Gf1339-4_2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Summula Theologica, Sive Theses Selectæ De Incarnato Deo Verbo Per Theoremata Et Reflexiones Adversarias Succincte Explicatæ, Ad Usum Materias Theologicas breviter recolere volentium accommodatæ, & collectæ operâ ac studio R. P. Nicolai Höhn è Societate Jesu, SS. Theologiæ in Electorali Universitate Moguntinâ Professoris Höhn, Nicolaus — í— — —— — m d — HW NT2«5267812253 021 c L æ, X hy Y 3 LOU LEPTT ubrÜRINGEN — a Yr. P£, A. Pa CREL nv d * u nf v . LE bar PX RCR F32 L* D b Dyy Jim 5 erg 1h SUMMULA T itur [ mago üt lmaoo j IHEOLOGICA, WC gmu $ive " A proceü V ....... TU r dHESES SELEC'TAE M i INCARNATO j; DEO VERBO PEE lr j THEORE.MATA il REFL EXIONES ADVERSARIAS' Succindt? Explicatz, [ A Ufum Materias Tbeologicas bres viter recolere volentium accommodat.e, € collede opera ac fludio R.P. NICOLAI HOHN & Societate JESU, SS. Theologiz in Ele&orali Univerfitate Moguntinà Profefforis. od Superiorum Permiffa &5 Prz'vzlegzu —— MOGUNTIA, Sumptibts Joannis Wilhelmi Huifch , Bibliop. Colon Z)pit Joannis Leopoldi Seywald, Ty pogr. Mogunt, Ànno M.DCC. XX XIII. r I Maunifefte Magmum j | eft Pietatis jacramen- [ r d zum, quod manifefta- im n zum eff in Carue, quffi- u?w.mf »3 dui dar n t featum eff in Spiritu, apparuit Angelis,pra- Mb f dicatum eft Gentibus, - Vi er 6 fïfdl.!Z/m e Z."Ml"[iü, WUY affumptum eff iu Go- m. Fr E3 Qnic ri4. 1.ad Fimoth.3. v. --- M LUW 16. Va v i THESES SELECTJE INCARNATO If DEO VERBO. IT L Incarnqtio. ! ES t naturz divinz cüm humani in unam hypofta- j | f Ífum conjunctio. 2. Ejus polfibilitas inefficaciter (Hgl oppugnatur ab Infidelibus, ;. Hzc poffibilitas fe nl fï clusà fide non cognofcicur evidenter, nec probabili- ter, aut dubitative proprie. 4. Supppfità fide often- p ditur tantàm verl(imiliter. um IT Exi/läntizz Incarnationis. 4 T Poffibilitas, & Exiftentia Gentili evidenter fit ALUU credibilis pet motiva credibilitátis. 2, Judao oftenditut ex Gen. 44. 10.— 3. Item ex Dan. 9..24. & feqq. 4« Uü & ex fignis, & vaticiniis aliis. Munii III. Comnvenientia Incarnationis, - dvl 'St conveniens Deo. :2 Uti & creaturis, . 3. Etiam -À faéta eft convenienter quoad omnes circumftan- TM tia. 4. Convenientius fuit, Vecbum incarnari, quàni aliam Períonam.; IV. JVeceffitat Incarnationis. Eceffatia non fuit neceffitate aliquá aritecedente; vel abíolutá. . 4. Necex füppofitione mundi con- diti , vel elevati ad ftatum gratix, — $. Nec ex fuppo- In L.Sent. X fitione n ft" fiione mundi lapfi, aut mifericorditet erigendi. 4 a r d $ed ex fuppoliaone condignz fadisfactionis pro pece " r cato Pr;ciïandæ. l [ V. Satisfatlio pure creaturz. : "o " f:u Reatura pura nequit condigne fatisfacere pro peee ju jÍ C càto etiam alieno. 2. lixc impotentia non eft 9 x« ex infinitudine peccati mortalis. 3. Sed ex fuperioe nii 1 ritate ordinis. 4. Unde nec pro veniali pura creae «iae Chal tura fatisfacere poreft diredi. ::15 ) ö- Hümm'k VL Satisfadiio Cbrifti. I 4 XPera Chrifti fatisfa&oria & meritoría funt valo« Id Át ris infiniti 2. Héc infinituda eft ex dignitate In Wi u Verbi, 3. Hinc fatisfactio eft condigna, imó fuper« ) m ábundans pro quovís peccáto, — 4. INon tamen elt ex J A N juftitia rigorosa. 'nds, l 1;:& u VIL. ZMeritum Cbrifli. W. Htifti meritum quodlibet de fe eft fufficiens ad C M quodlibet premium poffibile. z. Merito attra- t &ivo meritus eft honiini lapfo omnem gratiam, & b ] Vr fupernaturaliadoma. . Uud & fibi exaltationem no« l ^ ! timy feji ial minis & gloriam corporis , &c. 4« Sibi & Progeni« zalin Pg[[w toribus meritus etiam eft varias circumftantias I:;car- H pationem antecedentes; VIIL. ZHMeritum Incarnationis. U URti V. T. meriti funt quafdam circumftantias In« Vv t WPHI ly J carnationis. 2. Mereri non poterant fubftantiam CH Incarnationis, nec quoad fui decretum , nec quoad P L ] Omï executionem. 3. Nec caufa meritoria efle potuit ipfa * ] I'h,,);n Kluma- Egarlircr m'ge»'i»; Humanitas, aut anima Chrifü. — 4. Nec Chriftus La ; N complete flanrptus , nec alia pótuit effe cauía merie tor? 2 H27071 IX. ZMotivum fncarnatiom';. Cïl.&[iffzictftprüfh Auía finalis, feu motiva príncipalis eft remedium CItstegta n peccati. 2. Eft motivum fine quo non, ita ut jder ag Adamo non peccante Chriftus non veniffet. 3. EX FO vetu] u hoc motivo ftatui debet certus ordo fignorum. 4.In hoc ordine Chriítus non meruit primam gratiam An- 5elis, & Homini innocenu. A vt f v «X. Unio Flypoftatica. dtelet digursu H 4Ec eft unio. fubftantialis, & phyfica, & phyfick compofitiva. 2. Eft maximà tum in ratione r.&gm. im lp p Nozndd unionis, tum doni. 3. Non eft modus modaliter di« fünckus. 4. Unde actionis Incarnativx terminus fore malis,; fäu ipfa unio funt extrema üt unita. h XI.. Perfona Affumens. d f d ufa quidem efficiens phy(ica eít tota Trinltas, « Merto d CA . Unio tamen hypofcatica eft propria folius Ver- m gin bi ierdannn 3. Verbum unitur immediaté, natura mediate tantüm , feu identice & confecutive. 4. Hinc unio gt facta eft in perfonà, feu in unitatem perfonz , non golzilo naturz. XH. Nafura Afumptä. vt V Erbum affumpfxt verum corpus cüm omnibus pat- d l tibus integrantibus. 2. Affumpfit & animam il rationalem cum oninibus facultatibus & proprietati- r if bus. . Potuit-terminare duas naturas; uü öcplgres X 3 pee mmelïcwä u 4. Poffibile, non con oru« Pefionæ unam naturam. [»] um videtur afTumere naturam irrationalem , non fub- ordinatam racionali. ! [ x l j uU N L i XIIL. Compofitum "T heandricum. Ompaofiti Theandriciuna ea,dc'mquf:- perfona fimul e homo & Deus eft. 2 Lioo periona dici potcft P ^ W compofita ex duplici ratione. 3. Habet & duas vo- luntates. — 4. Uti & operationes, divinam & huma- m hum nam, J lo gm y ia XIV. Commuiiicatio Hiomatum. Qiat N Compofito theandrico admitti debet communi- I - 24 catio Idiomatum naturz divinz & humanz. 4 M Hazc tamen facta non fuit in ipsá humanitate proxi- meé & immediate. 3. Sed mediat? & confecuüve ex V unitate & immediatá unione Perfonæ, 4. Hujus com- municationis fundamentum eft duPIex : Logvicum & | j Curly n Phyficum.. ll 142 Idf Vi ts ialna XV. Regule Communicationis IHiomatum. C Ommunicátio Idiomatum non fit in prædicatis ab- M ftractis, fed concretis. 2. Nec fit in qtlibtlsvis A Cl concretis. 3. Regula quedam generalis ftatui poteft, 4- ExciPi tamen debent Progo[ïti,o,ncs quædam par« a at ld ticulares, hls if "n g, Ut XVI. Tituli, 65 Officia Chrifti. Valam l Hriftus homo eft Filius Dei naturalis , nequit dici 2. Eft Mediator W adoptivus , nec ftricte Servus. Deum inter & homines. 3. Eft Redemptor nofter, D & mortuus pro omnibus. 4. Tituli &officiareliqua, mm " XVIL. Mhis. LTS XVIL |Santlitas Chrifli. n Umanitas Chrifti eft fancta fan&itate fuübftan- 2 uiali. - Sanctificatur formaliter à perfonalitate Ve:bi etiam üt formaliter contradiftin&tà à naturá. funjro, 3. Sanctificatur etiam immediat? à naturá t diftin- ':.11qu.cpcrü)m ls & à perfonalitate. 4. Hzc fanctitas eft infinita & Q did p phyfica. E du drzam d um XVIII. Gratia Chrifli. Adem humanitas etiam fantta eft fan&itate acci- dentali gratiz. 2. Hac fanctitas non eft infinita o hyfice , licet moraliter. 3. Gratia Capitis comple- &titur fanctitatem fubftantialem & accidentalem. 4. ti dhe um f manz, v Chrifti humanitas habet. & gratias gratis datas, & alia.dona fupernaturalia, Iifii4 FIU'r g, uN n XIX. Scientia Chiiffi. N Chrifto fuit fcientia beatifica. 2. Non tamen | Julrïcx ,lgaai fuperflua inde fuit fcientia per fe infufa. 218 nec Ícientia acquifita & naturalis. 4. In- & depen- dens à Phanvafmatc quoad habitum. n n afuuxwäag& b XX. Impeccabilitas Chrifli. ii us sl N Chrifto non potuit effe peccatum , nec fomes pecs I cati , aut habitus vitiofus. 2. Neceffario fuit im- p a [^ peccabilis in fenfu compofito unionis yi ipfius etiam unionis. 3, Utl & in fenfu ejus divifo. 4. Impecca- bilitas ftat cum libertate & pracepto. n gl ncqt'»ï[f XXI. Libertas, &5 Preceptum. - Bu Hriftus erat liber ad a&us inzqualis etiam perfe- ;*;Rcäcmïwr 5 " (j &ijonis, 2. Libere obíervavit prcepta naturalia ais -;4: " li X 4 quoad Ti quoad circumftantias, pofitiva etiam quoad fubftan- tiam. 3- Cum libertate admnittimus przceptum ri- gorofum mottis. 4- Quod conditionatum dicimus, 50n tamen condidonatum ftrictum. **TREFLEXïOï XXIH. .Adoratio Chri[i. m Divinitate coadoratur Humanitas Chrifti cul- D C ulatriz; 2. Quz ab eádem feparata; velreali- ter, vel per mentem adorabilis non eft hoc cultu.. 5 J In Ecclefiá non defertur , nec deferri poteft creatutis adoratio latriz abfoluta. 4. CultusSan&orum , Ima- ginum, & Reliquiarum. XXIIL. Zfater Chrifli. J Ater Chrifti vere & proprie dici debet Mater Dei. 2. B. V. Maternitatem merità eft de congruo. D wim: D 3. Maternitauis przrogativa fpecialis eft Immunitas ab originali, & debito ejus proximo. — 4. Prerogati- Wi va relicluæ. 1 v CS $^ A v n N - aï fs av N w N 2 Z 5 - A S 590 T À i L » B C0 3 Ws wm us Y L '*""'Hj;?/ff/f/h z2HIBIER / x D m (PC&SJ l R M Qd j 3 T f." IS,qII NY Vr 2xw Is i 2 t wl le [ I [ D D j 52» t ij THEO- itf:z M Qul 1 (0N !VISLKfmUS [« THEOREMATA " Mi It0nanym K , REFLEXIONES ADVERSARLE t H!jru.*sï(brif?x. INCARTATO j it2, vt L QU dh CAU DEO VERBO. U 1 TWH ESTS.IL J 7! D ' Jucarnatio. . ( / / [ J ' WU Meidolvr AMaerD THEOREMA T. lg TU. Efl nature Divine cum FHumaná in unam ) Hoypoflafim conjunctio. om:þf ihagi Rinitati Incacnationem ex Tettià Patte D. Th. fubjungimus tum ob utriufque Myfterii füblimi- tatem , tum ob majerem variarum materiarum ^l elucidationé & conrexionem inter easdem : Atque hic Primüm brevem & rudem Incarnationis notitiam pra- 2 mittimus ; poüea exactiüs eandem expolicuri. I. Incarnatio 7 genere efà Natura divine cum creata in unam Hypoflafim conjunitio s f enim Incarnationem in genere fpe&c-:s, non attendenda eft materialis fignifica- tio hujus vocis,quz nomen habet à Carne, vel ütà parte ) hominis notiore , vel àt àvoce totum hominem expri- s 1w| mente juxta ufitatam fpius Scripturz phrafin ; fed at- tendenda eft fignificatio formalis & theologica,qua fu- premam illam Dei communicationem fignificat , quá Deus »feipfum communicat éreaturx in proprio fuo eífe naturali & entitativo per veram fuj cum creaturá unioe j ) X 5 nera N z THEOREMA I. IHESIS I. nem. (ild M II Incatnatio ; preut defatto contigit ; eft 5 Affumptio nature bumane à Verbo drvino fatda in unita- zen perfona s feu in unaim bypoflaftm ; 1ic.enim aperte do- cemur Joan. r. J'erbum caro fatlumefl. — Ecin Symb. Athan. SWcut anima tionalis c carounus eff bomo » it& / JDeus c bomo unus eft Chriflu. . Et ex S. Aug. l. deSpir. Jl &animà c.9. JDeus factus efl bomo; ut totum bominena ü nt beatificaret . C pa[cua imveniret intus C foris » foris in car- VU THI. £ Ye i ne Saluatora , intus t divinitate Creatori. g m Unde Incarnatio forimaliter c phyfice fpectata eftl Natura t qi j5 divinia & humana (ubfifleus ia una cademque Perfonalitate ^ Verbi Divinis hzcenim ad Incarnationem formaliter x Ia ït."ülvf. fumptam fübftantialiter perinent: AVartura bumana u üt terminanda , Perfïcienda, compïenda: Ferbum üt lit ulict 4 AT terminus intrinfecus , immediatus , perfec"tivus: AINa- R zura divina üt terminus mediatus ; Ex quibus exurgit mirabilis illa Conjun&tio natürz. divinz & humanz in [ ] .v'.z'.«,rïwm;'u unam Hypo&aüm,. quam fub ipfis temporibus Apo- Mi ftolorum oppugnavit Cerinthus, Ebion, & alii poftea ïuhzil'ff::sz (tti fequaces. IV. Ex his per Zncarnationem ; ma- xina Dei ad ereaturas fit Cominunicatios quia prima qui- m LT w: [ dem Dei ad creaturas Communicatio eft participatio WW LL ^ Naturz per creationem : Secunda eft Gratiz per fan- Ut '«MP!.: [ " Gificationem : Tertia eft Gloriz per beatitudinem: 7377 Hác autem quartá feipfum communicat in proprio fuo Billen Efle naturali & entutativo per veram & p,ropriam ';.»;nm ngbifazm, [ ] Unionem in unitatem perfonz divinz ; qua fane ma- il / lr du J xima eft , & líaiz dicitur Magnum Dei confiliuni, A t Apoftolo Sacramentum à frculis abfconditum , & ex V Qitn joan. 10. . Pater imeus quod. dedit mibi, Majus efl omni- Wt Ahy jus. Sed majus omnibus, feu hoc maximum eft ipfum [ Efle Naturale & Entitativum Dei , feu Natura & Per- d 4l l) il fonalitas Verbi Humanitati ;omxnzlngatæ .mj, " h j $. 24 i lil 5 l1 h INCA RNATIö. ! L $.2. Reflexiones Adverfaria. AL 1 2X E J Erfonalitas ex naturá & conceptu fuo eft aliquid in- communicabile alteri, ergo chimzrica efthzccon- *:mivz;,»:/f f hm, junctio. D. A. E jl aliquid incommusicalile alteri fuppo[ita ldi C. altcrinatura IN.' Perfonalitas poteft fe communicare na-. D] /) ! 1. Intel^ ture, fed non perfonis, tttpatet in dizinis, EULT lectio divina non eft creaturz ita communicabilis , ut I li eam reddat iutelligentem. Difp. Adus vitalis non deno- 177 sinat fübjettum , uifi à quo r inquoeft : Sed dare fubfr- hr flentiam non efl quid vitale. I1I. Subfiftere eft fta- re per fe ; fed in hác conjunctione natura humana ftaret : A u per aliud, feu per Verbum. D. Ma. .Subfiflere abfa- [utà , h. e. vi propria c» ex propria fafficientia C. denomi- :pfcnaä: / m'.wv.. srteds: Mi nativ ab altero , cui uuitur » C À quo pevficitur IN.. Sub- vt fiftere in genere eft Naturam exiflere totaliter , fan bae iriciln M dl Ól u bere ultimum complementum v terininum fii effe , qui ter- IV. lu o j ainus wel eft à reipsä » vel ab altero conjuncto. j Apne Subfiftentia creata videtur eile infepambilis À naturà, At n t uti exiftentia ejus. . Diff. Exiflentia. notat pracise poft- li qmaprimaqut« tionem rei extra caufas, que femper efl , quamdiu ves efl : xo d ptopit éSed fubfiflentia notat certum tantum umodum exiftendi , f TÉ j Cdi licet complet? , quimon neceffarià eff . fi umiatur natura Al w teri (üppofito, V. Sinatura humana fübfifterg offet fubfiftentià Verbi, Chriftus non effet univoc& hia in;:qcng:ja homo nobifcum , neque nobis per omnia fumilis. D, nd F:'Ul:mm g gt &seq. Chriflus quà bomo non effet unvvoct bonio IN. quà per- g nl Jina C,. Sic etiam eft funilis invatione natura , mon perfone, VI. Creatura à Paternitate diviná nequit de- Mium, W nominari Pater, ergo nec à Verbo fubfiftens. . Diff. libh M,tilü €H 01' Pateruitas ,. feu vis generativa e[fl ad. intra» communicatg gaiune d fnNani identitatem natura , c eft neceffaria , ac confequenter F 31 liuseft jerminus abfolutt adaquatuss. prater queu uon pes æm*ïlïïö | i N 4 THEOREMA I. THESIS I. J A lm , y 290 effe alius : At vis terminandi naturam creatam eff «d PA u extra , eft libera, nec naturam bumanam identificat Ver- l j bo , C& conftquenter pratey terpinationem intrinfecam pri- nE matiam alias adbuc poteft effe terminus extrinfecus c. fe- FW del VH. Hu- n eundarius. finà aliquá. contrathione. p9« a manitas pateretur violentiam , quia (empcr careret J: il " propriá fubfiftentià, quam connaturaliter exigit. R. Q Exigit eam, quando non perfcitur. fabfiffentia mobiliore s N im Jf ficc* BB.non patiuntur violemiam , lict privati fint bea- hi m/x;tnï*.; q titudine maturalt , quam naguraliter exigunt. Vr du THEOREMA Il (v :r.i:nbw Tatit Ejus Poffibilitas inefficaciter: oppugnatur c,»'uirqms: ll ab Tnfidelibus. n ALUAAÁ) V (f n Onjun&ioncmhanc Naturz divinz & humanz in h N li C unam Hypoüaüm omnino impoffibilem dicunt p pollm ac Porphyrius, Julianus Apoftata, & alii cum Gencili- nqn bus, Judzis, & Turcis: Contraquos ex poftulatis Ve- tin SEITUUT titatis & Fidei chriftianz concludimus. I. In- M carnationis Zmpoffibilitatem Iufideles non demonflvare pof- f evidenters. quia efficaciter demonftrari non poteft Nb | üt verum id , quod eft falfum , & cujus oppolitum cer- quiyea kum eít ex diviná revelatione; fiquidem nog datur de- Val de poia monftratio falfiütveri; fed falfum eft, impofïibileni toner leandr elle Verbi Incarnationem , cüm ex diviná revelatione lïjff?älll/?/?f/)z'( j 1I. eertum fit , Verbum effe incarnaumm, ergo. L0 j INec e«m deimonflrant apparenters quia argumenta a ;aw;;zqai 1! Pii i 4 V parentia , quz vel ex parte Verbi affumentis, vel ex parte Humanitatis affumptz , vel ex parte Unionis, N j AU Íeu modi , quo affumitur, afferuntur , Chriftianus wre "Theologus diflolvit prudenter , vel negando Propoft- ïffl!i, i tiones a,(ï'umptas, evidenternon probandes; veldiftin- ;'iïäumim m 1 gucxudo T$l | INCARNATIO. $ "14 (s quendo rescreatas 1divinis; vel dando rationem ge- u ;df,,!,g,, neralem ex generalibus principiis, & motivis fidei, &c. m p Hr. Hinc Coutradilonem. omnem mogamus ex , ^M CM Vfty purte Dei c? Creatures Deus enim eft omnipotens , & UM mdependens, unde íi nulla aliunde oftendatur impli- MT C cantia,terminare poceü dupendexm am alterius ad füam 'IK l Períonalitatem : Creatura vero fübjacet dominio, & lmf T elevationi divinz * cuicunque pol ffibili, ergo. IV. ànfatju Nec nftdelem jivat Obfcuritas sz:omprebenjïbz[:m T bujus myflerii ; qma liquet, non omnia ; que funt no- bis incomprehenübilia; effe impoifibilia; càm cihma ! OmmpOtcntla longf' exced^t captum humanum ; uti enim Dei natüraianfinite excedit noftram , ita & Opera UL C)US coomtlonem XIO&EBIT! Imoó Plüf'l iLln[ natumhter Polïïblha, quorum rationem nos minime aiïeqummr, al dumme i V. m Nec Znfidelis fundari potefl. in communi vatio- TDF LUAl dicum aie C capacitate rerum naturalium ; quia hzg univeríim t diamencl non polïunt accommodari ad perioms&: res divina$ plts Ve- infinite à rationibus creatis diftantes, i ^ IN $.2. Reflexiones Adver[aria. tinwfun g ia ) Mpoffibilis eft Incarnatio ex immutabilitate Yerbi, [ uSüPPOlKUIHLC" quod per eam intrinfece aliter fe habet, quàm antt ; jem nog lt^ cranfit de potentiá ad actum ; fit potens elicere opera- Cü mvpblfbm tiones theandricas. JD..Se aliter babet , item tranfit f fubpetum phyfice perfectibilé , uelàt pars incompleta, cum li T 410 l 3n-vel decremenzo perfeilionis propria [N.. per modum puri u gmlmmu RP' termimni » qui perficit ; G non perficitur, vel per modum fuba i v Jecti logici » quod babet noam denominationen absque novd e ute Ut* per- vel imperfecione C. Similiter Verbum operatur the- andric? tantüm denominative absq ienova pelfcr*ho- fnlty Chüpl« nehu, non elicitive cum virtute auqm oyammce, cim. a u J Verbumninde non fit; vel fs Jiat principiuin elicitiuum barum obmö*v"' W f 0P€ f d N é THEOREMA 1Í: THESIS L TUE( Verbo noni addit epérationumi, [ed dignificativums quod iB Impofïïbilis movaim perfedionem intrinfecam. d eít ex perfe&ionib us Verbi, quia eft infinitum , & ideo f improporti()natum finito. 2.Eft c'ompletuth,cïuod cum alio incompleto non tacitunum per fe.. 3. Efta&us pu« Y i XH rus & fumme perfectus , cui non poteft fieri additio. R, Qus h Ad 1. Efl improportionatum finito in effé entis C. termimi & l & t germinabilis IN.. 2. INon facit unum per fe , fi completum f ( ceai d veniat in compofrtionein. Chbriflà vatione mature C,. vatione fjj j perfone tantim IN.. 3. INon poteff fievi additio propria, quá if perficiatur in. (uoeffe C. aritbmetica, quá non perficitur, fed II!. Impos- qm'mquqïfd:. pur pevficit id» quod ipft additur N. fibilis eft ex infinitate Naturz divinz, qux ádzquat [l Tü ft totam vim terminandi in Verbo. . 2. Nac perfonalitas An lm o plus habet terminationis activa ; quàm natura pa[ïivæ. duf D. Adaquat vim terminandi necef[ariam » & ad mtra C. liberami » C* ad extra IN.- .Sic etiam mon babet plus termi- apim p fiationis nece[faria , & ad intra. IV. Impoffibilis 1 j eft ex ratione Unionis; quia uniri eft Pati, & perHci. li Iry D. Uniri fubjedtrob concurrendo per modum fubjecti . vel m fl wl W gartis incomplete C.. pur? termninatyue per modum termint ï» V. Uniri fupponit unibi- RORU ] gantum pevficientis IN. n le; fedunibile importat potentialitatem, quz in Deo AC AL m repugnat. D. Ma. uippanit unibile femper ex indigentid, m titdd velcapacitate aliquà nowe perfettionb IN.. ex termitabili- ii tate Cr communicabilitate ful inflnità frne incremento perfe- giazgfummm l &ionis C. VI. Uniri eft paffivum. D. Saltem enun- ille " tiatioo C grammaricaliter C.. f[emper phyfice IN.. V'erbum Lt j VII. enim non vecipit bumanitatem » (ed terminat, L. dl Incarnate eft a&io, ergo refpondec ei pamo. DEFG fiin d j Ir Paffio pur grammaticalis , feu denominatio pure extrinfe- ? tunl ga C. phyfica SubD, refpetu Verbi , quod tantim perficit l AN. vefpetíu bumanitatis , qua. perficitur C. THEO- "mg«/'rm LO - Dl INCARNATIO. 7; 8 qd Jj l] THEOREMA lIL' hnit i élec Poffibilitas feclusá fide non c UC evidenier 5 . ggrïojäifm* ' M ! Ublimitas hujus Myfterii Theologos à Poflibilitaté fmdarrr S deducit ad examinandam cognofcibilitatem , quat C t j habeatur 'per folas naturz vites abftrahendoab omni J (impls ievelatione diviná, vel fcientià infusá: De hác cum , t4fh communi concludimus. I. Incarnatio üt pof- ffii fibilis nequit folo lumine naturali cognofci cognitione evis dente demonflratuá 5 unde enim demonftrabitur , autá ln quo hucusque denionftrata eit? An à priori inferetut $ VIZ, Qu €üum quà nulla eft caufa naturalis connexa? An à po- Necpet A fleriori; cujus nullum videmus neceffarium effectum " pilr Ánàíimultaneoy quz non habet predicatum; ex quó ( lia inferatur? II. Nec cognofti poteft , feclusd fide, T !] fttiit cognitione proprie probabili $ quia in naturalibus non Jf pf adeft veftigium , vel fundamentum |illam efficaciter Áni &prrfia fuadens ; quomodo ergó lumen naturale fe extendet ad IIL. Nec Vi j?d)jräi D illud, quod naturz limites excedit? Funwdum ttni potefl cognofti cogmitione prüprié. dulitativ4 ; quia non ii r funt rationes füfpendentes af énfüm , fed fortiores pra contrario: Unde ait Suarez , fi fngamus, intelle£tum a, u ij etiam Án&elicum in talem quzftioneni incidere, vel A'n,-,m:'r/r,ygw;/i/, ] N it [yü;,'),'lfüh* cohibebit affenfum , vel potiüs in err orem inclinaret; D LU quia plura inveniretargumenta, quz tafém inducerent IV. Hinc Incarnatio r, Cor. 2. di- s DA alfenium. X Vfrk'ï' eitur Sapienzia in myflerio. abfcondita.. Eph. 5. Sacra- Y sentum abfconditum à faculis in Deo, Rom. 1. 7Myfles acilgamm ] | fium ateruis temporibus tacitum ,. quod uunc patefactum per Scripturas Praghetaruim. Etideo Matth. 16.ad Pe- ... j trum hoc myfterium confitenrem Chiriftus ait : Caro e* r d fnnguis non revelavit tibi, fed Pater meus , qui in calis eff. a V. Ex I^ NI $ THEOREMA III THESIS qm V. Ex his ifert S. Fulg. l. 1. ad Trafum. c. 4. vt T JMagne prope dixerim miraculo: Inde imanat caligo , unde Rn t " lux orbi affulgebat 5 tude obfcuratio, unde illuffratio. Ad- ]i dit S. Chryfoft. Hom. de.S. Joan. Bapt. . Svio; quid ( «t Verbum caro fattumfit y quomodo factum fit , nefcio: Mi- [00 rari, quod nefcio ? omnis creatura ignorat Concludit ]so i TL lüft ) demum S. Aug. Ep. ad Volufian..|.$2 ratio queritur, non " ,Miäwomm erit mirabile $. i exemplum pofcitur, ton evit. [ingulare : [x dem d.ïllü Demus Deum aliquid poffe , quod. nos fateamur inve[ligare. u dï ) son po[je / TL $.2. Reflexiones Adver[arie. yio f hngeis EritasIncarnationis non eft contra lumen naturale, V TUDCAU 41 ! ergo naturalitec eft cognofcibilis. AV. C. Licet enim mon fit contra , efd tamen fupra rationem noflram. II. (Omondonem Ánugelus naturaliter cognoícit utrumque extremum vt u compofm Theandrici , ergo & Incarnationem V. C. 4it, (rtomm Quia ratione unionis þbomur Jpecialis vepugnantia An- LU gelo viatori ignota , an uon Perfonalitas unam þlum queat complere nattrem. III. Angelus certó cogno- TR fut Deüm poHe id, quod non 1molv1t contradictio- i s nem, : chul ergo. D. Mi. Jacarnatio eam non imol- h vit ; & boc nngelus cogno[cit certó C evidznter lumine na- zurali IN. G non cognofcit id evidenter C. Nel D. Ma. JUt u Ut nox (e/)uztur IV. Anvelus covnofcxtOm- mincamog mpotentmm &1, ergo & tmmmam, qut Íncarnatio- eruI[ (LUT n eft. D. A CJgnafczt in genere , feu. coufuse , & indeter- W xl LOOHMIOM QU minaté C. in [pecie, c diflincle SubD. quoad aliquos effe- 1 Íi « i cus C. quoad ej :Zm oumes, Q maxiüme fupernatura- r ls IN. /. Àngelus comprchendlc naturam i humanam ; fed hac eftterminabilisà Verbo. D. Maj. Jlu U Comprebenfione adequante potentiam &* capacitatem exi- spir] flendi modo naturali C. fupernatWrali IN. VI. Na- ts i turali« a Jfä Il T " INCARNATIO. 5 T turaliter Pofcü cognoícere potentiam obedientiale I [ L 74 [ creaturz. D. Determinaté, Qw in particulavi quoad LT /Mmï omnes modos elevabilitatis IN. generatim , & confusb C. lp $i, VII Cognofcit fubfifteniam effe feparabilem, AWW J //f/[ ] ergo etiam fupplebilem ab alio ; fed non eft fupplebi- T C lis nifi à Deo; ergo. 7: 4. D. C. Ergo cognofcit effe » VH fupplebilem abfoluté IN.. ex bypothefi , fi fupplezio bac non IU Wi f dicat contradiclionem , que ipfuni latet C. VIII. Wiar Wa Illud faltem dubitative judicari poteft, quod nequit demonítrari effe impoflibile ; atqui, ergo. D. Ma. Dubitative proprit adducendo vationes. fuadentes IN.. im- üvzfþrix. IX. proprie» fofvendo utcunque rationes contrarias C. artilumenmad Angelus cognofcit, Deum effe infinitt bonum & coma ls MC Lt municativum fui, ergo dubitative faltem cognofcet ha, Il communicationem illam Unionis hypoftaticam. D. 4. NURA tftémum Communicatione , quam credit, vel cognofcit po[fibilem C. yanauo N. C. alia, £ vel maxime bypoflatica, que feclusa revelatione i mpguta J videtur ümpo[Jibilis IN. i m qui vis t u- THEOREMA IV. Jrit euadidit TOE Suppofit4 fide Poffibilitas Incarnationis oflen- ditur verofimiliter tantum. ia latb "E F Ides utpote lucerna in caliginofo loco fublirhiffi- munm Incarnationis myfterium in zni [o] [2 mate, & velu£ Jis wgm!ffme- y, u per fpeculum nobis manifeftat : Ex quo'ad ejufdem afit, p t myfterii cognitiones naturales verifimiles viam ali- quam cum Leffio contra Ruiz oftendimus. In "m j Fide fuppofitá Zncarnatio naturaliter potefl probabiliter z f ypadi mmry: declararis quie intelle&us obtentà per revelationenx hujus myfterii certitudine, & füblatà, quam fe folo ; DA fuperare non poteft, difficultate facilé inducitur ad yu mpu,iu:": inveniendas in rebus naturalibus rationes congruas & i 4n LL Senti Y Yeris p N 15 | THEOREMA IV. THESIS I. ii verifimiles , quibus tale myfterium explanetur, & pro« T IL. Talem veri(imilitu- babiliter confirmetur. n m dinem defumit d beodoretus ab infitione unius arboris i (Ili M ugr! eli«m , per quam duz naturz arborum inconfufz eoí- to d dem producunt fru&us : Bafilius ex ferro candente, quod m ifui illesà fuà naturá ita pcrvaditur ab igne, ut dicatur "T ::m: fplendere , urere , accendere : Zthanaflus ex umione cor- g'am/':a:mirudm:n oris & anima , cum quá naturas fervantintegras: Un- g n dein fuo Symb. ait: Sicut anima vationalis C caro unus v ldu jlv eft bonto , ita Deus & bomo unus eft Chriftus , exceptá Íci- licet; feu exclusá omni imperfectione ex parte Verbi zzds gt divini. . JII. Fide fuppofità Poffibilitas ejus pa- & t o myis, i n viter offenditur ex aliis fidei my[leriis s fic enim ratiocina- tur D. Bernardus: Natura Divinauna poteft eífeintri» Mu ;/þn/:/f'! Tib t n bus Perfonis, ergo & duplex natura in uno fuppofito, T dnina AAlii inferunt : , Accidentja poffunt effe fin* fubjecto in Euchatiftiá, ergo & natura humana fine fuá fubfiften- vijtimm n zià in alieno fuppofito. IV. Scotus l. 3. d. 1. attqolta m .. Aliam iterum fimilitudinem addit ajens : Lices vigdanra difficile fit videre aliquam dependentiam » fcilicet qualis ef x anito| D. Qux àn Humanitate ad- Verbum, tamen ifla potefl patere in f'ibjelto & accidente s nam üt reflectimus infrà de Unio- iiciC.qumdaa!y ne» ficut accidens fübjecto, ita humanitas fu0 modo pf xulier d dependet à fuppofito, demptis tamen imperfectioni- bus ülbje&ilpropriis. V. Id tamen conflanter i, Áellacy bic cum S. Bernardo obfervandum efl 3 notitiam noftram At ffernd de hoc myfterio in fummá obfcuritate verfari, càm " Qfmndqzm fides fit rerum non apparcntium: Hac igitur veritas li g, utpote principale fidei noftrz fundamentum , proba- n 177 tione aliá apud Chriftianos non eget; quàm brevi illá f"'""*i-W: üt & folidá affertione Evangelii: Verbum Caro fatum eft. n Reliqua Infidelibus verofimilem ; fed rudem fumul ex- 1 RTAT plicauonem faciunt, p $. 2, DP INCARNATIO. a 20 IJHCUJM AC Y $.2. Reflexiones Adver[arie. fn i I fuppoütä revelatione poffit , cur non ante revela- m jnconf tionem porerit per cognitiones naturales Incarna- ïfnrnr:n/1n!a;, tio explicari verifimiliter ? R. Difficilior eff, ex defedia 9ine, ut d enedii in naturá, ia imventionis, quàm confirmationis jux- Mv t« illud : Inventisfacileeftaddere: Dein fuppofitá fide knr.:'mrcgras: Ü um babet certitudinem vei , ergo plura potefl invenire , cr Mi ( r áis moveri intellectus , nec avgumentis contrariis vetardabi- ?Onijw;t&ctpdfa'- gur » fed Ad ea folvenda fiet expeditior. II. A&ug iiuncvx;zrxïexäi naturalis & fupernaturalis habere poffünt idem obje- à Ml &um, ergo quod ex revelatione per fidem cognofci- Á enim i mus, etiam naturaliter cognofcere poffumus. D. C. mgporeüe/läm ANatüraliter cognofcere poffumus fuppofità fide, vel alid mll timatione , aut propofitione objecti aliunde babit4 C. fecua ii n IN.. Sepe objectuim cognofci nequit defeciu vel revelationiss i ioopffters vel fpecierum aliunde babitarum. III. Revelatio atl 3. d. interpofita non efficit, ut naturale lumen intellectás ii Lit progrediatur ultra fuam fphaeram objectivam , fed na- yfitqulid turalis cognitio Incarnationis eft extra ejus fpheram. i nj pttt D. Mi. Quamdiu non adjwvatur intelleitus certitudine s Un- fidei C. quando adjwvatur N. IV,. Revelationon maialp nmd poteft efficere, ut naturalía principia contineant vir- ii tualiter conclufionem, quam fuäpte naturá non cona tinent, fed hzc non continent conclufionem hujus pof- j a fibilitatis inferendz , cfgo. D. Mi. Po[fibilitatis ana« ! naddzmnoürfm g , logice inferendaper ratiocinationes verifimiles , quibus pro- icigur o babiliter confirmetur, & fuadeatur veritas myflerii per ve« velationem certà cogniti IN. inferenda abfolute per ratiocis gem» PW mautiones omnimode connexas C. V. Etüam non r tb qum s n o^ fuppofitá revelatione Angelus cognofcitillas verifimi- litudines rami inferti , ferri igniti , & alias, ergo ex il« d li non fuppofità fide deducit Incarnatignem üt poffi« z bilem. e: « 12 THEOREMA I. THESIS 1I. D bilem. N.C. Quia bac exempla funt analogicA tantim gui confirmatio , non aperta veritatis ex naturá fuaobfcure er [um QU VI. Saltem Angelus fupernammli: afirmatio, ex revelatione naturz unius fubfiftentis in tribus per- Uv fonisinferet poffibilitatem illius; feu naturas duas fub- mj f5 0E ) fiftentes in uná perfoná. R. Suppofitá etiam Trinitate Iw ) sanet ingens C vviribus nature infuperalilis diffcultas de Incarnatione. " TAITESIS IL Exiflentia Incarnationis. & THEOREMA I E Poffibilitas 65 Exiflentia ejus Gentili evi- denter fit credibilis per Motiva credibilitatis. VTA üàm Gentiles nec veteris, nec novi Teftamenti. ate C thoritate moveantur , nec Incarnatio ratione nattt- rali dire&? demonftrari iis queat ; ideo modum de- monftrandi indirectum hic contra Gentiles ftatuimus, i. Gentiles priàs convincendi funt de Veritate Re- L ligionis , de Divinitate Scripturarum, de. Infaliibilitate vevelationum per Motyva credibilitatis 5 his enim concef- 2005 d. D fis nec poffibilitas nec exiftentia ejus prudenter nega- E P xi poteft , càm evidens ex iis inferatur credibilitas, üt —— t^ fufiüs oftendimus in Tra&. de Fide. II. Sic frac: cognitá Religionis infallibilitate ex docrine puritate fan- &tate » autbore s propagatiane , per[everantia mirabili , & .«liis motivis euidenter infers : HzcReligio eft vera, er- b go quidquid credendum proponit ; eft verum, atqui Hl. Z credit & proponit Incarnationem, ergo. Similiter cognitá veritate Seripturarum ex conftanti ju- ACX dicio ] TE EXISTENTIA INCARNATIONI. 5 jnt tlj dicio Ecclefiz , vaticiniis fuis, &c. Item cognirA infal« "Mif lbilitate revelationum ex cognitä veritate & veracitate Ó Saltem 'L; diviná eandem iterum facies illationem ; revelationem letiin l " enim divinam implicat effe fal(am, ergo quidquid AtIf25 dj Deus revelavit, eft verum ; fed revelavit Incarnatio- tf Trg nem, Verbum eíle Carnem facum , Verbum efífe lf Deum, &c; ergo. IV. His «ccedit robur ex ipfis Operibus Chrifli, non quidem fecundum fe fumptis » fed eum adjuncta teflificatione Chriffis quia ille pruden- ter judicari poteft efle Deus, qui in humaná fpecie pa- 1 travit hec fineulariffima miracula ad teftificandam o fiti fuam divinitatem ; fed Chriftus patravit ifta expreís& etiam teftificatione divinitatis fuz :: Ideo Judzis aitz 41 Ogemï, qua ego facio , teflimonium perbibent de me , erc. V. Praterea banc evidentiam credibilitatis fla- y Guf g mui. biliunt & roborant antiquifïïmæ Prophetiæ Judaorum , , Oracula Sybillarum , Miracula Chrifti & Apoftolorum j Trlnenti die pro hoc myfterio faéta , Paene Judzorum illud negan- Ti20ne at tium, Everfio idolorum, Converfio Romanorum & V nm dee Grzcorum , qui pro fuá fapientià , quà tunc pollebant, ls animus, amplexi fidem non fuiffent, fi argumenta evidentia "358 Myfterium hoc credibile non probáffent : Adde de- m mum numeros Martyres cujufque fexüs , atatis , con- shisenmant ditionis , &c. qux fufiüs declarat Gonzalez in Manud. p d $.2. Reflexiones Adver[aria. urkütüïllüül um ]. $ Ncarnatio'non eft evidenter cognofcibilis, ergo nec I evidenter credibilis, Difp. Evidentia credibilitatis ;iu t jt h m l defumitur ex principiis Qr rebus extrinfecis , miraculis » te- flimouiis . & aliis fignis » qua omnimo evidenter à nobis co- Lghgïü Cüïüll? gnofci poffunt , ergo & credibilitas fic cognofcitur : Axevi- ) dk verum 'ï dentia cognofcibilitatis , feu rei evidenter cognitz de- [ (umi debet ex principiis intrinfecis, Íeu ex eo, quod nin ex W.w Y res u THEOREMA I. THESIS II. N re Qp qmculä( p res ipfa eft in fe, vel quod neceffarió cum eá eft con- U ifin D nexum üt exiftente in fe ; fed bec non fünt in. Incarnatio- eie naturaliter evidenter. cognofcibili , ergo nec effe poteft Pm &UM " II. Evidens credibilitas M evidentia cognitionis. It tollitobícuritatem fidei myfteriis propriam , fed Incar- h i natio eft unum ex obícuri(fimis fidei myfteriis , ergo. | andl IN. Ma.. Illa enim, üt ait Raynaudus , non pervadit ad " I i ü' j acob | sntimum objedorum fidei , fed fiffit in eorum vvelut fuperfi- ; a i cie , offendendo competere eis communem vationem veri cre« T dililis , non tamen penetrando propriam illorum-veritatem fs ic al quia propofitiones de eis formata non funt per [eip[as » Cv ex germintis nota. IH Difficultates naturam fu- TL dan, Ut perantes , aliáéque argumenta contra poffibilitatem In- It hg carnationis enervant Signa credibilitatis ; ergo hec non faciunt evidentiam credibilitatis. R. /Motiva credibi- yé netnnit al litatis funt evidentia s non autem evidentia funt avgumen- z« Infidelium : Unde illa bec enervant, non bac illa. hum YV. . Uti Theologus folvit argumenta Infide- u lia (acs, n M lium, fed non evidenter, ita & Infidelis dat folutiones llai, n p ad motiva credibilitatis, fed non evidentes , ergo vie argumentorum utrinque par eft. R. .So/utiones Znfide- tndus, qu N l lium funt frivole & frigide, üt vonflat aliunde : INoffra eidtum, A .7 conformantur vtbus & ordini drvino, fufeutantur certi- uudine fidei c fignis aliis » Cc. V. Moüvaprz- alfoltum d Qupd ndetuni cipua, quz de Incarnatione; feu Chrifto afferuntur non vl i habentur aliunde; nifi ex hiftorià Evangelici, fed de hác Genrilis dubitat, a&non fit conficta , ergo nonfa- Thbycvatcn cit credibilitatem evidentem. R. Moriva illa non fu- Vydilini, anuntur ex fola bifloria Evangelicá, fed varia funt, & ! um aTj l! eradantur in Tratt,de Fide, 2. Ypf fcriptores Evange- lici probantur Gentilibus fide digniffimi; quia vitam tss Chrifti fcripferunt; non üt rem dudumaut clam , fed M itsin à: recens & palam factam in mediá Jerofolymá ; non Vil gira- i Ts y EXISTENTIA INCARNATIONIS. 15 ^ij DN £niracula folüm , fed & probra, cruciatus, & mortem WM! iPl lm.»: k £urpiffimam Ícripferunt ; illorum geftorum varicinia lj V u j L ]w jam dudum antt à Prophetis erant prænunþiata; &c. Piden cij &cC. Toriam, fed. THEOREMA II. 1:3:1 Dylleris, D / Judao oflenditur ex Genefis 44. v. 1o. V M r Atriarcha Jacob 1. c. ita vaticinatur : n auferetut Arin rl /Wf" WH D feeptrum de . -juda , nec Dux de femore ejus, donec vt« Vlünatittos piat, qui mittendus efl, & ipfe eri t expetlatio Gentium. p ff d Ex quo fic difcurrimus. I. Ablatum eff Sce- lat t li« perum à juda , five per Judam intelligas gentem ju- 3pololaen daorum, five ttibum Juda pracise , fr ve dignitatem Judices If- i,enlacom regiam , five primatum inter Principes & U 717 raél; nec enimà tempore Herodis ulli amplius eorum V jat p collatum eft regimen , nec tefte Jofepho manfit in tri- ac brevi poft Judzi errá- TTTE bu Juda primatus Judicum ; u Infdee runt femper in orbe vagi; nullius juris , nullius pote- fine j;daltsones ftatis, fine Rege, fine Principe,; fin£ Sacrificio , Altari, fint Ephod ; fine Teraphim ; ergo venit Mit- itts; equ i du nf tendus , quo nomine Scriptura Meffiam defignat. Xr. Hoc Vaticinium à Judzis nequit dici Con- ind: N non minus eniu ditionatum, JVifivecefferint à lege Dei s fijeatm iv romiffiones alie de Meffia, V, Menpe abfolutum eft, quàm uód nafciturus fit ex emine Abrahz , ex familià Da- f - It vid , in Bethlehem ; quas credunt abfolutas. agl ET 1n hoc vaticinio per Sceptrum à Judais neqtüt intelligi ja, « Virga affliction is, feu tyrannica, oppre[Jionis 5 uti enim fis m j DDux non notat Tyrannum , qui virgis cadat Judaos , il TL ita nec Scept im Virgam illam : Dein Jacob meritu- iores DP E fuis; & maxi- tiens & benédicens faufta precatur filiis lii qi^ mt Judz ; quia Prophetiam de Judá fic inchoat : 7ud4 m ic0^ ge laudabunt fraires tui , manus tuain eervicibus inim 4 7u u'z]exofolï*;: 16 THEOREMA II THESIS II. g eum tuorum» adorabunt te Filia Patris tui. Ivt n of rr.',:,qp l Necin hoc Vaticinio prepter duplicem fignifiationem voa u^ q, CU cis Silób, Meffiz feu Mittendo fubftitui à Judzis poteft ! urbs Silo, in quá David un&us eft in Regem ; nihil j n 4 j il TT enim hujus prophetiz convenit urbi Silo; non hzc, [W i IU fed Meffias expectado Gentium eft, V. De- ml j mum in hoc Vaticinio particula Hádh, non fignificat ltm.z::fmdcm figini g Dum, Quando , Poflquam, ita üt fenfus fit:: Poffquam venerit; fed fignificat, Denec, Ufquedums non enim, ss C aliam interpretationem ante Chriftum reddebant Rab- PTO M" f"ï :'.rgisC. Ducs t bini, ergo interpretatio hzc nova Judaice contuma- ciz eft, non veritatis : Przterea fi hec interpretatio *vl N, Sc ftaret, Vaticinium illud non notaret determinatum ao r Du Ciafhm as am tempus adventüs Meffiz , fed vagum & indetermina- tum; quod tamen olim admittebant tum Judzi, cum Vrl nonnulli etiam Gentiles; ut propterea aliqui ex adula- unea. tione Meffiam dicerent Herodem , alii Vefpafianum, Dum p alii Joannem Baptiftam , &c. guia populum-, Hac fufius ex Jefcpho t ofccpdunt Ali. Ti c vnd $.2. Reflexiones Adver[ariz. ls Judics t CUm Populus exiret de &gypto, Moyfes & Aaron ,is D. Mi N ex tribu Levi fcepcru111 & poteftatem politicam fe- tUt tf xebant, & poft eos nonnulli Judices ex aliis tribubus, pimmdi) ergo hoc vaticinio non promittitur Judz fceptrum uf- hum C Tr que ad Meffiam. D.C. Non premittitur fceptrum ali- T. t quando , [cilicet in DDavide damdum c poflea continuan- f.z;if;nplït, t dum N. 4 morte "facob flatim habendum SubD. Sub na- a, qine [altem Ducis & Principis fupremi in.Senatu fupremo duidicii Ifraelitici IN, Regis femper fupremi C. IL TE Hzc poteftas f prema:Senatoria & Judiciaria fingitür lnir]y gratis. V, Nlumer. 11.16. Dews ad Mi h oyfen 4it ; Con- TAv D"L feptuaginta viras de Senieribus Zfragl .. . ut fu- greng mibi * " fientent Mp EXISTENTIA INCARNATIONIS. Iy lj , LT ffentent secum onus populi.. Ex 1. Mach. 12.. Epiftola ad Spartiatas incipit; fonarbas fummus Sacerdos & Senio- Dï?m 3]'10'115;; v05; ( Sacerdotes, &c,. Et Philo de Herode ícribic: & 2 Netm Synedrin ex domo David delevit , & Annanelum quendam T l: pl «tque Synedrin ex profelytis fuffecit. I1I. Jere- Y mias c. 22. de Jechonià ait: Scribe virum iftum fteri- ä;.þ » ün flgr'ü ä; lem, nec enim de femineejus erit vir, qui fedeat fuper "l [t: línn Íolium David , & poteftatem habeatultra in Judi , er- ; n &nja go diu ante Chriftum cefsárat fceptrum Juda, D. A. Attlbar p Qui fedeat fuper folium David cum tituloy & majeflate Julicz u Regis C. Ducis» vel faltem Principis fuper totam tribum dac ittytin Sjuda IN.. Sic Zorobabel Jechoniz ex Salathiele filio It detminam IV. Ante nepos dicitur Dux Juda. | 4ggei 1. LL Indermie Chriftum ultra annos 1 60, reenarunt Machabzi , fed m Jadziy nm hi erant ex tribu Levi, non Juda, ergo diu ante abla- chadu!a- tumerat fÍceptrum. R. 1. $i zntelligas inditto V/aticinia AQUARUT, JDucem , feu Principemprimum inter Principes Ifrael , qui ksehfnlo judicet. populum , argumentum eft. inefficax , t colligitur ex citatis verbis Philonis Qv ex 7ufefho » qui l. 14. Antiq. Fjudaic. «. 17, 4it : Herodes regnum adeptus omnes þïif. illos Judices, & Regem (Hircanum) fuftulit. 2. Cum lyis t hm aliis D. Mi, INen erant ex tribu Cuda fecundum genus m Pohuczmïc- enaternum » üt fuse offendit Baronius IN. fecundim genus dj o patermum Sub D, per adoptionem IN pev naturalem de[cen- udz(&cg::um ll« dentiam C. Tribus Juda reliquos, & praprimis filios Levi ex captivitate reverfos in tribum Juda adoptavit iv fl ;apu QUi & adícripfit, ut eo tempore omnis populus de Tribu Juda diceretur. y ii fupmy»'y, THEOREMA JHIHI. y C | Item ex Danielis 9. v. 22. 65 feqq. uicana d Mpf Aticinium Danielis, utpote longius, ex ipfo Pro- codem nos breviter obfervas i fl 'l*! 4* phetá hic lcgg: Ex pus, [ a Y s / qua 18 *STHEOREMA III. THESIS IT. hull fl mus. L Ufque 4d Chriflum Ducem bebdomades t Ü slul'ïW fipiem » & bebdomades fexaginta due evunt. v. 2.5. Sed » ^ Jf J ps.ï if U hz jam dudum pratericrunt, five intelligas juxta Scri« !uf i prure phrafm hebdomades dierum, àt fumuntur Le- at g h&bh ( i vit. 23. V. 15. five annorum , üt fumuntur Levit. 2$. ia v. 8. alie autem in Scripturis non notantur; nec cre» "n Qu ) dibile eft alias intellexile Angelum , qui alloquebatur li Hebraum, ut eum doceret definitum tempus Chrifti ial j Rabu venturl. II. Propheta feptuaginta bebdomades yg;'lemmm; diflinguit im tres claffes» feupartes s Ícilicecin hebdoma- $1 des feptcm, &in fcxaginca duas, & in unam , quam Qu dimidiatam dicitv.27. Hác divifione defignantur res D. inügniores : Hebdomades uimirum feptem , Íeu Anni 49. ï Eixdcï d lbenm continent tempus , quo non folüm moenia , fed etiant snelieM ) látez, domus, & propugnacula civitatis pcrfc&a funt : Hebdomades fexaginta due notant tempus inter- t it, d medium ufque ad baptifmum Chrifti , & initium pre- D i dicationis : Hebdomas una , fed dimidiata notat tempus tenprdim. ""s Pradicationis, Paffionem ac-Mortem Chrifti. i nt ls Notat etiam Propheta initium hebdomadum : Zb exi- K Orfug] zu fermonis, ut iterum edificetur Cferufalem, ufque ad tuis icumi Chriflum Ducem bebdomades feptem , &c. ibid. h. e. ab je: Hic um exitu Edicti , quo Artaxerxes Longimanus faciebat Ju- p d u II dzis poteftatem rezdificandi Jerufalem, & vemplum: hi En initium! inde finem numera: erudite manuducet tUt rfre Petavius. III. Notat & finem completarum Wt 4 [ hebdomadum: Er poff bebdomadas fexaginta duas occi- Ml drtur detur Chriflus , & mon erit ejus Populus, quieum negatu- nj Mi Tusefl. v. 26. En! fignum primum finis Hhjfss eftocci- Pl*il:*xmmc[h | fio Chrifti, & clades Populi fuüi, qui ChrifBtm nega- IV. 'gafhömüs h bit: Quam cladem utique novimus in Juda.- UCC t n Alterum fignum hujus finis Propheta addit: Et Civi- qQen- Mu ;Eq;;,,"w ; vatem. G- Sanduarium di[ipabit P ^ : o?ulus eum Duce $iT &o MLLUT THESS 19 EXISTENTIA INCARNAfIONIS. j Du m lts guro , C finis ejus vaflitas. v. 26.. Ymplebaturidin Ro- snanis fub Duce Tito funditus Jerofolymam vaftanti- "itlirs i bus. Lem: Deficiet faerifiium Q boflia. v. 27. Que 1 ü lum fane defecére , cum nec templum amplius , nec altare At [j habeant: Et ideo huc reducitur illud Malach. 1. 10. VOU neco Demum Ujque ad confummationem c finem per[evera- .".,gm!loqucbz bit defolatio: Qu uti jam feptendecim fxculis ftetit; mtempusCori ita & deinceps ftabitufque ad confummationem; quia Mf leonud Verbum Domini manet in eternum. ditntedome $.2. Reflexiones -Adver[arie. n qu) n dimatg D Aniel eo tempore non rogabat adventum Mcmz, yim n fed liberationem Populi fui , ergo hoc vaticinium Íd u t nenayl noneítde Meffià, R. Licétnon rogarit hujus adventum, at p liberaliffrmus tamen Deus Virobuic defiderrum eum ape- ;v.ztcmpusimcr- vire voluit , üt textus oflendit : [mo idem utpote Propheta u P[ï liberationem Populi fui fpiritualem magis rogabat» quam n Atcmpll! temporalem. II. Chriftus & Apoftoli nufquam Ij li ufi funt his prophetiis, ut probarent veniffe Meffiam. , dm: o« R. Chriflus & Apoffoli non omnes » fed tempori & pev fonis emagis accommodatas afferebant probationes adventás Me[- (um, t d li heo fi« : Hác autem. utique exacerba[fent "judeos oftendendo amsde] proximam C urbis C templi & gentis. defolationem. m p Ill. Ipfi Chriftiani non conveniunt inter fe de ii d initio & fine hebdomadum , ergo nihil ex hocloco con- vincitur. A. Licet modica fit differentia Autborum ; tt- m p siet tamen certum » bas bebdomadas effluxiffe, adeóque Me[- aj du IV. Om- ; t fiam veniffe , de quo tota difceptatio eft. Ds cüe('ir ninoincertum eft, an Angclus & ex eo Daniel intelli- : Y gat hebdomadas Annorum, an Olympiadum, an Jubi- T ,m]u(h. lzorum, an Seculorum. R. Diximus éx ufitatá Strie pture phrafi intelligi bebdomades annorum , quod confirma- u ukht " facrif- T IU $ur ex dqülatiar;g templi & urbis , fime facerdotii, éioruth, pl J u 20 THEOREM,A IV. THESIS II. nv p o^ v. j ciorum , c» aliis in eAdem prophetia expre[fis. v(r'W) - s 1, u B. Sed potuit Chriftus ille effe Herodes Agrippa; vel Ti- w tus Vefpafianus. R. Hac ultima "Judeorum perfidia in T i 14 u TÀ Meffizm efe : ,4n hi funt Sandlus ille Sandorum, quem 4l 9s f m Dauiel energice bis verbis exprimit? An ab his deleta ef m J ( sniquitas? evc. VI. Danielv. 24. ait; confum- jl w no mandam effe pravaricationem , & finem accepturum M peccatum 5 fed hec confummatio & fmis non erat; n 6t cüm poft Chriftum fuerint peccata , & potiffimüm per- MY Qu 1 Íecutiones graviffime Apoftolorum & reliquorum Fi- A iu delium tum per Judxos , tum chl' Gentiles. R. 1. Sux- joun -LU ) ta Tert. Chryfofl. c Alios in Chriflicidio confummata eft prevaricatio crefcendo 4d fummum. — .. juxta alios PP. m!vwrm nhntt. MW Confummatum efl , c finem accepit peccatum quoad fatif- I «(l (ent " factionem condignam pro illo per Chriflum fattam , c quoad M li W «ctualem exclufionem ab aditu Regni Celorum , nonquoad « attualem fui commi[Jionem deinceps continuandam. VII. [WN nn p suli m d Ex v.26. Non erit populus ejus , qui eum negaturus eft; fed Chriftum ufque ad hzc tempora multi negá- vt t du runt. A. jSenfus Textisefl : Populus *judaicus non erit populus ejus , quia eumnegaturus eft , nec Regem volet; nifí p la j r Cafarem: Hinc ex Ofee .. 'ocanomen ejus , INon popu- lus meus , &c. " Textus alios explicatos vide apud Inter- prquoo ET PX'C[CS. Du aj Itpun ITHEOREMA IV. - Tngcudrr líem ex Signis €5' Vaticiniis aliis. Cufayt u j L V. Eftaret hic oppugnatio Hareticorum circa Incar- Vaj T d : nationis myfterium , fed contra hos agemus infe- [ EU riüs; Ideo figna nonnulla alia contra Judzos hic an- necimus. & l. Scriptura fígnum adventás Mef- fis Qs l: fisiterum ponit Abrogationem legis Judaicz , & L. N. Rn q ET - Ts IXISTENTIA INCARNATIONIS. 21 Mf'Wf- r $nflitutionem : Ezech. 16. 60. Sjerem.31. 31. Ecce miöAgUPPä': dies venients dicit Dominus, €v feriam Domui Ifrael Mairty yi JDomui juda fadus novum , non fecundim pattum , quod V f pepegi cum Patribus eorum, &rc.. ezgo iniqué Judzi fcane dalizantur in Chrifto N. L. authore. Ii. Alte- :1," Á 454/1;': [/7 2l Corf um ejía fignum rurfus ponitur Reprobatio Judzorum, (em aob & converfio Gentium. Ifaiz 6. Malach. 1. Pf. 21. n n er Sap.z. líai. g $. . Ecce teflem populi dedi eum , Ducem t Püïfïmüm pe: & Praceptorem Gentibus:. Ecce gentem , quam nefciebas.. m Sed hzc vocatio manifefta eft, ergo & ejus adventus. 1II. Aliud ejus frgnum eft Exterminatio Idolo- i R.L?uv. J l ml rum:.Zach.i3. /m die ill4 dicit Dominus exercituutms 1 t du difperdam nomina Idolarum de terrÁ . & nen ultra memo- zabuntur. I Qd /4;,, Sed hac exterminatio eft per Chriftum & fin, od ejuslegem à Gentibus acceptatam, ergo & Meffias eft. hm ugud IV. Aliud iterum ejus fignum eff Abrogatio fa- maa Vl crificiorum Judaicorum ; Malach. r. 1o. ANom eff m n d QQUrus enibi voluntas in "vobis, divit Dominus exercituum , . ev 7 ;".;.:Jncgi- ynunus non fu[cipiam de manu veftrá: Ab ortu enim folia hi m r usque ad occafum magnum eft nomen meum in Gentibus, c $n omni loco facrificatur, &v offertur nomini meo oblatio Mvf i ag anunda. V. Confpicuum aliud fignum eff Yem- vt agud Yi pus quatuor nobiliffimorum Orbis Imperiorum, Dan. 2. 44.. dn diebus autem regnorum illorum . fafcitabit JDeus celi regnum , quod in eternum non di[fpabitur , & ] | [ vegnum ejus alteri populo non tradetur : comminuet autem €» confumet. unvuer[a vogna bac s. & ipfum flabit in ater- nir d um VI. Alia .Signa funt ex vaticiniis Prophe- a at zarum V. T. de venturi Meffiz nativitate ; vità , predi- catione , miraculis, pafïïonc , morte , & aliis, quein s Chrifto ad apicem adimpleta effe, fufiüs oftendit T hyr- ; as Wf,' fus Gonzalez in Manduc&tione fuá. V]II. Vati^ g d ;]Q&WJ ü cinia quedam alia de Regno 7Meffi« Judei craffisim& w intels M 22 THEOREMA I. THESIS 1iI. C(N, l intelligunt de bonis folàm temporalibus & carnali- [7] dnc^, «j m lal bus: Nec diftinguunt duplicem ejus Adventum ad u dami 2m4 N falvandum & judicandum , &c. Ex quibus folves Re- flexiones Adverfarias. IT d " (l Fh b]] IT u THESIS Ill. [« a um C em ?Oïl Convenientia Incarnationis, li Wj adüx THEOREMA I. :cm yw.tl' i d ;mmïmr. Incarnatio Conveniens fuit Deo. jntus Q Onveniens hic nobis dicitur id, uod non folàm i I é fieri non rcpugnat » aut dedecet H ed etiam Divinz qu a Sapientie , Bonitati , & ordinatflima Inclinationi g, hst confentaneum eft:. Inde ftatuimus. I. Incar- " k&rgt&i&i&m J pl chims natio comvenit ordinati[[ime Dei Inclinationi $ ficut enim bono convenit communicatio fui, ita Summo Bono . (iuDusty íui communicatio fumma poffibilis, fed hzc fit per "Donias r Incarnationem fumme, fcilicet in ipfo eífe entitativo qem efechz ! Dei, ergo. II. Convenit eadem /apienti(Jima fs hoc z Fini Deioperanti adextras hic namque.eft manifefta- d eg. tio dignitatis, excellentiz ; & perfectionum Divina- fl rum, quibus reddatur creaturiszftimabilis , laudabi- lis, amabilis; fed Incarnatio eft opus; in-quo maxi- (leomenens m& relucent Divinz perfectiones; Sápientia, Omni« "d'inaenen potentia, Juftitia, Mifericordia, Amor. III. Wt l/l pf Inde ipía maxim? conmveniens efl Amori Dei $. amoris ln totig r enim proprium eftunire & conjungere fecum reamae Átin T. tá, fed hzc unio eft (ant maxima,.per quam Deus fit ij 7 1 Qu " "m * homo, & homoDeus: Ideo ex Joan.3. .Sic Deus di- dl SRLTAUI) f lexit mundum , ut filium fuum unigenitum daret., IV. Ug D Similiter fumma, que inde elnett, comvenit Mifericor- diés Vi N E ] 21j CONVENIENTIA INCARNATIONIS. rlb die; cüm enim miferi effemus , mifertus eft noftri , && d C]u.g Adrc-j eruit nos de lacu miferiz , & de luto fxcis; Hinc Ex- & 9wa fol. clamatS. Leo Serm. 4. de Nativ.. n novi([imis temperi- bus omnem abundantiam folite benignitatis exce[[it » quan- do in Chriffo ipía ad peccatores IVlifericordia, ipfa ad er« vantes Veritas , ip[aadmortuos Vita defcendit. V. [] Convenit demum &* 4liis Perfectionibus Dei : Sfuflities MLtyj, nam Deus eum pofuit: propitiationcm per fidem in fanguine iftius ad oftenfionem Juftitiz : Omniþotmtia P ID fecit enim potentiam in brachio fuo , efficiendo ne« xum remotiffimorum exxremorum , Dei & hominis:z fui D. SSapientie 5 cujus opus, nifi fides credat, Íermo non Qu of explicat. Vl. Nec difcemvenit ejus. Infinitatis bdeian a uia ütobfervat D. Bonav. Infinita potentia , fapien- az ht tia, bonitas debet fe perfe&te manifeftare ; fed non [ fnce E poteft fe perfecte maniteftare , nifi per effe&um aliquo £ ienim : modo infinitum ; nihil autem eftinfinitum a&u, nifi lm Bono F folus Deus, ergo ut Divinz potentiz ; fa.pienciæ, & lll t pet bonitatis Infinitas manifeftaretur, conveniens fuit, ali- Vf ettatvo uem effectum fieri, cui attribuerewur, effe Deum; 2 [giniom r [ d hoc fa&um fuit, quando Verbum caro factum - Ti eít, ergo. hm D gl a $. 2. Reflexiones Adverfarie. Iconveniens eft Deo Incarnari , ergo non incarnari j hqp n eft inconveniens ; fed fequela fallit.' D. Ma. .Si !IPRW: n« Il J corveniens eft pev nece[Jitatem vel exigentiam connatura- j Drs tmbdd dem C. tantim. per inclinationem moralem liberam IN. um r "Agenti libero fape utrumque. contradictorium conveniens €ji. . uod, convenit Deo, ei neceífarium k um Des? eft, fed Incarnatio non eft neceffaria Deo, ergo nec m conveniens eft. D. Ma. Quod comvenit Deo, t adus pint. eonforttis IN ht e[fentiale pradicatum vvel proprittas cone | ' M[f* l Vertis h iM oX " 24. THEOREMA I. THESIS 1lf. jl [ 'uertäbili: C HI. Deus utpot& perfe&iffimus ab zterno habuit omne bonum fibi conveniens, íed (nh 4'(" nonhabebatIncarnationem. D. Ma. Omne bonum in- t QU C. extrinfecum ». qualis eft gloria IDei potiffamitm. ade- CO euens per incavnationem IN. IV. Convenientiffi- hat mum eft , ut Deus, quifumma bonitas & felicitas eft, [ maneat, ficut ab eterno fuit, fed non fuit unitus car« dii l j p t ni, ergo. D. MMa. Ut fic maneat quoad intrinfeca C. I , um quoad smodum fe babendi ad extrinfeca imutabilia Sub.D. -,.,. ita ut Deo etiam comveniens fuerit ejus contradidtorium C. a j vt ito ur non fuerit IN. V: Difconvenit omnino Ma- -5gxa'um»la*3 jeftatem infinitam Dei exinaniri , fed id fit per Incarna- " limdnem g tionem, ad Philipp. 2. D. Ma. Exinaniri eam fecundim ,ädm 1 bm, ) ff feipf/am C. fecundim apparentiam , mafe[latem nec amita yi.mquf | " zendo , nec deprimendo , fed ob alti[Jimos fines fub carne ve- AEASINUCICCIUTO N Jando JN. VI. Difconvenit fapientie Divinz z o dv rem pretiofiffimam prodigere pro re viliffimá , fcu "t'ï'xl"ulnlNlm!.N*,'.'.T« vitam Chrifti pro homine. D. .5; vecuperatio vei "vuilio- /;'errimzepecc;:w vis fit. finis ultimatus C. fi non fit N.. Nel D. Si vita À xge Sicerdti enorte ab[orbeatur , & vincatur C. fimoriendo mortem vin- dm fadtifica eat , immortalis vefurgat , & valde augeat gloriam Dei, I:zChrüh hum que pretiofior eff omni vità creatá N. VII. ;Di- Bs manyris, da Ícohvenit fapientiz Divinz intendere finem , qui lon- 3ett6, & adony F»] o e vilior eft mediis ad eum affequcndum ordinatis, t Cirf l) fed falus noftra ceu finis eft vilior Incarnatione ceu le?D; üti Q medio. D. Ma. nutendere finem ultimatum C. non ulti- à Bs menfren matum - AN. VIHI. Difconvenit Juftitie Dei, G g. 4 exigere fatisfa&tionem ab innocente , non à nocenti« WT.*'Q?V E bus; fed Incarnatio ordinata eft, ut fatisfaceret inno- ! lffi'm l cens. D. Ma. Siinnocens J[pamtegià factus eft. fidejuffor, At Obicl & caufam nocentis non . polentis [atisfacere fufcepit IN.. (b WIQ fevus C.. Ipfe enim languores moftros tulit , Q oblatus effs m " Anes | L quia ipfe ueluit. 1ai. s 5 i THEO. l Ti CONVENIENTIA INCARNATIONIS. i OM pei THEOREMA Il. * lii OOnjer, ^/4. Üf M | Comveniens el 65 Creaturis. ; fiFVf(lïz)/)m, COnVeniemia ; quzin Deoeft, honeftatis & decena : h Convm;g; tiz , in Creaturis infuper ucilitatis & delectabilita« 45& fs tis elle poteft: Unde ex triplici háe convenientiá con- iofüj Ui j cludimus; I. Incarnaàuo eft comveniens INNatura Bu i, bumane affumptes nil enim eft decentius , utilius, de« m uj le&tabilius , quàm creaturam conjungi fuo Creatori, u ejus elevationi obedire, elevari ad fupremum dignita: n um« tis gradum, ad valorem inexhauftum meritorum , ad Tidit prtom. plenitudinem gratiz & gloriz , atqui, er o go. Hisacce- m;';m/mm thefaurus fa- t " dunt alia bona, potentia & miracula, Mtmiral. pientiz Dei, feffio ad dextram Patris , judiciaria po- iflayw. teftasin univerfum mundum , & àlia, qua Humanitati (:.ïm Diis. in Chrifto obvenerünt; II. Conveniens etiani ls; fu. eftrotz INamure bumanas per eam enim redempta eft Vtditi il fervicucapeccati, &innumeris miferiis: Conftituitur l)iutd regale Sacerdotium, gens fan&ta : Confequitur gra- mimtmi tiam fanctificantem , virtutes infufas, beatitudinem : u jrim D InChrifti humanitate dignificatur pre reliquis omni- V.O« bus naturis, cüm carnem noftram videamus furfum f gil Íedere, & adorari ab Angelis ; cüm fadti fimus fra« wunmgs, wres Chrifti, filiiDei; cüm enarrata nobis fit docttina puuueen celeftis ; cüm omnium virtutum exémplum in Chri- uml« — fto nobis monftretur & accelfüs facilisad Deum pef ; ii D Chriftum pateat, &c. IIL Conveniens eft i emni infuper INatura intelletualis his namque eft Ípe- Wüeene Clalis & pleniffima materia gaudii, amoris, gratitu i m lnis : Hisex edobveniuftt omnia dona gratig & glo- 7 im f yizz Accepcrum: per eam Caput fümme dignum: Ex 'Mlà habent homines focios beatitudinis fuz , &c. j o IV [ Conveniens eít tori demum Univerfo $ ad '04] In LL.Sent, hujus -; [ THESIS III. 26 THEOREMA II. n a J T (,UW hujus enim completam perfectionem accedit, quàd H iC fÀ" conítet omnibus rerum ordinibus, nature, gratiz; m glorie , & unionishypoftatice ; quód omnia in Chri- LUA fto reftaurata fint, que in czlo &in terris funt; quód um b vent " omnis gradus naturarum , quz in homine velut Uni- 4 um verfi compendio continentur, in Humanitate Chrifti P(' [ dignificetur , elevetur ; quód omnes creaturz eleven- J ( Pt tür ad nobiliorem finem, cüm per elevationem homi- nis fiant media vel proxima, vel remota ad obtinen- g t dam ab homine beatitudinem per Incarnationem re- fl s aratam, quze utique elevatio créaturis omnibus eft ii Qu 3 onorifica, & maximé conveniens. ? n w fs T D u 1777 $.2. Reflexiones Adver[arie. sp at ( Atura humana non effet in ftatu naturali , ergo in- N "tott P:n'c&mt de pateretur violentiam , ergo ei difconvenit In- m dyr carnatio. D. 4.. I|Non effet in flatunaturali, & tamen nm.eg*.m,&: effet in flatu longé meliore ; C digniore C. fecus AIN. vidyil, u «$; detur natura» quo ipfa meliüs fit, mon patitur vuio- ins N.CI dentiam. II. Quzvis res phyfica exigit fuas siptc [ proprietates ; fed fubfiftentia propria eft proprietas, ergo hanc exigit, ergo. D. /Ma. $i aliqua proprietas r III. sbunde , e nobilis compenfetur IN.. fecus C. V/nio Verbi eft fupernaturalis refpectu humanitatis , Bifo hm ergo ei conveniens. non eft, ne & ipfa fit fuperna- &uralis quoad modum entitati contrarium. 32 zatq f 4N'on comvenit illi confiderata pracisà pro conditione nature l l Eg'tiDcJ'SgP €. fecundim potentiam obedientialem » per quam elevatur At omy IV. Incarnauo d flatum fupernaturalem IN. f:;i Wil o [2 nitatem hominum , ergo illis non convenit. fuperat di : Cüm':m& JD.C. illà fecundum fe fumptis C. per elevationem digni- v,u!ægüci;qm ficandu N. V. Nonconvenit naturz vili & pec- D Ctiam [m É "C cabili uniri cum Perfoná digniffimá & fanétiffimá-. D. m IN Tittsn CONVENIENTIA INCARNATIONIS. ^ ^ 7 '»*äoncm Atl T ANon comvenit ex debitos feu per modum doni naturaliter 35 fa. debiti C.ex gratiá, feu t donum pure gratuitum , C fuper- *: *I"öd Ua ^ naturale IN. 1 terr i | "VI. Natura humana per pecca- tum digna fuit carere Incarnatione, ergo illi non con- 1 M0mine vel venit. D. C. Ex fuppofitione peccati manfuri C. tollendi D . per ipfam fncarnationem N. Deicrdfure d VII. Ahgeli per Incarnationem perdiderunt praeminentiam , ergo non tnziyem f convenit omni naturz intellectuali. D. A. Perdides 044l obti; Tomginem . runt bomine manente in flatu inferiore NI. non manente « ftd elevato per unionem Diyvinitatis C. VIII. In- m u carnatio fuit pluribus occafio ruinz & perditionis , er- ' go non fuit illis Conveniens. D. A. Per ft» & ex vi n ipfius Incarnationis IN.. per accidens, Q ex malitiá ipfa- vum creaturarum . C. IX. Inanimatis nullam utrdd, i &ment Ie confert perfectionem. D. Zn- C. extrinfecam , ut ordi- nentur ad perfecttorem finem N. X. ExIncarna- od (* tma tionegratia, & alia dona obtigerunt üni naturz indi- n Ls N viduali, ergo non omni naturz Ípecificz fuit conve- M /uirur tl« niens. IN.C. Znde enim in omnes derivatur vel dighifako Yi g a vel gratia C falus, j c(&gmgxïetas, TT THEOREMA III. J TM «t humMJUF) Fatla etiam efl convenienter quoad omnes circumfLantias. c ipfa f ign- U du zcunque fiunt, prout ordinavit & difpofuit in- Q T d finita Dei Sapientia, fiunt convenientiflim? ; fed ipfa Ordinavit omnes circumftantias Incarnationis : a n W b Unde ad nonnullas earum in particulari refle&timus, I. sls Conveniebat, affumi Naturam bumanam pra- y ii serit& Angelicá ; quia decuit, ut natura, que peccave- tat; etiam fatisfaceret pro peccato fuo ad confequen- nitnztu:zühf"' sam ejus remiffionem : Etquia peccatum confumma- juín VN ; 43 cum m*' 28 THEOREMA 1IH. THESIS 1IL u f " tum erat in dele&atione carnis, decuit idem elui pet h afflictionem fensüs , quä carent Angeli: Et velmaxim& x divinam potentiam & fapientiam decuit, ut fordffi- Mm*m mus hoftis Diabolus vinceretur per infirmam & fragi- : ] ! II. lem naturam , de quá ipfe detriumphaverat. weris * Conveniebat, affumere ex propagine Ade naturam bu- Q ananam » quam aliunde formari 5 quia decuit, utis, qui ( $d offendit ,. fatisfaceret, vel faltem aliquis ex ejus pro- "i ] agine; fed cüm nemo alius virtutem fatisfaciendi ha- 3 [ i m UUR eret , nifi natura à Perfonà Divinà affumpta, decuit eandem ex ejus propaginc affumi. II. Con- an eniebat eandem affumi ex Virgine Matres ut comple- : xetur omnis diverfitas generationis humanz ; cüm k i Ü enim Adam eílet produ&us ex limo fine foeminá & vi« xo: Evaex viro fine foeminá: Reliqui homines ex utro« 1 aue : Supererat quartus modus , feu homo genitus ex gu Y Xaminá fine viro , qui Chriftus eft. ].V. COn- y ( veniebat ratio 7 emporis ; mundi enim initium non con- Timo eud u Ug ; aL gruebat , ut morbi gravitas, & medii necelfitas inno- u [ zeíceret, ut expeteretur à Juftis, prediceretur à Pro- phetis : Nec congruebat finis , ut tantó uberior foret ;'r ( 1on h Íructus. V. Decuit ergo Zncarnationem fieri in guim m plenitudine Temporum , & in medio Annorum s quia ut p o D. Th. ad Gal. obfervat, homo przvaricator cüm prz- 7777 Qnfi fumpfiffet de fcientiá & potentià , in Lege Naturz abf- 'E'JEEJIISCIJï, ue do&trinà legis in graviffimos errores lapfus priüs convi&tus fuperbiz eft.ex defectu fcientiz , & in Lege X ]. g Scriptá impotentiz fuz , ut tantó avidiüs poftea quaz- Ánye: [Ui zeret gratiam. Ideo Habacuc 3. legitur: .Domine opus A "u i | us in medio annorum vivifica illud.. Exad Gal.4. Ubi [2 vyenit plenitudo temporis , mifit Deus filium f(uum , fa&tum fub lege. VI. Medium tamen Annorum bic z0t$ AA sutellige mathematic? & pofitivé , quafi tot faperfint an- nb Af .'l[' ;»;;..;'; 1 * THESS n CONVENIENTIA INCARNATIONIS. Z5 dai il L'-gch:Eml;: fii, quot anteceflerunt ; fed intellige Medium morale, | df[uf[) lii & negative fumptum quia nec in fine , nec in initio mundi facta eft. »'l;nfirmam l Juferat $.2. Reflexiones Adver[aris. !H Á Mp Onvenientius erat, naturam affumi, qua eft per- i uj t -9 fe&tior, Deo magis affinis, fed talis eft Angelica. 16 & OU r D. Ma. .. $i Incarnatio fecundum fe fpectetur T. velatrve l acendih 1 Z «d finem , qui pro boc ordine vefpiciebat Genus bumanum D lIrpa, decut jt vedimendum , unde comveniebat waturam veam fatisfa- W G cere I II. . Convenientius erat; per creatio- fitiy m nem affumere hominem ,. ne aliquid participaret de- lumag; ia Ícendens à peccatoribus in odium omnis peccati. 75 I femira r Convenientius erat velatvve ad (ancltatem pracise droinam Vryneseruttoe C. relatioe ad attributa divina alia» qua Deus volebat ma- N ;cm':us 4 Y vifeflare , C ad fines alios pro boc revum ordine intentos IN. n COR- YiI. Convenientius erat, Chriftum omnium 10f COL« Primö exiftere, quia dicitur Primo o cenitus omnis crea- as In0« turz : Et quia Angelis & hominibus omnem meruit mc:c:u"r ibre gratiam. R. «d 1. Primogenitus dicitur dignitate c in- ib r tentione C. tempore & executione IN. 2. Meruit omnem n jot gratiam merito prius objectiv? e in intentione exiflente T. p quid prius tempore C executive exiflente N. Dixi T. Deme- s r;:n* arica:olr " vito enim Chrifli infra diflintiis agemus. IV. Con- Dl lm venientius erat, Chrifti adventum non differri per tot sl priüs' fxcula; quia charitas non tardat fubvenire alieng mi- ni, k feriz. D. JNon tardat , fi nulla fubfit vatio C. '? fit N. d M Convenientius eft, plures falvari quàm pau- " Durms ciores , cüm venerit propter noftram falutem ; fed Plu- giglel res falvandi fuiffent, fi Gentibus priüs ejus adventus w ( um innotuiffet , üt objecit olim Porphyrius. A. Hec con- jetlura eft : Apud multos fortt etiam viluiffet : Tuflitia tat- s ho alutis preparauit : Utraque j W';l darvir: Mifericordia media [ N j triuttts N THEOREMA IV. .THESIS IIT: ( 3* l:l": , " VI. Multi, ipuat eritumphavvit in negotio noflra falutis. H AmgoPaI quia Chriftum ignorabant, periérunt, ergo f1 priüs j ,l veniflet, convenientius fuiffet. .. Adbue valde multi z u d pereunt: Hinc D. À. Periérunt per fe , & pracis ob In- ia Dat carnationem tantifper dilatam IN. per accidens » & ex fu& 11 culpá C. Dein habuit & ipía Incarnatio effe&um anti- (vu T. cipaum , & participatum per fidem fuz futuritionis, g N Mïþ p ideo interitus multorum adfcribi nequaquam poteft Incar- mationi dilata , cujus effcaciam r virtutem participabant p s f etiam i, qui exiffentiam Incarnationis antecefferant. gfiptts t ( THEOREMA IV. i.j A didoenia Ü Mi j I : J Convenientius fuit Verbum Incarnari , quam m H aliam Perfonam Trinitatis. E&ma&d&m C Onveniens cum Rhodes etiam dici poteftid, quod v at decet fieri, five quod fieri eft ita conforme re&z rationi , ut , fifiat, optimz queant afferri rationes, cur bum Dars; T fa&tum fit: Ex quo ad majorem Incarnandi Verbi con- TacuüaPs:xs,.::* venientiam deícendimus. . ]. Conveniebat, u? nporad l quantim fieri poteff , C potuit , Idiomata fint fimilia , Íci- n licet ut, qui ab aterno erat Filius Dei, fieret in tem- po:e filius hominis; ne ob communicationem Idioma- N h)ygï'«.ai tum plures effent Filii in Trinitate, & exinde confufio, CO diaz zquivocatio, aut error. $. Anfelm. de Incarnat. c. 4. Yi abaüäp:rl II. Homo per fuum. Redemptorem. adoptaudus '.'.VD,C W/». erat in filium Dei , fed decuit, ut naturalis Filius filios AL NPIURTUE A adoptivos fibi faceret quodammodo íimiles. g. 4 il "Itatl. 17. inoan. IH. Filius eft media per[ona 6200 ] intev Patrem c» . Spiritum , quatenus procedit à Patre, li AL t € fanul cum Patre producit $. Spiritum ; unde decuit, lj mutrt. 10 tf ut etiam effec Mediator Deum inter & hominem,, D. "Mu 75.3.p.4.3.4. 8. IV.. Natyra humana sfpo- ] I Ts Áin À , 6 - 4 r ,æ« ?HESIS It J CONVENIENTIA INCARNATIONIS. 3: te Dei imago fimilitudinem potius habet cum Filio , qui eft X imago Patris, fed unio eft vel maxime fimilium. Zdem. ! Atj V. Homo periit ex inordinato appetitu fcientiaa 7 [/ u unde congruum erat , ut Ícientia feu Sapicntia genita MAtt Patris hanc injuriam vindicaret. JD. Berm. Dom. 1. i deds dv VI. Dzmon Principatum petierat in Ca- g futurris lis , qui Filio Dei debebatur 5 decuic itaque, ut peripfum tur fvf f expugnaretur Filium. D. Zfug. l. c. VII. Ho- d mo fgecialiter peccavit in 'erbum volens fieri fimilis Deo, atijrar maxime in fcienti c» fapienti4s ergo Verbo , cui fpecia- lius fit injuria , convenientiüs tribuitur culpz vindicta, N, vel indulgentia. $. Znfelm. l. cur. Deus Homo. c. 9. VIIT. Caterüm alie comvenientie ex aliis funts LU ii Utiomniaper ipfum Verbum fa&a funt /oan.1 . ita per " ipfum conveniebat cadem reparari: Item Incarnatio 1 facta eftad docéndum homines ; ideo decuit incarnari qud m (r Vi Perfonam » quz eft conceptus divinz fapicntiæ, & Ver- f Cl bum Patris : Item Verbum eft prima & fubftantialis 1bl con locutio Patris , ideo decuit perillud eundem Patrem in foävcva i, u tempore manifeftari ; &c. f j (d. $.2. Reflexiones Adver[aria. i fem n Nio hypoftatica abfolute fumpta , üt eft communi- ;muncmläxgrr:iw U exindecuntuo catio divinz bonitatis , non habet plus à Verbo, drdamd4 quàm ab alià perfonä ; ergo non eftconverientior Vet- bo. ID.C. SSpettando pracisé naturam vei C. fimul atten- um d dendo congruentias alias IN. IL. Congruentius Ti JLS muj m* u l p (l eft, hominemab illo reparari , & recreari , àquocrea- tus eft , fed creatio maxime tribuitur Patri , ergo. D. -w-gümzdiap"f' Ma. Congruentius eff ab illo reparari effectrue C. formaliter m l24 u velquafi formaliter h. e. meritori? & executive IN.. Incar- T u natio effedtive maxime tribuitur Patri ; quia fic Des di- u ho vl lexit nundum , ut filium fuum. unigenitum darei 5 C quia L i E Vi 32 THEOREMA IV. 'THESIS III. x0f du potentia , primitas » C autboritas originis appropriatur Pa« $frí : Sed non attribuitur formaliter , meritorie & exe- qluattl cutive quia 2. Cor. $.. Deus erat in Chriflomundum ve- conciliens [ibi : Ideo ficut per. Verbum omnia fatla funt , J zt4 C reparata (unt , ut per[ona media. foret mediator » ut filius naturalis facevet Adoptivos , (c. IH. Ma- MM j gis decet , Patrem habere aliquid , quod non habet Fi- [8T lius; qui quidquid habet, à Patre habet, ergo. D. Quod mon. babet Filius fecundim originem eternam C. fe- ao o eundim unionem bypoflaticam IN.. Habet Pater virtutem qu: generativam , qua propria eft Patri FArtus terminanda eomutuis ef. IV. Incarnatio eft opus (ummi Y a in hominesamoris, & füummum donum ; fed Spiritus N&ï&x £ O m Sanctus antonomaftice dicitur donum altiffimi , amor, al rm;z m i bonitas, ergo eft illi convenientior. R. Licit refpettryà ad pradicatum Amoris pracisó imagna fit comvenientias ex a Gd . pluribus tamen pradicatis ea comvenit Filio , ex quibus con- [ d | venientia ef mafor : Hinc Pater ex amore dedit Filium. dj ? st cuivis perfona in Incarnatione daretur fpecialis pravo- hbetm MM lj fativa. Praterea Spiritus San&us eft donum in genere , & m caufz efficientis , Verbum autem formaliter , vel quafi tam qucdtet formaliter ; quia perfonalitas Verbi formaliter facit na- fcip(um)e:gah': zuram . bumanam (ubfiflere , feu formaliter conflituit In- fl carnationem ex lo);gä pluvibus comvenientiis aliis. V. cillr m Effectus Incarnationis przcipui, v. g. Remiffio pecca- MIr d a torum , infufio eratiarum , lumen fidei & dona reli- Mieeminat qua fupernaturalia appropriantur Spiritui fan&to : Ideo " 1'e!comra(1k enim Joan. 20. dicitur ; Accipite Spiritum Sanctum, n Ttcti quorum remiferitis &c. Ergo & Incarnatio ipfa magis li convenitSpiritui fan&o. D.4A. "Appropriantur quafimi- u Fttelfn uiflerialiter, cr effetive » quia per Spiritum fauctum vemit- ]u i T Utur peccatum , c diffunditur in cordibus noftris cbaritas; Bu d fén gratia C. formaliter , d meritori IN Spiritus fan« deuw;;f , j Hbi &us THESS E NECESSITAS INCARNATIONIS. 33 AU ^fy, Henyo €&us eft donum Filii , & Filius eft juftitia & fanctificatio noftra exemplariter & meritori?. «:ä Á 77 4 jir It AHESISIX Ill AVeceffitas Incarnationis. gü?dmn li : £, l T4HE OR EM,A . WWC/,Q. At Incarnatio non fuit neceffaria neceffitate ali- Vni w'ï/W'( 7] quá antecedente, vel abfolut4. A Wl od q NEccmtas dicitur antecedens vel abíoluta , quz an- ( 1 Vi te omnem fuppoütionem liberz determinationis alrllmi, m ad agendum excludit potentiam ad oppofitum ; talem ) tf neceílitatem qua(i phyficam admitüit Lullus, mora- AtUf4s C lem Granadus & Ruiz: Contra quos cum Rhodes di- g cimus, I. Incarnatio zon fuit neceffaria antece- iit Filun " denter C abfolutés Deus enim , quia omnia bona in fe nulit prn habet modo perfectiffimo , nullius boni creati indigens / mingeuen:. eft, & liberrimus eft ad omnes operationes ad extra ; lr vquad nam quz ad extra vult , vult üt medium ordinatum ad nite t w feipfum , ergolibere illud vult; cüm hoc medium non fit neceffarium ad. finem , quia fine tali fine Deus feli- TT lrf ] ciífimus manet. TT II. Unde Deus non nece[fita- ia p batur ad Incarnationem phyficé 5 quia neceffitas phyfica i d ita determinat ad unum , ut excludat potentiam ad al- ayldo: lo terum vel contrarie vel contradictorit oppofitum ; phy- rium. Sagx&mf-, Íict enim neceffarium eft, quod nullo modo poteft non fieri, fed fieri debet, velexi o [o) ente ita curfu naturz, nujpipam gnmr a? velexigente rei eflentiá ; fed hac neceffitas implicat in ij Deo; quia tollendo indifferentiam ad OPPoütum tollit libertatem , que perfectio eft ad extra , ergo. IH " nofm; [ INec ad eam nece[Jtabatur ioraliter 5 quia necellitas moa4 T. )q j m x 54 THEOREMA I. THESIS IV. n ralis ita quidem determinat , ut agens retineat poten- f u D»^ "Lid tiam phyficam ad oppofitum, reipsá tamen impoffibile n UL z t cft, utnon ponat effectum, vel ob ipfius agentis intrin- . ial w fecam inclinationem , velob impulfum exuinfecus ad- n A. "5 venientem , vel ob indigentiam operantis ; vel ob in- i m decentiam non operantis ; fed & hz«c neceffitas vel po- n F P!Iï ]l neret imperfe&ionemin Deo , vel impediret fummam i Dei libertatem , quz poneretur extra zquilibrium , & "m SUIl «orm moraliter impoffibile effet, eam non exequi, ergo. pl m Hinc Zncarnatio tribuitur divinz benevo- Iv prá f iendib lentiz , liberalitati , dile&ioni, & mifericordiz in pec- catorem foan. 3. ad Rom. $. 4libi. Sed quod eftopus uj ( gratiæ&mifcricordiæ, non eft neceífarium: Feciter- [ (gmll:.'ll,':'i go Deus omnia, qua voluit, & quia voluit ; operatur 1 A'r enim omnia fecundüm confilium voluntatis fuz , fci- m Di € m licet ad extra; ipfa autem Incarnatio eftopus ad extra; [ QY MA ergo. asl avat E $.2. Reflexiones Adver[aris. qumyr M X mente PP. Deus utpote optimus neceffarió facit Y Y , ".1* " optimum, ergo & Incarnationem. D. A. Opti- f non. A VULd j mum quoad modum , C objectum motivum , e finem à fe fit Dl intentum C. quoad rem , C objeiium materiale C termina- melarz d tvum N. Optimum quoad modum íemper facit eleedi, bt ," ? Deus; quia agit femper modo perfectilimo fin. ullà inor- nytramorel; dinatione, fummo cum confilie & independentiá, & ipfe f femper finis eft. II. Deus abíolute ad hoc ne- iDus muän.:ql " u u ceífiratur, ut non fit minüs bonus, fed fine Incarna- n a tione eflet minüs bonus, quia minüs laudabilis. D. TU Ma. Ut non fit minüs bonus in fe, & ad intra C. minis bonus nobis, & ad extra IN. D. etiam Prob. Mi. Effet MTLL'( f tl sninis laudabilis à nobis extrinfecà , C titulo gratitudinis MT C. in fe, G titulo exceligntia AN. III. Deus ne- X n ccífi- EU PNDI :q VE Y NECESSITAS INCARNATIONIS. 35 ïigcns rea'ngc,, ceffitatur moraliter ad id, ad quod habet inclinatio- n 'um; nem fummam, feu infinitam; quia inclinationi infi- *IRUM zgcnt:i. nitz refifti nequit ; fed Deus habet inclinationem (um- Lmerres Xtt, vely mam & infinitam ad Incarnationem , quia inclinatio ipfe Deus eft, ergo. D. Ma. Summam c» infinitam en- Catcefras v gitativ? vatione entitatis pbyfica IN. formaliter in ratioue pediretfump: énclinationis , propenfionis , && ponderis, quo trahitur ad tulbru volendum C. Sola bonitas intrin[eca fic trabit. — IV. ! tU etr Bonum fui communicativum tantá inclinatione trahi- t2 benent tur ad fe communicandum , quanta ei ineft bonitas , ls VO fed Deo ineft bonitas infinita, ergo. D. Ma. Bonum 5:& quo&& 09'&3 . nece[farium £ nece[Jarió communicativum fui C. liberum fhcium: f é communicativum fui libere IN. V. Voluntas Ytli; Qptit s recta, & re&e fe amans neceffario fibi vult omnebo- mb ae, - num poffibile extrinfecum , fed. Incarnatio eft bono- :*fwgusadcxm, rum horum maximum , ergo hanc neceílario vult vo- luntas re&ta Dei. D. a. Omne bonum , quod non pra- h eontinet. Effentia vel formaliter , vel eminenter , aut fine quo non eft perfetie beata, aut à quo perfici poteft C. [ecus vtlaro at AN. VI. Homo non perfe&te Deum amat , qui D. - ci non vultomne bonum etiam extrinfecum. D. Quod N»WW füit Deum velle C. quod fcit non velle IN.. Amor nofter menfurari debet, non ex bonitate entitativà objecti rb eligendi , fed ex voluntate & beneplacito Dei ; unde n fcmpcr dl "TA major amor eft in actu mifericordiz , quàm religionis, at & in' fi Deus mifericordiam Præcipit, non religionis actum (l aliquem juxta illud : ifericerdiam volo, & non facri- ficium. d ine Ia j hu&abms- ] THEOREMA Il. i C.ml'"'- Nec fuit nece[faria ex fuppofitione /Mundi con- m?l(&b.w- l[ ] diti , wel elevatt ad flaturs Gfatiæ. T gmi;r,l;,, n NEccHitas confequens , feu hypothetica dicitur; qllæ. A tan- " 36 THEOREMA Il. THESIS IV. r f j tantüm ex fuppofitione alicujus determinationis libe- r mi» rz excludit potentiam , feu phyficam , feu moralem ad ectatib oppoflcum : Talem ex decreto libero mundi conditi TA m ] ( iterum admittit Lullus: Efparza ex hypothefi hominis il 4) j ad ftatum fupernaturalem elevati: Contra quos dici- ut mus. ,L. Incarnatio son fuit neceffaria ex fuppo- f fitione mundi conditi ; quianullum ens naturale ex fe ha- i , N bet abíolutam & neceílariam connexionem cum ente WK lr qui fupcmaturali: Unde Incarnatio utpote donum fuper- g m naturale undequaque mundi vires & exi gentiam exce- s a dit, & nonhabetullam connexionem neceffariam cum ju, Q mundo condito fecundüm fe fumpto. TI. 4Neec jmmwdim(, re&te Lullus banc neceffitatem infert ex perfettone artificis VU Dei , cufus fit producere opus optimum » & mundum unde- ï W( (XL',:"A'.W À quaque perfetium s eft enim Deo liberum pro fuo in res sscitd conditas dominio producere effectum perfectum, per- fe&tiorem , perfe&tiffimum , & quo ipfi libet modo mmmustu D J manifeftare eloriam fuam: Hisenim non indiget, fed ex feipío perfe&te & beatt exiftit, nec actibus divinis PW"WV.' Mil sj intrinfece infinite perfectis accedit perfectio ex perfe- &tione obje&ti; licét id fiat in actibus creatis ob limi- Mandus m tadonem eorum. fetestm III. Nec etiam commod& natuzdiei Efparza nece[fitatem aliquam deroat ex fuppofitione mun- di elevati ad [latum graties Scriptura enim & Patres 1 Eu t Pf Mf fuppofïtä elevatione paíffim commendant tanquam no- vam mifericordiam & beneficium Dei erga nosin eo, ; l».:';rc'"z,m'fx,'/h. quód nobis dederit Filium fuum unigenitum; fed non 448 DtUf2 ] u effet novum beneficium , fi fuppofïtä elevatione necef- &go fitatus fuiffet ad Incarnationem, ficut non eft novum f;:::w,e:mmþ DUUM beneficium, fi dentur ea, quz necelffario confequun- tur creationem ; Hinc utà gratia eft altioris ordinis re- [/7]/ ( Ípectu naturz, ita Incarnatio refpectu gratiz ; unde 104 nec hac habent connexionem effentialem inter fe , ma- Q xim& 5 Y NECESSITAS- INCARNATIONIS. 37 fffffminidng. ^ xim? quia D&us perfe folum fine omni causá meritoriá T lt | & inftrumentali poteft Angelis & hominibus infunde- ) uj re gratiam. IV. Eít tamen conexio gratie cum -7)1.')0[['1;)14 h! Chriflo conditionata , f1 exiftat vunc enim eft caput in- Ünr, Qu fluens in membra, & ideo omnia dona gratiz ab co Mif n l fluere oportebit in genus humanum reparatum. r2 l t f $.2. Reflexiones Adver[arie. T0ntm m e» i vult media, neceffarió etiam vult finem, ad t 30!!21 u Qpc:. ( Q quem media ordinantur , fed ex 1. Corinth. 5. omnes creaturz ordinantur ad Chriftum üt finem. D. L MMa. Qui vult media per fe, intrinfect , & abfoluté ad Tf nj jfinem ordinata. C, tantüm extrinfece , conditionate , C per eccidens bic & nunc ordinata ,. quia Deus voluit finem "aidan d Vroloninres t bunc exiflere' N. Il. Non potuit Deus creare res non rationales, quin vellet rationales , ergo nec ho- ) PCI- 3C mo NU minem , quin vellet Chriftum hominüm caput. Dif?. lget, d Dew per res rationales, non per falas uon vationales poteff üs divinis promovere finem operationum. [uarum ad extrA» fcilicei snanifeflationem fuarum perfectionum , & glorie. Ii. diperptte- wus b lmi- Mundus faltem elevatus üt exemplatum neceffarió in- am at fert exemplar fuum, fed Chriftus eft exemplar fuper- naturaliter imitabile per dona gratiz & virtutum. .D. bypofnimnmwr- eun ? í^] Ma, Exemplar effentiale & abfolutum, quod Deus eff, quia gratia nature Divine participatio eft C. accidentale n €» bic & mume taleex bypothefi fua exiflentie N. IVi d) 2 951n8y Gratiaex naturá fuá facit nos hzredesDei & cohzre- s; lo o des Chrifti, ergo neceffario fupponit Chriftam. .R. Facit nos ex naturá fud baredes Dei » quia filios Dei nos fa- n dïïjü'v'"ï eit per participationem natura divine in gratias. fed coha- x u vedes CbrifH ex fuppofitione exiffentia fua. V. Ele- Jiocs r vatio ad ftatim fupematuralem gratiz eft effe&us per- gt ; E fe&iffimus, ergo ex naturá fuà exigit caufam perte- j éitfi. P j N'tüüh THEOREMA III. THESIS IV. 38— , NT é&iffimam , fed hzc eft Chriftus, ergo. D. Seg. Exi. git caufam perfectiffomam increatam». (cilicet Omnipoten- d il tiam drvinam C. creatam, qua fit naturabumana in Chri- &PH Vl M NT J ffo elicitià producens opera meritoria N. 'mflf" .); Corpus ex naturá fuá exigit non effe fint capite, fed ) Y mundielevati caput eft Chriftus. R. Chriffus eft caput f mott in boc ordine rerum-vi prefentis decreti , fed non abfoluté z Tynud Caput tunc effet folus Deus , it Autbor natura r gratia. ;bs VII. Deus eft caput univerfale,ergoDcus non eífet l g d caput illud fpeciale influens gratiam in membra, ergo sinum Dri Chriftus effe debuit. R. Deus effer fimul caput univer- fale» & particulare » feu [peciale ordinis gratieper fpecias gt li lem providentiam , quam in illo ordine per feipfum confer^ m,'ümi!i::rcgi*? d Duit ver independenter ab omni merito Cbrifli , fed dependentee à fola fua voluntate liberali[frmá. syfimi qu as.gnzmimm THEOREMA IIL . ET [ Deo ninzs Nec nece[faria fuit ex uppofitione mundi lapfr, jteti impïrr: | 4ut mifericorditer erigendi. Nl hr Jvus Anfelmus £ cur Deus bomo, c. yo. cum non- s p nullis PP. videtur adftruere neceffitatem Incarna- lomnen d tionis ex hypothefi hominis lapfi reparandi : Quos Alm, D cum communiore hic interprctamur. I. In- 7707 77 carnatio n eff neceffavia ex . fuppofitione hominis lapfia ( m phr natura enim humana fibi imputet, fi lapfa eft, ficut & talimium; angelica, quàm Deus. non affumpfit; foli ergo mife- ricordiz divinz tribuenda eft Incarnatio , üt^foar. 1 3. hd monemur : ..$1c Deus dilexit mundum , ut, &c.. Rom. $. I [ Commendat autem Charitatem fuam. Deus innobi , quo» Bosdum niam cim adbuc inimici effemus ,. mos fibi veconciliavit per TMb * Chriflum. x. Joan. 4.. /n boc apparuit Charitas Deiin na- WII i o ,hk » queniam Filium (uum unigenitum mifit Deus inmun- 1',0?"1!03 üfl?n 04 dutti, ó THESB nu' ! IN;ECESSITAS INCARNATIONTIS. 39 ]?31 fl'go, D. l dumi.. Neque enim Deus homine indiget, utpote fibi la, /n'/iammf fufficientiffimus ; nequeea debetur homini , uti ante, JWIW MM ita & poft peccatum , quo Íe magis reddidit indignum. LR H. Nec illius neceffitas. eff ex. bypothefi hominis [ Gpi smifericerditer ersgendi 5 Nam fupererant alii hominem Cm/f gi [ erigendi modi, vel gratuità remiffione peccati, vel * f dj fausfactione imperfectà fibi ab homine exhibitá, vel Mint ( g collatione gratiz independenter à meritis Chrifti; &c. stf Unde Sanctus Auguftinus l. De Agone Chrifti c. 11. Qul « ait: Sunt aurem flulti quidicunt , non potuiffe aliter fa- LITM pientiam IDei bomines liberare, nift fufciperet bominem li p j .. quibus dicimus : Poterat omninos. fed fi aliter face- III. Nec Bo ff . ret» fimiliter veftra flultitia difpliceret. debuit Deus redimere bominem , ne opus fuum velinqueret h findam inperfetium s; quia manfiffet imperfe&um , non ex impotentià Dei , fed ex malitià hominis; ZVec debuit; Il ut. explerentur fedes Angelorums liberrimum enim fuit Deo ruinas Angelorum implere , vel non implere; xg item implere novis Angelis , vel novis hominibus: zzr*nlz' lnf, INec debuit ob finceram & feriam voluntatem fuam bomi- d AUE nem perducendi ad beatitudinem 5. Condidit enim Deus hominem ad beatitudinem füb hác conditione : Si jaem ho :Pmnæ : Adam, ejüsque Pofteri confifterent in gratià : /Vec [ l ! debuit , ne damon gloriaretur , quüd vicleriam reportaffet s hn quia non gloria, fed confufio fuiflet tum démonis, j (J CR: üch ?l tum hominum ; eó quód neutrisindigeret. fliegomit ; ij $.2. Reflexiones Adverfaris. IWI(/'(' Rom[: EX S. Athan. & Anfelm. Deus non potuit hominem relinquere fin&emedio pcccati. D. /Von potuit ex )u o impotentia & nece[itate quádam. antecedente. IN. confe- ,äbimomi!irf" (s quente SubD. precise fupponénte. pofitionem peccati IN. f'upponente. liberam Dei ordinationem redimendi bominem yji D '; per vt " L 4o THEOREMA III. THESIS IV. [ , (iit ii ] per condignam . fatisfactionem C, — Patres loquuntur de J TU d ji magná propenfione Dei ad homines juvandos ; fed | j ia nulla Deo erat neceffitas redimendi hominem juxta il« lud Sap.rz. Quis tibt impusabit s. fiperierint nationes; quas tu fecifn. . II. Homo conditus eft eó fine, n [o4 ut per eum Deus reftauret ruinas An o elorum, ergo j fii I' fuppoiïto hominis peccato neceffaria fuit ejus repara- uüo. D.C. Neceffaria fuit ex.fuppofitione confequente; u h e. ex fuppofitione decreti liberi, quo Deus decrevit per du bominem veparare vumas Angelorum. C. ex . fuppofitione [ antecedente ,. C independente ab omni decreto. libero IN. qigp d IlI. Ex A&. 4. Non eftaliud nomen datum homi- ia m otzz nibus , in quo oporteat nos falvos fieri, ergo ex fuppofi- Dd 40 uone noftrz falutis & reparationis ipfa eft fimpliciter ii | neceffaria. D.C. Ef fimpliciter neceffaria ex nece[fita- 1e confequente ad decretum Dei de falvandis hominibus boc J u n 2nodo « nomine C. antecedenter ad illud IN.. III. djrrus caveim vl quip [ INon decuit faltem hominem erigere remiffione gra- tuità , vel acceptatione fatisfactionis imperfectz , cüm vunmequi n n htishcd variainde damna fequi poffent , ergo ex fuppofitione sediatorectds hominis erigendi neceílaria eft. R. Per accidens tan- 1 ? tum fequerentur ea damna : unde nil indecorum aut in- ! i:Crcanxa,umP: dmdternii) zrinfece malum redundat $n Dominum . Legislatorem fragiaden, fipremum. V. Opera Dei ad extra funt mife- dovta: Fut ricordia & juftitia, fed in gratuitá condonatione non eft juftitia. D. Mi. INon eff juffitia negativà , h. e. eft ,',';Mm/m//a,/. anjuftitia IN. pofitrvé , quaft Deus teneretur ad. id agen- r (MWW dum C. T (rdtna, VI. Judexterrenus nequit fcelera gra- [64 fl tis remittere, ergo nec Deum decet, er o o. Difp. Deus " l T T " efl fupremus Legislator & Dominus à mullius dependens i At n ii « dominios tunde ex fuA voluntate, non lege agere debet:. .Se- w Nang hni eus eft de Miniffro juflitia vatione muneris obligato, vicu- Vi 'lfllmdm h 171 jus obligatur fecundüm tenorem legum procedere, » non € u U TTE v : NECESSITAS INCARNATIONIS. 41 Pifm Iqu j efl in lf'lærä ejus difpofitione , ut pro folo fuo beneplacito [inà "I6 g «liquá ratione puniat,vel condonet delicla s cum fit Mini- 1 ROm fler juflitie ad punienda malefatta deputatus & À Deo, &v fptitin ss & Republ. df THEOREMA IV. Aängclogunl, ::,l Lt DO ^ AVeceffaria. fuit. Incarnatio ex . fuppofitione / Ws condigna fatisfathionis praflande. Dutánn; Ü "tf ] Arisfactio eft compenfatio injuriz alterifa&z: Hxe TU 3 :! condigna eft, quz fuà bonitate & zftimabilitate Thtn morali adequat peccati mortalis malitiam, íeu gra- 008 vitatem offenfz : Ex hypothefi hujus contra Scotum, h éi iLl [ Paludanum & nonnullos neceffitatem Incarnationis deducimus. Ll Ex fuppofitione condigna fatis- 777 f/iïï/firl- t ho fattionis pro nobis preflande Incarnatio eff fimpliciter ne- 1 T. cefarias cüm enim ex mox dicendis pura creatura non ;:fjone g poffit condigne fatisfacere pro peccato mortali, & d cim cüm neque id pofïït Períona pure Divina, eó quód ne- mo fatisfaciat fibi ipfi; quid reftat, nifi ut accedat ripplinne F CU 4f« mediator extrinfecus, qui fecundàm unam naturam fit Creatura , ut opera fatisfa&toria exerceat, & fecun- du v düm alteram fit Deus , ut operibus det valorem offen- !:lame.m | Jtt WA« ! fz zqualem. II. Hinc S. Bafilius in Pf. 48. ad. mdnnatine a " illa verba : Frater nou redimit , redimet homo. Inquit: INon bemo nudus , fed bomo Deus fefuss. quianullus alius nf ht poterat condignum afferre pretium.. Chryfoft. Hom. 20. u in Joan. Cecidit natura noflra eo cafu» ut reflitui non po[- um fitnifi ab illa potenti[/im& manu . .. nempe bominis Dei. g D S. Aug. in Enchir. c. 108. Veque per ipfum liberare- vl p mur mediatorem bominem Chriflum , mfi effet Deus. S. T liht:/ Fulg. de Incarn. & Grat. IVullatenus bumana nattra ad TM aufferendum. peccatum mundi fufficiens atque. idonea fie- | PWEGW; .I', In LL, Sent. a Y6fs D (s h THEOREMA IV. THESIS IV. M 42 III. Rato autem ex 11; vet , nifi unione lerbi Dei. n i Suarezeít, quia fatisfactio eondigna requirit » ut perfona Pt àmut fatisfaciens fit equalis perfone offenfe , vel cert ut non f cftfy [: 0s f inter illas diflantia infinita, que non po[[it per preflantiam operis exequaris condigna enim fatisfactio non aliun- u de, fed ex fuámet bonitate intrinfecá debet adequare Ka li (hat 0 offenfam ; fed nifi Perfona divina uniatur Humanita- yem ti; hecintrinfeca bonitas fatisfa&tionis adzquans of- lls t fenfam non erit, ergo ad eam neceffaria eft hzc unio. dul atnij IV. In rem hanc totam pulchre concludit Ri- d n C chard.à S. Vi&t. A4d plenitudinem fatisfattionis oportuit, ut tanta effet bumiliatio in expiatione, quanta. fuerat pra- d m gt fumptio in pravaricationes ícilicet quando homo pra- im, t ag fumpfit contra Deum , facta eftelatio abimo ad fum- T d W j([(l(/ : n mum , ergo oportuit , utad expiationis remedium fie- ret humiliatio à fummo ad imum : Sed nemo id po- TTI tuit, nifi Perfona Divina affumens naturam rationa-» prium d n fb a lem creatam, uthzc poffet fe humiliare; illa autem antum ! Lhdnf eandem humilitationeminfinit? dignificare , ergo. Acenia t $.2. Reflexiones Adver[arie. t dipiaiy As fed st N Onvidetur malitia peccati , utpote finita, exigere fatisfactionem infinitam , ergo nec infert neceffi- V, d d tatem Incarnationis. D. A. INon videtur talem exigere "wamlatis formaliter c directé C. indiretté & confequenter N. Di- i M m vetié exigit fatisfactionem ejusdem ordinis , C ex boc ordine iif u infinitam indirecié , cum in alio ordine non inveniatur con- tumudir , dignitas fatisfackionis. II. Potuit Deus confti- g Áui, tfaji, üuere caput ad fatisfaciendum pro omnibus , ficut RRU DO Adam üt caput tranftulit in omnes peccatum , ergo [rimn, neceffaría non fuiffet Incarnatio. 2Difp. Conffitutio illa LT capitis relinqueret bominem adhuc. in infinità. diflantia à LM X Deo, ergo fatisfattio illius nunquam haberet eflimabilita- li M zen hi " Ti ! NECESSITAS INCARNATIONIS. 43 Il i tem parem offenfa : Peccatum autem retinet omnia pradi- ?W !If cata etiam in capite. III. Malitia peccati non UI eft major, quàm bonitas moralis , quá nos privat , aut "WW ! hr MID virtus, cui opponitur, ergo æquari poteü per actus vir- A z | tutum feclusá Incarnatione. D. A. Malitia formalis, Mdb al c in genere tendentia C.obfeiliva , & in genere offenfa IN. Aritur Hs IV. Charitas eft deletiva peccati , ergo ad ejus nb adrqu lenam deletionem neceffaria non eft Incarnatio. D. lrael lecui A. Eft deletiva peccati ex mugnitudine fua bonitatis c jdrtenchdi i eflimabilitatis intrinfeea. IN.ex gratiosa promi[[ione e di« if r gnatione offenfi C. V. Charitas eft incompofi- (utt fu. bilis cum peccato, & cum irà, & jure Dei ad offen- [04 j ao hm 1 fam, er o 0 condigné fatisfacit fine Incarnatione. ZV. p abimpallus C. Incompofibilitas infert tautum oppofitionem phyficam 3 remediumfe. eum peccato : "jus vindicle excludit ex divina promi[fio- m d pe se, mon ex bonitate morali intrinfecá ex . fe adaquante vuxum ratione gravitatem. offenfs Drvina. VI. Deus tan- d ia u tüm fibi complacet in. a&u amoris, vel contritionis, quantüm illi difplicet offenfa gravis; quia ex tali com- iat g. placentià charitati correfpondet zternitas przmii , fi- jri. cut ex difplicentiä peccato corrcfpondct zternitas fup- t tin o licii; fed actus tantàm placens, quantüm difplicet «t d offenfa, eft condigna fatisfa&tio , ergo. .D. Ma. Z4n- M. juyr t /.«V.. tum complacet fibi in atu amoris quoad ip[am rationem fa- yfar A: tisfachionis IN. comverfionis phyfica C. x Plus difplicet Deos j ao fe à viliama creaturá contemnis quàm placeat , fe à vis liffimá creatura bonoraris Honoratio enim decrefcit ex vi« gt " xi Des litate perfona, offenfa autem cve[cit. VII. Deus l ] omnibus ) plus premiat a&tum bonum , quàm puniat malum , er- Rn e ? go plüs illum amat, quàm hunc odetit, ergo. D. A. Plus pramiat ex majore complacentia in atfu meritorio j gnjïitlfä" fecundüm fe fumpto IN.. ex maturà munificentia C miferi- P p €ordie fuas & naturá premii & pane C. t P '; a z THE- TR THESIS V. m 44 THEOREMA I. yn "u* i ss ao THESIS V. X « j Satisfattio pure. Creature. us p et (f yt THEOREMA L W ] Wnc mm Creatura pura nequit condigne fatufacerepro * MMQDK peccato mortali etiam alieno. m V'a.'ui Er puram creaturam hic intelligimus creaturam L nulli Perfonalitati Divinz hypoftatice unitam, quan- 4j d tácunque aliàs gratiá etiam infinità inftru&am : Quoad a hanc contra Medinam , Scotum, & alios Præceden- 1 jj iem afífertionem confirmamus. ]. Creatura m pura nequit condign? (atisfacere pro peccato mortali pro- prios quia fi juftus eft , peccatum jam remiffum eft : Si | Bspd li g hm Wt?x* peccator eft , fatisfactio condigna non eft, quz, uà & meritum condignum, procedere debet à períoná digná. quy Xt&& m 1I. Nec fatisfacere poteft condigné pro peccata acden; t anortali quocunque etiam alieno 5 quia implicat, ut illa áfulimwia duo fe adzquent, quorum unum ex iifdem capitibus fraC d IVMM. ] creícit, ex quibus alterum decreícit , ficut implicatin enbrum ( bilance duo ad equalitatem convenire , quando ratio- ne ejuídem ponderis hzc pars af-illa deícendit : Sed ^ p C : D d tf offenfa Dei ex eo crefcit, ex quo decrefcit fatisfactio 4 creata, fcilicet ex vilitate hominis offendentis & (atis- A jr u facientis, & ex magnitudine Dei offenfi & reconcilian- apmfuny f di; quó enim vilior eft pcrfona offendens , & excelfior vf N perfona offenfa , eó gravior eft offenfa, & econtra ob- fequium eó fit minoris, üt Philofophus oftendit 5 . Eth. L du lia III. c.5. inoffensà plebeii & gerentis Magiftratum. nmndm Neque pura creatura potefl alteri mereri remi[[ionem pec- A 1 c4ti ; quia u ad fatisfactionem , ita & ad dignitatem "ultre t Y " h ) geriti requiritur zqualitas vel fuperioritas eftimabi- J w litatis Tif SATISFACTIO PURJE CREATURA. 4j litatis in lineá boni refpe&u gravitatis in lineá mali ; T fed puracreaturanequit habere tantam condignitatem ( in merito, feuin lineá boni , quantamindignitatem ha- ' ! bet peccatum in lineà mali; quia ejus opus quantili- bet & o ratià dignificatum non eft ordinis cjufdem , cujus eft offenía , ere: o o nunquam eft æqualc offenfz delenda. Vlüifrm, V. Áity, Hinc Patribus in Theor. przc. citatis hic adc-iimus Ad rian. Pap. & CC. Francoford. Ep. ad Epiíc. J C Hifp. Poffe faluari virium puri hominis non erat. ExD. ltjan, u- Cyrill. Ep. 1. relatáin CC. Ephefin. c. 17. ubi quarit: tinfray (udi Quo patto autem unus pro omnibus pretium exf[olvere po« (s gutir- gerat » fi pa[fionem illam puri cujufdam bominis dicamus ? ] Go M d $.2. Reflexiones Adver[arie. reaime: T yEus poteft homini conferregratiam infinitam , er« d qua u go homo poteft infinitam etiam exhibere fatisfa- ipcarà d €tionem, fed infinita fatisfadio adxquat offenfam m;qr m a mortalem, ergo. 7..4. D.C. Poteff infinitum elicere imia, utill fatisfattionem ejufdem ordinis , cujus eft offenfa IN. longe lm capidbus inferioris C.. Sic infinite mu[cenon adequant ordinem bu- inimliatia qmmanum. IIL. Homo defacto, in quantum eft z andotut- membrum Chrifti, condie o né fatisfacit pro peccato Mimit: ? Íuo, ergo creatura abfoluté poteft condign? fatisface- t lätisfgc"w re. D. 4. . Satisfacit per fatisfactionem Chrifli , fibi ap- feexsdtlt plicatam per Sacramenta, vel acus fupernaturales fecun- rnü&rcconciüa.n- ditm promi[[iones dvinas C. per fuam pracise [atisfacio- 4 kectt nem;» feu actum non babentem vim C efficaciam à fatisfa- ; Ka &jone Chrifli N. III. Qui reddit, quod abftulit, fa- msoütnäii j ; tisfacit ad xqualitatem , fed creatura per a&um cha- mmmm- 1 ritatis in alià providentiá independentem à fatisfactio- ne Chrifti redderet, quod abftulit, fcilicet honorem iif extrinfecum , &c. D. Ma. Satisfacit pro injuriá rea- uX ü æg?;.q H C. perfonali IN.. Nel Satisfacit pro ablatione àt pracise ;?moms 2» 3. 3 &blae s Ya THEOREMA 1. THESIS-V. 46 v "m i "l ablatio eft C. üt offenfa efl » & t infert jm d. averfionem d MA N. B yjt ui facit, quantum fatis eft, ut of- gU ; fcx;fus rationabiliter deponat odium , iram , & indig- i u E nationem , fatisfacit ad equalitatem; íed qui ponit " n j amorem vel contritionem , facit, quantum fatis eft, p j ut Deus offenfus deponat odium & indi o enationem , & :ïg n rationabiliter quidem, cüm homo plus praftare non UL poffi. D. Ma. . Qui facit» quantum fatis efl, per exbi- 'm u T bitionem rei «quivalentis , & quantitativó ex fe equalis C. per pofitionem rei mon quantitativé ex fe equalis , fed fuffi- " upïa Q E eientis tum ex liberali promi[[ione , tum ex applicatis Chri- Rnentis 4 ffi meritis IN.. Charitas mon eft deletrva peccati ex magni- ab f V. | V tudine (ua bonitatis, & «fHmabilitatis mntrinfeca. qurmuna v Dilectio Dei eft incompofibilis cum irà & jure offenfi f ad vindi&am, ergo illa fatisfacitcondigne. D. 4. Eff tatimercmea ancompofibilis ex libevali Dei promi|fione C.. ex intrinfecA bonitate IN.. Dileilio utpote comver[io actualis tollit aver- yu&ïw*& Av um m WPAU a fionem atkualem ex natura fuá , fed non habitualem. Huc cuhen i2 etiam pertinent Reflexiones quzdam pofitz in Theor. yotcR, dnu przc. de A&u Charitatis. r]" Lal AUR q?ïïagis ü &ve; lf " THEOREMA II. " materidet " i Hiec Impotentia non eft ex Infinitudine pec- tlf qui cAti mortali. stmaliizinfn N Tract. de Peccat. negamus infinitudinem peccati d Tnextedi intrinfecam : Unde & hic contra Gonet & alios ean- jl acedla dem üt radicem impoffibilis condigna fatisfactionis um &] pure creatz rejicimus. I. Infinitudo non eff ra- dl 1 tht zio impoffibilis condigne farisfadtionu creata s quia offenfa ordinem quidem fuum fumit à principiis extrinfecis ; r M li fed gradum malitiz intra hunc ordinem habetà prin- ? c.igiis, inuinfecis; Unde cüm Principium extrinfecum N Hs ib SATISFACTIO PUR CREATURA. 45 U fit Perfona Divina, qua nec cref- nec decreícere po- jj H Hljtt' o teft ; principia veró inuinfeca fint co o nitio; affe&us, )[Jn- l volitio , quz poffunt crefcere in infinitum ( quod finiti 1 I Q proprium eft) ideo peccatum in ordine fuperiore & in- fE[X, ()mmm ; finito conftitutum retinet finitudinem , ergo ordo , non ii UP infinitudo impotentiam illam facit. II. Hinc 43 DEgIGre cum D. Th. in . dift. 20.q. 1.a. 2.. Peceato, prous eft N f effenfa Dei, tribuimus infinitatem ; íed cum addito, quan- i t dam , qua nobis efl extrinfeca Ordinis , C fecundim quid T 'Lfm t4lis 5 quia forma per Íe immediate actionem huma- ii ^i n " nam in ratione offenfz conftituens eft advertentia , feu Mil "F n cognitio retrahens ab a&ione, & fimul voluntatis de- liberatio & confenfus adversüs confcientiam hanc; 7177 ;/t. li terminus veró tantüm extrinfecus eft Deus infinitus; H at j ] AL fed terminus extrinfecus dare poteft, & dat rationem u imrinf:f :4 tantüm extrinfecam Ordinis; quia facit, ut offenfa non us Ml poffit effe alior & major: Econtra menfura formalis vlubtuln, H tum malitiz, tum offenfz eft cognitio & conícientia re- j Poxitrm Ths trahens à peccato , qu fempcr finita eft, & creícere poteft, adeo ut tanto gravius fit peccatum , quantö magis confcientia retrahit à peccato ; fileviter retrahit, ] leve; finullatenus , nullum fit peccatum formale, fed. materiale tantüm. III. Exhis Dew offenfus nom hf eft forma gravificans Dei offenfam ; tum quia veniale fo- ret malitiz infinite ; tum quia peccatum quodvis red- deretur inexcedibile à meritis Chrifti , ficut hzc dici- fnidempta Gol d mus inexcedibilia , cüm eorum forma, vel quafi forma fit Verbum & Divinitas infinita ; tum denique quia m l'msiafr;;r uod gravificat üt cognitum , non graviücat ütforma, ) gdo f - dütobjectum tantüm, atqui , ergo. (qutts quia [ anci?iis av $.2. Reflexiones Adverfarie. vt FInicum abfolu& adaquari poteft finito, ergo fe» clusà il jpi :ïï'va Àa 4 N 48 THEOREMA II. THESIS v. g qu clusá Incarnatione fic fufficiet fatisfadtio creaturz fia s T. u nita. D. A. $; unum non deerefcat ex üfdem rationibus, t Ü ex quibus alterum . crefcit C. ft decrefcat IN. W. TL H[?H)] C"u U dignitas Verbi dienificat omnia opera Chrifti, ita l & dignitas Dei videtur gravificare peccata; fed illa D (U*l D dignificat infinit?. V. Ma. Dignitas enim. offenfi non eonfliruit intrinfecé ipfum peccatum » fed fe babet per mo- "T. dum objeci, fcu termini extrinfeci, qui mon. denominas as d fecundum fuam adaquatam vationem intrinfecam , feu effe reale, fed. fecundum effe intentionale, &* modum £0gHi- l tionis . quo attingitur , üt patet in objeto amoris , C Aliis: IT Sed dignitas Verbi influit in opera Chrifli per modum for- me moraliter intrinfeces d. confequenter fecundum totum Pi?o[hbälm qu m 3llud. quod eft . ergo influit infinit?. II. Unio finita Verbi non limitat influxum moralem Verbi, er- Pfüw Al go nec cognitio finita influxum obje&i infiniti. Difg. VET mOrdi Lict unio fit finita , unit tamen intrinfece Verbum nature, us hus E € facit , ut Perfona Verbi fit forma moralis intrinfecas cr yrim) at z m nos eonfequenter. denominans fecundum fe totam : .Sed pofitá cognitione objectum non afficit attum , nift extrinfec , me- quibis,qeà diaté, d ideo fecundüm proportionem cognitionis. IV. slimabitam vonfiderauhd Offenfa eft fuperioris ordinis , quia Deus offenfus eft ordinis fuperioris, ergo & infinita erit, quia eft infi- jf nitus. Difp. Ratio ordinis efl denomiuatio extrinfeea, c fur rf f«pe defimisur ab objedlo , feu termino extrinfeco : Infini- .z:*bim// 177 zudo autem fimpliciter talis efl intrinfeca , & petitur à for- üucdherfrs maintrin[eca , que Deus non eft, Ms Qlia pec- '*:::kzrperaïfm:; catum eft in füperiore ordine, debet dari forma , íeu R3Q acced ;,. aliquid per modum formz tribuens hanc fupcriorica— tlhs. it l AW tem, fed folus Deus eft in fuperiore ordine , ergo folus TO5 vl Deus eam tribuit, ergo etiam poteft efle forma cribu- [ Ht N ensinfinitatem. D. /Ma. Debet dari forma tribuens banc ii w s N fuperioritatem vatione fua cutitatis pracist , ità up ratione AT ILKQ-W.'HS! fuï l THEB« !llt( SATISFACTIO PURJAE CREATURJE. 49 Mmm [2 L f & independenter ab alio habeat illam f'aperioritatem N. "Mj vAtione objecli & termini , ita ut non entitative & vatione ( fit. fit im ordine fuperiore , fed comparatvve tantim ad ob- " OPM Cn jettum; év ad alias offenfas , que non adaquant offen[am LW as Dei C. Cxterüm folus Deus eftin ordine fuperlme en- '" 2177 p/f,. iif Mitgn, titativeé & ratione flll ; & ratione PCIFC&IOIHS enntatl- vz : Peccatum autem eft in ordine fdPCLXOlC, nonens f(., UM 1!(;/771 titative , fed comparative ad alias offenías minores Íe. L U' wll! t m,",[gl H,'f THEOREMA IlI M /w HMMIV* Sed ex füperioritate Ordinis. M i h mm' ? enz fatisfactionis creatz Vaf- I Mpofïïblhtatcm condi o v /]l L'vf.;'r quez refundit in debitum carendi auxilio congruo : ln fedi, e- Lugo in periculum divini contemptüs: Suarez in fu- nii Jj perioritatem Ordinis , cum quo concludimus. L ü l EUTTTTM Radix hujus impoffibilitatis mon eff debitum illud, vel atrimntfs a pfrzculum ; quia his fublatis adhuc manert ratio offen- Íz , manet vilitas creaturz, & Infinitas Dei non coz- htun : p iFf t quabilis , qua augentgravitatem offenfe , & minuunt Yiffon lU zítimabilitatem obfcquu ac fatisfactionis, ergo non Des ts confiderato hoc debito , vel periculo alia eft radlx hu- tit, qia d jus impoffibilitatis, II. Hxc lmpofïiblhtas Ye- pb x t éliüs petitur ex fuperioritate Ordinis , in quo eft offenfa » & al M anferioritate Qrdinis, in quo eff [atisfatlto creata 5 quia hÜ ('lfnlfnjbl ob hanc diverfitatem ordinis offenfa cref- & fatisfactio (&Ula s decreícit per dienitatem Dei & vilitatem creature , er- d um $ £o nunquam accedunt ad æquahcatem Unde tanta eft Dei Majeftas , ut nulla creatura illius contemptrix shunc lgt TU 1 habeat fufhicientes vires ad com Penfandum hunc con- d ede um temptum » €rgo. IIi. Hxzc igitur fuperioritas j füfm""m' '? Orinis in o potz/f mim fita efl s quod ex rcfpe&u mutuo. ad vilitatem hominis offendentis , & ad fupremam Dei -ruumm-- Àa 5 Maje- b q&ïämo THEOREMA III. "THESIS 'V. $o ! T ' Majeftatem contemptam & offenfam plus gravitatis r W j5 fit in peccato, quàm aftimabilitatis in quolibet crea- ;,od j " PMA turz obfequio ; quia ex f. d. hec eft natura talium qutP " actuum , ut obfequium minuatur ex vilitate, & pec- áni It W. catum ex eádem crefcat ad eum ordinem fqpremum, jid fupra quem non poffit effe offenfa fuperioris ordinis. J n adfqu( IV. Hinc obíequia creaturz , /icer infinita, funt li " lm?mc&i quafi mibilum in ratione obfequii vefpectu Dei , utpote ex- hibita à perfonis comparative viliffimis : Econtra of- ïL/*a*Ammquoadi fenfa ab iifdem facta non eft tanquam nihilum, fed iunN. u , tanquam maximum ; cüm viliffimus infurgat adver- s fi um n süs Supremum: Et ideo eft, qubd Scriptura Luc. 1 7.10. $. Job. 3 5.7. Sap. 11. 23. maxime attenuet Opera crea- «ui p ture etiam juftz, & econtragraviffime ponderet & ex- j pmf«aæ ] dl i. aggeret peccata noftra. Jerem. 2. 12. Ifai. 1. 2. &c. D g, D. Sicut ergo implicat, /4&us naturales etiam infinitos adequare Meritum a&üs fupernaturalis, 7el ;x'am, stl Venialia infinita Malitiam peccati mortalis ; ita impli- fronlnjinl cat fatisfactionem creatam adzquare offenfam divi- tillcdriirt nam in Ordine fupremo conftitutam; cüm ejus afti- t , D " mabilitatem nunquam fuá zftimabilitate adzquet. , (f a [ IN. N $.2. Reflexiones Adver[arie. |ofttonin: On implicat rem finitam fuperioris ordinis adz- hss N quari per multiplicationem à rebus ordinis infe- vini au ff rioris, v. g. multiplicatis furtis fimplicibus malitiam vtf facrilegii , a&ibus temperantiz meritum charitatis, ar- | .| | afnrum, gento valoremauri. D. A4, IVon implicat adequari rem Til Jimitam ordinis infinité fuperioris IN ordinis fuperioru qua- lifcunque SubD. non implicat adaquari fubinde , e in ii g pradicatis, in quibus comveniunt , feu qua utrique funt com- U munia C. in omnibus , & preprimis n pradicatis fpecificis, l i p € diferentialibm IN. $i LdAurum x argentum adaquan- WM,. QU iur (11 x i T i, Lj SATISFACTIO PURA CREATURZ. $t """am j Ji tur in pradicato generico pretii , vAloris » utilitatis & com- l as imodi quead commercia bumana , A&us virutum n capa- Pa d D 44 citate inerendi , Peccata in vatione demevendi 5 ed non wir s?liq!e;i in differentiá fpecificá ; quia hac eff effentialis » illa efl a- m UP( tio finita fecundum omnia , c ideo adaquabilis. j PCT0tI qrà eztm.' Unio hypoftatica eft fupremi ordinis, fed hac fi effet AHf IM»/[/ ! inftantanea , adaquaretur vifione beatá perpetuá, er- go adaquari potcü ordo fuprcmus ab inferiore. D.Mt. E thii WPBM Hiteli "Adaquaretur quoad bonitatem Unionis intrinfecam d ab- 1 lt folutam IN.. quoad bonitatem vefpettrvam fubjetli , eà quàd vi[io perpetua fubjedum faciat magis fentire fuam felici- M.»'pnmü;:' a Jà 4 " zatem quoad durationem C.. [n fatisfaitione nibil efl , quod ^ dl t od equari po[[it. III. Dignitas regia eft fuprema Ilämä[wndde:&'a inordine politico ; fed hzcà plebeio infimo lafa poteft 1 Dd abfolute adequari obfequiis , v. g. quibus fervat Re- Áf ttyndn tht gis vitam. D. Ma. Efl fuprema , fed accidentalis & fi- as J nita , ut ideo indigeat aliquando operá inferiorum ad con- arcals; uml fervandum fe in dignitate , velvità C. eft fuprema c effen- ze oftnfm du éialis é infinita , nullius unquam indiga ad þï perpeuuita- tem IN.. Plebeius, alias inferioris ordinis , quoad boc con- Y din qu d bedaqut flituitur in. altiore quafi ordine, quia eft. fervator Regis, IV. Si quis ergó Chrifto ferváffet vitam , fatis- ;'eï[a'riæ. fecilfet condigne pro offensà Chrifti & Dei , ficut fi ple- nj ii beius fervat viram Regi. JDifp. Plebeius fit altioris quafi vebisornis t ordinis » quia fit f(alvator && protettor Regis, qui feipfum molidbs ndiaz mon poterat falvare : At Chriftu » fivoluiffet » poruiffet vi- rundactasd tam fuam fervare. p :dtqu.ari n THEOREMA .IV. rii j d Wl jubmih V Unde nec pro Veniali condigne fatisfieri po- teft. faltem diretfà à purá creaturá. yutipt Atisfactionem pro Veniali condignam adm.ittunt d O mulü, vel quia non eft offenía propria, vel quia wngmwmï non g h THEOREMA IV. THESIS V. SHU lxmo $2 Üs P gt non abjicit dignitatem divinam fecundüm fe totam: T. *mnmü :*: il INos cum Rhodes , & Raynaudo ftatuimus. 00 m Veniale eff vera & propria offenfa Deis quia vere fit con- Yi tra voluntatem , ac prohibitioncm divinam , ergo li- I I^ c:tleviter, veré tamen Deus inhonoratur , contemni- T Mf tur , deferitur , quatenus divina lex non fervatur: Si- o Venl cut ergo veniale eft peccatum proprium , & fatisfactio pro eo eft proprias ita & veniale eft offenfa propria , u M qualem fupponit fatisfactio propria. II. Unde r L ob fuperioritatem Ordinis neque juflus pro offensa levi; feu ;mlmgmiwifiw veniali (atisfacere poteft condigné s quia etiam in Veniali lm offenditur excellentia períona infinite , & fatisfa&tio ponitur à perfoná finitá, adeóque infinite diftante à a ahimafn [ ( Deo infinite digno , ergo fatisfa&tio propter diftantiam o m;lww hancnon afï'cquitur eam zftimabilitatem in genere fa- um l) tisfactionis , quam Veniale habet in genere offenfz. UT IiI. at Qu C Nec obftat, quód. Veniale non abjiciat di- gmtatem dvvinam fecundüm f& totam ; quia licet bonitas quiiDuta divina non abjiciatur fecundüm fe totam , ab jicitur ta« u gon. wamicdee men tota illa prohibitio , qux prohibet hoc peccatums leve: Unde licet Veniale fit leve relat& ad mortale, & f D um ad amicitiam Dei, quam non dirimit, vere tamen & Cs reipsá non eft quid leverelat&ad Deum, cui fitirreve- « pf nj rentia; & exhibetur inobedientia, licet fit infinite ama- JHomojufire bilis, fupremus Dominus, mifericors Pater , feverus jmprau,. Judex, pollens majeftate fuper omnes verendá: Ex i t at quibus obfequium creaturz eftquid leviffimum ob in- v ! if finitam diftantiam , & ob actiones noftras Deo aliunde [ fj j ÜT Y hd debitas ex innumeris titulis , ergo nunquam erit con- ] V Df IV. L H dignitas obfequii in ratione fatisfactionis. lm J Nihilominus admittimus fatisfatlionem indiredlam s quia. licet Deo non poffit à creaturá. exhiberi obíequium M T &quale ipfioffenfz ; in quo confiftit fatisfactio directa ; ii t Potcft T SATISFACTIO PURAE CREATUR & 53 Tfwadum | " d[lllpl ls poteft tamen creatura promereri condigne illud , cui annexa eft condonatio offenfz Vemahs, Ícilicet gra- Aj (IUHtrc tiam & [o] oloriam ; ergo indirecte noxam vemalcm de- n q lendo fatisfaciet homo reus BU n Ut rv $.2. Reflexiones Adver[aria. T üüthw S Inequit pro Veniali fatisfieri, ergoVeniale eritequa- AU r le Mortali, & paenam merebitur xternam. D. A. " Und $1 nequit fatisfieri mec in-nec directo C. diredlé tantàm N. "i (ff hii Directe fatisfit ; ff injuria compen(atur per attum equiva- j Jult ini lentem gravitati ejus : Indire&te facishit ; ff mon fatisfit qui- g, t ul dem adaquate pro offeusa , nibilominus tamen alzquzd ,nerzto ] M j condigno obtinetur , cui annexa eft venia. ii Vr dintim veniale non poffit condigne & directe compenfam , et- n pewe f go noneritleve. D. Seq ANon erit leve in fe , c abfo- tefe Ofteniz, lute, fu. potis comparatiuà ad bouitatem C* dignitatem n dj d anfinitam Dei C. comparatiué ad mortale IN... Levenon eff a lictbonr quod 4 Deo tam graviter punitur , c quod eft majis omni 1 4j C salo pona. III. Lex amicitiz requirit, ut in- ter amicos offeníz leves aliis obfequus compenfari poi- hp m & fint.. D. Znter amicos , inter qios non intercedit diflantias v um d ( inequalitas dignitatis infinita. C. f intercedat Sub D. ut pofint compen[ari (altem in- C. diredle AIN. TV y Ut qnmytean Homo juftus poteft (atisfacere pro poená venialis, er go 5 Datr,lenis etiam pro culpà. .Difp. Jn fatisfattiane pro culpá refpi- st K citur perfona fatisfaciens , & quxta illias dignitatem «t matur fatisfatlio s fed in folutione pene non refpicitur per- mmumo l r yDo du d fona ; fed aqualitas vei ad. vem , vel woluntas punientis. V. Paena proportionatur culpe. D. Proportio- " n o , n in » ne condignitatis IN. non condignitatis C.. Deus enim fem- per punit. infra condzenum. VI. Acuscharitatis a C v obl u | pexfe&xus hominem convertit ad Deum, quim Ve- aöhW niale à Deo avertit; ergo ille condigne fatisfacit. D.A£ [4 Á i Perfe« il n » )7 V THEOREMA 1. THESIS VI. AY) Perfetlis comvertit in vatione meriti, (v veffitutionis C. » " T invatione [atisfactionis propter perfona offenfa dignitatem. í 1$flf ,l u) N. VII. Charitas meretur augmentum gra- " f tiz & gloriz ; Veniale non meretur illius privationem, g ergo illius zftimabilitas eft major,; quàm hujus offen- quo j ag 4 fio. D. C. In ratione fatisfattionis efl major IN inratio- " ia Üf ne meriti C.. Satisfaciens femper manet infinità vilis , ergo j infufficiens ad [atisfaciendum condigne pro offensá Ordinis fupremi & infiniti. ] ? j ,vj": u mmwt * I zi Y IHMESIS VE [ nii N N OE : Satisfactio Chrifli. fyuam It "m THEOREMA:L f«l (l " p d "Opera Chrifli Satisfacloria, &5 AMeritoria funt valoris infiniti. '.Ix?tüh m T.LT tim dittar [ On feparamus à Satisfactione Meritum , quia utri« sfnium d ufque eadem eft ratio quoad valorem , eftimabi- i fintam t litatem , & pretium: Imó idem actus poteft effe Me- n ;evfonä, Q zitum;n quantum ordinatur ad obtinendum prazmium; d & Satisfatio, in quantum ordinatur ad placandum Deum offenfum , & ad delendam offenfam: Unde de ;gsmm. &e assf ( his generaliter concludimus. I. Chriftus fatis- ddercimondhz , fteit pro peccatis noflriss quiaad Eph. 1.7.. In Chrifto « m er n babemus redemptionem per [anguinem ejus, remi[[ionem pec- wlhlínias catorim. Y.Tim. 2.6. Dedit redemptionem femetipfum I2l proomnibus, &c. In quibus Redemptio fatisfa&tionem fignificat, üt colligitur ex Hebr. 1o. Zmpoffibile eff, fan- r OX " w guine taurorum C bircorum aufferri peccatas ideo ingrediens AX mundum dicit... Eccevenio...in quá voluntate fantifi- lälSübD.W.'ül&lV, €ati fumus pev oblationem corporis $EU. Chrifli femet. Wi(fi L iï:*:lff P w II. Chri- EW w - SATISFACTIO CHRISTI. $$ wuöüübna TI. Chriftus ver? & proprio ; feu merito ac opere J "/f"lfi dlg fetisfecit pro peccatis noffris , non metaphorice tantüm » feu LA exemplo aut confilio , t Sociniani loquunturs quia ex D. [ IUS r i Hier. inc. 3. ad Gal. Ille proprit redimere ac fatisfa- 'methü cere dicitur , qui verum ac proprium pretum folvits Puir [ pretii enim accurata perfolutio veram fatisfactionem M fonat; fedex 1. Cor. 20. Empti fumus pretio magno; * Vf &c. III. Hzc Chrifli fatisfacio efl valoris in- finitis ut enim infrà Chrifti Humanitatem dicimus in- finitt fan&tam , ita & hic Satisfactionem Chrifti dici- J mus infinite dignam ; quia períona, que poteft opus infinitt dignificare, refundit etiam in opus illud infi- ! f nitatem , f1 nil fiv, quod limitet, aut impediat hanc refufionem ; fed in fatisfa&tione Chrifti non eft impe- ] dimentum tale; ficut enim nihil impedire poteft, quo '/Hwitoria minüs ipía fit actio Dei - Hominis, ita nec quidquam j impedit, quo minüs ipfa in genere moris fit infinita; cüm dignificetur à perfoná infinità, qua fe fuámque tm, quiut infinitam dignitatem communicat. IV. Ean- E dem Znfinitatem tribuimus Meritis. Chrifli 5 ex eádem pf enim períoná, quz Satisfactionem dignificat, digni- Xumpretuty ficatur & Meritum: Hinc Clemens VI. Extrav. Uni- al ?'mn&um enitus. de Paen. & Remiff. cumulum meritorum ac pnfan: Undtd fatisfa&ionum Chrifti appellat Zfmnitum T befaurum, [: ]. Cs t i fed certe nonob numerum , qui finitus eft , ergo ob va- . lQ lorem ex Unione cum Verbo, càm aliunde peti ne- queat illa Infinitas. ,,,nmifponempzc- ia [f $.2. Reflexiones Adver[aris. Md Mnis actio Chrifti eft finitze entitatis, ergo & fini- s O te bonitatis. D. C. FinitebonitatiY phyfica C. mora- ii lis Sub. D. moralis per[onalis , qua petitur ex eflimabilitate jvl fundatá in dignitate per[ona operantis » C efl rejpettus ope- Tt6 B dm[f ntl ii MA $6 THEOREMA I THESIS VI. M ?is 4d operantem perfonam IN.. moralis objettvua , qua eft qu C m "u vefpetlus ad objeckum formale motroum , c Ad tendentiam Bo " in objectum» r Ad. alias circumflantias , qua conflituunt eperationem in certà [pecie virtutis C. Caverim bonitas Ti etiam moralis obje&tiva habet fe per modum fübjecti ; Valor autem per[onalis per modum forma , * ideo fuppa- ] 1 Ü W ait bonitatem illam moralem. II. Subje&um fi- ' s hund nitum non eftcapax formz infinitz , fed opera Chrifti funtfubjectum finitum. D. Ma. Forme infinitephyfica m fa?fj A r o phyfice recipienda C. moralis , vel purà terminantis IN...Illa limitatur 4 fubjecio finito , vel quia ex eo deberet poffe educis i N « €» in €o pracontineri , vel (altem quia in illo deberet tecipis quidquid autem recipitur, per modum vecipientis recipitur. i U III. " [ Siad effectum concurrant principium fini- tum & infinitum, effectus eft finitus. D. .$: concur- Lj Y vunt effeciive C. formaliter IN.. Unde efl Difp. Caufa ef- "t a VN ficiens non applicatur ad caufandum, ut ipía per íe N N ipfam debeat conftituere effectum, fed conftituitgr per XCTÀ, 1 u formam produ&tam ; Unde infinitudo cauíx efficien- Veroo, t tis non infert infinitudinem aliquam effectás : .$e4 for- &5 non qma » vel quafi forma ita applicatur unitvué , ut per feipfam Mu perficiat fubjettum , c effectum formalem con[lituat ; unde. : [di 414 IV' fiinfinita efb tribuit infinitudinem fubjetto capaci. » moral» Spiritus San&us non dignificat a&tus fupernaturales !5 [X 0f6 U0 juíti infinite , licét fit cauía principalis per gratiam, er- t Q goàpari JDsfp. Jpfe mon eft perfona illos actus per natu- ram fibi unitam eliciens , C fuo nomine Deo exbibens , ficue V. Sifatisfactio Chri- Perfona Verhi in Chriflo. 2 d fti eftinfinita , ergo tantàüm placet Deo; quantüm ipfe Ldi Deus, & a&us increati. D. $i confideretur quoad prin- eipium fui dignificatroum , quod eft Per(onalitas Verbi C. [ W ym quoad bonitatem fuam entitativams it efl attus talis vir- n Eutis IN. hi VI. SiVerbum eam dignificat infinite; U "7 ergo LIUN LU hii 1((8 SATISFACTIO CHRISTI. $7 MU ergo Chriftus quà Deus fatisfecit. . R. .Satüfecit quà Mu fh m';l Homo-Deus , veduplicando fupra bominem àt principium UC rl Quo, & P'erbum À principium Quod. lï: Ftiin (j THEOREMA II. ! Tu, Ü Wä/n Ll Fac infinitudo efl ex dipnitate Verbi per na- Id C n turam bumanam fibi unitam operantis. 01775 Nfinitudinem fatisfactionis Chrifti derivat Coningk m V ex infinitate rei oblatz, feu vitá Chrifti , quz ex con- «f:u&&a:r;Wu;A junctione ad Verbum eft infinitz zftimationis : Aliiex gumamumngi influxu phy(ico Verbi: Suarez ex infinitate perfona fa- W/rpmmmiplm tisfacientis: Cum quo dicimus. I. Radix hu- tarjis s 2 fitgr. jus infinitatis non eff res oblata , vel influxus phyficus Ver- bi ; Deipara enim non exercebat opus infiniti valoris Aj Cal d- in templo offerendo Filium Patri aterno: Influxus au- T tem Phy[ïcus eft effe&tivus ad extra ; fed operatio ad .I -Jconiïimiqupc: extra, fi à noftrá fententiá recedas, non eft fpecialis j culz efca- Verbo , fed communis toti Trinitati, ere [o) o tota Trini« f df tas, non folum Verbum dignificáffet opera Chrifti, p nprfipfm '! .. II. Sed radix bujus Infinitatis efl. dignitas. Perfo- Lanfiuts d f / ne fatisfacientis, e merentis, feu 'erbis quia fecun- i, Y düm moralem aftimationem prudcntüm tantó majo- l fupemawral"r : ris fit operatio , quantó major eft dignitas operantiss sygunte nam licét zqualis fit bonitas phyfica, & moralis ob- diudugnute je&uva, actio tamen Regis zftimabilior eft ad meri- um f tum & fatisfadionem, quàm actio Plebeii , dignior (s Or fïquidcm dimicatio Ducis; quàm Gregarii, dignior " quanthm ig:' eft àmor fupematur'alis à jufto, quàm à peccatore eli- itrand ? citus : Dignitas autem Verbi eft fimpliciter infinita, 1['54&"5 J ergo & fatisfacionem & meritum Chrifti facitinfini- T li [ tum. II Hanc igitur izfinitudinem fumimus à p dignitate perfone Verbi per naturam bumanam fibi unitam ii " a In LL. Sent, b opte ) ii &R THEOREM 1. THESIS VL » p ^ f n eperant&s quia a C tiones dicuntur effe fuppofitorum, TL) 4f h iaquidem ut magis tribuantur fuppofxto operanti ü£ Dd i Quod, ceu fubjecto denominationis, quàm natura hi m A05 [ Pa i;'l/' - 9 operzmti üt cüm enim natuta non operetur , nifi 4il ,,-,1"* D e xi i f at perfe&te & complei , & prius fit complete & il totaliter exiftere, quàm operari ; ideo actiones princi- um il n paliter fuppofito , feu principí o complenti tribuuntur; J ha Es AT 21 in ergo ab eodem p ticipant dignitatem & zftimabili- rl Áj ^ ed Derly IV. Ex his tatem , quz in erbo infinita eft. quam gt fatisfattio e ineritum Chrifri of Concretum vwrale vefultans h ex fubjelo c» foruzá morali ; ficut enim meritum homi« gjuifm m gv Á nis jufti eft concretum morale refultans ex actu fuper- nf syde naturali üt fubjecto, & ex ftatu filiationis adoptivzeüt ] h formá digni&cante, quam habet per gratiam ; ita me« [ t li rirum Chrifti eft Concretum refultans ex opere meri- m :L«Mh ! d 12?4;3'-:; torio üt fubjecto , & ex ftatu filiationis Chrifti natura- dany TOMN lis &t formá dignificante , quam habet per Verbum fibi (» 4ji li n L unitum, quod eft dignitaus infinitz, ergo & ipfum m n r smeritum infinite dig o num eft; cüm concretum accipiat denominationes formz fuz intrinfecz & unitz. m Val A OPC $.2. Reflexiones Adver[aria. Qone Uftus üt o&o non femper elicit actum dignum üx lmi;fzg fuw MM 1 .J o&o, ergo valor meriti non femper creícit ex digni- tate merends. D. C. INon crefcir ex dignitate merentus ",,':'//))I/f/T/il(,*//ir; g zautum concomitanter fe babeute ad meritumC. fe babeute n D V 4 T/ Vl formaliter, & per fe IN.. Gratia in jufto eft principium m h() (W/ l accidentale & üt Quo, feu habitus noftre voluntati fubje&us quoad ufum,& ideo dignificat a&tum pracise juxta influxum fuum : Sedperfona Verbi non fic fubditur, fed eft principium fubfLsntiale , Q ttt Quod , 1deo femper | V A'« dignificat fecundim fe zotum. II. Valor przmii tl u non fümitur à diguitate przmiantis , ergo nec valor fa- tisfag PX q'.l( Tgy SATISFACTIO CHRISTI. 1$ Cl £isfa&tionis à diguitate fatisfacientis. JDiff. .Sautisfattio ADpotto g t ardinatur ad gloriam ejus , cui fatüfits ad quam utique fa«- W.ï, q'h'" ] eit dignitas perfone excelleutiam fuam bumiliantis : Pra- jl OPf"'l sniumn ovdimattr ad utilitarem ejus , ciii datur 5 ad quamplus (0mp facit pretium vei , quam dignitas pramiantis, Yeer mon pra- T0nes L anians merenti , fed fatisfaciens offenfo fuaw fubjicit perfo- 101 aam ; ut ideo bugus dignitas fit forma moralis conflitutiva us Kelmyy Joris. AII. Dignitas operationum Chrifti eft hig lLE TE li intrinfeca, fed Períona Verbi non eft ipíis intrinfeca, Vrl ergo eas non dignificat formaliter. D. Mi, INon eft ipfis lm IV. Im- antrinfeca ut forma phyfica C. moralis IN. in ü licat Períonam Verbi effe formam phyficam , ergo & j moralem. Difp. Effe formam phyfizam eff componere ali- UET quam naturam it partem , ideo forma phyfica eff incompleta j CWF([HHC[I- € perfetlibilis , C confequenter imvoluens imperfetlionem s Chrftimtur quandamn , que repugnat Deo : Sed effe formam moralega p Vetuni « efl componere naturam » fed alteri tibueve amabilitateum ep lil € alimabilitatem j qua babetur , licit Verbum sniatur pev CIecum zcaþm snodum puri termiui [me iuformatione phyficá , vel complea (uni. auento l'erbi , adeáque finé ullà nperfettione, V- Vilitas operantis non facit operationes magis indignas, Iri, ergo nec dignitas digniores. Difp. Velenim vilitas eft efs fentialis, fundata. in effe ab alio , feu Deos cr fic vilitas efl um igumi raderdge equalis tn ommbus: Velefl accidentalis ex peccato s & bac fà ii t babet impertinenter 5 quia nec fuppofiuim efh , nec inftuit pev 7.Wz(ïj£'hr'emi , anodum uature 5 unde non auget per [e indignitatem óperatio- wis : Sed 'erbum , £ con[equenter dignitas ejus mon fé bas ; du silm ol bet impertinenter , citm Verbum fit ipfum Suppofitum, quod m?k( dignificat operationes , c cujus operationes etiam effe dicun« d ( fur. Praterea gratia etiam eas dienificat, qgatenus per habitus füpernaturales intuit in ea(dem ; fic enim f& llOd) ij habet per modum naturz fupernaturalis ; qu& quia ] rf , [ q u digna eft, dignificat quoque operationes. j » Bb 3 THEO: ( ; j y» 60 THEOREMA III. THESIS VI. j rnl qu! fl THEOREMA IIl ) vuan Unde Satisfattio Chrifli eft condigna , imo &5' 3 l fuperabundans pro quovis peccato. ma hi o C Ondignitatem hujus fatisfaionis admittunt om- (ü n nes: Durandus cum Scoto eam facit extrinfece ta- If | lem ab Acceptatione divini : Intrinfece talem ftatuit u »qu ...'« ;« i l T D. Th. Bonav. Anfelm. Suar. & communis aliorum: /- [f , ag Cum quibus dicimus. L. Chriftus /arisfecit con- s d digu pro peccatis bominum 5 tum quia fatisfactio infinita utique eft condigna ; tum quia Chriftus fatisfaciens eft isifimsDon in eodem ordine cum Deo, ergo fatisfacere potcü ad NT I^ T zqualitatem ; uti enim gravitas offenfez commenfura- *on.ccärt: u Ti p "L(P tür ex eo, quód fit contra Deum; ita & dignitas ope- ris menfürari debet inde, quód procedat à Chrifto Deo; 1ii, t ücä; li ergo habebitur aqualitas ac condignitas. II. ss at Saxisfecit condigne pro peccatis noftris quoad culpam C po- jb nam; culpam enim fuftulit, dum nos dicitur lavifle à Qrereranocal eccatis , tradidiffe femetipfum pro nobis, emiífe & -J redemilfe fanguine fuo: Paenam autem, dum dicitur w li peccata noftra pertuliffe in corpore fuo , liberáffe nos à qui teftate & captivitate daemonis, utique non à pote- x Qd ï ftate dominii, fed executionis vindicativz,&c. III. «dmia 4 Hac fatisfactio fuit Condigna ex fe , cv inattu primo in- tfni nf dependenter ab Acceptatione dvviná ; fumma enim digni- ."3 w/w.w;;m;: tas perfonz fummum operibus dedit valorem , non ac- titim ceptatio ; quia fic condigna fuiffent opera purz crea- Vl turz ex favore à Deo acceptata; poflibile fuiffet fan- uli, r guine hircorum & taurorum auferri peccata; przcisá h enim condignitate Potuiifet Deus acceptare quamcun- 004 ?&ïpnem que oblationem purz creaturz ad hominum liberalem N ll redemptionem , adeóque verum non eílet, quod in- ) A T ii 4 'culcant Patres, puram creaturam non potuiffe redime- - i :l [ íe Tifv h SATISFACTIO CHRISTI. 61 14 [l te genus humanum. IV. Satisfa&io Chrifti ?cozzlzgm,baf son tantim fuit Condigna, fed & Superabundans ; quia Pf. u Pm 7) 109. Copiofa apud eum vedemptios íed copiofa non tan- tàm condigna , fed & fuperabundanseft. EcRom.10. I d Ubi abundavit delicum, fuperabundauit & gvatia , Ícilicet X'ct rf tum in pretio pro nobis oblato , tum in donis nobisà t df i Deo exinde collatis, &c. V. Hzc tamen con- Md i)s alire dignitas C fuperabundantia intrinfzca non obligat Deum. ad Crief LLf fatisfactionem acceptandam in actu fecundo , & 4d cedendum A m N juri fuo contra peccatorem acquifitos quia Deus tanquam 1j ü abfolutiffimusDominus omnium acceptare potuit ope- ufznsäxu gü;u-lax, ra Chrifti, & cedere juri fuo, vel non acceptare, aut fenfecml: non cedere juri PCI' peccatum contra peccatorem ac- Tildniu quifito , üt magis patebit ex Theor. feq. de Juftitià ri- d ab as gorosi, ergolicet fatisfactio de fe fuerit condigna , non " l d l tamen Deus tenebatur acceptare eam in actu fecundo. lat s diciar ln $.2. Reflexiones Adver[faria. nbi, enie d Mnes ex uno delicto Adz mortui funt, fed non om- O 15 dum dicit nes ex Chrifti fatisfa&tione , merito & gratià vivi- y, o ficati funt , ergo plus noxiz virtutis fuitin peccato , er- go Chrifti fatisfactio non adzquat peccatum ; nec fu- igeunipe w ! erabundat. D..4. INon omnes vivificati funt ex defettu quápm fatisfactionis Chrifli , aut fufficientia ejus IN. ex defetiu'vel um n d mala voluntatis propria , vel aliene , non applicantis pretium hm n vedemptionis oblatum velper facramenta , vel per actus alios II Illa faxisfactio non eft condi- | st PUIZ ('-,C nece[farios C. 0U i y jelt gna& equalis , ultra quam exiguntur adhuc aliz ; fed ultra fatisfactionem Chrift requiruntur aliz ex Apo- Ww[a', ?ü W ftolo ad Coloff. 1. 24. .D.Ma. Ultra quam exiguntur ;chCq gninum U* «lia in fupplementum pretii à Chriflo oblati , feu per modum complementi vequifiti ad fufficientiam C. per modum appli- n d J cationis IN.. Neceffitas noftra explicationis expedit 4d mOD?OWZ . bonuim Bb ; [* QITI i 1 -«.(D[ 62 THEOREMA IV. THESIS VI. lfi9 ^^ 11 bontam vegimen bumapi generá , ad inpediendam [ocordiam u A in negotio falutis , . Ii. Etiam opera noftra n u füntfatisfactoria,ergo prater fatisfa&ionem Chrifti re- quiritur vera fadsfaétio alia, ergo. D. €.. Requiritur «lia fatisfactio , quia fatisfactio Chriffi de fe mon eff condignas * p W" e» fificiens IN quia non aliter eft obteuta à Filio, c at- f e g ceptata à Patre C. IV. Deus fic peteret folutio- nem debiti jam foluti. D. Suluti quoad fufficientiam C. l;c:.'»g.n'eïauihng quoad efficacem applicationem IN. V. Satisfactio i ?m?ms & ex fe condigna non eft, pro cujus acceptatione fit ora- r Qem f« tio , fed Chriftus oravitpro accepratione Paffionis , feu äcät'ï.dmgïw h redemptione noftrà. D. M. Pro eujus acceptatione fit D J"d I Ü eatio ad eam complendam » vel quia fatisfactio vequirit fup - / /Wm:'ngm plementum C. ad noftrum pracis? exetiplum» vel etiam ut "MIUT 3lla ipfa pratio ex Dei ordinatione effet fatisfattio IN. Mu ulic VI. Valor fatisfactionis Chrifti eft maxime ab 9;::'&55;',*:&:&&0; m Unione hypoftatici , fed hzc eft gratia, ergo fundatur vm ] 5;&':['? ingratià , & favore extrinfeco, ergo. D. Mi. Eff gra- Jnm tia , qua eft in ipfo operante C. eff gratia , vel favor tantiam ecceptantis IN Unio eff favor , c ex Unione Meritum eft- H eondignitas 3 gratia enim facta eft Humanitati ex Unio- N N &i , quz fine g:atiä digniücatq D uh? THEOREMA IV. 110r JVon famen eft Juflitie rigorofz. 40005 J Q rCICCCEEL, Q : : N Tra&. de I. & I. negamus Juftitiam rigorofam Deum inter & creaturam: Idipfum hic nontam pre- nf[g, & ((" T bamus, quim fatisfactioni Chrifti applicamus. L. TM 1['Fff Admittimus quidem £z famsfactiese. Chrifli "Tuflitiam " [^^ "VIt quaudam , quam cum aliis vel Esninentialem , vel Provi- AIrany dentialem aut Gubernatricem dicimus ; non enim injuftus ü -ubi eft Deus , utoblivifcatur operis (ibi facti; (ed ex recti- tudine P Tiübtsy | SATISFACTIO CHRISTI. 65 atl &udine volyntatis fuze przftat totum & tam perfeate , Y 5 gorofa, fi in Deo dari poí il et L inge uod praftaret juftitia ri í ed fine imperfectióne & obligatione ftrià , quam Ju- Adiyem (b j In eà tamen 7105 ftitia rigorofa involvit. Il. '»Z[" P* C K[?m admittimus Rigorofam eflitiams quia prxter alia, quze Wif inü/[.g, c', alii fufiüs exponunt, fupponimus ad eam requiri Alte- i ttt f ritatem perfe(*l*am jurium,Virtutem cxtinguendi totum J/, 4 HU jus creditoris erga debitorem , Debitum ftadtum , feu ) Jus proprietatis in creaturà contra Deum, Solutionem ex bonis propriis debitoris & indebitis cre ditori, Ob- j L0f fed ligationem decentiz fatisfactionem acceptandi ; " L. hzc deficiantin fatisfactione Chrifti fcilicet s Wmf: Pracprimis in fatisfadtione Chriffi deficit "Alieritas sn0ralis Af mf feu jurium ad igovem juflitia requifita ; quia. omnis crea- LUET. tura & eft tota, & manet tota fub perfecto dominio T Dei, ergo in nullà creaturà eft jus diftindtum & inde- ld m pendens à jure & dominio Dei ; fed omnino fubjectum i, eo t &d epen dens: Imó omnis Chrifti poteftas five phyfi- DA E iL f ca; five moralis magis eft Dei , quàm ipfms Chnifti ; ? ?'(.' j [7, rl 1. Vif t cüm Deus effentialiter fit Dominus Perfe&:immus ome« J nium À fe diftin&torum , ergo non eft pcrfe&a Alteritas mv.mexUniä- ÍV. Ineádem deficit Debitum rigorofum jurium. uin enim Chriftaus ac- apfi [atisfactioni vefpoudens 5 alioq quifivifíer jus proprietatis contra Deum , quoDeus ad Y remittenda hominibus peccata , & ad eos per gratiam fan&kificandos fuiffecobligatus, ut nift peccata homi- j nibus remitteret, & eos fanctificaret, irrogaret inju jias ii riam Chrifto, & contraheret injuftiiam , cüm hic fit "j F p um effectus juftitiz ftrid R . i ed Chriftus non potuit fuà fa- 5 mPücamus. tisfa&tione acquirere jus propri etatis contra Deum, qui ii ex naturz divinz exigentia eft dominus omnium crea- gilm, s turarum , nec fine carentià pcrfe&ionis Enti fummo & pio psrfc- ;;uonen;mï;h' eunipcrfe&o debitz carere poieft hoc domi Bb 4 &iífimos exia&izï*ï: " ( R j THEORIäMA IV. THESIS VI. 64 ,5 V xmu[ u €tiffimo , abíoluto & Pleniiïïmo » €rgo. I ft" "T n cádem deficit V'irtus extinguendi totum jus creditoris erga ili do» ut t debitorem , feu Dei erga Chriflum ; quia fatisfactio ex ju- ftitià ftrictà ftatim, ac ponitur , extinguit jus credito- [ iij g ris; fic fi Cajo debes 16o. ftatim atque illa folvis, ex: at hs tinguis totum jus proprietatis in Cajo ; fed Chriftus fa. pians J yl tisfactione fuá non ita extinxit totum jus Dei adversüs ab peccatorem & Chriftum ; cüm opere quovis pafito a maneat in Deo jus exigendi alia & alia fimilia, ergo. g VI. Prater alia plura deficit demum Solutio ex bo- godun ] ss prepriis. debitori , & indebitis creditori quia reftitutio »Qm mw i fit per bona creditori debita , fed fatisfactio dare debet aliquid , quod offenfus non habuit ante fatisfactionem ; i g,»?.vpm fed nec creatura ulla, nec Chriftus dare poteft quid- s z.m;:) p uam , quod priüs non fitDei, & quidem ratione Per- at t r [U nalitatis ob identitatem , autratione Humanitatis & ii o g z i actuum fuorum propter eílentialem eorum dependen- tiam ritulo creationis, & titulis millealiis, &c. jeum, qu i z quumiput $.2. Reflexiones Adver[arie. sls Cf T Oloff. 2. Chriftus dicitur delens, quod adversüs nos quim,tm : erat, chirographum decreti; ergo Apoftolus fup- a j ln ponit jus ftri&um deletum , & juftinam ftrictam.. D. a, Q A. Dicitur delens [atisfaciendo condigné C. fatisfaciendo ex fidorà d juffitia lia N. II. Satisfactio Chrifti fuit du lm D condigna pro peccatis noftris, er [o] [94 0 adaquavit & ex- faduntr, tinxit totum jus Dei , quod ratione peccati habuit con- tD nmntame tra eccatorem , ergo acquiflvit jus contra Deum, er- ht (lrlo i [UN. £0 atisfecit ex juftitid rigorosá. .D.C. Ergo adequavit, Qf ei h.e. fatisfatlio eff tanti valoris c* dignitatis , quaute mali- 032'.';? pge[gj' tia efl peccatum C. h. e. acquifruit jus contra Deum, ut Deus ii ectionem vel phyfrce , vel moraliter eandem non po[ft exige- PW d tt vel à Chrifho velpeccatore IN, Sic etiam D, 2, Part. C. L NI Exan- N Qv SATISFACTIO CHRISTI. 6; ii UU !f Extinxit totum jus Dei, ut talia opera non poffit exigere LT ] Deuws in ratione fatisfathonis C. ut ea non po[Jit exigere ex titulo dominii , effeclionis , finis ultimi , & infiniti alis IN. T Suflitia flridla extinguit omne qus. III. Quando adzquatur debitum, eftactus juftitia ftrictz, fed Chri- i rl i ftus adequavit debitum , quia pofuit pretium zquale, Deiafy imó fuperabundans fupra debitum peccad. D. Ma. Qu 15 $ii , qui ponit equale , po[fit acquirere fs contra debitorem, itaut rem velphyfice, velmoraliter eandemnon po[fit amplius hnj l exigere C. fecus IN. IV. Emptio & redemptio ï»,(*1 Md I l QU fignificant a&um juflitiz ftrictz, fed dicimur fangui- Y [« u ne Chrifti empti & redempti, ergo. D. Ma. Emptia fjj CUET vigorofa , que ef inter bomines , C quA ipfi acquivunt jus no- Irdr ]i um C. emptio smintts rigorofa , qua abundantif[imam tan- wm Wencrtine eum notat fatisfationem pro peccatoribus , abftrabendoa ju- M vHuna lat V. Adri- ffitid. rigorosá , vel anints rigorosá IN. Virum deFenm gorem juftitiz fufficit, ut exhibeatur offenfo opus li- ll5 &c, berum, quo tantum reverentiz & honoris impenda- tur , quantum injuriz formalis illatum fuit ; fed fatis- Jrit fa&tiones Chrifti fuére opus liberum , & habuére eam u'od alersism dignitatem , ergo. D. Ma.. Ut exbibeatur opus liberum non fubjectum dominio offenfi , ff eliciatur C. fubjeclum , fs p Apuhtis . eliciatur IN.. Chriftus quidem liber erat ad opera fatis- m ünfm»..'D.' C.fanj / [^ factoria elicienda , vel non elicienda ; fed mon erat liber Ka Cucit i ad ea dominio Dei fubjicienda , vel non fubjicienda , dum eliciebantur. av VI. Licétopera Chrifti omnia fue- rint Dei , non tamen Dei funt eo modo , quo funt Chri- o obl conn: m Deum, d fti; quia Chrifto erant libera, & à Chrifto vitaliter eli- ( cita, ergo circa ea ita fpectata inire Chriftus potuit M [ tf uIl contractum onerofum. JD..4. JNon funt Dei eo modo, p Dum quo funt Chrifli , neque funt Dei imodo longe perfecliore ex fpremá poteflate , efficientia, Cv aliis titulis IN.. fecus C. j nit PJW.*:'J" Deus ipfum etiam modum potuit exigere. uD ! ]'V, n f^, Bb ; THE- w 66 THEOREMA I. THESIS VII, t 'U)f u [(- " "L THESIS VII. n "Ti b AMeritum ChrifH. "u ! r THEOREM^A L x p ma u AMeritum Chrifli quodlibet de fe eft fufficiens [rit .(Cun" ad pramium pof|bde quodlibet, k a 1 qma & N Erico tcfpondec pramium , in ordine ad quod In- at irerodi finitatem Meritorum & Satisfactionum Chrifti in ylute a id "Thefi przcedente expofitam magis hic elucidamus. I. igimvqindt Quodlibet opus Chrifii babuit fufficientem va- &&gxxnïium»FUB lorem ad quaecunque pramia pure creata etiam cve(centia in g d infinitum ; quia valor cujuíque meriti eft infinitus , fed przmia creata & divifive & collective fumpta funt TE finita, cüm initium & finem habeant fecundüm id , i Oa quod actu funt, ergo. IL. Habuit etiam foffi- N " m eientem valorem ad pramtum imvolvens aliquid increatuim m s a & infinitum , (cilicet ad merendam aliaim unionem bypofla- n Mi ticams quia fi valor operis fimpliciter infinitus eft ra- mannma tione principii Hmp.liciter infiniti, etiam fufficiens eft Mu M i ad merendum przmium infinitum , fi poffibile eft ; fed [ 1] du alia unio hypoftatica , que ex parte perfonz divinz in- ( À mu finita eft, cít poB'lbilis, ergo. II Quilibet ( — etiam adus smereri poterat omnes unioues bypoflaticas po[[i- ti a nf biles s quia una unio non continet minus dignitatis ; g quàm centum, aut omnes poiïibilcs; unus item actus nonaminus habet valoris , quàm duo, aut centum , aut vf Vaf plures in infinitum , ergo fi unus eft fufficiens ad me- Qs m f rendam unam, etiam eft fufficiens ad centum, & ad X n x M 1 um ( omnes poffibiles ; quia ratio petitur à vi intenfivà, non extenfivà ; eó quód vis illa Intenfiva eminenter in fe ] lïl»ägymm D plures &ontineat omnem valorem pofïxbile.fn » ergo actus e*;wguiusim i lg m MERITUM CHRISTI. 6v J IV N a€tus non faciunt valorem alium & novum. h f yf, Lícet autem Merita Chriflà fuerim de fe saeritoria borum vemioruen , cilice in acku primo , won tamen eadem obti- D aebunt in a& fecundo s quia lictt merita ex naturá fuá n hf per fe fint digna aliquo przmio, non ramen neceífi- w(!/ l tant remuneratorem ad dandum przmium ; fed ut cau- fent in a&u fecundo, indigent liberali acceptatione "(VIJC , Ullod premiantis ; quia feclufo paéto nemo tenetur dare rem m Cnrilra fuam, licet alter exhibeat pretium , aut obfequiü zqui- valens, üt conftatex Tract. de Merito.. Praterea fi ob- LTA fequium zquívalens neceffarió exigeret in a&u fecun- .'ï,l[;;.!»lfrf,;ïnt«ïïil do przmíium , non foret ratio, cur Beati in cxlis non paererentur , &c. In Wt lm Ánn $.2. Reflexiones Adverfarie. T ll Efund;n Erita Chrifti defa&o accipiunt pl;nam compen- iU etam ij M fationem , quia Chriftus exauditus eft pro reve- alp'a rentià fuá ; fed non accipiunt omre pramium poffibi- as ifrnims lo« le, ergo nec illud meruerunt. D. Ma.. IALccipiunt ple- suin compenfationem in eo ordine , ad quem defacto (unt ob- xf ef lata c acceptata C. üt pracisi digna fum IN.. Senper euim yibled; d Il . Merita ncceffdhia efl acceptatio premiantis, imed d Yi vt Chrifti faltem in a&u primo fic meruiflent pramium ] creacum infinitum , fed implicat caufa meritoria prx- mii creati infiniti, utpote.chimarz. D. Ma. Meruif- 15 m ]j fent pramium creatum infinitum , qu vatiene eft po[[ibile C. uit i ds b quá non ef poffibile IN.. Poffibile eff premium creatum infe ay m [ witum fyncategorematicum , Item infinitatuim per aliquid in- E jes t ereatum , quod efl alia umio bypofiatica. IHL.Se- d c:ntuxp,&l quitur meritum Chrifti przmiari infra condignum. jninntr? D. Iufra condignum in a&ku fecundo IN. in actu primo C. s t Valor condignus in a&u primo fumitur ab entirate aclás, olsutate i. g ) j & dignitate perfone s 'in adku autem fecunde 4 v qneren- « 68 THEOREMA 1IlI. "FETESIS- VIT. Ip I^ n merentis C acceptantis. IV. Saltem in merito TC u Chzifti erit virtüs meritoria , quz in ratione merentis i -u( ï.m* Ií eritotiofa. R. Oriefa non efl virtus illa merendi , quia fal- tem fecum babet complacentiam divinam in illd vi merendi, Y € quia atlum in fe facit formaliter dignum. VO AM» AT NI ib Una unio hypoftatica eft przmium adzquatum refpe- J 7/ ] €&tu unius meriti Chrifti, ergo non habet faltem valo- j g rem ad omne przmium poffibile. D. 4. Ef)badequa- zum adequatione intenfruá , h.e. fupra talem unionem non ss n M n Hr:rr.i eft premitum intenfrué perfetlus C. extenfivA IN.. Valor bu- Bu us meriti vatione infinite fue. excellentia vel formaliter. vel awu::—rgtïita At Y A xurum, « » eminenter continet , quidquid efl in pluribus , & ideo eft fuffi- ciens ad ex- & intenfionem pramiorum. VI. Me- ) ( ritum finitum exhauritur pramio finito , ergo etiam in- ; fu('fþ finituminfinito. Difb. fn merito infinito efl eminentiali w e continentia cupufcunque valoris po[[ibilis , que eminentia non nm reperitur in amerito limitato. ?J l (ftnes COU z x THEOREMA II Flumano Generi lapfo defatto in a&u fecundo TA meruit omnem gratiat, c dona. e um a D Uarez hic diftinguit inter homines ante Chriftum, S & inter homines cum & poft Chriftum exiftentes : tecedenta "..' His ex merito compenífatorio, illis ex merito attractivo d b at aciliram ii & inductivo gratias collatas effe exiftimar : Sed cum Lugone, Raynaudo & aliis concludimus. I. | Chriftus meruit Humano Generi lapfo remi[fonem pecca- *w Üf torum, & gratiam gratum facientem s. quia ex Apoc. r. [ H (!"Ja Lavit tos apeccatis noftris in [anguine fuo.. Rom. 3. Sufii- i u Jicati gratis per gratiam ipftu. Eph. 1. Gratificavit nos in Filio fu. II. Nobis meruit omnia dona gratia , fan- HOEA" T que confequunur vemi[Tionem pemz:emm Q graiam éif- 2 MERITUM CHRISTI. 69 l fite l 4 ( Q éificantem $ quiaad. Eph. 1. Deus Penedixit nos omni be- Ti " nedittione (pirituali in caleflibus in Chriflo , h. e. per Chzi- )L/I(;;,/J i // ftum, feu per merita ejus. Hinc Chrifto attribuitur ilis [ Vocatio noftra, 2. Tim. 1. Focwvit nos vocatione fuá Atf antla . . . fecundum propofitum fuum £ gratiam , qua data Ym ltmpes eft in Chrifto E.SU. Filiatio adoptiva, Joan. 1. Dedit Id f D eis poteflatem filios Dei fieri.. Gratize aCtuales , Joan. 1 s. L j 4//17ui Siné me nibilpqtq/lzk facere,. Nitazterna, Rom. 6. Gra- l ui"m A g tia Dei vita eterna in Chriflo ]ESSU. - III. Chri- LU ftus hzc dona Hominibus cuim c? poft Chriflum exiftentibus MULTIM meruit merito Attratlivos quia meritum attra&ivum feu TM C*iï:ag'rþj, indu&ivum, & impetratorium eft caüfa moralis tem- , TL pore;vel faltem naturà objective & intentionaliter prior UT-AUfari rE ino Pi:æmio; fed meritum Chrifti & tempore & na- df tl turá præcedit gratias , quas meruit hominibus cuim & fM oft fe exiftentibus ; eó quód à primo ftatim Conce- Ptionis inftanti mereri ceperit , & meruerit inceffanter per omnes actiones fuas theandricas liberas, & juxta [ nonnullos etiam per naturales, quia & has potuitim- pedire, temperare, moderari pro fuo arbitrio, ergo. ic?u fa. - IV. Eadem dona meruit merito etiatm Inducirvo M L] Hominibus ante Chriflum exiftentibus ; quia hoc meritum atte C Ponitur ante præmium & in Chrifto quidcm , nonan- ium exdents tecedentiá phyficá , fed morali; eó quód Deus pravi- merttoatta derit ab aterno futura certó Chrifti merita, ergo po- jmat: Sedaim uuit illorum intuitu, & valore permoveri ad dandam l V. IdeocontraSuarez sn admittimus Is gratiam. vj g meritum Compen[atorium ve[peciu bominum ante Chriftum exiflentium 5 quia meritum compenfatorium dicitur gia nl m * tempore & naturá ofterius piæiiiio, per anticipatio- if nem fcilicet dato , fed hoc meritum non innotuit Patri- POT bus, nec diftinguit caufam meritoriam à finali; und.e nobis non eft proprium meritum. "T 3'-"? ; $.2. ( THEORE;MA IL THESIS VIL 79 l zi h L !m $.2. Reflexiones Adver[aria. s " I humano Generi Chriftus omnem metuiffet grás "m [ W L ii tüam, hec non daretur gratis, fed ex juftitià ; at i gratia paffim in Scripturis dicitur erats dari. D. Ma, Anlg- Daretur ex juftitia , Cv nom gratisvepettu noftri N. vefpetin - fi£O Chrifli C. Refpectu Chrift eft juftitia eminentalis; wm TA "T eitin Pater acceptaverit pretium à Filio oblatum pro nobis., i. Joan.6. Chriftusait: Nemo poteft venire ad me, nifi Pater , qui mifit me, traxerit eum, ergo ja Gd gratia illa data adícribitur Patri, non Chrifte., D. C. V m;?g(xsmm "AHdferibitur Patri àt caufa weritoria IN. üt caufa effcientà i nuna cum reliquis Perfouis C.. Uti Qmnipotentia, ita cr hi ef- lg t A f ln " ln fecius Patri attribuuntur per Appropriationem: Sed Filiua 77] Jägw-- eos meruit. HI. Meritum inductivum fit pei: hls impetrationem , fed impetrari non amplius poteft , vt quod fcitur jam diu effe datum , ergo non datur meri« m tum inductivum eorum, 'qua diu ante Chriftum erant hf pol?mor:s ] nf nl data. D. Mi. Quod fcitur jam effe datum dependenter ab Eu r A,A 7 :,'1;". | bác petitione cert previsa IN. independenter 4b illa C. N'in- i l ! 0 quid zpfe oras bodie , tit Deus vvelit tibi hate , quam petis , hn X m:c s gratiam dare , licàt ejus woluntas bodie non pofJrt incipere , um fed ab aterno fuevit , qua jam in eo efl veluntas. IV. Ti wrterd n Cur ergo fcientia illa de gratià jam datà non obftat me- tiqi li inmx rito? R. Hac fGientia pro illo inflanti ita fe babebat , acfs 2 mert rittt; dntea nou füiffer, fed modo incepiffet , cum dependenter À tlcobha t petitioe bác provisa gratia fint data ; ideo bac fcientia Chri-. ET hinif Jfi eff paflerior natura ad adlum ovationis. V. Deus t ( d nequit anticipare fupplicium ob demeritum abfolut& A'n:u;m/r/(()m pravifum , ergo nec meritum. Diff. 5Svlutio anticipa- f[a WH t4 fapit liberalitatem , que Deo comvenit : Sed non fuppli- VH eiuin fapiz perfettionem aliquam. VI. Saltem ho- i (IU..—': k ml 4no poterit ab homine petere, quod ab eo jamdiu ob- tinuit, lgenn ' AnESISm MERITUM CHRISTÍ. 2 Arlgi tindit, u& Chriftus petiit gratias jam diudatas. Diff. à T;mmmh li Homo incipit babere "volitionem concedendi , quod petitur A J nec ejus oculà fe extendunt ad futuras unde 1lli dicere non d ) poffein : Haabe volumatesm bodie pro die beflerná , &«. Nide 1 Arriagam, J,/f/, AN j// THEOREMA 1il. 4 ED'fent as m Sibi meruit Exaltationem Nominis, Gloviam V0 tl v Corpori , Cec. TTE t r Alvino Chriftus nihil fibi meruit : Scoto gloriam n Gd D ( corporis meruit indirecte : Sed cum Suarez conclu- LT dimus. L Chriftus fibi, uti nobis , potuit mereris LUA hoc enim fuadet perfe&tio Chrifti merentis , & aliunde fiy: uf non fe uitur inconveniens: Imó meritum Chrifto eft lr ft K honorificentius , & in variisScripturz locis non obfcu- 4 nylis w ze infinuatur. II. Mereriergó poterat fibi v2- o mri vias circtum[hantias Incarnationem fubfequentes ; càm enim Chdtumen hz fint pofteriores Incarnatione , & merita hanc prz- wipiattà Íupponant, non eít, cur fub meritum cadere non pof— d N- fint; eó quód vere fit meritum impetratorium, quod— i qun gt III. vel tempore ; vel naturá przcedit premium. TULLUA Sic prater 4lia bona , qua per vitam , poft pa[[ionem ob- W. H ginuit , meritus efl Gloriam corporis &* Exaltationem nomi- imononfatte eis ; quia his abinitio caruit, ergo potuit ad eum finem fua merita refetre , & Deus acceptare: Qtöd autem iaj m d l zeipsá fic oblata & acceptata fint, patetex Philipp. 2. mET Fatlus ejl obediens ufque ad mortem . . . propter quod Deus y, Des exaltavit illum , & dedit illi nomen, &c.. Ecex Luc. 24. m as Noune bac oportuit Chriflum pati , & ita intrare in gloriam Mi t foam. IV. Hanc Gloriam corpori & Exaltatio- j mf nem nominisaneruit diredé 5 quia przmium dire&um e(t vt gl quo fruimur , fed fruimur glorià, non autem remo- quam $cotus facit prariura 'tione impccümcntorum 4 dire« i yurt 722 THEOREMA III. THESIS VII. d»'h qu dire&um, ergo. . V. Non tamen smeritus efl 00 b:E' i quet Gratiam babitualem & Vifonem beatificam s quia gratia Mno l aïanoltï»; y ) Q n habitualis in Chrifto fuit neceffaria, ut effet principium L [(ff!f!ö J U connaturale productivum actuum fupematuralium & Á at meritotiorum ; principium autem meriti non cadit fub u meritum: Similiter Vifio beatifica debebatur Chrifto j ! " J & l üt connaturalis proprietas Unionis & Filii naturalis; ergo eam non habuit vi meriti, fed per modum debiti "l naturalis. VI. Nihilominus de potenti4 abfolu- " tá potui[fet etiam mererivifionem beatificam s quia & An- m&umgmgncu at geligratiam habitualem , quam habuerunt , in primo inftanti creationis meruerunt juxta communiorem. TT ] m $.2. Reflexiones Adverfaria. Saiz 9. Parvulus natus eft nobis; ergo nobis, non TR fibi miffus eft, & meruit. D. C. Ex fine c intentione i gt primaria C. fecundarid , dv inclusd in ipfo fie primario N. Intentio utraque eff compofibila , imà una comitatur , er qjati includitur n alterá. II. CC. Ephef, anathema Bxi r ! dicitiis, qui dicunt, quod Chriftus fe obtulerit pro fe qes; Qu Cl ipfo. R. Damnantur , qui dicebant , Chriflum fe obtuliffe ln pro expiandis peccatis fuis : CC. ideo addit , Chriflum obla- tione non eguiffe » quia peccatum non fecit. HI. Si ia ts Chriftus fibi meruit, ergo mortuus eft pro feipfo. N. :icpcrrinemdpm Hac enim fequela fonat , "vel Chriflum mortuum effe pro :zmcquimd:mh peccatis proprüs , vel faltem pro feipfo ex intentione pri- denicunantz mariá. IV. Fruftra eft meritum, fi premium , 7 / Il merito refpondens jam habeatur eminentiori modo, ht rl t atqui Filius Dei jam habuit eminentiori modo ea, quz tatctufun meruifle dicicar. D. Mi. Filiw Dei pure fecundum fe tj fpectatus C. it incarnatus IN. Ut incarnatus gloriam cor- Ti ! poris faltem pey miraculum non babuit , ut perficevetur opus V. Chriftus non eft meritus vi- f Ut | 'redemptiomfs. 4 Ihfm;r M. fionem T L ts 1 J MERITUM CHRISTI. : 73 .VWOH Ut y " twgfu«z;(i;. fionem beatificam , quia hec tanquam proprietas ne- rf * MR ceffarió fequitur unionem hypoftaticam, fed etiam glo- ria corporis neceffario fequitur vifionem beatificam. ;'Cmgjpgm;wl D. Ma.. Quia neceffario fequitur » & etiam fecuta eff C. "If lr Ut (. C ex nece[fitate obtinendi alicugus finis impedita eff , uti glo« ) vi« corpors IN. VI. Quando unum fe habet pez H R ag modumeflentiz , & alterum per modum proprietatis, AIM UT d) non poffum unum mereri fine altero ; fed vilio beati- / ;7(m/i4!/4, fica fe habet per modum effentiz , & glória corporis i qajl PC[' meodum PIOP[iCtatiS » €ergo vel utramquc E vel neu- AU FUi tram eftmeritus. D. 7Ma. .$i utraque fimul habeatur C. tmteem, f effentia: babeatur fin? proprietate IN.. Gloria corporis ob [ i, fwit » us daretur locus Redemptioni bominum, E nqbiik, M THEOREMA IV. Q od Sibi, €?' Propenitoribus etiam meruit varias W nitr, d circum[lantias Incarnationem antecedentes. ;P.L.flfm Mi R Eftant Circumftande ipfam Incarnationem antee ] h ( j kripol cedentes ; Quarum meritum hic examinamus, j nj dul I. Chriftus son potuit mereri Circumflantias Af ,;:1 üri m tecedentes Incarnationem , per fe c effentialiter conducen- l Wi zes at principium & 4d Incarnationem , & ad meritas quia d pmfnpfo j fic pertinent ad principium meriti , fed principium me- us f ritinequit cadere fub meritum , ergo nec fub illud ca- at n dent circumftantz illz per fe connexz cum Incarna- tione. .II. Poterattamen mereri Circumflantiass ;;l n siteitr m que per accidens cum Incarnatione connexe funt 5 cüm gimio d enim hz circumftantie fe habeant accidentaliter, & ! "m eadem fuiffet unio hypoftatica, & confequenter idem -— n gl p principium merendi , & meritum , lic&tipfæ non fuif^ fent, utique habere potuerunt rationem præmiirelatä w, w?nþmiï d III. ad Incarnationem, & ad merita Chrifti, d f - AnLL.Sent, Cc iNec V yi 74- THEOREMA IV. THESIS VII. ml Nec obflar , quód Circumflantia. ille tempore fint priores, [ j ) ;I Dh;a ;Ar( Ml quam principium merens , & ipfum meritum ; quia pofito 4;11N.WM inuln efficaci decreto Dei de Incatnatione & meritis Chrifti " ha j i Wmi pravidetur pariter futarum meritum Chrifti ; fed me- LU sl ritum ita prævifum eft infinitz virtutis meritoriz, & " p ideo aptum, ut ratione illius conferantur Chrifto in ;l-":u JM rzmium accidentales illz circumftantiz , ergo cum W;/Mm ii Chtiftus in mente Dei, & decreto eterno habuerit in- P L lm O p dependenter à di&is circumftantiis vim merendi com- IV, ánri D letam & füfficientem , eas mereri potuit. Ex his dicimus , Chriftum & fibi & progenitoribus fuis me« ss i o vuiffe varias Circumflantias antecedentes , (cilicet Progeni- ;mmræmiun tori , Matris, 4»c5 quiaficut Patribus V. T. & Chrifti P d $D t Progenitoribus collata eft gratia fan&ificans, & alia gratiz dona, licét merita fuerint pofteriora tempore ; ia fpu eó quód gratia ipfis collata non fuerit principium con- i du ducens ad futuritionem meritorum Chrifti ; ita & hic ium m ) loquimur. de circumftantis , quz non conduxére üt "ts nttedene principium per fe neceffarium ad exiftentiam Chrifti, ::za'z(om.x/ö'uïä':m & meritorum ejus. al [ ! ( M 'an W^ | aim el $.2. Reflexiones Adver[arie. .:n?mv ER od eft tempore pofterius , non poteftüt medium Vs ln e influere in id , quod eft tempore prius , Íeu quod i yr o tempore przceffit; fed ha circumftantiz pracedunt "pttors npp| tempore meritum , ergo meritum in circumftantias v has non influit. D. /Ma. INen poteft influere phyficé , c at pofferiu C. moraliter » prout fecundum previfionem , d äïl,qüfid Propn exiftentiam intentione eft prius N. II. Ut meri- i m ! tum influatetiam moraliter in circumftantiam , metiti H (ri. duratio debet effe naturá prior duratione circumftan- A m jlfi It tiz ; fed duratio meriti non eft naturá prior duratione PA h «ircumftantiz ; nam quoties dux funt durationes di- Dlhs * 'ïlanvjr,;i veríz, UR I MERITUM CHRISTI. 7f L h, veríz, illa naturá eft prior, que eft tempore präot. r "«o D. Ma. Debet effe naturá prior per preexiflentiam phyfi- üaonc&mmm;. cam IN. moralem & intentionalem C.. Hinc D. Prob. Mi. "ml i ?mïuu's Terr Jn caufis phyficis natura prior eff , qua tempore prior eft C. àn caufis intentionalibus , & moralibus .. Sads eft, fi "af CL caufe intentionales & morales przcedant in mente ; HD2, 09 Vztt9 lu quia meritum abfoluté futurum [uffcienter inftuit in pra- anium [iper cognitionem ful moveat pramiantem. IlI. t md[ct Meritum Chrifti previfum üt abfolute futurum pra- ïm; I videtur à Deo üt procedens à Chrifto , üt habente unio- Pipiris nem cum omnibus circumftantiis , ergo ha circum- tf ftanti& in przmium dari nequeunt.. D. A. Cumompi- x.busl'. T. r Lus circumflantiis per fe connexis C. per accidens connexie tifens (l Vi SubD. i decretum adequatà [pedletur, t eft à parte vei C. | f'm'ore ttprt; $i fecundim figna. vationis, in quibus vatione noftrA fune Kiyargamre plura decreta inadequata juxta pluralitatem, aut. fepavabi- m u hi ) h litatem objectorum IN. IV. Inter has circum- 2 1 ( ftantias antecedentes funt ipfi progenitores Chrifti & füglimawfh gratiz fpcciales iifdem conceffz intuitu Incarnationis ; fed ante deícendentiam ab his progenitoribus Chriftus non potcü videri exiftens, ergo nec poteft videri me- *(Jlb [ rens , ergo nec Pro [o4 glmeim o enitoribus potuitmereri. D. Mi INon potuit videri exiflens quoad fubflantiam, c cirtum- ss flantias per f£ connexas IN per accidens connexas C.. Hi Proc r przadur; o enitores non fuerunt media abíolut? neceffaria , y drmfarts quia idem Chriflus alios babere potuiffet Progenitores : Hinc d fatiseft, quód pro priori illo figno progenitores velitin- | Pmümm T determinateé , & pro pofteriori determinat£. J Utne j n6 $.3. Ordo Signorum in AMerito. gnera Ifficultatem fpecialem hic facit Ordo fignorum, ii in quibus Chriftus videatur mereri , antequaám de- y &u[lüfij;' cernantur,& videantur determinate Progenitores Chri- » Cc z fii, yim 56 THÉOREMA IV. THESIS VII. D fit ln ls (t fti, qui Chrifti exiftentiam & meritum vidertur przs I Suppofi- jc ao , F g5 cedere: Igitur de his advertimus. dk Lvüw tá fcientia fimplicis ntelligentia , & fcientià Mediá , é de- , um ereto , c fcientia. lifionis de Creatione, Elevatione , c* NT Lapfu bumani Generis in Adamo 5 quz in Theor. HII. t Pl "T hef. IX. diftinctiüs proponimus; Deus r. In reme- 4-,,.':1 Tl dium peccai efficaciter decernit Chriftum quoad fub- n ii ftantiam , & ejus meritum. 2. Zdetabíolute futüram Incarnationem & Chrifti Meritum. 3. Decernit in qi f n prazmium hujus meriti dare Chrifto has Perfe&ioncs, v m(ciq MU feu circumftantias , & ejus Progenitoribus has gratias. 1 Dus] 4. l/idet Incatnationem ex Chrifti meritis futuram non aii at tantüm quoad fübftantiam , üt ant, fed etiam cum his circumftantiis , & dependenter ab his Progenitori- n);;:'//olwm/;mmn 1. bus: Qu omnia iterum vide inferiüs]. c. icaifiniit r u Hic Ordo fignorum , feu IModus decernendi efl po[fibilis Deo i quia Deus üt caufa fuprema & immediat? libera guifit m pro illo priori, quo rem abfolute intendit , non tenetur g morena D determinare hanc vel illam circumftantiam, vel actio- ch:nfizmptgv:rmos , " m p dj fa. nem , vel modum ; fed pro figno pofteriore certam & " determinatam circumftantiam , vel modum determi- a ,'.C'D.X) D ML mgmz nare poteft; ficut quando decernit folem, & fimul pro quaittrmyrm pofteriore Hgno propter exigentiam folis determinac brsDendys hanc in individuo lucem ,. & non aliam. IIT. LILTTTT Idem Ordo fignorum non vefundit imperfetlionem in Dei lt Md uN eognitionem , vel decretum 5 Dei enim decretum à parte Ij rei eft unicus a&us ; unde nec in cognitionem Dei re- at qua funditur confufio, nec indetermipatio in decretum t.;e:c;uläsd:ïcrm Dei ; fed omnis confufio & indeterminatio fe tenetex 2777 parteimperfe&ti noftri modi concipiendi. zja:*'hþ?unl f D Vr $.4. Reflexiones Adver[arie. D ld DEus decerneret Chriftum in priore figno üt depene li Vi jl THESLS Y MERITUM CHRISTI. rA &"me ] Ut dentem ab aliquá Matre indeterminat? fumpti, ergo li 1 hoc decretum pradeftinans Chriftum quoad fubftan- | c—/?mriw,) i tiam effet confufum & vagum; fed vagum decretum eft M D i indecorum Sapientiz diving, ergo. D. A. Ab aliquá Vi t a Tl Matre fumptá indeterminato indeterminatione ignorantie, ?: l » þb l. Dite qua fe tenet ex parte ipfius Dei IN. indeterminatione praci- Qtpac fionis , que fe tenet ex parte noffri modi cognofcendi C. Vel Ug D.C. Eritconfufum & vagum in fe IN. vefpectuintelledits Ut ll noftri , feu madi concipiendi C.. Deus enim fimul decre- ? vit Chriftum nafciturum ex hác Matre, licit prisus à Quo decreverit fubflantiam Chrifli & ejus Progenitores. VU ^ l. Deus pro priore illo figno effet ignorans , M Iu a quid pro pofteriore figno fit fa&urus. R. In Deoponz t li p nequit ignovantia ; tum quia per (cientiam IMediam pravi- hl I det , quid fub quávis conditione effet futurum 5 tum quia 1 l L fimul pro tot4 illà duratione per fcientiam V'ifronis videt , a II. Merita Chrifti que abfoluté futura funt. non moverunt Deum , nec funt acceptata, nifi colle- fatan rP It d- ctim fumpta per modum unius meriti, & üt morte con- feme r d fummata; fed multa ex illis meritis funt reflexiva ad lum deere Matrem , ad Progenitores , & alias circumftantias, er- ls m gO ante hOrum præviflonem dCCC[n]illthatn non move- ] fjs dmmt.ï bancDeum ad przmium , &c. D. Ma. INon movertuuts lat [ nec funt acceptata in ordine ad totalem ( completam ve- demptionem Mundi C. in ordine ad particularia aliqua pre- rf kcani t mia N. IV. Eo modo Deus vult merita & eo- vijoem Deit rum caufas , quo exiftunt; ergo vult merita üt exiften- n u tia per caufasdeterminatas. D..4. Dewiaordinari4 C. de vià abfolut4, qualis f in decrezo Incarnationis, quo Det sj lt voluit Chriftum effe caufam meritoriam falutis omnium IN. i Meritum non videtur habere vim movendi, nifiütabfolute , & actu exiftens ; fed fic exiftens caufas i /fi i g habet determinatas , & Matrem deterininatam. D. 4 * QO z j U i 78 THEOREMA I. THESIS VÍfII/ ,rültd Ws . Nifi üt exiffens dependenter à caufis , Aquibus effentialiter vt 1 Tf* peudebas C. per accidens folim $ub D. INon babet vim mo- UM » V j vendi fecundum exiflentiam fuam . vealem, cr athualem fimpliciter C. fecundum exiflentiam , quam halet inmente quort T yorett € voluntate Dei , quoad fübflantiam N. (s yii M hu & "T-FERSES YT, ) ;;V.Qican&i w E]N,miwismcmit ; AMeritum Incarnatz'omls.l L g THEOREMA I. ial [ Wi T. o d: Jufti VT. Ateriti fant qua[dam Circumftan- nIL tias Incarnationis. mj j t l Hiacam INcarnatio confiderari poteft 1. Quoad füi decretum & przdeftnationem. 2. Quoad fui executionem. afif d 3. Quoad fuas circumftantias: Hic primüm Meritum m metett d reliquum Incarnationis quoad circumftantias abfolve- m ardnantt mus. L Patriarche & Jufti V. T. non poterant sibm d Cicfum. méreri circum[lantias. Incarnationi intrinfecas , feu per fe n mant prop €um eá conuexas quia tales circumftantiz vel fünt de z udnemdum a intrinfecá faltem conftitutione Chrifti aut ejus meri- emaz n AL, torum , vel faltem effentialiter ad Incarnat ionem priüs re; o naturá fupponuntur, er go funt principium meriti, quiatecmeli quod eft in Chrifto , & gratiarum ac meritorum , quz- at od cunque funt in Juftis V. T. er g0 cadere non poffunt fub meritum. N II Ex hypothefi tamen Chrifti ven- curi pozerant merevi circumlantias Incarnationi extrinfe- Mam DD, a €45, C per accidens connexas , [cilicet temporis , loci , fir- pis: Merito 4liquo di n ghi ifpofitrvo quia non omnes circum- ADODdef i ftantiz per fe & effentialiter erant principium meriti uf AL ff ipfrus Chrifti , nec meriti horum juftorum ; neque funt gwum,jïuk:g 7]) paris cum ipsà Incarnatione dignitatis, aüt etiam tan- Bs L u 15)'!11, MERITUM INCARNATIONIS. . 73 ,WWW Yz , ut omnem congruitatem operum excedant: Unde " ! Nj M(:;;. Tufti V. T. per actus fuos prz aliis fe poterant difpone- ,'IJA 7!,(,'/(,71l 0& ;; accapaces & dignos reddere , ut fierent vel Proge- " hità nitores Chrifti, velaliam circumfítantiam per accidens a connexam obtinerent. IIL. Sic eircumflantiam Progenitoris meruit. Abraham ob obedientiam fiam IT Gen. 22. 18. EtDavid ob voluntatem & ftudium Do- mino zdificandi templum. 2. Reg. 7. Circum[lantiam Mij Maternitatis meruit Deipara ob fidem fuam Luc. 1. 45 Corporalem vifionem Chriffi meruit Simeon Luc. 2. 26. lÀl Accelerationem Incarnationis meruére Daniel & varii Jufti V. T. Ideo clamant Ifai. 64. Utinam difrumperes l(l l celos , & defcenderes. Et Pfalmifta ait Pf. 11. Propter J ! gunitum pauperum nunc exurgam, dict Domin , &c. ( ]V. Hzc tamen Juftorum merita videntur tan- ! Jilcfa ] 9t AO zum fuiffe congrua5 quiabona opera ex Dei ordinatione Ym "u Mu nv n ) m tantüm merentur augmentum gratiæ & gloriæ &ex Hf t WV fe non ordinantur ad ea, qux relationem dicunt fpc— T La cialem ad Chriftum ordinis fupremi. Nihilominus ta-« LT Ia men manet proportio quzdam cum circumftantiis , vt de qua ordinem illum non participant fimpliciters non lat u a enim tancz fiunt dignimtis, ut Incarnationem z«qua- ATTAQQDEY PHL rent ; nec ita excedunt opera Patrum , üt iis ex cone rincipium fs gruitate concedi non debuerint; nec erant principtum mentium meriti , ergo cadere poterant füb hoc meritum: rexopda lb $.2. Reflexiones Adver[aris. rv Eritum PP. adæquatä compcnfatur augmento ub n M gratiz & gloriz, ergo circumftantiz neque illi Wix,l&(i;pï* ommts d merito corrcfþonderc Potcrunt üt præmium COIlgïU- um. AN.C. Hac enim adaquatio non impedit meritum con- racipim n gruum, [i accedat Dei promi[fio » & aliunde non. accedat m t I Deus ab aterno prædefi- impedimentum. nivit j auz:uaïf * Ce 4 yr $o THEOREMA I. THESIS VIII. j fivit has circumftantias , v. £- Tempus certum execus tionis ; fed hoc tempus nec accelerari , nec prolongari J J 7 Al!flq , gl potuit, càm decretum Dei fit efficax ; ergo nullo mo- j do has circumftantias meruerunt. D. A. Predefinivi n,',« rb( u dependenter à previ[ione talium operum c» defideriorum C. A o audependenter IN. HI. Taliamerita Patrum fqp- a t ag ponunt hunc numero Chriftum, à quo habent vim Ài merendi, ergo & circumftantias eafdem fupponunc, yici l & non merentur. D. l. Supponunt bunc numero Cbri- m ffum t decretum C. dit temporaliter pofitum , fecundum cir- eumflautias non per fe vequifitas IN. IV. Tales g m D circumftantiz fe tenent ex parte principii meritorum um um d Chrifti , fed principium meriti non cadit fb meritum, mmquianpuspüff ergo nec circumftantiz ille, D. Ma. .Setenent ex parte yen, o principi? merirorum Chrifli, fed tamen contingenter tan- wmcndgum, u aum cum eo connedluntur » feu per accidens C. pey fe , c* ef- furia utiM m ^ fentialiter N. V. Ex D. Th. 152. q..98. & 4« ts odl Nec etiam fuit propter merita ipfius Abrahz ; uttalis qui; unqui promiffio fieret ; fcilicetut Chriftus ex ejus femine na- snithumtd ] fceretur, íed ex gratuità Dei ele&ione, ergo Abra- lr ( in.cn d ham non meruit circumftantiam ftirpis. D.4. INec m LUCUIT etiam fuit propter merita ipfius Abrahe quantizm ad eledlio- m m ( qem C. quantum ad quandam comvenientiam & congrui- Noneigus t«tein IN.. Electio in Progenitorem Chrifti erat gratui- UM quiaon t2 , Íed hzc non impedit, quin Abrabam meruerit talem quefet ) fonctitatem, ut effet congrué Pater. Chrifli, VI. sieiam it m Acceleratio Incarnationis, & alix circumftantim non Dumee fuerunt altioris ordinis, quàm vifio, ergo eas eiiam Vib Cfgt] TC t potuiffent mereri de condigno. D. .4. Materialiter : nc r f'mpta , feu qua rales C. fumpta formaliter, feu veduplica- ievay tivé , quatenus funt Chriflü N. NeV T. A. N.C.. Éx di- Qr; & h v W Nl Áierco éHis enim meritum PP. compenfatur adequaté per augmen- LT um gratia Cr glorie, Pifit g THEÉO- j E MERITUM INCARNATIONIS. 81 THEOREMA IL 4 1 T m rw; &00m Patres tamen Antiqui AMereri non pofermzt AUL !n D/!PM:(» Jncarnationem quead [ubflantiam. mirw/f/f/m" Efle&imus hic tum ad decretum , tum ad execu- Md pa[m. tionem Incarnationis quoad fubftantiam ; Meri- L?) i SHO bäbcn( 1 tum Decretinegant omnes: Meritum congruum Exe- PUR Árpo, cutionis admittit Suarez : Sed cum Haunoldo con- MU lor ( h cludimus. I. PP. V. T. neé meruerunt , nec me- Ws i, j veri potevant Incarnatiouem quoad fid Decretum $. Vr N Tl lu quïa decretum Incarnationis præcemt omnem gra- 1 PR!F(!PEI RORU tiam Patrum , & confequcntcr omne meritum eorum ; Oncadt [ w " tum quia opus purz creaturz nullam habet proportio- DL^ Jf//f/fm,wz nem , five omnimodz zqualitatis neceffariz ad meri- "w (h s.'.frgmw [ tum condignum, five inftar feminis , cum Unione hy- i vt e poftaticá , uteffet meritum congruum; eó quód hzec il WQ/"H unio fit ordinis fupremi ; & tranfcendat omnia merita 14 f 4 gratiz; tum quiaScriptura & PP. decretum ÍIncarna- ^j T. tionis tribuunt foli mifericordix , & merita hominum T. At excludunt. Luc. 1. Sufcepit Ifrael puerum fuum» vecor- ä!?!i. Dl r datus mifericordia fus. Joan. 3. $i Deus dilexit mun- II. nyx.*mumadzif;':m dum; ut Filium fuum unigenitum daret. &c. inlm p Necmereri poterant fubflantiam Incarnationis quoad exe- Crlie " rat u eutionems quiaomnia Patrum merita pcndebant tan- uam effe&us ab Incarnatione non folüm üt decretà, ^l lleiH't.Wll/fn j Jl í ed etiam üt fecundüm executionem prævisä , ergo iM vlat non potuerunt antecedere executionem fcilicet in pra- u) [2] eiw vifione , ergo nec eam meriti funt ,-ne quidem de con- 4 Muni gruo: Hinc Scriptura non folüm decretum, fed & executionem Incarnationis quoad fubftantiam tribuic jj andoé Gratiz & Mifericordie, üt fonant hz voces: $ufce- AC P pit Ifrael: Filium fuum daret. Ecad Tit. $.. Apparuit " d benignitas & bumanitas Salvatoris noflri Dei , mon ex ope- Gc- * z ribue (X yif 82 THEOREMA 7I. THESIS VHI. IN «t at vibw juflitie, que fecimus nós, fed. [ecundum wifericav- gt n Jm(m [ diam fuam [abvos nos fecit. III. Eftitaque gratie u;dldm TT femen gloria , fed non Unionis hypoflatica s cüm enim or- Ti do unionis magis excedat ordinem gratiz, quäm gra- nf I ,a tia naturam ; ideo cum eà non habet proportionem & h , t cohdignitatem , nec ex naturá fuáad illam ordinatur, n deea t nec aliam cüm eá habet connexionem , ergo necex ipsà erit condignitas meriti , nec congruitas. T wmliïm. f i gt $.2. Reflexiones Adver[arie. D Dd meretur de condigno premium , etiamde con- giuunio at Qï;' igno meretur id, fine quo przmium non obti- l fin d netur ; fed PP. de condigno meriti fünt fuam beatitu- qut nifmeFu dinem , qua fine hác executione non obtinetur. ZV. lm dga;fDW Ma. . Alias enim meriti fuifent Incarnationis predeflina- agl | " Ü tionem , fuam c» Deiexiflentiam , crc. II. Opera vllitmstt gratiz condigné merentur gloriam , licétgloria fit or- iuvi ia dinis fupcrioris, & gratia inferioris, ergo licet hec Unio fit ordinis altioris , condigné tamen mereri pote- THEO rantejus faltem executionem. Difp. Ordo glorie non efd J Meror iufinite fuperior , cium per eam communicetur Deus non. fe- g d eundium effe veale, fed intentionale:: Ordo autem Unionis fimpliciter eff fuperior , per quam Deus fe communicat in N effe entitativo fimpliciter infinite : Hinc gratia eff radix pot pris d Il. € (emen glorie , non autem Unionis bypoflatica. delsmertumd Saltem non eft tanta improportio gratiz ad executio- xnt ; at nem Incarnationis , quanta eft naturz ad gratiam; xaniur [ quia datur habitudo inter gratiam & unionem, quz tÀitu, w H non eft inter naturam & gratiam. D. Prob. Datur ba- hgt t n j Bitudo , quam babet ex fecv fuá digmtate connaturali IN.. Ccie C ^ que fit obedientialis C.. Sed bec babitudo obedientialis da- M IV. Gratia tur etiam in naturA re[pethu gvatia. - j ïl'r:?usa d & Unio hypoftatica ordinatur ad eundem finem Vifio- Eu Ein;mm n1s REU MERITUM INCARNATIONIS. ^ MM y 8j lL5 l nis beatz , ergo major eft proportio. . R. Etizm INarura u /tj Qüme vationalis ad eundem finem ordinatur : .Dein & gratia c natura ordinantur ad. idem. Unrver[um . con[l'iuendum : Zn. £ Qu Ex quo tamen non exurgit proportio dignitatis & aflima- Av Prupon;on& bilitatis in ratione meriti. 44 L2 ordm V. Licet meritum pu- rz creaturz non habeat condignitatem ex naturá rei, O 100 ntct] poteft tamen habere ex promi ff 1one Dei ; quia fuppo- Íito pacto & promiffione debetur cuivis merito prz- d mium , licet illud non habeat proportionem intrinfe- cam.. D. Prob. Debetur premium ex fidelitate C. ex con- A0 t dignitate meriti, aut ex aliquo debito connaturalitatis IN. p LEU U VI. Etiam noftris opcribus non debetur pro- Filluer 1 mium, nifi ex promiffione Dei, & tamen funt.con- n oxavar, ) digna, ergo promiffio fufficiet ad condignitatem , vel m uf congruitatem faltem. D. A. IVen debetur ex juflitiá C. r ) Wra l ex debito conmaturalitatis » feu naturá vei , cum gratia ot« A^ D dinetur ad gloriam N. Y dT e i THEOREMA 'HL n u AT ,vD:a: v f IVec caufa /Meritoria effe potuit. ipfa FIuma- nitas , aut Anima Chriffi. d u n if ummunimïix öRigcni Anima, Neftorio Humanitas Chrifti tem-. [*] y gm:x j "i re priüs exiftebant, quàm Unio hypoftatica; ]l undcïx is meritum aliquod Incarnationis tempore prius Wj'ü«/ Il Pt concedunt : Naturá prius conceffit Alenfis : Conzra I. Qu gä ä&lïamï quos cum Suar. Vafq. Gon. & aliis dicimus. Nec Znima; nec Humanitas Chriffi meruit Incarnatiow hum qu nem per opera tempore priora 5 quia errorem Neftorii i D 7] m Concilium Chalcedonenfe , & Origenis Concilium 1 m Conftantinopolitanum II. damnárunt , quód Chrifti j Anima ante corpus , aut Humanitas ante Unionem ex- titerint : Dein Anima & Humanitas fic fumptz funt g^ b pua WN N $4 THEOREMA iII. "THESIS - VII. sb JPW ; siidl puracreatuta, fed Incarnatio, utpote ordinis fuprc. eui mll r mi, fuperat omnem condignitatem ; & meritum pure j creatura , ergo. II. Nec Humanitas Chrifls u T P H Uuionein bypoflaticam mereri poterat per opera eam maturá atv l U pracedentia5 quia humanitas feunatura humana priüs m i fubfiftit per Verbum , & completur in ordine ad fe, qn i . D) quàm aliquid agere poflit , ergo naturz feu humanita: ïw X glomm "i ti nequeunt tribui a&tiones naturá priüs, quàm tribu- ( (j antur fuppofito, à quo eftvirtus completa operandi; ag unde & Áxioma eft: Adfienes funt fuppofitorum. Dein ,O m l hzcopera naturá pracedentia vel fuillent ex gratià, vel ïn«ümaimnud | ex viribus nature? Gratia Unionem hypoftaticam M adUnianzmhxäzM/ tànquam fui fundamenuím, & omnis meriti princi- pium fuübfecuta eft : Narura ex fe ad tam füblimem uf WE ordinem eft improportionata , ergo humanitas Incar- j gmm, &nmcï nationem peroperaetiam naturà antecedentia mereri non potuit. III. Unde excludumus meritum etiam n r congruum po[fibile , quod videntur admittere Lugo ,. Caje- u Dj Onnirif;( tanus C plures Scotifle ; quia meritum congruum re-« af utmd m quirit proportionem cum pramio, non quidem aqua- litatis, fed habitudinis & congruitatis , quam habet FTTT ad movendum remuneratorem ; fedtale non eft opus ia s. & V creatum ; quiaactus gratiz plüs differuncà fubftantiá fijim. veetints m Incarnationis ;; quàm actus naturales à fupernaturali- bus, cüm differant infinite ; fed in his proportio illa a, tguneni non eft, ergo minüs erit in illis. Bwf nl LT . $.2. Reflexiones Adver[aris, tmumond Afil. Homil. de Humaná Chrifti generatione ait; f 11h um bl lx Humanitas digna fuit Unigeniti divinitati conjun- L'.:;;*:goüm, gi;ergo. D.A. Fuit digna dignitate meriti IN. congru- Lrin W,*C[J fe eutia , velcapacitatis, quam babuit, ut conjungatur di- Ub L r [ einitati C. II Ex Pf 44. Dilexifti juftitiam.; . N pro- ! Wt "MERITUM INCARNA IIONIS. 8f dl Ut r proptereaunxit te Deus,Deus tuus oleo lztitiz ; fed PP. MTM per hanc unctionem intelligunt Incarnationem ; qua N Wlltllliïwv ibidem tribuitur merito, ergo. D. Ma. Per T Propter Lf'HJWinU t intelligendo cau[am meritoriam N.finalem C. Nam S.Aug. li J ineundemlocumait: Ur diligeres juflitiam, te Deus un- 10f TUf à xerat, III. S. Ambr. & Hier. intelligunt cau- Bul humw— (fam meritoriam. D. Et fimul par Unttionem intelligunt T. Unionem IN. gloriam refurrectionis , & exaltationis nomi- «2 UT (peran 13 nis, quam meruit Chriflus C. IV. Angeli priüs na- 131 : turá meruere gratiam in primo inftanti fuo habitam;er- A WO o & Unionem humanitas fic potuiffet mereri, Diff. J M "Angeli antecedenter ad gratiam, non humanitas anteceden- V OO M. n l "ïl"; ter ad Unionem babebat fubfiflentiam. 2..Proportio eff opevis tleadtn li ereati fupernaturalis ad gratiam, non ad Unionem. V. A&us contritionis eodem inftanti elicitur prior naturá m Mm lr Y [^j Ll ad gratiam, & tamen di o nificatur à gratià, ergo & UAU &t dhimuwntott actus elicitus prior ad Unionem ab hác potuit dignifi- "T ln u cari. Difp. Contritio prior naturá ad gratiam dignificatur t«l ..'F.T:'.'.".L"! fe propofleriori à gratiá ad obtinendam gloriam ceu pramium, I mzque nj non autem ad obtinendam banc ip[am gratiam dt premium : aX Sed. actus prior Unione dignificari deberet ad obtinendam !:m",lth apfam unionem, 2. LAgens pro priori ad effectum- debet effe bldemnduy lr la fobfiflens. VI. Potuiflet Deus operibus anima ls lipmar praexiftentis faltem promittere unionem hypoftati- cam , ergo meruiffet. ZV. C. ZVon enim congruum , fed idprptr à debitum fuiffet , eam dare ex fidelitate in promiffo fervandá, . VII.. Meri- " mon autem ex congruitate operum. h int, tum cong o ruum non debet habere æqual'itatem,fed COnl4 ! ^ gruitatem ; fed hanc habet meritum creatum cum [i gratttt i n Unione hypoftaticá, quia funtin eodem ordine füper- mOLI naturali; & opera mereri pofIunt prezmiuim fuperna« turale. D. Prob. Sunt in eodem ordine fupernaturali re« , m moio , G infinite inferiore C. proximo vvel equali , vel infi- [/171 ! f ]hïv? « D) p $86 THEOREMA IV. THESIS VIII. m s ii r« nité non diflante IN. — Similiter merentur opera prz- mium , fed non improportionatum infinite. ; M Ü 4n ; THEOREMA IV. «s »mmhl j JVec Chriflus completé fumptus potuit. effe rE , caufa IMeritoria illius. " wmïcm X Ceningk Incarnatio Chrifto eft data ob merita i La conditionaté futura przvifa: Ex Sw4rez, Chrifto in Eu yjia pl ordine Intentionis predefinito dari potuit ex meritis :-'lngnd yum. Unio in executione : Ex Perez Chriftus ob excellen- ;Lip[uu wl tiam decretus mereri poterat Unionem ex alio motivo ;4.2.5-& ? v t dandam : Ex Benefpei & produ&tio & meritum fui d at ipíius eft poffibile: Contra quos univerfaliter , quia sqen, o r breviter, concludimus. ss I. Chriftus primam Incarnationis exiftentiam 2erer; mon potuit per opera ücin lnvl «ntecedentia , concomitantia , aut confequentias Si enim ántecedunt Chriftum, non funt Chrifti : Si confe- . TT quuntut , fupponunt Unionem üt fuí principium: Si | ceoncomitantur; vel vim füam merendi habent ab Pa D Hypoftafi unità ; & fic non fünt priora & meritoria tj d aemm Unionis : vel nen habent ab eá vim iftam ; & fic ite- Üoniutm qud o rum non funt opera Chrifti, fed humanitatis fecun- fs t düm fe fumptz. II. Speciatim eam mereri non J Il My potuit per opera conditionaté futura previfa 5 quia meti- i, lD tum nequit movere nift previfum üt abfolut? extitu- il r rum, ne Maffilienfibus faveas; fed hoc non videtur TL t t exiftens abíolute , niíi videatur exiftentia Chrifti, ^ utrdgitgy, HI. Nec Chriflus exiflens inintentione mereri po- t LT tuit Executionem quia ante decretum executivum non igtcne potuit pravideriàt abfolut? extiturus, ergo nec mereri " LE " potuit; cüm femper priüs fit effe, quàm agere. IV. dl u Nec motioum noyum. addit vim merendis non Gf ] Wf;l«mi lii fj T m ! MERITUM INCARNATIONIS. 87 Ut : ii &onenim habebis premium aliud, nifi ipfüm meren- tem: Nec Chriftus foret ditior cum pramio, quàim cum merito præcisä; Undefecundum decretum eífec J remunerativum , üt fuppunitur; & non effet remune- rativum ; tum quia nihil daret ultra meritum ; tum "i';Wu//g ul quia alioquin ex eádem ratione omnia opera bona ju- ftorum poffent compenfari per feipfa àt fecundo de- ] ü d;,[; ob n creto volita, & confequenter prima e o eratia üt fecundo E lus Ci; decreto volita poffet cadere fub meritum, cujus ipfa 1 ts V. Hinc Produttio & Meritum eft principium. Jths vtl fW ipfius non videtur po[[ibile 5 quia ex D. Th. 1.2.q. QO d m LI4. à. . ad 3. Idem non poteft fimul effe caufa, & b m effe&us refpe&u ejusdem , & fecundüm eandem ra- unvrlir, qui tionem , ergo principium meriti, quod eft caufía , ne- . Cf pina quit fimuletfe effe&us, feu premium ejusdem metiti ; M W?" q aliàsenim eadem unio effet prior & pofterior feipsá. tnjqniu n t nl; d $.2. Reflexiones Adver[arie. i ia Poc. $. Dignus eftagnus, qui occifus eft , accipe- vodldet d -^re virtutem & Divinitatem , fed dignitas aliquid d oeora accipicndi eft meritum. .22. Mz. Dignus eff accipere d K Divinitatem quoad manifeflationem. ejus per gloriam re- ais ts furvelitonis & exaltationem INominis C. quoad unionem AN. meumM 1. Ad przmium fufficit , utexiftat in pre- viíione , fed Deusante executionem vidit merita Chri- d vll ette fti abfolute futura, ergo executionem potuit mereri. nenmitt D. Mi.. Ante executionem temporaliter fackam C. decr a n tam, feuante decretum executivum IN.. Abfoluta opera- 150 fupponit abfolutam exiflentiam c fubfiflentiam : Hac n s autem decretum executiuum ab[olutum. III. Finis n poteft effe caufa & effe&tus fui medii , ergo & meritum us ücy quäm : poteft effe caufa & effe&tus fui przemii. Dif. Finis catifat , ut fit, non quiaefe s. ideo non prerequirit exiffen- "T. W]' » tiatn «V IN 88 THEOREMA IV. THESIS VIIf. rianm vel in ve, velin pre[cientiás fed caufat fecundiom ] jb efft po[fibile apprebenfum üt bonum , c caufatur fecundim L j effe actuale veale finé contradickione : Sed meritum caufats quiacft s ideo requirens exiflentiam faltem in prefcientid tol cau[aret , ev cau[aretur fecundum idem effe cum contras diéitoue. IVPsSPP.. V. T. ratias habuerunt li N propter merita Chrifti tantàm futura, ergo & Chriftus promereri potuit fuam Incarnationem faltem quoad n executionem per meríta przvifaüt futura. D. A. Prop- !u eDes zev merita futura abfoluta, & exiflentia pro certA temporis : s i « Deq differentia, in quà Deus videbat. C exiffentiam Chriflis é merita ejus exi[lentia C. alio stnodo IN.. Merita pravi- mgeazmvï j 4 N et derinon poflunt àüt abfolute futura, nifi jam fuppona- tur Incarnatio abfolute futura; quia Incarnatio eff prin- Ü cipium dignificans bas achones , ergo nequit efe effectus ! smeriti havum achonum. V. Gloria caleftis non 2.; fDl v lts VL n datur nifi dependenter à meritis, licechomines ad eana T um t gratuicö prædcüincntur, ergo etiam executio Incarna- Ó tionis dari potuit dependenter À meritis Chrifti , licet ad eam gratuito przdeftinata fit humanitas. 7.4. Difp. !] Pradeflinatio quoud executionem non eff. principium meriti in bomine , - m efl poflerior merito $. fed Unio bypoflatica (CiLQ pro aliquá temporis differentia efl principium meriti , ergo &t exiffens , feu quod idem efl , quoad executionem nequie $ prptc p dari dependenter à merito. VI. Deus videns per m Joun ; " Scieniam Conditionatam : $; uniero bypoflafrm Perbà cï;':-uq;z vum bumanitate , eliciet bos & bos achus meritorum 5 Vo- tf n teftdicere, & decernere: Volodare Humanitau unio- ',!.IX ? T j r nem, quiaeftbeneoperatura; er o [64 o dabit propter me- M TA ritum.. AN. C. Confanditur bic caufa finalis cum merito- ll U ( ri4 5 nam T0 Quiaili tantum dicit caufam finalem , non n L7 1 meritoriam $. merita enim effent finis, ad quem dirigere- ! f«) tar unio ex tali decreto, THE. ]A "o m H H j T MOTIVUM iNCARNATIONIS: IÀ 10 WWV ' u "I IHESIS JX. ^ Mf r AMotioum Inczzrnationix. W "Wi THEOREMA I. li t lr Caufa finalis, feu sotiva principalis efl Remedium peccati. ^AT qu ln h Mi W N On difputamus finem ; qui ex parte Dei eft, & nes T i T ceffario ipfe Deuseft; (ed eum, qui ex parte ob« jecti voliti eft : Dequo refolvimus. I. Remes dium peccati ff veri fimi, & motroum Tnzarnationis faz «; Sic enim aperte docemur Luc. 19. Zenit Piliu a;nt'rwfmfrg, hominis [alvum facere quod perterat, 1. Tim. 1.Chris i[ " flns fefus uenit in bunc mundum peccatores falvos facere. 3Nn Joan. 5. 76 Deus dilexit mundum , st Filium faum unis AW Mu M^ genitum daret, ut omnis s quicredit im ipfüm s non pereats ( fed babeat vitain aternam, — Item ad Gal. 4. . Matth; vasr Cl lt 18.11. &c. IEL. Remedium peccati eff motis as [ D)j vaum Incarnationis quóad fubflantiams : quia Scripturá ex p primens caufam finalem , non tam. imodum ; quàm AUn IJ)pnjmu; ipfam fabftantiam attingit; fed ipía Íimpliciter & fin& m wrtny àddito affirmat, Chriftum veniffe , apparuiffe , defcenz at u diffe propter peccatum ; prztér Citatós enim textus Des du t iterum 1. Joan. 3;dicitur : Zn boc apparuit Filiis Deis ] 7 h Mm V H(ii t diffolvat opera diaboli. Rom. 3. Quem pofuit DDeus proz "n n pitiarionem per fidem propter vemi[fionem omríium deliclos Ti rum. Etor. Tim. $. Fidelis fermos v omni acceptioné dignus , quia Chrifinus venit in bunc sundum» peccatores i at m t f«lvos facere. HI. Remedium peccati . & origi- ur;m] jinifm'" talis, Cv eilualis fuit motrvum Incarnationi 5 quia ad Tit. 2. JDedit. fémetipfum pro nobis ; ut nos redimeret ab l qum Ul ! emm iniquitaté: Rom. . Sanguis. Filii In Ls $ent. efu emundar sos 4 f T yi J jin 50 n "T LE ; 'THEOREMA L. THESIS IX. ] IM I IV. Remedium peccati Origi- ,il) ab omni peccato. [ nalis eft motrvum principaliu s quia malum eft totius na» 3h p ub tuzz , & omnium beaditudinem fupernaturalem impe- J T ;Cffïïïïm dit: Ünde i. Cot. 1 1. Sicut in Adam omnes moriuntuv, ynm. ! V. Unde " hv ii fic in. Chriffo oximes vivificabuntur. Chriflus veniffet . ft folum Originale fuiffet s quia Verbum K D sl,f,ms eft Incarnatum , ne periret totum gcnus humanum.', TTE fed fi daretur folum Originale : & nullum actuale , ad- TL ) n huc propter folum originale periret, ergo vere venif- Qufxäiu fet, fi folum originale fuiffet. ' l»;;cx if dent )4, gt 4 " $.2. Reflexiones Adverfaris. j à " ' Iincarnatio eft volita in remedium peccati, ergó Á arptral x er accidens eft volita.. D. .$eq. $i TÓ. per accideus li H W Il idem fignificet ac contingenter , & mon propter fe (olam C. 9s D J idem ac cafualiter , d nonex perfetda [cientia , intentione, Il. In- Q ordinatione Dei eam decernentis IN. Tij earnatio eífet volita ex occafione peccati, ergo effet bonumoccafionatum. D. C. .5 per bonum eccafionatium D nf wijti intelligas bonum pendens es occafione aliqua , licét aliunde fit à Deointentum & preordinatum C. puré cafuale, quod pre- III. Inconve- iW '?i(i';( ger intentionem agentis evenit IN. enobilius, fed - hiens eft bonum nobilius otdinare ad 1 [e] Hide ho Íncarnatio multó eft nobilior redemptione noftrá. D. W loquimur, M. Ad ignobilius tanquem finem ultimatum C. immedia- Vandini i um e proximum. IN. IV. Quod eft fumme aenimel vl amabile proptet fe, & propter perfe&tionem füam in- , 00 trinfecam , non poteR convenienter amari & intendi [f Zh tanquám medium in ordine ad alium finem minüs bo- num; fed Chriftüs eft (ümme amabilis própter intrin- hlss gj k J [ecám. perfectionem & excellentiam , & remedium lii UM eccati eft minüs bonum , ergo. D. Ma. $i fumm? li / LP [i ainabile folam babeat amabilitatem in ratione finis C. .5 [77//7] " VRRv MOTIVUM INCARNATIONIS 9Í AU Ms &C0d P eain babeat tum in vatione finis , tum medii IN. Objetkum 11 1 ii T [; amabile potefl. comvenienter amari ob quamlibet amabilita- od TU [ Ril tem , quam babet , froe fum;m Kfits fFue non fumina. Vi ^H Medium minüs amatut qmm finis, ergo faltem Deus "n minüs àmálffec Chriftum , quini hommcs redimendos; *^ QUi Y D. A. Qmmz finis uliimat uitentus C. proxzme e immes HU diaté IN.. Nel D. i ]ïim pure ametur t medium ob folam Pur * bonitatem vefpedirvam à fite participatam C. fí. ametur in- VC Yen Juper ob bonitatem fuam abfolutam» quam babet in fe N. VE Qui efhcacxter amat finem, amat & medla, &rcqulfïta ad eundem ; ergo Deus ficamat peccatum; : LT AJ»P!J[V D. A. Siponantur abeos qui intendit finem C. fecus N Qu* TEUM m VIL Saltem Chriftus exiftentiam. füam debez ., ? À CUT lbf hd f ret peccato. IN. .. Sed debet eám bonitati c» poteutie diyis v U)I /fnr( ne elicieuti tantum bonum ex imalo ; quod folüm erat occafíos hi imo G obex , nift Dei bonitas ei veffitiffet. 53 ] ) ! TE PecC4O, 00 £ THEOREMA II. AT HUR Efl motivum fin? quo non , ita ut Chriflus no ii t df veniffet Adamo mon peccante. Taful ul Emedium peccati juxtà ómnes erat motivum In- TI. ha dw"omhu l carnationis quoad circumftantiam Paffibilitatis : npüend jri 7) Hic de Incarnationis fubftantia, & dé motivo ff? Quo umm( [ o loqulmur. I. Varia quidem fumt motivá gt lmm Jncarnationis. in ipfis eziam Scripturis affignata ; Incars :M natio enim eft volita ob ipfiusmet Chrifti Excellentiam. MU gt ltem 4d Coloff. 1. 19. ob Dignitatem Capitis oninis Ecclefiae yu &i ad Cel. 1. 18. G ad fpb 1. 22.0b Sanctificationem no- jnnem ml fïrampr 1.3. 0b Magifterium noftii o4n; 18.37; ADPOFWF [ &c. j; k IL Hazctamen motroa non funt adequatas totalia» & precifa, [ed comprebeufa in ïedemptzme perfes DM'I N &4; Jfve partialia , fecundaria & impulfrva tantum 5 a« "MA z W €u£ 92 THEOREMA 1II. THESIS 1X. WMM l n cat enim facrificium Crucis , feu Incarnatio fecundüat o j jm: du rationem paffibilitatis przter remedium peccati in ip(is. qm j n f etiam Scripturis affignatum alia quoque habet motiva, li jnt ! nplN dH (f itfunt Oftenfio Charitatis Dei , & glorix divinz, Tra- « »e €tio noftra ad Chriftum, Exaltatio nominis & alia; gt d nec tamen juxta ipfos etiam Adverfarios hec funt mo- p fieti ?0 tivaadzquata & przciía facrificii Crucis & paflibilita- tis: Ita & de aliis motivis contra Adverfarios loqui« ( qiedla iur; cümeademratione, modo, & tenore in Scrip- li omem turis proponantur. III. Accedit his, quod ï.i:thm?o(mom Seriptura bec alia motroa modo fatis aperto fübjiciat moti- j n s« noftro finé Quo non $. Sic foan, 1. Chriftus àt Magi- nin ; ! er venit, utilluminet omnem hominem, fed exiftens tem intenebris peccati. Lauc, 1 $.. Venit àt Paftor, fed p H utquareret ovem pcrdit,am. Lut.1o. Venit üt Largi- U ppus torvitz, fed inftar Mediciad zgrum à latronibus per- ^ w o cuffum. 7Mattb. 25. Venit üt Sponfus, fed fponfus ïkï..ui fanguinum. IV. Remedium igitur peccatí Fftüïl]ïllü."fi ( / mobis efl motioum fint Quo non;. ipfa enim Scriptura no- ia Wi [ Ll bis videtur excludere alia motiva tanquam pfimaria, inm wtDun d adæquata,&præcifa ; namLuc.19. ANVon'veni vocare ietiptga juflos fed peccatores. Maxth. 20.. Filius bominis non ve- hn nit minflrari , fed miniffrare. Joan. 3. INon enim mifit tins, m Deus Filuum fuum in mundum , ut judicet mundum , fed ut V. Hinc.Adamo non w um mundus (alvetur pev ipfum. geccante Chriflus non veniffet exxprafenti decretorum ordine; uj cim i nonm D quem Scriptura , & Patres monftrant ; SienimScriptura trdltn nonnullis videri poffet fubobícura , apertiffima tamen t VN.L Af fl!i(]!l,l; eft declaratio PP. S. Athan. Orat. 3. contra Arian. T Tl li i Vg A?Z:cq/]ï.tas quippe , indigentidque bominum anterior. efl, quam equs nativitass quáfublata carnem non induiffet. Ec 17 li I paulo poft.. IVon igitur propter feipfum » fed propter falu- M dl UW ho- Mdl l & du Al Ia 10] tem nryïmm 4dvenit. S.Aug. Ser. 8 . de Verb.Apoft, .5; me Ts Ch TWb l MOTIVUM INCARNAÁTIONIS. IHC&manM E Y def(Qxb $o son perüffet , Chriftus non veuiffet. Similes textus Pa7 VL Hec t hgb".. u trum invenies paffim apud Alios. ócriptura & Patrum teffmonia cum Scotiflis contra T ho- Utl dll It ts & eniflas non intellige de carne. tantitm pa[Fioili 5 loquuntur. "ud]) JhZC Hmr enim abíoluté propter particulam negativam ZVon,qua malignantis naturz eft; ex eo enim, quód res, quz itfy| Mu pluribus modis fieri poteft ; non fiat uno tantüm modo ex illis , non poteft abfolute dici non fieri; quia negas At ï ï A. tio abfoluta omnem modum excludit; Sic non fübfis h qud ! » Ws ftunthz Propofitiones : Corpus Chrifti non eft in Ca- n lo , inSacramento, Chriftus non eft venturüs ad extre- "À Pl MU mum judicium , fübintelligendo, in carne paffibili. h I6 Vinj j $.2. Reflfexiones Adver[nria. Damo non peccante Excellentia Chrifti eft moti- m . r:[ Á )JJM, N ul n vum fufficiens Incarnationis , ergo Remedium ! dun j p peccad non eft motivum fin Quo non. D. 4.. Eff fuff- , Y n ciens» defaclo affumptum à Deo i prafentis decreti IN. eft tj ! , Wi LU* fifficiens po[fibile C. Excellentia Chrifft intrinfeca non nece[- V ATT farió movet Deum ad. decernendam Incarnationem . citm IIl Éx hm t fit d extra» C ex parte aliquid ereatum. Incarnatione Dei Provenit non folümbonum redemp- NI tionis , fed etiam excellentia Chrifti, & alia;. fed Deus um s per opera fua intendit omnia bona, que ex ipfis pro- VA veniunt ;; càm nullum in Univerfo bonum fit pretet duimrts intentionem Dei , ergo & illa excellentia eftintenta, & jeimiopna confequentcra[ïilmpca in motivum. D. Mi. Jutendit lm m onnia tlla bona tanquam objectum primarium , adequatum, u M. precifum, feu tanquam objectum fine Quo non IN. it in- TEU À adaquatum , c inclufum in primario & adequato fine Qe "TE &on C, III. Primarius finis omnium operum i [zdprapmlr' Deiad extra eft gloriafua, fed nullum eft opus adex- «za gloriofiusipfo Chrifto , ergo nullum etiam opus ad 'crb..'xpo!;.; exua ' Dd 5 « N ii "i 24 THEOREMA II. "DEIBSISETIXS Wi Y fy extra eft poior finis. D. Ma.. Eff gloria fua liberb ma- ( [ enfeflanda juxta beueplacitum voluntatis fue in objectis ma- VUON Wil M Iu gis» velminüs pracellentibus C. manife[Landa neceffario , & m IV. quidem in objectis fumme pracellentibus N. [n TM g Quxzlibet res eo gradu amoris amatur à Deo , quo ipfa ) /n» eft amabilis & bona ; fed Incarnatio eft amabilis fuper [ti omnes creaturas , ergo etiam amatur fuper omnes , ( ( ergo t finis earum. D. Ma. Amatur eo gradu amoris 14, tuD E " fimplicis Comp(accntiæ C. amoris efficacis , C tendentis ad H M tribuendam exiflentiam rei amate IN..— .Sic £ alter mun- a d dus perfefEor po[[ibilis nagis amatur amore fimplicis com- .:1'1 n ! u fin ; V. Saltem Chriftus minüs amaretur placentia. "ytt f;gLSu!inlä à Deo, quàm homines, & eorum falus. D. Zmore fim- g,f m plicis Complacentie C appretiativo INL efficaci . & Defide- PL 7ii tendentis ad tribuendam . exiflentiam C.. Sic Deus amore .,g?wnr.&'lk' . efficaci magis amat quamlibet creaturam produitam, quams [ vk - MNM !f Incarnationem ; l)iritüs fandi, t " li fq/'li" $.3. Reflexiones Aliz. Il ( Oloff. 1. 15. Chriftus dicitur Primogenitus omnis u WM) creawirz , fed noneft Primogenitus in executione, TAS ym ergo inintentione , & decreto, ergo. D. /Ma. Primoge- N nitus vatione divinitatis C. bumanitatis, SubD. cum D. [ *f Hier. Primogeuitus botiore qt dignitate , cui omnia Deus wpriliun fubfecit C. tempore vel ordine , quia eum ante omnem crea- bt turam producere confltuit IN Primogenitus ex phraü Scripturz fæpe pro excellentiore fumitur ; .$/c de Da- I vide dicitur Pf. gg...Ego Primogenitum ponamn illum , fci- P licetbonoris c dignitatis. , IL-Bxr-(Cor.2. Loz n quimur Dei fapientiam in myfterio, qux abícondita eft, quam pradeftinavit ante fzcula. in gloriam no- ftram , ergo ante homines decreta eft fapicntia Incat- n pata, D. A. cum Rhod. Ante fecula , h.e. ante ereatuvas P;*æzji—. RE l MOTIVUM INCARNATIONIS. ; decretas NI h. e. fatlas , imb c predefinatas "nf i f At äæväfa& [6d fU I. Eph. 1. Elegit nosin ipfo ante confti- i tutionem mundi, ergo Chrifti ele&tio, & decretum MUOR "24 Prius eft. D. A, Ante conflitutzonem mandi decretam N. IV. Prov. g. Poffedit meinini- 4&Gu pofitam C. Dt,gy tio viarum füarum , ergo anteinitium creaturz decre- 'umabil Ís PX Omne tz erat po(ï;:fïïo, feu decretum Sapientiz Incarnatz. ff R. Senfus literalis efl de fapientia in genere » feu de Sapien- — tid Dei aüivá, qua Deus onmia fapienti[ime ovdinavit, G 1l ccit. V. PP.eundem locum intelligunt deSa- ientiá Incarnatá. D. Ratione generatiouis aterna » quia mia C. vatione gencmtionis ín teim- per ipfum facta funt o pore fate SubD. ita ut ipfa fit imitium viarum redemptio- ] - sis , feu. ereature veparanda, quia Via Dowmini Miferi- N !!.ï:'ill cordia c Veritas C. in initio creationis » feu ereatura pri- VI. ExD. Cyrill.l. & Thefaur. ! D) 'ponend:e N. It ï M G:UW c. g. Prxfundatur ante nos Chriftus ... idque ante jnitium mundi in præfcientiä Dei. D. n pmfcienti:ï Jj Al Dei ante. peccatum . attu. pofitum C, ante peccatum etiam VII. Ex Eodem l.c. $i propter i previfum N. nos fa&us eft Filius , & non nos propter Filium, erimus & rgo aliud eiam eft mo- D.M.dm ;;'. nos multo ipfo praftantiores , e tivum przter redemption em noftram. D. A. $; prop- . ( n N I€r nos t motioum p proxi mum » licet adequatum N. &t TT2 magis ultimatum C. Chr iftus non baber rationem puri me- - r f"'l: al dii , fed c» finis . licit ex fuppofitione exiftentiz fuue finis fit. | [ Di !l TIHEOREMA IH. b LUE Cor Ex boc /Motivo flatui debet. cevtus ] QUE abixü L Qvdo Signorum. j n o LU de Ordine Signorum in Tra&. de Deo. Theor. Y d ï 4 i IV. Thef. XVIL. prenotar hic quoque ob- ?us j er- & l TU 4 W LI3 :W «t THEOREMA VIIL THESIS 'IX; PT fervanda funt; Inde ftatuimus, : L Cumconm- wrnZL u f muni omnium Concipitiuis Scientiam Jfemplicis Intelligentis, 51)& de rebus omnibaus yub ni poffibilibus, & de modis Deo poffi- M n qu bilibus fe communicandi ad extra in ordine naturz, jl »uti Lf $ gratie; glorie, & Unionis hypoftaticz, 1gI- Daur i r A. Cum Noftris Concipimus Sclentiam Mediam de eventi« ( 2unem | bus omnibus conditiorat? fututis ex his, vel illis cir- j fgl;f,":ü ( mert cumftantiis rerum , & communicationum poflibilium; & inprimis quoad materiam Præfentem de peccato Àn- i do gelorum, & hominum. IH. Cum Thomiftis ss pf i Concipims flatim. Decretum , vel plura Decreta partialia hu ") R[ pmba(io: Creandi Univerfum, Angelos, Homines, elevandi fuxide. cosad ftatum, & finem füpernaturalem , conftituendi lm p Adamum üt Caput morale , permittendi peccatum, " ä V 1 4 -2!'.? ag ent ; ] ponendilegem & pactum , ftatuendi poenam peccati '.,*H'r'mïvhl IG forte futuri , excipiendi Matrem Salvatoris, íi eum mittere vellet, &c. IV. Cum Thomiftüs ;re- n Ü Ta zum Concipimus Scientiam Vifionis de peccato Angelo- zum, & Adz cum neceffitate contraben di peccatum I d j ». .F Ir ]f (min originale in Pofteris , & cum certo periculo perpetran- PUA [ di peccata actualia. V. Cum iisdem Cogcipi- Dd n gnus L'oluntatem , feu Decretum , quo Deus hominis mi- 3l D. D fertus decernit mittere Chriftum Redemptorem, & w fn a homini gratiam reftituere, fi Chriftus velit pro eo ne- U yn) TT gotio merita fua & fatisfaGtionem offerre : Abftrahen- m rfu w do.tamen de modo Chrziftum producendi. VI. u!mfzwwlk Poft hzc Concipimus Scientiam F'ifionis de Mexitis C hri- &[d ; ( fti, fe etiam ad mortem, fi inferatur, pro faiute ho- Ciri,s minum offerentis ; quod meritum videt haberefuffi- Mj d hh cientiffimam bonitatem ad impetranda omnia bona & dona. At p VII. Exhis Concipims Decretum , quo láy in. przmium hujus meriti decernit Chrifto. dare has Vr wlq AVIREDIO T 1 ggtf&;&iqu*;s , vclrcikrcvum&antyi.;;? per accidens cum In- lt DITM carna- lHtSB l MOTIVUM INCARNATIONIS. 27 h. (j) t / U^ earnatione connexas, &ejus Progenitoribus has era- * gb tias , & aliis omnibus iftas ; quibug hi falutem , illi cic- (r] cumftantias quasdam ipfms Incarnationis antea quoad fubftantiam jam decretz mereri poiïimc. ViHI. o Demum concipimus [cientiam Vifiouis , quà Deus videt Teb ul lil Ifr Incarnationem antea quoad fubítantiam tantüm de- hl; cretam , jam autem futuram cum circumftantiis fuis Yi All Jlps * N dependenterà meritis Chriftis Item videt merita Pro- 4l5 ll genicorum ; & aliorum hominum &c. IX, IT Juxta multos poff bac omnia fequitur demum Pradeffina- i ti0, ( Reprobatio, de quibus agimus accuratiüs in "'Tract. de Deo. Al X. Hac.Sigua rationis, féu Or- j n do decretorum prafertur à nobis Ordinibus aliiss tum quia Ic CA apté congruit expofïtioni noftri Motivi; tüm cluia non ? involvitinconvenientiam aliquam , &c. 2 LU $.2. Reflexiones Adverfaria. Is LP Uxta Trid. Seff. 6. c. 7. Finis noftte juftificationis ETj eft gloria Dei & Chrifti, fed ordinata volitio priüs ] i inrendit finem , quàm media, ergo priüs intendit Chri- n oj ftum, & glorianvejus, quàm nos & juftificationem ts lnl f' noftram, D. 2. Part. Ma, Gloria Chrifli eff füzis primà y c'cmymxcm, i motruus » feu finis , propter quem creati [unus IN, impulfi- v p vus , ad quem Deus ordinavit nos & vedemptionem nofiram, te Mp " eim Chriffus: mos redunendo acquisterir jus [Deciale in mos, J é ad eum tanquam fervi venditii pertineamus C... Ob ean« Ml entas Chr dem rationem 1. Cor. 2. dicuntur omnia effe noftra, 1r.r:o Áte ht nos autem Chrifti , gon qujdem üt. finis primb motivi , fed : lieefuf Unpulfrvi, c» ex fuppofitione , Cbzifli venturi; It. qmia bona| Ordinata volitio priüs intendit media fini propinquio- Deqngnu, [ ] | Yà, quàm remotiora, fed Incarnatio eft medium pro- o ( n (]^) P.inqüius fini , feu procuranda gloriz Dei , quàm crea- dl or* tio, & elevatio mundi & hominis ; ergo hic erdo inor- m Dd ; dina- yn 98 THEOREMA IIL THESIS JX. Jli "L dinatus erit.. D. M. Media propinquiora. caufalitate ;y,di " I l Vi (yih Juxca beneplacitim operantu C. perfetlione C dignitate N., , dlä!lfü "Nron aitenditur. preftantias "fedefficacia medii ad confectt- "i gionem fimis juxta intentionem operantis, quimon 4djfringz'-, pur ad unum medium » fiplura fuppetant. III. Pri- —— j (h — p LA l mus omnium intendi debet, er quem & propter ( m At quem (untomnia , fed hic eft Chriftus ex Hebr. 2. 10 fn?ïi i D. Ma. Per quem t Peparatorem funt omnia, qui Chri- g Mt fius efl IN. per quem it Fadtorem , qui Verbum ef C. Yter D. 2. Part. Ma.. Propter quem üt finem prumo motrvum -ïüäoms j fünt omnia C. àt finem impulfroum» ad quem modo poft or- giirum W y dinata fumt IN..— Apoflolus , t advertit Rhodes , fape lo- firen u g.His m quitur de codem. Filios modo àit Deo, modà üt bomme. IV. Ex Col. 1. Omnia peripfum, & in ipfo creata f n .n:a;w funt, & ipfe eft ante omnia. D. Qimnia per ipfum üt at E euu x Deum; ex ut Dei Verbum c Sapientiam C. t bominem * IN.. Uriper Verbum omnuia fatta [unt , fic etiam per illud j O " V. Primus confiflunt , ne in aibilum vedeaut. n65quxo (ydni redeftinatorum prior omnibus eft inintentione, fed i ld À Chriftus eft primus', & caput predeftinatorum ; eft I N rzdeftinationis caufa meritoria, formalis, & exem- [ ]. i, m B plaris,ex Rom. .29. D. Ma. Eff prior fecundüm figna, j huccixiume(l quibus exprimitur prede[limatio C. quibus exprumitur inten- tio exiflentia IN. VI. Adam fuit przdeftinatus A ante Prævifionem peccati; fed Chriftus utpote primus munoned, i & caufa exemplaris przdeftinatorum ex Rom. 8. 29. f Q Qu d debet effe prxdeftinatus ante Adamum & omnes alios, Q ! dieli P ergo & ante eos eft decretus. ;D. Ma. Adam fuit. pre- n deflinatus ante previfionem. peccati , praderimatione pro- t priàce ftride didá , qua dicat decretum efcax er abfolu- il QU zuim dandi gloiam , & qua fit ordinatio efficax per media 10 .efficacia ad [alutem IN.. improprie dilà, qua eft voluntas UC ge;zerz/u creaudi bowiünem ad finem fupernaturalem , M : dand: Tütys k du MOTIVUM INCARNATION'S, p2 "n lil (* C dandimedia. fufficientia ad falutem C. Hac . Voluntas fi vbx " h ^W 7/ !f " qnte. decretum C hrz;/ium. 1 nj m Val lI THEOREMA V. uf p In hoc ordige Chrifftus. mon mevuit primam Hfi l 2 Gratiam Zngelis, & Homini innocenti, 9 ?ll/ ( imus, fupr;ï Homini Iapfo omnem gratiam eífe É ln ! m 1» atam ex Meritis Chrilli Redemptoris : Nunc LT Al "m ratiam Hominis innocentis & Angclomm addinems, ob pofitum fignorum Ordinem, & contra commu- niorem Scotiftarum cum Thomiftis , Laurea Scodifta , 7) M M ! & Aliis advertimus. I. Suftineri quidem poteü ! etiam cum motivo noftro, quod Ch:-/lus Angelis bo- f [ nis meruerit Gratiam perfeverautia ; quia in noftro enam l ! fiftemate. & o ratia Pcrfevemntiæ fupponere potc'ü exi- al n ftentiam Chrifti jam decretam, fcilicet in figno ratio- l J nis quinto Ordinis antea pofiti ; unde nulla apparet repugnantia hujus gratiz à meritis Chrifti penden- tis. Il. Non tamen ;z 'Sg'/zïcmarc Tbomi]iico. A e.x;cm- quod bic fequimur , meritus eff Chriffus gratiam primaim IU tum ZAnugelis , tum Homini innocenti ; quia ante lapüqn IT 1 tïdpmi. in hoc fiftemate Chriftus non eft decretus, nec veni- TU DO fet Adamo rion peccante , ergo neciis promeruic; qui j eniim non eft, is nec opemri, nec mereri poteft, ergo illa gratia, quz data eft Homini innocenuin ftatu illo, m n a ) uti & Angelis, eftà folo Deo ütauthore, independenter à meritis Chrifti. III. Hanc affertionem deduci- ! d fp: pra RNTDUE us ex fenfu Scriptura &* Patrum . diximus enim Patres (W' g paffim videri, abíolut? negare Chrifti adventum Ada- i J naub mo nonpeccante ; Scriptura vero tantà verborum vi j f fignificat , remedium peccati fuifle finem Adventüs 1 um Chrifti ; utnos omnino minüs probabile judicemus, W xgxxie mf»k ) A 1605 THEOREMA:IV»:. THESIS-TX: AOifi; " nj flgm'ficari finem tantüm accefforium , aut finem, prop- ii ter quem venit hoc modo, feu in carne paffibili : Ex ( m quibus demum fequitur , hominem ante Chriftum de- IV. Alii Jl cretum ad gratiam fuiffe elevatum. [)) addunt ex Luc. 17. Parabolam Pafforis relinquentis 9 9. eves', C quarentis unati» que perterat 5 8 enim reliquic k oves illas plures, ut ovem perditam quzreret , huic um non aliis mereri voluit: Et ideo Angeli non dicuntur Is s D. dealbati in fanguine Agni , fed homo repáratus; quia yii ii [ u prima faltem gratia Angelos exornans non dabaturex ag us v fáne o uine Agni, feu ex meritis Chrifti. V.Hinc hi Ti "Llii hane praterea fuperaddunt vationem : Chriftus Pri- qulicit d mam faltem gratiam non meruit illis , pro quibus non vt n od eftmortuus; alioquin & eorum redemptor foret, uti ur j dicitur Redemptor B. V. M. Sed Chriftus non eft mor- 2, at ircu Q s tuus pro Angelis juxta S. Aug. Greg. Bern. Dicente A (ch CA of [ etiam Apoüolo 2. Cor. r. i unus pro omnibus mortuus p ; .tr;gclä' h eft ; ergo omnes mortui funt, Sed Angeli boni non erant JC mortui , ergo pro iisnon eft mortuus , & gratiam pr,i.- snam eis non promeruit. af um fs bt inuti g $.2. Reflexiones Adz)erj?zriæ. pf s; T Loriofius eft Chrifto dicere, quód Adam etiam ante lapfum habuerit gratiam ex meritis Chrifti ;' (ed W (h'i«'.?i, LT TIN (Hlf U illa ftatuenda fünt à Theologo, qua funt gloriofiora r X H y ince Chrifto. D. Mi. Statuenda funt fin ullo difcrimine ,. e & mmm ( quafi temere IN. cum fundamento aliquo fufficiente vel ex LE l LU éScripturis,. vel Traditione , vel PP.C. Gloriofius etiau li €hriflo fuiffes , fi Redemptov Angelorum fuiffet, i nulus ex li A bominibus dumnaretur ,. &v alias. qua tamen admitti won V CW t poffant. II Eph. 1. 3. Univerfaliter de omni- M bus hominibus dicitur: Benedixit nos in omni bene- (ï m nl dictione fpirituali in cælcftibug inChrifto; ergonull jj homi- T Qy MOTIVUM fNCARNATIONIS, fof Mldy d i] homini, etiam innocenti, data eft alia gratia, quim tre ER Gratia Chr/fti. D. A. Univer[aliter dicitur. de bominibus C l ÁInii poft maledictum peccati confideratis C. ante ilud IN.. INam addit Apoflolts : Yn quo habemus Redemptionem: Er- i go loquitur de Homine lapfo c redempto. III. Eph. E. nd. Propofuic Deus inftautare omnia in Chrifto, quzeincalis, & inltcrrä funt, ergo influit per merita fuainomnes, qui inczlo, & intettá funt, h. e. Ange- los & Homines. D. Zl. Propofuit inflaurare omnia s quia A in celis ruinas AAngelorum ex bominibus fupplevit , & inter- Vl visot Deo reconciliavit, fuflficans nos à peccato C. in fenfa Adverfariorum N. IV. Eph.1.21. Chriftum Deus conftituit ad dextetam in czleftibus , füupra omnem. Pfinc'ïpatum, & Poteftatem, & Virtutem , & Domina- Dneltm "d tionem , & omne nomen, quod nominatur non folim U inhoc fzculo, fedetiam in futuro ... & ipfum de- JJ dit Caput fupra omnem Ecclefiam, quz eft Corpus ipfius ; ergo & Angeli funt corpus Chriftü, ergo in cosdem influit per gratiam , & merita. D. 1. Parr. d. f Conflituit eum . fupra omnem Principatum vatione. pracel^ lentiz d dignitatis , quam in omnes exercet ,. imb C va« ln ) tione gratie per[everantia , gloria accidentali ,. Uumina- sionis , revelationis (* gaudii , quo fruuntur z4m ex bumaa A»äzm cti;m:;:e j l nitate Chrifli , um ex falute noftrá , per Chriffum facla C. ür fà vatione gratie effentialis, eu prima, de quA potifimim di» I Ü (a fputatur. IN.. Hincetiam eft Caput fupra omnem Ec« fb vt elefiam Hominum C. Angelorum SubD. Sub eádem ratiós ee & influxu ejusdem gratia IN. fub diversa C. V. 'G(:r.iafus [77] Ex multorum fenfü Angelis eft revelata Incatnatio , & if at | Adz etiam Innocenti in fomno illo Gen. 2.21. Ergo TTITUD geli ac« pe: fidem in Chriftum Adam innocens , & Àn o filter du* yinom * ceperunt gratiam. T. A. Quod multi negant. D. C. Era go per fidem in Chriflum hr objetium ereditum acceperunt lt m gïil-q du — — il ro2 THEOREMA I THESIS X. s : gratiam C. üt caufam meritoriam gratie SubD. acceperunt ,Jf'x gratiam primam» que ex purà liberalitate Dei collata eft p ante decretuin Chrifftum IN. aliam s qua fupponit Chrifium LULL ^ « decretum pofl pravifum peccatum C. um T«4EESIS: X. ] li W. Unio FIypoflatica. DI i THEOREMA I. i Hic efl unio Subflantialis , Pbyfica , &5 '."; n efir s'xL"C J lu no Phyfice Compofitiva. g NT «demettu) NTEftorius Incarnationem facit ünionem tantàm mo« Pf (C u ralem ; quam conftituit z Zubabitatione ; quá Ver- LL ! bum habitavitin carne, ceu templo; ;; Communione vt i;imkx:'m eperationis , cüm Verbum uteretur humanitate , ceu in- igium. u r ftrumento, i Zffeciu & conformitate voluntatis huma« i gl tfiz cum divinà , & in Communicatione dignitatis C bono- vf ris Verbo fimul & Humanitati exhibiti : Quem erro- tetm hic cum Ecclefiá rejicimus; I. IÍncarnatio LA | jton eff Iababitatio Perfone. Verbi in perfond humanud , ceu Ju Da. N templo ; quia omnes etiam jufti dicuntur 1. Coór. 5. m , Templum Dei. Dein ex Joan. 1. F'erbum ao fattum i lx n eff : Sed inhabitans templum non dicitur fieri ipfum v cirpal templüm ; ünde hunc errorem fub anathemate pro- ]ncty; fcribit CC. Eph. c. y. 11. 15. Il. Nec eft " As T CO pura. Conjunctio [rve per amorem , [rve per conformitatem M - h ! rl;(üüji voluntatm; quia & Jufti Deo per affe&um conjuncti ïrn, [ funt. 1. Cor. 6.. Quiadbaret Deo , unis fbiritis ef] : Dein er hanc conjunctionem amatus . non fit ipfe áàmans;, !u:'.'?.ï:;.': Ü r i?4 [ nlh fed quafi altet amans; undeeundem eérrorem damnat ::,'ff(f-.; at ; CC. Conftantinop. II. c. 4. in Theodoreto , & Nefto- fig: Va t z ( : [H al P T t d) /) UNIO HYPOSTATICA. 1605 L ll DU 1 $o. EcCC. Lateran. fub Martino I. Confült. j.c. g. " f ( & 7.ait: Dua nature inChriflo , divina & bumanas fue- [j vunt unita, non per. afetum tantim , fed per veram unio- nem. III. Nec eft pura Communio cperationis 3 Deus enim aliis etiam Juftis ; fcil. Prophetis, Apofto- AY lis, Viris Apoftolicis ceu inftrumentis fiepe eft ufuss | [**Hu, unde eadem Concilia eundem iterum profcribunt er- £orem. IV. Nec eft pura. Communicatio ejti- ) dem dignitatis C bonoris , propter quam Chriffos ut Filius ! bominis folum nuncupative eff Deuss ideo enim Nefto- il i h l lU rius hanc ftatuit honoris cómmunionem , quia Filium D l, hominis facit temiplum Verbi ; fed tale etiam Jufti funty Dntf 1 Mdl A l érgo iisdem erit hypoftatice unitus , contrádicente ite- j j j U rum CC. Eph. p. 1. c. 22. Anathematifmo 5. .$j quis W g..'?]("- án uno Chrifla pofl unionem dividit bypoflafes , edque con« 0) HCMWM( u jun&ione duntaxat easdem inter fe nettit , que ef? fecundim s htht dignitatem , vel autboritatem , "vel poteflatem » & non e4 potihs , qua eff. fecundimi unionem. naturalem ,. anathe- w ii H ana fit. L: (enern- I bonacy x 5 2. Ulterior Expofitio. ngrfwi h*annti:(euf [ NTEftorius Incarnatióneni üti oralem, ita & unio« Vi u N nem tantüm accidentalem facit : Quidam veró VTT Scótiftz hanc unionemi nolunt vocare veram & pro- T0 priam compofitionem : Contta quos concludimus. ] ! l. Incarnatio formalis of Unio Subftantialis 5 ita ] , N;cek enim jubet confiteri & docere CC. Lateran. Confult. PTALALIDU .can. 6. $i quis fecundim «55. P P.son confitezur , pro- drim n vie d fecundum-veritatem naturarum unionem fubflans r gis k | Iu tialem. indrvisé d inconfusé in eo cogsitam s. cotilemzmatus i o i. Unde & Chriftus fubftantive dicitur Homo , non st i adjective humanatus , ficut per veftem fibi accidentali- od e: IL kadem eff k &er conjünctam dicitur vefütus, ii Unid "p ln THEOREMA f. THESIS X. jrt ) Unio Pbyfica c Realiss. eftenim vera conjunctio Verbi & humanitatis, fed non eft mert per rationem nec eft 'WOUW M pura moralisex ant? dictis , ergo eft realis; I 1 Hzc unio realisef? vera & propria Compofitio ; quia eft ] ii vera & propria conjunctio Verbi & humaniratis ad ( , Ky.ummu conftituendum unum Chriftum , quz íán& propria J J : o mmpoütio eft; quidquid enim fit unum ex multis per ! m realem unionem, fitunum per compofitionem , ergo; IV. j ?J f; » ijm d Contra Scotiftas fententie. naftre appros li riamus CC. Gen. V. AGt. g. can. 4... Qui non, confitetur gt & ;um&aüunantm unitatem Verbi Dei ad carnem animatam animá intelle&uas fs Dj i li fecundüm compofitionem . Anathema fit : Licét enim v o Concilium agat przcise contra Neftorium, qui negárat veram unionem , fatis tamen declarat, fefe admittere Vedonned at veram compofitionem ; cum quo compofitionem ad- « D Qul mittimus , im perfe&iones tamen compofitionis creatzé iiv eum eodem excludimus: Ubi enim duo realiter di- iC t Jmaiiiln verfa faciunt unum unitate reali fin confufione & permixtione ; ibivera eft compofitio; fed hümanitas Á Ill ^ & perfona Verbi, qua realiter divería fant , faciuntve- & l quzlmru ££ & realitet unum , fcilicet Chriftum, ergo. V. f rgi d Non tamen Zerbum , aut Divinitas inde dici potefl For- tf Af sma firidlé ditla ; quia hzec dicit realiter incompletio- nem & ordinationem ad fübje&um, à quo complea« Vlio; qum tur & perficiatur ; fed Verbum compleri aut perfici fs ij omnino nequit, etgo. VI. Si tamen dixeris waptíctr] [ Formam latiis fumptam .. feu Logicam , non contradices ]ieri ptíetin us quia ratio fubjectilogici , aut formz logice non Itf f inducit n Deum, vel Divinitatem aliquam indecen« Fiptrntinr i tam; effe enim tale füb jectum, velformam non aliud Mif " eft, quàm pofle dare, vel accipere aliquam denomi« I) [&i..zlmrim nationem per modum habentis, aut per modum rei Ddl w habita ; fed ha denominationes non repugnant in Deo lz Lt ie l LU Tib UNIO HYPOSTATICA. 153' hCOIM[m ) i ficenim Deus dicitur cognitus , dicitur uniäus, unde fütrm [f eïLS accipit novas denominationes , ergo. Afj LP $.3. Reflexiones Adver[arie, hümn'r 6 CYUod advenit enti completo , eft accidens , fed Vet-l R[EHCDO bum & Humanitas fünt completa, ergo unio il- a Al " lisadveniens eft accidens. D. Ma. Quod advenit logicà, M ero é àr forma metaphyfica » efe accidens fcilicet phyficum N.. T Qppros phyficà , üt forma phyfica SubD. ex Rhodes. ' Quod adve- f nit completo t completo » feu formaliter tali C. vealiter, c» m materialiter tantim IN.. Interpretationem bujus vide apud J t i Rhodes Difp. 1. Seti. 1. q. 1. "a II. Quidquid in- vinfece phyfice unitur, intrinfec? mutatur ; íed in 446 d AU Verbo non eft mutatio, ergo nec unio intrinfeca phyfi- w ca. D. Ma. Quidquid intrinfecé phyficà unitur » vecipien- (its do aliquid novum intrin[ecum , vel faltem àt ens perfettibi tnlyinl le C. perficiendo tantim novum aliquod. extrinfecum IN.. Verbum uniri efl denominatio intrinfeca ad nevum extrin« 1 li mc .i' ^ d) feum. III. Ubieft unio compofitiva , nectun- i QUE tur partes , qua funt incompletz & perfeibiles ; fed AR V Verbum nequit effe talis pats. D. Ma.. Ubi ef uuia compofitiva in pure creatis C. in emnibus compofitionibus IN.. UR UP Mci yl 1] Suficit uniri extrema diflintla : In creatis funt partes per- qu fethbiles 5 quia creature non continent. omnem perfettio- (ILU EH nem formaliter , vel eminenter. IV. Natura hu- p mana perficitur à Verbo, quia completur ; fed quz fe dits " habentüt perfe&ivum & perfectibile habent fe àt ma- J d teria & forma, feu üt partes. D. /Ma.. Perficitur . t gin&crtræ ; completur in vatione intrinfecA ipflus naturesita ut per perfo- d gmum at nalitateya con[lituatur in certà [Mcie náture nova N. per- d ficitur folm in ratione termini C. V. COmPOH- hquam [ T dr: ] tum phyficum dicit caufam materialem & fotmalem, ! ; j.; Áed Humanitas & Verbum faciunt compofitum phyfi- :Pugnmï ul ll J Jn LL. Seur, E eum nH Ü 106 THEOREMA II. THESIS X. um "m eum thezndricum , ergo dicunt caufam materislem && — i! formalem. D. Ma. Compofitum phyficum vulgares. yta ( (^ wf uri creatum , quod con[lat partibus mutub perfectibilibus l l f C. extraordinarium » C fuperioris ovdinis , quod conffat ex^ a .'f;';nffmi tremis folium fubflantialiter diftinttis » qua excludunt mu- " VI. Hic extrema fa« TH tuam perfectibilitatem IN. qut ciunt unum per fe, ergo funt partes ftricte di&tz. D. 4. QU Y Faciunt unum per fe unitate natuva , feu per[eitate unius jm al a natura IN. unitate & per[eitate unius fuppofrti , feu per[ona i s db unius fubfiflentis in duplici natura bypoftaticé , c fubflan- tialiter unitis C; Scrictz partes faciunt unam naturams xl t . eompO(ïti. [X zc'xme*kun*.oi ia a ") THEOREMA IL ni 1";;:/; 14 440 r Hiec Unio eff maxima tum in vatione 13u*xc*fmxg*£mü unionis , tum donz. t qu D Urando beatitudo eft majus bonum , & Unio ma- ;L:rm Dinais; $ teriz & formz eidem major eft: Sed cum Suarez, jl ayelu Q & communi concludimus. I. Unio hypoftati- m cà eff maxima in ratione doni s tum quia eft radix omni- il [ um donorum fupernaturalium', tum quia creaturam N W intellectualem Deo maximé unit in ratione amicitiz, Ál J 1 l fan&itatis & juftitiz ; tum quia eandem conftituit in ::sc,r(git a'ur;rr 'h effe Dei non per fimilitudinem aut participationem, fed aol per identitatem , ipsámque divinam fubfiftentiam & nauuram pctfonaliter communicatam, &c. ergo ha- M bet nobiliores effe&tus tum in gratiá, tum gloriá, ergo; [ | L. Hac magnitudo doni patet magis ex dignita- u efr firi te & excellentia Humanitatis 5 quia hzcunio eftimme- j fin diata & fubftantialis conjunctio cum ipsä Deitate , pet L !) f' quam homo eft Deus , & Deus homo ; & ideo àt S; Aug, l. de Prad. SS. c. 1 . advettit, Zameveda eff ia ^ ld ^furd TE .UNIO HYPOSTATICA. uf Id 18* Wimu far bumana, ut quo attollererur altitis , non baberet. Ex 77 W/ä;h.: quo ratione unionis hypoftaticx plus debetur honoris Chriflo , quàm ulli creaturz ratione alterius doni; er- tünj, (Hl goillaeft donum excellentiffimum. III. Eaderi :7'! Wf'x'!//dun i efl maximain ratione unionis , quoad viim cv eficaciam co- ^. D eftremy pulandi extrema ; quia unit infinitum cum finito, Deum Q, ' cum creatüra, quz extrema maxime inter fe diftant, IT nec habent proportionem entitativam , nec inclinatio« 4 7]27»; 5! ] nem naturalem zd fe invicem in ratione perfe&ivi & * perfectbilis, fed obedientialem ex parte humanitatis, "UWU & eminentialem ex parte Verbi; fedeó fortior & effi- cacior eft unio , quó magis diftantia & improportionata extrema conjungit, ergo. IV. Maxima pre- " primis efFéx parte ejus , in quo tanquam medio C vinculo 'W 1 f conmuni uniuntur natura bumana c» divina ; quia hoc UN, ; medium eft (impliciffimum & maxim& unum , cüm fit hum r erfona Vertbi , quz in fe eft fimpliciffima, & maxim& jj a t una cum Divinitate ; fed eó majozeft unio , quó fim- H " L blicius&z ma gis eft unum medium feu vinculum, in LC u il wlïali- quo conjunguntut , ergo. V. Maxima etiam qüeeüu&uomni- eff inratione frimitatis & infoparabilitatis ; quia aliz unio- Q M nes fubftantiales, non autem hypoftatica vi naturali Mijel - diffolvi, aut corrumpi poteft , fed ob finesà Deo przs i05571. fixosexieit durare fem [ A per; necpeccato perdi aut de- ftrui poteftex infrà dicendis, 'ergo; N gtl hl" $.2. Reflexiones Adver[aris. n t D Eatitudo eft famimum bonunmi noftrum , ergo ipfa m d eftmajus donum. D. A. Beatitudo. formalis IN.. ob xmds fedfiva SubD. .Eff fummium bouum. futntmo etiam moda s Dut: " [d communicatum IN mon fummo C. IL Vifio bea- 1 l *1)1 '.,T.B', N [ N tifica conjungit , & quafi unit humanitati effentiam di« lib M Vinam, & tres perfonas : Unio hypoftatica tantüm peí ii Ee 2 'odam m 1e$ THEOREMA TI. THESIS X. st Íonam Verbi , ergo eftmajus donum. D. A. Conjungits g unit intentionaliter » extrin[écb » accidentaliter , & ob- phyfica & in - jeftivà tantim C. intrinfece , fubflantialiter , TII. Vifio snum per fe » ficut Unio bypoflatica N. dathomini, ut fit beatus: Unio tantüm facit, ut fub- ysnl . , j fiftat; íed plus eft effe beatum, quàm fubüiftere. D. : j [ ; .A i l n:*. "nb l 5 Ma. Ut fubfifiat fabfiflentià quacanque N. diviná , qu& ]V. Vi- !M»MHS ais zanquam debitum fecum trabit vifionem C. 'fio magis fatiat appetitum creaturz intellectualis, ga ii g um unio , ergo eft donum nobilius, A. C. Zjfio enim us enams f& habet pev inodum acás fecundi eliciti ,. qui eft poleffo Dei intentionalis c» accidentalis tantim : Unio autem fe i aliqmw,'u, babet per modum juris ad vifionem , c eft poffe[fio Dé fub- iif quatt flantialis. AT. Vifio eft vitalis poffefTio Dei , non chr!rlp/zmm jdan ln unio, ergo illaeft perfe&ior. D. C. Ef perfettior fecume diemquid. fcu in vatione vitalitatis C. fimpliciter , C inva- fj r sione doni N. Etiam fenfatio eff poffe[fio uitalis , an idea rena & VI. Unio hypo- aptyramonanum jl perfeclior eft gratia babituali? ftatica communicari poteü brutis & inanimatis, non mmedixt cim ex ii vifio, ergo hxc excellentius donum eft. V. C. Vifio enim materialis etiam nequit communicari lapidi, cv intel- A matuci lélio bruto , an propterea excellentior eff. unione bypoflati- um ts r VIL. Unio ad tres Perfonas divinas effet Maura verdum €4? erfe&tius donum , uti vifio trium Perfonarum eft per- mtamoDedent fe&tior vifione unius tantüm. D. Effet perfectius donum tdeilnt ul extenfivo intra eundem ordinem C. intenfrve d in diverfo 1777 nj erdine IN. VIII. Saltem hec unio non eftma- huditic xima , cüm conftituat com ofitum ; quod unum eft in lrv t ratione fuppofiti tantüm ; ed uniones aliz conftituunt Ubl u unumetiam ineffe naturz. R. Aon diximw effe maxi- r lii mam in omni vatione , fed im rationibus à mobis expre[Jis» m! Ut ] fcilicet doni , tnionis » efficacia , firmitatis, infeparabili- n// np lftd " tatis, qua fuperant unitatem in natnrá creatá. THEO- l, l mem, TE v UNIO HYPOSTATICA. 109 Wm' D' A, (ZL: THEOREMA Ill. l f((idmmliw,,i, Af W(*: Aon ef entit as modalis vealiter. ab ex- m ) trenis diffinda, infri, , Ontra Modiftas in Libris imprelfis fat multoscum 2 n C Wading. Tiphàn. Val. Martin. Caprer. Galtr. de QU Bug. & multis RR.in MS. & cum Thomiftis ac cum j quibusdam Scotiftis puram relationem ftatuentibus, tb ACb unionem realiter indiftin&am hic non tam probamus, l quàm breviffimg fuppo(ïtis aliis fundamenus philofo- Z L] 1 ! w»« phicis explicamus. I. Uniohypoftatica son eff ttiy: Goun f entitas aliqua modalis vealiter à Verbo & bumanitate unitis vé BD difliniia ; quiauti ex D. Th. 1. 2. q. 110.a. 1. ad2. btbl n Forma per feipfam fine medio informat materiam feu Cf fubjectum , ita Verbum fecund'im fuam virtutem in- Cinin pv finitam terminandi, & perficiendi naturam aliquam LT creatam pofitá efficaci voluntate terminat, àc perficic ft i naturam humanam immediate per feipfam ; & natura Mu n immediat? in fe terminatur, ac perficitur ; Verbum a& VC enim ex infinità fuá fufficientià per fe unibileeft cum ag titl aliá natutá, & nihil creatum poteft effe actuale exer- — citium virtutis terminativz Verbi , utpote agis puri: ins ii Natura veró humana per fe pariter unibilis eft ob po- d tentiam obedientialem , per quam apta eft terminari, fjwæ;m & perfici fin& ullo medio diftin&to. II. Non ii tamen bac unio confiflit in perfonalitate Verbi & naturá ,j bumanz ab[olute c» fecundum fe fumptis ; humanitas enim ylmm d & períona Verbi fecundüm fe fumptz poterant ambz M eííe, & non eíle unite, ficut defacto eft Humanitas i n um Chrifti , & Perfonalitas Spiritás Sancti, & tamen non ; Wi [ funt unitz, HI. Sed confiflit in iis refpettiz? i n " fumptis . ivein Hutanitate , 2t dependente ab Hypoflafi TM Verli, & in Hypoftali Verbi àt formaliter terminante Ec^5 Hs n qm $10 THEOREMA III. TIHESIS. . X. i i quien] d i Humanitatem ita dependentem 5 quia unio- hypoftatica l li " jn Chrifto formaliter nil aliud eft, quàm formalis & intrinfeca conftitutio Chrifti; fed folis his predicatis h RVHW Ti habitis & intelle&is , & reliquis omnibus reaut ratio- m fununit ne przcifis, habetur & intelligitur Chriftus, five in- [ eroum telligitur natura humana formaliter fübfiftens pcrfo- U nalitate Verbi, & Verbum formaliter fübfiftens in na- &k' TE ii d turà humaná; quia cüm natura humana fit perfecti- if bilis, hoc ipfo quód ingenere quafi cauf» formalis de- ;;mn'.xzmz D dcff dendeat àformà hypoftaticà Verbi, fortitur effe&um um u&uþ u*; fubfiftentis hypoftatt divinà ; & viciffim cüm Hypo- ;ggf(autxniuxj'(f:, j ftafis divina fit terminus intrinfecus illius dependentiz, terminat humanitatem , & in eà fubíiftit. IV. mli dul [ Hanc dependentiam Humanitatis à Verbo Wadingus jnsaaid d " " (( jim. 7 Í ](K n | Difp. 4. de Incarn. explicat per influxum fufentatrvum qrtmaatr ( Verbiineffe Humanitatis , fünilem illi, demptis tamenüm- X i V. perfectionibus , quem prabet. fubjectum accidenti, & mate- via forme materialis ficutenim hx formz producuntur intuni, ii xdlbus lp n i cum dependentià à materià & fubje&to , & nifi in illas lintz. 149f continuo fubjectum fpecialiter indueret , interirent fine concurfu Dei effectivo extraordinario eas confer- v hum d vante ;- ita juxta Wadingum l. c. n;: $9. Humanitas ao V. D Chrifti producta eft cum dependentiá à Verbo & influ- yrutritia dj xu ejus fuftentativo, & fi Humanitas dimitteretur À hii : Cann aabinmeled Verbo, ipía interiret, nifi Deus influxum confervati- vum roboraret, &c. « edabohtam V, Hac igitur dependentia veducitur ad caufam materialem , fed propri& inon efl caufa hu hu materialis s Verbum enim non dicitur füftentare Hu- atf manitatem , quafi Verbum fit fübje&tum Humanitatis, n Lj cámque fubjective caufet, uti. caufat materia formas Atl materiales; fed quia Humanitas periret, fià Verbo fe- [ ] 'L;1 PdeC pararetur , & influxus non fupplerctur; cüm Huma- :prmä:;mm, pitas non niíi in ozdine ad Verbum & influxum ejus ! VW a :.:'—, | TR v UNIO HYPOSTATICA. £I1f ? Q u formalem producatur, ergo reduci quidem poteft ad lj 1L i u caufam materialem, licet proprie non fit talis. f 0^ li lr u Sfear $.2. Reflexiones Adver[ariz. MUSJ At & Humanitas funt indifferentes ad unio- lts VErbum nem; quiaVerbum ab aterno extitit fine unione, il ders & Humanitas potuit produci absque illà, ergo debent K ab alio determinari ad unionem , fcilicet per ipíam J unionem diftin&am. D. A. Sunt indifferentes indifferen- ff 5 ü tl vid proveniente ex defedtu intrinfeci , & excludente deter- minatyoum vadicale intrinfecum IN.. proveniente tantüm ex defectu extrin[ech, fed junétà cum determinativitate ra- dicali c» incboatá iutrinfecá C. HincD. C. Ergo debeut li determinari ab Alio extrinfece v efficienter ; svel applicati- T v C. formaliter , feuin generecaufa formalis IN. Forma- A " Wüter determinantur [cipfis fa. applicatioue Humanitatis 4d Verbum. II. Quzunitanon fant, non pof- funt uniti , nifialiquid accedat, ficut paries nequit fie- j ri albus fin& accedente albedine, ergo requiritür unio diftin&a. D. A. Nifi accedat aliquid extrinfecum appli- i ( N ifF ! Q VV cans bumanitatem ad. Verbum C. intrinfecum con[lituens . unionem IN... Evadunt formaliter unita per feipfa , feu .m*«iwf per exercitium indiffinttum , frve pey ufum fimplicem f 4mibilitatis : Caterüm . aliunde conftat , denominatio- ! nem albi non effe denominationem aliquam refpc&i- nf vam ; fed abfolutams cm albedo feorfim à fubjeco exi- III. 5ed /;-giuu.g flere queat , non unio feorfim ab extremis, f quidnam extrinfecum ad unionem hypoftaticam requi- Yal y rmus? R.Znprefenti providenriä eft F'oluntas Dei nosn Qrer t producens. bumanitatem finé dependentià. bumanitatis à o t Ferbo: Yn alià providentiá , in quà humanitas potuif- ; nl fet przexiftere unioni , effet voluntas ; e decretum alte- qum . non. conferandi bumanitatem. finb illà dependentid. ykuds | & Ese:4 IV. « ! XIZ THEOREMA 1II. THESIS X. wl d " (oP" IV. Voluntas Dei non dat efectus formales re- g RY bus cteatis formaliter , fed efficienter aliquid, in rebus N gil j ( ponendo, ergo c:atis ad illam unionem formalem re- idi i g p quirimus Dei voluntatem , feu decretum. D.C. Gra- j at tis vequirimus voluntatem Dei tanquam caufam formalem, p IMWU " vel partialem C. tanquam conditionem e[fentialiter vequi- NU fitam . d applicatrvam Humanitatis ad Verbum N.. Vo- ul feadem luntas Dei non eft de intrinfeca conflitutione Unionis , üt uobis bic objicit Comptonus. '"W. Voluntati divinz n debet aliquid correfpondere ad extra , fed íi humanitas j M praexifteret unioni , aliud non. correfponderet, nif m D unio diftin&ta; ergo. R. Cerrefponderct ipfum compofituns (V ebeandricum, quod eft Chriffus , feu Verbum unitum buma- lt dl sitati , cr Flumanitas unita Verbo: Nec r-equiritur-, ut lt (l w, at femper refpondeat entitas denovo producta, àt patet in voluntate diviná remittente debitam peccato cul- f i fX pam fine infufione gratiz. vl $.3. Refl.contra Dependentiam. T. Ependentiam Humanitatis à Verbo explicamus quumpu D vetur hi per influxum fuftentativum Verbi in ipfum effe hu- manitatis ; fed indluxus fuftentativus non convenit, ni» .. feedm tz D.f fifubjecto proprie dicto, uale nequit dici Verbum ; cüm neceffario dicat impe rfectionem, à paffionem, mu- tb of tadonem , ergo, D. /Vfa. Per influxum fuflentatroum , ut if quiéft à causa proprié dila N.. qui eff à fuppofito alieno, weno, ine germinante & fuflentante fubftantiam uatura bumana C. lts ld Ipíe Vafquez Modifta preter modum unionis admittit eundeminfluxum fuftentativum, & tamen Verbum non tj d m ] dicit. (ubjetbum propri£./ ditum bumanitatis. W. Vi Hic influxus debet fieri inaliquo genere caufz: ZVon ii efficientiss: quia alioquin foret communis toti Trinita- tl Q ; Nee formalii 5 quia negavimus Verbum proprie Dizecg ss Qd UNIO HYPOSTATICA. 11j mwil.'t&'c(hs Ín, :Wtr d iqul dici poffe formam; ergo reftat genus cauíz materia- lis, (eu fubje&i , ergo Verbum erit fubje&tum. R. Hic "ff N ? influxus proprie fit in genere caufz terminatyoe bypo[latice, Vr Dti quia bac nullam per fe importat aut connotat imperfedio- '.W-'lflfm fm; nem; abfirahit enim avatione partis [hricl dicla, c» folm 177 confert. ultimum . complementum fubflantiale natura. z.. &i p ( :ag ls M H«c ipfa cauía terminativa reduci etiam poteft Ve! ad ,'v n Ww:(k, í caufam Fórmalem, quatenu Verbum communicat füp- IUM (iti fuim » v denominat. bumanitatem fubfiflentem , Nel ad m I af Materialem , quatenus Verbum dicitur fuflentare buma- ^j Ql nitatem in fenfu jam explicato. 1H. Hicinfluxus titiam k (uftentativus Verbi eít adextra , fed in divinis influxus JaPrleytin ad extra eftcomníunis tribus perfonis , ergo & hicin- r M .rfqm, [ J fluxus fuftentativus. D. Mi. Jufluxus ad extra. effecti- N r - FA(( vui » qui fe babet in genere cau[e pure efficients. C. termina- TM wa al tivus , velobjechrvus , vel fimilis IN.. Juxta varios Modi- ftas Verbum & quavis perfonalitas divinà fecundüm fe er modum fpeciei intelligibilis concurrit ad vifionem p fui ; ergo admitti pofunt aliqui modi influendi ad extras lf lm qui uni pey [onalitati proprius fit, IV. Sic tribue- f 1Pfumd?ähü fetur humanitati modus inexiftendi, fed modus inexi- od ftentiz eft proprius accidenti , & non convenit fubftan- tiz. D. Ma. Tribueretur modus inexiflendi in alio t cati T &iv ips lr sà, vel fubjedlo propr? ditto N. inalioitt fappofito termi- ga m nante cr fuffentaute C.. Humanitas füftentata à fuppofi- (zl,jgjiwi»'mm to alieno , & in eo exiftens ver? pendet ab illo; ficut ac- " / g cidensà fubjecto ; quia interirent frne novo influxu con- yocins at fervatruo juxta dicla s fed excludimu tamen omnem impev- V. Commiíniter dicitur m Ti fe&iionem ex parte Verbi. gt Verbum fupplere fubfiftentiam propriam humanitatis, w ab fed perinfluxum hunc fuftentativum eam non füpple- snunis t ret , quia modum exiftendi non compleret , fed alium D. Ma. Dicitur fupplere quoad s Vn :x mogum exiftendi daret. Q0bt« E* 5 ul IHEOREMA IV. "THESIS X. 114 yll B sbilitatem modi exi[lendi C. quoad ipfum modum exiflendt jecm 1*.1111'1'4?.*"3 JH '.' , AN. N'adingusl, c. n. &7. negat Verbum proprié lo- Y d quendo fapplere fubfiftentiam propriam Humanita- jl tis, cüm det convrarium omnino modum exiftendi, fci. t ? M licecexiftendi inalio: .-Hiuc fuppletur nobilitas c» perfe« [ j f Kliocxifientia s fed nou modus exiffeudi, A ïï iti THEOREMA IV. ( ! i m mb J Ms Unde aclionis Incarnatioe terminus formalis ii LI funt extrema üt unita, gt Ctio Incarnativa fþe&ari poteft, àt produ&tiva hu- äemäïcf'nov» ü 'manitatis , & üt unitiva humanitatis ad Verbum*: o ts A Utramque quidem formalitatem attingemus ; potií- um ul fimüm tamen ad eam , üt unitiva eft, reflectimus, um f l. Ad&ionis Incarnativz rerminus totalis eft Com- dnad [ pofitum ex Verbo & Humanitate confHitugum. fcilicet Chri- uvb féus» feu Deus bomo ; quia terminus totalis dicitur ille, niras fmaln in quo actio ultimato fiftit , fed in hoc compofito actio præciskugir; p Incatnativa ultimató fiftit ficut proportionaliter ter- ls prrcund minus ad quem , feu totalis generationis humanz nec fingutsz. eftanima, quacreatur, nec materia, qux Præfuppo- nitur, fedtotum compofitum, II. Hujus au- [2 7 tem actionis ferminus formali funt. extrema àt unitas TNoft, en i Ton quia terminus formalis eft id, quo, vel propter quod i, conftituitur terminus totalis , uti animain generatione 14 Ui j hominis; atqui id, quo formaliter Chriftus conftitui- :r:'C Wij, h tur, eft Humanitas & Verbum unita ; ergo. II. ' U Ideo non neceffe eft , ut terminus aliquis formalis in unio- Yi W 4!:3 d ix ne producatur de novo ; quia terminus in genere dici tier; poteft effe id, ad quod actio intrinfece & elffentialiter ! tendit, vel eum efficiendo , vel aliter & aliter eum mo- " i 461 dificando, ergo füfficit , terminum faltem elle aliter & 2 stgn * aliter B ul UNIO HYPOSTATICA. '!15 Va D " aliter modificatum, ficut & actiones tales dicuntur tan* h ln um j hrj tüm modificantes, qualis actio etiam eftin eo; qui edi- -.' " n Huxlr.;' ficat domum , pingit imaginem, fculpit ftatuam ;' ron Afney A enim producituovum ens, quod à p;odu&is fit diftin- :" Ww ep &um, & quod intrinfec? conftituat domum,imaginem, ftatuam , fed entia producta aliter & aliter ordinat; vï difponit, modificat: Divería tamenomnino proportia 1 eftin termino fubftantiali , quàm inhis accidentalibus, Wi // IV. A&io nihilominus Zncarnativuprout defacto [) L^ VAU eontigit, feu faita efb terminum babet de novo productum i y quia; üt diximus , humanitas produ&a eft cum depen- fH,L ! s Jl dentiàà Verbo, ergó'in ipsá tinitione ponebatur de no- vO. terminus aliquis formalis, feu confticuens ipfum V. Unde terminum totalem ; feu Chriftum. t"l febÀinus, actionem Incarnativam Productioam Q Unitivam defa- LT £onon diflinguimus vealiter , fed tantim formaliter ; quia p eadem actio, qux Produ&iva eft, realiter etiam eft uni- a'qm;ï, tiva; /formaliter tamen divería eft , quia üt unitiva eft, U prxcisä unit; Produ&io autem przcise ponit extra cau- ü'»']k."l)üd Ut fas, przícindendo ab eà unione, ergo. formaliter di- RI CUT DC ftinguuntur, Q Q .nl xhll n N $.2. Reflexiones Adver[arize. T INio fit, extrema non fiunt, ergo extrema non funt ^ txmm/fwï' 1:/ ipía unio , feu terminus formalis actionis unitivz, D. Ma.. Unio fit fitione impropri& , feu per refultan- ztiam C. propriá, feu per produ&tionem pbyficam IN.. Q- "D u mifià illà aquivecatione potis dicendum. eff : Extrema " TT fiunt unita, vel incipiunt , aut definunt effe unita , T autaliter fehabent ; quia unio nil aliud eft , quam extre- ln . ma fe ipfis ita fe babentia. IL. Ipfum exercitium jer euna unibilitatis quäextrema incipiunc uniri , fit, feuinci- exa« pit ciïb, & ante non fuit Àn extremis , ergo in iP(xs i etïe s ire- r pERSON 116 THEOREMA IV. WTH»ESIS X. p u*c mwu ] 1remis eft aliquid novi, feu novus terminus formalis, d qui incipit , ergo abiis eft diftin&tus. D. A. Fit fitione mw& ( y «liquá eutitativá , ita t extremain [eipfis Aliquid produ- cant IN. fitione modificante, ita ut unum extremum aliter fe hbabeat ad alterum C, Ergoinillis eft aliquid novi revita- t ze entitacis phyfice IN. novitate connotationis , vel modifica- Pf tonis C. IIl Non datur actio fine termino, cüm fint correlativa , ergo nova diftincta actio requirit TH terminum diftin&um & novum; fed actio unitiva & productiva humanitatis Chrifti abfolutz potuerunt eífe ( r qUïdtïll diftinctz , ergo etiam tunc habent diftinctos terminos, [ ergo non extrema , fed unio diftin&ta erit terminus, D. . N Nunittin HJP* C. Nova é diflindla atlio produitiva vequirit novum c I dinen ; 000 diffindtum tevminum C. modificativa tantum Sub D. requi« at vit noyum C diflindum terminum quoad entitatem N. agf ! quoad modificationem ,. & aliter fe babentiam tantüm C. IV. A&iophyfica produ&iva habet neceffarià uV terminum diftin&um , ergo & talis aCtio modificativa, [s, r M funtià a d cüm & ipfa fit phyfica.. Difp. Produlio dat fimpliciteref- l Jferei produttes at modificatio pura non dat fimpliciter effe sl vei» fed tantimvem , qua jam babet e[fe » facit tali vel tali qw'aomsogmuo modo fe habere , àt patet in ve aliter. Q» aliter. extensá. Defonisctm V Terminus formalis non funt extrema fecun- nistibadrhd dt.n'n fe, fe d refpective fumpta; ergo actio incarnativa, alenequda feu volitio & decretum Dei decernens Incarnationem, eelt, ipindinin non tantüm fertur in entitatem extremorum, fed etiam vt dputadto i I N in aliud prater extrema, quo nimirum fiunt unita; fed illud aliud quid eft, nifi unio diftincta, qua terminus Tif f formaliserit. D. C. edetiam fertur in aliud alietate ab. ca tb Dhlin fu, folutá . feu alietate entitatis intrinfeca . conflituentis in- erinfecà unionem NN, alietate vefettiod , feu. babitudinis, p q;!'smdirängt " n u comnotationis € modificationis C.. Hoc eft, Deus vult 1 n M Verbum & Humanitatem potiffimüg aliter & in ftatu i Á I cen- T Ts ! PERSONA ASSUMENS. 117 d | !J (th^ W n [ €onnotationis, üt compo(ïtum conftituant theandri- "Q i D li cum per dependentiam humanitatis à Verbo , & pet iij À aiJ;- terminationem Verbi ad humanitatem. vmmxrmnwr a Qdj Iu THESIS XI. qïiwi!i WW' l) i D Al ts ho Perfona Affumens. ADeq) j m 1 u .«ï 1 " AU J um THEOREMA I Y l itd Est l 4 Cau[A qui dem efficiens phyfica Incarüationis E eff fola, C tota Trinitas. 10dliän&arn:z s ] D Tráceu tj g Ncarnatio in fuo conceptu importat aliquam opera- M t i)) D tionem 5 omnis autem opcratio fupponit aliquam caufam efficientem: De quá hic afferimus. r T2 d g Á ia Caufa ejus efficiens phyfica & principalis ff Deus 3. quia pbl w conjunctio Verbi cum naturá humaná eft fupernatuca- Mradsado m lis, & fupremiordinis, ergoeffici phyfice nequicà fub- ftantiá naturali creatá ; eo ipío enim fupernaturalis ï/'/Ma'(er//C non effet. II. Hzccaufa efficiens eft tota Trinitas s as n j i u quiaomnis operatio ad extra eft infeparabiliter à tribus Perfonis,cüm fiat per omnipotentiam, quz eft commu- T TICTT nis tribus Perfonis ; fed Incarnatio prout eft operatio;eft jl ad extra;ergo eít cornunis tribus Períonis, & ab his pro- pu,eïgoaäoimz:; ! [« qemes um cedit , üt indivifim funt quid unum in naturá & volun- um fl tate, atque adeo in poteftate actione , & opexatione. IiI. Nec in efficientid. ejus phyficá alicui perfone m t zribui influxus [pecialis potef] 5 lictt enim in Scripturis In- duf o carnatio tribuatur aliquando Patri, ad Gal. 4. Mifit r d at Deus Filium fuum. Aliquando Filio, Hebr, 2. Nus- j punmtó quam apprehendit Angelos , fed femen Abraha, . Aliquan- j n i doSpirítui fan&o, Matth. 1. Quod in eAuatumefl, de d D Spiritu faudlo efl. 1 hisvamen fola exprimitur appro- priz- o Aitcr&uï N 18 THEOREMA I. THESIS*xXI'. lh j dlt n priatio perfecïionirs particularis divinz , quz inIncat- ^ ul T N [o "f naüone elucet; íienimrefpicis adextrema unita , elu- vgo hi u cet Potentia appropria'ta Patri; fi ad modum unionis, u P r in eo elucetSapientia appropriataFilio ; fi ad fructus h T inde fequentes , elucet Bonitas appropriata Spiritui J: "] ynca I lfl fancto: nullatamen períona fpccialem habet influxum u i l in illam. parittl s IV. Nec fuit caufz aliqua phyfica in- j d Qj ]lmment.z[i: creata 5 licétenim forte id non repugnet, l.-;gï-am. f ji f eo quód Deus uti Pofïït quovis inftféumento ad quem- libet effectum aliunde non repugnantem , defacto ta« g i men fic affumptam effe creaturam aliquam , :nec ex ; UL NI Scripturá , nec aliunde colligi poteft: B. V. licét fue- aärm:)fn;m'mfn tit vera caufa corporis Chrifti , càüm Mater fuerit; Unionis tamen hypoftaticz caufa non fuit. V. yirfu d Nec przceffit in bumanitate Chrifli diffofitio aliqua phyf- ia £a fpecialis ad. Unionem. bypoflaticam ; quia difpofitio ais fdis fs a PhyHca hahet connexionem cum formá , fed nihil crea- tum , five na-five fupernaturale habet connexionem rb jh cum hàc unione , érgo. VI. Àn præcefferit di- i gf ffafitio moralis » feu gratia; vel alia ; incertum npaulpm eft: Noq debuiiïä, certuni eft, m f t a randa $.2. Reflexiones Adver[aris. dpritidadt f Q()lus Filius affumpfit humanitatem , ergo folus eft mb t ^^ caufaprinéipalis. D. A. Solus eam affumpfit termina- hafbortm hr o C. effettioe IN.. EffeCtive eam affumpfit per potentiam l: r attivam communem tribus Per[oms: "Tetminative per fub- tfoef; eol fifientiam velativam ftbi propriam. jl. Chriftus t frinta non dicitur Filius totius Trinitatis,, er go tota Trinitas :Ecm;;:ämummf- non eft caufa efficiens Incarnationis, & Chrifti. V. C; ï"f.'ï". m Filius enim Trinitatis dici nequit 1. Quia non producitur At N w d^d M li patutaliter » [ed liberi. 2.. IN'on procedit de fubflantid ejus, AUs u liv $: ANon procedit finilis in uaturá numerica, vel [pecifica. facmmm-,'gg ii RI TR v ! PERSONA ASSUMENS. 119 mj*'inæ, lr f ü?-.ï[fmllliliï Chriftus dicitur fpecialiter Filius Patris, LE zl»: ergo Pater eft fpecialis ejus caufa efficiens. D. A. Di- Tij dmy citur fpecialiter Filius Patris. ob efficientiam. bumanitatis Paf ghyficem foli Patripropriam IN. quia ab illo fecundim di- "r [ " vinitatem eff genitus , ejsque bumanstas fabfifliz in Pevfo- Vif halitate à Patreprocedente C. « IV. Chriftus àfo- Mil dU Ío Patre mittitut ; fed mittere hic eftIncarnare active, gT. NP $ ergo Incarnatio ativa , feu caufa efficiens Incarnatio- QUem nis eft folus Pater..R. Miffio refpicit. folum Originem, 4 qmon autem formationem corporis s nar IMittere formaliter A Aq ( autboritativt in Patre idem ef/ac generare , quod foli Patri convenits connotatroé autem dicit manzfejlationem ; & ) 4 I «deextra » feu productionem figni externi , in quo manifefla- AU j zur perfona, qua dicitur anitti 5 fed hac manifeflatio, feu MA [j groduclio figni efl communis toti Tvinitati, V. Spi- a I) ritui Sancto fpecialiter tribuitur Incarnatio, ergo ille i x D s folus fuit cauía ejus proxima, & immediata. D. 4 þä:l(l' Linm 2 j«i] Tribuitur ratione. [becialis inftuxüs alicujus phyfiai N. vel l,j7 frzowi HiM tatione principii, feu amoris , quia hoc myflerium ex amo- vand: Yn vt [peciali peractum ; vel ratine medii , [eu gratie , vel va- tione finis , ut fcilicet per gratiam [andi effemus C.. Hae "i emnia per quandam appropriationem [pectaliter tribuuntur | H r " Spiritui Santo , ficut Patri tribuitur creatio , licàt fint coms At " nunia omnibus tribus Perfonis. VI. InSymbolo at n 1 Ápoftolorum Chriftus dicitur Cónceptus de Spiritu frun Sancto: & Math. 1, Quodineànatum eft, deSpiri- ,.n(l'f llb- tu Sancto eft; ergo hic eft caufa fpecialis. D. C. Prop« ]. Cahus ter fhecialem. efficientiam phyficam IN propter. apyroprias éionem fpecialem amoris , gratie, & [anctificationi C. Ipa vt tsl N propriationem exponimus in "Trac. de Deo.. Caufa tamet (pecialis on efe, qua excludat alias pevfonas vum Patristum i nvnprodurif: l fubj!:nräiqï, ipfiusetiam Filii; quia omnipotentia operativa ad exe tra communis eft omnibus rribus perfonis. M) 'Wl .6" j THEO4 » 0 126 THEOREMA II. THESIS XI. " m THEOREMA Il. g ,hake ' &(' , Incarnatio tamen formalis , feu Unio bypo- .U n&* [isl flatica eff propria folius Verbi. if ql]d. Tet Ncarnationi ÀActivz tribus Pcrfonis communi For4 .LUW lul ^ malem fubjungimus. L. In ipsà Chriffi Huma- l mitate neceffarià (unt omnes tres Perfóne divines quiato« 1j jdi u tanatura divina, quz eft communis tribus perfonis, eft " expmc in Filio, ergo & Pater, & Spiritus San&tus pariter eftin Ássilichunan Filio juxta illud Chrifti : NVon ereditissquia ego in Patre, c Pater in me efl. Scilicetomnes tres Perfonz funtin Hu- 5?on (iim u " manitate per concomitantiam, feu propter neceífariam connexionem ; non enimidentificarentur cum uná ef- T fentià divinà, nift reperirentur, ubicunque reperitux M Cf divinanatura: Dein ineádem fünt per immenfitatem ; 4 ' crgo&'lncamau( immeníz enim non forent , nifi occuparent omne fpa- II. Non tamen ze« ld tium etiam imaginarium. vitámpjum ce[favià omnes tres per[one terminant Fiumanitatem , feu ei Pnera Deiderta neceffari uniuntur ; quia Perfonz divinz realiter diftin- .!amptiohmz guuntur » C1g0 POEC& natura humana terminari ad Jl unam Perífonam , & non ad alteram , ficuti uná Perío- frmum ná generatà non generatur tamen altera , non obftante lm u ';nisürdz:(.«iä?.': [ omnium Perfonarum uná Effentiá, feu Naturá realiter idendficatá. Mi i III. Proindefide docemur , fo/am od " perfonam. Filii affumpfiffe naturam bumanam s. quia illa folàtm Períona ex fidei principiis humanam alfumpfit Voptte uf naturam , quam Scriptura dicit carnem effe fa&tam, 2 D ïfä'n:fnlrn/rgairæw habitálfe in nobis, exinaniviffe fhnctipfäm , datam effe nobis; fed de folo Filio hec dicuntur , Joan. 3. .$je M 7 Dew dilexit mundum , ut Filium (uum unigenitum daret, lt Joan. 1. Perbum caro fatium efl, & babitavit in nolis. Xuoda.:a:ïngmræ "hitet ol Ad Philip. 2. Std exinanivit femetipfum formam ferzi M accipietis, . Hinc idem confitemur in Symb. Apoft. & Mtf U!':.'iam' | Nic, L dl "t :Lcuj TR v PERSONA ASSUMENS. 121 ! m ] Nic. & Athan. Idem definitur in CC. Ephef. c. 15. * f U Chalced. A&. $. Conftant. II. Collat. 9. & III. Act. al ( 4. &c. IV. Unio igitur bypoflatica efd propria j l d ag r folius Fili3 praterquam enim, quoód nusquàm in Scri« | puuris le o [e atur , Patrem autSpiritum fanctum fuilfe in« ! .L):;»f FW Ihy Mi quay ? QU carnatum, fed folum Filium, üt modó diximus; Pater Rnj infuper dicitur effe major Filio Joan. 14. Sed hzc pro« ; Tiere[ ofitio nulla ex parte vera effet , fi Pater zque ac Filius l] " alfumpfiffet humaniratem ; quia omnino effent zqua- Aff ]« les non folüm ratione Divimtafiq » fed etiam humanis tatis, V PUNCMAMUT . L i TU cety m od $. 2. Reflexiones äzlwrjizriæ. j Uäþwgue Iyir Ctio Incarnativa eft propria omnium Perfonarums Wlfpf.' Ti | ergo & Incarnatio. Diff. /lla efl à potentias que eft "aof T wteny comimnunis omnibus perfonis s. Terminatio autem fít per pro« prietatem perfonalem V'erbi , qua efl in folo Verbo. IL. Lt us u pdrtatderdin- Opera Dei ad extra funt communia tribus perfonis, fed ia bb d aflumptio humanitatis eft opus ad extra. D. a. Quoad ia efficientiam. phyficam C. quoad. terminationem IN.. Difps Terminare eff pradicatum perfonale , & ideo comvenit per- j m a fonis àt diflinthis : Ageve efl pradicatum abfolutum , e idea i o t perfonis comvenit, st funt quidunum: Deinprincipium fora [&Cülwl'; n male agendi mon efl fubfiflentia , fed natuva. II : ss G m T ^ Non poteft una Perfona videri fint alterá , etgo nec In- hn ü áj il carnari, Diff. Perfon funt correlativa$: correlatroa at v lm um tem funt il cognitione : ed umiri non eft in genere cognia ] ts5 nequeeff devatione. correlatrvoriun s ut unum velas jn s tivum non po[fit jungi » quin alterum conjungatir. IV. T d Quod convehit naturz , convenit reliquis perfonis, fed lL. H yiusit a naturz convenit uniri faltem mediate. D. Ma.. Quod n fumW eomvenit naturavatione fub c fecundim fepracisó C. faa nE tione per[onalitatis alicujus » cui 3 ATOHTME M 4n LL Sent, , ?dentijimtur, d qu idtis $ 1221 THEOREMA IlI. THESIS XI. adentificati NI Unio convenit naturze, àt eft in Filio;feu qufien ml u llj ratione Perforalitatis oppofitz Patri & Spiritui fancto ; wiiv;iruq'of T li Duic quod autem formaliter » & direde comvenit uni oppofitorum,, j ;l won convenit aliis, evgo. V. Natura divina eft ter- Mi u Á 14 minus mediaxus Incarnationis , fed Pater eft natura di- [/4 M ümma vina, ergo & Pater eftterminus mediatus, D. Ma. INa- KWV m tura, fecundin fe Cv fimpliciter fumpta ,. prout eftintribus Tl v Netri gerfonisiN. quatenus termiuatur per A erbum praciseC. Hinc Natura divina in Syllogifino fumitur fecundim diffintias dinedi nitt VL RNaturaeft eadem cum Patre & s lov atcceptiones. sitanc otn o2 Filio,ergo vera eft hiec propofitio : Natura eft incarnata; m um ergo vera eft&ifta: Datereftincarnatus. D. 1. C.Na- tura eft incarnata vatione per[onalitatis Filii C. vatione fi PA smdom um C G LA vel ratione per[oualitatis Patris N.. Dein, àt obfervant Xb m alii, Nequit dici de naturá divinà fimpliciter , quod fit incarnata , fed tantàm de naturá divinà , üt eftin Filio; tht n quianatura dvvina [impliciter dicha frgnifiat naturam ada- aramy vlbl quatà , prott efE in rribus perfonis 5 incarnata, autem tan- n labere fl 1 l U vin eft , prout eft in Filio. 1 quin fe THEOREMA III. pl d Verbum unitur immediaté , Natura mediaté, ts feu identicà , & confecutvé tantum. i Wayltg Nau Arfilio, Gabrieli, & aliis Nominalibus unio hy- u[ Idj t "" poftatica unica immediatt & indivifibiliter vermi- natur & ad Verbi perfonalim.tem , & ad naturam divi- .ijcaudzïpmpm TT Qu nam: Durando & Capreolo duplex eft unio , una ter- Ti minans immediat& ad divinitatem & ad fubfiftentiam, 1 i i. quam admittunt , abfolutam & communem , altera ad T Vetbi perfonalitatem: Sed cum D. Th. Suar. & com- "H ! -'W!p.'im gnuniore afferimus. [. Per Incarnationem z4- i Fa 1Dl £ura divina vere C& realiter e[l unita natura humane in p mï)v Vi g PERSONA ASSUMENS. Wæ,ü!cüin?ï 125 perfond Verbis ol quiain Chrifto Coloff. 2. inbabitat omnis plenitudo corporaliter divinitatis. i Etex Symb. S. Athan; D At d d Deus & bonr unus eft Chr. 2.5S. Damafc. dicit: ifi. Et apud D. Th. q $d. UM Ti Dicimus, naturam Dei UCATÀ AbaHR e[fe PA fecundim Beatos "Atbanafium e Oyrillum, II. )W»Fl NNatura tamen divina zog eft immedi. 4te unità Hümanita: wl ;m/gfbw ? ita ut ipfa fit vatioformalis imm P H MAT W(]l ediata , propter quai f Verbum, velNatura uniatur Huma j nitti ; quia Verbum eft immediacö unitum Humanitati in eo, quod immes MDLA diate fübftantialiter complet hum anitatem ; fed Ver- um hanc non complet fecundü m naturam divinam, Unas lu cüm Humanitas in ratione natu C nl fecundi Y H rz completa fit, ergo m naturam divinam n on unitir immediate. x U HincCC. Gen. V]. [ut A&. g. definit : Pater & Spiritus tm 1 " A " iM m l i vibil babent in Jncarnatione commttie » nifi béniouilIimam voluntatem: Sed fiunio terminatetu a um rimmediate ad nas turam, velad fübfiftentiam a j Mu at bfolutam & communem, non haberent folam volünt a i. tem communen , ergo, Sed Humanitati fi 9la Hypoffafis efl smmecdiath "Hit4; quiaex fine Incarna tonis Hurmnanitas folümi J conipleri debuit in ratione fubüiftentiz ; fed hoc piz- ftat fola períonalitas: Jiimit Nec ad vetificandas veritates fj« cn um dci de hoc myfterio eft neceffaria alia unio immiediata; Iv Natura veró Divina Humanitati non uni- w 6] " ( tur , nifi mediatés tüm quia hzc unio mediata füfficit 2d verificandas ( i propofitiones Evangelicas de Verbi In- [ carnàuone ; tum quia conformior eft fenfüi DP, 'N g, u* àm prater Aug. Serm. 3. de Tém P. Anfelm. l. de Incarn; [ i biftes €. 4. Dion. Damafc. & alios D. Th. hic Q: 3. 3. 2. ait? Effe terminum af Wmptioni von comvenit natura fécuridzim ThSucdt féipfam fed vati one perfone , in qu&confideratur. Ez Rai- m fticus Diaconi s in Difp . contra Acéphalos. ait: /Mogi Deu Verbum pet divin n HATHY AT , TL n', Jl divina natura Fl à jet g Y24. THEOREMA II THESIS XÍ. Axit " « tf m i Árl perfonam unita dicitur carni. — Et poftee f fer Dei Verbi l] fubjungit: Zncarnatus eft igitur c Deus Verbum c na- r " u n ia ejus s. fed ille quidein per femetipfum ,. & fecundum jl n [ [ quidipfec )5 illawerà mon ita» fed per Perfonam:. Igitur !j h Dew Vr bum fecundim femetipfum unitus eft. carni, fecun- I U ml dim vverb naturam. conjunétus eft potis, quam unitus .. . [ ! f Illud imagis conjundiio ef , licet fit unitio , Ícilicet me- um diata folüm. r ! Wacun ag $.2. Reflexiones Adverfarie. ss t Than. Cyril. & PP. alii ponunt, & admittunthanc gt A x propoütioncm: Natura divina eftincarnata : ergo um -w;:'mw i & immediat? eft unita, ficut Verbum eft immediate DC 77 u unitum , quiaeü incarnatum. D..A.. Eff incarnata ,( fl fenf' veali c identico , feu mediatà tantim , identicà , & g at inativb C in fenfu formalis d immediaté, ita quafi denom N utnatura [itipfavatio formalis , cur uniatur N. Verbum spbiselaniln eít incarnatum formaliter & immediate , feu ratione dl (ui , itaut fit formalisratio uniendi & terminandi Hu- manitatems eàquüd naturam complere po[Jit » & compleat UT in ratione fubfiflentis s. fed natura eam complere nequit nec Baber N in ratione fubfiflentis, nec in ratione bumana natura , t tundi quá completa eff » ergo nou unitur vatione fi , fed ob identi- lounio Dd tatem cum Vevbo. II. Unio immediata facta eft 1 fa-d cum perfoná F ilii; fed perfona Filii 3PP. & CC. acci- t f d pitur fe ommunitet pro totà períonà, & non pro folà Perfonalitate ; tlf j ergo fa&ta eft immediate in Períonalita- ] Ü L te & Naturá. D. Ma. Fadta eff cum perfona Filii , ita. ut Til n W AE CU emnia ejus couflitutiva uniantur eodem modo N. diverfo» " // fali cet perfaonalitas uumediatà , & natura mediate C. .Sic ]4; Ulloa dicitur mori vel difcerpi , licet ani-. n [41 qe etiam bomo apud a mec moriatur » nec difcerpatur. IH. Hzcper- 38,q h AL Íonalitasimmediate unitur, hac perfonalicas eft natu. tà l Thss Y ] PERSONA ASSUMENS. I24 nl AT g, xa divina; ergo natura divinaimmediate unitur. IN.C. ! GD Jl AMedium enim non diffribuitur,quia non licet dicere : Ontne;' .W*"W j Cf quod eft bac perfonalitas , unitur immediaté s; quod alibi ad W fl hr/mn fplogifinum expofitorium vequirimus. Hinc D. Ma. Hac ] fifi pevfonalitas immediate unitur, üt vealiter adequatéeadem 1» 0141 1f eum naturA » finà diflintlione mediat4 in tertio IN àt ab ] M vt e4 inadequate diffintla diffintkione veali mediat in tertio C. De hbac diflintlione vide Tradt. de Deo Th. 3. T beor. 3. NH N. Hzc unio eft phyfica , & confequenter ! L / phyfic? contin o git Verbum , ergo nequit immediaté phylice contingere Verbum , quin fimul immediate Ww&ym&fm " "n mlv contingat id, quod phyfice fibi identifica.. R. Sufficit " 1 d. zs u d I Immes P Ad non - unionem inmmediatam dijïimf?io mediata in tertio. 2. D. C. Si immediate idem fecundo loco fignificet ac iden- n 1 [Wf tiée. C. fi denotet rationem formalem uniendi, IN Loqui- icitat, at | mur de ratione formali, cur natura divina dicatur uni-- j -afm,mm&m,«. ta , an rauone fui , an ratione perfonalitacis Verbi, qux ij m X V nobis eft ratio formalis immediata; Deunione autem andit, jl ii identice fumptä nulla quxftio eft. aslf m $.3. Refl. de UInione AMediatá. IT v,nvrhnmq'.n ) Ediat? uniri eft uniri aliquo medio , quod eft uni- v n tum alteri ; fed natura divina non unitur ullo me- iif dio unito Perfonalitati Verbi, vel Humanitati, ergo. T Ui n f D. Ma. Siim - & mediaté unita [int diflincta vealiter ada- 4 (( d Bii quaté C.. fi vealiter immediatà n fe identifientur ,. licit ff idi anediaté diflinguantur in tertio N.. Mediate uniri hic eft j ^(nu Adentificari illi , quod formaliter , C ratione. fut wuitur , fi- J UP n fii, " veutloquamur cum D. Th. q. 3.a.2. ad i. Eff fubfi- J ( Ll n flere in eadem bypoflaft , cuà bumanitas efl immedtate unita 3 PT hi T d ftve eft non. differre fuppofito , quod eft immediaie wnitum. j "T ii rP , 1. Ex eo, quod perfon:dims Filii formaliter && quitut , quod naturaà re- immediatt producatur ; noncfe 13 alitet. ^i chOIW' - MSON É 2.6 THEOREMA IV. THESIS XI. x.ï h al : j iteridenuficata producatur mediat?, etgo nec ex üni- j d uü u^ du one immediatà Verbi fequitur mediata unio naturz re- :Pe "fl Ia (io aliter identificatz. Diff. Denominatio produtli famplici- "o ter vepugnat in natura divinás quia aliai natura Patris j od Á n di/lingueretgur fï naturAfili , C non foret unus Deus. Unde D «muns z bac denominatio nec im - nec mediatà comvenit natura : Sed ?I ao deuominatio umiti mom babet fümilem imcomvenientiam. umpuj Il. INatura communicatur Filio, non commu- ii " nicatà Paternitate , lic?t Paternitas identificetur eílen- WM' od n tiz , ergo etiam Filiatio uniri poteft Humanitati, nullo ag modo unità naturá , lic:t natura identificetur Filiatio- « Hinc k ni Jf Pateruitas babet. oppofitionem cum Filiatione. nf que eppofitio impedit communicationem Paternitatis , dum. iv.mï CF» , D6 conmunicatur natura : At natura non babet opyofitioness Z[J'I Bilhit VM'M' li cum bumanitate , ut impediat ejus unionem, dum unitur ;nfeäias FU à perfonalitas Filii. IV. Euamexeo; quódnatu- LL rauniatur mediat?, non fequitur , ullo modo uniri Pa- unc enim t ternitatem , licet Paternitas identificetur naturz , ergo necex eo , quod Verbum uniatur immediate , fequitur f V. al p quód ullo modo uniatur natura, licet identificentur. tugnat as JDifp. INatura, dum mediaté unitur , mon unitur ratione (xmptis a Bminemat fs. féd vatione. Verbi, ci quatenus identificatur Perbo, ergonon fit. denominatio communis omnibus perfonis : Sed n ul Empm Verbum unitur vatione fui, c mediat? faltem eandem dat atturt odl denominationem omni ei , quod eft idem cum illo , fi aliunde at LU qon eff vepugnantia. lm a tuYcelario m THEOREMA IV. Vaermutan, Csltrenr FIinc Unio facta eft in Unitatem Perfo- "4 n0n INatura, AC d lhppor u flr A C Üm unione immediatá períonalitatis, & mediatá Vi n " iC n : diyini.lacis connectitur quaftio altera , an hzcunio ^ Wa wf 1 facta ' THES[S il D PERSONA ASSUMENS. 4 L: 127 cx ^ (ffny, [ E V fata fit in Naturá vel Perfona, five quod perfectiüs üa«aunmp : quaftionem expiämit , an factafit inunitatem Naturz WMW if h velPerfonz , ut refellatur error tüm Neftorii ftatuentis "W M 7 Mily, duas & naturas, & períonas; tum Eutychetis volenus in | J"mfr!mm h) W Chrifto effe & unam perfonam , & unam naturam, vel UT pet converfionem unius naturz in aliam,vel per mixtio- u7 L. M h nem,;velper compofitionem : Unde refolvimus. itumm Unio facta eff in Per[omu, feuin unitatem Per[ona ; propte- )H [v tea enim unio hypoftatica, feu perfonalis communi no» UR minedicifolet: Etideoin Chrifto Deusde homine , & A f homo de Deo przdicatur fubftantialiter, feu fubftandi- [ ve: Hinc & unitatem períonz apud Raynaudum de- 1,",';&] m A'f finiunt CC. Ephef. Chalced. Conftantinop. Lateran. M n nl Etin Symb. Athan. confitemur:. Unus eff Chriflus, unus '!:m D7 t ton confufione fubflantie » fed unitate perfone, 1dem eti an E confenfus eft PP. apud Petavium , & Alios. Unio zon eff. fadla in uaturá, feu. in unitatem naturas hunc enim errorem profcribunt CC. Gen. II. a&. 5. " L p lm Gen. V. coll. g. can. 8. Hifpalenfe IL. c. 13. Idem d) A jf repugnat communi feníui PP. apud Rayn. Repugnat qmMN n & 5cripturis, qua Chriftum verum Deum,; & verum L Hominem apertc dicunt, eique tribuunt animam, car- gl [ V nem, ofla, corpus palpabile, pafïïbile, ergo ineodem WE' natura manfit humana, ergo. IH. Undeamocr fin w.&x': Mluna b 4 unitas illanatura nonpotuit fieri per Comverfionem unius in eliam . aut per Confumptionem uiaid; quod converti- tur, necellario mutatur & de ; init; fed repugnat Di- vinitatem mutari, aut definere : Si veró defiic, falsó. u Chriftus diceretur homo, incarnatus , patfus ; -cüm IV. [iiánDue hQCC naturam lePPODEmE permanentem. " Nec fieri potuit per 7Mixtionem fubflantialem utriusque 'i'*kx i nattra; quiaex hac mifcibilia vel transmutantur , vel m alrerantur , ut refultet na- c,orxumgüntur , velífalte zf:azlummh'fg » ! f Ef 4 tura M AU 128 ITHEOREMA IV. " THESIS XI, AA V tura tertia; quz divinitati repugnant , & Chriftus ex Dj Pontiol K g matutá hàctertia dici non poflet Confubftantialis Patri li " fecundüm divinitatem , & Matri fecundüm humanita- NU ]. T tem. x E [ V. Nec fieri potuit per modim imateria cr n i sV jformes feu per Corzpofitionems cüm hac fic ex naturisin- AK 1 0addt l complctis, & naturaliter ad invicem ordinatis: Si ve- [ i qui xouniretur ütaurum argento; Chriftus foret ens per nl : j accidens, &c. LL $.2. Reflexiones Nefloriane. j jl n E eodem füppofito non pofünt dici contraria; fed qim C gt D de Chrifto hec pafïïm dici Poühnt, ergo non eft ld um unitas, &unioin fuppofito , feu períona.. D. Mz. De x D Qu "uT eodem fuppofito, quod unicam babet uaturam C. drver[am N. II. Anteunionem jam erat unitas perfonæ, afat. [u4 ergo non efteffectus unionis, er o onecunio eft inper- . Íona. D..4. Unitas perfona üt fubfiffentis in unicA maturá €.induabus N, ^TI. Terminus actionis uniiiva D. enmprati ellet períona Verbi , fed terminus actionis non poteft cerpom&w c(le anteactionem. D. Ma. Effet per[ona V'erbi ut una; D.Ma Oa feu materialiter fumpta IN.. formaliter ut unita , & àt. fus- qud ii fugj lat g fjicm induabus naturis C...Hinc aute atlionem erit equs ter- aninus snaterialitet , mon. formaliter fumprus. IV. Symboho A Damafcenus, & Alii humanitatem dicunt inftrumen- tDeusi hm tum Divinitatis ; fed inftrumentum retinet fuam Per- ammitfhn fonalitatem re[þe&u operantis , ergo humanitas reti- "ltebcda. net & fuam , ergo unio & unitas non fit perfonz.. D. i 31:(/(1//1)/1/1/3;.! Ma. Pnffrumentum perfonaliter conjunttum | C. fepavatum k 3 diz . a. V. Períona ex Boctio eft naturz intellectua- Ckas ia lis individua fübftantia; fed taliseft natura humana in [ if ( ^ Chrifto , cüm univerfalis non fit, ergo unitur finc uni- fi , g Al tate perfonz.. D. Ma. Efl indvvidua fubflantia completa, um I AUb J l/lm [ ij " feu proutin ff Qger fe fulfjit C. ad aliam ordinata s qïzæ V. r PERSONA ASSUMENS 129 Uma.u T ia alio fubfiflit IN. VI. In.Chrifto funt duz genera- n m M ü"mbihl'[ tiones, acterna ex patre, tempomhs ex matre, fcd gene- ^A WH' AUf L l(: ratio terminazur ad fippolitum, ergo illz ad duo fuy— A ff ) pofita terminantur. D. Mi, 44 /u]paf dtum femper ma- zerialiter fumptum IN. faltem formaliter C I Lt ]ryrls ( In Chrifto efttota natura humana ; fed pelfonahms no- X r bisaliud non eft, » quàm tota natura, ergo & in Chri- ul fto eft perfonalitas, feu períona humana.. D. Mi. Per- fonalitas nobis efl tota matura totalitey exiffens , ita ut non fit l, pars perfectibilis propter unionem ad Verbum ; vel ad alind i , VHI. In n perficiens C. quomodocunque fumpra IN 9;.? Chrlüo eft totum id , quo conftituitur perfona huma- - D. Quo conflituitur fecundum vredum C.. etiam oblz- /)l »lflg,(f'( quum IN.. [n obliquo dicit negationem unionis ad. aliuds 4 H m quo perficiatur, PA TAE $.3. Reflexiones Eutychiane. P. comparant unionem hvpoüatlcam cum unione F corporis & animz; fedex his refultat una natura. ",fl'uu /' [ iil D. Ma. Comparant fimilitudine adequatà IN. inadequata VIDEUTIM quoad rationem fuppofiti C. Corpus & auima funt natura I Ex du a a n mcomplete , e 4 fe muzuo perfectbiles , cc. ] Symbolo S. Achan. Sicutanima & caro unus eft homo, m um a ita Deus & homo unus eft Chriftus. D. ASjcut anima e gnm j caro unus eft homo. unitate fuppofiti, ita crc. C.. mature IN. t óimilitudo cadit i unitatem tantim fd[)þqf $. ut patet ex aliis artictlis hujus Symboli , ubi re]zmuï error Luty(:h !(PM, 1. Si duz fint nature in Chrifto, ergo & duo d CW' Chrifti funt, ficutunus in Trinitate Deus eft, quia una j r D (d eft natura.. Difp. Conereta fubftantialia uon multiplican- guy . nifü multiplicetur & natura c f'ppofitum : Hinc ; ao f JDeus non . eff multiplex ex defectu natura mu!nplzmw, e dl jwnanm IV, ExD Chriflus ex defeciu fuppofiti multzp[zcz;. r r d [ Cyril 5j THEOREMA.IV. THESIS XI. WUM 130 Cyril. In Chrifto non oportet intelligere duas naturas, Tib fedunam. D. Non dues perfonaliter difintas, quas N- f florius admifit. C. perfonaliter unitas , quas Catholici doce- &ant. IN. Sed unam unitate. fuppofiti C.. übflantia IN. fif s Divinitas & humanitas habent easdem pro- prietates , operationes , & attributa ; quia quz de ho« vo faciunt Vm;;ggampüti mine dicuntur, etiam Deo tribuuntur, er 2 hu unitatem naturz, . D. Prob. Deo tribuuntur vatione fippo- fiti C. nature IN..— Ex bác unione fequitur communicatio jeligs O idiomatum . (eu mutua dyvinorum & bumanorum pradica- "Jarcnappatt zorum de fe invicem predicatio » que uon fit immediatà, cr x:&mcm'm?&bit N i d fnpt realiter innaturas ütinfra fufius oftendiznus. Nátura eft principium motüs & quietis, feu opera- às iVb aimp tionum 5 fed in Chrifto eft principium operationun dramas dinu novarum theandricarum , ergo & nova natura, D. f Ma, Principium | eliitryum C.. taptium. denominatruum , moxm'afm at a Nurs t dia & dignificatroum IN.. In Chriflo efl principium dignifica- fvum netvarum operationum C, elicitvoum N. VII. LA ye; tumqiin Operationes theandrice exigunt concurfum utrius- xiedoxr d que Ratura s HCUC operationcs humanæ COHCU].'(LIIH tn qua " corporís & anima , ergo ficut corpus & anima faciunt tenph; u unam naturam; ita & natura divina & humana no- amvoltlzyefn vam iterum facient naturam. D. A. Exigunt concur- gucunqu;mlxchnr fum utriusque natura eodem. qmodo. influentis , vel etiam ïmpfifm;nsmm per wodum. unius natura IN.. drverfo modo. influentis C. f lf Elicitive fiunt à natura humaná , quz quia eft earum t Coey principium elicitivum phyfice & fubftanualiter uni- Aempehnl tum cum Verbo , ideo fit, ut ezdem operationes i ii perfonalitate verbi mirificïï*dignificentur, & dici pof- T & fint operationes Dei hominis , feu perfonz fub(iftentis m)nsa-,g: Mariy innatura diviná & humaná ; non autem fit; ut ipfeetiam à Jl m Eu Vexbo producantur phyfice , aut ut fint entitativà bumana i p : E & divina , creata Q inerenta » in quo contradiétio efl. D iL fi THE- T g t ; NATURA ASSUMPTA. 134 " " ägfff dis 7 d" Ut , u TAH ESIS XIL f G [U7 'M Natura Affampta. OA THEOREMA I. ^ " QUoued 1 too ln Verbum affumpfit oerum Corpus , cum otani- 5717 bus Partibus Intcavantibus. V MM a MU m [ [ . Iämn XMagus Chrifto dabat corpus phantafticum: tv P'll";ï. Marcionapparens: Gnoftici ccelefte: Alii elemen- LL tare & incorruptibile: Durando fanguis mediat? tan- Y tüm eít afïhmptus: Cajetano folus fanguis alimenti- Ka tius dVerbo allumptus eft; Contra quos cum Suarez Iu AE Jj I & communi aliorum ftatuimus. eni L. Aflumphit E N D J Verbum eorpus verum , non phantaflicum , frve apparens s T UM All, [ T tum quia fine corpore vero Conceptio, Nativitas, Paf- n fio; Mors, & alia myfteria Chrifti merz effent pra'fti- (tl. fl & giz; tum quia finis Incarnationis ceffaret , qui erat; ut patiendo nos redimeret, & præberet nobis exempium $ x hat anarm tum quia nos feduceret , quoties fuo nos hortaretur exemplo; tum quia illufiffet fenfibus noftris totá vitá ; ,r:w(a&mafaaunc " ml hn cüm voluiffet perfüadere , fe id eífe, quod non erat, ne- ,. ü Ls .zü'.! l'lil'r"' que unquam fe hominem negátet, &c. H. Af [/ ni ufmnmr : fumpflc corpus terrenum , non coleffe , mon in celo plafina- L T nf zum » fed ex fubflantià mulieris formarums quia fint hoc (l nequit dici Conceptus Lac. 2. Fa&us ex muliere Gal. 4.. J al "" k L;R: Ut« Efle ex femine Abrahz Gez. 52.. Filiushominis Lac.7. j : ld ;l;c:woncs í Primogenitus in multis fratribus Rom. 4.. Frater Ifra8- [ um Mlü?( litarum Ad. 7. &c. II Aifümpfit corpus cor- N vuptibile.C» fubjacens inffemitatibus noffris excepto peccato 4 i quia Ifaias c. $ 3. eum vocat Virum dolorum , & fcien- " ] -. tem infirmitatum: Evangeliaaffeverant , eum efuriif- m.gum:ixatk'gt d fe; fitiville, eviffe, fuiffe defatigatum, tritem , pof- »,n.lïiif?mdiäwäæ 4 tum M UR THEOREMA I. THESIS XII. 132, j u Ü tum in agonid , fudáffe fanguinem , Paffum, demum u MT exfpirátfe : Undelfai. « 5. additur: /7eré languores no- n buk flros ipfe tulit. Hebr. $.. Cireumdatus ef infirinitate. Heb. at [ 2. [neo, qui paffus efl, tentatus, poteus efl & iis, qui tentan- n l D CGCD. tur, auxiliari. IV. Verbum zmediate affumpfit um ii 'r! "J oinnes partes integrantes bumani Corporiss quia Verbum T immediate aHümth corpus completum & Perfe&um ss fecundüm ordinem naturz ; fed partes integrantes im- mediate conftituunt compïetum &integrum in ordine i mus d naturz, €'I'g0. V.. Affumpfit zmnediaté c fan- " ( guinem s quia & illead veritatem & integritatem natu- r d gt repertinet: Unde Trid.SetT. 15. c. 5.ait: In Eucha- V PU pontett riftià fub fpecie vini poni fanguinem vi verborum ; fub te m [ [pecie panisvi connexionis naturalis & concomitantiz, " quá partes Chrifti inter fe copulantur. Apoftolus Heb. um | 2. addit , Quia ergopueri, h. e. Cateri homines, com- g N. municarunt carni fauguini . & ipfe, fcilicet Filius Dei, frdyt, ) VI. Nec * participauit tisdem, ergo (ibi univit. if nj ia juvat diflinguere. fangumeim alimentitium c» naturalem ; tim Cirjag licetenim fort? ex accidentali perfectione hic fit purior, Cf fubftantialis tamen diftin&tio nec diícerni, nec ftatui fcutneciéln PQCeR » €ergo nec diftincta unio, teti, « Q Dj A: $.2. Reflexiones Adver[aris. ff emi On eft verifimile, Chriftum affumpfiffe carnem Apaziones . eam , que in Scripturis damnatur , & excluditur & &il fuenu regno celorum, fed talis eft caro humana ; nam r. iCl Cor. 1 ;. Caro & fanguis regnum Dei nen poffidebunt. R. INonbie damnatur caro. fecundimfe , fd opeva quadam wWatdplcin, af carhis legy Dei contraria » fata ex inordinatà inclinatione ftitituf carnis , que non erat in Chrifto. II. Caro, quz concupifcit adversüs Ípiritum , non eft dignaDei, fed h M. caro ex Apoftolo fic concupifcit. D. Mj. Caro vitiata 1 ) x T 4 P'EC(G- i NATURA ASSUMPTA. 21 3 Pamlmnir" | IHf. E | jeccito ariginali C.. expers peccati, & fandta IN. Rom. 8. Mifit Deus Filium fuum in fimilitudinem j (fj?j',i)li'dl," carnis, ergo non habuit veram carnem. D. A. Zn fimi- ^ (f litudinem apparentie tantüm IN.. in fimilitudinem fpecifi- t tf cam nature C.. Sic Gen. $. Adam genuit filium ad imagi- ! qui Vet xperets nemn cr fimilitudinem fuam. Gen. 2. Eva dicitur adjuto- rium . funile. IV. Ex 1. Cor. 15. Primus homo Taftes deterráterrenus, Secundus homo de coelo cceleftis, er- Iordi o habuit corpus coclefte. R. Afpoffolus non loquitur de d /it n nj . 1l Chriflo , fed de ve[urvettione mortuorum: . Jtem de bomine tovo per gratiam» C opera charitatis , non per naturam. y4 V. Ex Pf: 1 1 5. Non dabis fan&um tuum vide- ia fe corruptionem , ergo habuit corpus faltem incor- ruptibile. D. A. Corruptionem totalem & confumma- 1. Al tam . feu putredinis C.. mon confummatam , feu dolorum c d '*mmw.gs, ( mortis IN. VI. Vifio beatifica, quà Chriftus gür T N u) FN fruebatur, tollebat fenfum dolorum, ergo. R. uffu- U k liffet, mifi Deitas impedüiffet bunc effectum ejus fecundarium, An & us eum Chriffus comprebenfor fimul effet & viatov. VIT. jvl us Chriftus non fefelliffet , f1 corpus verum non habuiffet, jexi, u ficut nec fefellerunt Angeli incorpore non vero appa- fentes, ergo Chrifto dari poteft corpus non verum, Difp. Angeli non vocárunt fe bomines , fed Chriflus ergo bvl VIHFE fefelliffet s & non effet Via, Veritas ? Vita. din ff a iC Apparitiones V. T. fuerunt figna apparitionis Chrifti fed illz non fuerunt fecundüm corporis veritatem ; er- Anäm h o & Chrifti ralis effe potuit. R. Szgna frgnatis re[ponde- syidebus. | re. poffunt dupliciter » vel fecundiim vei veritatem , vel fe- i ul cundim familitudinem 3. ideo apparitiones effe potuerunt fe- m cundüm fümilitudinem s. fed fignati veritas inve effe deler. ]. G8 $.3. Reft. de Unione Sanguinis. d lgt Y Q^ V Erbum ex PP. affumpfxt carnem mediante animá, ;SJM- ergo qte 134 THEOREMA I. THESIS XII. W fA(iM ergo & partes corporis mediate "0 affumpfit. D. A. q ( r dTediante animá per mediationém phyficam in ordine ad yll 4 :ääcfeme tnionem IN per qediationem moralem in genere caufa fis ye l iil j »iysi*'nim' nalis , feu in ovdine ad finem à Deo intenrum butmana ves c demptionis, ad quem aptiffimum mediun erat anima , e torpus folum ratione anima .. Ideo ex Suarez. DP. volunt THE niLaliud; nifi quod caro affumpta fit propter aniindm , fcu funiiiones antma in corpore exercendas. h IL Siían- i B a municatio» guis eít immediat? unitus , ergo pet com (j nem idiomatun Deus eft fanguis, Deus eft effufus in i hus f terram , adhafit fpit;is, &ci Ri Communicatio idioma- P. Mentsin zi j zi , que fundarur in identitate per[ona , comvenit tantüni natura integra & perfethe , que cum alid naturd canden üumbusMom:hebt vabet perfonalitatem. III. Deus dicitur defcen: ymfi:anü diíle ad inferos, jacuiffe in fepulchro, licet pars tan- um qui t s vt tum , fcilicet anima defcenderit, & corpus jacuerit in lno, teq fl E Pulcbro » ergo à pari. Di]þ. INatura integra veprefens tatur tantüm per partes effentiales , mon integrantes : Sie [2 niün;m:mu Principem non dicis fepeliri, dum cor , vel Vifcera, fed eimamumatjt / dum corpus effertur ad (epulchbrum. IV. Verbum hmw:&fïgwf id folüm affumpfitimmediate vuiodentmus » Cujus fübfiftentiam fup-* pleó fed fupplet fubfi ftentiam humanam »-qua pere d df Des 'fonalitas eft , ergo non fanguinis, quz perfonalitas di- & humzi o cinon poteft. R. Subfoffentia humana perfonalitas dici- psrak;krfächones tur relatvue ad totam naturam completii fumptam , nof (xde hn i autem ad [imgulas pracise partes, V. Verbumafz 2l umpflr. tanrüm rnaturám unam & uni us fpeciei; fed telfer ) znín fanguis habet diftinctam. D. Ma. Unam , c oimnina | r';,frgoü Terbu Jimplicem IN.. unam fed compofitam ex pluribus partibus; ZX CAf feu naturis fabordinatis C. Nec refert; non omnes efTe vis Ltf vehtes ; ctir enim inde partes effe definent ?. ficut enim noi u)'e:f:æfm t 9&/24[: quo minüs corpus C aninia confhituant unum com- Ts potum Plyfcum). ita nec diverfitas partium Wtegr antium AR r a impedir, B | ^ NATURA ASSUMPTA. t55 : ämlmpfm | ;r fumpeiit , quo mintis faciant umnum in fpecie infima compoft« )/Wm [ m.' zum. VI. Saltem. Chriftus affümpfiffet plures M!"W!m, naturas fpecie differentes. D. Plures maturas totales N. !äftnfum /IWII Ah partiales & fubordinatas , cugufimodi funt partes animates M tj i, UM c fzmguuxC. Pitaipgg. L | THEOREMA 1Il. | l. ii J Ajfunpfit 65 animam rationalem cum omnibus Ff if ejus facultatibus C propritatibus. u :ïmlimw Rio Verbum fupplevit vices anim: in corpore: v wnamniz:azm« | Mentis in animà Apollinari : Voluntatis in opera- LT. tionibus Monothelitis: Contra quos ex fide Catholicá hsdrtrdin proütemnr. L Verburm affumpfit animam ratio- 1 litnete | talem 3 quia fi Chriftus non habuit veram animam , La non vere eft mortuus , nec ver? refurrexit, neque eft | ïmzin(tgmz?n[m [ homo, neque filius hominis , ficut nec Deus dici po- teft, nifinaturam divinam habeat, Unde Chriftus fibi wingati i | animamtribuitJoan. 1o. Zduimam tneam pono pro ovi- L. T. Yebun | bus meis : & Lxcpius alibi. IL. Affumpfit animam E ilos n | sationalem integram ; quia Chriftus ex Symbol. Athan. eft perfectus Deus , perfectus homo ex animá rationali n, qe & humaná carne fubíiftens, ergo & habet cujufquc x H u pjuiri i Partis þcrfe&iones & proprietates riaturales. if hi, n Unde Ferbum won fupplevit vices mentis ; quia üt ait F | Aug. l.83.qq.q.80. Anima humana; quz per men- | cem differt ab animá beftiali, eft forma corporis hu- d k [f m | mani, ergo fi Verbum non aflumpfiflet menrem , non hr t habuiffet veram carrem bumartam, fed füfcepiffet bel- luam quandam cum ngrä COEPOUS humani. IV. eumnesdie Nec fupplevit vices voluntatis in operandos quia ex hác i ft quint hum P fuppletione Chriftus nec potuíffet mereri, nec fatis- V. facere, nec petere, aut orare quidquam à Deo. m integrflïf j Unde n ( Y ) i t36 THEOREMA 1I. THESIS XIf. n " Unde generaliter Epiphanius definit , afumptum effe g hominem, animam, corpus, mentem, & quidquid j um "TI aliud homo eft excepto peccato. £t.D. Gregor. INa- Tole;ww"?' ] hi gv ziam. addit :: Si totus peccavic, toci quoque genito tni« yi fïW tus eft. g VI. Praterea Anima à Chriffo. affumpta W-, ] fuit patibilis , habuítque veraspa[fioness. quia Matth. 26. 1 Y l ! Chriftus defeipfo dicit: Triffis eff anima mea usque ad il m m TUT mortem.. Marc. 24. Capit "fefus pavere d tadeve.. Joan. i An'ump 2. Zelus domus tue comedit ime. Marc. 3. Circumfpiciens €os cuim ir4.. Ergo in Chrifto fuit triftitia, pavor, tzdi- av Y um,indignatio & ira , ergo habuit veras paffiones , feu "T Ddwb. MT animam patibilem. dim ial $.2. Reflexiones Adver[arie. gtf V'E rbum in Scripturis non dicitur anima , fed caro ls d mat.o. factum, ergo vices animz fupplevit. R. . Ex if yn, Den Alug. Caro in Scripturis fape venit uomine satura bumanes frcam r que efl pars natura magis fenfibilis , & oppofita errori Cevin- thi , quem Exvangelifla condemna[fe praprimis: creditur.. 2 Til Chriflus im Scripturis [ape etiam dicitur homo , item datur ei Pal t aninia , ergo equyvalenter dicitur fackus bomo , feu corpus & aAnuma. IL. Deus in V. T. licét fibi animam tri- r buat, inferri tamen nequit, eum veram habere ani- Jis quid o mam , fed tantüim figurate & tropicé, ergo neque 1 a m n interri poteft de Chrifto.. D;fp. Cimin. V. T. nec Deus ursetm p factus fit bomo , nec carnem fufceperit s facile erat intellig € rentrerani :- ve» animan, queaei tribuitur, non fumi proprio fed tropicts i-*?:!ür'/,v./tllz;'[m; e millam dabat errandi occafionem :Std in N. T. cimpaf-. - Fatminre fim dicatur fufcepiffe carnem , c factus effe bomo , nan eft, Meiermgpoef eur anima on (unatur propries uta fumitur caro. H T Si Verbum non füpplet vices animz, ergo in Chrifto v'ïfh" u »ISP erunt tres fubftantiz , divinitas, corpus, & anima ; fed Qtnrt QUPITE modum hunc loqucndi reprobat CC. Toletanum , er« hi Qu gOo lü l! "IB 7 NATURA ASSUMPTA. 137 flä[ïüm.« Tnten go. D. Ma. Tresfubflantio, h. e. mature IN.tres fubflan- n:&quf zie, quarum due unam con[lituunt naturam bumanam C. ) C l0Que o il Joletanum veprobat tres naturas , que nom:ne fubflantie tum temporis veniebant. IV. In Chrifto faltem 'T"afl/,(] 4//"& [ non eft mens humana , quia hzc dicitur fapientia Caf^ 7 qumrManh.: | nis, que Rom. 8. mors eft, & inimica Deo, &c. D * TT Mp Pïv,? Mens bumana vitiata per peccatum , & excacata per con« DT us cupifcentias carnis efl. fapientia carnié C. fana , &c. N. lr . rrung,?ir/qn Animaneceflaria eft corpori ad hoc , ut per ^l ! [ eam vivificetur; fed hoc abunde poteft przftare Ver- l dns G bum, de quo Pfalmifta ait: Domine apud tefons vitz, D. Prob. Mi. Verbum dicitur fons vite, quia eff principium hg, effedvoum, d caufa prima ompis vite. C.. quin corpus red- dere potefi formaliter animatum IN.. Hinc tefte Philofopho t a edong 1. 2. de Anima. t. 9. Recedente animá nom os, Aut caro eft, Wk'h.t. lil W Mu nifi «quivocé. Dein caro & caterz partes per animam fortiuntur fpeciem infimam hominis phyficam. al g n 1 1 m n dtrti THEOREMA IlI. Potuit terminare duas Naturas , utd &5 due m jumd x Db m Perfona unam INatuvam. sentara Biis, que facta funt, defcendimus ad poflïbilia, & i il an una períona plures fimul naturas creatas , aut PUL plures etiam perfonz unam naturam terminare poffint, "at hic breviter examinamus. I. Perfona una. feu Ver- / m'nopic'zf ! ,Uum potuitplures fimul affumere naturass fi enim eadem LTamp perfona terminare polïït naturam divinam & huma- hn w nam ; eccur non poflet terminare plures naturas etiam ]i "[ 0 creatas? cümnatura créata per fe fit capax unionis hy- hg Poüaticæ ; & quzevis perfona divina habeat potentiam g ia terminativam infinitam , & unió curn üná naturá non Y j »Tol J DPPODB.EUL' unioni cum alterä. IL Hincütob- ( 4n LL. Sent, Íer- 'Gg ym 138 THEOREMA III.' THESIS XII. d j " fervat D. Th. q. 3.2.7. P/is affumptiva. comveniens per« Him me i* fona droina non comprebenditur , mec exbauritur ab unana- ) ) T ! [ turá créat4 5 quia vis affumptiva convenit illi ratione | omnipotentiæ tanquam principii efficienter unientis; hg g & ratione Pcrfonalitatis tanquam termini ; fed nec ( r;äm n omnipotentia üt principium uniens, nec Perfönalitas , ia üt terminativa comprehendi , & exhauriri poteft ab uná naturá , càüm utraque fit infinita, & infinitam àfi- ,af nito non exhauriatur. HI. Plures etiam perfo- g anti v iaf na terminare poffunt utam naturam s. non enim nobis ap- sf qu paret implicantia ; necex parte pcrfonarum , quae ha- dj ii bent xqualem vim terminandi, nec fe mutuó exclu- borponlé r dunt, & defacko tezminant eandem Naturam divinam : w Ql necex páarte naturz creatz , qua non magis intrinfece dries; ld t terminaretur ab uná, quàm pluribus perfonis, & per hocquód elevetur ab uná pcrfonä, non fit incapax obe- jj p diendi elevationi alterius, cüm cuivis obedire tenea- iv n d tutr. miandtin V. Ex duplici hác unione iv neutro cafu t admittimus , duos vel plures fore bominess quia uc mulci- plicentur concreta fubftantiva, multiplicari debent & vt dfinett fuppofitum, & riatura ; fed in prirno cafunon multi- i f Plicatur fuppofirum, & in altero natura non mulüipli- eicodr, tinis D. d catur : Hinc ficut plures períonz terminantes unam naturam divinamnon funt plures Dii , ita nechüc plu- t ( t tes erunt hamires, feu Dei homines. Va Nl-' r ( hilominus n fecundo cafa concedimus plures fore Chriffos; [ :/m/iwzx:, ! Nf ff intelligas Perfonam Chrifli compofitam 5. quia ex Tipha- nohzc compofitio eft relativa ad extra , feu ad aliud, Pk]ï?jrümp[gm; & cumalio ; unde natura fe non habet per modum Witttinim conftituentis primum effe, fed terminantis ; & fola m & ]b ] VI. Non perfonalitas multiplicitatem facit. f " h'fi, i/fl ( tamen plures Chriffz funt; fí. intellicas ipfum compofitums l "rieni quad Chriflus efl ; quia compofitio hacc eft abfoluta, & 'diuasriüanumerw TE v ^. NÀATURAÀ ASSUMPTÁ. 139 u ii ad intrài & in re&to faltem &qualiter ex illis éonftis L P tuitur primum effe. CUieng if Acitrter n | $.2. Reflexiones Adver[arie. Vtmipi ; V Irtus gerérativa Patris non poteft generare nifi du pf . | unum filium ; ergo nec vis terminativa Verbi :314 [ | ( pl extra pbte('t términare nifi uiniam riaturam. Dijþ. Na- T n f zura affumililes funt finitàs. & nunquam adequant, aub LIrtin of perfetté explent virtutem Verbi infinitam terminatrvam ad j ïu:.mmbiszp. extra s uti nec effedus creati Oninipotentiam infüitams: aà Mi w A quti ^ 1 | Perfona Filüi ; quia infinita etiamefl , utiqué perfétlà cor- MCltmto d vefpondet iifinite virtuti generatrua; II Si Ver- a uamdna um Potuiiïbt terminare duas naturas ; éergo in triduo fl W napr a MT mortis Chrifti abfolute dici potuiffet : Hoc mortaum x t t eft vivens; fed hzc funt oppofita. IV Mi Quia bié fenfüs efh * Suppofitum terminans éovpus suortuum eft fimul ! üm?uüm-,* Y d) terminans corpus alterum vivum . uti defacto fuppofitumi T terminans náturdm Bunianam vovtuam ; famuil ierininabaà p qui ul | lL hatiram drvinam viventénm : ubi oppofitio tion eff. Si verbum affümeret diverías naturas , idem vivens dyh:-m' dent g lo df pettinebit ád diver(às fpecies, v. g. Angeli & Hominis; ero m m | o o Hirco-cervus; vel Ang"elo-Homo' norn erit ens raa ia E | tionis. D. Seq. 4dem &vvens ; áuoil efd uiumi vátione füba | d Jiflentia, e natura IN quiod efl ünim rátioné fubfiftentie; 1ts [ N« | Qon tamen nattrà C.. Hirco-cervus fecundümi identitateim gf n | Wature efl ens vationis , od fecundum identitatem füppofiti. "n IV. aTo 43 Natüta priüs alfumpta affümeret naturam NT pofterius affümptam , ficut ex eo, quód Filius affüriat naturam humanam , etiaim natüràá divinà eandem affu- j Pü usl ninati y inere dicitur. Difp. Iatura divina identificatur Filio $ ) L " fed non. büniana , "vel ereata uatura alia priüs affumptá; y V. Saltemi erint duo ii hoc fuppofito hormines TL 65 duas naturas numero diftinctas, ficut efferit dtio arii« dop iids Gg 2 fU 140 THEOREMA TII. THESIS XII. gt sl malia ob naturas duas fpecie diftin&as, fi affumeren- m [L] tur nauura humana, & leonina.. R. $2 per animal intel- At UI gen " 1'Omd ligas fuppofitum » untm erit s. ficut defatlo Chriflus non eft n C n duo vrventes , licet natura bumana c divina fit vivens. l:ll l"d'mx " VI. Concreta fubftantiva pro principali im- [ j j stlut portant naturam , ergo hzcilla mulüplicat. D. 4. 7: " fignificationis. diffintla C. i. fuppofitionis difiniia , aut f enaram nultiplicationis IN. VII. Concreta adje&tiva u-ju&g?endw multiplicant fola fubjecta , ergo & fubftantiva fole g, D.U m formz, feu nawurz. Diff. £n illis forma adjacentz. I ia v bis fimul conffituunt primum effe » ergo finé bisuon eff mul- | Nar ziplicitas. dam, f rc t $.3. Reft. de Unione Plurium Per(onarum. fij o li. DI Olinaturz divinz convenit tribus hypoftafibus fub- fl C v d fiftere, ergo non convenit creatz. D. A. Convenit alli foli connaturaliter , C per identitatem C. exclufive, ita i uyta [ utcreate non po[fit comvenire obedientialiter, * per unia- grunin u nem IN. II. Ex hác unione daretur communi- catio idiomatum , ergo Filiuseffet Pater. V. A. /dio- THR snatum enim communticatio fundatur in unitate fuppofiti, Mijb n «c pluralitate naturarum fed in bác bypotheft plures effent TET perfona s feu fuppofita, & una natura. VelD. A. Dare- Mna Vi zur quoad pradicata communia C effentialia, vel inter hu- snanitatem ( per(onas C.. quoad pradicata notionalia C f qunqu d gerfonalia , velinter ipfas per(onas IN.. Perfona enim nou L ncedunt potefl. f'upponere pro perfona alterá, fed poffunt natura pro U,: $Jonas H perfons , C perfona pro naturis , fi fumantur in concreto. III. Cüm unus fit homo, ex hác unione re&te con- U E(w, AU Datira J cludo: Hichomo eft pater, hic homo eft filius, ergo pa- pon " J ter eftfilius. R. Subfiffentia diflintla nequit eodem prono- ) qllOd : j mine demonflvaris bincfidico:. Hie bomo efl pater : necef- fario iutelligitur : Hic bomo fubfiflens fubfiflemià Patris L A & € AR r NATURA ASSUMPTA. 141 s Ádiy, efl pater , fed bomo fubfiflens fubfg/ient)ä patris non eft fi- j'-ïi P ais IV. Hus: Perfona fcilicet pro fe mutuà non fupponunt. W Oif Saltem natura per unam perfonalitatem non effet ter- L minata, quia progrederetur ulterius. D. Prob. Pro- ] Pflllxlrïah] gredevetur ulterius ex exigentiá aliquá naturali , vel infuf- i 24] ficientia IN.. ex voluntate Dei elevantis fupra exigentiam 1 [ azaturalem C. V. Effe&tus formalis fübíiftentiz i eft reddere naturam totam , pcrfe&am ; integram, ita Al T lz utà nullo dependeat, velüàt pars, vel àt ulteriüs perfe- i Jrultpy [ Gibile. D. Ut non dependeat quoad. bauc perfonam C. ha M T al IN. — Nel Quoad . exiflentiam C..— quóxd atlum N. VI. Natura humana exigicaliquam fubfiften- iam ; fed hec exigentia expleta eít per fubfiftentiam 7477 Filii, ergo non poteft expleri per aliam adhuc fubí- ml ftentiam. D. M. Expleta eff vefpedtu bujus termini . feu z. D nnit Filii C. refpettu alterius termini , feu Perfone divina N. m C Sic £ capacitas recipiendi unum .qradum gratia expletur LL d per eundem gradum , quin fiat incapax novi gradís. fratr m | w AAl THEOREMA IV. iut agf Poffibile, non congruum videtur affmere na- yi u turam irrationalem , non (ubordinatam vationali. 9. ï w m Egat Wicleffus naturam aliam potuiffe affümi, i M qud ( quàm quz defa&o affumpta eft: D. Th. Scot. Itj " Suar. concedunt omnem naturam creatam affumi po- y u g tuifle : S. Bonav. Hurtado , & Alii folam naturam ra- tionalem, aut natürasad eandem ordinatas: Noscon- El"m 'm' m cludimus. I. Affumi potuit quevis natura va- s d 1 iflns u zina4li ; quia Apoftolus Hebr. 2. üt fpeciale benefi- cium pradicat , quód Deus non apprehenderit Ange- quiuodfmf los, fed femen Abrahz ; ergo fupponit Angelum po- u t " tuiffe apprehendi , & confequenter alias etiam creatu- j th!üi'*ï Gg 3 fag u 142 ?HEOREMA IV. THESIS XII, ] i / rasrationales , qua omnes aptz fünt atfingerc aliqua- liter ipfum Verbum per fnam operationem , illud cog- Q Ti n . At [: noícendo, & amando. II. Aflumi poteff quevis N u - n etiam naturá purä imaterialis ordinata ad. vationalem ut n pars» vel effentiali , vel integralis ; quia tales naturz Pa D componunt totum rationale , quod aptum eftaffumi à m d Verbo , ergo & inæ affumi poffunt : Unde in triduo MT mortis Chrifti Verbum manfit unitum corpori & fan- TUb guini. III. Nec eft implicantia phyfica , affa- ganprint qni alias etiam naturas pure materialéss quia fubfiftentia alcongn divina eminenter continet virtutem terminativam fub- i, a y " fiftentiz creatz; & naturacreata habet terminabilita- h h TM la 2 tem obedientialem. IV. Hujus tamen affump- g[cr.pz nj egnm dionis cujusvis natura congruitatem negamus cum D. T. r m q. 4. 4. 1. cÀm donum hoc maximumab iis nec cogno- UT fcatur, nec ametur, nectanta humiliatio & exinanitio l Duowegt t honeftetur infinitate meritorum , fummá glorificatio- imsijrdtm ne, generis humani redemptione, &aliis, qua funrin f rimdr) creaturà rationali. V. Idem S. Do&or in 3. aol dift. 2. q. 1. a. 1. addit : Lequendo de potentia Dei abfo- lutà. Deus poteft affumere, quamcunque. creaturam vult s tncamanyr o Unde fecundim boc non eff una creatura magis affumptibi- p n lis, quàm altera s. loquendo autem de. potentia ovdinata, nen du illam ereaturam affumere potef , quam congruit affumere ex ordine fue fapientia 5 unde illa creatura dicitur. affump- h, equi zibilis , in qu bujusmodi congruitas invenitur. VI. Vi mit m i, f pud Ex S. Aug. l. de Spir. & Animá, addimus : Supremim C enime Intelligentia, feu miens imaginem feu. fimilitudinem EL gerit fui fuperioris, ideft. Deis. unde Cv ejus fufceptiva efa f& potuit ad unitatem perfona ipfius. Exgoin tali imagine fff**'-"*flru?lfmi ftat potiffima ratio, & congruitas affumibiliratis, ergo »ifm l, congruum effe, recte negamus , affüumi naturam aflu- , Quspusc » wiirrationalem; feu non fübordinatam rationali." buig ] li. $. zv Bw NATURA ASSUMPTA. 143 lwtamnge.'e d $.2. Reflexiones Adver[arie. otey, i Miniggi, On eftincongruum Deum per fuam immenfitatem DI omniaimplere , etiam infernum , érgo nec incon- QU tes s gruum eft, Deum uni etiam naturz uniri , licecirratio- um el nali. Diff, INon per ummenfitatem.féd per unionem creatura ! a!ïu; £ In (r a[fumitur in unitatem perfona , & confequenter e[L ac dici- &l tur Deus ; quenegamus congrue dicis. cim tanta bumilia- ii Qd i zio won boneflesur. infinitate meriti , moffra redemptione, II. Deus N A &UUf fanctitate per[ona » vel alio fine (ufficiente. ) pro fine congruo & honefto haberet oftenfionem Om- li ni.Potentiæ , excellentiam Compofiti , confüfionem fa- pientiz humanz , humiliationem, & obedientiam ho- lj um n ] . minis , ergonon eft indecentiamoralis. A. r. .$ic p4- n m CQ viter dicam affumi potuiffe humanitatem peccato infectam, €» aterne damnationi obnoxiam, 2.N. À. Fines enim il- um os Deus nequit intendere , mifi prudenter C decenters. ed imri p diximus deeffe decentiam 3. cium. fines tales non babeant effe- [di gminzr HI. j D &um » quo boneflari po[fit tanta Dei bumiliatie, Species Euchariftice propter unionem fiuam facramen- i Dd quima u talem cum corpore & fanguine Chrifti participant ali- 4 " l quo modo fupremam adorationem, quz Chrifto fub d !] ia fpeciebus exiftenti defertur , ergo nec repugnat, unio- nem hypoftaticam communicari rebus non ratíonali- p bus, eä.squ.c vitalis unionis adorari. Difp. Natura by- ü áir f n Y poflaticé unita fummum accipit donum , fit (ubflantialiter m fanila, fit grata & amabils Deo» c confequeuter debet effe capax amicitie divinas . quod natura jrrationali nequit T d comvenire : At unio facrameutalis non babet illos effectus 5 " Mapïi-v:» fpecies non. fantlificantur fubflantialiter 5 won fit commu- yialinf qicatio idiomatum , fed folim. concomitanter. coluntur. sls d IV Corpus Chrifti in triduo mortis manfit Ver- y nagutr:'-'-ï' bo unitum ; fed boc non erat ragonale; nec fenfibile, nec d : Y Gg 4 CQKWO g 144. THEOREMA I. THESIS XIII. j «nec vivens, ergo natura affumenda non neceffarió eft q rationalis. D. Mi, INon erat vationale, fed tamen ordi- p i A(g Ph (L] matum de fe ad naturam vationalem C. fecus N. -N [ a 'Tota ratio naturz humanz affumptibilis eft , quia eft ub ] I g intrinfece incompleta , & complebilis in ratione fubfi- jf ftentiz ; fed talis eft quavis natura irrationalis. JV. du Dcmonm Caufal. Ma. Sed ideo etiams quia eff apta ad obtinenduma ..... lus Q boueftiffimum finem » &ad amicitiam divinam egc. l m " ]Dm,;. Si( ü THESIS XIIL. xmunigenixum t Compofitum "T heandricum. spri i loml 8, QM&V!!.W THEOREMA I. LE NUIT Compof[iti "T beandrici una eadémque Perfona: aj pR fimul Homo , & Deus eft. as rl E Bion & Cerinthus primüm , & pofteos Paulus Sa- vatsiatedugit mofatenus, Photinus, & alii divinitatem Chrifti st i mndn. oppugnárunt : Contra quos cum D. Cyrillo ex quin- mi r a que capitibus ejus demonftrationem pramittimus, & f Dd n humanitatis probandz rationes generales Íuperaddi- dul imnus, I. Divinítas Chrifti contra Hareticos de- n nDnw monftraturex Nomine: lfa. 1. AVoinen ejus Exmmanuel, FBnc Vertaex . quod eft , Deus nobiscum, la. 9. Vocabitur INomen ejus Mu A : admirabilis , Deus. la. 3 $.. Dew ipfe veniet» & falvabit t Df vos. Joan. 1. Et Perbumerat Dem. Ad Tit. z. Dicitur: lus II. 4Magnus Dews. Rom. 9. Super omnia Dews. " (*J:;:JE.;.IZJIIB in| Demonftratur ex Nativitate: Joan. 3. Dicitur Uzige- LT anitus Dei Filiw. Joan. $. Fzliu diledus. Matth. 16. Fi- l - as lus Deivrvi, 1. Joan. $. Scimus , quia Filius Dei venit, h fitiru Q'v. Íed Pater & Filius funt. ejusdem naturz, ergo. L7T r Demonftatur ex Naturá: Joan.10. Ego L ó ; At i NY m COMPOSITUM THEANDRICUM I4 n , & Pater unum fumus. Col. 2. Ineo babitat omnis pleni- db ii tudo diuinitatis corporaliter. . Joan. 10. Pater in ime eff, t ( ego in Patre. IV. Demonftraturex pocefmte Uil SCR )(IE creandi , judicandi , gubernandi , remittendi peccata; Loneli Joan. 1. Omnia pev ipfum fata funt.. Joan. s. Oinne fu- tnd dicium dedit Filio. A. 10. Hic eft Dominus omnium. ul mm,, N Demonftratur demüm ex Confeffione & te- W*nv ftificatione ipfius Chrifti : Joan. 14. Creditis in Deum, c» n me credite.. Joan. 16. Omnia» qua babet Pater, mea N fumt..|. Joan. 5. Sc enim Deus dilexit mundum» ut Filbum fuum unigenitum davet. VI. Chriftus eff vere & j/ TM proprié etiam bomo quia Chriftus de fe ipfo teftatur joan.8. Quaritis me interficere bominem . qui veritatem " vyobis locutus fum. Rom. $.. n gratia unius. hominis . C. ('W l («f Rom. r. Qui fatlu efl ei ex feinine David. Va. 7: Virgo l concipiet, C pariet Filium cc VII. Hinc D. fo- T annes Hareticos lel tempox 1S humamtatem Ch[lül ne- hes Pal | gantesitaredarguit 1.Joan. 4.. ]Vfulti Pfeudo-Propheta at (l / exierunt in mundum : [n boc cognofcitur Spiritus Deis 10 &t QUIY omnis Spiritus , qui confitetur Cfefum Chriflum in carne ve- ii d — niffe, ex Deo e[l , & omnis fpiritus, qui folvit "fefum , vel Qu5 lt üt Gracus legit , qui non confitetur Jefum in carne ve- ...Amm j niffe ; ex Deouon eft , hic Anti-Chriflus eft VHI s r'l" ie) Hanc Veritatem Catholicam clariffime exprimit Sym- Ab Wn "] bolum Athanafü : Ef ergo fides recla; tt confitcamur, d quia Dominusno[ler ]. C.. Dei Filius, Deus C bomo eft Deus ex fubflantia Patris ante facula genitus , * homo ex h JX n 1 i fibflanti4 Matris in favulo natus » perfectus Deus, c». per- . DAR z cUnp | feclus bomo ex anima vationali, & humaná carne fubfiffens IX Unde cum D. Damaftceno concludimus : i | Subfiffit in utráque natura verus Emmanuel, totus Deus, Ri Du v totus bomo:. mon tamentotum Deus, nec totum bomo ; quia. niure; ? ,yi "Totus ad fuppofltum ; Totum ad naturam refertur. . n t $.2 Ü Gg 5 u 146 THEOREMA I. THESIS XHI. f q [ m - $.2. Reflexiones Adver[arie. À ol'tüw ^ j yff Eus non eft nomen communicabile " P ideo enim ", D imuti j Sap. 13. reprehenduntur Idololatrz, quód nomen nit incommunicabile Dei attribuant lignis, & aliis, ergQ yim compoüto theandrico non communicabitür nomen ] l, j I E Dei. D. A. INoneff uomen communicabile , ita ut Deitas [ :'.1(0:5) i C conflituat Humanitatem » [eu bominem in ab[iraco C.. ita st fiat unum fuppo[itum nature dyoina & bumana , & com, m municatioidiomatum IN.. 1dololatrz nomen Deitatis tri- Ja, i fl y ais buebant lignis, fecundiim quod. confiderantur in naturá fuá 5 nos Chriflo damus. feeundum . fuppofitum eternum, "IT " Ex Pf. go. Non fit in te Deus recens; fed Mants compofxtum theandricum , quod non Íemper erat , ef- H fecDeusrecens. D. Mi. Effet Deus. feu quoddam vecens fl fecundum id, qued dicit pro. fuppofito IN.. quod dicit pra naturá vecenter affumpta C.. INomen Deus non dicitur va- JII. Illenon zione natura affumpte » fed fuppofiti. fpns !) [ Ut ;10 eft Deus; cui non convenit propria differentia Dei , feu Mp ) Afeitas; fed hzc nec convenit Chrifto, nec ipfi Filio, bscmdimg qui totum , quod habet , ab alio habet , ícilicet Patre. gatitionem hs D. 1. Prob. €Mi. INon comvenit Chriflo quoad bumanita- qui fuum;, f ten C.. divinitatem IN.. Dein,D. 2. Prob. Mi.. INon con- t fay j vnit Filio vatione natura , ita ut effentias feu natura Filit cïz'(;f(v//a I communicata non fit à fe IN.. in vatione fubfiflentias ita ut dirilecam con petfoua vatione proce[fonis non fit à f2 » fed procedendo par- Ml pl IV. Pradeftina- ricipet naturam » qua e[H à. f C. vexferünz d tio efteorum, quae fünt per gratiam , non per natu- Gd ram ; fed Rom. 1, Chriftus dicitur predeftinatus Fi- Ol liusDei, ergo non eft per naturam ; feu vere & pro- ia prie. D. Mi. Predeflinatus fecundtum bumauitatem; quia . At un, | buic per fe non competebat , ut uniretur V'erbo C. fecundum lr "m Cc0t- aaturam, vel ?erf:;nalitafem divinams cui neceffarió &l li Petit *s,erg Bm COMPOSITUM THEANDRICUM,. 147 lrl V. DeChri- petit Filiatio ex generatione eterná N. fto Apoftolus ait: Cüm in formá Dei effet : ergonon Lj:abde; il 1 erat verus Deus per naturam. R. Ut? eundem dicit for- ].W' QUid l suam fervi accepiffe , h. e. fubflantialem naturam hominis : Hgmï, &AJJB,: Jta c per formam Dei, equs intelligit fubflantiam. VI [ tUt m | joan. :7. Hzc eftvita zterna, ut cognofcant te folum Maat D) verum Deum , & quem mififti J. C. ergo Pater eft fo- df i lus Deus, & Chriftus non eft verus Deus. D..A. Per ", (f (j TO Solum excludendo alios Deos falfos quia Pater eft ille :zf-a:cDæ;ïzüsm- Dew , qui folus verus eft C. excludendo abas etiam Perfo- 20 0 zas Trinitata , quia folus Pater eji verus Deus IN. . Ita !j n TOU thus bunc locum. interpretatur D. Cyp : fian.. in' Exbortat. ad M. artyres. 70n3&qaer::1r,f:ï fundann THEOREMA IL i, at p Hec Per[ona dici potefl Compo D m ratione, ,?ta ex duplici [ IU d Iphanus concedit Chriftum effe compofitum, fed ii n negat Perfonam dici pofle compofitam : Duran- hyaciíln dus cum aliis negat effe proprie compofitam pet com- x at has | pofitionem hujus ex his, fed hujus ad hoc : Contra I hn quos ftatuimus, I. Perfona Chrifti ;zateriali- . M. N ter fumpta , feu pracise t perfonalitas Verbi, eft fimplex i wbl | e incompofita realiter ; Verbum enim nullam admittit , n i ij 4 7 hi " ,:M,[ intrinfecam compofitionem realem ; Dici tamen cum '-m*(!(lï,! , /ü la ,*W- D. T h. potefl compofita virtualiter, v ratione nofirà ; qua- J; Jaitin tenus Períonz divinz intelliguntur, quafi confütutz ex m n | II. Perfona divinà fubftantià & proprietate. aidnins? Chriffi ut Chrifi , feu formaliter fumpta ef? compofita ex n du * Perfonalitate & Humanitate 5 quia omnis unio tendit ad at faciendum unum , feu ad unitatem ex pluribus ; fed iC [ inter perfonalitatem & humanitatem eft unio & qui- g (»g,iTr.' ! dem fubftantialis, ergo hac tendit ad faciendum unum; n & ! j 148 THEOREMA II. THESIS XIlI. coswoïmm & quidem fubftantiale: Sed nontendit ad unum in effe DL M naturz , ergo in effe períonz , ergo períona fit unaex ( IH. Unde zon j5 compolitione , feu compofita. PE " qny zantim. Chriftus eff compofitus , fed c Perfona s quia non ld [l [ Ph eftdifcrimen inter Chriftum & Períonam Chrifti ; nam Q ( lat erfona , üt fupponimus, non continet folam perío- T l nalitatem Verbiin abftracto , fed includit etiam natu- N 1 TM ras perfonalitace Verbi terminatas. IV. Nec vind div;ü eft fola compafitio bujus ad boc 5 quia compofitio albedi- sj l nis ad parietem. (quod exemplum Adverf. ftatuunt) i. D. A. non poteft effe, quin fit album, feu compofitum ex m fubje&to & albedine, ergo includit femper compofi- at ld tionem etiam ex his , ergo. V. |Perfona Chriffi inpritr n ut Chrift; etiam eff compofita ex duabus naturis , feu divini- sultrAitt arilum n tate, ( bumantates quia fi omnis diftincorum unio facit compofitionem, feu unitatem, eandem faciet hzc 14 Bj unio mediata naturarum 5 conveniunt enim , non ad srbnehtyt a. conftituendam unam naturam , ergo ad unam Perfo— n At d VI. Hanc mediatam za- nam componendam, w at zurarum compofitionem clarifime exprimunt PP.. Sic ex yius o ddn Damaíc. l. 3. de fide c. 3. /n Domiao TEU Chriflo lia comyitur duas naturas cognofcimus , unam autem hypoflafin ex utrá- fi dictur Eoin?o que compofitam. Etc. 7. Perfona Verbi , qua priiis fm- Jj A plex erat. facia efl compofita ex duabus naturis.. Ex S. Aug. w al Ep. 3. ad Volufian. Perfona bominis mixtura eft anima c i du corporiss Per[ona autem Chrifti snixturaeftl Dei c homi- ii 3145. VH. Sicetiam CC. Gen. VI. AGt. 4. & 1 1. Va acidn approbat Epiflolam Sophronii , in quà Perfonam Chrifti ttimyíri [: Ícribit ex duabus naturis effe compofitam. Idem po- Vees, ftea fecit Lateran, fb Martiuo J. CC. Gen. V. Coll. g. can. 4. addit:. Qui non coufitetur unam. ejus fubfiflemiam CX. li ül':fh*lnfqlllï 1:N0pmi(w tf compofitam ... anatbema fit.. Quae (ane compofitionem m A. | in ipsà etiam perfonà fufficienter exprimunt. $. 2 r g(r;aj::('.[c'a IY y COMPOSITUM THEANDRICUM 149 ls ? P"fona lt $. 2. Reflexiones Adverfarie UPL, Eríona Chrifti eft Perfona divina; fed Petíona di- j "/Mll U.. vina non eft compofita. D. Mi.. Perfona divina fe« N * ol ^ I eundum fe fumpta , tt pracise eft terminans naturam drvi- P![J" nam C. fumpta relatrvé ad bumanitatem , cui unitur , e A " [ cUam [ eum. quá facit unum C/mjiurn N. II. Perfona W Chrifti non eft diverfa à Perfoná Verbi , quia alioquim ifed in Chrifto duz eflent perfonz, ergo fämpex dicenda u) ) ln eftfmplex. D..4. INon eft diverfa fmpliciter C. fecun- diun quid IN.. INam Perfena Chrifli novam c diver[am ]dl. KHK' U'*V;Av zerminat naturam , quam ante non terminabat , c hac T. I M(].. l importatur in conceptu Perfona Chrifli ut Cvf , feu for- hn " V maliter accepta. III. Perfona Chrifti eft unum Til 10 membrum componens , ergo 1pf1 non eft compofita. nf JD. A. Perfona Chriffi materialiter fumpta » feu pracise t n eum, n d terminans naturam dvvinam C. formaliter fumpta , ut ter- 10 a0 U0 ?ninaus naturam etiam bumanam IN. . .Sicenim eff ipfum- CTA M met compofitum. IV. Homo non dicitur com- n P Scet Pohtus ob albedinem fibi unitam, licét cum eá con- vjuUOn d ftituat comPoHtum accidentale,ergo nec Perfíona Chri- hnþfmwm fti dicitur compofita ob humammtem fibi unitam. u Difp. Albedo non perrinet ad vationem intrinfzcam bomi- MATI n J uis ; fed natura eft de vatione intrinfecA per[ona , quiabác a fublatá pevfonalitas non eff pevfona. V. Compo- n ii fitio ex perfona.lcate Verbi & Humanitate effet com- f k po(ïtlo per accidens; qma ex componentibus comple- imun Omül tis fit compofitio per accidens; completa autem íunt yn, 106 P' & Humanitas; & Perfonahtas, ergo perfona Chrifti bn. V.Ol ex iis componinequit. D. Prob Ex conipletis fit compo- WH),A fítio per accidens , fi componant in effe natura C.in effc per- ponü fone N.. Nel SubD. $2 componentia utraque fint compíe- .nu*l ta in effe perfona C. fecu IN. VI. Compofitum, h quod gt rnyo THEÓREMA 1. THESIS XIliÍ. ia L quod ex unione humanitatis ad Verbum refultat, eft ymt q novum ; fed Períona Chrifti nequiteffe nova: D. Mi. 1 ml áp Nequit effe nova [impliciter , ita ut fit nova perfonalitas C. [ TT fecundüm quid , ita ut fit nova natura pey antiquam perfo- hi il nalitatem terminata (7 completaineffenatureIN. — VT. n ,j niult Hoc compofitum fxmplicicer inciperet effe, ficut to- y i ul tum hodie cohftitutum ex materia & formá fimpliciter / eíle incipit; fed pe'rföna Chrifti non incipit effe (impli- y y l ys cort citer, Difp. Totum incipit effe fimpliciter i quia efl nev4 [ ( ()ïmüx um natura ex partibus : Sed inm Incarnatione nec of nova natu- ta ex illis partibus , nec eft pev[ona fimpliciter nova » fed per« yírimio t tl fóna tantüm terminatur ad noyam naturam. nustomponmzig » j i""ül/f; ,.[ h?fli $.3. Reflexiones Aliz. Cfaunrjr EX Do&ote Angelico Impotfibile eft Deum aliquo w Chcfcot moódo in compofitionem alicujus venire. D. Ur iny V D principium vel formale , «vel. materiale ; feu per moduni NUITUUT partis imperfecle C. üt conflitutrvum pure intrinfecum per- at LT ficiens, & complens. IN.. ÍL Peéríonzdivinz non n dirux, t dicunt , vel faciunt veruini compofitum , licécuniantur vulonpiuts uni tertio; fcilicet effentiz ; ergo néc duiz tiature Chris fti, licét uniantur eidem fuppofxto. Dsp. d verant TR compofitionem . féquiritur usto réaliter. diflindlorum . fed Per[oue ion uniuntur inter f£ , nec uniuntur effentia a fé Füudu Vg ] vealiter diflindle : At bumanitas diffinguitur à pevonalis tate C? divinitate , quibui unitur. lif. Si Perfo- Thadus h na Chrifti vere eft compofita ex naturá divinà & hu- EU maná , ergo valet hzc propo'fitio : Duz nàátürz , feu divinitas & humianitas funt unus Cliriftus ; fed damna- dtzphrillonegu Ti tur in Conftanienfi CC. D. $eg.. Due sature etiami Mib feorfim, & ii [enfu diviffvo accepta funt unus Chriftus N.. TE i conguncle in unitate Perfoa C.. Damnantur Wicleff & Tvtin D Huf docentes ; Chiriftum effe taturam divinam c bumaz ádni M d nj n b Yi 151 | COMPOSITUM THEANDRICUM, lt nam etiam dvifivé , non copulative tantüm. IV, n j Omne compofitum eft pofterius fuis c'omponentibus; Phhi i fed Perfona non eft pofterior divinitate; &c. D. Mi. !I f Perfona Chrifli üt terminans naturam drvinam , feu ma« 271 E terialiter.c fecundum fe fumpta C. terminans natuvam bu- wf fzcml;; manam , feu formaliter fumpta , àt perfona Cbriffi , quà u&ïüfmi[i]npflu- Chrifti N. V. Axioma eft : Compoíitum eft Xtrstefe m erfectius fuis componentibus , ergo & Chriftus & Perfonà Chrift[. D. A. Componentibus purä Creatis, fzr;fz Vg limitate perfetlionis C. quando unum componens eft infinite W&mm,[riw. MIg perfectionis, ; eminenter continet totam perfettionem alte- rius componentis IN.. Vel D. Ma,. Ef perfetlius fuis com- A. ponentibus , fí habeant vationem partium proprit diclarum VE Hzc C. fi uniantur per modum nuimeri IN. i Dd erfona Chrifti compofita vel dicenda eft humana, vel vt D U divina? R. Divma dici debet fimpliciter ratioue perfona^ n fu rwin litatis, & nature divina : Mumana autem eft fecundim of quid ratione folius nature bumane terminata per perfonali- hrfnsdiizom '. tatem dryinam , que per fuam indrvifibilem unitatem facits m, lunantt tut eadem per[ona dyvinia fit , & humana: insisir C h Y Alnti THEOREMA Ill. & IV. "Ti ) Habet duas Voluntates , utl 65' Operationes, d Diinam c Huinanam. WW/M(L j i Thanafius fJacobitarum, & Sergius Conftantino- A gb ho polis Patriarche & Monothelitarum parehtes , at i duas in Chrifto ne*g.aba'nt voluntates : Contra quós ite- js du V* £um alílerimus. I. Ornnia /2 Chriffo duplicia ge- um steratim confitemur cum: CC. Gen. VI. quod A&. 4. ait: m«nusChn,fz',», Omnia duplicia unius ejufídemque DominiServatoris TA t I i J. €. fecundàm Evangelicam traditioneni afferimus ; V a [ A h, e, düas tiaturas Prædigamus ; divinam fzilicet & lu- : inànám Cov SHW 1$2 THEOREMA HI. & IV. THESIS X. IJ*W'I/ub manam...& unamquamque ejus natüram proprieta- p tem naturalen: habere confitemur ; & habere divinam jel omnia, quz divina funt, & humanam omnia, que ]?mmw WW" ) hl humana funt, abíque peceato. II. Speciatim m*(ülgm: [] Mj* pe autem bic duas in Chriflo voluntates-confitemur ; quiaüt m[eul Maximusait, omne intelligens naturá fuá volendi fa- i , iinti cultatem habet; fed Verbum caro factum habet ani- i nummm mam rationalem & intelligentem , & aliunde nobis di- Dwmobtallh : citur per omnia fimilis abíque peccato, ergo volendi d ) facultatem habuit. III. Hanc voluntatum. di- 2 GLM verfitatem apertius colligimus ex Scripturis s nam Maxth, n M 26. INon ficut ego volo , fedficuttu.. Joan. $. /Non quaro t unme: oluntatem meam » [ed ejus , qui mifit me.. Sed i Chriftus [ ain du non aliam habuiffet voluntatem , quàm divinam , non ag d locutus fuiffet de fuà voluntate üt diftin&á à voluntate Patris, cüm voluntas una tribus Perfonis fit commu- aiCiaigion mvl nis. Item Philipp. 2. Chriffus factus eft obediens ufque xharmentum n0n ad mortem fed voluntas quà obediit, divina effe non du & otuit; cüm nemo obediat fibi ipfi, & una fit divina IV. Due "w MA ».D.A. h voluntas Datri & Filio, ergo. &c. pariter fuerunt in Chriffo Operationes ; fic enim CC. Gen. tautim aj VI. iterum contra Monothelitas definit : Duas natu- tinPD. u vales operationes indivifim ,. incemvertibiliter, inconfust , ; f *Drhmirpt enfeparabiliter in eodem Domino *f. C.. Deonofroglorifi- camus .. . citm düas autem maturas , dudfquenaturales vo- 22 ( 24 luntates , C duas naturales operationes confitemur, non con- 22 emitil t AY145 6d5 , nec diver(as ad alterutrum dicimus. V. Yihroyfug g Has duplices operationes explicat D. Greg. Nyff. l. 4. Eïf*.ïpfün Q adv.Eunom. ZVeque Lazarum natura bumana vvvificat, Vr neque jacentem plorat pari nefcia poteflas:: Verum bominis vt ) P. quidem propria eff lachryma » vita vero ejus efl , qui ve ipsa u p [ €fl vita. Eaídem probat D. Bafil. l. contra eundem 740 t Eunom. $i ergo unum operatione effe dicunt , nect[fe eft Mi s p etium L : Ti .COMPOSITUM THEANDRICUM. :j; Snawramp [0;3, etiam unum effe dicant fubflantià s nam eorum , qua dyver- "U — fs fimt fübflantie » mon poteft effe frmilis operatio. VI. m Ommi,g Operationes humanz , quas Chrifto tribuunt EvangeQ li [ lia precipue funt timere , videre, audire, tadere, flere, do- lere, obedire,. intelligere, velle: fed incongtuum eft-ani- Af | Á vl | mam Chrifti intelligere, auc velle formaliter per vo« 1 folet s luntatem, aut intelle&tum divinuri, quibus implicat ) m potentiam humanam ihformari : Item incongruum cít, Deum obedire, dolere, flere, &c. ergo non quà T '.'p!mfjj T ij Deus, fed quà homo hzc operatus eft. Ui;:x,rm.mlx lh | ' as ag $.2. Reflexiones Adver(arie. , ! l M TA l Bieftunum operans feu volens, ibi eftuna voluntas, cüm voluntas inferat volentes ; fed Chriftus erat Mundriuny um Mil unum volens, ereg o o. D. Ma. Ubi eft unutn operans in und ii tmme naturA C. in duplici ealiter dversà IN. Ceterum fivoluntas , "n inferret volentes,in Deo effet una tantum Per[ona. Il ii Ü rdim.u : l Jb dri ln Inftrumentum non movetur proprii volunrate ; fedex du d Athan. & Cyril. Deusufus eft naturá humaná àt inftru« T. Duz mento. JD. /Ma. Znflrumentum inanimatum d naturale C. ^* ceim C n animatum animá [pirituali , & bypoflatice unitum IN.. Ca- Duiutt | terüm PP.non loquuntur de operationibus proprüs cupusque "] n n M maturas fed de operibus falutis , qua Bumanitas eliciebats & Verbum dirigebat c dignificabat. II Ex Greg. t Nazianz. Otat, 2. deFilio "Totumin Chrifto eft Dei- mv ficatum, ergo & voluntas. R. Ex boc ipfo textu coll;gi- V tur duplex voluntas, uta deificanss altera deificata, IV; Ex Aug.inPí. 93. Quomodo complexus eft Dominug Nf 4 m H ex duabus voluntatem unam factam in homine , quem portabat. D. Fadlam unam affedu € conformitate C. 1 ,wiunbmv | unam natura IN.— Redarguit . Aug. eos». qui voluntati lg Dei fuam preferunt. V. Voluntas eft proprie« quac tas períonalis ; fed in Chrifto una tantüm eracpcrfon:zs lm fW n LL. Sent, Hh etga l N WW 154 THEOREMA IIL.&IV. THESIS XIIL Yi » ergo & una tantüm voluntas erat. ZV. M. Alioqui gl qni u exiim in Deo forent tres voluntates , cum tres fint Hypo[flafes g ! feu per[ona : Sed-voluntas eft proprietas natura intel- l] j iln le&ualis , dicente $. IMlaximo contra Pyrrbum AMüonotbeli- T T li tun: Sane quidem fimpliciter velle nature efl... Ergo cim P mu"!: ej duplex in Chriffo fit natura , duplex quoque vwelle». feuvvo- ( Qu luntas eft. VI. In eádem Períoná non polfunt ;; 1 i e(Íe contrarie voluntates ; fed hz fuitfent in Chrifto, p f [(::DPJP*E?A&.S' quia voluntas humana deprecabatur mortem , & divi- nacam volui/fer. D. Prob. Deprecabatur mortem affectn sjonar p & volitione a&þlurä e effcaci IN. conditionatà c ineffica- du o d C at d. d quidemex direttione divine volumtatis , ut volun- zas iuferior fectndim ordinem naturamoveretur , quà plus J $n Chrifius pro nobis pateretur C.. Ubi nulla contrarietas eft. vilia o j.,ï güllä: &Himf $.3. Reflexiones Aliz. amogiumy Perationes Chrifti funt theandrice , ergo. nulla i, egVenit V^ (unt pürz humanz. D. C. Iulle funt, fi attendatur Üumien j perfona s feu principium t Quod ,. cujus funt operationes n at stritsque natura C. ft attendatur principiun it. Quo». ftn j Droriut, 1 natura bumana, àqua eliciuntur , & per quam diflinguune dodiis tur ab operationibus naturz. dvuima IN IL EX D Dion. Ep. 4. ad Cajum. Chriftus neque divina üt Deus h gerebat, neque humana üt homo : fed inhumanato Deo unam quandam theandricam , feu Dei- virilem. ( operationem nobifcum converfando exhibebat. R. Monothelite unam pofuerunt loco novam ; de quá falsá [ f'ppofitime jam olim. convili funt. à Martino . Papa. Y h IH. Sed quid eft operatio hzc noya, & Dei- Vf Mu virilis? R. AVova efl; quia ex unione bypoflaticá valor barum Operationum eft à drvinitate , entitas autem phyfica. ( J les 9d ab Humanitate : Inde etiam Dei - V'irilii , h. e. Divina & . ïhuma'.v:::».vræ( IV ! Hunanadicitur 5 quia eft operatio Dei hominis. 4.. Ut Jf IN ] "w E / L] THiyw COMMUNICATIO IDIOMATUM. 155 X M, " Eadem hec operatio nova eft una ; ergo unatantüm, t itty mtufa;»l, & non duplex in Chrifto eft operado. D. A. Uza,h.e. unius principii denominativi, feu àt quod C.. elicitivi , e Prha ; t quo IN.. INNam üt idem Pontifex ait : . bec operatia I [AA? EV;Z;:' Chrifli ef una, C quidem divina : Vel fimplex eft;. & hu f, fic Patri competet , & fequetur,. Patrem etiam effe incar- 10 p Ln ChuN namm: g compoüta eft; attio erbi , qua priüs erat fümplex , per Incarnationem iutata eft. V. Ho- Mil &dm norius Papa.Ep. ad Sergium. prohibet, neuna, vel plu- w , res dicantur operationes, üt refertur inSynod. Gen. VI. wj Adt. 12.ergo. ID..A. Probibet , ur fopiat nafcentem. di[- Ws lr - «ordiam C. ut vem definiat IN.. De quo fuftàs agunt. alii. LL T MT , S. Cyrill. l. 4. in Evang. Joan. de refufci- lum - tatá filià Principis Synagogz ait: Eam omnipotenti Áj Íuo juffu , & rurfus tactu fanctz carnis vivificando unam cognatam opcrationem PCI.' ambas naturas often- li, g dit, ergo Verbi & humanitaus una fuit operatio. D. L foy i C. Una uuitate effeclüs &v perfone C. unitate aclionis NI j jut WM; Contaitus manuum eft operatio Humanitatis , & vita col« TT QKJ; m j latio Drvinitatis. Hinc utriusque naturz operatio una arqumdg"fingwrg khgr * eít in effectibus mirgculofïs , nonin his fun&ionibus. &ximülüï 1) ;3 THESIS XIV. [ , 2 Communicatio: Idiömatum. ,*] AN ; THEOREMA I. "n M| p x Unione bypoflaticá fequitur Communica- RUP & j tio Idiomatumnature Drvina , c Humane. j b/uyapati(i ( um l Ommunicatio idiomatum eft mutua divinorum & " j i humánorum przdicatorum de feinvicem pradica- N u Unde Idioma nobis hic fignificat id , quod natu- [ 1..? do: H 2 t n [ 4 THEOREMA I. THESIS XIV. (WWC' | 156 $ y as g rz proprium eft & peculiare , vel àt effentia, vel àt pro- 1 tietas: Exquo dicimus. I Exumione bypo[fla- j j j ticá fequitur Comimunicatio Idiomatum s. ex hác. enim unione fit, ut in Chrifto fit unum fuppofitum , & ut 5 " hï ff hoóc idem fuppofitum fit & Deus, & homo, & confe- " faï;f.t &..W.m quenter ut proprietates tum Dei , tum hominis & de il- ] b ,,51 Dwmls lo ipfo fuppofito , & de (e invicem , prout fuppofitum idem includunt, five in concreto re&? affirmari que- [ (s ant. rg;:ommmcad . II. HincCC. Ephefrnum. definit , B. V. eife Matrem Dei : & Can. 12. anathema dicit ei , qui non M confitetur , Dei Verbum paffum carne ,. crucifixum As ag m n n catne, mortem carneguftàffe. .E n Symb. INic. profs- temur , nos crederein unum JEfum Chriftum ex Patre mm; m i. natum ante fecula, & fimul incarnatüm ex Mariá RI Virgine , illud proptet divinitatem, hoc propter huma- 1 yndz'ah"uium, D nitatem ; ergo non Chrifto cantàm, fed & Deo & Ver- at D st Vi bo attribuuntur pradicata , licet humanitatis fint ropria, ecgo eft communicatio Idiomatum. III. am i I Sactz etiam Litere fepius ea, que nature divine funt aty, d ttin groprias bumauitati tribuunt , d viciffim : 1. Joan. 3. ab funoii INemo afcendit in celum., nift qui defcendit de celo Filius verida u hominis : Sed defcendiffe propriumi eft Verbi. Ibidem: pf In hoc cognovimus chafitatem Dei, quoniam ille animans rttir, bt Jfuam pro tibis pofuit : Sed hoc proprium eft hominis. nunime Item Joan:14. Exivia Patre, fcilicet per generatio- m int nem zternam , (* veni in bunc mundum; videlicetob 2 Das lf IV. Eadem doGtri- humanitatem airumptam. siclnpusd na comemunis eft PP. apud Bellarm. D. Greg. Nyfl. Ep. ad N fs M. The. Propter exatlam uniriouem . mutub transferun- tur vocabula, ut hbumanum ex drvino, & dryinum ex bu- V4 nj f f!iitl/t!:(qk;g?þ mano denominetur. S. Damafcenus apud D. Th. q 16. Qïmüumu;b MJ( a. 4. habet: Deus fuüfcepit ea , que funt carnis idiomata» Atl s h. e. proprietates , dum Deus pa[fibilis nominatur, & Dews &loria olià, j A COMMUNICATIO IDIOMATUM. 157 C(Tcnm) V, glorie. erucifixus efl.. S. Bern. l. s. ad Eug. Zantam er: - EU i 3 exh i Tam expre[Jam uimin fe prefert ea perfona , qua Deus bono , ünus eft Chriffns, ut» fi duo defe pradices, nomewres. Irpoltm Amp, oj $.2. Reflexiones Adverfarie. Mhommis&a; Res pcrfonæ divinz magïs conveniunt ad invicem . x Waf innatura Divinà, quim natuta Divina & Humana RUT Q in Perfona Chrifti ; fed ex primá tínitate naturz non n d exurgit communicatio Idiomatum inter Períonas , er- ilji, qui n o nec ex fecundá inter naturam divinam & humanam. ( Qvfum D. Ma. Magis comveniunt in naturá, qua natura etiam importatur in. vetlo ficut fuppofitum , quando pradicantur dhnehu termini concreti yel INatura , vel Perfonarum IM. comve- at « n siunt in naturA , fed ipfa nou. importatur in vedlo concreto- Ms um pradicabilium , in quo fundamentum ponitur Commu- At sicationis [diomatum C. M. Implicat commu- t hais nicatio Idiomatum inter hominem & lapidem, ergo i Ti etiam inter hominem & Deum. Difp. Non. bypoftafis um hu a ereata , fed tantum drvina (uppofitare potef!. alienammatu- TE vam ob f(uam infinitatem , qua inde nec perficitur, nec minui- "TT pur , C ideo fuam vetinet totalitatem : Econtra bypoflafis V, lm ereata perderet fuamtotalitatem, cm utraquenatura per- walmM — feceretur, lictt una magis. quam altera. Hit. Si a dihees 7 exunione hypoftaticà refultat Communicatio idioma- d tum , ergo intriduo mortis dici potuit: Deus eft ani- jg t ma , Deus eft fan o [04 uis , efteffufus & diviíus in partes; fj t quia fanguis eft effufus; íed haec funt inconvenientia. : ;«gg.Nï[ï. JN. feq. IMa.. INomina enim concreta, que fignificant ma- "I d turas completas , fola pradicantur de fuppofito 5 mon enim. « [ dicimus : Cajus eff [anguis 5 t infra motabinus. IV. "uU Communicatio idiomatuga. nec facit przdicationem j dulb j m effentialem , nec accidentalem ; ergo nullam. R. N €ft effentialis , mifi de toto fiats quia pradicatum non eft de sur " äïmf. : 5 effcn- j g 158 . THEOREMA 1l ^THESIS XIV. -;;-lufü effentia fubjecti, nec cum eo babet connexionem neceffariam : BP ) GPUS ANec efl mere accidentalis , ne incurratur error INefforii: ? jf ;fl ) P' eSed efl fubflantialis . quia fundatur in unione fübflantiali, 0 j V. Talis przdicatio faltem non eft propria; aut ytti "i 4101 ifta predicatio : Perrus efl bomo: eft magis propria;quia w2 vf llnmm eft neceiläria, qualis non eft przdicatio ex communi- Y p ; Y /L N cauione idiomatum. R. Effpropria, &* quidem «quà. H NI d proprias quia veritas C proprietas propofitionum eflima- tur ex folá identitate pradicati cum fubjedo, ad quam nil [ g t L00 (iciA ao fecit nece[[itas . fed fufficit omnem excludi improprietatem g üe t feu metaphorams Sed ex communicatione Miomatum & adentitas pradicati & fubjecti , evgo. VI. Excom. iiX municatione idiomatum ftaret hic Difcurfüs: Hicho- t asf 7 mo eftDeus, fed Verbum factum eft hic homo, erge «'ffiübfffiff]fw: Verbum fa&tum eft Deus.. R, $; in boc difcurfu vó. Fa-. 5 &tuim reducis ad. Subjetlum feu ad Verbum » fal[acfl Mi-. i ais a 3 quia V'erbum uon efl fattum : i vero illud reducis ad. & lyyrinit Predicatum utriufque propofitionis , confequentia fallit , cr. immdn eommittitur fallacia Accidenti , c Multiplicitas termino- a fudt d vum ex adjethone bujus termimi : Faclum, In Ma. enim a di Deus pradicatur finpliciter finé addito fed cum addito no«. M. , li vo £ falfo termino in Concl.. Unde re&tius fic concludez - mj j Fatkum hic lomo eff Deus , fed Verbum eft fadtuni bic ho-. $Dun]ii milcenuralte WO . ergo Verbum eft Deus. vianum dicim THEOREMA 1. ts cim luct fptm:, a Que tamen non fit in ipsá FTumanitate pro- m nf xime , immediateés c» realiter. cumS rl 1 Utychiani ex confufione utriufque naturz omnia ttrifeys earum przdicata faciunt communia : Ubiquiftz: at T humanitati communicant pradicata omnia divinitatis [j l imïncdi.at*c & realiter ; ita ut dici paffit immen fa,'om-- WÜh p * niucla, LE COMMUNICATIO IDIOMATUM. 149 mnexiamnm,,.l | Tüícia , atj dicitur fubfiftens fubfiftentiá diviná: Con- [ M tra quos afferimus. I. Communicatio idioma- L //ö | tum zon fit immediat , proxim (* realiter in.ipsa Huma- tomef pmþx; tiitate ; quia talis communicatio falfo nititur fuppofito; ?*:,MSISPWPM, | vel Eutychiano, fcilicet confufione utriufque naturz; '221330v DAU .x l [/] vel Lutherano unionem hypoftaucam conftituente non f u in communicatione fübfiftentiz , fed divinorum attri- i ':3?0»/0;/ n butorum ; adcöque ipfn natura divina , & corï-fequen— LT i ter tota etiam Trinitas eflet immediatt unita. Dein Wm !Jf!/i.' unio naturarum eft mutua , ergo contra fe ipfos divi- n 73 TA ( ! nitati date debent axtributa humana finitudinis, mu- V, tabilitatis &c. IL. Non igitur bunantas dic£ D t poteft omnifcia , omnipoteus , omuiprafens in ( ipsás quia . dlichny, g * vel deberet effe converfa in naturam omnipotentem & LU TM ubique prafentem ; vel ipfa omnipotentia & omniprz- [ fentia eam intrinfece informare deberet, ne exurge- n ret denominatio tantüm extrinfeca Neltoriana : Sed | atf primum eft manifeft? Eutychianum ; alterum iterum Afpli - | cum Eutyche admittit compofitionem unius naturz n dl i cum alià. HI Hinc cum CC. Chalcedon. fmdium — AG. g. alv utriufque natura proprietate C in unam üdmk, perfomam ac fubfiffentiam concurrente Unigenitum Filium ajjnkb — c» Deum Verbum agnoftimus: Ex quo proprietates non mifícenturalterinaturz. Et cum $. Leone Ep. ad Fla- vianum dicimus: Pl;us Dei crucifixus dicitur, ac. fepul- zus ; cim bec mon in divinitateipsá, qumnigenitus» con- J feinpiternus , ac confubflantialis eft Patri, fed in natura Ifmtfp ! bumane infirmitate fit perpeffus. Demum concludimus IHf xl cumS. Cyrillo Ep. ad Neftorium : Zdcirco dicitur mor- [ muuz'w . zem paffus pro nobis , non quod ipfe movtem effet expertus, h : UM quautiam ad ipfius naturam pertinet ; infania enim eft boc «el dicere : áed quod , iit fupra diximus , vera caro ipfius omniä (55 N ^ smortem gu[lavit.: Exgo natura ipía divina nequit imme- f immcb; " diat& fU 4 gt 166 'i'HEOREMA IL--: THESIS-XIV. 4 l diat? dici paffa, & confequernter nec natura humana z :ntfä : li dici poteft Omniprafens , Omnifcia, &c. j gl ) PH / nat $.2. Reflexiones Adver[arie. g Í[4 "Ohæ a H - Umanitas Chrifti à PP. dicitur deificata, ergo j Jüo etiam dici poref'c omnipotcns & ubiquc præfens, I ,;;i.'w' "r ergo. D..4. Deificata h.e. unita divinitati iu Perfoná Verbi C. h. e. faita Deus, vel mutata in Deun. N. ;L.m'.l'.mconmto II. aj C u Verbum eft omnipotens, eft ubique, &c; fed Verbum eft homo, ergo homo eft omnipotens , & s od 4N, N ubique, ergo & humanits. ANV; C. Zariantur enim zermini : In Majore Verbum fupponit pro folo effe drvinos miigr qm hum In Minove pro natura dvvina C bumaná. Hinc D. Ma. Verbum eff ubique fecundim naturam c effe divinum , ünígiuml feu prout Deus eft C. quatenus bomo e[l , c fecundum na- TW turam; (v effe bumanum N. IM. Hümanitas ETU unitur fubíiftentiz immenfz , ergo etiam reddetur im- s menfa. D. .4, Unitur fecundim immenfitatem , vel aliud etiributum . abfolutum. IN.— fecundim.| fubfiflentiam | C. NEüomr:i [ V. Vera hzc eft propoíitio: Verbum ubique ^ ii eíthomo, ergo humanitas eft ubique. ..D..A4l. $i T0 ubi f mpdan d que fe teuet ex parte fubjecti , ita ut. fenfus fit : 'erbum lominndas os, & d ubique prefens efl homo C. ex partepradicati , cum fenfu : V'erbum habet humanitatem ubique prafentem IN. V. &Ubiqulis Quando duo inter fe phyfice funt unita; tunc ubi unum nutmftaid eít, & alterum eft,..D. Quando funt unita totaliter , & tpaecind faturin o àn omni loco C. fecus IN Probas caput effe in pedibus , in quibus eft anima , cui unitur caput, VI. Si huma- gomen ijïg nitas non eft ubique, ergo Verbum alicubi non eft ho- Damyatow| mo. JN.eq. $i enim bumanitas alicubi Verbo fit unita, dtamgeng fufficit , ut Verbum ubique dicatur bomo s citm Verbum fit dentfy indvvifibile , & totum fit ubique in quolibet locos ergo ubi- ipolt i eunque eft » femper fuflentat bumanitatem (uam » licit ali- tl Pj [ rHESIS Y | l6r COMMUNICATIO IDIOMATUM. ff.pcc hia l | bi exiflentem. VII. Vi unionis hypoüaticg por I d. | communicationem Idiomatum de naturá humaná prz- 'fï'fifm. | dicantur , qu funt propria naturz divinz j & viciffim ; ed proprium eft naturz divinz eíle ubique , effe ab At df aterno, &c; ergo hzc pradicata dici poflunt per com- LUb municationem Idiomatum. D. Ma. Prediiastuy de L Ij naturá bumana in abfivaclo, &v immediati , üt. Heretici Ri J qolunt IN.. in concreto Sub.D. quamdiu vetinent fenfum veré catholicum .C. quando babent affivitatem cwum herefi , con- Bbf ( as d qenientem [pecialiter uni voci aut quando aliunde quid. ob- A m D7 (lat N. Neraeftinfenfu catholico hzc propofitio : Hic dU m bomo eft ubique : Sed cum addito: Non Íecund'imnatu- tuy, x ram humanam, fed (ecundüni divinitatem, feu fecun- n if ian,| dàm fuppofitum Deo-homini commune. f t finu. THEOREMA III. WL Wa denr ) cu'fm f s I Sed mediate, &5 con[equenter ex unifate , é5 pI P A hn unione innediatà Suppofiti feu Perfoua, L lii ( NT Eftoriani concedebant , Chriftum fuiffe natum de Teun du Virgine intempore, & ex Patre natum ab aterno ; D fed negabant dici poife Deum natum de Virgine, vel CTH hominem ab «terno fuiffe: Unde hic contra Neftoria- i, m n0s , & fimulex priore theoremate contra Eutychianos j ]. Communicacio Zdzo- 'g!.üW Y & Ubiquiftas inftamus. a f* matum fit quidem immediat? * proximé in Perfona ;; quia p J d "n üt patet inductione omnium naturarum, natura przdi- lj; f catur in concreto de fuppofito;cujus eft natura; Íic enim TL hum nomen Homo fignificat eum;qui habet naturam huma- nam,& nomen Jeu fa jim d Po) enificat eum, qui babet naturam Tif divinam; ergo cüm duz in Chrifto naturz fint,& divina identificetur , & humana fübftantialiter uniatur eidem | mu er' i s u t |; fuppofïto : qþtiufquenacuræ attributa de hoc fuppofl- to predicantur proxime, immediat & formaliter; j[um k* " cum Hh ; ;f g Q,WCA 162 THEOREMA TIIlI. THESIS XIV. wü-m[a ) [ cüm enim hz naturz velidentic? , vel unitive commu- jl m nicent feipïïs pcrfonæ Verbi, cert& etiam communi- 1 ,qulltuw canteidem fuas proprietates , feu præbent fundamen- NULU 4it; J tum tribuendi ei appellationes ucriuf'que natura. "i , Vi 1. Sed hec communicatio idiomatum in naturis g D eff mediata . e confequens ex unitate per[ona 5 icut enim WE duz forme accidentales , quia infunt eidem fubjecto, du denorm & de fubjecto, & ratione fubjecti defe invicem in con- creto predicantur ; v. g. Laceftalbum, lac eft dulce, .4) ( m album eft dulce; ita quia duz naturz in Chrifto ter- e;nccekïaxïo d ff minantut ab eodem fuppofito , immediate de fuppo- h Humaniw L fito, & mediate de fe invicem ratione fuppofiti predi- cari queunt. HI. Hzc communicatio Hioma- gl zum in naturis eft mediata tantim ; quiaad modum effen- F,,'(;m; g i ( T di fcquir.ur modus rem appellandi feu prædicandi, er- go cim natura divina & humana fint tantüm quid du anba t d welit, t unum ratione fuppofiti , confequens eft , eas nec de fe ves de horunta mutuó przdicari poffe , nifi mediante fuppoügo » quod in recto imporzant ; dum concretim Prædicancur. Jicsc meditt us 1V. Quare hanc Propofitionem : Deus eff bomo : t t m ammediate Verificat Pevfona Verbi, feuSuppofitum s nam prrtic ag üt D. Th. q. 16. a. 1. obfervat, de quolibet fuppofito p alicujus naturz poteft ver? & proprié predicari nomen quus hs fignificans illam naturam in concreto , ficut de Sorte prelat, n & Platone proprie & vere przdicatur homo : quia er- (t unjatut ; / go perfona Filii Dei. (pro quá füpponit hoc nomen divitwin m Deus ) eft fuppofitum naturz humanz , vere & pro- Catuf 7epugm rie hoc nomen Homo poteft predicari de hoc nomine urinloam:m Deui ; fecundüm quod fupponit pro Perfoná Filii Dei. Ma;'eflas&gial tà domr$ 40 $.2. Reflexiones Libiquiflice. t [ Umanitas immediate dicitur fubíiftens fubfiften- . aoj 7* uà Verbi, ergo immediaté etiam eidem conve- ( ('.mbf nient TRESR v ! COMMUNICATIO IDIOMATUM. 163 ff»vflunitiv&ü, | A m qe nient alia ldiomata, feu przdicata naturz divinc. - Difp. Subfiflentia immediate unitur bumanitatt s non na- n fvb tura Cv ejus proprietates s unde fubfiflentia: immediaté dici j Uf(iu(q;æ D] potefl de bumnanitate , licet. proprietates alia nen dicantur TU immediath./ 2. Verbum unitur humanitati tantüm per x:m&n*:;üwm " modum termini intrinfeci complentis humanitatem, ml non autem per modum formz; Undenon datimme- Ti iti tmin diatt aliam denominationem , quàm quz propria eft CM termini , feu complemcnti ultimi, aut quz ex termi- t Qnhote.| no neceífario duit ; fed propria ejus denominatio eft g "m "3 ia facere fubfiftentem , ergo & hanc & nonaliam tribuit. t lhrnyu'nd?zrä.i 3. Humanitas , utpote complebilis in ratiome fubftflendi ; eft 107 capax bujus denominationis : Sed capax non eff aliarum pro- ;wäadsroïmtüï.i prietatum 5 unde illa, non ba de eà immediate dicipoffunt, IL. Humanitas immediat? & realiter di- il'cuprzdmdf, [2 et. citur fancta à naturá divinà , licét natura uniatur tan- at gid du tüm mediaté, ergo etiam alia attributa & proprieta- atl ul tes de humanitate dici poffunt immediate & realiter, wj pradiant, licét mediate uniantur. — .Difp. Sandtitas nece[farió fluit !em:Dzw/im: ex umione froe im-rve mediatás quia per banc. bumanitas k:iSuggyfrum;ngnl participat aliquod effe drvinum , effentialiter excludens omne peccatum , c fubjedtum veddens gratum cr amabile Deos i igpito quos effe&us & perfonalitas & divinitas per feipíam' W&mm li raftat , adeóque immediate fanctificat , licet media- 'g(.oï lt dl u Ed [« te uniatur 7- At denominationes reliquartm perfetbonum a divinarum non nece[[ario fluunt , c in fe iwvolutnt pradi- li I " " [ catum repugnans matura creatas üt per [e effe ulique , ua k p Eäcnomin ! utin locum transferrivel móverinon po[Jit . cvc. II. f;;;: Majeftas & gloria divinitatis humanitati communica- ii ta dicuntur à S. Leone, & S. Aug. ergo & alia attribu- gm'lïz'cæ. ta fic communicari poterunt. D. À. Comnunicata i ] dicuntur quoad ea » qua de naturá bumana dici poffunt in Miens 7 | *e di- y i [ eoncreto C. in abftratlo &l»D. facundin quod natu vind » A.t; / WNICM 164 THEOREMA JV. THESIS XIV. Qu W' g vina conveniunt IN. fecundim muralem influxum , vel pav- dicat & d a ticipationem eximiorum douorum C.. Scilicet à Majeflate diviná vefultat fingularà majeflas in bumanam naturam. i om lV. ?aï( , Ex unione hypoftatica Humanitas Chrifti ni 'Denw QPP* vereadoratur cultu latriz , qui eft cultus proprius di-- d m 1 l vinitatis , ergo & alia idiomata in fe eidem communi-. ^ lt cari poffunt. D. A. Adoratur primario propter fe , c. tanquam objetum motiuum, «dovationis IN. vatione Alte- jj Yo ?U o gb p vius» cum quo facit unum fuppofitum fubflantiale , & ft- eundarió tanquam objedlum terminativum tantim C.. Coa- ,mmxuoa& " doratur bumanitas n Chriffo: Divinitas fola adovatur ab- gu o feluté propter fe. gt gemiadund THEOREMA IV. Bicli T FHujus communicationis fundamentum eft p duplex» Phyficum c Logicum. W,(u [mmuï i Bo fe C Um idiomatum communicatio fit mutua & vera rzdicatio attributorum tum de fe invicem , tum Munene t def t diom Md uppofito & toto ;, ad diftinguendas Propofitiones verasà falfis hic prima fundamenta ponimus, I eiiDuái Fundamentum remotum , feu reale & phyficum ef gumdtyli Unio, feu adunatio duavum naturarum im cadem pevfona s dicationed quiaquando duz naturz , vel formz uniuntur in uná pcrfonä, kil & eádem períoná, exdem & de hác & de (e invicem &um&yræ&m* affirmari queunt ; fic enim quia in perfoná Petri eft f torpus, anima, intelle&tus, fcientia, vere dicis: Petru ] eonmini eft corporeus : . Corporeus. eff animatus : Jutelletualis eft fcieus : Unde & de Chrifto dicere licet: Eff bomo. eff egvead. Deus: & viciffim Homoeff Deu: .Mortalis efl immorta- pdis: &l lis , ec. II. Álterum, Fundamentum proxi- i fefi hGs mum, feu logicum eff refolutio: &f fignificatio concreto- Chifrun, i vum ex umitate per[one identitatemveti exprimens 5 quia. P ULLT flua"do duf concretain recto idem fübjectum, vel fup-- ïl/ifläimhr/f; PO [5 [ Bv COMMUNICATIO IDIOMATUM. 165 Wfif**m,u | fitum fignificant , iterum veriffime & defe invicem, Doy lls & de fübjecto przdicantur, lic&t in obliquo diverfita- tem dicant vel naturarum , vel formarum ; üit iterum Tnanja ( IIL Exhoc patet inanimato & corporeo: &c. Propr duplici fundamento apparet identitas pradicati cum fub- *b u jelo , qua eff. fundamentalis vatio . enuntiandi unum effe Mnyr f o aliud : hancícilicet manifeftatrefolutio concrecorum, AU rfiy i & fundat unio per(onz unius in duplici naturá: exhác LT 'enim eft unitas Perfonæ , exquá fequituridenticas con- lw ( «retorum quoad re&tum; cüm fuppofitá unione fup- H lag ponant pro fuppofito, feu períoná. Exquibuseft iden- ticas predicati & fubjecti quoad re&um , feu ratio ve- r* enuntiandi unum concretum de altero. IV. HV Hinc Ex D. Th. q. 16.a. 4. hic addimus: Càm eaden ZJM í fit bypoflafis utriuique. natura, divina & bumana, eadem a. bypoflafis fupponitur nomine utriusque naturas . frve ergo tomiwn | dicatur Homo , five Deus , fupponitur bypoflafis dvina c fririem, us | bumane natura 5, C ideo de bomine dici poffunt ea . qua s ts funt divina natura , tanquam de hypoflafi naturz divina s | | Ifius l I €» de Deo dici poffunt ea , qua funt nature bumana, tan- i quam de bypoflafi natura bumana.. Ergo veritas talispra- M n] 1 i ln i dicatiónis eft tum adunatio duarum naturarum in unà f perfoná, & identitas fuppofiti fignificati per fubje- TT ll m &um & predicatum concretorum. pihod $.2. Reflexiones Adver[aria. f»äj,' [.W I communicatio idiomatum eft ex unitate perfonz, : l"/"w efi S hst érgo vera eft hzc predicatio: Unus de Trinitate eft affus: fed hanc damnat Felix Papa. D. Mi. Damnat jf in fenfu Petri Gnaffei , qui cum. Eutyche negabat duas in um p* Chriflo naturas , & cum Sabellio wmam admifit in Tvinitate T I Perfonam C.. in fenfu Catholico [upponente duas naturas & yimtti diflinctionem Perfénarum in Triniate IN, il. De e0- g&uübv 1 » u o 166 THEOREMA IV. THESIS XIV. - codem Chrifto przdicarentur duo contraria, & hec 1l defeinvicem, v. g. Paffibilis eftimpaffibilis; fed con- t " trarianon conveniunt eidem , cüm fe mutuó expellant de eodem fubjecto. D. Mi. INon comveniunt eidem fz- fa cundium eaudem naturam» vefhettu cufus vere effent con- III. De eodem Chrifto " tratría C. diver[um N. (ustt non poffunt re&? przdicari contradictoria, etiam fe- uti 4 cundüm diverfam naturam, v. g. paffibilis & non Päf- Juicca At fibilis, ergo nec contraria. .R. 1. .52 ffnt fecundum di- anrcdics, 1 ver[as naturas » nop funt contradictoria, R. 2. T. A. Difp. WhS) mf ANegatio fimpliciter pofita ex naturá fuá malignante exclua I Mbl dit à fübjecto foriam quam affirmat alterum pradicatum. IV Homo in re&o dicitid, quod homo eft in- TT u Jmiurd m trinfece; fed intrinfece eft (uppofitum & natura, ergo du ao p ii récto dicitutrumque; ergo non eft identitas in re&o. D. Ma. $i bomo fumatur in vatione compofiti C. concreti qnctenmin t v ol IN. Predicatum adjunctum in propofitione determinat ac- eeptionem fubgecki:. illud igitur importat , quod in pradicata grat & ligniflg fignas, que €c fubjeitoefl idem s. vegulariter amtem idem eff folum fup- pofitum. V. Deusfa&us efthomo; fed non eft tu pf frm Ts nauct; non fa&us fuppofitum, ergo hoc non importat fcilicet in dpivmilo um re&o. D. Mi. Non efl factus fuppofitum fimpliciter C. fup- pofitum bumanitatis » feu terminans illam IN.. Sic & fubje- serint, quzin il commur &um fit calidum , licet nonfíat fubjedum. VI. He Conart u Prædicationes funt verz : Tres Perfonz funt unus Deus: Deitas eft Deus : fed in his concretum Deus non Aifutidris fig o nificat fippofitum, ergo fecundum fundamentum dfudtdunm eremaer eat falli.. D. Mi INom fignificat fuppofitum » quia ex [peciali adqunéto determinatur ad fignificandum aliud quid C.. quia lz fac g vegulariter id non fignificat IN. 10 Deus ex determina- cim, uf Tatitg 1 itanz tione fübjedti fui in primá propofitione fignificat plu- I res habentes Deitatem: in alterá folam naturam figni- utit hn " u ! w; Dity i "T ficat ex eádem determinaciop,e. THE- Bwv REGULZ COMMUN. IDIOMATUM. 167 ; t l Yi IHESIS XV. l t x Rägülæ Communicationis Idiomatum. 7777 :iäa X 9t THEOREMA L | DWlfm Q Communicatio Idiomatum non fit in Predi- 4 m ) catis Abftratlis , fed Concretis. 7) p S,El.; 1]l dj N Rzdicata Abftracta hic funt divinitas, humanimä, ls mortalitas, immortalitas: Concreta homo, Deus, j hitigani. mortalis, immortalis, &c. — De quibus refolvimus. 1Àm2 o l. Abftracta unius natura non predicantur de Ab- h d firattis alterius natur& : v. g. Divinitas eff hbumanitai z ii Mortalitas eft immortalitas s; quia przdicatum & fubje- Q1 g li ii n It 630 étum non fupponunt pro eodem in re&o ; uti enim pf anti concretum in recto importat fuppofitum , & fignificat k tmaz r per modum habentis & conftituti ; ita abftra&umim- portat, & fignificat per modum formz habitze & con- 4 lp 'AL((M f:/ä" /I/' ftituentis, quz diftinguitur ab alterá formà : Unde vu; ld odl tota pofite a[ertionis vatio eff 5 quia quz funt propria n (letin urnius naturz, non poffunt ver? de alio przdicari, quan- C do innullo communi vel fubjecto, vel fuppoflto con- 14 .,X' N veniunt , quz in recto przdicantur ; fed Abftracta in v 1l n II. Nec l J/ nullo communi conveniunt, ergo. Concreta unius natura proprie c» formaliter predicantur de vj a m n "Abflratlis alteriu , v. g. Deitas efl bomo, efl mortalis : INec ^i ab[iratta de concretis , v. g. Hic bomo efl drvmitas ; quia ;A-J X CU extrema ex eádem ratione non fupponunt pro.eodem. aj C a Item hac Propofitio : J2eiras eff bomo : Ingerit fpe- ciem , quód Deitas fecundàm fe & üt talis.fit perfona j gxldcï?mf enitt pl naturz humanz , & quód fecundüm fe & ratione íui fit gl Ü n tamï.:" unita humanitati; qua falfa funt.. Si tamen diceres: : Deitas vealiter efl bomo : comprehenderes períonam Ver- '168 THEOREMA I. THESIS XV. w ( qe ! Wl Verbi faltem implicit?; quia Deitas realiter eft ipfum 10 SW' Verbum. IIT. Nec partes effentiales» vel inte- ) eli', É 4riles bomiuis abflractim. fumpta predicantur. de Deo in redlo : v. g. Deus eff anima eff caput 5 , quia hec non j T funt nomina füppofiti, ergo non important aliquid in tecto , quod de Deo verificari poffit; non enim figni- j2 HECI) ffgm ficant per modum totius per fe fubfiftentis vel confti- ]'uä.'f. u j ugi tuti , fed per modum partis fubfiftentis inalio tanquam toto , & conftituentis. IV. Pradicantur ta- yili fimil men Concreta unius natura de Concretis alterius , tum Sub- sst flantiva, it Homo eff Dew:. tum Adjeciua , t Morralis y ag d ]. Duum eft immortalá: quiaextrema hic fupponunt pro eodem in re&o, fcilicet fuppoíito, pro quo non fupponunt irqun: G /Abüra&a. : daia ii s hunanicts 5; 2/ Reflexiones Adver[arie. Vi detmitw " Rzdicata Concteta de fe invicem predicantur, er- go & Abftra&a. Diffp. In predicationibus Abftracto- üN. Y vum nibil commune e[f inter pradicatum dr [ubjectum , in s ] quo cotroeniant, C vatione cujus de fe invicem pradicari qaiaeü a po[[iit inveclo:: At in pradicationibus Concretorum comnsu- m N. nf siex r Gr ne eff vel Subjecum , üt album eft dulce , vel Suppofitum, jit, Deuseft bomo. Il. Excommunicatione idio- hm a d matum, quz funt propria nature humahz , eadem fugftm t przdicantur de diviná; fed nihil magis proprium eft épititua naturz humanz ; quàm effe humanitatem; & naturz divinz nihil proprium magis eft, quäm' effe divinita- [ tem, ergo de fe invicem predicantur. D. Ma. Eadem C pradicantur de divinà in concreto , & [pecificatiud C. in ab- feraclo s C reduplicative IN.. Importare enim debent idem lII Filius fianificatum im vetlo , feu fuppofitum. tet d Dei & natuta fua funt idem ; fed de Filio Dei dicuntar * d hyif ea, qua funt propria filii hominis,feu naturz humane; hp c ( / e1gg CUM W REGULE COMMUN. IDIOMATUM. t69 u Tl d ergó eadem de naturá etiam diviná dici poffunt. D. mm&'*hu: Ma. Sunt idem. fecundüm vem , c vealiter C.. fecundim "t d) anodum fignificandis d fupponendi IN.. INeque enim natura Wi ib divina dici poteft genità , licàt Filius, qui dicitur genitus , frt nnfunt a,iqlg; | idem éum naturá. IV. Ex D. Fulgent. Dicere 10 nj (s divinitatem effe natam , paffam , mortuam , non pre- Meis (Ij judicat fidei, ergo concreta de abftractis ver& pradi- ä'iot.mquæ' cantur. R. Loquitur de drvinitate in fenfu veali acceptá, Vhügnr t mon in fenfu formali. V. Humanitasà PP. dici- OM t f tur Deificata , ergo etiam dici poteft Deus in concre- Atl to , ficut aqua calefa&ta dicitur calida in concreto. U v | Difp. Deitas non afficit bumanitatem formaliter , ficut ca- gU r lor aquam : Ceterum Deificata dicitur bumanitas , quia [ eff unita. Deitati in. Perfona. Verbi. VI. Quod | unitur humanitati, fit homo; fed Deitas illi unitur. n D.Ma. Quod unitur it fappofitum eam terminans C.. àt m d v natura identificata fuppofito Sub.D.. In [eufureali C. for- Lunis Mi mali N. VH. ExD. Cyrill. Deitas eft incatna- sifilima ta, ergo & homo eft; Ideo enim Verbum eft homo; [77] M/ari quiaeft incatnatum. D..4l. Deitas in fenfu formali ac- n m cepta IN.. in fenfu reali , uel Deitatem fumendo pro pevfo- , iom | náex more Gracorum C. Hinc D. Prob. Zdeo erbum cjf sysiciméd | homo ; quia eft incarnatum , h. e. unitum immediatà , C ut fppofitum terminans immediarà bumanitatem C. mediaté, z hr sJ i | £ pracist üt uatura ejuidem fuppofiti IN. Vf j [ THEOREMA Il Tum Communicatio Idiomatum nec fit inqui- TL ' busois Concretis. * ob ',',,qn itit j].n jj b l Oncreta alia funt. Denominativa; alia Neeativa C l oDa u alia Propria fuppofito, vel riaturz fecundàm fe lm fumptze, &c. Circa qua hic obíezvamus. L j /n LL $ent; li Con 170 THEOREMA 1I. THESIS XV. g mïühs ! Concretaconvenientia foli nature fecundüm fe , àx affurnt p ín naturá humaná, & communicari in divinà : ve fofz j m fuppo[ito fecundiun fe, t affumpfiffe, mon predicantur de fe gt imutuo, wel de toto$ quia extremà iterum non fuppo- d jj d ho nunt pro eodeminrecto: hecenim ptzdicata naturis ul.cü j conveniunt ; üt excludunt íu pofitum ; ergo illud non ii importantinrecto: Et viciffi il m. fuppofito conveniunt, u xa& ii üt ipfum excludit raturas & totum, ergo illi conve- s rae niunt fab ali fuppofitione & appellatione , ergo dicatum & fubjectum in przdicatione non. habenx ; jl identitatem; nequidcm fecundàm. rectum. l1. EOs n A Nec pradicanter de Toto, vel de Deo Concreta, queim- "n vít p portant. (uppofitum. huimanum ,. Cv excludumt. divinum , itt ii prnz r filius Adoptruw ,. Creatura pura» Peccabilis 5 quia non dui Dj 4 tribuuntur przdicata divinitati , nifi ratione fubfiften- vt n M tiz divinz , ergo termini pro fuppofito divino fuppo- if at nere debent ; íed hi termini : Filius adoptivus ; pura )',fmimw: Sun Creatura , & alii excludunt & Deitatem & fuppofitum * priüsm!ur.ï, divinum; quia Deitas & períona Verbi excludunt ra- am p jdn donempurz cteature, &c. Similitet loquendum eft uz excludunt naturam huma- lls gt d de prz:dicatis divinis " dicammd?n nam; üt fidiceres: [ riftus eft purus Deus: exclude- Novanopróra g retur enim humanitas , & fuppofitum humanitauis, d u Nec concreta negativa negatvve fumpta pra- Wa d i dicantur de concretis alterius natura , üt Chriftus eft incor- w Qu u poreus 5 quia. particula negativa ümpliciter fumpta, ia i cüm fit malignantisvnaturæ, negat totum , & temovet lm denpg à fuppofito proprietatem , qua illi convenit ratione al- i D. Diy d terius naturz: Unde hac propofitio faceret hunc fen- Docitiay: 4 fum: Chriffus non eff corporeus.. Nihilominus fi attribu- ld 177 tum pofitivum folüm grammaticaliter exprimatur ter- mino negativo , üt Chriflus eft immortalis : Mortalis eff 7: Dd V. ata U.PPO- z'mmam(iæ: Valetpradicatio; quia fenfusfit : .S fitum MILUTT l TE Y REGUL£E COMMUN. 1DIOMATUM. 171 ld tx,.iv IUH n lelmf fitum natu£z motcalis eft fuppofitum naturz éxigentis nón motri. *'v'ï"'"?ïlämm; IV. Concreta fubflantiva; üt Deus ilirum m & Homo, 5107 poffunt per,aliam pradicationem dici denos 2 Dredict v minatio? de. toto » vel alterá naturá , üt Deus eft humas 26 t j nus: Chriftus eft homo dominicus , deifer : quia hz "8120 ov denominationes important accidentalem habitudinem unius natu£€ ad aliam , er D-!*':» i il fU tum Neftorianam fonant. go diverfitaktem fuppofxto— »ïe;zm:, f00 pri Uchr v j n g, $.2. Reflexiones Adver[arie. l D Ed dicimus, Deus airumþüt carnem, lic?t affüs !Dn('cwm.iuim. tl i mere fit proprium foli füppofito; ergo idiomata foli perfonz propria dari etiam poterunt humanitati, Prr/u//lff!,lg'mi:.n:; » i conne La vel toti..Difp. ró. Affumere comvenit: Verbo ; àt excludit naturam bumanain , non autem üt etiam excludit drvinam $ Nin &tl eum affumens intelligatur naturd prius effe , quam id, quid Ti i. g affumitur : Sed nec Chriffus , mec bumanitas » fed divinitas um &'JbRaoJim fery exdidut t extitit pritsnaturá , evgo buic, non illis cowvenire hoc attri- batum potefl , fi alismde nil. ob[let. lL Vere dico: t lod di Chriftus cepit etfe: licéc fuppofitum humanum pro- x lum u Dars d rié dicatur incipere, ergo fimilia przdicata fuppoütd j umano propria poflunt tribui Chrifto. R. -Hor predi- j hnzicis eatumnon eff proprium [oli fuppofito , fed commune; cx na« ná M'Jf'f' / Uf« tura , (rrtotis uleáque non fignificat fhppofitum bic buma- i w wum. Quid praterea. ad dittaim propofitionem vefpondert A u i oporteat ; dicemus in. T beor. IV. IIH. Pradicata 'äh'm&[ faltem denominativa recte prædicantur : quia Chriftus QU 1 à D. Diony. dicitur homo Diviniffimus : à Caffiano « hat Dominicus: ab aliisDeifer. R. PP. ufurpant. bac pre- qoinustt dicata non denominatiue » fed fubflantialiter , feu effeutiali ( anL'" ter: Quem amodum loquendi cium ufurpa[et etiam D. Au- If " gaflin. ipfemet vetratlat L y.. Retr.e. 19.. Aliiajunt, PP, " d« gl atione natura bumane, qua utl bec pïaditata ufavpáffe v D?iæ .11'3, y i 172 THEOREMA I THESIS XV. IV, æorm]gü Deificata, ita Cv dotittita dici potefl apud D.'T h. j J ib Si Humanitas & caro dici poteft Deificata, Deifera, ergo etiam hic homo; feu Chriftus talis dici poteft. '«UWMW u (v us Difp. Humanitas c? caro funt nomina nature , tou [uppo« m m fiti 5 fed natura » fi vemovemus. fuppofitum , accidentaria u i efl divinitas , ergo taliter denominari ipfapoteft : Sed fupe gt pofito effentialis cfl dvvinitas , ideo accidentaria bac denomi- natio eitribui nonpoteff, — V. Verbum dici poteft ganminicato pedanm d humanatum, ergo & Chriftus dici poteft homo domi- nicus. Diff. Verbum enim aliquaudo non fuit bomo , c al ;gi[um (mtï! fíc intelligi poteff transiiffe ad naturam bumanam , ac faiffa bumanatum: . At non fuit aliquando fuppofitum bumanum ixgocümiümïfw ante unionem cum Verbo , ergouon transiit humanum fup- feucisqenzun pofitum ad effe Dominis ficut Verbum ad effe homimis. s mpe lg mune a, v N THEOREMA HI. y q v r ag V Regula quedam Generalis flatui poteft. acg humane X E hactenus dictis hanc regulam generalem de veri- z i furiam 3— tate harum Predicationum deduciimus. l, du be Db U: Propofitiones , quibus enuntiatur in Chrifto com- » Orrju d municatio Idiomatum , fint verz , Subjettum fignificare ii&nm d debet vel Totum theandricum feu Chriftum , vel Hypofla- ligniüatfuþyolk findivinam : Pradicatum autem exprimere debet vel idem lhunai; p Totum theandricum , vel Hypoftafin , vel Attributum ex« Enpt(t iv preffum nomine adjedtivo , non fub[lantyvo , fen in Abffra- Teneinhung dlo ; quia in omnibus his Przdicationibus fubjectum Vehm d lg, & predicatum habent unum & idem fignificatum re- Áf d &um , nempe unum & idem fuppofxtum Verbi, pro M quoíupponunt; Zotwm enim theandricum ; feu Chriftus Yl ls fignificat fuppofitum fübfiftens in naturá diviná & hu- ïw'nmu(]im,m maná: Perbum C Filius Dei patiter idem fonat ac T um fuppofitum divinum fubfiftens in naturá diviná, ficut econ- Uquwmpw Lj * A w REGUL/E COMMUN. IDIOMATUM. 173 D7 : econtra JEfusapud D. Th. q. 16.a. s. idem eftac füp- Défeg, iil (-Jl!dmr( pofitum divinum fübfiftensin naturá humaná: A4tri- Wm.mj; buta nomine adjeitivo expre[[a paritet pro eodem fuppo- j nunt: Qua identitas fubjecti & przdicati quoad fig- W; [ i, nificatum fuum rectum fufficit ad veritatem harum "?.1."1!/1: M )z: Przedicationum. II. Unde /uperaddimus banc r r pratevea vationem, ac expofrtionem bujus regula generalis , Wal quia communicatio idiomatum fit propter convenien- Q um dj tiam duarum naturarum in unam hypoftafim : & fe- mm;'f,'m'c: o [od cundiüim regulas lo icz Illa, quz funcuni propria, non " ï'VMx"fw;lü offunt affirmari nifi de eo, quod eft idem cum illo, J TLT ergo cümin myfterio Incarnationis eadem fit hypofta- /rm'//Mm[rr fis utriusque naturz , ideo five homo dicitur, (ive De- fa. us femper füpponitur eadem hypoftafis & divinz & humanz naturz , ergo etiam de homine dici pofiï.mt u r ea, quz funt naturz divinz, tanquam de hypoftafi nature divinz : & de Deo dici Po(ïimt ea, quz funt IU naturz humanz , tanquam de hypoftafi naturz huma- vg:rmltmd:rm?f III. Ex hisva- l nz , üt fuprà diximusex D. Th. hm lent be Pradicationes : Chriflus efl Deus, Chriffus eff ba- Til 3o» Chrifius of immortalis , Chriftus eff mortalis 5. quia 1 [ fubje&um eft totum theandricum, íeu Chriftus, & Á , zW: m üignificat fuppoütum Verbi fübfiftens in naturá divina i gO & humaná; pradicatum autem fupponit pro eodem L h fuppofito divino fubfiftente in naturá divinà, vel fub- 7,:/:,&1- fiftente inhumaná. Similiter Z/alent Predicationes ifle: vl " Verbum eff bomo, Verbum eff Deuss fübje&um enim , imjicam Y fignificat hypoftafin Verbi, & przdicatum fignificat m u Y C[bh eandem hypoftafin fübfiftentem in naturá vel diviná, av "1 velhumaná. Item Z/zlent ille: Mortalis fl immortalis, Infirmus ef omnipotens;: quia idem eft fignificatum re- demw W ii 1de d &tum tum pradicati, tum fubjecti, licet fignificatum r d!'vþ F F obliquum naturarum fit diverfum. 4 1 3 Sb æl QH ( 174 THEOREMA II THESIS XV.. t [ " jl D ! $.2. Exceptiones Limitantes.. L l q At J Ulla regula fin* exceptione: Maxima eft Moralifta- n ü&m füïmva N rüm: Eandem hictenemus. I. Sine limi- ! me'l' ) doet Íd jj ( p tatione admitti non debent Propofitiones ; que favent He- veticis,. licht. fecundim vrigorem. Dialetlicum. verà etiam gt m enuuciari p.ffent ; quia cüm talis propofitio ab Hareti- I]blä)'f; Whun &« cis fit determinata ad fenfum hareticum , ideo non at- ul tenditur fenfus verus , in quo Propofitio poffet accipi ; fed attenditur communis ufus talis propofitionis : Un- tijigr de negatur fimpliciter ; ut caveatur omne periculum erroris; tales propofitiones ponimus in Theor. feqq. itins 1 H Falfe funt Propofitiones , — que. habent. parti- PR t ij yrit: À culam exelufvam perfeilion , qua alterutri natura pro- Madh: f priatfl 5 quia ha propofitiones virtualiter negant oppo- iif (v fitam perfectionem convenire fubjecto Propofitionis ; clltemtaft ; ! üt fi dicis; Chriffus eff purus bomo ; efl puré mortalis: Qua wpcedicamt propofltio virtualiter negat , quod Chriftus etiam fit immortali. Huc quoque reducuntur Propofltiones ; «non fübüli Meft: D in quibus unum extremum exprimit fuppofitum pure humanum, de quibus mentionem fecimusin Theor. 2. fntengr 1II. Termini non debent fumi veduplicatioe , fi yforman] fum redit: ] effirmentur de alterá natuvá , non de propriá s quia pard- dimitiun d cula reduplicativa ipfam naturam afficit, feu iignificac formale fubje&ti , & hoc ipfum facit efle rationem adz- s lmicationer quatam, cur predicatum conveniat fubjsc&to ; quod Of if n falfum eft in prafenti materià : Sic fi diceres : Deus cutulicum, d uà Deus eft homo: Falfum dicis; quia reduplicatio putam ( afficiens Deum fignificat, divinitatem eiie rationem Dllntainen formalem, fecundüm quam Deus fithomo ; quod uti- nj m | que falfum eft. IV, Propofitionem etiam an- RüsConurg biguam., feu potis nullam. aut fal[am faciunt Aduerbia U"df i d addita s lictt uni natura fint propria, v. g. Chziftus vel Virire d Ver- & DN REGULEX COMMUN. IDIOMATUM. 17$ Af V'erbum ubique eft homo, Chriftus vel Verbum ab aterno eff hoimo s quia Adverbia ex fuo modo fignificandi vi- I'Jimacft MU[E l 6ig) dentur afficere formam ; cum quá venit przdicatum; fed Adverbia ifta, Ubique, Ab aterno , nullatenus affi- Pt pf cere poflunt formam przdicati, feu Humanitatem ; n o t quia Humanitas nequit dici effe ab xterno, aut eífe o d H Ts ibonon gbiquc ; ütaliunde cgn&at, ergo. 0?0*;" vt itopi ] THEOREMA IV. U Excipi igitur debent Propofitiones quedam r t;e..alum Particulares. ib g ^; t ln r Ropofitiones aliz fallunt ex proprià fignificationé I tl utu g terminorum : Aliz ex abafü HH. Sic. ; Jnhz::ucgaqrnppo- Falfaeft : Homo fatus efl Dew ; quia vox , Fieri, vel Fa yutdns &llm e—yk , f nificat fubjectum propolitionis priàs na- turá faltem j fM J uiffe (ubfiftens , quàm advenerit id , quod i C n pet przdicatum tribuitur Gibjcäco ; fed homo pro prio- ri non fubfiftebat fübfiftentià füá, ergo. T. rmrl)mpoüuanes,' igpitunpu Fal(aeft: Deus Filius , in quantum IDeus eff bomo , natus u Thar 2 eft in tempore , vel paffus eff ; quia reduplicatio cadit fu- pra formam Dei , feu naturam divinam , & hunc Íen- " udgpïimbu Í fum reddit : Deus eff bomo , c natus , & paffus ef fecun- p ll'ml mwt | dim naturam droinam : Qu falfa funt. IIL. Si- ne limitatione non fuftinentur : Y7erbum eft creatura : u ij quud Chriftus eff creatura s quia licet habeant verum fenfum j ln ) ' Du? catholicum ; cüm tamen Ariani Verbum dixerint eíle puram creaturam , & Chriftum minorem DPatre noà folüm ratione naturz humanz , fed etiam ratione per- "D xauor-;l' nrm] ) quü fonz ; ideo cum Hareticis nec nomina babere debe- rnus communia , neeorum erroribus favere videamur : n Unde dici non debent abfolute , fed cum additá deter- TL ( d IV. 1015'"& minatione fecundüm nataram humanam. "$ i li 4 Nec gl 176 THEOREMA IV. THESIS XV. f ^ at dl j Nec fin* determinatione admittitur ifta : Chriffus cf f jad? iucorporeus , efh impa[Fbilis s ut fcilicet deftruatur error qeit Manichzorum in Chrifto negantium verum e(le cor- j qml us ; licet aliunde fimiles propofitiones ufurpari pof- T P fent, & à SS. Nazianzeno & Leone ufurpentur, fed ij füb neceffarià fuá determinatione in ri o [o4 ore theologico yt J : faciendá. V. Similiter ifta rejicitur , fi sbíolu- t& proferatur : Chriffus , vel Filius Dei-incepit e[fe s quia jl ei J t ariter Arianifmum fapit: Dein Incipere ex ufu com- muni flgniücat fimpliciter accipere effe proprium & g d yuaegt d : praecipuum ; fed Chriftus non accepit in tempore effe 14 fimpliciter, fed ab aterno fecum habuit perfonalita- Nl &em. iopio g VI. Sint limitatione, aut reduplicatione etiam fallit ; Hic bomo non efl immortalis ; quia haec pro- [arn; t Acut lum o pofitio negativa negative fumpta totum pradicatum removet à fübje&to ; & facit hunc fenfum falfum : Hic TU TR VII, if bomo non eft fuþpojïtum natura immortalts. Relique Propofitiones particulares ,. vel falfe» wvel cum Dus r Doria ais V Bo [imitatione enumtiande aux (umi , aut colligi potfunt ex $. przc. & éx Theor. III. T prui. Popolts $.2. Reflexiones Adver[arizs. ticham ER Hiriftum S. Ambr. in Epift, ad Ephef. c. 2. Vocat frioingiad C creaturam, ergo creatura ver? przdicatur de Chri- urnplc fto & Verbo. D. A. V/ocat creaturam cum aliquá limi- mutuoveraftm tatione, (cilicet fecundàim naturam bumanam C. fimplici- rv t zer , Q fin addito SubD.in fenfu vigorofo » fumendo crea- f tv a zuram pro producio ex mibilo IN. in fenfu latiore , [umendo gupdiam pro eo» quod fatum eff per aliquam. actionem C.. .Sic & Ils Chriflus efl terminus actionis Incarnative, e eft verum [ f( Compofitum. II. Quando dealiquo nequit prx- CRDCMI Qu Iu dicari ratio generica , de eodem nequit przdicari ratio Millü in Wl&lm 1 fpecifica; fic qui non eft animal, nec cft homo; fed rauo pv Wi r D REGULE COMMUN. IDIOMATUM. 177 ratio Creaturz eft ratio generica & communis ,& fpc- i dl cifica eft ratio Hominis , ergo ( Chriftus nequit dici ï?am vnm d Creatura , nec dici poteft Homo. 2./Va. Quando va- '"mHES ururpm tio generica de eo nequit pradicari per fe, C fecundum T Iptny, fenfum etiam Catholicum C. per accidens » propter abufuin "gt tl qyocis d terminorum , item propter afnitatem cum barcfi n ) 6 Sb[üi IN. HI. In rigore Vera eít haec Propo[ïtio: i l,'f?i! l/ä,' u Chriftus incepit effe homo, ergo etiam vera eft ifta: loecdign Chriftus incepiteffe, R. Ex D. T b. bic a. 9. 4d 2. IVon y hw & licet argumentari «b inferiori ad [uperius 5 fic malo dicis : CO €7. d Paries incepit effe albus , ergo Pariesincepit effe fimplicit nl . d* IV. Ex S. Aug, l. de Trin. c.15. Talis erat illa T chuphaæu fufceptio » quz Deum hominem faceret, & hominem mj gl Deum; ergo ficut veraeft hz'c Propofitio: Deus factus e(t homo; ita & vera eftaltera: Homo factus eft Deus. A paaaum fl D R.$. T h. bic a, 1. ad 2. bunc ait effe fenfum D. Aug. V i Hac fufceptio fecit , five per cam fachum eff , ut Howo fit Deus, (* Deus bomo : Alter verà fenfus eft minus proprius s LU TL T. ;vuï':z d quia Vox , Fiomo , baberet fuppofitionem potiiss famplicem, V. Hac eft vera Converíio quam per[onalem, | Propofitionis fingularis Affirmative: Deus factus eft v 4 hichomo : Et Hic homo fa&us eftDeus: Sed Propo- o W fitio fingularis affirmativa juxta Dialedticos converti- al vur fimpliciter , ita ut pradicatum & fubjectum de fe u i mutuo vere affirmari poffint, ergo. ZV.7Ma. £n yerá enim hnza A Converfione totum. pradicatum comvertitur in fubjettums Ír- g 27 dl féd bic mnon comvertitur. totum. pradicatum in. abjecum à ,?;ilv;rt, Á | quia predicatum prima, Propofitionis e[fe debuis , C eft hic zevminus Complexus: Factus hic homo: Ezgo propofitio iämn C. Slf | "TT v &cunda, feu Cemvertens ita reddi debet : Fa€kus hic homo eftDeus: Que Propofitio Veraefls Veranon e[ ifta pro- jgnrei? j at pifitio in Objectione pofita:. Hlic homo fa&us eft Deus, 2£ [lll an conclufianibus diximus:. IN'ec eff uera Converfa. "T hUJ D ]j iE« nl Ó 178 THEOREMÁ L. THESIS XVI. nj(üüh N THESIS XVI. MRWM' " Dv M n PP Tituli, 65 Officia Chrifi. — m THEOREMA I 13 " ähll VU (ii d Chriftus bomo efl Filius Dei naturalis, nequi£ us Ug uf dici.adoptiuus , nec ffridlà Seruus. ais a uj X communicatione Idiomatum Felix Utgelitanus, ii & Elipandus Toletanus Epifcopi olim affirmabant; Chriftum effe Filium Dei adoptivum : Alii cum Du- j)yi!ïu 4["]"4 [W rando dubitant , an Chriftus üt homo dici poffit Filius guti cruni Dei adoptivus: Sed cum Adriano Papá & PP. Franco- (cisdn um fordienfibus contra eoídem .catholice ; refolvirhus. I vt Chriftus honto eff Filius Dei naturalis, nom saadin hum adoptrous ; quia Rom. g. Proprio filio non pepercit.. Sed: d D* filius proprius non eft adoptivus , fed naturalis. Matth.: n 26. Tues Chriflus Filius Deivivi. Ex Matth. 3. Hic eft Filius meus diletus. Exgo filius eft naturalis. II H tihsqi Nec Chriftus àr-Homo eft Filius Dei adoptivus 5 quia ( vodi 24 Chriftus & Homo-funt nomina concreta , qua tefpi- aN. hi ciunt perfonam ; fed »perfona Chrifti eft filius natura- dhnema m lis, non adoptivus; igitur Chriftus àt Homo nihil aliud. 14l ) eft, quàm Verbum fubfiftens in natutà humáná ; Ver- COQcreta, qu bum autem fubfiftens in naturá humaná eft vert füb- frmm latd ftantialiter Filius Dei naturalis, ergo.' III. Nec yctfomm ;u filius adptiruus diei poteft , fi veduplicatio , Chriftus üt ho- crep i y mo , defignet tantum naturam bumauat., cui per fe com- pf perat. filiatio adoptioa vam quia ratio filii adoptivi re- pO t quirit perfonam extraneam; fed fola humanitas non guifste, D dicit perfonam, in quo tamen fenfa aliqui Theologi (tii t rl poft Durandum eam defendunt; tum quia filiatio ado- perids; u) puva, ubicunque (it; füb his terminis dicit negatio- W(m M(( M" nem r TITULI ET OFFICIA CHRISTI. 179 x| riem filiationis naturalis refpe&tu illius hypoftafis , cu- UM sus eft natura ; fed hac negatio in Chrifto non eft, er- df IV. -Neque Chriflum dicimus feroum fhrit go' di&um ; tum quia PP. Francofordienfes cum Adriano 1 Papàá eádem efficacià & abominatione damnant titu- "r lum fetvi , ac filii adoptivi; tumq uia fervus in toto fuo- H 9 | rigore acceptus fignificat inferioritatem perfonz re- e&u alterius períonz , cujus dicitir fervus ; fed per- al dm» n na Verbi non eft inferior alia perfonä, ergo. V pieded. Nihilominus, ff fervum latius fumas , admitti debet in : lm €hriflo aliqua fervitus , fcilicet fervitus Naturalis , quá ht omnis creatura dominio Del fubjetla efl 5 Chriftus enim Plb fecundàm humanitatem eft creatura ; fed omnis crea- ht t cura eft (erva Dei , . e. fübje&a Deo, ergo & Chriftus Détird fecundàüm humanitatem eft fervus Dei , . e. fub lje&us, 4 Va d & obediens Deo. - d us $.2. Reflexiones Adverfarie. llsl wuds Hriftus q uàHomo non eft Deus, érgo nec filiusna- C turalis, DA . ANoneft Deus formaliter C. bypo[tati- idiintri Qu a, qe & N. Hoc fufficit » ut dicatur filits naturalis , quia bomo d | efl nomen concretums & fimul cum naturá includit pevfo- odl aam. H. Licet Chriftus & fervus fintnomina hm I:a- | concreta, quz connotant Perfonam ; Chriftum tgxhexi m fervum late didtum dicimus fecundüm naturam , non erfonam ; ergo idem dicendum erit de nomine con- | M ! x st | creto lii Difp. Subjettio, c fervitus latt ditta uéc fem- sf per » uec folum afficit (ubjetium , féd fubinde folam afficit fidgirt naturams quia etiam abftrabendo à perfoná natura eft 4li- Jumants ! quid finitum , Deo (ubgetum, à Deo e[fentialiter depen- doi Thet dens , ergo févva late dici potefl : Axfiliatia eft proprietas eríonaliss unde reduplicatio : Chriftus quà homo, son ia flans d bouze cadere debet fupva folain fovmam » feunaturams. f sl H je- "u bl 189 THEOREMA I. THESIS XVI. " "T dpecificative fpectari debet in. ipsà veduplicatione , itt dicens ( saturam . fuppofitatam. II Filius naturalis di- )le Ü ']twmt citur , qui procedit per veram & naturalem generatio- du "Ts nem; íed Chriftus quà homo hon procedit'per veram r(j "d & naturalem generationem. R. Generatio non eft. fola ui.J Qranicaratio filigtioniss. fedetiam unio bypoflatica, qu& ii , ridit communicatur natura. illa perfona , qua eff genita: Hiné V:minfüïmïï generatio divina paffiva eft caufa remota filiationis Chri- fs. & caufa proxima & formalis eft ipfa perfona Ver- ianini x M,'ngn bi fubflantiabter. conjunila per uniomem. bypoflaticam. IV. Si filiatio Chrifti fundetur in unione, ergo m ngiln tj Chriftus erit filius totius Trinitatis ; quia ipfaeft caufa &&LSCRDCW; [ effe&tiva unionis, D. A. Si fundetur in folà unione C. 1n spiane proxim , C fonul vemotà im generatione N. ] jr nj M. [ Adoptio eft gratuita & voluntaria ele&tio, j MWM Z & affümptio in filium ; fed Deus fic elegit Chriftum inm [tmllzm hominem, & in filium a[fump(ït, ergó adoptavit. D. stitir Bwn. 1. Ma. Eft affumptio perfone extranea, qua antea mon erat gas lia füus C.. eft affumptio nature confevendo ei Unionem. bypo- d bareliuem flaticam cum Pilio naturali Dei IN.. Sic enim gratis com- imine Dj.0 smnicatur filiationaturalis. fs Dewdi tanines m $.3. Reflexiones pro Servitute. d s Und H Umanitas eft ferva Dei ftri&? dicta ; fed in Chri- fpedars, qui fto eft humanitas. D. Ma. Humanitas precis fc- Orfe if m cundim fe fumpta C.. bypoflaticà Verbounita IN.. Huma- mitett qui nitas quidem efte(fentialiter dependens , inferior, fub- je&ta Deo, & fetvas: fid perfona. Filii à primo inflanti [ conceptionis fuperveuiens ünpedivit . me in acu fecunda At e[fet conditio (ervi. l. Ex S. Aug. Ep. 168. In infirmitate hominis non folàm fubditum Chriftum , fed etiam fervum confitemur.. D. Servum dignatione & ho "i&tur& C. conditiane N. Hinc conciliantur DP. qui fervi- C tutcus 'TITULI ET OFFICIA CHRISTI. 181 Iuf l Tatem affirmant cum,S. Aug.c*' qui negant cum Adriano lis agj Bapá, Dien. & CC. Francofordienfr. AII. IHai. lfalem genm' $3. de Chrifto dicitur: In fcientiá fuá juftificabit ipfe I TN suftus fervus meus multos, & iniquitates eorum por- "40 p di tabit. D. Zpfe juffus fervus meus nazuralis C. conditiona- *h)M]lffI'M, f*l ls c ftridi diiw . qui caret. jure ad aqualem-bonorei, A: Hs eultum» & béreditatem IN. IV. Ad Philipp. 2. "um . Qui càm in formá Dei effet, femetipfum exinanivit, u . formam fervi accipiens. D. Fermam fervi accipiens ul 771 conditionis nece[fitate IN.. dignatione , naturá » Q bumili- zatis obedientiá C.. V. S. Chryfoft. in hunclocum BU quflo Pauli Hom. 13. ait: Chriftus ficutin formá Dei per- ^2 flv fe&us eft Deus , ita in formá fervi perfe&tus eft fervus. D. Fer. formam fervi intelligendo bumanitatem , ( per p r dd fervum perfectum. bominem perfedtum C.: intelligendo con- gt Oi ditionem fervilem IN.. Sic egim $. IDodler feipfum imer- VI. Ho- ia D pretatur Hom. 13.in Epiff. ad Hebr. fl N [/1 mines jufti funt ftrictiffimifervi, 8c tamen habent jus ad bazreditatem czli, ergo idem dici poteft de Chrifto /)[W/a/ypa- r PU LUE homine. Difp. Chriflus i. fite produttionis habet , ut fit filius Deinaturalis & ut jus babeat ad omnia bona Deis bomines autem jus tantüm babent ratione. fanttitatis acci- ruih dentalis ; Unde nihil eft in hominibus fecundüm fe j a fpectatis, quod excludat fervitutem ftrictam ; Sed iu Chriflo eff communicario fubffantialis natura bumana cum u u- m divinitate, que eam excludit fervitutem. s ub-. | . THEOREMA II. j at m Alium titulum Cbriffo facit AMediatio Deum « Id inter & Homines. i GXI&L- "Med ^ Hriftus Chriftianis omnibus jator e.n Deum in« n us du ter & Homines: Schandaro Ed erano ratione fo- TL lius gT 18z THEOREMA 1I. THESIS XVI. j Ahi lr lias humánitatis : Calvino & reliquis Lutheranis t4- u BA tione divinitatis: Sed Catholicis Chriftus eft Mediatot ii [ | qnnp nofter , àt eft hamo fubfiftens perfonä Verbi; ita ut i MMG principium elicitivum operationum nos Deo reconci- liantium fit natüra humana, & dignificativum perfona p M Verbi: Undedicimus. m DA l. Chriftuseft Media- zor Deum inter c» bominem s. quiaex 1. Tim. 2. Unus efd m V Deus, unus C mediator Dei & bominum 8T Efus Chriflus, i Ja'mcmj:'f"mf. qui dedit femetipfim pro omnibus. Hebr. 9. Morte interce- e;erjeäammomih dente in edemptionem pravaricationum Mediator efd INo« y upmzimmn » vi teflamenti, &c. II. Non fuit 7Mediator .uofler NU fecundim folam naturam bumanam ; quia hujus media- (y. , Qntat tio fuiffec infufficiens ad perfectam reconciliationem ; CWUNJ g[gom:' cüm non fuiffet perfona fatisfaciens infinitz dignitatis; digi nf t nec pretium infiniti valoris. III. Nec Media- gifiíinmt tor dici potefd fecunditm folam naturam dyoinam i cum quia J n a natura divina, utpore'immorcalis, non poteft effe prin« sun D t tipium elicitivum earum actionum , per quas fa&a eft um ia d I, mediatio; tum quianaturz divinz pretium þcrfolvi-— bhir. o À tur, unde ipfa non mediat & reconciliat ; tum quia hm sl opcrationes ad extra SS. Trinitatis funtindivifz, adeó- Ro convolun iue tota Trinitas exercuiffet ofhicium redemptionis. IvV. Sed eft Mediator àt Hoimo fubfiftens perfon& firis ml tftinu q'qm Verbi feu Homo-Deu ; quia ex hác ratione principium um ed me elicitivum operationum , quibus facta eft mediatio, eft , & oonf Chrittus quà Homo, feu fecundüm naturam huma-« mam, t ] nam; & dignificativum erat Verbum , à quo & à cujus £m d divinitate infinitüm valorem & pretium accepit ifta vtl n d mediatio: Etideo ex S. Cypr. l. 2. Teftimonior. Teft.1. Du mj Et homo c» Deus ex utroque genere eff concretus , ut media- tor intey nos & Patrem effe poffet. Adde S. Aug. in Enchir. r ptüsdne €.18 V. Chriftus officium Mediatoris etiam- r g oan.' 3. D Y n exercet, Q in finem mundi exercebit5 quiaex 1. ZiA M 3 TITULI ET OFFICIA CHRISTI. 183 lls Lüthtrpþ 2» Aldvocatum babemus apud Patrem SESUM Chriflum üset , jajlum Et ex Hebr. 7. JSalvare in perpetuum pote]i AC 7 Verb i cedentes per femetipfum ad Deum , þmper viuens ad inter- TosDeo pellandum pronobis , c«. AC ned $.2. Reflexiones Azlverpzrzæ. WIBCM& ii , l/m Ediationem naturz divine paffi im tribuunt PD, M MWu; C», /fn D. Mediationem fubflantialem , quá nowvo. Q mira- lrtinty lili federe conguntta eft natura bumana €* divina s fufficiens «d perfetlam reconciliationem bominis cum Deo C. eam , qua al fn i t Ms wf fit per operationem ubD. tribuunt ei it principio elicirrvo N. dignificatiuo.C.. De illo eft quafHo. lL Ex2. quibion ttnalto; Cor. j. Omhia ex eo, qui nos fibi reconciliavit per dltitedmici Chriftum , ergo mediator eftquà Deus. D. A. Recon- eiliavit nos fibi amittendo Chriflum , exaudiendos C acce- g 77 us unga pirando fatisfactiones ejus C. ipfas fatisfactiones eliciendo IN.. Hinc dicitur : Reconciliayit per Chriftum j quia per na- UIIWIM rqu:srzm Ü zuram bumanam exercuit opera IMediatoris ; peruaruram autem. divinany dignificavit. III. Ex S. Aug. vfmmpcf ii l; n qum | Enchir. c. 33. Renovate corda, dare Spiritum i plvit; d- é&um , & docere funt officia Mediatoris ; fed hzc foli Deo conveniunt. . D. Ma. Renovare corda tt caufa dit- j xcdmmms jl Rm p titoria, e miniferialis eft officium Madiatoris C. ut caufa. effetiiua, & principali N. IV. Secundum eam AO'CFW-J naturam eft mediator , fecundàm quam vivificat ani.- sd nl i MWMW* mam , & confert gratxam ; fed hoc facit fecundüm di- vinam , ergo. D. /Mi. .Hoc facir phyfice c effetizie fe- Kacums eundim dwzmm C. imoraliter C meritorie IN.. Mediatio LH[H vel maxime attenditur penes meritum» quo vecotncilianur MM 2Deo offenfo. V. Mediator nihil habere debet "i, t n de partibus divcrfis » Íed diftare debet ab extremis ; fed li mm Chnüus utpote Deus & Homo participat de utraquc Mmmv L patte.- D. Ma. N:/J:l habere debet quoad moralitatemli» qula giP L t!». ) jj f 184 THEOREMA [l THESIS XVI. m g P [ tis , vel delicli C. quoad entitatem phyficam IN.. Chriftus r d Ms n eftinimunis ipeccato; Mediator autem effe non pof- quat fet , nifi Dens effet bomo vel creatura rationalis, ut athones i det st theandrica fieri po[int. V]. Etiam Angeli , Bea- ütt [* ti, & Sacerdotes dicuntur mediatores, ergo non eft t j fpecialis titulus Chrift. R. Dicuntur Mediatores infe- J 4gnirit riores c fecundum quid, feu üt Alii dicunt , fecundarii bmo,z c minifferiales, quatenus caufam noflram per Chriflum ::& hoater Aqunt » aut ejus facrantenta nobis applicant : Sed Cbriflus ef 'eganrum, Q enediator primarius , principali , & fimpliciter talis. i vibutan THEOREMA Ill um donzam 2 ] Efl Redemptor nofler , 65 /Mortuus pro ] ]in omnibus. ii opdin Itulo Redemptoris multum fplendorem fubtra- ;;»räeïem?.ü( misqim d hunt Calvinus ; & Janfenius affirmantes Chriftum " J eífe mortuum pro przdeftinatis tantüm : Differttamen W / , m i/ï.'f. Calvinusà Janfenio , quia admittit Chriftum aliis pro- !'174 r ( ! meruiffe e Bd ( ) ratias quafdam temporarias , fed cum vo- luntate abfolutà eos deferendi finaliter , ídque propter in. r DI '.; Devm i mit Originale peccatum: Contra quos afferimus. I. Chriftus eft Redemptor nofler ; quia vindicavit nos à fer- furini cly vitute peccati , & captivitate diaboli, ídque per effi- tenensq: Mul édera ( caciffima media , fcilicet fatisfactionem infmitam, gra- 4 gonfcq:c:ïex tiarum abundantiam, ex amore immenfo, &c. IT. fitm texts Chriftus per mortem fuam ef? Redemptor omniums quia Tnorten ex1i.Joan.2. Jpfe e[l propitiatio pro peccatis noffris , nofs pro noftris autem tantim , fed. etiam pro totius mundi. Et À ex 1. Tim.2. Deditredemptionem femetipfum pro oinni- bus. Et Rom.g. Pro uobis omibus tradidit illum. IIT. Àin Unde dici nequit oortaus pro folis predeffinatis 5 quia PCL ag prster jam dicta ex r, Tim. 4. .Ef falvator omnium ho« miuis liL [5 TITULI ET OFFICIA CHRISTI. xg $ Va " tium , maxinefidelium. Ubipa'rticula, AMaxiine ; des Viltem f clarat, Chriftum utique effe Salvatorem infidelium , TL ul i quantum eft ex parte fui, licet fideles magis partici- Iï EdJmAngcü,, pent fructum redemptionis per voluntariam fufceptis 16, e90 onem fidei , gratiárum , & facramentorum. IV. k lus Ex quibus errorem Calvini c& Sanfenii jam olim in aliié L 37 Hareticis damnárunt variá CC. Synodusenim Mogune« a r nl tina fub Rabano , & Carifiaca II. damnant Gottefchal: ia (f cum, & Arelatenfis Lucidum Presbyterum Prade- Cl t ftinatianorum , qui folis pradeftinatis redemptionis finem tribuebant: Adde Synodum Valentinam 1II. c; 4 $-& Trid. Seff. 6. c. 3. AddeetiamProp. V. Janfenii damnatam ab Irnoc. X; Alex; VII. & Innoc. XI. fl M. Idem error damnatur à PP.. Omiffis enim al.iis, quos paffimcitant Alii, Unus fufficiat Aug. Serm. Ündten i 1 14.. de Témip. dicens : Hodie Dominus noffer in flaterá sss n erucis pretium noffra falutis appendit , & uná morte uni atin: D verfum imundum , ficut omnium . conditor, ita omnium ve« r d r garator ab[olvit : Zndubitanter enim credimus ; qud totumi ras, l amve amundum vedemit , qui plus dedit , quàm totus mundus wa- v g t leret. Plura ponit inaliis librisapud Alios. VI. sls l Demum Jbic error repugrat. primis obligationibus falutis s p d feu credendi, c» perandis quiá ex Symb.Nicen:& Athan; ii d teneris crédere Chriftum effe paffum pro falute noftrá; " & coníequenter tuá ; fed fi predeftinatus ton effes ; iil r,grl- Ü vult falfum teneretis credere: Item quomodo in merita & mortem ejus fperabis, querh neícis, an tibi quoque gt QU meritusíit? &c. Vide Card. Sfrondrati; W.»;mmns , r'fï ;: g tl $.2. Reflexiones Advérfaria. if p Oari. 1$. Animain méam pono pró ovibüs imeis; fed ijb ] pet oves fuas intellieit Fideles, ergo pto his folümi T inarisjv' | / animam pofuit. D. /Ma. "nimam pono pro owibus meis /n LL. Seut. Kk $fá rgä THEOREMA III. THESIS XVT. qut gditet Ml, J Ti i in fenfu incluffvo aliarum etiam ovium errantium C. in fens fu excluftvo Sub.D. pono pro ii voluntate [pecial , c effi andn ] , cace quoad actum fecundum , c effectum [alutis ultimum C. npm!ari" u omni-voluntate , ità ut nequidem pro veliquis ponat volun- THE tate generali , c fufficiente , quantum efl ex parte volunta- tis equs , pro falute omnium N. II. Matth. 1 . fi T Chriftus iterum ait : Non fum miffus, ni(íi ad oves, sjid untH quz perierunt, Domóüs Ifrael; fed hic fenfus eft ex- mis & Be clufivus. D. Ma. Niift 4d oves Domás Ifrael ad annun- tiandum ii immediaté Regnum Dei verbis, & miraculis C. gifudtas ad redimendum ; & [alvandum eas folüm. quantum efl ex: ii Des ( parte fuá N.. INemo alioquin ex Geutibus effet vedemptus. Dunini d mb III. Finis mortis Chrifti in Cruce , feuredem- niw.ai li ptionis eft perductio ele&orum ad vitam eternam, er- anfenat g go pro his folàm mortuus eft. D. A. Fiuis fpecialiter vxelisdormini zntentus C. finis totalis, d* adequatus IN.. Finis adaqua- iris, qutqu 105 erat omuibus couferre media fufficientia ad falurem , ut ii Ti omnes vitam aternam » fi velint , con[equi po[nt. IV. t Mf s Chriftus nequit dici illorum redemptor, qui non re- sf dimuntur; fed damnati non redimuntur , quia falu- k n £ ngut; tem non confequuntur. D. Ma. Qui non vedimuntur friat s t vedemptione efficace quoad. attum fecundum ,. & effetum m IWMTHIIIP" f«alutis ultimum N. etiam vedemptione inefficaci c fufficien- omiia hd ecr ze» quantum efh ex parte vvoluntatis Dei C. Vel cum aliis ubet er d. li D. Ma. Qui non vedimuntur ex. defectu fufficientis pretiz BU pro üs oblati C. ex eo folim , quàd aliqui molint liberari , & teChrifilflni uti auxilis ultro oblatis IN. V. Imperceptibile bu feffï Thnt eft, quomodo Chriftus vel pati voluerit , vel orárit pro Itf iis, quos fciebat, vel jam efle ante Incarnationem fuam COf damnatos , vel poftea cert? damnandos , ergo pro his iicandummuccnd- noneftmortuus. R. Eomodopro his efl mortum , quo fu- * fhaiy ?'e f prà diximus, Chriflum promeruiffe gratias Progenitoribus V l ! ii fs jam datas : Damnati enim funt propter abufum gratia ï : * 415 B TITULI ET OFFICIA CHRISTI. 182 tht h 247 $5 oblate » que ab aterno ex meritis Chrifli inintentione di- vina efl prior , quam veprobatio , C in executione orationis Vfiliti ls v(iquix p r.eprobatiq ita fe babet , ac fi non effet cognita , cc. ! p THEOREMA IV. T Maih t d o Tituli 65 Officia veliqua. o ilus ef i d n TItuli alii funt Honoris & Poteftatis , alii Officii , aliá Amoris & Benevolentiz: Hic primüm titulos reli« L iC quos Poteftatis & Honoris abfolvimus. I. Chri- 3!1ntu$'ef? u ftus quà Deus efl Rex & Dominus Univerfi ; quia Pf. 25. ifv Doimini efl terra , e plenitudo ejus , orbis terrarum, d* Juce, nl (*l univerfi , qui babitant in eo. Ipfe enim ea omniacreat, TAf [ confervat ; regit , & fubdit providentiz füz ; unde hzc 1 lt poteftas & dominium commune.eft omnibus perfonis i L TT divinis, confequenter & Verbo. 1l. Etiam nriudplmmï,u: qua Homo efl Rex c Dominus omnium quiá ex Hebr.1. [j n 2. INovi(fame nobis locutus eft in Filio , quem conflituit ha« y, um redem univer[orum. Et Dan. 7. Dedit ei poteflatem e7 i, qi fil bonorem £ vegnum » & omnes. populi , tribus , c lingua w tit fervient ei s poteflas ejus eterna s quemon auferetur , c» re- g, tf gnum non corrumpetur. Ergo uti Chriftus quà Deushzc df j emnia habet ex naturá, ita etiam quà Homo eadem ( wcm habet ex dono Patris, feu ex liberá conftitutione. J Ur. l Eft Rex por/ffimim Spiritualis ; quia nomi- hU ne Chrifti Pfalmifta ait Pf. 26.- Égo conflitutus fum Rex lgycrcepszüe «b eo fuper montem fanctum ejus.. Hác etiam poteftate g regià ufus eft condendo Ecclefiam, leges fanciendo, g facramenta inftituendo , Apoftolos ordinando , ad pre- dicandum mittendo , &c. Unde Propheta Daniel 1. c, um p gmilio t vel maxim& de rec o no fpirituali eft intelligendus, IV. g Eft Caput Angelorum c» Hominum . feu Ec- u "T :HW** d Ji ; elefis Militantis d* Triumphantis; quia ad Eph. 1. 54- I K z fitana | WU g THEOREMA IV. THESIS XVI. 188 j qui ! [citans illum à mortuis , €? conflituens ad dextram fupra ;j i gsil[[ omnem priycipaium , €» poteffatem, . . & omnia fubjecit fub M 4 pedibus ejus (qui humanitatem notant) & ipfum dedit OJ(W gt V. r d caput fuper omnem Écclefiam, qua efl corpus ipfius. -J; »i ei' Eft Sacerdos propri& ,. & fecundum. maturam bumanams t u Aoe Sacerdos enim erat , quando fe ipfüm obuilit in facri« l s ficium, voluntarit acceptando mortem ; Íecundàüm cb;äcadä(cïmf naturam humanam erat , quia facerdotium & faczifi- cium dicunt fübmiffionem in offerente & re oblatá; , n fed fübmiffio convenit Chrifto quà Homini , non quà at ]mï Deo: Eft facerdos in aternum , quiacaret fücceffore 5 j fm m av a ipfeenim fempe: eftofferens, & reliqui miniftri ejus, & effectus & fructus facrificii ejus funt xterni : Eft fa- gmg, &!:'AACIL h cerdos fecundüm ordinem Melchifedech , quia in mul- Josmocoscita ts ngra erat Chrifti ; eratenim Rex & Sacerdos Gen- ao n tium & Judzorum, in pane & vino facrificabat , nec | ïxo-fxz,hy&m?i* finis, nec initium ejus habetur , &c. VI Eft rf Ápol Legislatov 5 quia lai. 33. de Meffiá dicitur : Dominus g 1 legifer nofler. Hincetiam dedit przcepta Moralia , Sa- gium iemm p cramentália, & Fidei: Et Joan. 14. precipit: /Man- j Udc 6 data mea [ervate. . Matth. z8. Docete omnes gentes .. « M CU fervare omuia , quecunque mandavi vobis, &c. VIL j " us EftSfudexs A& 10.. Ipfe conflitutus efl à Deo^judexvi- tir /ft ii vorum Q mortuorüm. A. 17. Statuit diem , in quo ju- n f l dicaturtu L orbem. Joan. $. INeque Pater judicat quen- af ! quam ; fe j mne judicium dedit Filio. vocat Frrmes Padjfmf:!m;( $.2. Tituli Officii 65 Amoris. 4 Qd Ubjungimus breviffime titulos reliquos Officii & nf S : K Ámoris, [ Eft Propheta 5 chara&ter enim Tuorumcamr Prophetz mantichs eft ex ejus fcientià futurorum, fe- d J & í cretorum, & occultorum , ex reprehenfione vitiorum, ex redu&tione populi ad vezum Dei cultum , ex inter- Yi m'm":-' PI'C- Iw D TITULI ET OFFICIA CHRISTI. 189 retatione Myfteriorum & Scriptararum : Hinc: de CWW ii Meffià Moyfes ait Deut. 18. Prophetam de gente tuá, u ip/m: € de fratribus tuis » ficut me , fufcitabit tibi Dominus Deus Wa zuus : ipfum audies. li. Eft Dotlor ; doctoris AUf Dgns enim officia adimplevit manifeítando nobis veritates 20lt i ignotas verbo & exemplo, docendo qubtidie intem- : fecundia lo, do&rinam fuam miraculis & operibus confirman- t & f do , efficaciá (ermonis animosconvincendo; ldeo Ifai, tl ib 25. Teflem populis dedi eum , ducem» ac praceptorent niumgi| Gentibus. Joan. 13: Pocatis me , Magifler , c bene dici- tsitr; té5 fum etenim. IH Eft Medius Animarums li nl morbi enim animz fünt peccata , quz auferunt vitam frraemi: D gratiz, & inferunt mortem gehennz ; fed Chriftus I d qmm hos morbos curavit , quia fuftulit peccata mundi: Imó Ms t & corpora fanavit, ut vitam animz daret paralyticis, hag leprofis , hydropicis, czcis , furdis, languentibus , üt ^ ngü IV. Eft Paters f Evangelia fuftüs perhibent, [ ctuc; D enim redt Apoftolus eos vocat filiolos, quos per Evan- ldas - gelium iterum parturivit & genuit , quantó magis ml M. Chriftus ? Unde & eos, quibus gratias largiebatur, a t paterno affectu confortat: Confide fili , Canþdg fília. Ec »f&ü W. | Y(ai. . Parvulus , qui natus eft nobis, dicitur Pater fu- i guri faculs. V. EftP*ater; nam ex Matth. 12, TT Qui fecerit voluntatem Patris quei, qui in calis eff. ipfe 4 wpinp aneus frater, é foror , & mater eff.. Joan, 20. Di cipulos vocatFratres; Etafcenfürus ad czlos ait: Zfcendo 44 Patrem meum , & Patrem ve[lrum, &c. "Y F h. "Amicus 5 quid enim facit amicus , quod ipfe non facit ? " unitur nobis per affe&um amoris, per fimilitudinem morum & carnis, per præiäxïcialxu usque in finem mun- :ïmm:ïer gl di, communicavit feipfum nobis in pretium, przmium, [umw 9 ijone v & focium, dedit fua merita, exempla, & do&trinam, (QmP d V non vuk hereditatem capere fin& nobis, & innumeza Kk 3 alia; r u Y90 THEOREMA I. THESIS XVII. U;gmh alia ; quae omnia funt proprietates vere amicitiz. ul n VII. Orat 36'0 h Eft.Sponfus ; hujus enim character defigna- im tur traditione corporis fui; unione animi, individuá / , T ^ L j "m Ü vite confenfione , & aliis, quz fufihs fub allegoriá Chrifti üt fponfi & animz üt fidelis Íponfze exprimun- [ T d j ! gt turin Libro Canticorum. i d ;humafdf jj qim THESIS XVII. D / i'g,cilc ) qm ) Sancitas Chrifüi. ol E IHEOREMA:. ideiqie a riia g. Eft FIumanitas Chrifli Santa fanttitate diec; hd fübfLantiali. u aflaici um An&itas à Priori eft perfectio morum in acu & ha- lomaniate oe cllen, temez bitu , excludens omne peccatum , & diíponens fub- je&tum ad omneid , quod re&um & legi «ternz con- vmautdier d forme eft; à Pofteriori eft perfetio reddens fubjectum dioi u amabile àDeo, & dignum hzreditate aterná: Hic Butimutin t Primö fanctitatem fubftantialem Chrifti explicamus. iij ii f I Chriftus z Homo & primo couceptionis fue in[lanti ov d) €ff fantius ; ita enim fides docét Joan. 16. Quem Pater ia Daa d fanitificaviz , d mifit in bunc mundum,Yuc. 1. Quod ex vum, fedinr zena[cetur fantlum » vocabitur Filius Dei, Unde & Dan. lereditaem [ 9. vocatur Sancus Santlorum, EcPf. 44. Unctus oleo lo Fhrin latitia pre confortibus fuis. II. Chriftus 4z Homo bfuf ia eon eft [anctus- fanttitate tantim accidentali 5 quia: eti fadii Verbi, omnigratià habituali caruiffet, de Chrifto tamen veri- ficatur , quód fit fan&us fanctorum , quód fit unctus [l p confortibus , quod fit plenus gratiz & veritatis ob Unaise conjunc&tam fibi divinitatem ; nam àt ait Damafc. l. 5. Vndbir u&[mï €.3. Jpfe. feipfum unxit 5 Ungens quden t De Dei- taniatn i m : , SANCTITAS. CHRISTI. 191 BL T I Deitate s Un&lus autem àt bomo, Et ex S. Gregor. Naz. m Orat. 36. Chriflus , h. e. Unctus , dreitur propter divini- LUE tatem: eaenum bumanitatis, unclo efl , non operatione; h. i i d e.infufionefolà gratiz , i in aliis Chriflis , h. e. Unctis, i ia féd. totius. unguenti . h. e. ipfius Divinitatis prefentia. IH. Ideo etiam Chriftus üt Homo eff fubflantialiter fan- &us ; quiahumanitatem fandtificari fübftantialiter nil i aliud eft, quàm humanitatem habere aliquid in fe fub- l ftantiale , quod ei confert immunitatem à peccato, i conformitatem cum rectà ratione in operationibus , fi- liaionem Dei, amabilitatem amore amicitiz divinz, il & denique jus ad vifionem beatam ; propter hzc enim " ! M gratia tanquam accidens dicitur nos fanctificare acci- dentaliter; fed hzceadem habet humanitas ex unione hypoftaticá cum Verbo ; Verbum enim excludit ab w n r humanitate omne peccatum , imó eam reddit impec- Alibnes t cabilem , item eam facit expeditam ad operandum fu- ] Ti d Ü ] ^ pernaturaliter circa omne, quod conforme eft re&tz: Paf m rationi ; &c. IV. Unde figratia babitualis fan- ani: Hic f üificat creaturam: vationalem , multó magis bumanitatem ;» l cxg'ucamus, fandificat ipfa. fanclitas fubflantialis F'erbi 5 hec enim MT non tantüm eft fimilitudo Deitatis, üt eft gratia, fed ) QuemPJ?-'"f ipfa Deitas eft ; non facit filium Dei tantüm adopti- Dr. l iQW J vum , fed naturalem; non dat jus tantàm mutabile ad. il nj v U^ hzreditatem. Dei eternam , fed indeftruibile, &c. » " v p Ideo Flor.in Decr. Union. dicit Haumanitatem à Vere T bo fuiffe deificataim ; h. e. ^ fubftantialiter fan&iücatanfu " Hl n ;jqi fan&itatc; Verbi. um j iruxo $.2. Reflexiones Adver[aris. ; Umanitas ex hác unione divinitatem non denomi- ? i Damafc. Á nat paffibilem & paifam ; ergo nec divinitas hu- rma, vel quaft forma non Ti manitatem fan&tam.- Dzjþ Fo M 4 t:*'ib:(- [] g THEOREMA I. THESIS XVIH. 192 ul gl jf W aribuunt fubjecto , vel quaft fubjeclo denominationem , nzj? gmveniant illud capax talis denominationk » fic albedo unita unhbf « ./lngelo eum non denominat album , nec intelleclio lapidenp nmn[g.i) . « autelljgeutem : Sed c drvinitas non e:/i capax pa[[ionis ob qgjatr gt hujm nnperfeäzanes ( amexam recepttonem Humanitas u ver capax. eft. fanclificationis , quia à divinitate ita poteft H. Hu« [ /f'U ,'(mm' h zegi, ut excludat oume peccaium , er. manitas Chnfh ex hácunione non eftimmenfà , omni- " 5 u5 hibü m potens , ergo nec fancta fubftantialiter. Dz/þ INec bu- ;þm&um du gb ananitas eff £apax cu/u:'z;u pradicatà dryinis quia effeom- tadite (f t mipotentein eft vi pmprm producere vel poffe omnia s effe zmmenþtm eft per fe.effe ubique., sta ut de loco in locum mo- ia lat *yeri.non. queat; qu& Cx/.e repugmmt cxeaturg - Sed elfe T fanctum eft habere ens divinum fibiunitum, per quod j fürh denominatum fiat amabile Deo , mundum à nf peccato» re& difpofitum ad bonum, &c. . Qui effectus tb creaturz non repuanam: 3 qum Hec virtus HZFJZIC exi- gens(y* tribuens bos.effectus comvenit creatura , uec efe&ux [A( M um n | ff zpfi engunt infinitatem creatura infeipsa s. cim illietiam dodaa atl þm' in *juflo, fed non cum tali modo engendz bos effciius, qui foli F'erbo, non ipfi creatura vatione fui competit : Econ- fa. , Anic tra effectus Immenfitatis & Ommpotenuæ ex1gerent: (s d txy infinitatem in ipsá creaturá ; cim ipfa quanma/s m]ïmtc fmu TLT deberet extendi ,sC» virtus potentia zn]ïmte intendi in feipsá jtez fmpis etque ideo non fafficevet terminari tantinm. l'erbo :mmenþ divinum, & humaniatem € omnipotente. HH. Humanitas non minüs po- dexdamanima teít efle beata; quàm fan&ta; fed nequit efle beata beatitudine fübftandiali Dei, ergo nec ejus fan&titate 35, Qym. fan&a. D. Ma Poteft efft beata acczdenmlztcr C. etiam, fai vei fubþamzalzterN Hac enim bearitudo repugnat aliun- etiomfmuftr de humanitati 5 quia conf, jht i operatione. vitali ; fed Mdlv ag unplicat, ut. creature 0pemtza vitalis f Lincreata , Cum nrals li bt debeat. effe in & C'é&tuTÀ ; atque. ita Creatura. pro- n af K duitts U5 SANCTITAS CHRISTI. 123 'Mwmm; ducevet aliquod incveatum s. Idem effet & non. effet crea- rj f tum» et. IV. Effe (an&um eft denominatio L0 intrinfeca , ergo nemo poteftef. fan&tus fanétitate al- LT W | terius. D. A. Efl denominatio intrin[£ca h. e. fémper pro- utn: D veniens à forma intrinfece vecepta. in fubjetto , quod deno- 4i:bzirae ij d. minatur [anthum IN.. h. e. proveniens altem. & formá; vel (v L lL V. quafi formá terminante (ubjectum fibi unitim €. d-ïïmmü, [ Sanctitas Verbo intrinfeca eft à fe, eft imparticipata ; )N fed fan&titasà fe nequit denominare fanctum ab alio, bsis . ficut albedo non denominat fübje&um nigrum. D. Mi, II d&andlitas à fe nequit denominare fanium ab alio qqiddim- (b tive d identict C. participative N. r : W Itian, x d THEOREMA Itl )n, mndn d | San&ificatur fovmaliter à Verbi per[onalitate W T a hi etiam ia contradiflindtà formaliter à INatura. Vr d o D Aíquez cum nonnullis ne o gat Humanitatem fancti- V 7777 ficari formaliter à perfonalitate Verbi üt contradi- ftin&à À Deitate, feu Naturá divinà: Contraquos cum i hfs Suar. Lug. Amic. Rhod. & aliüs dicimus. . at Tan- u Certum eíft . ex præcedcnti bus, Humanitatem wa;/?i i en , lx T fanctificari farmaliter à Divinitate ; & Perfonalitate 164 liter fumptis 5 quia realiter fpectatze utique funt quid " h divinum , & infini* amabile, adeóque aptz fünt ad nop humanitatem evehendam. ad effe divinum, ad red- dendam animam impeccabilem , heredem beatitudi- j: 0a faytae n nis , obje&um divinz complacentiz féd hzc nomine H. Sanc&tificatur jiy C. t fan&itatis veniunt , ergo.. l etiam formaliter à Per[onalitates t comradiflindia. for- 1 um maliter. à INaturá divina , fou Deitates quia etiam pe- y iil at m fonalitas Verbiüt contradiftin&a à Deitate eft ens d. vi- TT d num, infinite perfectum & amabile, &incomgoübi- Kk 5 & [ J 194 THEOREMA II. THESIS XVII. I r le cum peccato, ergo pariter aptum eft ad creaturam ij d! l [Idlcv rationalem mediá fui unione evehendam ad effe divi- d ,uum[ y) an) num , & d reliquos effectus modó dic&os, ergo cüm per unionem hypoftaticam immediate conjungatur jpem f (f ! W gtl cum humanitate , & eam terminet ratione fui, utique yuntat etiam ratione fui tribuit effe divinum ; & reliqua pre- í T ii dicataad fanctitatem requifita; ergo eandem fancifi- , m uf cat formaliter, & ratione fuj. IH. Stabilimus " ,-'zjnir't ! pafrjadie ! vin banc [anttificandi formaliter ex vatione. Filiationis, qua tribuitur bumanitati ex antà didlis ; Humanitas enim " nl formaliter fan&tificatur peream formam vel quafi for- aius crat mam , fecundüm quam Chriftus etiam quà homo pri- g pitop matió & pracipue eft filius Dei naturalis ; ex hác enim ed du t confequuntur omnes effe&tus fanctitatis; fed ex f. d. E/?;///i/ywia/az zalis eft primarió & przcipue per perfonalitatem Filii, 1 ymfam ij IV. adítipulante etiam S, Th. q. 32. a. 3. ergo. ydiWuiunis al Exquo iterum banc vim formaliter fant ificandi compa- fs [ a TAmu cum fantiific. 4tione formali gratie 5 quia fi gratia u Pzrþm/i/z/e!, formaliter fan&ificet animam , eó quód tanquam fi- Jo d p liatio conftituatfilium adoptivu ml ii perf m , quantó magis fan- Cificabit formaliter perfonalic as Verbi . quxa per mo- aarxetaminl dum filiationis conftituit filium Dei nat uralem? ätgæ'm E plrejoau, $.2. Reflexiones Adver[aria. dtricattiis Y AnGificari eft Deificari & participem fieri natur:ä divine ; fed períonalitas üt diftinta humanitatem l non facit participem naturz, D. Ma. Eft Deificari , f Af 12 Deificari fignificet fub disjunttione , baberevel naturam i divinam , vel effe divinum C. fi deteyminat? fignificet ba- bere naturam drvinam N. II. Saná&itas confti- AE l: tuit Filium Dei; fed hoc facit fola Deitas, cüm faciat t rnhN fimileminnaturá. R. Sanlitas in generenen dat. filiatio- Qdl d aem , alias Pater non effet. fantiw. . Hinc (vfficit bic amalo- Fa (s ROT. "B m SANCTITAS CHRISTI. 194 Atl a, It. gica filiatio , feu participatio entitatis divina. iiv San&titas eft przdicatum abíolutum ,. & fanctificat d » &i fuum fuübje&um ; fed Perfonalitas Verbi non fanctificat nedigfg Üj fuum fubjectum, feu Verbum, nec eft abíoluta. D.Ma. Tüny fv Pradicatum abfolutum efl fanctitas ab[oluta c imovalis , que U:&requug h eft. rectitudo voluntatis in omni a&tu c effettu C. vel rela- j tden f tiva , weltran[cendens , confif'ens in quavis perfettione di- l S[iblllmg; viná infinité perfetclà , amabili, & contrarid peccato N. 'X'h:!,:m Futi DDein Per[onalitas vatione fub etiam excludit à V'erbo om- hn UY 'mrum aem immunditiams ee veddit illud asmmabile , cc. IV. "Wa Sanditas creata eft participatio fanctitatis divinz , & Uäïiümg;i- | non eft participatio perfonah'mtis divinz , ergo hzcnon EC&T m'crm ! eft fanGtitas, ergo rion fanctificat formaliter. D. A. Mdl " iifid d Efl participatio (andlitatis dvuine in omnibus pradicatis IN,, Asf l in predicatis incompo[[ibilitatis cum peccatos amabilitatis Esl I € difpofitionis ad vecle opey andum , C in aliis C,. In hispra- ajjad w dicatis fandlitas communicata creature noy minis partici- t^t perfonalitates ; quäm naturam. V. Nulla ia tiquí pa I ") ügun l- Deo eft perfc&io , & nullum prxdicatum , quodin fe 1 lt | non fit infinite perfe&um, pulchrum , amabile , ergo Q m quzlibet etiam in Deo perfectio erit fan&itas formalis, m ergo in Deo erunt plures fanctitates.. D. Ulr. C. Erut pluves fanclitates , qua fint fpecialia attributa diflintla à ce- l[äl ll ' teris attributis N indiflindla in vatione f anctitatis C. s for DALT l « THEOREMA Ill /l 7')['- San&ificatur etiam formaliter, &5 immediaté jl W ] à Naturá divina ut diffinda à Perfonalitate. TOU l jiias a N Éndoz a negat, Humanitatem fanctificari i Dei- Mu feu Naturá diviná , üt contradiftin&àà per- T IO wia l fonalitate: Sed cum Suar. & Aliis opponimus. Humanitas Chrifti faulificatur patiter à Naturá divi- jjit bu:'ï [ D J 196 "THEOREMA III. THESIS XVII. ( " jl n uá üt difinttà à Perfonalitate s quia fi minor participa- ii tüo naturr diving, quz fit per gratiam habitualem, unDu Dui jl formaliter fanctificat, à potiori ipfa natura divina par- 2 M ticipata, feu communicata fanctificat ; cüm fit radix mim j t !(i:'!' prima tum viftonis , tum amoris Dei , tum ipflus etiam i ii gratiz : Unde ficut ex communi fenfü Patrum Huma- " l u f mut nitas per Deitatem fibi unitam formaliter Deificatur, ita & formaliter fanctificatur , cüm Deificari minüis effe ,«'.'-[,ï;v:lw | m non poífit, quàm fanctificari, Il. Deitas 22 ia diflintla à Perfonalitate etiam f antlificat Humanitatem im- g lts ss hu d mediaté ; quia lic&tï períonalitas mediet üt vinculum & Dganumm conditio, fine quà non uniretur Deitas humanitati ; non tamen mediat üt forma, pet quam natura fancti- uj la i i ficat; nam licét perfonalitas per impoffibile non fan- aj t / wic at p €tificaret, fed tantüm uniret Deitatem cum humani- vtf m tate ; adhuc tamen fanctificaret Deitàs , utpote fancti- tasincreata, ergo Deitas ratione fui pracis? fanctificat y ii f ergo immediate fanctificat. IH. Hinc/anthifi. lum f eationi immediata vefheclu INatura uonebflat Unio media- TU ssiDeiae Z4; quia actus meritorii humanitatis digni.*ic—antur in rauone meriti immediate , licet mediate uniantur divi- adolisae nz excellentiz , ergo & Humanitas fic dignificari po- Cie [f teft pbr naturam mediate unitam : Imó apud multos ps jma n Philofophos calor facit fozmaliter & per féipfum füb- i fijjita buuntar n je&um calidum, licet immediatz uniatur foli quanti- tati, & apud Modiftas albedo immediatt albificat , li- d Toniad. cét uniatur mediante unione. diftin&á ; fed longe ma- i ndi £utdg! t jorrauo, & zquiparantia éftin thefi noftrá , in quá ra- tio fan&ificandi Verbi & Deitatis identificantur ; ergo. tmiai, juj d. $.2. Reflexiones Adver[arie. t Ms Eitas non immediatt unitur, etgo nec immediate dmrainei — fandifcan D. Q Necimmediatt fauttificat » ita ut quaitpac mediet SANCTITÀS CHRISTI 197 Jmärmum 1 mediet aliquid, quod fit vatio formalis. fanctificandi, per Sfmmh h quam Deitas proximé f antlificer IN. quad. ftt vinculum.- & -Jnamra dnm conditioad boc , ut Deitas formaliter fanctificet C.. Cxte- lhdl j Qm H zàm Difparitas eft; fancdlificatio immediata ex nullo capite mmlpf Áüp anfert irépugnantiam i bec enim ofendi nequit:. At repug- hmmHL mantiam babet uno immediata s quia uniri deberent :m na- D turá, fen in unitatem natura , que repagnat s ciin natura i à ininigd II. € divina & bumana completa frt in vatiohe natura, l betan Humanitas unita Angelo habenti fanctitatem per lianc , HHW*'W [ non fanctificatur, quia humanitas uniretur tantüm [cn ml mediare huic famctirati; fed litimanitas etiam unitur Dtis hn Deitati tantüm mediate , ergo nec eam fanQtüficat, ZN. quo . Caufal. Ma. .Sed ideo fanclitas Angeli non fanttificat hu- ul w . qmantatem , quia fanäzm hec nequidem inédiatà dicitut tm a ln unita unione propriá. . 2.. INecitavonjungitur , ut vum bu- | m -W manitate faciat unum pér fe.. 3. "Angelus mon per fe s fed RC av : per accidens fuperadditum effet fan&m. 4« Santlitas illa D H "L/ ad bumanitatem fe baberet tantum extrinfecé , C : decus DMTTTT Jit in Chrg/fo. III. Effe&tus immediatz prove- niensà Deitate trlbuu:ur toti Trinitati, ergo & hzcean- Qgmacanm n | auml['mdhl | dem fan&ificaret. D. A. à Deitate þamdmn fe fampta »mmm C. àt fubfiffente in determinatáperfona IN.. Unio enim ap- WE i mu plzmt formam denominantem , fed Deitas non unitur; nift L L wl at fubfiflit in. Verbo. IV. Przdicata, quz tri- buuntur naturz ratione fui, juxta ornes tribuuntur toti Trinitati ; fed fi natura fanctificaret immediat , n m utique fanctificazet ratione fui, ergo. D. 7Ma. Qu« conwemunt natura vatione fii zndependenter à perfonà de^ J n a zerminatà , feu fine ordine ad perfonam determinatam C. n e D dependenter, feni cum ordine ad illams quatenus determi- i. natà in bác perfoná fulfiflit IN.. Natura fanctificat qui- erfonáVerbi ; mecImm i dem ratione fui, fed dePendenter tamé à quia üàt przcise identificata Verbo unitur hümanitan. h ("!W ! * THEO- qe 1928 THEOREMA IV. THESIS XVII. T dl u wf fà THEOREMA IV. n n ( l n* d Hac Sanclitas eft Infinita, 65 Phyfica. K Sparza negat humanitatem fanctificari infinit? : Ara nd f:.- æmunnlü Á ao riaga phyfic: Contra quos cum Lugone & Aliis g concludimus. I. Verbum & Natura divina f M utique Humanitatem. fancfificant moraliter ; quia red- dunt humanitatem à peccato immunem , recz rationi Mdj Vebi d ! in operando conformem , Deo amabilem ; quz omnia solotu Íunt moralia. II. Humanitas etiam fantlifica- ;g&umud?iems zur phyfice , non moraliter tantiim 5 quia Humanitas uni- , fcdpies tur phyfice Verbo fanctificanti , ergo etiam fandtifica- i tur phyficeà Verbo, ficutetiam Verbum phyfice uni- &Camme tum humanitatem facit phyfic? fübfiftere , & ficut gra- vméangritrt ..H& (?.Tm) ü&ï tia phyfice unita fanctificat animam , non moraliter cantum , fed & phyfict. IIL Eadem Huüumani- iibl tas eft infinité fanila. in genere fantlitatis participata per u 2nnem quiaomnis forma , quz fe totam communi- ii prtiuee cat fubje&to capaci , tribuit illi effe&um formalem in wommem pc:frftio eo gradu, quem habet; fed Verbum eft forma, feu ii m quaíi forma infinite fancta , & in caufalitate illimitata, mbf Humanitas eft fübje&um capax fanctitatis ; unde ficut txnfot ttr, dignitas Verbi infinit? moraliter dignificat operationes, tnidef f quibus unitur moraliter üt forma moralis, ita & infi- LEU T. nit? fanctificat Humanitatem , cui unitur üt quafi for- "unti gomr, fu ma phyfica fanctificans. IV. Hac tamen .$an- 1 í TT [: dHitas non eft infinita fimpliciter $. quia illa fanctitas non eft nit ais L infinita fimpliciter, feu in omni genere, quá major fimpliciter dari poteft; fed major eft fan&titas divina TITT Iuf in fe & intranfitive accepta; quia Deus eft per effen- if w tiam fuam fanctus, & per fan&titatem fummam.iden- ?mrimm: li tice fibi propriam. | l ^ : V. Sed infinita efl in genere N L fanii- : DN m SANCTITAS CHRISTI. 199 Ay | fantlitatis participata per unionem 5. quia in hoc genere fanctitatis participatz per unionem nequit effe major, cüm fan&itas divina Humanitati communicari neque- UJ (gfp þ]/z.(; | at per identitatem ; nec major fanctitas fit fanctitate Mif increatá communicatáà , nec dari-Poffic unio major Cs unione fubftantiali cum perfoná diviná. m l QUtt dj $.2. Reflexiones .Adver[aria. r qj An&itas Verbi infinità communicatur Humanitati EE r S t r modo tantüm finito; quia quidquid recipitur, per ia dj modum recipientis recipitur , ergo modo tantüm fini- Va Honaiw to, firecipiens fitfinitum. D. Prob. Quidquid recipitur gpeindrs proprié fubjettiue , aut fuflentative in fubjecto vero cr fhri- T p &o C. improprié, h.e. terminatur ab alio, quod fe babet dee g per modum puri termini N. II.Si Humanitas eft 1, M tf infinit? fancta, effetinfinit? perfecta ; (ed implicat crea- , Bden - tura infinitt perfecta ex communi fenfu. D. Ma. Effet infinité perfedla abfolutà IN cum veftritlione ad lineam fan- 71 /a/kgþx!:,"a | LEU E itatis participate C. IH. Sanátitas infinita. ha- vf in betomnem perfe&ionem poffibilem, quod repugnat. d r D. Poffibilem per communicationem C. per identitatem NN. & ] l Wl n Si tres Perfona. bypo[ftaticà unirentur , fanctitas smajor effee ia lr extenfrué tantim. IV. Sic humanitas careret f omni defectu ; fed hoc foli Deo convenit. D. Ma. Ca- /h i grasy LU reret in aliquo genere , fcilicet fanclitatis communicdta C. J in omni genere , fantlitatis per identitatem c à fe IN... Ha u factitas in omni genere efl infinita. V. Sieft infi- In dfiasmne nit fancta, ergo humanitas erit tam fan&ta & ama- j m bilis, quàm ipfum Verbum. D. .$eg. Erit tam fandia €» amabilis quoad formam fantlificantem C. quoad modum i Ut fancificationis IN. — Verbum eft fzn&um per effentiam ce gt fimm identitatem : FIumanitas per participationem vt unionem, VI. Si fanctitas & amabilitas humianitatis non "T - eft ia 200 THEOREMA 1 THESIS XVIiI ( indi efttanta abíoluc? & quoad omnia; quanta eft Verbi; queudlf' M e | ergo fanctitas ejus non eft fimpliciter infinita ; quia iri- ätlls)lm'm'b/ H finita non eft, quá major dari poteft. D. A. .$i son ef ipemi tanta in ratione infinitüdins C. perfettionis ffecifice SubD. fnead;W INon ejl i nzp/mter infinita in omni genere fandlitatis etiam "Lml MJ Qul P incommunicate C ümparticipate C. in. aliquo genere ; fan- , rf n &itatis communicata C participate IN. Similiter D. Ptob m Ub Infinita noneft , » qua major dari poteft ii fuo eenere , [cili- dl contorDa cet fanäzmtu participata C. in alio genere IN.. VII mtyerfe&m Humanitas àt fancta involvit fan&ttarem & füpj ofi- .AHI xu&o) qln turh , ergo Verbum nequlc dici abfolute (anctius. D. debonem, d A. Inwbvit þtppof (tum unitum , & cenfequenter fantlita- sdbus nolts & teim t communtcatam C.. fecundimm. fe, w confequenter filtuidi m fanctatem per eþntzam & identificatam N.. VIIl. ag n p Sub le&um azque eft calidum ; five habeat calorem üt aiitam t 8. perunionem , five per identitatem, ergo à parl. D. z vltons & P ZEque eff calidui quoad numerum graduum pracise C. Yb gutun,. eqii? perfetle IN.. Perfe&kio ex identitate major eft, quia atlemengl inamiffibilis eft Ánuniidi us THESIS XVII 14 LO0 CTALU RRR Gratia Chrifii. TOR CVT THEOREMA I &ténltve s u O0 pl Eadeni FTumanitas etiain fàntta. eft fan- fent Vgf D I itate accidentali gratia; Of 1. Ententia oppofita, quari quidam videntur )udlcaf la 8 li $ d j fe probabxlem apud Paludanum, grav:bus ceníuris N G vmmmp ",gr nótatur paffim à Theologis: Ideo loquimuft cum com- muni. L. Decebat; Chriffum etiam ornari gra- ]tij, / mm;( fid accidentali ; eti enim abfolute neceffaria non fuit; 141 qru Dl eünd 1' /Ft! L ML g "m GRATIA CHRISTI. 20I ru.;, Qu D T | nj « citm absque eá Chriftus jam fit fübftantialiter (anátus, u:efï. 48 gratus, amabilis, exigeits concurfum divinum ad na- & dj fs upernaturalia; addebattamen ornamentum alterius vt tf eciei, & fanctitatem magis naturz humanz intrin- d C am,«& quafï propriam. M t II. Dein oporte- fl D bat, Chriflum non carere illis donis , qua volebat im nos; ceu membra fua derivares caput, enim oportebat mem- 1 ?W) f V bris effe conforme fecundüm omnia ; quz non res V p J pugnant perfectioni Capitis; uhdeomnis perfectio &c ah Pulchritudo, quz nullam affert indecentiam, vel im- ]. & perfe&iohem » danda eft Chrifto , qualis utique in ani- 'nr,[qurula ji II mabus noftris eft gratia. IIL. Prxterea gratidi a T. fubffantialis non poterat determinave. gvadum tum vifionis; ztum luminis glorie 5 quia infinitum finito modum , & Metclemnit| menfüram ponere nequit ; cüm autém Chriftus infi- . äpm D um nitz vifionis & luminis non fit capax , ideo oportuir ei mfundi gratiam ,. cujus officium eft ifta determinare, ag cüm fit femen eloriz. o IV. Finis ergó bajus gra- tie ex Arriaga efl ut humanitas connaturaliàs eliceret actus füpernáturales , ad quos de fe eft incompletaj ut W efet fons gratiarum in nos derivandarum ;. ut effet fanc&tus non modo fan&itate illà fingulari, fed & com: iiuni czteris juftis; ut effet fancti(fimus tüm in« tum $ extenfive j ut Caput effet fimillimum membris ;. ut Quos prs&fcivit & przdeftinavit ; in hác conformes fie- "l ! //1' £ent imaginis Filii fui , &c. V. Hinc S. Áthan. Orat. 2. conitrá Arian. cum S. Cyril. Álex. & Aliis de m 'wöifï: hác gratiá intelligitillud P. 44.. Propterea unxit te De- ii oleo letitie c?c. S. Aug. l. 1 $. de Ttin. c. 26.addit: i us Dominus ipfe TEfus non [olim Spiritum [anttum dedit u yimuxcum;ïï' | Deus 5 fid etiam áccepitit Homo:. Et pyopterea eft plenus TM üratias quà unxit eum Spiritus fantus , non ntíqué óled r W .lï:) n Vifibii . fed dono gratia ; c»c. /hn LL Seiit; Li 5; ^i G 'THEsIS XVtIf, ii 4602 THEOREMA 1. t hw!; s i ii T $.2. Reflexiones 4dverj?zriæ. J Pu L Uod eftinfinite fan&um , non poteümagïs fanctie UL einm x X X ficari; fed Hurianitas perVerbum eft infinite fane i &a.. D. Ma. INon potefl in eo genere, inquo eft infinitums TI fiilicet [anctitatis ubfhantialis C. in alio N. Il. San- ü l fh« éLitas creata non auget fanctitatem Chrifti jam pre- ï j; Acon fuppofitam , ergo non pertinet ad complementum fanctitatis, fed fuperflua eft.. D. A. INon auget in- C. p &Ptï h» gendmete . Pevfeit emum im alio genere fancitatis. gxtenji-vä N. kfstumdre l. San&itas infinita non tantàüm abforbec omnem fanctitarem , fed etiam omnem modum fan- I tiratis; ergo licét in gratid hác fit novus modus fan- étificandi, tàmen erit fupcrfiua. R. Licit eminenter Hs continiéat gratia fubflantialis omnem etiam madumi , on t4- anen bunc forimaliter corimünicat » ficut in ovdine naturals diec commtunicat potentías maturales , licét eas eminenter Onszcg imum ing contineat. IV. Ex2.Petr. 1. Per gratiam habi« t g D tualem fimus confortes divine naturz; fed hoc de un: Cun qu Chrifto dicí nequit, qui eftDeus fecundüm perfonaf jbials Cl litatem, non fecundüm participationem cantüm. D. Mi. Nequit dici de Chriffo ratione per[onalitatis C.. bu- gmir:t'g , cäa | 'em inme AUL [* h snanitatis [ecundim fe fpectate IN.. Humanitas non eff De- eno p Wa dis , ergo non implicat, ut recipiat in fe aliquid , per quod fí«t particeps natura divina. V. Supetfluum eft qubusi m dare mediaad aliquem finem jam haberiti illum finem ; PHDG'Z'U 4l V N« fed gratía eft medium ad beatitudinem , quam Chri- al t "n ftus habet vi unionis. D. Mi. Efl mediwn tantum N. AU Jomul ornamentum é inffrumentum , ac principium. v4di- PA 'hr cale mediatum ad operationes connaturalius eliciendas C. VI U5 p d ! Illa forma fruftra ponitur in Chrifto, cu- n,ä u jus omnis effe&us aliunde jam habetur per fanctita- tem fübftantialem. R. Effedus grati« efl reddere forma- At litef t GCRATIA CHRISTI. 263 hefr liter bominem. fanctum per fanctitatem accidentalem , qui mon babetur formaliter. per fanctitatem.| fubflantialem. Md VII. Implicat, ut idem fit fübftantialiter & ndlig accidentaliter fan&um , ficat implicat, ut idem fit infaj fubftàntialiter & accidentaliter calidum. D. .Secundam | I idem effes C* in ordine ad eundem effettum C. fecus IN... Hu- fi j manitas fit fubftantialiter fancta, ut fiat impeccabi« ' Hiey ) lis, &c. Accidentaliter fancta eft, ut connaturaliter a !t If- [ peteam; & per habitusoperetir: Calor autem habe: AAMT ! ret eundem effe&tum , &c: Undeob diverfum finem; X & effectum diverfailla fan&itas eft TOf At COR d THEOREMÁÀA Il. TL at Haec Santlitas non eft infuita pf]y]icä*,. g, t fed moraliter. VTT Á u at Cotus hanc gratiam facitfinitam totam : Almainug infinitam ingenere entis phyfici : Cajetanus in ra- P:rgud:mfubx- pe; lo tione gratiz: D; Th; & Suarez in genere noris tan- l tàm : Cum quibus concludimus. l. Gratia al m | habitualis Chrifü nón eff infmita pbyfic? in genere entis, cr a Z qualitatis s quia infinitudo phyfica excederet capaci- [omïrt:m C j VedEudas s tatem fübje&ti phyfice liniitatam ; & finitam : Dein. gratiz infinitz refpondcre'nt liabitus paritet infiniti , ex ul ? j " i J quibus & actus effent infiniti : ua omnia repugnant ] l principiis aliis. tum Philofophicis, tum Theologicis. 'xnnülm:cvm.; z 8 "i u) Nec eft zrifinita in ratione eratias quia f1 in- g. yin me: tellivis infinitudinemi moralem? nihil novi dicis : Si m phylicam? inip"lidabic ; gradum fpeciiïcum gratiz effe yaipim c€ phiyfice infinitum ; & non o radum genericum qualita- "T III. Hac gratia eff m tis phyfice identificatum. infinira moraliter; nam moraliter, & de potentiá ordi- u p "a narià eft fumma; dicitordinem ad unionem hypofta- f kl z ticam 3 ;([f NIW A" n u & & 464 THEOREMA 1I. THESIS XVIII. TL migir, ücam ; non poteft ordinari ad aliquid melius j noi ,;yf 1 eftdata ad menfüram , feu reftri&te ad aliquos effectus; fnundumf * " ] eftin perfonà infinite digná , & ex eà confequuntur ha« IV. Sicuc dilg'«*,lfïï k bitus elicientes actus infiniti valoris. p u u ergo ex coupunciione Ierbi Humanitas habet. dignitatem infinitam , xatione cujusipfi debetur cultus latriz, & m n p merita ex eàdem habent valorém infinitum ;.ita & iib ha gratiainünicam habet dienitatem & excellentiam , aé effe&ive & caufalitet fanctificare poffet infinitas , fi g DC darentur , creaturas , in has influendo gratias habitua« ml les, V. Quare hac moralis Infinitas gratie in eo nl um iil confiflit 5 1. Quód gratia ratione unionis hypoftatica: fit principium proximum a&uum infinit& meritorio- fenprpip rum. : 2. Quód ordinetur ad unionem tanquam aliquid Apo/?alis. 4j eonfequens. ;. Quód non fitdata ad menfuram, feu i if feftrict* ad certos effe&us. VI. Ex his Znfini- minl [j tas moralis Meritorum & Gratia diverfunode [Dekanda efl $ lp quia gratia non fan&tificat humanitatem üt phyfice, diiinizeng vel moraliter includens dignitatem Verbi, ficut actio- n Chnf?adhufim' nes metritoriz Chrifti Deum movent, üàt includentes T ' Lj V dignitatem Verbi , & üt peream moraliter informatas irzn ia & dignificatz : Unde gratia nequit dici infinita, nift ILONLT. Íolüm fecundüm quid ; quia gratia fecundüm fe fump- fipimcit ta non magis Humanitatem fan&tificat, quàm fi abef- Tias graia yi fet unio ab illà ; Etgo non fanctificat infinit? fimpli- extendere po:c[l eiter , fed fecundüm quid , quia ex folà conjun&ione adinfnits, f &um Verbo defervit ad actus infinité meritorios. mum, D Mf D D ! gnitne $.2. Reflexiones Adver[faris. N. H du Umanitas eft capax recipiendz divinz hypoftafis, Cl licet infinitz, ergo & gratiz, liceteffetinfinita. R. U r Humanitas non vecipit þ)pqäaþn, Jfd ab bác terminatur dtniu; llf tantum s unde non reqnzri(ug proportio aliqua fubjeéliva : [j «nig r 3 t GRATIA CHRISTI QOS Qd nvl eed gratiam vecipit, ergo bac recipitur per modum, feu : ahq d fecundüm proportionem vecipientis , e vim 4gendz totitis. '(mfcquunw. Jüi Chrifto data eft gratia proportionata ejus W& dignitati; fed hac eftinfinita. D. 7Ma. Proportionata, H!!lf/ j h. e.ea , que maximé comveniens fucz at ad finem 4 Deoin- hi, gentum C, h.e. phyficé d intenfFue fumma N. *"IHT, j Deus eft fapienuffimus diftributor gratiaram , ergo Ui 4 gratia debet habere proportionem cum dlgmtate per- ts l Íonz, D.C. Proportionem comvenientem ad fines intentos DI | €. omnimodam .Sub D. fi mon implicet C.. fecus IN. Om- 010 nimoda unplicat , quia nequidem. gratia infinita proportio- M natur Infinitati Dei IV. Diftributio gratiarum TRUE f Íemper proportionatur officiis , üt patetin Deiparà , & [ q'u.un "" Apoftolis, D.52 fubjedhum erfinis patiantur ; frve fi fub- [U 4l ltl ectum, officium, c finis finitus fit. C. fecus IN... Obflat lkr l enim bic fubjedtum inflructum fimitis tantim potentis , cr n Wamw»t eodo operandi finito,. fcilicet Humanitas. V. Ra- [ A U "7 nu; dix infinita exigit effe&um infinitum ; fed radix gratiz 1) M KL inChrifto eftinfinita. D. Ma, .S fubjeäum patiatur C, nr mdm n r fecus N, VI. Radici infinize non eft propor- mw m tionata gratia finira. .. Radiei infinite. fecundàm f: muk Wi f'umpta C. pront afficit naturam finitam IN.. .Sicut mon exi ümït n git patmtm mþmm; » tanec gratiam. VII. Dlg- [1n ,u T nitas gratiz petitur ab ordine ad effe&tus, ad quos fe cxtcndcre poteft; fed eratia Chrifti fe extendere poceft Miv adinfinitos , feu ad Lcdemptlonem hominum infinito- n rum. D. Mi. Potefl id vatione valoris , quem babet ex di- gnitate per[ona C, vatione excellentia pbyfica ipfius gratie f IN. Hinc eft infinita moraliter, VIII. Gratia at d )Pom 1 Chrifto non eft data ad menfuram , ergo eft fine men- rinint furá, & infinita. D. A. N'en ad men[uram» quia de poten- hu t ya ordinaria eft fumma C.quia infimita IV. Nel D. Relate ed dignitatem pevfone C. ad quaht/tc,n gratia IN. j flbj i J Lig THEO»e [ 2c6 THEOREMA II. THESIS XVIII.. í vmque u (j "j s THEOREMA III. ii un 75 [ W;Im Gratia Capitis complettitur fanttitatem füb- Ü ! «s Dl d flantialem , & accidentalem, ma: , U , 3. quuez Chriftum in ratione Capitis conftituit per d 0U V il folam gratiam fubftantialem : Thomift per Ío- «s t* lamaccidentalem : Nos utramque cum Suarez, & Lu- Q p t ? gone complectimur. I. Gratia Capitis eff com- al A plexum ex utráque ratià fubflantiali, & accidentali ; quia j ; Md ad gratiam Capitis in membra influentem duo requi- uir & Dntni runtur; r. Principium formale, ex quo operatio tra- ifm r hatefficaciam, & valorem. 2. Principium effectivum fupernaturale; fed principium formale efficaciz & va- fil loris eft fanctitas fubftantialis , effectivum proximum (s funt habitus fupernaturales , & radicale ac remotum RAïiO UO Cl II. Hinc zullate- eft gratia habitualis, ergo. ii Ecele, anus (uffcit gvatia babitualis s quia licetgratia mediis ha- (yi p bitibus efficiat a&us entitative fupernarurales, & me- m i MM 7] ritorios, non tamen iis dat valorem infinitum. w III. uti | Suffecillet autem abfolut? e fiupliciter gratia fubflantia- lis; quia abftrahendo à gratià habituali Chriftus po- qu d t a, i al tuifet elicere operationes füpernaturales & meritorias at gmud valoris infiniti , ergo potuiiïät mereri gratias habitua- l; Al les & alia dona fupcrnaturalia : & confequenter efle ca- hbt put influens etiam in membra. IV. Nonzamen verosids; f eft fola gratia (ubflantialiss tum quia gratia habitualis mnrad m mediis habitibus connaturaliüs efficit a&us fuperna- dsalflam f turales meritorios , & ideo effective influit in noftram diltie, D. xedemptionem, & fanctificationem ; tum quia caput influens decet effe homogeneum, feu fimilis naturz ftaltin, ff um membris; (ed non fuifet, fi gratia habitualisex- -[J.','f | V. iij J il LU eludatur, ergo hac excludenda non eft. Utra- GRATIA CHRISTI. 297 Bw "Utraque tahxcn g ratia fupponit acum divina'voluntatis, Tl quo Deus dabat Chriffo poteftatem. influendi in Ecclefiam, eam regendi , & alia proflandi, qua ad con[lituendam im Áitiin J Chriflo dignitatem Capitis fpetlaut 5 ficut enim ille; qui 17 | de fe eft dignus fieri Pontifex , vel Rex , per dotestae | men regias , aut Pontiücias non conftitüitur Rex aut cwjf?iwir [ A iU PDontifex, fed volunrate & confenfu eligentium ; ita p 'M lic:t Chriftus de fe dignus fuerit; poteftas tamen illa t "E [ Capitis fupponit a&um divine voluntatis: Ideo dici- d i tur Eph. 1. Jpfiim. dedit caput fuper omnem Ex«clefam. Hebr. g. ANec quifquam fibi fumit bonorem , fed qui ve- l catur à Deo tanquam Aarons. fic c Chriftus non femet- CïgUOOLDüzTF.:lä- Eoetimi] ipfum clarificavit , ut Pontifex fieret 5 fed ce. !chI;L m $.2. Reflexiones Adver[arie. ln p io Capitis non requirit gratiam fübftantialem , u R^ hm Chriftus Petrum & Succeffores ejus fecerit JL H my. Caput Ecclefix , in quibus illa non eft. D..A. Ratio "»j (f Capitis principal:x , & influentis in membra influxu meri- x n . V]m, torio C fatsfactori o N.. Capitis licarii , & pracise guber- IIl nantis C. I1Il. Gratia capitis ordinatur ad ali- M ru uem a&um; fed graua unionis nen ordinatur ad jl (N actum, fed ad efle tantüm pcrfonale. R. Ordinatur uj s M-mex ütvaque g vatia ad a&um : Subflantialis ad adhum dignifican- 1atuvaliter eliciendum per dum ; Acidentalis ad eum con: babitus. IIl. Habitus diftinguuntur penes di- u N veríos actus ; fed in Chrifto gratia (ubftantialis ordi- ( natur ad folam fan&ificationem animz , & gratia ca- D IV Val 1 jitis ad folam fan&tificationem membrorum , ergo funt umb Qu difindtz. D. Ma. Diffinguuntur penes actus , fl unus non aut alteri alio modo non (ubordinetur C. a qu it caufa alterim » J dinetur IN.. Sandlificatio Chrifli eff il ; fit caufa, aut fübor g;habizuif' brorum , & hat ili of fabordma- ' auifa. [amttificatioms mem 14 d Li« [ 20$ THEOREMA IV. THESIS XVIII. ^M gl [ mf Ifi IV2 D. Th. agens de gratià capiris folius gratiz habitualis meminit, ergo hzc fola eam confti- na d gt uiit. J IV. C. Speclat enim ibi eam folitm gratiam qua eft u5v principium elicitrvum 1l A]Fu » ROR 4Utem qua eff principitum digni- jz'ntiwum oper ationum eritoviarum. V. Chrifti [ ; joatt 4 Humanitati conveniunt ea omnia, quz requiruntur nas (:H' d ?( "o li adrationem capitis myftici, ergo Chriftus non üt Deus, fj lat dqi fed fecundüm humanitatem eít caput , ergo fübftan- ? tialisexcludidebet. D. 4. Comveniant Huwumanitati ve« i necta lité ad virtutem immediati operatiuam attás creati C.ve- vecilumimoa laie ad virtutem condignificativam N. VI. Pau- vpinfanm [ 10*' isdferr, qi lus Ephef. 1. dicens : Ogia f'tbjecit fub pedibus ej quitur de Chrifto capite; fed non fübjecit divinitati, beneyolent , 7 cui ant* jam erant fübjecta , ergo humanitati , ergo fo- ! T láetiam fan&titas accidentalis facit caput. D. Ms. Ex Quifo ais c. 1 Gormaz., i anté, Loquitur de Chriflo capite relar) ad vir- t Sgirims Dor zutem. imidiate operativam . C.. dignificatruam NI dis, &c. Caren VII. Sic gratia faltem habitualis non confti- lat f P moyen tuet caput in ratione capitis primó ; cüm præfupponar tilts, quo p üt proprieras gratiam fubftantialer Y 3« JD. IN conf[fi- 1,qun approbax zuet primó in fuo ordine IN inómni ordine C. Subflantia- Blmea ao [is prima eft in ordine h yypoftatico : Ila in ordine fupernatu« * :ïgü. W v4l; operatiuo per hab. [2 vlts i qu n quia hii THEOREMA IV. tiarem, & m : t pefedii; In Chrifto fuére 65 Gratie oratls date, &5 alia Dona fupernaturalia, EViT ! qua lus oj Anctificante à gratiá ad alia dona fupernaturalia de- dptltuyr;ny — fcendimus. ^ * L. In Chrifto fuére Gratie gra- Ti ..... g, zis data que 1. Cor. 12. fnt. Sermo Sapientie, Sermo tüt 1 d u SScientie , &c5 quia harum finis eft, ut Doctorem fidei 15, & u o zeddant habilem ad alios docendos res fidei & veritatis li d mig ; &terna s "B m CRATIA CHRISTI, 209 as JL li Q zternz ; fed Chriftus fuit principalis fidei Doctor , er- l fti,i goin eo erant Ípeciali modo , fcilicet per modum habi- tus, & permanenter, non per modum actüs, üt in UL aliis. II. Fuére in Chrifto Gratie etiam atfua- L les ; quas Adjwvantes & Excitntes dicimu ; quia Huma- QUE fegui nitas Chrifti non poterat elicere actus fupernaturales O'ontf l fin& proportionato Dei auxilio & concurfu, ergo ne- ceffaria erat aliqu'a grada adjuvans : Excitans tamen 2044 fimpliciter necellaria non erat , quia intellectus fuff- Mi n. cienter illuminabatur vifione beatá , & voluntas amore VHl beato inflammabatur : Nihilominus eadem probabi- !l d liüs afferitur , quia eft maximum argumentum divinz MU benevolentiz., neque ullam affert imperfectionem. Itl p j H Fuére &* Dona Spiritás Sandi ;. quia de A DM E Chrifto Ifaias c. 11. vaticinaur: Et requiefcet fuper gt eum Spiritus Domini , Spiritus fapientiæ, & intelle- j.*läiiä?ïlfï'.lm N i " G&üs, &c. Czterüm hzc dona funt perfectiones , quz ! j ! J dant facil& moveri à Spiritu Sancto ad actus heroices "mf " J l infolitos , quos prudentia communis potiüs reproba- ] diif- ret ; quàm approbaret ; fed Chriftus facillim£ ac per- ( Afatoe fe&tiffime à San&o Spiritu movebatur ad . fimiles actus, i gt Cl'gO. III. Fuérepariter in Chriflo F'irtutes mo- vales omnes , qua non fupponunt moralem umperfettionem s quia hz individuo comitatu fequuntur gratiam. & cha- [ ritatem ; & fimul cum eá infunduntur ; fed in Chrifto 2o. IV. ; j ) ( fuit perfedüffima Charias , & Gratia, er o Ex Virtutibus 7 beologicis negatur in Chriffo fuiffe Fidess quia hujus obícuritatem fuftulit claritas Vifionis: De rl d Spe dubitatur ; non admittitur quoad beatitudinem ef- TAT u) Íentialem animz , quz abíens non erat: Sed admitti- :piz'mka, n tur à multis quoad beatitudinem accidentalem corpo- nl ris, & quoad alios a&us fecundarios: Charitas admit- tituy ab omnibus 5 hujus enim teftimoniis plena funt t | Q6 L! ; Evan- 0 210 THEOREMA IV. THESIS XVIII. & ( j Evangelia, tam quz circa Deum eft, quàm quz re- li fpicithomines propter Deum ; ut propterca Probatio* m " )'U li ne aliá non indigeat, L. t $.2. Expofitio borum Donorum. t a ?N l At um u Heologi eruditionem juvat brevis etiam Expoütio* ]u ,j TX horüm Donorum : Ideo hicbreviffim?é advertimus. SM-*(MU " Y. Ex gratiis gratis datis Sermo Sapientie eft Fa« gfani d cilitas docendi myfteria fidei per altiffimas caufás : P Sermo Scientie eft Facilitas docendi eadem per cauías )ilïicïtis. magis particulares : Fides hic eft Fiducia patrandi mi- gjemeraat racula in confirmationem fidei , vel eft Notitia intuiti- doted va prixïcipjdruxïu fidei : Gratia ASanitatum eft Potentia p r ad ii*npetfandam agris falutem, feu donum curandi fonino: Putque morbos corporales: Operatio Virtutum eft Poteítas pa- J [hblhf iDet: trandi miracula celebriora, v. g. fufcitandi mortuos: ao a Prophetia eft Donum futura predicendi , item obícuras yutini:Lngan Prophetarum fententias exponendi ; vel eft Cognitio i Muf Perfe&ifïïma » & comprehenfiva rerum Ànobis diftan- im l c Ril üum , aut futurarum , & fecretorum cordis: Difcretio, st« Cotitnta epirituum eft Facultas & Donum judicandi inter fpiri- in: Cftuin tum Dei & diaboli, five difcernendi cogitationes , af- fe&tiones , & intentiones cordis, an fint à naturá, an $A À fpiritu divino, an à daemone: Gratia Linguarum cft Ebum wv Donum loquendi variis linguis, vel Peritia compre- quàquiy henfivaomnium, vel plurium linguarum : Znterpretatio faxdaperh, T JFermonugi eft Donum intelligendi , & interpretandi lin- Jimui i dj guas , vel transferendiScripturam in alias]inguas , &c. df C gt EE Ex Donis Spiritüs SanQti Donum .Sapientie fritia m eft Jüdicium folidum de rebus divinis ob rationes fu- pernatur»ales-, ideo movet ad penetrandas res fidei: inter fryna fe fs m JDonum Intellettás efx Judicium de principiis noftrz re- £05 Qu j lgjqxais ; ideo judicat cizca res divinas & aternas : Do- guan TW ais H m 7211 GRATIA CHRISTI. L quim Scientia eft Jadicium de conclufionibus deducibi- t libus ex illis priimipiis; ideo fertur circa res creatas. Donum Confilii eft Judicium de rebus agelïdis , & judi- Dotgy, cat circá particuläre agibile: Denum. Pietatis eit A£. fectus erg O a cultum Dei, & ideo ordinat ad alcerum ; "i tam E Donum Fortitudinis eft Conftantia & in bono faciendo, nédterir & in periculis (üftinendis , & arduis aggrediendis : Do- t 1 d ll Yi aum F'imoris eft Metus culpe non ob peenam , fed ob ! C H norret ) p« amorem & reverentiam Deo debitam ; ideo ab ab illicitis. IIL. His addimus Fructus Spiritüs, FA T N qui enumerantur ad Gal. $.. Charita; facit nos adhzre- ld re Deo , & quafi per amorem transtormari in Deum, um Hlx j dum ccad & ejus voluntatem : Gaudium facit nos dele&tari in Domino : Pax quietem ponitin Deo : Pazientia firmiter diteanpe nos ftabilit in Deo ; ne frangamur adverfis: Benignitas i nmi: inflammat in amore proximi: Bomifa: gaudet de bonaà rd]] l (f roximi: Longanimitas expectat bonum futurum zqua- idüga himiter : Manuetudo non appetit vindi&am: Fide: hjc pinhidl idem eft ac Fidelitas : Modeflia motus corporis fubdiz Tidi: Jygm rationi : Continentia non fle&iturad malum , velexcef^ alic l- fum : Caffitas abftinet à Voluptate carnis. mgæmm»?i- $.3. Reflexiones Adver[aria. inint d nrixli&gmafi( V Erbum unitum poteft fupplere in Humanitates J quidquid przftant hzc dona fupemammlia, erga nl i Áuntfuperflua. ID. A. Quidquid praflant in genere caufa l p fovimalis & difpofitva IN. efficientis SubD. poteft fupplere s abfoluté C. ita ut Fiumanitas connaturalius. operetur. pey j ] dPlU principium formale mtrinfecum IN. 1I. Paülus * ;00 ion inter gratias gratis datas numerat fidem & prophetiam; ïï gis 6 fed fides, & prophetia importat cognitionem obícu- Pus u ram, quz nequiteffein Chrifto... R. 1. ZVumerat fidema quam g pont fumitir pro virtute Tbeologicä IN.pro jiduciä, bä&æ j &1$& THEOREMA IV THESIS XVIlI. | babet fidei Doctor de auxilio Deinunquam fibi defutura ad ! Ti patranda miracula in confirmationem fide C.. R. 2. Ob- J Ícuritas non eft de eflentià prophetiz; licet f&epe fit ob- Ícura; fed efd cognitio verum à nobis diflantium , wel futu- J vorum . HII. Inter donaSpirits Sancti nu- meratur donum confilii & timoris ; fed hoc refpici: jf imminens malum, illud includit dubitationem ; quz repugnant in Chrifte. R. i. Z'mor primario vefpicit pr la m ] eminentiam drvine poteflatis » fecundarià , non femper im- " wgmtionc as D aninens malum, R. 2.. Confilium eft abfolutum de agendis m Judicium ex fpeciali infHinétu S. Spiritás 5 quod fape pra[cin- dit 4 dubitatione. IV. Donum intellectüs fup- l qu'xanauuæi ponit fidem, quia difponit hominem ad promptam mo- lt perlbnfi tionem Spiritüs fancti circa res fidei ; fed in Chrifto lii inlþc*:?)() li nonfuitfides. D. Ma. Supponit fidem , vel aliquid fup- dpfüiptas: U pleus fidem C. [olam fidem-Sub.D. inis , qui funt viatores a a, lat Tiitt, t t zantim C. fimaul comprebenfores IN... In Chriflo fcientia in- fufa. fupplebat fidem. V. Virtutum moralium sta nequtadi viDenfniam, munus eft co&tcere pafïïoncs , nerebellent rationi, & tollere difficultatem; fed neutrum eft in Chrifto. D « CC B Ma.. Earum munus eft cozvcere pa[fiones . fi fent im fubjedla at, m hu C. fi non fint IN.. Proprius & primarius adlus harum virtu- )u d m zum eje afclinare ad facilé operandum circa pa[Tones» pev itt r quas tamen won inteligimes . inclinationem «im. malum:. Jf u VI. Chriftus in operando fempcr egit ex mo- m poflblum; tivo fupernaturali , ergo non habuit virtutes morales A& copico ts &acquifitas. R. Egit ex illomotivo s fed non folos Potuit tampre'eníoc enim fanul (bechare objettum fingulavum virtutum etiam na- N ts fondim guralium. VII. Primarius actus Continentiz n i MibCiril eft reprimere actus concupifcentiæ » qui non erant in :thmïxv,c:m [d Chrifto; ergo. 7. A4.ex 7: Totum.. Admi[imus tantitm 1 HLU] Virtutes illas , que in fubjetlo fuo non fupponunt ünperfe- fiit i éionem smoralem , vel repuguant fHatui beatitudinis, coc. .w.c:adüamm&dïg THE: Tb 21j * SCIENTIA CHRISTI. Wun fj —— LE THPSIS EM 1 L'th' ll. ! Scientia Chrifli. 4014 J T THEOREMA I. Eq' lx [ In Chrifto fuit fcientia beatifica. UTR M vj /!/, Er hanc ícientiam intelligimus claram & intuitie ?m;/zim ' vam cognitionem, feu viflonem Dei, quz fit per zfmiugem;; lumen gloriz: De hác refolvimus. I. Scientia beata Chriflo debebatur titulo Unionis bypoflatica , & data 'w;?"'kïl.äiqzin'?l U. £f ; quianaturz intelle&ivz convenit cognitio intuiti- DO va fux perfonæ; naturz dignificatx congruit imme- ;l n ab diata infpectio fuz dignitatis ; filio naturali debetur n at vifio fui patris: Unde Chriftus Joan. 3. ait: (Qua vidi ifornatt apud Patrem , loquor. Il. Hzc fcientia non eff infinita , aut comprehenfiva Dei ; quiacognitio creata & 1(5:9":7 jinit um nudin finita nequit adxquare cognofcibilitatcm & cognitio- lx | hiem Dei infinitam , qui fibi foli comprehenfibilis eft: i Q D | Unde CC. Bafileenfe , antequam ab Eugenio diflolve- tetur, damnat hanc propofitionem : 4mima Chriffi f fl f hrarnt- Deum videt tamclaré c intensé . quam clar? & intensd IIL Nec videt n Deo claré & widet e ipfam. 'hr:p:[þm,l;n , d Md diflin&o omnes creaturas po[[ibiles 5 quia clara vifio orti- nium poffibilium in Deo etlet comprehenfio Dei ; nani g v effec c0gnitio totius virtutis produ&ivæ ,& confequen- d ii ter comprehenfio caufe,feu Dei; cüm noviífet omnes d modos , fecundüm quos D&us participäri p.oiïät icteas turis; fed in Clirifto quà homine nequit etle Dei comi« s Cone | prehenfio , càm Ícientia creata Chrifti fit finità ; ergo. «j t MU Hဠtamen fcientià zvit omnia in. /erbó jf | qua fuerunt , fuht ; C erunt5. quia horum- coghitio pet^ Ti m tinetad ftatuin & dignitarem Chrifti , tum üt Domir i m & " ^ K [ TA 'THEOREMA 1. THESIS XIX La & Capitis; & Illuminatoris cordium; tum üt Judiclà 44 D univérforum; fi ergo Beati v1dent. ea; quz ad ftatum mrodhmF futim pertinent , vel máxinie Chriftum eadem noffe conrVénit : llWW* tiifi Ex eodem fonte Chriftus Matth. 9. cogita- tiones cordium iovit; V. Chrftus tamen zor p nl tognio vit omnia abfolute futura unico attu diflintté » nec po- mm [j f tuit fic coenofceres vàmi quia nulla eft neceffitas Huma- 'M, ár i nitati tribuendi fimultaneam hanc noüitiam , eó qüód W//,4,, j [ fufficiat ea cognofcere habitualiter ; tum quxa. fimul- gt v tanea & dx&m&a cognitio omnium tó tá zternitate fu- [ æqu». ?ü : turorum excedere udetur Potennam limitatam crea- qandis, D. A tam ; ficut & porentia creata eft quidem apta ad pro- ( [ormahw, ducendos effectus, vel actus femper perfe&wres & f um f Pcrfe&mxes ; ron tamen eos fimul poteft producere. fid pl güm Polf Til $.2 Rejläxzones Adverfarie, liing , emm G Loria corpoms sdue fuit connaturaliter debita mmPrehm m Chrifte, quàm vifio beata; ergo fi illa potuxt im- Qu d pediri, cur non &ifta ?. .Difp. Gloria corporis impedita s feamdntnu faciebat d fcopum redemptionis , ut Chriflns pati poffet , & ifttut g exemplo fuo ad fequendá veffigia prelucere ; 4d quem non IL Vifio beata ad- ii faciebat impedita vifto beata. 4 C jun&tum habet funimum gaudlum & proeul arcet triftitiam ; fed Chriftus fuit triftis , & cepit pavere & r taedere ; ergo non habuit vifionem beatam. D. Ma. Moníin Arcet triflitiam de codem objedo , de qui gaudea C. de di- verfà SubD. counatur aliter , fitut etiam calor t oco avcet frigu C. effentialiter s ita ut miraculos? ad |feopum vedempz IIL. Per l /lf!lþ 1 tionis obtinendum uon po[[it zmpedn "h Diï Tigias f Vifignem béatam humanitas cognofcit amnia extitu- li LL W !d Jd[ ta, ergo & poífibilia. Diff. Extitura: funt finita , nec [f 14 QU bac comprebendendo adequat. fcientiam vifionis fecundum Dfomuwïm Ti f fiunptam : Sed po[fibilia cognofcendo diftintle , buma- T nitas lA Mm- SCIENTÍA CHRISTI. 214 L titas equaret mudos infinitos, auibus Deus participari pof- MUU Wer. IV. Si Chriftus rion noffet omnia poffibi- Arflum r lia ; ineo eftimperfectio, feuignotamia, R. N'emo di- bl a citur ignorans earuim vérum quas fcire non debet:. Hine ts n D. Ín eo ff uuperfetlio privatrva, er proprit. didla IN; 1 df . aneré megativa, Cv ita quidem, ut humanitas Deum fibi vlf Hs fibflantialiter unitum femper Babeat paratum concurrere um eo r ed fuccefJfv fiiendum , quidquid fcire uoluerit s aut (cire W ] W [ qiing V.Saltem Chriftus habéret fcien- expedrverit C. Iub mf dn m UW tiam zque perfe&am , ac Déus de rebus creaus & Man t !1 4 ereandis. D. ZEque perfetbammaterialiter , e extenfivé apur [! ! ?qwdr 5 ï.' w C. formaliter , & ictenfruà IN. — Quantitas s éu perfettio meff PCIICEP.*J v fcientie non folim attenditur [ecundummumerum fcibiliums J pl od ; VI. Cognitio om- fed & perfectionem cognitionis. " il nium poffibilium foret comprehenfio omnipotentiz | v tl divinz , ergo etiam cognitio omnium futurorum eft mb dbit comprehenfio vifionis-Dei; ergo & ipfius Dei. Difp. ] du Creatura defatho extiture non funt totalis términus Vifio- puitri m nis fecundiim totam capacitateys fuam s eumplura & plura nf polfet videre , ergo vifionem non comprebendu : Sed prater u du n pofflilia non eft alius terminus omnipotentia , ergo bag , nn T Vioend- illa comprebenderetur. s d s Kemt 27!:"'3-' THEOREMA IL "l l T Aon tamen füperflna inde fuit Scientid rl per fe Infufa. n " /f, / L M gidea:;;i Q Cientia Znfufa in genere eff Cognitio , qui pe"x; fpecies n.t á Deo infuías resin feipfis cognofeuntur: Per fe Zn« gmua d fufa eft , qua nullo labore humano haberiporeft: Per Milb accidens Infufa , quz licet aliunde comparari poffit, à j u Deo tamen liberaliter infunditur: Ex his concludi- m | W inus« L Anima Chrifti babast fctentiam infufart ii D f"f*' i 216 THEOREMA II. THESIS XIX. TR preter Beatificam 5 ficit enim habuit fcientiam pro- priam comprehenforis, ita & decuit eundem ; utpote Tz O' IQU) I viatorem , habere fcientiam propriam viatoris , feu in- b sich I i fufam; eftenim illa perfectio pecul iaris , & indepen- ff f'i-'o M l f dens à fcientià beatà : Dein fi hzc fuit in Angelis & [ Xiil Adamo; & eft in beatis, eadem etiam eritin Chrifto, d Aii L in quo funt omnes thefauri fapientiz & fcientiz ab- m b bt fconditi, Coloff. 2. IL. Hanc fcientiam babuit j[n cxpïeFu a primo inflanti conceptioniss cum quia ab hoc ftatim in- g, etgp ftanti viator erat, & comprehenfor; tum quia ab eo- dem ftatim tempore Vir perfe&us erat; Feemina enim ::;ubjrth fuir.v à N Dat il circumdabit virum, Jerem. j 1. III. Objc- i tunpat &um Directum hujus fcientiz potiffimüm funt res crea- oenzoi ea fupernaturales , unio bypoftatica, Iumen gloria , gratias axidemob d actus , babitus, & quidquid ad ordinem gratia pertinet ; iud. D. quia non folüm fuit reparator naturz , fed & reparator gmciæ, ergo vel maxime decuit Chriftum habere im- ij od n iummhtà mediatam fcientiam horum in feipüs » quorum ipfe eft author. Átu, mb IV. Obje&um autem Zudiredum bu- Vnrditt; Jus feientie funt Myflevia Divinitatis &v Trinitats quiá ex modo dictis-fes fapernaturales creatas diftincte co- Wfifa at i J Ci gnovit in feipfis ; fed nequiteas diftincte & intuitivé Cognofcere , nifiin ipíis indire&t & abftractive cogno- lp aipétedi piraiva; n Ícat vel Divinitatem , vel Trinitatem, cum quibus con- U m p nec&untur, ergo. V. Ex rebus naturalibuis per hanc [cientiam nowit fecveta cordium » futura, e» abfen- MV n ii4 ; cüt enim aliunde horum fpecies non habean- udvq!//wmr tur , infundi' debebaut ; quià ipíe fciebat cogicatio- LUETIVT Í Ill lii li neseéorum Lec. 6. Fututa abíoluta & conditionata :li LPNTITS du predicebat; Abíentis Lazari mortem , & alia fcie- r/ r,«'fn/ i CL bat,&c. Eadem fcientia neceffaria eft ; quia Chriftus mp eft capüt Ángelorum & Hominum, eorum Judex, cau- MW. lm & fa finalis, faltem impulfiva , fi nonmotiva; &c; ol l 52 lilj n d SCIENTIA CHRISTI. 217 At ii L tnle $.2. Reflexiones Adver[arie. IY at & Chriftus per. fcientiam infüfam cognofcere 35 Jlgml k Wt* poteft, long?: perfe&iüs jam cognofcit per bea- A t g tam , ergo illa eft fuperflua. D. A. Cognofcit per fcien- 2ftin Cl tiam beatam eodem modo IN. diverfo C.. Ideà perfedtius ea. tl n ) tognofcit. fecundim quid . fed non fimpliciter. 1L t ntay jj Per fcientiam beatam potentia obedientialis humani- n Lt tàtis faris expletur, vidétque objecta na- & fuperna- türalia, ergo fuperfluit infufa. ID..4. Expletur quoad t i. 14 fentunmi ipfa objeca. [cita C. etiam quoad inodum fciendi illa objes ! Gïlx' da IN.. Licét illa cognofcat mediat in Verbos. eff tamen IIL iinatm. elia etiam potentia cognofcendi eadem in fe ipfis. Scientia infufa fe habet ad beatani , ut candelà ad So- du lem idem objectüm illuminantem ; fed candela fuper- JOTLT ; inltncat fluaeft. Difp. Sol e caudela [upponuntàr illuminare ider m hietin objechum eodem modo fe babens , C cum eodem effedu , c fine illuminationis $. unde candela ef füpevftua ex eodem ef- T v m fttlu , & modo iliumnandi : Sed infufa non femper eft civca idem objectum s quia beata mon coguof[cit fe ipfam , fed banc hii quá s üot d- ifufa cognofzit ; uec ft idem fit s. eodem . imodo. feytur. D . Carentia hujus fcientiz non arguit in Chri- m m fto imperfectionem ; quia eft tantàm negativa, non Md privativa; feu carentia form fubjecto debite, IV. A. jmgi s "T Uti enim in BB. licht per viftouem beatificam videant ed- n-:/ lem objecta , que fenfibus percipiunt, cognitiones tamen feu- , hi d MJ a Jitiva admittuntur ad exercitiuim connaturale potentiarium : « d fenfitrvarum naturaliums: citim non dicat oppofitionem cum ægmm flatu beatitudinis : i cr- Chriftlus equirit. exercitium ( andidud ; E dl connaturale potentiarum [upernaturalium & naturaliums licét eadeim objetla percipiat pey viftoneni beatam. Vi '] qum G]"jï. Non eft fides cum fcientiá beata in Chrifto, & BB. ergó !mm]udlï)f" necícienuainfufa, D ip. Obfcu(ifæfdei obfíat flatiti beas ia 4n LL. Seut. In E , X Z18 THEOREMA IIIL. THESIS XIX. nE W'Jp t03 qu& non eff cum faentia infus&,. z. Fides vefpetuvvi- j La C»j* ) fionis eft inflav rudis lineamenti , quod affufis coloribus eva- v d nefcit s. fed [cientia infufa. mon efl rude lineamentum. . 3. v Lï'u de Vifo & fcintia infufanon babent idem objectum immedia- um 5 unde ex bis etiam drverfitas oft. uini p m m r THEOREMA III. ( Nec füperflua eff Scientia naturalis tum .Ac- u &'m?.i E quifita , tum per accidens Znfufa. aendiq [gamintun Er fcientiam Naturalem intelligimus illam , cujus & obje&um funt res naturaliter co o [* nofcibiles, & ial modustendendiinillud eft naturalis: Hazc vel eft ex- st t perimento fenfuum acquifita,& Experimentalis dicitur ; ti l]'-'fïW" Denenrundem vel per accidens infufa, & à nobis Maturalis fpecifice dicitur: Ad utramque hic refle&imus. x - I. In fp ts hgïsï Chrifto segari nequit. fcientia Experimentalis &* Acquifi- Q5 14 5 quiacüm fenfus haberet, hi excitabantur ab ob- U jectis; phantafiaà fenfibus per fpecies impreffas; & ab his cognitio, vel potentia intelle&iva: Unde non Hs modó habuit memoriam eorum , quz fic noverat , fed ti,tgo o Buontam m & multa vidit, audivit , guftavit , quz nullo fenfu an- [ teaerat expertus : Unde Hebr. ;. Didicit ex hia , que polfus efl, obedientiam : Ícilicetexperimentaliter didicit. t J M. Nec negamus in Chrifto fcientiam Natura- tmabinito, l lutomen i lem , e&mque pevfecti[nam » per. accidens infufam5 quia 15772 decebat, Chriftum non uno folüm genere fcire, qux D " [A(7 fciripoffunt: Ideo naturz affumpte dignitas poftula- [^ "| ff bat, ut fit perfe&a & naturali & ülpcmaturalipcrfe— 1 [ 1 j ! h €tione pertinente ad intelle&um ; ergo exigebat fpe- ^f 0/(« n 17 cies fenfibiles rerum naturalium à Deo in phantafiä impreífas, uthis falem, fi vellec, intellectus agens f Y g I 3j uti poffet. II Jjno /ec fiientia non. neceff2rio MT pende- 5 t SCIENTIA CHRISTI. 219 N vg:fg,; pendebat À phantafinatis ;; m enim infufa fit, licet J per accidens , nullam cum phzmcafmatis; & feníu in- T terno connexionem habet; unde Chriftus per has fpe- Wil cies poterat intueri obje&ta , quin recurteret ad phan- tafmata. IV. Adhancícienduam reducimus Ha- bitum. primorum principiorum naturaliter cognofcibiliums J Sapientiam, Stientias, Artes , & alia5. quia non decuig Chriftum rerum naturalium metaphyficatum ,. phyfi- ! 4 E carum , & mathematicarum labore occupari, velea- rum rerum aliquo tempore ignarüm dici; ergo harum iM fcientiam infundi oportebat in primá fuá conceptione, X üt advertit D. Th., V. Hac igitur fcientià cog- hm * ;ï. novit naturas creatas univer[ales , & indroidua particula- netdidonr, ri45 quiahecomnia potfunt repra'fentari per fpecies: Wt ! Dein eorundem cognitionem videtur exigere in Chri- ?THWL'&!':; ]h fto ritulus Legislatoris, Doctoris, Mediatoris, Judi- l3- OCC ntii hi AL P WE $.2. Re]ïexione:Aiveerzriæ; j aqp[flä!; 4 Hriftusà primoinftanti erat plenus [o] cratiz & veritae n o ;1; MACL, rtd — tis, ergo non habuit fcientiam acquifitam. D. A. lb i Per veritatem . intelligendo illam ; qua debebat infundi exi- gente unione bypoflafis C. qua conmaturalius exigebat acqui- rb a " zi N. II. Chriftus habuit virtutes morales fta- N timab initio, licet acquiri etiam poffint , ergo & ha- j kimfw.uw- buit omnem fcientiam, licét acquiri poffit.. Difp. Scire Ub ! n Q ( vem experimentaliter eff aliquis modus cogno[cenát propor- ( d T j QW zionatus , C* connaturalis homini , ac effentialiter connexus V nl[lh?c[ experienria fucceffu temporis babenda $. unde Chriflws ca- vuiffet modo cognofcendi bominis proprio: At ex eo, quod T omnes virtutes funul infundantur , Chriffus mon caret al- y np» III. quo modo bominis proprio & connaturali, g Scientia naturalis Pendens à phantafmate erat inutilis TL TLÀ Mm 2 Chri- ( 220 THEOREMA IIlI. THESIS XIX. t Chrifto infanti , qui ob defectum or o [*4 anorum non pós Tl tuituti phantafiá. R. Urique organa: ad bunc finem [La- zim potevant effe perfeda : Dein neceffarium non. efl , ut hj flatim e& utatur , cim. néc intelleciu noffro flatim utamur, IV. Chriftus infans ob defe&um organorum nori TH ftatim potuit ambulare, loqui , ergo nec uti phanthafläa I)v / IIOH (n Difp. ex Mlodz. . Chriffus ad ambulandum, & alios actus qus u externos non babebat ovgana flatim perfecla propter occul- zationem my[lerii , C ob exercitium inaforih bumilitatis : Jreic qui VO ! qua vatio non eft de organis ad. actus inteynos. ia Cn JEfus proficiebat Íciéntià, ztate, & gratiá, ergo cares eíanade: C bat fcientiá naturali infusá. D. A. Proficiebat profeciu jpum fit, c» fapientia experinentali , acquirendo. per expevienziani hao emor aovas objeclorum (pecies C. infus&.Sub.D. quoad majorem fa. od ejus offenfionem externams "veletiam. augendo per ecies yeChnftscon experimentales , qua funt egusdem [peciei & geners cum in- i p ho fufis C. aliter N.. Similiter proficiebat gratià ; soz quo- VI. Subfiftentia ipïaraz'm ]nan ad babitum, fed quoad attum. Chrifusvener creata eft z:que connaturaliter conjuncta naturz hu- atofübjcrer manz, quàm Ícientia naturalis; fed illa excluditur pet (ptrtiutrn, fubfiftentiam divinam , ergo & hzc per fcientiam bea- aol f tam & infufam. D. Ma. Efl equé naturaliter conjundias f J € fanul «que compofibilis. cum fubfiflentià alienà IN.. in- ia fl compo[Jibilis tamen cum aliena C. VIL Scientia fnfíir d d fal;em independens à fenfibus non potuit acquiri ab animá, er [*4 cOo non erat tf rtitmem o o nec debebatur animz ,,er o u fed ulisn Ícientia per accidens; fed per fe infufa. D. A. INon palarem Ver potuit acquiri in fenfu compo[ito conjunctionis cum corpore t boicum C. in fenfu divifo IN. VII. Gratia eft compa- quiuly n rabilis propriis actibus , feu metito, & tamen eft infuía, um 10 ergo & talis ícientia independens. Difp. Gratia & babi- ius ad meritum per fe vequiruntur utprincipia nece[f[arias N ptur C M [* Gás, fs'd tioh fcietitia per fe vequiritur t principium fui à THE- N T 3 t IMPECCADBILITAS CHRISTI. -^ - 2I Ui . d r D IHESIS.XX. Árim d rf u Impeccabilitas Chriffi, .T.orgmm THEOREMA- L Mp T In Chriflo non potuit effe Peccatum, nec Fo- I 1 Wt o mes peccati, aut. Habitus vitiofus, iin lr hiL Zretici quidam apud Suar. & Bellarm, admife- f H " runt in Chrifto peccatum,; five originale, íive I InChris 4 erfonale: Contra quos dicimus. fto non fuit , nec effé potuit peccatums Originale enim à j p& (Ayam.:;w Chrifto temovet Angelus Luc. 1. Quod ex te nafcetur D gu uj fantium; vocabitur filius Dei : De A&uali expoftulat ugm:ä;rr;af(r ipfe Chriftus cumJudzisJoan.9. Quis ex vobis avguet me ( gmw ( de peccato ? Nimirum carentiam ejus excludebat tum l ipfa ratio Incarnationis, tum finis ejufdcm ; cüimenim Chriftus venerit ad deftruendum peccatum , ipfe pec- : J ll cato fübjacere non debuit , dicente Apoftolo Hebr. í. affduaiw: Oportebat enün , ut nobis effet Pontifex fanctus , innoceus, :xumbeg- impollutus , fegregatus à peccatoribus. C excelfior celisfa- at a Mul éus. II. Nec potuit i2 Chriffo effe fomes peccati "TE in aclu fecundo; quia hic eft a&ualis motio appetitüs TU fenfitivi ad objectum fenfibile rationi contrarium , .ipfam'rationem prevertens, & inclinans ad pecca- [ n tum ; fed talis non potuit eífe in Chrifto tum propter À peculiarem Verbi affiftentiam, tum fanctitatem fuam, Wil irit tum defpoticum voluntatis imperium in appetitum , J um quod multó magis decebat Chriftum, quàm Ada- d mum in ftatu innocentiz,vel Beatum in o oloriá. Il. ii d Nec potuit ;z Chriflo effe per smoduim acts primi; um gt i quia fomes in a&u fecundo&primo continet aliquid , k in;)r.dinati & imPerfc&i, quz Chriftum dedecent; WW? Mm 3 tum yx THESIS XX. 222 THEOREMA TI. t gett um T tum quia fomes in hominibus eft poena peccati origi- U[un hmuf Fcf » nalis, quo certum eft Chriftum caruifle; tum quia tll n u appetitus in Chrifto impediebatur à voluntate & per- ul ". Petuä advertentiá rationis, ne poiïät inordinaté mo- ; tzralu,zrl'. veri. IV. Nec potuit i2 Chriffo effe babitus vi- J tiofits ; quia hi involvunt moralem indecentiam & op- m ! i pofitionem cum fümmià fanctitate ; cüm ex fe & na- Dis ; clice £ura fuá fint determinatz inclinationes ad peccatum, V. Exhis ! hg eritir f nec poffint ad aliud quid infervire. ;mrmiumC. r etiam vejicimus in Cbriflo pa[[ones , in fenfu vulgari diclas s H V.-Jpnflli N. fic enim füumuntur in partem pejlorcm pro inordinato T of anotu, qui rationem Prævenit, eamque perturbat, & seque p in peccatum inducit. Zfdmirttimus tamen eafdem » fi has fi, L fumas pro affzdtu, qui fit cum motione & alteratione corporis ; fed ex D. Hier. in c. 4. Matth. meliüs dicun- fut fiptra tur Propaífiones , quàm pafliones fimpliciter. jn: fit al [ t $.2. Reflexiones Adver[aris. ati eüipfe:;pp X 2. Cor. s. Eum, qui peccatum non noverat , D. pro nobis peccatum fecit ; ergo Chrifto non re- proxinx i tationtn. pugnat denominatio peccati. D. A. Pro nobis peccatum fécit h.e. bofliampeccati , ut nos efficeremur juflitia Deis leCtablia cona at ibidem fubjungitur C. utin fe peccatum baberet IN.. Nox bat fbi dl Peccatum, varie füumitur in Scripturis pro actu contra D. Q II. legem, pro bofliá peccati, pro pená peccatts & alis. CJtamdmuti Hebr. 11. Chriftus fuit tentatus per omnia, ergo etiam per motus inordinatos, ergo faltem in eo non r] repugnat fomes peccati. D. A. Per omnia » que nibil l 'L(Wd!l 0 [il continent indecentia moralis , aut. ejus (andlitati non vepug- nant C. que continent , vel repugnant IN.. Hi motus dedo- cent Chriftum , é effent interpretatiuà voluntarii fuppofito, m df ] CH.A a quo proceffiffent, i ideo peccaminoft. IH. Chri- ) ftus eft tentatus, ut nobis eífet fimilis, & praberet ly j i m exem- W [ IMPECCABILI'.I'AS CHRISTI. 223 feuyci, exemplum victoriz & patientiz ; fed vel maximé ten- Atile; m l tamur per inordinatos motus fomitis. D. /Ma. Ut effet lüntatels fimilis quoad ea , qua ad falutem moftram facere poterant, Ilgf ( CIdft & Chriflum fpecialiter non dedecebant C. qua peccatum in- if Mi ferebant IN. IV. Appetitus habet rationem fo- Mi ( ntamfry mitis, etiam quando retrahit à bono honefto propter i difficultatem ; fed appetitus retrahebat Chriftum ab [ CAU honefto , fcilicet morte imperatá. D. Ma. .5i hac dif- ï äxbs ficultas oriatur ex inclinatione ad bonum fenfibile vationz contrarium C. ex folà naturá bominis , & conditione objedis propofiti IN. — Horrere crucem mon eff vationi contrarium. TE l V. Fomes, & ejus actus non funt culpabiles, T neque peccata , ergo non contrariantur fanctitati Chri- qne d fti. R. Adus, qui àvoluntate impediri po[funt , utique mals ]u VRU funts fed poterant impediri in Chriffos ergo: Ipfe autem ll ) fomes licit culpa non fít , eff tamen pana culpa , & in Chri- VI. Fomes pec- ffo indecentiam babet moralem. trini cati eft ipfe appetitus fenfitivus ; fed lücfuitin Chrifto. p n ts D. Ma. Ef ipfe appetitus fenfitivus fecundim fz N. &t iaf nt t proximä expeditus , & inclinans ad motus inordinatos contra I vationem C. VII. Fomes eftappetitus, quo de- uU ) i le&tabilia concupifcuntur; fed Chriftus conculnifce- Y « i bat fibi dele&abilia, puta, cibum, potum, & alia. ! i,w)m): n Ll 4 D. Ma.. Quo concupifcuntur. delediabilia contra rationem T h ; C. fecundüm rationem N. A. 100 n THEOREMA 1. PUL i Nece[fario fuit Impeccabilis in fenfu compofito um Unionis i ipfius umnionis. j ,l Hriftum effe peccabilem in fenfu compofito unio- 7 j C nisidem eft, ac eum poch peccare retentá unione j hypoftaticá: Omnes quidem Chrifto tribuuntimpec- T Cabt« hS) : Mm 4 t THEOREMA TI. THESIS XX. p 224. t cabilitatem; fed Durandus & Scotus eam repetit ex fault L n u fola ratione vifionis beatifice : Suarez & alii ex vi ipfius f J etiam Unionis: Cum his concludimus. T hr Tiol d ftus quidem eff Zmpeccabilis vi vifionis beate s vum quia yn mrm L i n hzc neceffitat ad amorem Dei expulfivam omnis affe- ifu €tüs peccaminofi ; tum quia reprzfentat Deum füb vimïiïm $ ratione Boni infiniti, ita ut nulla in eo reluceat ratio guágin t m mali, ergo amorem Deo oppofitum nequit repracfen- tare üt eligibilem, ergo. H. Sed & feclusá vi- juti gt vutira at fione effentialiter Impeccabilis eft ex fola Unione bypofía- zti4 5 quia uti gratiam alibi dicimus metaphyfice in- sitt, Vr compofibilem cum peccato lethali; ita multó magis " unio hypoftaticaob fanctitatem multó majorem exclu- Andutascredt dit omne PCCC&KUITI: Nimirum præterquam q[löd ex S, L peccato humanitatis Perfona divina infinite amabilis , d Dj d fan&da, & digna dici deberet peccatrix , odibilis Deo, m f d gnionem Hlny Iea paene (quz przdicata repagnant) hac infuper Unio eft fumma poffibilis communicatio , qua exclu- NIeS 6j J dit omnem vel umbram culpa , & immunditiz in eo, Gate dl non in quo eft tum pet identitatem & neceflarió , tum pet gtrifd, u unionem & contingenter. IIl Excludit ergà LU Unio bypo[latica omne peccatum tum a&uale , tum babitua- 4(!3!72"(147; i Verbum m le; quia creaturz fecum affert modo perfe&itfimo duo jura; alterum ad amorem Dei amicabilem , alterum vis, lt nec ad divinam hzreditatem ; fed hec jira eflentialiter (ofetit T pugnant cum peccato gravi a&uali & habituali, que at j [7 faciunt humanitatem Deo inimicam : od dignam per- TU Cl petuà miferià: Zemiale autem perfeverat in jure vl ad LL aliquam pauam , vel difplicentiam ; Qlæ pugnant cum [ rm.iain,quaa' ! bác unione, quz humanitatem reddit obje&tum füm- (y), miamoris divini. ! IV. Ideo PP. c» CC. pro ra- &n tione. formali. Impeccabilitats in. Chriflo famper afferunt tn, ]) hr IW Uuiongm bypoflariam ; Synodus VI. Act. g. ait : Per 42*(7»'/(?.'!:;0(9;?01 ip[aim B g IMPECCABILITAS CHRISTI 223 Mi emre, | l uX uhl ipfam affumptiouem Poluntas Chriffà impeccabilis fuit.. Ex AG. 17. Approbat fenfiim S. Greg. Naz. Orat. 4. de lls, heol. dicentis, Humanam Salvatoris vvoluntatem per 41 Q . zpfam unctionem ad V'erbum Deificatam fuiffe , C ideo non Umom effe contrariam Deo , h. e. malam , feu repugnantem di- t D vinz voluntati, S, Aug. l. de Pradeft. SS.c. 15. Me- Fced tuendum non evat , ne iflo ineffabili modo in unitatem per- fone a V'erbo Deo natura bumana fufcepta per liberum vo- Juntatis peccaret arbitriums . cim ifla fufceptio talis effet . ut natitra bominis nullum in fe motum mala'voluntatis ad- lt mitteret, Pluresvide apud Suar. & Alios. $.2. Reflexiones Adverfarie. Anditas creata ftat cum veniali ; ergo & 1increata PO- teft.. Difp. Illaeft finitas bac infinita , qua bumanita- Utty tem facit objectum fummi amoris divini. II. Per d "t unionem Humanitas non immutatur intrinfece, nec QU£ p vires ejus augentur vi folius unionis, ergo potefl' pec- care , acfi non effet aflumpta. R. Licét non mzmuretur iF u us antrinfece , mutatur tamen ejus potentia , ut proximà expe- p9 [uti dita ex pofitione impedimentorum : Sic licét vives etiam uon ht l« augerentur , tamen umpediuntur., III, Saltem Verbum non dicetur peccare per peccatum humani- tatis , ficut nec dicetur merui(le per ejus virtutes, Dif. Confentiret Verbum utpote pev[ona in ipfum peccatum ; fed confentire in peccatum eft peccatum , » & inbonefHas difcon- veniens cuicunque natura vrationalt : ed coufentire in adium if UL eneritorium non eft meruzj?f, quod refpicit C fuperiorem, qum & pronium , quod nondum e[t meums qua in 'erbum non cadunt. tum W IV. Sed Deus dici poiTet peccare, uti UM dicitur pau, & mori per comnwmcmonem idioma« tum. Dzjþ Hac non bhabent indecentiam moralem , won Id «vertunt à Deo» poffunt ad Deum ow/mm , adeéque Q in« u Mm tendi w 226 THEOREMA III. THESIS- XX zendi à Deo : Dein f[antlitas fuum effecium formalem tri- gl om'äfbffa Jb 'On' buere poteft ipfi Humanitati , fed non immortalitas , vel im- n ; n j ul / " 1 divina , ttt videre efl ex 4 beor. 1. T hef. 17. ! ! l I d W ä;l.jt/ïbilitzzs U í PCI $i Deus permitteret peccatum ad oftenden- g EU ] , dam humanicatis libertatem , ipfe non diceretur pec- d care; quia peccatum , quod permittitur, non impu- ii ( D gfiflïïftïio tatur Deo permittenti.. D. P. Quod permittitur in vo- " hamk& luX aediltg Tuntate bypoflatico affumptà IN. aliená C.. Difp.. Refpettu aliarum «voluntatum. Deus fe gerit ttt caufa. generalis pev g, o m providentiam generalem , ad quam pertinet permittevé pec- eaninr b catum : At veppeidu Fiumanitatis Chrifli babet fingulavem , tb DEQ | babitudinem . fcilicet fuppoftti proprii . & ideo. peculiari midtam a znodo vvoluntatem gubernat , & ejus vetlitudini, ac bonc- t ji flati confulit, ac omneim inovdimationem impedit. VI. us Permitit Deus peccata juftorum , qui funt filii ejus gf arum Y adoptivi, quin definat effe optimus eorum pater & gu- Al dcit bernator , ergoäpari. Difp.. ub titulo Untonis fpecia j extermin: liffim obligatur Dwvinitas ad vegimen humanitatis Chriffz, yoxmammpt;. ficut anima ad vegimen corporis obligatur 5 qua unio non eft iiimp«æh!fm, | eum filiis adoptirvis. ;:o::u:di puen. I m t THEOREMA IIL. f T c Dut ictdividieo Uti 65 in fenfu ejus divifo. vtionem ilo, AA fenfum divifüm hic faciunt duplicem: Primus gomgoppolïdonex impedit unionem pro pofteriori naturz haben- toltioetam q dam: Alter deftruit unionem ant£ jam habitam : U- trumque nos negamus. d qun lag I. Humanitas /z primo itosicreaae enftanti , quo unitur , pro priori nature non potefl peecando r PCCC&(UIT ampedire Unionem bypoflaticam s quia unio prazfupponi- id&mïïmht nf tur ad omnes operationes naturzVerbo unit tanquam 5; Ratm ( principium per fe rcquifitum ad agendum, cüm com- p N^ pleat naturam in ordine fübfiftendi & operandi ; ergo TT Pl.'æ- T l IMPECCABILITAS. CHRISTI. 227 ïr?umfmh TO [ præfupponi deberet ad peccatum , & nonforetimpe- l II. Humanitas etam zegu- Il , T» dita pro priori. dem divinitus potefl peccando unionem jam babitain amit- m dl Decca- "" 1ere; tum quia pcrfona divina iterum foret rea n dlctrcm; ; m ti; tum quia voluntas fuperior ineodem fuppo ito de- Qu hon ! beret regereinferiorem, & in officio continere, ut fem- dU N er honefte & fine defe&u operetur : Unde fi vifio bea- () U R(;niin tifica ita excludit peccatum , ut non poffit amitti pec- LT cando , multó magis id faciet hzc unio , quz eminen- Ti It ter continet beatitudinem formalem , magis fanctif- A TAE cat, magis Deo conjungit, majorem Dei affectum & Q n w amicitiam conciliat, &c. III. Unde unio hy- VPT poftatica non folium excludit adtum peccati » fed & potein- : Á d ziam proximam peccandi ; quia ex Synodo VI. & commu- ais ni feníu Patrum Voluntas humana Chrifti vi Unionis üngar g 1 " abfolut? dicitur impeccabilis ; fed impeccabilitas ab- d Unni foluta ex terminis & actum, & pdcæ:ntiam peccandi " imoizi r proximam negat ; ideo enim viatorem juftum non di- cisimpeccabilem » quia cum gratiä jufhficante manet r l Peccandi potencia. IV. Hanc exclufionem po- tentie proxima peccandi exigit ipfa infinita d fumma fan- &itas Verbi & Deitatis fan&titas enim ex fuo conceptu n dicit effencialiter bppoütionem cum peccato , & elon- 1 J gationem ab illo; ergo fumma fan&itas poffibilis im- 1j u portat oppofitionem , & elongationem fummam ; fed oppoütio etiam cum poten'tiä Peccandi proximä major n elt, quàm fola oppofxti() cum actu peccati ; uti ergó ?PHH) fan&itas increata effentialiter À Deo excludit non tan- M tüm omne peccatum , fed etiam potentiam , ita& hoc p 1 idem praftat fan&itas Chrifti infinita per participatio- E i Qu " ii nem , quantüm fcilicet humanitas hujus effe&tás ca- ax eft. V. Non tamen excludit poteutiam vt« jum, t^ anotam peccandi , ficur excluditur in Deos quia potentia o xemota l (( ]l 228 THEOREMA lI. THESIS XX, um - g remota & radicalis ab entitate hominis eft indiftintta ; 15 u otentia autem proxima non dicit folam entitatem vo- ii j u E FuDM ntatis creatz de fe liberz, üt patet in Beatis ; fed d t praterea dicit pofitiopem omnium prarequifitorum ad ;ü operrmdum, & fimul negationem omnium impedi— spcU mentorum à potentiá infuperabilium , & preprimis al C0 negationem Viftonis beatz , Unionis hypoftatice , & Muu^) «t cujufvis perfectionisintrinfecz per fe exigentis [pecia- at i lem affiftentiam Dei ecfficaciter impedientem omnia " pmi,'ïvk i peccata; fed hec non funt in Chrifto, ergo licetin eo doigr f fit Potentia peccandi remota, non tamen eít Proxima, .odmnnimmud [ Doilt $.2. Reflexiones Adver[aris. g pccczbihs. ] Uftus licet non poffit peccarein fenfu compofitogra- ] f;,"[a?rimlm;m tiz , poteft tamen in divifo , itaut peccando perdat vt ( gratiam , ergo à pau. D. Cum enim gratia non con- j Gtita füituat fuppofitum. £ ideo non omnes aGones qufli frnt etiam graties binc procedere poteft à fuppofito juffi aékio etiam op- :'guo:dpq:enu:: pofita gratias e expulfiva ejus: Sed cimm. Verbum effen- fumotile dj [ W tialiter [andum conflituat fuppofitum Humanitatis in Chri- QU lLJAS[CI:.'I $U u Jfo» & operatio omnis procedat à fuppofrto , nequit ab eo pro« a, C [ t «edere aclio Verbo vepugnans , feu peccatum unionis deftru- i: d Vb n eum, II. Tamgratia habitualis , quàm unio enads, flb hypoftatica habet repugnantiam cum peccato ; fed hzc repügnantia in gratià non impedit, quin juftus :thcaün TT Q peccet, & peccando eam perdat, ergo nec in unione hypoftaticá. D.Ma. Halbet repugnamtiam equalem , & eandem IN inequalem» & diverfam C.. Diverfitatem ex THE dittis facit vatio fuppofiti, IHI. Sequitur, Huma- hi il j nitatem hypoftatice unitam tam effe im Peccabilem : ac ipfe Deus eft; fed hic verus eft exceffus. D. Ma, ATUL lafic Quoad ipfum attum peccabilitatis C. etiam quoad modum M t N. Humanitas enim tantüm eft impeccabilis contiz- gemliï' Bw IMPECCABILITAS CHRISTI 229 f ï( Cnl"i* fénter per Unionems . Deui autem. effentialiter & per Iden- n titategj: Humanitas retinet potentiam peccatidi retio- tami Deusautem babet omnino nullain IV. Hu- nl ATEQUIUROEY imanitas unione eft naturà prior tum quoad primum Wnnytm g inftans unionis ; tum quoad rehqua confetvationis, cüm nihil pofïit üniri, vel confervari , nifi priüs conci- [4 PMU. Ya Urd piatur exiftere; ergo pro illo priori eft indifferens ad i f fpea peccandum, ergo potmt peccare, D. C. Eff indiffe- Luni reus pof tive cum potenmz proxuná ad peccandum IN.. negas H ; feu pracifruà cum indeterminatione ad utrumque , eó Q quod concipiatur fine fuppofito vuel creato , velincreato , ex quo determinetur ad certum modum exiflendi & operandi C. Ilf V. Proillo priori natura non eft 1mpeccab1hs, n u mgl (l f ergo peccabilis. V. C. .Sed abflrabit 4b utroque 5. quia votdn pro illopriori Humanitas nec lmbmt fulbfiflentiam creatam, KC O P"li[ Wec ancreatam ,. evgo fon potuit AQCTC S €T90 n&c peccare, MM Ti VI. Gf&tla faxtem & PCCCFJ.[LII'H non OPDODUH- l [ tur quoad pqtentlam fed actum feu exiftentiam ; qula /l / poifum odiffe cum potenua amándi, ergo.& potcnm. Va proxima peccandl poterit ftare cum fan&mte Chrifü. « Difp. Gratia & peccatum bumana voluntati funt acciden- Il talia , p ejus fubfunt libertati , ideo poteutiam requirit ad illa : Sed Verbi fanctitas Chrifto quà tali non eít acci- q dentalis, fed fubftanualis , intrinfece conftitutiva, di- " n gnificativa , qua excludit àctum & potentiani pec« Candi. Ü THEOREMA IV T Impeccabilitas flat cum libertate &5 AUX [ ec as pm[epta ls. J lj ( Raviffimam hanc de Chrifto difhcultatem hic pri- Vl p lii L Chritus inum géneratim CXPODHDLIS.- TCC».-b ha M'ECCA 230 THÉEOREMA IV. THESIS XX. o ptzccpl babuit liberum arbitrium bumanum. c» liberum illius ufum 3 il " " g i j u j n 1 quia humanitas Chrifti habuit omnes proPrietatcs na« qtto g m ] ? turz, que Deum non dedecent; fed libertas non de- | obgdjtïlfk; M K decet Deum , cim fit una ex magis illuftribusDei per- fe&tionibus: Ufus autem ejus maxim? necetfarius fuit T ad merendum, ad laudabilitatem charitatis Chrifti, fuum qro obedientiz , paffionis & mortis: Nec charitas Chrifti ] M pbil i j à tantopere laudanda videretur, fi neceffario & non libe- re omnia fecillet: Necobedientiam Chrifti propriam ais dices, fi non liberam dicas. IL Chriftus ba- i. X.Ma buit libertatem c à coattione , & Anece[fitates. quia Chri- milgnet arerimprap ftus eft proprie liber; fed nullaeft proprie & fimplici- ter dicta libertas , qua fubje&a eft neceffitati agendi ; ii d- omne enim liberum fimpliciter di&um non eft necef- hll u farib agens , fed ex proprio dominio fe determinare i, t [e4 endum; üt oftenditur islber obed oteft ad agendum , vel non a o in Tract. de A&. Hum. feu Fine ultimo. Dein Chri- b,eg pumitnc ftus eft meritus; fed damnata eft hzc propofitio Jan- ue, eqoloera fenii: Ad merendum c» demerendum in flatu nature lapfa npccczbiämm ] non requiritur i bomine libertas a neceffitate , fed fufficit dl libertas à coactiones ergo multó magis in Chrifto talis tyrjom N. libertas erit. HI. Huic libertati non obfuit Im- m amrr peccabilitas Chrifli ; quialicét hec non relinqueret vo- t luntatem liberam ad bonum, vel malum eligendum; f d i liber tamen manfit. tum libertate contradictionis ad txae lber agendum, vel non agcndum, tum contrarietatis etiam aqunti campe vt adoppofita agenda , excepto peccato: Oblatus enim eff, —'-x.ui lt etmcy quiavoluit. a. $ 3. Propofito fibi gaudio. fuffinuit crucem — m etiam confufione contempta. Hebr. 12. IV. Nec im- Qaityclilrg eccabilitas Chrifti zellebat capacitatem . veri & propris Qu a [ I Pracepti ad Chriflums: quia voluntas Chrifti creata eft VRRfe ( voluntas inferior fubjecta fuperiori, & cüm ipfa non m il fit (ibi fapremaregula, ab illà poteft regi per verunm r il g A IMPECCABILITAS CHRISTI. 23r flihmmiimu & proprium przceptum ; ergo ficut Chriftus üt Ho- o mo fuit capax aliarum virtutum , qux refpiciunt fupe— dübergy riorem , v. g. humilitatis & religionis ; ira & cápax eft li, obedientiz , qua reípicit przceptum. Y netefanr: - tuttats C $.2. Reflexiones Adver[arie. ' &ants ( RæCeptum proprium non poteft iis imponi , qui Atnlb. non poffunt illud violare ; fed Humanitas Chrifti, U MOODCu utpote impeccabilis , non potuit violare pracepta fibi I hh impofita.. V. /Mz. Alioquin Deus nec Angelis , nec Bea- .hCï ]k jis quidquam poffet praciperes. nec lege tenerenturnaturali: p P".:Mv " Caterüm przceptum libere fervatur, non tantüm quan- nf do vielari potefl , fed etiam quando tolli potef! s. fed ex po- d lw Ui flea dicendis pracepta pofitvva à Chriflo tolli poterant , vel g edtemipre II. Chri- deprecando , vel non acceptando , ergo. yy vt ftus liber& obedivit pracepto Patris in morte fubeun- im oO dá, ergo potuitnon obedire; fed non obedire eft pec- atl care, ergo libertas non conjungitur cum przcepto &c aof impeccabilitate. D. C. Ergopotuit non obedire contrarià i [l componendo inobedientiam cum pracepto rigorofo acceptata i od e» perfeverante IN. privatroe mon üimpletionem precepti componendo cwim pracepto vel per deprecationem , el per j ij l r 1 mon acceptationem elifo C. .Sic enim non baberet materiam. n . Jis l j feu objectum. inobediendi. III. Chrifto conce- Qu denda eft & libertas, que poteft efie maxima, & tan- ta, quanta competit aliis hominibus ; fed hi funt liberi rl J.) libertate etiam contrarietatis ad obediendum , & non "TU obediendum etiam contrarie , ergo libertas non erit 1 M*'L cum impeccabilitate. D. Mz. Concedenda effet maxima, ] u J que oritur ex peccabilitare bominis IN.. qua componi poteff i IV. Libertas de- ;(þnüi d n cum nnpeccabilitate Chrifli C. n bet effe ad extrema contradictotia, cüm fit potentia ad agendum, & non agendum; íed contradidtorium j W'; j non L "T rA 23 z THEOREMA I. THESIS XXI. ! (*]'UH nontr..nsgremmus eft cransgreffio, ergo libertas etiam eft potentià ad tnnsgufüonem, ergo nón ftat cum eà a r impecca abilicas. D. Mi. Contradichoriuim noti transgref- " ii P^ fionis ; quié libere efl à f ibjecto unpeccabili , acceptantes vel non deprecante obligationeys precepti , eft transere[foo N. QU a qu« eft libere à fttl]/ec?o capate peccati , & omnino impotens te elidere ob!zgat;o;w/;z praecepti C.. Contradictorium in illó N« eff peiitio difpen[atiouis » vel non. acceptatio obligationis, « lo digexd x?' Chriftus eft determinatus ad faciendum bo- at mec[; pum; & malum vitándum; ficut Deus eft determina- tus ad fugam mali, & amorem boni ; fed Deus ex hàc i*l [ x-"exï h qpoiitol decermmauone non adftringitur leoe ergo nec Chri- deC entam , 1etd ftus lege adítringetur. D. Ma Cbrg/ius qua Deus C. qua J bomo A. $ iC mfmor eft s & fubgacet rediffina voluntais ii ( t fuprema. t THESIS. XXI ; Qu M Libertas, 65 Praceptum. THEOREMA I & Chriflus fuit liber ad actus inequalis etiam perfectionis mn D U Ti Deus, ità & Chriftus nontenetur ad optimum : Ideo cumSalas; Rhodes ; & aliis contra Mendo- J zam, Suarez, & alios áfleririus. I LicetChri- AXT COf ftus non potuerit. agere mzucïfec"te , fotuit. tamen eliceré attus minas pei fems ; quia eligere a&um minüs perfe- 714 &um relicto PC[ICQIIOLC mml refindit imperfectionis RU n e: in Chriftum ;. càm electio majoris boni non fit pres T l cepta , nec Chriftus velit formaliter minoritatem , feu ül Carentiam majoris boni , fed dire&? tantàm in object H minüs boni propriam bonitatem feratur; Urns ! us LU w " LIBERTAS ET PRLECEPTUM ^. 535 .'gO lh N Unde Chrifus mon weceffitabatur. phyficé ad optimuim s hi lg quia alioquin non habuillet libertatem laude & merito / ! !m,ï ciis dignam; cümexieuá laude dignum fit ex duobus bo- nis omnino zqualibus unum tantüm ptz alio eligere T ^fi Po[ï& ; non autem poiïä eligere etiam minus;. fic fine- ( :m.ni) ceffitareris ex duobus aureis mihi donate alterutrum; Al J parum tibi laudis foret, fi offerres aureum A. pre B. 1 IIH. Nec nece[Bitabatir moraliter 5 quia in mi- us nore bono eligendo non eft imperfectio moralis, fed ]i minor tantüm perfectio : Imó fi effet imperfectio, phy- ]l u fict elet necefTitatas contra mentem Lügonis; quia ul u r phyíic? impoffibile eft , ut Chriftus admittat-moralem h n IV, indecentiam , feuim perfectionem pofitivam. Mi ii Ex his Chrifus imtey. aclum mifevicordia , & attum religio- his poterat eligere attum mifericordia ; quia fanctitas in-, finita Chrifti determinat fubje&um folàm ad nihil fa- CGlendum , in quo fit peccatum , vel it*nperfe&io mora- M lis ; que fubje&um faciat reprehenfione dignum, ï Vi n Nec ifio beatifica determinabat. adoptimum : quia hzc non neceffitavit ad a&us viz , nec oberat fta- [ tui merendi, & libertati; fed Chriftus Viator erat & u €omprehenfor, ereo.' Neque vifio neceffitat ad alios áctus circa obje&a potiffimüm creata, nifi duntaxat m t l[" ad amorem Dei vifioni proportionatum ; & ad offen- jjv fàm Dei vitandam; in reliquis veró objectis, qux non [ habent connexionem cgum aàmore, omnimodam re- 10 iil lii quit libertatem. /i VI. Nec anjo bype[laticas 5?6[&6 aut fanctitas infinita neceffavio: deteriminat ad optium s (detd AU ! cüm nequidem Deus ab hàc rieceffitetur ad optimum; Mp üt alibi docemus , ergo multó minis Chriftus agens voluritate hümaná liberà üt Viator ; Ud enim actus ab i&atev.?-ïf' Dei, ita & Chrifti non fiint perfectiores ex m ajoreper- gt fectione objecti, quia alininde funt irifinite Perfe&i; ïümï» Nmuü $,2« InLL. Senf,: " p A - ;4' THEOREMA L THESIS XXL.- Jv t J ,WL( $.2. Reflexiones Adver[aria. " uhmif ül»P [Uï g E X communi Fidelium fenfu Chriftus femper opera« Va t tus eft perfc&immä, ergo liber non erat ad a&us rï l. j PUL n minüs perfe&tos. V. C. Jude enim non probas , id necef- [ ii fario effe fadtum. HincD. A. Operatus eft perfecti[Tamà ex: necelTitatelN. ex amore lirtutis C. II. Ille fum- TRl me laudabilis eft , qui operatur perfe&ifïïm*c, ergois j dprur vituperabilis eft, qui id non facit;: fed Chriftus non qnatil potuit eíle viruperabilis, ergo nec potuit non operari JRacuda | perfectiffime. U. 1. C. Quia & perfectiffima , & minis perfedla operatio meretur laudem»non vituperium. III. I ec hi quedz Minüs perfe&ïz Qperantes reprehendumur , maxime f1 qum negiti irertet m Ípecialiter ad fummam vitz perfectionem teneantur, ficut Chriftus. D. Reprebenduntur ; quando ex ininüs kitr hr quid, perfetlà. operatione privant fe majore fecuritate obtinends u ol finem ultimum » aut fe periculo exponunt illum amittendi, u Boc p fíeri poteft in viatoribus C. quando hac ex miniis perfeita Qm impombüc lo haberet Deun operatione non. fequuntur , üt fit in Chriflo, v BB. N. IV. Filius bonus, & amicus perfe&us debet dils, um Patri & Amico exhibere maxime grata ; fed Chriftus imninateraton v neceffario eft filius optinius , & amicus perfe&tiffimus, lpeftimem, D. Ma. $i patri , vel amicó ex illis bonis poffit augevi feli- aQumup?ohmm citas aut deleckatio , aut ex illorum omi[fione minui , vel de- lbertae um erefcere po[Jit aliquid felicitatis , aut delectationis C. fecus t froudim V. Perfe&us amor determinat neceffarió f:ï;ri,w; quilig moraliter ad id , quod amato eft gratius...D. $? i, Füm precey ...... quod amato eff gratius ,. fit amato necef[arium » vel aupeat I 1 0mitie h " ejus felicitatem C. fecus IN. VI. San&titas, quae h A rncvelil nonexcludit omnem imperfe&tionem, non eft (umma 5 Itasdicir 'fed fan&titas Chrifti eft fumma , ergo excludit omnenm Ti imperfectionem ; fed imperfectio eft contrariari , vel Wtl faltem non conformari aut confilio, aut fuafioni ; aut benes M i ! t LIBERTAS ET PRAECEPTUM. 25 Jun | beneplacito, vel majori placito divinz voluntatis , quaé &US [Cmptr [| certe. perfectiffimam operatdionem vel confulit , vel fuadet, &c. —.D. Ma. Excludit omnem imperfettionems Wi | i que abfolute imperfeitio efl C.. que comparativà imperfe« o | &io efl , feu potius minor tantüm pevfeitio IN'. ff T. llels THEOREMA If. In, t i ( lr l IY Libere obferoavit Precepta Naturalia quoad W aerart circumflantias , Pofitzua etiam quoad fub[lantiam. Á n ais Racepta alia funt raturalia, alia puré pofitiva , && B '.Uï ex his quedam íunt affirmativa íeu pracipientias QT quzdam negativa feu prohibentia : Ad íingula hi& lm breviter refle&timus. I. Chriftus non erat fun- r r pliciter liber quoad fubflantiam in fervandis praceptis na- ia iv zuralibus, fcilicet libertate contrarietatis proprie didta 5 quia. I | T xm:uiv,ä.vür' hzc przcepta nec poterat tollere , nec violare; fuit m enim impoflibile Chrifto, ut vel blafphemaret; vel J eii odio haberet Deum; cüm igitur & ipfe fuerit impec- p t cabilis, & horum priceptorum obligatio fit intrinfeca. : n (:.d(hniïus omninaturzerationali, &ab eá infäpara—bilis ; & ne& ts a AOW difpenfationem, nec exemptionem paciatur, utique T li actum oppoiïtum pracepto rion potuit ponere ex ullà libertate contrarietatis; TL II. In his tamen fres y j i ceptis fervandis omnimo liber fuit quoad motioum c circum- flantiass: quia licet Chriftus non potuerit omittere ob« 1 ] N ldv je&tum przcepti naturalis quoad fübftantiam ; pote- 4ugüt rat tamen omittere circumftantias & modum , pet 1 M;.Dfä j us V quem ex hoc vel illo motivo , cum hác vel illà intenfio« f r,,meümmmz; ne verfatüs eftcirca ifthoc obje&um: Hinc Chriftus üt J Homo obíervando legem naturalem non merebatur; PL ] quiaeam obferyavit; fed quia eam ex motivo perfe« ia &iffimo, & per a&tum perfectiffimum obfervavit; &c; Nna r iuiwï; üLl yet 236 THEOREMA II. THESIS XXl. ' (ydk HI. Nihilominus admitti etiam debet libertas quaa t dam contvadictionis quoad fübflantiam actís, [eu exerciti 5 i far u ( quia præceptanatutaha affirmativa non obligant fem- jmila g ii per &neg o ativa fervantur hoc ipfo, quód non pona- jl tur actio prohibita, licet de eá non cogitetur; fed Chri- i 7, 1 L i 4 o gativis cum i ftus poterat abftinere db his pracceptis ne / yi advertentiá, & a&u volendiabftnere; & ex affirmati- qubfm qlunt vis præceptis operari potuit per aétus, quando przcep- gt « d r ta non urgebant ; ubi intervenit libertas quaft quoad IVI fubftantiam, feu fecundüm quid talis, ergo. gt i p Inomnibus autem praceptis pofttrvis . etiam in ipfo pra- amditer C d cepto moriendi, fuit verà c» fimpliciter liber etiam quoad I Pm'lil |bar, fubflantiam operis pracepti ; licet enim Chriftus non po- ^mpad um tuerit violare tale przceptum, potuit tamen illud tol- e.rndidpo.'erizf jur docee Val lere, vel impediendo, ne poneretur , vel petendo , ut revocaretur , üt infrà docebimus; fed ille vere eft li- um edt od ber ad fübftantiam operis precepti, qui vel plané po- ial teft impedire praceptum , vel faltem obligationem ifatum w ejus; quiaceflante pracepto , vel ejus obligatione cef- iptram utigti fat hoc ipfo opus preceptum, quatenus implendum; df adeóque potcf:fï: liber? poni , velomitti, ergo. df p u fmofmtprn $.2. Reflexiones Adver[ariz. A . 5'0. W. hh l C Hriftus meritus eft etiam circa fubftantiam pre« ts reddtret C l ceptorum naturalium 5 fed meritum fupponit li- amad ibf bertatem , ergo in Chrifto libertas erat. etiam circa wrymatyrlim, 1 fubftantiam praceptorum naturalium. D. Ma: Circa nth l uclberas, fibflantiam objetli borum praceptorum IN.. circa fubflan- l (ri&z(iri; tiam aítás , qui mon quoad exercitium , fed tantim quoad fediià fpeciem» me eligeretur actus oppofitus , erat. praceptus-C. t r fj Vel D. Ma. Circa fubflantiam fecundim fe fumptam IN. ) i. 1l tD àit ve[litam»vel determinatam pev.bas vel illas cireumlane fs l tias motivi, vvel finis , uel intenfionis , vel durationis C. - II t ( j » u 237 LIBERTAS ET PRACEPTUM. Atl BT, Obedientia libera fupponit preceptum; öll'!, flmgp fed ha circum&antigc nonerant prazcepta, ergo actus iallgs QUX n ponens circumftantias ,. feü implens preceptum fe- cundüm circumftantias non erat obedientia, feu im- AUE ( pletio quzdam libera precepi. D. Ma. Prafuppouit j ngglia'is i raceptum datum determinaté quoad omnia IN.. genericà t m TW datum quoad fubflantiam faltem C.. Obedientia eftreve- jtit li rentiaerga voluntatem fuperioris » quz reverentia cre- m i qual Ícere poteft ex ipfis circumftantiis ;; Unde obedientia l I U fimpliciter dici potefl, licet circumflantie annexa non fint III. Si Chriftus " n formaliter & dirette. pracepta, L i h n tiaul nN. dici Pofïic liber, & merens circa przcepta naturalia n(:hm n Jl quoad circumftántiam , non quoad fubftantiam , ergo Ye jdem dici poterit de pracepto moriendi, & aliis , üt vi- [ v dewr docere Vafq. Val. Arr. ergo vel utrumque; vel neutrum erit admittendunt: [ Seq. A. 5$ enim po[Jit qu cum impeccabilitate Chrifli conciliari libertas etiam quoad 5 obi»'glrza:c:j | fibflautiam mortis , & quoad obfervationem aliorum pra- eeptorum , utique defendendaefl 5. fed libertas etiam quoad ;jga::cff!- | I ol y fibflantiam mortis cum eAomnino conciliari videturs cum etm M V, ebligatio bujus precepti ceffare po[Jit ex voluntate Chrifli, fid aon ce[[ave poteft obligatio praceptorum maturalium » er- 'w](lu- [/ IV. Indifferentiaquoad circumftantias mor- I) Wal tis redderet Chrifti obedieniiam etiam meritoriam m i quoad fubftantiam , uti fit in obíervatione pracepto- 1 a rum naturalium , ergo etiam in przcepto mortis fuffi- lL n t J cit hzc libertas. Dzjþ Specialem libertatem ; & meritum ï il éScriptura tribuit ipfi morti , itaut fermaliter in fo C* non um " denominativ dici debeat libera & meritorias nam fignan- r ter dicitur Ifal. $3. QU/ r atus efl, quia ipfe voluit. Ad g p jj Philipp. 2. Fatlusobediens usque ad mortem , mortem au- jinim tem erucis, propter quod c Deus exaltavit illum. Exgo mots Chrifti libera eras etiam in fe & fubftancià fuà. u Nn 3 THEO- ^ pMCEF €3$ THÉOREMA IIl. THESIS XXI. j i j ? THEOREMA IlI. J JI(Tl) j | ^ Cum libertate admittimus Praceptum ri- h iil ii À gorofum AMortis, d Adxcqnl Etavius cum aliis, ut plenam integrámque affere- l p ret Chrifti libertatem, dicit li OA rzcepuum mottis fuif- íe minüs rigorofum h. e. non o À ligáfle in confcientià, vll C ü mobediential: fed fub debito duntaxat majoris honeftatis, aut fub m j onere carendi aliquo præmio gratuito , quod fuperior j g olibia ftatuit dare exequenti mandatum : Sed cum Lugone & Aliis afferimus. L Preceptum moriendi ue- f qu'm K difima; d quit dici mintis rigorofums quia fi illud cum quibufdam guris a n dicis Paternum, ex cujus tranígreffione filius quidem non incurriffet aut culpam , aut indecentiam mora- eril üfalus lem, aut poenam ftrictam, feu ablativam boni debiti, " fed tantüm caruilfet bono. accidentali indebito , fcili- Ncum f cet titulo Redemiptoris , exaltatione nominis , & aliis ; Chailus nà hoc preceptum fimilius erit contra&tui , vel p;:omifïio—-, ii liberali, quàm pracepto : Siautem cum aliis ita ex- cepnngom(i. J ponis : Hoc Patri placiturum . fi fiat 5 non difliciturum, jiu fum m finonfiat5 Confilium facies , non przceptum : Nec alii aj jigii feníus plus veritatis habent ; quia cum iis propria non tils yrxtggü 9 fiet obedientia Chrifti , cujus obje&tum eft conformitas ce, qii du At «um voluntate fuperioris, ütàinon- fuperiore diftingui- tur ; diftinguitur autem*ex folà voluntate obligante, er- v qui £0 nunquam erit przceptu minüs rigqrofum. II. Vd cum Gorm; Praceptum moriendi dici debet rigorofum ;*quia Scripturz r dl a femper accipi debentin fenfu proprio & rigorofo , nifi mf o Scriptura alia, vel gravis alia ratio obfit ; fed nec Scri- t iporofü 1 i ptura alia , necgravis ratio obeft; cur hostextus fumas n u Dautem j in fenfu proprio & rigorofo, Joan. 10. ZVemo tollit ani- LT quam meam 4me , fed ego pono eam a meipfo : Hoc Manda- I u tj g dtm acctpi a patrg meo.. Joan. 1 4. Sicut Mandatum de- 'rummql dit U PRAECEPTUM ET LIBERTAS. 239 ll dit mibi Pater , fic facios furgite, eamus, cc. Pf. 39. Jn capite libri fcriptum eft de me» ut facerem voluntatem Atf tuam. II. Hincobedientiam Chrifli comparamus cum inobedientià Ades ficut enim Rom. $. per inobe- m dientiam Adz conftituti fumus peccatotes, ita per obe- Ymyti f dientiam Chrifti inobedientiz Adze oppofïtam confti- tuimur jufti , ergo etiam ficutilla inobedientia fuit ftri- CUH!ICJ?I.H Ti :€ta inobedientia, & contraria przcepto ftricto ; ita & Ial AU obedientia Chrifti eidem oppoflta eft ftricta obedien- UX tia, & exhibita precepto ftridto.. Quainde etiam ffabi- liuutur 5 quia acceptatio mortis in Chrifto fuit perfe- domqim Ctiffima ; fed ceteris paribus perfectior eft acceptatio hell quin mortis fac&ta ex obli [93 o atione przcepti ; quàm non facta VLMALI If exillà , üc fufiüs oRenc!þ Suarez , ergo. n " u j M Int $-.2. Reflexz'onäs Adver[arie. qnis, k Receptum rigorofum obligat fub reatu culpz ; fed P Chriftus non eftcapax reatis culpz , ergo nec prz- j MWEU. iL [ [ r eeptirigorofi. D. Ma. Olligat fub reatu culpe quoad ef- l , T h Al fectum fuum primarium IN. fecundarium SubD. refpediu ;mr;.:&ci! cujufque fubjetti IN. [ubjecti peccabilis C. Effectus prima- rius przcepti pofitivi refpe&tu cujufque fubjecti eft fa- d ggw&w :] cere , quid aliquid fit debitum , c weceffarium ad teneu- 1 vl dum iedium virtutis , feu ad charitatem cum Deo confer- «andam, quod antea mon erat debitum , c neceffavium. Jl Vel cum Gormaz aliter D. Ma. Obligat fub culpá , qua Jf femper abfolut commiiti poteft. IN.. que committi poffet » i N FM& ; H. Pre- ,l per impo[[ibile violaretur praceptum C. At ceptum rigoro(um dicit obligationem in conícientiá j ggu.uus ii obligatio autem in confcientià includit hanc commina- TT d tionem : $i nen feceris , contrabes culpam.» incurres rta- Il ( zum pene , eris mibi inimicus : Sed hzc non cadunt in a pl ^-Chriftum etiam quà Hominem, utpote impeccabilem ; J u Nn 4 pruv nc 240 THEOREMA IV. THESIS XXI. M[M Prudens enim non eft comminatio, ubi nullus timor 1 j nl x mali, aut culpz efle poteft, ergo. D. Ma. Praceptum / wl vigorofim dicit obligationem. in canfcientia femper. abfolu- zam , e indifpenfabilem IN.. fub cónditione , c difpén[ali- P JH ( lem , [j uon peteret difpenfationems vel abrogationem pre- 14 [ d : cepti C- Sicetiam D. 2. Part. Ma. Vel aliter cum aliis s;f;üt " 4 Ug lU D.2.Part.. Obligatio in confcientia dicit illam commina- m LU vionem nece[[ario » formaliter , c direllà , ac. in omni fub- ia C jecto IN. fecundario , quando refpicit fubje&um capax tranf- areffionis. C. HI. Praceptum vere obïigans in a cebris di conícientiá debet habere effectum formalem , quem m ; Onrei lio m ! | non habet praceptum non ob o ans in confcientiá ; fed ivlontteimi 1 hic effe&us formalis eft obl -Hl/ 71 igare fub culpà & poená, N duf ergo.. D. Mi. In fubjetlo peccabili C. impeccabili IN.. In boc fubjetto Effettus ejus formalis eft facere actum neceffa- g Chaloobet Tium ad tenerdum medium virtutis ; Vel eft dirigere & lum al d determinare fübjectum ad a&us morales , & per hos meigdum & a&us ad finem : dec autem direclio c» determinatio ad n peccmdum | attus morales , qua intenditur per preceptum » fufficienter fit y po.*ibmus d per intimationem voluntatis fuperioris inducentis obli gAtio- 7 lr nen : Hinc illa comminatio , five vis illa coa&iva , qua auli m impe refpicit comminationem ponz , non eft neceflaria per elteycandi: fe & (impliciter per przceptum ; um obligatio per de- i Crrly p precationem , vel non acceptationem elidi po[[t à Chriflos aechabebinrve unó Qe im bumanis per deprecationem fepius. elidatur. IV. yn er ls a Aliz Reflexiones ! iuc pertinentes ponun- qi& impecc. tLlr in Theor. IV. Thef, Przc, XX, EULT f mdi, THEOREMA IV. UT jftini FToc Preceptum conditionatum dicimus , non Wi(t'þ(l tamen. conditionatum. fividfum. I lb Árii varie praceptum rigorofum cum libertate pru " ( ïrl-l DC companunt: Thomifte uti motionem fuam phyfi- ! W " i m . cam, i PRAECEPTUM ET LIBERTAä. 241 ii m n« ' cam, ita hoc praceptum métaphyfict conne&unt cum Jl , actu obediendi; licetab anima Chrifti fic inimpe-dibi- le : Suar. Mol. Tann. & Alii libertatem cum rigore Ul / h lia indifferen- n - pracepti conjun&am exponunt per auxi gäfaggzimmp tia ad obfervationem pracepti concefla, fed tamen prz- i m vifa üt efficacia : Sed nos cum Lug. Hurt. & aliis paf- ^ A (0)g fim RR. loquimur. I Libertas mon flat cum f ! L l pracepto vigorofo , quod cum a&tu metapbyfice comeditur, d !l | " à voluntate Chrifti efl inimpedibile ; quia nobis, üt alibi jam crebriüs diximus, indubitatum eft illud princi- pium : Omnelinfhperabihter connexum cum actu;, & * II. à voluntate inimpedibile, evertit libertatem. ( N Nec n boc pracepto moriendi vigorofo fpecialiter attendumus [f i «d auxilia indifferentia ; quia f per hzc àuxilia præcis?: in Chrifto habetur poteftas ad moriendum &?non mo- u t riendum, ad obediendum & non obediendum, ad j &Fa :.(»g mentiendum & non mentiendum, ad Peccandum & L non peccandum (eodem enim. modo ex his auxiliis lo- qui pofIumus de praceptis naturalibus & pofitivis) tunc non habetur.impeccabilitas, feu heceffitas non pec- j candi; cüm impeccabilims fit incompatibilis cum po- » teftate peccandi: Si veró per hzc auxilia non habetur in Chrifto poteftas ád moriendum & non moriendum, ] nec habebitur vera libertas indifferentiz ; ergo aliunde quàm ex his auxiliis falvari debet libertas, rigor prx- cepti, & impeccabilitas Chrifu. II Sed fal- «amus perfecdam libertatem c impeccabilitatem per prace- ptum aliquo modo conditionatum » feu connexum cum peti- Ir tione difpenfationis » aut etiam , ut Hurtado vult , cuta non Ail ") TR Jj acceptatione pracepti s quia his fuppofitis integta ftat im- il Peccabilitas & libertas moriendi, vel non moriendi ; | potentia enim peccandi ceffat ceflante przcepto vel Ó ;nfïï j f:eï*l pe: deprecátionem , vel per non aeceptationenn ; libet- p* Xas n Nn ;j jI THEOREMA IV. THESIS XXI. 4t tas autem manet in accepmtione mortis , acceptande ! alygamixc"::,,'.x J proceptum , nec illud poftea deprecando : Ideo Chri- gnorlxr.'r:'ml:t.:r.r ht 1l l) "] D hr V ftus ait Matth. 26.. z putas, quia non. poffum vogare lj Patrein meum , & exhibebit imibi modo , plus quam duode- M j (;l D cim legiones Zngelorum. IV. Hoc tamen pr«ce- dupe . prum non dicimus conditionatum flrithum ; quia fe folo ob- L;an:fi]?f ligat, & non expectatur conditio, ut Chriftus ingre- ( dl diatur obligationem ; fed potiüs Chriftus indiget con- m Pufflbik d diüone , ut liberetur ab obligatione; ergo licet imbi- uz abfolaü, Ü m bitam habeat aliquam conditionem , magis tamen ab» vfratiol folutum, qufzfun cohditionatum dici deber. alinw fuft ] $.2. Reflexiones Adver[ariz. wummorendid Raceptum rigorofum non eft, quod fubditus po- veriar Cs P teft acceptare , vel non acceptare, atqui, ergo. D. ii Bgn Ma. Rigorofum ex omni parte abfolutum C. ex aliquá par- frit qunlm. ze conditionatum IN. jh orum r II. Serium praceptum non eft, cujus obligatio in a&u fecundo auferri, vel im- igiene; d v0l pediri poteft pro nutu fubditi ;; ad quid enim fervit hoc ä!impcrconft)m praceptum ?. D. A. [NNon eft fevium . fi per ferium intel- ligas praceptum ex omni parte abfolutum C. fuoodo con- ditionatum IN. — Uti-alie woluutates conditionata , ita c TE praceptum conditionatum ferium effe debet : Ceterüm fer- / vit praceptum boc , ut daripo[Jit in Chriffo obedientia flricla €» oppofita inobedientie Ada. ! IIIl. Hoc prace- ptum ante acceptationem non obligaret, ergo non eílet ( Dioii perfectum & ferium. D. 4 INon obligaret in adtu pri- ano , C difpen[abiliter IN. in actu fecundo perfecti[[amo , c andifbenf abiliter C. IV. Difpeníabilitas prace- Orverin, pu arguit velignorantiam omnium circumftanuarum, Hml inica vel mutabilitatem voluntatis ; fed nec in Deo, nec in i w ii Chrifto admitti poteft talis ignorantia , vel mutabili- mimm:erm ta5 , ergo nec difpenfabilitas pracepti. R. Deusin le- L02 £e - Bl ADORATIO CHRISTI. 243 i hs ge polygami é aliis f'epits difhenfavvit an ideo in eo fLatuis RUUMIS aguorantiam , vel mutationem? Ferendo enim legem fimul 4 N ni n flatuit pro bis vel illis circumflantiis difpen[are : .Sic c I L Chriflus aceeptando legem; famul facultatem fibi fervavit Mi Mrm h petendi , fi vellet , difpenfationem. V. Sihocpra- Iuaje i ceptum effec difpenf:ibile ex petitione Chrifti, Ergo ! LU It defacto fuiffet difpenfatum; quia Chriftus petiitAMatrb. CLl 26. Si poffibile eft, tranfeatà mecalixifte. D. Prob. Petiit abfolutà , & efficaciter IN. conditionaté , & ineffica-- T eiter tantum, quia ibidem addit Chriflus : erumtamen ia mon [icut egovolo , fed ficut tu C.. .Sà efficaciter pettiffet , ex- ^ auditus fuiffet pro veverentia fua. VI.:Si prace- Wl AU ptum moriendi effet conditionatum, ad quid ergó con- ) ff* queritur Chriftus , fe dereli&tum effe? R. Ex $. A4ug. ,.LnfxOD in Pf.32. Ex perfoná bominis transfigurans in fe fuos , "n dnuyt eflendit quandam hominis propriam volunzatem.. Nerba i n li Ti ifta ortum trahebant ab appetitu fenfitivo mortem re- Ml) m Dsfu fugiente; fed voluntas humana Chrifti voluntati divi- AU fx fem per conformis, & confentiens erat. IU J 7 mf Wi [j THESIS XXII, ( - Adoratio Chrifli. J THEOREMA I j i ] Cum Divinitate coadoratur FTumanitas Chrifti. llV j at Ontrovertitur , an Chriftus, qui fimul Deus eft& Homo, unicá adoratione fupremá & divinà fit co- vanar lendus, ita ut adoratio indivifibiliter ad Verbum & i Do r Humanitatem terminetur : Pro quo refolvimus. Iq j Per fe foli DDeo debetur. abfoluta & fuprema adoratio » fesi ; : le:le lattias L] i THESIS XXII, 244 THEOREMA I. n " latrias quia excellentia Deifugrenn, & Iïngularis, & j n llä nulli communicabilis poft fe trahit cultum fupremum, ben & nulli per fe comimunicabilem juxta illud Deut. 9, ifisit m.lon arc & 10. Dominin Deun adorabis, c illi foli fervies, j M 1I. Unde Chrifius qua Deus adorandus eff cultu [*v latrie 5 cüm enim fidecertum fit, Chriftum etfe verum n Deum, unümque cum Patre, confequens eft, ean- Tij & P dem adorationem , qux Deo & divinis Períonis debe- | "T c[g() Y tur, Chrifto etiam efle debitam. III. Prxterea ;febum at Chriflus Homo in drvina c bumaná natura fubfiffens , feu dymereat u Homo-Deus eft adorandus cultu latria5 quia honor Verbo d. ( debitus etiam debetur Verbo Incarnato , feu Hómini- um C. d Deo; neque enim aflumendo carnem Verbum fuá fe dignitate privavit, fed quod erat, permanfit, & quod t /mfu/z.- í " ii At i j nonerat, affumpfit. IV. , Cum Divinitateergo N ]. eoadoratur Humanitas $ quia eodem cultu coluntur , 1 i AH ia ia quz funt fuppofiti, quo colitur ipfum fuppofitum; Mequi g fic dum hominem fanctum colis cultu duliz propter excellentiam fanctitatis in folá animá refidentem , ado- g Verum & - Mu fint ratur totus & fecundüm animam & corpus ; fed Hu- ) gt [ manitas eft fuppofiti , feu Verbi Incarnati tanquam rei TT adoratz, ergo adoratur Chriftus totus & fecundüm um i divinitatem & humanitatem. VY. Ina&utamen Aorato li adorationis diverfmuode fe habent Perfonalitas c» Huma- rc; dH fita: 5 actus enim adorationis Verbum refpicit üt obje- V. Bo &um primarium , & üt obje&tum materiale & formale mitéam n fimul, Humanitatem veró üt obje&tum fecundarium, & materiale tantüm ; motivum enim.adorationis non ;ïcxl[?ïiC Y n iv eft humanitas, fed fola divinitas; dicente S. Damafc, " pnri), L ïim l. 4. Orthod. Fid. c. 3. Adoratur caro Chrifli in Tucar- ELILI W nato Ierbo Deo, non propter feipfamy fed propter unitum ls imY fecundàm bypoflafim Verbum Dei. VI. Nihilo- minus aderatur eode ada; obje&um énim materiale Noadrig, & w ÀDORATIO CHRISTIÍ. 24j & formale attinguntur eodem acu , üit patet in actu mi fidei. Àdde Canonem 9. Synod. General, VI. Et Ana- thematifmum 9. CC. Alexandt. à S. Cyrillo in causá Neftorii celebrati. Et Canonem 9.,CC. Lateran. Con- LL fultat. 1. fub Martino I. mel Jr $.2. Reflexiones Adver[aria. Erbum & Humanitas non funt :eqL'mlis excellen- tie , ergo non merentur eandem adotauonem; i? fed Verbum meretur adorationem latriz ; ergo Huma- nitas meretur inferiorem. 4D. C. ZVoz suerentur eandem adorationem , qua refpiciat eodem modo F'erbum & Fluma- uitatem C.. diverfo modo , fcilicet 'erbum üt. objectum etiam formale , feu itt rationem adorandi ; Humanitatem l :.m" autem ut ob jeäum materialecy terminum tantüm adoratios nis IN. II. Ubi objecta funt divería, & difparis J ecellentiz, ibi a&us non poffunt efle iidem, & ejusdem obfequii erga utrumque objec"tuni; fed valia obje&a "a funt Verbum & Humanitas. D. /Ma. Ubi objedta for- l talia funt. drver[a C.. objetla materialia , qua attingun- ( tur propter idem objechuim. forimale» [du propter eandem v4- tionem adovandi IN..— Fiumanitas coadoratur proptey éufini- H 42 fubflantialiter fibi unitam. 1. UM tam V/erbi dignitate Adoratio latriz foli Deo debetur ex primo Decalogi pracepto fed Humanitas Chrifti non eft Deus. D Mi. Humanitas Chrifli, feu Homo uon eff Deus bypoflati- V c unitus cum V'erbo IN mon eft Deus feparatus , & fejun- &us à V/erbo C. Vel D. Ma. Latria foli Deo debetur prop- ter- fe d primario, ac tanquam inotivo adoratiouis C, itd o ut nequidem fecundario alicui tanquam objecto terininati- D vo comvenire po[Jit » quod cuim V'erbo Deo umam eft f'sppofi- tumn IN. IV. S. Damaíc. Orat. 1. de Imag. V 0, qui Non nmateriam , Íed macc;*iæ authorem ador TTl É PL'O- * ) 246 , THEOREMA IL THESIS XXil. js m [ [ propter me materia factus eft .. .Materiam; per quati jiDo r mihi falus parta eft ; colere non definam , nontamen àt ! , ii ao Deum: abfit... D. A. INon materiam adoro propter fe tan« a "m quam objettum. motioum adorationis C.. vatione. alterius etiam» cum quo facit umum fubftantiale fuppofitum « & j ab u'nw«,f allicun tanguam objedium terminativum pracise IN... Hoc fuse ex- du ] 400l ponit ipfe Damafc. L. c. V. Hzc adoratio vel erit m y abfoluta; vel refpetiva? Abfoluta noneft, quia dicít reípe&um ad aliud, fcilicet ad Verbum fibi unitum; Viimms Re fpe&iva autem Cruci & Imaginib us Chrifti tantüni yijrim Eyt am um c datut. R. Stricte vefpetliva ef , quando unum fuppofitum Jis masime adoratur propter excellentiam alterius fuppofiti , fic moti« vum adorandi Crucen , vel Imaginem Chrifli , mon. efd in fpecidillmt Cruce , vel Imagiue » fed extra Imaginem in prototypo:. At ps il fmo cum Suat imnotivum adoraudi Humanitatem Chrifti eft ipfa ex- cellentia Verbi intim? & immediat? unita Humanitati; fhuc ia Hiuc D. Prob. Abfoluta non efl ,. qua dicit purum refhes pndnliwzl Du fitulem, lal um ad excelleutiam perfona , propter quam fit adoratio C, que dicit refpethum . & unionem intrinfécam cum perfonás ia u qua e[t vatios C motrvum aderandi IN. Tt), DAT) DeC &homanius; n aus hodare H ITHEOREMA II. juraplun Va Que ab eádem féparata [rve realiter , fíve per tltatem, quin 4 mentei non efl adorabilis cultu Latria. m p h W Icleffus Humanitati Chrifti etiam aliquo modo fe- glmsalee clufz ab ejus divinitate attribuit adorationem la- iB (4men ; ( trie : Contraquem cum Waldenfi l. 1.c. 3. conclu* Ate, dimus. L Humanitas Chrifti feparata. non eft Hj p adorabilis cultu latria s quia humanitas, fi fecundüm fe ipiliaadfuy fþe&ctur, eft pura creaturá, neque ordinem dicit ad xl t Verbum , ac proinde adorabilis nori eft eo cultu , qui trtis v Verb, R lr foli D.:ef) convenit: Hillïc $. Aug. Serm. 5 9. de Donm, BN h ADORATIO CHRISTL.- 247 hþ[m'gm] Dom.ait: $2 bominem ; h. e. humanitatem , ftparave- RL ris à Deo, neque illi credo , neque illi (ervio , (cilicet fingu- Il. Neéc ndm f]äpm;l lari cultu Deo debito , qui eft lauiz. ^T obeft, Humanitatem fola mente fparari 5 quia neque lol fic confideratur humanitas fecundüm excellentiam di- L k fu. vinam, fed fecundüm excellentias creatas & przcifas, Piidqmdq d propter quas adoratione latriz digna non eft , càm non i IH. fint excellentiz increate, fed long? inferiores. It fr] i Nihilominus Humuanitas ita feparata adorari potefl cul- "U ln gu inferiore Hyperduliss: quiafic dicit quidem excellen- l:*il 1 tiam tantüm creatam , fed excellentiis tamen creatis aliis maxim& fupereminentem ob perfe&tiones & dona Ípecialiffima, qua in Humanitate ab exigentià Unio- IV. nis hypoftaticz exiftunt, vel extiterunt. qe Imó cum Suarez contra Vafquez admittimus , licitam J effe banc privatam Chriffi adorationem cultu inferiore Hy- LE perdulie, vel Dulia ; reflectendo wel ad folam gratiam ba- un i ] bitualem , vel ad amorem beatificum ; vel ad alias dotes u- u,','m,l;://nä pernaturales 5 quia talis privata. adoratio nihil habet vitii, nam nec excellum habet ; cüm illo cultu digna fit humanitas; nec habet defectum , quia ficut potlu- ]. mus laudare Humanitatem , quin laudemus Verbum juxtaipfum Vasquez; fic& poffumus adorare Huma- ii o nitatem , quin adoremus Verbum : Et ficut Plomus non femper adorare Humanitatem , Íic eam pariter mlfüir. plomus colere adoratione miniüs præcipuä, conve- 217 niente tamen ; cüm id melius fit, quàm nullatenus adorare. V. Non tamen decet, bunc cultum LOHJ'J' jn ';:'.;H.lï T Humanitati per mentem feparata deferre publicà 5 quia in publico culta præcipuus titulus perfonæ fpe&ari de- .j,;jl.tiufl F: bet;áliis negari Chrifto videretur fuppofitum divinum, gpa i autdivinitas, &c. Sictitulum Imperato ris videris ne- de cu'xmï;; gare Carfari,(i eum tantümComitem public? falutares. A j g* 'g'n $. 2« L 5 L p 248 TH'EQREI;iA IL THESIS XXIl. . j erifi $.2. Reflexiones Adverfarie. " ia lii Qu h TUmanitati Chrifti , licet Íeparatz , adhuc debito- m D ) fes eflemus ob beneficium redemptionis , etgo eundem adhuc ei debemus cultum. D. A. Effemus de« W n bitores Flumanitati Chrifli üt. inflrumento ,. & principio ) i vl QuoC. t caufa pracipue » & principio Quod IN. Huic, | j non illi principio debetur. cultus. latrie 5 cumi principuum "m Quod infinitaim babeat excellentiam, non principium Quo, wb H. Juxta CC.& PP.non funt diverfx adorationes inttoducendz , una Chrifti ütDei , alterá üt Hominis, TI ergo Humanitas Chrifti nequit adorari adoratione Hy- perdulie, D. A. INon funt introducenda drverfà adoras u Ef (fti H0Hes di/iinguentes Deumn ab Homines alierum ab alteros h. e. perfonam divinam ab humana , üt INeflorius volebat m Theohgi C. diflinguentes unan natutaim ab alid, doinam ab bu- dcdhoex imaná , appretiando utramque tion eddem appretiatione ; d nmpifcui unaliiquamque juxta meritum e» dignitatem IN. lL - fücinre f CC.exprefse definiunt, Chriftum uná adoratione ado- n T randam effe. D. Ur iiodo. Unà Adoratione non feparan- [ (TMMPE D te bominem a I'erbo tanquam alterum ab altevo » t IN'e- cimmailepo Jfforiani wolebant C. aliter IN.. Nam ipfa Ecclefia cultüs VL recends diftin&tionem aliquam infinuat in illà Ofatione poftdi- dlidladegdo vinum Officium recitandà : Sacrofanda c» Iudividue u /xrr.f/fglo L Trinitati , Crucifixi D. N. ]. C. Huttianitati » cee; AUA Mrjgioy IV. Adoratio eft folius fuppofiti; fed Hüma- At tcrig ! nitas feorfim etiam folà merite confiderata non inclu- "t trueres dit fuppofitum ; ergo nullatenus adorabilis erit. D. J EïffFCS dMa, Adoratio propria , c completa C.. minüs propria s c s H 43 2 &ITI ( 20n 0i r/w'm I pleta IN.. V. Si per pracifiones Tirt d) fjj mentales poteft confiderari , & adorari Humanitas t (l Chrilti ob alios titulos , quàm ob excellentiam inctéa« A 2l tanr, etgo etiam prafcindendo ab excellentiá in- & Dfer mm Creds ML N ^ ( NU ADORATIO CHRISTI. 249 I nf»fl éreatà confiderari & tra&kari eadem przcise poteft, d lll üt habet vilitatem creaturz ; f2d hoc videtur mal? fo- lii nare. D..Seq. cum ZlrriagA,. Prout babet vilitatem, h. e. '4 contemptibilitatem. aliquam N.. Seq. & Suppofitum 4 f Ín ^U Quód creatura üt talis fit digna contemptu; h.e. prout H/ babet limitationein curvis creatura effentialeim SubD. poteft w a (I/le fic traclari fpeculativà , confiderando ejus productionem ex 11 Qu l mibilo, defeclibilitatem » c» alia C.. practice, exercendo ad« B versus illam ullum contemptui , Crc. IN. » THEOREMA Il In Ecclefíá non defertur , nec deferri poteft ereaturis Adoratto latria, abfoluta. 4 il ^"üm Theologi utantur voce adorationis inexplican- do cultu Beatorum, & rerum facrarum 5. Haretici V(rvfm:r,f'ii non fignificationem , fed vocem obfervant, & varias l ]l hác in re. efüziunt ineptias contra Catholicos : Sed adi 1] (« contra ipfos obfervamus. I. Ecclefia i$andlis n 4liisque creaturis ton defert , nec detulit cultum latrias id L enim manifefté patet ex definitione fidei factà à Synodo AR VII. & recentiüs à Trid. Seff. 25. deInvoc. SS.. Nec AE aliud hactenus docucre PD. & TT. II. Necfr- [ AI 8b facrilegio potefl is deferri cultus latria abfolutus s quà féilicet terminetur ad creaturam , quam colimus , propter ejus excellentiam fupremo bonore dignams fic enim crea- turz tribueres cultum foli Deo debitum, imö!ipfam [u " creaturam faceres Deum. III; Poteft tamen Yi V creaturz deferri cultus latrie vefpedlivus , qui terminatur inve altera , vatioue cujus ; vel propter cujus excellentiam j m ves Aliqua quaft per acci l dens colittri quia poffünt crea- j J turz ha Dereconnexionem , vel habitadinem ad excels q lo lentiam fupremam divinitatis; propter quam tanquam In LL. Sent, 9 tatid« D) THEOREMA III. THESIS XXII. 2jo wiml]f. rationem motivam Polïhmus venerari creaturam ; uti "m 1 Mymx proximum amamus propter Deum: Qui modus ado- uüfn-) i 1 randi poffibilis utiqueeft, & re&z rationi confenta- 1 Il T Jupit neus , nihilque habet inordinatum ; quia intentio vo- [ " C['Llh M luntatis,& exiftimatio rectiffima eft, càm tendat primó jl pif Ju s 0'0?' in Deum , & concomitanter in creaturam propter Deum. IV. Nontamen poffunt creatura re[pecti- Qs r v adovari, nift babeant connexionem»vel babitudinem ad di- gionm aiila, acprá vinitatem per fe adorabilem $. quia refpective adorare eft u EUbeiUS ) ] adorare aliquid propter excellentiam refidentem in Ia alio, ita ut illi ex affectu rem talem honorandi exteriora 1 honoris figna deferamus;interior tamen affectus & ani- g conpungu bi, finadoa mi fefe fübmittentis intentio primarió & principaliter feratur inalterum , in quo reperitür talis excellentia, gitc; dlica indirect veró & derivative feratur inillud, quod ho- vaChil, &t go ut adore- Chcido d o noratur propter excellentiam alterius; er o Simlter d tur, requiritur aliqua habitudo , fcilicet vel habitudo Contatlis , üt i Chriftum tetigit vel Reprefentationis, ( Q ; qualem habetImago, vel Nomen JEfus vel Partis aut Qhaili à Cruc quafi partis , t habent Guttze fanguinis , fi que reman- iapt ao 3nititendit € ferunt ; vel Prafentia , qualem habent fpecies facra- mentales. V. Non tamen prepter banc babitu- jl tutem dinem adorari vefpectrv debent creatura , qua per fe funt lum Mopunin capaces alicujus adorationis abfoluta , vel Dulie, vel Hy« n queri erle b dbitri f perdulia ; quia periculum eft, ne totus ille cultus diri- gatur adid, quod adoratur refpe&ivï: : Hinclicét Dei- Uf»mirziapur r para fitimago Dei, imó portárit Deum ütthronus & hat w templum ejus , non tamen talis adoratio re t Cudrt g fpc&iv;f conceditur ob di&tum periculum. atld C LT $.2. Cultus, 65 Adoratio Crucis. REU d d U m Cruci & Imaginibus Chrifti deferri poffit ado- t!hiknmm W»Cfi( C ratio refpe&iva ; inchoatam materiam hic profe- Ut d qui- 35 ADORATIO CHRISTI. 2j1 1 Go quimur. I. Veneranda eft Crux ea, in quà Chri- , QUI müdli:, feus pependit 5 fi enim Deus Moyíi in rubo apparens ltl r judärit, ut deponeret calceamenta pedum, quia ter- (b ra, in quà ftabat, erat fancta; quantó magis fancta )ümttniztpm dici debetCrux, quzvelut Ara eft, in quà Chriftus Dei Filius fe obtulit in facrificium Patri xterno, cui "UL mrzrzyz Chriftus üt victorix fux inftrumento attribuit noftram il.'mlluäü redemptionem ad Coloff. 2. & per quam multa edidit l miracula, ac preprimis in ejus inventione , ut teftan- rl Riiflïf; l tur Eufebius, Theodoretus, Socrates, & Alii. &c. ( H. Eadem adorari etiam refpettivé potefl 5 quia Il p AW W Ym qus conjunguntur rei alicui excellenti & per fe adora- p bili, funt adorabilia propter illam, nifi aliunde quid VM obftet; fed (ic conjun&a fuit Crux , quz tetigit mem- Il ] 103 Q il braChrifti, & ejus fanguine refperfa fuit , ergo cum IIL h EE?DW " Chrifto eft adorabilis, ícilicet refpective. jit z :nm*. j Similiter adorari poteft omnis Crux , que nobis reprefentat Crucem . Chriffi 5 quia àt Nicephorus loquitur, Crux Mu ]7 ilb t Chrifti à Crucifixo feparari non poteft ; ideo eadem qut ( fempcr adoratio eft Crucis & Chrifti, quia adoratio At in unumtendit; ergoinquávis cruce Chriftum adoras , IV. Ideo Conci- ï:&h him- per fe, & crucem refpecüve. uy " ni lium Moguntinum íab ortu hzrefis modernz habi- I]qJ Jjus! n 'f' " tum quztit ex Sectariis noftris : Cur ergó Superf[litionis ", U^ Ui [i € Idololatrie Reus Agatur , qui ante imaginem Crucifixi » DI n Domini caput aperit ; aut procumbens adorat , cim nequa- m s* T quam imaginem putet adorandam . fed eum corde veneve- at 1 tur , C adoret, quempro fe natum » c paffum recordatur. m Et anteillud CC. Gen. VIIL. dixerat: Qwi adorat imagi- nem; in edquoque adorat defcriptum. c [anctum. V. TU Igitur cultus , e adoratio Crucis ineo . fita funts t Cruci ^ d exhibeamus exteriora figna adorationis , & adoratio « [ interior , qua eft latria; infpiritu & fide ptimarib, & per ": AD THEOREMA III. THESIS. XXIT. 2$2 o n per feterminetur ad Chriftum crucifixum , fecindarió Mi dith i veró & per accidens ad Crucem , cui affixus concipi- p Qu m adoratio- tür, terminetur ; fic enim expümes tota PUL al li nem refpectivam fandz Crucis. VI. Ex his f il ii ! TÀ Rgbflï[ ök etiam ffabilitur ufus crucis imanu efformata à primis jam :: pendcat faculis Ecclofia 5 Sic enim teftatur Tertul. de Coron. j Milit.c. 3. A omnem progre[fum atque motum » € qua- i J s Chrl cunque nos comverfatio exercet , frontem crucis fignaculo sriodie t zerimus. S. Cyril. Hierofol. Catecheft 4. ANon erubefca- if gf anus crucem Chrifli : fed licét alius banc celet 5 tu tamen l;mfo diqu o palam in fronte figna te , ut demones fjeno illo regio confbecto trepidantes fugiant.. His accedunt S. Athan. l. 1. deIn- us etm in . carn. Verbi. S. Aug. Tra&. 1 1.in Joan. pumi ali $tat; Mi $.3. Cultus Imaginum Chrifli , 65 SS. wucindimus ( Dorationi Crucis cultum Imaginum tum Chrifti, (b Vebum, Á tum Sanctorum fub jungimus. I. Nonmi- Dulam Sandt nüs Zmago Cbrifli, quam Crux veprefentans Cbriftum » vel f N] Crucem Cbrifli , aderanda eft adoratione refpeclivá $. quia. wiit zW/u!//n talis debet effe adoratio, qualis eft formalis ratio ado- fublcetrudittn rationis;. fed formalisratio, cur adoramus imagines T diligmliä, 'Chrifti, eftipfe Chriftus, qui adoratur propter íe , & d mll ( t motivum adorationis, quz fertur in imaginem ad- tite Kongcal [e4 orandam, ergo. Deinima o o rei dignaeft aliquo hono- dente, aim () re; firesipfa honore digna eft, cüm ex prototypo ex- ET UT cellentia quedam redundet in imaginem ; fed Chri- Vf ; qu ftus eft honore digniffimus, uti& Sanái digni funt, fdrtina; | ergo. II. Hic cultus é* adoratio pariter efl purà l z 1 Qu f vefpectrua; Sic enim ex fide primitivz jam Ecclefiz re- diupt. fert S. Athan. Serm. 4. contra Arian. Quwi adorat ima- gmem; inipsa Regem adorat. Ex addit CC. Gen. VII. d. ïldeo S) Vi [ 4 A. 4. ex Verbis Leontii Epifc. —.Sicut. im libro Legis " hm W «on Adorantur membrana » vel atramentum , (ed verba ii ls Dei " 3 ADORATIO CHRISTI 253 n M Dei in eo fcripta 5 [ic in imagine Chrifli non ligna ,. aut 1 colores » fed characterem Chrifli adoramus.. ExS. Aucr 33 VO P ce Do&r. Chriftian. habet : Signa utilia dzvmztus infli- W zuta veneranda funtsquia bonor eorum ad prototypon tranfit. V/TI ;lnru Simi ia habent SS. PP. alii apud Bellarm. & Alios, er- inl ( fj go iisimpenditur cultus, non quidem abfolutus propter t excallentiam propriam , fed refpectivus propter excel- n fruj 1II. Pro- lentiam Chrifti; quem repracfentant. portionaliter eziam loquzmur de cultu. Iimaginum s qua Sanctos veprafentant 5 quia f1 San&i coli poffunt reli- giofo ahquo cultu; quem in Theor. feq. propugna- mus, etiam imagines eorum cultu exinde Lefpeöhvo 2 Panimml coli Poiïunt. Inde Trid. Seff. 2 . de Invoc. J SS.ait; Per imagines » quas ofculamur , c coram quibus " prociumbimus, Chriflum adoramus , c Sanclos veneramur : Übi Verbum, Adoramus , Latriam ; Et. Veneramur Duliam Sanctis deferendam notat CC. Gen. VII feu NicenumlII. in definitione fidei addit : Sequentés di- vinitus in[piratum $.. PP. noffrorum magifferium , c Catholica traditionem Ecclefia , defimiimus in omni certitudi- ne ( diligentia, [icur figuram pretiofa ac vivifica crucis, y at4 venerabiles c fantlas imagines proponendas, &c.. Pa- riter Iconoclaftas damnárunt CC. varia tum in Occi- dente , tum Ortiente habita; &c IV. Igltur licitus efl , c utilis in Ecclefia ufus Imaginum Chrifii e )Sanclorum 5 quia ex Greg. M. 1. 9. Ep. 9. ,Quod legen- M tibus Smpmm, hoc c zdzom pmf fat pzc'ïum, quia inillá " Pbl legunt, qui literas moverunt 5 in bác ignorantes videnr, g quid fequi debeant 5 &cnos addimus; quxd credere etiam debeant. Ideo Synod. Gen. V1I. A&. 5 . iterum ponit: il TL jSL n nomine szrztm fzmr?z füperpofitas columbas recepe- G6 H/ vunt Patres , quanto magis Verbi incarnati Iconas ? &c. T I» y. Licitus etiam eff cultus religiofus Imaginum yo ) P p Oo 3 Cbrfüi X 244 THEOREMA IIlI. THESIS XXII. ia ii Chrifli & Sandorums quiain V. T. Arca; duo Che- pj 0^ rubim, & alia ad arcam pertinentia religiofo cultu f umbrlm i " colebantur ; Sacerdotes enim & alii ante illa fe pro- i fternebant, reverenter ea traCtabant, volente id Deo; n Wr' ita ut Oza irreverentiüs arcam tangens,& Bethfami- uii; b tx curiofiüs afpicientes fubitaneà morte puniti fue- & di d rint; non ergo éx fe illicitus eft, nec idololatrie ar- oltndt quïxm ( guendus eft cultus, qui rebus inanimatis & pidtis qum. $ Am impenditur propter excmplar, quod repræfentant, vxgadont 9* & ad quod referuntur ; tales autem funt Imagines, [2 d Orc : ergoearum cultus religiofus eft licitus. racilain r $.4. Culíus Reliquiarum. Ti pb fe, qum dp! Uandam connexionem cum præcedentibus habet viturumopera cultus Reliquiarum: Ideo de eodem refolvimus. l. Licite Chriffi, d Sandlorum Reliquia coluntur $ ial r quia qui Reliquias colit, idem facit , quod Mattb. 9. D Talfus fiuanm Tra 2o. Mulier illa Evangelica tangens fimbriam veftimen- rum fibalanb ti Chrifti ; & quod A. 5. 15. Faciebantii, quiadum- NT Td bram S. Petri ponebant zgros, ut curarentur ; & quod Adl. 19. 12. faciebantilli, qui ad zgros ferebant fu- firm ququ M daria Pauli, à quibus recedebantlanguores : Sed hzec vetim fndu c nec Chriftus, nec Petrus, nec Paulus improbant; fo é m fiftuni, d imó fi impium fuiflet, permittere ea non Pocuiifent, multó minüs fanationibus miraculofis in fuo facto pr uml confirmare; ergo nec improbandus eft cultus Reli- f M quiarum. II. Reliquiarum cultus eff refpettz- qustantim 5 quia uti Mulier illa Evangelica fimbriam Mris lts veftimenti üt rem ad Chriftum pertinentem, & con- Oa fequenter propter Chriftum tantüm eam reípiciebat, ita & nos in cultu reliquiarum vel ad Chriftum, vel tltqitanim adSan&um primarió refpicimus : Et uti fudaria Pauli Tatima, r CU a ad egros ferebantur non propser fe; fed propter fan- éita- lm ( ADORATIO , CHRISTI. 255 , Aml àj| &itatem Pauli; ità & nos Reliquias applicamus : Si- ITR militer qui ad umbram Petri agros ponebant, non :amluüa [:;, umbram infe, fed refpective ad Petrum attendebant ; Olen tl d VU fed idem nos agimus, ergo. IH. Hujus cul- A ( &b tüs Santlitatem . comprobarunt miracula. apud. Reliquias d pun ; patrata; nam 4. Reg. 13. 21.. Cüm cadaver teüigif- litiez fet offa Elifzi, revixit homo ; quo miraculo Deus u;ig'a M erata fibi fint offa füuorum ami- li pü oftendit, quàm etiam o corum. $. Ambr. Ep. 54. refert miracula fa&a in À Lad iiv translatione SS. MM. Gervafii & Protafii ; $. Aug. l. 22. de Civ.c. 8. Et l. 9. Conf. c. 7. narrat facta mi- racula in translatione S. Stephani. S. Hilar. l. 1 1. de T Trin. probat, Chriftum à Genülibus negari non Pof— o JiM l ? M j vije Ííe, quem Apoftolorum & Martyrum fepulchra per gl IV. His virtutum operationes loquuntur $ OCC accedit perpetuus & antiqui[unus ufus, c doitrina, & ii vt praxis Ecclefias hec enim teftantur & honorifica Re- I il ï liquiarum Translatio variis temporibus fa&a, & ea- j 1 T rum fub altaribus affervatio, & alia.. Quibus adde CC. 1 1 Nic. II. & Trid. Seff. 2 5. in Decreto declarans , 5Saa- Q QU u Gorum quoque Mart]mm, c aliorum cum Chriflo vi- ventium fantla corpora , qua vva fuerunt membra Chri- ts: 5&&(&? ]ub r ffi» & templa Spiritüs fanti. ab ipfo ad aternam vitam fufcitanda , - glorificanda, à Fidelibus bonoranda effe , per qua anulta beneficia bominibus à Deo preflantur, &c. t $.f. Reflexiones Adver[arie de -Ado- þiül ratione Crucis. ptis Mnis cultus religiofus procedit ex interiori affe- A)&(O O &u animi fefe fubmittentis rei; quam colimus; 0 j dice fed nequit animus Íe fübmitteré Cruci, quia eft res hum " inanimata , &irrationalis ; & confequenter incapax Ü n f cultis interioris. D. Ma. Omuis cultus veligiofus abfo- i Oo 4 Iutus j 256 . THEOREMA IIL. THESIS XXII. ( lutus C. ve[peclrous , qui vem quandam ita attingit, ttt ipfe «d. Chriffum tranfeat IN, II.: Sed quomodo in- fgO Vvocare POHil]DUS CL'LICCDI, dum canimus ; O CL'LDI M "] ave Spes unica, auge, &c? R. Per Crucem trcpz'cä Il ( gelhginus Chriflum : Sumiles loquendi godos etiam. legis zn P[almis, qi IHI. Crux Chrifto fuit infamis, & L!-Pfjm itif ECC dolorifera, ergo non poteft amari, & coli. D.C. Ex boc pracise titulos feu ut inflrumentum iufamie, ci dolo- m M zum C. ex ali titulo, nt. efh infirumentum exaltationis giominis fui, "viclorie, triumphi, c gloria, e» ut altare Xod, 20. faerificit illius wefperrini oblati pro redemptione moffra N. IV. Y Male filius honoraret patibulum, in quo FA mdinem 0i que in r d i pater pependiffet, D. $; folam ignominiam laberet. ob lïiï[j ) ffS" 00 €jus peccatum C. . fi gloriam , üt fi pro Patrió, vel Fide anorteim oppetuffet IN. gt fupti V. Saltem facimus, quod fecerunt hoftes Chrifti, in Cruce (ibi complacentes, D hbt cum amici ejus de eà dolerent. /V.. Hoffes enim Chrifl vigi um fut eomplacebant. fibi in. eruce üt infamatrva, nos autem t Qu l T glerificativa, C ut inffrumento pa[Jionis ad exemplum .. i Dum, ( Pauli. f VI. | Saltem fiob fan&tam Crucem Cru- äif';'* n J m lus f ces omnes colimus, ergo etiam colenda funt om« nia fepulchra, & omnes clavi ob fepulchrum, & cla- nvl vos , quibus Chriftus cruci eft affixus. Difp. E. que ATC PC*HWHU&] babent alium etiam ufum» quam reprefentationem Chri- ginm n Ecdi ff won . decet paffim colere ob indiguitatem , quam ex alio (C. Conftanz Afu contrabunt : Sin'autem alium ufiim non. babent , pof- la, ey 4 funt coli, üt prafepe effgiatum ad fimilitudinem. pr«fepis rl.&/;/'lfij Chrifi. VII. Sed quis adorabit omnes cruces gttcutim € paleis , lignis , & aliis ?. R. /Von fuffcit fanilitudo pu- ) äüoConibni vé materialis cum cruce Chriflis Sed formalis effe debet, i Leo.ns. T h. e. intenta. ad teprefemtandam crucem. Chrifi s que ft- k m Alttjt 1 militude non eft. in tflis. VIII.. Minutius Felix in j 4lil Odlavio univerfaliter refpondet Cacilio homini gen- mi d f / 1 É m ul ; Ed ADORATIO CHRISTI. 2$7 f*ä (I J,M tili : Cruces nec colimus, nec adoramus. R, Felix vefutat Gentiles j qui putabant Chrifiianos erucem colere tanquam Deum» ac venerari omnes cruces etiam de, É. LA f a- zas veorum fuppliciis, ac proinde retlà negat» wos. colere ejufimodi cruces, vel optare.. 1dem objiciebat Julianus Apoftata;'ex quo collige; cultum fan&z Crucis fuiffe D in Primitivà Ecclefiá. !j $.6. Reflexiones Adver[arie de Gultu Imaginum, Xod. 20. 4. Non facies tibi fculptile, nec fimili- tüdinem omnium , quz in calo funt defuper, & quz in terrá deorfum, & quz verfantur in aquis fub terrá , ergo omnis imago prohibetur. D.4. ANonfa- €ies tibi fculptile aut fanilitudinem omnium, qua vel pro Diis habeantur , vel in quibus tanquam Dii colantur, qui veipsa non funt Dii, vel denique in. quibus numinis ali- quid , vel divine virtutis latere credatur C. qua vel ana- D] logicà Deum, £ Angelos, vel verb. Sandlos, eorümque gefla veprafentant IN Sola ibi prohibetur idololatria, feu cultus fictorum Deorum , non autem aliz imagi- nes pictz , vel fculpte ; quia Deus ipfe pracipity ut ad arcam ponerentur duo Chberubim. H. Ufum Ima- ginum in Ecclefià prohibuic CC. Eliberitanum , Duo CC. Conftantinopolitana , Franeofordienfe & non- nulla, ergo. R. Eliberitanum non probibuit ufim. ina- 13 ginum abfolutà , fed pituras in parietibus templ , ne graf- UC famte perfecutione Ethnicorum Iudibriis exponeventur. CC. illaduo Conftantinopolitana funt illegitima, & habita fub Leone Ifaurico , & Conftanüno Copronymo. Francofordienfe uon errore jurims [ed fa/it dasmavit 5y- H nodum. INicenam 1. quia. falsó putabat. in ea decretam IIF. fuiffe unaginibus adorationem latrie propriam. j Uíum Oo 5 258 THEOREMA IIlI. THESIS XXII. Ufum imaginum reprobant SS. PP. Hier. in c. 35 T [ Dan.ait: Cultores Dei ftatuam, five imaginem ado- rare non debent, &c. R. Hier. docet , imagini vel ffla- zue [upremum latrie cultum deferri mon poffe ,. ficut tres vb Sieïf ( h Pueri uon deferebant eum flatue INabuchodonoforis : Cae- n n " ) h d qun terüm Patres varii repmbanc cultum Imaginum ve/ aol f'iperflitiofum. wel idololatricum , de quo fufius agunt Po- lemici. IV. S. Irenzus l. 1. c. 24. ponit inter " M errores Carpocratis, quód coleret imaginem Chrifti :;UHI; m'üdw & Pauli. Ec Tertul. l. deIdololatr. c. 5. invehitur in j m f[m : «C Hicad authores , & artifices ftatuarum , & imaginum , quos, üt ait, diabolus huic fzculo intulit. R. z. .$. Zrenaus n Cxïeül-m | erguit Carpocratem , quod imaginem Chrifli coleret eomo- s at J do, quo Gentes idola colunt; [cilicet facrificiis s item quid "ET j imaginem Chrifli & Pauli eodem modo baberet . quo Gen- j 'ï! Pmlt Püjïü 1es babebant imaginem Homeri, Ariffoteli , c»c. 2. Ter- dícandi ag gon vlt; 9 zullianus manifefl. agit. contra. Idololatras ,. qui imagines 1anquam Deos , vel Deo plenas [acrilego cultu adovabant. i ddttt V. Homo eft imago Dei, & tamen non ado- du & ratur, ergo & imagines alie Chrifti & Sanctorum Moram at nequeunt adorari , aut coli. Difp. Imago Chrifli, aut s; du Santtt pitla vel fculpta unicd eft ordinata ad reprefentan- mul li dum Chriflum vel Sandum , éc» perfeiliore modo eum re- mens Alex Te fert. C ingerit memoriam ejus ,. adeáque folum fpettatur acerri cal u res facras d confequenter religiofo cultu digna : At fulctronum bono ; utpote imago Dei tantüm 4nalogica, illa non babet; ft n0n P(»twlb ergo. VI. Columba viva perfe&ior foret ima- M. du go Spiritüs fancti, vel Apparitionis ejus, quàm co- zi n lumba picta vel fculpta » ergo columba viva potiüs i Mngmbw eflet colenda. R. Diximu , requiri ad. cultum vei crea- Ti k n ta, Ht umic? aut. faltem principaliter ordinetur ad yepra- drwatiu féentationem rei facra, ac ejus memoriam bomini ingerat; LEU qua non funtin columbis vivis. hii " 5. 7' $lj i ADORATIO CHRISTI. 259 Hlf , ) CY $.7. Reflexiones -Adver[arie de Cultu ^ MM N Reliquiarum. Mi "MVT Hriftus Matth. 2 3. Luc. 1 1. arguit Judaos, quod i LT C Prophetis magnifica fepulchra zdificarent ; ergo i improbat cultum Reliquiarum. . D. A. Arguit, quod JL Ui il fépulchra adificarent , . ideo pracise arguit » quod «difi- Vi n It cent IN. quàüd bec agant quidem , fed preterea in animo babeant , infidias fhruere Chriflos occidere eum , adeó- x '.'1'?. i que patres fuos ,. qui occidebant prophetas, pe[Jame imiten- tur C.. Hoc eolligitur ex is, qua in citatis locis fequun-- hi tur. Caterüm eodem modo & tenore Chriftus Matth. li 24.ait: Pa volbi, qui decimatis zhentam» Ce«. Non n d quód malum fit decimare mentam ; fed qu ia malum t JI. Deus T " efl , parva pra[flare , & majora omittere. s 1 U 9 Ti abícondit corpus Moyfis, ne adoraretur ; ergo Deus , Qül fmgm« non vult, nos venerari rcliquias. D. A. INeadorare- j J zur adoratione latria, in quam propenfi erant "judai C. ex aliá ratione, & fine IN..— Ifraelitarum proclyvitas in Ido- i lolatriam patet ex Adoratione vituli , ferpentis anei, . J [ 4 In Chriflianis " ( variorum , qua in Scripturis referuntur : : HHI. Cle- d non eft tale Idololatrie publice periculum. mens Alex. Tertull. & alii PP. Paganis exprobrant ' ,W nm ! D du acerrime cultum religiofum mortuorum ; ere&tionem ( fepulchrorum & altarium ; fed tam acriter cxprobra— , MP re non potuiüänt, cüm eadem fecifent, ergo. V. M. Colebant enim mortuos ut numina, C in Genios tran[- m forimari putabant : 1deo S. Aug. ]. ult. de Civ. c. 10o. ait: Martyribus noftris non templa ficut Diis , fed meino- a u um Tl vias ficut bominibus mortuis , fabricamus nec ibi erigimas t ( J»f jj altaria, in quibus facrificemus Martyribus . . . Corpora verà hant eorum weneramur, quia fandarum animarum fuerumt domicilia, & organa Spirirás [ancti ad omnia opera vir- tutum. J 260 THEOREMA IV. THESIS XXII. m i saE(i ü IV. Siresvariz ex ufu, vel contactu Chri- ex fu, vel San&torum veneratione dignz fint, €rgo ex m Ye x p hoc conta&u coli poflent Labia Judx Chriftum ofcu- 0 lontis, manus fervi percutientis Chriftum, imó & uch À p It Aíina; fupcr quam Chriftus fedit. R. He effe poffant M 0s »01 Reliquia Seclaviorum : . Ecclefta futs filiis haclenus vene- il y, (D 4 vamda ea tantim propo[tit, qua erant inffrumenta paf- n yena» ! Jtonis Chriffa & Sanitortm, de fe innoxia, c cum fceleve ,dpna l í ^ non conjundla . Jtem eas folium ves,. que moralem fecum z-0n babent indecentia Hl 72 » e. eeratioem & V. Saltem fi v. g. Rofarium colere poflum , quia à S. Brunone factum, 7;51465-13' J( eodem modo colere poffum creaturas omnes , quia à buum, 6f doram riemt Deo facte funt...Difh.. Creatura. àt . fíc non babent fpe- g, dts &0U cialem counexionem cum Deo , fed tantim tranfcendenta- voiore Deo lem: Reliquie autem ex communi effimatione bominum qn ] A. ffecialiter funt counexa. VI. Reliciofus cultus Jl N A non debet deferri rei infenfibili ; fed reliquiz funt hus ann'qliimr res infenfibiles. D. Mz. IN ei deferri propter fe, c» abfolute fiflendo in illà C. propter. aliud vivens. ad quod lororat, Qu5 ] bic cultus ordinatur. IN.. Sanctorum corpora venera- aov & parà mur propter homines fan&os , quorum funt reliquiz; tgi;e j & propter animam, cui iterum conjungi debent in fic Angerum gl'oriä, & propter Deum, cujus miniftri fuerunt. vt p dl Vaniselt, d Mu enm er THEOREMA IV. tiaemicolor Saucdorum Invocatio, 65 Cullus divino longé bb feucila eft inferior » fed major civili, ^ u h quim c On quarimus de cultu Civili, cüm prudentiores Cismenltra cy N Sectarii hunc non negent: Sed cultum Religio- qum li, fum feu Sacrum , unà cum invocatione Sanctorum LUTTUP J breviter hic examinamus. I. Angeli, & San&ti Falca ] Jint cultu. aliquo [acro» feu veligiofo digni; quia menfu- 9084 st d : rà X ADORATIO. CHRISTI. 261 | fa fpecifica cujuíque cultüs eft motivum, feu excel- m lentiarei, propter quam ipfam colimus fic fi Re- gem venerer üt. Regem, eft. cultus politicus; fi üt TU m Deum, e(t idololatricus; ergo etiam fi venerer ob l fanctitatem & fupernaturalia dona facra, eft facer: Sed San&os colimus, & veneramur ob excellentiam F facram, ob amíicitiam cum Deo inamiffibilem, ob eximia merita, fideiconftantiam , charitatis ardorems l & alia dona czleftia à Deo ipíis collata ; qua utique venerationem facram ipfïs conciliare debent. . Hinc Sofue . 13.. Jofue adorat Angelum. Gem. r8. 2. Abraham. Geg.18.1. Loth. Similiter Ecclefia San- &orum memoriam relieiosá celebritate femper reti- nuit, dies eorum feftos inftituendo, fub eorum in- vocatione Deo templa confecrando, üt patet ex Ni- j ceno II. A&t. $. & 7. Trid. SefL25. Et ex SS. Oypr. Bafil. Naz. Achan. Socrate, Eufebio & aliis Scripto- ] ribus antiquiffimis. Nimirum Ecclefia religiosé eos honorat, quos Deus üt amicos & filios adoptivos ho- noravit , & participes fecit fuze fanctitatis ; gloriz , & regni, ex 7foan. 12. 26. Zpoc. 3. 21. &c. 1. Hic Zngelorum & Sanclorum . cultus mafor. quidem eft cultu puré civilis quia dignitas & excellentia, que in Sandtis eft , eft major quálibet dignitate humanà ; de- fertur enim ex motivo füpernaturali , fcilicet ob fan- [l éitatem & gloriam(fïlpemacur ilem, quam fpg:&at Re- ( ligio, feu cultus facer; ergo hic quoque cultus ma- jor eft, quàm cultus pure civilis ; quia ex modó di- uord &is meníura cultás eft motivum, feu excellentia rei, quam colimus. III. Hic tamen cultus /ongé )N inferior eff cultu diviuo s quia ex D. Aug. l. 20. contra Fauft. c. 21.. Zllo cultu» qui grecà latria dicitur » latiné | wih) Ü ful 10 vero ano verba dici mn potefl, càm fit quedam propria TT tUt L-] - ) 262 'THEOREMA IV. THESIS XXII. divinitati debita fervitus , nec colimus , nec colendum de-- usl cemus , nifi unum Deum: Nam üt fuprà jam diximius, ."b H au[hOUu[ excellentia fuprema, fingularis, & nulli communi- er.&mmf ) cabilis requirit cultum fupremum fingularem, &nul. p nl C liperfe communicabilem : Cultus autem Sancorum non eft cultus hic fupremus ; tum quia hic ipfe cultus as f02 ultimato referturad Deum; tum quia movetur excel- glnins vt lentiá , feu dignitate & fanctitate fupernaturali tan- guicminma aeelaro tümcreatà; tum quia actus internus in eos non tendit üt Deos, fed ütamicos Dei , &c. ] ) ;;:,crmz, e f $.2. Invocatio Sancdtorum. qatio homins Nvocationem Sanctorum ; quam Se&arii moderni scato beiti acerrime infectantur , cultui San&orum breviter fumprontbó hic fubjungimus. I. San&orum etiam Zrvo- i, gbl catio efl aclus bonus, C religiofus 5 f enim bonum & digms; qi religiofum eft cum Paulo Coloff. 4. 5. Hebr. 15. 18. ajis conlpe&u & 1. Theffal. $. 2 5. & z. Theff. 5. 1. invocare fanctos (ts oraur, ) in terrà degentes, ut pro nobis apud Deum interce- denenim Sand dant; multó magis bene & religiose invocari pote- Qu ferrfe xuntSancti in cxlis cum Chrifto regnantes; quianon vua foecant El minüs Deo grati funt in calis, quàm interris; nec mi- uv d nornunc eft eorum apud Deum gratia & authoritas, m f ütdocté id oftendit S. Hier. l. contra Vigilantium. Et j comparett S. Aug. Serm. 1. de S. Steph. E S. Bern. Serm. inVi- du D : gil.S$. Dein malum effe nequit, àSanctis, vel Angeli/s atad ludandi peiere id, quod ipfi nobis przftant 4poc. $. 8.. quod Ka. Necdi gelus in Angelis Deus mandavit Pf. 9o. 11. quod An o tarda Jagb ( gratiam Jerofolymze precabatur Zach. 1. 12. quod Ra- nadis ho phael Tobiz przftitit Zob. 12. 12. &c. B. rlee l ) tamen Zmvocatio longe inferir efl imvocatione Dei cw u Chrifli ; quia folum Deum invocamus tanquam uni- N ln eum Datorem omnipotentem , & Authorem ominís li At gr4« d m | ADORATIO CHRISTI. 263 'f]r N (W, ratiz & gloriæ, qui ex Íe, & pmpriä virtute ; potäüa— fiinà te; & authoritate conferre poteft omne auxilium fü- i (f per - & naturale, mortem felicem, & aternam vitam ; lt Sanétes veró invocamus folüm ür Interceffores, Da- :Jremiaqciof: txonos ; & Advocatos apud Chriftum & Deum, ut no- Alcetl ï,; biscum, & pro nobis Deum orent: Undeuti invoca- UE t tio hominis viventis, ita & beati inczlis equiparari 1 uj 6l nequit cum invocatione Dei & Chrifti , fed proportio- 1 ln natur neceffarió eorum fanckitati , ftatui & conditioni. II Hac Znvocatio etiam non tollit , aut minuit ( Ü bonorem; c fiduciam ad Deum e Chriflum 5 Si enim in- vocatio hominis viventisea non minuat, cur minuet X fs imvocatio beati: Dein fanctos rogamus , ut orent Deum pro nobis, ergo plus ad Deum quàm ad San- Inh &os , quibusid dicitur, mentem & vota & orationem «itj bö!—'f & dirigimus ; quia Deus eft, propter quem oratur, in us cujus confpe&uoratur, & qui fimulà nobis & à San- m d &tis oratur. Neque Chrifto fuus adimitur honor ; fean ntett ideo enim Sancti honoranwr & invocantur; quia funt nsv:!:rc,"oft- ] Chrifti Servi ideles, Amici, meníz czleftis Confocii, IV. Nec quia fuerant Electi in Chrifto, &c. fs N ) u imvocando Santlos difcedimus à Deo, nec facimus circui- ik As »(7 tum» feu ambages, t calumniantur Seclarii Oransenim b n ipfe comparet coram Deo , &orat cumSancLis in con- [.) l Ípe&u Dei, & ad Deum rogandum eos advocat, fi- cut àd laudandum Deum Ang M ht o elos advocat David Pf. [ , quo& 96.7. Nec circuitum fecit, aut À Deo difceffit Pa- ss triarcha Jacob Gen. 48. 16. Angelorum benedi&io- nem filiis Jofeph apprecans, &c. quü&ïv )! li $.3. Reflexiones Adver[arie. um D u Atth. 4. 10.. Dominum Deum tuum adorabis, & u M illi foli fervies, ergo adoratio, & invocatio, & u[hü'fm p fexvi- 264 THEOREMA IV. . THESIS XXII. J Ommm : fervitus deferenda non eft aliis, fed Deo foli. D. C. Exgo adoratio ; invocatio , c fervitus fuprema ; perfecias vmm W OW e necoffaria , que eft latrias. C fupremo verum Domina " l ' C Autbori defertur C. umperfecta, fubpordinata , cv. latiüs il fumpta qu,z" ereAtura. creaturam imvocats- bonorat ,. eí- n Mot que feruit IN,. Probas nequidem bominem viventem imvo- wn "T. li w Iul cartpofje , utprouobisoret ; nec fervitutem aliquam bomi- ui alteri preftari poffe , ergo nibil probas. I Bx j (»UFW I. Tim. 2. $. Unus eft mediator Dei & hominum Homo JEfus Chriftus ; ergo invocando SS. pro me- TE diatoribus injuria fit Chrifto, .. R. z, Zrerum probas con- tra Apoflolum bomines viventes imvocari gn pofe. 2. D. A. Unus eft inediator noffev folutione pretii pro redemptione nofira C.. interce[fione IN.. Hinc unus Chriftus eft me- [ diator nofter fuzunus , univerf(alis, & principalis, qui llf C/hlj mon tantum pronobis intercedit ,. fed etiaum Iytrum reconci- liationts foloit : Angeli, & Sancti funt mediatores fe- cundariü , qwi pro mobis duntaxat intercedunt ,. ut fuis Earain lii 4pud Deum precibus dona mobis. caleffia. impetrens s. licit ftgari Nel ipfum pretium mon. folverint, IIL Religio eft um Domien : ^ i tefet PC[I('RS virtus moralis Dei cultum unice refpiciens, & perti- nens ad primam tabulam Decalogi; fed cultus, & in- &t prüsquar vocatio Sanctorum nec pertinet ad primam tabulam; itis Chrititin nec Deum unice refi picit, üt per fe patet; ergo non eft ;a'occbani r I 1 actus religionis. D. Ma.. Dei cultum. unice re[piciens .anm&: fl l ultimató C. proxipe ,. C umiediaté femper IN.. Yem D. hYV. 2. Part. Ma.. Religio eff virtus pertinens ad primam ta- 0'1 ; !f (] ln bulain quoad atfus praceptos C. mon praceptoss fed liberos ä At pra l SubD. reduttroe faltems. c» mediatà C. formaliter & im- Qmmyir anediaté IN,. Dec alogus continet precepta tantüm s. vedu- lTv Af eitttr tamen bic cultus inediaté ,. quia ultiató ad Deum 0ft n dirigitur, ficut charitas , quà diligimus proxamum proptey Vr Deum. lV. Ex 5. Reg. 8. 39. Tu nofti folus n txh j €gr uL. Ti m MATER CHRISTI. 265 Doig) €or omnium, ergo Deus folus novit preces noftras , & i folus invocari poteft, non Sancdti. D. C. .Solus novit AL virtute propria C. virtute aliena ipfius Dei, vel ex Dei u?n.«ï;v, vevelatione » vel vi flatás. beatifii. INL. VEX E Eccl. o. Mortuinihil noverunt ampliüs. D. Nibil no- H i. verunt amplius connatüraliter , Cv virtute üaturali, Q g jn. propria C.. ex Dei fpeciali vevelatione , vel ex exigentid I vifionis beatifica IN J THESIS XX ZMater Chrifli. THEOREMA I ZMater Chrifli óer? 69 proprit dici debet [ m Marter Dei, : BEatam Virgincm Mariam dici polïä Matrem Dei n; At "- fegavit Neftorius, volens eam non Deum , fed purum hominem genuiffe, eó quód duas in Chrifto j* admittetet períonas, & horninem jam füppofitátum U j x* diceret, priusquam Hypoftafi divinz uniretur: Etiam Matris Chrifti titulum negárunt Maircionifte , & alii; MV qui docebant Chriftum non verum corpus humanum aühmpüiï'e: Sed breviter coiitra &os hic refle&timus, I. B. V. M. eff vera Mater Chrifli . fecundurá flb quod Chriflus &f bemo s. quia in conceptioné & genera- W ]htt tione Chrifti praftitit omne id , quod Matres alix TO praftant, communicando puriores partes fanguinis, j " & concurrendo tanquam principinm conjun^tum & immediatum ad formatiónem corporis Chirifti ; ideo :;;;;ro D2 enim Ifai. 7. dicitur : Ecce P/irgo concipiet, C pariet n r filium.. Et Luc. 1. Ece coneipies in utero , Q paries fi- .Tul D) Jn LL,Seut, P liun, 266 THEOREMA I THESIS XXIII. f jedtit CE lium. Ytem Quod ex te nafcetur [anttum» vocabitur F TL lius Dei. Sed Concipere, Parere ; Nafci ex aliquá ve- ram notant Maternitatem , ergo. II. Mater m ? eltauni Chrifti ver? etiam c» propri? dici debet Mater Dei 5.. quia st Deus, & Dei Filius dicitur in Scripturis natus ex Vir- u nj gine Jfai.7. d Lui. 1. Caro fa&us Sjoan. 1. 14. Fa- ( K &us ex muliere G. al. 4.4. Factus ex femine David fe- u cundüm carnem ARom. 1. 3. ergo & Virgo hzc, ac ! Mulier,exquá dicitur natus, caro factus, factus ex fntfato. femine ejus , dici debet Mater etiam Dei ; de quà ( weai Luc.i.43. Elifabeth Spiritu fan&to plena ait: Umde j Yml bocimibi, ut Mater Domini mei veniat ad me ? Ubi fub Dei sl Chn nomine Domini mei Deus intelligitur : Ipía enim ge- hm f nuit Chriftum; Chriftus eft homo & Deus, ergo & ff | w genuit hominemac Deum, ergo eft Genitrix ac Mater ] hominis acDei, fcilicet per communicationem idio- DO matum ex Unione hypoftaticä nature divinz & hu- mana. III. Accedunt CC. & PP. Ephefinum &iaridicide IIL contra Neftorium definit : .$2 quis. mon confitetur hl iunbun dadiat Emmanuelem. fecundüm veritatem. effe Deum 5. ideóque fTl N, Santlam Virginem effe. Dei Genitricem ,. anathema. fir. Similia affirmant Chalcedonenfe, & Conftantinop. II. Man D & Alia.: S. Cyrill. l. ad Regin. c. r1. ait : Quorquot ii (l ante nos extiterunt, Beatam Virginem Deiparam appel- ftut Dei Al ia lárunt. S. Greg. Naz. Ep. 1. ad Cledonium. $; quis ia t Mariam Deiparam inficiatur ; 4 Deo alienus efl.. S. Dion. 5t; f j Alexandr. Ep. ad Paul. Samofatenum. Una fola I/irgo IV. filia vita genuit vivens Verbum , c [ubfiftens. TRtfeneraret ig Ex his autem n fequitur , Beatam V irgimem genui[fe uel l Iit ]) Divinitatem ipfam , vel Deum nudum ; quia ad raionem ü matris fufficit, ut genuerit naturam humanam primo Tf Dw ftatim generationis inftanti À Verbo hypoftatice affum- €lla hi pram 5 Sicut in aliis eiam matribus fufficit, ut de- hag derint WT li MATER CHRISTI. a 267 Ms L2 ! dederint effe corpori , & unioni cum animá ; licét [ non dent elle animabus fp'iritualibus filiorum ; ter- li minus enim adæquatus 3506 complctus generationis ii n eft cotum fuppofïtum; Et ficut actiones , ita & gene- - rationes dicuntur efle fuppofitorum ; Ideo enim ma- du ter non dicitur genuiiïä humanitatem ,. feu naturam ]) humanam; feddicitur genuitle hominem. ) li n $.2. Reéflexiones Advev[arie. Éneratio eft fuppofiti ex dictis; fed B. V. non ge- neravit fuppoiimm ; utpote divinum ; ergo in B. V. non eft rado g. o enerantis ; ergo nequit dici Mater; Dei vel Chrift. D. Ma. Efl fuppofiti. formaliter , feu. (j vatione fui IN.. denominativeé Cv ratione natura. (altei fupphfitate « feu. fuppofito [ubflantialiter. conjunca. C. Il. B. V. folam genuit humanitatem , ,non di- Vinitatem , nec períonalitatem Verbi ; ergo folüm étiari dici debetmater hominis, nonDei. D..4. Ge- T " nuit folam bumanitatem fubfifentem perfonà Verbi C. f0 i ; i lam bumaititatem , qua aliquamdiu féparata fuerit a pers L fonà Verbi N.. Ulud fuffcit, ut veré. & proprià dicatur guynt v Y Mater . Dei, IIL B. V. non diceretur mater If hominis, finon genuiffet humanitatem , ergo fi non 2' &énuit Dettatem , non poteft dici Mater Dei. Dif. Ad. denominationem Matris fuffcit. aliquid generari , A (s quó dicatur totum generari, ütpatet in generatione bomi- His, cupus anima à folo Deo créatur $ Sed fi humanitas [ fiongeneraretur , non eflet in Chrifto ratio, cur di- "" x — — — II ceretir filius hóminis, & Mater ejus Mater hominis ; «t , Excontrá licet Deitas non genevetur, eft tamen vatio, cur " d Chriftus & Deus dicatur genitus ratione nature. affuiiptas g ul i IV. Nós« A €» Mater Chrifli dicatur Mater Dei. " | imeén Dei abíolute pofitum fignificat Deum üt coniniüs d nerd p j Pp Z THESIS XXIII. 268 THEOREMA II. ml 1 nem ttibus perfonis ; fgd B. V. non genuit Deum üt " ) communem tribus perfonis , alioquin eílet mater x duf "[ rinitatis, ergo. D. Ma. Sinon determinetur aliunde ad qu di aliquam per[onam. C. fi ad unam perfonam determinetur Il elex mente Ecclefias "vel ex ipfo pradicato propofitionis, gl Ef velex alio termino addito, & connexo cum my[lerio deter- qninato ad certam per[onam N.. V.. Filius debet ARA at elle confübftantialis matri, & Mater confubftantialis I,A',g:miam filio; fed B. V. noneft confubftantialisDeo, alioquin d forecDea , ergo. D. IMa. Debet effe conubflantialis f- wtDe, nl lio in eánaturá, quam filius accipit , & fecundim quam f ipn generatur C.. in fatione fibfiftentia IN.. TYtem Mater de- gien ipi bet effe confubftantialis filio fecundim omnemnaturams angu; quam importat filius IN. fecundum eam , quam accipit. fr- Matemtate lius C. VI. Chriftus vel effet filius. naturalis, pemin at vel non ? R. Naturalis efl , prout filsus naturalis opponi- x Qu zur adoptivo $. effe enim. filium naturalem eft babere vi fue s; d eriginis naturam fimilem natura Matris ; féd talem , & zali modo babet. naturam bumanam Chriflus, ergo. Sin qun lil autem fpe&etur modus, quo genitus eft, non eft fi- Eul Qmune n t qud liusnaturalis, fed fupernaturalis ; feu miraculofus. Vs 4 7777 THEOREMA II. Dii qià B. V. AMaternitatem meruit merito » ménut ia quodam congruo. chs ttie Uz fuprà de Merito Incarnationis quoad circum- Ya Gantum ftantias dicere cepimus , hic complemus. tl I B. V. Maternitatem non meruit inerito condi- M h$H gno ; quiaopus condigne meritorium alicujus przmii Tib rite debet elfe ejusdem . ordinis cum pramio ; fed opus Vl gratiz, & Dei Maternitas non funt ejusdem ordinis; pttum, . hac enim cüm perüneat ad unionem hypoftaticam, Bs * li MATER CHRISTI. 269 py d " & fummam efficiat unionem cum Deo , eft aliquo t n modo ordinis divini fubftantialis , cujus ordinis non Iná eft opus gratiæ*, ergo opus gratiz , qualecunque fit Ht nequit elle condignä meritorium Marernitatis Dei. — [ Nec B. V. merito etiam congruo meruit IMa- ;fäplq:flzr» AT li ternitatem Dei quoad fubflantiam ,. feu t alii loquuntur; : ilir ii Kleclionem [uam ad Maternitatem Dei ;. quia merendo 15!?1101& Marernitatem hoc modo fpectatam, etiam meruiffet fubftantiam Incarnationis ,. utpote eífentialiter cum eáconnexam; cum mereri non Potuerit, ut eflec Ma- L " j terDei, nifi Deus incarnaretur, & fuus foret filius; » W fed fuprà negavimus , eam potuiffe mereri Incarna- Iu tionem ipfam quoad fubftantiam merito etiam de i congruo ; ergo nec mereri de congruo poterat Dei Maternitatem quoad fubftantiam, feu quoad ele&tio- nemin Matrem. Áccedit, quod omne meritum fup- ! ponat Chriftum exiftentem pro aliquá temporis diffe- "17 n rentià; fed Chriftus exiftens fupponit Matrem ali- quam faltem quoad decretum ejus, feu electionem ; ergo omne meritum fupponit: eam Maternitatem fàl- tem quoad ele&ionem. III. Dei tamen Ma- ieruitatem. ab «terno decretam ameruit. de congruo quoad executionem ,. ita ut ipfa pra alüs affumeretur in IMatrem Dei ; quia per gratiam fibi datam ex meritis Chrifti ii j meruit illum fan&itatis , & puritatis gradum , quem Deus exigebat, ut cpngruk effe poffet Mater Dei, & j ineá tantum myfterium confummaretur ; ideo enim ylem g in Antiphoná canit Ecclefia : Qwia quem meruifti por- ru gt d Tare : Et S. Hier. Ep. ad Euftoch. fcribit: Zant« pu- t vitatis IMaria extitit , ut mereretur efci Mater Filit Det H]US i ï À S. Aug. l. de Nat. & Grat. c. 56.. Concipere meruit , & 0 E pareve eum ,. quem conflat nullum babuiffe peecatum. . Ex- ls&em u altaus go negari non poteft; aliquod meritum mater: d i à Pp 3 fuiiï?*: * l 270 THEOR'EMA II. THESIS XXIII. "J fuilfe in B. V. IV. Hoc tamen meritum "05 p debet lati[fime fumi cum EfparzA, & Alis pro purà di- iin d (pofitione s quia difpofitio poteft elle absque congruita- j te, &decentià morali; íed agnofcmus nos congrui- jl nat Ideo enim tatem qualemcunque Auiod decentiam : M[l[* Luc. 1. Angelus ad Virginem ait: Beata; que credi- [ y'if ;J"f! diffli , quia perficientur in te . qua dicla. funt tibi, — Cui r merito Fidei meritum aliud fuperaddit D. Bern. L gum Hom.'fuper Miffus : Virginitate. placuit , bumilitate qyonr concepit. figrti ijnit J 3.2 Ref!ex:'o;zfs Adver[aris. menit Ictt Ecclefia canat in Sabb. San&,' ó felix. culpa, jl quz tantum meruit habere redemptorem, meri- «tone; & tum tamen non fumitur proprie ; ergo idem dici po- s Chal teftdeiis, quz Ecclefia canit in Antiphoná fuà, & PP, N IUJx c alii fcribunt de merito Maternitatis, Difp. Meritum m 6j quidem fubinde fumitur proprie pro condignitate , vel con- pajm gruitate operis ad pramium ». (ubinde improprie pro decen- frqud) ziá , "vel aptitudine , vel siece[[itate , cv indigentia s. [igni- ficatio tamen propria, vel impropria. determinatur vel à Bs ii ? fubjedto , cui tribuitur meritum vvel ab objecto, de quo , Dtm; entntiatur imeritum : Sed sneritum , quod tribuitur pecca- ÁAetimt 10. nequit fumi proprit , it. per fe patet s econtra proprie m fumi debet meritum , quod tribuitur perfona [antta, fan- Mif que operibus 5 alioqui nibil ex locutionibus Patrum fu- ( miti qui po[fet certi. II. Si B. V. Meruit maternita- iz,w.!ef, tem, ergo meruit, ut Chriftus ex eácarnem affüme- ret; Yed meruiffe ; ut Chriftus affüumeret carnem, idem eít ac meruifle Incarnationem, ergo meruitfet M ^ Tncarnationem ; quod fupri negavimus. D..Seq. Ma. n Exgo meruim , ut Chriflus ex eà carnem affumeret , meruita inquam . abfolute & quoad elecionem N. confequenter ad Pduïusï. decres Dd MATER CHRISTI. 27f decretam. Incarnationem , & quoad executionem C.. Nel. D. Seq. Ut carnem a[fumeret non fuppofito prins decrero divino de ponendá Incarnatione fimpliciter IN.- fuppofito hoc decreto C. III. Opera gratiænequeunt me- reri Incarnationem , quia hec eft altioris ordinis; fed l etiam Maternitas eft altioris ordinis. D. /Ma. Veque- unt mereri. Tncarnationem. quoad. fubflantiaim C.. quoad crcumflantiam N. Sic etiam non meruit B. V.. Mater- nitatem quoad fubflantiam , C quoad eletionem , éd quoad ^ executionem : Nihilominus Maternitas non ita exce- um c ditgratiam ; ficut Unio bypoflatica , que diviniffim p MM IV. Si infinité. fublimiorem. ordinem con[Hituit. . 0f meruit Maternitatem , meruit etiam actionem , quà illainfluxitin effe fui filii; ergo meritum fuit priusillà actione, & termino produ&o , feu Chrifto , & meri- tis Chrifti; ergo. D. C. Meritum illud fuit prius attio- neillà, c» terminos feu Chriffo , quoad exiftentiam atfua- lem , c phyficà dependentem à determinatis caufis C.. quoad. pravifinem ,. r exiflentiam intentionalem , r decretumm V. Scriptura adfcri- fid. quoad fubflantiam IN. bitgratiz ; quód Deipara Chriftum conceperit ex illo Luc. 1. NNe timeas Maria ; invenifti gratiam apud Deum ; ergo merito tribuinequit. /V. C. INVam c Vi« ta aterna tribuitur gratia, quia [cilicet meritum vita eter- m« pendet à gratià » qua omníno. gratis conce[fa eff : .sie lC c meritum. Maternitatis à gratià Dei omniuno gratuita pendct. THEOREMA IlII, 0) n M, AMaternitatis prerogatioa [pecialis eff Immu- nitas ab Originali , & Debito ejus proximo. SDyx ï Ti TUl Auno 1617, Prohibuit, ut pofthac nemo PAqus AT n Pp 4 272 THEOREMA III. THESIS XXIII. i in publicis concionibus , lectionibus , conclu(ïon-ibns,l m aliisque quibuscunque actibus publicis afferere au- p deret , quód B. V. fuerit concepta cum originah: origivu!f | i j«lil enli Ideo de folo debito contrahendi originale, nifi Deus impediat fpecíali privilegio, difceptamus. L di Nf-'d B. V. Zmmunis fuit ab Originali pro quovis inflauti 5 . Sic ( enim declarant Sixtus IV. Alexander VII. Paulus V. & j D "TTrid. Quibus addimus illam rationem Scoti : Absque h dfäilï omni dubio Deus voluit , quod potuit, & decuit; Sed eenpo Dotuit eximere Deiparam, qua enim contradi&tio eft? m 1 [ Et Decuit, ne fcilicet Mater Dei lit prias fub fervitute i eudt peccati & damonis, quàm fit habitaculum Dei : Dein o n Deus dat gratias cuique ftatui & dignitati hominum Adam o proportionatas ; fed cratia Deiparz non effet talis, gndm 1 in Tl finon fuiffet immunis ab originalis quia Angeli defa- €to à labe aliquá originali fuerunt immunes,ItemAdam ilus Ord & Eva in ftatu innocentiz , Item immunes eflent ho- culor i mines , qui crearentur non deícendentes ab Adam, niseit; t fiett ergo: Rationes alias vide apud Afcetas, & Theolo- gos. H. Euam zmmunis fuit à Debito. proximo yim; qu contrabendi iaculam originalem 3 quia Deiparz tribui ftri m non debet, quod gravem indecentiam inducit; fed "I wc db debitum proximum hanc inducit ; quia Debitum pro- Trd adic xinum ef? Moralis obligatio , vel neceffitas habendi u PO maculam originalem , eó quód voluntas noftra alli- Tilidido. gata fuerit voluntati Adz , & confequenter quód pec- caverimusin Ádam ; fed hzec moralis neceffitas gra- f vem habet indecentiam ; quia Deipara üt inclufá in [ Ápi | voluntate Adz eo inftanti , quo Adam peccavit, etiam ' t Dripa, peccaifet in Adam , & potuiífet fimpliciter dici mor- A n jj ua, maledida, & aterne damnationis rea ; ergo ff u non fuiífet tota pulchra , nec contriviffet caput fer- W pentis ; fed in Adamo vi&ta fuiffet; qua indecentiam IT fan& BN ä MATER CHRISTI. 273 n u fan& maximaám habent. III. Nihilominus ta- M Af men igununis ipfa non fuit à Debito remoto contrabeudi ( eriginale ; quia debitum remotum unic£ fundatur in j Al deícenfu , quo quis nafcitur ex Adamo peccatore; Et eft Neceffitas, & convenientia naturalis ob hanc de- Ícendentiam ingrediendi pactum & le o cem commu- Didl t ! nem, niíi fpecialiter eximatur ; fed hzc neceffitas, " feu debitum non involvit indecentiam aliquam ; cüàm n D exemptio fpecialis faciat, Deiparam non fuiffe inclu- fam in pa&o illo communi, nec peccáffe in Adam, & confequenter abeffe alias fequelas, quas infert in- clufio in voluntate Adz, & peccatum moraliter in IV. Hzc eadem Adam commiílum, ergo. eflendimus ex moflro generali Ordine Decretorum pofito fu- pra in T beor. LIL A bef. LX. - Yn. figno enim tertio ilius Ordinis per decretum partialc eximitur ab in- clufione in voluntate Adz Marer Filii Dei, fi ventu- ruseffet ; Ex quo fequitur, quód Deipara præferva- ta fuerit tum à labe originali, tum à debito ejus pro- ximo; quia exclufa fuit à pa&to, cui ceteri Adz Po- fteri fuerant inclufi ; ut ideo in Adam nec peccaret , Gu p Rgecdie - us quulptplte nec debitum contrahendi originale haberet, nifi il- lud radicale tantüm & temotum; in quantum fcilicet " erat ex pofteris Adze, & etiam originale contraxiílet , nifi di&o modo exempta fuiffet. $.2. Reflexiones AAdver[aria. " 1 Uxta Apoftolum omnes in Adam peccärunt, ergo J & Deipara, ergo debitum habuit proximum. D. r üi A. Oimnes in fenfa vigorofiffümo , ità ut non patiatur ex- 4 ceptionem. ex (peciali ovdinatione divina IN. in fenfu mi- ]K nüs vigorofo , ità ut f& aliqua fpecialis exceptio C. Sic Gen. 6. PaIiECI dicitur : Qmni caro corruperat uiam "J ï 1' (Pp$ fuam. 274 THEOREMA TII, THESIS XXIII. amo P[A.füli fuam, Jerem. 6. Qmnes «varitia fludent.. . Ad Philipp. 2, Quimes quarunt, qua fua funt, uon qua J ESU Chrifüi, h ]Plü'l* Licet Paulus questerit Chriflum, Jeremias, oderit. ava- IH ?ecujii ! N vitiam, & Nog juflu ab ips dicatur Svriptura. Adam fuit caput etiam refpe&u Deiparz , ergo in i!- lius voluntate fuit incluía, & confequenter peccavit in Adam, licét ab actuali maculà originis ex fpeciali )i beneficio prafervaretur. D. A. | Fuir caput phyficum C. equorale, e pati/]ïmüm in ordine ad qmovaliter committen- HI. Si Adam fer- dum peccatum originale IN. Mi váffet przceptum , fuiffet inclufa in voluntate Ada , & juftitiam originalem obtinuifet , ergo etiam inclu- Olara & D. Th. fa fuit, dum violavit przceptum. Difp. Pro bác , non ro illà feciali exceptione flat dignitas IMatris ,. decentias Nobis ic| €» alia. IV. B. V. fuit baptizata juxta com- LOU pm munem Theologorum, ergo ad minimum habuit de- g &x(?umï prÀ J bitum proximum. D..4. Baptizata fuit» wut infignire- tur charactere Chriþi & Chriflianis & ut ingrederetur sitidbutmit januam veliquorum Sacramentorum C. ob culpam origi- lic 7« V. B.V.fuit nal.m » vel debitum proximum IN Frrzraþw n redempta, üt colli o eitur ex Cantico Mariano L. 1, deboranb Exultavit Spiritus meus in Deo falutari meo; erga qullm Q ] faltem peccavit in Adam. D. A. Redempta fuit ve« (üm Dirn demptione reparativa IN.. prafervativA, ne communis 4« Fumaniat fs & fervitus eam imvolveret C..— Majus beneficium eft diatur : ( VI. $i prafervare à lapfu ; quam erigere à lapfu. f.'ä: f/ [ fufficitredemptio prafervativa , etiam Angeli dici pof; Q: fb er funt effe redempti à Chriftofi concedatur primam gra- (f Qu tiam accepiffe à Chrifto , per quam przervati ellent l al d lapfu. Difp. Augeli nequidem debitum vemotum babue- PT vunt, uti babuit B. V. vi oviginis naturalis s evgo codem VII. Chri- u 10do non poffunt Angeli dici redempti, V, t Chrifti ftus vi paffionis fuz Deiparäam redemit ; fed Vi paffio [ D X MATER CHRISTI. 275 Ál 7] ] paffio predefinita eft modó poft lapfum, ergo modó oft lapfum eam redemit, ergo & ipía lapfa eft, feu QUs r Mil peccavit in Adam, & debitum faltem proximum ha- Aæx: 3 buit ccntrahendi originale. D. Ma. Deiparam rede- gu n st vi pa[[ionis fue, eam prinim eximendo à lege com- & mini pofl abfolutum pa[Fonis decretum IN. eximendo €am jeim conditionatà ante ab[a'utum pa[[ionis. decretum C. M THEOREMA IV. "Maternitatis Prerogative Alis. » Lura de Maená Dei Matre difputant',, &cxplicant DT Canki/lius, Raynaudus , Rhodes, & Alii: 4ni, lt Nobis hic fufficit, nonrullas alias ejus € Maternita- te ortas prarrogativas adhuc comimemoraffe tantüm, non difputafle, I. Maternitatem etiam fequi- tur B. F. Santlificatio à primä ejus animatione , ( Ple- A mitudo omniuim gratiarum 5 quia ütargumentatur D-Th. hic q. 27. a. j. Quantó aliquid magis propinquat D 7 r meagio in aliquo genere , tantó magis participat de bonitatibus ipfius PrinciP.ii; fed B. V. fuit propin- quifïïma Chrifto , qui eft principiunr gratiæ,' fecun- düm Divinitatem quidem authoritative , fecundüm Humanitatem veró inftrumentaliter ; ut ideo Joan. 1. dicatur YT N Gratia €*. Veritas per JESUM Chriftum u f«tla ef : Ergo B. V, pra cateris majorem debuit à Chrifto gratiz plcnitudinem obtinere. II. Se- quitur quoque Prefervatio ab omni peccato 4c'Zuali, tum mortali , tum venialis quia üt iterum argumenta- ab s tur D. Th. a, 4.. Illos; quos Deus ad aliquid eligit; ; u itfl praparat & difponit, ut ad id, ad quod eligun- q tür, inveniantur idonei; fed B. V. fuit electa diviri- yus , ut eflet Mater Dei, ergo per fuam gratiam ecm ad Ti 276 THEOREMA ]V. THESIS XXIII. buY qw' ad hoc idoneam reddidit ; fed idonea non fuiffet, fi ( m 1 aliquando pcccaiï'ct ; non.enim eft conventio Chrifti ad Belial. 2. Cor. 6. Nec in malevolam animam in- L P I?ö'lffm trabit Sapientia , nec habitabit in. corpore fubdito crïd?ï 4)[]67 peccads. .$ap. 1. Nec gloria flii foret maater ejus. « Ptov. 17. III. Sequitur przterea ZZmgiutas j n U"f' g, r ejus ante , in» C poff Partum quia If2i.7. Ecce Vie- ( r go concipiet. Et ex D. Aug. l. de Virg. c. 6.. Oporte- bat caput nofirum infigni smiraculo fecundum corpus nafci rþmöü | de Virgine, ut fignificavetur , membra fua de. Vrgine jig n Ecclefá. fecundim. [piritum nafcitura 5 five üt. addit wiye j 0 D. I1h. q. 28. a. 1. Ut homines renafcerentur in filios eu: JDei , qon ex voluntate carnis , neque ex voluntate viri j féd ex Deo, h. e. virtute Dei,. Adde CC. Ephef. in quodam Serm, ajens ; /IVatura pofl partum nefcit ulte- gmr, q hf vilis virginem 3. Gratia veró. d parientem offesdit, ee matrem fecit , & virginitati non noctit,. Ydeo Ezech. 44. d Porta bec claufa erit, cs nou aperietur. & vvir non tran- ii Qusein Jibit per eam , quouiam Dominus Deus Ifrael ingreffus eft J PCT €an. IV, Sequitur inde fumma etiam Pu- Juni vitas B. . Decens enim erat, ut eà puritate, quà (rine h BR major fub Deo non erat , Virgo illa nitezet ; cui Deus tQO Pater unicum Filium fuum, quem de corde fuo zqua- t nolle lem fibi genitum tanquam feipfum diligebat , ita da- re difponebat ; ut naturaliter effet unus idémque com- od C munis Dei Patris & Virginis filius; & quam ipfe Fi- t kí lius eligebat Matrem, & de quà coopezante Spiritu »i*s. Impt ] fan&to conciperetur, & nafceretur ille, de quo Spiritus ptig k nf fan&us ipfe þrocedcbat. V. Sequitur maxima infuper Dignitas , & Locus in Qrdine bypoflatico s mater Diey [5 : nim , & Filius pertinent ad eundem Ordinem ; cüm QüOqa ( rclata fint fimul naturá & cognitione, & cüm Chri- FUH'. &t ftus & Maria. fumi debeant üt una caro multó . ma- i &&*.'A]u! gis Q MATER CHRISTI. 277 gis, quàm Adam & Eva: Dein Ordo ille confiftit in & connexione fübítantiali & immediatá cum Deo ; fed N B. V. fübftantialem habet connexionem. cum Deo; per generationem fubftantialem terminatam ad Deums per unionem fuz carnis cum Deo in perfoná Chrifti; ergo. Unde & maxima poft Chriftum dignitas reful- i ((418 | tet, necelle eft. VI. Sequuntur é&& Pirtutes , 37 & Merita. ejufdem fupra alios Sandos 5 ubi enim eft plenitudo gratiarum dignitati & officio fupra alios Ju- ftos eminenti accommodata , quis ibidem fterilitatem, non pares fanctiradis , juftitiz ; religionis, perfectio- nis, omniümque virtutum, ac meritorum Íructus le- get? &c : Hinc VII.. Sequitur pariter G/oria h poft. Chriflum. maxima. in. calis 5 ficat enim in. ordine [54 lane Juftis o ratiz , quz gloriæ femen eft, omnibus ff Chrifto inferioribus fupereminet, ita & á Pereminec i gloriá, ut infra Chriftum , omnes fupra hominum & Angelorum choros ; Ífpecialem chorum conftituat. Quis enim non videt , benedictum illud corpus, nul- là unquam labe contaminatum , ac cum Deo ipfo in Ordine hypoftatico conjun&tum , prater morem com- munem cumulatá gloriá exornari debuitle? Nift for- t& non creditur Dei Filius. honorare matrem , autma- tri nolle curas & beneficia rependere, quz tantis fibi officiis Chriftum demeruit, tantóque majorem jufti- tiam & fanctitatem confecuta eft, quantó minüs cor- dis impuritatem ullam adimifit ab ommni zftu. concu- " pifcentiae femper immunis, Íemper plena gratiá , fem- n per fan&a corpore & fpiritu, femper in confpectu Dei immaculata, & benedicta. VÍII. Sequitur h quoque Culrus Hyperdulie IMagha buic Matri debitus s g* cüm enim Beatis reliquis ex f. d. debeatur cultus Du- liz; utique Magnaz Dei Patenti cukum dabis Hyper- ul dulie m 27$ THEOREMA IV. THESIS XXIÍL. dulie tam ob conjünctionem cum Deo fundatam in Maternitate, & Otdine illo hypoftatico, quàm ob fupeteminentiam hujus & Virginis , & Matris füpra omnes puras creaturas frationales in dignitate , puri- tate, peccati immunitate, & gratiarum donis fpecia—- libus & maximis, &c. IX. Sequitur infuper Parrocinium. V irginis it Patrona & Advocata potentif- füina ; i enim ex £. d. Sandi alii interpellant pfo no- bis ad Deum , quantó magis Deus atdiet interpellan- tem pro hobis Matrer1 Filii Dei ? Ideo Petrus Da- miani Serm. 1. de Nativ. Deiparam ita alloquitur:* Quomodo illa poteflas potentia tue poterit obuiare » qua dé carne tuà carnis fufcepit originem?. Alccedis enim d au- veum illud bumane reconciliationis alItave , son folinn ro« gans , fed impetrans , Domina , non ancilla,. Et S. Bern, Serm. r. de Allilmpt. addit : Advocatam pramifit pe- vegrinatio no[lra , qua tanquam Cfudicis IMater, c» Mae- ter mifericordia » fuppliiter C eficaciter falutis noftra ne- qotia pertrattabit, cc. X. Prarogativasreliquas leges zum apud PP. tum alios Afcetas , C Scriptores Mariophilos : INos cum T beopbilo Raynaudo ex. Petra Damiati concladunus : Dulcis Dominus, Dulcis Do- inina ; quia Ille Deus meus, Mifericordia mea; Hzc Domina mea, Mifericordie Porta: Ducat nos Mater ad Filium, Filia ad Patrem, Sponíà ad Spon- Íum; qui eft benedictus in fcula; Amen. II N-1.$ Bu ? fundatzmn: 0, Quin j ^ ] X Mátr AUpt D 1 d 5, pir Decl UCHj 1 o P u p i Y PIO t ]s )i L] " I M "] n J 7 x Lun . D,fms WX' rliames t ucat s Maz Ya al SFOU' Cldj J ; L. » E p K', 37 FLONOL w ygme -a Dd n U. Phuoeir X* AE E Z G" ais s Vl Soaur — —— —— [-— l20 . cem 19 20 21 m 18 S 17 R 19 le.() XX" ïthh — 16 18 är .SUMMULA 15 VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset Jao M 15 17 )CJa IHEOLOGICA& $ive 14 O Baaenee Q 16 ] pmæu A prop JHESES SELECT./E 15 13 Focus E D t nj / N INCARNAT 12 HII,IIIHIIII!I III.HII WIHIIII'HIIIIHI!III u DEO VERBO 1 /] Qu. PRER 2 W 10 iT 5&]& THZIOREM'ATJ 10 - REFL EXIONES ADVERSAR[A * e Succincte Explicatz, ( d Ufum Materias 1 /mlogzcaf hr - [-— viter recolere UO[HZFZH/I acc € collede opera ac fludio R.P. NICOLAI HOHlN—wm e Societate JESU, lHIH 5 Em SS. Theologiz in Ele&torali Univerfi tat(: Moguntinà Profefforis. 4 E N- EUR N o Superiorum Permiffu &5 Privilegiis 3 MOGUNTIZ, HIIIIIIIHIIIW [— Sumptibus Joannis Wilhelmi Huifch, Blbhop ColoxE N Zjpit Joannis Leopoldi Seywzald., lyp [3] ll llIHIIH;HIIIIIHIHIIIIHPIHHIHH IIIIIIH4!IIIIHHWIIHHHI!IIIH WHHHIIIWIIIII' N Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com 3 4 15