s. & cum eo ple- vinrid rique Theologi. um Dico r. Reve lationem univerfalem nod 6 Bll effe motivum fufficiens .credendi fingularia* w evidenter contenta ; nifi DEUS evidentem hancnotitiam affümat in complementum fuee ;Wt//z/m revelationis univerfalis, — Prob. Nam hzec j tantinit hn n5 revelatio univerfalis : Osmi bomo ef morta- is, Victtt i , non fufficit ad credendam fide Theolo- gica hanc fingularem veritatem . . Petuus eff ymulit r n mortali ; nifi DEUS evidentem notitiam , quá intelle&ns cognofcit , Petrum cffe bominem, T vident t affumat in complementum predicte revcela- tionis univerfalis. Ergo, Ant. prob, Hec ' Oi h etenim veritas (ingularis : Pefrw: eff bomo, edur Ti em: n preter di&am revelationem univerfalem, re- quiritur, tanquàm partiale motivum , ad affir- il patud mandam hanc fingularem : Petruw eff mortae o I5, Sed hocipfo praedicta revelatio univer- Suartz[?;ï falis non fufficit ad ceredendam hanc fiagula- | R]PQHMJ N tem : Petrs eff nzortalis ; nifi DEUS alteram n[Uf [ 1« ! 4. lj 270 Tra&atut IV. de Virtut, 'Tbeol. (fr fingularem , naturaliter evidentem : Petrg efl bomo , affamatin complementum hujus re- MPPHCMS n velationis univerfalis : Omz: bomo eff morta- ls. Ergo. Maj. conftat ex dictis num. 261. giinct j qu fimíílque in conclufione hujus fyllogismi pa- tet : Oi bomo eflwiortalis, Sed Petrim efl bo- li r* ! $520, Ergo Petrm eff mortalis. Min, autem mgmtït Qdo! prob. Si etenim DEUS evidentem notitiam hujus veritatis fingularis; Petraseff bozzo,non dmitt tü/ Qm'm affumat in complemeutum fua revelationis univerfalis ; tunc adequatum motivum af- gt gt firmandihanc fingularem : Petrs eff mortalis non eft fola DEI , propofitionem univerfa- sim lem revelantis authoritas, fed infuper requi- fnguty ritur hzc notitia fingularis, folüm naturali- fa,uh g dttd terevidens : Petrus efl bomo. Ergo. Confitm. Conclufio dedu&ta ex unaper- :ogniüom'b j 46 m mifsá particulari formaliter revelatá, & alte- rá univerfali folüm naturaliter evidente , nec Ti 1 WE w u meitusul quidem fpecificativé fumpta , poteft credi fi- de Theologicà ; nifi DEUS premiffam uni v verfalem , naturaliter evidentem , affurat im ls h 'complementmm — revelationis particularis ; :gztïtïmou: quia nempe feclusá hàc fuppofitione , moti- Bednm itá( vum adaequatum affirmandi conclufionem , non eftíola DElloquentisauthoritas, prout LOI att. preced. oftenfumeft, — Ergo idipfum de tj ] conclufione dedu&á, ex premifsà univerfali DI revelatá, & alterá folüm naturaliter evidente Unt dicendumi erit, Advertendum autem,quód jrim DEUS ri"fl?, TWI ! Difputatio 111, Artic, V. 271 Ug | DEUS notitiam naturalem , eámquenon fo- "tl làm apparenter , fed etiam reipsá veram , & Md /. W cvidentem, de aliquo fubje&o fingulari , af- a d&»ïü'! ff fumatin complementum revelationis univer- LT falis: quoties DEUS propofitionem univer- 1 ltni), falem revelat ex hoc fine, ut ea nontantüm l. Mu in genere, fed etiam in particulari de quovís Ventp a fubjedto fingulari , fuppofità predi&ià evie if dentiá credatur , prout num, 260. expofitum f reri eft. — Quamvis etenim. DEUS non habeat, n notino . nec habere poffit , hujusmodi cognitionem Mujarid univerfalem, cámque confufam : O:n: bo- nntp uvf o efi mortalis , fed habeat merascognitiones j g fingulares, per quasclaré acdiftin&é cogno- olim ndttd fcit, tum Petrum , tum quemvis alium homi- nem efíle mortalem : attamen omnibus iftis b Ti cognitionibus internis fubftituit predicdtam hrà, Kal revelationem univeríalem, que dein cum no- nideme, titià particulari, affumptáin complementum xl d rcvelationis univerfalis , conftituit hanc re- voifan u velationem fiagulatem : Petrm efl maortalis, y, u Dico 2. Fide Theologicà. fin& ullà fpe- 265 ciali revelatione privatà, credi poffe : quód pamculms jtione, i actualis Romanus Pontifex rité ele£tus , & ab Ecclefía Catholica , aut faltem majore il- jnduíty: orts, j lius parte acceptatus , fit Chrifti fummus in ogidpit! terris Vicarius, Prob. Nam hec propofitio univerfalis : QailiZet Romattwus Pontifex , vità Yi ul J eleus, & ab Ecclefia Catbolica , vel faltem ma- jori parte acceptatus , efl Cbrifli fupremus in terris J imfærqä I l $ — h 272 Tratatus IV. de Virtut, 'Tbeol, $ " Gc[lff.c Vicarim , ideÓ divinitüs eft revelata, ut hec eadem credatur , de fipgulis Pontificibus R o- J iE ;;Eiïthæ ) manis, in fubje&to univerfalicontentis ; dum- modó intelle&us habeat evidentem noti- jgns d tiam , quód aCtualis Pontifex RKomanus, in hoc eodem fubje&o univerfali, tanquam pars faan in toto, contineatur, j Sed hocipío. Ergo, - Maj, exinde patet: quóüd Chriftus prafenti- pur!! HI'»'M!LM bus aliis Apoftolis, ac Difcipulis ideÓ reve- laverit , & conftituerit Petrum , tanquam g)vyï'?l('/*')"' p fuum in terris Vicarium , ut idipfum Apofto- li, c&teríque Eccle(ie primitive fideles cre- Iu'*,*'z::y*':'þ niuwit! derent ; adeóque hoc pariter à fidelibus po- fteris de quovis Ronano Pontifice credere- ho tur. Nam pariformiter ad hos pertinet, ut u legitimum füum Paftorem fupremum agno- fn;u/:/m , Ícant, & fequantur, Min.autem prob. Hoc- vdtitmat ipfo, quód revelatio univerfalis à DEO fiat - sl exhocfine , ut eadem credatur de quovisin. jb dividuo determinato, evidenter contento , m&:.uum(uþ in fubje&o univerfali 5 eoipfo DELS eviden- k p tem hanc notitiam affümit in complemen- w tum fue revelationis , prout num, praced, wundant di&um eft. Erco, Y Confirm, Nam eft de fide , quód Petrus W 266 A poftolus fuerit Chrifti fupremus in terris N icarius, Sed hoc ipfo etiam eft de fide, ii uód a&ualis Pontifex Romanus fit Chrifti I í u premus in terris Vicarius, Ergo. Maj.ex ( li num.222,patet, Min, prob, Finitó fiqui- NI, Wt dem j Tij Difputatio II Artic, V. 273 j L " ] dem Gener, Concilió Conftantienfi, Marti- l:lisr.;hlgus ll ' J nos PP, V, cádem Bullà, quà utriusque Hze- RA l;g refiarche , Joannis Wicleff de Anglia , & ! ln t oannis Hufs de Bohcemia errores iteratà 004 LUW condemnavit , inter alia quefira , cuilibet ad Tl t Ecclefíiam Catholicam redire cupienti, etiam TAE hac duo proponijuffit : Utram credat: quod rl v Beatue Petrus fuevit Vicarius Cbrifli , babens pote- iulsitm flatem ligandi , &v folvendi [aper tevram?. ltem, , (j strim credat : quód Papa cauonic elecim , qui dn gro temapore fuerit , ejm noraine proprio expreffo, ia ts r fét fucceeffor Beati Petri , badens fapremam auibo. D ritatem in Ecclefia ? Ergo, n t Revelatio Objicies 1. contra primam. 267 t5petnd d univeríalis eft motivum fufficiens credendi ttun 0. fingulatia evidenrer contenra,et(i DEUS hanc ro. Hot- evidentem notitiam non affumat in comple- i DO t mentum fuz locutionis. Ergo. Ant. prob, t quovisin. Nam fingularia , tanquam partes , formaliter : Content conflituunt fubje&um revelationis univerfae Est lis;. Sed hocipfo per revelatam formalitet complcmrqv propofitionem univerfalem , etiam formali- up, p ter revclantur fingularia evidenter contenta, Ergo. Min. prob, Hocipfo , quód DEUS u formaliter revelet aliquod totum , feu meta- musintt phyficum , feu phyficum ; eo ipfo quoqué fotmaliter revelat partes , in illo contentas. 1 di dt f«*, "Tb Ergo. Confirm. Hoc ipfo , quód corpus & ani. i. M Fiit m2 , tanquám partes , formaliter conftituant ( » r :. eis 574 Traä?e;tusl F. de Virtut, '"Theol, [ eflentiam phyficam hominis ; eoipío hacfo- mmhmt dqutt la revelatio particularis : Chriflus eff bomo, fufficit ad credendam hanc particulatem: " UY i n €hriflut babet corpus &v animam rationalems etfi DEWS hancnoritiam evidentem , de phyfica giei hominis effentia , non affumat in comple- .'U(püïh mentum fuzs locutionis. Ergo pariter. ij ! EC Refp. N.ant. Ad prob. D. maj. — Singu- 2'681;" ia, tanquàm partes, formaliter conftituunt d [ fubjedtum univerfale, tanquam totum , fi re- ipsà participent rationem fubje&i univetfa- du ls. lil C. maj. Si reipsà non participent ra- tíonem fubjecli univerfalis. N, maj. Etfic (s ftt diftin&á min. N. confeq. Ratioeft : quód folàm illa fingalaria, taríquam partes, con- m vifiti ftituant formaliter fubje&um . revelationis univerfalis, que reipsá participant rationem withop, fübje&i univerfalis. Sic iftam revelationem qum; ! univerfalem : Orzais bonzo ef mortalis, quidem p tutgttn D) formaliter conftitaebat Tobias junior ; fe. cüs autem Angelus Raphaél , qui folüim ap- RTT parenter erat homo. | iif Adeóque ille a&us, quó Tobias credebat : Raphaelem effe homi- - ainin nem fui fimilem, & proinde mortalem , non T erat a&us fidei Theologice reipsá , fed fo- quadi làm apparentertalis, — Quódfi autem de ali- tm:;mq,x quo individoo humano habeatur evidentia t naturalis abfoluta, non folüm apparens, fed if etiam reverátalis; tunc DEUS hanc candem lts cvidentem notitíam affumit in complemen- t tum P Difputatio HT. Artic. V. 275 Ri A L tum fuz locutionis , ut intellc&tus fide Theo. äl:æmä, logicà credat; hocindividuum effe mortale , M l t prout num, 260. expofitum eft, n . Ad confirm. N, confeq. Difparitas eft : ,tnkml i ïïEü Ui d quód effe bominem , & effe compofitum ex corpore , & anima rationali , fint formaliter Is idem ; ficuteffe hominem, & effe animalra- l87 tionale, Caeterüm Arriaga oenfet: hancevi« eircofta dentiam naturalem de phyfica , vel metaphy- 400 i fica hominis effentia , pariformiter à DEO bl uf affamiin complementum fue locutionis, quá Chriftum revelavit effe hominem. putget n Vaj G Objicies 2. Hocipfo, quód DEUSabfo. luté revelet hanc univerfalem t Oszmü bomzo 269 iidiiqii i d efi mortalis; eo ipfo füppofità evidente noti. Tentitoni tià abfolutà , eádemque reipsátali, quód U'e« 1 0060 trus fit homo, etiam abíoluté revelat hane reltionem fingularem ; Petruefl mortalis, Sedhocipfo li qudta non requiritur ad credendam hanc fingula- Itig! » & rem , ut DELIS predictam cvidentem noti- ifolün d. tiam affumatin complementum fuz locutio- ille « nis univerfalis. Ergo. Maj. prob. Nam, efeln: fuppofità evidentiá predictá, non poteft in- lem, d telle&us negare,quód Petrus fit homo ;adeó- i l IP- que nec poteft negare hanc fingularem: .Pe- uen d tri eff mortals , ni&i negando univerfalem , abfoluté revelatam, Ergo. g endt yuti Confirm, Hocipfo, quód DEUS abfolu- . T té revelet predi&am univerfalem : Ovazisbo- ancc " complmi t10 of saorial $ €o ipfo etiam abfolute revc- p : lat, " 276 Wradatus 1 V; de Virtat. "Theol, "m lat, hancfubalternam particularem : 44/igsis , ial bomo eff mortalis. Sed hocipfo etiam abíolu- d f té revelat hanc fingularem : Petrss efi morta« P i&. Ergo. Min. prob, Hzc etenim fingu- laris, æquiva-lct huic particulari fübalrerna ? m Aliguis bomo efl mortalis , quee faifificari ne- lnv quit, nifi etiam falfificetur (ubalternans uni- sl verfalis : Ovauis bomo eff mortalrs. Ergo. d Refp. N. maj, Adprob. N,confeq. Ka- Md 7Otio eft ; quód hzc fingularis: Pezrse eff bomo, I k j requiratur, tanquam partiale motivum , ad ,',;g]mwm effiimandam abíoluie hanc fingularem . Pe- * a troe ff mortali 5 quia fcillcet predicatum unius non eít formaliter idem cum praedica. g euntoldn to alterius. Quamvis etenim fpectatà no» D tione folüm philofophicà, hec predicata Vuitd, ufurpentur tanquam fynonyma prout eam ex Scriptoribus Ethnicis patet; nihilominüs ii d falili fpe&atà notione Thcologicà funt diverfa, Nam fide certum eft : quódíi Adam non pec- UMT hn cáffet ; ejus pofteri, non quidem ex natorà fuà, fed ex fpeciali privilegio Divino , fuiffent L TE n immortales ; adeóque tunc verificata fuiffet . hia hzec univerfalis . Nullus bomo eff wmortalis, Nuuc autem mors eft poena peccati origina- i | Wi Jis, juxta illud Apoftoli ad Rom, V. 12. Per unum bomineuo peccatum in bunc mundum in- me: Ws sravit , &* per peccatum wiors 5 Ó itaim ogrnes boneines movs pertraufiit , im quoomnes peccavte ltllliäjg;g Ui r4nt, Sicutigitut be« fingularis formaliter I6« nf i^ D:fputatio ITE, Artic, F. 277 ts /n revelata : Chrifiu efl bomo , non fufficit ad mmbiulu. hanc credendam fide 'Theologicá : Cbriftu efi rifibils 5 fed etiam requititur, ut DEUS EM univerfalem affümat in complementum , iil quamvis intelle&us, prefuppofità cvidente qefiog, hác notitià, quód omzzz bomo fit rifibilit , can« ibdtengg dem negare non poffit, nifi negando (ingula- , E rem formaliter revelatam , prout num. 24Q, Natis refponfüm eft; ita pariter hicdifcurrendum, ^ Ieri. Adconfirm. N min. Ad prob. N, confeq. t tuo, d Nam hec fübalterna particularis : 4//gu5 rta: bomo eff mortala , forualiter & abfolute , tan- t pista quam pars , continetur in hàc fubalternante Dtun pl univerfali : Omanis bomo eff smortalss, Econ.- 2 d tra veró hac fingularis: Petruc efl mortalis, for- maliter & abfoluté non continetur in predi« ac d prou us &à univeríali , adeóque non aquivalet huic gfhlomini fubalterne ; 4/iguis bouso efl mortalis , nifive- u diret rificetur ifta (ingularis : Pezru efl bomzo , cám- que DEUS affümet in complementum ad cre- ATT Q et d dendam hanc ; Perrss efl wzortalis, Objicies 3. Etíi hzc revelatio univerfa. ino ul 71 n d lis : Omauis bouno eff martalzs , refpc&u Petri forct folüm conditionata , fi nempe Petrus PL catioi reipsà it homo ; aihilominüs prefuppofitá ! hujus evidente notitiá, hec eadem revelatio ]l V'u T rcípe&tu Petri fir abfoluta, ut formaliter equi- valeat huic revelationi fingulari : Perrue 2 b iif ul ssoríalá ; quamvis predictam notitiam DEUS non affumat in complementum fua locutio- nis, li WL: Dl 278 Traä"l;ttusl F. de Virt;f. tTbeol, nis. Ergo. Ant. prob. Nam illa veritas po« muipulüc te(t abíoluté credi, que à DEO eft abfoluté Mu revelata. Sed fuppofitá purificatione reve- j llm lationis conditionate , & hujus evidente no- ;b titià, DEUS abfoluté revelat : Petraom «ffe jloqy suortalem. Ergo. geridn Confirm. Promiffio Divina conditiona. v ta, quà DEUS Paulo promitteret gloriam cae- i d leftem , fielicuerit actom charitatis Theolo« | d gice , fieret abfoluta, per ipfam purificatio- R"w nem conditionis, feu actum charitatis Theo- dul logice. Ergo pariter illa revelatio condi- quin t tionata fit abíoluta per ipfam purificationem j n conditionis , vi cujus Petrus eft abíolute neo homo, plary Refp, N.ant. Ad prob. D. maj. — Illa ve- imotdtn 272 ritas poteft abfoluté credi, que à DEO eft ab- foluté revelata , fi eadem , prout abíoluta, s Hb i non confütuatur , per aliquid extrinfecum UT teítimonio DElI loquentis. C. maj, Siea- n dem, prout abfoluta, conftituatur per aliquid Wt extrinfecum te(timonio DEI loquentis. . N. maj. & fic D. min. N, confeq. — Ratio cft: ol Ti quia hoc ipfo, quód DEUIS evidentem hauc i ttN notitiam de purificata conditione , vi cujus li Petrus abfoluté eft homo , non affumat in complementum fÍuz locutionis ; coipío Wt DEU non te(tatur abfoluté hanc fingula- Ut Haud etenim tefta, RN Tem ; Petruwcfi mortalu. d tur per folam revclationem conditionatam ; quo- Izsium,h N 'irfarM Difputatio TIL, 4riic, F. QIM!mfju; 279 ämää!blufi quoqué purificatam effe illius conditio nem, Wg. feu , Petrum effe aDfolut? borinem. Unde pa- ; ll]üimm M. tet, quód adequatum motivum h ujus affen- 'cv:ht:m,uq süs abfoluti: Perrus ef smortalis , non fit fola DEI loquentis authoritas, fed etiam natura- Jntcxbg, lis evidentia predi&ta ; ideóque ralis actus non fit fidei , fed tantüm fcientie Theolo. Utl ice, rb T la us Ad confirm. D. confe q. juxta datam di- fti n&ionem. Quinimo, ficut DELIS in com. ehurits T. at d plementum fuz promiffio nis conditionate , ut eadem fiat abíoluta , femper affumit puri- p ficatam conditionem : bl d d ita pariter in comple, mentum füe revelationis conditionatz fem- per affümit purificatam co uj lin dem credatur abfoluté, nditionem , ut ea.- iDíQeldb u ablolu, Objicies 4.. contra fecundam. Noneft eyttiecu de fide , quoód actualis Romanus Pontifex273 , ij 9d habeat omnia, jure Divino ad verum Pontifi catum requifita, Ermb, Ant.prob, Impri. p oqueuts ! mis etenim requiritur , ut fit homo viator ,& quidem fexüs vitilis ; cim faemina fit pote- a flatis facerdotalis effentialit er incapax. Se- identa cundó , ut fit validé ba one, n d ptizatus ; cüm Ba- ptifmus fit Ecclefiz » aliorámque Sacramen- on d! torum inea recipie ndorum janua. yjs ; Tertió, ut fit etiam valide , faltem pofteà, or. dinatus, horc 1 cüm finé Sacerdotio haberi ne queat poteftas deteit clavium. Sed non eft de fide » quód actua. oudimm;'j lis Romanus Pontifex hec o mnia rcquifita j ha- 280 Tra&atus 1V. de firlu;. Vïheo-l. | p habeat, cüm eadem nullibi, de hac fingulari s o erfona,fint divinitüs revelata. Ergo. N EE Confirm. Adhoc , ut a&ualis Romanus s Pontifex fit reipsà verus Pontifex, effentiali- g ter requiritur legitima illius ele&tio. — Ergo, g iüjl Confeq. prob. Non eít de fide, quód omnia j at dï(h ïd | illa, que jure pofitivo, tum Divino, tum humano, ad legitimam Pontificisele&ionem NT t obfervata. Ergo. ; requiruntur , fuerin yub : Refp. D. ant. Non eft de fide , quód W"ïf'ïm 274a&ualis Romanus Pontifex habeat omnia ju - Alendn re Divino ad verum Pontificatum requifita, f n riusquàm conftat, quód ab univería Eccle- doy fia Catholica , aut faltem majore illius par- du te , tanquam verus Pontifex fit acceptatus. hudid 'Tranf. antec, Non eft de fide, poítquàm Cat dU conítat, quód fit acceptatus, — N, antec. & iudi m confeq. Ratio eft ; quód Ecclefia Catho- Mtmi; lica, ob infallibilem Divini Spi ritüs affiften- gtl tiam, acceptando aliquem , tanguam verum mualint Pontificem , non poffit errare, . Nam ad re- lii endam vi(ibilem Ecclefiam, requiritur etiam Ed vifibile caput Ecclefiz , reipsá tale , cui Chri- V us ftus , tanquam Pontifex in eternum , ean- fl dem in terris vicariam poteítatem confert , , il uam primitüs Petro, Apoftolorum Princis fj pi contulit, prout num. 222. di&um eft. m Sicut igitur repugnat, ut Ecclefia libtum ali- P. quem, tanquam divinitüs fcriptam fidei; mo- Z J 'm'ullü rümque regu lam , recipiat & agnofcat ; qui KC 'irm;fa/; à hi Difputatio IIT, 4rtic, Y. 281 du ii E teipsà talis non eft ; fic etiam repugnat, ut '"&an ominem aliquem ; tanquam vivam fidei, Po"mümiali- morámque regulam , feu Romanum Po ntifi- Id w cem recipiat , & agnofcat , qui ob im pedi- Wc) QW;JH. mcntum juris Divini ,. reipsá talis no n eft, tut Drito Nam zque unum ac alterum ertorem impe« X dite , ad Chriftum, tanquam Supremu m Ec- d D cleie militantis Caput pertinet, juxta illud promiffum , Matth, XVI. 1 [2 8. Porta inferi 3 umj 2102 pravalebunit adversis eam. iit n Ad confirm, D. antec, Ad verum Ponti- ww ficem effentialiter requiritur legitima illius jucluyt eledtio previa , eadémque diftin&a realiter futptti ab acceptatione fübfequa Ecclefie. —N, ant. Non diftincta realiter ab hac a cceptatione, j, pín C. ant. & N, confe qQ. Quamvis etenim pre- ao & yia ele&io propter aliquem juris defe&üm hia Cutho« fuiffet invali da ; nihilominüs ii af per fubfequam acceptationem Ecclefie , haber etur legitima um cjusdem Romani Pontificis ele &io, Nandit " piritueit Objicies ult, Non eftde fide, quód Ec- lle cmcm clefia Catholica in acceptandoR omano Pon.^7 9 tífice falli , ac decipinon poffit, Ergo. Ant. emum, d prob, Nam Ecclefia, pro vero Pontifice , em du recepit aliquando fzeminam , et(i Pontifica- lprunlr " dla"mf' tüs effentialiter incapacem.: Sic etenim in Chronico Mariani Scoti per Heroldum im- m preffo legitur: 4moodins . entefmo , quinqud- d gefimo tertio , L £o l'i'ff: o?iit, &clend, dugufit. Hate 4guofæ-': c' 'nilri Tra&latus IV, de Virtut. "Theol. 5383 j r Huic fucceffit Joanma mulier , aumu duobtt ; , ;m-k*l'! ssenfibus quiique diebus quatuor. — Ergo. gl Confitm. Ecclefia poteft aliquem retine- MM y [ re tanquam verum Ponrifice m, qui reipsá | fnl!hb. non eítampliüs Pontifex. —Ergo etiam ac- ä bmiftcali j ceptare. Ant. prob. Nam Pontifex , etfi A fanit eacceptatus , poteft deinde , üt anteàlcgitim faltem | tl períona pr ivata, incidere in here(im , | Qdl Ooccultam. Sed per ipfam harefim definit effe vini verusPontifex. . Ergo. junda Refp. N.ant. cum fua probatione, Hanc 7 etenim de Jobanna PapifJa tabulam , penitüs fl u abfurdam , ac ftupidam , & nonnifi poftan- A V m Mi num MCC LXXVIIL confictam , necin Ma- H fratti riani Scoti, neci naliorum , ante predidum at gt annum fcriptis Chronicis repetiri , Ícd ean- "ii dem pofteà per hareticos , & fchismaticos, yéeanrt aut etiam imperitos , & male credulos catho- TT licos fuiffe intrufam , Antonius Pagius in Criticis Baronianisaccuraté oftendit. Quin- wwl st imó etiam in illo Mariani, poft annum pra- t di&um , defcripto libro , folüm legebatur : àt a[feritur , fuit mulier , adeó- um Joannes , qui ; m hunc textum adhuc Lor" que Heroldus fpuriu focdiüs deturpavit. Verüm , etfi Marianus;, t Anno MLXXXVI. mortuus, hanc fabulam UT primuse vulgáffet , majore tamen fide dignus fath eft, Ana ftafius Bibliothecarius , qui fub eo- Utl & Annoo&ingentefimo L dem Pontifice vixit, quinquagcfimo quinto itafcripfit ; Sazdhiffi- Fj 1"ni"s l VWMM : Difputatio III. ärtic. F. 285 if i h us Dominu LeoIV. Papa o2dormtoit in Domi- u g 20, XVI. Ka. Auzufii, Ui ex bac luce fabtras &ws Praful oceusuit , mox [maul omui Clerus , n vl Senatus , ac Populus , ad Caltfli titulum PTOPB- [ E!güm;f. rantes , &* Benedi&tutm ex eodem a flvabentes , i od p Pontificali folio impofuerent, Vade huic mon. ftto feminco, nec quidem unus in Sede Apo- letín, ln ftolica dies vacuus remanfit. Plura de hoc tndrid Cardinales Baronius , ac Bellarminus, ut , D etiam acatholicos Scriptores , hujusfigmen. ti tanto clamore priüs adversüs Pontificios Yin, poi jactati, pudeat. if du Ad confirm, N. ant, Ad prob, Tr. maj. N. 1p, n min. Ratio eft : quód Pontifex per hare- Yepidaun fim meré internam , five occultam , quidem ii ld- amitteret gratiam , & habitum infufum fidei limaticos, Theologice , non tamen quoqué amitteret hlos d poteftatem ordinis , & jurisdi&ionis Papalis, dUL Nam aliàs omnia illius a& , quzin ftatu hu- ndi. Qu jus peccati occulti exerceret, forent irrita, 4noum [f cum ingenti detrimento Ecclefiz, illius regi- mini fubjecta, p lt herefim externa Quinimo, nec quidem per T m , aut notoriam, privatur vun d Pontificatu , priusquàm Ecclefia illum hác di« (fi at gnitate privatum declatet, prout cum Suarez. Difp. X. Se&, 6., pletíque docent. Cate. u nf rüm nonnulli negant, quód Pontifex , etiam üt perfona privata , ob fingularem DEI ptro« g te&ionem , in herefim formalem incidere gt poffit, juxta illud Redemptoris Petro dicen- "T W/'f" 3 tis, E. ï"raäatu: IT, d? Virtut. Tbeoþl;» 28 Wi mfldi tis, Luc. XXII, 323. Ropavi pro te , ut 05 1 æn'lnb"w&* deficiat fides 12a,:. & tu aliquando comver[us, j confirma fratres tnos. qin t Conflat 1. Quód revelatió univerfalis 2/77non fit motivum fufficiens credendi fingula- i g, ! ria evidenter contenta , niti DEUS hanc na- turalem ,cámque evidentem notitiam de fub- js, t al je&o fingulari affumat in complementum fue locutionis, Nam aliàs adequatum moti- vt j vam credendi propofitionem | fingularein non foret fola DEI univerfalem revelantis p g IU autlioritas ; fed etiam cognitio naturaliter evidens de fubjc&o fingulari contento , in fous. um fubje&o univerfali, Sicut igitur conclufio hujus fyllogismi : Oa bomo eft vifibilis, Sed lial E Chbrifius efl bouzo. Ergo Chriftu eft rifizilis , non cft de fide , nifi DELIS univerfalem premif- bt ts t fam naturaliter evidentem affumat in com- plementum revelationis fingularis , prout E. RTT num. 250. ad confitm, refponfum eft ; ita ariter conclufio hujus : O5 bomo efl mor« ln zalis. Sed Peirt ofl bomo. . Ergo Petrus eft morta- Ed li , non eft de fide , nifi DELIS premiffam pitut Vil fiagularem , naturaliter evidentem , affumat in complementum revelationis univerfalis, Wi N Néque obítat, quód DEUS claré , ac diftin- &8 cognofcat fingulos homines effe morra- MT li les, átque huic cognitioni multiplici fubfti- tuat hbancrevelationem univetfalem : Orzz Mitp) bomo-tft mortala , uteadem his fingularibus : Wflhc £5 Pl ADz'/l'üutAa;:'o Hl Antic. V. j 285 mmfv [/7] Petrm eff mortalis : Paulus eft mortalis, ceeterís- hii L2 que in fübje&to univerfali , tanquam partibus in íuo toto contentis,equivaleat, Quamvis t i etcüim hoc refpectu DEI, pront fingularia Mi diftin&t? cognofcentis, certiffimum fit ; non Vi D tamen, proutcadem folüm coufusé revelan- T000:1043, tis, etiam quoad noftrum intellectum abfo- Mpl luté verificatur. Nam Petrus, Paulus , ce. dqutm teríque, non funt partes in fubjecto uaiver- m ftpin fali, tanquam fuo toto formaliter contente ; hn tent nififactá fuppofitione, quód abfolute parti- Yi p cipent rationem fubje&ti , feu fint abfolute [ touut,d homines. Cüm igitur DEUS revelando di- gt ii &am univerfalem , non revelet nobis abfo- vll luté, quód Petrus, Paulus, cateríque fint homines ; hinc preter revelationem uaiver- frjdi, t T præmif- falem requiritur ad credendam hanc fingu- m in COU larem:- Petras eff mortalis,ut DEUS hanc no- jns , t titiam naturalem abfolutam: Petrus eff borzo, m dii affumat ia complementum fuz locutionis, TL Aliud dicendum de hac fgbalterna particu- Árii gjlmml lati: Aliguis bomo efl wsovtalis, que tanquam J gand pars formaliter continetur in hac fubalter- nante univerfali : Omnis bomo eff waortalis, (CIl, du u Conítat ?. Quód à fortiori Revelatiog78 g(e,li " liniverfalis complexa non fit motivum fuf- sdiy ficiens ctedendi fingularia contenta , nifi T DEUS hanc notitiam affümat in complc- mentum fuz locutionis. Sicifta Revelatio [in: univerfalis complexa : Owsmis boffia rijà com- süug G:: T 4 fteras 486 ra&atus I'V. de Firtut. Nïl)'bec;l. : P Di[P" fs [| Jiorata. (ub [peciebus panis fubflantialiter. conti- nl at Corpus Chrifli ; non eft motivum fuffi- Id ciens credendi abfoluté , quód ifta hoftia fingularis, quam Sacerdos Miffam celebrans n populo adorandam proponit, fubftantiali- 1 mäm | ter contineat Corpus Chrifti. Nam dicta d revelatio univerfalis, refpectu cujuslibet ho- Qsf W v n ftie particularis, folüm eft conditionata ; w d idcóque dc ií(là non verificatur abfoluté, ni- PT fi eadem (it de fubje&o fupponente , feu participet rationem fübje&ti univerfalis; ut gw:/:dztur reipsá fit rité confecrata. Cüm igitur non i ia fit de fide, quód hic Sacerdos, Miffam cele- ii brans, fit legitimé ordinatus ; nec fit de fi- U wl 1 faltu de, quód habuerit intentionem confecrandi; ]7 nec fit de fide, quód hzc hoftia (it materia remota fufficiens ad validam confecratio- m nem: hinc etiam non eft de fide, quód hzec tl hoftia particularis abfoluté fub fpeciebus pa- TTf nis contineat Corpus Chrifti, Ex quibus n patet, quód non fit à DEO abfoluté reve- tl latum $ in hac particulari hoftia contineri LID. fubftantialiter Corpus Chrifti; nifi habeatur ra evidens notitia, quód cadem fit rité confe- Mmmw crata, illámque DEUS affumat in comple- LY mentum fua locutionis, aut validam con- n fecrationem aliquo figno teftetur. Non E tamen hinc fequitur : quód hac particula- Ls T r rite ï ln u tis hoftia xquæ prudenter prefumitu COl« Ui M*M | Diþ)ufatio III; rtic, V, 287 confecrata, non (it abfoluté adoranda, pro- "quü ut ex refponfis num, 181. patet, , ? Rn i "MM Conftat 3. Quód fit de fide, a&ualem 279 Wt o Romanum Pontficem , qui à tota Ecclefja, T N vel majore illius parte, acceptatus eft, re- t ipsá effe verum Pontificem, feu fupremum LC Chrifti Vicarium, Cüm etenim Chriftus 4 Qdl hoc, non tantüm de Petro, fed etiam de fü- At dl turis ejusdem Succefforibus, & quidem in Wponcn, hunc finem revelaverit, ut idipfum de fin- t t gulis credatur ; hinc eam evidentem notie Citighrot tiam, quá conftat, hunc determinatum ho- M v minem, à tota Eccleíía, vel potiori ejus par- TT te recipi, & agnofci, ranquam verum Ponti- TU ficem Ro manum, DEUS aífümit in comple- i ft u mentum fuz locutionis, Nam Ecclefia, ob (lechto- infallibilem Spiritüs San&i affiftentiam, in iquita acceptando aliquo , tanquam vero Pontifi- ecidusni cc non poteít errare; quia Porta inferi 205 ii pravalebunt: adversis eum. Hinc eriam eft Yolué t de fide , quód a&ualis Pontifex fit homo lit i viator, & quidem fexüs virilis, idémque le- nifi hii gitimé baptizatus, & faltem poffcà in Sa. j i d cetdotem rité ordinatus, Nam illa propu. r ina) dioía fabula, de Jobanna Papifja, dudum à Scriptoribus Catholicis, nunc veró ctiam ab vlilun t der, ) Acatholicis eft confixa, & explofa, Etfi ve- x pllþ ró Pontifex anteà legitime acceptatus , in alini: herefim, etiam notoriam incideret; non ta- men defineret cffc verus Pontifcx , prius- - 5 quàm - j 288 'ryadlatus IV, de Vz'r!ät. Tbeol.'ï quàm idipfum ab Ecclefia diffiniretur. Quód ÀN autem de Pontifice Romano di&tum, idipfum de quovis Generali Concilio ftatuendum, p Hinc eft de fide, quód Tridentina Synodus rcipsá fuerit tale Concilium. ; W, | | DISPUTATIO IV. Mrti hi "De leritate Revelata. jciti lm hueásque de Autlhoritate, ac Re- gnd C velatioue Divina, tanquàm objecto for- éh, ! mali adequato Fidei Theologice a&um fit ; i nunc ulteriüs de Veritate Revelata;tanquàm endt "T cjusdem Virturis objeéto materiali agendum reftat, Pretermittentur tamenifthic levio- hd tis momenti quafítiones, quas aliqui fuse bis d 9 Nj difcutiunt. Hujusmodifunt: An objeGum - materiale primarium , five attributionis, fit Wij folas DEUS, prout unus in effentia : An ve- i li ró etiam prour remunerator cft ? Àn fit ali- uis ordo inter credenda fidei Myfteria, & & hec omnia fufficienter in Symbolo Apofto- gtl lorum contineantur? An fucceffu temporis tisg creverint Atticuli fidei ? Hazc fiquidem,aliá- iity l que partim infinuata funt, & deinceps WIE*GH".."( fparfim infinuabuntur, Ü U fs $98 (o 2 867 Muj R- L Difoutatio IY. 4rticcl, 289 "d'h«w,an s Jl lm äï Anricurus L £zx— i lI Tridcnm&g:u n Veritas vevelata proponi de- beat , üt evidenter. credililis. fide pradeanti, ez/?yfue firmiffind. i Renotandum z. Quód illa propofitio 277 fit fide prudenti credibilis, que confi- detatis omnibus, citra notam levitatis, ab in- V, a tellectu credi iaf effer faifa, poteft, etfi eadé fortaffis reipsá Sicut enim aliud eft: Sententiam pf aliquam, feu Theologicam, feu Philofophi- gt i cam effe probabilem ;aliud autem: eandem vtl e(fe reipsà veram ; ita quoqué aliud efte iil n Propofitionem aliquam effe prudenter cre. j dii fl dibilem, aliud autem: illam effe quoqué ve- ij rant, Nam juxta receptum axioma ; $a. bmioms, ül inde fal[a funt veris probabiliora, feu credibi- s At liora, prout ab exemplo declaratur. - Si ete- [ inlti nim Petrus fit notorius inimicus Pauli, An- Mi dreas vcró amicus ejusdem ; ataue contin- bolo p gat, ut Andreas in rixà repentiná Paulum, [ p ante domum Petri confodiat ; hic autem ['u;uidcm»1E fanguinolento gladio , quo canem rabidum vulneraverat, armatus compareat ; tunc mul- deeinccpi Af tÓ credibilius, et(i reipsá falfum etit, quód potiüs Petrus, quaàm Andreas hoc facinus ä. patraverit. Ecpnträ verÓ, fiquis precisé fpc« J "Traflatus lV. de Virtut, Theol, ! fin 290 fpe&tatis his circumftantíis, adeóque feclusá "i ulterioti notitiá, vel motivo fuadente oppo- pl fitum, affirmaret Paulum neutiquam à Petro hofte, íed Andrea amico tuiffe cefum ; jb tunc quidem reipsà verum , attamen teme- jdmeutll ré, acimprudenter judicaret,utpoté fufficien- dj a ti ad hoc credendum fundamento deftitu- g rus. Nam juxta illud Eccli XUX. 4, Qui ijoit eredit citó,levis efl corde. Patet igitur ; quód ItliQUisx j pioi Propofitio aliqua, etíi falfa, poffit effe pru- denter credibilis; & viciffim altera, etfi ve- j ra, poffit non cffe prudenter credibilis. gt Prenotandum 2. Quód judicium iftud de d 28 I prudenti credibilitate alicujus propofitionis, g vel obje&ti, juxta diverfitatem motivi, cui TT illud innititur, poffit effe ; vel tantüm pro- d babile, vel certum, aut evidens. Nam cer- inám d tum erit hoc judicinm , fi motivum illius [ omnem prudentem formidinem io oppofi- fbl tum excludat ;; econtrà tantüm probabile, ii fi prudentem aliquam formidinem admittat, fv ' prout rurías ab exemplo in rebus humanis sf declaratur. Si etenim centum cordati ho- w mines, nullo ex illis reclamante, teftentur ; M!MW quód hec fit genuina Principis epiftola ; lbetlg tunc judicium prudentis credibilitatis , fpe- &a:ó horum teítimonió, cui alind in con- qu trarium nequit opponi, de hac epiftola, tan- pl quàm genuiná erit moraliter certum, Quam- LT vi Trhy i^ Difp:&ah'a WV. Artic,l. 29T t WWW( vis etenim reipsá fieri poffit, ut omnes ii m n t ht pet fuppofititiam fubfcriptionem, fi&tümque 10 t figillum Principis, decipiantur : hec tamen l, dlittimy fola deceptionis poffibilitas non eft fufficiens fundamentum prudenter fufpicandi, quàd m fi&titia fit bec eadem Principis epiftola. E. Kney i, sl contra veró, fi ex pradi&tis centum teftibus folüm feptuaginta, vel o&oginta, negantibus m reliquis , affhrmarent hanc effe genuinam, t dey, Principis epiftolam ; tunc fpe&tato precise din, d etili horum teftium majore numero , judicium Vi i prudentis credibilitatis, de hác epiftolá, tan- quàm genuiná, erit quidem probabilius, spnpts quàm oppofitum, non tamen erit moraliter p o d certum, aut evidens, fed tantüm probabile ; tutin p Mp t adeóque non excladet omnem prudentem üvum ii formidinem de oppofito. Prenotandum 3. Quód fides firmiffima2 82 o o fit illa, per quam iatelle&us alicui Propofi. n p tioni fic affentitur, ut omnem de illius fal- m adoit fitate fufpicionem, aut hafitationem de ve- pus Dutut ritate, faltém prudentem, excludat, Hanc eor porró firmitatem habere debet omnis a&us e, tent fidei Theologice ; non obítante, quód ex T libero voluntatis imperio procedat, Atque ylines ideó baptismum poftulanti Eunucho, Rc- lod i d gine Candacis ZEthyopize thefaurario , Phi- cpif!olai* lippus Diaconus dixit A&, VIII. 37.. $i cre- dis ex toto qorde, licet, Et refhondeus ait : Cre- t QJ do, E 292 WraBatus YY. de Virtut,'Theol. j yd Huic do,Filism DEIeffe JESUM . Chriflum. | [mmid!ïc autem imperio voluntatis, quód pius affe- &us credulitatis appellatur, pralucet judi. qium a?ü g cium credibilitatis ; vi cujus intelle&tus af- g : firmat, quód fpe&atis omnibus prudenter , 9t ctedere poffit ; hanc veritatem effe divini- üum fort tus revelatam , adeóque fide firmiffimà di- gnam. Hinc accurate obfervandum, quód i ii per iftud previum judicium credibilitatis E non affirmetur, faltem directé, realis exiften- tia revelationis Divine, aut Myfterii revelati ; | u:,fd"/üüm ss fed (olummodoó affirmetur,quód hec cadem a zealis exiftentia fit prudenrer credibilis fide firmiffimd. Unde rurfus patet ; quód aliud qou & eidoto fit evidens, aut probabile judicium dire&tum: x t Hanc veritatem eífe divinitus revelatam ; 1 [ g t Aliud veró judicium iftud reflexum : Pru- P.*nrdm&f, l denter poffe credi, quàd hac veritas fit di- yilui l vinitus revelata, prout ex di&ig num. 280. u arguitur. | n 28 Dico r. Ad credendam fide Theolosicá Va veritatem revelatam, non requiri previum Canin, judicium evidens, ídque dire&um , de reali exiftentia revelationis Diving, Ita cum Sua- m AT rez Difput. IIl, Se&, 8. communis & certa tloin 'Theologorum Sententia, Prob. Judicium evidens, ídque dire&uin, de reali exiftentia li ii u V revelationis Divinz eft illud, quo intelledus adeó claré cognofcit, & affirmat hanc exi- p h DI &cng LE »Di/þutt;!io I f. Ariie, T. 293 s lj ftentiam, ut de illa, nec quidem impruden- T ter fotmidare. poffit, .Sed tale judicium luf)mlud previum non requiritur ad credendam fide DL Theologicá veritatem revelatam. Ergo. Maj. bt continet dcfinitionem judicii evidentis, Min. fütt d prob, Si etenim hujusmodi judicium prz- viuth foret neceffatium, ad credendam fide TM g!tmudum,ul Theologicà veritatem revelatam ; tunc paü- It lts ciffimi fidelium poffent fupernaturaliter crc- ls c dere fidei noftrz myfíteria, prafertim Trini- " Mi tatis & Incarnationis, quz naturalem intel- lat lc&üs humani captum altiffiné tranfcendunt; H tl cüm nec ipfi Doctores Theologi, prout ex t gt communi eorum fententia patet, habeant um i evidentem notitiam dire&am, quód DEUS reipsà revelaverit hec myfteria. Sed hec ! tititi; m Dro fequela , utpoté penitus abfurda, & Divinae titas t d Providentig, Ecclefiam fuam gubernanti, & s num p per fidem ad falutem zternam dirigenti, re- pugnans admitti nequit. Ergo. t Theolri Confirm, Si ad credendam veritatem re.- 284 velatam foret neceflarium iftud previum ju- [uiri pni dicium evidens, ídque dirc&um de revela- um, d ]u cu tione Divina ; tunc ad credenda illa, quein us 4 Sactis Libris continentur, pariformiter ne. ceffarium effet tale judicium evidens, quód , ]i vll r libri pradi&i (int reipsà Verbum DEI fcri- ptum. Sed hoc admitti nequit, Ergo. Maj, "s patet.. Min. prob. Nam idipfum fide Theo- i him': logicá, cáque reflexà credendum eft, quód Libri ! 204 4Tm£?atus IV.de Virtut. &'þeol. ülllll at Libri Canonici, in Sacro Codice contenti, "m d ! [ fint. Verbum DEI ícriptum , prout ex diffi- E nitione GeneralisConcil. Trident. num.218. j rccitatá patet. Atque ideó D, Aug, Lib. r uqü'ïflf contra Epiftolam Fündamenti. cap. $. Ego verà Evangelio non crederem, nifi we authori- ss t i M $as Ecclefig commoveret, Quinimó, nec ipfi | um Prophete femper evidentem notitiam ha- vt ^ bebant, quód exSpiritu Divino potiüs,quàm proprio loquantur. ]ta etenim D. Thom. | mt,lix'if ül | g hic q. 171. art, $. concludit : 42 ea, 2u4 Propheta cognofcit per infiinétum, aliquando fie ^A fe badet, ut non plani difcernere polfit : utrm bac cogitaverit aliquo Divino inflincu, vel per flmlm) Bl j fpiritum proprium. . Nequé femper Prophe- i Wt WM,M j ta intelligit fapernum fue locutionis fenfum, (fl'nrifl/ j 4 prout rurfus idem q. 173. att. 4. ftatuit: l li Quandóque ille, cujus snens movetur ad aliqua l " verda exprimenda; uon intelligit, quid Spiritus San&us per bac ver£a intendat $. 9t patet de - Manpd n Caipha, Joann. undecimo, quod exemplum fu- vt periüs num.238. addu&tum eft, 285 Dicoo. Ad credendam fide Theologicá s n veritatem revelatam requiri judicium pre- us vium, & quidem evidens, quód /hac veritas Vi fomw fit prudenter credibilis fide firmiffimá, feu Ita cum Suarez authoritati Divine innixà. | qWWA Difp.1V., Se&, 2, pariter communis , & cer- E ta Theologorum fententia. Prob. Ad cre« b n dendum fide Theologicá myfterium Trini- tatis, L /D:'/,'fmi'at:'a IF, 4riie, 1. 29; T tatis, aut Incarnationis, non fufficit judicium Ui previum, ídque folím probabile, quód tale lITH&mz l) myfterium prudenter credi poffit fide firmif- LU n fimá,tanquàm divinitus revelatum. Sed hóc 0A ipsó requiritur judicium evidens de pruden- N ti hàc credibilitate. Ergo. Min. patet, Maj. 'HiMö, ] prob. Nam affenfus fidei, licét ex imperio Ito potln voluntatis procedens, debet eífe firmiffimus, T0 p ut omnem prudentem formidinem de falfi- ^ttt D T tate; aut ha(itationem de veritate; Propofi- a tionis per illam credite, excludat, prout nu- innni j mer, 282. dictum eft, & patet x illo Pauli pj m ad Coloff, L, 23. $; aumez peruzanetis im fida fundati, & flabiles, & immoZiles, Ec II. 6. & mj feq. Sicut ergo accepifiis JESUM Chrifium De- bt tanifem, aminum, in ipfo ambulate, radicati, &* [uperadi- ;4, lii ficati ini ipfo, & coufirmati fide, ficut &* didici- hr id din fiis.. Sed hóc ipsÓ ad prudenter imperan- dam hanc fidem firmiffimam , non fufficit sl judicium mere probabile, quód Myfterium ; n p excmplumr; Trinitatis, aut Incarnationis fit prudenter fu« per omnia credibile, tenquàm divinitus re- ,T vclatum. Ergo. Maj, patet ,. Min. prob. Nam judicium mere probabile de prudenti udcun t hác credibilitate myfterii nonexcludit omné :)d E umlüïmi» formidinem prudentem de oppofito,adeó- "T que voluntas ftante hóc judició, non poteft ^ murts prudenter imperare . affenfum firmiffimum, Ergo. h! Confirm, authoritate D, Thom, hicq.1.286 Á art, qratlatus YV. de Virtat. 'Theol. D 596 art, 4. ad 2. refpondentis : Ea, gu« fuz[unt, d Uno vaodà ;'nowmcQ fidei, du pliciter confiderari po[funt. l u fpeciali, & fic mon. poffun fimul effe vifa, & A eredita. "Álio modó in generali, [cilicet [ub com- qine d mauni ratione credidilis , & fic funt vi[a ab eb, a qu ai credit. Non enim crederet, nifi videret,ea g t eJfe credenda, vel propter evidentiam [rgnoruus, gl vel propter aliquid bujusmodi. Sed hóc ipsó n ad elicieidum a&um fidei Theologice rc- ajinl quiritur previum judicium evidens , de pru- K JN,"»;"U:'I;O' P denti credibilitate myfterii revelati. Ergo. Unde meritó per Innocentium Papam XI, &mpsh'eü m damnata eft fequens Propofitio 21. A/fewfur jidei fupernaturalis , & utilus ad. falutem ,. flat uæHIO? l cum. xotitia folüm probabili revelationis 5 imà gl cum formidine , qnà quis formidet , n& non fit [o- k cutik DEUS. u ban Objicies 1. contra primam. — Non poteft i t 71 1 ntelle&us affenfu firmiffimo prudenter cre- Ü qaeïohw dere myfterium Trinitatis , aut Incarnatio- gt nis ; nifi precedat evidens jndicium , ídque gdi dire&tum , quód hec myfteria fint divinitus itild revelata, Ergo. Ant,prob. Si etenim non vt priluceat imperio voluntatis hoc judicium i n evidens de a&tuali revelatione Divinà; tunc qiield fifficiet notitia folüm probabilis , hujusejus- E Sed hzc non fuf- bdliw dem revelationis Diving. lts ficit, ob damnatam à Sede Apoftolica Pro- Qf pofitionem, num. preced. adduciam, Ergo. pl . Confirm. — Nif habeatur judicium dire- um nj T Iis: L Difputatio YV. Artic. T. 297 WW»] [ l "h nj &üm , & quidem evidens, quód facer hic Bibliorum Codex, in Ecclcfia Catholicá re- n 1 * L u ceptus , fit reipsà Verbum DEI fcriptum * tunc intelle&us non poteft ficmiffimá fideilla H /m':.w'q "n fs omnia prudenter credere, tanquam divini- tus revelata, qua in eodem Codice conti- Pl nentur, Ergo. Ant. prob. Imprimisenim non d. sl fufficit judicium mere probabile , utpote non iT excludens omnem prudentem formidinem fs m de oppofito, Pratereà non requiritur pr- Iti l vius actus fidei Theologicz, quód hic Codex i hn Y fitreipsá Verbum DElfcriptum. . Nam aliás fion f de reflexá hujus veritatis revelatione redibit d m queftio : An eadem ab intellecta credentig Al j cognofcatur evidenter, vel tantiim probabi- TU liter ? Ergo, Refp. D.ant, Nifipracedat evidens ju., oo Nonyut dicium , ídque directum , evidentiá ftrité udenter t tali, que fcilicet omnem formidinem, etiam y Incaad imprudentem, de revelatione utriásque my- jcium, d fterii excludat, N, antec, Evidentià mi- f d niüs ftricté tali , que vidclicet folam formi- Si ettt dinem prudentem de hac revelatione exclu- dl dat. 'Trans. ant. & N. confeq. Ratio eft : : DlVlHä, j quód intelle&us, ftante judicio folüm pro- is, hi babili , de revelatione Divina , non poffit qui- dhac dem credere fide Theologicá myfterium Tri- at nitatis, aut Incarnationis ; non tamen pro« diun ptereà (ic neceffarium judicium dire&um evi- ]udm' nml C iO« u:; dens , illádque ftridé ta;c, cfeipfa revelat ne ) &og — Tratatus LV. de Viriut, Theol, 1,q,orimcmlï gf ne Divina, quod omnem formidinem, etiam ;DWW W imprudentem de oppofito, excludat, Siet. enim talis evidentia pravia foret femper ne- AW ceffaria » tuncintelle&us nunquam crederet, Quj ghn Y ex libero imperio voluntatis, ntpote per hanc i ,W evidentiam neceffitatus ad affirmandumi my- n fterium tevelatum. Quinimo , ad fidem 'Theologicam , non eft (emper determinaté [ jsi neceffarium illud previum judicium dire- "m &um, fimálque in fenfu minüs (tri&o cvi- NI dens de revelatione Divina 5 etfi non fuffi- ! asl ciatjudicium probabile , cognitum quà tale, P Atque ideó fub datà diftinctione folummo- t dó transmiffam fuit Antecedens, odl Ad confirm. D.ant, Nifi habeatur deter- um WWHF, [: minaté previum hoc judicium evidens, mi- N, antec, Nifi habeatur püs ftride tale. si;Mi, ) indeterminate, aut disjunGivé, hoc judicium sl evidens , vel a&us fidei Theologice ; quód fiec Biblia fint Verbum DEI fcriptum. . C. li | ant, & N, confeq. Ratio eft : quód intel, m'swnhku hb je&us dupliciter affirmare poffit , hunc fa. crum Codicem in Generali Concilio Trid, t teceptum, effe Verbum DElícriptum. — 1m- primis quidem , ob authoritatem meré hu- manam., ejusdem Concilii , ex Sapientiffi- VN zhis , totius Orbis Catholici ; Prefulibus, & | | LT Doctoribus congregati. Atque hoc erit ju- lts diciur dire&um goraliter evidens , quó &UgU Secundó autem , ob b?c fint vera Biblia. $us l L »Dejgauta!z'o IV. Arflz'c. A 299 ii g authoritatem Divinam ejusdem Concilii, cu- Ui f jus Diffinitio , ex di&tis num, 226. cft revela- m tio Divina mediata. Atque hoc judicium €rit aCtus fidei Theologicz, mmuäm Objicies 2..contra fecundam, Si ad cre. A2 M 9 frnos dendam fide Theologicà veritatem revela- Ih, i tam , neceffarium foret judicium evidens, e prudenti credibilitate firmiffimà ? tunc ad bt credendum fide "Theologicá myfterium Tri- D idcio nitatis, aut Incarnationis, non fufficerer ju- tiis(ri IT dicium meré probabile, de utriásque myBe- tii credibilitate, quamvis hoc foret probabi- dn] xinseitl lius, quàm judicium oppofitum, Sed hoc admitti nequit. Ergo. Maj. patet. Min. prob. 17] Nam ab Innocentio PD, Xl, damnata eft fe- Z:br:wrd:m quensPropofitio 4. — 42 infidelitate excu[azi- Andens, V bibeat tur infideli , non credens , du&us opinione mi- andis prozazili, Sed hoc ipfoad credenda hec hi my(teria fufficit judicium probabilius credi« »og'læ j qW bilitatis ,. quàm oppofitum, — Érgo, [uigun Confirm. Sieteniminfidelis, inarticulo qui mortis conftitutus , non poffit ampliüs in- fit, hr flirui de motivis requifitis ad cvidentem cre. zndbl dibilitatem myfteriorum fidei ; attamen ha- us ! beat judicium probabilius , de hac credibili- ten at tate, tenetur nihilominüs heceadem crede- um rc fide firmiffimá. Ergo. Ant. prob. Nam, lts in articulo mortis, tenetur quilibet proba- tb biliorem , actutiorem , de mediisad falutem iio eternam requifitis ; fententiam fequi. — Sed 3 in- Q i ) 300 Wradlatus V. de Virtut. !"Zeol. u hij lmpw inter media requifita eft predi&ta fides fir- tpiffima. Ergo. lüï.&* | " Refp. D.maj. Ad credendum fide Theo- ,W ! j ]?ü d 29ologicä non fufficeret judicium probabilius de «] Gäho prodenti credibilirate myfterii , fi DEUS de. ! dü QNW fe&um motivi, ad evidentem credibilitatem requifiti , non fappleat, per fnperadditum in« qiudi ternum Iumen fidei;ut myfteriuo fiateviden- yib ter credibile; -C. maj. $1 DEUS hunc defe- j &um fuppleat. N. maj. & fic diftinQtà min. N.conleq. Ratio cft, quód judicium , etfi [ A probabilius , de prudenti credibilifate fit- l jl — Qd miffimá myfterii revelati, fe folo non fufficiat db -ed fidem Theológicam , ntpote non exclu- pilus, deüs omnem prudentem formidinem de op- P ofito ; pront hucufque oftenfum eft. Quód- pj fi tamen DEUS huonc defe&tum ulterioris kiinn bt gnotivi, ad evidentem credibilitatem requifi- PU ti, fuppleat perfupperadditam illuftrationem f internarü , vi.cujus myfterium revelatum fiat evidenter credibile ; tunc intellectus pote. m L Mi rit illud prudenter credere fide firmiffimá, ET Quinimo DCUS frequenter Prophetis, Apo- ftolis, alisque , fin? ullo alio motivo diftin- 11 &o , perfolum lumen foperoaturale impref. L. b fum , propofuit myfteria, tanquam eviden- | i ter credibilia. li Tenetur hec eadem [ Ad coxnf. D.antec. myfteria credere fide fitmiffimá, & quidem (nd [ explicité , aut determinaté fumpta, N.ant. Q« kfmgw ( Diüm?atio IF. Z;tia. I. 30x Solüm implicité ; aut indeterminaté fumpta- N C.ant, & N.confeq. Nam fa&lá fuppofitio- ne, quoód DEUS in cafu predicto non faciat "djd""ïïfmüsdc infideli per lumen internum , hzc eadem fi- Pyiet, j ] A05 Qw dei Catholice myfteria evidenter credibilia , etfi contrarium meritó fupponi debeat ; tunc pl infidelis (atisfaciet, credendo firmiffimé om- Jfnfrts nia illa, que in verá Religione, ad falutem iDR a neceffarià, funt; credenda. Quódíi autem Vrf fupereffet cempus ad requifitam inftructio- Widonet nem , tenetur implorare lumen Divinum , ut T f tandem evidentiam credibilitatis obtineat. TT Objicies 3. Etfi judicium prudentis cre- 29t !t w dibilitatis non foret evidens, fed tantüm pro. a vnilnen t babilius , quàm oppofitum $ nihilominüs find U. voluntas prudenter imperare poterit aífen. hg ht fum firmiífimum , quointelle&us credat my- uemtqi fterium revelatum. Ergo. Ant, prob, Nam llaront aliàs voluntas , per fuum imperium , non vevetur: poffet efficere , ut affenfus fidei fit in fe ipfo eleu p firmior, quàm previum judicium credibili- d frol tatis. Sed hoc admitti nequit , ob damna- tam ab Innocentio XI. fequentem Propofi- p o tionem 19. l'oluntas »0n poteft efficere , ut qurdtit affenfus fidei ft i fà ipfo-magls firmus , quàm uze- nquamm* veatur pondus vationum ad affen[um impellen- $iurz , videlicet preevia motiva prudentiscre- dibilitatis, Ereo. wl Confirm, mi, &7 Etfi voluntati non praluceat judicium evidens , fed tantàm probabilius,, pph " 4 quó ? ; 62 Tra*äatu: IF, de Virtüt. "Theol. qüöd hec hoftia fit legitime confecrata 5 ni- d hilominüs prudenter imperare poteft affen- ais vl fum fidei firmiffimum , quód in illa ub fpe- 4dc u ciebus panis realiter contincatur. Corpus Chriti, Krpgo. Ant. prob, Nam in Rituali AL Romano de adminiftrando facro Viatico jnem t ^ praícribitar, ut Sacerdos porre&turus ho u 1 iis, Ut ftiam , interroget moribundum : Credz fra-- $er , boo e[fe verum Corpu Domini nojiri JESU t M Chrifi ? Infitmusautem rc (ipolm Sedhocipfo. Ergo. fpondeat : c(edo-! ains, Q ag agzlu Refp. N.antec. Ad prob, D. maj. Vo- ntas per füuum imperium non poffet effice- ET la rc , ut affenfus fidei fit firmior, quàm previum judicium credibilitatis , folim probabilius Mtriny oppofito. C, maj. Quàm pravium judi- "d cium credibilitatis evidens. N, maj. Et fic Mu rei diftin&à mia. N. confeq, Ratio di(tin&tio- ia hise(t : quódaffenfus fidei debeat ex tali vo- us luntatis imperio procedere , vicujus eredens Vterui myfíterium revelatum , velit potiàis amittere Vr vitam , quàm negare hujus imyfterii verira- R t*em. Cümigiturjudicium previum, de hác ibl credibilitate firmiffimá , folummodó ptoba- tu'm—, I bilius , non excludat omnem prudentem for. Itl tnidiaem de oppófito , effentialiter incom- lintg poffibilem cum fide Theologicà , prout ex. Wt (s Propofitione damnatá , num. 286. allegatà p patet ; hinc voluntas non poteft prudenter Qj Unpetare predi&um affenfum firmiffimum , Ti Mi Ti u Di]þutaþo IVF. Artic. I, 303 lii & proinde talis affenfus imperatus , utpote Npewwm imprudens , nnnquam erit a&us fidei foper- b naturalis. Econtra veró fi pravium , judi- cium de hac credibilitate firmiffimá fit evi. [j Vij dens, feuexcludens omnem prudentem for- LT midinem de oppofito ; tunc voluntas poterit ij PO([(&M Mi ( TA imperare a&um fidei fupernaturalem , qui a&us, utpote innixus authoritati DEI reve- ii lantis , tanquam fuo morivo immediato, erit j i in fe ipfo firmior,quàm judicium credibilitatis evidens , cujus motivum immediatum non TUR eftauthoritas DElHoquentis ; nam aliàshoc mf idem judicium foret actus fidei, Ad confit. D. ant. a Voluntas pote t pfl;q 1 p denter imperare affenfum fidei firmiffimum; verin jud. cámque abfolutum , quód in hac particulari tj B hoftia realiter contineatur Corpus Chrifti. J difindio N. antec, Soluthmodó conditionatum, C at ertdino antec. & N,confeq. — Quamvis etenim fit de jus a fide hecuniverfalis Propofitio: Orzmis boffías ts amtt vité con[ecrata , vealiter continet Corpus Chrifli $ quia tamen , feclusá fpecialirevelatione, non yücxii " Willm,df'üi eft de fide, fed tantüm probabilior ifta parti- nod cularis : Hac boflia efl rità confecrata , hincim- pdentta: telle&us non poteftcredere abíoluté, fed fo- slterit làm conditionate , quód illa realiter conti- cä, p[OH!.' neat Corpus Chrifti ; fi nempe fit , prout prudenter prefumitur, rité confecrata. Objiciesult. Ad aCtus fupernaturalesalia- d 293 rum virtutum fufficit previum judicium dire- | EMW $ &um, b Tra&aiusl V, :Ile h'r!u?. "Tbeol. 394 i p m &um ,ídque probabilius, quód hoc aut illud " : i f fit obje&tum materiale talis virtutis. Ergo N etiam ad a&um fidei fupernaturalem fufficit d g DW judicium previum . ídque probabilius, quód iin d hocmylterium fit divinitus revelatum. Ant, j Bol ebinductione patet, Sicad a&um fuüperna- turalem religionis , quo cultulatrie , & qui- [u& Ws L d dem abfoluto , adoratur hoftia, huic cultui (XR w It f w yif palàm expofita , fufficit judicium , ídque pro- eat l babilius, quód hac hoftia particularis fit le- gitimé confecrata, Similiter ad a&um fu- 11'! qv [ u pernaturalem mifericordize fufficit probabi- [ l Á lius judicium , quód mendicans eleemofy- tl d alivtnet nam fit reipsà pauper , & fic de reliquis dif- fv pl currendo. Confeq. prob. Ideó primum; j ; quia füper hujusmodi probabiliori judicio dire&o, poteft fieri judicium evidens refle- UT xum , de honeftatetalisactüs. Sed hoc ipío hdu T etiam fuper judicio probabiliori directo , éhatet quód hoc myfterium fit divinitus revelatum ; fieri poterit judicium evidens reflexum, de u honeftate fidei firmiffime , huic myfterio RTE Vi preftande, — Ergo. Copfirm. Nam aliàs fide Theologicá cre- "bl di non poffet , quód a&tualis Romanus Pon- V tifex , quamvis ab univerfa Ecclefía , vel ma- ii joti ejus parte receptus , fit reipsáverus Pon- n Hgü"m tifex. Sed hocnon admittitur, Ergo. Min. atet ex di&tis num. 265, & feq. Maj. prob. ftnig Sententia fiquidem affirmans , quód hoc fit Vi [ ! erm;;?/ Difputatio IV. Artic, L. : 395 h Wmh T f li de fide, folüm eft probabilior, quàm fentea- It tia oppofita idipfum negans. El'go. "d if Refp. N. confeq. Adprob. C. maj.. N.294 Wq"fPFOM*; 1 i min. Difparitaseft ; quód inaiiis virtutibus M judicium dire&tum , ídque probabilius., de ls. obis&o materialirequifito , ad a&um virtutis hg fufficiat, ut defuper intelle&us formare pof- 'flOfä!, lt fit judicium recflexum evidens, quód volun- O du tas prudenter agat, imperando talem adtum, t Sietenim judicium dire&um , ídque probabi, "PEwT lius, quód hec hoftia fit rité confecrata, non fufficeret ad fundandum judicium evidens d l Vs reflexum , quód voluntas prudenterimperet T adorationem talis hoftie ; fed neceffarium dioyan foret judicium evidens dire&um , de validá d jada illius confectatione, tunc ob defedium hu- endasredt jus certitudinis, aut evidentie , plereQue ho- fedhocini ftie , licét reipsáà confecrate, carerent cultu ori dre fibidebito, Similiter plerique mendici , ob ii defe&um certitudinis deillorüm indigentia, redum carerent eleemofyná, — Econtra veró ftante judicio dire&o, folüm probabiliori de veri- i oj tate revelatá, tanquam obje&o materiali ad heolytt fidem Theologicam requifito , non poteftin- omints ! telic&tusformare jodicium evidens reflexum, uód voluntas prudentet agat , imperando Jf Ipsatul l affenfum firmiffimum , etiam cum vitz jactu- r i ra, illi veritati preftandum, de quà prudenter formidari i N poteft j reipsá fit divinitus rc- quom vclata. Ad $06 Trüdatus IV. de Virtut. Tl:eo). Ad confirm. D. maj. Non poffet ab illo gt intelle&tu fide Theologicá credi, quód a&ua- , Mi lis Pontifex fitreipsà verus Pontifex, qui ju- Ó Rllïæ X dicat, hanc fententiam folüm effe probabi. Qu ltoremm oppofità. C. maj. Qui judicat hanc ij i fententiam effe certam , oppofitam veró im. Cooli tobabilem. N.maj. & fic dift, min. N. conf, : o Ex hucufque di&tis - Conftat 1. Quód ad credendum fide - v 295 i5l Theologicá myfterium revelatum , non re- WN !I quiratur previum judicium , illidque in fen- gia t fu ftri&o evidens, deipsáexiftentiaá revela- jggpit tionis Divinm, Namtalejudicium , nonfo. Jüm ,excludit omnem formidinem pruden- hg t m tem , fed etiamimprudentem de carentiá hu- tsf jus revelationis. Quódf enim iftud foret neceffarium , tunc pauciffimi fidelium poffent ptlat redere Religionis Chriftiane myfteria , prg- d st fettim primaria , videlicet Trinitatis , & In- ipiilo carnationis , que omnem rationis naturalis captum altiffime tranfcendunt, — Hanc veró st evidentiam , feclufo fpeciali privilegio , & Fämj wl favore DEI , necquidem Do&tores Theolo- qxdwndu iil gihabent ; prout ex communi eorum fen- tentia patet. Quinimo , nec ipfi Prophetee tunta femper hanc evidentiam habebant , üt ex :üqu do&lrina D. Thome num, 284. addu&tà pa- Ws türis tet, & infuperaliquinegant, quód predicia Wi evidentia, de revelatione Divina , componi r poffit cum a&u fidei Theologice , que con- tro« [ 7 H/ h tj Difputatio IV, driic. 1. 307 CU ] troverfis in Difputatione fubfequá decide- tüs) W'*'U. ] tur, Sufficit proinde judicium evidens , mi- lisi nüs ftricté fumptum , quód folam formidi- 1 nem prudentem , de reali cxiftentia revela- UL UN tionis Divinz excludat, Conftat 2. Quód ad credendum ex im- L 296 perio voluntatis myfterium revelatum fem. [ per requiratur judicium previum , & quidem dtn, i evidens , vi cujus illud reprafentetur , tan- dj quam prudenter credibile fide firmiffimà ; ita m quidem, ut voluntas potiüs vitam tempora- d umf lemamittere , quàm tali myfterio per intelle. lt i &um difcrederc ; fit parata. Ad huncau. d tem firmiffimum actum fidci non fufficit ju- t ifad s dicium folummodó probabile , quód volun- ml tas prudenter agat , imperando hunc affen- Áeri p fum ; etfi hoc foret ptobabilius judicio mi- PUOL nüs probabili oppofito, Nam ftante judi- cio probabili oppofito , quód voluntas non ys natrit Tancw poffit prudenter itnperare talem affeníum fir- itlent,! miffimum , coipfo per judicium probabilius, yer Ti nondum excluditur omnis prudens formi. do, n fortaffis intellectus, firmiffime cre- u t dendo myfterium, velut divinitus revelatum, pl yut, lt affenfum reipsá erroneum eliciat, — Cümigi- tur omnis formido, faltem prudens, fit effen. a tialiter incompoffibilis cum a&u fidei fuper- iuöd pm'* naturalis , prout ex Propofitione damnata u, 0 num. 286. addu&ta patet ; hinc non fufficit d) qW j judicium folummodoó probabilius, fed requi- ritur pj Tyrattatus 1V. de Virtut. Theol, 308 mlmï nOï ritur judicium evidens de prudenti , eádém. j que firmiffimà credibilitate veritatis revelas Jh quO j te, Sicut enim repugnat , st intelle&tus evi- ä&md'xcuf denter agnofcat , quód nulla fit ratio prudens Eg'mwæ ) ter formidandi , de hác Principis Epiftold, :äone (ii i tanquam genuiná , quin eo ipío habeat evi« gl densjudicitim , quód prudenter credere pofz quu fit omnia , in eádem Epiftolà contenta, & ia quidem cà fide , qua Principis authoritati cft | A il t !j debita ; ita pariter de fide Theologicá difcut- | ii i i T rendum. Áin L P Conftat 3. Qnód hoc judicium evidens m 297 de prudenti, eàdénque firmiffimá credibili- ofüms, tate myfterii revelati , non poffit componi fsddtim cum judicio dire&to, et(i probabiliori, quo intelle&us affirmat, hoc myfterium effe di- d vinitus revelatum. — Quamvis etenim in alus ' juntu virtutibus , ftante judicio probabiliori dire- &o , quód adfit obje&tum materiale requifi- sqim þnf l tum, poffit intelle&tus formare judicium evi- [ deos refl:xum , de prudenter imperando Juad ejusdem virtutis atu : non tamen ftante ju- | Y dicio probabiliori dire&o , quód adfit veri- Iuy tas revelata , tanqnam objectum materiale Mtusl : requifit: ad fidem Theologicam, poteftin- taqd L;EI telle&tus fermar« judicium evidens reflexum; T de prndenter imperando aflenfu firmiffimo, fitty Q 1ód(i enim ad aliarum virtutum a&tus pru- denter exercendos, ür hoftiam adorandam ; lpfokp:m, "U colendos patentes, dandam mendico elee- 1n9o» Vl'mf,fd' dt Pfä Iu Difputatio IV. Artic, 11 309 Ti mofynam , non fufficeret judicium probabi- Itlt s "It lius directum , quódifta hoftia fit rite confe- 3!, UHE; ] erata , quód ifti int legitimi parentes, quód IUUäfït(m;h ifte mendicus (it reipsà pauper 5 tunc plera- Lt que hoftig , licét reipsá confecratz , adora- 1bf tione (ibi debità: plerique parentes , licét AO tj rcipsá legitimi, honore fibi debito, & pleri- ld m que mendici , licét reipsá pauperes , debità Hinc tales actus rathory fibi eleemofyná carerent. Id prudenter imperari poffunt , non-obftante aliquá prudenti formidine , quód fors defit Jonni obje&tum materiale requifitum. Econtra Vi cdN. non poteft prudenter imperari affenfus fir- Vr p fors dcfit revelatio Divina. miffimus , ftante prudenti formidine, quód i, d iun df d« AmnTicurus IL imin duy yliori dit n omnia Catbolice Relzeronis ii myfferia fimt evidenter. redibilia frde pru- adicum d denti , & firmilfnná. inpad Renotandum 1. Quód intelle&us non o n P poffit a&u fupernaturali credere verita. 98 yadioe !f m:rmï tem divinitus revelatam , nifi eadem propo- natur, àt evidenter credibilis fide prudenti, im p st cáque firmiffimà , & quidem eáfirmitate , ut credens mallet amittere vitam temporalem, fofro$ quàm negare veritatem revelatam. Ex quo "T ipfo patet , quód previum hoc judicium crc- T. dibilitatis , talibus motivis debeat inniti, que g* nig«s j 7 W pu& V;T-Leol. 310 Tra&atu: lV. de .Vz'rtut. jj* motiva oppofit a fic elidant , ut intelle&us 356 j rudenter formi dare non poffit, ne firmiffi- (hüwsmo mé credendo , myfterium aliquod , tanquam — uoö Qd divinitus revelatum , fortafs& decipiatur. um adcó firmum, ais 'Nam aliàs voluntas , affenf rirmioi neutiquam prudenter , fed temceré, impera- ia fet, Sicnt enim judicium illud temerarium I) [ünw eft , quo intelle&us, fufficienti fundamento ' " M W j deftitutus , non tantüm fufpicatur, fed etiam nnpm jj M fibifirmiter, & abfoluté perfuadet, alterum qii homicidii, aut adulterii , vel alterius flagitii g, tcumeffe : itaquoqué j udicium iftud ceme- d lle&us absque fuffi. rarium foret , quo inte i oon cientibus motivis , affirmare t, hancautillam em effe fide firmiffimà dignam. Mupr:wom ropofition ag Pranotan dum 2. Quód infideles , non :l-n " du ln 299 antüm Ecclefie primitive fidelibus objece- dcai,pcrlzssä rint , fed etiamnum objician t: imprudene " ! emerariam i llorum fidem ii l: tem penitus , ac t i effe; quà C hriffum, DE!filium effe,firmiffimé ï&[ V A credunt. Uade Apoftolos Evangelium an- ao nuntiantes , increduli Gentiles ; tan quam fa- nexe f tuos ; Judei veró,tanquam blasphemos infe- LT &abantur ; teftante Paulo 1. ad Cor. I. 23. timt Pradicamu Chriffum crucifixum ; Judem qui- j quing dem fcandalum , Gentibu autem fiultitiam, T g NVerüm , nontantüm Pagani , & Judzi Chri- ftianos ; fed etiam Haretici, l evitaris & fu- L Ti erftitionisarguunt Catholicos ,quód com- fo, J n plura Ecclefie Romana dogmata ; etfi fal y le'lim f Dæ»uta!ia IP. . Artic. H. 31X ädilll,x' velad falutem obtinendam fuperfiua, nibilo- IU M minüs Grmiffime credant, Ad refutandas " igitur hujusmodi calumnias, oftendere opor- "4 ! f tet, quód omnia Religionis Catholice dog- TM mata fint evidenter credibilia fide prudenti , ! "mww- ac firmiffimá, juxta illud monitum Principis itilites Apoftoloram L. Petr. lHl 15. ' Dominam Chri- ts Jéum [anciificate in. cordibus vefiris , parati [em- ff i per ad (atisfactiouemz , ommi po[centi vos ratio- Md d nem , de eá, qua in vobisefl , (je ; prout fcili- u dwiu:flagi: cet hzc ín previá , my(teriorum legis Evan- T gelice , fupernaturali fide fundatur. ibl Prenotandum 3. Qoód Eccle(ig Catho. 300 ? hr lice , füb Romano Pontifice, tanquam Chri- foidnn &i fupremo in terris Vicario congregate , íe- ills, tot quentes prarogative conveniant, Imprimis lus gj quidem doctrinz ad fidcm, morésque perti- : inyder nentis , puritas & fanctitas, quà nihil DEO, Jotun &t ejásque perfe&ionibus rcpugnans attribui- tur virtutes precipiuntur , & vitia prohiben- fj ml tur. D Secundó: admiranda hujus do&trina , quamvis adcó fublimis, & fenfuum illecebris u conttarig , facta breviffimo tempore, peror- sotenurt iOl bem univerfum propagatio, ut eandem gen- tes plurimz, & nationes diverfiffime , tan- n,JKW quam Divinam agnofcerent , & reciperent, 1 jllhm p "Tertió : hujus ejusdem doétrine ftabilitas, & Ecclefiz perpetuitas , qua per tot imma- leibi nes perfecutiones,, in quibus innumeri Mar- N atus, TL tyrcs , pro Chfiüo ; feviffimos cruci EO« hi Tractatus IY, de V:'rtut.x Theol. 215 morténque iplam invictá conftantiá tolerà- Wdcnfh( " a 0i zunt, nunquam excindi potuit , fed etiame gium perfeverat. Quartó : Romanorua Wwf retereà Pontificum ab ipío Petri Apoftoli p V aol Principatu hucüsque continuata fucceffio ; €üm interim Monarchie plurime , quamvis isidatt gt humanis prefidiis muniuffima , & inter has ipfa Romana , quondam potentiffima , fit qmou W ipme f everífa, Quintó : Innumerabilis hominum; tum Sapientá ccelefti , tum San&timonià vi- gt ET d tz confpicuorum multitudo , qui hucásque in Ecclefia Catholica vixerunt , & inter Bea- ao N tos coluatur , aut etiamnum in terris vivunt, pigpns l Demum miracula , in confirmationem do- hd &rine Catholice divinitus patrata, quod hus i um donum miraculorum , tum ad propagandam inter gentiles fidem ; tum ad promovendum eieüls (f inter fideles Deipara ; ac Sanctorum cultum in Ecclefiá Pontificià, & quidem folà; con- fiie aintt i ftanter permancet. Dico 1. Omnia CatholiceReligionis my- "[ $ o fteria , evidentereffe credibilia fide prudenti, eáque firmiffimà. lta cum Suarez D:fp. IV. Midy Se&. 3. communis & certa Theologorum &:;äawme fenteptia. Nam Ecclefia Catholica tot , tan- n li tísque prerogativis gaudet , ut intellectus fiis confideratis prudenter dubitare , áutfor- M snidare non poffit , quód eadem fit divinitus [snT inftituta. Sed hoc ipfo omnia Catholicee p Gu Rcligionis myfteria funt evidenter credibilia e , nymw Wi Difputatio 1P. Artic, 1. '3 Vr fide prudenti; cáque rmiffimà. Ergo. Maj, ) Y M N lin patet ex num, preced, Min. prob. Hoc Wt 7) W Rf ipfo, quód intelledus prudenter formidare Wa!mnmvgo non poffit, Ecclefiam Catholicam effe divi- nitus inflitutam ; coipfoquoque prudentee AL formidare non poteft , quin omnia illa fidei, LX morümque dogmata , quatoti Ecclefie funt I tss communia, fint eidem divinitus revelata. Sed btl n dnnr hoc ipfo, quód intellectusde horum revela- tione Divina prudenter formidare non pof- O li fit ; eo ipfoevidens eft, quód prudenter agat; t trla fiex imperio voluntatis omnia hec myf(teria Ijb religionis Cathelice credat fide firmiffimá, t hoc eft tantá, quantam exigit fümma DEI pitty t loquentis authoritas, ut credens mallet po- p tius amittere vitam temporalem , quàm dis« Onoretdur credere DEO myfterium revelanti, Ergo. Qu cuh: Conüfmo Nam fola miracula , quibus H m (s i Ecclefie Catholice doGrina efít divinitus 3 confirmata , fufficiunt ad evidens judicium, Mp uód omnia illius myfteria fint prudenter fideynit credibilia , & credenda fide firmiffimáà. Sed ul hocipío, & quidem àfortiori, fufficiunt ad - tale judicium evidens, omnia motiva credi- Theottt yoliaut bilitatis , fuperiüs num. 299. addu&a, col- [1/ le&ivé fumpta, Ergo. Min. patet, Maj. prob, jture I Si fola miracula non fufficerent ad pruden- tmitit tem hanc credibilitatem ; tunc Chriftus ad comprobandam divinitatem fuam fruftra ]u- i 5 fd- 2 flæis duxiffec, Joan. X 27. &íeg. Sinon eie p 214 Wrallatus TY. de Vivtut. 'Tbeol. L. jet elo opera Pairi mei , nolite credere mibi, — $l ia autem facio , & fi mibi non vnultis credere 5 0pe- $ M ribu: credite , ut cognofcatis , &v credats z. guia Pater in me efl , & ego in. Patre. AtQue 1deo ;';dxbüïtms | [zkhdoa[ Apoftolis, poft Afcenfionem Chrifti , ad pro- icomy mulgandum per orbem Evangelium miffis, ! aglb hzc cadem virtus patrandi miracula eft col. d leta , juxta illud Marci. ult, 19.& feq. — Do- fs sninu: quidem JESUS , pofiguam locutur efl eis, affumptu eft in celum , & fedet à dextris DEI, m ) !rrmd:ria Illi autem profe&li pradicaverunt ubique , Do» j'rmm'hhä. sino cooperante , &* [ermonem confirmante , Cofre. féguentibus fignis. H Dico 2. Omni a Catholice Religionis my. Mioono gitt ut 303eria evidenter effe credibilia, fide prudenti, ac firmiffimá, non folàm abfolute , fed etiam E LT comparativé , ad quamvis aliam fe&tam , illi oppofitam ; ita quidem , ut nulla earum fit ln ul P rudenter credibilis fide firmiffim, tanquam m divinitus inftituta. Ità cuta Suatcz Difput, ^ w ]V. Sc&. 4. pariter communis ,& certa Theo- logorum fententia, Prob. Quamvis etenim r UTTT ozlibet alia Se&a , exceptis folüm Atheis J 1 | DEUM negántibus , quoad fua dogmata, i L(: yul do&rinz Catholice oppofita , fe ja&et divi- d nitus inftitutam s nibilominüs illa motiva, UA : DT qua pro horum prudenti credibilitate addu- cit, funtadcó levia, ut comparata cum moti- NUPTA | ij LU vis credibilitatis myfteriorum Religionis Ca- m, n '; ] l tþolxcæ , penituscvancícant , & omnem vi a *Vivw,w : Difputatio IV, Artic, It 315 !Uh" fowl ad prudentem credibilitatem , intelle&ui Wb perfuadendam , amittant. Sed hoc ipfo, MW':! 1] Ergo, Si.motiva i ia 3l Min. patet, Maj. prob. credibilitatis , alteriusSecte, quoad fua dog- t ( ^i mata , doQrine Catholice oppofita, in prz- n i dictácomparatione, non evanefcerent ; tunc uD probabile foret, quód eadem Se&a fit pru- D denter credibilis fide firmiffimá ; adeóque t d) Íolüm probabilius, non autem evidens fo- liil ret , quód fola, & omnia Religionis Catho- ii ) 4 lice myfteria fint prudenter credibilia fide M du firmiffimá. Froeo Confirm.. Nulia fiquidem Se&a, Catholicae iR:Jigionism Religioni oppofita, habert fufficientia motiva, Álb quibus eadem intelleQdui, utriisque moti- ii dl va comparanti , fiat prud-nter credibilis fide T firmiffimá, Ergo. Ant. prob. Nam fpe- ]l n &ato (olüm primo credibilitatis morivo , de puritate , ac fan&titate do&ringe Catholicz, nA t uDl fuperiüsnum. 299, addu&to, nulla eft Secta fT oppofita, que non aliquid DEO indigaum, gmvisttt ejásque perfe&ionibus repngnans doceat , (dli l prout ab inductione oftenditur. Sic inter d Paganos Ather DEUM negant ; Idololatrae plures Deos, & quidem inter fedifcordes, & (c j il flagitiofoscolunt; Mahometaoi Deo, quem ^ unum agnofcunt,innumeras in fuo Alcorano ib ia incptias adfcribunt. Sic quoqué Judai non Íolüm contra omnes veteris te(tamepti Pro- Mi phcetias Meffiam yeniffe negant ; fed eti«m &'om: pu- X 3 / ] ;W :6 Traäa?u: I V de Virtu!.v Theol, : ]. m utidiffimas de Deo fabulas in fuis librisThal Sic Haretici, prefertim ;mumï"? mudicis fingünt. " jo noftti cemporis , videlicet Lutherani , Calvis m p nmifte , & Janfemfte, liberum hominis arbi Flm W trium negant , ideóque DEUM non folàüm elim ^ boni opeus, verüm etiam cujuslibet peccati !f authorem , & caufam principalem ftatuunt, j lt Sed hec omnia DFO, ejásque perfe&ioni- gtl bus ita tepugnant , ut Se&e relique , nec qui« m d dem probabiliter , fint credibiles fide pruden- v ti , longà minüs autem firmiffimà, Ergo. | M m Contra utramque Conclufionem, r t Objicies 1. Siforetevidens, quód omnia i SogkehgiomsCatholicæ myfteria fint prudenter y; M credibilia fide firmiffimà ; tuoc intelledus non poffet hanc evidentiam negare. Sed prrd ïuw:M J hoc repugnat experientiz, Ergo, Maj. ex- | 1 J inde patet , quód evidens propofitio cogat ! ! ! I n x U intelie&um ad affenfum, faltem quoad fpe- [ W i bt qu ciem a&üs , ut eidem diffentire non poffit. Min, autem prob.. Nam plurimi Gentiles, ia i & Haretici , quantumvisingenio , litterísque culuffimi , negant Religionem Catholicam p r effe prndenter credibilem , quinimo ut fal. fam , & fuperftitiofam explodunt : quem. 1 i, admodüm ex illorum libris abundé liquet. o Ergo. Confirm. — Primaria fiquidem Religionis Y D DT Cstholice mylteria, videlicet Trinitatis, & Incarnationis , videntur repugnare lumini ra- tiO« !T lr Dr'fpktatz'a lV. Artic. II. 317 lbulasiuk;h ] [ l ich?:ü tionisnaturalis, Ergo, Ant.prob, Nam T my(terium Trinitatis videturrepugnare huic — , IN *C'J'F principio lumine nature noto : Qzz funt ede lg hj dem uni tertio , funt eadem inter fe, Myfte. WDHLW tium veró Incarnationis videtur involvere Bs predicata contradi&oria, Si etenim Chre I g v ftus foret (imul DEU5 & homo ; tunc eoipío LT foret quoqué fimul creator,& creatura; eter- 2!t/iguæ,m nus & temporaneus , immorralis & morta- Mi lis, aliáque hujusmodi pradicata mutuó pu- Ergo. .EIWW [[g gnanua includeret. 0A Refp. D. máj. Intelledusnon poffethanc il evidentiam negare , penetratis fufficienter 306 tl motivis credibilitatis, fuperiüsadductis, — C. Moc i maj. Non penetratis fufficienter motivis Mu predictis. N, maj & ficdift, min, N. confcq, Ratio eft, quód motiva credibilitatis pro Re- n la Vr c ligione Catholicá fuperiüs addu&a, fint tan- h quid h ti ponderis , ut his confideratis intellectus evidenter agnofcat , hanc Religionem effe t p Hinc ini Ctni prudenter credibilem fide firmiffimá, y liter Pagani , Judei , ac Hzretici , qui Religionis Catholi noítrz myfteria fuis libris impugnant , aug inimo u'/ motiva credibilitatis fufficicnter non pene« m : q trant, aut his penetratis; cx folà pertinaciá voluntatis , iilis imprudenter difcredunt, TO Nam evidentia illa , de prudenti credibilita. nl te myfteriorum fidei, non neceffitat intelle- l Gum, utcadem credat, fedillum folummo'- Trat 4 e ;mrchü ! il ff 3-I8 Traä'atus YV. de Virtut. "Toeol, DL jacM dó convincit , ut eadem prudenter negari kn(o haud poffe , agaofcat. Jn&ïm- Ad confirm, D. anr. Videntur repugna- «o. £e lumini rationis , pretermifsá occurren- tium difficultatum folutione, C. ant, Hác &dhibird. N, antec, & confeq..— Nam my- L r fteria hec primaria funt quidem fupra, non ] ] *.hw' f£amen contrra lumen naturale. Sic in my- L fterio Trinitatis, Pater , Filius, & Spiritus j j n San&us eádem idenrtitate , quà identifican- ia í tur nature Divinz rcaliter indivifibili , etiam [ "m jdentificanturioteríe ; namin hocmyfterio datur id:nutos cffentialis, fsd mixta cum di- ! st hh u ftin&ione perfonali , prout fufiüs in Tra&t. I. Difput, ultimá oftenfum eft. In myfterio u od g autem [Incarnationis predicata contraria , non fupra eandem , fed diverfam Chrifti na« jgurii n frany) turam , videlicet humanam, & Divinam ap- AUAU pellant, prout de communicatione Idioma- tum in Tract. V!. expofitum habetur, m - Obijicies 2, Inter motiva credibilitatis emi- a y E $97 nent miracula , qua ad propagandam, & con. ! ( MY : firmandim Religionis Catholice do&rinam fun: div nitus patrata. Sed hac non fuffi- LOT 4« T ciuntad evidentem credibilitatem Religionis Ca'holice ; prz quávisalià Sectá, eidem op. P ä t d SD | U v pofíià, Ereo. Maj.paterexnum. 302. Min. rob. Nam patiter Gentiles ad confirman- ! !igwmü dum falforum Dcorum cultu patrabant va- m ii tia miracula , que Tit, Livius, Corn. Taci. tus, Tttyy Difputatio IT, Artic, 'I-'l,. 319 i pr!,gü:. [ tus , alitque Romane Hiftoriz Scriptores re- cenfent. Ereo, : L : W EAU Drælflmm Wt Confirm, Non folüm Religionis Catho- ii ( u lice , verüm etiam Se&a heretice precones; fubindefecerunt vera miracula, prout Card, f qidnfn s Bcllarminus, Lib. IV, de Notis Ecclefiz , cap, U Vi 14. fatetur. Sed hoc ipfo etiam Se&a hzre. tica eít pruden Hs ) &SFVM Ergo. Fcr credibilis fide fitmitfiamàá, Ti hi, t Refp, N.min. Adprob D. ant. Genti- 308 les ad confirmandum falforum Deorum cul- mwhocnyflcuo tum patrabant varia miracula , eadémque re- at ipsávera, N,antec. Solüm apparenter ta- hfv T lia , que virtutem demonum non fupera- ls bant. C.ant. & N,confeq. Ratio eft: quód M tf illa miracula, qnz fubinde Gentiles ad tuam n Cb Idololatriam ftabiliendam faciebant , fuerint Diitim folummodó pre(tigie demonum , quorum T virtutem naturalem , illa prodigia nuliátenus X excedebant , prout D, Aug Lib. X. deCivit. iblitise oftendit. DEI cap. 13. de fiagulis ad examen revocatis pdum t Quinimo his lorigé majora , per- : dotr mittente DEO, patrabit Antichriftus, prous yec lt num, 161, refponfum cft, eu d Adconfirm. D. maj. SeCte heretice prz- "m cones , fubinde fecerunt vera miracula , ad n ul confirmandailla dogmata, qua habent Re- ligioni Catholice communia. C.maj. Re- «d of j pardt ligioni Catholice oppofita. N. maj. Etfic dift. min, N. confeqg; Ratio habetur ex re« , Qu l X $ fpon- | niir' 320 !l'raäat.m lF. de 7ilrtnt. Theol., fponfis nnm. 157. & addu&là ibidem D. Au» uftini au&oritate, Contra veró illa mirae cula , que ad falía dogmata confirmanda fin- ;mleC-. gere tentabant haretici , malum exitum ha- jdlq buére, üt Card Bellarminus fusé recentet, g. d & ex Scriptoribus coevis demonf(trat, Objicies ult, Saltem ille hereticorum See gionó 309 Ge, quz primaria Religionis Catholice my« gt fteria, videlicet Trinitatis , & Incatnationis, qmd gt u ; ample&untur, funt prudenter credibiles fide Ergo. p i firmiffimá, Ant.prob. Nampre. ter fidem explicitam de DEO, üt remunerae j tore, horum folummodó myfteriorum fides jn ld explicita, in Lege novà, necceflaria eft fingu- D * lis fidelibus, etiam Religionis Catholicz , ad flb falutem. Sed hancfidem expliciram , quo- qué complures Sc&e Acatholice profiten- d tur, Ergo, u Confirm, Si etenim hojusmodi Se&a , Til faltem probabiliter credibiles non effent fide lat ts prudenti , eádémque firmiffimà ; tunc In« II nocentius Papa Xl. fruftra damnáffet fe- quentem Propofitionem 4. — 42 infidelitate x d excufabitur infidelis uon credens , duGus opinios al sje minisprobabili. Ergo. Ant. prob. Nam indt lii hecaffertio , in predi&is Se£&tariis, non foret de fubje&o füpponente , fi nec quidem pro- LE babiliter effent credibiles fide prudenti ; & w firmiffimà. Sed hoc ipfo. Ergo. ln prue d 310 Refp, D. ;mt. HujusmodiSeQte funt en- T | D)/þutat:'a Iv A;!ica It 321 üäd*MD.Aa- dénter credibiles , quoad illa foliim dogma- il ta, qu2 Religioni Catholicz funt communia, acon&m,gn, C. antec, Etiam quoad illa dogmata , qu& Mtto h N. ante Uf Religioni Catholice funt oppofita ol &confeq — Ratio eft : qnód ille Sectee h- retice , que& myf(terium Trinitatis , & Incar- Mi pationis, Ecclefie quoqué Catholice com» aol munia recipiuat , quoad hec dogmata (iut *Inczmm'onrs, tdis l quidem evidenter credibiles fide prudenti, ac firiniffimá ; non tamen fint ullàtenus pru- l lnye, den'er credibiles , quoad illa dogmata , qui- At bus Ecclefie Catholice refragantur, am irinfds lnzus juxta illud Apoftoli ad Ephef, IV. $. Hinc ia g Downiinus , una fides , ununa baptifma. Aliz i fideles Ecclefie Catholicz , prater illa myfte- 11 (00 N ria, que omnes explicité credunt, etiam ft- epritt de implicità credunt, ac credere debentilla, quain ejusdem fymbolo, per Generale Con- odi la, cil, Trident, (taruto continentur. T tur Sectz celique , complures hujusfymboli , tncle articulos negent ; hinc nulla illarum , com- yáfet f parativé ad Religionem Catholicam eft pru« infdrtt denter credibilis fide firmiffimá ; quia fcili- du p cet nulla illarum habet illa credibilitatie o« ob M tiva, quibus eminet Religio Catholica, T Ad confirm. N. antec, Ad prob. D. maj, Si relique Se&tz non effent faltem probabili- quidcmplü nl ter credibiles, refpe&u intelle&üs penetran- tis motiva Religionis Catholice, C. maj. Refpe&u intelle&üs nondum pehetrantis ;ä)æfnufïf Im0o- " 'W* 322 eaflatus YV. de Virtut, 'Tbeol, , imotivaRelisionis Catholice, N. maj. Etfic dift, min, N.confeq. Namintelle&tui, non- " mnwdf dum penetranti, ac ponderanti motiva Reli- pl g gionis Catholice , poteft quidem Se&a op.- tl* w pofita videri probabilis, quinimo probabilior, h $) . fecus autem , fi I J n ! quàm Religio Catholica motiva fufficienter penetret, quibus ponde- j unort i? ratis evidenter convincitur , quód fola Reli- u gio Catholica fit q ficmiffimà, pfudc:xtcr credibilis fide W"u ['T Conftar 1. Q: ód Religio Catholica , I//lï ngjh lh j 3II usl quoad omnia , & fingnla fua myfteria, (it evidenter credibilis fide prudenti , ac firmiffi. " lqu' má, Hanc fiquidem effe divinitus inftitu. g [ tam , fatis exinde patet: quódtota illius do- (l 1 Grina, etfiadeó fuüblimis & ardua, ut omnem, "" DL Ua [ quoad primaria fidei inyfteria , naturalis ra- tionis captum transcendat , fimülque adeó m ! xl fan&a, utperverfis animi cupiditatibus , fen- fuámque voluptatibus refiftat ; nihilominüs a, u ab Apoftolis, humaná fapientiá deftítutis, in r totum orbem propagata , & inter atrociffi- al mas Martyrum czdes femper magis (it aucta, at &tque ideó Tertullianus , füb [mperatore ? Bmlr Septimio Severo , quintam poft Neronem, ia Domirianum , Trajanum, & Marcum Aure- hnj lium , perfecotionem in Chrifti Ecclefiam lw lo movente, Apologeticum fuum ita conclufit Cruciate , torguete , damenate , atterite nos ! Pro- tiits Pa — Katio inmocentia nofirac]l enim iniquitas vefira. Naum LA j xDiþau!atio I. Artic. IT. 323 3 ly p ma&wuouv Nam & proxini ad lenonéma potiiis , qudm [co- uem damnando Chriflianam , cozfeffi eflis , labem Tib M pudicitie apud nos atrociorem omni paná , & omni va0rie reputari, Exquifita crudelitas ve- *simo'om*m, fíra » ef illecebra $e&ka nojlva., Piures efficimur, s ( quoties mietimaur d voóí, Semen ef fanguts Chri- » Qb fianorum. qui la ipfa obflinatio , quam expro. ératis , magiftra ejt. Quis enim contemaplatione [177 ejus 1201 concutitur ad requirendum » quid iutns inre fit ? Quis non, ubirequifrvit, accedit 5 & ubi ? C acce[Jit,non pati exoptat? Atque bocargumea- Laf f to verffimum oftenditur illud apopthegma, tl rf quod íub aliis vocibus Tertulliano adfcribi- T n tur ; k us YuT, Sanguis kaarryrum eff Semen Chrifliano- JltOnttD, Conílat 2, Quód hec eadem Religionis? j^, atdista- Catholice do&rina , nontantüm ab cjus au- lu ad thore Chrifto, Redemptorenoftro, fed ctiam qbos, fe- per Apoftolos, ac fubíequos Evangelii pra- ibilominis cones , fit innumeris miraculis confirmata, litutist & adhuc inter gentes barbaras ad recipien- rinoaf dam fidem, inter fideles autem ad hanc cor- T roborandam , augendmque DEI , ac San- mpertit &orum cultum , confitmetur. Atque hoc Neronet miraculorum donum in Ecclefid Catholicá, rum Au' & quidem folà conftanter perfeverat. — Nam j Ed illa prodigia , que Gentiles Scriptores , ab "m Idolis fuis patrata, narrant, vires demonum r nullátenus füperabant , proutetiam in Magis Pharaonis patet, Qua veró Mahometani de :!'MW;? Íno ! bïrv' 2 Trallatus YV. de Virtut. "Theol. j o-Propheta jadiant , funt apertà fuo Pfeud ftolidà commentitia, prout Thyre f quiiüm ridicula, & ;ülamm t fus Gonfalez; Tom. lII, Theol. demonftrat, uódfíi autem Haretici aliquando patrárunt j qu tunc ea folummodó ad con« gm vera miracula , um o firmanda vera dog mata, feu Ecclefi& Catho. gt Jice communia , nonautem oppofita , & fal. divinitus funt facta. Uade meritó ex at fa, ub hoc credibilitati s motivo itaconcludit Hugo " Vi&torinus Lib. l. de Trinit, cap. 2, Tana [j soulti , tam variis , tam mirts prodigiss , confire g mataá funt p fleria noffra Religionüs , ut genm vi- g deatur e[fe dementia , in il i vel aliquantulim dulitare, Po (tmodüm veró fic exclamat, cap. p n m Domint ! fi error efl , quod eredimm ; d "D £e decepti [umim. Ill euima fignis dodirina bae & , nifi per te , fieri non potut« h W l eonfirmata efl , qu Unde veri ffimum eft illud Prophetz ; m frant, ii Píalm.XCll.s. Tefimonia tua credibilia fae a funt nimt. i uód proinde Religio Cae v Conftat 3 iidiu SIStholica , non folü m abíoluté , fed etiam come [v parativé; ad quamvis aliam Setam , eidem fit evidenter credibilis , & cree Yi Ooppofitarn , hm'l,a denda fide p rudenti, ac firmiffimá ; & qui- dem quoad omnia , & fingula ejus m yfteria, hii Nam aliàs doGrina ejusdem non foret divi- Mtints - nitus inftituta ; cüm DEUS loquens , falía veris non poffit immilcere, — Quamvis igitur K nonnulle Harcticorum Se&a , primaria Tri- d LL iL Difputatio YP. Artic, Il $ss iiïl(,!um h nitatis, & Incarnationis myfteria profi:can- m"uMThyr. tur; quiatamen in aliisaberrant : hinc nul- M la illarum eft prudenterctedibilis fide Grmif- anändu',zimm fimá ; quia fcilicet illa credibilitatis motiva, UM itlitis que pro fuis errotibus adducunt , compara- tà cum motivis Religionis Catholice, fuffi- V0 cienter pebetratis , omnem vim movendi IG QUf amittunt. Atque ideo D, Auguft, Lib, con- nondnd::Ha;e tra Epiftolam fundamenti, cui Manichzoe ( m rum Sedaa innitebatur , cap. 4. ita differit ; ;r:f)fgii, tofs Ut bane omittam fapientiam , gaam im Ecclefia "n m Catbolica e[fe stom crediti , snulta funt alia , quá d inejus gresmio me jufliffim? teneant, Tenet cons tin Jenfio populorum , atque gentium., — Tenet autbos ]mim; | ritas miraculis incboata , [De nutrita , charitate du t aucia , vetuflate firmata, .Tenet ab ipfa Sede "at t Petri Apoffoli , cui pafcendas oves fuas poft ve- [Prophete, Jurre&ionem Dominu commendavit , ufzue ad mibliu j prafenutema Epifcopatum s fuccelio Sacerdotum, Venet pofirem ipfumz Catbolica nomen , quod Mrio C son [ine cau[a , inter tam vaultas barefes , ifla Ec- &t coo elefia fibi. obtinuit , ut, cüm ommes baretici fe Af y eidt Catbolicos dici velint . quarenti tamen alicui pe« lg, W vegrino , u&i ad Catbolicam conveniatur , nullus n bareticorum , vel Bafilicam fuam , vel domum i oj audet offendere, Ifía ergotot , & tanta , recià nf bominem tenent credentem im Catholica Ecclefia, quens, i Hzc igitur omnia credibilitatis motiva , quas »mmFiiw jàm ante duodecim fzcula, Magnus hic De. or ponderaverat ; cüm etiamnum foli Ec- j : Cks g 326 Wraclatus I F. de —V—z'rlut. Tbeol, ! g clcfig Romang , feu Pontificie conveniants hinc ifta fola eft vera Chrifti Ecclefia, feu di- r jgni vinitus inftituta , ideóque tota illius doGtri- * na fiumiffimé credenda. , n g Anricurus III. ! jayov ] [g',mn" n eliam omnia Relzgiomis Ca- ' W,ntltf zhelice myflerta fint evidenter vvera , (en. x divinitm revelata ? jf Raenotandum 1. Quód aliud fit : Pro- m 314 af pofitionem aliquam cffe prudenter ab - lll intelle&u credibilem, tancuam veram ; aliud Puntt veró : eandem effe reipsáveram , five obje- fiset &o (uo conformem , prout ex dictis num, Hinc etiam veritas propofitio- ;::fmum 280.liquet. . du nis dividi folet i n extrinfecam,& iatrinfecam, era , five quoad fe, dici- d Propofitio intrinfech v bjecto fuo eft confor. ii tur illa, qu& tcipsà o tj mis 5 etfifors non adfint mot ivà , intelleckui ncftro erfuadentía hanc conformitatem ; pad adeóque talis Pro pofitio non (firt etiam vera mmw Propofitio extrizfecé vera , fi- hiu, quoad nos, vequoad n0s , dicitur 1illa , que habet fuffi- ( piini od cientia motiva , con formitatem illius cum tid) obje&o perfuadentia; etfi tors reipsá non fit conformis obje&o, adeóque criam vera quo- i t adíe. Unde patet : quód aliqua Propofi- dc[u'm tio poffit quide m effe vera , quoad fe, non UT & ruríus alia effe vera | Em autcm quoad nos 5 quO« ] L] d a :ä i):'/þutat:'a IF. 4rtic. IIl 327 Wmmim]» quoad nos; nonantem quoad fe ; & iterum "& ld alia neceffc vera , quoad fe, necquoad nos; Wt & demum alia imul effe vera , tum quoad fe; tum etiam quoad nos. Exquo ulteriüs de- ducitur : quód equidem repugnet , ut ca- ii dem propofitio nec fit vera , nec falfa quoad f//ä"lüfllï E1. fe ; non tamen repugnet , ut eadem nec fit vera, nec fit falía quoad nos. Talis eft hec Vr o -]. propofitio: Ste//a funt numero pares , pro quà, T feuaffirmandá, feu negandà , nullum fuppe- :(;ud i D titargumentum ; etíi eadem quoad fe non qástt d) ^ poffit fimul effe vera, & falía ; velnec vera, nec falfa, n dul 11 t Prenotandum 2, Quód hec eadem ve- t d g, 315 titas extrinfeca Propofitionis intelle&tui re- yrapuo. prefentate , juxta diverfitatem motivi fui, ntrecat, offit effe vel evidens; vel tantüm probabi- j Nam ifthic nondum de t d s, quoad nos. t confor Propofitione inter has medià, qua nec evi- ,iuelkdu dens , nec probabilis , fed tantüm cer/aeft, Xrmitattn agendum erit. Propofitio evidez: , & qui- etit Vet dem in fenfu ftri&o , eft illa, que omnem drt, l formidinem , etiamimprudentem, fpe&ato ubet f prafenti motivo , de fua veritate ab intelle- €&u excludit: Propofitio evidens in fenfu lus at upsa m minis ftri&o eft illa, que folam formidinem mv prudentem , non vcró etiam imprudentem de fuá intrinfecà veritate ab intelle&tu exclu- U d lOZd W it ; prout num. 288. refponfum eft. Pro- ii* ;x qf pofitio autem proZaZi/z diciturilla , que g:; y 328 Tratatu: li;. de Virtut, Theol. f ! T pIO [ &ato füo motivo , prudentem , de intrinfe- n piindt Ca veritate fua , formidinem non excludit , ii eadémque pondera tis motivisoppofitis , vel r vel zque probabilis erit $ magis , vel mi nüs, "NETL &oria ejusdem , prout ex di- quàm contradi OU étis num. 28 1. de genuinà Principis Epi£olá, tl um effirmantium , aut negan- fpc&atá tefti Attamen ul. quontl tina copià, facilé deducitur. jj n teriüs obfervandum , quód fupra has moda- dire&as, ruríus alize d ffd u les , faltem pro Bailes (ognilï reflexze modales formari poffint , quarum vi a "n eadem Propofitio, evide nter, aut certà probabi- aut certà vera dici- N li , non tamen evidenter , 2 i f£ur. Hec autem omnia, licét fuperiüs ex- rurfum fub aliis vocibus exponen da vt pofita ; a u €rant , ut pracedentia clariüs innoteícant ; quino d & rurfus fübfequa intelligantur, :&*uï!, M i Prenotandum 3. Quód om nis a&tus fi- fita ffenfus firmiffiums , ali- )u ! 31635 Theologice m velut divinitus revelata , a cui propofitioni , ob authoritatem DEI zi i intelie&u praftitus ; loquentis, tanqua m ínum motivum totale, u x Ícu adequatum ; p rout hucsque oftenfum nfus , regulariter loquea- | Ww*g D eft. Hicautem affe [ N '.:n j 41 j do, quidem cert u$, nontamen evidens eff, us fidei, tum o bjectivé , ii Alius porró cft a& [ Tl n tum fubje&ivé: alius ver ó tantüm objeGivé, Primus habet n non autem fubje&ivé talis, u Bï" ro fuo formali obje&o , autho ritatem DEI, Nl teipsà propofitionem a liquam revclantis ; adcó, 371 DifputatioIV. Artic. l, 329 CTA adeóque pro motivo partiali attingit revela- Dd tionem Divinam , realiter exiftentem , eám- Ts d que illuftratione fupernatutali reprefenta- dU tam, & proinde hic affeníus eft etiam fubje- 1t Md Givé , fcu entitativé (upernaturalis. Alter Ti veró a&tus pro füo formali objecto habet au- D, at thoritatem DEI , nontamen reipsá Propofi- , Atl tionem revelantis , adeóque pro motivo par- pl tiali, nonattingit revelationem Divinam re- 5 fs d aliter , fed tantüm apparenter cxiftentem, It quan i cámque cognitione meré naturali reprefens tatam. r Hic igitur affenfus non eft fubje&i- tll vé, feu entitativé füpernaturalis, .Unde pa. Mipris tet, quód actus fidei Theologice, tum ob- ! :x;omd; je&tivé , tum fübjeCtive, feu reipsá talis, fit QO verus, tam quoad fe , quàm quoad nos : E- contra veró actus fidei Theologice tantüm j objedtivé , feu apparenter talis , fit quidem funs, ali'- verus , quoad nos , non tamen quoad fe. x Nam talis affenfüs femper eft reipsà falfus, um Dd etiamfi obje&tum materiale, revelationis me- v t r& apparentis , realiterexiffat ; quia fcilicet "TL intelle&us , prater iftud , quoqué ffirmat exiftentiam realem revelationisDivinze; Cüm il erdts igituromnia & fingula Religionis Catholicse n od myfteria , (int evidenter credibilia fide pru- denti , ac firmiffimá , prout Artic. preced. di- p d Ym &umeft ; hinculteriüsqueritur: an eadem quoqué fint evidenter vera, feu divinitus re» yins^ velata ? T r Ya Di« p 330 Tratlatus IV.de Virtut. Tbeol, " Dico r. Non omnia Catholicz Religio- i 317 nis myfteria evidenter effe vera , feu divinitus revelata, & quidem evidentià ftri&e fümptá, i M füni feu metaphyficá. Ita cum Suarez Difp. 1II. Sc&, 8. communis Theologorum fententia, ia r Prob. Si etenim foret evidens ; & quidem in " n ICipSä " fenfu ftridio , quód omnia Catholice Reli- qis s gionis myfteria fint divi nitus revelata ; tunc pariter foret evidens , quód Chriftus reipsá ylti, fitincarnatus DEI Filius, & omnia illa fuerit m qu a locutus , que ab eodem di&aa, in facris Evan- o um 'eliis referuntur, Sed hoc non eft evidens infenfu ftri&o. — Ergo. Maj. patet, prafer- g tim ex illis Pauli Apoftoli verbis ad Hebr. I , j Wtl ;ndcm quz fupcriüs num, 189. allegata leguntur. Min,prob. Sihocforetevidens, & quidem WW in fenfu ftri&o ; tunc evidentia hec funda- T retur in motivis credibilitatis , artic. preced. dl [ addu&is , faltem colle&ive fumptis ;; cüm d aliud fundamentum non poffitaffignari, Sed hec , etiam colle&ivé fumpta , & ab ipfis n 'Theologis fufficienter penetrata , non fuffi- E t ciunt ad fundandam hanc evidentiam , ftri- L &eé fumptam , prout ex illorum fententia L communi patet. Quinimo ipfemet Theo- k logorum Princeps D. Aug. poft verba num, ls lum 413. recitata fübjungit : Eriamfi propter 0« fira intelligentia tarditatem , vel vita meritum , Ya vcritas uonduw f apertiffitst demonfiret , quód li ? il ( LT Difpntatio IF, Artic, IHl, 331 üthm,þgm fcilicet Ecclefia Catholica fit divinitusinftitu- Wi M J ta, Ergo. M i Confirm, $i motiva credibilitatis fuffice- il 318 rent ad fundandum judicium evidens , & Wtbsi quidem ftri&é fumptum , quód myfterium 1 d Jucarnationis fit divinitue revelatum , ideó- Caltii, que réipsà verum ; tunc Theologus, pene- I tratis his motivis , de reali exiftentiá hujus hr myflerii , nec quidem imprudenter, aut in« ia i deliberaté, poffct formidare. Sed hoc re. Msf pugnat experientiz, ut pleríque , etiam do- ml enden €tffimi fatentur. Ergo, Maj, prob. Nam p vt huic Theologo, & quidem in ftri&o fenfu.; ial ob utriisque premiffe (tridtam evidentiam ; i bt foret evidens bujus fyllogismi conclufio * j d Quidquid DEUS funm veridicu exiflere tefla- hacfundte av : illud realiter exiflit. $ed DEUS funmi k at veridicus teflatur , realiter exiflere mwyflerium Ine jis; cit earnationi, — Ergo bocenoyflerium vealiter exiflit, jmui, d Sed hzc conclufio , utpote in fenfu ftricto &dipi evidens , omnem formidinem, etiam impru- , 1on f dentem , & indeliberatam excluderet. Ergo. Dico 2. Effe tamen moraliter evidens, & tim , d 319 y feneni quidem abfoluté,quód omnia Catholice Re- mec Ti igionis myfleria , etiam fupernaturalia , fint vebo divinitus revelata , ideóque vera. Ita cum ípr Suarez cit. pariter communisfententia. Prob. rillWü'." am moraliter evidens eft, quód R eligio Ca- tholica , quoad fidei , morámque do&trinam, : UM ad falutem neceffariam , fit divinitus inffituta. Sed 3 ij Tratlatus l V. deYirtut. 'Tbeol. [u XW j ';2 Sed hoc ipfo etiam moraliter cvidens eft , uem L N m quód omnia ejusdem myfteria, etiam fuper- naturalia, prefertim Trinitatis , & Incarna- " tionis , fint divinitus revelata , ideóque re- [ il qmlm ! iSpsávera, Ergo. Min.exinde patet, quód m Religionem aliquam effe divinitus inftitu- I) mum [ tam , &illius, quoad fidem , morésque do. lts aï.almï €rinam , effe divinitus revelatam , fint fyno- m nyma, feu predicata mutuó convertibilia, -,»i]a»in':»)ü!f" Maj. autem prob, Moraliter fiquidem evi. ii dens eft, & quidem abfoluté , quód omnia m' MZBS- credibilitatis motiva, pro Religione Catboli- (yjtts cá , tanquam prz omnibus Sectis oppofitis tolia prudenter credibili , ac credendá , fide fir- ü,iil miffimá , art. preced, adduGta, reipsá fubfi. gtj ftant. Sed hoc ipfo ctiam. Ergo. Min:pa- ii tet, Maj.prob. — Nam eadem motiva credi- [ E bilitatis , tum exftitiffe , tum etiamnum per- vindt feverare , adeó cvidens eft, ut de hoc pru- ETU dénter dubitari , aut formidari non poffit, DIv prout fiogula motiva exploranti patet. Ergo. viti Confirm. Moraliter evidens eft, & qui- bt I "gzodc m abfoluté, quódilla, quaScriptores pro- 2 fani, de rebus, in Romano Imperio quon- n WUR dam geftis , unanimi confenfu referunt , re- Ergo etiam moraliter evi- [ ápsà (ubfiftant. p deus eft, quód illa ; que fancti Patres , alií- que Scriptores ; de rebus in Romaná Ecclefiá Rlï'-' ( ; olim geítis, & inter motiva credibilitatis num, 300 recenfitis ; unanimi confeníu referunt, l:[ap: [c- L Di/þu!at?a IV. Zrtie, lT. 333 mlim,,gm; reipsá fubfiftant, Atque hoc argumento fe Ü li " N quoqué indu&tum fuiffe , u veteri Teftamen- ii 1f to, à Manichzis reje&o crederet, fatetar D. Aug. Lib. VI, Confeff. c. $ Confideranti mi- m n bi, quàm innumerabilia crederem , qu& non vi« [779 deram y n&que, cim gererentur , adfuifJem 5 ficut , Df as aulta im bifloria Gentium , tam wnulta de a fr locis , afqule urbibus , tem multa bominibus aliz, ac J comti at2ut dlis , aua if crederentuv , omnino in b vita nibilageremws : Per[uafifli wnibi , nou, qui ts du erederent lióri tui 5 fed quinon eredereut , e[fe t Gul eulpandos, Objicies z. contra primam, Evidens cft Mi fi -732';. dnd, & quidem evidentià (tri&à , feu metaphy cà , in ipfis moti vis credibilitatis fundatà , ii quód Religio Cat holica , eadémque fola fit j Mi i. Sed hoc ipfo pariter evi- Va etedi divinitus inftituta. dens eft , quód omnia illius iyfteria fint ve- imum p ra , feudivinitusrevelara. Ergo. Min. patet, d 10 p Maj, prob. Evidens eft , & quidem eviden- tiá ftrictà, feu metaphyficá , quód DEUS non jpttt b ni Catholicge permitteretot LU potuiffet Religio & tanta prudenti scredibilitatis motiva, quot riptoiy & quanta hucásque permifit , nifi eadem fo- ypero q rer. divinitus ipnftituta. Nam a lias DEUS refetut,! redentes , omnes Catholicz fidei myfteria c monitt! pofitivé deciperet, prout Hugo d eS. Victo- du sloquitur. Ergo. m Ie, num, 5 12. allegatu denscít , & quidem Confirm. Nam evi ibilurm metophyficé ; quód DEUS falfam doQrinam ve- ':n[uniru; 4 334 lraüatus lV. de Virtut, T/;eol. ' v Jm! idcöqv vero miraculo copfirmare non poffit, prout fuperiüs Difput, II Artic, 4. oftenfum eft, drm i Sed DEUS do&rinam Religionis Catholicee itulig innumeris miraculis confirmavit , & ctiam- f m ;Ammcum num confirmat, ex dictis num. 302. . Ergo. 32 9 Refp. N.maj Adprob.D.ant, Evidens g 009f eft , & quidem evidentiá (tridià , feu meta- ]n NO con(cq n phyficá , quód DEUS non potuiffet ; tot & Qniit à tanta credibilitatis motiva permittere Rcli- gioni Catholice , nifi eadem foret divinitus m inftituta ; fimü!que etiam evidens eft , & "m | quidem metapbsficó, quód DEUS eadem de. m g, 88 facto permiferit, N.ant, Simülque folüm moráliter. evidens eft , quod DEUS eadein g motiya perm'ferit.— C, antec, & N. confeq, yuadi Ratio eft , quód omnino metaphyficé re- " wptum j pugnet , ut DEUIS tot & tanta prudentis cre- 1 | yit [ dibilitatis motiva , ulliSeGz falfz permittat, m quot & quanta hucisque permifit Religioni ! | qutun ' M Catholice ; cüm aliàs vera fidei motámque X l j ii do&rina , cadémque ad obtinendam falu- tem neceffaria , fufficienter inveftigari ; ac B deprehendi non poffet, — Non tamen etiam | UM wut evidens cft, & quidem metaphyfice, fed fo- T 1 | 1 Iüm moraliter, quód hzc omnia credibilita- tis motiva fuperiüs adducta, rcipsá fubfiftant, ! AE h Nam aliàs Thcologus, his penetratis & pon- !u t deratis , nec quidem indeliberate , aut im- | umj | dmy prudenter formidare poffet , quód myfterium l "Trinitatis , aut Incarnationis fit divinitus re- Ui VC« !rmn,,( j Difputatio IF, 4trtic. I;I. 1235' :MMM H velatum , ideóque reipsà verum ; cüm tamen | | | oppofitum ab experientià conftet, j lus Ad Confirm, D. maj. Et fimuletiam mes LUA taphyficé nobis eft evidens , quód DEUS I , .illl. il'h'ns folüra moraliter. hec miracula patraverit, N, maj. Evidens LU C, maj. & fic diftindà min. N,confeq. — Ratio cx modó dictis ha- ROt v betut, tl Objicies 2, Non folüm moraliter , ve- f d rüm etiam metaphyficé nobis cft evidens , 325 inid, t quód facer Bibliorum Codex , quo Ecclefia Uudhod, Romana utitur, fit reipsà Verbum DEI fcri- tigr(in ptum, Sedhocipfo etiam evidenseft,quód ^ DEU da DEUS do&rinam Ecclefie Catholice veris D miraculis confirmaverit, Ergo, .Min, pa- p tet €cx num, 302. Maj, prob. Etiam me- Kenigct. taphyficé nobis eft evidens , quód DEUS in prnitit, humano gencre gubernando , eóque ad fa- Aipti lutem eternam dirigendo , fummé fit provi- 3oripqu dus, Sed hocipfoetiam, Ergo. Min. prob. u fl Huic fiquidem providentie repugnaret , fi jgti, & DEUS tantam huic Codici authoritatem in- nen etiatt ter homines tribuiffet , quantam hucüsque ii tribuit, Ergo, tedibllte Confirm, Nam D. Auguftinus Lib. VI, | mbüüm Confeff, cap, s. de fuz convetfionis initio Qs p ita loquitur : Evidensefl DEUM effe ,. & cu- Yam nofiri verert, Ideógue, citn e[femm imfirmi |nylt ad inveniendam liguidá ratione veritatem , i ! f,' 05 boc 1055 opus ejfet autboritate [anGlarum Int- 5 t p 226 Tra&latus YV. de Virtut, f'i;eol, m feraruva , jama credere caperam , vullo modo te gbïifi g 'mdf fuilfe tributurum , tama excellentem ii Scriptu- D) mqïll j & per omnes jam terras, autboritatem s "if dU ér per ipfum tibi credi , & per ipjamte quari vo« luiffes. Ergo. p Refp. N, maj. Ad prob. D. maj, Faáá g, 009 dri ( 324fuppoütionc , quód DELIS hamanum genus, Gu j ad obtinendam in hác vitá gratiam fuperna- turalem , & in alrera gloriam eternam ordi- ä:nd: f naverit. C. maj. Seclusá hác fuppofitione, gjost Mi N. maj. & ficdift, min. N. confeq, Rario eft : quia metaphyfice non eft cvidens , fed ü:'l,pml. folàfide certum , quód DEUS humanum ge- st nusad obtinendam , per habitualem gratiam, & m v P beatitudinem fupernaturálem reipsá ordina- vdadi verit, Nam potuiffec DEUS homines re- linqnere in ftatu pure naturz, ut pervenirent iyit ad beatitudinem meré naturalem, Quin- J obl imo, nec quidem metaphyfice , nobis eft evi- nm'.äi* dens , quód gratia & vloria fupernaturalis fit polfibilis, adcóque DEUS defa&o inftitue- r rit Religionem aliquam fupernaturalem, t Hincetiam folüm moraliter, nonautem me» | W kvtmäpl'u "i taphyficé nobis eft evidens , quàd facer Co- [Jn W dex , fapernaturalem hanc do&rinam conti- [on nens, reipsà fit Verbum DEI ícriptum. h Adconfirm. N, confeq. NamDivo Augu- iT t flino, nec quidem poft converfionem fuam, metaphyficé fuit evidens , quód facer Biblio- lt rum Codex fit Verbum DEl/Icriptum , prout [oT [2 Tl Difputatio IV. Artic, III. 337 ex verbis ejusdem num. 284. allegatis patet. U l.y'ïml ] Habuit proinde folam evidentiam moralem, 'l mm;m ] ) D P. eámque in humaná Ecclefie Catholice au- thoritate fundatam. Objicies 3. Ob affignata motiva credibi- APPT 325 n litatis , non folüm moraliter , fed etiam me- taphyficé nobis evidens eft, quód fola Reli- patialg, gio Gatholica fit prudenter credibilis, & cre- n at denda fide firmiffimá. iil Sed hoc ipfo pariter evidens eft , quód omnia illius myfteria re« s Ra ipsá (int vera , feu divinitus revelata. Ergo. deides, Maj. patet. Min. prob. Nam illud , quod o €videnter eft falfum , eádem pariter eviden- Ia ia tiá, non eft credibile fide prudenti , ac fir- itjs Qria miffimáà. Ergo viciffim illud , quod eviden- j J t ter eft credibile fide prudenti , acfirmiffimá, tpcrvcm'rcu! eàdem pariter evidentià eft verum. Conf. », Qii prob, Nam juxtareceptum axioma DialeGi- nobiseler atl cum: Bona eff illatio à contradi&orio coz[eguen- $£ ad contradi&lorium antecedentis, Ergo. o nf Confrm, Sietenim illud , quod evidenter iturde eft credibile fide prudenti ac firmiffimá, non nauemt foret hoc ipfo verum 5 tunc etiam falfum d aca poffet , evidenter effe credibile fide prudenti, rinam d acfirmiffinà, Sedhocrepugnat. Ergo. p Refp. N. min. Ad prob. N, confeq, Ka- 326 nDin/ tio eft : quód predictaillatio non fiatà con- rfontt^ tradictorio coníequentis ad contradi&to- tium antecedentis. Md Quamvis etenim hac 1pusr predicata fint contradictoria : Effc verum, vï non l D 358 ' ï;raäaia!l IF, -de Vz'rtu?. "T beo]; i qu( non effe verum : Effecredibile, noneffecre: dibile ; Effe evidenter verum , autcredibile i jns W Non effe cvidenter vernm , aut credibile, ut alterutrum cx his cuilibet obje&o , aut pro- pofitioni conveniat ; non tamen ifta predi- ll Pomt f cata funt contradi&oria ; Evidenter verum, m?[ü j evidenter falfum ; Evidenter credibile, evi. ts pl a firait lsl denter incredibile , utalterutrum ex his cui. "T 100 vis propofitioni convenire debeat, Sic ifta Propofitio ; Stel/a funt numero pares , nec eft (qyt evidenter vera, nec evidenter falfa ; necevi- igtitf | denter credibilis, necevidenter incredibilis, mmm ;q gyt M Sicigitur juxta regulam Dialecticam conclu. dere opottet : I/ud , quod evidenter efl falfumy ao son eft evideuter credilile fide prudenti , ac fir- m suiffimd. — Ergo illud , quod eff evidenter credi- u z il Bile fide prudenti ac firmilfimá , non efl evidenter p fuifum. ii &dconfirm, D. maj, "'Tunc etiam falfum, hi tantummodoó quoad fe, poffet evidenter cffe Mudia credibile fide prudenti , ac firmiffimá, C, n a maj. Etiamfalfum quoad nos. — N. maj. & ficdift. min. N. confeq. — Ratio diftin&ionis POT patet ex di&tis num, 220. & num, 314. v Objicies 4. Sinon tantüm moraliter , fed ii 327 € tiam metaphyficé nobis eft evidens , quàd & g omnia Religionis Catholice myfteria fint od prudenter ctedibilia fide firmiffimá ; tunc pa- li riter nobis evidens eft , quód eadem fint cre- t dibilia fide Theologicá, Sedhocipfoctiam €vi- LT. VW W Edlbkw 'Di/þuflatz'o IV, 4rtic. HI. 339 evidens eft, quód cadem fint divinitus re« l,. mmslm]t. velata , ideóque vera , tum quoad fe, tum j quoadnos. Érgo. Min,exinde patet, quód i omnis aQtus fidei Theologice effentialiteg ! ümw' prefupponat revclationem Divinam. Maj. E'dtüm It Ctdjos «utem prob, Nam fola DEI loquentis au» UO ( thoritas digna eft fide firmiffimá. Sed hoc ipfo fides firmiffima cft reipsá fides Theolo- i, & gica. Ergo, n rl Confirm. Nam intelledus myfterium V 'Trinitatis, & Incarnationis ideó credit fide ht firmiffimá ; quia DEI loquentis authorita- ia d tem prafert omni authoritati creata. Sed btl hocipfointellectus hec myfteria credit fide n ij Theologicá. Ergo. 7 172 Refp. D. maj. Tunc pariter nobis evi- 3 f dens cft, quód cadem mylfteria fint credibi- lia fide Theologicà, obje&ive tali," C. maj, um Fiftty Fide Theologicá , etiam fubje&ive tali, N. videnteref Dimmäo ( maj. Etficdift.mia, N, confeq. — Ratio éft: quód omnis affenfus firmiffimus , alicui pro« Vjl ofitioni preftitus , ob authoritatem DEI ditindiog oquentis, fit quidem actus fidei Theologi- JH ce obje&ivétalis ; non tamen femperetiam pditt fubjc&ive talis , feu entitative fupernatura- (dens, QU lis. — Cüm igitur fola fides Thcologica fub- jc&ivé talis , effentialiter prefupponat reve- n i ? lationem Divinam , eámque realiter exiften- n ltt? tem , non.autem metaphyficé (it nobis evi- vt dens , quód DEUS revclaverit ayftcria Re- [ — "T ! 340 Traäatus W. 2: Vir!ufennï.*hebi. r qmd ligionis Catholice ; hinc etiam metaphyfice n & non eftevidens, quód eadem fint credibilia , I fide Theologicá, fubje&ive, fed tantüm ob- u ( ic&tivétali ; prout num. 3 16. expofitum ha- betur, qsidental i äd mollïl Adconfirm, D.maj. Quiaintellectus fo- lam DEireipsá loquentis authoritatem prze du t ) eïld! u!lm fert omni authoritaticreate. N. maj. Quia etiam DEI, tantüm apparenter loquentis au- n 106 er jj &i thoritatem ita prafert. C, maj. Et fic dift. min. N. confeq. . Nam intelledus , fuppo- o gt ü fito errore invincibili, quo putat DEUM lo- qui , qui tamen rcipsá non loquitur , non po- g teft finé contemptu authoritatis Divina dis- I fwriinpl credere , fed tenetur affenfum firmiffimum at przftare : ficut fuppofito errore invincibili, d quo putataliquid à DEO preceptum , etfi re- ipsà non preeceptum, tenerur illud adimplere. guid, « Objicies ult. contra fecundam, Repue 329g bat , uttantá nobis cvidentiá conftet, quóüd tisciot omnia credibilitatis motiva , prefertim verà :ï—:innlïf A miracula , divinitus ad confirmandam Rcli. idhil gionis Catholice veritatem patrata , reipsá fubfiftant ; quantá cvidentià idipfum con- E. ftabat, tum Judais , tum Gentilibus hac ea- du Sed dem miracula , coram inípicientibus, - du illisfolüm moraliter hoc cvidenscrat, Ergo. Mi Si etenim hoc illis Maj. patet. Min. prob. lb plusquàm moraliter, adeóque faltem phyfi, H OPO- LT. « fuiffet Vclvidcns ; tunc myfteriis fibi pr fitis; * Vlnm Dij;?:u'tatio IV. Artic.. It 241 Ut u fitis , nec quidem imprudenter difcredere , " potuiífent. Scd oppofitum Sacra Hiftoria LO , docet. Efgo. J ol Confirm. Nec quidem habemus tan- tam cvidentiam , ex facris Scriptoribus de re- Ug bus ad motiva Religionis Catholice perti- ln nentibus , quondam in Ecclefiageftis ; quan- AT tam evidentiam habemus ex Scriptoribus Trlgut profanis, de rebus olim in Romano Imperio jj Dd geftis. Sed de his habemus evidentiam tan- ts s tüm moralem. Ergo. Min. patet. Maj. prob. QR Nam de rebus his profanis nemo facile du- Ogit o bitat , fecusautem de rebus factis. Ergo. Ts D Refp. D.maj. Ceteris paribus. C, maj. fim 339 Ceteris imparibus. . N, maj. & C, min, Sal- Qreiahacd tem regulariter loquendo. N, confíéq. Ra. yuny t tio hujuseft ; quód ex duobus, zquali pce- (llinpit. nitus intelle&u, & affe&u, pro hácperfonz p M operantis , loci, actemporis , circumftantid oyftt,qi preditis,majorem de miraculo,ad confirman- lertim w dam do&rinam faGbo, evidentiam ille habeat, undam 1 qui prafens illud vidit,quàm alter, quiabfens Vr t folo audituid percepit. Contrarium tamea ilipum d tunc contingit , quando prefenspejore intel- iibos hz le&u, & affe&tu , quàm alter abfens preditus atius, f £ft, prout abundé, de miraculis , ab ipíomet T Redemptore noftro patratis , ex fola Hifto« vinlo! ri Evangelicá patet. — Hazc etenim pleríque Judai, prafertim Pontifices , Scribze : acPha- T tiízi , cx Odm. & invidia crga Chri ïtum illa eriisübifïcfï* pas p 4 342* Tra&afuäl V de Virta;. Ti;eal. qq d patrantem , tanquam praftigias diabolicas 1l 44 cavillari , & explodere folebant. Atque id- ,qmd m ipfum pofteà Martyribus , inter tormenta il- lefis , Gentiles exprobrabant. ,puth Ad confirm. D. maj, Non habemus tan- L. ii j tam evidentiam fpe&tatis folummodó rebus geftis. 'Tranf. maj. SpeGtatà Scriptorum au- E ) jof thoritate. N, maj. & C. min. N. confeq. Ra- d gt tioeft, quód resolimgefte , qua funt meré jb qiel humangz , neutiquam intellectus noftri ca- ptum tranfcendant, idcóque facilé, tanquam n P vere recipi poffint ; fecus autem res Divinz, qua altiorem indaginem requirunt, Quódfi g u "i tamen facrorum Scriptorum , res hafce Divi- pas, olim geftas narrantium , & quoad nu- u t merum, & quoad fapientiam , & quoad ve- viiti gacitatem fpe&teturauthotitas ; tunc eadem daattt nullátenus inferior , fed multó fuperior eft ggumm : authoritate narrantium res profanas, -::nfcm Conflat 1. Quód omnia Religionis Ca- quil 331(11 olice myfteria , fint quidem evidenter cre- -T dibilia fide prudenti, ac firmiffimá , non ta- &l stl men proptereà, fint etiam evidenter in fen« fu (lri&to vera, feu divinitus revelataa. Quame- vt " visetenim , tot & tanta credibilitatis motiva, Vi omnem prudentem formidinem , de tcali I exiftentia Divine revelationis excludant ; at- fl tamen illa, licétoptimé penetrata, ad exclu- i, dendam quoque formidinem indeliberatam, ho autimprudentem ; non fufficiunt, pront plc- D Ib " Wal bwbutntio IF. Artic, IHIl, 343 : " Z pleríque Theologi, & ipfemet D. Auguftinus; ' A brit num. 3 16. addu&tus fatetur. Nam metaphy- t lt ficé quidem evidens cft, qnód DEUS néque hi l tam multa, & eximia credibilitatis motiva, prefertim veró miracula, Religioni Catho- LO lice , néquetantam authoritatem Scripturg | Mi i, TAUTN Sacre , hucüsque permittere potuiffet , nifi cadem foret divinitus ipftituta: quiata- lt quíty tb lr men folüm moraliter, non autem metaphy- ficé nobis evidenseft, quód hec eadem cre- nl dibilitatis motiva, reipsá fubfiftant , & tan- L tam authorítatemSacraScriptura habeat;hinc qum, Qd etiam. metaphyfíicé nobis evidens non cft, n, sls quód Religio Catholica fit divinitus inftitu- jb n ta, & Sacra Scripturz miyfteria fintdivinitus Mgutte revelata. Unde pariter metaphyficé nobis ; d evidens non eft, quód à DEO ad obtinen- Jlptint d dam gratiam habitualem in prefenti , & glo- )fälm. riam in füturo , fimus ordinati ; quia fcili- dQ cet, nec quidem iftud metaphyficé nobis evi- xidenterqt denseft, quód reipsá poffibilis fit gratia fan- ind, nott Cificans , & vifio intuitiva DEI ;5 adeóque m longé minüs, quód hec dona fupernatura- lus Qui lia defa&o realiter in Angelis ; & hominibus j mott exiftant. m du Conftat 2, . Qvód Propofitio evidenter 33 cuditl falía, fit etiam evidenter incredibilis fide pru- denti , ac firmiffimá . non tamen vicifífim 41 3 inddlt Propofitioevidenter credibilis ide prudenti, g : acfirmitlimá , fit ctiam evidenter vera, INam z ju- , j i;rdä;l.f.tlf IV. de Vz'rïuf. Theol, 344 j juxta Diale&ticam ; quidem ; Boma efiillatio À 4ut contraditlorio con[equentis , ad contradiclorium " antecedentis ;; attamen hec predicata nullá- tenus fünt contradictoria : Evidezter verum, àrium !f «f evidenter fal[um : Evidenter credilile , eviden- ter incredibile. Sic ifta Propoficio ; SteZ« funt l uödmllï numero pares , reipsá quidem , Íeu quoad fe, j Qoula 4 aut vera eft, aut falfa ; fed nobiseadem , nec evidenter vera , nec falfa , nec evidenter cre- st giniel dibilis, nec incredibilis , fed neutraeft, Un- de patet , quód hujusmodi enthymemata hi malé concludant. — Qwod eff evidenter fal[um , gt lii eft evideuter incredibile fide prudenti, — Ergo il- j lud , quod efi evidenter credi£ile fide prudenti , eff evidenter verum. | Evidenter impo[Jiile , eff I p / evidenter incredibile, — Ergo evidenter crediéile, auinel st evidenter efl. po[fiile, Atque ideó ultcriüs untll malé fubfumitur , in particulari : $ed myfle- vium Incaruatient y efl evidenter credicile. Er- N ii go etiam evidenter verum. Sed a /lerium Tri- nitatis eff evidenter credi£ile. Ergo etiam evi- T Nam przedicta Enthymema- ) i 1 ( denter pofJibile, " TT ta fic formari debent : Evideuter falfum , eff n evidenter incredibile, Ergo evidenter credibile ul z0n eft evidenter fal[um, — Evidenter impo[fibile Wi EVK Et eft evidenter incredibile, — Ergo evideniter credi- Bile, o eft evidenter impo[ibile. Hac fiqui- W M dem conformia funt Regulg predidte. — De- D mum quoque obfecvandum eít difcrimen , li, &i- NU 1ifncr a&tus fidei Theologica folüm obje Ve, Tht fj Difputatio IV. Artz'c;; IH -^ 1-34 L LL v , feu apparenter, & (imul fübjc&ive , feu . reipsà talem 5 etfi nterque fit firmiffimus. r ! g Hinc metaphyficé quidem evidenseft, quód myfterium Trinitatis fit prudenter credibile ALOCM fide firmiffimá ; non tamen pariter evidens POT eft, quód illud fit credibile fide Theologicá *0, lts fubjc&ive tali , feu entitative fupernaturali, hlj Conflat 3, Qnuód nihilóminüs fit nobie 3 33 Dendto moraliter evidens: Religionem Catholicam dorud U efle divinitus inftitutam , adeóque omnia & d od fingula ejus myfteria fuiffe à DEO revelata, ibf Nam moraliter evidenseft , quód omniacre- nini, li dibilitatis motiva reipsá fubfiftant , ut de rea- Hb i i li eorum exiftentiá, tum preterità, tum pre- rj fenti, prudenter nequeamus dubitare, Si- U cut enim de veritate illorum , que unanimi Áb utenüs confeníu $criptores profani quondam con- m tigiffe narrant , quamvis cadem non videri- eudii, B mus , folummodó imprudenter formidare yjrimn poffumus: ita pariter de illis, queeSancti Pa- r ia tres, ali(que Scriptores Ecclefiaftici olim ia |bathya Religione Catholica eveniffe referunt , dis- g m l currendum eft. — Néque obftat , quód de dnir lï«ï multis , qua Hiftorici Romani , aut Grzci memorant , nec quidem imprudenter folea- hm nilit mus dubitare, Nam intellectus faciliüs ac- " quicfcit geftis meré humanis , quàm Divinis ; [ædlaæ æ quanquam, fi auctoritas ScriptorumEcclefia- flicorum, quoad numerum, fapientiam , & i tü dl[wf, Veracitatep comparetur cum audcoritate ;iolümoïi*ï j a Scr i-: | 246 : Trr;&atu': IV. de Virtut. Theot. [ (ue? Scriptorum profanorum , huic multüm pra- divivmw., onderet. Hinc ulteriüs deducitur, quód no- ) df bis quoqué moraliter fit evidens , & quidem r D evideotià fundatà in auctoritate humaná : äacium & hunc facrum Bibliorum Codicem, quo Eccle- g Mil fia Romana utitur , effe reipsà Verbum DEI umfih qll. | ícriptum. ' Quinimo , fi de hoc prudenter j f offemus dubitare , non poflemus Theolo- s; icà fide credere illa , qua in Scriptura Sacra p t continentur;prout ex di&tis num. 285. liquet, gt u 1[3. Angricurus IV. jl byydit "n dogma falfum. bomnini prr- D «ato proponi po[fit , 3 evidenter eredibile wl fide firmiffimà ? n TORenetandum r. Quód omaia , & fin- f t 3340X gulaCatholice Religionis myfteria, fint Yi cvidenter crcedibilia fide prudenti, ac firmiffi- ; t mà; quinimo doGis,& litteratis fitetiam evie m dens, etfitantüm moraliter,quód ea fint divi- iil nitus revelata , ideóque vera, prout hucüsque zi oftenfum eft. Vecüm rudes , & illiterati ho- mines , illa motiva credibilitatis, quibus hec sl DT evidentia inpitítur , aut pehitus ignorant; Wa aut faltem cognita fufficienter non penc- [:T trant , proutexperientià notum eft. — Atque ility ideó D. Aug. contra Epift, Fundam. cap. 4« inquit : In Ecclefia Catbolica , ad [ynceriffimam CT D fipi entiam pauci [Jirituales , in báe vità , perote Wiunt. Thiy Difputatio V, 4rtic. YY. 347 b n 7 niutit. Cateram quippe turbam , non iutellz- .s j uævDHUO' gendi vivacitas , fed credendi funplicitas, tutifr- [ M mam facit, Cüm igitur ad a&um fidei Theo- QUE logice neceffarió prefupponi debeat evidens lm judicium de prudenti credibilitate myfterio- t Vg rum Religionis Catholice ; fimillque cet- M Mp tum fit, quód heceadem, non folüm à do- m D Gis , fed etiam idiotis fint credenda fide fir- LT mifBimá ; hinc ulteriüs queritur : an etiam rudes habeant fufficientem evidentiam , de I ho hác prudenticredibilitate , ad fidem firmiffi- J mam trequifità ? Hec igitur queflio brevitet decidenda erit, priusquàm alteram , in titu- danyi rl lo propofitam agprediamur. Prenotandum 2. Quód illa motiva, que 335 ) intelle&ui fagaci , & acuto , ad perfuaden. dam Propofitionis alicujus veritatem non i, tf oyfeafit fufficiunt , intelle&ui rudi , & hebeti fuffice- ni«cfroi rc poffint , prout rurfüs experientiá notum v(etm eft, Hinc etiam evidentia credibilitatis , vi cujus excluditur omnis formido prudens , de lefmdi out hu reali exiftentia Divinz revelationis, compa- Militeut rativé ad diverfum intelle&um , dividitur in abíolatam , & refpe&tivam. Evidentia ab- i ob ius i? foluta eftilla , quetot , tantísque motivis in- "TOE nititur , ut ifta bené penetrata, & ponderata fufficiant , ad convincendum quemvis intel- sd. V le&um, quantumlibéet fagacem, & acutum, undlmu a;') quód omnia, & fingula Catholice Relipio» j WW&" nis myfteria fint prudenter credibilia, tan- h!:vifi»ä; 3 quarmg P 348 — ffraatas 1T, -de i'irtuf. trheol, (f uam divinitus revelata , etiam comparati- g v vé ad quamvisalíam SeCtam oppofitam. pro. jgp lt nt Árt. 2, oftenfum cft, Evidentia credibi. pemne j litatis reípe&iva eft illa, que motivis quidem agl levioribus innititur ; quztamen ad convin- cendum bunc intelle&um determinatum, t fir n i (o| ii juxta varias cjus difpofitiones, aliásque cir- Yi df cumftantias.,, fufficiunt, ut per eadem for- D) 4 znido prudens , de veritate Religionis Catho- lice excludatur. got Hujusmodi motivum evi- i, r dentis credibilitatis , refpe&u rudium, fal- j tem regulariter loquendo, eft humana illo- l sl Ro fum authoritas, à quibus fidei, morímque doctrinam , ad falutem neceffariam audiunt, ao cujusmodi fünt eorum Parochi ,' Conciona- yfa, ts tores, & Catechifte. — Quamvis etenim ho- | 5 PTl 4um authoritás non fit infallibilis , quomi- m nüs rcipsá falli, & fallere poffint ; quia ta- r o men intelle&tus audientis , vel hujus motivi tenuitatem non obfervat, vel nullam de fal- q t n fitate fofpicionem habet, hinc illud ad evi- dentem credibilitatem refpe&tivam fufficit. jiéia v Prenotandum 3. Quód ptoinde judi- 35 n cium evidens pradentis credibilitatis , & ob- ] lizationis credendi myfteria Religionis Ca- T tholice, & quidem fide firmiffinà, tanquam h divinitus revelata , per hunc aut fimilem dif- curfum , feu formalem , feu virtnalem, Idio- pgui l *7 3 fil M t ll tà facilé poffitobtinere. " Cüm illa, quead Y fidem , morésque Chriftianos reipsá perti- nent, Ó !M W Difputatio 1. Artic. IV. 3*49 lg ]. nent , fufficienter difcutere , atque à falfis j TM difícernere non poffim ; hinc debeo fequi . bt j du&tum illorum, qui tanquam coeleftis hu- t jus doctrine magiftri afferunt , hec fidei, mo- t rámque dogmata effe divinitus revelatajideó. t ts que firmiffimé credenda ; nifi jufta fufpicio t d. de oppofito mihi fuperfit, Sicetenim ifta cre- It r dendo prudenter agam. Sed talis eft.meus Mironi us Parochus , mihi tanquam verz fidei , mo- M gottut ts rümque do&rinz Magifter , publicé confti- hm d tutus , nec mihi jufta fufpicio de oppofito v fnpereft, Ergo prudenter ago, fi hec om. Àj mv nia dogmata , tanquam divinitus revelata, ddinin od credam fidefirmiffimà. Hec fiquidem con- Qd t clufio ; propter evidentiam utriüsque pra- vidttin - miffe, continetrefpectu hujus Idiote, judi- cium evidens de prudenti credibilitate my- ii qui Hinc veró i, quite fteriorum Religionis Catholice, lhj i ulteriis movetur queftio : An homini pri- vato, nontantüm dogma verum, fed etiam nulun d cild d falfum proponi poffit , ut evidenter credibi- le fide prudenti, acficmiffimá, tanquam di- liam uf vinitus revelatum ? Nam refpe&u totius Ec- voinde j jlizis, V clefje Catholice , aut Sedis Apoftolice , ob infallibilem Spiritüs San&i affiftentiam , id Reloih^ ficri non poffe , aliunde manifeftum eft. fini, tf Dico x. Non poffe homini privato pro- 337 at poni dogma falfum, üt evidenter credibiie, ib evidentid abfolutá. Ita cum Suarez Difp. IV. usl t ! Scd. s. Communis & certa Theologoram p ï ) z 4 fen- p l 350 Traäams IV, de Virtut, Theol. fententia. Prob. Nam evidentia credibilitatis jnm D í abfoluta eft illa , qua tot, tantísque motivis ^ Wm L innititur, ut eadem bené penetrata , & pon- derata, ad quemvis intelledum , quantum- m m 1 I r vis fao 2 acem , & litteratum , convincendum fufficiant ; quód fola Religio Catholica, com- m ohiglllf sl parativé ad quamlibet aliam Sectam , fit pru- dentercredibilis, & credenda , tanquam di- yi, 1 TT vinitus iüftituta, Sed hoc ipfo repugnat , ut hi Mw' r homini privato falfum dogma proponatur, [ üt cevidenter credibile, evidentià abfíolutá, " meiäa Min, Dd .. Ergo. Maj. patet exdi&tis num. 335. prob. Si etenim homini privato, falfum , 108 g o ! dogma proponi poffet , üt evidenter credibi- le, predidà evidentià abfolutá, quà illi pro- dl fio , 9 ponitur dogma verum ; tunc idem per mo- tiva credibilitatis, etfi fufficienter penetrata, ii siini & ponderata , non poffet ampliüs difcerne- re veram Religionem à fzlsà , quinimo fal- h ss T fum dogma , ranquam divinitus revelatum M: credens , à DEO pofitivé deciperetur, pro- utHugo Vi&orinos, num. 5 1 1, allegatuslo- m vt quitur, Sed hoc repugnar. Ergo. n Cenfirm. Nam D. Aug, Lib, De Utilitate [ [ ! J 338 ) credendi , cap. 17. Honoratum Manicheum, Wg;i ad ampledendam , ob hec eadem cvidentis iM d [ ü T credibilitatis motiva ; Religionem Catholi- cam , hifce verbis hortatur : Cs igitur tan- (s 1um auxilium DEI , tantum profeclum , fru- lonis Gimque videamti, dabitabinm mos ejm Eccle- Qd f frfll,];u,!' ' Difbutatio fV. Artic;. IF, j5 d*"*imïïhm L fia condere gremio , qua ufqui a4 confefionem ge.. neris bumani , ab Apoflolicd Sede per [ucceffiones Pmmz&PUG' Epi[coporum fruftra bareticis circunlatrantibus, NUb n & partim Conciliorum gravitate, partim etian , CDRWW yairacálorum majeflate dammatis , culuem au« Wab tboritatis obtinutt 2 Huic nolle primas dare , vel du s. ( La fummaa profectà inzpietatis efl , vel pracipitis ar- voganti&. — Sinulla certa , ad [apientiam , falu- Á témque animis via efl , quid efl aliud ingratum r Droponay, effe opi , atqu& auxilio Divimo , qudm tanto la- k d &ore, pradicha autboritati velle refflere, Sed o M hoc Magni Do&toris argumentum non fübfi- wb, ln Vntred fteret, f1 homini privato falfum dogma pro- poni poffet, üt evidenter credibile , & qui- j lp dem evideatià abfolutà, " Ergo. hm pt . Dico 2, Poffe hominiptivato falfum do. fptitut ma proponi, àt evidentér credibile , fed cvi-2239 is dicerne- dentià folàm refpe&iva, Itacum Suarez Difp. yiinof Ill Se&, 15. communior Sententia s vt ; quam Haunoldus Tra&. r. De fide , cap. 2. contra tetuf, pr0» Ant, Perez, Card. Pallavicinum , & Efpar- ligiuslo zamfusépropugnat, Prob. Nameviden- 20, tia credibilitatis refpc&tiva eft illa, que regu. ï)e.Uiililal.- lariter loquendo, innititurauthoritatiParo- |inicheut chi, aliorámque in(tru&torum, exponentium m cvidenïi' do&rinam Religionis Catholice , tanquam m Ctté divinitus revelatam , ideóque credibilem, & M igi(!(l V' credendam fide firmiffimá. Sed fub hác eá- dem cvidentiá credibilitatis , & obligationis -ofzäum T credendi , poteft homini privato , prater qui '; D 0g- Wvatlatus V. de Virtut, Theol, p 55* jim f dogma verum, etiam proponi dogma falfum. " 1o hujus Ergo, Maj.patet ex di&tis num. 235. & feq. Min. prob. Sicut enim Parochus poteft istiote t galum J ruftico proponere dogma verum , quód fci- j i (2"0. licet Filius DEI fitincarnatus , affumendo na- f far turam humanam ; ita eidem ruftico , ex ma- litià vel ignorantià proponere dogma talfum, q0ts fiin yelngt quód videlicet etiam Spiritus San&us fit in- m carnatus, affumendo naturam columbinam, ;rul!ushomo p quando in hac fpecie füpra Chriftum in Jor- dane baptizatum comparuit ; fimülque ad- de i dere , quód utrámque hoc myfterium fit in i qu Evangelio divinitus revelatum , adeóque fir- st miffimé credendum, Ergo. p il dutqii Confirm. Si etenim homini privato , prae- 349fertim illiterato , non poffet dogma falfum mistn irToY roponi , füb cádem evideotià credibilitatis refpeGtivà , fub quà eidem proponitur dog- ol L ma verum ; tunc haec repugnantia fundare- T tur in co , quód quilibet homo privatus, AW Tn | JUI wil quantumvis idiota , habeat difcerniculum 1. aliquod fupernaturale , vi cujus dogma ve- "i rum , difcernat à falfo, etfi uttámque ab eo- f M TT ! dem Parocho, tanquam divinitus rcvelatum, *'MPI proponatur. Sed hoc admitti nequit, Ergo. Lml Viy Maj. continet fundamentum Sententie op- ofite. Min.prob. Namex hoc difcerni- LU n Q culo fupernaturali fequeretur primó : quód illiterati fint feliciores Doc&toribus Theolo- U logis , inter fe difceptantibus : an hoc , vel IIM' (fx li« VMILM) Difputatio lV. Arfic. IY 353 illud dogma fit de fide ; adeóque no n fit -R I t opus alio hujus controverfiz arbitro , quàm iftius Idiote refponfo , utpote per fuum dis- Mtg cerniculnm füpernaturale difcernentis ve- T0 fs rum à falfo, Sequeretur fecundó : quód bf rufticus fuum Parochum , etfi ex inculpabili Mdj errore , falfum dogma , tanquam divinitus us fudih revelatum,proponentem, ftatim erroris red- t enjoo arguete poffit, Sequeretur tettió : quód (hrim nullus homo privatus in herefim meré mate- | t ln rialem , per incnlpabilem ignorantiam poffit :myüetiumürm incidere ; quia ftante hoc difcerniculo error ii inculpabilis non erit. Sed haec omnia, ut- ) pote penitüs abfurda , nequeunt admitti ; f;ipn'mo, J cüm necquidem ipfi Prophete, femperiftud dogmalehm difcerniculum habuerint, prout ex doctriná erediitats D. Thom. num. 284, recitatá patet, — Ergo. ponitur r Contra hanc conclufionem. i furdt Objicies r, Evidentia credibiliratis fo- ymo pridt 34 lüm refpe&tiva , feclufo difcerniculo füper. difecucu naturali , non fufficit ad credendum , fide firmiffimá , myfterium divinitus revelatum, ps m tínged? Sed hoc ipfo repugnat, ut homini privaro us falíum dogma proponatur fub eádcm evi. dentid credibile , fub quà illi verum dog.- ma proponitur. Ergo. . Msj. prob. Nam fententu? Y hOC di[[—r evidentia credibilitatis folüm refpe&tiva, non fufficit ad excludendam omnem formidinem f rimö: 5 T oru * udentem , de reali exiftentid revelationis b j d 05!; iving, Sedhocipfo. Ergo. Min, patet ex le p 254 Wradatus I/V. de Virtut. Tbeoi. di&tis num. 285. & feq. . Maj, prob. Hac fi- gt a refpe&tivainnititur motivo mhlih i quidem cvidenti Yodi eft authoritas Parochi, |jconor. fallibili , cojusa ,mip qui docendo non habet infallibilem affiften- tiam Spiritüs San&i ; adcóque falli, & fallere j NU oteft, Ergo. iil i Confirm, Nam ad credendam fide fir- opitt ,nüp m erdod miffimá veritatem divinitus revelatam , non ddo, qni fufficit judicium credibilitatis meré probabi- le, prout num. 284. & feq. di&tum eft, Sed dmilindc judicium ctedibilitatis , folüm evidens refpe- od (jás a Give , reipsá cft judicium mere probabile. s tunldt Ergo. Refp. N.maj Adprob.D.maj, Evi- wilun 342 . tentia credibilitatis folüm refpectiva , non Áb d fufficit per fe loquendo , ad excludendam o omnem prodentem formidinem de reali cxi- PU dnitt ftentia revelationis Diving. C. maj, Non fufficit per accidens, N, maj. & fic dift. min. 8 N.confeq. Ratio eft, quód cvidentia cre- ';&ämedl dibilitatis folàm refpe&tiva , utpote reipsá tuti, fallibilis , quidem per fe loquendo, non fuffi- ciatad excludendam omnem prudentem for- tl midinem , ab illo intelle&u , quiadvertit mo- A tivum ejusdem effe fallibile ; attamen hec J eadem evidentia fufficiat refpe&u alteriusin- y telledüs , qui non advertit motivum iftud (w» effe fallibile : fi nulla infuper occurrat ratio [ j* fufpicandi, quód Parochus in rebus , ad fi. FWM em fh'l [ , :ivw,w Difputatio IY. A?:;c. IV. 355 ii Mi t dem & falutem pertinentibus ex ignorantia , At vel malitia , falfum dicat. Qu l LUEN ] Ad confirm. D, maj. Non füfficit judi- ii cium meré probabile , cognitum quà tale. C.maj. Non cognitum, quà tale, N, maj, Et ficdift, min, N. confeq. — Ratio hujusite- dl rató patet ; non folüm ex modó di&is SfTtlta »fed etiam ex illo difcurfu evidenti , num. 356. u':m:räpmä;:. adducto , quem Idiota fibi formare poteít, diua d & tit firmiffimé credat dogmata , fibi propofita, TT tanquam divinitus revelata. t p 1 Objicies 2, Repugnat , ut homo priva. tus, etiam Idiota , tam firmáfide credat dog343 hDj ma falfum, fibiàParocho propofitum ; quàmn fj t firmá fide credit dogma verum , ab codem adctdm d d Parocho propofitum. — Sedhoc ipfoutrüm. que dogma eidem non poteft proponi , füb .nij, Nt equali cvidentiá credibilitatis , etfi meré re- (cell.ain. Ípe&tivà, Ergo. Maj.prob. Nam dogma videnta t verum Idiota ctedit, prelucente illuftratio- jpot ts ne fupernaturali, per actum fidei Theologi- jo, totid C& ; per quem a&tum fidei Theologice noü wdentend credit , nec credere poteft , dogma falfum., jadrenee Sed tepugnat, ntactusfidei Theologice noa um fit firmior , illo actu ; quo creditur dogma lp d falfum. Ergo. yotirun Confirm, authoritate D. Thomze hic q. 2 orcurm att. 3. ad 2. fic refpondentis : Sicut bomo, n per naturale lumen intelleclfis , affeutit. priuci- (fiä à ita bomoviriuofiu , per babitum — adet rea " pvi[fm'i '355 "Tragfatus 1Y. de. Virtut, '"Tbeol, jn C velum judicium de bis , qua comveniuut il vir- 2uti. Et boc umodo , per [umen fidei divinitus gmp RW fafir infufumn bomo afentit bis , qua funt fidei , nou s auten contraria. Ergo repugnat , uthomini xdia um privato fub eádem evidentiá credibilitatis re- fpeGtivà propofitum dogma verum , & fal- du d qisdíoti fum, zquali firmitate credi poffit. NU Refp. N. maj, Adprob. D. maàj.. Dogma 344ve rum Idiota credit fide Theologicá , tum ;,longömmäs Marfin.) obje&ivé, tum fubje&tivé tali, quà fide non ts i credit , nec credere poteft dogma falíum. C. maj. Quá fide folüm objective tali non s . poteft credere dogma falíum. — N. maj, Et NY ii w fic dift, min. N, confeq. Ratio eft , quód mtitn/ Idiota propofitum fibi dogma falfum , tan- quam divinitus revelatum , ex imperio vo- mifitr, luntatis , credere poffit affenfu tam finno, aleny n feu omnem prudentem formidinem exclu- dente; quàm firmo affenfa creditdogma ve- iuü rum , ídque reipsá divinitus revelatnm. Hinc LT. n uterque affenfus poteft effe a&tus fidei Theo- TE logice , fed prior folàim obje&tive , fen appa- renter , alter veró etiam fubje&tive , feu re- Wa ipsà talis , prout num. 328. refponfum cft. "ii Sicolim $. Cyprianus Carthaginenfis Epifco- Ui pus, & Martyr, cumaliis o&toginta Epifco- RU " pis Atricanis ad Sypodum convocatis ficmif- T u fime credidit , ac definivit: quód Haretici, 1 t lls aut Schiímatici validum baptifmum confer- l.';fmnk;; re nequeant , ideóque ab illis baptizati, ad ) M Mi hu Difputatio IV, Artic, 'l p 357 Mu Ecclefiam Catholicam finé novo baptifmo l"'"f»"'küün admitti non poffint. Hoc tamen dogma, IT tanquam falfum, P uj ftatim à , Stephano Papa nnäcuäm. Il. reje&um , & poftceà quoqué pet Generalia Concilia damnatum eft. Si ergo Sané&tus hic, IDi R fimálque aliàs do&iffimus Epifcopus , cum jf reliquis difcerniculum fupernaturale non ha. agj D buit, quo hujus dogmatis falfitatem cerne- hod ret , longé minüsillud quivis Idiota habet. ll ul Ad confirm. N. confeq. Nam ex allega- g ln ta dodtina folüm infertur , quód homini hii o p w privato, néque dogma falfum, tanquam di- vinitusrevelatum , per illuftrationem fuper- land, l naturalem proponi, néque ab illo per habi- v lum t tum infnfum fidei credi poffit ; neutiquam T iptio veró infertur , quód quilibet homo fidelis j n ftoo, jiem exdt« etiam lumen fupernaturale habeat , vi cujus inftin&tum Divinum, à proprio inftin&u fem. didognav pet difcernat ; càm idipfum Do&or Angcli- d. D cus num. 284. adductus, de l'rophetis non u dT femper admittat, Objicies ult. ye f Si homo privatus, ex im- 345 g, t perio voluntatis eádem firmitate poffet cre- rtponit dere dogma falfum , de Incarnatione Spiri. rüs Sancti , quá credit dogma verum, de In- ;'mcnlïsEPF ! carnatione Verbi Divini, ab eodem Parocho i r propofitum ; tnuc poftmodüm evenite po- nj i terit , ut talis prudogter repudiet affenfum tnun* fupernaturalem , quo priüs credidit dogma erum, Sed hocadmittinequit. Ergo, Min. j bJP"uU' ; 6X« Tra&latus 1V. de Virtut, Thbeol, n 358 h Pwml exinde patet, quód ab Innocentio XI. dam- Potefl guis fl nata fit fequens Propofitio 20. HP, D-'M prudenter repudi areaffenfum , quem babebat , ,Nan fupernaturale 71« . Min, autem prob, Nam t , uthicldiota poftmodüm ab sbl cvenire poteri TT Epifcopo audiat , falfum effe dogma de In- "m carnatione Spiritüs Sancti ; adeóque prü- denter repudiet affenfum firmiffimum, eümq; jium a a naturalem, quem priüs huic dogmati prafti- gt tit. Ergo pariter. Conf, prob. Ideó primum, "WL quia per oppofitam Epilcopi authoritatem , nmpmdcnm amittit priftinam evidentiam credibilitatis re- w us fpe&ivz , de falfo dogm ate , in authoritate íui Parochi fundatam. Sed hoc ipfo etiam two ln amittit , aut faltem amittere poteft , prifti- ln at vudiitl nam evidentiam credibilitatis refpe&tivz, de vero dogmate , utpote in ejusdem Parochi R [ authoritate fundatam. Ergo. st i ii Confitm. Hoc ipfo, quód predictus Idiota poftmodüm agnofcat , fe à Parocho ETRT de Incarnatione Spiritüs CT per dogma falfum , al San&i fuiffe deceptum ; eo ipfo prudenter formidare poterit , né fors etiam per al- NT n terum dogma de Incarnatione Filii fit dece- L tj W. ptus. Sed hoc ipfo etiam pradenter repudiare oterit affenfum illum fupernaturalem ; quo N Am anteà hoc myfterium credidir, Ergo.Maj, pat, þnl*ui W& a Min, prob. Nam affenfus fidei upernaturalis effentialiter eft incompolffibilis, cum formi- " T oni.s N»Amh dine prudcntg,dc reali exiftentia revelati Di- M/.— Difpstatio lV. Artic, lV. 359 MO Divine , prout ex Propofitione damnatá , ib H num. 286. allegata patet. Ersgo. u ' Refp. D. maj. ult. fyllogifmi. Ideóà tan«( T0 i 6 tüm. N . maj. Et quia fimul evidentig prifti , Md niz credibilitaris alia nova non fuccedit, C. di dul maj. & fic dift. min. N. confeq. Ratio eft, i)ïu'öqf,,'l. quód bic Idiota, ia cafo pradicto , per op- uf . , pofitam au&toritatem Eprfcopi, quidem pri- niruiy d ftinam evidentiam credibilitatis de falfodog. d pron, fnate amittat , non tamen novatrn de illo ac- N quirat ; nam aliàs priftinum affenfüm etro- Vr neum prudenter repudiare non poffet. Econs t tra veró priftinam evidentiam credibilitatis de vero dogmate neutiquam fic amittit, ut ]hciea pid, pl aliam novam , in ejusdem Epifcopi authori- vediia d tate fundatam , nonacquirat, aut faltem fa- jem Purodti Cilé acquirece non poffit, adcóque nec pot- eft prudenter, fed folüm imprudenter , feu X ptætïlüui culpabiliter repudiare affenfum , quem priüs feà hao habuit , fupernaturalem. 2 Ad conf. N. min. Ad prob. N. confeq. tionebpi op m ] Quamis etenim hic Idiota ; ftante hác pru- eum v* denti formidine non poffet ampliüs fide fu- Fl t pernaturali credere verum. dogma , quod mers priüs credidit ;; non tamen proptereà po« a:uralem;fï teft etiam prudenter difcredere huic dogma- t , fcu priftinum affenfüm fupernaturalem tf repudiare, Unde prudenter folummodó :i[upcmafö? lB eum [ poterit tantifper fufpendere affenfum , do- nec novum, illádque evidens judicium prü- ntiarcïrlauï; a C d 360 Traäath;' IY. de Virtui, Theol. dentis credibilitatis , ad actum fidei , effens T il & tialiter requifitum obtineat. Quinimo, fa- g t & fuppofitione , quód ille pofteà eviden« dritby tiam credibilitatis repeQtivam , credito priüs vero huic dogmati oppofitam ; & quidem ,üMI g, G citra ullam fuam negligentiam , & culpam haberet , adeóque in harefim meré materia- )1 PIOW ET. lem incideret 5 tunc priftinum affenfum fu- pernaturalem potiüs amitteret , quàm repu- ao m diaret, Nemo fiquidem bonum illud , pro- prié loquendo , repudiare dicitur ; quo f pl o diutiüs non poteft retinere, n 2 Conftat 1. Quód falfum dogma homini msa n g4'7privato non poffit proponi , àüt evidenter cre» dibile evidentià abfolutà, feu fundatá in illis ii motivis, per qua Religionis Catholice do- TT &rina redditur evidenter credibilis , & cre« T denda fide prudenti , ac firmiffimà , tanquam iyinft divinitus inftituta, Nam aliàs homini pri- n li vato , quantámvis litterato , fueque falutis nuitti cupido , nullum fupereffet medium , quo iil dogma verum à falfo , difcernere poffet ; fi st tanta credibilitatis motiva pro dogmate ha- F2 retico, quanta pro dogmate Catholico, prae Ri fertim veró miracula divinitus patrata , eidem w "t n. fuppeterent. Atqueideó D. Auguftinus Ma- T nicheos , Donatiftas , Pelagianos , aliósque, U tum Hareticos , tum Schitmaticos obtefta- "l' M tur : utaccuraté confideratis Ecclefiz Catho- i h! flf ! & DN hcæ prarogarivis fuos erroresagnofcant ; I* CT "l Difputatio lV. Artic. 1 V. 361 A 371 fm' hujus folius do&rinam fequantur. Hinc i Wl falfum illud dogma, quód Baptifmus, etff lt MCI]: obfervato ritu debito , per Acatholicos ad- M n miniftratus, fit invalidus, à $, Cypriano Epi- a s lä l TU4p " Ícopo , & Martyre , caterísque Africe Epi- Ícopis , Carthagine congregatis , fuit quí« foneiy, dem approbatum , tanquam verum ; non Dur r tamen illis evidentià credibilitatis abfolutà 10 ( Nam erronca hec doCtrina propofitum. nuniud p ftatimà Sede Apoftolicá, & Ecclefià Roma- [ nà fuit reprobata, & demum à Gener, Conc., Niceno I. condemnata. Mupconi Qd Conftat 2. Quód homini privato falfum 548 ogma proponi poffit, ür evidenter credibi- Ti e fide prudenti , ac firmiffimá, fed eviden- Caltlie d tià folüm refpectivà , fub quá illi pariter ve» hi, t rum dogma, tanquam divinitus revelatum , i u ideóque firmiffimà credendum proponitur. Donin Nam rudes, & fimplices non poffunt fide fu- itqi [ pernaturali credere fidei Catholice myfteria, edium, t nifi precedat judicium credibilitatis evidens , qe p feu ompem prudentem formidiné de horum ) dogmälthi* myfteriorum revelatione Divina excludens, pront ex Propofitione damnatá , num, 286. ao a allegatà patet. — Quia veró illa motiva, qui- gt bus evidentia eredibilitatis abfoluta inniti« 1105; d tur, hominces illiterati fufficienter penetra- tTe , ac ponderare non poffunt; hinc fufficit ii illis evidentia credibilitatis refpectiva , five Edv illorum intelle&ui commenfurata, fimülque 'caaguofun'-ä AÀa2 O« TraBlatus IV, de Virtut. Tbeol, la 46: omnem prudentem formidinem de oppofito T u excludens, Hoc porró evidentia refpeGriva, " faltem plerámque , fundatur in authoritate g Ed humaná Parochi , aliorámque do&rinam Chriftianamillisexponentium. Ex hácenim authoritate fibi formant judicium evidens, , erint uód prudenter agant, fi omnia fibi propo« dypi t "T fita , tanquam divinitus revelata, firmiffimà pad) credant , prout ex difcurfu patet, qui nuai, 336. habetur, Cüm igitur nullátenus re« du pugnet ; ut Parochus , aliásque Inftru&tor; T vel ex ignorantia, velcx malitia, pretet doge PU j i ma verum, fimul aliud fallum , tanquam di- vinitus revelatum , paritérque credendum d proponat; hincetiam nonrepugnat, ut ho- tb t mini privato falfum dogma ; tanquam evi- d d denrer credibile , fed evidentià folüm refpe- m iinit; A €tivá, proponatur. Conftat 3. Quódrudes & fimplices, prz- f m ERE r hanc evidentiam credibilitatis refpe&ti- t vai ,non habeant difcerniculum aliquod fu- [ (pt, h CT pernaturale; vi cujus inter dogmata , ab coe dem Parocho propofita , verum à falfo , auc t il obje&um reipsá divinitus revelatum , ab al- t tero folàüm apparenter revelato ftatim difcer- q '!m pant ; cüm taie difcerniculum nec ipfi Pro- Dd wm'w 5 et& femper habuerint, prout cx doctrina W Thoim, num. 284. addutta patet ; nce lii $. Cyprianus babuerit, quando falfum dog. &a cuim aliis Afticanis Epifcopis defendit , pre- Tk ln Wt Difputatio YV, Astie, V, 365 t prout num, 344, narratum eft, — Aecedont l; ü abfurda reliqua , num. 340. adducta, quee ex hujusmodi difcerniculo , etfireipsá poffi- Ti bili , attamen cuivis Idiote perperam attri- LE buto , fequerentur. * Hinc rudes, & Gimpli- lMs Qbui Dj ces, ex imperio voluntatis , eádem firmitg- T d) te dogma verum & falfüm, fub equali evi- dentià credibilitatis refpeGtivá fibi propofi. t ii tum credunt, prout in Hercticis meré mate- Y tldens rialibus ab experientiáà compertum eft, — Ex R llhdo, his etenim plurimi , ad fidem Catholicam d. converfi , ultro fatentur : quód priüstam fir- Dv miter crediderint, humanam Chrifti natu- Qu atl ram ubíque realiter exiftere , quàm firmiter pimi credebaüt , candem Diving Chrifti nature fiuta t realiter effe unitam. Néque hinc legiti- fl p mé infertur Propofitio 20. per Innocentium XI. damnata : Poreff guis prudenter repudia- nyicts ? re a[fenfum , quema. babebat , fupernaturalem. ii p Quamvis etenim , deprehenío poftmodüm ndiquil falfo dogmate, Idiota prudenter formida- mu, d ret, quód fors etiam circa verum dogma fit » flb deceptus , ideóque priftinam credibilitatis lum , 4 evidentiam , in authoritate fui magiftri fun- futindit datam, de credendo vero dogmate amitte- paec pl ret, attamen locó hujus novam aliam , ad ner d credendum dogma verumi , in altiori autho- "TL ritate füundatam, facile,potcü obtinere, jofalupos gt AR- " Aa3 y Tra&tatus YV. de Vivtut. Théoll, $64 ] Imcmm m ARnricurLus V. il q"i ! "AH evidens Tudicium. credibil- jitra d zatis fit. ackus entitatiue fupernaturalis à Ranotandum 1. Trenott : 350 uód illa fides fuper- ;rmatunhs | naturalis , quà fideles Catholicze Reli- jcunen tionis myfteria credunt, primam originem got fuam , juxta ordinariug moderne providen- tie fyftema , ex audito Sacri Evangelii prae- 'utci!:&us:xit vl DA conio habeant. Sicetenim DoCtor Gentium ad Rom.X. 15. & feqq, differit: Omzz oui- sibnn! ïm&. Wi gunque invocaverit nomen Domini , (alvus erit. Quomodo ergo imvocabunt , in quem non ciedi- a, p derunt ? Aut quemodo credent ei , qguem now audierunt ? Quomodo autem audieut [im prae y lal PT dicante ? Quonodo verà pradicabunt , ui[i mit- tf fautur ?. Sicut fcriptum efl : quàm [peciofi pedes vangelizsantium pacem , Evangelizantium £o- a 94 ! Sed non omnes obediunt Evangelio. lfaias "a ln enim dicit: Domine, quis credidit auditui 0- &i ET firo ? Ergo fides ex auditu , auditus autem per verbum Obrijii. Verüm ánte hanc conclufio- , f,rä;:i:im tilm nem meritó excepit Apoftolus ; Sed 07 om- stes obediunt Evaugelio , feuaudito Chrifti ver- &ü 1 bo credunt, prout ipfemet frequenti expe- u rimento didicit, ex quibus unum adduxiffe u fufficiat. Predicabat Athenis in Areopago reíentibus Judeis, & Gentilibus Philofo- fj Wi phis , fcd varie eventu ; gui AQ, X VII. 32; irmm ' D:'/þutnti; l I' Artlz'a.- F. 865 & feq. memoratur : C2m andiffent autem red Lth furretlionem mortuorum , quidam quidem irri- débaut 5 quidam verà dixerumt : Audienius fe :('um " 'de boc iterum 3 quidam verd viri adbarentes ei !j crediderumt, , Iöd l"ä 6;3 A Prenotandum 2. Quód proinde fidei fu- t thini 351 pernaturalis initium fit quidem ex auditu, Yindg Q hic tamen folus non fufficiat, fed infuperlu- denoyd men fupernum requiratut , quo prelucente u n intellectus ex imperio voluntatis credat , jux- Mdv Gentün ta illud D, Aug. Tra& 26. in Johan. : Mz/ra j Üinia potefl bomo nolens , fed credere non poteft , nifivo- f li lens, Hoc autem imperium debet effe libe- rum, ac fupernaturale ; nam aliàs fides me- g DL ritosia non effet, contra illud ad Hebr. XI. 233. San&i per fidem adepti funt repromilfionese jf tl tl t linde D. Thom. hic q. 2. Art, 9. ita: concla- jf p dit :. hu noffri funt meritorii , in guantum jamim procedunt ex. libero arbitrio , moto à DEO per nli. T gratiam. — lpfum autema. credere eft aGhu intelle- ht u &&is a[fentientis veritati Divina, ex imperio vo- ho a luntaiis à DEO mota per gratiam . & fie [nbjacet od libero avBitrio in ordinead DEUM. - Unde acki n fidei potefl effe meritoriws, — Quinimo hoc idem to Chidt contra haetefim Semi. Pelagianam à Concilio "Trid. Seff, VI. cap, 6. definitum eft, ubi de equenti d um il infidelibus adultis ad juftificationem fe dif- ponentibus fic ftatuit : Difponuntur autem ad ;in A li P* ipfam juflitiam , dum excitati Divind gratid & edjuti , fidem ex auditu concipientes , liberà mo» Aa« X WL *' Ul/7- Aa 4 366 ?I'raäatu:xll' ,de Virtz;t. »Tl;.eal. ! W ventuy in DEUM , credentes vera eff , 2ua di- l viuitus revelata , &v promiffa funt. Unde pa- g tet ; quód ad actum falutarem fidei requira- ; pl yxinntid naturale. tur imperium voluntatis , entitative fuper- äquöduon ia Prenotandum 3. Quód huic imperiovo. 352',[, ntatis , entitativé fupernaturali prelucere p u debeat ex parte intelle&tüs judicium evidens [ . «tedibilitatis , prout cx totius Difputationis qui,it prefentis decurfu patet, Hoc autem judi. qutis €ium credibilitatis aliud eft. fpeculativum ; al p aliud veró pra&ticum. — Per judicium fpecu. ltss . lativum intelle&us affirmat : quód doctrina i propofita prudenter credi poffit fide firmiffi. D B 13 , tanquam divínitus revelata, | Perjudi- d U TI cium veró pradicum intelle&us affirmat: quód eadem doGrina non folüm credi poffit, m h, Ícd ctiam credi debeat, five actu credenda a fit fide firmiffimá. Advertendum igitur: * lr quód primus affenfus fidei fupernaturalis , Mi r ] regulariter loquendo , ex hác aGionum fe- rie procedat. Prima cft auditio , feu per- g ceptio illa interna , quá intelle&us dogma "ii propofitum , per fimplicem apprehenfionem atdy reprafentatum ; percipit, fed omnem affen- fum fuípendit, Secunda eft inquifitio veri- ho w tatis de dogmate antcà percepto , quá intel- t g le&us inquirit: An illud prudenter credi pof- M fit ; tanquam divinitus revelatum ? Tertia i eft judicium evidens prudentis credibilitatis , íd- W;mmm l TT Difputatio YV. Artic.V. hn mæ 367 la[mr u ídque fpeculativum , & quidem ig motiviss tj priüs inquifitis, fundatum uarta cft ju- t dicium prudentis credibilitatis pradicum , [ mw& EP"' Íídque immediaté prelucens imperio volun- tatis, quód non folüm prudenter credi poflit, fed etiam a&u credendum fit dogma propo- Ml fitum , tanquam à DEO revelatum. | Quin. DAT ta. denique eft fupernaturale imperium vo- D luntatis , intelle&ui affenfum firmiffimum ET. imperantis, De utroque igitut judicio c&e- |fttng, dibilitatis previo , ifthic queftio movetur: nl anillud fira&us, quoad fubítantiam , feu en- T ol titativé fupernaturalis ? fs n Dico z. Evidens judicium credibilitatis h, I 353 h demut: Ídque pra&icum , effe a&um intelle&üs enti- tativé , feu in fubítantia fupernaturalem. atdpof Ita cum D, Thom, hic q.8. art, 6. & q. 9. art. Laedenda I.communis & certa Theologorum fentén- hm ipr tia, Prob. Imperium illud voluntatis libe- ttoatur, rum , & meritorium , ex quoimmediate pro- Qionua l ceditaffenfus fidei Theologica , eft actus en- 0, f titative , feu quoad fubftantiam fupernatura- Qus du lis, Sed hoc ipfo etiam judicium credibilitatis vhenfont pra&icum eft atus intelle&s entitative fu- poem ii pernaturalis. Ergo, Maj. patet ex di&is num. uiftio vt 251. Min. prob. Ad omnem a&um volun- N tatis liberum , eümque entitativé fuperna. teredi turalem, effentialiter requiritur ex partein- u 7 T telledüs . previum dictamen pra&ticum , tanquam ptincipium effe&tivum morale ta- crcäbthnï L lis Aas n Traatus VY. de Virtut. 'Theol. lis aGüs, ídqne entitativé fupernaturale. Sed judicinm credibilitatis practicum cft princi- mü,t qfift pium effe&ivum morale, fdqueimmediatum illius a&tüs fupernaturalis liberi, quo volun. aQ tas Lnperat affenfum fidei. Ergo. Min, pa- ss gilid v tetex di&is num, preced, Maj. prob. Nam ad omnem a&um voluntatis entitative fuper- lgt naturalem effentialiter requiritur principium d ein p effc&ivum rcále, ídque pariter entitative fu- ,«.aäirumdïl? pernaturale, Ergo etiam principium effe- Bo ; Givum morale, entitativé fupernaturale. du n Confirm. ' Au&oritate S. Auguftini Lib. sia x 354j e Pradeflinatione Sanclorum, cap 2. ubi poft f da dos allegatum Apoftoli textumlI. ad Cor. III. s. Non , quéd fufficitntes fimm cogitare aliquid à m inatlà nobá , quafi ex nobis ,. fed fufficientia noffra ex at d DEO efl, contra Semi-Pelagianos ita fubjun- ts $ git : Atttendant , & ver£a ifla perpeudant , qui hd putant ex nobi effe fidei ceptum , & ex DEO effe f at Quis enim nmon videat , i fidei fupplementum. prihs effe cogitare , qudma credere ?. Nullus quip- ET À credit aliquid , vifi prisis cogitaverit effe cre- dtupüm dendaum, Et Lib. De Dozo Perfeverantia. cap. Lt u 8. DEUS at cordi bumano copitationes pias, 4 per 2uas babeat fideus , qua per dileclionem ope- Va vatur. Atque hzc eadem Magni Auguftini tx'm do&rina, poftmodim recepta eít, tum à Con- W cilio Milevitano in Africa , Can. 4. Urrzm- v A ue douum DEI efl , & [cire , quid facere de£ea- um , & diligere, ut facimem : 'Tum à Concil. wu"ü, D L] Arau- ;rm'thf Difputatio IV. Artic, F. 369 'e [uhm !ft Arauficano II, in Gallia, Can. 9. Divini eff Wg. muneri , ciua &* retlà copitamts , & pedes no- F' Wämm Jiros d falfitate , &v injuflitid tenemm: Ac de« M mum quoqué per Summos Pontifices , & Ge- : IN J neralesSynodos confirmata, Ergo nontan- l Ni m Ht tüm illud voluntatis imperium, ex quo fidei Theologice affenfus immediaté procedit , Wt i Íed ctiam previum judicium credibilitatis Wtr n pra&icum eft a&us entitativé fupernaturalis. Vrarsig d Dico 2. Evidens quoqué judicium credi- 355 etitra bilitatis fpeculativum effe a&um intelle&tüs h entitativé fupernaturalem. Ita cum D. - T Thom. cit. complures Theologi. Prob. Evi- TEU dens judicium credibilitatis pra&icum , ex i nl/;/riz.'li quo immediaté affenfus fidei Theologice n procedit, eft actus intelle&üs entitativé fu- nsit (ibjun pernaturalis, . Sed hoc ipfo etiam. Erpo. rptlety at Maj. conftat ex conclufione preced. Min. t prob. Nam judicium credibilitatis fpeculati- "TEU vum effentialiter praíupponitur , tanquam 2 Nilea principium naturá prius , ad judicium credi- t bilitatis pra&icum. Ergo. Ant. prob. lm- ;fwemn!fw plicat enim , ut intelle&us perjudicium pra- p &icum affirmet : quàd myfterium Trinitatis, aut [ncarnationis credere debeat fide firmilli- d lii máà ; nifi anteà per judicium fpeculativum du affirmet: quód illud (it credibile, feu credi poffit fide firmiffimá. Ergo. Ex quo ipfo ul- n , P uml teriüs deducitur, quód etiam precedentium , a&uum , ad fidem fupernaturalem , per fe . Tini GOBs Tratiatus 1Y.de Virtut. Theol. n 379 jj t eonducentium feries , fit entitative fuperna. turalis ; nam aliàs initium fidei, non effet ex g p g DEO pergratiam prevenientem , fed ex ho. inis prd mine per folius naturz vires operante, quod Doárine num, preced. addu&e repugnat. j qi lp 356 Confirm, authoritate D. Thom. hic q. 8. N att. 6, (ic ftatuentis : Circaea , qu« fide cre- T. denda propouuntur , duo reguiruntur ex parte moflird, — Primo quidem , ut intelleiu penetren- vledis d y at füY , 'vel capiantur, Et boc pertinet ad donum intelletlás. Secundà , ut de eis bomso baseat ja- st i dicium ve&lum , ut affirmet bis e[fe inbarendum , m ée ab oppofitis recedendum. Et q. 9. art. 1,. A4d d f m hoc , quód intelle&kus perfeci aJentiat veritati fi- iM dei , duo reguirantur. Unum eff , quéd fan? eapiat e4 qua proponuntur , quod pertinet ad 7 donuna intelle&las, Aliud autem efl , ut baéeat umj N eertum & velum judiciuna de bis , difcernendo feilicet credenda , à non credends , & boc eff do- " Ergq "um [cientis. Ibidémque ad 2. refpondentis. h, fj Circa credenda duplex (cientia potefl baberi. Une .-,M, quidem , per quam bomo feit , quid eredere de- V t &eat , difcernens credenda d non credendis Et UT afijn fecundüm boc [cientia eft domum, Alia verà eff WONHH fcientia , per quam bomo non olüm [cit, gtid F eredi de£eat , fed etiam fcit fidem manifeflare , & WW[ alios ad credendum inducere , & contradiclores qm M | eonvincere. Et . ifla fcientia ponitur inter gra- 4l M fías , gratisdatas, Sed hoc ipfo judicium ere- lmspm i l- il i I Difputatio IV. Artic. V. .373 If " dibilitatis, etiam fpeculativum , efta&tusen- M titativé fupernaturalis. Ergo. n Objicies 1. contra primam, Judicium cre. 357 ls m dibilitatis practicum eft ordine caufalitatis l prius ,. quàm affenfus füpernaturalis fidei - DTn 'Theologice, Sed hoc ipfo illud non eft It yu!n a&us intelleGüs enptitativé. fupernaturalis, UL Ergo. Min, prob. Nam inter omnes actus /n!erM intellectüs , ad falutem &eternam condocen. hii tes, primus eft affenlus fupernaturalis fidei m Mu Theologicz , juxta illud Apoftoli ad Hebr, dl Xl.6. Sinb fide impoffibile eft , placere DEO, TY Credere enim oportet accedeutem ad DEUM; guía faitwiiy 6f , & inquirenti£u fé remuneratorfit, Atque . j nl ideó Trid. Seff. VI, cap. 8. ita docet : FiZes ul yrtit efl bumana falutis iritium , fundamentum , & jf ubl radix omuis juflificationi , finà gud impo[fibile lmnà &f placere DEO , & ad filiormm ejus conforti. ha þcr'venire. Ergo. Confirm, Sijudicium credibilitatis pra- tpordti Gicum foret actus intellectüs entitativé fue jl V ul m pernaturalis ; tunc illud revocati poffet ad edetin ! habitum infufüm fidei fupernaturalem. Sed EL ad huncrevocari nequit, Etgo, Maj. exinde 'oläm f""s?u j patet, quód omnis a&tus entitativé füperna- turalis , idénque falutaris , revocetur ad ali- | maniftjïlff»' quem habitum infafum fupernaturalem. i o Min. autem prob. Nam judicium credibili- ptir nf tatis praCticum non eít a&us fidei Theologi- jj €& , íed tantüm pralucet voluntati ad imnpe» [aR. yji Tra*äa'!m'IV. de Värfut. Theoi. $7 ij uX randum affenfum fidei fupernaturalem, Er» o, ;[[e taüs. j Wt Refp. N. min. Ad prob. D.ant. Inter iaj 358 omnes actus intéllectüs , ad erernam falu- , qii j tem condacentes , cósque ad ipfam fidem 1lb 4 fupernaturalem difpoaentes , primus eft af- fenfus fidei Theologice. N, ant. Ad alia- donddata iThogs rum virtutum exercitium difponentes, C. ant, & N, confeq. Ratio eft, quod ipfum T formalem affenfum fidei Theologice necc ffa- ial rió precedere debeat fupernaturalis volun- ü p!cnqu: : tas credendi ; ad hanc autem requirator pras« PTO ] Tptc'nlis, t via cognitio fupernaturalis, proutex do&tri« na D. Aug, num, 354. recitatà patet. Per YT w has fiquidem cognitiones previas fupernatu. Qhits a adupaduo. rales , voluntati prelucentes, infideles adul- ti pofteà Ji£er? woventur in DEUM , credentes ] ioera e[fe 4 qua divinitis revelata & promiJa d. & funt , prout Trid. num, 35t, allegatum lo- Eu uitur , quod etíam fubícquos, ad hanc fi« i p dem , aliarum virtutum a&us recenfer. Ex tdo m quo ipío patet: quódidem Concilium, num, at praced, adductum , nomine fidei , non tan- a n süm intelligat affenfum formalem ob autho- Ciig, W ritatem DEI loquentis preftitum , fed etiam ! m?ïi&ifün omnes a&us previos , tum intelledüs, tum ii voluntatis , ad hunc affenfum requifitos fs comprchendat. ] W nü Ti . Adconfirm, D. maj. Tuncjudicium iftud A pra&tieum revocari poffet ad habitum infu- l Y um LUR 'Di/þætat:'a IF. 4rtic. V. 373 fum fidei ; tanquam a&tus ejusdem virtutis 1j proprié talis, N. maj. Tanquam actus A à lu ejusdem virtutis folim improprié talis, H "Tranf. maj. & fic dift, min. N. confeq. Ratio isqüf i m E. eít, quód judicium iftud pro fuo motivo T Pi"—ïif- non habeat authoritaterm DEI loquentis, Z fed honeftatem relucentemin ipfo affenfu fi- 1 d dcei Theologjce;prout pariformiter de chari- T tate Theologicà num. 1 1. refponfum eft. In- ET tereà idipfum hic folummodó transmittitur, VOit)S Y Nam plerique cenfent hoc judicium pra&i- Atgidtrya cum revocari ad habitum infufum pruden- Jusn tie fpecialis, connexe cum fide, cujus de- Qu p M fc&um in peccatore DEUS fupplet, verilptt Objicies 2. contra fecundam. — Ad impe- 35 , fs randum a&um fidei Theologice fufficit prae- TAT lucens judicium fupernaturale credibilitatis i g pïcmijfi praQicum. Sed hocipío non requiritur ju- dicium fupernaturale fpeculativum, — Ergo. digiun h o il u Maj. prob. Judicium credibilitatis practi- recenlt, J cum , faltem regulariter loquendo , hunc onchumjd modum tendendi continet ; Hozef/umz aut é j fiij, u odlisatorium efl, credere my[lerium Trinitatz, alem od2 Incarnationis, Sed hujusmodi judicium cre- um k dibilitatis practicum , finé judicio fpeculativo fupernaturali fufficit. Ergo. Min. prob. lk fum 1 Prefuppofità fiquidem evidentià credibilita. tis fpeculativà ,etfi meré naturali, de myfterió "TTrinitatis, aut Incarnationis , fufficit, fi pe£ ypdtt! fupernaturalem appr&hcnüoqcm repta " bzbmwï f& pj 374 | T;aäat;c: IV. de Virtut..Tl:eoI. ii tetur honeftas , aut obligatio credendi hec fnyfteria, Ergo. qyo dett? Confirm. Prefuppofità cognitione fpe- :hæccognïli g m culativá mere naturali , de fufficiente ad dan- Z givolutdt am eleemofynam pecunià, poteft intelle- À us habere dictamen pra&ticum fupernatu. s nationi d ràle, de a&tualiter dandá huic mendico elee- m iftoifoi mnofyna. Ergo pariter. Refp. D. ult, antec. Si talis evidentia setgptie 3 eredibilitatis fpeculativa , eadémque mere qiakdun, paturalis, foret poffibilis. Tranf,ant, Secüs dinyadn ) IN N. ant. & coníeq. Ratio eft ? quód jadi- cium evidens fpeculativum , de prudenticrez i, dibilitate , eádémque firmiffimà , myfterii f ed "Trinitatis , & Incarnationis, per difcurfum shitt, P Càüm wntfnt d meré naturalem non poffit obtineri, etenim hzc myfteria rationis naturalis ca- iaf ptum altiffime tranfcendant , quinimó eidem ETU contrariari videantur ; hinc intelle&tus hu- 1 ri * l manus indiget auxilio fupernaturali , ut ex À iif motivis credibilitatis evidenter concludat : lil uód hzc myfteria prudenter credi poffint LLT de firmi(fimá, feuomnem de illorum veri- L Fi nj à b tateformidinem, aut de falfltate fufpicionem )! ) D db&)ïil prudentem, excludente. — Atque ideó non "Ui tantüm judicium credibilitatis practicum, ^W fed etiam fpeculativum eft a&tus entitativé l: 1 LU :lü mi fupernaturalis. l«fh Ad confirm, N. confeq. Difparitas eft : UT m quódiatelic&us facilé folius rationis natu ras fgü lis Ti WWM Dijþutatia IF, 4riic. V. 375 lis du&u concludere poffit, adeffe fufficien- tem pro cleemofyna danda pecuniam , né- DM!Wf N que haccognitio per fe requiratur , ut illu- dtfnm l minet intelle&um , ad a& T m, um füpernaturae QT fü*'gu lem à voluntate preftandu Econtra fo. DITN lius rationis naturalis ductu concludi ne. quit, adeffe motiva fufficientia pro creden. dà firmiffiné do&riná Catholice Relieionis, Atl qu& cognitio previa requiritur ad illuminan- i i dum intelle&um , ut hic preluceat volunta- fl tiadimperandum actum fidei. d. Objicies 3. Judicium evidens credibilita. 561 Aani tis fpeculativum, ex füis motivis, etiam per ilti vt difcuríum meré naturalem , ab intelle& u po- yprüar teft obtineti. Ergo. Ant, prob. Nam tot, htj (ln & tanta funt credibilitatis abfolutee motiva , Mitüths t jtinocdeg ut heccadem fufficienter penetrata , & pon- htl s derata , quemvis intelle&tum convincant $ idcóque ad hoc judicium fpeculativum ne- d u ceffient: quód fola Religio Catholica fit t eonchd? prudenter credibilis fidefirmiffimà, Sed hoc a lt ipfo. Ergo. Maj. patet ex di&tis num. 334* Morunve Min, prob. Complures etenim haetici , preferttim doGi, ac litterati, ex hifce moti- vlifpcut geide t vis , evidens judicium fpeculativum credibi- u litatis obtinent ; atque ideó funt formales dus t haretici , quód dogmata Catholica , etfi cog- nita, tanquam evidenter credibilia , nihiló- minüs ex [fola Difpuimd: Ergo. pcgtinacig credere nolinte v L Bb Gon- pj 6 Tra&latus IT. de Virtut. Tlseol.r m Confirm. Nametiam Demonces habent edibilitatis fpeculativum; .xdqgnn iudic» :udicium evidens cr drine D. vód fola Religio Catholica fit prudenter átque ideó homi- ia fenbet credibilis fide firmiffimà ; nes ab hác avertere conantur. Quinimó as lgt é 3. !W [ juxtaillud Jacob s .IL. 19. Demones credunt, contremifcunt. Ergo. Ant. prob. Dzmo- vv Dila habent ullam a&um intelle- nes enim non " .!Hfm'i m Gfis entirativé füpernaturalem * Ergo. wl muad dibilitatis fpe- Refp. D .ant. Judicium cre Áipo, o 6 culativutm , Í dque fufficiens ; & conducens ampcrdi[tuï(u N. ant. Non condu- ad fidem falutarem. t n Tranf. antec. & UANE cens ad fidem falutarem. N.confeq. Ratio eft : quàd evidens judi- d hod racticum effentialitee V, inai cium credibilitatis p refopponat , aut incl udatevidens judicium r'ï(.'fþfüf!!li! 1 L] Haud eteniai credibilitatis fpeculativum 1 f formare hoc judicium evi- TT porcü intelle&tas dens pr aCticum : quód honeftum, aut obli- Pt di eatorium fit, fide firmiffimà c redere my(te- MTM aut Incarnationis , prius- rium Trinitatis , | L As u dicium evidens fpeculati- t l quàm habeat j ummáà fide vam : quód ta le myfterium fit fi . " g?'ï*aliïi [qu Cüm igi tur judicium credibilita- dignum. le fundetur in prz- RLT tis pra&icum fupernatüra M hinc etiam iftu di&o judicio fpeculativo : Nam aliàs ad fi- debet effe fupernat urale. Bt&]» " fufficeret cogpitio prze u h dem fupernaturalem Witn via, quantumvis ex obje&o fuo cffenrialitet 5 " T telle- n requifita, mere natu ralis, per quam in &us d 4j vw.a Difpatatio IV. Artic, V. MT lt R &us myfteria Religionis Catholice fummá fide digna judicet. Hoc autem repugnat fh Dlb I do&ring D, Aug, Lib, De Dono Perfever, cap, 13.ita fcribentis, — Cogitazztes crediziu , cOpie TM j tantes loguimzur , c Tayoos ogitantes apinaus , quidguid apimu. — Quod autem attinet ad pietatzs viam , LTOY um du &* verum DEI cultum , non fumus idonei cogi- tare aliquid , tanguam ex noBismetipfis , Jed uf ln lp eientia noflra ex DEO vlf cf.. Huic adde textus rcliquos , num. 554. allegatos, Quamvis x Lordiy d Nf igitur per difcurfum meré naturalem obtine- retür judicium fpeculativüm credibilitatis Tr nl vydedasg naturale, non tamen illud conduceret ad fi- dem füpernaturalem. Atque ideó haretici yn d dod&i, quimotiv rien j a Religionis Catholice fuffi- cienter penetrant , habent judicium credibi- Tud ecai jidcunsi litatis fpeculativum fupernaturale. Nam finé hóc non haberent fufficientem gratiam ,a prevenientem ad deferenda £ reir nj alfa dogmata, idcóque non effent formalesh &retici. jonis, p Ad confirm, N.confeq. Ad ptob, D. ant, eps p Damones non habent ullum actum intelle- ( (omnid Qs cntitativé fupernaturalem , eámque am d heologicum, feu conducentem ad falutem undcturingü &teream. C. ant. Meré Philofophicum, jnc s N. ant. & confeq. Nam Damones, om- n dà? nÓ6sque damnati, per fcientiam inpernatura- " cogüilio ?3 lem , à DEO imp reffam , certiffimé fciunt, m quód cruciandifintineternum. De hocaue tem peculiari judicio credibilitatis fpeculati- T qumii'g Bb 3 vo, j p 378 Traö'a?u: IV, deVirtut. Tl:eah g vo, q uod Dzmones habent , D. Thom. hic j , 10 q. 5. art. 2. Damones vident multa manifefta in do&rinam Eccle- j ïupf dicia , ex quibu pereipiunt y i i& à DEO e[fe , quamvis ves ip. as , quas Ecclefia ïumvïs u docet , n0n videant , pata : DEUM effe trinum, g p d J jusmodt. Ibidénque jilonini 1 ér unum , vtl aliquid.bu ad 1. refpondet: D« onum fides efl quodam- giddurit v0do coa&la ex fignorum evidentia y & ideà non w fritrs vpius t pc vtinet ad laudem voluntatis, quód credant. Objicies 4. Deducum ex fuis motivis , sj d 36335 homine litterato , fufficienter penetratis , wnis, B & pondera tis , judicium credibilitatis fpecu- M lativum, tandem ultimó refolvitur , in moti- ob énaturale, Sed hoc ipfo i d vum aliquod mer judicium i(tu d no n eft entitativé fupernatu- nj find rale. Ergo. Maj. prob, Quód etenim mo- lts h eadémque im- ti va credibilitatis abfolute , ul- ts t mediata, feu proxima , reipsá fub(iftant , i, m nditur , fa ltem regulariter lo- liune hn timató refü folam authoritatem humanam quendo , io LT eorum , qui Ecclefiafticam hiftoriam olim LT m fcribunt, prout fcripferunt , aut etiamnu La ex diétis num. 520, patet. Quiniino judi« J ii cium credibilitatis fpecu lativum , quod Idio- . nnti titur foli authorita- I mï:hd. ta habet , plerámquei "i ti Parochi, aut alteriu sinftru&oris. Sed hu- [| ',',gmh N vuni € ft meré naturale, Ergo. | jusmodi moti ' h Confirm. Etfi judicium credibilitatis pra» ^L h &icum fit fupernaturale, qua ndo Idiota ex luu[lm N , ditdogma falfum ; gj inculpabili errere cre äfu: illm*ï llmm/, Difputatio lF. Artic. F. T 379 tlb Nj Parocho propofitum , ranquam divinitus re. Piml æift'þ, velatum ; non tamen etiam judicium fpecu- lativum éft fupernaturale. Ergo. Ant.prob, Wl'/f«,uï»ä ] DZUH;LW' Quamvis etenim judicium illad pra&icum, d. lv nüm. 336. adductum fit evidens, & verum; nihilominis hoc judicium fpeculativum , tf sz J l& EM quód dogma erroneum à Parocho propofi. tum , fir fummá fide dignum , tanquam di- À nilmin TT vinitus revelatum , eft reipsá falfum., Sed hoc ipfo judicium iftud non eft a&us fu per- At Vil naturalis, Ergo, Refp. D.. maj. Judicium credibilitatis Mortor n 24 dl fpeculativum , tandem ultimó refolvitur , in motivum aliquod meré naturale, 2 quo4, C, ia maj. Ftiam Zf 2uo. N. maj. & fic dift, min, UH N.confeq. Ratio eft, quód judiciurn cre- m i dibilitatis fpeculativnm quidem ultimó re- Rbfant, folvatur , faltem regulatiter loquendo , in rcgulmm h authoritatem humanam eorum , qui hifto. tem hynid riam Ecclefiaticam fcripferunt, & illa credi- hii dd bilitatis abfolutz motiva , qu& num. 300, kribut p continentur , litteris confienárunt ; adcó. Quinimé que hoc ultimum hojus judicii fpeculativi Umsq"ow motivum , t ezod , fit meré naturale * * hoc rl tamen non obftat, quód ultimató fundatum flois, ! in hoc naturali motivo judicium predictum wurit, 4 fit entitativé fupernaturale ; fi nempe hoe qeibiit idem motivum, reprafentetur intelle&ui per W J p t illoftrationem fapernam , ideóque fit fuper. naturale 2? 240, prout dudum , de aliarum gmlfimiäg 3 quo- p 580 —TraGatus TY. äe Virtut, Theol. r quoqué virtutum a&ibus , num. 9. refpon. s f fum eft. Ad confirm. N. antec. Ad prob. D. maj, «qunen t sidtnt Hoc judicium credibilitatis fpeculativum , in fenfu abfoluto fumptum , eít reipsá fal. Confim : fum. C. maj. In fenfu refpe&tivo fumptum. jo, j l N. maj. & fic dift. min. N. confeq, Ratioex- wneüi&"ff" inde patet , quód neutiquam falía, fed vera int p fit conclu(io hujus fyllogismi : 1Zzd m»yfle- s peüts vium wibi propofituns , efl med fide firmiffimá ilip f t dignum , de quo fpetlatis bis circumflantis , pru- foutihun. d d denter formidare nequeo , quàd [ut divinitus ve- velatum. — Sed (petiatis bis circum[lantiis pru- qudi, vt denter formidare nequeo , quàd mayflerium ifiud, y» Mint de Incarnatione Spivitis San&i à Parocho propo« dpend ht fitum , fit. divinitus revelatum Ergo bos my- If La fterium efl meá fide firmiffnná dignum. wehttuc t Objicies ult. Hinc fequeretur : quó t du 365 non tantüm judicium credibilitatis fpecula- t tivum , verüm «etiam tota precedentium ?lif'.'l'mqioööp a&uum feries, ad obtinendam fidem faluta- b J | rem conducens, fit entitativé fupernatura- tbf [ lis. Sedhocadmitti nequit, Ergo. Maj. pa- ;1 ht tet ex fundamentis, pro fupernaturali judi- !tjrig cio credibilitatis fpeculativo , hucüsque alle- Pv gatis, Min. prob. Nam aliàs & prima dog.- X l motam fidei auditio, feu perceptio interna H myfterii Trinitatis , aut Incarnationis ; & fubfequa de horum myfteriorum credibilita- LE te inquifitio, ceteríque aCtus, cum ex parte I!VM 1 lil» Irity | Difputatio IV. Artic. V. 38r LT intelle&üs , tum ex parte voluntatis inter- i t M. l i | currentes forent entitativé fupernaturales; qua tamen perfedtio in his a&ibus reduada- LIM mt re videtur. üt, d Wi Ergo. Confirm, | Saltem prima intellectualis au- ts s l, ditio ,. feu perceptio Do&rinz Chriftiange noneft a&us entitativé fupernaturalis, Ergo, At l n ttj: [l Ant. prob. Hac (iquidem perceptio non eft a&tus pertinens ad fidem Theologicam , fed wj fmjaä folàm eft pravia, eadémque remota difpo- Tatjatin. fitio ad illam. Sed nec cft a&tus pertinens ii ad donum aliquod fupernaturale Spiritüs tramis iliyriai SanGi, videlicet intelle&uin. Ergo. Min. prob. Nam dona hzc fupernaturalia pre- Tl n fupponunt fidem fupernaturalem. Ergo. lgyl//rg- Refp. D. maj Sequeretur : quód tota 1 3 precedentium actaum feries , ad fidem fa- rttr , qii lutarem obtinendam, per fe conducens, fit ii t entitativé fupernaturalis. C, maj. Condau- vecedentut cens folummodó per accidens.' N. mai. & fic yfiden i dift, min, N. confeq. Ratio eft, quód non : foperu tantüm ipfa fides falutaris, fed etiam initium i. M fidei à preveniente San&ti Spiritüs illuftratio- rbatud ne , ac infpiratione effentialiter dependeat ; hu adcóque per folas nature vires haberi ne- ;tpin quceat, Hinc D. Auguftinus Lib. de Predeft, repin i Sanctorum cap. 2. poft verbanum. 354. alle. :arnationiïiv gata , ulteriüs fubjungit : Quamrvis enim ra- n d M piim , quamvit celevvimb , credendi volunta- ns,wmfïff Vr quadam cogitationes amtevolent , m0xque illa Bb 4 [///1 ' biw 582 Tra&latus IV. de Virtut. Tbeol, ;ugmimellc&ix! ita feguatur , ut quafi conjundlifima videatur nece[Je efl tamen , ut onamia , qu& creduntur y wm m d 4944 praveniente cogitatione credantur. — Atque ita concludit : Quocirca , ficut nemo fibi [ufficit ad LE , pom áncipiendum , vel perficiendum , quodcnque opm bonum : ita nemo fibi fufficit ad incipien- iil (Coolit 1 dam , vel perficiendam fidem ,. fed [ufficientia »ofiraex DEO efl.— Et rurfus Lib. de Dono ii il feis li Perfev, cap. 8. DEUS dat cordi cogitationes jl piets per quas babeat fidem., Vlnde patet ; quód etiam tota precedentium aCtuum feries, qua quo:dlubüznl ad obtinendam fidem falutarem per fe con- gl ducit , ideóque prima quoqué perceptio in- lnui, i q tss terna myfteriorum fidei fit entitativé fuper- naturalis , utpote à Spiritüs San&i prevee vf vt Vf f lt niente gratià dependens , prout pariter ex verbis D. Aug. num. 212. allegatis liquet, fnult 4 Adconf. D. ult.ant. DonaSpirits San&ti, al quoa d fuos habitus prefupponunt fidem, C. lgt t ant. Quoadíuos a&tus, . N. ant. & confeq. t Ratio eft, quód dona Spiritüs San&i reipsà initu t fint habitus fuperaaturales , fubordinati vir- EUTN tutibus infufis, ideóque ante has nunquam at lrti zealiter exiftant, Sicut igitur ante primum MWI& a&tum fidei , elicitum ab infideli adulto , non mäwümm exiftit realiter habitus infufus fidei , qui Qd i tamen actus ad hunc habitum , tanquam L ad fuam potentiam , aut virtutem fpecificam o revocatur ; ita pariter prima fupernaturalis Rittis do&riag Chriftiang perceptio revocatur a Q. ) W Trit Difputatio IT, 4rtic, V. 383 nymmh r ii donum intelle&ás , etfi hoc donum realiter ag nondum exi(tat. Atqueideó D. Thom, hic TY. ET q. 8. att. 8. ad 2, refpoadet ; Fides 07 pot- WMQW efl univeraliter pracedere. intelle&iuga, Nos ' m;m enim po[Jet bomo affentire. eredeudo propofitis , d i 9ifi ea aliqnaliter intelligeret. w fs L d . Conftat 1, Quód evidens judicium pru- dentis credibilitatis , ídque pra&ticum , de 67 771 agiin myfteriis Cathoiice Religionis , fide firmiffi- lii má credendis , fita&us intelle&üs entitative, Dl feu quoad fubftantiam fupernaturalis. Nam TAT hocjudicium practicum immediaté prelucet p gt voluntati, ad eliciendum imperium illud , ex t quo intellectus preftat affenfum fidei fir- j d p miffimum veritati revelate, Cüm autem hic Ya t affenfus , fit liber , & meritorius , non qui- iil dem formaliter , aut ratione fui, quia fcili- Spimflshu cet intelle&us non eft potentia libera ; fed yfden, C folüm caufaliter , aut ratione imperii volun- tatis , exquo procedit, quod imperium for. n k MM l maliter liberum , & meritorium , ideóque übordinati aGusin fübflantia, fcu entitativé fupernatu- hus tutit ralis eft ; hincetiam judicium credibilitatis ranc þllmïï pra&ticum debet effe aCtus intelle&tüs in fub- dul ftantia , feu entitativé fupernaturalis. Sicut Qs fdt, f enim voluntas ad eliciendum hoc imperium j ( fupernaturale , neceffarió indiget principio " fuperaddito fupernaturali , tanquam causá 1 fUP enut realiter effc&tivà ; ita ctiam principio füper. y naturali , tanquam causá moraliter cfíccti- jorena Bbs Vä, Difpuw 284. l!l'raäatu: lVY. de Vr'rtt;!. Tääl. d và, prout dudum contra Harefim Pelagia- ;b(iïüm) PW nam ab Ecclefía Catholicá definitum , & fu- y m hn fiüs in Tra&t, HI. de Gratia oftenfum eft, UI Conftat 2, Quód etiam judicium evi- yigmt. " 368dc ns credibilitatis Ípeculativum , fit a&tusin- qil Sff"'v'*' telle&tüs entitativé fupernaturalis, INam ju- li, J dicium credibilitatis pra&ticum , effentialirer ww Ht refupponit, aut faltem includit jndicium credibilitatis fpeculativum ; taoquam fuum vt j andienia fundamentum, Implicat enim , ut intelle- &us judicet : quód propofitum hoc myfte- at d s rium fit credendum fide firmiffimà ; nifi priüs, faltem virtualiter judicet: quódillud pruden- qmys, rl $ ter fide hác firmiffimá credi poffit , feu fit Nam aliàs judicium Vicun dl fummá fide dignum. credibilitatis pra&ticum non foret fuperna- ia us d i turale , fed imprudens , ac temerarium , ténolnt utpore di&ans : quód mylterium Trinita- i od tis, aut [ncarnationis, credéndum fit fide t f firmiffimá ; etfi nondum con(tet, quódillud tutyortut fit taniá fide dignum. Hinc etiam judicium [ TP credibilitatis fpeculativum , etfi tantüm cvi- LT li deus refpe&tive , quo przlucente Idiota, per ( ;»*'.L&ïiræl), | imperium fupernaturale voluntatis , fide fir- u NI o miffiqá credit dogma falfum , eft a&us intel- I Je&üs entitative fupernaturalis. Quamvis (hta " etenim affenfus ifte , quo affirmat Spiritum Mi San&tum effeIncarnatum, non fit actus fidei Ht n 41! fupernaturalis reipsá , fed folüm apparenter pltr i n talis, utpote falfus ; non tamen,ctiam fal- fum At t o , D:'j,'oumio IV. Art?c. F. 38 fum eft previum judicium credibilitatis fpe- tholicädc"Q ! culativum , prout ex hoc fyllogifmo patet : Os, Quod mew Parochus wibi proponit , tanquau ïüd [Un] '» " divinitu revelatum , illud etiam efl med (ummá LM fide diguum. Sed ille mibi proponit my[lerium Mittrj incarnati Spiritls Sandli , tanguam divinitus Ttn, d. revelatum, Ergo iflud eft med [ummá fide di- t ürdt s £"wm. Hinc etiam judicium credibilitatis lb, gup j pra&icum , & fubfequum voluntatis impe- t tl rium eft entitativé fupernaturale , ac merito. m hd rium , etfi affenfus falfo huic dogmati prae- i(miümä',n*üpriü; ftitus, utpote falfus, non fita&us fidci fuper- Veilibtpds naturalis. tll i Conftat 5.. Quód non tantüm utrámque àn i d judicium credibilitatis , fed etiam omnes 39' v fatrfptt a&us precedentes, tum intelle&üs, tum vo- £ tentraum luntatis , ad fidem filutarem obtinendam knum Tonit per fe conducentes, fint entitativé fuperna- Ánln turales, Nam aliàs quidem ipfa fides, non lt gl autem initium fidei, Divinz gratie, fed fo- etan las lius nature viribus , prout Semi- Pelagiani Hoc at e(i tutitt putabant , adfcribendum foret. tem doctring D, Aug. per decurfum addu- enelon jmuris &e, quinimo totius Ecclefie Catholicz re. pugnat,que predi&tam hercfim dudum con- , du j Qu demnavit. Néque obftat, quód fides fuper- naturalis , prefertim de DEO, ür remune- f $ yon ftuitt ratore , fepiüs à Conciliis , & Patribus ap- pelletur fundamentum , & prima radix om- n j nis juftificationis ; quia fcilicet nominc fi- ul » dci, p 386 radatus lV. 'de Virtut. Theo]. JDWSW dei , etiam omnes a&us , tanquam previe pl Cüm4l difpofitiones , ex parte credentis, ad hanc «t eliciendam requifiti , comprchenduntur. g:om'mgcnm Hincetiam a&us fupernaturales predicti, ad ia habitum intufüm fidei, tanquam fuam virtu. g inddeds tem fpecificam, non quidem in fenfu ftri&to, Verüm, ihcape fed improprio revocari poffunt, aj .'b' Do&or Angelicus hos actus ad dona Spiritüs :nm/arwk'l""' San&i , Theologice fidei correfpondentia dmg M. .I revocat, ita quidem , ut auditio fupernatue ralis interna , feu perceptio intelle&ualis do- ;quidtm 1bip$i &tine Catholice ad donum intelle&üs; fed i s ss o inquifitio fubfequa veritatis , & judicium cre- f dibilitatis, ad donum fcientiz fpe&et, pro- minn J : utex doctrina ejusdem , num, 356. allegatà Ex quo ipfo infertur , quód actus u patet. ii predi&i fint entitativé fupernaturales ; quía uniadn fcilicet ad dona fupernaturalia, tanquam fuas UMT potentias pertinent, vbj ii AnRricurLus VI. uelln FUPT n judicium credibilitatis , per ET iluflrationem . faafivam immedtiatam , X'*'*Wpuäw baberi. po[fit ? r lllllïiïz» l 3/9 Rznotandum r, Quód objc&tum for- male adzequatum fidci Theologice, quá Ti intelle&us credit inyfterium Trinitatis , aut i dm(m ftat: puï:mnfe& lncamationis,. in hác propofitione confi Quia H Difputatio 1 V rtic. VL 387 BIN Quia DEUS [unsm veridicu boc myflerium re- du m velavit. Cümautem hac propofitio, prout O. J ea revelationem Divinam importat, fit fo- . ts làm contingentert vera , quia fcilicet realis lts exiftentia revelationis eft meré contingens; n hinc intelle&us ad credendum fide firmiffi- i, má hoc myfterium revelatum, indiget pra- Qus:ddomsm vio judicio credibilitatis , quo affitmat: Pra- denter formidarinon po[Je de veali exiflentia reve- dj OR oets lationis Divina. Judiciiporró hujus motiva ; vtbl & quidem ab ipsá revelatione diftin&la , ca- t démque, tum abíoluta , tum refpectiva , pro 5 La diverío credentium intelle&u , hucásque fufficienter expofita fuerunt. Átque ideà o p iif d ipnixum hiíce motivis judicium fpecnlati- vum credibilitatis , de rcaliexiftentia revela- y, gl tionis Divinz , non eftimmediatum , fed fo- itles; QU lummodó mediatum. — Hinc itaqué ulteriüs ,unquam[uzi quaritur ? An judicium credibilitatis fuper-- naturale, illádque independens ab omnibus illis motivis, fuperiàs memoratis, per illu- ftrationem fuafivam immediatam , que vide- s VI. licet nullum motivum, 2 2zc4 , ab ipfa re- fit, ! velatione Divina realiter diftin&um reprie- Emmtdilwx fentet, habeti poffit ? Prenotandum 2, Quód propofitio, etíi 371 j- gj tantüm contingenter vera , nihilominüs per apprehenfionem previam, eámque foafivam , hg Íeu clatam , feu obfcuram , itaintelle&tui re- y Trinid! prafentari poffit , ut hicad affirmandam illius (iontt "If; V6s k - p 388 TraGlatus V. de Virtut, Tbeol, " p veritatem , alio motivo diftin&o non indi/ m Si etenim Petrum fedentem claré vi- geat. ia deam , ejísque vocem diftin&té audiam ; fenotan! tunc finé alio motivo, per judicium evidens, steducatn hanc veritatem contingentem affirmare po- PT tero : Petrus atiu fedet ,. & a&u loguitur, s fodirci Ecentra veró , fi Petrum nebulà circumfue gendtatra fum haudadeó claré, proutanteà, videam, vl nec adeó diftin&é vocem illius audiam , ideó- qthnioi i uc predi&am veritatem per judicium evi- alíomi ] ens affirmare nequeam ; poterit nihilomi- TU niis dari apprehenfio fuafiva immediata , etfi mvbl obfcura , vi cujus exclusà prudenti formidi- diaaun d ne poffim judicare : Peram e[fe, qui adtu fe- t at Atque hujusmodi judi- det , & loguitur. T cia immediata , de rebus contingentibus, snetitol non tantüm prefentibus ; fed etiam prateri- i euadt tis , ctiam per fpecies rememorativas, ab in» ia telle&u poffunt efformari, Nam craftinádie, pro harum fpecierum diverfitate , aut claré, u d tindit autobícuré, atramen immediaté judicare po. tero: quód Petrum fedentem viderim , eüm- ii DEDTT que loquentem audiverim. Quinimó fre- N quenter contingit, ut judicio priori, de ali- M"*T"* i qua veritate, folüm mediato , fuccedat dein mïïmü judicium aliud immediatum, — Quamvis et- "[ï**ï*-*-,ï*hi enim intelle£tus hanc veritatem : Omz bo- ETUT moe[l auimal rationale , primitus ex fuis pre- M nmiffis , tanquam conclufionem fcientificam lili,qqz j illius illnünvam sfürmaverit, per frequentem tamen uium Ti Difputatio lV. Artic. VI. : 38'9 i i ufum fieri poteft, ut eam poftcà independen- It i uu. ter ab illis premiffis , tanquam veritatem , "t ddhj o per fe notam , immediaté affirmet, W]ndhl Hïl Prenotandum 3, Quód prafensquaef(tio *E lp b 37 huc reducatur ; An poffibiles (int , quinimo r!lþll Z etiam actu dentur , illuftrationes fupernatu- o rales fuafive immediate , que videlicec in. Ut2 i dependenter ab omni alio motivo , 2? 2204 , Üistdin j intelle&ui reprefentent realem exiftentiam Mj revelationis Diving , tanquam prudenter fi- p i ne ulla formidine credibilem ? Laplicat enim, ut finé illuftratione immediatá , detur judi- n eí ii 1 cium credibilitatis immediatum., Contro. verfia autem potiffimüm procedit de revela- nj aj lytsnod j tione praterità , olim Patriarchis, Prophe- tis, & Apofítolis, aliísque factà. st Quódfi ttünyratt, etenim revelatio Divina fita&u realiter prze- ins, D fens , quemadmodiüm contingit : fi DEUS n eulinad, alicui jufto privatim revelet fuam predeftina. ge, at d tionem , adgloriam eternam ; tunc revela- tionem iftam eidem proponi poffe per illu- nj viderim, ftrationem fupernaturalem , immediaté fua- fivam , feu ab omni alio motivo credibilita. uitimi t i, db tis independentem , ut juftus ad hanc cre- dendam, nec quidem praviá Ecclefiz appro- Jficedti batione indigeat , abundé patet ex illis, qua [ num. 208. & feq, di&ta fuerunt. uaritur ep: n proinde : Anetiam Revelatio Divina prete- us er s m rita , que ampliüs realiter non exiftit, per illu(trationem fuavam immediatam , tan- « uD :: U quatm jj 390 Tra&atus IV. de Virtut. 'Tbeol, &i intelledui à ! h gl Ü uam prudenter credibilis , "I DEO non folàm proponi poffit , fed etiam« num proponatur ? aof o m Dico t. Judicium füpernaturale credibi. 373 itatis de revelatione Diviná , etiam prateri- WS Pt;ættrl tà , per illuftrationem immediaté fuafivam r cognius, ! qd, m baberi poffe. Ita cum Granado, Valentià, Ripaldá , pluribísque aliis Gormaz , Difp. (loniry, ^ X. de Fide, Se&. 4. Prob. Ideo repugnaret ia a u illuftratio fuafiva immediata de revelatione praterità ; quia hec Propofitio : DEUS re- sgicedt gt velavit Apoflolis myflerium Trinitati , ex tet- minis fuis eft meré neutra, eoquód predica- u A tum illius non fit inuinfecé connexum cum wridodrtona Meunmatn fubje&o, Sedhocnonobftat. Ergo. Msj continet fundamentum fententiz oppofita. spetiddii n Tk Min. prob. Etfi hecPropofitio : DEUS a&ia : aturz revelat wyflerium Trinitatis , fit ex terminis 1 fuis meré neutra , eoquód praedicetum iftud 1 V p non conneétatur intrinfecé cum fubje&to ; tll nihilominüs eadem finé omni alio-motivo; PT &t quod , ab illa realiter diftin&o , per illu- Vint du ftrationem fuafivam ita proponi poteft intel- t üdodtn le&ui , ut eam fide prudenti, ac firmiffimá, o credibilem , & credendam judicet, Ergo pa- t riter, Ant. patet ex di&is num. preeced. Con- feq. prob. Quamvis enim illa revelatio Tri- CU h( nitatis, olim Apoftolis fa&a, non ampliüs QON s realiterexiftat; potefttamen DEUS vicarias w illins fpecies, per illuftrationem fupernatura- lcm, " i « Ü Difputatio IV, Artic. VI. 39I lem , intellectui fic reprefentare, ut hicalio MLM motivo diftin&o; ad affirmandam fine ullá ts pradenti formidine hanc exiftentiam prate- D"M j MM ritam , non indigeat ; prout idipfum de aliis objedtis prateritis, et(ianteà nunquam vifis, D aut cognitis , de abfolutà potentià praftare tnd poteft. Erseo, li ia LI Confirm. Nam poteft DEUS perilluftra. 1 dl tionem fuafivam fupplere defectum motivi? 74 — externi fufüicientis , ad evidens judicinm pru- M: Df dentis credibilitatis ; de revelatione prateri- r r t tà, per Parochum , aliósque prepofitá, re- yemiud quifiti. ( n Sed hoc ipfo etiam DEUS poteft, per illaftrationem fua(ivam fupplere totalem f m d defectum motivi, 21 2404 , ab ipía revelatio- t ne praterità diftini, Ergo. Maj. continet io: DEDSUO! ftey trmint communem Theologorum Sententiam , quam Suarez Difp. IV. de Fide Se&. «. de- alcaun d fendit. Min. prob. Illuftratio illa faafiva, n i per quam DEUIS fupplet defe&tum fufficientis j diomot motivi externi ; non reprefentat novum 10 Pc"ül;' aliud motivum, 21 2uod , ab ipsá revelatione Qul pO[C p preterità diftinum , utpote confiftens fo- n lm ia majori lumine, vi cujus revelatio pree- g, Bo terita clariüs reprefentatur , ut intellectus d de illa prudenter formidare non poffit , etfi ll t nonnihil formidaret. de authoritate Parochi, eam proponentis "*NoLI Nam aliàs DEUS per apu illam defe&um morivi fufficientis externi, Dj , mcmf"P'mï ift 2uod , non füppleret , fi aliud motivu C D7 392 Traäa;us IV.de Virtut. Zl;beo(. n &it quod ab ipfa revelatione diftin&tum fuper- P jg, lt adderet. Sed hoc ipfo DEUS per illuítra- tionem fuafivam , predictà clariorem , po- if teít fupplere, omnem defe&um motivi fuffi- m cientis externi , ad evidens judicium pruden- g Diun J tis credibilitatis , de revelatione praterita, erdlitt 1] aliàs requifiti ; quia fcilicetevidens judicium j Thota credibilitatis prudentis, ex fuo formali con- a, prolt hu ceptu, motivo externo non indiget, prout TR vt dbl etiam in veritate contingente , maturaliter credibili , ex dictis num, 371. patet. Ergo. st Dico 2. llluftrationes fuafivas immedia- i, ctlt 375 , de preterità revelatione Divinà , non m qni) folüm effe poffibiles , fed etiam defa&o dari ; ; ul etfi tales illuftrationes , regulariter loquen- «ir ajina do , ante primum judicium credibilitatis , "s, t motivis externis innixum , ad credenda fidei i ln Catholice myfteria, à DEO non infundan- Waftiu tur. Prob. Quamvis etenim initium fidei vtl M falutaris , juxta leges moderne providentiz , finyali rcgulariter loquendo , fit exauditu, ceterís- addofan; que actibus fubfequentibus , prout fusé ar- FTTT tic. preced. oftenfum eft ; nihilominüs pre« ter illud judicium credibilitatis fpeculativum; AU d Wt s ídque mediatum , quod inotivis exterpis ine nititur , requiritur aliud judicium credibilitae t M tis fpeculativum , ídque immediatum , de Ui Ergo. horum my&criorum revelatione. A Ant, prob, Non poteft intelie&tus fide falu- ly fgqmlj tari credere my(terinm Triaitatis ; ob autþq- Il- T lmJ M"'"«M ! ;ioned : Difputatio IV. Artic. VI, 393 P ] r l. ritatem DEI revclantis ; nifi etiam per hunc ET a&um , faltem virtualiter credat , quód hd f&tlh DEUS revelaverit hoc myfterium. Sed hoc lh ld v h: ipfo. Frgo. Maj. exinde patet, quód revc- latio Divina fit partiale motivum , 27 2od; rvf;:rhn'ouc;]' effentialiter requifitum , ad omnem actum tl T fuofo(m;. fidei Theologice , formaliter ac ftri&é ta- lem, prout huciísque di&um eft. Min. au- L ftt, p tem prob, Si etenim intelle&us , ob fola motiva credibilitatis externa , prout hec ab T. D Trirtumt omnirevelatione Divind, ctiam reflexá, funt diftin&ta , crederet hanc veritatem contin- N] t gentem , quód DEUS revelaverit hoc myfte- rium 5 tunc affenfus fidei , quo intellectus vpirit credit myfterium Trinitatis , fundaretur in p ais asll affenfu illo , faltem virtuali , quo intellectus, ob motiva folüm externa credit, DEUM mon fu. reveláffe myfterium Trinitatis.. Sed hoc rc- p uiiun t pugnat. Ergo, Min.prob. Repugnat enim g r ut affenfus praftitus revelationi Divinz , tan- ydin, at quam objc&to formali, fit inferioris ordinis, , rou i quàm affentüs fidei preftitus myfterio teve- yhlonini? lato, tanquam objeéto materialt : ficuti re- is[pciu pugnat , ut affeníus praftitus premiffa , fit xinsertni n inferioris ordinis , quàm affenfus praftitus conclu(ioni fcientifica. Ervo. pneliti Confirm. authoritate D. Thom, de illu- i. ^ flrationibus ad judicium credibilitatis evi- 376 :clic&usüd:ïi dcas requifitis , hicq. r, art. 4. ad 3. refpon- jui, o dentis : Luween fidei facit videre ea , qua cre- e2 dl(n- 394 Tra&atus lV, de Virtute 'Tbeol, ! y duntur, — Sicut enima per alios babitus virtutum n m t bonzo videt illud , quod efl fibi conveniens [ecun- 40vf üm dàm babitum ilum 5 . ita etiam per babitum fi- g ralttt dei inclinatur mens bomins ad a[feutiendum mlf hi , qua [unt ve&ia fidei , & nou alis, Et art, dne D .ad 1. Izfideles eorum , qua. [uut. fidei , igno- fs n p vantiam babeut 5 quia nec vident , mec [ciunt ea gU r in fe ipfis , ut cognofcant e|Je credibilia, Sed fidee g, d les babent eorum notitiam , non quafi demouftra- d 1ivb , fed in quantum per lumen fidei videntur Mul t effe credenda, . Et q. 2. att. 9.ad 3. IJfe, qui a, credit , badet [ufficiens motivum ad credendum. s Inducitur enim autboritate Divina dodrina, N ! siraculis confirmata 5 & quod plus efl , interio- m vi inflin&lu DElinvitantü. . Et q, 8. att. t. ad Coníe, T 2. lta fe badet lumen [uperadditum ad ea , que at aobis [upernaturaliter innotefzuwt : [icut [e ha« Ms t Bet lumen naturale ad ea , qua primordiaditer quln m)ddgc cogno(cinams. Sed hoc ipfo , preter illuítra- m v v,;: :Aj) tiones fuafivas mediatas , per quasreprafen- u tantur motiva credibilitatis , ab ipfa revela- ! -leln DT tione Divinà , feu praenti , feu preterità ; 00 realiter diftin&ta , dantur defacto etiam illu- IN ftrationes fuafive immediatz , quamvis ifte, ii AT juxta leges ordinarias moderng providen- Wl W lu tie , antc illas à DEO non conferantur. Ergo. tj 1!& N Repugnat ; 377 Objicies 1. contra primam. Ü Ms ut Propofitio de obje&o contingente , ex I5 Qf terminis fuis meré neutra, per.apprchenfio- iü.lfiw. ! neg Ug d "h bijj:atah'o IT. Artic. VI. ..395 Mi nem fuafivam reprafentetur intellectui , ran- Y 'mh k quam vera, finé omni motivo , 71 2uod , ab cadem realiter diftin&o, Sed hoc ipfo re- j n pugnat illuftratio fuafiva immediata de reve- ! u ,Glll"..; latione Diviná, ptefertim preteritá, Ergo. LT Min, exinde patet , quód hzc Propofitio ; Mul DEUS revclavit myfleriusa Trinitatis , fit con- tingens, & ex terminis fuüis meré nentra, | WHM' j t t Maj.prob, Hoc ipfo, quód ifta Propofitio : Stella [unt numero pares , (it de obje&to con- Lgv üiql M) fL a ii tingente , fimülque ex terminis füis meré ne- t D i. utra ; non poteít eadem per apprehenfionem: fuafivam, (iné alio motivo, 27 2uo4 , repree- nj as lia fentaritanquam vera. — Ergo pariter, Confirm, Hocipfo, quód ifta Propofitio: jmdu, A "1 , /??»'fil I*' hl Verbum Divinum eft Incarnatum , fit ex termi- Ti nis fuis neutra ; eo ipfo intelle&tus ad hanc pett il affirmandam indiget revelatione , tanquam motivo , 4 440d , ab ca vetitate diftin&to, asrcpxzfcu- Ergo pariter. diph um Refp. D. maj. Si apprehenfio fuafiva per ln prættxïi- 378 fuam claritatem non fuppleat defe&um mo- adodins tivi 4 g4od , ab hacpropofitione diftinti. C, N maj. Si per fuam claritatem fuppleat hunc erpe p defedum. N. maj. Et fic dift. min, N. con- n « tb feq. Ratioeft, quód hecpropofitio : DEUS revelavit myfferiums Trinitatis , it quidem de J W obje&to contingente , fimálque ex terminis u uis meré neutra ; ideóque intelle&tus ad hanc affirmandam indigeat motivo, 27 2404, K ;Pprcäf; Cc m 2 ab ] j b 6 j Tratlatus TV. de Virtut, Tl»eol.r " aB illadiftin&o, fieadem quoqué perappre- T henfionem meré neutram reprafentetur : | M «in moïi' Oppofitum tamen dicendum erit , fi defectum u O hujus motivi diftin&i apprehenfio per fuam od tl claritatem ita fuppleat , ut intelle&tus de pra. at terità revelationis exiftentià. prudenrer ne- Sic interdum quoqué fen. æ.;')qlltïäfm n queat dubitare, J gtb la tit animus impulfum quendam occultum , eümque immediaté fuafivum , de rebus con- gU t | ymie T tingentibus preteritis, cujusmodi eft mors fratris, aut alterius in regione procul diffi- " n tá extin&i , & fzpé quidem adeó vehemen- tem, ut fibi hanc perfuafionem excutere ne- 5, ciidu phfid, n queat; quamvis rationem aliam,preter ipfum hunc impulfam de morte praterità reddere bl t gtf non poffit. ET Ad con firm. D. ant, Ihtcllc&us ad affit- wit, nl mandam precisé hanc veritatem indiget re- aiéany velatione, tanquam motivo, 27 2uod, ab il« la diftin&o, N. ant, Ad affirmandam hanc widdlsy veritatem , per aCtum fidei Theologice. C, wnpihcl ant. & N. confeq. Nam poteít etiam hec ve. m n j t ritas intelle&ui per illuftrationem immediatée fuafivam proponi, etfi affenfus eidem prafti- E WJ;»« whf tus , ob defectum revelationis , tanquam partialis motivi, 2f 2402 , non foret actus fi- [ pb dei Theologicz, ftri&té talis. Objicies 2. Illuftratio fuafiva non poteft M 379 — Vititys pet fuam claritatem fupplere defe&um mo- tivi, 2 24od , ab ipfa revelatione prætgrit ttià ICe Wm;w Dz'/?ntatz'o IF. Arti;:. FI. 397 , hw j f( realiter diftin&i, Ergo. Ant. prob. Hoc Urig t hw] ipfo, quód illuftratio fusfiva non reprzfen- ;nd RLT u tet ullum motivum , 2£ 2uod , à revelatione Wi preteritá diftin&um ; co ipfo per illam ni- iil hil accedit de novo, vicujus intellectus mo- TM veri poffit ad affirmandam, affenfu prudenti, MTM eóque firmiffimo, hanc propofitionem con- Ya i. tingentem, & exterminis fuis meré neutram : V/t,detdhgs DEUS revelavit myflerium. Trinitatà , quan- Vjttad t n tumvis eadem fit vera, quoadíe, Sed hoc gt ipfo. Eigo, n Confirm. Quamvis etenim intellectus t ille, cuiactualisrevelatio Trinitatis aliquan- ilayett do faGa cít, non indigeat motivo , 7: quod ; patti d ab ipfa revelatione di(tin&o , fed eandem poftcà per fpecies rememorativas, ab illà rc- ATU liáas , immediaté attingere , ac reprefenta- hn indgty repoffit ; noncamenidipfum per illuftratio- D nem fuafivam preftari poterit, refpectualte- tmundim u rius intelle&üs, cui revelatio praterita nun- Pheoogtz quam przfens fuit. Ergo, Ant, prob. Nam (etam t illuftratio fuafiva non poreft fupplere fpe- ciem rememorativam illius revelationis pr- yunind foseidenqt terite , quz intelle&ui nbnquam fuit a&tu iODiS ! W preíens. Sed hocipfo. Ereo, 80 onfort d Refp. N.ant. Adprob. D. maj. Eo ipfo per illuftrationem fuafivam nihil accedit de h uufiaaott novo ex parte obje&i reprefentati , feu re- velationis praterite. C. maj. Ex parte po- q duf du f tentiz, fcu intelle&üs revelationem prete- C 4 fl« i 398 Traäätus IV. deVzrtut.T bveol. gt ritam cognofcentis. N, maj & fic dift, min, N.confeq. Ratioeft: quód per illuftratio- f n ,j nem fuafivam immediatam , non quidem ac- cedat nova claritas ipfi obje&to, feu revela- ipcloct s fopit tioni preterite per illam reprefentate , quia Ícilicetnon reprefentatur novum motivum , a p quy, p :4t quod , ab illà realiter diftin&tum : accedat tamen nova claritas potentie , feu intelle- gb n &ui, quem illuftratio perficit, ut revelatio- ass nem prateritam clarilis cernat , proutà pa- d i qlerexitiot ritate potentiz vifive declaratur, Sietenim meus oculus Petrum fedentem ab aliis ho- il q andontà minibus ideó difcernere non poffit , quód Petrus nebulá circumfufus fedeat ; tunciftà t Tno wuo, o perradios folares difcufsá , major claritas ad videndum Petrum requifita, fupervenit ex w parre objeGti. Si autem Petrum, quamvis T ln inluce meridianá fedentem, meus oculus ab um aliis hominibus ideó difcernere non poffit, B] qaód humore vitiofo laboret ; tunc iíto per inis , i remedium aliquod depulfo , major claritas iiv ad videndum Petrum requifita , fupervenit fa. €x parte potentie vifive, d f Adconfirm, N.ant. Ad prob. D, maj. l- lr luftratio fuafiva non poteft fupplere fpeciem E rememorativam , 224 ?alem » feu reduplica- t n tivé fumptam, C.maj. Quam talem, feu fpe- n cificativé fumptam. N, maj. & fic dift. min, Tl N.confeq. Quamvis etenim illuftratio fua- Y fiva non poflit reprafentare revelationem AR Tri- | an " Di/þu!at.z'o I V Artis, VI. L 399 T il Trinitatis preteritam , tanquam ipfi intelle- Ui !MQL. &ui, quinunc primitus eandem ex Parocho, " aut alio inftru&ore audit, jam anteà fadtam ; Dd 40 " ideóque fpeciem rememorativam , redupli- cativé fumptam fupplere nequeat : poteft TM i tamen reprafentare hanc revelationem pre- tetitam , prout olim Apoftolis, aliísque ho- Mttg, f minibus factam, AU Objicies 2, contra fecundam: Si defa- A j &oó darentur . illuftrationes immcdipt& fuafias A t va de revelatione , etiam praterità; tunc ta. lt lis illuftratio quoqué dari poffet ante pri. LU mum actum fidei, quo intelle&us credit my- xitht; d fterium Trinitatis , tanquam divinitus reve- j ia latum, Sedhoc admittinequit. Ergo, Maj, h t a patet ex fundamento nofire conclufionis, Tün, Qu Min. prob. Nam aliàs intelle&us, nec qui- Yots Go dem ad primum a&tum fidei, quo myfterium r p iftud, et(i omnem rationis naturalis captum ; uncidye tranfcendens , fitmiffimé credit , indige- mujor du ret ullo motivo credibilitatis previo, ab ejus q, lp revelatione preterità realiter diftin&to;adeó. que fuperflua forent omnia credibilitatis oD motiva, pro Religione Catholica fuperiüs ad- pl ducta. Ergo, Confirm. d Quamvis etenim intellectus T ille, qui do&rinàReligionis Catholica fuffi- &fcal cienter eft imbutus , non ampliüs ad creden- ' yllrti da illius myíteria, indigeat motivis credibi. litatis, quinimo per frequentatos actus fidei t rcvchnmf Cc5 ac- , Q'raiäïatnsl V . de Virtut. 'Theol. ,W 400 acquirát habitum , ut eadem pofteà , tan- "T. quam veritates per fe notas affirmare foleat ; JEUS hanc ! ]l attamen idipfum de primo quoqué a&u fidei, quo Trinitatem , aut Incarnationem credit; gumponcol fnre t " admitti nequit. Ergo. Ant. prob. Nam ta- lis illuflratio fuafiva immediata foret actuoalis Adeomirm Sed hoc du horum myfteriorum revelatio. non admittitut , ex di&tis num. 206. Ergo, vhouns Refp. C. maj. N, min. Adprob. D. ant. g, i 382 Intclle&tus non indigeret ad primum actum 'fr,luUO'fW fidei, quo myfterium Trinitatis credit, ullo s df n motivo credibilitatis ab ipfa cevelatione di- tac lt ftin&o , fpe&tatá folüm effentià, & proprie- gt e rdent tate talis actüs, C, anr, Spectatà fimul lege erdinariá moderne providentia. N. ant. vit ul viepdtea & confeq. — Ratio eft, quód ctiam ad pri- mum a&um fidci Theologice , per quem in- al d at telle&us credit myfterium Trinitatis, requi- ratur & fufficiat illuftratio fuafiva immediata, Tnutttt, de revelatione hujus myfterii preterità, non s D tamen eadem à DEO , juxta leges ordinarias 1, moderna providentie conferatur, ante om- T'W:"aicsnhr. | nia motiva credibilitatis , faltem refpe&tiva, abl ab ipfa revelatione realiter diftincta. Nam tsf DEUS Evangclicam DoGrinam , à Chrifto [ inchoatam , per Apoftolos , aliósque fidei d w pricones, in orbem terrarum , modo ho- i minibus convenientiffimo, propagari voluit; .x.i,".fg'm' J ac perpetuó confervari, ut fides fit ex audi- 'f"i'fï'«' Fs tu, prout num. 350. didtum eft, Sicutigi- tur Pl Triy Difputatio 1V, vdrtic. V1 üdmm 401 tur ante auditum Evangelii preconium, ita UFT j Q0 Qu * Mu etiam ante motiva credibilitatis externa , DEUS hanc illuftrationem fuafivam imme- LOI diatam non confert , quamvis eam ex fpecia- TM li favore conferre poffit. Mdf Ad confirm. N.ant. Ad prob, D. maj.. Il- Mi y. luftratio fuafiva immediata foret actnalis no- UO2 va horum myfteriornm revelatio , formiali- Lonn ter, aut proprié talis, N. maj, ZEquivalen- d r ter , aut folüm improprié talis, Tranf, maj. & R d i fic dift. min. N, confeg. Nam DEUIS per hm d hanc illuftrationem fuafivam immediatam, i néque dire&é teftatur hec myfteria exiftere ; putiniy néque reflexe teftatur fe hec aliquando re- ha u veláffe , fed folüm prateritam illorum revee eima p lationem dire&am , tanquam prudenter fide r frmiffimá credibilem , intelle&ui proponit t I Unde tantüm in eo fenfu latiffimo dici pote- vimmedat rit novarevelatio, inquoomnes illuftratio- prætemä,noz nes füperne , DEI locutioncs appellari fo- qes od lent. qyr, intt Objicies ult. Hinc fequeretur: quód 393 em r h ctiam per illu(trationem fuafivam immedia. find X tam intellectus fufficienter certificari poffet : 4m, ( hunc Codicem effe reipsá ScripturamSacram, , dióqe q [ & hunc effe genuinum textüs obfcurioris p, m ofï fenfum. Sed hoc admitti nequit, Ergo, ;[opigarirofi Maj. exinde patet , quód Scriptura Sacra re- TOE velationes preteritas, qua Patriarchis, Pro- phetis , & Apoftolis quondam fa&te funt, [ tü. W: cora- - ii 402 "Practatus IV. äe Vivtut. 'Tbeol, m comprehendat. Min. prob.. Nam ad reci- gf piendos libros Canonicos , cósque in fenfu ;ndllüh a legitimo declarandos, requiritur Ecclefie Ca. gug tholice authoritas ; prout ex Decreto Con. Adconttm - ciliiTrident, num. 21$. recitato patet, quod as tarti etiam in Decreto altero , de illorum ufu fic tice, d f".* ( ftatuit : Nemo fua prudentia iunixus Sacram squm ^ Scripturam coutra euva. fen[um , quem tenuit, " Scn'pwnmf &* tenet [ancla Mater Ecclefía , cuju. efl judicare s d de vero fen[a , &v interpretatione Scripturarum gmlns i Janclarum , aut etiam contra unanimem coue gtb fen[umz Patruna, interpretari audeat, Ergo Confirm. Nam talis illuftratio imme- dinjant Anos, diaté fuafiva non videtur differreà fpiritu pri- hn i vato Hereticorum, per quem illí libros Ca- v nonicos ab Apocryphis , veríimque eorum i Cmnu fenfum à falfo difcernere fc jactant. Ergo. vatiium Refp, N. min. Adprob. N,confeq. Ra. 584 trgad] iio cft, quód DELIS, juxta leges ordinarias d d modernaz providentie , predi&tam illuftra- [LeTunm tionem immediaté fuafivam conferre non foleat , nifi Ecclefie Catholice, huncSacrum dmjtr ia Bibliorum Codicem , tanquam Verbum DEI fcriptum , recipientis diffinitio , & declara- D. 1 W tio precedat , cui magifterium iftud divini- ;*ï?*-l d Wt tus collatum eft , prout ex verbis Conc, Tri. dent. num. preced, allegatis patet, Sicut lii Wt igitur reliqua illuftrationes fuafive imme- ; diat , regulariter loquendo , ante motiva 'hiütüinï eredibilitatis ab ipsà revelatione diftincta, ob Iriy Di/þutatio IF, Artic. VI. 403 Hon *lb UM ob.rationem num. 582. expofitam, à DEO MO non infunduntur ; ita pariter de hác difcur- : mms L *ICJ rendum , etfi concrarium ex gratia fpeciali fs contingere poffit. [or r Adconfirm.N.antec. Nam fpiritus pri- m yatus hereticorum , contemptá Sedis Apo.. 17',31 ftolice, & Ecclefie Catholicz authoritate i LE . F tanquam vivá fidei, morümque regulà , fo- TE lam Scripturam Sacram , velutomnium con. troverfiarum arbitram ftatuir; ex hacautem ht LTAR n nonnullos libros , velut apoctyphos , etfi Lt t'U jam tempore D. Auguítini, Lib, 1. Ze Do&iri- hnE za Chrifliana , cap. 7. receptos tanquam Ca. "m z 6 irkla nonicos , cosdémque pariterà Concilio Tri- u)[« dent. fuperiiis allegato , nominatim recenfi- 4 du tos expungit ; in reliquis autem , prafertima Do&oris Gentium epiftolis , textus corrum- z. m eis V pit, aut in fenfum reprobum detorquet. At- modor: que hoc jam in primitiva Ecclefia, per Se- fnm ln &Garios fa&kum effe, Princeps Apoftolorum nf x his verbis teftatur , II. Petr, Ill 15, & feq. u H Chariffim frater nofler Paulus , fécundim da- hu Mp tam fibi (apientiam , [eripfit vobis , ficut & i onznibus epiflolis , loguens in eis de bis , in quius j, t2 funt quadam difficilia intelle&lu , qua indodii , & p ii : inflabiles depravant , [icut &* cateras Scripturas, rois O pl ad fuam ip[oruma perditionem. Unde difcri- men, inter fpiritum privatum hareticorum, feat I "5 " at j, df "- & hanc illuürationcqm fuafiram immediatam, au. t "u Jb*" i 404 Tratlatus IF, de Virtut, Tbeo?, Il l 'H gt authoritati Sedis, & Ecclefie Romane cone l.' fimyt Ex di&tis igitur formem , abundé patet. W "m Conftat r. Quód poffibiles fint illuftta, g p 395 iones fuafive immediate , per quas revela. «l m tio Divina, independenter ab omnialio mo. ln atl tivo credibilitatis , 21 quod , ita intelle&tui l) proponi poteft , ut hic de reali exiftentià Confit 4 ejusdem , feu prefenti, feu prateritá, pru- mehpad denter nequeat formidare. Etimprimis qui- anda h dem intelle£&tum de a&uali revelatione Divi- a, d nj nà, etfitantüm privatá, càádémque mediatá, m per talem illuftrationem fufficienter certifi. j iil cari poffe , ut illam credat fide Theologicá, i Qumdsctc num. 209. & feq. oftenfum fuit. Atgue heec immini eadem eft D, Auguftini doGtrina , qui Lib. Áb at XI, Confeff, cap. 3. DEUM fic alloquitur: i Audiam , & intelligam , quomodo in principio a, t fecifli celum , ér terram. Seripfit boc Moyfes ; atv feripft & abiit , tranfroit. binc ad te $, néque enimmuncantewieefl..— Nam , fie[fet , tenerem ataydini ubl eum , & rogarem eum , &* per te obfecrarem , ut ifla mibi pauderet 5 &* ego praberem aures at li u corports mei fonzs erumpentibus ex ore ejus. Q u0d« tsj l fi Hebrad voce logueretur , fruftra pul[aret fen- fum meum , nec inde mentem meam quidquam ?Va ïïiïïhm Wt sangeret, — Si autem Latinb $. [cirem , quid dict- vet. Sed uude [cirem : amverum diceret ? Quod- d N fi & boc [civem , mum a5 illo fciremm ?. Intws uti- que mibi , intus in domicilto copitationi , mec düiim]lma Hebraa , uec Grgca , nec Latina Veritas , [imt V yrego mj Oïl'i) Tk Dz'jþutätäo IT. Art?'e. Ft. 405 dMa " h [[: ul m erz , dv l?nguæ Jono , finà flrepitu fyllabavum di. ceret : Verum dicit $. & ego flatim certus, comz P lii fidenter illi bouini tuo dicerem : Verum dicis. V0 Ms Non poterat illuftratio fuafiva immediata, r de atuali revelatione Diviná , etfiprivatá, & UPTS folüm mediatá , accurato magis calamo de- d ial d fcribi. ho pl Conftat 2, Quód non tantüm de revela- :. fu'mpnmisï ] tione a&u prefente, fed etiain prateritá, feu 387 Mevdt quondam Apoftolis, aliíoque Evangelii pre- r conibus , de my if n fteriis Cainolice Religio- nis à DEO fadtá , & hucásque propaga- Ts tà , illuftratio foafiva immediata dari pof- Yi hr fit. Quamvis etenim hac propofitio: DEUS diiu, olim revelavit moflerium Trinitatis , fit de ob« r dign je&to contingente , fimálque ex terminis u r fuis meré neutra ; eoquód predicatum illius j ab intrinfeco , nec quidem phyficé fit con- r nexum cum fubje&to : poteftnihilominüs per ff m lumenimpreffum à DEO , fuppleri omnis de- fc&tus motivi credibilitatis extrinfeci ; feuab lt obfemnw« gebunit i ipfa revelatione prateritá realiter diftin&i , & alioquin ad hanc affirmandam connatura. vinti l j fulf""b literrequifiti, Sicutenim adaffirmandasres ] alias contingentes prateritas , ceteroquin U üm t^ ignotas, üt mortem amici peregré detun&i, dari poteft impulfus quidam internus, idém- nünti l m ! W ue adeó vehemens ,. ut intelle&us eiderm . d ifficillim refiftat: ita idipfum de revelatio- ) cagt!m!nf'f n6 pr&terita myfteriorum fidei dicendum, 'Whæ Lbie H : 406 Tratlatus IY de Virtut. Tbeoi. t Licét enim per illuftrationem hanc fuafivam tir) fis q non habeatut nova claritas , ex parte objecti mT;initatis,' per eam reprafentati , quia fcilicet non fu. j lnyc B eraddit novum credibilitatis motivum , 2f ol quod , ab ipfa revelatione diftin&um ; habe- spum , tur tamen nova claritas , ex parte potentiae nectl; intelle&ive , prout à paritate potentie vifi- inij iluna, k vz num. 380. declaratum eft.— Hinc etiam ifta veritas contingens : Vereum Divinum eft seilutt a, u imcarnatuma , per illuftrationem immediaté fuafivam reprefentari , & ab intelle&u affit- qu hs r aiDtOnd 1 mari poteft ; etíi talis affenfus , non foret a&tus Fidei Theologice , utpote haud inni« 3 m t xus authoritati DEI revelantis myfterium In- ais catnationis. v Cbl Con(tat 3. Quód illuftrationes fuafive nudao, v 387 immediata , de prafenti , aut praeterità my- Va aslbl fteriorum Catholice fidei revelatione , non tantüm fint poffibiles , fed etiam defa&dtóà n m 1 Ti dentur. Nam aliàs affenfus fidei Theolo- ntelle&us credit DEUM revelàffe Mi gicesquoi myfterium Trinitatis , aut Incarnationis , foret inferioris ordinis, feu inferiori motivo IU innixus , quàm afífeníus ille, quo credit, hecmyíteria, Motiva fiquidem illa credibi- n litatis tum abfolutz,, tum refpective , qua RLT ab omni revelatione Divinà , feu prafenti ; Aj feu praterità , feu directá , feu reflexá, fant Wtl " rcaliter diftin&a , neutiquam funt tanti pon- LIS * d deris , quaati eft eftimonium DEI, hacmy- L i Qe N Ti D':'/þutafz'o UV. Artic. YT, m J 1 4o7 fteria revelantis. — Hinc etiam ante primum g ] Hyi*hüifn. actum fidei , quo intelle&us credit , inyfte- li i rium Trinitatis, vel Incarnationis ; aut cre.. dit, hunc Bibliorum Codicem, in Ecclefia tll Catholicá receptum, rcipsá effe Verbum DEI I fcriptum , femper illuftratio fuafiva imme- Lt p T iataprzcedit ; fitalis s&us non fitfideime- ré humang, fed Divinzg, ^ Non tamen pra- hr D dicte illuftrationes fuafivie immediate , de U puddd. refenti, ant praterità revelatione Divina, Juxta leges ordinarias moderne providen- n u o tiz, à DEO conferuntur , nifi anteà preceffe- ,uw:md n tint motiva credibilitatis mediata ; feü ab ntoia ipsà revelatione diftin&a ; quia nempe DEUS fidem Catholicam, more hominibus con ve- nujne t nientiffimo , per auditum inchoari , pro pa- gt gari, ac perpetuó confervari voluit, Atque Autiong , 0 1deó hac illuftratio fuafiva immediata , toto eun d ccclo differt à privato, cóque fuperbiffimo fs T épiritu hzreticorum , qui Ecclefize Catholicz, EO d & Sedis Apoftolice , anthoritatem fpernit, Incartit yferoriat DISPUTATIO V, TRU q De A&u Fidei Tbeolgice, dgmi"ltw L Oftquàm de objecto Fidei Theologice , p tum formali, feu Authoritate, & Re. ln velatione Diviná , tum materiali , feu verita- Id y at te revelatà, fatis difputatum eft ; nunc ul- teriiis Fidei a&ualis, feu affensüs illius fuper- mom,Wf na« l DWW Traä:;tus lV. de f'irtut. Jheol, T 408 . gt naturalis ; quo 1 ntelle&us Catholice Reliz jl T erilluftratiopem divinam gionis myfteria , p "OL propofita credi t ) fingulares proprietates , wmbm" funt inveítigande. ac prarogativz qp; dU i aipfit D Amnricurus l. gj r gneagit "du Aüdus. Fidei d Eeologice fit gf h difcurfrou ? rnacun Renotandum 1, Quód difcurfus for- du 588 malis, in fenfu proprio ; eógue ftridto s o fumptus ; fit operatio mentalis , per quam sl intelle&tus ex un à veritate prcognità , aliam educit, Hincquilibet di- iibl priüsincognitam d r j fcurfus formalisex plicitus, tres a&tus realitet diftinCtos,videlicet duas premiffas,& conclu- vapitlis vt i fionem ex illis dedu &am continct, prout in atet Onanis bowo conflat core iri, t hoc fyllogifmo p tudhd lo ore G* anima. Se d Chriflusefl bomo. | Ergo conte Hac autem conclu« pUT flat corpore , & animá. vt fio cáütenus dicitur veritas priüs incognita ; m non continctur exp licité in du quátenus eade gt remiffis ; etfi fors intelle&us aliunde nove- & animá con« & J rit, quód Chriftus corpore, ftet. ndeD.Thom.P. L q. 14. art. 7. Difcure Vrj is demotoadigaotum. Un dc 72 (5 Mi fea fl procedeni vifeflum efl , qu dd , quando cognofcitur prinzum, Ui Et fic fecundum no* M adbuc ignoratur fecundum. Alius cognofc EY iur i primo , fed ex riumo. ol eít diícurfus virtnalis, qui totics ha« LT porroó [4] | 'irm-.ï& ! Düþut&tto V. Hrtic. l. 409 MUMM betur , quoties intelleus , per eundem d f rcaliter indivifibilem a&tum , unam veritatem li ha, propter alíam affirmat , ut talis actus in dif- v igm curíum formalem explicitum , feu fyllogif- mum : aut implicitum , feu enthymema re- [j & folvi poffit. Hujusmodi a&tus foret ifte : CPri- Jf conflat corpore, & anima 5 ouia efl bomo, W(&/æi(a" ) utpore zquivalens his a&tibus diftin£&lis : Chri- ff eff bomo, Ergo conflat corpore, &v anime äd dvfan h Praenetandum 2. Quód in difcurfu for. i gl 399 mali explicito duplex connexio inter pre- TET miffas, & conclufionem intercedat. Prima ia quidem confiftens in forma fyllogifticá , pro- firginto ut ifta regulis Diale&tice contonat ; ideóque pesaduo t connexio forgzalis appellati folet, He an- n n tem regule ultimató fundantur inillo princi- jgt, at pio; lumine nature noto : Qua funt eadem d anii tertio , [unt eademi inter f 5 quia fcilicet om, EïgD m! tertium iftud eft medius ille terminus, quem Jien t utráque premiffa continere debet, ut legiti- is i ma conclufio inferatur. Ex quo ipfo patet: quàd hac connexio formalis non habeatur in r enit g du difcurfu meré virtuali , utpote figurá Diale- &icá deftituto. Altera eft connexio confi- T ftens in veritate obje&tiva , vi cujus conclu- " art.7.0*? . 0" fio veríficati nequit, nifi etiam premiffz ve- rificentur ; ideóque connexio materialis , pro- ut videlicet à precedenti fyllogifticá differt, jjn ": nuncupatur, Hacautem connexio, etiam T. 4 io difcurfü mere virtuali debet contineti ; Yj Wï Dda quia p 410 Traclatus IV. de Virtut. Theol. j ) uia fcilicet, hàc deficiente , in difcurfum for- malem , eámque legitimum non poteft re- '(f) (HWJ.I J ,': ,inm T folvi, Sic ineptiffimus foret ifte difcurfus virtaalis : Chbriffe conflat corpore, & anima; PXII uia efl Filiu DELs etfi veriffima fit utráque g gb; n : . Propofitio, categoricé fumpta , utpote divi- nitus revelata. iquidea hr glen i Prenotandum 3. Quód intelle&us ; in 399ai(curfu formali affirmando conclu(ionem , Asf ] offr? Íemper etiam intrinfecé ipfas premiffas attin- Hoc etenim in fyllogifmo vocali , qui Dio T. Q'J" gat. s; d mentali reíponde t, exillà particulà illativà : g, hum Ergo , manife(tum cft.. Nam per eam intel- Je&tus rationem caufalem afficmandi conclu- N fionem , connexionem vidclicet utriásque ; at premiffa cu m veritate obje&tivà conclufionis $ Qu Hinc in eo fyllogifmo , in quo Y Cxprimit. vera conclu(io , perperam illata eft , conce- ia a dimus quidem covfeguen , fed negamus cor- L füguentiam. — Ex quibus patet , quód intel- z le&us in difcurfu formali per eundem reali- a M ter indivifibilem a&um , veritatem conclu- dor] fionis , ejásque cónnexionem explicité » ve- L RT ritatem veró. premiffarum falrem implicite b TY du ! W " affitmet. — Atque hec eadem eft do&rina D. d 'Thom. L 2. q. . art, 3. ficftatnentis : Primà |/n s "s. aliquis intelligit ipfa principia fecundüm fe , poJi- J ] M 'tnl modgw autem intelligit ea in ipfis conciufionibus, "lïlï i fücundim quod affemtit conclufio nibus propter [ ! 3l $i a£folu- ; m Ti primipia —Etrurius q ?:. art 4« | Tij Difputatio V. Artic. L. : 411 um UbUm, L 1* princibium , & conclufionem intellelus con- Jideret , diverfa eff confideratio utrisque. — 1m h Of äif Hïflï!,'!m'r boc autem , quàd. conclufioni propter principia a[fentit , el unus aGue intelletlgs tanium, His Lt It ii itáque prefuppofitis , & declaratis, quaritur primó : Àn omnis actus Fidei Theologice, & quidem ftri&te talis, difcurfum faltem vir. U n M tualem contineat ?. Quaritur fecundó : An (o d a&tus fidei etiam per difcurfum formalemcli- apanioti : ci poffit ? L ao l l Dico r, Qaoemlibet a&um Fidei Theolo. | " N U 39t ! | gice, ftridétalem, effe virtualiter difcurfi- Samp:mmm:l. vum, ATTCU Ita cum Vaíquez , Ripalda , Hurta- do, aliísque Card. de Lugo Difp. VII. Se&, j at anjcondht 1. contra Suarez , Granadum , aliósque. Prob. Quilibet a&us fidei'Theologice, ftri- 1 Ápo, i qu & talis, eft affenfus ab intelle&u praftitus TT alicui veritati , ob authoritatem DEI revelan- um tis , tanquam motivum proximum , & ad- y quüd ijv &quatum , ab ipfa veritate revelatá di(tin- eundtn t &um. Sedhocipfoquilibet actus fidei Theo- danem a logice, ftri&étalis , eft virtualiter difcurfi- j U] vus. Ergo. Maj continet definitionem a. n gxpligitä l d lm Y Pi &üs fidei, ftridétalis, Min. prob. Hoc ipfo, , di d quód quilibet a&us fidei , ftridié talis, fit af- qumts: i fenfus predi&us ; co ipfo hunc , aut fimi- ii u Af lem tendendimodum continet : Exifiit "- (l u^ Jierium Trinitat& 5 guia DEUS fummb veridi. i elt illud vevelavit, Sed quilibet affenfus in. j IMW f ' li tellectüs, hunc modum tendendicontinens, ,QIHI eft Dd v Tratlatus IV. de Virtut. 'Tbeol, 412 fs eít virtnaliter difcurfivus , prout ex di&is | nräCCdf Pl m num. 388. patet. Ergo: fs f d Confirm. Nam ille affenfus intellectua. 3 M 100 [ lis difcurfum virtualem continet, qui fin8 li, alio motivo , 2 qzod , füperaddito, in dif- sinis V curfüm formalem , feu fyllogifmum legiti- dequoi mum refolvi poteft, Sed quilibet a&tus fidci d "Theologice , ftri&é talis, fic refolvi poteft. fD Ergo. Maj, iterató ex di&is num. cit. patet. ii * b. Hicetenim a&tus fidei , ftricte ta- Min.pro k lis: Ferbum Divinum eft incarnatum 5 quia vll DEUS fumm? veridicus boc teflatur , in hunc j at difcurfum formalem , feu fyllogifmum legi- wtin n lllud , quod DEUS timum , refolyi poteft : $ed pi ptltt ummi? veridicw teflatur efe , reipsd eff. v fb DEUS fumm? veridicus teflatur : Verbum Di- TT vinum e[Je incarnatum. Ergo iflud reipsá eft i | s;l ducarnatum, — Sed pariformiter quilibet alius gin i a&us fidei Theologice ftridté talis , in hu- Af t jusmodi fyllogifmum refolvi poteft. Ergo. vaatd Min. patet confideranti. Maj.prob. Nam r in pt edi&o fyllogifmo , ad affirmandam In- tl carnationem Verbi , non fup eradditur no- Vs vum motivum, 2/240d , ab authoritate DE! Yritw revelantis diftin£tum ; quia hac fola, tan- uam medius terminus adhibetur. Ergo. MT Dico 2. A&um fidei Theologicz, ftri&te ^i 39 talis , cti am per difcurfum formalem elici UI poffe. Ita Card. de Lvgo , Difp. & Se&, Prob. l LY cit, cum aliis fuperiàs nominatis, Nam Triut Difputatio V. 4etie. 45 ms,P Pv 4) *Wïl Nam affenfus praftitus conclufioni, fyllogif- mi precedentis , feu Incarnationi, poreft effe lïä[f:nfm;»h, a&us fidei Theologice , ftricté talis.. Ergo. JU« m Ant, prob. Affeníus praftitus conclufioni d i predi&z, prout affirmanti myfterium Incar- Tlrian; nationis Verbi Divini , poteft profuo motivo adequato habere vcritatem objeGtivam utri- g d L Gisque premiffz , proutab intrinfeco materiae liter connexam , cum veritate obje&tiva con- dnta, iij hbt db clufionis. Sed hocipfo. Ergo. Min. exin. ee patet ; qnód veritas objectiva utriásque [ TA premiffe fit fola DEI myfterium hoc revelan- tis authoritas. Maj, autem prob. Quamvis Ti etenim intelle&us conclufioni predicte fi. li, as LE mul praftaret affenfum propter connexio- "H //(UW Di nem formalem , utriásque premiffe cum predic&ta conclufione , prout conformiregu- T. nitid lis DialeGtice ; hec tamen connexio non re- i quübmüu; quiritur , utintelle&tus preftetaffenfum con. àuls, 03 clufioni , prout divinitus revelata , quemad- od modüm exdidisnum. 389. patet, Frgo. jj p N Confitm, aüthoritate D. Thom, hic q. t. 94 dfipandt: art. r, (icflatuentis : CujweliZet cognofcitivi ba- apendltt! Bitus obyeclum duo ba£et , fcilicet id. quod ma- aiyoe terialiter coguofcitur , quod eff ficut materiale o2- TU gedium : & id, per quod cognofcitur , quod ef yeut. * Jformalzm ratio objecti, Sicut i fcientia Geomt- ol trie vaaterialiter fcita funt conclufiones , forma- a fuait Írs veró ratio fciendi [unt media demonflrationm, go j Dl!? " p que conclufmues cogaofcantur, Sic igitzfr 4 [r/] Traclatus IV, de Virtut. 'Tbeol, d 414 in fide , fi confideremm vationem formalem oBje g fiittis ia &i , nibil efl aliud , quàm Veritas prima. Non enim fides , de qua loguimur ,. affentit alicui gt gt Yifi, quiaeft à DEO revelatum. Unde ipfi Ves ritati Divina fides innititur, tanguam medio, MP. D' 1 ss hdti T Sed hoc ipfo authoritas DEI revelantis po- teft effe medius terminus in fyllogifmo legi- sl simsulti? timo, ut propter hanc, tanquam motivum adequatum , intelle&ns praftet affenfum g i vuidlità conclufioni. Ergo. Objicies 1. contra primam. Repugnat, a 395 sipins t ut quilibeta&us fidei Theologice fit virtuali- terdiícurfivus. Ergo. Ant.prob. Sietenim ao g n quilibet a&us fidei foret virtualiter difcur- fivus ; tunc etiam ille a&us , quo intelle- "T idun yiratdrt) &us credit : DEUM reveláffe myfterium "L'rinitatis ; aut Incarnationis , foret virtuali- aol T ter difcurfivus. Sed hoc repugauat. Ergo. ; lpanq Maj. patet. Min. prob, Nam actus fidei, BIN quo intelle&uscredit : DEUM revcláffe my- d) fteria przedicta , debeteffe affenfus immedia- M " , Vi tus. Ergo. Confirm. Si actus fidei , quoiintellectus HU "H Áutan affitmat : DEUM reveláffe myfterium Tri- t d nitatis, & Incarnationis , non foret affenfus immediatus, fed virtualiter difcurfivus ; tunc AU in quolibet a&a fidei deberet admitti pro- V i ceffus in infinitum, Sed hocrepugnat. Er. go- Maj.prob, Nam ad affirmandam hanc M latbln:äu vetitatem : quód DEUS revelaverit my(te- J rium V?nxr;ïl,g Däjþataiz'o F. Artic. L, 415 rianmw , rium Trinitatis , & Incarnationis , rurfus ne- FMW i LTA i ceffaria foret revelatio reflexa, quód DEUS revelayerit hec myfleria , & fic ulteriàs de A m [] hac revelatione reflexá procedendo, — Ergo. Refp, D. antec. Kepugnat, ut quilibet DE d 396 adtus fidei Theologicz , ab intelle&u elici. i fy!log:fmt;: tus per mnodum principii, velpremiffz , non 0040 00 innixus ulteriori motivo , üt.2uod , ab autho- ptlt dii ritate , ac revelatione Divina , faltem inad- equate diftin&o , fit virtualiter difcurfivus, C C.antec, Elicitus per modum conclufionis, UT feu innixus ulteriori motivo reflexo , cjus- q n dem authoritatis & revelationis Divine. . N. u ant, & confeq. Ratio eft , quia intelle- XI &us per a&um fidei Theologice duobus T modis credere poteft : quód DEUS revela- frenimd. verit myfterium Trinitatis , aut Incarnatio- p b nis. In primis quidem, ut talis affenfus fi- Ti dei ulteriori motivo, videlicet alicui revela- |rexclfeny tioni reflexe, de hác revelatione directá, fit innixus. fosinneb Atqué hic affenfus fidei foret vir- tualiter difcurfivus , utpote habens pro mo- volnelét tivo immediato authoritatem , & revelatio- nem Divinam reflexam. Secundo modo yiein f di poteft intelle&us credere , quód DEUS re- ayfs; velaverit hec myf(teria , ut talisaflenfus fidei, eidnit p ulteriori motivo , 24 ozed , ab ipsá revelatio- t ugfllf, ; ne diftin&o , utpote per illaftrationem im- mediaté fnafivam propofitá, non fit innixus, guin prout fufiüs art, preced. expofitum habetur. duvl m(,r Dds Hic Dj 4316 Pratlatus YV. de Vivtut. 'Theol, | Hic autem affenfus foret per modum princi. W]em dtd ii, feu premiffz , ideóque nec quidem vir. k mmmmxæ f tualiter difcuifivus , nec'actus Theologice g MD fidei, ftri&te talis. 'ggi:inmm & Adconfirm. D. maj. Si a&us fidei , quo inge intelle&us per.modum principii , aut pra- " RCIPI 'mi miffe, per fe notz, affirmat : DEUM reve- láffe myfteria predicta, non foret immedia- foi, p tut tus $ tunc in quolibet a&u fidei fequere o pomot roceffus in infinitum, C. maj. Secus. N. fomdn, U maj. & C, min. N,.confeq. Ratio diftin- f C &ionis patet ex modó ditis. , o ( Objicies 2. contra fecundam. — Affenfus fimio, d) nin Ntof 597præüitus conclufioni, per difcurfum forma- lem , feu yllogifmum explicitum dedude, fl habet pro mo'ivo , 2/ g4od , connexionem UT formalem utriásque premiffe cum conclu- uitoooti fione, exillis deduGà. Sed hoc ipfo a&us p fidei non potcft elici per difcurífum forma. iaf lem, Ergo. Maj.patet exdidis num. 589. nlb ij Min. prob, Nam ille affenfus non eft atus LT. fidei Theologice , qui habet motivum, zf ha j uod , ab áuthoritate , ac revelatione Divi- r w nà, cjásque connexione objeQivà , cum my- W Uj li fterio revelato, diftin&um. Ergo. Vatg Confirm, Repugnat, ut ille affenfus my- TY flerio , et(i divinitüs revelato , praftitus fit Ónttiiy a&us fidei Theologica, qui ultimató inniti- äiæu H üax tur principio lumine nature noto. Sed af- I u feníus praftitus conclufioni, per fyllogifmum C ii Ht N Difputatio V. Artic. 1. 417 Wi | WUUML formalem dedu&z , innititur principio lu- mine naturz noto. Ergo, Maj.patet. Min, prob. Nam ipfa conclufio per fyllogifmum legitimum deduta , innititur huic principio AT D Intoi x 1 Quactingue fant eadem . uni tertio , funt eadem mu: v inter [5 prout num. cit. dictum eft. — Ergo. Refp. D. maj. Affenfus preftitus conclu- A0 t s 398 fioni , prout conformi regulis Diale&ice, Mdl habet pro motivo , 2* 24od. , connexionem C05 Xas l formalem , utriisque premiffe cum conclu- Á hndi fione. C, maj. Affenfus preftitus conclufio- d auin, Mi ni,. prout conformi obje&o , per eandem affürmato , aut negato. N, maj. & fic dift. r dfotüntn min, N.confeq. Ratio eft , quód conclu- i fs fio per fyllogifmum dedu&a , folüm prout ], ttntttt eonformis regulis Diale&ice , innitatur for- fe a od mali connexioni premiffarum 5 non autem lo prout quoqué conformis obje&to, per ean* (eulum t dem affirmato , vel negato. Nam poteft jdisum conclufio , etfi juxta Diale&icam deducta, TOEDI effe falfa ; fi nempe alterutra premiffa fit vt notd falfa, prout in hoc fyllogifmo patet: Qzo4 vt DEUNS funatn& veridicus teflatur effe , illud etiam d veiptáefl. Sed DEUS [uwmmé veridicus teflatur o Spiritum Santlum e[Je incaruatum. — Ergo Spie xl vitus Sancius veipsá efl incarnattm, Hec fiqui- t " , p 1 dem conclufio quidem eft conformis Diale- y dnit^ &ice, fed difformis obje&o per eandem af- u " firmato ; quia ícilicet falía eft praemiffa mi- lllin"ly ML nor, quód DEUIS revelaverit Incarnationem pl« - Dj Traclatus lV. de Virtut, Tbeol, d 418 Spiritüs San&ti, — Hinc itáque patet : quód il Y ]. ( " affenfüs pretitus conclufioni divinitus reve- , if latz , atque per fyllogifmum formalem de- ,:]im Conncxlf ducte, folüm eátenus fit actus fidci Theo. g um 0 logice, quátenus veritati utriíisque preemiffze, ejüsque objectivee connexioni cum veritate ; M. p conclofionis innititur, Nam veritas utriüs- fno: 1 y que premiffe obje&tiva continet folam au- 1 vjj H thoritatem DEI revelantis, 7 m'--;rf 1 Ti m Ad confirm. D. maj, Repugnat , ut ille «t affenfus , qui ultimató innititur principio lu- sumalon p mine naturz noto , reduplicativé fumptus, fit a&os fidei Theologice. C. maj. Specifi- du Cofro, ! cativé fumptus, N, maj, & fic dift, min. N. teditm confeq, Ratio exinde patet, quód conclu- w o fio Diale&tica , 244 74l , feu reduplicativé almden, d fumpta , quidem innitatur principio predi- &o, lumine nature noto , prout cit. num, « Dd 289. di&um eft ; fecusautem conclufio Dia- 4 iil Nam 2)ginttt lectica folàüm fpecificativé fumpta, hac propofitio : Veréum Divinum eft incar- d Lt tb [ DAU natum , perdi(curfum meré virtualem, eám- [ j que huic motivo innixum : Quia DEUS fum- !E?E'þ"my 4 s? veridicus boc vevelavit , ab intelle&tu, finé D ullo fyllosifmo formali , poteft affirmari, / " Objicies 3. Quamvisintelle&tus, per dif- t ldJ al 399curfum meré virtualem , poffit affirmare my- fterium revelatum , propter authoritatem Rnf)ghh W b L DElI revelantis , tanquam morivum totale , ü £t quod , hujus affensüs ; non tamen idipum C- ?f'ozmïm; ! mGï,fu(' , Difputatio V, Artic. I. 41 L D fieri poteft per difcurfum formalem. Ergo, ln b "O Ant. prob. Nam in difcurfu formali moti- 'S'fllwm ly b ^ vum afficmandi myíterium, revelatum eft lj us;iud dUl fED- ctiam connexio formalis , utriüsque pre- miffe cum conclufione. Sed hocipfo. Er- linon go. Maj. prob. Siquis etenim concederet Ya i, fimul premiffas, & confequens, in hoc fyl- d [ logifmo : Quod DEUS exijlere affirmat , illad J exifiit. $ed DEUS affirmat exiffere sayflerium Incarzationz. Mynt, t Ergo illud exiflit $: ícd nega- ia ret confequentiam ; tuncaffenfus, myfterio UT Incarnationis praftitus, non foret a&tus fi- æl ^ Y " dei Theologice. Ergo, Confirm, ii Nam intelle&us poteft prae- 4 il ftare affenfum huic conclufioni : Ergo exiffit n lpl my[lerium Incarzationz , ob folam connexio- vigpiopad nem formalem , utriísque premiffe , proug YO , um regulis DialeCtice conformem. Ergo. Ant. v tondito prob. Hac fiquidem conclufio per fyllogif- ü]mp(a ) M mum legitimum , etiam ex praemiffis falíis; quinimo hareticis, & blafphemis ita inferri jnut j i"-',?'" j poteft : Quod DEUS exiffere negat , illud exi- , Jüit, Sed DEUS uegat exiflere myfleriuma Incar- Qui DEU ! ml xationi, Erpobocmayfierium exiflit. Sedhoe ipfo. Ergo. d firoi. elihus Refp. D. ult. ant. Siquis in fyliogifmo o5 addu&o, conceffis premiflis , & confequen- ff "Ts t€, negaret confequentiam folummodo for- malem , feu Diale&icam ; tuncaffenfus my- goinm t flerio revelato praftitus, non foret atus fi guumcmü:"f' H T;aä?atüsl IT Ze Virtut. Tbeol; þ;jyuh 420 N. ant, ' il dci Theologice., Siquis negaret *:T:n'o qrtit confequentiam obje&tivam , feu 'Theologi- l g t cam. C.ant. & N, confeq, Ratio eft: quod duplex in fyllogifmo legitimo fit confequen- T iT & [CVflm tia, ficuti duplex eft connexio premiffarum n Md cum conclufione, prout ex di&tis num. 389. «üitin/ patet. Siquis igiturin pradi&to fyllogiímo concederet confequentiam obje&ivam , & vio r griitepz ncgaret folummodó formalem ; tunc affen- vupurauz r fus preftitus confequenti , feu myfterio In- öcpr:rm(ï: il carnationis , non effet quidem a(lenfus inni- idm xus regulis Dialectice, eíTet tamen affenfus innixus motivo fidei Theologice , feu au- jid n slsf thoritati, & revelationi Divinz , prout effen- tialiter connexe cum inyfterio revelato. E- [ contra veró , fiquis concederet cónfequens, vl pl jucipalita fed negaret confequentiam objeGtivam ; Qu $d tunc talis affenfus , myfterio revelato prefti- a pand tus , neutíquam forer a&tus fidei , utpote Tane ii haud innixus authoritati ; & revelationi Di- yina. N al Adconfirm. D. ant, Et hic affenfus,ob fo- dtn hi n lam connexionem formalem praftitus , effet Adni, adenfus fidei Theologice. N.anr, Solum- lal modoó artis Dialectice. C.ant. & N, confeq. pv Ratio eít: quód affeafus in hoc impio fyl- ATT N logifmo conclufioni pra(titus, on haberet pro füo motivo DEUM , tanquam primam | fütrigs veritatem in loquendo. s preftitus conclufio- L 401 Objicies 4. Affenfu ni; It V, & Difputatio F. Zrtia. l. 421 d) ivw,n fm. ni , per difcuríum formalem dedufte, feu mylterio revelato, non poteft pro fufficien- " g Bl ti motivo habere folam connexionem obje- &ivam utriásque premiffe , feu authorita- ] m tem , & revelationem Divinam. Ergo. Ant. Mi prob. Nam affenfus preftitus conclufioni, pdóoljs pet difcurfum formalen dedu&te, feu my. ia d fterio revelato, pro fuo motivo partiali ef- n u fentialiter prefupponitaffenfum , anteà pre- LT ftitum utríque premiffe. — Sedaffenfus, utrí- n deinin que premiíIe anteà preftitus, eft motivum iil diftin&um ab authoritate , ac revelatiotie TT Divinà, ctiam fa&Qà fuppofitione, quód utér. n que affeníus foret a&us fidei fupernaturalis. o ao Ergo. Min, patet. Maj. prob. Non poteft nb intelle&us praftare affenfum conclufioni ; , djednn ; nifiantcà preftet affenfum premiffis, — Ergo. ao Confirm. Si etenim intelle&us negaret fij, uyt alterutram pramiffam , quód nempe DEUS medatoni fit íummé veridicus , aut revelaverit myfte- rium Incarnationis; tunc non poffet prefta- d re affenfum huic myfterio ob authoritatem paliud DEirevelantis, Sedhocipío affenfus, utií- Va que priemiffz praftitus , requiritur tanquam j N partiale motivum, $7 2uod. Ergo, r j cinpi! Refp. N.ant. Adprob.D.maj. Affen. 4 y lrb fus pre(titus conclufioni , feu myfterio reve- lato, effentialiter prefüpponit affenfum pre- j ftitum utríque premiffe, feu authoritati, & ievelationi Diving; tanquam motivum , 9f ,æm;usm:!i: [ i bi[pu 422 Tractatus IV, de Virtut. Tl:col; | il u 9!40. C. maj, Tanquam motivum , 2/ guod. N. maj. & C. min, N. confeq, Ratie eft ; o j g quód affen fus praftitus myfterio revelato, tanquam conclufioni , per difcurfum forma- gim t* fb C' "n lem deducte , quidem effentialiter prffup- onat affenfum , eümque fupernaturalem, äengsapa[iral jig a antcà per diftin&os a&tus praftitum autho. Qbjcent ritati , ac revelationi Divine, tanquam pre- miffis hujus conclufionis ; non tamen hic WWWW - LU affenfus pravius fit motivum effentialiter re- d t uifitum , 2 224 , fed folüm 1 2uo, ad affir- ditn d mandam pec a&um fidei Theologice con- clufionem, fcu myfíterium revelatum, Nam x o Mnyentt affenfus previus , utríque praemiffe prefti- ls a tus,nec quidem in fcientia meré naturali, re- st quir iturtanquam motivum partiale, 2/ 2402, j fed folüm , 2 24o, feu tanquam conditio, ant applica tio, utriüisque premiffz obje&tive, quaniaf ad inferen dam ab intellectu conclufionem YT vt ícientificam , eámque dire&tam. Si etenim ta ag foret motivum ,. 2t 4404 , tunc affenfus ifte tevius deberet reflexé cognofci ; ideóque tyeiliia & Mu fyllogifmus demonftrans ; Petrum effe anis 1nal , hanc ill ationem, reipsdineptam , cone [ UT $Sed tineret : S$cio , Petrum effe bominem. Ya u etiam [io , quemvis bominem c[[e animal, Er« LT go Petrus efl animal, Sic etenim inferre opor- hllüiimqg Petrum e[Je amimal, j n tet : Érgo quoqué fcio : Sed hoc Adconfirm. C.maj. D. min. t | S, [IC. ! ii igfc? affinfüs , utríque prémiffa praeftitu qui- Wirmm; Difputatio V, 'Artic. I. 423 l , mï in) quiritur tanquam motivum , 2/ 24od , ad M Ll affirmandum direété perfidem Theologicam M myfterium revelatum, N. min. Ad affic- " ddf??ap' mandum reflexé hunc aCtum fidei Theolo- Ratio diftin- gice, C, min, & N, confeq. o &ionis à paritate fyllogiími fcientifici, fupe- inm; riüs addu&i, habetur. yinæ, lts Objiciesult. Si affenfus fidei ftri& talis, ! NI bt feu per modum conclufionis preftitus my- tl fterio revelato , poflfet elici per difcurfum itim d formalem 5 tunc intelle&tus myfterium re. g velatum crederet ,. priusquàm illud crede- a M tet. Sed hoc repugnat, Ergo. Maj. prob. Nam przvius affenfus praftitus utríque pra- r al TTR miffz, tanquam motivo , 27 2uod , foretactus I m)f! I:(I , fidei fupernaturalis, Sed hoc ipfo. Ergo; iuum od Maj.cxinde patet:quód intelle&us per actum sf p fupernaturalem fidei non poffit credere my. eodulont fterium revelatum , nifi etiam per a&um fu- h, Sietot pernaturalem credat authoritatem , & reve- gf lationem Divinam ; quia fcilicet non fuffi- j d cit previa hujus motivi cognitio meré natu- v d a ralis, Min. autem prob, Hoc ipfo, quód irpan, intelle&us , per affenfum utríque praemiffae preftitum , credat, DEUM reveláffe my(te- hr * ii rium Incarnationis ; €o ipfo quoqué per jnifert! huncaffenfum credit my(lerium predictum, Ereo, min ) nj ** Confitm. — Saltem affenfus fidei preftitus myl(terio revelato, proutin conclufione con- Ee fCIle migæpmül!:ï. DW je lnn [ml 424 — Traatus IV. de Virtut. Ti:eol. rocederet ex libero vo- tento , nunquam p jj v luntatis imperio. E rgo. Ant. prob, Nam nfum przmiffis in legiti- "E j intelle&us per affe mo l[yllogifmo pr& ftitum , femper neceffi. affenfum conclufioni , ycorum if tatur ad præüandum fed etiam quoad g 0 non folüm quoadí peciem , H (thic ex Logica fupponi- ss od exercitium , prouti qu | 0 tur. Ergo. j Tunc intelle&us myfte- 4 fm gt 40 Re rp- D. mai. i qH f rium revelatum cr ederet , fide folüm virtua- Ü priusquàm i llud crederet gtv li, ac implicità ; C. maj. Priüs fide formali , & explicità. p« & explicità. — IN. maj. & ( NI etiam fide formali , Ratio eft, quód fic dift, min. N. confeq. -gicæ,&quidm a ffenfum previum , utríque tufo M intelle&us per remiffz preftit um , non credat fide forma- fu. fed tantüm virtuali , & im.- vloaen d li; & cxplicitä, Nam pet licità. myfteriua 1 revelatum. r fum exp licitum , quem intelle- iE ipfum affen &us praftat u tríque veritati obje&tivae antc- i n quidem effentialiter connexa cedenti , & ictibin cum veritate confe quente, ex pramiffis de- wto, N dem veritatem fide du&e , etiam hanc ean , W virtuali, feu implicita credit. Similiter pet ts m explicitam , & formalem , fubfequam fide I quá credit myíte rium revelatum , feu verita- rbf m, etiam virtualiter , & im- tem confequente dit veritatem anteceden- l x&us üdl plicité, iterum cre j ; difcurfu formali fcien- u tem , prout idipfum in j Áhiy tifico, ex dictis num, 390. patete m Ad Difgutatio V, Avtic. &. r 425 Ad confirm. D. ant. Affenfus fidei pra- TM ATT ftitus myfterio revelato nunquam procede- ret ex libero voluntatis imperio immediato, d 'Tranf, ant. N Imperio mediato. N. ant. & confeq. Quanivis etenim prefuppofitá illà d tt, ld) Logicorum iententiá, qua tamen à multis negatur , affenfus fidei, per modum conclu- tr fionis , preftitus myfterio revelato , non pro- cederet exlibero voluntatis imperio imme- xb r j Ls / ID R diato , procederet tamen ex imperio libeto mediato ; quia fcilicet affenfus fidei prafti- a i ul tus utríque , vel faltem alterutri premiffe, i i frü ex immediato voluntatis imperio cliceretur. p d Conftat 1, Quód omnis a&us fidciThcb-4o logice , & quidem ftri& ralis , fit virtualiter yeria, !t diícurfivüs. Nam fides ftricte talis eft illa , abl qvá intelle&us credit myfterium revelatum ; nul, Vi ob authoritatem & revelationem Divinam , ) M tanquam motiyum totale , 2 2204 , ídque ab , w ipsá veritate revelatà, faltem inadequaté di- at flin&um. Cüm igitur omnis affenfus , etfi iltet conmol realiter indivifibilis , quo intelle&tusaffirmat 1 Plfmi sá unam veritatem , propter aliam, cum illa j w d connexam , virtualem difcurfum contineat, E quia fcilicer talis aCus in difcurfím forma- n,aïoxmak: lem legitimum refolvi poteft ; hinc idipfum i a* de quolibet a&u fidei ftricté talis dicendum eft. Sic ifte actus fidei : VerZum Divinum vityltt;P efl rezpsd incarnatum 5 quia DEUS boc vevela- a * d vit, legitime refolvi poteft in hunc fyllogi- c2a ímum Tl pju 426 Tra&latus IY. de Virtut. Tl;eol. fmum formalem explicitum ?. ;Quo2 DEUS g Dd revtlavit effe incarnatum , ilud reipsá incarna- quforiusd tun efl. Sed DEUS revelavit :: Ver2um Divi- T j vum e[e incarnatum. Ergo illad reifsä incar- um r pl natum ef , vl etiam in hunc fyllogifmum im- vap s d licitum , feu enthymema : DEUS revelavit ulei o Incarnationeun Verbi. Ergo illud reipsd incar- 10 natu mefl, Contrarium dicendum cít de illo sdisol a&u fidei Theologice , quo intelle&tus finé m ullo motivo, Z 404 ab ipsámet authorita- d t te, ac revelarione diftin&to , credit: DEUM Nam talis TE reveldffe my yfleriuna Incarnationts. a affeníus innitirur' huic eidem veritati objecti- qe hd n ve , per illuftrationem fuafivam immedia- tam propofitz , tanquam principio , feu prae- sDrae Quu t pl la miffe , nonautem tanquam conclufiorii, Conftat a. Quód a&us fidei Theologice, itr, (u f 406 vafa, ag firi&e talis, poffit elici ab intelle&u , etiam er difcurfum formalem. Nam affeníus con- ETUTO 1050 t clufioni, feu expliciti, feu impliciti fyllogifmi, raftitus, proíuo motivo torali potelt habere n ii ( folam authoritatem , & revelationem Divi- nam,prout cum veritate objcGiva myfterii re- t defn À bt velati effentialiter connexam ; ficut in fyllo- giím 0 num. przced. addu&to patet. Illa tf i dem connexio folüm formalis utriüsque fiqui IT pram iffe , non eft motivum 27 24od refpectu al conclufionis , prout hec innititur authori- "t Va tati, ac revelationi Divina , fed prout cadem "i, i € u l':[mlüdi dmæ( Ec; iirm.æ[ i Difputatio V. Artic. L. 427 hi Wm.'. 'Talis et- eft regulis Diale&tice conformis. L enim conforinitas conclufionis , etfi my(te- LU rium , reipsà divinitis revelatum importan- hfs tis, etiam ex premiffis falfis, & folàm for- 14 Dl maliter cum ipsà conclufione dedu&tá con- ATU ncxis haberi poteft, quemadmodüm fyllo- (tdigds gifmus, num, 399. ad confirmandam obje- Cionem adduéctus oftendit. Unde affenfus il at eidem conclufioni preftitus , eátenus qui- ,l DI dem effet verus , quátenus intellectus affir- i. Md maret realem exiflentiam Incarnationis $ lav non tamen effet affenfus fidei Theologice, IT utpote haud innixus authoritati, & revela- tioni Divinz, prcptyg Quinimo hic affenfus exclu- pcdult detet pofitivé fummam DEI loquentis au- iTl thoritatem , quia virtnaliter faltem utrám- que premiffam , eámque falfam & impiam qeldu ett p dfoltsct affirmaret$ utpore ntríque innixus , tan- ln [yllogila*. quam motivo intrinfeco affirmandi myfte- rium Incarnationis. llipotcllhabc:: daa d Conítat 3. Quódintelle&us quidem de- 407 beat preftare affenfum formalem utríque jyuojlt premiffe , authoritatem , & revelationem r,ficut'm(yïï Divinam explicité importanti ; neuter ta- dopdd. men affenfus formalis fit partiale motivum , yodis o 7 quod , preftandiaffenfum conclufioni, feu j myfterio revelato, Nam utérque affenfus ULL formalis previus ; folüm eft conditio, fine e,[edpwuü'f qua non, feu applicatio ; aut motivum, zf quo , affirmandi dire&té conclufionem obje- EcC3 l« p,'ffuia:i 428 VyraBlatus IV,de Virtut. Tbeol, TU Givam , feu myfterium revelatum, Katio ' hujus eft , quód néque in fyllogifmo fcienti» 1 F ficoaffeníus formalis , utríque premiffz pra- ii ftitus, fit partiale motivum 4 guod , (ed tan- fenttndn tüm applicatio, aut motivum 5 gae , ad affit- mandam dire&te conclufionem objeGivam hus t requifitum , prout in hoc fyllogifmo patet: 'mommsrogmr( Omnis bomo eff animal. Sed. Petras efl bomo. sióts g Krgo efl animal. Haud etenim per hanccon- duníuopt, d clufionem intelle&us affirmat , quód Petrus g ideó fitanimal ; quia [cit Petrum effe homi- ag D nem,& omnem hominem effz animal, Aliud guitit " dicendum foret, fi reflexé intelle&us affir- hd d gnaret : fe fcire , quód Petrus fit animal ; T n quia tunc affenfus fcientificus utríque pree uipaludia mifIz praftitus erit motivum 2/ 2404 , a&tua- n n lem hancífcientiam affirmandi ; quod proin- n de pariter de a&u fidei reflcxé affirmato in- ial dl telligendum. — Quamvis autem intelle&us , 0bd00 Qu per affenfum fidei preítitum utríque pre- lt miffz , virtualiter, & implicite credat myfte- d IT rium revelatum , attamen illud explicité ac ü [umptiquidq formaliter credit per folum affenfum con- U t clufioni obje&tive praftitum, Hic veró af- nf fen(us fübfequus, etfi foret neceffarius , ad- *2 nl eoque immediaté non procederet cx libero 0. i t imperio voluntatis , procederet tamen ex illo mediaté ; quia fcilicet ex eodem impe- *f "t d "ts t rio procedetet affcnllus praftitus pramiflis, AR- l bj Difputatio V. Artic, II, 419 mm. m MG l RUf ; Amnricurus Il. ii du Aclus Fider T heologice /fit Wmi:gr; * effeutialiter obfcurus 9. UPH Renotandum 1. Quód omnis cognitio408 A i evidens fit etiam certa , non tamen vi- Yf ciffim omnis cognitio certa fit etiam evidens. lib Nam evidens cognitio , & quidem in fenfu Mil ftri&iori fumpta , dicitur illa, que tanta cla- r i ritate veritatem alicujus propofitionisrepre- hod fentat, ut omnem de illáformidinem, ctiam as D imprudentem excludat ; ideóque intelle- ass &us cidem diffentite non poffit ; quinimo Df juxta communiorem fententiam , neceffite- Econtra ve- farqup tur ad preftandum affenfum. j du rÓ cognitio certa dicitur etiam illa, quz ve. j; qulytt ritatem alicujus propofitionis ita reprafen. q du tat , ut folam de illa formidinem pruden- m rl tem, non autem quoqué imprudentem ex. m u p cludat , ideóque intelle&us cidem poffit dif- decdiran fentire, Exquo ipfo patet : quód cviden- d p tia ftricté fumpta quidem opponatnr obfcu- finlom e ritati, non autem certitudini cognitionis de ' f w veritate propofitionis reprafentatz ; adeó- af que eadem cognitio certa fimul effe poffit & obfcura. Cüm igitur veritas conclufionis d vt u in quovis fyllogifmo legitimo innitatur veri- tati utriusque premiffe, cum illà connexe $ ur al atinj hinc ulteriis deducitur ,. qnód tantüm illa Ee4 con- | » Dif[kmm Tra&atus YV. de Virtut. Tbeol. 439 conclufio fit certa ; & evidens, qua duabus " o cvldf" premiffis evidentibus inaititur ; illa veró , que duas pramiffas certas, fed utrámque, jioe D Ti vcl alterutram obfcuram habet , fit quidem certa, fed obfcura. j Dii jj um Prenotandum 2. Quód aGus fidei, ftri- 4995 &talis, etiam per difcurfum formalem pof- rj , por (s fit elici , prout artic, preced. didtum, & in hoc fyllogifmo oftenfum eft: Quod DEUS wehios D nj at fumm. veridicus teflatar exiflere , illud exiflit. Sed teflatur exiflere vayflerium. Incarnationrs, vanandoo TA Ergo il/a4 exiflit. Quamvis enim pramiffa major hnjus fyllogifmi foret intelle&tui cer- ts ta & evidens, fitamen premiffa minorcidem iabl foret quidem certa, fed obfcura; tunc etiam Vr Q conclufio non erit evidens, fed certa tantüm; wdd & obfcura. Atque ideó a&us fideitheolo- du gice, ftrié talis , fpe&tato fno motivo, z Amttron] ud. $Dd quod , fíaltem regulariter loquendo , eft ob- Ícurus ; quia fcilicet exiftentia revelationis "ii Diving, perilluftrationem fuafivam , quam- tb visimmediatam , non proponitur intellectui ttt vll evidenter , fed tantüm obífcuré , ut folummo- ab gt dó prudentem de illa formidinem excludat. L hi Quódfi veró utráque premiffa intelle&ui ef- A fct evidens, tunceidem pariter effet evidens conclufio , fcu realis exiftentia my(terii In- Pl.f!yf,ff:mme Em carnationis , prout eadem Divinz revelatio- 1 g ni cvidenter cognite fabftat , licét ipfum my- "f fterium Incarnationis quoad fuas proprieta. Ut tc li zVimu.ug Difputatio V, ;flrtic. l 431 ts tes maneret obfcurum. Hujusmodi autem M illuftrationes evidentes, de authoritate, ac TT revelatione Diviná , fubinde Propheras ha- Pi hibf.;;—äm : buiffe , ex illo Davidis patet, II. Reg. XXIII. . &feq. Dixit DEUS Ifrael mibi, locutus eft Ui fortis Ifrael , dominator bominum : ficut lux au- fürlrgi rora , oriente [ole , mane ab[gue nubibu vutilat, r ld Hac porro evidens cognitio authoritatis, : l] & revclationis Divine , paffim appellatur : ] ] n u r Ev:dentia in atteflante. 'ut Dd Prenotandum 3. Quóod DEUS non tan. Va vesl 410 tüm meras veritates abíconditas , qua ratio- yeadut nis naturalis captum tranfcendunt, ideóque nf in fenfu ftricto funt rzyfleria Divina, íed etiam i t innumeras alias ; quas intellectus folo ratio- Á nis naturalis du&u affequi , quinimo & evi- rl denter demonftrare poteft , hucufque reve- jo ao i laverit, proutex facro Bibliorum codice ma- i, d nifeftum eft. Sic DEI exiftentia, effentia, y vt & potentia, quà orbem univerfum condidit, flatim in ipfo Scripturae exordio revelatur; us u pl etfi ratione naturali hec eadem ex ipfis crea- turis demonftrari queat , juxta illud Apofto- yfdunnt a a i,ad Rom.I20. lIsvifidilia ipfiu , à creaturd mundi , perea , qua fa&la funt , intelle&la eonbi- il TT ciuntur : fempiterna quoque ejus virtus, &* Di- vinitat. . Hacautem evidens notitia objecti g d ying t revelati, fpecificativé fumpti , appellatur : Evidentia n atteflato. Quaeritur itáque pri- Jj mó; An omnis actus fidei , ftri&té talis , ita (us pWF"*: Ee $ it ^ Traäatus IF.4de Virtnt, 'Tbeol, ! p 452 fit cffentialiter obfcurus , ut componi non m pömt , cum evideutid in atteflante ? Quari- PT tpicm 21 tur fecundó: An etiam ita fit eflentialiter ob- fcurus, ut componi nequeat cum evidezrid Md in atteflato? st Dico 1, A&um fidei Theologice , ftricté ibvifran, t a'l Ital em , non effe ita effentialiter obfcurumr ; P L ut componi nequeat cum evidentia in attc- T d ftante, Ita cum D. Thom. hic q. 5. art. 2. i fi;)!ifri.il! Scoto, Vafquez, & communiori Theologo- iif zum fententia Gormaz Difput. XII. Sea. r. pig, d contra Suarez, Amicum, Lugonem, aliós- 'gamvisucmmm ue. Prob. Affenfus praítitus conclufioni saitmtr obje&iva , feu myfterio Incarnationis, in fyl- o ii logifmo addu&to, num. 409. poteft effe a&us w ht fidei Theologicz , ftricté talis ; etfi utráque E dT premitffa obje&tiva , ejsque connexio cum od p [ myfterio revelato, per illaftrationem fuper- tl maturalem propofita , foret cvidens intelle- 1 aM j [ i a, &ui, huncaffenfum preftanti. Sedhocipfo *uttp nf a&us fidei , etiam ftri&te talis , poreft compo- ni cum evidentia n atteflante. Ergo. Min. 3 Md ex num, cit, pater. Maj. prob. — Quamvis 1l d At enim utráque premiffa obje&tiva , fic propo- fita, foret evidens intelle&ui ; nihilominüs &etum tl affenfus myfterio revelato , feu conclufioni Obje&ivz praftitus , poteft pro fuo motivo 1 hb a totali , 37 2464 , habere folummodó utrám- BLm T g que premiffam objeCtivam , feu authorita- tem, & revelationem Divinam, cum codem ia Imny- Valithe T l * Iig Difputatio V. Artic. IT. 435 J myfterio effentialiter connexam , prout art. ais przced. oítenfum eff. Ergo. L Confirm, authoritate D. Thom. q. &art. Av5 cit, fic (tatuentis : Si aligars Propbeta pranun- fiaret in f(ermone Domiui aliquid futurum , & ATl bv adbi£eret figaum , mortuum [u[fcitando : ex hoe a d figno convinceretur intelle&ius videntis , ut. cog- lg a nofceret manifefi? , boc dici d DEO , gui non men- Ui düur j ichtillud futurum , quod pradicitur, im fe evident non e[fet. Unde per boc ratio fidei nom Dj d zolleretur. i at Sedhoc ipfo. Ergo. Min. prob, Quamvis etenim in cafu pradi&o, ex boc fre ys od at gno convinceretur intelletms videntis , vefufci- tatum à Propheta mortuum , a copnofceret g / bji; t snanifejié , boc dici d DEO , qui nom mentitur5 v (0nper u adeóque haberet evidentiam in attceftante, faien illàmque ftcidté fumptam , nihilominüs per boc ratio fidei nontoleretar , inillo affenfu, quo nj t . Sedhocg intelle&us affirmaret , eventum à Propheta prenuntiatum certiffim? futurum. Ergo. pl , Eygo, Mi Dico 2, Néquea&um fidei Theologice, 415 ftriGetalis, effentialiter ita effe obfcurum, uc h, Qu componi nequeat cum evidentia in attefta. dN [ W to Ita cum Suarez Difp. III, Se&. 9. pleri- j; nhinb que Societatis noftre Theologi contra Tho- Ls miftas. Prob. Nam DEUS defa&ó com- t of plures veritates revelavit, quas intelle&tus ia naturaliter demonftrare. poteft. Sed hoe " ( u ipfo cvidentia in atteftaro poteft componi cuma&tu fideiTheologice, Ergo. Maj. pa- TT ( Wï tet DW' 434 Tralatus lV. de Virtut, Tlneol; m tet ex num, 410. Min, prob. Non obftan. J,fj;udicif j te hác evidentià naturali , quam intellectus of habet de veritate aliquá , prout fcientificede- -ïkm iä,d!?" monftratà , poteft eandem quoque credere i at v fide Theologicá , prout divinitüs revelatam, Ergo, Ant prob. Haud etenim repugnat, um utintellectus eandem veritatem obje&ivam , wetli ob duplex motivum adaequatum , vidclicet Jid i prout demonftrabilem , ob premiffas fcienti- 97 d ldul t ficas, & proutcredibilem , ob authoritatem & revelationem Divinam affirmet. Ergo. sidoren t Confirm. 41 Etiam factá fuppofitione, 1b quód intelle&us hominis viatoris , ex ipfis Ral creaturis habeat evidentem demonítratio- ii E . nem de exiftentia DEI, tenetur nibilominüs (lios 1 u eandem credere fide Theologicá. Ergo. Ant. duf T prob. Sic etenim Apoftolus ad Hebr. XI. 6. t Sinb fide imspo[fibile ff placere DEO. — Credere warní enin oportet. accedente ad DEUM , quia eft. glv Hinc etiam Angeli viateres , & primus ho- üntne. ] mo , etíi habuerint evidentem notitiam de 3 T reali exiftentia DEI , tanquam creatoris fui , 75 Mi nihilominüs de illa habuére quoque fidem fupernaturalem , prout ex prediáis Apoftoli atrdn hT rl verbis , D, Thom. hicq. 5. art. 1. $. Sed coz- tra , arguit, dum ita fubfumit : SeZ Azpelm , i V Uün.pwü] u &* bomo, in prima [ui conditione , eraut iu Jla- u accedendi ad DEU M. Ergo fide indigezant. MT IN v Deinde veró fic ftatuit ; Cj fides fit argumen ,6* M tumnon apparentium, fecundam qu/lo/qm pe* Ua ^f Difputatio V. Artic. Ii. |.435 i M(* per fidem credantur ea , qua sou videntur , 8t n m Auguflinu dicit 5 illa fola manifeflatio excludit l otis dei rátionem , per quam creditur appavens , IU t vel vifum id , de quo principaliter eff fides. Prim- T eipale autem objeclum fidei efl Veritas prima , eujus vifio £eatos facit , &* fidei fuccedit, Cin At n ergo Angelur ante confirmationem , &v boro an« t d TM te peccatum , mon babuerit illam eatitudinem, ul DEUS per effentiam videtur 5 manifeflum Spand eft , quod non ba£uit [ic manifeflam cogustionem, hao ii [ quá excluderetur vatio fdei, Sed hoc ipfo, juxta Do&orem Angelicum , fola vifiointui- ii , tiva ,'non autem cognitio evidens abftracti- TU vaDEI, excludit fidem Theologicam de reali ia t exiftentia DEI, TAT Ergo, Objicies 1. contra primam, Repugnat, yi D ut a&us fidei Theologice, prefertim ftri&té 415 ul X talis , quo intelle&us creditexiftentiam DEI, O. Guv componatur cum vifioneintuitiva DEI, Sed BN , qid hocipfo fides componi non poteft cum evi« &prmi [ dentia in atteftante, Ergo, Maj. patet ex p nottm d do&rina D, Thom. num. preced, addu&tà; n Mip.prob, Nam intelle&us per illuftratio. m t nem fupernaturalem , claré , ac evidenter dl cognofceret , quód DEUS loquatur. Sed TL iftud claré, ac evidenter , intelle&us cogno- j ht fcere non poteft , nifi quoqué DEUM 1o- j n quentem intuitivé " videat. Ergo. Min, n md!i""* prob. Repugnat, ut intelle&us cognitione l naturali, claré ,acevidenter cogaofcat, quód c- i^ Traclatus YV. de Vz'rt-üt.'!'beol. E II;W 436 n p Petrus loquatur ; nifi Petrum lequentem intuitivé vidcat. Ergo pariter. ginp? Confirm, Nam intelle&tus perilluftratio- Jf [umpml!. nem fuüpernaturalem , claram & evidentem, j M CO2 g, Q o noíceret intuitivé ipfam revelationem Divinam. Sed hoc ipfo etiam cognofceret anep ld p at intuitivé DEUM. Ergo. Mip, prob. Hazcfi- quidem revelatio effentialiter includit actam gn ,j intellectüs, & voluntatis Divinz , quo DEUS «l manifeftat fuam mentem internam. Ergo. ao e n i 4 Refp. N.ult. ant. Nam certiffimà expe- rientiá conftat, quód intellectus cognitione EL naturali , claré ac evidenter cognofcére pof- * yiljin i fit, hanc effe vocem Petri loquentis, etfi Pe- Ht trum intuitivé non videat. Unde pariter 3 a0( intelle&us cognitione fupernaturali, claré , X n t ac cvidenter cognofcere poterit,hanc effe re» velationem DEI loquentis , etfi DEUM in, j Qu tuitivé non videat, Nullátenus enim re« mll ugnat ; üc DEUS illuftrationem fuafivam atcig, d immediatam conferat , que omnem formi- tl dinem,, etiam imprudeutem , dc reali exi- Pnumend ftentia , tum authoritatis ; tum revelationis téisdie] Divinz , ab intellectu excludat , aut evidenti miraculo revelationem confirmet ; quin ei- W&lt&i&' At dem quoqué vifionem intuitivam effentiee i, Divinetribuat, prout ex Scriptura num. 409. H Ndn & do&rina D. Thom, num. 412. adductà atct, Atv vll Ad Cenfirm, D. maj, Intellectus cogno- Ce tf h] M ü PmWw Dz'/þutati& V. 4rtic. 1. 437 i " ceret intuitivé ipfam revelationem Divinam , tnmmh adzquaté fumptam. N. maj. Selüm inad. t " zquaté fumptam, — Tr, maj. & fic dift. min, N. confeq, Ratio eft , quiafa&tá ctiam fup- [ ha 4l Ih fhti t pofitione , quód intelle&us per hanc illu. ftrationem fuafivam , cámqueclaram , & evi- Id N dentem , cognofceret intuitivé revelationem Divinam , prout hac eft fignum creatum, Drt, ul fivecorporeum , fiveincorporeum , manife- ttus, ftans internam mentem DEl loquentis ; non t tamen etiam intuitivé cognofceret , hane Mi eandem internam mentem DEI loquentis, ag MV HH jf ? prout idipfum in humanis patet, Sic quo- lia qué intuitivé cognofci poteft miraculum di- 33 vinitus patratum , quin cognofcatur intuiti- r d vé DEUS , cujus virtute principali patratum tf eft, 1 ef DEON Objicies 2. Quamvis intelle&us , etiam nis i t 417 P finé vifione intuitivà DEI, per illuftrationem x«a ia fupernaturalem , clare ac evidenter cognof- yonea d ceret , authoritatem & revcelationem DET, rl d manifeftantis fuam cxiftentiam rcalem ; non ; t tamen aífenfus ab intelle&u huic exiftentiae ; ii praftitus , poffet effe a&us fidei Theologica. gt qu Ergo. Ant. prob. Hic etenim affenfusto- yun d recmeré fcientificus, . Sed hoc ipfo. Ergo, o 04 Maj.prob. Nam affenfus preftitus conclu- fioni , ex premiffis claris ac evidentibus de- 4107 Sed du&a , eít affenfus mere fcientificus. pradi&us affenfus foret praftitus conclufio- WMW;[I: n Tracatus IV. de Virtut. Theol. 'Wia 438 ni, ex premiffis claris , ac evidentibus de- m d du&a. gt Q Ergo, Confirm, Nam ex ipsá revelatione Di- quridents alicefes viná , quà tali, claré ac evidenter coguitá ; er conclufionem meré fcientificam infertur ám ii aind exiftentia DEL — Ergo. Ant. prob, Hac fi- quidem conclufio , ex pramiffis evidenribus, Md i N N de authoritate ac revelatione Divina , per difcurfum legitimum deduéta , foret demon- , ipltiit as fttativa, & quidem à pofteriori realisexiften- tiz DEI loquentis ; quia fcilicet locütio Di- aduil lm vina , quà talis ; evidenter coguita , conne- Gitur etiam evidenter cum reali exiftentia nuit, vt n ial DEI, tanquam cum fuá causá. Sed hocipfo, Ergo. 1 t l Refp. D. maj. ult, fyllogifmi, Affenfus tftlinl '4.18P reítitus conclufioni , ex evidentibus pre- o 40f miffis dedu&e , eft affenfus meré fcientificus, 108 lm fi adequatum illius motivum , 2* 2402 , non a ii fit authoritas & revelatio Divina. .C. maj. Vr Secüs. N. maj. & fic dift. min. N, confeq. LT Ratio eft : quód a&us fidei Theologice , Ph. g y ftriGétalis , ex fuo formali conceptu, fit af- "tl fenfus alicui veritati preftitus ob authorita- "f tem , & revelationem Divinam , tanquam ï iwi»&f"tï imotivum adaquarum , ; 44od ; ipfa veróil- ii luftratio previa reprefentans hanc authoris "g " tatem & revelationem , & affenfus eidem an- teà preftitus , (olummodó (it motivum , 7f "t As quo refpe&u affonsüs pracftiti vcritati revelas tz, T SDifputatio V. Artic, 1. LT 439 t , prout num. 402, refponfum eft, Hinc itaque patet, quód etiam affenfus conclufio- MXWM. ^i , exevidentibus premiffis dedu " aw:md,r;;' &a prefti- mrrä/a:m&g; tus poífit effe aCtus fidei'Theologi ce; prout idipfum ulteriüs à paritate fidei h umanz de- tl Ni; clarari poteft, Dyalin. Vittre a Ad confirm. N ant. Ad prob. D. maj, Hac conclufio foret dem ii fl onftrativa , & qui- ii em à pofteriori , realis exiftentiz DEI lo- quentis,(i eadem inniteretur revelationi, tane kb bro] MO t quam cffectui 3DEO produ&o. C. maj. Si t i d eademinniteretur revelationi , tanquam te- ftimonio, per ipfam authoritatem Divinam d Vj c(lentialiter infallibili, N. maj. & fic dift, min. N.cónfeq. Idipfüm num, 107.ad con. Iv Abl firm. refponfum eft, endoti p . Objicies net(ntits 3. AGus fidei Theologicz, pro- 419 cedere debet , exlibero im perio voluntatis, i ül qM, N faltem mediatd. Sed hoc ipfo a&tus fidei i, G non poteft componi cum evidentia in atte- nit X at flante, Ergo. Maj. patet exdictis num. 404. 4 Theohri Min.prob. Ad hoc, uta&tus fidei procedat qeyt, lt ex libero imperio voluntatis, faltem media. s obatto té, debet affenfus alterutri premiffe, vide. U y tanqþï licet authoritati , & revelationi Divine pre. flitus, procedere "E immediaté, ex libero ime m bunn perio voluntatis, Sed neuter affenfus, his fnís premiffis preftitusprocederet immediate ex l t ant ibero imperio voluntatis, Ergo, Maj. iterató p4- ii WW'*E p TraSatus YF, de Virtute 'Theof. 440 l;'n.'mmor u atet ex cit, num. Min. rob. Nam utra- :;&uitamilüm elle&ui foretevidens. Ergo. ue preemiffa int sj r Confitm. Nam affenfus prafítitus veri- inemeriud ex duabus premiffis evidenti- tati revelate , gb bus , anthoritatem, & revelationem Divinam; DL reprzfentantibus dedu&z, non poteít revo- vf cari ad habitum infufi u m fidei Theologice. Ant. rob. Habitus infufus fidei y d Ergo. . dasdidn Theologice , ! nfluit in affznfum obfcurum, raeftitum veritat irevelatg , obauthoritatem ;, Lv Sed idem habi- s aninp t & revelationem Divin am-. ft iufluere in affen. ad, tus intelleé&tualis non pote Memir at fum conclufionis , tum o bfcurum , & libe- ceffarium ; pro. n, Oi rum , tum evidentem , ac nc ij du utex habitu fcientice patet. Ergo. Refp. D. maj. A &us fidei procedere de- Vil us Natf : 42'Obc t ex libero imperio voluntatis faltem me- a&tus fit precisé fidei Theolo- stf r diate ,'ut talis gicæ. N, maj. Ut talis atus fit etiam merie st fic dift. mio. N. confeq. jbf vorius, C. maj. & Ratio eft : quó d ad omnem a&um virtutis Dd quà meritorium , requiratur DT fupematuralem, quidcm libert as , faltem mediata ; non ta- '(ritte i tas etiam rcquitatur ad a&um Vr men hac liber virtutis , przcisé quà talis, Nam adequata At nj & differentia con- cuinslibet virturis effentia, I At fiftit in obje&to formali, fen mo tivo , 3f 240d, "d uxtaillud axioma ?. HaZitws 348 totali ejusdem , j 9 d ecificantur ab a& ibut , atlus autem ab ebjeins , Vb n f guod ufilis expofitum num. 3, babetur, Sic- ut -'üï) llh[ ( H ltïirlntm Difputatio V, Artic. Il 441 l, pw]pm' J TM ut igitur amor DEI fuperomnia bona creata, ob infinitam illius perfe&ionem, foret a&us UM formalis charitatis Theologice , etfi liber, Uyttíss Wi ideóque meritoriusnon effet ; prout patet in amore beatifico , ad quem voluntas ex vifio- 1b tl T ne intnitivà DEI neceffitatur : ita pariter de actu fidei Theologice, cujus adequata effen- ii af tia , & differentia con(iftit in eo , quód fitaf- É o fenfus ab intelledu praftitus ob authorita- i tem , & revelationem Divinam , tanquam . Mil ) l fuum motivum totale , 7 2402 , difcurrene CTA dum eft, Jena, U Ad confir, N, antec, Ad prob. C. maj, D.' lr v min, Si habitus intelle&tualis, ex fuo for- In, mali conceptu, eflentialiter influat tantum- ?(pfä:äd:r: [ modó in affenfum obfcurum , & liberum, C. ts m min. Secüs. N.min,& confeq. Sicut enim iRde Tbtob habitus infufus charitatis , ex fuo formali [ um at conceptu non tantüm influitin a&um amoris i V o liberum , przlucente folá cognitione abftra- idun rítut Givà DEI, elicitum àviatore ; fed ctiam in- g ia fluit in adtum amoris neceffarinm , prelu- , m cente coguitione intuitivà DEI elicitum à g d Beato ; ita rurfus de habitu infufo fidei in- um il fluente, tum in affenfum obfcurum & libe- rum , tum in evidentem , ac neceffarium, Qf difcurrendum eft. pl Objicies 4. SiactusfideiTheologicenon giomt h 4 g n foret ex fuo formali conceptu effentialiter obfcurus ; & liber ; tunc etiam intelle&tus ,,;,hib"ï*"s Ffa bCl: pjpti ! Weaflatus IV. de Viriut. Wbeol, 442 "m beati pofletelicere a&um fidei, non obftan- m te, quód ipfam authoritatem , & revelatio- ii nem Divinam , per vifionem intuitivam clare, ayaec a ac cvidenter cognofcat. Sed hoc repugnat. epoftt n Ergo. Maj exinde patet: quód etiam hic af- Av fenfus foret ab intelle&u praftitus obautho- gemiliito ritatem DEI loquentis, Min. autem prob, CILE Repugnatenim, ut intelle&tus beati perfidem :jc&umrmhma Theologicam credat Religionis Catholice Adidim D myfteria, qua priüs tanquam viator credi. aufetani dit. Ergo. ii Tt j Confirm. Nam aliàs pariter in beato per. a manere, &inactus fuos influere poffet fides infufa, quam habuitin via ; ficut permanet, ul ido & in a&us fuos influit charitas infufa. Sed vt p hoccommuni Patrum , & Tlieologoruim fen- il d Ergo nf é tenrie repugnat. Refp. D. maj. Tunc etiam intelle&tus t a 422be fipinyj ati poffet elicere a&um fidei Theologice, de obje&o materiali per ipfam vifionem in- Puttui tuitivam cognito. N..maj. De obje&o ma- 3 0T teriali folüm abftraGive cognito. Tranf, maj. Ht a & fic dift. min, N. confeq. Ratio eft : quia vl f non obítante , quàd intelle&us beati , perlu. hnj ) men glorie elevatus ad vifionem intuitivam , DE!, obie&um illud materiale ; non po(fit Ms u credere fide Theologicd , quod per lumen LO iftud inipfo DEO intuitivé cognofcit ; non ;tïl A tamen hinc fequitur , quód intellectus beati Wi lia ctedere non poffit illam veritatem objedi- , d vams | dT | Difputatio V. Artic, -II. 443 fl W vam , quam folüm abftractivé cognofcit ; et- üümtm,m fi cum authoritatem, tum revelationem Di- iMj vinam intuitivé cognofcat, Em QuinimÓ , licég beatus nec quidem hujusmodi veritatem cre- M at dere poffet , nontamen proptercà etiam re- li, fpc&u viatoris repugnat; ut cognitá per evi- & Mtgn dentem illuftrationem fopernam , folummo- d dó abítra&ivam , authoritate DEI loquentis, Mp ( obje&tum revelatum credat. ii Ad confirm, D, maj.. Fides infufa perma. nerc poffet ctiam in beato, de poten tià DEI abfolutà, Tr. maj, De legehujus profiden- f ii rl tie, N.maj.& fic di(t. min. N. confeq, Ra- uj n tio negaadi fidem infufam beatis, faltem in xBoderna providentia, defumitur ex illis ver- fu. Y ïäm/o;amwf:n bis Apoftoli L. ad Cor. XIII, 9. & feq. — Ex parte cognofcimus , &v ex parte prophetamuee lm d Ciga autem venerit , quod perfedlum efl , evacua- MiTheobgit Bitur , quod ex parte eff, Et 12. Videmmnuune g ríanen per [peeulum in anigmate $ tunc autem facie ad Drofjon faciemz, — Unde D. Thom. hic q. 4. & art. 4, i Tf n ad 1. Oportet , quàd adveniente perfe&lo impere ficlum excludatur $. ficut adveniente apertá vi- qiod Qu gt fione excluditur fides, de cuju ratione efl ut fit o 405 apparentium. Objicies s. contra fecundam. A&Qs f j m P 23 li dci ex fuo formali conceptu, effentialiter ex- cludit evidentem notitiam obje&i revelati, ( nGkit ; í etíi aliunde habiram , quàm ex evidentia in di&ïellc&ug.f atteftante., Sed hoc ipío fidcs componinon FE3 pote 'DEW 444 — Tradatus IV. de ïirm?. Theol. i ul , jim. poteft cum evidentia in atteflato, Ergo, Áf d Maj. prob. ex verbis Apoftoli ad Hebr. X1. r d i D,m Efl auteva fides fperandarum . [ubflantia verum , 9 j edtt Unde D. arpumenutum von apparentium. 1 Pcnlüonf "Thom. hicq.4. art. ,. $igai in formam de. j $i Ti nitionis bác verba veducere velit , potefl. diceve: if jf i suàd fides efl babitus mentis , quo incboatur vi» gic d! $4 aterna in nobis , facieus intellechum a[fentire T du son apparentibus. Per boc euim, quàd dicitur yiur, t Argumentum ,. diflinguitur fides ab opinione, ia p fu[picioue , &* du£itatione , per qua non eft ad- fhundn, q bafro intelle&£s firma ad aliquid. Per boc , g9uod sim la dicitur : Non appareutium , diffinguitur fides à n iim feientia & intelle&lu , per qua aliquid fit appa- Aon, TL2 vens. Per boc autem , quod dicitur : Subflan- 1ia |jevandaruma verum , diffinguitur virtm fidei , /rn, ) 7] Ij á fide communiter [umptd , qua non ordinatur t A l ad Peatitudinena []eratauz. Ergo s Confirm, KRepugoat, utidem objedum materiale, quod cft aliunde clare vifum, aut ls ai pl t evidenter fcitum , ab eodem intellectu fimul €redatut fide theologicá. Ergo. Ant. ptob. agl d t t authoritate D. Thom. hic q. 1. àrt. 4. dicen- tis : Mazifeflum efl , quàd nec fides , nec opinio T lug, ul q potefi effe de ipfis vifis , aut [ecumdim fewfum , aut fecundüma intellecium. Et art, 5. Oportet , Wi quacimque funt [citay aliquo modoe[fe vifa. Nom ïïïEfUDïOcogt autem eft poJibile , quod idem a2 eodem fit vi- Va 1 fum , & ereditum. Unde etiama inpo[iile eft , znä NT t ln quid aà eodeus idsms fit [citum , & creditum, t £o- | Ti Di/þutati& F. 4rtic, II. 445 [ L Potefl tamen contingere , ut id , quod efl vifum , Ml ,wel [citum ab umo , fit creditum a& alio. Ergo. ln fu&;,w' Refp. D,.maj., A&us fidei cffentialiter ll!lffm :Dj excludit evidentem notitiam objecti mate. L0 rialis, per vifionem bcatificam cogniti. Tranf. nj f maj. Siné vifione beatifica cogniti. N. maj. & fic dift, min, N. confeq. Ratioeft, quod lj atf T0 h ifthic Apoftolus folüm de illà fide loquatur , L " in quàá fpes obunende beatitudinis eterne L L Wr m I// u/rf/,',ï fundatur, prout ex allegatà DoGtoris Ange- Mtngi r lici expofitione patet.. Quamvis igitur aQtua- I li beatitudini, qua formaliter in vifione ia- Mp tuitiva DEI confiftit , effentialiter repugnet fpes ejusdem , juxta eundem Apoftolum ad 1:1;1 ;slf'lü /r'«,: ii T Rom. VIII. 24. & feq. Sper autem y qua vi- ár: /] detar , u0n efl []es 5 mam , quod videt quis, quid / Vï(m AW vaï& Jperat ?. Si autem , quod non videmu [eramus, per patientiams expelamm 5 idcóque pariter ?0 intuitivaé vifioni DEI effentialiter repugnet xäcmobjcüu: illa fides , cui preedi&ta fpes innititur? non dhrevlun, t tamen propterea fequitur , quód a&tus fidci gl quamcünquealiam objeQi materialis eviden- j An tem notitiam , effentialiter excladat. Quin- r , imo Suarez fupra cit. cenfet : quód beatus p ctiam illaobje&a, que ad effentiam bcatitu- i:ïmfm[um;'*' n NI dinis non pertinent, et(i per vifionem intui. us t vam inipfo DEO cognita , poffit credere fide )ä n sj n ) theolegicá , quamvis ifta vifio, fit perfe&tior, L tj quàm fides : ficut humanitas Chrifti preter . qu Vi Ícientiam , fcu vifjonem beatam; habuit quo- "LL Ff4 qu TraGatus IV, de Virtut. Tbeol, Difpull!iw 446 s qüe de omnibus obje&tis per illam vifis, etiam Ícientiam infufam. Atque ideó fub datà di- , j toci l ftin&ione folüm transmiffa füit Major pro» pofiti argumenti, irp ) jieinbb Ad confirm. D. ant. Si a&tus fidei theo. logice de obje&o eodem materiali non (it gt fabadori certior , quàm clara vifio , aut fcientifica cog- nitio ejusdem. — Tranf, ant. Secüs. N.ant. at (inys, t & confeq. Ratio eft : quód etiam intelle- n upvgmmm» ihandt nored Gusille , qui ex ipfis creaturis habet eviden- tem demonflrationem de reali exiftentia POTSI eiicotuls hl DEI $ nihilominüs eandem poffit , quinimo debeat credere fide fupernaturali , nt falutem gt sinuksm o zternam confequatur, prout ex verbis Apo- ftoli , num, 4t4. allegatis patet. Quanivis p d igitur vifio intuitiva DEI hanc fidem exclu- Ug deret, üt Doétor Angelicus ibidem alleeatus i, t loquitur, nontamenillam excludit cognitio vt d fcientifica naturalis. Nam ipfemet de An- dv gclo, & primo homine, hanc evidentem no- Vrl titiam habente , ita refpondet ibidem ad , OU Inerat intelle&ui bomints , & Augeli , quadam " Mi o2 [curitas naturalis , feeundim quod omnis erea- ifb hj 1ura tenebra efl , comparata immenfitati Divini :"lffwv hn lumini, & talis ofcuritas fufficit ad fidem. "odf Objicics ult. Repugnat, ut intellectus, 425. 1 ET n fenfu compofito evidentis notitis , etfi me- ré naturalis , de reali exiftentia alicujus obje- tj Y MT &i , ab authoritate DEI loquentis moveri LOUM pot- | !T u " i Difputatio V. Artíc. H. 447 hi lt L poffit , ad affirmandam hanc realem exiften. " &am. Sed hoc ipfo atus fidei effentialiter t n eft incompoflibilis cum evidentia in atteíta. : Mi to, Ergo. Min. patet. Maj. prob, & quidem à paritatein humanis, Quamvisetenim inter "I ts lt aulz miniftros ille , qui cecus eft, moveri poffit ab authoritate fui Principis , folem a&tu t b fulgere dicentis , ut iftud fide humaná ctc. tlf dat ; repugnat tamen, utetiam alter abhác hr n authoritate moveatur , ad credendam hanc T eandem veritatem , qui folares radios ipfe- t n met fuis oculis confpicit, quantumvis illam Md t eredere conaretur. QR Quinimo Princeps ad perfuadendam huic predi&tam veritatem, p (um non poffet prudenter interponere fuam au- TU thoritatem, Ergo. Kenderts Confirm, Sietenim intelle&us pro fenfu du t compofito evidentie naturalis in atteftato, fae d poflet credere veritatem divinitus revelatam; Aidenten tunc idem realiter indivifibilis affenfus Gmul hm al effet a&us fidei , & fcientig. Sed hoc repu. gnat. Ergo. Maj. exinde patet: quód intel- qly al pdentiunte le&ui praluceret duplex motivum adzqua- tum , £? gzod , unum fidei, & alterum fcien- ajui D T tiz ; ideóque poffet utrámque fimul influere in eundem realiter indivifibilem affenfum. vindti oits, t Min. autem prob. — Nam talis affenfus effet TR fimul naturalis, & fupernaturalis, quinimà feclusáevidentiàin atteftante, idem affenfus qucnlis WUF, fo- P« Ffs TraGlatus TY. de Viviut. Theo?, p 448 foretfimul clarus, & obícurus » neceffarius jl s & liber. Ergo., UL BL 26 Refp. N. maj. Ad prob. N. confeq. Dif- paritas eft : quód afífentus fidei theolo- jub vntio al d gice , alicui objeto praftitus , fit certior quovis affenfu naturali , etiam metaphyficé i turind evidenti, prout fufiiis articulo feq. expone- tur. Quamvis igitur effentialiter repugna- em ff zet , ut intelle&us pro fenfu compofito evi- d dentis notitiz,de reali exiftentia alicujus ob- wl ditt, : jectiab authoritate humaná moveri poflit ad sviata d credendam hanc eandem realem exiftentiam, ; lf dc quá controveríia Philofophi litigant ;non gt u tamen idipfum repugnat refpe&u authorita- at gt tis Divinz, realem exiftentiam obje&i , eifi (s us d DT pér cognitionem merénaturalem, evideuter coghitam , revelantis. Ex quoipfo ulteriüs tpeeriidia deducitur: quód Princeps ia humanis , qui- m (l dem non poffit prudenter interponere fuam us ia authoritatem , ütille, qui folares radios in- vt tuitivé confpicit, folem fulgere hàc authori- tl d táte nixus ctedat ; attamen DEUS etiam "d u pro fenfu compofito hujus vifionis fapienter iqaisï)ivinz,quæ poffit interponere fuam authotitatem ad crc- dendam veritatem predi&am ; quia fcilicet tüning Ug o actus fidei, licét obícurior , foret tamen cer- LIUM tior, quàm ifta vifio meré naturalis, Ad confirm. Tranf. maj. N. min. Ad NT tob. D.ant, Talis affenfus realiter indivi- " fibilis fimul effct naturalis , & fupernaturalis, »-Hllmmem, ' ;aumum,i: quo- H D;fputatio V. Artíc. 1I, 449 L Ob[wü' 9*2'6 quoad entitatem füam, — N.ant. Quoad diverfa motiva , 27 2404, C. ant. & N. con- - d Pmb, N l Uïmm :5; feq. Nam talis affenfus foret quoad entita- M tem fuam tantüm fopernaturalis , utpote ef- À, tiqui; fentialiter dependens à principio fupernatu- tb rali , & prefuppofitá evidentià in arteftante, foret tantüm evidens , & neceffarins ; hác nl 71 autem feclusá foret liber , quia voluntas pof- . Íct impedire intelle&tum , né affenfum hunc tf fimul eliceret , ob authoritatem DEI, ean- m dem veritatem evidenter cognitam revelan- p:;a:mt&fl:.?xfr tis, Intereàfolüm transmifía eft Major hu- J]L jus argumenti, quam ob hac pradicata pu- T gnantia negatSuarez, admittens folummo: hn dó duos a&us diftinctos, fimul exiftentes juln, ts unum fcientiz naturalis , alterum fidei, non 'gumþmlz:.. obftante evidentiá in atteftato. unitis ( Conftat 1. Quód a&us fidei theologice, ht [ 27 ftricté talis, non fit effentialiter obfcurus , ex Jues i parte fui objc&ti formalis, fed componipof- TET fit cum evideztid im atteflante , feuclara , & v DEUS t €videnti notitià, tum authoritatis , tum re- n p velationis Divine, que omnem formidinem, jtum i etiam imprudentem , ab intellectu excludat, W v t Nam adzquatus conceptus formalis fidei, d ftriQe talis, confiftit inhoc; quód fit affen. wrall fus veritati revelate preftitus ob authorita- ; Mb tem DEI loquentis, Hic autem conceptus, g 1l , néque claritatem , néque obfcuritatem fui eim- &lupfm"ü; motviad&quati , 4 g;:od, determinat por- "h Traflatus IV, de Virtut. Theol, j 450 j portat , fed ab utráque formaliter prefcin. [4f] &qm i dit. Quódfi ergo Propheta , feu per illu- ftrationem fuafivam immediatam , feu pet j t m miraculum divinitus patratum , evidentem authoritatis, & revelationis Divine cogni- gv gevident, U tionem habeast , poterit nihilómioüs fide NT theolopicà credere myfterium . revelatum, faltem illud , quod nondum in femetipfo, afogolne berefiunatà fcu independenter ab authoritate , aut re. velatione Divina , evidenter actu cognofcit. nur,tin H fiquidem cognitioforet infuper eviden- d t tia im atteflato , cum quá Suarez, plurésque T2 alii affirmant componi poffe actum fidei ufis, U theologice ; etfi negent , hunc aCtum poffe ndo f componi , cum evidentia in atteflante, Quan- iulo, tll tumvis enim ipfum myfterium Trinitatis, aut il Incarnationis, foret evidenter revelatum, ad- mf huc maneret obícurum , quoad fuam effen- r tiam, evidens tamen foret , quoad fuam exi- ! itüntq ftentiam realem. T ! Conftat 2. Quód evidens cognitio, etiam * Mutenlin 42 [s ] intuitiva , revelationis Divinz actu prafen- :þ:h:minfulo li tis , haberi poffit , finé cognitione intuitivá VM DEI, actu loquentis. Nam revelatio Divi- na , feu locutioad extra, utpote entitas me- LT ! ihy ( ré creata , diftinguitur realiteradequaté, ab l i p ipfa effentia , & exiftentia DEI loquentis. "t Sicutigitur in humanis cvidentia naturalisha. beri poteft , quód ifla vox non fit alterius, Pt M quàm Petri loquentis , etíi audiens non vi- deat A ) WN !Trtg ! Difputatio V. 4rtic. IF. 451 i fmg,,. 1 » deatintuitivé ipfum Petrum loquentem ; ita fl pariter, & quidem à fortiori , de notitia evi- IN denti revelationis Diving difcurrendum,, Pmmmt'*.ïïä Hinc ulteriüs deducitur : quód affenfus ve- LT ritati revelat2^, quà teli preftitus , foretqui- 1 DiöiCM';z dem evidens, non tamen proptercà foret po- i LTA tiüs affenfus fcientie , quàm fidei, Nam hic Miv affenfus pro fuo motivo adequato , 9? 4zo4, i, haberetíolam authoritatem , & revelationem er:ra&uwgao/; Divinam, etfiutrámqueevidenter cognitam; tl n adeóque reipsá effet affenfus fidei theologi- u i c& , nonobítante, quód fimul effet evidens, plia t & neceffarius. Libertas enim non requiri- hcduyt tur ad a&um fidei fupernatüralem , pracisé vtj ( quà talem , fed folummodó quà meritorium n Ti premii fupernaturalis ; ficut eadem non rc. tretto, quiritur ad a&um fupernaturalem charitatis d fum n theologice , prout non tantüm in amore bea- ]uoadfuzmu tifico , fedetiam in quovis a&tu virtutis, fup- pofitáà ejasdem phyfica predeterminatione oyri t patet. Non tamen hinc fequitur : quód uná. :ado pl cum habitu infufo charitatis, eóque in fuos fonpinti a&us influente , permaneat in Beato. ctiam v D habitus infufos fidei , idémque influat in pte st fuos actus, Quamvis etenim iftud de abfo. TU lutà DEI potentià non videatur repugnare; pt * repugnat tamen legibus moderne providen- ;mianatuni?ï tie, prout ex communi SanQorum Patrum doGrrina liquet, "T. d ul Conftat 3, Quód a&us fidei theologice 459 non - 452 Tra&latus 1F.de Virtut, Tbeol, ) non fit effentialiter obfcurus ex partefui ob- m duno v je&ti materialis, fed componipoffit cum evi- gadult dentia in atteflato. Nam DEUS plures veri- tates , etíi ratione naturali demonftrabiles, T T (dt s ferf & inter hasipfam fuam exiftentiam realem in Sacris Litteris revelavit , & fide theologicáà nj g credi mandavit. Hinc intelle&tus viatoris , etiam illius , qui habet evidentem demonftra- Noritl tionem de reali exiftentia DEI , debet hanc eandem fide credere , ut poffit pervenire ad "n falutem , juxtaillud Apoftoli ad Hebr. XI. 6, j Sin fide impo[fibile eft placere DEO. Credere fenundum 1. exim oportet accedentem ad DEUM , quia eft, dedoentda Ex quo ipfo fundamento Do&or Angelicus vt db arguit : quód etiam Angelus viator, & primus Worbcrtdo homo habuerit hanc fidem , non obftante , uàd fimul habucrint evidentem notitiam, u uf i tss cámque abítra&tivam de reali exiftentia DEI ; cüm haecnotitia fit adhuc obfcura , non qui- vimad dem abfolut? , fed comparativé a4 immenfr- titon ( gatem luminis Divini , prout ex doGrinaejus- DT dem num, 414. & 424. addu& patet. Hioc "d alter cextus Pauli, cap.cit. 1. Eff auter fides E fperandarum. fabflantia verum , argumentum DETUM son apparentium , pariformiter de predicta igxiu!i E fide, ad obtinendarm falutem neceffaria lo- V nl quitur, que fides tunc definet , cum venerit "ii beatitudo, feu vifio intuitiva DEI. Quam- MT vis igitur a&us fidei effentialiter excluderet Db lhs, b illam evidentiam in atteftato ; qu& per vifio- ném si ] «mülqu; LT Difputatio V, drtic. 111 453 L nem beatificam habetur, quod ipfum aliqui Wi N. cum Suario negant ; non tamen etiam effen. tialiter excluderct quoqué evidentiam natu- Mil DN i ralem ; quia fcilicet a&tus fidei certior eft quovis affenfu naturali , etiam metaphyficé | &Edf [:"] Id cvidenti, prout mox declarabitur. htisg IU diris Anricurus II entit; TM d Méus Fidei T Leologice fü DO n fumm certus ? DT Renotandum :, Quódprazfensqueftio D de illa certitudine procedat , per quam * nty p aQus fidei theologice infallibilis redditur. n Hac porró cettitudo infallibilitatis , generi- Qeo totu cé fumpta, confiftit in effentiali determina- ! ] imqbl l tione affensüs intelle£tualis ad veritatem for- Á m malem , feu repugnantiá cum falfitate , ea- gl m démque dividitur in fübjectivam , & objeGi- du vam, Subjediva confiftit in entitativà per- j Ht fc&tione ipfius affensüs , vi cujus eidem ab in- jiamit trinfeco effentialiter repugnat , ut finé verita- | m'gummm t€ formali, feu conformitate cum obje&to TT fuo materiali realiter exiftat, Atque hec certitudo , feu infallibilitas fubje&iva conve- [ y n nit cuilibet intelle&üs affenfui , entitative fu- pernaturali. Cüm etenim folus DEUS fit ou u T caufa principalis, omnis actüs entitative fu. pernaturalis, fimülque DEO , tanquam pri- Y u Pfl p u mee Wuio*a 454 — TradatusI V; de Firtut. Tbeoi. m2 Veritati effentialiter repugnet , ut per fe git at ;;ïtmw ) qm caufet actum erroneum in creato intelle&u , prout Difput, II, Articulo V, oftenfum eft; g, h (oi giddsot hinc quilibet a&us entitativé fupernaturalis effentialiter eft verus, etfiobje&tum illius ma- spggattd Certi- TL teriale folüm contingenter cxiftat. tudo infallibilitatis obje&tiva confiftit in illà gs foputtds r t repugnantiá cum falfitate , qu& in a&tum ex obje&to derivatur. inngdtridt Prenotandum 2. Quód certitudo in- vige, d 43 Ifal libilitatis obje&tiva , ulteriüs in materia- fmn yacd Prima deriva- lem , & formalem dividatur. ipudin tur in actum ex fuo materiali objecto , eo- « li d quód iftud non fitcontingens, led neceffa- m ia u rium , ex quocünque tandem motivo illud ia n il n Sic actus fidei hu- ab intelle£tu affirmetur, tüa Drupy manz, quo Idiota propter folam authorita- T Í tem Parochi crederet myfterium Trinitatis, 1 Á U , fadi foretaffenfus metaphyfice infallibilis , certi- t tudine obje&tivá , meré materiali ; quia me- r db taphyficé repugnat , ut DELIS non fit LInus Nam re- "r qed in effentia, & 'Trinus in perfonis, 1 df pugnantia falfitatis in hoc affenfu , néque fe EE Pt tenet ex parte aCtüs entitativé confiderati, ts utpotetantüm naturalis, néque ex parte fui "t motivi , feu obje&i formalis, utpote fallibi- t lis ; fed tantüm ex parte obje&ti materialis Certitudo infallibili« Wtf ab intelle&u affirmati. U d tatis obje&tiva , eadémque formalis, deriva. t tlj turin a&tum ex motivo affengiendi , cjásque COn« "d ( i D)[bum!i«; F. Artic. II 455 It ä l T b i eonnexione metaphyficà cum obje&to mate- hib V riali affirmato , quantumvis iftud non ne- lL":u ceffarió , fed folüm contin ununvglgm genter exifteret. V, iE'i Nam aliud eft » quód affenfus intelle&üs fit tl contingenter verus ; aliud autem , quód ha- beat obje£tum mater iale contingens. Sic n d TT actus fupernaturalis , quó intelle&tus credit myfterium Incarnationis, habet quidem ob- W ii jectum materiale contingens ; nontameneft contingenter , fed effentialiter verus, prout "TT Y, dn €x di&is num. preced. patet, Prenotandum 5, Quód a&us fidei theo- NT logice habcat duplex objc&um formale,43* i ldu unum quidem tanquam motivum adaqua- (ug moim d TWj tum , 27 ouod , videlicet authoritatem , &re- velationem Divinam ; aliud veró tanquam Ql ao dum rl $! 240 , nempe illuftrationem fupernatura- lem fuafivam , feu mediatam, feu immedia- li, t tam , per quam intelle&ui authoritas & reve, ii; qua latio Divina, cum objecto materiali revelato, jaoni u prout evidenter credibilis, & credenda, fide i, Mnt prudenti, ac firmiflimá proponitur ; quam. jo, re vis eidem non proponatur , aut ipfa revela- TO tio , autres revelata, üt ctiam evidenter ve- rà. Hoc etenim folummodó in eo cafu fit, aytli in quo ifitelle&us habet evidentiam in atte. j ante, velinatteftato, Hanc fiqnidem com- qudnii poni poffe cum a&u fidei theologice , Art, precedente oftenfum eft ; etfi neutra ad od P gitdi $ dem fupernaturalem requiratur , càm ifta n Ü Y Ies $ 456 "TraBatus YV. de Virtut. "Iheol. pj regulariter loquendo , fit obfcura. Hinc jion, t dul advertendum : quód prater illam certitudi- nem fubje&tivam , quam a&us fupernatura- if 5 gp il lis fidei , ob füuam perfe&tionem entitativatn, quoad fe habet : ruríus alia fit certitudo fub- ; Mp je&tiva ,. per quam ab intellectu credentis, yo Lt t tanquam fubje&o fidei, formido excluditur y ag de veritate myfterii revelati, Hacetiam cer- varité titudo guoad nos appellatut ; ficut quoque de iriddit, u duplici Propofitionis alicujus veritate num, T. 514. di&umeft. Queritur itáque : An a&us d s pernaturalis fidei theologice certitudine a, DEOM g i fallibilitatis (it certior, tum 2zead fe , tum gnitdén quoad nos , quovis affenfu naturali , ctiam me- Pouyrsetut taphyficé evidenti ? Trí at Dico r. Quemvis a&tum fupernatüralem Vr J 43384 ei theologicae , certitudine infallibilitatis t t abfolutà, five 2uoad feé , certiorem effe quo- t vis affenfu naturali, etiam metaphyficé evi- LO denti. Ita cum D. Thom. hic, q. 4. art. 8. 1 PrOb- W;!f!]fl[ ] i s communis Theologorum fententia. i 12 " :( AW Nam quilibet a&tus fnpernaturalis fidei habet TWl certitudinem infallibilitatis , tum fxZ;eSivanz, confi(tentem in entitativà perfeClione fuá, "t r tam oZje&ivam formalem,confitentem in mo- ;3menzrnpm 5 Sed hoc ipío, MT tivo fao, 2f quod , & àit quo, ' Ergo. Maj, patetex dictis num. 430. &feq. '-' jdi t ) i u Vi F ;'a Min, prob, Imprimis etenim a&tus natura- lis, etfimetaphyficé certus, & evidens, né- * Wt L'zi L*mmnm que habet tantam certitudinem infallibilita. u $ [ :134 L ; tVirit,z,( Difutatio V, 4rtic, HL - 'ch 457 i d tis [uZiechivam , feu entitativam : ] quia fcilicet talis actus D 3&&&". poflet realiterexiftere, licét reipsá 'Cälüutng t effec falfus, Sed néque habet tantam certi- Wt tudinem infallibiliratis o2j2Givagz formalem. Ergo. Min,prob. Nam talis a&tus pro füo iur:U:ä.uæ;,K Áb motivo habet veritatem folummodó crea- L ts tam , cánque applicatam intelle&ui per lu- men meré natnrale, u;n'mrquogx: Sed hoc motivum eft minüs infallibile , quàm Veritas prima reve- WtR ipe d lans, eadémque intelle&tui applicata per lu« l ] men fopernaturale ; quia fcilicet magis re- M t TO pugnat , DEUM loquentem falli , aut falle- re , quàm intelle&tum creatum Ht p Ineré naturaleserrare, Ergo, per fuos actus. Confirm. authoritate D.'Thom. q. & art. Dd cit. fic ftatuentis : Firtutum imelle&ualium4'34' v lt dua [uni circa eontiugentia , [cilicet prudentia , p dul &* ars : tres autem reliqua , [cilicet fapientia , gl Jeientia, & intelle&us , funt de neee[fari. — $eÀ i M fiiendum efl : quàd fapientia , (cientia, dv in- tellecius dupliciter dicumtur. Un6 waodó , fecun- pf dàm quod ponuutur virtutes intelleuales à Pbiz d lofopho im [exto Btbicoruwa : alió maodé, fécuno Ahone dàm quod ponuntur Dona Spirit2s Sancli, Pri- p m6 modó dicendum efl: -auod fidesefl certior tri- ho £us pradits 5 ouia fides innititur Veritati Di- vi44 , ITÍA autem pradida innituntur. vationi TA bumana. Ibidémquead 2. fic refpondentis: &erit) Maltà magis bono certior eff de e0, quod audit à " iümh*'*ï. DEO , 2ui falli non poteft , ^ quatm de «o , guod . Gg2 Vie Difpd"ïo Traäafu: IV, de Virtut. 'Theol. 458 qua falli potef. — Deni- 4 kd.üsa videt proprid vatione , ;:;fltato,v:mu ue ad 3. diceatis : Secundsim quod fcrentia , " l fcdhert é fapientia , & intelledw [unt virtutes intelles g MW qü' j Guales , innituntur naturali [umini rationts , gl quod deficit à certitudine , & d verbo DEI , cui innititur fidss, Sed hioc ipfo a&us fuperna- j 0f omüCHl, soniurtt, t turalis fidei eft g4oad Je magis infallibilis , v.f.'hwü.'nh L uà n affenfus naturalis metaphyficé evidedis, efllera, t qui fempér ad unam cx prad.Gis tribus virtue sj n [ tibus atelle&tualibus pertinet, Ergo. Dico 2. A&um fupernaturalem fidei, fce al yadidn T W " qun & lo 435clusà evidentid in atteftante , vel atteftato , , ) certitudine infallibilitatis refpe&tivà , (ive 4«o- C'onürmw n ad nos, certiorem non effe , affenfu naturali d metaphyfice evidenti. lta pariter cum D. ) 'Thom. q. & art. cit. communior fententia, hintlh Mi [ l l s Fal Prob, Nam intelle&tus per affenfum natura- tt* h] lem , metaphyficé evidentem , veritati obje- &iva fibi propofite fic adhzret, ut potentiá ii M du "u T. . huncaffenfum aatecedente , necquidem im- prudenter, aut indcliberate de illá poffit for- Wi n midare 5 quin imo per lumen naturale coga- li il tur ad praftandum hunc affenfum , faltem ;ïi:'ixr;itmm "tl "i quoad fpeciem a&üs Sed hoc ipfo a&us l MAT "ii fupernàturalis fidei theologice , feclusá cvie r dentciá in atteftante, & atteítato , certitudi- U hr ne infallibilitatis reípeGtiva,feu quoad nos, cet- ^m tior non e(t affeníu naturali metaphyficé evi. Y Mil denti. Ergo. Maj.patet, Min. prob. Ín- Uil m i telle&us. per a&um (upernaturalem fidei '*"lmgu'ligue 1 : theo- u D hIty Difeutatio P. Aztic. Il0, qu '!ix:;)llv l 459 theologice, feclusà evidentià in atteftante, m ilg'm,!" & atteftato , vetitari revelata fibi propofitae / !,'un:;-;,:,jþ LUIN non fic adhzret, ut potentiá (altem antece- deate , nec quidem imprudentet , aut inde- m]NW ;"' liberate de illa potuerit formidare, Quin- | :«pfo:&;zy, imo , nec omnem hujusmodi formidinem J concomirantem , eámque in fimplicitantüm atj )! Id 3 apprehepfione , feu nullátenus deliberatà XeCds m confiftentein, effentialiter excludit : long& tbd, Dj minüs autem per lumen fupernaturale cogi- at d tur ad preftandum hunc affenfum , utpote at vt procedentem ex libero imperio voluntatise ii Ergo. n ] dlv j ü;"l Confirm. authoritate D, Thom. q. & art, 436 lum at cit. de certitudine fidei comparatá cum vir- m ent tutibus intelle&tualibus , videlicet fapientia, i n fcientia, & intelledtu , meré naturalibus , fic j eittoy differentis ; Certitudo dupliciter confiderari po- st u p teji, Ux6 modé ex caua certitudints : d fic di- qtqudm eitur e[fe certius illud, quod babet certiorem caua kil rf Jam- Hàc modó fides efl certior tri£us pradidia g putydecon quia fides innititur veritati Diviua: triaautenm pradida innituntur rationi bumang. . Alió nazo- iin, t ho dó potefl confiderari certitudo ex. parte fubjeGli z a du 6 fic dicitur effe certius , quod plenids confeuis iur imtelleiies bouzing. Et per hbunc moduam , o t 1 M D quia ea , qua [unt fidei, [unt [upra intelleGl a bomini , nv autem ea , qua [ub[unt tribus pra- UM didm: ided ex bác parte fides efl uninds certa,. Yed Mm P!Unn quia unumuquedoue judicatur , fimpliciter 2ui- T twï e3 61$ ; 'bg?nath 460 &'raäaias IV, de Vrrtat. Tbe;!; quum W dem feeumdiim cau[ana (aamn 5 fecundm autem x difpofitionem , qua ex parte [nbjetli eft , judicatur II fecundàm quid : inde efly quod fides eff fimpli- eiter certior , [ed alia f(ant certsora fecundim 2uid, g od gb at 1 frve quoad nos. Hinc ibidem ad 1. hoc argu- mentum : Credens interdum potefl pati motum NU du£itationas de bis , quo [unt fidei, Ergo fides a ii ston efl certior virtutibus intelleiualibus, 1ta re- du dl fpondet : l/a duitatio mon eff ex parte cau[& kj 1 g dydot fidei ; féd quoad nos ; in qguantum non plen? affe- endio quimur per intelleum ea, qua [unt fidei, Ergo. Objicies 1. contra primam. Certitudo a fitun d 437in fallibilitatis abfoluta, quam habet actus fu- drlaitis C RTO pernaturalisfidei formaliter confiftit in effen- tiali ejus conformitate cum objc&to revelato, denfmius fcu eífentiali repugnantia cum falfitate, Sed tAn ao at hoc ipfo actus fidei fupernaturalis, certitu. Ipit t dine infallibilitatis abfolutá , non eft certior ttho t f quovis affenfu naturali metaphyficé eviden- Tl ial ti, Ergo. Maj. patet ex num. 430. Min. prob. LT Affenfus naturalis preftirus conclufioni "ethrdmt, fcientifice non minüs efífentialiter eft con- Tiv formis obje&to demonftrato ; néque minüs : j ' bt effentialiter excludit falfitatem fui , quàm af- t fenfus fupernaturalis preftitus objecto reve- . lato. Ergo. Aut. prob.. Conformitas euim EUY 70 D n cum objecto non recipit magis aut minüs, & M t fimul eadem utrique a&ui eft cffentialis. 1 L AU Ergo. j Confirm... Necquidem illa radicalis con- d. | for- ; jl D(]l T M Ht L bifl'v:ntatia V. drtic. H1. 461 "" NI formitas cum obje&o , fcu metaphyfica cer- 4 titudo, que tum fidei fupernaturali , tum Mi du Ícientie naturali competit, poteft recipere magis, & miais. Ergo. Ant. prob. Nam Bs quazlibet metaphyfica certitudo, inter omnes ] actus intelleduales cft fumma certitudo ; ii quia fcilicet talis adtus , nec divinitus fafifi- r'xtr/,;äu/»!u, à caripoteft. . Sed hocipfo, Ergo. Mgim;, Refp. D. ult. Antec, Conforinitas for- 8 L mali cum obje&o materiali, feu per atum tj b fupernaturalem fidei credito , feu per natu. ub ( ralem fcientiam demouftrato , non fufcipit patirdyi mapgis & minàs. C, Antec, Conformitas ra- u dicalz. W. Antec, & Coníeq. Ratio eft: bolydnur quód conformitas affensás intelle&ualis cum ml obje&to íno materiali , feu veritas formalis tt4ds, t non recipiat magis, & minüs ; quia fcilicet n d t hzc cadem veritas formalis reipsà confiftit Mi ene in indivifibili, àt ex Philofophia certnm eft ; y Mi licét vulgariaingenia, que certitudinem cum ; Concai veritate confundunt , unam propofitionem Áitr ef alterá veriorem pronuntient. Verüm aliud dicendum de conformitate radícali , feu exi- TU TOE gentià illà ipfimet a&ui effentialiter intrinfe- ^, ob'ïtüü N cà, perquam exigit , ut obje&to affirmato fit Yormus conformis, Hec etenim recipit mapis, & TU minüs, quia fcilicet eadem, in paucioribus, | g[t ([f!'ä vel pluribus , falfitati repugnantibus princi- piis, fundari poteft. — Hincjuxta communem Philofophorum do&rinam : Una Propofi- illmdi:alis.ät B 4 tio ' p 462 Tr?äatm IV. de firtut. fäeol. f d& TU tio non potcft effe verior, attamen falfiot ; h 7 'jfsiæa «quàm altera ; ficutjuxta Geometriam: Lna fb em linea re&a, non potéft cffc magis re&ta, quàm atejt. altera ,fed inter lincas curvas , una poteít effe qnia : magis curva , quàm altera. orfrg. N &d confirm, N.antec. : Àd prob. D. maj. Qualibet metaphy(ica certicudo eft fumma viciiut u agforura certitudo comparátivé ad omnem certitu. diaem inferioris ordinis , videlicet phyficam, w Ij apylirr, t & moralem. C.maj. Intet certitudines ejus- jiedni dem ordinis. N. maj. Et fic dift. min. N. ss p confeq. Nam aliàs fequetretur ; nec quidem cognitionem Divinam magis certam, & in- D [upcmamul* rl fallibilem effe, quàm fit cognitio creata me- taphyfice evidens, RE[D. D:Uu]. wl t Objicies 2. Repugnat, ut actus füperna. 439 ralis fidei , fit certitudine radicali magis st at * abl certus, & infallibilis , quàm quodvis princi- piua lumine nature notum. Sed hoc ipfo t t ctiam repugnat, ut eàdem certitudine fit ma- aisl m glis certus, quàm conclufio demonftrativa , tht i Ergo. ex hujusmodi principiis deducta, vt I Min, patet. Maj prob. Nam finé hoc prin- Rm:[hquö: cipio , lumine nature noto : Qzod/iset eff, "g n vel non efl , aut huic equivalenti ; Noz potef "Htb idem [imzul effe , & non elfe , a&us fupernatura- LCMT lis fidei de my(terio Trinitatis , aut Incarna- DT tionis, nequit verificati. Ergo. Ant, prob., *l " Falfificató cteaim hóc principió , lumine na- N Qs tura notó, verum e(fct contradi&torium ejus- Mb dem ( hi " Difputatio V. 4rtic. III.þ 463 M l, TUN M em , ideóque ctiam verificarentur propofi- M:m tioncs ifte , fidei fupernaturali oppofite : E DEUSeff, & nonefl , unu inc[Jentia , &v tri- 'f.'l. nus in Per[ou. Filius DEI nec efl , nec non eft Incarzaius, Sed hoc ipfo. Ergo. 2 n j Confirm. Bs I | Non minüs repugnat falfifica- J hd ri principium lumine naturge notum , quàm & 00f t adum fidei ex lumine fupernaturali ortum. Vityia Ergo. Ant. prob. Nam DEUS , tanquam Ttidas prima Veritas, non minüs eft author priaci- palis illius luminis naturalis , quó intelle&us i ejusmodi principia percipit, quàm illius lu- i y minis fupernaturalis , quó prelucente my- fteria revelata credit. w Sed hocipfo. Ergo. Refp. D. Maj. Repugnat , ut actus fidei 440 pvl fuüpernaturalis certitudine radicali , prout li m fundatain folo materiali objecto , fit magis nodrs p certus , & infallibilis, quàm quodvis princi- i pium lumine nature notum, C,. maj, Ccr- iudne t titudine radicali, prout fundatá, tum in ob- tmooltat je&o formali, tum in entitativà perfcGione ipfius actüs. u m N. maj. & fic dift. min, N. con- fpihocpra eq. Ratio eft : quód intelle&us per quem- [ libet adum fupernaturalem fidei non tan- UL tüm credat myíterium revelatum , fed etiam wlv authoritatem , & revelationem divinam. Cüm igitur revelatio divina femper fit con- 3 A ho i 0. Am, ?',1 tingens , hinc quilibet a&us fupernaturalis fidei habet obje&tum materiale , faltem in- j adequatum contiogens ; etfi authoritas di- udi&oxiumä Ggs5 vi- "] pj 464 &'raäatu: IV, de Virrüt. fbe&l. : vina, & fabinde quoqué myfterium rcvela- r princï?*' jont tum , fit objectum matreriale neceffarium , prout in myfterio Trinitatis patet. Átque ag o U ideó a&us füpernaturalis fidei certitudine radicali, prout fundata ia folo materiali ob- iodt: a prine i je&o, per intelle&um credito , non c& ma- uz; p gis certus , & infallibilis, qnàm a&tus natu- LioH ralis affirmans principia lumine nature no- (ay 15. ta, quz nullam veritatem contingentem, fed mcré neceffariam important. Écontra ve- iüegitt Ti viu b rÓ idem a&us fupernaturalis fidei certicudi- ne radicali prout fundatá , tum in o 'Jj"' bie &o 2 lii fuo formali , tum in entitativà perfectione st ipfius a&üs eft magis certus , & infallibilis, at - quàm omnis a&us naturalis ; quó intelleétus, 3 Bo aut principia lumine nature nota, aut con« wiinmudla clufionem demonftrativam ex illis deductam ipa ial affirmat. Ex quo ipfo patet: quód a&Qus o u fidei , falfificatis per impoffibile his priaci- itapri PTiT piis, quidem etiam confequenter falfifica- retur, non tamen illis innitatur. Nam ex at at hoc principio naturali : Quod/iZet eff , vel non du l efl , neutiquam inferri poteft hzc determina- undi ta conclufio : Ergo DEUS eff triuw in Perfo- TTE nü: ErgoVerbum efincarnatum ; ícdíolum- i, Va modo inferri poffunt hz disjunctivze natura- EOR les : Ergo DEUS efl, vel non ef triun: in per- i fonss: EvpoVerbum efl , vel non efl iucarnatum. ELTM Adconfirm. N.antec.. Ad prob, D. maj, fïþüäbihs,tum DEU tanquam prima Veritas non minüs € OM l 1 Vmgrn, que m;u Difputatio V. Artic. WT. 465 [ eft author principalis luminis naturalis , & t , ïl, quidem in eodem ordine , in quo eft author 1mmis;- ) ! Hs f j ^ luminis füpernaturalis. 'N. maj, In ordine inferiori,. C, maj. & ficdift. min. N. confeq. ztmlbzaäï Ratioe(t; quód DEUS , üt author gratie, [ 9 in ordine altiori agat , quàm üt author J WUI 3:;"4'. naturg ; prout idipfum etiam in miraculis Ti patet, mron!mgm:(;f Objicies 3. Etfi a&us fidei fupernatura- 41 u b lis de myfterio Trinitatis , aut Incarnationis, At non innitatur huic principio lumine naturz d d noto: Qzodliet efl , vel non efl 5 nihilomi- NUTRNT nüs falfificató per impoffibile hóc principió, hi, etiam confequenter falfificaretur, predictus PUR aCtus fidei fupernaturalis, Sed hoc ipfo. 2 t t aCtus fidei non eft magis infallibilis, Ergo, ldu Maj. patet ex refponfo preced. Min, prob. t: qi Hoc ipfo, quód predi&um principium na- lit s pb turale, folüm perimpoffibile falfificari poffit ; vt if eo ipfo non minis effentialiter excludit fui n M falfitatem , tanquam chimziam , quàm actus du fideifupernaturalis. Ergo. Ant.prob. Nam gt hr una chimara non eftab intrinfeco magis im- r n poffibilis, quàm altera. Ergo. Confirm, Nam quzvischimara effentia- "r nive nt! liter involvit omnimodam repugnantiám ad fuam exiftentiam realem. Ergo. Ant.prob. j m Si etenim vel unica chimera ex impoffibili yj m igli fieret poffibilis , tunc pariter omnes reliquae ficrent poffibiles : & viciffim omnes creatu- (s I u»[ Ig& " p,'[Puwi* mvattatus IV. de Virtut, Tbeol. 466 j rg poffibiles evaderent impoflibiles. Sed o hoc ipfo quavis chimzra effentialiter invol- vitomnimodam repognantiam ad fuar exi- d iconft ftentiam realem. Ergo. *Jh'iï onnitó Refp. D.ult, antec. Una chimaera non 44-2(:& ab intrinfeco magis impoffibilis , quàm NI upudolt. altera ; impoffibilitate meré negativá , feu carentid poffibilitatis. C.ant. Impoffibili. yetia g tate pofitivà , feu repugnantià mutuá pradi- prr g catorum. N.ant. & confeq, Ratioeft : quód d g l Homo-cervm non fit quidem magls impo(fi- ifenl m0 sudünque bilis, quàm Hirco-cervs , Ípectatà pracisé carentià poffibilitatis , càüm uterque fit fim- fan tpigt pliciter improducibilis ; attamen fpettatd :rnphsaddn&:s» mutuád predicatorum repugmantid , magis Qb , implicet Homo-eerusm , quàa Hirco - cervse, Yaf Nam forma fubftantialis hominis ; feu ani- *nlat ii ma rationalis , eadémque entitativé fpiri- tUt $lx tualis, quoad fuam perfeQionem intriníe- Vi cam maels opponitur forme fubftantiali cer- ETRT vi, feu animz irrationali, & entitativé ma- ia teriali; quàm eidem opponatur forma fub- DT ftantialis hirci , qua& patiter eft anima irra- ?ira T 1 tionalis, & materialis, linde pariter difcur- t i rendum de a&tu fupernaturali fidei, quó in- ETO telle&tus affirmat myíterium Trinitatis, aut Incarnationis , & a&u meré naturali , quó LT nmghwdim intelle&tus affirmat iftud principium : QuoZ- Yl hg J lidet efl, vel uoneft, — Quamvisetenim neuter LT - €x his actibus falfificari poffit ; magis tamen fal. Ut L WMM Difputatio V, 4rtic, HI, 467 LT ^ C"E;-:y;,; J J falfitati quoad (uam perfe&ionem intrinfe- naumm-.w; cam opponitur a&tus fidci fupernaturalis , | [ quàm alter meré naturalis. Ad confirm, D. antec. DI Quevis chimtra involvir omnimodam repugnantiam forma- ii lem , ad fuam exiftentiam realem, C. ant, i M Etiam radicalem. N. ant. & confeq. Quam- itt li vis etenim quzlibet chimera involvat omni. Ht modam rcpugnantiam formalem , utrealitee du Dl exiflat ; quia fcilicet nec quidem divinitus, 10j ] adeóque nulló modó produci poteft : non ::zwa:w:s& tamen ctiam quazvis involvit quoqué omni- iil modam repugaantiam radicalem , prout ab itpt s exemplis addué&tis oftenfum eft, pl t Objicies 4. Hinc fequeretur : quód in. 2 -t ter a&us fupernaturales fidei Theologicee L 443 oj hn at certitudine infillibilitatis non fit unus cer- yruiv f tior alteró. Sed hoc admitti nequit. Ergo, nem ii Maj. exinde patet : quód omnes a&tus fidei bfuntict habeant idem motivum , feu objectum for- TOU male , tum 21 guod , tum étiam 2 quo. Min, tforma lib prob. Nam actus fidei, quó intelle&us cre- |apima t dit myíterium Trinitatis , aut Incarnationis, ii poteft elici, etiam per difcurfum formalem, i, qu Sed talis a&tus non eft tam certus , quàm TT aCtus previus, quó intelle&uscredit: DEUM aurdi, effc (ummé veridicum , & hec cadem myfte- n ul riareveláffe. Ergo. Maj. patetexdictis num, yauit 393. Min. prob. Premiffe fiquidem fem- l') mgïsu g pet funt certiores conclufione , quantumvis l cer.« M Di(pumia 68 TraGatus lV. de Virtut, Tbeol. "r certá, juxta illud Axioma : Propier guod dpfomdi j unumquod tale, & ilud magh. — Ergo. saena, Q Confirm. Saltem a&us fupernaturalis stlicine p fidei, quó intelle&us viatoris credit my(te- rium Tiinitatis , aut Incarnationis, tam cer- fidei d anolianin tus & infallibilis non eft, quàm vifio intuiti- "IOT va, quà intelle&us Beati hec eadem myfte- riacognofcit. Ergo. Ant.prob. Namaliàs r gt siriaid intelle&us Beati , non obftante hàc vifione intuitivà , poffet fide fupernaturali credere st a, t hac eadem myfíteria, Sed hoc communisS. PP. do&rinz repugnat. Ergo, dupond ipittnqu Refp. D. maj. Sequeretur , quód unus qgadtotng 44448us (upernaturalis fidei , non fit certitudi- hm D ne infallibilitatis abfolutà , five quoad fe, eertior alteró, C,maj. Cettitudine refpc- ET &iva, five quoad nos, N. maj. & (ic dift. PIUUM & Cl min. N. confeq. Ratio eft : quód actus fu- pernaturalis fidei de myfíterio Trinitatis , aut db DI UT Incarnationis , elicitus per difcurfum forma- TT lem , tanquam conclufio , non fit 2404 [e ü ttit; q minüs certus, &infallibilis ; quàm a&tus fu- Viv pernaturalis fidei, quó intelle&us per mo- TT dum premiffe , aut priocipii credit; DEUM LC fummé veridicum hzc eadem myfteria reve- ltlb láffe, cüm uterque fit affenfus fupernatura- ïämepmnhuH lis; Quia tamen intelle&us nofter ex nati- i :lfilimql vo fuo tendendi modo femper magis adbz- ret obje&to formali , leu motivo propter ibailo — quod, quàm obje&e materiali , quod affir- maàát 5 hu Difputatio V. Artic, UI, 469 iüml:'v, mat; ficut etiam volunras magis adheret ilugig, .1 ' objecto formali propter quod , quàm obje- .' * [&Uä &o materiali , quod amat, üit patet inamó- M Ie inedicing propter fanitat em : hinc affene N fus fidei praítitusper modnm principii , fo- [^1^ Atb lummodoó 2zoad zos , eft certior affenfu pre- ftito per modum conclufionis. llade pa- i m tet : quód argumentum iftud fit etiam fol- lat ln vendum illis, qui affenfum fidei dc inyftcrio u revelato, per difcurfum formalem ; quinimo Motrn etiam virtualem , elici poffe negant : nam M illud axioma fuperiüs allegatum, femper ve- ti, i rum manet,tum quoad motivum intelleGtüs, qorít d tum quoad motivum voluntatis. T Ad confirm. D. antec.. A&us fidei de his titdre l mylteriis tam infallibilis , & certus non eft, j d M quàm vifio intuitiva , quoad fe, N, antec. d aduslt Quoad nos. C.ant. & N. coníeq, Nonta- Ti d men hinc fequitur , quód a&tus fidei de my- yíun o fterio Trinitatis potlit componi cum vifione ] ffr yml Ji beatificà ejusdem ; quia (cilicec Diving Sa- jnddusl pientiz repugnare videtur, ut DEUS inter- r o pofità authoritate fuá teftetur Beato , quód i, DEU fit unus in effentia , & trinus in perfonis, yieti qui aliunde idipfam intuitive videt , prout à p paritate Principis in humanis num. 426. ad- yl d du&àà, declararipoteft. — Ex quo ipfo ulte- T riüs deducitur: quód humanitas Chrifti, que ydi ]* à primo inftanti fuz conceptionis per vifio- nem intuitivam cognovit DEUM , & omnes N ilil quodïï €rca- | n;fäjmia 470 TraGatus 1 V de vVilrmt. Theol, T creaturas in DEO, fuerit incapax actüs fidei gt "Theologice ; quia nempe fuit incapax revc- MFWWVL lationis Divineg , ad fidem requifite. Objicies ult. contra fecundam. AGus gt 4455 i n pernaturalis fidei Theologice , quó intel- RU [ Nlmm' ' leétus credit myfterium Trinitatis , aut in- earnationis , certritudine infallibilitatis abío- us lutá, five quoad fe , certior eft quovisaffene js lt fu naturali, ctiam metapbyfice evidenti. Sed pdeintt ftniot, vt hoc ipfo pariter certitudine infallibilitatis refpectivà, five quoad nos , eft certior. Er. du o . Min,prob. Nam quilibet a&us intelle- iil à ualis , tanquam caufa formalis , in lined nudtaylri coenofcitivà , intelle&ui eandenmi denomina- ii ii tionem tribuit, quam in fe continet, ut iu- dayltomti ..... tellectus ab illo claré aut obfcuré, certó aut w atl opinative , infallibiliter , aut fallibiliter ob- vídiedy [ ! m iOAUl jeQivam veritatem cognofcens denominc. M.vxl tur, Ergo. ao Confirm, Nam a&tus fapernaturalis fidei, tll o er fuam certitudinem infallibilitatis , exclu- ii i tlf dit ab intelle&tu omnem de veritate revelatá, "duf etiam imprudenter dubitandi potentiam. t du Sed hoc ipfo talis a&us, etiam quoad nos, üï:,ncmiquam* eft certior quovis affenfu naturali , etfi meta- ii lm hyficé evidenti. Ereo. Maj. prob. autho- ET. ritate D, Augu(t, Lib, VII, Confeff, cap. 10. "8 jj DEUM , tanquam Veritatem primam revc- "tl lantem, ficalloquentis : Dixi, nanguid zi- Vr Wil efi Veritas ?. Kt clawiéfli de longinquo: lm Vs "r h T Dif,äu)þ:b V. Aviic, II " muï'älqu' verà, Ego[umy gui[um. Et audivi, ficut au* A;amfl i ditur in corde , & nonerat prorfu , unde dubi- jarem : facilitiique dubitarem vivere me, qudma T n10n e[Je Veritatem , qua pereas qua facia [aut , cozogmuïïïf. intelle&a con[picitar. Ergo. rim'uu';,;-, Reíp. N.min, Adprob.dift. ant. : Quili. 446 P ll bet a&us intelle&tualis, tanquam caufa for - Eiut malis, inlineá cognofcitivà, intellectui cane H:E;rldfn* dem denominationem tribuitexercité, quam !j ho in fe continet, C. ant, . Etiam figuaté, N. )Ev ant. & confeq. Ratio eft : quod intelle- &us per actum füpernaturalem fidei , per quem credit myQerium Tiinitatis, autIncar- Ts nationis , reipsáquidem fit infallibiliter cer. bt tusde myfterio credito, non tamen ctiam fit , far t rcflexé infallibiliter cettus ; quód eliciat tl d aCtum fidei reipsá fupernaturalem , & non n Qtonit tantüm apparenter talem, Atque idipfum de aliarum quoqué virtutum a&tibus fuper- m naturalibus ad obtinendam , vel confervan- lii d dam gratiam fanCtificantem requifitis dicen- j t dum eft , de quibus folummodó prudentem j oD prefumptionem , autcertitudinem aliquam p g moralem , neutiquam veró metapbyficam, fcu infallibilem habere poffümus , prout ex rily «( at jj 9 do&trina Conc. Trid, Seff, V1. cap. 9. patet: Sicut nemo piu de DEImifericordia , de Chrifls dl merito, dégue Sacramentorum virtute , & «fi- ] anam[? yi, m caciá du£itare deet , fic quilibet , dum feip[umy þo/i— l Wi""ï'"ï fuämguþe propriam iïïfrzaitatem , indif 110- p;fpnuio 472 TTraatus YT. de Virtat, ä';;eol. tionem ve[picit , de fua gratia formidare , & ti- " TI mere poteji 5 càm mullu (cire valeat certitudiue dei , cui aon . poteft fube[fe fal[um , fe gratiam I Qtusdian DEI effe con[ecutum. Ad confirm. D. maj, A&us fidei theolo- anodi d ice ab intelle&u excludit omnem , etiam us r imprudenter dubitandi potentiam anrecc- speum at t cdiind. dentem. .N. maj. Potentiam concomitan- tem , aut confequentem. C, maj, & fic dift, qU5, uqu ] vu, n dj min. N.confeq. Ratioeft : quód a&us fidei fupernaturajis quidem elici , aut confervari nnrcücauwcau non poffit , cum actuali formidine, aut du- iuppt; bio, etiam imprudente , faltem deliberato, vitr ermuda meytitrn, de veritate myfterii revelati, prout ex di&tis num, 425. & feq. patet , adcóque intellectus (5 / credens, n on habeat potentiam dubitandi tufiaif concomitantem , aut confequentem, feu po- ltss tentiam (imultatis ad t21e dabium , & a&um m prami fideieliciendum , aut confervandum. Hoc àn gianta tamen non obftante , intelle&us habet po- ETRT teatiam antecedentem , (eu fimultatem po- rf tentie ad dubium imprudens , quod per fo- ttof: ( lum judicium evidens de prudenti credibili- M p f tate , feclusá evidentià in atteftante ; non Ti excluditur , & ad eliciendum a&tum fidci fu- TM ernatüralis. M Conílat r. Quód 'a&us fidei fupernatu- 447 wW,kü: V"h ralis , certirudine infallibilitatis abfolutá , "Ubenici five quoad fe, fit certior quovis affenfu na- " r türali, etiam metaphyce evidegti, lmpri. mis LT i r M I m.;, n ,Dijþutatia F. Artic. tll, 473 l!;mh' 71 mis enim habet illam infallibilitatem fzZjeli- h Á . vam , quam quilibet affenfus iatellectualis , E idénque fupernaturalis continet ; quia (ci- licet DELUIS eftcaufa principalis , feu fpecialis H lt tge hujusmodi affensüs , fimülque metaphyficà repugnat , ut DEUS fpecialiter caufet actum Ia AE 09 erroneum in creato intelle&u , prout Difp, IL.art. 5. ditum eft. Néque obftat, quód ajlti lat DEUS , tanquam prima Veritas , it caufa fpecialis , etiam cujuslibet e&tás naturalis, .ri,w:;on!':m:. CY quó intelle&tus ereatus principia lumine na- ture nota percipit 5 ideóque tales aCtus pa- ia r tiformiter certitudinem infallibilitatis fzZje- ii &ivamcontineant, Contraenim eft, quód gt DEUS horum actuum naturalium folümmo- urig d dó cátenus fit cau(a fpecialis, quátenus eft us u cauía fpecialis ipfius creatura intellectualis, yun, du qu2 iftorum principiorum notitiam conna- a, d turaliter , quinimo cffentialiterexigit, ut ci- us t p tra errorem ratiocinari poffit. Uade lícét, ipalatn fal(ificató per impoffibile hóc principió lumi- qui p ne naturg notÓ : Quod/izet efl , vel non ef, hia confequenter etiam £ilfificaretur hic a&tus vl fidei : Ver&um Divinum eft Incaruatuma, quia a&w W ) fcilicet verificaretur propofitio contradicto- ria ejusdem : Verbum Divinum ef , & wonefi as t Incarnatum , eu: Verbum Incarnatum eft chi- juis 1 imara 5 nibilominüs ille a&us naturalis, quó g intelle&us. principium allegatum percipit ; il 9 entitauyé fumptus poffet realiter exiftere, , H 2 etfü ^ " p 4 — Tradlatos IV. de Virtut, Tbec;l. ,g;dgduci& Q et foret falfus , fecusautem pradictus a&us lis, g ttit fqr fidei fupernatura ido t Conftat 2. Quód a&us fupernaturalis 4455 ei theologice non tantüm certitudine in- yiii d fallibilitatis /42/e8iv4 , fed etiam oZjediv4 , qqiagi eádémque formali , fit abfoluté certior quo- ;gnmagïi!tf"sl | nnytd vis affenín naturali , metaphyficà evidenti, Nam adequatum illius objectum formale, Corht 4 9 d feu motivum 21 guod cR authoritas, & reve- latio Divina , eadémque propofita per illu- a, t firationem fuafivam Spiritüs Sancti, tanquam a, t motivum 27 240. Cüm igitur magis repue d ts & illuftrantem fal« ia net, DEUM loquentem lere , aux falli, quàm perlumen naturale de« nitrhqudo, vll cipi rationem humanam ; hincadtus fuper- naturalis fidei magis opponitur falfitati , xaio n p gàm a&us naturalis ; etiam metaphyfice vt evidens. Quamvis etenim quzlibet chi- teadecduht mera fit omnimodé impoffibilis in fenfu ne- FTT gat ivo, feu eàtenus , qudtenus nulló modó, 1ninm u adeóque nec divinitus produci poteft ; ni- utefrmidn hilominàs una chimzra ex fuis pradicatis LOT intrinfecis eft in fenfu pofitivo magis impof- tlf t Sic ab intrinfeco ma- fibilis, quàm altera, ^ ETU gisr - epugnat Homzo-ceruw , quàm Hirco - cer- il ia fcilicet forma fubftantialis homi- vui ; qu "ii nis, fcu anima rat ionalis , utpote fpiritualis, ttittg magisopponitur forme fubftantiali, fcu ani- "tf me cervi, quàa eidem opponatur anima uo Vi hirci ; cüm utraque fït materials, Exq ul« *tmmm. li L Diþ»u:. V. 4rtic, LII. 475 n ulteriüs deducitur : q"uöd a&tus fidel , non quidem veritate formali, feu conformitate ?"Muäis m cum obiecto credito, que femper confi(tit in indivifibili, fed veritate radicali, fit magis hmm-,g, TM verus, quàm quilibet affeafus naturalis ; non tamen magis verus , quàm vifio intuitiva fu- Mi pernaturalis, um i Conftat 3. Quód a&us fupcrhaturalis itíg h. 449 fidei, fit certicudine infallibilitatis abfolutà, Mupti five quoad fe , non tamen ctiam refpectivà, ia five quoad nos , certior quevisaffenfu natu- T rali, feclusà evidentià in atteftante, & atte- dernat ftato. Nam actus füpernaturalis fidei , re- u gulariter loquendo , eft obfcurus ; quia fci- dul licet objeCtum illius formale, feu authoritas Va il & revelatio Divina , pet illuftratiónem fua- p E fivam fupernaturalem , intellectui fic pro- palbx ponitur, ot hzc illuftratio , quidem pruden- s lu tem , nontamenctiam imprudentem de op. nul n pofito formidinem , aut potentiam antcce- od dentem taliter formidandi, ezcludat, Econ- 1 przd [ca tra veró intelle&tus per affenfum naturalem nl ïsimqof- vetitati objeCtivg, fibi evidenter propofite, ul« Y fic adheret, ut deillànec quidem impruden- m o ter ,aut indeliberaté formidare poffit ; quin- atl imo , faltem quoad fpeciem , cogatur affen- "T tiri. Quamvisigitur omnis a&tus intelledua- / "ULL lis, tanquam caufa formalis ; ideóque pari- yonil 2? ter actus fidei fupernaturalis, eandem intel- le&ui denominationgm tribuat , quam in fe «iis ! COII- Hh3 pj 476 'rTraBatus IV. de Virtnt. "Tbesl, gt continet , & proinde illum quoqué de my- fterio revelato exercité certum , & infallibie i n sl f lem reddat ; quiatamnen idipfum fignaté aut 1eflexé non preftat : hinc eandem certitu- d [ un u t / dinem refpe&tivam , quoad noftrum intelle- &um non habet , quam affenfus naturalis d Haud et- duf hm.iin metaphyficé evidens continet. enim certitudine infallibili cognofcere , fed a, p Mff"f[.'lm folummodó prudenter perfuadere nobis Jugiltt poffumus , quód cliciamus actum fidei, aut ! alterius virtutis, reipsà fupernaturalem , & al tl non folüm apparenter talem. Nam aliàs rgarigth: quoqué infallibili certitadine poffemus cog- s dnnnit nofcere, quód per a&um perfeQa contri- i Gol tionis, aut ufum Sacramentorum obtinueri- at mus gratiam fanGificantem , cüm tamen ope a lo fitum ex do&rina Conc. Trid. num. 446. , p n adduáà confítet, vdoiud ARriCULUS IV. wxf:mwänä:u, M t déniil | A A us fupernaturalis Fidei Wf x 7 beologite [it etiam fummà frrmus ? "ml Renotapdum 1, Quód a&us fuperna- alm ; ( k turalis fideitheologice , idémque liber, ITR & meritorius, elicitive , feu effeGivé quidem ïïï;um,, u abintelle&u ; impetarive autem , feu affe- CT &ivé à voluntate procedat, proutnum.25:1. " Guj expofirum habetur, Atáue ideó non tan- tf dei, tüm in ipfo intelle&u habitus. infufus fi ícd [5 , 1 i Dijþu;a!io Y, Artic, TY. 47 Wi fed etiam in voluntate, à quà liberum , íd- que fupernaturale iftud imperium immedia- Miv té procedit , habitus infuíus pie credulitatis TE e(tadmittendus. Sic etenim D. Thom, hic M. q. 4.att. 2, docet : Credere eff aGhus intellecitis, t feeundàm quod. movetur à voluntate ad. affen- * tiendum, Procedit autem bujumodi acku à vo- p d luntate , & intelledu , quorum utrimaque na- tulet ts um eft perfici per babitum. Et ideó oportet , t fdi a uód tama in voluntate fit aliguis bFabitus , qudàm ia $a iutelleciu , fi debeat aClus fidei c[fe perfetius, Ab , Mul hoc igitur imperio fupernaturali voluntatis TA a&tus fidei denominatur liber, & meritorius; ul etiam fa&á fuppofitione , quód intelleCtus u ag fimul haberet naturalem evidentiam de atte- Upinen o ftato , feu obje&o revelato , fpecificative jatn. a fumpto , prout rurfus D. Thom. hic q. 2. art, 10. ad 1. refpondet : Qzazdo bomo baset ] voluntatem credendi eay qua [unt fidei , ex [ol4 ! J autboritate Divinas etiamfi ba£eat rationem de- mon[irativam ad aliquid eorum , puta ad boc : jj fih quàd eft DEUM e[fe , son. propter boc tollitur , fs vel diminuitur meritum fidei, ts fopt Prenotandum 2. Quódex hoc DoGoris 451 Angelici refponfo iterató pateat : nulláte- faqli ii nus repugnarte , ut eadem rcalis exiftentia DE! , ab eodem intelle&tu hominis viatoris, D [ um fimul per conclufionem demonftrativam na- turalem, fit fcita, & perfidem fupernaturae j ] i? ) j lem, cámque meritoriam credita , prout id- [ l Hh 4 ipfum D W 478 Tra&'atu:' lF. de Virtut. Yheol, sqü'" " ipfam etiam fupeeüs num, 414. ex illius do- &rina oftenfum eft. Haud etenim repugnat, ; h ]j g oundun ut intelle&us candem veritarem obje&tivam, fimul ex duplici motivo adzquato , uno vi- g u délicetícientige naturalis, & altero fidei fu- ii , icopida pernaturalis, taltem per duos a&us realiter diftiactos affirmet ;5 etí(i hoc per unicum d fran & d n adum , realiter indivifioilem , prout aliqui " contendunt , fieri non poffet, Quinimó , Mif shitriniismot poteft intelle&us eandem veritatem ex du- plicimotivo adequato fic affirmare , ut per 3r0c0nt, U fuum tendendi modum, feu fignate, feu exer- atyeow - cité, nnum motivum alteri preferat ;; quod hr s. Sct ctiam reipsá toties contingit, quoties intel- le&us cidem veritati magis propter unum, RUERT quàm aliud motivum totale adheret, At- lii dgi que ideóilla verba D. Thomz ip allegato re- Ya n fponío , de homine realem exiftentiam DEI E credente , ex fo/d autboritate Divind , neuti- aptqutitde qeam in fenfa exclufivo alterius motivi ad. tv f gequati, fed folum in feníu po(irivo , impor- ET T tante adequatum motivum fidci theologi- "tttyr, ( ce, preter adequarum motivum naturalis lii Ícientie , funt intelligenda , & quidem ita, MY ut intelle&tus ex imperio voluntatis moti« TA vum fidei preferat motivo fcientie. Nam Tid aliàás DoGtor Angclicus fruftra inquifiviffet ; Andemonftratio naturalis de reali exiftentia "ts w Jüttiris DEI impediat meritum fidei , quà creditur Tilty t cadem realis exiftentia DEI ; quia fcilicet TM hec | r Difputatio V. Art. TF. 479 Vgl hec quaftio non fuiffet de fubje&to fuppo« É nentc, um . Prenotandum 3. Qaód fitmus affenfusaea, Ms W dicatur ille , per quem intelletus alicui veri- t , tati objeCtive , fibi reprzfentate, fic adhas- r Uiv ret , ut omnem formidinem de oppofito ex- K cludat, Hzc autem adhefio firma poteft DI !Ollhw.l effe duplex, nimiram vel neceffaria, vel li- , Qu bers. Adüaz(io firma, eadémque neceffaria AT fundatur in illis motivis, quz intelle&um ita Mp convincupt , ut veritati propofite , nec qui« " dem ex imperio voluntatis, poflit diffentire ; WU ideóque hac adhz:fio etiam mer? intelleiualis d appeilatur. Sicintelledtus demonf(trate per Qu n fyllogifmum fcicntificum reali exiftentie ht À DEIHfrcoiter, & quidem neceffarió adharet, ilento t ut hnic veritati nullátenus diffentire poffit, ao Adüzfio autem firma , eadéuique libera eft i , t illa, per quam intellectus , ex imperio vo, mogd luntaus, omnem formidinem de oppofito 9, inptr excludit ; ideóque hec adhafio etiam «ffc- ho &iva nuncupatur. Quódfi porró imperium ) rl iftud fit prüdens ; tunc firmitas affensós ad lmdcm'xm virtutem conftantiz , (i veró imprudens, ad. wis o vitium pertinacige revocatur, Sic intelle- j M &us prefüppofitá evidentiá prudentis cre- paulii dibilitatis , faltem refpe&tivà, ex imperio vo» jj d luntatis firmiter adhzerer , & quidem conflam- ier , per affenfum fidei , obje&o revelato, qui quil qi Í CW quantumvis obfcuré propofito. Econtra M ve- Hh35 bifþu!ll' 480 TraGlaiaus TY. de Virt. 'Theol. J veró intelle&us, prefuppofità evidentiá prae- D) ] w quikinn di&tà, eximperio voluntatis negans candem veritatem obje&rivam , neutiquam cenítan- y!J!!Ws ! j j m n ter , fed pertizaciter adhzret doQtringe oppo- fite, qu& adhefio ad herefim pertinet. Cüm a MP jl t igitur in Articulo preced. de certitudine in- fallibilitatis, &adhefionis meré intelle&ua- mdem atl lis, que fidei füpernaturali competit, actum n p fit L] 3 nunc ulteriüs de certitudine firmitatis, urc:iarirr)cuälibctj feu adhafionis affc&tive , & appretiative y, p gt t agendum erit. Dico r. A um fupevrnaturalcm fidei isDchng 453 theologice , certitadine adhafionis affedli- gonit Duit ve , & appretiative , firmiorem effe quovis vamir p adun Áj od affeníu naturali, faltem illó , qui non eft fidei exiftimate , feu apparenter talis, Ita cum vtf gt D. Thom, hic q. 2. artic, 10. & q. 5. attic. 3. t titrt communis Theologorum fententia. Prob. uitls l Namiantelle&tus, pro fenfa compofito natu- ( Nat ralis demonf(trationis de realiexiftentia DET, tl non poteft eandem exiítentiam fimul crede- itíli a re fide lupernaturali theologicá ; nifi autho- ij n ritatem DEI loquentis , tanquam motivum "ttlnttay adequatum fidei , per fuum tendendi mo- "ii dum , faltem virtualiter & implicité , pra-fe- ! Mthy, d rat motivo adequato fcientie naturalis, de Ut a hác cádem reali exiftentià DEI. Ergo, ànt, "ll prob. Ad credendam fide theologicà exi- ^ ag ftentiam DEI, pro fenfu compofito natura- CUT lis demon(trationis dc hác eddem exiftentià 1 A "i DEI, htl W,AV bzþm'ah'o V. Artic, TV. 481 DFI, requiritur hic modus tendendi, faltem IW.""MW ] virtualis & implicitus: Creo exiflentiam DEI ; m eredituru ,. etfi de illa mou baberem demonftra- 110x07 Zaturalem, Sed hoc ipfo. Ergo. Min, Q Atf patet. Maj. prob: Ad omnem a&um fidei Htf thcologice cffentialiter requiritür , ut per M. eondem intelle&us creatus praferat verita- Mp d tem primam , nonquidem intenfivé, fed ap- ht fs pretiativé, cuilibet veritsti fecundz, feu crea- gt t2 , prout ex doctrina D. Thom. num. 450. allegatà , & feq, expofitá paret, Atqueidcó N idem Doctor Angclicus hic, q. s. art. 4. ad 2. g d refpondet : De ratione fidei ef , ut Veritas pri- od 1 wia ogznibus praferatur. Sed hocipfoad cre- ninpddtl dendam fide theologicá exiftentiam DEI, & du pro fenfu compofito naturalis demonftra- a At tionis, regniritur predictus modus renden- qi, P di, faltem virtualis, &implicitus. Ergo. yftonite Confirm. — Nam cátenus affenfus fnper- lentia D 454 naturalis fideitheolosice , non poffet adha- imul d fione affeGivá , & appretiativá cffe firmior , nif aubo- quàm aflénfus naturalis alioquin praftitus potium. principio lumine nature noto; quátenus in- od - relle&us ex imperio voluntatís deberet effe j magis paratus, ad negandum potiüs tale raity principium , quàm myfterium revelatum, Sed hocfieriporeft, Ergo. Maj, patet. Min. b V gt prob — Nam intelleGus ex'imperio volunta. tis , credens fide fupernaturali myfterium vftonit a i (ut] ara- | | Trinitatis; poteft & debet ; magis cífe p tus X DiJ"Pumï Tradfatus IV. de Virtut. Tbeo[. 482 tusad negandum hoc principium lumine nas ET. :üre notum : Quecizque [unt eadem uni ttre m fqi zio, funteadem inter fe , quàm mylterium Tri- d nitatis revelatum, Sed hoc ipfo. Ergo, Si etenim intelle. gincletti Min, patet. Maj. prob, j wl Gus credens my(terium Trinitatis, non foret g B magis paratusad negandum principium pre- siipptutau di&um lumine nature notum; tunc nullus dgmgudlfüümll 'Theologus ; ad falvandam fidem de hoc my- uds D. À flerio , predictum principium limitaret ad Sed juet r a folas res creatas, excipiendo Divinas. ii apulti Theologi praefatum principium ita li. a, d mitant , ut eorum libros infpicienti patet, Ergo. UndeD, Thom. hicq. 2.art. 10, ad 3. ss Qu iiyiwo n Sapientes mapn meritum fidei badent , mon re- cedentes d fide propter rationes Pbilofophorum ; diptuttti 34, bt aut Hareticorum , contra fidem indputlas. Dico 2, A&Gumfupernaturalem fidei, cer. ib nl 455 UT titudine adhzfionis affe&tive , & appretiati- vz , firmiorem non efle a&u fidei folüm exi- t d ftimatz , feu apparentertalis. Prob. Nam at m poteft Idiotz alicui, cum dogmate vero de &t Vij Incarnatione Verbi Divini , proponi etiam Atl dogma falfum de Incarnatione Spiritüs San- "t i &i, fub eàdem evidentià credibilitatis refpe- "tl Givà ; quin veritatem unius difcernat à fal- s t fitate alterius , ideóque per errorem inculpa- "ii bilem judicet : utrümque dogma effe cre- atf dendum fide firmiffimá , tanquam divinitus At revclatum ; atque in tota Ecclefia Catholica fE. u [ LT Difputatto V. Artic. IV, 483 ii receptum, Sed hoc ipfo, Ergo. Maj, patet a "j ex dictis Difp. przced, integro Artic, 4. Min. à L prob, Hic fiquidem ldiota poterit in pre. U dicto cafu, ex pio credulitatis affc&u , impe- ^ titio) rare intelledtui affenfum firmiffimum , dog. lii mati vero de Incarnatione Vetbi praftan- Hiiay dum ; ideóque pariterex codem affectu po- A terit imperare affenfum &qué firmum, falfo dogmati de Incarnationc Spiritüs San&ti prae- !:mdcbomp Y ftandum. Ergo, Ant. exinde patet : quód ia k Idiota ex errore inculpabili judicet , &eque M t ul fal(um , ac verum dogma effe divinitus reve- latum, adeóque pariter fummá fide dignum, o w Md Confeq. prob. Quamvis etenim folus affen- fus dogmati vero praftitus , utpote a&us fi- (hn)y t Viipinm, dci fopernaturalís , haberer certitudinem in- fallibilitatis , fecus autem alter , utpote fal- 'ä(äth mf t fus , ideóque a&tus fidei tantüm apparenter zapprcna(þ talis ; nihilominis utérque haberct equa- folüm er lem certitudinem adhafionis affeive , & appretiativa. Ergo. rb Na qe o d Confirm, Sietenim 1 diota, in cafu prä- di&o , dogma falfum non crederet, cádem 456 Qni etd pritisSul- certitudine adhefionis affe&ive , & appre- jtsdot n tiative , quà credit dogma verum , fed illud negarct ; tunc eoipfo foret hereticus, non cemt 1 quidem materialiter , fed formaliter talis: yemin quia fcilicet affe&ive recederet à DEO, tan- s d p d quam prima veritate , adcóque nec quidem " verum dogma crederet , per a&um fidei fu- pere j C:thuh[ j * ' bW 484 NraGlatus I V; de Virtuf. Tbheol, j ernaturalem reip:sá, fed folummodó appae rentertalem. Ergo. Ant, prob, Repugnat, Í c;cdtlam. T. ut intelle£&tusper a&um fidei theologice, rc- adidusd ipsá talem , credat unum , & neget alterum aural t articulum , fub eádem evidentiá credibilita- quratis df tis fibi propofitum , tanquam divinitus reve- qylir at latum , & in. Ecclefia Catholica receptum. For- nl ia Sic etenim D. Thom. hic q. s. art. 3. ii anale objectum fidei ef Veritas prima , [ecundima gt quod manifeflatur im Scripturis facris , & do- &rina Ecclefis , qua procedit ex Veritate prima, ais w ( Nai Uzde , quicitimgue non inbaret , ficut infallibili, & Divina regula , do&hrina Evclefie , qua pro- pttinid aisl cedit ex Veritate priuza , ia Scripturü facri mae nifeflatd , illezom babet babitum fidet 5 fed ea , tht drmireet qua [unt fidei , alió n0dÓ tenet , quàm per fidem. Ideóaue demum ita concludit : Uzde mazi- vt féllum efl , quód talis bareticms: ( nimirum tor- nis, l malis^) circa wnuaum articulum , fidem non ba- TY &et de aliss articuln , fed opinionem quandam fe- *94trt eundfim propriam voluntatem. aol o Objicies 1. contra primam, Si aCtus fu- Bsiiniyk 4'5'7pematumhs fidei , reipsá talis, certitudine adhefiouis affective , & appretiative , fir- At mior effet affenfu naturali , quamvis meta- ] phyfice evidenti ; tunc intelle&tus ex impe- "t t rio voluntatis , per talem a&tum credens ve. CM ritatem revelatam, faltem habitualiter , aut "6 Nl virtualiter fic afficeretur , ut potiüs effzt pa« * il ratus ad negandam eandem veritatein natu- Vil f4« ll M ! Difhutatio F, 4rtic. IV. 485 dWö:m. reliter demonítratam , quàm fapernaturali- bl 'Pm 1 ter creditam. Sed hoc repugnat. Ergo. hi Wt Maj. patet. Min. prob. — Repugnat enim, Mib ut intelleGtos, ex imperio voluntatis fide fu- hii pernaturali credens realem exiftentiam DEI, DN fit paratus negare potiüs hanc cxiftentiam Wt naturaliter demonftratam , quàm fuperna- ïll!f,ï, l turaliter creditam : 3 quia fcilicet repugnat, W ftia ut intellectus fitetiam habitualiter aut virtu- jei, f h aliter difpofitus ad affirmandam fimul & ne- Irit n gandam candem veritatem. Ergo, m Conf, Nam idem realiter indivifibilis um aCtus poteft fimuleffe fides fupernaturalis , & n jmim Ícientia naturalis de realiexiftentia DEL Sed ri; o hoc ipfo repugnat, ut affenfus fidei füperna- unjríun, turalis fit firmior certitudine adhafionis affe- Ui Give, & appretiative , quàm affenfus fcien- ipitum Oi tie naturalis , de hác eddem reali exiftentid ii DEI, Ergo. Maj.fupponitur. Min. prob. Repugnat, ut idem realiter indivifibilis a(fen- giinj fus , eidem veritati objective ab intellectu preftitus fit firmior femetipfo. Siucus(ü Ergo. cetitudioe Refp. D. maj. IntelleCtus effet paratus ad ncgandam potiils eandem veritatem natu. 458 EM ynnis t raliter demonftratam , quàm fuüpernaxurali. ter cteditam , reduplicativé fumptam. C. hus tlj* a Maj. Eandem veritatem folüm fpecificativ& fumptam. N, maj. & fic dift, min. Nzconfeq, ia ais Ratio cft: quód intellectus; pro fenfucom- pofito demonfílrationis naturalis de reali cnmcmmïf CXl« ! Dd 486 Traclatus 1 V de V;'rmi. !l;lyeo/. PL exiftentia DEI , per &dem fupernaturalem credens hane eandem realem exiftentiam , a t um di non quidem poffit effe paratus ad nepandam didts ^ hancexiftentiam fpecificarivé fumptam, co. quóàd aliàs illam non crederet fide firmiffi- àp Ányrii a Trnius d mà; attamen poffit eflc paratus ad negan- shus redbt dam povüs hanc exiftentiam , prout natu- aine g raliter demoaftratam , quàm prout fuperna- turaliter cteditam ,. feu reduplicativé (nm- ; ib ia Dd ptam. Nam ad a&um fidei fupernaturalis e(fentialiter requiritur , ut authoriras DEI vt yetta vditer d loquentris , omnibus aliis motivis, ad afbr- tnandam eaadem veritatem conducenubus, & Mib N abintelle&u preferatur, prout num. 455. & st od d feq.oftenfum eft, Ex quo tpfo arguitur,quód illeaffeufus, qui pro lenfu compofito natu- "if um ralis demonftrationis predicte , hunc.mo- dum tendendi contineret : Credo realem exi- nl od fentiam DEI 05 authoritatem DEI loguenti , ii g, zi02. crediturti , mifs demon[lratio naturalis ad- tl e[fet , neutiquam foret a&tus fidei theologi- :H Müüm T u ag €2 , prout ex do&rina D. Thom, num. 450, allegatá, & feq. expofi:á patet. "tdndal Adconfirm. N. min, &d prob. D, antec, & ln Repuguat , ut idem realiter indivifibilis affen- i, lag fus fit firmior femetipfo, prout eidem moti- Wtl vo innixus. C. antec. Prout diverfis moti- 3—':!15, W visinnixus. N.antec, & confeq. Nam talis MT a&tus , eti cealiter indivifibilis , prout inni- Vif« - Mj M us authoritat'i DElloquentis , faltem tua ! | TM: MV/, Dz'j'putat:'o V. Artic.lV. 487 . 1om " tualiter eundem modum tendendi cont ine- J ^ ret, quem theolo HIUS'»R;;QE' 4l gica fides exigit; alioquin talis non effet, UM M rl Objicies 2. -Repugnat , ut intelleGtus per 459 actum- fupernaturalem fidei credens myfte- N!S!UH'L':;;; rium Trinitatis, a ppretiativé illud, prout di- U ts vinitus revelatum , praferat huic principio at o lumine naturg noto : Qzod/i£et eft , vel sox t ^ ef. Sed hoc ipfo etiam repugnat , ut exi- las ftentiam DEI , prout divinitüs revelatam, ior D appretiativé preferat eidem exiftentia , pro. , df ut naturaliter demonftrate. Ergo. Min, ul patet. Maj. prob.. Nam aliàs przdictus a&tus P i fidei fupernaturalis , poffet faltem vircualiter D hunc modum tendendi continere : Mallega TU mepare prafatum principium lumine natura na« , lia tum y quàm revelatum wyflerium Trinitatis, rl tj Sed hic modus tendendi repugnat, — Ergo. TL hg Maj. patet, Min. prob. Nam predictus mo- nutiiie. dus tendendi equivaleret huic : Ma/o nega- i diecig ve zlam veritatem , quam negare mibi efl iui- um 450 polfidile , ac alteram , quam negare po[Jum, Sed hic modustendendicft chimaricus , ideóque D repugnat, Ergo. (ilissfe Confirm. Nam intelle&tus per actum fi- side ao ei fupernaturalem , quó credit myfterium iveris 0 Trinitatis, non poteft magis cffe paratu:, ad j MP negaudum , quàm credendom hoc myfte- rium. Sed hoc ipfo non poteft effe magis Á P[Olll?üv n paratus ad negandum pradi&tum principiua U À lu, | lDifPld« 483 Traäalu; IY. de Yirtut.'Tbeol, lumine natute notum , quàm hoc myfte. st 3 od rimn, Ergo. M aj. patet. Min. prob. Falfifi. cato etenim pre& di&o principio, falrem con- JWI,M" fequenter , etiam falfificaretur a&tu s FldCiu quó intelle&us credit my(terium TTrinitatis ; «tj "adindk üt num. 440. refponfum eft, ideóque mo- n p![(i/mn dus tendendi equivaleret huic : Ma/em ne- inds p gare; quàm credere i fierium Trinitatu, Ergo. Rcefp. D. maj. ult. Syllogifmi. Predictus TE ] 460 modus tendendi aequivaleret huic : Ma/one- P sttdi are illaua veritateua , quam negare mibi efl ime- atitml ? offibile ; ac alteram , quam negare poffum, pro- ut hic modustendendi confiítitin actu , tum wilicidian tum obje&ive abfoluto. N. maj. p fubjedtive , Prout confi ftit in a&u , fubje&ivé quidem x t abfoluto , fed obje&tivé tantüm conditiona- dsausl to. C. maj. & ficD, min. N. confeg. Ratio utndi C eft : uód a&us fidei fupernaturalis, per Sirim D que m intelle&us credit my(terium Trinita- -7 piim;ad tis, neutiqua allegatu m modum tendendi, in fenfu, tum fuübje&ive ; tum obje&tive ab- thl h] foluto contineat , prout ifte per hane vo- , Hic Aitikn cem : Malo,grammaticaliter exprimitur Unde Surtties etenim. foret omnino chimaricus, * t hic modus tendendi , per vocem Ma/lem , df uz affe&um fubje&tivé quidem abfolutum, Ti fed obje&ivé folüm conditionatsm expri- h B mit, exponi debet. Sic autem expofitus, "f t neutiquam foret chimaricus , prout à pari- d . tatc fupernaturalis a&üs poenitentiz de pre- te- "gf | L t Difputatio F. Artic. IV. 489 TA terito peccato patet. Hic etenim folummo. u dó hunc modum tendendi, fübjectivà abfo. "DA lutum , & obje&ivé conditionatum continet : Md Facerem , fi po[fem , iflud peccatum mon fuijfe à MW"»'ZS, 16 commi/[Jum , neutiquam veró hunc mo- Ti dum etiam obje&ive abfolutum : Facío, u- U: n Hic et- r meum peccatum non fit commil]um. enim a&tus , utpote fatuus, non foret füper- lii Dl naturalis, 127 Ad confirm. N.min. cum fuá prob. Quam- LE vis etenim fal(ificató illó principió confe- g quenter ctiam falfificaretur a&us fidei ; quia ATOM] tamen hic eidem non innititur, fimálque ma. u Mi gis repugnat falfificari revelationem Divi-. ii qi nam, quàm veritatem meré naturalem : hinc g audutt predictus actus fidei folummodó hunc mo- v hat dum tendendi continet : 5 credere zon pof- gudls, fema myflerium Trinitatis , nifi negando princi« myu pium prafatum $ malleuz boc , qudm illnd nt« mmtendt are, ;bjcäwä h Objicies 3. Hinc fequeretur , quód ín. 461 t i o telle&us poflet effe magis paratus negare hoc ipitu, z nl principium naturale : Quacrhnque funt eadem Al ani tertio , funt eadem inter fe 5 et(i princi- a* pium iftud cenferet metaphy(icé opponi my- TU fterio Trinitatis. Sed hoc repugnat. Ergo, n Min. prob. Hocipfo, quódintelle&us prin- Tl cipium iftud naturaliter evidens , cenferet p metaphyfice opponi myfterio Trinitatis, eo ipfo non poffet iftud credere fide theologi- lï(:ntiföf?"" li 2 cà. p,'fpmti 490 Tyratlatut 1Y. de Virtzt. Tbeof. jb cà. Ergo. Ant, prob, Si ctenim intelle&tus :(aj(äy e 0, priücipium illud evidens , cui diffentire non . hii poteft , cenferet metaphyficé opponi myfte- sfnío eo0 rio Trinitatis ; tunc etiam cenferet myfte- rium Trinitatis reipsà effe impoffibile. Sed jineltdns m hoc ipfo non poffet illad eredere fide theo- Ergo. joniri (ntt logicá. at Con firm. — Quamvls etenim DEUS poffit D revcelare contrarium alicui veritati folüm phy- ficé evidenti , prout in myftetio Euchariftig frigibt d FE patet , in quo accidentia panis haud ampliüs du (ignificant przfentem fuübftantiam panis; non ylfa od tamen poteft revelare contrarinm Alicui veri. tati naturali , metaphyfice evidenti. Sed f p hoc ipfo intelle&us , in cafu predicto, non qui t poffet credere myfterium Trinitatis. — Ergo. Elus.nou put 4l Maj.prob. Nam aliàs veritas naturalis me- lm CA taphyficé evidens, aut divinitus falfificari , aut DEUS falfum loqui poffet, quod utrám. tidadonn, Ergo, inigin, m que repugnat, t dotint 452 Refp. D. maj, Fa& à fuppofïtidne, quód intelle&ui , etiam pro fenfü compofito pre- ttryo d dieti judicii, myfterium Trinitatis propone- :wöcmktmylln retur , üt evidenter credibile fide prudenti, iil &c firmiffimà , ranquam divinitus revelatum. PT C. maj. Secus. N. maj. & fic dift, min. N. *f confeq. Ratio eft : quód voluntas non DX poffit prudenter imperare affenfum firmiffi- uTT mum , ab intelle&u preftandum myfterio LT "Tiinitatis , nifi eidem praluceat judicium £vie "n L Difputatio V. Artic, lV. 491 h evidens credibilitatis , evidentiá faltem re- UM fpe&ià, de illo, tanqvam divinitus revela- feoïïm&g. to, Qbl Fa& igitur fuppofitione, quód etiam pro feníu compofito illius judicii naturalis , WEv quó intelle&us cenfet principivm allegatum r i, metaphyficé opponi myfterio Trinitatis, ni- hilominüs iftud eidem proponatur, üt pru- i denter credibile fide fitmiffimá , intelle&us iuleys ex imperio voluntatis , non folüm poteft, du fcd etiam debet effe paratus , ad negandum dutpa potiüs axioma przdicdum , quàm myflerium at illud divinitus revelatum, . Econtra veró , fi dN pro fenfu compofito judicii predidi , non n Y poffit intelledui proponi hoc myfterium, yello, t tanquam prudenter credibile ; tunc intel. 7 le&us non poterit illud credere fide fic- xl miffimà, vlf Ad confirm, C. maj D. min. juxta datam yd at modó diftin&ionem , & N. confeq. , Adver- tendum fiquidem , quód prafens eontrover- fia non confiftat in eo : an intelledus pro ov gl nftopre fenfu compofito judicii naturalis , etf erro. nei, quó cenfet myflerium Trinitatiseviden- ; [opont- ! ?:udcntïl ter effe impoffibile , poffit illud credere fide firmiffimá ; fed folüm ineo : an intelleQtus ia M. g. credens hoc myfterium, per fupernaturalem aQum fidci , veritatem illius praferat appre- ol ! u n tiativé principio przdi&to lumine natur& no- to? Atque hoc alterum , neutiquam veró ln 0^ primum , num. 454. affirmarum cft, T i"duï'f $x b. ,-««DW 49* Tractatus IV, Je Vivtut. 'Tbeol, [ ' Objicies 4. contra fecundam. Repu- jfgtont 465, . at, üt iotelle&us ex imperio voluntatis , j M tam firmiter credat dogma falfüm , deIncar- ( d. natione Spiritüs Sancti, per actum fidei fo- ss lüàm apparenter talem , quàm dogma verum; qeet um de Incarnatione Filii , per a&um fidei füper- naturalem ; etfi otemque fob eádem eviden- [ DEOI naqu ao i tiá credibilitatis refpectivà fit propofitum. Nam intelle&us per a d Ergo.' Ant. prob, m a&um fidei fupernaturalem , utpote reipsá vuiippto verum , adhzret fuper omnia DEO , tan- . gt quam prime veritati . ' Éécontra per actum du d fidei folàüm apparenter talem , utpote rcipsá falfum , non adhzret fuper omnia DEO, tan- sis Mil ilep t quam primz veritati. Sedhocipfo. Ergo. stüaconot Confirm. Intelle&us per a&tum fidei fu- at d pernaturalem , quó credit Incarnationem Fi- lii, DEO , velut ptimz veritati hoc myfterium dl d d M revelanti, faltem firimiüs adharet , quàm pet a&tum fidei natüralem , quó credit [ncarna- Md a, vt d tionem Spiritüs Sancti. Ergo. Ant, prob. At d Nam a&us fidei fupernaturalis , eft ab intrin- feco effentialiter incompoffibilis, cum omni 1s C formidine , faltem deliberatà , de reali exi- l'm if'an';, N ' ftentia revelationis Divinz, proutex Propo- ET "tht ) fiione damnatá , num.286. addu&à patet ; fecus autem a&us fidei ,. folüm naturalis. As du . Sedhoc ipfo. Ergo. ETE "Refp. N.ant. Adprob.D,maj, Intelle. "titin 494 &us per a&um fidci folüm apparenter talem, 7 Wt ut- A^ Di[putatio V. Artic.1 V.' " EM utpote reipsá falfum , non adheret efediive i Wt ilv DEO fuper omnia, tanquam prima veritati, lh i C. maj. Non adheret DEO affe&iivi, N. maj. L H & fic dift, min. N, confeq. Ratioeft : quód d (s intelle&us per a&um fidei folummodo op- LIM parenter talem , quidem effeGiv? non adhze- idotis rcat DEO, tanquam prime veritati ; afe&i;v? !s tamen, feuappretiativ? DEO , non minüsad- li hareat , quàm per atum fidei fupernatura- [ lem ; eüm utérque a&us ex fupernaturali vo- 1 luntatis imperio procedat. Sicut enim ille, d qui ex errore inculpabili hoftiam nondum t ii n l confecratam adorat , tam pium a&um Reli- 77 MT gionis , & quidem affc&ivé, et(inon effc&i- vé talem exercet , cüm reipsá idololatriam o D Á materialem committat; quàm alter , qui ho- tv F ftiam confecratam adorat : ita pariter de nylit predi&is duobus fidei aGibus difcurren- dum eft, yquort Ad conf. D, ant, Intelle&us per a&tum jclncam fupernaruralem fidei DEO firmiàs adharet , An, p* ibintut adhafione iztelleiuali , quàm pera&tum fidei naturalem. C.ant, Firmiüs adhzret , ad- n lo hafione afféliv4, N.ant. &coníeq, Quam» vis etenim folusactus fidei fupernaturalis ha. o beat certitudinem ivfallidilitatz , que ad in- d telle&tualem adhafionem pertinet , fecus au- p t tem aCtus fidei naturalis ; nihilominüs utér. que habet equalem certitudinem adbafionis ] ) nta- aftGiva provenientem ex imperio volu g i4 tis, fopm 494. : Traclatus YV, de Virtut, Tbea;. tis , ut intelle&us equé ab uno , ac altero gun, 00 g'. yun W aflenfu omnem formidinem, faltem dclibe- « tatam excludat. PL aj d Objicies ult. Hocipfo, quód folus a&us 465,, pernaturalis fidei habeat certitudinem in- l uöd n il fallibilitatis, effentialiter exclufivam omnis formidinis deliberate ; eoipfo quoqué ha- alitomta! L bet fpecialem quendam modum tendendi, whrids,! ut intelle&tus per eundem , non folürm effe- TT i d Give, fed etiam affe&tivé , DEO revelanti fit- miüs adhareat, quàm per a&um fidei mer r (s naturalem, Ergo. Ant. prob. — Nam aliàs apeiont fides fupernaturalis , per jntrinfecum fuumn g BI modum tendendi , non magis excluderet omnem formidinem dcliberatam , quàm i nodn a a&tus fidei naturalis , & folüm apparenter fu- 2j t pernaruralis, Sed hocadmitti nequit. Ergo, nexdofont .XConfirm.. Intellectus redexé cognoícens vlma , fnum a&um fidei fupernaturalem , eámque 8 MfL0n00 , effentialiter vérum, poteft illum difceraere, ET T ab altero a&ta fidei folàm apparenter tali, ao eóquereipsáfalfo. Ergo. Ant, prob. Nam AMOI aliàs iatelle&us fe reflectens, & non potens i D. difcernere a&um fidei verum à falfo, poffet "üvie f hoc ipfo de fuis aCtibus fidei formidare, Atl uÓd aliqui ex his fint fortaffis reipsá falíi, 1. d Sed hocfirmitau fidei repugnat. Ergo. itlin 4 ' Refp. N.ant, Ad prob. D. maj. Fides * ia fapernaturalis , per intrinfecum fuurn ten- ativé ", : 4cndimodum , materíaliter, feu entit fum- uj " - Difputatio Y Artic. lF. 495 LT. JIW ) fumptum , non magis excluderet formidi. d ntm;, quàm fides noturalis, *N. maj. 'Pet fuum modum tendendiformaliter füumptum. Mi C. maj. & fic dift. min. N. confeq, Ratio m eft : quód modus tendendi formalis , per lass quem intelle&us ex imperio voluntatis ex- h quy , Ut fj I cludit omnem formidinem deliberstam, fit l prorfus idem, in utróqueacto, fa&tá fuppo- t lnes teeati fitione, quód utriásque obje&tum fub eádem evidentià credibilitatis refpectivà propona- t iipo , Madis tür ; etfi folusactus fidei fnpernaturalis , ob fuam perfectionem entitativam , materialiter d um magis formidinem excludat , quàm actus h enuirt fidei meré naturalis , & reipsá falfus. Sicut li, g ctiam modus tendendi formalis eft prorfus yatttl idem in utroque affenfu , dum intelle&us vut D unam conclufionem, per fyllogifmum reipsá :ogno[:cns demonftrativum , alteram veró per fyllo- , éinqt gifmum tantummodó apparenter demon- dicerne ftrativum infert : etfi folus prior affenfus, «t tl entitativé fumptus , fit fcientia, pofteriot o Mn autem fit error. n potts Ad confirm, D. Ánt, Intellectus actum [o, pl fupernaturalem fidei , eámque verum pot- fomidat, eft difcernere ab altero aCtu fidei folüm ap- parenter tali ,. eóque falfo , prefuppofitá d t equali evidentià credibilitatis refpeCtivá. N, mai, M antec. Hác fuüblatá, quoad dogma falfum. Ratio habetur ex m p "Tranf. ant. & N.confeq. "i didis num, 340 & 246. Intercà füb datà [gu eu i le li5 Diffumli 496 Tra&atu:kl V, de Virtut, Theol, - ag diftin&ione folummodó transmiffum eft , uód intelle&us poffit difcernere actum fi- m : 1JE Iuü d"" &i fupernaturalem ab a&tu mere naturali ; eti poffit difcernere dogma verum à falfo, ifieenint gieet Y Nam etiam prazfuppofità evidentiá credibili- tatis abfolutà de my(terio Trinitatis , non , m poteft nofter intelle&tus infallibiliter fcire, fed folüm prudenter prefumere , quód illud vffenis, u vf d per a&um fidei fnpernaturalem , reipsá ta« lem credat , prout idipfum inaliarum virtue onfrn0n) Ex vt vt tum actibus & dictis num, 446. patet. N his itáque i at Conftat r. dnseden r Quód a&us fuþernaturalis 4675 ei theologice fit fummé firmus, certitu- tierdenndta tpoti, ia dine adhefionis affe&tive , perquam intelle- &us ex imperio voluntatis objectum revela- ditmnyaa vtiierdennn tum itacredit , utomnem formidinem, fal- tem deliberatam , de oppofito excludat, fi- idt t ( mülque authoritatem DEI loquentis, cuili- Vttetentm bet alteri motivo , quantumvis eandem ve- tttan ritatem evidenter demonftlranti, appretiati. vtv vé praferat. Nam ad effentiam cujuslibet "tf ricpg virtutis theologice , quà talis pertinet, ut EULT creatura intelle&ualis per fuos a&us DEO, 5 r etíi non inten(ivé , attamen appretiative, fu- ähl!æ ntggye X peromniainhzreat, Hinca&tusfidei, quó n lirisi intelle&us , pro fenfu compofito naturalis "bted demonftrationis de reali exiftentia DEl,hanc "tl eandem prout divinitusrevelatam credit, fal. At tem virtualiter & implicité , hunc modum teDe "i d n.M,' ! Difputatio V, Artic. YV. ET . 497 ! tendendi continet * Credo firmilfime reaiem Uint exifientiam DEI , eandem credituru , etfi natu- " Utyj ralem de. illa demonflrationem: nom. baberem. d Quódfi etenim tendendi modum oppofitum Vs contineret, videlicet iftum : Credo revelatags Tib exifientéam DEI , non crediturus , mift eviden- ilb 1em de illa demonflrationem baberem 5 tüuncta- !t QUi lis affenfus , utpote vitiofus, neutiquam fo- ! [ ihtio r ret a&tus fidei theologice ; quia naturali de- monftrationi non preferret, fed impie poft. J poneret revelationem Divinam. Ex quo ipfo patet : quód intelle&usex motivo fidci iptut credens realem exiftentiam DEI, aliundena- m t turaliter demonftratam , non fit paratus ne- rfqminrcn gare potiüs, quàm credere hanc exiftentiam um fpecificativé fümptam , fed folummodo pro- idtwm, ut natüraliter demon(tratam. ydd, Conftat 2, Quód proinde idipfum de468 tnis, i principiis lumine nature notis dicendum fir, endm ut intelleQus etiam his, ex imperio volunta- ! 4pprcmu'. tis praferat revclationem Divinam. uam-« y cupslbt vis etenim principium iftud : Qxzod/iZet efl, vrtinet, u vel non eff , neutiquam repugnet myfterio fhos D "TTrinitatis , nec intelle&tus illud fimpliciter , m'm'w?u l & abfoluté negare poffit ; attamen poteft lt t per a&tum fubjeóivé abfolutum , & objeai- véconditionatum cfífe magis paratus , ad ne- fo t In['llDEllþj gandum potiüs hoc principium, quàm my- fterium revelatum. Haud etenim fatuus, Vv Cltdila 1 aut chimaricus eft hic modus tendendi: hu wüï*f AMa H : p 495 Tratlatus TY. de Virtgt. 'Tbeol, r Dd Mallem ,. fi poffem ,. megare priucipiumz. pra- l q"Ud im.t didum , gwdm myflerium . Trinitati , (icut in a&u poenitentie fupernaturalis , fatuus PT aüt chimaricus non eft hic modus tendendi g, Q ml conditionatus : Facerem, fi po[Jem , ne peccae sl tum beflernum fuiffet à me commi][Jum , prout fufiüs in Tra&. VIII. de Pcenitentia exponi- DEL, du tur. lm dl Hinc etiam factà fuppofitione , quód intelle&ui reprefentetur hoc principium : w n d vt 0 Quacttaque funt eadem uni tertio, [unt eadem iuter fe , tanquam metaphyficé oppofitum y, hm myfterio Trinitatis , & nihilominüs eidem i r sb ctit proponatur myfterium iftud , üt evidenter uleeod credibile, ac credendum fide firmiffimá, tan- slpemum) quam divinitus revelatum ; tunc poterit , & debebir intellectus illud ita credere , limitan- tut tl uni ia d do predictum principium ad folas res «rea- tas, quemadmodüm illud complures Theo- i, t Verüi hác li. t logi hucásque limitárunt, mitatione reipsáà opus non effe , fed iflud a. principium quoqué in Trinitatis myfterio tidltlun fubfitere, Tra&, L de DEO, Difp, V. art. 1. T fïfalïe ! ( oítenfum eft. Ht i Conítat 3. Quód a&us fupernaturalis DI 499gq ei folummodó cerritudine infallibilitatis, At nonautem certitudine adhefionis affeCtiva, "ts & apprctiative , fuperet aCtum fidei tantüm "f apparenter talem , feu mere naturalem. Nam L tbl pariter hic a&as pro motivo adequato ha- b (cmu! « V bet authoritàtem DEI, et(i non reipsà , ni- Wa l M Difputatio V. Artic. IV | 499 Nity, hilominüs apparenter loquentis dogma fal- bl 5:0! fum , quod intelle&ui per inculpabilem ere LT rorem proponitur, tanquam divinitus reve- b latum., Cüm etenim homini privato , fub ,0 "'a*«V::.'- cádem evidenctiácredibilitatisrefpectivà pro- "j poni poffit dogma verum , de Incarnatione Itü Filit DEI, affümentis naturam humanam ; & ftoy v falfum de Incarnatione Spiritüs San&ti, affa- r mentis naturam columbinam , prout Dilp. h nl y pr&ced, art. 4. oftenfum eft ; hinc intelle- ] &us , flante hác e&quali evidentià credibili- hts m tatis, teneturex imperio voluntatis utrüm- o que dogma credere fide firmiffimá , etfi fo- finiiti lus afleafus vero dogmati praftitus, fit ides rcipsá fupernaturalis, alterautem follüm ap- J at du lts pareater talis , utérque tamen meritorius, i s tl Quamvis enim intelle&us DEO , tanquam lue; Ts pume veritati ,. per affenfum hunc falfuin tlv hi effe&tivé non adhzrear ; nihilominüs eidem * fedila adheretaffe&tivé. Sic etiam ille, qui ex erro- jj nyhttt re inculpabili hoftiam nondum confecratam adorat , effedtivé , feu materialiter quidem al idololatriam , formaliter tamen ; feu affeGi. emnui véaCtum meritorium Religionis exercet, At- juliids que ideó utérque affen(us fidei eundem mo. dum rendendi continet , ut intelle£tusunum TL ab altero difcernere non poffit, donec muta- [ un:'i«: "L tà evidentiá credibiliratis , dogma falfum à vero difcernat; séque illud credendo erráfe T M u agnoícat. L AR* pl $00 Vfrra&avtm IV. de Vivtut. '(Tbeol, "m AnricuLus V. T d U ágnoo An. Aus thernaturalis Fidei yfdrintu st ultimà refolvatur im autboritatem , cb revelationegm. Divinau 2 sl fudtt Ranotandum 1. Quód omnis affenfus at 470 elii d alicui propofitioni , feu veritati obje- Give, abintclleQu praítitus, aut mediatus Ts ob o fit, autimmediatus. Afleniuszmmediatws e(t ille , perquem intelle&us veritatem objecti- ij qia ff i C0 vam, fibi propofitam,independenter ab omni alio motivo, 4* 402 , ideóque folüm pro- ayaduüi «ulilpot. pter femetipfamaffirmat, Hjusmodi por- 1Ó affenfum immediatum , non tantüm veri- isiuntat ) vt u tati neceffarie, fed etiam contingenti , fre- uenter ab intelle&u prafítari pofle , num. at t aena I. Oftenfum eft. — Affenfus veró mediatus dicitut ille , per quem intelle&tus veritatem TT fibi propofitam , propter aliud motivum zf sdei, xilticiy guod , abilla faltem formaliter diftin&tum , & quidem ipíi affenfui intrinfecum affirmat , * f rout in omni conclufione fcientificá , fuis ET premiffisinnixà, patet. — Haud etenim mo- "t tivum affenfui folummodó extrinfecum , Wïmis 16" ( cum motivo intrinfeco confundi debet. Sic d Theologus , ex motivo ropagandi Divinam 3 qtiy É gloriam ,autacquirendi ignitatem Ecclefia- LT fticam , facre huic fcientie feapplicans, prae- MTTA di&am gloriam , aut dignitatem, non habet EITT PKO - L Difzutatio V; 4rtic, V. . 501 pro motivointrinfeco, fed tantüm extrinfe- L co, ipfius conclufionis theologice, Huic i« uidem motivo neutiquam affenfus fcientifi- Lt cus , fed tantummodó illud imperium volun- LY tatis. intrinfecé innititur , vi cujus intelle- L &us ad ftudium theologicum impellitur. Qtrjds Prenotandum 2. Quód folus affenfus I r ) mediatus , alicui veritati objeCtive preftitus, Al otdoy fit capax refolutionis ultima , in fenfu pro- nv prio accepte, Ilec (iquidem refolutio ni- ita d hil aliud eft , quàm regreffus intelle&tualisab tenoni aífenfu alicui conclufioni preftito, per to« itliny. tam precedentium motivoruim feriem , do- d y nec ad illa motiva deveniatur, quibus intel- n ntiovs le&tusimmediaté propter femetipfa , feu in- i, f dependenter ab ulteriori motivo intrinfeco V, nun affentitur , ut tandem in illis quiefcat, Nam O md aliàs in hifce motivis intrinfecis dari poffet s verata proceffus in infinitum , qui tamen intellc&ui, motirimol cujus finis eft veritas, cflentialiter repugnat. findus, Hincitaqué deducitur primó : Quód omnis y dfitmdt affenfus mediatus , feu veritati alicui per mo- dum conclu(ionis praftitus , ultimó faltem yfià, eenim t^ in duas propofitiones, per fe notas , eásque five neceffarias , (ive contingentes refolvi de« if j db beat. Secundó : Quódfifors in tota pre- , ! cedentium motivorum fcrie contineatur d n ais motivum aliquod folüm probabile , feu fal. libile, tunc ex illo dedu&ta conclufio non apphümf?þ poffit effe certa & infallibilis , quia fcilicet n hi: jux- ] Di[pumil $02 Tra&atut lV, de Vivtut. Theol. juxta teceptum axioma , Conclufio fequitur g g partem deéilioremz. Tertió : Quód parifor- ';Ogiæ ;! ü j detit miter ob iftud axioma , conclufio non poffit efie certa fimul & evidens , et(i omnia mo- imem D tiva intrinfeca fint quidem certa ; fed vel uni- wftam, d :J,idqucinuiuk cum ex iftis non fit evidens, adeóque obícu- rum. Quartó;: Quód ultima refolutio af- ag ftoetit fensüs fieri non poffit in motivum aliquod folummodoó extrinfecum , cui fcilicet affen- P nmom fus conclu(ioni preftitus , néque proxime, st néque remoté , tanquam motivo intrinfeco vtdatt, n innititur, Demüm ; quód ultima refolu- Ámn, tio affensüs haberi nequeat , per ullum para- iM v logifmum , feu circulum vitiofum , vi cujus Vs pro intrinfeco motivo affirmandi confe. vultrdlorímy quens afligaatur antecedens , & viciffim pro ii motivo affürmandi antecedens aífignatur m Ts coníequens. MT Prenotandum 3. Quód omnis a&us fu« :!uqmcndox, L 47zpematuralis fidei , & quidem ftricte talis , fit "t affeofus mediatus, utpote articulo revelato, "tl ob authoritatem & revelationem Divinam, "iT tanquam foum motivum proximum & ad. gquatum , ídque faltem formaliter ab ipía t D l MT veritate revelatà , quá tali, diítinéctum ab in- telle&u credeatis preftitus, Nam & ipfaa n i Al &fi!!St&. authoritatem , & revelationem Divinam , ïn: Fidrmxthh quoqüé per fidem theologicam , ftride ta- lem, credi poffe , fufficienter ex hucásque di- Ut D &is pater. Hinc itaque movetur illa cele- ber. Y Tif 4 Difputiiio Y.' Artic, F. 5j 'W/( M ] * berrima quaftio [ An omnis aCtus fidei Ms At OUCH,'QPU[H: theologice , idémque ftri&e talis , ultimó rcfolvi debezt in ipfam authoritatem , & re- LT !tj 'Lm veletionem Divinam , illuftratione fuafivá propofitam , an veró in alind motivum , zf r guod , ídque intrinfecum , ab hác authoritz, It LUT] M te, acrevelatione diftin&um ? Potiffima VCo Out d TOTA 1Ó difficultas verfatur circa ipfam hanc reve- lationem Divinam , ntpote mete contingen. u m tem, attamen per aQualem fidem ab intelle- SOPRITIR] hi fl &u credente, faltem virtualiter, & implici. té affirmatam , prout ex Articulo primo hu- pniagi jus Difp utationis patet , ubi oftenfum eft, i, quód omnis a&us fidei ftri&é calis » fitfaltem 020 ( virtualiter difcurfivus, In hac controverfia, ia pretermiffis aliis , jam obfoletis. tres funt j dinat precipuz Theologorum fententiz, — Prima docet: Fidem ultimó refolvi, faltem regula. yis sl riter loquendo , in authoritatem & tefli. i ul monium meré humanum, quam fententiam vlorertt, ( Diriam, cum Scotoin III. Dift. 25. queft, uric inter recentiores Thyrfus Gonzalez , in Maxzuda.. m & d &Hone ad fidem , Parte V, ample&hitur, — Alte. jbl ra docet : Fidem ultimó refolvi in motiva ohun d credibilitatis, faltem abíol ute , quam Ripal. N & da Difp. III; 4e Fide SeGt. 4. defendit. Tets p Din tia docet; Fidem refolvi ultimó inipfa m aue m RII&!-* thoriratem , & revelationem Divinam , illu. x firatione fuafivà Spiritüs San&i propofitam, x f quam «DKM "4 TraBatus IT.de f'irtut. ?I:l:eol. g quam cam Suarez , Difp. III. de Fde, Se&t. 12. jj plerique Theologt propugnanr. yrilo Atb Dico 1. Nullum a&um fupernaturdlem 47384 ei theologice , ultimó refolvi poffe in au- T PT thoritatem , & teftimonium , meré humae I num , tanquam fuum motivum intrinfecum; af at ídque remotum, Prob. Nam quiibet a&tus "TT fupernaturalis fidei , quó intelle&us credit veritatem revelatam , tanquam conclufio- fs n (s (ut nem , obauthoritatem, & revelationem Di- vinam, tanquam przmifífas, ex hoc eodem k (upcmzmralts« d motivo intrinfeco eft affenfus, quamvis ob- Ícurus, attamen fummé certus, & infallibi- ypedee o dorat wc t lis, ita quidem , ut hác certitudine , fakem quoad fe ; fuperet omnem affenfum natura» d u lem , etiam metaphyfice evidentem, Sed tníini fb hoc ipfo nullus a&tus fupernaturalis fidei ul- st (diqu timó refolvi poteft in authoritatem , & tefti- [ monium meré humanum , tanquam fuum NT motivum intrinfecum, ídque remotum, Er- s d g0. Maj. patet ex num. 453. & feq. Min. t atl prob. Repugnat , ut affenfus fidei praftitus LE veritati revelate , tanquam conclufioni, fit n):'05. Nimpugm fummé certus & infallibilis , nifi eandem Eu quoqué certitudinem habeat affenfus prafti- "r tus authoritati , & revelationi Diving, tan» Vitiind quam premiffis, Sed hoc ipfo affenfus his ol ! premiffis praftitus non pote&£ ulterils refol« vi in authoritatem & teftimonium meré ha« "It j N AU qi manum , tanquam fnum metirum intrinfe- cum AEl i 'à Difputatio V. drtic, V, 505 "-M& , n um , adcóque nec fides fupernaturalis ulti« mó in illudpoteritrefolvi Ergo. Maj. con. Utj ftat ex illo Axiomate : Cosc/afro féguitur par- Mi tem . debiliorema pramilJarum. Min, rob. It Tlb Nam aflenfus innixus authoritati , & tefti. monio meré humano, tanquam fuo motivo 1 us ledun z intrinfeco, non poteft vi hujus motivi , ut- pote fallibilis , effe metaphyficé certus, & 140 ( infallibilis, Ergo. ütinta Copfirm. Quamvis etenim primos actus ahda fidei fupernaturales de mytterio Trinitatis, 174 hus aut Incarnationis, faltem regulariter loquen. u do, precedere foleat fides humana , eorum ià a authoritati ac teftimonio innixa , qui hec fenmsi myfteria , tanquam divinitus revelata , ideó- dnn, 3 que firmiffimá fide credenda proponunt: ls i non tamen fubfequus affenfus fupernatura- o d lis ; quó intelle&us audientis , authoritatem quo i & revelationem , per modum principii cre- moup, dit , in authoritatem & teftimonium mere B f M humanum, tanquam fuum motivum intrin- ki al fecum refolvi poteft, Sed hocipfo. Er 2 e difori, Maj.prob, Nam per authoritatem , ac t ( yfi eudt monium meré bumanum, ctiam dogma fal- ixfts r£ fum , tanquam divinitus revelatum , ideóque [inne, fide firmiffimá credendum , proponi poteft, TL prout num. 539. & feq. oftenfum eít.. Ergo, ukeuüslf* Ex his deducitur : quodactus fidei fuperna. turalis , nec quidem in authoritatem mere jum Wä umanam totius Ecclefia Catholice , prout jn) inu'«l k a LU ac o6 TraBatus L. de Vivtut, 'Theol, pifpuwi: hzc feclusá infallibili Spiritàs San&ti affiften- g edt V tià ianumeros P'refules , & Do&torcs virtu- gtl m Hac te , ac fapientia confpicuos continet. ) myücriur! etenim authoritasmeré humana, folüm mo- d spous raliter , non autem metaphyficé infallibi- lis eft. CODL n at Dico 2. Nullum a&um fidei fupernatu. 475 ral is ultimó refolvi poffe in motiva credibili- .yücäc:m,-&mle tátis, precise quà talia , feu prout ab omni o It revelatione Diviná , etiam reflexá , realiter (uft. m aut formaliter diftin&ta, Prob. Imprimis ct- vrtlilts, n enim nullus a&us fidei fupernaturalis ultimó frad lt zefolvi pote(t in motiva credibilitatis folüm s pi rcfpeGtivg, Sed néque in motiva credibili- alfttet tatis abfolutz. Ergo. Maj. exinde patet , hindachds uód etiam dogma falfum fub motivis cre- L dibilitatis refpectivee proponi poffit, prout N g 'num, 5339. & feq. didum eft. — Min, prob, t l , Ideó a&us fupernaturalis fidei , de myfteriis ' Catholice Reli [ zduämfnncagoz:t ionis ultimó refolvi poffet , WaR QU in motiva credi b ilitatis abfolute ; quia fub t rl his, nec quidem homini privato , proponi lat poteft dogma falfum , àt evidenter credibile ';iuntdiïini:xs | fide prudenti , ac firmiffimá , tanquam divi- t nitus revelatum , juxta dicta num. 337. & Ws Nritm feq. - Sed hec ratio non fufficit ad ultimam Ut fidei tefolutionem in heceadem motiva cre. dibilitatis abfolutz, pracisé quàtalia, Er- ET Af go. Maj. continet primarium fundamentum vi$ At fcnt-entiæ oppofite, Min.prob, Quam Ct« TR N N M Dl:/;üllfdtl.o V- ;drtid. 7. 507 if CM etenim hec eadem credibilitatis abfolutze motiva fint metaphyficé connexa cum reve- E7l T latione myfteriorum Religionis Catholice , proutnum, cit. didumeft; nihilominüis ho- f rum motivorum realis exiftentia , indepen- denter ab omni eorum revelatione Diviná, m X d folüm moraliter evidens, non autem meta- phyficé certa, & infallibilis eft ,ex dictis num, OUU M M 319. &íeq. Ergo. li, Confirm., Si fides fupernaturalis in mo- has 47 vl tiva credibilitatis , prout ab omni revelatio. ne Divinà , realiter aut formaliter diftin&ta, Siuitün ultimó rcfolvipoffet; tunciftud potiffimüm ( d dicendum foret de miraculis divinitus patra- p tis.. Sed in hzc fidesultimó refolvi nequit, OLT Q Ergo. Msj.exinde patet : quód miracula oft, o inter credibilitatis. motiva potiffimüm emi- Nin, p neant, Min. prob. Imprimis etenim fides lnjiti ultimó refolvi non poteft , in illa miracula , oln p01ïfh tanquam motiva credibilitatis, ab omni re« ; qu velatione Diviná realiter , aut forinaliter di« J ropom' ftin&a , que ad confirmandam aliquam ve- u acdiþils ritatem füunt divinitus patrata ; quia fcilicet, yun I quà talia , funt teflimonium DEI , fa&o ipío u ) confirmantís veritatem anteà propofitam , i qd [ tanquam divinitus revelatam. Sed néque fides ultimó refohi poteft in illa miracnla , "rb qua alio ex &ne funt divinitus patrata. Er- fin w £o. Maj. patet ex di&is nnm, 152. & feq. Min. prob. Nam miraculum ex alio fine , & U Kk 3 quàm " i o8 Tra&atus IY, de Virtut. Theol, ( W quàm doétrinz confirmande causà divinitus gt patratum , non connectitur effeniialiter cum N illius veritate , prout num. 154. & fcq. often- "H quin l(l« fum eft, Ergo. vintinit Dico . Omnem aGum fupernaturalem finepid 477gq citheologice , ftriGé talis, ultimó refol- i vi in. ipfam authoritatem & revelationem itp vt Divinam, tanquam fuum motivum intrinfe- efitt, ri!/ff cum , 2* quod , per illuftrationem fuafivam vt 6 immediatam Spiritüs San&i , tanquam moti- veenton vum 7f gzo , intelle&tui credentis propofi- sst tum. Prob. Nam omnis a&us fupernatura- tht i lis fidei theologice , ftridétalis, quó fcilicet intelle&as veritatem revelatam credit ob au. ao p ao d thoritatem DEI loquentis , tanquam fnum t o d motivum adequatum , intrinfecum, & im- u p mediatum, eft reipsáà magis certus, certitu- dine infallibilitatis objectivà , eádémque for- qitmumtin s agl mali , quàm quilibet affenfus naturalis, etiam At metaphyficé evidens ; quia fcilicet authori- mitojur tas DEl loquentis , eft motivum magis infal- libile, quóvis alió motivó , ab illà diftin&ó, wisjdlid ed prout num. 433. & feq. ofteníum eft. TT hoc ipfo a&tus fupernaturalis fidei, quó hzc At d eadem authoritas, & revelatio Divina, tan- IT quam premiffa creditur , in aliud motivum 3-:51 QW Qu intrinfecum , ab hác authoritate , fimülque t ab iftà revelatione diredá, vel omnialià re- Vlv l flexà diftindum , utpote minüs infallibile , "g BM teíolvinon poteft , ex didis num, 471: Ergo. Md Con- ] L Difputatio V. Artic, V. 509 ? RUT Confirm, Ideà fides ultimó refolvi ne-478 AU m quitet in authoritatem , & revelationem Di. ln vinam illuftratione fuafivà fupernatnrali pro- pofitam ? quia intelle&us finé vlteriori mo- fllptlm tivo intrinfeco, 2t guod , non poffet habere fufficientem certitudinem de reali exiftebtid T Md 1 * i revelationis Diving , quam velut pramiffam, LTA faltem virtualiter credit , per affenfum fidei Wen ab preftitum , myfterio revelato. Sed hanc Spitan certitudinem , cámque fummé infallibilem, de rcali exiftentia revelationis Diving poteft t p du intelle&us habere, finé ulterioti motivo in- " A trinfeco , 27 qu0od , per illuftrationem fuper« " qum t naturalem propofito, & ab omni revelatio- ne reflexà di(tin&to. Ergo, Maj. continet agun ia n ib totum fententie contrarig fundamentum., Min.prob. Sinon poffet intelle&tus creden- s ettit tis my(terium revelatum , habere certitudi- ic'mqucfor. pl t nem, eámque fummé infallibilem , de realíi exiftentia revelationis Divine , fine ulteriori (et o mgfsmfaï- motivo intrinfeco , s 240d , ab omni reve- latione reflexà diftincto ; tuncvoluntas im- jdlido, T perans a&um fidei fupernaturalem , non poffet efficere, ut affeníus fidei fit in feipfo c'h qülüh?-' Diint, magis firinus , & quidem certitudine infalli- bilitatis , quàm mereatur pondus rationum ii ao $ ad affenfum impellentium. Sed hocadmitti W ümï,l:g nequit. Ergo. Min. patet ex damnatá per | gmni lh';'* Innocentium PP. XI, Propot. 19. fupcriüs yit j um num, 29t, recitatà. .Maj. prob. Nuii 4 fi- n 47**55 5110 "Teaclatus IV. de V:'r!z:t. Theof. ! pjpit fiquidem pondus rationum , ab orani revela- OL tione Diviná , feu directá, feu reflcxá, ei. ggtbrant uhett t dénqve immediatà, vel mediatá diftindum summ eft adcó infallibile , ficut locutio Divina, Ergo, yut P!I'K»vfm us Objicies r.contraprimam. Axiomaillud : 9pi ale&icum : Cozclafio feguitur partem debi- Aslptdi tl 10 rl liorem pramiffarum ; folummoadoó verificatur in difcurfu mcré naturali, non autem fuper- N at patarali. bfüsatiort Sed hoc ipfo a&us fupernatura- lis fidei theologice , ultimó refolvi poteft in dhnuo, t teflimonium meré humanum de reali exi- denedoenm Ítentia revelationis Divine, etfi hoc moti- a. t vum fit dc fe fallibile. a, C Ti Ergo. Maj, prob, Nam poteft intelle&us ob authoritatem , & ilritii Ldatod!: qi revelationem Divinam , tanquam motivum proximum , & adequatum , fide fupernatu- as tali credere omnia , in facro Evangeliorum ibupdt codice , typis Romanis vulgato contenta ; etfi ob folatn authoritatem & teftimonium d Vr i meré humanum , tanquam motivum revela- ts j tum , credat , hunc codicem reipsá contine- *.a;um A C re Verbum DEI fcriptum , ídque legitime "] impreffum. Ergo, r [ Confirm. authoritate ipfius Evangelii; & Ut M quidem Joh. IV. Cüàm etenim Redemptor RL ls malieri , ex civitate Samarig , g« dicitur Si- ebar , ad hauriendam aquam venienti , oc. "l Vl Ó 011, p culta ejus faCta manifeítáffet , fimálque fe W fit; promiffum in Lege Meüiam effe teftatus fuif- I o fets UM Di/þutaiio XV. Artic. Y. 61I Mitm bj fet ; illa veró idipfum civibus denuntiáffet, D &i fubjungit Evangelifta , cap. cit.v. 29. Ex ci- vitate auteya illa multi crediderunt in eum $a- maritanesum , propter verbum nulieri , tefli- t70:u0 perbibenti : quia dixit mibi ommia, ii Quecitqgae feci. Ergo, Confegq. prob. Haec V n fidcs tupernatoralis innitebatur , faltem ul- ID timó , hujas mulieris teftimonio. Ergo. d9 Refp. N. maj. Ad prob. D. antec,. Etfi Wt 480 ob (olam authoritatem , & teftimonium me- pf TT réhumanum, tanquam motivum remotum, folummodó extrinfecum, credat : hunc co. d dicem reipsá continere Verbum DEI fcri- - M prum. C. ant. Tanquam motivum remo- jntn, tum , ídque intrinfecum. N. antec, & cone 41 0UO feq. Ratioeft : quia hoc ipfo , quód intel- '/upcmaru- Icétus fide fupernaturali credat omnia, quae nydom in facto Evangeliorum codice , feu Romz, Qomtnt feualibi typis vulgato continentur ; eo ipfo (monin motivum remotum , ídque intrinfecum cre- g t dendi veritatem in Evangelio revelatam ; Ácontinte proximum autem credendi , quód Evange- gt lium iftud fit reipsà Verbum DEI fcriptum, non poteft effe, authoritas & teflimonium s l mcré humanum, Nam aliàs initiüum & fun- Md damentum fidei fupernaturalis poffet cffe fo- y d la fapientia, & verbum hominum, quod di- nittt, &is Apoftoli, num, 98. allegatis repugnat. n Áf Hincitaque patet : quód teftimonium meré vt þumanum ,der cali exiftentia revelationis jj Kk 5 Di- &T2 mraHlatus IV. de Virtut, Tbeol, E Divine, feu fcripta , fem tradita , poffit qui- jl dem eífe motivum intrinfecum , reípecu ju- jytlinot dicii previi prudentis credibilitatis, non au- « lum D « t tem refpe&u a&ós fupernaturalis fidei , nec uidem remotum., seic n Ad confirm, N. confeq. Ad prob. D. ant. dinacedat Hec fides fupernaturalis Samaritanorum in- um fuc t nitebatur ultimó , hujus mulieris te(timo» Yonirat / nio, tanquam motivo credibilitatis , ipfifidei J dimt Íolüm extrinfeco. C.ant. Tanquam moti- vuoecd ubl vo fideiintrinfeco. N.antec. & confeq. At- vikankg qne ideó Evangelifta ipfemet, cap. cit. ulte- (mí Va riüs fubjungit ; v, 40 .& feqq.. Cziz ergo vei[- qeio a fent. ad illum Samaritani , rogaverunt eum , ut stl lpe $bi maneret . Et manfit ibi duos dies. Et mul^ wt, u 10 plures erediderunt ineum , propter [ermonem ET IT ejm. Etmulieri dice£am : Quia jam non pro« un tll pier tuam loguelam credimus 5 i /fi exsm audi- t odom du vinu , & fcimu : uia bic efl ver& Salvator T mundi. Unde breviter D. Thom. hic q. 2. x &rt. to. Samaritani ad mulierem , per quana t ratis bumana fguratur , dixerumt : jaus non CM t i propter 1uam loguelam credinim. itáttüy 4 Objicies 2, Etfi teftimonium meré hu. manpum , illüdque. de fe fallibile foret moti- t ht vum intrinfecum credendi , quód ille codex d f I^ ï 1 UL facra Evangelia contineat ; poterit tamen intelle&us fide firmiori credere my(teria in "f "Ut Evangelio revelata , quàm credat , hunc eun- dem codicem facra Evangelia continerc. 17 $Sc W. m']. L Difputatio V. Artic, F. $13 d Sed hoc ipfo actus fupernaturalis fidei ulti- mdx&ug. M m in teftimonium meré humanum , tane« TMM quam fuüum motivum intrinfecum , refolvi ^W 1 poteft. Ergo. Min. patet. Maj. prob. Nam poterit intelle&tus myfteria in Evangelio re- M It velata credere ob tcftimonium Divinum, tan- quam fuum motivum intrinfecum , ídque PTO proximum. Sed fides, innixa teftimonio hi,j Divino,, cft frmior , quàm fides innixa tefti- : i monio meré humano , tanquam fuo motivo intrinfeco,eidémque pariter proximo. Ergo. "TT Confirm. Nam poterit intelle&tus in ca- u fu predidto myfteria in Evangelio revelata gt credere fide fupernaturali. Sed hec fides TET fupernaturalis , utpote infallibilis, effet fir- irfmm mior, quàm fides innixa teftimonio meré m vt t humano, etfi fallibili, quà intelleCtus credie hunc codicem continere facra Evangelia, T Frgo. Min, patet. Maj. prob, Sietenim fub j lil «qualievidentiá credibilitatis refpe&tivz , in- , )(r W telle&ui proponatur dogma verum, & fal. j ?Wf fum 5 tunc poterit intelle&us fide fuperna. turali credere dogma verum, etfitalifide non | mcïä m poffit credere dogma falfum , prout num, t tU 455.didumeft, Ergo ctiam. jl Refp. D. maj. Poterit tamen intelle&us omil W myfteria in Evangelio revelata fide firmiori, 482 cj quoad certitudinem infallibilitatis credere ; i hn p quàm credat huac codicem facra Evangelia " contincre, N. aj Fide firmiori ,quoadfo- lam | p &14 — Traatus IV. de Virtut. 'Theol, z m lam certitudinem adhzfionis affeCtivae, & ap- retiative, C. maj. & fic dift, min. N, con. "u Evangcïï dn i feq. Ratioeít: quia repugnat, ut metaphy- ficé certum , & infallibile fit confequens, nifi du d ];;ngtüum, u etiam metaphyficé certum & infallibile fit an- tecedens, cujus veritati , tanquam fuo mo- a C aíe t tivo intrinfeco innititur veritas confequene at at tis.. Cüm igitur ob reftimonium meré hu- vuygia manum , utpote fallibile, non fit metaphy- ficé certum , & infallibile , quód hic codex vfugint u d facra Evangcelia , tanquam Verbum DEI fcri. goattupund prum, feuteftimonium Divinum contincat ; dj lt hinc etiam metaphyfice certum & infallibile non erit, quód DEUS , myfteria in ifto co- durtutm od* dice contenta revelaverit. atti d Hincitaque pa- Ff tet : quód intelle&us , firmiori certitudine infallibilitatis , credere non poffit myfteria i dl in Evangelio revelata ; quàm credat, hunc at i codicem facra Evangelia continere, Hoc tictadud, tamen non obftante , poterit intelle&us fo- uattií làm firmiori certitudine adhefionis appte- "ais tiative, & affective , ob teflimonium Divi. Wytiycibf num credere hec myfteria, quàm credat ob r teflimonium meré humanum , hunc codi- Vg cem continere Evangelium ; quia fcilicet fi- "tl des fupernaruralis jxeipsá talis , predictà cer- titudine non eft firmior , quàm fides fuper- naturalis folümm apparenter talis , prout num, Sïüm.amhmiu 5.di&um eft, AU Adconfirm, D. maj. In cafu praedi&to pot- 43 erit UT H ! j Difputatio V. Artic. V. 515 l & ?t LN erit intelle&us fide füpernaturalicredere my- LT fteria in Evangelio contenta , fi cidem inde- ht pendenter à teftimonio merà humano per n illu(trationem fopernaturalem »proponatur Ilfiiï:ï:; Evangelium , tanquam teftimonium Divi- tutin, num. C, maj. Secus. N, maj. & C. min. N. [L] P ttn confeq, Ratioeft: quódintelle&us fide fu- i t pernaturali non poffit credere myfteria in " atj Evangelio contenta, nifi cádem fide credat, il hoc Evangelium effe teftimonium DEI fcri- R. ptum , ad quam fidem non íufficit teftimo- T m nium meré humauum. Md Objicies 3. Saltem poteritintel'e&tus ob 483 VET authoritatem meré humanam , & teftimo. TT nium totius Ecclefie Catholice , tanquam [ motivum intrinfecum , fide fupernaturali fjl credere ? quód iíte codex facra Evangelia i, hu contineat, Ergo. Ant, prob. Quamvis et. g W enim hac authoritas , & teflimonium meré Jens l humanum fit de fe folummodó moraliter certum , & infallibile , poteft tamen intelle- !d QPP.'C. jus D &ui proponi per illuftrationem fupernatura- quio lem. Sed hocipfo. Ergo. Maj. patet. Min. Y prob, Nam authoritas & teftimonium iftud jdicel per ipfam illuftrationem fupernaturalem red- ditur metaphyficé certum , & infallibile, Ergo. [2 Confirm. authoritate D. Au.lib. contra ,pronm'»'. Epiftolam fundamenti à Marithzo vulgatam fcribentis cap. s. Ago verà Evangelio uon ere- ! rz&ä**ïf L d(g Tradlatus IY.. de Virtut, Tbeol. " 416 derem , nifi me Ecclefia Catboliee commoveret r autboritas, Et infra * [ Infirinatd , Catholi- sium d m Ed corum videlicet authoritate , zec Evazpelio eredere potero $. quia per eosilli credideram. De- s fs 'gionn i mum cap. I4. Eos feguamur s qui nos invi- tanit , prifis credere , ut ipfa fide valemiiores fazii, j d Ergo. xdau, t 6d quod credimus , intelligere mereamur. Refp. D, ult, antec. — Authoritas & teíti- sst 4945 onium meré humanum totius Eccle(ig per d. N f adrtt illufttationem fupernaturalem propofitum, redditur metaphy(icé certum & iafallibile, s a at t folummodó quoad íuam exiftentiam rea- lem. C.ant. Etiam quoad fuam cum verita- Afj te reiteftificate connexionem. N, antec. & vlv lts confeq. Ratioeít : quiailluftratio füperna- vitutyil turalis fuafiva proponensintelle&ui , autho- Slit: M ritatem & teftimonium meré humanum to- "n tius Ecclcfie affirmantis : quód ifte codex t facra Evangelía contineat , eft quidem imera- Ti t phyficé certa & infallibilis ; adeóque paritec tttidfle metaphyfice certum ac infallibile eft , quód i Q authoritas , & teftimonium iftud realiter exi- mi mmudmg ftat, Non tamen per hanc illu(trationem teftimonium hoc redditur etiam metaphy(i- t n MT I €é conaexum cum hac veritate teftificatà, uód ifte codéx facra Evangelia contineat ; "t | ;äudogm f -quia fcilicet hoc teftimonium folüm morali- m N0 ter eít infallibile, Sicut enim Propofitio, " ni | Mij | per illutrationem füpernam ceprafentata; 2 Ht prolaliliter vera , non evadit infalliéiliter ve- "4 RT M " . Difputatio Y, Artic. Y. . 512 Vs W i, r4 ,ita pariter in cafu predi&o difcurrend urt., Oppofitum dicendum , ( authoritas, & te- 1j ftimonium Ecclefiz , pront habentis infalli- n . f 511E[f. bilem affitentiam Spiritüs San&i , per illu. ftrationem füpernam proponerctur ; quia Wi tir l; ! Ícilicet teftimonium foret revelatio Divina Qu [ ) " mediata, ex di&is 226. adeóque in illud fi- des fupernaturalis ultimó refolvi poffet, k i Ad confirm. N. confe q. Nam D. Augu. pop, ftinus authoritatem , & teflimonium merà Lüili humanum Ecclefie Catholicz ig t ; non affignat ao pro motivo intrinfeco fidei fu pernaturalis, fed folius judiciicredibiliratis » quód Evange. al lium hoc fit reipsà Verbum DEI fcriptum. nl Hinc ipfemet poft allegata ex ;Cap. 14. verba du illicó fubjungit : Iu Non jam bomini£us , fed ipfo d d DEO intrinfecis mentem uoftram firmante , d alluminanute. jktmaete Objicies 4. contra fecundam. Motiva 495 jqu:pzrl(c( credibilitatis abfolute , que habet do&trina M : dh qllüj Religionis Catholice , tanquam divinitus edlertt inftituta , certitudine , non tantüm morali, [ ter, fed etiam metaphy(ice infallibili fant m ! ] " connexa , cum reali exiftentid revelationig l ; üü: Ti Divinz , ut fub illis , nec quidem homini T. privato, dogma falfum , tanquam divinitus Jüm 0 revelatum , proponi poffit, Sed hoc ipfo l ?[opüw':' fides fupernaturalis, quà Rcli gionis Catho. d ice doCtrina creditur ; in hec eadem moti- Wiäh'üäï va credibilitatis abfolute ultimó refolvi pot- eít, TraGlatus IV. de Virtut, "Tbeol. Dijpm 418 et. Ergo. Maj, patet ex di&is num, 337. & g, m fcq. Min, prob.. Nam predi&ta connexio «bontird metaphy(ice infallibilis cum reali exiftentia sf o revelationis Divine , fundatur inipfa verita- j Cin i te Divinà, ciicfleatialiter tepugnat, ut hec sf eadem credibilitatis abfoluta motiva , etiam fj do&rina falía h qun at abeat, prout c?c num. cit. pà« , tet, Ergo. y d Confirm. — Quamvisetenim indepe nden. tiecdsd ter ab omni revelatione Divina, vel illuftra- 1s ; dunt tione fupernaturali non fit metaphyfice cer- COUW tum , quód hec eadem motiva credibilitatis i, i abíolute realiter exiftant , aut extiterint ; r poterit tamen hec realis exiftentia iatelle- vhontinrid M Ya &ui per . illuftrationem fupernaturalem im- mediaté fuafivani proponi. Sed hoc ipfofi- bunying, a des fupernaturalis, in eadem motiva, etiam rf t precisé quà talia, prout fic propofita , ulti« t.t mórefolvipoteft, Ergo. ;,;:mfmm Refp. D. maj, Ethec motiva credibilita- 86 tis abíolute , prout fic connexa cum reali 9d d | "a, exiftentia reeclationis , funt motiva credibi- litatis, precisé quàtalia. N. maj. Hec mo- " p "i n tiva, pront fic connexa, funt revelatio Di- vinarcflexa, C., maj. & fic dift, min. iN. con- Situtrie ícq. Ratiocft : quód motiva credibilitatis "t abíolute , prout metaphyficé connexa, cum y Q reali exiftentia revelationis Divina , ut fub illis , nec quidem homini privato , falfum ul l, "H D dogaa , tenquam divinitus revelatum ; pro- x(]i p»- »qmlikm E d M Diflaut;zttia F. driic. V, $19 u TR poni poffit, non fint realiter , aut formali. hu ter , ab omnirevelatione diftincta : ideóque e'qm M non fint motiva credibilitatis »precise quà ta- ]iän Cüm etenim hzc coone MR fica fun xio metaphy- LUA detur in ipfa veracitate Divina, cui effentialiter repugnat , uttanta credibilitatis Qd motiva tribuat doGtrina falfz , quanta tri- buit doctring Religionis Cat ui& ts Ícilicet holice ; ml lii hn credentes decipere non poteft , utt M. num, 357. didum eft : hinc eadem motiva, tll prout fic connexa, funt virtualiter, aut equie valenter , revelatio reflexa DEI , confirman- T tj tis doGttinam Ecclefiz Catholica, tanquam dire&? divinitus inftitutam , feu revelatam, i Ad confirm. N. min. Ratio eft : uód lhj nullüm motivum , etíi cum obje&to revela. i i to mctaphyficé connexum ; attamen ab au« thoritate, ac revelatione Divina, feureali- ter , feu formaliter diftin&um, fit motivum qedbii fufficiens ad actum fupernaturalem fidei TT theologice , prout ex conceptu tormali hu- v d jus virtutis patet. Hinc motiva credibili- flecno tatis abfolute precise quà talía, perilluftra- n tionem n N fupernaturalem propofita , quidem fuffi ciunt ad evidens judicium credibilitatis sb fupernaturale ; nontamen fufficiunt ad cre- at dendam fide fupernaturali realem exiften- i, tiam , feu prefentem , feu prateritam , re- vt ; velationis Divinze : que per omnema&um T fu pernaturalem fidei credi debet, l L1 Ob. pj | Tyaclatis V. de Virtut. Tbeol. 20 AGus fu- g ü Objicies ult, contra tertiam. mc 497 i theologice , per quem in- ernaturalis fide j N telle&us credit , DEUM fummé veridicum :psä DEUS 24 Religionis Catholic " in fa- reveláffe myfteria Summorum Pont ! D cums, ul Leg!&hw cris Evangeliis , & x myü:m. | ac Conciliorum Generalium diffinitionibus ltimó refolvi debet in a " contenta , femper u i N,Mkf!f a&tualem revelationem reflexam , quà DEUS fteria quondam reve- ipd g teftatur ; quód hec my m laverit. Ergo, An t. pr ob. Nam , quoties at at llu ftrationem füpernatura- intelle&ui ; peri ypii lts lem , pro ponitur obligatio credendi hec my- MT fteria , ve nitus revelata , lati quondam divi ideóque fimul vuntioe P toties reipsà DEUSloquitur ; tiaged r.flexé teftatur ; quód hzc m yfteria quon- Maj. sU E dam revelaverit. Sed hoc ipfo. Ergo. axrliU rob. Siquis enim ftante obligatione cre- dendi hec myfteria , velut quondam divini- at i dem credere ; hoc ipfo ERUTT tus revelata , nollet ea t d DEUM, faltem virtnaliter ; aut interpreta- Ergo. t i u tivà, facetet mendacem. Confirm, FHzc fiquid em veritas eft cer- dígeyed adnos: Eviden- t ta, € infallibilis , etiam quo futtp, ger oflendens oliga tionem cre dendi , quàd ipfe & loguens my[leria Ca« Wt f fit DEUS fumimit verax , US loquens bac abolica Religionis y efi reipsá DE Ti L. myieria ; qu ia fcilicet folus D EUS ad cre- fteria nos obligare poteft. Sed itím a denda hec my hec veritás includit rev elationem Divinam &tnfalhbms, ies adeft, quoties in- teflexam , & fimul tot tel« W'Mms, ! L Difpatatio V. A4rtic, V. -4aI Y telle&us per fidem fupernaturalem credit itæjgïxmm. inyfteria R.eligionis Catholice. Ergo. ia Reíp. N.ant, Ad prob. D, maj. Toties 4 n reipsà DEUS loquitur praceptivé , feu tan- p s quam Legislator nos obligans ad credenda hii hzc myíteria, C. maj. Etiam affertiv? , feu Vi d tanquam au&tor nobis revelans hbec myfte- "a ria. N. maj. Etficdift. min. N. confeq. Ra- a tio eft : quód homini privato, etiam dog- W qu ma falfum , de Incarnatione Spiritüs San&i , D fub eodem motivo credibilitatis refpectivae delinty proponi poffit, tanquam credendum fide g a firmiffiná, fuüb quo illi dogma verum , de [ Incarnatione Filii proponitur , ut proinde yfiriq utrümque dogma firmiffime credere oblige- tür, prout nam. 4.55. & feq. oftenfum eft. n lii »'gmonc Qu Sicut igitur DEUS, perilluftrationem fuper« naturalem , in predicta hypothefi propo« (un d nens oblie r r [2] ationem credendi dogma falfum; neutiquam reflexé teftatur : quódIncatna- p tionem Spiritüs Sancti aliquando revelave- lt 5:& «t rit ; fic néque perillaftrationem füpernatu- vl ralem proponens obligationem credendi h ]u dogma verüm , reflexé teftatur? quód In- | ql(e ll carnationem Filii revelaverir, fed utrobíque D) Wnl folüm preceptivé , non.autem affertive lo- BM ht uitur, / uU Adconfirm. D maj. Hac veritas eft cer moün " ta, & ipfallibilis , etiam quoad nos : Evi» j p if denter ofiendens, per motiva crcdibilitatisabe ïm 2 Qv p 22 Tra&latus 1Y. de Virtut, "Theol, NT folutae , oZligationens credendi , quàd ipfe fit n DEUS fummé verax , & loguens uyfleria Reli- g oD gionis Cathbo lica ,. efl reipsà DEUS loqueus bae "muL wmsferit, Tranfi maj. Per motivacredibili- jde, tatis folüm refpe&tivee, IN. maj. Et fic dift. min, N. confeq, — Quamvis etenim per mo- ff i ais od tiva credibilitatis abfolute , non poffit pro- lia i poni obligatio credendi dogma falfum , tau- afupoicttiy quam divinitus revelatum ; quinimo hac ca- dem motiva , fint revelatio quedam rcfle- ss pl nj st at xa , prout num. 486. oftenfum eft : quia tamenhec motiva non femper adfunt;quan- vvbl 1j do predi&a obligatio credendi proponitur, uti raodó refponfum eíft ; hinc fides fuper- ii qiln xlb i naturalis non poteft femper ultimó refolvi in revelationem reflexam, Caterüm hanc v lutipt fententiam , in argumento moderno pro- af n d pofitam ; illi folummodó propugnare pof- ATRT funt, ac debent, qui cum authoribus num, t 2329. állegatis , univerfaliter negant : quód thrtlupang articulus falfus homini privato proponi pof- fit , üt evidenter credibilis , & credendus, titin u "fide firmiffimà , tanquam divinitus revela- fl tus. Ex his itaque LT Confat 1. Quód nullus a&us fuperna- 96 489,, ralis fidei theologice , ftri&é talis, per MLUT uem videlicet intelle&us myfterium reve. at latum credit, ob authoritatem & revelatio- RTM nem Divinam, tanquam fuum motivum in- UM trinfecum , ídque proximum , & adequa- tum, Vg j l ?m ) Difutatio V, driic, V. 523 hij tum , ultimórefolvi poffit, in authoritatem, iij & teflimonium meré humanum , tanquam fuum motivum intrinfecum , ídque remo- 008j tum, Cüm etenim omnis a&us fupernatu. [ 31 ralis fidei , ftri&te calis, fit faltem virtualiter ID difcurfivus , fimálque certitudine infallibili- DT tatis obje&tivà , eádémque formali, feu fun- ln datà in authoritate ,' ac revelatione Divinà T fitfummé certus; repugnet autem, ut affen- m t fus praftitus myfterio revelato , tanquam nd: a conclufioni , fit metaphyficé infallibilis , nifi TY pariter infallibilis fit affenfus preftitus autho« li, ritati , ac revelationi Diving , tanquatn prae p miffis, quia fcilicet juxta receptum axioma? lia Conclufio fequitur partem. debiliorem prawni[Ja- gt ha rum : hincetiam repugaat , ut aflenfus pra- yinmo p fatis premiffis preftitus pro fuo motivo in- u . ttinfeco , utpote fallibili , habeat authorita. tem , & teftimoniam meré humanum. Ate yrbus Qu que hoc pariformiter de authoritateac tefti- at qi monio meré humano totius Ecclefig Catho- p p sedendus, lice dicendum , que feclusà infallibili Spiri. tüs SanGi affiftentià , folàm moraliter, non ns r autem metaphyfice infallibilis et 5 etiam fa- hst &à fuppofitione, quód bec eadem authori, v IäïlSa , tas meré humana per illuftrationem fuper- Nam eiunt natuialem intelle&ui proponeretur. authoritas ifta (ic propofita , redderetur qui- N ) demmetaphyficé certa, & infallibilis quoad | motivm j fuam cxiftentiam realem 5 fecus veró quoad j us ï fuam ; LI3 p 24 — raflatus TV. de Virtut, "Theol. iil fuam do&trinam : ficuti fententia per talem y andtm Fl illuftrationem propofita, 2 proZadila , foret " ii uidem izfallidiliter proZa£il , non tamen ,uqunt etiam izfalliziliter vera, Oppofitum dicen- PT dum de authoritate ac teftimonio Ecclefiz j(ciohi, 1 rout habentis infallibilem affiftentiam Spi- st ritüs SanCi; quia tale teftimonium , tan- aconn t quam revelatio Divina mediata , eft meta- meodä IU Wl phyfi-é certum & infallibile, w iil J | Conftat 2. Quód nullus a &us fupe—ma- :m:,ufuszäüs ( talis fidei theologice, in motiva credibi. u pfæmiffïa L litatis, pracisé quà talia. feu prout abomni revelatione Divina realiter , aut formaliter Ynt, i Q diftincta , ultimó refolvi poffit. Nam mo- nl tiva credibilitaris folüm refpeGtive , funt fal- vlnaudt libilia, ut fub illisetiam dogma falfüum pro- du du oni poffit : motiva autem credibilitatis ab- valeedtind folutz funt quidem metaphyfice infallibilia , s5 od ut füb illis dozma falfum proponi nequear, zalidiu: tanquam divinitus revelatum: horum tamen ii ; motivorum realis exiftentia , nifi prout divi- * La nitus revelata , non eft meraphyfice , fed fo. làm phyficé , ab ezperientia fenfnum, aut tll o n moraliter , ab unanimi fcriptorum Eccle(ia- fticorum teftimonio certa. Quinimo , fi jgt, f hac motiva con(iderentur , prout eadem ob TAttdts w fapientiam , & veracitatem Divinam , cum b veritate Religionis Catholice funt metaphy- ag ficé connexa ; nonampliüsfunt motiva cre- V monia od dhs dibilitatis, præycise quà talia , fed tefti DEI, | s25 M Difutatio V, Artic.V. Vs DEI, feu diretà , feu reflexé conteftantis hanc eandem veritatem , quemadmodüm m*") fi !t precipue in mi raculis patet : ideóque in il- elationem Divinam , illuftra- Mi la ,tanquam rev D tione füperna propofitam, fides ultimó pot» [lmuii eft relolvi, Econtra veró , prout funt mo- tiva credibilitatis pracisé , quà talia , idcó- D "3 que omni teftim onio Divino inferiora , fo- *. lummodó funt o bje&um formale intrinfe- cum refpectu judicii credibilitatis ; non atte drlpen g tem ipfius actüs fidei , quó creditur per mo- dum premiflz , realisexiftentia revelationis YV d Divinae. R Conftat 3. Quód proinde omnis actuis491 fuperaaturalis fidci ftridt talis , per quem dne, t intelle&us credit veritatem revelatam , per Topu modum concluflonis , ipfam veró authori- Jbligis 2 fbl tatem & revelationem Divinam , per modum ultimó refolvi debeat in hanc ve«» yi t principii, ritatem objedtivam : uia DEUS [uanmn? vt- QOCm D vidicu revelavit ; adeóque in ipfam anthori- fbrott d tatem , & revelationem Divinam , illuftra- f dl tione fup ernaturali fuafivà immediatá pro- um deinde hzc revelatio fit publi- i Ed pofitam, five €a, vel privata, (ive mediata , vel immedia- Quinimü , l preterita, five directa, ta; five praffens, ve uentt vel reflexa , ut femper affenfus f dei ultimató, Jpinifi L alicui revelationi Divinz , tanquam fuo mo- ia tivo intrinfeco, 27 2404 , innit atur, Cüm et- lia fidei theo- j m enim omnis a&us fupernatura Ll 4 Qs ,[cdltüi*ä 526—" -;I*ra&?ztüs VV. de Virt. 'Tbeol. pie logice fit famme certus, & infallibilis , & qui- [ siiho f D l r dem certitudipe fundatá in fuo obje&o for- äm'o etiámt mali, five motivo adequato intrinfeco , vi- :4; ibmotiri delicet authoritate, ac revelatione Diviná j giurdognt hinc affenfus huicauthoritati, ac revelationi g, ag praítitus , non poteft habere motivum zf dupt: t quod , inferius bác aüthoritate , ac revela. NI tione Divinà ; quantumvis illnd foretaliun. wl odl dc , non tantüm moraliter , aut phyficé , fed E7 etiam metaphyficé certum , & infallibile : vuite lul t quia fcilicet a&us fupernaturalis fidei fuà uniim d certitudine fuperat omnem affenfum , CO« .tti at d gnitione beatificàinferiorem. Quamvis igi- infydie l tur authoritas, feu fapientia, & veracitas Di- BRT vina per difcurfum nataraletm demon(trari "feim r poflit ; nontamen eadem prout fic demon. t tl ftrata , fed prout perlumen fupernum repra- N UT fentata , eft obje&tum formale fidei , quo iil ipfum de revelatione, feu prefente , feu pra- Tttt i terità intelligendum eft..— Nam poffe revcla- tionem quoqüé preteritam , per illuftratio- , IT nem immediat fuafivam proponi , num, iLl 373- & feq, oftenfum eft, — Nec enim feai- per adeft a&ualis revelatio reflexa, de reve. LT latione prateritá , etfi adfit di&tamen propo. Haud etenim 3 wf nens obligationem credendi, 10 per di&amen iftad DEUS loquitar affertive , Quf M od tanquam author confirmans veritatem pro. HI pofitam ; àt olim divinitus revelatam ; fed n ( folüm praceptivé , tanquam Legislator obli- EU gans DT j Difutatio V. Art, Vl, 527 häy&qui. Hdbíe gans ad illam firmiffine credendam , qua M l 1"* Obligatio etiam tunc adeft » quando intelle- Gui füb motivis credibilitatis tefpectiva,pro- 'Uw'»)vï:i; hg onitur dogma falfüm, velut divinitus reve- j a tum , adeóque firmilfimé credendum, Ex Q] TA quibus patet : quód aGus fidei fupernatura. lis , prout fummé certus, certitodine for- lls mali obje&ivà femper ultimó refolvatur in authoritatem & revclationem Divinam illu- : mflf«'lb li ftratione fuafivà imimediatd propofitam : Tf quamvis idem a&us , proüt eft a/fesfis £ra- MO dens in motiva credibilitatis abfolutz , url Qu Ddl etiam refpe&tivie, feu authoritatem , & tefti- monium meré humanam : prout vcró eft nl Mftdnm. affeufus fumm? firmi , adhafione affedtivà ,& appretiativá, in predictum dictamen , & pro- D t ut meritoriw in liberum voluntatis impe- ii qui rium ultimó refolvi poffit , ideóque difcor- A oferer des fententiz , füb diver(is fidei predicatis, in hác controverfiá queant combinari, Tltdeto Di , DUD, ARTiICUurus VI. etin f« fn fides. atlualis in adulto ve- i du mptp quiratur nece[fétate medii ad falutem ? jndett Ranotandum r. Quód juxtaleges mo- v df derne providentie , in quá homo ad DEUM, tanquam fuum finem ultimum , in ia p hu gterná , eàque fupernaturali felicitate poffi- dendum ordinatus eft , ad hunc obtinendum ,cgiSth!:;; l 5 fin- j p 528 Tracatus l V.de Virtut, 'Tbeol, gl fingulis viatoribus , etiam parvulis , ante ufam rationis decedentibus , fimpliciter ne- ,,f; d ceffatia fit fides infufa habitualis, eadémque um , ? Cüm etenim ad Mi ) Ww ! entitativé fupernaturalis. hanc falutem zternam folus ille perveniat, j ingm mitnii, at " qui gratià fan&ificante preditus , ex hac vita mortali decedit, juxta illud Salvatoris Matth, m ii X. 22, Qui perfeveraverit u[gue ad finem , bic nháur Jalous erit 5; cum hac autem gratia femper TT I ais quoque infundatur habitus fidei fupernatu- ralis, prout ex doGtrina Concilii Trid. num, vira, vt $. adducá patet ; hinc nemo (iné iftà fide 0E n habitnali obtinet falutem eternam. Atque vineena l idcó illud didtum Redemptoris Marc. XVI. s 16. Qui crediderit , &* Zaptizatur fuerit , fal- st dd vus erit. 5 qui verà 1on credíderit , coudemmna- alttunel, Bitur , non folüm de adultis, fed ctiam par- 3 dintot vulis, prout habituali fide preditis, aut de- Tici d ftitutis , intelligendum eft, tjb Prenot. 2. Quód parvulis ad obtinen- )7 1 4934dam falutem azternam quidem fufficiac fola At dul fides habitualis ; fecus autem adultis, qui Sitmi d ufum ratiopis habent. His etenim quoquà : Mi neceffaria eft fides a&ualis, eademiue fuper- "df naturalis, per quam myfteria divinitus reve- Jata credant. Nam aliàs Redemptor Apo- "rtniyl ETTM ftolis fuis fruftra mandáffet : Marc. cit. 15, ILETT: SEuntes inmundum univer[um , pradicate Evan- gelium omni creatura , ac verba foperiüs alle- R il Wilia, W gata fubjunxiffet ; fi fides a&ualis adulto ad fa« ] M Difputatio V, 4drtic. VI. $29 W; 1lt falutem necetfaria non effet. Atque ideÓ Y n Paulus fic differit ad Roman, X. 13. & feq. U!x:'*. Mqh't a.j Omnus enim , quictmque invocaverit nomemn Domini , faluum erit. Quonodà ergo invoca- Hlb £unt , inqueu non crediderunt ?. Aut quomo- lt zi dà credent ei , quem mon audierunt ? Quomodd fntorln,| auteuz andient fiu& pradicaute ?^ Dewum ita tilim; MM ia j concludit 17. . Erpo fides ex auditu y auditus au« ET tem . per verbum Chrijii, Ex quibus patet ; k u uód fides aCtualis , ad obtinendam falutem JTRO , neceffaria, debeateffe íupernaturalis, utpo- du te ad DELIM , tanquam finem fupernatura- t M lem , in &terna felicitate poffidendum requí. Y M fita , ideóque non fufficiat fides meré natu- arn) ral;is, prout ex doGtrina Concilii Trid. num. j n 53. oltenfum eft, nde per Innocentium d eim p Papain XI. damnata eft fequens Propofitio [is at é Fides lat& didía , ex teflimonio creaturas- 23. rum , [milive motivo , ad juflificationem [uffcit. d o uód inter remedia obtinen- Praenot. 3. füficac l da falutis , alia dicantur neceffarió requifita 494 idlti, Q nece[fitate medii , alia veró zecefitate folius pra- dinqqt ctpti, Ad primamclaffim illa pertinent, fin li quibus, etfi fors etiam per invincibilem igno- jintuslt rantiam, autinculpabilem negligentiam pre- ht ! termiffis , falus eterna nequit obtineri ; rce- Mac d liqua veró ad claffim alteram revocantur. yuitP Hinc patet : quód omnia illa , qua adulto "T " fnnt neceffaria, neceffitate mediiad falutem; fint eidem quoqué ricceffaria;neceffitate prae- äualisadnï']j ce- jj Tra&atur IV. de Virtut. Theol. pitr 530 .Ju,dCDE-Oï cepti ; quia fcilicet quivis viator rationis ca- m pax obligatur teadere ad DEUM , tanquam fuum finem ultimum in ccelefti beatitudine P. m poffidendum : non tamen viciffim omnia, uz illi fant neceffatia , neceffitate pracepti; sineratat ? í ntetiam neceffaria , neceffirate medii. Ex ige gt d o d prima claffe rurfus alia dicuntur neceffaria determinaté i7 re ; quotum realis defectus qi us j spripstan du pernullum a&um voluntatis fuppleri poteft ; venpcdotl alia /7 voto , quorum realis defe&tus per ali- d t quem voluntatis actum , poteft. fuppleri. Cümigitur cuilibet adulto neceffaria fit fides ayid. o sls d a&ualis ad falutem , quia fcilicet juxta illud ad Hebr. XI. 6. — $ia fide imapo[fibileeft place- r g re DEO, $. funcetn Credere enim oportet accedentem ad DEUM, q4uiaefl , &* inquirentibw fe remuue- iun, fcd xb jnaim vator fit 5 1 ueritur primó ; Ancuilibet adul- to neceífa ria fit neceffitate medii fides aCtua- p n;pm DI lis explicita de DEO , üt remuneratore bo- norum, & quidem fupernaturalinum ? Que- ETW L ritur fecundó : An pariformiter neceffaria at ptg fit fides explicita de myfterio Trinitatis , & ftalivlig Insarnationis ? t D Dico z. Fidem a&ualem explicitam de . Vg 495p EO , àt remuneratore bonorum füperna- "n turalium , eámquein re , neceffariam effe cui- nj libet adulto , neceffitate mcdii ad falutem, At Ita cum D. Thom.hic q. 2. art. 3. & q. 4. art. LT Wtl 7. communis , ac certa Theologorum fen- ol €x- tentia, Prob. Fïdcsa&ualis,cadämqæ pli- TE i Difputatio V. Artic. VI. s h?wimim. plicita, de DEO, ütremuneratore, neceffa- "ts 1 ria eft cuilibet adulto , neceffitate medii ad 2n ly gratiam in prefenti , & gloriam in füturo., WC*DW Sed hac fides a&ualis debet effe de DEO, üt lts remuneratore bonorum fupernaturalium , tbl eadéaque per nullum alium adtum fupple:i UI Y poteft, Ergo. Maj, conftat ex verbis Apo- Idl i ftoli num. preced, addu&tis, Min, prob, lt Imprimis enim fides ifta debet effe de DEO, r üt remuneratore bonotum fupernaturalium, VL p Sedbac eadem per nullum a&um alium fap- VN fs pleri poteft. Ergo. Min. exindepatet: quód iM l Ó alius actus , ad fupplendum hujus fidei defe- &um realem , nequeata(fignari, Maj. autem ] prob. Hanc etenim fidem ad falutem ne- f/tr/?wmr.lc ceffariam , fic definit Apoft. cap. cit. 1 Ej Allbeadi nutem fides [berandarum [ubflantia verum , ar- Sed inter res ffeside gumgentum "on apparentium, wuercl viatori fperandas , & nondum apparentes, ii Q primarium locum obtinet ipfa beatitudo fu- r netefuni pernaturalis , prout ex hac definitione , per dniuts, Do&orem Angelicum num. 425. addu&um, expofitá patet. Ergo. Confirm. Namcreatura rationalis in mo- yidunt 48 w t derna providentia ordinata eft ad DEUM, tanquam füum finem ultimum per beatitu- yiom d dinem fupernaturalem poffidendum; adeó- D que voluntas per fuos actus fupernaturales, Aud g* prefertim veró fpei, ac charitatis theologi- ce, debet poffe tendere ad hunc finem reipsá cad:'mqü'ffl ob. ] [ - p c32 . Traatus IV.de Vi;'tut. Theol. finis .folins f gomm' obtinendum ; quia fcilicet hic fddi naturg viribus obtineri nequit, prout con- gtl tra Pelagianam harefim certum eft, | Sed re- pugnat, ut volontas per tales actus fuperna- jgs , p UL turales tendat in hunc finem ultimum , nifi [ ! eidem pralucear fides fupernaturalis explici. filuem, yelrid 6 ; ta de DEO , üt remaneratore beatitudinis redi&tz.: Froo. Atque ideó D. Thom. hic wO — .g.art.3 — Ultimia Zestitudo bomini confifiit " m [upernaturali vij 1one DEI , ad quam T in guäda H ano D bomo pertt ngere von potefl , vifi per modum ad- DEO doéicre. . Et q. 4. art. 7.. Cm r d difcentis à NI altinun fin js fit quidem in voluntate per []emy &* ehavitatema , in inte lle&iu autem per fidem , me- i um m ecffe cfl , quàd fides fit prima inter ournes virtu- s bj qes 5 quia maturali cognitio mon poteff attingere m À ad DEUM , fecundim quod eft objetium Leati- auj[fand atun , nl 3udinis , prout tendit in ipum [pes , & charitas. Huc quoqué pertinet do&tina ejusdem , de m fide neceffariá, tum Angelo, tum primo ho- vt f mini viatori, quz num, 414. habetur, Un- l S:dhotip[* oW de meritó per Innocentium Papam XI. da- mnata eft fequens Propofitio 2 2. Nonzif; fides AE anim DEI nece[Jaria videtur nece[fitate mcdii , IT "o n auten explicita veriuneratorp, 'ttrhtitim Dico 9. Pariformiter cuivis adulto ne- "n 49 ceffariam effe , in Legc Evangelica , neceffi- Va tate medii fidem explicitam de myflerio Tri« L nitatis , & Incarnationis , faltem in votg. Ita LT cum D. Thom. hicq. 2, art. 7. & 8. commu- ni nj PA um Difputatio V. Artic. VI. 53'3 Ti fs Theologorum fententia, Prob. Quam- ATT Tl vis etenim fidelibus fingulis in lege veteri fi- lr des explicita de myfterio Trinitatis , & Incar- Id nationis , preterquam fub conceptu pco- n i mi(fi, ac venturi Meffiz , neceffaria non fuerit TAU g ad falutem ; oppofitum tamen de fidelibus Wt t nove legisdicendum eft. Ergo, Ant. probi 00 T Nam Chriftus ipfemet utráümque myfterium, T rout ex hiftoria Evangelica patet, non mo- : l DEL, n dó revelavit, fed etiam miraculis plurimis, ! n fe verum effe DEI Patris Filium confirtnavit. 1.?5 Wi i Iu Atque ideó in coená ultimá dixit , Joh. XIV. n 26. Paraclitus autem Spiritus Sauctus . guem nppss saittet Pater im momine meo ,. ille vos docedit t t omnia, EtJoh.XVIt, 3, Haceftvita aterna, at st cognofcant te , folum DEUM verum , & m ht quem mififi JEfana Chriflum, bícenfurus ve- ró in ccelum , man davit Apoftolis , Matth. j m iustimt ult, 19.. Euntesergo doceteommts gentes y bapti- z,antes eos in novaiue Patri , & Filii , & Spiri- yn rato jer, 125 $an&i. Sed hocipfo. Ergo. pin Xl Confirm. authoritate , ac ratione D. 49 Mij Thom. q. cit, art, 7. ficftatuentis : 172 pro- vjut "i prà, &v per fe pertinet ad objetium fidei , per n guod bomo leatitudinem confequitur. Via au- j ädüïlüf tem bominibus veniendi ad beatitudinem eff my- ii ferium Incarnationa , & pa[fionis Cbriffi. . Di- citur ezim ASor. 4. Nonz ejl aliud momen da- ieo]t p tum bominibus , in quo oporteat , n0$ fal'vos £fie- ri, — Etide myfierium Incarsationi Chriji ali- w A gua- 53 4.[ | AT;J&MW IV. de Virtut. Theol, bifpam um qualiter. oportuit ouzmi temapore e|e credilile apud omnes : diver[imodà tamen [-cundim di- ,',5Provi d verfitatem temporum ,.v perfonarum. AC H MM' PW qrimergtt pofteà concludentis : Pof tempm autem gra- Jie revelata y tam Majores , qudm Minores te- spilitri quaeratort nentur badere fidem explicitam de myflerizs Chri- fli , pracipué quantim ad ea , qua comwiumiter 9 A[]t,P[ka, qualideDR án Eccle[ia foleuzuiz.antur , & publià proponun- $ur.. De myfítecio autem Trinitatis c, cit, artg il $. (icdocentis: Moflerium Incarnationis Chri- nvl ffi explicità credi nom poteft , frm? fide Trinitatis : us &i ia ol quia in myfierio Incarnationis Chrifi boc conti- getiur . . quod Filiu DEI carnem a[fumpferit z wurono, wawto, D quàd. per gratiam Spiritus Sancli mundum re- movaverit, &* iterum : quàÀ de Spiritu Sanclo Cotfm, ( gonceptus fuerit. — Etidedeüdem modó , quó my- 18 000 1 eriuma Incarnationzs Chrifli , ante Chbriflum, vapdiscny fuit explicità ereditum à Majori£w , implicitl 10ud, noin autem , &* quafi obumbrath d. Minoribus ,. ita i i etian myfterium Trinitati, Exinde veró (ic "ed i t concludentis : E ideo etiaus , pofl temapus gra- :aimD[W,un; si& dioulgata , tenentur omanes , ad explicità cre- "t dendum wyflerium Trinitatis, Ntíles & Objicies 1. contra primam. Si fides ex- MLTT 499 licita fupernaturalis de DEO, üt remune- "tl ratore bcatitudinis eterne , cuivis adulto, "r w neceffaria foret neceffitate medii ad falutem, Nly l & quidem in re; tunc plurimi adulti , abs- i que ullà fuà culpà , periviffent há&tenus, & m lg etiamnum perirent in. eternum. — Sed hoc, | HWM : ut- h i^ bä/þutaiia K thic. FI. " N 3 hi nj ütpote repugnans infinit& bonitati nj ; fapien- h j tiz , ac providentiz divini , àdmitt i nequit. Ergo. Maj.prob. Nam plurimi adulti ", pra- fertim inter gentiles , & barbaras nationes ; EF lil J mjjm.æ inculpabiliter ignorant DEUM , faltein, üt remuneratorem ipfius beatitudiais tterna. M o | Ergo, Ant.prob. Hacfi llliu'/ra,m quidem fides fuper- naturalis de DEO , ütremuneratore , folum- P TT TA 1773 modó haberi poteft ex auditu , quemadmo- düm ex verbis A poftóli num. 493. allegatis 270 patet. Sed pltirimi ex prediclis adultis, & nj quidem finé ullà fuá culpà , nihil unquam au- Mu diverunt de DEO , àtremuneratore beatitu- ml dinis eterna. Ergo. kjrin Confirm, Quamvis etenim adultus ra. n a tionis compos, non poffit lon st n giori tempo- re inculpabiliter ignorare DEU M , üt autho. | f implici.ï rem mundi, omniümque bonorum meré na- inribu , u turalium , prout in Tra&. 1. Difp. L. Artic, 2. idevol didumeft : non tamen repugnat , üt incul- f impng pabiliter DEUM, tanquam authorem bono-- !:x/!ici/ä j rum fupernaturalium ipnoret , prout in.ho. mine , inter fylvas , & feras » €ducato patet,. Sfdst ] Sed hoc ipfó ad falutem fufficit fides de , u DEO , ütauthore bonorum naturalium, Er- xiris t &0- Mian, prob. verbisApoftoli deGentilibus TTE dicentis ad Rom, I. 20, & feq. . Invifiéilia i aduhhï" ipfim d creatura mundi , per ea , qua faBa funt, intelle&a cen|bicinntur : fempiterna quogu ejus T virtu y & divinitas : ita ut fint inexcu[alilei ; um. Sf ü' , [ I qUi4, 536 TraGatus 1V. de Virtut. Theol, pj guia , cüm D EUM cognoviffent , mom fiezt qalid DEUM gplorificaverunt , aut gratims egerunte W, ;M Wi Ergo. jntunsmtia Refp. D, ult. Maj. — Hec fides fupernatue iispotrt gooml is folummodó baberi poteft ex auditu, jj ípe&atà lege tantüm o:dinarià moderna u) f providentig. C.maj, Etiam extraordinariá, m N.maj & Tranf.min. N. confeq. Ratio eít? Adtmón quód fides fupernaturalis de DEO , ütremu- niiorscep neratore beatitudinis eternz , fpe&tatà lege uo; n at ordinarià moderng providentie 1olummoe r dó cx auditu habeatur ; quia fcilicer DEUS weaodtt) fidem more homínibus convenientiffimó lii proponi voluit: attamen DEUS hunc defe. RTT &um inculpabilem auditàs externi fupplere t ln poffit ,. & hucásque fuppleverit , ac etiam- t t mum fuppleat,in quovis adulto rationis com- wl ore, per auditum internum, feu lumen il- iil j* u d, dequo Pfíalm, IV. 6 &feq. — Mziti di- tl «unt : Quis oflendit nobis £ona ?. Signatum eft (s Juper mos lusoen vultis tui Domine, Atque hoc t lumen conferebatur etiam in lege vcteri ex Vladnd meritis Chrifti venturiabíolu:e previfis , jux- Em tailludJoh.1.9. — Erat [ux vera , que illumi- sjat owazem bominem venientem in bunc mun- a LT DEO, * dum. Undequoqué per Alexandrum Papam "r VIil. damnata eft fequens Janfeniftarum Y N Plilu Propofitio s. — Pagani, Judai , Haretici , alii- que bujm generis , ziullum . omuino accipiunt À "ll "a MT JEfa Chriflo inflaxum ; Adeógue binc reià in- f E lhm[gg | "" Difputatio V. Artic. VI, 537 ïml M/üj feres , in il effe voluntatem nudam , d* iner- | WW. mem , [mt ourni gratia [ufficienti. Intereà fo- lüm transmiffa eft minor : P) quia fcilicet Apo- , ftolus Xfü [ MI poft verba num. 493. recitata, flatim fu bjungit 18. — Seddico: Nunouid nonaudie- "T ruut ? Etguidem in omnem terraga. exivit fo- Qu 9ms eorum , & in fines orbis terra verba eorum. & n I0 i. Ad confirm, N. maj. Nam etiam adulto rationis compoti, quamvis inter feras eda. hii ATT cato ; non deeft Lux vera , oua illaminat omnem bominem venienten in bunc mundum : fs EU prout modó refponfum eft ; dummodoó ipfe- unnd met fuá culpá, poft agnitum DEUM , üt au- Md thorem natura, ulterius impedimentum non tini g ponat, néillum quoqué àt remuneratorem TT bonorum fupernaturalium agnofcat, At- WMUORIOD. que hocimpedimentum pofuerunt illi Gen- ( limen? tiles , de quibus Apoftolus allegatus loqui- . lil tur, prout ex ultimis ejus verbis patet, . d Objicies 2, Etfi ad falutem obtinendam ; lg SOI neceffaria fit adulto fides fupernaturalis ex- E guatt plicita, & quidem determinaté iz re ,de DEO . nenli, j — prout infinité bonoin fe ; nontamencidem l qw. iïuw quoqué neceffaria eft fides explicita, eadém- — — gt que iz re, de DEO, ütremuneratore , fiva w prout infinité bono €rga nos, Erso, Ant, " prob. Nam pralucente folà fide de DEO, prout infinité bono in fe, poteft adultus;et( ,Hamiu'.-f TT d nunquam antcà juftificatus , elicere actum i EW? eharitatis theologice ; adeóque obtincte [ Mm a gra- 558 Tradatus YV. de Virtut, Tbeol, pj gratiam fan&ificantem in prefenti , & glo- ;mdfm lln [ Mc riam in futuro, Sed hoc ipfo. Ergo, Maj. qeginttit um p prob. Fides explicita de DEO , üt remune- ratore , feu infinité bono erga nos, folüm Ed requiritur ad cliciendum a&um fpei, non au- g, ff tem charitatis theologice, Ergo. p d - Mi Confirm, Nam predictus actus charita- tis theologice, contineret virtualiter , feu ol p eminenter , adeóque iz voto non tantüm od Ípem;,verüm etiam fidem expliciram de DEO, vt , Sed hocipío ad falutem üt remuneratore. YO i obtinendam fufficit fides explicita ; voto, de y,afctit m DEO ütremuneratore. Ergo, Maj. prob.ex ul at verbis Apoftoli , de charitate perfe&a dicen- (g 4 ( tisl, ad Cor. XIII, 7, Omnia credit , omnuia mj jþerat- Ergo. uf r 5 Refp. N.ant. Ad prob. D. maj, Prelu. vtl bl cente folà fide de DEO, proutinfinité bono v ln in fe , poteft adultus , nondum juftificatus, clicere a&tum charitatis theologice , fpe&ta. 38 g Mit, qiy tá przcisé talisactüs effentid. C, maj. Spe- Dl &atá fimul lege modernz providentie. N. maj. & fic dift, min, N. confeq; Ratio eft: "i "tl uód a&us charitatis theologice , fpectatà EPITN pracise fuà efferítià, quidem poffit ab adul- to nondum juftificato elici, prelucente folá "U vt fide explicità de DEO, prout infinité bono ln Ut i infe: attamen DEUS eidem in moderna pro. videntia non conferat auxilium requifitum "ii ad talem atum , nifi anteá pracefferit , & Vüniy W i Mtö pnmu qui- | ii Difiut. V. Artic, VI. ^ hi, . $39 quidem i» refides explicita, quoqué de DEO; i N li üt remuneratore, Nam in adulto ad obti« [ V. lfgiïäj'um nendam primam gratiam fanGiificantem , re; Mu quiri uttámque fidem explicitam , eámqué In, in re , fufficienter ex verbis Apoftoli, num. 49 4. allegatis patet. lass N Ad confitm. D. maj. Factà fuppofitione; quód a&us perfe&tze charitatis ia moderna TU u) providentia poffet elici abadulto , nunquami priüs juftificato , ante fidem explicitam de T tint t DEO, üt remuneratore, C, maj. Secus. N. maj. & fic dift. min, N,confeq. — Ratio patet gt us ex refponfo preced. Ogices 3, Quamvis Redem ptor ipfe- 555 m imet dixerit Joh. Ill. s. Nifi gui ve natus fuerit ex aqua & Spiritu Sanio, non polefl introire im p ha reguum DE! ; nihilóminüs defe&us Baptifmi tht bon flumints ab adulto , etiam in moderná provi- jliücas dentiá, fuppleri poteff per a&um charitatis j pe theologice , qui proptereà refpe&tu homi- :: ml* SPF nis, nondum baptizati, baptifmus flamina , jentie, N haiocd feu baptifmus iz voto appellatur. Ergo pa- riter, ct(i Apoftolus allegatus dixerit : Acce- : Wt&ü fix b dentem ad DEUM oportet credere , - - quód in- quirentibus fe renumerator fit ; nihilóminüs de« hd fe&us hujus fidei explicite ab adulto , etiam uf in moderna previdentia foppleri poterit pet modaií a&um charitatistheologicz, tanquam fidea ym "qlm explicitam in voto. Anr.eftcertum, confeq. P]Sjt prob. ,Idcö prmum ; quia catechumenus ,ü"";:' m 3 a»dul. trra&latus IV, de Vivtut. 'Tbeol, pj $49 adultus repentinó periculó mortis obrutus, ao & recipiendi baptiími f/umizrs occa(ione in- PU -;alc[cmvtïf"ï culpabiliter deftitutus , alioquin non habe- ret medium fufficiens confequendi falutem. g d Sed pariformiter catechumenus adultus , fo- audi, p làm de DEO; proutinfinité bono in fe, non- im n2 dlenand. dum autem ctíam de DEO , prout infinite bono erga nos inftru&us, & repcntinó pe- sprbund h riculó mortisobrutus, non haberet medium PIUI unigt, t fufficiens confequendi falutem, fipralucen- te fide predictà non poffet elicere actum cha- ) du ritatis theologice. Ereo. Adcníras D. Confirm, Nam aliàs fequeretut : quód at al fides explicita de DEO , üt remuneratore , quilici nontantüm ad primam , verüm etiam quam. i DRQ, vis fubfequam peccatoris adulti juftificatio- ult, at nem requiratur. Sed hoccommuni Theo- ayttt ln logorum fententie repugnat, Ergo. Maj, $ d i prob, Nam quilibet peccator adultus per tilisqyin difpofitionem praviam fidei debet acccdere ad DEUM , ut juftificationem rurfus obti- tbl neat. Ereo, Sit, d LT. Refp, N, confeq. Difparitas eft : quód DO IN go4'dc fe&tus medii folüm externi, ad falutem re- "tht g quifiti, quale in lege nova eft baptifmus f/z- "t ln smini , abadulto quidem fuppleri poffit, per r a&um charitatis theologice , juxta illud ad "alb Rom. XIIl. 10. . PJezitudo legis efl dile&lio fe "ts cus autem defc&tus medii quoque interni, & "ii quidem ad hunc eundem a&um charitatis, ab A'**-LU d Ubl - Difputatlo V. Artic. VI. 34* Wi ab adulto nunquam antceà juftificato, elicien- Miv * dum in moderna providentia prarequifiti, i quale femper fuit , etiam inlege veteri, fides Ws explicita de DEO , àt remuneratore fuper- LT naturali , prout ex verbis Apoftoli, hanc fi. TM p dem neceffariam dcfinientis , num. 495. oftenfum efl, Hinc in addu&to catechumeni Til moribundi cafu , DEUS inculpabilem exter- Mp ne infttuGtionis defectum per lumen inter- pl num fapplet , ut prelucente hác fide, per tj fpem & charitatem falvari poffit, Ad confirm, D, maj, Sequeretur: quód i.l jn peccatore adulto , etiam ad quamvis (ub- at fequam juftificationem , requiratur fides ex- iaqa plicita de DEO , üt remuneratore, faltem tlf virtualiter , aut habitualiter talis, C. maj, at ht Semper etiam formaliter , aut actu talis, N. i. Mi maj. Et ficdift. min. N. confeq. Ratio eftz lls quód fides explicita de DEO , üt remunera- bt tore , ab adultoptimitüs elicita, tam diu vir« tüfis Q tualiter , feu potiüs habitualiter perfeveret; quamdiu eadem per oppofitum infidelitatis diqii peccatum non retraCtatur, Cüm igitur fide- lum lis adultus, prefertim nefcius, quód gravi- lus ter peccaverit, & gratiam juftificantem ami- j ?Uülïta , fcrit , prelucente folà illuftratione de DEO, mll proutinfinité bono in fe, poffit elicere adtum charitatis theologice , quemadmodum mul. j iB tis abexperientià notum eft ; hincad fübfe- quas juftificationes non requiritur fides ex- u a l :w Mm* pü- $a Tra&atus lV. de Virtut. Tl:eol.* th ol X p"licitavdevDEO, ütremunerarore, formali- jl ter, five aCto talis. güpion 595 Objicies ult. contra fecundam. Fidesex- m plicita de myfterio Trinitatis, & Incarnatio- mäijicanäw , J nis , cuilibet adulto in lege nova, faltem ad d primam juftificationem obtinendam , necef- Md D. fatia eft neceffitate medii, & quidem derer- lho ia minaté in re. Sed hoc , ipfo defa&ó nulli JltndO- C' M* adulto fuüfficit horum myfteriorum fides ex- a Viedai plicita folüm in voto. Ergo, Min. patet. aisl Maj. prob. Nam in lege veteri ,. cuilibet vt adulto , preter fidem explicitam in re de d DEO, üt remuneratore , aeceffaria fuit quo. ieio; d qué fides , (altem implicita, de Chrifto, vel. al lpl uti promiffo , & venturo Redemptore genc- DTTTST T ris humani. Ergo in lege nova,, utraque fi- wlez lst des explicita, & quidem determinaté in re, yulguon, d neceffaria eft ad falutem, ia Confirm. . Cuilibetadulto in leze novà, MTUT etfijam antcà juftificato, fimpliciter neceffa- D ria eft fides explicita de Chrifto, üt Redem- [ T ptore. Sed hoc ipfo, & quidem àfortiori, * tong f liec eadem neceffaria eft ad primam juftifica- L NT tionern. Ergo, Maj.prob. Quanmvis et- Til enim Corneliüs centuro fuerit, prout fusà Mlb i narratur in ACtis Apoftolorum, X, vir re- Wt lieiofus , ac timens DEUM , faciens eleemofynae "tl nmultas plebi , ér deprecans DEUM femper 5 ni- hiiómipüs ad.eum , in fide Chrifli inftruen- wükbzumi ! "i. x fium ; &baptizandum miffus à DEO fuit Pc- trtus LU | r Difputatio V, Artic.'VI. $43 *v turus Apoftolus, Atque ideó D. Aug.Lib.de l Predeftinatione San&torum cap. 7. $z pof- j 1Mbtjy Jet fme fide Chrifli Corneliue eff falots , 2on ad eum adificandum witteretur avchite&u A pofloe IUH, .*:4 lus Petrus, tl v Ergo. Refp qmdtice:u . D. maj, Hac fides explicita cuilibete o6 d adulto , inlege nova, neceffaria eft per felo- quendo. C.maj, Etiam peraccidens. N. "u b Mi pe. maj. & fic dift. min. N.confeq. — Ratio cft : quód fides explicita de DEO , àt remunera- f tUf tore fupernaturali , foerit etiam inlege vete- Id ti, & quidem determinaté in re , neceffaria Ht cuilibet adulto ; (imá!que fides explicita de (b Chriftro, fub ptedicato venturi Meffie con. a fufo, nontamen etiam aperto, àt Filii DEI, T prout hec fides explicita fub pradicato cla- Vtl t ro, in lege nova, & quidem per fe loquen- do , requiritur ad falutem, Quia tamen Jetnor etiam in lege nova, prefuppofità primá fide ternece i Reden- deDEO,üt remuneratore füpernaturali;pot- eft elici a&us charitatis theologice ; néque Vifartior per legem novam fit huic a&ui quidquam jitic. derogatum ; hinc etiam ad primam juftifi. um t cationem in leze nova non requiritur, per fe w o loquendo, fides explicita de myfterio Trini- MU tatis, & Incarnationis , determinaté in re,: TU fed fufficit eadem in voto, fiveprout inclufa ( [mpti! in ipfo actu charitatis theologicz. jb ul Adconfirm. N. maj. Ad prob, N. con- o ( feq. Nam Coraclius centurio , €ó tempo- n m I€; p 544. "rra&atus YV. de Virtut, Theol, ze , quÓ a&u predicabatur per Apoftolos g mdm()düm myfterium Trinitatis, & Incarnationis , de- bebat etiam de his myfteriis inftrui , né illo- 2ig p rum ignorantid culpabili laboraret ; queiae gt ss aol ftructio peculiaris eidem à DEO , propter gium n pias eleemofynas , & orationes indulta eft. Hinc patet : quód meritó per Ianocentium b dugri 4 Papam XI. damnata fit fequens Propofitio iqurd, Lt enadddt 64. Abfolutionis capax efl bouio , quantume v3s laboret ignorantid vayfleriorum fidei , & Cs . Q etiam[; per negligentiam , etiam culpabilem , t« tüflen p etuonnlf fciat — ylerium Trinitats , d& lm,'arnatiamk. vicudredit Ex his itáque Conftat . Quód cuilibet adulto ratio« tftte od 507 his compoti, prater fidem habitnalem infu. EO um famn , i& quà nec patvuli falvantur , neceffa- trdin, eit ria quoqué fit neceffitate medii, & quidem IT determinaté iz re, fides actualis fapernatue tl p ralis de reali exiftentia DEI, prout ex verbis $ln Apoftoli num. 494. allegatis certum eft, ! APOMI N Hanc fiquidem exiftentiam , utpote ia facra tht Scriptura exprefsé revelatam , non folüm 4 n offe , fed etiam debere credi per fidem (tri. t d &é talem, Difpur. II. Art. r. oftenfüm eft, Uade fola cognitio naturalis, ctiam fcienti- bqtitud'm p d fica, vi cujus ex creaturis demon(tratur rea- "t lis:exiftentia DE1, longé minüs autem fides n "d Atl meré humanz,feutantüm teftimonio huma- N L N: u" no innixa , eft fufficiens difpofitio ad obti- Vülite Qifi- nendam juüiüca:ioncm-, fcu gratiam fan can E iL Difputatio V. Artic. VI. 545 dion cantem in prafenti , & eloriam ia futuro, X quemadmodüm ex Propofitione damnata, IN num. 493. patet. Quamyis igitur Apofto- ht Vh lus gentiles Philofophos , DELIM ex crea- 0Hj ! y-.:: turis agnofcentes arguat : quód illum fic UT agnitum non glorificaverint , non tamen ts iftud deglorificatione fupernaturali , fed me- &tt P I ré naturali , nifi etiam fufficiens lumen fu- ! a pernaturale habuerint, intelligendum eft. wj Conflat 2. Quód adulto rationis com- 5o8 'l?l?rh"if, h poti,faltem ad primam juftificationem obti- Mu nendam nonfüfficiat folafides füpernaturalis explicita de reali exiftentia DEI, fed infuper "TirTO neceffitate medii requiratur fides cxplicita giim de DEO, üt remuneratore bonoram füper. at Daturalium , eadémque determinaté s re, j gt ut defe&tus hujus fidei , per aliud medium T in prefenti providentia nequeat fuppleri. TUS Hujus fiquidem fidei neceffitas iterató ex qua d verbis Apoftoli, num. 494. & feq. paritér- yxein at que ex Propofitione damnatà , num. 496, g lt patet, Cüm etenim finis ultimus hominis, yfin t juxta leges modernz providentiz fit DEUS, jiexn * prout perbeatitudinem fupernaturalem pof. « 6 fidendus ; hinc adulto viatori debet pralu- NOUM cere fides füpernaturalis, ut in hunc finem j u per fpem & charitatem theologicam tende- þmümom' re poffit, Néque obftat : quód ad elicien- dam charitatem theologicá fufficere videatur jl j ( fola fides de DEO , àt infinité bono in fe, gumm abs: s 46 Trafatus 1Y, de Virtut. "Tbeol. melüm absque fide de DEO , àt remuneratore, feu foilbus infinité bono erga nos ; quia fcilicet iftud gun fdt quidem verum eft , fpe&atá folüm cflentià ;;ehsadukisz charitatis theologice , non autem fpc&tatà jgra d fimullege moderna providentie,juxtaquam yinum, t* predi&a fides explicita requiritur,-tanquam previa difpofitio ad primam juítificationem iBl t ) adulti. Nam poffe adultum , priüs juftifi- catum , & pofteà lapfum , prelucente folà xphciü!idccr:dn fide de DEO, üt iofinité bono in fe ,. actum perfe&te charitatis elicere , adeóque rurfus DIDU juftificari, experientià compertum eft. Duy 509 Conftat 3. Quód cuilibet adulto, in le- ge nova , fit etiam neceffaria fides explicita Ym d de myfterio Trinitatis , & Incarnationis , per 1f fe loquendo , etíi per accidens contingere Lavuon, poffit, ut fufficiat utraque fides folüm iz vo- m f 10 ad ptimam juftificationem cbtinendam. inlntmu Nam poteft contingere , ut adultus.in lege i pl o nova, prelucentc folá fide fupernarurali, de V o DEO, üt remuneratore, ac fimul ftante in- culpabili ignorantia utriusque pradicti my- t t d Tl fterii, eliciat actum charitatisperfecte, idcó- que primitus juítificetur. Sicut igitur talis "dub r! H!b' ;r;flmjm a&us foret baptifmus fluminis , ceteroquin ad primam juftificationem requifitus , /zvoto, MLI ita etiam foret z voto , fides explicita Trini- L Wt tatis, & Incarnationis. Haud etenim per L lezem novam imminuta eft excellentia chari- N taus theologice , cui DEUS infeparabiliter an- il Difputatio V. Artic, VI. $47 mmr h annexam voluit juftificationem viatoris adul- Virid t Exquibusdeducitur: quódaliorum mye hii fteriorum fides explicita , non requiratur in Lv fingulis adultis neceffitate medii ad falutem ; lt fed juxta diverfum ftatum , & capacitatem fl s homiuum , neceffitate folius precepti, pro- Mi ut in Epifcopis , Parochis, Doctoribus, aliís- T.2 que patet, qui plura , quàm fideles cateri, tutaril explicità fide credere obligantur, t 2 T i, DISPUTATIO VT. A h De Spe 7 Peologica. lst graoth t Um alterum inter Virtutes Theologicas locum Spes obtineat, juxta illud Apo- TE (ULA (l 9 ftoli oraculum , I, ad Cor. XIlI. 15.. Nusc auten manent Fides, Spes, Charitas 5 tria bac: d ideÓ poft explanatam Fidem, nanc etiam de ilüsin lt ita, peculiariter oportet difputare. Pet u t hanc etenim viator ad DEUM , tanquam i ln fuum finem ultimum, in aterna felicicate idiny poffidendum tendit, & quidem prziucente ftäæu idw* illa fide, de qua Paulus ad Hebr. XI. r. Ef nngmr u autem Fides [perandarum fubflantia verum,ar. u gumentum non apparentium, Et ibidem 6, (s Credere eniua oportet accedentem ad DEUM, xphciuï:'f' quia ej, &* inguirentilus fe remu-, "T nerater fit. 1 d iulcpwï: AR- Tradlatus 1Y. de Virtut. Theol, , ; 548 jgo r Amnricurus I .;,;g!(upi i j non ya t M. objectum formale . Spei fit DEUS, àt Remunerator, * Auxilia- I tor, f4a dona promittens ? ^ uetdi Vum ln 510 Renetandum 1. Quód Spem a&ualem in genere, prafcindendo videlicet ab wf illa, tanquam aCtu virtutis, D. Thom. l. 2. f as PT q.40. att. 2. (ic definiat: Spes eff motus ape nuem bo- ydéoluts, P itiva potentie, confequens appreben[io ao d Wi, futuri , ardui, po[fibilis adipifci. Hujus porro definition is fundamentum, q. cit. ar- n nisy Circa obje&lum Spei quatuor lfiy vtl tic, 1. pofuit. n conditiones attendantur. Primo 9uidem,7uöd fit £onum. Non enim, proprie logueudo , ef tie i Spes, mifi de bono, — Et per poc differt Spes à ti- d snore, qui eft de malo. — Secundó , at fít fatu- D] fewgdn. vum. Nonenim Spes efl de prafenti jam baPito. Et per boc differt Spes à gaudio, quod efl de £o- f r 30 prafenti. Tertio, quód fit aliquid arduum &ltus ) cum difficultate adipi[cibile, — Nom enim aliguis nb IT dicitur fperare aliquid miniaum , quod flatim eft in [ua poteflate, «t babeat. . Et. per. boc dif- Mi ert $pes à. de[iderio , vel cupiditate , qua eJi de IOT Bono futuro ab[oluth. ". Quartü , quod illad ar- "uT daum fit. poffi£ile adipi[ci. Nom enim aliguis ii fp erat id, quod omnino adipifci mon potefi, Et "i Mi er boc differt Spes à de[peratione. Etfi veró lþïim: ['] n Do&or Angelicus iftbic quoad tertiam con.-: l 1 i Ü Dijþgatio /Vl. ertic, L. 549 ditíonem dix:rit; Per boc differt Sges d defide- i rio vel cupiditate, qua eft de £ono [uturo ab[o« i Iut? , Íeu nondum abfoluté obtento ; non f tamen defiderium ab a&u Spei excludit, fed ) folummodó negat : quód merum boni fu- turi, etfi ardui, defidcrium ad Spem fufficiat, ia Nam ipfemet priüs, q. 257 att, r. dixerat? hr Spes fupra defiderium addit quendam couatumz, ATa &* quandam elevationem animi, ad confequen- IT dum bonum arduum , five ad fuperandas il- vinni las difficultates, per quas arduum redditue bonum defideratum, i (hys Hinc itáque patet; m quód omnis Spes a&ualis fit formaie, aut faltém virtuale boni futuri defiderium ; non n Srl i r autem viciffim omne talis boni defiderium fit etiam Spes acualis. Atque ideó non- lgt t u il nulli eandem breviüs ita definiunt : Defid4- Tj füi*a vimt fiduciale boni ardui expetlativum. ii Prenotandum 2, Quód proinde Spes $11 "T actualis Theologica, juxta breviorem hanc dcfinitionem, fit Defideriuna fiduciale &oni ar« " n yitulii dui, prout à DEO obtinendi expeGlativum 5 quia Ícilicet talis actus habet pro fuo formali mo- gb TL tivo, eóque principali, acimmediato DEUM, ideóque eft a&us virtutis Theologice, Sic i, qu"f' etenim D. Thom. hic, feu II. 2. q.17. art. z. u Pl y vt O5jedium Spei efl bonum, futurum arduum, po[- 4 n i fibile baberi, Poffi£ile autem efl mobis aliguid unt " n dupliciter: uno wmodo per mosmetipfos, alio ia« j de ptr alios, . lu quautiüma ergo [peramus ali« dul 4uids hij «*«S9 Traclatus lV. de Virtut, "Tbeol. unoqui 1 | ;;uid, at pojfidile no£is per Divinum auxilium, vt Spes nofira attingit ad ipfum. DEUM, cujus au- xilio innititur. Objedtum materiale prima- s bibitu gdanimus rium hujus virtutis eft beatitudo eterna, fi- um Donj ve DEUS ipfemet, prout fruitione perpetuá ao poffidendus : quia fcilicet creatura rationa- lis, in moderná providentià,bonum hác bea- iatio nond liteiDEO,! titudine majus à DEO defiderare, & expe- &are non poteft, juxta illum fermonem Do- fj j mini, magno Patriatche dicentis, Genef. n D XV. 1. Nolitimere Abram : Ego proteclor tuus lii Penpudum Jum, &* smerces tua maagna nimis, Obje&tum vcró materiale fecandarium funt omnia bo- gunatdà, ) na reliqua, tum corporalia, tum fpiritualia, aurt peltt DEO Largitore digna , que videlicet pro- a, ximé, aut remoté , ad obtinendam beatitu- at dinem conducunt, aut faltem illam nonime LL lt pediunt , prout ex oratione Dominica li. t dl quet, in qua etíam Panis quotidianus peti- &t fl tur. Hinc D.Thom. q. cit, art. 2. ad 2. re- fpondet: Qaacómque alia £ona »ton debemus UL perere 4 DEO , nifi in ordine ad. beatitudinem., : Ufl/lmm'd,'; Unde Spes priucipaliter quidew re[picit eatitu- "WM dimem aternam 5 alia verü, qua petuutur à at DEO, re[picit fecundarid im ordine ad Ztatitu- st diuem., | Non tamen ad fupernaturale me- NLLTUY ritum illius orationis, quà bona meré natu« TM ralia petimus, requiritur intentio formalis, & TM explicita, fed fufficit virtualis,& implicita, imó. eus ! i Ntttp hæab[;galis, & interpretativa, vi cujus: cad j bo- E hmämï lnl.*l, ' Difputatio fl. rtic. L. $51 ïm/i,,,) bona quoqué ad obtinendam beatitndinem 4 L ordinentur, Conífiftit autem predicta in- TM tentio habitualis , aut interpretiva in eo, M quód animus orantis ita fit difpofitus , ut tale lr bonum non peteret, fi hoc eterne beatitu- Al dini obeffet. Seclusà veró hác intentione Mitiy . oratio non ctit virtuofa, fed vitiofa ; néque Ils aliter à DEO , nifi ad poenam orantis exau. 053) dietur , juxta illud D. Auguít, Tra&, 75. in li, Cl Joh. DEUS guadam nepat propitim , qua cone nidrlt cedit iratus, Qia Prenotandum 5. Quód bona entitativé i ! fupernaturalia, prefertim veró gratia fan&i. $12 T ficans in prafenti , eidémque cotrefpondens t gloria in fututo , omnem rationis naturalis h t captum trapfcendant; ideóque prelucente 4ptotit folà fide fupernaturali nobis in Otefcant, oinica Sic de gratia dile&us Chrifti Difcipulus 1. lus p Joh. Il. 1. Videte , eualem charitatem dedit 1b »10555 Pater , ut [ilii DEl nominenur , & fimu. m i | De gloria veró Apoftolus I. ad Cor. II. 9. & ii feq. Oculu »02 vidit y uec auris audivit , nec iib btl in cor bominü a[cendit , qua praparavit DEUS x i ii , qui diligunt eum 5 mobn autem revelavit, n Hec autem dona , quantumvis fummé ar- quudt ? dua , utpotetotius nature vitibus fuperiora, Tl DEUS non folàm revelavit, ut eadem cre- T deremus ; fed etiam promifit, ut fiduciali- ter illa peteremus , & expectaremus. At- d que idcó facra Scriptura Divinis , prefertim i fff: n L - jij;ula TraBatus TV, de Virtut, Tbeol, 35* atl g I* vetó beatitudinis eterne , promiffionibus & firmandam illiusacquiren- £s t ad erigendam, Unde de fpem noftram referriffima eft. g Paulusad Hcbr. X. 23. Tezeamus [pei noftra jj eonfe[fionem indeclinabilem ;5 fidelisenim efl, oui in du repromifit Fc autem promiffa beatitudo, sder parvulis ante ufum rati onis , cum gratiaju(ti- gm[?m ä...' ficante decedentibus , confertur à DEO fo- RU làm , üt hzreditas parerna filiis debita; quia Lf i l fcilicet hzec gratia eft filiatio adopriva DEI ; adultis veró etiam , tanquam corona , feu v j merces laborum , & praemium meritorum ; "l) l,.A "j juxta illud Pauli Ii. ad Timoth. IV. 6. & feq. VU ( ! "L j qTempus vefolutionis mee injlat..— Bonum certa- quen certavi cur[um cou[ummnmvi , fidem [er- :mg.'mj vavi. . In reliquo repofita eff mibi corona jufli- 46 ji4, quam reddet mibi Domin us in illa dies ju- v L. fpe judex : mon folim autem mibi , fed. & i, ) M II ui diligunt adventum ejs.. Atque idcó DEUS relatéad hanc coronam , fiaalicer perfeveran- 9 WW "i tibus promiffam , eft DEUS 7: Reuzunerator, z 1 N relate veró ad promiffa omnibus auxilia fuffi- Zlïiïlmvi A cientia, finé quibus ifta merita exerceri non Ht Poflhnt, eft DEUS Zt Auxiliatore. His fup- [ at d ofitis ET Dico 1. Obje&um formale primar iun; A'*[mwms 5135pei T heologica , prout hac defiderio bea- titudinis obtinend« fuperaddit fiduciam,effe "ii tll DEUM ütRemuneratorem, & Auxiliatorem Itacum D. Thom, Va fua dona promittentem. hic | * J Difputatio, VT. Atriic. L. 553 m hic q. 17. art. 4. Vafquez , Amicus , Efparza, alíque. Prob. Quainvis etenim motivum Ht U h LU fufficiens Spei Theologice, prout hec fo- m lummodoó importat defiderium beatitudinis, fit ipfa bonitas objectiva beatitudinis non- dum obtente ; nontamenhaeceadem boni- W I9! tas cft quoqué motivum fufficiens, ad eri- TEU ll gendum animum viatoris , ut illam à DEO conferendam , cum fiduciá expectet, Sed T hoc ipfo. Ergo. Maj. exinde patet ; quód defiderium iftud etiam cum defperatione nu, componi poffit, prout ex dodrina D, Thom. [ N nuin, $ 16. allegatá conftat, Min, prob. Nam motvum aliud , ídque magis primarium , ad B:mff. erigendum viatoris animum , ut beatitudi- nem aternam , à DEO conferendam, cum A ! fiducià expc&tet , affignati non poteft , quàm DELUS z/ Remunerator, $* Auxiliator , fua do- rgk'h na , vidclicet gloriam ; & auxilia promittens. u äsö ] J [ n Ergo. Mu m - Confirm. Obje&um formale primatium H!WMIW j fidei Theologice , quà intelle&us viatoris$ 14 auylalot beatitudinem eternam , cum auxiliis ad il- r lam obtinendam requifitis, fibi divinitus pa- h Hls J ratam credit, eít DEUS, üt prima vetitas , eandem revelans. Ergo etiam obje&tum k pt'lmäï formale primarium Spei Theologice , quà d voluntas viatoris eandem beatitudinem , per hd auxilia fupernaturalia obtinendam, fiducia- T liter expectat; eft DEUS, üt prima bonitas , u^ n 2 Calle * " $54 Sralatus YT. de Virtut. Tbeol. Dj eandem promittens. Confeq.prob. Ideà T g hr primum ; quia Scriptura pro motivo hujus qrfnmtl fidei affignat DEUM revelantem , prout ex verbis Apoftoli , l, ad Cor. num, $12. alle- Ti dinaxont atis patet. Sed eadem pariformiter pro motivo hujus fpei affignat DEUM promite N hii tentem , prout rurfus ex verbis Apoftoli ad Hebr. num. cit, recitatisliquet, Ergo. ln« ld j y /;JWAQ ; de D. Auguft, Lib. X XII. de Civit cap.30, Pramium virtuti erit ipfe , qui virtutem dedit, vl t [ vojmihdd &* qui fe ip[um , quó melim & majus nibil pot- eft effe , promifit. litrámque veró vittutedi "u ifm g viatoris comparans D, Bonav. in III, Dift. 26. fv f Sicut fides ajJentit DEO , àt. diclanti vera: fie At [pes ei inmititur , Àit promittenti magna, tll 515 Dico 2. Obje&um formale fecundarium D7 fpei Theologice, ptout hec predictam fidu- g lo ciam importat , effe omnia illa media, qua d ad beatitudinem obtinendam funt divinitus ?h ordinata, lta cum D. Thom. hic q. 17.att, "nf 4 Suatez Difp, l. de fpe Se&t. 5. aliorümque LT communisíententía, Prob. Hocipfo, quód DLT medium aliquod ad beatitudinem obtinen- t ln dàm ex divina ordinatione conducat ; eo- DT ipfo debitus ufus, & applicatio talis medii, "Ltf eít etiam motivum erigens voluntatem ad ex- Vl pe&andum , cum proportionata fiducia effe- W Vg &um ejusdem. ; Sed pr&tet interna gratize aCtualis , tum excitantis , tum adjuvantis au. T::"F LT "?I. S m xiliay ad omne meritum fuüpernaturale cíTen- tiae f MH l [ M Difjutatio VI. Artic, H. T nb tialiter requifita, queimmediatéà folo DEO, ex meritis Chrifti , üt Redemptoris , viato- mïm T Md ri conferuntur , dantur quoqué alia media , qua& ad beatitudinem obtinendam ex divina JRa flfw N Hleg f ordinatione conducunt, Ergo. Maj. patet. Min, prob. Imprimis etenim tale medium 1 Ef;: l ! j | :] ! eft accurata obfervantia pr&ceptorum DEI , u & Ecclefi , juxta illud Matth. XIX, :7, — Si UET vis ad vitam ingredi , férva mandata , uti& 'rr:!.*m&i**, multiplicia virtotum opera , etíi non pra- tlj cepta , juxtaillud iI. Petr. I. 10, st Satagite , ut per &oua opera certam ve[lram vocationem , r uf eleciionemz faciatis, niwr Pretereà pius , & fre. quens Sacramentorum, prafertim Euchari- t fetudimt ftize ufus ,juxta illud Joh VL $9. — Quiman- ducat buno pauem , vivet in aternum. Mu- TW tug£ quoqué juftorum in terris degentium u preces , juxta illud Jacob. V. 16. — Orate pro p drnt invicem , ut (alvemini $. multüm enina valet g deprecatio jufli afidua. — Hinc iftudà fortiori, Aliriaqi deSan&orum in coelis, precipué veró Dei- ij pare , pro fnis cultoribus interceffione di- m oioe cendum, Ergo li .Confirm, authoritate,ac rationeD. Thom. Ms n q. & art, cit. de ultimo hoc motivo fic fta. $16 t tuentis : $pes refbicit Zeatitudinem aternam , uidic ficut finem ultimum : Divinum autem auxi- i lium , ficut prinzam caufam inducentem in &ca- titudinem., u Sicut erpgo non licet Jperare &ouum eliguod prater &atitudinem , tanquam ulti- mtunï*ï-": n iuvs Nn3 f " m ) 556 TraGlatus TV. de Virtut, "Tbeol. g vaum fnem , fed folunamaodo ficut id , quod eff ad "U u Beatitudini finem ordinatuma : ia etiam son li- At cet [perare de aliguo bomine , vel de aliqw crea« (oiia. * 1074 , ficut de prima caufa movente in Bbeaiitudi- j nem. Licet autem [perave de aliquo bominie , vel -'nmahxe.'l;ïä N n de aliqua creatura , fieut de ageate fecunidario, &* " infirumentali , per quod aliquis adjuvatur ad M z 7uæcünqu e bona confequenda , in deatitudineva Dd ordinata, Et boc iodo ad Sancíos comvertiuurs J TU & ab bominibus etiam aliqua petinus, Singu- g bt lariter veró de interceffione Sanctorum hic . skn d 83. art. 11. fic docentis : Cu oratío pro alii faca ex charitate proveniat 5 quantó $an- bho euti &i , qui [unt in patria fanit pegr'"cäïiorzk charita- iujiTy RBIUCTUA di , tanità magis orant pro viatoribus , qui ora« tionibu juvari po[Junt . &v quantó [ant DEO l ffama coniun&liores , 1antà eorum orationes [unt ma- [ Mi K l J gl efficaces. Sedhoc ipfo inter motiva fccun- a obtinendi Rtïg. ï;ia, l daria fpei , pront hac eft fiduci Ms beatitudinem , eft etiam interceffio Sancto- p V rum , prafertim Deipare , utpote in gloria ia 3UUd t ccelefti , tanquam Reging Sanctorum DEO conjunctiffimz, Ergo. i, Va Objicies 1. contra primam. Objectum BU 8175 teriale primarium fpei Thcologice , eft ETU beatitudo eterna , feu DEUS ipfemct , tan- NU N uam ultimus finis , perpetuà frnirionc ipfo Sed hoc ipfo re- 'a::m&ia;;;nu auxiliante poffidendus Rbidts im hu- h ugnat , ut objeCtum formale primarit r& Vg jus fpei; fit DEUS tanquam Reunerato 1 PUS | NI n Difputatio Vl. Artic. l, 53'7 Auxiliator fua dona promittens, Ergo, Maj- ll patet ex num, 511. Min. prob. Repugnat enim , ut idem fit objectum materiale fimul & formale primarium ejusdem virtutis.Ergo. Confirin. Nam DELUS, 7 Remaunerator s formaliter conftituitur, perillam ipfam ftui- tionem, per quam poffidetur à bcaris: pari- térque g Aaxiliator formaliter conftituitur, perilla ipfagratiae , tum excitantis , tum ad- L juvantis auxilia , per qua viator tendit , ad 7] n obrinendam 1illam fruitionem , feu beatitu- dinem aternam. Sed hoc ipfo DEUS, fub eodem formali conceptu, ac reípectu foret obje&um matceriale fimul & formale prima- riumfpei Theologice. Ergo. Min. prob. Objectum materiale fpei non folüm eft bea- j n J ] titudo, fed etiam auxilia fupernaturalia , ad p n m cam obtinendam requifita , ex dictis num. I1- Eroo. nomakcug o t Relp. N.min, Ad prob.D.ant. Repu-s18 sfio i gnat , ut idem eodem modo fumptum ; fit at g objectum materiale fimul, & formale prima- n ) rium ejusdem virtutis, C. ant. Diverlo mo- Ratio di- do fumptum. N. ant, & confeq, GD]Q»' ftin&ionis habeturà paritate idei Theologi- ,'co'majj:zz ca, Sicut enim non repugoat, ut intcllee | 'l?[iï yty Gus viatoris propter authoritatem , feu ve- racitatem & fapientiam DEI rcvelantis; tàtl- j fudi q d quam obje&tum formale primarium , €an- ntiam , & veraci [d» ld m em , tanquam " ?('.0"1[*" d,cm fapie OoD- Nna4 ) y ' [ p;(;m 558 Tra&atü; IV. de Virt. Theol. ;'5W Obje&dum materiale revelatum credat per gt a&um fidei Theologice , prout num. 105. (s 2 Oftenfum eft : ita pariter non repugnat , ut voluntas viatorispropter DEUM, ürRemu. sots P;G svl neratorem & Auxiliatorem fua dona promit- tentem , tanquam objeGum formale prima. ass NTL rium , etiam DEUM ipfum , prout aterná fruitione, auxiliante ipfo poffidendum, tan- aol 'lif- n M 5] quam objectum materiale fperet per adtum Spei theologicz., P g Ad copfirm. D. maj DEUS, àt Remu- ag nerator , & Auxiliator , in actu fecundo,five T de prafenti, conftituitur formaliter per ipíam finio, thimun,l beatitudinem , & auxilia fupernaturalia, C. maj. DEUS , üt Remunerator , & Auxilia- UMT toríolüm in a&tu primo, five de futuro, N. du r maj. Et fic dift. min. N. confeq. — Ratioeft, af quód obje&um materiale fpei non fit bo- sj num , prout aQtu prafezs , & obtentum, fed d& f folummodo prout futurum , & obtinendum, [:17. quemadmodum ex do&trina D. Thom, num. wity "H 110. allesatá certum eft.. Néque datur pro- Atb * s ld. | miífio ullius boni , prout a&u collati, fed fo- TAU làm prout conferendi , quemadmodüm ex Aævm ! ipfo formali conceptu promiffionis patet. V Hinc DEUS folummodo , Z£ Remzunerator, && "t Auxiliator , hec dona füpernaturalia pro- NT mittens , non autem üt illa quoqué de pre- n fenti eonfereus , eft objc&um formale fpei ':E;'iiq.lq.: Theo- "i j N Difputatio V. Arttc. T. 559 ET Theologice, per quám hec dona promiffa, M ! ! tanquam futuraexpeCtantur, TM Objicies 2.. Ad objectum formale Spei 519 iy theologice, prout hec in aternam beatitu dinem tendit , fufficit fola bonitas refpe&tiva W. ipfius beatitudinis. Sedhoc ipfo DEUS, z LE Auxiliator , noneft objectum formale prima- hia rium fpei Theologica. Ergo. Min, patet, ! pl Maj. prob. Nam Spesobtinende beatitudi- nis non eft amoramicitiz , fed foliusconcu- il | pifcentie erga DEUM ; quia.nempe per il« fs | lam voluntas , DEUM fruitione perpetuá inyia | offidendum, non appetit prout in fe, five i, C ! abfoluté bonum, fedfolummodó, prourre- n k Ípe&tive , five ipfi voluntati appetenti bo- ao A num. Sed hujus amoris concupiícentiz ob- ld je&um formale fufficiens eft fola bonitas re- i fbv fpe&iva ipfius beatitudinis. Ergo. a, d Confirm, Nam DEUS folüm eátenus Yiendu, eft obje&tum formale Spei theologice , quá- hon,nun. tenus eft finis ultimus viatoris , fruitione per- drpte peuuá poffidendus, . Sed DEUS , z 4uxzlia- l[i, [Cd[ü- ! tor , non eft finis ultimus viatoris. E:go, yoim d Maj. patet. Min, prob, DEUS enim , zf n pit Auxiliator , non eftipfa beatitudo formalis, feu aQualis fruitio , & poffeffio DEI, tan- ii gl quam beatitudinis objeCtive ; fed folüm eft gt caufa cffectiva beatitudinis formalis, prout D. Thom. híc q. 17. att. 4, docet : Bosum , lum* M quod aliquis (berat obtinendum , babet rationem €ant- Nn$ )y 560 N racatu 1Y. de Virtut. Z'Tl;eol. casifa finals 5 auxilium autem , per quod ali- j quis [perat illud bonum obtincre , badet rationena j j cau[a eficienti. Ergo. MOTUL Refp. .D. rhaj. Ad obje&um fortnale fpei at S2?Theologice, pront hec folummodó defi- i *;Jm"", U' n derium . obtinendz beattudinis importat, 1 [ " Íufficit fola bonitas refpectiva ejusdem. C. maj, Prout hac preter defiderium , quoqué j beatitudinis obtinende fiduciam importat, gintul E;r:;r N,maj. Etfic D. min, N.confeq, Ratio cft: mj quód fola bonitas refpectiva beatitudinis fit y iduni quidem motivum fufficiens, ad amorem con- diati d cupifcentiz , feu defiderium illam obtinen- di: nontamen (it etiam motivum fufficiens A t z) ad (pem 'Theologicam , qua prater defide- punoint. TT rium effentialiter impostat iliius obtinendee i ï:i':vz:m [ fiduciam , & auidem in divina erga nos via- toresbonitate tündatam.. Cüm igitur DEUS fit cátenus pracipué bonus erga nos , quátc- nus beatitudinem ipfam , 2t Regaunerator , media adillam obtinendam requifita , z2 42- ; N l xiliator promittit ; hinc DEUS fub uttóque hoc predicato eft obje&um formale hujus CT fiducie , quam fpes beatitudinis importat, i, Wa li ac Ad confirm, D.maj. Prout fpesin beati- tudiaem teodit folummodó tanquam bo- It Q D nam. C, maj. Tanquam ctiam poffibilem ! W L Ó adipífci, IN. maj. & C. min, pariter D. confe- quens. Ratio patet cx imodó diclis, Hinc IT | ipfcmet D. Thom, textui alicgato hac verba ': [ ) pfæ-, Qu Ü Tm MMLI/ Difputatio VI. Art. l, S6r JH .premifit ? Spes duo refpicit , fcilicet bonum , uod obtinere intendit , & auxilium , per quod illud £ouum obtinetur, Et q. cit, art, 6 ad 3. J rcfpondet : Spes facit tendere in DEUM , ficut dj MM in bonum finale adipi[cendum , & ficut in adju- L0 torium efficax ad [ubvenicndum. Exrurfus art. LT Qw | g. Objetlum antem [bei eff suo modo beatitudo M aterna , & aliomodo divinum auxilium. 'SiC- "p hi ut igitur non repugnat , ut illius fpei , quà V MÁI ti- egrotus fperat fanitatem , üt poffibilem ob neri, objc&tum formale (it peritia medici, & ML Q d | praftantia medicing , etfi utraque fit caufa ANUD O effectiva fanitatis ; ita ifthic dilcurzendutm. Quinimo bonum arduum , quod eft objc- li ola'nagw &um materiale fpei, non aliter, quam per us ipfam virtutem effe&ivam talis boni , reddi- iptu t tur poffibileadipifci ; adeóque haceft obje- &um formale fpei. um q Oa Objiciesa. Hincfequeretur: quód DEUSz» 1 folüm 2£ Auxiliator , non veró etiam z Resa- üjti ib nerator fit objectum formale fpei Theologi- fiburiq yude uj x , prout hec adobtinendam beatitudinem tendit. Sed hoc nón admittitur. Ergo. j; n Maj. prob. Nam objectum formale fpci, (yasmbc:» um prout hec eft amor concupifcentia , five de- fiderium , eft ipfa bonitas refpectiva beatitu- inyb dinis , five DEUS , nt fruitione perpetuá 124 poffidendus ; & objectum formale hujus us ? fpei, prout cadem cum fiducia in beatitndi- j idque g w l ) nem , tanquam bonum atduum , illi poft- 62 fj Tra&latus IV. de Virtut, 'Tbeol. daoet poffibile adipifci tendit, eft DEUS , Zt 4z. jl t xiliator. Sed hocipfo. Ergo, Maj patet ex gd^ q refpoofisnum, preced, Min, ptob. Quam- ii i vis etenim DEUS reipfa fit Remunerator , nis TL bilominüs per folum predicatum 4uxiliato- ri beatitudo redditur, üt obtentu poffibilis ; s Qonit at ideóque etiam Do&or Angelicus folummo. m do iftud , non autem Remuneratoris , pro ag motivo fpei affignat ; prout ex verbis ejus« L Uf!nhüi dem num, preced, allegatis patet, Ergo, Confirm. Saltem ipía promiffio divina zïis(msLuchVf non requiritur tauquam partiale motivum il, ii ii lius fiducie , quam fpes obtinendz beatitu. ialb l 0U i dinis , & auxilii ad eam conducentis impor- tat. Ergo, Ant.prob. Nam etiam feclusá ii omni promiffione , fufficiens motivum hu- d r vtlb jus fiducie habetur per ipfam bonitatem , potentiam , mifericordiam, liberalitatem, du d clementiam , & juftitiam remuneratoriam , duf aliásque ejusmodiperfeGiones divinas; pro- tjtlay ut idipfum à paritate in humanis patet, At- fult wf que ideó etiam D, Thom, hic q. 18. art. 4, 'itris ad 2. refpondet : Spes inuititur. principaliter & ligy divina omnipotentia , & mifericordia , per ??Fl',m T quam etiam , qui gratiam 2on ba£el , eaum con- RTT Jequi potefl , ut fic ad vitam aternam perveniate D Wm Sed hoc ipfo. Erpo, *U*"*W lt Refp. D. ult. antec. Pec folum predica- 53 Wum Y tum Zuxiliators beatitudo redditur , üt ob- " Q tentu poffibilistantüm, C. ant, (It prafup- ïnl "Y Mw po. Vs Difputatio VL Artic. L. 563 Q il pofitá cum meritis,finali perfeverantis,etiam i tl 'X U infallibiliter obtinenda. N. ant. & confeq. atio eft : quód DEUS omnia illa merita, dl dj & obfequia viatoris , ad qu& ponenda con- fert auxilia füpernaturalia, tanquatm fupre- i mus Dominus potuiffet exigete, quin eadem N ! beatitudine fapernaturali , tanquam premio sU remuneraret ; quia fcilicecfumus meta illius TIsts mancipia, & noftris obíequiis nullátenus ine l ln diget, Atque in hoc fenfu Redemptor Difci- SMTYON pulis fuis Luce XVII16.. Cv feceritii omnia, htinei, qua pracepta funt vobit y dicite ? Seroi inuti- hiih, les [umw ? quod debuiraus facere, fecimus, ia | N IT veró DELIS in moderna providentia jufto. Tl rum finaliter perfeverantium metita coelefti patma h beatitudine praemiat : hinc DEUS 4? A4uxl- duratt, liator teddit beatitudinem per merita noftra, Yodituen, qu& (iné auxilio divino poni nullátenus pof- DMUOIHE, funt, obtentu poffibilem ; atque 22 Remune- r rator , perfuam promiffionem reddit eandem p h beatitudinem , prefuppofitis cum finali per- jan ) feverantia meritis , quoque infallibiliter obti- nendam. Hinc Do&or Angclicus in textie m'ncipa!ifu lh r bus allegatis num. 520. affignans DEUm üàt , um Auxiliatorem , non vetóetiam , üt Remune- n ratotem, loguitur de motivo fpei, prout illa tendit in beatitudinem folummodo, üt poffi. bilem adipifci, inimo per DEUM Auxi- i "1 TA liatorem , quoqu intelligit Remunerato- rea , D. Thom. bic q. 17. art, 7. Per fidem 50« a pwJ l 564 'Tfaüah?s IV.de V-irtuf. Tbtol. i nobi innotefcit , quód ad vitam «teruam pola- j mus pervenire , & quàd ad boc paratum ejt no- yarià v Ài divinum auxilium , fecundima. illud ad ;:Dfltl. « Hebr. 11.. Accedentem ad DEUM oportet crede- l j D ye- a nerid guia tf ; &- inquirentizus. fe remunera- tor fit. dtoy Ad conf, N.ant. Ad prob. D. maj. Etiam "T. feclusá omni promiffione divinà , tufficieus m motivum fiducie adeó firme , quam fpes i i'l n ?-u beatitudinis importare debet , haberi poteft, j o N, maj. Fiducie minüs firme, quam fpes Mi i aliorum objed orum fubinde importar. C. (nim N iDaj. Et fic D. min. N. confeq... Ratio eít : titmdts v dinis fummé certa, & fit-4 quód fpes beatitu qoraddettud ma effe debeat , proutifthi c ex dicendis fup- FTT onitur, Atqueideoa derigendam , & fir- t mandam banc fpem, Scriptura facra divinis vebenit romiffionibus , ex dictis num, 512. eft re- ] vtf iones forent fu« fertiflima, quz fané promiff fietiam fine illis tanta fiducia haberi ::g.g;.i:vufpcm 4 perflua , offet. Re- J Obiicies ultimó contra fecundam. OT 324 pugna t, ütfpes Theologica, prout haecfidu- / ciam obtinenda beatitudinis importat , pr&« 1 d n M ter DEUM , üt Remuneratorem , & Auxilia- DT torem fua dona promittentem , tanquam ob- d male primarium , ullum aliud ob- &li. E'",;-'.» L jedtum for Va jc&tum for male fecundarium , prafertim ve- n fius viatoris fperantis merita ha- LJJL ln ró propria ip prob. . Nam fiducia beati- T beat. Ergo. Ánt. tu- f«M Difputatio VI. Artic. T. 565 WEM,H A Vi tudinis per merita propria obtinende , reipsá -'M»'.'d eft temeraria prefumptio ; fpei Theologicee Mi oppofita, "Sedhocipfo. Ergo. Min. patet, À A'ï 7:,7.1. Maj.prob. Hancíiquidem fidüciam in pro. priis meritis fundatam , damnavit quoque Datis l Redemptor , dum Luc. XVIII. & feqq. Dixit ad quosdam , qui in fe confidebant , tan- li, ln l] GJIZ r;f', ' quam ju[li , & ajperzabantur cateros, parabo- i l lam iflam , que videlicet de Pharifzo & Pn- Mv hUO 1 blicano , in templo fimul orantibus, ibidem detcribitur. Ergo. bt ( Confirm, | Nam ipfimet fupernaturalium u TO virtutum aGtus, prafertim heroici, per quos al viator ad beatitudinem obtinendam tendit, lo t funt obje&um materiale fpei Theolocicz. Sed hocipfo non poffunt fimuleffe obje&tum if d formale hujus vittutis. Ergo. Maj. prob. gudt authoritate ac ratione D. Thom.I. 2.9. 42. "AU glcatuf art, 3.ad 5. ficrefpondentis: $pes e/? deZono, quod quis poteft adipi[ci. Potef] auten áliguis adipifci bonum , vel per fé, vel per alium , & un. ^ ideo [bes poteft e]fe de aciu virtutis , qui eflim po- ytucdd seflate n0flva coniflitutur, Ergo. Qu Refp. N,ant, Adprob. D. maj. Fiducia, J 4 ,UA bcatitudinis obtinendg per merita propria, u meré naturalia , vel etiam fupernaturalia in T ftatu peccati mortalis pofita , vel fuperbo Mi affettu nimiüm eftimata, reipsà eft temera- gt ria przfumptio, C. maj. Fiducia beatitudi. nuüdu:üï':' uis obtinendz per merita propria, eadém- que Y &'raä;ttur IV, de Virtu;. Theol, | p 566 jígebona que fapernaturalia, in ftatu gratie fau&tifi- gomlto d cantis pofita , nec fuperbo affe&u nimiüm iguintg | &ftimata , reipsà eft temeraria prefumptio, N. maj. & (icdift. min. N, confeq. Ratio eft : cipinibus, ? M quód viator juftus per omne opus fuperna- turale mereatur de condigno vitam zter- .52 id cnit nam , adeóque fiducia his meritis innixa, fe- clusó affz&u vitiosó , nullátenus fit temera- ERTTUT ria prefumptio , Spei theologice oppofita. diedhgiz, Sicetenim Trid, Concil. Seff. VI. cap. 16.do- Vaj Ti fpo i, Cet : Nibil ipfis jnflificatis dee[fe credendum eft, xiq Md uà minis plent , ills quidem operibut , qua in DEO funt fadla , diviua legi pro bujm vita flatu ihgia n [ENUT Jatifeciffe , &* vitam aternam [uo etiam tempore, Jitamen in gratia dece[Jerint , confeguendam vt- u v yé promerui[fe cenfeantur. Pofteà veró ad ex- i fitini cludendam omnem fuperbiam , quà Phari- inDinaoefen Banueaí fzus in allegatà fuperiüs Parabolà femet- ipfum laudabat , ita fubjungit s 42f tamen, i, [ ut Cbriflianus bomo in fe ipfo vel confidat ; vel glo- s od u vietay , & non in Domino $ cujur tauta eft erpa litjg onanes boraines bonitas , ut eorum vvelit e[fe me« Ut rita , qua funt ipfm dona, . Hoc autem non L TM folüm exinde patet : quód nullum meritum T fupernaturale finé dono gratie fupetBatura- T lis , tam prevenientis , tum adjuvantis poffit P lml,iï( Dü " elici, prout contra Hare(im Pelagianam cer- n !lv;æm ] tum eft ; fedetiam exinde : quód DEUSex "g folà bonitate fuà nobis potiüsauxilia previ- IU raty fa cHica:ïia , quàm meré fufficientia confe ad.- MT 37] , D;'/þmatia VI, Artic. I. $6 d adcóque bona opera magis DEO , quàm ar- MT bitrio noflro fint adícribenda. h Atque hoc eft zenuinum illud verz humilitatis ; edam LE in hominibus , fan&é viventibus ;fundamen- VO fs tümD , quod pariter per verba Redemptoris num. 522, allegata exprimitur, t | ^ Ád confitm, D. maj. Ws Supetnaturalium virtutum aCtus funt objectum materiale Spei f theologice , tanquam hujus finis ultimus, lan f N, maj. Tanquam medium conducens ad iiv finem ultimum, C. maj. & fic D. min. N . | n at confeq. Ratio eft : quód omnis aCtus Spei IT theologice auxilio. Divino. debeac inniti; p prout ex hucásque didtispatet. Hinca&tus tss fupernaturales virtutum , non tantüm hc- hii Ioici, fed etiam quicünque alii , utpote au- , qihu xilio Divino effentialiter indigentes, funt ob. od p jectum materiale fpei , non tamen tanquam Bj finis ultimus , five ipfa beatitudo ; fed can- nvl quam medium viatori conducens ad illam obtinendaum. TT um Conílat t. Quódobje&um formale pri- 525 um n0l marium Spei theologice, prout bec in via. gt tore de(iderium eterng beatitudinis impor- (j tat ; fitquidem fola bonitas refpetiva beati- i mli Pf' tudinis , five ipfi viatori bong ; prout verà Spes theologica prater iftud defiderium, hao ii quoqué fiduciani obtinenda beatitudinis im- portat, fit DEUS, üàt Remunerator , & Au« 1 luxüil Prf' xiliator fua dona fupernaturalia , videlicet gt ] Q o iplam " 568 Tra&tatus V. de Virvtut. Theot. iþfani beatitudinem , velut coronam, & fimul ii auxilia, ad illam per merita obtinendam re« g o quifitapromittens, Namadhoc, ut viator «ueyony beatitadinem eternam , non folüm defide- smutoteot rare , fed etiam cumffiducià illam , velut pre- r u g; Itl mium futurum expeGaare poffit ; non fuffi- cit, quód eidem beatitudo folüm tanquam isobinad bonum futurum , ídque arduum reprzfente- :aSpcsindud::( tur 5 fedinfuper requiritur, utillatanquam ajDfS n bonum per merita obtentu poffibile ; atque p taót his cum finali perfevetantia prefuppofitis , vaftoud etiam obtinendum proponatur ; quia fcili- syrlnni cet merum beatitudinis defiderium , etiam ,a cum defperatione illius obtinende componi ttumunli du a poteft. Hujusautem fiducie motivum aliud primarium , ídque divinum , utpote ad om- spdri nem virtutem theologicam effentialiter. re- if uifitum , affignari non poteft , quàm DELUS, t tin üt prima bonitas erga homines viatores, five NT tanquam Remunerator , & Auxiliator fua "Wt dona promittens:; ficut motivum aliud pri- i marium affienari non poteft refpe&tu fidei 3 i " theologice ; quàm DEUS , üt prima veritas, / u iil v VTE fua myfteria revelans. * u Conftat 2. Quód etiam promiffio divi- 526 na, tum interna, tum externa, fit partiale 1l 1"«4 fillrm motivum fpei theologice, prout pariformi- ter deRevelatione Divina, tanquam partiali Büpeu 1inotivo fidei theologice , num. r90. &feq. vmþkm ü MT di&umeft, Sicut enim hzc dona fuperna- tü. "t | IIW Difputatio VI, 4rtic, I. 569 q v j turalia finé revelatione diviná certó cogno- :N "ä [:l fcere 5 ita finé promiffione diviná firmiter A ! IQ! fperare non poffemus. Namaliàs fuperfluze hmn.r forent toties repetita in facris Litteris ,& in- w fuper reflexà commendate promiffiones di- n ving'; fi etiam ábsque illis, tanta bearitudi- ln l:a:;;; Q 1 nis obtinende fiducia , quantam Theologi- il Q] caSpes includere debet, haberi poffer, Quin- '1 ; imó DEUS, haud fimplici tantorum bono- li a rum promiffione contentus , eandem infu. d j perad roborandam magis fpem noftram ad- jc&o perfemetiplum , càm peraltiorem non t n poffet , juramento firmavit : noftre videli- &i " M cet , tanquam fubditorum , & mancipiorum Doipil imbecillitati fe accommodans , apud quos TY plus ponderis haberc folet promiffio Princi- ttiitt t pis; peripfam illius majeftatemjurata. Hinc hia promiffionem olim fa&am Abrahe de terra itsyt fancta, per ejusdem pofteros poffidenda, r transferensad promiffam beatitudinem eter- pdudy nam, Apoftolus fcribit ad Hebr. VI, 17..& p fi at feqq.. AZundantiiis volens DEUS oflendere pol- licitationts baredibus iummaobilitatema confilii fui, inter po[uit jusjurandums: ut per duasves immo- Biles , quibus impojfibile ef mentiri DEUM, ; I P'F fortilfimum [olatium ba&eamus , qui confugiuzus upd ad tenendam propofitam [jema , quam Jicut an- a uamp:i»' choraus babemus anime tutam 5 ac firmam. p^ Hinc itáque patet : quód promiffio Divina, W j prefertim veró jurata, fit partiale totivurii, Qo2a st Tra&atus IV. de Virtu;. 'Theol. Dijþm 379 qeltico 3 quod fpei theologice , prouthec fiduciam obtinendz beztitudinis importat ; etfitrans- ziül!m "n g, 1 mittatur , quód alia dona , precipué autem merée temporalia , prelucente folá cognitioa j pdisb ne fupernaturali, de fummá DEI bonitate, sem, liberalitate , ac mifericordià, etiam feclusá glroettt promiffione divináà , per aCtum fpei theolo- gbod J yisoand gice peti , ac expcétari poffint, Conflat 3. Quód motivum fecundarium ytipt "i IU n 52 7 pei theologice, prout hec obtinenda bea- afintt titudinis ecerng fiduciam importat , fins m omnia illa media, quz adhanc obtinendam igrintà divinitus funt ordinata , vidclicet accuratà preceptorum omnium obfervantia; pius Sa- I cramentorum ufus ; Deipare , aliorüámque Sanctorum conítans invocatio , & cultus, prefertim autem fuperogatoria Chriítiange E/(ZwS/a' virtutis opera , per orationem , jejunium , & Wif eleemofynam frequenter exercita, Ratio Jantin eft : quód hecomnia fint media falutis , id- L eóque horum ufus, & applicatio, quoqué Hinc illa t i ad illam obtinendam conducat, Ht fpes, quz propriis meritis , canquam pro- ETO priàvirtute potiüs , quàm auxilio fupernatu. Ritrid rali exercitis innititur , quidem eft vitiofa, ! utpote ad here(im Pelagianam pertinens: i Titi, J nontamen vitiofa, fed theologica e(t illa bea- DLT titudinis obrinende fiducia , que propriis 1 hr meritis, tanquam ex folà gratuità DEI pre- venientis , & imbecillitatem noftram adju- ,.l' W UET "';"M. Hluc van- | Ls Difutatio VL Artic. l, 571 "d MTITTN vantis mifericordiá exercitiseft innixa. Nam tte hec omnia merita noftra numerari reipsá MLTY debent, inter dona divina ; quia fcilicec illa, potiüs DEO , gratiam non folüm fuffi- i DEu'm:I cientem , fed etiam previfam cfficacem no- 5 J Cfiiüü bis largienti ; quàm noftre volunrati funtad- | ii fcribenda, Atque idcó temeraria beatitu- | l dinis obtinende prefumptio , neutiquam in bl meritisper anxilium fupernaturale factis ; utndehs fedin eo confiftit , juxta D. Thom. hicq, 1. u f NT art. t..— C aliqur: fperat , fe veniauz obtinere, Jiné panitentia , vel gloriam frut meritis. RUL f D z, d ARricurus Il l j, Lal du Chrn "n As Spei T Leologice fit funn- jj ené certus , e infruffrabilis ? Qu, M Renotandum r. Quód certitudo qui. f bt 528 dem, proprié loquendo , folis a&ibus io, quoq intelle&üs conveniat: nihilominüs perquan- , Hicl dam participationem , quoqué illis a&tibus a voluntatis attribui foleat , qui prelucente ol cognitione certá eliciuntur, Sic etenim D. n dii Thom. hicq. 18. art.4. — Certitudoinveritur ] ?cniu*ï iz aliquo dupliciter , fcilicet eJentialiter, &r par- T ticipativé. Effentialiter quidem invenitur in ,U P[l"u" vicopnofcitiud 5 pavticipativà autem in omnico, m quod à vi cognofcitioft movetur infallibiliter ad nuoftnm'ij finmem fumn, Hincitaqué patet; quód fpei, W 93 tafie fij Tra&atus lV. de Vivtut. 'Tbeol, 372 EY certitü- tanquam actui voluntatis , folüm illa « do convenire poffit, quam przelucens cogni- jiumerm. tio , debono futuro, & arduo, non folüm st U prout obtentu poffibili , fed etiam reipsà ob- Deducitut exinde ulte- h Qumiü tinendo continet, riàs, primó : quódíi cognitio voluntatem vt gptcptt ad cxpe&andum bonum defideratum diri- ii a gens, certitudinem noncontineat; neccan- p v2 dem fübfequus a&us fpei continere poflit, wondir d Deducitur fecundó : quód juxta majorem, minorémve cognitionis prvie , de obtinen- ynüiagott ia DEU won do bono defiderato certitudinem , aut pro- xfisedtnilt babilitatem , eti , prout hzc animi od q fiduciam includi ere , aut decreícere foleat. ETRT Dedacitur tertió : quód actus fpei. tOsenttaA folüm eátenus poffit fumme certus effe ; quà- dl k tenus eidem cognitio fummé certa prelucet, " Prenotandum 2, Quódomnis promiffio 2 n 3294 vina , fit effentialiter infruftrabilis ; ficut f omnis locutio divina effentialiter eft infallibi. gt L lis. Imprimis etenim promilfio externa DEI, Vi effentialiter eft conformisinterng menti pro- "t la mittentis ; nam aliàs promiffio externa fo- Animi ret formale mendacium , quod fumme ve- Al Secundó : "u racitati effentialiter repugnat. romiffio interna , feu decretum DEI (ta- M tuentis donum aliquod conferre creaturg, D ;gg:s) & dirigiturà fcientia infallibili, per quam DEUS Mi ^ "cognofcit donum iftud effe in fuà poteftate ; ä'mu Wy nam aliàs DEUS poffet decernere aliquid im- "Ui poffi. I Difputatio VI. 4rtic. 1I. 575 ü ! poflibile , quod fummz fapientie effentiali- Vitgtn, ter repugnat. Tertió : hzc eadem pro- ag mifíio interna, ficat omnealiud decretum, eft N àvoluntate divináitrevocabilis , íeu immuta- U i. bilis, Quinimo, fi DEUSillam perimpoffi- TR bile revocaret, aut mutaret, etíi poffet ad- lh implere promiffionem fuam ; tuncforet in- L fidelis , quod fummoee fidelitati effentialiter Nittyi repugnat, Deimum hocidem decretum DET t at ] promifforium , non poteft in executione fua i M L 3 MU er ullam potentiam creatam impediri ; nam t alias DEUS non foret omnipotens ; quod "UR rurfus effentialiter repugnat. Hinc itaque ub dnn MW concluditur : quód omnis externa promi(fio quöda&mrv. divina 6t effentialiter infruftrabilis ; ficut omnis externa locutio divina effantialiter eft tb tuyttt infallibilis , juxta illud Numer. XXIll. 19. mspromiü: Non ef DEUS , quaft bouzo , ut maentiatur , nec jiis t ( flim bomina , ut mutetur, Dixit ergo, & rl non faciet ? Locutusefl , & nomimplebit?: At- um que huc illa quoquépertinent , qua de vera- pnatip citate , ac fapientia, fidelitate , ac potentia DEI promittentis fuperiüs Difp. II. art. 2. fu- em a um fiüs expofita habentur. Prenotandum ?^ fequt 5* Quód DELIS, àr 4u. xiliator , in moderna providentia fingulis via- vun U n at toribus adultis , & quidem abíoluté, pro. miferit auxilia fupernaturalia , cadémque e[qüllll ] fufficientia , ut per ifta gratiam fanctifican- Yi tem in przfenti, & gloriam in futuro poflint, I dua- Oo4 Tra&latus lV, de Virtnt, Theol". n 374 dummodó velint , obtinere, Nam DEUS, g znbt! joxra illud Apoftoli J, ad Tim. l, 4..— Vaf PU ownes bouiines falvos fieri , & ad agnitionem ve- ritat venire ; uti etiam Apoftolorum Prin- VAUTS | e i cipis II. Petr, Hl. o.. Domzinus patienter agit pro- C ger vos, solens aliquem perire , fed omnues «d i lins; i panitentiam reverti ; ideÓque defadto cuivis adulto viatori auxilia fna confert , prout UT num. $00, oftenfum eft, — Hiac reprobi fibi- i d vidungt metipfis eterne falutis jacturam adícribere debent 5 quia fcilicet internis illuftrationi- y Ht bus , & infpirationibus divinis non funtob- ii fecuti , juixta illud Ofez XIIL. 9. Perditio lo K 124 lfrael , tantummodó in me auxilium tuum, vihnte; p sineode li Econtra DEUS, 21 Rezzuzerator fingulis via- toribus adultis, quidem etiam gloriamn; üt co- atl ronam, non tamen abíoluté , fed tantüm i, d d conditionaté obtiaendam promifit , videlicet ET fub conditione finalis perfeverantiz , juxta uml Mi illud Matth. X. 22. Qzi perfeveraverit in finem, Bic falous erit. Hec porró finalis perfeveran- tired O tia formaliter confiftit in eo, quód viator in tefriu d ftatu gratie fanctificantis ex hac vita morta- I st ]i decedat. Quamvis autem. DEUS nullí AO udy peccatori adu!ro per fupernaturales virtu- J UWT tum actus ad recipiendam gratiam fanGifi- (l NT cantem fe proximé difponenti eam deneget: "N nüml[ ! necillam ullijuftificato, nifi eraviter peccanti 1 f LUA .:') iptr tollat , juxta illud ad Rom. X. 29. 577 pazi- pentiá [4u1 doua , 6 vocatio DEI ; nemotamen. fïaï'lfmlipxin DT fi- | l W Difputatio VL Artie, l. 575 L a fin& fpeciali revelatione infallibilem certitu- l l dinem habere poteft , quód a&u fit in ftatu gratie fanctificantis , dicente Apoftolo I. ! fo Cor.lV. 4. Nibil mibi cou[cius fum , féd non iz boc juflificatus [uua : Qui autem judicat me, 5 m Loneé minüs autem viator d'l'dJU j Dominu eff. adultus; etfi metaphyfice foretcertus, quód ff actu fit juftus, finealiá rurfus revelatioue di- pb vináà poteft habere certitudinem iofallibilem, Tiftia ' l i quód hanc gratiam non fit dcinceps amiffu. ! iU T rus , fed inillafinaliter perfeveraturus. His Ll WW v igitur prefuppofiris l i Dico 1. AGQum fupernaturalem M Ut fpeisg; theologice , prout hzc abfolutam fiduc iam ritgim Obtinende beatitudinis importat, quantüm iij eft ex parte DEI fua dona promittentis, füm- f untüt mé certum , & effentialiter infruftrabilem lt effe, Ita cum D. Thom. hic q. 18. att. 4. tj2 u communis & certa Theologorum fententia. niinim, Prob. Obje&um formale primarium fpei pfrffrcrsn- theologice eft DEUS , Zt Auxiliator , & Re- (iori munerator [ua dona promittens. Ergo, Ant. d o patet ex didis num. $13, ^ Confeq. prob. RUs d Nam DEUS, fua dona promittens, voluntati nj vt viatoris proponitur per fidem fnpernatura« n t lem , quá intellectus credit , quód DEUS hec andar eadem dona promiferit. Sed hoc ipfo füb- at fequus adtus fupernaturalis fpei, prout huic 0. 5,:]::;!*1" obje&o formali primario ianixus , eft fummé certus , & cfentialiter inftuftrabilis Ergo, ', MMHT-' Oos Maj. pl $76 Traclatus IV. de Virtut. Tbeol. " Maj.iterató patet, ex num, cit, Min, prob. A&usenim fupernaturalis fpei, eatenus eft g. W]FM ) wl fummeé certus , & effcarialiter infruftrabilis, uátenus eidem cognitio fummé certa , & Ij Pmmiflih m effentialiter infallibilis pralucet , ex dictis num. $28. . Sed a&tus fnpernaturalis fidei, iil qm! [ quó DEUS fua dona promittens voluntati ;.*rhf:?'*"')fæ viatoris proponitur , eft fummé certus , & Din d effentialirer infallibilis , prout num, 433. & hr pmnth idsiupat feq. oftenfumneft, Ergo Confirm. Sietenim a&us fupernaturalis vrrindfl slevdatone gngpei theolo gice , prout hic fiduciam obti- nenda beatitudinis importat , non forct ex Vafrirditn parte DEL, £t Auxiliatoris , &* Remuneratoris Vg faa dona promittentz , cíTentialiter certus , & Mymaf infruftrabilis ; tunc DEUS ipfemet promiffio- tduclr ol nem fuam fruftrace poflet. Sed hoc DEO wtoitit d promittenti effentialiter repugnat. Ergo. virdagnt Maj.exipfisterminiseftevidens, Min, prob, &i fl Nam DEO promittenti effentialiter repu- tinz gnat, ut in fervanda , feu adimplenda pro- ifto f miffione fnáfitinfidelis. Sed DEUSpromit- * E tens effet infidelis , fi promiffionem fuam , UT viatori factam non adimpleret, Ergo, Maj. gl rurfus eft certa ex didis num. 115. & num. Mi 512, Min.prob, Infidclitasenim,prout hec A du c fidelitati promifforie formaliter opponitur, N confiftit in co, quód promittens, ftante ob- P ligatione promifforià, fuam voluntatem mu- *ü Ml tet ; ideóque promiffionem non impleat, po- li Difputatio VI, Artic, 11, 377 i (f] m TW Ti prout cit, num, 115. dictum eft, & D. Thom. Wv hic q. 110. art. 3. ad $. refpondet : IZe, 2ui l 4 t J[M*w] " aliquid promittit , fi babet auimuma faciendi , quod protmittit , mon mentitur 5 2uia non logui- R Siverà z0n tur contra id ,quod gerit in mente. 'mmmï;j, fáciat , quod. promifit , videtur infideliter agere ATj Yi per boc , quüd animum mutat, Ergo. D] ^ Dico2. A&um fupernaturalem fpei theo- $533 1b4s i logice, prout hec fiduciam obtinendz bea- titudinis importat, quantüm eftex parte via- J torisillam abfoluté expectantis , feclusá fpe- D ciali revelatione diviná , infallibiliter certum, W & infruftrabilem non effe. Ita rurfus cum IOT D. Thom. q. & art. cit. communis, & certa Theologorum fententia, Prob. Etfi DEUS, g n àt Auxiliator, cuilibet viatori auxilia fufficien- dOR tia promiferit abfoluté ; attamen 4 Remaz- u n nerator eidem gratiam fandtificantem in pra- Aing fenti , folummodó fub conditione diípofr- lt 19 tionis proxime , & correfpondentem illiglo- p p riam infüturo , folummodó fub conditione ]Ifpont finalis perfeverantige promifit. Sed hoc ipfo, nua (ut, Ergo. Maj.patet ex num. $30. Min. prob. i Yi Promiflio conditionata gratie in prefenti , & j glorie in futuro , non eft refpe&tu viatoris m,gwu:b adulti, abfolutá certitudine illativa utriüs- o quc doni conditionaté promiffi ; nifi eidem fs üami' quoqué infallibiliter certa fit purificatio con- ditionis, Jundt Sed hec eidem , feclusá fpeciali I€» n w 578 rra&iatus IV.de Virtzt, 'TTheol, f revelatione diviná , non eft infallibiliter cer- PL ;;gf.'f;fi st ta, proutrurfusex num. cit.patet. Ergo. dicip Confirmatur fimul utraque conclufio au- 534horitate Concil, Trid. Seff, VI. cap« 9. fic do- g D s centis : Sicut ztemo pius de DEI mifericordia , de Chrilli merito , dégue Sacramentorum virtu- wtus, du n i 16 , & efficacia duitare debet : ftc quilizet, duma woualtd j fé ipfum , fuámque propriam infirmitatem , & ( M yi "J indijboftionem ve[picit , de [ua gratia formidare, l Vr actimere poteff 5 cima nulli fcire valeat , certi- tudine fidei , cui non poteft fubeffe falfuua , fe gra- yasídtanm tiam DEI effe confecutum. Dein Seff. cit,cap. ubl 12. Nemo quogué , quamdiu in-bac moriali- 1rifa k tate vivitur , de arcano Diviua Pradefimatio- wdtnuud vt ni myflerio , uf2ue adeó prafumere debet , uti eertó flatuat , fe omnino e[fe in mumero pradejii- Xits A zatorum, Nam ,uifi ex (pecialirevelatione, [ct- p f vj 20on potef , quos DEUS fihi e!egerit. Et cap. 12 n 13. Similiter de perfeverantia muuere , quod FH Of dit dl quidem aliunde baberi non potefl , nifiabeo , qui potens efl eum , qui flat , latuere , ut perfeveran- J ter flet , & eum , qui cadit , veflituere 5 nemo 1f:nfn:ftmpc: fili certi aliguid , certitudine abfolutá pollicea- ff fur : tamet[i inDEl auxilio firmi[fwam [pem col- UT locare , & reponere ouines debent, DEUS eniu, TR j ' nifi ibf Iim pratia defuerint , fcut capit opw bo- DEUSVM W zum , ita perficiet , operans velle, & perficere, '0 fi.::rg;:i Mi Contrariam veró huic poftrema doctrinae Mu harefim damnat Canon. 16.. Sigusmagnum '.üliülïiltï to ilud perfeverantia donum , fé certó babiturum , ET AU2 W') Dz'./þuldtz'o VL Zrtic. 1f, n 579 Àiv a£folutd , &v infalliLili certitudine dixtrit , nifc Dlv, E" boc [beciali revelatioze didicert. H H I 5 anatbema fit. L H' Sed hoc ipío a&tus fupernaturalis fpei theo- H.uy M. Bs logice , prout hec fiduciam obtinende bea- titudinis importat , effentialiter eft fümme hts certus, & inftuftrabilisex parte DEI promit- , tenus $ fecusautem ex parte viatoris illam, Fr;nirn. L prout abfoluté futuram expe&tantis, K Ergo, lii Objicies r. contra primam. — Etfi DELIS E 535 27 at Auxiliator cuilibet viatori adulto abtolut e promiferit auxilia fufficientia , per qua bea- l Y titudo poteft obtineri ; attamen £ Remuue- m'u:;mxi- z4tor ipfam beatitudinem promitit folimn » H ^ conditionaté , videlicet fub conditione fina- 7 M', i lis perfeverantim. — Sed hoc ipfo. a&tus fpei fupernaturalis , prout hzc fiduciam beatitus ^A " dinis reipsá ; fivé abfoluté obtinende im- j (iw portat, quantüm eft ex parte DEI fua dona i, a promittentis, non eft fummécertus , & effen- tialiter infruftrabilis. Ergo. —Maj. patet ex inind / ,mfw.'m. num $230, Min. prob. . Nam DEUS hanc uj n candem finalem perfeverantiam cuivis viato- jj pl riadulto abfoluté non promifit, Ergo. Ant. Wm(,]jþ-.mcd-X ex do&trina Concilii Trid, num. preced. alle- DRpus eatá patet, Confeq. prob. Hocipfo, quód mpiro;lf DEUS finalem perfeverantiam , finé quá ne.. mo falvatur , abfolut? non promiferit ; eo. "Ts ng dQ ipío conditionata promiffio beatitudinis non eft iofallibiliter connexa cum illà, prout ab- j folutéfuturà, Sedhocipfo. Ergo. .-(5!:455:rif , ) On- Jj Traclatus IV, de Virtut. Tbeol, 530 a, if Confirm. Repugnat , ut viator abfolu- , ktusat tam obtinende beatitudipis fiduciam, in pro- ii pro miffione illiis conditionatà fundatam ha- a prom : beat ; nifi eidem quoqué perfeverantia fina- soram tv lis, finé qua falvari non poteft, proponatur , u tanquam abfoluté futura. Sed hac viatori, vidsquf tanquam abíoluté futura proponi non pot- endun. eft , ábsque illius promiffione diviná, & qui- Adt Md " E dem abíolutá, Ergo. Maj. patet. Min. prob, iptínuti | Si etenim hzc perfeverantia finalis absque Mautamu, promiffione illius divinà, & quidem abfolu- suddicam t tá viatori proponatur 5. tunc fiducia obti- sifihto hu nende beatitudinis abfoluta , ex parte DEI i btl promittentis , non erit fummécerta, & eífen- DEU tialiter infruftrabilis, Ergo. B Refp. D. ult. maj. Hocipfo,quód DEUS trtddat 5 365,, alein perfeverantiam non promiferit abfo- n luté; co ipfo conditionata promiffio beati- tudinis , feclusá finali perfeverantià, non eft at infallibiliter connexa cum illa prout abífolu- tl téfuturà, C,maj. Suppofitáfinali perfeve- Alld d rantià. N. maj. & (ic D. min. N. confeq. 1N* Dd g Ratio eft: quód fidelitas DEI, beatitudinem t k'.,v:mwt. viatori, folàm fub conditione finalis perfe- verantig promittentis , effentialiter quidem (),: M exigat, ut bácfuppofità viatori ; neutiquam Tiv veró , ut etiam hác feclusá , beatitudinem ofe.cummdat ] conditionaté promiffam illi abfoluté confe- Wf LT rat, ' Sicut enim in humanis Princeps militi Vi fuo premium , fab conditione victoriz pro» ] E chuit mit- * i Ü Difputatio VI. Artic. II. 58t Vrj mittens , infidclis non effet, fi eidem militi li l,l li. vi&to , fecusautem, fi vi&tori premium con- i" ditionaté promiffum denegaret ; quia fci- tht licet proauiffio illa conditionata , pet ipfam m victoriam evafit abíoluta : ita pariter de DEO Mil j » viatori beatitudinem , fub conditio- ne finalis Wa rendum, perfcverantie promittente ::iifcur- il Ad confirm. D. maj. Nifi quoqué viato- dT ) "T »FCï ri perfeverantia finalis proponatur tanquam [ l ( abfoluté futura , cognitione ad abfolutam n oM hancfiduciam requifità. C, maj.. Cognitio- ne abfolutam hanc fiduciam excédente. N. uml RTM maj. Et ficdi(t. min, N. coníeq. Ratio eft ; quód a&us fupernaturalis fpei, quidem ab. ii folutam obtinenda beatitudinis fiduciam im- ouíett portare debeat , non tamen fimpliciter, feu yilo ld omnimodeé certam , & effentialiter infruflra- bilem ex parte viatoris, qu2 certitudo finé iià, t r fpeciali revelatione diviná haberinon poteft; fed folummodo effentialiter infruftrabilem lp N ex parte .DEI beatitudinem promittentis, vt prout ex doctrinà Concil, Trid. nnm. 534, fniisyt allegatà patet. Objicies 2. Hincfequeretur : quód hzc , j quid: eadem perfeverantia finalis, ad beatitudinem? 27 j p abfoluté obtinendam effentialiter requifita , | r aon minüs foret obje&um materiale fpci at theologice ; quàm ipfamet beatitudo, Sed ll hoc admitti nequit, Ergo. Maj, pat. Min. u 1iüom!; y prqb. . J fj 582 tfraclatus V. de Virtut, Tbeol, prob. Quamvis enim DEUS cuilibet viato. gv s a riadulto beatitudinem conditionaté promi- ferit , non tamen eidem quoqué conditio- dfcem j av naté promifit ipfam perfeverantiam finalem., eldind Sedhocipío. Ergo. Min, patet. Maj. prob, Nam perfeverantia finalis eft donum DEI v2 t ^ wum, t d meré gratuitum ; quia fcilicet a//uzde baZerz non potefl , uifi ab eo , qui potens efl eum , qui ls f t2 À Jflat , flatuere , ut. per[everanter ftet &* eum , ui cadit , veflituere , prout ex verbis Concil. iil Ttid, Seíf. VI. cap. 13. fuperiüs num, 534« w liab ml recitatis patet. Ergo. Confirm, Quamvis ipfa beatitudo cadat ir. hit füb meritum condignum jufli ; non tamen niti: p fuüb idem meritum , juxta leges moderne od providentiz,cadit donum perfeverautiz fina- t lis, pront communis , & certa Theologo- gt rum fententia docct cum D, Thom. I, 2. q. iMyoyren 114. ait. 9. fic concludente : Perfeverantia ho via z0n cadit ub merito 5 quia dependet folim 992 t ex imotione divind y qua efl principium omuts ia ) meriti : féd DEUS gratis perfeverantia donum intntuig largitur , cuicttmque illud largitur. Ergo. ii Perfeverantia fina- Refp. D. ult. antec. W'gmjuü S'3811'5 eít donum DEI meré gratuitum ; ídque , d fub nullà penitus conditione viatori promil- N "t füm. N.ant. Subaliquá tamen conditione, ; * li etfi haud infallibiliter illius illativà , viatori Ti "i promiffum. C.ant. & N. confeq. Ratio eft: i Eþlm u ( quia perfeverantie donum confi ftit in eo, LT i quód UW Difput. VI. Artic, II. 583 l s Iv quód DEUS viatorijufto ad confervandam; i I peccatori autem ad recuperandam gratiam A fan&ificantem conferat poriüs auxilium fi- ) d nale previfum efficax ; quàm inefficax , ut düny per illud in ftatu confervata , aut recupera- te gratie ex hac vita decedat. Hoc autem Qu donum , etfi ultimató in folum DEI bene- TT placitum fit refundendum , juxta illud ad ffVJ'ï.fu'nfv"i Rom.IX., 164 Non volentü , négue currentis s Co fed miferentis ef DEI 5 attamen iftud piis pre- d cibus, aliísque bonis operibus impetrari pot- eft, juxtaillud Salvatoris promiffum, Matth, abl VE . Petite, & dabitur vobh : quarite, &* d m invenieti: pul[ate , & aperietur vobis, Atque '-gfs ni idcÓ ctiam donum perfeverantie fipalis, etfi denttizt per meritum condignum jufti , prout novum v Ti augmcntumgratig, ac correfpondentis glo- f ri2 ,tanquam premium, non poffit obtineri ; ln poteft tamen obtineti per fupplicem illius pe- jpitjt titionem , quemadmodüm mox exponetur, m ?":,',«jm o Ad confirm. D, confeq. Ergo donum vt dnmt finalis perféverantie non eft à DEO condi- , I tionaté promiffum , tanquam premiom, ullo :smnm/ l merito condigno jufti obtinendum. C con- jiun ; & feq. Tanquam donum , petitione humili; ii nec quidem à peccatoreimpetrandum. N. confeq. Ratio diftin&ionis habetur , ex do- « u il &rina D. Thom.q. & art. cit, ad r. refpon- yia M dentis : Etiam ea , qua non meremur , orando hnpetramus 5 nam &* peccatores DEUS audit ; m ( Pp [tc- 584 Tracatus 1F , de Virtut. Theol. hi iaf peceatorum veniam petentes , quam n mertiia íiur. Et fimiliter per[ecoerautia donum aligut ! w L. flganerty etendo à DEO impetvat fibi , vel alii , quamrvis [uà wmerito 0m cadat, Unde patet ; quód jm : perfeverantia finalis fit obje&tum materiale :iprum !fi -'4 fpci theologice ; et(inon cadat fub meritum "MU condignum jufti , prout fub illud cadit bea« Mp titudo. «lvl Objicies 3. Donum iftud finalis perfeve- vsigptnn 539 rantie, nec quidem à jufto , minüs autem à wniuie u peccetore , ullis precibus impetrari poreft, hutd : u Ergo. Ant prob. Nam donum iftud DEUS i, r confert folüm illi viatori, quem predeftina- ltndun, vit ab zterno, ad gloriam in altera vita obti- Mbt Qd nendam. Sed hoc ipfo. Ergo. Maj. ex- um inde patet : quód nemo fine perfeverantiá i Amedon finalitalvetur, & folummodoó falventur illi Viptdngd quos DEUSab eterno felegit , & predeftina- A DNQ vit , ut falutem confequantur. Min, autem n prob. Pradeftinatio , utpote independeus mFïï)if'»i;!ümd ab omni opere predeftinati , nullis ab illo Wtl precibus impetrári porcft. Ergo. Confirm. 4Nt, HM, Pradeftinatio folummodóin MT abyffum judiciorum DEI, pro fuo benepla- NT n cito hunc potiüs , quàm illum ; ad eternam :fï]'l( N W lj beatitudinem eligentis , ultimató rcfundi de- bet. Sed hoc ipío eadem à viatore precibus N Ui lr impetrari non poteít. — Ergo. Min. patet, u Maj. prob. verbis Apoftoli de gemellis fratri- 0277 B) , Dy , E g þuä Ícribentisad Rom. IX, r 1. & (eqq. 2201* " Difgutatio VI, drtic. H. 585 Mp L vondum uati fuilfent , aut aliguid £oni egiffent, ïhi*mi':" aut mali , ut fecundias elelionena fropofituma ) DEl maneret , nou ex operidw , fed ex vocaute M diclum ef ei : quia major (eroiet minori $. ficut l ;I»;. Jertptum.eft : Jacob dilexi , ïilfmau /Eþzu auten odio ba- 77 Ergo, lls Refp. D. ult. antec. Predeftinatio fub.- je&tivé fumpta , nullis à predeftinato preci.549 ïmh'spc*'n. bus impetrari poteft. C. ant. Predceftinatio TT terminativé fumpta. N, antec. & confeq, Murptd Ratio eft : quód pradeftinatio , fubjc&iva j fumpta, fit formaliter illud ipfum decretum A À A N t DEI beneficum, vi cujus potiüs ifle, quàm NU alter à DEO clectus e(t adgloriam, & quidem m N refpe&tu viatoris adulti , poffidendam üt co- At roná, Atque hoc decretum beneficum, utpo- ln i te independens ab omni bono viatoris opes &prædeümz re folíque DEO liberum, nullátenusimpetra- Mi at ri pote(t. Predeftinatio autem terminativà iil fumpta, e(t ipfum donum perfeverantia fina- nlsài lis, prout fubfequa beatitudinis infallibilitee ", illativum, Hoc veró donum fupplicibus à i viatore ptecibus, juxta doctrinam D. Thom. ( bart num. 538. allegatam , impe:rari poteft) & lat reipsá impetratur ab illo ; quem DEUS,pre- d lucente fcientià mediá de his precibus coadi- r tionaté futuris, predeftinavit ad gloriam , üc coronatn. ) yn ^ Ad conf. D. maj. Predeftinatio debee ;ucmtuii'/;' ultimó refundiin abyffum judiciorum DEI; LIDW': $ Ppa 586 Tra&fatuslV. de Virtut. 'Tbeol, D fic tamen , ut eadem fa&a fit prelucente ais fifi fcientià medià de bonis operibus conditio- jlb haté futuris, C. maj, Absque prelucente shutiudi hác fcientià mediá. N.maj. & fic dift, min., i tnc g N.confeq. Ratioeft : quód predeftinatio avlinis d San&orum ad gloriam , ütcoronam, quidem at fisi ultimató refundi debeat , in abyffum judi- dtione t ciorum DEI, prout Apoftolusdocet ; atque C ) hgc eadem probabiliüs fa&a fit independen- Mictosd m ter ab omni opere bono ipfius predeftinati ; fuil abfoluté przvifo : attamen eadem facta non wfltood d fit, etiam independenter ab omni operebo- xf u no conditionato per fcientiam mediam pra- qpitrit vifo , prout fufiüsin Tra&t. J. de DEO. Difp. &i d f ]V.art. 4.expofitum habetur. " Objicies ult, contrafecandam. A&usfu- M Dl 54'Ipcrn'aturalis fpei theologice , prout hzc ab. tl íolutam obtioende beatitudinis fiduciam im- zi portat ; eft íummé certus, & infruftrabilis, Vg quantüm eft ex parte DEi fua dona promit- tentis. pf Sed hoc ipfo quoqué fumumé cer- u I [ tus$ , & infruftrabilis eft, etiam feclosá fpe- '.:mvrtï:nua!aml ciáli revelatione , quantüm eft ex parte via- toris eandem beatitudinem , divinitus pro- "R, Q r Min, ankq tiffam , abfoluté fperantis, Ergo. rob, Ideó primum, quia huic fpei prelu- WO "T r n L) ^ T cet fides infallibilis de DEO fua dona , vide- 3 licet auxilia fufficientia quidem abfolute , ! Md beatitudinem veró ipfam fub conditione per- ) Ài il C ea^ fevetantia finalis pfomitccntc. Sedhe le' ! L[n .2: ^ dem m'ql | » M Difputatio VI, Artic, IT. i l 597 dem fides fufficit,ut actus fidei fit fufne certus J & infruflrabilis , quantum eftex parte viato- ris beatitudinem fperantis. Ergo. Min. prob, Ac hanc fiquidem fiduciam obtinenda bea- Pl?—.J] QU titudinis abfolutam , non requiritur etiami t previa fides infallibilis de adimplendá con- i j L Ó W j VIETI ditione, fen futuráperfeverantiá finali, Ergos ] Confirin. Nai actus fupernaturalis fpeiy [ Yeil clicitus à viatore predeftinato, etfi prede- ftinationis fue , ac finalis perfeverantig ignas UT j m . IO, e(t fumme certas, & infruftrabilis. Sed N hoc ipfo ad hanc certitudinem , quantum eft ag €x patte viatoris, non requiritur przvia fides T iufallibilis de futurá perfeverantid finali, Ergo., &1. [7] ( leca Refp. Dift.ult,antec, Adhancfiduciam 2b obtinendz beatitudinis abfolutam , cámque flamit TRU fimul effentialiter abfoluté certám , & infrn- ftrabilem , non requiritur pravia fides infalli- hn t bilis de futura perfeverantia finali, N.antec, fimpé t Ad hanc fiduciam abfolutam , non tamen df ctiam effentialiter abfolnté certam , &infru- ypit jl firabilem , non requiritur predicla fides. C. inius o ant, & N. confeg Ratio eft : quódabfo- m ! luta beatitudinis obtinenda fiducia, quam d Ípes theologica importat, noa poffit effe ma- donu, eis certa , & infruftrabilis, quàm certa , & ín- n df fallibilis t cognitio huic fiducie prelucens, m Hinc ad abfolutam ex didis num. 528. , u hanc fiduciam , quantum eft cx parte DEI [ bea- Pp3 f 598 Tra&atus YP de Virizt, 'Tbeol, ) (d bestitudinem promittentis, effentialiter ab. g folut infruftrabilem, quidem fufficit fola fi- ss des infallibilis , quód DFUS fuppofità finali erfeveraetiá fit etiam abfoluté collaturus (onfat bitheog beatitudinem promiffam 5 non tamen hec wifecunt fola fides fufficit, fed etiam requiritur fides tinepdzbat de fotura perfeverantia finali , ut predicta efeniltel fiducia fit etiam abíoluté ipfruftrabilis , ex lin- untia d parte viatoris beatitadinem fperantis. unde t de D, Thom. hic q. 18. art. 4. ad 3. refpon- liil det : Quid aligui babentes (em deficiant d cone iitrunod fecutione Beatitudinm , contingit ex defetiu libe- TElb ri arbitrii poneutis obflaculum peccati s mon att- bt gew ex defetiu divina potentia , vel mifericor- finen d dia , cui []es innititur, Unde boc non prajadi- Ex hac do&tina ruríus tl at cat certitudini J. L patet * quód ípes beatitudinis fruflrari ne- st n trdthn t queat ex parte DEI promittentis , fecus au- tem cex parte viatoris illam fperantis, um ieidnr i Ad conf. D. maj. Talisa&us fpei eft fum- j mé certus , &infruftrabilis ab intrinfeco, feu g fpeCtatà enritate fuá. N. maj. Solüm ab tairigo T extrinfeco, feu fpectatà predeftinatione di- viná. C. maj. & fic dilt, min. N. confeq, Nam RLT actus fpei elicitusà viatore predeftinato , fed MT fuz pred:flinatiogis ignaro , eft quidem in- lüm&':q-[j fruflrabilis quoad beatitudinem abfoluté ob. I ".nm i Iüdmfm(m tinendam fed folüm ab extrinfeco,fen fpeCta- [ tá predeftinatione divinà; rionautem abin- Ual n L ( ttinícco, feu fpetatá perfeGione fuá entita- A t* dl Difgutatto VI. 4rtic. II. 589 L ^ tivà , quia fcilicet cidem fides infallibilis de FO "i 1 '.. rzedeftinatione divinà non pralucet. l iil ^ hucüsque di&is : MUZC M Conílat 1. Quód a&us fupernaturalis 543 Dt ts fpei theologice ; prouthec , quoad fuum in- Ms trinfecum tendendi modum , abfolutam ob- l, t tinenda beatitudinis Gidnciam importat , fit e(fentialiter Ínrumé certus , & infruftrabilis , frrdine us b quantüm eft ex parte DEI Kemuneratoris , candem beatitudinem promittentis, Nam ij t 1)]' [ ] huic fpei przclucet fides fupernaturalis, effen- T 9ialiter fummé certa , & infallibilis , quód DL DEUScuilibet viatori adulto abfoluté con- li, m, ferat auxilia fufficientia , quibus gratiam fan- &ificantem obtinere , ac confervare , aut r dháti amiffam recuperare poffir , fimülque cuilibet ial t finaliter perfeveranti abfoluté conferat bea. titudinem zternam. Cüm igitur vi hujus i, us tut fidei fopernaturalis fit füummà certum , & ef- fentialiter infallibile , uód nullus fit un- af quam futurus defe&us ex parte DEI, quo- intitbaty minüs viator adultus, dummodoó velit , poffit j Mind confequi beatirudinem eternam 5 hinc etiam dj fubfequus a&us fnpernaturalis fpei eft fum- t V mé certus, & effentialiter infruftrabilis, quan- lia tüm eft ex parteDE! promittentis cuilibet via, ,tü Q yJ tori , finaliter perfeveranti , eandem beati. v tudinem aterpam. Hac fiquidem folüm mltC(HW?fï tuncex parte DEIforet fruftrabilis , fj viatori nonzulfï" non daret auxilia fufficientia , vel cidem per &c :dioucfuaïr": Pp4 W9o Tralaturl V.(Je Virtut, Tbeol, i hec auxilia fe proxime difponenti non da- , Wi g num. ret gratiam fanctificantem , vel datam gra- tiam illi, quamvis mortaliter non. peccanti gniptc toileret , vel demum eidem , etfi finaliter ydt, prit od pit perfeveranti gloriam denegaret, qu& omnia DEO effentaliter repugnant. linde Apo- b ld i d n ftoluslI. ad Tim.1. 12. $cio , cui credidi , & certut [ , quia poteus efl , depofitum meum (rinicudh fervare in lum diena. " nideiua hs DEU Conítat 2. Q:ód nullátenus ad adum 544(upcmaturalem Ípei , prout hec abfolutam sthotpt obtineada& beatitudinis fiduciam importat, v dytpdto neceffaria fic cognitio effentialiter certa , & rs fdei infallibilis de perfeverantià finali abfoluté fu- & 1080d turá ; nam prelucente talicognitione foret inleprs etiam a&us fpeieffentialiter certus. & (impli- vuyd t citer infrn(trabilis de beatitudine abíolute tf Obtinendà ; utpotecum finali perfeverantià xbyld infallibiliter connexá. Hoc autem admitti NU nequit ; cüm non folüm viator predeftina- M o tus , led etiam reprobus fupernaturales atus A fpei elicere poffir, & deb«at, Sufficit pro- m inde coguitio previa ,cadémque faltem pro- ts babilis de abtoluté futurá perfeverantiá fina. Vi li potiüs, quàm non futurá. Hinc ifta per- gmdmt*&nna*«utr feverantia finalis eft etiam objectum mate- lu riale fpei theologice , ficut ipfamet beatitu- tj l do : attamen cum hoc difcrimine ; quód ':mä,c UT beatitudo cadat fub meritum condigoum ju- fti , Ííccus autem perfeverautie finalis do. zf d!um, "i Wtunu: nun. P " " Difputatio VI. Artic. l.^ 591 W[ïï num, h Verüm iftud difcrimen non obftat ; xd L quia denum iftud, non folüm à jufto, fed t "Q euam à peccatore, fuüpplici prece impetrari li j* po:ctt, proutex do&rinà D. Thom. 538- re- L Citatá patet, Quinimo viator, nontantüm ! U fibi, fcd etiam alteri, fuis precibus fubinde u i(tud donum impetrat , prout ex eadem do. QT Griná citatá liquet ; quod proinde à fortio- n :l 11 de interceflione San&orum in coelis, pre- T fecim DEI Genitricis, eft dicendum, At- que hoc reipsá toties contineit , quotiesali- I quis dependenter ab his precibus, feu pro- pris,feualienis, perícientiam mediam prz- vifis, à DEO eft predeftimawus, — Tunc et- h, m enim he preces conditionate quoqué crans- h ferunturad ftatum abfolutum, & infàllibili- j c :tïo;:c' ter inferant beatitudinem abfoluté futuram : vt ficu: de predeftinanione ad gloriam , üt co- t xdoi ronam , praelucente folá fcientiá medià de vedtlus meritis conditionaté foturis , in Tra&, I, yuesid Diífp. IV.art, 4. di£ftumeft, : uf pró Conflat 3. Quód a&us fupernaturalis 5 m fpei theologice, prout hec abíolutam bea. T titodinis obtinende fiduciam importat , fit g quidem effentialiter certus, & infruftrabilis, & 0* ex parte DEI 1ua dona promittentis ; non ge t tamen etiam, feclusà fpeciali revelatione di- j vinà, ex parte viatoris promiífam beatitudi- v nem defiderantis , & expectantis. Quam- ? vis enim fide certum, & infallibilefit, quód p9 p» Pps5 DEUS "Trafatm YV. de Virtut, TLeol, b 592 DEUS promiffiones fuas fruftrare non poffit; igo * adeóque nullus unquam futurus fit defetctus qui; U? ex parte DEL, quó minüs viator beatitudi- jei Dorm nem , fivelit, reipsáobtineat; attamen fine fW wö n fpeciali revelatione , ipfi víatori certum, & infallibilenon eft , quód etiam ex parte fua u nullus unquam futurus fit defc&tus, vi cujus abillà obtinendáitnpediatur. Haud etenim, h feclusà fpeciali revelatione , infallibiliter et L certum effe poteft, qnód gratiam fanGiifican- tem obtinuerit, quód obtentam non firamif- femunda furus, aut amifíam recuperaturus, &in illa ttaudi quoqué finaliter perfeveraturus ; prout hec AUAT omnia ex doctrinà Conc, Trid. nüm. $54. | s u addu&á patent, Hincille a&us fupernatu- hf ralis fpei, quem viator reipsá praedeftinatus, tt i f fed fue predcftinationis ignarus elicit , qno- Ó i n T l ad fuam entitatem , ac perfectionem non hdu lefuex differt ab a&u fpei, quem alter viator reip:à Ptl d non predeftinatus , fed reprobuselicit ; quia f fcilicet prior aCtus fpei, folüm ab extrinfeco, ! Mil feu materialiter, nempe ipsáà przdeflinatione, r vj nonautem ab intrinfeco, fen formaliter cft ii infru(trabilis ; cüm eidem fides fupernatu- ü! h M 9 p ralis de hác predeftinatione non preluceat. Unt Nam ifthic folàm quaritur de certitudine fa» P ]utis, prout fe tenente ex patte viatoris fpe- "M rantis , de quà Princeps Apoftolorum 1l ! L l Petr. I. 10, Satagite , ut per boua opera certava LT vejiram vocatioueu y & eletlionema faciats : ne- in nti uf l Difputatio YT. Artic, 1T, 593 uf 1 ütiquam fané certam DEO vocanti , & eli- lr genii ; nam aliunde , ütin eádem Epift. V. 9, Z Novit Douiinm pios de tentatione eripere , ini- PUTM quos verà in diem judicii refervare cruciandos, ts 1 ; 1 Anricurus lil. l if ln athus Spei T Feologic « "l ^ famme firmus ? Renotandum z. Qnód fpem, & timo- " M 546 N rem ad invicem ita comparet D. Thom. m l. 2. q. 41. art. 2. Timor babet fpeciale o5je« Ti Gum , ficut & fjes, — Sicut emim ocjeGum [pei j efl bonum , fturum, arduum , poJfieile adi- p piíci: itaoBje&lum timors eff imalum , futurum, t qu difficile , cui vefiflà nom poteft. Non tamen Along n iftud in fenfu exclufivo intelligendum , acfi niagm Itj folummodó illud malum , quod nullátenus j evirari poteft, fit obje&tum materiale timo- ris. Nam ipfemet art, cit. ad 3. refpondet: "Tin;or 07 re[picit malum a[oluit? , fed cum mdliez d quadam difficultate , vel arduitate conjandum , s [uwm'.f ut ei vefifli vix poffit. His itaqué de fpe , ac w at timore, meré naturali diCtis , ulteriüs etiam od fpem, & timorem fupernaturalem expendit at li. 2. q, 19.art. 1. Sicaut [bes badet duplex ob- gedium , quorum unum eft tpfuya bonum futu- Poüo"ou' | "i u ! " TMUE , CH]us adeptionema aliguz expeciat 5 aliud 1 auteu auxilium illim, per queua expetiat, fe adi- i ;']t::.rbl FUL 594 Tradlatus 1V.de Virtut. Tbeol, i u W j Pifci y quod [erat z. ita ctiam timor duplex oBje- il in[urï um babere potefl, quorum unum efh ipfuma ma- ;;g:r;ks vtti lum , quod bouzo refugit , aliud auteuz, d 2ua yaaluu provenire potefl. — Exinde ita conclu. qi, Tk næf!rvilüdk dit : Prinzo ergo modo DEUS , qui efl ipfa 5o- fiil,qii anitas , objebum timoris e[fe wom potefl s. fed fe- flonedb cundo modo potefl elfe objetluua timori : im At quantum [cilizet ab ipfo , vel per comsparatio- nem ad ip[um , nobis potefl aliguod maluva ina- inora] [ miuere, li, usl Expofitá peftmodüm differentiá inter malum culpe, cujus DEUS author cffe g, d DEU non poteft, ac malum peena correfpoadens :':'Ju]f,iüäz.'m w ni, P nun tis huicculpa , cujus author DEUIS eft, ul. timató fic flatuit : E£ per bunc modum DEUS riiti Hl potefl , ac de£et timeri, Y , /yni Prenotandum 2, Quód proinde DEUS trlia) 547ut z 4 n pote ipía bonitas , non fit , nec effe poffit El dl nmbü obje&um materiale timoris fupernaturalis , per quem viator metu poenes, à peccatis com- Tuo,n j mittendis coércetur , velad pcenitentiam de EY CX'S ilis commiffis agpendam impellitur : fit ta- trDoij men , t judex , & vindex peccatorum , ti- ] moris hujus obje&tum formale : quemad- ] modüm, üt auxiliator , & remunerator bo- ftgie norum eft objedtum formale fpei theologi- Iwæmugml i ce. Sicetenim D. Thom. q. & art. cit,ad 2. ts il refpondet : z DEO eff confiderare juflitiau , ?h"h.xij?l | LU ftcundim quam peccantes punit ,. &v mifericor- II diam , fecundüm quaueos liberat, Secundim W IW" [ ergo conjiderationem juflitig , infurgit in nobis ii Ti f« l Difputatio VI. Artic, III. 595 H iimor 5 fecunilàóm autem confiderationem mife. u vicordia in[urpit in'aobis fbes. — Et ita fecundóm dl diver[as rationes DEUS efl obje&lum Jpei, & ti- ii :$orü. Hic porró fupernatyralis timor poe- r n& fervili dicitur , utpote diftin&usà timore filiali , qui etiam caffw appellatur , compara- ! : tione ab uxore dedu&tá, u& adulterium ob 2 ( imnaritum teneré amatum ugit. Utrümque n timorem D. Thom, cit. q. 19.art. 2. expo- [ nit. Qaanzdógue bomo propter imala , qua ti« " j* met , ad DEUM convertitur , & ei inbaret s MW quod guidem walum duplex efl , fcilicet malum Y lh peua , & malum culpa, NY $i ergo aliquis con- l TRATUL vertatur ad DEUM , & ei inbareat , propter ti- nrorem pona , erit timor [ervilis. $i autena pro- TL pter timzoren culpa, evit timor filialis 5 nam filio- o ram eft timere offen[ima patris. Utríque huic m f fuperaddit timorem ex utriásque motivo pcccms:os.- mixtum , quem »itiafzz nuncupat , juxra QREU illud Pfalm, CX. 9. Initiuu [apieutia , ti- ]u ftt nor Domini : intellelus &ouus omuibus facieu- tibuc euma, at , Prenotandum 3. Quód obje&um ma- I qucm&- €48 i teriale primarium timoris fervilis fit damna. p tio &terna, joxta illud Redemptoris, Difci- pulosad tolerandas perfecutiónes hortantis, TO nb Mattb, X, 28. Nolite timere eo$ , qui occi- 1 Ü W,:F;'" dunt corpus ; animuam autem non polfunt occi- dere : féd timete eum , qui poteft & animam, " & corpus perdere in gebennai, Sic objectum d f'*'*ï ma- tTra&tatus 1V. de Vivtut. Tbeol, | 596 materíale primarium fpei theologice eft bea« W,imp'ms; titudo etcrna, juxta illad Salvatoris Diíci« vtf dibus pulosà nimià temporalium bonorum folici- tudine revocantis ; Matth. VI. 35. eri. gl t il t ergo prizaim Wegnum DEI , & jufiitiam ejut, d bac omnia adjicientur vobz. Objectum tíerln veró materiale fecundarium timoris pradi- ja m &i, funt omnia illa , quz ad incurrendam fumnetti damnationem eternam , prefertim pofirivé di;dtas deducunt : ficut omnia illa fünt objectum Dion 4 materiale fecundarium fpeitheologicz , qu& lp d adobtinendam beatitudinem , prefertim po- nl fitivé conducunt, Quemadmodüm ergo il- t r a D. Thon. la, que funt obje&um materiale fecunda. fium fpei ; funt etiam fub diverfo refpectu Lem Tho obje&tum formale fecundarium ejusdem vir- Mif tutis : ita & ifthic de objecto mareriali, & At ontey formali fecundario refpe&tu timoris fervilis ifttoimng difcurrendum. Sidut 1v o itur objeQum for- ij o male fecundarium ( ", funt omnia illa me« 1 [;go, dia , quz ad beatitudinem obtinendam funt ld divinitus ordinata , videlicet conftans ob- &i fpn fetrvantia mandatorum DEi , & Ecclefie, Ut t aliáque pia opera, etíi noa precepta ; fre- M r quens, & pius ufus Sacramentorum ; uti Uiämm]ud etiam preces, & interceífiones , precipué Itly ER San&orum in coelis degentium * * ita obje« fbl T &um formale (ecundarium hnjus timoris fer- lii i | vilis funt frequens transgreffio preceptorum 'XPWUE lnl DEI, & Ecclefig , neglc&tus bonorum ope- W r tum,» il "L M Difputatio VI, Artic, HL lX Mil $97 h rum ,impius , aut perquàm rarus ufusSacra- | d Iq«, mentorum , acipfaimbecillitas humana ,tot paffionibus , precipué autem effrznatis, & Y I fimul perpetuis demonum in(diis obnoxia, lujl 1 MU Invcftigandum itáque reftat : an hoc timo- rc fervili non obftante, fpes a&tualis theolo- li ( gica beatitudinis obtinendz , non tantüm (ic ] fummé certa , prout art, preced, diícuffum dtin pb Jj eft ; fed etiam fit fummé firma ? fatoyta Dico r. A&umfüpernaturalem fpeitheo- IT 549 logice , quoad beatitudinis obtinende fidu- v ii ciam , proutfuo motivo formali primario in- l nixam , effentialiter fümme firmum effe, Ita U D N i À cum D. Thom. hic q. 17, art, 4. communis , dfmio 1; " & certa. Theologorum fententia, P[Oba ia Nam aCtus fpei theologice , prout DEO fua t dona promittenti , tanquam objecto forma« r r li primario innixus, tum adhafione affc&i- ia t và , tum appretiativá effentialiter eft fümm yni d firmus, Ergo, Ant.prob. Imprimisete- inendn nim hic a&us eft fummé firmus, adhafione ub affectivàad DEUM fua dona promittentem, &t ut effentialiter omnem formidinem , faltem MW j ï(( deliberatam , de adimplendis promiffioni- o ;! bus divinis excludat. Sed etiam cít íummé & pläüi firmus adhafione appretiativà, Ergo, Maj. n " illï exinde patet : quód huic fpei fides faperaa- nvjuSde[ü' turalis , de promiffionibus divinis , nunquam TM ex parte DEI fruftrandis preluceat ; eadém- que fides effentialiter omnem formidinem, ibguü[w; Íale Vratlatus IV, de Virtut. Tbeol, D 598 faltem deliberatam , de oppofiro exclu. s FTL dat , prout num, 282. didium eft, Min. autem prob. Nam ad aGum fpei ,. tan- d s DO quam theologice virtutis effenvaliter requi- ritur, ut divinam erga nos boritatem , cui- riycipium t vis alteri motivo inferiori , non folüm quo- PUTTEUT ad beatitudinem , fed etiam quecunque aiia jo urfa bona, pronut à DEO largitore obunenda, j i B preferat : ne aliàs w probá fpe fibi malum db accerfat , juxta illud Jerem, X Vil. s. Hac dicit Dominu : Malediilw bomos qui confidit yptit Adeluom in bomine , &* ponit carnem brachium [uum ; &* à Domino recedit cor eju. Ergo. i Cnnd] Confirm. A&us fidei fupernaturalis , Dito2 Md ssoptout innixus DEO , tanquam primz verita- a, qudil ti, fua myfteria nobis loquenti, effeotiahiter atf eft fummé firmusadhafione, tum affecivá , ao tumappretiativà, Sedhocipfo etiam actus 1atcudef fupernaturalis fpei , prout innixus DEO, taa- "t lgt f quam prime bonitati, fua dona nobis pro- LU mittenti , utráqueadhafione pradictà, effen- m tialitereft fammé firmus, Frgo. Maj. patet "a tj ex dictis num. 453. &(eq. Min. prob, Idcó 30 df primum LI 5 quia fides, tanquam virtus theo- logica , debet DEO adharere fuper omnia. u an, | Sed hoc ipfo etiam fpes , tanquam virtus m!il Mdmm theologica DFO fuper omnia debet adhere- Ergo. " )(1& W ! rc. Hinc fidem , & fpem ita com- T parat D. Thom. hic q. 17. art. 9. Spe & fides Vb nidam Jaciunt bowiaem adbartre DEO , ficut c ngsmma prin« UM Difputatio W Artic. l. $99 Nont l'ji principio , ex quo aligua nobi proveniunt. De L DEO autem nobis provenit , & cognitio veritatis, W g, c adeptio perfecka &onitatzn — Fides ergofacit bo- rl M minem DEO adbarere , im quautum eft nobis principium cognofcendi veritaten., Credinaus Virlios enim ea vera effe, qua nobis à DEO dicuntur. ( ! Spes auteua facit DEO adbarere , prout ia nobis Yt at TM eff priucipiuva perfecla &onitatis , in guautum fcilicet per [pem divino auxilio inuitiuzur ad &ea. W, j4 lt titudinem obtinendam, — Atque ideà adhaefio T appretiativa fpei ad DEUIM promittentem , AR N dcbet effe fummé firma , prout ex verbis ejus- i. dem Concil. num, 516, recitatis patet. iptum Dico 2. A&um fupernaturalem fpei theo. nv logice , quoad abfolutam beatitudinis obti. 551 t i nende fiduciam, prout füo motivo formali. m t fecundario innixam , feclusá fpeciali revela- yttio du tionc , nec adhafione affe&tivá , nec appre- OE tiativà füummé firmum effe, Ita cüm D. y o Thom. hic q, 17. art. 4. communis, & certa st Theologorum fententia. Prob. Namob. Mi pt je&um formale fecundarium fpei theologi. mb, ldf(" c& , prout abfolutam obtinenda beatitudi- qtus t nis fiduciam importantis , funt motiva pre- i o cipué fequentia , videlicet accurata obfer- vantia mandatorum DEI , & infuper alia pia w ii i Operà , etfi non precepta. Pretereà pius, & frequens Sacramentorum ufus , prefer- ao tim Euchariftiz, Demum Sanctoruminter- [ À od tis , magis autem in coelis, pro falute noftrá q iü- b;[pw 600 &'ra&atus IV, de Virtut. Tbeol, a l intercedentium preces, Sedhocipfo. Et» gt Maj, patetex dictis num. 5:15, Min. £9 Corita. prob. Imprimis etenim fpes , prout hifce yoda l morivis innixa , (eclusà fpeciali revelatione, m fj non eft infallibiliter illatiea falutis , prout abfoluté future ; adeóque adhatione affe- ione, f al &ivà fummé firma, ut omnem de oppofito formidinem excludar. Sed etiam fpes, iont; 44 locif prout hifcé motivis fecundariis innixa , ad- wimdg hafione appretiativà non eít fumné firma, Mi t J Ergo. Maj, exinde patet : quód hec omnia Ts TL fint quidem media, divinitus ad obtinendam H falut£ordinata ; non tamen ul lus yiator adul- iluririm ilb nl tus, feclusá revelatione fpeciali, poffit infalli- biliter effe certus, quód hec eadem media, 1n, t yu lls cum effc&tu gratie fan&ificantis in prefenti, rit,vel adhibiturus sf at & glorizia futuro adhibue LUPT fit, Min. autem prob. Nullum fiquidem ecternam falutem fperandi motivum, prout lr i TT à DEO Remuneratore fimul & Auxiliatore diftin&um , eidem praferri poteft. Sicut hg ) etenim a&us ille non foret fidei theologica, ;':m) ö' mäl"l ui hunc modum tendendi contineret ; Credo R plin exiflentiam DEI , ob autboritaiem ipfius revelau- ?mlüb(ïï )in 7]1 UT tis, non tatmen crediturm s. "if naturalem fimud ? de illa demonlrationem baerem , prout num. , illlïïm., 7 458. ditum eft : ita ctiam non foret ifte T 'u'iïll:] dT a&us fpei theologice : Spero me falvandums Ifllvi, "ii : ob Bonitatemi DEI fua dona prowittentis 5 05 mni;kf,m ! fperaturim , nifi etiamm. bona opera , piimque $a- Ti f erá- u 601 Di)þutat:'o VI. Artic. IIT, T li eramentorum . ufum , & interce[Jioneua Sancioé il yuu baberem, Etvo. m Confirm. Nam fpes theologica obti- ng«æ nenda falutis eterne , non folüm poteft , 552 1 (luü x verüm fep? debet, feclusà fpeciali revela- lii tionc, fimul componi cum timore fuperna. TT | turali , eóque fervili , deincurrenda damna- M t tione ; adeóque non obtinendalfalute, Sed TTo hoc ipío fpesifta , noncft íummé firma, pro- inad n ut innixa objecto formalifecundario, Ergo, ltecaet Min. patet. Mai, prob. authoritate Concil.. fäæïm Ya i "Trid. Seff, VI. falutarem hunc metum, non l j obftante fpe firmiffimá, cuilibet viatori, etiam :Lil*qwlä M jufto, inculcantis, prout ex ejusdem verbis um n num. $34. recitatisliquet , fimálque ulteriüs gyi p cap. 13. fubjungentis: VFeraztamen , qui f& lii exifiimant flare , videant , nà cadant , & cums timore , ac treuore falutem [uana operentur , im lum áil Ql p la&oribus , in vigilit , in eleemo[yni , im oratio- nibu , d» oblationibu , in jejunits , & caffitate, K n Foruidareenima deZent , fcientes : quód in []em palclï. Y iieogs gloria , &* nondum in gloriam: renati [unt , de puená , qua fuperefl cum carney cum mundo , gt C , W m cum Jiabolo , ia qua vilores e[e non po[Junt, nifi cum . DEU gratia obteupereut Apojiolo dicentis naturnlzm;& Deéitores [umus , non carni , ut fecuudüm car- fl Pwm j nem vivamts s fi enim fecundim carnem vixt- j f . riti , uoriemini . fi autems. [piritu fa&a carnts nim W ami!lm"* anortificaverits , viveta. Etcap. 16.— Quia án uoultis ogendiums ommes , uuus quisque Jrcut [74 d Qqa2 602 Traä?atm IV. de Virtut, "Theol, Dj niifericordiam , & bonitatem divinam : . ita fs. ol veritatemr , & judicium ante oculos babere. de- .'Ilfty f]m(lh Àet 5 méque fe ipfum altquis , etiam[i mibil fizi eit; t confcius fuerit y judicare 5 quoniam omnis bo- juam, t minum vita, non bumano judicio examinanda, sf & judicanda efl, fed DEI , qui illuminadit a£f- gmedidtt eondita tenebrarum , &* manifeflabit confilia Mj V eordium , qug do&trina confonat verbis Apo- Meedidt ftoli ad Cor, fuperiüs num. 530, allegatis. vuditnora Ergo. nuittts C Objicies r. contraprimam. — Etfifpes ob. v n n 553 tinenda beatitudinis, prout innixa DEO Re- aticoni muneratori , & Auxiliatori fua dona pro- sls ob mittenti , appretiativé fit e(fentialiter füumme PT firma ; repugnat tamen , ut etiarn affeQivé Ant.prob. Ad velnp fit fummé firma, Ergo, sthtrerdi hoc, ut fpes etiam affcGivé fit fummé firma, idrude debet eadem excludere omnem formidinem, Ertondian faltem deliberatam , de oppofito, videlicet de non obtinendà beatitudine, aitth; i Sed fpes od i omnem formidinem de oppofito effentiali. Mtlri n ternonexcludit. Ergo. Maj.patet. Min. tUt v prob. Nam aliàsfpes fupernaturalis, de ob. : i tinendá beatitudine , nunquam poffet com- *tttlnis poni cum timore fervili , cóque fupernatu- Sed m d rali , de beatitudine non obtinendá, hocadmitti neqüit, prout ex dotrina Con- IT 1 TM cil, Trid. num, preced,allegatáliquet. Ergo. Confitm, Etfi timor fervilis, idémque Ut Out : [ t ts fupernaturalis ütappr;tiative [ummus; pr ex PU r - ! J üawa Difjutatio VI. Artic. llI, 603 LO ex verbis Redemptoris , num. 547. addu&is mæw patet, fimáülque voluntas per illum DEO ad- AL T " hareat , juxta do&trinam D, Thom., num. cit. Ls allatam ; nontamen hictimoreft etiam fum- fus affective, Ergo idipfum de fpe fapere Vl j naturalidicendam, Ms Refp. N.ant. Adprob.D, maj. Spes debetexcludere omnem formidinem de bea.554 od . titudine non obtinendá, ex defectu DEleam promittentis, C. maj. Etiam ex defectu via- m toris divino auxilio non cooperantis, N. n [YTS maj. & fic D. min, N, confeq. Ratio eft ; bt quód fpes obtinendz beatitudinis folüm eá- tenus fit fummé firma , etiam affe&tivé ; quá- uda hus d tenus eidem prelucet fides fupernaturalis, ftigs hs effentialiter exclufiva omnis formidinis , fal- tem deliberate de oppofito , videlicet beati ag tudine non obtinendá ex defectu DEI, eam vin i promittentis ; ideóque anxilia peccatori ad h Mi acquirendam , jufto ad confervandam gra- ifto d tiam, neceffaria denegantis , & proinde viato« t Ma tur. rem dcferentis , priusquámi ab ifto defera- hu Atque fab hac ratione fpes falutis, pf prout in auxilio divino fundata dcbet effe fir- y t miffima, juxta do&rinam Concil. Trid. Seff, i ? Vl. cap. 13. de finali perfeverantiá , fuperiüs dodno num,5354, verbótenusrecitatam. Hecautem d. fpes fitmiffima non folüm poteft , fed etiam d feclusáà fpeciali revelatione , debet fubinde componi cam formidiae, quoqué delibera- elummuapï 3.2 t D TraSatus V. de Virtut, 'Tbeol, 604 jad tá cujuslibet viatoris ; ne ille fots auxilio di- egin o vino non cooperetar , adeóque fuà culpá n nont j beatitudinem non obtineat, prout ex ejus- Confrt dem Concil.Trid.verbis num. 552. addu&is, x!mluod ( manifeftum eft. goreilil ' Adconfirm. N. confeq. Difparitas eft ; norectit quia voluntas pertimorem fervilem , tugien- ycitlt do paenam eternam, proprié loquendo, non ine, L 1 , adharet DEO affe&ivé, fed folüm effe&tive, j ag videlicet eátenus, quárenus hác formidine , jj vel à peccatis committendis retrahitur , vel ngduid ad paenitentiam de commi(fis agendam im- pellltur. Hinc timor fervilis , idémque fu- em, ia u augmenmt j * pernaturalis, eft quidem appretiativé , non autem etiam affectivé fummus,, prout firma m iptiatág eft (pes fupernaturalis. al Objicies 2. Hoc ipfo, quód fpes fuper- M a ss;namrahs obtinendaz beatitudinis , appretia- tivé fumma, poffit componi , cum timore Em t fervili, pariter fupernaturali , & appretiativé TT fummo ; eo ipío ees:ü anon poteft effe affc- éhvé fumma., Ergo, Ant, prob. Quam- atmn visetenim voluntas viatoris per hunc timo- m rem fetvilem , proprié loquendo, adhareat UM DEO folüm effe&ivé, non autem affcctive, ii u:rmämn prout modó refponfum eíft : attamen per hunc timorem effentialiter impeditur adha- "o Sed hoc V fio fpei affe&iva , fümmé firma. ipfo. Ergo. Min.patet. Maj.prob. Nam As ffen- fpes obtiaenda bcautudinis firmiffima, e tia- I'lïnm[zlus 1 A^ Difputatio V, Artic. lll. 6o$ ïä'»t'mh i" tialiter excludit omnem timorem de beatitue l'f'?ïïü!,»ä dine non obtinendá ; eoquód aliàs firmiffie ! F-O'.'.ï.g ma non cílet, Ergo. Ls Confirm. Nam fpes obtinendi bonum aliquod defideratum cicfcit ; decrefcente ti- 1 more illud non obtinendi , & viciffim hoc ti- [ AT more creícente , decrefcit etiam fpes. Sed loqarnjc'o?f;: | hoc ipfo fpes firmiffima , cum nollo penitus lnb timore, de bono defiderato, non obtinen- Ltaih do, componi potett, Ergo. Min. patet. Maj. prob, authoritate D. Thom. l. 2. q. 42. tiütr d n art. s. ad r, refpondentis : OZjelium [pei eff Et ideó ea, j w bonum , quod quis poteft adipifci. J L qua augmentant potejlatem bomini , nata [ant eugere [eua , & diminuere timorem. idiplum Ti ab experientid quotidiand, in egroto fanita- tem defiderante, patet.. Ergo. illnt lls QWCDR Refp. D. ult; ant, Spes obtinende beati- tudinis firmiffima , fipliciter , & az[olute ta- 5 Sf , n int t lis , effentialiter excludit omnem timorem de illà non obtinendá, C. ant. Spes fir- od d 9j Qu mi(fima folummodoó fecandzim quid , & refpt- &mr? talis. N.ant. & confeq. — Kaiio eft: x huncut quOd fpes obtinendz beatitudinis firmiffima, ldüs 1&[333 fimpliciter , & abfolut? ralis , quidem effentia. u d qu liter excludat omnem timorem , ex quocün- que tandem motivo provenientem , de illa upcd It non obtinenda: hactamen fpes ab illo fo- Qf lüm viatore haberi poffit , cui fua predetti- yi r ] natio , aut falus atcrna , prout abfoluté ob. fum.W T4 tl« | D 606 TraGatus YV , de Virtut, Tbeol, : um tinenda, eft divinitus revelata, Hác autem vevelatione feclusà ; viator non poteft ha. rf n bere fpem beatitudinis firmiffimam frzplici- bj ter , & alfolut? , fed folummodó fecuzdàma quid , feu refpe&vé talem , videlicet quantum vyndst jjolim eft ex parte DEI auxiliatoris , qui ueminem deferit , nifi priüs ipfe deferatur. Atque adcó vll Mietnd fpesifta poteft , & debet componicum timo- re fervili fnndato in divinajuftitia, prout mo- ii TT tivo primario , & in proprià imbecillitate , cz- terísque motivis fecundariis , num. $48. ad- sujpat.| Caua du&is , juxtaillud ad Philipp. II. t2. T suetu , & tremore falutem vefiram operamini, 180, t Ad confirm. D, maj, Spesobtinendi bo- 1 fdpiah num defideratum creícit , decrefcente timo- n re illud non obtinendi, foliim in eálineá, in tiy t quàá fpes crefcere poreft, C.maj. Etiam in h vttéaneld cá lineá, in quà creícere non poteft, — N. W datiiDt] Ratio maj. & fic diftindà Min. N. confeq. a W eít : quód fpes füpernaturalis , obtinendze li E beatitudinis , quidem crefcere , aut decre- ln fcere poffit juxta incrementum , aut decre- L mentum , objei fai formalis fecundarii, vi- "u Z delicet quoad pium ufum Sacramentorum, M( 5800, QU & alia motiva, num, $15. adducta ; fecus au- tem quoad obje&um fuum formale prima- x| A rium. Nam illa motiva fecundaria, quidem (dl Am L creícere , vel decrefcere poffuat ; fecusau- " Aäuhmp j tem motivum primarium fpeitheolog'cz, cui Wtl femper fpes, prout firmiffima innititur ; etfi, 3 t ábs. i L Di]þut'atio VI Zdrtic. HI. 607 l Bingä | ábsque revelatione particulari , non poffit ! w effe firmiffima 5. , prout motivis fccundariis n innixa, Dijo, Objicies 3. contra fecundam. . Spes fu. lt 557 t pernaturalis obtinende beatitudinis, prout Obje&Qo formali primario innixa, effentiali- L ter eft fümmé firma, ut omnem formidinem TM deliberatam deillà non obtinendá excludat, )u Sed hoc ipfo etiam prout obje&to fecunda- "ltno rio innixa effendialitereft fümmé firma, | Er« AE l t £o. Maj.pater. Min.prob. ldeó primum ; iC fpei praelucet fides fo pernaturalis M a, 2:;3 :V :l«:.;' d » prout fuadona promittente. Sed Jnand euiam fides przelucet fpei, prout obje&to for- vtl malifecundarioinnixe ; quemadmodüm ex Beltd,i textibus Scripture num. $15. addu&is pa. j ln tet ; eadémque falutis obtinenda media pa- u N riter func dona DEI. Érgo, Confirm. i Mi Nam fide certum eft : quód Oa DEUIS cuilibet viatori , Sacramenta novzle.- D gis, rité fufcipienti promiferit gratiam fancii. d ficantem , cámque ex opere operato infalli. lii V biliter obtinendam , & quidem etiam à pec. QR catore adulto, qui primitus baptifmi , aut ; lu pofteà relapfus , Pceniteatie Sacramentum recipit. Etgo. mit p a Refp. N.min. Ad prob.C, maj. D. min. 5$8 T Sed etiam huic fpei pralucet fides, de hifce mediis , prout folüm aecefífariis, aut condu- x centibus ad beatirudinem obtiüendam. C, millis f [ Qq45 min. ) 608 Tratflatus TY. de Virtut, Theol, MU min, Etiam fides, feclusáfpeciali revelatio. ne , de hifce mediis rite applicitis, aut appli- :mil;ämw ad um candis, N:min &confeq, R.stio eft: quód glb obje&tum formgle fecundarium fpei theolo- qomentum ; gice quidem ilia media contineat , que ad l] pamrrnll gratiamhabitna!em acquírendam , ant con. fervandam in preíenti, & gloriam obtinen- Hb d r dam in faturo faünt divinitus ordinata, ideó- Jato pitt que inter dona DC debearít numerari ; non tamen fpes hifcé mediis innixa , feclusá fpe- fopo at (ats a cialirevelatione poffit effe firmiffima, ut om- d d pem formidinem , de beatitndine fors non Nam finé revelatione hia Obtinendá, excludat. divinà nullus viator certitudinem infallibi. pecut lem habere poteft : quód gratiam fanaifi- hitamadus cantem obtinuerit , vel a&u habeat, vel re- g, tenturüs , aut amiffam recuperaturus fit : wptelid uód merita fupernaturalia , eadémque re-« tapis un ipsá, & non folüm apparenter talia elicuerit, CTUT aut deinceps eliciturus fit : quód proptiis, u h aut alienis precibus; perfeverantiam finalem LT jam impetraverit, aut impetraturus fit.. Cüm tlfb veró hifcé beatitudinis obtinenda mediis in- d fuper opponanturilla, qua fupecnaturalis ti- tt i mor beatitudinis non obtinende, fed incur- Valig, tf renda gehenng , tanquam objectum forma- t V le fecundarium, ex di&tis num, 548. impor- " g tat? hinc abundé patet : quód fpes falutis; Rf prout obje&to fuo formali lecundario innixa; !m; Cüm [ necquidem in viatore jufto , fen pie vivente , ln On« ' uiri 609 Difpatatio VI, Artic, 11I. d. , omnem formidinem excludere poffit , fed Jl h; cumiliácomponi debear, '4 Ad confirm, D. antec,. Et fimul viatori il n cuilibet fide.certum eft , quód primitus Sa- i v cramentum bapnimr auttelapfusSacramen- ln tum pcenitentig , rite fufceperit, N. antec. las Et hoc cidem , feclusá fpeciali revelatione, [7Y. fide certum non eft. . C. ant. & N. confeq. DUDA Ratio patet ex do&trina Concil. Trid, Seff. t d V. cap. 9.que num, 534. habetur, Vs t O'jicies 4. — Si fpes beatitudinis, proutaso hu t objc&o formali fecundario innixa , feclusà Vab fpeciali revelatione , in viatore jufto, fcu nul- gl lius peccari lethalis fibiconfcio, formidinem *gnmmfm&i de incurrenda gchenna non excludit ; tunc Mrt, lt viator iniquus , qui amiffz per lerhale pecca- lyff!lll(lli il tum gratia fibi certó confcius eft, non pof- i fet ampliüs tam firmiter fperare falutem, ul t nl i quam antceà fperabat. Sed hoc admitti ne- d quit Ergo. Min. patet, Maj. prob. 1deó ptan ii primum 5 quia viator , etfi nullius peccati g. Q mortalis fibi confcius , non támen propter- deucdist cà joftificatus eft , ut infallibilem de ftatu gra- ctmwtfï"ïï tig , feclusáà [peciali revelatione , certitudi- ip, d nem babeat, etfi prudenter de hoc prefume- re poffit, Sed hocipío. Ergo. . Maj. patet, TR nj iw* Min,prob. Nam talis viator nullátenus pru. denter prefumere poteft, quód fit in ftátu n D at P gratiae 3 cüm oppofitam certitudinem ha- » beat. Ergo, la Ple [ Coa- | pj 610 ÜTra&latus IV. de Virtut. 'Tbeol, ; frto Confirm, Nam viator fibi certó confcius; gucatiute quód a&u (it in ftatu peccari mortalis ; etiam Adctrm fibicertó confcius eft, quód a&u fit rens fub- Afio6nonta eundegehennz, Sedhocipfo non ampliüs dicils r oteft ram firmiter fperare falutem , quàm if anteà fperabat, Ergo, Maj. patet. Min, ndm ib rob. Ptelucente fiquidem hác certá noti- hd ia tid, dereatu (ubeunde gehenna , crefcit for. indhedii mido priftina beatitudinem non obtinendi, wud, l Sed creícente hác formidine neceffarió de- tD T crefcit fpes priftina obtinendi beatitudinem, annjordt Ergo. D, maj. Talis viator non poffet st m Refp, ienijrimd 561 ampliüs tam ficmiter fperare falutem , quàm anteà fperabat, ex codem motivo fecunda. ii rio. C. maj Ex alio motivo fecundario , Avirma:mml N. maj, & fic dift. ii Dd d : quod fuccedit priftino, min. N. confeq. Ratio eft ; quód viator n fon amiffe per lethale peccatum gratiz fibi certó Ms j confcius, ex eodem motivo fecundario, de pl 1 quo Apoftolus ad Hebr. XIII, g. — Cozfidi- ttglny saus enim , quia &onam con[cientiams baeuzut , LhanWT in omaibui ben? volenies convtr[ari, non poffit t quidem ampliüs tam firmiter fperare falu« A tem , quàm illam anteà fperaverat ; attamen u huic motivum fuccedere poffit aliud, vi cu« Wi jus recuperandam falubri poenitentià pra- meïïllüeml h ] tiam , & hác mediante obtinendam beatitu- i Atf an« dinem tam ü;miccr fperet , quàm firmiter LT teà, "IIFUIIIUJS.Q » W) Di/]:;;tatio VI. Artíc, PT * 61; Mräï*er, teà, fretus boná conífcienriá ,immedi t até [pe- raverat falucem dl&m. Adconfirm. C.ma W " j. D. min. juxta datam diftia&ionem , & N. confeq. Quinimo, D S ex moti- h[ J etfi talis viator non poffet ampliü vis fecundariis tam firmiter fperare falutem , bl quàm illam antcà fperaverat , non tamen 102 j iftud prejudicat fpei theologice , qua fo. 007 QUs lüm debet effe firmiffima ; prout obje&o fuo Ts ormali, feu motivo primario innixa, Sic TT etenim D. Thom. hic q. 18. art. 4. ad fecun. um refpondet : Spes 0 innititur principa. um liter gratia jam badita , fed divina onznipoteme i ta & mifericordia , per quam etiana ille , aui Til gratiam z0n babet , eaua conféqui potefl , ut [ic V hm ad vitam aternam perveniat. De omnipoten. t sutema DELl, & mifericordid 4j Mct 6jus ceftw eft, uilrit quicitique fidem ba£t. ii u Objicies ult. — Saltem ille viator iniquuszG aniroy d non poteft habere fpem beatitudinis firmiffi- if n mam , necquidem prout objecto for mali pri- ia mario innixam , qui gratiam fanctificantem nunquam habuit , aut eam in primo rationis t jv ufu , per grave peccatum amifit , & hucásque femper fceleraté vixit. Ergo. Ant. prob. j du ahud, LU Nam talis viator, nullum hucüsque adum fupernataralem , faltem de condigno, bea- ii f nl - titudinis meritorium , pofüit 5 utpote à pri- mo ftatim ufu rationis per grave peccatum píintt - gratiá fpoliatus , etfi priüs in etate infantili eam ? m[?au 612 "Traclatus IV.de -Virtut. Theol, ;mhi&D-ü eam per baptifmum recepiffet. Sed hocipfo. "ou Ergo. Moj.patet, Mia. prob. Hic enim via- gpit ; tor Ípcrando falutem temerarié prefomeret 5 g vtl quia fcilicet nullus adultus , ufu rationis pra- smo lu ditas , juxta leges moderne providentig , oteft aliter obtinere beatitudinem , nifi üt jj corónam ameritorum. Sed przdi&tes viator kincgr gt li effet hucásque deftitutus omni merito , fal- Erego. qitr gt í tem condigno. ET Confirm. Nam in hujos viatoris animo adenddttt juítitia divina, tanquam motivum principale timoris fervilis, copjun&ta cum omnibus mO- ii dul du b tivis fecundariis, num. 548. addu&tis, nc- ceffarió preponderabit bonitati diviug , tan- Imliof quam motivo princi palifpei , attamen omni Mp jn motivo fecundario deftitutg. Sed hocipfo , t talis viator , non poffet habere fpem firmitfi- nf iirat, mam falutis, nec quided , prout fuo moti- t rj vo primario innixam. Ergo. 4 3015; Refp. D. ult, maj. Hic viator fperando znnitü] [ m] falutem finé meritis, hucüsque nondum po- ïia äiim::ul.. fitis , nec etiam deinceps ponendis, teme- a ^i !l C. maj. Sperando fa- D] rarié prefumeret. lutem finé meritis , nondnm quidem hucüs- EU 1] Jf que pofitis ; attamen deinceps ponendis, Wt N, maj &fic D. mia, N, confeq. — Rauo ett: msï[mi?D m quód folàm illa fpes reipsá (it temeraria prz- Pkflïtliïduäin; fumptio, per quam viatoriniquus fperat ob« Utj tinere veniam peccatorum fine oinni poeni- ] ri:ïfmqu; N tentia , vel glotiam finé omni merito; prQut '«'immam,&i ex Jl D-i]þaütia V1, Artz'c.'III. j n öxä : ex verbis D. Thom, num. 527. adduGtis pa- T "] fb tet, Econtra illa fpes non eft temeraria pre- fumptio, fed a&us virtutistheologice, pet ) l " quam viator iniquus, etfi omni merito con- J H digno hucüsque deflitutus ; attamen divinze Y T bonitati foper omnia innixus,proponit agere pl dcinceps falutarem poenitentiam , ut obti- TT neat veniam , & ponere merita , ut confe- uatur gloriam aternam : licét talis actus VTT nondum fit fpei formate;, fcu perfe&e, con- M jun&e videlicet cum gratia, & charitate ha- TM bituali, fed adhucinformis, & imperfe&te , s Y | feu charitate habituali deftitute, Unde D. IN V 'Thom. 1, 2. q. 63. art. 4. ad 2. refpondet: T Potefl aliquis []erare, antequam babeat cbarita- | d dena, v0n ex meritis , qua jam ba£et , féd que ':[;emärm; [perat fe baPiturum. Et q. 65. art. 4, fic fta- Qu o o tuit : hus [pei efl expeciare futuram Zeatitudi- ntm à DEO , qui atius quideua perfeclu efl , fifiat MT ex ineriti qua quis baóet , quod non potefi e[fe T Jmi? charitate. Si autem ex meritt ; qua uon- nmd]j, [ dum hba£et , fed proponit in futurum ac gf:irere , $gt !3 erit achus imperfeclu.. ia Ad confirm, D. mai. In hujus viatoris ani. mo juflitia divina, cum fuis motivisfecunda- g J u riis neceffarió praponderabitbonitati , feu woeti) mifericordiz diving ; fi viatoris hujus animo iil fimul non reprafentetur fpcs veniz obtinen- da , eadéinque neceffaria , ut effugiat poe- p mmt['lw;f nam &ternai ; & affequatur falutem, Tranf. maj. y 6 14 — WraChatus V. e Virtut. Theol. moj. Secüs, N. maj. & (icD. min, N, confeq, n a pl t Ratio eft : quód ipfa fpes obtinende pecca- torum veniz fitin peccatore neceffarium me. m dtucrendm dium ad obtinendam gratiam , & evitandam gehennam ; ut proinde hujus timor fervilis atvéfuat, feiont r animum peccatoris ftimulet ad hanc fpem eliciendam , fi iftius , prout neceffarie, fides vols a wn, o eidem praluccat. Ex hucüsque dictis Conftat r. Quód fpes fupernaturalis , irini a out hzc obtinenda falutis fiduciam , eám- 563,; wpitdd ueabfolutam importat , fit effentialiter fi- iribx lu D] miffima , tum adhafione apprctiativà , tum affe&tivà , prout formali obje&to primario, 4 mgrim fcilicet DEO Remuneratori , & Auxiliatori, do- u) na fua promittenti , innixa. — Imprimisetenim Conht 1 ( debet effe zppretiativ? fumma ; quia nullum wprorlasao motivum fecundarium , feu creatum ; divi- atàtii, qu nà bonitate inferius , DEO promittenti fua tf : dona, praferri poteft , nec quidem in aliis, It t et(i meré temporalibus bonis obtinendis; i eoquóàd talis fpes non effet a&tus. virtutis Ml d theologice , ad quam effentialiter pertinet, bl g ut DEO appretiative fuper omnia adhareat, d f Hinc illa fpes beatitudinis effet vitiofa, per Vl quam viator beatitudinem , potiüs per fua ii merita, piimque Sacramentorum ufum , & "t interceffionem San&torum, etiam ipfius Dei- W ts t pare , quàm per infinitam DEI, erga homi- nes bonitatem , fperaret obtinendam, Sicut LL ON etenim fidesilla non foret a&us virtutis theo- Nj - lo- dl huj Difut. VI. Artic, HI. 615 - i ( u logicz , per quam viator veritatem revela- Md w tam potiüs crederet , ob authoritatem hu- manam , quàm divinam Dd il ; ita etiam de fpe It i diícurrendum. Hac autem ad hafioappre- tiativé fumma , debet fimulc Hdhlm; hefi onjupgicum ad- one patiter affeCtivé fümma » Per quam lia :' voluntas przlucente fide omne u m formidi- nem , faltem deliberatam de adim plendis ht divinis promiffionibus exc ludat dyin,n ; exemplo maeni credentium Patris Abrahz ; qui tefte btj Apoftolo ad Rom. IV. 20. n In repromilfione DElnon bafitavit diffidentid , Jéd confortatus of Yhguun, fide, dansgloriam DEO bt » pleniffiuas fciens , quia quacimque prouifit , p otens e[l &» fácere, latl Conítat 2. Quód fpes ifta fupernatura- ; quudà lis, proutfuis motivis fecundariis innixa, nec & vt v appretiativé , quemadmodüm di ulteri &um eft, nec affedive fit fummé firma ; fed cum ti«. ii more fervili , eóque füpernaturali , nifi via- T tor fpecialem de fuá predeftinatione revela. qus r tionem habear, de bearitudine fofts non ob. jeprit tinenda poffit , quinimo debeat componi, j juxta Concil. Trid. doctrinam num. 534. & i Y 552.addu&am. Quamvis etenim fide cer- g vtl tum fit , quód nullusunquam futurus fit de- um i fe&us ex parte DEI fua dona promittentis , inini ) quó minis viator beatitudinem confequa. i, lt tur : non tamen , feclusà fpeciali revelatio, ne, pariter fidecertum eft, quéd nullusun- mcndm Y quam futurus fit defe&tus etiam ex parte via- msvinun;:.ï r to- 61,6 Tra&atu& IV. de Virtut. 'Tbeol. b toris, vi cujusà beatitate obtinendá impedia- )l q f agrti tur. Nam quilibet viator ; etfi juftus, feu ié vivens, de fuà imbecillitate , formidare O ul feud poteft, ac debet , nétentationibus, qu & par. gotiva tim ex paffionibus nature humane propriis, offm. 4 'partim ,ex demonum perpetuis infidiis oj oriuntur , fors aliquando fuccumbat , & in ftatu peccati mortalis ex hác vità decedat, tss r nistts ideóque in zternum pereat. Sic tamen for- midare debet, ut in auxilio divino (imul fpem menit t po, ia appretiativé , & affedtive firmiffimam collo- cet, utpote certus, quód non fit deferen- fituda d ho m d dus à DEO, nifi DEUM ipfemet peccando deferat, ; ysict. mäturalis ob. Conftat 5. Quódfpes fupe ia du 5 Su nende beatitudinis , prout obje&to fuo for- ETV mali primario , videlicet divinz bonitati fua vun d a d T dona promittenti eít innixa , crefcere * aut decrefcere non poflit * quia fcilicet titidntig uà talis femper debet effe firmiffima, feu dl omnis formidinis deliberatz de adimpleudis 1 f,.it'.".iï( u romiílionibus divinis exclufiva. Poffit ta. Ptl men creícere , aut decrefcere , prout obje- D Bl &o fuo tormali fecundario innixa P) quia fci- i* licet ipfa motiva fecundaria fperandi beatitu- Sic dinem crefcere , ac decre(cere poffant. ATIC etiam timor fervilis, idémque fupernatura- lisprout innixus obje&o formali primario;vi» MM li delicet divinz juftitie gehennam peccatori. Wm à bus coniminanti, crefcere ; ac decreícere non "um PO[. E [llþcm; v Difputatio VI. Art;c. III, 61 Is )Uïif(h»u poteft ; quia fcilicet quà talis femper debet effc appretiative fammus : poffittamen cre- Ut fcere , ac décrefcere, prout obje&o fuo for- )l]lbüircj-ä " mali fecundario innixus ; quia fcilicet ipfa Ditr motiva fecundaria crefcere , ac decteícere Mi d | poffunt. Atque idcó unus viatorpra alte- W ro majorem ex hifce motivis obtinendz bea.. d titudínis fpem ,"aut incurrende damnatio- Vett nis metum, habere poteft, Nunquam ta- Vi men in viatoris, quantumvis fcelerati anie itut d mo , juftitia divina preponderare debet mi- T fericordie diving : quinimo ipfe metus ge- ia henne illum ad concipiendam fpem veniz potiàs incitare debet ; quia nempe hzc ea. ii dem fpes eft medium neceffarium ad obti. Bob nendam remiffionem peccatorum, ideóque : ltl evitandam damnationem zternam. Sicet- i, t enim Concil, Trident. Seff, VI. de pecca- -- qi (di toribus ad gratiam recipiendam in baptifmo nfin, f e difponentibus,cap. 6. Peccatoresf6 effe intelli« T gentes , d divina juflitiatimore , quo utiliter con- j [ Ur cutiuntur,ad confiderandam DElmaifericordiana Jé convertenda,in [em eriguntur fidentes DEUM nl Ó qum fibi. propter Cbriflum fore propitium, gtl RTICULUS ÍV, füm ;IC? J p hn Spes Beatttudzais cum certi- gipo ..... tudine futura damnationá componi po[Jit ? mam WL* Renotandum r, Quód ad eliciendam g on 66 Ífpem fupcmaturalc;n beatitudinis n fe- j 618 Tra&atus IV, de Viztut. 'Theol. requiratut. judicium abfolutum , illádque g pl iqu d metaphyficà certum , & infallibile de beati- tudine reipsà obtinendá ; quia fcilicet tale o at uis, V p judicium folus ille viator habere poteft , cui fua predeltinatio eft divinitus revelata, pro- gotiris t ble foe ut ex doctrina Concil. Trid, num. 534. ad- du&ià patet, Requiritar tamen judicium piunealtt abfolutum , faltem probabile de obtinendá forgteidl beatitudine, uc illam viator fperare poffit rimor li ciim judicium aliquod abíolutam , de obti- p nendo bono defiderato ; ad omnem adium anpundug Ípei , etfi meré naturalem ; attamen pruden- t a o " tem, fit neceffarium, Sic egrotus , fanita- vbbile ld tem defiderans , eandem prudenter fperare obunendo nor poteft, nifi voluntati per judicium pra- trirtgo vium , ídque abfolutum, dcfiderata fanitas , wie, du faltem üt probabiliter recuperanda, propo- tütia, natur. Hujusmodi porto judicium abfolu- ia r tum , ad fpem prudentem requifitum, fem- sj t per fundaii debet in poffibilitate boni defi- d ag | derati , non quidem meré pa(fivà , & intrin- & o u fecà ; fed a&ivà , & extrinfecà, per quam ETA illud formaliter obtentu poffibile redditur, "ll Hac fiquidem eft motivum erigens animum ad expedtandum tale bonum ; cüm écontra "t arduitas, ac difficultas illud obtinendi, nul- Süu t látenus erigat , fed potiüs deprimatanimum ; adeóque non fit motivum fpei , fed timoris ; MM né oppofitum eveniat , & bonum defidera- tum non obtincatur. Atque idcó neuti- "A g ATT ^ quam UM ! Difutatio VI, drtic.IV. 619 *IWE, ä*ä / | lu,. d [3 quam prudens, fcd temeraria foret fpes illa, n per quam zgrotus fanitatem priftinam, ite- lt TatÓ recuperandarm , expe&taret ; fi con(ide- Qf ratis, & ponderatis, in utrámque partem ; motivis occurrentibus , judicium faltem pro« L Id nb babile formare non poffet , quód reip:á fa- nitatem fit recuperaturus, Hec igitur pari- (b formiter ad fpem illam füpernaturalem, quà Bl | 10f | viator beatitudinem futuram expe&tat , funt applicanda. f Mr&!ml L Qf Prenotandum: 2. Quód magnum fit dis- 567 crimen inter judicium abfolutum , ídque zgax-: m | ' n i MM iy] probabile dire&tum , & probabile reflexum, dc obtinendo bono aliquo defiderato ; pro- rl utrurfus inzgroto, fanitatem priftinam fpe- dul rante , declaratur, Nam judicium probabi- d p le dire&um, ídque abfolutum , egroto fa- K nitatem fperanti przluceas, bunc modum ii fimplicem tendendi continet : Ego fagaZor, gt bon d Econtra judicium probabile reflexum in co- r dem egroto hunc modum tendendi conti. j gt net : Ero proéaéiliter fanador , vel: Mibi eft jl procalile , quod fauabor. Prima igitur pro- « pofitio, qua futuram fanitatem directe «ffir- at mat, utpote categorica, rcipsá eft falfa , fi ii 2grotus non convalefcat, .Altera, que& di- iaf càé folam futura fanitatis probabilitatem j iduri afürmat , utpote modalis, reipsá eft vera, T dummodó motivum probabile adfit , etíi &grotus non convaleícat, LUlteriüs de-. i"* ldibïz Krt5 du. D 620 Traclatus YV. de Virt. 'Tbeol. g p ducitur : quód pariformiter judicium pro- babile directum de füturá falute in folo via- mmm[ ia bt tore przdeítinato fit verum , falíum autem y, Ql in reprobo ; adeóque in illo, fecus autem indi inifto, poflit effe aCtus fupernaturalis. Econ- fütyz d tta judicium probabile reflexum in utróque mWW viatore poffit effe verum 5 adeóque hic a&tus wotà fupernaturalis , prelucens voluntati , ad cli- epienidt ciendam fpem fupernaturalem obtinende falutis eternz, fit fufficiens. vipdt d r Ti Prenotandum 35, Quód fpes obtinende -q68b€ sl atitudinis , prout innixa DEO fua dona promittenti, tanquam obje&to formali pri- Ll . p mario, fit quidem effentialiter adus fum- mé certus, &firmus ; non tamen feclusá Tun as fpeciali revelatione, omnem formidinem de- às, Gov liberatam de oppofito excludat ; íed cum at T timore fupernaturali, de incurrendá gehen- iit; gt nà , inviatoris animo componi poffit quem- i od admodüm ex do&rinà Concil. Trid. prece- Ms dente art. oftenfüum eft.— Hincfpes predicta 1 ( dN longé minüs exclüdit certitudinem: meré RTT conditionatam de futuráà damnatione zter- f r nà, quam hujusmodi propofitiones impor- firds, tant : Certó damna£or , fi non [um pradefliua- Doy d ts : fifinaliter mon per(eotrabo : fi cuma reatu culpa uortalá ex bac vita decedagz ; quia fci- Vil licetidipfum fides Chriftiana doccet. Atque t pn ideo hzc certitudo conditionata , etiam cum "- cettitudine abfolutà de oppofito, in illo via- to- Wtl L 621 Difputatio Vi. /tirtic. IV. n toreé componi poffet , cui fua predeftina- l i tio , feu futura perfeverantia finalis , & fub- läl'w J fequa beatitudo eterna forct divinitus reve. !f»"vp lata, Conttoverfiaigitur reftat, de folà cer- Is titudine abíolutá , cádémque metaphyficá * TT futurz damnationis zterna D an videlicet li cum illa fpes beatitadinis , aut faltem po- "r tentia proxima eam fperandi , & quidem pro ! ii eodem inftanti realitemporis in viatore com- oni poffit ? In hác porro controverfià tri- Prima tünd plex eft Theologorum fententia, ! .Q h ml iftud univerfaliter negat , quam Suarez Difp. ii II. deSpe, fe&. 2, Amicus,Haunoldus, Efpar- rdutt za, plurésque alii propugnant, Altera id. hts ipfum univerfaliter affirmat , quam Grana- tind. dus , Controverf. II. Tra&t, III. Difput. IV. a ample&titur. Tertia inter utrámque media docet : quód fpes, aut faltem potentia pro- n w xima fperandi falutem , cum certitudine Ti p fubfequente damnationis eternz, fecus au- j l tem cum antecedente, ipfum actum fpei, 1 ;;/zdiäz j at aut illius omiffionem liberam ; componi pof- fit, quam Oviedus Controverf, VI. de Spe, j at yrs r Hurtadus, Gormaz, aliíque ample&tuntur. Dico r, Potentiam proximam fperandi Ts v 69 IT beatitudinem non polfle componi cum prez- viáà certitudine abfolntá futurze damnationis - TT &terna. p ! Ita cum D. Thom. hic q. 18. art. 3. communior Theologorum fententia, Prob. u P Ad potentiam proximam fperandi beatitu. Rr4 l« üm,iW; " y 622 Traclatus 1Y. de i'irtu!. ITbeof, duf dinem , requiritur judicium fupernaturale przvium abfolutum , faltem probabile refle- g, 900 m xum, de obtinenda beatitudine. Sed cer. titudo previa , eadémque abfoluta de futu- iBhum 09 1à damnatione zterná effentialiter excludit n n boc judicium. Ergo. Maj, patet ex di&lis gorem 454 num. $66. &feq. Min. prob, Si etenim hec son exddt certitudo pravia eflentialiter non excluderet ! vt hs predictum judicinm ; tuncetiam damnatus, d non obftante certitadine ,. de perpctuitate gl &t damnationis fuz, poffet habere judicium pro- t p babile oppofitum de his poenis aliquando hz goitri finiendis , adeóque hunc finem fperare, Sed od hocadmittinequit. Ergo, Maj. patetà pari- wÓnits r tate utriisque certitudinis , & judicii proba- tri, Ddl bilis oppofiui, Min. prob. authoritate , ac r n ratione D. Thom. q. & art. cit. fic docentis: sst 44d conditioueus miferia damnatorum pertinet, n D st ipfi [ciant : quàd nullo modo poffuit dauna- atvb 1ionem evadere , & ad beatitudinen pervenire, Vr wf Unde patet : quod non po[unt apprebendere bea- N L !] titudinem , dt bonum po[fi£ile 5 fieut nec Beati, 1 ini 2t bonum futurum. Et ided néque in beatis , v g néque in damuatis eft (pes. Confirm. Etfi timor füpernaturalis in- T 579; Juslmu l arrendz gehennze dati poffit in viatore pra- Wüttine dcítinato, fed fuz predeftianationis ignaros W u non tamen hic timor dari quoqué poterit in DA illo viatore predeftinato , qui certitudinem M fupernaturalem de fua beatitgdine , prout ab- TVX' Difputatio VI. Arh'c.il F. 625 hwr.w abfo!uté futura habet, Ergo pariter. Ant. n ht prob. Si etenim certitudo de beatitudine , [ prout abfoluté futurá, in tali viatore, pra- i Ut didum timorem effentialiter non exclude- ret ; tunc ifta certitudo , etiam in beato, ti- [ r It morem amittenda beatitudinis effentialiter non excladeret ; adeóqne cum illo componi iil ]i poffet. Sed hoc repugnat. Ergo, Maj.à pa- Pa ritate utriásque judicii certi patet , quod via- UF QUl tor quidem de obtinendá, beatus autem de p rctinendá in perpetuum beatitudine habet. l W&M w Min. probatur authoritate , ac ratione D. M WV Thom. hic q. t9. art, 11, fic ftatuentis ?. Ti- t snor [ervilis , frve timor pena nullo modo erit in hn puria, Excluditur enim talis tiuzor , per fecu- hat vritatem aterua bcatitudius ,. qua eft de ipftu du £eatitudinis vatioue , ficut [upra dicium eft, Di- a n xerat autem Doctor Angelicus fupra, vide- " Jamm licet ante verba num. preced. adducia. Re- ] ;mmm quiritur ad perfelam , & veram &eatitudinem, H //4d , hii ut aliguis certus [it de[ua Deatitudinzs perpetui- T Jute 5 alioguin voluntas uon quietaretur, — At- !t &m&,. que ideó Concil. Trid, timorem fervilem, í cümque fupernaturalem , folüm illis viatori- ul bus inculcat , qui fpecialem revelationem , il aut certitudinem abfolutam, de fua przede- Qs ftinatione non habent , pront ejus do&tri. nam , num. ti u poxcri*;. 534 allegataq ; confideran —— st liquer. i, Pü Dico 2. Potentiam proximam fperand "s7r»' L ;* Rr5 T * h 624. TraSatus IV. de Virtut. Theol. jf t beatitudinem , nec quidem cum fubfequá, eàdémque abfolutá certitudine damnationis um uX omiftno future, pro eodem inítanti reali temporis; ; um poffe componi. Prob. Adpotentiam pro- gnpenun ximam fperandi falutem , requiritur judicium gerdustt probabile abfolutum , ídque faltem reflexum, five fignatum , hunc modum tendendi con- pateilted Sed cer- yoihidi tinens ; Eo proZadiliter (alva£or. titudo abfoluta , eadémque pariter reflexa, jf yunn, p de futurà damnatione eterná , non pote in codem inftanti realitemporis , nec quidem i, um yottt ul pro diverfis fignis nature , componi cum ju- dicio probabili predicto. Ereo. Mai. pat, ntinp ex num., 566. &feq. Min.prob. Certitudo st r vsctntad abíoluta, eadémque reflexa , feu fignata, fu- ture damnationis zterna , formaliter in hoc ind'niji judicio viatoris confiftit : Ego certà damnua- Minent f Zor. Sed hoc judicium , pro eodem inftan- hp M ti reali temporis non poteft componi cum Wt judicio probabilipredi&to. Ergo. Maj.pa- tivi, t E tet. Min prob. Repugnat enim , ut in co- dem intelle&tu, pro eodem inftanti reali tem- 20; l poris,componantur duo judicia contradi&to- hod ria. Sed hzec judicia funt contradi&toria : L m Ego probabiliter falvabor : Epocertà uon falva- p Zor , féd damnazor ; quia fcilicet per certitu- V dinem damnationis negatur probabilitas fa- m lutis , & viciffim, Ergo. 1 Obüdü ll t! Confirmn. Quamvis enim duz propofi- t r 57 tiones contradi&torie poffint fimul cffc pro- iftyi a M Däþu:ano VI, Artic, lV. 625 taj M t.dl babiles, prout in plurimis, tum Philofophi- i. cis, tum Theologicis fententiis , praefertim timim;»ï ' Thomiftarum , & Scotiftarum , etfi oppofi- Ü tis, attamen utrinque probabilibus abundé tj compertum eft ; repugnat nihilóminüs, ut Ut inter duas contradi&orias , una fit certà vera; [: . & altera (it etiam proZaZiliter vera. Sed hoc b Y ipfo iftajudicia contradi&oria: Ero falvazor : (lb t Ego non falvabor , prout diverfis utrinque mo. , tivis innixa , poffunt quidem fimul eíTe pro- TT ] babilia, etiam fignaté, aut reflexà; nonta- ii men poterit unum effe certó verzm , & alte- i rum etiam proZadiliter verum, Ergo. Min. ) i patet. Maj. prob. Hoc ipfo ; quód una ex hínii duabus contradi&oriis fit certó vera; eo ipfo m altera eft certofalfa, Sed repugnat , ut pro- iil m pofitio certà falfa fit proZa£iliter vera, Ergo. vbm al Min. patet. Maj. prob. Si etenim non re- i d pugnat, utuna ex duabus contradiGoriis fit certà vera , & altera fimul proZaZiliter vera g hi n rid- tunc etiam ftante hoc principio lumine natu- re noto : Implicat , idem fmmul e[fe, &* 0 mn'mli;cm u effe , poteriteffe probabilis hec contradi&to- TU ria : Noz implicat , idem famule[fe , &* non m e[fe ; átque ideó etiam ob hujus probabili- tatem , poterit negari principium prafatum, Ergo. ;xobabwliw Objicies z. contra primam. Ad poten. 573 y d P"?ä tiam proximam fperandi beatitudinem , non requiritur in viatore judicium probabile, nec qui- y 626 Tmþä?am: IV de Virtut, Theol, m pxoxï quidem reflexum , de illa, prouc abfoluté fu- tura, Sed hoc ipfo certitudo abfoluta, ea. &io V yiam ls démque previa , faturz damnationis eter- na,componi poteít cum potentia proxima [ primariul fperandi falutem. Ergo. Min.patet. Maj. yuvo f jl.min N prob. Ad potentiam proximam fperandi fheohoa! fufficiunt hzc judicia , prout fundata in re- velatione Divinà : Sa/vador, guantim eff ex T atl parte DEI fua dona promittentis : Habebo auxi- lia [ufficientia obtinenda falutis : Poffum DEO gt adjuvante falvari. Sed hocipfo. Ergo. Maj. spd hi ticeni u tob. Sietenim hzc judicia , prout fundata TET 1n revelatione Divina, non fufficerent ad po. tentiam proximam fperandi falutem ; tunc TOU ROT fola fides Theologica non effet fufficiens d d. fundamentum fpei Theologica, Sed hoc adinitti neqüit , utpore repugnans illis ver- 3 t bis Apoftoli ad Hebr. XL. 1. « Efl autew fides ml fperaudarum. [uPflantia rerum ,. argumentum A qutu 20n apparentium. — Ergo. r Confirm. Nam hzc propofitio abfolu. "pb or ta: ProZa&iliter [alva£or , non cíl cuilibet via- t a tori, etfi Chriftiano , divinitus revelata, Sed uT boc ipfo tale judicium abfolutum non requi- At ritur ad potentiam proximam fperandi. Er- :ldinedmmg 1 go. Min. prob. Hoc ipfo, quód predicta nl w propofitio non fit divinitus revelata , eoipfo rt lr conforme illi judicium non eft a&tus fuper- Wi naturalis , fed meré naturalis. Ergo. $74. Refp. N.min. Ad prob. D maj.. Ad po- ln tén- * d Difputatio RVI; Artic. IV. | 627 Pl tentiam proximam fperandi beatitudinem t fufficiunt judicia predicta , prout fpes fi- iimnmgf' | duciam illius obrinenda abfolutam, foli no- UT tivo primario iiixam importat. C, Maj. Etiam li motivo fecuzdario innixam. N. maj. & fic AT (W'ï dift. min, N, confeq. Ratio eft : quód fpes lts TTheolozica beatitudinis abfolutum quen- dam deilla obtinenda modum tendendi con- fu. D7 tinere debear, quemadmodüm omnes Theo- Hic autem modustendendi lfj logi fatentur. lnl non poteft haberi, nifi conformis , judicio AT prelucenti , cuiactus voluntatis, bonum ali- m quot defideratum expcctantis , juxta motiva li reprafentata , innititur : prout à paritate d ii e&groti fanitatem fperantis , num. 566,. & feq. 2 M declaratum cft. Hinc judicia predi&ta , in stb Divina revelatione fundata , folàüm eátenus T fufficiunt, ad potentiam proximam fperaudi ngummm falutem, quátenus actus fpei fuo motivo pri- mario innititur, átque fub hác rationc fimul frio o e(t fümmé certus, & firmus; nonveró etiam Vil eàtenus , quátenus motivo fecundario inni- adin, titur ; quia fcilicet fub hac ratione non eít actus fummé certus , & firmus, fed cum for- t v ! midine de oppofito componi poteft , quem- admodüm utróque art. preced. oftenfum u vuu, t eft, — Atque idcófpei, prout motivo fecun- dario innixe , feclusá fpeciali revelatione, nl folummodó judicinm probabile, de obti- D l y, ! " nenda beatitudine pralucere poteft, [ ) Ad Traclatus IV« de Virtut, Tbeol, j p 628 Adconf, N, min. Ad prob. N. ant, Haud n Mm' Pl ,pant etenim ad omnem a&um fupernaturalem in- qenti D telle&üs requiritur , ut fit a&us fidei Theo- Jis füfct logica , feu revelationi Divinz , tanquam fuo motivo adaquato , immediatéinnixus, Nàm g rl Confit. aliàs omne judicium credibilitatis fupernatu- jrig as rale , de credendis articulis divinitus revela- vni aof tis , deberet effe a&us fidei Theologice; vriten It uod omnium fententiz repugnat. iolshet Objicies 2. Percertitudinem abfolutam ggan , 57561 turz damnationis eterne , quamvis pra« dinmnistia viam ad ipfum a&um fpei , aut illiusomiffio- nem , non tollitur poffibilitas obtinenda fa- driud, lutis &tern&. Sed hoc ipfo judicia num. n VMth, C yimdiji $73. addu&ta , prout in Divina revelatione fundata , fufficiunt ad potentiam proximam n Mj D fperndi falutem , finé ullo judicio probabili reflexo, &abfoluto, de hac obtinenda.. Ere PU Itvf o. Min.exinde patet : quód poffibilitas obtinende beatitudinis fit motivum fuffi- hz d li, wl ciens ad illam fperandam , prout num. 566. à paritate egroti declaratum eft,, Maj. prob. tb fermg Ya Cuj Imprimis etenim certitudo abfoluta futurz damnationis eternge non tollit poffibilita- lütïüä(?(iwgl tem intrinfecam , & paffivam falutis &terna ; m»äli g[( quia fcilicet beatitudo femper manet paffive m i poffibilis , néque per iftam certitudinem fit V ejiog impoffibilis, autchimara. Sed néquepre- LT Jm ; di&a certitudo tollit poffibilitatem extrinfe- ?Jlmcs, " cam , & a&ivam falutis &terng, Ergo. Maj. 5 ET | per m.M Difputatio, VI. Artic. TV. 629 J | i patet. Min. prob. Nam hac poffibilitas aGti- va, & extrinfeca confiftit primarió in omni- d potentia Divina , fecundarió in promiffis au. It ML j xiliis fufficientibus ad obtinendam falutem, ii " Scd predi&a certitudo hec non tollit. Ergo. lii Confirm. Abfoluta certitudo futura fa- M lutis eterne , quamvis previa , poteft com- Ti poni cum fübfequo timore gehenne. Ergo um pariter, Ant, prob, Quamvis Paulus Apo- tl ftolushabueritabfolutam certitudinem,eám- quns que previam , de obünenda falute eterna, MM pihilomniüs tiimebat gehennam ; àt patetex ii verbis ejusdem , L ad Cor, IX. 27. — Caffig um corpus uteum y &* in fervitutena vedigo 5 u for- La 15 cima aliis pradicaverim , ipfe reprobm efficiar, MUg Erego. d Kefp, D, maj, Per hanc certitudinem fu- 576 jvl ture damnationis eterna, quamvis praviam, i pl non tollitur poffibilitas , feu paffiva, & in- potnuo ( trinfeca, feuactiva & extrinfeca , obtinendae TOU falutis , prout hec poffibilitas cft obje&tum f Mp formale; feu motivum fpei, folummodó re- (bf motum. C. maj. Prout hec poffibilitas eft motivum fpeiproximum, N.maj, £: fic dift. T lutsett min.N,confeq. Ratio eft ; quia ffes , fupra defiderium , addit quendam conatum , &* quan- at ytinltt dam elevationens animi , ad con[eguendum 5o- zum arduum , ve ad füperandas illas diffi- i cultates , per q sarduum redditur bonum j dcfideratum , prour ex doctrina D. Thom. u- " Bgv. D 620 ' tTradatus IV. de Virtut. Theol. fuperiüs num. 10. di&um, & exinde cone r gdi iuter clufum eft: quód fpes in genere, fit defide. riug fiduciale boni ardui exptclativum., Cüm )d cutit qdem igitur effentialiter repugnet , ut voluntas de- fiderium , Boni ardmi expetlativum eliciat , um eit ionis t quando eidem per judicium previum intel- le&às proponitur tale bonum defideratum , jebitubo foalit, Mi pront quidem paffivà , fimul & a&tivé poffi- bile, nunquam tamen reipsá futurum , feu t ertitd obtinendum ; hinc etiam effentialiter repu- i p gt gnat, ut eliciatur à voluntate actus fpei de 1t1, t Obtinenda beatitudine , quando eidem cer- i titudo abfoluta de hác nunquam obtinendà tidtteutj pralucet. attla tj Ad conf. N, ant, — Ad prob. N, confeq, huta, at Nam ithic per vocem reproZw , non intelli- p gitur ille , qui reipsà damnabitur , fed iz- IT proäus 3 qui peccato imortali reatum gehenng ha N contra hit ; licét reipsà fit predeftinatus. ith D Quinimo, et( Paulus jam fciviffet fe con- LT. firmatum in gratia,né deiaceps peccaret mor- i, dj taliter fcicbat tamen hancinbono perfeve- (ním, A rantiam fpontanez corporis caftigationi effe It g annexam , juxta illud ad Rom. VIII. 17.. He- Jv redes quidem DEI , coberedes auteu Chrifi 5 [ Ht u 1amen couzpatimur , ut &* conglorificemur. MT Objicies 3. Hoc judicium complexum? Vl , 5772Wm falvari , dummaodà [erigvelim , attamen MP, NUU] certà 1207 falva£or , neutiq tollit poten. MT dhoc tiam proxi'mam obtinendifalutem. Se g, ipfo Ml Difutatio VI. 4rt. iV. " ipfo néque tollit potentiam proximam fpe- 'WJ,, randi falutem; "a:m Ergo. Maj. exinde patet: j g quód certitudo futurz damnationis , nec V quidem peccatori , tollat potentiam proxi.- Hpu mlþ mam cliciendi a&um charitatis, feu contri- tionis perfe&e ; ideóque obtinendigratiam i habitualem , & in hác obtent perfeverandi hii finaliter. Min. autem prob, Hocipfo, quód Áitm ) cum certitudine future damnationis com. Yl poni poffit potentia proxima obtinendi fa. rf lutem ; eoipfo voluntas non obftante hac lne. certitudine poteft illam quoqué ferió velle, al ac defiderare ; ideóque in fiunc finem appli. care inedia requifita, prefertim veró a&tum Y t '» charitatis , aut contritionis perfe&te, — Sed f Mi hoc ipfo poteft etiam falutem ,. pront per f d media requifita obtinendam, fperare, Ergo. o Min. prob, Nam bonumdefideratum , quod relelium viator, prout Divino auxilio fuffultus , cog. if t nofcit , per fuum liberum arbitrium obtine- | p ri poffe , illud etiam poteft fperare. Ergo, t Confirm, Ad potentiam proximam ti- f d mendi gehennam, non requiritur hoc judi- Tll.y, P cium probabile, nec quidem reflexum: Pro- T Zaliliter damna£or : íed fufficit, quód non d adfit certitudo faturze falutis eterng, Ergo pariter. 4 V T »imlim Refp. N.min. Ad prob. D. ma voluntas non obftante certitudine futurz j. Eoipfos7 '; li damnationis eterng , falutem potcft ferió N Sd $ vel- Dj 632 Tra&ates TT. de Virtut. Theol. gindit derare tant2m. C.maj. Etiam velle, ac defi F gl ferió , tanquam futu ram , fiducialiter ex- gdidu t e&are, N. maj. Et fic dift. min. N, confeq. h, Ma Ratio habetur ex refponfo preced. ubi di- viaduly &um eft : quód fpes fit defiderium fiduciale yn , tj ftad. veró prelu- &oni ardui exptlativum ,. À fure at cente abfolutá certitudine , de illo nunquam um obtinendo , à voluntate non poffit elici ; educem valitudinem , pfo, gt prout in &groto ; T ipude ftante certitudine de h ác non ampliüs recu- v erandá, patet. Hic etenim eandem ferió ac defiderare ; non tamen yi t n quidem velle , ais f etiam , per quecánque tandem media , redi- Conftm, ) turam expe&tare poteft. teldlun Ad conf. N. confeq. Difparitas eft : quód dub judicium iftud abfolutum : Prodabiliter da- u2 panft »iuabor, preefertim pluribus motivis pofitivis LL innixum, potiüs ad defperationem , fpei op- m ; quàm ad falutarem gehenne me- Yi h, ! pofita b xj r tum , cum actuali fpe beatitudinis, compof- ht r fibilem conducat, Quinimà, addu&a pari- Nam , ad potentíam pro- gxndä lt | tas rctmquctur. favitot ximam timéndi gehennam , requiritur caren- tia.certitudinis previe de obtinenda falute, LU. Ergo patiter, ad potentiam proximam fpe- VR randi falutem requiritur carentia certitudi- Yi nis previz, de futura damnatione eterna. Wt g Etfi actua- LT Objicies 4. contra fecundam. 379lis fpes falutis , aut potentia proxima illam t ( componi non poflit ; cum pravià M fperandi , cer- L. : 633 Gj u certitudine abfolutà fature damnati onis ; poteít.nihilóminüs eadem componi cum LP pradicta certitudine fübfequà. Ergo. Ant. ] hi prob. Nam poteft Deus peccatori reprobo, rä'/qu et(i adu fperanti falutem, feu per revelatio- i laöæ; nem , feu per fcientiam impreffam , mani- du feftare hanc veritatem : T« guideg acfu fpe- pe t - vas [aluteus $. fed certó damamaderis, Sed hoc D) ipfo. Ergo. Min. patet. Maj. prob. Nulla ylic fiquidem repugnantia , in veritate hac mae ts nifeftanda, ideóque necinter previumactum LT Ípei, & fübfequam hanc certitudinem da. : UY mnationis futare , poteftaffignati, Ergo, Confirm, Non repugnat, ut DEUIS jufto predeftinato , timenti gehennam, in eodem ii vidir i inftanti reali temporis , pro figno fuübfequo il naturz , manifeítet hanc veritatem : Tz £z MW y pramium bujm timoris certó falvaderis, Etgo gchmuw pariter, Ant, prob. — Ad potentiam proxi- mam timendi gehennam , folummodó re- yi, t ipt quiritur carentia certitudinis previe , de ob- n tinendá falute ; non autem fubfequa , ad a&ualem timorem. Sed hoc ipfo. miu rl Ergo, ylh . Refp. D.antec, Poteft nihilóminüs aCtua. 580 ima/ lis fpes, aut potentia fperandi falutem, com- poni cum fuübfequa certitudine damnatio- "Ts T nis future , pro eodem inítanti reali tem- poris, N. antec, Pro fubfequo inftanti reali , Mir u temporis, C.ant. & N.confeq. Ratio eft: quód duo judicia contradi&toria , in codem ,,cumf*j $3 An- J 654 Traäatus IV. de Virtut. Theol. j u intelle&u , nunquam poffiat pro eodem in- ;ï[iS ) K ftanti reali temporis componi ; fed neceífa- vió faltem duo inflantia realia exigantur, Nam M,a P rincipium lumine naturz notíi eft ; Repugzat; j fclt 2 * d il f em fimul efe , & oneffe.. Hocautem prin- i, didu cipium , de fola fimultate temporis, five uno, Quj eodémque inftauti reali intelligi debet , ideó- ue duo judicia contradi&toria , 'in eodem gt ii intelle&u , faltem duo inftantia , realiter di- pponttr flin&a, exigunt. Cüm igitur hoc judicium : aof Proaliliter falvabor , (it contradi&torié op- t r al pofitum huic: Cerzó dammaor : hinc repu- stl d güat, ut DEUS pro eodem reali temporis inftanti , ulli viatori reprobo , fed actu falu- il plctm tem fperanti, hanc veritatem manifeftet : i loqen Tu quidem fjerae falutem 5 fed certà damua£e- al r& ; adeóque hanc certitudinem foliim pro )! p y inftanti fubfequo poterit manifeftare, ts fs Ad confirm. N, antec, — Ad prob. D. maj. icm ii Ad potentiam proximam timendi gehen- * ii nam , requiritur carentia folius certitudinis AL Wir previe , quoad fignum natura , five prout pre- At o lucentis voluntati , hunc timorem elicienti. Atüm, Carentia certitudinis etiam fubfe- N, maj. TT ue , quoad idem inflans reale temporis. C, dl inaj, & fic dift. min, N. confeq. Hoc ipfo tll j ?gzk enim , quód potentia proxima timendi ge- Wi hennam effentialiter exigat carentiam certi- g tudinis przvie de obtinendá falute, eo ipfo "l p* | i/if:rj,m hon poteít , in codenvx inftanti reali tem ris, i VD:'jþutatz'o VI. Zriic, 1Y. 6s :mm ris , dari certitudo fübíequa obtinende fa. 'OMIHB, lutis ,. nec quidem pro figno pofteriori na- 'lmgm ture , ad a&ualem timorem predi&um ; LT J quia fcilicet metaphyficé repugnat : Iem Tittg fimul effe , & non effe , prout refponfo pr&- Wi ced. di&tum eft. p Objicies s. Si hoc judicium previum, 1 t ( 58r ídque abfolutum : ProZaZiliter falva£or , non 4 IMdti | opponitur contradictorié huic judicio abfo. d . . luto fubfequo Certà damnaor ; tunc po- TT tentia proxima fperandi falutem , poteft in m | eodem inftanti reali temporis componi cum Mi certitudine fubíequá future damnationis, H k&ml'; | Sed judicium illud previum , faltem regula- "[ riter loquendo, non femper opponitur con- mim tradictorié judicio predi&to fubfequo. Ergo. lg Maj. patet, Min. prob. Ad potentiam pro- tht ximam fperandi falutem , non requiritur , ut ïplüb.D-W judicium iftud previum ?. ProZaZiliter falva- i gt Zor , fit fimpliciter , feu undequáque abífo- y tiuit lutum $ verüm fufficit , quód illud fit abfo- at lutum , prout motivis fuis , adtu occurren- r ditt tibus innixum. Sed hocipfo. Ergo. Maj, n exinde patet : quód nullum judicium pru- dens , ídque abfolutum , etíi tantüm pro- umpori | ( babile , prafertim veró de rebus futurus, y d ultrà motiva intelle&ui occutrentia poffit ex- :qm]lilüv' tendi ; nam aliàs coipfo temerarium foret. Min. prob. Hoc fiquidem judicium ; Pre- L " 5 ZaL iliter [alvalor , prout ad praíentia motiva j $s 3 rC« fi 636 WTra&latus 1Y. de Virtut. 'Tbeol. reftti&um , non opponitur contradi&orid A K u (ci huic : Certà damnaor, Ergo. pvea Gonfirm, Ad potentiam proximam fpe- Aden randi falutem , fufficit hoc judicium condi- vonditio tionatum : Corfideratis omnibus vactivis, de- gt CorjUa faclo mibi occurreutióus, pro£abiliter [alvador.3 tficund xifi mibi (uperveniat certitudo a&foluta futura dauanatiouis eterua, Sed hoc judicium con- tertidot fc d od ditionatum non opponitur contradi&dtorié füpervenienti certitudini abfolute damna- nltu d tionis future. Ergo dj at &f t 582 Refp. N. ult. antec.. Ratio eft : quód ftante certitudine abfolutà, unius propofitio- d peund nis, non pollit contradictoría cjusdem, quie ynpptt tn pbl buscünque tandem motivis innixa, fano in- telle&ui, pro eodem inftanti reali temporis, tptatn effe probabilis. Nam aliàs Philofophus n ii Chriftianus, fide fupernaturali credens,quód ln mundus à DEO fit conditus in tempore, hjl poffct in eodem inftanti reali, five pro figno TT previo, five pro figno fubfequo, babere hoc ïhtülogia, : judicium : ProZaéiliter mundus , [peHatá au- o tboritate Arillotelis, extitit ab eterno. Hoc ete- tl tj nim judicium, cum predictá fide fupernatu- Mi t *ali; pro eodem inftanti reali temporis, ef- d M[ fentialiter eft incompoffibile, utpote fum- p d ma fidei certitudiai repugnans. Sic etiam Q c complures Theologorum Sententiz, quon- N dam videbantur probabiles; fed, poftquàm LU SPu' à Sedc Apoftolica tanquam falfz funt con- MT dcmg l Difputatio VI. Ariic, 1 V. 637 *Wæ demnate, non ampliüs mauent probabiles» quia fcilicet earum contradictoriz funt cer- m tÓ vere, prout num. 234. refponfum eft. li Ad conf, D. maj. Predictum judiciut 7 conditionatum fufficit,fe folo, N. maj. Pró- " M ut conjunctum cum judicio probabili de pu- [ Á 5/1!4';':;; rificandà conditione, feu non fuperventurá UM certitudine dampationis eternze, C. maj. & Md fic dift, min: N, confeq. Ratio eft: quód . t nullum judicium, de obtinendo bono defi- derato, mieré conditionatum, etfi metaphy- b ficé foret certum, ad potentiam proximam illud fperandi fufficiat; nifi voluntati fimul i m proponatur, quód hec eadem conditio, fal- "T tem probabiliter fit purificanda. Nam aliàs ad fperandam falutem fufficeret folum hoc ij g P judicium, in revelatione Divina fundatum ; t Salvabor, fi non Datanabor. a Objicies ult.. Non repugnat, ut peccatums 9^ finale viatoris reprobi, fit omiffio libera Spei n Y "Theologice , graviter precepte. Sed hoc | 3'..54111 [ iplo potentia proxima fperandi falutem non ; lt excludit certitudinem abfolutam damnatio- nis future, Ergo, Maj. patet. Mip. prob. egti gmpoüs;l ! Nam poteft DEUIS hoc peccatum finale; prout abfoluté fututum , cum fubfequá da- : mpo&c'! mnatione, quoqué manifeftare ipfi viatori j reprobo , falvá ejus libertate, ad eliciendum ia d [Cd; W actum Spei Theologice graviter precepta. Sed hoc ipfo, Ergo. — Min. exinde patet : $54 quà il fut& 658 Traäalu's IV. de Vz'riut. Tbeol. j quód libera omiffio fpei, effentialiter pre- C fupponat, & quidem pro eodem inftanti, yn f 1 potentiam proximam fperandi ; nam aliàs folotg « hzec omiffio non effet libera. Maj. autem prob. Poteít DELIS, faltem de potentia ab. Vaj | folutá; prout ex dicendis art. feq. fupponi- abfolute tur, viatori reprobo manifeftare peccatum i M finale blasphemiz, cum fuübfequà damnatio- o nc, falvà illius libertate ad evitandam blas. pl phemiam; quia fcilicet hec manifeftatio eft n lt ii Ífolüm tempore, non autem naturá prior, fed pofterior hoc peccato finali. Ergo pa- foeny um riter. l quidtm f Confirm, Saltem non repugnat,ut DEUS AAs t viatori reprobo fub^conditione manifeftet jf fuam damnationem aeternam , & quidem tbra v hóc modó: Damnazeris certo, fi liber? omife- ln p vis a&una Spei, pro craflino inflauti 4. — Sed *b df hoc ipfo. Ergo. Maj. eft certa. Min. prob. TTR Nam viator iíte, pro fino priori nature, i n proximé poteft elicere fpem,; cámque pro Yij figno pofíteriori oinittens, poteft quoqué Vnfof m reflexé cognoícere, quód in hoc inftanti A, B liberé omifetit atum Spei. Sed hoc ipfo, ubl 1 ctiam in eodeg inítanti A. pro figno pofte- m riori naturz , ad porentiam proximam fpe- ii randi poteft habere certitudinem abíolu- Uil tam, ob purificatam conditionem, de futura Qs damnatione. Ergo T Refp, Wmmh Y "1 Difputatio Vl, Artic, IY. 639 l T Refp. D.maj, Non repugnat, ut pecca-584 tum finale viatoris reprobi, fit omiffio libe- WT U Mj ra Spei precepte, pro fenfu compofito, ab- folute certitudinis de futura damnatione. tpo:ru H N.maj. Pro fenfu divifo hujus certitudinis hi abfolute. C.maj. Et fic dift. min, N. con- U M feq. A (it Ratio eft : quód imprimis quidem non repugaet, ut. peccatum finale, viatoris al (rliyt reprobi, fit omiffio libera fpei, graviter pre- cepte, & non repugnet,ut DEUS manifeftec ii huic viatori, futuram abfoluté hanc omif- h [.l;ü El. fionem, cum fubfequá damnatione eterná, & quidem falvà libertate, hujus omiffionis -- zM future: repugnet nibilóminüs, ut hzc omif- "d a. j fio fpei, pro eodem inftanti reali temporis 1 - fit libera, pro quo fimul adeft, etfi pro figno iij folàm pofteriori naturz fingatur adefle, cer. il M titudo abfoluta future damnationis eterna, L Hinc ifta certitudo, folàm pro inftanti pra- Q1 D vio, vel pro inftanti fubfequo; non autem tagoy pro eodem inftanti reali temporis, quo libe- dqu ra omiffio fpei exiftit; haberi poteft. LInde aant pstet difparitas inter futurum peccatum fi- hi nale blasphemiz, & omiffionis Spei Theolo- gice. Nam per illius, & fubfeque damna- »ügno PQ ommi) tionis future abfolutam certitudinem , na« um d ä turá pofteriorem,non tollitur judicium re- W)dc quifitum ad liberam illius omiffionem. FHec fiquidem judicia non funt contradictoria ; b PojJuuz ouittere peccatum Blasphemia, &v evi- 9s 5 ?are Wvatlatm VI. de Vivtut, oTheol, y 640 tare damnatiouems &teruam s Certó mon omitto m m d peotum finale Blaspheniia , wec evito damndás dionem aternam ; adcóque in codem inftane d ti reali hec eadem componi poffunr. ptte; qu fkontm i Ad conf. C. maj. N. min, . Ad prob. D. maj. Viator ifte poteft pro figno pofteriori tr d p us (inn ejusdem inftantis A. reflexé cognofcere li. beram omiffionem fpei, prout precisé quà notin o talem. C. maj. Prout etiam illativam certi- la p tudinis abíolutz de futnrà damnatione, N. urir maj. & (ic dift. min, N.confeg. Nam aliàs üniüm pro figno pofteriori natura inftantis A. ei- 0 tnen T dem viatori quoque infligi poffet actualis E poena, eternüm duratura, qua potentiam gt Mepents proximam fperandi falutem effentialiter ex- , cludit. Hinc igitur tupadi 585 Conftatl. Quod fpes a&ualis obtinende t t af falutis, in viatore componi non poffit; pro M dinni codem inftanti reali temporis , cum a&uali tl certitudine abfíolatà future damnationis tten ff eterna. Nam , ad potentiam proximam hd fperandi falutem , requititur judicium pra- "n vium, ídque abfolutam, & probabile, faltem RUT fignaté, feu reflexé tale, de obtinenda falu- DT te; prout tale judicium ad quemvis a&tum Wütgdg fpei prudentem, etfi meré naturalem, necef- ( farium eft. Hujusmodi autem judicium ef- QU u fentialiter excluditur per abíolutam certi« L tudinem, prafertim praeviam , de futura da- [T- ! mnatione ; eó quódaliàs quoqué damnatus, et f i, " Difputatio VI. Artic. I F. 641 LT etfi metaphyficé certus, de fua pcena eter- ii li, | nüm duratura, poffet fperare hujus finem; l & fimiliter beatus finem fue beatitudinis ti« » ! à mere; quod omniumTheologorum Catho- lls licorum fententie repugnat, — Quamvis igi- Uj tur ad fpem beatitudinis , prout hac eít nl actus fummé certus, & fummé firmus, fuo Yi Wib 5 motivo primario innixus, fufficiant hzc ju- dicia previa, fide fupernaturali certa : 'Sa/- Wone vaéor certdy quantum eft ex parte DEl, auxilia d Jufficientia promittentis: aliáque hujusmodi; A non tamen hec fola fufficiunt, ad actum d fpei, prout füis motivis fecundariis innixum ; gyt quibus tamen inniti debet, nà imprudens, fnit & temerarius evadat. Quinimó, etfi judi- cium pradittum, fide certum, prout conjun- st &um cum carentia certitudinis praviz de j POüh ! futura damnatione , íiné ullo motivo fe- d ; cundario fufficeret ad fpem falutis,nunquam duonui tamen fufficere poteritftante fimul certitu- p p dine abíolutá future damnationis eterne : dicum pt ficut ftante certitndine abfolutáà obtinenda gb t beatitudinis eternz fufficiens motivum da- mwä ti nequit, ut viator predeítinatus prudenter UIS metuat, né gehennam incurrat, yimt Conftat l. Quód certitudo abfoluta fu-586 mwm turz damnationis eterne, cum praviá po- tentià fperandi falutem, in eodem inftanti (oun A reali temporis nequeat componi. Repu- guat enim ; ut intelledus in codem inftanti )quW ICae f 642 Tra&latus V, de Virtut. 'Theol, L reali, etiam pro diverfis nature fignis, cli- ia ciat duo judicia centradi&oria,ideOque pro 1 i bm ini figoo priori nature hoc judicium abfolu- Monitat tum habeat: ProZa£iliter falvalcr, pro figno jam gt eutem pofleriore iftud : Certo damma^or, de ao Nam per cettitndinem abfolutam damna. tiam pl tionis negatur abfoluta probabilitas falutis, & viciffim ;adeóque hec judicia,utpote con- fübequm dummdti tradictoria, quibuscünque tandem motivis Bincdtt innixa, in eodem inftanti reali temporis, ne- queunt componi ; ficut juxta communem Aguoond Áem ifant Philofophorum, in eodem intellectu, com- poni non poteft fcientia & opinio a&u for- w ii midans, ob hacjudicia contradictoria : 02- f duntut fsf je&um non potefl aliter fé ba£ere : Objedtum fors aliter f& babet, et(i diverfis mótivis innixa. tul vt p tnconif Quinimo aliàs fequeretur : quód complu- res Theologorum Sententie, quondam in Vaneinni, Scholis Catholicis probabiles, fed pofteà per if Sedem Apoftolicam condemnate, poffent ( ptn etiamnum , ob fuas rationes priftinas de- pen] fendi tanquam probabiles,quamvis tanquam n certó falíe fint rejiciende, Conftat llI, Quód proinde viatori, actum LU ?ppn 587fp ei liberé omittenti, nec quidem pro figno At pofteriore naturz , in eodem inftanti reali, offit à DEO manifeftari , abfolutà certitu- hi u lt dine, futura damnatio zterna ; fed iftud fo- lüm, pro fubfequo inftanti reali temporis, J fieriqueat, Sicut enim repugnar, ut DEU 1 ; ïldmu i Dijþu?atz'a VI. Art;ä. IV. 643 i in pcenami liberé omiffi atüs charitatisTheo- ämv; hi logicz, pro figno pofteriore naturz in eo- | dem inítanti deftruat cognitionem Divine h bonitatis, effentialiter requifitam, ad poten- Tl s tiam proximam amandi DEUM ; |ita ifthic d de judicio effentialiter requifito ad poten- ')jmj [Mf. tiam proximam fperandi falutem , quod per i fubfequam certitudinem abfolutam future tf damnationis deftruitur, difcurrendum eft, "m Hincifta certitudo, folüm pro inftanti füb- 1004 fequo, non áutem pro figno pofteriori ejus- dem inftantis eft poflibilis. | Atque ideó; TA ino*y. nec quidem comminatio conditionata fu- ii ture damnationis fieri poteft, fub hac con- u ditione, fi liberé omiferit a&um fpei, ut fi- p mul viator pro figno pofteriori cognofcat, f u hanc omiffionem, prout abfoluté illativam *,uoudam 1 damnationis, quamvis illam, folummodó, fpecificativé fumptam cognofcere queat. il y i p Unde patet tagna difparitas, inter omiffio- al d nem liberam fpei, & alia peccata finalia, quae ii judicio previo, ad illorum libertatem requi- fito, non opponuntur. ii Amnricurus V. n [ pienit jui t Zn Certitudo. abfoluta future damnationis repugnuet, viatori ? 1 | [Cd i Renotanduml, Quódin moderna pro-59g Jl ltN?&'; p videntia cuilibet viatori ad obtinendam 2f fal u- 64.4 þïra&atus IV. de Vrirmt.'Tlneol.. Dj falutem fimpliciter neceffaria fit Spes habie "T tualis Theologica; prout pariter de neceffi- "DT tate Fidei. habitualis num. 492- dictum eft. gquit Adulto autern viatóri, preter fpem habitua- Prentt lem quoqué fimpliciter neceffaria eft fpes vt a&Qualis, üm etenim eidem neceffaria fit qundo N neceffitate medii, & quidem determinaté in duym, d re, fides explicita de DEO, 2t Remuneratore tyr, t bonorum fupernaturalium, adeóque beati- li. 0i tüdinis eterng, prout num. 495. & feq. &ahrynämv oftenfum eft: DEUS autem 7 Remanerator, du p fit obje&um formale primarium Spei Theo- dj ice, ex di&tis num, 513. hinc re&té con- dm: ff log ^ cluditur: quó d viatori adulto, quoqué ne- sp[hut ceffitate medii, & quidem determinaté in T re neceffaria fit fpes actualis de obtinenda Mi w beatitudine. Sicut igitur in moderna pro- r hratity videntia viatori adulto, etfi habenti fidem & f aQualem de DEO, ut infinité bono in fe, V: qii d feclusà fide a&uali de DEO, üt Remunera- tene h tore, faltem primitus, nunquam confertur TT auxilium efficax , ad eliciendum a&tum chá- Ts qn. ritatis Theologice;prout num, 502. refpon- tübty m fum eft: ita ctiam nulli confertur auxilium WHH WJ efficax, faltem ad primum a&um charitatis; Pf i nifi precefferit a&tus fpciTheologice. Ex Mi quo ulteriüs deducitur : quód juxta legem ordinariam moderna providentig, non pof- tDeuij includnl " fit DELIS viatori manifeftare certitudine ab- A T Íolutà futuram damnationem eternam, ut- pote ; nim,jr L. : büutd!io Vl Arti;r. F. 645 L.ä;;ïä | Mi pote obligato ad fpem future falutis, cum quà talis certitudo, ex di&is Art, preced. d nequit componi, - n ,'tgif'ü ü Prenot. 2. Quód De fperatio; dire&e op- ä89 pofita fpei, fit receffus volunratis à profe- ts quendo bono defiderato, quod nimis ar- Mnir; [ duum, adeóque obtentu impoffibile judica- tur Sic etenim D Thom. r. 2.q. 40. ar- i:o'quc'vfz tic. 4. OZjeGlum [pei, quod efl bonum avduumy l ; fj t myrit babet quidem ratiouem attra&ivi , prout coufi- deratur cum po[fibilitate adipifcendi, & fic 1en- T. j i dit in ipfura [pes , qua importat guendam ac« Y - a ht ceffum : fed fecundim uod confideratur cuva Mul impofJibilitate obtinendi babet. vationem repul- fivi, & fic ve[bicit boc objeclum dejperatio : un« dul g o de importat motum cujusdana rece(525, & pro- pter. boc contrariatur fpei $ ficut veceffus accef- at jui. Primó igitur ex hac do&rina colligi- wl tur: quód defperatio obtinende falutis y hen eterna fit a&tus pofitivus, per quem volun- i u tas ab illa profequenda defiftit, Nam, üt Ti D. Thom. art. cit, ad 3. refpondet : Defpe- «t ratio 10n importat folauz privationem [pei ; (id nrait importat quendams recefJum 4 ve defiderata , n dui? propter aflimatam impo|Ji£ilitatem adipifcendi. Secundó : quód non tantüm fpes, fed etiam dj " T defperatio falutis, ejus obtinenda deliderium 1rg includat, aut prefupponat. Nam , üt D. ii Thom. cit. fübjungit: Dejfferatio prafupponit 70. defiderium ; /ifu: Ó* [pe, — De eo euim, 2 nw 9 Tra&atus 1V. de firtut. Theol. ] 646 sefit fab defiderio noffro non cadit, ntque [pem, u- sad D que de[perationem: babemus. Tertió : quód obje&um formale, feu motivum defperandi us t iv o falutem fit impoflibilitas illius, non quidem paffiva, & intrinfeca , fed extrinfeca 5 prout f écontra fpei obje&um formale , ex di&iis n ilid f lunt J num. 566. eft extrinfeca; & ativa poffibili- tas falutis, Demum : quód defperatio fa- l t hu lutis, non fit contemptus, aut odium ipfius beatitudinis, utpote defiderate, tanquam fjnn. À bonz, fed folius impoffibilitatis, aut nimize gui:l: L 1 arduitatis, difplicentiam importare foleat, p qu licéc interdum quoqué ipfius falutis , antea i w defiderate, contemptus fequatur, TT 599 Prenotandum 3. Quód viatori de falute tit m obtinenda defperanti , hujusmodi judicia, BTOT eadémque abíoluta preluceant: Certó, aut ?0 rl Prodabiliter 202 faloador. Vix perfeverabo fina- t liter, DEUS me deferet. Noz agam [alnta- TY Moriar im flatu. a&iualis rena pænitmtiam. W Nm MM peccati gravis , aliáque his aquivalentia. Qul Jl Quódíi porró tale judicium previum, alicui H n do&rine fidei repugnet , ídeóque fit here- " Uf ticum,tuncillud peccatum infidelitatis con- tinebit. Sic judicia ifta forent impia: Nos i f d 1 1 d falvalor3 quia DEUS me falvare mon poteft. Pt Moriar 1 flatu a&ualis peccati 5 guia non ba- debo auxilium fufficiens illud evitaudi. Noz IT uT obtintéo veniim deli&orum $. quia bac tranf- eendant suifericordiams DBI, | Ex tali judicio LT pro- Difputatio VI. 4rt. IV. 647 hu proceffit defperatio fratricide Cain, dicen- hi tis.ad Dominum Genef. v, 13. Major efà i [ iniquitas meayquàm ut veniam merear. Quód.- fi veró judicium , przlucens voluntati de- li fperanti , nulli do&rine fidei repugnet, A: tunc illud infidelitatem non continebit, Ta- i TO lia funt hac judicia : Noz falva£or , quia ul- z lam falutis curam . babeo. Moriar in flatm d hn 1 AA aciualis la|pbemia , quia nimizm affuevi Bla- Jphemare. Non agam . finalem | pouitentiam j D J ts quia de peccatis meis ploriari foleo, Hinc ita- que patet , quod juxta do&rinam D, Thom. i , hic q. 20. art, 2. Per Zuac modum poteft e[- fe defberatio finà. infidelitate 5 ficut & alia peo- 35 cata mortalia, Atque iítad toties contine u a, git , quoties intelle£tus, permanente mo- ^ r tivo principali Spei , motivis Secundariis , 'frmh j num. $15.affienatis, deftitutus, quoad fuum i W. particulare individuum , hoc judicium for- "T mat : Noz [falvabor. Unde D, Thom, art.* sU cit, ad 1. Motus Spei auferri potefl ,mon folim pim oblatà umiver[ali exifiimatioue fidei , qu& efi d det ficut. caufa prima exiflimata certitudinis ffeig hus Jéd etiam fublatá exiflimatione particulari, qua t eff fieut. fecunda cauja. — Quasftio igitur du- g n plex refolvenda fupereft, Prima: An cet- j titudo abfoluta futute damnationis repu- v :' gnet viatori, & quidem metaphyfice , ut "L viator cfíe definat, qui hanc certitudirem L habet? Exuïiäï J 648 WraShatos IV, de Virtt?r. qheol. . habet? Secunda : An talis viator de falute giplty &O8 obtinenda , licité defperet? Dico 1. Certitndinem abfolutam futu- $d pttà 591 tüm , tgf rz dampationis effentialiter non. repugna- re viatori, Itacum D. Thom, q. 27. de Ve- anectdn rit:te. art, 3. Suarez difp. I!, de Spc fe& 2. lbem, ef In Amicus difp. 23. Granadus , Oviedus; Ri- Corís palda, & pleríque contra E fparzam, Hau- Prob, Ad ef- fiuisur noldum , paucósque alios, fentiam viatoris, quà talis, feclufis legibus h, d t tigtd; v moderne providentie , non requiritur Ípcs aGualis obtinende falutis ; verüm fufhcit IIb o ( gt ol potentia antecedeas evitandi damnationem aternam , adeóque proveniendi ad falutem, Q Cog d o Sed huic potentie non repugnat effentiali- ter certitudo abfoluta future damnationis, T Ergo. Maj. patet ex conceptu viatoris, quà t talis; Min. prob. Nam certitudo abfoluta LT futurz damnationis , alicui reprobo divini- ET tus impreífa, foret quidem tempore , non LI um tamen naturà prior peccato finali, & fub- Wütris fequá damnatione eternà. Sed hoc ipfo At talis certitudo non repugnat potentie an- a»züm,m tecedenti, vi cujus reprobus pote(t evitare 8 r damnationem , & pervenire ad falutem. MT Ergo, Min. patet. Maj. prob. Hac etenim M'I d!qml certitudo divinitus impreffa , fundatur in ( d | fcientia vifionis, quà DEUS przevidet pec- n catum finale abfoluté futnrum ; quinim «tj WL hanc eandem fcientiam vifionis prafuppo ni t KL -- k Difputatio VL 4trt. lF. 649 1b uit ipfa reprobatio pofitiva , prout in Traa. I* l'(xm; de DEO, difp, IV. num. 489. di&tum eft- Sed peccatum finale, prout abfoluté futu- 0 ) u tum , effentialiter prefüpponit potentiam antecedentem iliud evitandi ; eo quód aliàs Ed liberum , adeóque formale peccatum non Ont) €(let, Ergo, hl Confirm, Etfi certitudo abfoluta futurze 592 1 Md falutis aeterne alicui jufto divinitus impref- ..l; Ía, eidem tolleret potentiam proximam 551 :'g n V at timendi ; né incurrat gehennam , prout num, 570, di&um eft ; non tamen cidem ] T quóque tolleret ftatum viatoris, Ergo pa- l titer, — Coníeq. prob. idcó primum:quia T predicta certitudo non tolleret jufto, ut» agf ) pote natntá pofterior ejusdem merito fina« n li, potentiam antecedentem peccandi fina- o liter ; & incurrendi damnatiónem eter- s nam. Sed patiter certitndo abíoluta futu- cmpmt ) f& damnationis non tolleret reprobo , ut- hi pote naturá pofterior illius peccato finali , guhr ! potentiam antecedentem perfeverandi fi- ! g ïï naliter, & obtinendi falutem eternam. Er« vt ! PORER | g9. At(jue ideó D. Thom. r. q. 23. art. 3. i gd D ad 3. refpondet : ReproZatio D E non fa5- , n srabit 4liguid de potentia reprobati, Unde , , i cnm dicitur , qudd. rejroBatus uou potefl gra« éjam ) adipifci, wom efl boc. intelligendum , fe- j euudim impo[Jibilitateua a[olutam y fed fecume dim impolfibilitatem conditionatam 5 ficut fu- j Prlf; t2 £rá 6g0 Tra&atus 1 V. de Virtut, "Theol, ; prà dilum efl , quàd pradeflinatum nece[fe efi ofte Ás vt falvari , nece[fitate conditionata , qua mon tol-: lit libertatem árbitrii, Unde lictt aliquis non slhut o portdlt polfit gratiam . adipifci , qui reprobatur à DEO; 4amen , quàÀ im. boc peccatum , vel illud laba- gt qu jur, ex eju libero arbitrio contingit, Unde licer hbt &* merità fibi imputatur ad culpam, — Ex his wdi; tl cum eodem Doc&tore, de Verit. q. & art. flten, ! Conin. fuperiüs cit. concluditur : Quamv?s de poten- tia ajfoluta DEUS po[fit. vevelare [uam. dam- aol et aationem alicui . . non tamen boc potefi de po- - wf lb zentia ordinaria, fhir al ddotiie 593 Dico 2. Viatorem, ftante certitudine ab- folut future damnationis , pofle licité de- It d fperare negatíivé; fecus autem pofitivé, Ita DLT cum Suarcz , Amico , aliísque fuperiüs cit, stb communior féntentia. Prob. Quamvis enim vt p viator, ftante certitudine abíolutá futura i d damnationis, non poffet fperare falutem, t l aut etiam cogeretur de hujus ja&turá, cer- u du tó precognitá triftari , ade óque in hoc fen- [ fu defperare negativé ; non tamen poffet ET. licité defperare pofitivé. — Ergo. Ant. prob, TWiteid Hac fiquidem defperatio pofitiva confifte- EU ret in atu voluntatis , per quam talis via- AX tor non vellet ampliüs adhibere ullum me- DEUM, id dium conducens ad"evitandam damnatio: Vr þ | nem , & obrinendam falutem, Sed talis qpiritm P actus foret illicitus, Ergo. Maj. patet ex ipfo conceptu pofitive defperationis op as "i Di po :. H' Difutatio VI. artic. IV,. 651 nj u Oppofite num. $89. Min. prob, Nam ta- !s viator , non obftante hác certitudine; m, lti adhuc obligaretur vitare omne peccatum mortale ; przfertim veró illud finale , pro. t Wi pter quod &ternüm damnabitur , quia fci- licet habet auxilium fufficiens eadem evi- T tandi; etíi non habeat auxiliu [ m fperandi falutem. Ergo. D | Confirm. Quamvis , ftante certitudine 594 m abfoluta certe damnationis , viator non L poffet habere hoc judicium : ProZadiliter f4l'vazor , ad potentiam proximam fperandi ?Ms T effentialiter requifitum ; adeóque non ob- ligaretur ad fpem falutis, ceteroquin adul- 1 Yi to cuivis graviter preceptum : obligaretur i d i preit nihilominüs ad aliarum virtutum: aCtus gra- viter preceptos, eósque ad fpem obtinen- u v de venie, aut finalis gratie haud requifi- vt tos, Sed hoc ipfo viator ifte non offet r t licité defperare pofitivé, feu nolle obfer- il vare pracepta rcliqua. Ergo. maj. prob. n poEc Nam hoc judicium : ProZaZiliter falvaor , hg 0& non requiritur ad fidemTheologicam , eám- u an*j que explicitam , per quam juxta illud ad inu Y Hebr. XI. 6. Credere oportet accedeztema ad TL DEUM ; quia efl, & inguirentidus fe remu- i j. nl zerator fit,. Néque judicium predictum re- D.S " quiritur -ad Charitatem Theologicam om- Mal. Pi, nibus preceptum,juxta illud Math.XXII. 37. pcmm & feq. Dilises Dominum DE UM tuum ex Tt3 1010 ] Tractatus YV. de Viviut. Tbeol. 652 ii joto corde tuo. Hoc efl. maximum , & ii ( um wandatum, Long? minüs autem re- inficts quiritur illud judiciunt ad vitandum forma- sttrnzy le odium DEI, aut aliud peccatum finale , fitutur p ab omiífione liberà fpci diltin&um. Ergo, onis d 59 Objicies r. contra primam. Certitudo ' b at abfoluta damnationis zterne confítitueret vonfittt peccatorem in ftatu damnationis eterna , idnta ( : íalem quoad peenam damni, fed hoc [ ml i du ipfo componi nequit cum (tatu viatoris.. li ln Érgo. Minor patet, majot probatur : nàm vdnis, Hn ftatus eterne damnationis quoad poenam FTU damni confiftit ia. eteraa privatioune vifio- * u nis beatificie iotimata per fententiam con- aun, demnatoriam füpremi jadicis , fed haec pri- vatio hóc modó haberetar. per certitudi- F UDXD 4 nem abfolutam damnationis eterne. Ergo. teptn Confirm, Status damnationis azterna t quoad poenam damni, formallier conti- iaj t TT tuitur partim per ipfam privationem eter- nam vi(ionis beatifice , partim per certitu- Lt ii if dinem abíolutam hujus eteraitatis , ficuti ftatus beatitudínis eternae formaliter con- itüg d "tl ftituitur partim per vifionem zternam, par- tin per certitudinem abfolutam hujus Fa eternitatis. Erco, ETU Refp. D. maj. Certitudo abfoluta dam- Ti d nationis zeternz excludens potentiam etiam V d antecedentem merendi impofterum beati- T tudinem eternam , &c, C. maj, Non ex- Wg. cludeis , j Difutatie fl. t 1. 655 J cludens hanc potentiam. N. maj, & fic T ditin&a minori, N. confeq, Ratio di- hi ftn&ionis eft , quód ftatus damnationis ln &terna , quoad pornam damni, non con- ab ftituatur per quamcunque privationem vi» (ris fionis beatifice , & certitudinem abfolutam ii Wl — de &ternitate hujus privationis, fed folüm ] T ii coníütuatur per illam privationem , & cer« kl titudinem , qua tollit potenriam etiam an- Ti tecedentem impofterum obtioendi beatitu- ld dinem , & evitandi hanc privationem bea- n titudinis, Hinc licét ille peccator non am - u pliüs effet in ftatu viatoris, qui- fimul ha- t beret certitudinem abíolutam damnatio- d nis eterne, & pratereà non ampliüs ha- qttitd beret unam auxilium fufficiens ad cvitan- g. dum peccatum, vel agendam poenitentiam y at de peccato praterito, in quali ftztu. funt "T damnati, contrarium tamen dicendum eft de illo peccatore, cui DELIS non obftan« yua at "T te certitudine pradicta adhuc fuppeditat auxilia fufficienria, vel ad agendam poe- g5 t At ( nitentiam de peccato necdum remiffo, vel ad evitandum peccatum illud futurum proe Lemm?, pter quod aternüm damnabitur, Ex quis us 5 bus patet refponfio ad confirmationem , nam fimiliter diftin&o antecedente. nega- you tur confequentia, d Objicies 2. Si quis haberet certitudinem 596 J M abíolutam damnationis aterne, propter ! ml]l t4 pec- i fi 654 "TraBatus V. de Firtut, Tbeol. catum aliquod futurum, talis non haberet PT Xïï Dur potentiam antecedentem evitandi peccatum futurum , adeóque ipfam damnationem l7) qüä eternam , fed hoc ipfo, ergo. Minor pa- | pCCüIUU tet, major probatur ? nam ftante hác cer- hn Slonini titudine non poffet voluntas concipere fe. rium propofitum evitandi peccatum , & ap- ierhci s if plicandi media ad precavendam damnatio- nem, qui enim certó previdet hec media somatd M cofa fore inutilia , nequit ferió intendere appli- cationem illorum. s p Confirm, Si voluntas Gante certitudine v n abfolutá de futuro peccato, & damnetio- 1 d sst d ne eterna conciperet ex parte fua ferium propofitum vitandi peccatum , & damna- y, s tionem eternam , tunc có ipfo per tale t y propofitum defideraret falfificari fcientiam, i, d aut revelationem Divinam de peccato , & at o damnatione ererna, fed tale defiderium t Va effet temerarium , quin imó impium , ergo, 1 Crt Refp. D. maj. Si predi&a certitudo ab- ET foluta effet non folüm tempore, fed etiam * lg d maturá prior peccato abfoluté futuro. C. ER m3j. Si folüm tempore effet prior, fed na- EM turá pofterior. N. maj, & fic diftin&ta mi- Oif nori. N,confeq. Katio di&ináionis con- lbf ftat ex diclis fuperiüs n. 452. & declara- At Y tur à paritate Chrifti Domini, qui primo * i n inftanti conceptionis per vifionem beatifi- "t ii cam , & fcientiam infufam pravidit omnes fuos l mwüp - ! )l Difputatio VI, At 1 V 655 h fuos a&us liberos abfoluté futuros, patet hml id ipfum à paritate pradefinitionis Divi- l L ng, quà DEUS juxta plures Theologos an- te peccatum Ade abíoluté previfum pre- J d definivit Chriftum üt Redemptorem, & ni« b hilominüs contulit Adamo auxilia fofficien« '"Ny B " TM tia ex hac intentione feria quamvis térmi- nativé inefficaci, ut ádamus per hzc auxi- a lia obfervando preceptum evitet peccatum. j ,:) Ad confirm, D, maj. Si conciperet fe. rium propofitum conjungendi carentiam v*uJ f peccati , & damnationis eternz, cum fcien- It tia , aut revelatione Divina de peccato , & AR damnatione eterna, tunc eó ipfo &c. C . T ALe maj, Si conciperet ferium " propofitum per DT omiffionem peccati folummodó impedien- $t di fcientiam, aut revelationem naturá po- D o fteriorem ipfo peccato , & damnatione ( eterna. N. maj. & fic diftin&a minori, N. "m confeg. Ceterüm totum hoc argumentum iudo d cadit, i quis fupponat conclufionem no- bden ftram loqui de certitudine abfíoluta dam- yo 1 nationis zternz , quz haberetur de pecca; M to praterito , non autem futuro, K Objicies 3, Illud ipfum peccatnm finale $97 ions t abfoluté futurum, propter quod infligen- T da erit poena eterna , poteft effe depen. dens à certitudine abíoluta damnationis g "14 eterne , fed hoc ipfo predi&ta certitudo effet paturá prior ipfo peccato abfoluté fu- i j 1 [ t5 xqm, | 6;6 WTraClatus IV. de Virtut, (Yheol, turo, ergo. Minor patet , major probatur; ia nam propter hanc certitudinem abfolutam g gt damnationis poffet voluntas liberé deípe- Qs rar e, & quidem pofitivé de obtinenda bea. f d titudine , ergo. qedat Confirm. . Si quis habetet. certitudinem z Mj abfolutam damnationis propter foturam dtm ctdt impcenitentiam finalem d« peccatis antece- ln fl t denter eommiffis, poffet ob hanc eandem PT certitudinem liberé nolle pcznitentiam fi- guni n nalem , fed hoc ipfo, ergo, iím vt Refp. N, maj. cum fua probatione. Rae atitrà, tio negandi eft, eó quód aliàs fequeretur Contm, mürua p-riori,ïs nature, & quidem in eo- vümvon dem genere intec cerütadipem . abfolutam ii Til de peccato finali, & damnatione aterna , ia & ipfum peccatum fiaale, ac damnationem A ptt aternam , cüm enim reprobatio pofitiva ; aytio f üt ex fuperiüs diGis hic fupponitur , pro- &t n babiliàs fit fa&a poft demcrita abíoluté t previfa, adeóque reprobstio fit naturá po. DEU Íterior peccato finali abíoluté futuro, hinc R(fþ. C. l ctiam certitudo abfoluta damnationis, & Laj peccati finalis , utpote naturá pofterior re- b Ü probatione pófitiva,eft etiam poflerior pec- MU cato finali abfoluté futuro, & confequene At t ter repugnat, ut eadem certitudo abfoluta d fit naturá prior defperatione finali pecca- ho minofa , propter quam ] infligenda erit poe- i N na &terna. UI Ad 3 Difputatio VI, 4rt. IV. 357 L l Ad confirm, fimiliter N, maj. Ratio ne- [ M gandi patet ex modó di&is. Objicies 4. Si vistori. poffet. revelar li ab- 598 i. foluté damnatio aterna, poffit hic eandem credcre fideTheologica, fed hoc repugnat; d la " ! ergo. Major patct , minor probatut : fi eau- l Í 4 ! dem crederet fide Theologica, deberet ea« Wa dem fides e(fe meritoria vitze eterue, fed [ri talis fides, utpote effentialiter connexa cum T .&terna damnatione , adeóque «flentialiter 3 - xclufiva vite eterne non poffet effe illiug » - mctitoria, ergo, : « w le .imi Confirm., Saltem illud fupernatura hi perium voluntatis, ex quo procederet adtus ii fidei Theologicwe deberet effe meritorium , L A ( vite eterng fed hoc admitti nequit, ergo, ontn | Major patet, minor probatur : nam iliud lt imperium füpernaturale voluntatis connc- m &teretur cum revelatione damnationis ztere T ng , qu2 revelatio effentialiter excludit vi- T 4 tam eternam. Ereo, [2 TU Refp. C. maj. N, min, ad probationem jbis, * D, maj. Deberet eadem fides effe merito- frett ria folüm ab extrinfeco vite aterne tran- wüclw F' feat major , ab intriofeco N. maj, & fic di- ftin&ta minori. quiaé N, confeq. Ratio diflin- T Gionis eft : quód a&us fupernaturalis fi- f dei non fit ab intrinfeco meritorius, fed fo- làm per denominationem extrinfecam à li- i bero imperio voluntatis formaliter meri- torio, ] 658 '"TraBatus IV, de Virtut. Theol, (onim torio , adeóque licét a&tus fupernaturalis fi- j aE dei effentialiter connexus cum damnatione eterna eífentialiter excluderet vitam eter- [beoln fbils, nam , non tamen íllud imperium volunta- hor ; d tis , ex quo cadem fides procedit , effentia- of d liter conne&itur cum damnatione £terna , (e Gu eó quód hoc imperium poffit elici etiam circa articulum falfum propofitum, üt evi- jio f& denter credibilem., Corfrn Ex auibus patet re- d fponfio ad confirmationem : nam concefía aoj p majori N, min. ad cujus probationem N * * hat d maj, Ratio negandi patet ex modo diclis. * tides Ceterüm etíi totum argumentum trans- w u mitteretur , nil iftud obftaret noftrz con- &OU clufioni, quia fcilicét adhuc poffet haberi certitudo abíoluta damnationis eternz fal. w atj CHX vo ftatu viatoris , vel per fcientiam infufam, vel per fidem neceffariam , etiamfi fuppo- tdrim ( Wirg, neretur , revelationem non poffe credi fide : fupernaturali , nec quidem extrinfecé meri- at y toria, 0 Objicies ultimó contra z. conclufionem: (titn, 599 a nte certitudine abíoluta damnationis us pl «terne effet viatori impoffibilis falus eter- ttün ( " na , fed hoc ipfo nolitio beatitudinis , & ap- plicationis mediorum effet eidem licita, er- Ls go. Major patet, minor probatur : dam- N nati licité defperant pofitivé nolendo ap- Qul plicare media , quia falus eterna cft iis im- '*Fümq poffibilis , ergo fimiliter. Con- [&1 ] Difjutatio VI. drtic. IV; 659 n Confirm. 1. Stante certitudine damnatio- At nis eterne licita effet viatori omiffio fpei i ] T hcologica , quia fpes effet eidem impof- LT* fibilis, ergo fimiliter, Confequentia pro- batur: nam medium unicum ad falutem T O d poffet efe a&us fpei Theologice,fed ftan- te certitudine damnationis licita effet no- n | *Jm, : [ litio fpei. Ergo. Confirm, 2, Certus de peccato mortali p M (.'. antecedenter commifIo , & non ampliüs re- 1 mittendo, poffet licité omittere media con- u) x j ducentia ad illius remiffionem , ergo, An- m tecedens probatur ; nam talis licité omit- unw. teret Sacramentum Poaenitentie , quin imó U&[ bibu ] icité non poffet illud fufcipere, utpote cer- V tus dc indifpofitione ad obtinendum effe- ifun, &um Sacramenti ,fed medium unicum pof- Íet effe idem Sacramentum. j u Confirm. 3. juftus licité. defperat de f ot unione Hypoftatica , quia certus cft, fe il- lam obtinere non poffe. Ergo Confirm, 4. Non eft peccatum nolle fa- díone. antlod lutem, poftquam fcimus , D EUM nolle candem falutem ; ergo. .Antecedens pro- s 4* jns batur ; hac fiquidem nolitio eflet confor- mitas noftre voluntatis cum Divina ; fed y ia quie hoc ipfo, Ergo. Confirm. 5, Authoritate D. Thoma al- o Jdii legata n, 451, ( Kefp. ] 660 Trnt?;lm IV, de Virtut. T beol. TU Refp. D. maj. Effet impollibilis falus m eterna impoffibilitate antecedente N. maj, facoc Yf impoffibilitate folüm confequente C. maj. & fic ditin&a minori N, confeq. Ad pro- ibinttd At du bationem minoris fimiliter D. antecedens, & N. coníeq. Ratio diftin&tionis conítat i D, at gdpudt ex articulo precedente, ex quo ipío habe- (, zi tur difparitas inter damnatum , & viato- rem , quia pro ftatu damnationis eft impof- ag H s u fibilis falus eterna non folüm impolflibili- tate confequente, fed etiam antecedcnte, tl y as quia pro illo flatu non dantur media ad obtinendam falutem , contrarium dicendum ino, qi eít de viatore. Ad conficm. 1. D. antece- stjilne: f li v dens : quia fpes Theologica cflet impoffibi- lis etiam antecedenter C, antecedcns , fo- t g lüm confequenter N. antecedens , & con- m feq. Adcujus probationem D. maj. mcdium ml Su RQIF nn df unicum poffet effe fpes Theologica feclufa pro eodem inftanti certitudine abfoluta ids dainnationis eternz. C, maj. hac fuppofita, ! lat N. maj. & C. min. N.confeq. Ratio pa. Á tet ex di&is. Ad confirm, 2. D. antece. "D Ya dens: poffet licité omitrere media, quae &tn d abíque novo peccato applicari non poffunt, fittüg. C. antecedens, fecüs N. antecedens, & ltl confeq. Ad probationem antecedentis, C, KO otty maj. D. min. Medium unicum poffet effe 0 Nn j Sacramentum Peoenitentie ftante praedi&a T certitudine abfoluta. N, min, hac feclufa, S C, min, i /Dzl&u!at:'a VL Avtic. F. 661 Wï[&; ! C. min. & confeq,;. Ad confirm. 3. C.an- w tecedens. N. confeq. Difparitas eít : quia m viator non obligatur, ut ponat media ad T obinendam unionem hypof(taticam , obli- At gatur autem ad media falutis. Ad confirm, DTE 4. D. antecedens: $i DEUS nollet falutem TU independetker à nofttis peccatis pr&vifis, , h C. antecedens , fecüs N, antecedens , & D confeq, Ad probationem antecedentis. fi» tl militer D. maj, & min, ac N. confeq. Un. ttlat dein cafu predi&o folüm effet licita vo- Wi luntas confequens omiffionem liberam me- ia diorum , qua aliquis vellet precise (atisfa- 1,W.;w cere juftitie vindicative DEL, non autem Tl eflet licita voluntas antecedens omittendi nb i media, que DEUIS à nobis vult adhiberi j Lt fub comipinatione poeng eteroz, Ad cone j at firm, $. Refp. textum D, Thomz intelli- jl gendum effe de fola defperauone negativa, T Ex ha&tenus di&is, T Conftat r, Quód certitudo abfolutg 000 OE damnationis eterne poffit componi cum NGG flatu viatoris confiderato quoad fuum pra- x dicatum effentiale, & primarium , fcilicet potentiam antecedentem adhuc obtinendi o poüm* beatitudinem , & evitandi ipfam damnatio- « d nem &ternam , eó quód predi&a certitu- do non fit naturá prior fed pofterior po- mPOkm rentiá vel agendi poenitentiam falutarem n | M p dc peccato praterito , vel przcavendi pece €catum j^ [ 962 Tra&latm 1V. de Virtut. TEeol. hf catum futurum, à quo dependet damna- tio, contrarium dicendum cffet , (i DELIS kcenuu g, qul fuppofità hac certitudine, fimul impofte- rum denegaret omnia auxilia fufficientia v bb jls p ad cvitandam damnationem , pretereà,quód certitudo abfoluta damnationis eterne ob DAT Álet ceti peecatum aliquod futurum non poffit effc prior naturá tali peccato, üt hoc à predi- J at m d y &a certitudine dependeat , cujusmodi effet defperatio ;aut impoenitentia finalis elicita ttitit g ex motivo ipfians certitudinis/de eterna PT damnatione , eó quód aliàs fequeretur mu- (adht he aol tua prioritas nature inter hoc peccatum , & certitudinem damnationis , hec enim f d fupponit reprobationem pofitivat , & ipfa i Omito reprobatio prefupponit peccatum üt abfo. v w luté futurum. wübline 1 ld d Conftat 2. Quód abfoluta revelatio dam- nationis eterne poffit credi à viatore per *ih bt aQum fupernaturalem fidei Theologice , i)rum ul & hec eadem fides quantumvis eflentiali- Ü v ter excluderet eternam falutem , poffit effe n il nihilominüs meritoria falutis ab extrinfeco, "t fcilicet ex libero , eodémque fupernaturali ioydler imperio voluntatis , quod imperium ab in- LT trinfeco non excludit falutem eternam; ". adeóque poteft illius effe meritorium quan- "ll tum eít ex parte fua. Caterüm aliqui id* "It ipfum negant, quo negato adhuc ftat no* Al ( ftra conclufio. Ha&e- b N à Diffutatio VL Art. YV. : 665 ] U 1)5.']5 Ha£tenus autem dicta intelligenda fuat de certitudine abfoluta damnationis eter- j L'l?u n& qua DEUS hanc peccatori vel a&uali, ]:3 u vel habituali mauifeftat, eó quód probabi. ?lfl&q;;; liüs repugaare videatut bonitati Divine, ut [:5]] DEU juíto utpote actuali amico manife- ia Ílet certitudine abfolutà fuam damnatio- 1173 nem aternam , quia licét hec certitudo T non effet poena ftri&té talis , effet tamen b di torineutum graviffimum inflidtum adhuc ju- Lf fto, & nondum reo peccati, « Conftat 3. Quód viator flante certiru. OX Ka. dine abfoluta :damnationis :terna licità uw poffit defperare deíperatione negativá, fci- j licet omittendo fpem Theologicam , ceó nb | quód fpes eidem foret impoffibilis , etiam impofífibilitate antecedente , non tamea "T poffet licité defperare pofiriv, fcilicet no- at lendo beatitudinem , & applicationem me- wo diorum ad hanc obtinendam, que media d adhuc manerent poffibilia, et(i non poffit pid adhibere illa media , que fuppofita di&ta rl certitudiae , aut. phyficé impoffibilia effent, " aut moraliter , eó quód finé novo peccato ial applicari non poffint. Hinc certus de pec- j at cato futuro, & damnatione aterna tenc- Yi tctur adhibere media ad illud evitandum , ] "T cooperando fcilicet auxiliis fufficientibus , . li nam aliàs fimul peccaret , àt fupponitur , & non peccaret ; utpot e non obligatus ad u appli. 664 | Traclatus 17. de Virtut. Tbeoí. o 1 applicanda media , per que peccatum evi- tari poteít : fimiliter certus de peccato mor- geil fputtil tali praterito non ampliiis remittendo, te- neretur cooperari auxilis fufficienribus , que DEUS illi conferret ad elicienidum sctum chartitatis, aut contritionis pcrfcete, | et(i non poffet prelucente hác certitodine liciré adhibere Sacramenta , utpote certus Q/,wfï» de infufficienti difpofitione ad eadem re« ETU cipienda , neque poffet orando petere fa- lutem , fcilicet oratione rali, qua efTentia- | cunid fetif liter includeret , aut füpponeret fpemTheo- logicam de obtinenda falute, atque in hoc muista) fenfuü videtur locutus D. Aug. lib. 2r. de £ade atrb du Civit. Dei cap. 24. dicens : fi Éccl«fia certó fciret , qui- int reprobi, & damnandi , tam t nofts d ro iis non Oraret, quàm non orat pto tlj Diabolo. V tinium Nitadin DISPUTATIO ULTIMA. iil ( Füüdiis lr De Charitate 1 beologica. ;N, (ö qm Tfi nomine Charitatis fzpiüs intelliga* L E tut DEUS ipfemer , juxra illad 1. Jo* LT an. cap. 4. DEUS charitas cft, & qui ma- w net in charitate, in DEO manet &c. Hic RD tamen per charitatem intellieitur. virtu$ uüïü[(m' 'Theologica, de qua Apoftolus 1. ad Co* 'ot, rinth. 13. loquitur: nunc autem manen ';Mtt Imm fides, fpes, charitas, tria hec , major au* hn tem Difut. ult, 4rt. l, 665 d. A 0 tem horum eft charitas, De hac breviter agendum reftat , eó quó! pleraque in di- l: fputatione 1. Jam fint expofita, AnTicurus I. MTA — K ( Quodnam fit objettum formahe, "T & materiale Charitatis Theologica ? u QRanotandum l, Quód duplex in DEO o2 fni Te. confidecetur bonitas , alia fcilicet, quá fibimetipfi, alia quà nobis bonus e(t : per w bonitatem primam iatelligunt nonnulli fpe- bl ciale attributum à reliquis Divinis perfe» ] li ( Gionibus , non quidem realiter, fed ratio- jj ) ne noftra diftin&um, plerique tamen no- "T mine hujus bonitatis iutelligant fummam , & infinitam DEI perfc&ionem , prout hec non tantim continetomnia predicataLEO À intrinfeca: collectivé. fumpta , fed etiam Ils quodvis predicatum effcntiale in particu- lari; eó quód fingula ex his fiat infinité perfe&a , üc infinita fapientia, infinita om- W aultt m& Y )0 " nipotentia &c. écontra per bonitatem il- lam, quà DEUS nobis bonus cft , intelli- j g T. gitur DEUS, prout nobis affert aliquain utilitatem, l L 40 Prenot. 2. Quód magnum fit difcrimen inter amorem concupifcentie, & amorem « benevolentig, ac amicitiz ; nam per amo- ;,mi$0'; ua rem , 666 Tra&atm IV. de Virtut. Theol, g. o rem benevolentiz, nam per amorem con- i, At cupifcentie amamus alterum , üt nobis bo- ohrinet num, ideóque hic amor refpicit pro fine gt cui , ipfum amantem , quemadmodüm con- ns,qi tingit, fi fervus amet Dominum , e€ó quód tiudis ab illo recipiat ftipendium , vidtum , &c. D 1 écontra per amorem bcnevolentig ama- Ticahga mus alterum üt in fe bonum , ideóque hic DEUl amor pro fine cui, refpicit perfonam ama- VTb tam quemadmodam contingeret, £ fervus Ts preftaret obíequia Domino ex hoc moti- vo, quia hic obfequiis dignus eft ; aut ipfe- lg o TE d met per ifta cupit placere Domino &c. Dc- du nique amor.amicitie in eo difcrepat ab amore benevolentie , quód includat amo- u (onfr, rem reciprocum ,üt D. Thomas 2. 2.quaft, 23. att. 2, verbis fequentibus. docet: fed f dbnd & hg neque benevolentia fufficit ad- rationem amicitie , fed requiritur mutua quedam àqicle Yi o amatio, quia amicus eft amico amicus, &c. Prenotandum 3. Quód charitas Thec- f d D te rj logica juxta receptam dcfinitionem fit vir- tus, quà DEUS diligitur propter fe, proxi- tii, t mus autem propter DELIM, Circa hanc ïtblOgi(æ ( definitionem pleríque obíervant nomine flaclo proximi intélligi omnem creaturam ratio- 9 yat nalem beatitudinis capacem , eó quód fci- "ii licet bonum illud precipuum, quod proxi- "u ls Mi mo diligimus, fit cjusdem beatitudo eter: f'. na, Hinc fub praedi&ta confideratione no- LU mine !!l. Difputatio ult.. Art, 1. 667 TMty mine proximi intelligi non poffunt damna- [ ti, hi fiquidem fimpliciter funt beatitudinis I obtinende incapaces , écontra intelligun- peccatores etiam reprobi, fed adhuc yiato- odämi n res ,quia tales (unt capaces obtinenda bea- in,i titudinis, His pteemifsis T ! Dico 1. Objc&um formale chatitatis 603 Ü Theologice effe bonitatem Divinam , quà DEUS iafebonuse(t. Ita communis, & cer- m 40 4 | ta Theologorum fententia. Probatur: nam Dith charitás Theologica eft virtus, quà DEUS t diligitur propter fe, & proximus proptet A | DEUM, fed hoc ipfo motivum charitatis m eft bonitas illa , quà DEUS in fe bonus eft. "TM Ergo, Confirm. Nam actus charitatis Theolo- T v gice debet diflingui ab a&u Spei Theologi. AR c& , Íed hoc ipfo, ergo. Major eft certa, qu:dm eó quód he virtutes fint diftinde, minor probatur : obje&um formale fpei Theolo- g y T gice eft DEUl , üt nobis bonus, quemad. i f modum conftat ex didlis difputatione pra- cedenti, ergo obje&tum formale charitatis g,pïü&i- l ia Theologice eft DEUS, àt bonus in fe ; cüm 2 igitur hec bonitas in fe habeatur per quod- libet predicatum effentiale DEI, vi cujus uamjï"f' eft infinité perfe&os , hinc fequitur non g ;uodpïüï tantüm bonitatem, prout hac juxta aliquos w eft fpeciale attributum , fcd ctiam quodvis aliud pr&dicatum üt fummam fapientiam , i Uu 3 j : fum- 668 "Tractatus IV. de Virvt. Tbeol, fummam jutlitiam , &c. effe motivum fuffi- jcenn gpicit cieus charitatis Theologice. Hoc ipium de du d predicotis relativis, fcilicet. paternitate ; h- , 6 listione, fpiratione tum a&tiva , tum petli- fen uf va. intell'gendum e(t, faéta fuppofitione ; es, d quód hec predicata in füo formait con- fs n cepru proüt diffioda à pradicaus ablolu- tis includant perfe&ionem 10fiuitam, Con- & eetiti (lie. At tririum nonnulli íeniiunt , qui ex tradtatu E de DEO fapponunt hac pradicara n for. At J mali conceptu noa includere pc:fcötioncm tntsTh finpliciter (implicem , nonnollr ramen euiam hoc non obitante affirmant fufficere haec ii jüm v predicata, eó quód propter idenutatem cum nátura Divioa. conftituant. motivum Wt fuffi-iens charitatis Theolooica. wout la t 604 Dico 2. Charitatis Theolosicz objectum materiale primarium effe DEUM ; fecunda- UE EPT rium veró proximum, feu quamlibet crca- (b turam rationalem beatitudiis etetn& ca- pacem. lta communis & certa Theologo- ha, ld rum fententia. Probatur authoritate ícri- ttde d prure : nam Matth. 22, habetur:; Diliges * p Dominum DEUM tuum extoto corde tuo; N & in tota anima tua, & in tota mente tuà; liün ( hoc eft maximum, & primum mandatum; Hilar ! fecundum autem eft fimile huic, &c. Ergo. i wdy Confitm, Ooj &u n materiale charitatis 1 NT Theolosice ett illud , quod diligi poteft; Wm W & dcbct amore aiicitie , fed íolus DEUS; n ] li & cica- Difputatio uff. 4rt, 1. 669 LT & creatura rationalis poteft diligi amore amicitie, Ergo, Major patet, eó quo a&us charitaus de íe pertineat ad amici- lt j tlài , confiitentem 1n benevolentia mutud, V feu reciproca unione affcctiva inter aman- U ( tes, üt ex D. Thoma Íuperiüs citato con» u ftat : minor etiam potet, nam folus DEUS, Q — & crcatüra rationalis eft capax amoris ami- Idl citie. Atque hínc Doctor Angelicus 1, 2. It quaft. 25, art. 3. concludit ; nullam crea- D] turam iriationalem pertinere ad objcdum i chariatis Theologice, fi nomine hujus ob- jecti intelligatur id , cui reciproco affetu h u bonum volumus, etfi in alio. fenfu lauiori .mol!'r-'ui pertioerc poffit ad objeQàum materiale , prout fcilicet eff bonum illud , quod alteríi du ex charitate volumus , qua ratione volu- (l mus DEO gloriam exrrinfecam , exaltatio- u nem nominis, creaturarum exiítentiam, 60$ g d Objicies . Non tantüm bonitas DEl ab- ho foluta, fed etiam refpe&iva cít objectum u formale charitaris Theologice, ergo. An- : piet tec, probatur : nam plura predicata DEO od intrinfeca , üt mifericordia, liberalitas , funt objc&tum formale chariratis Theologice, w n fed hec predicata. confütuunt bonitatem m DEI! iefpectivam. . Ergo. Confirm. Nam per charitatem Theolo- T 4 gicam poffumus amare beatitudinem &ter- ii pO nam , led hoc ipfo, ergo. Major probatur Jit autho- P ] Uuq.. | 670 kTraä».;!u; IV. de Viriut, Theol. i authoritate S. Auguftini lib. 1. foliloq, c. 6- dicentis : nos per chsritatem defiderare gpdin qos bec ! DE! coafpe&um , ideóque etiam S. Thom, 1. 2. quzfl. 25.art, 4. ait : bonum divinum, p(*MJI d loran Dl prout hoc «ft obje&um beatitudinis effe ob. je&um charitatis Theologice. Ergo. anors t Confirm, 3. 'Charitas Tbeologica, prout d d importat amorem amicitie , erea DEUM tia oU fundatur in mutua bonorum communica- vecié d vl oa tione, quà (cilicet nos DEO, & DEUS fe nobis communicat, üt S. Thomas fupra ci- s N« tatus art. 2. docet, fed hoc ipfo, Ergo. (bydtst Refp. D. antecedens : bonitas refpc&tiva & oydu fpecificativé fumpta, C. antecedens, redu- g ln plicativé fumpta. N. antecedens & confeq, vt dlgtt Ratio diftinctionis: quia licet plura predi. w no cata DEO intrinfeca exprimant boniratem &tb illius refpe&tivam , quia tamen hzc eadem "pltt i predicata, prout funt perfedtiones Divinge itictydu conftituunt DEUM in fe infinité bonum, i, ideó fub hoc conceptu pertinent ad chari. tf tatem Theologicam , fecüs autem fub alte- 1 (j fO conceptu , prout fcilicet mifericordia, (frm & liberalitas. Divina remittendo peccata , MITT conferendo beatitudinem nobis bona eft, T. Ad confirm, 1. D. maj. per charitatem "iT Theologicam poffumus amare beatitudi- (tnfr nem zternam , prout precisé nobis bonam. "g N. maj. prout bonam ipfi DEO, C, maj. & m ,Lugg fic diinda minori. N. confeq. Nam per At (; acum J HEST Difputatio ult. Art, l. 671 ^f [:^ a&um chariratis Theologice eatenus ama. re poffuuus nofttam beatitudinem , quate- 4 LT nus hec eadem beatitudo, prout à nobis pcfleffa, cít bonum aliquod redundans. in It , gloriam DEI, ita vt ultimus finis cui, hujus ainoris fir DEUS ipíemet, )k ], lcl Ad coufirm. 2.. D. maj. fundatur in mu- i Ti Ü tua commuricatione bonorum, prout hec D precise eft bona ipfi amanti. N. maj. pro- ?£US£' ut eft bona amato. C. maj, & fic diftin&a N minori, N. confeq. M Objicies 2, fi fola bonitas DEI abfoluta 606 *lfæä*n effet obje&um formale charitatis Theolo- d gic& , fequeretur, quód DEUM non poffi- T3 mus diligere charitate Theologicá propter 1j bepceficia nobis collata , & diligentibus pro- X miffa, fed hoc admitti nequit. £rgo. Ma- at jor patet , minor probatur:nam plerumque jDrit ad eliciendum aétum charitatis Theologi- bontt c& excitatur, & movetur voluntas noftra, r confideratis bencficiis à DEO collatis fci- fj ii licet creatione, redemptione, &c. Ergo. TOU Confirm. 1. DEUS ipfemet vult & pre- Wu Cipit fe amari propter beneficia nobis col- d lata, & quidem amore fuper omnia , fcu huntt charitatis Theologice. Ergo. ett Confirm. 9. DEUS , üt author bono- js rum fupernaturalium , quin imó juxta Sco- (,ni; tum , Lugonem , Ripaldam , plurésque alios- M contra Cajetanum , ctiam üt author bono- [fxl uu $ rum l 672 L tTradatus YV. de Virtut. 'Tbeol. rum naturalium poteft effe objectam cha- TT , dids ritatis Theologice , dummodo praluceat cognitio — fupernaturalis , repraíentans M jonorum DELUM tanquam authorem bonorum na- turalium , fed hoc ipfo. Ergo. v d' Refp. D. maj, Propter bencficia nobis g, qu collata tanquam motivum intrinfecum ip(ius matens ( ifindi m charitatis Theologicz. C. maj. tanquam motivum extrinfecum. N, maj. & fic di- d 7 flincta minori, N. coníeq. Ratio diftin- (yas, &ionis eít: quód ille amor, quó DEUM ïig;ll[ 400 dilisimus propter beneficia nobis collata, myap a pobt aut promiffa, ranquam motivum intrinfe- cum non fit a&us charitatis 'Theologice, fint Q AILOIOD DL fcd. pertineat ad fpem , vel gratitodinem , per huac tamen a&um ulteriüs difponitue Coftg, | voluntas ad eliciendum a&um charitatis w dii Theologice , quo DELIM amamus propter n nat fe , üt conftat à paritate in humanis, quan« EM W do fcilicet poft accepta ab altero benefi- tttdni cia, eundem primó diligimus amore con- z.:n:ucm T cupifcentie , fed poftmodum confiderata v ndinty z ex his ipfis beneficiis ejusdem bonitate ab- !1"0.3 foluta, eundem diligimus amore amicitiz, Abf Ad confirm. 1. D. antecedens : DEUS fe Itl li vult diligi propter beneficia per a&tum cha. ucelty, ritatis Theologice , ita nt hzc bencficia fint NT motivum intrinfecum ipfius charitatis,quà Vg N talis N. antecedens, ita ut hac beneficia idt t fiat motivum extrinfecum, C, antecedens, LT & N. L ' Difputatio ult. 4rt. T. 673 N T & N. confeq. Ratio diftinGionis conflat ex dictis, w(,') OA Ad confirm, 2. D. maj. DEUS, üt author bonorum fupernaturalium , & naturalium poteft cffe objedtum charitatis Theologi. V t ce , quatenus eft nobis bonus. N. maj, Áj quatenus eft ia fe bonus. C, mai, & fic | t difin&ta minori, IN. confeg. Ratio diftin- ',&W 6; i Gionis conftat ex numero pracedenti, 0 C 07 Objicies 3. contra 2, conclufionem, Re- ) pugaat amicitia inter DEUM , & creatu. AH r 1am,ergo. Conlequentia patet , antece- m: dens probator: nam amicitia non datur, M nifi inter xquales, fed inter DEUM, & ul creaturam nulla eft equalitas. Ergo. djnin Confic, Poffüumus nosmetipíos dilige- du re per charitatem Theologicam, ergo ob. i p [ je&um materiale charitatis non eft folus d DEUS,; & proximus. Confequentia patet, 0 t antecedens probatur: nam obligamur ad n at charitatem Theologicam , quà nobismet- i ! ipfis velimus beetitudinem aternam. Ergo. o Refp. D. antecedens.. Repugnat amici- T tia vulgaris,feu fodalitatis.. C, antecedens, : DU— amicitia dignationis, & fupereminentiz. N. du antecedens, & coníeq. Ad probationem u antccedentis fimiliter diftinda majori , & minori, N, confeq,. Ratio hujus eft : quia hutd j r licet inter DEUM , & creaturam dari non pre. ! antfü?ï poflit amicitia vglgan's, Ícu fodalitáus fup- ] 674 Traä?atLu.: lV. de I;ir*ut. Theof, -,mximüï 1(! fupponens aqualitatem — perfe&tam | inter [ amicos , poteft tamen dari amicitia dipna. qIIO Q v f tionis, & fupereminentie , que predicam aqualitatem non fupponit, cujusmodi ami. deóqu d citia etiam in humanis dari poteft inter Áinis i Patrem , & filium ; Dominum,& fervum &c, faritt ia ij Plura que ifthic opponi folent ; refoluta funt in tra&, ,de gratia, ubi oftenfum eft, , pl v d gratiam habitualem effe formalem amici- uam inter DEUM , & creaturam. vflan a Ad confirm. C, snt.. N. confeq,. Ratio sidind hujus eft : quia licét non poffit aliquis ama- nitiltic re femetipfum amore amicitie ftri&te tali, i, 5 adeoque hoc fenfu habere charitatem ad &t ipts femetipfum , üt cum D. Gregorio hom. 17. t in Evangelia obíervat S. Thomas, fuperiüs bad ch citatus, habet nihilominüs homo charita- telca tem erga femctipfum, quatenus fibi amat *in ff beatitadinem, hanc eandem ultimó refe- MT rendo in DEUM , ita ut talis aCtus includat ET UMT amorem benevolentig, Exhuc ufque dictis. i dty: 608 Conílat 1. Quód charitas Theologica IT habeat pro objecto formali intrinfeco bo. od nitatem D El abfolutam , non folüm prout f;'xha'c'ïls lj hzc importat, vel attributum aliquod fpe- ET ciale, vel colle&tionem ex omnibus attribu- RT tis, fed etiam prout importat quamcunque " perfe&ionem DEI neceffariam. 2. Quód At obje&um materiale primarium charitatis "n "Theologice fit DEUS, fecundarium autem t W proxi- ." , W, ' | II j Difputatio ult. Art. 675 i àij, | proximus , fpectató. fcilicet bonó primarió, quod DEO, aut proximo volumus tan- hm l Autyj quam fini cui, fcilicet beatitudine eterna , adcóque creatura rationalis hujus beatitu- ïpWi:;' m dinis incapax non eft objc&tum materiole charitatis Th ogice, etfi eandem fub alia WU X hn d ratione refpi *e poffit charitas Theologi- ca, prout fcilicet eidem volumus bona , ht ii quorum eít capax, ut exiftentiam realem perfectiones naturales, &c, hec tamen ul- 1 timó referendo in DEUM , üt finem cui, t prout ifthic'S. Thomas quafl. 25. art. 11. mtidi obíervat. 3. Quód DEUS non folüm àt I author füpernaturalium , fed ctiam üt au- ün thor nature poffit effe objc&tum materiale, T & formale charitatis Theologice , dummo- ) d do przluceat eognitio fupernaturalis, hac TU etenim feclufa talis amor folummodo effet ii naturalis, Atque in hoc fcnífo intelligen- "T dus eft S,'Thomas parte r. queft. 6 art. 4, yfqucdiäa ad 4. dicens : DELIM tanquam authorem Teolgt nature diligi amore naturali. Neque fen- af« Y tentiz predicte obftat; quód damnata fit jin y Y Michaélis Baji fequens propofitio 2«. di. u j ftin&io illa amoris naturalis , quo DEUS Is 1 amatur , üt author naturz ; & eratniti, quo u um DEUS amatur , üt glorificator, vana eft, & d commentitia ; haec fiquidem propofitio n u neutiquam ideó damnata eft , quód Bajus hrun dixerit poffe dari fupernaturalem amorem DEI, | Tratlatus YV. de Virt. Theol. ] 676 | DEI, üit authoris nature , fed ideÓ, quia yiic negavit pcfle DELIM, àt authorcm naturee t Conr diligi dile&ione naturali, cujus oppofitum ex allegata S. Thoma dottrina couftat, g!&itur [ 11 al definitum Anricurus lf. de hu ub r du Expediunt ur rcliqua de chari- tate Tbeologica. fregudit Uzres 1. Àn habitus charitatis Theo- hi, B 609 logice diftinguatur realiter à gratia RTT vt du fandlificante ? Refp. affirmativé cum S. Th. 0O 0C 1, 2. quaft, 110. & communi Theologorum fententia, Probatur; quamvis etenim una , TY eadémque realiter indivifibilis qualitas pof- inoti 5f lu a fit effe gratia fanQificans, & habitus cha. ritatis , nihilominus probabilius eft, quód NT redicte qualitates fint realiter diftindte; t ltor €ó , quód de illis Scriptura & Concilia tan- ET quam de donis diftin&is loquantur, üt col- tgig, ligitur ex verbis Apoftoli 1 ad Corinth, 13. LUM Gratia Domini noftri JEfu Chrifti, & Cha- "httty rifás.DEI, &c, Et Concilio Trid, feff, 6. t v cap. 1. fic loquentis : juftificatio non eft fo- , ( la peccatorum remiffio, fed & fanctificatio, At d & renovatio interioris hominis per volun- &t tariam fufceptionem gratig , & donorum, Qntefoy de quibus donis poftmodum fubjungit : ia Wtiy ipía juftificatione hac omnia fimul infuía accie Amhoxim " bf'j]zutah'a ul!v./ 4t. H 677 h W accipit homo, fidem, fpea;, & chatitatcm'.' " E:rgo, J;Jl!c?p[.'] Confirmatur : Nam habitus fpei diftin- l g^itur rcaliter à gratia firéificante , pront ipfi adverfarii fatentor idque à Tridentino definitum eft, ergo idipium dicendum -ft | [ de habitu cbaritatis, ür oftenditer à pari- Hs tate ; fi enim intelle&tus diflingueretur rea. liter ab anima raticnali, tunc. id ipfum à fortiori dicendum effet de voluntate, ergo liT fimilicer, Ex quo ipfo habetur difparitas , d & fimul retorquetur argumentum, fi ad- « veríarii dicant , defa&tó intelle&um , & vo- n luntatem non effe potentias realiter diftin- R À Gas ab anima rationali. Neque obftant te- u p ftimonia SS. Patrum ,quibus charitas fiepiüs jins du appellatur amicitia, aut eidem tribuitur ju- r ftificatio , hec fiquidem intelligenda funt in x ll Íeníu latiori ob illam connexionem mu- Cv tuam , quà juxta leges moderna providen- aunit tiz charitas, & gratia nunquam ab invicem (nrtd feparantur, & hec eadem aliis teftimoniis lliniu &t retorquentur , quibus interdum fidei tri- buitur juftificatio , üt fzpiüs Apoftolus.te- p ftatur, Cetera , quz opponi poflunt, fol- T vuntur ex didis difp. z. n, 17. &c., jj " Queres 2, An habitus charitatis Theo. 610 iA logice formaliter juftificet, faltem tanquam forma partialis? Refp. negativé, Probatur j [ubi'lfäï authoritate Tridentini fcl. 6. cap. 7. dicen- " ' ts 678 Traäïa;æ lV.. de Virtuf.r Tl;;;)l. tis: unica formalis caufa , fcilicet juftifica- gt Talis| tionis impii, eft juftitia DEI, non quá ipfe juftus eft, fed auá nos juítos facit , quà vi- ugp delicetab eo donati renovarmur fpicitu men- tét n tis noftre, & non modó reputamur ; fed pmvid- veré jufti nominamur & fumus , juítitiam tinend N in nobis recipientes, &c, Ergo cüm juxta Tridentinum unica caufa formalis juftifica- Thcoh deaut tionis fic juftitia infufa, feu gratia fanctifi- cans , fequitur ; quód habitus charitatis di- digii tl ftin&us realiter à gratia fan&ificeate non fit forma partialiter ju(tificans. Neque ob.- fiícus : n ftat , quód ifthic Tridentinum dicat unicam caufam formalem effe juftitiam , quá reno. li hii quiaa vamur , & prateréa fuperiüs affirmet hanc renovationem fierí per voluntariam fuíce- M: ptionem gratiz , & donorum , üt ex verbis t hn numero precedenti addu&tis con(tat , nam t aliàs fequeretur , quod etiam habitus infu- dv fus fidei Theologice fit forma parcialiter a( juftificans , quód adverfarii non admittunt, b Solüm igitur hec intelligi poffunt de juftifi- t catione in fenfu latiori fumpta, quatenüs nyj) hec, prater formam ftricté juftificantem , m fcilicet gratiam habitualem , importat plc- lU of nam renovationem mentis, per dona con- m 61 comitantia gratiam fan&tificantem. Rs Queres 3, An aGus charitatis Theoloe 8 g gice formaliter ju(tificet peccatorem ? Refp. Vb f nutmn negativé, Probatur ; nam juxta Tridenti alice : )Diuffuta'tio ult. ärt; It 679 lr allegatum N, pracedenti unica caufa for- ml ! | malis jüftificationis eft gratia habitualis , S 'hqt. | ergo actus chariratis Theologice formali- 1] ter non juftificat, et(i juxta leges moderna p | providentiz fit difpofitio infallibilis ad ob- X ia tinendam gratiam habitnalem. 9 d ja Neque obflat 1. Quód a&us charitatis ii ;püni;, Theologicz ex fuo conceptu effentiali vi- il l deatur eífe amor amicitie , contra enim T e[t , quód a&us charitatis fit quidem effen- lt D tialiter amor benevolentig , adeoque de fa Mb fofficiens ad. amicitiam, non tamen fit cf. kiwa fentialiter amor amicitiz , nifi fuppofità gra- MW tià habituali, tanquam formali amicitid, üt r conftat ex dictis n. 20. "p Neque 2. Quód poffibilis fit a&us cha- d ritatis Theologice ab intrinfeco connexus ul cílentialiter cum gratia fanctificante , vel MT decreto DEI promittentis gratiam fan&ifi- g pl cantem. Contca enim eft, quód hoc trans- ] adantt miffo nullatenüs fequatur ipfum actum j 4j charitatis effz formam juftificantem , fed u t folummodó fequatur illum effe connexum ficoti decretum gt cum forma juftificante , DEI conferentis gratiam habitualem eft i T pv quidem effentialiter connexum cum forma ümtm' juftificante ; non tamen formaliter juftifi. cat peccatorem , quod ipfum ab aliis pari- ginli M tatibus facilé oftenditur, Catera, que op- mtOIClD X poni 680 Tra&latus 1F. de Vivt. Theol, ftum Ht oni poffunt, folvuntur ex didtis in tra&. [ de Gratia n. 205. 61 Queres 4, An , & quomodo a&us cha. otuD. ritatis Theologice appretiativé fuper om- cujsix nia tendat in DEUM ? Refp. Charitatem Ut cont H di 'Theologicam eatenüs appretiativé tendere in DEUM fuper omnia, quatenüs voluntas foll, « per talem actum fic DEO adhzret tanquam amit, fini cui , ut illum praeferat omnibus bonis pe t m creatis, que cum hac adhafione componi lt dinis non poflunt, Hinc triplex gradus adha- fionis appretiative affignatur in charitate Mf Theologiéa : primus eft, quo DEUS diligi- Jratà, | purelad tur fuper omnia bona eidem graviter di- fplicentia , ideóque talis amor includit vir- Uil tuale propofitum fervandi omnia precepta tADfa, graviter obligantia, & virtualem detefta- Tl dongt tionem cujuslibet peccati mortalis, atque FTT Ti d hic idem actus charitatis cft graviter pra- ceptus, & preterea neceffarius ad obtinen- DT dam juflificationem peccatoris extra Sacra- Ut t mentutmne Alter gradus eft, quo DEUS t d diligitur fuper omnia, eidem quoque levi- t ter difplicentia , ideóque talis a&tus eft My dj propofitum virtuale cavendi pofthac om- il nia peccata, ctiam venialia, eorümque LT d eft virtualis deteftatio, Tertius gradus eft, lul ln quo DEUS diligitur fuper omnia , que ci- t dem pofitivé non placent ,etfi pofitivé non " d. difpliceant ; ideóque includit virtuale propo- Woilhg fitnm D Nllquip Difputatio V T, Art, H 681 LT fitum femper agendi illud, quod DEO po- finvé , aut etiam magis placet, quàm op- T pofitum , & fimul eft virtualis deteftatio T cujuslibet ic;perfectionis deliberate , pro. um ut contradiftinctae à peccato etiam veniali, [ Hanc charitatem . exigit $. Auguft. dum in i foliloq. cap. 19, ait : mínüs te Domine ia ]7 | amat , qui tecum aliquid amat , quod pro- Ptgl té non amat. " Queres 5, An detur preceptum fpecia- 613 (l I le charitatis Theelogice ergza DEUM? Q Refp. Affirmativé cum certa Theologoium V Íententia, Ratio defumitur ex verbis Scri- a turg Matth. 22. fuperiüs n, 474. addn&is, t ubi iftud appellatur primum & maximum T mandatum, Hinc etiam per Alexandrum ii V. demnata eft: feqnens propcfitio : Ho. a mo nullo unquam vi:e fug tempore tenes j p tur elicere actum fidgi, fpei, & charifatis, ! 79 ex vi divinorum praceptorum ad eas vir- Qu tures pertinentium. Unde infertur à con- jD: trario dari fpeciale preceptum pettinens ul ad virtutem charitatis Theologice. Neque obítat , quod preceptum iftud u j d fpeciale non exprimatur in Decalogo , con- tra enim eft, quód fufficiat illud exprimi ! as in eliis (cripture locis, tanguam primum , 1 grldasï & maxinum mandatum , à quo univerfa "m lex pendet, uia fcilicer hac dilectio eft !?ghxisfï« propofitum faltem virtuale obfervandi ome« 'iumltrg nia reliqua przcepta. Ne- 682 YraSatus 1V.. de Virtut. Theol. Quod precepto dilisendi fdni Neque 2. DEUM videatur fatisfieri per obfervantiam ta eitt Decalogi, aliorümque preceptorum , juxta robub illud Joan. 14. qui habet mandata mca , & ünde quitq fervat ea, ille eft, qui diligit me. chanidt S, Aug. ferm, 17. de terhpore ait: DEI di- p u le&io in obfervatione mandatorum ejus to- Tobemy ta confi(lit. Contra enim eft, quód ob- pnfümu& fervantia reliquorum przceptorum fit dile- dip d &io DEI cffe&iva, quatenus eadem proce- hii dit ex formali dilectione D EI, cum qua gt transgreffio mandatorum graviter obligan- tline D tium iocompoffibilis eft , non tamen haec & ine d Obíervantia mandatorum , que non procee fiots, ) dit ex motivo charitatis Theologice cít di- Br r le&io DEI formaliter talis, fcu a&tus cha- ii ritatis Thcologice ,üt $. Thomas quaftione Accedit, s. q 1oO0. art, 1. aliíque obfervant. én ii uód Cornelius à Lapide aliíque allegata verba Chrifti Domini affirment , intelligen- þ»l, h Atottia da effe de obfervantia mandatorum , qua RTT ] pro morivo habent bonitatem Divinam, TT ideóque eft actus charitatis Theologice. . T g 614 Quares 6. Quando per fe obliget pra- MLUT ceptum charitaus erga DEUM ? Refp, cer- Vi lt tum effe, qnód preceptum iítud per fe ob- fürtit u liset , quemlibet adultum fepiüs in decur- n fu vite, ut ex tribus propofitionibus fe- wæm; quentibus per Innocentium XI. damnatis eonftat, (cilicet $. an peccet mortaliter, qui Wt w acrium hl | Difputatio ult, Art. If. 683 FW a&um dile&ctionis DEI femel tantüm in vi- Y ta cliceret, condemnare non audemus. 6. u lii probabile eft , ne fingulis quidem rigorosé quinquenniis, per fe obligare preceprum . charitatis erga DFUM, 7. tunc folüm obli- Wt gat, quando tenemur juftificari, & non ht habemus aliam viam ab ea, quà juftificari TT - poffimus. Hinc itaque conclud't Gormaz i dilp. 2, de charit. fe&t, r. quód . preceprum T0 iftud per fe obliget imprimis quidem poft n obtentum ufum rationis, & fufficientem no- l titiam dce DEO tanquam primo ptincipio, & finc ultimo. Pariformiter in articulo m mortis , có ,quód convenientiffimum ffit, ut 712 creatura rstionaslis DEUM agnofcens, eune- t dem fuper omnia diligat, faltem tempore st predido , quoad tempus autem interme. od dium illud per fe obligare fingulis menfi- A bus, etfi fateatur. plerósqoe excufari ob qug ignorantiam inculpabilem , fimul taman ob. hn qü'l fervat paucos effe timorate confcientie fi- Jumity deles, qui a&tum charitatis frequentiffime g. non cliciant, üt contingit, fi occurrente m m tentatione vitent peccarum ex hoc moti« vo, quia DEO difplicet , aut opus bonum i p exerceant ex hoc motivo, quia illud DEG ynos lacet. 618 pnon " Queres 7. An, & quomodo prieceprum charitatis erga proximam fingulos obliget ? j us M qu " Relp, Praceptum charitatis erga proximum x5 Obli« 694 &'mäatw IV, de Virtut. 'Theol. T obligare ad a&um internum dilectionis; üt ts iil cum S, Thoma 2 2. queft. 44. art. 7. com- eft d munis & certa Theologorum fenteotia do. at cet, Ratio defumitur «x verbis Matth.22. p & foaun. 13. Hoc e(t preceptum meum, ylino1 ut diligatis invicem , ficut diexi vos.. Hinc etiam ab Innocentio XI. damnata funt fe- Qu quii b queates propofitiones fcilicet 10 non re- pl[!lly ( nemur diligere proximum a&u interno, & qui hh formali. 11. precepro proximum diligendi p fatisfecere poffumus per folos a&us exter- Tij u nos. E&quibus deducitur, quàd hutc pra- xpus cepto non farisfaciant , qui 1nimico folüm loAl figna externa benevolentie exhibent, fcd L eum interné odio habent. du . 616 Queres g. àn ex codem habitu chari. Tib tatis Theologice diligatur DEUS , & pro- NT ximus ? Refp. Affirmative, fadtà fuppo(itio- tibày ne, quód proximo diligamus bona , rcfe- p rendo eadem ult!mó in DEUM tanquam t Th finem cui , fecüs aurem, (i hec eadem bo. ET pa non referantur ultimó i0 DEUM. &a. tio defümitur ex conceptu charitatisTheo- Mi M at logice, Confirm. idipfam authoritate . Thome 2. 2. queft. 103. art. 3. ad 2. di- fqumh&ql U. Éentis : Ratio diligendi proximum cft DEUS, Wt t pon enim per charitatem diligimus in pro- QR ximo , nifi DEUM , & ideo eadem charitas Vnd eít , qua diligitur OEUS, & proximus, funt tamen differentes alig amicitig à charita- ETA te ! Difputatio uit. Artic. IT. 685 n te fecundüm alias rationes , quibus homi. 134 nes amantur. Ex quo concluditur, non effe a&um charitatis Theologice , fi quis M lt amet proximo: bona , propter illius San&tie , tatem , quà talibus bonis digaus eít, fi hec "n ultimó non referantur in DEUM. 716 11] Quares ultimó. An charitas Theologica, m i quam habet comprehenfor , feu beatus in ")! pattia , differat fpecie ab illa charitate; quam habuit in via? Kefp. Certum efle im- ltl qu primis, quód idem entitativà habitus chae ritatis maneat in patria, qui eft in via, quód d a complures fide certum effe afferunt, ex il- lo Apoft. 1. ad Corinth. 13. Charitas au- b t I tem nunquam excidit, Quod veró concer- nit a&um charitatis Theologice, diverfa eft i dih *;W Theologorum fententia: negatSuarezactum charitatis in patria fpecie differre à chatitae i TM te in via, quod omninó certum eft, fpe- &ato precisé predicató effentiali ipfius cha- |ungit lo o ritatis Theolosice,cÓ , qnód Beatus dili- gat DEIIM fuüper omnia , ex motivo ipfius ( V bonitatis abfolute , quam charitatem pari- gT tef exercemus in via. Affirmat econtrà Vae d fquez aliíque, a&um charitatis , quetm clicit ! ; gl Beatus, differre fpecie ab a&u viatoris ,etfi " non omnes in affignanda hac differentia ynut conveniant , inprimis enim aliqui dicunt df actum charitatis in patria effe intenfiorem a a&u viatoris refpc&tu ejusdem fubjei , eó quód iiv XXxA4 r ) 696 radatas 1F, de Virt. T£eol, vitort quód viator eliciens a&tum charitatis accipi- at in proemium augmentum charitatis, ideo- eddtt que cám poftmodüm in patria diligat DE- df UM juxta intenfionem habitüs , hinc fequi- churt vifonc tur adum illius intenfiorem cffe in patria, quolibet a&tu , quem clicuit in via, contra fs d tamen opponitur , quód viator poffit elice- durin ze adjutus auxilio tranfeunte fupernaturali ontina aQum charitatis intenfiorem fuo habitu, oppoüwmü idcoque licét in eodem inftanti accipiat in t ii premium novum augmentum charitatis , fe L non fequitur, quód cliciat poftmodum Mu & aQum inten(iorem in patria , eó quód tunc, ln juxta communiorem fententiam ,a&tus nun- pil Alii quam excedat intenfionem habitüs. pro. differentia affienant , quód a&tus cha- ( ritatis in patria fit neceffarius, cüm econ- tra a&tus cliaritatis in via . fir liber,fed huic opponitur, quód quidem factus charitatis aliquis, non tamen omnis fit neceffarius in patria , eó quód Beati preeter amorem bea- tificum necífarium , poffint elicere alium actum charitatis liberum , ut conftat à pa- ritate in Chrifto Domino; qui non obftan- te vifione beatifica, quam femper habuit, li- beré elicuit actus charitatis Theologica. Alii affignant majorem perfe&tionem, vi cujus Beatus DELIM appretiat füper omnia juxta tertium gradum perfedtionis fuperiüs affiznatum ; fed his opponitur, quód etiam viato- L Difpatatio nlt.. Art. II, 687 T viatores infigni San&itate prediti ejusdem M perfe&ionis actus eliciant, Alii denique i differentiam collocant in eo, quód a&us uc[t;; charitatis in patria, effentialirer pendeat d HP?'l vifione bestifica, adeoque fub hac ratione J fpecies differat ab a&u charitatis, qui eli- T citur in via , atque bec videtur omnium T optima differentia, qui tamen defendunt i oppofitum , negant a&um charitatis entita- ii tivé effentialitet effe connexum cum illa vi- fione, & folüm id admittunt de amore i beatifico reduplicativé fumpto. Atque w hac de Virtutibus Theologicis pro tem- poris brevitate dicta fufficiant, H Bïm T Ou Ao Mo Do G. « ii t ep hi j u p [j j Ti b d n a Mi poit um p IN- JdUa quödä [ €X2(o)8€& flotem L L)ban2 pl mantur t q at t if 50 ( 49 08 828 48 4b D Qnulum ' tors bt cà adfdo INDEX RERUM u r ii i Juxta Numeros marginales, Certitudine adhafionis af* fníed A. U fe&ivae & appretiativae fur" joecda A Ctus Fidei Theologicz |mior eft quovis a&u natura iro bnira eft affenfus ab intelle-|li, 443. modo is non fit fide! qur, d Qu veritati divinitüs reve- exiftimata , feu apparenter latz przítitus. 94. — Omnis 'talis 455. Refolvi nequit ul- fmw d a&tus fidei ftridie talis eft af-|timó in authoritatem & te- ii IU fenfus mediatus. 472 Elt vit- |ftimonium - mere hunianum hp i, tualiter difcurfivus 391.405.,tanquam motivum fuum in- hd f elici etiam poteft per difcur-|trinfecum ídque remotum. fum formalem , 393. 406.|475. 489. Neque in motiva Y ld | t u Componi poteft cum evi- credibilitatis przcise quà ta- lii w d dentia in atteftante 411.427.,lia, feu prout ab omfti re- imó & cum evidentia in at-| velatione diviná etiam refle- n teítato 413. 4.29. xà realiter , aut formaliter A&us Uui; AGus quivis fupernaturalis| diftin&a. 475. 490. Sed ulti- t d Ftta Fidei Theolopica certitudi- , mà refolvitur in authorita« L L ne infillibilitatis abfoluta five|tem & revelationem divinam L ïnüïnlm quoad fe certior eft quociín- ! tanquam fuum motivum in- que affenfü naturali etiam|trinfecum Zf quod per illu- DT metaphyfice evidente 433./ftrationem fuafivam imme- h IW[ [ 447. Seclusá tamen eviden-|diatam Spiritüs SanGi tan- ntvo*.em) tià in atteftante vel atteftato| quam motivam Z£ 4uo intel- fmt! bü. certitudine infallibilitatis re-|le&ui credentis propofitum. fpe&tivá, feu quoad nos, cer- |477. 491. t tior non eft affenfu naturali AQus Spei Theologiez fl v fVenfy mietaphyfice evidenti 448.!fupernaturalis prout hzc ab- OF- | Mt? ] Index Rer.'um. i folutam fiduciam importat ,|reftritione purt mentali : quantum ex parte DEI, fum-|conjuné&tam Chriftus Incarna- T certus eft, & efientiali-|ta Veritas nunquam adhibuit j ter infruftrabilis. $31. 543.| 148. Secüs de amphibologia Quantum veró ex parte via- cumreftri&ione externa con- toris Beatitudinem cum fidu-|jun&a dicendum 136. 159. If Cia abfolut& expe&antis , fe- I141. clu:á fpeciali revelatione di- Apprehenfio alia neutra, V vinà infallibiliter certus, & alia fua(iva. 94. Suafiva fu- infruftrabilis non eft. ;55 ad Áit ( pernaturalis -requiritur "774 545« Quoad beatitudinis ob- a&um Fidei , inclinat ictelle- du tinenda fiduciam, proutmo-|ftum ad affenfum , non ta* tivo fuüo formali primario in- men necelfitat: ratio hujus. nixam , efleotialiter fumm6&9s. firmus eft , tum. adhzfione! Affen fus alius mediatus , appretíativà , cum affectiva, |alius immediatus eft. 470. J!H!l ? $49. 563. Quoad eandem fi-: Alfenfus formalis przmif- [ uf duciam veró , prout motivo fis, authoritatem & revela- fuo formali fecundarie inni- tionem divinam explicit& im- T d xam , feclusá ipeciali revela-' portantibus , praftitus, non J ql] tione , nec adhaefione appre ,eft partiale motivum Zf 4uod tiativà, nec affe&ivà fummt,przftandi affenfum conclu- ij od firmus eft. $ 51. 564. fioni, feu myfterio revelato, T AGus CharitatisTheologi- |(ed folàm conditio, fize q«« jf cx non juftificat formaliter,zoz feu applicatio, aut mo- Ts peccatorem. 6r i. tivum Z£ qUo. 407* ; t Autheritas DEI loq uentis n &W' ! A&us vitii componi poteft ab intrinfeco realiter cum,;eft obje&um formale pri- st habitu virtutis per fe infufz ,mum, & immediarum Fidei al Y 49 Theologicz. 96. Conftitui- m P Amor concupifcentiz, be- |tur per folam veracitatem & T. nevolentiz , & amicitiz quid |fapientiam. 98. 111. "Ti fint? 602. ^ B. i g Amphibologia quid fit 13: quot modis ad verum lo- Enevolentie amor quid " quentis fenfum determinari fit ? 602. Bomias in L"b TU poffit ? 132. 133. «am cum! DEO duplex. ibid. Cana- Tudex Revam. 2 t C genda poteftatem contulit 222. I o ^Anonizationum decreta Contt? Cognitio fupernaturalis iutbur T funt revelationes divi-|nulla poteft effe fala. 195. na mediata. 258. 239. » . Coguitio effentialiter certa reipr d Certitudo cognitionis , in & infallibilis de perfeveran- Conen quo confiftat ? 409.' tia finali abfolut& futura non l condia Certitudo infallibilitatis requiritur ad a&um füper- ,äaumb .' generice fumpta quid fit2450. |naturalem fpei , prout hec quotuplex fit? 430. 43 t. obfolutam obtinendz beati- ii 1 i gl't mäü*!if Certitudo fubjediva quo-|tudinis fiduciam impórtat. (lp n ad fe, & quoad nos quid fit! $44. (kmi 432. alia eft adhaefionis me- i Comminatoria locutio. vi« re intelle&ualis, feu necef. l de Jocutio- li o "ETU faria alia adhaefionis affc&i-f Concilium Oecumenicumg fnn vt v& , feu libera. 452. l feu generale quid fit?. quid Certitudo a&tüs Spei un- ! item Provinciale , feu Natio- diny i t de de(umenda ? 523. nale 223. Oecumenico fem- trdur hum Á Certitudo abfoluta faturz per adeft infallibilis Divini amnationis non repugnat ef- ;Spititüs affiftentia. ibidem. 'l.l:x:d:bihuc'sm fentialiter viatori, 591. 6oo.äEius diffinitio in fidci , mo- ] nequit tamen componi cum|nímque controverfiis eft rt- [ potentia proxima fperandi velatio divina mediata. 226. g, beatitudinem. 560. s85. 1040. Charitas per quodvis pec-| — Conclufio Theologica quid l catum mortale amittitur 20. fit ? 256. 25* | Bbting ! Conclufio ex duabus prz- M Charitas infufa eft amici- miffis . formalitet revelatis hoe i tia mer& potentialis creatu- dedu&ta, eáque fpecificativé U TX erga DEUM. 25. 'fumpta eft de Fide. 245. UT Charitas Theologica quid;257. dedu&ta tamen ex prz- Wt d fit? 602 tiffa particulari formaliter t Chriftu^ non tantüm Pe-!revelata, & altera univerfa- u tro , fed in illo omnibus ejus li, folitm naturaliter eviden- M"&O W in Sede Romana Apoftolica te, non eft de Fide. 247 äüum 'fmn Succefforibus , , vicariam Ec- LT clefiz univerías in terris re- l258. Cong dndex Rerum. 1 u Concupifcentiz amor quid DFIUIS, quo fenfu fit pri- fit? 6o2. ma veritas ? I02, revelat non u Connexio gratiz: cuin vir- |tantüm veritate» abfconditas lj tutibus Theblogicis uon eft (eu myfteria divina, fed etiam lr rcciproca. 34. veritates ratione naturali de- | feis Connexio inter praemiffas monftrabiles, 410 non po- n & conclufionem quotupiex ?,teft loqui per amph:bolo- U. p 339 giam cum refítridione pur& 10 i Connexio formalis prz-|mentali conjun&am. 134. WM Miciiuin , du MNNSE miffarum in a&u fidei non!146. poteft tamen per am- DX eít motivum Z£ quod refpe- |phibologiam conjun&tam cnm &u conclufionis. 406 reftridione folim externa. l Creatura rationalis in mo- 126. 147. nequit patrare mi- derna providentia , ordina raculum verum pro iis cir- ta eft ad DFUM , tanquam cumítantiis, in quibus alius finem ultimum confequen- miraculi finis, quàm confit- dum, qui finis folis naturze matio do&rinz falfz colligi viribus obtineri non poteft. non poteít. 152. 164. nec 4 UVl 96. ulli creaturac poteftatem pro [ Credibilitatis motiva.500. di&is circumftantiis miracu- » $13 lum verum patrandi confet« a Credulitatis pius affeCtus re ibidem. Poteft tamen vel «nid fit ? 283 per femetipfum, vel percrea- t turam facere verum miracu- D. lum in iis circumftantiis, in J SW] DE fperatio quid fit ? 529.| quibus alius finis, quàm fal- ht Defperare ftante certi- | f2e doGtrinze confirmatio pru- tudine abfolutá futurz dam- ; denter colligi poteft 154. mzls TRU nationis poteft licite viator,[166. non folàm üt author f 9 defperatione negativá , fecüs fupematurahum , fed etiam «utem pofitivá. $93. 6ort. üt author naturz poteft ef- mwüh Deitas prout hec eft ef-ife objet&tum materiale , & : t«m fentia DEI metaphyfica in;formale charitatis Theologl- v,en yr abítra&to fumpta non eft ob- |cz. 609. mþlgï q je&um formale fidei The i Diffinitio Sedis Apoftoli- "d logicz. xi2. €& , feu Ikomani Pontificis in TE fidei, L - Index .Rerunl. fideid fdei , morímque controver- fpecialis intelle&ui cteato im- fiis eft revelatio divina me- ; primere. 170. 194. nec ha- jEO,2 gorun ij diata. 224. uti &ConciliiGe-|bitam erroneum infundere, ye t t neralis in eadem materia. 226. | 172. cefara d Difcernicula fupernaturalia Evidentía ftri&a, & mi- rejiciuntur. 340. 349. nüàs ftri&a quid fit? 315.40g. ad fu. Evidentia credibilitatis alia geEvmgeh':: Difcurfus formalis quid fit, necellutt & quot ejus a&tus ? 588. eft abíoluta , refpeGiva alia, to ef at Difcurfus, per quem habe- 3235. alia item eít in atte- tur evidens judicium de pru- Íftante , & alia in atteftato, feri anf:i: denti credibilitate , & de 410. fioni il prido obligatione credendi qualis Evidentia opponitur ob- DT fit? 356. fcuritati non item certitudi- Dogma falfum non poteft nicognitionis. 498. flin v00: Eviden: judicium pruden- fl proponi privato homini , üt evidenter credibile evidentiá Mp d tis credibilitatis , & obliga- abfolutá.327 347. poteft ta- tionis credendi myfteria fi- flitm dàn fiyit v pmenüt evdenter credibile de firmiffimá tanquam à DEO proponi evidentià refpe&tivá. ; revelata Idiota obtinere po- fin ntóng teft. 336. vide plura judicium. ]^ 339-148- Vl * Evidenter credibile , evi- dentiá abfolntá dogma fal. TT Cclefia Catholica quid |fum proponinon poteft. 537. bitoit E fit? 221. reprafentatur'poteft tamen fic proponi 1&uæk'siä;m lr per concilium generale , ha-|evidentiá refpe&tivá. 359. bétque infallibilem affiften- F. [Toum tiam Spiritüs San&i, 223. d etiam in acceptando Roma- des eft virtus intelle- t w no Pontifice. 279 F' Gualis. 94. ejus varia fi- Tf Ecclefis Catholicas prz-|gnificatio 93. perfeverat in zogativa. 200. 288. eccatore fine gratia , ejus Error mentalis quid fit 21 obje&um formale primarium LY & immediatum. 96. þnül T 167. Fidei a&us fubjeGive , & Erroneus a&us in quot gentà * claffes dividatur? 168. ob;eüivs talis quid fit ? Et')at i Erroneum a&um non po-j216. b m)üll teft DEUS tanquam caufa Yides U6, ml Iudex Rerum. ä w N Fides a&ualis explicita de Fidelitati non obftat ca- V I DEO,üt Remuneratore bo- |rentia rei promiffz , fi hzc m norum füpernaturalium, eà- |fit impoffibilis. 114. que in re , cuivis adulto ne-. Finis veri miraculi quis fit hi, II ceffaria eft neceffitate medii ( 151.1 il H Firmitas fidei , in quo cone W ad fulutem. 495. 508. In le- geEvangelica neceffaria etiam |fiftat ? 282. J WM neceffitate medii cuivis adul- Fuga aQus, qua ratione f'fn«u to eft fides explicita de my- pertineant ad Virtutes Theo« T fterio Triritatis , & Incarna- logicas? 13. tionis per fe loquendo , etfi p d per accidens contingere pof- G. fua,v;l fit, ut fufficiat utraque fides G Ratia fanGificans qvid folüm in voto ad primam ju- fit ? 19. Cum nulla vir- ftificationem obtipendam. tute Theologica conne&itur i 497. $09. Infufa habitnalis metaphyfice 22, nec phyfice Bria finpliciter neceffaria eft ad 23. augetur per a&us fuper- !) falutem etiam parvulis ante naturales, 76. non minuitur ufum rationis decedentibus. in moderna providentia per nj 492. prater babitualem in-|peccata venialia. 89. Bs U fufam adultis neceffaria etiam neceffitate medii, & quidem H. ágii ipad g determinatt in re, cít fides Abitus fpei, & fidei in- 3 a&ualis fupernaturalis de rea- funduntur fueceffive ag- li exiftentia DEI. 507. te gratiam. 29. d g Fide Theologica fuperna- Habitum erronenm nequit » turali poteft viator credere| DEUS intelle&ui creato in» abfolutam revelationem da- |fundere. 172. 186. it il mnationis e&&ernae, 600. Habitus Charitatis Theolo- g T d Fidelitas promifforia quid|gicae realiter à gratia fandi- fit? 114. an cum Omnipo- |ficante diftinguitur 609. for- g tentia , & veracitate con- maliter non juftificat, nequi- n g(lx jun&a , feclusá tamen ía-,dem tanquam caufa partialis, pientiá DEI promittentis fuf- | 6ro. eft proprietas principa- p il ficiat ad credendam rem pro-|lis gratize in fenfü morali , "T4 miffam , üt abfolut*? futuram|non phyfico. 81. non mi- j 116, 12$. nuitur Index Rerum, muitur per peccata venia- Imperium voluntatis enti- j m lia. 890 tativ& fupernaturale requiri- j dit lo Q* Habitus vitii poteft ab in- tur przccis: ad omnem actum trinfeco realiter componi fidei Theologica. 35 1. w I Impoffibilitas rei promiffae vintistu cum virtute oppofita per fe infufa. 38. ignorara non obftat fidalitati j Hoftiam quamcánque in par- promifforiz. 114. T Infufa virtus, vide Virtus. finti r ticulari confecratam effe an conítet. I81. 278. Infufus habitus. vide Ha- 1n g bifus. d T I. Judicium credibilitatis quid temma'mï Anfenii pfopofitio 3o. cir- fit? 282. Haberi poteft judi- Dd cium hoc fupernaturale cre- d ca do&rinam Auguftini dibilitatis de revelatione di- hw ! a mnata. 224. vina , etiam praeterità peril- ab i Ignorantia quid fit? 167. luftrationem immediate fua- ab votuplex fit? 268. lllutratio fuafiva prout ab fivam. 373. diverfum eft fs- g m emni revelatione divinà rea- cundüm diverfitatein motivi ib cui innititur. 22r. aliud eft liter aut formaliter diftin&a, péa mon eít partiale motivum; Ipra&icum , aliud eft fpecula- vtl jtivum, 352. Pra&icum eft hä]-'»«i El[ üt quod fideiTheologice 192. a&tus intelle&üs entitative eft tamen motivum 27 quo p fapernaturalis 553. 367. uti Tord ls ejusdem fidei. ibidem. Nulla & evidens judicium credibili- fupernaturalis poteft effe i | fala 185. ad omnem a&um tatis fpeculativum, 355. 368. Tf lil formalem fidei eft. effentia- imó non tantüm utrümque 3 lg liter re q uifita. 202. hoc judicium credibilitatis , W "*'f'fwm Illftratio interna fuper- fed etiam omnes a&us pra- f cedentes , tum intelle&tüs , naturalis, quo fenfu revela- f tio appelletur ? 219. tam voluntatis ad fidem fa- llluftrationes fuafivae im- lutarem obtinendam condu- centes funt entitative fuper« mediate de praterita reve- Ihn Sm latione divina defa&o dan- 'naturales. 369. Wg. nte pri- Judicium evidens de pru- IATOI tur , etfi regulariter a mum judicium credi bilitatis denti, eadémque firmiffima l H( Y qui à DEO non infundantur, 375icredibilitate myfterii revelas j n ! lhi p] 1[3 n Index Rerum. ts ltm ti, non poteft componi cum|tur vera, cum proportióne judicio dire&o etfi probabi- |loquendo , per ea, per qua Vg i liori, quo intelle&us affir- promifforia. 130. Sumitur met, hoc myfterium effe di- pro revelatione. 187, Exter- l r u vinitüs fevelatum. 297. m?h ü na eft quid moraliter divi* Judicium pravium evidens, num. 201. Quz ad locutio- ídque dire&tum de reili exi- nem , naturz intelle&uali , al "] f d Ítentia. revelationis divinz, quà tali convenientem re- non requiritur ad «reden- quirantur? 187. dam fide Theolopica verita- Loqui DEUS hominibus tem revelatam 283. 295. re-|poteft dupliciter. 203. quiritur tamen judicium prac- [ . vium illídque evidens, quód hzc veritas fit prudenter iIraculum. quid fit, & credibilis fide firmitfimá, feu M quotuplex ? 149. 150. authoritati divinz innixá 285 quis ejus finis? 151. Verum 296. per quem difcurfum miraculum DEUS facere non "Ul habeatur? 336. poteft, in circumftantiis , in d Judicium abfolutum,ilhíd- quibus nullus alius. finis, &f;mh ue metaphyfice certum , & quam falfz do&rinz confir- dn t infallibile , de Beatitudine re- matio prudenter colligi pof- qui ipsá obtinenda , non requi- fet. 152. poteft tamen vel W ritur ad eliciendam fpem fu- per femetipfum , vel per creaturam Jmïtïbzï st pernaturalem — Beatitudinis. aliquam . verum 566. Requiritur. tamen ab- patrare miraculum in cir- ilolutum faltem — probabile , |cumftantiis, in quibus alius, ] ut viator fperare poífit, ibid.|finis., quàm falfi dogmatis d ]udjcia peccatori defpc- confirmatio prudenter colli- wdtl ranti. praclucentia. $9o. gi poteft. : 54. Miracula gen- Ü Mf tilium nulla, uti & hzreti- a t L. corum , aut folim ad con- ii LI bri Sacrz Scripturz Ca- firmanda vera, & cum Ca- nonici. 219. tholicis communia dogmata, Locutio divina in commu- fa&ta. 315. nl "T d nï,.quid fit ? 1397. alia affer- Motiva credibilitatis. 300. toria, alià promifforia eft.|312. d it5; Comminatoria reddi- | Mo- Yy ludex Revum. Motivum fidei Theologi- O. €x eít authoritas DEI fum: Bje&iva connexio €osme j m fapientis , & veracis. 98. .0 ? u Myfteria Catholicas Reli- | clufionis cum praemiffie ionis omnia evidenter funt; 1 quid fità 389.- qeii D credibilia fide prudenti , eà-| Obje&um fortnale & adz« fipicta ffimá301.3 1 1.etiam | quatum fidei Theologica ia tj fzpj que firmi . comparati v& ad quamvis ali-| quo confiftat ? 370. quotu prow am íeGam, illi oppofitam, plex fit? $32.. f ità quidem, tit nulla earum je&um fpei quas con-« gj d fit credibilis fide firmiffimá ditiones habere debeat ? $ 10. eh od / Obje&um fpei materiale pb tanquam divinitis inftituta. 303. 313. Non omuia Reli- ibidem. primariüm. 1 1 1 - fecundariurí J Mj gionis Catholice mylfteria ia (unt evidenter vera , feu di- Obje&um formale prima- quin d) winitüs revelata, & quidem tium fpei Theologicz quale i, fit? $12. 525. fecundarium, evidentiá ftrict& fumptá , feu F ff metaphyficá. 317.321. Evi- $151 $27» fl dens tamen eít , evidentiá Obje&um formale defpee pit,q morali abfolutá ea ommia ; ! rationis 589. hnedal Obje&em formale chari- etiam fupernaturalia, effe di- lm vinitüs revelata , ideóque ve- tatis Theologicz. 603. 6085 TE 12.519.532« ejusdem materiale obje&um, Woum tam primarium , quam fecur- IT [j] darium. 604.608. Obfcuritas cur regulariter DT Eceffitas medii, & pr;'æ- GT cepti quid fit?. 494. ne- liabeatur in a&u fidei. 409« L I eeffatia alia funt neceflitate Oecumenicum Cpnciliuma ET vide Cozcilium. precepti , alia neceffitate Omnipotentia & Fidelitaé t T medii ftri&e i» ve; alia z vo- KT $0. ibidem, Quanam iila ? vi- D EI promittentis , fcclusé t de Fide:. vetacitate , & fapientià nofi Pt Nova revelatio , ut dici'fufficit ad credendám rem [ poffit , quid requiratur ? promiffam , üt abfolutt futue xam, 1 (6, 119. 128- p 239. DT Patt« & fj x Iadex Rerum. l ; P. foluta certitudine damnatio- nis futurz ,'pro eodem in« Aralogismus nullus fequi- ftanti reali temporis. 5 71. WF& tur ex aQu, quo quis Prarogativa Ecclefia: Cas WMn eredit DEUM veracem , &|tholicz. 288. fapieótem propter -veracita- Principiis lumine naturae MOKEH tem, & fapientiam , reflexe à notis prafertur revelatio di- D u & DEO revelatas. 105. vina, in a&u fidei. 468. Parvulis ante ufum ratio- Promiffio divina tum in- LE nis decedentibus fimpliciter terna, tum externa eft par* u eft neceffaria fides infufa ha- tiale motivum fpei Theolo- Dd | wim! bitualis entitative fupernatu- gica. 526. eadémque effen* ralis. 492. 493. tialiter infruftrabilis. 529. Perfeverantia finalis eft| Propofitio fide pruden- m conditio obtinenda gloriz , ti credibilis quae fit ? 280.alia ny i üt corons., 530. vera quoad fe, alia quoad Pontifex Romanus in dif-|nos. 214. alia evidens , alia ! finiendo fidei morímque do- probabilis, item certó pro* I gmate , quod omnibus fideli- ' babilis , & alia evidenter pro» j bus credendum , obfervan- babilis. 215. dímque proponit , errare u non poteít. 225. Ejus diffi- R. edi nitio in praefata materia eft Eflexi aQus virtutum revelatio divina mediata.225. ïm kh Theologicarum non funt 239. Rite eledum , & ab Ec- |ftri&& a&tus. earundem vir- u 1 €lefia Catholica , aut faltem tutum. 11. 17. j wg l Religio qualis virtus fit ? gl majore ejus parte accepta- tum, effe fummum Chrifti in|18. ReligionisCatholicz my* terris Vicarium credi poteft |fteria. vide syfferia. A Te ïf fide Theologicá fine ulla fpe- Refolutio a&ás fidei quid NT ciali revelatione. 265. 279. |fit? 471. ea ultimó non po- yl Potentia proxima fperan- |teft feriin motivum aliquod ii di Beatitudinem, nequit com- |folàm extrinfecum , nec fieri Ü Qd poni cum przvia certitudine , po teft per paralogismum , ib. abfoluta futurae damnationis Reftridio pur& mentalis jb s&ternz. $69. 486. imo nec |illicita, 146, nop iteu exter- eum fübfequa eadémque ab-] V y 2 i, Index Rertüm: n2, quz per Circumftantias |thoritatem DEI loquentis , eenit at o ad verum loquentis fenfum!prout hac eft motivum for. hs determinari poteft. 147. male fidei. 98. Sapientia Revelatio quale obje&um DEI promittentis ad cre- aol habeat ? 187. in revelatione dendam rem promiffam, àt eit e!ïu.w f vl divina, ad. locutionem, na- abíolute futuram, eft necef- turz intelleduali , quà tali faria, 118. 130. edirid Cconvenientem , qua requi- Scripturz totius le&io non T. $i Ti yantur. 188, Externa,in quo eft omnibus promiícu& per- confitat? 199. eft partiale miffa, 205.qui & quot ejus nlt W!F motivum , &£ quod , idque fe- libri fint Canonici? 219. hUT Sedes Apoftolica quioad f Q cundarium fidei Theologica. gl d 19o. 200. alia mediata, alia veram Chriftianz fidei, mo- imntediata, 203. alia publica, rímque do&rinám nequit de- w ht feu communis, alia privata , ficere. 223. hu 2o5;. utraque eft motivum Series aCtionum , ex qua pl'(:üï&'li fufficiens fidei' Theologicz. primus aflenfus fidei fuper- fetits 20. 220. Revelatio divina , naturalis regulariter loquen- fl vt do procedit. 5 $ 2. TT etfi.mediata tantàm , fuffi- ciens eft motivum fidei $pecies a&tuum . & habi- Theologice 206.218. Vir- tuum virtutum "Theologica- tualis,in quo confiftat? quid rum defumitur ab objedo hi formali motivo. 3 ftem' formalis. 242. An vir- Species Gs tualis fit motivuni fufficiens fenfibiles à D E O non ordi- Ttee.gc fidei Theologica ? »47. Re- nantur ad decipiendum , nec Ti de fe fic funt ordinatz , fed velationis univerfalis duplex ordinantur ad declarandam m finis. 260. an hac fit fufficiens Fa motivum credendi fingularia per figuras, & fymbola ve- evidenter contenta? 263.277 ritatem. 196. Tfä.jy Revelatio univer(alis comple- Spes a&ualis in genere lts Xa,an fit motivum fufficiens quid fit? 510. Theologica UT credendi fingularia contenta? a&ualis quid? 511. Spes fu- 278. pernaturalis obtinendae Bea- S. titudinis an crefcere vel de- u crefcere pollfit, $65.an fe- Apientia fumma in co- clusá revelatione excludat mles S ;guofcendo conftituit au- om- & Ikdex Rerum. l omnmem formidinem delibe- ipfo revelatum effet myfte- Awm ratam de oppofito. 568. rium Trinitatis, 254.258. habitualis cuilibet viatori ad Univerfalis revelatio , vide "0 obtinendam falutem fimpli- Revelatio, T citer eft neceffaria. ; 88. adul- T T. tis veró fimpliciter etiam ne- ceffaria eft a&ualis. ibidem. : Enialia non minuunt ha. Immw ejus obje&um. vide oDjecum bitus virtutum & gra- b v4] tiarum. $9. Spei Theologicz fupernatu- mr; ralis a&tus , prout importan- Veracitas fumma in lo- v tis fiduciam obtinende Bea- quendo conftituit authorita- d ;]:; tem DEI, prout hzc eft mo- titudinis , quantum eít ex parte DEI , eít fumme cer- tivum formale fidei. 98.' ve- ..... tus , & effentialiter infruftra- racitas DEI promittentis ad bilis. $31. quantum veró ex credendam rem promiffam , " parte viatoris eft ,. feclusá üt abfolut& fututam , necef- fpeciali revelatione diviná in- faria. 118. 120. 130. r fallibiliter certus , & infru- VerbumDEI quotuplex fit ftrabilis non eft. 535, b in Ecclefia Catholica ? 204. fcriptum eft motivum fuffi- R T. ciensad fidem Theologicam, us 219. uti & traditum, ibid. T Ertulliani de Religione v Catholica fenfüs. 333. Veritas unius propofitionis Theologica virtus , vide nondum revelata formaliter, Firtus ex veritare alterius propofi- |: Timoris fervilis obje&um tionis , quz jdm formaliter TE primarium , & fecundarium. revelata eít dupliciter inferri »)mwx L 543. poteft. 243. Veritas quotu- Traditiones, feu verbum plex ? 314. IT- DEI traditum , funt revelatio Virtus in genere quid? r. Tuts divina mediata. 204. 319. quotuplex. 2. Specificatur ab obje&o formali motivo. 3. n $t U. yonial Virtus Theologica quid fit ? d Nitas DEI revelata fuit 4. Convenit cum morali in [!L 5[,3.1'! in lege veteri , quin hoc effe habitàs fupernaturalis RA Vysu per Ipdex Rerun. t fe infufi, differt penes fafi, 34. Virtus Theologict ; obje&um formale 17. Virtu- alia per fe infufa, alia aquifi- tes Theologicz quot fint ? ta eft, 55. Per quid virtus $. Ex femper cum gratia "Theologica aquifita augea- fan&ificante infunduntur , tur?ibidem. Virtus Theolo- amifià tamen per peccatum gica per fe infufa ab intrin- mortale fan&ificante gratiá feco realiter componi poteft non amittitur habitus fidei, cum abitu vitii contrarií, 38. Imó etiam cum a&u vi- nec fpei, nifi per infidelita- tii contrarii. 40. ln quos tem, aut defperationem po- a&us influat ? an etiam in- fitivam. 20. Nulla virtus 'Theologica metaphyfict ab fluat in fuos a&us pro in- intrinfeco cum gratia fan&ti- | ftanti urgentis praccepti? 56. ficante conne&itur. 22. Nec,58. 70. Per quid virtus uidem phyfice. 25. Virtutes 'Theologica infufa augeatur , non funt nierz potentize gra- | & quomodo? 35. 76. 90. An tix fan&tificantis , fed reipfa|hzec eadem diminuatur per z fupernaturales |a&um fibi oppofitum ? 78. funt potenti a&ivx. 33. Exiguntur àgra-|92. Virtutes omnes infufze tia folüm in fenfu morali,|Theologice funt in juíto uatenus ordini fupernatura- |zequales , fecus aquifitz. or. em illa conftituit, com- Vitium prout virtuti ope li,qu habitus virtutum in- | ponitur , quid fit? 56. 57. petunt O. A- MO D. G. n €y [sy ij [ E À IV j ^ LT hk Q *H»g [/ Tij l I ) ): T ^ [ à k I nl "T j f.".!Jïj J m Í li PL j] jft h D ju N m u T J ! —— xäwn ? m Á -R a. AUWT TET — ATE CEURIMDEZT TT z m J Ua tRO RY d Rn Pt gt n n [ ^ Ü -a ecme 1 [ Í r4 g Y X E W D 19 & 18 — VierFarbSelector Standard"* - E! kala Offset — 17 THFOLOGU 8 SPECULATIV/E- - ä 16 H H ..... 15 TRACTATUS IV* CENN 12 11 m FIDE SP N 10 m CHAR!TATE METHODO SCHOLASTIC e ELUCUBR ATUS, 8 | REVERENDUA PATREM PER HHHIII'III !IIHWIIIIHI!IIIIUIII!IIT! IH,H 8 SIGISMUNDUM PUSCP— "U é SOCIETATE JESU, « T SS, Theologie Do&totem, ejusdémque — Alma, ac Celeberrima lniverfitate Grecent— 6 Profefïorem Ementum j 5 CANCELLARIUM j ä — ä Impenfis Philippi Veith , Bibliop. Aulici- w A I l 4 Cum Licestià Süperiorum , && Priwilegio Cafareos — — 3 L gt d d — eGRZRCII, Typls deanftadmnn, Anno &luti— - N - äï HIll'HHIIIIWIIHIIHI»IIIHIHIKIIIHIIH TT HIHIIII'lllllIIIIWIIIIHIKIIIWIIW 4 5 6