Gf1339-4_2
author: Höhn, Nicolaus

—

í— —

——

—

m

d

—

HW

NT2«5267812253 021

c

L

æ,

X

hy

Y

3

LOU LEPTT

ubrÜRINGEN —

a

Yr. P£,

A.

Pa

CREL nv d

*

u nf

v . LE bar

PX RCR

F32 L*

D

b Dyy

Jim

5 erg 1h

SUMMULA

T itur [ mago

üt lmaoo j

IHEOLOGICA,

WC

gmu

$ive

"

A proceü

V

.......

TU r

dHESES SELEC'TAE

M i

INCARNATO

j;

DEO VERBO

PEE

lr j

THEORE.MATA

il

REFL EXIONES ADVERSARIAS'

Succindt? Explicatz,

[

A Ufum Materias Tbeologicas bres

viter recolere volentium accommodat.e,

€ collede opera ac fludio

R.P. NICOLAI HOHN

& Societate JESU,

SS. Theologiz in Ele&orali Univerfitate

Moguntinà Profefforis.

od

Superiorum Permiffa &5 Prz'vzlegzu

——

MOGUNTIA,

Sumptibts Joannis Wilhelmi Huifch , Bibliop. Colon

Z)pit Joannis Leopoldi Seywald, Ty pogr. Mogunt,

Ànno M.DCC. XX XIII.

r

I

Maunifefte Magmum

j

|

eft Pietatis jacramen-

[

r d

zum, quod manifefta-

im n

zum eff in Carue, quffi-

u?w.mf »3

dui

dar n

t

featum eff in Spiritu,

apparuit Angelis,pra-

Mb

f

dicatum eft Gentibus, -

Vi er 6

fïfdl.!Z/m e Z."Ml"[iü, WUY

affumptum eff iu Go-

m. Fr

E3 Qnic

ri4. 1.ad Fimoth.3. v. ---

M

LUW

16.

Va

v

i

THESES SELECTJE

INCARNATO

If

DEO VERBO.

IT

L Incarnqtio.

!

ES

t naturz divinz cüm humani in unam hypofta-

j

|

f

Ífum conjunctio. 2. Ejus polfibilitas inefficaciter

(Hgl

oppugnatur ab Infidelibus,

;. Hzc poffibilitas fe

nl

fï

clusà fide non cognofcicur evidenter, nec probabili-

ter, aut dubitative proprie. 4. Supppfità fide often-

p

ditur tantàm verl(imiliter.

um

IT Exi/läntizz Incarnationis.

4 T Poffibilitas, & Exiftentia Gentili evidenter fit

ALUU

credibilis pet motiva credibilitátis.

2, Judao

oftenditut ex Gen. 44. 10.— 3. Item ex Dan. 9..24.

& feqq. 4« Uü & ex fignis, & vaticiniis aliis.

Munii

III. Comnvenientia Incarnationis, -

dvl

'St conveniens Deo. :2 Uti & creaturis, . 3. Etiam

-À faéta eft convenienter quoad omnes circumftan-

TM

tia. 4. Convenientius fuit, Vecbum incarnari, quàni

aliam Períonam.;

IV. JVeceffitat Incarnationis.

Eceffatia non fuit neceffitate aliquá aritecedente;

vel abíolutá. . 4. Necex füppofitione mundi con-

diti , vel elevati ad ftatum gratix, — $. Nec ex fuppo-

In

L.Sent.

X

fitione

n

ft"

fiione mundi lapfi, aut mifericorditet erigendi. 4

a

r d

$ed ex fuppoliaone condignz fadisfactionis pro pece

"

r

cato Pr;ciïandæ.

l [

V. Satisfatlio pure creaturz.

:

"o

" f:u

Reatura pura nequit condigne fatisfacere pro peee

ju

jÍ

C

càto etiam alieno.

2. lixc impotentia non eft

9 x«

ex infinitudine peccati mortalis. 3. Sed ex fuperioe

nii

1

ritate ordinis.

4. Unde nec pro veniali pura creae

«iae Chal

tura fatisfacere poreft diredi.

::15 ) ö- Hümm'k

VL Satisfadiio Cbrifti.

I

4 XPera Chrifti fatisfa&oria & meritoría funt valo«

Id

Át

ris infiniti

2. Héc infinituda eft ex dignitate

In

Wi

u

Verbi, 3. Hinc fatisfactio eft condigna, imó fuper«

)

m

ábundans pro quovís peccáto, — 4. INon tamen elt ex

J

A

N

juftitia rigorosa.

'nds, l 1;:& u

VIL. ZMeritum Cbrifli.

W.

Htifti meritum quodlibet de fe eft fufficiens ad

C

M

quodlibet premium poffibile. z. Merito attra-

t

&ivo meritus eft honiini lapfo omnem gratiam, &

b

]

Vr

fupernaturaliadoma. . Uud & fibi

exaltationem no«

l

^

!

timy feji

ial

minis & gloriam corporis , &c.

4« Sibi & Progeni«

zalin Pg[[w

toribus meritus etiam eft varias circumftantias I:;car-

H

pationem antecedentes;

VIIL. ZHMeritum Incarnationis.

U

URti V. T. meriti funt quafdam circumftantias In«

Vv

t WPHI

ly

J carnationis. 2. Mereri non poterant fubftantiam

CH

Incarnationis, nec quoad fui decretum , nec quoad

P

L ] Omï

executionem. 3. Nec caufa meritoria efle potuit ipfa

* ] I'h,,);n

Kluma-

Egarlircr m'ge»'i»;

Humanitas, aut anima Chrifü. — 4. Nec Chriftus

La ;

N

complete flanrptus , nec alia pótuit effe cauía merie

tor? 2

H27071

IX. ZMotivum fncarnatiom';.

Cïl.&[iffzictftprüfh

Auía finalis, feu motiva príncipalis eft remedium

CItstegta n

peccati. 2. Eft motivum fine quo non, ita ut

jder ag

Adamo non peccante Chriftus non veniffet.

3. EX

FO vetu] u

hoc motivo ftatui debet certus ordo fignorum. 4.In

hoc ordine Chriítus non meruit primam gratiam An-

5elis, & Homini innocenu.

A

vt f v

«X. Unio Flypoftatica.

dtelet digursu

H

4Ec eft unio. fubftantialis, & phyfica, & phyfick

compofitiva.

2. Eft maximà tum in ratione

r.&gm. im lp

p Nozndd

unionis, tum doni. 3. Non eft modus modaliter di«

fünckus. 4. Unde actionis Incarnativx terminus fore

malis,; fäu ipfa unio funt extrema üt unita.

h

XI.. Perfona Affumens.

d f d

ufa quidem efficiens phy(ica eít tota Trinltas,

« Merto d

CA

. Unio tamen hypofcatica eft propria folius Ver-

m gin

bi

ierdannn

3. Verbum unitur immediaté, natura mediate

tantüm , feu identice & confecutive.

4. Hinc unio

gt

facta eft in perfonà, feu in unitatem perfonz , non

golzilo

naturz.

XH. Nafura Afumptä.

vt

V

Erbum affumpfxt verum corpus cüm omnibus pat-

d l

tibus integrantibus.

2. Affumpfit & animam

il

rationalem cum oninibus facultatibus & proprietati-

r if

bus. . Potuit-terminare duas naturas; uü öcplgres

X 3

pee

mmelïcwä

u

4. Poffibile, non con

oru«

Pefionæ unam naturam.

[»]

um videtur afTumere naturam irrationalem , non fub-

ordinatam racionali.

!

[

x l

j uU

N

L

i

XIIL. Compofitum "T heandricum.

Ompaofiti Theandriciuna ea,dc'mquf:- perfona fimul

e

homo & Deus eft.

2 Lioo periona dici potcft

P ^

W

compofita ex duplici ratione.

3. Habet & duas vo-

luntates. — 4. Uti & operationes, divinam & huma-

m hum

nam,

J

lo gm

y ia

XIV. Commuiiicatio Hiomatum.

Qiat

N Compofito theandrico admitti debet communi-

I

-

24

catio Idiomatum naturz divinz & humanz.

4 M

Hazc tamen facta non fuit in ipsá humanitate proxi-

meé & immediate.

3. Sed mediat? & confecuüve ex

V

unitate & immediatá unione Perfonæ, 4. Hujus com-

municationis fundamentum eft duPIex : Logvicum &

|

j Curly

n

Phyficum..

ll

142 Idf

Vi

ts ialna

XV. Regule Communicationis IHiomatum.

C

Ommunicátio Idiomatum non fit in prædicatis ab-

M

ftractis, fed concretis. 2. Nec fit in qtlibtlsvis

A Cl

concretis. 3. Regula quedam generalis ftatui poteft,

4- ExciPi tamen debent Progo[ïti,o,ncs quædam par«

a at ld

ticulares,

hls if

"n g, Ut

XVI. Tituli, 65 Officia Chrifti.

Valam l

Hriftus homo eft Filius Dei naturalis , nequit dici

2. Eft Mediator

W

adoptivus , nec ftricte Servus.

Deum inter & homines.

3. Eft Redemptor nofter,

D

& mortuus pro omnibus. 4. Tituli &officiareliqua,

mm

"

XVIL.

Mhis. LTS

XVIL |Santlitas Chrifli.

n

Umanitas Chrifti eft fancta fan&itate fuübftan-

2

uiali.

-

Sanctificatur formaliter à perfonalitate

Ve:bi etiam üt formaliter contradiftin&tà à naturá.

funjro,

3. Sanctificatur etiam immediat? à naturá t diftin-

':.11qu.cpcrü)m ls

& à perfonalitate.

4. Hzc fanctitas eft infinita &

Q did p

phyfica.

E du

drzam d um

XVIII. Gratia Chrifli.

Adem humanitas etiam fantta eft fan&itate acci-

dentali gratiz. 2. Hac fanctitas non eft infinita

o

hyfice , licet moraliter.

3. Gratia Capitis comple-

&titur fanctitatem fubftantialem & accidentalem. 4.

ti dhe um

f manz, v

Chrifti humanitas habet. & gratias gratis datas, &

alia.dona fupernaturalia,

Iifii4 FIU'r

g, uN

n

XIX. Scientia Chiiffi.

N Chrifto fuit fcientia beatifica.

2. Non tamen

| Julrïcx ,lgaai

fuperflua inde fuit fcientia per fe infufa.

218

nec Ícientia acquifita & naturalis. 4. In- & depen-

dens à Phanvafmatc quoad habitum.

n n

afuuxwäag& b

XX. Impeccabilitas Chrifli.

ii us

sl

N Chrifto non potuit effe peccatum , nec fomes pecs

I

cati , aut habitus vitiofus.

2. Neceffario fuit im-

p a [^

peccabilis in fenfu compofito unionis yi ipfius etiam

unionis. 3, Utl & in fenfu ejus divifo. 4. Impecca-

bilitas ftat cum libertate & pracepto.

n

gl ncqt'»ï[f

XXI. Libertas, &5 Preceptum.

- Bu

Hriftus erat liber ad a&us inzqualis etiam perfe-

;*;Rcäcmïwr 5

"

(j

&ijonis, 2. Libere obíervavit prcepta naturalia

ais

-;4:

"

li

X 4

quoad

Ti

quoad circumftantias, pofitiva etiam quoad fubftan-

tiam.

3- Cum libertate admnittimus przceptum ri-

gorofum mottis.

4- Quod conditionatum dicimus,

50n tamen condidonatum ftrictum.

**TREFLEXïOï

XXIH. .Adoratio Chri[i.

m Divinitate coadoratur Humanitas Chrifti cul-

D

C

ulatriz; 2. Quz ab eádem feparata; velreali-

ter, vel per mentem adorabilis non eft hoc cultu.. 5

J

In Ecclefiá non defertur , nec deferri poteft creatutis

adoratio latriz abfoluta. 4. CultusSan&orum , Ima-

ginum, & Reliquiarum.

XXIIL. Zfater Chrifli.

J

Ater Chrifti vere & proprie dici debet Mater Dei.

2. B. V. Maternitatem merità eft de congruo.

D wim: D

3. Maternitauis przrogativa fpecialis eft Immunitas

ab originali, & debito ejus proximo. — 4. Prerogati-

Wi

va relicluæ.

1

v

CS

$^

A

v

n

N

-

aï

fs

av

N

w

N

2

Z

5

-

A

S

590

T À

i

L

»

B

C0 3

Ws wm us Y

L

'*""'Hj;?/ff/f/h

z2HIBIER

/

x D

m (PC&SJ l

R

M

Qd

j

3

T

f."

IS,qII

NY

Vr

2xw

Is

i

2

t wl

le

[

I

[

D

D

j

52» t

ij

THEO-

itf:z M Qul

1 (0N

!VISLKfmUS [«

THEOREMATA

"

Mi

It0nanym K

,

REFLEXIONES ADVERSARLE

t

H!jru.*sï(brif?x.

INCARTATO

j

it2, vt

L

QU

dh

CAU

DEO VERBO.

U

1

TWH ESTS.IL

J

7!

D

'

Jucarnatio. .

(

/

/

[

J

'

WU

Meidolvr

AMaerD

THEOREMA T.

lg

TU.

Efl nature Divine cum FHumaná in unam

)

Hoypoflafim conjunctio.

om:þf ihagi

Rinitati Incacnationem ex Tettià Patte D. Th.

fubjungimus tum ob utriufque Myfterii füblimi-

tatem , tum ob majerem variarum materiarum

^l

elucidationé & conrexionem inter easdem : Atque hic

Primüm brevem & rudem Incarnationis notitiam pra-

2

mittimus ; poüea exactiüs eandem expolicuri.

I.

Incarnatio 7 genere efà Natura divine cum creata in

unam Hypoflafim conjunitio s f enim Incarnationem in

genere fpe&c-:s, non attendenda eft materialis fignifica-

tio hujus vocis,quz nomen habet à Carne, vel ütà parte

)

hominis notiore , vel àt àvoce totum hominem expri-

s

1w|

mente juxta ufitatam fpius Scripturz phrafin ; fed at-

tendenda eft fignificatio formalis & theologica,qua fu-

premam illam Dei communicationem fignificat , quá

Deus »feipfum communicat éreaturx in proprio fuo eífe

naturali & entitativo per veram fuj cum creaturá unioe

j

)

X 5

nera

N

z

THEOREMA I.

IHESIS I.

nem.

(ild

M

II Incatnatio ; preut defatto contigit ; eft

5

Affumptio nature bumane à Verbo drvino fatda in unita-

zen perfona s feu in unaim bypoflaftm ; 1ic.enim aperte do-

cemur Joan. r. J'erbum caro fatlumefl. — Ecin Symb.

Athan. SWcut anima

tionalis c carounus eff bomo » it&

/

JDeus c bomo unus eft Chriflu. . Et ex S. Aug. l. deSpir.

Jl

&animà c.9. JDeus factus efl bomo; ut totum bominena

ü

nt

beatificaret . C pa[cua imveniret intus C foris » foris in car-

VU

THI.

£

Ye

i

ne Saluatora , intus t divinitate Creatori.

g m

Unde Incarnatio forimaliter c phyfice fpectata eftl Natura

t qi

j5

divinia & humana (ubfifleus ia una cademque Perfonalitate

^

Verbi Divinis hzcenim ad Incarnationem formaliter

x

Ia

ït."ülvf.

fumptam fübftantialiter perinent: AVartura bumana

u

üt terminanda , Perfïcienda, compïenda: Ferbum üt

lit

ulict 4 AT

terminus intrinfecus , immediatus , perfec"tivus: AINa-

R

zura divina üt terminus mediatus ; Ex quibus exurgit

mirabilis illa Conjun&tio natürz. divinz & humanz in

[

] .v'.z'.«,rïwm;'u

unam Hypo&aüm,. quam fub ipfis temporibus Apo-

Mi

ftolorum oppugnavit Cerinthus, Ebion, & alii poftea

ïuhzil'ff::sz (tti

fequaces.

IV. Ex his per Zncarnationem ; ma-

xina Dei ad ereaturas fit Cominunicatios quia prima qui-

m LT

w: [

dem Dei ad creaturas Communicatio eft participatio

WW

LL

^

Naturz per creationem : Secunda eft Gratiz per fan-

Ut

'«MP!.: [

"

Gificationem : Tertia eft Gloriz per beatitudinem:

7377

Hác autem quartá feipfum communicat in proprio fuo

Billen

Efle naturali & entutativo per veram & p,ropriam

';.»;nm ngbifazm,

[

]

Unionem in unitatem perfonz divinz ; qua fane ma-

il

/

lr du J

xima eft , & líaiz dicitur Magnum Dei confiliuni,

A t

Apoftolo Sacramentum à frculis abfconditum , & ex

V Qitn

joan. 10. . Pater imeus quod. dedit mibi, Majus efl omni-

Wt

Ahy

jus. Sed majus omnibus, feu hoc maximum eft ipfum

[

Efle Naturale & Entitativum Dei , feu Natura & Per-

d

4l

l)

il

fonalitas Verbi Humanitati ;omxnzlngatæ

.mj,

" h

j

$. 24

i

lil

5

l1

h

INCA RNATIö.

!

L

$.2. Reflexiones Adverfaria.

AL

1 2X

E

J Erfonalitas ex naturá & conceptu fuo eft aliquid in-

communicabile alteri, ergo chimzrica efthzccon-

*:mivz;,»:/f f hm,

junctio. D. A. E jl aliquid incommusicalile alteri fuppo[ita

ldi

C. altcrinatura IN.' Perfonalitas poteft fe communicare na-.

D] /) !

1. Intel^

ture, fed non perfonis, tttpatet in dizinis,

EULT

lectio divina non eft creaturz ita communicabilis , ut

I

li

eam reddat iutelligentem. Difp. Adus vitalis non deno-

177

sinat fübjettum , uifi à quo r inquoeft : Sed dare fubfr-

hr

flentiam non efl quid vitale.

I1I. Subfiftere eft fta-

re per fe ; fed in hác conjunctione natura humana ftaret

: A u

per aliud, feu per Verbum. D. Ma. .Subfiflere abfa-

[utà , h. e. vi propria c» ex propria fafficientia C. denomi-

:pfcnaä: / m'.wv..

srteds: Mi

nativ ab altero , cui uuitur » C À quo pevficitur IN.. Sub-

vt

fiftere in genere eft Naturam exiflere totaliter , fan bae

iriciln

M

dl

Ól

u

bere ultimum complementum v terininum fii effe , qui ter-

IV.

lu o

j

ainus wel eft à reipsä » vel ab altero conjuncto.

j

Apne

Subfiftentia creata videtur eile infepambilis À naturà,

At

n t

uti exiftentia ejus. . Diff. Exiflentia. notat pracise poft-

li qmaprimaqut«

tionem rei extra caufas, que femper efl , quamdiu ves efl :

xo d ptopit

éSed fubfiflentia notat certum tantum umodum exiftendi , f

TÉ

j

Cdi

licet complet? , quimon neceffarià eff . fi umiatur natura Al

w

teri (üppofito,

V. Sinatura humana fübfifterg

offet fubfiftentià Verbi, Chriftus non effet univoc&

hia in;:qcng:ja

homo nobifcum , neque nobis per omnia fumilis. D,

nd F:'Ul:mm

g gt

&seq. Chriflus quà bomo non effet unvvoct bonio IN. quà per-

g nl

Jina C,. Sic etiam eft funilis invatione natura , mon perfone,

VI.

Creatura à Paternitate diviná nequit de-

Mium, W

nominari Pater, ergo nec à Verbo fubfiftens. . Diff.

libh M,tilü €H 01'

Pateruitas ,. feu vis generativa e[fl ad. intra» communicatg

gaiune d

fnNani

identitatem natura , c eft neceffaria , ac confequenter F

31

liuseft jerminus abfolutt adaquatuss. prater queu uon pes

æm*ïlïïö |

i

N

4

THEOREMA I.

THESIS I.

J

A

lm ,

y

290 effe alius : At vis terminandi naturam creatam eff «d

PA

u

extra , eft libera, nec naturam bumanam identificat Ver-

l

j

bo , C& conftquenter pratey terpinationem intrinfecam pri-

nE

matiam alias adbuc poteft effe terminus extrinfecus c. fe-

FW

del

VH. Hu-

n

eundarius. finà aliquá. contrathione.

p9«

a

manitas pateretur violentiam , quia (empcr careret

J:

il

"

propriá fubfiftentià, quam connaturaliter exigit. R.

Q

Exigit eam, quando non perfcitur. fabfiffentia mobiliore s

N

im Jf

ficc* BB.non patiuntur violemiam , lict privati fint bea-

hi m/x;tnï*.; q

titudine maturalt , quam naguraliter exigunt.

Vr

du

THEOREMA Il

(v

:r.i:nbw Tatit

Ejus Poffibilitas inefficaciter: oppugnatur

c,»'uirqms:

ll

ab Tnfidelibus.

n

ALUAAÁ) V

(f

n

Onjun&ioncmhanc Naturz divinz & humanz in

h

N

li

C

unam Hypoüaüm omnino impoffibilem dicunt

p

pollm ac

Porphyrius, Julianus Apoftata, & alii cum Gencili-

nqn

bus, Judzis, & Turcis: Contraquos ex poftulatis Ve-

tin

SEITUUT

titatis & Fidei chriftianz concludimus.

I. In-

M

carnationis Zmpoffibilitatem Iufideles non demonflvare pof-

f evidenters. quia efficaciter demonftrari non poteft

Nb

|

üt verum id , quod eft falfum , & cujus oppolitum cer-

quiyea

kum eít ex diviná revelatione; fiquidem nog datur de-

Val de poia

monftratio falfiütveri; fed falfum eft, impofïibileni

toner leandr

elle Verbi Incarnationem , cüm ex diviná revelatione

lïjff?älll/?/?f/)z'( j

1I.

eertum fit , Verbum effe incarnaumm, ergo.

L0 j

INec e«m deimonflrant apparenters quia argumenta a

;aw;;zqai

1!

Pii

i

4

V

parentia , quz vel ex parte Verbi affumentis, vel ex

parte Humanitatis affumptz , vel ex parte Unionis,

N

j

AU

Íeu modi , quo affumitur, afferuntur , Chriftianus

wre

"Theologus diflolvit prudenter , vel negando Propoft-

ïffl!i, i

tiones a,(ï'umptas, evidenternon probandes; veldiftin-

;'iïäumim m

1

gucxudo

T$l |

INCARNATIO.

$

"14 (s

quendo rescreatas 1divinis; vel dando rationem ge-

u ;df,,!,g,,

neralem ex generalibus principiis, & motivis fidei, &c.

m p

Hr.

Hinc Coutradilonem. omnem mogamus ex

,

^M CM Vfty

purte Dei c? Creatures Deus enim eft omnipotens , &

UM

mdependens, unde íi nulla aliunde oftendatur impli-

MT C

cantia,terminare poceü dupendexm am alterius ad füam

'IK l

Períonalitatem : Creatura vero fübjacet dominio, &

lmf T

elevationi divinz * cuicunque pol ffibili, ergo.

IV.

ànfatju

Nec nftdelem jivat Obfcuritas sz:omprebenjïbz[:m

T

bujus myflerii ; qma liquet, non omnia ; que funt no-

bis incomprehenübilia; effe impoifibilia; càm cihma

!

OmmpOtcntla longf' exced^t captum humanum ; uti

enim Dei natüraianfinite excedit noftram , ita & Opera

UL

C)US coomtlonem XIO&EBIT! Imoó Plüf'l iLln[ natumhter

Polïïblha, quorum rationem nos minime aiïeqummr,

al dumme i

V.

m

Nec Znfidelis fundari potefl. in communi vatio-

TDF

LUAl

dicum

aie C capacitate rerum naturalium ; quia hzg univeríim

t diamencl

non polïunt accommodari ad perioms&: res divina$

plts Ve-

infinite à rationibus creatis diftantes,

i

^

IN

$.2. Reflexiones Adver[aria.

tinwfun g

ia )

Mpoffibilis eft Incarnatio ex immutabilitate Yerbi,

[

uSüPPOlKUIHLC"

quod per eam intrinfece aliter fe habet, quàm antt ;

jem nog lt^

cranfit de potentiá ad actum ; fit potens elicere opera-

Cü mvpblfbm

tiones theandricas. JD..Se aliter babet , item tranfit f

fubpetum phyfice perfectibilé , uelàt pars incompleta, cum

li T

410

l

3n-vel decremenzo perfeilionis propria [N.. per modum puri

u gmlmmu RP'

termimni » qui perficit ; G non perficitur, vel per modum fuba

i v

Jecti logici » quod babet noam denominationen absque novd

e ute Ut*

per- vel imperfecione C. Similiter Verbum operatur the-

andric? tantüm denominative absq ienova pelfcr*ho-

fnlty Chüpl«

nehu, non elicitive cum virtute auqm oyammce, cim.

a

u

J

Verbumninde non fit; vel fs Jiat principiuin elicitiuum barum

obmö*v"' W

f

0P€ f d

N

é

THEOREMA 1Í:

THESIS L

TUE(

Verbo noni addit

epérationumi, [ed dignificativums quod

iB Impofïïbilis

movaim perfedionem intrinfecam.

d

eít ex perfe&ionib us Verbi, quia eft infinitum , & ideo

f

improporti()natum finito. 2.Eft c'ompletuth,cïuod cum

alio incompleto non tacitunum per fe.. 3. Efta&us pu«

Y

i

XH

rus & fumme perfectus , cui non poteft fieri additio. R,

Qus

h

Ad 1. Efl improportionatum finito in effé entis C. termimi &

l

& t

germinabilis IN.. 2. INon facit unum per fe , fi completum

f

(

ceai d

veniat in compofrtionein. Chbriflà vatione mature C,. vatione

fjj j

perfone tantim IN.. 3. INon poteff fievi additio propria, quá

if

perficiatur in. (uoeffe C. aritbmetica, quá non perficitur, fed

II!. Impos-

qm'mquqïfd:.

pur pevficit id» quod ipft additur N.

fibilis eft ex infinitate Naturz divinz, qux ádzquat

[l

Tü

ft

totam vim terminandi in Verbo. . 2. Nac perfonalitas

An lm o

plus habet terminationis activa ; quàm natura pa[ïivæ.

duf

D. Adaquat vim terminandi necef[ariam » & ad mtra C.

liberami » C* ad extra IN.- .Sic etiam mon babet plus termi-

apim p

fiationis nece[faria , & ad intra.

IV. Impoffibilis

1

j

eft ex ratione Unionis; quia uniri eft Pati, & perHci.

li

Iry

D. Uniri fubjedtrob concurrendo per modum fubjecti . vel

m

fl

wl

W

gartis incomplete C.. pur? termninatyue per modum termint

ï»

V. Uniri fupponit unibi-

RORU ]

gantum pevficientis IN.

n

le; fedunibile importat potentialitatem, quz in Deo

AC

AL

m

repugnat. D. Ma. uippanit unibile femper ex indigentid,

m

titdd

velcapacitate aliquà nowe perfettionb IN.. ex termitabili-

ii

tate Cr communicabilitate ful inflnità frne incremento perfe-

giazgfummm l

&ionis C.

VI. Uniri eft paffivum. D. Saltem enun-

ille

"

tiatioo C grammaricaliter C.. f[emper phyfice IN.. V'erbum

Lt j

VII.

enim non vecipit bumanitatem » (ed terminat,

L.

dl

Incarnate eft a&io, ergo refpondec ei pamo. DEFG

fiin d

j

Ir

Paffio pur grammaticalis , feu denominatio pure extrinfe-

?

tunl

ga C. phyfica SubD, refpetu Verbi , quod tantim perficit

l

AN. vefpetíu bumanitatis , qua. perficitur C.

THEO-

"mg«/'rm LO

- Dl

INCARNATIO.

7;

8 qd Jj

l]

THEOREMA lIL'

hnit i

élec Poffibilitas feclusá fide non c

UC

evidenier 5 .

ggrïojäifm*

' M !

Ublimitas hujus Myfterii Theologos à Poflibilitaté

fmdarrr

S

deducit ad examinandam cognofcibilitatem , quat

C t

j

habeatur 'per folas naturz vites abftrahendoab omni

J (impls

ievelatione diviná, vel fcientià infusá: De hác cum

, t4fh

communi concludimus.

I. Incarnatio üt pof-

ffii

fibilis nequit folo lumine naturali cognofci cognitione evis

dente demonflratuá 5 unde enim demonftrabitur , autá

ln

quo hucusque denionftrata eit? An à priori inferetut $

VIZ, Qu

€üum quà nulla eft caufa naturalis connexa? An à po-

Necpet

A

fleriori; cujus nullum videmus neceffarium effectum

" pilr

Ánàíimultaneoy quz non habet predicatum; ex quó

(

lia

inferatur?

II. Nec cognofti poteft , feclusd fide,

T

!]

fttiit

cognitione proprie probabili $ quia in naturalibus non

Jf pf

adeft veftigium , vel fundamentum |illam efficaciter

Áni &prrfia

fuadens ; quomodo ergó lumen naturale fe extendet ad

IIL. Nec

Vi j?d)jräi D

illud, quod naturz limites excedit?

Funwdum ttni

potefl cognofti cogmitione prüprié. dulitativ4 ; quia non

ii r

funt rationes füfpendentes af énfüm , fed fortiores pra

contrario: Unde ait Suarez , fi fngamus, intelle£tum

a, u ij

etiam Án&elicum in talem quzftioneni incidere, vel

A'n,-,m:'r/r,ygw;/i/,

]

N

it [yü;,'),'lfüh*

cohibebit affenfum , vel potiüs in err

orem inclinaret;

D

LU

quia plura inveniretargumenta, quz tafém inducerent

IV. Hinc Incarnatio r, Cor. 2. di-

s DA

alfenium.

X Vfrk'ï'

eitur Sapienzia in myflerio. abfcondita.. Eph. 5. Sacra-

Y

sentum abfconditum à faculis in Deo, Rom. 1. 7Myfles

acilgamm ] |

fium ateruis temporibus tacitum ,. quod uunc patefactum

per Scripturas Praghetaruim. Etideo Matth. 16.ad Pe-

...

j

trum hoc myfterium confitenrem Chiriftus ait : Caro e*

r d

fnnguis non revelavit tibi, fed Pater meus , qui in calis eff.

a

V. Ex

I^

NI

$

THEOREMA III

THESIS

qm

V.

Ex his ifert S. Fulg. l. 1. ad Trafum. c. 4.

vt

T

JMagne prope dixerim miraculo: Inde imanat caligo , unde

Rn

t "

lux orbi affulgebat 5 tude obfcuratio, unde illuffratio. Ad-

]i

dit S. Chryfoft. Hom. de.S. Joan. Bapt. . Svio; quid

(

«t

Verbum caro fattumfit y quomodo factum fit , nefcio: Mi-

[00

rari, quod nefcio ? omnis creatura ignorat

Concludit

]so

i

TL lüft

)

demum S. Aug. Ep. ad Volufian..|.$2 ratio queritur, non

" ,Miäwomm

erit mirabile $. i exemplum pofcitur, ton evit. [ingulare :

[x dem d.ïllü

Demus Deum aliquid poffe , quod. nos fateamur inve[ligare.

u dï )

son po[je

/

TL

$.2. Reflexiones Adver[arie.

yio f

hngeis

EritasIncarnationis non eft contra lumen naturale,

V

TUDCAU

41 !

ergo naturalitec eft cognofcibilis. AV. C. Licet enim

mon fit contra , efd tamen fupra rationem noflram.

II.

(Omondonem

Ánugelus naturaliter cognoícit utrumque extremum

vt u

compofm Theandrici , ergo & Incarnationem V. C.

4it, (rtomm

Quia ratione unionis þbomur Jpecialis vepugnantia An-

LU

gelo viatori ignota , an uon Perfonalitas unam þlum queat

complere nattrem.

III. Angelus certó cogno-

TR

fut Deüm poHe id, quod non 1molv1t contradictio-

i s

nem, : chul ergo. D. Mi. Jacarnatio eam non imol-

h

vit ; & boc nngelus cogno[cit certó C evidznter lumine na-

zurali IN. G non cognofcit id evidenter C. Nel D. Ma.

JUt u

Ut nox (e/)uztur

IV. Anvelus covnofcxtOm-

mincamog

mpotentmm &1, ergo & tmmmam, qut Íncarnatio-

eruI[ (LUT n

eft. D. A CJgnafczt in genere , feu. coufuse , & indeter-

W xl LOOHMIOM

QU

minaté C. in [pecie, c diflincle SubD. quoad aliquos effe-

1

Íi «

i

cus C. quoad ej

:Zm oumes, Q maxiüme fupernatura-

r

ls IN.

/. Àngelus comprchendlc naturam

i

humanam ; fed hac eftterminabilisà Verbo. D. Maj.

Jlu

U

Comprebenfione adequante potentiam &* capacitatem exi-

spir]

flendi modo naturali C. fupernatWrali IN.

VI. Na-

ts

i

turali«

a Jfä

Il T

"

INCARNATIO.

5

T

turaliter Pofcü cognoícere potentiam obedientiale

I

[ L 74 [

creaturz. D. Determinaté, Qw in particulavi quoad

LT /Mmï

omnes modos elevabilitatis IN. generatim , & confusb C.

lp $i,

VII

Cognofcit fubfifteniam effe feparabilem,

AWW J //f/[ ]

ergo etiam fupplebilem ab alio ; fed non eft fupplebi-

T C

lis nifi à Deo; ergo. 7: 4. D. C. Ergo cognofcit effe

» VH

fupplebilem abfoluté IN.. ex bypothefi , fi fupplezio bac non

IU Wi f

dicat contradiclionem , que ipfuni latet C.

VIII.

Wiar Wa

Illud faltem dubitative judicari poteft, quod nequit

demonítrari effe impoflibile ; atqui, ergo. D. Ma.

Dubitative proprit adducendo vationes. fuadentes IN.. im-

üvzfþrix.

IX.

proprie» fofvendo utcunque rationes contrarias C.

artilumenmad

Angelus cognofcit, Deum effe infinitt bonum & coma

ls MC Lt

municativum fui, ergo dubitative faltem cognofcet

ha,

Il

communicationem illam Unionis hypoftaticam. D. 4.

NURA tftémum

Communicatione , quam credit, vel cognofcit po[fibilem C.

yanauo N. C.

alia, £ vel maxime bypoflatica, que feclusa revelatione

i mpguta J

videtur ümpo[Jibilis IN.

i m qui

vis t u-

THEOREMA IV.

Jrit euadidit

TOE

Suppofit4 fide Poffibilitas Incarnationis oflen-

ditur verofimiliter tantum.

ia latb

"E

F

Ides utpote lucerna in caliginofo loco fublirhiffi-

munm Incarnationis myfterium in zni

[o]

[2

mate, & velu£

Jis wgm!ffme-

y, u

per fpeculum nobis manifeftat : Ex quo'ad ejufdem

afit, p t

myfterii cognitiones naturales verifimiles viam ali-

quam cum Leffio contra Ruiz oftendimus.

In

"m j

Fide fuppofitá Zncarnatio naturaliter potefl probabiliter

z f

ypadi mmry:

declararis quie intelle&us obtentà per revelationenx

hujus myfterii certitudine, & füblatà, quam fe folo

; DA

fuperare non poteft, difficultate facilé inducitur ad

yu mpu,iu:":

inveniendas in rebus naturalibus rationes congruas &

i

4n LL Senti

Y

Yeris

p

N

15

| THEOREMA IV. THESIS I.

ii

verifimiles , quibus tale myfterium explanetur, & pro«

T

IL. Talem veri(imilitu-

babiliter confirmetur.

n

m

dinem defumit d beodoretus ab infitione unius arboris i

(Ili

M

ugr!

eli«m , per quam duz naturz arborum inconfufz eoí-

to d

dem producunt fru&us : Bafilius ex ferro candente, quod

m

ifui

illesà fuà naturá ita pcrvaditur ab igne, ut dicatur

"T

::m:

fplendere , urere , accendere : Zthanaflus ex umione cor-

g'am/':a:mirudm:n

oris & anima , cum quá naturas fervantintegras: Un-

g n

dein fuo Symb. ait: Sicut anima vationalis C caro unus

v ldu jlv

eft bonto , ita Deus & bomo unus eft Chriftus , exceptá Íci-

licet; feu exclusá omni imperfectione ex parte Verbi

zzds gt

divini.

. JII. Fide fuppofità Poffibilitas ejus pa-

& t o

myis, i n

viter offenditur ex aliis fidei my[leriis s fic enim ratiocina-

tur D. Bernardus: Natura Divinauna poteft eífeintri»

Mu ;/þn/:/f'!

Tib t n

bus Perfonis, ergo & duplex natura in uno fuppofito,

T dnina

AAlii inferunt : , Accidentja poffunt effe fin* fubjecto in

Euchatiftiá, ergo & natura humana fine fuá fubfiften-

vijtimm n

zià in alieno fuppofito.

IV. Scotus l. 3. d. 1.

attqolta m

.. Aliam iterum fimilitudinem addit ajens : Lices

vigdanra

difficile fit videre aliquam dependentiam » fcilicet qualis ef

x anito|

D. Qux

àn Humanitate ad- Verbum, tamen ifla potefl patere in

f'ibjelto & accidente s nam üt reflectimus infrà de Unio-

iiciC.qumdaa!y

ne» ficut accidens fübjecto, ita humanitas fu0 modo

pf

xulier d

dependet à fuppofito, demptis tamen imperfectioni-

bus ülbje&ilpropriis.

V. Id tamen conflanter

i, Áellacy

bic cum S. Bernardo obfervandum efl 3 notitiam noftram

At ffernd

de hoc myfterio in fummá obfcuritate verfari, càm

" Qfmndqzm

fides fit rerum non apparcntium: Hac igitur veritas

li g,

utpote principale fidei noftrz fundamentum , proba-

n 177

tione aliá apud Chriftianos non eget; quàm brevi illá

f"'""*i-W: üt

& folidá affertione Evangelii: Verbum Caro fatum eft.

n

Reliqua Infidelibus verofimilem ; fed rudem fumul ex-

1 RTAT

plicauonem faciunt,

p

$. 2,

DP

INCARNATIO.

a

20

IJHCUJM

AC Y

$.2. Reflexiones Adver[arie.

fn i

I fuppoütä revelatione poffit , cur non ante revela-

m jnconf

tionem porerit per cognitiones naturales Incarna-

ïfnrnr:n/1n!a;,

tio explicari verifimiliter ? R. Difficilior eff, ex defedia

9ine, ut d

enedii in naturá, ia imventionis, quàm confirmationis jux-

Mv

t« illud : Inventisfacileeftaddere: Dein fuppofitá fide

knr.:'mrcgras: Ü

um babet certitudinem vei , ergo plura potefl invenire , cr

Mi ( r

áis moveri intellectus , nec avgumentis contrariis vetardabi-

?Onijw;t&ctpdfa'-

gur » fed Ad ea folvenda fiet expeditior.

II. A&ug

iiuncvx;zrxïexäi

naturalis & fupernaturalis habere poffünt idem obje-

à Ml

&um, ergo quod ex revelatione per fidem cognofci-

Á enim i

mus, etiam naturaliter cognofcere poffumus. D. C.

mgporeüe/läm

ANatüraliter cognofcere poffumus fuppofità fide, vel alid

mll

timatione , aut propofitione objecti aliunde babit4 C. fecua

ii n

IN.. Sepe objectuim cognofci nequit defeciu vel revelationiss

i ioopffters

vel fpecierum aliunde babitarum.

III. Revelatio

atl 3. d.

interpofita non efficit, ut naturale lumen intellectás

ii Lit

progrediatur ultra fuam fphaeram objectivam , fed na-

yfitqulid

turalis cognitio Incarnationis eft extra ejus fpheram.

i nj pttt

D. Mi. Quamdiu non adjwvatur intelleitus certitudine

s Un-

fidei C. quando adjwvatur N.

IV,. Revelationon

maialp nmd

poteft efficere, ut naturalía principia contineant vir-

ii

tualiter conclufionem, quam fuäpte naturá non cona

tinent, fed hzc non continent conclufionem hujus pof-

j a

fibilitatis inferendz , cfgo. D. Mi. Po[fibilitatis ana«

! naddzmnoürfm

g ,

logice inferendaper ratiocinationes verifimiles , quibus pro-

icigur o

babiliter confirmetur, & fuadeatur veritas myflerii per ve«

velationem certà cogniti IN. inferenda abfolute per ratiocis

gem» PW

mautiones omnimode connexas C.

V. Etüam non

r

tb qum

s n o^

fuppofitá revelatione Angelus cognofcitillas verifimi-

litudines rami inferti , ferri igniti , & alias, ergo ex il«

d

li non fuppofità fide deducit Incarnatignem üt poffi«

z

bilem.

e:

«

12

THEOREMA I.

THESIS 1I.

D

bilem. N.C. Quia bac exempla funt analogicA tantim

gui

confirmatio , non aperta veritatis ex naturá fuaobfcure er

[um

QU

VI. Saltem Angelus

fupernammli: afirmatio,

ex revelatione naturz unius fubfiftentis in tribus per-

Uv

fonisinferet poffibilitatem illius; feu naturas duas fub-

mj

f5 0E

)

fiftentes in uná perfoná. R. Suppofitá etiam Trinitate

Iw

)

sanet ingens C vviribus nature infuperalilis diffcultas de

Incarnatione.

"

TAITESIS IL

Exiflentia Incarnationis.

&

THEOREMA I

E Poffibilitas 65 Exiflentia ejus Gentili evi-

denter fit credibilis per Motiva credibilitatis.

VTA

üàm Gentiles nec veteris, nec novi Teftamenti. ate

C

thoritate moveantur , nec Incarnatio ratione nattt-

rali dire&? demonftrari iis queat ; ideo modum de-

monftrandi indirectum hic contra Gentiles ftatuimus,

i.

Gentiles priàs convincendi funt de Veritate Re-

L

ligionis , de Divinitate Scripturarum, de. Infaliibilitate

vevelationum per Motyva credibilitatis 5 his enim concef-

2005 d. D

fis nec poffibilitas nec exiftentia ejus prudenter nega-

E

P

xi poteft , càm evidens ex iis inferatur credibilitas, üt

——

t^

fufiüs oftendimus in Tra&. de Fide.

II. Sic

frac:

cognitá Religionis infallibilitate ex docrine puritate fan-

&tate » autbore s propagatiane , per[everantia mirabili , &

.«liis motivis euidenter infers : HzcReligio eft vera, er-

b

go quidquid credendum proponit ; eft verum, atqui

Hl.

Z

credit & proponit Incarnationem, ergo.

Similiter cognitá veritate Seripturarum ex conftanti ju-

ACX

dicio

]

TE

EXISTENTIA INCARNATIONI. 5

jnt tlj

dicio Ecclefiz , vaticiniis fuis, &c. Item cognirA infal«

"Mif

lbilitate revelationum ex cognitä veritate & veracitate

Ó Saltem 'L;

diviná eandem iterum facies illationem ; revelationem

letiin l

"

enim divinam implicat effe fal(am, ergo quidquid

AtIf25 dj

Deus revelavit, eft verum ; fed revelavit Incarnatio-

tf Trg

nem, Verbum eíle Carnem facum , Verbum efífe

lf

Deum, &c; ergo.

IV. His «ccedit robur ex

ipfis Operibus Chrifli, non quidem fecundum fe fumptis »

fed eum adjuncta teflificatione Chriffis quia ille pruden-

ter judicari poteft efle Deus, qui in humaná fpecie pa-

1

travit hec fineulariffima miracula ad teftificandam

o

fiti

fuam divinitatem ; fed Chriftus patravit ifta expreís&

etiam teftificatione divinitatis fuz :: Ideo Judzis aitz

41

Ogemï, qua

ego facio , teflimonium perbibent de me , erc.

V.

Praterea banc evidentiam credibilitatis fla-

y Guf g

mui.

biliunt & roborant antiquifïïmæ Prophetiæ Judaorum ,

,

Oracula Sybillarum , Miracula Chrifti & Apoftolorum

j Trlnenti die

pro hoc myfterio faéta , Paene Judzorum illud negan-

Ti20ne at

tium, Everfio idolorum, Converfio Romanorum &

V nm dee

Grzcorum , qui pro fuá fapientià , quà tunc pollebant,

ls animus,

amplexi fidem non fuiffent, fi argumenta evidentia

"358

Myfterium hoc credibile non probáffent : Adde de-

m

mum numeros Martyres cujufque fexüs , atatis , con-

shisenmant

ditionis , &c. qux fufiüs declarat Gonzalez in Manud.

p d

$.2. Reflexiones Adver[aria.

urkütüïllüül um

]. $

Ncarnatio'non eft evidenter cognofcibilis, ergo nec

I

evidenter credibilis, Difp. Evidentia credibilitatis

;iu t jt

h

m

l

defumitur ex principiis Qr rebus extrinfecis , miraculis » te-

flimouiis . & aliis fignis » qua omnimo evidenter à nobis co-

Lghgïü Cüïüll?

gnofci poffunt , ergo & credibilitas fic cognofcitur : Axevi-

) dk verum 'ï

dentia cognofcibilitatis , feu rei evidenter cognitz de-

[

(umi debet ex principiis intrinfecis, Íeu ex eo, quod

nin ex W.w

Y

res

u

THEOREMA I.

THESIS II.

N

re

Qp

qmculä(

p

res ipfa eft in fe, vel quod neceffarió cum eá eft con-

U ifin

D

nexum üt exiftente in fe ; fed bec non fünt in. Incarnatio-

eie naturaliter evidenter. cognofcibili , ergo nec effe poteft

Pm &UM "

II. Evidens credibilitas

M

evidentia cognitionis.

It

tollitobícuritatem fidei myfteriis propriam , fed Incar-

h

i

natio eft unum ex obícuri(fimis fidei myfteriis , ergo.

|

andl

IN. Ma.. Illa enim, üt ait Raynaudus , non pervadit ad

"

I

i

ü'

j acob

|

sntimum objedorum fidei , fed fiffit in eorum vvelut fuperfi-

;

a

i

cie , offendendo competere eis communem vationem veri cre«

T

dililis , non tamen penetrando propriam illorum-veritatem

fs ic al

quia propofitiones de eis formata non funt per [eip[as » Cv ex

germintis nota.

IH Difficultates naturam fu-

TL

dan, Ut

perantes , aliáéque argumenta contra poffibilitatem In-

It hg

carnationis enervant Signa credibilitatis ; ergo hec non

faciunt evidentiam credibilitatis. R. /Motiva credibi-

yé netnnit

al

litatis funt evidentia s non autem evidentia funt avgumen-

z« Infidelium : Unde illa bec enervant, non bac illa.

hum

YV.

. Uti Theologus folvit argumenta Infide-

u lia

(acs, n M

lium, fed non evidenter, ita & Infidelis dat folutiones

llai, n p

ad motiva credibilitatis, fed non evidentes , ergo vie

argumentorum utrinque par eft. R. .So/utiones Znfide-

tndus, qu

N

l

lium funt frivole & frigide, üt vonflat aliunde : INoffra

eidtum, A

.7

conformantur vtbus & ordini drvino, fufeutantur certi-

uudine fidei c fignis aliis » Cc.

V. Moüvaprz-

alfoltum d

Qupd ndetuni

cipua, quz de Incarnatione; feu Chrifto afferuntur non

vl i

habentur aliunde; nifi ex hiftorià Evangelici, fed de

hác Genrilis dubitat, a&non fit conficta , ergo nonfa-

Thbycvatcn

cit credibilitatem evidentem. R. Moriva illa non fu-

Vydilini,

anuntur ex fola bifloria Evangelicá, fed varia funt, &

! um aTj

l!

eradantur in Tratt,de Fide, 2. Ypf fcriptores Evange-

lici probantur Gentilibus fide digniffimi; quia vitam

tss

Chrifti fcripferunt; non üt rem dudumaut clam , fed

M itsin

à: recens & palam factam in mediá Jerofolymá ; non

Vil

gira-

i

Ts y

EXISTENTIA INCARNATIONIS.

15

^ij DN

£niracula folüm , fed & probra, cruciatus, & mortem

WM! iPl lm.»:

k

£urpiffimam Ícripferunt ; illorum geftorum varicinia

lj V u j

L

]w

jam dudum antt à Prophetis erant prænunþiata; &c.

Piden cij

&cC.

Toriam, fed.

THEOREMA

II.

1:3:1 Dylleris, D

/

Judao oflenditur ex Genefis 44. v. 1o.

V M r

Atriarcha Jacob 1. c. ita vaticinatur : n auferetut

Arin rl /Wf"

WH D

feeptrum de

.

-juda , nec Dux de femore ejus, donec vt«

Vlünatittos

piat, qui mittendus efl, & ipfe eri

t expetlatio Gentium.

p ff d

Ex quo fic difcurrimus.

I. Ablatum eff Sce-

lat t li«

perum à juda ,

five per Judam intelligas gentem ju-

3pololaen

daorum, five ttibum Juda pracise , fr

ve dignitatem

Judices If-

i,enlacom

regiam , five primatum inter Principes &

U 717

raél; nec enimà tempore Herodis ulli amplius eorum

V jat p

collatum eft regimen ,

nec tefte Jofepho manfit in tri-

ac brevi poft Judzi errá-

TTTE

bu Juda primatus Judicum ;

u Infdee

runt femper in orbe vagi;

nullius juris , nullius pote-

fine

j;daltsones

ftatis, fine Rege, fine Principe,; fin£ Sacrificio ,

Altari, fint Ephod ; fine Teraphim ; ergo venit Mit-

itts; equ i

du nf

tendus , quo nomine Scriptura Meffiam defignat.

Xr.

Hoc Vaticinium à Judzis nequit dici Con-

ind: N

non minus eniu

ditionatum, JVifivecefferint à lege Dei s

fijeatm iv

romiffiones

alie de Meffia,

V, Menpe

abfolutum eft, quàm

uód nafciturus fit ex

emine Abrahz , ex familià Da-

f -

It

vid , in Bethlehem ; quas credunt abfolutas.

agl ET

1n hoc vaticinio per Sceptrum à Judais neqtüt intelligi

ja, «

Virga affliction

is, feu tyrannica, oppre[Jionis 5 uti enim

fis m j

DDux non notat Tyrannum , qui

virgis cadat Judaos ,

il TL

ita nec Scept

im Virgam illam : Dein Jacob meritu-

iores DP

E

fuis; & maxi-

tiens & benédicens faufta precatur filiis

lii qi^

mt Judz ; quia Prophetiam de Judá fic inchoat : 7ud4

m

ic0^

ge laudabunt fraires tui , manus tuain eervicibus inim

4

7u

u'z]exofolï*;:

16

THEOREMA II THESIS II.

g

eum tuorum» adorabunt te Filia Patris tui.

Ivt

n of rr.',:,qp

l

Necin hoc Vaticinio prepter duplicem fignifiationem voa

u^

q, CU

cis Silób, Meffiz feu Mittendo fubftitui à Judzis poteft

!

urbs Silo, in quá David un&us eft in Regem ; nihil

j n

4

j

il

TT

enim hujus prophetiz convenit urbi Silo; non hzc,

[W i IU

fed Meffias expectado Gentium eft,

V. De-

ml

j

mum in hoc Vaticinio particula Hádh, non fignificat

ltm.z::fmdcm

figini g

Dum, Quando , Poflquam, ita üt fenfus fit:: Poffquam

venerit; fed fignificat, Denec, Ufquedums non enim,

ss C

aliam interpretationem ante Chriftum reddebant Rab-

PTO M" f"ï

:'.rgisC. Ducs t

bini, ergo interpretatio hzc nova Judaice contuma-

ciz eft, non veritatis : Przterea fi hec interpretatio

*vl N, Sc

ftaret, Vaticinium illud non notaret determinatum

ao r Du

Ciafhm as am

tempus adventüs Meffiz , fed vagum & indetermina-

tum; quod tamen olim admittebant tum Judzi, cum

Vrl

nonnulli etiam Gentiles; ut propterea aliqui ex adula-

unea.

tione Meffiam dicerent Herodem , alii Vefpafianum,

Dum p

alii Joannem Baptiftam , &c.

guia populum-,

Hac fufius ex Jefcpho

t

ofccpdunt Ali.

Ti c vnd

$.2. Reflexiones Adver[ariz.

ls Judics t

CUm Populus exiret de &gypto, Moyfes & Aaron

,is D. Mi N

ex tribu Levi fcepcru111 & poteftatem politicam fe-

tUt tf

xebant, & poft eos nonnulli Judices ex aliis tribubus,

pimmdi)

ergo hoc vaticinio non promittitur Judz fceptrum uf-

hum C Tr

que ad Meffiam. D.C. Non premittitur fceptrum ali-

T. t

quando , [cilicet in DDavide damdum c poflea continuan-

f.z;if;nplït, t

dum N. 4 morte "facob flatim habendum SubD. Sub na-

a,

qine [altem Ducis & Principis fupremi in.Senatu fupremo

duidicii Ifraelitici IN, Regis femper fupremi C.

IL

TE

Hzc poteftas f

prema:Senatoria & Judiciaria fingitür

lnir]y

gratis. V, Nlumer. 11.16. Dews ad Mi

h

oyfen 4it ; Con-

TAv

D"L

feptuaginta viras de Senieribus Zfragl .. . ut fu-

greng mibi

*

"

fientent

Mp

EXISTENTIA INCARNATIONIS.

Iy

lj ,

LT

ffentent secum onus populi.. Ex 1. Mach. 12.. Epiftola ad

Spartiatas incipit; fonarbas fummus Sacerdos & Senio-

Dï?m 3]'10'115;;

v05; ( Sacerdotes, &c,. Et Philo de Herode ícribic:

&

2 Netm

Synedrin ex domo David delevit , & Annanelum quendam

T l: pl

«tque Synedrin ex profelytis fuffecit.

I1I. Jere-

Y

mias c. 22. de Jechonià ait: Scribe virum iftum fteri-

ä;.þ » ün

flgr'ü

ä;

lem, nec enim de femineejus erit vir, qui fedeat fuper

"l [t: línn

Íolium David , & poteftatem habeatultra in Judi , er-

; n &nja

go diu ante Chriftum cefsárat fceptrum Juda, D. A.

Attlbar p

Qui fedeat fuper folium David cum tituloy & majeflate

Julicz u

Regis C. Ducis» vel faltem Principis fuper totam tribum

dac ittytin

Sjuda IN.. Sic Zorobabel Jechoniz ex Salathiele filio

It detminam

IV. Ante

nepos dicitur Dux Juda. | 4ggei 1.

LL Indermie

Chriftum ultra annos 1 60, reenarunt Machabzi , fed

m Jadziy nm

hi erant ex tribu Levi, non Juda, ergo diu ante abla-

chadu!a-

tumerat fÍceptrum. R. 1. $i zntelligas inditto V/aticinia

AQUARUT,

JDucem , feu Principemprimum inter Principes Ifrael , qui

ksehfnlo

judicet. populum , argumentum eft. inefficax , t colligitur

ex citatis verbis Philonis Qv ex 7ufefho » qui l. 14. Antiq.

Fjudaic. «. 17, 4it : Herodes regnum adeptus omnes

þïif.

illos Judices, & Regem (Hircanum) fuftulit. 2. Cum

lyis t hm

aliis D. Mi, INen erant ex tribu Cuda fecundum genus

m Pohuczmïc-

enaternum » üt fuse offendit Baronius IN. fecundim genus

dj o

patermum Sub D, per adoptionem IN pev naturalem de[cen-

udz(&cg::um ll«

dentiam C. Tribus Juda reliquos, & praprimis filios

Levi ex captivitate reverfos in tribum Juda adoptavit

iv fl

;apu QUi

& adícripfit, ut eo tempore omnis populus de Tribu

Juda diceretur.

y ii fupmy»'y,

THEOREMA JHIHI.

y C

|

Item ex Danielis 9. v. 22. 65 feqq.

uicana d

Mpf

Aticinium Danielis, utpote longius, ex ipfo Pro-

codem nos breviter obfervas

i fl

'l*!

4* phetá hic lcgg: Ex

pus,

[

a

Y s

/

qua

18

*STHEOREMA III.

THESIS IT.

hull fl

mus.

L Ufque 4d Chriflum Ducem bebdomades

t Ü

slul'ïW

fipiem » & bebdomades fexaginta due evunt. v. 2.5. Sed

»

^ Jf J

ps.ï

if U

hz jam dudum pratericrunt, five intelligas juxta Scri«

!uf i

prure phrafm hebdomades dierum, àt fumuntur Le-

at

g

h&bh

( i

vit. 23. V. 15. five annorum , üt fumuntur Levit. 2$.

ia

v. 8. alie autem in Scripturis non notantur; nec cre»

"n

Qu )

dibile eft alias intellexile Angelum , qui alloquebatur

li

Hebraum, ut eum doceret definitum tempus Chrifti

ial

j Rabu

venturl.

II. Propheta feptuaginta bebdomades

yg;'lemmm;

diflinguit im tres claffes» feupartes s Ícilicecin hebdoma-

$1

des feptcm, &in fcxaginca duas, & in unam , quam

Qu

dimidiatam dicitv.27. Hác divifione defignantur res

D.

inügniores : Hebdomades uimirum feptem , Íeu Anni 49.

ï

Eixdcï

d lbenm

continent tempus , quo non folüm moenia , fed etiant

snelieM

)

látez, domus, & propugnacula civitatis pcrfc&a

funt : Hebdomades fexaginta due notant tempus inter-

t it, d

medium ufque ad baptifmum Chrifti , & initium pre-

D i

dicationis : Hebdomas una , fed dimidiata notat tempus

tenprdim.

""s

Pradicationis, Paffionem ac-Mortem Chrifti.

i nt ls

Notat etiam Propheta initium hebdomadum : Zb exi-

K Orfug]

zu fermonis, ut iterum edificetur Cferufalem, ufque ad

tuis icumi

Chriflum Ducem bebdomades feptem , &c. ibid. h. e. ab

je: Hic um

exitu Edicti , quo Artaxerxes Longimanus faciebat Ju-

p d u

II

dzis poteftatem rezdificandi Jerufalem, & vemplum:

hi

En initium! inde finem numera: erudite manuducet

tUt rfre

Petavius.

III. Notat & finem completarum

Wt 4 [

hebdomadum: Er poff bebdomadas fexaginta duas occi-

Ml drtur

detur Chriflus , & mon erit ejus Populus, quieum negatu-

nj Mi

Tusefl. v. 26. En! fignum primum finis Hhjfss eftocci-

Pl*il:*xmmc[h |

fio Chrifti, & clades Populi fuüi, qui ChrifBtm nega-

IV.

'gafhömüs h

bit: Quam cladem utique novimus in Juda.-

UCC t n

Alterum fignum hujus finis Propheta addit: Et Civi-

qQen-

Mu ;Eq;;,,"w ;

vatem. G- Sanduarium di[ipabit P

^

:

o?ulus eum Duce

$iT &o

MLLUT

THESS

19

EXISTENTIA INCARNAfIONIS.

j Du m

lts

guro , C finis ejus vaflitas. v. 26.. Ymplebaturidin Ro-

snanis fub Duce Tito funditus Jerofolymam vaftanti-

"itlirs i

bus. Lem: Deficiet faerifiium Q boflia. v. 27. Que

1 ü lum

fane defecére , cum nec templum amplius , nec altare

At [j

habeant: Et ideo huc reducitur illud Malach. 1. 10.

VOU neco

Demum Ujque ad confummationem c finem per[evera-

.".,gm!loqucbz

bit defolatio: Qu uti jam feptendecim fxculis ftetit;

mtempusCori

ita & deinceps ftabitufque ad confummationem; quia

Mf leonud

Verbum Domini manet in eternum.

ditntedome

$.2. Reflexiones -Adver[arie.

n qu)

n dimatg

D

Aniel eo tempore non rogabat adventum Mcmz,

yim n

fed liberationem Populi fui , ergo hoc vaticinium

Íd

u

t

nenayl

noneítde Meffià, R. Licétnon rogarit hujus adventum,

at p

liberaliffrmus tamen Deus Virobuic defiderrum eum ape-

;v.ztcmpusimcr-

vire voluit , üt textus oflendit : [mo idem utpote Propheta

u P[ï

liberationem Populi fui fpiritualem magis rogabat» quam

n

Atcmpll!

temporalem.

II. Chriftus & Apoftoli nufquam

Ij

li

ufi funt his prophetiis, ut probarent veniffe Meffiam.

,

dm: o«

R. Chriflus & Apoffoli non omnes » fed tempori & pev fonis

emagis accommodatas afferebant probationes adventás Me[-

(um, t d

li heo

fi« : Hác autem. utique exacerba[fent "judeos oftendendo

amsde]

proximam C urbis C templi & gentis. defolationem.

m p

Ill.

Ipfi Chriftiani non conveniunt inter fe de

ii d

initio & fine hebdomadum , ergo nihil ex hocloco con-

vincitur. A. Licet modica fit differentia Autborum ; tt-

m p

siet tamen certum » bas bebdomadas effluxiffe, adeóque Me[-

aj du

IV. Om-

; t

fiam veniffe , de quo tota difceptatio eft.

Ds

cüe('ir

ninoincertum eft, an Angclus & ex eo Daniel intelli-

:

Y

gat hebdomadas Annorum, an Olympiadum, an Jubi-

T

,m]u(h.

lzorum, an Seculorum. R. Diximus éx ufitatá Strie

pture phrafi intelligi bebdomades annorum , quod confirma-

u ukht

"

facrif-

T IU

$ur ex dqülatiar;g templi & urbis , fime facerdotii,

éioruth,

pl

J

u

20

THEOREM,A IV. THESIS II.

nv p

o^

v.

j

ciorum , c» aliis in eAdem prophetia expre[fis.

v(r'W) -

s 1, u B.

Sed potuit Chriftus ille effe Herodes Agrippa; vel Ti-

w

tus Vefpafianus. R. Hac ultima "Judeorum perfidia in

T i

14 u

TÀ

Meffizm efe : ,4n hi funt Sandlus ille Sandorum, quem

4l

9s

f

m

Dauiel energice bis verbis exprimit? An ab his deleta ef

m

J

(

sniquitas? evc.

VI. Danielv. 24. ait; confum-

jl

w

no

mandam effe pravaricationem , & finem accepturum

M

peccatum 5 fed hec confummatio & fmis non erat;

n 6t

cüm poft Chriftum fuerint peccata , & potiffimüm per-

MY

Qu 1

Íecutiones graviffime Apoftolorum & reliquorum Fi-

A

iu

delium tum per Judxos , tum chl' Gentiles. R. 1. Sux-

joun -LU )

ta Tert. Chryfofl. c Alios in Chriflicidio confummata eft

prevaricatio crefcendo 4d fummum. — .. juxta alios PP.

m!vwrm

nhntt. MW

Confummatum efl , c finem accepit peccatum quoad fatif-

I «(l

(ent

"

factionem condignam pro illo per Chriflum fattam , c quoad

M

li

W

«ctualem exclufionem ab aditu Regni Celorum , nonquoad

«

attualem fui commi[Jionem deinceps continuandam.

VII.

[WN

nn p

suli m d

Ex v.26. Non erit populus ejus , qui eum negaturus

eft; fed Chriftum ufque ad hzc tempora multi negá-

vt t

du

runt. A. jSenfus Textisefl : Populus *judaicus non erit

populus ejus , quia eumnegaturus eft , nec Regem volet; nifí

p la j

r

Cafarem: Hinc ex Ofee .. 'ocanomen ejus , INon popu-

lus meus , &c. " Textus alios explicatos vide apud Inter-

prquoo

ET

PX'C[CS.

Du aj Itpun

ITHEOREMA IV. -

Tngcudrr

líem ex Signis €5' Vaticiniis aliis.

Cufayt u j

L

V.

Eftaret hic oppugnatio Hareticorum circa Incar-

Vaj T d

: nationis myfterium , fed contra hos agemus infe-

[

EU

riüs; Ideo figna nonnulla alia contra Judzos hic an-

necimus.

&

l. Scriptura fígnum adventás Mef-

fis Qs

l:

fisiterum ponit Abrogationem legis Judaicz , & L. N.

Rn q

ET

-

Ts

IXISTENTIA INCARNATIONIS.

21

Mf'Wf- r

$nflitutionem : Ezech. 16. 60. Sjerem.31. 31. Ecce

miöAgUPPä':

dies venients dicit Dominus, €v feriam Domui Ifrael

Mairty yi

JDomui juda fadus novum , non fecundim pattum , quod

V f

pepegi cum Patribus eorum, &rc.. ezgo iniqué Judzi fcane

dalizantur in Chrifto N. L. authore.

Ii. Alte-

:1," Á 454/1;': [/7

2l Corf

um ejía fignum rurfus ponitur Reprobatio Judzorum,

(em aob

& converfio Gentium. Ifaiz 6. Malach. 1. Pf. 21.

n n er

Sap.z. líai. g $. . Ecce teflem populi dedi eum , Ducem

t Püïfïmüm pe:

& Praceptorem Gentibus:. Ecce gentem , quam nefciebas..

m

Sed hzc vocatio manifefta eft, ergo & ejus adventus.

1II.

Aliud ejus frgnum eft Exterminatio Idolo-

i R.L?uv.

J

l

ml

rum:.Zach.i3. /m die ill4 dicit Dominus exercituutms

1 t du

difperdam nomina Idolarum de terrÁ . & nen ultra memo-

zabuntur.

I Qd /4;,,

Sed hac exterminatio eft per Chriftum &

fin, od

ejuslegem à Gentibus acceptatam, ergo & Meffias eft.

hm ugud

IV.

Aliud iterum ejus fignum eff Abrogatio fa-

maa Vl

crificiorum Judaicorum ; Malach. r. 1o. ANom eff

m n

d

QQUrus

enibi voluntas in "vobis, divit Dominus exercituum , . ev

7 ;".;.:Jncgi-

ynunus non fu[cipiam de manu veftrá: Ab ortu enim folia

hi m r

usque ad occafum magnum eft nomen meum in Gentibus, c

$n omni loco facrificatur, &v offertur nomini meo oblatio

Mvf

i ag

anunda.

V. Confpicuum aliud fignum eff Yem-

vt agud Yi

pus quatuor nobiliffimorum Orbis Imperiorum, Dan.

2. 44.. dn diebus autem regnorum illorum . fafcitabit

JDeus celi regnum , quod in eternum non di[fpabitur , &

]

|

[

vegnum ejus alteri populo non tradetur : comminuet autem

€» confumet. unvuer[a vogna bac s. & ipfum flabit in ater-

nir d

um

VI. Alia .Signa funt ex vaticiniis Prophe-

a at

zarum V. T. de venturi Meffiz nativitate ; vità , predi-

catione , miraculis, pafïïonc , morte , & aliis, quein

s

Chrifto ad apicem adimpleta effe, fufiüs oftendit T hyr-

; as Wf,'

fus Gonzalez in Manduc&tione fuá.

V]II. Vati^

g d

;]Q&WJ ü

cinia quedam alia de Regno 7Meffi« Judei craffisim&

w

intels

M

22

THEOREMA I.

THESIS 1iI.

C(N,

l

intelligunt de bonis folàm temporalibus & carnali-

[7]

dnc^,

«j

m lal

bus: Nec diftinguunt duplicem ejus Adventum ad

u

dami

2m4

N

falvandum & judicandum , &c. Ex quibus folves Re-

flexiones Adverfarias.

IT d

"

(l Fh

b]]

IT

u

THESIS Ill.

[«

a

um C

em ?Oïl

Convenientia Incarnationis,

li

Wj adüx

THEOREMA I.

:cm yw.tl'

i

d ;mmïmr.

Incarnatio Conveniens fuit Deo.

jntus Q

Onveniens hic nobis dicitur id,

uod non folàm i I

é

fieri non rcpugnat » aut dedecet H

ed etiam Divinz

qu a

Sapientie , Bonitati , & ordinatflima Inclinationi

g, hst

confentaneum eft:. Inde ftatuimus.

I. Incar-

" k&rgt&i&i&m

J pl chims

natio comvenit ordinati[[ime Dei Inclinationi $ ficut enim

bono convenit communicatio fui, ita Summo Bono . (iuDusty

íui communicatio fumma poffibilis, fed hzc fit per

"Donias r

Incarnationem fumme, fcilicet in ipfo eífe entitativo

qem efechz !

Dei, ergo.

II. Convenit eadem /apienti(Jima

fs hoc z

Fini Deioperanti adextras hic namque.eft manifefta-

d eg.

tio dignitatis, excellentiz ; & perfectionum Divina-

fl

rum, quibus reddatur creaturiszftimabilis , laudabi-

lis, amabilis; fed Incarnatio eft opus; in-quo maxi-

(leomenens

m& relucent Divinz perfectiones; Sápientia, Omni«

"d'inaenen

potentia, Juftitia, Mifericordia, Amor.

III.

Wt l/l pf

Inde ipía maxim? conmveniens efl Amori Dei $. amoris

ln totig r

enim proprium eftunire & conjungere fecum reamae

Átin T.

tá, fed hzc unio eft (ant maxima,.per quam Deus fit

ij

7

1 Qu

"

"m

*

homo, & homoDeus: Ideo ex Joan.3. .Sic Deus di-

dl

SRLTAUI) f

lexit mundum , ut filium fuum unigenitum daret.,

IV.

Ug D

Similiter fumma, que inde elnett, comvenit Mifericor-

diés

Vi N

E

]

21j

CONVENIENTIA INCARNATIONIS.

rlb

die; cüm enim miferi effemus , mifertus eft noftri , &&

d C]u.g Adrc-j

eruit nos de lacu miferiz , & de luto fxcis; Hinc Ex-

& 9wa fol.

clamatS. Leo Serm. 4. de Nativ.. n novi([imis temperi-

bus omnem abundantiam folite benignitatis exce[[it » quan-

do in Chriffo ipía ad peccatores IVlifericordia, ipfa ad er«

vantes Veritas , ip[aadmortuos Vita defcendit.

V.

[]

Convenit demum &* 4liis Perfectionibus Dei :

Sfuflities

MLtyj,

nam Deus eum pofuit: propitiationcm per fidem in

fanguine iftius ad oftenfionem Juftitiz : Omniþotmtia P

ID

fecit enim potentiam in brachio fuo , efficiendo ne«

xum remotiffimorum exxremorum , Dei & hominis:z

fui D.

SSapientie 5 cujus opus, nifi fides credat, Íermo non

Qu of

explicat.

Vl. Nec difcemvenit ejus. Infinitatis

bdeian a

uia ütobfervat D. Bonav. Infinita potentia , fapien-

az ht

tia, bonitas debet fe perfe&te manifeftare ; fed non

[ fnce E

poteft fe perfecte maniteftare , nifi per effe&um aliquo

£ ienim :

modo infinitum ; nihil autem eftinfinitum a&u, nifi

lm Bono F

folus Deus, ergo ut Divinz potentiz ; fa.pienciæ, &

lll t pet

bonitatis Infinitas manifeftaretur, conveniens fuit, ali-

Vf ettatvo

uem effectum fieri, cui attribuerewur, effe Deum;

2 [giniom

r

[

d hoc fa&um fuit, quando Verbum caro factum

-

Ti

eít, ergo.

hm D

gl a

$. 2. Reflexiones Adverfarie.

Iconveniens eft Deo Incarnari , ergo non incarnari

j hqp n

eft inconveniens ; fed fequela fallit.' D. Ma. .Si

!IPRW: n«

Il

J

corveniens eft pev nece[Jitatem vel exigentiam connatura-

j Drs tmbdd

dem C. tantim. per inclinationem moralem liberam IN.

um r

"Agenti libero fape utrumque. contradictorium conveniens

€ji.

.

uod, convenit Deo, ei neceífarium

k um Des?

eft, fed Incarnatio non eft neceffaria Deo, ergo nec

m

conveniens eft. D. Ma. Quod comvenit Deo, t adus

pint.

eonforttis IN ht e[fentiale pradicatum vvel proprittas cone

| ' M[f* l

Vertis

h

iM

oX

"

24.

THEOREMA I.

THESIS 1lf.

jl

[

'uertäbili: C

HI. Deus utpot& perfe&iffimus

ab zterno habuit omne bonum fibi conveniens, íed

(nh

4'("

nonhabebatIncarnationem. D. Ma. Omne bonum in-

t QU

C. extrinfecum ». qualis eft gloria IDei potiffamitm. ade-

CO

euens per incavnationem IN.

IV. Convenientiffi-

hat

mum eft , ut Deus, quifumma bonitas & felicitas eft,

[

maneat, ficut ab eterno fuit, fed non fuit unitus car«

dii

l

j

p t

ni, ergo. D. MMa. Ut fic maneat quoad intrinfeca C.

I

, um

quoad smodum fe babendi ad extrinfeca imutabilia Sub.D.

-,.,.

ita ut Deo etiam comveniens fuerit ejus contradidtorium C.

a

j

vt

ito ur non fuerit IN.

V: Difconvenit omnino Ma-

-5gxa'um»la*3

jeftatem infinitam Dei exinaniri , fed id fit per Incarna-

" limdnem g

tionem, ad Philipp. 2. D. Ma. Exinaniri eam fecundim

,ädm 1 bm, )

ff

feipf/am C. fecundim apparentiam , mafe[latem nec amita

yi.mquf |

"

zendo , nec deprimendo , fed ob alti[Jimos fines fub carne ve-

AEASINUCICCIUTO

N

Jando JN.

VI. Difconvenit fapientie Divinz

z o dv

rem pretiofiffimam prodigere pro re viliffimá , fcu

"t'ï'xl"ulnlNlm!.N*,'.'.T«

vitam Chrifti pro homine. D. .5; vecuperatio vei "vuilio-

/;'errimzepecc;:w

vis fit. finis ultimatus C. fi non fit N.. Nel D. Si vita À

xge Sicerdti

enorte ab[orbeatur , & vincatur C. fimoriendo mortem vin-

dm fadtifica

eat , immortalis vefurgat , & valde augeat gloriam Dei,

I:zChrüh hum

que pretiofior eff omni vità creatá N.

VII. ;Di-

Bs manyris, da

Ícohvenit fapientiz Divinz intendere finem , qui lon-

3ett6, & adony

F»]

o

e vilior eft mediis ad eum affequcndum ordinatis,

t Cirf l)

fed falus noftra ceu finis eft vilior Incarnatione ceu

le?D; üti Q

medio. D. Ma. nutendere finem ultimatum C. non ulti-

à Bs menfren

matum - AN.

VIHI. Difconvenit Juftitie Dei,

G g. 4

exigere fatisfa&tionem ab innocente , non à nocenti«

WT.*'Q?V

E

bus; fed Incarnatio ordinata eft, ut fatisfaceret inno-

!

lffi'm l

cens. D. Ma. Siinnocens J[pamtegià factus eft. fidejuffor,

At Obicl

& caufam nocentis non . polentis [atisfacere fufcepit IN..

(b

WIQ

fevus C.. Ipfe enim languores moftros tulit , Q oblatus effs

m

" Anes |

L

quia ipfe ueluit. 1ai. s 5

i

THEO.

l

Ti

CONVENIENTIA INCARNATIONIS.

i

OM pei

THEOREMA Il.

* lii OOnjer,

^/4. Üf M |

Comveniens el 65 Creaturis.

; fiFVf(lïz)/)m,

COnVeniemia ; quzin Deoeft, honeftatis & decena

: h Convm;g;

tiz , in Creaturis infuper ucilitatis & delectabilita«

45& fs

tis elle poteft: Unde ex triplici háe convenientiá con-

iofüj Ui

j

cludimus;

I. Incarnaàuo eft comveniens INNatura

Bu i,

bumane affumptes nil enim eft decentius , utilius, de«

m uj

le&tabilius , quàm creaturam conjungi fuo Creatori,

u

ejus elevationi obedire, elevari ad fupremum dignita:

n um«

tis gradum, ad valorem inexhauftum meritorum , ad

Tidit prtom.

plenitudinem gratiz & gloriz , atqui, er

o

go. Hisacce-

m;';m/mm

thefaurus fa-

t

" dunt alia bona, potentia & miracula,

Mtmiral. pientiz Dei, feffio ad dextram Patris , judiciaria po-

iflayw. teftasin univerfum mundum , & àlia, qua Humanitati

(:.ïm Diis. in Chrifto obvenerünt;

II. Conveniens etiani

ls; fu. eftrotz INamure bumanas per eam enim redempta eft

Vtditi il fervicucapeccati, &innumeris miferiis: Conftituitur

l)iutd regale Sacerdotium, gens fan&ta : Confequitur gra-

mimtmi tiam fanctificantem , virtutes infufas, beatitudinem :

u jrim D InChrifti humanitate dignificatur pre reliquis omni-

V.O« bus naturis, cüm carnem noftram videamus furfum

f gil Íedere, & adorari ab Angelis ; cüm fadti fimus fra«

wunmgs, wres Chrifti, filiiDei; cüm enarrata nobis fit docttina

puuueen celeftis ; cüm omnium virtutum exémplum in Chri-

uml« — fto nobis monftretur & accelfüs facilisad Deum pef

; ii D Chriftum pateat, &c.

IIL Conveniens eft

i emni infuper INatura intelletualis his namque eft Ípe-

Wüeene Clalis & pleniffima materia gaudii, amoris, gratitu

i

m lnis : Hisex edobveniuftt omnia dona gratig & glo-

7

im f

yizz Accepcrum: per eam Caput fümme dignum: Ex

'Mlà habent homines focios beatitudinis fuz , &c.

j o

IV

[

Conveniens eít tori demum Univerfo $ ad

'04]

In LL.Sent,

hujus

-;

[

THESIS III.

26

THEOREMA II.

n a

J

T (,UW

hujus enim completam perfectionem accedit, quàd

H

iC

fÀ"

conítet omnibus rerum ordinibus, nature, gratiz;

m

glorie , & unionishypoftatice ; quód omnia in Chri-

LUA

fto reftaurata fint, que in czlo &in terris funt; quód

um

b

vent

"

omnis gradus naturarum , quz in homine velut Uni-

4 um

verfi compendio continentur, in Humanitate Chrifti

P('

[

dignificetur , elevetur ; quód omnes creaturz eleven-

J

(

Pt

tür ad nobiliorem finem, cüm per elevationem homi-

nis fiant media vel proxima, vel remota ad obtinen-

g t

dam ab homine beatitudinem per Incarnationem re-

fl s

aratam, quze utique elevatio créaturis omnibus eft

ii Qu

3

onorifica, & maximé conveniens.

?

n w fs

T

D

u 1777

$.2. Reflexiones Adver[arie.

sp at (

Atura humana non effet in ftatu naturali , ergo in-

N

"tott P:n'c&mt

de pateretur violentiam , ergo ei difconvenit In-

m dyr

carnatio. D. 4.. I|Non effet in flatunaturali, & tamen

nm.eg*.m,&:

effet in flatu longé meliore ; C digniore C. fecus AIN.

vidyil, u

«$; detur natura» quo ipfa meliüs fit, mon patitur vuio-

ins N.CI

dentiam.

II. Quzvis res phyfica exigit fuas

siptc [

proprietates ; fed fubfiftentia propria eft proprietas,

ergo hanc exigit, ergo. D. /Ma. $i aliqua proprietas

r

III.

sbunde , e nobilis compenfetur IN.. fecus C.

V/nio Verbi eft fupernaturalis refpectu humanitatis ,

Bifo hm

ergo ei conveniens. non eft, ne & ipfa fit fuperna-

&uralis quoad modum entitati contrarium. 32

zatq f

4N'on comvenit illi confiderata pracisà pro conditione nature

l

l

Eg'tiDcJ'SgP

€. fecundim potentiam obedientialem » per quam elevatur

At omy

IV. Incarnauo

d flatum fupernaturalem IN.

f:;i Wil

o

[2

nitatem hominum , ergo illis non convenit.

fuperat di

: Cüm':m&

JD.C. illà fecundum fe fumptis C. per elevationem digni-

v,u!ægüci;qm

ficandu N.

V. Nonconvenit naturz vili & pec-

D Ctiam [m

É

"C

cabili uniri cum Perfoná digniffimá & fanétiffimá-. D.

m

IN

Tittsn

CONVENIENTIA INCARNATIONIS.

^

^

7

'»*äoncm Atl T

ANon comvenit ex debitos feu per modum doni naturaliter

35 fa.

debiti C.ex gratiá, feu t donum pure gratuitum , C fuper-

*: *I"öd Ua

^

naturale IN.

1 terr

i |

"VI. Natura humana per pecca-

tum digna fuit carere Incarnatione, ergo illi non con-

1 M0mine vel

venit. D. C. Ex fuppofitione peccati manfuri C. tollendi

D .

per ipfam fncarnationem N.

Deicrdfure d

VII. Ahgeli per

Incarnationem perdiderunt praeminentiam , ergo non

tnziyem f

convenit omni naturz intellectuali.

D. A. Perdides

044l obti;

Tomginem .

runt bomine manente in flatu inferiore NI. non manente «

ftd elevato per unionem Diyvinitatis C.

VIII. In-

m u

carnatio fuit pluribus occafio ruinz & perditionis , er-

'

go non fuit illis Conveniens. D. A. Per ft» & ex vi

n

ipfius Incarnationis IN.. per accidens, Q ex malitiá ipfa-

vum creaturarum . C.

IX. Inanimatis nullam

utrdd, i

&ment Ie

confert perfectionem. D. Zn- C. extrinfecam , ut ordi-

nentur ad perfecttorem finem N.

X. ExIncarna-

od (* tma

tionegratia, & alia dona obtigerunt üni naturz indi-

n Ls N

viduali, ergo non omni naturz Ípecificz fuit conve-

M /uirur tl«

niens. IN.C. Znde enim in omnes derivatur vel dighifako

Yi g a

vel gratia C falus,

j c(&gmgxïetas,

TT

THEOREMA III.

J

TM

«t humMJUF)

Fatla etiam efl convenienter quoad omnes

circumfLantias.

c ipfa f ign-

U

du

zcunque fiunt, prout ordinavit & difpofuit in-

Q

T d

finita Dei Sapientia, fiunt convenientiflim? ; fed

ipfa Ordinavit omnes circumftantias Incarnationis :

a n

W b

Unde ad nonnullas earum in particulari refle&timus,

I.

sls

Conveniebat, affumi Naturam bumanam pra-

y ii

serit& Angelicá ; quia decuit, ut natura, que peccave-

tat; etiam fatisfaceret pro peccato fuo ad confequen-

nitnztu:zühf"'

sam ejus remiffionem : Etquia peccatum confumma-

juín VN ;

43

cum

m*'

28

THEOREMA 1IH. THESIS 1IL

u

f

"

tum erat in dele&atione carnis, decuit idem elui pet

h

afflictionem fensüs , quä carent Angeli: Et velmaxim&

x

divinam potentiam & fapientiam decuit, ut fordffi-

Mm*m

mus hoftis Diabolus vinceretur per infirmam & fragi-

:

]

!

II.

lem naturam , de quá ipfe detriumphaverat.

weris *

Conveniebat, affumere ex propagine Ade naturam bu-

Q

ananam » quam aliunde formari 5 quia decuit, utis, qui

( $d

offendit ,. fatisfaceret, vel faltem aliquis ex ejus pro-

"i

]

agine; fed cüm nemo alius virtutem fatisfaciendi ha-

3

[

i

m

UUR

eret , nifi natura à Perfonà Divinà affumpta, decuit

eandem ex ejus propaginc affumi.

II. Con-

an

eniebat eandem affumi ex Virgine Matres ut comple-

:

xetur omnis diverfitas generationis humanz ; cüm

k

i

Ü

enim Adam eílet produ&us ex limo fine foeminá & vi«

xo: Evaex viro fine foeminá: Reliqui homines ex utro«

1

aue : Supererat quartus modus , feu homo genitus ex

gu

Y

Xaminá fine viro , qui Chriftus eft.

].V. COn-

y

(

veniebat ratio 7 emporis ; mundi enim initium non con-

Timo eud

u

Ug ; aL

gruebat , ut morbi gravitas, & medii necelfitas inno-

u

[

zeíceret, ut expeteretur à Juftis, prediceretur à Pro-

phetis : Nec congruebat finis , ut tantó uberior foret

;'r (

1on

h

Íructus.

V. Decuit ergo Zncarnationem fieri in

guim m

plenitudine Temporum , & in medio Annorum s quia ut

p o

D. Th. ad Gal. obfervat, homo przvaricator cüm prz-

7777 Qnfi

fumpfiffet de fcientiá & potentià , in Lege Naturz abf-

'E'JEEJIISCIJï,

ue do&trinà legis in graviffimos errores lapfus priüs

convi&tus fuperbiz eft.ex defectu fcientiz , & in Lege

X ]. g

Scriptá impotentiz fuz , ut tantó avidiüs poftea quaz-

Ánye:

[Ui

zeret gratiam. Ideo Habacuc 3. legitur: .Domine opus

A

"u

i

|

us in medio annorum vivifica illud.. Exad Gal.4. Ubi

[2

vyenit plenitudo temporis , mifit Deus filium f(uum , fa&tum

fub lege.

VI. Medium tamen Annorum bic z0t$

AA

sutellige mathematic? & pofitivé , quafi tot faperfint an-

nb

Af .'l[' ;»;;..;';

1

*

THESS n

CONVENIENTIA INCARNATIONIS. Z5

dai il

L'-gch:Eml;:

fii, quot anteceflerunt ; fed intellige Medium morale,

| df[uf[) lii

& negative fumptum quia nec in fine , nec in initio

mundi facta eft.

»'l;nfirmam l

Juferat

$.2. Reflexiones Adver[aris.

!H Á Mp

Onvenientius erat, naturam affumi, qua eft per-

i uj t

-9

fe&tior, Deo magis affinis, fed talis eft Angelica.

16 & OU r

D. Ma. .. $i Incarnatio fecundum fe fpectetur T. velatrve

l

acendih

1

Z

«d finem , qui pro boc ordine vefpiciebat Genus bumanum

D

lIrpa, decut

jt vedimendum , unde comveniebat waturam veam fatisfa-

W G

cere I

II. . Convenientius erat; per creatio-

fitiy m

nem affumere hominem ,. ne aliquid participaret de-

lumag; ia

Ícendens à peccatoribus in odium omnis peccati. 75

I femira r

Convenientius erat velatvve ad (ancltatem pracise droinam

Vryneseruttoe

C. relatioe ad attributa divina alia» qua Deus volebat ma-

N ;cm':us 4

Y

vifeflare , C ad fines alios pro boc revum ordine intentos IN.

n

COR-

YiI.

Convenientius erat, Chriftum omnium

10f COL«

Primö exiftere, quia dicitur Primo

o

cenitus omnis crea-

as In0«

turz : Et quia Angelis & hominibus omnem meruit

mc:c:u"r ibre

gratiam. R. «d 1. Primogenitus dicitur dignitate c in-

ib r

tentione C. tempore & executione IN. 2. Meruit omnem

n jot

gratiam merito prius objectiv? e in intentione exiflente T.

p quid

prius tempore C executive exiflente N. Dixi T. Deme-

s

r;:n*

arica:olr

"

vito enim Chrifli infra diflintiis agemus.

IV. Con-

Dl

lm

venientius erat, Chrifti adventum non differri per tot

sl priüs'

fxcula; quia charitas non tardat fubvenire alieng mi-

ni, k

feriz.

D. JNon tardat , fi nulla fubfit vatio C. '? fit N.

d

M

Convenientius eft, plures falvari quàm pau-

" Durms

ciores , cüm venerit propter noftram falutem ; fed Plu-

giglel

res falvandi fuiffent, fi Gentibus priüs ejus adventus

w ( um

innotuiffet , üt objecit olim Porphyrius. A. Hec con-

jetlura eft : Apud multos fortt etiam viluiffet : Tuflitia tat-

s ho

alutis preparauit : Utraque

j W';l

darvir: Mifericordia media [

N

j

triuttts

N

THEOREMA IV. .THESIS IIT:

(

3*

l:l": ,

" VI. Multi,

ipuat

eritumphavvit in negotio noflra falutis.

H

AmgoPaI

quia Chriftum ignorabant, periérunt, ergo f1 priüs

j ,l

veniflet, convenientius fuiffet. .. Adbue valde multi

z

u d

pereunt: Hinc D. À. Periérunt per fe , & pracis ob In-

ia

Dat

carnationem tantifper dilatam IN. per accidens » & ex fu&

11

culpá C. Dein habuit & ipía Incarnatio effe&um anti-

(vu

T.

cipaum , & participatum per fidem fuz futuritionis,

g

N

Mïþ p

ideo interitus multorum adfcribi nequaquam poteft Incar-

mationi dilata , cujus effcaciam r virtutem participabant

p

s f

etiam i, qui exiffentiam Incarnationis antecefferant.

gfiptts t

(

THEOREMA IV.

i.j

A

didoenia

Ü

Mi

j

I

:

J

Convenientius fuit Verbum Incarnari , quam

m H

aliam Perfonam Trinitatis.

E&ma&d&m

C

Onveniens cum Rhodes etiam dici poteftid, quod

v at

decet fieri, five quod fieri eft ita conforme re&z

rationi , ut , fifiat, optimz queant afferri rationes, cur

bum Dars; T

fa&tum fit: Ex quo ad majorem Incarnandi Verbi con-

TacuüaPs:xs,.::*

venientiam deícendimus.

. ]. Conveniebat, u?

nporad l

quantim fieri poteff , C potuit , Idiomata fint fimilia , Íci-

n

licet ut, qui ab aterno erat Filius Dei, fieret in tem-

po:e filius hominis; ne ob communicationem Idioma-

N h)ygï'«.ai

tum plures effent Filii in Trinitate, & exinde confufio,

CO diaz

zquivocatio, aut error. $. Anfelm. de Incarnat. c. 4.

Yi abaüäp:rl

II.

Homo per fuum. Redemptorem. adoptaudus

'.'.VD,C W/».

erat in filium Dei , fed decuit, ut naturalis Filius filios

AL NPIURTUE A

adoptivos fibi faceret quodammodo íimiles. g.

4

il

"Itatl. 17. inoan.

IH. Filius eft media per[ona

6200 ]

intev Patrem c» . Spiritum , quatenus procedit à Patre,

li

AL

t

€ fanul cum Patre producit $. Spiritum ; unde decuit,

lj

mutrt.

10 tf

ut etiam effec Mediator Deum inter & hominem,, D.

"Mu

75.3.p.4.3.4. 8.

IV.. Natyra humana sfpo-

]

I Ts

Áin

À

, 6

-

4

r

,æ«

?HESIS It

J

CONVENIENTIA INCARNATIONIS. 3:

te Dei imago fimilitudinem potius habet cum Filio , qui eft

X

imago Patris, fed unio eft vel maxime fimilium. Zdem.

! Atj

V.

Homo periit ex inordinato appetitu fcientiaa

7 [/ u

unde congruum erat , ut Ícientia feu Sapicntia genita

MAtt

Patris hanc injuriam vindicaret. JD. Berm. Dom. 1.

i deds

dv

VI. Dzmon Principatum petierat in Ca-

g futurris

lis , qui Filio Dei debebatur 5 decuic itaque, ut peripfum

tur fvf f

expugnaretur Filium. D. Zfug. l. c.

VII. Ho-

d

mo fgecialiter peccavit in 'erbum volens fieri fimilis Deo,

atijrar

maxime in fcienti c» fapienti4s ergo Verbo , cui fpecia-

lius fit injuria , convenientiüs tribuitur culpz vindicta,

N,

vel indulgentia. $. Znfelm. l. cur. Deus Homo. c. 9.

VIIT.

Caterüm alie comvenientie ex aliis funts

LU ii

Utiomniaper ipfum Verbum fa&a funt /oan.1 . ita per

"

ipfum conveniebat cadem reparari: Item Incarnatio

1

facta eftad docéndum homines ; ideo decuit incarnari

qud

m

(r

Vi

Perfonam » quz eft conceptus divinz fapicntiæ, & Ver-

f Cl

bum Patris : Item Verbum eft prima & fubftantialis

1bl con

locutio Patris , ideo decuit perillud eundem Patrem in

foävcva

i, u

tempore manifeftari ; &c.

f j (d.

$.2. Reflexiones Adver[aria.

i fem n

Nio hypoftatica abfolute fumpta , üt eft communi-

;muncmläxgrr:iw

U

exindecuntuo

catio divinz bonitatis , non habet plus à Verbo,

drdamd4

quàm ab alià perfonä ; ergo non eftconverientior Vet-

bo. ID.C. SSpettando pracisé naturam vei C. fimul atten-

um d

dendo congruentias alias IN.

IL. Congruentius

Ti JLS muj m*

u

l

p (l

eft, hominemab illo reparari , & recreari , àquocrea-

tus eft , fed creatio maxime tribuitur Patri , ergo. D.

-w-gümzdiap"f'

Ma. Congruentius eff ab illo reparari effectrue C. formaliter

m

l24

u

velquafi formaliter h. e. meritori? & executive IN.. Incar-

T

u

natio effedtive maxime tribuitur Patri ; quia fic Des di-

u ho

vl

lexit nundum , ut filium fuum. unigenitum darei 5 C quia

L

i

E

Vi

32

THEOREMA IV. 'THESIS III.

x0f

du

potentia , primitas » C autboritas originis appropriatur Pa«

$frí : Sed non attribuitur formaliter , meritorie & exe-

qluattl

cutive quia 2. Cor. $.. Deus erat in Chriflomundum ve-

conciliens [ibi : Ideo ficut per. Verbum omnia fatla funt ,

J

zt4 C reparata (unt , ut per[ona media. foret mediator » ut

filius naturalis facevet Adoptivos , (c.

IH. Ma-

MM

j

gis decet , Patrem habere aliquid , quod non habet Fi-

[8T

lius; qui quidquid habet, à Patre habet, ergo. D.

Quod mon. babet Filius fecundim originem eternam C. fe-

ao o

eundim unionem bypoflaticam IN.. Habet Pater virtutem

qu:

generativam , qua propria eft Patri

FArtus terminanda

eomutuis ef.

IV. Incarnatio eft opus (ummi

Y

a

in hominesamoris, & füummum donum ; fed Spiritus

N&ï&x

£ O

m

Sanctus antonomaftice dicitur donum altiffimi , amor,

al rm;z

m

i

bonitas, ergo eft illi convenientior. R. Licit refpettryà

ad pradicatum Amoris pracisó imagna fit comvenientias ex

a Gd .

pluribus tamen pradicatis ea comvenit Filio , ex quibus con-

[ d

|

venientia ef mafor : Hinc Pater ex amore dedit Filium.

dj

?

st cuivis perfona in Incarnatione daretur fpecialis pravo-

hbetm

MM

lj

fativa. Praterea Spiritus San&us eft donum in genere

, & m

caufz efficientis , Verbum autem formaliter , vel quafi

tam qucdtet

formaliter ; quia perfonalitas Verbi formaliter facit na-

fcip(um)e:gah':

zuram . bumanam (ubfiflere , feu formaliter conflituit In-

fl

carnationem ex lo);gä pluvibus comvenientiis aliis.

V.

cillr m

Effectus Incarnationis przcipui, v. g. Remiffio pecca-

MIr d a

torum , infufio eratiarum , lumen fidei & dona reli-

Mieeminat

qua fupernaturalia appropriantur Spiritui fan&to : Ideo

" 1'e!comra(1k

enim Joan. 20. dicitur ; Accipite Spiritum Sanctum,

n

Ttcti

quorum remiferitis &c. Ergo & Incarnatio ipfa magis

li

convenitSpiritui fan&o. D.4A. "Appropriantur quafimi-

u

Fttelfn

uiflerialiter, cr effetive » quia per Spiritum fauctum vemit-

]u

i

T

Utur peccatum , c diffunditur in cordibus noftris cbaritas;

Bu

d

fén gratia C. formaliter , d meritori IN Spiritus fan«

deuw;;f ,

j Hbi

&us

THESS

E

NECESSITAS INCARNATIONIS.

33

AU ^fy,

Henyo

€&us eft donum Filii , & Filius eft juftitia & fanctificatio

noftra exemplariter & meritori?.

«:ä

Á

77

4 jir It

AHESISIX

Ill

AVeceffitas Incarnationis.

gü?dmn li

: £, l

T4HE OR EM,A .

WWC/,Q.

At

Incarnatio non fuit neceffaria neceffitate ali-

Vni

w'ï/W'(

7]

quá antecedente, vel abfolut4.

A

Wl

od q

NEccmtas dicitur antecedens vel abíoluta , quz an-

(

1

Vi

te omnem fuppoütionem liberz determinationis

alrllmi, m

ad agendum excludit potentiam ad oppofitum ; talem

)

tf

neceílitatem qua(i phyficam admitüit Lullus, mora-

AtUf4s C

lem Granadus & Ruiz: Contra quos cum Rhodes di-

g

cimus,

I. Incarnatio zon fuit neceffaria antece-

iit Filun "

denter C abfolutés Deus enim , quia omnia bona in fe

nulit prn

habet modo perfectiffimo , nullius boni creati indigens

/ mingeuen:.

eft, & liberrimus eft ad omnes operationes ad extra ;

lr vquad

nam quz ad extra vult , vult üt medium ordinatum ad

nite t w

feipfum , ergolibere illud vult; cüm hoc medium non

fit neceffarium ad. finem , quia fine tali fine Deus feli-

TT lrf

]

ciífimus manet.

TT

II. Unde Deus non nece[fita-

ia p

batur ad Incarnationem phyficé 5 quia neceffitas phyfica

i d

ita determinat ad unum , ut excludat potentiam ad al-

ayldo: lo

terum vel contrarie vel contradictorit oppofitum ; phy-

rium. Sagx&mf-,

Íict enim neceffarium eft, quod nullo modo poteft

non fieri, fed fieri debet, velexi

o

[o)

ente ita curfu naturz,

nujpipam

gnmr a?

velexigente rei eflentiá ; fed hac neceffitas implicat in

ij

Deo; quia tollendo indifferentiam ad OPPoütum tollit

libertatem , que perfectio eft ad extra , ergo.

IH

" nofm; [

INec ad eam nece[Jtabatur ioraliter 5 quia necellitas moa4

T.

)q

j

m

x

54

THEOREMA I.

THESIS IV.

n

ralis ita quidem determinat , ut agens retineat poten-

f

u

D»^

"Lid

tiam phyficam ad oppofitum, reipsá tamen impoffibile

n

UL

z t

cft, utnon ponat effectum, vel ob ipfius agentis intrin-

.

ial w

fecam inclinationem , velob impulfum exuinfecus ad-

n

A.

"5

venientem , vel ob indigentiam operantis ; vel ob in-

i

m

decentiam non operantis ; fed & hz«c neceffitas vel po-

n

F P!Iï

]l

neret imperfe&ionemin Deo , vel impediret fummam

i

Dei libertatem , quz poneretur extra zquilibrium , &

"m SUIl

«orm

moraliter impoffibile effet, eam non exequi, ergo.

pl m

Hinc Zncarnatio tribuitur divinz benevo-

Iv

prá f

iendib

lentiz , liberalitati , dile&ioni, & mifericordiz in pec-

catorem foan. 3. ad Rom. $. 4libi. Sed quod eftopus

uj (

gratiæ&mifcricordiæ, non eft neceífarium: Feciter-

[ (gmll:.'ll,':'i

go Deus omnia, qua voluit, & quia voluit ; operatur

1 A'r

enim omnia fecundüm confilium voluntatis fuz , fci-

m

Di €

m

licet ad extra; ipfa autem Incarnatio eftopus ad extra;

[

QY

MA

ergo.

asl

avat E

$.2. Reflexiones Adver[aris.

qumyr

M

X mente PP. Deus utpote optimus neceffarió facit

Y

Y

,

".1*

"

optimum, ergo & Incarnationem. D. A. Opti-

f non.

A VULd

j

mum quoad modum , C objectum motivum , e finem à fe

fit Dl

intentum C. quoad rem , C objeiium materiale C termina-

melarz d

tvum N. Optimum quoad modum íemper facit

eleedi, bt

,"

?

Deus; quia agit femper modo perfectilimo fin. ullà inor-

nytramorel;

dinatione, fummo cum confilie & independentiá, & ipfe

f femper finis eft.

II. Deus abíolute ad hoc ne-

iDus muän.:ql

"

u u

ceífiratur, ut non fit minüs bonus, fed fine Incarna-

n

a

tione eflet minüs bonus, quia minüs laudabilis. D.

TU

Ma. Ut non fit minüs bonus in fe, & ad intra C. minis

bonus nobis, & ad extra IN. D. etiam Prob. Mi. Effet

MTLL'(

f

tl

sninis laudabilis à nobis extrinfecà , C titulo gratitudinis

MT

C. in fe, G titulo exceligntia AN.

III. Deus ne-

X

n

ccífi-

EU PNDI :q

VE Y

NECESSITAS INCARNATIONIS.

35

ïigcns rea'ngc,,

ceffitatur moraliter ad id, ad quod habet inclinatio-

n 'um;

nem fummam, feu infinitam; quia inclinationi infi-

*IRUM zgcnt:i.

nitz refifti nequit ; fed Deus habet inclinationem (um-

Lmerres

Xtt, vely

mam & infinitam ad Incarnationem , quia inclinatio

ipfe Deus eft, ergo. D. Ma. Summam c» infinitam en-

Catcefras v

gitativ? vatione entitatis pbyfica IN. formaliter in ratioue

pediretfump:

énclinationis , propenfionis , && ponderis, quo trahitur ad

tulbru

volendum C. Sola bonitas intrin[eca fic trabit. —

IV.

! tU etr

Bonum fui communicativum tantá inclinatione trahi-

t2 benent

tur ad fe communicandum , quanta ei ineft bonitas ,

ls

VO

fed Deo ineft bonitas infinita, ergo. D. Ma. Bonum

5:& quo&& 09'&3

.

nece[farium £ nece[Jarió communicativum fui C. liberum

fhcium: f

é communicativum fui libere IN.

V. Voluntas

Ytli; Qptit s

recta, & re&e fe amans neceffario fibi vult omnebo-

mb ae, -

num poffibile extrinfecum , fed. Incarnatio eft bono-

:*fwgusadcxm,

rum horum maximum , ergo hanc neceílario vult vo-

luntas re&ta Dei. D. a. Omne bonum , quod non pra-

h

eontinet. Effentia vel formaliter , vel eminenter , aut fine

quo non eft perfetie beata, aut à quo perfici poteft C. [ecus

vtlaro at

AN.

VI. Homo non perfe&te Deum amat , qui

D. -

ci non vultomne bonum etiam extrinfecum. D. Quod

N»WW

füit Deum velle C. quod fcit non velle IN.. Amor nofter

menfurari debet, non ex bonitate entitativà objecti

rb

eligendi , fed ex voluntate & beneplacito Dei ; unde

n fcmpcr dl

"TA

major amor eft in actu mifericordiz , quàm religionis,

at & in'

fi Deus mifericordiam Præcipit, non religionis actum

(l

aliquem juxta illud : ifericerdiam volo, & non facri-

ficium.

d ine Ia

j hu&abms- ]

THEOREMA Il.

i C.ml'"'-

Nec fuit nece[faria ex fuppofitione /Mundi con-

m?l(&b.w- l[ ]

diti , wel elevatt ad flaturs Gfatiæ.

T gmi;r,l;,,

n

NEccHitas confequens , feu hypothetica dicitur;

qllæ.

A

tan-

"

36

THEOREMA Il.

THESIS IV.

r

f j

tantüm ex fuppofitione alicujus determinationis libe-

r

mi»

rz excludit potentiam , feu phyficam , feu moralem ad

ectatib

oppoflcum : Talem ex decreto libero mundi conditi

TA

m ]

(

iterum admittit Lullus: Efparza ex hypothefi hominis

il

4)

j

ad ftatum fupernaturalem elevati: Contra quos dici-

ut

mus.

,L. Incarnatio son fuit neceffaria ex fuppo-

f

fitione mundi conditi ; quianullum ens naturale ex fe ha-

i

, N

bet abíolutam & neceílariam connexionem cum ente

WK

lr

qui

fupcmaturali: Unde Incarnatio utpote donum fuper-

g m

naturale undequaque mundi vires & exi gentiam exce-

s a

dit, & nonhabetullam connexionem neceffariam cum

ju, Q

mundo condito fecundüm fe fumpto.

TI. 4Neec

jmmwdim(,

re&te Lullus banc neceffitatem infert ex perfettone artificis

VU

Dei , cufus fit producere opus optimum » & mundum unde-

ï

W( (XL',:"A'.W À

quaque perfetium s eft enim Deo liberum pro fuo in res

sscitd

conditas dominio producere effectum perfectum, per-

fe&tiorem , perfe&tiffimum , & quo ipfi libet modo

mmmustu

D J

manifeftare eloriam fuam: Hisenim non indiget, fed

ex feipío perfe&te & beatt exiftit, nec actibus divinis

PW"WV.'

Mil

sj

intrinfece infinite perfectis accedit perfectio ex perfe-

&tione obje&ti; licét id fiat in actibus creatis ob limi-

Mandus m

tadonem eorum.

fetestm

III. Nec etiam commod&

natuzdiei

Efparza nece[fitatem aliquam deroat ex fuppofitione mun-

di elevati ad [latum graties Scriptura enim & Patres

1 Eu

t Pf Mf

fuppofïtä elevatione paíffim commendant tanquam no-

vam mifericordiam & beneficium Dei erga nosin eo,

;

l».:';rc'"z,m'fx,'/h.

quód nobis dederit Filium fuum unigenitum; fed non

448 DtUf2 ]

u

effet novum beneficium , fi fuppofïtä elevatione necef-

&go

fitatus fuiffet ad Incarnationem, ficut non eft novum

f;:::w,e:mmþ

DUUM

beneficium, fi dentur ea, quz necelffario confequun-

tur creationem ; Hinc utà gratia eft altioris ordinis re-

[/7]/

(

Ípectu naturz, ita Incarnatio refpectu gratiz ; unde

104

nec hac habent connexionem effentialem inter fe , ma-

Q

xim&

5 Y

NECESSITAS- INCARNATIONIS.

37

fffffminidng.

^

xim? quia D&us perfe folum fine omni causá meritoriá

T lt |

& inftrumentali poteft Angelis & hominibus infunde-

) uj

re gratiam.

IV. Eít tamen conexio gratie cum

-7)1.')0[['1;)14 h!

Chriflo conditionata , f1 exiftat vunc enim eft caput in-

Ünr, Qu

fluens in membra, & ideo omnia dona gratiz ab co

Mif n

l

fluere oportebit in genus humanum reparatum.

r2

l

t

f

$.2. Reflexiones Adver[arie.

T0ntm m e»

i vult media, neceffarió etiam vult finem, ad

t 30!!21 u Qpc:.

(

Q

quem media ordinantur , fed ex 1. Corinth. 5.

omnes creaturz ordinantur ad Chriftum üt finem. D.

L

MMa. Qui vult media per fe, intrinfect , & abfoluté ad

Tf nj

jfinem ordinata. C, tantüm extrinfece , conditionate , C per

eccidens bic & nunc ordinata ,. quia Deus voluit finem

"aidan d

Vroloninres t

bunc exiflere' N.

Il. Non potuit Deus creare

res non rationales, quin vellet rationales , ergo nec ho-

) PCI-

3C mo

NU

minem , quin vellet Chriftum hominüm caput. Dif?.

lget, d

Dew per res rationales, non per falas uon vationales poteff

üs divinis

promovere finem operationum. [uarum ad extrA» fcilicei

snanifeflationem fuarum perfectionum , & glorie.

Ii.

diperptte-

wus b lmi-

Mundus faltem elevatus üt exemplatum neceffarió in-

am at

fert exemplar fuum, fed Chriftus eft exemplar fuper-

naturaliter imitabile per dona gratiz & virtutum. .D.

bypofnimnmwr-

eun ?

í^]

Ma, Exemplar effentiale & abfolutum, quod Deus eff,

quia gratia nature Divine participatio eft C. accidentale

n

€» bic & mume taleex bypothefi fua exiflentie N.

IVi

d)

2 951n8y

Gratiaex naturá fuá facit nos hzredesDei & cohzre-

s; lo

o

des Chrifti, ergo neceffario fupponit Chriftam. .R.

Facit nos ex naturá fud baredes Dei » quia filios Dei nos fa-

n dïïjü'v'"ï

eit per participationem natura divine in gratias. fed coha-

x u

vedes CbrifH ex fuppofitione exiffentia fua.

V. Ele-

Jiocs r

vatio ad ftatim fupematuralem gratiz eft effe&us per-

gt ;

E

fe&iffimus, ergo ex naturá fuà exigit caufam

perte-

j

éitfi.

P

j

N'tüüh

THEOREMA III.

THESIS IV.

38—

, NT

é&iffimam , fed hzc eft Chriftus, ergo. D. Seg. Exi.

git caufam perfectiffomam increatam». (cilicet Omnipoten-

d

il

tiam drvinam C. creatam, qua fit naturabumana in Chri-

&PH

Vl

M

NT

J

ffo elicitià producens opera meritoria N.

'mflf"

.);

Corpus ex naturá fuá exigit non effe fint capite, fed

) Y

mundielevati caput eft Chriftus. R. Chriffus eft caput

f

mott

in boc ordine rerum-vi prefentis decreti , fed non abfoluté z

Tynud

Caput tunc effet folus Deus , it Autbor natura r gratia.

;bs

VII.

Deus eft caput univerfale,ergoDcus non eífet

l

g d

caput illud fpeciale influens gratiam in membra, ergo

sinum Dri

Chriftus effe debuit. R. Deus effer fimul caput univer-

fale» & particulare » feu [peciale ordinis gratieper fpecias

gt li

lem providentiam , quam in illo ordine per feipfum confer^

m,'ümi!i::rcgi*?

d Duit

ver independenter ab omni merito Cbrifli , fed dependentee

à fola fua voluntate liberali[frmá.

syfimi qu

as.gnzmimm

THEOREMA IIL .

ET [

Deo ninzs

Nec nece[faria fuit ex uppofitione mundi lapfr,

jteti impïrr: |

4ut mifericorditer erigendi.

Nl

hr

Jvus Anfelmus £ cur Deus bomo, c. yo. cum non-

s p

nullis PP. videtur adftruere neceffitatem Incarna-

lomnen d

tionis ex hypothefi hominis lapfi reparandi : Quos

Alm, D

cum communiore hic interprctamur.

I. In-

7707 77

carnatio n eff neceffavia ex . fuppofitione hominis lapfia

( m phr

natura enim humana fibi imputet, fi lapfa eft, ficut &

talimium;

angelica, quàm Deus. non affumpfit; foli ergo mife-

ricordiz divinz tribuenda eft Incarnatio , üt^foar. 1 3.

hd

monemur : ..$1c Deus dilexit mundum , ut, &c.. Rom. $.

I

[

Commendat autem Charitatem fuam. Deus innobi , quo»

Bosdum

niam cim adbuc inimici effemus ,. mos fibi veconciliavit per

TMb

* Chriflum. x. Joan. 4.. /n boc apparuit Charitas Deiin na-

WII

i o

,hk » queniam Filium (uum unigenitum mifit Deus inmun-

1',0?"1!03 üfl?n 04

dutti,

ó THESB nu' !

IN;ECESSITAS INCARNATIONTIS.

39

]?31 fl'go, D. l

dumi.. Neque enim Deus homine indiget, utpote fibi

la, /n'/iammf

fufficientiffimus ; nequeea debetur homini , uti ante,

JWIW MM

ita & poft peccatum , quo Íe magis reddidit indignum.

LR

H.

Nec illius neceffitas. eff ex. bypothefi hominis

[ Gpi

smifericerditer ersgendi 5 Nam fupererant alii hominem

Cm/f gi [

erigendi modi, vel gratuità remiffione peccati, vel

* f dj

fausfactione imperfectà fibi ab homine exhibitá, vel

Mint ( g

collatione gratiz independenter à meritis Chrifti; &c.

stf

Unde Sanctus Auguftinus l. De Agone Chrifti c. 11.

Qul «

ait: Sunt aurem flulti quidicunt , non potuiffe aliter fa-

LITM

pientiam IDei bomines liberare, nift fufciperet bominem

li p j

.. quibus dicimus : Poterat omninos. fed fi aliter face-

III. Nec

Bo ff .

ret» fimiliter veftra flultitia difpliceret.

debuit Deus redimere bominem , ne opus fuum velinqueret

h findam

inperfetium s; quia manfiffet imperfe&um , non ex

impotentià Dei , fed ex malitià hominis; ZVec debuit;

Il

ut. explerentur fedes Angelorums liberrimum enim fuit

Deo ruinas Angelorum implere , vel non implere;

xg

item implere novis Angelis , vel novis hominibus:

zzr*nlz' lnf,

INec debuit ob finceram & feriam voluntatem fuam bomi-

d

AUE

nem perducendi ad beatitudinem 5. Condidit enim Deus

hominem ad beatitudinem füb hác conditione : Si

jaem ho

:Pmnæ :

Adam, ejüsque Pofteri confifterent in gratià : /Vec

[

l

!

debuit , ne damon gloriaretur , quüd vicleriam reportaffet s

hn

quia non gloria, fed confufio fuiflet tum démonis,

j (J CR: üch ?l

tum hominum ; eó quód neutrisindigeret.

fliegomit

; ij

$.2. Reflexiones Adverfaris.

IWI(/'(' Rom[:

EX S. Athan. & Anfelm. Deus non potuit hominem

relinquere fin&emedio pcccati. D. /Von potuit ex

)u o

impotentia & nece[itate quádam. antecedente. IN. confe-

,äbimomi!irf"

(s

quente SubD. precise fupponénte. pofitionem peccati IN.

f'upponente. liberam Dei ordinationem redimendi bominem

yji D ';

per

vt

"

L

4o

THEOREMA III.

THESIS IV.

[

,

(iit

ii

]

per condignam . fatisfactionem C, — Patres loquuntur de

J

TU d ji

magná propenfione Dei ad homines juvandos ; fed

|

j ia

nulla Deo erat neceffitas redimendi hominem juxta il«

lud Sap.rz. Quis tibt impusabit s. fiperierint nationes;

quas tu fecifn.

. II. Homo conditus eft eó fine,

n

[o4

ut per eum Deus reftauret ruinas An

o

elorum, ergo

j fii I'

fuppoiïto hominis peccato neceffaria fuit ejus repara-

uüo. D.C. Neceffaria fuit ex.fuppofitione confequente;

u

h e. ex fuppofitione decreti liberi, quo Deus decrevit per

du

bominem veparare vumas Angelorum. C. ex . fuppofitione

[

antecedente ,. C independente ab omni decreto. libero IN.

qigp d

IlI.

Ex A&. 4. Non eftaliud nomen datum homi-

ia

m otzz

nibus , in quo oporteat nos falvos fieri, ergo ex fuppofi-

Dd 40

uone noftrz falutis & reparationis ipfa eft fimpliciter

ii

|

neceffaria. D.C. Ef fimpliciter neceffaria ex nece[fita-

1e confequente ad decretum Dei de falvandis hominibus boc

J u n

2nodo « nomine C. antecedenter ad illud IN..

III.

djrrus caveim

vl quip [

INon decuit faltem hominem erigere remiffione gra-

tuità , vel acceptatione fatisfactionis imperfectz , cüm

vunmequi n

n htishcd

variainde damna fequi poffent , ergo ex fuppofitione

sediatorectds

hominis erigendi neceílaria eft. R. Per accidens tan-

1

?

tum fequerentur ea damna : unde nil indecorum aut in-

!

i:Crcanxa,umP:

dmdternii)

zrinfece malum redundat $n Dominum . Legislatorem

fragiaden,

fipremum.

V. Opera Dei ad extra funt mife-

dovta: Fut

ricordia & juftitia, fed in gratuitá condonatione non

eft juftitia. D. Mi. INon eff juffitia negativà , h. e. eft

,',';Mm/m//a,/.

anjuftitia IN. pofitrvé , quaft Deus teneretur ad. id agen-

r (MWW

dum C.

T (rdtna,

VI. Judexterrenus nequit fcelera gra-

[64

fl

tis remittere, ergo nec Deum decet, er

o

o. Difp. Deus

"

l

T

T

"

efl fupremus Legislator & Dominus à mullius dependens

i

At

n

ii «

dominios tunde ex fuA voluntate, non lege agere debet:. .Se-

w Nang hni

eus eft de Miniffro juflitia vatione muneris obligato, vicu-

Vi

'lfllmdm h

171

jus obligatur fecundüm tenorem legum procedere, » non

€

u U

TTE v :

NECESSITAS INCARNATIONIS.

41

Pifm Iqu j

efl in lf'lærä ejus difpofitione , ut pro folo fuo beneplacito [inà

"I6 g

«liquá ratione puniat,vel condonet delicla s cum fit Mini-

1 ROm

fler juflitie ad punienda malefatta deputatus & À Deo, &v

fptitin ss

& Republ.

df

THEOREMA IV.

Aängclogunl, ::,l

Lt

DO

^

AVeceffaria. fuit. Incarnatio ex . fuppofitione

/

Ws

condigna fatisfathionis praflande.

Dutánn; Ü

"tf

]

Arisfactio eft compenfatio injuriz alterifa&z: Hxe

TU

3

:!

condigna eft, quz fuà bonitate & zftimabilitate

Thtn

morali adequat peccati mortalis malitiam, íeu gra-

008

vitatem offenfz : Ex hypothefi hujus contra Scotum,

h

éi

iLl

[

Paludanum & nonnullos neceffitatem Incarnationis

deducimus.

Ll Ex fuppofitione condigna fatis-

777 f/iïï/firl-

t ho

fattionis pro nobis preflande Incarnatio eff fimpliciter ne-

1

T.

cefarias cüm enim ex mox dicendis pura creatura non

;:fjone g

poffit condigne fatisfacere pro peccato mortali, &

d cim

cüm neque id pofïït Períona pure Divina, eó quód ne-

mo fatisfaciat fibi ipfi; quid reftat, nifi ut accedat

ripplinne

F CU 4f«

mediator extrinfecus, qui fecundàm unam naturam

fit Creatura , ut opera fatisfa&toria exerceat, & fecun-

du v

düm alteram fit Deus , ut operibus det valorem offen-

!:lame.m |

Jtt

WA«

!

fz zqualem.

II. Hinc S. Bafilius in Pf. 48. ad.

mdnnatine a

"

illa verba : Frater nou redimit , redimet homo. Inquit:

INon bemo nudus , fed bomo Deus fefuss. quianullus alius

nf ht

poterat condignum afferre pretium.. Chryfoft. Hom. 20.

u

in Joan. Cecidit natura noflra eo cafu» ut reflitui non po[-

um

fitnifi ab illa potenti[/im& manu . .. nempe bominis Dei.

g D

S. Aug. in Enchir. c. 108. Veque per ipfum liberare-

vl p

mur mediatorem bominem Chriflum , mfi effet Deus. S.

T liht:/

Fulg. de Incarn. & Grat. IVullatenus bumana nattra ad

TM

aufferendum. peccatum mundi fufficiens atque. idonea fie-

| PWEGW; .I',

In LL, Sent.

a

Y6fs

D

(s

h

THEOREMA IV. THESIS IV.

M

42

III. Rato autem ex

11;

vet , nifi unione lerbi Dei.

n

i

Suarezeít, quia fatisfactio eondigna requirit » ut perfona

Pt

àmut

fatisfaciens fit equalis perfone offenfe , vel cert ut non f

cftfy

[:

0s

f

inter illas diflantia infinita, que non po[[it per preflantiam

operis exequaris condigna enim fatisfactio non aliun-

u

de, fed ex fuámet bonitate intrinfecá debet adequare

Ka

li

(hat 0

offenfam ; fed nifi Perfona divina uniatur Humanita-

yem

ti; hecintrinfeca bonitas fatisfa&tionis adzquans of-

lls t

fenfam non erit, ergo ad eam neceffaria eft hzc unio.

dul atnij

IV.

In rem hanc totam pulchre concludit Ri-

d n C

chard.à S. Vi&t. A4d plenitudinem fatisfattionis oportuit,

ut tanta effet bumiliatio in expiatione, quanta. fuerat pra-

d m gt

fumptio in pravaricationes ícilicet quando homo pra-

im, t ag

fumpfit contra Deum , facta eftelatio abimo ad fum-

T d

W j([(l(/ : n

mum , ergo oportuit , utad expiationis remedium fie-

ret humiliatio à fummo ad imum : Sed nemo id po-

TTI

tuit, nifi Perfona Divina affumens naturam rationa-»

prium d

n fb a

lem creatam, uthzc poffet fe humiliare; illa autem

antum !

Lhdnf

eandem humilitationeminfinit? dignificare , ergo.

Acenia t

$.2. Reflexiones Adver[arie.

t dipiaiy

As fed st

N

Onvidetur malitia peccati , utpote finita, exigere

fatisfactionem infinitam , ergo nec infert neceffi-

V, d d

tatem Incarnationis. D. A. INon videtur talem exigere

"wamlatis

formaliter c directé C. indiretté & confequenter N. Di-

i M m

vetié exigit fatisfactionem ejusdem ordinis , C ex boc ordine

iif u

infinitam indirecié , cum in alio ordine non inveniatur con-

tumudir ,

dignitas fatisfackionis.

II. Potuit Deus confti-

g

Áui, tfaji,

üuere caput ad fatisfaciendum pro omnibus , ficut

RRU DO

Adam üt caput tranftulit in omnes peccatum , ergo

[rimn,

neceffaría non fuiffet Incarnatio. 2Difp. Conffitutio illa

LT

capitis relinqueret bominem adhuc. in infinità. diflantia à

LM X

Deo, ergo fatisfattio illius nunquam haberet eflimabilita-

li M

zen

hi "

Ti !

NECESSITAS INCARNATIONIS.

43

Il i

tem parem offenfa : Peccatum autem retinet omnia pradi-

?W !If

cata etiam in capite.

III. Malitia peccati non

UI

eft major, quàm bonitas moralis , quá nos privat , aut

"WW ! hr MID

virtus, cui opponitur, ergo æquari poteü per actus vir-

A z

|

tutum feclusá Incarnatione. D. A. Malitia formalis,

Mdb al

c in genere tendentia C.obfeiliva , & in genere offenfa IN.

Aritur Hs

IV.

Charitas eft deletiva peccati , ergo ad ejus

nb adrqu

lenam deletionem neceffaria non eft Incarnatio. D.

lrael lecui

A. Eft deletiva peccati ex mugnitudine fua bonitatis c

jdrtenchdi i

eflimabilitatis intrinfeea. IN.ex gratiosa promi[[ione e di«

if r

gnatione offenfi C.

V. Charitas eft incompofi-

(utt fu.

bilis cum peccato, & cum irà, & jure Dei ad offen-

[04

j

ao hm

1

fam, er

o

0 condigné fatisfacit fine Incarnatione. ZV.

p abimpallus

C. Incompofibilitas infert tautum oppofitionem phyficam

3 remediumfe.

eum peccato : "jus vindicle excludit ex divina promi[fio-

m d pe

se, mon ex bonitate morali intrinfecá ex . fe adaquante

vuxum ratione

gravitatem. offenfs Drvina.

VI. Deus tan-

d ia u

tüm fibi complacet in. a&u amoris, vel contritionis,

quantüm illi difplicet offenfa gravis; quia ex tali com-

iat g.

placentià charitati correfpondet zternitas przmii , fi-

jri.

cut ex difplicentiä peccato corrcfpondct zternitas fup-

t tin o

licii; fed actus tantàm placens, quantüm difplicet

«t d

offenfa, eft condigna fatisfa&tio , ergo. .D. Ma. Z4n-

M.

juyr t

/.«V..

tum complacet fibi in atu amoris quoad ip[am rationem fa-

yfar A:

tisfachionis IN. comverfionis phyfica C. x Plus difplicet Deos

j ao

fe à viliama creaturá contemnis quàm placeat , fe à vis

liffimá creatura bonoraris Honoratio enim decrefcit ex vi«

gt "

xi Des

litate perfona, offenfa autem cve[cit.

VII. Deus

l

] omnibus )

plus premiat a&tum bonum , quàm puniat malum , er-

Rn e

?

go plüs illum amat, quàm hunc odetit, ergo. D. A.

Plus pramiat ex majore complacentia in atfu meritorio

j

gnjïitlfä"

fecundüm fe fumpto IN.. ex maturà munificentia C miferi-

P

p

€ordie fuas & naturá premii & pane C.

t P ';

a z

THE-

TR

THESIS V.

m

44

THEOREMA I.

yn

"u*

i

ss

ao

THESIS V.

X

«

j

Satisfattio pure. Creature.

us

p

et (f

yt

THEOREMA L

W

]

Wnc mm

Creatura pura nequit condigne fatufacerepro

* MMQDK

peccato mortali etiam alieno.

m V'a.'ui

Er puram creaturam hic intelligimus creaturam

L

nulli Perfonalitati Divinz hypoftatice unitam, quan-

4j d

tácunque aliàs gratiá etiam infinità inftru&am : Quoad

a

hanc contra Medinam , Scotum, & alios Præceden-

1 jj

iem afífertionem confirmamus.

]. Creatura

m

pura nequit condign? (atisfacere pro peccato mortali pro-

prios quia fi juftus eft , peccatum jam remiffum eft : Si

|

Bspd li

g hm Wt?x*

peccator eft , fatisfactio condigna non eft, quz, uà &

meritum condignum, procedere debet à períoná digná.

quy Xt&& m

1I.

Nec fatisfacere poteft condigné pro peccata

acden; t

anortali quocunque etiam alieno 5 quia implicat, ut illa

áfulimwia

duo fe adzquent, quorum unum ex iifdem capitibus

fraC d

IVMM.

]

creícit, ex quibus alterum decreícit , ficut implicatin

enbrum (

bilance duo ad equalitatem convenire , quando ratio-

ne ejuídem ponderis hzc pars af-illa deícendit : Sed

^ p C

: D d tf

offenfa Dei ex eo crefcit, ex quo decrefcit fatisfactio

4

creata, fcilicet ex vilitate hominis offendentis & (atis-

A jr u

facientis, & ex magnitudine Dei offenfi & reconcilian-

apmfuny f

di; quó enim vilior eft pcrfona offendens , & excelfior

vf

N

perfona offenfa , eó gravior eft offenfa, & econtra ob-

fequium eó fit minoris, üt Philofophus oftendit 5 . Eth.

L

du

lia

III.

c.5. inoffensà plebeii & gerentis Magiftratum.

nmndm

Neque pura creatura potefl alteri mereri remi[[ionem pec-

A

1

c4ti ; quia u ad fatisfactionem , ita & ad dignitatem

"ultre

t

Y

"

h

)

geriti requiritur zqualitas vel fuperioritas eftimabi-

J w

litatis

Tif

SATISFACTIO PURJE CREATURA. 4j

litatis in lineá boni refpe&u gravitatis in lineá mali ;

T

fed puracreaturanequit habere tantam condignitatem

(

in merito, feuin lineá boni , quantamindignitatem ha-

'

!

bet peccatum in lineà mali; quia ejus opus quantili-

bet &

o

ratià dignificatum non eft ordinis cjufdem , cujus

eft offenía , ere:

o

o nunquam eft æqualc offenfz delenda.

Vlüifrm,

V.

Áity,

Hinc Patribus in Theor. przc. citatis hic

adc-iimus Ad

rian. Pap. & CC. Francoford. Ep. ad Epiíc.

J C

Hifp. Poffe faluari virium puri hominis non erat. ExD.

ltjan, u-

Cyrill. Ep. 1. relatáin CC. Ephefin. c. 17. ubi quarit:

tinfray (udi

Quo patto autem unus pro omnibus pretium exf[olvere po«

(s gutir-

gerat » fi pa[fionem illam puri cujufdam bominis dicamus ?

] Go

M d

$.2. Reflexiones Adver[arie.

reaime:

T yEus poteft homini conferregratiam infinitam , er«

d qua u

go homo poteft infinitam etiam exhibere fatisfa-

ipcarà d

€tionem, fed infinita fatisfadio adxquat offenfam

m;qr m a

mortalem, ergo. 7..4. D.C. Poteff infinitum elicere

imia, utill

fatisfattionem ejufdem ordinis , cujus eft offenfa IN. longe

lm capidbus

inferioris C.. Sic infinite mu[cenon adequant ordinem bu-

inimliatia

qmmanum.

IIL. Homo defacto, in quantum eft

z

andotut-

membrum Chrifti, condie

o

né fatisfacit pro peccato

Mimit:

?

Íuo, ergo creatura abfoluté poteft condign? fatisface-

t lätisfgc"w

re. D. 4. . Satisfacit per fatisfactionem Chrifli , fibi ap-

feexsdtlt

plicatam per Sacramenta, vel acus fupernaturales fecun-

rnü&rcconciüa.n-

ditm promi[[iones dvinas C. per fuam pracise [atisfacio-

4 kectt

nem;» feu actum non babentem vim C efficaciam à fatisfa-

; Ka

&jone Chrifli N.

III. Qui reddit, quod abftulit, fa-

msoütnäii j ;

tisfacit ad xqualitatem , fed creatura per a&um cha-

mmmm- 1

ritatis in alià providentiá independentem à fatisfactio-

ne Chrifti redderet, quod abftulit, fcilicet honorem

iif

extrinfecum , &c. D. Ma. Satisfacit pro injuriá rea-

uX ü æg?;.q

H C. perfonali IN.. Nel Satisfacit pro ablatione àt pracise

;?moms 2»

3. 3

&blae

s

Ya

THEOREMA 1.

THESIS-V.

46

v

"m i

"l

ablatio eft C. üt offenfa efl » & t infert jm d. averfionem

d

MA

N.

B

yjt

ui facit, quantum fatis eft, ut of-

gU ;

fcx;fus rationabiliter deponat odium , iram , & indig-

i

u

E

nationem , fatisfacit ad equalitatem; íed qui ponit

"

n

j

amorem vel contritionem , facit, quantum fatis eft,

p

j

ut Deus offenfus deponat odium & indi

o

enationem , &

:ïg

n

rationabiliter quidem, cüm homo plus praftare non

UL

poffi. D. Ma. . Qui facit» quantum fatis efl, per exbi-

'm u T

bitionem rei «quivalentis , & quantitativó ex fe equalis C.

per pofitionem rei mon quantitativé ex fe equalis , fed fuffi-

" upïa Q

E

eientis tum ex liberali promi[[ione , tum ex applicatis Chri-

Rnentis

4

ffi meritis IN.. Charitas mon eft deletrva peccati ex magni-

ab f

V.

|

V

tudine (ua bonitatis, & «fHmabilitatis mntrinfeca.

qurmuna v

Dilectio Dei eft incompofibilis cum irà & jure offenfi

f

ad vindi&am, ergo illa fatisfacitcondigne. D. 4. Eff

tatimercmea

ancompofibilis ex libevali Dei promi|fione C.. ex intrinfecA

bonitate IN.. Dileilio utpote comver[io actualis tollit aver-

yu&ïw*& Av

um m

WPAU

a

fionem atkualem ex natura fuá , fed non habitualem. Huc

cuhen i2

etiam pertinent Reflexiones quzdam pofitz in Theor.

yotcR, dnu

przc. de A&u Charitatis.

r]" Lal

AUR

q?ïïagis ü

&ve; lf

"

THEOREMA II.

"

materidet

"

i

Hiec Impotentia non eft ex Infinitudine pec-

tlf qui

cAti mortali.

stmaliizinfn

N Tract. de Peccat. negamus infinitudinem peccati

d Tnextedi

intrinfecam : Unde & hic contra Gonet & alios ean-

jl

acedla

dem üt radicem impoffibilis condigna fatisfactionis

um

&]

pure creatz rejicimus.

I. Infinitudo non eff ra-

dl

1 tht

zio impoffibilis condigne farisfadtionu creata s quia offenfa

ordinem quidem fuum fumit à principiis extrinfecis ;

r

M

li

fed gradum malitiz intra hunc ordinem habetà prin-

?

c.igiis, inuinfecis; Unde cüm Principium extrinfecum

N

Hs

ib

SATISFACTIO PUR CREATURA. 45

U

fit Perfona Divina, qua nec cref- nec decreícere po-

jj H Hljtt'

o

teft ; principia veró inuinfeca fint co

o

nitio; affe&us,

)[Jn- l

volitio , quz poffunt crefcere in infinitum ( quod finiti

1

I Q

proprium eft) ideo peccatum in ordine fuperiore & in-

fE[X, ()mmm ;

finito conftitutum retinet finitudinem , ergo ordo , non

ii

UP

infinitudo impotentiam illam facit.

II. Hinc

43 DEgIGre

cum D. Th. in . dift. 20.q. 1.a. 2.. Peceato, prous eft

N

f

effenfa Dei, tribuimus infinitatem ; íed cum addito, quan-

i

t

dam , qua nobis efl extrinfeca Ordinis , C fecundim quid

T 'Lfm

t4lis 5 quia forma per Íe immediate actionem huma-

ii

^i

n

"

nam in ratione offenfz conftituens eft advertentia , feu

Mil

"F

n

cognitio retrahens ab a&ione, & fimul voluntatis de-

liberatio & confenfus adversüs confcientiam hanc;

7177

;/t.

li

terminus veró tantüm extrinfecus eft Deus infinitus;

H at

j ]

AL

fed terminus extrinfecus dare poteft, & dat rationem

u imrinf:f

:4

tantüm extrinfecam Ordinis; quia facit, ut offenfa non

us Ml

poffit effe alior & major: Econtra menfura formalis

vlubtuln, H

tum malitiz, tum offenfz eft cognitio & conícientia re-

j Poxitrm Ths

trahens à peccato , qu fempcr finita eft, & creícere

poteft, adeo ut tanto gravius fit peccatum , quantö

magis confcientia retrahit à peccato ; fileviter retrahit,

]

leve; finullatenus , nullum fit peccatum formale, fed.

materiale tantüm.

III. Exhis Dew offenfus nom

hf

eft forma gravificans Dei offenfam ; tum quia veniale fo-

ret malitiz infinite ; tum quia peccatum quodvis red-

deretur inexcedibile à meritis Chrifti , ficut hzc dici-

fnidempta

Gol d

mus inexcedibilia , cüm eorum forma, vel quafi forma

fit Verbum & Divinitas infinita ; tum denique quia

m l'msiafr;;r

uod gravificat üt cognitum , non graviücat ütforma,

)

gdo

f

-

dütobjectum tantüm, atqui , ergo.

(qutts quia [

anci?iis av

$.2. Reflexiones Adverfarie.

vt

FInicum abfolu& adaquari poteft finito, ergo fe»

clusà

il

jpi :ïï'va

Àa 4

N

48

THEOREMA II.

THESIS v.

g

qu

clusá Incarnatione fic fufficiet fatisfadtio creaturz fia

s

T.

u

nita. D. A. $; unum non deerefcat ex üfdem rationibus,

t

Ü

ex quibus alterum . crefcit C. ft decrefcat IN.

W.

TL

H[?H)] C"u

U dignitas Verbi dienificat omnia opera Chrifti, ita

l

& dignitas Dei videtur gravificare peccata; fed illa

D (U*l D

dignificat infinit?. V. Ma. Dignitas enim. offenfi non

eonfliruit intrinfecé ipfum peccatum » fed fe babet per mo-

"T.

dum objeci, fcu termini extrinfeci, qui mon. denominas

as d

fecundum fuam adaquatam vationem intrinfecam , feu effe

reale, fed. fecundum effe intentionale, &* modum £0gHi-

l

tionis . quo attingitur , üt patet in objeto amoris , C Aliis:

IT

Sed dignitas Verbi influit in opera Chrifli per modum for-

me moraliter intrinfeces d. confequenter fecundum totum

Pi?o[hbälm

qu m

3llud. quod eft . ergo influit infinit?.

II. Unio

finita Verbi non limitat influxum moralem Verbi, er-

Pfüw Al

go nec cognitio finita influxum obje&i infiniti. Difg.

VET

mOrdi

Lict unio fit finita , unit tamen intrinfece Verbum nature,

us hus E

€ facit , ut Perfona Verbi fit forma moralis intrinfecas cr

yrim) at

z m nos

eonfequenter. denominans fecundum fe totam : .Sed pofitá

cognitione objectum non afficit attum , nift extrinfec , me-

quibis,qeà

diaté, d ideo fecundüm proportionem cognitionis.

IV.

slimabitam

vonfiderauhd

Offenfa eft fuperioris ordinis , quia Deus offenfus eft

ordinis fuperioris, ergo & infinita erit, quia eft infi-

jf

nitus. Difp. Ratio ordinis efl denomiuatio extrinfeea, c

fur rf

f«pe defimisur ab objedlo , feu termino extrinfeco : Infini-

.z:*bim// 177

zudo autem fimpliciter talis efl intrinfeca , & petitur à for-

üucdherfrs

maintrin[eca , que Deus non eft,

Ms Qlia pec-

'*:::kzrperaïfm:;

catum eft in füperiore ordine,

debet dari forma , íeu

R3Q acced

;,.

aliquid per modum formz tribuens hanc fupcriorica—

tlhs. it

l

AW

tem, fed folus Deus eft in fuperiore ordine , ergo folus

TO5 vl

Deus eam tribuit, ergo etiam poteft efle forma cribu-

[

Ht

N

ensinfinitatem. D. /Ma. Debet dari forma tribuens banc

ii w

s N

fuperioritatem vatione fua cutitatis pracist , ità up ratione

AT

ILKQ-W.'HS!

fuï

l THEB«

!llt(

SATISFACTIO PURJAE CREATURJE. 49

Mmm [2

L

f & independenter ab alio habeat illam f'aperioritatem N.

"Mj

vAtione objecli & termini , ita ut non entitative & vatione

(

fit. fit im ordine fuperiore , fed comparatvve tantim ad ob-

" OPM Cn

jettum; év ad alias offenfas , que non adaquant offen[am

LW as

Dei C. Cxterüm folus Deus eftin ordine fuperlme en-

'" 2177 p/f,.

iif

Mitgn,

titativeé & ratione flll ; & ratione PCIFC&IOIHS enntatl-

vz : Peccatum autem eft in ordine fdPCLXOlC, nonens

f(., UM 1!(;/771

titative , fed comparative ad alias offenías minores Íe.

L U'

wll! t m,",[gl

H,'f

THEOREMA IlI

M

/w

HMMIV*

Sed ex füperioritate Ordinis.

M i h

mm' ?

enz fatisfactionis creatz Vaf-

I

Mpofïïblhtatcm condi

o

v

/]l L'vf.;'r

quez refundit in debitum carendi auxilio congruo :

ln fedi, e-

Lugo in periculum divini contemptüs: Suarez in fu-

nii Jj

perioritatem Ordinis , cum quo concludimus.

L

ü l EUTTTTM

Radix hujus impoffibilitatis mon eff debitum illud, vel

atrimntfs a

pfrzculum ; quia his fublatis adhuc manert ratio offen-

Íz , manet vilitas creaturz, & Infinitas Dei non coz-

htun : p

iFf t

quabilis , qua augentgravitatem offenfe , & minuunt

Yiffon

lU

zítimabilitatem obfcquu ac fatisfactionis, ergo non

Des ts

confiderato hoc debito , vel periculo alia eft radlx hu-

tit, qia d

jus impoffibilitatis,

II. Hxc lmpofïiblhtas Ye-

pb x t

éliüs petitur ex fuperioritate Ordinis , in quo eft offenfa » &

al M

anferioritate Qrdinis, in quo eff [atisfatlto creata 5 quia

hÜ ('lfnlfnjbl

ob hanc diverfitatem ordinis offenfa cref- & fatisfactio

(&Ula s

decreícit per dienitatem Dei & vilitatem creature , er-

d um $

£o nunquam accedunt ad æquahcatem Unde tanta

eft Dei Majeftas , ut nulla creatura illius contemptrix

shunc lgt

TU 1

habeat fufhicientes vires ad com Penfandum hunc con-

d ede um

temptum » €rgo.

IIi. Hxzc igitur fuperioritas

j füfm""m' '?

Orinis in o potz/f mim fita efl s quod ex rcfpe&u mutuo.

ad vilitatem hominis offendentis , & ad fupremam Dei

-ruumm--

Àa 5

Maje-

b

q&ïämo

THEOREMA III.

"THESIS 'V.

$o

!

T '

Majeftatem contemptam & offenfam plus gravitatis

r W

j5

fit in peccato, quàm aftimabilitatis in quolibet crea-

;,od

j

" PMA

turz obfequio ; quia ex f. d. hec eft natura talium

qutP

"

actuum , ut obfequium minuatur ex vilitate, & pec-

áni

It

W.

catum ex eádem crefcat ad eum ordinem fqpremum,

jid

fupra quem non poffit effe offenfa fuperioris ordinis.

J

n adfqu(

IV.

Hinc obíequia creaturz , /icer infinita, funt

li

" lm?mc&i

quafi mibilum in ratione obfequii vefpectu Dei , utpote ex-

hibita à perfonis comparative viliffimis : Econtra of-

ïL/*a*Ammquoadi

fenfa ab iifdem facta non eft tanquam nihilum, fed

iunN. u ,

tanquam maximum ; cüm viliffimus infurgat adver-

s fi

um n

süs Supremum: Et ideo eft, qubd Scriptura Luc. 1 7.10.

$.

Job. 3 5.7. Sap. 11. 23. maxime attenuet Opera crea-

«ui p

ture etiam juftz, & econtragraviffime ponderet & ex-

j pmf«aæ ]

dl i.

aggeret peccata noftra. Jerem. 2. 12. Ifai. 1. 2. &c.

D

g, D.

Sicut ergo implicat, /4&us naturales etiam

infinitos adequare Meritum a&üs fupernaturalis, 7el

;x'am, stl

Venialia infinita Malitiam peccati mortalis ; ita impli-

fronlnjinl

cat fatisfactionem creatam adzquare offenfam divi-

tillcdriirt

nam in Ordine fupremo conftitutam; cüm ejus afti-

t , D

"

mabilitatem nunquam fuá zftimabilitate adzquet.

,

(f a

[

IN.

N

$.2. Reflexiones Adver[arie.

|ofttonin:

On implicat rem finitam fuperioris ordinis adz-

hss

N

quari per multiplicationem à rebus ordinis infe-

vini au ff

rioris, v. g. multiplicatis furtis fimplicibus malitiam

vtf

facrilegii , a&ibus temperantiz meritum charitatis, ar-

|

.|

|

afnrum,

gento valoremauri. D. A4, IVon implicat adequari rem

Til

Jimitam ordinis infinité fuperioris IN ordinis fuperioru qua-

lifcunque SubD. non implicat adaquari fubinde , e in ii

g

pradicatis, in quibus comveniunt , feu qua utrique funt com-

U

munia C. in omnibus , & preprimis n pradicatis fpecificis,

l

i p

€ diferentialibm IN. $i LdAurum x argentum adaquan-

WM,.

QU

iur

(11

x i

T i,

Lj

SATISFACTIO PURA CREATURZ.

$t

"""am j

Ji

tur in pradicato generico pretii , vAloris » utilitatis & com-

l

as

imodi quead commercia bumana , A&us virutum n capa-

Pa

d D

44

citate inerendi , Peccata in vatione demevendi 5 ed non

wir s?liq!e;i

in differentiá fpecificá ; quia hac eff effentialis » illa efl a-

m UP(

tio finita fecundum omnia , c ideo adaquabilis.

j

PCT0tI qrà

eztm.'

Unio hypoftatica eft fupremi ordinis, fed hac fi effet

AHf IM»/[/ !

inftantanea , adaquaretur vifione beatá perpetuá, er-

go adaquari potcü ordo fuprcmus ab inferiore. D.Mt.

E

thii WPBM

Hiteli

"Adaquaretur quoad bonitatem Unionis intrinfecam d ab-

1 lt

folutam IN.. quoad bonitatem vefpettrvam fubjetli , eà quàd

vi[io perpetua fubjedum faciat magis fentire fuam felici-

M.»'pnmü;:' a

Jà 4

"

zatem quoad durationem C.. [n fatisfaitione nibil efl , quod

^ dl

t od

equari po[[it.

III. Dignitas regia eft fuprema

Ilämä[wndde:&'a

inordine politico ; fed hzcà plebeio infimo lafa poteft

1 Dd

abfolute adequari obfequiis , v. g. quibus fervat Re-

Áf ttyndn tht

gis vitam. D. Ma. Efl fuprema , fed accidentalis & fi-

as J

nita , ut ideo indigeat aliquando operá inferiorum ad con-

arcals; uml

fervandum fe in dignitate , velvità C. eft fuprema c effen-

ze oftnfm du

éialis é infinita , nullius unquam indiga ad þï perpeuuita-

tem IN.. Plebeius, alias inferioris ordinis , quoad boc con-

Y din qu d

bedaqut

flituitur in. altiore quafi ordine, quia eft. fervator Regis,

IV.

Si quis ergó Chrifto ferváffet vitam , fatis-

;'eï[a'riæ.

fecilfet condigne pro offensà Chrifti & Dei , ficut fi ple-

nj ii

beius fervat viram Regi. JDifp. Plebeius fit altioris quafi

vebisornis t

ordinis » quia fit f(alvator && protettor Regis, qui feipfum

molidbs ndiaz

mon poterat falvare : At Chriftu » fivoluiffet » poruiffet vi-

rundactasd

tam fuam fervare.

p :dtqu.ari n

THEOREMA .IV.

rii j d

Wl jubmih V

Unde nec pro Veniali condigne fatisfieri po-

teft. faltem diretfà à purá creaturá.

yutipt

Atisfactionem pro Veniali condignam adm.ittunt

d

O

mulü, vel quia non eft offenía propria, vel quia

wngmwmï

non

g

h

THEOREMA IV. THESIS V.

SHU lxmo

$2

Üs

P

gt

non abjicit dignitatem divinam fecundüm fe totam:

T.

*mnmü :*: il

INos cum Rhodes , & Raynaudo ftatuimus.

00

m

Veniale eff vera & propria offenfa Deis quia vere fit con-

Yi

tra voluntatem , ac prohibitioncm divinam , ergo li-

I

I^

c:tleviter, veré tamen Deus inhonoratur , contemni-

T

Mf

tur , deferitur , quatenus divina lex non fervatur: Si-

o Venl

cut ergo veniale eft peccatum proprium , & fatisfactio

pro eo eft proprias ita & veniale eft offenfa propria ,

u M

qualem fupponit fatisfactio propria.

II. Unde

r

L

ob fuperioritatem Ordinis neque juflus pro offensa levi; feu

;mlmgmiwifiw

veniali (atisfacere poteft condigné s quia etiam in Veniali

lm

offenditur excellentia períona infinite , & fatisfa&tio

ponitur à perfoná finitá, adeóque infinite diftante à

a ahimafn

[ (

Deo infinite digno , ergo fatisfa&tio propter diftantiam

o m;lww

hancnon afï'cquitur eam zftimabilitatem in genere fa-

um l)

tisfactionis , quam Veniale habet in genere offenfz.

UT

IiI.

at Qu C

Nec obftat, quód. Veniale non abjiciat di-

gmtatem dvvinam fecundüm f& totam ; quia licet bonitas

quiiDuta

divina non abjiciatur fecundüm fe totam , ab jicitur ta«

u gon.

wamicdee

men tota illa prohibitio , qux prohibet hoc peccatums

leve: Unde licet Veniale fit leve relat& ad mortale, &

f D um

ad amicitiam Dei, quam non dirimit, vere tamen &

Cs

reipsá non eft quid leverelat&ad Deum, cui fitirreve-

« pf nj

rentia; & exhibetur inobedientia, licet fit infinite ama-

JHomojufire

bilis, fupremus Dominus, mifericors Pater , feverus

jmprau,.

Judex, pollens majeftate fuper omnes verendá: Ex

i t at

quibus obfequium creaturz eftquid leviffimum ob in-

v

!

if

finitam diftantiam , & ob actiones noftras Deo aliunde

[

fj

j

ÜT Y

hd

debitas ex innumeris titulis , ergo nunquam erit con-

]

V Df

IV.

L

H

dignitas obfequii in ratione fatisfactionis.

lm

J

Nihilominus admittimus fatisfatlionem indiredlam s quia.

licet Deo non poffit à creaturá. exhiberi obíequium

M

T

&quale ipfioffenfz ; in quo confiftit fatisfactio directa ;

ii

t

Potcft

T

SATISFACTIO PURAE CREATUR &

53

Tfwadum |

" d[lllpl ls

poteft tamen creatura promereri condigne illud , cui

annexa eft condonatio offenfz Vemahs, Ícilicet gra-

Aj (IUHtrc

tiam &

[o]

oloriam ;

ergo indirecte noxam vemalcm de-

n q

lendo fatisfaciet homo reus

BU n

Ut rv

$.2. Reflexiones Adver[aria.

T

üüthw

S

Inequit pro Veniali fatisfieri, ergoVeniale eritequa-

AU r

le Mortali, & paenam merebitur xternam. D. A.

" Und

$1 nequit fatisfieri mec in-nec directo C. diredlé tantàm N.

"i

(ff

hii

Directe fatisfit ; ff injuria compen(atur per attum equiva-

j

Jult

ini

lentem gravitati ejus : Indire&te facishit ; ff mon fatisfit qui-

g, t

ul

dem adaquate pro offeusa , nibilominus tamen alzquzd ,nerzto

] M j

condigno obtinetur , cui annexa eft venia.

ii

Vr dintim

veniale non poffit condigne & directe compenfam , et-

n pewe f

go noneritleve. D. Seq ANon erit leve in fe , c abfo-

tefe Ofteniz,

lute, fu. potis comparatiuà ad bouitatem C* dignitatem

n dj d

anfinitam Dei C. comparatiué ad mortale IN... Levenon eff

a lictbonr

quod 4 Deo tam graviter punitur , c quod eft majis omni

1 4j C

salo pona.

III. Lex amicitiz requirit, ut in-

ter amicos offeníz leves aliis obfequus compenfari poi-

hp

m &

fint.. D. Znter amicos , inter qios non intercedit diflantias

v um d

( inequalitas dignitatis infinita. C. f intercedat Sub D. ut

pofint compen[ari (altem in- C. diredle AIN.

TV

y Ut

qnmytean

Homo juftus poteft (atisfacere pro poená venialis, er

go

5

Datr,lenis

etiam pro culpà. .Difp. Jn fatisfattiane pro culpá refpi-

st K

citur perfona fatisfaciens , & quxta illias dignitatem «t

matur fatisfatlio s fed in folutione pene non refpicitur per-

mmumo l r

yDo du d

fona ; fed aqualitas vei ad. vem , vel woluntas punientis.

V.

Paena proportionatur culpe. D. Proportio-

"

n o ,

n

in

»

ne condignitatis IN. non condignitatis C.. Deus enim fem-

per punit. infra condzenum.

VI. Acuscharitatis

a C

v obl

u

|

pexfe&xus hominem convertit ad Deum, quim Ve-

aöhW

niale à Deo avertit; ergo ille condigne fatisfacit. D.A£

[4

Á i

Perfe«

il

n

»

)7

V

THEOREMA 1.

THESIS VI.

AY)

Perfetlis comvertit in vatione meriti, (v veffitutionis C.

»

"

T

invatione [atisfactionis propter perfona offenfa dignitatem.

í 1$flf

,l

u)

N.

VII. Charitas meretur augmentum gra-

"

f

tiz & gloriz ; Veniale non meretur illius privationem,

g

ergo illius zftimabilitas eft major,; quàm hujus offen-

quo

j ag

4

fio. D. C. In ratione fatisfattionis efl major IN inratio-

" ia Üf

ne meriti C.. Satisfaciens femper manet infinità vilis , ergo

j

infufficiens ad [atisfaciendum condigne pro offensá Ordinis

fupremi & infiniti.

]

?

j

,vj": u mmwt

*

I

zi

Y

IHMESIS VE

[

nii

N

N OE

:

Satisfactio Chrifli.

fyuam

It

"m

THEOREMA:L

f«l

(l

"

p d

"Opera Chrifli Satisfacloria, &5 AMeritoria

funt valoris infiniti.

'.Ix?tüh m T.LT

tim dittar

[ On feparamus à Satisfactione Meritum , quia utri«

sfnium d

ufque eadem eft ratio quoad valorem , eftimabi-

i fintam t

litatem , & pretium: Imó idem actus poteft effe Me-

n ;evfonä, Q

zitum;n quantum ordinatur ad obtinendum prazmium;

d

& Satisfatio, in quantum ordinatur ad placandum

Deum offenfum , & ad delendam offenfam: Unde de

;gsmm. &e

assf (

his generaliter concludimus.

I. Chriftus fatis-

ddercimondhz

, fteit pro peccatis noflriss quiaad Eph. 1.7.. In Chrifto

« m er n

babemus redemptionem per [anguinem ejus, remi[[ionem pec-

wlhlínias

catorim. Y.Tim. 2.6. Dedit redemptionem femetipfum

I2l

proomnibus, &c. In quibus Redemptio fatisfa&tionem

fignificat, üt colligitur ex Hebr. 1o. Zmpoffibile eff, fan-

r

OX

"

w

guine taurorum C bircorum aufferri peccatas ideo ingrediens

AX

mundum dicit... Eccevenio...in quá voluntate fantifi-

lälSübD.W.'ül&lV,

€ati fumus pev oblationem corporis $EU. Chrifli femet.

Wi(fi L iï:*:lff P

w

II. Chri-

EW w

- SATISFACTIO CHRISTI.

$$

wuöüübna

TI.

Chriftus ver? & proprio ; feu merito ac opere

J "/f"lfi dlg

fetisfecit pro peccatis noffris , non metaphorice tantüm » feu

LA

exemplo aut confilio , t Sociniani loquunturs quia ex D.

[ IUS r i

Hier. inc. 3. ad Gal. Ille proprit redimere ac fatisfa-

'methü

cere dicitur , qui verum ac proprium pretum folvits

Puir [

pretii enim accurata perfolutio veram fatisfactionem

M

fonat; fedex 1. Cor. 20. Empti fumus pretio magno;

*

Vf

&c.

III. Hzc Chrifli fatisfacio efl valoris in-

finitis ut enim infrà Chrifti Humanitatem dicimus in-

finitt fan&tam , ita & hic Satisfactionem Chrifti dici-

J

mus infinite dignam ; quia períona, que poteft opus

infinitt dignificare, refundit etiam in opus illud infi-

!

f

nitatem , f1 nil fiv, quod limitet, aut impediat hanc

refufionem ; fed in fatisfa&tione Chrifti non eft impe-

]

dimentum tale; ficut enim nihil impedire poteft, quo

'/Hwitoria

minüs ipía fit actio Dei - Hominis, ita nec quidquam

j

impedit, quo minüs ipfa in genere moris fit infinita;

cüm dignificetur à perfoná infinità, qua fe fuámque

tm, quiut

infinitam dignitatem communicat.

IV. Ean-

E

dem Znfinitatem tribuimus Meritis. Chrifli 5 ex eádem

pf

enim períoná, quz Satisfactionem dignificat, digni-

Xumpretuty

ficatur & Meritum: Hinc Clemens VI. Extrav. Uni-

al ?'mn&um

enitus. de Paen. & Remiff. cumulum meritorum ac

pnfan: Undtd

fatisfa&ionum Chrifti appellat Zfmnitum T befaurum,

[:

]. Cs t

i

fed certe nonob numerum , qui finitus eft , ergo ob va-

. lQ

lorem ex Unione cum Verbo, càm aliunde peti ne-

queat illa Infinitas.

,,,nmifponempzc-

ia [f

$.2. Reflexiones Adver[aris.

Md

Mnis actio Chrifti eft finitze entitatis, ergo & fini-

s

O

te bonitatis. D. C. FinitebonitatiY phyfica C. mora-

ii

lis Sub. D. moralis per[onalis , qua petitur ex eflimabilitate

jvl

fundatá in dignitate per[ona operantis » C efl rejpettus ope-

Tt6

B dm[f

ntl

ii

MA

$6

THEOREMA I

THESIS VI.

M

?is 4d operantem perfonam IN.. moralis objettvua , qua eft

qu C

m

"u

vefpetlus ad objeckum formale motroum , c Ad tendentiam

Bo "

in objectum» r Ad. alias circumflantias , qua conflituunt

eperationem in certà [pecie virtutis C. Caverim bonitas

Ti

etiam moralis obje&tiva habet fe per modum fübjecti ;

Valor autem per[onalis per modum forma , * ideo fuppa-

]

1

Ü

W

ait bonitatem illam moralem.

II. Subje&um fi-

' s hund

nitum non eftcapax formz infinitz , fed opera Chrifti

funtfubjectum finitum. D. Ma. Forme infinitephyfica

m fa?fj

A r o

phyfice recipienda C. moralis , vel purà terminantis IN...Illa

limitatur 4 fubjecio finito , vel quia ex eo deberet poffe educis

i

N

«

€» in €o pracontineri , vel (altem quia in illo deberet tecipis

quidquid autem recipitur, per modum vecipientis recipitur.

i U

III.

"

[

Siad effectum concurrant principium fini-

tum & infinitum, effectus eft finitus. D. .$: concur-

Lj

Y

vunt effeciive C. formaliter IN.. Unde efl Difp. Caufa ef-

"t

a

VN

ficiens non applicatur ad caufandum, ut ipía per íe

N

N

ipfam debeat conftituere effectum, fed conftituitgr per

XCTÀ, 1

u

formam produ&tam ; Unde infinitudo cauíx efficien-

Veroo, t

tis non infert infinitudinem aliquam effectás : .$e4 for-

&5 non

qma » vel quafi forma ita applicatur unitvué , ut per feipfam

Mu

perficiat fubjettum , c effectum formalem con[lituat ; unde.

: [di

414

IV'

fiinfinita efb tribuit infinitudinem fubjetto capaci.

» moral»

Spiritus San&us non dignificat a&tus fupernaturales

!5 [X 0f6

U0

juíti infinite , licét fit cauía principalis per gratiam, er-

t Q

goàpari JDsfp. Jpfe mon eft perfona illos actus per natu-

ram fibi unitam eliciens , C fuo nomine Deo exbibens , ficue

V. Sifatisfactio Chri-

Perfona Verhi in Chriflo.

2

d

fti eftinfinita , ergo tantàüm placet Deo; quantüm ipfe

Ldi

Deus, & a&us increati. D. $i confideretur quoad prin-

eipium fui dignificatroum , quod eft Per(onalitas Verbi C.

[

W

ym

quoad bonitatem fuam entitativams it efl attus talis vir-

n

Eutis IN.

hi

VI. SiVerbum eam dignificat infinite;

U

"7

ergo

LIUN

LU

hii 1((8

SATISFACTIO CHRISTI.

$7

MU

ergo Chriftus quà Deus fatisfecit. . R. .Satüfecit quà

Mu

fh m';l

Homo-Deus , veduplicando fupra bominem àt principium

UC rl

Quo, & P'erbum À principium Quod.

lï:

Ftiin (j

THEOREMA II.

! Tu, Ü Wä/n

Ll

Fac infinitudo efl ex dipnitate Verbi per na-

Id C

n

turam bumanam fibi unitam operantis.

01775

Nfinitudinem fatisfactionis Chrifti derivat Coningk

m V

ex infinitate rei oblatz, feu vitá Chrifti , quz ex con-

«f:u&&a:r;Wu;A

junctione ad Verbum eft infinitz zftimationis : Aliiex

gumamumngi

influxu phy(ico Verbi: Suarez ex infinitate perfona fa-

W/rpmmmiplm

tisfacientis: Cum quo dicimus.

I. Radix hu-

tarjis

s 2 fitgr.

jus infinitatis non eff res oblata , vel influxus phyficus Ver-

bi ; Deipara enim non exercebat opus infiniti valoris

Aj Cal d-

in templo offerendo Filium Patri aterno: Influxus au-

T

tem Phy[ïcus eft effe&tivus ad extra ; fed operatio ad

.I

-Jconiïimiqupc:

extra, fi à noftrá fententiá recedas, non eft fpecialis

j culz efca-

Verbo , fed communis toti Trinitati, ere

[o)

o tota Trini«

f df

tas, non folum Verbum dignificáffet opera Chrifti,

p nprfipfm

'!

..

II.

Sed radix bujus Infinitatis efl. dignitas. Perfo-

Lanfiuts d

f

/

ne fatisfacientis, e merentis, feu 'erbis quia fecun-

i, Y

düm moralem aftimationem prudcntüm tantó majo-

l fupemawral"r

:

ris fit operatio , quantó major eft dignitas operantiss

sygunte

nam licét zqualis fit bonitas phyfica, & moralis ob-

diudugnute

je&uva, actio tamen Regis zftimabilior eft ad meri-

um f

tum & fatisfadionem, quàm actio Plebeii , dignior

(s Or

fïquidcm dimicatio Ducis; quàm Gregarii, dignior

" quanthm ig:'

eft àmor fupematur'alis à jufto, quàm à peccatore eli-

itrand ?

citus : Dignitas autem Verbi eft fimpliciter infinita,

1['54&"5 J

ergo & fatisfacionem & meritum Chrifti facitinfini-

T li [

tum.

II Hanc igitur izfinitudinem fumimus à

p

dignitate perfone Verbi per naturam bumanam fibi unitam

ii

"

a

In LL. Sent,

b

opte

)

ii

&R

THEOREM

1.

THESIS VL

»

p

^

f

n

eperant&s quia a

C

tiones dicuntur effe fuppofitorum,

TL)

4f

h

iaquidem ut magis tribuantur fuppofxto operanti ü£

Dd

i

Quod, ceu fubjecto denominationis, quàm natura

hi

m

A05

[

Pa

i;'l/'

-

9

operzmti üt

cüm enim natuta non operetur , nifi

4il

,,-,1"* D

e

xi

i

f

at perfe&te & complei , & prius fit complete &

il

totaliter exiftere, quàm operari ; ideo actiones princi-

um

il

n

paliter fuppofito , feu principí

o complenti tribuuntur;

J

ha

Es

AT

21

in

ergo ab eodem p

ticipant dignitatem & zftimabili-

rl

Áj ^

ed Derly

IV. Ex his

tatem , quz in erbo infinita eft.

quam gt

fatisfattio e ineritum Chrifri of Concretum vwrale vefultans

h

ex fubjelo c» foruzá morali ; ficut enim meritum homi«

gjuifm

m

gv

Á

nis jufti eft concretum morale refultans ex actu fuper-

nf

syde

naturali üt fubjecto, & ex ftatu filiationis adoptivzeüt

]

h

formá digni&cante, quam habet per gratiam ; ita me«

[

t

li

rirum Chrifti eft Concretum refultans ex opere meri-

m

:L«Mh !

d 12?4;3'-:;

torio üt fubjecto , & ex ftatu filiationis Chrifti natura-

dany

TOMN

lis &t formá dignificante , quam habet per Verbum fibi

(»

4ji

li

n

L

unitum, quod eft dignitaus infinitz, ergo & ipfum

m n r

smeritum infinite dig

o

num eft; cüm concretum accipiat

denominationes formz fuz intrinfecz & unitz.

m Val

A OPC

$.2. Reflexiones Adver[aria.

Qone

Uftus üt o&o non femper elicit actum dignum üx

lmi;fzg fuw

MM 1

.J o&o, ergo valor meriti non femper creícit ex digni-

tate merends. D. C. INon crefcir ex dignitate merentus

",,':'//))I/f/T/il(,*//ir; g

zautum concomitanter fe babeute ad meritumC. fe babeute

n D

V

4

T/

Vl

formaliter, & per fe IN.. Gratia in jufto eft principium

m h() (W/ l

accidentale & üt Quo, feu habitus noftre voluntati

fubje&us quoad ufum,& ideo dignificat a&tum pracise

juxta influxum fuum : Sedperfona Verbi non fic fubditur,

fed eft principium fubfLsntiale , Q ttt Quod , 1deo femper

|

V

A'«

dignificat fecundim fe zotum.

II. Valor przmii

tl

u

non fümitur à diguitate przmiantis , ergo nec valor fa-

tisfag

PX q'.l(

Tgy

SATISFACTIO CHRISTI.

1$

Cl

£isfa&tionis à diguitate fatisfacientis. JDiff. .Sautisfattio

ADpotto g t

ardinatur ad gloriam ejus , cui fatüfits ad quam utique fa«-

W.ï, q'h'"

]

eit dignitas perfone excelleutiam fuam bumiliantis : Pra-

jl OPf"'l

sniumn ovdimattr ad utilitarem ejus , ciii datur 5 ad quamplus

(0mp

facit pretium vei , quam dignitas pramiantis, Yeer mon pra-

T0nes

L

anians merenti , fed fatisfaciens offenfo fuaw fubjicit perfo-

101

aam ; ut ideo bugus dignitas fit forma moralis conflitutiva us

Kelmyy

Joris.

AII. Dignitas operationum Chrifti eft hig

lLE

TE

li

intrinfeca, fed Períona Verbi non eft ipíis intrinfeca,

Vrl

ergo eas non dignificat formaliter. D. Mi, INon eft ipfis

lm

IV. Im-

antrinfeca ut forma phyfica C. moralis IN.

in

ü

licat Períonam Verbi effe formam phyficam , ergo &

j

moralem. Difp. Effe formam phyfizam eff componere ali-

UET

quam naturam it partem , ideo forma phyfica eff incompleta

j CWF([HHC[I-

€ perfetlibilis , C confequenter imvoluens imperfetlionem

s Chrftimtur

quandamn , que repugnat Deo : Sed effe formam moralega

p Vetuni

« efl componere naturam » fed alteri tibueve amabilitateum

ep lil

€ alimabilitatem j qua babetur , licit Verbum sniatur pev

CIecum zcaþm

snodum puri termiui [me iuformatione phyficá , vel complea

(uni.

auento l'erbi , adeáque finé ullà nperfettione,

V-

Vilitas operantis non facit operationes magis indignas,

Iri,

ergo nec dignitas digniores. Difp. Velenim vilitas eft efs

fentialis, fundata. in effe ab alio , feu Deos cr fic vilitas efl

um igumi

raderdge

equalis tn ommbus: Velefl accidentalis ex peccato s & bac fà

ii t

babet impertinenter 5 quia nec fuppofiuim efh , nec inftuit pev

7.Wz(ïj£'hr'emi ,

anodum uature 5 unde non auget per [e indignitatem óperatio-

wis : Sed 'erbum , £ con[equenter dignitas ejus mon fé bas

; du

silm ol

bet impertinenter , citm Verbum fit ipfum Suppofitum, quod

m?k(

dignificat operationes , c cujus operationes etiam effe dicun«

d

(

fur. Praterea gratia etiam eas dienificat, qgatenus per

habitus füpernaturales intuit in ea(dem ; fic enim f&

llOd) ij

habet per modum naturz fupernaturalis ; qu& quia

] rf ,

[

q u

digna eft, dignificat quoque operationes.

j

»

Bb 3

THEO:

( ;

j

y»

60

THEOREMA III.

THESIS VI.

j

rnl

qu!

fl

THEOREMA IIl

)

vuan

Unde Satisfattio Chrifli eft condigna , imo &5'

3

l

fuperabundans pro quovis peccato.

ma

hi

o

C

Ondignitatem hujus fatisfaionis admittunt om-

(ü n

nes: Durandus cum Scoto eam facit extrinfece ta-

If |

lem ab Acceptatione divini : Intrinfece talem ftatuit

u »qu

...'«

;«

i

l

T

D. Th. Bonav. Anfelm. Suar. & communis aliorum:

/-

[f

,

ag

Cum quibus dicimus.

L. Chriftus /arisfecit con-

s d

digu pro peccatis bominum 5 tum quia fatisfactio infinita

utique eft condigna ; tum quia Chriftus fatisfaciens eft

isifimsDon

in eodem ordine cum Deo, ergo fatisfacere potcü ad

NT

I^

T

zqualitatem ; uti enim gravitas offenfez commenfura-

*on.ccärt: u

Ti p "L(P

tür ex eo, quód fit contra Deum; ita & dignitas ope-

ris menfürari debet inde, quód procedat à Chrifto Deo;

1ii, t ücä; li

ergo habebitur aqualitas ac condignitas.

II.

ss at

Saxisfecit condigne pro peccatis noftris quoad culpam C po-

jb

nam; culpam enim fuftulit, dum nos dicitur lavifle à

Qrereranocal

eccatis , tradidiffe femetipfum pro nobis, emiífe &

-J

redemilfe fanguine fuo: Paenam autem, dum dicitur

w li

peccata noftra pertuliffe in corpore fuo , liberáffe nos à

qui

teftate & captivitate daemonis, utique non à pote-

x Qd

ï

ftate dominii, fed executionis vindicativz,&c.

III.

«dmia 4

Hac fatisfactio fuit Condigna ex fe , cv inattu primo in-

tfni nf

dependenter ab Acceptatione dvviná ; fumma enim digni-

."3 w/w.w;;m;:

tas perfonz fummum operibus dedit valorem , non ac-

titim

ceptatio ; quia fic condigna fuiffent opera purz crea-

Vl

turz ex favore à Deo acceptata; poflibile fuiffet fan-

uli, r

guine hircorum & taurorum auferri peccata; przcisá

h

enim condignitate Potuiifet Deus acceptare quamcun-

004

?&ïpnem

que oblationem purz creaturz ad hominum liberalem

N

ll

redemptionem , adeóque verum non eílet, quod in-

)

A

T

ii 4

'culcant Patres, puram creaturam non potuiffe redime-

- i

:l

[

íe

Tifv

h

SATISFACTIO CHRISTI.

61

14 [l

te genus humanum.

IV. Satisfa&io Chrifti

?cozzlzgm,baf

son tantim fuit Condigna, fed & Superabundans ; quia Pf.

u Pm 7)

109. Copiofa apud eum vedemptios íed copiofa non tan-

tàm condigna , fed & fuperabundanseft. EcRom.10.

I d

Ubi abundavit delicum, fuperabundauit & gvatia , Ícilicet

X'ct rf

tum in pretio pro nobis oblato , tum in donis nobisà

t df

i

Deo exinde collatis, &c.

V. Hzc tamen con-

Md

i)s alire

dignitas C fuperabundantia intrinfzca non obligat Deum. ad

Crief

LLf

fatisfactionem acceptandam in actu fecundo , & 4d cedendum

A m

N

juri fuo contra peccatorem acquifitos quia Deus tanquam

1j

ü

abfolutiffimusDominus omnium acceptare potuit ope-

ufznsäxu gü;u-lax,

ra Chrifti, & cedere juri fuo, vel non acceptare, aut

fenfecml:

non cedere juri PCI' peccatum contra peccatorem ac-

Tildniu

quifito , üt magis patebit ex Theor. feq. de Juftitià ri-

d ab as

gorosi, ergolicet fatisfactio de fe fuerit condigna , non

"

l

d

l

tamen Deus tenebatur acceptare eam in actu fecundo.

lat

s diciar ln

$.2. Reflexiones Adver[faria.

nbi, enie d

Mnes ex uno delicto Adz mortui funt, fed non om-

O

15 dum dicit

nes ex Chrifti fatisfa&tione , merito & gratià vivi-

y, o

ficati funt , ergo plus noxiz virtutis fuitin peccato , er-

go Chrifti fatisfactio non adzquat peccatum ; nec fu-

igeunipe

w !

erabundat. D..4. INon omnes vivificati funt ex defettu

quápm

fatisfactionis Chrifli , aut fufficientia ejus IN. ex defetiu'vel

um n d

mala voluntatis propria , vel aliene , non applicantis pretium

hm n

vedemptionis oblatum velper facramenta , vel per actus alios

II Illa faxisfactio non eft condi-

|

st

PUIZ ('-,C

nece[farios C.

0U

i

y

jelt

gna& equalis , ultra quam exiguntur adhuc aliz ; fed

ultra fatisfactionem Chrift requiruntur aliz ex Apo-

Ww[a', ?ü

W

ftolo ad Coloff. 1. 24. .D.Ma. Ultra quam exiguntur

;chCq

gninum U*

«lia in fupplementum pretii à Chriflo oblati , feu per modum

complementi vequifiti ad fufficientiam C. per modum appli-

n d J

cationis IN.. Neceffitas noftra explicationis expedit 4d

mOD?OWZ

. bonuim

Bb ;

[*

QITI

i

1 -«.(D[

62

THEOREMA IV. THESIS VI.

lfi9 ^^

11

bontam vegimen bumapi generá , ad inpediendam [ocordiam

u

A

in negotio falutis , .

Ii. Etiam opera noftra

n

u

füntfatisfactoria,ergo prater fatisfa&ionem Chrifti re-

quiritur vera fadsfaétio alia, ergo. D. €.. Requiritur

«lia fatisfactio , quia fatisfactio Chriffi de fe mon eff condignas *

p

W"

e» fificiens IN quia non aliter eft obteuta à Filio, c at-

f e

g

ceptata à Patre C.

IV. Deus fic peteret folutio-

nem debiti jam foluti. D. Suluti quoad fufficientiam C.

l;c:.'»g.n'eïauihng

quoad efficacem applicationem IN.

V. Satisfactio

i ?m?ms &

ex fe condigna non eft, pro cujus acceptatione fit ora-

r

Qem f«

tio , fed Chriftus oravitpro accepratione Paffionis , feu

äcät'ï.dmgïw h

redemptione noftrà. D. M. Pro eujus acceptatione fit

D

J"d

I

Ü

eatio ad eam complendam » vel quia fatisfactio vequirit fup -

/ /Wm:'ngm

plementum C. ad noftrum pracis? exetiplum» vel etiam ut

"MIUT

3lla ipfa pratio ex Dei ordinatione effet fatisfattio IN.

Mu ulic

VI.

Valor fatisfactionis Chrifti eft maxime ab

9;::'&55;',*:&:&&0;

m

Unione hypoftatici , fed hzc eft gratia, ergo fundatur

vm

]

5;&':['?

ingratià , & favore extrinfeco, ergo. D. Mi. Eff gra-

Jnm

tia , qua eft in ipfo operante C. eff gratia , vel favor tantiam

ecceptantis IN Unio eff favor , c ex Unione Meritum eft-

H

eondignitas 3 gratia enim facta eft Humanitati ex Unio-

N

N

&i , quz fine g:atiä digniücatq

D

uh?

THEOREMA IV.

110r

JVon famen eft Juflitie rigorofz.

40005 J

Q rCICCCEEL, Q

:

:

N Tra&. de I. & I. negamus Juftitiam rigorofam

Deum inter & creaturam: Idipfum hic nontam pre-

nf[g, & (("

T

bamus, quim fatisfactioni Chrifti applicamus.

L.

TM

1['Fff

Admittimus quidem £z famsfactiese. Chrifli "Tuflitiam

"

[^^ "VIt

quaudam , quam cum aliis vel Esninentialem , vel Provi-

AIrany

dentialem aut Gubernatricem dicimus ; non enim injuftus

ü

-ubi

eft Deus , utoblivifcatur operis (ibi facti; (ed ex recti-

tudine

P

Tiübtsy |

SATISFACTIO CHRISTI.

65

atl

&udine volyntatis fuze przftat totum & tam perfeate ,

Y

5

gorofa, fi in Deo dari poí

il

et

L inge

uod praftaret juftitia ri

í

ed fine imperfectióne & obligatione ftrià , quam Ju-

Adiyem (b j

In eà tamen 7105

ftitia rigorofa involvit.

Il.

'»Z[" P* C K[?m

admittimus Rigorofam eflitiams quia prxter alia, quze

Wif

inü/[.g, c',

alii fufiüs exponunt, fupponimus ad eam requiri Alte-

i

ttt f

ritatem perfe(*l*am jurium,Virtutem cxtinguendi totum

J/,

4

HU

jus creditoris erga debitorem , Debitum ftadtum , feu

)

Jus proprietatis in creaturà contra Deum, Solutionem

ex bonis propriis debitoris & indebitis cre

ditori, Ob-

j

L0f

fed

ligationem decentiz fatisfactionem acceptandi ;

"

L.

hzc deficiantin fatisfactione Chrifti fcilicet

s Wmf:

Pracprimis in fatisfadtione Chriffi deficit "Alieritas sn0ralis

Af mf

feu jurium ad igovem juflitia requifita ; quia. omnis crea-

LUET.

tura & eft tota, & manet tota fub perfecto dominio

T

Dei, ergo in nullà creaturà eft jus diftindtum & inde-

ld m

pendens à jure & dominio Dei

; fed omnino fubjectum

i, eo t

&d

epen

dens: Imó omnis Chrifti poteftas five phyfi-

DA E

iL

f

ca; five moralis magis eft Dei , quàm ipfms Chnifti ;

?

?'(.' j

[7,

rl

1.

Vif t

cüm Deus effentialiter fit Dominus Perfe&:immus ome«

J

nium À fe diftin&torum , ergo non eft pcrfe&a Alteritas

mv.mexUniä-

ÍV. Ineádem deficit Debitum rigorofum

jurium.

uin enim Chriftaus ac-

apfi [atisfactioni vefpoudens 5 alioq

quifivifíer jus proprietatis contra

Deum , quoDeus ad

Y

remittenda hominibus peccata , & ad eos per gratiam

fan&kificandos fuiffecobligatus, ut nift peccata homi-

j

nibus remitteret, & eos fanctificaret, irrogaret inju

jias ii

riam Chrifto, & contraheret injuftiiam , cüm hic fit

"j

F

p

um

effectus juftitiz ftrid

R

. i

ed Chriftus non potuit fuà fa-

5

mPücamus.

tisfa&tione acquirere jus propri

etatis contra Deum, qui

ii

ex naturz divinz exigentia eft dominus omnium crea-

gilm, s

turarum , nec fine carentià pcrfe&ionis Enti fummo &

pio psrfc-

;;uonen;mï;h'

eunipcrfe&o debitz carere poieft hoc domi

Bb 4

&iífimos

exia&izï*ï:

"

(

R

j

THEORIäMA IV. THESIS VI.

64

,5

V

xmu[ u

€tiffimo , abíoluto & Pleniiïïmo » €rgo.

I

ft"

"T

n

cádem deficit V'irtus extinguendi totum jus creditoris erga

ili do»

ut t

debitorem , feu Dei erga Chriflum ; quia fatisfactio ex ju-

ftitià ftrictà ftatim, ac ponitur , extinguit jus credito-

[

iij

g

ris; fic fi Cajo debes 16o. ftatim atque illa folvis, ex:

at

hs

tinguis totum jus proprietatis in Cajo ; fed Chriftus fa.

pians J

yl

tisfactione fuá non ita extinxit totum jus Dei adversüs

ab

peccatorem & Chriftum ; cüm opere quovis pafito

a

maneat in Deo jus exigendi alia & alia fimilia, ergo.

g

VI.

Prater alia plura deficit demum Solutio ex bo-

godun ]

ss prepriis. debitori , & indebitis creditori quia reftitutio

»Qm mw i

fit per bona creditori debita , fed fatisfactio dare debet

aliquid , quod offenfus non habuit ante fatisfactionem ;

i g,»?.vpm

fed nec creatura ulla, nec Chriftus dare poteft quid-

s z.m;:) p

uam , quod priüs non fitDei, & quidem ratione Per-

at t

r

[U

nalitatis ob identitatem , autratione Humanitatis &

ii o

g z i

actuum fuorum propter eílentialem eorum dependen-

tiam ritulo creationis, & titulis millealiis, &c.

jeum, qu i

z quumiput

$.2. Reflexiones Adver[arie.

sls Cf

T

Oloff. 2. Chriftus dicitur delens, quod adversüs nos

quim,tm :

erat, chirographum decreti; ergo Apoftolus fup-

a j ln

ponit jus ftri&um deletum , & juftinam ftrictam.. D.

a, Q

A. Dicitur delens [atisfaciendo condigné C. fatisfaciendo ex

fidorà

d

juffitia lia N.

II. Satisfactio Chrifti fuit

du lm D

condigna pro peccatis noftris, er

[o]

[94

0 adaquavit & ex-

faduntr,

tinxit totum jus Dei , quod ratione peccati habuit con-

tD nmntame

tra

eccatorem , ergo acquiflvit jus contra Deum, er-

ht (lrlo

i

[UN.

£0

atisfecit ex juftitid rigorosá. .D.C. Ergo adequavit,

Qf ei

h.e. fatisfatlio eff tanti valoris c* dignitatis , quaute mali-

032'.';? pge[gj'

tia efl peccatum C. h. e. acquifruit jus contra Deum, ut Deus

ii

ectionem vel phyfrce , vel moraliter eandem non po[ft exige-

PW

d

tt vel à Chrifho velpeccatore IN, Sic etiam D, 2, Part. C.

L

NI

Exan-

N

Qv

SATISFACTIO CHRISTI.

6;

ii

UU

!f Extinxit totum jus Dei, ut talia opera non poffit exigere

LT

]

Deuws in ratione fatisfathonis C. ut ea non po[Jit exigere ex

titulo dominii , effeclionis , finis ultimi , & infiniti alis IN.

T

Suflitia flridla extinguit omne qus.

III. Quando

adzquatur debitum, eftactus juftitia ftrictz, fed Chri-

i

rl

i

ftus adequavit debitum , quia pofuit pretium zquale,

Deiafy

imó fuperabundans fupra debitum peccad. D. Ma.

Qu

15

$ii , qui ponit equale , po[fit acquirere fs contra debitorem,

itaut rem velphyfice, velmoraliter eandemnon po[fit amplius

hnj

l

exigere C. fecus IN.

IV. Emptio & redemptio

ï»,(*1

Md

I

l

QU

fignificant a&um juflitiz ftrictz, fed dicimur fangui-

Y

[«

u

ne Chrifti empti & redempti, ergo. D. Ma. Emptia

fjj

CUET

vigorofa , que ef inter bomines , C quA ipfi acquivunt jus no-

Irdr

]i

um C. emptio smintts rigorofa , qua abundantif[imam tan-

wm

Wencrtine

eum notat fatisfationem pro peccatoribus , abftrabendoa ju-

M

vHuna

lat

V. Adri-

ffitid. rigorosá , vel anints rigorosá IN.

Virum deFenm

gorem juftitiz fufficit, ut exhibeatur offenfo opus li-

ll5 &c,

berum, quo tantum reverentiz & honoris impenda-

tur , quantum injuriz formalis illatum fuit ; fed fatis-

Jrit

fa&tiones Chrifti fuére opus liberum , & habuére eam

u'od alersism

dignitatem , ergo. D. Ma.. Ut exbibeatur opus liberum

non fubjectum dominio offenfi , ff eliciatur C. fubjeclum , fs

p Apuhtis .

eliciatur IN.. Chriftus quidem liber erat ad opera fatis-

m ünfm»..'D.'

C.fanj

/

[^

factoria elicienda , vel non elicienda ; fed mon erat liber

Ka Cucit i

ad ea dominio Dei fubjicienda , vel non fubjicienda , dum

eliciebantur.

av

VI. Licétopera Chrifti omnia fue-

rint Dei , non tamen Dei funt eo modo , quo funt Chri-

o obl conn:

m Deum, d

fti; quia Chrifto erant libera, & à Chrifto vitaliter eli-

(

cita, ergo circa ea ita fpectata inire Chriftus potuit

M [

tf uIl

contractum onerofum. JD..4. JNon funt Dei eo modo,

p Dum

quo funt Chrifli , neque funt Dei imodo longe perfecliore ex

fpremá poteflate , efficientia, Cv aliis titulis IN.. fecus C.

j nit PJW.*:'J"

Deus ipfum etiam modum potuit exigere.

uD

! ]'V, n

f^,

Bb ;

THE-

w

66

THEOREMA I.

THESIS VII,

t

'U)f

u

[(-

"

"L

THESIS VII.

n

"Ti

b

AMeritum ChrifH.

"u

!

r

THEOREM^A L

x

p

ma

u

AMeritum Chrifli quodlibet de fe eft fufficiens

[rit .(Cun"

ad pramium pof|bde quodlibet,

k

a

1 qma &

N

Erico tcfpondec pramium , in ordine ad quod In-

at

irerodi

finitatem Meritorum & Satisfactionum Chrifti in

ylute

a id

"Thefi przcedente expofitam magis hic elucidamus.

I.

igimvqindt

Quodlibet opus Chrifii babuit fufficientem va-

&&gxxnïium»FUB

lorem ad quaecunque pramia pure creata etiam cve(centia in

g d

infinitum ; quia valor cujuíque meriti eft infinitus , fed

przmia creata & divifive & collective fumpta funt

TE

finita, cüm initium & finem habeant fecundüm id ,

i Oa

quod actu funt, ergo.

IL. Habuit etiam foffi-

N

"

m

eientem valorem ad pramtum imvolvens aliquid increatuim

m s a

& infinitum , (cilicet ad merendam aliaim unionem bypofla-

n Mi

ticams quia fi valor operis fimpliciter infinitus eft ra-

mannma

tione principii Hmp.liciter infiniti, etiam fufficiens eft

Mu

M i

ad merendum przmium infinitum , fi poffibile eft ; fed

[ 1]

du

alia unio hypoftatica , que ex parte perfonz divinz in-

(

À

mu

finita eft, cít poB'lbilis, ergo.

II Quilibet

(

—

etiam adus smereri poterat omnes unioues bypoflaticas po[[i-

ti a nf

biles s quia una unio non continet minus dignitatis ;

g

quàm centum, aut omnes poiïibilcs; unus item actus

nonaminus habet valoris , quàm duo, aut centum , aut

vf

Vaf

plures in infinitum , ergo fi unus eft fufficiens ad me-

Qs m f

rendam unam, etiam eft fufficiens ad centum, & ad

X n

x M

1

um (

omnes poffibiles ; quia ratio petitur à vi intenfivà, non

extenfivà ; eó quód vis illa Intenfiva eminenter in fe

] lïl»ägymm

D

plures

&ontineat omnem valorem pofïxbile.fn » ergo

actus

e*;wguiusim

i

lg

m

MERITUM CHRISTI.

6v

J

IV

N

a€tus non faciunt valorem alium & novum.

h f yf,

Lícet autem Merita Chriflà fuerim de fe saeritoria borum

vemioruen , cilice in acku primo , won tamen eadem obti-

D

aebunt in a& fecundo s quia lictt merita ex naturá fuá

n hf

per fe fint digna aliquo przmio, non ramen neceífi-

w(!/ l

tant remuneratorem ad dandum przmium ; fed ut cau-

fent in a&u fecundo, indigent liberali acceptatione

"(VIJC , Ullod

premiantis ; quia feclufo paéto nemo tenetur dare rem

m Cnrilra

fuam, licet alter exhibeat pretium , aut obfequiü zqui-

valens, üt conftatex Tract. de Merito.. Praterea fi ob-

LTA

fequium zquívalens neceffarió exigeret in a&u fecun-

.'ï,l[;;.!»lfrf,;ïnt«ïïil

do przmíium , non foret ratio, cur Beati in cxlis non

paererentur , &c.

In

Wt lm Ánn

$.2. Reflexiones Adverfarie.

T

ll Efund;n

Erita Chrifti defa&o accipiunt pl;nam compen-

iU etam ij

M

fationem , quia Chriftus exauditus eft pro reve-

alp'a

rentià fuá ; fed non accipiunt omre pramium poffibi-

as

ifrnims lo«

le, ergo nec illud meruerunt. D. Ma.. IALccipiunt ple-

suin compenfationem in eo ordine , ad quem defacto (unt ob-

xf ef

lata c acceptata C. üt pracisi digna fum IN.. Senper euim

yibled; d

Il . Merita

ncceffdhia efl acceptatio premiantis,

imed

d Yi

vt

Chrifti faltem in a&u primo fic meruiflent pramium

]

creacum infinitum , fed implicat caufa meritoria prx-

mii creati infiniti, utpote.chimarz. D. Ma. Meruif-

15 m

]j

fent pramium creatum infinitum , qu vatiene eft po[[ibile C.

uit i ds

b

quá non ef poffibile IN.. Poffibile eff premium creatum infe

ay m

[

witum fyncategorematicum , Item infinitatuim per aliquid in-

E

jes t

ereatum , quod efl alia umio bypofiatica.

IHL.Se-

d c:ntuxp,&l

quitur meritum Chrifti przmiari infra condignum.

jninntr?

D. Iufra condignum in a&ku fecundo IN. in actu primo C.

s t

Valor condignus in a&u primo fumitur ab entirate aclás,

olsutate

i. g

)

j

& dignitate perfone s 'in adku autem fecunde 4 v

qneren-

«

68

THEOREMA 1IlI.

"FETESIS- VIT.

Ip

I^

n

merentis C acceptantis.

IV. Saltem in merito

TC

u

Chzifti erit virtüs meritoria , quz in ratione merentis

i

-u(

ï.m*

Ií

eritotiofa. R. Oriefa non efl virtus illa merendi , quia fal-

tem fecum babet complacentiam divinam in illd vi merendi,

Y

€ quia atlum in fe facit formaliter dignum.

VO

AM»

AT

NI

ib

Una unio hypoftatica eft przmium adzquatum refpe-

J

7/

]

€&tu unius meriti Chrifti, ergo non habet faltem valo-

j g

rem ad omne przmium poffibile. D. 4. Ef)badequa-

zum adequatione intenfruá , h.e. fupra talem unionem non

ss n

M

n Hr:rr.i

eft premitum intenfrué perfetlus C. extenfivA IN.. Valor bu-

Bu

us meriti vatione infinite fue. excellentia vel formaliter. vel

awu::—rgtïita At

Y

A

xurum, « »

eminenter continet , quidquid efl in pluribus , & ideo eft fuffi-

ciens ad ex- & intenfionem pramiorum.

VI. Me-

)

(

ritum finitum exhauritur pramio finito , ergo etiam in-

;

fu('fþ

finituminfinito. Difb. fn merito infinito efl eminentiali

w e

continentia cupufcunque valoris po[[ibilis , que eminentia non

nm

reperitur in amerito limitato.

?J

l

(ftnes COU

z x

THEOREMA II

Flumano Generi lapfo defatto in a&u fecundo

TA

meruit omnem gratiat, c dona.

e

um a

D

Uarez hic diftinguit inter homines ante Chriftum,

S

& inter homines cum & poft Chriftum exiftentes :

tecedenta

"..'

His ex merito compenífatorio, illis ex merito attractivo

d b at

aciliram ii

& inductivo gratias collatas effe exiftimar : Sed cum

Lugone, Raynaudo & aliis concludimus.

I.

|

Chriftus meruit Humano Generi lapfo remi[fonem pecca-

*w Üf

torum, & gratiam gratum facientem s. quia ex Apoc. r.

[ H (!"Ja

Lavit tos apeccatis noftris in [anguine fuo.. Rom. 3. Sufii-

i u

Jicati gratis per gratiam ipftu. Eph. 1. Gratificavit nos in

Filio fu.

II. Nobis meruit omnia dona gratia ,

fan-

HOEA"

T

que confequunur vemi[Tionem pemz:emm Q graiam

éif-

2

MERITUM CHRISTI.

69

l fite

l

4 (

Q

éificantem $ quiaad. Eph. 1. Deus Penedixit nos omni be-

Ti "

nedittione (pirituali in caleflibus in Chriflo , h. e. per Chzi-

)L/I(;;,/J i

//

ftum, feu per merita ejus. Hinc Chrifto attribuitur

ilis

[

Vocatio noftra, 2. Tim. 1. Focwvit nos vocatione fuá

Atf

antla . . . fecundum propofitum fuum £ gratiam , qua data

Ym

ltmpes

eft in Chrifto E.SU. Filiatio adoptiva, Joan. 1. Dedit

Id f D

eis poteflatem filios Dei fieri.. Gratize aCtuales , Joan. 1 s.

L j 4//17ui

Siné me nibilpqtq/lzk facere,. Nitazterna, Rom. 6. Gra-

l

ui"m A g

tia Dei vita eterna in Chriflo ]ESSU. -

III. Chri-

LU

ftus hzc dona Hominibus cuim c? poft Chriflum exiftentibus

MULTIM

meruit merito Attratlivos quia meritum attra&ivum feu

TM C*iï:ag'rþj,

indu&ivum, & impetratorium eft caüfa moralis tem-

,

TL

pore;vel faltem naturà objective & intentionaliter prior

UT-AUfari rE

ino Pi:æmio; fed meritum Chrifti & tempore & na-

df tl

turá præcedit gratias , quas meruit hominibus cuim &

fM

oft fe exiftentibus ; eó quód à primo ftatim Conce-

Ptionis inftanti mereri ceperit , & meruerit inceffanter

per omnes actiones fuas theandricas liberas, & juxta

[

nonnullos etiam per naturales, quia & has potuitim-

pedire, temperare, moderari pro fuo arbitrio, ergo.

ic?u fa. -

IV.

Eadem dona meruit merito etiatm Inducirvo

M

L]

Hominibus ante Chriflum exiftentibus ; quia hoc meritum

atte C

Ponitur ante præmium & in Chrifto quidcm , nonan-

ium exdents

tecedentiá phyficá , fed morali; eó quód Deus pravi-

merttoatta

derit ab aterno futura certó Chrifti merita, ergo po-

jmat: Sedaim

uuit illorum intuitu, & valore permoveri ad dandam

l

V. IdeocontraSuarez sn admittimus

Is

gratiam.

vj g

meritum Compen[atorium ve[peciu bominum ante Chriftum

exiflentium 5 quia meritum compenfatorium dicitur

gia nl

m *

tempore & naturá ofterius piæiiiio, per anticipatio-

if

nem fcilicet dato , fed hoc meritum non innotuit Patri-

POT

bus, nec diftinguit caufam meritoriam à finali; und.e

nobis non eft proprium meritum.

"T 3'-"? ;

$.2.

(

THEORE;MA IL THESIS VIL

79

l

zi

h L

!m

$.2. Reflexiones Adver[aria.

s

"

I humano Generi Chriftus omnem metuiffet grás

"m [

W

L

ii

tüam, hec non daretur gratis, fed ex juftitià ; at

i

gratia paffim in Scripturis dicitur erats dari. D. Ma,

Anlg-

Daretur ex juftitia , Cv nom gratisvepettu noftri N. vefpetin

- fi£O

Chrifli C. Refpectu Chrift eft juftitia eminentalis;

wm

TA

"T

eitin Pater acceptaverit pretium à Filio oblatum pro nobis.,

i.

Joan.6. Chriftusait: Nemo poteft venire

ad me, nifi Pater , qui mifit me, traxerit eum, ergo

ja Gd

gratia illa data adícribitur Patri, non Chrifte., D. C.

V m;?g(xsmm

"AHdferibitur Patri àt caufa weritoria IN. üt caufa effcientà

i

nuna cum reliquis Perfouis C.. Uti Qmnipotentia, ita cr hi ef-

lg t

A

f

ln

"

ln

fecius Patri attribuuntur per Appropriationem: Sed Filiua

77] Jägw--

eos meruit.

HI. Meritum inductivum fit pei:

hls

impetrationem , fed impetrari non amplius poteft ,

vt

quod fcitur jam diu effe datum , ergo non datur meri«

m

tum inductivum eorum, 'qua diu ante Chriftum erant

hf pol?mor:s ]

nf nl

data. D. Mi. Quod fcitur jam effe datum dependenter ab

Eu

r A,A

7 :,'1;". |

bác petitione cert previsa IN. independenter 4b illa C. N'in-

i

l

!

0

quid zpfe oras bodie , tit Deus vvelit tibi hate , quam petis ,

hn

X m:c s

gratiam dare , licàt ejus woluntas bodie non pofJrt incipere ,

um

fed ab aterno fuevit , qua jam in eo efl veluntas.

IV.

Ti wrterd n

Cur ergo fcientia illa de gratià jam datà non obftat me-

tiqi li inmx

rito? R. Hac fGientia pro illo inflanti ita fe babebat , acfs

2 mert rittt;

dntea nou füiffer, fed modo incepiffet , cum dependenter À

tlcobha t

petitioe bác provisa gratia fint data ; ideo bac fcientia Chri-.

ET hinif

Jfi eff paflerior natura ad adlum ovationis.

V. Deus

t ( d

nequit anticipare fupplicium ob demeritum abfolut&

A'n:u;m/r/(()m

pravifum , ergo nec meritum. Diff. 5Svlutio anticipa-

f[a WH

t4 fapit liberalitatem , que Deo comvenit : Sed non fuppli-

VH

eiuin fapiz perfettionem aliquam.

VI. Saltem ho-

i (IU..—': k ml

4no poterit ab homine petere, quod ab eo jamdiu ob-

tinuit,

lgenn

' AnESISm

MERITUM CHRISTÍ.

2

Arlgi

tindit, u& Chriftus petiit gratias jam diudatas. Diff.

à T;mmmh

li

Homo incipit babere "volitionem concedendi , quod petitur

A

J

nec ejus oculà fe extendunt ad futuras unde 1lli dicere non

d )

poffein : Haabe volumatesm bodie pro die beflerná , &«. Nide

1

Arriagam,

J,/f/,

AN j//

THEOREMA 1il.

4 ED'fent

as m

Sibi meruit Exaltationem Nominis, Gloviam

V0 tl v

Corpori , Cec.

TTE t r

Alvino Chriftus nihil fibi meruit : Scoto gloriam

n Gd D (

corporis meruit indirecte : Sed cum Suarez conclu-

LT

dimus.

L Chriftus fibi, uti nobis , potuit mereris

LUA

hoc enim fuadet perfe&tio Chrifti merentis , & aliunde

fiy: uf

non fe

uitur inconveniens: Imó meritum Chrifto eft

lr ft K

honorificentius , & in variisScripturz locis non obfcu-

4

nylis w

ze infinuatur.

II. Mereriergó poterat fibi v2-

o mri

vias circtum[hantias Incarnationem fubfequentes ; càm enim

Chdtumen

hz fint pofteriores Incarnatione , & merita hanc prz-

wipiattà

Íupponant, non eít, cur fub meritum cadere non pof—

d N-

fint; eó quód vere fit meritum impetratorium, quod—

i qun gt

III.

vel tempore ; vel naturá przcedit premium.

TULLUA

Sic prater 4lia bona , qua per vitam , poft pa[[ionem ob-

W.

H

ginuit , meritus efl Gloriam corporis &* Exaltationem nomi-

imononfatte

eis ; quia his abinitio caruit, ergo potuit ad eum finem

fua merita refetre , & Deus acceptare: Qtöd autem

iaj

m d l

zeipsá fic oblata & acceptata fint, patetex Philipp. 2.

mET

Fatlus ejl obediens ufque ad mortem . . . propter quod Deus

y, Des

exaltavit illum , & dedit illi nomen, &c.. Ecex Luc. 24.

m as

Noune bac oportuit Chriflum pati , & ita intrare in gloriam

Mi t

foam.

IV. Hanc Gloriam corpori & Exaltatio-

j mf

nem nominisaneruit diredé 5

quia przmium dire&um e(t

vt gl

quo fruimur , fed fruimur glorià, non autem remo-

quam $cotus facit prariura

'tione impccümcntorum 4

dire«

i

yurt

722

THEOREMA III.

THESIS VII.

d»'h

qu

dire&um, ergo.

. V. Non tamen smeritus efl 00

b:E' i

quet

Gratiam babitualem & Vifonem beatificam s quia gratia

Mno l

aïanoltï»; y

) Q

n

habitualis in Chrifto fuit neceffaria, ut effet principium

L

[(ff!f!ö

J

U

connaturale productivum actuum fupematuralium &

Á

at

meritotiorum ; principium autem meriti non cadit fub

u

meritum: Similiter Vifio beatifica debebatur Chrifto

j

!

" J

& l

üt connaturalis proprietas Unionis & Filii naturalis;

ergo eam non habuit vi meriti, fed per modum debiti

"l

naturalis.

VI. Nihilominus de potenti4 abfolu-

"

tá potui[fet etiam mererivifionem beatificam s quia & An-

m&umgmgncu

at

geligratiam habitualem , quam habuerunt , in primo

inftanti creationis meruerunt juxta communiorem.

TT

]

m

$.2. Reflexiones Adverfaria.

Saiz 9. Parvulus natus eft nobis; ergo nobis, non

TR

fibi miffus eft, & meruit. D. C. Ex fine c intentione

i gt

primaria C. fecundarid , dv inclusd in ipfo fie primario N.

Intentio utraque eff compofibila , imà una comitatur , er

qjati

includitur n alterá.

II. CC. Ephef, anathema

Bxi r

!

dicitiis, qui dicunt, quod Chriftus fe obtulerit pro fe

qes; Qu

Cl

ipfo. R. Damnantur , qui dicebant , Chriflum fe obtuliffe

ln

pro expiandis peccatis fuis : CC. ideo addit , Chriflum obla-

tione non eguiffe » quia peccatum non fecit.

HI. Si

ia ts

Chriftus fibi meruit, ergo mortuus eft pro feipfo. N.

:icpcrrinemdpm

Hac enim fequela fonat , "vel Chriflum mortuum effe pro

:zmcquimd:mh

peccatis proprüs , vel faltem pro feipfo ex intentione pri-

denicunantz

mariá.

IV. Fruftra eft meritum, fi premium

,

7

/

Il

merito refpondens jam habeatur eminentiori modo,

ht rl t

atqui Filius Dei jam habuit eminentiori modo ea, quz

tatctufun

meruifle dicicar. D. Mi. Filiw Dei pure fecundum fe

tj

fpectatus C. it incarnatus IN. Ut incarnatus gloriam cor-

Ti

!

poris faltem pey miraculum non babuit , ut perficevetur opus

V. Chriftus non eft meritus vi-

f Ut |

'redemptiomfs.

4 Ihfm;r M.

fionem

T

L ts 1

J

MERITUM CHRISTI.

:

73

.VWOH Ut y

"

twgfu«z;(i;.

fionem beatificam , quia hec tanquam proprietas ne-

rf

* MR

ceffarió fequitur unionem hypoftaticam, fed etiam glo-

ria corporis neceffario fequitur vifionem beatificam.

;'Cmgjpgm;wl

D. Ma.. Quia neceffario fequitur » & etiam fecuta eff C.

"If

lr Ut (.

C ex nece[fitate obtinendi alicugus finis impedita eff , uti glo«

)

vi« corpors IN.

VI. Quando unum fe habet pez

H R ag

modumeflentiz , & alterum per modum proprietatis,

AIM UT d)

non poffum unum mereri fine altero ; fed vilio beati-

/ ;7(m/i4!/4,

fica fe habet per modum effentiz , & glória corporis

i qajl

PC[' meodum PIOP[iCtatiS » €ergo vel utramquc E vel neu-

AU

FUi

tram eftmeritus. D. 7Ma. .$i utraque fimul habeatur C.

tmteem,

f effentia: babeatur fin? proprietate IN.. Gloria corporis ob

[

i,

fwit » us daretur locus Redemptioni bominum,

E nqbiik, M

THEOREMA

IV.

Q

od

Sibi, €?' Propenitoribus etiam meruit varias

W nitr, d

circum[lantias Incarnationem antecedentes.

;P.L.flfm Mi

R

Eftant Circumftande ipfam Incarnationem antee

]

h

(

j

kripol

cedentes ; Quarum meritum hic examinamus,

j

nj dul

I.

Chriftus son potuit mereri Circumflantias Af

,;:1 üri

m

tecedentes Incarnationem , per fe c effentialiter conducen-

l

Wi

zes at principium & 4d Incarnationem , & ad meritas quia

d pmfnpfo j

fic pertinent ad principium meriti , fed principium me-

us f

ritinequit cadere fub meritum , ergo nec fub illud ca-

at n

dent circumftantz illz per fe connexz cum Incarna-

tione.

.II. Poterattamen mereri Circumflantiass

;;l n

siteitr m

que per accidens cum Incarnatione connexe funt 5 cüm

gimio d

enim hz circumftantie fe habeant accidentaliter, &

!

"m

eadem fuiffet unio hypoftatica, & confequenter idem

-—

n

gl p

principium merendi , & meritum , lic&tipfæ non fuif^

fent, utique habere potuerunt rationem præmiirelatä

w, w?nþmiï d

III.

ad Incarnationem, & ad merita Chrifti,

d f

- AnLL.Sent,

Cc

iNec

V

yi

74-

THEOREMA IV. THESIS VII.

ml

Nec obflar , quód Circumflantia. ille tempore fint priores,

[

j

) ;I Dh;a ;Ar( Ml

quam principium merens , & ipfum meritum ; quia pofito

4;11N.WM

inuln

efficaci decreto Dei de Incatnatione & meritis Chrifti

"

ha

j

i Wmi

pravidetur pariter futarum meritum Chrifti ; fed me-

LU

sl

ritum ita prævifum eft infinitz virtutis meritoriz, &

"

p

ideo aptum, ut ratione illius conferantur Chrifto in

;l-":u

JM

rzmium accidentales illz circumftantiz , ergo cum

W;/Mm

ii

Chtiftus in mente Dei, & decreto eterno habuerit in-

P L

lm O p

dependenter à di&is circumftantiis vim merendi com-

IV,

ánri D

letam & füfficientem , eas mereri potuit.

Ex his dicimus , Chriftum & fibi & progenitoribus fuis me«

ss i o

vuiffe varias Circumflantias antecedentes , (cilicet Progeni-

;mmræmiun

tori , Matris, 4»c5 quiaficut Patribus V. T. & Chrifti

P d

$D t

Progenitoribus collata eft gratia fan&ificans, & alia

gratiz dona, licét merita fuerint pofteriora tempore ;

ia fpu

eó quód gratia ipfis collata non fuerit principium con-

i du

ducens ad futuritionem meritorum Chrifti ; ita & hic

ium m )

loquimur. de circumftantis , quz non conduxére üt

"ts nttedene

principium per fe neceffarium ad exiftentiam Chrifti,

::za'z(om.x/ö'uïä':m

& meritorum ejus.

al

[

!

(

M

'an

W^

|

aim el

$.2. Reflexiones Adver[arie.

.:n?mv

ER

od eft tempore pofterius , non poteftüt medium

Vs ln

e

influere in id , quod eft tempore prius , Íeu quod

i yr o

tempore przceffit; fed ha circumftantiz pracedunt

"pttors npp|

tempore meritum , ergo meritum in circumftantias

v

has non influit. D. /Ma. INen poteft influere phyficé , c

at pofferiu C. moraliter » prout fecundum previfionem , d

äïl,qüfid Propn

exiftentiam intentione eft prius N.

II. Ut meri-

i m

!

tum influatetiam moraliter in circumftantiam , metiti

H

(ri.

duratio debet effe naturá prior duratione circumftan-

A

m

jlfi

It

tiz ; fed duratio meriti non eft naturá prior duratione

PA

h

«ircumftantiz ; nam quoties dux funt durationes di-

Dlhs

*

'ïlanvjr,;i

veríz,

UR

I

MERITUM CHRISTI.

7f

L h,

veríz, illa naturá eft prior, que eft tempore präot.

r "«o

D. Ma. Debet effe naturá prior per preexiflentiam phyfi-

üaonc&mmm;.

cam IN. moralem & intentionalem C.. Hinc D. Prob. Mi.

"ml i

?mïuu's Terr

Jn caufis phyficis natura prior eff , qua tempore prior eft C.

àn caufis intentionalibus , & moralibus .. Sads eft, fi

"af CL

caufe intentionales & morales przcedant in mente ;

HD2, 09

Vztt9 lu

quia meritum abfoluté futurum [uffcienter inftuit in pra-

anium [iper cognitionem ful moveat pramiantem.

IlI.

t md[ct

Meritum Chrifti previfum üt abfolute futurum pra-

ïm;

I

videtur à Deo üt procedens à Chrifto , üt habente unio-

Pipiris

nem cum omnibus circumftantiis , ergo ha circum-

tf

ftanti& in przmium dari nequeunt.. D. A. Cumompi-

x.busl'. T. r

Lus circumflantiis per fe connexis C. per accidens connexie

tifens (l

Vi

SubD. i decretum adequatà [pedletur, t eft à parte vei C.

|

f'm'ore ttprt;

$i fecundim figna. vationis, in quibus vatione noftrA fune

Kiyargamre

plura decreta inadequata juxta pluralitatem, aut. fepavabi-

m u

hi

)

h

litatem objectorum IN.

IV. Inter has circum-

2 1 (

ftantias antecedentes funt ipfi progenitores Chrifti &

füglimawfh

gratiz fpcciales iifdem conceffz intuitu Incarnationis ;

fed ante deícendentiam ab his progenitoribus Chriftus

non potcü videri exiftens, ergo nec poteft videri me-

*(Jlb [

rens , ergo nec Pro

[o4

glmeim

o

enitoribus potuitmereri. D. Mi

INon potuit videri exiflens quoad fubflantiam, c cirtum-

ss

flantias per f£ connexas IN per accidens connexas C.. Hi

Proc

r przadur;

o

enitores non fuerunt media abíolut? neceffaria ,

y drmfarts

quia idem Chriflus alios babere potuiffet Progenitores : Hinc

d

fatiseft, quód pro priori illo figno progenitores velitin-

| Pmümm T

determinateé , & pro pofteriori determinat£.

J Utne

j n6

$.3. Ordo Signorum in AMerito.

gnera

Ifficultatem fpecialem hic facit Ordo fignorum,

ii

in quibus Chriftus videatur mereri , antequaám de-

y &u[lüfij;'

cernantur,& videantur determinate Progenitores Chri-

»

Cc z

fii,

yim

56

THÉOREMA IV.

THESIS VII.

D

fit

ln

ls

(t

fti, qui Chrifti exiftentiam & meritum vidertur przs

I Suppofi-

jc ao ,

F

g5

cedere: Igitur de his advertimus.

dk Lvüw

tá fcientia fimplicis ntelligentia , & fcientià Mediá , é de-

, um

ereto , c fcientia. lifionis de Creatione, Elevatione , c*

NT

Lapfu bumani Generis in Adamo 5 quz in Theor. HII.

t

Pl

"T hef. IX. diftinctiüs proponimus; Deus r. In reme-

4-,,.':1 Tl

dium peccai efficaciter decernit Chriftum quoad fub-

n ii

ftantiam , & ejus meritum. 2. Zdetabíolute futüram

Incarnationem & Chrifti Meritum.

3. Decernit in

qi f n

prazmium hujus meriti dare Chrifto has Perfe&ioncs,

v m(ciq

MU

feu circumftantias , & ejus Progenitoribus has gratias.

1

Dus]

4. l/idet Incatnationem ex Chrifti meritis futuram non

aii at

tantüm quoad fübftantiam , üt ant, fed etiam cum

his circumftantiis , & dependenter ab his Progenitori-

n);;:'//olwm/;mmn

1.

bus: Qu omnia iterum vide inferiüs]. c.

icaifiniit

r

u

Hic Ordo fignorum , feu IModus decernendi efl po[fibilis

Deo i quia Deus üt caufa fuprema & immediat? libera

guifit m

pro illo priori, quo rem abfolute intendit , non tenetur

g morena D

determinare hanc vel illam circumftantiam, vel actio-

ch:nfizmptgv:rmos

,

"

m

p

dj

fa.

nem , vel modum ; fed pro figno pofteriore certam &

"

determinatam circumftantiam , vel modum determi-

a ,'.C'D.X) D

ML

mgmz

nare poteft; ficut quando decernit folem, & fimul pro

quaittrmyrm

pofteriore Hgno propter exigentiam folis determinac

brsDendys

hanc in individuo lucem ,. & non aliam.

IIT.

LILTTTT

Idem Ordo fignorum non vefundit imperfetlionem in Dei

lt Md

uN

eognitionem , vel decretum 5 Dei enim decretum à parte

Ij

rei eft unicus a&us ; unde nec in cognitionem Dei re-

at qua

funditur confufio, nec indetermipatio in decretum

t.;e:c;uläsd:ïcrm

Dei ; fed omnis confufio & indeterminatio fe tenetex

2777

parteimperfe&ti noftri modi concipiendi.

zja:*'hþ?unl f

D

Vr

$.4. Reflexiones Adver[arie.

D

ld

DEus decerneret Chriftum in priore figno üt depene

li

Vi

jl

THESLS Y

MERITUM CHRISTI.

rA

&"me ]

Ut

dentem ab aliquá Matre indeterminat? fumpti, ergo

li

1

hoc decretum pradeftinans Chriftum quoad fubftan-

| c—/?mriw,)

i

tiam effet confufum & vagum; fed vagum decretum eft

M D i

indecorum Sapientiz diving, ergo. D. A. Ab aliquá

Vi t a Tl

Matre fumptá indeterminato indeterminatione ignorantie,

?:

l

» þb l. Dite

qua fe tenet ex parte ipfius Dei IN. indeterminatione praci-

Qtpac

fionis , que fe tenet ex parte noffri modi cognofcendi C. Vel

Ug

D.C. Eritconfufum & vagum in fe IN. vefpectuintelledits

Ut ll

noftri , feu madi concipiendi C.. Deus enim fimul decre-

?

vit Chriftum nafciturum ex hác Matre, licit prisus à

Quo decreverit fubflantiam Chrifli & ejus Progenitores.

VU

^

l.

Deus pro priore illo figno effet ignorans ,

M

Iu

a

quid pro pofteriore figno fit fa&urus. R. In Deoponz

t li p

nequit ignovantia ; tum quia per (cientiam IMediam pravi-

hl

I

det , quid fub quávis conditione effet futurum 5 tum quia

1

l

L

fimul pro tot4 illà duratione per fcientiam V'ifronis videt ,

a

II. Merita Chrifti

que abfoluté futura funt.

non moverunt Deum , nec funt acceptata, nifi colle-

fatan

rP

It d-

ctim fumpta per modum unius meriti, & üt morte con-

feme r d

fummata; fed multa ex illis meritis funt reflexiva ad

lum deere

Matrem , ad Progenitores , & alias circumftantias, er-

ls m

gO ante hOrum præviflonem dCCC[n]illthatn non move-

]

fjs dmmt.ï

bancDeum ad przmium , &c. D. Ma. INon movertuuts

lat

[

nec funt acceptata in ordine ad totalem ( completam ve-

demptionem Mundi C. in ordine ad particularia aliqua pre-

rf

kcani t

mia N.

IV. Eo modo Deus vult merita & eo-

vijoem Deit

rum caufas , quo exiftunt; ergo vult merita üt exiften-

n u

tia per caufasdeterminatas. D..4. Dewiaordinari4 C.

de vià abfolut4, qualis f in decrezo Incarnationis, quo Det

sj lt

voluit Chriftum effe caufam meritoriam falutis omnium IN.

i

Meritum non videtur habere vim movendi,

nifiütabfolute , & actu exiftens ; fed fic exiftens caufas

i

/fi

i

g

habet determinatas , & Matrem deterininatam. D. 4

*

QO z

j

U

i

78

THEOREMA I. THESIS VÍfII/

,rültd

Ws .

Nifi üt exiffens dependenter à caufis , Aquibus effentialiter

vt

1

Tf*

peudebas C. per accidens folim $ub D. INon babet vim mo-

UM

» V

j

vendi fecundum exiflentiam fuam . vealem, cr athualem

fimpliciter C. fecundum exiflentiam , quam halet inmente

quort

T

yorett

€ voluntate Dei , quoad fübflantiam N.

(s

yii M

hu

&

"T-FERSES YT,

) ;;V.Qican&i w

E]N,miwismcmit ;

AMeritum Incarnatz'omls.l

L g

THEOREMA I.

ial [

Wi T. o d:

Jufti VT. Ateriti fant qua[dam Circumftan-

nIL

tias Incarnationis.

mj j t

l

Hiacam

INcarnatio confiderari poteft 1. Quoad füi decretum

& przdeftnationem. 2. Quoad fui executionem.

afif d

3. Quoad fuas circumftantias: Hic primüm Meritum

m metett d

reliquum Incarnationis quoad circumftantias abfolve-

m ardnantt

mus.

L Patriarche & Jufti V. T. non poterant

sibm d Cicfum.

méreri circum[lantias. Incarnationi intrinfecas , feu per fe

n mant prop

€um eá conuexas quia tales circumftantiz vel fünt de

z udnemdum a

intrinfecá faltem conftitutione Chrifti aut ejus meri-

emaz n

AL,

torum , vel faltem effentialiter ad Incarnat

ionem priüs

re; o

naturá fupponuntur, er

go funt principium meriti,

quiatecmeli

quod eft in Chrifto , &

gratiarum ac meritorum , quz-

at od

cunque funt in Juftis V. T. er

g0 cadere non poffunt fub

meritum.

N

II Ex hypothefi tamen Chrifti ven-

curi pozerant merevi circumlantias Incarnationi extrinfe-

Mam DD, a

€45, C per accidens connexas , [cilicet temporis , loci ,

fir-

pis: Merito 4liquo di

n ghi

ifpofitrvo quia non omnes circum-

ADODdef

i

ftantiz per fe & effentialiter erant principium meriti

uf

AL ff

ipfrus Chrifti , nec meriti horum juftorum ; neque funt

gwum,jïuk:g

7])

paris cum ipsà Incarnatione dignitatis, aüt etiam tan-

Bs

L

u

15)'!11,

MERITUM INCARNATIONIS. .

73

,WWW

Yz , ut omnem congruitatem operum excedant: Unde

"

! Nj

M(:;;.

Tufti V. T. per actus fuos prz aliis fe poterant difpone-

,'IJA 7!,(,'/(,71l 0&

;; accapaces & dignos reddere , ut fierent vel Proge-

" hità

nitores Chrifti, velaliam circumfítantiam per accidens

a

connexam obtinerent.

IIL. Sic eircumflantiam

Progenitoris meruit. Abraham ob obedientiam fiam

IT

Gen. 22. 18. EtDavid ob voluntatem & ftudium Do-

mino zdificandi templum. 2. Reg. 7. Circum[lantiam

Mij

Maternitatis meruit Deipara ob fidem fuam Luc. 1. 45

Corporalem vifionem Chriffi meruit Simeon Luc. 2. 26.

lÀl

Accelerationem Incarnationis meruére Daniel & varii

Jufti V. T. Ideo clamant Ifai. 64. Utinam difrumperes

l(l

l

celos , & defcenderes. Et Pfalmifta ait Pf. 11. Propter

J

!

gunitum pauperum nunc exurgam, dict Domin , &c.

(

]V.

Hzc tamen Juftorum merita videntur tan-

! Jilcfa ]

9t

AO

zum fuiffe congrua5 quiabona opera ex Dei ordinatione

Ym

"u

Mu

nv n

)

m

tantüm merentur augmentum gratiæ & gloriæ &ex

Hf

t

WV

fe non ordinantur ad ea, qux relationem dicunt fpc—

T La

cialem ad Chriftum ordinis fupremi. Nihilominus ta-«

LT Ia

men manet proportio quzdam cum circumftantiis ,

vt de

qua ordinem illum non participant fimpliciters non

lat u a

enim tancz fiunt dignimtis, ut Incarnationem z«qua-

ATTAQQDEY PHL

rent ; nec ita excedunt opera Patrum , üt iis ex cone

rincipium fs

gruitate concedi non debuerint; nec erant principtum

mentium

meriti , ergo cadere poterant füb hoc meritum:

rexopda lb

$.2. Reflexiones Adver[aris.

rv

Eritum PP. adæquatä compcnfatur augmento

ub n

M

gratiz & gloriz, ergo circumftantiz neque illi

Wix,l&(i;pï*

ommts d

merito corrcfþonderc Potcrunt üt præmium COIlgïU-

um. AN.C. Hac enim adaquatio non impedit meritum con-

racipim n

gruum, [i accedat Dei promi[fio » & aliunde non. accedat

m t

I Deus ab aterno prædefi-

impedimentum.

nivit

j auz:uaïf

*

Ce 4

yr

$o

THEOREMA I.

THESIS VIII.

j

fivit has circumftantias , v. £- Tempus certum execus

tionis ; fed hoc tempus nec accelerari , nec prolongari

J

J

7 Al!flq

,

gl

potuit, càm decretum Dei fit efficax ; ergo nullo mo-

j

do has circumftantias meruerunt. D. A. Predefinivi

n,',« rb( u

dependenter à previ[ione talium operum c» defideriorum C.

A

o

audependenter IN.

HI. Taliamerita Patrum fqp-

a

t

ag

ponunt hunc numero Chriftum, à quo habent vim

Ài

merendi, ergo & circumftantias eafdem fupponunc,

yici

l

& non merentur. D. l. Supponunt bunc numero Cbri-

m

ffum t decretum C. dit temporaliter pofitum , fecundum cir-

eumflautias non per fe vequifitas IN.

IV. Tales

g m D

circumftantiz fe tenent ex parte principii meritorum

um um d

Chrifti , fed principium meriti non cadit fb meritum,

mmquianpuspüff

ergo nec circumftantiz ille, D. Ma. .Setenent ex parte

yen, o

principi? merirorum Chrifli, fed tamen contingenter tan-

wmcndgum, u

aum cum eo connedluntur » feu per accidens C. pey fe , c* ef-

furia utiM m

^

fentialiter N.

V. Ex D. Th. 152. q..98. & 4«

ts odl

Nec etiam fuit propter merita ipfius Abrahz ; uttalis

qui; unqui

promiffio fieret ; fcilicetut Chriftus ex ejus femine na-

snithumtd

]

fceretur, íed ex gratuità Dei ele&ione, ergo Abra-

lr

(

in.cn d

ham non meruit circumftantiam ftirpis. D.4. INec

m LUCUIT

etiam fuit propter merita ipfius Abrahe quantizm ad eledlio-

m m (

qem C. quantum ad quandam comvenientiam & congrui-

Noneigus

t«tein IN.. Electio in Progenitorem Chrifti erat gratui-

UM quiaon

t2 , Íed hzc non impedit, quin Abrabam meruerit talem

quefet )

fonctitatem, ut effet congrué Pater. Chrifli,

VI.

sieiam it m

Acceleratio Incarnationis, & alix circumftantim non

Dumee

fuerunt altioris ordinis, quàm vifio, ergo eas eiiam

Vib Cfgt] TC t

potuiffent mereri de condigno. D. .4. Materialiter

: nc r

f'mpta , feu qua rales C. fumpta formaliter, feu veduplica-

ievay

tivé , quatenus funt Chriflü N. NeV T. A. N.C.. Éx di-

Qr;

&

h

v

W

Nl

Áierco

éHis enim meritum PP. compenfatur adequaté per augmen-

LT

um gratia Cr glorie,

Pifit g

THEÉO-

j

E

MERITUM INCARNATIONIS.

81

THEOREMA IL

4 1 T

m

rw; &00m

Patres tamen Antiqui AMereri non pofermzt

AUL

!n

D/!PM:(»

Jncarnationem quead [ubflantiam.

mirw/f/f/m"

Efle&imus hic tum ad decretum , tum ad execu-

Md pa[m.

tionem Incarnationis quoad fubftantiam ; Meri-

L?) i SHO bäbcn( 1

tum Decretinegant omnes: Meritum congruum Exe-

PUR Árpo,

cutionis admittit Suarez :

Sed cum Haunoldo con-

MU lor ( h

cludimus.

I. PP. V. T. neé meruerunt , nec me-

Ws i,

j

veri potevant Incarnatiouem quoad fid Decretum $. Vr

N

Tl

lu

quïa decretum Incarnationis præcemt omnem gra-

1 PR!F(!PEI RORU

tiam Patrum , & confequcntcr omne meritum eorum ;

Oncadt [ w

"

tum quia opus purz creaturz nullam habet proportio-

DL^ Jf//f/fm,wz

nem , five omnimodz zqualitatis neceffariz ad meri-

"w (h

s.'.frgmw [

tum condignum, five inftar feminis , cum Unione hy-

i

vt

e

poftaticá , uteffet meritum congruum; eó quód hzec

il WQ/"H

unio fit ordinis fupremi ; & tranfcendat omnia merita

14

f

4

gratiz; tum quiaScriptura & PP. decretum ÍIncarna-

^j

T.

tionis tribuunt foli mifericordix , & merita hominum

T. At

excludunt. Luc. 1. Sufcepit Ifrael puerum fuum» vecor-

ä!?!i. Dl r

datus mifericordia fus. Joan. 3. $i Deus dilexit mun-

II.

nyx.*mumadzif;':m

dum; ut Filium fuum unigenitum daret. &c.

inlm p

Necmereri poterant fubflantiam Incarnationis quoad exe-

Crlie

"

rat

u

eutionems quiaomnia Patrum merita pcndebant tan-

uam effe&us ab Incarnatione non folüm üt decretà,

^l

lleiH't.Wll/fn

j

Jl

í

ed etiam üt fecundüm executionem prævisä , ergo

iM

vlat

non potuerunt antecedere executionem fcilicet in pra-

u) [2] eiw

vifione , ergo nec eam meriti funt ,-ne quidem de con-

4 Muni

gruo: Hinc Scriptura non folüm decretum, fed &

executionem Incarnationis quoad fubftantiam tribuic

jj andoé

Gratiz & Mifericordie, üt fonant hz voces: $ufce-

AC P

pit Ifrael: Filium fuum daret. Ecad Tit. $.. Apparuit

" d

benignitas & bumanitas Salvatoris noflri Dei , mon ex ope-

Gc- *

z

ribue

(X

yif

82

THEOREMA 7I.

THESIS VHI.

IN

«t

at

vibw juflitie, que fecimus nós, fed. [ecundum wifericav-

gt

n

Jm(m [

diam fuam [abvos nos fecit.

III. Eftitaque gratie

u;dldm

TT

femen gloria , fed non Unionis hypoflatica s cüm enim or-

Ti

do unionis magis excedat ordinem gratiz, quäm gra-

nf

I

,a

tia naturam ; ideo cum eà non habet proportionem &

h

, t

cohdignitatem , nec ex naturá fuáad illam ordinatur,

n

deea t

nec aliam cüm eá habet connexionem , ergo necex ipsà

erit condignitas meriti , nec congruitas.

T wmliïm. f

i

gt

$.2. Reflexiones Adver[arie.

D Dd

meretur de condigno premium , etiamde con-

giuunio at

Qï;'

igno meretur id, fine quo przmium non obti-

l

fin d

netur ; fed PP. de condigno meriti fünt fuam beatitu-

qut nifmeFu

dinem , qua fine hác executione non obtinetur. ZV.

lm dga;fDW

Ma. . Alias enim meriti fuifent Incarnationis predeflina-

agl |

"

Ü

tionem , fuam c» Deiexiflentiam , crc.

II. Opera

vllitmstt

gratiz condigné merentur gloriam , licétgloria fit or-

iuvi ia

dinis fupcrioris, & gratia inferioris, ergo licet hec

Unio fit ordinis altioris , condigné tamen mereri pote-

THEO

rantejus faltem executionem. Difp. Ordo glorie non efd

J Meror

iufinite fuperior , cium per eam communicetur Deus non. fe-

g d

eundium effe veale, fed intentionale:: Ordo autem Unionis

fimpliciter eff fuperior , per quam Deus fe communicat in

N

effe entitativo fimpliciter infinite : Hinc gratia eff radix

pot pris d

Il.

€ (emen glorie , non autem Unionis bypoflatica.

delsmertumd

Saltem non eft tanta improportio gratiz ad executio-

xnt ; at

nem Incarnationis , quanta eft naturz ad gratiam;

xaniur [

quia datur habitudo inter gratiam & unionem, quz

tÀitu, w H

non eft inter naturam & gratiam. D. Prob. Datur ba-

hgt t

n j

Bitudo , quam babet ex fecv fuá digmtate connaturali IN..

Ccie C

^

que fit obedientialis C.. Sed bec babitudo obedientialis da-

M

IV. Gratia

tur etiam in naturA re[pethu gvatia. -

j ïl'r:?usa d

& Unio hypoftatica ordinatur ad eundem finem Vifio-

Eu Ein;mm

n1s

REU

MERITUM INCARNATIONIS.

^ MM y

8j

lL5

l

nis beatz , ergo major eft proportio. . R. Etizm INarura

u

/tj Qüme

vationalis ad eundem finem ordinatur : .Dein & gratia c

natura ordinantur ad. idem. Unrver[um . con[l'iuendum :

Zn.

£ Qu

Ex quo tamen non exurgit proportio dignitatis & aflima-

Av Prupon;on&

bilitatis in ratione meriti.

44 L2 ordm

V. Licet meritum pu-

rz creaturz non habeat condignitatem ex naturá rei,

O

100 ntct]

poteft tamen habere ex promi

ff

1one Dei ;

quia fuppo-

Íito pacto & promiffione debetur cuivis merito prz-

d

mium , licet illud non habeat proportionem intrinfe-

cam.. D. Prob. Debetur premium ex fidelitate C. ex con-

A0 t

dignitate meriti, aut ex aliquo debito connaturalitatis IN.

p

LEU

U

VI.

Etiam noftris opcribus non debetur pro-

Filluer

1

mium, nifi ex promiffione Dei, & tamen funt.con-

n oxavar, )

digna, ergo promiffio fufficiet ad condignitatem , vel

m uf

congruitatem faltem. D. A. IVen debetur ex juflitiá C.

r

) Wra

l

ex debito conmaturalitatis » feu naturá vei , cum gratia ot«

A^

D

dinetur ad gloriam N.

Y

dT e

i

THEOREMA 'HL

n

u

AT

,vD:a: v

f

IVec caufa /Meritoria effe potuit. ipfa FIuma-

nitas , aut Anima Chriffi.

d u n

if ummunimïix

öRigcni Anima, Neftorio Humanitas Chrifti tem-.

[*]

y gm:x j "i

re priüs exiftebant, quàm Unio hypoftatica;

]l

undcïx

is meritum aliquod Incarnationis tempore prius

Wj'ü«/

Il

Pt

concedunt : Naturá prius conceffit Alenfis : Conzra

I.

Qu gä ä&lïamï

quos cum Suar. Vafq. Gon. & aliis dicimus.

Nec Znima; nec Humanitas Chriffi meruit Incarnatiow

hum qu

nem per opera tempore priora 5 quia errorem Neftorii

i D

7] m

Concilium Chalcedonenfe , & Origenis Concilium

1

m

Conftantinopolitanum II. damnárunt , quód Chrifti

j

Anima ante corpus , aut Humanitas ante Unionem ex-

titerint : Dein Anima & Humanitas fic fumptz funt

g^

b

pua

WN N

$4

THEOREMA iII. "THESIS - VII.

sb

JPW ; siidl

puracreatuta, fed Incarnatio, utpote ordinis fuprc.

eui

mll r

mi, fuperat omnem condignitatem ; & meritum pure

j

creatura , ergo.

II. Nec Humanitas Chrifls

u

T

P

H

Uuionein bypoflaticam mereri poterat per opera eam maturá

atv

l U

pracedentia5 quia humanitas feunatura humana priüs

m i

fubfiftit per Verbum , & completur in ordine ad fe,

qn

i

. D)

quàm aliquid agere poflit , ergo naturz feu humanita:

ïw X glomm "i

ti nequeunt tribui a&tiones naturá priüs, quàm tribu-

( (j

antur fuppofito, à quo eftvirtus completa operandi;

ag

unde & Áxioma eft: Adfienes funt fuppofitorum. Dein

,O m

l

hzcopera naturá pracedentia vel fuillent ex gratià, vel

ïn«ümaimnud |

ex viribus nature? Gratia Unionem hypoftaticam

M adUnianzmhxäzM/

tànquam fui fundamenuím, & omnis meriti princi-

pium fuübfecuta eft : Narura ex fe ad tam füblimem

uf

WE

ordinem eft improportionata , ergo humanitas Incar-

j gmm, &nmcï

nationem peroperaetiam naturà antecedentia mereri

non potuit.

III. Unde excludumus meritum etiam

n r

congruum po[fibile , quod videntur admittere Lugo ,. Caje-

u Dj Onnirif;(

tanus C plures Scotifle ; quia meritum congruum re-«

af

utmd m

quirit proportionem cum pramio, non quidem aqua-

litatis, fed habitudinis & congruitatis , quam habet

FTTT

ad movendum remuneratorem ; fedtale non eft opus

ia s. &

V

creatum ; quiaactus gratiz plüs differuncà fubftantiá

fijim.

veetints m

Incarnationis ;; quàm actus naturales à fupernaturali-

bus, cüm differant infinite ; fed in his proportio illa

a, tguneni

non eft, ergo minüs erit in illis.

Bwf nl

LT

. $.2. Reflexiones Adver[aris,

tmumond

Afil. Homil. de Humaná Chrifti generatione ait;

f

11h

um

bl lx

Humanitas digna fuit Unigeniti divinitati conjun-

L'.:;;*:goüm,

gi;ergo. D.A. Fuit digna dignitate meriti IN. congru-

Lrin W,*C[J fe

eutia , velcapacitatis, quam babuit, ut conjungatur di-

Ub L r [

einitati C.

II Ex Pf 44. Dilexifti juftitiam.; .

N

pro-

! Wt

"MERITUM INCARNA IIONIS.

8f

dl Ut r

proptereaunxit te Deus,Deus tuus oleo lztitiz ; fed PP.

MTM

per hanc unctionem intelligunt Incarnationem ; qua

N Wlltllliïwv

ibidem tribuitur merito, ergo. D. Ma. Per T Propter

Lf'HJWinU t

intelligendo cau[am meritoriam N.finalem C. Nam S.Aug.

li

J

ineundemlocumait: Ur diligeres juflitiam, te Deus un-

10f

TUf à

xerat,

III. S. Ambr. & Hier. intelligunt cau-

Bul humw—

(fam meritoriam. D. Et fimul par Unttionem intelligunt

T.

Unionem IN. gloriam refurrectionis , & exaltationis nomi-

«2 UT (peran

13

nis, quam meruit Chriflus C.

IV. Angeli priüs na-

131 :

turá meruere gratiam in primo inftanti fuo habitam;er-

A WO

o & Unionem humanitas fic potuiffet mereri, Diff.

J

M

"Angeli antecedenter ad gratiam, non humanitas anteceden-

V OO

M.

n

l "ïl";

ter ad Unionem babebat fubfiflentiam. 2..Proportio eff opevis

tleadtn li

ereati fupernaturalis ad gratiam, non ad Unionem.

V.

A&us contritionis eodem inftanti elicitur prior naturá

m Mm lr

Y

[^j

Ll

ad gratiam, & tamen di

o

nificatur à gratià, ergo &

UAU

&t

dhimuwntott

actus elicitus prior ad Unionem ab hác potuit dignifi-

"T

ln

u

cari. Difp. Contritio prior naturá ad gratiam dignificatur

t«l ..'F.T:'.'.".L"! fe

propofleriori à gratiá ad obtinendam gloriam ceu pramium,

I mzque

nj

non autem ad obtinendam banc ip[am gratiam dt premium :

aX

Sed. actus prior Unione dignificari deberet ad obtinendam

!:m",lth

apfam unionem, 2. LAgens pro priori ad effectum- debet effe

bldemnduy

lr la

fobfiflens.

VI. Potuiflet Deus operibus anima

ls lipmar

praexiftentis faltem promittere unionem hypoftati-

cam , ergo meruiffet. ZV. C. ZVon enim congruum , fed

idprptr à

debitum fuiffet , eam dare ex fidelitate in promiffo fervandá,

. VII.. Meri-

"

mon autem ex congruitate operum.

h

int,

tum cong

o

ruum non debet habere æqual'itatem,fed COnl4

!

^

gruitatem ; fed hanc habet meritum creatum cum

[i

gratttt i

n

Unione hypoftaticá, quia funtin eodem ordine füper-

mOLI

naturali; & opera mereri pofIunt prezmiuim fuperna«

turale. D. Prob. Sunt in eodem ordine fupernaturali re«

, m

moio , G infinite inferiore C. proximo vvel equali , vel infi-

[/171

! f ]hïv?

« D)

p

$86

THEOREMA IV. THESIS VIII.

m

s

ii

r«

nité non diflante IN. — Similiter merentur opera prz-

mium , fed non improportionatum infinite.

; M

Ü

4n ;

THEOREMA IV.

«s

»mmhl

j

JVec Chriflus completé fumptus potuit. effe

rE

,

caufa IMeritoria illius.

" wmïcm

X Ceningk Incarnatio Chrifto eft data ob merita

i La

conditionaté futura przvifa: Ex Sw4rez, Chrifto in

Eu

yjia pl

ordine Intentionis predefinito dari potuit ex meritis

:-'lngnd yum.

Unio in executione : Ex Perez Chriftus ob excellen-

;Lip[uu wl

tiam decretus mereri poterat Unionem ex alio motivo

;4.2.5-&

?

v t

dandam : Ex Benefpei & produ&tio & meritum fui

d at

ipíius eft poffibile: Contra quos univerfaliter , quia

sqen, o r

breviter, concludimus.

ss

I. Chriftus primam

Incarnationis exiftentiam 2erer; mon potuit per opera

ücin lnvl

«ntecedentia , concomitantia , aut confequentias Si enim

ántecedunt Chriftum, non funt Chrifti : Si confe-

.

TT

quuntut , fupponunt Unionem üt fuí principium: Si

|

ceoncomitantur; vel vim füam merendi habent ab

Pa D

Hypoftafi unità ; & fic non fünt priora & meritoria

tj d aemm

Unionis : vel nen habent ab eá vim iftam ; & fic ite-

Üoniutm qud o

rum non funt opera Chrifti, fed humanitatis fecun-

fs t

düm fe fumptz.

II. Speciatim eam mereri non

J

Il My

potuit per opera conditionaté futura previfa 5 quia meti-

i, lD

tum nequit movere nift previfum üt abfolut? extitu-

il r

rum, ne Maffilienfibus faveas; fed hoc non videtur

TL t t

exiftens abíolute , niíi videatur exiftentia Chrifti,

^ utrdgitgy,

HI.

Nec Chriflus exiflens inintentione mereri po-

t LT

tuit Executionem quia ante decretum executivum non

igtcne

potuit pravideriàt abfolut? extiturus, ergo nec mereri

"

LE

"

potuit; cüm femper priüs fit effe, quàm agere.

IV.

dl u

Nec motioum noyum. addit vim merendis

non

Gf ] Wf;l«mi

lii fj

T m

!

MERITUM INCARNATIONIS.

87

Ut :

ii

&onenim habebis premium aliud, nifi ipfüm meren-

tem: Nec Chriftus foret ditior cum pramio, quàim

cum merito præcisä; Undefecundum decretum eífec

J

remunerativum , üt fuppunitur; & non effet remune-

rativum ; tum quia nihil daret ultra meritum ; tum

"i';Wu//g

ul

quia alioquin ex eádem ratione omnia opera bona ju-

ftorum poffent compenfari per feipfa àt fecundo de-

] ü d;,[; ob n

creto volita, & confequenter prima

e

o

eratia üt fecundo

E lus Ci;

decreto volita poffet cadere fub meritum, cujus ipfa

1 ts

V. Hinc Produttio & Meritum

eft principium.

Jths vtl

fW ipfius non videtur po[[ibile 5 quia ex D. Th. 1.2.q.

QO d m

LI4. à. . ad 3. Idem non poteft fimul effe caufa, &

b m

effe&us refpe&u ejusdem , & fecundüm eandem ra-

unvrlir, qui

tionem , ergo principium meriti, quod eft caufía , ne-

. Cf pina

quit fimuletfe effe&us, feu premium ejusdem metiti ;

M W?" q

aliàsenim eadem unio effet prior & pofterior feipsá.

tnjqniu n

t nl; d

$.2. Reflexiones Adver[arie.

i ia

Poc. $. Dignus eftagnus, qui occifus eft , accipe-

vodldet d

-^re virtutem & Divinitatem , fed dignitas aliquid

d oeora

accipicndi eft meritum. .22. Mz. Dignus eff accipere

d K

Divinitatem quoad manifeflationem. ejus per gloriam re-

ais ts

furvelitonis & exaltationem INominis C. quoad unionem

AN.

meumM

1. Ad przmium fufficit , utexiftat in pre-

viíione , fed Deusante executionem vidit merita Chri-

d

vll ette

fti abfolute futura, ergo executionem potuit mereri.

nenmitt

D. Mi.. Ante executionem temporaliter fackam C. decr

a n

tam, feuante decretum executivum IN.. Abfoluta opera-

150 fupponit abfolutam exiflentiam c fubfiflentiam : Hac

n s

autem decretum executiuum ab[olutum.

III. Finis

n

poteft effe caufa & effe&tus fui medii , ergo & meritum

us

ücy quäm :

poteft effe caufa & effe&tus fui przemii. Dif. Finis

catifat , ut fit, non quiaefe s. ideo non prerequirit exiffen-

"T. W]'

»

tiatn

«V IN

88

THEOREMA IV. THESIS VIIf.

rianm vel in ve, velin pre[cientiás fed caufat fecundiom

]

jb

efft po[fibile apprebenfum üt bonum , c caufatur fecundim

L

j

effe actuale veale finé contradickione : Sed meritum caufats

quiacft s ideo requirens exiflentiam faltem in prefcientid

tol

cau[aret , ev cau[aretur fecundum idem effe cum contras

diéitoue.

IVPsSPP.. V. T.

ratias habuerunt

li

N

propter merita Chrifti tantàm futura, ergo & Chriftus

promereri potuit fuam Incarnationem faltem quoad

n

executionem per meríta przvifaüt futura. D. A. Prop-

!u

eDes

zev merita futura abfoluta, & exiflentia pro certA temporis

:

s i « Deq

differentia, in quà Deus videbat. C exiffentiam Chriflis

é merita ejus exi[lentia C. alio stnodo IN.. Merita pravi-

mgeazmvï j

4

N et

derinon poflunt àüt abfolute futura, nifi jam fuppona-

tur Incarnatio abfolute futura; quia Incarnatio eff prin-

Ü

cipium dignificans bas achones , ergo nequit efe effectus

!

smeriti havum achonum.

V. Gloria caleftis non

2.; fDl

v lts VL n

datur nifi dependenter à meritis, licechomines ad eana

T um t

gratuicö prædcüincntur, ergo etiam executio Incarna-

Ó

tionis dari potuit dependenter À meritis Chrifti , licet

ad eam gratuito przdeftinata fit humanitas. 7.4. Difp.

!]

Pradeflinatio quoud executionem non eff. principium meriti

in bomine , - m efl poflerior merito $. fed Unio bypoflatica

(CiLQ

pro aliquá temporis differentia efl principium meriti , ergo

&t exiffens , feu quod idem efl , quoad executionem nequie

$ prptc p

dari dependenter à merito.

VI. Deus videns per

m Joun ;

"

Scieniam Conditionatam : $; uniero bypoflafrm Perbà

cï;':-uq;z

vum bumanitate , eliciet bos & bos achus meritorum 5 Vo-

tf n

teftdicere, & decernere: Volodare Humanitau unio-

',!.IX ?

T

j

r

nem, quiaeftbeneoperatura; er

o

[64

o dabit propter me-

M

TA

ritum.. AN. C. Confanditur bic caufa finalis cum merito-

ll

U (

ri4 5 nam T0 Quiaili tantum dicit caufam finalem , non

n L7

1

meritoriam $. merita enim effent finis, ad quem dirigere-

! f«)

tar unio ex tali decreto,

THE.

]A

"o

m

H H j

T

MOTIVUM iNCARNATIONIS:

IÀ

10 WWV '

u

"I

IHESIS JX.

^ Mf

r

AMotioum Inczzrnationix.

W

"Wi

THEOREMA I.

li

t

lr

Caufa finalis, feu sotiva principalis efl

Remedium peccati.

^AT qu

ln

h

Mi

W

N

On difputamus finem ; qui ex parte Dei eft, & nes

T

i

T

ceffario ipfe Deuseft; (ed eum, qui ex parte ob«

jecti voliti eft : Dequo refolvimus.

I. Remes

dium peccati ff veri fimi, & motroum Tnzarnationis faz

«; Sic enim aperte docemur Luc. 19. Zenit Piliu

a;nt'rwfmfrg,

hominis [alvum facere quod perterat, 1. Tim. 1.Chris

i[

"

flns fefus uenit in bunc mundum peccatores falvos facere.

3Nn

Joan. 5. 76 Deus dilexit mundum , st Filium faum unis

AW

Mu

M^

genitum daret, ut omnis s quicredit im ipfüm s non pereats

(

fed babeat vitain aternam, — Item ad Gal. 4. . Matth;

vasr Cl lt

18.11. &c.

IEL. Remedium peccati eff motis

as [ D)j

vaum Incarnationis quóad fubflantiams : quia Scripturá ex

p

primens caufam finalem , non tam. imodum ; quàm

AUn IJ)pnjmu;

ipfam fabftantiam attingit; fed ipía Íimpliciter & fin&

m wrtny

àddito affirmat, Chriftum veniffe , apparuiffe , defcenz

at u

diffe propter peccatum ; prztér Citatós enim textus

Des du t

iterum 1. Joan. 3;dicitur : Zn boc apparuit Filiis Deis

]

7

h

Mm V H(ii

t diffolvat opera diaboli. Rom. 3. Quem pofuit DDeus proz

"n

n

pitiarionem per fidem propter vemi[fionem omríium deliclos

Ti

rum. Etor. Tim. $. Fidelis fermos v omni acceptioné

dignus , quia Chrifinus venit in bunc sundum» peccatores

i

at m t

f«lvos facere.

HI. Remedium peccati . & origi-

ur;m] jinifm'"

talis, Cv eilualis fuit motrvum Incarnationi 5 quia ad

Tit. 2. JDedit. fémetipfum pro nobis ; ut nos redimeret ab

l qum Ul !

emm iniquitaté: Rom. . Sanguis. Filii

In Ls $ent.

efu emundar sos

4

f

T

yi

J

jin

50

n

"T LE

; 'THEOREMA L. THESIS IX.

] IM

I

IV. Remedium peccati Origi-

,il)

ab omni peccato.

[

nalis eft motrvum principaliu s quia malum eft totius na»

3h

p

ub

tuzz , & omnium beaditudinem fupernaturalem impe-

J

T

;Cffïïïïm

dit: Ünde i. Cot. 1 1. Sicut in Adam omnes moriuntuv,

ynm.

!

V. Unde

" hv

ii

fic in. Chriffo oximes vivificabuntur.

Chriflus veniffet . ft folum Originale fuiffet s quia Verbum

K

D sl,f,ms

eft Incarnatum , ne periret totum gcnus humanum.',

TTE

fed fi daretur folum Originale : & nullum actuale , ad-

TL

) n

huc propter folum originale periret, ergo vere venif-

Qufxäiu

fet, fi folum originale fuiffet.

'

l»;;cx if dent

)4, gt 4

"

$.2. Reflexiones Adverfaris.

j

à

"

'

Iincarnatio eft volita in remedium peccati, ergó

Á

arptral x

er accidens eft volita.. D. .$eq. $i TÓ. per accideus

li

H

W

Il

idem fignificet ac contingenter , & mon propter fe (olam C.

9s D

J

idem ac cafualiter , d nonex perfetda [cientia , intentione,

Il. In-

Q ordinatione Dei eam decernentis IN.

Tij

earnatio eífet volita ex occafione peccati, ergo effet

bonumoccafionatum. D. C. .5 per bonum eccafionatium

D nf

wijti

intelligas bonum pendens es occafione aliqua , licét aliunde fit

à Deointentum & preordinatum C. puré cafuale, quod pre-

III. Inconve-

iW '?i(i';(

ger intentionem agentis evenit IN.

enobilius, fed

-

hiens eft bonum nobilius otdinare ad 1

[e]

Hide ho

Íncarnatio multó eft nobilior redemptione noftrá. D.

W loquimur,

M. Ad ignobilius tanquem finem ultimatum C. immedia-

Vandini i

um e proximum. IN.

IV. Quod eft fumme

aenimel vl

amabile proptet fe, & propter perfe&tionem füam in-

, 00

trinfecam , non poteR convenienter amari & intendi

[f

Zh

tanquám medium in ordine ad alium finem minüs bo-

num; fed Chriftüs eft (ümme amabilis própter intrin-

hlss gj

k

J

[ecám. perfectionem & excellentiam , & remedium

lii

UM

eccati eft minüs bonum , ergo. D. Ma. $i fumm?

li

/

LP

[i

ainabile folam babeat amabilitatem in ratione finis C. .5

[77//7]

"

VRRv

MOTIVUM INCARNATIONIS

9Í

AU

Ms

&C0d P

eain babeat tum in vatione finis , tum medii IN. Objetkum

11

1 ii

T

[;

amabile potefl. comvenienter amari ob quamlibet amabilita-

od

TU

[

Ril

tem , quam babet , froe fum;m Kfits fFue non fumina.

Vi

^H

Medium minüs amatut qmm finis, ergo faltem Deus

"n

minüs àmálffec Chriftum , quini hommcs redimendos;

*^ QUi Y

D. A. Qmmz finis uliimat uitentus C. proxzme e immes

HU

diaté IN.. Nel D. i ]ïim pure ametur t medium ob folam

Pur *

bonitatem vefpedirvam à fite participatam C. fí. ametur in-

VC Yen

Juper ob bonitatem fuam abfolutam» quam babet in fe N.

VE

Qui efhcacxter amat finem, amat & medla,

&rcqulfïta ad eundem ; ergo Deus ficamat peccatum; :

LT

AJ»P!J[V

D. A. Siponantur abeos qui intendit finem C. fecus N

Qu*

TEUM

m

VIL

Saltem Chriftus exiftentiam. füam debez .,

? À

CUT lbf

hd f

ret peccato. IN. .. Sed debet eám bonitati c» poteutie diyis v

U)I

/fnr(

ne elicieuti tantum bonum ex imalo ; quod folüm erat occafíos

hi

imo G obex , nift Dei bonitas ei veffitiffet.

53

]

)

!

TE PecC4O, 00 £

THEOREMA II.

AT HUR

Efl motivum fin? quo non , ita ut Chriflus no

ii t df

veniffet Adamo mon peccante.

Taful ul

Emedium peccati juxtà ómnes erat motivum In-

TI. ha

dw"omhu l

carnationis quoad circumftantiam Paffibilitatis :

npüend jri 7)

Hic de Incarnationis fubftantia, & dé motivo ff? Quo

umm( [

o loqulmur.

I. Varia quidem fumt motivá

gt lmm

Jncarnationis. in ipfis eziam Scripturis affignata ; Incars

:M

natio enim eft volita ob ipfiusmet Chrifti Excellentiam.

MU

gt ltem

4d Coloff. 1. 19. ob Dignitatem Capitis oninis Ecclefiae

yu &i

ad Cel. 1. 18. G ad fpb 1. 22.0b Sanctificationem no-

jnnem ml

fïrampr 1.3. 0b Magifterium noftii o4n; 18.37;

ADPOFWF [

&c.

j; k

IL Hazctamen motroa non funt adequatas

totalia» & precifa, [ed comprebeufa in ïedemptzme perfes

DM'I N

&4; Jfve partialia , fecundaria & impulfrva tantum 5 a«

"MA

z

W

€u£

92

THEOREMA 1II.

THESIS 1X.

WMM l

n

cat enim facrificium Crucis , feu Incarnatio fecundüat

o

j

jm:

du

rationem paffibilitatis przter remedium peccati in ip(is.

qm j

n

f

etiam Scripturis affignatum alia quoque habet motiva,

li

jnt !

nplN

dH

(f

itfunt Oftenfio Charitatis Dei , & glorix divinz, Tra-

«

»e

€tio noftra ad Chriftum, Exaltatio nominis & alia;

gt

d

nec tamen juxta ipfos etiam Adverfarios hec funt mo-

p fieti

?0

tivaadzquata & przciía facrificii Crucis & paflibilita-

tis: Ita & de aliis motivis contra Adverfarios loqui«

(

qiedla

iur; cümeademratione, modo, & tenore in Scrip-

li omem

turis proponantur.

III. Accedit his, quod

ï.i:thm?o(mom

Seriptura bec alia motroa modo fatis aperto fübjiciat moti-

j n

s« noftro finé Quo non $. Sic foan, 1. Chriftus àt Magi-

nin ; !

er venit, utilluminet omnem hominem, fed exiftens

tem intenebris peccati. Lauc, 1 $.. Venit àt Paftor, fed

p H

utquareret ovem pcrdit,am. Lut.1o. Venit üt Largi-

U ppus

torvitz, fed inftar Mediciad zgrum à latronibus per-

^ w o

cuffum. 7Mattb. 25. Venit üt Sponfus, fed fponfus

ïkï..ui

fanguinum.

IV. Remedium igitur peccatí

Fftüïl]ïllü."fi

(

/

mobis efl motioum fint Quo non;. ipfa enim Scriptura no-

ia

Wi [ Ll

bis videtur excludere alia motiva tanquam pfimaria,

inm

wtDun d

adæquata,&præcifa ; namLuc.19. ANVon'veni vocare

ietiptga

juflos fed peccatores. Maxth. 20.. Filius bominis non ve-

hn

nit minflrari , fed miniffrare. Joan. 3. INon enim mifit

tins, m

Deus Filuum fuum in mundum , ut judicet mundum , fed ut

V. Hinc.Adamo non

w um

mundus (alvetur pev ipfum.

geccante Chriflus non veniffet exxprafenti decretorum ordine;

uj cim i

nonm D

quem Scriptura , & Patres monftrant ; SienimScriptura

trdltn

nonnullis videri poffet fubobícura , apertiffima tamen

t VN.L

Af fl!i(]!l,l;

eft declaratio PP. S. Athan. Orat. 3. contra Arian.

T

Tl

li

i

Vg

A?Z:cq/]ï.tas quippe , indigentidque bominum anterior. efl,

quam equs nativitass quáfublata carnem non induiffet. Ec

17

li

I

paulo poft.. IVon igitur propter feipfum » fed propter falu-

M

dl

UW

ho-

Mdl

l

&

du

Al

Ia

10]

tem nryïmm 4dvenit. S.Aug. Ser. 8 . de Verb.Apoft, .5;

me

Ts Ch

TWb

l

MOTIVUM INCARNAÁTIONIS.

IHC&manM

E

Y

def(Qxb

$o son perüffet , Chriftus non veuiffet. Similes textus Pa7

VL Hec

t hgb"..

u

trum invenies paffim apud Alios.

ócriptura & Patrum teffmonia cum Scotiflis contra T ho-

Utl dll It

ts &

eniflas non intellige de carne. tantitm pa[Fioili 5 loquuntur.

"ud])

JhZC Hmr

enim abíoluté propter particulam negativam ZVon,qua

malignantis naturz eft; ex eo enim, quód res, quz

itfy|

Mu

pluribus modis fieri poteft ; non fiat uno tantüm modo

ex illis , non poteft abfolute dici non fieri; quia negas

At

ï

ï

A.

tio abfoluta omnem modum excludit; Sic non fübfis

h

qud

!

»

Ws

ftunthz Propofitiones : Corpus Chrifti non eft in Ca-

n

lo , inSacramento, Chriftus non eft venturüs ad extre-

"À

Pl MU

mum judicium , fübintelligendo, in carne paffibili.

h

I6 Vinj

j

$.2. Reflfexiones Adver[nria.

Damo non peccante Excellentia Chrifti eft moti-

m . r:[

Á

)JJM, N

ul

n

vum fufficiens Incarnationis , ergo Remedium

!

dun j p

peccad non eft motivum fin Quo non. D. 4.. Eff fuff-

,

Y n

ciens» defaclo affumptum à Deo i prafentis decreti IN. eft

tj

!

,

Wi LU*

fifficiens po[fibile C. Excellentia Chrifft intrinfeca non nece[-

V

ATT

farió movet Deum ad. decernendam Incarnationem . citm

IIl Éx

hm t

fit d extra» C ex parte aliquid ereatum.

Incarnatione Dei Provenit non folümbonum redemp-

NI

tionis , fed etiam excellentia Chrifti, & alia;. fed Deus

um s

per opera fua intendit omnia bona, que ex ipfis pro-

VA

veniunt ;; càm nullum in Univerfo bonum fit pretet

duimrts

intentionem Dei , ergo & illa excellentia eftintenta, &

jeimiopna

confequentcra[ïilmpca in motivum. D. Mi. Jutendit

lm m

onnia tlla bona tanquam objectum primarium , adequatum,

u M.

precifum, feu tanquam objectum fine Quo non IN. it in-

TEU À

adaquatum , c inclufum in primario & adequato fine Qe

"TE

&on C,

III. Primarius finis omnium operum

i [zdprapmlr'

Deiad extra eft gloriafua, fed nullum eft opus adex-

«za gloriofiusipfo Chrifto , ergo nullum etiam opus ad

'crb..'xpo!;.;

exua

'

Dd 5

«

N

ii

"i

24

THEOREMA II.

"DEIBSISETIXS

Wi

Y fy

extra eft poior finis. D. Ma.. Eff gloria fua liberb ma-

(

[

enfeflanda juxta beueplacitum voluntatis fue in objectis ma-

VUON

Wil

M

Iu

gis» velminüs pracellentibus C. manife[Landa neceffario , &

m

IV.

quidem in objectis fumme pracellentibus N.

[n

TM

g

Quxzlibet res eo gradu amoris amatur à Deo , quo ipfa

)

/n»

eft amabilis & bona ; fed Incarnatio eft amabilis fuper

[ti

omnes creaturas , ergo etiam amatur fuper omnes ,

(

(

ergo t finis earum. D. Ma. Amatur eo gradu amoris

14, tuD

E

"

fimplicis Comp(accntiæ C. amoris efficacis , C tendentis ad

H

M

tribuendam exiflentiam rei amate IN..— .Sic £ alter mun-

a

d

dus perfefEor po[[ibilis nagis amatur amore fimplicis com-

.:1'1 n

!

u fin

; V. Saltem Chriftus minüs amaretur

placentia.

"ytt

f;gLSu!inlä

à Deo, quàm homines, & eorum falus. D. Zmore fim-

g,f m

plicis Complacentie C appretiativo INL efficaci . & Defide-

PL

7ii tendentis ad tribuendam . exiflentiam C.. Sic Deus amore

.,g?wnr.&'lk' .

efficaci magis amat quamlibet creaturam produitam, quams

[

vk

-

MNM

!f

Incarnationem ; l)iritüs fandi,

t

"

li

fq/'li"

$.3. Reflexiones Aliz.

Il

(

Oloff. 1. 15. Chriftus dicitur Primogenitus omnis

u

WM)

creawirz , fed noneft Primogenitus in executione,

TAS

ym

ergo inintentione , & decreto, ergo. D. /Ma. Primoge-

N

nitus vatione divinitatis C. bumanitatis, SubD. cum D.

[

*f

Hier. Primogeuitus botiore qt dignitate , cui omnia Deus

wpriliun

fubfecit C. tempore vel ordine , quia eum ante omnem crea-

bt

turam producere confltuit IN Primogenitus ex phraü

Scripturz fæpe pro excellentiore fumitur ; .$/c de Da-

I

vide dicitur Pf. gg...Ego Primogenitum ponamn illum , fci-

P

licetbonoris c dignitatis. ,

IL-Bxr-(Cor.2. Loz

n

quimur Dei fapientiam in myfterio, qux abícondita

eft, quam pradeftinavit ante fzcula. in gloriam no-

ftram , ergo ante homines decreta eft fapicntia Incat-

n

pata, D. A. cum Rhod. Ante fecula , h.e. ante ereatuvas

P;*æzji—.

RE l

MOTIVUM INCARNATIONIS.

;

decretas NI h. e. fatlas , imb c predefinatas

"nf

i f

At

äæväfa& [6d

fU

I. Eph. 1. Elegit nosin ipfo ante confti-

i

tutionem mundi, ergo Chrifti ele&tio, & decretum

MUOR

"24

Prius eft. D. A, Ante

conflitutzonem mandi decretam N.

IV. Prov. g. Poffedit meinini-

4&Gu pofitam C.

Dt,gy

tio viarum

füarum , ergo anteinitium creaturz decre-

'umabil Ís

PX Omne

tz erat po(ï;:fïïo, feu decretum Sapientiz Incarnatz.

ff

R. Senfus literalis efl de fapientia in genere » feu de Sapien-

—

tid Dei aüivá, qua Deus onmia fapienti[ime ovdinavit, G

1l

ccit.

V. PP.eundem locum intelligunt deSa-

ientiá Incarnatá. D. Ratione generatiouis aterna » quia

mia C. vatione gencmtionis ín teim-

per ipfum facta funt o

pore fate SubD. ita ut ipfa

fit imitium viarum redemptio-

]

-

sis , feu. ereature veparanda, quia Via Dowmini Miferi-

N

!!.ï:'ill

cordia c Veritas C. in initio creationis » feu ereatura pri-

VI. ExD. Cyrill.l. & Thefaur.

!

D) 'ponend:e N.

It ï

M G:UW

c. g. Prxfundatur ante nos Chriftus ... idque ante

jnitium mundi in præfcientiä Dei. D. n pmfcienti:ï

Jj

Al

Dei ante. peccatum . attu. pofitum C, ante peccatum etiam

VII. Ex Eodem l.c. $i propter

i

previfum N.

nos fa&us eft Filius , & non nos propter Filium, erimus

&

rgo aliud eiam eft mo-

D.M.dm

;;'.

nos multo ipfo praftantiores , e

tivum przter redemption

em noftram. D. A. $; prop-

.

( n

N

I€r nos t motioum p proxi

mum » licet adequatum N. &t

TT2

magis ultimatum C. Chr

iftus non baber rationem puri me-

-

r f"'l:

al

dii , fed c» finis . licit ex fuppofitione exiftentiz fuue finis fit. |

[

Di

!l

TIHEOREMA IH.

b

LUE

Cor

Ex boc /Motivo flatui debet. cevtus

] QUE abixü L

Qvdo Signorum.

j

n

o

LU de Ordine Signorum in Tra&. de Deo. Theor.

Y

d

ï

4

i

IV. Thef. XVIL. prenotar

hic quoque ob-

?us j

er-

&

l

TU

4

W

LI3

:W

«t

THEOREMA VIIL THESIS 'IX;

PT

fervanda funt; Inde ftatuimus, :

L Cumconm-

wrnZL

u

f

muni omnium Concipitiuis Scientiam Jfemplicis Intelligentis,

51)&

de rebus omnibaus

yub

ni

poffibilibus, & de modis Deo poffi-

M

n

qu

bilibus fe communicandi ad extra in ordine naturz,

jl

»uti Lf

$

gratie; glorie, & Unionis hypoftaticz,

1gI-

Daur

i

r A.

Cum Noftris Concipimus Sclentiam Mediam de eventi«

(

2unem |

bus omnibus conditiorat? fututis ex his, vel illis cir-

j

fgl;f,":ü

( mert

cumftantiis rerum , & communicationum poflibilium;

& inprimis quoad materiam Præfentem de peccato Àn-

i do

gelorum, & hominum.

IH. Cum Thomiftis

ss pf

i

Concipims flatim. Decretum , vel plura Decreta partialia

hu

") R[

pmba(io:

Creandi Univerfum, Angelos, Homines, elevandi

fuxide.

cosad ftatum, & finem füpernaturalem , conftituendi

lm p

Adamum üt Caput morale , permittendi peccatum,

"

ä V

1

4

-2!'.?

ag ent

;

]

ponendilegem & pactum , ftatuendi poenam peccati

'.,*H'r'mïvhl

IG

forte futuri , excipiendi Matrem Salvatoris, íi eum

mittere vellet, &c.

IV. Cum Thomiftüs ;re-

n

Ü Ta

zum Concipimus Scientiam Vifionis de peccato Angelo-

zum, & Adz cum neceffitate contraben

di peccatum

I

d

j

». .F

Ir ]f

(min

originale in Pofteris ,

& cum certo periculo perpetran-

PUA

[

di peccata actualia.

V. Cum iisdem Cogcipi-

Dd

n

gnus L'oluntatem , feu Decretum , quo Deus hominis mi-

3l D. D

fertus decernit mittere Chriftum Redemptorem, &

w fn a

homini gratiam reftituere, fi Chriftus velit pro eo ne-

U

yn)

TT

gotio merita fua & fatisfaGtionem offerre : Abftrahen-

m rfu w

do.tamen de modo Chrziftum producendi.

VI.

u!mfzwwlk

Poft hzc Concipimus Scientiam F'ifionis de Mexitis C

hri-

&[d

; (

fti, fe etiam ad mortem, fi inferatur, pro faiute ho-

Ciri,s

minum offerentis ; quod meritum videt haberefuffi-

Mj

d

hh

cientiffimam bonitatem ad impetranda omnia bona &

dona.

At p

VII. Exhis Concipims Decretum , quo

láy

in. przmium hujus meriti decernit Chrifto. dare has

Vr

wlq

AVIREDIO

T 1

ggtf&;&iqu*;s , vclrcikrcvum&antyi.;;? per accidens cum In-

lt

DITM

carna-

lHtSB l

MOTIVUM INCARNATIONIS.

27

h.

(j) t /

U^

earnatione connexas, &ejus Progenitoribus has era-

* gb

tias , & aliis omnibus iftas ; quibug hi falutem , illi cic-

(r]

cumftantias quasdam ipfms Incarnationis antea quoad

fubftantiam jam decretz mereri poiïimc.

ViHI.

o

Demum concipimus [cientiam Vifiouis , quà Deus videt

Teb ul

lil

Ifr

Incarnationem antea quoad fubítantiam tantüm de-

hl;

cretam , jam autem futuram cum circumftantiis fuis

Yi

All

Jlps *

N

dependenterà meritis Chriftis Item videt merita Pro-

4l5

ll

genicorum ; & aliorum hominum &c.

IX,

IT

Juxta multos poff bac omnia fequitur demum Pradeffina-

i

ti0, ( Reprobatio, de quibus agimus accuratiüs in

"'Tract. de Deo.

Al

X. Hac.Sigua rationis, féu Or-

j n

do decretorum prafertur à nobis Ordinibus aliiss tum quia

Ic

CA

apté congruit expofïtioni noftri Motivi; tüm cluia non

?

involvitinconvenientiam aliquam , &c.

2 LU

$.2. Reflexiones Adverfaria.

Is

LP

Uxta Trid. Seff. 6. c. 7. Finis noftte juftificationis

ETj

eft gloria Dei & Chrifti, fed ordinata volitio priüs

]

i

inrendit finem , quàm media, ergo priüs intendit Chri-

n oj

ftum, & glorianvejus, quàm nos & juftificationem

ts lnl f'

noftram, D. 2. Part. Ma, Gloria Chrifli eff füzis primà

y

c'cmymxcm, i

motruus » feu finis , propter quem creati [unus IN, impulfi-

v p

vus , ad quem Deus ordinavit nos & vedemptionem nofiram,

te Mp

"

eim Chriffus: mos redunendo acquisterir jus [Deciale in mos,

J

é ad eum tanquam fervi venditii pertineamus C... Ob ean«

Ml

entas

Chr

dem rationem 1. Cor. 2. dicuntur omnia effe noftra,

1r.r:o Áte ht

nos autem Chrifti , gon qujdem üt. finis primb motivi , fed

: lieefuf

Unpulfrvi, c» ex fuppofitione , Cbzifli venturi;

It.

qmia bona|

Ordinata volitio priüs intendit media fini propinquio-

Deqngnu, [

]

|

Yà, quàm remotiora, fed Incarnatio eft medium pro-

o (

n

(]^)

P.inqüius fini , feu procuranda gloriz Dei , quàm crea-

dl or*

tio, & elevatio mundi & hominis ; ergo hic erdo inor-

m

Dd ;

dina-

yn

98

THEOREMA IIL THESIS JX.

Jli

"L

dinatus erit.. D. M. Media propinquiora. caufalitate

;y,di "

I

l

Vi

(yih

Juxca beneplacitim operantu C. perfetlione C dignitate N.,

, dlä!lfü

"Nron aitenditur. preftantias "fedefficacia medii ad confectt-

"i

gionem fimis juxta intentionem operantis, quimon 4djfringz'-,

pur ad unum medium » fiplura fuppetant.

III. Pri-

——

j (h

—

p

LA

l

mus omnium intendi debet,

er quem & propter

(

m At

quem (untomnia , fed hic eft Chriftus ex Hebr. 2. 10

fn?ïi i

D. Ma. Per quem t Peparatorem funt omnia, qui Chri-

g Mt

fius efl IN. per quem it Fadtorem , qui Verbum ef C. Yter

D. 2. Part. Ma.. Propter quem üt finem prumo motrvum

-ïüäoms j

fünt omnia C. àt finem impulfroum» ad quem modo poft or-

giirum W y

dinata fumt IN..— Apoflolus , t advertit Rhodes , fape lo-

firen u

g.His m

quitur de codem. Filios modo àit Deo, modà üt bomme.

IV.

Ex Col. 1. Omnia peripfum, & in ipfo creata

f n .n:a;w

funt, & ipfe eft ante omnia. D. Qimnia per ipfum üt

at

E

euu x

Deum; ex ut Dei Verbum c Sapientiam C. t bominem

*

IN.. Uriper Verbum omnuia fatta [unt , fic etiam per illud

j O "

V. Primus

confiflunt , ne in aibilum vedeaut.

n65quxo (ydni

redeftinatorum prior omnibus eft inintentione, fed

i

ld À

Chriftus eft primus', & caput predeftinatorum ; eft

I N

rzdeftinationis caufa meritoria, formalis, & exem-

[ ].

i, m B

plaris,ex Rom. .29. D. Ma. Eff prior fecundüm figna,

j huccixiume(l

quibus exprimitur prede[limatio C. quibus exprumitur inten-

tio exiflentia IN.

VI. Adam fuit przdeftinatus

A

ante Prævifionem peccati; fed Chriftus utpote primus

munoned, i

& caufa exemplaris przdeftinatorum ex Rom. 8. 29.

f Q Qu d

debet effe prxdeftinatus ante Adamum & omnes alios,

Q

!

dieli

P

ergo & ante eos eft decretus. ;D. Ma. Adam fuit. pre-

n

deflinatus ante previfionem. peccati , praderimatione pro-

t

priàce ftride didá , qua dicat decretum efcax er abfolu-

il

QU

zuim dandi gloiam , & qua fit ordinatio efficax per media

10

.efficacia ad [alutem IN.. improprie dilà, qua eft voluntas

UC

ge;zerz/u creaudi bowiünem

ad finem fupernaturalem ,

M

:

dand:

Tütys k

du

MOTIVUM INCARNATION'S,

p2

"n lil

(*

C

dandimedia. fufficientia ad falutem C. Hac . Voluntas fi

vbx

"

h

^W

7/

!f

"

qnte. decretum C hrz;/ium.

1 nj m

Val

lI

THEOREMA V.

uf p

In hoc ordige Chrifftus. mon mevuit primam

Hfi

l

2

Gratiam Zngelis, & Homini innocenti,

9 ?ll/ (

imus, fupr;ï Homini Iapfo omnem gratiam eífe

É ln

!

m

1»

atam ex Meritis Chrilli Redemptoris : Nunc

LT

Al

"m

ratiam Hominis innocentis & Angclomm addinems,

ob pofitum fignorum Ordinem, & contra commu-

niorem Scotiftarum cum Thomiftis , Laurea Scodifta ,

7)

M M

!

& Aliis advertimus.

I. Suftineri quidem poteü

!

etiam cum motivo noftro, quod Ch:-/lus Angelis bo-

f

[

nis meruerit Gratiam perfeverautia ; quia in noftro enam

l

!

fiftemate. &

o

ratia Pcrfevemntiæ fupponere potc'ü exi-

al

n

ftentiam Chrifti jam decretam, fcilicet in figno ratio-

l J

nis quinto Ordinis antea pofiti ; unde nulla apparet

repugnantia hujus gratiz à meritis Chrifti penden-

tis.

Il. Non tamen ;z 'Sg'/zïcmarc Tbomi]iico.

A e.x;cm-

quod bic fequimur , meritus eff Chriffus gratiam primaim

IU

tum ZAnugelis , tum Homini innocenti ; quia ante lapüqn

IT 1

tïdpmi.

in hoc fiftemate Chriftus non eft decretus, nec veni-

TU DO

fet Adamo rion peccante , ergo neciis promeruic; qui

j

eniim non eft, is nec opemri, nec mereri poteft, ergo

illa gratia, quz data eft Homini innocenuin ftatu illo,

m n a

)

uti & Angelis, eftà folo Deo ütauthore, independenter

à meritis Chrifti.

III. Hanc affertionem deduci-

!

d fp: pra

RNTDUE

us ex fenfu Scriptura &* Patrum . diximus enim Patres

(W' g

paffim videri, abíolut? negare Chrifti adventum Ada-

i

J

naub

mo nonpeccante ; Scriptura vero tantà verborum vi

j f

fignificat , remedium peccati fuifle finem Adventüs

1

um

Chrifti ; utnos omnino minüs probabile judicemus,

W

xgxxie

mf»k )

A

1605

THEOREMA:IV»:. THESIS-TX:

AOifi; "

nj

flgm'ficari finem tantüm accefforium , aut finem, prop-

ii

ter quem venit hoc modo, feu in carne paffibili : Ex

(

m

quibus demum fequitur , hominem ante Chriftum de-

IV. Alii

Jl

cretum ad gratiam fuiffe elevatum.

[))

addunt ex Luc. 17. Parabolam Pafforis relinquentis 9 9.

eves', C quarentis unati» que perterat 5 8 enim reliquic

k

oves illas plures, ut ovem perditam quzreret , huic

um

non aliis mereri voluit: Et ideo Angeli non dicuntur

Is

s D.

dealbati in fanguine Agni , fed homo repáratus; quia

yii ii [ u

prima faltem gratia Angelos exornans non dabaturex

ag us

v fáne

o

uine Agni, feu ex meritis Chrifti.

V.Hinc

hi Ti

"Llii hane praterea fuperaddunt vationem : Chriftus Pri-

qulicit d

mam faltem gratiam non meruit illis , pro quibus non

vt

n

od

eftmortuus; alioquin & eorum redemptor foret, uti

ur

j

dicitur Redemptor B. V. M. Sed Chriftus non eft mor-

2, at

ircu

Q

s

tuus pro Angelis juxta S. Aug. Greg. Bern. Dicente

A (ch CA of

[

etiam Apoüolo 2. Cor. r. i unus pro omnibus mortuus

p ; .tr;gclä' h

eft ; ergo omnes mortui funt, Sed Angeli boni non erant

JC

mortui , ergo pro iisnon eft mortuus , & gratiam pr,i.-

snam eis non promeruit.

af um fs

bt inuti g

$.2. Reflexiones Adz)erj?zriæ.

pf

s; T

Loriofius eft Chrifto dicere, quód Adam etiam ante

lapfum habuerit gratiam ex meritis Chrifti ;' (ed

W (h'i«'.?i, LT

TIN (Hlf U

illa ftatuenda fünt à Theologo, qua funt gloriofiora

r X H

y

ince

Chrifto. D. Mi. Statuenda funt fin ullo difcrimine ,. e

& mmm (

quafi temere IN. cum fundamento aliquo fufficiente vel ex

LE l

LU

éScripturis,. vel Traditione , vel PP.C. Gloriofius etiau

li

€hriflo fuiffes , fi Redemptov Angelorum fuiffet, i nulus ex

li

A

bominibus dumnaretur ,. &v alias. qua tamen admitti won

V CW

t

poffant.

II Eph. 1. 3. Univerfaliter de omni-

M

bus hominibus dicitur: Benedixit nos in omni bene-

(ï

m

nl

dictione fpirituali in cælcftibug inChrifto; ergonull

jj

homi-

T

Qy

MOTIVUM fNCARNATIONIS,

fof

Mldy d

i]

homini, etiam innocenti, data eft alia gratia, quim

tre

ER

Gratia Chr/fti. D. A. Univer[aliter dicitur. de bominibus

C

l

ÁInii

poft maledictum peccati confideratis C. ante ilud IN.. INam

addit Apoflolts : Yn quo habemus Redemptionem: Er-

i

go loquitur de Homine lapfo c redempto.

III. Eph.

E. nd. Propofuic Deus inftautare omnia in Chrifto,

quzeincalis, & inltcrrä funt, ergo influit per merita

fuainomnes, qui inczlo, & intettá funt, h. e. Ange-

los & Homines. D. Zl. Propofuit inflaurare omnia s quia

A

in celis ruinas AAngelorum ex bominibus fupplevit , & inter-

Vl

visot Deo reconciliavit, fuflficans nos à peccato C. in fenfa

Adverfariorum N.

IV. Eph.1.21. Chriftum Deus

conftituit ad dextetam in czleftibus , füupra omnem.

Pfinc'ïpatum, & Poteftatem, & Virtutem , & Domina-

Dneltm

"d

tionem , & omne nomen, quod nominatur non folim

U

inhoc fzculo, fedetiam in futuro ... & ipfum de-

JJ

dit Caput fupra omnem Ecclefiam, quz eft Corpus

ipfius ; ergo & Angeli funt corpus Chriftü, ergo in

cosdem influit per gratiam , & merita. D. 1. Parr. d.

f

Conflituit eum . fupra omnem Principatum vatione. pracel^

lentiz d dignitatis , quam in omnes exercet ,. imb C va«

ln

)

tione gratie per[everantia , gloria accidentali ,. Uumina-

sionis , revelationis (* gaudii , quo fruuntur z4m ex bumaa

A»äzm cti;m:;:e j

l

nitate Chrifli , um ex falute noftrá , per Chriffum facla C.

ür

fà

vatione gratie effentialis, eu prima, de quA potifimim di»

I Ü

(a

fputatur. IN.. Hincetiam eft Caput fupra omnem Ec«

fb vt

elefiam Hominum C. Angelorum SubD. Sub eádem ratiós

ee & influxu ejusdem gratia IN. fub diversa C.

V.

'G(:r.iafus [77]

Ex multorum fenfü Angelis eft revelata Incatnatio , &

if at |

Adz etiam Innocenti in fomno illo Gen. 2.21. Ergo

TTITUD

geli ac«

pe: fidem in Chriftum Adam innocens , & Àn

o

filter du*

yinom *

ceperunt gratiam. T. A. Quod multi negant. D. C. Era

go per fidem in Chriflum hr objetium ereditum acceperunt

lt

m

gïil-q

du

—

—

il

ro2

THEOREMA I

THESIS X.

s

:

gratiam C. üt caufam meritoriam gratie SubD. acceperunt

,Jf'x

gratiam primam» que ex purà liberalitate Dei collata eft

p

ante decretuin Chrifftum IN. aliam s qua fupponit Chrifium

LULL

^

«

decretum pofl pravifum peccatum C.

um

T«4EESIS: X.

]

li

W.

Unio FIypoflatica.

DI

i

THEOREMA I.

i

Hic efl unio Subflantialis , Pbyfica , &5

'."; n

efir

s'xL"C

J

lu

no

Phyfice Compofitiva.

g

NT

«demettu)

NTEftorius Incarnationem facit ünionem tantàm mo«

Pf (C

u

ralem ; quam conftituit z Zubabitatione ; quá Ver-

LL

!

bum habitavitin carne, ceu templo; ;; Communione

vt i;imkx:'m

eperationis , cüm Verbum uteretur humanitate , ceu in-

igium. u r

ftrumento, i Zffeciu & conformitate voluntatis huma«

i gl

tfiz cum divinà , & in Communicatione dignitatis C bono-

vf

ris Verbo fimul & Humanitati exhibiti : Quem erro-

tetm hic cum Ecclefiá rejicimus;

I. IÍncarnatio

LA |

jton eff Iababitatio Perfone. Verbi in perfond humanud , ceu

Ju

Da.

N

templo ; quia omnes etiam jufti dicuntur 1. Coór. 5.

m

, Templum Dei. Dein ex Joan. 1. F'erbum ao fattum

i lx n

eff : Sed inhabitans templum non dicitur fieri ipfum

v cirpal

templüm ; ünde hunc errorem fub anathemate pro-

]ncty;

fcribit CC. Eph. c. y. 11. 15.

Il. Nec eft

"

As

T CO

pura. Conjunctio [rve per amorem , [rve per conformitatem

M

-

h

!

rl;(üüji

voluntatm; quia & Jufti Deo per affe&um conjuncti

ïrn,

[

funt. 1. Cor. 6.. Quiadbaret Deo , unis fbiritis ef] : Dein

er hanc conjunctionem amatus . non fit ipfe áàmans;,

!u:'.'?.ï:;.': Ü

r

i?4

[

nlh

fed quafi altet amans; undeeundem eérrorem damnat

::,'ff(f-.; at

;

CC. Conftantinop. II. c. 4. in Theodoreto , & Nefto-

fig:

Va t

z

(

: [H

al

P

T

t d)

/)

UNIO HYPOSTATICA.

1605

L

ll DU 1

$o. EcCC. Lateran. fub Martino I. Confült. j.c. g.

" f (

& 7.ait: Dua nature inChriflo , divina & bumanas fue-

[j

vunt unita, non per. afetum tantim , fed per veram unio-

nem.

III. Nec eft pura Communio cperationis 3

Deus enim aliis etiam Juftis ; fcil. Prophetis, Apofto-

AY

lis, Viris Apoftolicis ceu inftrumentis fiepe eft ufuss

|

[**Hu,

unde eadem Concilia eundem iterum profcribunt er-

£orem.

IV. Nec eft pura. Communicatio ejti-

)

dem dignitatis C bonoris , propter quam Chriffos ut Filius

!

bominis folum nuncupative eff Deuss ideo enim Nefto-

il

i

h

l

lU

rius hanc ftatuit honoris cómmunionem , quia Filium

D

l,

hominis facit temiplum Verbi ; fed tale etiam Jufti funty

Dntf

1 Mdl

A

l

érgo iisdem erit hypoftatice unitus , contrádicente ite-

j

j

j

U

rum CC. Eph. p. 1. c. 22. Anathematifmo 5. .$j quis

W g..'?]("-

án uno Chrifla pofl unionem dividit bypoflafes , edque con«

0) HCMWM(

u

jun&ione duntaxat easdem inter fe nettit , que ef? fecundim

s

htht

dignitatem , vel autboritatem , "vel poteflatem » & non e4

potihs , qua eff. fecundimi unionem. naturalem ,. anathe-

w ii H

ana fit.

L: (enern-

I bonacy

x

5 2. Ulterior Expofitio.

ngrfwi h*annti:(euf

[

NTEftorius Incarnatióneni üti oralem, ita & unio«

Vi u

N

nem tantüm accidentalem facit : Quidam veró

VTT

Scótiftz hanc unionemi nolunt vocare veram & pro-

T0

priam compofitionem : Contta quos concludimus.

]

!

l.

Incarnatio formalis of Unio Subftantialis 5 ita

]

,

N;cek

enim jubet confiteri & docere CC. Lateran. Confult.

PTALALIDU

.can. 6. $i quis fecundim «55. P P.son confitezur , pro-

drim n

vie d fecundum-veritatem naturarum unionem fubflans

r gis

k |

Iu

tialem. indrvisé d inconfusé in eo cogsitam s. cotilemzmatus

i o

i. Unde & Chriftus fubftantive dicitur Homo , non

st i

adjective humanatus , ficut per veftem fibi accidentali-

od

e:

IL kadem eff

k

&er conjünctam dicitur vefütus,

ii

Unid

"p

ln

THEOREMA f.

THESIS X.

jrt

)

Unio Pbyfica c Realiss. eftenim vera conjunctio Verbi

& humanitatis, fed non eft mert per rationem nec eft

'WOUW

M

pura moralisex ant? dictis , ergo eft realis;

I

1

Hzc unio realisef? vera & propria Compofitio ; quia eft

]

ii

vera & propria conjunctio Verbi & humaniratis ad

(

, Ky.ummu

conftituendum unum Chriftum , quz íán& propria

J

J

: o

mmpoütio eft; quidquid enim fit unum ex multis per

!

m

realem unionem, fitunum per compofitionem , ergo;

IV.

j

?J

f;

»

ijm d

Contra Scotiftas fententie. naftre appros

li

riamus CC. Gen. V. AGt. g. can. 4... Qui non, confitetur

gt

&

;um&aüunantm

unitatem Verbi Dei ad carnem animatam animá intelle&uas

fs Dj i

li fecundüm compofitionem

. Anathema fit : Licét enim

v o

Concilium agat przcise contra Neftorium, qui negárat

veram unionem , fatis tamen declarat, fefe admittere

Vedonned at

veram compofitionem ; cum quo compofitionem ad-

« D Qul

mittimus , im perfe&iones tamen compofitionis creatzé

iiv

eum eodem excludimus:

Ubi enim duo realiter di-

iC t

Jmaiiiln

verfa faciunt unum unitate reali fin confufione &

permixtione ; ibivera eft compofitio; fed hümanitas

Á

Ill

^

& perfona Verbi, qua realiter divería fant , faciuntve-

&

l

quzlmru

££ & realitet unum , fcilicet Chriftum, ergo.

V.

f rgi d

Non tamen Zerbum , aut Divinitas inde dici potefl For-

tf

Af

sma firidlé ditla ; quia hzec dicit realiter incompletio-

nem & ordinationem ad fübje&um, à quo complea«

Vlio; qum

tur & perficiatur ; fed Verbum compleri aut perfici

fs

ij

omnino nequit, etgo.

VI. Si tamen dixeris

waptíctr]

[

Formam latiis fumptam .. feu Logicam , non contradices

]ieri ptíetin

us quia ratio fubjectilogici , aut formz logice non

Itf f

inducit n Deum, vel Divinitatem aliquam indecen«

Fiptrntinr i

tam; effe enim tale füb jectum, velformam non aliud

Mif

"

eft, quàm pofle dare, vel accipere aliquam denomi«

I) [&i..zlmrim

nationem per modum habentis, aut per modum rei

Ddl

w

habita ; fed ha denominationes non repugnant in Deo

lz

Lt

ie

l

LU

Tib

UNIO HYPOSTATICA.

153'

hCOIM[m )

i

ficenim Deus dicitur cognitus , dicitur uniäus, unde

fütrm

[f eïLS

accipit novas denominationes , ergo.

Afj

LP

$.3. Reflexiones Adver[arie,

hümn'r

6

CYUod advenit enti completo , eft accidens , fed Vet-l

R[EHCDO

bum & Humanitas fünt completa, ergo unio il-

a

Al

"

lisadveniens eft accidens. D. Ma. Quod advenit logicà,

M ero

é àr forma metaphyfica » efe accidens fcilicet phyficum N..

T Qppros

phyficà , üt forma phyfica SubD. ex Rhodes. ' Quod adve-

f

nit completo t completo » feu formaliter tali C. vealiter, c»

m

materialiter tantim IN.. Interpretationem bujus vide apud

J t

i

Rhodes Difp. 1. Seti. 1. q. 1.

"a

II. Quidquid in-

vinfece phyfice unitur, intrinfec? mutatur ; íed in

446 d AU

Verbo non eft mutatio, ergo nec unio intrinfeca phyfi-

w

ca. D. Ma. Quidquid intrinfecé phyficà unitur » vecipien-

(its

do aliquid novum intrin[ecum , vel faltem àt ens perfettibi

tnlyinl

le C. perficiendo tantim novum aliquod. extrinfecum IN..

Verbum uniri efl denominatio intrinfeca ad nevum extrin«

1 li mc .i'

^

d)

feum.

III. Ubieft unio compofitiva , nectun-

i QUE

tur partes , qua funt incompletz & perfeibiles ; fed

AR

V

Verbum nequit effe talis pats. D. Ma.. Ubi ef uuia

compofitiva in pure creatis C. in emnibus compofitionibus IN..

UR UP

Mci yl

1]

Suficit uniri extrema diflintla : In creatis funt partes per-

qu

fethbiles 5 quia creature non continent. omnem perfettio-

(ILU EH

nem formaliter , vel eminenter.

IV. Natura hu-

p

mana perficitur à Verbo, quia completur ; fed quz fe

dits "

habentüt perfe&ivum & perfectibile habent fe àt ma-

J

d

teria & forma, feu üt partes. D. /Ma.. Perficitur . t

gin&crtræ ;

completur in vatione intrinfecA ipflus naturesita ut per perfo-

d

gmum at

nalitateya con[lituatur in certà [Mcie náture nova N. per-

d

ficitur folm in ratione termini C.

V. COmPOH-

hquam

[ T

dr:

]

tum phyficum dicit caufam materialem & fotmalem,

!

;

j.;

Áed Humanitas & Verbum faciunt compofitum phyfi-

:Pugnmï ul

ll

J

Jn LL. Seur,

E

eum

nH

Ü

106

THEOREMA II.

THESIS X.

um

"m

eum thezndricum , ergo dicunt caufam materislem && — i!

formalem. D. Ma. Compofitum phyficum vulgares.

yta

(

(^

wf

uri creatum , quod con[lat partibus mutub perfectibilibus

l

l

f

C. extraordinarium » C fuperioris ovdinis , quod conffat ex^

a

.'f;';nffmi

tremis folium fubflantialiter diftinttis » qua excludunt mu-

"

VI. Hic extrema fa«

TH

tuam perfectibilitatem IN.

qut

ciunt unum per fe, ergo funt partes ftricte di&tz. D. 4.

QU

Y

Faciunt unum per fe unitate natuva , feu per[eitate unius

jm al

a

natura IN. unitate & per[eitate unius fuppofrti , feu per[ona

i

s db

unius fubfiflentis in duplici natura bypoftaticé , c fubflan-

tialiter unitis C; Scrictz partes faciunt unam naturams

xl t

.

eompO(ïti.

[X

zc'xme*kun*.oi

ia

a

")

THEOREMA IL

ni

1";;:/;

14 440

r

Hiec Unio eff maxima tum in vatione

13u*xc*fmxg*£mü

unionis , tum donz.

t qu

D

Urando beatitudo eft majus bonum , & Unio ma-

;L:rm Dinais;

$

teriz & formz eidem major eft: Sed cum Suarez,

jl

ayelu

Q

& communi concludimus.

I. Unio hypoftati-

m

cà eff maxima in ratione doni s tum quia eft radix omni-

il

[

um donorum fupernaturalium', tum quia creaturam

N

W

intellectualem Deo maximé unit in ratione amicitiz,

Ál

J

1

l

fan&itatis & juftitiz ; tum quia eandem conftituit in

::sc,r(git a'ur;rr 'h

effe Dei non per fimilitudinem aut participationem, fed

aol

per identitatem , ipsámque divinam fubfiftentiam &

nauuram pctfonaliter communicatam, &c. ergo ha-

M

bet nobiliores effe&tus tum in gratiá, tum gloriá, ergo;

[

|

L.

Hac magnitudo doni patet magis ex dignita-

u efr firi

te & excellentia Humanitatis 5 quia hzcunio eftimme-

j

fin

diata & fubftantialis conjunctio cum ipsä Deitate , pet

L

!)

f'

quam homo eft Deus , & Deus homo ; & ideo àt S;

Aug, l. de Prad. SS. c. 1 . advettit, Zameveda eff ia

^

ld

^furd

TE

.UNIO HYPOSTATICA.

uf Id

18*

Wimu far bumana, ut quo attollererur altitis , non baberet. Ex

77 W/ä;h.:

quo ratione unionis hypoftaticx plus debetur honoris

Chriflo , quàm ulli creaturz ratione alterius doni; er-

tünj, (Hl

goillaeft donum excellentiffimum.

III. Eaderi

:7'! Wf'x'!//dun i

efl maximain ratione unionis , quoad viim cv eficaciam co-

^. D eftremy

pulandi extrema ; quia unit infinitum cum finito, Deum

Q,

'

cum creatüra, quz extrema maxime inter fe diftant,

IT

nec habent proportionem entitativam , nec inclinatio«

4

7]27»;

5!

]

nem naturalem zd fe invicem in ratione perfe&ivi &

* perfectbilis, fed obedientialem ex parte humanitatis,

"UWU & eminentialem ex parte Verbi; fedeó fortior & effi-

cacior eft unio , quó magis diftantia & improportionata

extrema conjungit, ergo.

IV. Maxima pre-

"

primis efFéx parte ejus , in quo tanquam medio C vinculo

'W 1 f conmuni uniuntur natura bumana c» divina ; quia hoc

UN,

; medium eft (impliciffimum & maxim& unum , cüm fit

hum r

erfona Vertbi , quz in fe eft fimpliciffima, & maxim&

jj a t

una cum Divinitate ; fed eó majozeft unio , quó fim-

H

"

L blicius&z ma

gis eft unum medium feu vinculum, in

LC

u

il

wlïali-

quo conjunguntut , ergo.

V. Maxima etiam

qüeeüu&uomni-

eff inratione frimitatis & infoparabilitatis ; quia aliz unio-

Q

M

nes fubftantiales, non autem hypoftatica vi naturali

Mijel

- diffolvi, aut corrumpi poteft , fed ob finesà Deo przs

i05571. fixosexieit durare fem

[

A

per; necpeccato perdi aut de-

ftrui poteftex infrà dicendis, 'ergo;

N

gtl hl"

$.2. Reflexiones Adver[aris.

n t

D Eatitudo eft famimum bonunmi noftrum , ergo ipfa

m d

eftmajus donum. D. A. Beatitudo. formalis IN.. ob

xmds fedfiva SubD. .Eff fummium bouum. futntmo etiam moda

s Dut:

" [d

communicatum IN mon fummo C.

IL Vifio bea-

1

l *1)1

'.,T.B', N

[

N

tifica conjungit , & quafi unit humanitati effentiam di«

lib

M

Vinam, & tres perfonas : Unio hypoftatica tantüm peí

ii

Ee 2

'odam

m

1e$

THEOREMA TI. THESIS X.

st

Íonam Verbi , ergo eftmajus donum. D. A. Conjungits

g unit intentionaliter » extrin[écb » accidentaliter , & ob-

phyfica & in

-

jeftivà tantim C. intrinfece , fubflantialiter ,

TII. Vifio

snum per fe » ficut Unio bypoflatica N.

dathomini, ut fit beatus: Unio tantüm facit, ut fub-

ysnl

.

,

j

fiftat; íed plus eft effe beatum, quàm fubüiftere. D.

:

j

[

;

.A

i

l n:*.

"nb

l

5

Ma. Ut fubfifiat fabfiflentià quacanque N. diviná , qu&

]V. Vi-

!M»MHS

ais

zanquam debitum fecum trabit vifionem C.

'fio magis fatiat appetitum creaturz intellectualis,

ga ii

g

um unio , ergo eft donum nobilius, A. C. Zjfio enim

us enams

f& habet pev inodum acás fecundi eliciti ,. qui eft poleffo

Dei intentionalis c» accidentalis tantim : Unio autem fe

i aliqmw,'u,

babet per modum juris ad vifionem , c eft poffe[fio Dé fub-

iif quatt

flantialis.

AT. Vifio eft vitalis poffefTio Dei , non

chr!rlp/zmm

jdan ln

unio, ergo illaeft perfe&ior. D. C. Ef perfettior fecume

diemquid. fcu in vatione vitalitatis C. fimpliciter , C inva-

fj r

sione doni N. Etiam fenfatio eff poffe[fio uitalis , an idea

rena &

VI. Unio hypo-

aptyramonanum

jl

perfeclior eft gratia babituali?

ftatica communicari poteü brutis & inanimatis, non

mmedixt

cim ex ii

vifio, ergo hxc excellentius donum eft. V. C. Vifio

enim materialis etiam nequit communicari lapidi, cv intel-

A matuci

lélio bruto , an propterea excellentior eff. unione bypoflati-

um ts r

VIL. Unio ad tres Perfonas divinas effet

Maura verdum

€4?

erfe&tius donum , uti vifio trium Perfonarum eft per-

mtamoDedent

fe&tior vifione unius tantüm. D. Effet perfectius donum

tdeilnt ul

extenfivo intra eundem ordinem C. intenfrve d in diverfo

1777 nj

erdine IN.

VIII. Saltem hec unio non eftma-

huditic

xima , cüm conftituat com ofitum ; quod unum eft in

lrv t

ratione fuppofiti tantüm ; ed uniones aliz conftituunt

Ubl u

unumetiam ineffe naturz. R. Aon diximw effe maxi-

r lii

mam in omni vatione , fed im rationibus à mobis expre[Jis»

m! Ut

]

fcilicet doni , tnionis » efficacia , firmitatis, infeparabili-

n//

np

lftd

"

tatis, qua fuperant unitatem in natnrá creatá.

THEO-

l, l mem,

TE v

UNIO HYPOSTATICA.

109

Wm' D' A, (ZL:

THEOREMA Ill.

l f((idmmliw,,i,

Af W(*:

Aon ef entit

as modalis vealiter. ab ex-

m

)

trenis diffinda,

infri, ,

Ontra Modiftas in Libris imprelfis fat multoscum

2 n

C

Wading. Tiphàn. Val. Martin. Caprer. Galtr. de

QU

Bug. & multis RR.in MS. & cum Thomiftis ac cum

j

quibusdam Scotiftis puram relationem ftatuentibus,

tb

ACb

unionem realiter indiftin&am hic non tam probamus,

l

quàm breviffimg fuppo(ïtis aliis fundamenus philofo-

Z

L]

1

!

w»«

phicis explicamus.

I. Uniohypoftatica son eff

ttiy: Goun f

entitas aliqua modalis vealiter à Verbo & bumanitate unitis

vé BD

difliniia ; quiauti ex D. Th. 1. 2. q. 110.a. 1. ad2.

btbl n

Forma per feipfam fine medio informat materiam feu

Cf

fubjectum , ita Verbum fecund'im fuam virtutem in-

Cinin pv

finitam terminandi, & perficiendi naturam aliquam

LT

creatam pofitá efficaci voluntate terminat, àc perficic

ft i

naturam humanam immediate per feipfam ; & natura

Mu n

immediat? in fe terminatur, ac perficitur ; Verbum

a& VC

enim ex infinità fuá fufficientià per fe unibileeft cum

ag titl

aliá natutá, & nihil creatum poteft effe actuale exer-

—

citium virtutis terminativz Verbi , utpote agis puri:

ins ii

Natura veró humana per fe pariter unibilis eft ob po-

d

tentiam obedientialem , per quam apta eft terminari,

fjwæ;m

& perfici fin& ullo medio diftin&to.

II. Non

ii

tamen bac unio confiflit in perfonalitate Verbi & naturá

,j

bumanz ab[olute c» fecundum fe fumptis ; humanitas enim

ylmm d

& períona Verbi fecundüm fe fumptz poterant ambz

M

eííe, & non eíle unite, ficut defacto eft Humanitas

i

n um

Chrifti , & Perfonalitas Spiritás Sancti, & tamen non

; Wi

[

funt unitz,

HI. Sed confiflit in iis refpettiz?

i n

"

fumptis . ivein Hutanitate , 2t dependente ab Hypoflafi

TM

Verli, & in Hypoftali Verbi àt formaliter terminante

Ec^5

Hs

n

qm

$10

THEOREMA III.

TIHESIS. . X.

i

i

quien]

d

i

Humanitatem ita dependentem 5 quia unio- hypoftatica

l

li

"

jn Chrifto formaliter nil aliud eft, quàm formalis &

intrinfeca conftitutio Chrifti; fed folis his predicatis

h RVHW

Ti

habitis & intelle&is , & reliquis omnibus reaut ratio-

m

fununit

ne przcifis, habetur & intelligitur Chriftus, five in-

[

eroum

telligitur natura humana formaliter fübfiftens pcrfo-

U

nalitate Verbi, & Verbum formaliter fübfiftens in na-

&k'

TE

ii d

turà humaná; quia cüm natura humana fit perfecti-

if

bilis, hoc ipfo quód ingenere quafi cauf» formalis de-

;;mn'.xzmz D dcff

dendeat àformà hypoftaticà Verbi, fortitur effe&um

um u&uþ u*;

fubfiftentis hypoftatt divinà ; & viciffim cüm Hypo-

;ggf(autxniuxj'(f:, j

ftafis divina fit terminus intrinfecus illius dependentiz,

terminat humanitatem , & in eà fubíiftit.

IV.

mli dul [

Hanc dependentiam Humanitatis à Verbo Wadingus

jnsaaid d "

"

(( jim.

7

Í

](K n |

Difp. 4. de Incarn. explicat per influxum fufentatrvum

qrtmaatr (

Verbiineffe Humanitatis , fünilem illi, demptis tamenüm-

X

i V.

perfectionibus , quem prabet. fubjectum accidenti, & mate-

via forme materialis ficutenim hx formz producuntur

intuni, ii

xdlbus lp

n

i

cum dependentià à materià & fubje&to , & nifi in illas

lintz. 149f

continuo fubjectum fpecialiter indueret , interirent

fine concurfu Dei effectivo extraordinario eas confer-

v hum d

vante ;- ita juxta Wadingum l. c. n;: $9. Humanitas

ao V. D

Chrifti producta eft cum dependentiá à Verbo & influ-

yrutritia dj

xu ejus fuftentativo, & fi Humanitas dimitteretur À

hii : Cann

aabinmeled

Verbo, ipía interiret, nifi Deus influxum confervati-

vum roboraret, &c.

« edabohtam

V, Hac igitur dependentia

veducitur ad caufam materialem , fed propri& inon efl caufa

hu hu

materialis s Verbum enim non dicitur füftentare Hu-

atf

manitatem , quafi Verbum fit fübje&tum Humanitatis,

n Lj

cámque fubjective caufet, uti. caufat materia formas

Atl

materiales; fed quia Humanitas periret, fià Verbo fe-

[ ] 'L;1 PdeC

pararetur , & influxus non fupplerctur; cüm Huma-

:prmä:;mm,

pitas non niíi in ozdine ad Verbum & influxum ejus

!

VW a

:.:'—,

| TR v

UNIO HYPOSTATICA.

£I1f

? Q u

formalem producatur, ergo reduci quidem poteft ad

lj

1L i

u

caufam materialem, licet proprie non fit talis.

f 0^

li lr

u

Sfear

$.2. Reflexiones Adver[ariz.

MUSJ At

& Humanitas funt indifferentes ad unio-

lts

VErbum

nem;

quiaVerbum ab aterno extitit fine unione,

il

ders

& Humanitas potuit produci absque illà, ergo debent

K

ab alio determinari ad unionem , fcilicet per ipíam

J

unionem diftin&am. D. A. Sunt indifferentes indifferen-

ff

5 ü

tl

vid proveniente ex defedtu intrinfeci , & excludente deter-

minatyoum vadicale intrinfecum IN.. proveniente tantüm

ex defectu extrin[ech, fed junétà cum determinativitate ra-

dicali c» incboatá iutrinfecá C. HincD. C. Ergo debeut

li

determinari ab Alio extrinfece v efficienter ; svel applicati-

T

v C. formaliter , feuin generecaufa formalis IN. Forma-

A

" Wüter determinantur [cipfis fa. applicatioue Humanitatis

4d Verbum.

II. Quzunitanon fant, non pof-

funt uniti , nifialiquid accedat, ficut paries nequit fie-

j

ri albus fin& accedente albedine, ergo requiritür unio

diftin&a. D. A. Nifi accedat aliquid extrinfecum appli-

i ( N ifF !

Q

VV

cans bumanitatem ad. Verbum C. intrinfecum con[lituens

.

unionem IN... Evadunt formaliter unita per feipfa , feu

.m*«iwf

per exercitium indiffinttum , frve pey ufum fimplicem f

4mibilitatis : Caterüm . aliunde conftat , denominatio-

!

nem albi non effe denominationem aliquam refpc&i-

nf

vam ; fed abfolutams cm albedo feorfim à fubjeco exi-

III. 5ed

/;-giuu.g

flere queat , non unio feorfim ab extremis,

f

quidnam extrinfecum ad unionem hypoftaticam requi-

Yal

y

rmus? R.Znprefenti providenriä eft F'oluntas Dei nosn

Qrer t

producens. bumanitatem finé dependentià. bumanitatis à

o t

Ferbo: Yn alià providentiá , in quà humanitas potuif-

; nl

fet przexiftere unioni , effet voluntas ; e decretum alte-

qum . non. conferandi bumanitatem. finb illà dependentid.

ykuds |

&

Ese:4

IV.

« !

XIZ

THEOREMA 1II.

THESIS X.

wl

d

"

(oP"

IV.

Voluntas Dei non dat efectus formales re-

g

RY

bus cteatis formaliter , fed efficienter aliquid, in rebus

N

gil

j

(

ponendo, ergo c:atis ad illam unionem formalem re-

idi

i

g

p

quirimus Dei voluntatem , feu decretum. D.C. Gra-

j

at

tis vequirimus voluntatem Dei tanquam caufam formalem,

p

IMWU

"

vel partialem C. tanquam conditionem e[fentialiter vequi-

NU

fitam . d applicatrvam Humanitatis ad Verbum N.. Vo-

ul

feadem

luntas Dei non eft de intrinfeca conflitutione Unionis , üt

uobis bic objicit Comptonus.

'"W. Voluntati divinz

n

debet aliquid correfpondere ad extra , fed íi humanitas

j M

praexifteret unioni , aliud non. correfponderet, nif

m D

unio diftin&ta; ergo. R. Cerrefponderct ipfum compofituns

(V

ebeandricum, quod eft Chriffus , feu Verbum unitum buma-

lt dl

sitati , cr Flumanitas unita Verbo: Nec r-equiritur-, ut

lt (l

w, at

femper refpondeat entitas denovo producta, àt patet

in voluntate diviná remittente debitam peccato cul-

f i

fX

pam fine infufione gratiz.

vl

$.3. Refl.contra Dependentiam.

T.

Ependentiam Humanitatis à Verbo explicamus

quumpu

D

vetur hi

per influxum fuftentativum Verbi in ipfum effe hu-

manitatis ; fed indluxus fuftentativus non convenit, ni»

..

feedm

tz D.f

fifubjecto proprie dicto,

uale nequit dici Verbum ;

cüm neceffario dicat impe

rfectionem,

à

paffionem, mu-

tb of

tadonem , ergo, D. /Vfa. Per influxum fuflentatroum ,

ut if

quiéft à causa proprié dila N.. qui eff à fuppofito alieno,

weno, ine

germinante & fuflentante fubftantiam uatura bumana C.

lts ld

Ipíe Vafquez Modifta preter modum unionis admittit

eundeminfluxum fuftentativum, & tamen Verbum non

tj d

m ]

dicit. (ubjetbum propri£./ ditum bumanitatis.

W.

Vi

Hic influxus debet fieri inaliquo genere caufz: ZVon

ii

efficientiss: quia alioquin foret communis toti Trinita-

tl

Q ; Nee formalii 5 quia negavimus Verbum proprie

Dizecg

ss Qd

UNIO HYPOSTATICA.

11j

mwil.'t&'c(hs Ín,

:Wtr d

iqul

dici poffe formam; ergo reftat genus cauíz materia-

lis, (eu fubje&i , ergo Verbum erit fubje&tum. R. Hic

"ff N

?

influxus proprie fit in genere caufz terminatyoe bypo[latice,

Vr Dti

quia bac nullam per fe importat aut connotat imperfedio-

'.W-'lflfm fm;

nem; abfirahit enim avatione partis [hricl dicla, c» folm

177

confert. ultimum . complementum fubflantiale natura. z..

&i p

(

:ag

ls

M

H«c ipfa cauía terminativa reduci etiam poteft Ve! ad

,'v

n

Ww:(k, í

caufam Fórmalem, quatenu Verbum communicat füp-

IUM

(iti

fuim » v denominat. bumanitatem fubfiflentem , Nel ad

m

I

af

Materialem , quatenus Verbum dicitur fuflentare buma-

^j Ql

nitatem in fenfu jam explicato.

1H. Hicinfluxus

titiam k

(uftentativus Verbi eít adextra , fed in divinis influxus

JaPrleytin

ad extra eftcomníunis tribus perfonis , ergo & hicin-

r M .rfqm, [

J

fluxus fuftentativus. D. Mi. Jufluxus ad extra. effecti-

N r

-

FA((

vui » qui fe babet in genere cau[e pure efficients. C. termina-

TM wa al

tivus , velobjechrvus , vel fimilis IN.. Juxta varios Modi-

ftas Verbum & quavis perfonalitas divinà fecundüm fe

er modum fpeciei intelligibilis concurrit ad vifionem

p

fui ; ergo admitti pofunt aliqui modi influendi ad extras

lf lm

qui uni pey [onalitati proprius fit,

IV. Sic tribue-

f 1Pfumd?ähü

fetur humanitati modus inexiftendi, fed modus inexi-

od

ftentiz eft proprius accidenti , & non convenit fubftan-

tiz. D. Ma. Tribueretur modus inexiflendi in alio t cati

T &iv

ips lr

sà, vel fubjedlo propr? ditto N. inalioitt fappofito termi-

ga m

nante cr fuffentaute C.. Humanitas füftentata à fuppofi-

(zl,jgjiwi»'mm

to alieno , & in eo exiftens ver? pendet ab illo; ficut ac-

"

/

g

cidensà fubjecto ; quia interirent frne novo influxu con-

yocins at

fervatruo juxta dicla s fed excludimu tamen omnem impev-

V. Commiíniter dicitur

m Ti

fe&iionem ex parte Verbi.

gt

Verbum fupplere fubfiftentiam propriam humanitatis,

w ab

fed perinfluxum hunc fuftentativum eam non füpple-

snunis t

ret , quia modum exiftendi non compleret , fed alium

D. Ma. Dicitur fupplere quoad

s Vn :x

mogum exiftendi daret.

Q0bt«

E* 5

ul

IHEOREMA IV. "THESIS X.

114

yll

B

sbilitatem modi exi[lendi C. quoad ipfum modum exiflendt

jecm

1*.1111'1'4?.*"3

JH

'.' ,

AN. N'adingusl, c. n. &7. negat Verbum proprié lo-

Y

d

quendo fapplere fubfiftentiam propriam Humanita-

jl

tis, cüm det convrarium omnino modum exiftendi, fci.

t

?

M

licecexiftendi inalio: .-Hiuc fuppletur nobilitas c» perfe«

[

j f

Kliocxifientia s fed nou modus exiffeudi,

A

ïï

iti

THEOREMA IV.

(

!

i

m mb

J

Ms

Unde aclionis Incarnatioe terminus formalis

ii

LI

funt extrema üt unita,

gt

Ctio Incarnativa fþe&ari poteft, àt produ&tiva hu-

äemäïcf'nov» ü

'manitatis , & üt unitiva humanitatis ad Verbum*:

o ts A

Utramque quidem formalitatem attingemus ; potií-

um ul

fimüm tamen ad eam , üt unitiva eft, reflectimus,

um f

l.

Ad&ionis Incarnativz rerminus totalis eft Com-

dnad [

pofitum ex Verbo & Humanitate confHitugum. fcilicet Chri-

uvb

féus» feu Deus bomo ; quia terminus totalis dicitur ille,

niras fmaln

in quo actio ultimato fiftit , fed in hoc compofito actio

præciskugir; p

Incatnativa ultimató fiftit ficut proportionaliter ter-

ls prrcund

minus ad quem , feu totalis generationis humanz nec

fingutsz.

eftanima, quacreatur, nec materia, qux Præfuppo-

nitur, fedtotum compofitum,

II. Hujus au-

[2

7

tem actionis ferminus formali funt. extrema àt unitas

TNoft, en

i

Ton

quia terminus formalis eft id, quo, vel propter quod

i,

conftituitur terminus totalis , uti animain generatione

14 Ui j

hominis; atqui id, quo formaliter Chriftus conftitui-

:r:'C Wij, h

tur, eft Humanitas & Verbum unita ; ergo.

II.

'

U

Ideo non neceffe eft , ut terminus aliquis formalis in unio-

Yi W

4!:3

d ix

ne producatur de novo ; quia terminus in genere dici

tier;

poteft effe id, ad quod actio intrinfece & elffentialiter

!

tendit, vel eum efficiendo , vel aliter & aliter eum mo-

"

i

461

dificando, ergo füfficit , terminum faltem elle aliter &

2

stgn

*

aliter

B

ul

UNIO HYPOSTATICA.

'!15

Va D

"

aliter modificatum, ficut & actiones tales dicuntur tan*

h

ln

um

j

hrj

tüm modificantes, qualis actio etiam eftin eo; qui edi-

-.' "

n Huxlr.;'

ficat domum , pingit imaginem, fculpit ftatuam ;' ron

Afney

A

enim producituovum ens, quod à p;odu&is fit diftin-

:" Ww

ep

&um, & quod intrinfec? conftituat domum,imaginem,

ftatuam , fed entia producta aliter & aliter ordinat;

vï

difponit, modificat: Divería tamenomnino proportia

1

eftin termino fubftantiali , quàm inhis accidentalibus,

Wi

//

IV.

A&io nihilominus Zncarnativuprout defacto

[)

L^

VAU

eontigit, feu faita efb terminum babet de novo productum i

y

quia; üt diximus , humanitas produ&a eft cum depen-

fH,L !

s

Jl

dentiàà Verbo, ergó'in ipsá tinitione ponebatur de no-

vO. terminus aliquis formalis, feu confticuens ipfum

V. Unde

terminum totalem ; feu Chriftum.

t"l

febÀinus,

actionem Incarnativam Productioam Q Unitivam defa-

LT

£onon diflinguimus vealiter , fed tantim formaliter ; quia

p

eadem actio, qux Produ&iva eft, realiter etiam eft uni-

a'qm;ï,

tiva; /formaliter tamen divería eft , quia üt unitiva eft,

U

prxcisä unit; Produ&io autem przcise ponit extra cau-

ü'»']k."l)üd Ut

fas, przícindendo ab eà unione, ergo. formaliter di-

RI CUT DC

ftinguuntur,

Q Q

.nl xhll

n

N

$.2. Reflexiones Adver[arize.

T INio fit, extrema non fiunt, ergo extrema non funt

^ txmm/fwï'

1:/

ipía unio , feu terminus formalis actionis unitivz,

D. Ma.. Unio fit fitione impropri& , feu per refultan-

ztiam C. propriá, feu per produ&tionem pbyficam IN.. Q-

"D

u

mifià illà aquivecatione potis dicendum. eff : Extrema

"

TT

fiunt unita, vel incipiunt , aut definunt effe unita ,

T

autaliter fehabent ; quia unio nil aliud eft , quam extre-

ln .

ma fe ipfis ita fe babentia.

IL. Ipfum exercitium

jer euna

unibilitatis quäextrema incipiunc uniri , fit, feuinci-

exa«

pit ciïb, & ante non fuit Àn extremis , ergo in iP(xs

i etïe s

ire-

r

pERSON

116

THEOREMA IV. WTH»ESIS X.

p

u*c

mwu ]

1remis eft aliquid novi, feu novus terminus formalis,

d

qui incipit , ergo abiis eft diftin&tus. D. A. Fit fitione

mw&

(

y

«liquá eutitativá , ita t extremain [eipfis Aliquid produ-

cant IN. fitione modificante, ita ut unum extremum aliter fe

hbabeat ad alterum C, Ergoinillis eft aliquid novi revita-

t

ze entitacis phyfice IN. novitate connotationis , vel modifica-

Pf

tonis C.

IIl Non datur actio fine termino,

cüm fint correlativa , ergo nova diftincta actio requirit

TH

terminum diftin&um & novum; fed actio unitiva &

productiva humanitatis Chrifti abfolutz potuerunt eífe

(

r qUïdtïll

diftinctz , ergo etiam tunc habent diftinctos terminos,

[

ergo non extrema , fed unio diftin&ta erit terminus, D.

.

N

Nunittin HJP*

C. Nova é diflindla atlio produitiva vequirit novum c

I

dinen ; 000

diffindtum tevminum C. modificativa tantum Sub D. requi«

at

vit noyum C diflindum terminum quoad entitatem N.

agf !

quoad modificationem ,. & aliter fe babentiam tantüm C.

IV.

A&iophyfica produ&iva habet neceffarià

uV

terminum diftin&um , ergo & talis aCtio modificativa,

[s, r

M

funtià a d

cüm & ipfa fit phyfica.. Difp. Produlio dat fimpliciteref-

l

Jferei produttes at modificatio pura non dat fimpliciter effe

sl

vei» fed tantimvem , qua jam babet e[fe » facit tali vel tali

qw'aomsogmuo

modo fe habere , àt patet in ve aliter. Q» aliter. extensá.

Defonisctm

V

Terminus formalis non funt extrema fecun-

nistibadrhd

dt.n'n fe, fe

d refpective fumpta; ergo actio incarnativa,

alenequda

feu volitio & decretum Dei decernens Incarnationem,

eelt, ipindinin

non tantüm fertur in entitatem extremorum, fed etiam

vt dputadto i

I

N

in aliud prater extrema, quo nimirum fiunt unita; fed

illud aliud quid eft, nifi unio diftincta, qua terminus

Tif f

formaliserit. D. C. edetiam fertur in aliud alietate ab.

ca tb

Dhlin fu,

folutá . feu alietate entitatis intrinfeca . conflituentis in-

erinfecà unionem NN, alietate vefettiod , feu. babitudinis,

p q;!'smdirängt

"

n

u

comnotationis € modificationis C.. Hoc eft, Deus vult

1

n M

Verbum & Humanitatem potiffimüg aliter & in ftatu

i Á I

cen-

T Ts

!

PERSONA ASSUMENS.

117

d

|

!J

(th^

W n

[

€onnotationis, üt compo(ïtum conftituant theandri-

"Q

i D

li

cum per dependentiam humanitatis à Verbo , & pet

iij

À

aiJ;-

terminationem Verbi ad humanitatem.

vmmxrmnwr

a

Qdj

Iu

THESIS XI.

qïiwi!i WW'

l) i

D

Al ts

ho

Perfona Affumens.

ADeq)

j

m

1

u

.«ï

1

"

AU

J

um

THEOREMA I

Y

l

itd

Est

l

4

Cau[A qui

dem efficiens phyfica Incarüationis

E

eff fola, C tota Trinitas.

10dliän&arn:z

s ]

D

Tráceu tj g

Ncarnatio in fuo conceptu importat aliquam opera-

M t i)) D

tionem 5 omnis autem opcratio fupponit aliquam

caufam efficientem: De quá hic afferimus.

r

T2 d g

Á ia

Caufa ejus efficiens phyfica & principalis ff Deus 3. quia

pbl w

conjunctio Verbi cum naturá humaná eft fupernatuca-

Mradsado m

lis, & fupremiordinis, ergoeffici phyfice nequicà fub-

ftantiá naturali creatá ; eo ipío enim fupernaturalis

ï/'/Ma'(er//C

non effet.

II. Hzccaufa efficiens eft tota Trinitas s

as n j

i u

quiaomnis operatio ad extra eft infeparabiliter à tribus

Perfonis,cüm fiat per omnipotentiam, quz eft commu-

T TICTT

nis tribus Perfonis ; fed Incarnatio prout eft operatio;eft

jl

ad extra;ergo eít cornunis tribus Períonis, & ab his pro-

pu,eïgoaäoimz:;

!

[«

qemes um

cedit , üt indivifim funt quid unum in naturá & volun-

um fl

tate, atque adeo in poteftate actione , & opexatione.

IiI.

Nec in efficientid. ejus phyficá alicui perfone

m t

zribui influxus [pecialis potef] 5 lictt enim in Scripturis In-

duf o

carnatio tribuatur aliquando Patri, ad Gal. 4. Mifit

r d at

Deus Filium fuum. Aliquando Filio, Hebr, 2. Nus-

j punmtó

quam apprehendit Angelos , fed femen Abraha, . Aliquan-

j n i

doSpirítui fan&o, Matth. 1. Quod in eAuatumefl, de

d D

Spiritu faudlo efl. 1 hisvamen fola exprimitur appro-

priz-

o Aitcr&uï

N

18

THEOREMA I. THESIS*xXI'.

lh

j dlt

n

priatio perfecïionirs particularis divinz , quz inIncat- ^

ul

T

N

[o

"f

naüone elucet; íienimrefpicis adextrema unita , elu-

vgo

hi

u

cet Potentia appropria'ta Patri; fi ad modum unionis,

u

P

r

in eo elucetSapientia appropriataFilio ; fi ad fructus

h

T

inde fequentes , elucet Bonitas appropriata Spiritui

J:

"]

ynca

I lfl

fancto: nullatamen períona fpccialem habet influxum

u

i

l

in illam.

parittl s

IV. Nec fuit caufz aliqua phyfica in-

j d

Qj

]lmment.z[i: creata 5 licétenim forte id non repugnet,

l.-;gï-am. f

ji

f

eo quód Deus uti Pofïït quovis inftféumento ad quem-

libet effectum aliunde non repugnantem , defacto ta«

g i

men fic affumptam effe creaturam aliquam , :nec ex

; UL

NI

Scripturá , nec aliunde colligi poteft: B. V. licét fue-

aärm:)fn;m'mfn

tit vera caufa corporis Chrifti , càüm Mater fuerit;

Unionis tamen hypoftaticz caufa non fuit.

V.

yirfu d

Nec przceffit in bumanitate Chrifli diffofitio aliqua phyf-

ia

£a fpecialis ad. Unionem. bypoflaticam ; quia difpofitio

ais

fdis fs a

PhyHca hahet connexionem cum formá , fed nihil crea-

tum , five na-five fupernaturale habet connexionem

rb jh

cum hàc unione , érgo.

VI. Àn præcefferit di-

i gf

ffafitio moralis » feu gratia; vel alia ; incertum

npaulpm

eft: Noq

debuiiïä, certuni eft,

m f t

a randa

$.2. Reflexiones Adver[aris.

dpritidadt f

Q()lus Filius affumpfit humanitatem , ergo folus eft

mb t

^^ caufaprinéipalis. D. A. Solus eam affumpfit termina-

hafbortm hr

o C. effettioe IN.. EffeCtive eam affumpfit per potentiam

l: r

attivam communem tribus Per[oms: "Tetminative per fub-

tfoef; eol

fifientiam velativam ftbi propriam.

jl. Chriftus

t frinta

non dicitur Filius totius Trinitatis,, er

go tota Trinitas

:Ecm;;:ämummf-

non eft caufa efficiens Incarnationis, & Chrifti. V. C;

ï"f.'ï". m

Filius enim Trinitatis dici nequit 1. Quia non producitur

At

N

w

d^d

M

li

patutaliter » [ed liberi. 2.. IN'on procedit de fubflantid ejus,

AUs

u

liv

$: ANon procedit finilis in uaturá numerica, vel [pecifica.

facmmm-,'gg

ii

RI

TR v

!

PERSONA ASSUMENS.

119

mj*'inæ, lr

f

ü?-.ï[fmllliliï

Chriftus dicitur fpecialiter Filius Patris,

LE

zl»:

ergo Pater eft fpecialis ejus caufa efficiens. D. A. Di-

Tij

dmy

citur fpecialiter Filius Patris. ob efficientiam. bumanitatis

Paf

ghyficem foli Patripropriam IN. quia ab illo fecundim di-

"r

[

"

vinitatem eff genitus , ejsque bumanstas fabfifliz in Pevfo-

Vif

halitate à Patreprocedente C. «

IV. Chriftus àfo-

Mil

dU

Ío Patre mittitut ; fed mittere hic eftIncarnare active,

gT.

NP

$

ergo Incarnatio ativa , feu caufa efficiens Incarnatio-

QUem

nis eft folus Pater..R. Miffio refpicit. folum Originem,

4

qmon autem formationem corporis s nar IMittere formaliter

A

Aq

( autboritativt in Patre idem ef/ac generare , quod foli

Patri convenits connotatroé autem dicit manzfejlationem

; & )

4 I

«deextra » feu productionem figni externi , in quo manifefla-

AU

j

zur perfona, qua dicitur anitti 5 fed hac manifeflatio, feu

MA

[j

groduclio figni efl communis toti Tvinitati,

V. Spi-

a

I)

ritui Sancto fpecialiter tribuitur Incarnatio, ergo ille

i

x

D

s

folus fuit cauía ejus proxima, & immediata. D. 4

þä:l(l' Linm

2

j«i]

Tribuitur ratione. [becialis inftuxüs alicujus phyfiai N. vel

l,j7

frzowi

HiM

tatione principii, feu amoris , quia hoc myflerium ex amo-

vand: Yn

vt [peciali peractum ; vel ratine medii , [eu gratie , vel va-

tione finis , ut fcilicet per gratiam [andi effemus C.. Hae

"i

emnia per quandam appropriationem [pectaliter tribuuntur

|

H

r

"

Spiritui Santo , ficut Patri tribuitur creatio , licàt fint coms

At

"

nunia omnibus tribus Perfonis.

VI. InSymbolo

at n

1

Ápoftolorum Chriftus dicitur Cónceptus de Spiritu

frun

Sancto: & Math. 1, Quodineànatum eft, deSpiri-

,.n(l'f llb-

tu Sancto eft; ergo hic eft caufa fpecialis. D. C. Prop«

]. Cahus

ter fhecialem. efficientiam phyficam IN propter. apyroprias

éionem fpecialem amoris , gratie, & [anctificationi C. Ipa

vt

tsl N

propriationem exponimus in "Trac. de Deo.. Caufa tamet

(pecialis on efe, qua excludat alias pevfonas vum Patristum

i nvnprodurif:

l fubj!:nräiqï,

ipfiusetiam Filii; quia omnipotentia operativa ad exe

tra communis eft omnibus rribus perfonis.

M) 'Wl .6" j

THEO4

»

0

126

THEOREMA II.

THESIS XI.

"

m

THEOREMA Il.

g

,hake ' &(' ,

Incarnatio tamen formalis , feu Unio bypo-

.U

n&*

[isl

flatica eff propria folius Verbi.

if

ql]d.

Tet

Ncarnationi ÀActivz tribus Pcrfonis communi For4

.LUW

lul

^ malem fubjungimus.

L. In ipsà Chriffi Huma-

l

mitate neceffarià (unt omnes tres Perfóne divines quiato«

1j

jdi

u

tanatura divina, quz eft communis tribus perfonis, eft

" expmc

in Filio, ergo & Pater, & Spiritus San&tus pariter eftin

Ássilichunan

Filio juxta illud Chrifti : NVon ereditissquia ego in Patre, c

Pater in me efl. Scilicetomnes tres Perfonz funtin Hu-

5?on (iim u

"

manitate per concomitantiam, feu propter neceífariam

connexionem ; non enimidentificarentur cum uná ef-

T

fentià divinà, nift reperirentur, ubicunque reperitux

M Cf

divinanatura: Dein ineádem fünt per immenfitatem ;

4

' crgo&'lncamau(

immeníz enim non forent , nifi occuparent omne fpa-

II. Non tamen ze«

ld

tium etiam imaginarium.

vitámpjum

ce[favià omnes tres per[one terminant Fiumanitatem , feu ei

Pnera Deiderta

neceffari uniuntur ; quia Perfonz divinz realiter diftin-

.!amptiohmz

guuntur » C1g0 POEC& natura humana terminari ad

Jl

unam Perífonam , & non ad alteram , ficuti uná Perío-

frmum

ná generatà non generatur tamen altera , non obftante

lm u

';nisürdz:(.«iä?.': [

omnium Perfonarum uná Effentiá, feu Naturá realiter

idendficatá.

Mi i

III. Proindefide docemur , fo/am

od "

perfonam. Filii affumpfiffe naturam bumanam s. quia illa

folàtm Períona ex fidei principiis humanam alfumpfit

Voptte uf

naturam , quam Scriptura dicit carnem effe fa&tam,

2 D

ïfä'n:fnlrn/rgairæw

habitálfe in nobis, exinaniviffe fhnctipfäm , datam effe

nobis; fed de folo Filio hec dicuntur , Joan. 3. .$je

M 7

Dew dilexit mundum , ut Filium (uum unigenitum daret,

lt

Joan. 1. Perbum caro fatium efl, & babitavit in nolis.

Xuoda.:a:ïngmræ

"hitet

ol

Ad Philip. 2. Std exinanivit femetipfum formam ferzi

M

accipietis, . Hinc idem confitemur in Symb. Apoft. &

Mtf

U!':.'iam' |

Nic,

L

dl

"t :Lcuj

TR v

PERSONA ASSUMENS.

121

! m

]

Nic. & Athan. Idem definitur in CC. Ephef. c. 15.

* f U

Chalced. A&. $. Conftant. II. Collat. 9. & III. Act.

al

(

4. &c.

IV. Unio igitur bypoflatica efd propria

j

l

d ag

r

folius Fili3 praterquam enim, quoód nusquàm in Scri«

|

puuris le

o

[e

atur , Patrem autSpiritum fanctum fuilfe in«

!

.L):;»f FW Ihy

Mi quay

? QU

carnatum, fed folum Filium, üt modó diximus; Pater

Rnj

infuper dicitur effe major Filio Joan. 14. Sed hzc pro«

;

Tiere[

ofitio nulla ex parte vera effet , fi Pater zque ac Filius

l]

"

alfumpfiffet humaniratem ; quia omnino effent zqua-

Aff

]«

les non folüm ratione Divimtafiq » fed etiam humanis

tatis,

V PUNCMAMUT

.

L

i

TU cety m od

$. 2. Reflexiones äzlwrjizriæ.

j Uäþwgue Iyir

Ctio Incarnativa eft propria omnium Perfonarums

Wlfpf.' Ti

|

ergo & Incarnatio. Diff. /lla efl à potentias que eft

"aof

T wteny

comimnunis omnibus perfonis s. Terminatio autem fít per pro«

prietatem perfonalem V'erbi , qua efl in folo Verbo.

IL.

Lt us u

pdrtatderdin-

Opera Dei ad extra funt communia tribus perfonis, fed

ia bb d

aflumptio humanitatis eft opus ad extra. D. a. Quoad

ia

efficientiam. phyficam C. quoad. terminationem IN.. Difps

Terminare eff pradicatum perfonale , & ideo comvenit per-

j m a

fonis àt diflinthis : Ageve efl pradicatum abfolutum , e idea

i o t

perfonis comvenit, st funt quidunum: Deinprincipium fora

[&Cülwl'; n

male agendi mon efl fubfiflentia , fed natuva.

II

:

ss G

m

T

^

Non poteft una Perfona videri fint alterá , etgo nec In-

hn

ü

áj

il

carnari, Diff. Perfon funt correlativa$: correlatroa at

v lm

um

tem funt il cognitione : ed umiri non eft in genere cognia

]

ts5 nequeeff devatione. correlatrvoriun s ut unum velas

jn s

tivum non po[fit jungi » quin alterum conjungatir.

IV.

T d

Quod convehit naturz , convenit reliquis perfonis, fed

lL.

H

yiusit a

naturz convenit uniri faltem mediate. D. Ma.. Quod

n fumW

eomvenit naturavatione fub c fecundim fepracisó C. faa

nE

tione per[onalitatis alicujus » cui

3

ATOHTME

M

4n LL Sent,

, ?dentijimtur, d qu

idtis

$

1221

THEOREMA IlI.

THESIS XI.

adentificati NI Unio convenit naturze, àt eft in Filio;feu

qufien

ml

u llj

ratione Perforalitatis oppofitz Patri & Spiritui fancto ;

wiiv;iruq'of

T li

Duic

quod autem formaliter » & direde comvenit uni oppofitorum,,

j

;l

won convenit aliis, evgo.

V. Natura divina eft ter-

Mi

u Á

14

minus mediaxus Incarnationis , fed Pater eft natura di-

[/4

M

ümma

vina, ergo & Pater eftterminus mediatus, D. Ma. INa-

KWV

m

tura, fecundin fe Cv fimpliciter fumpta ,. prout eftintribus

Tl v Netri

gerfonisiN. quatenus termiuatur per A erbum praciseC. Hinc

Natura divina in Syllogifino fumitur fecundim diffintias

dinedi nitt

VL RNaturaeft eadem cum Patre &

s lov

atcceptiones.

sitanc otn o2

Filio,ergo vera eft hiec propofitio : Natura eft incarnata;

m um

ergo vera eft&ifta: Datereftincarnatus. D. 1. C.Na-

tura eft incarnata vatione per[onalitatis Filii C. vatione fi PA

smdom um

C G LA

vel ratione per[oualitatis Patris N.. Dein, àt obfervant

Xb m

alii, Nequit dici de naturá divinà fimpliciter , quod fit

incarnata , fed tantàm de naturá divinà , üt eftin Filio;

tht n

quianatura dvvina [impliciter dicha frgnifiat naturam ada-

aramy vlbl

quatà , prott efE in rribus perfonis 5 incarnata, autem tan-

n labere fl

1

l

U

vin eft , prout eft in Filio.

1 quin fe

THEOREMA III.

pl d

Verbum unitur immediaté , Natura mediaté,

ts

feu identicà , & confecutvé tantum.

i Wayltg

Nau

Arfilio, Gabrieli, & aliis Nominalibus unio hy-

u[ Idj t

"" poftatica unica immediatt & indivifibiliter vermi-

natur & ad Verbi perfonalim.tem , & ad naturam divi-

.ijcaudzïpmpm

TT Qu

nam: Durando & Capreolo duplex eft unio , una ter-

Ti

minans immediat& ad divinitatem & ad fubfiftentiam,

1

i

i.

quam admittunt , abfolutam & communem , altera ad

T

Vetbi perfonalitatem: Sed cum D. Th. Suar. & com-

"H

!

-'W!p.'im

gnuniore afferimus.

[. Per Incarnationem z4-

i

Fa

1Dl

£ura divina vere C& realiter e[l unita natura humane in

p

mï)v

Vi

g

PERSONA ASSUMENS.

Wæ,ü!cüin?ï

125

perfond Verbis

ol

quiain Chrifto Coloff. 2. inbabitat omnis

plenitudo corporaliter divinitatis.

i

Etex Symb. S. Athan;

D

At d d

Deus & bonr unus eft Chr.

2.5S. Damafc. dicit:

ifi. Et apud D. Th. q $d.

UM Ti

Dicimus, naturam Dei UCATÀ

AbaHR

e[fe

PA

fecundim Beatos "Atbanafium e

Oyrillum,

II.

)W»Fl

NNatura tamen divina zog eft immedi.

4te unità Hümanita:

wl

;m/gfbw

? ita ut ipfa fit vatioformalis imm

P H MAT W(]l

ediata , propter quai

f

Verbum, velNatura uniatur Huma

j

nitti ; quia Verbum

eft immediacö unitum Humanitati

in eo, quod immes

MDLA

diate fübftantialiter complet hum

anitatem ; fed Ver-

um hanc non complet fecundü

m naturam divinam,

Unas lu

cüm Humanitas in ratione natu

C nl

fecundi

Y

H

rz completa fit, ergo

m naturam divinam n

on unitir immediate.

x

U

HincCC. Gen. V].

[ut

A&. g. definit :

Pater & Spiritus

tm

1

"

A

"

iM

m

l

i

vibil babent in Jncarnatione commttie

» nifi béniouilIimam

voluntatem: Sed fiunio terminatetu

a um

rimmediate ad nas

turam, velad fübfiftentiam a

j Mu at

bfolutam & communem,

non haberent folam volünt

a

i.

tem communen , ergo,

Sed Humanitati fi

9la Hypoffafis efl smmecdiath

"Hit4; quiaex fine Incarna

tonis Hurmnanitas folümi

J

conipleri debuit in ratione fubüiftentiz

; fed hoc piz-

ftat fola períonalitas:

Jiimit

Nec ad vetificandas veritates fj«

cn um

dci de hoc myfterio eft

neceffaria alia unio immiediata;

Iv

Natura veró Divina Humanitati non uni-

w 6]

"

(

tur , nifi mediatés tüm quia hzc unio mediata füfficit

2d verificandas

( i

propofitiones Evangelicas de Verbi In-

[

carnàuone ;

tum quia conformior eft fenfüi DP, 'N

g, u*

àm

prater Aug. Serm. 3. de Tém

P. Anfelm. l. de Incarn;

[ i biftes

€. 4. Dion. Damafc. &

alios D. Th. hic Q: 3. 3. 2. ait?

Effe terminum af

Wmptioni von comvenit natura fécuridzim

ThSucdt

féipfam fed vati

one perfone , in qu&confideratur. Ez Rai-

m

fticus Diaconi

s in Difp

. contra Acéphalos. ait: /Mogi

Deu Verbum pet divin

n HATHY AT ,

TL n',

Jl divina natura

Fl à

jet

g

Y24.

THEOREMA II

THESIS XÍ.

Axit

"

« tf

m

i

Árl

perfonam unita dicitur carni. — Et poftee

f

fer Dei Verbi

l]

fubjungit: Zncarnatus eft

igitur c Deus Verbum c na-

r

"

u

n

ia ejus s. fed ille quidein per

femetipfum ,. & fecundum

jl

n

[

[

quidipfec

)5 illawerà mon ita» fed per Perfonam:. Igitur

!j

h

Dew Vr

bum fecundim femetipfum unitus eft. carni, fecun-

I

U

ml

dim vverb naturam. conjunétus eft potis, quam unitus .. .

[

!

f

Illud imagis conjundiio ef , licet fit unitio , Ícilicet me-

um

diata folüm.

r

!

Wacun

ag

$.2. Reflexiones Adverfarie.

ss t

Than. Cyril. & PP. alii ponunt, & admittunthanc

gt

A

x

propoütioncm: Natura divina eftincarnata : ergo

um -w;:'mw i

& immediat? eft unita, ficut Verbum eft immediate

DC

77

u

unitum , quiaeü incarnatum. D..A.. Eff incarnata

,( fl

fenf' veali

c identico , feu mediatà tantim , identicà , &

g at

inativb C in fenfu formalis d immediaté, ita

quafi denom

N

utnatura [itipfavatio formalis , cur uniatur N. Verbum

spbiselaniln

eít incarnatum formaliter & immediate , feu ratione

dl

(ui , itaut fit formalisratio uniendi & terminandi Hu-

manitatems eàquüd naturam complere po[Jit » & compleat

UT

in ratione fubfiflentis s. fed natura eam complere nequit nec

Baber

N

in ratione fubfiflentis, nec in ratione bumana natura , t

tundi

quá completa eff

» ergo nou unitur vatione fi , fed ob identi-

lounio Dd

tatem cum Vevbo.

II. Unio immediata facta eft

1 fa-d

cum perfoná F ilii; fed perfona Filii 3PP. & CC. acci-

t f d

pitur fe

ommunitet pro totà períonà, & non pro folà

Perfonalitate ;

tlf

j

ergo fa&ta eft immediate in Períonalita-

]

Ü

L

te & Naturá. D. Ma. Fadta eff cum perfona Filii , ita. ut

Til n

W

AE CU

emnia ejus couflitutiva uniantur eodem modo N. diverfo»

"

//

fali

cet perfaonalitas uumediatà , & natura mediate C. .Sic

]4;

Ulloa dicitur mori vel difcerpi , licet ani-.

n [41

qe

etiam bomo apud

a mec moriatur » nec difcerpatur.

IH. Hzcper-

38,q

h

AL

Íonalitasimmediate unitur, hac perfonalicas eft natu.

tà

l Thss Y

]

PERSONA ASSUMENS.

I24

nl

AT g,

xa divina; ergo natura divinaimmediate unitur. IN.C.

! GD Jl

AMedium enim non diffribuitur,quia non licet dicere : Ontne;'

.W*"W j Cf

quod eft bac perfonalitas , unitur immediaté s; quod alibi ad

W fl hr/mn

fplogifinum expofitorium vequirimus. Hinc D. Ma. Hac

]

fifi

pevfonalitas immediate unitur, üt vealiter adequatéeadem

1» 0141 1f

eum naturA » finà diflintlione mediat4 in tertio IN àt ab

] M

vt

e4 inadequate diffintla diffintkione veali mediat in tertio C.

De hbac diflintlione vide Tradt. de Deo Th. 3. T beor. 3.

NH

N.

Hzc unio eft phyfica , & confequenter

!

L

/

phyfic? contin

o

git Verbum , ergo nequit immediaté

phylice contingere Verbum , quin fimul immediate

Ww&ym&fm

"

"n

mlv

contingat id, quod phyfice fibi identifica.. R. Sufficit

"

1

d.

zs

u d

I Immes

P

Ad non - unionem inmmediatam dijïimf?io mediata in tertio.

2. D. C. Si immediate idem fecundo loco fignificet ac iden-

n 1 [Wf

tiée. C. fi denotet rationem formalem uniendi, IN Loqui-

icitat, at

|

mur de ratione formali, cur natura divina dicatur uni--

j

-afm,mm&m,«.

ta , an rauone fui , an ratione perfonalitacis Verbi, qux

ij m X V

nobis eft ratio formalis immediata; Deunione autem

andit,

jl ii

identice fumptä nulla quxftio eft.

aslf m

$.3. Refl. de UInione AMediatá.

IT v,nvrhnmq'.n )

Ediat? uniri eft uniri aliquo medio , quod eft uni-

v n

tum alteri ; fed natura divina non unitur ullo me-

iif

dio unito Perfonalitati Verbi, vel Humanitati, ergo.

T Ui

n

f

D. Ma. Siim - & mediaté unita [int diflincta vealiter ada-

4

((

d

Bii

quaté C.. fi vealiter immediatà n fe identifientur ,. licit

ff

idi

anediaté diflinguantur in tertio N.. Mediate uniri hic eft

j

^(nu

Adentificari illi , quod formaliter , C ratione. fut wuitur , fi-

J UP

n

fii,

"

veutloquamur cum D. Th. q. 3.a.2. ad i. Eff fubfi-

J (

Ll

n

flere in eadem bypoflaft , cuà bumanitas efl immedtate unita 3

PT

hi

T d

ftve eft non. differre fuppofito , quod eft immediaie wnitum.

j

"T

ii

rP ,

1.

Ex eo, quod perfon:dims Filii formaliter &&

quitut , quod naturaà re-

immediatt producatur ; noncfe

13

alitet.

^i

chOIW'

-

MSON

É 2.6

THEOREMA IV. THESIS XI.

x.ï

h

al

:

j

iteridenuficata producatur mediat?, etgo nec ex üni-

j d

uü

u^

du

one immediatà Verbi fequitur mediata unio naturz re-

:Pe "fl

Ia

(io

aliter identificatz. Diff. Denominatio produtli famplici-

"o

ter vepugnat in natura divinás quia aliai natura Patris

j

od

Á

n

di/lingueretgur fï naturAfili , C non foret unus Deus. Unde

D

«muns

z

bac denominatio nec im - nec mediatà comvenit natura : Sed

?I

ao

deuominatio umiti mom babet fümilem imcomvenientiam.

umpuj

Il.

INatura communicatur Filio, non commu-

ii

"

nicatà Paternitate , lic?t Paternitas identificetur eílen-

WM'

od n

tiz , ergo etiam Filiatio uniri poteft Humanitati, nullo

ag

modo unità naturá , lic:t natura identificetur Filiatio-

« Hinc k

ni Jf Pateruitas babet. oppofitionem cum Filiatione.

nf

que eppofitio impedit communicationem Paternitatis , dum.

iv.mï CF» ,

D6

conmunicatur natura : At natura non babet opyofitioness

Z[J'I

Bilhit VM'M'

li

cum bumanitate , ut impediat ejus unionem, dum unitur

;nfeäias FU à

perfonalitas Filii.

IV. Euamexeo; quódnatu-

LL

rauniatur mediat?, non fequitur , ullo modo uniri Pa-

unc enim t

ternitatem , licet Paternitas identificetur naturz , ergo

necex eo , quod Verbum uniatur immediate , fequitur

f V. al p

quód ullo modo uniatur natura, licet identificentur.

tugnat as

JDifp. INatura, dum mediaté unitur , mon unitur ratione

(xmptis a

Bminemat

fs. féd vatione. Verbi, ci quatenus identificatur Perbo,

ergonon fit. denominatio communis omnibus perfonis : Sed

n ul Empm

Verbum unitur vatione fui, c mediat? faltem eandem dat

atturt odl

denominationem omni ei , quod eft idem cum illo , fi aliunde

at LU

qon eff vepugnantia.

lm a

tuYcelario m

THEOREMA IV.

Vaermutan,

Csltrenr

FIinc Unio facta eft in Unitatem Perfo-

"4 n0n INatura,

AC

d lhppor

u flr A

C

Üm unione immediatá períonalitatis, & mediatá

Vi n

"

iC n

: diyini.lacis connectitur quaftio altera , an hzcunio

^

Wa wf

1

facta

' THES[S il

D

PERSONA ASSUMENS.

4 L:

127

cx

^ (ffny,

[

E

V

fata fit in Naturá vel Perfona, five quod perfectiüs

üa«aunmp :

quaftionem expiämit , an factafit inunitatem Naturz

WMW if h

velPerfonz , ut refellatur error tüm Neftorii ftatuentis

"W M

7 Mily,

duas & naturas, & períonas; tum Eutychetis volenus in

| J"mfr!mm h)

W

Chrifto effe & unam perfonam , & unam naturam, vel

UT

pet converfionem unius naturz in aliam,vel per mixtio-

u7

L.

M

h

nem,;velper compofitionem : Unde refolvimus.

itumm

Unio facta eff in Per[omu, feuin unitatem Per[ona ; propte-

)H

[v

tea enim unio hypoftatica, feu perfonalis communi no»

UR

minedicifolet: Etideoin Chrifto Deusde homine , &

A f

homo de Deo przdicatur fubftantialiter, feu fubftandi-

[

ve: Hinc & unitatem períonz apud Raynaudum de-

1,",';&] m A'f

finiunt CC. Ephef. Chalced. Conftantinop. Lateran.

M n nl

Etin Symb. Athan. confitemur:. Unus eff Chriflus, unus

'!:m D7

t

ton confufione fubflantie » fed unitate perfone, 1dem eti

an

E

confenfus eft PP. apud Petavium , & Alios.

Unio zon eff. fadla in uaturá, feu. in unitatem naturas

hunc enim errorem profcribunt CC. Gen. II. a&. 5.

" L

p

lm

Gen. V. coll. g. can. 8. Hifpalenfe IL. c. 13. Idem

d) A

jf

repugnat communi feníui PP. apud Rayn. Repugnat

qmMN

n

& 5cripturis, qua Chriftum verum Deum,; & verum

L

Hominem apertc dicunt, eique tribuunt animam, car-

gl

[

V

nem, ofla, corpus palpabile, pafïïbile, ergo ineodem

WE'

natura manfit humana, ergo.

IH. Undeamocr

fin w.&x':

Mluna

b

4

unitas illanatura nonpotuit fieri per Comverfionem unius in

eliam . aut per Confumptionem

uiaid; quod converti-

tur, necellario mutatur & de

;

init; fed repugnat Di-

vinitatem mutari, aut definere : Si veró defiic, falsó.

u

Chriftus diceretur homo, incarnatus , patfus ; -cüm

IV.

[iiánDue

hQCC naturam lePPODEmE permanentem.

"

Nec fieri potuit per 7Mixtionem fubflantialem utriusque

'i'*kx i

nattra; quiaex hac mifcibilia vel transmutantur , vel

m alrerantur , ut refultet na-

c,orxumgüntur , velífalte

zf:azlummh'fg

»

!

f

Ef 4

tura

M

AU

128 ITHEOREMA IV. " THESIS XI,

AA

V

tura tertia; quz divinitati repugnant , & Chriftus ex

Dj

Pontiol K

g

matutá hàctertia dici non poflet Confubftantialis Patri

li

"

fecundüm divinitatem , & Matri fecundüm humanita-

NU

].

T

tem.

x E

[

V. Nec fieri potuit per modim imateria cr

n

i

sV

jformes feu per Corzpofitionems cüm hac fic ex naturisin-

AK

1 0addt

l

complctis, & naturaliter ad invicem ordinatis: Si ve-

[

i qui

xouniretur ütaurum argento; Chriftus foret ens per

nl :

j

accidens, &c.

LL

$.2. Reflexiones Nefloriane.

j

jl n

E eodem füppofito non pofünt dici contraria; fed

qim C gt

D

de Chrifto hec pafïïm dici Poühnt, ergo non eft

ld um

unitas, &unioin fuppofito , feu períona.. D. Mz. De

x D Qu

"uT

eodem fuppofito, quod unicam babet uaturam C. drver[am

N.

II. Anteunionem jam erat unitas perfonæ,

afat.

[u4

ergo non efteffectus unionis, er

o

onecunio eft inper-

.

Íona. D..4. Unitas perfona üt fubfiffentis in unicA maturá

€.induabus N,

^TI. Terminus actionis uniiiva

D. enmprati

ellet períona Verbi , fed terminus actionis non poteft

cerpom&w

c(le anteactionem. D. Ma. Effet per[ona V'erbi ut una;

D.Ma Oa

feu materialiter fumpta IN.. formaliter ut unita , & àt. fus-

qud ii fugj

lat g

fjicm induabus naturis C...Hinc aute atlionem erit equs ter-

aninus snaterialitet , mon. formaliter fumprus.

IV.

Symboho A

Damafcenus, & Alii humanitatem dicunt inftrumen-

tDeusi hm

tum Divinitatis ; fed inftrumentum retinet fuam Per-

ammitfhn

fonalitatem re[þe&u operantis , ergo humanitas reti-

"ltebcda.

net & fuam , ergo unio & unitas non fit perfonz.. D.

i 31:(/(1//1)/1/1/3;.!

Ma. Pnffrumentum perfonaliter conjunttum | C. fepavatum

k

3 diz

.

a.

V. Períona ex Boctio eft naturz intellectua-

Ckas ia

lis individua fübftantia; fed taliseft natura humana in

[

if (

^

Chrifto , cüm univerfalis non fit, ergo unitur finc uni-

fi , g

Al

tate perfonz.. D. Ma. Efl indvvidua fubflantia completa,

um

I

AUb

J

l/lm [

ij

"

feu proutin ff Qger fe fulfjit C. ad aliam ordinata s qïzæ

V. r

PERSONA ASSUMENS

129

Uma.u T

ia alio fubfiflit IN.

VI. In.Chrifto funt duz genera-

n m M ü"mbihl'[

tiones, acterna ex patre, tempomhs ex matre, fcd gene-

^A WH' AUf

L

l(:

ratio terminazur ad fippolitum, ergo illz ad duo fuy—

A ff

)

pofita terminantur. D. Mi, 44 /u]paf dtum femper ma-

zerialiter fumptum IN. faltem formaliter C

I

Lt ]ryrls (

In Chrifto efttota natura humana ; fed pelfonahms no-

X r

bisaliud non eft, » quàm tota natura, ergo & in Chri-

ul

fto eft perfonalitas, feu períona humana.. D. Mi. Per-

fonalitas nobis efl tota matura totalitey exiffens , ita ut non fit

l,

pars perfectibilis propter unionem ad Verbum ; vel ad alind

i ,

VHI. In

n

perficiens C. quomodocunque fumpra IN

9;.?

Chrlüo eft totum id , quo conftituitur perfona huma-

- D. Quo conflituitur fecundum vredum C.. etiam oblz-

/)l »lflg,(f'(

quum IN.. [n obliquo dicit negationem unionis ad. aliuds 4

H

m

quo perficiatur,

PA

TAE

$.3. Reflexiones Eutychiane.

P. comparant unionem hvpoüatlcam cum unione

F

corporis & animz; fedex his refultat una natura.

",fl'uu /' [

iil

D. Ma. Comparant fimilitudine adequatà IN. inadequata

VIDEUTIM

quoad rationem fuppofiti C. Corpus & auima funt natura

I Ex

du a a n

mcomplete , e 4 fe muzuo perfectbiles , cc.

]

Symbolo S. Achan. Sicutanima & caro unus eft homo,

m um

a

ita Deus & homo unus eft Chriftus. D. ASjcut anima e

gnm j

caro unus eft homo. unitate fuppofiti, ita crc. C.. mature IN.

t

óimilitudo cadit i unitatem tantim fd[)þqf $. ut patet ex

aliis artictlis hujus Symboli , ubi re]zmuï error Luty(:h

!(PM,

1.

Si duz fint nature in Chrifto, ergo & duo

d CW'

Chrifti funt, ficutunus in Trinitate Deus eft, quia una

j

r D

(d

eft natura.. Difp. Conereta fubftantialia uon multiplican-

guy . nifü multiplicetur & natura c f'ppofitum :

Hinc

; ao f

JDeus non . eff multiplex ex defectu natura mu!nplzmw, e

dl

jwnanm

IV, ExD

Chriflus ex defeciu fuppofiti multzp[zcz;.

r r d

[

Cyril

5j

THEOREMA.IV. THESIS XI.

WUM

130

Cyril. In Chrifto non oportet intelligere duas naturas,

Tib

fedunam. D. Non dues perfonaliter difintas, quas N-

f

florius admifit. C. perfonaliter unitas , quas Catholici doce-

&ant. IN. Sed unam unitate. fuppofiti C.. übflantia IN.

fif

s

Divinitas & humanitas habent easdem pro-

prietates , operationes , & attributa ; quia quz de ho«

vo faciunt

Vm;;ggampüti

mine dicuntur, etiam Deo tribuuntur, er

2

hu

unitatem naturz, . D. Prob. Deo tribuuntur vatione fippo-

fiti C. nature IN..— Ex bác unione fequitur communicatio

jeligs O

idiomatum . (eu mutua dyvinorum & bumanorum pradica-

"Jarcnappatt

zorum de fe invicem predicatio » que uon fit immediatà, cr

x:&mcm'm?&bit

N

i d fnpt

realiter innaturas ütinfra fufius oftendiznus.

Nátura eft principium motüs & quietis, feu opera-

às iVb aimp

tionum 5 fed in Chrifto eft principium operationun

dramas dinu

novarum theandricarum , ergo & nova natura, D.

f

Ma, Principium | eliitryum C.. taptium. denominatruum ,

moxm'afm at

a Nurs t dia

& dignificatroum IN.. In Chriflo efl principium dignifica-

fvum netvarum operationum C, elicitvoum N.

VII.

LA

ye; tumqiin

Operationes theandrice exigunt concurfum utrius-

xiedoxr d

que Ratura s HCUC operationcs humanæ COHCU].'(LIIH

tn qua

"

corporís & anima , ergo ficut corpus & anima faciunt

tenph; u

unam naturam; ita & natura divina & humana no-

amvoltlzyefn

vam iterum facient naturam. D. A. Exigunt concur-

gucunqu;mlxchnr

fum utriusque natura eodem. qmodo. influentis , vel etiam

ïmpfifm;nsmm

per wodum. unius natura IN.. drverfo modo. influentis C.

f lf

Elicitive fiunt à natura humaná , quz quia eft earum

t Coey

principium elicitivum phyfice & fubftanualiter uni-

Aempehnl

tum cum Verbo , ideo fit, ut ezdem operationes i

ii

perfonalitate verbi mirificïï*dignificentur, & dici pof-

T

&

fint operationes Dei hominis , feu perfonz fub(iftentis

m)nsa-,g:

Mariy

innatura diviná & humaná ; non autem fit; ut ipfeetiam à

Jl

m

Eu

Vexbo producantur phyfice , aut ut fint entitativà bumana

i

p

: E

& divina , creata Q inerenta » in quo contradiétio efl.

D

iL

fi

THE-

T g

t

;

NATURA ASSUMPTA.

134

"

"

ägfff dis

7

d"

Ut ,

u

TAH ESIS XIL

f G

[U7

'M

Natura Affampta.

OA

THEOREMA I.

^

" QUoued

1 too ln

Verbum affumpfit oerum Corpus , cum otani-

5717

bus Partibus Intcavantibus.

V MM a

MU

m

[

[

. Iämn XMagus Chrifto dabat corpus phantafticum:

tv

P'll";ï.

Marcionapparens: Gnoftici ccelefte: Alii elemen-

LL

tare & incorruptibile: Durando fanguis mediat? tan-

Y

tüm eít afïhmptus: Cajetano folus fanguis alimenti-

Ka

tius dVerbo allumptus eft; Contra quos cum Suarez

Iu

AE

Jj

I

& communi aliorum ftatuimus.

eni

L. Aflumphit

E

N

D

J

Verbum eorpus verum , non phantaflicum , frve apparens s

T

UM

All,

[

T

tum quia fine corpore vero Conceptio, Nativitas, Paf-

n

fio; Mors, & alia myfteria Chrifti merz effent pra'fti-

(tl.

fl

&

giz; tum quia finis Incarnationis ceffaret , qui erat; ut

patiendo nos redimeret, & præberet nobis exempium $

x hat anarm

tum quia nos feduceret , quoties fuo nos hortaretur

exemplo; tum quia illufiffet fenfibus noftris totá vitá ;

,r:w(a&mafaaunc

"

ml

hn

cüm voluiffet perfüadere , fe id eífe, quod non erat, ne-

,.

ü

Ls

.zü'.! l'lil'r"'

que unquam fe hominem negátet, &c.

H. Af

[/

ni ufmnmr :

fumpflc corpus terrenum , non coleffe , mon in celo plafina-

L

T

nf

zum » fed ex fubflantià mulieris formarums quia fint hoc

(l

nequit dici Conceptus Lac. 2. Fa&us ex muliere Gal. 4..

J al

""

k

L;R: Ut«

Efle ex femine Abrahz Gez. 52.. Filiushominis Lac.7.

j

:

ld ;l;c:woncs í

Primogenitus in multis fratribus Rom. 4.. Frater Ifra8-

[

um Mlü?(

litarum Ad. 7. &c.

II Aifümpfit corpus cor-

N

vuptibile.C» fubjacens inffemitatibus noffris excepto peccato

4

i

quia Ifaias c. $ 3. eum vocat Virum dolorum , & fcien-

"

]

-.

tem infirmitatum: Evangeliaaffeverant , eum efuriif-

m.gum:ixatk'gt d

fe; fitiville, eviffe, fuiffe defatigatum, tritem , pof-

»,n.lïiif?mdiäwäæ

4

tum

M

UR

THEOREMA I.

THESIS XII.

132,

j

u

Ü

tum in agonid , fudáffe fanguinem , Paffum, demum

u MT

exfpirátfe : Undelfai. « 5. additur: /7eré languores no-

n

buk

flros ipfe tulit. Hebr. $.. Cireumdatus ef infirinitate. Heb.

at

[

2. [neo, qui paffus efl, tentatus, poteus efl & iis, qui tentan-

n

l

D

CGCD.

tur, auxiliari.

IV. Verbum zmediate affumpfit

um

ii

'r!

"J

oinnes partes integrantes bumani Corporiss quia Verbum

T

immediate aHümth corpus completum & Perfe&um

ss

fecundüm ordinem naturz ; fed partes integrantes im-

mediate conftituunt compïetum &integrum in ordine

i mus d

naturz, €'I'g0.

V.. Affumpfit zmnediaté c fan-

" (

guinem s quia & illead veritatem & integritatem natu-

r d gt

repertinet: Unde Trid.SetT. 15. c. 5.ait: In Eucha-

V

PU

pontett

riftià fub fpecie vini poni fanguinem vi verborum ; fub

te m

[

[pecie panisvi connexionis naturalis & concomitantiz,

"

quá partes Chrifti inter fe copulantur. Apoftolus Heb.

um |

2. addit , Quia ergopueri, h. e. Cateri homines, com-

g N.

municarunt carni fauguini . & ipfe, fcilicet Filius Dei,

frdyt, )

VI. Nec

*

participauit tisdem, ergo (ibi univit.

if nj ia

juvat diflinguere. fangumeim alimentitium c» naturalem ;

tim Cirjag

licetenim fort? ex accidentali perfectione hic fit purior,

Cf

fubftantialis tamen diftin&tio nec diícerni, nec ftatui

fcutneciéln

PQCeR » €ergo nec diftincta unio,

teti, « Q

Dj A:

$.2. Reflexiones Adver[aris.

ff emi

On eft verifimile, Chriftum affumpfiffe carnem

Apaziones .

eam , que in Scripturis damnatur , & excluditur &

&il fuenu

regno celorum, fed talis eft caro humana ; nam r.

iCl

Cor. 1 ;. Caro & fanguis regnum Dei nen poffidebunt.

R. INonbie damnatur caro. fecundimfe , fd opeva quadam

wWatdplcin,

af

carhis legy Dei contraria » fata ex inordinatà inclinatione

ftitituf

carnis , que non erat in Chrifto.

II. Caro, quz

concupifcit adversüs Ípiritum , non eft dignaDei, fed

h M.

caro ex Apoftolo fic concupifcit. D. Mj. Caro vitiata

1

)

x T

4

P'EC(G-

i

NATURA ASSUMPTA.

21

3 Pamlmnir" |

IHf.

E

|

jeccito ariginali C.. expers peccati, & fandta IN.

Rom. 8. Mifit Deus Filium fuum in fimilitudinem

j (fj?j',i)li'dl,"

carnis, ergo non habuit veram carnem. D. A. Zn fimi-

^ (f

litudinem apparentie tantüm IN.. in fimilitudinem fpecifi-

t tf

cam nature C.. Sic Gen. $. Adam genuit filium ad imagi-

! qui Vet

xperets

nemn cr fimilitudinem fuam. Gen. 2. Eva dicitur adjuto-

rium . funile.

IV. Ex 1. Cor. 15. Primus homo

Taftes

deterráterrenus, Secundus homo de coelo cceleftis, er-

Iordi

o habuit corpus coclefte. R. Afpoffolus non loquitur de

d

/it

n

nj

.

1l

Chriflo , fed de ve[urvettione mortuorum: . Jtem de bomine

tovo per gratiam» C opera charitatis , non per naturam.

y4

V.

Ex Pf: 1 1 5. Non dabis fan&um tuum vide-

ia

fe corruptionem , ergo habuit corpus faltem incor-

ruptibile. D. A. Corruptionem totalem & confumma-

1. Al

tam . feu putredinis C.. mon confummatam , feu dolorum c

d '*mmw.gs, (

mortis IN.

VI. Vifio beatifica, quà Chriftus

gür T

N

u)

FN

fruebatur, tollebat fenfum dolorum, ergo. R. uffu-

U

k

liffet, mifi Deitas impedüiffet bunc effectum ejus fecundarium,

An & us

eum Chriffus comprebenfor fimul effet & viatov.

VIT.

jvl us

Chriftus non fefelliffet , f1 corpus verum non habuiffet,

jexi, u

ficut nec fefellerunt Angeli incorpore non vero appa-

fentes, ergo Chrifto dari poteft corpus non verum,

Difp. Angeli non vocárunt fe bomines , fed Chriflus ergo

bvl

VIHFE

fefelliffet s & non effet Via, Veritas ? Vita.

din

ff a

iC

Apparitiones V. T. fuerunt figna apparitionis Chrifti

fed illz non fuerunt fecundüm corporis veritatem ; er-

Anäm h

o & Chrifti ralis effe potuit. R. Szgna frgnatis re[ponde-

syidebus. |

re. poffunt dupliciter » vel fecundiim vei veritatem , vel fe-

i ul

cundim familitudinem 3. ideo apparitiones effe potuerunt fe-

m

cundüm fümilitudinem s. fed fignati veritas inve effe deler.

]. G8

$.3. Reft. de Unione Sanguinis.

d lgt

Y Q^

V Erbum ex PP. affumpfxt carnem mediante animá,

;SJM-

ergo

qte

134

THEOREMA I.

THESIS XII.

W fA(iM

ergo & partes corporis mediate

"0

affumpfit. D. A.

q ( r

dTediante animá per mediationém phyficam in ordine ad

yll 4 :ääcfeme

tnionem IN per qediationem moralem in genere caufa fis

ye

l

iil

j

»iysi*'nim'

nalis , feu in ovdine ad finem à Deo intenrum butmana ves

c

demptionis, ad quem aptiffimum mediun erat anima , e

torpus folum ratione anima .. Ideo ex Suarez. DP. volunt

THE

niLaliud; nifi quod caro affumpta fit propter aniindm , fcu

funiiiones antma in corpore exercendas.

h

IL Siían-

i

B a

municatio»

guis eít immediat? unitus , ergo pet com

(j

nem idiomatun Deus eft fanguis, Deus eft effufus in

i hus f

terram , adhafit fpit;is, &ci Ri Communicatio idioma-

P. Mentsin zi

j

zi , que fundarur in identitate per[ona , comvenit tantüni

natura integra & perfethe , que cum alid naturd canden

üumbusMom:hebt

vabet perfonalitatem.

III. Deus dicitur defcen:

ymfi:anü

diíle ad inferos, jacuiffe in fepulchro, licet pars tan-

um qui t

s vt

tum , fcilicet anima defcenderit, & corpus jacuerit in

lno, teq fl

E Pulcbro » ergo à pari. Di]þ. INatura integra veprefens

tatur tantüm per partes effentiales , mon integrantes : Sie

[2 niün;m:mu

Principem non dicis fepeliri, dum cor , vel Vifcera, fed

eimamumatjt

/

dum corpus effertur ad (epulchbrum.

IV. Verbum

hmw:&fïgwf

id folüm affumpfitimmediate

vuiodentmus

» Cujus fübfiftentiam fup-*

pleó fed fupplet fubfi

ftentiam humanam »-qua pere

d df Des

'fonalitas eft , ergo non fanguinis, quz perfonalitas di-

& humzi o

cinon poteft. R. Subfoffentia humana perfonalitas dici-

psrak;krfächones

tur relatvue ad totam naturam completii fumptam , nof

(xde hn i

autem ad [imgulas pracise partes,

V. Verbumafz

2l

umpflr. tanrüm rnaturám unam & uni

us fpeciei; fed

telfer ) znín

fanguis habet diftinctam. D. Ma.

Unam , c oimnina

| r';,frgoü Terbu

Jimplicem IN.. unam

fed compofitam ex pluribus partibus;

ZX CAf

feu naturis fabordinatis C. Nec refert; non omnes efTe vis

Ltf

vehtes ; ctir enim inde

partes effe definent ?. ficut enim noi

u)'e:f:æfm t

9&/24[:

quo minüs corpus C aninia confhituant unum com-

Ts

potum Plyfcum). ita nec diverfitas partium Wtegr antium

AR r a

impedir,

B

|

^

NATURA ASSUMPTA.

t55

: ämlmpfm | ;r

fumpeiit , quo mintis faciant umnum in fpecie infima compoft«

)/Wm [ m.'

zum.

VI. Saltem. Chriftus affümpfiffet plures

M!"W!m,

naturas fpecie differentes. D. Plures maturas totales N.

!äftnfum /IWII Ah

partiales & fubordinatas , cugufimodi funt partes animates

M tj i,

UM

c fzmguuxC.

Pitaipgg. L

|

THEOREMA 1Il.

|

l. ii

J

Ajfunpfit 65 animam rationalem cum omnibus

Ff

if

ejus facultatibus C propritatibus.

u :ïmlimw

Rio Verbum fupplevit vices anim: in corpore:

v

wnamniz:azm« |

Mentis in animà Apollinari : Voluntatis in opera-

LT.

tionibus Monothelitis: Contra quos ex fide Catholicá

hsdrtrdin

proütemnr.

L Verburm affumpfit animam ratio-

1 litnete |

talem 3 quia fi Chriftus non habuit veram animam ,

La

non vere eft mortuus , nec ver? refurrexit, neque eft

|

ïmzin(tgmz?n[m

[

homo, neque filius hominis , ficut nec Deus dici po-

teft, nifinaturam divinam habeat, Unde Chriftus fibi

wingati i |

animamtribuitJoan. 1o. Zduimam tneam pono pro ovi-

L.

T. Yebun

|

bus meis : & Lxcpius alibi.

IL. Affumpfit animam

E

ilos n

|

sationalem integram ; quia Chriftus ex Symbol. Athan.

eft perfectus Deus , perfectus homo ex animá rationali

n, qe

& humaná carne fubíiftens, ergo & habet cujufquc

x

H

u pjuiri

i

Partis þcrfe&iones & proprietates riaturales.

if

hi, n

Unde Ferbum won fupplevit vices mentis ; quia üt ait

F

|

Aug. l.83.qq.q.80. Anima humana; quz per men-

|

cem differt ab animá beftiali, eft forma corporis hu-

d k

[f m

|

mani, ergo fi Verbum non aflumpfiflet menrem , non

hr t

habuiffet veram carrem bumartam, fed füfcepiffet bel-

luam quandam cum ngrä COEPOUS humani.

IV.

eumnesdie

Nec fupplevit vices voluntatis in operandos quia ex hác

i ft quint

hum

P

fuppletione Chriftus nec potuíffet mereri, nec fatis-

V.

facere, nec petere, aut orare quidquam à Deo.

m integrflïf

j

Unde

n

(

Y

)

i

t36

THEOREMA 1I.

THESIS XIf.

n

"

Unde generaliter Epiphanius definit , afumptum effe

g

hominem, animam, corpus, mentem, & quidquid

j um

"TI

aliud homo eft excepto peccato. £t.D. Gregor. INa-

Tole;ww"?'

]

hi

gv

ziam. addit :: Si totus peccavic, toci quoque genito tni«

yi fïW

tus eft.

g

VI. Praterea Anima à Chriffo. affumpta

W-,

]

fuit patibilis , habuítque veraspa[fioness. quia Matth. 26.

1

Y

l

!

Chriftus defeipfo dicit: Triffis eff anima mea usque ad

il m

m TUT

mortem.. Marc. 24. Capit "fefus pavere d tadeve.. Joan.

i

An'ump

2. Zelus domus tue comedit ime. Marc. 3. Circumfpiciens

€os cuim ir4.. Ergo in Chrifto fuit triftitia, pavor, tzdi-

av Y

um,indignatio & ira , ergo habuit veras paffiones , feu

"T

Ddwb. MT

animam patibilem.

dim ial

$.2. Reflexiones Adver[arie.

gtf

V'E

rbum in Scripturis non dicitur anima , fed caro

ls d mat.o.

factum, ergo vices animz fupplevit. R. . Ex

if yn, Den

Alug. Caro in Scripturis fape venit uomine satura bumanes

frcam r

que efl pars natura magis fenfibilis , & oppofita errori Cevin-

thi , quem Exvangelifla condemna[fe praprimis: creditur.. 2

Til

Chriflus im Scripturis [ape etiam dicitur homo , item datur ei

Pal t

aninia , ergo equyvalenter dicitur fackus bomo , feu corpus &

aAnuma.

IL. Deus in V. T. licét fibi animam tri-

r

buat, inferri tamen nequit, eum veram habere ani-

Jis quid

o

mam , fed tantüim figurate & tropicé, ergo neque 1

a m n

interri poteft de Chrifto.. D;fp. Cimin. V. T. nec Deus

ursetm p

factus fit bomo , nec carnem fufceperit s facile erat intellig

€

rentrerani

:-

ve» animan, queaei tribuitur, non fumi proprio fed tropicts

i-*?:!ür'/,v./tllz;'[m;

e millam dabat errandi occafionem :Std in N. T. cimpaf-. -

Fatminre

fim dicatur fufcepiffe carnem , c factus effe bomo , nan eft,

Meiermgpoef

eur anima on (unatur propries uta fumitur caro.

H

T

Si Verbum non füpplet vices animz, ergo in Chrifto

v'ïfh"

u

»ISP

erunt tres fubftantiz , divinitas, corpus, & anima ; fed

Qtnrt

QUPITE

modum hunc loqucndi reprobat CC. Toletanum , er«

hi

Qu

gOo

lü

l!

"IB

7

NATURA ASSUMPTA.

137

flä[ïüm.«

Tnten

go. D. Ma. Tresfubflantio, h. e. mature IN.tres fubflan-

n:&quf

zie, quarum due unam con[lituunt naturam bumanam C.

) C

l0Que o

il

Joletanum veprobat tres naturas , que nom:ne fubflantie

tum temporis veniebant.

IV. In Chrifto faltem

'T"afl/,(] 4//"& [

non eft mens humana , quia hzc dicitur fapientia Caf^

7 qumrManh.: |

nis, que Rom. 8. mors eft, & inimica Deo, &c. D

*

TT Mp

Pïv,?

Mens bumana vitiata per peccatum , & excacata per con«

DT us

cupifcentias carnis efl. fapientia carnié C. fana , &c. N.

lr

.

rrung,?ir/qn

Animaneceflaria eft corpori ad hoc , ut per

^l

!

[

eam vivificetur; fed hoc abunde poteft przftare Ver-

l dns G

bum, de quo Pfalmifta ait: Domine apud tefons vitz,

D. Prob. Mi. Verbum dicitur fons vite, quia eff principium

hg,

effedvoum, d caufa prima ompis vite. C.. quin corpus red-

dere potefi formaliter animatum IN.. Hinc tefte Philofopho

t a edong

1. 2. de Anima. t. 9. Recedente animá nom os, Aut caro eft,

Wk'h.t. lil

W Mu

nifi «quivocé. Dein caro & caterz partes per animam

fortiuntur fpeciem infimam hominis phyficam.

al

g n 1 1

m n dtrti

THEOREMA IlI.

Potuit terminare duas Naturas , utd &5 due

m jumd

x Db m

Perfona unam INatuvam.

sentara

Biis, que facta funt, defcendimus ad poflïbilia, &

i il

an una períona plures fimul naturas creatas , aut

PUL

plures etiam perfonz unam naturam terminare poffint,

"at

hic breviter examinamus.

I. Perfona una. feu Ver-

/

m'nopic'zf ! ,Uum potuitplures fimul affumere naturass fi enim eadem

LTamp

perfona terminare polïït naturam divinam & huma-

hn w

nam ; eccur non poflet terminare plures naturas etiam

]i

"[

0

creatas? cümnatura créata per fe fit capax unionis hy-

hg

Poüaticæ ; & quzevis perfona divina habeat potentiam

g ia

terminativam infinitam , & unió curn üná naturá non

Y

j

»Tol

J

DPPODB.EUL' unioni cum alterä.

IL Hincütob-

(

4n LL. Sent,

Íer-

'Gg

ym

138

THEOREMA III.' THESIS XII.

d

j

"

fervat D. Th. q. 3.2.7. P/is affumptiva. comveniens per«

Him me i*

fona droina non comprebenditur , mec exbauritur ab unana-

)

)

T

!

[

turá créat4 5 quia vis affumptiva convenit illi ratione

|

omnipotentiæ tanquam principii efficienter unientis;

hg g

& ratione Pcrfonalitatis tanquam termini ; fed nec

(

r;äm n

omnipotentia üt principium uniens, nec Perfönalitas

, ia

üt terminativa comprehendi , & exhauriri poteft ab

uná naturá , càüm utraque fit infinita, & infinitam àfi-

,af

nito non exhauriatur.

HI. Plures etiam perfo-

g anti

v iaf

na terminare poffunt utam naturam s. non enim nobis ap-

sf qu

paret implicantia ; necex parte pcrfonarum , quae ha-

dj ii

bent xqualem vim terminandi, nec fe mutuó exclu-

borponlé r

dunt, & defacko tezminant eandem Naturam divinam :

w Ql

necex páarte naturz creatz , qua non magis intrinfece

dries; ld t

terminaretur ab uná, quàm pluribus perfonis, & per

hocquód elevetur ab uná pcrfonä, non fit incapax obe-

jj p

diendi elevationi alterius, cüm cuivis obedire tenea-

iv n d

tutr.

miandtin

V. Ex duplici hác unione iv neutro cafu

t

admittimus , duos vel plures fore bominess quia uc mulci-

plicentur concreta fubftantiva, multiplicari debent &

vt dfinett

fuppofitum, & riatura ; fed in prirno cafunon multi-

i f

Plicatur fuppofirum, & in altero natura non mulüipli-

eicodr,

tinis D. d

catur : Hinc ficut plures períonz terminantes unam

naturam divinamnon funt plures Dii , ita nechüc plu-

t ( t

tes erunt hamires, feu Dei homines.

Va Nl-'

r (

hilominus n fecundo cafa concedimus plures fore Chriffos;

[ :/m/iwzx:,

!

Nf

ff intelligas Perfonam Chrifli compofitam 5. quia ex Tipha-

nohzc compofitio eft relativa ad extra , feu ad aliud,

Pk]ï?jrümp[gm;

& cumalio ; unde natura fe non habet per modum

Witttinim

conftituentis primum effe, fed terminantis ; & fola

m & ]b ]

VI. Non

perfonalitas multiplicitatem facit.

f " h'fi, i/fl (

tamen plures Chriffz funt; fí. intellicas ipfum compofitums

l

"rieni

quad Chriflus efl ; quia compofitio hacc eft abfoluta, &

'diuasriüanumerw

TE v

^. NÀATURAÀ ASSUMPTÁ.

139

u ii

ad intrài & in re&to faltem &qualiter ex illis éonftis

L P

tuitur primum effe.

CUieng if

Acitrter n |

$.2. Reflexiones Adver[arie.

Vtmipi ;

V Irtus gerérativa Patris non poteft generare nifi

du pf

. |

unum filium ; ergo nec vis terminativa Verbi :314

[

|

( pl

extra pbte('t términare nifi uiniam riaturam. Dijþ. Na-

T n f

zura affumililes funt finitàs. & nunquam adequant, aub

LIrtin of

perfetté explent virtutem Verbi infinitam terminatrvam ad

j ïu:.mmbiszp.

extra s uti nec effedus creati Oninipotentiam infüitams: aà

Mi

w

A

quti

^

1

|

Perfona Filüi ; quia infinita etiamefl , utiqué perfétlà cor-

MCltmto d

vefpondet iifinite virtuti generatrua;

II Si Ver-

a uamdna

um Potuiiïbt terminare duas naturas ; éergo in triduo

fl

W napr a

MT

mortis Chrifti abfolute dici potuiffet : Hoc mortaum

x t t

eft vivens; fed hzc funt oppofita. IV Mi Quia bié

fenfüs efh * Suppofitum terminans éovpus suortuum eft fimul

! üm?uüm-,*

Y d)

terminans corpus alterum vivum . uti defacto fuppofitumi

T

terminans náturdm Bunianam vovtuam ; famuil ierininabaà

p qui ul

|

lL

hatiram drvinam viventénm : ubi oppofitio tion eff.

Si verbum affümeret diverías naturas , idem vivens

dyh:-m' dent

g lo df

pettinebit ád diver(às fpecies, v. g. Angeli & Hominis;

ero

m m |

o

o Hirco-cervus; vel Ang"elo-Homo' norn erit ens raa

ia E |

tionis. D. Seq. 4dem &vvens ; áuoil efd uiumi vátione füba

|

d

Jiflentia, e natura IN quiod efl ünim rátioné fubfiftentie;

1ts

[ N«

|

Qon tamen nattrà C.. Hirco-cervus fecundümi identitateim

gf n |

Wature efl ens vationis , od fecundum identitatem füppofiti.

"n

IV.

aTo

43

Natüta priüs alfumpta affümeret naturam

NT

pofterius affümptam , ficut ex eo, quód Filius affüriat

naturam humanam , etiaim natüràá divinà eandem affu-

j Pü usl

ninati y

inere dicitur. Difp. Iatura divina identificatur Filio $

)

L

"

fed non. büniana , "vel ereata uatura alia priüs affumptá;

y

V.

Saltemi erint duo ii hoc fuppofito hormines

TL

65 duas naturas numero diftinctas, ficut efferit dtio arii«

dop

iids

Gg 2

fU

140

THEOREMA TII.

THESIS XII.

gt

sl

malia ob naturas duas fpecie diftin&as, fi affumeren-

m

[L]

tur nauura humana, & leonina.. R. $2 per animal intel-

At UI

gen

" 1'Omd

ligas fuppofitum » untm erit s. ficut defatlo Chriflus non eft

n

C n

duo vrventes , licet natura bumana c divina fit vivens.

l:ll l"d'mx "

VI.

Concreta fubftantiva pro principali im-

[ j

j

stlut

portant naturam , ergo hzcilla mulüplicat. D. 4. 7:

"

fignificationis. diffintla C. i. fuppofitionis difiniia , aut

f

enaram

nultiplicationis IN.

VII. Concreta adje&tiva

u-ju&g?endw

multiplicant fola fubjecta , ergo & fubftantiva fole

g, D.U m

formz, feu nawurz. Diff. £n illis forma adjacentz. I

ia v

bis fimul conffituunt primum effe » ergo finé bisuon eff mul-

|

Nar

ziplicitas.

dam, f rc t

$.3. Reft. de Unione Plurium Per(onarum.

fij o

li. DI

Olinaturz divinz convenit tribus hypoftafibus fub-

fl C v d

fiftere, ergo non convenit creatz. D. A. Convenit

alli foli connaturaliter , C per identitatem C. exclufive, ita

i uyta [

utcreate non po[fit comvenire obedientialiter, * per unia-

grunin u

nem IN.

II. Ex hác unione daretur communi-

catio idiomatum , ergo Filiuseffet Pater. V. A. /dio-

THR

snatum enim communticatio fundatur in unitate fuppofiti,

Mijb n

«c pluralitate naturarum fed in bác bypotheft plures effent

TET

perfona s feu fuppofita, & una natura. VelD. A. Dare-

Mna Vi

zur quoad pradicata communia C effentialia, vel inter hu-

snanitatem ( per(onas C.. quoad pradicata notionalia C

f qunqu d

gerfonalia , velinter ipfas per(onas IN.. Perfona enim nou

L ncedunt

potefl. f'upponere pro perfona alterá, fed poffunt natura pro

U,: $Jonas H

perfons , C perfona pro naturis , fi fumantur in concreto.

III.

Cüm unus fit homo, ex hác unione re&te con-

U

E(w, AU Datira

J

cludo: Hichomo eft pater, hic homo eft filius, ergo pa-

pon

"

J

ter eftfilius. R. Subfiffentia diflintla nequit eodem prono-

) qllOd

:

j

mine demonflvaris bincfidico:. Hie bomo efl pater : necef-

fario iutelligitur : Hic bomo fubfiflens fubfiflemià Patris

L

A

&

€

AR r

NATURA ASSUMPTA.

141

s Ádiy,

efl pater , fed bomo fubfiflens fubfg/ient)ä patris non eft fi-

j'-ïi P ais

IV.

Hus: Perfona fcilicet pro fe mutuà non fupponunt.

W Oif

Saltem natura per unam perfonalitatem non effet ter-

L

minata, quia progrederetur ulterius. D. Prob. Pro-

] Pflllxlrïah]

gredevetur ulterius ex exigentiá aliquá naturali , vel infuf-

i

24]

ficientia IN.. ex voluntate Dei elevantis fupra exigentiam

1 [

azaturalem C.

V. Effe&tus formalis fübíiftentiz

i

eft reddere naturam totam , pcrfe&am ; integram, ita

Al

T

lz

utà nullo dependeat, velüàt pars, vel àt ulteriüs perfe-

i

Jrultpy [

Gibile. D. Ut non dependeat quoad. bauc perfonam C.

ha

M

T

al IN. — Nel Quoad . exiflentiam C..— quóxd atlum N.

VI.

Natura humana exigicaliquam fubfiften-

iam ; fed hec exigentia expleta eít per fubfiftentiam

7477

Filii, ergo non poteft expleri per aliam adhuc fubí-

ml

ftentiam. D. M. Expleta eff vefpedtu bujus termini . feu

z. D nnit

Filii C. refpettu alterius termini , feu Perfone divina N.

m C

Sic £ capacitas recipiendi unum .qradum gratia expletur

LL d

per eundem gradum , quin fiat incapax novi gradís.

fratr m |

w AAl

THEOREMA IV.

iut agf

Poffibile, non congruum videtur affmere na-

yi u

turam irrationalem , non (ubordinatam vationali.

9. ï w

m

Egat Wicleffus naturam aliam potuiffe affümi,

i M

qud (

quàm quz defa&o affumpta eft: D. Th. Scot.

Itj

"

Suar. concedunt omnem naturam creatam affumi po-

y u g

tuifle : S. Bonav. Hurtado , & Alii folam naturam ra-

tionalem, aut natürasad eandem ordinatas: Noscon-

El"m 'm'

m

cludimus.

I. Affumi potuit quevis natura va-

s d 1

iflns u

zina4li ; quia Apoftolus Hebr. 2. üt fpeciale benefi-

cium pradicat , quód Deus non apprehenderit Ange-

quiuodfmf

los, fed femen Abrahz ; ergo fupponit Angelum po-

u t "

tuiffe apprehendi , & confequenter alias etiam creatu-

j th!üi'*ï

Gg 3

fag

u

142 ?HEOREMA IV. THESIS XII,

]

i

/

rasrationales , qua omnes aptz fünt atfingerc aliqua-

liter ipfum Verbum per fnam operationem , illud cog-

Q

Ti

n

.

At [:

noícendo, & amando.

II. Aflumi poteff quevis

N

u

- n

etiam naturá purä imaterialis ordinata ad. vationalem ut

n

pars» vel effentiali , vel integralis ; quia tales naturz

Pa D

componunt totum rationale , quod aptum eftaffumi à

m d

Verbo , ergo & inæ affumi poffunt : Unde in triduo

MT

mortis Chrifti Verbum manfit unitum corpori & fan-

TUb

guini.

III. Nec eft implicantia phyfica , affa-

ganprint

qni alias etiam naturas pure materialéss quia fubfiftentia

alcongn

divina eminenter continet virtutem terminativam fub-

i, a

y

"

fiftentiz creatz; & naturacreata habet terminabilita-

h

h

TM

la

2

tem obedientialem.

IV. Hujus tamen affump-

g[cr.pz

nj egnm

dionis cujusvis natura congruitatem negamus cum D. T.

r m

q. 4. 4. 1. cÀm donum hoc maximumab iis nec cogno-

UT

fcatur, nec ametur, nectanta humiliatio & exinanitio

l Duowegt t

honeftetur infinitate meritorum , fummá glorificatio-

imsijrdtm

ne, generis humani redemptione, &aliis, qua funrin

f rimdr)

creaturà rationali.

V. Idem S. Do&or in 3.

aol

dift. 2. q. 1. a. 1. addit : Lequendo de potentia Dei abfo-

lutà. Deus poteft affumere, quamcunque. creaturam vult s

tncamanyr

o

Unde fecundim boc non eff una creatura magis affumptibi-

p n

lis, quàm altera s. loquendo autem de. potentia ovdinata,

nen du

illam ereaturam affumere potef , quam congruit affumere

ex ordine fue fapientia 5 unde illa creatura dicitur. affump-

h, equi

zibilis , in qu bujusmodi congruitas invenitur.

VI.

Vi mit m

i, f pud

Ex S. Aug. l. de Spir. & Animá, addimus : Supremim

C

enime Intelligentia, feu miens imaginem feu. fimilitudinem

EL

gerit fui fuperioris, ideft. Deis. unde Cv ejus fufceptiva efa

f& potuit ad unitatem perfona ipfius. Exgoin tali imagine

fff**'-"*flru?lfmi

ftat potiffima ratio, & congruitas affumibiliratis, ergo

»ifm l,

congruum effe, recte negamus , affüumi naturam aflu-

, Quspusc

»

wiirrationalem; feu non fübordinatam rationali."

buig

]

li.

$.

zv

Bw

NATURA ASSUMPTA.

143

lwtamnge.'e d

$.2. Reflexiones Adver[arie.

otey, i

Miniggi,

On eftincongruum Deum per fuam immenfitatem

DI

omniaimplere , etiam infernum , érgo nec incon-

QU tes s

gruum eft, Deum uni etiam naturz uniri , licecirratio-

um el

nali. Diff, INon per ummenfitatem.féd per unionem creatura

!

a!ïu;

£ In (r

a[fumitur in unitatem perfona , & confequenter e[L ac dici-

&l

tur Deus ; quenegamus congrue dicis. cim tanta bumilia-

ii

Qd

i

zio won boneflesur. infinitate meriti , moffra redemptione,

II. Deus

N

A

&UUf

fanctitate per[ona » vel alio fine (ufficiente.

)

pro fine congruo & honefto haberet oftenfionem Om-

li

ni.Potentiæ , excellentiam Compofiti , confüfionem fa-

pientiz humanz , humiliationem, & obedientiam ho-

lj um n

] .

minis , ergonon eft indecentiamoralis. A. r. .$ic p4-

n

m

CQ

viter dicam affumi potuiffe humanitatem peccato infectam,

€» aterne damnationi obnoxiam, 2.N. À. Fines enim il-

um

os Deus nequit intendere , mifi prudenter C decenters. ed

imri p

diximus deeffe decentiam 3. cium. fines tales non babeant effe-

[di gminzr

HI.

j D

&um » quo boneflari po[fit tanta Dei bumiliatie,

Species Euchariftice propter unionem fiuam facramen-

i Dd

quima u

talem cum corpore & fanguine Chrifti participant ali-

4

"

l

quo modo fupremam adorationem, quz Chrifto fub

d

!]

ia

fpeciebus exiftenti defertur , ergo nec repugnat, unio-

nem hypoftaticam communicari rebus non ratíonali-

p

bus, eä.squ.c vitalis unionis adorari. Difp. Natura by-

ü áir f

n

Y

poflaticé unita fummum accipit donum , fit (ubflantialiter

m

fanila, fit grata & amabils Deo» c confequeuter debet

effe capax amicitie divinas . quod natura jrrationali nequit

T d

comvenire : At unio facrameutalis non babet illos effectus 5

" Mapïi-v:»

fpecies non. fantlificantur fubflantialiter 5 won fit commu-

yialinf

qicatio idiomatum , fed folim. concomitanter. coluntur.

sls d

IV

Corpus Chrifti in triduo mortis manfit Ver-

y nagutr:'-'-ï'

bo unitum ; fed boc non erat ragonale; nec fenfibile,

nec

d :

Y

Gg 4

CQKWO

g

144.

THEOREMA I.

THESIS XIII.

j

«nec vivens, ergo natura affumenda non neceffarió eft

q

rationalis. D. Mi, INon erat vationale, fed tamen ordi-

p i

A(g Ph

(L]

matum de fe ad naturam vationalem C. fecus N.

-N

[ a

'Tota ratio naturz humanz affumptibilis eft , quia eft

ub

] I

g

intrinfece incompleta , & complebilis in ratione fubfi-

jf

ftentiz ; fed talis eft quavis natura irrationalis. JV.

du

Dcmonm

Caufal. Ma. Sed ideo etiams quia eff apta ad obtinenduma

.....

lus Q

boueftiffimum finem » &ad amicitiam divinam egc.

l

m

" ]Dm,;. Si( ü

THESIS XIIL.

xmunigenixum t

Compofitum "T heandricum.

spri i

loml 8, QM&V!!.W

THEOREMA I.

LE

NUIT

Compof[iti "T beandrici una eadémque Perfona:

aj pR

fimul Homo , & Deus eft.

as rl

E

Bion & Cerinthus primüm , & pofteos Paulus Sa-

vatsiatedugit

mofatenus, Photinus, & alii divinitatem Chrifti

st i mndn.

oppugnárunt : Contra quos cum D. Cyrillo ex quin-

mi r a

que capitibus ejus demonftrationem pramittimus, &

f Dd n

humanitatis probandz rationes generales Íuperaddi-

dul

imnus,

I. Divinítas Chrifti contra Hareticos de-

n nDnw

monftraturex Nomine: lfa. 1. AVoinen ejus Exmmanuel,

FBnc Vertaex .

quod eft , Deus nobiscum, la. 9. Vocabitur INomen ejus

Mu A :

admirabilis , Deus. la. 3 $.. Dew ipfe veniet» & falvabit

t Df

vos. Joan. 1. Et Perbumerat Dem. Ad Tit. z. Dicitur:

lus

II.

4Magnus Dews. Rom. 9. Super omnia Dews.

"

(*J:;:JE.;.IZJIIB in|

Demonftratur ex Nativitate: Joan. 3. Dicitur Uzige-

LT

anitus Dei Filiw. Joan. $. Fzliu diledus. Matth. 16. Fi-

l - as

lus Deivrvi, 1. Joan. $. Scimus , quia Filius Dei venit,

h

fitiru

Q'v. Íed Pater & Filius funt. ejusdem naturz, ergo.

L7T

r

Demonftatur ex Naturá: Joan.10. Ego

L

ó

; At

i

NY m

COMPOSITUM THEANDRICUM

I4

n ,

& Pater unum fumus. Col. 2. Ineo babitat omnis pleni-

db ii

tudo diuinitatis corporaliter. . Joan. 10. Pater in ime eff,

t

( ego in Patre.

IV. Demonftraturex pocefmte

Uil SCR

)(IE

creandi , judicandi , gubernandi , remittendi peccata;

Loneli

Joan. 1. Omnia pev ipfum fata funt.. Joan. s. Oinne fu-

tnd

dicium dedit Filio.

A. 10. Hic eft Dominus omnium.

ul mm,,

N

Demonftratur demüm ex Confeffione & te-

W*nv

ftificatione ipfius Chrifti : Joan. 14. Creditis in Deum,

c» n me credite.. Joan. 16. Omnia» qua babet Pater, mea

N

fumt..|. Joan. 5. Sc enim Deus dilexit mundum» ut Filbum

fuum unigenitum davet.

VI. Chriftus eff vere &

j/ TM

proprié etiam bomo

quia Chriftus de fe ipfo teftatur

joan.8. Quaritis me interficere bominem . qui veritatem

"

vyobis locutus fum. Rom. $.. n gratia unius. hominis . C.

('W l («f

Rom. r. Qui fatlu efl ei ex feinine David. Va. 7: Virgo

l

concipiet, C pariet Filium cc

VII. Hinc D. fo-

T

annes Hareticos lel tempox 1S humamtatem Ch[lül ne-

hes Pal

|

gantesitaredarguit 1.Joan. 4.. ]Vfulti Pfeudo-Propheta

at (l

/

exierunt in mundum : [n boc cognofcitur Spiritus Deis

10 &t QUIY

omnis Spiritus , qui confitetur Cfefum Chriflum in carne ve-

ii d

—

niffe, ex Deo e[l , & omnis fpiritus, qui folvit "fefum , vel

Qu5 lt

üt Gracus legit , qui non confitetur Jefum in carne ve-

...Amm j

niffe ; ex Deouon eft , hic Anti-Chriflus eft

VHI

s

r'l"

ie)

Hanc Veritatem Catholicam clariffime exprimit Sym-

Ab Wn "]

bolum Athanafü : Ef ergo fides recla; tt confitcamur,

d

quia Dominusno[ler ]. C.. Dei Filius, Deus C bomo eft

Deus ex fubflantia Patris ante facula genitus , * homo ex

h JX

n

1

i

fibflanti4 Matris in favulo natus » perfectus Deus, c». per-

. DAR

z

cUnp |

feclus bomo ex anima vationali, & humaná carne fubfiffens

IX

Unde cum D. Damaftceno concludimus :

i |

Subfiffit in utráque natura verus Emmanuel, totus Deus,

Ri Du v

totus bomo:. mon tamentotum Deus, nec totum bomo ; quia.

niure; ?

,yi

"Totus ad fuppofltum ; Totum ad naturam refertur.

. n t

$.2

Ü

Gg 5

u

146

THEOREMA I.

THESIS XHI.

f

q

[

m

- $.2. Reflexiones Adver[arie.

À ol'tüw ^

j yff

Eus non eft nomen communicabile

"

P

ideo enim

",

D

imuti

j

Sap. 13. reprehenduntur Idololatrz, quód nomen

nit

incommunicabile Dei attribuant lignis, & aliis, ergQ

yim

compoüto theandrico non communicabitür nomen

] l,

j

I E

Dei. D. A. INoneff uomen communicabile , ita ut Deitas

[

:'.1(0:5)

i C

conflituat Humanitatem » [eu bominem in ab[iraco C.. ita

st fiat unum fuppo[itum nature dyoina & bumana , & com,

m

municatioidiomatum IN.. 1dololatrz nomen Deitatis tri-

Ja, i fl

y ais

buebant lignis, fecundiim quod. confiderantur in naturá

fuá 5 nos Chriflo damus. feeundum . fuppofitum eternum,

"IT

"

Ex Pf. go. Non fit in te Deus recens; fed

Mants

compofxtum theandricum , quod non Íemper erat , ef-

H

fecDeusrecens. D. Mi. Effet Deus. feu quoddam vecens

fl

fecundum id, qued dicit pro. fuppofito IN.. quod dicit pra

naturá vecenter affumpta C.. INomen Deus non dicitur va-

JII. Illenon

zione natura affumpte » fed fuppofiti.

fpns

!)

[

Ut

;10

eft Deus; cui non convenit propria differentia Dei , feu

Mp )

Afeitas; fed hzc nec convenit Chrifto, nec ipfi Filio,

bscmdimg

qui totum , quod habet , ab alio habet , ícilicet Patre.

gatitionem hs

D. 1. Prob. €Mi. INon comvenit Chriflo quoad bumanita-

qui fuum;,

f

ten C.. divinitatem IN.. Dein,D. 2. Prob. Mi.. INon con-

t fay j

vnit Filio vatione natura , ita ut effentias feu natura Filit

cïz'(;f(v//a I

communicata non fit à fe IN.. in vatione fubfiflentias ita ut

dirilecam con

petfoua vatione proce[fonis non fit à f2 » fed procedendo par-

Ml pl

IV. Pradeftina-

ricipet naturam » qua e[H à. f C.

vexferünz d

tio efteorum, quae fünt per gratiam , non per natu-

Gd

ram ; fed Rom. 1, Chriftus dicitur predeftinatus Fi-

Ol

liusDei, ergo non eft per naturam ; feu vere & pro-

ia

prie. D. Mi. Predeflinatus fecundtum bumauitatem; quia

. At

un, |

buic per fe non competebat , ut uniretur V'erbo C. fecundum

lr

"m

Cc0t-

aaturam, vel ?erf:;nalitafem divinams cui neceffarió

&l

li

Petit

*s,erg

Bm

COMPOSITUM THEANDRICUM,.

147

lrl

V. DeChri-

petit Filiatio ex generatione eterná N.

fto Apoftolus ait: Cüm in formá Dei effet : ergonon

Lj:abde; il

1

erat verus Deus per naturam. R. Ut? eundem dicit for-

].W' QUid

l

suam fervi accepiffe , h. e. fubflantialem naturam hominis :

Hgmï,

&AJJB,:

Jta c per formam Dei, equs intelligit fubflantiam.

VI

[

tUt m

|

joan. :7. Hzc eftvita zterna, ut cognofcant te folum

Maat D)

verum Deum , & quem mififti J. C. ergo Pater eft fo-

df i

lus Deus, & Chriftus non eft verus Deus. D..A. Per

", (f (j

TO Solum excludendo alios Deos falfos quia Pater eft ille

:zf-a:cDæ;ïzüsm-

Dew , qui folus verus eft C. excludendo abas etiam Perfo-

20 0

zas Trinitata , quia folus Pater eji verus Deus IN. . Ita

!j

n

TOU

thus

bunc locum. interpretatur D. Cyp

:

fian.. in' Exbortat. ad

M. artyres.

70n3&qaer::1r,f:ï

fundann

THEOREMA IL

i, at p

Hec Per[ona dici potefl Compo

D m

ratione,

,?ta ex duplici

[

IU d

Iphanus concedit Chriftum effe compofitum, fed

ii n

negat Perfonam dici pofle compofitam : Duran-

hyaciíln

dus cum aliis negat effe proprie compofitam pet com-

x at has |

pofitionem hujus ex his, fed hujus ad hoc : Contra

I hn

quos ftatuimus,

I. Perfona Chrifti ;zateriali-

. M. N

ter fumpta , feu pracise t perfonalitas Verbi, eft fimplex

i wbl |

e incompofita realiter ; Verbum enim nullam admittit

,

n

i

ij

4

7

hi

" ,:M,[

intrinfecam compofitionem realem ; Dici tamen cum

'-m*(!(lï,!

, /ü

la

,*W-

D. T h. potefl compofita virtualiter, v ratione nofirà ; qua-

J; Jaitin

tenus Períonz divinz intelliguntur, quafi confütutz ex

m n |

II. Perfona

divinà fubftantià & proprietate.

aidnins?

Chriffi ut Chrifi , feu formaliter fumpta ef? compofita ex

n du *

Perfonalitate & Humanitate 5 quia omnis unio tendit ad

at

faciendum unum , feu ad unitatem ex pluribus ; fed

iC [

inter perfonalitatem & humanitatem eft unio & qui-

g

(»g,iTr.' !

dem fubftantialis, ergo hac tendit ad faciendum unum;

n

&

! j

148

THEOREMA II.

THESIS XIlI.

coswoïmm

& quidem fubftantiale: Sed nontendit ad unum in effe

DL

M

naturz , ergo in effe períonz , ergo períona fit unaex

(

IH. Unde zon

j5

compolitione , feu compofita.

PE

"

qny

zantim. Chriftus eff compofitus , fed c Perfona s quia non

ld

[l [ Ph

eftdifcrimen inter Chriftum & Períonam Chrifti ; nam

Q

(

lat

erfona , üt fupponimus, non continet folam perío-

T

l

nalitatem Verbiin abftracto , fed includit etiam natu-

N

1

TM

ras perfonalitace Verbi terminatas.

IV. Nec

vind div;ü

eft fola compafitio bujus ad boc 5 quia compofitio albedi-

sj l

nis ad parietem. (quod exemplum Adverf. ftatuunt)

i. D. A.

non poteft effe, quin fit album, feu compofitum ex

m

fubje&to & albedine, ergo includit femper compofi-

at ld

tionem etiam ex his , ergo.

V. |Perfona Chriffi

inpritr n

ut Chrift; etiam eff compofita ex duabus naturis , feu divini-

sultrAitt

arilum n

tate, ( bumantates quia fi omnis diftincorum unio

facit compofitionem, feu unitatem, eandem faciet hzc

14 Bj

unio mediata naturarum 5 conveniunt enim , non ad

srbnehtyt a.

conftituendam unam naturam , ergo ad unam Perfo—

n At d

VI. Hanc mediatam za-

nam componendam,

w at

zurarum compofitionem clarifime exprimunt PP.. Sic ex

yius o ddn

Damaíc. l. 3. de fide c. 3. /n Domiao TEU Chriflo

lia comyitur

duas naturas cognofcimus , unam autem hypoflafin ex utrá-

fi dictur Eoin?o

que compofitam. Etc. 7. Perfona Verbi , qua priiis fm-

Jj A

plex erat. facia efl compofita ex duabus naturis.. Ex S. Aug.

w al

Ep. 3. ad Volufian. Perfona bominis mixtura eft anima c

i du

corporiss Per[ona autem Chrifti snixturaeftl Dei c homi-

ii

3145.

VH. Sicetiam CC. Gen. VI. AGt. 4. & 1 1.

Va acidn

approbat Epiflolam Sophronii , in quà Perfonam Chrifti

ttimyíri [:

Ícribit ex duabus naturis effe compofitam. Idem po-

Vees,

ftea fecit Lateran, fb Martiuo J. CC. Gen. V. Coll. g.

can. 4. addit:. Qui non coufitetur unam. ejus fubfiflemiam

CX. li ül':fh*lnfqlllï

1:N0pmi(w

tf

compofitam ... anatbema fit.. Quae (ane compofitionem

m

A. |

in ipsà etiam perfonà fufficienter exprimunt.

$. 2

r g(r;aj::('.[c'a

IY y

COMPOSITUM THEANDRICUM

149

ls

? P"fona lt

$. 2. Reflexiones Adverfarie

UPL,

Eríona Chrifti eft Perfona divina; fed Petíona di-

j "/Mll U..

vina non eft compofita. D. Mi.. Perfona divina fe«

N

* ol

^ I

eundum fe fumpta , tt pracise eft terminans naturam drvi-

P![J"

nam C. fumpta relatrvé ad bumanitatem , cui unitur , e

A

"

[ cUam [

eum. quá facit unum C/mjiurn N.

II. Perfona

W

Chrifti non eft diverfa à Perfoná Verbi , quia alioquim

ifed

in Chrifto duz eflent perfonz, ergo fämpex dicenda

u)

)

ln

eftfmplex. D..4. INon eft diverfa fmpliciter C. fecun-

diun quid IN.. INam Perfena Chrifli novam c diver[am

]dl. KHK' U'*V;Av

zerminat naturam , quam ante non terminabat , c hac

T. I

M(]..

l

importatur in conceptu Perfona Chrifli ut Cvf , feu for-

hn

"

V

maliter accepta.

III. Perfona Chrifti eft unum

Til 10

membrum componens , ergo 1pf1 non eft compofita.

nf

JD. A. Perfona Chriffi materialiter fumpta » feu pracise t

n eum, n d

terminans naturam dvvinam C. formaliter fumpta , ut ter-

10 a0 U0

?ninaus naturam etiam bumanam IN. . .Sicenim eff ipfum-

CTA M

met compofitum.

IV. Homo non dicitur com-

n P Scet

Pohtus ob albedinem fibi unitam, licét cum eá con-

vjuUOn d

ftituat comPoHtum accidentale,ergo nec Perfíona Chri-

hnþfmwm

fti dicitur compofita ob humammtem fibi unitam.

u

Difp. Albedo non perrinet ad vationem intrinfzcam bomi-

MATI n J

uis ; fed natura eft de vatione intrinfecA per[ona , quiabác

a

fublatá pevfonalitas non eff pevfona.

V. Compo-

n ii

fitio ex perfona.lcate Verbi & Humanitate effet com-

f k

po(ïtlo per accidens; qma ex componentibus comple-

imun Omül

tis fit compofitio per accidens; completa autem íunt

yn, 106 P'

& Humanitas; & Perfonahtas, ergo perfona Chrifti

bn. V.Ol

ex iis componinequit. D. Prob Ex conipletis fit compo-

WH),A

fítio per accidens , fi componant in effe natura C.in effc per-

ponü

fone N.. Nel SubD. $2 componentia utraque fint compíe-

.nu*l

ta in effe perfona C. fecu IN.

VI. Compofitum,

h

quod

gt

rnyo

THEÓREMA 1.

THESIS XIliÍ.

ia L

quod ex unione humanitatis ad Verbum refultat, eft

ymt q

novum ; fed Períona Chrifti nequiteffe nova: D. Mi.

1

ml

áp

Nequit effe nova [impliciter , ita ut fit nova perfonalitas C.

[

TT

fecundüm quid , ita ut fit nova natura pey antiquam perfo-

hi

il

nalitatem terminata (7 completaineffenatureIN. — VT.

n

,j

niult

Hoc compofitum fxmplicicer inciperet effe, ficut to-

y i

ul

tum hodie cohftitutum ex materia & formá fimpliciter

/

eíle incipit; fed pe'rföna Chrifti non incipit effe (impli-

y

y l

ys cort

citer, Difp. Totum incipit effe fimpliciter i quia efl nev4

[

( ()ïmüx

um

natura ex partibus : Sed inm Incarnatione nec of nova natu-

ta ex illis partibus , nec eft pev[ona fimpliciter nova » fed per«

yírimio t tl

fóna tantüm terminatur ad noyam naturam.

nustomponmzig »

j i""ül/f; ,.[ h?fli

$.3. Reflexiones Aliz.

Cfaunrjr

EX Do&ote Angelico Impotfibile eft Deum aliquo

w Chcfcot

moódo in compofitionem alicujus venire. D. Ur

iny V D

principium vel formale , «vel. materiale ; feu per moduni

NUITUUT

partis imperfecle C. üt conflitutrvum pure intrinfecum per-

at LT

ficiens, & complens. IN..

ÍL Peéríonzdivinz non

n dirux, t

dicunt , vel faciunt veruini compofitum , licécuniantur

vulonpiuts

uni tertio; fcilicet effentiz ; ergo néc duiz tiature Chris

fti, licét uniantur eidem fuppofxto. Dsp. d verant

TR

compofitionem . féquiritur usto réaliter. diflindlorum . fed

Per[oue ion uniuntur inter f£ , nec uniuntur effentia a fé

Füudu Vg

]

vealiter diflindle : At bumanitas diffinguitur à pevonalis

tate C? divinitate , quibui unitur.

lif. Si Perfo-

Thadus h

na Chrifti vere eft compofita ex naturá divinà & hu-

EU

maná , ergo valet hzc propo'fitio : Duz nàátürz , feu

divinitas & humianitas funt unus Cliriftus ; fed damna-

dtzphrillonegu

Ti

tur in Conftanienfi CC. D. $eg.. Due sature etiami

Mib

feorfim, & ii [enfu diviffvo accepta funt unus Chriftus N..

TE i

conguncle in unitate Perfoa C.. Damnantur Wicleff &

Tvtin D

Huf docentes ; Chiriftum effe taturam divinam c bumaz

ádni

M d nj n

b

Yi

151

|

COMPOSITUM THEANDRICUM,

lt

nam etiam dvifivé , non copulative tantüm.

IV,

n

j

Omne compofitum eft pofterius fuis c'omponentibus;

Phhi i

fed Perfona non eft pofterior divinitate; &c. D. Mi.

!I f

Perfona Chrifli üt terminans naturam drvinam , feu ma«

271 E

terialiter.c fecundum fe fumpta C. terminans natuvam bu-

wf fzcml;;

manam , feu formaliter fumpta , àt perfona Cbriffi , quà

u&ïüfmi[i]npflu-

Chrifti N.

V. Axioma eft : Compoíitum eft

Xtrstefe m

erfectius fuis componentibus , ergo & Chriftus &

Perfonà Chrift[. D. A. Componentibus purä Creatis,

fzr;fz Vg

limitate perfetlionis C. quando unum componens eft infinite

W&mm,[riw.

MIg

perfectionis, ; eminenter continet totam perfettionem alte-

rius componentis IN.. Vel D. Ma,. Ef perfetlius fuis com-

A.

ponentibus , fí habeant vationem partium proprit diclarum

VE Hzc

C. fi uniantur per modum nuimeri IN.

i Dd

erfona Chrifti compofita vel dicenda eft humana, vel

vt D U

divina? R. Divma dici debet fimpliciter ratioue perfona^

n fu rwin

litatis, & nature divina : Mumana autem eft fecundim

of

quid ratione folius nature bumane terminata per perfonali-

hrfnsdiizom

'.

tatem dryinam , que per fuam indrvifibilem unitatem facits

m, lunantt

tut eadem per[ona dyvinia fit , & humana:

insisir C

h

Y Alnti

THEOREMA Ill. & IV.

"Ti

)

Habet duas Voluntates , utl 65' Operationes,

d

Diinam c Huinanam.

WW/M(L

j i

Thanafius fJacobitarum, & Sergius Conftantino-

A

gb ho

polis Patriarche & Monothelitarum parehtes ,

at i

duas in Chrifto ne*g.aba'nt voluntates : Contra quós ite-

js du V*

£um alílerimus.

I. Ornnia /2 Chriffo duplicia ge-

um

steratim confitemur cum: CC. Gen. VI. quod A&. 4. ait:

m«nusChn,fz',»,

Omnia duplicia unius ejufídemque DominiServatoris

TA t

I

i

J. €. fecundàm Evangelicam traditioneni afferimus ;

V

a

[

A

h, e, düas tiaturas Prædigamus ; divinam fzilicet & lu-

:

inànám

Cov SHW

1$2 THEOREMA HI. & IV. THESIS X.

IJ*W'I/ub

manam...& unamquamque ejus natüram proprieta-

p

tem naturalen: habere confitemur ; & habere divinam

jel

omnia, quz divina funt, & humanam omnia, que

]?mmw WW" )

hl

humana funt, abíque peceato.

II. Speciatim

m*(ülgm:

[] Mj*

pe

autem bic duas in Chriflo voluntates-confitemur ; quiaüt

m[eul

Maximusait, omne intelligens naturá fuá volendi fa-

i

, iinti

cultatem habet; fed Verbum caro factum habet ani-

i nummm

mam rationalem & intelligentem , & aliunde nobis di-

Dwmobtallh :

citur per omnia fimilis abíque peccato, ergo volendi

d

)

facultatem habuit.

III. Hanc voluntatum. di-

2

GLM

verfitatem apertius colligimus ex Scripturis s nam Maxth,

n M

26. INon ficut ego volo , fedficuttu.. Joan. $. /Non quaro

t

unme:

oluntatem meam » [ed ejus , qui mifit me.. Sed i Chriftus

[

ain du

non aliam habuiffet voluntatem , quàm divinam , non

ag d

locutus fuiffet de fuà voluntate üt diftin&á à voluntate

Patris, cüm voluntas una tribus Perfonis fit commu-

aiCiaigion

mvl

nis. Item Philipp. 2. Chriffus factus eft obediens ufque

xharmentum n0n

ad mortem fed voluntas quà obediit, divina effe non

du &

otuit; cüm nemo obediat fibi ipfi, & una fit divina

IV. Due

"w

MA

».D.A. h

voluntas Datri & Filio, ergo. &c.

pariter fuerunt in Chriffo Operationes ; fic enim CC. Gen.

tautim aj

VI. iterum contra Monothelitas definit : Duas natu-

tinPD. u

vales operationes indivifim ,. incemvertibiliter, inconfust ,

; f

*Drhmirpt

enfeparabiliter in eodem Domino *f. C.. Deonofroglorifi-

camus .. . citm düas autem maturas , dudfquenaturales vo-

22 ( 24

luntates , C duas naturales operationes confitemur, non con-

22 emitil

t AY145 6d5 , nec diver(as ad alterutrum dicimus.

V.

Yihroyfug g

Has duplices operationes explicat D. Greg. Nyff. l. 4.

Eïf*.ïpfün Q

adv.Eunom. ZVeque Lazarum natura bumana vvvificat,

Vr

neque jacentem plorat pari nefcia poteflas:: Verum bominis

vt ) P.

quidem propria eff lachryma » vita vero ejus efl , qui ve ipsa

u p

[

€fl vita. Eaídem probat D. Bafil. l. contra eundem

740 t

Eunom. $i ergo unum operatione effe dicunt , nect[fe eft

Mi s p

etium

L

: Ti

.COMPOSITUM THEANDRICUM. :j;

Snawramp

[0;3,

etiam unum effe dicant fubflantià s nam eorum , qua dyver-

"U — fs fimt fübflantie » mon poteft effe frmilis operatio.

VI.

m Ommi,g

Operationes humanz , quas Chrifto tribuunt EvangeQ

li

[

lia precipue funt timere , videre, audire, tadere, flere, do-

lere, obedire,. intelligere, velle: fed incongtuum eft-ani-

Af

|

Á vl

|

mam Chrifti intelligere, auc velle formaliter per vo«

1 folet s

luntatem, aut intelle&tum divinuri, quibus implicat

)

m

potentiam humanam ihformari : Item incongruum

cít, Deum obedire, dolere, flere, &c. ergo non quà

T '.'p!mfjj

T

ij

Deus, fed quà homo hzc operatus eft.

Ui;:x,rm.mlx

lh |

'

as ag

$.2. Reflexiones Adver(arie.

,

!

l

M

TA

l

Bieftunum operans feu volens, ibi eftuna voluntas,

cüm voluntas inferat volentes ; fed Chriftus erat

Mundriuny um

Mil

unum volens, ereg

o

o. D. Ma. Ubi eft unutn operans in und

ii tmme

naturA C. in duplici ealiter dversà IN. Ceterum fivoluntas

,

"n

inferret volentes,in Deo effet una tantum Per[ona.

Il

ii

Ü

rdim.u

:

l

Jb dri ln

Inftrumentum non movetur proprii volunrate ; fedex

du d

Athan. & Cyril. Deusufus eft naturá humaná àt inftru«

T. Duz

mento. JD. /Ma. Znflrumentum inanimatum d naturale C.

^*

ceim C n

animatum animá [pirituali , & bypoflatice unitum IN.. Ca-

Duiutt |

terüm PP.non loquuntur de operationibus proprüs cupusque

"]

n n

M

maturas fed de operibus falutis , qua Bumanitas eliciebats

& Verbum dirigebat c dignificabat.

II Ex Greg.

t

Nazianz. Otat, 2. deFilio "Totumin Chrifto eft Dei-

mv

ficatum, ergo & voluntas. R. Ex boc ipfo textu coll;gi-

V

tur duplex voluntas, uta deificanss altera deificata,

IV;

Ex Aug.inPí. 93. Quomodo complexus eft Dominug

Nf

4 m H

ex duabus voluntatem unam factam in homine , quem

portabat. D. Fadlam unam affedu € conformitate C.

1

,wiunbmv |

unam natura IN.— Redarguit . Aug. eos». qui voluntati

lg

Dei fuam preferunt.

V. Voluntas eft proprie«

quac

tas períonalis ; fed in Chrifto una tantüm eracpcrfon:zs

lm

fW

n LL. Sent,

Hh

etga

l

N

WW

154 THEOREMA IIL.&IV. THESIS XIIL

Yi

»

ergo & una tantüm voluntas erat. ZV. M. Alioqui

gl

qni

u

exiim in Deo forent tres voluntates , cum tres fint Hypo[flafes

g !

feu per[ona : Sed-voluntas eft proprietas natura intel-

l]

j iln

le&ualis , dicente $. IMlaximo contra Pyrrbum AMüonotbeli-

T

T li

tun: Sane quidem fimpliciter velle nature efl... Ergo cim

P mu"!:

ej

duplex in Chriffo fit natura , duplex quoque vwelle». feuvvo-

(

Qu

luntas eft.

VI. In eádem Períoná non polfunt

;; 1 i

e(Íe contrarie voluntates ; fed hz fuitfent in Chrifto,

p f

[(::DPJP*E?A&.S'

quia voluntas humana deprecabatur mortem , & divi-

nacam volui/fer. D. Prob. Deprecabatur mortem affectn

sjonar p

& volitione a&þlurä e effcaci IN. conditionatà c ineffica-

du o

d C at

d. d quidemex direttione divine volumtatis , ut volun-

zas iuferior fectndim ordinem naturamoveretur , quà plus

J

$n

Chrifius pro nobis pateretur C.. Ubi nulla contrarietas eft.

vilia o

j.,ï güllä: &Himf

$.3. Reflexiones Aliz.

amogiumy

Perationes Chrifti funt theandrice , ergo. nulla

i, egVenit

V^ (unt pürz humanz. D. C. Iulle funt, fi attendatur

Üumien j

perfona s feu principium t Quod ,. cujus funt operationes

n at

stritsque natura C. ft attendatur principiun it. Quo». ftn

j Droriut, 1

natura bumana, àqua eliciuntur , & per quam diflinguune dodiis

tur ab operationibus naturz. dvuima IN

IL EX D

Dion. Ep. 4. ad Cajum. Chriftus neque divina üt Deus

h

gerebat, neque humana üt homo : fed inhumanato

Deo unam quandam theandricam , feu Dei- virilem.

(

operationem nobifcum converfando exhibebat. R.

Monothelite unam pofuerunt loco novam ; de quá falsá

[

f'ppofitime jam olim. convili funt. à Martino . Papa.

Y

h

IH.

Sed quid eft operatio hzc noya, & Dei-

Vf

Mu

virilis? R. AVova efl; quia ex unione bypoflaticá valor

barum Operationum eft à drvinitate , entitas autem phyfica. (

J

les

9d

ab Humanitate : Inde etiam Dei - V'irilii , h. e. Divina &

. ïhuma'.v:::».vræ(

IV

!

Hunanadicitur 5 quia eft operatio Dei hominis.

4..

Ut

Jf

IN ]

"w

E

/

L]

THiyw

COMMUNICATIO IDIOMATUM.

155

X M, "

Eadem hec operatio nova eft una ; ergo unatantüm,

t

itty mtufa;»l,

& non duplex in Chrifto eft operado. D. A. Uza,h.e.

unius principii denominativi, feu àt quod C.. elicitivi , e

Prha ;

t quo IN.. INNam üt idem Pontifex ait : . bec operatia

I [AA? EV;Z;:'

Chrifli ef una, C quidem divina : Vel fimplex eft;. &

hu f,

fic Patri competet , & fequetur,. Patrem etiam effe incar-

10 p

Ln ChuN

namm: g compoüta eft; attio erbi , qua priüs erat

fümplex , per Incarnationem iutata eft.

V. Ho-

Mil

&dm

norius Papa.Ep. ad Sergium. prohibet, neuna, vel plu-

w ,

res dicantur operationes, üt refertur inSynod. Gen. VI.

wj

Adt. 12.ergo. ID..A. Probibet , ur fopiat nafcentem. di[-

Ws lr -

«ordiam C. ut vem definiat IN.. De quo fuftàs agunt. alii.

LL T

MT

, S. Cyrill. l. 4. in Evang. Joan. de refufci-

lum -

tatá filià Principis Synagogz ait: Eam omnipotenti

Áj

Íuo juffu , & rurfus tactu fanctz carnis vivificando

unam cognatam opcrationem PCI.' ambas naturas often-

li, g

dit, ergo Verbi & humanitaus una fuit operatio. D.

L foy i

C. Una uuitate effeclüs &v perfone C. unitate aclionis NI

j jut WM;

Contaitus manuum eft operatio Humanitatis , & vita col«

TT QKJ; m j

latio Drvinitatis. Hinc utriusque naturz operatio una

arqumdg"fingwrg

khgr *

eít in effectibus mirgculofïs , nonin his fun&ionibus.

&ximülüï

1)

;3

THESIS XIV.

[

,

2

Communicatio: Idiömatum.

,*]

AN ;

THEOREMA I.

"n M| p

x Unione bypoflaticá fequitur Communica-

RUP & j

tio Idiomatumnature Drvina , c Humane.

j b/uyapati(i (

um

l

Ommunicatio idiomatum eft mutua divinorum &

"

j i

humánorum przdicatorum de feinvicem pradica-

N

u

Unde Idioma nobis hic fignificat id , quod natu-

[

1..? do:

H

2

t

n

[

4

THEOREMA I.

THESIS XIV.

(WWC' |

156

$

y as

g

rz proprium eft & peculiare , vel àt effentia, vel àt pro-

1

tietas: Exquo dicimus.

I Exumione bypo[fla-

j

j

j

ticá fequitur Comimunicatio Idiomatum s. ex hác. enim

unione fit, ut in Chrifto fit unum fuppofitum , & ut

5

"

hï

ff

hoóc idem fuppofitum fit & Deus, & homo, & confe-

" faï;f.t &..W.m

quenter ut proprietates tum Dei , tum hominis & de il-

]

b

,,51 Dwmls

lo ipfo fuppofito , & de (e invicem , prout fuppofitum

idem includunt, five in concreto re&? affirmari que-

[ (s

ant.

rg;:ommmcad

. II. HincCC. Ephefrnum. definit , B. V. eife

Matrem Dei : & Can. 12. anathema dicit ei , qui non

M

confitetur , Dei Verbum paffum carne ,. crucifixum

As ag m

n n

catne, mortem carneguftàffe. .E n Symb. INic. profs-

temur , nos crederein unum JEfum Chriftum ex Patre

mm; m i.

natum ante fecula, & fimul incarnatüm ex Mariá

RI

Virgine , illud proptet divinitatem, hoc propter huma-

1 yndz'ah"uium, D

nitatem ; ergo non Chrifto cantàm, fed & Deo & Ver-

at D

st Vi

bo attribuuntur pradicata , licet humanitatis fint

ropria, ecgo eft communicatio Idiomatum.

III.

am i I

Sactz etiam Litere fepius ea, que nature divine funt

aty, d ttin

groprias bumauitati tribuunt , d viciffim : 1. Joan. 3.

ab funoii

INemo afcendit in celum., nift qui defcendit de celo Filius

verida u

hominis : Sed defcendiffe propriumi eft Verbi. Ibidem:

pf

In hoc cognovimus chafitatem Dei, quoniam ille animans

rttir, bt

Jfuam pro tibis pofuit : Sed hoc proprium eft hominis.

nunime

Item Joan:14. Exivia Patre, fcilicet per generatio-

m int

nem zternam , (* veni in bunc mundum; videlicetob

2 Das lf

IV. Eadem doGtri-

humanitatem airumptam.

siclnpusd

na comemunis eft PP. apud Bellarm. D. Greg. Nyfl. Ep. ad

N fs M.

The. Propter exatlam uniriouem

. mutub transferun-

tur vocabula, ut hbumanum ex drvino, & dryinum ex bu-

V4 nj f

f!iitl/t!:(qk;g?þ

mano denominetur. S. Damafcenus apud D. Th. q 16.

Qïmüumu;b MJ(

a. 4. habet: Deus fuüfcepit ea , que funt carnis idiomata»

Atl s

h. e. proprietates , dum Deus pa[fibilis nominatur, & Dews

&loria

olià, j

A

COMMUNICATIO IDIOMATUM.

157

C(Tcnm) V,

glorie. erucifixus efl.. S. Bern. l. s. ad Eug. Zantam er:

- EU i

3 exh

i

Tam expre[Jam uimin fe prefert ea perfona , qua Deus

bono , ünus eft Chriffns, ut» fi duo defe pradices, nomewres.

Irpoltm

Amp, oj

$.2. Reflexiones Adverfarie.

Mhommis&a;

Res pcrfonæ divinz magïs conveniunt ad invicem

.

x

Waf

innatura

Divinà, quim natuta Divina & Humana

RUT Q

in Perfona Chrifti ; fed ex primá tínitate naturz non

n d

exurgit communicatio Idiomatum inter Períonas , er-

ilji, qui n

o nec ex fecundá inter naturam divinam & humanam.

( Qvfum

D. Ma. Magis comveniunt in naturá, qua natura etiam

importatur in. vetlo ficut fuppofitum , quando pradicantur

dhnehu

termini concreti yel INatura , vel Perfonarum IM. comve-

at « n

siunt in naturA , fed ipfa nou. importatur in vedlo concreto-

Ms

um pradicabilium , in quo fundamentum ponitur Commu-

At

sicationis [diomatum C.

M. Implicat commu-

t hais

nicatio Idiomatum inter hominem & lapidem, ergo

i Ti

etiam inter hominem & Deum. Difp. Non. bypoftafis

um hu a

ereata , fed tantum drvina (uppofitare potef!. alienammatu-

TE

vam ob f(uam infinitatem , qua inde nec perficitur, nec minui-

"TT

pur , C ideo fuam vetinet totalitatem : Econtra bypoflafis

V, lm

ereata perderet fuamtotalitatem, cm utraquenatura per-

walmM — feceretur, lictt una magis. quam altera.

Hit. Si

a dihees 7

exunione hypoftaticà refultat Communicatio idioma-

d

tum , ergo intriduo mortis dici potuit: Deus eft ani-

jg t

ma , Deus eft fan

o

[04

uis , efteffufus & diviíus in partes;

fj t

quia fanguis eft effufus; íed haec funt inconvenientia.

:

;«gg.Nï[ï.

JN. feq. IMa.. INomina enim concreta, que fignificant ma-

"I d

turas completas , fola pradicantur de fuppofito 5 mon enim.

« [

dicimus : Cajus eff [anguis 5 t infra motabinus.

IV.

"uU

Communicatio idiomatuga. nec facit przdicationem

j dulb

j m

effentialem , nec accidentalem ; ergo nullam. R. N

€ft effentialis , mifi de toto fiats quia pradicatum non eft de

sur "

äïmf. :

5

effcn-

j

g

158 . THEOREMA 1l ^THESIS XIV.

-;;-lufü

effentia fubjecti, nec cum eo babet connexionem neceffariam : BP

)

GPUS

ANec efl mere accidentalis , ne incurratur error INefforii: ?

jf

;fl ) P'

eSed efl fubflantialis . quia fundatur in unione fübflantiali, 0

j

V.

Talis przdicatio faltem non eft propria; aut ytti

"i

4101

ifta predicatio : Perrus efl bomo: eft magis propria;quia w2

vf llnmm

eft neceiläria, qualis non eft przdicatio ex communi- Y

p

;

Y

/L

N

cauione idiomatum. R. Effpropria, &* quidem «quà. H

NI

d

proprias quia veritas C proprietas propofitionum eflima-

tur ex folá identitate pradicati cum fubjedo, ad quam nil

[

g t L00

(iciA

ao

fecit nece[[itas . fed fufficit omnem excludi improprietatem

g üe t

feu metaphorams Sed ex communicatione Miomatum &

adentitas pradicati & fubjecti , evgo.

VI. Excom. iiX

municatione idiomatum ftaret hic Difcurfüs: Hicho- t

asf

7

mo eftDeus, fed Verbum factum eft hic homo, erge «'ffiübfffiff]fw:

Verbum fa&tum eft Deus.. R, $; in boc difcurfu vó. Fa-. 5

&tuim reducis ad. Subjetlum feu ad Verbum » fal[acfl Mi-. i ais

a 3 quia V'erbum uon efl fattum : i vero illud reducis ad. & lyyrinit

Predicatum utriufque propofitionis , confequentia fallit , cr. immdn

eommittitur fallacia Accidenti , c Multiplicitas termino- a fudt d

vum ex adjethone bujus termimi : Faclum, In Ma. enim a di

Deus pradicatur finpliciter finé addito fed cum addito no«. M. , li

vo £ falfo termino in Concl.. Unde re&tius fic concludez - mj

j

Fatkum hic lomo eff Deus , fed Verbum eft fadtuni bic ho-. $Dun]ii

milcenuralte

WO . ergo Verbum eft Deus.

vianum dicim

THEOREMA 1.

ts cim luct

fptm:, a

Que tamen non fit in ipsá FTumanitate pro-

m nf

xime , immediateés c» realiter.

cumS rl

1

Utychiani ex confufione utriufque naturz omnia ttrifeys

earum przdicata faciunt communia : Ubiquiftz: at

T

humanitati communicant pradicata omnia divinitatis [j

l

imïncdi.at*c & realiter ; ita ut dici paffit immen

fa,'om-- WÜh p

*

niucla,

LE

COMMUNICATIO IDIOMATUM.

149

mnexiamnm,,.l

|

Tüícia , atj dicitur fubfiftens fubfiftentiá diviná: Con-

[

M

tra quos afferimus.

I. Communicatio idioma-

L //ö

|

tum zon fit immediat , proxim (* realiter in.ipsa Huma-

tomef pmþx;

tiitate ; quia talis communicatio falfo nititur fuppofito;

?*:,MSISPWPM,

|

vel Eutychiano, fcilicet confufione utriufque naturz;

'221330v DAU

.x

l

[/]

vel Lutherano unionem hypoftaucam conftituente non

f u

in communicatione fübfiftentiz , fed divinorum attri-

i

':3?0»/0;/ n

butorum ; adcöque ipfn natura divina , & corï-fequen—

LT

i

ter tota etiam Trinitas eflet immediatt unita. Dein

Wm

!Jf!/i.'

unio naturarum eft mutua , ergo contra fe ipfos divi-

n 73

TA (

!

nitati date debent axtributa humana finitudinis, mu-

V,

tabilitatis &c.

IL. Non igitur bunantas dic£

D t

poteft omnifcia , omnipoteus , omuiprafens in ( ipsás quia

.

dlichny, g

* vel deberet effe converfa in naturam omnipotentem &

LU TM

ubique prafentem ; vel ipfa omnipotentia & omniprz-

[

fentia eam intrinfece informare deberet, ne exurge-

n

ret denominatio tantüm extrinfeca Neltoriana : Sed

|

atf

primum eft manifeft? Eutychianum ; alterum iterum

Afpli -

|

cum Eutyche admittit compofitionem unius naturz

n dl i

cum alià.

HI Hinc cum CC. Chalcedon.

fmdium — AG. g. alv utriufque natura proprietate C in unam

üdmk, perfomam ac fubfiffentiam concurrente Unigenitum Filium

ajjnkb — c» Deum Verbum agnoftimus: Ex quo proprietates non

mifícenturalterinaturz. Et cum $. Leone Ep. ad Fla-

vianum dicimus: Pl;us Dei crucifixus dicitur, ac. fepul-

zus ; cim bec mon in divinitateipsá, qumnigenitus» con-

J

feinpiternus , ac confubflantialis eft Patri, fed in natura

Ifmtfp !

bumane infirmitate fit perpeffus. Demum concludimus

IHf

xl

cumS. Cyrillo Ep. ad Neftorium : Zdcirco dicitur mor-

[ muuz'w .

zem paffus pro nobis , non quod ipfe movtem effet expertus,

h : UM

quautiam ad ipfius naturam pertinet ; infania enim eft boc

«el dicere : áed quod , iit fupra diximus , vera caro ipfius

omniä (55

N

^

smortem gu[lavit.: Exgo natura ipía divina nequit imme-

f immcb;

"

diat&

fU

4

gt

166 'i'HEOREMA IL--: THESIS-XIV.

4

l

diat? dici paffa, & confequernter nec natura humana z

:ntfä : li

dici poteft Omniprafens , Omnifcia, &c.

j

gl ) PH

/ nat

$.2. Reflexiones Adver[arie.

g

Í[4

"Ohæ

a

H

-

Umanitas Chrifti à PP. dicitur deificata, ergo

j Jüo

etiam dici poref'c omnipotcns & ubiquc præfens,

I

,;;i.'w'

"r

ergo. D..4. Deificata h.e. unita divinitati iu Perfoná

Verbi C. h. e. faita Deus, vel mutata in Deun. N.

;L.m'.l'.mconmto

II.

aj C u

Verbum eft omnipotens, eft ubique, &c;

fed Verbum eft homo, ergo homo eft omnipotens , &

s od

4N, N

ubique, ergo & humanits. ANV; C. Zariantur enim

zermini : In Majore Verbum fupponit pro folo effe drvinos

miigr

qm hum

In Minove pro natura dvvina C bumaná. Hinc D. Ma.

Verbum eff ubique fecundim naturam c effe divinum ,

ünígiuml

feu prout Deus eft C. quatenus bomo e[l , c fecundum na-

TW

turam; (v effe bumanum N.

IM. Hümanitas

ETU

unitur fubíiftentiz immenfz , ergo etiam reddetur im-

s

menfa. D. .4, Unitur fecundim immenfitatem , vel aliud

etiributum . abfolutum. IN.— fecundim.| fubfiflentiam | C.

NEüomr:i [

V.

Vera hzc eft propoíitio: Verbum ubique

^ ii

eíthomo, ergo humanitas eft ubique. ..D..A4l. $i T0 ubi

f mpdan d

que fe teuet ex parte fubjecti , ita ut. fenfus fit : 'erbum

lominndas

os, & d

ubique prefens efl homo C. ex partepradicati , cum fenfu :

V'erbum habet humanitatem ubique prafentem IN.

V.

&Ubiqulis

Quando duo inter fe phyfice funt unita; tunc ubi unum

nutmftaid

eít, & alterum eft,..D. Quando funt unita totaliter , &

tpaecind

faturin o

àn omni loco C. fecus IN Probas caput effe in pedibus , in

quibus eft anima , cui unitur caput,

VI. Si huma-

gomen ijïg

nitas non eft ubique, ergo Verbum alicubi non eft ho-

Damyatow|

mo. JN.eq. $i enim bumanitas alicubi Verbo fit unita,

dtamgeng

fufficit , ut Verbum ubique dicatur bomo s citm Verbum fit

dentfy

indvvifibile , & totum fit ubique in quolibet locos ergo ubi-

ipolt i

eunque eft » femper fuflentat bumanitatem (uam » licit ali-

tl Pj

[

rHESIS Y |

l6r

COMMUNICATIO IDIOMATUM.

ff.pcc hia l

|

bi exiflentem.

VII. Vi unionis hypoüaticg por

I d.

|

communicationem Idiomatum de naturá humaná prz-

'fï'fifm. |

dicantur , qu funt propria naturz divinz j & viciffim ;

ed proprium eft naturz divinz eíle ubique , effe ab

At df

aterno, &c; ergo hzc pradicata dici poflunt per com-

LUb

municationem Idiomatum. D. Ma. Prediiastuy de

L Ij

naturá bumana in abfivaclo, &v immediati , üt. Heretici

Ri J

qolunt IN.. in concreto Sub.D. quamdiu vetinent fenfum veré

catholicum .C. quando babent affivitatem cwum herefi , con-

Bbf (

as d

qenientem [pecialiter uni voci aut quando aliunde quid. ob-

A

m D7

(lat N. Neraeftinfenfu catholico hzc propofitio : Hic

dU m

bomo eft ubique : Sed cum addito: Non Íecund'imnatu-

tuy, x

ram humanam, fed (ecundüni divinitatem, feu fecun-

n if ian,|

dàm fuppofitum Deo-homini commune.

f t finu.

THEOREMA III.

WL Wa

denr

) cu'fm f

s

I

Sed mediate, &5 con[equenter ex unifate , é5

pI

P

A hn

unione innediatà Suppofiti feu Perfoua,

L

lii (

NT Eftoriani concedebant , Chriftum fuiffe natum de

Teun du

Virgine intempore, & ex Patre natum ab aterno ;

D

fed negabant dici poife Deum natum de Virgine, vel

CTH

hominem ab «terno fuiffe: Unde hic contra Neftoria-

i, m

n0s , & fimulex priore theoremate contra Eutychianos

j

]. Communicacio Zdzo-

'g!.üW Y

& Ubiquiftas inftamus.

a

f*

matum fit quidem immediat? * proximé in Perfona ;; quia

p

J

d

"n

üt patet inductione omnium naturarum, natura przdi-

lj; f

catur in concreto de fuppofito;cujus eft natura; Íic enim

TL hum

nomen Homo fignificat eum;qui habet naturam huma-

nam,& nomen Jeu fa

jim d

Po)

enificat eum, qui babet naturam

Tif

divinam; ergo cüm duz in Chrifto naturz fint,& divina

identificetur , & humana fübftantialiter uniatur eidem

| mu er' i

s

u t

|;

fuppofïto : qþtiufquenacuræ attributa de hoc fuppofl-

to predicantur proxime, immediat & formaliter;

j[um k*

"

cum

Hh ;

;f

g

Q,WCA

162

THEOREMA TIIlI.

THESIS XIV.

wü-m[a )

[

cüm enim hz naturz velidentic? , vel unitive commu-

jl m

nicent feipïïs pcrfonæ Verbi, cert& etiam communi-

1 ,qulltuw

canteidem fuas proprietates , feu præbent fundamen-

NULU

4it;

J

tum tribuendi ei appellationes ucriuf'que natura.

"i

, Vi

1.

Sed hec communicatio idiomatum in naturis

g

D

eff mediata . e confequens ex unitate per[ona 5 icut enim

WE

duz forme accidentales , quia infunt eidem fubjecto,

du denorm

& de fubjecto, & ratione fubjecti defe invicem in con-

creto predicantur ; v. g. Laceftalbum, lac eft dulce,

.4)

( m

album eft dulce; ita quia duz naturz in Chrifto ter-

e;nccekïaxïo d

ff

minantut ab eodem fuppofito , immediate de fuppo-

h Humaniw L

fito, & mediate de fe invicem ratione fuppofiti predi-

cari queunt.

HI. Hzc communicatio Hioma-

gl

zum in naturis eft mediata tantim ; quiaad modum effen-

F,,'(;m; g i

(

T

di fcquir.ur modus rem appellandi feu prædicandi, er-

go cim natura divina & humana fint tantüm quid

du anba t

d welit, t

unum ratione fuppofiti , confequens eft , eas nec de fe

ves de horunta

mutuó przdicari poffe , nifi mediante fuppoügo » quod

in recto imporzant ; dum concretim Prædicancur.

Jicsc meditt us

1V.

Quare hanc Propofitionem : Deus eff bomo :

t t m

ammediate Verificat Pevfona Verbi, feuSuppofitum s nam

prrtic ag

üt D. Th. q. 16. a. 1. obfervat, de quolibet fuppofito

p

alicujus naturz poteft ver? & proprié predicari nomen

quus hs

fignificans illam naturam in concreto , ficut de Sorte

prelat, n

& Platone proprie & vere przdicatur homo : quia er-

(t unjatut ; /

go perfona Filii Dei. (pro quá füpponit hoc nomen

divitwin m

Deus ) eft fuppofitum naturz humanz , vere & pro-

Catuf 7epugm

rie hoc nomen Homo poteft predicari de hoc nomine

urinloam:m

Deui ; fecundüm quod fupponit pro Perfoná Filii Dei.

Ma;'eflas&gial

tà domr$

40

$.2. Reflexiones Libiquiflice.

t [

Umanitas immediate dicitur fubíiftens fubfiften-

.

aoj

7* uà Verbi, ergo immediaté etiam eidem conve-

( ('.mbf

nient

TRESR v !

COMMUNICATIO IDIOMATUM.

163

ff»vflunitiv&ü, |

A m qe

nient alia ldiomata, feu przdicata naturz divinc.

- Difp. Subfiflentia immediate unitur bumanitatt s non na-

n fvb

tura Cv ejus proprietates s unde fubfiflentia: immediaté dici

j Uf(iu(q;æ D]

potefl de bumnanitate , licet. proprietates alia nen dicantur

TU

immediath./ 2. Verbum unitur humanitati tantüm per

x:m&n*:;üwm

"

modum termini intrinfeci complentis humanitatem,

ml

non autem per modum formz; Undenon datimme-

Ti

iti tmin

diatt aliam denominationem , quàm quz propria eft

CM

termini , feu complemcnti ultimi, aut quz ex termi-

t Qnhote.|

no neceífario duit ; fed propria ejus denominatio eft

g

"m

"3

ia

facere fubfiftentem , ergo & hanc & nonaliam tribuit.

t lhrnyu'nd?zrä.i

3. Humanitas , utpote complebilis in ratiome fubftflendi ; eft

107

capax bujus denominationis : Sed capax non eff aliarum pro-

;wäadsroïmtüï.i

prietatum 5 unde illa, non ba de eà immediate dicipoffunt,

IL. Humanitas immediat? & realiter di-

il'cuprzdmdf, [2

et.

citur fancta à naturá divinà , licét natura uniatur tan-

at gid

du

tüm mediaté, ergo etiam alia attributa & proprieta-

atl ul

tes de humanitate dici poffunt immediate & realiter,

wj pradiant,

licét mediate uniantur. — .Difp. Sandtitas nece[farió fluit

!em:Dzw/im:

ex umione froe im-rve mediatás quia per banc. bumanitas

k:iSuggyfrum;ngnl

participat aliquod effe drvinum , effentialiter excludens omne

peccatum , c fubjedtum veddens gratum cr amabile Deos

i igpito

quos effe&us & perfonalitas & divinitas per feipíam'

W&mm

li

raftat , adeóque immediate fanctificat , licet media-

'g(.oï lt dl

u

Ed

[«

te uniatur 7- At denominationes reliquartm perfetbonum

a

divinarum non nece[[ario fluunt , c in fe iwvolutnt pradi-

li

I

"

"

[

catum repugnans matura creatas üt per [e effe ulique , ua

k p

Eäcnomin

!

utin locum transferrivel móverinon po[Jit . cvc.

II.

f;;;:

Majeftas & gloria divinitatis humanitati communica-

ii

ta dicuntur à S. Leone, & S. Aug. ergo & alia attribu-

gm'lïz'cæ.

ta fic communicari poterunt. D. À. Comnunicata

i ]

dicuntur quoad ea » qua de naturá bumana dici poffunt in

Miens

7

|

*e di-

y i

[

eoncreto C. in abftratlo &l»D. facundin quod natu

vind

»

A.t;

/

WNICM

164 THEOREMA JV. THESIS XIV.

Qu

W' g

vina conveniunt IN. fecundim muralem influxum , vel pav-

dicat

&

d

a

ticipationem eximiorum douorum C.. Scilicet à Majeflate

diviná vefultat fingularà majeflas in bumanam naturam.

i

om

lV.

?aï( ,

Ex unione hypoftatica Humanitas Chrifti

ni 'Denw QPP*

vereadoratur cultu latriz , qui eft cultus proprius di--

d m

1 l

vinitatis , ergo & alia idiomata in fe eidem communi-.

^

lt

cari poffunt. D. A. Adoratur primario propter fe , c.

tanquam objetum motiuum, «dovationis IN. vatione Alte-

jj

Yo ?U o

gb p

vius» cum quo facit unum fuppofitum fubflantiale , & ft-

eundarió tanquam objedlum terminativum tantim C.. Coa-

,mmxuoa& "

doratur bumanitas n Chriffo: Divinitas fola adovatur ab-

gu o

feluté propter fe.

gt

gemiadund

THEOREMA IV.

Bicli T

FHujus communicationis fundamentum eft

p

duplex» Phyficum c Logicum.

W,(u [mmuï

i Bo fe

C

Um idiomatum communicatio fit mutua & vera

rzdicatio attributorum tum de fe invicem , tum

Munene t

def

t diom Md

uppofito & toto ;, ad diftinguendas Propofitiones

verasà falfis hic prima fundamenta ponimus,

I

eiiDuái

Fundamentum remotum , feu reale & phyficum ef

gumdtyli

Unio, feu adunatio duavum naturarum im cadem pevfona s

dicationed

quiaquando duz naturz , vel formz uniuntur in uná

pcrfonä, kil

& eádem períoná, exdem & de hác & de (e invicem

&um&yræ&m*

affirmari queunt ; fic enim quia in perfoná Petri eft

f

torpus, anima, intelle&tus, fcientia, vere dicis: Petru

] eonmini

eft corporeus : . Corporeus. eff animatus : Jutelletualis eft

fcieus : Unde & de Chrifto dicere licet: Eff bomo. eff

egvead.

Deus: & viciffim Homoeff Deu: .Mortalis efl immorta-

pdis: &l

lis , ec.

II. Álterum, Fundamentum proxi-

i fefi hGs

mum, feu logicum eff refolutio: &f fignificatio concreto-

Chifrun, i

vum ex umitate per[one identitatemveti exprimens 5 quia.

P ULLT

flua"do duf concretain recto idem fübjectum, vel fup--

ïl/ifläimhr/f;

PO [5

[

Bv

COMMUNICATIO IDIOMATUM.

165

Wfif**m,u |

fitum fignificant , iterum veriffime & defe invicem,

Doy lls

& de fübjecto przdicantur, lic&t in obliquo diverfita-

tem dicant vel naturarum , vel formarum ; üit iterum

Tnanja (

IIL Exhoc

patet inanimato & corporeo: &c.

Propr

duplici fundamento apparet identitas pradicati cum fub-

*b u

jelo , qua eff. fundamentalis vatio . enuntiandi unum effe

Mnyr f o

aliud : hancícilicet manifeftatrefolutio concrecorum,

AU rfiy i

& fundat unio per(onz unius in duplici naturá: exhác

LT

'enim eft unitas Perfonæ , exquá fequituridenticas con-

lw (

«retorum quoad re&tum; cüm fuppofitá unione fup-

H lag

ponant pro fuppofito, feu períoná. Exquibuseft iden-

ticas predicati & fubjecti quoad re&um , feu ratio ve-

r* enuntiandi unum concretum de altero.

IV.

HV

Hinc Ex D. Th. q. 16.a. 4. hic addimus: Càm eaden

ZJM í

fit bypoflafis utriuique. natura, divina & bumana, eadem

a.

bypoflafis fupponitur nomine utriusque naturas . frve ergo

tomiwn |

dicatur Homo , five Deus , fupponitur bypoflafis dvina c

fririem, us |

bumane natura 5, C ideo de bomine dici poffunt ea . qua

s ts

funt divina natura , tanquam de hypoflafi naturz divina s

|

|

Ifius

l

I

€» de Deo dici poffunt ea , qua funt nature bumana, tan-

i

quam de bypoflafi natura bumana.. Ergo veritas talispra-

M n]

1

i ln i

dicatiónis eft tum adunatio duarum naturarum in unà

f

perfoná, & identitas fuppofiti fignificati per fubje-

TT

ll

m

&um & predicatum concretorum.

pihod

$.2. Reflexiones Adver[aria.

f»äj,' [.W

I communicatio idiomatum eft ex unitate perfonz,

: l"/"w efi

S

hst

érgo vera eft hzc predicatio: Unus de Trinitate eft

affus: fed hanc damnat Felix Papa. D. Mi. Damnat

jf

in fenfu Petri Gnaffei , qui cum. Eutyche negabat duas in

um p*

Chriflo naturas , & cum Sabellio wmam admifit in Tvinitate

T I

Perfonam C.. in fenfu Catholico [upponente duas naturas &

yimtti

diflinctionem Perfénarum in Triniate IN,

il. De

e0-

g&uübv 1

»

u o

166 THEOREMA IV. THESIS XIV. -

codem Chrifto przdicarentur duo contraria, & hec

1l

defeinvicem, v. g. Paffibilis eftimpaffibilis; fed con-

t

"

trarianon conveniunt eidem , cüm fe mutuó expellant

de eodem fubjecto. D. Mi. INon comveniunt eidem fz-

fa

cundium eaudem naturam» vefhettu cufus vere effent con-

III. De eodem Chrifto

"

tratría C. diver[um N.

(ustt

non poffunt re&? przdicari contradictoria, etiam fe-

uti 4

cundüm diverfam naturam, v. g. paffibilis & non Päf-

Juicca At

fibilis, ergo nec contraria. .R. 1. .52 ffnt fecundum di-

anrcdics, 1

ver[as naturas » nop funt contradictoria, R. 2. T. A. Difp.

WhS) mf

ANegatio fimpliciter pofita ex naturá fuá malignante exclua

I

Mbl

dit à fübjecto foriam quam affirmat alterum pradicatum.

IV

Homo in re&o dicitid, quod homo eft in-

TT u

Jmiurd m

trinfece; fed intrinfece eft (uppofitum & natura, ergo

du ao p

ii récto dicitutrumque; ergo non eft identitas in re&o.

D. Ma. $i bomo fumatur in vatione compofiti C. concreti

qnctenmin t

v ol

IN. Predicatum adjunctum in propofitione determinat ac-

eeptionem fubgecki:. illud igitur importat , quod in pradicata

grat & ligniflg

fignas, que

€c fubjeitoefl idem s. vegulariter amtem idem eff folum fup-

pofitum.

V. Deusfa&us efthomo; fed non eft

tu pf frm

Ts nauct; non

fa&us fuppofitum, ergo hoc non importat fcilicet in

dpivmilo um

re&o. D. Mi. Non efl factus fuppofitum fimpliciter C. fup-

pofitum bumanitatis » feu terminans illam IN.. Sic & fubje-

serint, quzin

il commur

&um fit calidum , licet nonfíat fubjedum.

VI. He

Conart u

Prædicationes funt verz : Tres Perfonz funt unus

Deus: Deitas eft Deus : fed in his concretum Deus non

Aifutidris

fig

o

nificat fippofitum, ergo fecundum fundamentum

dfudtdunm

eremaer eat

falli.. D. Mi INom fignificat fuppofitum » quia ex [peciali

adqunéto determinatur ad fignificandum aliud quid C.. quia

lz fac g

vegulariter id non fignificat IN. 10 Deus ex determina-

cim,

uf

Tatitg

1

itanz

tione fübjedti fui in primá propofitione fignificat plu-

I

res habentes Deitatem: in alterá folam naturam figni-

utit hn

"

u

!

w;

Dity i "T

ficat ex eádem determinaciop,e.

THE-

Bwv

REGULZ COMMUN. IDIOMATUM. 167

; t l

Yi

IHESIS XV.

l t x

Rägülæ Communicationis Idiomatum.

7777 :iäa

X 9t

THEOREMA L

| DWlfm Q

Communicatio Idiomatum non fit in Predi-

4 m

)

catis Abftratlis , fed Concretis.

7) p

S,El.;

1]l dj

N

Rzdicata Abftracta hic funt divinitas, humanimä,

ls

mortalitas, immortalitas: Concreta homo, Deus,

j

hitigani.

mortalis, immortalis, &c. — De quibus refolvimus.

1Àm2 o

l.

Abftracta unius natura non predicantur de Ab-

h d

firattis alterius natur& : v. g. Divinitas eff hbumanitai z

ii

Mortalitas eft immortalitas s; quia przdicatum & fubje-

Q1 g

li

ii

n

It

630

étum non fupponunt pro eodem in re&o ; uti enim

pf anti

concretum in recto importat fuppofitum , & fignificat

k tmaz r

per modum habentis & conftituti ; ita abftra&umim-

portat, & fignificat per modum formz habitze & con-

4 lp

'AL((M f:/ä" /I/'

ftituentis, quz diftinguitur ab alterá formà : Unde

vu; ld odl

tota pofite a[ertionis vatio eff 5 quia quz funt propria

n (letin

urnius naturz, non poffunt ver? de alio przdicari, quan-

C

do innullo communi vel fubjecto, vel fuppoflto con-

14

.,X' N

veniunt , quz in recto przdicantur ; fed Abftracta in

v 1l

n

II. Nec

l

J/

nullo communi conveniunt, ergo.

Concreta unius natura proprie c» formaliter predicantur de

vj a

m n

"Abflratlis alteriu , v. g. Deitas efl bomo, efl mortalis : INec

^i

ab[iratta de concretis , v. g. Hic bomo efl drvmitas ; quia

;A-J X

CU

extrema ex eádem ratione non fupponunt pro.eodem.

aj

C a

Item hac Propofitio : J2eiras eff bomo : Ingerit fpe-

ciem , quód Deitas fecundàm fe & üt talis.fit perfona

j gxldcï?mf

enitt

pl

naturz humanz , & quód fecundüm fe & ratione íui fit

gl

Ü

n

tamï.:"

unita humanitati; qua falfa funt.. Si tamen diceres:

:

Deitas vealiter efl bomo : comprehenderes períonam

Ver-

'168

THEOREMA I.

THESIS XV.

w (

qe

! Wl

Verbi faltem implicit?; quia Deitas realiter eft ipfum

10 SW'

Verbum.

IIT. Nec partes effentiales» vel inte-

) eli', É

4riles bomiuis abflractim. fumpta predicantur. de Deo in

redlo : v. g. Deus eff anima eff caput 5 , quia hec non

j

T

funt nomina füppofiti, ergo non important aliquid in

tecto , quod de Deo verificari poffit; non enim figni-

j2

HECI) ffgm

ficant per modum totius per fe fubfiftentis vel confti-

]'uä.'f.

u

j ugi

tuti , fed per modum partis fubfiftentis inalio tanquam

toto , & conftituentis.

IV. Pradicantur ta-

yili fimil

men Concreta unius natura de Concretis alterius , tum Sub-

sst

flantiva, it Homo eff Dew:. tum Adjeciua , t Morralis

y ag d

]. Duum

eft immortalá: quiaextrema hic fupponunt pro eodem

in re&o, fcilicet fuppoíito, pro quo non fupponunt

irqun: G

/Abüra&a. :

daia ii

s hunanicts

5; 2/ Reflexiones Adver[arie.

Vi detmitw

"

Rzdicata Concteta de fe invicem predicantur, er-

go & Abftra&a. Diffp. In predicationibus Abftracto-

üN.

Y

vum nibil commune e[f inter pradicatum dr [ubjectum , in

s ]

quo cotroeniant, C vatione cujus de fe invicem pradicari

qaiaeü a

po[[iit inveclo:: At in pradicationibus Concretorum comnsu-

m N. nf

siex r Gr

ne eff vel Subjecum , üt album eft dulce , vel Suppofitum,

jit, Deuseft bomo.

Il. Excommunicatione idio-

hm a d

matum, quz funt propria nature humahz , eadem

fugftm t

przdicantur de diviná; fed nihil magis proprium eft

épititua

naturz humanz ; quàm effe humanitatem; & naturz

divinz nihil proprium magis eft, quäm' effe divinita-

[

tem, ergo de fe invicem predicantur. D. Ma. Eadem

C

pradicantur de divinà in concreto , & [pecificatiud C. in ab-

feraclo s C reduplicative IN.. Importare enim debent idem

lII Filius

fianificatum im vetlo , feu fuppofitum.

tet d

Dei & natuta fua funt idem ; fed de Filio Dei dicuntar

* d hyif

ea, qua funt propria filii hominis,feu naturz humane;

hp c (

/

e1gg

CUM

W

REGULE COMMUN. IDIOMATUM. t69

u Tl d

ergó eadem de naturá etiam diviná dici poffunt. D.

mm&'*hu:

Ma. Sunt idem. fecundüm vem , c vealiter C.. fecundim

"t d)

anodum fignificandis d fupponendi IN.. INeque enim natura

Wi ib

divina dici poteft genità , licàt Filius, qui dicitur genitus , frt

nnfunt a,iqlg; |

idem éum naturá.

IV. Ex D. Fulgent. Dicere

10 nj (s

divinitatem effe natam , paffam , mortuam , non pre-

Meis (Ij

judicat fidei, ergo concreta de abftractis ver& pradi-

ä'iot.mquæ'

cantur. R. Loquitur de drvinitate in fenfu veali acceptá,

Vhügnr t

mon in fenfu formali.

V. Humanitasà PP. dici-

OM t f

tur Deificata , ergo etiam dici poteft Deus in concre-

Atl

to , ficut aqua calefa&ta dicitur calida in concreto.

U v |

Difp. Deitas non afficit bumanitatem formaliter , ficut ca-

gU r

lor aquam : Ceterum Deificata dicitur bumanitas , quia

[

eff unita. Deitati in. Perfona. Verbi.

VI. Quod

|

unitur humanitati, fit homo; fed Deitas illi unitur.

n

D.Ma. Quod unitur it fappofitum eam terminans C.. àt

m d v

natura identificata fuppofito Sub.D.. In [eufureali C. for-

Lunis Mi

mali N.

VH. ExD. Cyrill. Deitas eft incatna-

sifilima

ta, ergo & homo eft; Ideo enim Verbum eft homo;

[77] M/ari

quiaeft incatnatum. D..4l. Deitas in fenfu formali ac-

n m

cepta IN.. in fenfu reali , uel Deitatem fumendo pro pevfo-

, iom |

náex more Gracorum C. Hinc D. Prob. Zdeo erbum cjf

sysiciméd |

homo ; quia eft incarnatum , h. e. unitum immediatà , C ut

fppofitum terminans immediarà bumanitatem C. mediaté,

z hr sJ

i

|

£ pracist üt uatura ejuidem fuppofiti IN.

Vf

j

[

THEOREMA Il

Tum

Communicatio Idiomatum nec fit inqui-

TL

'

busois Concretis.

*

ob

',',,qn itit

j].n

jj b

l

Oncreta alia funt. Denominativa; alia Neeativa

C

l

oDa u

alia Propria fuppofito, vel riaturz fecundàm fe

lm

fumptze, &c. Circa qua hic obíezvamus.

L

j

/n LL $ent;

li

Con

170

THEOREMA 1I.

THESIS XV.

g

mïühs !

Concretaconvenientia foli nature fecundüm fe , àx affurnt

p

ín naturá humaná, & communicari in divinà : ve fofz

j m

fuppo[ito fecundiun fe, t affumpfiffe, mon predicantur de fe

gt

imutuo, wel de toto$ quia extremà iterum non fuppo-

d

jj d

ho

nunt pro eodeminrecto: hecenim ptzdicata naturis

ul.cü

j

conveniunt ; üt excludunt íu pofitum ; ergo illud non

ii

importantinrecto: Et viciffi

il

m. fuppofito conveniunt,

u

xa& ii

üt ipfum excludit raturas & totum, ergo illi conve-

s

rae

niunt fab ali fuppofitione & appellatione , ergo

dicatum & fubjectum in przdicatione non. habenx

;

jl

identitatem; nequidcm fecundàm. rectum.

l1.

EOs n

A

Nec pradicanter de Toto, vel de Deo Concreta, queim-

"n

vít p

portant. (uppofitum. huimanum ,. Cv excludumt. divinum , itt

ii prnz r

filius Adoptruw ,. Creatura pura» Peccabilis 5 quia non

dui Dj 4

tribuuntur przdicata divinitati , nifi ratione fubfiften-

vt n M

tiz divinz , ergo termini pro fuppofito divino fuppo-

if at

nere debent ; íed hi termini : Filius adoptivus ; pura

)',fmimw: Sun

Creatura , & alii excludunt & Deitatem & fuppofitum

* priüsm!ur.ï,

divinum; quia Deitas & períona Verbi excludunt ra-

am p jdn

donempurz cteature, &c. Similitet loquendum eft

uz excludunt naturam huma-

lls gt d

de prz:dicatis divinis

" dicammd?n

nam; üt fidiceres:

[

riftus eft purus Deus: exclude-

Novanopróra g

retur enim humanitas , & fuppofitum humanitauis,

d

u

Nec concreta negativa negatvve fumpta pra-

Wa d i

dicantur de concretis alterius natura , üt Chriftus eft incor-

w Qu u

poreus 5 quia. particula negativa ümpliciter fumpta,

ia i

cüm fit malignantisvnaturæ, negat totum , & temovet

lm denpg

à fuppofito proprietatem , qua illi convenit ratione al-

i D. Diy d

terius naturz: Unde hac propofitio faceret hunc fen-

Docitiay: 4

fum: Chriffus non eff corporeus.. Nihilominus fi attribu-

ld 177

tum pofitivum folüm grammaticaliter exprimatur ter-

mino negativo , üt Chriflus eft immortalis : Mortalis eff

7: Dd

V. ata

U.PPO-

z'mmam(iæ: Valetpradicatio; quia fenfusfit : .S

fitum

MILUTT l

TE Y

REGUL£E COMMUN. 1DIOMATUM. 171

ld tx,.iv

IUH n lelmf

fitum natu£z motcalis eft fuppofitum naturz éxigentis

nón motri.

*'v'ï"'"?ïlämm;

IV. Concreta fubflantiva; üt Deus

ilirum m

& Homo, 5107 poffunt per,aliam pradicationem dici denos

2 Dredict v

minatio? de. toto » vel alterá naturá , üt Deus eft humas

26 t j

nus: Chriftus eft homo dominicus , deifer : quia hz

"8120 ov

denominationes important accidentalem habitudinem

unius natu£€ ad aliam , er

D-!*':» i il fU

tum Neftorianam fonant.

go diverfitaktem fuppofxto—

»ïe;zm:, f00 pri

Uchr v j

n g,

$.2. Reflexiones Adver[arie.

l

D Ed dicimus, Deus airumþüt carnem, lic?t affüs

!Dn('cwm.iuim.

tl i

mere fit proprium foli füppofito; ergo idiomata

foli perfonz propria dari etiam poterunt humanitati,

Prr/u//lff!,lg'mi:.n:;

»

i conne La

vel toti..Difp. ró. Affumere comvenit: Verbo ; àt excludit

naturam bumanain , non autem üt etiam excludit drvinam $

Nin &tl

eum affumens intelligatur naturd prius effe , quam id, quid

Ti i. g

affumitur : Sed nec Chriffus , mec bumanitas » fed divinitas

um &'JbRaoJim

fery exdidut t

extitit pritsnaturá , evgo buic, non illis cowvenire hoc attri-

batum potefl , fi alismde nil. ob[let.

lL Vere dico:

t lod di

Chriftus cepit etfe: licéc fuppofitum humanum pro-

x lum

u Dars d

rié dicatur incipere, ergo fimilia przdicata fuppoütd

j

umano propria poflunt tribui Chrifto. R. -Hor predi-

j hnzicis

eatumnon eff proprium [oli fuppofito , fed commune; cx na«

ná M'Jf'f'

/ Uf«

tura , (rrtotis uleáque non fignificat fhppofitum bic buma-

i w

wum. Quid praterea. ad dittaim propofitionem vefpondert

A

u i

oporteat ; dicemus in. T beor. IV.

IIH. Pradicata

'äh'm&[

faltem denominativa recte prædicantur : quia Chriftus

QU

1

à D. Diony. dicitur homo Diviniffimus : à Caffiano

« hat

Dominicus: ab aliisDeifer. R. PP. ufurpant. bac pre-

qoinustt

dicata non denominatiue » fed fubflantialiter , feu effeutiali

( anL'"

ter: Quem amodum loquendi cium ufurpa[et etiam D. Au-

If

"

gaflin. ipfemet vetratlat L y.. Retr.e. 19.. Aliiajunt, PP,

"

d«

gl

atione natura bumane, qua utl

bec pïaditata ufavpáffe v

D?iæ

.11'3,

y i

172

THEOREMA I THESIS XV.

IV,

æorm]gü

Deificata, ita Cv dotittita dici potefl apud D.'T h.

j

J

ib

Si Humanitas & caro dici poteft Deificata, Deifera,

ergo etiam hic homo; feu Chriftus talis dici poteft.

'«UWMW

u

(v

us

Difp. Humanitas c? caro funt nomina nature , tou [uppo«

m m

fiti 5 fed natura » fi vemovemus. fuppofitum , accidentaria

u

i

efl divinitas , ergo taliter denominari ipfapoteft : Sed fupe

gt

pofito effentialis cfl dvvinitas , ideo accidentaria bac denomi-

natio eitribui nonpoteff, —

V. Verbum dici poteft

ganminicato

pedanm d

humanatum, ergo & Chriftus dici poteft homo domi-

nicus. Diff. Verbum enim aliquaudo non fuit bomo , c

al

;gi[um (mtï!

fíc intelligi poteff transiiffe ad naturam bumanam , ac faiffa

bumanatum: . At non fuit aliquando fuppofitum bumanum

ixgocümiümïfw

ante unionem cum Verbo , ergouon transiit humanum fup-

feucisqenzun

pofitum ad effe Dominis ficut Verbum ad effe homimis.

s mpe lg

mune a, v

N

THEOREMA HI.

y q v

r ag V

Regula quedam Generalis flatui poteft.

acg humane

X

E

hactenus dictis hanc regulam generalem de veri-

z i furiam

3— tate harum Predicationum deduciimus.

l,

du be Db

U: Propofitiones , quibus enuntiatur in Chrifto com-

» Orrju d

municatio Idiomatum , fint verz , Subjettum fignificare

ii&nm d

debet vel Totum theandricum feu Chriftum , vel Hypofla-

ligniüatfuþyolk

findivinam : Pradicatum autem exprimere debet vel idem

lhunai; p

Totum theandricum , vel Hypoftafin , vel Attributum ex«

Enpt(t iv

preffum nomine adjedtivo , non fub[lantyvo , fen in Abffra-

Teneinhung

dlo ; quia in omnibus his Przdicationibus fubjectum

Vehm d lg,

& predicatum habent unum & idem fignificatum re-

Áf d

&um , nempe unum & idem fuppofxtum Verbi, pro

M

quoíupponunt; Zotwm enim theandricum ; feu Chriftus

Yl ls

fignificat fuppofitum fübfiftens in naturá diviná & hu-

ïw'nmu(]im,m

maná: Perbum C Filius Dei patiter idem fonat ac

T um

fuppofitum divinum fubfiftens in naturá diviná, ficut

econ-

Uquwmpw

Lj

*

A w

REGUL/E COMMUN. IDIOMATUM. 173

D7 :

econtra JEfusapud D. Th. q. 16.a. s. idem eftac füp-

Défeg,

iil

(-Jl!dmr(

pofitum divinum fübfiftensin naturá humaná: A4tri-

Wm.mj;

buta nomine adjeitivo expre[[a paritet pro eodem fuppo-

j

nunt: Qua identitas fubjecti & przdicati quoad fig-

W; [

i,

nificatum fuum rectum fufficit ad veritatem harum

"?.1."1!/1: M )z:

Przedicationum.

II. Unde /uperaddimus banc

r r

pratevea vationem, ac expofrtionem bujus regula generalis ,

Wal

quia communicatio idiomatum fit propter convenien-

Q um dj

tiam duarum naturarum in unam hypoftafim : & fe-

mm;'f,'m'c:

o

[od

cundiüim regulas lo

icz Illa, quz funcuni propria, non

" ï'VMx"fw;lü

offunt affirmari nifi de eo, quod eft idem cum illo,

J TLT

ergo cümin myfterio Incarnationis eadem fit hypofta-

/rm'//Mm[rr

fis utriusque naturz , ideo five homo dicitur, (ive De-

fa.

us femper füpponitur eadem hypoftafis & divinz &

humanz naturz , ergo etiam de homine dici pofiï.mt

u

r

ea, quz funt naturz divinz, tanquam de hypoftafi

nature divinz : & de Deo dici Po(ïimt ea, quz funt

IU

naturz humanz , tanquam de hypoftafi naturz huma-

vg:rmltmd:rm?f

III. Ex hisva-

l

nz , üt fuprà diximusex D. Th.

hm

lent be Pradicationes : Chriflus efl Deus, Chriffus eff ba-

Til

3o» Chrifius of immortalis , Chriftus eff mortalis 5. quia

1

[

fubje&um eft totum theandricum, íeu Chriftus, &

Á

,

zW:

m

üignificat fuppoütum Verbi fübfiftens in naturá divina

i

gO

& humaná; pradicatum autem fupponit pro eodem

L

h

fuppofito divino fubfiftente in naturá divinà, vel fub-

7,:/:,&1-

fiftente inhumaná. Similiter Z/alent Predicationes ifle:

vl

"

Verbum eff bomo, Verbum eff Deuss fübje&um enim

, imjicam Y

fignificat hypoftafin Verbi, & przdicatum fignificat

m

u

Y C[bh

eandem hypoftafin fübfiftentem in naturá vel diviná,

av

"1

velhumaná. Item Z/zlent ille: Mortalis fl immortalis,

Infirmus ef omnipotens;: quia idem eft fignificatum re-

demw

W

ii 1de

d

&tum tum pradicati, tum fubjecti, licet fignificatum

r d!'vþ F

F

obliquum naturarum fit diverfum.

4

1

3

Sb æl

QH

(

174

THEOREMA II THESIS XV..

t

[

"

jl D

!

$.2. Exceptiones Limitantes..

L

l q At

J

Ulla regula fin* exceptione: Maxima eft Moralifta-

n

ü&m füïmva

N

rüm: Eandem hictenemus.

I. Sine limi-

! me'l' )

doet

Íd

jj

( p

tatione admitti non debent Propofitiones ; que favent He-

veticis,. licht. fecundim vrigorem. Dialetlicum. verà etiam

gt m

enuuciari p.ffent ; quia cüm talis propofitio ab Hareti-

I]blä)'f; Whun &«

cis fit determinata ad fenfum hareticum , ideo non at-

ul

tenditur fenfus verus , in quo Propofitio poffet accipi ;

fed attenditur communis ufus talis propofitionis : Un-

tijigr

de negatur fimpliciter ; ut caveatur omne periculum

erroris; tales propofitiones ponimus in Theor. feqq.

itins 1

H

Falfe funt Propofitiones , — que. habent. parti-

PR

t

ij

yrit: À

culam exelufvam perfeilion , qua alterutri natura pro-

Madh: f

priatfl 5 quia ha propofitiones virtualiter negant oppo-

iif

(v

fitam perfectionem convenire fubjecto Propofitionis ;

clltemtaft

;

!

üt fi dicis; Chriffus eff purus bomo ; efl puré mortalis: Qua

wpcedicamt

propofltio virtualiter negat , quod Chriftus etiam fit

immortali. Huc quoque reducuntur Propofltiones ;

«non fübüli

Meft: D

in quibus unum extremum exprimit fuppofitum pure

humanum, de quibus mentionem fecimusin Theor. 2.

fntengr

1II.

Termini non debent fumi veduplicatioe , fi

yforman]

fum redit: ]

effirmentur de alterá natuvá , non de propriá s quia pard-

dimitiun d

cula reduplicativa ipfam naturam afficit, feu iignificac

formale fubje&ti , & hoc ipfum facit efle rationem adz-

s lmicationer

quatam, cur predicatum conveniat fubjsc&to ; quod

Of if n

falfum eft in prafenti materià : Sic fi diceres : Deus

cutulicum, d

uà Deus eft homo: Falfum dicis; quia reduplicatio

putam (

afficiens Deum fignificat, divinitatem eiie rationem

Dllntainen

formalem, fecundüm quam Deus fithomo ; quod uti-

nj m |

que falfum eft.

IV, Propofitionem etiam an-

RüsConurg

biguam., feu potis nullam. aut fal[am faciunt Aduerbia

U"df i d

addita s lictt uni natura fint propria, v. g. Chziftus vel

Virire d

Ver-

&

DN

REGULEX COMMUN. IDIOMATUM.

17$

Af

V'erbum ubique eft homo, Chriftus vel Verbum ab aterno

eff hoimo s quia Adverbia ex fuo modo fignificandi vi-

I'Jimacft MU[E

l 6ig)

dentur afficere formam ; cum quá venit przdicatum;

fed Adverbia ifta, Ubique, Ab aterno , nullatenus affi-

Pt pf

cere poflunt formam przdicati, feu Humanitatem ;

n o t

quia Humanitas nequit dici effe ab xterno, aut eífe

o d H

Ts ibonon

gbiquc ; ütaliunde cgn&at, ergo.

0?0*;" vt itopi

]

THEOREMA IV.

U

Excipi igitur debent Propofitiones quedam

r t;e..alum

Particulares.

ib g

^; t ln r

Ropofitiones aliz fallunt ex proprià fignificationé

I

tl utu g

terminorum : Aliz ex abafü HH. Sic.

;

Jnhz::ucgaqrnppo-

Falfaeft : Homo fatus efl Dew ; quia vox , Fieri, vel Fa

yutdns

&llm e—yk ,

f

nificat fubjectum propolitionis priàs na-

turá faltem

j

fM

J

uiffe (ubfiftens , quàm advenerit id , quod

i C n

pet przdicatum tribuitur Gibjcäco ; fed homo pro prio-

ri non fubfiftebat fübfiftentià füá, ergo.

T.

rmrl)mpoüuanes,'

igpitunpu

Fal(aeft: Deus Filius , in quantum IDeus eff bomo , natus

u Thar 2

eft in tempore , vel paffus eff ; quia reduplicatio cadit fu-

pra formam Dei , feu naturam divinam , & hunc Íen-

" udgpïimbu Í

fum reddit : Deus eff bomo , c natus , & paffus ef fecun-

p

ll'ml mwt |

dim naturam droinam : Qu falfa funt.

IIL. Si-

ne limitatione non fuftinentur : Y7erbum eft creatura :

u

ij

quud

Chriftus eff creatura s quia licet habeant verum fenfum

j

ln

)

'

Du?

catholicum ; cüm tamen Ariani Verbum dixerint eíle

puram creaturam , & Chriftum minorem DPatre noà

folüm ratione naturz humanz , fed etiam ratione per-

"D xauor-;l'

nrm] ) quü

fonz ; ideo cum Hareticis nec nomina babere debe-

rnus communia , neeorum erroribus favere videamur :

n

Unde dici non debent abfolute , fed cum additá deter-

TL

( d

IV.

1015'"&

minatione fecundüm nataram humanam.

"$

i

li 4

Nec

gl

176

THEOREMA IV. THESIS XV.

f

^

at dl j

Nec fin* determinatione admittitur ifta : Chriffus cf

f

jad?

iucorporeus , efh impa[Fbilis s ut fcilicet deftruatur error

qeit

Manichzorum in Chrifto negantium verum e(le cor-

j qml

us ; licet aliunde fimiles propofitiones ufurpari pof-

T

P

fent, & à SS. Nazianzeno & Leone ufurpentur, fed

ij

füb neceffarià fuá determinatione in ri

o

[o4

ore theologico

yt

J :

faciendá.

V. Similiter ifta rejicitur , fi sbíolu-

t& proferatur : Chriffus , vel Filius Dei-incepit e[fe s quia

jl ei

J t

ariter Arianifmum fapit: Dein Incipere ex ufu com-

muni flgniücat fimpliciter accipere effe proprium &

g d

yuaegt d :

praecipuum ; fed Chriftus non accepit in tempore effe

14

fimpliciter, fed ab aterno fecum habuit perfonalita-

Nl

&em.

iopio g

VI. Sint limitatione, aut reduplicatione

etiam fallit ; Hic bomo non efl immortalis ; quia haec pro-

[arn; t Acut

lum o

pofitio negativa negative fumpta totum pradicatum

removet à fübje&to ; & facit hunc fenfum falfum : Hic

TU TR

VII,

if

bomo non eft fuþpojïtum natura immortalts.

Relique Propofitiones particulares ,. vel falfe» wvel cum

Dus r Doria

ais V Bo

[imitatione enumtiande aux (umi , aut colligi potfunt ex

$. przc. & éx Theor. III.

T prui.

Popolts

$.2. Reflexiones Adver[arizs.

ticham ER

Hiriftum S. Ambr. in Epift, ad Ephef. c. 2. Vocat

frioingiad

C

creaturam, ergo creatura ver? przdicatur de Chri-

urnplc

fto & Verbo. D. A. V/ocat creaturam cum aliquá limi-

mutuoveraftm

tatione, (cilicet fecundàim naturam bumanam C. fimplici-

rv t

zer , Q fin addito SubD.in fenfu vigorofo » fumendo crea-

f tv a

zuram pro producio ex mibilo IN. in fenfu latiore , [umendo

gupdiam

pro eo» quod fatum eff per aliquam. actionem C.. .Sic &

Ils

Chriflus efl terminus actionis Incarnative, e eft verum

[ f(

Compofitum.

II. Quando dealiquo nequit prx-

CRDCMI Qu Iu

dicari ratio generica , de eodem nequit przdicari ratio

Millü in Wl&lm 1

fpecifica; fic qui non eft animal, nec cft homo; fed

rauo

pv

Wi r

D

REGULE COMMUN. IDIOMATUM.

177

ratio Creaturz eft ratio generica & communis ,& fpc-

i dl

cifica eft ratio Hominis , ergo ( Chriftus nequit dici

ï?am vnm d

Creatura , nec dici poteft Homo. 2./Va. Quando va-

'"mHES ururpm

tio generica de eo nequit pradicari per fe, C fecundum

T Iptny,

fenfum etiam Catholicum C. per accidens » propter abufuin

"gt tl

qyocis d terminorum , item propter afnitatem cum barcfi

n ) 6 Sb[üi

IN.

HI. In rigore Vera eít haec Propo[ïtio:

i l,'f?i! l/ä,' u

Chriftus incepit effe homo, ergo etiam vera eft ifta:

loecdign

Chriftus incepiteffe, R. Ex D. T b. bic a. 9. 4d 2. IVon

y hw &

licet argumentari «b inferiori ad [uperius 5 fic malo dicis :

CO

€7.

d

Paries incepit effe albus , ergo Pariesincepit effe fimplicit

nl

.

d*

IV.

Ex S. Aug, l. de Trin. c.15. Talis erat illa

T chuphaæu

fufceptio » quz Deum hominem faceret, & hominem

mj gl

Deum; ergo ficut veraeft hz'c Propofitio: Deus factus

e(t homo; ita & vera eftaltera: Homo factus eft Deus.

A paaaum

fl D

R.$. T h. bic a, 1. ad 2. bunc ait effe fenfum D. Aug.

V

i

Hac fufceptio fecit , five per cam fachum eff , ut Howo fit

Deus, (* Deus bomo : Alter verà fenfus eft minus proprius s

LU TL

T. ;vuï':z d

quia Vox , Fiomo , baberet fuppofitionem potiiss famplicem,

V. Hac eft vera Converíio

quam per[onalem,

|

Propofitionis fingularis Affirmative: Deus factus eft

v

4

hichomo : Et Hic homo fa&us eftDeus: Sed Propo-

o W

fitio fingularis affirmativa juxta Dialedticos converti-

al

vur fimpliciter , ita ut pradicatum & fubjectum de fe

u i

mutuo vere affirmari poffint, ergo. ZV.7Ma. £n yerá enim

hnza A

Converfione totum. pradicatum comvertitur in fubjettums

Ír- g

27 dl

féd bic mnon comvertitur. totum. pradicatum in. abjecum à

,?;ilv;rt, Á |

quia predicatum prima, Propofitionis e[fe debuis , C eft hic

zevminus Complexus: Factus hic homo: Ezgo propofitio

iämn C. Slf |

"TT v

&cunda, feu Cemvertens ita reddi debet : Fa€kus hic homo

eftDeus: Que Propofitio Veraefls Veranon e[ ifta pro-

jgnrei?

j at

pifitio in Objectione pofita:. Hlic homo fa&us eft Deus, 2£

[lll

an conclufianibus diximus:. IN'ec eff uera Converfa.

"T hUJ

D

]j

iE«

nl Ó

178

THEOREMÁ L. THESIS XVI.

nj(üüh

N

THESIS XVI.

MRWM'

"

Dv

M

n PP

Tituli, 65 Officia Chrifi. —

m

THEOREMA I

13 "

ähll

VU

(ii d

Chriftus bomo efl Filius Dei naturalis, nequi£

us Ug

uf

dici.adoptiuus , nec ffridlà Seruus.

ais a

uj

X communicatione Idiomatum Felix Utgelitanus,

ii

& Elipandus Toletanus Epifcopi olim affirmabant;

Chriftum effe Filium Dei adoptivum : Alii cum Du-

j)yi!ïu 4["]"4 [W

rando dubitant , an Chriftus üt homo dici poffit Filius

guti cruni

Dei adoptivus: Sed cum Adriano Papá & PP. Franco-

(cisdn um

fordienfibus contra eoídem .catholice ; refolvirhus.

I

vt

Chriftus honto eff Filius Dei naturalis, nom

saadin hum

adoptrous ; quia Rom. g. Proprio filio non pepercit.. Sed:

d D*

filius proprius non eft adoptivus , fed naturalis. Matth.:

n

26. Tues Chriflus Filius Deivivi. Ex Matth. 3. Hic

eft Filius meus diletus. Exgo filius eft naturalis.

II

H

tihsqi

Nec Chriftus àr-Homo eft Filius Dei adoptivus 5 quia

(

vodi 24

Chriftus & Homo-funt nomina concreta , qua tefpi-

aN. hi

ciunt perfonam ; fed »perfona Chrifti eft filius natura-

dhnema m

lis, non adoptivus; igitur Chriftus àt Homo nihil aliud.

14l

)

eft, quàm Verbum fubfiftens in natutà humáná ; Ver-

COQcreta, qu

bum autem fubfiftens in naturá humaná eft vert füb-

frmm latd

ftantialiter Filius Dei naturalis, ergo.'

III. Nec

yctfomm ;u

filius adptiruus diei poteft , fi veduplicatio , Chriftus üt ho-

crep i y

mo , defignet tantum naturam bumauat., cui per fe com-

pf

perat. filiatio adoptioa vam quia ratio filii adoptivi re-

pO t

quirit perfonam extraneam; fed fola humanitas non

guifste, D

dicit perfonam, in quo tamen fenfa aliqui Theologi

(tii t rl

poft Durandum eam defendunt; tum quia filiatio ado-

perids; u)

puva, ubicunque (it; füb his terminis dicit negatio-

W(m M(( M"

nem

r

TITULI ET OFFICIA CHRISTI.

179

x|

riem filiationis naturalis refpe&tu illius hypoftafis , cu-

UM

sus eft natura ; fed hac negatio in Chrifto non eft, er-

df

IV. -Neque Chriflum dicimus feroum fhrit

go'

di&um ; tum

quia PP. Francofordienfes cum Adriano

1

Papàá eádem efficacià & abominatione damnant titu-

"r

lum fetvi , ac filii adoptivi; tumq uia fervus in toto fuo-

H

9

|

rigore acceptus fignificat inferioritatem perfonz re-

e&u alterius períonz , cujus dicitir fervus ; fed per-

al dm»

n

na Verbi non eft inferior alia perfonä, ergo.

V

pieded.

Nihilominus, ff fervum latius fumas , admitti debet in

: lm

€hriflo aliqua fervitus , fcilicet fervitus Naturalis , quá

ht

omnis creatura dominio Del fubjetla efl 5 Chriftus enim

Plb

fecundàm humanitatem eft creatura ; fed omnis crea-

ht t

cura eft (erva Dei , . e. fübje&a Deo, ergo & Chriftus

Détird

fecundàüm humanitatem eft fervus Dei , . e. fub lje&us,

4

Va d

& obediens Deo. -

d us

$.2. Reflexiones Adverfarie.

llsl

wuds

Hriftus

q

uàHomo non eft Deus, érgo nec filiusna-

C

turalis, DA

. ANoneft Deus formaliter C. bypo[tati-

idiintri Qu

a, qe

& N. Hoc fufficit » ut dicatur filits naturalis , quia bomo

d |

efl nomen concretums & fimul cum naturá includit pevfo-

odl

aam.

H. Licet Chriftus & fervus fintnomina

hm I:a- |

concreta, quz connotant Perfonam ; Chriftum tgxhexi

m

fervum late didtum dicimus fecundüm naturam , non

erfonam ; ergo idem dicendum erit de nomine con-

|

M !

x st |

creto lii Difp. Subjettio, c fervitus latt ditta uéc fem-

sf

per » uec folum afficit (ubjetium , féd fubinde folam afficit

fidgirt

naturams quia etiam abftrabendo à perfoná natura eft 4li-

Jumants !

quid finitum , Deo (ubgetum, à Deo e[fentialiter depen-

doi Thet

dens , ergo févva late dici potefl : Axfiliatia eft proprietas

eríonaliss unde reduplicatio : Chriftus quà homo, son

ia flans

d bouze

cadere debet fupva folain fovmam » feunaturams. f

sl

H

je-

"u bl

189

THEOREMA I.

THESIS XVI.

"

"T

dpecificative fpectari debet in. ipsà veduplicatione , itt dicens

(

saturam . fuppofitatam.

II Filius naturalis di-

)le Ü ']twmt

citur , qui procedit per veram & naturalem generatio-

du

"Ts

nem; íed Chriftus quà homo hon procedit'per veram

r(j

"d

& naturalem generationem. R. Generatio non eft. fola

ui.J

Qranicaratio filigtioniss. fedetiam unio bypoflatica, qu&

ii

, ridit

communicatur natura. illa perfona , qua eff genita: Hiné

V:minfüïmïï

generatio divina paffiva eft caufa remota filiationis Chri-

fs. & caufa proxima & formalis eft ipfa perfona Ver-

ianini x

M,'ngn

bi fubflantiabter. conjunila per uniomem. bypoflaticam.

IV.

Si filiatio Chrifti fundetur in unione, ergo

m

ngiln tj

Chriftus erit filius totius Trinitatis ; quia ipfaeft caufa

&&LSCRDCW; [

effe&tiva unionis, D. A. Si fundetur in folà unione C.

1n spiane proxim , C fonul vemotà im generatione N.

] jr nj

M.

[

Adoptio eft gratuita & voluntaria ele&tio,

j

MWM Z

& affümptio in filium ; fed Deus fic elegit Chriftum

inm [tmllzm

hominem, & in filium a[fump(ït, ergó adoptavit. D.

stitir Bwn. 1.

Ma. Eft affumptio perfone extranea, qua antea mon erat

gas lia

füus C.. eft affumptio nature confevendo ei Unionem. bypo-

d bareliuem

flaticam cum Pilio naturali Dei IN.. Sic enim gratis com-

imine Dj.0

smnicatur filiationaturalis.

fs Dewdi

tanines m

$.3. Reflexiones pro Servitute.

d s Und

H

Umanitas eft ferva Dei ftri&? dicta ; fed in Chri-

fpedars, qui

fto eft humanitas. D. Ma. Humanitas precis fc-

Orfe if m

cundim fe fumpta C.. bypoflaticà Verbounita IN.. Huma-

mitett qui

nitas quidem efte(fentialiter dependens , inferior, fub-

je&ta Deo, & fetvas: fid perfona. Filii à primo inflanti

[

conceptionis fuperveuiens ünpedivit . me in acu fecunda

At

e[fet conditio (ervi.

l. Ex S. Aug. Ep. 168. In

infirmitate hominis non folàm fubditum Chriftum ,

fed etiam fervum confitemur.. D. Servum dignatione &

ho

"i&tur& C. conditiane N. Hinc conciliantur DP. qui fervi-

C

tutcus

'TITULI ET OFFICIA CHRISTI.

181

Iuf l

Tatem affirmant cum,S. Aug.c*' qui negant cum Adriano

lis agj

Bapá, Dien. & CC. Francofordienfr.

AII. IHai.

lfalem genm'

$3. de Chrifto dicitur: In fcientiá fuá juftificabit ipfe

I TN

suftus fervus meus multos, & iniquitates eorum por-

"40 p di

tabit. D. Zpfe juffus fervus meus nazuralis C. conditiona-

*h)M]lffI'M, f*l

ls c ftridi diiw . qui caret. jure ad aqualem-bonorei,

A: Hs

eultum» & béreditatem IN.

IV. Ad Philipp. 2.

"um .

Qui càm in formá Dei effet, femetipfum exinanivit,

u .

formam fervi accipiens. D. Fermam fervi accipiens

ul 771

conditionis nece[fitate IN.. dignatione , naturá » Q bumili-

zatis obedientiá C..

V. S. Chryfoft. in hunclocum

BU

quflo

Pauli Hom. 13. ait: Chriftus ficutin formá Dei per-

^2 flv

fe&us eft Deus , ita in formá fervi perfe&tus eft fervus.

D. Fer. formam fervi intelligendo bumanitatem , ( per

p

r dd

fervum perfectum. bominem perfedtum C.: intelligendo con-

gt Oi

ditionem fervilem IN.. Sic egim $. IDodler feipfum imer-

VI. Ho-

ia D

pretatur Hom. 13.in Epiff. ad Hebr.

fl N [/1

mines jufti funt ftrictiffimifervi, 8c tamen habent jus

ad bazreditatem czli, ergo idem dici poteft de Chrifto

/)[W/a/ypa- r

PU LUE

homine. Difp. Chriflus i. fite produttionis habet , ut fit

filius Deinaturalis & ut jus babeat ad omnia bona Deis

bomines autem jus tantüm babent ratione. fanttitatis acci-

ruih

dentalis ; Unde nihil eft in hominibus fecundüm fe

j a

fpectatis, quod excludat fervitutem ftrictam ; Sed iu

Chriflo eff communicario fubffantialis natura bumana cum

u u-

m

divinitate, que eam excludit fervitutem.

s ub-.

|

.

THEOREMA II.

j at

m

Alium titulum Cbriffo facit AMediatio Deum

« Id

inter & Homines.

i GXI&L-

"Med

^ Hriftus Chriftianis omnibus

jator e.n Deum in«

n

us du

ter & Homines: Schandaro

Ed

erano ratione fo-

TL

lius

gT

18z

THEOREMA 1I.

THESIS XVI.

j

Ahi

lr

lias humánitatis : Calvino & reliquis Lutheranis t4-

u BA

tione divinitatis: Sed Catholicis Chriftus eft Mediatot

ii

[ |

qnnp

nofter , àt eft hamo fubfiftens perfonä Verbi; ita ut

i

MMG

principium elicitivum operationum nos Deo reconci-

liantium fit natüra humana, & dignificativum perfona

p M

Verbi: Undedicimus.

m DA

l. Chriftuseft Media-

zor Deum inter c» bominem s. quiaex 1. Tim. 2. Unus efd

m

V

Deus, unus C mediator Dei & bominum 8T Efus Chriflus,

i Ja'mcmj:'f"mf.

qui dedit femetipfim pro omnibus. Hebr. 9. Morte interce-

e;erjeäammomih

dente in edemptionem pravaricationum Mediator efd INo«

y upmzimmn »

vi teflamenti, &c.

II. Non fuit 7Mediator .uofler

NU

fecundim folam naturam bumanam ; quia hujus media-

(y. , Qntat

tio fuiffec infufficiens ad perfectam reconciliationem ;

CWUNJ g[gom:'

cüm non fuiffet perfona fatisfaciens infinitz dignitatis;

digi nf t

nec pretium infiniti valoris.

III. Nec Media-

gifiíinmt

tor dici potefd fecunditm folam naturam dyoinam i cum quia

J n a

natura divina, utpore'immorcalis, non poteft effe prin«

sun D t

tipium elicitivum earum actionum , per quas fa&a eft

um ia d

I,

mediatio; tum quianaturz divinz pretium þcrfolvi-—

bhir. o À

tur, unde ipfa non mediat & reconciliat ; tum quia

hm sl

opcrationes ad extra SS. Trinitatis funtindivifz, adeó-

Ro convolun

iue tota Trinitas exercuiffet ofhicium redemptionis.

IvV.

Sed eft Mediator àt Hoimo fubfiftens perfon&

firis ml

tftinu q'qm

Verbi feu Homo-Deu ; quia ex hác ratione principium

um ed me

elicitivum operationum , quibus facta eft mediatio, eft

, & oonf

Chrittus quà Homo, feu fecundüm naturam huma-«

mam, t ]

nam; & dignificativum erat Verbum , à quo & à cujus

£m d

divinitate infinitüm valorem & pretium accepit ifta

vtl n d

mediatio: Etideo ex S. Cypr. l. 2. Teftimonior. Teft.1.

Du mj

Et homo c» Deus ex utroque genere eff concretus , ut media-

tor intey nos & Patrem effe poffet. Adde S. Aug. in Enchir.

r ptüsdne

€.18

V. Chriftus officium Mediatoris etiam-

r g

oan.'

3. D Y

n exercet, Q in finem mundi exercebit5 quiaex 1.

ZiA M

3

TITULI ET OFFICIA CHRISTI.

183

lls Lüthtrpþ

2» Aldvocatum babemus apud Patrem SESUM Chriflum

üset ,

jajlum Et ex Hebr. 7. JSalvare in perpetuum pote]i AC

7 Verb i

cedentes per femetipfum ad Deum , þmper viuens ad inter-

TosDeo

pellandum pronobis , c«.

AC ned

$.2. Reflexiones Azlverpzrzæ.

WIBCM&

ii , l/m

Ediationem naturz divine paffi im tribuunt PD,

M

MWu; C», /fn

D. Mediationem fubflantialem , quá nowvo. Q mira-

lrtinty

lili federe conguntta eft natura bumana €* divina s fufficiens

«d perfetlam reconciliationem bominis cum Deo C. eam , qua

al fn i

t Ms wf

fit per operationem ubD. tribuunt ei it principio elicirrvo

N. dignificatiuo.C.. De illo eft quafHo.

lL Ex2.

quibion

ttnalto;

Cor. j. Omhia ex eo, qui nos fibi reconciliavit per

dltitedmici

Chriftum , ergo mediator eftquà Deus. D. A. Recon-

eiliavit nos fibi amittendo Chriflum , exaudiendos C acce-

g 77

us unga

pirando fatisfactiones ejus C. ipfas fatisfactiones eliciendo IN..

Hinc dicitur : Reconciliayit per Chriftum j quia per na-

UIIWIM

rqu:srzm Ü

zuram bumanam exercuit opera IMediatoris ; peruaruram

autem. divinany dignificavit.

III. Ex S. Aug.

vfmmpcf ii

l; n qum |

Enchir. c. 33. Renovate corda, dare Spiritum i

plvit; d-

é&um , & docere funt officia Mediatoris ; fed hzc foli

Deo conveniunt. . D. Ma. Renovare corda tt caufa dit-

j xcdmmms

jl Rm p

titoria, e miniferialis eft officium Madiatoris C. ut caufa.

effetiiua, & principali N.

IV. Secundum eam

AO'CFW-J

naturam eft mediator , fecundàm quam vivificat ani.-

sd nl

i MWMW*

mam , & confert gratxam ; fed hoc facit fecundüm di-

vinam , ergo. D. /Mi. .Hoc facir phyfice c effetizie fe-

Kacums

eundim dwzmm C. imoraliter C meritorie IN.. Mediatio

LH[H

vel maxime attenditur penes meritum» quo vecotncilianur

MM

2Deo offenfo.

V. Mediator nihil habere debet

"i, t n

de partibus divcrfis » Íed diftare debet ab extremis ; fed

li mm

Chnüus utpote Deus & Homo participat de utraquc

Mmmv L

patte.- D. Ma. N:/J:l habere debet quoad moralitatemli»

qula giP

L t!».

)

jj f

184 THEOREMA [l THESIS XVI.

m

g P

[

tis , vel delicli C. quoad entitatem phyficam IN.. Chriftus

r

d

Ms

n

eftinimunis ipeccato; Mediator autem effe non pof-

quat

fet , nifi Dens effet bomo vel creatura rationalis, ut athones

i

det

st

theandrica fieri po[int.

V]. Etiam Angeli , Bea-

ütt

[*

ti, & Sacerdotes dicuntur mediatores, ergo non eft

t

j

fpecialis titulus Chrift. R. Dicuntur Mediatores infe-

J

4gnirit

riores c fecundum quid, feu üt Alii dicunt , fecundarii

bmo,z

c minifferiales, quatenus caufam noflram per Chriflum

::&

hoater

Aqunt » aut ejus facrantenta nobis applicant : Sed Cbriflus ef

'eganrum, Q

enediator primarius , principali , & fimpliciter talis.

i vibutan

THEOREMA Ill

um

donzam 2 ]

Efl Redemptor nofler , 65 /Mortuus pro

]

]in

omnibus.

ii opdin

Itulo Redemptoris multum fplendorem fubtra-

;;»räeïem?.ü(

misqim d

hunt Calvinus ; & Janfenius affirmantes Chriftum

"

J

eífe mortuum pro przdeftinatis tantüm : Differttamen

W

/

,

m i/ï.'f.

Calvinusà Janfenio , quia admittit Chriftum aliis pro-

!'174 r (

!

meruiffe e

Bd (

)

ratias quafdam temporarias , fed cum vo-

luntate abfolutà eos deferendi finaliter , ídque propter

in. r

DI

'.;

Devm i mit

Originale peccatum: Contra quos afferimus.

I.

Chriftus eft Redemptor nofler ; quia vindicavit nos à fer-

furini cly

vitute peccati , & captivitate diaboli, ídque per effi-

tenensq:

Mul

édera

(

caciffima media , fcilicet fatisfactionem infmitam, gra-

4 gonfcq:c:ïex

tiarum abundantiam, ex amore immenfo, &c.

IT.

fitm texts

Chriftus per mortem fuam ef? Redemptor omniums quia

Tnorten

ex1i.Joan.2. Jpfe e[l propitiatio pro peccatis noffris , nofs

pro noftris autem tantim , fed. etiam pro totius mundi. Et

À

ex 1. Tim.2. Deditredemptionem femetipfum pro oinni-

bus. Et Rom.g. Pro uobis omibus tradidit illum.

IIT.

Àin

Unde dici nequit oortaus pro folis predeffinatis 5 quia

PCL

ag

prster jam dicta ex r, Tim. 4. .Ef falvator omnium ho«

miuis

liL

[5

TITULI ET OFFICIA CHRISTI. xg $

Va "

tium , maxinefidelium. Ubipa'rticula, AMaxiine ; des

Viltem f

clarat, Chriftum utique effe Salvatorem infidelium ,

TL ul i

quantum eft ex parte fui, licet fideles magis partici-

Iï EdJmAngcü,,

pent fructum redemptionis per voluntariam fufceptis

16, e90

onem fidei , gratiárum , & facramentorum.

IV.

k lus

Ex quibus errorem Calvini c& Sanfenii jam olim in aliié

L 37

Hareticis damnárunt variá CC. Synodusenim Mogune«

a r nl

tina fub Rabano , & Carifiaca II. damnant Gottefchal:

ia (f

cum, & Arelatenfis Lucidum Presbyterum Prade-

Cl t

ftinatianorum , qui folis pradeftinatis redemptionis

finem tribuebant: Adde Synodum Valentinam 1II. c;

4

$-& Trid. Seff. 6. c. 3. AddeetiamProp. V. Janfenii

damnatam ab Irnoc. X; Alex; VII. & Innoc. XI.

fl

M.

Idem error damnatur à PP.. Omiffis enim

al.iis, quos

paffimcitant Alii, Unus fufficiat Aug. Serm.

Ündten i

1 14.. de Témip. dicens : Hodie Dominus noffer in flaterá

sss n

erucis pretium noffra falutis appendit , & uná morte uni

atin: D

verfum imundum , ficut omnium . conditor, ita omnium ve«

r d r

garator ab[olvit : Zndubitanter enim credimus ; qud totumi

ras, l amve

amundum vedemit , qui plus dedit , quàm totus mundus wa-

v g t

leret. Plura ponit inaliis librisapud Alios.

VI.

sls

l

Demum Jbic error repugrat. primis obligationibus falutis s

p d

feu credendi, c» perandis quiá ex Symb.Nicen:& Athan;

ii d

teneris crédere Chriftum effe paffum pro falute noftrá;

"

& coníequenter tuá ; fed fi predeftinatus ton effes ;

iil

r,grl-

Ü

vult

falfum teneretis credere: Item quomodo in merita &

mortem ejus fperabis, querh neícis, an tibi quoque

gt QU

meritusíit? &c. Vide Card. Sfrondrati;

W.»;mmns , r'fï

;: g tl

$.2. Reflexiones Advérfaria.

if p

Oari. 1$. Animain méam pono pró ovibüs imeis; fed

ijb

]

pet oves fuas intellieit Fideles, ergo pto his folümi

T inarisjv' |

/

animam pofuit. D. /Ma. "nimam

pono pro owibus meis

/n LL. Seut.

Kk

$fá

rgä THEOREMA III. THESIS XVT.

qut

gditet

Ml, J

Ti

i

in fenfu incluffvo aliarum etiam ovium errantium C. in fens

fu excluftvo Sub.D. pono pro ii voluntate [pecial , c effi

andn

]

,

cace quoad actum fecundum , c effectum [alutis ultimum C.

npm!ari"

u

omni-voluntate , ità ut nequidem pro veliquis ponat volun-

THE

tate generali , c fufficiente , quantum efl ex parte volunta-

tis equs , pro falute omnium N.

II. Matth. 1 .

fi

T

Chriftus iterum ait : Non fum miffus, ni(íi ad oves,

sjid

untH

quz perierunt, Domóüs Ifrael; fed hic fenfus eft ex-

mis & Be

clufivus. D. Ma. Niift 4d oves Domás Ifrael ad annun-

tiandum ii immediaté Regnum Dei verbis, & miraculis C.

gifudtas

ad redimendum ; & [alvandum eas folüm. quantum efl ex:

ii Des (

parte fuá N.. INemo alioquin ex Geutibus effet vedemptus.

Dunini d mb

III.

Finis mortis Chrifti in Cruce , feuredem-

niw.ai li

ptionis eft perductio ele&orum ad vitam eternam, er-

anfenat g

go pro his folàm mortuus eft. D. A. Fiuis fpecialiter

vxelisdormini

zntentus C. finis totalis, d* adequatus IN.. Finis adaqua-

iris, qutqu

105 erat omuibus couferre media fufficientia ad falurem , ut

ii Ti

omnes vitam aternam » fi velint , con[equi po[nt.

IV.

t Mf s

Chriftus nequit dici illorum redemptor, qui non re-

sf

dimuntur; fed damnati non redimuntur , quia falu-

k n £ ngut;

tem non confequuntur. D. Ma. Qui non vedimuntur

friat s t

vedemptione efficace quoad. attum fecundum ,. & effetum

m IWMTHIIIP"

f«alutis ultimum N. etiam vedemptione inefficaci c fufficien-

omiia hd ecr

ze» quantum efh ex parte vvoluntatis Dei C. Vel cum aliis

ubet er d.

li

D. Ma. Qui non vedimuntur ex. defectu fufficientis pretiz

BU

pro üs oblati C. ex eo folim , quàd aliqui molint liberari , &

teChrifilflni

uti auxilis ultro oblatis IN.

V. Imperceptibile

bu feffï Thnt

eft, quomodo Chriftus vel pati voluerit , vel orárit pro

Itf

iis, quos fciebat, vel jam efle ante Incarnationem fuam

COf

damnatos , vel poftea cert? damnandos , ergo pro his

iicandummuccnd-

noneftmortuus. R. Eomodopro his efl mortum , quo fu-

* fhaiy

?'e f

prà diximus, Chriflum promeruiffe gratias Progenitoribus

V

l

!

ii

fs jam datas : Damnati enim funt propter abufum gratia

ï

:

*

415

B

TITULI ET OFFICIA CHRISTI.

182

tht

h

247

$5 oblate » que ab aterno ex meritis Chrifli inintentione di-

vina efl prior , quam veprobatio , C in executione orationis

Vfiliti ls

v(iquix p

r.eprobatiq ita fe babet , ac fi non effet cognita , cc.

! p

THEOREMA IV.

T Maih

t d o

Tituli 65 Officia veliqua.

o ilus ef

i d n

TItuli alii funt Honoris & Poteftatis , alii Officii , aliá

Amoris & Benevolentiz: Hic primüm titulos reli«

L

iC

quos Poteftatis & Honoris abfolvimus.

I. Chri-

3!1ntu$'ef? u

ftus quà Deus efl Rex & Dominus Univerfi ; quia Pf. 25.

ifv

Doimini efl terra , e plenitudo ejus , orbis terrarum, d*

Juce, nl

(*l

univerfi , qui babitant in eo. Ipfe enim ea omniacreat,

TAf

[

confervat ; regit , & fubdit providentiz füz ; unde hzc

1

lt

poteftas & dominium commune.eft omnibus perfonis

i

L

TT

divinis, confequenter & Verbo.

1l. Etiam

nriudplmmï,u:

qua Homo efl Rex c Dominus omnium quiá ex Hebr.1.

[j

n

2. INovi(fame nobis locutus eft in Filio , quem conflituit ha«

y, um

redem univer[orum. Et Dan. 7. Dedit ei poteflatem e7

i, qi fil

bonorem £ vegnum » & omnes. populi , tribus , c lingua

w tit

fervient ei s poteflas ejus eterna s quemon auferetur , c» re-

g, tf

gnum non corrumpetur. Ergo uti Chriftus quà Deushzc

df

j

emnia habet ex naturá, ita etiam quà Homo eadem

( wcm

habet ex dono Patris, feu ex liberá conftitutione.

J

Ur.

l

Eft Rex por/ffimim Spiritualis ; quia nomi-

hU

ne Chrifti Pfalmifta ait Pf. 26.- Égo conflitutus fum Rex

lgycrcepszüe

«b eo fuper montem fanctum ejus.. Hác etiam poteftate

g

regià ufus eft condendo Ecclefiam, leges fanciendo,

g

facramenta inftituendo , Apoftolos ordinando , ad pre-

dicandum mittendo , &c. Unde Propheta Daniel 1. c,

um p

gmilio t

vel maxim& de rec

o

no fpirituali eft intelligendus,

IV.

g

Eft Caput Angelorum c» Hominum . feu Ec-

u

"T

:HW**

d

Ji ;

elefis Militantis d* Triumphantis; quia ad Eph. 1. 54-

I

K

z

fitana

|

WU g

THEOREMA IV. THESIS XVI.

188

j

qui !

[citans illum à mortuis , €? conflituens ad dextram fupra

;j

i

gsil[[

omnem priycipaium , €» poteffatem, . . & omnia fubjecit fub

M

4

pedibus ejus (qui humanitatem notant) & ipfum dedit

OJ(W

gt

V.

r d

caput fuper omnem Écclefiam, qua efl corpus ipfius.

-J;

»i

ei'

Eft Sacerdos propri& ,. & fecundum. maturam bumanams

t u

Aoe

Sacerdos enim erat , quando fe ipfüm obuilit in facri«

l

s

ficium, voluntarit acceptando mortem ; Íecundàüm

cb;äcadä(cïmf

naturam humanam erat , quia facerdotium & faczifi-

cium dicunt fübmiffionem in offerente & re oblatá;

, n

fed fübmiffio convenit Chrifto quà Homini , non quà

at ]mï

Deo: Eft facerdos in aternum , quiacaret fücceffore 5

j fm m

av a

ipfeenim fempe: eftofferens, & reliqui miniftri ejus,

& effectus & fructus facrificii ejus funt xterni : Eft fa-

gmg, &!:'AACIL

h

cerdos fecundüm ordinem Melchifedech , quia in mul-

Josmocoscita

ts ngra erat Chrifti ; eratenim Rex & Sacerdos Gen-

ao n

tium & Judzorum, in pane & vino facrificabat , nec

| ïxo-fxz,hy&m?i*

finis, nec initium ejus habetur , &c.

VI Eft

rf

Ápol

Legislatov 5 quia lai. 33. de Meffiá dicitur : Dominus

g

1

legifer nofler. Hincetiam dedit przcepta Moralia , Sa-

gium iemm p

cramentália, & Fidei: Et Joan. 14. precipit: /Man-

j Udc 6

data mea [ervate. . Matth. z8. Docete omnes gentes .. «

M CU

fervare omuia , quecunque mandavi vobis, &c.

VIL

j

"

us

EftSfudexs A& 10.. Ipfe conflitutus efl à Deo^judexvi-

tir /ft ii

vorum Q mortuorüm. A. 17. Statuit diem , in quo ju-

n f l

dicaturtu

L

orbem. Joan. $. INeque Pater judicat quen-

af

!

quam ; fe

j

mne judicium dedit Filio.

vocat Frrmes

Padjfmf:!m;(

$.2. Tituli Officii 65 Amoris.

4

Qd

Ubjungimus breviffime titulos reliquos Officii &

nf

S

:

K

Ámoris,

[ Eft Propheta 5 chara&ter enim

Tuorumcamr

Prophetz mantichs eft ex ejus fcientià futurorum, fe-

d

J

& í

cretorum, & occultorum , ex reprehenfione vitiorum,

ex redu&tione populi ad vezum Dei cultum , ex inter-

Yi m'm":-'

PI'C-

Iw

D

TITULI ET OFFICIA CHRISTI.

189

retatione Myfteriorum & Scriptararum : Hinc: de

CWW ii

Meffià Moyfes ait Deut. 18. Prophetam de gente tuá,

u ip/m:

€ de fratribus tuis » ficut me , fufcitabit tibi Dominus Deus

Wa

zuus : ipfum audies.

li. Eft Dotlor ; doctoris

AUf Dgns

enim officia adimplevit manifeítando nobis veritates

20lt i

ignotas verbo & exemplo, docendo qubtidie intem-

: fecundia

lo, do&rinam fuam miraculis & operibus confirman-

t & f

do , efficaciá (ermonis animosconvincendo; ldeo Ifai,

tl ib

25. Teflem populis dedi eum , ducem» ac praceptorent

niumgi|

Gentibus. Joan. 13: Pocatis me , Magifler , c bene dici-

tsitr;

té5 fum etenim.

IH Eft Medius Animarums

li nl

morbi enim animz fünt peccata , quz auferunt vitam

frraemi: D

gratiz, & inferunt mortem gehennz ; fed Chriftus

I

d qmm

hos morbos curavit , quia fuftulit peccata mundi: Imó

Ms t

& corpora fanavit, ut vitam animz daret paralyticis,

hag

leprofis , hydropicis, czcis , furdis, languentibus , üt

^

ngü

IV. Eft Paters f

Evangelia fuftüs perhibent,

[ ctuc; D

enim redt Apoftolus eos vocat filiolos, quos per Evan-

ldas -

gelium iterum parturivit & genuit , quantó magis

ml M.

Chriftus ? Unde & eos, quibus gratias largiebatur,

a t

paterno affectu confortat: Confide fili , Canþdg fília. Ec

»f&ü W. |

Y(ai. . Parvulus , qui natus eft nobis, dicitur Pater fu-

i

guri faculs.

V. EftP*ater; nam ex Matth. 12,

TT

Qui fecerit voluntatem Patris quei, qui in calis

eff. ipfe

4

wpinp

aneus frater, é foror , & mater eff.. Joan, 20. Di cipulos

vocatFratres; Etafcenfürus ad czlos ait: Zfcendo 44

Patrem meum , & Patrem ve[lrum, &c.

"Y F

h.

"Amicus 5 quid enim facit amicus , quod ipfe non facit ?

"

unitur nobis per affe&um amoris, per fimilitudinem

morum & carnis, per præiäxïcialxu usque in finem mun-

:ïmm:ïer gl

di, communicavit feipfum nobis in pretium, przmium,

[umw

9

ijone v

& focium, dedit fua merita, exempla, & do&trinam,

(QmP

d V

non vuk hereditatem capere fin& nobis, & innumeza

Kk 3

alia;

r

u

Y90

THEOREMA I. THESIS XVII.

U;gmh

alia ; quae omnia funt proprietates vere amicitiz.

ul

n

VII.

Orat 36'0

h

Eft.Sponfus ; hujus enim character defigna-

im

tur traditione corporis fui; unione animi, individuá

/

, T

^

L

j

"m

Ü

vite confenfione , & aliis, quz fufihs fub allegoriá

Chrifti üt fponfi & animz üt fidelis Íponfze exprimun-

[

T d

j !

gt

turin Libro Canticorum.

i d

;humafdf

jj qim

THESIS XVII.

D

/

i'g,cilc ) qm )

Sancitas Chrifüi.

ol

E

IHEOREMA:.

ideiqie a

riia g.

Eft FIumanitas Chrifli Santa fanttitate

diec; hd

fübfLantiali.

u aflaici um

An&itas à Priori eft perfectio morum in acu & ha-

lomaniate oe

cllen, temez

bitu , excludens omne peccatum , & diíponens fub-

je&tum ad omneid , quod re&um & legi «ternz con-

vmautdier d

forme eft; à Pofteriori eft perfetio reddens fubjectum

dioi u

amabile àDeo, & dignum hzreditate aterná: Hic

Butimutin t

Primö fanctitatem fubftantialem Chrifti explicamus.

iij ii f

I

Chriftus z Homo & primo couceptionis fue in[lanti

ov d)

€ff fantius ; ita enim fides docét Joan. 16. Quem Pater

ia Daa d

fanitificaviz , d mifit in bunc mundum,Yuc. 1. Quod ex

vum, fedinr

zena[cetur fantlum » vocabitur Filius Dei, Unde & Dan.

lereditaem [

9. vocatur Sancus Santlorum, EcPf. 44. Unctus oleo

lo Fhrin

latitia pre confortibus fuis.

II. Chriftus 4z Homo

bfuf ia

eon eft [anctus- fanttitate tantim accidentali 5 quia: eti

fadii Verbi,

omnigratià habituali caruiffet, de Chrifto tamen veri-

ficatur , quód fit fan&us fanctorum , quód fit unctus

[l

p confortibus , quod fit plenus gratiz & veritatis ob

Unaise

conjunc&tam fibi divinitatem ; nam àt ait Damafc. l. 5.

Vndbir

u&[mï

€.3. Jpfe. feipfum unxit 5 Ungens quden t De

Dei-

taniatn i

m

:

, SANCTITAS. CHRISTI.

191

BL T

I

Deitate s Un&lus autem àt bomo, Et ex S. Gregor. Naz.

m

Orat. 36. Chriflus , h. e. Unctus , dreitur propter divini-

LUE

tatem: eaenum bumanitatis, unclo efl , non operatione; h.

i i d

e.infufionefolà gratiz , i in aliis Chriflis , h. e. Unctis,

i ia

féd. totius. unguenti . h. e. ipfius Divinitatis prefentia.

IH.

Ideo etiam Chriftus üt Homo eff fubflantialiter fan-

&us ; quiahumanitatem fandtificari fübftantialiter nil

i

aliud eft, quàm humanitatem habere aliquid in fe fub-

l

ftantiale , quod ei confert immunitatem à peccato,

i

conformitatem cum rectà ratione in operationibus , fi-

liaionem Dei, amabilitatem amore amicitiz divinz,

il

& denique jus ad vifionem beatam ; propter hzc enim

"

!

M

gratia tanquam accidens dicitur nos fanctificare acci-

dentaliter; fed hzceadem habet humanitas ex unione

hypoftaticá cum Verbo ; Verbum enim excludit ab

w n r

humanitate omne peccatum , imó eam reddit impec-

Alibnes t

cabilem , item eam facit expeditam ad operandum fu-

]

Ti d

Ü

]

^

pernaturaliter circa omne, quod conforme eft re&tz:

Paf

m

rationi ; &c.

IV. Unde figratia babitualis fan-

ani: Hic

f

üificat creaturam: vationalem , multó magis bumanitatem

;»

l cxg'ucamus,

fandificat ipfa. fanclitas fubflantialis F'erbi 5 hec enim

MT

non tantüm eft fimilitudo Deitatis, üt eft gratia, fed

) QuemPJ?-'"f

ipfa Deitas eft ; non facit filium Dei tantüm adopti-

Dr. l iQW

J

vum , fed naturalem; non dat jus tantàm mutabile ad.

il

nj

v U^

hzreditatem. Dei eternam , fed indeftruibile, &c.

»

"

v

p

Ideo Flor.in Decr. Union. dicit Haumanitatem à Vere

T

bo fuiffe deificataim ; h. e.

^

fubftantialiter fan&iücatanfu

"

Hl

n

;jqi

fan&itatc; Verbi.

um

j iruxo

$.2. Reflexiones Adver[aris.

;

Umanitas ex hác unione divinitatem non denomi-

?

i

Damafc. Á

nat paffibilem & paifam ; ergo nec divinitas hu-

rma, vel quaft forma non

Ti

manitatem fan&tam.- Dzjþ Fo

M

4

t:*'ib:(-

[]

g

THEOREMA I.

THESIS XVIH.

192

ul

gl

jf

W

aribuunt fubjecto , vel quaft fubjeclo denominationem , nzj?

gmveniant illud capax talis denominationk » fic albedo unita

unhbf

«

./lngelo eum non denominat album , nec intelleclio lapidenp

nmn[g.i)

.

«

autelljgeutem : Sed c drvinitas non e:/i capax pa[[ionis ob

qgjatr

gt

hujm nnperfeäzanes ( amexam recepttonem Humanitas

u

ver capax. eft. fanclificationis , quia à divinitate ita poteft

H. Hu«

[ /f'U ,'(mm' h

zegi, ut excludat oume peccaium , er.

manitas Chnfh ex hácunione non eftimmenfà , omni-

" 5 u5 hibü m

potens , ergo nec fancta fubftantialiter. Dz/þ INec bu-

;þm&um du

gb

ananitas eff £apax cu/u:'z;u pradicatà dryinis quia effeom-

tadite (f t

mipotentein eft vi pmprm producere vel poffe omnia s effe

zmmenþtm eft per fe.effe ubique., sta ut de loco in locum mo-

ia lat

*yeri.non. queat; qu& Cx/.e repugmmt cxeaturg -

Sed elfe

T

fanctum eft habere ens divinum fibiunitum, per quod

j fürh denominatum fiat amabile Deo , mundum à

nf

peccato» re& difpofitum ad bonum, &c. . Qui effectus

tb

creaturz non repuanam: 3 qum Hec virtus HZFJZIC exi-

gens(y* tribuens bos.effectus comvenit creatura , uec efe&ux

[A( M um n

|

ff

zpfi engunt infinitatem creatura infeipsa s. cim illietiam

dodaa atl

þm' in *juflo, fed non cum tali modo engendz bos effciius,

qui foli F'erbo, non ipfi creatura vatione fui competit : Econ-

fa. , Anic

tra effectus Immenfitatis & Ommpotenuæ ex1gerent:

(s d txy

infinitatem in ipsá creaturá ; cim ipfa quanma/s m]ïmtc

fmu TLT

deberet extendi ,sC» virtus potentia zn]ïmte intendi in feipsá

jtez fmpis

etque ideo non fafficevet terminari tantinm. l'erbo :mmenþ

divinum, &

humaniatem

€ omnipotente.

HH. Humanitas non minüs po-

dexdamanima

teít efle beata; quàm fan&ta; fed nequit efle beata

beatitudine fübftandiali Dei, ergo nec ejus fan&titate

35, Qym.

fan&a. D. Ma Poteft efft beata acczdenmlztcr C. etiam,

fai vei

fubþamzalzterN Hac enim bearitudo repugnat aliun-

etiomfmuftr

de humanitati 5 quia conf, jht i operatione. vitali ; fed

Mdlv ag

unplicat, ut. creature 0pemtza vitalis f Lincreata , Cum

nrals li

bt debeat. effe in & C'é&tuTÀ ; atque. ita Creatura. pro-

n af K

duitts

U5

SANCTITAS CHRISTI.

123

'Mwmm;

ducevet aliquod incveatum s. Idem effet & non. effet crea-

rj f

tum» et.

IV. Effe (an&um eft denominatio

L0

intrinfeca , ergo nemo poteftef. fan&tus fanétitate al-

LT W |

terius. D. A. Efl denominatio intrin[£ca h. e. fémper pro-

utn: D

veniens à forma intrinfece vecepta. in fubjetto , quod deno-

4i:bzirae ij

d.

minatur [anthum IN.. h. e. proveniens altem. & formá; vel

(v

L

lL

V.

quafi formá terminante (ubjectum fibi unitim €.

d-ïïmmü, [

Sanctitas Verbo intrinfeca eft à fe, eft imparticipata ;

)N

fed fan&titasà fe nequit denominare fanctum ab alio,

bsis .

ficut albedo non denominat fübje&um nigrum. D. Mi,

II

d&andlitas à fe nequit denominare fanium ab alio qqiddim-

(b

tive d identict C. participative N.

r : W

Itian, x d

THEOREMA Itl

)n, mndn d |

San&ificatur fovmaliter à Verbi per[onalitate

W

T

a

hi

etiam ia contradiflindtà formaliter à INatura.

Vr d

o D

Aíquez cum nonnullis ne

o

gat Humanitatem fancti-

V

7777

ficari formaliter à perfonalitate Verbi üt contradi-

ftin&à À Deitate, feu Naturá divinà: Contraquos cum

i hfs

Suar. Lug. Amic. Rhod.

& aliüs dicimus.

.

at Tan-

u

Certum eíft . ex præcedcnti

bus, Humanitatem wa;/?i

i en

,

lx

T

fanctificari farmaliter à Divinitate ; & Perfonalitate 164

liter fumptis 5 quia realiter fpectatze utique funt quid

"

h

divinum , & infini* amabile, adeóque aptz fünt ad

nop

humanitatem evehendam. ad effe divinum, ad red-

dendam animam impeccabilem , heredem beatitudi-

j: 0a

faytae

n

nis , obje&um divinz complacentiz féd hzc nomine

H. Sanc&tificatur

jiy C. t

fan&itatis veniunt , ergo..

l

etiam formaliter à Per[onalitates t comradiflindia. for-

1 um

maliter. à INaturá divina , fou Deitates quia etiam pe-

y iil

at

m

fonalitas Verbiüt contradiftin&a à Deitate eft ens d. vi-

TT d

num, infinite perfectum & amabile, &incomgoübi-

Kk 5

&

[

J

194 THEOREMA II. THESIS XVII.

I

r

le cum peccato, ergo pariter aptum eft ad creaturam

ij

d!

l

[Idlcv

rationalem mediá fui unione evehendam ad effe divi-

d

,uum[

y)

an)

num , & d reliquos effectus modó dic&os, ergo cüm

per unionem hypoftaticam immediate conjungatur

jpem

f

(f

!

W

gtl

cum humanitate , & eam terminet ratione fui, utique

yuntat

etiam ratione fui tribuit effe divinum ; & reliqua pre-

í T

ii

dicataad fanctitatem requifita; ergo eandem fancifi-

, m

uf

cat formaliter, & ratione fuj.

IH. Stabilimus

" ,-'zjnir't !

pafrjadie !

vin banc [anttificandi formaliter ex vatione. Filiationis,

qua tribuitur bumanitati ex antà didlis ; Humanitas enim

" nl

formaliter fan&tificatur peream formam vel quafi for-

aius crat

mam , fecundüm quam Chriftus etiam

quà homo pri-

g pitop

matió & pracipue eft filius Dei naturalis ; ex hác enim

ed du t

confequuntur omnes effe&tus fanctitatis; fed ex f. d.

E/?;///i/ywia/az

zalis eft primarió & przcipue per perfonalitatem Filii,

1 ymfam ij

IV.

adítipulante etiam S, Th. q. 32. a. 3. ergo.

ydiWuiunis al

Exquo iterum banc vim formaliter fant

ificandi compa-

fs [ a

TAmu cum fantiific.

4tione formali gratie 5 quia fi gratia

u Pzrþm/i/z/e!,

formaliter fan&ificet animam ,

eó quód tanquam fi-

Jo d p

liatio conftituatfilium adoptivu

ml ii perf

m , quantó magis fan-

Cificabit formaliter perfonalic

as Verbi

. quxa per mo-

aarxetaminl

dum filiationis conftituit filium Dei nat

uralem?

ätgæ'm E

plrejoau,

$.2. Reflexiones Adver[aria.

dtricattiis Y

AnGificari eft Deificari & participem fieri natur:ä

divine ; fed períonalitas üt diftinta humanitatem

l

non facit participem naturz, D. Ma. Eft Deificari , f

Af

12 Deificari fignificet fub disjunttione , baberevel naturam

i

divinam , vel effe divinum C. fi deteyminat? fignificet ba-

bere naturam drvinam N.

II. Saná&itas confti-

AE l:

tuit Filium Dei; fed hoc facit fola Deitas, cüm faciat

t rnhN

fimileminnaturá. R. Sanlitas in generenen dat. filiatio-

Qdl d

aem , alias Pater non effet. fantiw. . Hinc (vfficit bic amalo-

Fa (s

ROT.

"B m

SANCTITAS CHRISTI.

194

Atl a,

It.

gica filiatio , feu participatio entitatis divina.

iiv

San&titas eft przdicatum abíolutum ,. & fanctificat

d

» &i

fuum fuübje&um ; fed Perfonalitas Verbi non fanctificat

nedigfg Üj

fuum fubjectum, feu Verbum, nec eft abíoluta. D.Ma.

Tüny fv

Pradicatum abfolutum efl fanctitas ab[oluta c imovalis , que

U:&requug h

eft. rectitudo voluntatis in omni a&tu c effettu C. vel rela-

j tden f

tiva , weltran[cendens , confif'ens in quavis perfettione di-

l S[iblllmg;

viná infinité perfetclà , amabili, & contrarid peccato N.

'X'h:!,:m Futi

DDein Per[onalitas vatione fub etiam excludit à V'erbo om-

hn

UY 'mrum

aem immunditiams ee veddit illud asmmabile , cc.

IV.

"Wa

Sanditas creata eft participatio fanctitatis divinz , &

Uäïiümg;i-

|

non eft participatio perfonah'mtis divinz , ergo hzcnon

EC&T

m'crm !

eft fanGtitas, ergo rion fanctificat formaliter. D. A.

Mdl "

iifid

d

Efl participatio (andlitatis dvuine in omnibus pradicatis IN,,

Asf

l

in predicatis incompo[[ibilitatis cum peccatos amabilitatis

Esl

I

€ difpofitionis ad vecle opey andum , C in aliis C,. In hispra-

ajjad w

dicatis fandlitas communicata creature noy minis partici-

t^t perfonalitates ; quäm naturam.

V. Nulla ia

tiquí pa

I

") ügun l-

Deo eft perfc&io , & nullum prxdicatum , quodin fe

1 lt

|

non fit infinite perfe&um, pulchrum , amabile , ergo

Q m

quzlibet etiam in Deo perfectio erit fan&itas formalis,

m

ergo in Deo erunt plures fanctitates.. D. Ulr. C. Erut

pluves fanclitates , qua fint fpecialia attributa diflintla à ce-

l[äl ll '

teris attributis N indiflindla in vatione f anctitatis C.

s for DALT

l

«

THEOREMA Ill

/l

7')['-

San&ificatur etiam formaliter, &5 immediaté

jl W

]

à Naturá divina ut diffinda à Perfonalitate.

TOU l

jiias a

N Éndoz

a negat, Humanitatem fanctificari i Dei-

Mu

feu Naturá diviná , üt contradiftin&àà per-

T

IO

wia l

fonalitate: Sed cum Suar. & Aliis opponimus.

Humanitas Chrifti faulificatur patiter à Naturá divi-

jjit bu:'ï

[

D

J

196 "THEOREMA III.

THESIS XVII.

(

"

jl

n

uá üt difinttà à Perfonalitate s quia fi minor participa-

ii

tüo naturr diving, quz fit per gratiam habitualem,

unDu

Dui

jl

formaliter fanctificat, à potiori ipfa natura divina par-

2

M

ticipata, feu communicata fanctificat ; cüm fit radix

mim j

t !(i:'!'

prima tum viftonis , tum amoris Dei , tum ipflus etiam

i

ii

gratiz : Unde ficut ex communi fenfü Patrum Huma-

"

l

u

f mut

nitas per Deitatem fibi unitam formaliter Deificatur,

ita & formaliter fanctificatur , cüm Deificari minüis effe

,«'.'-[,ï;v:lw |

m

non poífit, quàm fanctificari,

Il. Deitas 22

ia

diflintla à Perfonalitate etiam f antlificat Humanitatem im-

g lts

ss hu d

mediaté ; quia lic&tï períonalitas mediet üt vinculum &

Dganumm

conditio, fine quà non uniretur Deitas humanitati ;

non tamen mediat üt forma, pet quam natura fancti-

uj la i i

ficat; nam licét perfonalitas per impoffibile non fan-

aj t /

wic at p

€tificaret, fed tantüm uniret Deitatem cum humani-

vtf m

tate ; adhuc tamen fanctificaret Deitàs , utpote fancti-

tasincreata, ergo Deitas ratione fui pracis? fanctificat

y ii f

ergo immediate fanctificat.

IH. Hinc/anthifi.

lum f

eationi immediata vefheclu INatura uonebflat Unio media-

TU

ssiDeiae

Z4; quia actus meritorii humanitatis digni.*ic—antur in

rauone meriti immediate , licet mediate uniantur divi-

adolisae

nz excellentiz , ergo & Humanitas fic dignificari po-

Cie [f

teft pbr naturam mediate unitam : Imó apud multos

ps jma n

Philofophos calor facit fozmaliter & per féipfum füb-

i fijjita

buuntar n

je&um calidum, licet immediatz uniatur foli quanti-

tati, & apud Modiftas albedo immediatt albificat , li-

d Toniad.

cét uniatur mediante unione. diftin&á ; fed longe ma-

i ndi

£utdg! t

jorrauo, & zquiparantia éftin thefi noftrá , in quá ra-

tio fan&ificandi Verbi & Deitatis identificantur ; ergo.

tmiai, juj

d.

$.2. Reflexiones Adver[arie.

t Ms

Eitas non immediatt unitur, etgo nec immediate

dmrainei

— fandifcan D. Q Necimmediatt fauttificat » ita ut

quaitpac

mediet

SANCTITÀS CHRISTI

197

Jmärmum 1

mediet aliquid, quod fit vatio formalis. fanctificandi, per

Sfmmh h

quam Deitas proximé f antlificer IN. quad. ftt vinculum.- &

-Jnamra dnm

conditioad boc , ut Deitas formaliter fanctificet C.. Cxte-

lhdl j Qm H

zàm Difparitas eft; fancdlificatio immediata ex nullo capite

mmlpf Áüp

anfert irépugnantiam i bec enim ofendi nequit:. At repug-

hmmHL

mantiam babet uno immediata s quia uniri deberent :m na-

D

turá, fen in unitatem natura , que repagnat s ciin natura

i

à

ininigd

II.

€ divina & bumana completa frt in vatiohe natura,

l betan

Humanitas unita Angelo habenti fanctitatem per lianc

, HHW*'W [

non fanctificatur, quia humanitas uniretur tantüm

[cn ml

mediare huic famctirati; fed litimanitas etiam unitur

Dtis hn

Deitati tantüm mediate , ergo nec eam fanQtüficat, ZN.

quo .

Caufal. Ma. .Sed ideo fanclitas Angeli non fanttificat hu-

ul w .

qmantatem , quia fanäzm hec nequidem inédiatà dicitut

tm a ln

unita unione propriá. . 2.. INecitavonjungitur , ut vum bu-

|

m -W

manitate faciat unum pér fe.. 3. "Angelus mon per fe s fed

RC av

:

per accidens fuperadditum effet fan&m. 4« Santlitas illa

D H "L/

ad bumanitatem fe baberet tantum extrinfecé , C : decus

DMTTTT

Jit in Chrg/fo.

III. Effe&tus immediatz prove-

niensà Deitate trlbuu:ur toti Trinitati, ergo & hzcean-

Qgmacanm n

|

auml['mdhl |

dem fan&ificaret. D. A. à Deitate þamdmn fe fampta

»mmm

C. àt fubfiffente in determinatáperfona IN.. Unio enim ap-

WE

i mu

plzmt formam denominantem , fed Deitas non unitur; nift

L

L

wl

at fubfiflit in. Verbo.

IV. Przdicata, quz tri-

buuntur naturz ratione fui, juxta ornes tribuuntur

toti Trinitati ; fed fi natura fanctificaret immediat ,

n m

utique fanctificazet ratione fui, ergo. D. 7Ma. Qu«

conwemunt natura vatione fii zndependenter à perfonà de^

J

n a

zerminatà , feu fine ordine ad perfonam determinatam C.

n e

D

dependenter, feni cum ordine ad illams quatenus determi-

i.

natà in bác perfoná fulfiflit IN.. Natura fanctificat qui-

erfonáVerbi ;

mecImm i

dem ratione fui, fed dePendenter tamé à

quia üàt przcise identificata Verbo unitur hümanitan.

h

("!W !

*

THEO-

qe

1928 THEOREMA IV.

THESIS XVII.

T dl

u

wf

fà

THEOREMA IV.

n

n

( l

n*

d

Hac Sanclitas eft Infinita, 65 Phyfica.

K

Sparza negat humanitatem fanctificari infinit? : Ara

nd

f:.- æmunnlü

Á

ao

riaga phyfic: Contra quos cum Lugone & Aliis

g

concludimus.

I. Verbum & Natura divina

f M

utique Humanitatem. fancfificant moraliter ; quia red-

dunt humanitatem à peccato immunem , recz rationi

Mdj Vebi d

!

in operando conformem , Deo amabilem ; quz omnia

solotu

Íunt moralia.

II. Humanitas etiam fantlifica-

;g&umud?iems

zur phyfice , non moraliter tantiim 5 quia Humanitas uni-

, fcdpies

tur phyfice Verbo fanctificanti , ergo etiam fandtifica-

i

tur phyficeà Verbo, ficutetiam Verbum phyfice uni-

&Camme

tum humanitatem facit phyfic? fübfiftere , & ficut gra-

vméangritrt

..H& (?.Tm) ü&ï

tia phyfice unita fanctificat animam , non moraliter

cantum , fed & phyfict.

IIL Eadem Huüumani-

iibl

tas eft infinité fanila. in genere fantlitatis participata per

u

2nnem quiaomnis forma , quz fe totam communi-

ii prtiuee

cat fubje&to capaci , tribuit illi effe&um formalem in

wommem pc:frftio

eo gradu, quem habet; fed Verbum eft forma, feu

ii m

quaíi forma infinite fancta , & in caufalitate illimitata,

mbf

Humanitas eft fübje&um capax fanctitatis ; unde ficut

txnfot ttr,

dignitas Verbi infinit? moraliter dignificat operationes,

tnidef f

quibus unitur moraliter üt forma moralis, ita & infi-

LEU T.

nit? fanctificat Humanitatem , cui unitur üt quafi for-

"unti gomr, fu

ma phyfica fanctificans.

IV. Hac tamen .$an-

1

í

TT [:

dHitas non eft infinita fimpliciter $. quia illa fanctitas non eft

nit ais L

infinita fimpliciter, feu in omni genere, quá major

fimpliciter dari poteft; fed major eft fan&titas divina

TITT

Iuf

in fe & intranfitive accepta; quia Deus eft per effen-

if

w

tiam fuam fanctus, & per fan&titatem fummam.iden-

?mrimm: li

tice fibi propriam.

|

l

^

:

V. Sed infinita efl in genere

N

L

fanii- :

DN m

SANCTITAS CHRISTI.

199

Ay | fantlitatis participata per unionem 5. quia in hoc genere

fanctitatis participatz per unionem nequit effe major,

cüm fan&itas divina Humanitati communicari neque-

UJ (gfp þ]/z.(; |

at per identitatem ; nec major fanctitas fit fanctitate

Mif

increatá communicatáà , nec dari-Poffic unio major

Cs

unione fubftantiali cum perfoná diviná.

m

l

QUtt dj

$.2. Reflexiones .Adver[aria.

r qj

An&itas Verbi infinità communicatur Humanitati

EE r

S

t r

modo tantüm finito; quia quidquid recipitur, per

ia dj

modum recipientis recipitur , ergo modo tantüm fini-

Va Honaiw

to, firecipiens fitfinitum. D. Prob. Quidquid recipitur

gpeindrs

proprié fubjettiue , aut fuflentative in fubjecto vero cr fhri-

T p

&o C. improprié, h.e. terminatur ab alio, quod fe babet

dee g

per modum puri termini N.

II.Si Humanitas eft

1, M tf

infinit? fancta, effetinfinit? perfecta ; (ed implicat crea-

, Bden -

tura infinitt perfecta ex communi fenfu. D. Ma. Effet

infinité perfedla abfolutà IN cum veftritlione ad lineam fan-

71 /a/kgþx!:,"a |

LEU E

itatis participate C.

IH. Sanátitas infinita. ha-

vf in

betomnem perfe&ionem poffibilem, quod repugnat.

d r

D. Poffibilem per communicationem C. per identitatem NN.

&

]

l

Wl

n

Si tres Perfona. bypo[ftaticà unirentur , fanctitas smajor effee

ia lr

extenfrué tantim.

IV. Sic humanitas careret

f

omni defectu ; fed hoc foli Deo convenit. D. Ma. Ca-

/h

i

grasy LU

reret in aliquo genere , fcilicet fanclitatis communicdta C.

J

in omni genere , fantlitatis per identitatem c à fe IN... Ha

u

factitas in omni genere efl infinita.

V. Sieft infi-

In

dfiasmne

nit fancta, ergo humanitas erit tam fan&ta & ama-

j m

bilis, quàm ipfum Verbum. D. .$eg. Erit tam fandia

€» amabilis quoad formam fantlificantem C. quoad modum

i Ut

fancificationis IN. — Verbum eft fzn&um per effentiam ce

gt

fimm

identitatem : FIumanitas per participationem vt unionem,

VI.

Si fanctitas & amabilitas humianitatis non

"T

-

eft

ia

200

THEOREMA 1

THESIS XVIiI

(

indi

efttanta abíoluc? & quoad omnia; quanta eft Verbi;

queudlf'

M

e |

ergo fanctitas ejus non eft fimpliciter infinita ; quia iri-

ätlls)lm'm'b/

H

finita non eft, quá major dari poteft. D. A. .$i son ef

ipemi

tanta in ratione infinitüdins C. perfettionis ffecifice SubD.

fnead;W

INon ejl i nzp/mter infinita in omni genere fandlitatis etiam

"Lml MJ Qul P

incommunicate C ümparticipate C. in. aliquo genere ; fan-

, rf n

&itatis communicata C participate IN. Similiter D. Ptob

m Ub

Infinita noneft , » qua major dari poteft ii fuo eenere , [cili-

dl contorDa

cet fanäzmtu participata C. in alio genere IN..

VII

mtyerfe&m

Humanitas àt fancta involvit fan&ttarem & füpj ofi-

.AHI xu&o) qln

turh , ergo Verbum nequlc dici abfolute (anctius. D.

debonem, d

A. Inwbvit þtppof (tum unitum , & cenfequenter fantlita-

sdbus nolts &

teim t communtcatam C.. fecundimm. fe, w confequenter

filtuidi m

fanctatem per eþntzam & identificatam N..

VIIl.

ag n p

Sub le&um azque eft calidum ; five habeat calorem üt

aiitam t

8. perunionem , five per identitatem, ergo à parl. D.

z vltons &

P ZEque eff calidui quoad numerum graduum pracise C.

Yb gutun,.

eqii? perfetle IN.. Perfe&kio ex identitate major eft, quia

atlemengl

inamiffibilis eft

Ánuniidi

us

THESIS XVII

14 LO0 CTALU

RRR

Gratia Chrifii.

TOR CVT

THEOREMA I

&ténltve s u

O0 pl

Eadeni FTumanitas etiain fàntta. eft fan-

fent Vgf

D

I

itate accidentali gratia;

Of 1.

Ententia oppofita, quari quidam videntur )udlcaf

la 8

li

$

d j

fe probabxlem apud Paludanum, grav:bus ceníuris

N G

vmmmp ",gr

nótatur paffim à Theologis: Ideo loquimuft cum com-

muni.

L. Decebat; Chriffum etiam ornari gra-

]tij, / mm;(

fid accidentali ; eti enim abfolute neceffaria non fuit;

141 qru Dl

eünd

1' /Ft! L

ML g

"m

GRATIA CHRISTI.

20I

ru.;,

Qu

D

T |

nj «

citm absque eá Chriftus jam fit fübftantialiter (anátus,

u:efï. 48

gratus, amabilis, exigeits concurfum divinum ad na- &

dj fs

upernaturalia; addebattamen ornamentum alterius

vt tf

eciei, & fanctitatem magis naturz humanz intrin-

d

C

am,«& quafï propriam.

M t

II. Dein oporte-

fl D

bat, Chriflum non carere illis donis , qua volebat im nos;

ceu membra fua derivares caput, enim oportebat mem-

1 ?W) f

V

bris effe conforme fecundüm omnia ; quz non res

V p

J

pugnant perfectioni Capitis; uhdeomnis perfectio &c

ah

Pulchritudo, quz nullam affert indecentiam, vel im-

].

&

perfe&iohem » danda eft Chrifto , qualis utique in ani-

'nr,[qurula ji

II

mabus noftris eft gratia.

IIL. Prxterea gratidi

a T.

fubffantialis non poterat determinave. gvadum tum vifionis;

ztum luminis glorie 5 quia infinitum finito modum , &

Metclemnit|

menfüram ponere nequit ; cüm autém Chriftus infi-

. äpm D

um

nitz vifionis & luminis non fit capax , ideo oportuir ei

mfundi gratiam ,. cujus officium eft ifta determinare,

ag

cüm fit femen eloriz.

o

IV. Finis ergó bajus gra-

tie ex Arriaga efl ut humanitas connaturaliàs eliceret

actus füpernáturales , ad quos de fe eft incompletaj ut

W

efet fons gratiarum in nos derivandarum ;. ut effet

fanc&tus non modo fan&itate illà fingulari, fed & com:

iiuni czteris juftis; ut effet fancti(fimus tüm in« tum

$

extenfive j ut Caput effet fimillimum membris ;. ut

Quos prs&fcivit & przdeftinavit ; in hác conformes fie-

"l ! //1'

£ent imaginis Filii fui , &c.

V. Hinc S. Áthan.

Orat. 2. conitrá Arian. cum S. Cyril. Álex. & Aliis de

m 'wöifï:

hác gratiá intelligitillud P. 44.. Propterea unxit te De-

ii oleo letitie c?c. S. Aug. l. 1 $. de Ttin. c. 26.addit:

i us

Dominus ipfe TEfus non [olim Spiritum [anttum dedit u

yimuxcum;ïï' |

Deus 5 fid etiam áccepitit Homo:. Et pyopterea eft plenus

TM

üratias quà unxit eum Spiritus

fantus , non ntíqué óled

r W

.lï:)

n

Vifibii . fed dono gratia ; c»c.

/hn LL Seiit;

Li

5; ^i

G

'THEsIS XVtIf,

ii

4602

THEOREMA 1.

t hw!;

s i

ii

T

$.2. Reflexiones 4dverj?zriæ.

J

Pu

L

Uod eftinfinite fan&um , non poteümagïs fanctie

UL

einm

x

X

X

ficari; fed Hurianitas perVerbum eft infinite fane

i

&a.. D. Ma. INon potefl in eo genere, inquo eft infinitums

TI

fiilicet [anctitatis ubfhantialis C. in alio N.

Il. San-

ü

l fh«

éLitas creata non auget fanctitatem Chrifti jam pre-

ï j; Acon

fuppofitam , ergo non pertinet ad complementum

fanctitatis, fed fuperflua eft.. D. A. INon auget in- C.

p &Ptï h»

gendmete

. Pevfeit emum im alio genere fancitatis.

gxtenji-vä N.

kfstumdre

l.

San&itas infinita non tantàüm abforbec

omnem fanctitarem , fed etiam omnem modum fan-

I

tiratis; ergo licét in gratid hác fit novus modus fan-

étificandi, tàmen erit fupcrfiua. R. Licit eminenter

Hs

continiéat gratia fubflantialis omnem etiam madumi , on t4-

anen bunc forimaliter corimünicat » ficut in ovdine naturals

diec commtunicat potentías maturales , licét eas eminenter

Onszcg

imum ing

contineat.

IV. Ex2.Petr. 1. Per gratiam habi«

t g D

tualem fimus confortes divine naturz; fed hoc de

un: Cun qu

Chrifto dicí nequit, qui eftDeus fecundüm perfonaf

jbials Cl

litatem, non fecundüm participationem cantüm. D.

Mi. Nequit dici de Chriffo ratione per[onalitatis C.. bu-

gmir:t'g , cäa |

'em inme

AUL

[*

h

snanitatis [ecundim fe fpectate IN.. Humanitas non eff De-

eno

p

Wa

dis , ergo non implicat, ut recipiat in fe aliquid , per quod

fí«t particeps natura divina.

V. Supetfluum eft

qubusi m

dare mediaad aliquem finem jam haberiti illum finem ;

PHDG'Z'U 4l

V

N«

fed gratía eft medium ad beatitudinem , quam Chri-

al

t

"n

ftus habet vi unionis. D. Mi. Efl mediwn tantum N.

AU

Jomul ornamentum é inffrumentum , ac principium. v4di-

PA

'hr

cale mediatum ad operationes connaturalius eliciendas C.

VI

U5 p

d

!

Illa forma fruftra ponitur in Chrifto, cu-

n,ä

u

jus omnis effe&us aliunde jam habetur per fanctita-

tem fübftantialem. R. Effedus grati« efl reddere forma-

At

litef

t

GCRATIA CHRISTI.

263

hefr

liter bominem. fanctum per fanctitatem accidentalem , qui

mon babetur formaliter. per fanctitatem.| fubflantialem.

Md

VII.

Implicat, ut idem fit fübftantialiter &

ndlig

accidentaliter fan&um , ficat implicat, ut idem fit

infaj

fubftàntialiter & accidentaliter calidum. D. .Secundam

|

I

idem effes C* in ordine ad eundem effettum C. fecus IN... Hu-

fi

j

manitas fit fubftantialiter fancta, ut fiat impeccabi«

'

Hiey )

lis, &c. Accidentaliter fancta eft, ut connaturaliter

a

!t If-

[

peteam; & per habitusoperetir: Calor autem habe:

AAMT

!

ret eundem effe&tum , &c: Undeob diverfum finem;

X

& effectum diverfailla fan&itas eft

TOf

At

COR d

THEOREMÁÀA Il.

TL at

Haec Santlitas non eft infuita pf]y]icä*,.

g, t

fed moraliter.

VTT

Á u at

Cotus hanc gratiam facitfinitam totam : Almainug

infinitam ingenere entis phyfici : Cajetanus in ra-

P:rgud:mfubx-

pe; lo

tione gratiz: D; Th; & Suarez in genere noris tan-

l

tàm : Cum quibus concludimus.

l. Gratia

al m

|

habitualis Chrifü nón eff infmita pbyfic? in genere entis, cr

a Z

qualitatis s quia infinitudo phyfica excederet capaci-

[omïrt:m C

j

VedEudas s

tatem fübje&ti phyfice liniitatam ; & finitam : Dein.

gratiz infinitz refpondcre'nt liabitus paritet infiniti , ex

ul ?

j

"

i

J

quibus & actus effent infiniti :

ua omnia repugnant

]

l

principiis aliis. tum Philofophicis, tum Theologicis.

'xnnülm:cvm.;

z

8

"i

u)

Nec eft zrifinita in ratione eratias quia f1 in-

g. yin me:

tellivis infinitudinemi moralem? nihil novi dicis : Si

m

phylicam? inip"lidabic ; gradum fpeciiïcum gratiz effe

yaipim

c€

phiyfice infinitum ; & non

o

radum genericum qualita-

"T

III. Hac gratia eff

m

tis phyfice identificatum.

infinira moraliter; nam moraliter, & de potentiá ordi-

u p

"a

narià eft fumma; dicitordinem ad unionem hypofta-

f

kl z

ticam 3

;([f NIW A"

n

u

&

&

464 THEOREMA 1I.

THESIS XVIII.

TL migir,

ücam ; non poteft ordinari ad aliquid melius j noi

,;yf 1

eftdata ad menfüram , feu reftri&te ad aliquos effectus;

fnundumf

*

"

]

eftin perfonà infinite digná , & ex eà confequuntur ha«

IV. Sicuc

dilg'«*,lfïï

k

bitus elicientes actus infiniti valoris.

p u u

ergo ex coupunciione Ierbi Humanitas habet. dignitatem

infinitam , xatione cujusipfi debetur cultus latriz, &

m n

p

merita ex eàdem habent valorém infinitum ;.ita &

iib ha

gratiainünicam habet dienitatem & excellentiam , aé

effe&ive & caufalitet fanctificare poffet infinitas , fi

g DC

darentur , creaturas , in has influendo gratias habitua«

ml

les,

V. Quare hac moralis Infinitas gratie in eo

nl

um iil

confiflit 5 1. Quód gratia ratione unionis hypoftatica:

fit principium proximum a&uum infinit& meritorio-

fenprpip

rum. : 2. Quód ordinetur ad unionem tanquam aliquid

Apo/?alis. 4j

eonfequens. ;. Quód non fitdata ad menfuram, feu

i if

feftrict* ad certos effe&us.

VI. Ex his Znfini-

minl [j

tas moralis Meritorum & Gratia diverfunode [Dekanda efl $

lp

quia gratia non fan&tificat humanitatem üt phyfice,

diiinizeng

vel moraliter includens dignitatem Verbi, ficut actio-

n Chnf?adhufim'

nes metritoriz Chrifti Deum movent, üàt includentes

T

' Lj V

dignitatem Verbi , & üt peream moraliter informatas

irzn ia

& dignificatz : Unde gratia nequit dici infinita, nift

ILONLT.

Íolüm fecundüm quid ; quia gratia fecundüm fe fump-

fipimcit

ta non magis Humanitatem fan&tificat, quàm fi abef-

Tias graia yi

fet unio ab illà ; Etgo non fanctificat infinit? fimpli-

extendere po:c[l

eiter , fed fecundüm quid , quia ex folà conjun&ione

adinfnits, f

&um Verbo defervit ad actus infinité meritorios.

mum, D Mf D

D

! gnitne

$.2. Reflexiones Adver[faris.

N. H du

Umanitas eft capax recipiendz divinz hypoftafis,

Cl

licet infinitz, ergo & gratiz, liceteffetinfinita. R.

U r

Humanitas non vecipit þ)pqäaþn, Jfd ab bác terminatur

dtniu; llf

tantum s unde non reqnzri(ug proportio aliqua fubjeéliva :

[j

«nig r

3 t

GRATIA CHRISTI

QOS

Qd nvl

eed gratiam vecipit, ergo bac recipitur per modum, feu

: ahq d

fecundüm proportionem vecipientis , e vim 4gendz totitis.

'(mfcquunw.

Jüi

Chrifto data eft gratia proportionata ejus

W&

dignitati; fed hac eftinfinita. D. 7Ma. Proportionata,

H!!lf/ j

h. e.ea , que maximé comveniens fucz at ad finem 4 Deoin-

hi,

gentum C, h.e. phyficé d intenfFue fumma N.

*"IHT,

j

Deus eft fapienuffimus diftributor gratiaram , ergo

Ui 4

gratia debet habere proportionem cum dlgmtate per-

ts l

Íonz, D.C. Proportionem comvenientem ad fines intentos

DI |

€. omnimodam .Sub D. fi mon implicet C.. fecus IN. Om-

010

nimoda unplicat , quia nequidem. gratia infinita proportio-

M

natur Infinitati Dei

IV. Diftributio gratiarum

TRUE f

Íemper proportionatur officiis , üt patetin Deiparà , &

[ q'u.un ""

Apoftolis, D.52 fubjedhum erfinis patiantur ; frve fi fub-

[U 4l ltl

ectum,

officium, c finis finitus fit. C. fecus IN... Obflat

lkr l

enim bic fubjedtum inflructum fimitis tantim potentis , cr

n Wamw»t

eodo operandi finito,. fcilicet Humanitas.

V. Ra-

[

A U

"7 nu;

dix infinita exigit effe&um infinitum ; fed radix gratiz

1) M

KL

inChrifto eftinfinita. D. Ma, .S fubjeäum patiatur C,

nr mdm n r

fecus N,

VI. Radici infinize non eft propor-

mw m

tionata gratia finira. .. Radiei infinite. fecundàm f:

muk Wi

f'umpta C. pront afficit naturam finitam IN.. .Sicut mon exi

ümït n

git patmtm mþmm; » tanec gratiam.

VII. Dlg-

[1n

,u

T

nitas gratiz petitur ab ordine ad effe&tus, ad quos fe

cxtcndcre poteft; fed eratia Chrifti fe extendere poceft

Miv

adinfinitos , feu ad Lcdemptlonem hominum infinito-

n

rum. D. Mi. Potefl id vatione valoris , quem babet ex di-

gnitate per[ona C, vatione excellentia pbyfica ipfius gratie

f

IN. Hinc eft infinita moraliter,

VIII. Gratia

at

d )Pom 1

Chrifto non eft data ad menfuram , ergo eft fine men-

rinint

furá, & infinita. D. A. N'en ad men[uram» quia de poten-

hu t

ya ordinaria eft fumma C.quia infimita IV. Nel D. Relate

ed dignitatem pevfone C. ad quaht/tc,n gratia IN.

j flbj i

J

Lig

THEO»e

[

2c6 THEOREMA II.

THESIS XVIII..

í vmque u

(j

"j s

THEOREMA III.

ii

un 75

[

W;Im

Gratia Capitis complettitur fanttitatem füb-

Ü

!

«s Dl

d

flantialem , & accidentalem,

ma:

, U ,

3.

quuez Chriftum in ratione Capitis conftituit per

d 0U

V

il

folam gratiam fubftantialem : Thomift per Ío-

«s t*

lamaccidentalem : Nos utramque cum Suarez, & Lu-

Q p

t ?

gone complectimur.

I. Gratia Capitis eff com-

al A

plexum ex utráque ratià fubflantiali, & accidentali ; quia

j ; Md

ad gratiam Capitis in membra influentem duo requi-

uir & Dntni

runtur; r. Principium formale, ex quo operatio tra-

ifm r

hatefficaciam, & valorem. 2. Principium effectivum

fupernaturale; fed principium formale efficaciz & va-

fil

loris eft fanctitas fubftantialis , effectivum proximum

(s

funt habitus fupernaturales , & radicale ac remotum

RAïiO

UO

Cl

II. Hinc zullate-

eft gratia habitualis, ergo.

ii Ecele,

anus (uffcit gvatia babitualis s quia licetgratia mediis ha-

(yi p

bitibus efficiat a&us entitative fupernarurales, & me-

m

i MM

7]

ritorios, non tamen iis dat valorem infinitum.

w

III.

uti

|

Suffecillet autem abfolut? e fiupliciter gratia fubflantia-

lis; quia abftrahendo à gratià habituali Chriftus po-

qu d t

a, i al

tuifet elicere operationes füpernaturales & meritorias

at gmud

valoris infiniti , ergo potuiiïät mereri gratias habitua-

l; Al

les & alia dona fupcrnaturalia : & confequenter efle ca-

hbt

put influens etiam in membra.

IV. Nonzamen

verosids; f

eft fola gratia (ubflantialiss tum quia gratia habitualis

mnrad m

mediis habitibus connaturaliüs efficit a&us fuperna-

dsalflam f

turales meritorios , & ideo effective influit in noftram

diltie, D.

xedemptionem, & fanctificationem ; tum quia caput

influens decet effe homogeneum, feu fimilis naturz

ftaltin,

ff

um membris; (ed non fuifet, fi gratia habitualisex-

-[J.','f

|

V.

iij J

il

LU

eludatur, ergo hac excludenda non eft.

Utra-

GRATIA CHRISTI.

297

Bw

"Utraque tahxcn g

ratia fupponit acum divina'voluntatis,

Tl

quo Deus dabat Chriffo poteftatem. influendi in Ecclefiam,

eam regendi , & alia proflandi, qua ad con[lituendam im

Áitiin J

Chriflo dignitatem Capitis fpetlaut 5 ficut enim ille; qui

17

|

de fe eft dignus fieri Pontifex , vel Rex , per dotestae

|

men regias , aut Pontiücias non conftitüitur Rex aut

cwjf?iwir [

A

iU

PDontifex, fed volunrate & confenfu eligentium ; ita

p

'M

lic:t Chriftus de fe dignus fuerit; poteftas tamen illa

t

"E

[

Capitis fupponit a&um divine voluntatis: Ideo dici-

d

i

tur Eph. 1.

Jpfiim. dedit caput fuper omnem Ex«clefam.

Hebr. g. ANec quifquam fibi

fumit bonorem , fed qui ve-

l

catur à Deo tanquam Aarons. fic

c Chriftus non femet-

CïgUOOLDüzTF.:lä-

Eoetimi]

ipfum clarificavit , ut Pontifex fieret 5 fed ce.

!chI;L

m

$.2. Reflexiones Adver[arie.

ln p

io Capitis non requirit gratiam fübftantialem ,

u

R^

hm Chriftus Petrum & Succeffores ejus fecerit

JL H my.

Caput Ecclefix , in quibus illa non eft. D..A. Ratio

"»j

(f

Capitis principal:x

, & influentis in membra influxu meri-

x n

.

V]m,

torio C fatsfactori

o N.. Capitis licarii , & pracise guber-

IIl

nantis C.

I1Il. Gratia capitis ordinatur ad ali-

M

ru

uem a&um; fed graua unionis nen ordinatur ad

jl (N

actum, fed ad efle tantüm pcrfonale. R. Ordinatur

uj

s M-mex

ütvaque g

vatia ad a&um : Subflantialis ad adhum dignifican-

1atuvaliter eliciendum per

dum ; Acidentalis ad eum con:

babitus.

IIl. Habitus diftinguuntur penes di-

u

N

veríos actus ;

fed in Chrifto gratia (ubftantialis ordi-

(

natur ad folam fan&ificationem animz , & gratia ca-

D IV

Val

1

jitis ad folam fan&tificationem membrorum , ergo funt

umb Qu

difindtz. D. Ma. Diffinguuntur penes actus , fl unus non

aut alteri alio modo non (ubordinetur C.

a qu

it caufa alterim »

J

dinetur IN.. Sandlificatio Chrifli eff

il

; fit caufa, aut fübor

g;habizuif'

brorum , & hat ili of fabordma-

'

auifa. [amttificatioms mem

14

d

Li«

[

20$ THEOREMA IV. THESIS XVIII.

^M

gl

[

mf Ifi

IV2 D. Th. agens de gratià capiris folius

gratiz habitualis meminit, ergo hzc fola eam confti-

na d

gt

uiit. J IV. C. Speclat enim ibi eam folitm gratiam

qua eft

u5v

principium elicitrvum

1l

A]Fu

» ROR 4Utem qua eff principitum digni-

jz'ntiwum oper ationum eritoviarum.

V. Chrifti

[

; joatt

4

Humanitati conveniunt ea omnia, quz requiruntur

nas (:H' d ?(

"o

li

adrationem capitis myftici, ergo Chriftus non üt Deus,

fj

lat dqi

fed fecundüm humanitatem eít caput , ergo fübftan-

?

tialisexcludidebet. D. 4. Comveniant Huwumanitati ve«

i necta

lité ad virtutem immediati operatiuam attás creati C.ve-

vecilumimoa

laie ad virtutem condignificativam N.

VI. Pau-

vpinfanm

[ 10*'

isdferr, qi

lus Ephef. 1. dicens : Ogia f'tbjecit fub pedibus ej

quitur de Chrifto capite; fed non fübjecit divinitati,

beneyolent , 7

cui ant* jam erant fübjecta , ergo humanitati , ergo fo-

!

T

láetiam fan&titas accidentalis facit caput. D. Ms. Ex

Quifo ais c. 1

Gormaz., i anté, Loquitur de Chriflo capite relar) ad vir-

t Sgirims Dor

zutem. imidiate

operativam . C.. dignificatruam NI

dis, &c. Caren

VII.

Sic gratia faltem habitualis non confti-

lat f

P moyen

tuet caput in ratione capitis primó

; cüm præfupponar

tilts, quo p

üt proprieras gratiam fubftantialer

Y

3« JD. IN conf[fi-

1,qun approbax

zuet primó in fuo ordine IN inómni ordine

C. Subflantia-

Blmea ao

[is prima eft in ordine

h

yypoftatico : Ila in ordine fupernatu«

*

:ïgü.

W

v4l; operatiuo per hab.

[2

vlts i qu n

quia hii

THEOREMA IV.

tiarem, & m

:

t pefedii;

In Chrifto fuére 65 Gratie oratls date, &5

alia Dona fupernaturalia,

EViT

!

qua lus oj

Anctificante à gratiá ad alia dona fupernaturalia de-

dptltuyr;ny

— fcendimus.

^

* L. In Chrifto fuére Gratie gra-

Ti

.....

g,

zis data que 1. Cor. 12. fnt. Sermo Sapientie, Sermo

tüt 1 d u

SScientie , &c5 quia harum finis eft, ut Doctorem fidei

15, & u o

zeddant habilem ad alios docendos res fidei & veritatis

li d mig ;

&terna s

"B m

CRATIA CHRISTI,

209

as

JL li Q

zternz ; fed Chriftus fuit principalis fidei Doctor , er-

l fti,i

goin eo erant Ípeciali modo , fcilicet per modum habi-

tus, & permanenter, non per modum actüs, üt in

UL

aliis.

II. Fuére in Chrifto Gratie etiam atfua-

L

les ; quas Adjwvantes & Excitntes dicimu ; quia Huma-

QUE fegui

nitas Chrifti non poterat elicere actus fupernaturales

O'ontf

l

fin& proportionato Dei auxilio & concurfu, ergo ne-

ceffaria erat aliqu'a grada adjuvans : Excitans tamen

2044

fimpliciter necellaria non erat , quia intellectus fuff-

Mi n.

cienter illuminabatur vifione beatá , & voluntas amore

VHl

beato inflammabatur : Nihilominus eadem probabi-

!l

d

liüs afferitur , quia eft maximum argumentum divinz

MU

benevolentiz., neque ullam affert imperfectionem.

Itl p j

H

Fuére &* Dona Spiritás Sandi ;. quia de

A DM E

Chrifto Ifaias c. 11. vaticinaur: Et requiefcet fuper

gt

eum Spiritus Domini , Spiritus fapientiæ, & intelle-

j.*läiiä?ïlfï'.lm N

i

"

G&üs, &c. Czterüm hzc dona funt perfectiones , quz

!

j

!

J

dant facil& moveri à Spiritu Sancto ad actus heroices

"mf

"

J

l

infolitos , quos prudentia communis potiüs reproba-

] diif-

ret ; quàm approbaret ; fed Chriftus facillim£ ac per-

( Afatoe

fe&tiffime à San&o Spiritu movebatur ad . fimiles actus,

i gt

Cl'gO.

III. Fuérepariter in Chriflo F'irtutes mo-

vales omnes , qua non fupponunt moralem umperfettionem s

quia hz individuo comitatu fequuntur gratiam. & cha-

[

ritatem ; & fimul cum eá infunduntur ; fed in Chrifto

2o.

IV.

;

j )

(

fuit perfedüffima Charias , & Gratia, er

o

Ex Virtutibus 7 beologicis negatur in Chriffo fuiffe Fidess

quia hujus obícuritatem fuftulit claritas Vifionis: De

rl d

Spe dubitatur ; non admittitur quoad beatitudinem ef-

TAT

u)

Íentialem animz , quz abíens non erat: Sed admitti-

:piz'mka, n

tur à multis quoad beatitudinem accidentalem corpo-

nl

ris, & quoad alios a&us fecundarios: Charitas admit-

tituy ab omnibus 5 hujus enim teftimoniis plena funt

t |

Q6

L! ;

Evan-

0

210

THEOREMA IV. THESIS XVIII.

&

(

j

Evangelia, tam quz circa Deum eft, quàm quz re-

li

fpicithomines propter Deum ; ut propterca Probatio*

m

"

)'U

li

ne aliá non indigeat,

L.

t

$.2. Expofitio borum Donorum.

t a ?N

l

At um

u

Heologi eruditionem juvat brevis etiam Expoütio*

]u

,j

TX

horüm Donorum : Ideo hicbreviffim?é advertimus.

SM-*(MU "

Y.

Ex gratiis gratis datis Sermo Sapientie eft Fa«

gfani d

cilitas docendi myfteria fidei per altiffimas caufás :

P

Sermo Scientie eft Facilitas docendi eadem per cauías

)ilïicïtis.

magis particulares : Fides hic eft Fiducia patrandi mi-

gjemeraat

racula in confirmationem fidei , vel eft Notitia intuiti-

doted

va prixïcipjdruxïu fidei : Gratia ASanitatum eft Potentia

p r

ad ii*npetfandam agris falutem, feu donum curandi

fonino: Putque

morbos corporales: Operatio Virtutum eft Poteítas pa-

J [hblhf iDet:

trandi miracula celebriora, v. g. fufcitandi mortuos:

ao a

Prophetia eft Donum futura predicendi , item obícuras

yutini:Lngan

Prophetarum fententias exponendi ; vel eft Cognitio

i Muf

Perfe&ifïïma » & comprehenfiva rerum Ànobis diftan-

im l c Ril

üum , aut futurarum , & fecretorum cordis: Difcretio,

st« Cotitnta

epirituum eft Facultas & Donum judicandi inter fpiri-

in: Cftuin

tum Dei & diaboli, five difcernendi cogitationes , af-

fe&tiones , & intentiones cordis, an fint à naturá, an

$A

À fpiritu divino, an à daemone: Gratia Linguarum cft

Ebum wv

Donum loquendi variis linguis, vel Peritia compre-

quàquiy

henfivaomnium, vel plurium linguarum : Znterpretatio

faxdaperh, T

JFermonugi eft Donum intelligendi , & interpretandi lin-

Jimui i dj

guas , vel transferendiScripturam in alias]inguas , &c.

df C gt

EE

Ex Donis Spiritüs SanQti Donum .Sapientie

fritia m

eft Jüdicium folidum de rebus divinis ob rationes fu-

pernatur»ales-, ideo movet ad penetrandas res fidei:

inter fryna

fe fs m

JDonum Intellettás efx Judicium de principiis noftrz re-

£05 Qu

j

lgjqxais ; ideo judicat cizca res divinas & aternas : Do-

guan

TW ais

H m

7211

GRATIA CHRISTI.

L

quim Scientia eft Jadicium de conclufionibus deducibi-

t

libus ex illis priimipiis; ideo fertur circa res creatas.

Donum Confilii eft Judicium de rebus agelïdis , & judi-

Dotgy,

cat circá particuläre agibile: Denum. Pietatis eit A£.

fectus erg

O

a cultum Dei, & ideo ordinat ad alcerum ;

"i tam E

Donum Fortitudinis eft Conftantia & in bono faciendo,

nédterir

& in periculis (üftinendis , & arduis aggrediendis : Do-

t

1 d

ll

Yi

aum F'imoris eft Metus culpe non ob peenam , fed ob

! C

H

norret

)

p«

amorem & reverentiam Deo debitam ; ideo ab

ab illicitis.

IIL. His addimus Fructus Spiritüs,

FA

T

N

qui enumerantur ad Gal. $.. Charita; facit nos adhzre-

ld

re Deo , & quafi per amorem transtormari in Deum,

um Hlx

j dum ccad

& ejus voluntatem : Gaudium facit nos dele&tari in

Domino : Pax quietem ponitin Deo : Pazientia firmiter

diteanpe

nos ftabilit in Deo ; ne frangamur adverfis: Benignitas

i nmi:

inflammat in amore proximi: Bomifa: gaudet de bonaà

rd]]

l

(f

roximi: Longanimitas expectat bonum futurum zqua-

idüga

himiter : Manuetudo non appetit vindi&am: Fide: hjc

pinhidl

idem eft ac Fidelitas : Modeflia motus corporis fubdiz

Tidi: Jygm

rationi : Continentia non fle&iturad malum , velexcef^

alic l-

fum : Caffitas abftinet à Voluptate carnis.

mgæmm»?i-

$.3. Reflexiones Adver[aria.

inint d

nrixli&gmafi(

V

Erbum unitum poteft fupplere in Humanitates

J

quidquid przftant hzc dona fupemammlia, erga

nl

i

Áuntfuperflua. ID. A. Quidquid praflant in genere caufa

l

p

fovimalis & difpofitva IN. efficientis SubD. poteft fupplere

s

abfoluté C. ita ut Fiumanitas connaturalius. operetur. pey

j

]

dPlU

principium formale mtrinfecum IN.

1I. Paülus

*

;00

ion

inter gratias gratis datas numerat fidem & prophetiam;

ïï

gis 6

fed fides, & prophetia importat cognitionem obícu-

Pus u

ram, quz nequiteffein Chrifto... R. 1. ZVumerat fidema

quam

g

pont fumitir pro virtute Tbeologicä IN.pro jiduciä,

bä&æ

j

&1$& THEOREMA IV THESIS XVIlI.

|

babet fidei Doctor de auxilio Deinunquam fibi defutura ad !

Ti

patranda miracula in confirmationem fide C.. R. 2. Ob-

J

Ícuritas non eft de eflentià prophetiz; licet f&epe fit ob-

Ícura; fed efd cognitio verum à nobis diflantium , wel futu-

J

vorum .

HII. Inter donaSpirits Sancti nu-

meratur donum confilii & timoris ; fed hoc refpici:

jf

imminens malum, illud includit dubitationem ; quz

repugnant in Chrifte. R. i. Z'mor primario vefpicit

pr la m

]

eminentiam drvine poteflatis » fecundarià , non femper im-

" wgmtionc

as D

aninens malum, R. 2.. Confilium eft abfolutum de agendis

m

Judicium ex fpeciali infHinétu S. Spiritás 5 quod fape pra[cin-

dit 4 dubitatione.

IV. Donum intellectüs fup-

l qu'xanauuæi

ponit fidem, quia difponit hominem ad promptam mo-

lt perlbnfi

tionem Spiritüs fancti circa res fidei ; fed in Chrifto

lii inlþc*:?)() li

nonfuitfides. D. Ma. Supponit fidem , vel aliquid fup-

dpfüiptas: U

pleus fidem C. [olam fidem-Sub.D. inis , qui funt viatores

a a, lat

Tiitt, t t

zantim C. fimaul comprebenfores IN... In Chriflo fcientia in-

fufa. fupplebat fidem.

V. Virtutum moralium

sta nequtadi

viDenfniam,

munus eft co&tcere pafïïoncs , nerebellent rationi, &

tollere difficultatem; fed neutrum eft in Chrifto. D

«

CC B

Ma.. Earum munus eft cozvcere pa[fiones . fi fent im fubjedla

at, m hu

C. fi non fint IN.. Proprius & primarius adlus harum virtu-

)u d m

zum eje afclinare ad facilé operandum circa pa[Tones» pev

itt r

quas tamen won inteligimes . inclinationem «im. malum:.

Jf u

VI.

Chriftus in operando fempcr egit ex mo-

m poflblum;

tivo fupernaturali , ergo non habuit virtutes morales

A& copico ts

&acquifitas. R. Egit ex illomotivo s fed non folos Potuit

tampre'eníoc

enim fanul (bechare objettum fingulavum virtutum etiam na-

N

ts fondim

guralium.

VII. Primarius actus Continentiz

n

i MibCiril

eft reprimere actus concupifcentiæ » qui non erant in

:thmïxv,c:m [d

Chrifto; ergo. 7. A4.ex 7: Totum.. Admi[imus tantitm

1

HLU]

Virtutes illas , que in fubjetlo fuo non fupponunt ünperfe-

fiit i

éionem smoralem , vel repuguant fHatui beatitudinis, coc.

.w.c:adüamm&dïg

THE:

Tb

21j

*

SCIENTIA CHRISTI.

Wun fj

——

LE

THPSIS EM

1 L'th' ll. !

Scientia Chrifli.

4014

J

T

THEOREMA I.

Eq' lx [

In Chrifto fuit fcientia beatifica.

UTR

M vj /!/,

Er hanc ícientiam intelligimus claram & intuitie

?m;/zim '

vam cognitionem, feu viflonem Dei, quz fit per

zfmiugem;;

lumen gloriz: De hác refolvimus.

I. Scientia

beata Chriflo debebatur titulo Unionis bypoflatica , & data

'w;?"'kïl.äiqzin'?l

U.

£f ; quianaturz intelle&ivz convenit cognitio intuiti-

DO

va fux perfonæ; naturz dignificatx congruit imme-

;l n ab

diata infpectio fuz dignitatis ; filio naturali debetur

n at

vifio fui patris: Unde Chriftus Joan. 3. ait: (Qua vidi

ifornatt

apud Patrem , loquor.

Il. Hzc fcientia non eff

infinita , aut comprehenfiva Dei ; quiacognitio creata &

1(5:9":7 jinit

um nudin

finita nequit adxquare cognofcibilitatcm & cognitio-

lx |

hiem Dei infinitam , qui fibi foli comprehenfibilis eft:

i Q D |

Unde CC. Bafileenfe , antequam ab Eugenio diflolve-

tetur, damnat hanc propofitionem : 4mima Chriffi

f fl

f hrarnt-

Deum videt tamclaré c intensé . quam clar? & intensd

IIL Nec videt n Deo claré &

widet e ipfam.

'hr:p:[þm,l;n ,

d Md

diflin&o omnes creaturas po[[ibiles 5 quia clara vifio orti-

nium poffibilium in Deo etlet comprehenfio Dei ; nani

g

v

effec c0gnitio totius virtutis produ&ivæ ,& confequen-

d ii

ter comprehenfio caufe,feu Dei; cüm noviífet omnes

d

modos , fecundüm quos D&us participäri p.oiïät icteas

turis; fed in Clirifto quà homine nequit etle Dei comi«

s Cone |

prehenfio , càm Ícientia creata Chrifti fit finità ; ergo.

«j t

MU

Há€ tamen fcientià zvit omnia in. /erbó

jf |

qua fuerunt , fuht ; C erunt5. quia horum- coghitio pet^

Ti m

tinetad ftatuin & dignitarem Chrifti , tum üt Domir

i

m

&

"

^

K

[

TA

'THEOREMA 1. THESIS XIX

La

& Capitis; & Illuminatoris cordium; tum üt Judiclà 44

D

univérforum; fi ergo Beati v1dent. ea; quz ad ftatum

mrodhmF

futim pertinent , vel máxinie Chriftum eadem noffe

conrVénit :

llWW* tiifi

Ex eodem fonte Chriftus Matth. 9. cogita-

tiones cordium iovit;

V. Chrftus tamen zor

p nl

tognio vit omnia abfolute futura unico attu diflintté » nec po-

mm [j f

tuit fic coenofceres vàmi quia nulla eft neceffitas Huma-

'M, ár i

nitati tribuendi fimultaneam hanc noüitiam , eó qüód

W//,4,, j [

fufficiat ea cognofcere habitualiter ; tum quxa. fimul-

gt v

tanea & dx&m&a cognitio omnium tó tá zternitate fu-

[ æqu». ?ü :

turorum excedere udetur Potennam limitatam crea-

qandis, D. A

tam ; ficut & porentia creata eft quidem apta ad pro-

( [ormahw,

ducendos effectus, vel actus femper perfe&wres &

f um f

Pcrfe&mxes ; ron tamen eos fimul poteft producere.

fid pl

güm Polf Til

$.2 Rejläxzones Adverfarie,

liing , emm

G

Loria corpoms sdue fuit connaturaliter debita

mmPrehm m

Chrifte, quàm vifio beata; ergo fi illa potuxt im-

Qu d

pediri, cur non &ifta ?. .Difp. Gloria corporis impedita

s feamdntnu

faciebat d fcopum redemptionis , ut Chriflns pati poffet , &

ifttut g

exemplo fuo ad fequendá veffigia prelucere ;

4d quem non

IL Vifio beata ad-

ii

faciebat impedita vifto beata.

4 C

jun&tum habet funimum gaudlum & proeul arcet

triftitiam ; fed Chriftus fuit triftis , & cepit pavere &

r

taedere ; ergo non habuit vifionem beatam. D. Ma.

Moníin

Arcet triflitiam de codem objedo , de qui gaudea C. de di-

verfà SubD. counatur aliter , fitut etiam calor t oco avcet

frigu C. effentialiter s ita ut miraculos? ad |feopum vedempz

IIL. Per

l /lf!lþ 1

tionis obtinendum uon po[[it zmpedn "h

Diï Tigias f

Vifignem béatam humanitas cognofcit amnia extitu-

li

LL

W

!d

Jd[

ta, ergo & poífibilia. Diff. Extitura: funt finita , nec

[f

14 QU

bac comprebendendo adequat. fcientiam vifionis fecundum

Dfomuwïm

Ti

f fiunptam :

Sed po[fibilia cognofcendo diftintle , buma-

T

nitas

lA

Mm-

SCIENTÍA CHRISTI.

214

L

titas equaret mudos infinitos, auibus Deus participari pof-

MUU

Wer.

IV. Si Chriftus rion noffet omnia poffibi-

Arflum r

lia ; ineo eftimperfectio, feuignotamia, R. N'emo di-

bl a

citur ignorans earuim vérum quas fcire non debet:. Hine

ts n

D. Ín eo ff uuperfetlio privatrva, er proprit. didla IN;

1 df .

aneré megativa, Cv ita quidem, ut humanitas Deum fibi

vlf Hs

fibflantialiter unitum femper Babeat paratum concurrere

um eo r

ed fuccefJfv fiiendum , quidquid fcire uoluerit s aut (cire

W ] W

[

qiing

V.Saltem Chriftus habéret fcien-

expedrverit C.

Iub mf

dn m

UW

tiam zque perfe&am , ac Déus de rebus creaus &

Man t !1 4

ereandis. D. ZEque perfetbammaterialiter , e extenfivé

apur

[!

!

?qwdr

5

ï.'

w

C. formaliter , & ictenfruà IN. — Quantitas s éu perfettio

meff PCIICEP.*J v

fcientie non folim attenditur [ecundummumerum fcibiliums

J pl od ;

VI. Cognitio om-

fed & perfectionem cognitionis.

"

il

nium poffibilium foret comprehenfio omnipotentiz

|

v

tl

divinz , ergo etiam cognitio omnium futurorum eft

mb dbit

comprehenfio vifionis-Dei; ergo & ipfius Dei. Difp.

] du

Creatura defatho extiture non funt totalis términus Vifio-

puitri m

nis fecundiim totam capacitateys fuam s eumplura & plura

nf

polfet videre , ergo vifionem non comprebendu : Sed prater

u du n

pofflilia non eft alius terminus omnipotentia , ergo bag , nn

T Vioend-

illa comprebenderetur.

s d

s Kemt

27!:"'3-'

THEOREMA IL

"l

l

T

Aon tamen füperflna inde fuit Scientid

rl

per fe Infufa.

n

"

/f,

/

L

M gidea:;;i

Q Cientia Znfufa in genere eff Cognitio , qui pe"x; fpecies

n.t

á Deo infuías resin feipfis cognofeuntur: Per fe Zn«

gmua d

fufa eft , qua nullo labore humano haberiporeft: Per

Milb

accidens Infufa , quz licet aliunde comparari poffit, à

j u

Deo tamen liberaliter infunditur: Ex his concludi-

m |

W

inus«

L Anima Chrifti babast fctentiam infufart

ii

D

f"f*'

i

216

THEOREMA II.

THESIS XIX.

TR

preter Beatificam 5 ficit enim habuit fcientiam pro-

priam comprehenforis, ita & decuit eundem ; utpote

Tz O' IQU) I

viatorem , habere fcientiam propriam viatoris , feu in-

b

sich I

i

fufam; eftenim illa perfectio pecul

iaris , & indepen-

ff f'i-'o M

l

f

dens à fcientià beatà : Dein fi hzc fuit in Angelis &

[

Xiil

Adamo; & eft in beatis, eadem etiam eritin Chrifto,

d

Aii

L

in quo funt omnes thefauri fapientiz & fcientiz ab-

m b

bt

fconditi, Coloff. 2.

IL. Hanc fcientiam babuit

j[n cxpïeFu

a primo inflanti conceptioniss cum quia ab hoc ftatim in-

g, etgp

ftanti viator erat, & comprehenfor; tum quia ab eo-

dem ftatim tempore Vir perfe&us erat; Feemina enim

::;ubjrth fuir.v

à N Dat il

circumdabit virum, Jerem. j 1.

III. Objc-

i tunpat

&um Directum hujus fcientiz potiffimüm funt res crea-

oenzoi

ea fupernaturales , unio bypoftatica, Iumen gloria , gratias

axidemob d

actus , babitus, & quidquid ad ordinem gratia pertinet ;

iud. D.

quia non folüm fuit reparator naturz , fed & reparator

gmciæ, ergo vel maxime decuit Chriftum habere im-

ij od

n iummhtà

mediatam fcientiam horum in feipüs » quorum ipfe eft

author.

Átu, mb

IV. Obje&um autem Zudiredum bu-

Vnrditt;

Jus feientie funt Myflevia Divinitatis &v Trinitats quiá

ex modo dictis-fes fapernaturales creatas diftincte co-

Wfifa at i

J

Ci

gnovit in feipfis ; fed nequiteas diftincte & intuitivé

Cognofcere , nifiin ipíis indire&t & abftractive cogno-

lp aipétedi

piraiva; n

Ícat vel Divinitatem , vel Trinitatem, cum quibus con-

U m p

nec&untur, ergo.

V. Ex rebus naturalibuis per

hanc [cientiam nowit fecveta cordium » futura, e» abfen-

MV

n

ii4 ; cüt enim aliunde horum fpecies non habean-

udvq!//wmr

tur , infundi' debebaut ; quià ipíe fciebat cogicatio-

LUETIVT

Í

Ill

lii

li

neseéorum Lec. 6. Fututa abíoluta & conditionata

:li

LPNTITS

du

predicebat; Abíentis Lazari mortem , & alia fcie-

r/

r,«'fn/

i

CL

bat,&c. Eadem fcientia neceffaria eft ; quia Chriftus

mp

eft capüt Ángelorum & Hominum, eorum Judex, cau-

MW.

lm

&

fa finalis, faltem impulfiva , fi nonmotiva; &c;

ol l

52

lilj n

d

SCIENTIA CHRISTI.

217

At ii

L tnle

$.2. Reflexiones Adver[arie.

IY at

& Chriftus per. fcientiam infüfam cognofcere

35

Jlgml k Wt*

poteft, long?: perfe&iüs jam cognofcit per bea-

A t g

tam , ergo illa eft fuperflua. D. A. Cognofcit per fcien-

2ftin Cl

tiam beatam eodem modo IN. diverfo C.. Ideà perfedtius ea.

tl n )

tognofcit. fecundim quid . fed non fimpliciter.

1L

t ntay jj

Per fcientiam beatam potentia obedientialis humani-

n

Lt

tàtis faris expletur, vidétque objecta na- & fuperna-

türalia, ergo fuperfluit infufa. ID..4. Expletur quoad

t i.

14 fentunmi

ipfa objeca. [cita C. etiam quoad inodum fciendi illa objes

! Gïlx'

da IN.. Licét illa cognofcat mediat in Verbos. eff tamen

IIL

iinatm.

elia etiam potentia cognofcendi eadem in fe ipfis.

Scientia infufa fe habet ad beatani , ut candelà ad So-

du

lem idem objectüm illuminantem ; fed candela fuper-

JOTLT

; inltncat

fluaeft. Difp. Sol e caudela [upponuntàr illuminare ider

m hietin

objechum eodem modo fe babens , C cum eodem effedu , c

fine illuminationis $. unde candela ef füpevftua ex eodem ef-

T

v m

fttlu , & modo iliumnandi : Sed infufa non femper eft civca

idem objectum s quia beata mon coguof[cit fe ipfam , fed banc

hii quá

s üot d-

ifufa cognofzit ; uec ft idem fit s. eodem . imodo. feytur.

D

. Carentia hujus fcientiz non arguit in Chri-

m m

fto imperfectionem ; quia eft tantàm negativa, non

Md

privativa; feu carentia form fubjecto debite, IV. A.

jmgi

s

"T

Uti enim in BB. licht per viftouem beatificam videant ed-

n-:/

lem objecta , que fenfibus percipiunt, cognitiones tamen feu-

,

hi d MJ a

Jitiva admittuntur ad exercitiuim connaturale potentiarium

:

« d

fenfitrvarum naturaliums: citim non dicat oppofitionem cum

ægmm

flatu beatitudinis : i cr- Chriftlus equirit. exercitium

( andidud

; E dl

connaturale potentiarum [upernaturalium & naturaliums

licét eadeim objetla percipiat pey viftoneni beatam.

Vi

'] qum G]"jï.

Non eft fides cum fcientiá beata in Chrifto, & BB. ergó

!mm]udlï)f"

necícienuainfufa, D

ip. Obfcu(ifæfdei obfíat flatiti beas

ia

4n LL. Seut.

In

E

,

X

Z18

THEOREMA IIIL.

THESIS XIX.

nE

W'Jp

t03 qu& non eff cum faentia infus&,. z. Fides vefpetuvvi-

j

La

C»j* )

fionis eft inflav rudis lineamenti , quod affufis coloribus eva-

v

d

nefcit s. fed [cientia infufa. mon efl rude lineamentum. . 3.

v Lï'u

de

Vifo & fcintia infufanon babent idem objectum immedia-

um 5 unde ex bis etiam drverfitas oft.

uini

p m

m r

THEOREMA III.

(

Nec füperflua eff Scientia naturalis tum .Ac-

u &'m?.i E

quifita , tum per accidens Znfufa.

aendiq

[gamintun

Er fcientiam Naturalem intelligimus illam , cujus

& obje&um funt res naturaliter co

o

[*

nofcibiles, &

ial

modustendendiinillud eft naturalis: Hazc vel eft ex-

st t

perimento fenfuum acquifita,& Experimentalis dicitur ;

ti l]'-'fïW"

Denenrundem

vel per accidens infufa, & à nobis Maturalis fpecifice

dicitur: Ad utramque hic refle&imus.

x

-

I. In

fp ts hgïsï

Chrifto segari nequit. fcientia Experimentalis &* Acquifi-

Q5

14 5 quiacüm fenfus haberet, hi excitabantur ab ob-

U

jectis; phantafiaà fenfibus per fpecies impreffas; &

ab his cognitio, vel potentia intelle&iva: Unde non

Hs

modó habuit memoriam eorum , quz fic noverat , fed

ti,tgo o

Buontam m

& multa vidit, audivit , guftavit , quz nullo fenfu an-

[

teaerat expertus : Unde Hebr. ;. Didicit ex hia , que

polfus efl, obedientiam : Ícilicetexperimentaliter didicit.

t

J

M.

Nec negamus in Chrifto fcientiam Natura-

tmabinito, l

lutomen i

lem , e&mque pevfecti[nam » per. accidens infufam5 quia

15772

decebat, Chriftum non uno folüm genere fcire, qux

D

"

[A(7

fciripoffunt: Ideo naturz affumpte dignitas poftula-

[^

"|

ff

bat, ut fit perfe&a & naturali & ülpcmaturalipcrfe—

1

[

1

j

!

h

€tione pertinente ad intelle&um ; ergo exigebat fpe-

^f

0/(«

n

17

cies fenfibiles rerum naturalium à Deo in phantafiä

impreífas, uthis falem, fi vellec, intellectus agens

f Y g

I 3j

uti poffet.

II Jjno /ec fiientia non. neceff2rio

MT

pende-

5 t

SCIENTIA CHRISTI.

219

N vg:fg,;

pendebat À phantafinatis ;; m enim infufa fit, licet

J

per accidens , nullam cum phzmcafmatis; & feníu in-

T

terno connexionem habet; unde Chriftus per has fpe-

Wil

cies poterat intueri obje&ta , quin recurteret ad phan-

tafmata.

IV. Adhancícienduam reducimus Ha-

bitum. primorum principiorum naturaliter cognofcibiliums

J

Sapientiam, Stientias, Artes , & alia5. quia non decuig

Chriftum rerum naturalium metaphyficatum ,. phyfi-

! 4 E

carum , & mathematicarum labore occupari, velea-

rum rerum aliquo tempore ignarüm dici; ergo harum

iM

fcientiam infundi oportebat in primá fuá conceptione,

X

üt advertit D. Th.,

V. Hac igitur fcientià cog-

hm *

;ï.

novit naturas creatas univer[ales , & indroidua particula-

netdidonr,

ri45 quiahecomnia potfunt repra'fentari per fpecies:

Wt

!

Dein eorundem cognitionem videtur exigere in Chri-

?THWL'&!':;

]h

fto ritulus Legislatoris, Doctoris, Mediatoris, Judi-

l3- OCC

ntii hi

AL

P

WE

$.2. Re]ïexione:Aiveerzriæ;

j aqp[flä!; 4

Hriftusà primoinftanti erat plenus

[o]

cratiz & veritae

n o

;1; MACL, rtd

—

tis, ergo non habuit fcientiam acquifitam. D. A.

lb i

Per veritatem . intelligendo illam ; qua debebat infundi exi-

gente unione bypoflafis C. qua conmaturalius exigebat acqui-

rb

a

"

zi N.

II. Chriftus habuit virtutes morales fta-

N

timab initio, licet acquiri etiam poffint , ergo & ha-

j

kimfw.uw-

buit omnem fcientiam, licét acquiri poffit.. Difp. Scire

Ub

!

n Q

(

vem experimentaliter eff aliquis modus cogno[cenát propor-

( d

T

j QW

zionatus , C* connaturalis homini , ac effentialiter connexus

V nl[lh?c[

experienria fucceffu temporis babenda $. unde Chriflws ca-

vuiffet modo cognofcendi bominis proprio: At ex eo, quod

T

omnes virtutes funul infundantur , Chriffus mon caret al-

y np»

III.

quo modo bominis proprio & connaturali,

g

Scientia naturalis Pendens à phantafmate erat inutilis

TL

TLÀ

Mm 2

Chri-

(

220

THEOREMA IIlI.

THESIS XIX.

t

Chrifto infanti , qui ob defectum or

o

[*4

anorum non pós

Tl

tuituti phantafiá. R. Urique organa: ad bunc finem [La-

zim potevant effe perfeda : Dein neceffarium non. efl , ut

hj

flatim e& utatur , cim. néc intelleciu noffro flatim utamur,

IV.

Chriftus infans ob defe&um organorum nori

TH

ftatim potuit ambulare, loqui , ergo nec uti phanthafläa

I)v / IIOH

(n

Difp. ex Mlodz. . Chriffus ad ambulandum, & alios actus

qus u

externos non babebat ovgana flatim perfecla propter occul-

zationem my[lerii , C ob exercitium inaforih bumilitatis :

Jreic qui

VO

!

qua vatio non eft de organis ad. actus inteynos.

ia Cn

JEfus proficiebat Íciéntià, ztate, & gratiá, ergo cares

eíanade: C

bat fcientiá naturali infusá. D. A. Proficiebat profeciu

jpum fit,

c» fapientia experinentali , acquirendo. per expevienziani

hao emor

aovas objeclorum (pecies C. infus&.Sub.D. quoad majorem

fa. od

ejus offenfionem externams "veletiam. augendo per ecies

yeChnftscon

experimentales , qua funt egusdem [peciei & geners cum in-

i p ho

fufis C. aliter N.. Similiter proficiebat gratià ; soz quo-

VI. Subfiftentia

ipïaraz'm ]nan

ad babitum, fed quoad attum.

Chrifusvener

creata eft z:que connaturaliter conjuncta naturz hu-

atofübjcrer

manz, quàm Ícientia naturalis; fed illa excluditur pet

(ptrtiutrn,

fubfiftentiam divinam , ergo & hzc per fcientiam bea-

aol f

tam & infufam. D. Ma. Efl equé naturaliter conjundias

f

J

€ fanul «que compofibilis. cum fubfiflentià alienà IN.. in-

ia fl

compo[Jibilis tamen cum aliena C.

VIL Scientia

fnfíir d d

fal;em independens à fenfibus non potuit acquiri ab

animá, er

[*4

cOo non erat

tf rtitmem

o

o nec debebatur animz ,,er

o

u fed ulisn

Ícientia per accidens; fed per fe infufa. D. A. INon

palarem Ver

potuit acquiri in fenfu compo[ito conjunctionis cum corpore

t boicum

C. in fenfu divifo IN.

VII. Gratia eft compa-

quiuly n

rabilis propriis actibus , feu metito, & tamen eft infuía,

um

10

ergo & talis ícientia independens. Difp. Gratia & babi-

ius ad meritum per fe vequiruntur utprincipia nece[f[arias

N ptur C

M

[*

Gás,

fs'd tioh fcietitia per fe vequiritur t principium fui à

THE-

N

T

3 t

IMPECCADBILITAS CHRISTI.

-^

-

2I

Ui .

d r D

IHESIS.XX.

Árim d

rf u

Impeccabilitas Chriffi,

.T.orgmm

THEOREMA- L

Mp

T

In Chriflo non potuit effe Peccatum, nec Fo-

I

1

Wt o

mes peccati, aut. Habitus vitiofus,

iin lr

hiL

Zretici quidam apud Suar. & Bellarm, admife-

f

H

"

runt in Chrifto peccatum,; five originale, íive

I InChris

4

erfonale: Contra quos dicimus.

fto non fuit , nec effé potuit peccatums Originale enim à

j p& (Ayam.:;w

Chrifto temovet Angelus Luc. 1. Quod ex te nafcetur

D gu uj

fantium; vocabitur filius Dei : De A&uali expoftulat

ugm:ä;rr;af(r

ipfe Chriftus cumJudzisJoan.9. Quis ex vobis avguet me

( gmw (

de peccato ? Nimirum carentiam ejus excludebat tum

l

ipfa ratio Incarnationis, tum finis ejufdcm ; cüimenim

Chriftus venerit ad deftruendum peccatum , ipfe pec-

:

J

ll

cato fübjacere non debuit , dicente Apoftolo Hebr. í.

affduaiw:

Oportebat enün , ut nobis effet Pontifex fanctus , innoceus,

:xumbeg-

impollutus , fegregatus à peccatoribus. C excelfior celisfa-

at a

Mul

éus.

II. Nec potuit i2 Chriffo effe fomes peccati

"TE

in aclu fecundo; quia hic eft a&ualis motio appetitüs

TU

fenfitivi ad objectum fenfibile rationi contrarium ,

.ipfam'rationem prevertens, & inclinans ad pecca-

[

n

tum ; fed talis non potuit eífe in Chrifto tum propter

À

peculiarem Verbi affiftentiam, tum fanctitatem fuam,

Wil

irit

tum defpoticum voluntatis imperium in appetitum ,

J um

quod multó magis decebat Chriftum, quàm Ada-

d

mum in ftatu innocentiz,vel Beatum in

o

oloriá.

Il.

ii d

Nec potuit ;z Chriflo effe per smoduim acts primi; um

gt

i

quia fomes in a&u fecundo&primo continet aliquid

,

k

in;)r.dinati & imPerfc&i, quz Chriftum dedecent;

WW?

Mm 3

tum

yx

THESIS XX.

222

THEOREMA TI.

t

gett um T

tum quia fomes in hominibus eft poena peccati origi-

U[un

hmuf Fcf »

nalis, quo certum eft Chriftum caruifle; tum quia

tll n

u

appetitus in Chrifto impediebatur à voluntate & per-

ul

".

Petuä advertentiá rationis, ne poiïät inordinaté mo-

;

tzralu,zrl'.

veri.

IV. Nec potuit i2 Chriffo effe babitus vi-

J

tiofits ; quia hi involvunt moralem indecentiam & op-

m !

i

pofitionem cum fümmià fanctitate ; cüm ex fe & na-

Dis

;

clice

£ura fuá fint determinatz inclinationes ad peccatum,

V. Exhis

!

hg eritir f

nec poffint ad aliud quid infervire.

;mrmiumC. r

etiam vejicimus in Cbriflo pa[[ones , in fenfu vulgari diclas s

H

V.-Jpnflli N.

fic enim füumuntur in partem pejlorcm pro inordinato

T

of

anotu, qui rationem Prævenit, eamque perturbat, &

seque p

in peccatum inducit. Zfdmirttimus tamen eafdem » fi has

fi, L

fumas pro affzdtu, qui fit cum motione & alteratione

corporis ; fed ex D. Hier. in c. 4. Matth. meliüs dicun-

fut fiptra

tur Propaífiones , quàm pafliones fimpliciter.

jn: fit al

[ t

$.2. Reflexiones Adver[aris.

ati eüipfe:;pp

X 2. Cor. s. Eum, qui peccatum non noverat ,

D.

pro nobis peccatum fecit ; ergo Chrifto non re-

proxinx i

tationtn.

pugnat denominatio peccati. D. A. Pro nobis peccatum

fécit h.e. bofliampeccati , ut nos efficeremur juflitia Deis

leCtablia cona

at ibidem fubjungitur C. utin fe peccatum baberet IN.. Nox

bat fbi dl

Peccatum, varie füumitur in Scripturis pro actu contra

D. Q

II.

legem, pro bofliá peccati, pro pená peccatts & alis.

CJtamdmuti

Hebr. 11. Chriftus fuit tentatus per omnia, ergo

etiam per motus inordinatos, ergo faltem in eo non

r]

repugnat fomes peccati. D. A. Per omnia » que nibil

l 'L(Wd!l

0 [il

continent indecentia moralis , aut. ejus (andlitati non vepug-

nant C. que continent , vel repugnant IN.. Hi motus dedo-

cent Chriftum , é effent interpretatiuà voluntarii fuppofito,

m df ]

CH.A

a quo proceffiffent, i ideo peccaminoft.

IH. Chri-

)

ftus eft tentatus, ut nobis eífet fimilis, & praberet

ly j

i m

exem-

W [

IMPECCABILI'.I'AS CHRISTI.

223

feuyci,

exemplum victoriz & patientiz ; fed vel maximé ten-

Atile; m

l

tamur per inordinatos motus fomitis. D. /Ma. Ut effet

lüntatels

fimilis quoad ea , qua ad falutem moftram facere poterant,

Ilgf

(

CIdft

& Chriflum fpecialiter non dedecebant C. qua peccatum in-

if Mi

ferebant IN.

IV. Appetitus habet rationem fo-

Mi

(

ntamfry

mitis, etiam quando retrahit à bono honefto propter

i

difficultatem ; fed appetitus retrahebat Chriftum ab

[

CAU

honefto , fcilicet morte imperatá. D. Ma. .5i hac dif-

ï äxbs

ficultas oriatur ex inclinatione ad bonum fenfibile vationz

contrarium C. ex folà naturá bominis , & conditione objedis

propofiti IN. — Horrere crucem mon eff vationi contrarium.

TE

l

V.

Fomes, & ejus actus non funt culpabiles,

T

neque peccata , ergo non contrariantur fanctitati Chri-

qne d

fti. R. Adus, qui àvoluntate impediri po[funt , utique mals

]u

VRU

funts fed poterant impediri in Chriffos ergo: Ipfe autem

ll

)

fomes licit culpa non fít , eff tamen pana culpa , & in Chri-

VI. Fomes pec-

ffo indecentiam babet moralem.

trini

cati eft ipfe appetitus fenfitivus ; fed lücfuitin Chrifto.

p n ts

D. Ma. Ef ipfe appetitus fenfitivus fecundim fz N. &t

iaf nt t

proximä expeditus , & inclinans ad motus inordinatos contra

I

vationem C.

VII. Fomes eftappetitus, quo de-

uU

)

i

le&tabilia concupifcuntur; fed Chriftus conculnifce-

Y

« i

bat fibi dele&abilia, puta, cibum, potum, & alia.

! i,w)m):

n Ll 4

D. Ma.. Quo concupifcuntur. delediabilia contra rationem

T

h

;

C. fecundüm rationem N.

A.

100

n

THEOREMA 1.

PUL

i

Nece[fario fuit Impeccabilis in fenfu compofito

um

Unionis i ipfius umnionis.

j

,l

Hriftum effe peccabilem in fenfu compofito unio-

7

j

C

nisidem eft, ac eum poch peccare retentá unione

j

hypoftaticá: Omnes quidem Chrifto tribuuntimpec-

T

Cabt«

hS) :

Mm 4

t

THEOREMA TI.

THESIS XX.

p

224.

t

cabilitatem; fed Durandus & Scotus eam repetit ex

fault

L

n

u

fola ratione vifionis beatifice : Suarez & alii ex vi ipfius

f

J

etiam Unionis: Cum his concludimus.

T hr

Tiol d

ftus quidem eff Zmpeccabilis vi vifionis beate s vum quia

yn mrm

L

i

n

hzc neceffitat ad amorem Dei expulfivam omnis affe-

ifu

€tüs peccaminofi ; tum quia reprzfentat Deum füb

vimïiïm $

ratione Boni infiniti, ita ut nulla in eo reluceat ratio

guágin t

m

mali, ergo amorem Deo oppofitum nequit repracfen-

tare üt eligibilem, ergo.

H. Sed & feclusá vi-

juti gt

vutira at

fione effentialiter Impeccabilis eft ex fola Unione bypofía-

zti4 5 quia uti gratiam alibi dicimus metaphyfice in-

sitt, Vr

compofibilem cum peccato lethali; ita multó magis

"

unio hypoftaticaob fanctitatem multó majorem exclu-

Andutascredt

dit omne PCCC&KUITI: Nimirum præterquam q[löd ex

S,

L

peccato humanitatis Perfona divina infinite amabilis ,

d Dj d

fan&da, & digna dici deberet peccatrix , odibilis Deo,

m f d

gnionem Hlny

Iea paene (quz przdicata repagnant) hac infuper

Unio eft fumma poffibilis communicatio , qua exclu-

NIeS 6j J

dit omnem vel umbram culpa , & immunditiz in eo,

Gate dl non

in quo eft tum pet identitatem & neceflarió , tum pet

gtrifd, u

unionem & contingenter.

IIl Excludit ergà

LU

Unio bypo[latica omne peccatum tum a&uale , tum babitua-

4(!3!72"(147; i

Verbum m

le; quia creaturz fecum affert modo perfe&itfimo duo

jura; alterum ad amorem Dei amicabilem , alterum

vis, lt nec

ad divinam hzreditatem ; fed hec jira eflentialiter

(ofetit T

pugnant cum peccato gravi a&uali & habituali, que

at j [7

faciunt humanitatem Deo inimicam : od dignam per-

TU Cl

petuà miferià: Zemiale autem perfeverat in jure vl ad

LL

aliquam pauam , vel difplicentiam ; Qlæ pugnant cum

[ rm.iain,quaa'

!

bác unione, quz humanitatem reddit obje&tum füm-

(y),

miamoris divini.

!

IV. Ideo PP. c» CC. pro ra-

&n

tione. formali. Impeccabilitats in. Chriflo famper afferunt

tn, ])

hr

IW

Uuiongm bypoflariam ; Synodus VI. Act. g. ait : Per

42*(7»'/(?.'!:;0(9;?01

ip[aim

B g

IMPECCABILITAS CHRISTI

223

Mi emre, |

l

uX uhl

ipfam affumptiouem Poluntas Chriffà impeccabilis fuit.. Ex

AG. 17. Approbat fenfiim S. Greg. Naz. Orat. 4. de

lls,

heol. dicentis, Humanam Salvatoris vvoluntatem per

41 Q

.

zpfam unctionem ad V'erbum Deificatam fuiffe , C ideo non

Umom

effe contrariam Deo , h. e. malam , feu repugnantem di-

t D

vinz voluntati, S, Aug. l. de Pradeft. SS.c. 15. Me-

Fced

tuendum non evat , ne iflo ineffabili modo in unitatem per-

fone a V'erbo Deo natura bumana fufcepta per liberum vo-

Juntatis peccaret arbitriums . cim ifla fufceptio talis effet .

ut natitra bominis nullum in fe motum mala'voluntatis ad-

lt

mitteret, Pluresvide apud Suar. & Alios.

$.2. Reflexiones Adverfarie.

Anditas creata ftat cum veniali ; ergo & 1increata PO-

teft.. Difp. Illaeft finitas bac infinita , qua bumanita-

Utty

tem facit objectum fummi amoris divini.

II. Per

d

"t

unionem Humanitas non immutatur intrinfece, nec

QU£ p

vires ejus augentur vi folius unionis, ergo potefl' pec-

care , acfi non effet aflumpta. R. Licét non mzmuretur

iF u us

antrinfece , mutatur tamen ejus potentia , ut proximà expe-

p9

[uti

dita ex pofitione impedimentorum : Sic licét vives etiam uon

ht

l«

augerentur , tamen umpediuntur.,

III, Saltem

Verbum non dicetur peccare per peccatum humani-

tatis , ficut nec dicetur merui(le per ejus virtutes, Dif.

Confentiret Verbum utpote pev[ona in ipfum peccatum ; fed

confentire in peccatum eft peccatum , » & inbonefHas difcon-

veniens cuicunque natura vrationalt : ed coufentire in adium

if

UL

eneritorium non eft meruzj?f, quod refpicit C fuperiorem,

qum

& pronium , quod nondum e[t meums qua in 'erbum non

cadunt.

tum W

IV. Sed Deus dici poiTet peccare, uti

UM

dicitur pau, & mori per comnwmcmonem idioma«

tum. Dzjþ Hac non bhabent indecentiam moralem , won

Id

«vertunt à Deo» poffunt ad Deum ow/mm , adeéque Q in«

u

Mm

tendi

w

226

THEOREMA III.

THESIS- XX

zendi à Deo : Dein f[antlitas fuum effecium formalem tri-

gl

om'äfbffa

Jb

'On'

buere poteft ipfi Humanitati , fed non immortalitas , vel im-

n

;

n

j

ul

/

"

1

divina , ttt videre efl ex 4 beor. 1. T hef. 17.

!

!

l I d

W

ä;l.jt/ïbilitzzs

U

í

PCI

$i Deus permitteret peccatum ad oftenden-

g

EU

]

,

dam humanicatis libertatem , ipfe non diceretur pec-

d

care; quia peccatum , quod permittitur, non impu-

ii

(

D

gfiflïïftïio

tatur Deo permittenti.. D. P. Quod permittitur in vo-

"

hamk& luX

aediltg

Tuntate bypoflatico affumptà IN. aliená C.. Difp.. Refpettu

aliarum «voluntatum. Deus fe gerit ttt caufa. generalis pev

g, o m

providentiam generalem , ad quam pertinet permittevé pec-

eaninr b

catum : At veppeidu Fiumanitatis Chrifli babet fingulavem

, tb DEQ |

babitudinem . fcilicet fuppoftti proprii . & ideo. peculiari

midtam a

znodo vvoluntatem gubernat , & ejus vetlitudini, ac bonc-

t ji

flati confulit, ac omneim inovdimationem impedit.

VI.

us

Permitit Deus peccata juftorum , qui funt filii ejus

gf arum Y

adoptivi, quin definat effe optimus eorum pater & gu-

Al dcit

bernator , ergoäpari. Difp.. ub titulo Untonis fpecia

j extermin:

liffim obligatur Dwvinitas ad vegimen humanitatis Chriffz,

yoxmammpt;.

ficut anima ad vegimen corporis obligatur 5 qua unio non eft

iiimp«æh!fm, |

eum filiis adoptirvis.

;:o::u:di puen.

I m t

THEOREMA IIL.

f T c Dut

ictdividieo

Uti 65 in fenfu ejus divifo.

vtionem ilo,

AA fenfum divifüm hic faciunt duplicem: Primus

gomgoppolïdonex

impedit unionem pro pofteriori naturz haben-

toltioetam q

dam: Alter deftruit unionem ant£ jam habitam : U-

trumque nos negamus.

d qun lag

I. Humanitas /z primo

itosicreaae

enftanti , quo unitur , pro priori nature non potefl peecando

r PCCC&(UIT

ampedire Unionem bypoflaticam s quia unio prazfupponi-

id&mïïmht nf

tur ad omnes operationes naturzVerbo unit tanquam

5; Ratm (

principium per fe rcquifitum ad agendum, cüm com-

p

N^

pleat naturam in ordine fübfiftendi & operandi ; ergo

TT

Pl.'æ-

T

l

IMPECCABILITAS. CHRISTI.

227

ïr?umfmh

TO

[

præfupponi deberet ad peccatum , & nonforetimpe-

l

II. Humanitas etam zegu-

Il , T»

dita pro priori.

dem divinitus potefl peccando unionem jam babitain amit-

m dl

Decca-

""

1ere; tum quia pcrfona divina iterum foret rea

n dlctrcm;

;

m

ti; tum quia voluntas fuperior ineodem fuppo ito de-

Qu

hon

!

beret regereinferiorem, & in officio continere, ut fem-

dU N

er honefte & fine defe&u operetur : Unde fi vifio bea-

()

U R(;niin

tifica ita excludit peccatum , ut non poffit amitti pec-

LT

cando , multó magis id faciet hzc unio , quz eminen-

Ti

It

ter continet beatitudinem formalem , magis fanctif-

A TAE

cat, magis Deo conjungit, majorem Dei affectum &

Q n w

amicitiam conciliat, &c.

III. Unde unio hy-

VPT

poftatica non folium excludit adtum peccati » fed & potein-

:

Á d

ziam proximam peccandi ; quia ex Synodo VI. & commu-

ais

ni feníu Patrum Voluntas humana Chrifti vi Unionis

üngar g

1

"

abfolut? dicitur impeccabilis ; fed impeccabilitas ab-

d Unni

foluta ex terminis & actum, & pdcæ:ntiam peccandi

"

imoizi r

proximam negat ; ideo enim viatorem juftum non di-

cisimpeccabilem » quia cum gratiä jufhficante manet

r l

Peccandi potencia.

IV. Hanc exclufionem po-

tentie proxima peccandi exigit ipfa infinita d fumma fan-

&itas Verbi & Deitatis fan&titas enim ex fuo conceptu

n

dicit effencialiter bppoütionem cum peccato , & elon-

1

J

gationem ab illo; ergo fumma fan&itas poffibilis im-

1j

u

portat oppofitionem , & elongationem fummam ; fed

oppoütio etiam cum poten'tiä Peccandi proximä major

n

elt, quàm fola oppofxti() cum actu peccati ; uti ergó

?PHH)

fan&itas increata effentialiter À Deo excludit non tan-

M

tüm omne peccatum , fed etiam potentiam , ita& hoc

p

1

idem praftat fan&itas Chrifti infinita per participatio-

E

i

Qu "

ii

nem , quantüm fcilicet humanitas hujus effe&tás ca-

ax eft.

V. Non tamen excludit poteutiam vt«

jum, t^

anotam peccandi , ficur excluditur in Deos quia potentia

o

xemota

l

((

]l

228

THEOREMA lI.

THESIS XX,

um -

g

remota & radicalis ab entitate hominis eft indiftintta ;

15

u

otentia autem proxima non dicit folam entitatem vo-

ii

j

u

E

FuDM

ntatis creatz de fe liberz, üt patet in Beatis ; fed

d

t

praterea dicit pofitiopem omnium prarequifitorum ad

;ü

operrmdum, & fimul negationem omnium impedi—

spcU

mentorum à potentiá infuperabilium , & preprimis

al C0

negationem Viftonis beatz , Unionis hypoftatice , &

Muu^)

«t

cujufvis perfectionisintrinfecz per fe exigentis [pecia-

at

i

lem affiftentiam Dei ecfficaciter impedientem omnia

" pmi,'ïvk i

peccata; fed hec non funt in Chrifto, ergo licetin eo

doigr f

fit Potentia peccandi remota, non tamen eít Proxima,

.odmnnimmud

[

Doilt

$.2. Reflexiones Adver[aris.

g pccczbihs. ]

Uftus licet non poffit peccarein fenfu compofitogra-

]

f;,"[a?rimlm;m

tiz , poteft tamen in divifo , itaut peccando perdat

vt (

gratiam , ergo à pau. D. Cum enim gratia non con-

j

Gtita

füituat fuppofitum. £ ideo non omnes aGones qufli frnt etiam

graties binc procedere poteft à fuppofito juffi aékio etiam op-

:'guo:dpq:enu::

pofita gratias e expulfiva ejus: Sed cimm. Verbum effen-

fumotile dj

[

W

tialiter [andum conflituat fuppofitum Humanitatis in Chri-

QU lLJAS[CI:.'I

$U u

Jfo» & operatio omnis procedat à fuppofrto , nequit ab eo pro«

a, C [ t

«edere aclio Verbo vepugnans , feu peccatum unionis deftru-

i: d Vb n

eum,

II. Tamgratia habitualis , quàm unio

enads, flb

hypoftatica habet repugnantiam cum peccato ; fed

hzc repügnantia in gratià non impedit, quin juftus

:thcaün TT

Q

peccet, & peccando eam perdat, ergo nec in unione

hypoftaticá. D.Ma. Halbet repugnamtiam equalem , &

eandem IN inequalem» & diverfam C.. Diverfitatem ex

THE

dittis facit vatio fuppofiti,

IHI. Sequitur, Huma-

hi

il

j

nitatem hypoftatice unitam tam effe im

Peccabilem :

ac ipfe Deus eft; fed hic verus eft exceffus. D. Ma,

ATUL

lafic

Quoad ipfum attum peccabilitatis C. etiam quoad modum

M t

N. Humanitas enim tantüm eft impeccabilis contiz-

gemliï'

Bw

IMPECCABILITAS CHRISTI

229

f ï( Cnl"i*

fénter per Unionems . Deui autem. effentialiter & per Iden-

n

titategj: Humanitas retinet potentiam peccatidi retio-

tami Deusautem babet omnino nullain

IV. Hu-

nl

ATEQUIUROEY

imanitas unione eft naturà prior tum quoad primum

Wnnytm g

inftans unionis ; tum quoad rehqua confetvationis,

cüm nihil pofïit üniri, vel confervari , nifi priüs conci-

[4 PMU.

Ya

Urd

piatur exiftere; ergo pro illo priori eft indifferens ad

i

f fpea

peccandum, ergo potmt peccare, D. C. Eff indiffe-

Luni

reus pof tive cum potenmz proxuná ad peccandum IN.. negas

H ; feu pracifruà cum indeterminatione ad utrumque , eó

Q

quod concipiatur fine fuppofito vuel creato , velincreato , ex

quo determinetur ad certum modum exiflendi & operandi C.

Ilf

V.

Proillo priori natura non eft 1mpeccab1hs,

n

u

mgl (l

f

ergo peccabilis. V. C. .Sed abflrabit 4b utroque 5. quia

votdn

pro illopriori Humanitas nec lmbmt fulbfiflentiam creatam,

KC O

P"li[

Wec ancreatam ,. evgo fon potuit AQCTC S €T90 n&c peccare,

MM

Ti

VI.

Gf&tla faxtem & PCCCFJ.[LII'H non OPDODUH-

l

[

tur quoad pqtentlam fed actum feu exiftentiam ; qula

/l /

poifum odiffe cum potenua amándi, ergo.& potcnm.

Va

proxima peccandl poterit ftare cum fan&mte Chrifü.

«

Difp. Gratia & peccatum bumana voluntati funt acciden-

Il

talia , p ejus fubfunt libertati , ideo poteutiam requirit ad

illa :

Sed Verbi fanctitas Chrifto quà tali non eít acci-

q

dentalis, fed fubftanualis , intrinfece conftitutiva, di-

"

n

gnificativa , qua excludit àctum & potentiani pec«

Candi.

Ü

THEOREMA IV

T

Impeccabilitas flat cum libertate &5

AUX

[

ec as

pm[epta

ls. J

lj

(

Raviffimam hanc de Chrifto difhcultatem hic pri-

Vl p

lii

L Chritus

inum géneratim CXPODHDLIS.-

TCC».-b

ha

M'ECCA

230

THÉEOREMA IV. THESIS XX.

o ptzccpl

babuit liberum arbitrium bumanum. c» liberum illius ufum 3

il

"

"

g

i

j

u

j

n

1

quia humanitas Chrifti habuit omnes proPrietatcs na«

qtto

g m ]

?

turz, que Deum non dedecent; fed libertas non de-

|

obgdjtïlfk; M K

decet Deum , cim fit una ex magis illuftribusDei per-

fe&tionibus: Ufus autem ejus maxim? necetfarius fuit

T

ad merendum, ad laudabilitatem charitatis Chrifti,

fuum qro

obedientiz , paffionis & mortis: Nec charitas Chrifti

]

M pbil

i

j à

tantopere laudanda videretur, fi neceffario & non libe-

re omnia fecillet: Necobedientiam Chrifti propriam

ais

dices, fi non liberam dicas.

IL Chriftus ba-

i. X.Ma

buit libertatem c à coattione , & Anece[fitates. quia Chri-

milgnet

arerimprap

ftus eft proprie liber; fed nullaeft proprie & fimplici-

ter dicta libertas , qua fubje&a eft neceffitati agendi ;

ii d-

omne enim liberum fimpliciter di&um non eft necef-

hll u

farib agens , fed ex proprio dominio fe determinare

i, t

[e4

endum; üt oftenditur

islber obed

oteft ad agendum , vel non a

o

in Tract. de A&. Hum. feu Fine ultimo. Dein Chri-

b,eg pumitnc

ftus eft meritus; fed damnata eft hzc propofitio Jan-

ue, eqoloera

fenii: Ad merendum c» demerendum in flatu nature lapfa

npccczbiämm ]

non requiritur i bomine libertas a neceffitate , fed fufficit

dl

libertas à coactiones ergo multó magis in Chrifto talis

tyrjom N.

libertas erit.

HI. Huic libertati non obfuit Im-

m amrr

peccabilitas Chrifli ; quialicét hec non relinqueret vo-

t

luntatem liberam ad bonum, vel malum eligendum;

f d i

liber tamen manfit. tum libertate contradictionis ad

txae lber

agendum, vel non agcndum, tum contrarietatis etiam

aqunti campe

vt

adoppofita agenda , excepto peccato: Oblatus enim eff,

—'-x.ui

lt etmcy

quiavoluit. a. $ 3. Propofito fibi gaudio. fuffinuit crucem

—

m etiam

confufione contempta. Hebr. 12.

IV. Nec im-

Qaityclilrg

eccabilitas Chrifti zellebat capacitatem . veri & propris

Qu a

[

I

Pracepti ad Chriflums: quia voluntas Chrifti creata eft

VRRfe (

voluntas inferior fubjecta fuperiori, & cüm ipfa non

m

il

fit (ibi fapremaregula, ab illà poteft regi per verunm

r il g

A

IMPECCABILITAS CHRISTI.

23r

flihmmiimu

& proprium przceptum ; ergo ficut Chriftus üt Ho-

o

mo fuit capax aliarum virtutum , qux refpiciunt fupe—

dübergy

riorem , v. g. humilitatis & religionis ; ira & cápax eft

li,

obedientiz , qua reípicit przceptum.

Y netefanr:

-

tuttats C

$.2. Reflexiones Adver[arie.

'

&ants (

RæCeptum proprium non poteft iis imponi , qui

Atnlb.

non poffunt illud violare ; fed Humanitas Chrifti,

U

MOODCu

utpote impeccabilis , non potuit violare pracepta fibi

I hh

impofita.. V. /Mz. Alioquin Deus nec Angelis , nec Bea-

.hCï

]k

jis quidquam poffet praciperes. nec lege tenerenturnaturali:

p P".:Mv

"

Caterüm przceptum libere fervatur, non tantüm quan-

nf

do vielari potefl , fed etiam quando tolli potef! s. fed ex po-

d

lw

Ui

flea dicendis pracepta pofitvva à Chriflo tolli poterant , vel

g edtemipre

II. Chri-

deprecando , vel non acceptando , ergo.

yy vt

ftus liber& obedivit pracepto Patris in morte fubeun-

im oO

dá, ergo potuitnon obedire; fed non obedire eft pec-

atl

care, ergo libertas non conjungitur cum przcepto &c

aof

impeccabilitate. D. C. Ergopotuit non obedire contrarià

i [l

componendo inobedientiam cum pracepto rigorofo acceptata

i od

e» perfeverante IN. privatroe mon üimpletionem precepti

componendo cwim pracepto vel per deprecationem , el per

j ij l

r

1

mon acceptationem elifo C. .Sic enim non baberet materiam.

n . Jis

l

j

feu objectum. inobediendi.

III. Chrifto conce-

Qu

denda eft & libertas, que poteft efie maxima, & tan-

ta, quanta competit aliis hominibus ; fed hi funt liberi

rl

J.)

libertate etiam contrarietatis ad obediendum , & non

"TU

obediendum etiam contrarie , ergo libertas non erit

1 M*'L

cum impeccabilitate. D. Mz. Concedenda effet maxima,

]

u

J

que oritur ex peccabilitare bominis IN.. qua componi poteff

i

IV. Libertas de-

;(þnüi d

n

cum nnpeccabilitate Chrifli C.

n

bet effe ad extrema contradictotia, cüm fit potentia

ad agendum, & non agendum; íed contradidtorium

j W'; j

non

L

"T

rA

23

z

THEOREMA I.

THESIS XXI.

! (*]'UH

nontr..nsgremmus eft cransgreffio, ergo libertas etiam

eft potentià ad tnnsgufüonem, ergo nón ftat cum eà

a

r

impecca abilicas. D. Mi. Contradichoriuim noti transgref-

"

ii P^

fionis ; quié libere efl à f ibjecto unpeccabili , acceptantes vel

non deprecante obligationeys precepti , eft transere[foo N.

QU

a

qu« eft libere à fttl]/ec?o capate peccati , & omnino impotens

te elidere ob!zgat;o;w/;z praecepti C.. Contradictorium in illó

N«

eff peiitio difpen[atiouis » vel non. acceptatio obligationis,

« lo digexd

x?'

Chriftus eft determinatus ad faciendum bo-

at mec[;

pum; & malum vitándum; ficut Deus eft determina-

tus ad fugam mali, & amorem boni ; fed Deus ex hàc

i*l [ x-"exï h

qpoiitol

decermmauone non adftringitur leoe ergo nec Chri-

deC

entam , 1etd

ftus lege adítringetur. D. Ma Cbrg/ius qua Deus C. qua

J

bomo A. $ iC mfmor eft s & fubgacet rediffina voluntais

ii

( t

fuprema.

t

THESIS. XXI

; Qu

M

Libertas, 65 Praceptum.

THEOREMA I

&

Chriflus fuit liber ad actus inequalis

etiam perfectionis

mn

D

U

Ti Deus, ità & Chriftus nontenetur ad optimum :

Ideo cumSalas; Rhodes ; & aliis contra Mendo-

J

zam, Suarez, & alios áfleririus.

I LicetChri-

AXT COf

ftus non potuerit. agere mzucïfec"te , fotuit. tamen eliceré

attus minas pei fems ; quia eligere a&um minüs perfe-

714

&um relicto PC[ICQIIOLC mml refindit imperfectionis

RU

n e:

in Chriftum ;. càm electio majoris boni non fit pres

T

l

cepta , nec Chriftus velit formaliter minoritatem , feu

ül

Carentiam majoris boni , fed dire&? tantàm in object

H

minüs boni propriam bonitatem feratur;

Urns

! us

LU

w

"

LIBERTAS ET PRLECEPTUM ^. 535

.'gO

lh

N

Unde Chrifus mon weceffitabatur. phyficé ad optimuim s

hi lg

quia alioquin non habuillet libertatem laude & merito

/

! !m,ï

ciis

dignam; cümexieuá laude dignum fit ex duobus bo-

nis omnino zqualibus unum tantüm ptz alio eligere

T

^fi

Po[ï& ; non autem poiïä eligere etiam minus;. fic fine-

( :m.ni)

ceffitareris ex duobus aureis mihi donate alterutrum;

Al J

parum tibi laudis foret, fi offerres aureum A. pre B.

1

IIH.

Nec nece[Bitabatir moraliter 5 quia in mi-

us

nore bono eligendo non eft imperfectio moralis, fed

]i

minor tantüm perfectio : Imó fi effet imperfectio, phy-

]l

u

fict elet necefTitatas contra mentem Lügonis; quia

ul

u

r

phyíic? impoffibile eft , ut Chriftus admittat-moralem

h n

IV,

indecentiam , feuim perfectionem pofitivam.

Mi ii

Ex his Chrifus imtey. aclum mifevicordia , & attum religio-

his poterat eligere attum mifericordia ;

quia fanctitas in-,

finita Chrifti determinat fubje&um folàm ad nihil fa-

CGlendum , in quo fit peccatum , vel it*nperfe&io mora-

M

lis ; que fubje&um faciat reprehenfione dignum,

ï

Vi

n

Nec ifio beatifica determinabat. adoptimum :

quia hzc non neceffitavit ad a&us viz , nec oberat fta-

[

tui merendi, & libertati; fed Chriftus Viator erat &

u

€omprehenfor, ereo.' Neque vifio neceffitat ad alios

áctus circa obje&a potiffimüm creata, nifi duntaxat

m

t l["

ad amorem Dei vifioni proportionatum ; & ad offen-

jjv

fàm Dei vitandam; in reliquis veró objectis, qux non

[

habent connexionem cgum aàmore, omnimodam re-

10

iil

lii quit libertatem.

/i

VI. Nec anjo bype[laticas

5?6[&6

aut fanctitas infinita neceffavio: deteriminat ad optium s

(detd

AU

!

cüm nequidem Deus ab hàc rieceffitetur ad optimum;

Mp

üt alibi docemus , ergo multó minis Chriftus agens

voluritate hümaná liberà üt Viator ; Ud enim actus

ab

i&atev.?-ïf'

Dei, ita & Chrifti non fiint perfectiores ex m

ajoreper-

gt

fectione objecti,

quia alininde funt irifinite Perfe&i;

ïümï»

Nmuü

$,2«

InLL. Senf,:

"

p

A

-

;4' THEOREMA L THESIS XXL.-

Jv

t J

,WL(

$.2. Reflexiones Adver[aria.

" uhmif

ül»P

[Uï

g

E

X communi Fidelium fenfu Chriftus femper opera«

Va t

tus eft perfc&immä, ergo liber non erat ad a&us

rï

l.

j

PUL

n

minüs perfe&tos. V. C. Jude enim non probas , id necef-

[

ii

fario effe fadtum.

HincD. A. Operatus eft perfecti[Tamà ex:

necelTitatelN. ex amore lirtutis C.

II. Ille fum-

TRl

me laudabilis eft , qui operatur perfe&ifïïm*c, ergois

j dprur

vituperabilis eft, qui id non facit;: fed Chriftus non

qnatil

potuit eíle viruperabilis, ergo nec potuit non operari

JRacuda |

perfectiffime. U. 1. C. Quia & perfectiffima , & minis

perfedla operatio meretur laudem»non vituperium.

III.

I ec hi quedz

Minüs perfe&ïz Qperantes reprehendumur , maxime f1

qum negiti

irertet m

Ípecialiter ad fummam vitz perfectionem teneantur,

ficut Chriftus. D. Reprebenduntur ; quando ex ininüs

kitr hr quid,

perfetlà. operatione privant fe majore fecuritate obtinends

u ol

finem ultimum » aut fe periculo exponunt illum amittendi, u

Boc p

fíeri poteft in viatoribus C. quando hac ex miniis perfeita

Qm impombüc

lo haberet Deun

operatione non. fequuntur , üt fit in Chriflo, v BB. N.

IV.

Filius bonus, & amicus perfe&us debet

dils, um

Patri & Amico exhibere maxime grata ; fed Chriftus

imninateraton

v

neceffario eft filius optinius , & amicus perfe&tiffimus,

lpeftimem,

D. Ma. $i patri , vel amicó ex illis bonis poffit augevi feli-

aQumup?ohmm

citas aut deleckatio , aut ex illorum omi[fione minui , vel de-

lbertae um

erefcere po[Jit aliquid felicitatis , aut delectationis C. fecus

t froudim

V. Perfe&us amor determinat neceffarió

f:ï;ri,w; quilig

moraliter ad id , quod amato eft gratius...D. $? i,

Füm precey

......

quod amato eff gratius ,. fit amato necef[arium » vel aupeat

I

1 0mitie

h

"

ejus felicitatem C. fecus IN.

VI. San&titas, quae

h

A

rncvelil

nonexcludit omnem imperfe&tionem, non eft (umma 5

Itasdicir

'fed fan&titas Chrifti eft fumma , ergo excludit omnenm

Ti

imperfectionem ; fed imperfectio eft contrariari , vel

Wtl

faltem non conformari aut confilio, aut fuafioni ; aut

benes

M i

!

t

LIBERTAS ET PRAECEPTUM.

25

Jun

|

beneplacito, vel majori placito divinz voluntatis , quaé

&US [Cmptr [|

certe. perfectiffimam operatdionem vel confulit , vel

fuadet, &c. —.D. Ma. Excludit omnem imperfettionems

Wi |

i

que abfolute imperfeitio efl C.. que comparativà imperfe«

o |

&io efl , feu potius minor tantüm pevfeitio IN'.

ff

T. llels

THEOREMA If.

In, t

i

(

lr

l

IY

Libere obferoavit Precepta Naturalia quoad

W aerart

circumflantias , Pofitzua etiam quoad fub[lantiam.

Á n ais

Racepta alia funt raturalia, alia puré pofitiva , &&

B '.Uï

ex his quedam íunt affirmativa íeu pracipientias

QT

quzdam negativa feu prohibentia : Ad íingula hi&

lm

breviter refle&timus.

I. Chriftus non erat fun-

r r

pliciter liber quoad fubflantiam in fervandis praceptis na-

ia iv

zuralibus, fcilicet libertate contrarietatis proprie didta 5 quia.

I

|

T xm:uiv,ä.vür'

hzc przcepta nec poterat tollere , nec violare; fuit

m

enim impoflibile Chrifto, ut vel blafphemaret; vel

J

eii

odio haberet Deum; cüm igitur & ipfe fuerit impec-

p t

cabilis, & horum priceptorum obligatio fit intrinfeca.

:

n (:.d(hniïus

omninaturzerationali, &ab eá infäpara—bilis ; & ne&

ts

a

AOW

difpenfationem, nec exemptionem paciatur, utique

T

li

actum oppoiïtum pracepto rion potuit ponere ex ullà

libertate contrarietatis;

TL

II. In his tamen fres

y

j

i

ceptis fervandis omnimo liber fuit quoad motioum c circum-

flantiass: quia licet Chriftus non potuerit omittere ob«

1

]

N ldv

je&tum przcepti naturalis quoad fübftantiam ; pote-

4ugüt

rat tamen omittere circumftantias & modum , pet

1 M;.Dfä

j us V

quem ex hoc vel illo motivo , cum hác vel illà intenfio«

f

r,,meümmmz;

ne verfatüs eftcirca ifthoc obje&um: Hinc Chriftus üt

J

Homo obíervando legem naturalem non merebatur;

PL

]

quiaeam obferyavit; fed quia eam ex motivo perfe«

ia

&iffimo, & per a&tum perfectiffimum obfervavit; &c;

Nna

r iuiwï;

üLl

yet

236

THEOREMA II.

THESIS XXl. '

(ydk

HI.

Nihilominus admitti etiam debet libertas quaa

t

dam contvadictionis quoad fübflantiam actís, [eu exerciti 5

i

far

u (

quia præceptanatutaha affirmativa non obligant fem-

jmila

g

ii

per

&neg

o

ativa fervantur hoc ipfo, quód non pona-

jl

tur actio prohibita, licet de eá non cogitetur; fed Chri-

i

7,

1

L

i

4

o

gativis cum

i

ftus poterat abftinere db his pracceptis ne

/

yi

advertentiá, & a&u volendiabftnere; & ex affirmati-

qubfm

qlunt

vis præceptis operari potuit per aétus, quando przcep-

gt

« d r

ta non urgebant ; ubi intervenit libertas quaft quoad

IVI

fubftantiam, feu fecundüm quid talis, ergo.

gt i p

Inomnibus autem praceptis pofttrvis . etiam in ipfo pra-

amditer C d

cepto moriendi, fuit verà c» fimpliciter liber etiam quoad

I Pm'lil |bar,

fubflantiam operis pracepti ; licet enim Chriftus non po-

^mpad um

tuerit violare tale przceptum, potuit tamen illud tol-

e.rndidpo.'erizf

jur docee Val

lere, vel impediendo, ne poneretur , vel petendo , ut

revocaretur , üt infrà docebimus; fed ille vere eft li-

um edt od

ber ad fübftantiam operis precepti, qui vel plané po-

ial

teft impedire praceptum , vel faltem obligationem

ifatum w

ejus; quiaceflante pracepto , vel ejus obligatione cef-

iptram utigti

fat hoc ipfo opus preceptum, quatenus implendum;

df

adeóque potcf:fï: liber? poni , velomitti, ergo.

df p u

fmofmtprn

$.2. Reflexiones Adver[ariz.

A .

5'0.

W. hh

l

C

Hriftus meritus eft etiam circa fubftantiam pre«

ts reddtret C

l

ceptorum naturalium 5 fed meritum fupponit li-

amad ibf

bertatem , ergo in Chrifto libertas erat. etiam circa

wrymatyrlim,

1

fubftantiam praceptorum naturalium. D. Ma: Circa

nth

l

uclberas,

fibflantiam objetli borum praceptorum IN.. circa fubflan-

l (ri&z(iri;

tiam aítás , qui mon quoad exercitium , fed tantim quoad

fediià

fpeciem» me eligeretur actus oppofitus , erat. praceptus-C.

t r fj

Vel D. Ma. Circa fubflantiam fecundim fe fumptam IN.

)

i.

1l

tD

àit ve[litam»vel determinatam pev.bas vel illas cireumlane

fs

l

tias motivi, vvel finis , uel intenfionis , vel durationis C.

- II

t (

j

»

u

237

LIBERTAS ET PRACEPTUM.

Atl

BT,

Obedientia libera fupponit preceptum;

öll'!, flmgp

fed ha circum&antigc nonerant prazcepta, ergo actus

iallgs

QUX n

ponens circumftantias ,. feü implens preceptum fe-

cundüm circumftantias non erat obedientia, feu im-

AUE

(

pletio quzdam libera precepi. D. Ma. Prafuppouit

j ngglia'is i

raceptum datum determinaté quoad omnia IN.. genericà

t m

TW

datum quoad fubflantiam faltem C.. Obedientia eftreve-

jtit

li

rentiaerga voluntatem fuperioris » quz reverentia cre-

m

i qual

Ícere poteft ex ipfis circumftantiis ;; Unde obedientia

l

I

U

fimpliciter dici potefl, licet circumflantie annexa non fint

III. Si Chriftus

" n

formaliter & dirette. pracepta,

L

i

h

n tiaul

nN.

dici Pofïic liber, & merens circa przcepta naturalia

n(:hm

n

Jl

quoad circumftántiam , non quoad fubftantiam , ergo

Ye

jdem dici poterit de pracepto moriendi, & aliis , üt vi-

[

v

dewr docere Vafq. Val. Arr. ergo vel utrumque; vel

neutrum erit admittendunt: [ Seq. A. 5$ enim po[Jit

qu

cum impeccabilitate Chrifli conciliari libertas etiam quoad

5 obi»'glrza:c:j |

fibflautiam mortis , & quoad obfervationem aliorum pra-

eeptorum , utique defendendaefl 5. fed libertas etiam quoad

;jga::cff!- |

I

ol y

fibflantiam mortis cum eAomnino conciliari videturs cum

etm

M

V,

ebligatio bujus precepti ceffare po[Jit ex voluntate Chrifli,

fid aon ce[[ave poteft obligatio praceptorum maturalium » er-

'w](lu-

[/

IV. Indifferentiaquoad circumftantias mor-

I)

Wal

tis redderet Chrifti obedieniiam etiam meritoriam

m i

quoad fubftantiam , uti fit in obíervatione pracepto-

1 a

rum naturalium , ergo etiam in przcepto mortis fuffi-

lL

n

t

J

cit hzc libertas. Dzjþ Specialem libertatem ; & meritum

ï il

éScriptura tribuit ipfi morti , itaut fermaliter in fo C* non

um "

denominativ dici debeat libera & meritorias nam fignan-

r

ter dicitur Ifal. $3. QU/

r

atus efl, quia ipfe voluit. Ad

g p

jj

Philipp. 2. Fatlusobediens usque ad mortem , mortem au-

jinim

tem erucis, propter quod c Deus exaltavit illum. Exgo

mots Chrifti libera eras etiam in fe & fubftancià fuà.

u

Nn 3

THEO-

^

pMCEF

€3$

THÉOREMA IIl.

THESIS XXI.

j i j

?

THEOREMA IlI.

J

JI(Tl)

j

| ^

Cum libertate admittimus Praceptum ri-

h

iil

ii À

gorofum AMortis,

d Adxcqnl

Etavius cum aliis, ut plenam integrámque affere-

l

p

ret Chrifti libertatem, dicit

li OA

rzcepuum mottis fuif-

íe minüs rigorofum h. e.

non o

À

ligáfle in confcientià,

vll C

ü mobediential:

fed fub debito duntaxat majoris honeftatis, aut fub

m j

onere carendi aliquo præmio gratuito , quod fuperior

j g olibia

ftatuit dare exequenti mandatum : Sed cum Lugone

& Aliis afferimus.

L Preceptum moriendi ue-

f qu'm K

difima; d

quit dici mintis rigorofums quia fi illud cum quibufdam

guris a n

dicis Paternum, ex cujus tranígreffione filius quidem

non incurriffet aut culpam , aut indecentiam mora-

eril üfalus

lem, aut poenam ftrictam, feu ablativam boni debiti,

"

fed tantüm caruilfet bono. accidentali indebito , fcili-

Ncum f

cet titulo Redemiptoris , exaltatione nominis , & aliis ;

Chailus nà

hoc preceptum fimilius erit contra&tui , vel p;:omifïio—-,

ii liberali, quàm pracepto : Siautem cum aliis ita ex-

cepnngom(i. J

ponis : Hoc Patri placiturum . fi fiat 5 non difliciturum,

jiu fum m

finonfiat5 Confilium facies , non przceptum : Nec alii

aj jigii

feníus plus veritatis habent ; quia cum iis propria non

tils yrxtggü 9

fiet obedientia Chrifti , cujus obje&tum eft conformitas

ce, qii du

At

«um voluntate fuperioris, ütàinon- fuperiore diftingui-

tur ; diftinguitur autem*ex folà voluntate obligante, er-

v qui

£0 nunquam erit przceptu minüs rigqrofum.

II.

Vd cum Gorm;

Praceptum moriendi dici debet rigorofum ;*quia Scripturz

r dl a

femper accipi debentin fenfu proprio & rigorofo , nifi

mf o

Scriptura alia, vel gravis alia ratio obfit ; fed nec Scri-

t iporofü

1

i

ptura alia , necgravis ratio obeft; cur hostextus fumas

n

u

Dautem j

in fenfu proprio & rigorofo, Joan. 10. ZVemo tollit ani-

LT

quam meam 4me , fed ego pono eam a meipfo : Hoc Manda-

I u tj g

dtm acctpi a patrg meo.. Joan. 1 4. Sicut Mandatum de-

'rummql

dit

U

PRAECEPTUM ET LIBERTAS.

239

ll

dit mibi Pater , fic facios furgite, eamus, cc. Pf. 39.

Jn capite libri fcriptum eft de me» ut facerem voluntatem

Atf

tuam.

II. Hincobedientiam Chrifli comparamus

cum inobedientià Ades ficut enim Rom. $. per inobe-

m

dientiam Adz conftituti fumus peccatotes, ita per obe-

Ymyti f

dientiam Chrifti inobedientiz Adze oppofïtam confti-

tuimur jufti , ergo etiam ficutilla inobedientia fuit ftri-

CUH!ICJ?I.H

Ti

:€ta inobedientia, & contraria przcepto ftricto ; ita &

Ial

AU

obedientia Chrifti eidem oppoflta eft ftricta obedien-

UX

tia, & exhibita precepto ftridto.. Quainde etiam ffabi-

liuutur 5 quia acceptatio mortis in Chrifto fuit perfe-

domqim

Ctiffima ; fed ceteris paribus perfectior eft acceptatio

hell quin

mortis fac&ta ex obli

[93

o

atione przcepti ; quàm non facta

VLMALI

If

exillà , üc fufiüs oRenc!þ Suarez , ergo.

n

"

u

j M

Int

$-.2. Reflexz'onäs Adver[arie.

qnis, k

Receptum rigorofum obligat fub reatu culpz ; fed

P

Chriftus non eftcapax reatis culpz , ergo nec prz-

j MWEU.

iL

[

[

r

eeptirigorofi. D. Ma. Olligat fub reatu culpe quoad ef-

l

,

T

h

Al

fectum fuum primarium IN. fecundarium SubD. refpediu

;mr;.:&ci!

cujufque fubjetti IN. [ubjecti peccabilis C. Effectus prima-

rius przcepti pofitivi refpe&tu cujufque fubjecti eft fa-

d

ggw&w

:]

cere , quid aliquid fit debitum , c weceffarium ad teneu-

1

vl

dum iedium virtutis , feu ad charitatem cum Deo confer-

«andam, quod antea mon erat debitum , c neceffavium.

Jl

Vel cum Gormaz aliter D. Ma. Obligat fub culpá , qua

Jf

femper abfolut commiiti poteft. IN.. que committi poffet » i

N

FM&

; H. Pre-

,l

per impo[[ibile violaretur praceptum C.

At

ceptum rigoro(um dicit obligationem in conícientiá j

ggu.uus ii

obligatio autem in confcientià includit hanc commina-

TT d

tionem : $i nen feceris , contrabes culpam.» incurres rta-

Il

(

zum pene , eris mibi inimicus : Sed hzc non cadunt in

a pl

^-Chriftum etiam quà Hominem, utpote impeccabilem ;

J

u

Nn 4

pruv

nc

240

THEOREMA IV. THESIS XXI.

M[M

Prudens enim non eft comminatio, ubi nullus timor

1 j

nl

x

mali, aut culpz efle poteft, ergo. D. Ma. Praceptum

/

wl

vigorofim dicit obligationem. in canfcientia femper. abfolu-

zam , e indifpenfabilem IN.. fub cónditione , c difpén[ali-

P JH (

lem , [j uon peteret difpenfationems vel abrogationem pre-

14

[ d :

cepti C- Sicetiam D. 2. Part. Ma. Vel aliter cum aliis

s;f;üt

"

4 Ug

lU

D.2.Part.. Obligatio in confcientia dicit illam commina-

m LU

vionem nece[[ario » formaliter , c direllà , ac. in omni fub-

ia C

jecto IN. fecundario , quando refpicit fubje&um capax tranf-

areffionis. C.

HI. Praceptum vere obïigans in

a cebris di

conícientiá debet habere effectum formalem , quem

m ; Onrei

lio

m

!

|

non habet praceptum non ob

o

ans in confcientiá ; fed

ivlontteimi

1

hic effe&us formalis eft obl

-Hl/

71

igare fub culpà & poená,

N

duf

ergo.. D. Mi. In fubjetlo peccabili C. impeccabili IN.. In

boc fubjetto Effettus ejus formalis eft facere actum neceffa-

g Chaloobet

Tium ad tenerdum medium virtutis ; Vel eft dirigere &

lum al d

determinare fübjectum ad a&us morales , & per hos

meigdum &

a&us ad finem :

dec autem direclio c» determinatio ad

n peccmdum |

attus morales , qua intenditur per preceptum » fufficienter fit

y po.*ibmus d

per intimationem voluntatis fuperioris inducentis obli gAtio-

7 lr

nen : Hinc illa comminatio , five vis illa coa&iva , qua

auli m impe

refpicit comminationem ponz , non eft neceflaria per

elteycandi:

fe & (impliciter per przceptum ; um obligatio per de-

i Crrly p

precationem , vel non acceptationem elidi po[[t à Chriflos

aechabebinrve

unó Qe im bumanis per deprecationem fepius. elidatur.

IV.

yn er ls a

Aliz Reflexiones !

iuc pertinentes ponun-

qi& impecc.

tLlr in Theor. IV. Thef, Przc,

XX,

EULT

f mdi,

THEOREMA IV.

UT

jftini

FToc Preceptum conditionatum dicimus , non

Wi(t'þ(l

tamen. conditionatum. fividfum.

I

lb

Árii varie praceptum rigorofum cum libertate

pru

"

( ïrl-l DC

companunt: Thomifte uti motionem fuam phyfi-

!

W

"

i

m

. cam,

i

PRAECEPTUM ET LIBERTAä.

241

ii m

n«

' cam, ita hoc praceptum métaphyfict conne&unt cum

Jl ,

actu obediendi; licetab anima Chrifti fic inimpe-dibi-

le : Suar. Mol. Tann. & Alii libertatem cum rigore

Ul

/

h

lia indifferen-

n

- pracepti conjun&am exponunt per auxi

gäfaggzimmp

tia ad obfervationem pracepti concefla, fed tamen prz-

i m

vifa üt efficacia : Sed nos cum Lug. Hurt. & aliis paf-

^ A (0)g

fim RR. loquimur.

I Libertas mon flat cum

f

!

L

l

pracepto vigorofo , quod cum a&tu metapbyfice comeditur, d

!l

|

"

à voluntate Chrifti efl inimpedibile ; quia nobis, üt alibi

jam crebriüs diximus, indubitatum eft illud princi-

pium : Omnelinfhperabihter connexum cum actu;, &

*

II.

à voluntate inimpedibile, evertit libertatem.

(

N

Nec n boc pracepto moriendi vigorofo fpecialiter attendumus

[f

i

«d auxilia indifferentia ; quia f per hzc àuxilia præcis?:

in Chrifto habetur poteftas ad moriendum &?non mo-

u

t

riendum, ad obediendum & non obediendum, ad

j &Fa :.(»g

mentiendum & non mentiendum, ad Peccandum &

L

non peccandum (eodem enim. modo ex his auxiliis lo-

qui pofIumus de praceptis naturalibus & pofitivis) tunc

non habetur.impeccabilitas, feu heceffitas non pec-

j

candi; cüm impeccabilims fit incompatibilis cum po-

»

teftate peccandi: Si veró per hzc auxilia non habetur

in Chrifto poteftas ád moriendum & non moriendum,

]

nec habebitur vera libertas indifferentiz ; ergo aliunde

quàm ex his auxiliis falvari debet libertas, rigor prx-

cepti, & impeccabilitas Chrifu.

II Sed fal-

«amus perfecdam libertatem c impeccabilitatem per prace-

ptum aliquo modo conditionatum » feu connexum cum peti-

Ir

tione difpenfationis » aut etiam , ut Hurtado vult , cuta non

Ail

")

TR

Jj

acceptatione pracepti s quia his fuppofitis integta ftat im-

il

Peccabilitas & libertas moriendi, vel non moriendi ;

|

potentia enim peccandi ceffat ceflante przcepto vel

Ó ;nfïï j

f:eï*l

pe: deprecátionem , vel per non aeceptationenn ; libet-

p*

Xas

n

Nn ;j

jI

THEOREMA IV.

THESIS XXI.

4t

tas autem manet in accepmtione mortis , acceptande

! alygamixc"::,,'.x J

proceptum , nec illud poftea deprecando : Ideo Chri-

gnorlxr.'r:'ml:t.:r.r

ht 1l

l)

"]

D

hr V

ftus ait Matth. 26.. z putas, quia non. poffum vogare

lj

Patrein meum , & exhibebit imibi modo , plus quam duode-

M

j

(;l

D

cim legiones Zngelorum.

IV. Hoc tamen pr«ce-

dupe

.

prum non dicimus conditionatum flrithum ; quia fe folo ob-

L;an:fi]?f

ligat, & non expectatur conditio, ut Chriftus ingre-

(

dl

diatur obligationem ; fed potiüs Chriftus indiget con-

m Pufflbik d

diüone , ut liberetur ab obligatione; ergo licet imbi-

uz abfolaü, Ü

m

bitam habeat aliquam conditionem , magis tamen ab»

vfratiol

folutum, qufzfun cohditionatum dici deber.

alinw fuft ]

$.2. Reflexiones Adver[ariz.

wummorendid

Raceptum rigorofum non eft, quod fubditus po-

veriar Cs

P

teft acceptare , vel non acceptare, atqui, ergo. D.

ii Bgn

Ma. Rigorofum ex omni parte abfolutum C. ex aliquá par-

frit qunlm.

ze conditionatum IN.

jh orum r

II. Serium praceptum non

eft, cujus obligatio in a&u fecundo auferri, vel im-

igiene; d v0l

pediri poteft pro nutu fubditi ;; ad quid enim fervit hoc

ä!impcrconft)m

praceptum ?. D. A. [NNon eft fevium . fi per ferium intel-

ligas praceptum ex omni parte abfolutum C. fuoodo con-

ditionatum IN. — Uti-alie woluutates conditionata , ita c

TE

praceptum conditionatum ferium effe debet : Ceterüm fer-

/

vit praceptum boc , ut daripo[Jit in Chriffo obedientia flricla

€» oppofita inobedientie Ada.

!

IIIl. Hoc prace-

ptum ante acceptationem non obligaret, ergo non eílet

( Dioii

perfectum & ferium. D. 4 INon obligaret in adtu pri-

ano , C difpen[abiliter IN. in actu fecundo perfecti[[amo , c

andifbenf abiliter C.

IV. Difpeníabilitas prace-

Orverin,

pu arguit velignorantiam omnium circumftanuarum,

Hml inica

vel mutabilitatem voluntatis ; fed nec in Deo, nec in

i w ii

Chrifto admitti poteft talis ignorantia , vel mutabili-

mimm:erm

ta5 , ergo nec difpenfabilitas pracepti. R. Deusin le-

L02

£e

-

Bl

ADORATIO CHRISTI.

243

i

hs

ge polygami é aliis f'epits difhenfavvit an ideo in eo fLatuis

RUUMIS

aguorantiam , vel mutationem? Ferendo enim legem fimul

4 N

ni

n

flatuit pro bis vel illis circumflantiis difpen[are : .Sic c

I

L

Chriflus aceeptando legem; famul facultatem fibi fervavit

Mi Mrm h

petendi , fi vellet , difpenfationem.

V. Sihocpra-

Iuaje i

ceptum effec difpenf:ibile ex petitione Chrifti, Ergo

!

LU It

defacto fuiffet difpenfatum; quia Chriftus petiitAMatrb.

CLl

26. Si poffibile eft, tranfeatà mecalixifte. D. Prob.

Petiit abfolutà , & efficaciter IN. conditionaté , & ineffica--

T

eiter tantum, quia ibidem addit Chriflus : erumtamen

ia

mon [icut egovolo , fed ficut tu C.. .Sà efficaciter pettiffet , ex-

^

auditus fuiffet pro veverentia fua.

VI.:Si prace-

Wl

AU

ptum moriendi effet conditionatum, ad quid ergó con-

)

ff*

queritur Chriftus , fe dereli&tum effe? R. Ex $. A4ug.

,.LnfxOD

in Pf.32. Ex perfoná bominis transfigurans in fe fuos ,

"n dnuyt

eflendit quandam hominis propriam volunzatem.. Nerba

i

n

li

Ti

ifta ortum trahebant ab appetitu fenfitivo mortem re-

Ml)

m

Dsfu

fugiente; fed voluntas humana Chrifti voluntati divi-

AU

fx fem per conformis, & confentiens erat.

IU

J

7

mf

Wi

[j

THESIS XXII,

(

- Adoratio Chrifli.

J

THEOREMA I

j

i

]

Cum Divinitate coadoratur FTumanitas

Chrifti.

llV

j at

Ontrovertitur , an Chriftus, qui fimul Deus eft&

Homo, unicá adoratione fupremá & divinà fit co-

vanar

lendus, ita ut adoratio indivifibiliter ad Verbum &

i Do r

Humanitatem terminetur : Pro quo refolvimus.

Iq

j

Per fe foli DDeo debetur. abfoluta & fuprema adoratio » fesi

; : le:le

lattias

L]

i

THESIS XXII,

244 THEOREMA I.

n

"

latrias quia excellentia Deifugrenn, & Iïngularis, &

j n

llä

nulli communicabilis poft fe trahit cultum fupremum,

ben

& nulli per fe comimunicabilem juxta illud Deut. 9,

ifisit

m.lon

arc

& 10. Dominin Deun adorabis, c illi foli fervies,

j

M

1I.

Unde Chrifius qua Deus adorandus eff cultu

[*v

latrie 5 cüm enim fidecertum fit, Chriftum etfe verum

n

Deum, unümque cum Patre, confequens eft, ean-

Tij & P

dem adorationem , qux Deo & divinis Períonis debe-

|

"T c[g() Y

tur, Chrifto etiam efle debitam.

III. Prxterea

;febum at

Chriflus Homo in drvina c bumaná natura fubfiffens , feu

dymereat u

Homo-Deus eft adorandus cultu latria5 quia honor Verbo

d. (

debitus etiam debetur Verbo Incarnato , feu Hómini-

um C. d

Deo; neque enim aflumendo carnem Verbum fuá fe

dignitate privavit, fed quod erat, permanfit, & quod

t /mfu/z.- í

"

ii

At i

j

nonerat, affumpfit.

IV. , Cum Divinitateergo

N

].

eoadoratur Humanitas $ quia eodem cultu coluntur ,

1

i

AH

ia ia

quz funt fuppofiti, quo colitur ipfum fuppofitum;

Mequi g

fic dum hominem fanctum colis cultu duliz propter

excellentiam fanctitatis in folá animá refidentem , ado-

g Verum &

- Mu fint

ratur totus & fecundüm animam & corpus ; fed Hu-

)

gt [

manitas eft fuppofiti , feu Verbi Incarnati tanquam rei

TT

adoratz, ergo adoratur Chriftus totus & fecundüm

um i

divinitatem & humanitatem.

VY. Ina&utamen

Aorato li

adorationis diverfmuode fe habent Perfonalitas c» Huma-

rc; dH

fita: 5 actus enim adorationis Verbum refpicit üt obje-

V. Bo

&um primarium , & üt obje&tum materiale & formale

mitéam n

fimul, Humanitatem veró üt obje&tum fecundarium,

& materiale tantüm ; motivum enim.adorationis non

;ïcxl[?ïiC Y

n

iv

eft humanitas, fed fola divinitas; dicente S. Damafc,

"

pnri),

L ïim

l. 4. Orthod. Fid. c. 3. Adoratur caro Chrifli in Tucar-

ELILI

W

nato Ierbo Deo, non propter feipfamy fed propter unitum

ls

imY

fecundàm bypoflafim Verbum Dei.

VI. Nihilo-

minus aderatur eode ada; obje&um énim materiale

Noadrig,

&

w

ÀDORATIO CHRISTIÍ.

24j

& formale attinguntur eodem acu , üit patet in actu

mi

fidei. Àdde Canonem 9. Synod. General, VI. Et Ana-

thematifmum 9. CC. Alexandt. à S. Cyrillo in causá

Neftorii celebrati. Et Canonem 9.,CC. Lateran. Con-

LL

fultat. 1. fub Martino I.

mel

Jr

$.2. Reflexiones Adver[aria.

Erbum & Humanitas non funt :eqL'mlis excellen-

tie , ergo non merentur eandem adotauonem;

i?

fed Verbum meretur adorationem latriz ; ergo Huma-

nitas meretur inferiorem. 4D. C. ZVoz suerentur eandem

adorationem , qua refpiciat eodem modo F'erbum & Fluma-

uitatem C.. diverfo modo , fcilicet 'erbum üt. objectum

etiam formale , feu itt rationem adorandi ; Humanitatem

l :.m"

autem ut ob jeäum materialecy terminum tantüm adoratios

nis IN.

II. Ubi objecta funt divería, & difparis

J

ecellentiz, ibi a&us non poffunt efle iidem, & ejusdem

obfequii erga utrumque objec"tuni; fed valia obje&a

"a

funt Verbum & Humanitas. D. /Ma. Ubi objedta for-

l

talia funt. drver[a C.. objetla materialia , qua attingun-

(

tur propter idem objechuim. forimale» [du propter eandem v4-

tionem adovandi IN..— Fiumanitas coadoratur proptey éufini-

H

42

fubflantialiter fibi unitam.

1.

UM

tam V/erbi dignitate

Adoratio latriz foli Deo debetur ex primo Decalogi

pracepto fed Humanitas Chrifti non eft Deus. D

Mi. Humanitas Chrifli, feu Homo uon eff Deus bypoflati-

V

c unitus cum V'erbo IN mon eft Deus feparatus , & fejun-

&us à V/erbo C. Vel D. Ma. Latria foli Deo debetur prop-

ter- fe d primario, ac tanquam inotivo adoratiouis C, itd

o

ut nequidem fecundario alicui tanquam objecto terininati-

D

vo comvenire po[Jit » quod cuim V'erbo Deo umam eft f'sppofi-

tumn IN.

IV. S. Damaíc. Orat. 1. de Imag.

V

0, qui

Non nmateriam , Íed macc;*iæ authorem ador

TTl

É PL'O-

*

)

246 , THEOREMA IL THESIS XXil.

js

m

[

[

propter me materia factus eft .. .Materiam; per quati

jiDo r

mihi falus parta eft ; colere non definam , nontamen àt

!

,

ii ao

Deum: abfit... D. A. INon materiam adoro propter fe tan«

a "m

quam objettum. motioum adorationis C.. vatione. alterius

etiam» cum quo facit umum fubftantiale fuppofitum « &

j ab

u'nw«,f

allicun

tanguam objedium terminativum pracise IN... Hoc fuse ex-

du

]

400l

ponit ipfe Damafc. L. c.

V. Hzc adoratio vel erit

m y

abfoluta; vel refpetiva? Abfoluta noneft, quia dicít

reípe&um ad aliud, fcilicet ad Verbum fibi unitum;

Viimms

Re fpe&iva autem Cruci & Imaginib us Chrifti tantüni

yijrim Eyt

am um c

datut. R. Stricte vefpetliva ef , quando unum fuppofitum

Jis masime

adoratur propter excellentiam alterius fuppofiti , fic moti«

vum adorandi Crucen , vel Imaginem Chrifli , mon. efd in

fpecidillmt

Cruce , vel Imagiue » fed extra Imaginem in prototypo:. At

ps il

fmo cum Suat

imnotivum adoraudi Humanitatem Chrifti eft ipfa ex-

cellentia Verbi intim? & immediat? unita Humanitati;

fhuc ia

Hiuc D. Prob. Abfoluta non efl ,. qua dicit purum refhes

pndnliwzl Du

fitulem, lal

um ad excelleutiam perfona , propter quam fit adoratio C,

que dicit refpethum . & unionem intrinfécam cum perfonás

ia u

qua e[t vatios C motrvum aderandi IN.

Tt), DAT) DeC

&homanius; n

aus hodare H

ITHEOREMA II.

juraplun Va

Que ab eádem féparata [rve realiter , fíve per

tltatem, quin 4

mentei non efl adorabilis cultu Latria.

m p h

W

Icleffus Humanitati Chrifti etiam aliquo modo fe-

glmsalee

clufz ab ejus divinitate attribuit adorationem la-

iB (4men ; (

trie : Contraquem cum Waldenfi l. 1.c. 3. conclu*

Ate,

dimus.

L Humanitas Chrifti feparata. non eft

Hj p

adorabilis cultu latria s quia humanitas, fi fecundüm fe

ipiliaadfuy

fþe&ctur, eft pura creaturá, neque ordinem dicit ad

xl t

Verbum , ac proinde adorabilis nori eft eo cultu , qui

trtis v

Verb,

R lr

foli D.:ef) convenit: Hillïc $. Aug. Serm. 5 9. de

Donm,

BN h

ADORATIO CHRISTL.-

247

hþ[m'gm]

Dom.ait: $2 bominem ; h. e. humanitatem , ftparave-

RL

ris à Deo, neque illi credo , neque illi (ervio , (cilicet fingu-

Il. Neéc

ndm f]äpm;l

lari cultu Deo debito , qui eft lauiz.

^T

obeft, Humanitatem fola mente fparari 5 quia neque

lol

fic confideratur humanitas fecundüm excellentiam di-

L k fu.

vinam, fed fecundüm excellentias creatas & przcifas,

Piidqmdq d

propter quas adoratione latriz digna non eft , càm non

i

IH.

fint excellentiz increate, fed long? inferiores.

It

fr]

i

Nihilominus Humuanitas ita feparata adorari potefl cul-

"U

ln

gu inferiore Hyperduliss: quiafic dicit quidem excellen-

l:*il

1

tiam tantüm creatam , fed excellentiis tamen creatis

aliis maxim& fupereminentem ob perfe&tiones & dona

Ípecialiffima, qua in Humanitate ab exigentià Unio-

IV.

nis hypoftaticz exiftunt, vel extiterunt.

qe

Imó cum Suarez contra Vafquez admittimus , licitam

J

effe banc privatam Chriffi adorationem cultu inferiore Hy-

LE

perdulie, vel Dulia ; reflectendo wel ad folam gratiam ba-

un i

]

bitualem , vel ad amorem beatificum ; vel ad alias dotes u-

u,','m,l;://nä

pernaturales 5 quia talis privata. adoratio nihil habet

vitii, nam nec excellum habet ; cüm illo cultu digna

fit humanitas; nec habet defectum , quia ficut potlu-

].

mus laudare Humanitatem , quin laudemus Verbum

juxtaipfum Vasquez; fic& poffumus adorare Huma-

ii o

nitatem , quin adoremus Verbum : Et ficut Plomus

non femper adorare Humanitatem , Íic eam pariter

mlfüir.

plomus colere adoratione miniüs præcipuä, conve-

217

niente tamen ; cüm id melius fit, quàm nullatenus

adorare.

V. Non tamen decet, bunc cultum

LOHJ'J'

jn ';:'.;H.lï

T

Humanitati per mentem feparata deferre publicà 5 quia

in publico culta præcipuus titulus perfonæ fpe&ari de-

.j,;jl.tiufl F:

bet;áliis negari Chrifto videretur fuppofitum divinum,

gpa i

autdivinitas, &c. Sictitulum Imperato ris videris ne-

de cu'xmï;;

gare Carfari,(i eum tantümComitem public? falutares.

A

j g*

'g'n

$. 2«

L

5

L

p

248 TH'EQREI;iA IL THESIS XXIl. .

j

erifi

$.2. Reflexiones Adverfarie. "

ia

lii

Qu h

TUmanitati Chrifti , licet Íeparatz , adhuc debito-

m D )

fes eflemus ob beneficium redemptionis , etgo

eundem adhuc ei debemus cultum. D. A. Effemus de«

W

n

bitores Flumanitati Chrifli üt. inflrumento ,. & principio

)

i

vl

QuoC. t caufa pracipue » & principio Quod IN. Huic,

|

j

non illi principio debetur. cultus. latrie 5 cumi principuum

"m

Quod infinitaim babeat excellentiam, non principium Quo,

wb

H.

Juxta CC.& PP.non funt diverfx adorationes

inttoducendz , una Chrifti ütDei , alterá üt Hominis,

TI

ergo Humanitas Chrifti nequit adorari adoratione Hy-

perdulie, D. A. INon funt introducenda drverfà adoras

u Ef

(fti

H0Hes di/iinguentes Deumn ab Homines alierum ab alteros

h. e. perfonam divinam ab humana , üt INeflorius volebat

m Theohgi

C. diflinguentes unan natutaim ab alid, doinam ab bu-

dcdhoex

imaná , appretiando utramque tion eddem appretiatione ; d

nmpifcui

unaliiquamque juxta meritum e» dignitatem IN.

lL

- fücinre f

CC.exprefse definiunt, Chriftum uná adoratione ado-

n T

randam effe. D. Ur iiodo. Unà Adoratione non feparan-

[

(TMMPE D

te bominem a I'erbo tanquam alterum ab altevo » t IN'e-

cimmailepo

Jfforiani wolebant C. aliter IN.. Nam ipfa Ecclefia cultüs

VL recends

diftin&tionem aliquam infinuat in illà Ofatione poftdi-

dlidladegdo

vinum Officium recitandà : Sacrofanda c» Iudividue

u /xrr.f/fglo L

Trinitati , Crucifixi D. N. ]. C. Huttianitati » cee;

AUA Mrjgioy

IV.

Adoratio eft folius fuppofiti; fed Hüma-

At tcrig

!

nitas feorfim etiam folà merite confiderata non inclu-

"t trueres

dit fuppofitum ; ergo nullatenus adorabilis erit. D.

J

EïffFCS

dMa, Adoratio propria , c completa C.. minüs propria s c

s

H

43

2

&ITI (

20n 0i r/w'm I

pleta IN..

V. Si per pracifiones

Tirt d)

fjj

mentales poteft confiderari , & adorari Humanitas

t

(l

Chrilti ob alios titulos , quàm ob excellentiam inctéa«

A

2l

tanr, etgo etiam prafcindendo ab excellentiá in- &

Dfer mm

Creds

ML N

^

(

NU

ADORATIO CHRISTI.

249

I

nf»fl

éreatà confiderari & tra&kari eadem przcise poteft,

d

lll

üt habet vilitatem creaturz ; f2d hoc videtur mal? fo-

lii

nare. D..Seq. cum ZlrriagA,. Prout babet vilitatem, h. e.

'4

contemptibilitatem. aliquam N.. Seq. & Suppofitum

4 f Ín

^U

Quód creatura üt talis fit digna contemptu; h.e. prout

H/

babet limitationein curvis creatura effentialeim SubD. poteft

w

a

(I/le

fic traclari fpeculativà , confiderando ejus productionem ex

11 Qu

l

mibilo, defeclibilitatem » c» alia C.. practice, exercendo ad«

B

versus illam ullum contemptui , Crc. IN.

»

THEOREMA Il

In Ecclefíá non defertur , nec deferri poteft

ereaturis Adoratto latria, abfoluta.

4

il

^"üm Theologi utantur voce adorationis inexplican-

do cultu Beatorum, & rerum facrarum 5. Haretici

V(rvfm:r,f'ii

non fignificationem , fed vocem obfervant, & varias

l

]l

hác in re. efüziunt ineptias contra Catholicos : Sed

adi

1]

(«

contra ipfos obfervamus.

I. Ecclefia i$andlis

n

4liisque creaturis ton defert , nec detulit cultum latrias id

L

enim manifefté patet ex definitione fidei factà à Synodo

AR

VII. & recentiüs à Trid. Seff. 25. deInvoc. SS.. Nec

AE

aliud hactenus docucre PD. & TT.

II. Necfr-

[

AI

8b facrilegio potefl is deferri cultus latria abfolutus s quà

féilicet terminetur ad creaturam , quam colimus , propter

ejus excellentiam fupremo bonore dignams fic enim crea-

turz tribueres cultum foli Deo debitum, imö!ipfam

[u

"

creaturam faceres Deum.

III; Poteft tamen

Yi V

creaturz deferri cultus latrie vefpedlivus , qui terminatur

inve altera , vatioue cujus ; vel propter cujus excellentiam

j m

ves Aliqua quaft per acci

l

dens colittri quia poffünt crea-

j

J

turz ha

Dereconnexionem , vel habitadinem ad excels

q lo

lentiam fupremam divinitatis; propter quam tanquam

In LL. Sent,

9

tatid«

D)

THEOREMA III.

THESIS XXII.

2jo

wiml]f.

rationem motivam Polïhmus venerari creaturam ; uti

"m

1

Mymx

proximum amamus propter Deum: Qui modus ado-

uüfn-) i 1

randi poffibilis utiqueeft, & re&z rationi confenta-

1 Il

T Jupit

neus , nihilque habet inordinatum ; quia intentio vo-

[

" C['Llh

M

luntatis,& exiftimatio rectiffima eft, càm tendat primó

jl

pif

Ju

s 0'0?'

in Deum , & concomitanter in creaturam propter

Deum.

IV. Nontamen poffunt creatura re[pecti-

Qs r

v adovari, nift babeant connexionem»vel babitudinem ad di-

gionm

aiila, acprá

vinitatem per fe adorabilem $. quia refpective adorare eft

u EUbeiUS ) ]

adorare aliquid propter excellentiam refidentem in

Ia

alio, ita ut illi ex affectu rem talem honorandi exteriora

1

honoris figna deferamus;interior tamen affectus & ani-

g conpungu

bi, finadoa

mi fefe fübmittentis intentio primarió & principaliter

feratur inalterum , in quo reperitür talis excellentia,

gitc; dlica

indirect veró & derivative feratur inillud, quod ho-

vaChil, &t

go ut adore-

Chcido d o

noratur propter excellentiam alterius; er

o

Simlter d

tur, requiritur aliqua habitudo , fcilicet vel habitudo

Contatlis , üt i Chriftum tetigit vel Reprefentationis,

( Q ;

qualem habetImago, vel Nomen JEfus vel Partis aut

Qhaili à Cruc

quafi partis , t habent Guttze fanguinis , fi que reman-

iapt ao

3nititendit €

ferunt ; vel Prafentia , qualem habent fpecies facra-

mentales.

V. Non tamen prepter banc babitu-

jl tutem

dinem adorari vefpectrv debent creatura , qua per fe funt

lum Mopunin

capaces alicujus adorationis abfoluta , vel Dulie, vel Hy«

n queri erle

b dbitri f

perdulia ; quia periculum eft, ne totus ille cultus diri-

gatur adid, quod adoratur refpe&ivï: : Hinclicét Dei-

Uf»mirziapur r

para fitimago Dei, imó portárit Deum ütthronus &

hat w

templum ejus , non tamen talis adoratio re

t Cudrt g

fpc&iv;f

conceditur ob di&tum periculum.

atld C

LT

$.2. Cultus, 65 Adoratio Crucis.

REU d d

U

m Cruci & Imaginibus Chrifti deferri poffit ado-

t!hiknmm W»Cfi(

C

ratio refpe&iva ; inchoatam materiam hic profe-

Ut d

qui-

35

ADORATIO CHRISTI.

2j1

1 Go

quimur.

I. Veneranda eft Crux ea, in quà Chri-

, QUI müdli:,

feus pependit 5 fi enim Deus Moyíi in rubo apparens

ltl r

judärit, ut deponeret calceamenta pedum, quia ter-

(b

ra, in quà ftabat, erat fancta; quantó magis fancta

)ümttniztpm

dici debetCrux, quzvelut Ara eft, in quà Chriftus

Dei Filius fe obtulit in facrificium Patri xterno, cui

"UL

mrzrzyz

Chriftus üt victorix fux inftrumento attribuit noftram

il.'mlluäü

redemptionem ad Coloff. 2. & per quam multa edidit

l

miracula, ac preprimis in ejus inventione , ut teftan-

rl Riiflïf; l

tur Eufebius, Theodoretus, Socrates, & Alii. &c.

(

H.

Eadem adorari etiam refpettivé potefl 5 quia

Il p

AW W

Ym

qus conjunguntur rei alicui excellenti & per fe adora-

p

bili, funt adorabilia propter illam, nifi aliunde quid

VM

obftet; fed (ic conjun&a fuit Crux , quz tetigit mem-

Il ]

103 Q

il

braChrifti, & ejus fanguine refperfa fuit , ergo cum

IIL

h EE?DW

"

Chrifto eft adorabilis, ícilicet refpective.

jit

z :nm*.

j

Similiter adorari poteft omnis Crux , que nobis reprefentat

Crucem . Chriffi 5 quia àt Nicephorus loquitur, Crux

Mu

]7

ilb t

Chrifti à Crucifixo feparari non poteft ; ideo eadem

qut

(

fempcr adoratio eft Crucis & Chrifti, quia adoratio

At

in unumtendit; ergoinquávis cruce Chriftum adoras

,

IV. Ideo Conci-

ï:&h him-

per fe, & crucem refpecüve.

uy

"

ni

lium Moguntinum íab ortu hzrefis modernz habi-

I]qJ

Jjus!

n 'f' "

tum quztit ex Sectariis noftris : Cur ergó Superf[litionis

",

U^

Ui

[i

€ Idololatrie Reus Agatur , qui ante imaginem Crucifixi

» DI

n

Domini caput aperit ; aut procumbens adorat , cim nequa-

m

s*

T

quam imaginem putet adorandam . fed eum corde veneve-

at

1

tur , C adoret, quempro fe natum » c paffum recordatur.

m

Et anteillud CC. Gen. VIIL. dixerat: Qwi adorat imagi-

nem; in edquoque adorat defcriptum. c [anctum.

V.

TU

Igitur cultus , e adoratio Crucis ineo . fita funts t Cruci

^

d

exhibeamus exteriora figna adorationis , & adoratio

« [

interior , qua eft latria; infpiritu & fide ptimarib, &

per

":

AD

THEOREMA III.

THESIS. XXIT.

2$2

o n

per feterminetur ad Chriftum crucifixum , fecindarió

Mi

dith i

veró & per accidens ad Crucem , cui affixus concipi-

p Qu

m adoratio-

tür, terminetur ; fic enim expümes tota

PUL

al li

nem refpectivam fandz Crucis.

VI. Ex his

f

il

ii

!

TÀ Rgbflï[ ök

etiam ffabilitur ufus crucis imanu efformata à primis jam

::

pendcat

faculis Ecclofia 5 Sic enim teftatur Tertul. de Coron.

j

Milit.c. 3. A omnem progre[fum atque motum » € qua-

i

J

s Chrl

cunque nos comverfatio exercet , frontem crucis fignaculo

sriodie t

zerimus. S. Cyril. Hierofol. Catecheft 4. ANon erubefca-

if gf

anus crucem Chrifli : fed licét alius banc celet 5 tu tamen

l;mfo diqu o

palam in fronte figna te , ut demones fjeno illo regio confbecto

trepidantes fugiant.. His accedunt S. Athan. l. 1. deIn-

us etm in

.

carn. Verbi. S. Aug. Tra&. 1 1.in Joan.

pumi ali

$tat; Mi

$.3. Cultus Imaginum Chrifli , 65 SS.

wucindimus (

Dorationi Crucis cultum Imaginum tum Chrifti,

(b Vebum,

Á

tum Sanctorum fub jungimus.

I. Nonmi-

Dulam Sandt

nüs Zmago Cbrifli, quam Crux veprefentans Cbriftum » vel

f N]

Crucem Cbrifli , aderanda eft adoratione refpeclivá $. quia.

wiit zW/u!//n

talis debet effe adoratio, qualis eft formalis ratio ado-

fublcetrudittn

rationis;. fed formalisratio, cur adoramus imagines

T diligmliä,

'Chrifti, eftipfe Chriftus, qui adoratur propter íe , &

d mll (

t motivum adorationis, quz fertur in imaginem ad-

tite Kongcal

[e4

orandam, ergo. Deinima

o

o rei dignaeft aliquo hono-

dente, aim ()

re; firesipfa honore digna eft, cüm ex prototypo ex-

ET UT

cellentia quedam redundet in imaginem ; fed Chri-

Vf ; qu

ftus eft honore digniffimus, uti& Sanái digni funt,

fdrtina; |

ergo.

II. Hic cultus é* adoratio pariter efl purà

l

z

1 Qu f

vefpectrua; Sic enim ex fide primitivz jam Ecclefiz re-

diupt.

fert S. Athan. Serm. 4. contra Arian. Quwi adorat ima-

gmem; inipsa Regem adorat. Ex addit CC. Gen. VII.

d. ïldeo S)

Vi

[

4

A. 4. ex Verbis Leontii Epifc. —.Sicut. im libro Legis

" hm W

«on Adorantur membrana » vel atramentum , (ed verba

ii

ls

Dei

"

3

ADORATIO CHRISTI

253

n

M

Dei in eo fcripta 5 [ic in imagine Chrifli non ligna ,. aut

1

colores » fed characterem Chrifli adoramus.. ExS. Aucr 33

VO P

ce Do&r. Chriftian. habet : Signa utilia dzvmztus infli-

W

zuta veneranda funtsquia bonor eorum ad prototypon tranfit.

V/TI ;lnru

Simi ia habent SS. PP. alii apud Bellarm. & Alios, er-

inl

(

fj

go iisimpenditur cultus, non quidem abfolutus propter

t

excallentiam propriam , fed refpectivus propter excel-

n fruj

1II. Pro-

lentiam Chrifti; quem repracfentant.

portionaliter eziam loquzmur de cultu. Iimaginum s qua

Sanctos veprafentant 5 quia f1 San&i coli poffunt reli-

giofo ahquo cultu; quem in Theor. feq. propugna-

mus, etiam imagines eorum cultu exinde Lefpeöhvo

2

Panimml coli Poiïunt. Inde Trid. Seff. 2 . de Invoc.

J

SS.ait; Per imagines » quas ofculamur , c coram quibus

"

prociumbimus, Chriflum adoramus , c Sanclos veneramur :

Übi Verbum, Adoramus , Latriam ; Et. Veneramur

Duliam Sanctis deferendam notat

CC. Gen. VII

feu NicenumlII. in definitione fidei addit : Sequentés di-

vinitus in[piratum $.. PP. noffrorum magifferium , c

Catholica traditionem Ecclefia , defimiimus in omni certitudi-

ne ( diligentia, [icur figuram pretiofa ac vivifica crucis,

y

at4 venerabiles c fantlas imagines proponendas, &c.. Pa-

riter Iconoclaftas damnárunt CC. varia tum in Occi-

dente , tum Ortiente habita; &c

IV. Igltur

licitus efl , c utilis in Ecclefia ufus Imaginum Chrifii e

)Sanclorum 5

quia ex Greg. M. 1. 9. Ep. 9. ,Quod legen-

M

tibus Smpmm, hoc c zdzom pmf fat pzc'ïum, quia inillá

"

Pbl

legunt, qui literas moverunt 5 in bác ignorantes videnr,

g

quid fequi debeant 5 &cnos addimus; quxd credere etiam

debeant.

Ideo Synod. Gen. V1I. A&. 5 . iterum ponit:

il TL

jSL n nomine szrztm fzmr?z füperpofitas columbas recepe-

G6

H/

vunt Patres , quanto magis Verbi incarnati Iconas ? &c.

T I»

y.

Licitus etiam eff cultus religiofus Imaginum

yo ) P

p

Oo 3

Cbrfüi

X

244 THEOREMA IIlI. THESIS XXII.

ia ii

Chrifli & Sandorums quiain V. T. Arca; duo Che-

pj 0^

rubim, & alia ad arcam pertinentia religiofo cultu

f

umbrlm i

"

colebantur ; Sacerdotes enim & alii ante illa fe pro-

i

fternebant, reverenter ea traCtabant, volente id Deo;

n

Wr'

ita ut Oza irreverentiüs arcam tangens,& Bethfami-

uii; b

tx curiofiüs afpicientes fubitaneà morte puniti fue-

& di d

rint; non ergo éx fe illicitus eft, nec idololatrie ar-

oltndt quïxm (

guendus eft cultus, qui rebus inanimatis & pidtis

qum. $ Am

impenditur propter excmplar, quod repræfentant,

vxgadont 9*

& ad quod referuntur ; tales autem funt Imagines,

[2 d Orc :

ergoearum cultus religiofus eft licitus.

racilain r

$.4. Culíus Reliquiarum.

Ti pb

fe, qum dp!

Uandam connexionem cum præcedentibus habet

viturumopera

cultus Reliquiarum: Ideo de eodem refolvimus.

l.

Licite Chriffi, d Sandlorum Reliquia coluntur $

ial r

quia qui Reliquias colit, idem facit , quod Mattb. 9.

D Talfus

fiuanm Tra

2o. Mulier illa Evangelica tangens fimbriam veftimen-

rum fibalanb

ti Chrifti ; & quod A. 5. 15. Faciebantii, quiadum-

NT Td

bram S. Petri ponebant zgros, ut curarentur ; & quod

Adl. 19. 12. faciebantilli, qui ad zgros ferebant fu-

firm ququ M

daria Pauli, à quibus recedebantlanguores : Sed hzec

vetim fndu c

nec Chriftus, nec Petrus, nec Paulus improbant;

fo é m

fiftuni, d

imó fi impium fuiflet, permittere ea non Pocuiifent,

multó minüs fanationibus miraculofis in fuo facto

pr uml

confirmare; ergo nec improbandus eft cultus Reli-

f M

quiarum.

II. Reliquiarum cultus eff refpettz-

qustantim 5 quia uti Mulier illa Evangelica fimbriam

Mris lts

veftimenti üt rem ad Chriftum pertinentem, & con-

Oa

fequenter propter Chriftum tantüm eam reípiciebat,

ita & nos in cultu reliquiarum vel ad Chriftum, vel

tltqitanim

adSan&um primarió refpicimus : Et uti fudaria Pauli

Tatima, r

CU a

ad egros ferebantur non propser fe; fed propter fan-

éita-

lm

(

ADORATIO , CHRISTI.

255

, Aml àj|

&itatem Pauli; ità & nos Reliquias applicamus : Si-

ITR

militer qui ad umbram Petri agros ponebant, non

:amluüa [:;,

umbram infe, fed refpective ad Petrum attendebant ;

Olen

tl

d

VU

fed idem nos agimus, ergo.

IH. Hujus cul-

A

(

&b

tüs Santlitatem . comprobarunt miracula. apud. Reliquias

d pun ;

patrata; nam 4. Reg. 13. 21.. Cüm cadaver teüigif-

litiez

fet offa Elifzi, revixit homo ; quo miraculo Deus

u;ig'a

M

erata fibi fint offa füuorum ami-

li pü

oftendit, quàm etiam

o

corum. $. Ambr. Ep. 54. refert miracula fa&a in

À Lad

iiv

translatione SS. MM. Gervafii & Protafii ; $. Aug.

l. 22. de Civ.c. 8. Et l. 9. Conf. c. 7. narrat facta mi-

racula in translatione S. Stephani. S. Hilar. l. 1 1. de

T

Trin. probat, Chriftum à Genülibus negari non Pof—

o

JiM

l

?

M

j

vije

Ííe, quem Apoftolorum & Martyrum fepulchra per

gl

IV. His

virtutum operationes loquuntur $ OCC

accedit perpetuus & antiqui[unus ufus, c doitrina, &

ii

vt

praxis Ecclefias hec enim teftantur & honorifica Re-

I

il

ï

liquiarum Translatio variis temporibus fa&a, & ea-

j

1

T

rum fub altaribus affervatio, & alia.. Quibus adde CC.

1

1

Nic. II. & Trid. Seff. 2 5. in Decreto declarans , 5Saa-

Q QU

u

Gorum quoque Mart]mm, c aliorum cum Chriflo vi-

ventium fantla corpora , qua vva fuerunt membra Chri-

ts: 5&&(&?

]ub

r

ffi» & templa Spiritüs fanti. ab ipfo ad aternam vitam

fufcitanda , - glorificanda, à Fidelibus bonoranda effe ,

per qua anulta beneficia bominibus à Deo preflantur, &c.

t

$.f. Reflexiones Adver[arie de -Ado-

þiül

ratione Crucis.

ptis

Mnis cultus religiofus procedit ex interiori affe-

A)&(O

O

&u animi fefe fubmittentis rei; quam colimus;

0

j

dice

fed nequit animus Íe fübmitteré Cruci, quia eft res

hum "

inanimata , &irrationalis ; & confequenter incapax

Ü

n

f

cultis interioris. D. Ma. Omuis cultus veligiofus abfo-

i

Oo 4

Iutus

j

256 . THEOREMA IIL. THESIS XXII.

(

lutus C. ve[peclrous , qui vem quandam ita attingit, ttt ipfe

«d. Chriffum tranfeat IN,

II.: Sed quomodo in-

fgO

Vvocare POHil]DUS CL'LICCDI, dum canimus ; O CL'LDI

M

"]

ave Spes unica, auge, &c? R. Per Crucem trcpz'cä Il

(

gelhginus Chriflum : Sumiles loquendi godos etiam. legis

zn P[almis,

qi

IHI. Crux Chrifto fuit infamis, &

L!-Pfjm itif ECC

dolorifera, ergo non poteft amari, & coli. D.C. Ex

boc pracise titulos feu ut inflrumentum iufamie, ci dolo-

m M

zum C. ex ali titulo, nt. efh infirumentum exaltationis

giominis fui, "viclorie, triumphi, c gloria, e» ut altare

Xod, 20.

faerificit illius wefperrini oblati pro redemptione moffra N.

IV.

Y

Male filius honoraret patibulum, in quo

FA mdinem 0i

que in r d

i

pater pependiffet, D. $; folam ignominiam laberet. ob

lïiï[j ) ffS" 00

€jus peccatum C. . fi gloriam , üt fi pro Patrió, vel Fide

anorteim oppetuffet IN.

gt fupti

V. Saltem facimus, quod

fecerunt hoftes Chrifti, in Cruce (ibi complacentes,

D hbt

cum amici ejus de eà dolerent. /V.. Hoffes enim Chrifl

vigi um fut

eomplacebant. fibi in. eruce üt infamatrva, nos autem t

Qu l T

glerificativa, C ut inffrumento pa[Jionis ad exemplum ..

i Dum, (

Pauli.

f

VI. | Saltem fiob fan&tam Crucem Cru-

äif';'* n

J

m lus f

ces omnes colimus, ergo etiam colenda funt om«

nia fepulchra, & omnes clavi ob fepulchrum, & cla-

nvl

vos , quibus Chriftus cruci eft affixus. Difp. E. que

ATC PC*HWHU&]

babent alium etiam ufum» quam reprefentationem Chri-

ginm n Ecdi

ff won . decet paffim colere ob indiguitatem , quam ex alio

(C. Conftanz

Afu contrabunt : Sin'autem alium ufiim non. babent , pof-

la, ey 4

funt coli, üt prafepe effgiatum ad fimilitudinem. pr«fepis

rl.&/;/'lfij

Chrifi.

VII. Sed quis adorabit omnes cruces

gttcutim

€ paleis , lignis , & aliis ?. R. /Von fuffcit fanilitudo pu-

) äüoConibni

vé materialis cum cruce Chriflis Sed formalis effe debet,

i Leo.ns. T

h. e. intenta. ad teprefemtandam crucem. Chrifi s que ft-

k

m

Alttjt 1

militude non eft. in tflis.

VIII.. Minutius Felix in

j

4lil

Odlavio univerfaliter refpondet Cacilio homini gen-

mi

d

f

/

1

É

m

ul ;

Ed

ADORATIO CHRISTI.

2$7

f*ä (I

J,M

tili : Cruces nec colimus, nec adoramus. R, Felix

vefutat Gentiles j qui putabant Chrifiianos erucem colere

tanquam Deum» ac venerari omnes cruces etiam de,

É.

LA

f

a-

zas veorum fuppliciis, ac proinde retlà negat» wos. colere

ejufimodi cruces, vel optare.. 1dem objiciebat Julianus

Apoftata;'ex quo collige; cultum fan&z Crucis fuiffe

D

in Primitivà Ecclefiá.

!j

$.6. Reflexiones Adver[arie de Gultu

Imaginum,

Xod. 20. 4. Non facies tibi fculptile, nec fimili-

tüdinem omnium , quz in calo funt defuper, &

quz in terrá deorfum, & quz verfantur in aquis fub

terrá , ergo omnis imago prohibetur. D.4. ANonfa-

€ies tibi fculptile aut fanilitudinem omnium, qua vel pro

Diis habeantur , vel in quibus tanquam Dii colantur, qui

veipsa non funt Dii, vel denique in. quibus numinis ali-

quid , vel divine virtutis latere credatur C. qua vel ana-

D]

logicà Deum, £ Angelos, vel verb. Sandlos, eorümque

gefla veprafentant IN Sola ibi prohibetur idololatria,

feu cultus fictorum Deorum , non autem aliz imagi-

nes pictz , vel fculpte ; quia Deus ipfe pracipity ut ad

arcam ponerentur duo Chberubim.

H. Ufum Ima-

ginum in Ecclefià prohibuic CC. Eliberitanum , Duo

CC. Conftantinopolitana , Franeofordienfe & non-

nulla, ergo. R. Eliberitanum non probibuit ufim. ina-

13

ginum abfolutà , fed pituras in parietibus templ , ne graf-

UC

famte perfecutione Ethnicorum Iudibriis exponeventur. CC.

illaduo Conftantinopolitana funt illegitima, & habita

fub Leone Ifaurico , & Conftanüno Copronymo.

Francofordienfe uon errore jurims [ed fa/it dasmavit 5y-

H

nodum. INicenam 1. quia. falsó putabat. in ea decretam

IIF.

fuiffe unaginibus adorationem latrie propriam.

j

Uíum

Oo 5

258

THEOREMA IIlI.

THESIS XXII.

Ufum imaginum reprobant SS. PP. Hier. in c. 35

T [

Dan.ait: Cultores Dei ftatuam, five imaginem ado-

rare non debent, &c. R. Hier. docet , imagini vel ffla-

zue [upremum latrie cultum deferri mon poffe ,. ficut tres

vb Sieïf

(

h

Pueri uon deferebant eum flatue INabuchodonoforis : Cae-

n

n

"

)

h

d

qun

terüm Patres varii repmbanc cultum Imaginum ve/

aol

f'iperflitiofum. wel idololatricum , de quo fufius agunt Po-

lemici.

IV. S. Irenzus l. 1. c. 24. ponit inter

" M

errores Carpocratis, quód coleret imaginem Chrifti

:;UHI; m'üdw

& Pauli. Ec Tertul. l. deIdololatr. c. 5. invehitur in

j m f[m :

«C Hicad

authores , & artifices ftatuarum , & imaginum , quos,

üt ait, diabolus huic fzculo intulit. R. z. .$. Zrenaus

n Cxïeül-m |

erguit Carpocratem , quod imaginem Chrifli coleret eomo-

s at J

do, quo Gentes idola colunt; [cilicet facrificiis s item quid

"ET

j

imaginem Chrifli & Pauli eodem modo baberet . quo Gen-

j

'ï! Pmlt Püjïü

1es babebant imaginem Homeri, Ariffoteli , c»c. 2. Ter-

dícandi ag

gon vlt; 9

zullianus manifefl. agit. contra. Idololatras ,. qui imagines

1anquam Deos , vel Deo plenas [acrilego cultu adovabant.

i ddttt

V.

Homo eft imago Dei, & tamen non ado-

du &

ratur, ergo & imagines alie Chrifti & Sanctorum

Moram at

nequeunt adorari , aut coli. Difp. Imago Chrifli, aut

s; du

Santtt pitla vel fculpta unicd eft ordinata ad reprefentan-

mul li

dum Chriflum vel Sandum , éc» perfeiliore modo eum re-

mens Alex Te

fert. C ingerit memoriam ejus ,. adeáque folum fpettatur

acerri cal

u res facras d confequenter religiofo cultu digna : At

fulctronum

bono ; utpote imago Dei tantüm 4nalogica, illa non babet;

ft n0n P(»twlb

ergo.

VI. Columba viva perfe&ior foret ima-

M. du

go Spiritüs fancti, vel Apparitionis ejus, quàm co-

zi n

lumba picta vel fculpta » ergo columba viva potiüs

i Mngmbw

eflet colenda. R. Diximu , requiri ad. cultum vei crea-

Ti k n

ta, Ht umic? aut. faltem principaliter ordinetur ad yepra-

drwatiu

féentationem rei facra, ac ejus memoriam bomini ingerat;

LEU

qua non funtin columbis vivis.

hii "

5. 7'

$lj i

ADORATIO CHRISTI.

259

Hlf ,

)

CY

$.7. Reflexiones -Adver[arie de Cultu

^ MM N

Reliquiarum.

Mi

"MVT

Hriftus Matth. 2 3. Luc. 1 1. arguit Judaos, quod

i

LT

C

Prophetis magnifica fepulchra zdificarent ; ergo

i

improbat cultum Reliquiarum. . D. A. Arguit, quod

JL Ui

il

fépulchra adificarent , . ideo pracise arguit » quod «difi-

Vi

n

It

cent IN. quàüd bec agant quidem , fed preterea in animo

babeant , infidias fhruere Chriflos occidere eum , adeó-

x

'.'1'?.

i

que patres fuos ,. qui occidebant prophetas, pe[Jame imiten-

tur C.. Hoc eolligitur ex is, qua in citatis locis fequun--

hi

tur. Caterüm eodem modo & tenore Chriftus Matth.

li

24.ait: Pa volbi, qui decimatis zhentam» Ce«. Non

n

d

quód malum fit decimare mentam ; fed qu

ia malum

t

JI. Deus

T

"

efl , parva pra[flare , & majora omittere.

s 1

U

9

Ti

abícondit corpus Moyfis, ne adoraretur ; ergo Deus

, Qül fmgm«

non vult, nos venerari rcliquias. D. A. INeadorare-

j

J

zur adoratione latria, in quam propenfi erant "judai C. ex

aliá ratione, & fine IN..— Ifraelitarum proclyvitas in Ido-

i

lolatriam patet ex Adoratione vituli ,

ferpentis anei, .

J

[ 4

In Chriflianis

"

(

variorum , qua in Scripturis referuntur :

: HHI. Cle-

d

non eft tale Idololatrie publice periculum.

mens Alex. Tertull. & alii PP. Paganis exprobrant

' ,W nm !

D

du

acerrime cultum religiofum mortuorum ; ere&tionem

(

fepulchrorum & altarium ; fed tam

acriter cxprobra—

, MP

re non potuiüänt, cüm eadem fecifent, ergo. V.

M. Colebant enim mortuos ut numina, C in Genios tran[-

m

forimari putabant : 1deo S. Aug. ]. ult. de Civ. c. 10o.

ait: Martyribus noftris non templa ficut Diis , fed meino-

a u

um

Tl

vias ficut bominibus mortuis , fabricamus nec ibi erigimas

t

( J»f jj

altaria, in quibus facrificemus Martyribus . . . Corpora verà

hant

eorum weneramur, quia fandarum animarum fuerumt

domicilia, & organa Spirirás [ancti ad omnia opera vir-

tutum.

J

260

THEOREMA IV.

THESIS XXII.

m

i saE(i ü

IV. Siresvariz ex ufu, vel contactu Chri-

ex

fu, vel San&torum veneratione dignz fint, €rgo ex

m Ye x

p

hoc conta&u coli poflent Labia Judx Chriftum ofcu-

0

lontis, manus fervi percutientis Chriftum, imó &

uch À

p It

Aíina; fupcr quam Chriftus fedit. R. He effe poffant

M

0s »01

Reliquia Seclaviorum : . Ecclefta futs filiis haclenus vene-

il

y, (D 4

vamda ea tantim propo[tit, qua erant inffrumenta paf-

n

yena» !

Jtonis Chriffa & Sanitortm, de fe innoxia, c cum fceleve

,dpna l

í

^

non conjundla . Jtem eas folium ves,. que moralem fecum

z-0n babent indecentia

Hl

72

» e.

eeratioem &

V. Saltem fi v. g.

Rofarium colere poflum , quia à S. Brunone factum,

7;51465-13' J(

eodem modo colere poffum creaturas omnes , quia à

buum, 6f

doram riemt

Deo facte funt...Difh.. Creatura. àt . fíc non babent fpe-

g, dts &0U

cialem counexionem cum Deo , fed tantim tranfcendenta-

voiore Deo

lem: Reliquie autem ex communi effimatione bominum

qn ] A.

ffecialiter funt counexa.

VI. Reliciofus cultus

Jl N A

non debet deferri rei infenfibili ; fed reliquiz funt

hus ann'qliimr

res infenfibiles. D. Mz. IN ei deferri propter fe, c»

abfolute fiflendo in illà C. propter. aliud vivens. ad quod

lororat, Qu5 ]

bic cultus ordinatur. IN.. Sanctorum corpora venera-

aov & parà

mur propter homines fan&os , quorum funt reliquiz;

tgi;e j

& propter animam, cui iterum conjungi debent in

fic Angerum

gl'oriä, & propter Deum, cujus miniftri fuerunt.

vt p dl

Vaniselt, d

Mu enm er

THEOREMA IV.

tiaemicolor

Saucdorum Invocatio, 65 Cullus divino longé

bb feucila

eft inferior » fed major civili,

^

u

h quim c

On quarimus de cultu Civili, cüm prudentiores

Cismenltra cy

N

Sectarii hunc non negent: Sed cultum Religio-

qum li,

fum feu Sacrum , unà cum invocatione Sanctorum

LUTTUP

J

breviter hic examinamus.

I. Angeli, & San&ti

Falca ]

Jint cultu. aliquo [acro» feu veligiofo digni; quia menfu-

9084 st d

:

rà

X

ADORATIO. CHRISTI.

261

|

fa fpecifica cujuíque cultüs eft motivum, feu excel-

m

lentiarei, propter quam ipfam colimus fic fi Re-

gem venerer üt. Regem, eft. cultus politicus; fi üt

TU m

Deum, e(t idololatricus; ergo etiam fi venerer ob

l

fanctitatem & fupernaturalia dona facra, eft facer:

Sed San&os colimus, & veneramur ob excellentiam

F facram, ob amíicitiam cum Deo inamiffibilem, ob

eximia merita, fideiconftantiam , charitatis ardorems

l

& alia dona czleftia à Deo ipíis collata ; qua utique

venerationem facram ipfïs conciliare debent. . Hinc

Sofue . 13.. Jofue adorat Angelum. Gem. r8. 2.

Abraham. Geg.18.1. Loth. Similiter Ecclefia San-

&orum memoriam relieiosá celebritate femper reti-

nuit, dies eorum feftos inftituendo, fub eorum in-

vocatione Deo templa confecrando, üt patet ex Ni-

j

ceno II. A&t. $. & 7. Trid. SefL25. Et ex SS. Oypr.

Bafil. Naz. Achan. Socrate, Eufebio & aliis Scripto-

]

ribus antiquiffimis. Nimirum Ecclefia religiosé eos

honorat, quos Deus üt amicos & filios adoptivos ho-

noravit , & participes fecit fuze fanctitatis ; gloriz , &

regni, ex 7foan. 12. 26. Zpoc. 3. 21. &c.

1.

Hic Zngelorum & Sanclorum . cultus mafor. quidem eft

cultu puré civilis quia dignitas & excellentia, que in

Sandtis eft , eft major quálibet dignitate humanà ; de-

fertur enim ex motivo füpernaturali , fcilicet ob fan-

[l

éitatem & gloriam(fïlpemacur ilem, quam fpg:&at Re-

(

ligio, feu cultus facer; ergo hic quoque cultus ma-

jor eft, quàm cultus pure civilis ; quia ex modó di-

uord

&is meníura cultás eft motivum, feu excellentia rei,

quam colimus.

III. Hic tamen cultus /ongé

)N

inferior eff cultu diviuo s quia ex D. Aug. l. 20. contra

Fauft. c. 21.. Zllo cultu» qui grecà latria dicitur » latiné

| wih) Ü

ful

10

vero ano verba dici mn potefl, càm fit quedam propria

TT

tUt

L-]

-

)

262 'THEOREMA IV. THESIS XXII.

divinitati debita fervitus , nec colimus , nec colendum de-- usl

cemus , nifi unum Deum: Nam üt fuprà jam diximius,

."b H au[hOUu[

excellentia fuprema, fingularis, & nulli communi-

er.&mmf )

cabilis requirit cultum fupremum fingularem, &nul.

p

nl

C

liperfe communicabilem : Cultus autem Sancorum

non eft cultus hic fupremus ; tum quia hic ipfe cultus

as f02

ultimato referturad Deum; tum quia movetur excel-

glnins vt

lentiá , feu dignitate & fanctitate fupernaturali tan-

guicminma

aeelaro

tümcreatà; tum quia actus internus in eos non tendit

üt Deos, fed ütamicos Dei , &c.

]

) ;;:,crmz, e f

$.2. Invocatio Sancdtorum.

qatio homins

Nvocationem Sanctorum ; quam Se&arii moderni

scato beiti

acerrime infectantur , cultui San&orum breviter

fumprontbó

hic fubjungimus.

I. San&orum etiam Zrvo-

i, gbl

catio efl aclus bonus, C religiofus 5 f enim bonum &

digms; qi

religiofum eft cum Paulo Coloff. 4. 5. Hebr. 15. 18.

ajis conlpe&u

& 1. Theffal. $. 2 5. & z. Theff. 5. 1. invocare fanctos

(ts oraur, )

in terrà degentes, ut pro nobis apud Deum interce-

denenim Sand

dant; multó magis bene & religiose invocari pote-

Qu ferrfe

xuntSancti in cxlis cum Chrifto regnantes; quianon

vua foecant El

minüs Deo grati funt in calis, quàm interris; nec mi-

uv d

nornunc eft eorum apud Deum gratia & authoritas,

m f

ütdocté id oftendit S. Hier. l. contra Vigilantium. Et

j comparett

S. Aug. Serm. 1. de S. Steph. E S. Bern. Serm. inVi-

du D :

gil.S$. Dein malum effe nequit, àSanctis, vel Angeli/s

atad ludandi

peiere id, quod ipfi nobis przftant 4poc. $. 8.. quod

Ka. Necdi

gelus in

Angelis Deus mandavit Pf. 9o. 11. quod An

o

tarda Jagb (

gratiam Jerofolymze precabatur Zach. 1. 12. quod Ra-

nadis ho

phael Tobiz przftitit Zob. 12. 12. &c.

B. rlee

l

)

tamen Zmvocatio longe inferir efl imvocatione Dei cw

u

Chrifli ; quia folum Deum invocamus tanquam uni-

N

ln

eum Datorem omnipotentem , & Authorem ominís

li

At

gr4«

d

m

|

ADORATIO CHRISTI.

263

'f]r N (W,

ratiz & gloriæ, qui ex Íe, & pmpriä virtute ; potäüa—

fiinà

te; & authoritate conferre poteft omne auxilium fü-

i (f

per - & naturale, mortem felicem, & aternam vitam ;

lt

Sanétes veró invocamus folüm ür Interceffores, Da-

:Jremiaqciof:

txonos ; & Advocatos apud Chriftum & Deum, ut no-

Alcetl

ï,;

biscum, & pro nobis Deum orent: Undeuti invoca-

UE t

tio hominis viventis, ita & beati inczlis equiparari

1

uj

6l

nequit cum invocatione Dei & Chrifti , fed proportio-

1

ln

natur neceffarió eorum fanckitati , ftatui & conditioni.

II

Hac Znvocatio etiam non tollit , aut minuit

(

Ü

bonorem; c fiduciam ad Deum e Chriflum 5 Si enim in-

vocatio hominis viventisea non minuat, cur minuet

X fs

imvocatio beati: Dein fanctos rogamus , ut orent

Deum pro nobis, ergo plus ad Deum quàm ad San-

Inh

&os , quibusid dicitur, mentem & vota & orationem

«itj bö!—'f &

dirigimus ; quia Deus eft, propter quem oratur, in

us

cujus confpe&uoratur, & qui fimulà nobis & à San-

m d

&tis oratur. Neque Chrifto fuus adimitur honor ;

fean ntett

ideo enim Sancti honoranwr & invocantur; quia funt

nsv:!:rc,"oft- ]

Chrifti Servi ideles, Amici, meníz czleftis Confocii,

IV. Nec

quia fuerant Electi in Chrifto, &c.

fs

N

) u

imvocando Santlos difcedimus à Deo, nec facimus circui-

ik

As »(7

tum» feu ambages, t calumniantur Seclarii Oransenim

b

n

ipfe comparet coram Deo , &orat cumSancLis in con-

[.)

l

Ípe&u Dei, & ad Deum rogandum eos advocat, fi-

cut àd laudandum Deum Ang

M

ht

o

elos advocat David Pf.

[

,

quo&

96.7. Nec circuitum fecit, aut À Deo difceffit Pa-

ss

triarcha Jacob Gen. 48. 16. Angelorum benedi&io-

nem filiis Jofeph apprecans, &c.

quü&ïv

)!

li

$.3. Reflexiones Adver[arie.

um D

u

Atth. 4. 10.. Dominum Deum tuum adorabis, &

u

M

illi foli fervies, ergo adoratio, & invocatio, &

u[hü'fm p

fexvi-

264 THEOREMA IV. . THESIS XXII.

J Ommm :

fervitus deferenda non eft aliis, fed Deo foli. D. C.

Exgo adoratio ; invocatio , c fervitus fuprema ; perfecias

vmm W OW

e necoffaria , que eft latrias. C fupremo verum Domina

"

l

'

C Autbori defertur C. umperfecta, fubpordinata , cv. latiüs

il

fumpta qu,z" ereAtura. creaturam imvocats- bonorat ,. eí-

n

Mot

que feruit IN,. Probas nequidem bominem viventem imvo-

wn

"T. li

w Iul

cartpofje , utprouobisoret ; nec fervitutem aliquam bomi-

ui alteri preftari poffe , ergo nibil probas.

I Bx

j (»UFW

I. Tim. 2. $. Unus eft mediator Dei & hominum

Homo JEfus Chriftus ; ergo invocando SS. pro me-

TE

diatoribus injuria fit Chrifto, .. R. z, Zrerum probas con-

tra Apoflolum bomines viventes imvocari gn pofe. 2. D.

A. Unus eft inediator noffev folutione pretii pro redemptione

nofira C.. interce[fione IN.. Hinc unus Chriftus eft me-

[

diator nofter fuzunus , univerf(alis, & principalis, qui

llf C/hlj

mon tantum pronobis intercedit ,. fed etiaum Iytrum reconci-

liationts foloit : Angeli, & Sancti funt mediatores fe-

cundariü , qwi pro mobis duntaxat intercedunt ,. ut fuis

Earain lii

4pud Deum precibus dona mobis. caleffia. impetrens s. licit

ftgari Nel

ipfum pretium mon. folverint,

IIL Religio eft

um Domien :

^

i tefet PC[I('RS

virtus moralis Dei cultum unice refpiciens, & perti-

nens ad primam tabulam Decalogi; fed cultus, & in-

&t prüsquar

vocatio Sanctorum nec pertinet ad primam tabulam;

itis Chrititin

nec Deum unice refi

picit, üt per fe patet; ergo non eft

;a'occbani r

I

1

actus religionis. D. Ma.. Dei cultum. unice re[piciens

.anm&: fl

l

ultimató C. proxipe ,. C umiediaté femper IN.. Yem D.

hYV.

2. Part. Ma.. Religio eff virtus pertinens ad primam ta-

0'1

;

!f (]

ln

bulain quoad atfus praceptos C. mon praceptoss fed liberos

ä

At pra

l

SubD. reduttroe faltems. c» mediatà C. formaliter & im-

Qmmyir

anediaté IN,. Dec alogus continet precepta tantüm s. vedu-

lTv

Af

eitttr tamen bic cultus inediaté ,. quia ultiató ad Deum

0ft

n

dirigitur, ficut charitas , quà diligimus proxamum proptey

Vr

Deum.

lV. Ex 5. Reg. 8. 39. Tu nofti folus

n txh j

€gr

uL.

Ti

m

MATER CHRISTI.

265

Doig)

€or omnium, ergo Deus folus novit preces noftras , &

i

folus invocari poteft, non Sancdti. D. C. .Solus novit

AL

virtute propria C. virtute aliena ipfius Dei, vel ex Dei

u?n.«ï;v,

vevelatione » vel vi flatás. beatifii. INL.

VEX

E

Eccl. o. Mortuinihil noverunt ampliüs. D. Nibil no-

H i.

verunt amplius connatüraliter , Cv virtute üaturali, Q

g jn.

propria C.. ex Dei fpeciali vevelatione , vel ex exigentid

I

vifionis beatifica IN

J

THESIS XX

ZMater Chrifli.

THEOREMA I

ZMater Chrifli óer? 69 proprit dici debet

[

m

Marter Dei,

:

BEatam Virgincm Mariam dici polïä Matrem Dei

n; At

"- fegavit Neftorius, volens eam non Deum , fed

purum hominem genuiffe, eó quód duas in Chrifto

j*

admittetet períonas, & horninem jam füppofitátum

U

j x*

diceret, priusquam Hypoftafi divinz uniretur: Etiam

Matris Chrifti titulum negárunt Maircionifte , & alii;

MV

qui docebant Chriftum non verum corpus humanum

aühmpüiï'e: Sed breviter coiitra &os hic refle&timus,

I.

B. V. M. eff vera Mater Chrifli . fecundurá

flb

quod Chriflus &f bemo s. quia in conceptioné & genera-

W ]htt

tione Chrifti praftitit omne id , quod Matres alix

TO

praftant, communicando puriores partes fanguinis,

j "

& concurrendo tanquam principinm conjun^tum &

immediatum ad formatiónem corporis Chirifti ; ideo

:;;;;ro D2

enim Ifai. 7. dicitur : Ecce P/irgo concipiet, C pariet

n r

filium.. Et Luc. 1. Ece coneipies in utero ,

Q paries fi-

.Tul

D)

Jn LL,Seut,

P

liun,

266 THEOREMA I THESIS XXIII.

f jedtit CE

lium. Ytem Quod ex te nafcetur [anttum» vocabitur F

TL

lius Dei. Sed Concipere, Parere ; Nafci ex aliquá ve-

ram notant Maternitatem , ergo.

II. Mater

m ?

eltauni

Chrifti ver? etiam c» propri? dici debet Mater Dei 5.. quia

st

Deus, & Dei Filius dicitur in Scripturis natus ex Vir-

u nj

gine

Jfai.7. d Lui. 1. Caro fa&us Sjoan. 1. 14. Fa-

( K

&us ex muliere G.

al. 4.4. Factus ex femine David fe-

u

cundüm carnem ARom. 1. 3. ergo & Virgo hzc, ac

!

Mulier,exquá dicitur natus, caro factus, factus ex

fntfato.

femine ejus , dici debet Mater etiam Dei ; de quà

(

weai

Luc.i.43. Elifabeth Spiritu fan&to plena ait: Umde

j Yml

bocimibi, ut Mater Domini mei veniat ad me ? Ubi fub

Dei sl Chn

nomine Domini mei Deus intelligitur : Ipía enim ge-

hm f

nuit Chriftum; Chriftus eft homo & Deus, ergo &

ff |

w

genuit hominemac Deum, ergo eft Genitrix ac Mater

]

hominis acDei, fcilicet per communicationem idio-

DO

matum ex Unione hypoftaticä nature divinz & hu-

mana.

III. Accedunt CC. & PP. Ephefinum

&iaridicide

IIL contra Neftorium definit : .$2 quis. mon confitetur

hl iunbun

dadiat

Emmanuelem. fecundüm veritatem. effe Deum 5. ideóque

fTl N,

Santlam Virginem effe. Dei Genitricem ,. anathema. fir.

Similia affirmant Chalcedonenfe, & Conftantinop. II.

Man D

& Alia.: S. Cyrill. l. ad Regin. c. r1. ait : Quorquot

ii (l

ante nos extiterunt, Beatam Virginem Deiparam appel-

ftut Dei

Al ia

lárunt. S. Greg. Naz. Ep. 1. ad Cledonium. $; quis

ia t

Mariam Deiparam inficiatur ; 4 Deo alienus efl.. S. Dion.

5t; f j

Alexandr. Ep. ad Paul. Samofatenum. Una fola I/irgo

IV.

filia vita genuit vivens Verbum , c [ubfiftens.

TRtfeneraret

ig

Ex his autem n fequitur , Beatam V irgimem genui[fe uel

l

Iit ])

Divinitatem ipfam , vel Deum nudum ; quia ad raionem

ü

matris fufficit, ut genuerit naturam humanam primo

Tf

Dw

ftatim generationis inftanti À Verbo hypoftatice affum-

€lla hi

pram 5

Sicut in aliis eiam matribus fufficit, ut de-

hag

derint

WT

li

MATER CHRISTI.

a

267

Ms

L2

!

dederint effe corpori , & unioni cum animá ; licét

[

non dent elle animabus fp'iritualibus filiorum ; ter-

li

minus enim adæquatus 3506 complctus generationis

ii

n

eft cotum fuppofïtum; Et ficut actiones , ita & gene-

-

rationes dicuntur efle fuppofitorum ; Ideo enim ma-

du

ter non dicitur genuiiïä humanitatem ,. feu naturam

])

humanam; feddicitur genuitle hominem.

)

li

n

$.2. Reéflexiones Advev[arie.

Éneratio eft fuppofiti ex dictis; fed B. V. non ge-

neravit fuppoiimm ; utpote divinum ; ergo in

B. V. non eft rado g.

o

enerantis ; ergo nequit dici Mater;

Dei vel Chrift. D. Ma. Efl fuppofiti. formaliter , feu.

(j

vatione fui IN.. denominativeé Cv ratione natura. (altei

fupphfitate « feu. fuppofito [ubflantialiter. conjunca. C.

Il.

B. V. folam genuit humanitatem , ,non di-

Vinitatem , nec períonalitatem Verbi ; ergo folüm

étiari dici debetmater hominis, nonDei. D..4. Ge-

T

"

nuit folam bumanitatem fubfifentem perfonà Verbi C. f0

i

; i

lam bumaititatem , qua aliquamdiu féparata fuerit a pers

L

fonà Verbi N.. Ulud fuffcit, ut veré. & proprià dicatur

guynt v

Y

Mater . Dei,

IIL B. V. non diceretur mater

If

hominis, finon genuiffet humanitatem , ergo fi non

2'

&énuit Dettatem , non poteft dici Mater Dei. Dif.

Ad. denominationem Matris fuffcit. aliquid generari , A

(s

quó dicatur totum generari, ütpatet in generatione bomi-

His, cupus anima à folo Deo créatur $ Sed fi humanitas

[

fiongeneraretur , non eflet in Chrifto ratio, cur di-

""

x — — — II

ceretir filius hóminis, & Mater ejus Mater hominis ;

«t ,

Excontrá licet Deitas non genevetur, eft tamen vatio, cur

"

d

Chriftus & Deus dicatur genitus ratione nature. affuiiptas

g

ul

i

IV. Nós«

A

€» Mater Chrifli dicatur Mater Dei.

"

|

imeén Dei abíolute pofitum fignificat Deum üt coniniüs

d

nerd

p

j

Pp Z

THESIS XXIII.

268 THEOREMA II.

ml

1

nem ttibus perfonis ; fgd B. V. non genuit Deum üt

"

)

communem tribus perfonis , alioquin eílet mater

x

duf

"[ rinitatis, ergo. D. Ma. Sinon determinetur aliunde ad

qu di

aliquam per[onam. C. fi ad unam perfonam determinetur

Il

elex mente Ecclefias "vel ex ipfo pradicato propofitionis,

gl Ef

velex alio termino addito, & connexo cum my[lerio deter-

qninato ad certam per[onam N..

V.. Filius debet

ARA

at

elle confübftantialis matri, & Mater confubftantialis

I,A',g:miam

filio; fed B. V. noneft confubftantialisDeo, alioquin

d

forecDea , ergo. D. IMa. Debet effe conubflantialis f-

wtDe, nl

lio in eánaturá, quam filius accipit , & fecundim quam

f ipn

generatur C.. in fatione fibfiftentia IN.. TYtem Mater de-

gien ipi

bet effe confubftantialis filio fecundim omnemnaturams

angu;

quam importat filius IN. fecundum eam , quam accipit. fr-

Matemtate

lius C.

VI. Chriftus vel effet filius. naturalis,

pemin at

vel non ? R. Naturalis efl , prout filsus naturalis opponi-

x Qu

zur adoptivo $. effe enim. filium naturalem eft babere vi fue

s; d

eriginis naturam fimilem natura Matris ; féd talem , &

zali modo babet. naturam bumanam Chriflus, ergo. Sin

qun lil

autem fpe&etur modus, quo genitus eft, non eft fi-

Eul Qmune n

t qud

liusnaturalis, fed fupernaturalis ; feu miraculofus.

Vs 4

7777

THEOREMA II.

Dii qià

B. V. AMaternitatem meruit merito

»

ménut ia

quodam congruo.

chs ttie

Uz fuprà de Merito Incarnationis quoad circum-

Ya Gantum

ftantias dicere cepimus , hic complemus.

tl

I

B. V. Maternitatem non meruit inerito condi-

M h$H

gno ; quiaopus condigne meritorium alicujus przmii

Tib rite

debet elfe ejusdem . ordinis cum pramio ; fed opus

Vl

gratiz, & Dei Maternitas non funt ejusdem ordinis;

pttum, .

hac enim cüm perüneat ad unionem hypoftaticam,

Bs

*

li

MATER CHRISTI.

269

py

d

"

& fummam efficiat unionem cum Deo , eft aliquo

t n

modo ordinis divini fubftantialis , cujus ordinis non

Iná

eft opus gratiæ*, ergo opus gratiz , qualecunque fit

Ht

nequit elle condignä meritorium Marernitatis Dei.

—

[

Nec B. V. merito etiam congruo meruit IMa-

;fäplq:flzr»

AT

li

ternitatem Dei quoad fubflantiam ,. feu t alii loquuntur;

:

ilir

ii

Kleclionem [uam ad Maternitatem Dei ;. quia merendo

15!?1101&

Marernitatem hoc modo fpectatam, etiam meruiffet

fubftantiam Incarnationis ,. utpote eífentialiter cum

eáconnexam; cum mereri non Potuerit, ut eflec Ma-

L

"

j

terDei, nifi Deus incarnaretur, & fuus foret filius;

» W

fed fuprà negavimus , eam potuiffe mereri Incarna-

Iu

tionem ipfam quoad fubftantiam merito etiam de

i

congruo ; ergo nec mereri de congruo poterat Dei

Maternitatem quoad fubftantiam, feu quoad ele&tio-

nemin Matrem. Áccedit, quod omne meritum fup-

!

ponat Chriftum exiftentem pro aliquá temporis diffe-

"17

n

rentià; fed Chriftus exiftens fupponit Matrem ali-

quam faltem quoad decretum ejus, feu electionem ;

ergo omne meritum fupponit: eam Maternitatem fàl-

tem quoad ele&ionem.

III. Dei tamen Ma-

ieruitatem. ab «terno decretam ameruit. de congruo quoad

executionem ,. ita ut ipfa pra alüs affumeretur in IMatrem

Dei ; quia per gratiam fibi datam ex meritis Chrifti

ii j

meruit illum fan&itatis , & puritatis gradum , quem

Deus exigebat, ut cpngruk effe poffet Mater Dei, &

j

ineá tantum myfterium confummaretur ; ideo enim

ylem

g

in Antiphoná canit Ecclefia : Qwia quem meruifti por-

ru

gt d

Tare : Et S. Hier. Ep. ad Euftoch. fcribit: Zant« pu-

t

vitatis IMaria extitit , ut mereretur efci Mater Filit Det

H]US i

ï

À

S. Aug. l. de Nat. & Grat. c. 56.. Concipere meruit , &

0 E

pareve eum ,. quem conflat nullum babuiffe peecatum. . Ex-

ls&em u

altaus

go negari non poteft; aliquod meritum mater:

d

i

à

Pp 3

fuiiï?*:

*

l

270 THEOR'EMA II. THESIS XXIII.

"J

fuilfe in B. V.

IV. Hoc tamen meritum "05

p

debet lati[fime fumi cum EfparzA, & Alis pro purà di-

iin d

(pofitione s quia difpofitio poteft elle absque congruita-

j

te, &decentià morali; íed agnofcmus nos congrui-

jl

nat

Ideo enim

tatem qualemcunque Auiod decentiam :

M[l[*

Luc. 1. Angelus ad Virginem ait: Beata; que credi-

[

y'if ;J"f!

diffli , quia perficientur in te . qua dicla. funt tibi, — Cui

r

merito Fidei meritum aliud fuperaddit D. Bern.

L

gum

Hom.'fuper Miffus : Virginitate. placuit , bumilitate

qyonr

concepit.

figrti

ijnit J

3.2 Ref!ex:'o;zfs Adver[aris.

menit

Ictt Ecclefia canat in Sabb. San&,' ó felix. culpa,

jl

quz tantum meruit habere redemptorem, meri-

«tone; &

tum tamen non fumitur proprie ; ergo idem dici po-

s Chal

teftdeiis, quz Ecclefia canit in Antiphoná fuà, & PP,

N IUJx c

alii fcribunt de merito Maternitatis, Difp. Meritum

m 6j

quidem fubinde fumitur proprie pro condignitate , vel con-

pajm

gruitate operis ad pramium ». (ubinde improprie pro decen-

frqud)

ziá , "vel aptitudine , vel siece[[itate , cv indigentia s. [igni-

ficatio tamen propria, vel impropria. determinatur vel à

Bs

ii ?

fubjedto , cui tribuitur meritum vvel ab objecto, de quo

, Dtm;

entntiatur imeritum : Sed sneritum , quod tribuitur pecca-

ÁAetimt

10. nequit fumi proprit , it. per fe patet s econtra proprie

m

fumi debet meritum , quod tribuitur perfona [antta, fan-

Mif que operibus 5 alioqui nibil ex locutionibus Patrum fu-

( miti

qui po[fet certi.

II. Si B. V. Meruit maternita-

iz,w.!ef,

tem, ergo meruit, ut Chriftus ex eácarnem affüme-

ret; Yed meruiffe ; ut Chriftus affüumeret carnem,

idem eít ac meruifle Incarnationem, ergo meruitfet

M

^ Tncarnationem ; quod fupri negavimus. D..Seq. Ma.

n

Exgo meruim , ut Chriflus ex eà carnem affumeret , meruita

inquam . abfolute & quoad elecionem N. confequenter ad

Pduïusï.

decres

Dd

MATER CHRISTI.

27f

decretam. Incarnationem , & quoad executionem C.. Nel.

D. Seq. Ut carnem a[fumeret non fuppofito prins decrero

divino de ponendá Incarnatione fimpliciter IN.- fuppofito

hoc decreto C.

III. Opera gratiænequeunt me-

reri Incarnationem , quia hec eft altioris ordinis; fed

l

etiam Maternitas eft altioris ordinis. D. /Ma. Veque-

unt mereri. Tncarnationem. quoad. fubflantiaim C.. quoad

crcumflantiam N. Sic etiam non meruit B. V.. Mater-

nitatem quoad fubflantiam , C quoad eletionem , éd quoad

^

executionem : Nihilominus Maternitas non ita exce-

um c

ditgratiam ; ficut Unio bypoflatica , que diviniffim

p

MM

IV. Si

infinité. fublimiorem. ordinem con[Hituit. .

0f

meruit Maternitatem , meruit etiam actionem , quà

illainfluxitin effe fui filii; ergo meritum fuit priusillà

actione, & termino produ&o , feu Chrifto , & meri-

tis Chrifti; ergo. D. C. Meritum illud fuit prius attio-

neillà, c» terminos feu Chriffo , quoad exiftentiam atfua-

lem , c phyficà dependentem à determinatis caufis C.. quoad.

pravifinem ,. r exiflentiam intentionalem , r decretumm

V. Scriptura adfcri-

fid. quoad fubflantiam IN.

bitgratiz ; quód Deipara Chriftum conceperit ex illo

Luc. 1. NNe timeas Maria ; invenifti gratiam apud

Deum ; ergo merito tribuinequit. /V. C. INVam c Vi«

ta aterna tribuitur gratia, quia [cilicet meritum vita eter-

m« pendet à gratià » qua omníno. gratis conce[fa eff : .sie

lC

c meritum. Maternitatis à gratià Dei omniuno gratuita

pendct.

THEOREMA IlII,

0) n

M,

AMaternitatis prerogatioa [pecialis eff Immu-

nitas ab Originali , & Debito ejus proximo.

SDyx

ï

Ti

TUl

Auno 1617, Prohibuit, ut pofthac nemo

PAqus AT

n

Pp 4

272 THEOREMA III.

THESIS XXIII.

i

in publicis concionibus , lectionibus , conclu(ïon-ibns,l

m

aliisque quibuscunque actibus publicis afferere au-

p

deret , quód B. V. fuerit concepta cum originah:

origivu!f |

i

j«lil

enli

Ideo de folo debito contrahendi originale, nifi Deus

impediat fpecíali privilegio, difceptamus.

L

di Nf-'d

B. V. Zmmunis fuit ab Originali pro quovis inflauti 5 . Sic

(

enim declarant Sixtus IV. Alexander VII. Paulus V. &

j D

"TTrid. Quibus addimus illam rationem Scoti : Absque

h dfäilï

omni dubio Deus voluit , quod potuit, & decuit; Sed

eenpo

Dotuit eximere Deiparam, qua enim contradi&tio eft?

m 1 [

Et Decuit, ne fcilicet Mater Dei lit prias fub fervitute

i eudt

peccati & damonis, quàm fit habitaculum Dei : Dein

o n

Deus dat gratias cuique ftatui & dignitati hominum

Adam o

proportionatas ; fed cratia Deiparz non effet talis,

gndm

1 in Tl

finon fuiffet immunis ab originalis quia Angeli defa-

€to à labe aliquá originali fuerunt immunes,ItemAdam

ilus Ord

& Eva in ftatu innocentiz , Item immunes eflent ho-

culor i

mines , qui crearentur non deícendentes ab Adam,

niseit;

t fiett

ergo: Rationes alias vide apud Afcetas, & Theolo-

gos.

H. Euam zmmunis fuit à Debito. proximo

yim; qu

contrabendi iaculam originalem 3 quia Deiparz tribui

ftri m

non debet, quod gravem indecentiam inducit; fed

"I

wc db

debitum proximum hanc inducit ; quia Debitum pro-

Trd adic

xinum ef? Moralis obligatio , vel neceffitas habendi

u PO

maculam originalem , eó quód voluntas noftra alli-

Tilidido.

gata fuerit voluntati Adz , & confequenter quód pec-

caverimusin Ádam ; fed hzec moralis neceffitas gra-

f

vem habet indecentiam ; quia Deipara üt inclufá in

[ Ápi

|

voluntate Adz eo inftanti , quo Adam peccavit, etiam

'

t Dripa,

peccaifet in Adam , & potuiífet fimpliciter dici mor-

A n jj

ua, maledida, & aterne damnationis rea ; ergo

ff u

non fuiífet tota pulchra , nec contriviffet caput fer-

W

pentis ; fed in Adamo vi&ta fuiffet; qua indecentiam

IT

fan&

BN

ä

MATER CHRISTI.

273

n

u

fan& maximaám habent.

III. Nihilominus ta-

M

Af

men igununis ipfa non fuit à Debito remoto contrabeudi

(

eriginale ; quia debitum remotum unic£ fundatur in

j

Al

deícenfu , quo quis nafcitur ex Adamo peccatore; Et

eft Neceffitas, & convenientia naturalis ob hanc de-

Ícendentiam ingrediendi pactum & le

o

cem commu-

Didl t

!

nem, niíi fpecialiter eximatur ; fed hzc neceffitas,

"

feu debitum non involvit indecentiam aliquam ; cüàm

n

D

exemptio fpecialis faciat, Deiparam non fuiffe inclu-

fam in pa&o illo communi, nec peccáffe in Adam,

& confequenter abeffe alias fequelas, quas infert in-

clufio in voluntate Adz, & peccatum moraliter in

IV. Hzc eadem

Adam commiílum, ergo.

eflendimus ex moflro generali Ordine Decretorum pofito fu-

pra in T beor. LIL A bef. LX. - Yn. figno enim tertio

ilius Ordinis per decretum partialc eximitur ab in-

clufione in voluntate Adz Marer Filii Dei, fi ventu-

ruseffet ; Ex quo fequitur, quód Deipara præferva-

ta fuerit tum à labe originali, tum à debito ejus pro-

ximo; quia exclufa fuit à pa&to, cui ceteri Adz Po-

fteri fuerant inclufi ; ut ideo in Adam nec peccaret ,

Gu p Rgecdie - us quulptplte

nec debitum contrahendi originale haberet, nifi il-

lud radicale tantüm & temotum; in quantum fcilicet

"

erat ex pofteris Adze, & etiam originale contraxiílet ,

nifi di&o modo exempta fuiffet.

$.2. Reflexiones AAdver[aria.

"

1

Uxta Apoftolum omnes in Adam peccärunt, ergo

J & Deipara, ergo debitum habuit proximum. D.

r üi

A. Oimnes in fenfa vigorofiffümo , ità ut non patiatur ex-

4

ceptionem. ex (peciali ovdinatione divina IN. in fenfu mi-

]K

nüs vigorofo , ità ut f& aliqua fpecialis exceptio C. Sic

Gen. 6. PaIiECI dicitur :

Qmni caro corruperat uiam

"J

ï

1'

(Pp$

fuam.

274 THEOREMA TII,

THESIS XXIII.

amo P[A.füli

fuam, Jerem. 6. Qmnes «varitia fludent.. . Ad Philipp. 2,

Quimes quarunt, qua fua funt, uon qua J ESU Chrifüi,

h ]Plü'l*

Licet Paulus questerit Chriflum, Jeremias, oderit. ava-

IH

?ecujii !

N

vitiam, & Nog juflu ab ips dicatur Svriptura.

Adam fuit caput etiam refpe&u Deiparz , ergo in i!-

lius voluntate fuit incluía, & confequenter peccavit

in Adam, licét ab actuali maculà originis ex fpeciali

)i

beneficio prafervaretur. D. A. | Fuir caput phyficum C.

equorale, e pati/]ïmüm in ordine ad qmovaliter committen-

HI. Si Adam fer-

dum peccatum originale IN.

Mi

váffet przceptum , fuiffet inclufa in voluntate Ada ,

& juftitiam originalem obtinuifet , ergo etiam inclu-

Olara &

D. Th.

fa fuit, dum violavit przceptum. Difp. Pro bác , non

ro illà feciali exceptione flat dignitas IMatris ,. decentias

Nobis ic|

€» alia.

IV. B. V. fuit baptizata juxta com-

LOU pm

munem Theologorum, ergo ad minimum habuit de-

g &x(?umï

prÀ J

bitum proximum. D..4. Baptizata fuit» wut infignire-

tur charactere Chriþi & Chriflianis & ut ingrederetur

sitidbutmit

januam veliquorum Sacramentorum C. ob culpam origi-

lic 7«

V. B.V.fuit

nal.m » vel debitum proximum IN

Frrzraþw n

redempta, üt colli

o

eitur ex Cantico Mariano L. 1,

deboranb

Exultavit Spiritus meus in Deo falutari meo; erga

qullm Q

]

faltem peccavit in Adam. D. A. Redempta fuit ve«

(üm Dirn

demptione reparativa IN.. prafervativA, ne communis 4«

Fumaniat

fs & fervitus eam imvolveret C..— Majus beneficium eft

diatur : (

VI. $i

prafervare à lapfu ; quam erigere à lapfu.

f.'ä: f/ [

fufficitredemptio prafervativa , etiam Angeli dici pof;

Q: fb er

funt effe redempti à Chriftofi concedatur primam gra-

(f Qu

tiam accepiffe à Chrifto , per quam przervati ellent

l al

d lapfu. Difp. Augeli nequidem debitum vemotum babue-

PT

vunt, uti babuit B. V. vi oviginis naturalis s evgo codem

VII. Chri-

u

10do non poffunt Angeli dici redempti,

V, t

Chrifti

ftus vi paffionis fuz Deiparäam redemit ; fed

Vi

paffio

[

D X

MATER CHRISTI.

275

Ál

7]

]

paffio predefinita eft modó poft lapfum, ergo modó

oft lapfum eam redemit, ergo & ipía lapfa eft, feu

QUs r

Mil

peccavit in Adam, & debitum faltem proximum ha-

Aæx:

3

buit ccntrahendi originale. D. Ma. Deiparam rede-

gu

n

st vi pa[[ionis fue, eam prinim eximendo à lege com-

&

mini pofl abfolutum pa[Fonis decretum IN. eximendo €am

jeim conditionatà ante ab[a'utum pa[[ionis. decretum C.

M

THEOREMA IV.

"Maternitatis Prerogative Alis.

»

Lura de Maená Dei Matre difputant',, &cxplicant

DT Canki/lius, Raynaudus , Rhodes, & Alii:

4ni, lt

Nobis hic fufficit, nonrullas alias ejus € Maternita-

te ortas prarrogativas adhuc comimemoraffe tantüm,

non difputafle,

I. Maternitatem etiam fequi-

tur B. F. Santlificatio à primä ejus animatione , ( Ple-

A

mitudo omniuim gratiarum 5 quia ütargumentatur D-Th.

hic q. 27. a. j. Quantó aliquid magis propinquat

D

7

r

meagio in aliquo genere , tantó magis participat

de bonitatibus ipfius PrinciP.ii; fed B. V. fuit propin-

quifïïma Chrifto , qui eft principiunr gratiæ,' fecun-

düm Divinitatem quidem authoritative , fecundüm

Humanitatem veró inftrumentaliter ; ut ideo Joan. 1.

dicatur

YT N

Gratia €*. Veritas per JESUM Chriftum

u

f«tla ef : Ergo B. V, pra cateris majorem debuit à

Chrifto gratiz plcnitudinem obtinere.

II. Se-

quitur quoque Prefervatio ab omni peccato 4c'Zuali,

tum mortali , tum venialis quia üt iterum argumenta-

ab s

tur D. Th. a, 4.. Illos; quos Deus ad aliquid eligit;

; u

itfl praparat & difponit, ut ad id, ad quod eligun-

q

tür, inveniantur idonei; fed B. V. fuit electa diviri-

yus , ut eflet Mater Dei, ergo per fuam gratiam ecm

ad

Ti

276

THEOREMA ]V.

THESIS XXIII.

buY qw'

ad hoc idoneam reddidit ; fed idonea non fuiffet, fi

(

m

1

aliquando pcccaiï'ct ; non.enim eft conventio Chrifti

ad Belial. 2. Cor. 6. Nec in malevolam animam in-

L P

I?ö'lffm

trabit Sapientia , nec habitabit in. corpore fubdito

crïd?ï

4)[]67

peccads. .$ap. 1. Nec gloria flii foret maater ejus.

«

Ptov. 17.

III. Sequitur przterea ZZmgiutas

j

n U"f'

g, r

ejus ante , in» C poff Partum quia If2i.7. Ecce Vie-

(

r

go concipiet. Et ex D. Aug. l. de Virg. c. 6.. Oporte-

bat caput nofirum infigni smiraculo fecundum corpus nafci

rþmöü |

de Virgine, ut fignificavetur , membra fua de. Vrgine

jig n

Ecclefá. fecundim. [piritum nafcitura 5 five üt. addit

wiye

j 0

D. I1h. q. 28. a. 1. Ut homines renafcerentur in filios

eu:

JDei , qon ex voluntate carnis , neque ex voluntate viri

j

féd ex Deo, h. e. virtute Dei,. Adde CC. Ephef. in

quodam Serm, ajens ; /IVatura pofl partum nefcit ulte-

gmr, q

hf

vilis virginem 3. Gratia veró. d parientem offesdit, ee

matrem fecit , & virginitati non noctit,. Ydeo Ezech. 44.

d

Porta bec claufa erit, cs nou aperietur. & vvir non tran-

ii

Qusein

Jibit per eam , quouiam Dominus Deus Ifrael ingreffus eft

J

PCT €an.

IV, Sequitur inde fumma etiam Pu-

Juni

vitas B. . Decens enim erat, ut eà puritate, quà

(rine h

BR

major fub Deo non erat , Virgo illa nitezet ; cui Deus

tQO

Pater unicum Filium fuum, quem de corde fuo zqua-

t nolle

lem fibi genitum tanquam feipfum diligebat , ita da-

re difponebat ; ut naturaliter effet unus idémque com-

od C

munis Dei Patris & Virginis filius; & quam ipfe Fi-

t kí

lius eligebat Matrem, & de quà coopezante Spiritu

»i*s. Impt

]

fan&to conciperetur, & nafceretur ille, de quo Spiritus

ptig

k nf

fan&us ipfe þrocedcbat.

V. Sequitur maxima

infuper Dignitas , & Locus in Qrdine bypoflatico s mater

Diey

[5

:

nim , & Filius pertinent ad eundem Ordinem ; cüm

QüOqa (

rclata fint fimul naturá & cognitione, & cüm Chri-

FUH'. &t

ftus & Maria. fumi debeant üt una caro multó . ma-

i &&*.'A]u!

gis

Q

MATER CHRISTI.

277

gis, quàm Adam & Eva: Dein Ordo ille confiftit in

&

connexione fübítantiali & immediatá cum Deo ; fed

N

B. V. fübftantialem habet connexionem. cum Deo;

per generationem fubftantialem terminatam ad Deums

per unionem fuz carnis cum Deo in perfoná Chrifti;

ergo. Unde & maxima poft Chriftum dignitas reful-

i

((418

|

tet, necelle eft.

VI. Sequuntur é&& Pirtutes ,

37

& Merita. ejufdem fupra alios Sandos 5 ubi enim eft

plenitudo gratiarum dignitati & officio fupra alios Ju-

ftos eminenti accommodata , quis ibidem fterilitatem,

non pares fanctiradis , juftitiz ; religionis, perfectio-

nis, omniümque virtutum, ac meritorum Íructus le-

get? &c : Hinc

VII.. Sequitur pariter G/oria

h

poft. Chriflum. maxima. in. calis 5 ficat enim in. ordine

[54

lane Juftis

o

ratiz , quz gloriæ femen eft, omnibus

ff

Chrifto inferioribus fupereminet, ita &

á

Pereminec

i

gloriá, ut infra Chriftum , omnes fupra hominum &

Angelorum choros ; Ífpecialem chorum conftituat.

Quis enim non videt , benedictum illud corpus, nul-

là unquam labe contaminatum , ac cum Deo ipfo in

Ordine hypoftatico conjun&tum , prater morem com-

munem cumulatá gloriá exornari debuitle? Nift for-

t& non creditur Dei Filius. honorare matrem , autma-

tri nolle curas & beneficia rependere, quz tantis fibi

officiis Chriftum demeruit, tantóque majorem jufti-

tiam & fanctitatem confecuta eft, quantó minüs cor-

dis impuritatem ullam adimifit ab ommni zftu. concu-

"

pifcentiae femper immunis, Íemper plena gratiá , fem-

n

per fan&a corpore & fpiritu, femper in confpectu

Dei immaculata, & benedicta.

VÍII. Sequitur

h

quoque Culrus Hyperdulie IMagha buic Matri debitus s

g*

cüm enim Beatis reliquis ex f. d. debeatur cultus Du-

liz; utique Magnaz Dei Patenti cukum dabis Hyper-

ul

dulie

m

27$ THEOREMA IV. THESIS XXIÍL.

dulie tam ob conjünctionem cum Deo fundatam in

Maternitate, & Otdine illo hypoftatico, quàm ob

fupeteminentiam hujus & Virginis , & Matris füpra

omnes puras creaturas frationales in dignitate , puri-

tate, peccati immunitate, & gratiarum donis fpecia—-

libus & maximis, &c.

IX. Sequitur infuper

Parrocinium. V irginis it Patrona & Advocata potentif-

füina ; i enim ex £. d. Sandi alii interpellant pfo no-

bis ad Deum , quantó magis Deus atdiet interpellan-

tem pro hobis Matrer1 Filii Dei ? Ideo Petrus Da-

miani Serm. 1. de Nativ. Deiparam ita alloquitur:*

Quomodo illa poteflas potentia tue poterit obuiare » qua dé

carne tuà carnis fufcepit originem?. Alccedis enim d au-

veum illud bumane reconciliationis alItave , son folinn ro«

gans , fed impetrans , Domina , non ancilla,. Et S. Bern,

Serm. r. de Allilmpt. addit : Advocatam pramifit pe-

vegrinatio no[lra , qua tanquam Cfudicis IMater, c» Mae-

ter mifericordia » fuppliiter C eficaciter falutis noftra ne-

qotia pertrattabit, cc.

X. Prarogativasreliquas

leges zum apud PP. tum alios Afcetas , C Scriptores

Mariophilos : INos cum T beopbilo Raynaudo ex. Petra

Damiati concladunus : Dulcis Dominus, Dulcis Do-

inina ; quia Ille Deus meus, Mifericordia mea; Hzc

Domina mea, Mifericordie Porta: Ducat nos Mater

ad Filium, Filia ad Patrem, Sponíà ad Spon-

Íum; qui eft benedictus in fcula;

Amen.

II N-1.$

Bu

? fundatzmn:

0, Quin j

^

]

X Mátr

AUpt

D

1 d

5, pir

Decl

UCHj

1

o

P

u

p

i

Y PIO t

]s

)i

L]

"

I

M

"]

n

J

7

x Lun

. D,fms WX'

rliames t

ucat s Maz

Ya al SFOU'

Cldj

J

;

L.

»

E

p

K',

37 FLONOL

w ygme

-a Dd n U. Phuoeir X*

AE

E

Z G"

ais s

Vl

Soaur

—

——

——

[-—

l20 . cem

19 20 21

m

18

S

17

R

19

le.() XX"

ïthh

—

16

18

är

.SUMMULA

15

VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset

Jao

M

15

17

)CJa

IHEOLOGICA&

$ive

14

O Baaenee Q

16

] pmæu

A prop

JHESES SELECT./E

15

13

Focus

E D

t nj /

N

INCARNAT

12

HII,IIIHIIII!I III.HII WIHIIII'HIIIIHI!III

u

DEO VERBO

1

/] Qu.

PRER

2

W

10

iT

5&]&

THZIOREM'ATJ

10

-

REFL EXIONES ADVERSAR[A *

e

Succincte Explicatz,

(

d Ufum Materias 1 /mlogzcaf hr -

[-—

viter recolere UO[HZFZH/I acc

€ collede opera ac fludio

R.P. NICOLAI HOHlN—wm

e Societate JESU,

lHIH

5

Em

SS. Theologiz in Ele&torali Univerfi tat(:

Moguntinà Profefforis.

4

E N- EUR N o

Superiorum Permiffu &5 Privilegiis

3

MOGUNTIZ,

HIIIIIIIHIIIW

[—

Sumptibus Joannis Wilhelmi Huifch, Blbhop ColoxE N

Zjpit Joannis Leopoldi Seywzald., lyp

[3]

ll

llIHIIH;HIIIIIHIHIIIIHPIHHIHH

IIIIIIH4!IIIIHHWIIHHHI!IIIH

WHHHIIIWIIIII'

N Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com

3

4

15