Gf1327
author: Gregorius, a Sancto Sebastiano

277

EL

i

U

A.

woWind

ES

m

—

UE

Ed

m

Id

T

-T

2

*

P p d

Bs

d

uD

hi

E

-

AA

PTPERMM

——

—

i

——

—— BÀ

Il

&

22

Y

3

x

;

*

E^

.

d.

E?

[À

s

UE

2

2*

2

TE

x

.

2

2

- d

AT

w

SUTRNS

8

2

JPreget us

m

v;

p7.s

M

E

A

E

i

o d M

L

ss

$

N

»Ni

A

J

*

3

Y

x

Á

k

m

* OOA2

.

Z

d

d

a

-

aj

E.

4

x

ia

o

d

s

&

Ed

Bof

s

as

X

qu

g

LE

A

DN O

» w..

-

A

*

us

M.

AW

5

sEX

*

z

:

z.

W

«

2

u n

ude

v

X i

E

T

3

:

d

HE

R sdicr

E

od

d

D

]

» Wue.

i

Hp

x

:M

M

E

K

2

Z R

*

Ls

u

r

Wr(v-.l

z

.

2j

2

*«

FX

|

uu

;

"

:

E

8

k

*

*

h

43

i

p

.u

5

2*

^s

^

|

u

3

2

Á

sewes

z

E

2

5j

4

A9

E

*

*

m

A

d*

5

z.

$

p

PCS

-

A

r

Ed

:

3

s

MOA

od

us

*

25

s

E

G »

*

UA

D ee

r

35

i

3

E

x

w

p

$76

m

d

x

,

A

e

u

n

s

i.

W

X

-

f

3

:

Ed

3

E

Y*

:

W

Qu

25

EE

Vs éke

P ii

p t

sesai s

—

o Es

s

Hs

:

m

s .4

at

T s i

$d

z

2

u

ET

z.

o

-

":

s

s

f!

GELDIES a r

',;4;,,3..;,.7,,

äää;iä;i;.ii,z;IHä;ä!ïiïïeäilïiiïi

|

ALEX

-

—

d

m

—

c3

c

£2

—

&

A«—«-—

EC u

E

—

——

MESINBUUN.

MAXILLA. FORTIS

T

Dulccs de Divini Amoris Rivo

derivans Aquas,

SIPE

TRAC FIATUS

B!PARTITUS

GRA J1A : PER CHRISTUM

REPARATA,

CUJUS PARS PRIMA

Refutatis Hzreticorum ; przcipue Janfenii

& Quesnelh erroribüs,

Divinz continet Gratiz nccefïitatem

Cum fubnexis Concluftonibus

EX UNIVERSA THEOLOGIA

Juxra Munurzw D. Tuove AQJIN.Ims,

- Compefztus

àP.GREGORIO àÀS.SrBASTIANO

S. Ord. FF. B. V. Mariezde Monte Carmtje

ftziftioris Obfervantie in Conventu Hezbipole

BA

Ss.'Theol. Le&. Ordin.

VT*

£ Propugnatus

àP.THEODULO asS. ALBINO,

ejusdem Ordinis & Studii Correpetitore.

Herbipoli ad S. Barbaram Die :7. Menfis Aprilis,

ANNO

-

QVo ENG.LsERTVs PRaLATVS AMORBACEN-

SIs GRATlosVs: kRl DiIs»VrArloxIs PATRONVs.

Harbzpo/z ; Typis Marci Anteniü Engmann, Umv 1 yg

E

.

AE

!

M

N

d

l AX

4

REFERENDISSIMO

EORILZUSTRI

A MPLISSIAMO

AC

PERQUAM GRATIOSO

DOMINO

D. E?wmï:LBERTO

KINBACHER,

! Sacn ac Celeberrimi Or-

:

dinis S. Patriarchz Benedicti

IN ANTIQIUISSIMO xr REGALI

MONASTERIO B.M.V

IN AMORBACH

ARCHI- DIOECESIS MOGUNTINJE

ADbBATI

DIGNISSIMO

—

DOMINO

4C MECOENAATI $UO

MUNIFICENTISSIMO

OBSERFANDISSIA4O

— o

x — -

V erikt-

r

—

t

—— —

.L,l*?.

E

S N W

C

Q hm

a

m

Fä&

E

m

-

5

.

N ATT

oU 9 L

E

N

gt*

EEE R.

2

NeS

E

REVERENDISSIME

PERILLUSTRIS,

AMPLISSIME. DOMINE

D

PR JESUL

PERQIIAM GRATIOSE

M

^

Um ad bauriendas in gaudio: de Fontibus

M

Salvatoris Theandricas gratiarum Aquas

N-

Divinus invitat Amor , ego quoque , Ange-

/K'

^

ló gratiarum Aquas 10vente , tranfeo. ad

inclytum Amoris Rivum. . Felix tranfitus,

sbi peregrino finum. Amor , jmentz Iympbam Rivus fups

pedzmt Leo quidem cfl in via , quem preclara Magni

3

, Pairü

mxcezemis

DEDICATIO.

hiit , w

alunt In jonia ; afé de boc ;ipfo

vt

Patriarche Caffaenfis

( fur,

forti jam dudum egr

€

a eff dulcedo , dum , Ecclefiá in

unandrite laudem concinente : (a)

Vi

füffivam bujus Arch

]n diebus ipfius emana

verunt putei aquarum , & quafi

ia

( d

mare adimpletifunt. £r fame ex boc vaflo Maris Be-

"

eedidii gurgite egre[fus eft Thau

4

maturgicus primi à D.

Jrnita

li p

Pirminio prepofti Prejulis S. Amorts. Fous, de quo

Fonte levatum Regale Afceterium Tuum mwón obfturó

&tj

[77

INominis incrementó transformatum e[Hin Amoris Rroum.

(b) O fiquis mihi daret potum aque , o prout fufpi-

DI

lii

sabat David , de citerna Bethlehem, /ed de falvifico

S. Amoris Rivo , anbelabat olim fylva Odouicas Q9 V&)

w B

hl

Xcce Fons parvus crevit in fluvium , & in lucem fo-

1ómque converfus eft, & redundavitin aquas plurimas,

ff

Ti

dum ab asmis mille QY ultya , ad imbuendas veró. fidei lu-

dnhe

enine terras Odonicas Comite de Franckenberg $. Pir-

fninium , 2fíó aut

em S. Amorem vocante , primimque

tilis

erecli noviter Mon

afférii abbatem defigaante , [ubitü hic

^

2) t

ecu. fons parvws fleriles antebac (yloe Odouice plagas

tem irrigando excrevit

jlir

ad frudiferam vere fidei uberta

7)

in fluvium , cymerid plusquam. gentilismi calipine cir-

777

eumfu[z

quàqua late patet veg iomi affulfit in Apoftoli-

u D]

cam Chriftiane pietetis lucem ,

cefpitantibus à vecto

jf

veritatis tramite populisin lucidum juftitiz folem divi-

miore converfüs eft metamorphofi.

Nec tantim illimi

tlrie

[

caturigine xedundavit in aquas plurimas , fed velut

feptemplicà Nilus / oftió

feptenis . f'anctumonie fluentis

&en

ens antea avem

tis Odonice [ylve animavit [o-

! t

quallejl'

lum , Épi

fcopalem. Verdenfis Ecclefz "Tiaram Santto-

"ï]lïw

€

tem Abbatum S. Suitberti,

- $. Pattonis, S.'Tan-

Jiris

um f

p

conis ;

S. Kortyle M., S. Ifingeri, S. Harruchi M., S.

Ni,

[

Erulphi M., aforámque velut primorum Prefulum

gemmís fundavit , (acravit , ditavit , primó Seculó: gu-

Wfd,

bernavit , QY ne majorem ab Amoris Rivo amorem de-

nj

fideres , pretiosó. Martyrum . fauguine purpuravit , fz-

Uj

eundavit , ut proinde meritü gloriavi po[fft S. Amor:

*j

lH.H

E£go. jlantavi , ifli rigárunt , DEUS autem increment

dit

"DEDICATIO.

dedit , neque enim (verba funt Oris Aurei ferm. in 3«-

ventiutm) horti aquis irrigati ita germinant, & feecuns

loc iyft

«tlefid i

difunt, àt Ecclefic fi Martyrum fanguine irrigentur.

Bibis nunc fyloa Odouica db anuis mille Q9 ultra , bibie

at : (à)

énquara , $. Amoris am

orem , delibag ex Thaumatur-

& quil

excent&

Áarit Dte

gico Apoffoli tui, quem sibi fufcitavit , font

imi 4 D.

r

uuitatum beneficia , nobiliores pre gazis Tagi

é

Patios

li, poli fortiris divitias , vaftum illibate vite , fidei in-

d

corrupte , fuperníque amoris voum bauris [emper , ex«

olfpur

j Ro

bauris nunquam. — Et 'vel ideo tmirari defio , fuprema

i i

erbis orbísque capita eximils pror[us d7 plau [mgulari-

U

bds infigniiffe prerogativis gleriofwm. bunc. Amoris Ri-

jiifa

:

vum. Étenim fi Fontinalia celebraturi Romulide , Fonti-

bus olim coromas injecerunt , floríanque [ertis puteos co»

cem lo

turimas

eouárunt , quid-dexiror (d) tres aureas coronas ; quas

Excellentiffemus. Fundator: Rüthardus Comes à Fran-

fui l

$ fi-

ckenberg, quid trina liliorum ferta, quz Carolus Mar-

muimqu

tellus , ej4sque filiu« Pippinus Francorum Rex /uic Ri-

vo inaupurando liberaliter adjecerunt ? dixi: adjecerunt,

j li

ce

li

»

f»ïs'

gon enim alieuis , mift ut ex [iguo res pateat, tingi lyme

fhis egebat fertilis ex . ? Rivus ifle, qui aliunde inter

j t

caudicantia [auclioris innocentie lilia afflante gratie D.

Jj "

Fiavonió ver agit perpetuum , atque fr. lilia, que . funt

gtl

in tranfitu aque , fueviord. fragraut odore, certà. Rivus

^ ü )'ifrl'J

jen r

iflelihfera virtutum ferta iw fragrantiffmas cole[fis

ln

glorie parturit corollae; ff Ganges gemmiferis ditat uudis

i

[j il

ii vt

Regna Indica , bic vivus vutilo tin&tas Martyrum muri-

ce coronas aureas /orgé pretiofioribás mobilitat gemmís;

7)

ft aurea. Hefperidum poma vigil defendit Draco, Rivus

ia f"

7] S(i)h

(

nofler oras fuas imviolato. fortitudimis , regularísque ob-

jfirvantie .cem gemini Leonis robore felici2s tuetur;

2

9d

hi

M

Nil dicam de cryflalliniscafmonie puritatísque undis,

7À

quas jug? in omues diffundit [caturigine, taceo barmo-

' h

jl [

eiacam laudis Divina in Ecclefia decantationem , Q ze-

v

lantiff/mam Verbi Divini predicationem , quam per cir-

g "

j

cumfitos fylue Odomice fimes ceu [omum aquarum

j

4

$ Amüf-'

aultarum — largiffmmó — emittit. |animarwm.| emolumen-

1

4

tá

my;mt

jl

DEDICATIO.

—

16. Fateor- eqüidkm fuaviffanam aquartm z;/idmm "fen.

u ia

eriem concitatis quaf[Jare procellis Seculó poft Chriflum

Wifrm

vimó attentabat in[ana Hunnorum rabies ferro Q igue

UT

Mosaflerium depopulatas . Rroi. bujus dulcedinem [uá

UM

?

orbatam [plendore defadare suoliebatur Auno agag. fex

jv

yuflica rermm omnium inde abreptarum iniqua. drvidens

*iüs G

olia , jucundam amorofi Rivi malaciam. turbulentus

Tisman

ille Borveas , infeflus Germanie turbo , Guftavüs Sueco-

27

l

rum Rex 4mmo :651. clade QY gladio coucutere machi-

(t4

l

sabatur. donans de alieno bona. Mounflerii Comiti . Ex-

& D

bacenfi, Eccloffámque beretice Religionis exercitiis pa-

iti?sü

sim [acris confecrans s afl velut. laurus. à fulmine fo-

wjtg

vet, QY palima à pondere furgit , ita. bec inter. Q7 [ex-

J

éenta. alia funefla. movercantis fortune fata afpirante

n

emper Divini Amoris prafidio in magis ampla [2 dila-

pegen

tabat fluenta Amoris Ríiows , dum utraque [uprema, Ec-

Mm,

1]

elefiaflica Q* f'ecularis poteflas , (e) prior. quidem 3o-

mf

anuis XXII. , Bouifacit IX. ,. Pii Il., Innocentii LU

fl

Honorii IV. , Ínnocent. VIL , Martii V., pojlerior.

o

Henrici H Imperatoris Sancli , Caroli XV., Alberti L,

[

Adolphi , qy Ferdinandi 1. Hungarie-d? . .Bobemie

Tin;

h,

Regis Q7 filii. Ferdinandi IL. Imperatoris , diversis pro

temporum diverfitate gratils. aut immunitates Qv privi-

i

legia Monaflerio concejJerunt , conce[Ja comfirimárunt , aut

fl(flhl

jera violata veparárumt , (y ablata vefituerunt , aut

Mu

incorporatis Parochiis , feudis , bonísve aliis tempovalibus

Aifitg

munifice auxerunt , inque. fupreme [ue poteflatis pro-

Wi

te&lionem pereuniter Monafferium . veceperunt.

Neque

At

Archiepifcoporum QY Electorum .Moguntinorum defuit

jtt

elementia , qui Afceterium ab Advocatis nobilibus de

1y

trausadá ad

JDurne graviter uom varoóvexatum ,

Qu

Archiepifcopalem Sedem. Auno 1272 Advocatiá , eomo-

[

bium u[que "bodie paterao proríus favore complectun-

MWA

tur , ejüsque jura , privilegia QY tmmunitates contra

[

li

imiquos agsrefforum eu[us potentiffame £ueutur.

Ac-

[U

h

eejfui. pateraa. Epifcoporum. Wirceburgenfium. Francia-

"

fm:!e

que

rj ü

—

bEDICATIO.

(un tf«

que Orientalis Ducum lringi, Bertholdi, ManegolJi 3

hrifum

Wolfframi , aliortimnque munificeutia , qui tetnporum bel-

Q

lerüámque iniquitate, rebis Monaflerzi ad. inopiam . ve-

pins fu.

datizs , drver(as parachias pleuo jure Monaflerio iucor-

jj Jit

porárunt, quorum -omnuium coujuuciós fubfidils. per. va-

dioident.

rios ca[us , per mille pericula rerum ; iuter alteruas ma-

hudente

lignantis blandientisque fortame varietates, variásque

ueco«

Jevientium per[ecutionum viciffitudimes , Deo afpirante ,

nigtli-

(£) Almà Matre in colos aflumptà, cum $$. Benedi-

jti Er-

&o , Pirminio , Simplicio, Fauftino & Beatrice pazroci-

iif

aante , ad jubilariam millenarie etatis glorium aufpicato

) f

curfu euitebaturs ut proiude buic gloviofoó Amoris Rivo

! [utu

Juve anerito fubferibam ilud Caroli Bofft lemma; motu

irantt

perennis, aut :llam Toannis Ferri mutuer. epigrapben:

? dilr-

perpetuo manans evicit gurgite molem.

Afl antiqua

i, L

marro , meritóque mibi aqua bevet, dum aquam fonti

inferre defidero , quid igitur ultra? num bic tam [patio-

2 *æ:)

o QX fpeciofo Amoris Rivo terminum ponam? abfit : quo

þüjhï»fu'f

flus funt pote , plus fitinntur aques primum equidem ,

]lorti

f preteritos .à primava Regalis bujus Afceterii funda-

Juhmt

tione amos revocem , primum iquam , prigi Jeculi snil-

yjit Jn

lenarii Patrem S. Amorem fho in tbaumaturgico fonte

! prim-

Orbi Deus exbibuit amabilem , fed. quis putas evit. Pater

i, 0

fituri faculi ? fane non Juper alium Jfors iffa cecidit , miff

J'per ilum ,im quo novun de Maxilla amoris foutem u-

j n

gl

"fica Dei manus fufcitavit.

$? Nierembergio fides eff,

infula, cui nomen. Lo

yfi J*

guca pereumi ac uobili//emo gaudet

N

Joute , c.

ujus aqua epota fenes imorti vicinos v

ejurveue[cere

facit. . Non difputo de incerio

7 dzfnif

» quod certum eft affevo de

MW !]

Ie, REVERENDISSIME, PE

RILLUSTRIS, AC PER-

QUAM GRATIOSE DOMI

ii d

NE MECOENAS , provi-

dam nimirum Diviri Num

ipis clementiain, que primas

; j Dd

lu

Monaflerii tui fcat.

ebras im Fouze S. Amoris primitüs

m'W

*

J'ufcitavit , ilius longevà. millenarie atatis feénuectá anti-

A

quasi, fieut. aquile juventam renová

4fe im inclyto tuo

Foute Mazilla

2 a

i, ut amoris unda bis fecunda , fecundó

eurrente [aculó, in Amoris Rivum geminato Vortice ve-

(lll!

$

dunda-

" DEDICATIO.

—

dundaret.

Meditabantur equidem. duo. Reverendiffmi

NDERADUS d» JOSEPHUS

titier ]

Predebeffores Tui SA.

« N

z

felicem fid. memoriam

Arcbijubilei millenarzi coromave

Dominws , non bec ex

vinid

gloriá; afl mon bos. elegorat

dirario

alio erat, mifi ex Maxille, Tue

jfonte bibenda | falus,

!u p

«t utriu[que. feculi primordia

f'premus temportm mo-

derator Deus pari irrigacet fecunditate,

Hoc, n fallor,

adbi

qngtli

j

baud vauó pre[agiebat

augurió alter. Reverendiffanus

ESTINUS, qu«i Te adbuc parz

Wt

!

Predece[or Tuus COEL

[

vulum indomo Tua paterna

Buchenft complexus aliquan-

Ex nunc fufcipio te in fikum meum ,

flmjm

dlo fic affabatur :

erisque cum tempore

Pater Monafterii mei Amorba-

L fï

J j

(

cenfis, atique Pater anu

Itorum filiorum ,quia Pater fu-

di; calefle Caleflini vatici-

(

guri jltculi müllenarii [ecun

[

eiium fecundavit esentus , j«

m enun à primo etatis flore

ra nature Q7. gratie in Tv

1777

?

rop

itium Numen praclario

fu.

4

Affe charifmata , fufpex:

i Herbipolis d9 Moguntia ,

ia T.

hec in. fuperioribus primos

dum

T* illa 29 inferioribus ,

du

inter Pbilofopba

« Magifhros primis non tantim

fcientie,

ütr

L

fed etiam ingenu

& dicam , an ingenita virtutis , pietatis-

ue laureis coronavit ;

porrà Tua bec

flillantia donorum

W

/

deperaorum cbari[mai

a afllams suox divinioris jlrzmini:

l

benediclum à D.Benedicfo Amovis

fj

elevabat zephyrus, ut in

Rivum illabi prepropero c

urfu unice aubelarent , ab ipfo

Tij

Rivum po-

greprimis augenda. Rrvo ,

fed ipfum quoque

Moy 2

mentis; binc di

vinü pla-

ürti

ffea largiflss ampliatura incre

nà nutu ab Angelica mortm

ingenii elegantia fortitus

[

es somen ENGELBERTI, quafz

ilius Sam[onis, quod

"M

gomen , interprete Cornelio à Lapi

de, Augelum Dei fr-

Qj

foutiferam mandibu-

!t ?

gnificat, jam tunc prefignificans ;

dam , largiffmas daturam umndas in temp

ore fuo.. Et fa-

f

támque

ge quis ig

norat ,quam copio[ae fientiarum virtu

[

dhuc venis reconditus Fous Tuus Maxillarzs

h

equas fuis a

vongregárit , donec brevi po[l &

Catbedra Philofopbica d

li j

, ( uon folum

[

Theclogica flueret vt vos eloquium Tuum

lorums auimos,

equá japientie F

lutaris potares difc

if

Ül

2

fed etiam per. clas

dffma 1Iec teblice dàta "T heoremata

um

T

æl(mj

— d

DEDICATIO.

endi[im

EPHUS

vum ex Philofopbia , fub jmtr(;cinio altefati Reverendifft-

Oromutt

$11 SANDERADIL, z ex Theologia ,

"

fab aufpiciis Re-

hec

verendiffimi Domini JOSEPHI Abbatis Bronnbacenfis li-

zerario orbi delibandam propimares, quam pleno baufe-

/ ]211144!

vtl t

vas pe&ere, Angelicam fapientie ambroftaam. — Parum

st falt,

adhuc virtuti 'Tue vifum fuiffet boc , nift orbis litterarii

angu[lias egre[fus ad qugiter irrigandam paftorali chari-

2 d

s pire

tate vineam Domini evocatus fuiffes , dum civitatis Amore

bacenfis Parocbus conflitutus , atrt retfits dixero , Augelus

figuam-

meufn s

Ecclefie Amorbacenfis , facfus forma gregis omnibus ome

morbe

uia fieri allaborabas , eüdem forti Maxillá, quá malos

tor fu

percellebas , in bonos amoris netiar flillabas , dotfrinà du-

vuiticie

cens, virtute prelucens, fermone movens , amore fovens ,

qec inter centuplicata jaftoalis [ollicitudimis ouera aque

ri fl

; in 4

multe poterant extinguere charitatem Tuam , nec chari-

eiliiily

zas Tuo in covde diffufa comtentabatur ovibus commiffis

rimot

effe Iumen , nifi fimul foret. Q7 flumen , 2 quo. [uaviffrma

cientï?,

amoris bonorímque opertm. flueuta jugi identidem. fza-

turigme in gregem fuum pullularent , ut proimde meritó

h jtuth

,

poft ficcatum prematurà Reverendiffami jotephi morte

7

Rivi Amorbacenfis verticem , Maxili

am. duam fontife-

:f

i d

wam unanimi eligentium calculó anitra Abbatialis defide-

várit anno 2727. — Hic certe velut apertó molari dente,

X

j [*

smox plenó alveü foms a[ceudit de Amoris Rioo ommem

Z W'

circimquaque. ivrigaus vegionem.

Vix etenim eódetm

"À

annà. 28. Octob. ab Exninentiffrmo Arcbiepi[copo Q? Eletto-

j ji!

jj f

D

ve Moguntino LOTHARIO ERANCISCO felcis Re-

cordationis , magmo Celfiffmi moflri. Wirceburgenfis Or-

Jl Dn'l

f;'.

77

dinarii Patruo folemmi benedicitone in Sacello Aulico to-

, Bf

táfbeflante Aulá imauguratus, ad propria vedieras, d

Donmo Dei aujpicatum exor[u vegitiem novó. eximióque

yuti

Vi

FEcclefiam "Tuam veparáfli fplendore , non folóm Altaria

iu ineliorem. commodiorémque vedigendo ordinem ,. fed

! Ml

l

j jgh/m

eriam praclari illius Richardi l. ab Infula Amorbacenft

; ii

Q* Fuldenfi celebratiffrmni exemplar. imitatus, qui SS.

"

Simplici, Fauftini, & Beatricis Reliquiis. Amorbacum

i

d Cofi-

leatificavit, 3u quoque pretio-s*ïs lip[auismirifice illu

deco-

DEDICATIO.

decoráffi, Stzztz?/im Alme Matris feviente Marte Sueci-

co à facrilega Lutberagi vaptoris manu baud. fine . droi-

lm

a. INemefi denudatam priflino cultui. veflitufli, quoti-

j

diauam : Officii Mariami recitationenr exempló Qy cobor-

intytos

tdirma

zarione flabilivifli , Sacelium S. Jacobi Apoffoli ultra 5o.

annos claufum vepurgáfli, dv mom folim mowi Altaris

jl

conjecrati. magnificentid, fed etiam flatutà fefnviort

lute t

quotaumis celebratione fülemuizá[i, flemnens fzffivo S.

tir [j

pI

Vmoris cultui diem con[zeráfli , Sacrum omnd feptimaná

AR

pro bouo Conventás inffitu[, faeram apelledilem mu-

smifice auxifli, pietatis regularisque ob[ervastie prime-

[ 71

vum vigoretm verbo exemplóque reduxi[fti. Nec minis am-

vl

bidextrá fedulitate eeconomicas Mona[lerii ves. ac. bona

cgr.dimn

temporalia eximils adauges incrementis , jura aut ami[Ja

^ W

ant infeflatavecuperas , molendinum ob angu[Hores quou-

quje

daim Monaflerii res aliematum eidem reincorporass wer-

il T

bà ceu fortis armatus aut in. pace cuftodis , que po[frdes,

ü k

aut iniquà infultantes cataphractatà dexterá dextere ve-

!'!mur*u

ellis..— Que omnia dum poudero , nánne recdà Tibi ac-

N

imam ilnd ? Widi aquam egredientem de Templo:

LR

duin fellicet de Maxillari Foute Two zam . largifluas [pi-

WIIP

rizualium temporaliémque bonortm undas in commijJum

L

Tibi Amoris Rroum vedumdare intueor , ut apud in- Q

wf" A

extraneos vive vocis oraculó cultds droini vegularisque

szgit

obfervantie reforimator, Q economie rer ümque dome-

UT

fücarum veftaurator decanteris.

Taceo, quod. im óre

!&mm )

i

efl omnium , virtutum. Tuarum pantbeon ,taceo vigilan-

uiffnam prüdentiam , & oculatiffimam pro lege Q? grege

'R

vlgü&üti[l"l, qüä fl/li?'l—/i/n' f;)nti; D0d072æi j'aces extin-

)

&as accendeutis & flumine. flammam ad accendenda Tuo

exemplo inferiorum. corda emittis.

Pretereo . fuaviffr-

muem VTuam im emes beneficeutiam QY affabilitatem,

AM

quà furvi amoris fa[cino concatenuta [ ubditorum corda

fat

dirigis Q* diligis , non mafas , [ed lactas dulciffrmó Ma-

i

xille Tuc fonte, illam Gamberti merito fuflimens epigra-

!l

pheu: Salus fiientibus. —Si/eo femervumum in Superos

ln

éontintuo ve-

picasis eflum, quó cen Caflalius fous. [olem

L

fpicis

DEDICATIO:

[rt—fSutci-

fpicis fempitermum . Q?* ab boc eterme lucis candore lime

fne dni

pidiffmas "Tuas pietate ac. innocentiá tingis, lympbas ,

h, (uiti

jïtl)]i-rz'bente Antonio Longo: Limosé nunquam.: . 24ce0

3* uftr«

inclytas alias virtutum dotes, eas potiüs adovans quàm

altra jo.

adornare praefumens , quéis à foutifera Maxilla . Tua

j Alari

Teno in, Amoris Rioum torrente couflueutibus , nou fat-

olv

lente calamó. fubferipfero ilud Mafenii; Vaitum hau-

tire licer, non exhaurire profundum.

f $

htj

Et boc eff , REV ERENDISSIME ; PERILLUSTRIS,

o IH

AC PERQUAMGRATIOSE DOMINE MECOENAS,

; jrinte

cur 3ea ütüt tenuis Maxilla gratie gratiofis-Tuis, pedo

jjni n«

Q pedibus [e bumillimà advolvats delineat quippe fa-

ac luta

cunditatem Myflice illius Maxille , mempe mortis Chri-

i aniji

fH. utpote de quo im iufamem crucis mortem! abjecfo

g (l*

egre[]e funt diviui amoris aque largiffmes aff vel

j; VEE

ideo Tue confociari petit Maxille, que pariter smum-

do

Poüïdes,

per facram profeffomem - demortua, diviniorts

steri f

Amoris largiffimma — diffundit fluenta , quim — imó bu-

Ts

jw Myflice Maxillà Éucbariflicum Foutem ipsó Pafiba-

| Templdli

li Fe[ló Auuo ru6. primá vice ad Aram referófia , dv

jf f"

usque bodie inde capis Charismatum |latices , quos im

m

P.l

]

moris Rivum jugiter derrvas , INoune igitur in Auni-

"LOU

verfarie Solemnitatis obfequium deferri Tibi debebaz?

sl

Pungit Maxilla bec rebelles bereticos, Q9 wmgit gratiarum

i d

Charismatibás bonos , ergo Q? manum cataphratiatam ,Q

Wd j i

Jinum , in quo. bofpitantur. Cbarites , fibi. praffolatur ,

/

i*

prout recie de Te im Tua Inaugura

u

]i -

fiane ceciuit. Metri-

d

Angelus es totus, pïetatïs nomine notus,

(ti gx!ïi';'

At Tn

'T'e replet raris dotibus ipfa Charis.

Denique Maxilla mea. noumifi equas. Aquinaticas

nj

filittith

dAngelici Dodloris propinat . ergo-ibà Patrocimium (tn

vat, oporteb, wbi Augelus movet Aqmass gratiarum.

a d

W,] ,[ [j^

Su[zipe igitur munificá , quà literatos omties foves ,"be-

nevolentiá Opufculum boc ut ut vile , cataphrattatà dex-

7 lPlgm'

j Wzm

perà Tuá defende , defenfum gratiosis. Tuis Maxillari-

bw undis à nevis terge , ter[um-irriga, irrigatum fa-

giu

if

€tnasa

DEDICA TIO.

eunda , dum nos. devindli/fami propitium. Numen incef-

fauter precabitur , ut de Maxillari .Foute Tuo in opta-

Y

ziffrma fofpitate per plurima annorum luftra dulciffumas

j

án Amoris Rivum derivet gratiarum aquas , donec ferü

poft. Nefloris annoslgraziofa bac Maxilla ad. celeftem

rvo meritis elevetur gloriam, ibique de torrente volue

piatis Divine (alus nunquam deficiat, aqua vite . [eme

Ita precamiur., qui fervorum . Yao-

er proficiat.

:

rum Catalogo inferibi praflolantur

!

[

(&

g

Dp

*

S

ï

Wm"

Serviinfagni (z devintifam

t

Ia

Lector cum Defendente. -

Tiden

(a) Ecclef.c.50.v.3. — (&) a. Reg. c.23. v.1s- ü

(lc]

Efther c.19. v.6. (4) lnfignia Regalis Monafterii A-

fhorbacenfis, (£) Videatur Hiftoria Amorbacenfis re-

fem [

center edita anno 1735. ubi in fonte cunta privilegia

r

aecenfentur. (f)) Patroni Eccicfia. Asnozbacenfs.

— ÉÓ

" [

& C J-M-I- )8

)j

DÀ

0pit«

ib

'o

1

3

i

irftmnai

j

N

Z

2

yz

*-.'x

VA

fyec firà

Z

(.'.;h*'.

A

PO u

j e

celofen

:

Ya

L.

nfe ls

b

æä&

u d

WE E

ii [f«

a

al'þf

«u T

PROC&MIUM

OPUSCULI.

z

"

x

menfum oratiarufn oceanum

N

axillà, ut illuc foe-

VE

-

s

)

-

(s

emetior in

lï

cunda füpernarum charirum

—

2

—

redundet unda, unde liberali

-

primitüs fcaturigine exundavit,

Myfticam nimirüm intelligo divinioris Sam-

Íonis Maxillam ;

&, proutinquit Serarius

,,,[W

ïl

Commentar. i Li

Judic. c. 16. quafl. 17.

nndCU

li

de Sam]one eft. nbjectiffima , Yugubri non ita

ridem à nobis lamentata planctu ;

hean-

[j

yJ$

rici »or$ Salvatoris , utpote & quo in in-

fi

(lerl k

famem crucis ignominiam abje&to gratiofus

já &Il(l

sfe

t

D'nlle

fcaturüt fons aquee falientis in vitam eter-

nànr.

u :

X

& 0LMIE)GQ

nam. De hác igitur fortis de Tribu Judà

Leonis Maxillà falutiferà mox quidem falus

propinanda foret , nifi antequam eam , üt

Dd

aquarum derivatricem ; priüs üt hoftium

eriumphatricem luberet fpeculari ; nam üt

W

re& Francifcus Georgius Tom, 1. Sect, 8;

n

Problem. 431. zzifericordia ac pietatis Ma-

(i

fs

xMA Phil/fleos uoffros cmdit ac fugat Do-

minus, e mi[ericordia ac pietatis Maxilla

Mi

JAlutares uobis

uAs fundit ; ac proinde

9)

ficut illa Danitici Herois Mandibula priüs

pl

triumphali mille in circumciforum ftrage exti-

n

p

,

tit ploriofà, quàm aquarum $ dente molari

LP

fcaturientium emanatione Viétori fitienti fue-

lo&m(

Xiliy

rat gratiofa , ita; priusquam falubres aperiam

ratiarum latices, quos Myftici .noftri Sam-

Quig

onis Maxilla de inexhaufto Divini amoris

&f

tivo tnunificà identidem venales derivat ve-

Widoy

nà, prius infpiciendam affümo , prout vi-

rf

Rn

&oriofo infignira eft 'Trophzo , quó non

folüm canente nunc Ecclefià mortem no-

Mf

ftram morien do deftruxit, fed etiam ,. quó

Xel'l[a[u

mille aliorum hoftium tum infidelium, tüm

Rn

W N

hereticorum. limpidiffimas. gratie Divinee

aquas tabiferà errorum fepià inquinare at-

füm)

rentantium ; infànos hodiedum

quaffat in-

Ay

fültus. .Sit ipitur

us7q

?llm/,;

MAXILLA

[ UA

Tttgy

&ctMJS

ba fl

MAXILLA FORTIS

em fühs

eam , t

De diverfts circa grattam errori-

hofum

óus Triumpbatrix.

nam it

Excutit & fànat Maxilla noftra Myftica ,

Seäc 8)

P

pungit & ungit, fauciat & fatiat, id

;i.,' AMJ'

quod de ea difert& pro more füo Ru-

pertus Abbas "Tuitienfis Ezb. 1. Conment. i

t D.

Maxilla

Audic, c. rg. declarat: Hoe mirabile opus fe-

cit Deus, Samfon fortiffemus, Chriffusomni-

oroindt

1 priüs

potentiffimus : DefIruxitinimisos [mos, quod

;g'CCXti'

Jam partim factum eft. commutando illos im

molad

omos , partim faciezdum eft dammando i.

Id eft: eàdem Ma-

a e

05 1 futuro "fudicio.

aperim

Xillà,' quà obduratos in via errorum & ini-

quitatum percutit; fauciat ; & in Judicio

lfu'l Süm

1 4trions

eternüm perimit , eàdem victrice Maxillà

victos ad viam veritatis reduces mifericordi-

14f Ye

yout V

ter fanat ; pietate ungit, aquis fatiat gratia-

rum. Ad has igitur pretiofas & fpeciofas

o Wa

Myficee Maxille aquas ut univerfi à re&o

tem DO

2; QV

veritatis tramite cefpitantes coelo aufpice: re-

ducantur, & omnipotentis dexterá in bo-

jm, fif

Diwne

nos.commutentur,. placuit in. praefenti eo-

pare 4

rum breviter

€

rftringere errores ;; eequum

quippe Chri

"

ang charitatis munus eft, u

afit n

lis, qui juxta illud Jerem. 2. v. 13. Jere£z-

HeYuut fontem A

que viue, ( foderunt

Jübi ciffermas, ciffermas diffipatae ; que cou-

UA

tiuere non valeut aquas , quorümque mens

X2

fallaci

$MIOS

Id

fallaci hoflis infernalis intoxicatà philtró f

fsv

é&a efh quaft mendacium aquarum infides

td

Lam, u9 inquam, is lucem errantibus;

dütrfor

ducem deviantibus methodó in fcholis no-

m

ftris domeflicis confuetà,; & quantum pre-

t04).

fentis anpuftia paginze praeftolatur ; fuccin&tà

tdürde

dilucidé. adminiítremus.

Porró quamvis

padim

fpeciatim periculofa & captiofà Janfenii ; &

ri-

Qul

noviffimé Quesnelli detegere retiacula

Quonna

marió intendam ; utpote que hodie

á

um

Chriftianum diverfis in locis concutiunt or-

fslb

R ext

bem, & fub larvate pietatis fchemate ad il-

Oprïug

laqueanda fidelium corda , &àre&to verita-

;

u

1

üs Catholicee tramite abducenda ; quó oc-

ii d

cultiores, eó periculofiores ponunt infidias;

&Qpa

atramen fimul etiam veteres antiqui ferpen-

Concll

tis nullo non &vó vias hominum latibulis

Iyie

fais dolose infeftantis, pravie libuirelatebra-

tD

re meandros, tum ut decorticatam omnium

mfl If

circà pratiam errorum iliadem velut 1n nu-

o

ce conílringam, tum , ut quosnam mentio-

Wfer

nati recentiores Adverfarii Janfenius & Ques-

h]i

d

nellus Janfenismi fui duces prodromos ha-

'Uld.ea

j

buerint, omnibus palàm innoteícat.

Ac

H |

'pro'mde it

Ts

Deviatto

Veterum . Philofo äþ-

e hgn(

fUln& p

vum , ip[insque Pelagii.

Agiítri Angelici 3. coptra. gesmt. cap. 7

(

M

Phll(]föl

&f Jeq. lego vefügia, ut; cum quo hic

i.

&crMJoS8s

Y

1.2. q. 109. C? féq. gratas de fonte gratiee de-

It f/

libare juvat aquas, etiam cum eodem Do&e-

372

re & ductore terram aridam & inaquofam

'AntibUs;

diverforum circa gratiam errorum fecuro

yolis 10«

pede tranfeam. Quamvis autem nulló non

im pree

&v ab aquis D. gratiee aridi receflerint hz-

uccindi

refiarche quàm plurimi , Theologi tamen

quamVl'S

paffim univerfos hac in materia errores in

Enii;&

n

lo

duas diftinguunt clafíes, quoruzdam Jcilicet,

ula

qui gratie D, Ambrofiam nimis appretian-

die

À

ii

tes libertatem creatam exficcárunt, aut pla-

unt of«

né extinxerunt ; quorzzd4;s autem , queis

; ad 1l

ropriusauree libertatis amor magis ad gu-

veritt«

ii

m, alienas gratize D. aquasfibi haud necef-

Q Qc

farias effe crediderunt,

Difficilis fiquidem

,'mïxöxas;

femper vifà fuit gratie D. cum libertate creata

if

conciliaio ; ut ipfemet Magnus ille gratiz

y hb

Divine oppugnator Auguítinus Lib. de gra-

du

tia DEI contra Pelagium dicere non verea-

omoiuto

tur: J/fa qua[Ho , ubi de arbitrio voluzta-

j

Hs & DEI gratia difputatur , ita. eff ad

] qenti

difcernendum difficilis, ut quando defendi-

&Qre

tur liberum arbitrium, uegari DEI gratia

Ymos l

videatur , quamdo nutem a]feritur DÉIgra-

k

j

a, liberum arbitrium putetur / aufferri.

Unde mirum nequaquameft, nulla noón ata-

te hanc circa gratize femitam in varia abitum

fuiffe praecipitia. — Er quidem primóà

W//ä'

Caci fecüs viam in tenebris palpantes

h

Philofophi , queis diviniore Ariadne füper-

m

qo hi

À

natu-

[

2

aE (]-M'J-S a

naturals fidei filum negante , inextricabilis

Mbsie,

D

errorum objiciebatur labyrinthus ; in duo

oppofita prolapfi funt extrema ; .5707c7 enim

B

ratiam cum libertate excludebant volentes

fl

j

ominis voluntatem íoló fató tanquam in-

inbpr

Vs a

evitabili rerum náturalium & aftrorum ferie

neceffarió duci vel potiüs trahi. his primó

Vr

éll

lj

acceffit, tefte D. Clemente, Simon Magusin

hoc fe diftinquens ; quód fatalem hominum

1. [f

dl

[

neceífitatem non in aftra, fed in efficaciam

D. Voluntatis reducat ; A4micbai autem;

l

(

juorum Caput Z4azes Per(à, & cum eis Al-

banenfes & Albigenfes hanc necetlitetem tri-

QOf

Ts

buebant homini, ftatuentes duos Deos feu

duo

Qd

rincipia eterna ; unum malumn, alte-

rum

j

onum , à quibus in homine dug cau-

Tny;

fentur mentes , una mala, altera bona; ita

Dor

dhae

ut homo à mente rnala neceífarió. determi-

N

natus fit ad peccandum:, nec aliquid boni

etiam àSpiriru S. adjutus agere queat. — lan-

177

/li g

dem ZZclepb cum fuis afferebat , omnes

actus humanos ex abfoluta neceílitàte eve-

f

a,

nire ptopter Decretum DEI efficax; & pre-

Ícientiam futuri eventüs , fiquidem iis ftatu-

Vs

W

tis impoffibile foret ; in aliquo fenfu poten-

tiam & libertatem ad oppofirum remanere;

lj

rope accedit error , üt vocari fole-

Vlfetm

quibus p

bat, Pradeflinatianorum , qui cüm effent Mo-

jf

if

alentino

uj

na;hl Monafterii Adrumentini fub V.

Abbate

$

m

M. J. $*

ttricibili

Abbate, ex finiftra intelligentia Doctrinz à

; in du

D. Auguít. contra Pelagium fcripte malé in-

oici etint

tulerunt, nullum pofità predeftinatione ab-

volentes

folutà rationabiliter ob peccata corripi, quin

imo przdeftinatis peccata non obeffe, repro-

quam i

um fere

bis autem bona opera non proficere, prout

refert & refutat D. Augufl. zz L. de gratia

jg prim

Vapusin

€$ libero arbitr.e? im Ldecorrept. ei-era-

yminutmi

Ha. IHteminEpifl 46. c47.ad Valeutznum

Abbatem.

ficaciami

autetm

Ex oppofito alij gentiles fatalem ne-

ceffitatem deteftantes nimiüm libertini ex-

n eiSA'-

orbitrárunt.in eo, quód foli libertati & vi-

em tti

D«OS (EU

ribus naturz totum attribuerint,negatáDivinze

gratiz graruità affiftentia, hincàDEOfortu-

NW [

edug d

riam,à fe ipfo fapiétiam accipi debere, nullíque

Deorumvirtutem in acceptis referendam effe

boni; ?

) daterm

docuerunt,fic Cicero, fic pluresPhilofo phi,fic

SenecaEpiíl.51. jaCtitans:wzuz eff qeod bea-

ii bon

e

4 h

t4vite CAu[A C fundamentum eff fidere

Jibi, Hzc lues judxos mfecitnon paucos re-

I)

o

ferente Zofephbo L. 2. de bello judaicoc.7. e$«

fe *

Chryfoff. Homil. 6. i Epzflol. ad Rom. ,dum

1 &pïæ

prater carnalem ab Abraham generationem,

? J5 futt

& conjunctam cum libero arbitrio externam

nfu POICU'

legalium ceremoniarum obfervantiam ad fa-

gt

lutem plus non requirebant, donec etiamin

gci fie

ipfos Chriftianos hoc virus ferperet, dum

effcmm

Bafilides Alexaumdrimnus circaannum Chrifti

| Vz]CU[mO

À2

124-.

Apbic

A OM

4

J

124. fidei infufz neceffitatem negavit, a/en-

lum

ginianus vero & hanc & gratiam aufere prz»

Vg

fumpfit, tefte ClementeAlexandrino, L.Stro«

Tétan

hat

matum. OrZgezes quoque circa annum 207;

L. 3. periarch. cap.1. gratiam Divinamabro-

velutc

aturus, docuit, DEU 74 quidem potentiam

ff

liberam é indifferentem bomini conferre,

admd

nom tamenm Aliquó movó auxilie facere,

fitifi|

ut nos bonum velimus , quia alids fuppo-

Vi

fitó tali auxilió uec certamennec meritum

bat, leg

foret. — Quem foetum ab Origehe concep-

nj

tum, dum tefte D. Hieronymo zz prafat.

Q

ad. L, 4.im ferem.animare & fovere conan-

W qy

tur Evagrius Ponticus, Ruffinus Presbyter

Püagq

Aquileienfis & eorum affecle, Spurium pe-

ii |

pererunt Pelagium, cujus idcitco errorem

Tufg

D. Hieron. in Epift. ad Ctefiphontemvocat

7

Origenis Ramu[culum,

fj

Pelagiusporro natione Anglus,profeffione

tj ]

Monachus,ztate jam fenex,ut virus fuumcirca

^ll tj

afium405,unà cumdifcipuloCeleftio&famili-

fitj

ari Ruffino liberiüs diffunderet,Stratagemate

M(fr

!

ufus eft, gratiam quidem negans, verba tae

[

men gratiam fonantia retinens , quó lufu vix

Vr

non illufiffet Divo etiam Auguftino de fe te-

ttnfo

ftanti L. de eratia Chriffi c. ?7. Dum no-

48

mine gratie Pelagius ipfum accipiebat libe-

0 [/

rum arbitrium, & fub fpeciofo hoc titulo,

A

quidquid excufare non poterat, falíó fibi im-

pofi-

»& (.M.J.) g

$

t Jalet.

pofitum ab alijs querebatur, quin imo di-

ferepra

vulgabat, fe nil nifi Manichzorum hzrefin

L.Stro«

refutare velle, hinc dum Manichzi affere-

um 2/fi

bantà malo principio in hominem derivari

jamabn-

velut caufas omnis mali, naturam corpoream;

otentiim

nuptias legem antiquam, arbitrium liberum

catjertty

ad malitiam propendens aut potius necetfi-

fattrts

tatum ,Pelagiusé contrario carnem hominis

jf

vitiatam effe, nuptias effe inhoneftas nega-

yritum

bat, legem autem antiquam tanquam fan-

concep-

am & liberum arbitrium «que in bonum

Præfltt :

propendens flatuebat , ut ita errori fuo colo-

: conat

rem appingeret. Ceterüm principalis error

xresbytet

Pelagij fuit, 9424 fize gratza fuffiiat na-

gt*

Iura bominis ad beue vivendum, ad vir-

o erord

Iutes exercendas, ad DEI maudata frne

yuemuod

omni peccato férvauda, «6 tandem ad

&catitudinem zon[equendam, ac proinde

| fofclfl?ne

quàd DEUS iz creattone bomiuis det qui-

sf

dem ei beue vivendi facultatem , ejusza-

qiolam

jl

men ufus & bona aéfio uon à DEO ,fedà

tmmgemm

moffro libero arbitrio procedat , quaprop-

vetati

ter in Epift. ad Demetriad. Virg. ita fcribit:

u

Spirituales divitias nullus prater. te tibi

quo

d

conjerre poterit.. In bis ergojure laudan-

pon i

A 65, in bis merità cateris praferenda

€ , quemifiex te && inteeffe nou pofent.

oc t

At error fic nud prolatus $£224 gez-

jfb

dlifimi [éu etbuicifini fapuit, üt patet ex

por

À3

pre-

6

ARCLM 53*

premiffis, idcirco diu non ftetit; utque

!

eum uno ore & cordeà Catholicis abjectum

refufcitaret Pelagius , preter liberum arbi-

trium ad bene vivendum requifivit legem,

l

quz per doctrinam & exempla Chrifli , per

romiffiones , minas , revelationes & illumi-

ablolo

nationes voluntatem quidem alliceret, non

torum

lum

tamen aptam efficeret ad bene vivendum;

& hoc modo Tudazfmum aliqualiter induit,

tenfs

li

m

utpote cüm Judzi pariter in fola externa le-

gis fuz obfervantia unicé confiderent. tan-

T,«

Nf

dem in hoc etiam effugio à Catholicis prz-

clufus, 24 ff azum Semichriflianifmi dec-

f

&if

navit, admittendo aliquid gratie interioris

voluntatem afficientis , ita tamen, . ut nega-

&

fita

ret, voluntatem hominis ex lapfu Adz fau-

ciatam fuiffe, aut in bene operando infirma-

tute r

tam, addens przterea, quód gratia meri-

Tif

tum non antecedat, nec actionem feu voli-

m

tionem bonam tribuat , fed folam poffibi-

ihgl

litatem adjuvet relicto penitüs ufu penes li-

LUE

berum arbitrium , quin imo ficut ambiguis

h fcu

femper verbis in admittenda hac gratia pro-

b

lh

cedebat ,

ita virus hzreticum "nullatenus

exinde declinavit , üt mox videbimus, ac

&

proinde fit,

J

lilj

Redu- |

77

ASCLM. L5)3«

7

it, utqe

Redutlio brevis 4d reclam

abjedtun

viam fidei,

rum ab

it legem,

R

Efolutio 1. fatum Stoicorum , duplex

hrilli, vt

principium Manichzorum , neceffitas

& illum-

abfoluta V/iclephitarum, illatio pradeftina-

ret, not

torum nequeunt in homine Viatore habere

vendum;

locum, Ra£zoprimi,prxter Concilij Bracca-

r jnduit,

renfis c, 9. & perpetuam Ecclefiz Patrum

rerta Ie-

damnationem, eft, quiaíi fato regiturho-

f, tat-

mo, ceffat omnis lex,ut quid enim lexpro-

hibet furari, fi me ad furandum neceffario

d pre-

jj ddi-

fata compellunt, ceffat omnis confultatio ,

deinfluxu enim aftrorum, de neceffario ortu

ieriots

ALD

& occafu folis quis in agendo confultat?cef-

fat amor boni & mali, fi enim aftrorum vir-

y Melie

joinfrm

tute neceffitor, quis fuadebit illa, quz fub

mea non funt poteftate? ceffat poena & pre-

u d

pf

mium, laus & vituperium operantis , fi enim

ineluctabili aftrorum fató ad malum & bo-

p pl

num. trahimur , fané fatalis hic aftrorum or-

T

do ficutà DEO eft, ita bonum & malum

panbigus

in folum redundabit DEUM.,

yitia p*

nullaten

Ratto 2d/, prater Concil, Braccarenfis

jmus, *

€. I3. & Nicani in fuo fymbolo: Credo z

unum DEUM Fatdorem celi ci» 1erravifr-

biliumjpmnuium ef imviftbilium decifionem,

eft, quia tefle Ecclef. c. 18. 242 v2vit zz

IT Uum , creavit omuia finnal, nec dicat

fl

Mani-

AA

$

ARCLM. LoS

Manichzus DEUM malum xqué effe zter-

fot T

num; namreclamat Malachias c, 2, 24244d

gatie

d

zom DEUS mnus cremvit mos; fi reijciat

Manichzus fcripturam veterem, audiat no-

neceft

vam: Verbum erat apud DEUA , e?: DE-

It

Us erat Verbum, omuia per ipfum fadia

Tbot.

&Vtnti

Jféent , eb ffae ipfo fattum eff utbil. . Cut

qnzfo Apoftolus r.ad Timoth. 4. ait ; Ozzzi

titqug

ereatura DEI bona eff. accedunt rationes,

l r

quas in philofophia de primo motore & de-

Mi

monítratione primi entis premiftmus.

tlj

fslem

Ratio stij eff pott Concilium Arauf. &

'Trid. Seff. 6. quia aliàs DEUS fruftra dediffet

Ts

Ti

precepta homini, quis enim amentibus vel

beftijs libertate carentibus aliquid pracipit.

ii

Hinc Ecclef, 17. ita habetur; DEUS religuit

tüsp

nem

ominem im manu confilj fuis amte boe

U

sminem bonum €& malum , vita ef mors,

t þ

quod placuerit ei, dabitur illj, Cert& Cut

[ t

taceam abfurda alia z rar. ad primum ad-

Qu oj

ducta) fi prefcientia DEI neceffitatem abfo-

t

lutam infert , éur Dominus 1527 1. exfpeCtat

As D]

uvasàvinea,quamprzfciveratfacturameffclab*

Nun,

rufcas juxta id : ex/feifavz,ut faceret wvas,

E ]

Jecit autem labruféas ; fi voluntas DEIne-

pui

ceffitat, cur Chriff us Matzb. 23. exprobrat

D7

urbi Jerufalem , quozzes volwi congregare

utde

filios tuos , €& zoluifi? ecce volente DEO,

Ttyr,

homines nolunt, Quin imo quàm crudelis

lffofe

' foret

X?0]LM.JogM

9

effe attt

foret 'Tyrannus DEUS, fi fua Voluntate &

ii

praícientia ordinaret infirmos fubditos ad

dimmicandum cum fortiori hofte, ut ab eo

fi rejcit

yudiat 00-

neceffarió vi&ti, tamen adhuc poenas incur-

rant; aliter igitur voluntas & preefcientia fe

T

7) fnc'ld

habent, hxc fiquidem folam infallibilitatem

j Qt

eventüs futuri, illa autem radicem libertatis

H

tanquam primum liberüm importat, prout

rationes ,

Jaté probatur in parte 1má,

e& dö—

Ratio 4ti eff preter damnationem Con-

I

cilij Conftantienfis contra Joannem Hufs,qui

ejusdem erroris Seminator fuit inter Bohe-

uf &

l öe(ïxüet-

mos , quiaPetrum, etfi predeítinatum ,. ta-

men Matth. 16.increpat Chriftus ; vadee-

yibus V

ao

£ro [Atbana , quin imo hie ipfe przdeftina-

tus Petrusin turpem cecidit Chrifti negatio-

j w

1 gnit i

nem, David quoque pradeftinatus non tan-

tumà Nathan increpatus fuit ob adulterium,

j ä« [/77/A

Cuat QU

fcd etiam proclamatus morte dignus; ecce

quid obfit peccatum predeftinato , nifi per

x

memäo

poenitentiam revocetur, Pariter caino repro-

bato DEUS gen.4. promittit premium bo-

T n

lmmeffdäh

norum? z0zze fs beneegeris, recipiesitem

apud Jerem. c. 18. proteftatur,

$$ egerit

7721

as DEU

panitentiam gensilla, agam ego peniteu-

tiam de malo, quod cogitavi, ut faceremes,

ao

unde Auguft, ait: 2ov;7 DEUS »utare fen-

zeutiam, fi novit bomo mutare vitam,

ntt

utpote cüm DEUS peccatoribus dederit po-

quddi

telta-

fordt

Aj

Io

EEE (j-M- Jo 2«

teftatem filios DEI fieri, & juftis deficiendi

mll

non ademerit facultatem : nec his enim,nec

rtis Í

illis abeft indifferentia judicij, quinimo nec

lii g

iftis meritum , nec illis peccatum foret, fi

Qu

abeffet ipfa libertas, ac proinde ficut DEUS

pehgi

reprobat ob demerita, fic predeftinat exe-

g

cutivé per merita, prout denuó laté proba-

Tif

tur in pazte 1maà,

licige

Refolutio 2da. Libertas folitaria genti'*-

bUfm, fw

lium,ibertas legi fociata judzorum, liber-

I p

tas per folam 'in creatione acceptam bene

Qs

vivendi facultatem adjuta Origenis , libertas

fitr,

arundineo ancipitis gratiz innitens Baculo

r p

Pelagij in preceps ruunt, Refutationem in-

t q

fra contra femipelagianos & alibi de neceffi-

ptlio

tate gratie dabo. In przfenti folimmodó

Dferda

JOuare s1,anfatum nulló fenfu interCa-

vivend

tholicos tolerari queat? x. cum D. Th.quod-

liitper

lib. 12.a.4. efficaciffima DEI voluntas om-

Trosfen

nia prazordinans exprimi congrué poteft per

tht

fatum, Verba D. Th, funt: .. 447j zedecuzt

ftur (

omuia in caufam [uper cmleftem, (cilicet

t d

2 provideutiam D., à qua omnuia funt

mx Qm

pradeterminata ef ordinata, &f fecun-

d

dum hos fatum erit. quidam effeiius D.

t

providentia ,quia providentianthil aliud

Tliri

efl , quàm ratio ordinis rerum , prout e,

hgis

im mente D., fatum verà efl explicatto

Det eg

ordinis ilius, Unde Boet, dicit; fatum eft

Vi dod

immo-

iT

ARCLJM.JLOSE.

: deficiexi

immobilis difhofftio rebus mobilibus inb«-

$ enitmnet

renss [ic ergo accipiendo fatumy poteff

inimo n«

dici , quod omnia fubjiciantur f'ato,

n foret, Í

Q uares 2, quinam przcipui fuerint errores

icutDEUS

pelagij (ub atio ftatu? w primus era1,quó ne-

(tinat exe-

gavit naturam hominis ex Adz peccato infir-

matam fuiffe , volens carnem & animam ad-

ité prolt

huc ita effe puram. & ad omne bonum ha-

at

Af o^

£

fíA gen:i-

bilem, ficut er

ntelapfum, ita ut Adam

n, Jibere

foló peccandi exempló nobis nocuerit, ejüs-

m bene

que peccatum meré exemplariter in nos de-

, libertas

rivetur, ficut Abraham propter fidem fuam

ys Daculo

dicitur Pater credentium, non autem quafi

ionemite

ratione concupifcentiz major ad malum pro-

denecel

penfio ex illo in.nobis relinqueretur. Unde

ümmodi

inferebat; folas naturz vires fufficere ad pié

ju inte -

vivendum & omnia mandata fervanda, &

VThai*

licét per gratiam homines de bono in melius

transferantur, ac heredes DEI conftituantur;

Juntas 01

; poteüp"

tamen abfoluté ad vitanda peccata illam non

requiri , fed folüm adhoc ut vel peccata com-

j fadun

l, Eili("

miffa deleantur, vel gloria cceleftis obtinea-

7 fmz!

tur, pro quo fine etiam-bapti(mum parvu-

lorum & adultorum admittebat.

0'« eLlll-

T

Sectimdus erat gxatiam fecundüm noftra

merita dari, & quamvis non expreflerit Pe-

jiil

,

lagius hanc gratiam, qualis fit, non tamen

per eam intelligere potuit naturam, legem ,

m

um )

vel doctrinam , utpote quz indifferenter da-

I

n

I2

ARCLMJI)SE

mexfaran

ri poffunt pijs &impijs, fedprout colligitur

ex co & Juliano ipfius difcipulo , 2. 44 Bo«

g t

nifac.c.8 intellexit virtutes infufas , motio-

vieamu

nes & inftinctus fupernaturales , ut proinde

at

f

actus & habitus fupernaturales quidem ad-

miferit, fed duntaxat fecundüm merita da-

m faï

tos, & in nobis velle & operari non caufan-

feit n

tes, fed folummodó ad meliüs & faciliüs

Áip

operandum potentiam operativam adjuvan-

doyento

tes,

Md

3tius erat gratiam efficacem cum libe-

ho i

rO arbitrio ftare non poffe , ac proinde eá

qontg

non admiífi vires nature integras pof-

1 guta

4 Qf

fe omne peccatum, etiam veniale, collecti-

ve vitare fine aliquo fpeciali gratiz auxilio,

lt

Hos tres errores refert D. Auguft. L. de£o-

Spiritàs

zoperféveramnt.c.2.ad quosreducuntur 1220:

lte, &

vlf

concupifcentiam non effe malam, cüm fit

naturz proprietas,. non veró defectus ex

Vando, f

peccato fubfequens: 240 Adamum zquà mo-

n

riturum fuiffe, etfinon peccáffet , càm mors

dtngj

&alix miferiz non fint peccati originalis,ut-

&ä D) f

pote quod negabant, pznz, fed naturalis naf-

fl?xm DT

centium conditio, 3770 parvulos ficut & ad-

Tij

ultos, qui legem naturalem fervárunt, fi fine

]

baptifmo difcedant, vitá frui eterná, non

d

tamen ex defectu gratix Chrifti coelum con-

II

fequi, eoquod DEUS in largiendis donis &

Quod

przmijs, pro menfura meriti noftri addat

At f0

men-

W* CM )

13

:

t coligit

menfuram gratiz & premij , nos autem pro-

L. . d b

prijs naturz viribus nobis merita comparare

as , moti

valeamus, etfi DEUS ex meritis Chrifti fuper-

addat perfectionem.

ut proind

yuidem u

-Quares 3. an Pelagius ad bene viven

meriti d

dum faltem aliquam, & qualemnam admi-

yon a

ferit neceffariam gratiam? x etfi, ut dixi

fupra , Pelagius de gratia loquens velut arun-

& ficlà

m a

do vento agitata nunc huc nunc illuc anceps

fluctuet ,. tamen przter gratiam externam

legem fcilicet. & precepta Chrifti, admifit

| um llbï:

quoque gratiam internam habitualem , pari-

proindeü

otas r

ter gratiam fupernaturalem cooperationis

e, colti

feu concurfus fimultanei, item gratiam in-

fig aoX

ternam auxiliantem , quz per interiorem

Spiritüs S. illuminationem intellectum illu-

LL

potar l

ftret, & voluntatem moraliter moveat, ejus

potfibilitatem in creatione acceptam adju-

, cim t

o(lus eX

vando, non tamen admifit efficacem vel ab-

foluté neceffariam, quzx ad benà vivendum

quemo-

x mots

det nobis velle & operari, qüin imo , ütre-

;inalis,uï-

€t$ obíervat Gonet, peradmiffam fuam gra-

tiam internam à fola legis & doctrinz com-

yalis d

mendationenon recefífit.

cut &*

Ratio 1.part. que eft contra Suarez,,

at, fl

aperté habetur ex ipío Pelagio in Epift. ad

lïnä , U

demetriadem c.8.& c. 22. & 24. Item ex eo

lum t

quod baptifmum Pelagius neceffarium vole-

bat non- quidem ad delendum originale ut-

jri d

n

POIC

I2

amcpMIUEM

pote qnod rejiciebat, fed ad conftituendum

dv en

hominem fan&um, juftum, Filium DEI,

uml ,

Fratrem Chrifti & Heredem regni coeleftis,

clipsu

atqui hec omnia pratat gratia habitualis,er-

Tegaum

go. mi. patet. maj. eft Pelagij & ejus difci-

ne;ütfi

puli Juliani apud D. Auguit. L.2. operis im-

-

perfeGti. .. Iec d/cas Pelagianos negáffe a-

ls

&tus fupernaturales, ergo etiam ipfam gra-

Ter

tiam habitualem5 Nam w. ve/ zeg. cozfé-

ftmi

quemutiam, fiquidem Pelagiani hanc gratiam

1f I)

j

j

,l

(f

nonadactus, íed ad alia munia nempe ad

o n

fan&ificandum, mundandum &c. üt mox

LE

recenfui, admiferunt , ve/ zeg. azte. , admite

JHf g,

tebant enim actus fuüpernaturales, fed ita,

Güzl 'Ufü('

ut facultas ad. eos precisé à DEO adjuvetur

firi Q

& facilitetür,' ejus autem tota. efficacia &

f ff

ufus à libero arbirrio depeudeat, quatenus

Augïlfüm

hanc gratiam poffet fibi mereri, & eà adep-

tá omnis laus boni ufusin hominem redun-

It ong

lt g,

daret,

T gt

Secundasm partenloquitur D. Hieron, L.

r.contra Pelagium, ubi refert pelagium di-

Pa frap

H Dgs

xiffe: Quidguid im me boui habeo , tllo fuge

* tl

gerente et adjwvaute combletur s itemin-

TW 1

térroganti Hieronymo: q«od agzs bogumt

Tij

ruum e[t,an DEI? RefpondetPelagius : zze-

77

um eft & DEI,nt ego operer , ille adjuvat.

Qui)

Similia habet-D. Auguft. in enchirid. c. 32. &

Wt

[

L vx'. ad fimplicium-q.. 2,

Czterüm quod

-

attinet

Pmll[ hæ.

/

J

rj

2$ 0IMIL)S

Hituendum

atünet concurfüm. Dei fimultaneum ordinis

um DH,

naturalis ; non pertinet huc ; etfi prudenter

j cadellis,

colligatur , à Pelagio hunc nunquam fuiffe

yitualisd«

negatum , fed folüm concurfum previum ;

eus diir

ne , üt timebat, lzdererur libertas hominis,

operis if

- Térüia Pars efl D. .Augu[l. varus in

egáfe *

locis precipue L. de gratia Chriftüi c. 7. ubà

am gr

refert vcrba Pelagii: J4djmvat wos DEUS

7 (Itfee

per revelationem ci- dotirinam , dum cor-

gnim

dis mo[irz oculos aperit , dum. uos multifor-

Iempe d

qni & voultiplici dozó gratia celeflis illumi-

üt mox

€4t, & cap. 16. ejusdem verba recenfet:

1 adm'xt-

DEUS in mobis operatur "velle, quod bonum

j

(ed t

eff , velle, quod [antium eff , dum futura

) odl

&gloria e$ pramiorum follisitatione. flupem-

diiadid

zem fafcitat voluntatem.. Quapropter D.

t, quätïüus

Auguftinus L. de gratia & libero arbit. c. 14.

!

CU

ita concludit ; cz fuerimt comvitii , fa-

Ym r

licet Pelagiani, 444 mec fcientia D. Legzss

nec natura, uec folavemi[fio peccatorum e

J) Heron. L*

illa gratia , qua datur per JESUM Chri-

ni

pdigil

fü

um. Domizum noflrum , fed ipfa facit , u£

jl

//

Á

lex impleatur , satura , ne peccatum do-

miuetur im ea, liberetur, ad boc fe eomver-

n i

EHUF ,. ut comentur oflendere pratiam DEI

ii junh

Jécundàm opera & merita mofira . dari,

vjigus

«,4(

I i

Ex quibus patet Péligium non folüm admi-

fiffe pratiam'; que intelle&tum illuminar ,

jnàc

"m

u

prout haec confifüt in lege; do&trina; & ex-

at

emplis

16

& JMJoS

emplis Chrifli, nec folum auxilium poffibi-

f t

liraris voluntatem afficiens, quod ex parte

Vg

actüs primi fe tenet; & potentiam liberam

Vriden

in fua indifferentia reli&tam non applicat ad

Qit dcent

actum, cüm pre-cisé fit confors potentice in-

p

differentis , fe ad a&um applicare aut volen-

tfc, i

tis five nolentis; fed infüper admifit aliquod

t du

auxillum , quod inclinaret ad. actum , fub

trfnl

hoc tamen difcrimine, quod priores grati&

du

antecedant noflra merita, pofterior autem

if

lt g

detur fecundüm merita noftra; item quód

hec pofterior non fit auxilium volitionis &

LU

n imus [

a&ionis, quafi a&tionem infallibiliter effice-

ret bonam, & indiffolubili nexit potentiam

"pf

ff

cum a& conjungetet ; quia hoc, Ajebar,

repugnat libertati , fed folum eft. auxilium

. ) f

b ïw,l;

adju

torii & facilitatis , quatenüs potentiam

precise facilitat ;

ficut dicitur de habitu; ac

gum ul

bjicitur liberee appli-

lm

proinde ficut habitus fü

*

cati

oni voluntatis, ita idem eft de hac gra-

4

C pf

d Ltj

tia; ex quo manifeflé fequitur; omne bo-

num actionum noftrarum originativö à no-

WO teuf

bis effe, à DEO folummodo illud perfici

W trm;

Ex his

Q

feden

Con[lat 4ta pars ; nam cum Pelagius

UT

libertari; quam acerrimé piropugnavit, omni-

L dj

no gratiam efficacem repugnare docuerit

bi pof

lia Pll

ex prioris affirmatione recte infertur oppo-

ita

xe (J.M.].) $&

17

m pofí

fita negatio p(;fterioris, id quod D. Aug.L.

] ex put

de gratia Chrifti c. 3tio, 4to & 5to oftendit ;

m libeur

Et quidem c.4to fic doctrinam Pelagij indu-

appliot i

cit dicentis; Aos Z/fa zzia diflinquimus ,

otentigl

primó lotó flatuimus poffe , adó velle, 2£ió

aut volo

efre, Primum illud pofe ad DEU perti-

fit aliqi

£et , duo rk/iqzm velle & effe ad bomtinem

lum ; W

referenda funt, quia de arbitrij fonte

res grati

de[cemdunt ; erao im voluntate j opere

jor aütem

bono laus bomints, Et paulo poftt w geze-

em qU

raliter univer[a complediar , quid poffa-

liionis &

mus omne bonum facere, dicere, cogtta-

ve illius efl ,. qui boc pofe domavit, qui

r ff

tenttat

boc pofe adjwvat, quod verb beue vel

] "j e ,M

agimus vel loquimur , vvel cogitamus, 0«

:&a )

Jirum efl, qui bac omnia wertere etiam

in malum poffumus, Etinhoc errore Pela-

y poret

D bb

gium ufque ad mortem perftitiffe cenfendum

l 40p^

eft cum.D. Auguft, quidquid aliqui conten-

dant, poft damnationem Pelagianz Harefis

137

1 o

à Zozimo Papa factam, Pelagium in hoc pun«

in

Co receffiffe, fed duntaxat in prioribus ad-

ia

huc erroribus hafiffe.

ilud p9

Quód verb in omnibus Pelagius non

recefferit àÀcommendationelegis , prout ob-

fervat P. Gonet , aperté loquitur D. Auguft,

um Pelagl!

L. de hzrefibus & L. de gratia Chrifli c. to;

avb

orti

ubi poft verba fupra relata & poft interpo-

e do(;ufl4

fitam plenam Pelagij docttinam fubdit: quid

fertit

j

mani-

18

AR O.M. . ) aM

I

üa7zif'eþiw , &ibil aliud eum , fcilicet Pe-

t etyc

lagium, dicere eratiam ,quá DEUS iu no-

st Gcll

bis operatur velle , quam legem tb dodiri-

Trl

nam , in lege namque ei doctrina futura

100 tor

loria e$ pramiorum promittitur magni-

byteri

£udo, ad doiérinam etiam pertinet , cuüm

Vntre

isadetur omue, quod bonum eff, Exhis

Iuferes Prxcipuam cum Pelagio litem

ini Y

tts fin

fuiffe D. Auguftino degratia actuali, non.

Cl g

vero habituali fantificante, Item gratiam

à D. Augufílino & Catholicis contra Pela-

omneopl

It qu*:

gium defenfam effe per fe efficacem, quz

dat velle & operari, nuncit

ftut

p

Ro

Alerratio Semipelagianorum , Cal-

ib

vini, Lutberi 65 novilfime ejus

Cátion

VOCat

Difiipuli Molant.

i

N via à D. Auguftino contra Pelagium

Ton qn

premonítrata non rectà incedentes alij

]

ad finiftram, alij ad dextram (iniftré de-

Tinfi u

Titrds

clinaverunt, nam Monachi Adrumetini in

t

Affrica cum efficacia gratiz à D. Augufti-

Fs

no afferta negabant ftare poffe liberum ar-

Titigs

bitrium, quem errorem dum refutáffet D.

Auguft fcribens Librum de gratia & libe-

p

dis ,

ro arbitrio , alij denuó inferebant, faltem

f&r lpf(

illum corripiendum non effe , qui manda-

de an

ta non fervat, fiquidem D, Auguftinusto-

T cu

tam

1

;sæCJ..M. E..

I9

(clicet

tam emendationem in gratiam refundat;

EU f

du

aft facilé hoc ipfum virus fuftulit fan&us

Przíul ao [ibro de correptione et gratia,

ia fum

non tamen ita, quin non Maffilienfes pref-

p t

byteri cum füis viam mediam flerpere at-

7790

^ Bxhis

tentarent, Pelagij àt nimis frigidi , Augu-

ftini veró üt nimis rigidi veftigia recufan-

dopio lt

tes; hinc contra Pelagium ftatuerunt pec-

duali, not

catüm originale & neceffitatem gratiz ad

m gratit

ntra Peh

omne opus bonum,contra Auguftinum au-

tem, qui electionem eternam DEI inde«

enm, quæ

pendenter ab operibus noftris fieri, item

per dona gratizx eflicacia infallibiliter in-

ferri opus bonum afferebat, contenderunt,

m; O

à DEO aqualiter omnibus gratiam & vo-

i u

cationem ad falutem offerri , hujus autem

vocationis efficaciam ab acceptatione no-

J

ftrz Voluatatis pendere, ut proinde huic,

n Mgit

non autem DEO initium fidei & perfeve-

lat

rantià ufque in finem adícribi debeat, DPa-

i Bniïhä??'

riter docebant,ipfam gratiz efficaciam non

dromed

determinare infallibiliter Libertatis indiffe-

p A

rentiam ad opus bonum. Et haceft gene-

[ibenm?

ratio Semipelagianorum ,

quorum princi-

pes Fauftus re

gienis Epifcopus, Genna-

yelutà Ct

dius ,

a «

Caffianus Collator dictus ob con-

at (aï[?

fcriptos libros collationum Patrum, exin-

gí m

de Semipelagiani dicli, quia, ut patet, ali-

qua cum Augufítino contra Pelagium, ali-

Lxguflit:ïä'

2

qua

xf OMJO

qua cum Pelagio contra Auguítinum tue-

n

bantur. lIgitur ex his velut fontibus, hau-

ll vo

Toetltis

ferant , potiffimum errores aut errorum la-

tices quatuor:

noler

Primus efi

filve

circa prædeüinationem,

que fi accipiatur pro efficaci affumptione

ORs

hominum ad gloriam, volebant, eam non

ttamn

effe gratuitam , fed dependentem à prafcien-

tj

tia meritorum noftrorum, quá DEUS om-

f0

nibus «qualiter offerens gratiam , przvidet,

N

quisnam requifita ad confecutionem gratiz

G dey

ln

& falutis opera facturus effet, & bono fine

difceffurus & quisnam non ; id circo dum

lts

ijs obijceretur exemplum parvulorum ante

CQ

baptifmum decedentium , quorum aliqui fi-

tsf

ne fuis meritis baptizantur, alj non, item

i n

adultorum, quorum aliquibus evangelium

Qt, |

pradicatur, alijs non ; refponderunt, illis

fl

M

parvulis baptifinum dari, quiboni futuri prz-

vifi erant, eu ex pravifis eorum meritis,quz

Qlidey

habuiffent ,fi diutius vixiffent,illis vero nega-

V

ri,qui mali futuri przvifi erant. Item illis prze-

Raf

dicari evangeliá ,quos DEUS pratcit creditu-

Yi

ros, fiaudiant; aljjs autem non, quiaprz-

X

Ícit eos non credituros, quafi veró gratia

fldm

ad falutem vocans in eo con(ifteret, quo

xf

DEUS quidem nullumin coelis recipere vult,

läpü"

ni(i per facramentum regenerationis , quod

farc,

in omni ftatu & lege naturali vel fcripta vel

e€van-

2X

E JORTMSE..

inum tut-

evangelica preparat, omnes genéraliter ad

ibus, hal

illud vocans , fed tamen ita, ut qui ex fuis

ttorum l

meritis voluerint, fiant fili; DEI, qui autem

noluerint, inexcufabiles fint ;; quá ratione

nationett,

falvare intendebant , tum. Voluntatem DEI

[mptiox

omnes homines falvos fieri volentis, tum

eam nol

etiam noftram libertatem,vi cujus. five ini-

praícien

tium falutis & perfeverantia, five ipfa perdi-

tio ex nobis efít.

FUS ort-

ravidet,

Siautem ptedeftinatio fumatur pro effi-

gratiz

caci decreto DEI circa actus noftros, nega-

ono fine

bant Semipelagiani , quód ea przcedat vo-

ico dumi

luntates noftras , & ideo calumniabantur

m at

contra Auguft, quód fatalem fuá doctrinà

n aïxqui t

neceffitatem inferat, in malis defperationem,

gon, 1

in fanctis otium , in alijs diffolutionem indu-

cat, bonorum operum laudem, orationis

erangtlt

ernt, ! 5

ftudium & ipfam extinquat libertatem.

adus eff. circa liberum arbitrium , quod

fgtr pree

1critiSsqux

quidem ab originali peccato gratiá fpoliatum,

& naturalium virium lefione faucium, fine

«t g

ajlspt

gratia (anitaté recuperare non poffe afferebát,

itatamen,ut, velut femina naturaliter anima-

q at

bus indita, remanerent aliquz vires,benede-

, quiap

fiderandi, petendi, credendi, licétvoluntas

veo p

ex fe noh pofíet bene velle & operari; ante

etet ; p

lapfum enim, ajebant, voluntas bene defide-

N

J

rare, bene credere, & etiam bene vellepo-

Ollis ;

B3

terat,

j pe^

enir

22

AROLIMJ.osSMw

terat, aft perorig

ltatig

inale hoc 2dum pc,-rdid/it,

non veró primum.

gt

3tinsex priori fluens e[ff circa initium

4ti

fidei & falutis & circa ipfam perfeverantiams

quie

cüm enim has vires libertati animz poft lap-

rti, (

fum attribuerentjaut licét, bt advertit D.Au-

fidel|

guft. in Enchirid. c.3r. aliqui fubtiliores non

bnta

attribuerint, tamen docerent , quód gratia

g

quidem à DEO antecedenter offeratur, non

iaf

tamen preveniat voluntatem, fed folüm fit

(ttetm

cooperans & comitans, ita ut homo fibiar-

du

rogare potfit, qubd DEO, fuum auxilium of-

U

ferenti, confentiat & cooperetur, reclé ex

(

his infertur , Semipelagianos initium fidei,

Qmïg

& falutis, ficut & ipfam perleverantiam in

Tion.

viribus voluntatis pofuiffe, quatenus DEUS

Tn

pravidens, hunc hominem oblatis fuis auxi-

adf

lijs confenfurum, idcirco illum ad fidem &

d

falutem predeftinat, alium quem pravidet

grraru

non confenfurum, abEvangelio, baptifmo

ilig

& falute excludit. Hinc pro clypeo uteban-

iaf

tur Ícientià quádam mediá, in qua DEUS

Wt

pravideret futura noftra merita & confen-

Vly

fum, quem non daret, fedà nobis ex-

qui

fpectaret , ídque tam in parvulis quàm ad-

df

ultis, quorum alios utpote przvifos velut

dei

confeníuros & perfeveraturos pradeftinat ,

T

alios reprobat. Unde etiam perfeverantiam

fatny

non [habebant pro Dono DE], fed eam vo-

J

tiog

lun-

AaRCLIM.)SE

23

n perdii

lunfati perconftanté affenfum ad cooperandü

gratie ufque in finem adícribebant. Ex his

fea initut

4tus error deducitur circagratiamali-

verantiy

qui enim craíffiores & Pelagio própinquio-

z pl

res, de quibus in errore 2do, ad initium

rtit DAL

fidei & falutis omnem gratiam remove-

tilioresmi

bant;alij fubtiliores & à Pelagio remotiores,

de quibus num. preced,,admittebant gratia

od puii

Tatür, noi

fed meré indifferentem, quaz liberi arbitrij

1 folim l

determinationem non caufaret, fed exfpe-

vo Íibia

Claret , & tanquam puré comitans adhuc

locum naturali merito relinqueret, Aít

xllumof-

r d

Quares in quo igitur compendialiter

errarunt Semipelagiani & in quo non? x,

um fïdcl!

xantiatm d

non errarunt dicentes, DEUM omnesho-

mines ad falutem vocare, & ijs fufficientia

ensDEO

db[uis U*

adfalutemauxiliaconferre, feuquodidem

eft,3 DEO gratiam omnibus coníerri; nec

a ia

" szvideæ

erraruntin eo, quód dicerent, voluntatem

ipfi gratiz obedire vel re(iflerepoffe, cüm

u

i(ta (itexpreffa Concilij Trid, mens, fed in

ïp€

hoc, quód opus bonum voluntati noftrz

Q

i

T. cont

tribuebant, non autem viribus gratiz,

quatenusex parte noftra eft coníenfus vel

inobs 4

diffenfus, cüm talis confenfus à DEO non

j qii

detur,unde hacratione initiG falutis & per-

ais

feverantia libero refervaretur arbitrio. ubi

rædcllmäi )

tamen 24verze, non omnes Semipelagia-

fort

nos effe h&reticos , cüm aliqui in hoc er-

[.ed Cam W-

4

ro-

Áite

Xä& (JM.).) $«

rore non perfliterint,quin imo ipfeCaffianus,

[ R

de quo fupra ,hxreticus dicijnequit, fiquidem

m

fcripferit, antequam hic error ut hzreticus

dedis

in Concilio fueritdamnatus, Idem dic de

CUT

Fauíto, & Gcfiadio & alijs contemporaneis.

lal

Calvinus & Lutber us individui comi-

[RITUR

tes in eadem errorum via, fed non eodem

DEUS.

incedunt Paífu,

Nam Lutherus liberum

us

arbitrium in homine vocat titulum fine re,

p

eoquod per noxam originalem , ita liber-

W at

tas extincta fit, ut voluntas nullam plane

Ts

activitatem internam retineat, fed meré fe

i

paffivé habeat, faltem ad motus, quos per

Yl

cam operatur DEUS , allegátque Luthe-

li

rus pro fe illud : ficut lutum in manu fi-

pali

guli, ita vos in manu mea, ex quo ad Le-

Cred

on, X. ar. 36, concludit: Z&erum arbitrium

hn ]

pof! peccatum eff ves de folo titulo ,e dum

Tür

Jfncit , quod in fé eff , peccat. Exhis

l'ät, l

Infert Latherus, nulla prorfus eífe me-

MT

rita juftorum , nec opera bona prodeffe

(

ad czli gloriam, imo opera, prout à libe-

qf.

ro arbitrio procedunt, effe mortaliter pec-

ïg;n

caminofa, ac tandem precepta DEI ferva-

V

tu omnino effe impoffibilia tum ob caren«

fii

tiam libercatis, tum quia in homine pnihil

tian

eft, quó a&us ejus DEO reddatur gratus,

l

&

His 3:ium fubjecit errorem docens , quoód

duf

gratia non fit donum interiüs hominem

iraf

reno-

GR CLM.J.) EX

2j

Caffamy,

renovans & fan&ificans, fed quód fit De-

; fiquiden

cretum D., quó aliquibus gratuito à fe

hareticit

ele&tis intuitu meritorum Chrifli

nulla

m dic d

etiam enormia peccata imputantur, fedijs

poranei

lethalia eatenus tranícunt in venialia, qua-

li corti

tenus veniam à DEO confequuntur, &

n eoden

DEUS ea contegit Scuto juftitiz juxta illud:

liberuti

beatus Vir, cui non imputavit Dominus

fine rty

peccatum, velcujus tecta funt peccata.

ta libet-

ut autem homines altó fopitos fomnó ín

n plane

his erroribus confepeliret, & de fua ele-

mere fe

€ione fecuritatem appingeret, cum Simo-

juospdt

ne Mago finxit, folam fidem fufficere ad (a-

lutem, intelligendo nomine fidei princi-

; Lmhg-

g te

paliter firmam fiduciam, quá homo certé

credat, DEUM ob merita Chrifti fibi om-

1 adle

sirim

nia praterita & futura peccata condonatu-

rum, &, quomodocunque fceleraté vixe-

[y,ä'dlllw

(l

rit, propterChriftum tamen czleftem glo-

riam collaturum,

y dferte

Caívinus autem non ita craffo in-

| podtlt

ceffit pede, fed vulpina callidus preffit ve-

yrille

jlier

ftigia, verbis Catbolicorum perfzpé , imo

etiam aliquoties catholicá fenfüs compo-

yg av

fiti & divifi diftinctione ufus, hinc gra-

ob d

tiam D. Auguftini non negavit, fed mal&

jinc D

explicavit, fatum contra Manichzos ex-

j g

clufit, contraLutherum voluntatem in fu-

15j quo

is actibus meré paffivam negavit, liberta-

,ominc

tem

f(

$

26

[

1

ARCLM. J)SS

tem áfferuit, fed fubintelligendo, quz fit

us q

libera à coactione, non veró libertatem

«l

indifferentiz admifit, utpote qux per gra-

Ms

tiam efficacem tolleretur, Ex quo ulterius

lss il

proceffit cum Luthero, docens DEUM

are D

effe caufam & authorem peccati, quia cau-

t

fat, quidquid eft in actu peccaminofo, &

intof

per fuam motionem aufert poteftatem non

t

peccandi. Item voluit hominem naturali-

r fai)

ter effe inclinatum ad malum, & ita nec

(l

per gratiam leges divinas fervare pofle.

"le, (

Molamus Hamnoveranus primarius in

(int

1

fpiritualibus&politicisMinifteranno MDC,

fiy,

XCV .ad juffa fui (ereniffimiElectorisBrunf-

ftitq

vicen(üis tres decades, de gradibus unitatis

Ecclefiz edidit, cüm enim Augufliffimus

]

Imperator Leopoldus gloriofiffima memo-

riz pro reducendo ad Ecclefiam Romanam

Brunfvicenfium Eledoratu per Comitem

de Bucheim pro tunc Epifcopum Neofta-

l

dienfem 14. annis laboraret, hicMolanus,

Üy

ut diffiparet confilia principum, gemino

mgu

ftratagemate ufus eft;preprimis fe unionis

tïï,c

reducendz finxit ftudiofiffimum, praten-

«

dens Lutheranos non effe Hzreticos, ut-

h

pote qui non contumaces, fed ad fubje-

&ionem praftandam paratiffimi forent, fed

p

totum obicem effe ex parte Pontificis huic

qu

reuqiopi cortumaciter refiftentis; deinde

W

Omnées .

»

ARCIMJoSSE

lo, que t

omnes quzftiones inter Romano Catholi-

libertaten

cos & Lutheranos controverfas oftendere

1 per grà

conatus eft effe meré verbales, gramatica-

10 ülteri

les, nullatenus autem reales, quà callida

s DEU

arte Electoratüs ad Romanam Ecclefiam

reducendi fpes tota evanuit,

Dum autem

,quia d

yinofo, l

in eodem opere ad quaftionem de juftifica-:

latem not

tione & gratiá defcendiffet, prefatos erro-

; naturali

res fui Magiflri & oppofitas contra eos ca-

V ita Dd

tholicas decifiones intitulat nomine Phra-

poffc,

fium, que (i ab utraque parte meliüs & re-

marius t

& intelligantut, fablato grarnaticali certa-

tU M DCo

mine, nullam pro utraque parte rcalem

nisbtune

;*clinquem dífferentiam, Sed contra hos (it

; onitli

aftftm

Rewcaiz'o brevis 4d reclam

mgmeam

Veritatis [emitam,

Rormanarm

Comitem

Efolutio 1. comtra Semipelagianos, ln

:

R

j Neo&a-

via falutis ita pede libero eftinceden-

cMolatus

dum, ut gratiz Divine precedentia non

j emit!

negetur, Primam aflertionis partem non

fe utio

eft, quód probem , cüm eam Semipelagiani,

) j l'æm'

etiam plus equo,defendant. Alteram vero

partem

xjco

« b

Probo 1. tum ex D, Auguft. Locis fz-

p citatis, tum ex Concilio Araufic, in

orent,

quo definitur, non folüm omne opus bo-

j

fed etiam

j deii

num meritorium vitæ-'æccrnæ ;

totum

28

AR COLM Lo s

4

totum faltis negotium ad DEI gratiam ree

fotis ne

fcrendum eífe, nec à DEO exfpettari con-

aqi

fenfum noftrum, fed pezveniri, hocipfum

pv

in nobis operando, ut credere, de(iderare,

[ererin

petere, pulfare &alia , quzad falutem fpe-

fit pre.

clant, agere velimus,

Hujus Concilij ca-

extd

nons$ zf. videri poterunt apud P. Gonet

al h

vel NN, Salmant,

qii q

Probo 2, media neceffarió proportio-

l0njm

nantur fini, atqui falus feu vita zterna

ITRY

tanquam finis, eft aliquid füpernaturale &

1 o

donum per Chriftam, gratia DEI vita «-

al

:erza im Chrillio ad Rom. 6. ergo etiám

at

actus velut media ad eam tales erunt & fu-

DEUM |

pra vires naturz, 24 nulla creatura dat

ii

fibi primum effe in fuo genere, fed DEUS,

füieti

qu: vocat ea, qua non funt ad Rom.7.,

Qu l

atqui juflificatus dicitur zeva ereazuza ad

Dl

Galat. 6., item vocatur erazis juffiftcatus

?f14jj

per gratiam ad Rom. 3., ergo non ex fe,

Vi

aut fuo ex merito dat fibi falutis initium,

It dl

Ü

unde Apoft.2. Corinth.3. concludit zoz quàd

t W

J'ificientes flnus aliquid cogitare ex nobis

p

£anquam ex mobis, & Chriftus confirmat Jo-

W

annis 6, nemo venit ad me

traxerit illum,

, nifi Pater meus

h

C

|

Confirm. juxta Apoft. . ad Corinth. 4.

|

nemo fe difcernit przalio, nec habet, quod

| bet

non acceperit, aut prout alibi , non eft vo-

Q

lentis

!

AR CLM.TLoSE

29

ratiamt

lentis neque currentis, fed nïifærcntis DEI,

dari con.

atqui i DEUS exfpe&tat confenfus noftros

hociplur

pravifos , aut fi initium . falutis & ipía per-

lefiderat

feverantia eft exnobis, tunc unus fe difcer-

atemfpt

nit prealio, cur € maffa perditionis fuerit

neilij

extractus & quare non alius, item unus prz

I) Gont

alio gloriari poteft, quód ex fe habeat ali-

quid, quod à DEO non accepit, quin imo

:portio-

non jam miferentis DEI, fed volentis & cur-

| &terma

rentis erit falvatio, ergo potius cum Apoft.

yrle &

2. Corinth, 9. concludamus, DEUM non

vitA t-

exfpectare confenfus noftros , nec perfeve-

0 eddm

rantiam & initium falutis in nobis effe, /ea

wb

DEU M omnuem gratiom abundare facere

aora d

in nobis,ut im omuibus femper omuem faf-

DEU

ficientiam babentes , abundemus in omue

BUA

opus bonum. — Ecce quid operetur gratia in

( à

nobis: omzem fufFcieutiam ad omzue opus

6072&!70.

7//?4:145

Ex his preclufi manent omnes

p & (C,

Semipelagianorum errores.

Ubi «dverte

joitum

hic allegata. contra Semipelagisnos, à for-

i q

tiori pugnare contra Pelagianos, ut proinde

ex n

proPelagij refutatione etiam fufficiant. Quod

qmat

veró cüm gratia adhuc falvetur libertas , fu-

sé infrà demonftrabo, a&turus de gratia ef-

jtet ml

ficaci.

oritths ^

Refolutio 2. negata poft peccatum li-

bertati activitas cum Luthero , vel fublata

bgt) ql!O

cum Calvino indifferentia,non folum lata eft

pdi?

Jentis

M

30

A* (.M.J2 s

Cheili

perditionis via,fed etiam àrecta ratione deviat,

Prob. t, bar5s. Via petditionis eft,nulz

OT

Nereti

la admittere juftorum merita, fed potius om-

(itore

nibus operibus appingere peccata mortalia,

düm

leges Divinas vendere üt fervatu impoífibi-

fito.

les, nulla eleGtis peccata imputari, folam

fidem ad falutem fufficere, & de ea affecu-

quim

rare, item DEUM auctorem peccati confti-

g

tuere, & hominem ad malum determina-

ficbdi

tum dicere &c. atqui hec omnia & alia ab-

Vünt

fürda (equuntur ex negata libertatis activita-

QLlüquf

te & inditferentia, ergo. z. eff docrima Lu-

T. L

H

theri c& Calvini,

)

qm:

tf

AMajor , etfi omnes ejus partes in fuis

refpective locis in alijs. tractatibus tradi de-

DR

TC

berent, £aimez brevtter ita confiringitur,

1720 Scriptura S. multa opera vocat bona,

irrog

v.g. unctionem Magdalenz Matth. 6, oratio-

fibij

nes & Eleemofynas act, 10., & econtra ex

defectu operum bonorum damnat fatuas vir-

fite

hh

gines, fervum, qui talentum otiosé defo-

M

j

derat &c, Item vita zterna vocatur merces,

t

braviü, atqui DEUS non przmiat,nec fcriptu-

Yi

ralaudatpeccata, aliàs omne virtutis ftudium

hju

in vitiatranfiret, ergo in prim

à parte eft perdie

l

tio.240 ChrzfIEus pracipit, ffFuis ad vitamin-

$0

qu

&redi férva mandara, & DEUS obligat nos

adlegem àt falutis medium, atqui ad impo-

Ttjj

D

fübile non eft obligatio, ergo. Item.fi lex

Chri-

-

A CI.M. ) u

e devid,

Chrifti fervatu eft impoffibilis, ad quideam

s eltad-

propofuit ? quin imo fi hoc ita fit,fine injuria

hzreticos vocabo adulteros , fures & pro-

OtUSOr

mortali

ditores ; falfo etiam David dicitur vir fecun-

mpoil

düm cor DEIfaciens omnes voluntates ejus,

fal(o etiam Apofl. dicit omnia poffum in eo,

ri, folit

3 affeti

qui me confortat , & Matth. 1 1, mandatà ejus

. gravia non funt, ergo nec 2dum tenet, 2770

ii conl

termin

fi electis nulla imputantur peccata, inepté fle-

-dlia h-

verunt David , Magdalena & alij, fruítra

.quoque ad poenitentiam hortatur DEUS ,

ydivita-

it]d Ltl

imo apud Ezechi. c. 33. mentitur dicens;

Juflitiajufli non liberabit eum , I ua-

n l

cunque die peccarverit. Preterea quomodo

d

DEUSjuftéjudicat quemque juxta fuas vias,

nec eft acceptor perfonarum , fi peccanti non

iringilt

gcat bot

irrogat poená & imputat culpà? ergo nec 3tiü

f oraie

fubfiftit,pro quo vide plurazz vefotut.Y.Art, T.

Jartum patet ex diéfis de necef-

atontta d

fitusvi

fitate operum bonorum.

Et quidem fi

fola fides juftificat, quomodo Apoftolus

o d

dicit , ffme cbaritate vibil mibi prodeff ?

u m

u

nofie juftitia dicitur legis impletio, atqui fo-

la fides non implet legem , quin imo jufti-

li [ludiïïï

tia eft in beatis, in quibus non eft fides, er-

cdiptt

£0. taceo fures & la:rones poffe credere,

". j[g]])."ll*

quos tamen juftos"non dices.

guad Au-

gbl

zem nec fides affecuret. de [aute , liquet,

T

nam omnibus dictum eft, nefcit homo an

o :

amos

Chit

D

32

AR .M.J) $M

amore an odio DEI dignus fit, & ut certam

b eri

faciamus per bona opera vocationem no-

quen D

ftram, nec de propitiato peccato fecuri fi-

iqgitat

inus, hinc timor virorum fanctorum , cum

pudiüo

metu falutem fuam operantium.27P b/fpp.z.,

wturD

preterea pradeítinationem Apoftolus vocat

cufet

vias DEI ininveftigabiles, & à certamine, me-

& ddi

ritis & labore dependere afferit, atqui nemo

WE Dl

Á

certus eft, an debité certaverit, an eá, qua

t lcqucn

debet firmitate crediderit, ex toto corde di-

[//]

lexerit, & bona opera prxítiterit, nec ícit,

f prol

an in his perfeveraturus fit, cüm multi bene

lm rl

incipiant & malé finiant, ergo nec de falute

bis. Wi

nec de przdeftinatione vel perfeverantia cer-

B dj

ti fumus, bhinc falfum eft, quód fidesadju-

qui n

ftificationem neceffaria, fit illa, quá quiscre-

pans ]i

dit, fibi peccata per Chriftum remitfa , féque

L0 qo

€tg0, H

effe juftum, nam quod creditur, debettam

certum effe quàm certus eft DEUS , atqui

Qülcet

remiflio peccatorum non eft ita certa, alias

fruftra fideles orarent Zzzzrte zobzs debita

RT

zo[tra , fi enim certó credere debeant, pec-

Vab r

cata fibi efle remiffa, quomodo orare pof-

Wk W

funt, ut eis remittantur, ficut orare non

l

poffum, ut veniat Meffias, quem certó cre«

thlm

do jam veniffe, ergo etiam quartum falfum

B

eft,

ftumefh aperta blaípbemta , nam

(s n

fiideo DEUS neceffarió caufàt peccata, quia

!&t pro

ab «terno przvidet ea, tunc nulla creatura

libera

;

l

WRCTMJOSM

33

LUE certit

libera erit poffibilis , fiquidem implicatactus,

10nem t

quem DEUS non przvidet. Et certé DEUS

o fecurl

iniquitatem non volens eft;nec nos neceffarió

turm , (l

perditioni obijcit. Quomodo ver adhuc fal-

Philia

vetur DEI operatio in peccato, etfiillud non

olus yod

caufet, alibi preoccupatum eft.. 622 f/a/fftuas

mine, m

€x dictis art, 1, & ex mox dicendis patebit,

tqui nem

ergo patet in omnibus his, ex negata liberta-

1e4, QU

tc (equentibus, viam perditionis effe. jam

corde d*

Prob, 2, pars , quam fors efficacius cz-

iC Ícil

teris probat Ícotus volens , neganti liberta-

u bene

tem probandum effe verberibüs, non ver-

de t

bis. Mihi autem ita probatur: àrecta ratio-

EU

ne deviat, & contra lumen naturale pugnat,

adesadj!

qui negat in mundo dari peccata, atqui ne-

x quisqt

gans libertatem negat dari peccata, cüm in

m

€o quod quis neceífarió facit , nemo peccet ,

ergo. Hinc nemo culpat amentes , infantes $

Á debct ml

us 16

quilicet non agant coacté, quia'tamenetiam

cà, !

non agunt liberé, arguendi non funt, Dein

77 iil

decalogus eft regula boni, fed fruftra datur

bent É

regula, nifi illime conformare pothm , ergo.

) ordtt PO,f

vide plura, quz dixi in reffex. rmá.

Refo

- ordie M

Into 3ia Molanus non intrat per

oftium ,

dum fophifticé tranfit ad phrafes

t

T

grammaticorum, £477;: quia nemo verita-

tis intrat oftium, qui craffos errores vendi-

il , "mi

yi

tat pro phrafibus, atqui propofitiones prz-

ata

]ua Cmmf;

li

43

AROLMJIOSM

fatæ Lutherià nobis mox difcuffz,à Molano

fs ito

autem nomine phrafium baptizatz funt craf-

Af

fi errores, üt mox vidimus, ergo. Et fané

tiones "t

quis hujusmodi fcandalofas propofitiones,

duthotib

nellum

quas decade 3tia controverf. 3. recenfet: z2

omni opere peccamus , boua opera fecun-

qoliion

dum quid [unt peccata mortalia , bona

as l

tl

epera fumt cavenda & hujusmodi plura,

quis inquam talia pro phrafibus emet, Nec

Mi tir

obeft, quód przfatus per ly peccatz intel-

il

ligi velit quandam imperfectionem , quz

h

poftlapfum Adz etiam bona opera inficit,

hn

/|

]

quatenus non eo Spzrztz e? promptitudiue

Wt

!

illa peragimus,vel im circum[lantijs cefpt-

Ti ls

£amus, ut ita femper aliquid perfectzo-

Hs

z/is eis defrt, namimprimis hec mens non eft

400

aliorum Lutheranorum, dein plebs comunis

Mul yr

fub dictis phrafibus non capit verbum hoc,

fhf/f/y

ergo vel ad univerfales Chriftiane grama-

li f

ticzleges reducant phrafes iftas , vel easubi-

lu [/

que eliminent proteftantium paftores,

Tl

Me. |

rii

Deflexio Aichaelis Baij &

d

( 4Janfenij.

:

Ublató per Tridentinum Lutheri & Cal-

Dttor

vini offendiculó ad eundem denuó gra-

Mu

$

f

tiz lapidem offendit pedem Michae

icand

BajusDoctor Lovanieníis,& Janíenius Ipren*

Ntint

!

ÉO MJ.)e

35

x AMolt

fis Epifcopus in fuo libro , quem fub titulo

ate funtci

-"Auguflinus confcripfit ; prierzs propofi-

ego, Hl

tiones 79. confixit Pius stus, quz paffim in

topoliirs

authoribus reperiuntur, & infra contra Quef-

tecenha: i

nellum fparfim referentur, pofferioré pro-

qea n

pofitiones funt : nempe 4//2u4 DEI pra-

ralia , n

cepta Lomipibus juflis volentibus ch--co-

us ba-

imodi plu;:

zautibus fécundum prafentes ,

; efrieh Pfï

bent vires, [uut impolffbilzA , deefi

j

quoque

7777

ii gratia, quá poffibilia fiant.

2da e

nem, Q

|ntertori gratiain flatuna-

era infici

£ure (A,

fe nunquam reffflitur, 31ia. ad

jj vitudit

2neren

É

"um e demerendum in latu ma-

yulijs aj

$ura

Ap[a nom requiritur in bomine li-

eer.

l perfeä/s

4c

0zi22on

tas À neceffitate , fed fifficit libertas

pens o*

6 4tat Semipelagiani admitte-

bant prav

eneut.

jdsci

i gratia interioris necef-

yebun

Jfitatem ad ffug.

ulos acius, etiam ad ini-

lune f

Fium fideief im boc erant

beretici, quod

; Vdai

"vellent eam &£ratiam tale

" efe, cui pof-

ftorei

9t bumaua volunt as vefr

/Jlere vel obtem-

Jerare,. st Semipelaeiatwm e[l, dicere

Chriffum pro omnibus ompino bominibus

Buj Vj

"mortuum e/fe aut fa.

ter h

"guinen fWdiffé. In-

as autem propofitiones Innocent. X,

prioribus 4. fimpliciter hzrefeos notam infli-

m

Xit,

g d

TU

üt Íca

$tam veró nudé fumptam reprobavit

im M

j

ndalofam & temerariam , atque fi per

n( mllslþ )

cam intelligatur, Chriftum pro folis przde-.

a

ina-

I

36

ASCIM. ) 3«

I

ftinatis fuiffe mortuum , pariterüt hereticam

wtente(

nem Bu

confixit. Igitur cüm Bajus in fuis propofi-

tionibus fimilia quoque de libertate & gra-

nos, Tr

tia evomat, facilé difcernitur , quomodo

m

uterque nunc ad Pelagianifmum , nunc

folam

ad Calvinifmum palam inclinárit,

Qu-

quitet

re fit

DgU

Refolutio Janfenifmus fidelibus in via

db ho

falutis ponit lapidem offenfionis. Ita Catho-

intdez

lici omnes,

iail]

Prob, breviter pluraenim fparfrmre-

PUR

dibunt iufra. Lapidem offenfionis in via fa-

füs od

lutis fidelibus ponit, qui facit , ut Tranquil-

Q

lus in fuo veterno dormiat peccator néc ul-

termim

lum conatum pro poenitentia adhibeat, atqui

pl

hoc facit Janfenifmus, ergo. z. prob, nam

WWW

juxta Janfenij & Baij doctrinam peccator cer-

liberö 1

tus eft, fe non tantum paenitere non pofie,

D ate

fed nec DEUM pro pznitendi gratia exora-

Vr

te,, üt proinde invanum vociferetur: 2777

t

£e nobis debita noftra , aut cum publicano,

DEUS propitius eflo mibi peccatori , fiqui-

Ht

&

dem juxta Baij propofit.5 $, & 25. 0/7e quo

Y

agit peccator , peccarum eff . omnia opt-

Wi

ra infidelium peccata fant, & juxta Jan-

exi]f,'

fenium L. 3. ac 4. peccator ne levitfimam qui-

li

dem tentationem fuperare, nec ullum opus

Jine

moraliter bonum , .etfi facillimum, efficere

Wt c

poffit, Dezz qualis lapis offenfionis eft, re-

AU at

nitente

i

AoRCL.M L)Sw

3?

t haretictt

nitente Concilio Conftantienfi contra Joan-

1is prop

nem Hufs , 'Toletano contra predeftinatia-

tate & gr

nos, Trid. fef.6, can. 1 1, & 13. contraLuhe-

, quomd

rum &c. negare libertatem indifferentie , &

m , m

folam ad merendum vel demerendum re-

[, Qlïa

quirere libertatem à coactione ? üt quid

DEUS nos monet, punit, jubet & velut fur-

libus in 1

do loquitur? ut quid in nobis indifferens

Tra Cati

intellectüs propofitio , confultatio & electio2

ut quid homo à Scriptura S, dicitur relictus

arfinn

in manu confilij ad bonum & malum, & bea-

s invia l4

tus przdicatur, qui potuit transgredi & non

"Trnqpl

€ft transgreffus, fi ad unum neceffarió de-

Xot RC

terminati fumus ? Certé fi juxta Baij pro-

ïmbeaty 3I9'

pofit. 38. quod voluntarié fit , etuamfrne-

yi, jl

ceffarió fiat , liberà tamen fit , etiam Beati

peca

liberé amabunt DEUM , &ipfe DEUS liberà

p

ab zterno generabit filium, quin imo, ne-

niia

ceffariáad unum determinatione omnem vim

r

electivam chymericam reddente, ipfa pecora,

d

'

infantes, furiofi & fomniantes libertate gau-

gt

debunt, fiquidem non agant coacté, unde

zs,ar/l'ïf?*

merito concludit D. Auguft, L, 3. de lib, ar-

2071 "X,'

bit. c.1. $£ za£tura aut sece. ZLAte OES

gutil

exiffit, culpabilis effe nullo

&neea,

emodo poteff ,

vlf

quam ex D, Auguft. falsó allegat

Janfenius,

voluntarij cum neceffario rema-

, ulut?

L

I]Um, j

:*;

neat confufio , ipfemet D, Auguft. hancvo-

um prout debet effe

nid

luntatem feu volunt;ri

libe-

D

3

38

ä&(l-M-j-)äfä

dchabi

liberum ad peccandum & non peccandum

explicat L. de 2. animabus c, 12. hís verbis:

Ym ind

fed tim

uAm ob rem illa anima ,quidquid facinnt,

7 naturá, uon voluntate factunt ,ideff ,ff

Mtone

tl

libero ad faciendum f ad uon faciendum

smotu animi earent , ff denique ijs, abfli-

tini /

lii

uendi A fao opere, poteflas uulla contedi-

fur,peccató eorum teneri zon poffanz, M

t Dioi

futuli

.Quares quid refpondendum ad cele-

brem illum locum D. Auguftini L. Ze Cur-

11 t

lilt tj

vept. & gratia c,10. e& fég, in quo loco

&l

Janfenius plurimüm confidit , fuámque er-

li, q

roneam doctrinam potiffimüm fundat? ubi

"ddverte , quód locó mox ci:ató D. Augu-

ET

ftinus inter auxilia gratiz pro ftatu innocen-

'rit,-

tix, & inter auxilia gratiz pro ftatu nature

Qu

lapfe quintuplex hoc ftatuat. difcrimen? ni-

1j

mirum p72z740 gratia Adz erat minot, fed 1x-

de ,l

tior, gratia Chrifti eft major, fed triítior,

lt gj

ecundó prior permiffa eft libero arbitrio,

flüidem

pofteriori committitur liberum arbitrium,

A Q

Terti ex prima procedebant merita libero

Din

arbitrio propria, füb /éczzda proprijtfime

ks $'R(

Wt

omnia merita funt DEI dona. ,Quartófine

prima gratianon poterat homo perfeverare,

t

Tij

nec cum ea perfeveravit , aft pofferíor non

folàm confert auxilium , fine quo non, fe

^e ])

te;

etian cum quo homo reipsà perfeverat.

«Quintà Gratia Adz ejus voluntatem movit

itfie

decli«

.

A CM .2)Sgs

39

declinabiliter, gratia Chrifti movet homi-

) peccindt

; hi ve

nem indeclinabiliter , non quidem omnes,

fed tamen multos , ut reipsá perfeverent.

uid fuini

:ünt,i f JF

Rationem dat D. Auguftinus cap. 12. 2445

zatura noflra fibi relicta inter tot teuta-

j fmm

ye 1jr,

tiones facsumbens per[éverare mon poffet,

iL conti

hiuc fabventum infirma voluntati noftra,

] H

ut Diviuá eratiá indeclinabiliter e& in-

füperabiliter ageretur , & ideo licét iu-

m ad d

L dee

firma monm tamen deficeret , nec adverfr-

zate vinceretur , fed imbecillis im bono

n quo Joc

adhbuc

mque «t

r

arvo perfeveret per virtutem

DEI, cum voluntas primi bominis fortis

a? Y

( fana in bono ampliori mou per[everá-

(9D.AP

rit; fortiffimo quippe. permifit fa

cere ,

ao n

quod vellet , infirmis fervavit ,ut ipfà do-

) fatu nam?

, Vel«

naute invictiffa

"f fane , ngaaf bonum e

ifrimeo: !

dent, f boc deferere imvictiffim nollent,

d

Ex quibus infert Janfenius, gratiz originali

D

ii

quidem refifti potuiffe, sícque merita pet

hcro ii

illam comparata effe fru&tus liberi arbitrij 5

d

Aft gratix per Chriftum datz refifti non pol-

fe, sicque fublatá libertate quandam ad bo-

roptij

num neceffitatem effe ; Econtra alij extra

yanl

grie

terminos catholicos egredi nolentes, in vae

rias in hoc difficili loco fe gyrant vias5 €go,

of (b

ne D. Auguftinus fibi inalijs locis contradi«

cere videatur, Re/Pondeo DEUM dupliciter

; J

(gytm

influere in caufas fecundas Pzz per ordi-

l

nariam

at

j

C4

[

[ e]

At CM EM

:

nariam providentiam, quá earum agendi vir-

at

ifimó u

tutem confert non folüm & fervat, fed eti-

am ada&tum applicat, quem influxum ordi-

tiiones

lomo in

narium nos pramotionem appellamus,eüm-

que explicat D. Thomas. r. p. q. 105.a. $. e-

Tto fany

cumdo modo eas fpecialiffimó quodam adju-

cdt, l

vat auxilió fupra confuetum rerum cur(um,

at

ut ita per virtutem DEI aliquid faciant, quod

milüszmx

fub ordinario auxilio nunquam feciffent, Sic

P

per rudes nonnunquam & ignorantes alijs

If mj

Ícientie lumen communicat, fic per paucos

At Gthen

non raro & infirmos milites fortem fternit

F

exercitum &e. — Hoc autem diícrimine pofi-

Wt us

tó facilé patet mens D.Auguftini, falvá etiam

ii

neceffitate gratie per fe efficacis in utróque

paly

flatu 5 natura enim innocens tanquam fana

& fortis perfectam ad bonum etiam fupere

mxfïa&:

naturale agendum tenebat facultatem , síc-

Iaj

que juxta confuetum rerum ordinem & or-

lHUd &

dinariam Divinz Providentie motionem bo-

M

num agere & in eo perfeverare poterat,prout

boni Angeli perfüterunt, in quibus gratia

Xl

per fe erat efficax, ut non folüm perfevera-

ftül

re poffent, ficut & alij mali potuerunt, fed

Y

etiam prz alijs fic dirigerentur, ut reipsá

f W

perfeverarent; Aft natura lapfa etiam jufli-

lo ]

ficata eít infirma,

ultisque obftaculis irree

1

tita; hinc juxta ordinarium rerum curfum

d

Cdent

& proprig conditionis &nodum nemo per-

tti, !

feve-

d

ARCKEM.TL0S2M .

&t

n agedit

feveraret; fed ij, qui perfeverant , fpecia-

raat, (ede

liffimó auxilió roborantur, & tot inter ten-

floxum od

tationes proteguntur, ut per DEI virtutem

Lomusgie

homo infirmus períeveret , düm primus ho-

.109»3-5-5('

mo fanus & donis plurimis inítructus ce-

hodam d

cidit, licét & huic DEUS üt primus motor

rum cirüt

adfuerit, nifi homo illidefuiffet ; Ex his pre-

faciant u

miffis appellatur

feciffent,

Prim Gratia Adze Zerzor ,. cüm homo

fine malo omnibus ibi abundárit bonis , szi-

otantes ii

peu pZUCOS

£0or tamen, quia homo eá abutens nonper-

iem flertit

feveravits aft gratia Chrifti eft zz//fzer , ut-

mine yol

pote inter multa mala & tentationes , fed

ortior , quia cum ea electi,de fe licét infirmi

Aà efm

s Y ottOQ!

perfeverant,

Secundo illa auxilia noftro arbitrio per-

;anquam [ä.'.i

etiam lp

miffa erant , quatenüs per ea homo fine

impedimento facillim& perfeverare potuit,

datem, 9

dinem dU

illud enim , quod dum volumus, facilé

poffumus, in noftra dicitur effe poteftate;

yotio?

o o

Aft in natura lapfa ita committitur gratiz au-

ub g

xilijs liberum arbitrium roborandum & pro-

mpe p

tegendum , ut reipfa perfeveret non. ob-

ftantibus infirmitate & tentationibus , prop-

)tuällnt!l [,

ter quas alioquin:cum ordinaria directione

N

non perfeveraret,

etiam )

Tertió Merita ex priori adjutorio pro-

cedentia nuncupabatnur propria libero arbi-

rm at

trio, quia ordinaria Divinz Providentix di-

l jem pc[*

rectio

[CVC'

C5

42

ANRCILM J)s«

ï

reGHio, qui ibi fuiffet, relinquit homini o-

qht eos t

pus proprium ; ficut exercitui forti propria

Seiptum.

eft Victoria, etfi fub ordinaria Ducis dire-

tuc df

€tione pugnárit; Aft in natura lapfa merita,

hn col

etfi à nobis fiant, tamen non fiunt ex ordi-

DEUS

nario fed fpecialiffimo DEI auxilio noftram

nj

infirmitatem adjuvante, sícque potiüs Divi-

ütma

nz Virtuti adfcribuntur; ficut fi pauci &in-

tht

firmi ex implorata DEI ope ingentem fter-

, d

nant exercitum, hzc Victoria potiüs DEO,

lif

quàm militi appropriatur.

poi a

Ouarto Dum dicitur ibi dari adjuto-

W& gïaü;

rium //ze quo aliquis perfeverare non poffet,

w

non tamen tale cs 420 aliquis actu perfe-

n

veraret, intelligi hoc debet, de gratia, pro-

fi, N

ut defacto Adz collata fuit , cum qua non

gratial

perfeveravit? vel, quód ibi non fuerit adju-

terat, ]

torium czz7 440 tale, quale nunc eft, ibi

Tf

enim fuit juxta ordinarium rerum curfum,

Vort

natura veró lapía eft modó ipecialiffimó fu-

[ equj

pra confuetum rerum ordinem fenfu expli-

ii

cató; qüód autem generaliter & fimpliciter

üm,

|

non defuerit ftatui innocentiz adjutorium

r

€uta quo , patetin Angelis przdeftinatis,

QV

' Ouintó Dicitur gratia ibi movere de-

-nem,[l

clinabiliter, nunc autem invincibiliter, quia

lt qui

nunc in tanta flatás lapfi infirmitate , tótque

QUani

Deus inter tentationes fuos electos fpecialius

ritó di-

Olun

tuendo , & quafi manu tenendo,me

W

citur

d

»e CL M.J. w

43

hit hortii

citur eos regere invincibiliter; ficut eádem

forti prot

Scripturz phrafi DEUS infuperabiliter dici-

4 Ducis d

tur eduxiffe Israel ex /Egypto ob fpecialiffi-

. lapfa m

mum collatum auxilium ; Econtra autem ibi

fiunt ex od

DEUS voluntatem tantüm movit fub coin-

uin imó nec ibi

xilio noltt

muni providentiz curfu,

: potiüs D

defuit gratia invincibilis, àt patet in Angelis

fi a hi

electis, sícque in omni quidé ftatu fuit gratia

enter lt

'efficax, aft non eodem modó. Ex quibus

poriüsDEC

Infertur utrumque ftatum ita 3DEO

providé ordinatum fuiffe , ut quidem & huic

dari adjutc

& illi gratia tam fufficiens quàm efficaxnon

e non o

de(it, attamen ficut Angelielecti per etfica-

; du p

cem gratiam perftiterunt in ftatu innocen-

k grito

tie , Adamó econtra in eodem ftatu cum

om qii

gratia fufficienti, per quam perfeverare po-

i

terat, non perfeverante , ita in ftatu natu-

n d!

rz lapfe omnibus quidem fufficientes con-

u ao

fertgratias , queis, cüm finem fuum beatum

confequi valeant , illum non confequendo

ciilimo!

nf €)

jufté puniuntur & reprobantur ; aft effica-

cem, quam nuli DEUS dare tenetur,

& implo

" ad']uï(]flu

gratiam liberaliter largiendo electis fuis, il-

los invincibiliter ad fuum dirigit beatum fi-

yfint

nem, fuaviter fimul & fortiterita difponens,

ut quidem infallibiliter beatitudinem confe-

cbiitt !

Kc

sitt,

quantur, neque tamen hzc efficax Divinz

Voluntatis directio & motio ab homine au-

dos p

jo, me

ferat rationem meriti & libertatis , ficut enim

at

voiun-

44

ARCEM. . d&

D

voluntas Divina primum liberaum & prima

rit, fl

enm i

omnis libertatis eft radix, ita Voluntatem

crea:am movendo & applicando fimul in ea

fafeil,

zdificat ac caufat libertatem

juxta vulgare id:

4

-Quod eff tale per efféntia

", eft caufa ca-

$. o

gerorum , qua funt talia per participatio-

lii $

"m ; ac proinde gratia efficax /zizcibilis

t ii

appellatur ex infallibilitate effectüs certó fe-

gnateóa

cuturi, nullatenus autem ex defectu poten-

Mu

tiz, ad oppofitum declinandi, Dec/arar id

ng [

ipfum D. T'homas ex infinita operationis Di-

34j

jniai

vinz perfectione, cüm enim , quó perfe-

Ctius eft agens, eó perfectiorem producat

d.

effectum, recté fequitur , quód infinita ope-

li s

rantis Divinze Virtutis perfectio exigat effee

Aupil

étum producere non folàm quoad fubftan-

tui f

tiam, fed etiam quoad modum fibi proprium,

6' bm

ac proinde càm homo Viator, quem reli-

ftt, ,

quit DEUS in manu confilij fui, pro modo

(Mid a,

operandi habeat libertatem , idcirco illum ad

17

operationem movendo oportet, ut quoad

Ws k

modum libertatis homini proprium illum

NT

moveat & applicet. Verba funt D. Thomz

Qnd

I.p. q-83. a« 1. DEUS Zeztur eff caufa mo-

Tütt

lm

vens cau[as naturales - voluntarias ,ef

fécut uaturalibus caufis eas movendo uon

Atj

aufert, quim acfus earum [fnt zAturAle,

aj

&£a moveudo cAuÍAs voluntarias mon au-

$;;

ert, quin ailiones carum fiut Volunta

figin

rue

d

SBRCIM.oSS

45

rum & prt

rie, fed potius boc im eis facir , operatur

Voluntat

enim in wsoquoque fécundüm ejus proprie-

lo fimulin

EALCH.

Is2

uà viá occurrendum przfatis

tavulpati

ef aj

$. propofitionibus in particulari? . viá pub-

licá Scripture S. , Conciliorum & SS. Pa-

artiti

jlb

trum ipfisque rationis:pzZzaa fiquidem pu-

gnat cótra illudChrifti 44225 1 1 . jugumrme-

Is certo!

feclu pott

um [umve eff , & Joannis s. mazdata ejus

gravta non funt, Ytem contra Deuter. cap.

Dec]arat !

rationis D.

30. mandatum boc non fupra te eff .. .fed

juxta te eff valde, ut facias il/ud , hinc

quà pufe

m prodc

Concilia Araufic, & 'Trid. Se/&. 6. cap. 11.

hunc errorem profcribunt, affentiente D.

ia g

eigit o

Auguft. de natura (& erat. c. 6 9. eo ipfo,

quod fermiffime creditur, DEUM ju[fum

voad il

übipmpriup

& bonum tmpoffibilia mom potuiffe praci-

pere , binc mouemur ,. e im facilibus

, qun o

j, o 0

quid agamus , eb in diffeilibus quid pe-

£AUUs,

Accedit ratio contra Lutherum fu-

j

periüs pofita,

et, UL

Secunda propof. Occinit irrefragabilem,

qprir ll

cui in ftatu lapfo nullus refiftat gratix inte-

rioris efficaciam, dum interim multi aures

,' Mtlf"yï

habent & non audiunt juxta id. Matth. 22.

W;WWIC

AMifit vocareinvitatos ad WuptiAs C u0-

qyuth M

Jebant wenire, vocavi cà renuiftis. Item

l WWW

Spiritui $, vos femper refrflitis ac1. 7. (u£-

j m

fragantur Concilia Senoneníe i 4ecrero

7

dei

n

46

AR C M. J-)Xä*!

2

fidei 1 $. mom eff tale trabentis gratia au-

flyponenf

ementm

xilium, cui vefifli non po[frt, & 'Trid. feff.

7- cap. $. & cap. 13. Convincit denique ra-

orod

itriri v

tio infinuata fupra contra Janfenium, cui

addo familiare illud D. Auguftini L. de Spi-

dudat ln

rit, & Lit.c. 34.— Miféricordia DEI pra-

diXis & j

ventt 405 , confentire autem cf diffenti-

1elm,a

re proprie voluatatis eff.

»y

3tia'Tum in probazioze 2, part. cone

A ün

tra Lutberum, tumin probat.contra Tan-

Mtim, l

Jfenium, at praclufa eft, quibus preter Trid,

Müng. Í

& damnatas à Pio V, Baij propofitiones ad-

MAl p

do Concilium Senonenfe Zz czt. decreto,

W in

ubi poíftquam przemififfethominem relictum

ITR

in manu confilij fui ad bonum, & malum

n

fubdit Percurrenti Scripturam , paffim

f

obvium efl , quód liberum utramuis in

D7

partem bominis arbitrium afféveret ,un-

777]

de D. Auguít. Zz adzs cum Felice Mani-

tht

€b40 L, 2. . 4. concludit: baéez sezusquis-

Qd ide

ue ip veluntate aut eligere , qua bona

ts

Jittit , & effe arbor bona, aut eligere , qua

Cv

mala fuut , & effe arbor smmala.

Rtige s

4£A Ex falío Semipelagianis impofito

(ïkll:x(x&ük

fuis erroribus pratendit umbraculum ;. aft

j

aliorum lapíus non erigit Janfenium ,. ete-

t

nim in quibus deviaverint Semipelagiani,

Dfü,i) ^

nihil novi narrat nobis , qui, dum illorum

hy»ö*t

errores ex. veritatis Magiftro D, Auguftino

V /f4

HyPO.-

)

ARCIM.)SSE

47

Át pratiLi

Hyponenfi retulimus ,

alium fparium &

, & Til

ementitumAuguftinum Iprenfem refpuimus.

it deniquen

uomodo autem in hoc,

uüd eratia in-

nfeniun, t

zeriori refifli po[fiz, nullafit labes hzrefeos,

ini L. dl

audiat larvatus Auguítinus preter ea, quzx

ia DEIW

dixi, & infra mox fubjungam contra

uef-

7 ä' a'lwll]-

nellum , audiat, inquam, veri Auguftini diíci-

pulum D, Profperum L. 2. de Vocat. genti. c.

7, purt,

26. Oua voluntas de fua babet muta-

ia

bilitate, f defiit , degratie vero opitu-

prater Ti

latione , ff proficit: & quod à multis ve-

fitionesad-

futatur gratia , tp[orum eff. nequitias

t dearttt,

uod à multis vecipitur , gratia Divine

mrelidur

€fE. e$- voluntatis bumana.

$t^ Arguit Apoftolum, quafi ad Rom,

y, & mll

A

$.non reQe intuliffet, quod fczz pez suzins

bomtnis delidbum inomues bomizes incomn-

a

fpuertt,

deinnationem , [ic eb per umiusju[litiamim

omnes bomines in juflificationem vite,feu

lii -

j u

quod idem eft, quód, ficut Adz peccatum

2717

omnibus obfuit ,ita recté fequatur, meritum

djgttt

Chrifti NB ozzzibus prodeffe. A(tO Janfeni

corrige maghificat, qui nefcis gloria Patri,

!

u

sinpó

D

ific dilexitmundum (zoz flos electos) ut

li& fuum unigenitum daret, quifilius tefte

ilum; ?

eodem

:nillm D í j

gentium Doctore ad Timoth.c.2.&4.

Dedit rede

mptionem [émetipfum pro omni-

pipdit

bus, h ef

dalvator omnium bomtiuum ma-

du illofi"

xim fidelium, Corrige Concilia Nican. in

T

uo

H

:

48

A& CLM. . ) d

fuo fymbolo,ValentinumllI, can. s ., Trid.feff.

Mi

6.,corrige denique, cujus te difcipulum men-

tiris , D, Augu(tinum ferm. r 14. detemp. lo-

Dd

quentem: Domzgus zofler una morte uni«

li

verfummundum , [icut omaium conditor,

ita omnium reparator aAbfolvit, Potiusti-

Ày]

lt

me: ne inter cos fis, de quibus tract, 4. in

Joan. ait: S»erzemtes propter fuperbiam

1

AC

bumilitatem DEI , erucifixerunt Salude

gorem f[uum éb fecerunt damnatore fuum,

70 M

.. 3. An Janfenifte effugiant cenfuüram,

TU r

dum prazfatas propofitiones meritó quidem

MTX dern

in fenfu hzretico confixas afferunt, fed ha-

fiih: (

rum idzam hzreticamin libro Janfenij con-

Co,m W.

tentam negant? x vanas effe hujusmodi ca«

Ti D

U5 dl

villationes, quas providé fuffocavit juramen-

tum ex decreto Alexand, VIL.. emanatum,

Male/æ, |

Rcorur

de quo mox. Dicant enim nobis , exque

alio manavit libro propofitionum dictarum

n (j

virus? fané nil prodeft noffe, quód nociva

N ontm

creícat herba, filocus lateat, in quo cref-

X

NI g

cit, ergoaut venenofi, quodin Ecclefia fem-

A

der refricant, ulceris aliud fomentum dete-

li

f

N

gant ,aut Janfenium inflicti vulnerisnon ne«

h,

lm

pi

gent authorem.

M w

Plura quoad errores Janfenij dicentur

lnje&,m |

infra iz ztigere grariofo direéfo, & moX

RILTS

dum Janfeniftice. Quesnelli propofitiones à

pl

i

nobis difcutientur. Quare fit

Wh-l

r

eorMIOoS*

n cu r

MAXILLA FORTIS

cipulumte

t deteml

DDe callidis

4eszelli smachinatiao-

4 tartew

2

nibus Triumpbatrix.

um candit

"if P'otius

Aud abs re facer textus ; poft recen-

fitam z4/c. r$. preclaram Samfo-

j tadi

H

of

r fuperli

nis de Philifliim victoriam, celebri il-

lius certaminisloco hoc fübfcripfit epicinion:

7772

atar [un

Klevatio Maxille, ut nimirum in perenna-

at cenfürat

ture anathema glorie in ore poíterorum

rito quidet

femper decantetur ftupenda adeó Maxillae

a, ed ha

fortitudo ;

uod cüm ira fit ; (an& huic lo-

€0 ; in quo cum tot reluctantibus contra gra-

anfe] C

tiam Divinam adverfariis luctam fuübeo, re-

ypsttodt

€uüs illud fubfigno Biverbium : E/evarie

cavit r

Maxille; ut ut enim concitato furoris eftro

[, eminit

heteticorum turma, & noviffimé Quesnel-

qoi, df

li cum fuis audacia arietem omnem admo-

ynunm d!&äf

qm

verit contra partam per mnyfticum noftru

.

L

Samíonem gratiam ; ab invi&ta tamen hu

jus

nq

Maxilla, & ab infallibili Catholicz verita-

i

gtl

tis columna elisó conatu jacet, fi non con-

,menmm L

feffa, faltem contrita. JNe tamen fidelesim-

U]ncrisn()n

plexis larvatee falfitatis captionibus irretiti ad

injectum à Quesnello lapidem offendendo

feni diä:ïj

in via veritatis titubent; reje&tas ab Ecclefia

V('[r[lju U

illius propofitiones 101. velut in pugnum

illa-

;opoütionäl

eonftringam ; & per viam compendii

TU

-

LAGRURDE

DX

rutn erróres declarabo, Scriprurz loca; que

in errorum füorum latibulum temere rapit;

OU

vindicabo.; non proprii ingenii genium,

tini , tel

fed illorüm vefligia fecuturus, qui velut l-

ls dlpug

luminatiffimi Duces Paulus Judais , Augu-

anonymun,

flnus Hereticis, "Thomas Philofophis &

AMiral d

"Lheologis; aut potiüs dixero, finguli omni-

f qi

bus; & omnes fingulis fecuram gratiee fe-

K05 t

t2 oj

mitam in Ecclefia praemonftràrunr. . Et cer-

t& eó utiliüsme id praftiturum credidi , quà

ag

Vg

magis perniciofus in via gratie coluber ve-

'

neno íuó Janfenifticó totam Galliam & Bel-

" m

gium ; quin etiam feré totum Chriftianum

Wi E?ipror

concuffit orbem , ejüsque hodiedum in Gal-

M g

*a & Belgio fub cineribus favillee latent.

A

uj

IX.

2

U

Eam quippe primà fronte praefert. fanctitatis

(s

fpeciem ; ut Vialardus Epifcopus Catalau-

lt

k

t

nenfis de libro reflexionum morálium Que-

i

J

nelli in epiftola paftorali ad fuum Clerum

Imm

;]ïï

d

Q

fcribere non dubitaverit :. Debuit autbor ín-

:00 (

Jflructus fuiffe charitate ildduminofa ,

de qua

E)(

It PO l

LU

Auguflinus, eb- tempore mommodico in fcho-

J

A[['X /

la Spiritus S. difcipulns fuiffe. Porró ut er-

D]

tl

roris hujus oripinem ex fonte detegam;

mmls [

Sciezdum , quód hic Pafchafius

u

es-

TC i

i

nellus natione Gallus $ Congregatione Ort-

emïüþm

torii Sacerdos ; fed Regi & pofterioribus re-

Atl

ui licit

TU

lt

ellis primó in Belgium fugerit ;

40,]

divería opufcula Ecclefiafticae poteítati ; &

i

lii y

Ponti-

AOHHOW

í

z

i

väs&(J-M-vJ-)ää

3

u lo

| emert t

Pontifici fan&íque Officij Confultoribus ini-

n u mica , te&tó plerumque nomine in popu-

; qiui los difpergeret, preprimis tamen librum

deis ) A"H

anonymum, quem intitulat O£/ervariones

"Morales divulgavit primá facie magis afce-

Jhilofoplis

fingdl

ticum , quàm dogmaticum, quo fic Hzre-

Ícos venenum magis occultaret. Liber au-

am gri

B

tem ifle ficut affectata pietate,idiomatis Gal-

l crediäi; Ü

lici fuavitate pluribus eratexitio, ita brevipoft

; coluber!

erumpentibüs undique in Gallia, &Belgio

jlam &2

flammis, meritó contraeum variz prodie-

runt Epifcoporum cenfure. Poft has pri-

i Chrfranr

um Y v

ma' Clementis XI. confixio libri hujus per

Bullam Uziver/f Dominici Gregiss aftqui

vile It

us

carcerem effregit, has quoque cenfuras ri-

u (

fit Quefnellus , faorum factionibus fuffultus,

ffco!

Acceffit Anno. 1701. Parifijs alia Janfenifta-

monun

d [uum CICN

rum machinatio per famofum Confcientize

i

calum , quó quzritur, az Cozfe/Jarius ab-

lu n

4i

fólvere poffit eum , qui prafhitó jura-

mento Alexapdri VII, coztra janfenia-

j

nam harefin , non tamen eredit ullumex

j pom

damnuatis erroribus. in

Janufénij volumi-

g g

z"e contineri, f

d bumc amimi feufam fr-

y(chalis

Jentio premit ,

ne erga cogfittutzones Pon-

epatio*

)

Fficias irreve

rens videatur.

Refponde-

yofteri

runt 40. DD. Sorbonici fa

bfcripto nomine ,

Yefit )

abjö/*w' pofje.

Verüm hic cafus cum fuare-

;

;

(

ponfione mox à fumma Sede damnatus fu-

A2

it

4.

ASLM.)SM

M

it ; Aftnon finenovis Novatorum infultibus,

fentur mig

donec inftante Rege Gallie conftitutio Uzi-

one llfore

£cnitus à Clemente XI, emanaret , pro &

p don

contra quam acriter pugnatum eft; porrà

ducut f

in hac Bulla principaliter quidem propofiti-

lt r

ones roI.velut fcandalofe, temerarie & ha*

1 depontr

rctice ex. //bro obfervationum moralium

Velgsfr

excerptz configuntur, tamen etiam fimul

Vrj

TUf d

totusQuefnelli liber ob perverfionis ulterioris

periculum profcribitur, prout in ea bic ap-

TT

pofitavidere licet

i

T rdion

u Atic

Bulla Unigenitus &c-

TU nj

OE

RU

CLEAE $ Epi[copus Ser-

JQus Servorum DEI unrver[ts

rj r

DIUIT

ChriflH Fidelibus falutem (y'*Apä-

Tioj

flolicam Benedtchionem.

'

lls IIj

Nigenitus DEI Filius pro noftra &

totius niundi falute Filius Hominis

Tiitipe

u

factus , cum Difcipulos fuos doctri-

ütiles

ná veritatis inftrueret, Univerfám-

lt

que Ecclefiam fuam in Apoftolis erudiret,

[2 du !

prefentia difponens & futura profpiciens

Wþ &

preclaró ac faluberrimo documento nos ad-

"r

monuit, ut attenderemus à falfis Prophe-

At db

tis, qui veniunt ad nos in veftimentis ovi-

^ th

um; quorum nomine potiffimüm demon-

Wituf

ftrantur

b

AR CLM. I) u

$

ftrantur magiftri illi mendaces & in decepti-

rum inful

conflitutoli

one illufores , qui fplendidá pietatis fpecie

prava dogmata latenter infinuantes, intro-

inaret , p

um eft; p

ducunt fectas perditionis fub imagine fancti-

tatis , utque facilius incautis obrepant,qua-

dem propt

meraried

fi deponentes lupinam pellem, &fefe divi-

um narali

n2 legis fententijs, velut quibusdam ovium

en etiam [f

velleribus obvolventes fanctarum Scriptura-

rum adeoque etiam ipfius novi Teftamenti

finis lt

tin & lii

verbis, que multipliciter in fuam aliorum-

que perditionem depravant, nequiter abu-

tuntur ? antiqui fcilicet , à quo progeniti

unt, mendacij parentis exemplo ac magi-

s

fterio edocti, nullam omnino effe ad fal-

lendum expeditiorem viam, quàm, ut ubi

u

nefarij erroris fubintroducitur fraudulentia,

at

ibi divinorum verborum pratendatur autho-

rnitas,

mó4

jgieth

His nos veredivinis monitis inftructi,

ubi primum, non fine intima cordis noftri

; pro nünll

amaritudine, accepimus, librum quendam

rijus Hf

gallico idiomate olim impreffum fub titulo

ylos ia

Le Notueau Teflament ex Fraucois,

et, UBiVe ,'

auec des veflexiens morales . fur chaque

wüOHs em, L

ver[et &c. à Parisiógg. Aliter verb ab-

reg? de la morale de [ Evangile , des

amenm

acte des. Apoflres , deg Epiflre de 5. Patel,

üls Ff

des epiffres camoniques , ede l "pocalypfe,

menfii 0'

ou pen[ées chretiennes fup le textA désces

rciïl;

j d

liures

amu

3

fmmüf

6

AR GLMI)S

D

liures faerez.etc, à Paris 1693. e 1694

vt ts

Tametfi aliàs à nobis damnatum ac revera

o i fed

Catholicis veritatibus pravarum doctrinarum

Wt pf

mendacia multifariam permiícentem , adhuc

quidam j

tamen tanquam ab omni errore immunem,

femonts;

à pluribus haberi, Chrifti fidelium manibus

jl hg

paffim obtrudi , ac nonnullorum nova fem-

tttdun p

per tentantium confilio & operá ftudioféni-

ts d

mis.quàquà verfum diffeminari, etiam lati-

fiüs a f

né redditum, ut pernitiofz inftitutionis , fi

tbiratum

fieri poffit, contagium pertranfeat degente

Tf p

in gentem , de regno ad populum alterumt

us dj

verfutis hujusmodi feductionibus atque fal

EY

lacijs creditum nobis dominicum gregem in

ts

viam perditionis fenfim abduci fummopere

i fieiby

doluimus: adeoque paftoralis non minus

curz noftre ftimulis , quàm frequentibus

io titii

0b octs

orthodoxz fidei zelatorum querelis, .ma-

ximé veró complurium venerabilium Frat*

Qd

f0 cuide

rum, prafertim Gallie Epifcoporum literis

ac precibus excitati, glifcenti morbo, qui

Vlfflmïsque

W qo

etiam aliduando poffet in deteriora quaque

Quf

proruere , validiori aliquo remedio obviam

jre decrevimus,

Wt

w

.Et quidem ad ipfam ingruentis mali

V

caufam provide noflre confiderationis in-

Tij

tuitum convertentes , perfpicué novimus

GJ"læR(

fammam hujusmodilibri perniciem ideo po-

Mtii n

tiffimum progredi, & invalefcere, quó

€a»

""mdlfän

d

AR CIM.E.OSX

r4

1692, C

eadem intus lateat , & velutimproba fanies;

atum aC r

nonni(ifedo ulcere foras erumpat ; cüm

om dodtinz

liber ipfe primo afpectu legentes fpecie

(centem, d

quadam pietatis illiciat, molliti enim fant

Ofe. imgmur

fermonesejus fuper oleum , fed ipfi funt

delium ma:

jacula, & quidem intento arcu ita ad no-

)rum novi

cendum parata, ut fagittent in obfcuro

xtà fludiol

rectos corde. Nihil propterea opportus

ari, etiam

nius aut falubrius preítari à Nobis poffa

nílitutions

arbitratifumus, quàm (i fallacem librido-

anfeat deg

&trinam generatim folumodo à nobis ha-

ilur alferul

Genus indicatam pluribus fingillatim exeo

bus atqqe

excerptis propofitionibus, diftinctiüs & a*

m gxegen*

pertiüs explicaremus, atque univerfis Chri-

i formi

fti fidelibus noxia zizaniorum femina é me-

4is non f

dio tritici,quo tegebantur, edu&ta , velut

n feq

ob oculos exponeremus. Ita nimirum de-

nudatis, & quafi in propatulo pofitis,non

; queras

yrablum :

uno quidem aut altero, fed plurimis gra-

viffimisque , cum pridem. damnatis, tum

froporum /

yití 100100;

€tiam nové adinventís erroribüs , plané

confidimus , benedicente Domino , fore,

ateriorà QU

enmedo 9

utomnes tandem apertz jam, manifeftz

que veritati cedere compellantur,

dngrugti

Id ipfüm maximé & re catholica futu-

rum ,& (edandis prefertim in florentiffimo

yfiderató

GallizR.egno exortis ingeniorumvari? opi-

pio 1

nátiá jamque inacerbiores fciffurasprotédé-

miciem [

tiumdiffidijsapprimé proficuam:confciétia-

rgk[ccre, ä'

4

rum

$

?& (J-M- Jo $*

2

rum deniquetranquillitati perutile, & prb-

m m i

facoliati

pemodum neceffarium, non modo pra-

fati Epifcopi, fed & ipfe inprimischarif-

nbis, t

fimus in Ghrifíto Filius nofter LUDOVI-

Tus, hj

CUS Francorum Rex ChriílianiíTimus ,

Quz f

cujuseximium in tuenda Catholicz fidei

At

puritate, extirpandisque erroribus zelum

tür proni

fatis laudare non poffumus, fxpius nobis

lt nj

eft conteflratus ; repetitis proprerea ver$

aeprind: &

pijs & Chriftianiffimo Rege dignis officijs

lum ul

atque ardentibus votis à nobis efflagitans,

Jo, iif

ut inftanti animarum neceffitati. prolatà

i ts

quantocyus Apoftolici cenfurá judicij con-

Qurii

fuleremus.

Hinc adfpirante Domino, ejusque

Dui

cxlefti ope confifi, falutare opus feduló,

Itht, 0

diligentérque , üt rei magnitudo poftula-

DEUM [

bat, aggreífi fumus: ac plurimas ex prg-

Jtitli,

dicto libro , juxta füpra recenfitas refpecti

li 1777

vé editiones, fideliter extractas, & cum

U

gallico, tum latino idiomate expreffas pro-

Vrl

pofitiones à complüribus in facra "Theo-

JS'IU'J- Zdä

logia magiflris, primó quidem coram du.

Plüm d.üm

obus ex venerabilibus Fratribus noftris S.

Romanz Ecclefie Cardinalibus accuraté

LT

! ^mj

difcuti: deinde veró coram nobis, adhi«

te' À 300,

bitó etiam aliorum plurium Cardinalium

[/7/71 m

confilio , quàm maxima diligentiaac ma*

turitate, fingularum infüper propofitio-

?f 7

num

)

. C(LM.J) M

9

y

verutile, d

A

num cum ipfomet libri textu exactiffimé

)n modo

faGa collatione , pluries iteratis congrega-

inprimiscu:

tionibus, expeadi & examinari mandavi-

ter LUDOI

mus, hujusmodi autem propofitiones funt,

riflianifm:

quz fequuntur, videlicet --- ubi

"atholicz i

-Adverte duód hic in Bulla recenfean-

roribus z

tur propofitiones 10:., & pofílea in eas

fepius n

relatas tandem per Bullam cenfura feratut;

ropttrea i

ac proinde & ego huic ordini infi(tens re-

liquum Bullz tenorem pro coronide refer-

dignis oti

; efflagitin

yo, hic interim przfararum propofitionum

mati prolt

in decades divifaru

m errores declarans,

À jadici ?

Quate fit

Decas 1ma. Propofitionum

ino, eïusäï

, opus i^

rma, Quid aliud remanet anima , qua

DEU atque ipfius eratiam amifit , nil

situdo p u

riqus ]

peecatum ( peecaticonfécutiones , fuper«

ba paupertas , & fGenis iudigentia, boc

enítd d

eff geueralis impotentia ad laborem, ad

raäas ! V

erationem, €& ad omn

€ 0

eeprs

u

us bonum.Luc.

16.v,3. 2da. 7

ESU Chrzfli

jj

gratia pr.incz'-

n ( T

pium efficax boni cujuscu.

?2

demcuri?

4€ Cener. 45 "-

ibus 104

ce[faria eft ad omne opus bonam. absque

/

;//a mon folum uibilfrt , fed uec. fieri po-

ibus 4

Lefl. oam, 15 . $. 3tia. Im vanum Do-

| nobISv

J

Cardii

enine pracipis , fi tu ipfe mou das , quod

pracipis, A(f, 16,v. 10, aka, Ita Domine

entiit !

0nm-

f

P

p

Yo

E (JM DP

D

]

emnía poffibilia fumt ei, cud ommia poffi-

bilia facis , eadem operando inillo, Mar.

N

9. U.22. Sta.. Quando DEllSuon emollit

Qtr

cor per imteriorem unclionem gratie fue,

exbortationes j gratía exteriores non

lit

Mtur,ym,

inférviunt uiff ad. illad magis obduran

um, Ad Rom. g.'v. 14. Gta, Difcrimen in«

i, dotm

m p

terfadus. dadaicum && Chriflianum eff ,

quod in illo DEUSexieit fugam peccatic*

ln g

i, r

implementum . legis a peccatore , relin-

quendo illum in faa imbotentia ad Rom,

Duftrlu

OTAT

11, U- 12, 7tima, Que utilitas pro bo-

mine in veterifadere , izquo DEUS illum

Nih,

Quaut,

]

religuit ejus proprie infrmitati, impo-

esendo ipfilegem. faam? qua verà felicitas

QU n

eng; [i (

nonm eft , admitti ad fadus , im quo DEUS

V, ln

nobis donat, quod petit. à uobis, Hebr, f

j/!lf [

V. 7. 8tava, Nos zom pertinemus ad. n

vun fadus, uifiia quantum partictpett

Bo

lrget

f'emus. ipfius mova gratia, qua operatur

dm mobis id, quod DEUS mobis pracipit,

RURT

AU. $. V. 10. 9na. Gratia Chriffi c

At

gratia faprema, ffne qua confiteri. Chri-

xaa'uem ]

fIumnunquam po[famus , ( cum quamum

B

fD w

uam illum abuegamus, 1. Corümntb, 1 2.V.

3. roma. Gratia e[f operatio ommutpo ten-

Ontm

Iffkms

£is DEI, quam mibil impedire poteff , aul

retardare. Mattb, 20. v/34.

[l.æ Oleo

De«

1775

x

AR CIM.J. Su

II

/

yi ommá p

J

j

Declaratio . Errorts;

] ianilh, dl

I

Rima paratlapfam, dumpeream pec-

EL gon tth

hi

cator incidit in latrones , 22j2 íci*

m gratit]

licet propof. 2g. omze , quod agit pec-

x feriorti

apis obdins

cator,peccatum eft , iemzz faufenium L.3.

&4. docentem, quod peccator ze leviffr-

Diferimm

mam quidem tentatiouem fuüperare, uec

rifiamm

ullum opus moraliter boztm , etff facilli-

n4n petcati

amum , efere poffr, & denique hic in

srt , r

Oue[ztllut? , qui omnes. defpoliaverunt

itia ad f

eum & plagisimpofitis abierunt. femivivo

[itas pro h

relido, quin imo nec femivivum reli-

, DEUS t

querunt, cui nullam, nifiad mortua pec-

mimtï P 1'77);;«

cati opera potentiam -reliquerunt, Caiz4

TOA

ergo, fi cum S. Cypriano contra Nova-

h in qw D

tian, loqni licet, Quefnelli ef. bere/zs,

qua non nifi occidere eeflit , quinimo qua

gt

plusrapere vult quàm poteft, fi enim ni-

77 l)artmj

hil manet peccatori, nifi peccatum & ejus

u Qu

confecutiones, num forían etiam rapuit

jlis p

à peceatoreQnefnellus fidem , fpem, cha-

iil C

"

ra&erem Bapifmi &c., que tamen juxta

cwfm j (

Trid. manent? item fi generalis defpolia-

p om

to peccatori relinquitur ad omne opus

[2

bonum impotentia , fruftra igitur ad Cx-

7) WIW

leftem Samaritanum pro infundendo gra-

jj p

tizoleo clamat, fruftra ingeminat: d-

H

p

4 nobis. debita noflra, (ed potius dor-

miat

112

X (.M.J.) $&

W

miat in veterno füo utpote ad omne opus

verfe. vilit

bonum prorfus inhabilis,

uz fi vera

, obroet

fint, iniquum fané erit peenitentiz man-

d ablition

datum , iniquior fe non convertentium

peca,

damnatio , nam, ut reclé concludit D.

fams, d

Aug!-]&Q Lo 3. de ubq arbo C. I. /ine[f 7»

jb

tate Aut naturd mnotus exiflir, culpabi-

2imya

li effe nuffo modó poteff. — Nec obeff ,quod

Yiv

SS. PP. & Scriptura fübindé innuant, fi-

M Ditr g

ne gratia nos nihil Poffe; nam x licét

tuait Qle(m

peceator in flatu peccati inhabilisfit ad o«

& E

pera meritoria , tamen praflare poteft o.

Vg

pera moraliter honeíta v. g. füccurrere

pauperi, honorare parentes &c,, quinimo

o d

BIN

cum actualibus gratiz auxilijs, utpoteque

D653) ü Y

ficatnon poffidentur, ita nec amitti di-

G n

cuntur, poteft ponere actus füpernatura-

les, non tamen, ut fcholz loquuntur,

lts h.

ficurcm, i

meritoríos de condigno v. g. poteft defi-

derare celum , proponere penitentiam , e-

feftün, i

NUtnter r

licere attritionem,

Caterüm

uefncl-

lus hunc. errorem deducit ex illo Lucz:

tentiam, g

Wisgte

uidfaciam quia Dominus meus àme auf-

ert villicationcm , fodere mon valeocót,

LP .

At

fed. malé; ibi enim ex communi SS. PP,

mlllra !(Wi!

gloffa intelliguntur divitie, quas Chri-

LT

ftus in pauperes erogandas monet, ut

nos in morte recipiant in eterna taberna-

[ri j

PJettgni

cula ; ergo hic fermo eft dé ablatione uni-

ver-

r Wt

)*

W CL MJ)OSe

1j

s ad ommt n

verfe villicationis & de impotentia , qua

« Qul

nos obruet in vite termino , non autem

cenitentiz D

de ablatione gratiz & juflitie, quz fitper

convertenui

peccatum, quam recipere non folum pof-

à concludt

"

fumus, fed etiam pznitentià recuperare

e 1. ff

jubemur.

iffir, ii

zdam propos, traxit. Quefnellus ex E-

df

vangelii verbis: zemopotefl ventre ad ine,

j innuatt,

sf Pater meus traxerit eum, aft non

nam y, li

traxit Quefnellum Pater, etíi enim opera

iif ad

ad falutem conducentia gratiam Chrifti

ate potett O

veluteficax fuum fupponant prihcipium,

. füccue

error Ltamem eit, ita generatim eam ad

h, quini

omne opus bonumexigere, uta&tus om-

$ mpotht*f

nes ab eà non procedentes, hoc ipfo. pec-

cata fint. — .4/ter. error efl , quod Quef-

nellus hic omnem | excludat gratiam fuffi-

p g

cientem , ita utille, qui omifitadium prz-

, pote i

ceptum , illum elicere non potuerit; con-

ilitentiart)

[cquenter früflranea funt monita ad pani-

m

üdit

tentiam , excufantur Gentiles Chriftam

x illo Lt

nonagnofcentes , injufl& argountur ]u-

u At

dai act, 7, quód . femper Spiritui S. re(i-

j vt /7]i]

ftant,quin imo, dumD. Hieronymus L, 2,

contra Jovinian. c. 2. dicit, zi zeceffz-

nuni 9^

, quas :

£a5 eff ,nec damnatiomec coronacfl, econ-

tra juxta Quefnellum dauzatio forer, -

| mond ]

a ub

bi peccandi veceffitas efl, nam fi gratia

efficax negatur alicui à DEO , íine qua

*

;blationi["f*'

nihil

14

i

AR CLM.J) SX

ti of q

nihil Geri poteft juxtaQuef, , fanà neceffarió

um DEUS

homopeccabit. Nec foverQuefnellum illud:

Q : od

fene me uihtlpote[ls facere , nam prsetete

li, n

quam quód citra gratiam actus naturali-

(s G

ter honeflos. ponere poffimus, infupet

QU

duplex eft gratia, alia fufficiens, quz dat

ia

poffe (ine effe&tu, alia efficax , quz dat

JRUM [7)

oífe cum effectu, prior autem femperad-

IWIW) [

eft homini , nam üt recté D, Auguft, L,

Qs fb o

2.de peccatorum meritis & remifs, c. 3.

uod effez fan

. h

ait: zec practperet DEUS ,

31 an

poffibile bumanavoluntati. ac proindeli-

càt opus fupernaturaliter bonum non fiat

£t ls

At g

finegratia efficaci, fieritamen poteft per

gt

gratiam fufficientem , quá diftin&tioneru-

1/c At

unt omnia Quefaelli allegata, falfámque

Tt al

manet,

quód nii'hz.l poffomus ffge. gratia

Á M/m, /'4/1

cjf':'mcz'.

3tia probo[rtio: confirmatio prioris elt,

I Pn

Mflfe Dm

folam füperaddens blafphemiam, vana ef-

fe DEI mandata , fi pro ijs implendis non

det gratiam efficacem, aít in vanum la-

E&m

borat Quefnellus, etfienim finehac homo

Mi

t

vl w

non impleat przcepta, poteft tamen jer

fefficientem implere & pro. efficaci orate;

eomltame |

quod fufficit, & ^hoc quidem fenfu lo-

4l4,

quitur D. Augufl. Zz gaod juber b juh

feut

quod vir. item tract. 26. in joafiem.zosdum

ADt

Cine[s

gitur

szgeri.s? oera uf trabarts, füfficiti

ad

" IMJIOS

15

P

ad poffe gratia fufficiens omnibus oblata ;

LmmU sam DEUS Deuteron. 30. v. 1r. loqui-

Quenelinili vay : Mazdatum boc , quod ego pracipio ti-

it, mnptt A bodze , mom fapra te , féd juxta te eff,

nads nl efr, Conf/dera , quàd bodie propofuerim i2

Jümis, i capfpecf u tuo vitam ei- bonumy tf & contra-

ficas, qu: vo smortem e? malum, ut diligas Dominum

fiay, qé ! -DEUM tuwm , elige ergo vitam, ut «

uem fenpt? Z vivas, ubi juftis & injuftis DEUS lo-

ä Dc Augu i

uens fané omnibus grátiam efficacem non

& semils, C

. dedit. Audiatur Div. Auguftinus in Pfàlm.

g ( x« SP fatbamas loqueretur ; e&- DEUS ta-

.xpontl eeret , baberes , wnde te excufares , mado

gnum non l

eures tua pofita funt inter DEUM f fug-

se p r

gerestem Jerpentem , quare buc fletfuntur ,

diftindion!

hinc avertuntur ?. non ceffat. fathamas fua-

dere malum , nec DEUS ceffat. ndmonere

qya, Bl

l

mb J

Ü

, ömn

bonum , fAthanas autem nomco git inmvitum :

i2 tun potefHaie efl confentire aut mom con-

zmatio pxiarist

fintire.. Dus autem Quesnellus hanc pro-

ymiam, V^

pofitionem eruit ex a&. 16. ubi Paulus juf-

; impletó?

fus przdicare Macedonibus accepit gratiam

(Lin yant

efficacem , mal? arpguit à particulari ad uni-

m finchi !

verfüe, DEUM nil imperare pofíe; nifi

comitante gratià efficaci.

atl m

/ [«ï/ïM,[/ Q

»

|

uidem £.

4tA , Ait P. Herzig, coheret priori,

ficut annulus annulo in catena; quà vult

LU

bíer-

iofiamd!

Quesnellus impoflï?üem e(fe legum o

Va«

lfs

fuficit

[

"

161

M

K

vantiam , nifi

refto fit

atia efficax; hàc

ilmgoutl

sutem do&rinà flante fané DEUS illudit

t od

nobis prefcribendo gemeraliter omnibus

Ierpretintur,

preceptà; quae tamen paucis duntaxat ef-

litim m

ficaciter. promotis facir poffibilia , quin

q; folsaute

imo non jam j

m Chrifti fnave erit; fed

iit, DBUM (

intolerabile,

[

&

Ay]

terüm ex illo Marci 9.

firts ts

potes eredere , opmim poffibilia fent - ert-

etpl m

de

Z ,

malé arguit Quesnellus , nam Chri-

flus q

Yeti d db

uidem .hic dicit, omnia credenti ef-

Bd ptor

fe poflibilia , non. tamen neceffarió per

T.

Nmeedm (en

f

atiam efficacem ; Nec o£eff D. A4uguff. in

dnmo p

"falm. 106. de peccatore ; qui convertitut

r l

diflerens: Zzvenit fe ligatum difficultatilu

lts us

cupiditatum , e tauquam muro impo[fibi-

udheluna

AAl5 ereiZo. . INam accipit'S. Pater difficul-

dürandum q

tátem. nomine impolfibilitatis ,

rout fe

ipfum explicat: ARwmpit viscala

Z

4117

/ta-

Wl fepàa]

d2 , 1

e

^

£bif ez

W Veni

1

f^

cile effe , quod difficile fue-

"ts fne

zAt. Kinc Traét. 53. in Joannem ait : ,

Métperidr

quis audest exculare peccatum, fed audia-

Mion(ciec

us Domnmnum

€ jubentem , quid. facere

0jft-

:tewmt,qu;

debeamus , & jpvAaMtem , ut euplere

D

z. inc ficut difcipulus , vires ,

£

1

eni-

uam & adjumenta fcribendi habens ftulit

þ.eccamm(

TM

quereretur de Magiflro: mihi manum non

t » Que f

arvipuifti, & fcriptioni applicáfti; ita dic de

beomine refpecu DET.

| & Donnif

RuiQuet

st« propofitionis anfam fampfit ex igo

t

ARCILM.L.»)S«

17

ia efftur

al Rom.9.v.t o.D EUS ,cujus vtlt mifevetur

DBUS d

liter omi

& quem vult indurat , ubiSS, PP.paffim

interpretantur , id non fieriZazgZezdoma-

; duntit

litiam, fed mom impertiendo miféricordi-

fibila, (

m 5 folus autem Quefnellus ex fuo ad«

Dave erit;

dit, DEUM f(ine gratia interiore per extes

illo Mat

riores gratias, quales funt predicatio,ex-

ijja f

empla, Sacramenta, Sacrificia, Incarnatio

, mm

Verbi &c, adhuc magis obdurare, utpro-

. credent

inde peccator, interiorem gratiz unctio«

eceflarió |

nem necdum fentiens cum fuo irreparabili

) A

damno fugere deberet auditionem facri &

convert

concionum , le&iones fpirituales & mox

ïifïicultmir

diclas gratias exteriores , quia ha& juxta

" imgaf?

Quefnellum ad nihil ferviunt, nii ad ob-

Pater dX

durandum cor , cüm tamen DEUS perfi-

5 Yi

milia fzp& ad compüctionem revocet pecca-

"

tores, Verum quidem eít, quód gratice

dijin

exteriores fineinteriore non juflificenttefte

yetm 4l

tamÉ experiétia ad occafióes arcédas,ad ani-

, i n

mumconíciétieftimulisagitádum plurimüm

yl f

deíerviunt ,quz ab induratione plané aliena

mptt j

fünt, Si vero per accidens nonnunquam

vie; 4

peccatorem indurent, id pertinaci refiftene

Jj

ybetts

tiz gratiam interiorem refpuenti dandum

manum

e(t, quz facit, ut DEUS fenfim recedat,

& nonnifi debilius gratià tangat, & calis

hi, n

for(aQueínellus erat,cujus converfio ità ex«

teri-

!mpüf g :

1$

AmEROLEM.B03«

D

teriori captivitatis gratia fperari potetat,

JELedjuton

nifi violenter erupiffet,

bt aumie

6tà C* 7tima blafphemant DEUM ut

VAt0ne df

crudelem Tyrannum , imo ludioaem , qui

tudfirfe (

in V. L. precepta dederit, fed potentiam

Tl G part

ea adimplendi negárit, quod quidem Jan*

Bo repi

fenius pariter ex Calvino docet l, 3. de

m p

gratia c. , inquiens? gra/a latori legis

UT

capitaliter repugnabat, & c. 6, mhil

nj iv

Aliud fuiffe teffamentum vetus perfpicw-

T ntido

um e[t , niff maenam quaudam quaft co-

APUROIO, Y

mediam , qua ícilicet fe DEUS fingebat

Hfltttyoly

vellelegis obfervantiam , fed tamen decep*

üiqieut

torió negans gratiam, eam impletionem

MT

velle non poterar. Sané (i ita egit DEUS,

& Done

& judzos reliquit in impotentia , quo-

QUi nop &

modo eis fub parabola vinew exprobat,

dul Cormm

quod non fecerint uvas, proteftans: quid

Mdfm in

ulira potui facere vinea mea qj mon fec

quomodo Prophetz & Patriarchz jufli di-

&j ifh'aa

cuntur, fi legem fervandi impotentiam

RT.

habuerint? Certé, ait Auguít, l. de fide

contra Manich, c. 14. qus zoz flultum

Wïrfwm

^ )mx W

vlamet, praceptadare ei, cuiliberumuan

ts

eff

uod pracipitur facere, hinc l, ad

tbl

.

Boni

:

a

J

c € 4. concludit: quzs Cazbolicus

Tintg Y

dicat , Spiritum 5, adyustorem virtutis in

77

u

V. L. uon fuiffe , niluie Efau. eb monctt-

( d

i

]7

,-,;

eurrit, fed (é voluiffet c cucurriffet,

1

Md er:

DEI

P

ASCIM. J 39

19

erari pottt

DEI adjutorio perveniffet , quietiam vel-

le i currere volendo praffaret , zifi vo-

int DEUM.

Nec

üdionet, 6

catione comtempta reprobus fieret,

tueturfe Quefnellus illo ad.Rom. 11. Ce-

fed pottti

eitas ex parte contigit im. Israel, donec

dquidn)

Meuitudo gentium intraret , & ad Hebr,

locet ], i

8. fPillad prius teflamenttm culpá vacaf-

a latori d

fet , non utique fecundi locus requirere-

cc 6 n

£ur ; nam velintelligitur , quod nonfue-

u p

rit plenitudo gratiz ficut eft in L* N. tefte

jum quap

Apoftolo , vel quod hzc cacitas perver-

EUS fingd

fis fuerit voluntaria , aliàs non potuiffent

tamen d

aliqui fe ad Chriftum convertere , vel de-

m

nique, àt glofatur: D. Th, lex vetus qui-

a egït j

dem bonaerat in fe , fed mala quoadnos,

otentit, f

quia non ex fe dabat virtutem ad

purgani

inez enu

dum commifía ,

& evitanda peccata, fed

votellus

pet fidem inChriftum: iz/ezeenim veteri

j Q

mon virtute Sacramenti, féd virtute ff-

ha j

dei Chrifliana fiebat. vemilfio peccatorum.

j impoitt

84v4 non abfimilem Chriftianis im-

uft l &

pingit injuriam, illos, fi in mortali pecca-

TA !

to fint, aut quomodocunque gratiá effi-

*

liletif

cacicareant, ab Ecclefia & novo foedere

1

, hiC

excludi, feu non effe Chr

iftianos, recla-

7 u

mante Trid, fefs. 6, can, 28

*

eum qui fidem frme charita

fiquis. dixerit

7 girtl

te babet, no»

y, 6t

effe Coriffiauum , Anat

]yemaþ';; Nec iliud,

quod ex act, 8

j

a

» allegat, vel fpeciem veri-

"

A

tatis

29

A IEMJ.) SSM

D

tatis habet ; prout legenti prafatum caput

lm fiprem

pate&G, — Ac proinde Quefnellus hic pralu.

Q omft

N

dic erroribus mox infraponendis, luther.

Qu ime

anizans, Ecclefiam' Chriftianam ex fólis ju*

1elis Af

ftis conftitui, quod dogmaintolerabilepec-

[irimag,

catores privat fpefalvationis confequendz,

WO je

facit eis przcepta fervatu impoffibilia, &

f

neceffario inducit ad peccandum, - ez»ets

TY grata of

defit eratía nova efficax , qua operatur in

pobis id, quod DEUS nobis pracipit. Actt.

RClb t

* gt

Itf

dit, quod necinfantes baptizati ad foedus

dtdi]

dl

Chriftianornm pertinerent, quia licétgrr

tiam fandlificantem haberent, non tamen

lgee. .

TU i

efficacem, quz in illis operetur; patet

Uftque o

proinde efficacem gratiam nonadunarenos

It od

ccetui fidelium utpote qux non eft flabi-

lis & permanens, fed: hoc fieri per figna"

culum fidei àt docet D, 'Th. 1,2:q. 106.3,

Dd at

I. ad 30

Mj fll//'l'gz

.9ua rurfum amica eff eratin. efficaci,

utextréem?inimica gratiz fufficienti, eam

Wt p

tollere conetur, nam fi absque fuprema

Ptf '

ideft efficaci gratia Chrifti confiteri non

poffumus Chrillum, jam ruit omnis gra*

p

tia fufficiens, hzc enim - propofido inde*

p Til

finitazquivalethuic univerfali? egzzi gz4*

?n i,

Jia Chriffi eft [aprema, ffne. quacic, ex

QUod (

quo infertur, DEUM necvelleomnesho-

nc gra-

» Quar

mineslfalvos fieri, cüm omnibus ha

tiam

i üt. "

aX

2

?s&(J-M-J-)Sä'

WtU tiam fupremam non concédat, nec illum ,

llus hic pr

qui omifit preceptum, implere potuiffe,

vendis, lil

Quàm impertinenter autem pro fe citetQuef-

jam ex li

nellus :4poffo. 1. Corintb. c. 12. aemo in

woebi] fBirizs DEI loquens dicit amathema 7ESU,

oD ef» nemo poteff dicere Dominus 7 ESUS, ni-

mpofibl) /f z2 Spzrzta $, patet. exinde , namlict fi-

idum, (l

ne gratia confiteri Chriftum non valeamus;

7] 0/)!!'/1!14!»

nec ulló tamen verbó imeminit Apoftolus,

yucipih d

hanc gratiam debere eíffe efficacem ; pari-

zati ad 105

ter aliud eft przfente DEI Spiritu feu gra-

uia licitg

tia agere, & aliud in Spiritu feu per Spiri-

, Qon r

tum & gratiamagere, qui 2do modo agit,

gt ; f

utique DEUM negare. veloffendere non po-

yonadun/t

teít, poteft antem primó modó juxta id :

y son d

vos femper Spiritui $. vefcflitir:

; fteri J j

zomajamante Janfenium YT rid.fefs,4.can.4,

]. nag

praclufa eft * /7 9s dixerte liberum bomz-

ni arbitrium 4 DEO motum cf excita-

.

tum non pof[Je dilfentire , f uelit ,amathe-

j

TM

"wAfft, coníentit S, Scriptura: «ocavi ej

ibsqu

fif

renuiflis proverb,r. quoties volui con-

gregare filios tuos. Matth. c, 13. 'Temeré

; conit

goir o

igitur Quefnellus ex illo Matth. 20,. z2/ér«

[O 0 (f

£us TESUS tetigit oculos corum (b» .confes

ii m

T

MHim viderunt. es Jécuti fünt eum, argyit,

"

j

quod ficut redditio vifüseft operatio manüs

fge 1

vel

[cont"

? DEI, quam , nihilimpedire poteft, ita etiam

pusi

f

1 talisxüt operatio gratie s zam difpar.eff,

3

cum

22

"Ps& G] M.J. ) $«

;

cüm redditio vifüs fit operatio folius DEI

M. qua

non cooperantibus cxcis, multó minüs eft

PCCMM [

actus liber eorum, fecus eít de gratia , nifi

du

quiu,

ratio à

forsomne. meritum, omnis noílra coope-

iuefnello plane auferatur, ZVec 4i-

é hmil

cAt de fola efficaci gratia propofitionem prog

Mitd j

AA

cedere, dari veró gratiam. parvam, cui re

j

fiftitur, & que foret fufficiens, nifi con-

[//7/ 1777

filtriy] t

cupiícentia ei dominaretur. Nam s. Jec f

Jé "ugari, fi enim. concupifcentiam dicas

( juf

ratiá fuperiorem, gratia hzc parva nonelt

Ht

fliciens , & ideo etiam. propri& loquen;

tthtut i

do non impeditur, nec ei refiftitur, proprià

lt mj

1in ep *

enim refiftere & impedire gratiam, eft DE«

UM privare effectu, quem DEO. volente

Ttriyy d

in talibus circ

,

Crlïrljliw

umftantijs' habere Poffei , 6l«

o nihil ad rem dicitur,

yüffqum

Mtgy

Decas 2da Propofitionum.

a

At

xima. Gratia nonefl aliud quàm volum-

i

lmgü

tAs omnipotentis DEI jubentis ebv facien-

".1).21

1is quod. jubet. . Mattb, 2. v. 11, vama

Ya

quaude DEUS vult. [alvare apimam,

t

u

quocunque tempore, quocunque loco effe-

u fm

us indubitabilis fequitur voluutatem

DEI, Luc, $.v. 13, 13ma. quando DEUS

Ji

Ah

vult animam (alvamfacere, ef: eamtane

[////

& Interiori gratie fua manu, nulla vos

W/l;;w

qu E

(nggtg buinana ei refgffir. Lgc. y.

49 àA

14t2.

]

&R CILM L)SM

23

d

atio folus]

nta. quantumcunque remotus à falutefrt

vulto rini

peccator obflinatus , quapdo. TESUS fe ei

videndum exhibet. lumine fAlutari fua

- de p

noftra t

ratia, oportet, ut fe dedat , occurrat

€ bumiliet ci- adoret Saloatorem fuum.

ratur, Wi

ofitioneny

Marci $.V, 6, C 7. Y«ta, quando DEUS

znanaatum [uum e f[uam ateruam lotittie

qyam, a

», Rif (

onem comitatur undlione Spiritüs $., &

duteriori vi. qratiafua, operatur. illa 1n

Vam g. t

centiam d

corde obedientiam quam petit. Luc, 6, v,

atva of

16. 16ta, nulle fumt ilecebra, qua nom

yri& loque

cedant illezhbris avatia, quia mibil reff-

JUHit Omnipotenti. AGI, $, v. 1 2. Y7ma. £74-

Wtor, 907

tiae[ft vox illa Patris, que bomines iu-

gam, QU

DO

zerius docet, ac eosvenire facit adipftum

Chriffum ; quicunque ad eum. non venit,

bm POHEH.*;

pofiquam audrvit votem exteriorem Filij,

mullatenus efl doius à Patre, Toan.6.v.

4j. I8tava, Semen verbi,

uod antus

ii

;

DEI irrigat , femper affert.

j

rutdum. AC

f

i v

ii d W

11. V, 21. 19na. DET gratia nihbil aliud

ef , quam ejus omnipotens voluntas. bac

; fu.&l I-..:.üv"

eft idaa, quam ip[e uobis tradit in ommi-

j m

&us futs feripturis, Rom. 14, v. 4. 20ma.

il hi

vera gratia idea efl,

uod DEUS vult

"D

fibià mobisobediri, cbo

d

editurs imperat

WM

Jl

éb omnia fiunt, loquitur. tanquam Do-

T

minus , G omnia fatamiffa ipfi [uut, Mar,

,

l

L

4 , 33

L///: )

B '4.

De-

pp

24

x* M. gO

l

" Declaratio Erroris.

j d)

DXACS

1170 propofrtiomis authorem pratendit

Qulet

uefnellus Spiritum S.Marci 25. v. 11, in

quítot

his Chrifliverbis ad paralyticum ;; d/co £i-

fverifor

&i farge, tole grabatum tuum C vade

tumefrr

in domum tuam , ex quo arguit , gratiam

hn pf

e(fs opus DEI, ficut eft fanatio paralytici

fItt, i

aft difparitas jam tacta eft inpropofit. 10ma,

ts at

praterea latet. adhuc duplex error , fcilicet

uT

uullam dari gratiam uifi ad opera pra-

! prim

cepta , ficque ad canfilia evangelica, & ad

x

alia opera confilij, nullam haberemus. gra-

tiam , dein eraziam il effe Aliud , quam

Tbf

( Vglb :

voluntatem DEI ,

uod, fi illimitaté, fu-

matur de gratía etiam £a£ztuAl/ , jam error

tl)r, &h(

hic contra Bajum à Greg. XIII, & Urban.

V

l

VIII. & àConcil.Trid, nomine gratiz inte-

Dropry.

riorem juftitiam ftatuente profcriptus eft, fi

veró de a&f uali loquatur, quis illuftratio-

Bitlyito

h [/ le

nes intellectüs, vifiones , fuafiones in volun-

UTR

tate , infpirationes amoris , concupifcentiam

$1

-boni &c.qux per gratias actuales intelligun-

5

tlt)dem

W

tur, dicere prudenter poffit folam effe DEI

Q ty

voluntatem ? clim fint motus vitales inani-

3na, vel in ejus potentia ad illas. concur«

ts

rente produéti.

Con enfu

Per ultima propofitionis

?E h(

verba excludit denuó gratiam. fufficientem,

Vol j

cui refifti poteft recoquens illud: a quod

IT

jubas

w

vi'&(]*-M-J-)äïf

25

jri,

Jubes. & jube quod vis . vel iliud ad Philipp.

2. V. 13. DFUS eff quà. operatur im mobis

Jrem prate

€* velle & perficere pro boua voluutate,

45 V Il

quafi totaoperatio ex parte DEI foret; que

um d!

fiveraforent,atque iDEUS ad omne przcep-

um (

tum efficaces gratiss dare deberet, jam dicere

mit, gui

non poffet; quid z/tra potui facre viuea

ii pata

?764, quin imovinea excipere poffet, zzbz/

'opotit, s

juxta zdam propofitiomem boni fieri po-

ror , Koit

tef] (ine te, ergo in te culpaeft, quod mi-

] qpra )

hi gratiam efficacem negáris; qux impie-

dici, &

tas,neinDEUMredüdet, dicédum, quód om-

yoenus 37

nibus offeratDEUSgratiam fufficiétem,effica-

üud , W

cem vero nec femper offerat, nec tenea-

As

tur, & hoc feníu |intelli

gendi funt, textus

ali, j

Citati,

Ip 125]4 Queínellus. denuo venenum

Q & U

jre gt

propinat fub medicina Z447ei 2. v, 1 1. ipfi

yerptu t

paralytico vel àt alij voluntipfi leprofo Lac.

uis illudi

$. v. 13, eXhibita, quafi verb ex uno vel

ones n*

altero Chrifti ab infirmitate corporali fanan-

tis aCu generatim deduci poffet, DEUM

pl

Jcs intedr

eódem uti modó in (alvandis hominibus,

[olam d

cüm tamen przfata (anatio hominis foli tri-

buendafit miraculo, nec à libero hominis

vitdesi

ilus «X

confenfu pendeat, falus verb hominum lie

beram hominis exigat cooperationem. aft

ropot

| fufïïfic"m

voluit .hic ulcus fanare Janíenij in. ptopofi-

tione $ta Cbriffum nom pro. ommibus , fed

j

B;

P)'O

26

ABOLMJL)S

;

profolis eleflisquos unice falvos effe vult,

d, uji

ui/fe mortuum afferentis, fic quippe per

fenpferi

fuam Quefnellus illimitatam propofitionem

1

fenfu generali arguit: omzes €$ foli, quot

quicf

DEUS vult fatvari, quocunque tempore,

ádudemn

quocung, loco [alvautur , atqui foli prade-

2on l f

fHinati faloaturergoDeusfolos pradeffina-

Jnnig]

"gosebeleitosvult [alvare: reclamante Scrip-

hDEO

tura Ezeeh.3 3. v. 10. nolo morté peccatoris.

Utneslom

Et r.ad T£niotb, 2.vultomues bomines fal-

Tif

qvos fieri, Patetergo DEUM voluntateante-

hia

cedente, üt loquitur D. 'Th. q. 23. a. 2. de

Wl m

verit, autvoluntate beneplaciti , üt ait Bo*

M qth l

mavent in 1. dift, 46. q. 1. a. r, omnes ho-

fem d

mines falvare velle, etfi effe&tus indubita*

doDRE

bilis non fequatur. Si enim fecus foret, re-

probi morte Chriíti eis denegatá, & gratid

T efía

exinde promanante abíque demerito fubtra-

d

&H penas DEO darent tanquam crudelif-

rj

fimotyranno, AudiaturD. Auguít., querm

WUS í

temere pro fe allegant Janfeniftz, 1, deSpi-

ET

]u

ls

ritu & lit. c. 3. ubi fic de infidelibus re-

Hüï:

probis ait: Zwfideles quidem contra volun-

zatem DEI faciunt , cüm ejus Euange/ia

h iln

moti [

$£02 credunt, muec ideo tamen emm vt«

H i

eunt , verum fe ipfos fraudaunt magnot&

Calry

fiemmo: Bono, malísque panalibus umphi-

! COfy

Donan,

cAnt , experturi ia p;py/icä: pateäqtem.

IM WI&

d

A«* .M. J g

27

has efei

€ejus, cujus im donis miféricordinm con-

ic quipe t

gempferunt,

ropofitiont

134, nec unque recedit à priore, nifi

"T

quod de folisadultis, interioris per gratiam

que tenj?

actualem unctionis capacibus procedat; afl

u folipri

non eft fruftranea hxc additio , vult enim

nymle li

Janfenius L. de eratza Chrifli c,. 2o. dari

amante st

in DEO velleitatem antecedentem falvandi

1é peccatit

omnes homines, /ed qua utbtlomnino gra-

domtaes ]

zi caufet , ledüitfteriliscomplacentia, qua-

yluntatean

lem habet DEUS etiam ergáfalutem Demo-

TL

fnis & damnatorum üt abíoluté poffibilem;

Aft quàm impit, nam cümnemo fe ad fa-

"l

N

lutem difponere queat fine gratia , quomo-

do DEUS dicetur nos ad falutem vocare, fi

je(us

fot

ii

non det id, fine quo falus eft impoffibilis?

num etiam pari modo DEUS de peccatore

egatà, r

jemeflto

[i

& damnato dicere poteft, z0/o rzortem

gim r

peccatoris , fed magts wt comvertatur? cet-

ag

i, d

tt DEUS fola velleitate fterili dicerenon hoc

offet5 verum quidem eft, nonomnibus ex

jlit, *

ipfidcibu

defe&u pradicationis proximam adeffe cre-

dendi facultatem, adefttamen omnibus re-

o m

W;l

j, n

mota zoz Zalz , qualis eff tn furdo e& mu-

fo Ad difieudam muffcam , &t Calvinifte

771 Mlïl "

jnt n

calumniantur, fed talis, qua proximam fi-

i comp

arare'queant,' nifi peccando obicem

M/lþ

M

ponant. DEU enim juxta D. 7/, 3. com*

H

y'( IW

;)M

quantum in fe eff , pa«

Pra geus as

vAlts

!

28

ARCILMI)SS

[

ratut eft omnibus dare eratiam, vult e-

alitio t

nim omzes bomines f[alvos fieri , nifi obe

reili pot

ftet refiftentia voluntatis noftre, — Caterüm

aum dle

Fiechc.

Lucz caput $tum à Quefnello hic citatum

jam przoccupatum eft numeró pracedente,

Ht t

Ex 14f2 novas fuppcetias fcrutatur pro

qiim, q

extinquenda gratia futficiente, nová pror-

fit lo

& oree;

fus glofíà ex facto. energumeni , qui Mard

$. V. G.videus TESUM 4 longe accurrit,

ÀN of

adoravit eum , inferens omnem obfli-

Sa;ulo praf

natiffimum peccatorem, fi JESUS fe ipfivi-

Dgtign

dendum per gratiam przbeat , debere fe con-

vertere, in qua confequentia non folum fe-

BOR

cundam Janienij propofirionem docet , 27Z»

W W

Haintertori nonve[ifii, fed etiam quemo-

f g

J ante

docunqueobflinatum fé debere comvertere,

dum interim illudit Quefuello peccator , qui

tlbus ()bie(

fezpéfuperno lumine pulfatus tamen obtru-

] rCMms.

dit illud : vzdeozzeZiora proboque , deteri-

l1 jh

ora fequors uec favet Quefuello illud c,

"Ut

$0. Gen. v. 19, z DEI poffamius vefiffe-

Pl

ze voluntati? item Job c. 23. v, 13, 2698

m

averterepoteff cogttationem ejus. namhis

^A t

& fimilibus obíunts vos Spirizuz 5./emper

Va

vefiflitis , item ego ffo ad oflium eb pulfo,

qui, Qüm |

ffquis aperuerit ec,

Undealia eftvolunz

QUs

tas DEI confequens &abíoluta, & huic re»

U? j

fifti nequit juxta textus priores, alia eft an-

?i

tecedens, cujus effectus à libero hominis

(V if

ar bl:

um

D.

AmACILMJ. s«v

29

ism, tl

arbitrio tanquam conditione pendet, & huic

feri , o

refifti poteft juxta textus pofteriores, Dum

autem allegat exemplum in . Saülo.,

item

a, C

o hic ctitz

Ezech.c. 1 1. auferam cor lapideum decar-

0 practi

ne eorutn ?. w. hzc & hujusmodi probare

feratanr p

quidem, quód DEUS, fi velit, efficaci gra-

;, o p

tia fua in momento ex obftinato apoftata

& corde etiam lapidibus duriore confecrare

oni, qi

0if Mmmï":

fibi potfit fidiffimum difcipulum, prout in

Saulo preftitit, aft annon DEUS etiam' fz-

oD

RUi

piüsgratiasminoris roboris cóferat,qucad ef-

fedum producendum fufficiunt,(i homo eis

,dcbtrcfccon-

m (oom E

cooperari & non'refiftere voluerit, quzftio

m(&üw ,gï/"

eft, quam temeré negat Quefnellus, de fe

tamen ultro fatebitur Saulus allegatus , cui

| ejam P

ITM

jam ante converfionemi cum caterislapidan-

tibus objecit Ste

jpecit

S. refiftitis.

phanus; ves femper Spiritui

amen o

In 1 $t4 antiquam éramben novó reco-

" dttt

quit condimentó,docens 2dam Janfenij pro-

TE

gmu tt

pofitionem, & tacité primam ! dec/e fezli-

€et quibusdam oeratiam., quá

ipfis pracep-

um

unde recurrit

1

14 férvatu po[fibilia ftaut ;

ad juvenem à Chriftó invitatum Luca $d.

i

uj

/

;

f

qui, cüm fequi quidem defideraret, fed ante

um C

equ

elam vellet renuntiare amicis; audire de-

" eftiod

(

buit? zemo mittens manum ad AF AITUI ,

&hi

& refficiens retro aptus eff regzo DEI, ex

Íi gü /

quo infert Quefnellus univerfaliter, fi man«

g )

r

datum

u

f

30 ! ASCLMJOS

datum DEI comitetur interiorS. Spiritüs un-

huptizati v

Tiis, er

€&tio, obedientiam femper przíto effe ,five-

ró hzc defit, prout defuit juveni, obedien-

qtlurt il

ilributo

tiam fequi non poffe. Aftquis Quefnelloxe-

velavit, huic juveni gratiam interiorem de-

A uf

fuiffe, quin imo quomodo Chriftus pruden-

docebt, v

ter potuit vocare ad fui fequelam, fi gratia

m frquit

fufficiens ei defuit ,. fine qua fequela eft im-

a, H

poffibilis , ergo potius fequitur contraQuef-

T fiti

nellum, dari gratiam, cui affentiri vel diffen-

dfnuo n

tiri poffumus,

Cxterüm dum Dominus

fi uvf

apud Ezechbiel.c. 36. v. 27. inquitt faczam,

dutir il

ut in precepris ineis ambuletis, &c. , & S,

qumrm

Auguft, L. de pradeftinat. SS.c. g. teftatur:

n Qy

uando pater imtus docet , ut veniatur ad

PUUTTTT

filium , aufert cor lapideum c$?c. Intelli-

Cets i

gendum venit de gratia fpeciali , qua DEUS

Wifs, ye

efficaciter volens peccatoris converfionem,

T

certó obtinet ejus effectum, loquitur enim

* GEf

Auguftinus, Ut titulus libri prodit, deelectis

| ucia,.;

& Íanctis; quód autem etiam vocatio & gra-

Wlsfe j

tia interna nonnunquam à voluntate nollra

W j Whlm]

reddatur irrita, profitetur cap. 34. L.deSpi-

]

ritu & Litera: Miþricordm DEI pmwm'f

nos, con[entzre autem vocationt DEI,Ee

ij

ab ea difíeutire propria voluntatis eft,

^ W

16f2 Fifiuía dulce canit, ut illaquect

E77] /

incautos laqueo ex At, c. 8.fraudulenter in-

g "01 dä

torto, ubi Philippó evangelizante dicuntut

n oj

bap tif

»

W C M. )N

ji

baptizari viri & mulieres 5 concludit

S,Spirtsn

Quef-

v(to effs n

nellus, ergo zz/a fumt illecehre, 4

ux 0

cedunt illecebris eratie,

Aft arguere 4 z0n

reni, ob

s Quelnelor

diffributo ad diflriburgn

?? frigida eft con-

interioretd

fequehtia, etfi enim in ijs, quos Philippus

hrilus p

docebat, victrices fuerint grariz illecebrz,

non fequitur , eas femper in omnibus victri-

dan, i

equea i

ces effe, Hinc nec illud cant. c. g. recté alle-

; conta Qu

gat: fortis eff nt mors dileifis, &c , quia

atit vel dl

denuo ex amore unius velaliquorum , meti-

m Dornini

tur univerfaliter omnium amorem; pejüs

abatitur illo ad Rom. g. /f DEUS pro zobi,

u futam

l/f,&c-s ^

quis comtra uos? quis nos feparabit Acha-

zitate Chrifl

PPotribudatio? an aneuffia

o t

T

€c.certts [um &cs namproutverlüs prz-

cedens innuit, aperté loquitur de prxdefti-

j 6«5, IHMH'

natis, vel etiam ]

jj g

y certus [um explicari po-

teft cum D. Hier

02« Qv 4. Ad Alaaffamwon

conyetittà

joquifüï

a

de certitudine ftricté dicta, fed de firm

àfpe

(

& fiducia, aut cum D.Auguftino

quód nulla

oji,

vis nos feparet à charitate DEI i

nvitos,. nifi

ipfi voluerimus.

Que omnia non favent

Jorat Y

Quefnello , qui fuis

gratiz illecebris non ob-

?

At

Ícuré blanditus eít

noto Calvini Diverbio:

3

ppe*

Jf pradeflinatus

fv in vita ad gratiam

T

€* pofl mortej

72

ad gloriam , quidquid

iil

, u

egero falvabor, ff veprobatus,

quidquid

egero , damnabor:

Nam eundem reddit fens

"

«t

d,"umä

fum doécltrina Qu

lefnellit 52 grazéa (men

zil

'

þgpll'

mibá

32

"äiä (yM..OSM.

D

dirit voct

mibi ab aterno paratum eft , dedam' me,

nec refifteré potero omnipotenti, etfiin pec-

liom Chri

etnonlh

catis obftinatiffimus fim; £ f4erzt gratia

hac negata, quidquid conatus fuero, nihil

ideQuef

boni preftare potero; ex quo reclé fequi-

louens

tur non folüm 2da , fed & prima Janfenij

mods ef

t aol

harefis, peccatori , dum omittit actum pre-

ceptum, obfervantiam precepti fecundüm

T&a u

prafentes, quas habebat, vires fuiffe impof-

tlb qid

fibilem; quin imo etiam $z« prepofrt£» de-

Ts ormniy

dücitur , Chriftum nulli reprobo gratias fuf-

1 Q du

ficientes,queis falvari poffet , meruiffe,

UPU

Per 1 724 citatnos ad Joafíis.c. 6. v 45»

Wiverton

erunt omues docibiles DEI; omnis qui au-

NG

divit à patre $. didieit , venit ad me;

LUUN

lt veyi

aft quid difcémus exhoc? Refpondet Quef-

nellus hoc imprimis; f7u/frazeas effe con-

Xer g.

ciones , correptiones ,exterores dosérinas,

tïfg dohy

é fruflra n bis laborare bominem, nifi

fm if

ratia efficax Vutus doreat, — Non placet

W Mdj

mendacium in propofitione «ta rejeCtum, In-

TE

ftat (&efnellus vocem Patris, qu& intut

m([m&, Q

er gratiam loguitur , fémper uos ad Chri-

WU d

J

hum ducere.. Aft rürfus furdo canit, ex eo

T

enim Zzfez£ , illum, qui non venit, caruiffe

fc dg

d

ratia, & fic ei fuiffe impoflibile venire,

EUY

quafi Chriftus ei fufficientem veniendi gra-

Volent

tiam non meruiffet;hoc enim aperté oftendit

eh[a o

in 2do membro, eum qui non venit, etíiaue

-

I€-

^ leo

*

ARCLMLONM:

33

^. dedatt t

dierit vocem exteriorem filij, id eft evange-

enti,einpt

lium Chrifti, non fuiffe doctum à Patre, id

fierit g

eítnon habuiffe gratià interiorem. Fallitpro-

vs f

inde Quefnellus 7420, nam etfi gratia intus

;o redtla

loquens nos vocet ad Chriftum , & varijs

prina ib

modis efficaciter nos trahere poffit fuppofi-

tit dtunp!

tá fuà abfolutá & efficaci voluntate , nonta-

men fequitur omnes trahi efficaciter, fed

cgpt fs

es fülftiny

tractio. quidem, quantum fufficit , ut poffi-

mmus, omnibus oblata eft, fed tamen omni-

j pf

bus non datur efficax, ubi etiam non ve-

) gramsm-

niens adhuc doctus. eft à patre per interio-

senult

ii 6d

rem gratiam fufficientem. 248 fa///t nam

facer textus habet: o qui audivit e&

g qum:-

quit "

didici; , Quefnellus veró locó didicit, zaZ-

lice vertiti doidus eff , cüm tamenaliudfit

'xcfpondeï(äï'

gt

doceri & aliud difcere , & .bene quis poffit

effe doctus à Magiftro, quin didicerit juxta

g ii

Tritum illud : cgzz £ofies eadem repetam,

p//,'llilfma');

vix audior ulfi, Igitur ille qui audivit & di-

Non P

dicit, id eft cum confenfu .& eorum, que

ueje&klm,-/

audivit, executione , is utique venit ad Chri-

g

Á Mf:

i

ftum & doctus eítá patre, ex hoc tamen

r ii

[

non fequitur

; llum, qui nonvenit; nonef-

Q canit,

Íe doctum à

patre, fed doétus quidem fuit,

venit, df

aft non didicit, ignaviá contemptu & male-

(iibik *

volentiàà docente auditum avertens ;&hoc

iil

fenfu loquitur D. Auguft, L, de przdeftin. (s.

feoü

(j

gpöf

d

£ 9. 37 ommis . qui audivit à patre ct di-

efi

dicit

f

34

ARCLMQ)SE

)

dicit , venit; profetló omuis , qui nonnut-

vatiefu

] 19

pit, non audivit a patre nec didicitnam

ft audifíet $ didicifet,veniret. nimirum

Didecos

tio conveni

gon audrvit cum affenfu & executione, jux-

ta id. 2on audzvit populus meus 'oocem me-

tie obedit

miff fntg

am , moluit intelligere,ut bene ageret, fed

patri per gratiam fufficientem docenti obdu-

per pattu

fata aure non intendit.

p

de 1$4va onus aufertà concionatori-

T Db

bus, ne pofthac invehantur in auditores de

m

non teportato ex Verbo DEI fructu, fiqui-

jüpte d

dem jacti fterilitas feminis redundet in folam

At Fien

DEI rnanum efficaci gratiá fuá non irrigan-

DT

tem, quin imo nec compati auditoribus pof-

tf

funt, quia fi gratia efficax non irrigat , fru-

90/1/] g

&um in patientia afferre nequeunt, Aft un-

d du

de Quefnellus hoc haufit? nempe ex At

C d

V. 21, Cb erat manus Domini cum emmul-

T0X in pri

tísque numerus credentium comverfus eff

dl undi

ad Dominums ecce ab exemplo particulari

Vr od

infert univerfale , ubi tamen nulli dubium

mge'kxa W

eft, poffe DEUM abundanti auxiliorum effi-

pamgmw

cacium imbre femen verbi irrigare, ut fic cer-

AO

tb fructum afferat ; aft quód femper id pr-

ftet, contrarium difcat Quefnellus ex para-

Cffe&us (

bolaLuc. 8. ubi femen aliud fecus viam,aliu

&X Gpite

QUatm re

in fpinas cecidit, etfi DEUS hoc ipfum eti«

am femen levi gratiz fufficientis rore fempet

Müit nj

irriget,noftrá fol malitiáfructum impediéte&t

" tpre

Bra-

N CILM.)SSE

Sij

)9

llf

Vi ht

gratizefufficiéti,qua Jaféius averfatur,refiftéte,

J

3

hi

lm 1924 c& 2oefimaa novus Theologiz

irtt, t

DialeCticus definit gratiam ; aft quia defini-

tio convenit omni & foli; num omni gra-

execütios;

negi t

tix obeditur, & DEO loquenti femper fub-

miffa funt omnia, num huic voluntati fem-

iepe ag

m docettti

per paretur? ff /?4? ecce 2da & 4ta Janfenij

propofitio;5. quin imo quia homo effentiam

À concirt

rei mutare nequit, neceffario parebit , ubi

3tia Janfenij Hzrefis aperté prodit, —/£ zez3

r jn at

pI frodu,

jam prater efficacem datur fufficiens, cui re-

fiftitur, Ethanc non veró ipfiusQuefnelli idze-

aundti Ioläi

ii non ml

am loquitur Stephanus: vos fepmper 5piritus

& veliflitis , hanc Chriftus confirmat, zs/rá

yXitonbusy

yn Y hgatl. j

vocati , pauci elei?i, exgo.non omnis gra-

tia eft voluntas omnipotens.feu femper eft

: ueunï. AW

efficax , 720 nec voluntas.DEI eft, nam üt

n a

mox in prioribus ex Quefnello vidimus,gra-

a um t

tia eft unctio, aqua irrigans,vox patris , ille-

TL

cebre cordis, atqui unctio non eft voluntas

ypo pitit

ungétisaqua irrigasnon eftvolütasrigátis,vox

moll d

patrisnoneftvolütaspatris,illecebrzcordisnon

uxiliorm

funtDElvoluntas,ficut nec tentationesDiaboli

gató u ,lc:

funt voluntas Diaboli, fed hzc omnia funt

demper! j

effectus & fru&tus voluntatis D. ergo omni

selus &tf

?f

ex capite definitio peccat, Aftaudiamus per

eQus S"iamlä:

quam regulam fic Quefnellus definierit? re-

hoc p

if

ponit nihil aliud nifi Apoft, 42 Roz. c. 14

[

4l

jtisrore

ubi reprehendens temeraria judiciaait: £

min"

2

quis

fi

36

SES !(J«M- JÓ s«

D

u e$, Qui judicas alienum férvum,

fi, enbd

domino [üo [lat awt cadit , flabit

t dficid

Autemn , potenzs eff enim DEUS . ffatue-

re illum.

Itegà Marci 4. v. 49.. ubi prz-

m um

^

ln al

cipit Chriftus mari & vento , o&zzutefce , t

Cöv qüö Tul

ce/fauit veutus &i faita eff tranquillitar

ia)quæ t

magna, Ex hisigitur Quefnellus videt gra-

t m

tie definitionem, quam nemo videt, fiqui-

r'gosantciapü

dem z 2do de Chrifti poteftate in creaturam

Üireg, e

irrationalem fermo fit, quz utique gratiz

kb f

capax non eít; Zz primo aurem de íervo ca-

dente, quem DEUS omnino ftatuere poteft,

lu

quod utique cum D. Th.in hunclocum fcri-

t (

bente nullatenus negamus 5 aft exinde non

mfoïlu,]

fequitur , quód gratia fit voluntas omnipo-

Mputtqu

tens, quód folüm erigere poffit per gra-

t.mtü:/flþ

tiam efficacem ; nam gratia quantum in fe

WMMMI

eft ítatuit & erigit fufficienter quemlibet,

777

nifi lapfum ipfemet velit, prout ftare in ve-

titate noluit

uefnellus in hzrefin lapfus;

"72!13 0/(,4

uefnello illud Jerem. c

lkm IMZIJ

gec patrocinamr

lrl

18, ffeut Iutum in manu fizuli , fic eivos

je manu mea. Namhoc ipfo ariete ufus

Onfe. D l

oPtWiDmu

eft Calvinus, ut libertatem & gratiam deij-

ceret, ubi tamen textus praffatus in paritate

MUET

JB) [it

folam innuit omnipotentiffimam D EI 1

cultatem , humana corda, quó placuerit in-

if I

44/) l

clinandi tefte Aug. L. de corrept. e? grAt.t

hoc 10*

-( k[g 7 4[1

14.; hancautem nemo negat, fed

lum

7

M

AoRCLM.J $X

37

epu (inh

Iüm, quód DEUS /ézper confilio & volun-

adit , [

tate efficaci corda hominum inflectat ; guz

DEUS Jit

i/no omnipotentia Divina exigit, ut nonfo-

r. 49. Ui

làm auxilia nobis conferat, queis efficaciter

T

€o, quó vult nos, inclmet, fed etiam ta-

/ tm;zguiü»

lia, qua per refiftendi facultatem effectu fru-

xellus vide[ d

ftrare poffimus, ficut hzc facultas juxta Aa-

yo videt,

rios ante lapfum in Adam & Angelis Viato-

atein credi

ribus erat , etfi jam ante lapfum cor Adami

? utique p

fuerit, ficut lutum in manu figuli,

n deler

(lataere pott

Decas Tertia Propofitionum,

gnclocoti

21ma, Grazia 7Efz Chrifli efl era-

st

giafortis , potens , Jf'aprema , invincibils,

qluntas 01

spore quaeft operatio voluntatis omnipo-

gt tf

zentis,fequela & imitatio operationis DEI

ii quitt!

ncarnantis e refufcitantis filium fuum.

t Q*

2.Corintb,y -u.21 , 22da. Copcordia OHI2ipo-

yout lat

tentis operattons DELin corde bominis cum

Jardi

libero tp[frus vvolumtatis confeufa demon-

lo iUud]Cl'CP

Jfratur illicó nobis inincaruatione velut im

i

Jonte atque. archetypo ownium Aaliarum

Z

j (p anet

operationum m

/Jféricordia ef-eratie, qua

& Tatim

0/22205 214 gratuita

C* ita dependentes À

ræfa rl

3.

DEO fant, fic

4t IpfA originalis operatio,

Aff

Luc. 1. V. 38.

23tia, DEU zpfe mobis z-

u

deam tradidi

qü

l plac

t ommipotentis operationis

l] !JJ'

fuegratia , e

am [fentficams per illam,quá

"

gïlt ]

r

ereaturas. & nibilo producit. Qjv mortuis

lt

3

7e€

*

2

38

AR CIM.) SX

veddit vitam. Rom, 4. v. 17. o4ta, jufla

Áepfid cu

idea , quam Cenrurio babuit de emuipo-

impofftie

ts at

fentis DEI & 7ESU Chrifli m fanan-

eodus i

dis corporibus folà motu voluntatis faaeft

imago idea , qua baberi debet deomnipo

dem,cony

zentia fua gratia in famandis auimabus

toris vitii

gl

& cupiditate. Luc, 7. v. 7* 25ta, DEUS il*

duminat animam & eam [Anat aqui at

Burato ony

sorpus fola fua voluntate , jubet ei ipfi

Alis (cqt ca

Lt pf

obtemperatur, Luc.t$.v. 42. 2€ta, zulla

dautur gratie, nift per fidem, Luc. $..

Af Ptl

4$. 27tima, fides eff prima gratia e$ fom

QU p

omnium AllAYUM 2.petr.v.1 3.28tava. prima

fl to

ratia, quam DEUS peccatori concedit,

fütiemy

ef peccatorum remiffio, Marcà 11.. 2j*

Qd t

29na.exrraEcclefiam uullaconcediturgra-

EEN

Mp

Iia L. 10.V, 2$. 30fima. omzes quos DE-

U$ vult [aMvare per Chr.

ff um , /a/wan(w

T pote

zuf allibiliter. oamm. 6. v. 49.

tert(is

Md 1 Coy

477

Declaratio erroris.

l(tmsec

27, f Dem cum duobus prioribus fax,um

Ti T

U i

l

volvit, quo allii fideles, cüm fo»

la detur gratia efficax, & eà fpolia-

t |

ti nihil boniagere poffint, fibiperfuadeant,

PU i

Ícubi ea przíens eft , certó bene agere;fi

mmuf]l

717

veró negetur, perbonorum operum cona-

roinde

tum f:fyphi faxmg gplverc, ut

epo-

AmOLM 3«

39

P

17, f i

fepofità curà. genio indulgeant; nec circa

buit de ;

impoffibileangantur, vel damnationem me-

tuant; eccc qualis fit rigor Janfenifmi ex-

hrifi i

]untatii

coctus à laxitate Calvini. ANoz zego qui*

dem, comparat Aplus converfionem pecca-

debetdem,

ndit auim

toris virtuti, quà Chriftus à mortuis fuf-

citatus eft , non tamen ut figura cum fi-

arta, DEU

guráto omnimodam teneat equalitatem,

yfinat u

aliàs ficut corpus Chriftiin R efurrectione

j j!fh't Ü

fe meré paífivé habuit, fic quoque feha-

^, bfta,

pn, 1uts d

beret peccator convertendus, abfque hoe

quod cooperetur, Unde paritas tenetin-

qratin t f

ter vitam corpori Chrifti, & inter vitam

jAav ]

fpiritualem peccatori reftitutam , nonveró

catori C

quoad modum, hinc licét fzpe gratia fit

Mattà 117

efficax, non tamen femper, fiquidem qui

'[MMMMI?

cooperarideberet, diffentire vel confenti*

, um r

re poteft, quod non verificatur de corpo-

"

re refufcitando,

Caterum inepté obijcit

n

illud 2, Corinth, c, geeum, qui momnove-

rat peccatum , pro mobis peccatum . fecit,

fürlj.

st no$ effceremur ju[fiitia DEI im ip[o,

l

namut D, Th.inhunclocum eloffatur, Chri-

rioribus

ftus dicitur peccatum , feu Sacrzficium pro

ddes, &

Jeccato , five quatenuspeccazoribus fnmilis

" &e

cum iniquis reputatus efl , ut nos vereef-

dfx

(biper!

ficiamur juftitia DEI inipfo, 4 e/f, Cbz?/fa

ii

pent d

inbareamusper fidem ei» charitatems at

T

C 4

.quid -

mo

f( [

m

49

ASLM )u

:

quid ex hoc mille etiam funibus. trahet ad

l um e

:

fuam fententiam Quefnellus ?

Obl

Im 22dA, 23tía, 2341A, 2$fa ver

V. 381 dixl

omnis fimilitudo claudicat, ut fic faltem in

Dinini, h

meridie falfitas patefcat; vult quippe tantam

m 41 f

femper grátis efficaciam , ut fublata libertas

tiun nf

nil cooperetur, ficut enim humanitas Chri-

Wirtuy, d

fti nec'cooperata eft, nec. impedire potuit

[12/17777

actionem , qua DEUS ipfam Verbo divino

Ó fmiity

univit, ficutcadavera non cooperantur acti-

t i

oni refufcitative , nec creaturz actioni pro-

104 te (

ductive, nec corpora lanquentia actioni fa-

fit b D

native, verbó, ficut hec omnia vel nihil, vel

r i

phyficé folum aétioni divinz cooperantur,ita

UTR

vult voluntatem creatam operationi gratig

lol

divinz aut nihil aut puré phyficé adinflar a-

D. .Wm x

liarum virtutum vitalium & motuum primo-

itne, j

rum, z0z verb liberé coufemtiendo , coo-

Tiingiso

perari, hinc etiamfi confenfum voluntatis

Tif af ,

admittat, eum tamen vultà gratia divina ita

eitüty d

totaliter produci, ut in voluntate creatanon

M

fit, bonum eligere vel repudiare, Aft huic

WMM*

errori reclamat/Trid. fefs. 6. can. 4., D. 4s-

t d

guft. férm. de verb. Apoff. c. V. qui fecit

4ih;

ze feue te , mom te juflificabit faue te. C L.

JonesDy

de grat. & lib, arb. c. 3. dieit. Mpoffolurt

MOR

nolt vinci à malo, féd vince im bonote

CO

]um c utique cul dicitur moli vinci, ar-

bitrium volustatis ejus comvenitur 1 vt

f Qünis j

e

M

L.

A GJLMJISS

41

nibus tl

|

?

le enim & nolle propria voluntatis eff.

Obtrudit Queínellus deceptorie 77s4 Lac, 1 ,.

'4.t4, at

v. 38. dixit awtem María, Ecce Ancilla

ut fic l

Domini, fiat iibi feeundim verbum tuum,

It quippe t

Item 24 Rom,c. 4. pátrem multarum gen-

t fablata lbc

tium pofui te ante DEUM , qui vivifrcat

homanita C

anortuos , Qj vocat eaqua uon [unt , tan-

quam eaqua funt, &Luc.7. die verbum

jmpedire p

y Verbo d

e? fauabitur puer meus, denique Lüc, 1.

ESUS IEi, cxco fcilicet, dzxzt, refpice

oopetanrurat:

seadlioni J

fides tua te faloum fecit , ergofolá volun-

tia adtionil

tate jubet DEUS, & inomnibus obtempera-

3a v il

tur ei.fed y. 44 1:»572, licét aliqui excu»

fent . Quefnellum , quod ex libero virginis

cooperanti

yention f

confeníu libertatem noftrorum indicaverit

actuum, tamen contrarium patet ex propo-

i atl

vmotum

fitione, in qua ficut incarnatio tanquam o-

riginalis operatio gratiarum omnium pro pa-

futitnn,

iafum v

ritate allegatur, hzc autem nullatenus actio

uf din*

creaturz eft,ita etiam operatio gratie juxta

Quefnellum.nullam haberet creature coo-

mut vti

perationemliberam, quod fatis ha&tenus re-

futatum eft.

can. 4' ) ')

-4d 2dum w. Apoftolum innuerepromif-

4 M

J

fiones DEInon folum ad judxos , qui ob pec-

il /m'".

cata poft circumcifionem commiffa mortuis

Jiut P

comparantur, fedetiam ad gentiles, qui ob

yt in m

omnis jufítitiz fupernaturalis defectum nihi-

,j t

[ri

lo zquiparantur, factas fuiffe ;; Abraham

enim

f

42

| AR CL.MJ.) 3v

:

enim dicitur pater multarum gentiumi, quia

DUTRE

jam.ante circumcifionem juítificatus erat ; aft

mm opsf

hoc nequaquam eít pro intento Quefnelli,

qui ànobis

quin imo fi inter. fufcitationem, creationem,

eft quir

& inter converfionem omnimoda foret pa-

Creaf0nem

ritas, ficut DEUS juberenequit, utresnon

IOT Di

exiftentes fe producant , mortui fe fufcitent,

hibens dqi

itanec converfionem peccatoris pracipere

ïiam Cfejt Y

poffet,

d

gtium "differ&ntia inter fanationem

lm r

AC Cention

corporis, & juflificationem animz jam (z-

Jrotonen

pe tacta eft, per quod etiampazez ad 4:um,

vt Mi

Dicit Que[zellas: DEUS eff , qui operae

Ahyi

t ommia im nobis. Y, Corinth, 12.

&ad

£. 1l

Ephes. 2. zpfius fumus faciura creati in

At n

Chriffo T ESU in operibts bouis, qua prie

paravit DEUS, u£ . im il ambulemus,

fl dtguere

Vi f

Item D. Auguít. L. de gratia ef corrept.

£. 1 2. diftinquens inter hominem adhuc in

fimin f

WS, &t

flatu naturz integre, &in ftatunaturz lap-

Ntumjr

Íz docet: DEUSforriffmo, id eft homini

Vs

necdum lapfo, perzzzf;t facere quod vellet,

li.

zufirmis fervavit, ut ipfo donante ini-

þü tX.QQ

if mb, quod bonum efí , vellent, éf boc

At ha

deferere infuperabiliter mollent , ergo vi-

fümig

detur totum DEO in converfione & juftifi-

1 hi

catione attribuendum effe, & ad rmum.

121 Vend

cum D, Auguft, foliloqu. c. 1$. /fguid boni

Tonem i

parvi vel magui of , donum tuum eff Do«

amine

P.

A J-M-XJ-' d

43

! genturi, t

snine s aítftante hac gratïa , quà omne bo-

tificatusey

num opus fit, adhuc manet dari alias gratias,

tento (äcfüfl

qua à nobis fruftrantur effectu. 42 2dzz.

em, creato

effe quidem fimilitudinem quandam inter

moda fortj

creationem & juftificationem , quatenus pec-

uit, ULTel

cator nihil meriti, nihil vite fupernaturalis

rtui fe fifcit

habens eft quafi nihiljac proinde

uafi per gra-

^

toris pracif

tiam creari videtur; ítupidum ?amen eft,

ideam gratim defumereà creatiene, cüm

ter fanatiot

ante creationem res nulló modó fit, ad fui

anira jami

productionem nullatenus cooperetur ; fecus

gtt ad 4rn

eft in juftificatione ;

|,niq

Ad 3tium Refpondet D. Augufl, Initio

meh. W.- j

€. 1 3. de bis toquor , qui pradeflinati fuutt

Qjura crtl

aft non licet à predeftinatornm efficaci gra-

Ll

tiaarguere ad omnem aliam gratiam ,. nam

th' j

il

jj m

illaminat DEUS omnem hominem venien-

temin hunc mundum, omnes vocatad nup-

at ( 1

i 4 l

ptias, & tamenad agnitionem & nuptias

venire multinegligunt. gratiz fufficienti non

fptonaüre

L

iE ho

cooperantes , fed refiftehtes.

Dices quomodo verificatur illud A-

((tl

TL

dnanie l

poft. 1. Corinth.4. qwis ze difcermit ? quid

autem babes quod non accepifhi e&c. ubito-

PA

W//f Aff

dj

tum infalutis negotio videtur DEO tribui,

fi nihilominus aliquid boni operis voluntas

efo "

fibi vendicet? x, primam hominum difcre-

TL

jil

tionem in mente Divina effe, qua aliquos

j J

fficax

j i

/

cligic pra cateris , & hanc fequitur e

L

c-

n

44

AR OM SS

x

Ele&orum vocatio, nonautem caterorum,

ftim f

& hzc utraque difcretio folum DEUM

tram dig

cognoícitauthorem. Porró utrique in exe-

lr g

cutione refpondent opera bona, queis ju*

fpempor

perfidenta

fli ab impijs difcernuntur ; & hxc difcre-

tio ob decretum przdeftinans & efficaxDEI

ornmdor

auxilium datur etiam DEO velut authori

Wlio d d

longe precipuo ,fed non omnino foli; nec

Qu conm

ex hoc tantillo quod ex parte no(tra eft,

dï&ï&ü 0mpn

gloriari poffumus, fiquidem nobis relii

W of

nihil pothmus, & hoc ipfum, in quo fe

quinon r

abinjuíto voluntas juíti difcernit, praftat

usf

adjuta divino & vires naturg excedente

Q tb

yratiz auxilio, atproinde merito Apofto-

( g

lus difcretionem DEO attribuat , gra/i4

ü r

p jite

quippe DEI fumus id quod fumus. . Cate-

rum quod dedonistanquamà DEO accep*

Ti df

tis gloriari, & per opera gratiz adjutorio,

107

preítita, nos difcernere queamus quo-

&f aljp

dammodo, non negat Apoftolus, dum

TM

ait: qui eloriatur, im Domino glorietur

n?C D 1

pariter fe ipfum difcernitab Apofítolis aliis

períuos labores & ufum gratiz 1, Co*

itg fum

rinth. c. 15.5 hinc Auguft.ferm, $7. in Pfal.

p t r

145. habet, oftendite ut. difcernatis vos&

V, W

L.1. ad (implic. g. 2. &2 ve/imus e fuum

T a

lngad

effe voluit & nofrum, fuum wvocaudo,no-

Jirum fequendo , ut difcernentes fe in fe-

Vat, &e

m adno-

mmy]]a

qcha noverint hanc di(cretione:

Íuram

L^

X* (.M.J.) S&

term Catenmm

ftram fpeClare libertatem,

malum eligere poffumus.

quà bonum vel

Íolum DEU

Utrique ii

- Per 27w9mam infidelibus converfionis

bona, qui

fpem proríus prefcindit, (i enim omnis gratia

per fidemitadatur, üthzc primafit & fons

: &hac d

ns&effcal

omnium aliarü, ergo vel initium fidei feu dif-

pofitio ad fidem in vires naturz refundetur,

) velut ault

mojno /olj:

quod contra Semipelagianos rejectum ,. vel

xrte nolti !

defectu omnis grati& fe ad fidem difponere

3 nobis i

non poterunt, & ita injuflé jjs imputabitur,

i, in qui

quód non crediderint evangelio ; nam finon

fumus (ufficientes aliquid cogitare ex nobis

etnit, p

a x €f

quafi ex nobis, juxta Apoft 2, corinth.c. 3.

quomodo credere potfimus fine gratia,cüm,

qexio Aj

riuat , Zïi

àt recté infert in hunc locum D. Anfelmus ;

priàs fit cogitare quàm credere,hinc etiam

ii V

Trid. definit, ffze eratia preveniente mos

mb

qatizii

eredere wom pofe, ergo falfum eft, quod

fidem aliz gratie, non prezcedant. /Vec o£-

quinis $

ii

eff illud Luc.c.8. /ideszzuare fadvam fécit ,

Apoflol

nec illud 2. pet. v. 3. ozeia aobzs divime

jf

ini

virtutis, qua ad ptetatem cf- vitam, da-

, pl

mata funt per cogmitionem ejus, qui'voca-

i

il

vit 205 ; nam z primo licut fides, t fal-

'.[el' Tfi, 2

74

r

4

vet, non excludit fpem & charitatem , ita

df

V,

nec excludunt auxilium preveniens & exci-

n j

tans ad fidem,. prout etiam eleemofyna fal.

iil quith

vat, & extinquit peccata , fed non fóla elee-

hts

f

"

molyna, 244mJ 4Httm accipiur in fen(u

D

&tl

o

acco-

[

46

AR CJLMJOSE

D

accomodo, omnia fcilicet, que poft eam

tD Nugud

cognitionem donata funt, per fidem effe,

[ co'ngn

lurim ado

non autem quód ipfa etiam prima cognitio

per fidem habeatur, ficut dicitur : celum

hgt ]

HCHO, & du

tegit omuia , id eft omnia praterfey. deim

dona in baptifmo collata infantes habentnon

Chrilto didi

per fidem, nifi fors Quefnellus cum Luthe-

777

ro in infantibus fidem ponat. soz erg^, ait

DUEQat con

Auguft. in pf. 16., cauz Ferbum babitavit

B r

im mobis , peratftt ullum mortalium feex-

du pro

eufare de umbramortis,fed omnibus etiam

hi,

fm.

infidelibus dat gratias fufricientes; quód ips

Mif g(l

Wt

fum docet D. Th. de enutrito inffilvis, a24/

m'm jNUEN

—

vinam ensum profuidmtz'.am pertinet, ut

It ts i

cuilibct provideat de nece[farijs ad falu-

VM Qd

zem ,dummodo ex parte ejus nom impedia-

T operor

£ur;dum autemD.Auguft.depredefTinat.55.

Vettoni f

c.7.fidemappellatprimamgratiam,loquitur de

Visprefrrà

ea,quatéus hominem redditChriftisum&fun-

lt

damé&tum eft juftificationis,pravié autemante

Vf à

hanc etiam ibidem admittit.alias gratias, quas

Al

UP i

ff

inchoationer quasdam fidei nancupat,

)

w

24 va Subtrahit omnes gratias excitart-

) ii ïmï

N

illuminationes, vocationes; motus fidei,

tes,

iffio-

terre(kh

&

timoris & fpei, quos peccatorum rem

ri;anus r

nem & converfionem przcedere concil, Trid.

XImUm

t

Seff. 6. docet, quin imo, fubtractá gratid,

]

j

converfionem peccatori reddit impoffibilem

1!3 Chr iflu

contra illud: vecav có renuifhis , & cone

t

"

P.

A* (.M.].) E&f

47

u pl

tra D. Auguft. in przfatione in pf. 124, car

x f

eorum cougelafcit adverfus DEU M ,eb fit

prima quyii

durum adver[us ixnbrem gratia.ceterüm

jcitut * M-fa

£2 cap. 11. 7Marc, nec umbra eít pro Quef-

yraterley i

nello, & dum allegat Luc. capz£ z. ubi de

Ytes habettt

Chrifto dicitur: Jp/rzzus D. umxit me pradi-

us cum i

care captivis rem'ffonem cjc. hoc ipfum

son tht

pugnat contraQuefnellum, premittitur enim

ibidem gratia contritionis & al

um habiii

iarum difpoüv-

yalim [

tionum prout legenti conftat,

ormnibus et

29na. Tam [at badtenus im premilis ey-

ctiffa eff , utpote privans infideles & confti-

i, quodd

ais à9/

tutos extra ecclefiam omni gratia, eis me-

y yertinth

dia falutis fufficientia & neceffaria denegans,

(lnripi

DEUM crudelem Tyrannum arguens,om-

TDL i'l'llw.

nia opera infidelium peccata conftituens,con-

verfionis fpem & omnes vocationes Divi-

g

raxiam,loqugzgf:

nas prefcindens,& Chrifto titulum univerfa-

lis Salvatoris negans, prout fatis probatum

Cuitin

nguremäf

eít, Dum autem obrrudit caput 10. Luc.

uis horum trium videtur t

uspt

tbl proximmus

ff li, qui inzidit in La

fromes? w.id

jj s.

i

T «

plant impertinens effe, & potius ex eo in-

i

ferre debere Quefnellum , quod ficut Sama-

n6 mOIUS

pl

onm d

ritanus , etfi effet extraneus, tamen erga pro-

ximum extraneum & fibi inimicum ( quales

T

t

como

n

[

Judai erant ergaSamaritanos)mifericors fuit,

J

)

ita Chriflus etiam erga extraneos & extra

HIL

poüï

if

Ecclefiam pofitos per gratiz faz auxilia mi-

er-

48

väsiä(loM-J-)ää

D

fericors fit, cum Chriftus per Samaritanum

f tedia o

intelligatur,

sf veli

i pawis d

30efmma llw;æcluþ eff inpropofrt, 1 2mma,

13tía, 17ma c& Alijsaxguit quippe DEUM

prapedtur,

folos illos falvare velle, & etiam pro illis fo-

lummodó mortuum, qui falvantur , contra

Du,

illud 1. Jois. c-2. Jpfe eff propitiatio pro pet-

catis no[flris, nom pro moflris autem tan-

U aY:

tum , fed etàum pro totus mundi; . Vem

/

contra 1. Corinth. €. 9. pezibi i tua fcien-

fl

dia, Frater , propter quem mortuus ,

n g,

Chrifts, ex quo inferoz nullus electuspe-

Wï ff fl

rit, atqui aliquis propter quem mortuuset

P fege

Chriflus, perit,ergo aliquispropter quem

f' f!fmsde

mortuus eft Chriftus, non eft electus ; manet

P45, Galnt. 4

proinde quód ficut Apoft, 1. Timoth. 2, vult

Ti ij

orationes fieri pro omuibus , & vexf, $. ff-

MTH

eut Chriflus dedit redesnptionem fémetio

Mt:üf;lü

fiem pro omuibus , ita DEUM velle omnes

1) /75/07;

homines falvare. vide dicta locis citatis. A

"

Jferg,

4f

- quid de illo Joafiis c. 6, Z«c eff voluntas Pa-

hl Állt £

frismel, ut omuis, qui videt filium, C

AL Gu

AU

credit ip eum, babeat vitam aternam!

ïoducg m

w.Sermonem effe dc voluntate efficaci & cone

5.1).1

fequente, utis, qui non meré fpeculativé,

41 e

f

(ed practicé credit obediendo perfeveranter

i4 [/ L

ufqne in finem, habeat vitam zternam, pef

V, 21, ]

Ó

quod non excluditur voluntas antecedené

Zrütltim

ci.en-,

Qtiay

faleandi omnes homines., eísque fuffi

tla

)W

N CILM.J.O EX

49

X Gamuntt

tia media concedens, quorum applicatio &

efficacia vel inadultis propria voluntate, vel

apripfius

in parvulis aliena, aut naturali ordinererum

it quippeDE'

prapeditur,

tiam pl

falvantur, d

Decas 4t4 Propofitionum.

pitiatin n

drig anitil

[

Efideria Chrifli femper Iqaämt

tiutdij

3 I ma-.D

Juuneffetiums pacem intimo

2737

cordium infert, quando eis il-

p tortuh

lamoptat.oaüis 20-v.19. 32da. Chriflus

ilos dedts

J Efüs fe morti tradidit ad [tberaudum

enmomu Pro femper fuo [anguine primogenitos , id

i &Q&)m Ü

eff eleilos de mana dugeli exterminato-

Q eedus/

115 GMÍAt, 440, $.. 0. 33tia. Prób! quan-

Til

tum oportet bouis terrenis c& fabimetipfé

jy, &

renuntiafe ad boc, ut quis fiduciam ba-

yiiantt "

£eat, ffbt, ut 1ta dicam, appropriandi Ghri-

JfIum TEfum , ejus amorem, mortem ,

UM ydt?

s atl

"mylleria , at fesit SPaulus diceus: quidi-

um

lexit me &j tradidit fémetipfam pro me

g*iävft fi[iW'

Ad GAlat., 2/U. 20, 34ta. Gratia Adami non

producebat oiff merita humana, 2,corintb,

um d

at iaci

$.U. LI, Toannis 1,v.16, 35ta. GAf iA A«

dami eff. fequela creationis c? erat debi-

g It

o Perfcïfïï

44 natura inteara c fana, 2. ad corinth.

V. 21. 36ta, Differentia elfentialis iuter

um at

pias d

i

gratiam Adami e flatüs innocentia EY

Í

d Primam

d

v

;;

grariam Chriffianam eff, quo

-

/ 1nts-

;

$o

AR (.MJ)SM

unusquisque iu propria perfóua recepifet

ttilo Joan

éffa verà uon recipttur, nift im propriaper-

r (fent d

thedio, exq

fóna f Efu Chrifli vefascitati ,cui nos uti-

£i fumus. ad. Rom. 7.U, 4 37ma. GrAtiA

atpuit unye

fenr l

Adami fandiifcando illum. in femetipfo

erat illi proportionataxratia Chrifliana

F vl

nos [autiificaudo in T E[u Chriffoeff omm-

& fs,

26

potens & díeua filio DEI adephes, 1.v.6,

38va. Peccator uon eff liber niff ad malum

fcäüm) '[ECUS

wndirionara,

ffne gratia liberatoris.Luc. $.v, 29. 39nà

Voluntas: quam gratia non praventt ,ui-

M frtyeg

bil babet luminis, niff ad aberraudum,

Witrilo (

Ardoris ,miff ad fe pracipitandum,viriam

MULIT

zif ad fe vuluerandum.. Efl capax omtis

mft' il g

P5 Gof

mali , &v incapax ad omue bonum Matth.

20. 40efima, Size eratia nibil amarepoy-

Pitdetn

qunus , nift ad uofiram condemauationtt

Tno kg'xs j

w Hrangan

z. The[fal, 3. 0. 1.

M. F

Qd n

Decaratio Erroris.

2rma (b 32da vivaciori colore delint-

TM

ant priorem [eu 3oeftmam , utapertius ela-

Tl Qu

tebretur Janfenij «ta propofitio , Chriftum

C Qam'mï

aCïamcm

folis primogenitis id eft electis defiderare

falutem , & pro ijs folis fuiffe mortuum, non

Ul.It

, eïiän

autem pro 2do genitis feu reprobis, vellal-

Quitür, «

tem adbos NB. pro femper ltberandos mn

KTmert

ellus

fog]

venifíe, Mtinepté id prafumit Cæe.fne

X

?&fJ-M-J-)ä!

r

$1

ina tl

ex illo Joannis 20, ubi cum fero effez e fo-

ves effent claufas wenit T Efms eb flerit in

17 propriæf:

TART

smedio, ex uno enim facto particulari mal

arguit univerfaliter, ezgo deffderza Chriflz

E

y in f

femper babent effeiium , licét enim defide-

ria, voluntas, & orationes Chrifti abfolutze

atia Oi

jrifud

& efficaces,

rout habetur 7oaz. 71 , Luc.

22,€9 ad He

/

« $. U. 7, femper habeantef-

j epbes

, /]]/1. 64) [

fectum , ffecus tamen eft de oratione Chrifti

conditionata, prout patet in illa? /f frerzpo-

,J'.'U. 29' 35

; preuetl)

teff tranféat à me calix ifle. — Pariter ab-

utitur illo ad Galat. 4. e//t DEU fi/zums

alermid

andumNiTF

füumy ut eos, qui. fub lege erant , vedi-

meret, ut adoptionem filtorum rvecipere-

É W,PMW

bonm d

?H45; confundit enim & pro eisdem acci-

pit przedeftinatos feu ele&tos cum ijs, qui à

j mbll WW

jugo legis judaice ad ftatum filiorum & L.

us

N, translati funt, . quod plané calvinifticum

efl.. Fateor quidem propofitio üàt jacet non

excludit ceteros, & ideo fecundum fe hz-

Prtitt

retica non eft, damnatur tamen hzrefeos ,

quia in 2. prioribus fat aperta eftmens Quef-

t J j

nelli , Chriftum pro folis electis mortuum ,

crti

j, t

(

hinc captione utitur, ficut qui dicit: 44oe

Oütlo )

facramenta funtt verum dicit, ubi enim 7,

ydi

j

funt, etiam habentur duo, fed captiosé lo-

jftmort

il

quitur, cüm fübintelligi poffit, folüm 2. effe

qras

ii

Sacramenta , -& hoc ly /o/g;z fubintellexit

, [

Quefnellus in fua propofitione.

(

2

Jn

at &

[]

$2

ARCLM L)S

:

In 33tianon veretur larvam adijcere et-

PA

rori ex Verbis Apoft, ad Galat, 2. qu dilexit

62 quor

me é tradidit femetipfum pro me , quafi

« enm )

pro folis perfectis, ficut erat Paulus, Chri-

petnatorg

ftus effet mortuus, ciüm tamen Nicena fy-

debitson

nodus non propter electos vel perfectos/fed

t Adern

generaliter definiat, qwi propter 205 bomis

lum hongs

zes C propter noflram fAalutem defcendit;

l, donum

Igitur Apoftolus dum pro fe Chriftum mor-

Quefnel!us (

tuum effe dixit, alios non exclufit, fuffra.

Ts n n

gante Auguft. /fc curas unumquemque m«

Ri omm

f(rum tauquam folum cures, & (icomna

DO

tauquam [Pagtlos, confentiente Angelico

MX ï&k 'm

3

1.2. 4. Ex boc quód Aliquis reputat,

D

)

Tottde W

j

meficia Chrifli praflita, mom debet

Dot qu

exiflimare, quod. mom frmt. alijs preffita,

Volontate

Certé hzc propofitio przter abfurda fepéta-

ehatig ne

€ta manifeflé plebzis non ita perfectis & pal-

füm w

fim omnibus peccatoribus fpem falutis adi-

Ftüt Chri

mit,

T lum

In 34ta vendit falJumy, quod n 3 5tà

f if f

declarat , gratiam fcilicet Adami nonfuif-

As f

fe füpernaturalem ,& ideo omnia ejus merita

J My

meré humanafuiffe, quod enim creationem

üt debitum nature confequitur, füperna-

Bd

Pt

turale non eft. Aít hic error jam contia

P lfïc, li

Bajum in propos.21. à Pio V, & à Trid.

Véteri,

contra Luth. damnatus eít, & facilé revel-

o dicia

Dititas (

lii;rur, nam grA/i& À gratis daud

( alt

Cs

»

)9

AR CLIM.A)S9

$

3

vam at

eff. juxta D. Auguíl, L, 2. de peccat, Orig,

it, 2 i [

C. 2, quomodo ergo naturz erit debita ?

, pro,

etíi enim Adamo üt elevato ad finem íu»

t Paolus,

pernaturalem gratia fupernaturalis fuerit

meri Nica

debita,non tamen vzezeazozis ; 2dó fi me-

jl perfed

rita Adz fint ex gratia, quomodo eruntfo-

opter n 0

lum humana, quod enim ex gratia gratuita

jjem df

fluit, donum eft eam dantis. Voluit nempe

Chrftum 2

Quefnellus cum Janfenio, quód ficut juxta

xauftt, li

ipfos in Adamo folüm erat gratia refiftibilis,

mauempue

Grideo omnia ejus merita meré humana,

; (Ffwm'

ita omne meritum, quod oritur à gratia refi-

eye Anqgi

füibili effe humanum, meritum veró fuper-

lii fl

naturale effe effe&tum gratiz. efficacis, ut-

ita, mn/

poté quz fola invicté , & àt vult neceffario

j ais

voluntatem determinat; quia autem hujus

« d

gratiz neceffitatem requirit folumodo poft

a p

lapfum propter concupifcentiam, feque-

retur Chriftum non habuiffe nifi merita

1 a

meré humana, cüm ipfe non eguerit gra-

WI [

tiá, ni(i ftatui innocentiz propriá, Porró

ftupid& ufurpat illud Joannis z, v.-16.Lex

; Adämi [10";-'

omnia ciUSF

er Moyfén datae[l ,eratia & veritas per

J Ef'em Chriflum ,exquo pretenditgratiam

ain a

proprié dictam modo per Chriftum ince-

i Uifll.l' 1 (UF

(

piffe, nam hic prxcifé lex nova praefertur

o jf

'10 V:

veteri, & quia loquitur de homine lapfo,

paritas duci nequit ad gratiam Adami,

g hd

;" MMM

kem alter textus 2, Corinth; v, 21. ezm

3

qui

$4

ARCLMIOSM

;

qui mom moverat peccatum

Alydum

, pro nobi fe-

gutiz fup

eit peccatum , ut nos. efficeremur . juffitia

DEI £2 ipfó procedit denuó de ftatu naturz

anifi p

homo,

lapfe, üt docet D, Th. lect, $. in fine, &

jftut

fatis ex ipfis verbis conflat, Ingerit Quef-

nellus illud D. Auguft. 2474 //u/£zu5,quàm

lii de

fhm confe

erare ut facias, quod habes impote[tatel

ergo cnm Adam perfeverare potuerit, pro

tin foffe

pranedente

hoc orare non debuit, ergo fi perfeveraf-

fct, humanis meritis merces deberetur, 2dà.

trnt; f

D. Auguft. ait: /zzaza bic merita conti«

t Ti d

Tb (j

cefcant , qua in Adam perierunt, — w. ad

27442 Adamum ficut etiam Angelos via-

Q jin

tores habuiffein ftatu innocentiz ex füuffi-

lr Qd

& ha

cienti auxilio fimplicem boni operis pote-

flatem , & pro hac orare non potuit juxtá

nolis:

tiontm

D. Auguft., potuit veró orare pro ejus in*

cremento, gratia enim fufficiens gradus

Trid (

titrüm,

habet. Vel , Adamum fine precibus ha-

buiffe poteftatem antecedentem, fed con-

T jf

fequente & efficaci , perquam perfeveraret,

!tj Ij f

Ob orationis & humiliationis defectum &

Vrrits

nimiam in fuis viribus fiduciam caruit, ita

Mu

docet D, Gelafius Tom. 2, conciliorum

aliyj,

pag. 257. & D. Augufl, L. 14. de civit,

mtf)'iw

EI c. 27. dein nemo negat humana me-

CitatuS |

tefh'mo

rita , fedfolüm meré humana, dum enim

adeft gratia five per- five absque oratione

um d

lübis &

jam meritactiam gratie tribuenda funt,

A

AuRCHLM L»)SE

$5

T

"d adum . ibi intelligi merita hominis per

, o t

E

gratiz fupernaturalis auxilium elicita , qua

amiffà per peccatum Ade gratiá amifit

ödcaamna'

/

& g init

homo,

36ta torguetur à Quefzellianis,quod

, Ingeri!Qi

1 fulamg

intelligi debeat, gratiam in L. N. per Chri-

ftum conferri, in ftatu innocentiz veró da-

ihes inpiti

tam fuiffe fine Chrifti meritis, aft aliud

qre potudi

pracedentes propofitiones & ipfa verba fo*

20 i peti

nant; /fve enim eratia attualis fumatur,

sdeberetuna

p trita d

& Trid, definit eam effe intrinfecam & in

nobis feu in propria perfona recipi, cüm

7777 08

; Angglo?'

doceat gratiz interiori refifti, //ve Joqua-

tur Que[nellus de eratia [anctificante ,

yeentig. 6 l

& hanc denuo in propria perfona interius

x optti

À nobis recipi, & non per folam imputa-

gon p

tionem & perfonam Chrifti denuo definit

ore o

Trid, feís. 6ta can, ro, & r1. contra Lu-

fuficim

therum, Intrinfecam hanc in perfona no*

Íine p

ftra juftitiam clamat Apoft, ad Tit, 3. /2/-

entem, &

vos nos fecit per lavaerum renovattouis

m per

n

Spiritüs $. quem effudit in nos abunde &

yuis de

r

D. Auguft, epiít, 8. ad Confentium 242

lucam a

Aliud eft juflitia, cum ii nobis eff, quam

, (

interioris bominis pulchritudo? nec obeft

[, 14 0

citatus locus ad. Rom 7, & alia fcripture

i

teftimonia, innuunt enim gratiam perChri-

"t l

Jafld , d

ffum dari, per quod non tollitur, gratiam

(f

nobis effe intrinfecam , ficut fuit in Adam,

bsque

triue

1]

J

Da4

37ma

«6

ARCIM J.)SX€

D.

37ma aliá voce idem evomit fal(urs,

h, & Ag

per ly enim proporziozata gratiam Adamo

qu DEUS

connaturalem |& debitam naturz ftque-

fipematu

lam pratendit. 24? gratiam in lege nova

pintem,

vocat emnipotentem, quod fupra rejeci

feiquer: u

in propos. 19, & fequentibus, 2770 finali-

ponufet

ter intendit, differre gratiam A dami inno-

qu ifum

centis in eo, quód illi Adam refiftere po-

pitnistorin

tuerit, aft poftlapfum non haberi gratiam

tiodbus us

nifi talem quz invicté'& invincibiliter ef-

UTO

fectum confequatur, quod denuo expug-

& partenof

naviin przmitfis,. Ad illudautem z4 Eph.

i D

2. V. Ó, qui operatur omnia fécundumde-

Nentr.

eretum voluntatis fiae, relpondecur hoc

B u

decretum complecti voluntatem DEI ante-

"is rejls

cedentem de fufficientibus gratiz auxilijs&

n

confequentem de efficacibus, Dum au-

eudgn ]

tem D. Augufl, L. Ze corrept e& eratia t

mis f , pn

II, C 1 z, dicit Adamo fuiffe datum adju-

tlf [5

torium, fine quo perfeverare non . poffet,

Qingp (

fi vellet, fed tamen nontale cum quo per-

At à

feveraret, aít alceri Adamo Chrifto (cili-

W i

cét & nobis per eum dari adjutorium, fine

sl

quo nonÍfolum perfeverare nequeamus,

20 Qf

fed etiam per quod certà. perfeveremus;

r qumi

&, fermonem bic effe de folis predeftina-

fCFi; P

tis pergratiam efficacem, quod non tollit

Opus m

alijs-dari gratias füfficientes, vel fi alibi D.

lm p,

Augufli, contrarius videatur, x. cum Bcl-

lu ,;.

Jarm.

)8

ANRCLM..)S9

$7

evomit &i

larm. & Aquirre Divum Augu(t, docuiffe,

gratian M

quód DEUS Adamum tot donis & gratijs

- ttore f

fupernaturalibus ornatum, fanctum & fa-

m in rget

pientem, ab omni concupifcentia liberum

od fün

reliquerit cum folo auxilio fufficiente,quà

us st

potuiffet mandatum implere ; aft videns

mAdami i

ejus lapfum & corruptam ex eo naturam ,

am refiler

per meliorem. ducem fuum filium poten-

haberi gri

tioribus fuccurat gratiz prefidijs, ut co-

wincibilic

pioía fitproomnibus redemptio, nifi obex

denuo expl

ex partenoftra ponatur, quó fir,ut foliex

autem d

fpeciali DEI beneficio ele&i ijs gratijs pre-

; facumdim

veniantur, queis certo falventur , alijs,

DEI gratià abutentibüs in maffa perditio-

:eïgmxdemr?

raem DA

nis reli&tis,

3$aAvA, 3924 , Acefima offendunt ad

sgniit quJ

xC'lbUS- Dum

eundem lapidem, quem excuffimusin pri-

mis $. propofit., ad quas te remitto. ZVec

i g

Rife catm

obflat exemplum Energumeni Luc. $. v.0,

quia non folüm à particulari ad univerfale

um p

tj qu?

fed etiam à poteítate dxmonis in corpus

mal: arguit Quefnellus ad-ftatum animz,

f Chïl 01';,

Gxterüm ex eo, quód Dominus ZZazzb,

j aj

20. otiofos vocat ad vineam fuam, fequi-

uc r

, cr(eve[cfï

tur quidem hominem fine gratia nihil me-

reri; aft minimé eruitur, non poffe eum

olis &^

opus moraliter honeftum ponere.

Pariter

"TL

qu

dum Paulus r, ad Theffal, c. 2. fe impes

15V

d ü gjlw

ditum & fathana fatetur , ue veniret ad

qn

€0$

[

um

j

58

k?sä CERMJ.) $X«

2

€&of , non intelligitur, qua(i Diabolo fitpo-

piit, mui

teflas in. voluntatem noflram ,nam àt D,

( i

Baffil. reg. brewsor. interrog. 27 2. in loc,

tparenti

cit ait, redze fadfa, quain fola animivo-

luntate pofita fumt , impedire fathbanas

parfzigam

n0n potcf[f ; afl qua ad ueceffaria funt opera

corporis, 1nbis DEUS plerumque impedi-

Dui

amentanafci permittit, vel probaudi cau

J Mius, qui impeditur , ut ff à reitopre-

41m:.04

pofíto deff izerit, detegatur qualisfit; vel fi

]

perfeveraverit,ejusludiumappareat iure-

t'hoii t

éfAaizis, undeD, Th.in loc, cit.gloffacur:

grüfi/; [7]

impedivit fathanas foríam per aeris tem-

'utifgfem (

peflares. Siadducas effatum concil, Ara-

W h a

ufic. ze:20 babet de fito aiff mendacium

Iulitis d

peccatum , vel textum D. Auguft, J/lerum

la erati

arbitrium nonnifi ad peccandum valet , fi

a*' /Ztïlfu

lateat veritatis via, w, hic contra Pela-

/^tft4s a

gium concludi, quód in nobis fine gratía

Jf egy

nonnifi mendacium & peccatum fit in or-

TWf

dine ad meritum , per quod non negatut,

UT

poífe hominem fine gratia opus moralitet

honeftum ponere, Sic enim D, Auguft.

qlfämküma

M. (

L. de fpir, & lit.c. 28. inquit: eziam im-

Wnom' l

piorum uec veraciter DEU M coleutium

hw

quadam falfa movimus, qua fécundum

Juffitia regulam non folím-vituperarenon

poffamus fedetiam meritólaudamus.con-

Wltæera);

TW

fentit D. Hier, comment, c. r, epift, a

V fff;zd;(

galat. :

)$8

19

ä&(JOMOJQ) w

i Diaboltly

alat, sulti absque fide && evangelio Chri-

lram ,unz

[Hivel fapieuter aliqua faciunt velfaudie

AT ii

&tparentibus ob(eéquamtur , iuopi ianum

y fola atv

porrï'gant (

eirt M&

faria n

- Decas gta Propofitionumm.

umqut i

J prahant

AMnuis coguitio DEI EaA nna.

j f à n

4Imao

palitfojt

turals , etiam im Phifofophis

appareut n

etbzici non poteff venire 4 DEO, £b fine

j cit.gquïäf

gratia uon producit mifi prefumptionem

eraeni !

vanuitatem C oppofitionem ad. ipfun DE-

m condl/

UM, loc affeituum adorationis, grati-

fudinis && amoris,ad Rom, v.v. 19. 42da,

( mendr

Af

fola

$

ratia Chri[li reddit bominem aptum

qandin

ad [acrifitium fideis ftne boc uibil uiff in-

fjc canta

dienitas, a&. 11. V. 9. 43tia. primusef-

feétus gratia baptismalis eff facere, ut

qmoriamur peccato , adeo ut jpiritus ,cor,

utunlt in

Jod f anQF

Jeufiis mom babeant plus vv itapro peccato ,

quam bomo mortuus babet pro rebus mun-

qu o

di. Rom, 6.v, 2. 44ta, zon fuut nifi duo

amm DO Aut

quia

fii

j

Amores , unde volitiones € ackioues om-

7 MW»'

aues noflranafcuutur mor DEIquiomnia

agit probter DEUM ,

uemá, DEUS re-

g [

! 'WM;M

muueratur; d amor,

uó auos ipfos €j

anundum diligimus , qui quod ad DEUAM

J

CI L epm

veferendum eft. uon vefert , ci propter boc

51!

[un

6o

2

AR CI.M..) g&

ipfum fit malus, Tonm. $,v. 29. Agta.ama-

i viribi

7€ DEI £n corde peccatorum uon auoplius

T hibetBg

reqnante neceffe eff ut i eo carnalisreg-

fit futat

1. llos nf

net cupiditas , omuésque adiiones ejus core

Vampat, Luc. 1

l

$.U. 13. 46ta. cupiditas

titatem Dj

aut coaritas ufum feufuum bomum vel

quitur il

malum faciunt, MAttb. $. v, 28. AT,

quamiDente

obedientia legis proffuere debet ex fonte

perf uf

€* bic fons efl charitas, Quando DEI a-

RUil noyen

nor eff ilius primcipium imterius ci: DEl

Vi omfte

gloria iltus fipis , tuuc purum eff, uo

V ttoxeg

apparet exterius, alioyui non eft uif by-

X v

gocrifis aut falfa jullitza. Mattb.2 3. v.2f.

g i

48tava, quid aliud effe pofamus mifd tent-

It

bre, uifi aberratio, einifi peccatum (int

Ti i n

Jfídez lumine, ffne Chriffo cf» ffae charita-

lu üti

£e. ad ephes.$.v. $. 49na. ut mullumptt-

m")ukra j

catum eft (fae amore uoflrí, ita nullum

Biptny

€ff opus bonum [fue amore DEI. Mare. 7.

Ton f d

V. 22, foma, frufira clamamus ad DE-

If Dr |

UA Pater mi! ff firitus charitatis num

I g

eft ile , qui clamat, Rom, $. . 1 $.

irdy

N

Q(tan

di

Duny

Declaratio Erroris,

D

m W

3

RY

N a1mac 42da nauféo idem fermen-

p ll þgm

£um,

wod evomit Bajus in propof,

US ni| ^

Q

XXXVII cum pelagio [eutit , qui bont alt-

11 nj

at

quid naturalis , boc eff quod ex folis nae

£Aur4

*

OW

ARCLM. J 2

6t

J, 20 Aff

tura viribus ortum dacit, agnofeit. pa-

I t

ría habet Bajus inalijs propof. damnatis,quze

E7

fat refutata funt, quódautem Apoit. ad Rom,

1. illos infideles inexcufabiles dicat, quive-

afb

46to, oj

ritatem DEI in injuflitia detinent, non fe-

78772

quitur illam cognitionem etiam naturalem,

$ V,2

quam libenterà DEO provenire concedimus,

ve dehtt x ]

per fe caufare prefumptionem & peccatum,

Oa

fed id provenit peraccidens ex malitia pro-

pria cognofcentium 5 quinimo hzc cognitio

pl

um tf,

ut mox ex D. Auguft.vidimus inaliquibus ad

honeflé vivendum facem accendit; JNec z4-

du d H

Mattis 2

verfAatur illad a&£.11 , ubigentiles iÍnundi

dicuntut, etíi enim immundi fint, non ta-

us il t

men ideo in omni opere peccant.

if p

TL

Ip 43tia Difiipulus eff fupra Maeiff-

zum ltra principia Janfenij docendo,primum

y i il

Baptifmi effectum, prout tenent Catholici,

/ f;, iM n

non effe deletionem peccati & adoptionem

; EL MM

infilium DEI, fed effe talem peccati mor-

WMWI" L j :

tem, quá quis ablatá concupifcentia nullis

T

illecebris etiam partis inferioris moveatur,

j

ficut mortuus nil habet vit? pro rebus mun-

di; aft hic error profcriptus eft À Trid. Seff

AOl

$.de peccat. origin. ,argueret enim hominem

ampiius peccare non poffe, ficutenim mor-

1] MIIW/H

tuus nil agere vel pati poteft ad res mundi,

Mw )

r

jn

j

ita nil agere vel pati poffet baptizat

us refpe-

llf,?l

E

étivà

"D

u

r

62

OARCEM.IJO SM

f

w

&ivé ad peccatum. Porro hanc paffionum

Tdlo procel

extinétionem & ad peccatum infenfibilitatem

antejflfca

nefcivit Apoftolus, dum ait fentio aliam le-

Q Opude ngq

gem in membris meis repszzantem degi

gáem, fs

mentis mes, hinc dum ad Rom, €. 6. mo-

vitütüg, Q

net : exéffimate vos mortuos beccato, ex-

vd m p

plicat idD. Th., quód poflquam peccatum

102 proced

"Ada per

ratiam Ghrifli i mobis mortif-

k Quefnells

CAUHD

e

,

datur nobis per gratiam eat

hi, i d

dem faculias , veftfiendi peccatis futuris

lt A0 D

vel üt exponit D. Aug L. de continentia

ill 1071 in ii

1s. £Alium mortuorum vox efl,quá admo-

Wtf [

nemtur, ut membra [ua mortificent per

Mw,g&l

contimentian, comcapi[cemtia motibus taon

Al Wtf

confentiendo, licet eorum fugaefltone &

[4777 inc

quaft [ufurratione tangantur,.

longt i

4448 4518 C 46 La [unt axiomatat

Iititorg.

CbolaBaij&ejus propofitione 35ta. ZLerum

Thoralferbo

arbitrium fme gratia aajmtorio nomUs-

R at lt

det unift ad peccaudum. 38ava. Ondnis amor

Rrlorim d

creatura rationalis aut vitiofa eff cupi-

"OCRD.AU |

ditas , quámundas diligitur , aut laudn-

aritg ili

bilis illacharitas, quaper Spiritum S, in

VPl

corde diffaf2, DEQS amatur.

Loquitur

5 Ht v

autem (lg-eüïellus de amore DEI benevolo

MT

(eu amicitiam DEI fupponente , utpote q4em

Pilatus

DEU5 remuneratar , unde propofitionum

VHfh (v

ifte fenfus eft, omnes a&tus humani funtpece

cata, prater eos, qui ex amote DEI bene-

Hl

yolo

)8

a CJ M. J. as

63

hanc pdftz

volo procedüt, ex quo fequitur, omnia opera

3 jofenfbltt

antejuftificatióemeffepeccata,infideleminom-

fentiodia!

ni opere neceffario peccare &ipfum timorem

;y,-gmntem 1

gehennz, fpem, attritionem & alios actus

Rom 6 6t

virtutum, qui vel charitatem antecedunt ,

yos petotti

vel etiam fuppofitá charitate ex ejus motivo

tyuim pttil

non procedunt, peccata efle,

Allegat pro

; gobis t

fe

uefnellus 1720 Toazmis e. $. ? proce-

, /þlf iMIl i

ent , qui bona fecerunt in refuvstiionem

2777 'fm

vite, ?dó Luc. 15. profec?us eff iuregic-

» Continenti

Jfem longinquam ,. && ibi diffpavit [ub-

nautiam [aam vivendo luxurios. 3tio

d at

qurtiftent ]

Matth.v. 28,. Ornis qui viderit mulierem

j mo!i Ml

Ad concupifcendum eam, jam anachatus

» if

eff eam im corde fuo. .. At ex neutro vel à

longé fequitur , inter actus meritorios & de-

Wt"o

fsf x

meritorios , non haberi medios, qui fint

g al

moraliterboni, nec fequitur omnem amo-

rem aut effe illicitam cupiditatem , aut DEI

jj

gja, O

meritoriam charitatem, mediam quippé cog-

nofcit D. Auguft. fermn. $2, de temp. c, 1 &a.

uitifi d

"l:tï, [mt !lf

Charitas alia efl diviza, alia eft buma-

na , aliaefl bumana liciza, alia illicita .,

; spirimï/il

j

[/]

[

«« iceat vobis bumaná chbarttate diligere

n DE] buti

conjuges , filios eic. Sed videtis iflamcba-

ritatem effe poffe e&- impiorum , pagano-

w

fum Cc. dum autem Ezchbir. c. 117, aitt

1 pro Oh[

JJ

Reguat carualis cupiditas , ubi uon eff

hurant |

j

DEI cbarita: ; intelligi debet, quod in pec-

JmOW DE

catore

64

ARCIM.J.)SK

K

li rj

catore babitualiter quidem regnet prava

cupiditas, qux tamen non obftat, quomi-

fut peccal,

fntoitis

nus cor ad falubres paenitentiz motus & ad

actus alios honeítos excitetur,

Item dum

Tiasixde lq

Gtor, fj

inter cupiditatem, & charitatem D. Aug.non

ftatuit medium, charitatem laté accipit five

idpe od

Agtet, & n

pro DEl five proximi aut fui ipfius amore,

& hoc modo actus ex motivo honefto po-

RIX mety

fitus fieri dicitur ex motivo charitatis ; nec

013 Trid

debet omnis actio, prout pratendit Quef-

Dau

Qu

nellus, à charitate procedere & explicité it

Mfm

-5.2],1

DEUM referri , fed fufficit, fiexa

lio etiam

; WE, qu il

motivo virtutis cujuscunque implicité n

Doi i

DEUM referatur, Dein fi juxta Quefnellum

jo'U»X.emm

fine charitate benevola quidquid in homine

AG C^v

eft,malum eft, ergo & fides charitatem ante-

Drotedugs «

cedens, quz juxta Quefnellum prima eft grae

faatlom

Iritiy (

tia, mala foret, & licét difparitatem det ex

eo, quod hac fit infufa , actus autem. exno-

P / /-'V //l;"l);/,

M

bis procedat, tamen cüm actus fidei etiam

ex nobis procedat, hic pariter malus foreh,

TT

ubi 4dverte 3tiam propof, prout jacet fe-

[ grimgm d

cundüm fe verificari , fed damnari in fenlü

B at

C0

prxcedentium 2, propofitionum.

Qd

47 ima, 4$4UA, 4924 , cf» 5 oe[ftma ficut

üded

d

ovum cum ovo , ita inter fe & cum 3. prz-

mæ,mgi d

cedentibus conveniunt ex ovario Baij prode-

Tf 2

( d

üid

untes per propofit, t6tamt ANoz eff verd

» df

legis obedicutin , qua fét [fue charitaté,

* Qu

tegm

XRBCLM. EOs

6$

P

m mpiy Mem per3stam : Ozasmia opera infidelium

obf at féaat. peccata. &f Philofophorum virtutas

xie moli At vitia, Aft preter jam dicta etiam fal-

tur, dut

itas inde liquet ,. quia aliàs non folum pec-

Item D«AU";'?

cator, fed etiam juítus ex metu gehennze

vel fpe coeleftis glorie eliciens actum, malé

) Jatà acopi

ui ipfis

ageret, & fruítra per fidem , fpem & dolo-

ivo honetr

rem ex metu gehennz ad DEUM clamaret,

) charitai!

quod à Trid. feff, 14. c. 4« damnatum eft.

Denuó Quefnellus afylum petit pro prima ex

rtendit Q

e & explict

JMatth.c/23.v. 26 .pharifae cece , mmnuda

[j ex dio t

prius, quod intus eff calicis, ut frat id,

y ifj 'xc'xt*ï

quod deforiseft,mundum. pro 2dat ad epb,

n

$«V. $. eratis Aliquando tenebra, pro 3tiá

sum(ïgä

"

, Marci c. 7.v. 23. Omnia bac mala ab intus

gt n

procedunt ef communicant bominem. pro

s r í

i

4ta ad Rom. 8 v. 15,. Noz enim accepifis

e'üumptimaü.j

Jpiritum fervitutis im timore, fed acce-

dl

piffis [piritum adoptionis filiorum. At w,

g ,

y i

U

ex damnata Pharifeorum hyprocifi, quz uti-

que mala erat, malé argui omnem actum vel

kgr li

gl

charitatem effe, vel hypocri(in effe, cóm

0

[

enim przceptum charitatis affirmativum (it,

jüpm"

femper quidem obligat, aft nonpro femper,

uonUUL

unde dum dicitur ffzzs pracepti eff cbaritas,

Cnt)?

n

intelligi debet, quod vel debeant omnia re«

cum?

ferri ad charitatem implicit& fenfu fuperiüs

0l atio Ba]

l

dicto, vel fermo eít de charitate latius fpe-

' AM)

€tata, quam pariter ex Auguftino explicavi-

ilit [W,

Inus,

D

66

ä&&].M.]-. ) ääf

2

mus , vel charitas exigitur , ut actus fint

: Dem

meritorij , (eu denique ad hoc , ut perfectio

& plenitudo legis habeatur,per charitatem

li

DEO uniri debemus ; quo non obftante

E

[

obedientia, qua legi etiam abíente charitate

j DT

praftatur, adhuc bona eft & hypocrifi vacat,

Joluts nad

-4d 2dum *. quód ficut Ephefii, etfi juxta

Tut i f

Apoft, nünc fint lux in Domino, tamen ad-

]74'0 [/7]

[/

f

d

T

huc leviter peccare poflint, ita licét aliquan-

Iht4y

do fuerint tenebre, tamen quedam bonà

'(Wï f?fif (a

opera praftare poterant, 244 2727 . Satis

Wittiegy ad l

ab Apoft, in verf. przced. innui , quenam fint

WJR-S.'D..I

ddla omria , Ícilicet fornicationes, homid-

l LT

dia, ira &c. quz utique mala funt ; aft exin-

Cori 3

de non fequitur omnia alia opera mala effe,

tifi du

hinc.paritas propofitionis non tenet, intef

MOUTTT

ámorem enim DElbenevolum, & inordi-

Wf,j)lovz

natum amorem fui , mediat amor ordinatus

p [447114

fui,proximi, parentum &c. 4 expliet

L j

cum D. Aug, L. degratia & lib. arb. c. 18. /P

LT l/f

j

wo teflimonio cavere debemus, ne ardte

J

"

é

Aitj

gremur,non accepi/fe (biritum timorisDEls

fllity. D]

]dl

uod[ine dubiomagnume[l D EIdoum , n

uo timore Petrus Ghriflum uegavit , [e

u D]

"Mmzs ;

dius timoris [piritum accepimus , ae qu

ffl 7101)14

Chriflus Luc. 1, eum timete ,qui babetpo-

7

seftatem auituAm Qj corptis perdereingfj

19j

benuAm

E

Decas

W?lmt

p

)9

CARCKM JO g P .

NT

oc , t r

: Decas 6ta Propofitiouunm,

pe chari:'

Ides juflificae , quamdooperatur ,

Q non 0

: sImaF

ibfente du

Jéd ipfà mom operatur. niff per

cbaritatem ad.1 4,v.43. «ada omnia Alia

hypocrilt

JAutis media coutineutur infide, tam-

yhelii, etij quam in fuo eermine e Jémine , fed bae

ino, famdi

fides non efl abfque amore cb fiducia atf,

4 licét ag

10.U,43.. $83tia f/ola cbaritas cbr

uedm X

z/Hanà

modó facit ( adtiones Chrzflianas )

perve-

]j

lationem ad DEU M f J Efam Chriffum,

j, quenam!

colofí, 3. U. 1.4. g Ata füla cbaritas eff.qua

pws, " DDEO. loquitur, eam folam DEUS audir,

us 3C

Corinth. 13.9. 1. «t DEUS »02 coronat

opea ol

nifi charitatem , qui currit ex aliv impul-

qon. t !

f* && ex Aalio moiivo, invanum currit.r,

€0r, 9. U.24, S6ta DEUS gon remunera£

vojumy r

MU

nfb charitatem ,

quontam charitas folá

4

/

um

DEUM bonorat

MAID, 2$.,

36. ;7zima

M jl

zotum deeff peccatori ,

quando ei deeff

f

W"

Jpes, €& non eff /Des in D

EO, ubi mon eff

amor DEI, Matth,27, v. f.

$8tava, JNec

pEItim

DEUS eff nec Religio, ubi mon

efft charitas

7- W/M

d. Toannis 4.v, g. $9na,

Oratio impiorum

eff novum

g m

€onced.

peccatumy Cf quod DEUS z/fís

tl

u

t , eff novum tn eis judicinm. o«

4

AUITIS 10,. 2 . GOe(ima E folus f'spplicij tis

Z

wqr 4fgimgf —,'Dæ?.zi-te

?quö /:gc e

?zn-

pfg Al

E

PA

&*5

68

AR LMJ.) M

,

gis vielenta , eà magis ducit ad deffera-

(hteit,

Bionem, MAttb, 27., $,

ftei, u

foefh i

DA,eclamtio Erroris.

qui (ie ar

1n morgji

Er fex priores calidum & frigidum i

ofb u

ore portat extollendo quidem verbo-

P

Ulli, 2j dï[

tenus charitatem, aft hoc ipfo, quód

3 u

ceteras neget virtutes tanquam charitatisfo-

177

menta, ipíam etiam charitatem deprimen-

Micontrdi

do, ídque unicé intendit Quefnellus , u

IT fífporén

dógma Janíenij magnificet, z4Z2m virtw

Moiltio

zem propri? Chriflianam efie prater chari-

icuntPatrcs

£Aft?"H,

Aítfalfitas $172« liquida eft, etfi

enim fides non juftificet fine charitate, fal-

Mf gt

fum tamen eít, quód fine charitate. nihil o-

^s f-'din;

peretur, prout habetur ex Trid. íeff. 6. de

Utft Ob

xeform.c.6. , aliàs fidelis in ftatu peccatimor-

Mdl aq Ó

talis nec actum fidei elicere, nec per fpem

W g

aut timmorem fe ad juftificationem difpone-

mls, [eje&ü |

repoffet, Ergo zec fides juffificat quando

eperatur , fi quidem actus fidei antecedat

FX

Q

juftificationem in adulto, baptifmum vel ab-

Y W h

folutionem à mortalibus recipiente, 76f

Wit,

Qw

9

eratur per folam charitatem telte &v

Wif q

hlum

po

ft.ad Corinth.13. £ babuero omnem fideth

j

Ój

Zta ut montes zransferam, charitattm

145j 501 e

autemnonbabuero,nihil fam. ga2deproptl.

parsprior ,quód fides tanquam prima gratà

Wij il

con-

OI'Um &

J

W CIMJI)S

69

yiit n d

€óntineat, & per eam dentur omnia falutis

fnedia, fuperius in propof. 26. & 27. cone

futataeft, Pars pofferior falfificatur inJuda,

qui fine amore & fiducia fidem habuit ; itenà

TOII,

in mortaliter peccante , qui exinde non fit

n & frigi

apoftata ; unde prater 7724. /efi.6 , dejuff ific,

o quidemr

cAA. 28. damnatur ab Alex, VIIL in propof,

thociplay

311 quaudoi magnis peccatortbus deficit

m charitab

ompmts amor , deficit etiam fides, $ 3t1e pro«

atem depri

pof. contradicit Aplus & Trid. fef.6. can cit.

udnellüs

dum timorem & (pem inter dona Spiritüs

mulam 2

S. & a&tus Chriftianos recenfent, contra-

(e prater h

dicunt Patres & D. Auguft, fpecialiter L. de

7 m&iw u

cátech. rud. c.17. qui vult feri Chriffianus,

ins cantit

ut non eat in tgnem eternum cum Diabos

c duritit !

!

Jo, [ed im regnum ateruum cum Chriffo,

aTl

veré Chrifiianus eff.

uod autém Quef-

nellus ad omnem Chriftiani actüs bonita-

pf p

(Ur f« Paä

tem requirat principium & motivum chari-

fcationet &

tatis, rejectü eft in propof. 44ta & feq. 5 424

propof. coincidit càm qoefima,& omnem ad

[ ." t/im[ SU

1 ädp[ a

DEUM clamorem pet quoscunque virtu-

tum a&us excepta charitate irritare prafu-

| bi ti(m'um:

mit, Quod fiitaeft, & DEUS non audit

; feaplmm

L

j

nifi charitatem, quomcdo D. Aug. L.4e

4pir, $ lit, c, 3 2. docet: fidesmererur gra-

TE [

rllly

duf

ia bene operandi, Ttem quomodo eza7«

Mh

rationcinpf. $9. ait, DEUM audire preces

]u

juítorum & peccatorum fi metu judiciorum

DEI,

3

Z9

ANRSCLRM.BOSE

K

DEI, vel defiderio vitz zternz petant? $ t2m

Mfit. at

caftigat Apoft. 1. ad Corinth. 9. inquiefis

tharitatem

curro non quaáfi in incertum,. fed cafligo

puftimi

corpus meum & in fervitutem redigos fané

ujli

[

N

ficut Chriftus in &. beatitudinibus diftinctis

tly, ouir

i

virtutibus diftincta promittit przmia , & fi-

(s fu.

cut virtutibus diverfa eft difficultas & meren-

tiritf] r

di ratio , charitati tamen fubordinata, ita li«

Tf

cet nullum opus meritorium & coroná dig-

þwmm,'

num fit, nifi in charitate fiat, tamen curfum

&f, 9j

ex fpeciali motivo, fpei, fidei, &c, fpeciali-

3 if

ter juftus coronabit Judex. $ 672.pzopos.pziori

Ym

addit: /o/acharitas bonorat DEU M, qudíi

frt eedeni

malé ceciniffet Pfalmifta pf.49.facrificium lau-

t

dis honorificabit mesfruftra quoq.moneretD,

iofet Qu

Aug.Ench.c.3. ff4e, /Deecharitate colendus

Ola fides ;

DEUS, & in pfalm, 149, ziff £imore ínti-

fps qye

Jiat bomo DEUM colere, non percvenit a.

Caríate,

amoreni, ltem fruftra forent eleemofynz,

3609 y gj

mortificationes , Ecclefie frequentationes,

Thonem ejr

cantica aliarümque virtutum actus.

Riribti

Obijcit Ouefaellus pxo prima ad. 13«

Vf lg,

V. 49. fecuti faut multi judaorum Pau-

Wütties

dum $ Barnabam, qui loquentes funde-

6tls g,

baut eis, ut permauerent tn aratia DEL.

n d

pro 2da ad. c, 10. V.. 43. bute omnes pro-

? a f[dem

pheta teflimoniumperbibent , remiffonem

TüOre fo

peccatorum .accipere per tomem ejus on-

l0nem 3

«d Ci«

Werjta

m'. qui eredumt in eum. pro 3tia,

:0,'1

7X

QW

A CLM J5 3«

v petort

loff. c, 2. . 14. fuper omnia autem bac

charitatem babete ,

uod eff viuculum

h, 9I

um, d

perfectionis. pro 4ta. ad Cortnth.c, 13, V.

tem redp:

' OT

m".f. bominum loguar e -dngelo-

Vdinibus diz

YU ,

]

aritatem autem uom babeam, fa-

us fum welut as fonaus, pro fta; 4d

jt prenia,i

fhcolusite

corintb, €, 9. V. 24. te[citis quód jj, qui

i2 fladiocurrunt, omnues quidem curruut,

jpordindti

m cora

f unus acctpit bravium. pro6ta. Matth,

£. 2$. V. 36. nudus eram C cooperuiflis

j, m a

j " & p æj*'

me , infymus b vifitaffis me eic.

W. 2d 1muc ex eo, quód Paulus fua-

anunti

(DELM, q

ferit credentibus, ut in gratia & charitate

$ermaneant , nullatenus fequi id, quod

yfacrificut

| ugql,müncz'ï

infert Quefnellus, fed hoc folum, quód

íola fides ad juftificationem & falvificam

parititeum

legis novz completionem non fufficiat fine

D

charitate, hoc autem nemo negat, 44

n p

2dum w.cum D. Th. in fimilibus locis fer-

yent d

monem eífe de fide formsta, qua junda

- frequen

charitati juftificat , unde fequitur quidem,

mad ,

ergo Aliqua vera fides noneff (iue amore,

yo ii

nontamen prout infert. Queínellus , ezgo

PA

omnis vvera fides non efl [ome amore. velw,

dunent)

«um Bellarm, omnibus remiffionem dari

"TL

Per fidem , non quafi fides femper cum a-

duic P

.more foret , fed quia nemo accipit remif-

ll n m,;ä*,&ï

fionem, ni(i per nomen, ideft per virtutem

gt P

Chri(ti, .. d. 322um w,

& æer.ita Paffionis

E 4

p 3"'.";/"

; Apo-

72 .äsæ(J.M-J-)ä*e

D

Apoftolum hortari ad perfe&tionem , cujts

r rb

vinculum dicit effecharitatem, innuitque

Ailpendun

per hoc, omnia noítra in charitate fieri de-

Vi vatutem

bere, non explicité , fed ex praceptoaffir-

mativo obligante, ad omniain DEUM im-

$6241

Vlacopit d

plicité referenda, vel üt vult Theodore-

Vil

tus & Cornelius ex pracepto negativo,

tugi

ne propter creaturam contra Chriftum ali«

quid agatur, vel üt vult D. Th, hic lect.3.

Vfsc;,

9D A

Omnia ex charitate in DEUM fieri debere

me; ) [ïnf

non femper actu, fed fufficere etiam habitu,

KO icom

aut denique dico , actus Chriftianos ex cha-

BIN

ritate effe debere per fübordinationem , ut

qunindrs

fint meritorij, quod denuó verum eft. 44

ID du

4Lum w, cum D. Tb. Apoftolum ibi diftin-

OC ltnft x

quere gratias gratis datas àgratia gratumfae

nl m

ciente, unde locutio hic non eft oratio ad

Tf

DEUM, fed przdicatio fidei & donum lin-

hi

quarum , quod fi abfque charitate fit , zzsío«

Dd

nans eft, quatenus audientibus fübinde oc-

AJOf| im

Vtnte Pa

cafio, converfionis eft, aft pradicans fibi

Wt d t

nihil inde meretur, Ex 5o plzs mon feguis

Af

£4r, duàm non effe meritum fine charitate,

Attr t

vel coronam diligentibus DEUM prazpara-

W

fon

A

tam effe ; vel charitatem, etfi czetera defint,

P?OM[

1

per fe ad beatitudinem íufficere , quod de

T

&

alijs non verificatur, 672 probat ztmium,

fola erga proximum charitatis opera ad fa-

TOi

IQl /u;-g

lutem fufficere,. Dum autem D. Aug. epift,

"^g

167.

8

ASCI M «

73

fectionem, t

167. fcribit: virtuseff charitas , quá ,quod

atem, innut

diligendum efl, diligitur , w. vel fumere

charitete feti

ibi virtutem ftricté qualis juxta D. Th. 1. 2,

ex preopo£

q.65. a. 4. non eft, nifi charitate formata,

jain DEOI!

vel accipit charitatem pro inclinatione bonz

vult Tl

voluntatis , quz reperitur noninfola virtute

"'Theologica fed eti&inalijs. Item duminillud

cepto gl

rà Chrillut:

1.Joafiis c.3.qu2 natus eft ex DEO, nozpec-

D. Th, hicl

cat, D,Auguftinus fcribit; $o/a cbarztas mon

Jeccat , w, Íenfum effe , eam folüm effe cum

UM fri d

ere etíam Iab

peccato incompatibilem, :vel dico intelligi

ilianos e&t

debere cum reduplicatione, id eft, charitas

vineione s

quamdiu eft in homine , feu homo, quatenus

b W.mme l.j

eft in charitate conflitutus non peccat, &

hoc fenfu. explicat D. Th. locum cit. S. Jo-

,&gmm b

annis cum redu

agattgu

plicatione: z quantum ex

; n d 0

DEO zatusefl. —

$7A C $$tava mutuà concertant

| üdü & d

dul

de majori impietate, & quidern quomodo

[jb

deficiente fpe totum deeffe poteft, dum

entibus Iu

(

non deeft fides, quzprior eft fpe, &jux-

4 p l

[uc t

ta D. Auguft. l, depraedeft SS. c, 7, prima

tn]

V

darur in qua cetera. impetrantur, ltem

um n

non defunt gratiz adjumenta, prout, zz

pgtur

ifi t í

propofrt. 25, oftenfum eft; pariter quo-

modo abfenteamore non eft fpes?dum filiüs

ufficety

prodigus necdum in gratiam patris receptus

í pb

Íperat: f/urgam f ibo ad Patrem meurm &

yais 09f

D. Auguft, in pf, 118.

i exfpe-

m

L

$

| fatetur: q«

éat,

[

74

AROM.JOSSE

éfat , fperat charitatem, ergo ffes pracez

! JRLS o

dit , feguitur fAlus , ficnilia habet D. Aue

: thoc mo

guíl. in Euchir, c. 1185 Et fané fi abfente

tartte n

amore abeft fpes, & hàc ablatá totumde*

trigis ad

eít, erzo. peccator fide, auxilijs gratiz &

11 ( ord

omni (pe deftitatus fordefcat in fordibus

Tamorem

adhuc,; quin imo, (j abfque charitate nec

Hiupi

DEUM nec religionem.peccator amplius

! lrujn

habeat inter infidelesnumeratus,juxtaQuef:

Mi

nellum autem extra Ecclefiam non fit ulla

Vi i

gràatia, ergo fruflra pro conver(ione labo-

Matroene

rat, & omnibus abfurdis exponitur, qua

Ws j [Qdar

incipiendo à propofir 47. ufque huc often-

|

]

N

dimus. Oéfjcit .Ouefuel/as denuoà parti-

Wt

cularifacrilego Juda Matth, 27. v. y-ubi fe

I ffke

laqueo fufpédit, inferens ex eo univerfaliter

; 'outai

quod non licet ; Aftnec hocfubfiftit,nam nec

fidesnecalia gratiz dona fufficientia, queis

It

,affg

panitere potuiffet, defueruntJudz, ut fupra

nf

ex Auguft. oftendi.Pro a/7erz ingerit Joan.

11f

€. 4. V. . qui mon diligit, mon movit DE-

Jl) [/7

UA,

uta DEI$ charitaseff. fedrefpon-

L

deo cum D. Th. in hunclocum:;Apoftolum

) :W;m

| t

à peccatore excludere notitiam DEI fami-

1Fra

]

liarem: & experimentalem , quá guflet,

[

Iltgy

quàm .fuavis fit Dominus, fimile enim

cognofcitur fimili, non autem negare om*

u

! dUm

nem . falubrem cognitionem; necobeftc

n do) l

22. Matth.zz bis duobus praceptis (amore

MUU ln

DE

—

i

A .M

rgo//ïespm.

DEI& proximi) zziver/a lex peudet. Nam

habet .d

per hoc non innuitur, quód DELS.fine

ane (i at

charitate non fit in nobis per fidem velali-

lati totuni

05 legis actus, fed quatenus in L. N, om-

xlijs gritz

nia eo ordinantur, ut DEO & Proximo

per amorem uniamur, ita D, . Th,

It in forii:

UiA ff-

- charatt

ss praceptieft charitas , ideo ab iflis om-

ator ampli

ia depeudent , && bac efl expofttio D, u-

Is IX

£u[Hini, Adverte tamen, quód in fpein-

cludatur aliquis amoris aQus, aft hic non

| non fit l

erfione la

eftamorbenevolus, quem pretenditQuef-

nellus , fed amor concupifcentz.

ynitur, qu

u IMONS

.. Pro f9na. etfi cum D, Auguft. & An-

gelico ultró fateamur impiorum orationem

leno? p/f

,17- v' S.UUU

DEO effe execrabilem , fi quà talesorent,

proutaitD.Th. 22.9.8 3a. 1€., id eft, fipec-

.couniverfahtf,

fubfiti u

eator fecundüm defideria peccati aliquid

petat; aft generaliter id afferere iniquiffi«.

f,icieniiä, qü'

üt Udzy m u'ï

mum eít, pugnat quippe contra illud ;.

Reg.c, $. ffquis coguoverit plagam cordis.

r gt !

g m

il

Jui, & expanderit mauus fuas im domo

AC, t exAatidies ei reprepttiabera ,pugz

,

m

At*

nat contra D. Aug. ferm. t 6 1.707 i/li places

j

male agendo

yéd geme ad illum ,ut mundet.

tam J

Jfbilocum, c

jj

ontra D. Bonavent, ozaiopecs

fimik ?

cAtoris iram DEI placat, veniam Impe-

£rA! , duminterim juxta Quefnellum , o-

a n

N Obfl

rando, miffam audiendo &c, novum ju-

,m?füf

(

dicium incurrit, Voluit ergo Q:equllus

jj

1C

AmSCLMJ.oSU

hic tenóvare propos. 58tavam & 39natti,

DT

Caterum c. 10,

jiliiam di

aliasque mox rejectas

Joan. v. 25. reffonazt T Efits , lognar volis

Wi D

(titari, di

€» nou creditis, plane non eftad rem &

dum Proverb, 28. dicitur: qui declinat

tiniscon

aures [üas. n& audiat legemy, oratio ejus

limorequidg

Jiet execrabilis, w. (ermonem effe de con-

hmor ]

plnmor í

tumaciter impio , prout ab initio propro-

|

fitionis premifi,

I 6oeima mittereforas timorem cona-

| D

tur impudens audacia,cum Luthero & Jan-

fenio docens metum gehenne & ortum ex

€o dolorem, quem attritionem vocamus,

neceffe veram pznitentiam , nec fufficereia

Glmz,TIm

[

Sacramento pznitentiz ad remiffionempec-

dkhur, u

catorum,fed potius in defperationem duces

Mitty, L

re , pro quoQuefnellus adducit exemplum

abf

Jude Matth. 27.. Afterror hic damnatuseft

| PUL

ab Alex, VIII , àConcil, Trid, fefs, e. de

( mpgo,.

juftit. can. 6, & 8. & fefs. r4, de facram.pe«

Wiagp

nit, ItemàChrifto, qui jubet, zzezeze eum

|

BU

ni potefl corpus & animam perdere in ge«

M

|

fimg"' j

ennam, unde D. Auguft, in pfalm, 127

Il lp

& traét, 41. in Joannem : zoz . zzmet pet-

M

cAtor , ne perdat amplexts pulcherrimi

m""*'Mlm

Jffponft , fed tzmet , me mittatur in gehen-

[

)

wam. Bonusefl iffetimor e& utiliss mone

h

dum potes amare juflitiam, time vel pa*

me n

BAT, ut perveuias ad amaudam jufliti

Hiint v ij

m

i

AR CJIM.J.) S«

77

am k

4m, ergo non ad defperationem, fed ad

x terum o 1

juftitiam ducit hic timor, .ut conftarin Ni-

nivitis.

Dum autem pufillanimitati , infi-

, /ogtmrwh

delitati, diffidentim contra limites re&ge

etal ma!

ui dul

rationis conjungitur, prout fuitin Juda,ex

timorequidem oriri poteft defperatio, aft

, tratitt

effe de at

hoc umori per accidens & extrinfecum eft,

plura mox fequentur.

itio prop'

Torefn cot

Decas. 7tima Propofitionum,

therok Jit

& ortum d

r vocatti

wmor monmiff manum cobibet ;

mea.]-;

cor autemtamdiu peccato ad-

wlb

siftonen

dicitur, quamdiu ab amore ju[Hitia nom

ducitur. Luc. 20. V, 1 9. 62da. qui à malo

stionem o

udcar

gon abflinet nift timere pana , illud com-

sittit im corde [uo e& jam e

YCHU5 CO-

jcdami

ram DEO. Mattb, 21.v. 46. 63tia. bapri-

zatusadbuc . eff fab leae ficut Tudaus, ff

lia

3[; / imm j

legem nom. adimpleat , aut adimpleat ex

0lo timore, Rom, 6.v. 14« 64ta. fub ma«

þff

d

dedicto l.

$

inp

mmu m'

Q5 nunquam fit bopum , quia

peccatur. [fve faciendo malum, fFve idlud

777 gint IM

nonnifiobtimorem evitaudo.adGal.g «v.1$*

65ta. Moyfes, Prophete , Sacerdotes c&- Do-

print

éFores legis. mortui funt, absque eo, quod

m

f

"M

j

f;

l

ullum DEO dederint. filium £m non ejfe-

gim

(

g

eerint nifi. maucipiaper. Timorem. Marc,

J2,

78

ASCLM J)S&

;

tnde hic (

12, U. L. 66t3, qui vuít DEO æopropiæzfuaï

ve , uec debet ad ipfum venire cum brue

IWtgon

talibus paffionibus, ueque adduci per in-

| Drot aute

(tndo bon

findlum naturalem, aut per timorem(i-

eut. beflia, fed per fidem €- amorem ficut

1to, v, $

| r gf

Jélj. Hebr, 12. 9. 20. G7tima. £izmor. fér-

vilis non fibi veprafentat DEUM , nifi ut

Wolirupy

Dominum darum, imperiofum , imjuflun

lum ,

intractabilem. Luc, 19, V. 21. 68tava.

APU f .ZIW

DEI bonttas abbreviavit viam

"alutit

fl'i&, [

claudendo totum in ff c precibus, adt,

T

2. V. 21. Ggna, fides,ufas, augmemtum e

LA Qu eff 4

Aramium frdei totum. eff donum pura . (

|Pr

beralitatis, Mare. 9. w 22,

7oefima,

Wentu.

nunguam DEUS ajïfgit z';macemesofv"a ^

! quim fj

füictzones femper. [erviant vel ad punien-

"

Bof |

dum D£ccatz

*

m « vel ad purifican

.dumjzecf

V""W J

L

f:atoref/;. jlaäzy. E ,3.

]'?"M!vr. ]

Decdaratio erroris.

! '.iä, aft hon

61ma

Elam: texumt priori;, pro qua

[! .ï' aäm

e

refcindenda duplex à Theoio-

FUU

6 2da."

gis dittinquitur timor: fervilis

DLT

precisé & ferviliter fervilis,

Prior eff , qui

WIdel' h

iefte Trid. peccandi voluntatem excludit.

£Hiani

l'offerior lat cum affectu ad peccatum, &

ita timens eít affectus & difpo(itus ad con;

Muj d.

bflarer;

"mm J :

fer;t?cndum pf:ccato. , üifi péna.o

unds

N

xeCLM.] æ&:

79

unde hic quidem /o/am mazum 2 malo co-

Wroyingml

jre u n

ibet nom autem cor, && ideo malus eff,

d r

prior autem affectum ad peccata exclu-

r Hinirtt)

dendo bonus cít, de quo Augutt. epift,

amortnj

120, V. 8, pramif/us ebaritati timor ia

cor moffrum , pellit. iude. confeetudinem

a, timr

BUM; njt

j

malorum operum , & férvat charitati

m, p

docum , auá tauquam Dominá adveniente

4 &

Jervus. fimor, ut illa infideat , abfGedit ,

77 /ï/ü

& tracl, 9. in Joan. zimor DEI ffc vuluez

ullus, Hb

rat, ficut medici ferrum putredinem tal-

g

Ht, opus eflengo , «t intret timor primó,

m pl

per quem veniat charitas, timor medica-

mentum , charttas f[anitas. ex his patet,

, quit

st

quàm finiflré in Luc, c. 2

4. & Joan. c, 9,

yl al !"W

gloff:tur Quefoellus vera pazitez£ia cf»

remiffo peccatorum . infeparabiles funt,

,,Jfïmzdw»jffi'

item peccafor pemiteus monm eff amplius

Beccator.. Nam attritio vera eft pzniten-

tia, aft non remittit peccatum , nifi acce-

j

datSacramentum;audiatur D. Th, 3.P.q.8 f.

. $. adius peuitentia ab actu tim

oris fer-

1;07 2' ! Pw q;i

"vvilisprocedit.

i

yJfieut àprimomotuaffeét us ad

boc ordinato

& Limore autem

filiali ficut ab

zmmediato eó

jgort E*

proximo principto C? ipfe

pritr'

n

etiam timor

fervilis procedit ex AGuDEI

um o b !

comvertentis cor , unde dicitur Deuter,

ecatif

$-quis det talem eos habere mentem, ut

! m j [

limeant me,qui timor, cüm fe folo nog

yn

àni.o

jutti-

us

80

:

ARIMMJO -

juftificet, ducit ad charitatem & filialem

| tp.tg

timorem.

Czterum tímor Pharifzorum&

(efub dm

Scribarum, qui timuerunt Chriftum occi-

li exifen

Mlabt i

dere propter plebem Zzre. 20. && £Matth,

od madedi

21, non eft ad rem, qualis enim hictimor

fuerit , cuivis patet.

'

gnesditer,

Per Üstiam,ó6g4tam, 6gtam, plus ul.

Tptmi ormy

tra femper limites pietatis transgreditur. /s

macyatr

1t1, omá

préma enim Chriftianos, qui contra legem

peccant, vel eam ex metu gehennz fervant,

10 07765

ad judaifmum redigit, sícque recoquit pro-

titdo g

pof. 8tavam, fruftra citans pro fe Apoftolum

f du

c.6. ad Rom. v. 14. peeccatum enim vobis

l

N

non dominal

hi

tur, zon enim eflis fub lfgï

jiþfïs i

fed fab gratias nam interprete D. Thomà

]l dmor&;

in Loc, cit. Lect. 2, dupliciter intelligi po-

fittonmy.

teft Ly /25 /eee , prizó quatenus aliquis

ICut t',lmen ]

voluntarié implet legem , & ita etiam Chri-

wtus CH) ii

flus fuit füb lege quoad moralia & ceremo-

At quim D

nialia, Chriftiani autem funt quoad mora-

lfs

lia folüm fub lege. 240 quatenus quis domi-

Fl i

nante peccato reluctatur legi, & ideo fuble-

C

ge tenetur nolens, & circa hoc monet Apo-

^ t

ftolus, ne hoc 2do modo fub lege fimus,

so Ml

^]Htra

poftquam à ceremonijs legis , qua gratiam

0 fjty Vil

fua virtute non conferebant, translati fumus

us al GM

per Chriftum ad Sacramenta propria virtute

Uitijyi

eratiam caufantia. J 6 474 cé- 6 $12 ,renovat

Wl

jropof, étam & 7timam illud-addens monito

J in i

$to9

AR GJLMP)S

$i

at

tem & fl

&to pag. 253. 4b maledicfo legis effe, eff

V harfans

efe ub dominatione peccati , quia bomo

Chriftmt

1lic exiffeus fime eratia, fine amore, ni-

o ( i

hil babet in corde nff timorem fervilem,

enim li

quod maledictum càüm veteri legi imponat

generaliter, imo etiam peccatoribus N. L.

imprimis omnes Prophetas & Patriarchas üt

TILA p

mancipia tractat, eis omnem divinum amo-

angredit

rem, omnésque veras virtutes negat, quin

ui contra g

ohenng v

imo omnes tum Judxos tum Chriftianos fub

maledicto peccati lapfos hoc ipfo incapaces

recoquit pf

fe APOHO]"T

reddit, ad converfionem, & quzcunqueho-

nefta opera , folam peccandi neceffitatem

jj enim vt

ipfis relinquens, Licet autem cum D. Aug.

lCms n

L.. de Mor. Ecclef, c. 28. non negem , in V.

s DA

L.timorem, in noftra przvalere amorem,

t mtelhg,

ficut tamen in noftra non omnis timor abla-

us

y jp i

tus eft, ita nec illi defuitomnis amor, prop-

ter quem DEUS ipfemet Exodi. c. 4. Israel

orilà &tercï

appellat filium fuum primogenitum,& T'obias

n qoiU

Senior juniori dicit : F///j Sazédorum fumus.

(tenus ql"sg?,

Ex quibus concludit D. Aug, L. 3. ad Boni-

j & D El

fac. €. 4. quis Catbolicus dicat , Spiritum

hocimot.

fib l

$, adjutorem virtutis in veteri tefl amen-

£o non fuifte, Dum autem obijcit Quefnel-

; £

lus ad Galat.c. . v. 18. quwod. £ Spiritu du-

- £far

du

eimini , non effis ab lege, item Marci 12«

"

p

o

parabolam patrisfamilias , qui prius mifit fer-

ä j!iw

j

vum in vineam, & tandem ultimó filium ,

jal

dezlsmgxc

Bb 4

$2

X* (LM.J.) 89

D

W. ad Imum patere ex mox dicfis propof.

pnit, qii

Jrced. ex 2do non plus fequitur quàm quód

1, Joannis.

D.Th.ncaput8.ad Rom. docet: Leger fcil;-

alvtrfus h

cet veterem. datam effe im timore, quod

[ntr tem

Kgnificabant tonitrua, cf- lia bujusmo-

dfe, quid

di in datione legis, «t* ideo per ruflictio-

pem penarum inducens, data eff in ffiri-

o eti y

fhfisu

u fervitutis , im lege autem nova dari

iritum cbaritatis, per quem adoptamur

ln d

l

t dediivd

n filios DElI, non quaft ff alius ci- alius

.Aöi(imy , féd quia idem eff firitus, qui in

B p

Pffä]fl.m

quibusdam facit timorem férvilem, quafi

puperfeéium , in alijs facit amoremquafi

r Ts

ts st

quoddam perfe/tum. Denique illud ad. Gal.

j U d

C, 3. quicunque ex operibus legis f/777, Jb

| Bationem i

maledicto funt , intelligeudum eftcum eo-

f

| todüteey

dem Angelico Lect, 4. de operibus cerema-

: od g

nialibus, fi quis in ije, excluf Salvatoris fi-

& C

de confidat; ex quo non fequitur, illos qui

LA

hoc fub maledicto funt, tanquam peccati

| ln

Va

mancipia femper in omnibus peccare,

RD

hi

In 6óza dumScriptura S. timorem Do-

hl

UMT

mini Zgitzum fapientie appellat, & Apo«

MAULT

[

ftolus cum tremore & timore operandam

Y

Àl

j

falutem jubet , Quefnellus eum plané beftia-

ul

277

tfnum)' !

lem vocat; aft demus Quefnello , fit licet

» li

timor paílio homini & beftis communis,

quis tamen illum timorem beftialem nuncue

f*'ï.ml

L i

|

pabit, quijuxtaTrid, ad juftificationem dif-

ponit»

Ti

:

ARCHM J.)SX«

83

ditn

ponit, qui tefte D. Aug. Tract. 9. in Fpift,

urquangi

1, Joannis. £/mentem corrigit , vieilare

tLegn i

adverfas bofles f'acit ,mortifiat membra

tmurt

féber terram c?c.'lTaceo plané abfurdum

ia hum

effe, quod ex cap. 12.ad Hebr. pro fe citatt

pt st

non epim portabant , quod dicebatur: cf»,

T

Jf beflia tetigerit moutem, lapidabitur:

j v

U

ienam, obfcero, ex hac folitaria vocula &e-,

, adipim

/

7& deduci vel àlong$ poteft confequentiaad

Jiu (j

jntentum prafens?

tss h

Per 6 71imam DEO ipfiinjuriose infultat,

jilem, quh

eümque Tyrannum proclamat erga illos

amorem qu

omnes, quos timor fuaviter compellit intrare,

od ad 6

ut proinde timor hic nec ad fpem aut jufti-

«s n

ficationem difponere , nec charitatem in-

ym eiar

troducere pofhit, nifi modo meré tyrannico;

eribus d

quod fane abfurdum effe quivis videt,& ideo

adLuc, c. 19. /Zmui te, quia bomo au[fe-

if du

quitur, 4

745 €£ &c. relpondere fuperfluum eft; Nam

fervi nequam Quefnellus defendit partes, de

a

; peccato

quo D. Th, in Locum cit.aitt 2/s/pbemiam

, timtt

propofait,cum dicir, Domine féio, quia he-

'f//»ü ) & A'

modartus es, Audiatur D, Aug. ferm. 18. de

Verb. Apoft, c.8.. .Ouare non comittis ad-

or

ulterium? Reffondebu, quia timeo geben-

mpr

DfHCHOa à

mam, iimeo Quyplicium, quid dicturus

wmt male timer?. nom audeo , quando-

1)5 cofi

, quidem ipfe Dominus ablato timore adje-.

[ldlr

b WF Hmorems nolite timere eos, qui cor«

mcanoa Ji

a

F !

[!&S

24

| AR CLM.J) 3«

W

us occidant , fed eum timete, qui pote-

Jlatem babet corpus ef- animam mittere

u

T Apof

in gehennam . . ,. plan? ttme,uibilmelius

pimes , nibileff , quod magis timere dc-

Wy, feran

[47/ 9.

hnit proin

Im 6$tavA Lutherum induit foló laceró

Trrtym i

d

adjectó precum pallioló. Aft quid inconfu-

tilem Ecclefiz veftem laceravit magis, quàm

l 6971;; [

&t efam

hzcaliorum operum meritoriorum abíciffio

& nude fidei inductio ?quó deveniunt opera

QO r

mifericordie Matth. 2$, opera pznitentiz

!tf

Luc. 13.? quó corporis cafligationes, queis

| 08 Qp

i d

fidei & precum fibi confcius ufus eft Paulusr.

Corinth. 9? quó bonaopera, ut certam facia-

Wt ts

mus vocarionem noftram. Petr.c. 1,? Obij-

Pt

cit

uefnellus ad Rom. c. I0, omzuzs qui-

D UX

Ti fbers

eunque invocauerit nomem Domini, fal-

vUnus er2t, & Luc. 7. fídes £ua te f[aAlvumfe-

lo

Tteror

Cit, . Mt x nec Evangeliftam loqui de fide

[j

nuda, fed qua per charitatem operatur, pra-

dni

j bon

mittit enim remittuntur ei peccata multa

o

l

quoniam dilexit multum, nec Apoftolum

^

Qs

loqui de invocatione quacunque fed de illa,

ümmm Ws

quz à fide tanquam prima gratia proficifcens

i NV

cxteras impetrat, ita aperté D. Aug. L.de

pradeft, S5. c.7. ex fide ideo diciz Apoffo-

lum

Lus juflificari hominem, non ex operibus,

Drocedi

quiaipfaprima daturyx qua impetrantur

TU d

catera, qua proprie opera uuscupantur ,

"m

Vrf

"

W

X&COLMLONM

$;

tft, qm pal

d Wi

in quibus ju[f2 vivitur , & ferm, 22. de

Verb. Apoft, Domos DEI credendo fanda-

hi

tur , fperando erigitur , dilicendo perfici-

gis tinud

fur, ut proinde meritó fidem fine operibus

vduiíof

mortuam eliminárit Trid, Seff. .

can, I9,

& Íeq.

[ quid t

vut bene

yit mps t

In. Ó 924 qui noluit intelligere,

ageret, etiam ab alijs meritum omne tollere

yiorum 4

derenuntop

Conatur; ex negata libertate & gratia Jan-

fenij neceffitante ,quam fupra excutfimus, in-

r pani

xtiones, Qu

ferens omnis meriti privationem , & quid-

quid in nobis eft , donum D. liberalitatis fine

f hus

noftra cooperatione nuncupans ; Aft licet

yt at

prima gratia, tanquam omnis meriti princi-

aol

pium, juxta omnes Catholicos fit donum

qo m

purz liberalitatis DEI, hoc tamen extende-

j Dun.

re ad omnem etiam fidei ufum & augmen-

j ie [

fum,erroris merito arguitur, cüm enim

mloque

quidquid boni operis eft, ufus quidam fidei

yoperitif

exiftat, nihil prorfus meriti remaneret no-

ecata P

bis , fi totushic;ufus & augmentum foret

yc A0

donum purz liberalitatis DEI.

uem pro-

que Id

inde errorem meritó jam contr

a Luther,

jria pro

confixit Trid. Seff. 6.can.

3. & can. 16, con-

D, Aj

traquemerroremetiamD.'Th

1.2.q.114.a. 8.fic

, lii 4

procedit: 5ed comzraeff,

zod D,..4.

/

ügü-

"T ofll

//&

ffimus dicit füper Epiffolam Toanuis

,quod

"n W

charitAs meretur augeri, auéia meretur

" ZIWMI

perfici, ergo augmentum charitntis cadis

3

fub

r

$6

AR CL M. s«

i

f«b merito, & neid de merito improprio

ttm Chri

& congruo explices, concludit: $c Zgifur

sl ntt

augmentum gratia cadit fub meritum de

r opera

condigxo, Kt quidem vi hujus meriti dici-

penam q.

tur Matth, 4. ezerces moffra copie[a i (&»

Alos quy

Jis, & ad . Tim, 4. repofitapoft bonum certa-

tunt T

men corona juítitiz, Dum autem Quefnel-

Hitbi r

lus obijcit Marc. 9. v. 22, &i pozes credere ,

Miriaj

omnia po[fibilia [unt credenti, welad Co-

IT

zinth. 4. quid babes, quod nou accepiftt, w

ij hi

194 plane effe impertinens , alterum ex-

] Ut

plicatum eft fuper propofit. 2244/,23£ a.

Rmmüw x

zoeftma verbis,non te differt apropo(,Mich,

| primer

72ama profcriptatosames opmino juflorum

h

LT

:

4

&Hiones fant ultiones peccatortum,unae

| "Plö T v

o ob e martyres, qua pafft unt, prop-

Qb

uz fi vera fo-

ger [ua peccata pa[fi faut,

rent, gladius doloris B, Virginem , carcer&

J

mors Joannem Baptiftam , & plures Mar«

tyres vix ufum rationis adeptos conflitue-

J

rent reos, jámque falfum effet illudTob. c.

12, quia acceptus eras DEO , necefiefuit ,

guamnms

«t £entatio probaret te, falo etiam D.Au-

lu

.01:4"l ;

guft. L. de peccator, meritis c. 12. diceret:

' (j

nj

T

JNovimus fobum , monpropter peccata , [eà

jü

"ll

gpropter ejus demouflrandam ju[litiam La

d

omnia fuife perpef/um, Hinc ftolidiffime

i

efnellus affert illud Joannis c, 9. de cxco

th [

]

i

vlo quis pecemvie ? bic, aut pareutes ejus?

hi,

nam

»

ARCALM. ) 3«

$7

erito if

nam Chriftus ipfekefpondit: nec bic pecca-

idit: d

Wit , nec paieutes eius , fed ut manifeffen-

fb r

25 opera DEL £m ifo, qux quidem fzpe in

poenam culpz fupplicia infligunt , tamen ob

j iil

japij i

alios quoque non raró fines hominem pro-

ft bonun

bant, z£ mwmentaneum eó leve tribula-

um Q*

Fiouis atermum glorie pondus operetur in

TA

z6b£s 2, ad Corinth. 4.. Aft voluit Quefnel-

lus hicalium inferreerrorem in propof, sta.

g, v

77 /1[/!7/ j

Bajana profcriptum , nempe omnes motus

;, dltatumi

concupifeentie , quz in fanctiffimis etiam

'214"'923 M

remanet, peccata effe, propter qux homo

pl

caftigari mereatur , &-prava defderia, qua

omo invitus patitur , probibita effepra-

iimj

W

eeptó nom coucupi[ces, quad aperte falfum

fjb

Cite

il

! Qu f

lf

incmy Clm'i

Decas 8tava Propofitionum.

$5

y

M. Jia

O.

deptos

(t

71ma. H

mo ob fuiconfervationem po-

if

"* Feff fe diffenfare ab ea lege,

dl

"d

j [j

]

;

quam DEUS condidit propter ejus utilita-

fem. Marc.2.7.,29.' 72da, Nota Ecclefre

f

allö gi

"

Chriflana eft , quod [it catbolica, com«

ia

;em!

prehendens ( omnes "Angelos cali e$ om-

W

(/

LUH

nes electos ej» juffos terra ei- omnium (a-

7

jl

ginc i

uv

rl

eulorum Heb, 12, . 22. 73tia. .Quid eff

Eccleffa nifi cetus Filiorum DEI manen-

niso",

j

du in Cjus finu ndoptatorum in Chriflo,

;flw f

yt

4

Jfatb-

T

$8

ä&(-J-M- A»3*€

febfiftentium in ejus perfona, redempte-

]

rum ejus fanguine, viventium ejus Spi-

titu, Agentium per ejus eratiam ( ex-

Jpectautium pacem fururt faculi.2. 'IbW(,

WLEä

I, U. 1. "74ta, Eccleffa ffve integer Chri-

bl conf

JfIms, dncarnatum Verbum babet ut caput,

liaem df

emnes vero Sautdos zt membra r. d Tim,

Mi

9. V. 16. 75ta, Eccleffa eff umus folus bo-

lythisdi(pcn(

1s0 compofrtus ex. pluribus membris, quo-

üifeifre:

rum. Chrifíus eff caput,

ubfeflentia e

bl

perfona, unns folus Chriffus ex pluribm

h

TL Ltf

Sancdis ,

uorutm eff Sautlificator, epb. 2.

E

V. 1$.16, 76tà. Nibil fDatiofius Eccleffá

ï INRQIY EQ

DEI , quia omues electà e$ jufli omuium

| WMMM.

faculorum eam compontunt, epb. 2. V. 22.

lC n

77tima. .Qui zon ducit vitam dignam Fi-

Lió DEI 6 membró Chrifli, ceffat interiüs

babere DEUM pro patre e& Chriffum pro

Wt r

Dor

capite, Toannis 2.U.22, "7Stava, Separae

LT

fur quis à poptlo elec£o , cujus figura fuit

ag

poputus dTudaicus , e* Caput eft T Efia Chri-

Jius tam non vivendo fecundum Evangt-

hr

dium quam uom credendo Evangelio, AG.

E

3. 7.23. 779na. Utile & nece[farium e[f ottie

j fi(mig, &

pl tempore , ommi loco , eb ommi perfoua-

l0ti q

yum geueri fl'udere,. e cognofcere Jiri-

Fum, pietatem e m]/leria $. Seriptura.

7

J, Corzztb.14,v.$. . Soefima« Lec£io fae

W]; 7l

era ócriptura eff proommnibus, adf. $. .23»

Decia-

UT

$J M J)sgE

$9

)

l, realf(mf-f:

.Decldmtz.a Erroris.

ytigm t

vatim (

gislatori jus difpenfandi aufert, &

s

7mmLE

in inferiores tran

Si€c

rt, ut quivis

lial

e iuteqtr

ob fui confervationem in legelata ob fuiuti-

habet ii

litatem difpenfare queat, quod, fi fciviffent

uira 1

Machabzi, in comedendis carnibus idolo-

T

lythis difpenfarepotuiffent, & hodie plures

difpenfarent in impedimenris matrimonij &

menirit, V

llf

alijs legibus in utilitatem hominum latis, pro-

ut Lutherus in polygamia difpenfavit cum

"T

nter.'(' y

Landgravio Hatfix ; aft quenam ex his Chri-

ftianorum foret laxitas ? Nec Quefnellum ju-

rofis Bret

m

vat Marc. 2, facta ab Apoftolis Spicarum vel-

licatio in fabbatho, aut pugna Machabzo-

t. e kl, 2-01'?

rum. x.eziz, quod Apoftoli non difpen-

quh d

ii

fàrint fecum, fed Legislator Chriftus, qui

j ii

ibidem ait: Jtague Domznus cff filius bo-

Q

f U

minis etiam Sabbathis quin imo nec hic

nec Machabzi difpenfárunt, cüm juris rela-

4

S/lmi

j

xatio faCta non fuerit, fed legis rigore in-

7

p

tegro manente,fola fuit data legis interpre-

n £

tatio à Chrifto , in caíu neceffariz fuftenta-

h Mgf h

li

tionis, & à Machabxis in cafu hoftilis inva-

WMW

fionis, quód fcilicet in hujusmodi cafibus lex

at

f,z

(

J

Sabbathi non obliget,

JZW

Per 73dam, 3tiam, 4tam , gtam,6-

/] SI S[

y/yW

tam, 7timam , $tavampugnare expreffi-

p

[1à

Dy

i

j

üs incipit rebellis filius inMatrem Ecclefiam,

r

extra-

p

d

90

ARCLMJO N

D

extrahens ex ejus finu omnes peccatores & | ntirt

fub alis ejus folos juftos reponens, ita ut ||

regiwim

Ecclefiam ex folis

juftis & fanétis componat,

tj, ut iL

& fiita (int,

quomodo frater non cor-

Til Capi

us adEcclefiam deferri jubetur c,rg.Math| ii

Ínr, qi

nam tefte Apoftolo Ecclefia non judicat de

r ts é

ijs, qui foris funt5. quomodo Ecclefia com-

A flfnati

paratur in fcriptura facra ovili, in quo hz-

t Dami

di agnis admixti funt, arez , in qua. cum

| 63 Ed

tritico funt palez, convivio, in. quo non

Vgl qu

omnes nuptialem habent veftem? ex qui-

n

hi in D)

bus D.Auguft, tract, 6. in Joannem con-

/

iT

l mden

cludittzes faremur in Ecclefia catbolica ef

j Vs n

bozos C malose[fe ,

Jed tanquam graua

BU

( paleas,

| tl

Pro 7 2da ftuftra confingitut prefidiumex

W etüm o

€, I2. ad Hebr, v.. 22. acceffeflis ad. Sion

tonfttutos

montem, JerufAalem caleffem ci multorum

, & d dj

vutlliuin Aungelorum frequentiam (b Eccle-

| AIoptet ex

Jfam primtit?vorum, qui conferipti funt

W littte

z5 celis, Apert&enim hicfermo eftde Ec-

Lcn

clefia triumphante, voluitque,gloffanteCor-

| whk 5ab3æ

nelio à lapide,Apoftolus per Sion caleflem,

per precipua Íícilicet univerfalis Ecclefiz

Witilea

NI

membra in czlo triumphantia, hortari Sion

WU y

h

terreftrem feu militantem Ecclefiam. &prz-

N

A t

cipué Hebrzos, ut San&borum exemplisac-

ln

It

cenfi fidem & juftitiam teneant , & afpera

"5

quavisultró fubeant pro Nomine DEL. — 1

f

T

73Hi

9I

b

$* MX

s at

73tia Ecclefiam definit acephalam omittens:

£ponets, i

[ub regimine unius ChrifHi in terris Vica-

ndlisconp

zij, ut fic Luthero gratior foret ex negato

ater n

vifiDbili Capite, aft D. Hieronymo fieret

veturcugl

infenfior, qui contra Jovinianum protefta-

non j

tur; upicnus eligitur, ut capite con[itus

o Ecdelact

to fcbifinatis tollatur occafro, — Sumilia ha-

bet ad Damafum. Praterea ad excludendos

]i in qui

, que

denuo ab Ecclefia peccatores utitur falutati-

,in qui

one Pauh, quá Ecclefiam 'Theffalonicenfium

[lem? ex &

pellat in DEO Patre c D. T Efn Cbri-

f

0.

.aft malé:quomodo enim exinde fequi-

Qannem 0

a catholitt

tur,nullos in ea Ecclefia fuiffe,

qui fide &

fpe Chrifto imperfe& adhzferunt fine cha-

um p

ritate; Et efto quódà potiori denominaverit ,

vel etiam omnes Theffalonicenfes in gratia

:Dimtpræüch'mf

iif

conítitutos pronuntiarit Apoftolus, num i-

dem de alijs fatetur E cclefijs?nonne contrari-

i d

m C

um patet ex c. 3. ad Galat. ? nonne contrari-

um liquet ex Apocalypfi Joannis ad feptem

: mzf&r!?!fff"

femo t

Ecclefias? ergo malé à particulari ad uni*

verfale ab affirmationeunius ad negationem

,ue,glo(ünifg

r Gion d

univerfalem alterius transgrediturQuefnellus,

namquiaffirmat unum idcirco non negat alte-

werfa j

Ji Ke

rum. m 74taidem redit , yro quo Quef-

yia, ho

nellum remitto ad Catechumenos , quijux-

vdefm

ta Ecclefiz communis fenfum & damnatas à

um o

J

s propo-

"

Greg. XIII. & Urban. VIII. Bajana

Vl r&

(it. 31.&33' 43tiam;per ardentia vo

ta & con-

n

j!

tritio-

;///I

92

2

æ(J.M.J.)ä!&

tritionem

F M matty

, Jufitiam & gratiam fanclitatis

confequi

poffant ante Baptifimum , & tamen

um gente

li, Icgc

ante ejus fufceptionem propri& non incor-

porantur ipfi Ecclefiz , prout refert D. Au-

f topia f

guft, tra&. 4. in Ioannem,

Md Y

fed üt explicat

Bellarm. L. 3. de. Eccles,

militante c. 3. ,ab

qu T

Auguftino dicuntur effe in

Ecclefia non aQtu,

LTA

fed aptitudine,

t1), Th.

Nonergo in rigore omnes

Sancli funt m

embra Ecclefim, Illud autem

tndeie F

Apoftoli r. ad Tim. 3. Ece/effa. DE! vixi,

fs Aff

columna veritatis manifeffe magntums eft

I feri

SEPTN

Bietatis. Sacramentum, quod manifefla-

Pum efr in carne, jufl

zficatum eff n Spi-

uoadm

riu,

n

hs hi

genibus

paruit Angelis , ptadicatum efl

*

» ereditumeff in mundo , affamp-

TY

fumefim

&l2ria, non probat,quód Chti-

p CHOS, uliï

ftianus, qu

Queefidom

i peccat, ceffet effe Chriftianus,

prout hic & propofit,

8tava Quefnellus prz-

9l i

tendit, fed hoc dunt

Jv Xur 1

axat, quoód fit verita-

tis columna ad eloria

m czleítem ducens, &

*9t otypes

quód ideo juflé ap

ud Isaiam c, 62. fideles

Fdïx') d[]m

nuncupentur popmins fs tf ung propter plu-

lt

nmos Sanctos, qui ex eis cxlo na(cuntur.

üt, d l

Pro7$ta

»temeré citat adEphes.2.v.1g.ipfum

UET

Chriftum

3

qui leeem mandatorumevacue

AUZL, ut du

0522 femer.

hi ttüy

Zpfo cendat zm unum

ominem.fedw,

quód CEriffusfecit utraque

ii

u252 Judeos

deris Ecclefiam

& gentiles in unam novi f&

congregans, z;edzgpm parie-

£m

|

|

!

)*

ääCJ-M-J-)ä?&K

93

iam funt

fem maceria folvens,id eft. tollens diffi-

um, &t

dium gentes inter & Judzos,/ecezzmazda-

je noniu

foruJ , legem nempe veterem à mandato-

refert ]i

rum copia fic dictam, deczetzr ícilicet alijs e-

vacuaus, Nec obffat Apoffolus ad ephes.c.

d t o

Ifante Cj

$. Chriffus caput. Ecclefta dilexit Ecclef

lefia nondt

am , ut illam fantlificaret. ej-c, nam 9

cum D. 'Th. L. 2. retract. c, 8.,vel fermo-

rigore n

lllad a*

nemeffede Ecclefia triumphante , prout con-

textus Apoftoli prodit, vel denominatio-

4 DElwi

magnutn

nem fieri à potiori parte, ob quam etiám

| matifi

Ecclefia militans dicitur fine macula & ruga.

Quoad 76tam inar£a fabricat

r

Qu

uef ,ex illo

i du

ad

Ephes 2.22 quocvos coedificamini inba-

TT

bitaculum DÉ!,ubi monet Aplus quidem E.-

T d

phefios, ut ipfi cum alijs inzdificéturEcclefiz,

j qui

quxeftdomusDEI cujusfüdamétumfuntApo-

(f Chrié

ftoli , lapis angularis Chriftus, ut hzc fa-

u

brica exurgat per gratiam & juftitiam ; aft

ybd It

non omnes ad hanc juftitiam pertingunt;

lm x

ideo dum Hexapla, feu author operis fex

T2

columnarum , in quo. Quefnellum defen-

, poptt?

dit, illud Isaiz c, 6o obijcit, popslzs au-

zlo n

fem tuus omnes juff ? , w expreffe Prophe-

sf

ta7; loqui de folis Klectis in beatitudine,

d

nam truncato textui expreffe adijcit: &6

ydüt WW

erit ib amplius fl ad luceudum per diem,

iil

in aternum bareditabunt terram cbc..

g

/

li

I9 771 imA redcunt errotes propofit. 63tiz,

$$tava

27 tM

Y

94

ARCJM JOSE

L

«8tave &c., Item arguitur Chriftus, quód

irpeccato|

malé omnes fideles juftos & peccatores ora-

gitinus vi

li, e

1e docuerit: Parer moffer : dimitte nobis

debita noflra , dum tamen etiam Judzi

fiémbna )

DEUM üt Patrem implorabant Isaix c. 63.

Intjuxtae

& Chriftus univerfalis Salvator omnium fu-

"n

pra probatus eít, Unde dum hic Joannis

ia

2. V.22. dicitur: erediderumt. Scribtura cf

(ibu f

fermoni. quein dixit T Efis , non fequitur,

illos, qui non implent fermonem Chrifli

Dj

peccando, hoc iplo DEUM non amphus

habere Patrem, utpote qui folem fuum ori-

ri facitfaper bonos & malos, Et Patremfe

pizbet, zolens aliquos perire fed omneste-

| Blmz.()gl

ire ad pauitentiam, 2. Petr. c, 3. Item

Wös üb flh

Chriftus Matth. c.11.omnes vocat,vezife 4

LU

s2e omues gtl laboratis ebc.

rori l

Unstia 7$tAvam pugnant hactenus

An[fgmm

dicta, nec eam defendunt acta Apoftolo-

Vl

xum C. 3. V. 23. Omm£s AmimA qu& nom d-

ag ,

dierit Prophetam illum , exterminabitur,

|

l ,"F'üdm,'

l

&. enim hoc intelligi de hzreticis & infide-

QUUTY

libus Chrifti fidem negantibus, quo fenfu

Hl f

D. Th. etiam explicatillud t, Corinth.c.16.

mïlnkfum

Jf quis nom amat Dominum nofirum JE[um

|

[7/7 omm

Chriflum auatbema fit, non quafi omnis,

] "hf/ig 6

qui non vivitin charitate & fecundum Evan-

dl

&

gclij leges , à fidelibus feparatus fit, le

L

1207

duntaxat omnis bæreticus & usque ad fi

9em

"We;m-

in

|

b

s . M. J. sst

23

in Ipeccato perfeverans, Dumautem D,Au-

riftu, w

veccatoftr

guftinus videtur negare, malos effe membra

dimitnl

Eccefiz, explicandus eft, quód non fint

eüm Y

membra viva, membra tamen fimpliciter

at b d

funt juxta eundem füperius citatum,

r orniti

7954 ( forffma cantilenam Lutheri

t i

intonant,cujus cacophoniam mox in fequen-

deripitn

tibus s. propofitionibus referabo.

Hinc fit

non feqi:

onet u-

Decas 9na Propofitionum.

non armp.

emfüuma

g

81ma.0

B/Eurim.r Jfantia Verbi DEInom

d um

€ff laicis ratio diffenfandi [é

P

at G 3' k

ip[os ab ejus leiHone. d

«$.v. 31. 82da.

jes dominicus À Chriflianis debet facri-

d

il

ficari lecfionibás pietatis cb f'per omuia

l

Janctarum

fertpturarum ,. damnofum ejt

gt

P j*'

d n

velte chriffiaumm ab bac leifione retra-

eres A. 1 .V, 21, 83tia. eff. 4ufro fsbi

j i

perfuadere, quid motitia myfleriorum rc-

xtf/Wfï;

qionis non debeat communicari feminis

veicis

Jectione facrorum librorum, | Non ex fe*

, 0"

minarum [fmplicitate

» fed ex. fuperba

) C()Iimr"i

«irorum fé

jentia ortus eft féripturarum

vf

abufus

uata fant barefes,

joan. 4. v.

n qun

26,. 94ta. abri

pere e Chriffianorum mani-

s

us novum teft

aAmentum feu eis indclau-

jl

"

j

"

mtenereauferédoeis modumilludintelli-

j

geadi

96

MBOLMJOSÉS

;

gmdz' eft. itis Chriffi os obturare, Mattb,

nf f

$..2 8Rfta. imterdicere Chriflianis le-

Mhilth, 1j

&iouem firipturarum , praferzim Evane

gelij,efl iuterdicere ufum lumtnis fflijs lu-

!

ci , C facere, ut patiantur [peciemquan-

dam excommunicationis, Luc, I 14435«

Cf

$6ta: eribere ffmplici popalo boc folatium

SI

^

0 veng

jungendi vocem faam voci totius. Ecclefia

]

s veria

eft. ufus contrariuspraxi Adpoffolice C i«

Va r

tentioni DEL 1. corigptb. 1 4, V. 16, 87tie

a, ]

ma, modus plenus fabientiá, lumine e

lkl

N

charitate eff,dare apimabus tempus por-

ï lg DEI D

taudi cum busnilitate c fentiendi [latum

Mi

peccati , pete

ndi jþirimm pænitmtiæ

n

contritionis , c « 'ncipere ad minus Jfatüfae

At dernen

cere juflitia DEI, antequam recoucilieu-

Wt ertrem

pur. ACÍ, Q.U.9.. S8tava, Iguoramus , qui

| dl le&iOner

eniteutia, quAn

fét peccatum r verap

| Y h W[p 1

volumus flatiz: vefhit

ui pofjefffont Dotite

TU Muf

V,

yum illorum, quibus uos peccatum //J'alz'a-

08:

vit, €& detreclamus feparatiouis iflius

l Wmm, h

J

féerre coufalionem, Lut, 17, U. 12,. 89nà

m

u

Quartus dectinus gradus comver[fouisptte

.

Riny

n

cAatort

seff , quid , cüm jam fit reconcilia

Y 'Mïf

4

tus, babet jus. affrj

Jlendi [acrificio Eccle-

ï

" UT

[

ft. Luc. 1 $.. 23.. 90cfima, Eccleffa at

UT

tboritatem excommutnicandi babet , nf

)/fg

Tj ]

enin exerceat per primos paflores de coti-

rCthct

Jénfa

l

[

u !ogwr !

d

a J M-J-)äïäk

97

arart, l

f£

»f

z faltem prefumpto totf'us COT DO Ís.

obriimi

M()tt/:. I$..17.

fertim hh

"

minii ij

Declaratto Erroris.

d

ut, uj

cut ex flore mel fügit apis, & aranea ex

G

eo venenum haurit, ita divinus codex

hoc futt

ptius E

aljs veritatis propugnaculum, alijs & fpe-

ciatim hzrefiarchis omnibus errorum eft Se-

W/iud"ï

D 1b n

minarium. . [dcirco cum Luthero Quefnel-

, du

lás lectionem Scripturz S. tam altó przcinit

qmpui j

tonó per 2. przcedentes & s. pofitas in prz-

»,n'mdi h."

fenti propofitiones , ut hoc velut blando fire-

euitenill

num cantu fimpliciuni aures efficaciüs vae

iij

leat dementare , & quidem pro prima, in

qua extremé neceffariam prarfcribit hujusmo-

rmmmw j 3"

di lectionem , recurrit ad 1. Corinth. c. 14.

ytntin !

/

V. $. Volo Autem ommues vos Joqui linguis ,

j

iif

amacts autem propbetare, pro 2da citat. act,

C.8, v. 28. ? revertebatur fedeus. faper

vt

p !

eurrum , legensd, Isaiam Propbetam. Pro

gtia a& c. 8. v. 13. quomodo poffusm ? fl mon

7'0, IÀ r

at

Aliquis offeuderit mibi. Pro 4taa&t, c. 15.

/

J

V. 21. Moyfés a temporibus antiquis babet

TA

f

]

m

jP

ftli

du [Pagulis civitatibus , quieum pradicent

l

i2 [juagogis, ubi per omne fabbathum

l

E

»

;

"m

legitur. Pro $ta Joannis c,4. v.26. dxzt

€f ,Ícilicet mulieri (amaritanz 7725 ego um

WM Ij

('f d.' l"

j

qui loguor tecum, Vco 6ta Matth.c, $.

G

Z-Zx

l

98

'?s&CJ-MoIe)ä*f

ä

C aperieus os fuum docebat eos ditent,

Mp tb

Pro 7tima Luc. c. 1 t.v. 33. 6720 lucernam

dore, qu

accendit , €fb pouit eam . (ubmodio , fed

us Dux,

upra candelabrum , us qui ingrediuntur,

hr poptl

lumen videaut. w. ergo ad rmum quod

tb quoi

cümab exordio Ecclefiz pluribus datum fue-

ttpore f

fit donum linquarum , etiam Corinthij ex

V d

curiofitate illud appetierint, ad quos corri-

teleHero

gendos Apoftolus Loc. cit, v47, id eft,op-

Andifmus

tat quidem omnibus hoc donum , magista-

im Prple

men ut propbetezt , id eft,ut ea loquantut,

V omi

que alios monent & excitant ad pietatem,

m Bd

Ita Cornel.à Lapide, vel prout hic Lect t«

güïg.müq

D. Th. exponit, 44poffolus prafert. donum

Ut proie!

prophetia douo linquarum, quia prophte

; Qünimy|

£a , per quam viftones fibi ei» aliis fadias

; Ojb

aliquis lumihe divinoexplanat, DEI bome-

üenfri

rem d proximi utilitatem promovet , do-

M nem

num -verà linguarum maxime [Decfat A

"wama Ti

bonorem DEI. Malé ergo per ly prophetae

ois j /W

re Quefnellus accipit lectionem fcripturz,

à ltggy

W

quin imo , etfi quis ita erroneé acciperevel»

i

let, quomodo adhuc ex eo fequeretur ,quo

]u

wj

[j

omt tempore,ommi loco, ommi perfonarum

M lhj

eneri fit neceffaria hzc lectio , nifi fors om-

gmoh lw]

nem alium laborem à fidelibus auferre velis;

Wi i

dum autem Jofue c. 1. dicitur zoz recedat

BuLT

volumen legis hujus abore tuo , &deutet.

' Payj

$. pracipitur, tam viris quàm mulieribus

Vfrba Ch"

legi

y

P

b

"ä&(J-M-J-)äQ

99

at t d

légi verba legis, id quidem probat , à do-

€tore, qualis etat Jofue, & quidem maxi-

g lum

ubmui,

mus Dux, verba legis prelegi & exponi de-

bere populo , prout & nos fatemur, non

jngrel

] umm d

veró quod cuivis privato, quovis loco &

yus datuti

tempore leclio fcripturz fit neceffaria,

n Corin:

. dl 2dum non féqui ; Eunuchus, qui

d quos

teíte Hieronymo Z»z//, 103. ad Paulimum

2//, ld eü!ü

fanctiffimus & fludiofiffimus erat, legitIsa-

um, maglä?

iam Prophetam , ergo lectio Scripturz S,

e loquit:

eft pro omnibus, unde pazez 2d szzum , fi

enim Eunuchus tam fagax nequivit intelli-

T pietatc

g ic L*

gereS. codicem, quomodo capíat rudis plebs,.

ut proinde lectio plus ei obfit quàm profit;

ndut

» D W

quin imo Quefnellus legem hic ftatuit pro

omnibus, fcripturas legendi, à qua nequeat

j g ii

difpeníari ob obfcuritatem, ubi tamen hanc

m

legem nemo Catholicus preter Lutherum

unquam agnovits Dicit quidem Chriftus Jo-

yint M

annis ;. /éruzamzni fertpturas, & P(almi-

pl

onet Mf

fta Zeazi qui firutantur. teffimonia jts.

item 2.Petri. c, v, babemus firmiorempro-

yelti

Jheticum fermonemy cuibenef acitis atten-

cquef

U

jj

dentes tanquam lucerna ardenti in cali-

WU ?f

ginofo loco,

Pariter S. Glemens Roma-

jjo, il

nus epiítola r, ad Corinthios monet: fcrip-

js at

ri

EUTAS a'z'/z.;gefzter nfpicite,

Jfmiteepiflolam

Wr fïlm

]

B. Pauli c^x,

j

Aít & cum D. Auguflino

u

j

ij

Verba Chrifti folüm ferire Judeorum pers

u n

O2

tina«

[

-

100

ä(]vMo ]*äge

[

:

tinaciam , qua, non obftantibüstot fignis

Vti, fegf

de Meífia in Sctiptura revelatis & in Chri-

fs aQ

fto confpectis adhuc tamen credere nole-

7177

bant. Pfalmifta autem, tefte le Blanck, per

5 iton,

Ícrutationem teftimoniorum intelligit cu-

4 Difarig

flodiam legum , inhebraica enim & fyriaca

fur, x i

locó qui fératamtur, legitur , qui eufto-

itenim

diunt, vel cert& nonloquitur de omnibus

O (s

fed de ijs, prouttextus precedensinnuit ,

t iif

Beati immaculati, qui ambulaut in lege

fet n Yul

Domini,in quibus periculum perverfio-

nis non eft, ficut fepius foret in vulgati

Md ,

AEX h &Rig

paífim lectione à rudibus & plebzis faclsj

| UïäSmr(

hinc nec obeít textus D, Petri, utpote

| PU quos

qui epift, 2. c, 3. fatetur? zz Pau/i epifro-

| H debosg

lis effe. quadum difficilia ' inteleiiu, qua

indocti c$ inflabiles depravant, ficut

| t [pco

Mi

ceteras faripturas ad [zam ipforum per-

Hte.

ditiouem , & ideo nulia lex legendi fcrip-

Hrarum, d

turas generaliter omnibus imponitur, fe

h

potius ut attendant. interpretationi Magi-

ftrorum, concionibus, lectionibus & in-

4

ftitutionibus docentium publicis vel priva

Sa

Witesd

1

tis pro rité intelligendo fermone Chrifli

I t

prophetico, qui lucerna vocatur, non

Tare Qht

qua(i omnibus clara & aperta (it fcriptura,

Chfmlls !

fed quia lumen obfcurum , ad modum lu-

Wulieri f

cernz de noctu lucentis denotat, & ideo

Ntitg j

ait Cornelius, non fub modio hominis pti«

vati

l Pfædic

j

101

ARCIM L)8S

bástot rl

vati, fed füper candelabrum publice & in-

tis &t i

fallibilis authoritatis Ecclefiz ponitur, z

"redrs n

enim (ucerna bac , tefle D, Auguft, tract,

e lat

23. in Joan. /ucez , ziff ejus lux

J

pandatur

iateligtt

4 Doctoribus Eccleffa ci fidelibus offenda-

im &i

£ur. Ex hisliquetad textum D.Clementis,

N

hic enim non przcipit, fed hortatur,, non

de omi

omnes, fed viros literatos, prout adver

densitmi

tit illuftriffimus Lizetius dialogo deSS. lit-

jaut h

teris in vulgare elogium non vertendis,

1 pervcrüï

W. 4d 41592 aliudeffe, quod facer Co-

cin ul

dex in feftis & fabbathis feu dominicis die-

jebais a

busà Sacerdotibus & Doctoribus, & prgci-

äc&ïï D utPg

pué quoad mores bené inftituendos expo-

', PMH f,/0//

ni debeat, quod ultro admittimus, & ex

vtelift !

citato loco erui poteft; Aftaliud effe, quod

yatihy //M

indifcriminatim omnes diem dominicum

li

fanclificare debeant privatá ledione fcrip-

) JW.

iif

lg

turarum, de qua nec Tridentina Synodus,

jmpon

[

necCathechifmus romanus, nec alij Do-

J

em condunt,

etatiotl

Honib

jofi

Ores ,l:f

$£um ubi maxim? favet fceminis

f

utpote ad errorem magis flexibilibus, &

bliastel

i

»[mone

in errore c*ptopertinacibus. w, jd pug-

nare contra Quefnellum,cüm enim ibidem

vocatil

aütrp

Qj

Chriftus fe folà praedicatione manifeftárit

3d modllm*

mulieri famaritanz, non autem lectione,

1]

10[3[;

meritó inferri poffet, fufficere pro faemi-

o

) Il

nis pradicationem, effe autem . Zz/fezem

3

9^

102

* C M.J.) SM

ä

Jibi perfuadere , quàd motitia mysieriorum

qui ltge

religionis debeat communicari fuminis

yrimis Q

Áeiptur

leciioue fAcrorum. librorum ; Wlud verà

Netünt à

quod collator Quefnelli affert. ex c, 8. Es«

drz, ubi EsdrasSacerdos coram viris &foe.

ipfi etàm

minis librumlegis prelegit, denuo cen-

siis i

tra Quefnellum puguat, ibidem enim pa-

Ál

C Moy

tulum eft, quód liber legis non fuerit in

DC excom

manu populi, & privatis in. domibus,

ylfed f

fed allatus à Sacerdote & publicà expofitus,

ex quo nihil infertur contra nos,

lf

d étum v plane delirumeffe ex eo,

Cetinterd

üs, f

quód Chriftus aperuit os fuum docens dif-

Q t

cipulos, inferre velle, ergo novum tefla-

Yit ul

mentum Chriflianisabripere, vel claufunz

tenere, eít illis Chrifti os obturare, etfi e»

imum y

nim Augul(tinus Evangelium appellet Os

torym ;

tilli tt0

Chrifti metaphoricé, idtamen non obflru-

rbtroj

itur, dum leio Scripturz facre fimplicis

bus fubtrahitur; necaufertur Chriftianos

Atnit p

rum panis, fed cüm gravis nimium & du-

Ti s

rus complurium ftomacho effe probetur,

n n

fancitum eft, ut priusquam fumatur, à

T

D

populorum Paftoribus frangatur, condia"

tur, & praparetur legendo alios libros pi-

os, quorum bafis facer Codex eft. Non

f:donio,

ergo Scriptura Sacra, fed periculum cá

E Ihor

abutendi tollitur,

Certé fi fubtractis Bib-

lijs obturatur os Chrifti, quid erit camijs

4

qu

ARCLM. J2SX

103

P

5 m]f!zrüm

qui legere nefciunt? quid dicendum de

primis Chriftianis, queis novi teftamenti

(Af fm;,»;

; ilv

fcriptura paffim ad manumnon erat?quóve-

t xb

nerunt ante Moyf(is legem fcriptam, aut

ipi etiam judai, queis non tanta profin-

m viri t

denuo d

gulis Bibliorum erat copia?

d ztimum reffonfum efl im tertiet

ler enit

?

;on fücii

certé Moyfes non interdixit ufum luminis

nec excomunicavit íuos, dum Biblia non

j domik

plebi fed facerdotibus commendavit, nec

cerpolis

Ecclefia id facit. fiquidem nec hec fimpli-

03,

citer interdicatledtionem omnem facri Co»

mefeer «

dicis, fed folam vetat lectionem promif-

adouus!

cuam translaiionum vulgariom, quarum

aovünt?

vix ulla fidelis eft, & quidem rudibus potif-

, v

fimum & (implicibus, in quibus facilius

burart,

errorum & perverfionis eft periculum ex fi-

M

|

niftra roporum, parabolarum , figurarum,

enaono

l

hyperbolarum &c. intelligentia,Prohisergo

ficrg 10

infinita propemodü librorum Afcéticorum

] C'h"' W

copia praparata eft, utinijs magis condi-

mmmm

tum & fano palato falubrem facre Scriptue

Cffe pro j

rz fuccum, & decorticatum myfteriorum

; í

um

nucleum valeant capeffere, id quod etiam

u v

D. Augulít. fuis ovibüs praftitit, teftePof-

jos

fidonio, dum ex omnibus (cripturz locis

G

ad mores pertinentibus librum collegit,

pCl'l

(

)

racftitit

b

M

gucm fpeculum appella

vit , paria p

Bafi-

j

4

jl

n

104 4?&(1-MJ-))W

D

Bafiliusin fuis 80. regulis moralibus, alia

WW L

alij conícripferunt,

"t DRIU;

In $6t4. propofitione (ic arguit (E&f-

lntt, .

nellus cum Luthero & Calvino: eagum

pt, af

eff , ut intelligant filij id ef fideles , quid

(rrmthr,

enater [etlicet Eccleffafaeiat ef- po[lulet pro

f fuppier

3pfés , & quid ipfi cum ia fackamt. Laus

[77) /u;er

€? oratio publica im Ecclefta eff etiampro

ignd dj

Jfmplici populos eripere zpff boc folattum

y r

Jungendi e$c, exquo deducere conatur,Ca-

hi fic n

nonem, verba Confecrationis & reliquain

f

miffa alta voce & vulgari idiomate ad po-

Tdivntion

puli intelligentiam & in orando conjundi-

lCs ts

onem proferridebere, quem errorem dam-

Qu r

navit Trident, fefs, 22. can, 9, Nonquidem

Tioant, |

Ecclefia publicos in Ecclefia cantus prohi-

lt Qu

bet, fed ad majorem duntaxat facrificij

intelii

reverentiam, ad exemplum Chrifli nunc

Tinier

clam nunc aperté orantis, ad evitandam ca-

IUb jong

cophoniam & difordinem fpeciale quid pro

Jettrouan

miffa ftatuit, cujus figura fuit Levir, 16.

oratio folitaria & fecreta Pontificis Sancta

lts

nj

Sanctorum ingredientis, nec exinde fide-

Yl

u

les fruétu privantur , nam üt bené D. Au-

Vi

ll

gufl. contra epiftolam fundamenti Mani-

! ij

chzorum c, 4. fomplicem turbam non in-

| Quiden

Feligendi vivaeitas, eerüm credendi

Quem J

Jémaplititas tutiffimam f'acit , & epift, 102

n

: p

ad evodium ,zoz quatmn iutelligas , féd

r

dedlfp

quAn-

L

AR CIM. 239

10j

voralibus

uantum credas , && credendo ames ,qua-

rit DEUSs f won rarb, ut qui imtele

EU

ligunt ,

contemnant , qui mom inteli-

lrino: un

guut , affiiantur. Obijcit Quefnellus r.

fs g

Corintb.c, 1 4. v. 16, febeuedixeris [piritu

qui füpplez locum idiote, quomodo dicet

epi

cathattl,

amen [uper tuam benediciionem ? gumi—

220

ef ctim

Am quid dicas,

J2

ei,

. cum Cornelioà lapide Apoftolum

hat fiht

é conatuty

loqui hic non de benedi&ione in miffa,

y(reliqu

fed de precibus, quas olim Chriftiani pro

fua devotione compofuerüt, & dein in pub*

omate 40

( munf

licis conventibus alta voce recitabant, ad

quas approbandas, fi nil erroneum contie

yenomé

Nj

nebant, populus refpondebat 24 ez, vel

dico cum D.Chryfoft. & D. Th. per idiotam

a Cantus l

intelligi plebem, cujus nunc vicem agit

yaxit d

u

minifter refpondendo,quifi & ipfe non intel-

ligat, ignorantiam fupplet intentio Ecclefizv,

doriandt

«l

q J

praterquàm quód fideles fat inftrudi fint;

!t

qualiter fead devotionem excitare debeant,

fuic n

Per $7timam e& $ $tavam patroci-

/

natur propofiiioni 17timzx ab Alexandro

TU

VIII, damnatz ; perpraxinmox abfolven-

t ben j

iil

di ordo penitentie imver[usefl , non e«

quidem nego, poenitentem indifpofitum

",

T n

quem ad panitentiam difponere non va-

MW

[

les, propter contumaciam dimittendum ;

& cplül

aít de difpofito quid dicam , nunquid cul-

i^

/

gang

q!

106

'ä& CM. .2 3«

X

pandus Pater, qui filium prodigumillicà

untrettor

recepit, ejus receptionem non diftulit in

pndo, ut

menfes &annos? & fané (ijuxta Quefacl-

quorum (t

lum peccatori generalis eft ad omne opus

at certé

bonum impotentia , ad quid hac mora,

in qua fentiat ftatum peccati, ubi nonni-

Culti publ

Woré deber

fi peccandi eft neceffitas? ut quid Eccles,

C. $. dicitur: ze £ardes comverti ad Dor

Y 3. il

vt d

miuum, & DEUS Isa. c. 6p. ait: expandi

OYinam nor

THADUS. ThO45 fota die ad papulum monceres

uef-

F pots

dentem € coutradicentemy ingerit

jf

nellus Saulum ad7. 9. tribus diebus non vi-

denté, non manducanté, nec bibentem, item

d

lts t

leprotos Lzc.7 7. v. 1 2. remiffos àChrifto ad

facerdotes; fed y, neutum favere Quefnello,

ictis,

& infim

leprofi enim ftatim,dum irent,mundati funt,

necSaulus illo triduo fenfit ftatumpeccati,ut-

terd C

pote qui in terramconjectus jam juftificatus

Buefrel

fuit, & ftatim ab Anania vifum recepit, ut

idem poenitentibus fine mora & dilatione

, itioppoy

1 amc' l6l

facerdotes przílarent,

$924. jus, quod Ecclefia publicis fo-

TET

[

làm peccatoribus negat , omnibus in mor-

tali confticutis aufert, ne peccatores velut

U.

| QUS de v

membra aggregentur Ecclefiz, & gaude-

Vonfider

ant jure affiftendi facrificijs; quod fiita eff,

€rgo perannos & menfes omittant. facra , o*

E

mittendo enim non ita graviter peccabunt,

IQ

ficut fi facrilegé alfiflant, quin imó pecca-

bunt

| lic Gng

S

zmeO M JSS

107

'ïOdig"mitïii "bunt re&ores animarum, fuos omnes co*

yon ditti

gendo, ut in die fefto miífz affitant, de

juxa Qgt[uf.-

quorum ftatu gratig certi effe nequeunt,

ad o oj

aut certé contra jus naturale peccatores oc-

id hacnu

culti, publicà Ecclefiam vitando, fe diffa-

j, ubi t

maré deberent* — Caterum illud Luc, 15.

t quid I

v. 23. adducite vitulum faginatum cr

ourii 44l

eccidite , &i mauducemus e epulemur,

t p

bovinam non rationabilem Quefnello fug-

ulum um

gerere poteft confequentiam,

ingerit Q

goffma poteflatem clavium appropri*

ibus nont

at toti fidelium coetui, non quód hzc po-

ibetemt

teflas fit immediatà penes Petrum & ejus

s Oi

Vicarios , fed quód hi folum (fint mioiftri

ueremäfü?'

& inflrumenta, queis collata (bi à toto

TL

corpore poteftate uti non liceat , nifi depen-

yunpar

denterà Communitatis confeníu; ficquip-

$ 'gmjüf Ihlü1

pe Quefnellus fug excommunicationi cly-

f r

peum opponere tentavit ;aft ex folo Chrifti

effato c. 16. Matth, fatis deijcitur: 702da-

g d

bo claves vegni celorums quz verba non

ad totam Ecclefiam, fed ad ejus caput Pe-

ICGZPUbM

pnibusi

trum prolata fuiffe ita probat D. Bernar-

dus de przrogatüivis Pontificijs L. 2.de

etcaord

d &

Cræ)

confideratione ad Eugenium Papam, 77

er, cui claves tradita, cui. oves eredite

. quod

juant

f

Gjnt, atqui non toti ccetui, fed foz; Petro

1

diétum erat: pa/ce oves meas, ergo etiam

jrer p

ain

F

huic tanquam fupremo capiti, non veró

[4* ]15

[

108

ARCLIM J $M

M

communifati dictum erat, £i&z daboclaver

iit ab in

regui celorum, Caterum ex Matth, c, 18,

tl al.

Jimom audierit , die Ecclefte , f Ecclefiam

wpuitid v

non audierit, fft tibi ffcut etbnicus, in«

150 ff

fertur quidem debitus fraternz correctio«

Mhatitatet

nis modus, aftnihil favens Quefnellojnon

pda, paji

enim per Ecclefiam femper tota communi-

fimen (

dere turj;

tas, fed &ejusjudex intelligitur, aut licét

per Ecclefíam totum coetum accipere velis;

feunala

refpondet D.Th. /Zper 1 ,ad corzautb, caput.

Í w/mm,

$. ubi Paulus fornicariura his verbis feritt

495 y

Jam judicavi in momine Domini congrega

lt

£ vobit, C meofiritucum virtute Do-

M

emini 5 Efu tradere bujusmodi fathana in

Wrtfini

zuferttum carnis, Refpondet, Zzauam,

; Ptfitnd

D.Th.,ly cozgrezatis vobis oftenditeaque.

ii

gravia funt ,

enda,

multorum deliberatione puni-

L

per ly z2eo /Diritu fignificatur 2u-

! tttrity

:b

orttate WeA, per ly cum-virzute Datni-

; Vif

sb Uoffri innuitur principalis authoritas

UT lii

Chrifti, ubi vides coetui nullam attribui

filfg ü

authoritatem, quz fan& (i penes confen-:

Vaf n

fum corporis ft

aret, facilé omnem meme

[ VMM

brorum putridorum reíciffionem eluderets

| Cf

4hfhly

Decas ulima cum adjacente

|

fi

1

-!lium:

Aera propofftioue,

91rma, 7^

| i[ dff

177

$

b Xtommunicationis injufla me-

65 "uuquam uos. debet impee:

LY

. eire

L

AC M LsX

109

ibi d

dire ab implendo-debito noffro. Nunquam

x Matiit)

eximus ab Eccleffa etiam quando bomtnum

, J ij

nequitiá videmur ab ea expulff , quando

7770

DEO J Efu Chrifle, atq, ipfi Eccleffa per

t2 COU

l

chavitatem afixi famus, Toan. 9.v 22.

Queladg

92da. pati potius in pace excommunicae

jta Comn:

tionem C auathema injuffum, quam pro-

dere veritatem eft imitari $. Paulums

Itor, atl

tantum abefl, ut féterigere fe coutra au-.

acpat

NT

thoritatemy, aut [ctndere unitatem. Rom.,

verbis f

3. V. 3. 93tia. JEfus quaudeque [anat

vulneras qua praceps prumorum paflorum

aicmd

viriute l

feflinatio iuflicit fine tpfus maudatos J E-

9s reflituit , quod ipft incou(tderato zelo.

i fatlun

dt, nl

re[iindunt. Joam. 13. v. 11. 94ta. mibil

pejorem de Ecclefia opinionem t1ngevit ejus

ylenditaf

dnimicts ,

um videre ilfic dominatum

yaatiotf

exerceri fupra fidem fidelium , c foveri

nf

7772

divilfoues propter res , qua nec fidem la-

A45t nCcTmores, Rome. Ug .. 10. 9gta. ve-

Jis aoti

ritAtes eó devenerunt , ut ffyt. [ingua

jlum &t

quaff peregrina plerisque Chrifiianis , &

us (

anodus eas pradtcaudie[l velut idioma in-

mnem 4

coguitum, adeà remotus eff à frmplicitate

yn d

"dpoflolorum , & fapra communem captum

j

deliums neque fatis advertitur, quid

J

bic defethus [it unum ex

fíguis maximà

h

Fnjibi/ibw fenectutus Ecclefie eb- irs DEI

$m fijes [uos, 1. corinth. e, 14« v« at,

96ta.

T d

t

1 O

ARCLIM. )ZX

ä

96ta, DEUS permittit, tet omnes poteffas | um

tei ffutcoutrarta pradicatoribus, ut ejus

(f Domiyi

vidlorta attribui nonpo[fit nifi divinagra-

Mribilur,

Ei&. AG, 17. U. $. 97tIma, zzrmis fape cou-

7

MIYi fj

tingit, membra ü

la, quamagis fandie cb

tiam i

magis ftritià unita Ecclefta fant, refpiei

Vriyt j

&j CxGttafi

atque tratlaritanguam indigua, u (int

m Ecclefía, vel tauquam ab ea féparata,

Vr quyl

4ed juflus vivit ex fide , t mom ex opinite

(utilei qy

se bominum, AG, 4, U. 1 1. 98tava, ffatis

ä'/dffl)ïm;,

perfecutiouis ci» peuarumy, quas quis toles

j '?*2- 10

rat tanquam bereticus, flagitiofus & im-

i RO

pius, ultima plerámque probatio e

mmmmg

maximé meritoria, utpote qua facit hu«

Oct

minem magis couformem 3 Efu Chriffo.Luc,

] Queosten

22. V. 37. 99n3. pervicacia, praventto,

| 5 utag

obflinatio i uoleudo aut aliquid examm

RIVj4nt co

nare, aAut. agnofcere fe fuiff deceptum,

mutant quotidie gumd multos im odorem

mortís id, quod DEUS . iz faa Feclefrapo-

fuit, ut im ea effet odor vita v, g. bonos

libros, iuflruétiones, famtta exempla u

PRf' [

a

2, corintb. , 2. V. 16. Yooelima, £empits

Ws &

deplorabile , quo creditur honorari DEUS

fülhiyi

perfequeudo veritatem , ejdsque difiipu-

6Xtor,

los: tembus boc advenithaberi c tradiart

M?'I]m b

4 Religionis Miniflris tauquam impium

I ;u"e

€ indiguum ommui commerció cum DE

fef, de

IDIIX [0?'-'

flmom;

gauguan membrum putridum ,ca

WIW*

)

AR O.M.) ERE

Ti

at

[

rümpendi omnia im Societate Saucforumg

ibut, It

eft bominibus pijs morte corporis murs

if du

terribilior, fruflra quis fibi blanditur de

yimit at

Jfuarum intenttonum. puritate , ( zelo

zgg)j j

quodam Religionis, perfequendo flammá

t [ut, Y

Jérréque viros probos, ff propriá paffione

I/ 14, H

eff excacatus, aut abreptus aliend , prope

n fqm

£eren quod pibil vult examinarez fre-

quenter credimnus facrtficare DEO umpium,

ii £X u

tava, [

& facrificamus Diabolo DEI fervsm Yoan.

us u

X6.y.2. Yoima. Nihil Spiritui DEI& Do-

if d

Crinz JESU Chri(li magis opponitur, quàm

jatio 6l

cominunia facere juramenta in Ecclefia;quia

hoc eft multiplicare occafiones pejerandi,la-

us fM('!"'

fu of

queos tendere infirmis & idiotis, & effice-

re, ut nomen & Veritas DEI aliquando de-

ïiha :p m*

ilinid

ferviant confilio impiorum. Matth. $. Y. 37.

jjt i

[ftt i

- Declaratio. Erroris.

m

Ro o1ma I)uph'crem D.Th. inSupplem.

t ^"

P

j fXM[lä;

Q. 21.a, 4.. Statuit excommunicatio-

nem injuftam ; pr/zzo modo ex parte ex-

ueflmü- W

g ( W/

communicautis , dum . . ex odio aliquis

excominunicat , «& tunc excommunicatio

j

tamen babet effeilum , e$js excommunica-

r

[

4in ^

£us jufle patitur, etfi excoxinmicaus pec-

cet, — decundó modó ex parte excommuni-

(j

tentia

nj

CALÍOHIS , g:fatemu: iu ferenda [én

AE

y12

AR M.JoSS

nut juris ordo , aut debita caufa deefl,

Ácpind

e -tunc ff error ex parte fententia, fen-

m conf

tentiam facit effe mullam, excommus

t potd

micatio monmtenet, [ü verà mom aumul.

darorel

Jat , babet effettum , && tune excommu-

jrm ho

nicatus humtliter obedire , cí* vel ab ex-

dhifr

communicante . ab[olutionem petere , vel

jfm.q

ad fuperiorem Judicem recurrere debet,

t fur

Ü antem contemmneret , peccaret emortali-

T proc

zer j fit autem fabinde, quód caufa fit de-

jue ed n

ita ex parte excommunicantis, quauon

QUifb

efh debita ex parte excommtunicati , ut

Iu

dum quis pro fAlfo crimitie in Tudicio pro-

Prxd

bato excommmunicatur , c tunc f£. bumi-

li h

liter faflineat, humtlitatis meritum re«

hCl D() |

compen[at excommunicationts damumn.

fbj

Paria habentur X1. ,Q, 3. caz. Epifcopus de

W $, a

Cutem. excommu, & ex Auguft, zz autben.

M

de Epifc. ci Cler. S. mullam., — Aft Quefncl-

]us contra torrentem infultat volens , quo

Bu

! l."iüüam; |

excommunicatio quomodocunque injuita

nos nec arceat ab Ecclefia nec impediatà de-

| U yoten

o

bito noftro, ubi imprudenter non diftinquit

hoc debitum, aliud enim eft invariabile &

U vlgfe

NI

effentiale, quod- in nullo cafu à nobis auf-

üendi f

feri poteít, quale eft v. g. debitum adheren-

Que i

di verz fidei ; aliud eft folubile & variabile

lqltl..f &

v. g. debitum ex officio populum docendi,

el, n

Sacris aififtendi, communionem pafchalem

ulci-

la j

A

$*0MJoS

1153

4 uf

fufcipiendi &c. primum debirum nulla qui-

enienti

dem cenfurà, aut causà interveniente exfpi-

N

rare poteft, bene tamen alterum; ut ergó

) u i

ab errore fe extricáffet Quefnellus , debuiffet

guc exnm

rimé hoc debitum diftinquere;. fecuzdà

ETE

debuiffet limitare excomemuicatiomem inu-

[/] "m],:-

juflam, quàód tunc. non impediat: nos à de-

turr v

bito fecundo, quando eft notorié injufta;

jaret ml

vel procedit ex errore intolerabili ; vel ipfo

unfi i

jure eft nulla; debuiffet infüper atrendere;

yfij, pH

quoód fübditorum non fit difcutere & judica-

gupicAlh y

re, an excommunicatio jufta vel injufla fit ;

,fulitit

precipu?, quód excommunicationes ab Ec-

u f

clefia latee contra hrefin in favorem catho-

TL

lii Dogmaris, injuftee effe non poffint ob

infüllibilem in his promiffam à Chrifto Spi-

"T

ll E,W.""ä'

ritüs S. afliftentiam ; Item quód nullitenüs

fufficiat ad excutiendam excommunicatio-

ïufh ll [ M

u

nemj fi privati homines judicent eam effe

injuftam; nam in dubio prafümendum eft

VOICUS 7

in favorem fuperioris excommunicantis, ne

um P

fupremi Judicis Ecclefiaftici authoritas pror-

Id

fus vilefcat; & eadem, quam Lutherus, &

TOA

(l imrafilljjf-

Calvinus prefuümpfit, jupum Ecclefiee excu-

tiendi licentia à quovis fibi arrogetur.' Deni-

TL

l

yturm J

que illud foazz. 9. confpiraverunt Tud«i. ut

fiquis eum confiteretur , extra Syuagogam

jc k

freret , nihil probat, procedit enim à parti-

ulufi ULE

culari pharifaica, undequaque illegitima &

excom-

r PQJ::,.;-,

114

LAGUUSDE -

excommunicationem annullante perfidià , ad

tpite invi

omnem quomodocunque injuftam excom-

Vicrum

municationem quod non licet ; decidit enim

(udnam

D. Gregor. bom. 26. iz Evang.is autem,

n Q

qui fab manu Pafloris eff , Lgari timeat

tudum o

etiam inju[le.

3 Cilyin

Im o2dá Veritatis Zelatorem fe fimulat;

enjus Parer mendax eft; & ne forfan fe cón-

i, qud

Jisthdio,

tra authoritatem erigere videatur, allegat ex-

Kermma

emplum Pauli 44 Rozz. 9. optabam ego Atiau

fIaCO cn

zhema effe pro fratribus meis; ait quàm

inepré hoc fiar; loquantur centum Epiícopi

IU jl

Q d

Gallicani in fuo doctrinali paftorali: Exem-

lts m

plum quod adducitur $. Pauli, cium is mume

quam excommubicationem [ubierit, mera

rtdend

n

2Lufio eff. Mal& ergó arguit à non excom-

municato ad excommunicatum , ut hic; fcie

I perdi

Jrolibem

licet excommunicatus imitetur Paulum ; in

quo non invenit pro excommunicatione eX-

; "um ;

B2

emplum; fed ardentitffimum in citato textu

tb

falutis animarum zelutn.

lu

Per 93tiam ex Petri Malchum percu-

tientis hiftroria 7o47. 1 $. Y'. 11. deducit pere

.

f

l

INW

nam Catholicis legem à Chriflo ibidem

db d

ää*l

m:urze gladium tuum im vagimami

quafi veró füummus Paftor aut eladium nun-

Giüftn

quam flringere deberer, aut íi ex pracipi-

tantia flringeret; hoc ipfo Chriftus inflitum

ipf,

&m lob

vuinus íanarer; quód Ííi ita fir; quomodo

itonyn

capi-

——

$

& OLIMJIS

115

nte p

capite invifibili fcilicet Chrifto; contrafuum

jufim &

Vicarium adverfante ; flabit regnum ejus ?

" deci"' j;/

Juodnam füpererit medium ; harefes quas-

ag i

d

cunque con

rinoendi & harefiarchas ad in-

lz'gari ii

trandum compe,

]lendi ? hoc fiquidem Luthe-

ro, Calvino ceterísque femper commune

vem fl

fuit; quód evaginató contrafe jufte refciffio-

« forfn bt

nis gladió , defe&tum divini mandati &incon-

at gt

fideratum arguerint zelum;fempet in füa con-

ii qii

tumacia contumaciores.

Caterüm. dum

jj dl i

Petrus jubetur gladium recondere, ne illi;

yom Epik

qui traditus eft; quoniam ipfe voluir; in fa-

üord B

lutis humane nepotio fe opponat ; id non

ü, Cüm m

extendendum eft ad oladium excommunica«

fibirits!

tionis; Pior enim homini obfuiffet ; & ita

tànitg

in perditionem hominum gladium ftringere

jn; u H

prohibetur; aft pofferior non vulnerat; fed

j

tànquam medicinalis ad fanandum contuma-

muj]iCäinlï

cem affumitur, quem gladium etiam Chri-

jn CO

ftus alibi apud Evangeliftam emendum ju-

et.

hdu

4 9414 arguitur Ecclefia tyrannici fupra

" deduClU

fidelium fidem dominatüs , fcandali hereti-

cis dari, & fciffionum à fümmis Paftoribus

)lb !

uef-

TL d

caufatarum; aft antiqua nobis narrat

nellus cum Lutheranis & aliis hereticis ; i qui

í lädlllm

j at

& ipfi; dum de errore corriperentur, eà-

dem laboràrunt phrenefi, quaí1 Medicus di-

i

&amnum vulneri imponens , dominatum

Hf j qu(]g, l.

2

cru-

116

& ( J-M-J-v) as

crudelem exerceret, & fcandalum infirmo da-

ret; Ceeterum quisobfecro neger, judicium de

n

la per

libro dogmatico ad fidem pertinere? quis

non vidit memoratas Quefnelli propofitio-

fixem f

hi. M

nes, quas ipfe compendium moralis Evan-

gelice nuncupat, ad mores pertinere? in

[ii &* ]

It &&a4dj

quibus proin ficut fides & mores lzduntur;

ita meritó füummi Paftores pladium portant;

Totitne ;

tàm of

quó memibra putrída, ne gregern inficiant,

reícindant, donec refipifcant.

Non ergo

fotiüs [

! moe

Quefnellus confugiat ad Rozz. c. 14. zoz et-

o bizfphemetur bonum nmofirum, namin

Vins 'lüqum

MTt quy

Obfervationibus ejus boni nil fübeffe« & ex

infalibilis Ecclefre judicio, & ex allegatis

ts i

fat patet.

ticoy ngg

Im 05ta ut flamrmaes odii fufcitet contra

Áu ]

Ecclefiam , carbones füfflat in ejus Re&ori-

Tlüm 0 X

bus & predicatoribus, quafi hi à fimplici-

ht f llkþ'ï

M fe ohj;

tate Apoftolica recedant, fupra captum f-

delium pradicent, idioma Veritatem pr&

fn;

dicandi ignorent, quin imó Veriras ipfa fit

i Yi

BN

Ecclefie peregrina, & ficut fenectus vigo-

ris vitalis eft defe&tus, ita etiam Ecclefia in

Vs V

m fs

Veritate; fanctitate & flabilitate deficiat, síc-

que jam non ampliüs fponfà Spiritüs S: fine

n€C X' Qï'

I0pe;e (

ruga & macula exiílat, reclamante facro

dice, per quem columna Veritatis appel-

Tüm

ln [icd

latur, contra quem nec portae inferi prva-

non ie-

l?ol

lebunt: reclafïjanre- Spiritu $., qui

nefcit ;

L fd)

;

& 0LMLIg

A17

ümitim

nefcit, & juxta Chrifti promiffüm cum Ec-

t j

cleia permanfurus eft usque ad confümma-

ertinee! G

]li p

tionem fieculi, z* zor defieiat ,. Petre, fides

Zug. Adtextum r. Corinth. c. 14. Iz aLizsdtm-

mordss

perrinere'?'

guis cb labiis aliis loquar populo buic , mec

Jéc exaudiezt me. Refponfum eft in pro-

yres li

Tiom ptt

pofitione 79nà Apoítolum fcilicec Prophe-

fiam preferre dono linquarum, id. eft, ut

gem llïflC

Non:

potiàs loquamur adadificationem, & popu-

lo fermonem obfcurum explanemus, quàm

( Ib f0))

i , Ra

variis loquamur linguis; aft num ex hoc in-

fertur, quód deficiat & peregrina nobis fit Ve-

cabeffe (

ritas; potiüs peregrina nobiseft, utpote hzere-

&e d

tica, Queínelli doGtrina. cui proindeillud D.

Aug. L. 1. operis perfecfic.7 $. contra Julia-

iif

num opponimus ; Zgzofce i t«o dogzmate mo-

jneu

men tuutin i Cathbolicis, d quibus CORf uf Aríss

i biom

deffne obijcere e$* dogma, & mosnen aMienum.

pri a

Iz 95f2 propria laus fordet; quà fe &

feritit

fuos Veritatis predicatores jactat, & inter

Vert

concitatas contra fe poteftates laicas & Eccle-

fiafticas Victoriam à gratia Divina fibi obten-

'&n

e&üïj,:

am E*

tam oftentat; aft in os füum mentitur , nam

(e deHCIcl

nec Verax: nec Victor fuit , qui pratiee tan-

gpirit

topere derogavit, prout ex refutatione prio

Jama

rum propofiiionum patet.

Unde meritó

erItit

non ficut olim in Paulum Synagoga ad. 17.

íaf

Y. $. qui locus temeré allegatur à Quefnel.

, u^

lo; fed velut in mendace

Jan-

fe

3

rfï' Íynagogam

Íeni-

Yr8

& CJM.)&

fenifticam Catholici cozcitavermnt prini-

l/) qlllc

pes civitatum.

i Que

Im o7timmu

& pstava fitmilis vult effé

tlpit, à

Filio Dei altiffimo, pro pricre allegans illud

0 difperg

aC 4, Hic efl lapis, qui reprobatus eff à

F

ia mj

1

vobis adificantibus , qui facíus eff im caput

Qm repr

angul. Pro pofferiore dlud Luc. 22. 24-

Pnr ji

buc boc oportet impleri im me. eb cum ini-

fl a

P

quis reputatus eff , quafi veró in Quefnello

CW:'

li

& ejus colluvie Chriftus excommunicatus

771

fuiffet; aft ranta vefania refutatione non egtt;

WIWW y QU

eft enim communis hereticorum maxima;

Wt

quà lupinos mores ovinà pelle contegunt.

At r

Hoc iraque ut evinceret Quefnellus, ne

Wore ln

ab Ecclefia anathemate reciffi ad ovile re-

Afentirn

dirent, eos etiam ut excommunicátos per

lrl

fidem & juflitiam Chrifto uniri afferit. quin

Wimicibi

imó hanc ultimam Dei probationem inge-

DX folum

rit; quà homo JESU Chrifto fiat confor-

atb

mior. Aftaudiat Quefnellus cum fuis A

ug;

j

mmæ( ea)

Epifl. traéf. 4«. $m ffoamm. iumumerabites

nE Q

242 ,

ui fe videmtes mom folium jactanty

NT

Jed à Chriflo illuminati videri volunt y

st

Jüiut autem baretici,

Audiat D. Hierony-

qui i

mum fic Damafo Papae Epift. 57, fcribentem:

cflbl[ ;

Ego beatitudini tua, id efl , cathedra Pe-

D) 'Um

1ri commumione confocior: fmper. illam Pet-

V0f lüim

ram adificatam Eccleffam feio -- - quitutt-

* D

que tecum uom colljgit , difpergit , moc

"um

4

$

& 0LMLo»$

119

r p

ef, qui Chrifli mon eff, Anti - Chrifli eft,

atqui Quefnellus cum fummo Pontifice non

Qmils v

it, à quo üt contumax refciflus eít, er-

þzll(iä

fi

v digs?

pergit, ergo non Chriftounitus; fed

pribiti

piritu malo actus , & non tam probatus,

Ü (f m

quàm reprobatus eft.

| Dic 2

Per 99nar fctere facit Chrifti odorem ;

e, ( m

finiftr& applicans z. Corzm£b. cap. z. Y. 16.

$u

Chrifli bamus odor [ummus , aliis quidem

OT

edor smortis im mortem , Aliis odor. vite im

jone non &

vitam , quafi fcilicer Papa & Ecclefia fuo

rüm mäl(i.

anathemate fan&ta exempla, inftructiones,

]le conti?

bonos libros & doctrinam Janfeniítarum ex

odore bono in odorem mortis convertere

uefnellüä

f a od

attentárint . Aftverum dicit , Pontifices enim

Chriíli bonus odor fünt bonis inviram, con-

yri lrl

tumacibus Janfeniftis in odorem mortis. iü

hoc folum mentitur, quod bonum fibi odo-

panort4

fl fit (*

rem artribuat, nam fi exempla fpectes; con-

rumax eft, filibros & doctrinam , venenó

quti (u"öïf

um

fcatent fatis hactenus explorato, aut fi fors

Quesnellus fe Metello innocentiorem fal.

il jf

) 1 dffi va*

$O credàt, faltem qüadrabit pro eo elo

giurn,

quod de Abailardo D. Bernard. Epift. :90.

2

f

fcribit: Cwjus comver[atio mel , && dotfri-

S

ZA UZOHmumm

» €ui caput columbe , caudA

[

i

"TA

Jéorpiomis eff.

uod autem conqueratur

e preventione & obflinatione in nolendo

,

examinare, falfitaris eum arguurit tot factae

;j//erg

jl :'

4

Uni-

y20

& (LMJI)89

Univerfitature ; & Ecclefie Antiftitum in;

Mijiti, (

quifitiones.

uli fj

Im 10020A NC

Ms exttl

lut in nuce Iliädem &ting'it-

omnium calumniarum aliàs à Janfeniftis in

thyre ii

Catholicos conjectarum , fe autem & fuos

Mftions

ex illo Toazz. 16. vemit bora , ut ommi,

D77y7077)

ui iuterficit vos ,. arbitretur fe obféquium

fc m 21

praffare DEO , comparat A oftolis ; Ca-

II Eg

tholicos veró Judaeis Chriftü Difcipulos

gfllus il

fub coetu Janfeniftarum — perfequentibus ;

li t fung

aft ex Difcipulis Chrifti non funt, qui

Wtf l

Chrifli Vicarium perfequuntur, fruítra quo-

li Evang&h

u

je easdem evomunt querelas, quas te-

t d

d

e D. Jugufl. L. 3, coutra fuliauum jm

fs

olim effuüderat Julianus, Pelagiani tefle

Ati tj ij

Baronio contra Coleftinum Papam ; Lu-

Ht i t

therus ad Leonem X. quam larvam hare-

Jurimenre

ticis communem fufiiis detrahere piget.

j Vi TA

Im r0:7:2 ultimum movet lapidem pro

b

zedificando Janfenismo ; iniquum effe volens

Cjufir

juramentum Alexandri VII. quod omnes

d r

pifcopi, Archiepifcopi, Ecclefiaftici , S&-

| Wi

|

culares & Regulares , Moniales, Doctores;

p 4

&c. deponere in Gallia juxta Canonicis

|

PQQ [ R

Conftitutiones debent, cujus juramenti hec

st

eft formula: Ego XN, CozfHit utioni AApofto-

BIN

l[ica Innmocentii X. data die 32. Maji 653

$9 Qb

€ Cox[litutiomi lexamdri VII. data. 16.

|

Dl J q!

Oclobris X656. fumnorum Ponutificum mt

4 0-

mm ePL

;

8 CIMI )d

121

Aaiilint:

f'iljicio , && quimque propofitiones ex. Cor-

uelii Tamfemi libro, cui momem 4ugu[t-

[iadem/rn

nus, exterptas , C im Jenfis ab eodem au-

| J

Ehore imtemto , prout ilas perdicías pro-

qutem (

pofttiones Sedes Apoffolica. damnmuit , ffn-

ceró animó rejicio ac damno , ( ita jurog

4 , Iu i

/ /f 0þ/ä.f'lx

f me DEUS adjuwvet, c bec famita

DEI Ewmge!zz

Objicit quidem Ques-

oftolis; !

;

Difay

1

nellus illud AZaz£b. $. Ego awtem dico vo-

bàs mom jurare omnino: « - - fft autem fer-

rfequemit',

Aft licét hic

j fünt ;

qmo vefler eft eff , nem mon.

in Evangelio vetetur, ne in quovis dif-

, frofnt

curfu obvio ex levitate vel confuetudine

hs, QUi

juremus juxta illud Eec/ef. c. 23. jwrAtio-

aliatu

Ddigit

ui uom a[uefcat.os tuum, multi enim ca-

Jus im ea, tamen id generaliter de omni

Mon

juramento non tenet ; nam & Paulus jura-

vit 1. Corizth, 15, & apud erem. «. 4.

]ec pf

habetur ; jzrabitz im veritate , im judicio

;

& juflitia. ubi nomine jz4di/czi neceflitas &

um en

qui

honefta utilitas intelligitur ; qualis neceffitas

erat pro prafcribendo juramento ad extir-

cclefiamïfi

pandum ab Ecclefia virus Janfenifticum,

le; DOUE

nec ex eo fequitur occafio peccati ; nifi per-

ym O

juris Janfeniftis .. qui'malunt pejurare; quàm

r

beneficia pinpuia relinquere-

Fruftra er-

gtl

go turbant Janfeniftee Chriftianum orbem;

j /Wj;' [

quibus quadrar : quod contra 2. Pelagiano-

7

Aupuft,

ortem

m:i/fwï

rum epiftolas c. zr. Sf.cyripüt D.

42£

€(0MLI)&

erbem. Catbolicum ,

woniam Domino ek

d quetnt

1

vefiflente / pervertere mequeumt , [altem

froprét r«

cotnmovere copantur ,

CUm

typrofri

potz'm -vz'gi-

lantiá pafrorum ,

off faifum il com.

Wt ippol

etens Judicium , ubicum

que zfb lupi Appa-

YHEeTIUE , coMterendi ff

7t, ffue ut fAuem.

fur, ffue- 4

Aljorum. [Alute vitentur.

M

Nec cert refugere poffunt erroris revo.

catione!'*n illi ,

qui fe profitentur difcipulos

Au

i, cujus hec Z, 3. contra Crefco-

Tj j

mium vox eft: fezzeztiam falfam nunquam

li

vezere prima [aus efé, fecumda mutart.

i, jl

Ex his

| Dininy j

Coliges Y. Propofitiones 43. priore

|"fio,

pugnare contra

ratiam ; J/équente$ zf

*[lus,im'[

contra virtutes Theologicas, timorem ge-

M

henne & reliqua appertinentia, re//qua:

| J ii

3e. contra Ecclefiam & ejus difciplinam;

| m f

ufum Sacramenti Penitentiee , item lectio-

| lag

nem facra fcripture; Sacrificium , excom-

| Hf

(*

[

inunicationem &c,

flïlp

ä

uesnellus.

0!.6 4l

Coliges 2. quàm inique

OUU

fe ja&er Auguflini difcipulum , & protefe-

ISMD

tur fe ad fua 'dogmara determinatum effe à

Pelirs n

Scriptura S., fiquidem ex utroque patfim

[// Mm

& obvié refutetur , & licàt malitiam erro-

n

AL

ris reftringere in quibusdam videatur: de-

1

frcff,

€uit tarnen per excommunicationem capere

Atlen;

vulpeculas etiam parvulas ( fi tamen parv

f)l;g, í

1cl

à

&0MI)S

125

» D.

dici queant) ne demoliantur vineas. Qua-

g y

propter recenfite mox propofitiones meri-

7 yot::u: D

tó profcripte fünt, prout in praefenti exhi-

hn ia

bet appofitus

jji i

PJE

frut i

[

— Refiduus Ténor Bulle-

|ye vt

ertotis &

Unigenitus €9c.

yur difi

Uditis itaque tum "voce , tum feripte

ontra G

Á

zobis exbibitís

fam n

rafatorum Cardiza-

lium, aliorámque

Ti

^

e

ologorum fuffragi,

RT

Diviuíque imprimis

luminh jrivatu a

eum finem , publicísque etiam inditfis pre-

íe n

cibus , implorató prefidió ; omnes «t fingu-

feqwnm i

N

las propofitiones preinertas , tanquam fal-

J » captiofas , male fonantes, piarum an-

fl

n

;; d

[/

rium effenffuas ,. [candalofas, perniciofas,

temerarias ,. Ecclefee ei ejus praxi injurio-

RUL

fas, meque im Ecclefiam folumm, [ed etiam

cim; 9

iz poteltates [eculi contumeliofas » feditio-

!

25 y implas, blasphemas , fufpetias de bare-

l4

U

1, &P

ff , Ac barefín ip[am [apientes, nec non be-

i^

n

veticis ac barefsbus , ac [chifmati f'aventes,

erromeas , bareff proximas , pluries damna-

g

fas, Ac demum etiam bereticas , wnrideque

mgh[läm j

berefes, ef potiffimum illas, qua in fambfie

videttt "

ganjenii propoftiomibus ,. &* quidem i eo

uonem q

On[u , im quo be damnata fuerunt , aece-

foule

p

124

&rLMJI.sS

qulont

pis. continentur , manifeffe Iumvantes ,

tfirt,

refpeetivà , lhác woffrá perpetub valitura

At a

ecnflitutione declaramus , damnamus e8 ve-

Mtraliliug

probamus.

7797

Mandantes ompibus ut

riu;gue' fexus

p , X

Chrifli fidelibus , me de di&is propofitio-

vibws Jentire , docere , pradicare | aliter

Im

As

prafummant , quàm im hac mo[lra conffi-

Iulioue comtinetur , ia , ut. quicuuque il-

[

Atj

?j

las , vel idarum Aliquam conjunéiim v

divifim docuerit ,. defenderit ,. ediderit ,

Wil

r i

Aut. de eis, etiam difputativà , publicà aut

privatim. tratfnverit ,

inS yenfm

nifí forfam impug-

hf

nando , Ecleffafficus

cezíuris , alz'ifque

—

AL

Ij

contra frmilia. perpetrantes A jure

z punis ipfo faío, abfque Alia declara-

[

&ioze [ubjaceat.

i Ifm'f ii

K

TDur r

Carerhmg) per expref[um — prafatarum

läw 4/10 j

propofrtionum | reprobationem alia im -

em libro comtezta nullatentus approbare

M g,

fl

intendimus , chm prafertim im decur[a

examinis complures alias £m eo deprehen-

Ab g W

mï uu&t

derimus propofrtiomes, illis, qua , at Jupra :

damnata

AHerunt , confamiles €9 afümes,

t mlum i

Ww»m

jidémque erroribus imbutas ; nec fnuà

Dfjgs

AucAs [ub imaginario quodam , veeluti

fï]p]o,

gra[]antis bodie perjecutionis obtemtu, im-

q:

ebedientiam Q9 peruieaciam , mutrientes,

üj

[

"I5 egy

L

eAsue. falfo chriffiana patieutia momine

pr:tdi-

R CTLMJ 0

125

$

fe t

dradicantes ; quas praterea. [rgillatism re-

cenfére , & mimis longam effe duximus, ef

petu) ^i

7727 d

minimó necef[arium j ac demum , quad in-

toleralilius «fl ,. faerum ipfum movi te[fla-

anenti textum damnabiluer vitiatum com-

l

!

»i

Aritit

"

perimus , & Aalteri dudum reprobata wer-

fir

dizart V

Jtoni Gadlica Muntenft im multir conformem

A Vulgata ver editione, qua tot [aculorum

qufra v

sju im Ecclefra probata efl , atque ab Ortho-

quiaum

doxis omnibus pro authentica. baleri debet ,

pj

mnultipliciter d/[crepautem 9. aberrantem,

jt, ldl

bluriésque im Altemos , exoticos , Ac f&pé mo-

xios Jenfus , mom ffze maxima perverftoue

fujfim !'W

detertum.

i, h

li

Eundem propterea librum, utpote per

E

dulces fermones. €i beneditliones , it in[ltu-

T

ionis imnagine , feducendis iumcentium cor-

dibus long.

é accommedatum , ffve pram:ffrs ,

y pl

Jfrve alzo quovis titulo in[eriptum , ubicun-

y ii

que quoctiuque Alioidiomate , ctt quAvis

u ^

,

editione , aut verfione baétenus impre[fam,

y i

ABL im poflerum ( quod abfit) imprimen-

TI,

"

dum , auGoritate Apoflolica. tenore prefzz-

; [

entiwm iterum probibemus , ac. femiliter

"E

damnamus ,. quemadmodum etiam . alías

")

omnes C fengulos im eyus defenfionem. tam

M]Mli Ü

Jtripto, quam Pyp seditos, feu forfAam (quod

i

jtti

DEUS avertat ) edendos libros . [em lbel.

n

7

fos j eortionque leionem , [en .ds;/ärz'ptianem,

7',/5«

Ye-

"

J

146

8 CILM.J.»sg

vetentionem , &2 ufum omnibus 9 fmgulà

funicp ml

ttio, fex

Chrifli fidelibus [ub pena excommunicatio-

zis per contraf acientes ipfo fatlo incurren-

Tdri Ann

da , probibemus pariter €g interdicimus.

L.Car

Pracipimus in[uper Venerabilibus Fra-

fribus Patriarchis, zírchiepiftopis , t9 Epi-

Vi d

Jtopis , aliksque locorum Ordinaris; necmm

Locng p

&retice pravitatis Inquiffttoribus, ut on-

£radiGlores , &9' rebelles quoscunque per cen-

Mi

furas & penas prafatas , alidque juriu

aEf remedia , imvocato etiam ad boc , ff

N

opus fuerit , brachii faeularis auxilio, om-

M

7u coérceant &5 coppellaut.

À

Folumus autem , ut earundem pra-

T

-7 dle Ye

Jeutium trau[umptis , etiamimpre[fs, ma-

Ills,mm

u nlicujus Notarüpublici fubfcriptis , e fr-

m&Tl) D

gilo perfóna , im digmitate Eccfeffaflien

Af P& ;

con[litute muuitis eadem fides prorus ad-

hiä!&tur D]

we in ipfis eriginalibus literh

Lt

adhiberetur , ff foremt exbibite vel offenfe.

Nulli ergo hominum liceat lanc psgi-

p

ham noflre declarationis , — damnationis ;

Ti þm

u

mandati, prohibirionis & interdictionis in-

fringere ; vel ei aufü temerario contraire.

T$ ii

Vtum

Siquis autem hoc attentare prafümpferit ;

indignationem omnipotentis DEI , ac Bea-

torum Petri & Pauli Apoftolorum ejus; l

noverit incurfurum.

Datum Rome apu

onis Do-

$. Mariam Majorem Anno Incarnati

mipice

r

80 LMJI»g6

127

$

E

minicz millefimo ; feptingentefimo ; decimo

AROIT

tertio , fexto idus Seprembris , Pontificatüs

Áafh ia

noftri Anno decimo tertio

ptrdim.

I. Card, Prodatarius,

ralillii

/['0PM1 g

Vifà de CuriaLSergardus. F.Oliverius,

narits V

Loco * plumbi

V/hä , n

d prv

Regiftrata in Secretaria brevium

idgut J

L. Martinettus.

m ud b

N

no à Nativirate Domini Noftri JE-

T

A

SU Chrifli millefimo ; feptingentefi-

mO; decimo terrio, Indi&ione fex-

nl

tà, die veró decima Seprembris , Pontifica-

mf

tüs (àn&iffimi in Chrifto Patris, & Domini

'l;/h'lpf li J.

noftri, Domini Clementis Divinà Provi-

u E

dentià Papee XI. anno decimo tertio füpra-

jc p

dicte Litere Apoftolicz affixee & publicatae

77 d

erunt ad Valvas Ecclefie Lateranenfis, &

j

Bafilice Principis Apoftolorum , Cancella-

cetr hn

rke Apoftolice ; Curis Generalis in Mon-

d

te Citatorio , in. Acie Campi Flore,; acin

yedidit

aliis locis folitis

; & con(uetis urbis per me

P

etrum Romulatium Apoftolicum curforem

ario

PræfumPf

Dg

Antonius Placentinus

onm ^

Magifter curforum.

; u

MAXILLA

'arnarlflf"*

128

eorMIO

MAXILLA FORTIS

&

?

1

"Aquarum gratiz in communi

g

[]

M

Derivuatrix.

d

EE

TTer gratiofürn aggredior dire&tum, omnes

fitientes vocans ad aquas ; poftquam an-

]

cipites ac flexuofos errorum emenfus

DI

meandros , turbidas & fordidas ; quee con-

tinere.non valent aquas, hereticorum re-

linquo cifternas ; & ad limpidiífimas de en-

theo D. Amoris rivo jugiter pullulanres vi-

)

&ricis Maxille aqu:s citato pede tranfeo.

j

Verüm quia hac falutifera Maxillaris undaà

"'l'heandrico infernalis Philiftiim victore non

nifi ad irrigandam nature rationalis terram

aridam & inaquofam füfcirara fuir, idcirco

cum gratià naturam amicabili confociabo tce-

dere; non flat quippe notitia gratiz line

Wp/,

ture, nec Samíon fcaturientig

cognitione na

I

e Maxillà aque

dulcedinem ita appretiam

didiciffet ; nifi naturee pree

fiti deficientis in-

Etenim

firmitatem pro magiftrà habuiffer.

iX

cüm natura gratiz fit fübjectum , rité 6X

BN

|

illius infirmitate & infufficientià dignoicitur

fficacia.

Porró etfi n2-

MM

oratiee neceffitas & e

*

ture rationalis nomi

ne comprehendi etiam

Ms !

Tüm, jj

natura Angelica pofler ; in preefenti tamen

reftrinpirur ad folam humanam , ratione Cu-

[ ng

abat ftatus;

merità €

I Í

jus; quig diverfos ha&.enus numer

)

&o.MI.oge

129

Q ebatbat o dbbb GosbcodbObdbEe

N

Cofirti

NU CM RC T.

B EDoP OUU RRP P LEU P RRE O C

"h qDBaoosaperoee? q» ao o ao o

Po[tquam

yrum &

DELIBATIO

i5 q'

reticorut

PRJEVIA

ülfmus C

De varis Nature bumnane

guHL1lant6

Qde Iul

— Jiatibus , €9* drverfis eratia

gxillut

partitionibus,

im i

wiondb?

g fül;^

ARTICULUS I

jconfo^

lex paffim allegetur INatu-

jj p9

và bumana ffatus ?

o

: ngmþ

R

T

ffe

O£azdum :. Nomine ftatüs ex

[ deficlfïi

ipfa vi nominis intelligi firmam

j ^

St

& ftabilem in aliquo convenien-

2 m*n,

N

ti firu conftirurionem & petma-

"T

:nem eó

feré modó, quó jus civile per

p*

diver(as vitee conditiones fervorum ; libero-

ydet'

.rum, nobilium &c., jus autem Ecclefiafticum

ræ[enfï *L*;

per varios gradus Laicorum, Clericorum &c.,

u

non indecoro ílatus füos partiuntur difcri-

g0. mine. . Aft prout ftarus nature humane

g^

I

"Theo-

I'äo---

Devariis (]. M.]) ffatibu

]

'Theologic à nobis hic accipitur; illum de-

ii

8 fecun

finit Scotus : quwod z flabilzs permanentia

natura bumane legibus Divine fapientia

fuslibus

rimata , vl prout clariüs cum Suarez NN.

p & an

Salimant. eff. JLabilis conditio natura buma-

[ fip

z& im ordine ad fuum ultimum finem juxta

Qrti enim

erdizem Divine providentie. Ubi

o p

Dori : g

Notandsm 2, ex parte finis dividi fia-

tum in naturalem & fupernaturalem, ex pr-

Tkm n

at

te Autem modi, quó finis hic haberur, in

flatürn vie & termini eeternüm felicis aut in-

Ti nj

felicis.. Aft nos , qui viatricis 'T'heologie

Rths n

veftigia legimus, naruram humanarm in pra-

n k

[277771 [

fenti duntaxat revocabimus ad fetum vi&,

eftque hic apud Theologos quintuplex:

ldu

f

primus eft fPatus sarura pura, fecundus ns-

E

18ha integra, tert

ius patura originali gra*

Sigtby

fidormata , quartus zatura lap[e , quintus

DT ]

matur& reparata ; quamvis autem defacto

i

V5 np &

triplex tantüm extiterit naturee humanee t

tüs , fcilicet //azu juffitia origimalis, in qua

Tire

u

J

tefte S. Scriprara hominem creatum Deus

DE.I Ü

ad finem elevavit fupernaturalem fescundó

q

atus natura lapfa

* per oripinalem proto-

IT

plafti noxam , tertió ffazus zatu

j

& per Cbrt-

!l p

is in qu&-

Q

um reparata , vamen à "TFheolo

ftionem trahitur; annon faltem Deus homi-

Pri;,

neim in flatu natruree pureé con

nj

(

paicu

.pro

quo previe

* münd

Namf';düng.»:per ftatum riaturg Puwï

ini

n

m

at

Natura (]J.M..) bumana.

131

ytüt; lnuml

intelligi illum; in quo ea confideratur pre-

j pemmf.

cis& fécundüm fe & fibi reli&ta cum folis na-

yin a

turalibus donis & principiis, que funt cor-

m Surc

pus & anima rationalis absque aliquo dono

at m

gratiee fuperaddito, & absque peccati malo;

nfoaj

gratia enim füpra naturam eít; peccatum ve-

, Ui

ró contra naturam; unde hic flatus duo im-

finis d

portat : « pofrtivum nempe perfectio-

ylem d!

nem naturalem intrinfecam, & quidquid illi

connaturale ac debitum eft ex intrinfecis fuae

jc hübetir

yfelicis i

effentie principiis ; fcilicer proprietates &

s Thgoï

facultates naturales , generalem DEI.con-

anarm Il

curfum & providentiam naturaliter debitam.

yd f

alterum. uegatroum , quó excludit omne

fibi indebitum nimirum originale peccatum,;

y QUi

reatum poeng &c. verbó: fecundüm f& mec

;'l, fecunæ

exigit bonum aliquod gratuitum, nec malum

uinph

alicujus peccati. Hs notaris eft

; /W ! (I»

Refélutio homo quidem defa&to condi-

; um o

tus non eít, 2. potuit temen condi in ftaru

re ln

j

i

nature pura , 3.ctiam juxta providentiam

vi 171,4/[!)

DELI ordinariam. ita Thomiftz comm. cum

crearumf.

D. Th.q 4. de maloa. . & Scotus in 2. dift,

n v

28. q, unic. ubi ait : poteft

Aliquis effe im pu-

nyert

ràs naturalibus tag

Jfne gratia, quàm fine

j p

eulpa.

olops !

"4

Prima pavs e

ex Chrifli teffimonio

A

"Mattb. 2 .ubi habetur DEUM àconftitutio-

derc PO[*F

ne mundi paráffe bonis regnum ccelorum &

f

gehennam malis, Item deducitur ex Ecclef.

l [WW

2

€. 7&

l

132 Devarim (J. M. ]. jlztiäia

4

t debitur

c. 7. fecit hominem rectum , re&titudine fci«

licet; quae habetur per gratiam & Charite-

& Rom. (

fs dun

tem, prout explicat D. Auguft. L. de cor-

ept. & grat. c. to. unde L. 12. de civit. DEI

i. f

c. 9. de Angelis (idem eft de hominibus)

murdopt

concludit, erat in eis condens naturam

&md &

: &

& idem

largiens gratiam.

Secunda pars probatur 1. contra Janfe«

p SS,

nium ex Bulla Pii V. &Urbani VIIT, in qua

il

-damnantur ha Baji propofitiones : DEUS

4j tr]

mom botuit tAlem ab imitio creare bominem

Iniitydine

uAlis uunc naftitur. . Wem falfa eff Doifo-

| i

?um [ntentia, primum bominem potuiffe

|. Nets

&i

DEO-reari, c& 1nflitui frae juflitia matura

|

lj; id eff originali , quam ideo Bajus natura-

1 Ditorg

ttfo.

lem vocat; non quód natura ipfà fit; fed quia

ilam donum nature debitum credidir; fic

Turj

quidem

enim in alia profcripta

ropofitione loqui-

tüur: bumaue watura. fu.

/

,

matio $ exaltae

DEOM.

ib im confürtium D. matura debita fuit in-

LUE

Prob. 2. rat.

fegritati prigaa. conditionis.

Tfent

fine dono

atuito & ipfi naturee indebito

N

:

potuit crea

homo, atqui gratia eft donum

Detr.

meré praruitum ; &ipíi naturee indebitum;

Ti D

Oml*lbu«

ergo fine gratia homo creari potuit in pura

natura, Maj. eft AA. confeífio, fiquidem

arqul J

fürg[bs

uod gratuito datur , ad nutum dants

adeffe. vel abeffe poteft. 44/7. prob. ftatus

l m

füpernaturalis, prout ex terminis liquet; €

| !

QUif e

fü-

mlnem l

donum. mer? gratuitum & nullo modo nà

re

'atili

Natura (].M.J.) bumana

133

redindie)

rz debirum, atqui per gratiam ab Apoftolo

m & c

ad Rom. 6. exprimitur totus flatus füperna-

( l6t

turalis dum ait :

ratia DEI- vita &terza

Item ad

. decii

ergo.

alat. 4. per gratiam dici-

e honiit

mur adoptari in filios DEL atqui adoptio fit

s fatit

ex nuda & gratuita adoprantis voluntate ,

ergo idem quod prius; hinc apud Theolo-

0s & SS. PP. invaluit illa maxima :

"od

eontii )

i VIIL 1

debitum e[!, gvatia mon ef', & D. Augufünus

ns: i

L.3. contra Maximum fic arguit : homo ad

are t

fimilitudinem DEI fa&us eft ; tamen ; quia

s

non eft unius ejusdémque fübftantiee, non eft

verus filius, & ideo fit gratià filius, quia non

m j

eft naturà; atqui hec caufalis non fubfifüit,

yftin i

fi nature. connaturaliter gratia foret debira,

) hs

ergo.

pl ffä

Tertia

pars prob. contra Conttenfon , qui-

m a ]

yofitiot 1)9?'

quidem cum unanimi Carholicorum renet,

DEUM de potentia-abfoluta poruiffe homi-

g c

nem in pura natura creare, negat ramen id de

ii

potentia ordinaria, contra quem fic arguo:

p

füavis & ordinaria DEI providentia eft, quae

mlfæ j ij

petitur ex ipíis rerum naturis, feu quaze natu-

"T

ram producit & providé confervat cum

fg If d

omnibus juxta natura exigentiam debitis,

ortr

atqui DEUS creando hominem in puris nà-

fj i

fi0 j

turalibus provideret illi de omnibus fecun-

Qu

dürm nature purz exigentiám debitis, érgo

j yhl

Ti

potuit etiam de potentia ordinaria cxeare ho-

15

Jj

minem in puris naruralibus. — AZaj. Z/quet ex

od

Mcrt-

J

134 .be*uariü (-M.J.) ffatibus

]i«

difcrimine quod eft inter providentiamDEI

DA

ordinariam & extraordinariam.

AMinm. uom

( rel

HIUHS patet ex premotato 3. DEUS enim

ais

negando gratiam utpote indebiram , reliqua

ninium

omnia, que ei debebantur; conferre potuit.

Trberer

"dvertit tamem Goudim f& ordimaria

fitinq

rovidentia accipiatur pro moderna dispo-

ls ho

f

tione D. charitatis & fine, qui nunc per

pl

fcripturas nobis manifeftatus eft, fcilicet ad

Tondis o

exhibendas nobis plorie & gratie fue di-

Qin x

—

vitias; tunc utique infiftendo huic eximie &

p

liberrimee charitati, effe non potuit vel po-

m

tius non decuit; hominem in füuis naturali-

& qui

bus relinquere defe&ibus & miferiis, quo

htay

fenfu etiam D. Auguftin. non raró fatetur,

Titüra

creaturam fine fua culpa non poffe carere

-

-

&

donis fupernaturalibus, id eft fecundüm mo-

Qüm í

dernum , qui nunc eft, liberalitatis D. fta-

uml

tum; ait pracisà hác fpeciali & proríus gra-

NY

tuità per fcripruras nobis revelatà benevo-

lentià, adhuc manet, àDEO in quantum

diqo

E

eít ex fe, hominem in ftatu naturae pure crea-

b

ri potuiffe etiam fecundüm ordinariam D

Qt n

providentiam,

bllim

Soluumntur Objeciiones.

tqu

üür,.

Bjic. 1. in ftatu nature purze vel foret re-

————

O

/

bellio partis inferioris contra füperio-

a&uz]

rüm vel non; zoz fecundum propter ea; qu&

fuæc:

mox infra dicentur 424 wec primum Jutr

n

Nature ( M.J.) bwmana- * 335

t

jt, ergo ftatus naturze pure. fimpliciter re-

identnt

ugnat. z. prob. fiin pura natüra foret

, Wt

dica rebellio , non folum hec fed etiam

: (

Dgye

efi

VA.

actualis transgr

io legis fuperioris & do-

inm,

minium parus inferioris in fuperiorem ad-

nfer t

Ícriberetur DEO ut authori, atqui hoc ad-

fi n

mitti nequit , ergo. X Z//f. 4j etiam actua-

demi

lis transpreífio adfcriberetur DEO, fi hec

i mut]

per fe fequererur ex conjunctione partis ra-

l

[t, (dis

tionalis cum fenfitiva; conc. fi tantum perac-

ntie lr

cidens ex propria naturze defle£tibilirate n

eg.

r

jc exm

pugna proinde ifta, quà fpiritus adverfus

o

carnem & hzc contra illum pugnat; media-

» fs n

t& quidem DEO attribuitur, quatenus hic ve-

mf

J5

lut aurhor nature homini juxta exigentiam

n f

naturze humanee communicat rationem fimul

na'eu

& appetitum fenfitivum ; qui precise in bo-

fecu[]dUl ,

num fenfibile, illa autem in bonum oppofi-

.tum honeftum fertur, ex quoalia lex in mem-

ryltti

r roü«

bris repugnans legi mentis non raró exurgit,

aft.quod in hac mutua lucta vel ratio füpe-

Veldtd

j

)u

quaE

rior vel appetitus inferior fuccumbat, foli

tribuendum eft libero hominis arbitrio ; fi-

yepu

diniri

cut produ&lio creature ex nihilo DEO atui-

buitur, & tamen defle&ibilitas ex nihilo fub-

fequens non huic fed foli creaturee adfcribi-

(iit

tur,.quod idem dic de potentia peccandi» &

] ve] fl)m !

actuali peccato ex ea oborto.

lus in primo inflanti

p l

Iuflabis & Ange

h

füe creationis peccaret, non folüm produ-

QP[EI' ü

Y

l4

£a

j

l]

136 Devaris (J.M. ]. ) Jffatibus

|

N

étio & communicatio nature fpiritualis tri«

frianria

bueretur DEO, ífed etiam ipfum peccatum,

pum, d

ergo etiam fiex relu&tantia appetitüs fenfitivi

-

contra rájionem fequatur peccatum, non fo:

L

]àm produéiio rationis & appetitüs fenfitivi

ligtudi

fed etiam peccatum exinde fe

quens tribuetur

pentet d

DEO. xmd4ifar. patere ex mox didfis,

prm ;

quoód peccatum in noflra prefenti hypothefi

Cafumpex

fequeretur meré per accidens ; aít quia in

Qm[) t

primo inflanti creationis, hoc ipfo quód fit

Inpropr

primum, Angelus non potuiffet caufare per

W lp

propriam priorem actionem ipfum dicta-

B

men practicum ad peccaminofam voluntati$

b

operationem requifitum, sícque illud debuis-

|

ET

fet caufare DEUS, & ideo, càm hoc judi-

i

!

?w efr j

cium per fe ad actum voluntaris influat, con-

u7

fequenter ipfüm peccarum in illo primo in-

füiläa?z

flanti creationis D EUS caufaffer, quod re-

| il

'

pugnat, prout fufiüs e

q/tl/l['r j

xplicabirur in Tra&af

tu de Angelis.

Urgebis etiam ex ftatu naturce purz per

fe fequitur peccatum, ergo N.S. pro. aztec.

ls

ff

N

pro eo etiam ftatu fuiffet homini impofitum

N

preceptum de D EO efficaciter diligendo;

a

Id

ejüsque lege fervanda, atqui lioc preceptum

JOA& li

oret ei fervatu impoffibile fine pratia qualis

Venitnt

ibi nulla fuiffet; ergo. * 4//f. 724j. foret &l

| QU r

impofitum pr&ceptum de DEO efficaciter

| TEUS

diligendo dilectione naturali conc. dilectio-

T p

1 DQ('

i

ne fupernaturali neg. haec autem ficut & ob-

[

t

fervan-

717

Nature (J. M..) bumana.

137

fs

fervantia legis- fupernaturalis exigit quidem

r ts

gratiam , aft non dilectio DEI naturalis, ?e7-

tsl

vería enim , ait D.'Th.1. 2.q. 109. a. 3. foret

m n

naturaynift iuclinaret ad DEUM fisperomnia

vitüs r

diligendum, quevis fiquidem parsmagis pro-

yens rb

pendet ad bonum totius quàm ad bonum pro*

g d

prium, & ideo etiam natura rationalis per pec-

u lp

catum necdum depravata magis inclinat ad bo*

diqi

num D, tanquam bonum totius, quàm ad.bo-

pfo qu:

num proprium velut bonum partiale. Differt

t af

tamen hic amor naturalis ab amore charita-

m &

tis, quatenus juxta D. Th. ebarizas dilzgit

m VOl

DEUM fuper omnia emineutins quàm matu-

va, uatura enim diligit DEUM faper omnia

eiludi

jm xf

prout. ef primcipium ci finis naturalis boni,

charitas autem fecundum quod eft objetfum

jg n

beatitudiuis, e fecundm quod bomo habet

jlo prrv

Decialem [cietatem cum DEO, — Ex bis fe-

fet qucd;'

für j Tfa:

uitur poffe in ftatu nature puree haberi to-

tam legis obfervantiam Íine pratia, nam ; ut

redé notat Goudin, etfi exe

m vires natu-

i p

rales quoad fubftantiam (int poft lapfum ac

m

n Y wal'

fuiffent in ftatu nature pure , tamen non

funt ezdem quoad modum, quatenus ob ma-

: lg

.peiti

jorà que nunc ex depravatione peccati pro-

veniunt impedimenta, obfervantia totius le-

j

pis fine gratia nobisfit impoffibilis ; aft

j f()[fx

DEUS , qui unicuique fecundüm füum mo-

)

dit

dum providet, aliter ibi circa hominem dis-

fiC.

jd

pofuiffet; ut per naturae ,quidem pur

æ) fed

for

5

tamén

[

138 - Devariis (.M.]) Jfentibus

1

tamen adhuc innocentis vires fub univerfali

Jl

directione D EI tanquam motoris naturalis

g À

DEUM (füper omnia diligendo, ejüsque pra-

1777

cepta fervando ad naturalem beatitudinem

tto il

omnes pervenire potuiffent & reipfa plures

15 PafiO

perveniflent; prou? iufra iu delibat. 1. 9. 4

dura dicestur.

L

) Ani

fiemam

Superurg. nec dilectio efficax DEI n

0 T

ruralis ibi habuiffer locum fine gratia, ergo

ior ;

n.f. prob. aztec. homo pro tunc in primo10-

ET

flanti ufüs rationis vel fe convertiffet a

. Objic.

DEUM füper omnia eum amando, vel non,

tll y

fi primum;

ftatim juxta D. Th. q. $9. à.6

P3UU

accepiffet pratiam,

Jfe fécundum peccafíet, &

ponidi

ita ftatum pure nature d

eferens vel ad fla-

0C fpe(

tum gratig vel nature lapfae declinaffer. x

&dniti

quód homo qui

H

d

em pro tunc in primo in-

Qar (b

ftanti ufus rationi

s ad DEUM fe conve:tis-

&us haud fuiffet;

Buf

fet; exinde tamen gratiam na

Pa

utpote q

uz folàm connexa eft cum illa con-

d DEUMin noftra moderna hypo-

Trnde

verfione a

j d

thefi elevationis ad finem füpernaturalem ,

citatus Do&tor An-

Wtine

de qua precisé loquitur

ROR

elicus; quin imo etfi ho

.

mo, vel fe non con-

B

vertendo ad DEUM in pri

mo inílanti usüs

r

lii

hin

rationis, vel aliàs peccaffet, non nifi impro-

pri& díceretur declinàffe ad naturam lapíam,

l'ef C0n W

Q t

natura quippe lapfa proprié accepta impor-

j

Ti

iat averfionem à DEO üt authore fuperne-

W

W

tureli, qualis ibà non fuiflet.

A

Rel)/ib.

tl

Natur2 ( ï M.J) bumans. — 139

füb i

Replic. etiam ad amorem naturalem exi*

toris ndti

a

git D. Auguft in L. £. contra Julian. c. 3

yejiqur

tiam, cu talis amor mequeat efje uifi à DEO,

benttii

ergo illa converfio amoris in primo inftanti

ht

ufus rationis fuiffet connexa cum pratia, x

libat. i

D. Auguítinum vel loco cit. apere de amore

füpernaturali; vel de homine prout per pec-

fcix DU.

catum nunc corruptus eft, vel quód etiam

; gratia) j

amor in illo ftatu debuerit effe à DEO per

:in prit

auxika naturalia; quee non nego.

yvertió

.Objic. 2. Homo pro illo ftatu non po-

indo

tuiffet confequi fuum ultimum finem , nem-

. o

pe DEUM daré videndum ; pazizer non

1] peccalïï

poruiffet perfeverare finaliter, fiquidem ad

"

hoc fpecialis exigatur gratia, qualis ibi non

"

, &i

admittitur , erpo ex utroque capite repu-

ycin Pm:,'

gnat ffatus nature pure. . d/f/. 4$t. Non

[ 7

potuiffer confequi fuum ultimum finerf fu-

qoshi w

pernaturalem conc. naturalem neg. Finis

Ran",

proinde füpernaturalis ícilicer DEUS üàt in

fe eft claré vifus, ficut viribus nature (u-

od*

m

pereminet, éftquefiliorum DEI per gratiam

p

p

adoptatorum , ita pro illo ftatu utique nec

v

deberet nec poffet obtineri; attamen adhuc

0 mfh"üv

ab homine in puris naturalibus conftituto fo-

ret confequibilis alius finis naturalis condi-

on jl

j

m

tioni naturze proportionatus ; qui eft beari-

t^

tudo naturalis confiftens in perfecta cum

x

dhore

[i]:/

DEO unione ; quantum homini per vires

in fuis

[

naruroe licuiffet , ipfüm cognofcendo

effecti-

140

De variis (. M. ffaribus

N

effe&ibus , eíque per affe&um conflanter

üionem

adherendo. Nec 4/cas juxta D. Th. r.p. |usüü

.I12. a. 3. Homo naturaliter appetit videre

| r at

DEUM, ergo fi hóc pro illo ftatu careret;

! lt Rom

non beatus, fed miíer foret; nam x. D.

! i

"Thomam abfoluté docere contrarium loco

| hbt :

cit. dum ait: Videre DEU per . effentiam

| Vim vfb

eff fapra maturam cujuslibet intelleifás even-

| bium, j

Ii, undeuullacreatura rationalas poteft ha-

bere motum voluntatis ad . ilam beatitudi-

| Dtby n

Ui de

zem, nifi mota à fuperuaturali agente.;

E

uodfi tamen alicubi videatur docere, ho-

E2

minem naturaliter appetere DEI vifionem,

ET.

nullatenüs id intelligitur ; quafi homini in-

; "Ittoty

narum foret defiderium ,. clar& DEUM vi-

| Ra

dendi, fed

dtenüs visÓ effe&tu connatura-

| Ra

litet ozigur defiderium ex effe&tibus cogno-

gnrto

fcendi caufam non abfoluté , fed conditiona-

BU

té ; quantum fcilicet eft poffibile ; Nec /e-

itig

witur ex carentia vifionis aliqua miferia;

hts

f

iquidem non omnis appetitus , qui quovis

T

modo naturaliter ex beati voluntate oriri po-

mf

OR

teft, omnimodeé fatiari debet , fed foljm il-

Aly

le, qui de fontali boni plenitudine tantum

|

Pio t

haurit, quanrum

ta füam naturalefn con-

CädEret

ditionem capax e

d

fic quippe ad ultimam

mmarc

fuam perfectionem pertigifíe cenferur ; pa-

d

Ofntes,

tet hoc in Sanctis , qui etti abfoluté loquen-

men

do majoris gloriz capaces forent, quiata-

V præ

men illum tenent gradum; cujus juxta con-

10-

|

277

Natare (J.M.]) bumana:

I4I

1 cult

ditionem & modum fibi proprium in ccelo

D.

capaces funt; adhuc fimpliciter beati dicun-

tur ; aut certe ficut lis quidem , qui jus ha-

appei "

j

bent Romee habitandi, poena eft & imiferia;

; nimu

fi inde excludantur , aít illis ; qui jus non

yrariu

habent, nec miferia, nec exilium eft, ita

r en

cim vifio pro eo ftatu fit bonum meré inde-

tll

bitum; imó repugrans , illius carentia nec

pená; nec miferiaeffepoteft. — 47 addzzum

j p

n hetti

füpra de perfeverantia & dum "Theologi ;

vel SS. PP. impotentiam perfeverandi aftru-

DEG

docetty

unt , illos loqui de perfeverantisee dono; vi

EL vilot

cujus mediante gratià habituali beatitudini

f hOmiBi'

füpernaturali inferimur j aft perfeverantia

in ftatu nature purz nil aliud fuiffet; quàm

p com

permanentia in puritate nature, & profectu

Gubus d

cognitiónis , atqüe virturis naturalis, quam

d ao

pro illo ftàtu purus homo habere potuiffet;

& hec quidem ex parteindividuorum; qua-

; V.

, u filud

tenüs aliqua peccando deficerent, aliqua fi-

ne peccato perfeverarent , donum gratio-

,qie

füm foret ; pro quo meritó orare deberent;

r Ol'm?;

aft refpe&u fpeciei aliquid naturee humanee

fedüf ;'

pro tunc debitum effet; & füb communi

Udme t*

2

d

caderet providentia, quatenüs hec deter-

ininare deberet , & quidem non neceffárió

j ub

omhes, nec etiam hos potiüs, quàm illos; féd

anfe[llf' [

tamen pro beneplacito ex omnibus aliquos;

T

T

; 7

fl,uï-PfæEXPm hbi finem 'confequerenmþ.

;J

x[g «lr

Deliriea-

(W

Pj2 - .Dä varii (J.M.]) ffaezbus

*

wfltim

]

Delineatio [ammaria flatus nati

lm 4

"& pura.

!

tpre in

yUeer. 1. Qualiter pro co flatu. produdli

MT Ut C

fuiffent homines ? 5 Licàt pluresà DEO

quis bre

immediaté creari potuifflent ; tamen «eonve-

nientiüs creati fuiffent duntaxat duo mas fci-

fRrttquit

t ffenr

licet & feenina, & quidem cum plena pro

Tkb

eo debita quoad corpus & animam perfe-

0s

&ione , àquibus reliqui per feminalem pro-

u&il 801

pagationem ita procederent ; ut omnes a

LURTRER

naturalem beatitudinem tanquam finem ul-

liSfF, r

timum à DEO ordinarentur. ARAe primé

RT i

partà eft, quia juxtaD.Thomam r. p.q.99.&

DiS d

1c1.a. 1. Ubi deeff Seriptura Authoritas ;

Vinæ Pr(

im ommibus [equi oportet matura conditit-

[et mq

$e» , €ea autem eft nature condirio; ut

fünqum

inchoandam generationum feriem neceffarió

lg

aliqui à DEO creari debuiffent; & quidem

r Ofdinä

duo duntaxat, mas fcilicet & faemina; fi ma-

,upem;]m]

gis congruam attendas hominum fübordina-

Ut

tionem, ut ab uno communi defcendentes

Ws

)

ftipite unirentur arctiori amoris vinculo; &

Mf

BN

ipfa multirudo perfectiüs reduceretur à

t

unum. Afj /fecmude partis eff, quia duo

: p

primi fuiffent conditi velur capur & princi-

EU

m , tum quoa

pium tum quoad generatione

ii

gubernationem ceterorum ; & ideó ; cüm

; Omines

omne principium , ut alia perficere poffit»

3,

eat;

;n fuo genere perfectiffimum effe deb

ivel

[

atib

143

hmmzw . M.JO Namma

vel ftatim à Deo omnium virtutum & fcien-

Latit

tiarum ; ad quas homo perviresnaturze per-

dngere in hac vita poteft, habitus accepif-

flitn o

fent, aut certé talia auxilia eis data fuiffent;

phursi

queis brevi tempore hujusmodi perfectio-

tumen d

nes acquirere potuiffent ; unde optirnà do-

t düo t

tati fuiffent indole, complexione ; integris

um pko

membris; fenfibüs perfedtis, & in ílatura

nimam f

corporis, qualiseft in adultis , à DEO pro-

minalent

duc&ti , eó fer& modó ; quo Adam & Eva,

ut oms

fi fupernaturalia excipias. — R70 zertia par-

m fint

fisefl; tum quia generatio & ordinatio in

ij

finem ultimum ad naturalem fpectant homi-

nis conditionem, tum propter ordinem Di-

mnp

l

m

vinge Providentie ; que ordinat ad finem

per media congrua, & ita hominem , qui

g

coü(ïiï307 1

tanquam intellectualis dicitur; & eít imago

DEI, ex fe capax beatitudinis ; convenien-

g

d

il

ter ordinàffet ad beatitudinem ; non quidem

[b

i

(rodilo

fupernaturalem & DEO propriam , fed ad

i

inferiorem & naturalem omnium bonorum

um ( j od

; deft

nature purg convenientium aggregatione

perfe&tam , & firam in cognitione & amo-

ii

gducefel'w

re DEI ; quantum tamen facultates natura-

kes capere potuilfent.

fäv qtlu

Juar, 2.

ueis mediis tunc homines

r

1[)11[ j

ertigiffenradfuum finem ultimum? x. Cüm

lj

g

À

omines pro tunc ab aliis geniti fuiffent ru-

& i

des, & virtutis ac fcientie. expertes ; id-

rc

&lv

J

rge-

Czrcö proles ufüm rationis affequentes p

Ter

144

De Natu- (]. M.].) ra para.

|

|

Di

ter auxilia Divine Providentie, & pro*

Lt axbiti

prium conatum eguiffent maximéeinftructio-

at p

ne parentum, ut ita ad amorem veri boni;

?

Qroptio

& cognitionem mediorum confequendi fi-

i, fid

nis fui ultimi imbuerentur.

2d) Congre-

1 in li

Gofaenadc

gati fuiffent in unam religionem ; &ad actus

religionis obftricti, naturali namque lumi-

ficthatesr

ne notum eft, DEUM bonorüm omnium

ts femin

Largirorem adorari debere üt fupremum

Yetibls z

Dominum ; amari üt fummurm Bonum; in«

00 offo

vocari üt Adjutorem optimum.

3tià. Ibi

eiDHQ

etiam extitiffet Lex DEI pofitiva; quia etfi

ts qum

Lex naturalis de DEO colendo fir cordibus

Ril

infcripta noftris ; cüm tamen id multis mo-

DN

dis fieri poffit ; hinc ad uniformiratem cul-

congmac(

tüs Divini fervandam ; ad majus obedientie

um &

Ti qute

meritum comparàndum ; ad liominem m

gis per paenas & praemia ad virtutes indü-

Iedits.

R dder

cendum , Lex pofitiva data fuiffer, utit

certiüs & facilits homo cognitionem re d

Rcrum

!

naturalis nactus fuiffet,.

llj

fuo ultimo aliqui

Quar. 5. Num à fine

éccatà excidiffent ? E.

quiá

AT

pro tunc per p

conditio natura

defe&ibilis & ordo Divine

Tf

Providentie propter majus

bonum permit-

Vitg I

ideo etfi homi-

tit aliquos à fuo fine deficere,

quodqy

nes quamdiu fecundüm rationem re&ié Vi

QU g

ventes DEO naturali religione fervilflenb

&I6, R

tam quoad corpus; quàm

quoad animam ie

UE

P?timö habuiffent, tamen o

b defic&ibiätä

li Q

p

2 PW.

De Natu- (-M.]) r2 pura.

145

ntie, d

tem arbitrii & appetitüs fenfitivi plures in

tmbitt

peccara prolapfi naturam corrupiflent, quae

r i

corruptio non folüm per pravam educatio-

vonfeqet

nem, fed etiam aliqualiter per propagatio-

Mi g

nem in liberos manáffer; quatenus peccanci

confuetudo corporis habitum & fenfitivas

m, t

namqel

facultatesconturbat; ex quo fequitur labes vir-

yrim d

tutis feminalis. — Quia tamen homo extitiffet

ür t

vertibilis arbitrii, potuiffet peenitere dolen-

do de offenfa, veniam petendo & impetrane

i Doritn

ff

jfx

do à DEO, mifericorditer offenfam remit-

tente; quin imó ficut DEUS poft lapfum

itivi; €

do t d

providet corpori de medicinis, ita potiusho«

!

!

müni necdum corrupto procuráíler media

nid m

formitie

congrua contra füturamex peccato corruptio-

nem; & pro lapforum refipifcentia ; quae-

u 0

à ln*

nam autem talia forent remedia, folus novit

1ncdicus; an per aliorum forfan exempla; vel

( riti

, fl !

per deletionem -malorum & falvationem

paucorum; an veró alià vià id praftare vo-

)gni(ioüfm '

luiffet,

y ur?

Quar. 4. Àn ibi fuiffer locus predefti-

jf*

nationi & reprobationi ? 5.cüm ordo Di-

& r

bonumr

vin& providentie juxta mox dica unum*

quodque diripar

ro rhodo fibi con

OTUO; Ilà-

fiud i

turce autem defe

à

ibilis fit in aliquig

us defi-

f

oren

eere; DEUS ibi etiam aliquos ab eterno ad

yc É

finem confequendum determináffer, in quo

od

Yi

"

confiftit gratuita preedeftinatio ; alios fuse re-

T.

que

146 2De j?atiäusl (.M.)J) Natura.

Di

linquere defe&ibilirati ab eeterno decreviffet;

u f

in quo confiflit reprobatio.

Ms &t f

Quar. $. An beatitudo in flatu nature

JHf R

pure obtinenda etiam ad corpüs fe exten-

TET

!

diffet? *« zffiz. quia ibi quoque bearitudo

fitamiacn

fuiffet ftatus omnium bonorurn naturalium

DI

aggregatione perfectus, & ità plenam corpo-

lt mrtal

ris & animee exegiffet beatitudinem; unde

177

qui rec&té DEUM coluiffent aut non fuiffent

D 777

tnortui ad ftatum immortalitaris translati, aut

At lricii

completó totius flaris & generis humani

Wf li

curfu cum corpore immortali refürrexiffent;

niowfut.

nec hoc fuprà conditionem nature fuiffet;

hi, )

fiquidem in ordine pur&. naturali congruum

poltio;

fit; ut DEUS colentibus fe copiofus remune-

'ear h

rator fit, etiam fuam oftendendó omnipoten-

Jri]

tiam.

Niner e

Suar.6. Quos defe&tus fubiifï'et'homo

Ts ts

ro illo ftatu? »; cum homo conftet corpore

p

& anima, ibi autem omnia; quee naturalem

fequuntur conditionem, preftó fuiffent;ideà

Rte, Y

omnibus, qui naturalem corporis ac animee

W& QQVQ

confe&tantur unionem, fübjacuiffet defecti-

1 Ti

bus, nerpé fami, fiti; labori, morbis, & ipfi

Tentà «

morti,

Item

norantie , difficultati ad bo-

BD lw

num naturale

&

Tüm «

tnotibus.

andum, & concupifcentie

ler f

Prob.1. contra Janfenium ex S. Aug.

ïifmata 1

L. 1.retract. cap. 3. ad zeiferiam jufta damr

lg

at ionis pertinet. ignoramtia ef difficultan,

Wf

d

gzmmwf

fafl,

De Natura (.M.].) para.

147

N .

juamrvis [f effent hominis primordia uatura-

lia , uec féc cnlpaudus féd laudaudm fores

]

) fa.

DEUS. Ex quibus ita concludit D.'Th. in

[pts f

2. difl. 3 1. q. 1. a.2. poterat DEUS 4 princi-

que k

pio bominen: ex limo terra formare, quem

. n

2 couditione fua matura relinqueret, ut [Ci-

]enem df

licet mortalis & paffibilis effct, c puguam

adnzt; !

eoncupi[ceutia ad ratiouem [eutiens , i quo

i non s

uibil natura bumana derogatur , quia hboc

1 [r2054d.

ex priucipils uatura couféquitur, uom tamen

peris 1

ifle defeifus im eo rationem culpe aut peut

seforred

babuiffet , quia mom per veluutatem cauf[a-

us

Cjes

off

Racorz J

Accedit damnata contrà Bajum pro-

jl o

pofiio: DEUS »oz potuit ab imitio talem

ipfis

ereare hominem, qaalis numc uafcitur.

Prob, 2. ratione.

Cüm corpus huma-

o of

num

b2

ev

contrariis fit compofitum, ex prin-

cipiis nature fequitur illud effe paffibile &

ii

corruptibile; Zrezz càm homo fenfitivas ha-

nl t

beat potentias, appetitus fenfitivus naturali-

g t

ter ea; que fecundüm fenfuüm fünt delecta-

j l

bilia concupifcit, quae non raró fünt contra-

r 5

al*

ria rationi; pariter intelle&tus, cüm fit in po-

tentia ad omnia intelligibilia, & ea in actu

morbi?7 A

non habens à minifterio fenfüum quoad eo-

jabi!

rum acquiréndam notitiam dependeat, diffi-

o

culter ícientiam veri affequitur, & ob phan-

tafiara facile in falfum declinat, ergo impas-

av

h [.

fibiliras , immortalitas ; faciliras ad bonum;

]l(

Jj

perfecta fübjectio appetitüs fenfitivi ad ra-

T

J d

2

tionem

u

l

148 Deffatibus (J. M.-D Na£ura.

tionem non fünt naturales , fed dona eratui

»

ta; ergo non hec; fed & contrario preefati de-

fectus naturaliter in homine refultaflent.

Jj N

ji&

Cozfirm. ex D. Tb. 1.p.q.95. a. . Do-

tes homini naturales non funt ablate per

quod 4Dp

GL futor

peccatum oripinale, ficut nec damoni funt

ablatee per fuum peccatum ; ergo cüm dona

t Pl

prafata cernamus homini nunc deeffe, ea non

Tij

tits af

fuerunt naturalia, fed gratuita; unde D. Aug.

L.2. de Genefi c. 15.2it: of zoz soripre-

'Mj JUS 1

f |

Jfeabatur bomini de lguo vita; mom de cm-

Wi

itutione mature. Et L. 4. contra Julian. c

16. Gratia DEI magna ibi erat, ubi terre-

du E

ficBa

num r auimnale corpus be[flialem libidinem

zonbabebar. Paria habet D.'Th. opufc.2. c.

lï]Cf)nfulz«

182. & I.p.q.97.3. 1. &det Tazfemius quód

ID at

E& cony

homo quidem ab his defe&tibus ibi non fuis-

fet liber ex natura, fed ex dono DEI, aft

jl feupr

uód hoc donum absque precedente pecca-

Tndi

Mif

to fuiffer debirum ob excellentiam imaginis

o

DEI homini impref£e, —Sed coz74 eff etfi

*

nj

Wt

peccatum magis deturpet DEI imaginem;

KC m

tamen potentia peccandi non fuir homini

ablata, quin imó ipfüm peccatum , quod im-

Dd

Rn

pediri potuiffe; à DEO, defactó fuit per-

Il

i

miffum, ergó multó minüs fuiffet debitutm

alios defe&tus naturales non adeo maculantes

nHæ gd

U ipc

lxomini auferre.

vEUCent

N Cb

Sol-

-—

Vaf

De Natura (J. M..) pura.

149

&i

Sofountur | Oljecitones.

qtio Drez

refültl

Bj/c. Natura pura nihil habet repupnans

juri & ordini naturee humane, atqui hoc,

9j 2.1,[

pnr d

quod appetitus fenfitivus non plené fübja-

ceat rationi; repugnar juri naturee humanee

c d

ergo. Prob. ;zz. jüs naturee exigit, ut infe-

oroo Qu

[s]

rior fübjaceat füperiori, atqui appetitus fen-

c dl

fitivus eft inferiorad rationem, ergo. . g.4z.

] unde Dli

74j. Jus naturz exigit, ut inferior fübdatur

? n o

fuperiori fubje&tione. aliqua & accomoda

"n

utrique conc. fübje&tione omnimoda & ex-

m

cludente ipfám relu&tandi porentiam nep.

t hfs fl j Iï

fic Eva fübdita erat viro, que tamen viró

ial

inconfültó pomum comedit; hoc igitur or-

Tio

dini naturee repugnat , ut appetitus actu pu-

r il

gnet contra rationem, non tamen hoc, quód

b i

ei repugnare polfit , ficut dixi de potentia

dm P

peccandi,

ycedentt

Inflabis Chriftus affumptit omnes defe-

riam J

us hominis pur& naturales; non tamen ap-

quitt

[/

petitum rationi contradicere valentem , ergo

f] m

ic etiam prour fübjacens fübje&tione acco-

;

moda non eft naturalis

y Ro

hominis imperfectio,

yn; d

fed jux

t Apoftolum ad Rom. 7. eft. maxima

hmr?

al

9

miferia; z44de quód vulnus & inclinatio na-

af t

turg ad pecarum nequeat effe à DEO, atqui

]

jo

talis inclinatio & vulnus naturze eftipfa con-

cupifcentia appetitüs fenfitivi, ergo. & quód

1cut Chriftus non affumpfit arbitrium indi£-

p

Jj

ferens

K 3

150

De flatibus (J.M.)J) Nature,

«im in

ferens ad bonum & malum ita nec appeti-

tum ad mala inclinantem , fed illos duntaxat

qum nu

fufcepit naturae defectus, qui ad peccatum

inplicite

non inclinant.

Caeterim dum Apoftolus

l pur

hanc in feconcupifcentiam deplorat, hocuni-

Ro mur

V appd

cé infertur contra Pelagianos, quód concu-

piícentia non fit aliquod bonum, fed quidam

vihus

n

naturalis defe&us, meritó plangendus, ficut

gemir Apoftolus, & à peregrinatione hujus

Qrden

Déccitum

iceculi ac carentia vifionis beatificee cupitdis-

folvi & effe cum Chrifto, etfi hec carentia

- d

of

defe&tus fit; juxta naturae ordinem. 44 ad4i-

fu. Y« dift. inclinatio ad peccatum non €

gïlä em

1 ts

à DEO quà talis & formaliter conc. quoa

fubítratum neg. vel non eft à DEO in actu

tppety

1t0do y

fecundo conc. in a& primo neg. appetitus

ergo

fenfitivus cüm non fit

eterminata

pariïe'r Q

V0 ip f

inclinatio ad peccatum , íed ad bonum

fenfibile , juxta rationis di&tamen , hinc eti

U&q PI'O

Wn$

ratio aliquoties à motibus concupifcentit

preveniatur, adhuc tamen appetitus fenfiti-

mahlm fAI

vus àDEO eft, ranquam porentia inclinans

MWM

ad bonum cum aliquo defectu ; sicque DE

p

n-

eft caufa boni, cujus defe&um , qui adju

gn'æx Q(m

1

itur, tollere non tenetur, ficut eft caufa li-

Ql

j

beri arbitrii; non tollens ideó ab eo potem-

us

d alterumy etiam a

Dii d

i

tiam peccandi.

Inclinatio & peccatum eft vulnus & deordi-

QU &

Q5 f

natio refpectu naturze juflitià originali orba-

Sicut

ne, cone. refpectu nature pure neg.

enim

| 4 n

Nati

De Natura (Y.M.]) para.

51

j od

enim in eorpore prolis

carentia partis;

d ilos d

quam nunquam babuit; non vulnus , fed

j d gt

funpliciter defe&us dicitur , ita refpectu na-

ture pure , in qua perfecta appetitüs füb-

lum 4pi

ofa

m

jectio nunquam fuit ; ejus carentia fimplici-

.p] i

ter appellarur naturalis defe&us ; non veró

, QUi

(

U fedq :

vulrus , etíi refpe&tu nature pro nunc crea-

te;in qua fübjectio appetitüs per gratiam

vinatiom !

originalem fuit , hujusfübje&tionis facta per

peccatum ablatio vulnus dici queat.

if at

Urgebis. Apoftolus concupifcentiam di-

( hec of

cit non effe à DEO , fed ex mundo, vocát-

nem, /i/

que eam peccatum , ergo non fequitur ex

ceatum I

Íe naturam,

z. Ibi non effe fermonem de

er Cori O*

appetitu fenfitivo circa fenfibilia ; fed de

u

modo vivendi fecundüm paffiones carnales

0f

(

ap?"

paritér concupifcentiam nuncupat peccatum

ft

)

p

non in fe, fed quatenus ex peccato Adee in-

d dl

4

du&ta prodiit. Dum autem D. Auguflinus

p P

cum S..Thoma concupifcentiam appellat

quape

malum rationi oppofitum, & de ca effe eru-

u p

befcendum.

R, illum aut loqui de concu-

pifcentia quoad a&um fecundüm , qui pu-

j sich?W 4

£nat contra naturam , non autem quoad fa-

If ; qlll

cultatem , utpote quz non per íe , fed fo-

lCUï CR Ü

lüm per accidens ad malum inclinat,; üt fu-

Ü

gb q

prà dixi, vel folam Juliani arguit. infaniam ,

fl du

qui appetitüs fenfitivi motus rationi oppo-

m

fitos laudavit àt bonos nature partus ; ficut

j

n

V

folia rami in arbore ; etfi fübinde plüs aequó

p

K 4

luxu-

D

152 Deffatibus (J. M.]J) Natura.,

J.

luxuriantes refcindi debeant, non tamen de-

!

fectüm, fed potiüs viporem arboris arguunt;

Id

il(4

Contra hanc ergó dementiam Auguftiuus

docet ,. concupiäentiam non effe aliquod

UL

bonum; fed effe defe&tum , & quidem, fi

accipiatur in actu primo , non docet ce ea

Ut

effe erubefcendum ; nifi tranfeatin actum fe-

Qu

cundum , ficut non erubefcimus de faculta-

te peccandi, fed de peccato.

ralibusfïä(

t6 difenf

Superurgebis. Div. Auguftinus probat

Ym tvl

peccatum originale ex concupifcentia & mi-

atf

feriis hominum contra Pelagianos , ergó ma-

mmt, )

la hec pracisé fequuntur ex peccato origi-

füinum

Qu g

nali, & non ex natura.

s. D. Au

procedere ex füppofitione moderni flatüs;

quim f

Ttcore f

in quo primus homo per gratiam origina-

Tüm unjo

lem pofitus erat; quem ftatum & ipfi admit-

tebant Pelapiani.

Hóc autem pofitó opti-

Qu;

mé demoníftrat S. Do&or füum intentum;

bf

5

um-interim exinde nil obeft, potuiffe abfo-

i

ls?

la

lut& ftatum nature purz fuiffe; in quo pre-

hy

d Q

fate moleflie non tanquam poena peccati

fed velut naturales defectus naturam aflecil-

Y ï&ü W

[e& fme (

fent; dici tamen poteft, quàd concupifcen-

mrales

tia nunc magis lugenda fit tum quia nunc

*t debir

eft pena, & habitz perfectionis corruptio»

Dlll'a dlM

tum ob modernam elevationem ad finem tu-

A ()r nam

pernaturalem , à quo nos multum deprimit.

RU m

ARTI-

7

"Wln

De Natura (J. M.].) i;ztegr&. 153

nohttà

ARTICULUS II.

borsug

n A

Delineatio flattis. matura tntegra,

T.

E$ natura in evatia originali

con[tituta.

Y quit

n doot t

U«res r. Quid intelligitur nomine na-

ture intepra? ? s. Ille ftatus, in quo

atin ä&mf

JUS de fJC

tam perfecta nature humane in natu.

ralibus eft conditio , ut nulla inter ejus par-

tes diffenfio , nulla appetitüs contra ratio-

flius Y

nem rebellio, fed plena corporisad animam;

fcentici

partis inferioris ad fuperiorem fübjectio ha-

085 &

l

bearur. Dicitur itaque natura intepra, non

eccttü t

quafi natura pura aliquid minüs haberet,

), g^

?

quàm fibi deberetur, autrefpe&u naturz

modet

integrae leefà foret ; fed ab harmoniaca par-

j

tium unione integritatem fortitur, prout in-

lwariam (

jila

Pl

rtegrum opponitur divifo.

xmo

jnt

Quares 2. An hic flatus fuiffet poffi-

m It

bilis, & quenam ex eo manáffent perfectio-

potülffe

nes? R. ad primum affirm.

u

ia dignitas

nqu

hujus ftatüs non tranfcendit ordinem natu-

d

gn P

j

re; fed totum id , quod exigit, praeftari po-

gurm *

teft fine dono fupernaturali per' habitus na-

conap

turales ; qui quidem à natura fecundim f&

m qi r

ex debito non exiguntur , prout de natura

corti

puradixi, potuiffet tamen DEUS üt. Au-

äd f"

thor naturalis gratuitó impertiri. W. 24 /é-

n

d

cundam. Ex hoc, quód homo intra ordi-

nem natura ad finem naruralem ita perfe-

éius

u

K 5

154 Deflatibus (.M.J.) Nat£ura.

Di

€üüs conderetur, non quidem haberet do.

(ftüf ; D0)

num fupernaturale , gauderet tamen perfe-

i CUfm 1

&à intelle&tüs illuminatione circa objecta na-

tetditer j

turalia, plenà voluntatis circa finem natura-

qitm r

lem rectificatione ; re&à appetitüs fenfitivi

jUfh; f&d |

&d rationem, & partis inferioris ad fuperio-

frpori

rem obedientià, tam perfe&á quoque cor-

ao

poris remperie; ut, licét abfoluté loquendo

1 quit

corpus mortale & patlibileforer, ramen pro-

-

fmnfl

pter perfe£tum nature integrze flatum homo

lo x

à patlionibus & morbis corporis; ficutetiam

um f

ab ipía morte immunis maneret.

dit Q]

-Ouar. 3. Qualisnam fir. ftatus nature

&t n

in gratia originali conflitutee ?. p Eft aufpi-

Iquidem

catiffimus ; in quo Protoplafles nofler defa-

ün&

€&to fuit conditus, natura humanz flatus, de

Vatt, qi

quo £zc/, c. 7. habetur : DEU fecit bomi-

þurilïlm;

nem recfum , id eft, íuis fibi propriis re-

T r

gulis perfe&té concordantem. Unde D. Tho-

ltl

mas hanc latiffimam fortunatiffimi ftatüs am-

Vitütest

plirudinem hís paucis conftringit, quód in

[ Vociïl

€ó inferiora perfe&té fuerint fübdira fuperio-

ribus, & hec ab illis nullum fübierint im-

n bb

VUte

pedimentum, fed homo perfe&à & fuavi

fuübjectione DEO üt Authori etiam füperna-

f |

Sed

Tj h

turali plené adheferir.

D (

uares 4. Quenam ex hoc ftatu pre-

tiofz manárunt dotes? w Pror eff gratia

Hum*in :

fanctificans tanquam radix caterarum omni-

iettes

um, quaab alüs etiam grazzz zaruraltt di-

Citur

UCCeny

Natin,

, De Natura (J. M.]-) zetegrao. . 155

m hii

citur, non quafi nature debita , fed quate-

t tüma p

nus cum natura fimul collata fuit.

]tem ge-

irea dl

neraliter juffitia origimalis nuncupatur ; fi-

y finemte

quidem per eam non folüm natura fuerat

vetitis

jufta; fed etiam hec ipfà juítitia in pofteros

ris dl

propagari debuerat ; ceeterüm etfi homo ex

) quqe

natura fua velut imago DEI przcellat ceete-

ylute gf

ris, quia tamen per gratiam hec imago ad

t GU

formam filii DEI perficiebatur, & perfe&e

eflntumi

homo per gratiam DEO fübdebatur ; con-

ris, lia

vuum fuit; ut homo preficeretur; & prae-

ii

effet czteris infra fe pofitis.

Secumda dos

: ( d

erat plenus virtutum infufarum decor, hz

fiquidem velut proprietates gratiam fequun-

iE

d noie'

tur, & potentias ad actus fupernaturales ele-

vant, cümque fedem in homine pro tunc

m t

j fui

puriffimam utpote innocentiffimam reperi-

[j progf*;

rent, omnis virtutum apparatus à gratia ha-

nl

bituali profluens ejus capacitatem replebat ;

Jf d

virtutes tamen ordinis naturalis, quas acqui-

jnoit; Q

fitas vocamus , pueri in eo ftatu nafcendi

ipin

Ilr

non habuiffent , fed expeditam facultatem

& vigorem , quó ad ufum rationis venien-

j filblüfw

iï,

li

tes eos fibi fine difficulrate comparáffent.

t

)

M

"1

/

Tertia fuit immunis ab errore & deceptio-

eti m

ne ícientiee füblimitas Adamo quidem; tan-

quam capiti & inftru&tori caeterorum homi-

ho Ml

jf M N

num in perfe&ta eetate creato congenita, fed

à ceeteris , fi ftatus perfeveráffer, per fenfus

[ersl'lmï? j

fucceffive acquirenda, hic quippe fucceffi-

Z/l/'?/"f/f'ï;

vé

DeN

156 Deflatibus (J. M.J-) Nature..

vé proficiendi modus connaturalis eft homi-

aiebtio

ni; ita tamen, ut nullam in acquifitione dif-

|

db pofi

ficultatem paffi fuiflenr ob fpecialem ratio-

dtit amia

nis vipgorem.

Duarta fuit plena füb-

Converfr

| f6; fimil

je&tio partium fenfitivarum ad rationem do-

minantem ; ita ur nullusinappetitu vel phan-

! ofenfm

tafia extiterit repugnans rationi motus. ,2z/2-

u

£a erat perfectum anime in corpus domi-

fü' g

1;

nium, quó interiorem humorum pugnam;

rl

& vite vegetativee motus virtute füpernatu-

|

frta ors

rali fibiinditahomo moderans, & ligno vitz,

! hod ]

ne tabefceret, munitus, nullà fame & fiti in

p

tanta fru&tuum & potüis copià vexante ; nul-

1 wf

là corruptione premente , omni exteriüs of-

| Ws

fensà vel per propriam rationem , vel DEI

TOd) n

epedità corpus perpetuó f-

| Qüm nj

protectionem

num confervà

f

t

Sexta fuit perfe&tum in

j efiri c

] Tém qrey

creaturas corporeas dominium , in animalia

quidem imperii capacia per imperium, in

um p

infenfibilia autem per liberum eorum ufum

QOnfortis

à DEO in hominis utilitatem ordinatum;

Qu

quó íensü etiam aftrris dominabatur homo;

Wa

quatenus hec in hominis delectationem &

&T Qu

bonum miniflrrabant. —Seprzzzaz fuit delicio-

Qitd m

ífa paradifi habitatio ; & licet fi in eo ftatu

Cüdiro

durante multiplicati fuiffent homines; 8

HOI] COH

alias terree partes tranfüflent, tamen fecu

m

Urione

de ligno vitee & aliis arboribus tuliffent; &

lrilhs

ita fine difficultate & labore terram pro tunc

(hml[ fä;

necdum maledictam coluiffent cum maxima

ilo f

oblecta-

Natu

De Natura (]. M.].) Zenmocente.

157

yalis dl

oble&tatione; ficut Adamus dicirur in para-

OcfavAa

xqultu

difo pofitus, ut operaretur illum.

eciaen i

erat amicabilis cum DEO & beatis Angelis

j p !

converfatio ; quae ; offensà nom preeceden-

] rationet

te ; familiarior tunc fuir ; quàm nunc eft poft

offenfam.

i

petituveïgïi

ifn0t 7

Quaeres $. Anintegritas nature ; que

fuit in Adam re ipfà fuerit diftin&ta à gratia

corps d

rum pf

oripinali? Y« etfi defacto hec integritas eX

ata orieinali orta fuerit, tamen re ipfa

ye t

*

fferebat ab illa; quia gratia eft ordinis (u-

& lignüïï

pernaturalis, integritas veró eft ordinis natu-

&me lt

ralis confiftens in quodam vigore ipfi ani-

vexit?

m«e ad regendum corpus indito; & folum-

nni eXIjnüg

ym; *

modó in ordine naturali perficiens , unde

cüm nulla fupernaturali cum naturali fir ne-

ys p

ceflaria connexio ; potuiffet DEU S homi-

r p Qp

nem creare integrum & immortalem,; quin

j, 9

eum per pratiam elevaffer ad divinz naturz

confortium.

; eortm ?

ZAF. Ó.

mdmæ/

ualiter differat gratia Adee

& gratia Chrifti? s. eft ejusdem generis, feu

äbam hG

eadem quoad fübítantiam , divería tamen

we&ä[loflem

M

quoad modum , quarenus ibi quosdarm fe-

2

M

f'meoh/

cundarios communicaviteffectus , quos nunc

non communicat.

Ratio primi eít, quia

homm

o

utraque reddit hominem DEO

ratum, &

f

t

Chriftus eandem ; quam homo amifit; re-

ws [uhfren )

fltuit fanitatem , & idem jus ad gloriam.

p

y

Ratio fécundi eft, | hec enim quoad modum

jf

€ommux-

gbk»

158 Dejiafiäw q.M. ]2 . Natarz.

De;

communicandi diverfitas liquet 2x parteJub-

fiidem

Jecfi, quód.ibi gratia nihil contrartum inho-

[omo je

mine reperiens in omnes ejus partes de &uis

Qu mini

dotibus & effe&tibus etiam fecundariis diffu-

tiünt [

diffet ; aft nunc hominem indienum inve-

iib

niens non quantum eft in fe ;

fed quantum

W lei; Al

congruit homini fanando communicetur;

f

dein ex parte principii, quód gratia ibi pro-

Bd (

cefferità DEO t naturam inílituente, sic-

M an Ya

que vocatur gratia natur - & originalis, que

T tht

per modum creationis hominem omni ex

li

parte perfectum reddit ; aft pratia Chrifü

-

Ug

procedit à DEO àt fànante, qui ad com-

At

primendam füperbiam ; ex qua peccatum

t yen

manavit, ad humilitatem , & alias virtutes

DOl

inducendas , ad neceffariam fuse opis implo-

ss h

rationem, & gratize Divinge tot inter tenta-

?Qþüä Ihaj(

tiones hominem cuftodientis porentiam com-

D p

jrobandam , voluit fanitatem per Chr

ftum reddere ; relidà in parübus i

u

ferioribus infirmitate ; ut Chrifto paffibili

U

conformaremur. Deinde ex parre terminiy

N

Qu

ibienim terminus gratiee extitit perfecta DE

U D.'

impreffahomini imago ; nunc veró termi-

Dofleg

nus ejus eft abolite per peccarum Divine

00 T

imaginis teparatio.

16 pote

Quar, 7.. Àn gratia oripinalis Ade ma-

& m

5

J

or & efficacior ad merendum fuerit; quàm

"

Vettuts

grati

a Chrifti nunc eft? g. Gratia Chrifli in

Ill

g

Q*dmama

ratione gratie major eft, quia major e

u3

[2

Naitn

De Natura (]J. M..) Zuzocente. 159

t par!tj':v

tia, idem donum gratis dare indigno, qualis

um

homo per peccatum evafit; quàm dare illi,

putsti

qui minimé indignus eft; fed ramen 7z za-

quus? F/ome qualitatis focundum gradum perfe-

ndionm:

&F omis ibi major fuiffet pratia extenfive, quia;

) W qU;'Z

ut dixi; Adamo non peccante, gratia inomnes

Ortrmuts

redundaflet hominis potentias,; & corpus

denatiat

perfedté fubjecifet animas, quod nunc non

nllitento

&5 an veró etiam intenfivé major fuiffet,

res incerta eft; ex una enim parte, cim na-

)fjgmü]isn;

nem 0

tura ibi perfe&tior fuiffer, etiam ad majorem

lu

convenienter aícendiffet gratiam ; prout de

WE

Angelis docet D. 'Th. 1. p.q.62.2.6.. Ex al-

tera véró parte, quia gratia etiam menfurari

qu p

k d5 8

oteft penes conatum,

quem quis pro ea ad-

j

ibet,

& hic ob diverfà impedimenta occur-

g p

tog ij!fel' f 1

rentia major effe deber in ftatu noftro, quàm

ibi, major quoque füb hac ratione in noftro

pte

ftatu pratia effe poreft, prout innuere videtur

m

D. Th. in 2. dift. 25. q. 1.2.3.

Ud

hr

op

ger. p

. An Adamo non p'eccant& po-

yricil

fteri ejus fu

iffent confirmati in gratia? m.

CUP D. Tb, r. b.

"

]. I0I. 4. 2. 2£g. non enim

pofteri perfectio

res extitiflent capite, ficut

T

qui ^

ergo nec Adam nec Anpeli fuerunt creati fi-

ne potentia peccandi, itaidem à fortiori fuif-

fet in pofteris.

Precipué quia rationalis

gj

creatura confirmatur in pratia vel per claram

ii

DEI vifionem , vel ex fpecialiffimo & legem

iU

ordinariam tranftendente privilegio , pro

s

quo.«

D

160 Deflatibus ( .M.). ) Nature,

paret; urte

185, pro

quorum neutro fundamentum a

&i tranf

de illi; qui peccaffent, vel in mafla perditio-

Thomi

nis reli&i fuiffent, prout fa&tum in Angelis,

ls que

aut per actus contritionis &charitatis gratiam

dur.

recuperáffent.

J excep

trratio

ARTICULUS III.

vt

um

F

il

&il

ao

Dedudkio flatus INatura lap[a, &

aD?-)äl

m&romm a'E

Natura per Chrifium reparata.

Ualiter ex furtivo Ade pomo fpoliats

Ti

m

fit natura humana, D. 'Thomas hacex-

Ofüm. XY

lanat paritate opus 3. p.2

.C. 11I. ii

er 1

um tranfr-

BOR

fin

ex det feudum militi

P

V f

turum im po[reros,

ff miles comtra Regem pee-

cet,ut mmereatur j ea

dum amittere, mom pott,

i mon

ii

ofimodum . ad ejus

baredes pervenire , it4

Qp

jguffé prevantur p

offeri per culpam

parenti:.

lis gratia naturze humane

!j lOtun

Cüm enim origina

nem, [

[

.

non fuó jure, íed

Creatoris beneficio anne-

f

lQ

xa fuerit, alis non debebatur ;

nifi quate-

&Qg

J

üllos etlet

.

nus vi pacti per Proroplaftum in

tranfirura, &c proinde naturà e

»4 PCCCQIIO

füre dïä

Ade corruptà fequitur ; ut tal

em in p

ofte-

poft laptum

TU nit

ros propaget naturam ; qualem

0mp fi

babuit, nec exinde peccatum patris punitur

in filiis , cüm gratia originalis velut donum

e&Sdem |

ernaturale non aliter con-

lts ag

indebirum & fup

Qtdinis |

cefla fuerit naturze humansee ; ni

fj conditio-

nate»

UISDE i

7

161

) Nun

JDe Natu- (]j. M.j.), "a lapfa.

um a

naté, prout in pofteros per primum paren-

tem transfundenda, ficut patet in paritate ex

al pee

D.'Thoma addu&a. — Ceeterüm pretermitfis

dum 14

lis; quz alibi de peccato originali dixi.

hariti f

-Quares r. Qua. ja&tura hominem 1a-

plum exceperit? g. Primarió & principali.

ter privatio gratiee, ex cujus lugubri jaétura

s Il

velut pedifeque pullulàrunt partis inferioris

á

cum fuperiore diffenfio, captiva hominis füb

lil

Tathana , à quo vi&us eft, fervitus & innu-

merorum ab eo in hominem favientium

j rgpdïdu

malorum ilias, fpecialis hominem ab extrin-

e pont l.n

feco protegentis providentize fübtra&tio, do-

ho^

lorum ac morborum in corpore ipfiüsque

)c .QIC'[L;-

mortis neceffitas, denique juxta quatuor ge-

" 1? ul

«pera facultatum virtutis capacium in intelle-

iil

&u ignorantia , in voluntate malitia , in ap-

st

petitu irafcibili infirmitas, in appetitu con-

T

cupifoibili concupifcentia. Et ra£/e borums

M

€ff ; totum namque gratia re&tificabat homi.

l

i "

ninit

nem, ac proinde eà fublatà neceffe eft auf-

d

ferri ejus effe&tus, & oppofitos induci de-

l

ectus.

n ?

m in'

j

J

Queres 2, Quomodo qüoad vires na-

yi d

r

ture differat homo lapfus ab homine in fta-

mlem

J

tu nature pure? g. cz;; Comptomo ; Sicut

:

(

mp

homo nudatus à nudo, unde vires intrinfece

easdem uterque habet, licér hominis lapfi

j pü[flg

i

j

vires ad bonum virtutis etiam naturalis

Je

ordinis extrinfecé minores fint , quàm

i*

forent in'üatu nanure purg. RAatio

prima

jnortn

162 Deffatibus (J.M.]) Natura.

D

artis'efl , quia vires naturales ad bonum

ghmg.

Ífunt ipíe potentie naturales ; que ficut

ts font.

neceffarió formam hominis velut ejus pro-

t com

prietates. fequuntur, & nec intendi, nec

LU

remitti valent, ita per peccatum. nullatenüs

intrinfecé diminui potuerunt.

Ratio fecun-

t DpOf

f of

da partis eft , quia homo in puranaturapoi-

fet viribus nature DEUM füper omnia ama-

t d

9' I'an IO l[

re, ejus legem fervare; & finem naturalem

confequi, ür fuprà oftendi , naturam enim;

] n

L

quae ad finem fuum pertingere nequeat; in-

l

ftiruere Divinz repugnat Providentim, À

LU

t

L

legem naturalem fervare, & beatirudinem

, Pt

naturalem confequi nullum in natura lapfà

L:

hominem per folas poffe naturae vires ; de-

|

finitum eft ab Ecclefia contra Pelagium; ur

j

féritm

etiam Conc. Trid. Sefs, ;. & 6. & pit

Qifatem

fim SS. PP. hominem in naturalibus ex pec-

HQCP

it l

cato vulneratum effe inquiunt, quod quià

I«

NUUS,

intelligi ex dictis nequit de vulneratione in-

* Quj

trinfeca, accipiendum venit pro vulneratione

extrinfeca, & quidem triplici, ícilicet ex

Wt

aver[tone voluntatis à IDEO dt fiue ultimo

ex fubtratiione auxiliorum, f protecfiont

Q

QU i

Diviz&, fertióex fextationibus. damont

pafftones hominis continu ad malum palfan-

£25.

Feerim

* li

Dices Natura humana dicitur ex pec-

j

*US vl

cato corrupta, ergo etiam intrinfece debuit

fuiffe lfa. m« 47ff. Dicitur corrupta in 1

MM

lP 25

&f

Vatii

De Natu- (J.M.]J.) radapfo.

165

dedir

ipfà; neg. fic enim fpirituales naturz facul.

$, qui

tates funt incorruptibiles & inalterabiles; di-

velat eim;vïl

citur corrupta per appofitionem impedi.

: nf

menti, quatenus inclinatio ad bonum virtu-

m

tis oppofito habitu vitiofo, aut alio impedi-

. Mil

imento debilior fir in profecutione boni ;

mranatit

conc. & hoc fenfü D. Thomas in 2, dift. 30.

x oritit

q. I. à. 10 loquitur: quód Zeza za£uralia

f n

22 fé confiderata feeumdum quod debemtur

narüratme

Hatura ex propriis brincipims uec m bomine ,

u

hecin Angelo per peccatum minuta f'uerink ,

videntt

licet diminuta fsat , prout. bona maturalia

c bt

ordinantur in finem ultimum ,. diminutio-

jn nitt!

ne [cilicet mox explicat4, — Ex his

Ut v

Col/ges , Naturam]lapfam non dici vul-

pdgin

hneratam ex peccato per morbidam aliquam

&

qualitarem ; àt volunt Gabriel & Ochamus,

ul

hus

nec per aliquern vitiofum habitum, üt vult

ynt; (

Janfenius, Rat/o 1. partis eff, Cüm enim

haec qualitás foret corporalis diverfis fübja-

f0 V )

cens caufis alternantibus & variantibus, non

l

ha ffl]

poffet uniformiter tranfire ad pofteros ; síc-

p

p

que peccatum ori

quàm in

ginale in uno majus foret ,

yiit

tero, preterquam quód alibi de

771!5

j l.

peccato originali agens hane qualitatem re-

[l

Jecerim. — Rarjo a, partis

&f , quia fi Adam

e

r habitum ex peccato

contractum in po-

h

jid

*

eris vulneravit naturam

etiam dum pcaeni-

ji q

Ü

tuit; hunc ipfum

per actus contrarios habi-

Ji",

eorit

tum deftruxit;& ita vel plane nonhoc vulnus

f

« 2

tradu-

164 Deffatibus (). M. ]-) Nazure.

l

Dt,

traduceretur in pofteros, vel certönonæqua.-

liter; ac proinde manet ; hanc virium atte-

dund a

j

lnl debi

nuationem non propagari in pofteros, ficut

10 enim

ex efficaciavirtutis generativee aliqualiter jux-

r DEU

ta Janfenium propagatur complexio paren-

t9. mi

tum in prolem; nec ficut morbi parentum

m bf

tranfeunt fübinde in liberos juxta Ochamum,

qim ho

fed hec virium leefio & debilitas dimrnanat

&heyolo

Primó ex averfione à DEO üt fine ulti-

Bu

1Tno etiam naturali, quatenus prout explicat

t

D. Thomas i. 2. q. 109. Art. 6. voluntas;

Wt

quae ad converfionem in DEUM fibi foli

Y

ii

non füfficit; fed praeerea Divinum exigit

T t

influxum ; in ftatu naturse purze, ubi nulla

Qtiem

foret peccati indifpofitio , Divino foveretur

fite m

iufluxu ; per quem ad DEUM, ür Autho-

?5 qui

rem nature fuper omnia diligendum dirige-

At t

retur, & faltem habitualiter convería foret;

lg Ata

aft natura lapfà per noxam originalem DEO

Bu

exofa, jam indifpofitionem pro DEI influ-

j

xu ad bonum Divinum convertente pofüit;

& ira etiam ante peccarum actuale jam habi-

Qu

Y X

tualiter eft avería à DEO , non per pravum

?lïï

lt

N

habitum ; fed ratione fübtra&ti influxüs Di-

vini, & indifpofitionis ad eum recipiendum;

Wt (

utrumque patet in calamo uno difpofito»

fCl ünt

alterofraéto, quorum unus etiam ante actua-

li, fCll

lem applicationem jam eft habitualiter utilis

Mi

& converfus ad finem ícribendi, alter inuti-

Rtfes

ribendi.

lis & habitualiter —averfus à fine fc

ælenn(

ggml

Jetini,

De Natura (). M.].) kep;zmm. 165'

erto m

D Vif

Quond zduim ei- 3tium , quee vires hominis

lapfi debilitant ; ex fide argumentum eapitur,

poftns

non enim aqualibus auxiliis & praefidió tue-

iqui

tur DEUS fibi inimicum , ficut amicum;

mpletig

ergo. minori protectione

fovet

homi-

iorbi p

nem lapfüm,; & peccató fibi inimicum;

x Ochr

quàm hominem in pura naturà, quem

lts dir

benevolé üt Author nature profequitur.

) àr i

Denique qualia mala tam circa bonum fuper-

p Qut d

naturale ; quàm narurale demonum tentatio

m 6d

inferat , eX Scriprura & SS. PP. palàm eft;

JEUMA

cüm ergo in natura pura hec daemonum ve-

Div'muqrfl

xa non fuiffet, fed folüm in poenam peccati

urg; ii

hominem lapfüm premat, etiam hoc ex ca-

W

j

Divinon

pite major in homine lapfo nafcitur debili-

J

ta$, quam non impedit bonorum Anpclo-

jigntino

rum cuítodia, erenim hec etiam in flata na-

r ao

ture purz extitiffer ; cüm fpectet ad ordi-

yngi

)!

nem nature , juxta quem in

feriora regun-

tur per füperiora.

| prO. [ïf

*

^

vertelte ,

Quares 3. (

DN

uis fit ftatus nature repa-

rate? B. Variare

(ae j j

quidem "T'heolopgos, dum

o p lf

alii per eum intelli

[s]

(

unt ftatum olorise, üt Sua-

rez ; Martinez, al

" infïl?m,

li ftatum naturze humanee

per Chriftum redemptae intellipi debere af-

t M

UO

;

Íerunt; aft ftandum tamen eft cum cornmu-

ni j ícilicet intelli

du d*

fentialiter

gi debere pofteriorem , ef-

quippe differunt flatus. hominis

ii

l

l]dli a![erv

juftficati, & ftatus peccatoris in lapfü adhuc

haerentis ; quamvis ultró concedamus, quód

D

3

naturs

166 1 featibus (). M.]) Natura,

DeN

|

natura non omninó reparata fir , dum eftin

| Bu

via, utpore fübjacens adhuc peenalitatibus

! dons vel

ex lapfu Ade relidtis. fed plené aliquando

fe&a ) HC

reftituatur in patria; per quod tamen adhuc

4n Cf

manet, naturam ex Chrifü gratia hic etiam

Qà exm

in via reparatam effe,

Id

"Quares 4. Qualiter conveniant & dif-

Yrdl m

ferant flatus innocentie , & flatus natu-

re reparaze? g. Conveniunt rz5 expar-

NT

Di di)ii'füpr

Ze fermizi, ad quem tendunt , fcilicet ad

lft

fupernaturalem beatirudinem. 249 ex par-

t

te modi tendendi per flexibile ad bonum &

malum hominis. arbitrium & viam merito-

T h?[æ'!

* Qmy

rum. 3//ó ex parte principii meritorum

pltm

fcilicet gratize ; quee in utroque flatu homi-

( hocf

nem filium DET, coeli heredem , & perfe-

hnj

&tam DEI imaginem efficit. Differunt au-

tem 770: Prioris enim . finis eft oftenfio li-

beraliratis Divinz , poflerioris autem eft

i

oftenfio mifericordie Diving. Unde majo-

De r

rem DEI in hominem arguit charitatem; &

majora beneficia , donum enim magis indi-

2dà

gno collatum majus .eft beneficium.

Q

Caufa efficiens utriusque ftatüs equidem eft

DEUS, aft przorezm immediate inflituit, po-

eriorez autem

er Chriftum , ut non fo-

lüm fit caput, ficut füit Adam, fed eriam

tla N Um

15 lr

caput & fimul cauíà efficiens fit pratize & do-

norum in flatu nature reparate.

3t/0 Ibi

Cfegral

natura

d piri

fubjectum feu caqfä materialis erat

Peccati,

Wi

Nafuni,

beNatum (J. M.J.) reparata. 167

t dnd

peccati expers; ficque füperadditis duntaxat

i

donis veftienda erat, aft nunc eft crimine in-

b dl

fe&a , ficque primarió à maalis liberanda.

d ama d

410 Caufa formalis primi flatüs, ícilicet gra-

«t Dd

tia eadem quidem fübílantialiter erat cum

moderna, aít illa erat oripinalis, heec pofte-

ventn b

rior eft medicinalis , & non omnes effectus

x um z

fecundarios preftans, quos prior prarflitit,

p m t

ut dixi fuprà,

] fClJltï

ZAYOS $.

uomodo differant auxilia

2di at

gratice pro ftatu innocentive ; & flatu natu-

d bore

re lapíe ? Litem mover S, Aug. dum lib.

- viam n

de corrept. & grat. c. 10. & feqq. quintu-

yi ment

plex pro utrisqueaffignat difcrimen ; aft quia

de hoc fuse epi füprà pag. 38. in deflexione

ue um /1

lem;&Pï

Janfenii, hinc illuc Le&orem remitto,

D

dl d

ARTICULUS IV.

j a

Undet

De vvariit gratta acceptionibns €9*

t

aiviftonibus.

imP^

On placet illa fallax gratia ; quz va-

yaum.

na eft corporis venuftas ; non gratia

jf

N

feu favor hominum, fed unius pra-

tia Numinis, quam communis loquendi mo-

yt ^

i

f

dus latiffimà acceptione partitur in increatam

g

& creatam ; per priorem quidem intelligi po-

oftti£

j

D ;W

teft Spiritus S. & hypoftafis verbi humanira-

ti unita, potiffimüm ramen intelligitur be-

era[ n&ülü

4

nevo-

"

£68 De gratia ( . M.]. ) zncommuxi.

tjí

nevolus DEI amor ; quó nos ab eterno di-

TU Pt

lexit; creavit ; per congruas dotes & media

(aterüm |

ad gloriam vocavit, ex quo dimmaenant gra-

pmatural

tie creAf4 dona in nos liberaliter diffufa,

tiqie ne

propter hec autem in- nobis oritur pratitu-

1l frn

do feu gratiarum actio , quae non raró etiam

Ym of q

exprimitur nominegratie, juxtàid: Graria

fj)

lu

gratiam parit , id eft, gratitudinem;

Porró gratia creata alia gezeral;s eft,

QWI [

131

que omnia à DEO collata comprehendit

bencficia, qualiter ipfa creatio ; confervatio;

u7

& ceetera naturalia bona & faculrates pratice

Pü?. hæ() .üt |

dici queunt, quatenus non ex merito ; fed

ente d

ET

s

gratuitó conferuntur, qualiter etiam S. Au-

guftinus gratiam naturalem appellat gratiam

LR

C fento

creationis ; Alia eft /Decialis c& faperuatu-

Ab

YAÍA , qute eft dozum gratuitum fuper. exi-

TM Täd

eztiam matura creata im ordize ad fmems

eb beatitudinem fupermaturalem, & quiahoc

(l

( or

p

Q

per Chrifli merita nobis defacto comparatur;

tf

addi poteft : Medieizale 2 DEO per Chrifli

T fne

IU

7REFILA paratum ia vemedium peccati, voca-

türque à D. Auguftino pratia redemptionis ;

B

* g

& de hac quidem füpernaturali gratia nobis

fermo erit, tum utà Pelapio , qui libe-

I dlfhnm

rum arbitrium pro gratia accepit longiüs

f] 4 Pï [7/7

Mi a,

recedamus ; tum quia auxilia gratie pro-

prié accepta fupponunt eum ; qui adjuva-

ISK

u

tur; ejüsque potentias activas ; sícque na-

DT

tura; & ejus actüve vires nullatenus no-

mine

m hUm

*

7771

ejísque di- (J.M.].) vifzue.

169

db atv

mine gratie ftridié acceptee. venire pofï'unf;

dots r

Citerüm quia quoad exiftentiam gratig füu-

Timmun

pernaturalis plene funt ornnes facrce papine ;

raite d

ejüsque necefitatem fat loquitur elevatio no-

oritu p

fira ad finem füpernaturalem , — fupervaca-

non n

neum eft querere, quoad conceptum 247

x id: 6

€ff ; aft quoad conceptum |,zid eff..

1dinem

Quid efl eratia ? Querit D. Aupuft.

gmm!fs,

Traét. 3.in Joannem : Refpondet, zzatis da-

compo

$

ta, domata zom reddita , ut nim

irüm pro-

, coni

pria hec fit eratice notio, quod nullo prae-

odltite f

cedente titulo jure & debito gratis & fpon-

YX mer.'rf:':

er n«

te detur ; undeíi dicas gratie augmentum

eft vera gratia; & tamen non datur graris, fed

at E

TA

ex merito; R. non dari quidem gratis pro-

ximé & ex fe, datur tamen omnino gratis

jtum m

in fua radice, quia ra

7771 W

dicatur-in prima gra-

tià, quze omnino

gratis datur; quo feníu SS.

Q/ZW)&qwi)

PP* coleftem

oloriam vocant pratiam, non

docnmpf

quafi

fine meritis detur, fed quatenus eft

yopn

fru&us ad primam oratia

m; qua omnino

j "

gratis confertur, unde D.

'Th.Le&. 2. in ver-

p

ba Apoftoli rep

ofta eft mihi coroua juflitia

d g

ita diftinguit: j

"

uflitia eft quantum ad acium,

y

qui proced,

£

*2

voluntate

CONLA

giO; (

H

(fe gratia quan-

X i!;l

ium ad radicem merendi

D

Ex his

à pl

y 4

JQuar. 1.

u

o fenfu gratia füpernatura-

lis à D. 'Th. appe

) sicqü?f'

letur principium extrinfe-

ceum humanorum acuum? x. cu» Godoy

gulittl

p

5

iracf.

17o Degratia (J.M.].) Zmcommuni,

£jii

i&

1 abf. $. dif. 3 9. q. 03.

Quód hoc fenfu,

quatenus fcilicet gratia; etfi fubje&tum intrin-

Qdf

& adony

íecé afficiat ac perficiat; attamen ex intrin-

titm )

fecis fübje&ti principiis non egre ditur, omnis

i

ülte f

quippe

ratia five actüalis five habitualis à

,

DEO infunditur, & ideo quarenus eft donum

litarla

ab extrinfeco gratis collatum appellatur quo-

j I ium

| . Inri

que principium extrinfecum,

Ozu&r.2

uomodo gratia fupernatu-

um (äl]cwg

ralis hactenus explicata adbuc dividitur ?

! Totdis "

ts

B. primarió dividitur in fancificantem &

ratiam gratis datam : pr/or conftituit

s.

"t )

hominem DEO gratum & amicum, Divine-

que participem nature , sícque ad propri

COR

C r

fuppofiti fanctificationem ordinatur; pofe-

rior quee etiam in peccatore ftare poreft, or-

Titny (

dinatur ad falutem & utilitatem aliorum ; di-

citurque gzz£z dat4 tribuendo nomen ge-

E

| Wämem

neris ignobiliori fpeciei.

Oger. 3. Quenam funt gratize

ratis

I

datze? "& hae novem ab Apoftolo z. ad Co-

rinth. 12. enumerate: nempe fermo fapien-

Vïï) m W

; [üm

Ty

tiee,fermofcientiee, fides,gratia fanitarum;ope-

f

rationes virtutum, prophetia, discretio 5pl-

"

DBo

4l

M

Xma,

rituum , genera linquarum, interpretatio fer-

monutmn.

Uï.UO, d)

uenam eft ulterior

7)

A^iij;

UA« d.

atigae

]

divifio ? s. pratia fan&tificans ulterius dividi-

5

ïrlom;, zl

tur in externam & internam ; exze/gA 1eu

i,

Quoq ,

h

extrinfeca comprehendit omnia media; 05-

n

jecta

£0f

ejusque di- (]. M.]) vifonibus ivi

a ol

je&a & caufas ad finem. füpernaturalem ex-

citantes, ut fünt praedicatio exempla Chrifti

ljdns

amen qut

& Sanctorum, miracula, occafiones ad ben&

^

endnm

preparate & ad malé agendum

predis

z

blate fe

fve ha

u breviüs pratia exterior eft DET

miícricordia, quà exterius protegendo ho-

renselii

appdlt

minem juvat ad mala viranda & bona facien-

a

Imterior complectitur non folüm

a-

atia if

tiam fàn&tificantem, fed etiam omnes virtutes

morales per fe infufas dona Spiritüs S, illu-

huc dii

nQifars

minationes intelle&üs , inflammationes vo-

luntatis ; que omnia auxilia nos intrinfec&

yior V

icum u

afticiunt , unde generaliter appellatur miferi-

cordia DET interius juvans hominem. Porró

cqüe N

r

ydinditj/

hec ulterius fübdivitur in habitualem. &

actualem : f77or eft habitus (eu qualit

as per-

f Porä

manens füpernaturalis infüfa

hominem fàn-

em d

&ificans ; eumque filium D EI adoptivum

do nf

confltuens, Pofferior prout in DE O eft;

appellarur DEI mifericordia, quà in nobis

t fäfiæ f

pium interiüs caufat mentis mor

um, prout

flb lï*

veró in nobis recipitur,

eft donum gratui-

e fklmo !

tum & motus interior,

quó anima movetur

à DEO ad re&é & bene

cognofcendum, vo-

disccs

lendum aut agendum;

unde juxta D. Th.r. 2.

fcrpfaram

q.I10. a.2. Noz eff qualitas fed smottus qui-

aA AUime, Adus enim moveutis inm ?H0Í0

efh motus , t dicitur i 3. phyfec. ex quo pa-

jrers

tet; quod non femper gratia actualis fit vir-

É J(/M'

d L

tus potentise fuperaddita & eam complens in

j m

actu

M

172 Degratia ( ]. M.].) zecommuni..

tju

fat v.g.

actu primo ; fed fp& eft motus interior ad

a&um fecundum potentiam completam re-

Mt Comm

ducens, qui motus aliàs vocatur praemotio;

ur

dum autem à D. Th. nuncupatur principium

li excitan

aCuonum exterius, non loquitur de ea pro-

Qperant

ut in nobis efl, fed

r me

t

prout in DEO eft | ipfa

DEI .mifericordia.

ütor:

Dits x

-Quar. . Qiomodo adhuc fübdividitur

UI

gratia actualis interior ? r 7770 in moralem

AURU m

& phyficam : 5ec. modó defcripta eft, i//a

Dür

confifüt in pura propofstione objeéti; & dum

Ht M

conjungitur. cum lumine intelle&tui infufo ;

[

AW

eft phyíica refpectu intelle£tüs; etfi refpedu

Tl

voluntatis poflit manere puré moralis: . U/i

Münes

etiam adverte, quód motio phyfica dupli-

Ut

citer accipi poffit; vel prout e/f puré motio

Teicir

e applicatio virtutis jam preexiftentis fine

Cl0mno

nova virtute fuperaddita, de qua in preeced.

a

Pm'ïVeuieng

numero fermo erat, vel etiam prout eft mo-

Y mju[h)s)

tio & fimulcollatio virtutis non quidem per-

Vn

manentis, fed per modum paflionis trans-

ggat'xa N

euntis, & taliter fe tenetex parteactüs primb

Vïüiïm

& potentiam activam complet; cüm enim

At

peccatoe omni habitu fupernaturali orbatus

menæ) t

elicit a&tus quosdam circa bona füpernatu-

"R

ralia, neceffarium eft, ut pro runc ipfa mo-

D 'Ug/lm

tio gratiz ad converfionem disponens non

H (gj

it pura applicatio virtutis prceexiftentis, 16

ag

fecum afferat aliquam virtutem transeuntetb

Worem

1cut

COWT

ejusque di- (J. M.].) wiffonibus. 173

JCUS 1

ficut v. g. lumen gloriz D. Paulo transeun-

ter communicatum fuiffe Theologi docent.

conmpi

AtUI lek

JQuer.6. Quid intelligitur nomine gra-

tice excitantis , prevenientis, operantis; co-

itur p

girrdr

operantis, adjuvantis; fübfequentis? ». funt

paod.

parier membra dividentia gratie a&ualis

interioris; ordinarié quidem gratia preve-

niens & excitans cum operante , pratia füb-

yc fb

fequens & adjuvans cum cooperante confun-

duntur, tamen quoad diverfà munia fuo mo-

1j n

do inrer fe differunt; unde gratia pzave-

'.fbl'ipü 21[ ,

:obyl?

«iens boni operis in homine inchoatrix eft

ad bonum intelligendum ac defiderandum

telledi

K e[hg;i

mentem humanam movens; & quidem hoc

ipfum etiam preeflat oratia exczazs itatamen

p m*

ut pratia excitans fi

) pl

pecialiter ex parte fübjecti

refpiciat peccator

es & infideles, quos velut

um

ao

& fomno peccati excitat,

dum econtra gratia

preveniens genera

liter fe ex

kquiT

tendit ad juítos

&injuftos, atque i

n lis omnibus pios exci-

m pot*

tat voluntatis. mor

n qil

us , unde quidem omnis

gratia excirans eft

preveniens, non tamen

| PAHïO&L

viciffim. Porro p

Jarteääw

ftanriam. coincidit

ratia opera:5 quoad fub-

.

cum excitante & prave-

j 0

Aüente, eftque illa,

manll'üji 0*

per quam juxtaD. Àuguft,

L. de grat. & libe

TO arbitr,

C 17. DEUS,

bona (UP EK,

ut velimus operatur inc

u

ibiens, qui volenti-

"s cooperatur perficiens , id e

per quam

d

æexmf"üf

DEUS nobis fine nobis infpirat li

berum fuüi

f mnge*'»"ä

amorem absque pravio velle noftro, & ita

non

174 De gratia (J. M.].) Zueommuni,

£jut

vrarangl

non differt à gratia praeveniente & excitante;

j

udüm.

nifi quód utraque hec dicatur cum refpe&u

ad hominem üt fübjectum, operans autem

ipliditer:

Wi prog

cum refpe&dtu ad DEUM üàt principium.

iverfls

Cooperazs illa eft, quà DEUS illud, quod in

nobis per pratiam operantem operatus eft,

lm p

plicar )

perficit ;feu facit ; ut voluntas bona, qualis per

gratiam operantem effe ceepit,cüm plerumque

DBUS

]

T5 1f

adhuc infirma& debilis feu imperfecta fit, per

r

ratiam cooperantem plené ad bonum per-

j

R

t qi

Qb

ciatur; ex quibüs liquet, quód gratia 42-

T d

juvamns à cooperante non differat, nifi quàd

frior in ordine ad fübje&tum adjutum; po-

Dd

flerior ad prizeipium cooperams nuncupetur.

Denique graziz /z

bfe

4725 ietnina boniee vo-

F m

luntatis jam inchoata

!

eu motum bonum vo-

sipitu

r HUXü

luntatis preevium prefüpponit, ficque volun-

tatem excitatam duntaxat fovet & ulteriüs a

m

gm?l*llis ad í

bonos actusalios promovet, unde denuó non

differt à gratía cooperante, nifi penes refpe-

Isf

D)

Hütmhu

Q

d

&um, quó comparatur ad gratiam praves

nientem,

Wtrie

H a

,,Qlfkï'. 7. Quid dicendum de donis &

C []m

beneficiis Divinis

uoadmodum folummodo

Qu

í

ij

T

fupernaturalibus;

tem de illa motione; qu£

eff pur motioe?- aphlicatio, proutinquer.4t

Omüino d j

advertimus? s« 44 przzum etfi dona illa fint

3*.5'3d3-in.

gratuita; ficut tamen non fimpliciter fed dun-

'?

l

taxat fecundüm quid & quoad modum fü-

1

"ll

5 Qim ;

perna-

ejæqua di- (.M.]) vifrozibus. — 175

COW

pernaturalia fünt ; ità eodem modó pratige

d

Vr u

fecundüm quid appellantur. m. 24 /éczzdum

dupliciter accipi poffe praefatam motionem;

; Opee

t pri

Vel prout gemeralis efl , quatenus DEUS üt

univerfalis motor noflras facultates fecun-

JS il gt

düm propriam earum dispofitionem ap-

m o

plicat ; ve/ prowt [hecialis efW , dum

bons qi

cümpt

DEUS 2Divizo , prout loquitur D. Tho-

mas inftinctu hominisanimum fpecialiter ap-

npertid

ad bont

plicat ad aliqua cogiranda vel volenda , que

agendi quidem potentiam homo haber, atta-

qui g

men fecundàüm ordinarium rerum curfum

Fferat,tbi

homo ea non cogitarer aut vellet nifi Divina

r adjllfum:

ya; D

providentia fpecialiter & gratis ad talia diri-

er

geret; jam

:

£o motio preefara generalis fi

m

accipiatur in

qum

dicitur auxiliu

primo feníü, non ita proprie

m gratiz , quia ficut fuppofirà

)Hif: ücqw

collatione virt

utis naturalis debetur ei motio

ver d t

generalis ad actus juxra füuum modum appli-

u

eans, ita füppofità collation

faturalium debetu

e virtutum fuper-

mfi Penæ "

r paritur motio eas fuo

grariämFï

confo

rmiter modo a

pplicans ; aft £ fza-

£ur in 2do fénfu,

Proprié gratia appellatur;

ec namque fp

ecialis dire&tio. nulli debetur,

"Ts

unde D. Th.

jj i

'24. 4€ UEL 3. 14. C 1 g. fine

Divina miferi

cordia gratis diripente nullum

h at

omnino donu

sutiM

Jb

m ab homine efficitur, &q.27.

I

a. s$.ad 3.in o

mni flatu & actu voluntas flexi-

f d

bilis ad bonu

m & malum, utad bonum po-

Jj

f(l

j

j

tiis quàm ad malum tendat ; indiget Divi-

u )

na

fxi/

i76 Degratia (j.M. j.) n communi,

na providentià, eam dirigente & adjuvante,

D

idque gratis. Ro e£/azz efl , quia licer ju-

ftis quodammodo debeatur motio generalis

eos ad opera jufta juxta füuum modum pro-

]i N

movens, gratuitum tamen eft & nullófibi

u

meritó comparat homo , ut ipfüm pree aliofic

providé dirigat DEUS, ut ipfe potiüs prealio

ad hoc bonum opus perveniat, à quo defice-

y

/

1j

re potuit; ficut & alii deficiunt, ex quibus

III?W; 1:m

pátet; quód licét homo aliquid boni efficere

iüm i

i

offit cum folo generali auxilio; ut tamen

dlan, qi

efficaciter opera bona actu. fiant, dependent

ls

quni

à gratuito; quin etiam fpeciali auxilio; filo-

A tf

quamur in fenfü explicato.

(

T lm

.9. $. Quid eft pratia fufficiens & eff-

F i

cax? x« prior eff, per quam homini facultis

Qlim

Unfam

praefto eft bonum opus agendi,; etfi homo

ei defit; sícque ex defectu hominis bonum

f

V O nf

opus actu non fequatur.

Gratia ejfiax t]h»

quee homini preeílat, neab ea deficiat;sicque

qtia'umæ

g

opus bonum. a&tu fequatur; aft de his fuse

traCtabitur infra, dum interim ordine ferva-

Wi

to preeprimis de gratia actuali àt fic, dein de

Qs s

füfficiente & efficace, ac tandem de habiruli

QU j

(in his quippe partibus reliquae omnes gra-

?d/h' Vohlf

tize partitiones comprehenduntur ) agere in-

lt au[h()rk

cipiam; eft preinde

Titurai j

163, o'mj

n ,

Jj W'Uu,-

DELF-

TT

& ogOMJoS

177

IN cd]?lï

f qui

! SDELIBATIO. L

mono g

ym m

. De. Nece[fitate. gratie. ad

di&r

«eram €9 bonum ordinis na-

fümpr:

turalus.

:

epotiy

ig[, ä qllü C

N.

Nirum ueceffJaria rei itms bomimum

unt; &V

/

K 7052 inquit Ecclef. cap. 39. v. 31. quod

aid boic

ipfum in fenfu Spirituali de aqua noítra

Maxillari, quam delibandam expono; affere-

xilio t

hunt; (f

re licet; quin imo; dum facre paginz, no-

ftra intrinfeca imbecillitas, & extrinfeca ad

3l 03

finem füpernaturalem elevatio follicité hanc

gratie aquam inquirunt, ejus exiftentiam ad

difice

Oculüm demonfítrat illius neceífiras ; ita 'ut

y lo

exiftentiam gratize demonftrare foret aquam

gl

fonti inferre; DEUS quippe nunquam defi-

ä foni *

cit in neceffariis, inter quie prepri:ris eft

gt

ratia unic& ad hoc communicara tefte. D.

ü deficiäf:

Th. hic q. ro9na, ad hominem intrinfecà

"

perfidiendum. — Porró quia homo quafi per

m od

quosdam gradus ad bonum perfectum tendit,

jj

quorum przmus eff cognitio boni & veri;

jm P

24 voluntas boni, 3/77; amor efficax DEE

(u£ on

n

üt authoris naruralis.' 4775 obfervantia legis

p

naturalis , 5775 elevatio ad actus fupernatu-

Tales, 6745 evitatio peccati & victoria renta-

tionum, 77/77z: poenitentia peccati commiss

l; $avus perfaverantia finalis in bono; id-

Circo

p

178 .Demcg[zï (.M.]J tategratie,

f

circó juxa harc feriem menfürabo gradie.. . Girin

neceílitatem, quamvis non in omnibus prz-

Mi qu

lien j

allepatis ita arida fit mens rationalis, ut ex fe

Sbbatum

prorfus nihil operari queat; prout mox vide-

qudm

bimus. Quare fit

pütcipis

ttem ml

ARTICHLUS L

Qs lr

AAn bomo absque (peciali gratia

fttem ej

füt n

nóftere ommues "oeritates

jojit cog

zaturAles ?

t p

t m

"À TORaudum 1. queftionem non procede-

jé; bírutir ad cognitionem veritatum

p

lisi

riarufalium exigatur gratia fanctificans,

Mj

st

vel aüxiliurà fapernoturale; hujusmodi eniri

| dSnOn,

ratia rratufam tránscendir; íed quaeritur an

| 4 COLE

xéquiratur

x

fpeciale auxilium naturale, quo

is riatura-

..c

intellectum a

d eognitionem veritat

lis debeat proportionare, Dixi-

SpeciAlt »

171

éoricürfus enim DEI five previus juxta

Q^

x-'

a

um

miftds; five juxta ali

os precise fimultaneus

D

éft debitus tit

a

lo

| ereat

l

onis faltem refpe&tu

fä'dfäilia

b

tótius fiatüurae, aüthor fiquidem riature qui

ni]n

Vult confequeris ;

fcilicer operationem, debet

étiatii velle áhfecedens nempe comp

rincipia

lr n [

&àd a&ttortém ponéndatn requifita.

Vtitis

Ut

Not aidmmi 2. quód veritates

varisdes

t

&lice fint /pectlativas que non

dirigunt vo-

il

füntatem ad opus bonum ponendum V. :

mmææ

materia non

fl

totum non differt à pártibus ;

exiftit

*

ad verum (].M.]-) zaturale.

179

| gmriz,

facingo

exiftit (ine forma; alice funt. pracZice f£i mo»

xAles, quae ordinantur ad excirandam volune

Qunrd

nais i

tarem pro opere bono praftando ; v. g. ut

ogt mut

Sabbatum -fan&ficetur ; Porro has intef

quadam funt;, que facilé per fenfus & e$

i

principiis per fe notis deducuntur; quaedam

|

autem non habent talem cum naturali intelle-

)

&üs lumine proportionem; fed captum prae-

fentem excedunt, üt fünr cogitationes, & fu-

4l ff

qetitil

tura continpentia. Ceterüm non de his fed

de prioribus procedit queftio & quidem

n0n W

non folüm pro ftatu naturze lap(z; fed etiam

pro aliis ftatibus, ideo ett

g

Refólutio :ad veritates naturales fpecula-

cia ln

tivas àut eiam morales divifivé cognofcen-

J usmoülw

Qu

das non exigitur in homine fpecialis gratia.

i g

P

Ita.contra Vasquez comm. Thomifte cum

atoro

D. Th.hic, art. 1.

&ic igitur intelleifus bu-

eritit

u

mauus babet intellogibile lumem, quod eft de fe

Jafficiens ad quadam iatell;gibifia cogmofcem-

i

sum

j

mllka[

da, ad ea fcicet , im quorum notitiam per

Wi

Jenfibilia pofjumt bomines devenire.

jem

Prob.rat, quevis potentia cum gene-

" mmff u

rali DEI concurfu naturaliter & per fe fer-

monemï

tur in obje&tum fibi proportionatum ; atqui

g

veritas naturalis divifivé fumpta eft objectum

Jf

intelletui hurmano proportionatum ; ergo

45

[uli'r

[

intelle&us humanus per fe fin& fpeciali gra-

LU

tia fuis actibus in illam fertur,

AMaj. patet

obje&ium pro-

o

j

ab iuduiiiome, Mim. ägrqþ.

p

- portio-

a

/

1 So De gece[fr- (J. M.].) fategratia

hmne,

porüonamum intelletus humani eft illud ;

nl p

quod eft intra eundem ordinem, & fenfuum

genr?

miniflrerio coonofcibile; atqui veritas maru-

j

ralis divifive fumpta , de qua in prefent ;

ita fe habet, erpo.

wdet lafquez hunc ipfam generalem

Jji.

Ti

concurfüm, quo DEUS potíus ad hanc quàm

Y tb

aliam cognitionem movet ; fpecialem effe

iriag

j

f

ratiam ; Sed

]

(

g

n li

Contra efl cuivis potentize habenti pro-

portionatam virtutem ad a&tum eliciendum

E

pl

debitus eft concurfus, ergo non eft fpecialis

T

gratia.

"utec., ]Jrab. dezuo ab imduciiont

g g

aliarum potentiarum , omnes enim natura-

":

HRUEONT

liter exigunt hunc concurfum unice neceffa-

rium, & caufze fuperioris providentiam jux-

UE

lii aj

tà' humang nature condirionem , & licét po-

tentia intelle&tiva fir defectibilis à vero; ficut

r

ff n

tamen DEUS conformiter ad naruram ho-

Mtng

minis permittit, ut quandoque à vero deficiat;

ifa etiam conformiter ad naturalem homini$

n üï: I

conditiorem mover ad verüm naturale.

ul Qs

Confirim. in natura pura- non eft locus

Vi

T 0r

Ípeciali oratíe ; atqui ibi fuiffer cognitio

veri naturalis , ut vidimus füpra, ergó etiam

UM

hec cognitío erit fine fpeciali gratia in natu-

Atv

T VIr

hj

ra lapía, fiquidem ex peccato mortali non

fit extinctum naturale lumen ; quin imo; 51

m"[l()fcxb

tefte D. Aug. l. 15. de civit. DEI c. 3. Erhni-

llll& fpeq

n'ätur:æ

i

lu

ciPhilofophtcognoveruntDEUM folo

lumi-

I8I

21

- aduerum, (. M.J.) eaturale.

"W

Jumine, cur non alia inferiora objecta natu-

n ei iM

) &ku

ralia pariter folo narure lumine cognofü

queant ?

t

n Pï&»na

Solvuuatur Objecitones.

Bjic. 1. DEUS movet ad cognirionem

1 generää

O

naturalem, erpo veritás naturalis divifi-

x

Y

dxe

í

L

peciali 'gratia

y& cognofcibilis non eft fine

þecizlem j

prob. coufeq. quia DEUS movet ad cognitio-

nem fuüpernaturalem , veriras fupernaturalis

haberi?

non eft cognofcibilis fine fpeci-aïi oratià fu-

n ii

pernaturali; ergo etiam quia raovet ad cogni-

adtlit

rionem naturalem veritas naturalis non erit

j ii

divifivé cognofcibilis fine fg*eciali gratia fal-

.enim n

tem naturall. ww vel zeg. aztec. fanpliciter

gno n

prolatum etiam de jufto in gratia. conftiruto;

dl

huic enim non omuis cognitio fupernatura-

NT

lis fpecialis eft gratia, vel zez. coz/eq. d/fpar

d

eff. cüm enim veritas füpernaturalis refpectu

maririt *

potentig naturalis objeétum improportiona-

qero &

tum fir; meritó elevari debet fpeciali virtu-

n f

te ad ejus cognitionem ; aft veritas naturalis

y at

intelle£tui humano yroportionata eft; sicque

f

yn e

j (

i

prater ordinarium & generalem caufie pri-

T g

me concurfum nullam aliam fuperaddiram

a

cxigit virtutem,

m

- Inflabis etiam veritas naturalis divifive

g

cognofcibilis non eft proportionata homini

)

qum

fine fpeciali gratia; ergo. jrob. amtec. veri-

II

4

as aliqua naturalis non eft proportionata in-

p

telledtui

[fo

3

]

7

182 Dv seceff- C.M.].) tategmtz'æ/

digzdd t

telletui hominis , atqui veritas divifive

7177

cognofcibilis eft aliqua veritas naturalis, ergo

fui pe

veritas naturalis divifivé cognofcibilis non

1f àD

eft proportionata homini fine fpeciali gratia.

li

i, J

J« I. ex meris particularibus nihil fequi; &

| imye

i

|

2. difl. aliqua veritas naturalis non eft pro-

QY CO

portionata ex parte medii conc. ex parte

s co

Objecti ne

omnes ergo veritates naturales

arüs d

x parte objecti proportionantur intelle&tui

rf

humano; aíft ex parte medii, quó ad earum

hfs n

notitiam pertinpimus ; aliquae funt propor-

| R, g

tionate ; quas fcilicer per fenfus facilé co-

N

gnoícere poffumus, alique funt impropor-

Qutmy

tionate , quas minifterio fenfuum compara-

RI (

re non valemus, aft non de his ut fupra me-

| f

mini, fed de prioribus nobis fermo ett,

l

[//497;

Urgebi. Ad veritates naturales; quas

|

| Msf

fenfuum minifferio cognofcimus , exigitur

; Alia

nitio

fpecialis gratia, erpo. P7oP. amtec, co

j

Aj

cujusvis veritatis eft donum DEI, ne

omo

L |

habeat, de quo glorietur juxta illud: 1974

abes quod som accep

//i , unde etiam con-

cil, Araufic. IT. can. 7. definit : Nib// babet

,W Eï(igi[

| Vtiis

bomo fuum prater. mendacium ei peccatum.,

& has & hujusmodi authoritates convincere

| ii

O.

ff neæ[F

'quód omnis c

enitio fit à DEO veltanguam

qm'dgm |

authore natura

lt

i, vel ab eo üt authore fu-

QGtnit h

pernaturali ; ff ff 2 D EO zdo sodo , quó

& non

fenfü concilium Arauficanum explicat textum

mgula e

Apoftoli : JNVoz Jfcepus. Jeefhieiemtes cogitare

Aliqui

adverum (J.M.J) saturale. — .188

e'gratia

rits d

aliquid ex wobis , Ytem illud Pfalm. Quj de-

cet. hoinigem [iiemiiam vunc eft fpecialis

vtb

ratia pertinens ad

(alutis confecurionem 3

TOR

f fft à DEO primó

smodo, non eftfpecialis

f

eci gr;ia

ratia, nifi quatenus. Ratura »

m habet

]

l

;

B. 2dó

jl fqui

h

omo , eft donum ipfius DE

»

nondm

omnem cognitionem veritatis attri

bui DEÓ

)nc e E

ratione concursüs generalis, hic enim con-

ates DI

curfus fi deeffer, utique non nifi mendacium

r ii

& nihil in nobis forer; dum autem D. Am-

g d

brofius in 1. ad Corinth. 12. docet: owze

r 4 5piritu s.

font pf*

verum , à quocuuque dicitu

yfue f

dicitur , Y omne verum e

ffe à Spiritu $.

yot m

quatenus Iumen naturale nobisinfundit, corr

um r

fervat, & nobiscum concurrit; pariter Apo-

ftolus dicit; Dezm Philofo

bis revelaffe vir-

TOA

: f'ermo u

£utes maturales , id eft,

d

edit eis rationem

w d

F

naturdlem , quà eas veritares eX ereaturis

tii^p Eäïgf

onditis affequantur.

Q

qius d

:

Superurg. Concurfus generalis eft

FEI )

Id

j

ómnibus debitus, ergo fi ad veritates natu-

i

i

rales cognofcendas fuütficit hic concurfus &

d

nV

non exigitur fpecialis gratia;

omnesin mun-

lil

do evadent do&i, s. difl. aztec. eft o

mni-

yihl

h W'f

bus debitus debito proportionis conc. €

ebi-

m

to neceflitaris neg. primmm debitum totam

qdtii

(

quidem naturam, nontamen omni2 ejus con-

cernit individua ; fic hiemi. debentur nives;

: ,-u[hofe ;

)f

j

fed non pro omni die, a/rerz naturam &

r

fingula ejus individua afficit ; fic homini de-

ecur

jl

4

fi

4

j

:84 b&äecä/]vz;-.n(-]. M]) fAte güzäzie !

Hi

betur rifibilitas; jam veró concurfus gene-

I

ralis ad cognofcendas veritates naturales eft

! lülscon

debitus, ficut valetudo corporis, perfecta fla-

fipofir

tura &c, unde ficut non omnes fàni & erecli

! thür obf

naícuntur vel adolefcunt, ita nec omnes eva-

!tf

dunt do&i.

li D

Replic. Hic concurfus debitus debito

fs r

proportionis non füfücit; ergo. — Prob.aur.

&m fsci

In natura lapfà ad opus moraliter bonum fi

T i

fit diffcile , àt eft amor DEI efficax, vido-

UWMW

ria gravis tentationis &c; non füfficitconcür-

t hm

fus generalis , fed éxigitur fpecialis gratia,

| B n

ergo etiam ad cognofcendum verum à pri-

:

mis princ piis aliqualiter remotum, & non-

| hn

| s Q

nifi per plures confequentias deducibile fpe-

4l

cialis gratia exigerur, nec exigeétur, nec fuf-

PO

J

ficiet concurfüs generalis. ^ Pro£. coz/. Sicut

B etím

voluntas eft laefa ex peccato , ita etiam in-

JW&d

d

telle&tus ; ergo fi &c. — & D//Dar. effe , quia

E

utraque potentia quidem vulnerata eft ; a

l li

non eodem modó ; Voluntas quippe lefà

N

eft circaprimum principium in praéticis, fci-

[lüa

licet circa finem ultimum, quatenus perdi-

dit amorem DEI àt Authoris & Finis ultimi

naturalis, à quo omnis voluntatis motus or-

1D ais

n

diri debet, nam DEI amor velut prinum

lfts.

in practicis principium voluntatem aptam

reddit ad lepgem DEI fervandam, & tentatio-

Mil

nes vincendas ; aít intelle&us non eft leefus

T n

im lumine principiorum ; in quibus ficur

? Qu

qua-

Ü

E

S

j gmt/':

adverim . M. ) maze

n

u * quecunque veritas minifferió fenfüum acqui-

ETE

fibilis conrinetur; ita etiam hoc ipfo cogno-

5 pl

Íci pofler, nifi vitae brevitas & alia incom-

n

moda obftarent, propter quze intellectus ex-

C o

trinfece lzefus dicitur.

Deiz voluntas con-

tinuarn: patitur fuis in a&tibus appetitüs - fen-

ebitus

fitivi rebellionem ; aft intelle&tus eger qui-

) m

dem fpeciebus & fenfibus, hi tamen con-

Iter boY

tra intellectós cognitionem non pugnant;

fficat,

unde etfi voluntas nequeat omne opus mo-

ufticiti

raliter bonum fíine fpeciali gratia efficere,

ecidlis [

poteft tamen intelle&tus omnem veritatem

| verum

naturalem divifive fine fp

eciali gratia cogno-

fcere.

Ubi

yum; 4

"Aduerte , quàd hec ultima obje&io

dedlldbüfäff

"! ; gec:

procedat de intelle&tu fpeculativo ; intelle-

uj as

&us enim

racticus dictans, quid hic &

nunc apgen

à

j d

dum , eó modó íe habet, ficut

fur. (j

voluntas in praefenti, de qua plura inferiüs,

yrit o

Repiic. Quia voluntas vulnerata eft in-

trinfec? feu in aliquo intrinfeco , tunc ex di-

qupp"

&is indiget aliquà fpeciali grati; intrinfecam

| ra&ifffïf:

virtutem voluntatis confortante ,

mtenus *

ut poffit

) les

I

difficilius aliquod opus bonum pre

ftare, er-

go etiam quia intelle&us falrem eft extrinfe-

ris o

C& leefüs , e

get fpeciali gratià removente illa

du p*

incommod

à & impedimenta extrinfeca , ut

qun P

veritatem naturalem aliqualiter à primis prin-

J

us

on

gü [

cipiis remotam cognofcere poffit. m Dijp.

f

€jé, quód hec impedimenta extrinfeca non

qwbHS

M5

qW

(emper

186 Denece[ff- (J.M.J) zategratie

h

femper & per fe occurrant intelle&ui refpe.

Q p

&u veriratis divifivé cognofcibilis ; & licét

m dic

fenfus quandoque diftrahant , attamen pro-

'enerali Di-

D/t;l

pris viribus cum folo concurfu

m v

vino revocari poffunt , fecüs eft in volun-

t

atet ex dictis num praced.;

gTäfla) erg

fate, prou

1 Til

vel

ratis 4/,

j

. conféquems ; Yntelle&tus indi-

lr

j

pratià zemovente illa impedimen-

get

peciali

14 eo

Ü

ta pro longo t

empore & pro femper, conc

Ts

0, aut actu cogni-

ologiq

pro aliquo tempore exi

Pt g

tionis in particulari ad hanc vel illam verita-

W ex j

tem naturalem divifivé accepram terminato,

Ro ob

neg. Declaro id in paritate, quam alis

BY

ro fe finiftré affumunt Adverfarii, nam in

iHum e[ïe '

abitus vir-

juftos prehabente per gratiam h

I r

tutum infufos , non occurrit fpeci

alis diffi-

cultas eliciendi actus füpernaturales virtuti-

D' j/l (/M

J

MOH

bus proprios

, necauxilium actuale, quod

Vi d

d hujusmodi a&us .eft fpecia-

datur jufto , a

ectetur fecun-

Vr

lis gratia, fi hoc auxilium fj

M tN

J

düm Ííe; attamen ur juftus

l

[6)

ngo tempore

U 1?/

If,

pe

rfiftar in a&tibus bonis , auxilium.pro hoe

ïþr()p i

ii

nece

flarium .eft fpecialis gratia , fiquidem

fan&ificans hominem quidem fuper-

Qp

gratia

l/v& Aif. E

naturaliter fanatum ad actiones

quasdam 1t-

nihilominüs

n

pernaturales capacem. reddat ,

Dd

tamen ob relictam appetitüs rebellionem,

"tf Y

& plura per longum tempus occurrent

n

precepta vel

contra leges Divinas peccanal

5 T

pericula & tentationes ;

fpecialis ad diu 1n

ls

ono

Pmahg gï

tgni

ad verum (J.M.]-) waturale.

187

clund

bonó permanendum exigitur gratia, quod

blls, E

idem dic in prefenti.

Tocn

j

n

Duplic. Pro omni tempore ad cogni-

tionem veritatis naruralis exigitur fpecialis

d

|

g

um

gratia, ergo. — Prob. agt, DIEUS & verita-

ïäffj

tes 'Theologice funt verum naturale; atqui

xellets d

;

he pro fui cognitione exigunt fpecialem gra-

la inpi

tiam , erpgo. . vel weg. fippof. Veritates

femper nj

"heologicas effe verum naturale ; prouz 22

r a

parte prima probavi , vel non funt tale ve-

diluns

rum ex parte medii proportionatum , de

amu

quo nobis fermo ; vel denique; fi de DEO

I qlllm

loquaris precise ür eft Author nature ; dico

erfiris

illum effe verum naturale à nobis naturaliter

am ha jn

fine fpeciali gratia eognofcibiles ANee obeff

D. Zlugufl. l. 10. confefs.c. 6. 444 cognitio-

j fs

ii "

uem DEI eff geceffaria mifericordia DEIg

u

vel enim de DEO àt Authore fupernatura-

(s d

liloquitur, vel procedir de cognitione DEI

nl ^

efficaci , ex qua fequatur efficax ejus amor.

Triplic. Ext verum naturale intelle&tui

Jon 018

sijum/"

fit proportionatim , adhue tamen ad ejus

fg

404

li

copnitionem exipitur fpecialis gratia, ergo.

at

Prob. amt, Exfi color fit proportionatus ocu-

lo , tamen ad vifionem adhuc infüper exigi-

«s Q

L

iif

tur fpecialis influxus lucis corporalis, ergo

rede

pariter etfi verum naturale fit intelle&ui crea-

C[lüy

to proportionatum , adhucexigetur fpecia.

is influxus luminis intelle&ualis, quod eft

131!165

"

MW

fpecialis:gratia, ^g« Paritatem effe pro me,

1Qut

188 Dänecejz'—' ( M. ï) £Ate gratia.

4

ficut eniai oculo rite difpofito influxus lucis

Ws fer

corporalis eft debitus , ia & intelle&ui in-

tilfeno

fluxus luminis intellectualis.

Ex quo patet

tolbus

Ad commune illud : quecunque fünt in ali«

mdum

quo genere ;

debent reduci ad primum in

at df

DEUS fit

eo genere principiur ; ergo cüm

tlb r

i

runum in genere intellectivorum ; omnis

quiinfa

inte

lle&io debet reduci ad illum; nam X

tebxdo w

quód reducatur in illum ratione concursüs

peneralis, qui tamen creaturis debetur.

4

-Dices: Intelle&us non cognofcit verum

ünn j

naturale, nifi üt applicatus à voluntate , at-

qui dum gravis voluntatem urget tentatio;

gmtiq |

r

indiget fpeciali gratià;

ut applicare poffit in-

telleétum , ergo etiam pro tunc intell

e&tus

duj

indiget fpeciali gratià ad inrelligendum ve-

Joten

rum. E. Ex hoc plus non probari, quàm

1rï'ïï£ y

uód voluntas ad gravem tentationem vin-

BN Q

cendam indigeat fpeciali gratià, ne intelle&tum

À ftudio veritatis diftrahat; aft hoc non ita !€

) p xxmdenu

tener refpe&tu intelle&tüs, urpote cui natu-

L L['uhsl q(

valis veritas divifivé ralis proportionata eto

jl gj))

K

QU

ubi econtra effe fuperiorem omni tentatione

non ad flarum . naturo lapfe, fed integr*

l

perünet.

tha

Oneres quo

fenfu accipi debeat, quàd

1

] ndl)

il

intellectus poffit omnes divifive veritates /-

h

ratia? R.

t,'y

At

rales cognofcere fine fpeciali

Ó

h "llf

quód ficut dum de veritatibus

p

eculativig

gnQ ct

lj

dixlimus , eas fine fpeciali gratia co

9gl

PO e)K

" gmix.

ad-verum ( ]. M. ].). saturale. . 189

if

poffe, fermo tantüm erat de iis, quee fenfuum

: jl

minifterió acquiri poffunt, ita etiam de illis

moralibus veritatibus in fenfu accomodo ac-

E qzaï Fai

m fi n

&üpiendum eft, que gravem non fecumfe-

ad pri

runt difficultatem , de veritatibus enim mo-

cim D2

ralibus idem eft refpe&tu intelle&tfis practici;.

zomm, &

quod infra dicemus de opere moraliter bono

[lum; ?

refpe&tu voluntatis. Interim fit

one du

ARTICULUS II.

; debit

ymolid

Utrum intellectus: absque. [pecials

| volum

gratia cognofcere bo[ft omnes 've-

i urget [Ci

ritates naturales colletdive ? -

p p

g

AA JOtazdum

l]y poffe duplicem innuere

yaligt

potentiam; phyficam nimirum. & mo-

| r()büïlf "T

riem : prior ef/, quee importat proportio-

:

g

nem & commenfürationem objecti cum actu,

i ä, n mïetö.

prafcindendo ab extrinfecis difficultatibus &

( o

obflaculis, quee a£tum impedire poffent, Po-

gt

erir efl ; que. cura. proportione actüs &

obje&i fecumfert carentiam feu abfentiam

oport

omüi WW

omnium impedimentorum, qua a&tum re-

morari poffent. . Sic fanus vinculis conftri-

, B^

étus habet quidem potentiam phyficam am-

ulandi, aft non moralem. — Jam fit

] J debä[

j

at

Refolutio negativa contra Durandum

jl

gtl

Valentiam.

Prob. breviter hotmo eft moraliter in-

bus

?

potens ad comparandam veriparum natura.

gfäïlä 07.

lium.

190 -Deméceff- ]'M J3. zaté gratia

[

lium colle&ionem, ergo próea fpeciali eget

Y

ratia. Comfeq. patet. amte prob. cauía ab in-

trinfeco defe&bilis eff. moraliter impotens

- []jies

late]l

ad omnes fuas a&tiones colle&ctiv& fumptas

indefe&übiliter ponendas , atqui intelleQtus

Vi j

ts n

humanus eft caufa cognofcitiva ab intrinfeco

defe&übilis, ergo. AMzz n confeffo eff, major

mnfeq. Si

autem liquet , yaxta ordinariam quippe pro-

4. TU

n n

videntiam caufa defe&bilis in aliquo neces-

fario deficit. Deinde moraliter impotens&

p

ORs n

fpeciali egens gratià eft, quem plurima li-

ant impedimenta , atqui intelle&tum Crea-

NB Jf

tum hofninis plurima lipant impedimenta ;

MUTIT

use recetifenrur à Galeno Aphorif 1. 47*

longa, vita brevis, occafio preeceps; expe-

fl !

rimentum periculofum & judicium difficle,

pl

quin imo ipíà animee cum corpore necdum

Rütraj

loriofo conjunétio far pravat & retardat in-

|

t

j

; i.m

telletum ; érgo. Et ne hoc de flatu lapfo

|

'hb!lh

folitaris intelligas, verum quidem eft, qu

V ütis d

heec retardatio eX peccato creverit, non ta-

i t

rnen totsliter ex eo ortum haber; precipu

d

hi

quia homo pauca per discurfum naturalem

D gt

evidenter cognofcit ; íed plurima folum

'pam()ï"u;n

probabiliter; in quibus periculum erroris ab-

hod

effe nequit ; nifi fors homo fpecialiter

]"þw

DEO infttu&tus fit , ficut docet D. Thomas

» Qit

de Adamo, & nonnulli de Salamone.

i

** (oll

&l-

lap[;'g

] grm

adverum (] M.].) zaturafe. 19i

a p

Solountur Oljeditones.

j u de

Bjicies 1. juxta D. Thomam q. 85. . 3.

fier t

O

Intelle&tus fpeculativus non eft leíus

4

ulnere ignorantig, érgo omnes collectivà

tqui imäaaj

Veritates náturales cognofcere poteft. — Po£.

j dbitto

hi

conféq, Sublató ünó contrariorum ponitur

alerum , atqui igriorantia contrariatur cole

m quy

] aiqui

le&tioni veritatum natüralium , ergo illà fübe

ter o

latà poterit heec liaberi. — g« z. zeg. 2zt. D.

'Thomas énim loc. cit. docet; quód intelle«

ym p

teltn

&us prout ff fubjettum prudentia per pec:

tatum pracipu? beletetur im agendus etgo

nonnegat; quód aliquó modó lefus fit in:

ho X

p

telle&tus fpeculativus, nermpe fenfu fuperitis

explicató, w. 2. diff. zmiz. Tgnorantia con«

yicim ?

trariatur colle&tioni véritatum , vel àt vulnus

:()rPOfE l";

"T

à peccato incuffumi , vel tanquam ex natura:

li defe&tibilitaré ditrimanans, conc, precisà

jdett df

üt vulnus eft; neg. — Siquidem in ftatu natu:

t& pure vultius non extitiffet; & tamen ob

vt

defecüibilitatem intrinfecár intelle&tüs ; &

s *

um 17

Ob extrinfeca itpedimenta, ac fenfuum &

i

]

P

affionum tuürbationés

prafata colle&tio rez

plufim*

"

pugnátfet. .

juna

f

n

Inflabs: Horo in flatu' naturse inté-

"

yi

v I6

Bre , aut in gratia originali conftitutee come

t

p

N

arare per ordinariam providentiam poteff

j

hanc colle&iónem , ergo etiatn iri ftatu na-

j

Qre lapfe ; cürn narurales vires juxrà faää;

192 De zece[fe- (].M.]) tate gratia.

4j

riüs dicta non fuerint ex peccato deftru&te,

;emiæ int

B. aperta

*

m efj

üedime

ftatuum divertitate

[e difparitatem ex græmi(fa

Q irel

Urgebi. Viverfitas naturae lapfee nom

rerfhf

Obeft huic colle

cii

^

e

M

Prob. amtec.

oni, erpo.

Pt m

Diverfitas naturz lapfe non obeft ; quó mi-

tomnis

nüs quevis veritas naturalis fit proportiona-

RC poreri

intellectui divifivé, erpo nec obeft; quó

88 CO

Prob,

minüs fit proportionata collectivé.

J

coz/eq. Tlla colle&tio eft proportionata ; cu-

m l

jus quavis pars eft proportionata, atqui di-

Foporiqng

verfiras naturz lapfe non obeft, quominüs

quavis pars fit proportionata ; ergo nec

As

obeft, quominits ipfa collectiofit proportio-

^ Oi

nata. "s d//. szz. Non obeft , quominüs

0 Curri

1

quayis divifivé & indeterminaté fit propor-

Rs ]

tüonata ; conc. colle&tive , & dererminaie

m

Orttop:

nepg. Jel Aliter diff. zaj. Vlla collectio eft

Ü

BU

proportionata remote ac phyficé, conc. pro-

U

ximé & moraliter, neg. — Proportio itaque

| g

lp

& potentia pbyfíca eít, que ex fe, & ex

W ücu[

NU

principiis intrinfecis habetur; zvora/z;autem

1 Qd l

eft, qua preter principia intrinfeca etiam

lj

N Omm

excludit impedimenta extrinfeca ; fic ligatus

Q

Tif

habet quidem potentiam phyficam ambu-

!Hme

ädem

landi , fed non habet moralem; jam ergo

tl B

hoc ipífo; quód omnes veritates naturales

| W

[

fint intra lineam entis cognofcibilis per 1pe

j

ü

cies à fenfibus abftra£tas , jam etiam phyt-

D tiy

pli po-

finm, ll

Sä & remoté fünt proportionatz i

- (entiee

um

/ gmrix.

ad verum (].M.]. ) zaturale.

193

io ddri

tentiee intelle&tivae ; fed non moraliter. ob

3 Pïæn*ïl

impedimenta allepata. — Dixi: zeo£2, nam

quia intelle&tus cognofcit quidem prima &

ye lat

univerfiliffima principia tanquam femina ve-

Proj ntt

ritarum naturalium ; non tamen comprehen-

bdt, qi

dit omnia earum principia proxima , ideo

[ Prop()ïü(',

nec potentiam phyficam proximam habert ad

C Obeüï f

eas collectivé cognofcendas.

eüe !

Superurgebis. Colle&io veritatum na-

ortionti'

turalium intelle&ui hominis eft moraliter

nata» thu;;

proportionata; ergo. — Prob. zz£. Ab indu-

€ione & enumeratione fmgularium bona eft

argumentatio ed univerfale v.

ta, &

9)

bj

g. hic, ifle;

ille 9

& quivis alius currit , ergo omnis ho-

iofitgt

)eü: quOHFv

mO CUrrit, ergo etiam fi quevis veritas

naturalis, hac, ifta, illa &c. fit moraliter

pat Itf

w

& du

proportionat? ; non minüstota collectio mo-

raliter proportionata erit. m. diff. aut. Bo-

]b ol

na eft argumenratio per inductionem. non

fi,

»

mutatà fuppcfirione, conc. hàc mutatà nep.

poport"

ae'([e

j

am ficut non valet: Hic homo , ille homo

j

quril

non poreft levare lapidem, erpo nec valent

(

[2

omnes homines colle&tive fümpti, quia ni-

n[f]H(

d

Í

J

mirum tranfitur à divifivo ad colle&ivum,

Wà eX eadem ratione fe res haber in priori.

l

yflcam

R

€

em; J

f

Paulus

Jlic. Heecargumentatio valet : Pezrzs,

) foammes , i eateri "Apoflolz funt

iptei ^

duodeci

cbis *

fj

4 , ergo omnes -Apofloli [umt collecti-

v duodecisn ; ergo

etiam haec valebit: . Ifta

i « "

Veritas, illa vg;itas ; & quevis alia eft pro-

"u j

porüo-

194 De neceff- ()J.M.].) tate gratia.

DL

portionata, ergo ommnes verirates naturales

colle&ivé fünt proportionate. —Preb. comf.

| ije&i ür

Kïl

Ideo primum valet, quia numerüs Apoftos

Dito;

lorum eít determiünatus, atqui etiam nume-

;üeJ&H

rus veritatumi naturalium eft detertninatus;

E Aff d y

cüm non fit infinitus ; ergo. *« zeg. conf.

trinpof

In primo enim ántecedens & confequens ob

At t

terminum numeralem füpponunt colle&ivé,

li quim

quod non fit in antecedente pofteriore ; altàs

Eu

foret falfum. Uzde Ad probat. uegauda «

Md

cau[Alis , vel etiam minmor , ex eo quippe:

t intims

ANWwmerus ve"ildtum uaturalium mom e

E

atfu iufinitus, non fequitür: ergoeff deter-

T

M

Pni

h

minattt:, pro quote remitto ad philofophiam

Pfæüo |

de infinito quoad creaturas potfibiles.

a

Duplic. Cütn veritates natürales nonfint

A i

actu infinit&? ; poriamius, quoód fint centum;

tht :b

!

vel ergo cognitis nonaginta noóver polium

h:

Quid;

cogrofcere centéfimatrü , vel non, /f ;

h

u

Ab

und non erit divifivé cognofcibilis ; / 245

|^

icl-

d & Mi

tota cognofcerur colle&io.

& Dum

*Dopg

imus, omne verüm natürale divifive cogno-

*) D

íci poffe, fenfus rion eft, quafi unum po

!:

NU Vr

alteratn. fücceffiv&. percürrendo fin

4 cO-

o Og v

gnofcere homo poflet ; hoc enim foret co-

s d

gnofcere colle&tivé ; prour in Philofophia

AC enl

oflendi ; fed quatenus nulla veritas feorim

EE 0

eft, qua cognofci rion valeat ; precipue

I ehim

quia certus nequit determinari numerus ba-

i

&*V&; l

rum veritàtum , fed pro divería debilitate

W: V

u'-

| gmi:.

ad verum (]. M.].) zaturale.

195

at d

fubje&i unus in hac, alter in alterà defice-

Bd i

ret.

vris A

Dices. Appetitus non fertur ad impol:

t n

fibile ; atqui homo innato fciendi appetitu

dérertitis

fertur ad. veri cólledtionem ; ergo hec non

um

eftimpollibilis, — /ezz alize naturz ex fe pot:

of

funt ponere actus fibi eonnaturales tam divi-

ünt o

fivé, quàm colle&tive , ergo étiam poterit

natura humana, ne aliis naturis videatur imz

jfletidtl

X

perfe&ior. Pra/erea ideo intelle&us homi-

etegr

nis foret impotens ad veri colle&tiofiem , quià

alium 9

eft defe&ibilis , atqui haec ratio eft nulla,

]

i

erpo. Prob.7miz. Scpedeficimus, dum no-

iphlott

bis przfto eft potentia phyfica & moralis

ergo ad defectibilitatem intelle&tüs non exi-

ofb

at

pitur impotentia, fed fufficit; quód deficiat

gdlin

inaduzdo. .44d rgzupe yudet. Godoy, appe-

ioieft

titum quidem perfe&um non poff? ferri ad

"

j n01;//

J

impoffibile, poffe tamen apperitum imper-

(cibils ;

J

e&um & incompleturn tendere ad impoffi-

)7 pur

bilé moraliter , dummodo fit poffibile phy-

ficé , prout refpe&tu noftri intelle&tüs eft col.

dul

e&io veri; NN. Sabnant. Ydlézi , pro col-

4fi n

f

le&tione veri non exigi pratiam füpernatura-

jdo I^

lem ; fed naturalem , & ita intelle&um poffe

f (

Jl

j

hanc collectionem appetere , etfi pro ea in-

j P

digeat pratià naturali ; epo w. zeg. zziz. Si-

vetiti

yli

cut enimi materia non appetit formzs colle-

zP pf

g

le&ivé, ita nec intelle&us omnes veritateg

j f

"

i

fimul, velfiappetir, appetitus eft inefficax,

(

W

2

d

196 De zece[f- ( . M.-]'.) £ate gratia.

D

Ad 2dum y. difbaritatem: defumi ex latitu

! r c

dine & univerfalitate objecti, quod habet

| qui con

intelle&us hominis pre aliis naturis ; quin

Qbtenus

imó cüm unicus a&tus nature intelle&tualis fit

| Üsrerun

perfe&tior totà colle&tione a&tuum aliis natu-

&UO npt

ris convenientium ; adhuc multó perfe&ior

t quog

eft prae reliquis omnibus. 244 312 x. diff.

FU a

Sepe deficimus , dum nobis prefto eft po-

Timls f

tentia phyfica & moralis in iis ; quae liber

um

3gimus , conc. in iis , qua naturaliter &

f 00

eríefiunt , neg. Intelle£tus veró natur&-

BI

lt

Q

iter & neceffarió in principia per fe notà;

"ükrene!

& ex his in veritates fub illis contentas fer-

n*m&æ)w

tur, unde fi deficiat ipfi potentia deeft.

Tib

ueres r. Quid dicendum de veritati-

&109,

2"

bus praéticis? w. Si veritates praétice ieu

X

f)

^l

morales zz2i gezeris intelligantur , quee fci-

T0f

licet bonum mofáale fpeculativo modo pro-

T

furf

ponunt v. g. furtum fügiendum, virtus am-

| t il

pledenda , tunc eadem de iis , que de fpe-

lxïf[

FM

culativis , procedit ratio ; fi vero intelligan-

l Px(]mp "

u

tur adj gemeris, prout hic & nunc in par-

0[0:]

ticulari , & quidem cum efficaci imperio in-

Ti

M m '

telle&üs practici operandum efle praefcri-

bunt, tunc de iis fentíendum , quod mox

u

dicemus de neceffitate gratiae ad opera bona.

h

A j

- Quar.2. Qualis illa effer gratia; vi cu-

n

LU

jus communicaretur alicui collectio veritatum

^ n

naturalium ?. g. effe fupernaturalem quoa

hmd

modum non veró quoad fübftantiam ;

jeu

]

1C1-

i l

i

? gmn':.

ad verum (].M. ].), naturale. 197

umier lt

dicitur de vifi cecis reflituto.

Ratzo.e

; qui

quia communicatio hujus collectionis fieret,

i, &

quatenus DEUS infunderet fpecies & fcien-

inteledt

tlas rerum naturalium, ficut ergo earum col-

gum dist

lecio naturalis eft , ira ejusdem rationis fo-

]ib p

rent quoad fübftantiam fpecies & (cientiz,

E

prout patet in Adamo; quod autem füper-

:

ral d

naturalis foret quoad modum, 72 eff, quia

$) quæ.

k

füpernaturale qze4 zoduzz dicitur ; cujus

na[uïäl[ï ;

entitas non eXcedit facultatem naturz , fed

; vero P

modus ; quó ea habetur , atqui modus quó

i p

haberetur hzc colle&tio excederer facultatem

, conte

natürz ; utpore cum fine concurfü caufárum

yris d

naturadlium forent à DEO infufz fpecies ;

ergo,

um de WI['

p

Juer.. 3.

Án prefata impotentia ad

cognoícendas c

pur, C^

Ollectivé veritates narurales

yomotf

tollatur per

ratiam ?. . neg. quia non re-

d

Ift; Wn;"r

movet impe

menta füperiüs recenfita; po-

u U

teft tamen ce

[

teris paribüs juflus magis effe

eto jfl

promptus ad veri cognitionem

; quàm pec-

Quf

fl

cator; niíi fors juftus fimplex

fit; peccator

i lumO

verà politiori inpenio pollear.

] Cffe Plæ

AR TICULTUS III.

1)

u

4Num Lomo lapfer absque [peciali

äd opefä 4

j

. Bü4lia aliquodopts moraliier bo-

[

vii

j

j

VEm ordimis mattr alis

«

efficere poffzz ?

ufakm

v

Otazd. 1. Nonomnes

eàdem metiri men-

hu

p

furà gratize neceffiratem ad opera morali-

3

ter

198 De weceff- (J.M. I.) tate eratia.

Al

ter bona; Bajus enim ad ea requirere vide-

: 3 fentie

tur

ratiam fanctificantem & dimmanans ab

! fef) cuir

ea charitatis imperium, sicque omnia peccato-

4 optr

fe-

ris opera reprobat tanquam peccata; Jan

UTl genel

nius veró pro iis exigit pratiam fidel, &

N

ideo omnibus infidelium virtutibus & acti-

honeft

bus labem vitii ac peccati afpergir; Denique

TTE

Gregorius de Arimirto requirit ad omne

fitone

opus bonum gratiam quandam a&tualem &

Lf

auxiliantem, quà DEUS hominem impoten-

UT W.

tem intra ordinem naturz fpecialiter movet

Qs tfn

ad opus bonum ; & hujus quidem veftigia

Ro

rb

fequitur Vafquez, quamvis in hoc cum fuis

affeclis declinet , . quód gratiam fpecialem

"5 r

homini neceffariam afferat non ob impoten-

Tf jgi

tiam, fed ob indifferentiam, ac proinde quód

Mi

0

haec gratia fpecialis non det pofle ; fed actu

VÁTI- Q

ere, nec fit 7heologicé talz5, id eft ad ft-

Wt lim.

f

fi

icationem & veram pieratem conducens;

li

lll namm

fit tamen cogitatio quzedam congrua & ho-

Mtum

l)

nefta à DEO in homine excitata, ejus genio

hij

attemperata, & in talibus immiffa circum-

LU

2

flantiis, in quibus DEUS per fcientiam me-

il

ffi,

11

diam pravidet eum liber& confenfurum.

'5&::

Ubi

1« 'W) ubl

Notandum z. Càm fupra jam p;ercur-

Ms &

rerimus errores Baji & Janfenii ideo in pra-

Atl

bo

fenti reli&tis iis per aliam viam intra termi-

d

ley

nos Catholicos procedimus , an nimirum

"of d

quoad gratie neceffitatem pro operibus bo-

i

"aljt

nis

] gmis.

ad verum (J. M.].) saturale. 199

3qu'1ïe[c h('"

nis fentiendum fit cum 2. pofterioribus, an

veró cum communiori tenendum , füfficere

um

ompi d

ad opera moraliter bona ordinis nature fo-

x P

lum generalem DEI concurfum. Pro quo

Notandum 3. opera naturalia moraliter

tiam f&

vibis t

honefta 4/z effe ; quae magnam important

difficultarem, üt eft DEUM ftante gravi ten-

10l k

jnt &&

ratione fuper omnia diligere, injuriam gra-

vem inimico condonare &c, alia funt facilio-

m at

nem I*

ra, v.g. parentes diligere, pro beneficiis

gratias referre &c; ad hujusmodi quippe ope-

eciliterf

c

ra proprió natura propendet inftinctu ;

viden

prioribus in prefenti fermo non eft, fed de

n boc

is fpeciales articulos affignabo; pro pofte-

griam 49

n ob um

rioribus igitur, ut mentem aperiam, fit

J

Refolutio Poteíft homo lapfus citra fpe-

y pio

He) !

cialem gratiam per folum generalem DEI

PO

i

j

concurfüm efficere opera moraliter bona or-

"

Qt

effl cofi

dhv

dinis naturalis, Ita communior 'Theologo-

rum cum D. T'homa contra prefatos

congra

$

Prob, 3, ex ftriptura S. Luc. 11.

atb $h

wvos enm [etis mali, moflis bona data dare fe-

amilh

cienti

liis 'Uc:/fïzlf, & ad Rom.2. Gezfes, qua legem

: [oent

lf

qon habent, uaturaliter ea, qua legis famt,

coni Vi

facinnt, bi iu primo loco larpitio à parenti-

us malis facta tamen adhuc pronuntiatur à

n J

n

Chrifto bona & honeíta; z A/tero , eti D.

j

i

Th. Le&. 3. dicat, locum preefatum explica-

E

1 jttt

]^

ri poffe de gentibus jam converfis, & per ly

naturaliter intellipi poffe nataram à gratia

N

4

re-

:&co De neceff.. ( ). M.].):zate gratia.

UE

reformatam , tamen etiam ibidem fatetur — |liny

- opüme

explicari de gentibus necdum

| tn potr,

converfis, & naturaliter 1d eft per vires na-

Q opera

üimi f

ture ea qua legis funt adimplentibus, qua-

|

liter etiam explicat D. Auguft. L. de Spiritu

f 10 non fi

& litt. c. 27, éftque hec explicatio conve-

; U pacog

nientior menti Apoftoli, qui fuperbiam Ju-

! modi g

daorum in fola lege confidentium retunde-

l yic; f

re volens allegat gentiles , qui legem fert:

J5 Cim

pram Mofáàicam non habentes per vires na-

Pbortone

ture fervant ea, qu& ad legem naturalem

b

Ípectant.

L 'm Vij

Prob. 2. ex D. Th. hica.2. Quia ta-

EWXR'U

08m nualiura hüï/'ldizit P(?ï ])eæm* 4 "omect,

iT

totaliter corrupta, ut feilicet toto bomo uatt-

Fs

y& privetur , potefh. etiam im flatu uatura

FM(Um j&

torrupta æzlz'guaal £ogmum particulare agere.

1 HUS Vitij

Plures authoritates non allego, cüm fàt fre-

NT M;l

quentes premiffe íint contra

uesnellum

D

il

fupra, unde ex mox affignata D. Thome

N flb

caufili.

t

W ilQS

! J

Art.

Prob. 3. rat.

Liberi arbitrii facultas &

! W(

U0j

innata naturze rationalis inclinatio per pecca-

ulub

tum non efít penitus extincta & corrupta ;

N

]aïa Pl) þ

N

J

mmp

ergo etiam poft peccatum poteft homo füís

j )

viribüs absque ípeciali gratia aliqua opera

moraliter honefla efficere.

ntec. um ex

nj "

j

Jrid. feff. &. de fide defigitum fuit , tum

x'(gHe

TU n

etiam "l'heologis paffim commune eft; natu-.

5lb

man-

NU

D

ralia tam in Angelis'quäm inhominibus

1Mie

O

g !

'ad verum (jJ. M.J.) saturale.

20r

bidem i

fiffe integra. — Cozfequent. prob. ante peeca-

jbos 1

tum poterat homo fuis viribus efficere zali-

| per at

qua opera moraliter honefla; e

rco filiberi

j

Jengbis t

arbitri faculras & nature rationslis inclina-

EM

tio non fit penitus extincta ; poterit etiam

pliciio w*

poft peccarum. — 4grer. f'acile apparet , hu-

jusmodi namque opera pro tunc non folum

| fupeïbiämi:

rium R

phyficé; fed etiam moraliter proportionata

erant, cüm nulla impedimenta ibidem im-

ii lgt

; pef Wö;

proportionem causárint; Coz/eg. prob. eate-

;em utit

nus anté peccatum homo poterar opus mo-

raliter virtuofüm ponere, quatenus ei libera

n

& expedia inerat ad bonum honeftum natu-

(

gatum v

ralis inclinatio, atqui haec ex dictis non eft

t

penitus extincla per peccatum , ergo fi ante

? u n

peccatum; etiam poft peccatum poterit ho-

tighat

D)

H:)

mo füuis viribus op

era honefta faltem aliqua

éfficere. — Maj. pat. ipfa enim inclinatio vi-

0 Cüm 15["

? esneïfï

Ie$ ad bene operandum conflituit ,

eásque

Ti

velüt-

fibi juxta ordinariam provid

entiam

f

DLI

debita

S exigit ab authore natura.

Min. eff

€x dicfis có witevin

s Prob. ifta inclinatio non

ji nb

yio p

eft füblata pb5

y//cà, prout omnes farentur, at-

qui etiam

per induécta ex peccato impedi-

r ouri!

gf o

menta non eft penitus füblata zzorazer ,

ergo. prob. zi7. indu£tis ex peccato impedi-

T

q

p

mentis non obftantibüs adhuc eminentia, &

jii.

excellentia narurz rationalis inclinat ad bo-

7 ( h

num fibi proprium ; & proportionatum ,

Une Cfb

BIf

.mwlb"

id enim omni naturae commune eft, nec cer-

fj

5

ts

202 Demneceff- (J. M.]). tategratia

4l

t per peccatum homo in brutum degéne- -

tufoadbo

rando rationalem amifit partem , atqui bo-

! Mtringta

num naturz rationali proprium eít bo-

ToS o

num honeftum , fiquidem per hoc à

Qs non d

brutis differat , üt alibi oftendi , ergo.

ii incli

R

'

efpoudet Vafquez, non exigi quidem

pe

( foro

cialem gratiam ex defectu virium ; fed ex

1005, non

defectu determinationis ; quatenus volun-

Wl5 g

tas de fe indifferens tot inter impedimenta

T nf

poft lapfum fpecialiter ad bonüm applicari

| 1 th'busl (

debet , vel prout pretendit Contenfon,

actum quidem bonum ex obje&o fecun.

L

— ilria

düm fpeciem effe proportionatum naturz

i du t

rationali , ut tamen in individuo a&us

Pt lg,

ponatur bonus ; exigi relationem operis in

li.

DEUM àit finem ultimum ; qualis modo

ATa feorn

haberi nequit fine fpeciali gratia. Sed

( d

Coptra eff potentix indifferenti, qus

ad bene operandum füfficientes fibi concrea-

CWI!M !

tes habet vires, debermur ex communi pro:

Apttna

videntia concurfüs & applicátio ad actu ope-

i

D«f

randum , ergo non eft fpecialis gratia. ProP.

l

"LUE ag

antec. monftrofa foret providentia ; que

Rtty

potentiz indifferenti ita daret vires füfficien-

Mv

tes ad bonum, ut negato concurfü neceffario

Fl

illa in nullo individuo ad actum bonum exi-

mïäux

u

ret; ergo ficut communis providentie ordo

lj

M

[rq

eam cum viribus fuis confervare exigit, ità

etiam ei neceffarium offerre concurfüm te-

Aptg

netur; quin imo; fi nunquam mediante tail

con-

d) El'gq

:tegrmi;

1]

Adbosum (J.M.]-) saturale.

203

um

igïïL

eurfü ad bonum exiret; hocipfo ad malum de-

em , älqm*;«

terminata foret, unde ficut DEUS cateras

naturas non rationales, in quibus grariz lo-

prium d

mpgrf

cus non eít, ita movet, ut juxta naturalem

flends $

fuam inclinationem operentur ; fic pariter

j gt

id à fortiori praftabit in creaturis rationabi-

m

libus, non quidem pro femper & in omni-

gatents V

bus, id namque communis providentia; &

r nl

ipfa naturg defectibilitas non requirit; fed

onüm j

in pluribus, quod tanquam debirum ad ge-

j Ct

neralem fpectat providentiam.

ob *

Coutra eff 2d0. ln ílatu nature pura

onatum ?

(idem die à fortiori de natura integra) debe-

dividit/

retur hac applicatio, ergo etiam in ftatu na-

turz lapfz, cüm duo hi ftatus ex di£tis diffe-

jonm t

, qu 1&;5

rant ficut nudus à nudato, quibus natura in-

tegra addit exclufionem impedimentorum

n ^

circa bonum occurrenrium.

xf

Contra eff 3:i0, Contra Contenfon ut

al

actus füpernaturalis fit honeftus , non exigi-

tur expreffa ordinatio amoris efficacis in

od i

j g

DEUM ut authorem füpernaturalem, ergo

pariter ut actus. naturalis fit honeftus; non

yim .

requiritur efficax relatio amoris in DEUM

t Vil* ,

ut authorem naturz; fed füfficit implicita &

ao

j o

inefficax relatio, coz/equeztia tenet à pari ,

antec.Liquet ex dispofitionibus remotis ad ju-

yiit

ftificationem, & ex attritione, de quibus fa-

j

li

tis fupra. Deiz hoc preceptum eft affirma-

Hivum; ergo non oblieat profemper, velcer:

me j

D

te

al

204 JDenmeceff- (J. M.).) tategratia

*

té permifsó interim, an ad amandum efficaci

erproþn'a:

ter authorem naturz fpecialis requiratur gra-

frnt lf

ï

AU Pt

tia; de quo mox infra, dum homo opus ex

objecto bonum ponit propter intrinfecam

i. T

fuam bonitatem, hoc ipfo virtualiter opera-

ftddin

du bon

tur propter finem ultimum naturalem ; qui

eft DEUS, atqui hoc füfficit, ut actus dicatur

lm peper

A o

bonus, nifi Bajo appropinquare velis, &à

communi Theologorum recedere, qui hanc

771

virtuadlem ordinationem ad DEUM etiam

Cüdfeng

in puerisüt plurimum fufficere docent; quan-

Egagm) Ut

RUE

do in primo inftanti ufüsrationis ad DEUM

fe convertere tenentur,; ergo

n d

Reffondent. alii per prafatas probatio-

Opetior q

nes excludi quidem neceífitarem gratiz ha-

D m j

bitualis, 7tezz gratiam actualem entitativ? fu-

| "QUe eni

Cth

pernaturalem , non tamen fpecialem gra-

tiam actualem entitativé naturalem , &quo-

ïïifq

IV

Wn[ SUQ

1q

ad modum füpernaturalem, quz fit cogità-

tio quzdam congrua ad bonum fpecialiter

U

Vr

movens , quà homo quidem vires non acci-

N

C BIOQE a(

piar fed vires ejus prahabitz adjuventur, it-

i

xoca

lfce

PA

cut dum homo habens vires progreffivas ad-

*

Ttterin

juvatur ab alio.

Sed ,

WU

Q

Coztra eff D.'Thomas comparat homi-

rmm]a? [

nem lapfüum cum infirmo, atqui infirmus,

3 t[lam f()

It

Q

M

lh

eti nequeat omnes & perfectos hominis ta-

ni elicere motus; poteft tamen per proprias

"ff

Itv

N

vires aliquos, ita etiam citra omnem fpecia-

*

I

q

jam

BL

lem quomodocunque nominatam grat

per

ztegmiz

ad 6077270 (.M.]) saturale. a55

per proprias vires aliqua opera bona efficere

andund

poterit lapfus homo. : Dez omne non de-

Tequnttg

bitum nartura eft aliquid. ei fuperadditum;

homo g

atqui D. 'Thomas fimpliciter negat aliquod

ter intüit

g

füperadditum virtuti naturz operantis circa

aliqua bona opera, ergo prater providen-

nanirda

u st

tiam generalem debitam excludit omnem

aliam gratiam.

üure vb

2dó Intelle&ctus nöüer etiam

dee,

CozirA cf

eft indifferens ad veram vel falfam cogni-

DEUX

tionem , & tamen motio ad veram non eft

edoctit

pecialis gratia; 77ezz concurfus indifferens

onis -

nature in aliquibus deficienti, in aliis bene

operanti oblatus; non eft fpecialis gratia ;

;efatas pïüþ'ïï

ergo nec illeconcurfus congrunsad bonum

yem Q

uterque enim zqualiter exigitur à natura.

p enttt

Coztra efé 3tih. Specialiter contra -

fyiiti

Vafquez. Cogitatioilla congrua ,vel, ut eam

uyalem; W

vocar Suarez, palliata gratia non eft fpecialis

u

gratia prout eft cogitatio honefta, atqui nec

um fpä

etiam prout eft cogiratio congrua, ergo ex.

t

esnn

neutro capite eftfpecialis aliquagratia. Maj,.

^

MU

B4tet;non enim, üt vidimus; natura ita corru-

o

ptà eit, ut non poflit ex phantafmatibus:

licut format ex iis fpecies de objecto malo , /

"

f

ita etiam formare fpecies de objecto bono

onefto. — /4/z. prob. Cogitatio feu auxi-

j thlU'

0

lium fufficiens eft ejusdem ordinis cum ef-

of Per

"

cace feu congruo , atqui prior cogitatio;.

j

W

omnem

j

Tatia ;

ng[äm gl

tefte D, Vasgue'z, non eft fpecialis &

ergo

|

|

DI

206 Dezeceffz- (J. M. j.) tate gratia

: äoceüï: &

ergo nec pofterior. Dezfimotio haccon-

grua feu efficax fit fpecialis gratia , Providen-

n poffe.

tia DEI communis non prodeffet , nifi ad

"Il Quam

permittenda peccata. — Z/ezz in ftatu natute

.A tpts bg

purz ficut & integrz prafata motio foret

um fin

Tl chetiy

fpecialis pratia, quia in utroque ftatuhomo

foret indifferens ad botium & malum ; q4/z

EOP

imo fi hec motio fit fpecialis pratia, càüm

omnis fpecialis gratia juxtà P. Vasquez fit

NI f

fufficiens difpofitio ad gratiam , etiam pet

M

Opera prácise naturalia

terit quis fe fal-

"m f

tem remoté difponere a

gO

gratiam , atqui

WQH VN

[ jp,

X

lizc omnia funt abfürda ; ergo.

ROT

i

Sol'uuntur Objeditones.

E,H&"s a

N

Qs g

Bjic. 1. Sine gratia nullum opus eft us-

1N

lm

—— quequaque bonum, ergofine gratia ho-

T Ut 1n

mo nequit élicere opus moraliter bonum.

CRUS v

Prob. a£. Bonum ex integra caufa, malum

ex quolibet defectu ; atqui fine gratia opus

N

quodvis hafet defectum aliquem ; 'ergo.

AMim. prob. Carentia finis ültimi,. feu non

ordinatio actüs ad finem ultimum eft dete-

At tl

A md

lUen

étus, atqui fine grátia actus non ordinatur

r*deD

ad finem ultimum , hzc fiquidem orct-

t

)

natio foli propria eft charirati ; ergo.

IDeiz Scriptüra

. Joann. 15. hábet: $/zeme

E

s in

" W

f

zibil poteflis facere, quod ipfüm varii

affim

U

*ln

D

Qd

ocis D, Áuguflinus, aliíque SS PP.dp

ocenb

STCut

7 gm:i:

4d bonum (J.M.].) saturale. 207

notioltt

docent, ergo füpponunt nullum opus bo-

num poffe effe fine gratia. g. 44 rzz.

tii Prox'iä:;»

defrt, d

Prxterquam quàd prober nimium, nempe

àd opus bonum

n (tus

antem

qualecurique requiri etiam

tt m

gratiam fanctific

; cujus proprietas e(t

ipfa charitas, —/zfzp

er diff. naj. Non otdi-

qe ü&mäï

natio actüs ad fin

: mát;

em ulrimum eft defectus

g puh*

e0 modó , quó

ordinatio actüs eft debita ,

p. Vg

Conc. fecüs, neg

.. Vel aliter 4//7. zi Si-

ne gratia non ordinatur actus in DEU M

m d

erit i^

tanquam finem ultimum actualiter & effi-

Caciter; conc. interpretativ & inefficaci-

gratiam; j

ter ; neg,

gO

Voluntas namque etfi deordinaá-

ta fit à

tis actus

né ultirno ; & ita ex parte operan-

ad finem ultimum efficaciter non

A

irigamr

; tàmen ut opus naturale morali-

tef bonu

m p '

m eliciat , fufcit, quód finis pro-

,Ofmegmï;

Ximus$ aut inter

Ini

edius actualiter intentus

fitbonus,& refera

yulitt

tur ex náturafuaad DEUM

muü?.m";

üt finemultimum

; & omnis honeftatis five

naturalis, five fü

yne p

pernaturalis fontem , v. g.

J

um infidelis aut

1

D peccato mortali confti-

figue

,

tutus dat eleemofy

jrimh

nam pauüperi ex ejus na-

turali indigentiä

& miferia motus , ubi [i-

m*

cit de DÉO ür

fine ul

gon o :

timo exprefsé non

du

Cogitet, & potiüs ob íta

türm peccati morta-

fqu

lisà DEO averfus fit,

tamen ob finem

i

ximum ex fe ordinatu

B

p

,

r ultimó i

n DEU

M;

ütpote in

p

fu.

Talis refer

tur,

quem omnis etiam honeftas nàru.

ld

$J

N

Ad

208 De zeceff- ( . M. J.) £aregratia.

d

1

'

-Ad 2dum. Cüm innumeri ab Adverfa-

r

1 10

5

riis conglomerentur textus , queis recenfen-

4]

fs ar

dis anguítia paginz hujus non füfficir, ideo

nf

fequentes pro iis univerfim explanandis po-

AEf j

no regulas.

tf m

Regula 1ma. Dum arguunt Ad.

Gmmuni

verfari ex illo Math. 7. Nez poteff arbor

fafn rl

qnAla bonos frutfus faceres atqui homo fine

Tdin

.

ratia comparatur arbori malz , ergo nul-

05 fs.

os plané bonorum operum fructus facere

f null n

poteft fine gratia, hinc concludit D. Au-

: t (ntem

uftinus in Enchirid. c. 10. Regnat carma-

]

Jis cupiditas, ubi mon eff charitas, quodcla-

IN

riüs docet folvens L. 4. contra Julianum c.

t RY

3. argumenta; queis bona opera in infide-

m d Q

libus Julianus admifit, & pereahominesfte-

: MUS fhong

riliter bonos afferuit, fic contra illum ar-

; Uüitur j

guens : Ay] gmtz'li:, qui muom vivit ex fiat»

| "ii dj

zudum operuerit

5

ericlitautem liberave-

[

. Al terf

vib, 4gvi vulaera foverit.

6

Quaero abs te,

fite im

utrum hac bona opera benà facint am malit

"Wlfidele t

G enim maley, uegare muon potes eum peceare,

IUM

ditfurus es, f bona facit e benb, frudius

Y

t loc

ergobouos f acit arbor mala coutra illudMatth.

Vg :

g. ANoz potefl arbor smala bomos frucius [4-

BU

)QUlf(

cere , "voluntas quippe frue fide c gratia t

]

t

l'juä ^ Mh

voluntas ?52/a.' Et pauló infrà. Quomono

At

igitur Aut nom jocaris , aut deliras, quf'

ügy ;

[

erilium fructus arborum laudas?. qui utt-

(j

Oümg fen

que Ant nm

Mi füeoty aut ff omali fumt , ln

A"at

Vib

p

ad bonum (). M.].) zaturale.

209

rA

!

dandi eom funt ,. aut [f bomi fumt, profettà

n

.....

fleriles arbores non fput , imó c boza faunt

us

n füfiani

quarum frattus boui [umt, ef- debent DEO

placere, falssmque erit quod fériptum eft,

ln

Jféue fide impo[fibile eff placere DEO... . cum

communi debere primum locum accipi in

arput [

( [70!!]?*7;*

fenfu reduplicativo & formali, id eft arbor

mala ordinari?, & dum asgit quà mala eft ma-

tqui ht

lz «

los fru&tus facit; non autem quafi nunquam

& nulló modó bonos fructus faceret.

adum

frot z

wl'lC]lldi[

ocui interpretor eó modoó, quó füpra con-

1ill

tra Quefnellum, nimirüm nomine charita-

Aegun

170

tis largé accipi quemvis actum virtutis, quo

Ó

aut DEUM diligimus, aut ad eum diligen-

m fl

opert t

p

dum disponimur, ornnis fiquidem actus vir-

[k

tutis moraliter bonus , prout ex natura fua

àpnuti 1

dirigitur in bonum univerfale eft. quedam

»

inchoata dilectio.

j a

"d tertium patet ex primo , qualiter

j n

gt n

Il

fcilicet eriam in adductis operibus de (e bo-

nis infideles tanquam malz arbores agere fo-

('/'[M Z/r

leant, dum fcilicet vané de iis gloriantur, vel

g m

dico per hos & fimiles textus excludi fru-

hat j

11///1

S Verz juftitiz ad viram zternam condu-

D

centes, qui fine gratia haberi nequeunt. . &a-

of )Wk

"

4

Ho bujus regule ef, quia eó fenfu intelligen-

at

di fünt D. Auguftinus conrra Julianum, &

jfb 7-

alii SS. PP. contra hareticos, qui fenfus eft

": n

p

oppofitus fenfui hzereticorum , atqui hzreti-

g

//! !

ci fentiebanr infideles fine gratia poffe actus

h

j

j

i

vere

a1o Deseceff- (J. M. J.) zate gütim

al

verz juftitiz ponere; & fe ad falutem dis-

! ml hd

ponere, ergo D. Auguft, & alii SS. PP. in

! imos (up

hoc folüm fenfu negant opera bona effe pos-

ftüt al c

fe fine gratia, non autem in ordine naturali,

Infi

Regula 2ds: Dum juxta illud Joann. fu-

|ntiof r

]

pra ciratum , vel juxta SS. PP. dicitur nos

dul Dan

fine DEO nihil poffe facere, prout fcité ob-

fervat loc. mox cit. D. Auguft, contra Julia-

rü(ü Wfll?f;f

L

num: Oppomiti wobis exempla impiorum

2177

ui fülis libertatis ingenita viribüs & mi-

| Vg

Jericordes c madeffi, & cafli fant;

qwmtö

erertt.

" t lg

Jatius bec ipfa im eis dona D EI fai

.Mv 'ftïl ng

g. has & hujusmodi authoritates lo

ui vel

d

ipfe-

PA g

de gratialarge accepta, cujusmodi e

i LT

met cóncuríus DEI generalis, prout innuit

D. Thomas2.2. q. 109. A. 3. Homo in fla-

Pillisr

üilis i,

£u natura integra potemt,.opemri virtate

f natura bonum quod eff Jibi commat

ArAM

| MATC jl

licet

ET

absque Juperadáditione

gratuiti dogi ,

"h

& uu,

gmoventis, vel illam

uog absque auxilio DEI

*f2 ]

Al

intelligunt imporentiam

; que in nobis eft

fine gratia refpect

u finisfüpernaturalis. Ra£/e

] Mþlm"

L

[

bujns regula eft ,

quia ficut DEUS in ordine

j

fupernatürali noftra vult e

"

íffe merita , ut Ua

I

DMWIZ ji

i DEI [/

fint dona per grati

am füpernaturalem , ità

in ordine náturali fic no

ros vult effe actus

T Beny

) lupfg [

honeftos , ut fua fint dona per auxilium natu?

rale, feu füum concurfum generalem;, qux

M wa B()[

ebet j

l-

tüna) l

tamen fpecialis gratia dici non d

»

Cut nec in Or

ppofità

ümam in h

dine fi;lpernaturali fu

gratxa

k Omn

e gmie,

ad boutm (). M..) zazurale.

211

d ais

Y

pratià habituali non omne auxilium ad actus

bonos (upernaturales fpecialis vocanda eft

boni dire

gratia; aft contra hanc sfionem

tdint n

Infurgir N. Henricus L. 9. de Amore

flud us*

pratiof. referens ex hiftoria Congregat. de

P. diutud

auxiliis hanc Molinz propofitionem : Cuz

yout [b

fólo comcur fa. generali DEI absque alio douo

? conttip

vel auxilio gratia poteft bomo ejficere opus

d

ogum. torale, quod fimi maturadi bominis

yirilit C*

actommodatum , Atque comparatione Ms

ij

vere fit. bozum b viriutis opus, mom tAmen

D ITAU

quod fii fupermaturali fit accommodatum,

pares 0

quódque comparatiore illius bonum . [emmpliei-

,Smo i [ 'l.:l

ter AC virtutis opus dici queat, Quampro-.

d f

pofittonem L. 3. c. 9. hiitoriz congreg. de

H

auxiliis & in appendice illius $. 13. teftatur

02]'47'1

Leblanc jubente Paulo V. inter canones do-

li

g

&rinz à Confültoribus damnandz relatam

jl du

effe, utpote 4« contradicit dotfrinailli quá

WW vv

)

£ontra veliquias Pelagiagismi olim in Aran-

"

ffcaumo defrzitum e[l, quod poft peccatum pri-

mi bomins zullu

44 Q

ia

erari propter DEU M

yusn

quod bomum ef, poffit, mift gratia ci miferi-

jf

g

cordia DEI eum pravenuerit. . Ex quibus ita

,na[uralem !

fübfumit Henricus: Vel fenténtia negans ho-

mini lapfo opus moralirer bonum eft vera;

)sHl][e ii

0i

Vel vera non eít Auguflini de Pelagianis

vi&toria, utpote qui totius doctrinz fu& har-

di

a

? a Ü

moniam in his duobus fundavit. principiis ;

usquequaque bonum

mlflh

L

?empe omne opus

P

ieDe-

2i. Demeceff- (].M.]) tate gratia

debere effe ex. charitate falrem imperfecta

f

T0 indi

DEI propter fe dilecti , hanc autem DE

ft nen

1

propter fe dile&tionem non poffe effe ex ho-

W f

iminibus per naturam; fed ex DEO per gra-

l

lt fpei

tfiam, x. Quidquid fit de allegatis Canoni-

| f pati

bus, queis faltem ultimam deeffe manum

Te hi

authenticam nec Henricus nec Leblanc ne-

; &ontra Pe

gare poffunt, non tamen obfunt nobis, nam

; al

eatenus propofitio Molina: damnanda foret;

; Üumadfo

quatenus contradicit doctrinz illi, quà con-

: t o

sra reliquias Pelagianifmi à Concil. Araufic.

-B

definitum eft, atqui fi propofitio procedat

kl 't)ngm &

de opere bono puré naturali; & in orcine

t

naturali manente non contradicit huic do-

|

"t

&rinz , fiquidem in prafato concil. duntaxat

1

SISER

f

|

t

contra Pelagium decidatur, vires naturg &

dl pr

actus ex iis procedentes non conducere &ut

|

|

Rn &

disponere ad falurem, ergo. Deiz ly opus

j z.difh'n r

bonum morale in di&ta propofitione non

u ;.Wna

debet accipi de opere arduo, & perfedte

| u h;

virtutis , cujusmodi opus fine gratia nosmet*

L^

ipfi infra negamus, fed de opere bono mo-

! "Mm

rali univerfim ; qual

e opus fine gratia cum

li DEI haberi ab homi-

fily; "

folo concurfü genera

P ij

ne poffe, infinuat idem a

llegatus aut potiüs

nl

pratenfus Canon dum ita concludit: ex 47

lamkb,r

tamen decírina uequ

aquam [equitur, quo

eciAli

ratia ft a

At

omme opus quad 7

,

? odj

bommine etiam infideli, fit. peceatum

; atqui

i

n indi-

[

D

juxa Henricum non dantur actus i

viduo

LE

Ti

'ad benum. ( ]. M. ) zaturale. 213

m n

viduo indifferentes, ergo cüm in homine in-

c a

fideli nen omnes actus fine fpeciali gratia

yfedic

fa&ü fint peccatum, fequitur aliquos actus

gOt

fine fpeciali gratía in illis effe bonos. — Ex

lat bt

quo patet cum veritate noftra fententia fta-

dedfe ii

re adhuc veritetem. victorie D. Auguítini

« Lotit

contra Pelapianos, utpote qui naturz viri-

gpr fs

bus & actibus vim conducentem & dispofi-

tivam ad finem fupernaturalem falsó tribue-

impitl

- ili, Q*

bant; liquet etiam qualem pro omni opere

bono naturali DEI üt aurhoris naturalis di-

ondl. d

ofitio j*

le&ionem exigat, & qualiter hacc charitas

larpe accepta fpecialem non exigat pratiam.

i'l) & iH (]ï[:

rdidt h:

Demique etimm folutum manet alterum

d

Henriciargumentum quod ita proponir: *ine

fpeciali gratia nemo fe poteft disponere ad

virs

] condüïeïei

gratiam & falutem , atqui juxta D. 'Thomam

in 2. diftin&t. 28. q. 4. — INoz oportet ut acfus,

pur

ofiiote

quibus bomo fe ad gratiam babendam pra-

.op

Pdïül, I4L MAÍHTAOL kwmmmm 6'.*6'6'86!'672?65.

0;

&pl

eviius virtutum naturalium fe babeut

: er nf

pav bgnll)[l

nt difpofiriones ad evatiam, €& ad gratiam

10

vatum facieutem ex folo arbitrio fé bomo

f

1

33

Ü

poteff diffezere , ergo nec opus naturale

pibtti

/

moraliter bonum elici poteft fine gratia.

It

INam x.. D. Thomam loqui de operibus, que

Qd

quidem ex objecto & ex fe naturaliter bona

MW'W !

funt, ordinantur tamen fpecialiter in finem

j

füpernaturalem per imperium charititis aut

u

"

j

quibus

r ?

M

aliud. auxilium füpcmaïürnïe , pro

2

W

utique

214 De wecef- (J.M.J) tate gmtik.

Ad

utique exigitur fpecialis gratia , dicitàrque

^i Dtoc:

pro ipüis fufficere arbitrium INB /o/m per

j [récept

exclufionem gratiz habitualis , non autem

Treritortis

per exclufionem gratiz actualis , prout in

delibatione 3tia Arr. 1mo & ado mensD.

&oeptà p

Thomz clariüs aperietur.

; 10 congj

egatur illud Apo-

Regula 3tia Dum all

| Wi pe

ftoli: Omze quod uom e[t ex frde, peccatum

| lii

eff, vel fime fide imp

offobile efl placere DEO;

TT

aut illud Auguftini L de gratia & lib. arb,

! P.f

€18. JQuidawid fé putaverit. homo facere

BOR

bene, ff frat.fíne charitate mullo smodàfit bents

B

cui concordat concil, Milevit. afferens; nos

Bu GW-'W

non habere ex nobis nifi mendacium & pec-

| finlig l

catum, x,ad primum locum ex communi

C2 Ordi

interpretum fenfü accipi fub hac fignifica-

avum f

tione ; quod non eft ex fide , id elt quo

A0 glri

non eft ex confcientis, feu juxta confcientit

t )

reétum dictamen & Legi Divinz conforme,

j

i

-ï'äf[ï't!j,g;;

peccatum eft, vel intelligi deber contrarie

Püfir

non puré negativ?, id eft contra fidem; v. g-

&i Paganus, prout exponit D. 'Thomas, 24

T m

* Mtfi]

ïl,l

tltn

bouorem [uorum Deorum. virgiuitatem fer-

" mmm 0

vet , vel eleema[yizzm det, eó ipsó peccat.

W OD'H

Alter textus comprobat, nullum DEO pla-

N

IT vt

cere poffe juftitià fupernaturali & ad viram

]^

À

zternam conducente fine fide, quin imo

f

Ó7 77

potiüs importat, displicere quidem perio-

^ Jtd l

nam infidelem , non tamen hóc ipsó etiam

ii

Mens D. Auguftini

l

lilteny

omn—i'a' ipfius opera.

aut

7 gm.*äs.

42 bonum (]. M.J.) naturale. 215

j , d

aut procedit de chariratis actu , dum ejus

Nb Jat

prazceptum urget, aut loquitur de operibus

, Don d

meritorüs, ad quz charitas neceffarió iri-

ylis, p*

fluit; vel certé loquitur de cháritate larg&

&t ado Id

acceptà prout ex Regula prima patet. — Por-

ro concilium Milevit. folummodo fine be-

stir od

neficio generali concursüs D. concludit in

p p

nobis nihil effe, nifi deficere, quod non eft

]

latl

éontranos. Aut certé generalirer dum SS.

ii

PP, in infidelibus & Pedcator'ibüs operá eó-

'ä.llä

j

jl

rum peccati labe afpergunt, intelligendi

(ant, quód eorum opera, quz de fe viden-

lm

Q 0i

m

lforeti

g

tur opera virtutis v. g. fortitudinis, teinpé-

ranti& Gc. ad trutinam verz pietatis revo-

adacium

1 e qm

cata ordinarié potiüs ab habitibus vitiofis ad

ravum finem. & intenrionem , vel ad và-

j hi

Ji

gü

nam gloriam detorta deprehendantur ; pró-

W d

j «

ut notat D. Auguft. L. de Spirit, & lit. c. 27.

I dascutiangtur

Ó frge

AHWÍ. ViX imué-

f

ü

Q

qu

Plentur, qua jullitia debitam laudem ime-

j

YeAPÍUr, sicque potiüs fint mortuà virtu-

rmfl "

tum fimulacra, non autem quafi omnia pla-

J Thon

ii

ne eorum opera forent peccata; & nulla

opera bona etiam naturalia fine fide & 9ra-

a

tia; nam ut recte innuit D. Thom. 2. 2.q.

dlu

i"

10.À. 4. Dicendum quod fides dirigit im-

it Ó

tentionem refpectu fiuis ultimi fapernatura-

;; 0

Ib , fed lumen etiam maturalis vationa po-

uïüïm

i

teft intentiouem dirigere refpectu. alicujus

hic!

pS

0721 cogaat ur ali.

ua»/

$ D'A

O 4

Re-

M' 64

416 Denecqü'z'; CJ.M.].) £ategratie

qdinttion

Regula 4t4,. Dum SS. PP. docent

'omnem a&tum etiam naturalem ut fit bonus

ütionem

ttvam d

moraliter , debere referri in DEUM ut fi-

nem ultimum, prout loco fzpe cit. contra

, erarfüs|

Juliznum arguit D. Auguft. Quidquid bo-. | Reritorio

aii fit ab homine, (t t propter. boc fet y. pre-

: Q foeci

ter quod fieri vera Japientia pracipits etf

At ad (

officio videatur bonum , ipfo mon recto fite

! cgim

0pis (

4

U

eccatum efl, cüm emim mon ad fieum re[e-

!Q g

tll

runtur autborem doma DEI,; hocipsó mati

OM

his utentes efficiumtur iujufli . cui confonat

Tit ml

D. Thom. r.2. q. 16. A.6. . CelefHis inten-

Vttgulg.

"fl

fl

tio debet. omnibus operibus. moffris adju

ex quo arguit Henricus : Ozzz

zus delibe-

;

d

hii

ratum in DEU M referibile,

Ad ipfam

qioany

debità relatum efl opus per quàd bomo um

Ton NU äbü

omit obflaculum gratisy atqui omme optt

frum

deliberatum per quod bomo zom pomit ob[ta-

Pt hs

eulum gratia , ex gratia procedit » ergo

ompne opus bonum hoc ipsó, quia ut fet bonm

UI Cri

referri ip DEUM debet, procedit. ex fpecta-

RT

V tolg qt.

ü gratia.

JMin. eff D. Tb. im formalibus

Lecf.3. im eap. 11. ad Hebraos, maj. per 9

Afo &üm

M

pétet; Ttem paulo aliter fic arguit: NuZw

eotus féz. comver[fto voluutatis in DEUM

" all UJm

"Mif

eff [fge gratia , atqui mullum opu bonum

debite circumfhantiatum e[t. ffae comverfiume

qm 1p Q

La

72 DEUM , ergo mullum optas bomum e[f fime

1'rel mm[ Q

£ratia DEI.

Maj. ci min. eft D. Thom.

) üa merx

E. ut actus naturalis fit moraliter bonus ex

I?Ilng S

qrdina-

ngrit

Ad boawmn (]. M..) saturale.

217

. ppar

ordinatione ad DEU M üt finem, füfficere

em u ftut

relationem etiam inefficacem, & interpre-

»

tativam de qua fatis fupra ad quam fütficit

p d

[

concurfus DEI generalis, nifi fors de actu

"

",

meritorio & perfectz virtutis fermo fit; pro

j hü[

|

] !"

quo fpecialem gratiam non abnuo, Unde

liquet ad duplex Henrici argumentum , fi

4 m:þ-*-f

!

( u r

enim opus deliberatum, per quod non po-

nit obítaculum gratiz ; fit fupernaturale &

, ais

i

meritorium, item fi converfio in DEUM

[j, ao

fitin eum üt finem füpernaturalem proce-

CWW 'D,*ïï

dit ex gratia, fecus fi liftat in ordine folüm

naturali,

vjri !

Ajjll

T

fj"j

Inflabis. Eà fenfü loquuntur SS. PP.

"

; » f

;

fj

quó agunt contra Pelagium , atqui Pelaeius

, gl n

non negabat concurfum generalem DEI

j n

neceffarium ad opera bona, ergo S5. PP

[

yt p

przter hunc concurfum adhuc fpecialem

rM !

h

exigunt gratiam. Rde/ rz«o Gozet, Pelagium

j , M

negaffe auxilium naturale przvium ; ne per

fM,Il (ZX;/(

illud tollatur libertas hominis, & ideoSs. PP.

ii

Ti

M

contra eum ftatuiffe etiam hoc auxilium

y, nl

rzvium, absque hoc, quód exigant fpecia-

T ll«

em aliquam gratiam : aft non placet, unde

K 2. dif!.14j. eó fenfu loquuntur SS, Patres,

[j I^

mj

/ MW

quà agunt contra-Pelaeium in ordine ad

j

Opera meritoria conc. in ordine ad opera

—

LL

716 [('f t

r

il

u

honefta meré naturalia neg. &2 £fa

[

j

Ó

lIoflo: San&ti Patres refutare intendunr

jfdt

y

T^

5

Pela-

Al

218 De m.fcvcj]z"— (J. M.].) zate gratie

; r nati

Pelagium , atqui Pelagius non erravit ne:

gando neceífitatem gr

atiz ad opus moraliter

] ar f ip

fbdens hn

bonüm ordinis naturalis ;

prout fateri debet

Vafquez , ne

feriatur cenfurà in Baji pro-

W at

4

iif j

ofit. 55mam

lata: Cv Pel.

lo feutit , qui

)

d gaturali ,

boc. eff quod ex folts

! uniüïum 4

L

oni aliqui

L

pgAturà "virib

us ortum. ducit agnofcit , ergo

u orima

a non ve-

ritülros.

SS. PP. pracisb ad opera meritori

jalem

fo ad alia honefta opera naturalia fpec

| W'g ) häx":C; j

Omls) 601

g

ratiám exiguntcontra Pelagium; quiinitium

Íía

lütis & opera etiam meritoria in no ris

20q1.

viribus ponebar.

Nec obeff quód pro auxi-

n

lia )

liaDE . M oremus

( t

lio ad bona opera natura

]

:

& pro eo impetrato g

ratias agamus; nam

t ol

tj

fcientiis & aliis hu-

A Dl

etiam pro pluvia, pro

:usmodi otamus & pratias agimus, eti

r

" Quod p

liora

duntaxat fint beneficia quacdam libera

ïd,ic 0 g,

ordinis naturalis, nec propri& loquendo grt

M G g

tiz fpeciales per Chrift

um dici queant.

Aielutur D

honefta meré natu-

b Slfpf'ïm

Urgebis. d opera

;*

ralia exigitur fpecialis g

ratia;

ergo. Prob. ant.

3'*"13 lü hänä

cpus vir

tutis polirice e

ft opus honeftum nt-

'"Dg;

'

turale, atqui juxta

D.'TH. 2. 2 004

36. 8.3

Xfpy

^l

"ACIA-

A

fen

Ef absque A

uxilio gratia gratum

NU li

7; tezdere im bonum

];o'lz'tim

.

UM

£is volumtas po

Qu

li

virtulis , nom tame

" absque auxilio grat

*

um

am q. 24. de verit. . H-

DELergo Unde eti

P

Ti

gratiam ad opera moraliter b

ona vocat

!

lls; &

f&b diftimt.

P

li

n

miféricordiam — w. explic. mit.

non tamen absque auxilio gratiz D

EI ürau-

N Qopuhn

thotis

aduäowzm (EM.]) saturme. 219

77 gr.æ!it

n erit

.tho'ris naturz conc , ut authoris gratiz neg,

Lopismre

igirur fe ipfum explicar D,'Thomas ibidem

rou fs

fübdens hanc caufalem ; quia eaufa fecuuda

n nbf

wem AQIt » mift per virtutem caufa prima,

agf

" dicitur ip libro de caufís, atqui auxilium

requifitum ob dependentiam caufe adz à

u

7 f*g*?"]"""

caufa prima eft generalis concurfus D EI &

gratia largé accepta DEI üt authoris natura,

eriton t

anc, non veroó fj

ergo

pecialem exipgit D,

n

jumg^

Thomas ; eó fere fenfu, quó loquitur in a.

E 25 Qu a 1

Nibil boni poteff fievi

itorit ^

*

ffné aratia DEI, fe

cundam guod intelli

! qu

dyti

g i-

y

tur gratiamipfe

DEUSgratis dans ,

pi

€o quod

ux

ipfe efh primcipium. ommis bomi mon

,

tAntum

u bomi

uibus , féd etiam im aliis c

VeAaturis,

ettis &^

[/

Per quod patet 44 a/zerzm ; nam fenfumox

gpimus

di&o Zzi/verfe via Domuimi nifericordia

1ædäm

jé

Wt C veritas,

&ipfa. creatio à D. Thoma

1

p

appellarur DEI

mifericordia,

dii g*

j

&uperurzebis. D. "Thomas loc. cit. de

od

Dusl

[[!0;1

verit, ità hanc mifericordiam defcribit: Pez

n

quam DEUS interius motum ment

y 10

l

Zs opera-

!

Uur C exteriora ordinat ad falute

77, atqui

)

h q.h*

j

mifericordia ordinans

hominem ad falutem

p

!

eft fpecialis gratia ; er

Bo.

Item ibidem pro

Il

h

J

apentibus liberis & na

turalibus diverfum íta-

: Wlf]! j

tuit concurfum , atq

ui pro his concurfuseft

| dc rj

generalis , ergo pr

o illis erit fpecialis.

E

boni'

a& rmtti D. l homam loqui divifive , n

on

j

j

Veró copulative , ità ut fenfüs fit: 24o

Z

i

[52

$20 De zeceffr- (J.M.].) fAte gratiæ.

ii lu

| Ro nepat;

mentis operatur , vel exteriora ordinat ad

! licentiam

Jelutem , prismum mumus (pe&at ad omne

opus; a/ferz;: munus ad folos actus meri-

lls mmq

!t aon

tOrios.

d adum . Difcrimen concursüs.

in eo confiftere, quod agentia libera non

!I copiuti

folüm przvi& applicentur ; fed ctiam quoad

JRI intgr?

U interi

fpeciem & individuum a&tüs à DEO deter-

minentur, aftnaturalia folüm pravié & quo-

ltdn q

licantur ,. cüm ex

Q p

ad individuum aéctüs ap

natura füa ad fpeciem a

à

üs jam fint deter-

( YU 2, r

minata.

! Wrz quajf

Replic. Operatio motüs in agente libe-

gt d

to ad opus moraliter bonum eft concurius

Ti agenf

fpecialis , ergo nihil dictum.

Prob, ant,

! n

tmb-WC()(r][

peratio motüs ad bonum requirit cogita-

tionem congruam , atqui copitatio congrua

Bl

ffec

Prob. min.

Q-

i

eft fpecialis. gratia, ergo.

N]

! Nep.

mo per peccatum meruit privari copitatio-

2

üfïfml' r

ne congrua, ergo quód defa&o eam habeab

;

eft fpecialis pratia,. paz;ter n

egatà hác co

gr

j (ticy

d

]:

NU

rstione congrua adhuc potui

ffer integrt

Droing

fponi ordo univerfi, ergo quód defatto

luöd

T&Ilonahs

cum excitatione cogitationis congruz difpo-

FU

p

4 mdm d

natur,eftfpecialispratia. —m. r. rezorq. H0-

mo per peccatum meruit annihilari, cogi-

M

)Q

tatione füfficienti ad bonum , & fpeculati-

fn

lt

ls fm

và rerum cognitione privari ; ergo annihi-

ülyd

latio non facta, cogitatio ad bonum fufft-

RI

ciens ; & fpeculativa rerum cognitio fpecta-

"

Od(y

les fünt gratiz , quod tamen ipfemet Vas-

quez

.Ad bonum (].M. J.) maturale. . 221

At gmrïs

quez negat; Uzde w. 2. d;f/. Meruit quoad

jora vt

fufficientiam,; conc. quoad efficaciam, neg.

petun d

Tales namque pennz à i;EO pro peccato

olosidut

ftatutz non funt.

d additum w. difl. Ne-

rimen Qt

enti It

gatà copitatione congruá potuiflerordo uni-

verfi integré difponi integritate effentiali,

(od t

;; iO

conc. integritate completà illi debitá, neg.

l

l

l

Itaque càm cuivis nature debeatur id; &ine

f Pl'äï'ïi

D

quo perfecta effe nequit, prout docct D.

cantut ; V

Thomas 2. contra gentes c. 38.; re&té fe-

j jam u

quitur, quód ficut natura rationalis prima-

j

rió inclinat ad operationem honeftam fibi

s nf

pr& aliis agentibus propriam & proportio-

ff dt at

natam , ira etiam pro hacelicientia debearur

w

excitatio cogirationis congruz, ut fic inte-

1 requlf]n

graliter perfecta effe queat. — Ex quibus ali-

cogitth

tit

T

ter difl. Negatà cogitatione congruá bac

p

vel ilia in

articulari adhuc integré difpo-

j

van d

neretur or

&

o univerfi, conc. negatà univer-

fido

aliter oranicogitationecongruà, neg. De-

gegat n

betur proinde naturz humanz ; hoc ipfo,

ux e[ U[n

quód rationalis creetur , aliqua ad bonum

p QU

cogitatio congrua,

/

ón quidem hzc vel il-

s of

g"

la in individuo; fed ramen aliqua eó modó,

Ij

quo dixi, cuivis naturz deberi confecutio-

at

ll21*

nem finis fuüi ultimi ; non quidem quoad

m Wt

hoc vel illud individuum in particulari , fed

f0

Itl » i

tamen quoad aliqua ex omnibus ; quod ex-

gl bon!

plicat Godoy exemplo debentis tibi 100.

0 !

o

nummos ; quos folvendo non facit tibi gra-

o

tiàm

(l ]P

0&2 l

222 Demece[f- (J.M.].) zate gratis.

ts (e nor

tiam, in quantum poffet hos in particulari

& qus f

négare , quia faltem ad alios extradendos

P

ln tguit

obítri&tus foret.

fatio

tiimg, (

Daplic. Univerfaliter nulla copi

congruaefthomini debita, ergo. — Prob. at

[

ilio, qo

fhünprg

Pofità copitatione fufficienti voluntas eft in-

differens ad bonum & malum, atqui indif-

li, mj

f)gam

ferenti quà tali non debetur determinatio ad

unam indifferentie partem ; ergo nec ullà

fithredeDet

D

debetur cogitatio congrua homini ; per quam

l:

ad bonum dererminerur.

& diff, imaj. Vo-

f d

M i

luntss eft indifferens ad bonum & malum

lu

indifferentià elicientiz , conc. indifferentià

1lC

2 !]

EU

inclinationis, neg. Comparatur quidem vo-

|

luntas àt indifferens ad bonum & malum;

: COf c

aft non zqualiter; in bonum enim ind

inat;

| ?US ,,Commün«

13,1?1,4,7!. |

fed non in malum ; Unde a/iter diff. poteff

mim. /JEqualiter indifferenti non debetur

L

'x nj e[ren,m

Vl

lL id jn

determinatio, conc. inzqualirer indifferen-

Ut

ti & ad unam partem inclinanti , neg. .

| Oamd li

"; g

Triplie. Kxfi voluntas inclinet ad bo-

nüm, tamen fineinjuria ei negatür auxilium

1 eg'e Omm

du

efficax , feu cogitatio congrua ad bonum;

*s

E

ergo ei non debetur, 247 par. Nam uno

ntegy,

h

per cogitationem congruam bené operante

alteró ob ejus defectum non operante; huic

QQ!

A

li

non fitinjuria, erpo, *« djff. amr. Sinein-

Wi

juria ei negatur cogitatio congrua pro &l

quod d(h«

i Ty

quo tempore; conc. pro ómni tempore;

!

It

neg. Sicut ergo debitum cogirationis con-

n

gruæ

ift gmii.

a,;i bouum ( M..) saturase. 225

grue fe non extendir ad omnes actus, ira

s in r

nec ejus facta quandoque denegario inju-

jos extid

riam arguit —Pariter 47/7. pro/dli. Huicnon

fitinjuria; quatenus non debetur omni in-

nüli t

(j

dividuo ; conc. fecüs ; neg. — Unde cogi-

l

rgo; D]

tatio congrua eft quidem gratia refpectu in-

volüttié

dividui ; nullatenus veró refpectu naturz.

m; dqi j

Juatrap. Necipfi naturz

ro aliquo

detetmii!

tempore debetur auxilium efficax

a

u cogita-

; ep

tio congrua ; ergo.

Prob, azt. Prseedicatum

mini;té

n

naturz defcendit ad individua; ergofiinin-

l

fhhi

[

dividuo nor debetur, nec natürz deberur,

um

P

dein ficut creatio eft donum comrmune, ita

y t

fi co

itatio congrua non fit fpeciale donum;

tanrqi

fed donum creationis , deberet effe omni-

onum X

bus commune , atqui hoc eft falfum , ergo,

If m

. diff. a21.. Pradicarum naturg debitum,

debito effentiali per modum proprietatis de-

m

qtr 01 7

ícendit ad individua, conc debitum debi-

jj

It[el ff i

to accidenrali per modum naturalis inclina-

J

rili

hne

donis, neg. Pariter 4iff. a/Jterum. Debe-

jdite

ret effe omnibus commune, fi effet inter do-

yopntüt v

nà'creationis effentialia , conc aPàm fit inter

T

qui d

ona ad integriratem accidenfalem fpe&an-

v

tia, neo.

ï ]

e0

".

] ben

QuintuMic. Cogitatio congrua non

10f

r

eft debita debito accidentali, ergo.

Prob.

j. g

441. quod debetur ex gegerali providentia,

i/l? T

1

non negatur etiam damnatis , atqui nega-

n p

tür eis cogitatio congrua; ergo hæcvho

m-ipi

non

oglw[[on 1

&l

s24 Denmeceffz- (J. M. . sategratia

non debetur; J£e;» quod debetur folüm va-

& , eftadhuc fpecialis pratia ; ficut necet-

! tur fi

íitas vaga adhuc ftat cum libertate ; atqui

Tati ntei

ex di&tis copiratio congrua deberetur folüm

|

imto in

vapé , ergo adhuc.foret fpecialis gratia.

4 o open

!

Adde , quód licét Chrifto ratione fuppofiti

]

lt nerir) (

terminus przdeflinationis debeatur; tamen

:l gj

quia non debetur ratione natura humanz;

ia & ]

adhuc refpe&tu ejus eft fpecialis gratia , ere

t ongi f

go

etiam, licét individuo debeatur cogitatio

LE

congrua rati

one nature , quia tamen non

NT tifone

debertur fibi ,

adhuc refpe&tu fui erit fpecia-

ii

.

lis gratia. Pra/erea licét gratia

habitualis

f i

in juftificato per modum naturz inclinet a

inndP, Otty

bonum opus füpernaturale, tamen auxilium

Qritig

efficax , feu cogitatio congrua ad illud €

; Fmif deled

fpecialis prati

Lj

a; Parirer licet homo in jtatu

: MU eje

innocentiz ;

& non minus nunc im ia

"ffw "

gratix juxta gener

alem providentiam Ord

qvxr

I (ctt c

nis gratie habeat

potentiam expediram a

legem totam fervandam ; &

ad perfeveran-

1 t

llom

dum finaliter , tamen efhcax auxilium pro

"

ipía obfervantia legis, &

finali perfeveran-

licét ne-

h

tia eft gratia fpecialis, ergo etiam,

MR l

rura rationalis habeat porentiam expecr

M emm [

tam &d bonum opus morale , ramen

n tli

efficax auxilium feu cogitatio co

ngrüs

CQ Vi

eclalis

d

ad opus moraliter bonum erit fp

uo

ïquando

ratia.

w. ad muum difl. maj.

EOCH

d

ebetur ex generali providentia pro O

mni

atu

Ti f

—

i gm:is

ad bonum (]. M.].) zaturale.

22j

berorlrtt

íflatu ; non negatur damnatis, conc, quod

4, f

debetur folüm pro aliquo ftatu , nep, da-

ertit;

mnati autem utpote in malo obflinati, & fi-

eberdt

"d

W

ni malo inflexibiliter adhzrentes, ficut ad

(pecili f

bené operandum moraliter impotentes funt,

stiorelt

ira meritó congruá cogitatione carent, 44

ebeitu ?

2dum pariter diff. Quod vagé debetur ; eft

um o

gratia & quidem refpectu individui conc;

jalis gt

eft pratia fpecialis & 1n,órdine ad naturam

beatur t

neg. 24 3t/um eft dispar. quia fuppofirum

uia tf

verbi; ratione cujus humanitati Chrifti debe-

j füi t

tur terminus predeflinationis ; nonnifi gra-

at 1P

tios& unitur

umanitati, & ideo debirtum

at

exinde ortum relinquit rationem. fpecialis

gratiz; aft natura humana effentialiter con-

, t "Lt

pri &^

venit individuo , & ideo, quod debetur vi

Baturz, excludit rationem | fpecialis gratiz.

ho

ad atum eadem redit difar.

;; niic P

Nimirum ,

quód ficut creatio non eít fpecialis gratia;

ovidemia,?;

m

ita nec auxilium in ea comprehenfüm & à

t Pe,f,ïïi

ono creationis indiítinétum fpecialis gratia

"k aj

j

1

effe poteft; aft juftificatio fpecialis eft gratia,

8c proinde auxilium ex ea dimmanans etiam

änali p

feï»j

"i

|

gratia fpecialis dici poteft ; 2/7 zegazr azt.

) CIiW'

n:

ficut enim vi crea£zozzs homini debetur au-

f; /

Xilium ad aliquando bene operandum, ita

n M

juftificato v; jzu/Pificationis debetur auxilium

Ü

)gilaflït

Í

[n

V

ad aliquando bené naturaliter operandum,

!

'

(

unde hoc auxilium fupernaturale eft quidem

t

, m

/

' homini fpecialis gratia refpe&tu fue naturz,

denti j

j

non

o26 Deuecefft- ( . M..) zategratia.

"i

- mon tamen reduplicative, quarenus ju

ftifica-

| tmris h

! Ineficui

tus eft..— d. s£um deuuo vf difpar. — Quia

in utroque ftatu porentia expedita hominis

lii fíc

Bittim

jufti juxta genera

lem providentiam ordinis

ratiz primarió inclinat ad bene operan

dum,

|

| 9 ine&'lü

I'M

2darió qutem ad collectivam legum obfer-

. vantiam , finalem perfeverantiam & plorig

; Wlhm ;

confecutionem ; potentiz autem, ne p aqä

E

fruftrerur primarió fuz inclinationis rermi-

| UE rj

^p6 , debetur id , ad quod per fe primó in-

tj

- clinat ; etfiad terminum fecundarium fpecia-

| Ut d

lem ex

at gratiam ; quia debitum porentiz

| ts

non in

:

rtur ex termino fecundario; a

0-

E fj

M

minis primaria inc

linatio eft ad bonum mo-

Qm w

raliter honeftum, ac proinde;

ne hec fit f;u-

U:

ftranea; debetur ei; quan

doque fuis viri-

& m

honeftum eli

OmS 0 j

bus bonum opus moraliter

re cum folo generali concurfa DEI.

T Dro

. Dices. lMta inclinatio ad bonum non

lp

[

T.

excludit gratiam fpecialem,

ergo. Pro A

d Dram

ferri debet 8

ifta inclinatio ad bonum . re

Prqpoml ); ;

DEUM àt finem ultimum; at

qui talis reit-

RUT

i

f

imo fine deordt-

Pt

tio in natura lapfa & ab ult

pH o

nata nequit haberi fine fpeciali gratia ergo.

D u &1

a inclinatio. referri debet a

p« diff. smaj. if

o à

DEUM implicit& vel explicit

& , efficaciter

emin,

licité & et-

vel inefficaciter conc; femper exp

t fa

Q

ficaciter neg. itaque opus hone

jtum ; nift

-

i

V fie

plicit 33

pravà inficiatur circumftantià, im

u

t

n fe

Eu

D fs

f;m & interpretativé refertur in

n

!

$

ad beozum ( . M..) zaturaie.

227

j gmiz. !

m o

omnis honeftatis authorem; nec obeft huic

i

f

inefficaci relationi ítatus peccati mortalis ;

if Q

s

!i

u

i

ficut efficaciter habitualiter ad DEUM per

gratiam converfus, venialiter peccando ab

n o

- operiv.;;'

eo inefficaciter deordinari poteft.

Iuflabis, Sine fpeciali gratia opus ha-

gunie

jm &j

neftum nec implicité refertur ad DEUM,

ergo prob. antec, opus iza relatum ; etfi non

teffi; m

natiomä j

fit meritorium; poreft ramen ad juftificatio-

rf

nem dispofirivé & meritori$ de congruo fe

ydariutt:

habere, & DEUM movere ad dandam gra-

tiam converfivam ; atqui hoc nequit fieri

bimm

fine fpeciali

ratia ; aliàs ex nobis eflet prin-

undüïioï ,

cipium jufti

R

d b

cationis ; ergo.

Prob. maj.

DEUS naturali noftrà mi(erià movetur ad

T hï;

qoqi*

"]

eam mifericorditer fubleyandam, ergo etiam

(j

bonis operibus naturalibus movetur ad dan-

hoit

n

dam pro füblevanda peccatoris miferia gra-

tam. J« 7£7.774j. quia inter opera natura-

"s

0. l

lia & przmium fupernaturale fümma eft im-

proportio, zzde ad prob. eff difpar. Noftra

ei

m U

gqu

[

quippe miferia mover üt fublevanda ; aft

opera bona movent üt remuneranda, ficque

pf

inter ea & inter praemium deberet effe pro-

Qh g[äm

ul

portio , qualis tamen inter opera naturalia

yatt

[

& przmium fupernaturale effe nequit.. Nec

j at

r

diczs faciens opus moraliter bonum ex fuis

r en

iil

viribus facit quod in fe eft, atqui facienti

for*

quod in fe eft DEUS non denegat gratiam,

H" n

]V'

L l

ergo faciens opus moraliter bonum natura-

u

*

le

/

D

$e»8 De m;ccfï- ( M. J zategratia.

le disponit fe ad gratiam.

Nam explic.

tf t

M

axioma facienti cum auxilio gratiz & effica-

ci ad DEUM converfione DEUS non dene-

polerio

Ü

t0nes V

gat gra

tiam conc. facienti quod in fe eft; per

aéctus mer

tiplicite

* naturales neg. de his plura di-

4

Bo

centur infra.

fin ]

.Objic. ult. Yn Angelis damnatis non eft

rio, (

corrupta natura ,

atqui hi nequeunt elicere

Li]Q g

&ctum honeftum, ergo nec nos.

Item SS.

'iton n

PP. conrra Pelagium docent; neminem pos-

| gf

fe gloriari de opere tanquam fuis ex viri-

BEU

bus pofito ; atqui homo fine fpeciali gratia

] "s, |

eliciens actum honeftum poffet ita gloriari,

| &&ü.w

ergo.

iDezigue in homine juíto omnes

[o3

a

&us procedunr ex fpeciali gratia , utpote

1 (emo[jo,

cüm fint actus meritorii , ergo à fortiori

in peccato

re actus boni procedunt ex fpecia-

| ls p

| PECM-HS f

li gratia.

x. ad raum difl. maj. non eltcor-

rupta natura quoad principia ph

yfica conc;

i ;j/i

editionem moralem neg.

Explt-

fQn en

quoad exp

cAtio ex p

vami[fis pervia efl..— .Ad zdumWe

]

Wt d

onem moveri vel de opere

| U q

à SS. PP. quzfti

fupernaturali; vel quód fine concurfíu gene-

L

rali DEI non ftetullaactiobona. 244 37/4

/ "R

ze2. Autec., veleatenus omnis actus jufti pro-

l

"Qu

|

mef

frci

cedit ex gratia quatenus elicitur ex motivo

| Riie v

charitatis ; aft actus honeftus in peccatore

non debet procedere ex charitate.

tlng f

]

Wi

A qur

Collises. Pro levi tentatione vincenda

m gra-

N

ob easdem rationes non exigi fpeciale

tian

y

a)l bouum ( M.].) zaturale,/ 229

gr,m.t.

tiam; zec obeff conc. Arauf. , item S. Chri-

tm a.

!

ia

foft. & Profper, quorum prior 44 omes,

S non t

poflerior exprefs& etiam 44 eviores tenta-

tiones vincendas gratiam requirit; nam X

indpt

js p

triplicirer tentationem vinci poffe ; vel ex

pravo fine , & ita ceffat quaftio, vel ex per-

fecta in DEUM charitate & motivo merito-

natis t

rio, & ita loquuntur SS. PP ; denique ex mo-

u &

tivo meré honefto, & de hac victoria ten-

, ln

tationis nobis fermo; vel dic S. Profperum

minelf

ly Jeviores accipere comparatiy? ad tentatio-

(uis &*

nes Jobi; de quibus t:a&at,etif'illæ in fepra-

eciljf

veslint. 5j diczs hoc ipfum eft fpecialis ef-

cind

fe&us .providentie Divine ; quód tentatio

jl

levis non fiat gravis; & £raz/ear , quódilla

rau'a ! UIP(

remotio, ne tentatio evadat gravis; fitfpe-

p2

cialis providentiz effe&tus, non tamen eft

pl

fpecialis gratia ad vincendam tentationem ;

j pont

Deim ab[olutà meg. amtec , nam quód non

omnis tentatio evadat gravis, ptovenit etiam

b

l

xf

vel ex dispofitione fübje&ti, vel ex parte d-

Al

j

monis, quatenus caufare majorem negligit,

utem

'

d det

y

vel circa opera meré naturalia ad f:

nallfu

non conducentia tentare contemnit.

, A

- QOu«ris an homo in ftatu nature lapfz

Qs Jün

i

fine fpeciali gratia opus moraliter bonum

g

perfe&tz virtutis etiam naturalis elicere pos-

fit fine fpeciali gratia? zffo ef? zegatrva,

iE

i2

"i

quam cum P. Mezger hic appono, ut per

a plures T homift. contra

ge 7

eam conciliare poffir

oecwj

u

P3

pofht .

p:f

Al

25o0 Demereffi- (-]. M.].) £ate gratie

| d'yittus

poffibilitatem operis boni fine fpeciali gra-

l que ]

tia acriter pugnantes.

Prob. Ut actus bonus fit a&tus perfe&tz

fffcig

tnm, (

virtutis debet elici à virture quà tali; atqui

] o

f9. a]

hoc fieri nequit fine fpeciali gratia DEI fal-

! Qmnia f&

tem üt authoris naturalis, ergo. — Pro£. zzig.

fonC, cof

nemine negante, ut omnes virtutes perfe-

€tx habean'ur; exigitur fpecialis gratia, at-

Surinfen

1 l

qui cum . virtute perfecta relique omnes

quoad ftatum fünt connexz juxta alibi dicts,

hi

Bridum

ergo fi ad omnes, etiam ad unam perfedtam

m pef

exigitur fpecialis oratia, unde Suarez refta-

Fa R

tur, Thomiftas non negare gratiam pro ope-

d!

re bono prout virtuosé procedit.

Confirm.

ficut ad opus perfe& virturis füpernatura-

Ti f

T5 abep

lis exigitur efficax ordinatio charitatis in

DEUM àüt finem fupernaturalem ; ita ad

Mfef

"d m

opus perfectz virtutis naturalis exicitur etit-

cax ordinatio charitatis in DEU M üt au-

"tdiy f

thorem naturalem , atqui efficax hzc amo-

AR

ris converfio in voluntate per lapfum de-

ordinata baberi nequit fine fpeciali gratia;

ergo nec opus perfeétz virtutis,

du

Dices. Ars eft virtus perfecta ; atqui

la

D, 'Thomas artis opera perfecta admittit -

ne gratia r. 2. q. praíf, a. 2., erpo. J/em

fine gratia poteft homo aliqua opera bona

Atet c

ul

elicere; ereo omnia, cüm fint ejasdem or-

m

dinis, & aliunde per actus frequentatos po-

t

rs

tentiz perficiantur. . ad rmum . dift.

nlap

€

ad bonum ( ]. M L)zaural. 231

Fegrät Í

elt virtus perfecta intellectualis conc, mora-

: [prddt

lis, quz habentem reddit fimpliciter bonum,

& efficaciter converfum ad finem fuum ul-

j

hs

timum, de cujus operibus procedit quaftio

[u

À ti

'

neg. ad additum difi. confeg. ergo pote

;1'2[1

aD*)l

omnia fecundüm fe & abfolut& confiderata;

o D

conc. comparativé ad impedimenta in-&

viruag

extrinfeca neg. per quad patet Ad proMt,

alis g

Ex his

ejique (

Iufertur: Si Henricus & ab eo citati

x d

per actum ufquequaque bonum intelligant

m p

actum perfectz virtutis, cum efficaci relario-

» Suitc

ne ad DEUM ejüsque amorem , dandum

aram p

e(fe; quód hujusmodi a&us fine fpeciali gra-

ed 0f

tia fieri nequeat; & hoc authoritates & tex-

is ii

tus ab eo citati convincunt; aft fiomne opus

jo charu-;

defectuofum, & honeftate deftitutum dicar,

um

quod non procedit ex fpeciali gratia ; reji-

jl ejtt

ciendus eft ex dictis.

Eu

f t

ARTICHLEUS-Y.

yr pl

n bomo lapfus ad ejficaciter dili-

fPFCiäli p

endam DEUMBt autboremna-

Qtis;

iura i;-*zaligmt ffeciali gratia?

n[fö&a)

^ Pecialem fibi vendicat locum principalis

Q n

"E

yo

inter opera honefta a&tus , fcilicet amor

DEI, ficut autem propofita per fidem

UM

DEI bonitas fupernaturalem radicat amo-

l

Ok

rem, ira per discurfum naturalem ex effe-

rüque

PA4

&ibus

j

235 be zecef- (J.M.-) £ate gratia.

[

€libus creatis cognita fundare poteft amo-

it; qu

rem DEI naturalem; circa quem

; Ws ed r

X£Andum alium amorem effe effica-

Q obite

eem, alinm inefficacem: przor efP, quo ho-

Qitque db

mo ita DEUM füper omnia diligir, ut fe

] cmfeqtæm

& fua in eum referens firmam habeat vo-

| &omnic

luntatem ejus precepta omnia fervandi &

! Qu etum

eccata vitandi,

Pofterior eft, quà homo

; Bremifial

f

mplicem quandam concipit complacentiam

E

de bonitate DEI , media tamen ad DEO

RUs ifes p

placendum negligit; nec impedimenta pec-

Pt as

cati removet, un

e etiam vocatur pigra ver

RUR

Jeitas: Velleum DEUM ailigere.

Á (

Notandum 2. Efficacem DEI amorem

LU

denuó dividi in affe&ivum & effectivum ;

ionum,

pri importat firmum propofitum in

Jnj,

DEUM omnia referendi, pracepra omnia

RI* poffe

fervandi & peccata vitandi. — Pofferior con-

m f

fiftir ia plena mox dicti propoliti executio-

ne per.actualem & univerfalem pracepto-

| e:j!.*gcliter di

UO ngm

rum obíervantiam & peccatorum fugam;

À

*ed

& quidem quód hzc effectiva dile&tio non

" Qd

ftet (ine fpeciali gratia , facilis eft decifio;

ln

Q'iód veró etiam fine fpeciali gratia ia quo-

" md

iaf

vis ftatu potuerit effe zmor DEI ineffic:x ;

lt Cü

pariter omnibus extra controverfiam eft, ac

[/)

m

i

proinde de fola efficaci dilectione affcétiva

A

quaxlio manet, pro qua

^

1

1 p

J hæC

Notaudum 3. ex NN. Sabmant, Dupli-

N

cem diftingui potentiam : alia eft zz/ece-

l la

]

[flm GWZ

deitfy

| gmtii.

Mï Deun (J. M. .) diEigendum. 233

pod

dens, quz quidem ex fe füfficientes habet

?i

vires ad amorem DEI eliciendum , aftabali-

m d

quo obice accidentaliimpediripoteft, veca-

türque ab aliis potentia phyfica.

Alia eft

Z

diit t

confequeus , qua prater füflicientes exfe vi-

n hi v

resomni caretin. & extrinfeco impedimento,

a f

quz etiam vocatur potentia moralis.

His

pramiflis eft

f qiin

ompto

Refolutio. Homo lapfus, etfi per pro-

;en atl

prias vires poffit amare DEUM efficaciter

dimertif

potentià antecedente ; non tamen potentià

confequente.

Ita poíft D. Thomam NN.

p pf

ï€Q

Salmant. Cajetanus ; Alvarez , Gonzalez,

Medina, & quoad2. part.communis Theo-

D

& r

logorum;

Prob. 1. bars. Homo in ftatu. naturz

poput

j

purz poflet efficaciter diligere DEUM , er-

8o etiam lapfus potentià antecedente poreft

port

efficaciter dili

yxlii ?

gere DEUM. — Prob. cezfeq

Dile&io naturalis DET in utroque ftatu eft

em p

f

df

orum i

objedivé eadem ; & homo in puris natura-

ibus quoad vires non differt à lapfo , nifi

1 ddeälün

T

tanquam nudus à nudato, ergo fi &c. Coz-

equentia efi legitima. — Aut. efl ex pramif-

jl

$.

Cozfrm. Potemtia antecedens eft fa-

Di i

cultas hominis phyfica , atqui phyficam fa-

vf

qio ^

cuitatem non amifit homo per peccatum,

ergo fi hac porentia extitit in natura pura,

etiam in lapfa negari non poteft, — &4ez Go.

du )

'v?ï

0) C?2 Goreto, in natura pura non extitif-

j d "5

$T

f&

234 Dexeceff- (.M.].) tategratia

11]

fe przceptum de Authore naturz efficaciter

| Rülün] 6X

dilicendo, aut fi DEUS ex beneplacito hu-

f d

jusmodi praceptum ibi tuliffet; hóc ipsó

ipedtus

etiam debira fuiffet fpecialis pro eo adim-

BU

plendo grária. Sed

Tifs n

Cozitra eft. Suppofità fufficienti notitià

qi hav |

DEI àt Authoris fupernaturalis homo te-

netur ad eum efficaciter diligendum ; fal-

oprition

f 0poe

tem in primo inftanri usüs rationis, üt fa-

T

tentur citati, ergo etiam pofità noritià DEI

üt Authoris naturalis homo ad efficacem ejus

O0 p

IN ,

tenetur amorem.

Ideo enim primum te-

net, quia obligatio amandi DEUM, radix

Tim o

"r ho

principium , & finis eft ceterorum in ordi-

'&ï"xxü & D

ne fupernaturali; atqui proportionaliter

prode,

eadem eft ratio quoad ordinem naturalem ;

t EU]

ergo.. & fan? ipfa narurz: rationalis con i-

.

Nenter

tio , ut

fe in &inem fium ultimum efficaci-

Wt 10

ter convertat ; abundé exigere videtur ; un-

de reli&tó hóc inani effugió : quoad alterum

ä:wzecedente

€go

Cogtra cft. 2d).

*

DEUS non obligat a

impoffibile, ergo c

u

im ibi fuiffet obligatio

Pïüä j)

ll

diligendi DEUM , hzc dilectio debuiflet

lil F

4j

"P MII Pv

hoiini , fuiffe poffibilis, atqui non per !pe-

cialem gratiam , quia aliàs hoc ipfo ceffaffet

quD.EI,

uq-

N

H»IM s

natura pura, ergo per vires propriss ;

de abfurdé P. Gonet à natura pura exclueit

fitel h Mij

AMyti

folam gratiam fupernaturalem, nam hoc

Pïüb.r

ipfo, quód pzza fit, oportet, ut omne tam

fupernatui

'ale, quàm narurale donum 9r?-

N f

tuirutm

il

egrm |

ad Deum (].M.).) diligendum. 255

ag d

tuitum excludat.

Deim appetitus innatus

enepl-aciäohü

fertur ad poffibile per vires naturz; atqui

n i

appetitus innatus puri horinis fertur ad fu-

g

am naturalem beatitudinem , erpo ea per

)

740. At-

vires naturz eft illipoffibilis. .52

fl

qui bac beatitudo potiffimàm confiftit in

ss hont*

cognitione; & efficaci authoris naturalis amo-

igontum

re, ergo etiam hic per vires naturz homi-

ritiotb "

ni puro eft poffibilis.

"Accedit , quód ideo

fità n

homo purus non poffet efficaciter diligere

defiois

DEUM, quia bono Divino preférret bo-

jm p£

num proprium inordinatum ; atqui fic non

DEUMI ïf'r

foret homo purus, quin imó foret necef-

erorun u

farió & naturaliter mifer ; ergo. . Manet

roput

proinde, quód homo purus per vires natu-

ertt piue

rz DEUM efficaciter amare poífit; & con-

gationo

fequenter homo lapfus, càüm quoad vires

lmum [

nature non differat, etiam poterit potentià

j

æle Hd:*b

antecedente efficaciterdiligere DEUM. Jam

; uo&d

ergo

h

pon U

Prob. 2. pars. Ex D.' "'Thoma hic a. 3.

faift t

Homo i flatu mature imtegra uom indige-

j

Lat dono gratie fuperaddita uaturalibus bo-

rqu 0

uk ad DEUM diligendum naturaliter fa.

hOC IP*O é

per omnin, fed in flatu maturacorrupt a in-

tl

diget homo ad boc. auxilio gratia uaturam

n Puïä

fauantis.

uf

jl

Prob. rat. Potentiaconfequens eft ; qua

prater füfficientes vires nefcit impedimen-

[ u

r

Q

ta, atqui lapfüs homo pluribus irretitur im-

pedimen-

256 Demece[f- (J.M.)-) tategratia

AiD

pedimentis , de quibus füpra, ideo non ha.

futi; fe&

bet cum natura pura easdem extrinfecé vi-

t qu

res, nec poft peceatum retinet jus ad auxi-

iifer

QIm na

lia p

ro efficaciter diligendo DEO; ergo.

Confirm. Dilectio DEI efficax includit

üm, (ed

firmum propofirum omnia potiüs agendi,

qun imj |

& füftinendi, quàm DEUM offendendi gra-

fubindem

viter, stqui in homine lapfo non ftat fine

Dtm fer

fpeciali gratia tale propofitum, utpotequo

a DEUM,

fe extenderet ad obfervantiam omnium le-

Fotttoden

um , & victoriam gravium tentationum;

ts o

e quibus infra, ergo.

i

- Confirm. 2. Repug

nat, ut hoxho fimul

fit converfus efficaciter a

da.finesultimos ad-

zquatos, atqui homo lapfus per proprias vires

li

efficaciter DEUM diligendo ita effet conver-

Obf/lf 1.

füs ad fines2. ultimos adzquatos ; nempea

l

Af

bonum commutabile ratione peccati ; & a

]

!

J

M

) n

DEUM ratione efficacisamoris, ergo. Deiz-

À nj

de hic amor non poffet coexiftere cum pec-

:

Ummh

I

cato , nec poffer peccatum expellere; ergo

oU

eft implicatorius.

z.

giet.

Nam 1im-

D

M Tifor

primis cüm fit a&us naturalis;

nequit difpo-

nere ad juflificationem , confequenter nec

formaliter, nec difpofitivé peccatum expe-

lfs

lere, atqui non poteft etiam cum peccato

coexiftere, quia efficaciter hicamor conver-

xdpe

ES

teret hominem ad DEUM üt Authorem na-

rmdl(mu

turalem, cüm tamen in homine elevato pec-

P pury

eatum à DEO non folüm, üt fine fü

perna'-

adfupen

tura b

ad Deum (J. M.)-) diligeudum. 237

rgrati&

(do n

turali, fed etiam àüt Authore natuxali aver-

x

tat, ex qua ratione recte

tss

Iufertur : Ad amandum efficaciter Au-

E0, u

thorem naturz non folüm exigi defactó pra-

fiour i

tiam , fed etiam gratism fuüpernaturalem;

yotiüs 4

quin imó przter actualem, etiam gratiam

uiïendenüiä-'*

habitualem ; quia fuppofità hominis ad.fi-

o (

nem füpernaturalem elevatione tendit fimul

j u[PDW

in DEUM, üt Authorem naturalem & fu-

n Omülïllüj

pernaturalem, nec ad eum fe efficaciter con-

qentui

vertens poteft ab eo permanere averfüs per

peccatum , ad quod proinde tollendum re«

u homo*i'?

quiritur gratia babitualis.

iegot

pnas'ä

Sol'ountur Objectiones.

p

t

Bjic. 1. contra 1. part.. Homo in ftatu

naturz pure nequir efficaciter diligere

4t05; ne.mþ

DEUM, ergo multà minüis in ftatu naturz

gt

LU M

lapfz, Prob. azt. Homo lapfus juxta D.

Thomam hic Art. 3. nequit efficaciter ama-

fl o

re DEUM propriis viribus, quia ex corru-

p

ptione nature fequitur bonum privatum ;

g. N

atqui etiam homo purus fequitur bonum

, Q

privatum , ergo. Prob. zziz. Eatenus ho-

(

u»n[&

,

mo lapfus fequitur bonum privatum ; qua-

x

tenus pars inferior non perfecié fubdita

n Cum Pük

o

füperiori inclinat ad bonum fenfibile ra-

^ p

tloni diffonum , atqui fic etiam inclinaret

i

j

gl

homo purus , fübjectio enim partis inferio-

neel

ris ad fuperiorem fpectat ad ftatum iutegri-

y t

jj

tatis;

u

2538 Demeceff- .M.].) zategratia

tatis, ergo. — &« !. opponendo textum D*

p. Pl

'Thomz ex eodem loco adduéctum füpra in

Vitidlter

Art. 1. de natura pura.

V. 2. difl. aj. Ea-

tümplen

tenus homo lapíus fequitur bonum priva-

Wedo tot

tum, quatenus pars inferior inclinat ad bo-

pE

num fenfibile diffonum rationi inclinatione

us amp

eomparata ad conditionem ftarüs lapfi ; conc.

lsindugi

inclinatione fecundüm fe confideratà; neg.

L n

Ratio ergo D. Thomz non eft extendenda

ii

ultra ftatum lapfum,; de quo folo loquitur;

Qit li

fiquidem in hoc multa füperiüs recenfiraa

3157 E[go hC

omen-

bonum impedimenta, & ad malum f

mb

ta occurrant, quz facilimé hominem

ad bo-

num proprium pertrahunt; aft ficut in fta-

tu naturg purz hac obftacula locum non ha-

Q fy

buiffent , ita ad praferendum efficaci amo-

Vif

re DEUM t Authorem naturz bono fuo

ff uj

proprio non exigebatur actualis vel habitua-

]i

"t ompi

lis fubje&tio partis inferioris ad fuperiorem

l g[]m (

fed füfficit, quód abfentibüs mox di&tis 2

( pr

malum illiciis , ex appetitu fenfitivo vene-

UR DEI

RI

mentes motus & paíliones non infürrex-

p

Topr

fent , leves quippe rati

o füperior facillimé

i 01'3 l

lo

fuís füperare potuiffet viribüs, undeD. 1

p m

ibidem concludit: Pervez/aeff patura, Qu

SQELV:

zon inclinat ad DEU M faper ommia d-

d

m fit

[2

zendum.

! ")W

Inflabis : Cum inclinatione naturs pu-

R

Qtoy

rz fecündüm fe fpe&tata non ftant vires pro-

NI |

prie ad DEUm efficaciter diligendum; €F-

r

gO.

&T

[

"u [

1]

!

ad Deum ( J.M.].) dz'lz'ämdm. 239

Prob, agt. Efficax DEI amor continet

do temt!

]

go.

virtualiter propofitum efficax totam legem

Ym f

. dil agl

adimplendi per totam vitam ; atqui adira-

pletio totius legis excedit proprias vires,

bonn j*

incinzio

ergo. mdet. r. P. Mezger retorq. Effhicax

actus amoris DEI ür Authoris füupernatura-

yni inote

ytistpit

lis includit virtualiter propofitum efficax to-

tam legem fervandi per totam vitam,; atqui

fidet

eft at

adimpletio totius legis per toram vitam ne-

j (olole

quit haberi absque fpecialibus gratie auxi-

ris

liis ; ergo homo juftificatus non poteft cum

|mdiun/

communibus juítificationis auxiliis elicere

a&um fupernaturalem amoris DEI füper

homirt*

; aü flill[gl

omnia ; quod tamen adverfarii negant; er-

)

go ficut propter graviffimas tentationes &

|

a lo rf'

u k

difficulrates , quz juftificato occurrunt, non

poteft quidem fine fpeciali gratia per toram

mature wff

ss

vitam omnia mandata collectivé fervare , ta-

jl

men cum communibus juftificationis auxi-

Ti fip

'

J mox Id

lis hoc propofitum in a&tu fupernaturali

amoris DET elicere poteft, ita etiam homo

fenfi

purus propriis viribus in actu amoris DEE

gon ^

j

üt Authoris naturalis propofitum efficax de

U^

D |

tota lege naturali fervanda elicere poterit,

€tfi executiva adimpletio totius legis per to-

T

ii

h

tam vitam fit fpecialis gratia. Quare .det2.

uff/ n

difi. ziz. Adimpletio totius legis effectiva

excedit proprias vires, conc. affectiva neg.

yion

Et pariter difi. cozf? Exgo non ftant vires

h

proprie ad DEUM efficaciter fuper omnia

dd]gen /

iligen:

D

s4o DDe n&ce]z'— (J. M. ].)' tALC gY AtÍA

' Bu n

dilicendum amore effectivo ; conc. amore

affectivo , neg.

Fatetur quidem ; illum

! qurhica

tifent,

amorem DEI non ita ex parte fubjedti fta-

bilem & perfectum extitiffe ; ut univerfa-

til gtà

Mu n

lem & actualem totius legis adimpletionem

EI

Trg

importárit, poruit tamen amor ille D

naturalis ; etfi ratione fubjecti firdebilis, &

ebferqti

100 f

in fimplici voluntatis actu confiflat, nihi-

lominus includere efficex propofitum, omnia

Piptim

ia DEUM referendi, & quantum eftin fe;

fl

totam legem fervandi, ficut efficax erat Pe-

fhiie n

Vi ftoyr

tri propofitum , pro Chrifto moriendi , etfi

diu non duràrit; & ficut non raró contri-

Biato g

tus in confeffione efficax elicit propofitum;

m

'['alia

etfi nonnunquam brevi evaporet.

At

cum cirato docent paffim "Thomiftz illi;

| ag

qui ad amorem DEI in o

mni ftatu. fpeciz-

A enf

fiftendo

; Q

lem exigunt gratiam ; ego autem in

principiis e

x Goudin fuprà dedu&is

E I

R. 3. £. VH

D

Cüm enim DEUSuni-

"t ob

li

cuique provideat juxta

füum modum , ali-

n

M

rur(

ter homini p

rovidiffet in ftatu naturg purae,

?lüd ngn (

ita ut füb ordinarià DEI üt n2-

quàm nunc;

turalis proviforis directione om

nes legem

Bdl

l

naturalem obfervare potuiffenr, & reipsi

t 0

plures fervando ; & DEUM fuper omnia

Sïagl Pmïin

1

diligendo ad finem ultimum naruralem per-

!

i

Qu f

"Iittm

ticif

fent, unde ea, qua huic faculrati nunc

obfunt,

ibi removiffer DEUS , ne aliàs to-

DE Qtian

men

ta natura fuo fruftraretur fine , ubi tà

noR

^ d Deum (].M.].) diligendum. 241

grm,

non nepo; refpectu eorum individuorum,

corc t

quz hác rátione ad finem füum ultimum per-

jdem, Ut

tigiffent; hanc actualem confecutionem fpe-

e fub]&&lü

clalis grati» nomen fortiri; licét refpectu

, u u

nature pratia fpecialis dici non: debeat.

(j

Urgebis. Àmor DEI fuper omnia ; &

mor 1 ^

obfervatio totius legis eft afctus naturz fanz;

k f

ergo juxta ordinariam ítatui nature pure

onüfüh j

propriam providentiam non potuiffet fine

JOflmm! ['f

Ípeciali gratiahomo efficaciteramare DEUM

inndi

ejüsque legem fervare.

E. dif] aut. Eft

effci i

"

a&tus proprius naturz fanz , id eft, necdum

morao

peccató corrupre ; conc. naturz fanz; id

n rii 99*:

€ít, que donum integritatis habet; neg.

du

.HW

Ubi ramen nullatenus nego; plura in eofta-

j od ;

tu contrd legem peccata fuiffe; prout fatis

ho

"b

fuprà explicavi, potuiffent nihilominus &

yi lt

hi, qui'deliquerunt, per ordinaria DEI üt

yen

naturalis Proviforis auxilia ad poenitentiam

jeducis

reverti ob liberi arbitrii flexibilitatem.

;D.

Superurg. Saltem ex hoc fequeretur ,

od

quód non poflit homo lapfus porentiá ante-

y nati

i

cédente amare DEUM per proprias vires;

j

t

€rgo adhuc nihil dictum.

Prob. azt. Virés

4

ad bené azendum ex peccato funt dimminutze,

(Tem, 4 "

v

ergo. Prob. azt.Flomo ex peccato originali fit

V J

indignus fpeciali illó auxilió; quod habuiffet

qin

f

innatura pura, item fuit exinde averíus à

j

:DEO etiam üt fine naturali, circa quem in

jf

QU »

5,7

matura pura adhuc recté fuiffet ordinatus,

j

atqui

j

j

242 De sece[f- (J.M.]-) tate gratia.

[7)

atqui bujusmodi averfio, & auixilii fpecia-

tliet in

lis denegatio diminuunt vires ad ben? agen-

Áivuntia

dumn, ergo. E. 4d rmuem retorq. Homo

froem :

ex peccato fit indignus aliis donis naturali-

lomini

bus: ergo etiam ob peccatum his debet pri-

& dman

vari, & 2. di/7. Eft indignus per fe & ab-

V. 1. Tl

folutéloquendo;conc. attentó Divinz Pro-

tntim c

videntiz ordine, neg. Hzc fiquidern ficut

nteceden

alia dona naturaliter debita hominilapfo non

im,yj ;

nepgat ;

ita nec vires ad ben& agendum natu-

TO t

Ad al-

raliter debitas poft lapfum denegat.

VU d m

zerum dift. minz. llla averfio diminuit vire$

At d

extrinfec fenfu fuprà explicató ; conc. in-

ofb

trinfecé, neg.

T n

Replic. Ut homo potentià antecedente

Wt r

offit efficaciter amare DEUM , requiritur

Q df

efficax propofitum ad fervanda omnia ejus

: * COHf&(

pracepra, atqui hujusmodi propofirum e:-

D fl

ficax implicat in homine lapfo; ergo. Pro»

Wofius ](* j

i

ziz. Ad impotlibile non datar propoiitum

L

BET

efficax, ficut enim ad phyfice impoffibile

*j

€hg

propofitum efficax eft phyfic& impoffibile;

nexemmls

ita ad moraliter impoffibile propofitum et-

ficax eft moraliter impoffibile , atqui obfer-

hmm EH:[

vatio totius lepis in homine lapfo eft impof-

T i

fibilis, ergo.

Ex eadem rattone homo ne-

mmem

quit habere propofitum efficax ad venialia

N

-h[is eü t

al

omnia collective vitanda , quia eft morait-

M

ln v

ter impoffibile ; item cui eft impoffibilis

TMl

moraliter ele£tio mediorum, eft etiam mo-

M

$

raliter

lmp j

| gmeit.

ad Deum (]. M.].) diligeudum. 243

dilii o

raliter impoffibilis intentio finis ; atqui ob-

db

fervantia totius legis eft medium ad DET ef-

p n

ficacem amorem ; & hec eft impoffibilis

ons n

homini lapío , ergo etiam propofitum effi-

fs

cax amandi DEUM homini eft impoffibile.

pet f*l &'f«'

E. r. Hec argumenta pugnare contra po-

yDivio?

tentiam confequentem ; non veró contra

antecedentem , de qua nobisíermo. s. a.

fiidt/-

m'milapï['ïï'

difi maj. Ad impoffibilefimpliciter & omni

modo tale non datur propofitum efficax,

;gendumlïïj

epil »

conc, ad impoffibile fecundüm quid , neg.

on poteft quidem de confequibilitate rei

dimiti

0 a

impoffibilis prudens judicium aut efficax for-

mari intentio; tamen dum res duntaxat ex

jan

una parte & ex defectu quodam extrinfeco,,

qui aliundé fuppleri poteft, impoffibilis eft,

M [eq?'

i

e ea confequenda propofitum efficax adhuc

locum habet

Ac proinde , quia obfervan-

0j elgo

tia totius legis.eft impoffibilis eximpedimen-

L:

to folàm extrinfeco , prout füprà vidimus ,

" pmpc

ce If

pO

& aliund? hoc impedimentum à DEO , qui

in neceffariis non deeft , fuperari poteft,

jmpo

yopol

n

adhuc per fe & potentià antecedente pro-

pofitum efficax de legis totius obfervantia

NUL

ngO

a

ormari valet. Pexr quod patet. ad primam

t

Daritatem objetfam. P

h

ca enim impoffi-

t

bilitas eft talis omni mo

;

; & fimpliciter,

i gr

quod non verificarur de morali.

Fel neg.

ib eft

JifPPQ/l-fllm 3

uód obfervantia legis fir mo-

d

Pn* l4

Í eii

raliter impoffibilis , fi naturahumanafpecte-

[/"

P

tur

4

244 De nece[ff- (J.M.]) tate gratia.

Tufjà

tur fecundüumn fuam potentiam anteceden-

tem, hec namque impoffibilitas reducitur

d propo

ad impedimenta extrinleca. — 47 zdam p4-

37 Al

r f

vitatem efi diffar. Ympotlibilitas fiquidem

vitandi omnia venialia colle&tivé fundatur

Jlbam

in intrinfeca

udicii flexibilitare , appetitüs

M ?

t fe

fenfitivi rebe

l

ione, & voluntatis ad malum

roclivis inclinattone ; fecüs eft in mentio-

Q od

EO

nato propofito. — 4dzertium diff. mim. Ob-

fervantia totius lepis eft medium ad effici-

(f ]

u

cem DEI amorem effectivum, conc. affedi-

vum neg. Hujus quippe medium eft pro-

TE

pofitum efficax fervandi totamlegem; quo

0 mm mn :

Pt

ab homine lapío potentià antecedente for-

mari poffe ; fatis oftenfum eft.

Iimbijs

UN(hj

Sokountur. Oljetfiones contra fe-

Muf

cundam partesa Refolat.

^ D

E

]

09

jc. 1. HÍomo in ftatu naturz intepr?

73 um

"

offet fuis viribus efficaciter amare DE-

) Vl[dm

ut Aut

herem naturalem , ergo etiam

!

Yen

homo lapfus.

Prob. cozf. Ideo poffet ho-

l

r

mo integer, quia eii

íte amor foret conna-

W

n?

Lx

d pe

IX

turalis , atqui etiam homini lapfo eft conne-

turalis , ergo. w. Suppleo cauJAlitatem mA4.

M (fe Paï

ei connaturális;

QU

Ideo quia ife àmor foret

Iu q

& quia fimul adeffet fanitas

& integritas nà-

"lbari

turz;conc. fecüs, nég. Natura autem

per

EU

peccatum infirmatz efücax DEI amor non

"d Qh

"i ls

eít prqportionatus.

Irzjfaöi!,

äd Deum (J.M.J.) diligendum. 245

) grm.

m uii

Inflabs. Etnam viribus hominis lapfi

[f d

eft proportionatus efficax DEI amor; ergo.

Prob. Agt. Viribus propriis poteft homo ef-

Al d)

iliss lg

ficaciter DEUM odiffe, ergo etiam efficax

DEFT amor viribus propriis erir proportio-

vt

tre, qu

natus. Prob cm/äg. Liberum odium non

ftat fine potentia ad actum oppofitum, at-

ntads A

; eftinre

qui odium, quo viribus propriishomo odit

DEUM, eft liberum, & oppofitus ei actus

j

[

xdhum 6^

je

eft efficax DEI dilectio, erpo. E 7. Ex

oc probari nimium, & pofíe variis paífim

MOA

exemplis retorqueri.

x 2. d/ff. Liberum

sedium d

odium non ftat fine potentia ad actum op-

pofitum cum fpeciali auxilio ; conc, fine hu-

a

jusmodi auxilio, neg.

i

Urgebis. Sine fpeciali auxilio poteft ho-

mo efficaciterdiligere DEUM , ergo. Pzob,

g a

A9l Poteft homo efficaciter diligere fuis vi-

,

ribüs parentes , benefactores, vel falfos

g

(iti

Jeos , vitam

pro iis dando , ergo etiam

yciter

DEUM verum

en; e

U0

Quin imó S Thomses r.

j

P- q. 6o. A. 5. docet tam bominem ; quàm

Tdeo

PU

V

Angelum peccantem naturaliter diligere

ot Oa

DEUM ür Authorem naturz , ergO, E..

1

d

1n amore parentum , falforum Deorum &c.

(

7 ;lllffg(

plerumque dominari proprium fui amorem.

qu?

R. 2. difparitatem cffe , quód in amore prx-

jfti'

; & t

LO Qraviores occurrant difficultates, fcili

Qd

ii

Cet fuga omnpis peccati mortalis , obíerva-

[

p

tio touus legis ; & victoria cujusvis tenra-

ul

Q.3

tiOn iS P

246 De neceffi- (J.M.).) tate gratia.

4ll

tionis, que omnia in appetitum fenfirivum

Jn, Af

pugnant.

Aft in amore parentum & alio-

T0 natur

rum mapis nos allicir rerum fenfibilium aut

itfmmy

boni proprii delectabilitas. 244 a4dizum g.

Ilem, [vi

D. Thomam accipere pro amore DEI na-

^ qUö

turali Zzc/zatonem naturalem , quie elt ap-

üN fipe

peticus innatus,. vel, prout alii volunt, eli-

lundo

citus, fed femper neceffarius, quó quali-

Ti di

bet res tendit in DEUM , üt bonum com-

1110 n

mune, qualiter Angelus & homo peccans

1vinbis

r

feruntur in DEUM, prout eádem quaft: a.

Ri i.

r. innuit D. Thomas; item etiam fic pueri

i feqüu

fine baptismo defun&i in Limbo diligunt

D

DEUM, ficut docer in 2. fenr. dift. 35. .

QU Q

2. Aft nos hic agimus de amore libero &

UT

electivo, & quidem non de amore concu-

ftfirg f

pifcentim ; qualiter dzmones diligunt DE-

dno lp

UM , quatenus ipfis eft bonus , & eo-

rum efTe confervat, fed de amore benevo-

IT

men :

lentiz , ad quem D. Thomas ob prafatas

diffücultates exprefs& hic art. 3. fpecialem

* ia

RUT

exigit gratiam , inquiens : Iz ffazu matura

corrupta ad diligendum DEUM. zaturaliter

p

AUMT y

dndiget homo auxilió gratia naturam [anan-

225.

t vidos

DHIinQHianX i

Superurg. Memorate difficultates non

obfünt, quà minüs homo lapfus naturaliter

F"v T a

£

"n

(

potlit dili

ere DEUM , ergo. Prob. Att.

Ad impo

fi

ibile nemo tenetur ; atqui homo

IM reü.a

lu

Cng-

. Q

paturalirer tenetur eligere DEUM ,

Jtem.

bl r

t gmi:.

ad Deum (]. M.].) dsligendum. 247

m fl

Jtem.. Affe&us fequitur judicium, atqui ho-

n i

mo naturaliter cognofcere potett DEUM,

(enfiblit

ütfummum bonum & hominis beatitudi-

Ad ii

nem, ergo etiam fic poteft diligere. Ad-

nore DI

Á

de, quód homini per naturale lamen; DE-

y, g

UM füper omnia diligendum effe judican-

j vol:

ti, quandoque non occurrant motiva paffio-

, que

num & difficultatum ab amore retrahentia;

i bonin?

ergo faltem tunc poterit diligere DEUM

Domo ]*

fuisviribüs. . d rmum datam effe difl im-

Adem Qu

ionem im Inflabis. .4d zdum difl. Affe-

&tus fequitur judicium pra&ticum ; . conc.

eitm i

jmn bf

fpeculativum, neg. Sic quippe plura fpe-

culative cognofcimus, quz practice averfa-

ent. dj

mur juxtaid: V/deo meliora probóque, de-

zeriora féquor; jam ergo licet fpeculatve

m

sdiigi

d

homo lapíus judicet in abftra&o & fecun-

dum fe amorem DEI effe bonum , practi-

yonus »

more Y

(

cé tamen, prout ralis amor hic & nunc fibi

foret eligendus ; deficit ob corruptionem

j Ob Pw/

s p

naturz , que major eft juxta D. ''homam

/

J

VU

Circa apperitum boni, quàm circa cognitio-

VL

nem veri; vel cert& fi judicium hoc quan-

P

doque videatur practicum , id tamen non-

DL

M

nifi inefficax eftob tactam mox rationem. Per

quod patet ad additum , negatur quippe con-

fic

o

fequentia, quia liceta&tu non occurrant mo-

TM

tiva retrahentia, tamen adhuc ineft homini

j !

y

P

lapfo concupifcentia affe&tui predominans ;

y

q

ju

)7

qua per gratiam Chrifti fanari debet; patet

j

Ld

4

4

al

248 Demneceff- (J. M.J.) zate gratie

id in habituatis ex prava confuetudine, qui

t;fïiorig pr

dormiente paífione fortes ftant , aft refur-

fit primg

t bfeq

gente paffione illicó cadunt.

Replic. Omnis homo in primo inftan-

Artpoel

ti usüs rationis tenerur DEUM t autho-

Àl 410

rem naturz fuper ommnia diligere ; atqui

lo

non omni homini in primo illo inftanti

d

DEUS confert auxilia füfficientia ordinis fu-

BUf

pernaturalis, ergo prima diftin&tio non fab-

T N

fiflit. Prob. ziz. datur infidelitas negativa

GE' il pl'imj

juxta. communem "Theologorum ; ergo

8 f

DEUS non confert omni homini auxilium

B. d

fuüfficiens ad credendum , /zb/zzo atqui

Ti

auxilium ad fidem eft primum in ordine fu-

pernaturali; ergo DEUS non omni homini

M li

confert auxilia fuflicientia ordinis fuperna-

I lr

turalis in primo illo inftanti,

E,rdfïi pote

H

vim.cum Godoy diff. smaj. . Datur infide-

ftüm ,

j

1

tas ne

a

tiva pro tempore fubfequente a

q ] Ip(ä

1

j

illud ii

ans conc. pro illo primo inftanti

Atn]

[?l

neg. Itaquefi DEUS juxta inferiüs dicen-

"od

da cuivis fufficientia confert auxilia, ira illu-

E h

minat omnem hominem venientem prim

0 h

UE

ad ufum rationis, quatenus circa credendá

)!

lii

ita interiüis pro illo inftanti quemvis edocet;

t

lus

ut poffit petere alia auxilia perfectiora; nem-

q.ppæ

e fidem & charitatem & 1deó fi fe remifse

K

CEP[;

j

abeat, meritó ei imputatur in culpam;

quia tamen non obítante hác illuminatione

Vr

puer v. g. in fylvis enutritus ex de

fectu ul-

«Mp

terioris

l llle P

a

t gmri:

ad Deum (J.M.].) diligendum. 249

Qeni t

terioris przdicationis natuüraliter oblivifcipo-

nt ; Ü "

teft primz illuminationis ; ideo pro rempo-

re fubfequente. adhuc infidelitis negativa

rimie

flare poteft. Nec diczs , quód D. Thomas

UM d

2. 2. Q. 10. . r. infidelitatem negativam feü

ignorantiam invincibilem myfteriorum fidei

lligero 4

; lt

excludarab omnibus illis , qui femel de my-

fteriis fidei illuftrati fünt ; feu aliquid au-

ntia ob

indtiontt!

dierunt. Nam g. D. Thomam non loqui

de illa primi inftantis illuftratione, hanc

elits tt*

yotulm »

quippe; tefte experientià, ob memoriz fra-

gilitatem ; & ingenii parvitatem ; item ob

omini i^

hm

infpirationis, quz myfteria credenda nobis

n in o

ff

)

proponit, obícuritatem citó oblivifcimur;

J

fed loquitur de inftru&ione , quà à docen-

"

te mylteria proponuntur adults feu poft

J

?rdi

ni'S

j

À

ilud. inflans, ubi retentiva major, .in-

l

genium perfectius ,

& intenfior atten-

Dnr?

tio , ipfa quoque inftru&io humanz co-

fabfgue

nitioni 'e

accomodatior.

jimo P^

d

AÀc proin-

ehujusmodi myfteriorum fidei

propofitio-

jl

vincibilis lo-

"L

ne femel fuppofità ignorantiain

"

cum habere nequit, quin imó addit Go-

gientem

a

j

doy; füfficiente illuminatione in primo illo

inftanti usüs rationis negatà, obligare ne-

"

ais &

4/

quit przceptum de actu amoris DEI faltem

" c&lOf

perfecto,

h fg f

j o

wdeut 2. NN. $almazt. Non obftànte

przfatà illuminatione Divinà adhuc in pue

il

,J

ris pro illo primo inftanti effe infidelitater

Y defä

e[ml

5

negal—

D)

25o Denece[fr- CJ.M.].) tategratia

! r ag

negativam, quia lumen divinirus datum ita

cónfuse proponit in eà tenerá aetate myfteria

iftmip

IU ,

fidei, ut habeantur pro non auditis, donec

Qtente ho

xnagis explicit& vel per externam pradica-

tionem, vel per aliam clariorem illuminatio-

Torem nl

« m y

proponantur. Nec diczs: Fides pr&requi-

ritur ad actum amoris, & preceptum fidei

G m

zqué obligat ac preceptum amoris , ergo

n qy,

li ibi fubfit infidelitas negativa, etiam non

Vtte n

u HUthI'is n

poffet.obligare preceptum amoris DEL

Nam mdent ad hoc, ut amemus, füfficere

cogritionem ob(curam , ficut omnis fides

noftra znigmatica eff, & tamen DEUM in

QU a

Cum fu em:

f& ipfo diligere tenemur ; aft pro obligatio-

ne credendi exigitur expreffa notificatio my-

P ecfäfl Q J

fteriorum fidei juxta id Apoft. ad Rom. 10.

! Btüfim

"W p

sopmodo eredent et, quem nom audiertumt,

uomodo audient ffae pradicante? nec etiam

er de hC

preceptum fidei pro illo inftanti videtur

Wo&n

"

obligare, nifi per accidens ; quatenus propo-

It

s

fitio DEI per fidem ad ejus amorem facem

C

praferre debet. — 1. reffozfro mihbi preplactt.

?nnam Pfrfe

Objic.2. Amor DEI àt authoris natur

]j

eft naturalis, ergo a

d eum ponendum noR

Eäc(

indiget homo gratià fupernarurali ;

a&ps

It

ia

*

grat,m;

enim ad quem ponendum requiritur

Vr habe

eft (upernaturalis, unde D. Anfelm.

in Mo-

M

uraliter

nolog. c. 67. ratiozali creatura uat

j

Mp

datum e[fl intelligere - amare qqu apir-

Dotent

mum - maximum eil ommutm.

t C, *

Ho

ad Deum ( ]. M J diigezdum. ay1

4tegm!is

Hoc autem poe inutile es? ii , miff quod

nits daalgï'

) um

difcernit, amet, fécundum retfa. vationis ju-

] axlditii; (

dicium , ergo poteft etiam potentià confe-

quente homo lapfus diligere DEUM ürt au-

etam p

]

rem iline

thorem paturz. m 4f rug. con €4. ergo

ad eum ponendum non indiget homo fpe-

Fides p*

ciali gratià per fe & tanquam principio eli-

at

ciente conc, per accidens & tanquam remo-

n amOfi:s) f

vente prohibens neg. Efficax erpo DEI,

iv el!ämï

ut authoris naturz dilectio, etfi ex objecto

quà tali naturalis fit; attamen per accidens

nemis

ob naturam elevatam ad ordinem füperna-

jcut o

turalem & ob conjunétionem finis naturalis

rame

cum füpernaturali , item ad removendum

aft 10045

peccati obicem & àDEO. averfionem,

exigit-

(a notid

íibi pratiam fu

pernaturalem ; prout füpra

o

pramifi.

Porró Doctor Virgineus aur lo-

j 1

quitur de homine per peccatum necdum

MW? f

corrupto & impedito, aut fi de hoc fermo

jnfamn

fit, inrelli

it amorem fimplicis complacen-

patenis

Fh

moret

tiz & inefficacem , quó DEUM ob ejus

YT

cognitam perfectionem vel dona ab eo ac-

yili [

Ccepta amamus ; non autem amorem abfo-

utum & efficacem fu

per omnia, pro quo

vires naturz lap

mrgh Jj

tem.non habent.

fz porentiam confequen-

Tn

r

u*lïll !

[

-Inflabis ad amandum amore efficaci

p

Anfe]

DEUM àir authorem naturz flat in homine

,;;mt

jl

lapfo potentia antecedens fine gratia üt re-

t !

movente prohibens; ergo etiam fic ílabir

vm[m,'

p

poten-

252 De neceffr- (J.M.]) tategratia,

D

porentia confequens. Prob. conféq. poten

1 femo

tir antecedenti intra fuum ordinem debet

ht land.

refpondere potentia con(equens, ne antece-

W er hic

dens fit fruftranea, ergo fi&c. — 7£ez; homo

tlafm

velut imago naruralis DEI habet potentiam

Pl ol

confequentem ad coguofcendum bonum

V, 4f

etiam füummum, quod eft DEUS, ergo

Tl r

etiam ex vi ejusdem impreffz imaginis ha-

fitd d

bet porentiam confequentem ad fummum

lit, l i

bonüm amandum ; zec oberzzt impedimen-

EOR f

tahuic potentix , quia cuivis potentiz ad

Wi

agendum debetur potentia, ad impedimenta

]i Mm

intra eundem ordinem refecanda, quz uti-

Ts

que eft potentia confequens. , 44 Iuf

Dispty

Juf. amtec.

Potentie antecedenti intra

T ne f

füum ordinem debet refpondere potenria

UI

confequens per fe & ratione fui, conc. per

"e.exfeinj

accidens & in actu 2do.neg. Dum enim

Vg Omn

intra eundem ordinem occurrit impedimen-

tum cum aé&u 2do incomponibile, & folis

d

4

li

[

n

viribüs naturz infuperabile, tollitur hacc po-

, mda

D

tentia confequens , proutfir in homine in

ïlll', nOl

"d

lt

flatu naturz corrupta, cui fubeft peccatum

mortale tanquam impedimentum,* einca-

Wl

li

Ts

cein dile&onem DEI etíam üt authoris na-

turalis excludens, & viribus naturz infüpe-

1 H[Peral

BI

rabile, à.quo proinde tollitur porentia con-

fequens ;. nec tamen idcirco potentia ante-

RP f

Sitjeg

cedens eft fruflranea, quia erfi hic & nunc

m W

in actum 2dum reduci nequeat, poteft ta-

du

1nen

:

lts

] gmh*)

ad Deum (). M.].) þlilige:ialþm. 253

at

füen remotó per gratiam fanantem obice;

ordinm

ficut haud inutilis eft potenria progreffiva ;

ens Iedt?

que erfi hic & nunc vinculis conftricta non

; ha

fit ad aétum 2dum expedita ; attamen com-

ubet p

pedibüs folutis in actum adum progredi

endum 3

vale..— 42 2dwm eff difpar. Quód enim in-

r

telledus eriam poft lapfüm retinest poten-

[rs injje

tiam ad discernendum inter bonüm & ma-

m qd rf

]

lum , & cognofcendum faltem fpeculative

yit l

DEUM 4àt finem, natüralem, in caufa non

(s

M

E

yis p

]

eft imago naturalis DEI, fíed minor lzfio

d imp

;

prout fupra art. 1. pramife. — Aft voluntas

cundi,

"

magis Lefa in primo principio fuo ; quate-

; &

nus per peecatum mortale avería eft à DEO

ntec i

ütfine fuo ultimo , contraxit impedimen-

wondm P

tum nonnifi per vires gvatie vincendum ,

ne ex fe in DEUM àürt ultimum finem effi-

J fu, *

, Di*

caciter omnia referre , sic

que illum füper

ii

omnia dilioere poffit , & lic&t imago Crea-

onibie

j

toris nón plané per peccatum in volunrate

abradatur, non tàmen nifi ad inefficacem ex

vollitut

[ n Olf "

fe manuducit dilectionem. — 44 3£zzz vel

Weg. TIGM. "vel eratis diff. Debetur potentia

fs*

,enfUm )

ad impedimenta refcindenda , fi ea aufferri

queant per aliquid àd eundem ordinem per-

t m

pan

tinens conc.fecüs neg. Aft hoc ipfo quód

J

af

homo ad ftatum fupernaturalem elevatus fit,

ejus impedimentum efficacem DEI dile£tio-

poteïif'

".

nem excludens folis grarix fantificantis vi-

al

t

ribüs fuperari valet.'

"

lueat )

Urge-

$54 De ueceffi- (J.M.].) zate gratia.

ul

Urgebis. Si homo lapfus non habet

potentiam confequentem ad DEUM üt au-

DE

thorem nature fuper omnia diligendum;

nec habebit potentiam antecedentem , hoc

] N

2dum non admittitur ; ergo nec id ; unde

hoc fequitur. 5e4. prob. Omnis impotentia

frron

lj

ed aliquid ex fe ipío & ab intrinfeco re-

pugnens, eft impotentia etiam antecedens,

atqui in homine per peccatum lapfío habe-

ri viribus naturz amorem DEI ür authoris

il

naturalis fuper omniaabintrinfeco repugnat;

hl

quatenus nequit fuís viribus tollere impedi-

Aff

menturm peccati habitualis, contrra DEUM

hi j

üt authorem füpernaturalem fuppofitó ele-

vationis ftatu commitli , ergo fi homo lapfus

Othü)

perdit potentiam confequentem , perdit

etiam antecedentem ad DEUM üt authorem

ädlmpl(

Kaf

naturz efficaciter diligendum; s. malà hic

l

N fm

confundi potentiam antecedctem cum con-

Hf Y »&

T

fequente ; unde fuppofitum falfum eft,

V s

Ti

quód impotentia antecedens fit impotentia

ad actum amoris cum peccato conjungen-

V

dum, íeu impotentia ad auferendum pec-

i

jl

"Uftos

cati impedimentum, fed hzc eft impoten-

tia confequers; qua fimul compatitur po-

(Wf[ ö.

Tun

i

tentiam antecedentem in hoc fitam, quód

u010quor

praícindendo à circumftantiis hic & nunc

"Wt

occurrentibus actus amoris fecundüm fe fpe-

1 Q fl

tatus ab homine elici queat , prout fatis

Dl

N

declaratum eft in pracedentibus.

Wv i

LIBA-

t gmti:.

pd fervauda þ( . M.J.) preceptaete. 255

fus w

DEUMI«

DELIBATIO 1IlI.

t gt

vdenten, ?

De Nece[fiate gratie ad

j ncil

n n

eCrvandam legem , vimcendas

) intrdt

lentatiomes £$9 "uitandA

P&'C Af A.

3

m amecefxi

m lf

ARTICULUS I

)EL i

pfecott

An bomo aäsque (peczal gratia

voller t

conui d

Jervare po[ft frmul omnia pra-

n füpf

d

"

cepta uaturAlia?

b

;0 ü hOIW

d

Otandum 1. ex 'Th. hic à 4. legem

yenen. P

N

adimpleri poffe quoad. /abff autiarm ;

jis

id eft quoad honeftatem intrinfecam

m hP

operum fecundüm fe. $ec4742 quoad ;zo-

qaen

du id eft ex charitate & meritori* ad

" fallit

vitam &ternam , unde à Pio V. damna-

fj m

ta eft propofiio fequens Mich. Baji :

"f0 cone

Commentitia ( explodemdm efl diffinifio

u

uf

ebférvatiomis praceptorum quoad fubflam-

3C t

HAm e quantum ad modusm. Porró iftius,

compammr

de quoloquor, modi feparabilitas à fubftan-

p. f

tia operis fatis liquet tum ex di&is füpra,

ris D

tum quia faciendo id quod przcipitur, le-

(ecund

ii

li

em impleo ; etfi id non faciam ex fine à

4t; P

u

j

egislatore intento juxta communem illam

maxi-

joos Dïw

D

o$6 ^ Desecefff- (J-M.]). tategratie

maximám: .Figzs pracepti mon cadit fub pra-

tf

t dida

cépto; ac proinde cürn finis remotus virtu-

jilife c

tum, & tsotius legis fit charitas, & ratio

W omi

meriti fupernaturalis per fe operi honefto

dum I

naturali non competat, recté fequitur, quód

m my

ficut fine fpeciali gratia opera quadam ho-

m [n

nefta ab homine lapfo elici poffe docuimus;

&if n

ita etiam quadam pracepta quoad fubftan-

peoars]

tiam fine fpeciali gratia. impleri poffint.

unde

T ex f

Notandum ». Quazítionem effe an ho-

*

TR omp

a ferváare omnia

Eu

10 poffit fine fpeciali gràti

D d

przcepta fivé co/fecve id eft fimul fumpto

.

tà ;

Bov

five divifrve id eft fingula feorfim fum

COl

ubi poteítas fervandi omnia p

rxcepta divi-

fivé non in eo confiftit , quó

d quis poffit

Rütürdem

id

fingula percurrere in nullo delinquendo,

lppe

Ífe omnia fervare colle&ivä,

ET

enim foret. po

if]que

fed in eo fita eft, quàd ira ad unumquoc-

Mfv

que proportionem & facultatem teneat; ut

k

nullum defignari queat; circa quod necella-

l

»

?

n

.rió deficiat. Ceterüm quia autem przce-

ZA

.praaliafünt zazural

qua in ordine ad 05-

MT

ine rationis præfcribun-

00 D

.je&ta naturalia à lum

tur; alia /uperzatura

/ia quz refpiciunt ob-

prem t

jecta füper

naturalia v.

g. Fidei, Speit

1 Tinet (

Charitatis;

& modum füpernaturalem me-

Plitgj,:

ritorium , idcirco

,

n ü[: EU

Suppozo, Ex dictis contr

a Pelagium in

hi

N

-nullo ftatu przcepta fupernaturalia adimp'e-

Vr

Opg

ad férvauda (). M.].) praceptacie. 257

J

ti poffe fine fpeciali gratia; fic quippe prze-

cadi

ter dicta exprefsé definit "Trid. feíf. 6. de

etnoti d

juflific. cap. 1. Item /Zgpozo non poffefer-

ins, &t

vari omnià pracepta naturalia quoad mo-

opet *

dum meritorium fine fpeciali oratia, fiqui-

fequ'lmf',ärfï

dem modus hic actus naturales elevet ad fi-

a quan

nem füpernaturalem ; hujusmodi autem

offe d.

uoad füh

elevatio non ftat fine gratia & virtute fu-

pernaturali. Pariter /Z.

T

?ozo contra Luthe-

mpkii p

rum ex fupra ptzmiflis poffe impleri pre-

cepta omnia cum gratiz adjutorio ; prout

et effe KJ.

definit Trid. feff. 6. can. 18. Ulterius Jféppo-

1 femmï

*0 in natura integra ad fervandam totam le-

gem five longo five brevi tempore przter

soríit

concurfum DEI illi ftarui proprium & con-

j prac]

u

naturalem . non exipi fpecislem gratiam , id

u g

quippe exprefsà hic docet D. 'homas &

öe mqilä d

exigit ediam fpecialis illius ftatüs perfectio.

vurc ^

enique

duf

Supporo hic excludi amorem efficacem

ateffi f

DEI ür authoris naturalis , de quo fuüpra;

iF

item cafum gravis tentationis de quo infra;

quett

nam fi ex dictis fupponatur , hominem non

[

od

j

poffe potentià confequente DEUM üt au-

i

thorem naturz efficaciter diligere jam cer-

[ j

K

tum manet quód non poflir omnia prace-

Fldel

pta naturalia fervare, unde, ut locus quz-

anmr

.ma(uf

flioni fit, ab hoc przcepto & alio quocun-

que illud per fe neceff:rio includente prz-

" p

j

* findere oportet.

His itaque fuppoüïïs ^

Í

cum

al

258 Demeceff- .M.].)) fate gratie

0m u

cüm de homine in ftatu naturz lapfe; & de

f&l u

przceptis naturalibus; quaftio fuperfit ; id-

Jyi

circo eít

177 j

Refolutio. Poteft homo lapfus absque

[ 771

fpeciali gratia omnia precepta naturalia di-

D

vifivé fumpta fervare quoad fübftantiam ,

hitara]

Ita 4404

non tamen omnia collectivé.

& a

nmam partem cum D. Th. communis T'heo-

Orpi

logorum, qmead 2dam partem eft contra

I fmturä

Scotum & Durandum.

|

|

1. Milevit. can.

Itf fn

Secunda pars eft ex conc

Tutda

4. & ex SS, PP. contra Pelagium ; qui juxta

Pfïmlti n

PP. Africanos in Epift. ad Innocent. que

&ors x

eft 9o. apud D. Auguft. docebat; quód /-

| P& pey

zue lapfus per propriam -voluntatem legem

E

DEI poffet implere [fu maturaliter in cordt

contra

tl

eonferiptam feve 12 literis datam

?

t o

quem errorem pugnat Apoftolus, qui poit

Rff

quam dixiffet ;

virius peccati lex , fübdit;

ui dadit mobis vidle-

t t

DEO autem gmtms b

Rato etiam

ia

riam per T ESUM Chriflum.

mpletio totius

NT

accedit, turmm quia collectiva i

At |

T0 g

legis complectiturgtiam efficacem

DEIamo-

Rn

rem, quem mox excuffimus, tum quia ficut

CM j

omnia opera phyfica facere absque ullo de:

.

t

um hominis.phy 1cþ

3 ttqu

fe&u eft opus propri

mfliä præ

fani, ita omnia pracepta naturali

a coliecu-

i el'g()

vé implere eft opus proprium hominis 120

d

& integri in linea moris ; ergo competer?

Vi

nequit homini lapfo & corrupto; qui et-

m

adfeérvanda (]J. M. ].) pkææpm ( 259

gmti:z

dem cum homine fano perfectione nulla-

:hpfï:&f?

tenus gaudet.

fipsti

Prima pars prob. 1. ex D. T, ]. hic a 8.

Hono ])z)!cjf vitare ffagulos acfus peccati ,

72002 AHTCHAL 0024AHCS.

lpl ?1

; n

Prob. rat. Impletio cujusvis pracepti

(l

naturalis prater efficacem D E I amorem ;

E (ub

]u

^

& cafüm gravis tentationis non repugnat

mmuns

homini lapfo, nec ejus proportionem & vi-

jup «

res naturales excedit ; ergo. Poteft homo

lapfus fine fpeciali gratia omnia przcepta

naturalia divifivé fervare. 4rec. prob. im-

cj].M

jum; Q

z

l

primis non repugnat, quia feclusó efficaci

Inno

amore non excludit habitualem illius ftatüs

per peccarum à DEO averfionem , atqui

ón g

]i

etiam eft. proportionata & intra vires natu-

rales, cüm fit meró naturalis, nec extra la-

jili

j*

píum eravis tentationis tam graves impor-

ïO]USy qbl

tet difficultates, quales fecum fert efficax DET

7 /Z.UW

amor, ergo fi hic juxta dicta homini lapfo

j

potentia antecedente adhuc fit actus propor-

, MP

tianatus , à fortiori obíervantia cujuscunque

i

lmpk[

alterius legis naturalis viribus naturz pro-

portionara erit.

nl

mnd

Cozfrrm. d impoffibile non ftat obli-

gatio, atqui in homine lapfo eft obligatio

isqe^

ioniti l

omnia precepta naturalia divifim fervan-

(

di, ergo etiam potentia & facultas ea im-

m[äüd

(

ii

plendi.

Nec dicas ex D. 'Th. hic a.4.. 12 quod

a?

0 COPT]Ir

R 2

pafe-

n

r

260 Dezecff- (.M.]-) mtägr»ttiæ

fit p

pofjum

us auxilio Divisoy zon efl mobis omni-

dficicer

offibile juxta ilud Philof. 3. Ethic:

-o imp

&t 01

[ 7 À per n

icos po[fumus, aliqualiter poffu-

»us, ergo füfficit quod homo lapfus pofüt

turmil

fit, clr

pracep:a fervare per gratiam. — Nam

Contra e[l. 'Vàm quia arbitrarium eft affe-

&t00,

rere, quód DEUS intuitu legum naturalium

Amore |

fim ne

femper conferat auxilia gratuira, tum quia

in ffatu naturz purz homo etiam obftrictus

, & pr

| ag

fuiffet ad pr&cepta naturalia, ubi ramen au-

xiliis gratuitis non fuiffet locus, ergo cuüm

| N puny

easdem inrrinfece, etfi non easdem extrinfe-

TL I

c&, vires habeat homo lapfüs ; poterit per

E

DI

proprias vires implere quodvis przceptum

dempto efficaci D EI üt authoris naturz

V5 u

amore utpote cui extrinfecum , ür dixi, im-

pedimentum obeft.

; Rtts ex

b

D

"

Solvuntur Objectiones.

j üge

jc. I. coptra rmam part. Non pote

j

[

QZ

fff" DT

p

roximus dilipi fine gratia, ergo pre-

Lal i

| Uors

"

l

l ]

ceptum natura

le de proximo diligendo non

oteft fervari fin& gratia. — z4z7ec. prob. qm

UT

juxta d

diligit proximum legem implevit

QUj

ad Rom. c. 13, atqui tota lex nequi

t impiert

& hus

ft diligi

fine gratia; erpo nec proximus pote

i 'mplen

fine gratia. 240 amor inimicorum;

condo-*

"m eí

tis, deien*

E

natio injurie , obfervantia caítita

OM

Y

fio virtutis naturalis cum vitz per

iculo iun

&

n

de precepto naturali; atqui non

fubü&t:g;

L

j Tifey

Di«

J]

4

£

Mil

adfervanda ( ].M.].)

epta et. 261

fine gratia, ergo.

3440 homo tenctur ad

"T

efficacem poenitentiam & dereftationem pec-

[ r

cati contra DE U M üt authorem narurz

at p

commilli , atqui hzc nequit baberi fine gra-

lfs

ria, càüm fit incompoffibilis cnm peccato,

N

^

ergo.

Rn Ad rmusm velibi fermo eft de

riomdte

y n

amore proximi fupernaturali, pro quo gra-

tiam neceffariam non nego, vcl dico effica-

jti, Q

cem proximi amorem naturalem feclusá

m o

pravi tentatione & efficaci DEI amore viri-

ii

büs propriis elici poffe; nec exinde totam

U5 GTQUFF

legem impleri; cüm pro eo non plus exi-

n

gatur quàm proximo velle bonum üt fic ei

e

iv

neface-

I) PW:?

non nocere & urgente neceflitate b

Vij Pl'ïæ?:'.

re; quod totum viribus naturz pra:ftari po-

ao

tefl. — Pariter w. ad zdauma vel enim in alle-

; ü[ ^

gatis exemplis urger gravis tentatio, & ita

juxta dicenda vires nature fuperant ; vel

non urger hujusmodi tenratio, & ita facul-

Atf

t£atem natu

d ocip

j;o

non excedunt.

3liuim non

ii

, Nut!

e(t ad rem, cüm fipponat . efficacem

D

I

tld j D

amo

Tonm

ivkid

j

inclafum , quem mox rejecimus

dilipen

ranquam viribus naturz lap£z poffibilem.

f

t p

Objic. 2. cogtra z,part.refol, Yomo iute-

kl P

zp/

ger poreft omnia pracepta naturalia collecti-

Lne

qul[ y

ve implere, ergo etiam lapfus. . Prob, confeq.

(

j

f

eadem eft libertas hominis lapfi & integri,

qprüti

ergoíi &c. m. d/ff. eadem eft liberras phy-

M

C«m[z(

ficé conc, moraliter neg.

Difpar. autem

j

?f

efh iuter utrumque flatum. oatura quippe

j 0

i

integra

Alere

$62 Deneceffi- (J.M.].) £ategratia

A

ddtbil

a

integra eam fecumfert perfedtionem qu

fiyà cor

pars fuperior perfecté cohibet appetitum

tpit de

fenfitivum , ne feratur in aliquid rationi re-

ranqwm )

ugnans, ficque attentà fuavi DEI provi-

d

Qdj q

entià exigit concurfum D E I tanquam fibi

tt tihilo

debitum ad bene operandum in ormnibus

d'radik

preceptis naturalibus ; aft dum hzc partis

28*5) liit

inferioris fubje&io in natura lapía deeft,

plar DE

poteft quidem voluntas omnia feorfim prz-

4l g

cepta vi fuz libertatis implere, quia tamen

]

Xionm 1

] !

poft lapfüm non exigit uniformem

Ti r

concurfum , quin potius pro oftendenda

wv.ïmülm (]

in malum inclinatione ex lapfu orra exigit;

fïcw:.

ut concurfus DEI quandoque deficiat, idcir-

lj

co omnia pracepta naruralia colle&tive fet-

vare n

e

uit.

E

Tj ]gpfo ]

Iu[labi. Eft eadém libertas moralis in

j

Mu

omine lapío ad fervanda pracepta natura-

"0 g

lia colle&tivé, ergo. — Prob. aztec. ideo hac

| mah

i QUi

libertas in homine lapfo deficeret, quia tan-

Ü hüen

quam defectibilis exigit quandoque denega-

| Ptj g.

tionem concurfus Divini, atqui hzc ratio €

& Ra[*um q

nulla, ergo

Prob. miz. Homo integer €

T m]

: hüml

ab intrinfeco defectibilis , & tamen pote

—lä[a mn

implere precepta naturalia colle&ive; item

* qui

Anogelus gratià ornatus eft defe&ibilis, &ta-

I

!t füpe

men poteft collectivé praecepra fuüpernatura-

fiitio

lia implere, ergo pariter. w. eaz/zern la-

LBX lt

Ae

borare vitió, dum allegat non cauíam pro

Ape ls P

eaufa, unde 4//ff. z/4j. ideo, quia tanquam

eie-

ad fervanda (J. M.]-) pracepta öc 263

g

defe&tibilis defectibilitate conjuncta cum po-

(lionio d

fitiva concupifcentie in malum inclinatione

et eg*geüïi

exigit denegationem concursüs Divini conc;

gid rattt

tanquam defectibilis defe&tibilitate mere na-

a plo

turali, quz refunditur in produétionem fui

t

ex nihilo neg.

Prior autem defectibilitas

n n o

eft radix prafatze denegationis, non autem

um bic

eda, licét enim vi hujus pofterioris abfolut&

a If

p

poffet DEUS quandoque negare concurfum

Y

a feor

ad bene operandum, tamen ad finem & per-

m Q

fectionem ftatüs illius oftendendam natura

formemD

intepra faltem in aliquibus vag? hujusmodi

j [

concurfum fibi exigeret. Per qw« patet 4

(u 0

m

]Jroäat.

e ddi

Urgebis, Defe&tibilitas hominis integri

u

h

& lapfi fatis discernitur exinde ; quód ho-

ol

mini lapfo DE US deneget concurfum ad

a

ts m

fervanda pracepta füpernaturalia, item quód

homo integer poteft vitare etiam omnia

qupi

At

venialia, quod nequit przft:re homo lapfus,

erco ha&enus diéta non fubfiftunt

E. Ad.

ceteh

q

IUIAum 7€2. A.

Nam przcisà hominis

doge &

"ii

b !

ad ftatum fupernsturalem elevatione adhuc

(

exigit homo lapfus & inteper discerni ex

mo 10^

tame

)

prafara in malum inclinatione , & defa&to in

iis, in quibus eft ignorantia invincibilis prz-

jj

cepti füpernaturals adhuc fubeft dicta in-

fe&w

f

clinatio. 42 24 difl. homo integer in-

£

yi

[],

/e

tepritate perf

vc

&iffima qualis erat in A.

dam &

R'['v

il

Angelis poteft vitare omnia Venialia conc,;

yn

RA4

homo

q

264 De zeceff- ( J. M. J.) zategratia

ufer

homo inreger integritate natura fecundüm

1t0bfer

fe fpectata neg.

ifa

Deinde qnidquid fit de

tttios fl

ev.

itd

tione venialium in natura integra, nihil

tidem e

exinde favere poteft homini lapfo; fiquidem

in hoc noa folüm fit inclinatio ad rhalum

Rept

Y pra

leve, fed etiam ad malum grave.

Ti Q

Saperurg. Ytain ma'um inclinatio ho.

i pofte.

minis làpfi non obeít, quin poflit przcepta

de d

naturalia collectivé fervare, ergo. Prob, aut.

In homine puro eft etiam diéta inclinatio ;

j ld

| "E d n

& tamen ex dictis homo purus totam legem

naturalem fervare pomifïöt ; Crgo eriam

po-

E

Lfget li t

teft homo lapfus. E. difpar. tactom effe feu-

j p

j

r4 tum ob impedimenra extrinfeca homi-

n D

nem laj;fim obruentia, tum ex diverfo or-

IH4d, t

dine Divinz provideniiz in illo ftatu; fi ex-

titiffet. — /de dic£a fuperins ex quibus etiam

(U0 y

Mll

pmmm, í

Íolutum manet: 4j 4d/cz; quia in homine

lapfo eft inciinatio reli&ta ad bonum, exigit

r nt d f

[ih

fün hOmo

ut quandoque DEUS cum omnibus indivi-

duis concurrat ad ^onum, ergo etiam quia

« 1 li

H.erff

lp

in eo eft inclinatio ad malum , exigit ; Ut

uT tel

quandoque DEUS omnibus individuis fuum

deneget concurfüm , atqui etiam in homine

P &**Pn

^l

k

&

puro foret inclinatio ad malum, ergo etíam

exigeret ut omnibus individu:s negaretur

i ho

t,quæe

concurfüs DEI, & ita nullum legem toram

Q

Mtque

impleret; boc, izquam , folutum . manet. €x

li

dicis; nam etfi fpecialis gratia foret reipe'

T

?i |

p

Nlltinar

€&u individuorurm etiam in ftatu natur&

re

p

ad firvanda (). M.J.) praceptac?e. 265

7) gmti&

ya f

rx obfervatio totius legis, tamen refpectu

ylqilt

totius ftatüs gratia dici non deberet, prout

ibidem ex Goudin explanavi.

|inqne

"

r:-pfomqwïf

Replic. Homo lapfüs debet etiam ferva-

yio d

re precepta naturalia colle&tivé, ergo non

V

minus, quàm homo purus & integer debet

vindini

ea poffe implere colle&tivé. — s 4/ff. autec.

offt p*

debet debito & precepto refpiciente totam

T00. P;'z;xïf

ccllectionem neg; refpiciente quemvis actum

ia i-"ï-ä?

I

hic & nunc in particulari conc. hec diftin-

&io eft D. 'Thomz 3. contra Gent. cap. 16?.

Vl

eroc

Licet qui efl im peccato, uom habeat iu pra-

pria poteflate , qud omnino vitet peccatum,

X

trini

habet tamem pote[Latem munc vitare hoc vel

NU

na

ilud, non enim fpeciale datur preceptum;

ilo i^

quo pracipitur obfervatio omnium prece-

g gf

ptorum, fed omnia pracepta determinata

qo n

funt ad fingulos a&tus in particulari; & ideo

|ponnt

cüm homo quemvis actum feorfim ponere

poffit, rect? ejus transereffio ipfi in culpam

Ommbui l

T00O ethinX

imputatur. Unde ff d/cas ergo homo fuis

[

m [f

$n

virbus reli&us neceffario franget quzdam

d jdi

precepta, E. dift. quzdam vag$ & inde-

um W

terminaté conc; fecus neg. nec hoc repugnat

Dl

Diving bonitati, fed conditio naturz lapfz

üffi; á

(f

us P

eft, quz ex inclinatione ad malum exigit

g^

quandoque deficere fi (uis viribus relinqua-

"b

)

tur, fecus foret, fi DEUS preciperet opus

7b

determinatum ; quod homo implere non

jt

f"

ij

5

poflét

um o

266 De ueceffi- (;]. M.-) £ate gratia.

| alfers

poffet; patet id in homine jufto qui etfi

omnia venialia virare nequeat, quia tamen

tia divi

1 cefli

poteft vitare quodlibet determinatum ; ad-

fitobfen

huc venialiter peccat.

Duplic. Poteft ex di&is homo lapfus

Quitenus

Tit, Viti

fervare quavis pracepta determinaté & feor-

fim, erpo etiam collectivé,

Prob. confdq.

f

Pracepta divifivé & collectivé fumpta non

iInpkrir

differunt ex parteactüs ;ponamus enim, quód

Vititprg

effent decem ; cerré fervans fingula ferva-

racept

; ritrg,

retomnia. Item potentia implendi prace-

pta feorfim debet poffe redigi in actum; at-

( m i

qui fi redigatur in actum , implentur prz-

| Upretn

cepta etiam collectivé, ergo.

Denique vi-

| t 4d omm

! fbl

res fervando praceptafeorfim non minuun-

| Cüts D

tur, ergo etiam collectivé quis fervare po-

tefl, m 2d 122227. In hoc& incateriscom-

| Mttiada,

;|

|

. i,

mitti fallaciam compofitionis & divifionis;

non enim valet: Poffum fcribere fine cala-

; 'ton red

mo hoc & fine fingulis , ergo poffum fcri-

; R p

bere fine omnicalamo , ergo nec valer: Pof-

"fs co

fum fervare preceptum hoc & fingula, er-

Atl f

NI

go poffum fervare omnia, quod idem mox

patet in jufto venialiter peccante ; & in po-

35 C

tente cognofcere veritates naturales divifivo;

T Q

non autem colle&ive. Ex quibus in forma

Tit

&. 2d rmum dif.Non differunt ex parte

foVanda

On

actüs abfoluté & fecundüm fe, conc. com-

^5f

parativé ad obfervantiam aliarum ; neg. po-

12ïli!-

rentia igitur felyandi omnia praecepta 1

rala

-

»

t gra.ti:.

ad fervanda (]. M. J.) p)ææpmdv . 267

jifo i&

ralia divifivé non accipi poreft, quafi omnia

t quie

ii ;

fucceflive percurrere liceret; hoc enim ef-

fet obfervare omnia prxcepra collective , fed

s lm z

quatenus quodlibet ; quod feorfim occur-

rit, viribüs nature impleri poteft ; unde in

mintilt

Id

pofita hypothefi ; an poffit viribüs naturz

impleri przceptum romum ; dum quis fer-

um

vavit przcepta novem; E. Vel hzc novem

museninf

pracepta non poffe fervari colle&tivé viri-

s fingis

büsnaturz, velin fenfu compofito non pof-

yplexi p

fe fervari :omum , nam quia virtus fervan-

" Qalh'üi-

di przcepta naturalia feorfim non fe exten-

implas?

dit ad omnia in nullo deficiendo; ideo de-

, Dog

fe&jbilitas naturz lapfz exipit, ut ei con-

m5

curfus DEI aliquando denegetur.

Ex hi

u

( Vil

atet ad adum c 3tium.

& n at

Dices: Ex negatione concursüs Divi-

nis &dlï' X

ni non reclé probatur impotentia fervandi

ribere p

omnia pracepta naturalia , ergo.

Prob. azt.

yo pl

n

Profatus concurfus non dat poffe, fed po-

nec VV

tentiam fuüpponit, ergo ex ejus negatione

j

v

&i

nonrect? infertur dicta impotentia.

R. diff.

jX

(

Ant. Concurfus DEI naturaliter debitus fup-

fo

eafie

ponit potentiam ; conc. ' concurfus füper-

na'ma iM

naturalis gratuitus , qualis exigeretur ad

quo P

fervanda omnia pracepta. naturalia collecti-

k

fiferu *

n

vé , neg.

;f

ff

jj

"4

u

[ p

ARTI-

777

2698 Deneteffz- G. M.]T) tate gratie

hii D

ARTICULUS -IE

| ?lu'W?Zt [/

! [homas

LAn ad vvitauda peccata mortalia

m dd

E$ victoriam gravis tentationis bo-

1877

smo lapfus egent [peciali gratid?

Állito, ]

Rima tituli pars, quia procedit de pec-

nocenti ]

E

catis contra pracepta naturalia; eandem

Auniln

cum priori Articulo nancifcirur refo-

quhu uj

lutionem. | Superfluum quoque eft hic ali-

Wt h

quid dicere de peccatis contra pracepra fu-

hij

pernaturália , cüm ad pracepta fupernatu-

Q n

ralia inplenda contra Pelagium fpecialis gra-

Vg

tiz neceffitatem afferuerim; Unde

üt l

Quoad alteram tituli parrem Tappo-

; Broltn

no, hominem lapfüm ífuis viribüs leves

| 00; d

quasdam tentationes füperare poffe, item

| d v

|nm EXI

non exigi fpecialem gratiam ad vincendss

ten:ationes ex motivo malo v. g. inanis glo-

| Rif qon

fic , cüm ralis victoria nullà gsudeat boni-

rl

tate morali; Pariter ad victoriarn merito-

Wetria ,

ä

riam , & pro fàlute proficuam fpeciall opus

Tithn

effe gratià omnibus certum eft, unde de vi-

us h

D

&oria gravioris tentationis ex motivo virtu-

h xlfes

tis acquifirz dubium agitatur.

Pro quo et

Refolutio. Homo lapfus nequit fine fpe-

ROR

ciali gratià füperare grave&g tentationem

Pl

At

q

conira pracepta etiam naturalia ; ita contrà

ij i

Oflt (j

Scorum & Durandum communis Theolo-

U R

gorum. Prob.1:. ex Apoft. ad Corinth. 1o:

14€*

um) bünu

",

",

advitanda (].M.].) peecata ctt. 269 '

! gï.arf:

Kidela DEUS , qui faciet cum teutatione

: li

'

proventum » ut po[ftis fuffimere ; Finc D.

TThomas hica. 8. ait. |Qzsquis megar, nos

4 f

orAFe debere , A€ IUHÍIVEIIUP 1. TEMIATOREI y

T

ore omuium. auathematizandum e[ffe mom

j gmii?

dubito, DEUS quippe, prout ex epift. In-

yvosdi

nocentii l. ad Concil. Carthag. deducit D.

i

nl

Auguftinus , ,Quoridiaza prabet vemedia ,

uibus uift freti mitamur , uullateuus vin-

at

que &L

cere bumanos po[[umus errore s.

Prob. 2. raf. Qmravis tentaio eít ,

n p

spilitd

quz attentà fubjecti difpofitione per bo-

um (PECBL'

ni apparentis propofitionem vehementer

allicit ad. malum ,

& mali imminenris

13

yrtil i

propofitione . vehementer retrahir à bo-

no, atqui viétoria hujusmodi tentationis

js vIt

Prob.

excedit vires hominis lapfi, ergo.

ate Pni'

qmiu.

Excedit vires hominis lapfi, quod

i qd u

pugnat contra connaturalem difpofitionem,

T

& prevalentem ejus inclinationem , atqui

o*1d

qorium f

viétoria gravis tentationis pugnat contra

naturalem difpofitionem , & pravalenrem

j fPC»l i

hominis lapfi inclinationem , ergo.

AMaj.

efï; W

pat. Vires quippe hominis lapfi proportio-

g

Pt

nantur objecto fibi connaturali ; cuivis au-

tem agenti connaturale eít apere fecundüm

T !

gt

prevalentem inclinationem.

Mim. prob.

u

Difpofitio connaturalis & inclinatio prava-

fi"

rl

lens hominis graviter tentati eft ad confen-

j

r

füm; bonum autem rationis; pro quo exi-

Qu U

gitur

|

27o De uece[ff- (). M.].) zate gratie.

D

gitur victoria, nonnifi tepidé , & paffione

d'impo

intelle&tum obfcurante nonnifi remiffiüs

l7 gra

voluntatem allicit; erpo.

lipfo in

Cozfirm. Batione D. 'Thomz hic Art.

800 ad

4. homo infirmus nequit ea-praítare opera;

tellenQ

qua nonnifi difficulter exercere poteft ho-

ftam ]

mo fanus, atqui viétoria gravis tentationis

eft opus difficile hominis per pratiam fane-

Runi]

firmirate ho-

Mf ) &l

]

ti; ergo. Unde ex eadem in

minis lapfi, & proniore in malum inclina-

ttiore b

tppítum

tione non debetur ei concurfus DEI ad vi-

€toriam gravis tentationis ; confequenter

100 f

j Wt r

fuis viribüs vincere nequit.

!

j "t

Solountur. Oljecliones.

| C

OOl

O

Bycz 1.

Juxta SS. PP. & Concilia nec

f con

minimz tentationi refiftere p

offumusfi-

ne gratia, ergo non bené reftringitur con-

clufio ad gravem. — g.cuzz Bellarmiso: NO-

: WTom,

Vlifig

mine gratix SS. Patres accipere genera'em

Divinz Providentizmotionem , fine qua bo-

Wt

ni nihil fieri poteft, quz quidem fensü fu-

prà explicató fpecia

lis dici poteft refpectu

An

Ws

Iu

hujus vel illius individui, proprié tamen

gratia non eft.

um

lm CQI

hi

In[labis. Si poflit hom

o lapíüs füis vi-

Qd

xibüs vincere tentationem levem ; p

oterit

i

&um.

(f

( if

etiam füperare pravem, ergo nihil di

Prob. aut. 'Tenetur tam bené ad vince

ndan'f

qut

gravem, quàm levem tentationetm » ?ï

&

^i fice

nqentem j

K gm!: !

ad vitauda (J.M.].) peecaza e$c. 271

b

ad impoffibile non datur obligatio , ergo.

i. 1

Item gravis tentatio non auffert ab^ homine

lapfo indifferentiam judicii & libertatem,

honzli:

ergo adhuc in eo fiat potentia fufficiens ad

: ræüareogf"

refiftendum. — /cced;? ; quód voluntas ob

cere o

"À

fuarn libertatem poteft elicere bonum, quod

Tavis (

minus allicit ; relitó bonó, quod magisal;

xr g^

licit; ergo etiam quamvis ftante pravi ten-

intmmi

tatione bonum fenfibile magis alliciat, quàm

j mim?

oppofitum virtutis bonum, tamen illÓ re-

vf DEI;

lictó pofterius poteft eligere; & ita tenta-

)

cun

tionem vincere.

b

det 1. Godey ad xmum

dift. min. Ad impoffibile tam porentià an-

tecedente ; quàm coníequente non datur

'eäiaüfïv

oblipatio ; conc. ad impoffibile quidem po-

& Conijy

tentià confequente poffibile tamen potentiá

fe i

antecedente non datur oblipatio, zegzf. ut

relttin

ergo homo peccet tentationerm non vincen-

ln

do, füfficit, quód ex propriis viribus habeat

D

potentiam antecedentem , hóc enim modó

Ipere

m l

non neceffitatur ab objecto.creato, fed ne-

g^

ceffitas duntaxat eft confequens ex füppofi-

1111d

ii

tione aliqua fcilicet ex negatione pratiz effi-

cacis ; ficut autem neceffitas infallibilitatis,

p

quam collata gratia efficax infert in a&tu ,

non deftruit libertatem, fed zdificat, ita ne-

") ]gp.rüs

m

l leVem

ceffitas infallibilitatis feu confequens ; quà

A

[W

quis negatà pratià efficaci infallibiliter tenta-

A

j

g

tioni füccumbit, non aufert libertatem fuf-

ficientemad peccandum. 5 d/ess: Poten-

t

272 De nkcej[i— (J.M.).) zate gratia.

Al

ti ponere actu

m debetur auxilium ad illum;

ii

H

"n

US

deberet dare auxilium efficax

| Ya ha

erzo D

ad vincen

dam rentationem, Ítem fi poten-

; lt v

4| tputari

tia antecedens fit in viribus hominis; fequi-

lm volg

tur, quód ficur hzc dicitur potentia abío»

fitcndi

luta, ità abfoluté homo fals viribüs tenta-

Inüerey

tionem vincere poffet, quod eft falfum, ergo.

Ls C 1 60'

.. di,

. Potenti potentià expedità & magis

inclinatà ad actum ; quàm a

d ejus oppoli.

.

É

!l/'?lf[yf/;j

tum debetur auxilium conc, potenti

porentià

l

nata ad oppofitum,

LA fh' /m ,

inexpedità & magis incli

Ut

qualis eft in graviter tent

ato neg. fer quo

atet ad alterum nam potenti

a abintrinfeco

Qu tfe

y

n

lm

abfolu:& talis eft ; cui debetur concurius;

DT ;

hic quippe non

ad poffe , fed ad a&tum er

5 &f g

fentialiter. requiritur j

aft graviter tentato

d mox dictum ; £z-

« Re[þg

concur(íüus non debetura

N

TUl

dem diflinélione utitur u

t odam þrabat. in

quia 2

R

Ug

Inftabis

.ad 3tiam affisuat difparit.

malum qua

le eft bonum deleétabile, refpectu

T^ W dl

inclina-

R

o

boni honeft

i magis allicientis poteft

re voluntas propris ex viribus,

nitimur

At

RT

aliter fe

habet

enim in vetirum femper ; aft

fatis eff pro

Thomask

:

I

refpe&u boni — H«c re[ponfto

babilis.

1

Aug

gdent 2. NN. $4

lpnaut. Cüm in primo

D

wfm

4

inftanti usüs rationis pravis tentatio OCCUP-

7

d atatis incapacitateit

7

rere nequeat ob tener

jl)ztg I) C0

ex altera veró parte po

ft illud inftans nemo

u

rqnl

Tjts

horao lapfus absque omni peccato pe

vivat;

u

gn

u-

n

ad vitamda (]. M. Jl.") peecata eox. 273

um diz

xl &

vivat; hanc impotentiam, qua homo lapfus

nequit vincere tenrationem gravem , adhuc

[rem ii

"

imputari in culpam , quia homo per pecca-

omiRiS) k

tum voluntarié abjecir gratiam & potenriem

pot?ntia D

vincendi hujusmodi tentationem ; Er hoc

vinat

innuere videtur D. Thomas 3. contra gcn-

& fn]fumlïä

tes c. 160. Quaprvis 1 , qui im peccato 1227

ii

7

7

22

vitare uom poffrat per proprias.

2 poteflatem ,

du

umimpedimentum gratia ])7'-1:'/*2'6'74! 7727

giipt

j

oc ezs Imputatur ad culpam, quia bic de-

TA

fectus ex culpa pracedente . eis veluquitur ,

ong

]

quod , tefte D. Bonavent. in 2. difput. 28. a.

yia d

u

2.,confirmatD Auguflinus : |9z;z bomo

a

noluit vitare peccatum , dum potuit, infli-

«

Ti

MU

6u

(2

Et

^

efe ei, ut mom poffét , cim velit.

privll

hzc Refponfio eft xqué probabilis.

j

ngïal

Tertia Refponfio communior Thomi-

p

l

ftarum & mihi probabilior eft, fufficere ad

qpmt

hoc ; ut alicui non vincere tentationem im-

putetur ad culpam , quod ejus libertas &

ubl

jj PO[C

indifferentia illam vincere poffit cum gratiae

auxiliis,

ribus

2

Hanc Refponfionem innuit D.

Jit»

"Thomas hic a. 4. & 8. & contra gent.c. 159.

7 j

Item D. Auguft. L. de grat. & lib. arb. c.

I6. ]deo DEUS pracipit Aliqua , qua mon

mil

3

Dolfumus , ut moverimus , quód ab 1llo pete-

j

re debeamus. Nec obftant di&ta art. prece-

f g

i5

dente im. Confirmabis, Nam inter obfervan-

ul

tiam cujusvis pracepti naturalis & inter vi« «

hd

f

y

oriam gravis tentationis aperta deducitur

PCCC

diffe-

av4 De weceff- (Y.M.]) tate gratia.

4l

differentia ex hominis lapfi infirmitate ht

Sed

L &quid

&enus explic:tà.

| ürüpen

Urgeba. Si lapfus ex tentatione non

| Qd

eft culpabilis fine data fufficienti gratia; tunc

Wt non

ratia erit occafio peccati, arqui hoc eft ab-

HHA

^

MP..

[

"i

[

urdum, ergo. Prob./éq. Lex eft occafio

[j

H

I

peccati, quiafine lege non datur peccatum;

d n "

ergo pariter fi absque gratia non detur la-

ij F

píus ex tentatione , gratia erit occafio pec-

cati.

t p

w. difpar. effe, nam lex eft occafio

peccati ; non przcisé, quia fine lege pec-

od

l) gïaüæü

catum non habetur , fed quia lex non m

mïükm !

niftrat vires ad vitandum peccatum, aftgra-

quöü UT

tia; cüm vires pro fugiendo peccate pr-

beat ; occafio peccati nequit dici.

u

Cf r

Superurgebis, Etiam gratià vires non

(l

]

- przbente objectum creatum necdum necet-

m )

ïlltxm gl it

fitat; nifi totaliter abíorbeat judicium ratio-

nis , atqui tentatio gravis non abforbet ju-

tälenpur Ql

[/) IT

d)

dicium rationis, ergo.

AMim. patet, Quia

Hf

füblató rationis judició aliundé nulla pote

U 1

'"ninm

[v)

effe imputabilitas.

Maj. prob. Gratia non

uN

Á

dat; fed füpponitlibertatem circa objectum

VRU

D

creatum , ergo gratià abfente adhuc flat li-

!'ïffyz

bertas circa obje&tum creatum,

E

4lls

ts

fe

| fe&u

cozfeq. Ergo abfente gratià füfficienti adhuc

Brar

As

puci

ftat libertas moralis, neg. phyfica, /2/difl

nucf

Stat inexpedita & magis inclinata ad fuccum-

t b

"bendum tentationi, conc. ftat expedita

tid

üne f

ere

h h

magis inclinata ad vincendum , neg. Lib

M

ta$

(mml[)m

7 gmt:'f.,

ad vitanda (J.M.].) peccata &?c. a7$

nfii?

tas equidem phyficé & entitativé non aufer-

E

V

tur urgente gravi tentatione ; aft qvia ex fe

tentttt

expedita non eft, hinc negarà füufficienti

"i grztj

gratià non videtur lapfus imputabilis ,. ficut

qui x

non ablatà quidem phyficé porentià progref-

;

[er d

fivà, fed ramen non expedita ad currenc

umb

r p«

deficientia in currendo impurari nequir.

ii &t

Replic. Ex hac doctrina fequeretur , ad

jr o

- ncn peccandum gratiam non exipi. cüm eá

J i

fine k

prafente adhuc peccetur. 7/ez; quód nega-

tio gratiz fit certa peccati excufatio, ubi ta-

lr

men hzc patfim negant SS. PP.

Preterem

camum ?

quód adventus Chrifti fit. occafio peccati ;

l p?cCäïeïg

nam fi homo lapfus cum folo generali con-

r dn.

curfu reliétus fuiffet , non peccaffer legena

; ys

. Qifficilem violando ex defe&tu pratiz ; nunc

y t

autem gratià per Chriftum collarà multipli-

j

[ judiC

carentur cum transgreffione peccata,

quim

]On Qbfor

4mo hz. transgreffio

nes ; cüm peccaminofze

M ;!ff. Ó

l

J

pro tunc non extitiffent; etiam redemptore

Pal

j

;

[

non eguiflent , nifi ex fuppofitione pratiz

jj G

uffhcientis per Chriftum conferendz; Z

r

terius fequeretur , quàd in natura pura füc-

cumbens tentationi pravi non peccaret ex

j adhlïïïi

qun.

defectu prarie , ubi tamiea peccaret nunc ;

fifioe

ficque pauciora forent peccata tunc ;

quàm

lvt

nunc funt poft gratiam Chrifti.

Dezigue -

u

quód fine fpeciali pgratià faciliüis perfcvera-

j

tet homo , quia fine ea non

ccaret pravi

tentationi fuccumbens , (ed

la

üm deberet

|

iïa,c nïägfïl

$53

vincere

276 De meceffi- (J-M.)) tategratias

fü

[

[

vincere faciles , nunc autem cut pratia dé-

I fi

beret etiam vincere graviores ; ubi facilior

eft lapfüs, atqui omnes hz fequelz funt ab-

. i gt

furda , ergo. m. d rmum neg. feq. Nam

! l'orqtos

confundis oratiam fufficientem cum efficaci;

t0ne f

ad non peccandum enim exigitur oratia ef-

M a

ficax, per quod non obeft, pratià fufficien-

1 Yoln

ti przfente peccari poffe. — Unde 44 2dwz

1 XD, p

». SS. PP. docere ; quód pratiz efficacis

- D Ts

negatio nequeat excufare peccatum ; quo

Rn r

ipfe fateor , prefupponitur quippe grátid

Vr

P

fufficiens. 42 3tium pariter fequela fala

Pt g

ef. , fiquidem Chrifló etiam non mifsó ad-

Bol

huc DEUS fufficientes daret gratias ad vis

TY

&toriam gravis tentationis, aut fi eriam nort

ts 1j

daret tunc, tamen Chriftó füppofitó tot ei-

DOETSR

ficaces confert gratias ad praviutm tentitio»

[/

LEU

num victoriam; ut pauciora iü hoc ftatü

mmlh Ob m

commiittantur peecata, quàm ibi fuiffent ex

TU i

!

facilium przceptorum violatione; Per qwoe

l

T r

atet ad gtum. — d gium., Nel neg. gravt

TA

M )

l HO

Ü

tentationi ibi locum fuiffe ob fpecialem fta-

1

A

tüs illius dire&ctionem , vel fi fuit; tungi-

)l

NI

d

lud ipfum , quod ibi per naturam valuiliet

n

3

homo , id nuncper gratiam praftare potelb

Wm

lr

ficque denuó peccata non augentur.

*

ilint )

6tum. Rimus in 3tio.

: lap

i n

Dupli. D. Thomas 3. contra gent.

? ln

»k

loc. fupra cit; exprefs& docet ; ideo homint

)

imputari ad culpam peccáta; quz nece

"

a:

ro

d

fl

ad vitamda (Y. M.].) peccatache. 277

"

MW

)

;.3.

u

rió ex fuppofitione negarionis grati: com-

AU f

mitür, quia voluntarie pofuir impedimen-

ydi f j?.-

tüm pratiz ; ergo D. Thomas non admit-

uüt prarias fufficienres urgente pravi tenta-

p

Jvf

av

none , fed ficut damnati peccant fuüccum-

tur u

bentes pravi tenrationi ; quia per peccata

at hod

fibi voluntariam fecerunt gratim privatio-

E.

T

nem, ita etiam fiet in homine lapífo.

«t d

D. Thomam vel loqui de gratia habituali,

atüm; ?

quam peccans deftruir, vel de efficaci, qua

in probabili fenrentia nulli nepatur, . nifi ob

pup

[

pofitum obicem peccati; vel loquitur in hy-

ji!

pothefi abfoluta; quà poft peccatum DEUS

f

onn

onis

IN

abfoluté poffet negare gratiam , & nihilo-

u

&tf

miinus transgreffiones imputare ad culpam,

ppo

(

non autem pro nunc fit; Unde 24 parita-

vitm

fem . con[Cquentis. difbaritas effl. Croia da-

mnatis ob fua peccara eft illa neceffitas vo-

r

sl

iil

lw

luntaria in caufà , quod fufficit ad impura-

*

tionem peccaminü(äm

*

aft quia pro hoc

ne P"J

(e t

J

Q

flatn privatio oratiz füflicientis non eft pe-

M

na pro peccato promulgata ; ideo nec eft

eClnl f

voluntària vel przvia; Eódem modo fàl-

l ful[f v

ii

Vabis alias SS. PP. authoritates, dum modó

grim

gratiam homini lapfo adeffe, nunc abeffe

lemlePo

inquiunt: Pariter conciliabis ,. fi dicant ho-

uaenmf'

mini lapfo nunc adeffe potentiam ad refiften-

qutt

dum; nunc veró deeffe, in priori enim de

IA

phyfica; in potteriori de potentia morali &

j 1d€0

j

Bxpedita illis fermo eft.

l]

$3

73'1?7!;":.

x

278 Denmeceff- (J. M.]J.) zate gratia

| [717]7

3

Triplic. Vi&toria gravis tentatiosis cir-

! Vieton ,

ca praceptum naturale cft naturalis; eroo

|

fie; 1

pro ea non exigitur gratia, cüm fit actus

|lmm c.

naturz proportionatus.

2do. Ponamus;

lt dont

quód quis lapfus in peccatum ex inimicitia

| it Goudi

pulfetur gravi tentatione ad venerca; qui

|itet pen

priüs exacté fludebat continentiz ; atqui ta-

( &e

lis ex contracta priüs confuetudine & majo-

ocenge

ri ad coflitatem inclinatione poteft vincere

Grtlun

tentationem ; ergo, pracipué quia ob bo-

num famz hanc , vel edam aliam rentatio-

nem gravem v. g in exponenda vita pro de-

Uter

fenfione harefis quisvincere poteft, w. Fz/-

. Qfün

fftatem rmi ofleufam effe ex dicfis de amo-

Ti

re DEI efficace, vel in. forma diftinguere

féntgroni.

D s.

Z

d zdum diff.

po'eris ex Superurge

U r

Ín rali hypothefi pulfaretur quis tentatione

A nb

gravi objedtivé, zraz/eat , fübjective, neg.

T r

QGravitas veró tentationis confideranda e

D Done

ex difpofitione fubjecti, aut cert& fi prafa-

4h f

]Ul'ip

ta rentatio gravis evadat , ceflanre allegata

ls Tior [Ir

iX

inclinatione ; exigetur fpecialis gratia; 4

NI

ï]'m requl

t

ndditum dico: Exli fors quoad effe&tum ex-

"

ternum quis vinceret amore famz. tentatio-

-&US;ne:

nem gravem veneream , id tamen non poi-

íe quoad affe£tum internum , vel certé in

LT

fimilibus non ita vincitur rentatio, quin nog

"tf

fuceumbatur.altcri graviori v. g. proprii

W

i pof

.

honoris, &c. . Aut denique fi amore virtu-

i

tis requifite hujusmodi viéctoria reportata

"ipun

videa-

",

D

t grali:

ad vitagda (].M. ]. ) þecmm ec. 279

rentattt

videatur, E. Id ipfum effe donum DEI

aundt; d

fpeciale; prout D. Auguft. L. 4. contra Ju-

cüm t

lianum c. 3. & epift. 130. opera genulium

inter dona DEI recenfet.

Bonitas namque;

d. ur

f exin

f

ait Goudin, D. Providentie exigir, ctiam

yend

inter gentiles praclariora aliqua virtutum

ntig di

opera & exempla ; ne honeftatis bonum in

udire

focietare humana penitus extinguatur.

otetid

Coro//æzkz'um ad z. präædmzæ Zr-

j qui

tcalos.

aliam &*

Ueres r. Qualis exigatur pratia ad vi-

qaviap

".. Goriam gravis tentrationis ?. /4zze e-

Po.et i

db

Jfpoufionezs certum. eft pro victoria gravis

tentationis circa przceptum füpernaturale

mi v

4 m

exici fapernaturalem gratiam, unde de fo-

us t

la tentatione circa preceptum naturale ex

motivo virtutis acquifire quaftio manet, pro

dojedi

oniiden

qua R. non exigi imprimis zra£iam hbabitua-

&z; fiquidem viéctoria hujusmodi tentatio-

certe 1

d

nis non fit incompartibilis cum peccato; nec

J

s

etiam requiritur azilizgsm fapernaturale ut

priucipium elicieus , cüm talis , victoria de

L o

fe fita&usmere natüralis, zec erizm ut prin-

"

cipium expediezs , quia, àt dixi; viétoria

p )

yd

"l

przfata peccatum non expellit; nec fufhcit

concurfus DEEI efficax ordinarius, quia hic

CUU qüln

non dat poffe, fed füpponit, ergo manet;

rA

p

quód exigatur aliquod fpeciale auxilium or-

J

dinis naturalis tranfeunter dans poífe ; qua-

Rori

m

tenus

4

280 J2Deneceff- (J.M.T.) zategratia

M]v'.

tenus intelle&um vehementer allicit ad co-

L

guitionem virtutis & expellendamuogie

; Bbit n

vehementer animutm pulfat, boni apparen-

Q tentat

H

tis cognitionem ; quà iliuftratiione du in-

qud pro

telle£tus quafi elevatus judicium practicum

, nb tün

! Bünus fl

format: $atiws effe bic & numc ampledii

Donum virtutis, jam illicó excitata voluntas

: ttdinarjs

duéctum íequisur, & tentrationi refiftit. . Per

M

odf

quod tamem uon o

L'(,J[j

r

ef

defaétó hominem la-

tim 55 p

pfum, utpote ad í

m füpernaturalem

.

elevatum , dum rentationi refiflit non ex

n jj

motivo inhonefto, hoc ipfo communiüs

lj gmia ü[

refiftere ex motivo fupernaturali ; ficque à

F

DEO pro tali victoria conferri auxilium fü-

QUi o

pernaturale, éftque modus hic valde con-

o p

formis altiori circá nos Divinz Providen-

Tente o

tiz ; aft refponfio noftra fpectat ad illud;

PUL

quod per fe, & de neceflitete exigitur.

! m"güfndi

u4r.2. Àn gratia hec naturalis pro

| ïB]i&og hai

vince??cï

a gravi tenratione conferatur per

BU fen

Chriftum , & quomodo à PP. conrra Pela-

ORU

WO t

gium vocetur T'heologica ? x». 44 mum

* ln

affirz. quia-tefte Scriptura dona

ratuita &

i

e

nti or-

Werce[, lde

pecialis modernus Divinz Provi

m flkr

do per Chriftum dispenfat, & 24 2du; SS.

[ q

*

PP. contra Pelagium vocare pratiam 'T heo-

TM

logicam proprié ralem illam ,. qua ad opus

* (

bonum meritorium & victoriam rentatio-

h

num fàaluti eternz conducentem exigiturt »

"lttüne

m ele

gualem gratiam Pelapius neceffaria

l ïransfo

t

nega-

] gmt,ü

advitauda (J. M.J.) peccataete. 281

dl ia

negabat.

Dum : autem etiam Pelagius ne-

lendn, d

abat neceflariam efle gratiam pro vincen-

boni p

da tentatione ex motivo honefto naturali;

"]

Ipon u

ii

quod probabiliter etiam aliqui "'heologi te-

nent, tunc hzc gratia à nobis hic afferta eft

m p

t o

minus ftricté 'Theologica, feu potius exzrz-

ordinaria, fiftens tamen intra limites natu-

u

a

rz & ad falutem non conducens, quam gra-

tiam SS. P?. non intenderunt.

j ho

4

N

44r.3. Anin homine lapfo; pergra-

ip

efl&h j

tiam jam juílificato ; adhuc prafata fpecia-

lis gratia fit neceffaria ad viétoriam pravis

fo core

tmlï

rentationis? xer gezeraliter affirm. Godoy,

quia etiam in juftificato adhuc manet rebel-

nl

!

bic v

Jl

)Uv

w

lio partis inferioris contra fuperiorem , ma-

inc D*

nente autem causà manet quoque gratiz ne-

ceffitas; czterüm ego cum INN. Salmant.

pehu?

T

diftingaendum judico; licét enim ob pravos

relictos habitus recenter juflificatus fxp&

'c fii

cnfea

?I

gravi tentatione carnis vel demonis pulfe-

tur, quia tamen gratia cum virtutibus infu-

p. o^

fis habitus vitiofos totamque füppofitum

| h MU

Coercet , ideo vires ad victoriam tentatio-

o D!

Ui

en

num fugoe

23

eret accedente Angelorum cufto-

erl

]l

dia & ali

Is ftatüs

ratiz fubfidiis.

Et licet

MI vtl

attentis hujusmodi przfidiis tentatio non

griti

videatur fubje&tivé efle gravis , manet ta-

)

qu

T

men gravis fecundüm íe; aft fi tentationes

ori !

(l

occurrant oraviífimz v, g. qua proveniunt

j

$x transformatione dzemonis in Angelum

ecefïal*vm

h

$5

lucis,

D

282 De meceffi- (J. M.).) tate gratia.

; Itit de (

lucis, vel quz exigunt propriz vitz, fame,

& filiorum contemptum, autr nimium ve-

Alerie

tem effe

hementis ad vitium quoddam proclivitatis

tiferyapt

reíciffionem, tunc fentio cum Godoy.

Quar. 4. An homo purus fuis viribüs

ii e

jii m

poffit vincere gravem tentationem? x con-

ä

DAM

formiter ad dicta velibi tentationibus gra-

vioribus fubje&tivé ralibus locum non effe

| «f 0f

:',sz, It

ex ratione data, vel victoriam vires homi-

|

|

]

tinm i B

J

]

nis puri non excedere, quia cüm gratiz fpe-

ciali ibi locus non fit, ad vincendam tenta-

]

|

|

^0 ]

:|

N

tionem obftringi non poffet, nifi ea foret

( D.EUS Ut

potfibilis.

] O Mi

Quar. $. Qualis ad diu non peccan-

| [b g

dum contra precepta naturalia exieatur gra-

tia? & exigitur habitualis ita D. 'Th. hica. 8.

; Qui i

4 etn Tij

?

J"Aptequam bominis ratio, im qua efl pecca-

luper (XP //(

um inortale, reparetur per. gratiam Jan-

ificamiem , potefé ffmgula peccata morta-

Wnefer

M.

i

menmm

lia vitare, €» fecundum . aliquod. teupuso

.

V

uia uon e[t uecefje , quàd Cozt.

4

/

D7 peceet i

"I nj

atiu, fcd quod. diu maneat absque peccato

Bl

4ljo quia pecca-

m

sportAli , effe mom poteft

tl

tor DEI inimicus orbatur plurimis actuali-

RU

bus auxiliis ad tot fervanda preecepta requi-

firis, Itrem protectione fpeciali Divinas tenta-

NT

Quf

tiones przpediente , infpirationibós quoque

) [E&(

crebrioribüs internís ,

um interim his re-

Nf

i,

motis fortiori ariete impetit fpirirum carnis

; Ri

PI'O-

i q L][Omm)

rebellio, dzzmonísque fug"eüiþoþa queis

inde

ad-vitauda (].M.].) peceata etc. 283

£tl

inde de facili peccator victas dabit manus.

ts t

-Adverte £amen gratiam habitualem non qui-

mimiu

"

]

dem effe neceffariam ex parte zerzizi, càüm

x PLOC j

obfervantia legis naturalis fit in ordine na-

odj

turali, eft tamen neceff2ria ex

y f

3IG

P»We princi-

1en'1? LW

f ob rationem tactam.

Dices: Juxta D. Cyrill. L. :o. in Joan.

tioii r

c.8. Obfervautia mandatorum efficit chari-

um m*

tatem., liem ex operibus dicitur juflificari

virs t

homo in Epift. Jac. c. 2., ergo obfervantia

m gradæ-]"-*

legis naturalis poteft przcedere gratiam ha-

endunt

bitualem , unde apud Ifai. c. z.. Poftquam

| mü el

DEUS precepit obfervantiam legum, fub-

dit: $i peccata veffra fueriat freut coccimum,

| n pv

quafi nmix dealbabuntur.

R. preterquam

[äe 103

i

quód ifta non probent, poffe ND. 4iz ali-

1

- fa

)

quem vivere fine peccatis a

bfente oratià, in-

quá t

uper expZco 12245 obíervantia mandato-

g

rum efficit charitatem quoad intenfionem &

TT

augmentum conc, quoad fubftantiam neg.

Non enim efficit phyficà fed moraliter &

/h

meritorié , opera autem charitatem & gra-

[

) fü

uj

tiam habitualem przxcedentia nequeunt effe

) qu

ejüs meritoria, üt infra dicemus.

Alterum

opponitur nudz fidei fine operibus morruz;

p

quod non eft ad rem.

L

In 3tio Prophetalo-

WIU

quitur ; tefte D. Hieronymo, de hominibus

of

W

juftificatis , quos allicit ad bona opera legis,

ut reliquias peccatorum per poenitentiam

nfellm p

ablutorum; fcilicet poenas deleant; vel ipfa

(p]ïl[üï

""

o

: venia-

MURAM

[u

284. Dezeceff- (J.M.]). tate gmtiæ

A

venialia, in quz jufti quoque incidunt, evi-

| Mj. H

tent.

ANec dices pro aCtu naturali non. pe-

; lbjeo

tirar principium füupernaturale nam y. dift,

; Detorem

non petitur principium füpernaturale &

3v

; Dürte at

pi

i.;:.a

icum conc, morale & removens impe-

L

dimenra moralia culpz neg.

-aBn

-Quar.é. Àn ad diu non peccandum

: fifeny,

mortaliter contra przcepta naturalia prater

| r eg

|

gratiom habitualem exigatur auxilium fpe-

|

j f

ciale actuale? ».. cum D. Auguft. L. de cor-

| lr pf

rept. & grat, c. 1. affirm.

Verba ejus fint;

I&men i[l h

uec It2 ut cuim quisque f'uerit. à peccati da-

? m&hïh I

muntioge liberatus, jam mon iudigeat libe-

vatoris fb auxilió, féd ita potius , ut ab ille

Pär lfet dl

audiens : Sime me milil poteflis facere, dicat

T0 Qf

& ipfe: Adjutor meus effo; — Ratio eft; quia

gratia fanctificans non aufert rebellionem

0 od

appetitüs fenfitivi ; fed folam rectificat &

| MDEO;

fànat partem füperiorem; aft, dum alià lex

hi

T

in membris collu&tatur cum lege mentis; du-

ETA

bia flu&tuat fpe fzpius utraque ex parte

lhus 9 al

alea, quin imo quia gratia fanctificans non

L [

nifi debiliter recipitur in homine, manet in

]

Witn (

eo inftabilitas & imperfectio fübje&ti in mo-

D

l

do operandi, per quam facilé àt aura mu-

TIngn

tatur, nifi identidem pratiz Divinz flaverit

aufter.

Dices: Vitare omnia peccata & imple-

re omnia przcepta eft opus hominis fani;

atqui juftus eft homo fanus; ergo. s. Zf

md] D

egm!i:

Ad vitauda ( .M.]-) peecata ebe.. 285

dncidusg

Éj Eftopus hominis adzquaté fani per

i m

fubjectionem etiam partis inferioris ad fuü-

k ninsé

periorem conc, inadzquaté fani folüm ex

parte rationis nep.

Dum autem D. Tho-

eritti

moyetb a

mas 3. p. q. 62. a.6. dicit: Mzzima gratia

poteft. vefifleré. cuilibet temtatiomi &j comcu-

y p

pilcentia w explic. fab. diff. Poteft refiftere

ag

per fe & ex fua natura conc, refpectu füb-

jedcti & flatüs in quo eft neg. licét enim vir-

nuxiliugl :

ru[l. L [

tus gratiz füperet vires concupifcentiz, quia

"4

tamen in nobis velut in fubjecto infirmo &

"T

Til

r p

inftabili recipitur , facil alteri cedere copi-

tur ; nifi a&tuales ei fuppetiz dentur ab alto.

) il

"

pariter dum hic a. 8. docer; hominem ju-

j t

i hn

ftum omne peccatum mortale , quod in ra-

tione confiftit, vitare poffe, loquitur de pec-

iif

; iddi

cato, quod ficut ratio ex pverjroze «volumt a-

tis À DEO d fiue ultimo contraxit ; ita poft-

n s

)

m

J

quam fanata eft per gratiam vitare poteft,

; di

non autem loquitur de peccatis provenien-

od

t

K v

j

tibus ex rebellione appetitüs (enfitivi, quz

diu fine gratia vitari nequeunt, cüm circa

n (b jícuP

appetirum fenfitivum homo per habitualem

jn; P

gratiam non fanetur.

ij

pit

Ü g

Dls j j

n'f

x

homlm

j

2 MM

ARTI-

hd*

286 De seceffi- CJ. M. J.) taze gratit,

hi f

ARTICULUS IlL.—

fratitm, d

Syp ]

ANlum bomo jufias per ola ordtiza-

Tentalia qo

via gratig auxilia , gratia [anciifr-

illis m

cAmti Aunexa , citra [beciale priwilegi;:m

Tüm feu

fMfft omnia peccata vwvenialia . collecti-

lt f

|

'we fumpia per totaum witam

]

tUtmym e]

efj ugere?

JUSV ven

Um tefle Spiritu S.. Zuffus cadit fe-

F npp.

D

ptíes; folus prafumit Pelapius, ho-

minem totà vità per fuas proprias

B

|

vires absque omni peccato venia!i ftare pos-

fe ; quem ut fua ? ftatione fortiüis dejiceret

Lutherus, homirem nec per gratiam ad vi-

V pini

tanda venialia ítabiliri poffe propugnavit ;

Ts

hos inter extrem? contra fe infenfos media-

IT

torem fe obrulit Jovinianus fuggerens, ju-

ftum quidem venialiter peccare , fed cum

i.

peccato veniali gratiam non poffe conjun-

j

gere.

Aít contra injuftam triplicis erroris

ts

caufam

W mmm :

lp

Suppouo, Ut certum de fide, citra gra

tiam venialia colle&ivé ab homine jufto vi-

Pïob 1

| Qs d'ïem

tari non poffe, prout infra à fortiori per to-

tum probabitur. Jiez; per gratiam venialia

* lD to

divifivé vitari poffe, nam obligatio non d2-

li Vitg

W,

tur ad impoffibile , unde Trid. definit feff

Q

6. can. 25.

wth

N f

Siquis im quolibet opere bomo

h

juflum "venialiter peccare dixerit , auatut"

f

405

it gr&tid-

ad vitanda (J. M.J.) vemialia. 287

a fet.

Pariter per venialia non aboleri

J

gratíam, üt alibi docui.

J

Jl

/

l

jj

Suppomo 2. ÁAd breve tempus omnia

AT

venialia colleGivé cum ordinariis gratiz au-

atie

xiliis citra fpecialem gratiam extraordina-

riam feu citra fingulare privilegium evitari

|r g

J

ial

]

poffe; fiquidem ad breve tempus ferven-

tiffimum elicere charitatis affe&tum noxe cu-

i v

jusvis venialis exclufivum nullatenus repu-

gnet; non minüs certum eft cum fpeciali

fv

privilegio omnia collectivà declinari poffe,

jt

pdge

i [I/)

11

tum quia id exprefse definit Trid. feff. 6. Can,

23. de D. Virgine; tum quia idem DEUS,

venit

gis

qui in ftatu innocentiz removir impedimen-

forti

ta fugiendi omnia venialia; necdum abbre-

er prau

"

viatas habet manus. . Quzflio igitur ultima-

fe p

0v

10 devolvitur eó ; quid dicendum, fi hoc

11[1

fpecialiffimum privilegium abfit.

$1

9t

€

.Pro quo

[

en/-aï"e ,

Refilutio. Sine fpeciali privil

egio [ pär

" poHe Ü

fola ordinaria g

ratiz auxilia nequeunt à jufto

pl

per totam vitam declinari omnia venialia.

ita communis TTheolosorum.

, CIf

Prob. 1. Ex 'Trid

Si-

pf

- feff. 6. Can. 23

o

"d

quis dixerit ,

hominem femel juftificatum

of

poffe in tota

foron t

Vita peccata omnia, etiam ve-

m [

nialia; virare,

nifi ex fpeciali DEI privile-

r gf&[

( ]

gio, quemadm

oolg

odum de B. V. tenet Ecclefia,

jl

"

anathema fit.

It

j d

Prob. rat. Gratia habitualis non aufert

M

€or«

d/)ff/

al

288— De ;zecejz"— C(J-M.J.) mt& gmtfæ.

- pittiom

corruptionem inferioris appetitüs fenfualis

flediye

feu non ligat fomitem peccati ;.ergo or-

dl

dinariis gratiz habitualis auxiliis nequit ho-

tl ,

mo totà vità & per longum tempus vitare

omnia venialia colle&tivé.

"Antec. eft. D.

Qudem

hm efe;

Thoma b apud omues inconfe[fo. Conféq. prob.

Stante- corruptione partis inferioris feu fo-

Dotentim

. )

mite peccati frequentiffimé infurgunt mo-

tus contra rationem , venialiter mali at-

tlj

1 0f0nn

qui rato tzon fémper poteff effe pervigil ad

hujusmodi. smotus "vitandos, prout bic a.8.

t s

discurrit idem D. 'Thomas, ergo fi &c. zj.

N

babetur certa ex continua partis inferioris

Viiy

MM

contra füperiorem rebellione zziz. prob. in-

gruentibüs tot paffionum & rentationumin-

1 oj

HU

fultibüs modo humano perfxpe turbatur &

obícuratur ratio, prout experientía. docet;

[u rfä) V&

Rn li

erpo.

Quin imo ipfe fomes non ligatus

exigit, ut rationi denegetur concurfus à

M o

omnem colle&tivé confenfum evitendum ;

At i

TOpol

quia quód in ftatu innocentisze concurfus hic

lh

Ij

LT

fuerit rationi oblatus; fola erat caufa; quia

&f

hic fomes extinétus vel ligatus fuerat, ergo

lts

ä äïati

nunc ad hujusmodi motus venialiter malos

colle&tivé vitandos femper pervigil effe ne-

Solw

Il

qui. Hine concludit S. Scriptura 3. Reg.

L

c.8. Non emim efl bomo, qui mom peectts

Jitor

lo :

& 1. Joannis r.

Sj dixerimus , quonmiam

*

j

i D«

eccatum nom babemus, ipff uos feducimus.

10.a.

zd^t Gedoy. Homini quidem fubeffe im-

At

5 g

poten-

gmrig.

advitasda (]. M. J.) venialia, ag9

potentiam moralem vitandi omnia venialia

ii f

Ccolletiveé , hanc tamen impotentiam non

n

effe phyficam ; quin imo Vega concil. Trid.

Is nequiiïr«::

fefDpis Xjä.'ä

explicar, juxtà ejus decifionem , neminem

Qquidem peccata venialia omnia declinatu-

n ]

. Cnfi

rum effe, fed taren exinde non argui im-

potentiam períe, Sed

orioris d

Cozi?2 eff. Concil, Trid. & SS, PP.

forgut d

abfoluté loquuntur, non poffe vitari venia-

jter nbf

lia omnia collectivé, atqui dum Canones &

epnt

SS. PP. loguuntur in fenfü abfoluto , ne-

tOut i

queunt intelligi de impotentia morali

» pro-

go CH

ut à pari probatum eft de caufa

litate phyfi-

srü i

Ca Sacramentorum , erpo.

ein impoten-

quin ]

t

tia moralis, tefte Godoy, eft folummodo

Bravis difficultas ex impedimenuis extrinfecis

pe [Usz'TBN

o

fuborta, vel ergo hzc difficultas per folam

pratiam habitualem abfólut? vinci

poteft, vel

non potefl. 57

primum ergo non eft mo-

conci?

u

raliter impoffibile eff

ere omnia venialia,

] eyipti

Jé fecundum, ergo fübe

d

impotentia phyfica,

qonctt

u

quia fola gratia non dat

vires füfficientes ad

y af

"

Vincendutm,

foel

j o

at

Sofountur | Oljetliones.

1

Bjic. . Monemur ut cum grariz adju-

| rura

jutorio ad perfe&tionem rendamus, &

7 J

/ l

ul

absque peccatis & /fz

e querela fimus. Ad

TE W '

W

J

Philipp. a. Unde D. Auguft. L. . de peccat,

7/) /21

meritis & remilf. c. 6. & D. Ambrof. in c.2,

i

"

p

uca,

^d

23o De zece[- ( ]. M.].) £ategratia:

Lucz volunthominer poffe fine omni culpa

lütiner

vivere, concil. quoque Araufic, definit; quód

itenfiff

| o y

opepes baptiz.ati Chrif lo auxiliamte po[fmt

€* debeant , qua ad falutesm pertinent, ad"

! linener

quippe [

implere, atqui vitare omnia venialia perti-

net ad falutem, ergo. g. nos moneri à Scri-

, làptox

ptura S. ad fugam mortalium ; que nomine

l7

pecca

ti abfolute prolati paffim intelliguntur,

Otdintrs

prout etiam D. Auguft. zomize que

rela acci-

|

lt f

1

|

pit peccatum grave epift. 95. vel jubemur

irif

divifim omnia venialia , prout actu occur-

EX

runt; evitare ; nec venialia fimpliciter ob-

fs

:

funt perfe&tioni noftre, quz in charitatis

As nb

unione cum DEO confiftit , ut autem hzc

Vg

perfectio exclusis plan& omnibüs venialibüs

hr

plena fit, pro ftatu vig fpeciale exigitur pri-

15 Oi

vilegium , unde dum SS. PP. virari polle

Fim g

nomt-

omnia venialia per gratiam afferunt ,

lem &

, [ li IAL lt

ne grátiz non communem fed fpecia

tl !

d

extraordinariam exigunt, prout exprefsé do-

IE HI

cet D. Auguft. L. de bono perfever. c. 8.

Mi 0

lg

L. de Spir. & Lir. c. ». Concilium quoque

|

Wm,.

loquitur de iis, qua fimpliciter pertinent

Vi

ft evitatio omnis mortalis.

F

falutem; prout e

n

Dum autem ab omni malo & tentatione ^T

Ui

berari quotidie rogitamus ; h« preces d.

omnia divifivé accepra appellant.

*

Ts

Inflabis fuffcit ordinaria grati

4 ad vi-

VPeh

tanda venialia collective , ergo. Prob. auttt.

Vy

Ut

quó gratia eftintenfior, eó magis dis

poni.t

otni-

] gmfiz.

ad vitauda ( . M..) vezialia, 391

p

hominem ad vitanda peccata; atqui poteft effe

intenfiffima;ergo ad omnia vitanda disponere

; de&nibü,iiï'ï

ilunt p

poteít. m 4//7 .. poteft effe intenfiffirma citra

ertiiti!

tamen extinctionem fomitis con.fecus neg.hzc

vendi p

quippe extinctio fomitis ad lapfuüm in venia-

N

lia propellentis habetur ex fpeciali privilegio.

qe

, ue m

Urgebis. Non extinéto fomite gratia.

ordinaria dat vires ad vitanda omnia morra-

1 imelhgüü"i

7 ul

lia collectivé, ergo etiam ad venialia. — g.

, wj

ifhsr efc. Quia fi in naturalibus quoa

graviora & mapis periculofa excitatior eít

y t*

fimpi

fationis vigilantia, quàm in obviis & levi-

bus, fan? non minüs in moralibus ratio, Di-

p n

E

vinz gratiz adjutorió fuffultaad vigilandum

excitatur tum ab obje&ti in peccatis mortali-

at

ye eit

bus gravirate , tum à DET , cui juítus per

[j

pratiam adhzret, eppreriatione; aít perpe-

Pvl ii

jfertt l

tua in levibus vipilantia, quz fané mirabi-

lior eft ,. quàm ipía fomitis exrinclio, citra

[« p

u n

Ípeciale privilegium teneri nequit ob occur-

rentiium occsfionum & obje&orum multi-

| el-(evef.

cilium qL[x

licitatem ; & naturalem in levibus cordis

umaniincuriam. Eadez eff difpar. Sidicas :

gt per[m

gratia füpernaturalis intenía fu£ici-pro pluri-

omnlS j

bus venialibus vitandi:, ergo etiam pro omni-

o

(

bus; nam in multisgratia quidem hominem

yp

oculatum facit,fed in omnib? nec argus fufficit,

Uïm' (

4 "

Superurg. Si citra fpeciale privilegium

[

omo nequit virare omnia venialia; ergo ve-

90

Wþ /

) djw

niale committendo non peccabit. Prob.2zzec,

fiij

M

Z

nemo

292

Deueceff- .M.].) £ategratia

K

nemo peccat in eo, quod virare nequit; ergó

quünt, |

fi&c. /tez; homo obligatur ad vitanda ve«

Il

!

nialia collectivé , ergo debet ea poffe vitare,

la

-Accedit quód adultus baptizatus brevi po«

dul

ftea vivens tempore pofílit omnia colle&tivé

Yenislia v

venialia vitare, ergo etiam vivens longo

DAT

tempore.

R. Ad Imum cf 2dum patere ex

&v f

dictis hac quazt. art. 1. in replic. & aliis fe

Tl i

quentibus. Unde // Zicezs : DEUS nequit

R EU

przcipere Angelo ; ut omnibus hore unius

Upin, G

inflantibus colle&ctivé fumptis unum eliciat

''niís

amoris actum, pariter injufl? exigeret prin-

| ts

ceps plura tributa, quorum fingula quidem

EW

reddere poffer fubditus, non ramen omniá

L

colle&tivé; z. ve/ zeg. fappof. prout. loc, cits

m eff [

zotavi, vel i DEUS collectivé venialia vita«

| UR d

ri jubeat, d//far ef? , quia folutó uno vel al-

"iif

teró tributó exhauriuntur opes, donec pro

folvendis reliquis etiam divilim phyfica de-

li [ub[i: ÓR

| n neæfüt,

ficiat potentia ; aft vitató unÓ veniali non

tollirur potentia phyfica ad vitanda alia divi-

RC

ine

fim. 44 akterum pariter eff difpar 5 nam

prior impoffibilitas eft abfoluta & ex natura

Rbl aü

At

Ál «

rei, quatenus illa inftantia non ita occurrere

b

poffant utpote matheratica & fyncategore-

Af

n

E

matice infinita; ut in iis przfatum actum An-

Qu

O a

gelus elicere poífit, Aft impotentia decli-

T

nandi omnia venialia eft refpectiva & ex in-

Ti

firmitate hominis orta, & quia venialia ita

j

il

fervari

ET

Occurrunt ; nempe div?üm , Ut ea

pofïint;

" Qu

*

UL

nd vitauda (].M.].) vesmialia. 298

', nequk*,

poffint; meritó ea omnia fervandi lex lata

| vi

fuit.

Ad additum fupra pfio eft füpet-

flua.

ul

ts b ,

Replie, Suppofità lege vitandi ómnia

ia us

venialia vel eft in homine impotentia phyfi-

viyens t

ca vel moralis ea omnia vitandi, /f zzorAlze y

um p

ergo faltem abfoluté omnia collectivé à non-

lic

nullis vitari poterunt, // phy/£ca , non appa-

)EUSR

ret, quomodo veniali fint imputabilia ad

culpam. Cozfirzz. in homine non eftneceffi-

as ho

tas phyfica venialia committendi, ergo nec

imporentia phyfica venialia vitandi. JA4cceZzr-

gt

nguit

quód licét homo non fit necetfiratus phyficé

ad aliquem determinatum locum, quia ta-

um

j h

men éft neceffitatus phyfice ad aliquem vagé;

femper hec neceffitas conjunéta fit cunv

venidi

10

üno

exercitio effendi in'uno loco; ergo fi homi-

ni fübfit neceflitss plivíica ad venialia vape,

g, Ut

hec neceffitas femper. conjuncta erit cum

g p

exercitio ünius peccati venialis, quod abfur-

veniii/

d i

dum eft. . . effe zzapotemtiam phyficam ; im-

putabilita$ autem venialium ex fupra cir, loco.

du

an

liquet. 44 cozftrz. difl. autec. non eft ne-

Ti

ceffitas abfoluta conc; refpectiva neg. exquo

j o

Tk

[

jj

difpar. Aperta eft ad additum : necettiras fi-

Á

quidem eíffendi in loco abfoluta eft & ex

j

quantitate naturam corpoream naturaliter

gt

concomitante dimrmarans; aft pofterior ne-

,&Wä&

u

n

ceffitas eft refpectiva ad hominis infirmitaz

J

Wmdlln

u

tem & quidem ad longum vitz tempüs at-

L

j

T3

tentis

294 2Demeceffi- (J. M.].) tate gm?zïe

7

tentis diverfis objectis, occafionibüs, a&tioni-

tum ab

büs, paffionibüs & circumftantiis ; proter-

P. -Adäm; ql

quam quod infirmitas hujus paritatis fat

| lrenialimj

claudicer in aliis potentiis humanis,

ft,.

Dices homines pii vovent nonnunquam»

fitm o

totà vità abftinere à venialibus colle&tive, fi-

fitine ]

cut à mortalibus, atqui votum abftinendi à

! Sünn;,

mortalibus colle&tivé valet & impleri poteft

| GL anfi

; QUj &

ergo etiam rmum. &. zeg. illud ly fzut;

difpar. eteuim eff.

Quia poteftas mortalia

Tt if 1

collectivé vitandi ab ordinaria confértur

li, qu

ratia ob rationes füpra infinuatas , fecus eft

Bw

| Wite wl )

in venialibus propter ibidem dicta , idcirco

hujusmodi votum inane foret.

; Totsdgi

Quer. r. 1n quo confi(tat

fpeciale pri-

| PO

vi

le

ium vitandi venialia colle

á

ivé? mdet

j

| "i

Va[quez, confiftere in continuis cogitatio-

. F, que

nibus congruis, Suarez ait, effe donum

TU ab

V

confirmationis ad non peccandum venia-

Ils od

liter; aft przseez plané eft impertinens &

ob

arbitrarium , fiquidem hujusmodi privile-

4u,

gium permanentem & ftibilem ex parte füb-

Mp

jecti exigat dispofitionem, & radicem quan-

n

dam congruarum cogirationum. — A/ferum

j

&Tnd

aliunde ruit, qui: ftante confirmationis do-

R

At5

nó ftat impotentia ad venialiter peccandum,

l

Wtl

atqui prafarum privilepgium non aufert po-

hd

J j

tentiam ad peccandum venialiter , etfi enim

I)

Ó

UM

hoc privilegium in B. Virgine conjunctum

D e[i-lm

fuerit cum dono confirmationis , tsmen

unum

T r

advitanda (.M.]J.) vemiatia. 295

it gnm'f

ynibis d

unum ab alio eft (eparabile; prout patet in

angis; fu*

Ádam, qui privilegium nec mortaliter nec

venialiter peccandi habens tamen morraliter

s puti

Ra

peccavit; ergo. — Ac proinde 5 hoc privile-

gium confiflere z. quadarm iutrineca dis-

E nonmuxp

y ol

pofttione ligante fomitem. | Ratio cumNN.

Salmant,

eit ; quia; üt fupra oftendi, fomes

um ab

( impkti É

eft caufa peccati ; ergo illó fublató ceffat

quod in eo fupdatur; De/z homo juftus fi-

. il

yrets t

ne dicto privilepio poteft vitare omnia ve-

nialia , qus fiunt ex perfe&ta deliberatione;

ana du

ut paffim Theologi tenent; at«ui ligató fo-

nus, f*

mite vel plan& extin&tó etiam non forent

d P

motus deliberationem rationis prvenientes;

ergo & hec & illa ac proinde omnia venia-

(ïa[t x

;

lia vitari poffünt per prafatam dispofitio-

vll

nem, que dispofiio nihil aliud. eft quàm

jnis o

Y

ratia habitualis fpecialem habens perfe-

, dio

a

ionis modum feu virtutem, ligandi fomi

xadn *

tem peccati,

impoi

-Quer. ». Queis privilepium , nun-

ysmod J

ïl*

quam venialiter peccandi conceffum fuerit ?

'm e( pärli»

adic

x B. Virgini & quidem huic foli. rzzpars

jl

eff ex 'T'rid. , 5S. PP. & ex congruentia ma-

g. 4

rternitatis DEI . zdapars oflezditur , quia ab

fumt

g

(

illa generali fcripture regula: Noz eff bomo,

jo p*

qui zoz. peccet, excipi nemo debet fine ma-

u

o ?

sl

gno fundamento vel ex Scriptura vel S$:

Jiteh:

di

M

PP. defümpto, quale non apparet ; quin

.IJUFW

f

imo exceptio Tridentini ; quà excipit B. Vir-

a

4

ginem,

[

396 Denee[f- (J.M.].) zategratie

inem; firmat regulam in contrarium, hinc

Hita dej

'-Au

gu

ift. L. ». contra 2. epift. Pelag. cap,

m fry

I4. üit: Size peccaro autem im hac vita ue-

fitum q

minuem dixerim.

f quà

Dices, B. Virgo in Oratione Dominica

ii vg

Orabat: Dizrte wobi debita moffra, ergo

in B. Vir

Iw

oine erant venialia , quod confir-

p

mat D. Cïl

ryfoft. Hom. 20. in Joannem; B.

RU f

verfionem a

Virginem ex ambitione petüffe à filio con-

|

fis yg |

quz in vinum, & D. Auguft. in

l

UOC n

L. quxft, V. & N. teftam, q. 73, 2it; B.

Virg/nem dubitatione

lDefecï

m fidei habuiffe in pas-

[ Af Vel

fione Filii. s B. Virginem nomine Eccle-

Vaf

fiz: ita oraffe, ad D. Chryfoft, sder D. Tho-

li

maS, 3. P. 4, 27, A. 4.. Quod vel exce[[erit,

wdeD. (

vtl id dixerit aliorum

Jéquens féuteutiam,

TeÀnglo

quz quidem s/fio füfficere poteft ; nifi fors

D, Chryfoftomus ibidem nomine zzs/ztíoris

V prii

intellexerit zelum dilatandz plorie fui Filii;

| if

quo fenfü nulla labes in B. Virginem cadit,

H(Omm

Sicut etiam D o loco cit. videt. ad D.

M

Vi

-tugufl,, nempe dubitationem hic non ac-

A0t (

cipi àt culpabilem , fed prout eft ftupor

mentis ex admirabili Patlionis Chrifti myfte-

La

d&

rio exortus,

LU

"

üid d

li

ded quid dicendum de S. Joanne Bapti-

Q B

fta, Elifábeth & Zacharia , item de aliis

l

Wif

Sanctis, de quibus SS. Patres videntur tefta-

ri, eos fine omni culpa vixiffe? ». du

de S. Joanne: canit Ecclefia , quód petierit

AUITA

t gm?e

ad vitazda ( . M.].) vezialia. 293

granim

nutra deferti , ue levi faltem maculare vi-

i. a

at

4

tam famiue po[fet, ibi intelligi finem & in-

! UA

[

tentum quo

'

fibi przfixit Joannes ; non au-

tem quàd omnialevia peccata vitàrit. Vel

done Durt:

üt alii volunt, vitavit omnia venialia peccata

g r

linguz , non veró omnia abfolure.

Item

; qui ts

parentes Joannis dicuntur immunes à pec:

t od

catis externis , queis fcilicet alii offenderen-

j[e à fl

rur; vel fcandalizarentur , quod de aliis

LA

quoque Sanctis dici poteft; quo etiam fenfü

q 7) d

Job de f& dicit : zez reprebendit me cor

hbullert

meum , vel denique dico, aliquos Sanctos

nnicià

habuiffe privilepium vitandi omnia venialia

in aliqua certa fnateria,

V. £. caftitatis, pro-

) gde[ )

J

|ud

t

d

ut de D. Jofe

lio, noftrra Pazziana, Docto-

il

re Angelico &c. Paffim creditur, non verà

vmfdf/

g. n

in omni generaliter materia,

Nec dicas:

mine/i

j

Hoc privilegium aliis in. Ecclefia San&tis

*

10v

conceffum decere & cedere in m

ajorem me-

jj n e

ritorum Chrifti

de poffi

gloriam ; nam quidquid fit

/

H (1[! I^

bilitate hujus privilegii; de qua rior

hi

c n

:oquor, füfficit quod de iis, quz àlibera DET

XL eü Kk

Voluntate dependent, fine gravi fündamen-

to aliquid afferere meré arbitrarium fit , aut

Qul

cerié inferam exínde , etiam alios San&tos

t B*

i.

cum B, Vir

gine fine oripinali conceptos

Q^

[

«:

fuiffe,

j

jdentt

r

e?y (p

p

qu

M'l"

T 5

DELI-

17

298 De weceffi- (J. M. ].) £ate gratia.

fio al

DELIBATIO Ill

$40 atf

BO

De Necefhtate gratie ad

! d.

verum 69 bomum fuperna-

lr

turale.

Tirise

D (hr

Rogrediens ultra ad libandas de Maxillä

TA

)

[

P

gratizaquas, unice refpicio velutà Mil-.

lfj

i

liario pofitam, non incifam columnz

(^ kom

aurez, ür olim in foro Romano, viarum di-

T ais

reétionem , fed cordi infculpram generalem

füit (j

& unicam regulam, à qua vel latum ; üt

li ipfo j

ajunt, unquem declinare, eft in errorum fco-

J

lt

'

pulostitubare. Eft autetn hxc

Cat hi

d Cl

Regula. generalus.

f D

I

GN üuegotio fAlutis j quocumque pietatis fe-

hn i à

peruaturalis opere. uihil prorfus gratia

]

l

3 lp

D. fabtrahi poffe , ita quidem ut quamvis

l

'P(ä l'fgu]a

én bis operibus cooperat io liberi arbitrii mo-

1 eng;

Jfrà ffmul coucurrat, ha ipfa tamen uabis &

!n w

gratie auxilio dometur y ea mimirum circa

Jalutem nofiram liberalis efl DEIerga us

VIQ()V

;5

ml"lbug |

enifericordia, ut uo[lrn velit effe merita, qua

Ej ,

Jéeut ipfius doma, quatemus im molis boc zpfum.

operaiur , Wt mo$ cooperemur gratia DEI

[e (^ l

Diry ]

Éx hoc filo quidquid non texitur, refcinden-

0P5jfflltm,

dum eft; ab hac regula , quidquid non regi-

tur, defectuofüm e&; fiquidem in falurs ne-

[ Ó

[ot

gotio

71

ad wmm& (q. M.JO £zum fupern. 299

otio aliquod bonum, etfi exiguum, fic li-

Bll

É

"

ero arrogare arbitrio ut à gratiz adjuto-

rio non procedat ; eft in errorem Pelagü de-

fit !

clinare.

"

Porro hanc regulam docet Scriptura

'Wna-

Joannis c. 15.. .S/ze sme mibil poteffis f'acere.

2. ad Corinth. 3. Noz. qud fafficientes fna-

s

sUS. Ali

4

uid Ll-ogz'm;*e A mobizs quaft ex mo-

yveluidé

bis , fé

omnis fuffcientia moffra ex DEO

ym aol

€f , & omiffis cateris fic Apoftolusad Rom.

)

vt

1

1I. paucis totum complectitur : 9s przor

edit ei, quomiams ex ipfo , per ipfum, e&

n genem*c?

] hn

Z ipfo funt omnia; Hinc taceo SS. Patres

eouo

fuprà contra Quesnellum memoratos ,. fuf-

(

ficiat hic Chryfoftomus Serm. 2. in epift.

|

ad Colof. I egotie fAlutis totum eff do-

ul

274 DEI; quin imó przter Concilia Arau-

T

fican. & alia contra Semipelagianos, dequi-

j P

bus füprà, audiatur Trid. Seís. 6. cap. 16

VI A

ipfa regule noftrz verba exprimerfs : . 727-

j

£a eff erga omnes bomines bonitas , ut eo-

g i

vrum velit effe merita, qua funt zpfeus dona,

j

j

& ideo publicz illz ab Apoftolicis jam tem-

E

It*

poribus inftitute funt Ecclefiz Orationes:

[

DEUS ex cujus munmere uenity ut tili di-

g^

/

jdit

IH

gue c laudabiliter & fidelibus férviatur,

DEUS virtutum, cujus efl totum quod cff

tl

j

j

ODLHaum ,

DEUS 4 quo bona cumita proce-

(

"

dant .

TO-

J

J

Praterea hanc regulgm à ratione &p

bat

goo De zece[f- (.M.).) zate gratie.

7177

bàt faümma creature à DEO dependentia;

hn cyjus

QOuid enim habes , quod mom accepifHi, Con-

U QUödl

t onruje

firmatillam fumma DE! independentia, quà

nulli debet nifi fibi ;

E

Z

25 nammque prior de-

H p

LU. Qu

dit ili, c retribuetur ei ? Ex quo D. Th,

Y. p- q. 27. à. 4. deducit ; opus D. jufti-

Qs f

tis femper füpponere opus mifericordim,

1

BI

uia creatura won debetur aliquid, niffpro-

D hii

ter Alind inen praexiflens velpracouftdera-

A etdin

£um, quod ex ératuita DEI voluntate de-

Al Q ls

Jeendir.

Denique hanc regulam inculcat

EM

fümma & infinira DEI bonitas, à qua omnis

POI& in I

alia dimmanat ,

uoniam , àt habet Apo-

N

ftolus; ex ipfo có per ipftem e im ipfo funt

Ti

09JULA.

Ubi

)

Àol

"Adverte r. Per prafatas rationes & te-

T5 ts

ftimonia evinci quidem ; quód etiam omnia

T

omnino bona, etiamfi naturalis duntaxatfint

V In eff

ordinis ; tàmen ad DEUM àr liberalem da-

Ts

J

torem referenda fünt, fed tamen quia ex

Voli

di&is generales duntaxat in. hujusmodi do-

CO[ICUI-H]n

nis fünt DEI gratiz , de quibus fatis fuprà

ecur-

M

in quaft. praambuül, art. 4. & per

]

füm; idcirco principaliter & tnapis proprie

s

d

t

de fpecialibus gratiz donis ad finem noftrum

ii

N

füpernaturalem inrelligi debent , de quo

W.

hn

BM

ordine fupernatürali pofthae nobis unicé

1j

T

ferino erit,

m q

f

-dduerte 2. In hoc ordine quoad mo-

*ï*eaïlll'a 3

dam referendi omnia in DEUM üt autho-

d

Qu

rem

u'-ïp

ad.verume (.M.E) £osum faperz. 301

] gmiæ.

deperitt

rem cujusvis boni operis nullarenus füffice-

DIAG

re; quód DEUS nobis facultarem bené agen-

d

di contulerir , usü hujusce faculratis nobis

Ítem non

1

y p

relitó , prout voluit Pelagius,

1qn

J

fufficit, quàd bona opera fint quidem DEI

pui D. T)

dona; fed tamen initium ad ea, item per-

fs

feverantia in iis noftrz adícribatur liberta-

ti, prout docebant Semipelagiani ; nec füf£-

| lll'd ! M'b

Jpri

ficit, quód in flatu naturz lapfie omneomnino

bonum opus appellerur proprié donum Dr,

golitt*

m i*

hon autem in ftatu natur& innocentis , ut-

pote in quo gratia libero commiffa arbitrio

lgt

ex

xX

fj

y hi

pe&aret bonum ab eo ufüm

» prout fo-

mniavit Janfenius,

Denique nec placermo-

» n

t

dus Molinz, quicu

jusvis quidem boni ope-

M

ris initium ,

progreffum & perfeverantiam

n

Divinz adícr

xreii t

ibit gratig ,

fed partialiter, ita

noftrrum effe purans , ut

minüs ad gratiam

ls du

DEI referat, quatenus

;

í

ad opus bonum

J

!

DEUS voluntatem non a

amen

1

tie concurfüm offert ,

pplicat ; fed pra-

yjusm

i

quem homo fibicon-

gruum reddit ; prout laté declarant fchola

s

*a

agentes de fcientia media.

g

Igitur genuinus

& veritati per omnia confo

rmis modus eft

mwls me

f0»

3. 1 1.1. p.q. 103.2. 5. & 1.2. q.109.3. 1. infi-

fiém

dl

nuatus , omne

opus bonum ita referre in

t

DEU

yii'

folüm d

üt authorem oratiz , ut ipfe non

et formas & virtutem, per quam

ereaturà agat ; fed etiam ut creaturam ad

1nF

l-)

agendum applicer; Raze ef/ , quia quid-

['[wæ

l

quid

502 De ?ecej]z'- C- M. J.) zazegratie

D

quid boni & entis à creature actione oritur;

m (

in virtutem activam & ejus bonum ufum

) Àg

refunditur , ac proinde fi tam virtus quàm

fU r

ejus ufus à DEO movente & applicante fit,

i!; tl

íané omnis operis bonitas quovis modo &

Wa

ij

in quovis ftatu ad DEUM referetur ; aft fi

777

Z

ii

l

virtute agendi DEO quidem datori adícri-

lic f

tà, ejus tamen ufus fic nobis permittatut,

Hlm pr

ut DEO ad actum non applicante creatura

;

iR

fe ipfam ad agendum applicet , profectó;

blk Elf, f

quód virtute nobis collatà bené utentes bo-

t pf

nam potiüs quàm malam actionem elicia-

fyetmí

mus$, hoc bonum non DET, fed noftrum

W Ts

erit, cüm tamen hoc bonum melius fit quàm

Qd

ipía virtus apendi, melius quippe eft virtu-

Cü/[ !

te fibi collatà bené uti ; quàm eam habere.

ibi] a

li

Hunc ipfüm modum prazfícribir D. Augu-

Rltifem

ftinus dum variis ia locis fpeciatim L. $. de

ln

Genef. ad liter, c. 20. L. 5. de Trinit. c.

Tl Dion

db

4. docet omnes creaturas à DEO moveri;

Algm lo

quin imó , ut L. . retract.c. 9. probet;

lt

T

fe in libris de libero arbitrio ; precipue L.

i ulten

2. cap. ulr. hezrefin Pelapii jam prpfiig':"af—

fe, antequam illa exorta effer; exinde i

AR

convincere conatur, quód in pro-fatis libris

L

non folüm formas & virtutem agendi. ficut

ln Áj

& ipfüm liberom arbitrium , fed euam

omnem liberz voluntatis ufam bonum DEO

'Wde:öm

f

attribuerit ;; ufus autem per motionem fit;

üàt notat D. Thomas 1. 2. q. 109. a. . & !

i

Dty

ipfum

n

adverume? (J. M. J.) &euum fipera. 303

yne oritut

ipfum declarat L. 2. mox cit. c. 17. à pari

yum ulün

D. Aupuflinus : Omzz forma eff à DEO ,

ytys qui

quia omue amutabile féu vreatum formabile

lum ff

eff , uullum autem formabile f& zpfum for-

g moto

mare

etefe , itaque ueceffe efl , ut omzia

"HutA

,

:

etur; du

a formam accipiant Ab immmutabi-

vori lo

Ji c femper maneute forna à DEO. Quod

H

ermirtit

fum probat omnem formarum motum ef-

'e Creatut

e à DEO , quia quidquid movetur, mo-

rofedi

bile eft, mobile autem non magis fe move-

yentes

re poteft, quàm formabile fe ipf(üm forma-

re ; ergo ficut omnis forma, ita omnis for-

ym dit!

4 nolti

m motus ab immobili motore DEO pro-

cedere debet,

Ex his

insirt

Coll;ges.

g d

uàm reclé confentientibüs

eyn 134

fibi D. Auguftino& Angclicó Thomiftz ne-

i DAT

ceffitatem & efficaciam pratiz explicent per

At

jmi!

fuam pramotionem phyficam ; quam proin-

e Tunw V

de doctrinam & regulam velut breve com-

mv

pendium torius notitiz de pratia pramitto ,

eáque ür unic? neceffarià fundamentali bafi

. pl

XWW

poáitàulteriüs progredior. Unde fit

li

me

ARTICULUS I

exmdv

jiti

il

Utrum non. fülam ad. omne opus

ge

,l

Jipernaturale , fed etiam ad cogzitio-

f

(!

nemfidei e quodvis verum fapernaturale

poni

exigAtur fbecialis gratia?

mü[«

On de gratia philofophicé accepta,

U

i

prout jam prenotavi ; fed de gratia

g PW

"l'heo-

3e4 Demecejfé- C. M.).) zategratie

udotnt

'Theologicé confiderata & füpernaturali ;

ä;*mali(e

l

utpote quz fola actui fupernaturali propote

tionata eft, fermo erit,

Ante refolutio-

u

nem tamen

PTR

Notandum: N eritatem obje&tivam tri-

qrta

Qd m

pliciter poffe effe fupernaturalem, vel pro-

ut eft füpernaturalis quoad modum ; quoa

ptis

fubftantiam autem naturalis , fic ut eft v. g.

f

vifio miraculosé cxco reddità , vel prout

Qu n

EEDM

res quidem ; quz cognofcitur ; entitative

füpernaturalis eft , fed non cognof(citur füb

At honu

motivo & ratione formali füb qua füper-

( fibod

naturali; quo fenfü.harerici fuppofità arti-

ERN (

culorum fidei revelatione credunt ex natu-

DE] ü?, [

rali judicio,. hoc potiàis quàm illud creden-

Qf

dum eífe dictante , & taliter etiam daeno-

Fi[üpgl

nes credunt & cognofcunt myfteria fidei ,

du

RP

quia fic formaliter & in effe objecti quate-

nus fübftent motivo naturali e:iam aliqui

"Rüem

naturale funt.

2dó, Res materialiter & en-

Wfüm

titativé in fe aliquid naturale effe potelt;

* li,

ubi tamen ratio formalis füb qua eft fuper-

Amsil

naturalis , prout ex motivo Divinz revela-

m :

tionis intellectus affentirur canem Tobiz

teri

prenuntiáffe ejus redirum. 3. Poreft qui

Pt

effe tam ex parte objecti quàm ex parte mo-

'W [M,

1

hlü l

tivi & medii effe füpernaturale, prout €

[

v. g. Incarnatio ex Divinz revelationis mo-

T tl

tivo credita,

D

e Veri

]

irare ipirur 2dó & s1ió

v[es)

inodó accepta , qua eft famper veritas icet

At

lr

orimé-

[

ad verum & (]. M.].) &ouum fuperm. 305

vt

formaliter fupernaturuis , fermo eft. Jam

i p*

1t

Refolutio 1:na. Ad omne opus füper-

tll

naturalitcr bonum exigirur actuale auxilium

gratiz füpernaturslis. Eft de fide ex Con-

lum t

n Vel mh

cil. Arauf Can. .. N/L//, quod d fAlutem

m; qu

pertineat , þajäzmm cqgr'mre AUL 5gere ADS-

ul

que infpiratione Sbiritás s. . Rario eft: ficut

ye pri

opus naturali:er booum eff-niiziter depen-

entititi

det à DEO, ita etiam opus füpernatura-

Jcini

lier bonum , eatqui prior dependentia

& fubordinatio exigit influsum DEI na-

ya fiph

oftà at

turalem ; ergo pofterior exigit concur/um

DEI üt authoris fopernaturalis ; qui con-

jt i n

hd et

curfüs & auxilium nobis defa&ó per merita

Chrifli paratur. . Scd

um at

f f

z4res: Àn hoc auxilium fit fpecialis

ratia? g. Hoc auxilium vel comp:ratur ad

»IC&i quaïe

j

um d

ominem lapfum, velsd eum üt jam ingra-

üiconflitutum ?. $? 7247 L ft(pecidlis era-

J

tia ; fiquidem homo bonis fupernaturalibüs

xffe pote ]

indignus illud recipiat tanquam donum fibi

H eü W

indebitum .5/ vezà 2duo: .. Cüm gratia habi-

p m

tualis ex una parte oz ad folam remffionem

jett] ;

Ü

peecatorum vAleat, fed etiam ad adjutorium,

od

Ut von committantur, prout definit Concil.

f[ClU

o

l

Milevit. Can. 3. , Ex altera autem parte

. prol!

non tollantur impedimcnta moralia & illz

qton? )

W,

f

ificultates, quaz bonum opus arduum con-

n

íi

comitantur , idcirco diftinguendum eft; ut

p

vc]'l

" mw,

Juxta

366 De ueceff- (J. M.]) £ate £rAtis

uhin

juxta partem po[leriorem diuturna & diffi-

ht

cilis preceptorum füpernaturalium obfer-

M hs

vatio fpecialem ; etiam in hoiine jufto fibi

A veryt

vendicet grátiam ; prout à pari füprà 77 C?-

t trler

rollario q. ó. de precepts naturalibus affe-

tl

rebam; aft juxza partem priorez ad quo$-

n

dam actus füpernaturaliter bonos & ad qux-

d

dam pracepta fupernaturalia obfervanda

fufficit auxilium actuale ipfi gratiz & chari-

hi

H nj

i

tati debitum ac generale , quia cuivis for-

m

l

ma & inclinationi activa debetur concur-

Pügmh

j

fus ad actus proportionatos$ prout docet D.

LUTS

"Thomss fuprà ciratus.

Unde patet ; // -

t45: Beatis debetur connatüraliter concur-

ALT,

l

füs ad vifionem; ergo. etiám juftis connaru-

raliter debetur concurfus ad a&tus fuperna-

tj S:

Qui fj

turales; Narn g. djff. cozeg. Exgo debetur

concuríüs aliquis, conc. omnis neg. 7/e/ do

til; d

Msf

difbar. Quód beatitudo cüm fit inamiflibi-

li, &in vifioné effentialiter eonfiftat , ré-

AR toro

^ f

&& debetür béatis concürfüs ad eam; aft

ratia in jufto eft amiffibilis, & quoad actus

M

j

Lonw

beros fubftát arbitrio ad malum adhuc fle-

xibili; ideo ipfi concurfüs non eft pro fem-

Wa

M

per debitus, fed fi concurfus ad aétus (üper-

naturáles comparetur refpectu naturz , fem-

Cfedbi

)Hlfle

per eft fpecialis pratia , fi autem compare-

l

tur ad homigem quia juftüs eft; quandoque

n &t

t

" on

eft debirus ; altnon àd omnes actus ex rà-

tione dáta.

QMm)I

Refo«

DWmæn

m.eg

adveram d« (). M.].) bonum fsperu. 307.

u& df

Refülutio 2. Absque gratia fopcrnatu-

m o

Péli homo nec myfleria fidei invcftigare,

k juhol

nec veritati füpernarurali affenfum. prebere,

p Cü

ex parte motivi, nec initium fidei &

ium.

vll d

ift de

creduli'atis affe£tum ponere poteft.

n qu

fide contra Semipelagianos definita in Cone

&

cil. Arzu(^ tum Can. g. ANezzo fotef? 27172

obferut

vibus uyl'eria [alutis conquirere, tam Can,

g & du

5. S/qu;s ftttt Augmentum , ita &i initium,

cufvas 10

fidei . (fsngue eredulitatis affecfum non,

ür con

er gratia dogum ,. féd maturaliter. mobit,

d

inelj

at J

€ dicit, :Apoffolicis dagmatiäw Ad'vers

Jnrius probatur.

yer

Prima pars preter ea, qug dixi fuprà.

fs «

contra Semipelag. — Prob. breviter. Quid-

Qs

5.'!,'1

quid fuis viribus cognofcit intelle&tus natus

f0

d

ralis; deber contineri in primis principiis

Mu ,

naturalibus, nam principia hec feminarium

funt totius cognitionis naturalis ; atqui tye

onfittt

fleria fidei non continentur in principiisnae

ad ei

";

turalibus ; ergo.

zdà. Sicut fe haber en$

T5

naturale & iupernaturale, ita fe habet verum

m i

naturale & füpernaturale atqui ens fupere

naturale excedit omnem naturam creatatm

;

f

4l Q&U&

& creabilem , nec poteft produc! à creatu-

j

ra; nifi elevetur per virtutem füpernaturae

jem 7

lem , ergo etiam verum fupernaturele ex-

ceder omnem intellectum creaturn fibi re-

j Q

, BU

liétum , nifi elevetur lumine fupernatural;

Divinz revelationis.

[

N

2

ade

D7

308 De zece[ffi- (J. M.].) tate gratia.

d

2da pars prob. ex Joann, 6. Hec opus

fs ile

DEI ut credatis, Ex ex &poft. Quis enimte

difternit, & quid habes, quod som accepi-

&&

quxi d

;; Ex quo convictus D. Auguft. de prz-

£

deft. SS. c.

3. infert:

$i fides effet ex mobis ,

&tm di

( d

quilibet fidelis dicere po[[et , fides mea , quam

zon ex gratia, [éd exme babeo , me difcer-

0

]e&u

il

J.

zi.

Accedit rze, Nam homo füis viri-

büs f& nequit difponere ad

gratiam , atqui

Bropoi

d

fides tefte Trid. Sefs. 6. c.6.

ifponit ad gra-

t myl

tiam, ergo.

Dein intellectus nequit aífen-

um t

&tisinqy

tiri veritati, nifi ex motivoaut per fecognito

Pt

aut per aliud manife(tato , atqui motivum

ro affenfü veritatis fupernaturalis fidei non

qig

T i

eft per fe cognitum, nec ex alio effectu natu-

3f (s

rali manifeftatum , ergo nequi: affentiri; nifi

ettityr

excitetur fupernaturali lumineD.revelationis.

Tertia pars habetur ex act. 16. DEUS

4 s DI

ïgäem m

nperuit ei cor, ut iptenderet (b crederet bisy.

u dicebamtur à Padulo.

Item ex Concil:

gu-äd COf;]

Arauf. in refolur, citato.

Praterea comuitt-

bl Ofn

il

i

cit ratio: Voluntas nequit efficaciter impe-

R g

rare actum intellectüs ; qui naturales ejus

"0 uj

excedit vires, atqui affenfus fidei eft fuprà

m

vires naturales , erpo affectus credulitatis

T

nequit eum imperare ; nifi per vires gra-

RC

tim. Maj. pa£et. Actus namque imperatus

"g.

nequit effe füperioris ordinis ad actum im-

f;?füraïis l

perantem. — z. etiaz certa effl, 2dó actus

C()(

a

þþabensobje&um & motivum fupernatur

e€

i

ad verum e (J. M.]J.) äaäzhzfæpern. 309

le eft (upernaturalis ; atqui initium fidei feu

Hl

ius ille creduliratis affe&tus habent obje-

jp i

&um & motivum füpernaturale, ergo. Idem

j at

i2

quod de pia affe&ione voluniatis dicitur,

etiam dicendum eft de previo judicio pra-

DT

&tico ad affentiendum.

7n q:m:

Oljic. coutra 1.part. vefolut. 2da. Ob.

p djt-

jectum fpecificativum potentiz eft etiam

füis Vi

proportionatum viribus propriis potentiz ,

RU

Qd art-

atqui myfteria fidei funt objectum fpecifica-

t

tivum intelle&üs , quia pertinent ad. genus

j d

|

entis in communi , ergo.

zdo. Fides, quse

f eopnt!

debetur DEO teftanti eft fupernaturalis ; at-

smotivit

qui poteft homo per proprias vires judica-

S &dïl 0l

re fidem DEO teftanti effe debitam, ergo.

f i

3:/0. Credibilitas myfteriorum fidei eft fu-

femirin U.h

J

"M

pernaturalis ficut & fides , atqui per pro-

yeliti

prias vires intelle&us habere poteft credibi-

( DP

litatem myfteriorum fidei, ergo. -4ecedzt,

,m'gretäi;'w

quód cognofcens pradicamentum cogno-

g n

Ícat omnia contenta in eo , atqui intellectus

M f Mw:;r

per proprias vires cognofcit praxdicamen-

jrer i

tum qualitatis , ergo etiam fidem füperna-

g5

turalem in eo contentam.

Adde , quód

l ka fupf?

imago naturaliter ducatin cognitionem ejus;

cujus eft imago; atqui homo eft imago 5Ss.

a P

'Trinitatis , que eft primarium fidei fuper-

: impïl'?m

natüralis myíterium , ergo naturaliter homo

«

Densigue per

illud cognofcere poterit.

: zdf)ï*. ?

proprias & naturales vires co

gnofcit intel-

U $

lectus

316 e weceff- (J.M.]) tate gratie.

D7

( min,

le&us fubftantiss feporatas fcilicet Ange!äs

rout fine lumine fidei cognoverunt Ariíto-

Qs

! tompi

teles; L. 8. Phyfic. :& Plato L. 10. de Legi-

bus; ergo etiam my(leria fidei per. proprias

fIeC Dd

vires coenofcere vilet, quiatam parum fub-

f of

ftantiz: feparatz continentur in principiis füe

H

tuttion

pernaturalibus , quàm

ipfa myfteria fidel,

tom

!

Ó

Moem]

. Ad rium dift. maj

bje&um fpecifica-

-tivum eft proportionatum vel proportione

itlpem

Mtüm

foliuscommenfurationis effentialis, vel etiam

x

ropotüone -efficaciratis .proxima , cona

EUM

Xemper utroque modo, neg. Potentiz ita-

;

! Qu o

que fuperiores , qüaeelevari poffünt ad adtum

UW lg

vites fuas'excedentem ; duplex làbent ob-

|

dm, f

je&um proportionatum , vel proportíone ej*

Jentiali , quàtenus objc&tum-univerfüliter

j

Butare n

"fümptuni velfuis vel viribus fi

[y

i fuperaddi-

Yij j

Mf

^"tis attingéré valent; & taliter veritas fuper-

fimuralis eft^ proportionata intellectui crea-

ftnfec

effizoeia proxima, quae

Senfs Y

to; mut propórtione:

USs

uo

"temus ex füi- virib

ad objectum attingen-

ml 10nis (

"um p'oxim& expedice fünt ; & hoc modo

1

h

Í

sveritas fupernarüralis myfteriorum fidei non

T

eft proporti

^

onata intelle£tui creato; utpote

Ql

"qQui habet t

fo objé&to proportionato ens

f Cl'i()ru

"imellipibile per corverfionemed phantafima-

60 fd«

ta.7 Nez" Hidas" potentià" & objedum fünt

PU vig

100f

*ejusdém rdinis ; dtqui intelle&tus eft po-

'téntià naturalis, érpc omne obje&tum intel-

lts «t

digibile debér éieffé connaturale.

À

m'ls Cred

E3

ntit

ad verumq (). M. .) Ponum fupern. 311

dift. min. eft potentia naturalis in effe acci-

« p

ront At

dentis & fubje&tivé 'conc; in efle potentiz

& comparativé ad objectum neg. 5ic qtiip-

odl

« pon

pe nee naturalis nec füpernaturalis eít, cüm

ejus obje&um fit ens in communi àb utra-

lpäïüm "

yindpat

que ratione przfcindens. 44 sduz w.di[f .min.

(leris f

otefthomo per proprias vires judicare fidem

mfmü

natüralem DEO teftanti effe debitam conc, fi-

dem füpernaturalem neg. unde licét D. tefti-

yoport

« vel i

monium quantum eft de fe exigat fidem fuper-

naturalem, quia tamen fides non débetur ni-

,

orenti ii

fi quoad capacitatem credentis ; ille; cui

DEUS fupernaturales vires credendi dene-

d

pabent

aret ; nonni(i naturalem deberer exhibere

dem, ficque fuis viribüs non poffet com-

1 u

| univcïfü 4

parare notitiam fidei fupernaturalis.

«4d

(

gtium ueg. maj. licut enim probabilitas

u

[U"SM i

p

j

non eft proprieris intrinfeca fed aliquid

v

extrinfecuta rei probabili, & ideo utràque

dituc

TT

4

fententia v; g. qux affirmat peccatum com-

n

miflionis confiftere in pofitivo , & etiam illa

ym u

quaz negat; eft probabilis, etfi à parte rei &

hoc!!

in fs una fit falía & impoffibilis ; fic pariter

af

du

credibilitas non éft proprietas intrinfeca my-

r[um

entot

fteriorum fidei ,. fed aliquid extrinfecum, &

u

T

onit

T

ideo fides poteft effe füpernaruralis & pro-

j

priüs viribüs non inveftigabilis ; ubi'tarrien

1u'n l

pj

d

fuppofita myfteriorum revelatione credibi-

gdi

[ ]

litas eft aliquid extrinfecum ;. ficque ex mo-

o^

)

M

tivis credendi naturaliter attingi poteft. Ex

U 4

quibus

216' ! dr&

31^ De nece[fff- (.M..) tate gratia.

T

.

quibus liquet , /f dicas

e v

EN

cibiliras conclufio-

[ cogniti

nvm eft eju:dem ordinis cum conclufioni-

imego i

bus. Jtem fides inclinat. ad objecta (iper-

T neg. 1

na'uralia, atqui inclinat ad credibilitarem

Torefenta

myfleriorum , ergo. x quód fcibilits fit

IQ m

proprieras conclufionum, fecus eft in altero,

st no

Pariter fid-s pon inclinst per fe ad credibi-

ag ,

litatem, fed ad.credendum , credibilitas au-

1 Qul

tem prsefuppofitivé fe habens, vel lumine

TDrefenty

alieno; vel propriis viribüs intellectüs habe-

Tonofoy r

ri potefl, — 44 afmm w. probare mimium l

f

!

enim non fequitur: Cogzofco pradicamen-

f(h YQ

tum [ubflautia, ergo commofeo omues [abflan-

m"lmïl E'k*,ï

£ias poffibiles , multó minüs fequetur al-

D

terum, fiquidem (üb qualitate contineantur

PO

qualitas naruralis. & fuüpernaturalis , ubi in

tiontg i

predicamento fubftandz nequit dari fub-

V D'ojde

ftan:ia creata . füpernaturalis.

Nec- dicas t

T ngbis

D

[

cognitó principió poffum cognofcere con-

Wt

clufiones in eo content;s, erpo pariter.

nj

Un AX CA

Nam x. 4/fpar effe; quia principium deter-

UM

W

minat intelletum ; & fpeciali habirudine

At

caufz conneé&titur cum conclufionibus velut

MP

Ti & "le l

füis effe&ibus ; «ft pradicamentum generis

COOnm m

eft indiff.re:s & abítr;hit à fpeciebus, nec

Anie rey

ad eas comparatur per modum cau(x , &

J o QOf

ideo intelli&tus naturalis illas , quz fuper-

A Iün

hi

[

naturalis funt ordinis, ex fe cognofcere ne-

entlb[

quit. 44 add/tum w. cum D. Th. 1. p.4. 9-

nl!()fo

nh

^. $. d/ff. Imago perfe&ta naturaliter ducit

* o

in

gm!i:.

/;nd,'vemm e (J. M. ]J.) Ponum fepers. 313

s CX

in cognitionem ejus cujus eft imago conc;

dul

imago imperfecta qualis ia pre(enti eft. ho-

bt

mo neg. nam imago uvenis alati Angelum

?

1l

reprafentat , quem tamen ex tali imagine

f

i

| (cblis i

!]

non cognofcürmus , nifi quosd aliquas pro-

eindit

!

prietates nobis aliunde notas; unde imago

fead od

u

aplex eft , 2a perfeca que cum re imagi-

1

edibilis

D

;

l;.

n.ta ejusdem eft ordinis eamque adequaté

, vel lum

reprzfentat, sícque iisdem viribüs ; quà

[e&üs hälfï:

cognofco imaginem , etiam idzeatum in ea

; ii

cognofcere poffum; a//a autem eff imper-

eifa, qua ab idzato fimpliciter differt, &

yudjostt

T

nonnifi fccundüm sliquam analogiam. ei

[equexur D

affimilatur, prout apparet in adducto exem-

plo; & tilis imago non ducit in cogni-

contirn

tionem idzati, quod eft fuperioris ordinis;

yji; l

ac proinde ficut quevis imago DEL, quz eft

j n

N; ii

in nobis, manifeftat qui

d

em imperfeclà

pofcer

DEUM üt authorem naturz, quatenus hunc

aliunde ex creaturis cognovimus; non tamen

D. P(.Wc

jim de[»l

DEUM üt trinum, cujus nulla cum rebus

1pll

"]

creatis apparetconnexioita fit hic.

"d aulti-

y hat

g

HIHBO Ye. "UE ne7. ATtec. quia philofophi non

(l

3bu

cognoverunt

f

iil

n [Mm

ubftantias feparatas nifi me-

diante revelatione ; quam tefte D. Auguft,

yidu T

!T

L.7. confeff. c. 9. aut ex libris hebrzorum

m a

"

bauferunt ,. aut ex dzmonibus in idolis fe

Ut

J*

g

1]

exhibentibus didicerunt.

Vel difbar.

€p z

OO'IIO[C

j

lj

Philofophi quippe ex motu cclorum dis-

( MO

cere poterant exiftentiam fübftantiarum f2-

,ah!el j

U ;

parata-

314 .De neceff- (J.M.J.) zate gratie

at

paratarum , quatenus motum caeli ex fe per-

gial d

petuó durabilem confpicientes, inferre po-

( d

terant illam non à fübftantia corporea, ut-

in; atj

pote corruptibili ; fed ab intelligeritiis mo-

ftills p

veri debere; aft in noftro cafü nulla hujus-

fütngerm

1odi occurrit connexio.

jieli

Objic, contra 2. part.: D. Auguft. L. de

m m

dono perfev. c 14.ait quosdamin ingenio ha-

ent il

bere

ivinum naturaliter munus intelligen-

AU t

tiz ,. quó moveantur ad fidem , & D. Ful-

fU .

gentius docer hominem poffe naturaliter

Mdig Y

credere ,. & certé fi homo naturaliter eredit

Iffffl[um.m

homini teflificanti, cur non etiam DEO?

sin,

!

d.

x.. D. Auguftinum loqui de credibilirate mo-

de M.m

tivorum ad fidem, dum fcilicet, unus plus

LUR

altero per aciem intellectüs füi ea penetrat,

P&l

quod non eft contra nos. - Item D. Fulgen-

pdlofe

rius ly naturaliter accipit hoc fenfu, quo

t p

in homine fit naturalis facultss & capacitas

L (,ec

ad credendum, quia ei ineft ratio & liber:

hat

tzs. J4d probat. w. id quidem tenere de

Minij

teftimonio D E I àt authoris naturalis, non

Rs

d

veró üt authoris Fuger,naturalis; nam pro-

LU m

ut talis dirigit ad finem füpernaturalem; exi-

hr hnf

gitur motivum füpernaturale fidei, quod fta-

Ti

lii

re nequit fine pratia fupernaturali.

l

2«

Tnflabis : hicaétus : Chrzffus nafcetur.ante

n

EY

Chrifli nativitarem inchoatus & brevi tem-

Dre

pore poft nativitatem à Judaco continuatuse

Dboft

& at

idem entitativé actus fidei fupernaturali

S) at-

qui

gm!iz

ad verumn , CJ.M.J)) donum fuperg. 313

lp

qui-ad -hunc non exigitur fpecialis pratia;

ifer o

ergo. i. Prob, talis actus inclinat ad fal-

ypore v

füm ; atqui ad talem. adum .non exigitur

,ligentiis t

fpecialis pratia, ergo. g. zeg. fppof. quod

ml hu

continuetur idem actus; variató namque ob-

ji&o; erfi hzzc variatio nom percipiatur, ta-

hgt

men etiam variatur actus , unde prior actus

i inpeniod

erat fidei infufz,

fterior autem poft Chri-

ftura natum erat

3

; il

fus & virtutis acquifita,

,&

prout à-pari in. philofophia oftenfüm *eft.

Nec-dieas poteft aCtus fidei infufz intendere

: nyrt

ailsr at

affen(um .naturalem, ergo etiam,generare ;

«&ntec« prob. in.-philofopho Chriftiano ,. qui

N

edMnate F

de hac.propofitione..D EU $. eff naturáliter

magis- certiicatur. ab affenfum: fidei, quàm

jcec us

jj p

philefophus gentilis. ^ 7zezz affeníus fidei

poteft.effe peccaminofus v. g. dum credo ex

DA

C (CBfUl qüï

vana gloria, ergo.cum. DEUS nequeat effe

author fpecialis peccati , talis a&tus fidei (u-

|

us

(

]

Liat

fatio v

j

pernaturalis. fine fpeciali eratia elici poteft.

gf

w enine az[]. amtec, Philofophus Chriítianus

em Id

magis eft certus extenfive per. conjunctio-

nem ad lumen füperius fidei conc; eft cer-

ahs nümï

at m

tior intenfivé neg. .Si namque principia

naturalia uterque penetret zqualiter; nullus

f

( quö

wmfah' "

ett. magis certus intenfivé. | d additum g.

((

talem . actum effe füupernaturalem duntaxat

| Wf il

prefuppofitivé vi revelationis Divinz pra-

p

J

«

habitz , etfi hoc lumen Divinum intellectui

(

communicatum voluntas in malum finem

g

j

detor-

|

5316 De zece[f- (y. M. ].) tAfe gmtz';e

, p

detorquere poffit culpá in folam voluntatem

M

yedundante, & hac Bíio conformis eft iis

uz dixi deactibus humanis; vel etiam nego

h hor

abfoluté ralem actum fidei fupematuralis eli-

flle Q

(fe ex fine peccaminofo; tum quia talis

ci po

actus disponit ad falutem;

tum quia fuppq-

nit pium affectum voluntatis.

Trig 5

Si affe&tus creden-

Objic. coutra 5. part.

- Bütim

di petit procedere ex fpeciali grati

a, etiam

ilm j

atqui hec

3 ID if

petit pr

ocedere ex fpeciali virtute;

non, tum quia a

liàs virtus aliquainfufa pre-

g fermg

cederet fidem , tum quia ha virtus non fo-

Yiggj

ret 'Theologica, üt per fe liquet; nec foret

SISUN

haritatem;

moralis , quia hac comiratur c

0 trfein

ubi tamen eriam in peccatoribus

fides & af-

Qu g

dezt Ali-

fe&us credendi manent, ergo. *

cisé ex

* GIlend

uj affe&tum credendi procede

re pre

E fä]is d[s

auxilio transeunte actuali; quod

füfficit; aft

" G ren

gratis addo , ad cliciend

um

talem affe&um

*2 m«

iquam qualitatem

preexigi in voluntate al

L

ermanentem, quà volun

tas fiat potens pro

.EOUICR y .

do;

prout 'Theologi

affectu præf-ato elicien

;

t

ad alios actus fupernat

urales eliciendos ex:l-

ffmü!/( [

habitus;

'aft hzec quaid-

uT

gunt füpernaturales

lst

ras non eft virtus ;

fed quadam inchoatio

sícque manet in pec-

& dispofirio ad fidem,

:e hr Y

catore, ficut & ipfà fides;

ad quam disponit.

4.

Y

h

1f n ;

^m

Ex quo liquet. ad

duplicem P?qäatio/:;f)n-z-m;»

?

mllla'

20Pf$.

f"ïm)fecm

ARTI-

W m) Pï[

grm

| j difpofetione (J.M.]-) ad gratiam.3 17

ol

l

!

j

ER TICULUS..1

m t

[ etam )

An bomo proprü: viribus proxt«

m

me vel remole po[ft fé aifponere

um g

n

ad gratiam?

qui i

Ertum eff ad hoc ut homo fe praparet ad

gratiam habitualem, non exigi aliam prz-

fs r

t &

Viam habitualem gratiam, ne detur proces-

fus in infinitum ; de gratiz itaque auxilio

to atqu í

»

ginfüf'll p

a&tuali fermo eft; pro quo

ANotandum 1. Quód ficut preparatio

j o

g W "

feu dispofitio ad aliquam formam in fuübje-

&o ex fe indifferente nil aliud operatur, nifi

; du

y: f

quód illud, removendo impedimenra & in

]

fe excolendo, aptet ad formam recipiendam,

, u

et p

15

ita talis dispofitio triplex eft proxima , re-

u

fu&dk

mora & remotiffima.

Proxima féu ultima

eft, quz neceffario infert formam , eftque

jcnti

yl

Ts

vel az£ecedezs , quz& poft fe trahit formam ,

[»nsf

prout eft v. g. calorütfeptem, vel coz/équezs,

p

jt T U

l

qua formarm fequitur, üt eft calor üt octo.

Remota ef/, que quidem pro forma reci-

:hcleüdos

gt

pienda fuübje&tum propinqué determinat &

aptat; non tamen ultimató & proximé , pro-

n lïlChC'

h

ut eft calor v.g. üt quinque velfex. Rezzo-

n [lef]

Hffima non eft proprié dispofitio, quia füb-

"Ts

je&um nullatenus pofitive determinat ad

yi

rormam, fecundüm quid ramen reddit minüs

ineptam , prout eft v. g. ficcitas ligni dispo-

fitio

j

318 De necefff- CJ. M. ].) £nte gratie,

iif

fitio ad.ignem. .Hinc pariter in ordine fu.

llj

pernaturali s/zma dispofrtio eft charitas, re-

r(rca lan

ipofti

znota funt aCtus Fidei, Spei; Timoris, &

Var

alii aétus ex motivo füpernatureli proceden-

ws. Remotiffima denique funt opera bona

läg&l &S

p x

naturalia, Porro.alia dispofitio-eft moralis;

hOC

alia.phyfica,. £uc. eff quz fe ipfa.ad effe&tum

vel phyficum vel moralem concvrrit, pro:

04 d

Iffere

ut peccatum actuale eft dispofitio. phyfica

ad habituale, licet hoc nihil phyficum fit,

hi,

Illa eff , quz ad formam non 2ptet fubje-

Mett do

Ti db

&um nifi/ dependenter à voluntare alterius;

eam follicitando , ut formam conferat; etfi

R

dispofitio ad eam imrmediaré non influst,

pioe|

05 (ty

fic merirum eft dispofitio morlis gloriz;

quia ; etfi gloria fit quid phyficum, tamen

Tif

à DEO ratione meriti moto confertur.

"bg

& DgU

Notandum 2. quàd de lege ordinaria

nullus adultus juftificetur fine propria dis-

Aüfiyen

pofitione nam ut proverb. 16. haberur: He-

CUHMUmJ

gütiam

minis eff praparare animam IDEO, qui ftat

If

1qü

ad oftium & pulfat; idque meritó. ut ficut

N

homo adultus proprio a&u per peccatum

m

Qj f

fe à DEO avertit, etiam proprio adu a

DEUM revertatur, aliàs cert&, quód unus

T.

alteró reli&tó juftificerur, nulla foret rado,

ZMHIZ. 4

unde Ecclefia & SS. PP. itendirem incul*

l

nf

]

Häturæf

cant illud Prophete: Comvertimiri

H

*

Fl

quia ficut forma naturalis non rec!

pitur ni-

p

fi in materia

dispofita; ita nec gratia nl in

]

ubjecto

l

egn!iæ.

prodifzofitione (J. M.J.) adgratiam. 319

TT

fübje&o per converfionem dispófio. — Aft

circa hanc voluntariam hominis

(l chanit !

pro gratia

; Tinto:

dispofitionem

Varia occurrunt placita: Imprirmiis Pe-

jl prxe

j opet

lagii & Semipelagiariorum; queis utpoté fü-

pra excuffis hie fuperfedeo. Itém inter Ca-

ti um

faad t

tholicos Duraridus cum Scoto in 4. dift 14.

o r

q.2. docet naturalem attritioném füfficientet

disponere ad oratiam , eamidue miereri dé

ofiio pi

hyfnt:

condigno, licét Cajetanus Scoti mentem mo-

deretur docens, nón mereri quidemi hujus-

n 4ptici

yize du

modi dolorem $ratiam etiam dé congruo

fed tamen ad eam íàtis disponere ex acce-

s fertt

pratione D. liberalitatis, vel curt Sácrámen:

$ non n

to; denique Mol

?

ina cum füis afferit opera

yordi

naturalia dis

hyf]CUm) 5

ex fe,

ponere ad gratiam rnon quidem

fed ex lege univerfali, DEI & ex pa-

) (onferïif

w.' "

&o DEUM inter &

É ]ege uU

lex univerfalis ficüt &

Chriftum initó; que

eno

ipfum paéturn in hoc

confiftunt,

pritió quód DEUS iis folüm det

hu

k

pratiam,

T

qu

in fe eft

qui per vires naturalés faciunt quod

j

; idcirco talibus n

unquam deneoet

mcil[ö

gratiam, non

L

F

quidem ex rnefito operis na-

turalis ,

fed ex prafato pa&tó ; zz facienti

o

guoal z

Je eff per vires natura certo detu

[ä) qU ?

LA

&'4li4. 2dó quód DEUS hornini pét vi-

jl f

res naturz ad opus meritoriuifi v. g. Fideth

jurdt

i

vangelii, dolorem de peccatis

c. afpi-

((ff/

ranti femper praífto adfir, talern conatuit

gt ]

j*

per gratiz auxilium *elewnd'o » t fiat opus

«j

myiw

eonay-

j

920 . Demeteffz- (.M. ]. tate gratie

| pml)þ

conducens ad falutem, quin imo, tefte Gou-

2507

din, addit, nos quidem rihil praftare con-

Cäïi]fum

ducens ad falutem fine pratia, quia nofter

lia

conatu: ad juftificationem non eft ficuropor-

(itidum,

tet absque gratia; hoc tamen fenfu nos pos-

| 1 F.PM[

fe «d grati.m nos disponere viribüs naturz;

| od jj

quatenus conatu naturali quzdam opera pra-

lus

ftare quoad fübfta:tium. peffür u« , quibus

hyj

infallibilirer accedat gratia ad juftific:tionem

[far flne [

nos perducens.

Aft contra hujusmodi pla-

E

cita definitionibus Ecclefiz contra Pelagicm

|und i

& M.ffilieifes non adeo plicentia, cum

: WHl

NN.Salmant.. Alpharez & communi Tho-

Af

miítarum fit

( aaton

Refólutio 1224. Homo non poteft fine

nb

ratia disponere fe ultimó ad gratiam fanéti-

Teefirà

[

cantem.

Ita D. Th. hic a. 6, & 3. contra

r

gent. c. I49. Item q. 24. de verit. a. 1 5.

qubsi

Brob. 1. ex c. g. proverb. voluntas pra-

| ,ïm at &l

aratur à Domino, ex quo Concil, Araufic.

Tb i

con.4. probat, zoz fOlum purgari 4 peccato,

[4

3f f

Jfed etiam velle purgari

A S])iriträs $. d-

NU gj

f

wfromem im mobis effe.

:

onfentit D. Au-

arb. ad Ruffinum ex

tmä[urglis

gu

ft. L. de grat. & Lib.

NRI;JG[WZ

€o

dem loco inferens ; zp/tem creden

di affe-

mOk fed

verftoue volumtatem

if

Cum e novam pro cor

À DEO in nobis fieri.

Confirmat Trid. feff.

NT

D

6. de juftific, c. . & demum convincitur ex

t

^W

illo ad hebr. 12. I:DEUS aptet vos in ommi

il p

)

l

bono, ut. faciatis voluntatem ejus , [neietis

tcj[u

£

lj

gra!iæ

prodifhofitione. (.M. -) ad gratiam 321

y teft Gu

in-vobu, quod placet voram f per TESUM

ndtrees

Chriflum , in quem rextum D. Fhomas hic

, qui n

Lect.3. fcribit : pzazur bomo ad bem

e

f,-

bo-

fLont

tiendum , uno modó exteríus , & fec umus

nfi nojt-

zmoaptat Alium perfuadendo, mimandos Alio

nbl n

7pmodo imterins, € fec folus DEUS aptat vo-

dlugtatem , qui [olus ipfam immutare poreff.

mopenge

f qlhï

. Prob. 2. vAt.. Initium juftificationis non

[ifc.turt

flat fine gratia; prout contra Semipelapiános

psmodi p*

eft oftenfum ; atqui ultima dispofitio ad pra-

s gt

tiam eft inirium juftificationis, ergo. 'Pzo£.

i, QU

nin.ultma dispofitio ad lucem eft iniriam

mmumThf'

illuminationis, ergo etiam ultima dispofitio

d gratiam eft initium juftificationis. Coz-

pl

€q. prob ideo rmum eft verum, quia lux

t

neceffarià fequelà immediat? fequitur ad ul-

:y & 3' NM!

timam dispofitionem ; . atqui hoc etiam.te-

Ti.à1)

net refpectu 2di; ergo. " Dejz ultima dispo-

Í,

"

fiio eft ejusdem ordinis cum forma; quin

i

fic

:7

l f&tlil

imo ultima dispofitio efficaciter. dimmanat .

ab ipfa forma , velut infra dicemus, ergo

Atl

4!18,6

!p:/ Aj

/il

ficut pratia, ita etiam ultima di

-

spofitio fu-

pernaturalis effe deber. -

ff

ii

Refólutio 2. Homo fine gratia nec re-

fufi

yu

7

mote fe disp

onere poteít ad gratiam. Ita Ci*f

j

tati contra citatos.

"

(

( AITU' p

Prob. 1.ex Script. Sine me uibil p

effis

"

[4cere, ex quo D, Auguft. L. a. contra 2;

epift. Pelapian. infert: Noz At ffme me mibil

trw [ i

7

[

4(&5 1

poteffis. perficere fed —?cere; Dominus eui

óc

432 Demecefft- (j. M.J) tategratie

pái

bóc unó verbó iuitium finémque comprehen-

bnt opo

dit. Accedit Trid./e/f.r4. de/fmeramentope-

ünetus f

nit. ubi attritionem & pravios actusappellat

irceffe c

dona DEL

Item confirmat Concil. Arauf.

tpnac $

can. 7. pe

r illud : Non íumus fufficientes

;

n

aliquid cogitare ex nobis; quafi ex nobis.

Ex

dher, a

quo cum D. Auguft.

1ni) ad jg-z

Prob. rat. Minima praparatio ad gra-

J jin

tiam eft cogitatio bona, aut ficut habet D.

A H

Auguft. minus eft cogitare quàm cupere, po-

Mi

teft enim homo cogitare bonum, quod non-

Q hn

dum cupit, atqui ex Apoftolo nec cogitatio

ts

bona eít fine gratia przveniente, ergo mul-

Wt d

to minus praparatio remota feu defiderium

Qityron

falutis.

2dà inter formam & dispofitionem

Id

i

etiam remotam debert effe aliqua proportio;

Bcin v

atqui inter opus naturale & gratiam babi-

Yi tj

tualermn nulla eft proportio;

ergo. $470 prg-

debet ad DE-

77

parans fe ad gratiam converti

P

UM, atqui hzc converfio nequit haberi, ni-

fi DEUS hominem convertat juxta id Jerem.

()7 "REf 1 ZW,

W e;z

[

31. Comverteme Domine £à comvertar, ergo.

Mi [

[

quia nemo e

]

(

]dque ex eo magis patet,

H

iij

i n

qui fe discernit; zec quzr

UA ] umit

Jffbi bo-

norem , feu àt habet D.'Fh. 3. contra Gent.

u anlüta

Wij D

c. 149. Nemo fe naturá fuà ad. ftatum altio-

W p

rem disponit, nifi ab alio agente fuperior

l

mnoveatur.

LT

fj

Nec dicat AMolima &Gratiam quidem

Wfig, [

tus noftri naturales int.

[ hm, :

exigi ad hoc; ut cona

1eut

nl :

prodifofftione (].M.].) adgratiam. 323

: campnï;i»

ficut oporter; non autem ad hoc , ut rales

ii

conatus fimplicirer eliciantur; nam s. inane

Vs

hoceffe commentum , quod eludit, imo re-

:onciï, A

ugnat Scripture & conciliis, quod ipfum

y [ifota

;

gmentum rejicit D. Bernard. L. de grat.

ier ol d

Liber. arb. Cozarus moffri & cafft fent ,

,

zon Adjwventur, c nulli, Q mom exeitentur.

o p

Vide plura tum in r.

egula geuer al Ftpgriüs

d

data, tum alibi.

lämcupEfC»W

Refolutio 3. Propter eleemofynas & alia

i ii

opera bona naturalia in ftatu peccati mor-

yeap

talis przftita DEUS non confert uni magis

n um m

quàm alteri auxilia gratiz fecundum legem

j n

Ordinariam.

(iid

j dispoflïl

Prob. ex D. Augufl. L. 2. qq. ad Sim-

Y

(

plician. q. 2.. Certé occzdlta eft DEI elecfio..,

qu gf

n:

»

"

gl'ä

[

]

mom enim babeo quod imtuenr im eligendu

3tiäï

bominibus, uift vel majus ingenium, uel mi-

n

j

(s

!

Uora peccatay vel utrumque: addamus etiam

bE'A: !

Jé placer, boneftas utilésque dotfrinas ; ouis-

yi

uta il

ye

quis ergo fuerit bís praditus , eligendums vi».

r : )

detur ad gratiam? Sed cuüm bos flatuero,

fl

j

is ne

j

drridebit me ille , qui infirma mundi eligit

;þff"

ut confundat fortim,

ANonue advertimus

j

anultos fideles ambulantes oiam DEI, ex

d

fam

uulla parte. ingenio comparari., nom dicam

quorumdam hareticorum , [ed etiam mino-

acil

rum? monue videmus quosdam in conjugali

uldiü

caflitate viventes frue querela , e$- tamen

vel hareticos "vel etiam. in fide vera frc te«

amtuülö?

:

2

pidos,

1

| d

324 De zeceff- ( . M. ].) Mtägmtiæ;'

idos,ut eos miremur, meretricumt&s biffrio-

nfenfür

um [ubità comver[orum gon folum fapientia

, üpont

on- hn

Jtd etiam fide c£* charitate faperari.

cludit füper illa verba: ANeze poteff vemire

:|

hjj

Noftio 9

ad me, utff pater meus traxerit eums qnare

zffum £rabat , cb ilum mon trabat, golivel-

D

! Gine x

le judicare, ff inom vis errare.

Rationes pro

hac 3tia Refolut. coinci-

| Quindo j

dunt cum prioribus , quas proinde

| rpaito

?emel

U. $

dixiffe fat ett.

tl

Sofountur Q

äjedïionä:. [

MUa !JH

] s5

Bjic. 1. ex PC 87. Man? eratio mea pra-

W g'eP

| Ul gj

veniet te , & ex Apoftolo velle adjacet

:

E7

mihi, perficere autem . un eff meum , unde

Hominis €

ex proverb. 16. p

a&mifimus.

L

:

praparare ani

mam, & illud: ego fload offium.

|

| D

ii

R. DW ex])

Jie, quód oretio quidem ali-

"

t w

quam przveni

at gratiam, utpote quam im-

Qu

etrat ;

-non tamen omnem, quia id ipfum;

MU

:

quód gratiam orando preveniamus, donum

Don El/l

»ratim efl. Per 2dwm imuuitur quàd habi-

H

if

tàad volendum gratià adhuc egeamus divi-

" i i

ii

non auterm quó

, j

nà ad perficiendum gratià;

Y

velle adjac

eat nobis fine pratia.

d stium

Läm dh ]

U

zdet D. Auguft L. 2. contr

a 2, epift. Pelag.

c.8. idintelligi de libero confenfu, quó ad gra-

Cfee

uód hiccon-

t(

tiam præparamur, non autem q

Spofi

fenfus fiat fine auxilio pratiz. Pariter DE-

aterin

h

An

US, dum ad oftium pulfat, non exfpedtat

* Qp

con-

eg'm!ïa'

p;*'o;d'zpä'jitione (J[M.J AB gratiam. 325

coníenfüm naturalem ; quafi hic ad g'ratia-m

m b!fï

disponat; fed illum confenfum, quem ipfe

jf

ni. t

in nobis pravenienti auxilió cau(at.

Iuflabis. Per vires naturz habetur dis-

W €"

tlf

!

pofiiio ad- gratiam , ergo.- Prob. 2ztec. ex

ha nl

D 'fh. ,9zod/, 1. a. 8. naturali DEI dile-

&ione poreft quis magis & minus uti, &

ol o

quando in fümmo fuerit, tunc eft fümma

oinde &&

praparatio ad.gratiam. . Itern in 2. dift. 28.

Q.1. JNom oportet » quüd acfus, queís bomo

ad evatiam fé praparat,

ratie aqguemtur &

zaturam bumauam excedant, clariüs autem

H

(]4

ad.3. de Pauli comverf. ai : zom oportet,

rP

qæä&f älltäïtidïll gmtiam gmthmf;gciwtem

)W([F

Anie

acceperit , fibà. aliquod [umen gratia gratis

zufujum fuerit. g. zmum textum procedere

f

de amore naturali D E I, prout imperatur à

gpMd

charirate vel cum amore fupernaturali con-

) qul(?üïl j

f

jungitur, qualis non ftat fine gratia . Iz A//Z

orequ

locis excludit duntoxat gratiam habitualem ;

jox

qu& non eft neceflaria ad recipiendam gra-

yrU5, d

PT

tiam fanétificantem , aliàs excludendo'*a&ua-'

uj

]em alibi fibi contradixiffet.:

gamin

Urgcbis. D. 'Th. pro neceffaria ad gra-

j äuæmt

tiam dispolitione exclufit quoque gratiam

] A*;'H

]

actuilem , ergo. Prob. aztec. Exfi anima à

(

L

DW

Di:O creetur, tamen generans poteft pone-

13

aqunu

re dispofitionem ad animz iniroductionem

T

li

in materiam;ergo pzriter etfigratia fità DEO;

ï

puti

w

n

AX

10

p

ac

tamen dispofit

eam poterit baber! fine

UL

X 3

aétualt

v

346 Deueceffr- (J. M. Y-) tate gratia

PW[IF[

actualigratia. 240 congruit DEO, ut illi po-

m joxt

& n

tius gratiam det, qui bona opera naturalia

fujs viribüs facit, quàm illi, qui malitios&

Tren Dber

TLanbitrii

vivi; ergo. x.ad rmum difpar. efe dispo&-

tio fiquidem ad animam introducendam

devetur |

datæ ) ü(

ejusdem eft cum generante ordinis ; fecus

eit in dispofitione ad gratiam. w.44 2dum

Anpclum

DEUM

Beg. amtec, nam ficut przvié ad decretum

liberum DEO non magis congruit has po-

J

tius quàm illas, for(an etiam enritativ? pet-

(ritnpo

]

fe&tiores creaturas, producere, ita juxta or-

L

Tfütt hum

dinem Divinz Providentie non magis con-

gruit liberaliter aliquos affümere quàm dli-

b

LU.

quos relinquere, quia fi forer debitum, jam

non foret gratia, —Nec 4icas juxta D. Th,

EU

I. p. q. 62. a. 6. Angelis data eft gratia jux-

lt g

fa quanritatem naturalium, ergo etiam ho-

hr

i

fnini; nam differentiam affignat . Th. 2.2.

l

*0t Dotin

q. 24. a. 3. quód Angelus, cüm fit meré in-

5 hn

téllectualis , vi fuz& conditionis feratur tota-

"l

liter in id; ad quod rendit, sicque in Ange-

!:n.;iæ D

m'lS nmm

lis füuperioribus major eorum conatus eos

meliores fecit, & illos quilapfi fünt; de-

hts Tij

teriores; aft homini utpote rationali nunc

obf

in actu. nunc in porentia effe congruit;

gmifaS dlS

|

ideo non feruntur toraliter in objectum,;te

pofr

tio [

Babens meliora naturalia minorem habet co-

t d

riatum, & econtra ; ubi tamen advertit D.

gïïüalem Y

"Th. ad 12:4:5 hune ipfüm majorem in An-

gelis conatum praveniri à gratia , ita ut qui-

*älsdem (

em.

gmm

prodifpofitioue (.M.].) ad gratiam 327

p

dém juxta ordinem & perfectionem natura

xm t

derur in Angelis quantitas gratie , fed ta-

men liberalifiim& absque debito motus libe-

x atl

ri arbitrii in perfe&tioribus Angelis intenfior

, ifrpi

troduattt

elevetur per fpeciale auxilium gratiz gratis

rdins; ka

datz , ficque dispofitio naruralis fit penes

sl ll

Angelum , elevatio autem ejus penes

d Qu

DEUM'

nit hs

Supersrg Exiam inhomine dispofitio ad

gratiam poteft effe naturalis &éjusdem ordi-

Yiv p

jt u

nis, ego. prob. ant. Major eft improportio

nature humanz ad hypoflafin verbi; quàm

ympis d

d qu*amyiï

operum bonorum naturalium ad ipfam gra-

tiam, & tamen absque dispofitione fuper-

debium P

l

t T

saturali ob folam nature humanz congrui-

J

f

tátem unio Verbi facta fuit, ergo pariter, ..

digtti

R0 C[läm W

diffar. effe quód illa congruitas, vi cujus hu-

"

M

mana potius quàm alia natura erat affumpti-

i

jn

bilis , non fuerir dispofirio five naturalis fi-

m fi[mïfv i

ve fupernaturalis, fed tenebat íe ex parte po-

sfen t

j

[

tenriz obedienrialis, tum quatenus pra cx-

ye n

teris natura humana erat dignior, rum qua-

coniti

n

tenus magis indisebat reparatione, ita tamen

f f

ut ob fümmam Veérbi excellentiam talis con-

ä*lo[läll

l^

j

gruitas dispofitio appellari non poffet ; aft

anowl

dispofitio ad gratiam non fpe&tat ad poren-

bt

tiam obedientialem, fed ad praparationem

g,

actualem vel proximam vel remotam, qu£

TA

ejusdem debet effe ordinis cum ipíà gra-

rem j

tia.

Jj

jf

ij

[/]

X4

Replic.

328. Dezeceff- (J.M.].) mt,egrü:ïe

| ]WMQ

Repl/z. Praparatio a&tualis ad gratiam

nidspen

poteft effe naturalis, ergo. Prob. aztec.D. Th.

hd u

in 2. dift. 27. q. 1. a. 2. & alibi faepe docet,ope-

(Qo imp

ra naturalia mereri auxilia füpernaturalia de

jmo:

congruo. Jfez; meritum de conpruo dicitur,

Ti inttin

quó pofitó congruit, ut DEUS liberaliter det

Tüfn ex p

gratiam fed. facienti opera bona naturalia

Tüoptoy

convenit raliscongruentia, ergo. Pze£erea ju-

lbf

ftus de congruo mereri poteft unionem hy-

ü R,

poftaticam, .ergo etiam lapfus per opera na-

QO d

turalia oratiam;cüm fit minor proportio inter

i i

merira jníti & unionem hypoftaticam, quàm

Wt f

inter opera naturg & inter gratiam. — 4ece-

| n '['&Q BN

4it quód peccator viribüs nature mereri

j Wi

poffit preces. alicujus Sancti ,. atqui homo

; n d

anéctus. &. juftus poteft alteri de congruo

| QO nf

mereri gratiam, ergo faltem medi«té aliquis

| iri o

de congruo mereri fibi poteft viribus naturz

| i a

gratiam. 44dde DEUM opera naturalia v. g.

eleemofynas ; vifitationes infirmorum &c.

i

at

h n

remunerari per gratie dona & vocationem

(fæ,/

Qd ]

lh

ad ipfam fidem, prout liquet in eleemofynis

iil

D

"r

Cornelii a&t. 10, ex obedientia Abrahe &c.

l '.sll

V Quin

Iz[hper qui animam bonam nactus bonis

mïïl[mn d(

incumbit operibus, non ira elongatur àgratia;

llf de t

ficut impi? vivens ; ereo (alrem aliquam ha-

VU* D

Ce[ul- ]

bet-pro gratia dispofitionem. Dez/que ipfe

j

pn,

Chriftus in parabola Matth. 25. 222 09/29H6,

V0

9 in

AL duo, unicuique fecumdam propriam vir-

4

dOf

ltm]?

tngiïz -t.aIenta committens videtur gratiz

D

na

. 311'1;;;,&

gmtiæ

prodifpofitiote ( . M. ]) ad gratiam. 329

d t

nà dispenfare juxta dispofitionem naturalem.

1770

Y« Ad 19::65 D. Th.accipere meritum de con-

d

gruo improprié; ubl zZver£e meritum de

matuyaé

congruo proprieé confiftere in debito decen-

r

tiz intrinfeco tum ex parte DEI premiantis;

|bendirdt

tum ex parte merentis,. quatenus actus prz-

o nauni

mio proportionatus nonimportat folam DEI

pButauj

liberalirarem, fed debitum etiam amiciriz ,

jpionemi

ut DEUS non folàm muneret, quia miferi-

eopet t

cors eíL fed etiam, quia is; qui meretur, ami-

)porrioimt

cus eft, ficut«dum unus amicus alterius vo-

tcum qui

luntatem facit, etiam in iis , quz debet, fta-

um 4

tim hzc amicitia. facit bona inter eos com-

hu m

munia,ut alter quoque in iis,quz aliàsetiam

g J I)

non debet, fequatur voluntatem alterius,

TT

quà fenfu D. 'Fhomas docet, poffe juftum

eli d

alteri mereri gratiam de congruo. — A/izer

jribus a?

Accipi poteft meritum de £ongruo Tiproprie

extris[ect vel ex defe£tu proportionis

gl d

morm v

cum premio, vel ex defectu debiti decen-

tiz,

yootitté

DEI

quod proinde folam refpicit oratuiram

eemt

liberalitatem; & in hoc feníü locis ci-

Ab

tatis loquitur D. Thomss; quin imo quia

meritum de condigno in hoc differt à me-

HQ&US bom

rito de con

gruo , quód pro illo infallibilirer

L ägfäff

d

gj

etur pramium , nifi per peccatum mortifi-

cetur; pro oc auterm 0 , idcirco gratia de

u

congruo in przfenti non faceílit necorium.

) QM"

-Ad 2dum p^tet ex mox dicfas et exu

//

j

*;;g'eiäzïf,.

f , quia qualiscunque

w-gmü'ïï

d 3qtz'u.w' R& alz'äzr. )e(/

iU

j

330 Demeceff- (J.M.]-) zategratia

: PN(JWI

fit diftantia inter jufti merita & hypoftafin

tofynts

Verbi,; adhuc ramen major eft inratione me-

tpkcitm

riti; & przmii, quàm inter

gratiam & operá

1873

i?i ex fine & mo-

raturalia ; quia merita ju

iv qui

tivo fuo fünt ordinis füpernaturalis ficut &

li, cox

ipfa utio hypoftatica; nec per ea fe juftus

Turnlis

ex fe ipfo discerneret, contrarium planée

otdinis d

in operibus naturalibus & in ipfa gratia.

m n

d qtum meg. maj. — Si de oratione fuper-

t Viride,

naturali hominis jufti fupponat ; quia

| Ril

ob paritatem rationis ficut peccator ne-

AMltio

d

quit mereri gratiam , ira nec orationem

Vil j

ro ea requifitam ; poteft ramen in hoc ca-

W

íf$ admirti aliqua congruitas & proportio

Cüeen

ex parte operantium , non autem ex par-

Vf ne;

fe operum , quatenus peccator quantum po-

Qdl

teft benefaciens juüfto ; quafi exigit viciflim,

Qf cjr d

ut juftus pro eo facíat, quantum etiam in

Ia i

ftatu gratiz facere poteft, prout explicavi

"Wi r

meritum de congruo improprié acceptum;

,' It (*)'md;

qualis etiam proportio inter DEUM & ho-

t '/Wm

(

minem , qui totum in ordine naturz agit ;

ld r

hrj

quod ágere poteít , cum veritate ftatui va-

Vrj

leret.

AÀ additum difl. DEUS remune-

MM

rar opera naruralia pramio n

aturali, trans.

[!Pämum Cu

donó füpernaturaligratiz, neg. Unde elee-

? Pt

mofynz Cornelii & obedientia Abrahe; pro-

Mti "

J

l

[

l

ur jam jufti per gratiam praextiterunt, pra-

miantur ulterioribüs pratiis, ficque Corne-

(l

lius ex fide priüs implicita ob preees& clec-

Wnne)(a Qu

mofynas

Pro diffofttiotte ( ]. M.J.) ad gratiam. 331

tegmi;

& i

mofynas ex Spiritüs S. inftinctu factas ad

ynrotot

explicitam perduétus eft fidem.

"d gtum

tim d

difl. azt. Non ita elongatur à gratia nega-

x frne o

tivé, quatenus non tot habet obítacula gra-

eds i

tiz, conc. pofitivé, neg. Omnis quippe

naturalis actus etiam bonus inferioris manet

a

m p

ordinis ad gratiam , ficut, ait Alpharez , ari»

1l

vipt

dum lignum non ita elongatur ab igne, fi-

arone

;

"

cut viride; neutrum tamen eft pofirivé di-

)nAt 1 9"*'

ofirum ex fe ad ienem, quia tota talis di-

fs

yceator f

$

ofitio eft per calorem vel formaliter vel

; oron

virtualiter ab igne aut àcaufa fuperiore pro-

a?

du&um.

-4d ult. v. diff, DEUS dat uni-

& yopüïïl

cuique fecundim propriam virtutem fibi re-

qem 4 !

li&tam, neg. elevatam auxiliis gratize, cone,

quunt

& hac eft diftinctio D. 'Th. quá explicatlo-

yitl v

cum cit. de vir£ut, q. 6. de charit. a. 6. e&

Lecf. 2, f'per 1. ad Corimth.c. 12.. Dedit ugi-

tüm elit q

"T d

euique fecundum propriam virtutem , mom

eff vefereudum. tantum ad vires nafura,

l?

p

UUR

(erroneum eft enim dicere ,

uód boza gra-

D

Ua ( gloria dentur. fécun

4

um menfuram

ng[ufæ

T

naturalium ) féd iutelligenda eft. virtus ,

qua eft etiam per gratiam adjuta ebc. in

U p

quantum fcilicet cozatz gratzam accipien-

1 flhl

j

i

ftis pravemit , ei ulterius movet hbomims

bmhæVPR

mentem vel plus vel.aninus fecundum fuam

Volumtatem , prout declarat 2. 2. q. 24. a. 3.

j

Ts

Objit. 2. Opera naturalia bona fünt

(

m

connexa cum auxilio gratiz , ergo.

Prob.

)

g

A.

OID

5

|

332 Denece[f- (.M..) zate thiæ.

| altefu

aut; Süpremum infimi attingit infimum fu-

d madon

premi, atqui opera bona naturalia funt fu-

m egif

premum in ordine naturz, & primum au-

ierenda

xilium gratiz eft infimum in ordine fuper-

| Volpntate

naturali, ergo.

.2d0 Homo plura opera

! l Cvl

bona'naturalia exercens p'ura accipit auxi-

| PP.oto

ant. Ubi negatio eft cau-

lia; ergo. " Pro

H

H

! Te volun

fa-nepationis ; 1

bi affirmatio eít cau(à affir-

; Qüfer [l

mationis, atqui peccata di(ponunt ad nega-

| QUZ cum.

tionem gratig , ergo ope

ra bona ad ejus

| Finirim

praparant receptionem.

H

Dein D. Chryf.

"pf

n joann. docer, DEUM non

Hom. 17. i

Üidyer

pravenire noftras. voluntates , ie libertas

; rfify

ledatur; fed. exfpectare ut nos incipiamus,

; ittim

ergo difp

ofitio 4d primam gratiam ex nobis

0518f

eft. $2

d imum difl. maj. Supremum in-

füpremi, dum funt

b

fimi attinpit infimum

fi fint diverfi ordi-

eiusdem ordinis ; con.

fenti, neg. d

2dum

Uh"um |

nis; prout fit in pre

| H

ueg. A. juxta vulgare i

di Sieut f& babet

Je babet ma-

feupliciter ad femphiciter , iA

B;

inagis, ergo cüm opus n

aturale non

j

Ttohg

poffit fr

mpliciter ad gratiam difponere , nec

ts

a magis poterunt difponete.

abeïg[ l

P

plura opera tali

d Prob. di

2

Ubi negatio eft caufa negi-

» lüm q

ffrmatio &c. cateris paribus

üonis, ibi a

A

Qfng P

i9

jnc. fecüs , neg.

1

Hic autem catera non

LIENDI T

Xïïj

aria , quia ind

ifpofitio ex peccatis or-

DA

reft de genere ma

li, difpofitio de genere

EU

T m

(

*

lm

te

onum; quàm.

Vr

DORDl;

plus au

m exigitur ad!

&

Vlor ]

4

, gmri:.

adr&rgänäum (J.M.]) 2peccate. 333

if

ad malutm.

d. locum D. Chryfoft. . il-

al fl

lum egiffe contra Manichzos , & ideo pro

primm d

afferenda noftra libertate po(uiffe initium in

ordne

voluntate noftra non fibi relicta , fed auxi-

y pl (

lió /ivinó elevata ; quó fcrifu etiam alii SS.

apt u

PP. pronuntiant; DEUM noftras exfpeéta-

puio du

re voluntates, quatenus per gratiam non

( lt

aufert liberum arbitrium ; unde malà Vas-

t d

quez cum Molina D. Chryfofto:mum Semi-

ond ü.d E)L

pelagianismi infimulat , precipué cüm D.

;D. Og

Auguftinus L. z. contra Julian. c. 6. & 7. &

yEUM vt

alibi doceat D. Chryfoftomum fecur& locu..

/ je Ibf

tum fuiffe; cürn fuo tempore Pelagii erro-

g n*

res necdum orti füerint ; ficque à Catholi-

cis re&tó fenfu ejus verba acciperentur:

jim d "0

mip

p

lir!

d; du

ARTICULLUS IlI.:

- QGl "

.

Utrum . bomo lapfus [me sz'ä!z'

)0*[1

i

aratia po[fit ve[urgeve a peccato?

jl W

lt n']!

!

Efolutio efh megat?va, quam dupliciter

nafumle !

AX . probat D. h. bic a. 7. tum quia gra-

Onüeo

üs Chriftus effet mortuus ; fi homo

aberet naturam

g t

fet;

» per quam juftificari pof-

3

tum quia detrimentum, quod incurrit

[

j

reh

j

omo per peccatum, reparari nequit fine

gratia; quam rationem in forma fic

, at

[

Deduto: "Triplex detrimentum ex pec-

Pe.,(."r

ff

cato incurrit homo, maculam , corruptio-

"n k j

A0fi

nem boni naturalis, & reatum poeriz, atqui

nullum

alteji

334

Deneceff- Y.M.].) tategratie

q. Mi

nullum horum reparari poteft fine gratia;

1 0E f

ergo. 4Maj. eff ex docfrima de peccatts, Min.

ünn dt

vob. per partes: Ymprimis macula eft pri-

vatio gratie , atqui decor gratiz reparari

Ws atq

fipermati

nequit fine dono & illuftratione Divini lu-

Tineturl

minis, cüm fit ipfum DEI gratuitum do-

num , ergo.

Deiz corruptio boni naturz

Deredg

Woprim

confiftit in deordinatione voluntatis huma-

nzàDEOaveríz, quatenus dum hzc DEO

l, &

h

(j

7If

debit? fübjecta non eft ; tota hominis natu-

ra inordinata manet, atqui debita fübjectio

C'femm N

voluntatis humanz erga DEUM reftitui ne-

M ts

ET

quit , nifi DEO voluntatem hominis ad fe

trahente, üt fatis oftenfüm eft; ergo. — .De«

TR t

Rmyy

mique reatus poenz aterng non tollitur ; nifi

DEUS gratiosé remittat; nemo quippepa-

futnin;

00 rfb

nam remittit ; nifi qui eam tulit, üt per 1e

Ritorg b

patet; ergo.

Prob. 2.

eccato

Ad refürgendum à

ectum

AUb

Hfms

exigitur

dolor , qui excludat a

j

ll

fui

m mull

peccandi j

atqui talis dolor elici nequit fine

gratia ;

ergo. Maj. aperta eff, . Mim. proP.

ïamen (]beü

tum ex

'Trid. quod attririonem ex turpitu-

lum I

dine peccati ; qu

& eft infimus doloris gra-

Wt

dus , appellat donum DEI, non

adhuc qui-

j

lU i

d & tdi,

dem inhabitantis ; fed tantüm moventis ;

tum etiam xz£/oze: Dolor de tnalo mentu-

77

d dOlOïel

ratur per amorem boni oppofiti ; atqui ho-

mo lapfüs fine gratia nequit debiré & per-

Wg, H

Wosdit p

fs&* diligere bonum peccato oppofitum»

ergo.

,'grm

adrefurgendum (J. M.J-) Zpeccato. 335

|fne at

ergo. 4Miz. prob. Peccatum opponitur amo-

ri DEI füupernaturali, dile&tioni DEI füper

emm.,'ü;

omnia üt authoris naturalis , & bono vir-

a d

tutis ; atqui non flat fíine gratia amor DEI

utie vt

x D

fupernaturalis, nec dilettio DEI üàt autho-

risnaturalis, proutfupraoftlendi, necamor

yutuinm a

) Doni 1

perfe&te virtutis ob depravatam ad bonum

proprium inclinationern ; proutibidem pro-

niutis hu

bavi, erpo.

mlacll

Objic, Plures üt Achab & Antiochus

ominis n

j fübje

fleverunt peccata fua fine auxilio fupernatu-

ïe(ïm j

rali; nec cert& hoc exigitur, ubi naturalia

|

ad dolendum de peccatis motiva occurrunt,

pminis !

i

j

$-

l

nempe turpitudo peccati; honeftas virtutis;

h ergo.

detrimenra fübfequentia, & timor pena;

moitP

quim im in ftatu naturz purz homo à pec-

n quim

cato refürgere potuiffer , etfi gratiz fuper-

jli; W )

naturali ibi locus non fuiffer.

t. Ad IHRATAT.

Aut hujusmodi dolorem fuiffe fpurium, aut

m d

fi verus fuit; prout de Achab plures putant,

yhr 2P

illum nullatenus fine gratia extitiffe ; nihil

j t

tamen obeft, quó minüs homo naturali pee-

j

]!

narum temporalium metu concitus pro iis

me tf

avertendis fe per fuas vires DEO humiliet ,

dolom'

ejüsque intuitu DEUS panas illas avertat ;

q X

hi

aft de rali metu & dolore non agimus. 44

m*

alterum difl. Occurrunt motiva naturalia

i

ad dolorem imperfectum, conc. perfectum

u

[it;

neg. Huncquippe in homine fibi relicto

j

impedit przdominans cupiditas. — «4d z4di-

( OPPC n

5477

536 De neceffz- (j. M.].) zate gratfæ.

E

£m ».etiam hominem purum non refür-

hemine

rexiffe à peccato; nifi per fpeciale auxilium

d oonven

naturale; de quo tamen DEUS pro illo fta-

d pofto.

tu falubriter homini providiffet, prout prz-

; (ütfünm

mifi in delineatione ftatüs naturz purz.

! Tediter

loftabis. Prius eft refürgere à peccato;

; lpfo;

quàm illumineri à gratia juxta id ad Eph. 5.

C()mlmpil

Exaurge A mortuis , €& iMluminzabit te Chri-

fim o

JffIns5 Itego Peccatum habet fe àt. morbus;

tnaturd

atqui à morbo poteft quandoque quis refur-

gere absque medicina, ergo etiam à pecca-

Diur

to fine gratia. —.De/z aqua calefa&ta redir ad

htht

frigiditatem per fe, quia hecin illam con-

hii

tra ejus naturam eft inducta, & idem fit in

Won d

alis naturalibus rebus , erpo pariter cüm

ergo Peflw

peccatum fit contra naturam ; ab eo ad ju-

| r td

ftitiam per fe redire poteft homo; x« adr d/ff.

| n

Prius eft refürgere quàm illumipari à gra-

Val

tiahabituali, conc, actuali; neg. &ita Apo-

| aïqqi pod

ftolum hic explicat D. Thomas; qzatemm

v.w OBedin

bomo per liberum arbitrium à DEO erAtio-

'u€t00 )

se excitatum furgere laboraus recrpit dumeu

T t

gratia juflifiantis : d zdum », Peccatum

P nl

eft morbus & fimul fpiritualis mors; conc

Vr pofr

fecüs, neg. Sicut ergo corpori mortuo re-

) &no

fufcirando infundi debet anima , ita homi-

*

liod l

ni, qui

a

peccato refürgit , infundi debet

T r

gratia, quia hzc eft princ

ipium fanitatisfpi-

M gj tfy,

yitualis.

d Wertium

2

dJharitatem at

d.

[ tj

D. Thomas , quia natura;

*

;1

m insegra ac-

: h

u

| Nani

? gratit.

ad refargendum (]. M.J.) A peecato. 337

m n d

huc manet, per fe ipfàm redit adid; quod fibi

le ayiit

eft conveniens & proportionatum . prout fit

Spuo ib

in pofito exemplo, licét ad id quod füperex-

, prot

ceditfuam proportionem fine auxilio exterio-

üre puz

re redirenequeat ; & hoc contingit in homi-

eipid

nelapío, cujus natura quia per peccatum

d a

corrumpitur, ideo amiísa integritate nec ad

wlittt

fuum bonum connaturzle, multo minusad fuü-

pauu

pernaturale

gratic perfe ipíam redire poteft.

y qusré

Sed

um i pet

Dice; juxta D. Th.in a. dift. 28. Horzo per

kfl t

potefl atem naturalem potefí volumtatem mu-

g lm d

am

tare i welius, precipue quia habitus vitiofi

emy

&il

non neceffitant ad femper in illis manendum,

er (

ergo per fuas vires poteft homo eos expelle-

]

LL

re & redire ad bonum connaturale feu recti-

tudinem voluntatis , quinm imo hec rectitudo

10

Umm? |

coníiftit in fübje&ione voluntatis ad Deum,

oU dl

n

atqui poteft homo poft peccatum Deo fübjici

1

$ (

& ei obedire in iis, qua fünt in ordine natu-

RO

raliergo. . Càm D. l'homas hicexprefs? no-

p

ftram tradat Sententiam, ibi per zestAticnen

Y PPU

n melius duntaxat velle; quód etiam pecca-

tor poffit quedam opera moralia bona elice-

m

J

qort

re; &non in omnibus neceffarió peccet,

quod. non eft contra nos, quamvis nec hec

1 n

[]11*

opera fint perfe&e virtutis prout alibi dixi.

mfu

N

: fioit

44 ajterum dis. Non neceffiant fimpliciter

j MW

auferendo libertatem ad peccandum & non

undüm

) lii

Jild

gg;candum conc, nqn neceífitant fec

. quid

338 JDeueceffr- (J.M.].) zate gratie

- Mljerfn

quid neg. Ad hoc autem ut liberé peccet ho-

asl

mo füfhcit; quód habitus pivos per gratiam

m n [

expellere & peccata vitare portefl, etfi omnia

vitare nequeat, fed in aliquibus neceffarió la-

i

itmaneng

imipfa co

batur fibi relictus fenfu fupra explicato. Per

ETN quide

qued etiam patez ad. additum: Poteft homo

&n? difl

per fuas vires poft peccatum Deo fübjici &

ei obedire fecundüm - quid adimplendo ali-

Rïiïllong'o f

TT grafi

quod praceprum naturale quoad fübftantiam

ælk) (]Ui(

& quoad aliquem actum moralem honeftum

conc. fimpliciter adimplendo per. efficacem

D tempore

Dei amorem omnia precepta, quod fpeétat

A gt

i *äïmt d

d rectirudinem connaturalem voluntatis neg.

gt x

Queres. An non faltem attritio naturalis

At ü&Um

poffit difponere ad pratiam recuperandam &

ad refurgendum à peccato? g. zeg. aft quia

Rta

J/( J

de hoc laté agam zz parte 2d2 de caufa difpo-

Büpré d

fftiva ffuflificationis, ideo hic preefcindo.

lie|

(ngo)

ARTICULTUS IV.

]

l

Urrum per[everantia nalistamin

U D

Fl

parvuulis flatim poff baptifmmum, quam

1 l'e

$m adultis brevi poff. [ud yufLificationem de-

l)m

cedentibus ft [pecialis gratin?

p tm[& M

tl

Ts

"XErfeveranti dabitur braviam : eft autem

Pmæn

perfeverantia 4plex; zzrimis enim &l

virtüs animum contra mala inoruentíà

r]U

T5 qx

obfirmans, veletiam accipitür pro ftabili pro-

zdo accipitut.

M

p'o'frtq pf:r&Verändi 'in' borio;

pre

, gmriæ

Ad perfeveran- (J.M. )-) dum ftaaliter. 339

t

pro actuali executione dicti propofiti & diu-

0s pi p

turnà in bono permanentia. 2770 pro actuali

«ll at omz

permanentia in bono usque ad mortem, feu

s neclini

pro ipfà conjunctioneftatüs pratize cum mor-

eupliott J

ite; & quidem quód perfeverantia finalisTon*

: Bo

giflim? difter à priore; inde liquet, quia etfi

Deo fbj

jmplendt

quis lóngo tempore in gratia vixerit; tamen

naliter gratià nonnunquam excidit; & econ-

db

m hon

waille, qui cum modica virtute & breviffi-

mo temporein bono permanfit, non raró fta«

r effcic

tum grati cum morte conjungir; in prefen-

ti igitur de perfeverantia imÓ & 2dó modó

idontttt

accepta fermo non eft, utpote cüm circa hoc

ribo n

fatis actum fit in precedentibus; deperfeve-

apaid

rantia autem 3tió modó confiderara.

p iU

Suppono r. Perfeverantiam finalem aequé

"n

proprié dici; five poft juftificationem brevi

; pl*æk ]

five longo tempore mors fübféquatur, imó

etiam mors ufüm rationis preveniat, prout

TU

fit in parvulis poft baptismum brevi obeun-

tibus, Parizer certum efl, juftos per auxilia

yudoitl

Bratice-oblata vel recepta perfeverare poffe fi-

Atl 4";

naliter, quia per gratiam preecepta fervare &

*

zatin

eccata vitare valent; fieque etiam auxilia fina-

j

ng'

a impetrare; aliàs enim zoz per/everare cul-

d

paminillis non argueret; ubi tamen adhuc ma-

ld

net, quód ficut ex abfconditis Dei judiciis

ote

plures auxilium 'efficax non confequuntur ;

y

p

ita plures a&u non perfeverent, & hoc fenfü

H

u

p

quód

quuitur D. Th. q. 24. d;. verit. a. I3.

perfíe-

»4o . De ueceff- (]. M.].) £ate gratia

uf

perfeverantia non fit in poteflate hominis;id

5j

eít, quód homo non habet porentiam confe-

|mn

eec

quentem ad perfeverandum, fiquidem in fa-

tuntaxati

cultate hominis non fit efficax electio ad glo-

] dent;

riam, ex cujus intentione Deus ordinat con-

uiaad

juncionem gratie cum morte, nec eventus

| lonem ln

mortis cum g

Q5 my

deat arbitrio.

ratice precfentia ex humano psg

| Jen g.

| itloninl

Suppono 2. A&ualem perfeverantiam non

efíe idem cum gratia& virtutibus ei annexXis;

Wt tig

n enti

nam miultis datur gratia; quinon perfeverant,

hincetiam juftis & (anctis praecipiturà Cozcil.

Re[aiui

r auftc. 2. Cam. 10. Adjutorium Dei feémper

fs

implorare, ut Ad finem bonum Per'vmz're pof-

jl m

Ij

fínt 5 cur autem, ait hic ex D. Auguft. L. de

€

rfever. D. Thomas, perfeverantia pofciturà

| fl

f

J

b

eo, fi non daturà Deo? irriforia quippe eit

W/MW

petitio pro illo; quod jam poffidetur. ulperins

lh (uihy;

J'appono, quód perfeverantia finalisin omnibus

| ", ddh

G .l , de

pradeftinatis t eadem formaliter, fi nimi-

|

rum accipiatur pro ipíà

conjunctione mortis

| Ahmc h

:

liter fit di-

Ts d

cum ftatu gratiz, quamvis materia

verfa, fcilicet ex parte unius extremi nempe

AW hh

: Wt

gratize, in quantum in parvulis pro perfeve-

rantia fufficit gratia habitualis cum fübfecu-

hr 017. i

tione mortis ante ufum rationis; in adultis au-

RUT

tem preeter habitualeni gratiam infüper etiam

LOm

importatur collatio auxiliorum, quce exigun-

Stindr

Ste [o]

tur gdþenel operandum usque ad mortem.

Suppo-

j Poïïüate j

| gmtit

ad perfeveran- (].M.].) demfinaliter. 541

: hominsi

.

.&'

Suppeno 3. Negotium in prefenti mihi

VOU

non effe cum Pelagio propier preemifa; fed

gt

duntaxatczzz Vegaty Duvalio catbolicis, qui

ho

docent, quód tunc folàm fpecialis exigatur

ordint a

pratia ad perfeverandum, dum poft Juftifica-

, Iecnt

tionem lonpgum tempusantecedir mortem, fe-

humgpe

cus fi mors ftatim vel brevi poft fubfequatur.

Iten cum Molina eo .7./47/.[?721'0 ; qui volunt;

Tantambr

in hominelapfo quidem ad perfeverandum fi-

i

pei ao

naliter exigi fpecialem gratiam, fecus inftatu

innocentie ; contra quos proinde eft.

ufv

ij

iO

Re[olutio 1. Perfeverantia finalis tam in

D

if

adulris, quàm in parvulis eft fpecialis gratia

r p

ita communis Theologomm contra Citatos.

i

Prob. r. ex D. Auguft. L. de bono per-

fever.c. 17. Mirabilisr $g fidelibus evidentior

n ngchuï

j

yià qup

u

largitasbomitetis Deicfl, quàd etiag parvn-

j

lis, quibus obedientia uoz e[t idius atatis,ut

pI p

detur, datur bac gratia, hinc Trid. Seff. 6.

jcinot

e[, lry

C€. 12. de perfeverantia loquens concludit:

"dInende haberi uou pote[fl , nift abeo qui ge-

o

nallïeïh

zens eft eum, qui fta£ fcilicetper gratiam ha-

bitualer; fPztuere, u£ perfeveranter [let per

r

f

ulteriora nimirum & fpecialiora fubfidia.

i

Prob.z. ratione zplici: Alterà quam urget

"u

D.Augufcinus nempe: pejfeverantia finalis

Y aduklj ?

eft conjunclio gratie cum morte, atqui heec

u

conjunctio non eft in manu jufti, fed in po-

w

teítate folius Dei, erpo. Prob. miz. In illius

poteftate flar conjunétio, in cujus manu fünr

W

3

EXtre-

|

|

342 Demneee[f- (J.M.J). £ate gratie

| 7 pe-rfev'

extrema, quee conjunguntur, atqui vita & pra-

Reli

tia, qua in perfeverante velüt 2. extrema jun-

üfttvint

untur, fünt in manu folius Dei; ergo etiam

5 i,

eorum conjunélio. J/reram rationem alle-

&TR

At D.'Thomas banc : Grotià habitualisin ju-

Mdinio d;

Íto non aufert variabilitatem liberi arbitrii,

Vetite p

prout docet 2.2. q. 137.a. 4. atqui omne quod

Hsod

de fe eft variabile, ad hoc ut fipatur à perfe'f

Q n j

verantiain uno, indiget auxilió alicujus mo-

Qemerer

ventis immobilis, prout difcurrit 3. contra

&(nipfo fi

'ent. c. 3 15; ergo juftusutin bono figatur per-

fs

(everanter, indiget fpeciali auxilio.. M. pat.

gt

"Min. «quà certa eft , fiquidem lumine natur

fübje&tum variabile non exigit firmitatem in

UT

"uno, ficque gratia firmans in bono eft (upra

exigentiam & variabilem hominis jufti difpo-

hg

fitionem; & confe

quenter fpeciale quoddam

h

donum.

i

OL?J'fï. l. i

Nec dicas. Cuivis jufto dari auxilia gra-

tils o

tie fufficientia, queis perfeverare poflunt; t

| lt

5

TUf

iis rect& urantur; /Vam comira efl ; impri-

r

[

jl

in Au Q

j |

Üis enim hec mdo non convenit parvulis,

/

J

"Tl

1

De:z in Deo folüm ponit pofle perfeverare

tb o«

actu autem perfeverare in ipfo homine,ut fic

Tülip.

perfeverans à non perfeverante fe poffet di-

MT

[cernere, quod pelagianismum fipit. Deri-

4e juxta omnes pradeflinatio tam in parvu-

Nj

Ut Bhttis

j

5

Rüienr «

i$ quàm in adultis eft. fpecialis providentia)

|

atqui perfeveranti

, )Qrg() f

g finalis eft hujus. effedtu$,

" opote

crgo.

Refé-

|

"inig

gmlia

ad pe(jävemn- q.M.]J 2u» ffzalz'ter. 343

üvindgt

«Reþlutio, 2.- Perfeverantia finalis etiarn

ag

inftatu innocentie fpeciale fuiffet donum gra-

T

tie ita D. Auguft. L. de corre& & grat. c. r1.

Aftundt

& D. Th. hica. 10. uno ore docent, quód

bindst

Adanio datum fuerit auxilium, quo perfe-

r d

verare poflét, non autem quó perfevera-

j o

ret.

Katioges accedumt ;ox fAa(le tum

qurà x

quia nec ibi quoad perfeverantiam fe unus

alicogs t

difcerneret pree alio, fedex ipfo, & peripfum

rit j f

&inipfo fcilicet Deo forent omnia; tum quia

ii p

& ibi flexibilitas liberi arbitrii non foret fübla-

Q May

tà, propter quam D. 'Th. x.ad Hannibald.dif;

poine n

40.. 3. recté concludit,

uod liberum arbi-

fimmtáto!

trium creatum ex fe babeat, ut d

effcere po[-

yno df

fft. fed à fólo Deo, ut reibfa nom d

eficiat.

s ib

je qu -

Sol'ountur. Objeciiones.

Q Bjic. 1. contra 1. re[olut, Perfeverantia fi-

nalis non plus exigit quàm confervatio-

j uT

i l UBï:j«

nem gratiac & in ea deceffumé vita; ergo po-

iif

teftin juflo haberi fine. fpeciali gratia. prob.

:miE PGITW;

confiquentia. Confervatio gratiz. eftdonum

generale ordinis fupernaturalis exigens ob-

a 63'675:

ïnominf;

tb

','

iervantiam mandatorum, atqui obfervantia

mandatorum, poteft haberi in jufto perordi-

: f&po »L

naria gratiee auxilia; & aliunde mors ei v. g.

fl B,

dormienti accidere poteft ex caufis naturali-

unilf

i

bus, ergo fi perfeverantia finalis plus non exi-

pu

h?;'ff

r

Bit; poteft aberi in jufto fine fpeciali gratia. ..

gratieeobfervantia man-

]

dz'ïf.min.Conf"ervatio

4

datorum

344 Demeceff. (.M.].) tate gm'tia/

stj

datorum; item conjunétio pratiee cum morte

it protd

materisliter & fecundüm íe fpeciata poteft

diine; q

T etatea

haberi pcr ordinaria auxilia pratize & ex cau-

fis naturalibus conc. formalicer fpectata qua-

tdectum,

fante mmm

tenus cít ordinata à Deo ad infallibilem glo-

rie confecutionem neg. füb hac namque ra-

! i fotiun

oratie au-

: la bontur

tione, quidquid vel ab efficacibus

xiliis ordinariis vel à caufis natur:

a

Tibus elici-

aduli f

tivé procecit, imperativé provenit à fpecia-

| ecfrne fj

liore Dei providentia; fi enim juxta D. Au-

lrypj

ftin. in parvulis, qui fine interiori auxilii

prdeyie

aétualis praeparatione ad gratiam perveniunt,

du ys;

ille concurfus naturaliumactionum &rerum

I d

ad baptifisi collationem conducentium nonà

| i

caíu; nec ex virtute alicujus caufze naturalis,

E

fed ex difpofirione D. providentie ortum

| R'anfig

habet, ficque prima gratia iflis pree aliis fuo

! nifj

'

i(iren

modo . ex ípeciali & gratuita Dei Voluntate

|

WE pur.

praparatur, fane id à fortiori de finali perfe-

andüm fe j

verantia locum habebit.

Vi g

Jfuflabis. Conjun&io gratie cum morte

Unfm &

formaliter fpectata non eft fpecialis pratia re-

pretarí

W

fpe&tu jufti; ergo.. Prob. azt. Fieri poteft, ut

V

poft juftificationem brevi aut fubiraneé fub-

tit d

Ífequatur mors, aut in brevi hoc tempore fo-

T. g

lummodo facilia occurrant preecepta, atquific

F cor

non exigitur fpecialis gratia; quin imo infan-

Poporri

tes funt incapaces fpecialis auxilii; ergo. B«4

5 lv

bec &2 hujusmodi unicá diffin&l. Non exigitur

, D'used

n

! effEVera

fpegiïlis gratia ad operari conc. fpecialisg

ti

;

pttt

ad per[everan- (].M.j.) dum fnalite)-. 245

geamm

tia prote&tionis extrinfece & ordinationis

p ptt

diving , quà vel parvuli rapiuntur, ne adul-

tb a

tam etatem attinpentibus malitia mutet in-

f

telle&tum, vel adulti ex intentione przdefti-

iliblm p

nante immobiliter vite. terminum cum gra-

nanqit

tia fortiuntur, antequam in ulteriora pericu-

us m *

lalabantur neg. nam ficut nec parvuli nec

adulti falvantur absque pradeftinatione, ita

yilusdi

xiri at

nec fine fpeciali dono perfeverantiae.

Urgebis. Hcc ordinatio & protectio D,

um 14

eriori i

providentie eft jufto debita; ergo. Prob azz.

habenti jus ad gloriam debetur auxilium ad

peent

um u

eam; atqui juftus habet jus ad gloriam; & di-

&ta protectio eft auxiliumad eam; ergo. 54/s.

eantimpd

ye n*

344. habenti jus ad gloriam àt inamiflibili-

ter confequendam debetur &c conc. ad amit-

du t

miflibiliter confequendam, prout habethomo

pa Viv

neg. igitur ficut, propria conditio viatorisfe-

cundum fe non immobilitat fubje&um in bo-

nl p

n0, ita necgratia juxta ejus conditionem data

confert ei jus immobiliter ad gloriam, fed hoc

z am'

jls p

praftat fpeciale donum perfeverantize.

Superurg. Stante juris prefati amiffibili-

ei ;

i

tate adhuc debetur jufto perfeverantia, ergo.

Prob. ant. Habitui cuivis & virtuti activee de-

n

betur concurfüs ad actum fibi proprium &

if

proportionatum, atqui perfeverantia eft vif-

ypim P

tus activa jufto infuía, ejusque actus pro-

jl

prius eft fzaliter per[ever are,ergo.v: d:s.pim.

NadP

Perfeverare finaliter affe&tivé (eu electivé &

f aabös

"m s

in

346 -De neceffi- (J. M. ].) tate gratie

uleo

in preeparatione animi efta&tus proprius virtu-

Tlerts i

tis perfeverantiee homini infuíce conc. perfe-

dtnemà

verare executive neg. & heec eft diftin&lio D.

fDenti pr

qibusnec

Thome 2.2. q.157.2.4. Plus etenim requi-

ritur ad perfeverandum in effectu quàm in af-

idiel

fectu; prout dixi fupra à pari pofle aliquem

Qu ora

elicere potentiàantecedente propofitum effi-

tera il

b0].01 (

cax Deum füper omnia diligendi, etfi poten-

tià confequente & in executione fuis viribus

^R0 DIOLY

id nequeat preflare.

Dþp//(.

Replic. comju.

ueendo zdam rvefolut. cum

Md ad

Jriore: Homo inftatu innocentiee executivé

i

Ü

TUX

póterat perfeverare fine fpeciali gratia, ergo

Ti m

etiamin ftatu gratiee reparatae.. Prob. z. For-

m:e non impedite in fubje&to debetur con-

1 E&Uf/öffgy

curfus ad exercitium, atqui ibi in homine fa-

( lïbfmf(

noforma gratiz exepiffet per(zverantiam abs-

Bitttfer

que impedimento ícilicet absque appetitüs

TItln n

rebellione & difficultate in operando, ergo.

ts

R. difl.z2aj. Forme non impeditee in fübjecto

ion

15&114

immobili & invariabili debetur |concurfüus

b Hamhs (

conc. in fübje&to murabili & variabili neg; etfi

Qü QHQ&US

l

igitur gratia ficut quivis alius habitus ratione

Ti n

Ws

fui difhculter fit mobilis & quandam exigat

n

immobilitatem, attamen.fi ineft fubjecto 1n-

T

Wt

flabili; quod fibi plen& non fübjicit, firmita-

tl d

tem nonimportat; unde in fltatu innocen-

tize defectus perfeverantice non in preefata im-

'hïg eIUS []0

nj

pedimenta, utpote que ibi non fuiffent, fed

cllma

in flexibilitasem fübje&i redundaflet; Itepï

h

"r

1n

T

ad per[everan- (J. M.]-) duom feualiter. 347.

noprisit

in flatüs innocentie & ipfius mortis conjun-

E .

:

ctionem à fpeciali Dei providentia homini in-

t difindo]

!

nocenti preeparatam ; patet idin parvulis, in

quibus nec pugna appetitüs nec obligatio ope-

eptim r

du quniné

randi eft; & tamen fpeciali ad perfeverandum

pl d

egent gratià juxta D. Augufl. citatum.. Prae-

opoltuné

terea inillo etiam ftatu homines tentari à dia-

bolo; & in agendis inconfiderati effe potuif-

(l o

e fiis vt

fent, proutin Adam didicimus.

Deplic. Dum adeft poffe

phyficum &

nfiht. at

morale ad actum; faltem alicui fübje£to vag&

debetur concurfus ad actum ; ergo cüm ibi

je r

nb d

phyficé. & moralitcr potuerithomo perfeve-

rare, faltem alicui vag& deberetur concurfus.

) t

) d

adactu perfeverandum. 5«.4zf].az£ Dum adeft

&c. debetur concurfus ad actum, fi atus &

iif

)

;vemmiam?f

otentia fintintra eandem providentiam conc.

;

1 nonfint nepg. jam autem poffe perfeverare

qe

eft effe£tus communis providentie prade-

yeratao ?Fa;

fünantis & non predeftinantis inaliquo ftatu ;

ine ia

jt conare

aft a&tualis perfeverantia & auxilium ad eam

eft effe&tus homogeneus providentize praede-

sl*

ftinantis, que in omnibus eft fpeciale donum

abins fa",(f

difcernens predeftinatum à non pradeftinato:

mnd&m J

Triplic. Perfeverantia finalis non eft fpe-

ü (ubjeto

ciale donum in Angelis, ergo nec in homine

ib

innecente. Prob. 4zr. ad a£tum amoris Uei,

i ^

fl

Angelus non indiget fpeciali donó; atqui per

jnpe

unicum actum Angelus immobilitatur per-

"

hl

ndg !^

f

feveranter in bono; ergo. . Item D. Auäuäte

|

l

348 De ueceffi- (J. M.].) tate gratia

| i MM

L.de corrept.& grat. c.11. difcernens homi-

m excd

nem lapfum ab innocente, dicit; bzzc perfe-

&iv &

verare potuiffe per liberum. arbitrium. W.ad

fürtem

mum ecifl.ma) diflintfione im g maobyettione

Atenyt quà

dat4, hoc ipfum enim;quód Deus Ángelos

fitth qu

in ordine

Q QR eX

rati& ita diripere voluerit, ut

ficut in ordine nature, poft unum a&um

mn dtinp

TIQrte nen,.

naturalem perfecté deliberatum inflexibiles

fiunt in ordine naturz, ita etiam poft unum

pidenrag

actum füpernaturalem ex gratice auxiliis po-

d)

firum immobilitentur in bono fupernaturali,

t doq

hoc ipfum, inquam; fpecialiter gratiofum

qiàpriue

Dei decretum eft, (íicut econtra per unum

Mif

a&um in malo obdurantur.

/d textum D.

Tem ]

"Augu[l. Y« quód confiftat differentia hominis

titém infy

lapfi & innocentis in hoc, quód Adam non

j

tim nf

eas paffus fir. difficultates ad perfeverandum,

QOnfrmio

quales patitur homo lapfus, & tamen non

onfeqn

M

perfeveraverit, ut fic defe&tibilitas libertatis

noftrae manifefta fit. Ex quo potius fequitu

LT

Adamum eguiffe fpeciali gratia ad perfeve-

cum[

randum, prout latiüs füpra contra Janfenium

ftendi. Sed quid ad Apoft. ad Rom. s. plusve-

l

itutum efl homini per domum ChrifH, quam

amifrt per peccatum Ada,ex quo videtur, ho-

minem nunc perfeverare finaliter poffe cum

ordinaria Chrifli gratia; . eatenus plus nobis

reflitutum effe , quatenus per gratiam Chrifti

non folàm poffümus, fed etiam actu plures

nunc perfeverant, per quod fpecialis gratia

non

t t

ad per[everan- (.M.]-) dum finaliter. 349

Cermons s

non excluditur. .ANec dic4s homo tenetur af-

fective & executivé perfeverare usque ad

; hu

Titrim.

mortem, ergo etiam debet poftea; nam x 2//f.

tenetur quantum eftex parte fui obicem per

ii

D A

peccata; quee utique vitare poreftnon ponen-

do conc. ex parte Dei, qui tunc; dum bomo

: voliert t

! um i

non eft in peccato, ejus ftatum conjungit cum

morte neg. hoc quippe ad fpecialem fpectat

m infeni

providentiam.

m poltur

; amili

Quares; An donum perfeverantiee fit idem

(imematu

cum dono confirmationis ingratia? B« zeg.

n

quia pri«.s eft commune omnibus prsedeíü-

natis; pofferiwsautem non fic, fed preetercom-

m us

j t

munem Dei efficaciter falvare volentis volun-

tatem infüper importat peccandi impoten-

'efen[i'] hOWL

tiam confsquentem; prout de B. V. tenetur;

j Aan!

confirmationi tamen debetur períeverantia

w

: & tam ]U

ex confequenti ; Porro cur huic; non illi Deus

conferat hoc donum;docebit D.Auguftin 24

blirs I

pnarte delibat 1724 art. 2. dum interim

x t

cum perfeverantia finali eft par-

um

tis primee

nj

hu P

! fW i/

FI N I$

luoï'ïdäwf

Jioi PM

J

p

(

!

g

j a

IN-

[Peciälï Sï

350

(-M.J)

QQOGQG—/D JQCT:OOC;»D GQCDGQ'N

Ahprirà

'd-

TO ERE

imps

dAO

f(*x) ;uc::,c^ æwæ

)

H

td?

Utrumlmp

(-ää CJQ C XD Gä? æ(äæææ WC.äQ 32 [c

tolkdy

:

RERSUR U UUEDA d

lö

p

öeoc-sec öæc'-seo CSO6esectesca

Naffts

tiiis,

]if o

INDEX PART!S I

WUJæumw

feram,

rores heréticorum contta gràtiam

Ql

ER

Speciatim 1püusPelag11 - - pag 4

Wsf

Semipelagianorum -

-

9-

f

Calvini Lutheri & Molani

-

-

24

Orta ;

-

-

Tlimyn

Michaelis Baji & Janfenii

33

Propofitiones 101. Quesnelli & *

homo |

Refütatio earum per ro.decades usquead 127

ll

Diverfi naturze ftatus

-

-

129

Qu

Status nature puree

-

-

142

N

m ämor

Status riatürze integrze

E

-

153

")

Status naturz innócentis

-

-

154

npomm;

-

-

160

Xd t

Satus nature lapfze

P

Á

165

Sserus nature reparatz

-

-

Ttum f

Variee divifiones pratize

167

l

Neceflitas pratiae ad Verum naturale

emAdul

Non divifivé

-

179

fanones

Sed colle&tivé fumptum

-

189

N

T o

Quid fir dicendum de vero pra&l—

Der

eQ

[]

188. &19

(J.M.].)

351

o

An pratiaad veritates natárales colle&tivé

5

* fumptas co

nàtu-

ralis ?

ggofcendas fit fuper

-

-

-

3

|pa

Utrumimpotentia omne verum naturale

p. 1;'9'6

W

colle&tivé : cog

-

ho-fce.n'di: tollarur per

H

/

(

ratiam ?

197

AT

Neceffitas gratize ad b

turalis.

-

oh;uh Ordn;ïs '*na-

-

-

198

Divifio operis boni naturalis.

-

i

TIs]

Regulee univer(alescir

"

ca-præf'gntem máa-

-

teriam.

E

E

208

j gxamm

Àn opus bonum n

aturale perfectee vir-

tutis poffit elici fine fpeciali gratia ?

229

u

Anflathentes opus moraliter bonumfine

gratia accedere videantur ad

,

pelagiä—

nismum ?

-

--

-

211

Àn homo lapíus poffit Deum efficiciter

&

|

i

diligere üt authorem natürze fine fpe-

- .

-

æus?ue

j

ciali pratia ?

231

um amor hic fit e

ff

veäivu.s vel affe&i-

Vus :

-

-

-

23&

An potentia Deum amahdi fit ahtecedens

vel confequens ?

-

3

233

Utrum fpecialis exipatur pratiaad

'z'ervan-

a preecepta naturalia,

-

-

255

Item ad vitanda peccata & vincendas ten-

j

tationes ?

-

-

270

Num gratia pro hujusmodi Vi&orià fit

29'7

Ü PW

upgrnaturalis & per Chiiftum,

uce-

I ]

Il

i

v

352

Q. M.].)

ueenatn fit gratiaad diu non peccandum

-

-

-

requifita ?

28

Qualiter venialia, peccata colle&tivé vi-

M

tari.queant ?

-

-

286

N

N

7

In quonam confiftat privilepium vitan-

A

. diomnia venialia, & num foli B. Vir-

gini privativé competat ?

-

-

294

Regula generalis pro gratize neceffitate

Mi

inordine fupernaturali; e quidem. - | 298

*AWW

Adquodvisopusfüpernaturaliter bonum;39$

Ad.cognitionem fupernaturalem, ini- .

tium fidei; & pium . credulitatis affe-

&um.

ES

-

-

307

An auxilium pro his fit fpecialis gratia?

805

Nur homo fe poflit proxime

-

320

321

Vel remoté difponere ad gratiam? . -

D€ Ü

id in hunc finem . confer:

;

ant opera

b

ona naturalia?

-

323

Utrum homo àla

I;it fine

SS—

píu refurgere po

-

$

fpeciali pratia *

333

"Triplex peccati detrimentum.

-

ibid.

Qualis ad perfeverandum finaliter exi-

-

-

gatur gratia?

338

ï;

xf

Quid intelli

E

atur nomine perfeveran-.

QW

N

CE

tice finalis

*

P

-

—

ibi

&

TOf

Num.donum finalis perfeverantie fit

NIO

idem cum dono confirmationis in

WMWM

gratia?

-

349

CR R

!t Mp

-æ )ec Sü'"-

MA-

| '"f*mahs

& (EIMJ)S

x

x

(

.;(säg

.:andum

y

:

A

ESTÉ

(j

"1

)

zi

w

-

EW

DN

)j

mä

A

a

((

N

N2

S

x;wimn-

UW

/./ä«

AESTEREXDESA; as

EE QO.

: B.flir

9!

ceffiat

MAXILLA FORTIS

lm - 9

'bonum;ïiï

Aqmmm gratia n Partic'u!ari

1 Ini-.

derimatrix ,

SIVE

15 atie-

V

Es

gratia?

j

PARSIEL.

?

j

m*

.De gratia a&luali &5 babi-

t op À

9)

tuali in jyecz'e.

IOIiif i

IL—4————MÓ

R—

-

z—3JPümam habentes repofitam

"

LLl

gratiam ulteriüs sccedimus

j

cum fiducia ad Thronum

z

f

N

—

oràtix , ur inter auxiliares

E À

J

z

d

A

Charirum Etheflas hauria-

E—

mus in

audio de fontibus

gfe;'etä"*l

j

;.

Salvatoris; dudum fiquidem fignatus, nunc

" f

veró orbi referatus patet myfticus ille fozs

imvocaptis de Maxilla, dum Theandricus

gonis !

r

nofter Samfon , ftratà

er inviCtam 2707£25

fua Maxillam, bt ha

!

et Gloffa commumis ,

fi hu-

?nfernalis philiftiim phalange ; univer

mani

BA

2

De gratia. (.M.].) aduai.

]

mani generis fitiens falutem ; cum clamofe

tifonen

valido & lachrimis exauditus eft pro fua re-

m qui.

verentia, & de eadem falutifera Mortis Ma-

xilla inexhauftum Divini Amoris rivum, ju-

Q nom

Nopitunt

itérque fcaturientes gratiarum latices nobis

Mil

omnibus liberaliàs referavit , ut juftificati

ts fee

gratià ipfius inveniamus gratiam in;auxilio

fie sl

opportuno; quia autem us z communi

ITf

néceffitatem pars prima fàt aperuit; reftat;

ff

ut hac in parte fecunda ejss quoque iz [pecie

Ts t

virtutes & charismata deguítanda affüma-

n m

inus.

Unde eft

j

M'ä b

DELIBATIO I.

n?äma i

XJHO, ühlü

Atj f

De gratia atfuali, füfficien-

At ptai

te €9. efficact.

: ORmm

asíts &

- ARTICULUS I.

N

In quonam confifhat gratia actua-

Pt

hté , E9 num &qua fit egus in füfh-

L Wil

h] Au,

eientem et efficacem partitio?

Xtremis , üt ajunt; labiis breviter hic

j5

duntaxat delibabo, qua in prafenti

T

E

Mi

articulo quzrenda veniunt , tum quia

"Hf

gratie naturam ejüsque membra dividentia

"h.

$ul

omnia jam Zz Delibatiene pravia ad part.

l

tem primam artic, 4. pramifi, folam gratiae

li it)

fufficientis & efficacis celebriorem in fcholis

L 7

divifio-

Aïguol

|

Vl

I;zquonþn (J.M.]) coufgfat?

3

cum dtot

divifionem lariüs hic discutiendam refervans,

fiprofure

tum quia ad illa pleniàs haurienda propero;

a Moris

que nonnifi fortiori Theologorum palato

ts rj

propinantur, Efterpo

lo

Refolutio 122.

ratia actualis five te-

üt jufüüll

nens fe ex parte actüs primi & dans poffe ;

m in a

five applicans ad aéctum 2dur non confiflit

Y5

formaliter in cogiratione congrua üt vult

rüit; f

Va[quez , nec in a&tibus intelle&tüs & vo-

jue in p

lunratis, üt pratendit 5227e2; fed eft que-

nda al

dam virtuofa motio à DEO transeunter im-

preffa intelle&tui & voluntati, quamvis non

negem , fuppofitó primó gratiz a&tualis au-

91

xilió; illuftrationes intelle&tüs, piósque vo-

ld

luntatis affectus à DEO fpecialiter immiffos;

inter pratias actuales merità poffe recenferi,

/ya

Ita communis Thomift, cum Magiftro füo

Angelico, ex quo

[

Prob. 1384 pars q. 3. de potent, a, 7.

ip operatioue, qu4 DEUS operatur moven-

j, i

0 HALUT A , 1022 operatur natura, cui con-

rinfir

fentit D. Auguítin, L. de prat. & lib. arbir.

pl

c.17. Ipfe DEUS, ut velimus, operatur iu-

s bfeVi[e*'.?

cipiens, qui volentibus cooperatur perficiens;

a

ut ergo velimus, [ie uobis operatur , cum

autem volumus & fic volumts mobiscum opes

f [u'nl g;

rAtur. Subícribit Concil. Arauf. can. 20.

T

Multa in bomine bona fiunt , qua mon facit

Ifl)l'/? Ml;jl

ipfe bormo. Ex quibus fic

b

m p

ratiam

i

-«irguo : Multa BEUS per g

actua-

Inq

4

De gratia ( ]-. M.].) a£zalr.

Y p

actualem , five per primum gratiz auxilium

pinà ad

operatur in homine bona , qua non facit

t copitit

ipfe homo , quatenus fine nobis operatur ut

nielberg

velimus , quin in hac operarione natura ope-

tdedis;

retur, atqui fi gratia actualis confifteret in

: udim |

actibus in:elle&üs & voluntatis indeliberatis

piünopio

& primó primis à DEO fpecialiter immilfis

lanc gt

& caufatis ; jam non foret à folo DEO nec

j Qu |

DEUS operaretur fine nobis, ergo gratia

Rl

aualis in illa cogitatione congrua ; aut actu

Micdi

inrelie&tüs & voluntatis non confiftit. 2477.

: fs n

eft ab authoritate, smin. confideranti liquet.

DN W

uod magis declarat D. Th. 1.2. . 111.2.2.

M at

puens actum: Pri-

duplicem in nobis diftin

Aqui

quus imterior "voluntatis , ci ad hunc volun-

[ 3rirarisi

zas fe babet dt mota ; DEUS nt movens,

J

ideo fecundam quod DEUS movet bumanam

qud iden

voluntatem. ad huuc acfum dicitur gratit

; F

atqui motio ad actum ranquam ad fuum ter-

minum realiter differt ab eo; ficut quzvis

stf

| MW) J

cauía differt à fuo effe&tu; ergo.

Prob. eadem pars ratioue Gratia five

D lumïne

Ff

dans poffe, five ad actum applicans prace-

Un RQU

dit actum, ergo non confiftit in a&tu, ProP.

UäIJS im

AÁmtec; Omnis actus 2dus fupernatur-alis ne-

feci r

ceffarió przfüpponit actum primum propor-

Doteff f

tionatum ;

feu clariüs: prius eft ut potentia

d actum, quàm

1 iqui

elevetur & proportionetur a

fit ipfe a&us;. atqui intelle&us & vol

untas

il f

e

Rüclic

non funt ex fe proportionatz potenti?;

:

pe

$

ul

Iequomam (). M. ]-) eonfoffat ?

qtig aOt

per gratiam actualem proportionantur, ergo

gratia actualis praecedir actum. — Dez fan-

n non i

éta cogiratio pius affectus volunratis etiam

l petttnt

indeliberatus fünt effe&tus voluntatis & in-

e i

telle&üs , atqui non funt effe&tus eorum fe-

contiat t

cundüm f& acceptorum ; fed prefüppofito

indlt

principio gratiz elevantis, ergo. Unde per

liter i

hanc gratiam dicitur DEUS pulfare ad ofti-

lo DO

um, quz pulfatio non procedit ab eo; qpi

epop*

pulíatur.

h

*

ui, u

Nec dicat $uarez: Prafatos actus pri

ohifüt. //

mos fatis fortiri rationem gratiz , quatenus

panti l

DEUS potentiis operativis extrinfece affiftit;

n'q, I

nam coz£ra eff ; preterquam enim quód D.

sdum: J

'Th. q. unic. a. 1. decharitate expree atum

m

charitatis in voluntate per folam atliftentiam

T0

DEI extrinfecam üt implicatorium rejiciat ;

g hl

quod idem à pari tenendum de a&ibus fu-

7/;fl" gr,!ff-'rf

pernaturalibus intelle&üs ; infuper hzc sfio

j foun

fat excuffa eft ;7z T/ !Jfa!ogm qiatricis itinere

f uf

Jriuzo, ubi actum vifionis B. fine intrinfe-

co lumine per folam affiftentiam Divinam

Gntà /

extrinfecam haberi nullatenus poffe proba-

us [5

vi, nec locum hic habet potentia obedien-

i. "

tialis immediaté a&tiva ; quam pariter alibi

] 37.1]1 ah( l

rejeci, nec actus vitalis fupernaturalis elici

um

rg'*i f

poteft fine principio fupernaturali intrinfe-

h

UW !

co; fiquidem de quidditativo conceptu actüs

$

vitalis fit efficienter procedere ab alique

um

N

&

)

proportionato; quin

principio intrinfeco i:ibi

£

3

imo

j

6

De gratia (J. M. J.) aö?ua)i.

Izq;

imo fi actus noflri rarione affiftentie DEI

EOE

o X

extrinfeca participant rationem gratiz, jam

non in actus noftros, fed in ipfàm afliflen-

pamanen

&& &don

tiam extrinfecam refunderetur actualis gra-

tia; quod eft contra ipfosmet adverfarios.

tufens ,

"

Prob. 2da pars. Primum gratiz a&tua-

; Wt ele

Tis auxilium , de quo potiffimüm hic contro-

ünpyfi

[

vertitur , non eft;p/e a//45, üt mox pro-

Inj,

bavi, zec comcur fs frmultameus, utpote qui

-| ptz st

non facit ut velimus, fed przcisà ad actum

Qs inte

2dum fpectat ; zec. affiffeutia DEI extriu-

Dimmi

Jeca ; quia intrinfecé impotens, ut fiat intrin-

petund

fec& potens, per aliquid intrinfecum murtari

L

debet; reflat ipitur, ut fit virtuofa motio

E pnt

inhzrens intrinfecé ipfi potentiz non qui-

| V nj

dem permanenter fed transeunter eam ad

: Dilttsjr

actum elevans ; eó feré modó, prour vult

i

Titi

P. Mezger, quà ad Propheticam cognitio-

F

nem non füfficit actus vitalis , nec fola DEI

| ii

Qim à

locutio; fed infüper requiritur lumen crea-

As d

tum tranfiens, quó intelle&tus Prophetz ad

r

veritates f(üpernaturales cognofcendas exci-

| "t d

tetur.

qï

Dein auxilium pratia actualis intrin-

D

KC

fece confiftit vel in virtute ; quz proxim

ib E

dat poffe prout praftat gratia füfficiens, vel

cendam

in ipfà determinatione & applicatione-.ad

E

actum, prout facit gratia efficax ; atqui ex

utrcque capite habet munus qualitatis, fi-

Qurj] -

quidem dare poffe & fübje&tum determina-

dtripn

ento ,

Qrma]i

rek nulli alteri proprium fit predicam

ergo

ul

7

Inquenam ().M.J.) copfifl at ?

feni DT

ergo auxilium gratic actualis eft virtuofa

priiz t

motio & qualitas non quidem completa &

plam lr

permanens, cüm ad unam tantüm determi-

net aQionem , fed incompleta vialis .feu

adudsme

qvernis

tranfiens , qualiter juxta 'Thomiftas Sacra-

At

menta elevantur tranfeunter ad producen-

1 hic cott

dam phyficé gratiam.

Prob

247

j mog

ia pars. Prafüppofitó primó

; upotc G

ratie actualis auxilió per actiones fuperna-

gad d

turales intelle&tüs & voluntatis fpecialiter à

DEI exiri

DEO immiffas disponimur ad alios actus fu-

x facint

pernaturales eliciendos ; ergo habent mu-

um m

mus gratiz a&tualis intrinfecz. — Comfequen-

tuofa 0

£ia patet, quidquid enim ordinatur à DEO;

j 00

ut nos intrinfece disponat ad a&tum fuper-

nrer eme

naturalem , formaliter fortitur munus auxi-

, proum

lii gratig a &tualis, — 4zec. confl at , ordina-

rie fiquidem in juftificatione intercedit ordo

m od

"

quidam & feries actuum , ab actibus indeli-

lumen &

beratis ad deliberatos, ab his adhuc imper-

?[ophelæü

fectioribus ad alios perfectiores, v.g. exci-

ss &

tatur aliquis interiüs ad audiendum Verbum

vudis nf

DEI, ex auditu concipit piam cogitationem,

ab hac ad fidem & fcelerum fuorum cogno-

^

ficias

"

j

fÍcendam turpitudinem , ab ifta ad veniz

L

fpem , de prateritis dolorem , ipfamque

,]iga[iolï?'/

DEI perducitur dile&ionem ; unde etiam

b a[qw?

Coucil. Trid. feff. 6.de juffific. Àmpulfum, ex-

ub

citationem , & vocationem internam qua, fi

f

formaliter fpe&tentur uti

que funt a&us vi-

jo

i

4

tale€

:

$

Degratia (J.M.) acfualr.

ff

tales intelle&tüs & voluntatis, numeratinter m phyf

auxilia interna gratiz excitantis.

|fn, t

Refolutio 2. Prater auxil

ium gratiä j

| licconqy

quz dat poffe operari ; infuper ad actum

ioleff

2dum füpernaturalem exipitur fpeciale auxi-

Qu crean

lium applicans ;- quod T homiftz przmotio-

D7 Mï

nem vocant.

Quia autem hac de re fàt fu-

primm.

se epi in philofophia, idcirco breviter

1 lm in dj

Prob. rat. Voluntas per füuum actum

tffndp,

1ota debet moveri à primo motore, atqui

ftr Ommjz

non movetur per ABXIULMML gratia in AC

Tünin pii

qmo receptum, fiquidem eó prefente adhuc

ls; j

maneat indifferens ad actum , zee per coz-

! Mf i

eur[um. fenultaueum , utpote fe meré ex

Ibattyis

parte actüs 2di tenentem;. zec per folzs zo-

| Wü*ïll [//

jomeb wiorales, quia tam in genere moris ;

ttfj, qg

!

quàm in genere phyfico DEUS eít primus

r

motor, ergo infüper exipitur auxilium phy-

Norm,

ficum applicans. 742j, dedueitur ex tyito illo:

- RE n

Quidauid movetur, ab alio movetur.. Mim.

PUNTS

declaratur inter eaj. quz important fübor-

uf

dinationem , debet effe ordo prioris & po-

ENITM j

fterioris fub ea ratione, fub qua unum fub-

i UM

crdinatur alteri ; ergo cüm voluntas in eli-

Oa

ciendo a&tu fupernaturali fübordinerur DEO

sf

ür motori primo fupernaturali ,* debet ejus

h i

motus füb hac ratione comparari üt pofte-

Büetg

rior ad rnotum DEL, atqui hzc pofleriori-

$

tas & prioritas nec falvotur per meotiomes

l

ntum procedat de ge-

Q

ia

7ROrAles, cüm argux;nel

k

nere

7A

inquomam (J. M.].) tonfj?nf? 9

tümeriti

nere phyfico j- zec per comcurfam Jemulta-

Ueutim , r ex terminis liquet , przcipue quia

itm gn,

hic concur(üs non recipitur in cauía 2da, fed

r ed d

in folc.effe&tu &aliunde eft indifferens ipfiüs-

que creaturz exfpectat cooperationem ; zec

fycideun

p pramotr.

etiam fiflcit prioritas diguitatis, quia ficut

derelitie

primum ens reliqua entia inferiora non fo-

yevitet

làm in dignitate fibi fubordinat, fed etiam

fuom d

in effendo, ita caufa & movens primum cz-

otote, t

tera omnia moventia non folàm fibi fubor-

atit i d

dinat in prioritate dignitatis, fed etiam cau-

falitatis ; id quod declarat D. Th. opus. 2.

vfente i

j m

C. I47.. Sicut motus cordis, qui eft ab auima

f met d

in corpus; eft vita torporis, iA TOÉUS, quo" uni-

verfum movetur à DEO , eff

ajz' VItA UHE-

n

äü

»nefe It

verfé,awqui motus cordis e

phyficus &

przvius refpectu motüs reliquorum mem-

g efgni

brorum., ergo etiam motus, quó DEUS

ul

movet univerías creaturas eft pravius &

27212

Wf;;l' ) )u[,'ïu

phyficus:

rtant 1 i

Confirm. 1. Decet & non repugnathoc

auxilium applicans, ergo datur. z4zzec. of'ezz-

rori 1*

p

do : exhibet namque clariüs infinitam DEI in

operando cum creaturis non tantüm fimul-

gntisi cï

n

tane? fed etiam pravie virtutem ; fimülque

i

magis rationem primi in operando princi-

y &

d

|

I

l

piextollit , & aliunde nulla hujus auxilii

yi lt PLlih

Deiz juxta D.

apparet implicantia, ergo.

ii

. I. p. q. 2. a. 3. implicat ut idem fit in

p WA

d

&&tu fimul & in potentia fecundüm idem,

gt

m

5

atqui

Yo

Inq

Degratia (.M.J-) acfuali.

atqui voluntas, per auxilium füfficiens dans

; & appli

DEUS o

poffe, inactu primo & in potentia conftitui-

tur, manétque adhuc indifferens ad actum

fiim co

2dum , ergo ut fit in a&tu ad operationem

; opeat

fupernaturalem ponendam, exigitur infüper

[07

Y veï

aliud auxilium actuale applicans, 7z £avetum

TU , erg

ffauidem Aliquid agit , im quamtum eft in

Af , üt fert commune axioma, ergo ficut

&m, t

ad hoc, ut poffit homo operationem füper-

Wlüm cr

naturalem ponere, exigitur auxilium prz-

, m uf

vium dans poffe, ira ut conítituatur in actu

| Illeuï

feu in ratione principii actualis & ex indif-

i ma L. EIIQ

ferentia ad agendum extracti requiritur prz-

ET

vium auxilium efficax, ad actum 2dum de-

d

terminans & applicans, cüm ab indifferenti

| niaquin

quà tali nequeat procedere motus determi-

natus. Audiatur D. Th. q. 3. de potentia

! fmultanel

a.7. DFUS eff caufa actionis cujuslibet , in

nj

quautum dat "virtutem agendi , i in quan-

fiifl(r, [

L

t con[eruat eamy c 1m quamtum apph-

eat emm Aacftomt.

uó triplici modó prz-

li iïü lfj

mifsó fubdit: 2278 sodó dicitur una res effe

Ts r

cau[2 actionis alterius , im quantum eam

[

T

l

l

UI

movet ad agemdum, im quo mon intelligi-

£ur collatio aut conférvatio virtutis acfrut

lr o

l7 7

Jed applicatio virtutis ad. atfionem, fteut

bomo eff caufA inctftomis cultelli ex boc thfo,

At gt

B7

quód applicat acumen cultelli ad. incidem-

dum, atqui movens cultellum ad fcinden-

LU im

dum, non tantiürm concurrit; fed etiam pre-

vic

Wm/tiþ

77

In quomam (J. M.].) eoufeffaz ?

YI

ficens d

vié applicat ad fciffionem , ergo etiam

jt confüt-

DEUS fuo movensauxilio ad agendum non

y d

folüm concurrit ; fed etiam pravie applicat

perutn

&d operationem.

Cozfirz, 2. DEUS facit , ut voluntas

imr i

f ii

noftra velit & faciat; üt ex D. Auguft, vidi-

n d

mus, ergo etiam previé applicat ; facere

ego i

enim , ut aliquis faciat; plus dicit; quàm

nem füpé

folàm concurrere, importátque priorita-

[iom prt

tem caufàlitatis, prout fcitéobfervar D. Au-

urin x

guftinus füper verba Apoft. Noz eff volez-

& ex 'm h

t5, L. Enchir, ad Laur. c. 32. quezzodo moz

giriturpr?

volentis , fed m

( ipfà volunt

iférentis eff DEI, uiff quia

xdund

«s preparatur à Domiumo?

indf

alioquin ff propterea diéf um efl . mon eff vo-

us d

fimulta

CHl quia ex utroque f* ( en concurfum

( T

neum) i4 eff ex volumtate bonminis ,

€ mifericordia DEI , cur mom à D7777727727.

j '!þf/iþd: 1

äN íl Wf

jeitur, mou miferentis eff DEI, féd volem.

Us Fomiuis , quia id muifericordia DEI

full W

Jola

modö Pfï

uon implet?

Recte igitur concludit Catechis-

mus Roman. juffü "Trident. editus , à Pio

u 1 Ü |

I

m a

V. approbatus art. 1.

fidei num. 20. Noxs

I'L

folàm DEUS univerfa

Providentid fuA tue-

j ii

|

tur e adminiflrat ,

i

Ü

vertm etiam que mo.

[

ventur & agunt Aliquid , interná virtute

p

u

(i

!I

ad motum atque atfionem ita impellit , uf

quamuis caufarum fecundarum efficientiam

j i

j

(mïi"

s0m. impediat , praveniat tamen , ctm . eius

eccultiffima vis ad ffagula pertiueat.

uii

Refo-

12 Degratie aifua-(]. M. -) £s drvifione.

| ff

Refolutio 311a. Datu

r gratia actualis pu-

| t dit

re fufficiens diftincta ab e

:

caci, ficque re-

! ütiquee

&la eft gratiz in fufficientem & efficacem

| s x

divifio.

Ita communis cum D. 'Th. in 3.

affionem Chri-

| ftgenda

dift. ; 3. q. 2.a. 2. ubi docet;

! lnbtur :

fti omnibus prodeffe ad (u

d

cientiam , non

Tj dwl

ad efficaciam, atqui non aliter prodeft, ni-

[/717

fi quatenus gratias fufficientes meruit omni-

d

bus; efficaces autem folummodoó illis ; qui

Tunmuit

fecundüm propofitum vocati & predeftina-

us

ftium de

ti füunt, ergo. . Hinc etiam D. Auguftin

:j

crebró diftinguit auxilium //ze quo zoz, &

] m t

auxilium cu quo ; Quoad 1mum

AO

- Prob. breviter ratione. Sine potentia

|

| Qtnfur

ad a&um praceptum vel prohibitum non

| b r

flat imputatio peccati, atqui gratia fufficiens

^g du

dat poffe; üt diximus, ergo fi peccatum non

Qutur ef

inficiaris , gratiam füfficientem confiteris,

: h

unde profcripta eft ab Innocent. X. hzc pro-

Tf r

pofitio Janfenii : 4Zqua .DEI pracepta f0-

1 qud

miuibus ju[His "volemtibus & comamtibus Je-

Qu mj

cundim pra[fentes, quas babent, viresugt

tüy P

impo[fibilia, deeffque eis gratia, quá po[-

xmmq

Lilia fiaut. . Pluravide contra Quesnellum.

Prob. etiam:. quoad alterum : Gratia

fufficiens dat poffe homi

ni, etfi adtu non

din, dat facul-

Dj

egat, vel, üt loquitur Gou

Qt

tatem boni operis , fed fine effetiu ex culpa

p

bonsimis, gratia autem efficax eft , quà ho-

7777

mo bonum , quod poteft , a&u agit; &U

qme

U(que

atj

in jïtjïcim-tem (J.M.].) eefficacem. 13

vatdn

ue dat effethum boua operationts , atqui

j l

utraque exigitur d combinandum variis in

& efrcm

locis Scriprurz S. fenfüm ; ergo utraque eft

) Thitj

ftatuenda. - 7Miz. declaratur. Matth. 23.

nonem n

habetur: ,Quoties volmi comgregare filios

ntiam, Mi

£uos C molzifli, N&. T. Fos femper. spi-

xrodell t

vitul $. veftflitis. Apoc.3. Ego floadoflium

eruit on:

e pulfo, fiquis aperuerit €?c. atqui hic ve-

) illis ; €

rainnuiturgratia füfficiens, prout contra fan-

yadelit

fenium definitum eft; aliàs namque adjecta

Augufim

objurgatio foret injufta; ergo cüm tamen huic

40 f0foy

T

atiz refiftatur ; datur gratia puré fufficiens.

f

E

contra ad Philipp. dicitur: DEUSeff, quz

Lne pOïEFLE

operatur in zobis velle ci operari. Ad Rom.,

ybinum d

8.

wos vocmvit, Lbos e juftificmvit eb.

m if

atqui dum DEUS fíuà gratia certó confe-

ecoatmt

quitur effe&tum, eft gratia efficax, erpo &

| Conü[ïns)

hecdatur. Etían? fi prater efficacem non

Yl

foret pratia puré fufficiens ; juftus prater

yiti

id, quod reipía facit , nihil facere poffet,

ï;i/lfi

J r

quin imó aut tentationi nunquam fuüccum-

, v

beret, aut füccumbens non peccaret, quod

"J

l

E

utrumque ftare nequit.

T

[,

Sol'uuntur Objecliones.

4i)

]

qu

Bjic. comtra r. refolut. Gratia prima ex-

AW

O

r

citans tum à Concil, Trid. Can. 7. tum

"T

à SS. PP. paffim appellatur Iz/firazio, Iju-

D

mümatio, Focatio, Cogitztio pia (?'c. qu&

QUII

utique funt actus intelle&tüs & voluntatis;

il

ergo

14 Degratia atfua- (]. M. ]-) l diviffone.

1 iij

v diftr

ergo in his confiftit gratia actualis. & Con-

cilia & PP. loqui in fenfü caufàli , non au-

Nlüntite

tem formali ; quafi formaliter in iis actibus

qpi vita

confifteret gratia prima excitans, fed qua-

Áque ide

tenus illos caufat.

Quó fenfu D. '"Thomas

ts« fine

fnem,

Làc q. iro. a. 2. auxilium actuale appellat

motum , nonquafi foret motus elicitus, fed

ln

prout eft à virtute DEI impreffus, qui qui-

Vrf 3

dem eft vitalis 27 440 non autem z£ q4ed.

Wel i

ifoer

Nec hec explicatio ita aliena eft, ut' eam

etiam adverfarii in alis Scripture vel SS.

o qu

M yq

PP. locis non affumant, unde quod licet

"'Fhemiftocli ; licet etiam Epaminonde , üt

Wum.

infert P. Wenzl.

I es.

In[labzs. lnfluxus aCctualis voluntatis in

Ti vi]

actum eft ipfe actus, ergo etiam influxus &

óifa

Deia

motio actualis DEI eft ipfe a&tus.

Qb ä&u D

idem eft actus intranfitive , quó voluntas

t i

trahitur à fine & quó fe movet ad . finem;

NU

ergo pariter eft idem actus prout eft illumi-

Tif ff

natio & vocatio DEI ; & prout eftà volun-

* f

tate fe determinante,

». Ad rmum diffar.

Q d

ts

effé, quód voluntas fuó influxu fe ipfam

formaliter reducat in actum ; ficque hic in-

Qul

fluxus fitipfemet actus volunratis; aft DEUS

QUOd pr

voluntatem noftram caufaliter folummodó

3t dete

reducit in actum.

d. adum eft difparitas.

Vs ne

Quia gratia actualis movet voluntarem tan-

Mmec

li

quam principium elevans in genere cauiz

/ mm

efficientis, & ideoab effectu; adquemele-

d

vat;

infuffcientem (J. M.)-) & efficacem. 1

ii

lis, . r

vat, diftingui debet; aít amor non movet£

li, nond

voluntatem ütelevans; fed per modum prin-

j s t

cipii vitaliter trahentis ipfam voluntatem;

) fed qu

ficque idem eft actus, quó trahitur volun-

D. Thne

tasad finem, & quó amat ; feu movert (e ad

nem.

yle i

elicus

Urgebis, Si gratia aCtualis eft motio di-

I5 qUi g

vería ab aétibus intelle£tüs & voluntatis ,

m i

vel eft vitalis vel mortua ; zoz 1777 , quia

[b ut &

aliàs foret ipfemet actus ; zez z4u; , quia

i vl $

mortua qualitas pro actu vitali videtur ine-

quod Y

pta. $. quód fit vitalis 2? 470 ; quatenus

inond£, i

tanquam complementum potentiarum vita-

lium eas determinat & actuat ad Operátg-

voluntuti

nem vitalem eliciendam,

m infot?

Superurgebis. Noluntashocipfo, quàd

hs

ab actu primo tranfit ad actum fecundum,

j vt

jam fatis determinatur ; ergo füperfluir di-

d f

fün&a motio; fz4c;pz? , quia nulla res ex

t eli j*

natura füa ftatim petitdeficere ; atqui ficpe-

iav

teret deficere prafata motio tranfiens,

ergo

non datur.

Denique vel hzc motio foret

um dj

qualitas activa; vel habitus, vel alia fpecies

T

qualitatis , neutrum fübfiflit , erpo idem,

:que

li

quod prius. . 44 rmz difl. Voluntas

j atl

fatis determinatur formaliter , conc. caufa-

bolom

liter; neg. Quin imó determinatio forma.

[2

lis fine caufali Divina re

pugnat. .44 zdums

ntarenïfï'

difl. miz. Peteret citó deficere hoc fenfu ,

;UefC lo

quód przcise fit aliquid viale in ordine ad

g

termi-

n

16 De gmti& atzua- (J. M.].) 4 divi/;oke ; iif

terminum ad quem ; conc. hoc fenfu; quód

( exii

petat dire&té. non effe ; neg. petit quippe

tim cogi

tam diu dürare, quàm diu terminus ad quem

Ü

necdum eft obrentus; aft hóc velut fine fuo

tledliren

obtento juxta propriam naturam admittit

Qimyio 4

zo e[fe , erfi illud pofitivé non appetat. 42

dicendny?

3tium &. Quód motio prafata redudiive

Mij

pertineat ad genus potentiz , vel prout dat

tirdnet:

poffe , quod praítat auxilium füfficiens , vel

IU qu

prout porentiam jam compleram ab adu

þonit', Tif

primo ad fecundum reducit; quod

facit au-

| hod i

xilium pramovens.

tss

Objecziozes contra 2dam refolutionem

|

fiistn

dabo infra ecturus de gratia efficaci , quam-

Jam quts

vis jam poriífimas in Philofophia pramife-

| endum

rim, hic autem adjicio

! li

l5 nif

|

TU

- Quafita nonnulla. ctrca J Art. 1.

E

; Uasres 1. An dum intelle&us & volun-

«w. tas per infufos virutum füpernatura-

fitis?

T

lium habitus jam habent primum poffe, in-

EIFE ( TO

füper ad hoc; ut proxime fint in a&u; exi-

Qübusmg

gant motionem auxilii actualis ? w. zffirm.

DI

quia intelle&us non eft completus ad agen-

phS lïqu;

dum nifi per fpecies impreflas debité coor-

9j), f

dinatas determinetur ad intelligendum, hac

0C nan

autem fupernaturalis fpecierum coordina-

Uafemþ

tio fit ex actuali auxilio. — Pariter: voluntas

1 Drtox

non eft ultimató completa ád volendum;nt-

j

fi ei obje&tum fit practic. propofitum, pro

Jf

quo

|

i dul

z [eteiemtem (J. M. .) e efficacem 17

fenfü,qi

quo exivitur auxilium aétuale movens ad

peti qipt

, piam cogirationem ; ad amorem finis &c.

inusdqit

zerer 2, Àn preter illuftrationemin-

velat fl

telle£tüs etiam in voluntate preexigarur di-

ram al

€ta motio ad actus füpernaturales voluntatis

appetti À

eliciendos? . 2ffirzz. ex ratione mox tacta;

o relt

Aec obef! , quód voluntas

er modum natu«

d prouzfä

rz inclinet in bonum fibi fufficienter propo-

l

üfficlen t

-fitum , qualirer intelle&tus, illuftratus pro-

am ab d

ponit; nam z. 4///7. Voluntas inclinat per

iod factt

modur naturg, & per vires proportiona-

tas ad bonum füfficienter propofitum ; conc.

efolutot

fi vires fint improportionatz ad illud , neo.

id; Qd

Jam autem ad bonum füpernaturale amplé-

ja pl

&endum vires voluntatis improportioratz

fünt, nifi per auxilium füpernaturale actua-

:

le adjuventur,

| il

Oueres ?. An auxilium actuale. füffi.

"Ti

ciens in uno poffit effe majus, in altero

üpert

minus? R. affirz. quia càm det poffe, fa..

] Oföv f

cilé cognofcimus; quód iftud poffe in ali-

l aäu» ?

quibus nonnunquam fit a&tui proximius, in

aliis autem remotius,

? E:' ;7,1')»4?,»

prout id obyiis exem-

a

plis liquet.— Nec obffat , quód juxta illud

j d

iebl(e [

Sap. 6. DEO aqualá fet cura de omnibus,

,Hduü* E

hoc namque verum eft ex parze Brincipii,

l coü[w

quatenus DEUS uniformi fápientià omni-

bus

rovidet, non autem ex farfe tergzizi,

l u

i

e

1.

l

qua

&qualia omnibus dona pararet.

js

-Queres 4. Quodnam pródivifione gra-

tig

æ/*

18

De gratia (J. M.J.) diviftone

iryl

r]vl

tiz actualis 7z auxilium efficax e [ufficiens ï?:cerit,p

fit immediatum divifum? x. Eft gratua pre-

| giturfo

: nefidei d

veniens in tota fua lattudine , hzc quippe

utrumque auxilium velut fua membra com-

J adendur

plectitur, prout confideranti patebir.

| toituton

Queres $. Qualiter fübdividatur gra-

: o Diyin

Xliom re

tia fufficiens? g. 7770. In moralem & phy-

ficam. Item in externam & internam feníü

tüm conf

fupra zz de/ib. previa part. 1. a. 4. explice-

! Qret auy]

to. Porró interna alia eft zrzzfzezs, qux

JEUM fj

eft ipíà motio DEI intellectui & voluntati

| ibintio]

& fs

p

impreffa; de qua potitfimüm hic fermo;

Alia dici poteft perzzazezs , qus tamen huc

o di

pl

non ita fpe&ctat, quia proprie loquendo

complectitur habitusinfufos , quamvis etiam

f

GR Ut

ad eam aliqualiter reduci poffint (emina qua-

dam virtutum bomipi indita, v. g. borror

at /lfj

turpium , amor virtutis & hone

ftatis , CO-

[;9 quod

gnitio DEI, velut naturalis quedam corci

Mil

infidens religio; qu& quidem naturz bon

Qu

etfi per fe ad res fupernaturales non adju-

Q a

vent, attamen removent obítacula ; propter

X d

quz ad gratiam ineptiores fumus.

Ute-

Og ]

zins dividirur in auxilium fufficiens proxi-

- fenr

mum & remotum : ProxZzum eff , quo

Cüpicis

immediaté boni operis potentiam confert,

Qollr,

prout juftum habilirant virtutes infüfz a

; Datentj

a2étus earum proprios.

Remotum eít, quó

| .eni li

homo non quidem proximé habilitatur ad

Fm d

a&um, fed ad aliquid facilius , quod ; ubi

&l ngc

ece-

.

Viloht

n fzgäïcimt?m (.M.].) eeffcacem. 19

TL

fecerit , plenam ad ulterius bonum confe-

quitur facultatem,

Sic infidelis inftructio-

gt

, hacqir

ne fidei deflitutus caret auxilió proximó a

nembn qi

credendum ; aft dum DEUS in eo bonam

cogirationem de ftatüs fui riferia & peten-

patei.

ividatu

do Divino lumine infpirat, jam accipit au-

dem & E

Xilium remotum ad fidem.

Item in vitio-

yermam i

rum confuetudine depravatus & immerfus

caret 2uxilió proximó ad emergendum &

i 4 epi

ii 0

DEUM füper omnia diligendum ; aft ipfa

& volunt

infpiratio Divina, quà ad aliquid przvium

Jic m

& facilius peragendum excitat, auxilium re-

Hinc D. Au-

games

motum eft pro converfione.

guítinus, & ex eo Concilium 'Tridentinum

jb loqut

pamvist

perfzperepetit; quód DEUS jubendo fa-

t femin

ciat, ut poflimus agere (£i zzzuitur Au-

y,. O. juni

xiium [ufieiens proximum ) aut faltem pe-

)nefïäfih ï]

tere, quod non poffumus ; 4 fzgwificat ur

auxilium remotum.

uæddm CG.L

yatur v

Quares 6.. Qualiter praterea dividatur

gratia a&tualis fufhiciens? & In immediaram

s non &

& mediatam: Prior eff , quz proprig per-

,]137 PW;

Íonz ; Poflerior, quz períonz alteri con-

qUS

fertur.

Sic parvuli ante ufum rationis in-

qets ]

df

capaces funt auxilii interni propriz perfonz

collati, poffunt nihilominus mediatum in

m of

parentibus habere , quorum cura fubítant.

j I'HWS

Denique parütur in gratiam co//az2z7z, qu&

j Clh 9'11

jam actu ineft homini, & in o//azazz , qua

hj

etfi necdum infit; tamen eam DEUs ho-

Qu

,'l"'l'

B 3

mini

20 QO9ualiter fmz'ektf (]J.M.]- qued eff ,';; fe Dnetonà

inini conferre paratus eft; & defactó daret;

irndo, :

ttim parit

nifi culpa hominis ; aut curfus naturz ordi-

Trid, conf

narius obftaret. Hs ira peníatis eft

pater füp

ARTICULUS Ii.

tilbus nul

dhmn fi

Z

alem lenfum veddat commune

777

E

illud: DEUS facienti quod eff in

inft']]);g À

Jé » mom demegat gratiam?

n f i

Ic certé, fi unquam aliàs ; faciunt

! n quidem

Theologi, quod in fe eft, dum ad

A prm

H

trutinam revocant tritum illud : Fz-

BRT

éiemti quod im fé eff , DEUS mon denegat

t erau

tnl,

gratiam , aít quiain elucubrando hoc znig-

| praeod. ]

imare non omnes faciunt idem ; infpicien-

dum eft, quinam faciant ben&. Ac proin-

b dir

de eft

10 qui

Refólutio r. Ynfenfatus eftfenfus ; quem

Id

confingunt Semipelagiani, DEUM facien-

Wt 4

d

ti quo

iníe eít viribós naturz, dare gra-

tiam propter opera naturalia tanquam pro-

f,?.mm fiy

Ti (j

prer meritum, vel tanquam ex debito jufti-

tim. l£a de fide defimitum eft. comtra Semi-

Dmiii

elag. im Comcil. Arauf. Cam. 3. & g. Quin

L

imó hicíenfüs hazreticus deftruit rationem

Áj

rati , gratia quippe non adeít, ubi de-

Wi *dll l

*

bitum fübeft. Ex quo etiam fequitur, non

Itl l)

[

offe mentionatum principium intelligi ;

'IVZH/fme f

quód faciens quantum eft in fe; poflit viri-

| pf

defi-

bus natura afpirare ad gratiam , eam

T. UI

eran-

quitfi

Deus zon deue- (].M.].) getgratiam? 21

desdo ,

derando, ac pro ea DEUM invocando; id

; Dafora od

enim pariter tum in Concil. Arauf. tum in

iis d

'Trid. confixum eft, — Raze quoque accedit

prater füperiüs dicta; quia operibus natu-

[

ralibus nulla eft proportio ad promerendum

gun

donum fupernaturale.

Refolutio 2. Prafatum axioma nequit

intelligi hoc fenfu:

uód facienti quantum

ul d

7H

eft in fe viribus naturz DEUS det gratiam;

non quidem ex meritis operum, fed ex pa-

js; f

(L, dun?

&o & promiffione intuitu meritorum Chri-

nilin: J

fti mifericorditer facta , qua infallibiliter con-

a atl

fert pratiam.

iohcet

Prob. r. ex D. Auguft. loc. cit. in Art.

preced. L. a.

q. ad Simplicianum Q. 2.

lj m(pjd?ï'

ubi claré docet; DEUM infidelibüs quibus-

E

dam, qui opera naturalia honefta peragunt,

anfts; (

relictis alios ad fidem affumere moribüs cor-

ruptos. Jccedit D. Th. ad Rom. ro. Letf. 3.

UM f

7 däe?;

ubi explimm AXIOIMA þræfatzm AMIGÓAM qui

tamen eorum feciffemt, quod im fe eff , Do-

u

mimus eim fecumdum [uam mi[ericordiam

lebíto f

providiffet , mittendo eis Prædfcatoïem fidei,

t

Jicut. Petrum . Cornelio A. 16. et Paulum

AA

"Macedouibus acf. ro. féd. tamem hoc pfum;

j rl

quod aliqui faciumt, quod im f& efl , comver-

teudo [é [cMicet ad DEUM , ex DEO e

" ubn

ultih

movente corda ipforum ad bonum. Thren. s.

j Itv

Comverte mos Domiue ad te, «t comverte-

gl

r[ y,

AF

Unde r, 2de Q. 112. Art. 3. con-

qn

B 53

cludit,

[

| Dunrt

25 QOualiter f'acientz (]. M JO quod infäcf

füsmar p

cludit ; quód prap

tam

(

Aratio ad fi;ï

20 , "

titrcoop

etur , prout eft z libero ar

wdent

nece[fit atem habet ad gratia confteutionem,

; dtm, qur

quia domum gratia excedit omuem prapara-

tjogem virtutis humaua, prout, autem eft

jttimtun

jX ATU

Z DEO movente , uece[fit atem babet uou qui-

: mf c

dem coact tomis fed. inf allibilitatis , quia in-

"

! N em n

tentio DEI deficere. mo

oteft , [ecundum

quod JAugull. dicit im L.

d

Pïdl

deff. $5. quid

, tien, p

25; afe

per benchicia DEIcertiffimt lrberamtur , qui-

cuuque liberautur , crgo D. Auguftinus &

: oguus

| um

D. i homas legem & pactum Molinifticum

ienoraverunt,

[o]

Uuttm,

ln

Prob.2. Fruftrà afferitur pa&um , cu-

Chj

jus nullum in Scriptura apparet veftigium,

: onfirs

quin poriüs ex ea deducitur oppofitum; at-

qui tale eft pactum Molinifticum, fiquidem

; Qu &'ipf;

! wnroliar

opera viribüs naturz facta comparentur pan-

|

VL Occa

no menfítruare ; & Apoftolus ad Ephef. .

altüm proteftetur : Grazi4 fafhvi fatti eflis

gfiïfiam tn

tf [

er fidem, eb boc mon ex vobis, ergo. Ter-

£i0 hec promiffio & pactum coloratum pre-

Mpropm

ma 00

judicat gratiz , ergo fruftrà afferitur,. Prof.

AZt. Quod datur ex lege, promitfione aut

fff-iec/a;

'iteps

pacto homini operanti, datur illi ex juftitia

faltem imperfecta, atqui gratia ut fir pratia

Aligs T

't nung

nempe gratis data , nequit effe ex juftitia;

ergo. Certé enim dum pauperi daturelee-

lido D

tb s

mofyna ex pacto, ut v. g. przvie rofarium

recitet; non eft pur& gratia; ficut tamen eft,

^ tülem

À

Deusnon dene- (J. M.].) getgratiam ? 23

wiupu

fi detur prcis, quia pauper eft, absque in-

atim]

i, t

tuitu cooperante ex parre fubjecti.

wdezt adver[arii: Ylam legem & pa-

afecutiu,

&um, cüm przcise ob merita Chri(ti fue-

l7) pn/m

rit ftatutum fine condignitate & proportio-

L at

ne operum naturalium , ideo gratiam qui-

äaäftæagqæl

dem effe debitam refpeétu Chrifli, quate-

i, Qu l

nus eam nobis promeruit , refpe&u noftri

, Jl

tamen , prout bona opera naturalia poni-

4f 4 )

mus ; effe gratuitam, ficut juftificario illis;

atry t

pro quibus Chriftus paffionem füam quoad

Jguüinus»;ï

efficaciam obtulit, eft debira in ordine.ad

Aolinifüot

Chriftum, non autem ad peccatores , qui ju-

ftificantur.

Sed

ä&unh (

Contra efl : 'Tum quia data refponfio

r velit

non fatis recedit à Semipelaoianis, utpote

ofuum; L

qui & ipfi concedebant D. Auguftino opera

1 flü.Ul &

naturalia non effe meritoria pratiz , fed dun-

gren m

taxat occafionem ; quà DEUS - ad dandam

;d EPM:"

gratiam moveatur ; tum quia fuppofitó pa-

j ]f,,l[]r Ü

&ó ipfa opera naturalia quandam fortiun-

a. ^

tur proportionem & condignitatem pro gra-

yraturm

!?1

tia, ergo refponfio fe ipfam deftruit.' 7-

l.i[ul" P ,'

ec. declaro 12 exemplo : Ponamus ; quód

niIHq

nev

;

Princeps legem & pa&tum ftatuat ; ut mille

iaj

]

aureos referat ; qui primus victoriam de ho-

ii j

[

Ííle nuntiaverit ; quis neget tale nuntium à

(

e

]uf

pa&o Prineipis nancifci proportionem cum

Qu

mille aureis, etfi przcisa lege & fecundüm

em [

fe talem. condignitatem non importaret ?

tat

r

Exem-

4

24. Qualiter facienti (]. M. .) quod in fé eft

2070

'

Exemplum autem , quod allegant. adverfa-

Tünem Cur

V, de juffificatione mon efl adrem, in tan-

füpeture

tum namque juftificatio eft propter Chrifti

t0EL m

merità, in quantum homini meruit gratui-

dtoquR

ta ad eam gratiz euxilia; Aft fi Chriftusho-

E

mini meruiffet, ut ex operibus naturalibus

Qüne d r

confequeretur gratiam, hóc ipsó ceffaret ef-

[2

fe pratia, quia jam non forer gratis ; fed

10 vidalir

ex operibus propriis; ergo.

d inparg

CoptrA eff 2. Vel paétum | iftud opera

u

naturalia & auxilium füpernaturale pretie

| Ra , d

afficit àt res disparatas, ficut (i DEUS con-

'ultewemt l

fideranti curfüm lunz ftatueret dare pratiam,

VRs d

vel refpicit ea ut inter fe proportionata; zoz

t

qdium» quia tale pa&tum foret inGpidum ;

Mj

rum etiam quia alioquin ob quodvis opus

|

DUiIle [

bonum daretur auxilium gratiz, quod aper-

flllüfew

té falfüm eft , zec 2dz, tum quia hac ra-

fiiorem g

tione initium juftificationis foretnon ex gra-

]

Ws d

tia; fed ex conatibus nofttis, tum quia hac

; ütem

opera jám effent meritoria de congruo con-

In, &[

gruitate intrinfsca àd auxilium gratiz, quod

& fs "

omnes Catholici negant,

mm Pw

Contra eff. s. Admifsà bác lege infalli-

Wil

bili inter opera bona haturalia & primam

f

gratiam , fequeretur quoque , quód à for-

17

tiori detur prafata lex inter meritum jufli

& juftificationem impii, atqui hoc non, ergo.

ïïin Rfcä :

. PAt. quia orationes & merita jufli pro

Mi :

jl

propor-

ifi'cando peccatore oblata habent

8 l

Lionem

iil

Deus nonm dege- (J. M.]-) get eratiam? ag

1t ab

tionem cum juflificatione; quam peccatori

Feil i.

impetrare conantur ; tum quia fundantur

pter Cri

in DEI amicitia, quz bona facit communia;

erüit p

adeoque potiori jure exigunt prafatam le-

Chiltuh

gem & pactum, quàm opera naturalia in or-

s natoni

dine ad primum auxilium gratiz, 747z. apud

Ü ceffaretä

emmues im coufelfo eff , prout infra de meri-

gmris T.

to videbimus ; füppofitis quippe precibüs

& impetrationibüs jufti unus peccator con-

iftud ops

fequitur gratiam, alter non; ergo inter me-

irle ora

ria jufli; & juflificationem peccatoris non

DEUS «

intervenit infallibilis ex, confequenter mul-

yrc gnutà

t minus inter opera naturalia, & primum

tionatay f

gratie auxilium. 'Ac proinde fit

pb

Refolutio ?. Prefatum axioma hunc ge.

yodvis

nuinum reddit fenfüum: DEUS facientiquod

i

eft in fe viribus gratig; dat ulteriorem & ul-

aj Dic

tam, dein ex

teriorem gratiam v.g. primó fidem implici-

qon xf*

pliciram , poftea ferventem

charitatem, &

m quiaPI,

cum hac ipfàm juftificatio-

pgrua r

nem, & tandem ex juftificatione & donis

u

eam íequentibus, quantum in fe eft, ope-

ranti profe&tum períeverantem. kta 'Tho-

mifte & ceteri "Theolo

lt igïäï»

ftas.

£i contra Molini-

& p

[l

Prob. 1mà vefà

EL

l. zegativt ex z. prioribus,

num Jl

2dó pofitive,

quia opera füpernaturalia in-

trinfecé prop

n0m

ortionantur cum juftificatione,

&licét proprié non fint meritoria de con-

gpl

gt p

gruo relaté ad juftificationem, quia in ope-

(

5

rante

26 Qualiter facienti (J. M. J.) quod in f eff

Tentittni

rante necdum füpponunt amicitiam charita-

[73 ærtjj

tis & gratiz habitualis , quia tamen DEUS

ul jer i

hzc prima auxilia confert liberaliter; ut re-

T17E7.

mote disponant ad juftificationem , idcirco,

M inem f

ne finis ifte fiat irrirus, opera prafata fuper-

| jfzut "ii

naturalia mediantibüs primis pratiz auxiliis

a ad finem

u D.

elicira habent congruentiam ex füu

DI

füpernaturalem proportione, ut DEUS fta-

lm omn

tuat legem de juftificatione impertienda

omnibus facientibus quantum eft in fe, ex

J g

lr dl

rxdictis auxiliis. Cozfjrzz. homo per vires

ifidi

naturz non facit quod eft in fe; fed dunta-

odf

xat per vires gratiz, ergo prafatum axioma

L5 ntec,

Don tem

nequit applicari ad vires naturz.

Qit, q

rob. Homo non facit quod eft in fe; nifi

Verb f

fervando fervando pracepra naturalia, atqui

E

hec fervare nequit fine gratia ; fiquidem

Ti non

inter hzc fit efficax DEI amor; quem viri-

ls edm (

bus naturz repugnare fupra diximus, ergo.

]'miffro

LT

Solvuntur . Oljetiiones.

|

Bjic. r.

ex D. Auguítino L. 19. de civit.

Q y

O

DEIc.

r. DEUS tribuit hominibus res

pR qu

temporales eó pacó «

^

quiffimó, ut qui tau-

[ote h

bhs b

0724$ F€c.

Jé

ufums fueri

£, AccipiAt annplio-

apreft

74 c? meliora, ipfam fcilie

et ipimort alitatis

om [

acem €b bouorem inm vita ater

"d.

Pariter

docet. -

4 t

D. Thom. q. 14. de verit. a. : 1.

Q ac

At ionis "-

quis ia fylois euutritus ducium r

D DE

Luralis fequeretur im appetitu bo

ui e f[ug^

1HAH )

imi

vlj

Deus non dene- (J. M.T.) get gratiam.? 27

tiom hzi

amali, certiffim cenfendum e[f, quód ei DEUS

men DEU

vel per imternam in/j)imtionem revelaret

iiter; UT

ea, qua necef[aria fumt ad. credendum , vel

em, ro

aliquem fidei pradicatorem ad eum dirigeret,

rofiu li

þ'mt mifit Petrum ad Cornelium.

Ergo

Ti quiit

juxa D. Auguft. & Angelic. Doctorem in

e

fia od t

DEO eft paétum &lex infillibilis dandigra-

DEUM:

tlam omnibus facientibus , quod in fe eft,

jmper:ieri

viribüs naturz. . D. 4wguffimum proce-

eft in &1 t

dere de bono temporalium ufu per vires gra-

jo per V

tiz,fiquidem fine hislongotemporebonus hu-

p

, [eh du

usmodi ufus ftare nequeat;ficut homo fine his

|

ongo tempore legem naturalem implere ne-

ys, A

quit; quz explicatio manifeilé innuitur per

( inis

verba finalia: A4rczpiat bonorem in vitaater-

;turali'

1'"9"

74 , atqui vita zterna tanquam corona jufti-

1 l

p

tiz non datur nifi operibus füpernaturali-

j m

bus eam de condigno merentibus fuppofirà

)

cpm

yumus

promiffione Divinà; erpo. 44 2dwm pari-

fer w cum Mediza D. Thomam loqui de

Qnt

tali enutrito in fylvis faciente per auxilium

19d

(

gratiz przvenientis quód in (e eft ; przci-

ominij

H

pu$ quia loquitur de tali qui longo tem-

fl qm

pore bene moraliter operatur; éfique haec

[

j

Jl

expreffa mens D.'Thomz fuper caput ro.ad

W]W j

f

Rom Le&t. 3. füpra cirata. Item 2. 2a.q. 10.

!

3.4. Unde etiam in tali enutrito in fylvis,

d

quia accedentem ad DEUM oportet crede-

h

re, DEUS in primo inftanti morali usüs ra-

tionis prater naturale lumen etiam fpeciali

hi

m

auxi-

1777

28 Sualiter faciemti(]. M. -) quod in fe eft

auxilio fufficiente excitat intellectum & vo*

tttübus ?

luntatem , ut convertatur in DEUM eà fide

tpliition

cognitum, quam illa etas patitur; & quz

im de fe

neceffaria ad falutem includit ; cüm enim

Nignam

homo ibi teneatur feperamorem ad DEUM

lUOS, qlll li

convertere, ad Divinam fpectat providen-

W qSgp

tiam, ei de fufficientibus providere auxiliis;

dgre q

quibus adjutus fi fecerit quod in fe eft, DEUS

& nf

vel per pradicatorem vel per infpirationem

Ienden

internam eum: illuminabit, ut reliqua ad fi-

LTOT

dem neceffaria explicité credat; unde etiam

rafind

ibidem D. 'Th. fubdit de exemplo Cornelii;

l, f

ddum wom amplius iufidelem fuiffe , alias

"

H

ffb g

ef

44$ 0

o "om placuiffet DEO, cui fume

'ütis. 0

])eratz

féde sullus placere poteft , féd babuiffe fdem

At, nj

dmplicitam, uude ut eum in fide pleuus tu-

&bl

firueret , miffus eff. ad eum Petrus y De his

| ( Dl

vide plura im parte prima.

m &qu

IJzfLlabz. Decet Divinam bonitatem ;

Q lt

ut ftatuat hanc legem feu pactum conferen-

lr

di gratiam iis, qui agunt quod in fe eft vi-

Mif

ribüs naturez, ergo defacto fic ftatuit. — 42f

ürgd

pro^. jaxta D. "'homam infra q. 114. a. 3.

R

Congruit, ut operanti fecundim totam, fuam

Opetint

virtutem DEUS recompen[et. [zcundium ex-

Dtory

celleatiam viriutis fu2, pracipue quia mi-

Treauy

fericordia magisinclinat ad bene operanrem,

um &

quàm malitiosà viventem, qzzz: 7ayo fi DEUS

iinien

malis quandoque conferar auxila , cur non

Bu de

ex pacto infallibilirer impertiarur bene ope-

' Tho.n

ran-

Deus uom deue- (]. M.]) get evatiam? 29

qniiifl

edum (v

rantibus ? s. ad D. "Thomam explicando

ptUMa

explicatione mox data, vel dico, quód qui-

imr, &i

dem de fe mifericordiam magis deceat effe

* qim eit

)

benignam in eos qui bene agunt, quàm in

mad DOA

illos, qui malé operantur, tamen compara-

hi proie

tivà ad Sapientiam Divinam etiam pertinet

idere ami

denegare quandoque auxilia gratie primis ;

fe ef BL

& conferre fecundis , ut fic comprobetux

n(pimut

independentia gratie ab operibus naturali-

reliqua:

bus, &alia ex parte homini occafio glorian-

; untt dt

di prefcindatur. —Per 4404 patet ad probae

lo O

Homes. Poffet etiam . diftimgui diflintiione

Art.praced. data. . Audiatur D. Auguft, ci-

fuifi "

j a

tatus: Quód bunc trabat , um uon tra«

if

bat, ueli judicare, fe uom vis eyrare.. Une

i n

e Epift. 107. ad Vitalem habet pro certo

jj

contra Pelapium ; quód ftantibus 2. homi-

nibus equalibus unum DEUS illuminet;

| [orit

quia vult; & aliud non illuminet; quia non

j at

fibi placet, quod absque ulla comtradictione

od

manfeflatur im parvulis.

Urgebis. Dsus noneftacceptor Perfona-

hu ^

II

rum, atqui fi reli&tis iis, qui naturaliter bene

Jd

operantur;alios affameret ad gratiam,foret ac-

M ll

7 "M'W)r

ceptor perfonarum,ergo. 24? poffet homo ca-

rereauxiliis fine fua culpa; atquihoc eft abfur-

TUf

dum; & repugnat Tridentino feff. 6. C. 17.

optt

definienti , neminem à D EO deferi , nifi

pl

1 a

prius deferatur ab illo, quod ipfam docet

D. Thom. 3. contra Gent. C, 159 DEUS

[1' beHCL

quaAn-

l

50 JQualiter facienti (.M.).) quodinfeefh — | du

! E maturai

quamtum efh de fe pararus eft. omnibus bomi-

nibus dare auxilium gratia, fed foli illipri-

: fs Qratig

I

QQARLUF

E]

wi im fe ipfis gratia impedimen-

Ttlleds

£um praflamt , ergo. Quim imo li auxilia

"

Tuminati

ratiz fint fine pacto plané indebita operi-

fenti at

bus naturalibus , non erit falus in noftrapo-

Excitro;

teftare; quod denuó abfürdum eft. — s. zeg.

: s f

mim. ad rmum: in gratuitis quippe non da-

| Qüt as

tur perfonarum acceptio, qua folüm ad di-

aXeratiüm

ftributivam fpectat juftitiam. 47 d dift.

(s g

poffet carere per fe loquendo conc, attentà

Dotentis p

elevatione hominis ad finem fupernaturalem

t d

neg. Hác enim fuppofità confert omni-

E

bus hominibus auxilia gratiz fufficientia. Per

Cl

uod patet ad autloritatem , nam neminem

| tio. Jj

DEUS deferit per negationem gratiz: habi-

d.

tualis, nifi prius deferatur ab homine ratio-

lli r

ne peccati , quarenus auxilüis fufficientibus

1 Wif

abutitur, ex bis/iquet ad additum (alutemno-

Ti

ftram in poteftate no(tra effe per oblata au-

TU x

xilia füfficientia.

| Ut

Superurg. Auxilia gratie excitantis &

| lr

Y

pravenientis pendent à facultate naturili;

| 3

[

ergo DEUS decrevit ea non dare, nifi iis»

u ini

qui ex pacto bona opera naturalia pofuerint.

1/no 'Ug'/l'l

"Antec. prob. excitatio.ad fidem dependet a

Vue q

4

audienda przdicatione , à miniftris Ecclefiz;

& f

quorum minifterió DEUS vocat homines €

| U l)m;

ab ipíà cornparatione fpecierum intelligibi-

" g

lium, atqui hec omnia dependent à faculta

mml.üe |

t

quwiinfeqï

Deus tnton deue- (J. M. ] gez gratiam? 31

1770

te naturali & libero arbitrio, ergo. — .z

& ii

imo gratiz ha excitantes fünt illuminationes

7 impedimgæ

intelle&tüs & excitationes voluntatis

; atqui

ii 1 a

illuminatio & exciratio eft actus viralis à po-

neebtore

tentianaturali dependens, ergo. s. 7. 2//7 ;z7,

sin dl

Exciratio ad fidem dependet à prafatis ratione

TT

effe&tüs füi conc, ratione füi neg. Nam fi-

cut actus noftrz voluntatis & intellectüs

jippe nori

Áolüm d

exercitium fünt harum potentiarum, ita fünt

77

effectus gratiz , quia folummodó à di&is

conc, atit

porentiis procedunt prout fünt motz & ex-

ernatuti

Ciratz divinitüs, & fic auxilium activ? non

onfett (f

dependet à libero arbitrio

» etfi ejus effectus

fcilicet a&tus nofler à lib

Jäcienm' l

ero procedar arbi-

wio. 7 abter difl. miz, Fzc omnia de-

m Ilïm*vff

p oraizt

pendent à facultate naturali üt elevata con,

hm

fibi reliéta neg. nam üt re&

.

& D. Aug. L.10.

dofíca?

Confeff. C. 6. zif DEU ;

nius altius smife-

7 (aluet

reatur , celum eó terra

J'ardis. loquumtzur ,

gr at

unde vocatio quidem ext

erior pendet à pra-

dicatione & miniítris E

cclefie, non tamen

interior,

excimniif*

prout in parte ima Delibar. 3tiaa. :.

ex D. Th

. Vidimus; aut ficut declarat D.Aus,

r

jue, P

L. 1. de peccat. ei remiff. — Adhiletur jäï.

7/0 "Verit atis extrinfecus vocis anim

ji p

iflerió, fid

Ts

ueque qui plaatat eff

alz'guz'd, zeque qui ri-

gat, fed qui iucrementum dat DÉUS. — Ag-

n

:

dit bomo diceutem hominem vel A

elum ,

ht

»

"i I[«

Jed wt cogmoféat verum effe, quod

Ónmine i

7

Fifuï ;

;

0 meus ejus alDergitur, quod ater-

at

"7A

]

[;

7777

32 Qualiter facieuti (J. M.J.) quod z /äg/ï

£Lum viAREL.

yoinde i

Pariter ficut. gratia fupponit

tim Ioys

naturam materialiter velut fübjectum, ità

vt ut f

materialiter füpponit fpecies intellieibiles,

; It tl

quz ut ad fidem dirigant, à pratiz auxiliis

! monentur

elevantur. 44 a£erum diff. Muminatio &

! ftem n

excitatio eft actus vitalis caufaliter conc; for-

Gratia itaque excitáns non

| um mo

maliter neg.

: habium v

actus nofter eft, fed à DEO eft velut prima

145 n

caufa actüs fupernaturalis juxta id D. 'Th.r.

furs (j

3. Q. 112. A.3. Defecfus gratie primacae-

uTT

7 eft ex mobzs, Jfed collatioms gratia prima

IT

caufa efl ex DEO fecundum illud Ofta 13.

, i, f

Perditio tua Ifrael, ex tey tamtummado in

lY

i

d

g

Ht A

uxilium iuum.

Dices. Decretum DEI eft lx DEL

E

| m a

atqui DEUS decrevit omnibus hominibus

ï HUJ] dlw

facientibus quod eft in fe viribüs naturz da-

DI

re auxilium fufficiens, ergo ex lege & pa-

éto ita confert.

Unde Joann. 1. dicitur:

Qu (j

"m g

Dedit eis poteflatem filos DE

Ifieri; hi qui

credumt m momime ejpus.

. diff. müm.

'

Á i

D

DEUS decrevit omnibus dare auxilium füf-

ficiens meré liberaliter & gratuito conc ;

D mïü [

Nam

Aj

NU

attentis operibüs naturalibüs neg.

dum fibi placet, facientibus & non faciert-

'M 0pey

ll 17

tibus confert auxilia pgratiz , hinc etiam in

itdryjg),

facientibus opera illa bona non funt ratio;

nec conditio

filug,

propter quam dentur auxilia;

fine qua regulariter non dentur;

(ed meré

hj

fe per accidens & concomitanrer habent ut

prom e

e

Deis n dene- (J.M.].) get gratiam? 13

quin

r fip

proinde nulla lex allegari queat, quz cona-

tum hujusmodi naturalem infallibiliter ele-

ibdun t

vers ut fiat talis; qualis opor:et ad (alutem;

intelipbs

nec taien propter hoc fruftra peccatores

prit ii

monentur ad opera bona narurilia; quid

1lomingot

jter coit

faltem conducunt ad virandum novum pec-

catum mortale, & ad generandum aliquem

excltis o

habitum virtutis moralis acquifite. — IVec d-

H velut t

€45:; Quomodo vult DEU5 omnes homi-

mines falvos fieri; fi facienri quod eft in fe

[4 /7

viribus. naturz ; non Gdet auxilià neceffa:ia?

TL

Nam z. vel voluntarem hanc eflfe anteces

7,

Jhud Of

jj

dentem ; feu voluntatem figni, prout alibi

WMW

dixi; vel ad hoc füfficere auxilia fufticientia

omnibus oblata. 244 zext. Toaz. »;. quod fe

eff ha DE]I

ipfüm explicet , nam ür advertit Cijetan,

y onin

non dixit: Dediz ez poteftatemy ut fe filios

bt

DEI facerent , fed fieri fcilicet per gratiam;

ere Q

1

quod ícit explicans D; Bernard. in "Traét,

, 1. U8P

de grat. & Lib. arbit. tàám pratie quàm li-

Ul

beri arbitrii concurfurn ad juftificationem

-

ita declarat :

4

od A folà gratia ceptum eft,

vuxih'

I) 1":'

4b utroque perficiturs ut mixtim, uon [rgil-

5

uio d

Jatimy Eul non viciffim per fingeos profe-

(2

dus operemtur, mon partim gratia, partim

no

liberum. Arbitrium [àd totum ffuguia opere

i ü

individuó peragunt.

Totum qaz'däm

0£ 5

j

i

C tobum ex illa, fed fe , ut totum im illo ff

totum ex illa.

Uf

n

5!

u

H"ei ut

v

Jnferes. Ch?iüum non merui

ftatue-

Io[Mv

*

34 quAliter facient? (). M.J.) quod infe eff

Dti

A hormii

ftatueretur Moliniftica lex , fiquidem hoc

(RtUS Q

derogare quodammodo videtur gratis Chri-

lus com

fti; nec verum eft; quód DEUS homini ex

viribus naturz aliquod opus ad falutem eli-

fcintem.

ls non

cere volenti toties quoties voluerit; prafíto

fit per auxilium füfficiens , ut illud prout

Conitius

oporter fuis viribüs exequatur ; quia id

d otis

ipfum gratiz prejudicar.

CO8tücS]

!

TU m

L&re$ 1. &n conatus naturalis, quo

quis facit quantum in fe eft viribüs natutz,

ücimyi

fit idem cum conatu ad gratiam, & utrum

lNqe; qi

intenfior derur gratia przveniens, dum ma-

lSCümeïQ

jor eft conarus naturalis? s. 2 122 nef.

t fpr

uia pofterior conatus ad gratiam eft elici-

pl

tivé à potentia per auxilium gratiz elevata;

at

prior autem procedit ex propria naturee fa-

hd y

fietfeg

culrate, Unde etiam 24 zdum w. zegativo

quia auxilia prevenientis gratiz menfuran-

eXhOC i

tur penes gratuitam DEI voluntatem; non

t t

veró quantitatem conatüs naturalis, utpote

W*":WL

| Ht

cum quo nullam plané habent proporüo-

nem, zec dica« quód non raró pratia przve«

M m

ipern-

Dir

niens fit debilis , ex nobis noílra negl

tia in caufa eft, ergo quód fir intenfior;

j

delini

Y

major conatus nofter in cauía eft; nam pro-

ut ex D. Thoma pratmifi defectus & debili-

Qul :

Mijor

tas gratig ex nobis eít ob poenam pecciti;

aft abundantia gratiz in liberalem redundat

lpete

Divini Parris manum.

Utenfí

-Queres d. An dum gratig auxilium

tim Qu

in

qudint

Dew nndene- (]. M.].) getgraiiam?33

figuiem

4. hominibus eft zquale, fed in uno Homine

conatus naturalis major ; hic pofterior vir-

urgratisCi:f.

US honi

tutis conatus accipiat majorem gratiam jufti-

« lum

ficantem quàm alter, in quo conatus natü-

luert W

ralis non itaintenfus eft? . zeg. "'umquia

Conatus

naturalis eft improportionatus

yc il gt

ur., qui

ad pratiam, tum quia conatus ad gratiam

conducenseftà prave:;ienteSpirituS. plus vel

vtuntis t

minus movente, prout loc, mox cit in replic.

iribüs 1

n

um

declaraviex D.'T'homa a.2. q. 24.3.3.Tum de-

m, u

nique ; quia aliàs vi fui majoris conatüs fe

n5 d

iscernere & pr«e aliis ploriari poffet aliquis

4 um

e majorirare gratie, quod pugnar contra

TODE

poftolum , cum quo merità concludo ad

Eph. 4. Unicuique noftrüm data eft gratia fe-

tijg 6

r natut

cundüm menfuram donationis Chriíti, cujus

meníurz intenfio non meliüs dignofcirur nifi

y, IfP i

i neni

ex hocprincipio, nimirum : 244740 zoevezs

narer; !

eft tufinita virtutisy cujus volumtati nequit

li, 9

vefnfii tamtá inten[ione movetur mobileguamn-

?A ToUezs thXUEL, ergo totarati^ intenfionis

non mobili fed moveni tribuenda venit.

;ratia p

Dices. DEUS per auxilium gratix non

m fg;".

r jnti

defiruit libertarem , quz íe liberé per

actum disponit ad grariam, ergo fi hzc cum

squali auxilio majorem impendat conatum,

j

du

major correfpondebit gratia; 2/z 7770 con-

p

tingere poreft, ut cum aquali auxilio unus

11

Jl

n

intenfibs convertatur, & fe disponat ad pra-

tiam quàm alter, Denique dum 2. caufz

j QUXL]

F

partialeg

36 Qualiter facienti (]. M. Y.) quodin[feefh — | Ym

partiales ad eundem concurrunt effectum,

j

fionem f

tmen fict

poteft effecus .cxteris paribüs perfectior

produci, quó magis altera caufarum inten-

: (oto prati

íiüs ad effectum producendum conatur ;

atqui auxilium gratie & libertas habentíe — u

, f

ut 2. caufz partiales, libertas quippe non

fe habet mere paffiv? , prout in "Trid. defi

! Donio ]

: nàm vd [

nitum eft; ergo. g. 44 rmum difl. Non

deftruit libertatem ; quz fe liberé disponit

fificenp,

ad gratiam formaliter conc, caufàliter neg.

V de at

Ilibiler

Vel fe disponit üt movens motum conc ;

dr movens àfe neg. Aut clariüs fe dispo-

f gtium Y t

Nf

nit viribüs alienis conc, propriis neg. " Di-

fpofitio itaque dupliciter eft alicui propria;

t f

Ordoynr

ficut etiam ipfa operatio ; rzzó »zodó quate-

nus ipfa dispofitio & operatio eft à princi-

Opetgio

io intrinfeco fe movente liber& & confen-

aqxih'um e

tiente alteri motori elicita; & ita unusquis-

1 ( pig

U, n

que accipit gratiam juxta füamdispofitionem

& operationem,; 240 z/edó accipitur dispo-

105 ed

M

fitio & operatio, quatenus eft à fe; non ab

h

alio gratis donata ; feu cum exclufione al-

$$ Wt

terius principii prioris extrinfeci moventis

u lmw

ad operationem , & hac ratione nulla di-

WT o

fpofitio & operatio ad gratiam eft propria

Onfoyw

hominis , fed nihil ex fe ; totum autem ex

cepri

l

men(üra operationis DEI procedir; prout

|

Vr d

docet D. Th. 1. p d. 105. a. 4..— Uzde qui-

Nittunt

dem in juffificatione fua. locus eff libero ar-

p di

cit dispo-

b;;'t(io ) Jecundim quod (ib'erä' produ

| duQa [

fitionem

Deus nou dene- (J. M. ]) getgratiam? 97

gl :

ünt d

fitionem ícilicet velle, feu confenfum , fed

d pattit

tamen ficut velle non habet à fe ipfo; fed à

afam i

dono gratiz juxta Apoft. ad Philipp.2. DE-

Q ou

IAYP

J

qui operatur im mobis velle e perft-

cere, ità etiam laudem non habet libertas à

rtas hlar

íe, fedà dono gratiz, ut

ui gloriatur, i

5 quiprut

4

in Tnd &

Domino elorietur. Per quo

patet ad 2dum,

nam vel fermo eít de auxilio zquali meré

bere digt

füfficiente ; & neuter cum hoc convertetur;

vel de auxilio equali efficaci; & ita uterque

falite j

otum (

infallibiliter & aqualiter convertetur. 44

j

iàs f dy

gtium g. MEG. THÍR

Nam gratia & libertas

ira influunt in actum, ut utraque fit caufà to-

il eo ?

jcu p

talis in füo genere; quarum pofterior fub-

ordinarur priori ; ipfa namque hominis co-

T

operatio procedit efficienter à DEO , ficque

d

auxilium efficax eft adaequataratio converfio-

eá i

nis & piz operationis in homine, ^ Jec 47-

m n

t45, . Gratiam & libertatem fe habere velut

gpoltt

duos eandem trahentes navim , vel quód

pitr i

fz, 9?

SS. PP. oratiam. & libertarem caufas partia-

les vocent.

Nam SS. PP, loquuntur in fen-

ciufore

fu improprio ; quó cau(as partíales appel-

jmi

lare poffumus omnes illas ; quz patiuntur

confortium alterius cauíz ; aft quod hec

etprt

acceptio impropria fit, inde liquet, nam

] ;m[cæ.ff

Pater & Filius in fpiratione Spiritüs S. con-

(; p

144

currunt, & tamen 2. principia partialiapro.

prié dici nequeunt,

Unde nec paritas ad-

1

ducta renet; quia ut bene discurrit .D. Tbo-

i

8

»nas

(tio

; Dorn

38 Qualiter facienti (J.M.J) qued infe off

(

2mas 4., coztra Gentes: aum ])Zura agmtia If

0 & i

Mnt navims quia virtus cuilibet imperfe-

&A efl, e infuffciens ad effettum , ex di-

fnlatey c

las (enfi

verfezs virtutibus co;zgregnmr una virtui

ommum, qua fuffiit ad trabeudam mavim,

d fuperm

i ete

Ác proinde juxta D. Th. ad caufam partia-

tünc dio

lem partialitate caufze praeter confortium al-

terius exigitur, ut quavis per fe & feor-

fum quuj

lum «à

fim imperfectam habeat virtutem , & unius

caufz influxus non fit efficienrer ab altera

qua (f

caufa, atqui virtus Divini auxilii non eft im-

Ü !p/fm [

perfecta, & aliunde influxus libertatis ab eo

t

DO

rocedit efficienter, ergo non habent fe li-

qnii o

b

e

(it

rtas & auxilium gratizüt 2 caufiepartiales,

fed quavis eft toralis & principalis in fuó

nidit f

eKitints

genere, ita ur libertas gaudear quidem pro-

furil fia

.prio influxu , quatenus hic p,.rorcedit à prin-

Cipio intrinfeco per pratiam elevato , fed

vbl

V prttir

tamen hunc ipfüm influxum efficienter cau-

fatipfe DEUS juxta illud Hieron. Tom. 2.

O tl

r

Epift. ad Ctefiphontem. — 24ewm eff velle ,

ütm o

e& currerey fed ipfim meum ftme DEI feme -

per auxilio uom erit meum, ' Plura quoad

tl e

hs d

hoc dixi in Tract. de DEO de zqualitate vel

ingqualitate vifionis DD.

Ti5 n

; Dis f

24sr.;. Àn dum homini prafto funt

auxilia fufficientia cuivis oblata, ipfe proprià

, m ag

induftrià iis bene utendo ex fua innata liber-

fd qx

a[(]Ui [

tate; & naturiliter pié vivendo confequatur

infallibilirer & ex certa lege auxilium effi-

— "re

Cax

Deus non deue- ( M.]-) getgratiam? 39

gt

nda autem zquivoca-

fMgmtim

cax? . eg. Pro tolle

tione, & implexa; quz

bic latere poreít, dif-

ib i

VTT

ficultate, quafitum ita diftinguo: Vel enim

illius fen(üs eft, quód per auxilia fufficien-

r ia i

at

tia füpernaturalia homo faciens totum quo

in f& eft confequatur gratiam efficacem4 &

um pre

confortint

tunc dico, in hoc ipfo quód quis faciat to-

tum quantum in fe eft, jam haberi certum

t t t

em, Qu

fignum adfuiffe tali facienti auxilium efficax ;

quia füfficiens gratia poffe quidem miniftrat,

ter ab ul

ji non dit

aft i

fum . operari à gratia efficaci dimmanat;

*

ac proi

nde in hoc fenfu operatio totius,

o

quod in homine eft, finiítre attribuitur gra-

habent i

tiz (ufficienti,

Vel que[lio adducta hunc

T

n

.

veddit. feufum

ód praefentibüs gratiz

cipds

excitantis auxiliis fufficientibàs homo ex na-

i

quidtmr

turali fua facultate operans quantum in fe

xl p

eít infallibiliter confequatür auxilium efficax

devao; *

ad pratiam; & tunc hujusmodi fenfum ab-

nenter d

folur* rejicio üt erroneum, tum propter di-

on. Tomj:*

&a, per qux oftenfum eft, omnem ufüm

j i

bonum gratiz excitantis 4DEI defcendere

ye D

auxilio efficaci , tum quia ideo lex infallibi-

lur g

Jis dandi prima auxilia gratiz iis, qui pervi-

quit

res naturz faciunt, quantum in fe eft, àno-

bis fupra rejecta fuir, quia fic initium prio-

mll

rum auxiliorum non foret meré gratuitum,

(ed ex natura & fecundüm merira noftra,

fe p

d

atqui ex admiffo hoc fenfu pofteriore etiam

o

fequeretur initium gratiz efficacis ex noftra

C4

pro-

lj )

40 Üual/ter Facienti ( . M]ï quodim[eeff — | um

procedere natural: libertote,; etfi enim DEUS

quiin f

e" auxilium excitans moraliter mioveret li-

DEUS «c

b

ertatem , bhaec tamen ex fe & per fe effi-

Quotem ;

cienrer fe determinaret, ergo hic fenfüs ut

m viden

erroncus meriró reficitur. Aft ex hoc con-

It plenam

D

fürgit implexa diflicultas alia,

.proqua-

fic

AROS Y

QDuear. 4. Qualiter

ergo intelligendum

CRifting

eft prafitum

[t

cipium in ordi

t

ne gratig

fri) dem

nempe: DEHUS facienti quod z

fe d per

tlenit n

Vires

AT AL , 20R a'wzegæzt

YAHZWm ? NN.

Saln

H )

ti Mezger, & paffim Thomiftz (a-

Thtil C j

Q

ti'sfa;v*:u

m effe judicsnt; poftquam la? pro-

Vif

H

bárunr

non

p

offe illud ïnteHigi de faciente

tr7 il

quod in fe eit per vires naturz , düm in-

U2

terim nibil determinant , quid de eo fen-

Dj

tiendum fit intra ordinem gratiz ; aft hi con-

? DEDy

tra extraneos quidem caufam dicunr, aftli-

Iirio f

"

iem domceftic:m non dirimunt. Perazi pro-

pius.accedit dum hoc axioma acci

Rittte p

pir non

Pmbäï) (

pro prima gratía, fed pro alía pratia fübfe-

Uantem |

quente, 7Z eff: quód tunc DEUS infillibili-

N

ter confer:

at gratiam facienti quod in fe eft;

quando is

Nitine s

Operatur in virtute alterius gra-

tig prace

ri?z f j

dentis; afthic veritatem quidem

| Til mor

indipitat ,

ejus tämen comparande viam

:|

|

non reférar,

]

hide Q

-tipharez. ^. difp. $8. docet

; 00, elis

certam à

pofteriori fignum effe, quàd ho-

mo effi

! l ilitep

caci gratià füerit praventus , íi fa-

! Atedr, (

ei D qt

lod per gr

EG L 3 GC

atias füfficientes facere po-

Mi g

que juxta hanc doctrinam facienti

AUtf p

quod

qulipy

Dens uon dene- (.M.]) geiämiiam? 41

fLenim RU

quod in fe eit per unam gratiam efficacem,

&t mog?

DEUS non denegat pratiam aliam fubfe-

&mhé

quentem ; aft-hoc fignum coincidere qui-

o hrcfenis

dem videtur cum priori fentenria, attamen

[ echcas

in plenam prafentis dubii cognirionem non

poi

facit nos venire, D. 'T'homas 1.2 q. 112.2.3..

intelit

examinans, an facienti quod in f& eft; neces-

ordim gt

farió detur gratia duplicem pro decifione.

D

allegat pariratem in ( Homo co

mparatur ad

at iM

DEU ficut lutum ad figulum , juxta

Thomit!

D

ferem.c,.18. atqui. Intum.nonm ex uece[fiente

um l

iilv

l

m'clipz't fo;*-mam qwmmmwnqw f 4paratum,

jpid f

ergo unec homo recipit ex meceffitate gratinm

quamtumcungue [à. praparet.

Subjungit *

iddeo!

Dicenduin quód praparatio ad gratiam eff

A DEO feeut à moveute, à libero autem ar-

je; at

dicuit d

birrio ftcut à moto.Ubi D. Thomas in prima

, fomrt

paritate praparationem naturalem aperté re-

probat, tanquam nihil cooperantem & con-

u optt

»rati

jb

] pTau

ucentem pro confequenda gratia ;:in po-

Js nl

fleriore autem ab utroque; DEO (cilicet &

ud in i*

homine przparationem pro pratia effe affe-

alteris

rit, fed ita ut homo nequeat fe praparare,

atem Q

nifi motus à DEO per auxilium gratiz,

at V

Unde concludit ; quód duplex fit prapara-

tio, alia àlibero arbitrio, & ad hanc infal-

f t

fe, Qu

libiliter gratia non confequitur, quz eratia

excedit ommem praparattonem virtutis bu-

s; 4

esfittt

mame, slia eft à DEO . movente ,. e? tuzc

habet neceffttatem id, a.

LL A.

n &*

| d quod ordima

DEO

[

$

42 Qualiter facienti (Y.M.]-) quod infe eft

] D

DEO , mon quidem coatfionts , fed infalli

gm, ufoe

bilitatis quia integtio DEI deficere mom po-

W]W fitj

tet j unde ff ex intentioue DEI moventis

7177

fariam ex

eft , quód bomo, cujus. cor movet, gratiam

confequatur , infallibiliter eam confequitur

OE

"nuxta id: Ommisaqui audit à Patre c? di-

r C

Aicit , venit ad me. Ex qua doctrina An-

E7

elica;

Infertur. Prafatum axioma ita intelligi

NI

|

WWMH* /

debere, quód DEUS facienti quod in fe eft

| rl d

per vires gratiz excitantis feu moventis non

LT

dene

et gratiam ulteriorem ; five habitua-

1 st d

[

]em, five actualem, Utque clariüs mentem

W mla; fuas |

füam exprimeret D. Thomas, denuó dupli-

; It nl

cem diítinguit hic a. 6. p

arationem vo:

ad

Wor ergt

luntatis humanz : Z/a eff

bene operan-

777

dum.& DEO fruendum , & hazc nequit

l

i

Qdrina À

fieri fine gratia habituali , quz eft princi-

€i

7-

$d t

piumoperis meritorii ; a/Zz e/f ad con,

Qotm ]

4

d

Pïd--

dum dotium gratia babitualis, ei A

Wm de f

parationem pro hoc domo mon oportet ]Jræ]iæg-

tieden

oni aliud doanum habituale im amima, quia

R dN

ffc procederetur i iufnitum, Jéd. prafappo-

filiqr s

aitur auxilium DEI interius movenutu C

Pnfirantis bouum prope[itum» vationem dat

dl

HiA ommuc Agemns ügit Pïüftt'?: 1Aems je€-

Ug

770-

cundum ordinem autem. agentium

bimc meces-

OPeI'a[ur]

UEOHHMP €

ordo

niunm ,

Brütim.

Jé efhl, quod md ultimum finem . comver-

Z

TWotum ;

tatup bomo per imotiomem primn wwe-

Hs

Biciam j

qniapi

Deus noz dene; (J. M. ].) getgratiam? 45

r fl ii

tis , ad þfnem Autem Praxz'mzmz pe* ghuottonen

f n )

DEL n

aicujus inferiorum moventium , fitut ani-

eus militis comvertitur ad quarendam vi-

u grzli.f.w.

(foriam. ex motioue Ducis, ad fiqueudum

i aj

autem vexillum Alicujus. aciei ex - motione

j lat

qribumi. Concludit: Jdeo quód hormo con-

i dodri

vertatur ad DEUM , boc mosm poteft effe , ni-

ff DEO ipfium comverteute , boc autem eft fe

mitu d

vaparare ad gratiam , quaff ad DEUM

üoditit

comverti ; Síeut ile,

u babet oculum.

moveniit!

averfum à lumine Solis, per boc fé pra:

five lo

arat aAd recipiendum lumem Solis ,

aris m

eculos fàos comvertit verfaus Solemg ua

s

denb

tet , quàd bomo son porefo fé praparare ad Iu-

arationem"

men gratia fafcipiendum , nift per auxilium

"

benc oj

Atuitum DEI igterids movenutis.

Hac

är

(e]

; hac g

&rina Angelica pro dilucidatione füfficiat.

g d

Sed tamen adhuc pulfat animum , dé

quonam DEI movenris auxilio dictum fit,

,

7 IZM

)

num de füfficiente , an de efficace , an de-

nique de utroque? Fateor hicferrum in in-

"7

i

cude volvitur, dicam tamen, quod fentio,

fcilicet de utroque dictum effe, ita tamen,

p

gottl

ut dum DEUS illis, quos prafcivit & pra-

ii

deftinavit, efficacia praparat auxilia ; queis

] WC"HL

liberá quidem , fed tamen infallibiliter co-

operaturi fünt ; ficque ulteriorem femper

j d

PL

gratiam confecuturi , v. g. primitüs pium

motum, poftea fidem impliciram, dein ex-

p r

plicitam; tandem charitatem ; ipfä,mquþ ju-

jl WZ

lilca-

44 Qualiter f acienti (. M. T.) quodin fe eff

D7777

flificationem ; proutin Refolutione 3tia prz-

ÀR

mifi, nihilominus tamen aliis etiam omnibus

& fingulis fufficientia füppediret auxilia ,

hD

queis totum; quod in fe eft facere poffint, fic-

Qunfa

que ulteriorem gratiam confequi ; aft quia

per auxilia meré füfficientia nunquam facient

- Dutiy

totum , quod in fe eft, ideo nec ulteriorem

gratiam confequuntur , adhuc ramen meri-

tó culpandi ; quia poffe adjacebat illis, De-

n

nique fi quzras à me,; cur uni efficacia ; al-

git

teri meré fufficienria DEUS offerat auxilia?

J

Thini

&.mihi &tibi osoccludit Apoftolus ad Rom.

AT t

€. 9. O bomotu quis es,qui refhondeas DEO?

Cortur

nunquid dicit figmeutum ei, qui fe finxit ;

poft uj

quid me feciffi fic ?. Accedit Auguftinus fü-

t pofe.

prà citatus : Quód buuc trabat , illum mon

t prefanr

irzbat , moli judicare ,

Z Nom i eYrare.

t ilid n

Nec exinde injuíftus eft DEUS ; nam üt D.

Tndum

"Thomas 1. p. Q. 23. Art. s. inquit: Negue

.

&i , (

propter boc tuigquitas eff apsd DEUM , fira-

i Copfundin

«qualianom ixuaqualibus praparat 3. boc eum

l QIstg |

effet contra juflitiasm , ft pradeflimationis ef-

Qu NT

fectus exc debito vedderetur , ct monm daretur

t :hxi]um

ex. gratin; im bis euim, qua ex gratiadam-

U5 nf

iur, potef aliquis pro libitu fito dare, ctti

l lütn Y

vult plus vel aumimus , dummodo uulli. [zb-

E? eyt

trabat debitum...|.Et hoc efl , quod dicit Pa-

zerfamilias Mathb. 20.. Tolle, quod tuum eff,

Certy

e* vade, am mon licet anihi,

i

eere?

grgag( qyolo fa

") du

äzgnifiw,

CEREET-

1777

Dems non dene- (]-.M. J.) getgratiamt 45

Itione p

ARTICULUS IlI.

otiüm ommj

editet iuià

An D EUS omnibusr bominibus

r li

confeyat auxilia fufficientia ?

equi; tUt

d 3

ynquemitst

- Pranotantur neceffaria ad ffatu

nec ulteme

zelt 10715.

"

C Eaf t

sili)

E gratia füfficiente nemo fàtis: tan-

i effii!

git fiquidem abíconditum circa hu-

fferit a

D

manam falutem DEI confilium; ut

(lolos lt

autem certa ab incertis feparetn;

Certum eft rmà, duplici fenfa intelligi

Bopdui

(ui D

poffe auxilium fuffiiens, velin quantum

dat poffe , feu operandi potentiam ; prout

Augufïinw i

"

in prafenti accipimus, velin quantum ul^

trà illud nihil ampliüs requiritur ad actu

7 7) ,"(Wl'«

S p

operandum ; prour vulpariter à pluribus

nquit M

accipitur ; & hác ratione cum auxilio effica-

lj

ci confunditur, quod femper eft eminenter

)

Zf) i

fufficiens ; De auxilio füfficiente füb hac fe-

Afl

cunda acceptione confiderato nullus dubi-

7

/h

» Jf

tat ; hujusmodiauxilium füfficiens non omni-

jl

bus conferri; de prims autem acceptione

dub

(

M:

dubium volvitur, & quidem non tam de

m

gratia externa , quam füprà explicevi, fed

il

potiüs de auxiliis internis,. pro quibus

il

Wj hh

il

Certum eff 2d0, quod ly dare auxilia;

denuó duplicem reddat fenfum ;; Pzzzzóenim

) v

c"uj-

jf

fignificat; quód 'abfplut& ex parte DEI

Vi$

46 . Degratia (].M.].) foffieiente,

At Ui

vis offerantur & intrinfecé prsparentur aü« — g, qu.

l

xilia fufüicientia , prout Chriftus omnibus

|

I

J

xdandisdi

obtulit füe rerita Paffionis.

j

Secundo in-

bent,

dicat paffivam applicationem & receptio-

177

lanà diverfà

nem auxiliorum , quz duo

w & mo

funt, fic enim certum eft, in

, N. omní-

Rn

bus offerri baptismum, tamen pariter indu-

tor orngq

biratum e&; illum non omnibus applicari.

&t um

Quibüs füppofitis

Wedend n

Certum eff 31:0, pro ftatu juftitiz ori-

E

inalis omnibus hominibus in Adamo obla-

VRT GR

ta fuiffe auxilia ad falutem fufficientia, quin

t d a

imó vi pacti de jüftitia in pofteros trans-

GN

fundenda initi aliquó modó fuiffe rece-

patys, n

pta: aft poftquàm humana gens ex proto-

Jetienta

plafti peccato omni gratià & glorià privari

77

meruit ; ficque omne auxilium , qualecun-

il

que illud fir , ex mera gratia & mifericor-

(lm i '74

dia in nos velut indignos pgratuitó defcen-

3 Effe; (

dit, de conditione hominum, quz nunceft

P0 p 4

reclé ambigirur. De hacergo

g

Notandum rmó. Sicut juxta moder-

V r

nam providentim alii in infantia ante ade-

auflïïllm j

ptum rationis ufum decedunt,; alii brevi

U

poft, aliiad adultam pertinguntatatem , ite-

rum alii fünt infideles , alii fideles, ita non

equaliter omnibus fufficientia conferuntur

N Oïïgip

lilg i

2uxilia.

Hinc meritó diftinximus hujus-

modi suxilia in remota & proxima , in im-

ex[) equid

rï Tétob

1

mediata & mediara; in generalia & particu-

S Qd

arid;

fiien

n omuibus ( ]. M.].) eonferatur ? 45

pariamr d

laria, quz diftin&iones auziliorum pro di-

iftos onii

lucidandisdifficultatibus hic unic& defervire

d

debent.

t o

Notaudum zdó. Adultos non omni tem-

lans d

pore & mormento recipere auxilia interná

L. N m

fufücientia, nam licét homo tanquam via-

npariterir.u*:

tor ordinetur ad finem ; ficut taàmen non

ibis ipit

femper urget obligatio & praceptum ; actu

tendendi in finem füpernaturalem, ita nec

u joftte

femper auxilia fufficientia fuppeditantur.

Adamo o

Pariter cerrum eft , non omnibus homini-

cientit, &

bus dari auxilia interna proxime fufficier-

fleros t

tia ad falutem ; quod tum in infidelibus ne-

fuill i

gativis, tum in parvulis & amentibus ex-

perientia docet.

Denique

ns &t p

g]orl'ä

pFIVL'

Notazdam ;ti$ Hxc duo: Dare a5-

" quszUiv

xilium fufficiens ad [alutem , && dare fef-

& nf

eiens ad praceptum implendum diver(a pror-

süs effe; poteft namque DEUS dare auxilia

nj t

pro uno alióve precepto fervando ; nega-

tis tamen czrerís auxiliis proxim& ad falu-

"T

tem perducenribus.

Pierumque etiam

auxilium proximum pro impledone pre-

jg at

E

cepti unius eft duntaxat

remotum ad

falutem confequendam ; quin imó fi DEUS

grztem75*

$ if

poít oripginsle peccatum hominibus omnia

€

ratiz auxilia ad falutem denegare voluit-

o

"

i

j

et, equidem ratione peccati originalis ju-

flé reprobari potuiffent, aft fi eis impofuif-

) UJI

4

y

fet quoddam praceptum, denegáns pro ejus

in

imple

l

|

48

| J t

Degratia (J M.].) /Afficiente,

impletione auxiliafüfficientia ; jam ejus prée

d miferk

cepti transgreífio in noxam perfonalem im-

Rort VIà ]

putari non poffet, .cüm nermo peccet in eo;

quod vitare nequit. His ita premifísis

Prima eft Janfeniicum Luthero & Cal-

Mi

vino fententiia, DEUM nequidem offerre;

Íeu przparare omnibus hominibus auxilià

Wuti

fuffücientia. Secunda opinio inter Catholi-

ettinfa

cos controvertitue, qti quidem DEUM

Yrd fl

omnibus fufficientia per Chriftum prepa«

qe d p

ràffe auxilia confirentur, fed tamen quoa

; Bprbqie

receptionem hujusmodi auxiliorum contro-

| ttvohnà

vertuntur , alii narnque volunt ; pluribus

| li, r

denegariin a&tu ado auxilia ufficientia de-

B

fectu redundante vel in ordinarium caufa:

; r

rum naturalium curfum ; quem DEUS im:

|.— Ml

l

pedire non tenetur; prou:fitin parvulisan-

| m s

te baptisrmum rnorientibus, perpe:vó amen-

| 1 i

tibus, non baptizatis, vel in peccata actua-

; D refo

lia przvié commiffa ; prout fir in fceleratis

| Vsore

adulüs, queis DEUS ob rmalitiam prace-

Ls

dentem jufté denegat ulteriora auxilia fuffi-

| Pt

cientia ad legem implendam & falutem con-

j Vibl

fequendam , & nihilominüs eis transgref-

| Détpdin

fiones legum in culpam imputát ; eoquó

U

ndo f

voluntariam pofüerint caufam fubtrractioni

Tum s

ratiarufn ; alii econtrà defendunt , omni-

j

u

EUla f0

s nulló exceptó auxilia fufficientia falrem

!tshon

remota in actu fecundo conferti ob libera-

| i5ton.

liffinam DEI intuitu meritorum Chrifti

:

nos

namralip

"

Wtb

lp omnaibus (J. M.].) conferatür ? 49

junqui

nos miíericordiam. Ut igitur rem dubiam

tfondm p

tutiori vià percurram; fit.

pet MU

mll

$lL

aberod (

Refokoitur diffcultas pyopofita.

jdem onk

inibus ii

AO Efolutio1:24. DEUS omnibus hominibus

inter C

extrinfecé & ex..parte fui preeparavit au-

dem DEU

Xiliaad. falutem fufficientia; unius cujuscun-

lu n

que flatui proportionata. Lec refolutiofa

4men Q

fis probata eft contra Janfenium; non enim

o cont

ftat voluntas DEI orbnes homines falvare vo-

it; piunff

lentis, nifi presparario. mediorum fufficien-

fcinie

tium, que eft efie&us hujus voluntatis, fimul

arüm d

conjungatur.

s DEU

Refolutia 2da. N'onl otnnes pai'vuïi ante

j pamks?n

ufum rationis decedentes recipiunt in aciu

n

I

l

2do auxilia extrinfeca fuüfficientia ad falutem.

À d

fl

lanc refolutionem docet experientia in par-

li (æle i

vulis, ante Baptismum aut in utero rnaterno;

jam p

-

aut'brevi poft obeuntibus, item in infidelibus

tu'(! h)

j

perpetuó amentibus; ratio quoque accedit;

a«

Uw

i

quia ficut DEUS tanquam generslis omnium

iU

D

nyr

naturalium provifor per caufas mediasinflu-

La «t

endo fatis providet fingulis, licet defe&tu cau-

jpu

[1]

farum 2darum generalis hic infiuxus ad fin-

"n oté

gula non perveniat; ita fatis provider omni-

(

bus hominibus quoad falutem, licétin parvu-

"m

"a

lis non raró defectus contingat ob caufarüm

(ji!

naturalium influxum; à quarum ordinarià;

y

quam

|

|

$o

De gratia (J. M.)) fufficiente

hu

quam DEUS non impedit, concurrentia par-

!6 unc o

vulorum mors aut perpetua amentia potiffi-

fs non

imüm accidunt.

Dici

Refolutio 3ti^. Probabilius quidem de

! àde his

fe videtur, quód omnes adulti rationis com-

ais ii

r

potes, quantumcunque fint fcelerati;recipiant

;.fciïxcet Wtb

4 DEO auxilia interna faltem remote fuff-

1777

cientia; tum ad legem implendam, tum ad fa-

Quxum e

lutemconíequendam;tamen problermatice de-

fendi poreft; DEUM nonomnibus induratis

; i qu

1lz fs

D

eccatoribus conferre auxilia fufficientia ad

Edl

alutem. Ita quoad x. Part. N. N. Salmant.

?h i

Joannesà S.'T'homá, & communior Theolo-

fdes

orum; quoad alteram partem Godoy, Go-

Ut

net; Gonzalez, Bannez, N. Henicus & alii.

&t fl

Prima proä/emat:'s pors

AA tom

fl c

Ntequam probetur, adverte quód dixe-

A

UI

rim: fA/tem remot?, nam proxima non

j Ut ï*ïxfum

femper adeffe auxilia jam praeoccupatum eft,

&t C

idque in adultis aperté conftat; qui in fomno;

Communm

amentià, ebrietate, apoplexià &c. à morte ob-

ruuntur, ubi ficut ad formandam piam cogi-

Rn«

M

tationem incapáces funt, ita nullum ibidem

4 [ransy

internum recipiunt auxilium pro actuali falu-

tis confecutione.

uod idem fit in illis, qui

"i d

ULfICIens

ultrice divinà nemefl adhuc vivi à Daemone

"Wt ()

abrepti, autin flagrante fcelere occifi ob ma-

N('C(

gnitudinem horroris; aut fceleris deleétatio-

Atl ve

«uem pium affe&tum elicere nequeunt; quam-

VIS

(

N bec

|

|

Wient

Z omnibus (J. M.]) eonferatur ? 51

Cüren

vis hanc ob caufam remotis ad falutem fub-

".

Yenti p

fidiis non. omnimodéfuerint deftituti.

D ci 2dà :

)nantumcunque [celeratz,

ys quimi

quia de his potiffimüm difficultas procedit ;

Tations t

addidi: £2 ad legem impleudas, quando

o

fcilicet urget legis obligatio, z 2d /alutem

Tetnots i'ug

con[equenda'n, quia fpecialiter deutroquelo-

m amd

quendum eít juxta preenotatum 3tium. — Ac

blemitit

proinde quoad ;murn nimirüm quoad au-

bus ii

xilia füfücientia

fcintt

gantis

pro irr/mpleti()rle legis obli-

'N, ii

Prob. refolut. Ad peccandum exigitur

nior Ti

faculras libera; atqui negatisomnibüs auxiliis

GOdO)'J fü

fufücientibus adlegem implendam non habe-

jcis d

tur facultas libera; erpo. Maj. par. nam cüm

D

juxta 6tam juris repulam »emo ad impffibile

teneatur, certé nec DEUS impoffibilia jubet :

Min. raviter cor[Lat , quia auxilia fufficientia

dant ipfum pofle , fine quo nulla eft &cultas

pim

ibera. Cozf»m. infidelibus nepativis juxta

l inW

communem Theologorum infidelitas non im-

jmort"

putatur ad culpam, quia eis deeftauxilium fuf-

um d

ficiens, quó credere poffint; ergo pariter nul-

m li,

la transgreífio preecepri fupernaturalis impu-

tabitur ad culpam, fi homini defit auxilium

a

i&l?ïïlf r

fufficiens pro e

us impletione. Plura preemifi

än])mnrfv

contrà Quesnel

|

um.

Nec dicas. Jufté hocauxilium homini de-

du

nepari vel ratione peccati originalis, vel ra-

deleftïiC*

tione peccatorum a&tualium, .quz cüm vo-

j Ü

D3

.IUl?CQ"

| du

'gz

Degratia (J.M.)) fufficiente.

Conlra

luntariam pofüerinr caufam fubtractioni aü-

z Quisf

xiliorum fufficientium , ideo iis etiam dene-

goptat pre

atis adhuc ulteriores transgreffiones manent

p DE

imputabiles, fed.

i. Dein

Contra c[l, rmum namque abfoluté reji-

qujon

cio àt fanfenifticum, tum quia ad perfonale

1l homo.

peccatumi exigitur potentia abfoluta perfo-

qud a

nalis, nec füfficit volunrareitas in causà per

voluntatem alienam; próut exprefsé docet D.

BA d

ii dj

'Th. in 2. dift. 20. q. 1. a. 2. tum quia aliàs

At damoato

omnes motus primo primi, ignorantia in-

J D

vincibilis, infideliras negativa; cüm hi omnes

jf

defe&tus in peccato oripinali fint nobis vo-

luntarii; nobis etiam in culpam imputaren-

| of

| M s

tur perfonalem ;

unde illa qz«e $z /o/sz.objed.

n

art. 2.9.2. dixi, nempe DEUM poft pecca-

)

tum poffe homini negare auxilia füfficientit

Mlatreu

& tamen eiimputare transgreíTionem üt pec-

caminofàm, haecinquam, non de peccato Ori-

fübgis

Itüm j

ginali, fed de a&tuali intelle&ta volo. Dum

autem D.'Thomas & Auguftinus in aliqui-

DN

P i

bus locis defendunt, DEUM in poenam pec-

E

n

li

cati praecedentis jufle poffe hornini denegare

ii

301 NEC T

auxilia fufficientia; m4eo eos. quidem aflere-

J

lH

Msf

re, quód DEUS juflé in peenam peccati ori-

df

ginalis necdum remiffi fübtrahere poffit au-

li.

xilia füfficientia; quód ipfimet fatemur; a

nullibi docuerunt, quod negatis praecisé pro-

ts

prer noxam origina

lem hujusmodi auxiliis

transgreffio pracepti adhuc imputetur U

culpam,

Con-

n osimibus (J.M.].) cozferatur? — 53

j

Contra e[ft etiam quoad peccata a& ua-

ubtrediona

Ti etm s

lia: Quiafübtractio auxiliorum füfficientum

propter precedentia peccata actualia tanquam

(fonesmx

penaà DEO fítatuta. nullibi efficaciter pro-

dbf

batur. Deizde prout docet D. "h. opufc. 3.

cap.14.5.0rdo D, providentize cxigit; ut quam-

j ad pl

diu homo eft in vià, ei non den

egetur id,

bfolot j

f

quod ad poflibilitatem termini aflequendi

s in asf

pertinet; atqui ad hoc rnaximé fpectat gratia

refse d

füfficiens, db omni enim oratià excludi ad fta-

1m quiz.;

tum damnatorum pertinet, erpo ficut obíer-

jonoratil

vantia precceptorum exiftit medium ad ter-

m Di*

mini confecutionem, ita DEUS cuivis etiam

fin: d

fcelerato confert auxilia fufficientia faltem re-

T

mot4, queis pr&cepta occurrentig implere

i tht

poflit.

Mpof p

Prob. 2d0, quoad auxilia [ufficientin ad

a if

fAlutem vequifita, '"Tum ex mox dictis, tum

of

exinde, quia qui fincer? vult alicui finem, con-

ata

e Ea

w

fert etiam ei media proportion

zacd

ad finem,

volo, ^"

atqui DEUS omnibus adultis vult inem, &

us m Dd

media ad illum proporrionara funt pro ftatu

[rl

Q

"

adultorum interna pratice auxilia fufficientia;

yini d

ergo. /Vec recurras hic ad-parvulos, quód

jden

DFUS eis fincere velit falutem, & tamen eis

media fufficientia non conferat.

p

Á

Qu

Difpar.quippé eft. Ynparvulisquód DEUS

(

volendo omnes homines falvos fierijfe accom-

qPi

modet rerum naturis, ciüm autem à diverfo

pf

;Ub

)

caufarum naturalium concurfu mors aut ngi-

"L

1PU[.

D 3

tu

(

]

$44 — DegrAtia (. M. ]) fufficieute

m

tivitas parvulorum dependeat, quas caufas

um d

DEUS non impedit, ideo nec omnibus par-

! r

vulis auxilia fufficientia conferuntur à DEO,

od

etfi eis fincer? falutem velit; aít adulti fe per

if r vi

proprios aétus ad falutem. preeparare juxta

Wb r

modernam

rovidentiam debent,

& ideo

paerito t

fficientia pro his actibus auxi-

oportet, ut

m L, d

lia DEUS eis conferat. cozfzrsz. quivis homo

fty

Wiir

ad ufum rationis perveniens in primo inflan.

j

m J Th.

ti tenetur & confequenter poteft fe conver-

t ii

tere in DEUM üt finem ultimum, quod s

At li,

f^cít; tefte D. 'Thomá, infallibiliter confequi-

tur gratiam & remiffionem peccati oripinalis,

n mngm

A n

fi illo inquinatus foret, /f zon f'acit, peccat

ln tjb

mortalite?, atqui hoc modo non poteft fe

Quionr ;

homo convertere fine. auxiliis

ratia fuffi-

jem y

!

cientibus, ergo faltem in primo 1nflanti usüs

| lf»l;' Al

rationis quilibet adultus accipit auxilia fuffi

UT

cientia ad falutem.

*'ïïäïïm IN

p

Kl

$. L

Wns

r

f

Argumenta comtra rmam praälem&tis

Wt er

W

partem.

V (m "n

Y

Bjic. 1. DEUS plerosque obduratos & in

O

; Irimis e"

fenfüm reprobum datos ita deferit ut

gf

bonum, cujus omiffione peccant, agere non

rpo carent auxilió füufficienti ad bo-

* Wjudl.ü

POiHnt; €

" dorom

num agendum, &legem implendam. ^sfec.

l

! DBug

L

p'ob. )oannis 12. de Judais habetur. /Vezpo-

B

terant

firini

55

a omnibus (.M.]-) eouferatur ?

; Qu a

p

teramt credere, quia excacmuit eculos eorum,

Tor

e induravit cor eoruz, — Ytem D. Auguft.

runmr al

De perfe&l. juflit re[pon[. 15. ait: peccatum

EY

eff, feve virari poffit, fve mon pofet, quia [f

rapau j

poreft;

praens voluntas boc facit s femon potefL,

bent, &i

'pmtfrim 1777

lIuntas boc fecit,

Quod con-

s us g

firmat L. de corrept. &grat. c. 11.. Ne»c 24-

s iv

tem quilbus deefl3am pama peccati efl. Quin

1primoit:

imo D. Th. 2.2.q.2. a. s. docet: $7 7 pote-

elt fe at

Jlate hominis effe dicatur aliquid exclusé gra-

um, quu

tia Auxilió, fc ad multa teuetur bomo , ad

fitercati

qua non potef! frne gvatiá veparamte ; poteft

eeuongd

autem cum D. auxilio, quod. quidem auxi-

lium qteibu: datur , ex smi[ericordia datur,

7 fl(ff? [

non poe:

uibus nozm datur, ex ju[Htid mon datur in

penam praccdentis peccati. faltem origina-

s (

p jfb

lis, p£ Augu[linus dicit de corrept $9 gratiá.

j axlas

Denique apert& D. Auguftinus epift. 107. ad

vitalem inquit: Scimus gratiam DEI Ad fm-

gulss acfus nom dari, atqui auxilium fufh-

ciens foret aliqua gratia; ergo DEUS non

confert omnibus auxilium fufficiens pro le-

PM&!W

ge fervandá.

)

p t.. Opponendo textus contrarios : Ym-

ydurtt

primis enim Concil.fenonenfe indecreto fi-

T.

dei 15.ftatuithec : Taztagrarie mece[[t A5 nom

prejudicat libero arbitrio, ctmita Jemper frt-

ili agf

Ra

m promptu, uec iomentum pmtereat,' 17 quo

DEUS uon flat ad oflium t9 pul[et. Confen-

u^

tit Concil. Colon. in Enchir infütut. Chriftia-

W.

[

[

D 4

nee

56

De gratia (J. M.J) fufficiente .

n

ne de facramento poenit. Coz/lat DEUM |

miymen.

feinelt g

eulli gratiaillà geueradins accepta deeffe, adeo

ut nullus frt peseator tasn fceleflus,cui DEUS

0 q

uoad in hác vitá [uper[les fuerit, banc gra-

tgi m

fium penitis [ubtrabat.

Hincrecté conclu-

! (ehderet,

: Dl mwr

dir Ecclefiafüicus c. 15.. .Ne dicas per DEUM

abefl, DEMS enim eff multum mifcricors c*

r

Jfüavis umrverfrs.. Proverb. . vocat, nifire-

| &per d

nuamus. Accedir D. Auguft. L. 3. de lib. arb.

| (imod

c. I9. & in pf 16. inquiens : nullum quam-

f dimjnurio,x

diu vivit, eífe penitus extra DEI lucem, hinc

fidi f (

tum contra Manicheos L. 1. de genef. c. 3,

p

Rtd

tum contra Pelagian. fiep? repetit; omnes ho-

mines poffe fe convertere ad fervanda DEI

poend

pul, d

pracepta; quia [ux divima illumpinat cumem

bominem. — Denique omiflis aliis D. Th. plu-

tlf c

Q f v

rimis in locis, quos recenfere fuüperfluum efl,

l

ex illo principio: DEUS facient: quod eft in

ET

e mon denegat gratiamprobat, quod DEUS

l ")qüj f

nulii defir, quantüm in fe efl, & ut apertiüs

Vluncy

fermo fit defceleratis, idcirco in r. dift. 48.

Donere

q. 1. 3.3. diflinctionem ftatuens inter eos &

Rüt r

inter damnatos inquit:: NzZes eff. pro fFatu

W me,

vi&, qui mentis obfhimatiomem non pofftt de-

« Frygí

gozere; unde concludit 3. p.q. 86. a. 1. Dice-

, f0 gl

Ye, auod aiquad peccatums fit ; de quo qui-.c

| Teojs:

pemtere mom poffit, erronetm e[l. Ex his.

| ia

5.2. Cum D. Th.nullum in vià ira ob-

j n

ftinatum effe & impium, qui omni careat pio

Vello l

motu, cum nullus dum vivit, penitus fit ex-

tra

C.Fþtum

EE

fj

n omnibus (]. M.].) eonferatur?. 57

tra lumen divinum tefte D. Auguílino ; & cer-

gt DEU:E

eptadeu

t& ineft cuivis fynderefis velut internus cor-

'eflus,cuiDELï

reptor, qui dum enormitatem fcelerum de-

rf

tegit; fimul etiam efficit; ut homo purgari

pcredbon:

defideret, quinimoactu purgaretur, nifibomo

DEI moventis auxilio reüfteret; undein for-

( p [l

mf

mà ad raum textum $.. quód per eum ficut

- voct

& per alios textus fimiles non intelligatur

,j & ld

omnimoda gratie fubtractio, fed auxiliorum

nullum (

diminutio, vcl dico; quód indurati in hypo-

TT hucene

thefi fu&&. obdurationis quidem non poffint

d geneff::

preceptum implere, poílint tamen abíolute,

per auxilia fcilicet fibi oblata obftinatiam de-

etit, 0mo^

)onendo,

fervan

Unde etiam D. Th. le&. 7. & Au-

guít, tra&t. 5 3. in Joannem; norant Judeeosnon

777 D7 liW

i TE

potuiffe credere ex hypothefi preefuümptionis,

if

quà fuis viribus credere preefumebant prout

u)

eis objecit Chriftus, qwomodo vos pote[Lis ee-

a

?

p

) qllö

j

dere,qui gloriam 4

b Imvicem quaritrs? quam-

.vis hanc preefümptionem & vanam gloriam

& Rpff

jn 1. 0H

deponere, & per vires gratice credere potue-

s iner d

runt, prout eX principibus multi crediderunt

ineum. d adum textuss w.ilum non de

g

g

remotis fed de proximis procedere auxiliis;

pro quibus impetragdis, ut homo auxiliis

í al

P RL

remotis adjutus, quod. zondui babet , acci-

piat, orare jubet D. Auguít. L. de Correpr.

LE

& grat.c. 2, quod idemintellipe detextu : tio;

ra

"u

vel loquitur non de auxilio füf

ficienti ad pree

jnicr

ceptum hic &nunc fervandum, fed de auxi-

efil [

j

lio ad vitanda diu omnia peccata, & ad fina-

D ;

liter

Aum

58

De gratia (.M.]) fificiente

fanthorit

liter perfeverandum, quali plures in peenam

peccati commiffi carent ; quo feníu etiam

ioproxim

a de prit

9. Do&tor explicandus eft, dum ait peccato li-

bertatem. amiffam & peccandi neceffitatem

fafaconfid

iX Grem

indu&tam effe, non quoad vitanda peccatafin-

gula, de quo in prefenti agimus; fed ad vi-

Tinüs Qul

fodint

tanda omnia collectivé & perfeveranter,

"4d locum ex D. 'Th. addutium w. ibi

Ihiy

t

pariter fermonem effe de auxiliis proximis

grAtia reparantis, prout textus loquitur; id

M af

eft; qua fecum fert dona habitualia ad creden-

; Rn

dum & DEUM diligendum, quod auxilium

; tquts Dy

LC

vel ratione actualis peccati non raró dene-

atur, & quibus datur ex mifericordià datur,

E7

attamen nulli prorfusadulto auxilia omnia re-

a

E

mota penitus fübtrahumtur, prout fuüpra ex

&nc im

D. Th. vidimus, qui etiam quod/ibet z.a. 17.

ad omne preceptum velut unicé neceffaria

| Noiden

AO T.5

exigit hec duo: nempefinem pracepti & pof

fibilitatem obíeryandi, qua poffibilitas habe-

P"an

Mihty g

tur per auxilia fufüicientia.

1 ultimo textu D. Auguflinusloquitur

tW) [

Tiong

de gratià efficaci, quia de hàc agebat. contra

Vitalem, qui quosdam actus iniriales à noftrà

Dtpri

frhatis

voluntate fine prefatà gratià, procedere affe-

ruit, contra quem proinde decidit, gratiam

Ttntj ?

TOrbg

efficacem ad omne opus bonum füpernatu-

rale exigi, non tamen omnibus dari, Ex his

!t frgt

conficitur.

;

aöfvlum

Kegula generalis. Pro folvendis cete-.

Qf &

T1S

4ta emnibus (J. M. J.) eonferatur? $9

ficim

ris authoritatibus, illas procedere vel de auxi-

es In p

Q fenft z

lio proxime füfficienti; vel de gratia efficaci,

tait peni

qut de pratia habiruali, aut de gratia fidei, quo

]i necilm

fenfü confideratam gratiam non omnibus dari

ultró fatemur, nihil tamen exinde obeft; quo

p

s; d d

minus cuivis auxilia remora fufficientia pre-

fto adfint.

xerantt

hum v

Inflabis juxta D. Ifidorum £ a/qui de-

fhiciustur 4 DEO, ut deplorare mala [4a mom

lis p

po[ffat , etff velint, quod idem de obdurato

; [oquitr

eccatore D. Auguft. ferm. de Verbo Dom.

liaada

inquit: Dusp "vult non pote[f.

uia quamndo po-

LUOd quu

£uit ais "voluit, ideo per vna

!

4

w nolle perdi-

3 n d

icordi

dit bomum po[Je. w. difl. defpiciuntur ut non

offinr impotentià fccundüm quid tali. fenfü

üliaommit

in pione ad. rmum textum füpra explicato

u fitt

conc, imporentià abfolutà & fimpliciter tali

il ^

neg. idem dic ad alterum. Nec e£eff. D. T h.

i n

dum r.p. q.23.2.3.ait: icet alquis mom

vceptm

polfit gratiam adipifci, qui reprobatur 4 D EO,

nbils

tLamen guöd im boc vel illad peccatum laba-

Iur , ex ejus libero avbitrio fit ; nam 9. D.

Dus

J

'"Thomam hic loqui de gratià preedeftinatis

l

hi

a

proprià prout ibidem feipfum explicat: Re-

a2 m

probatio DEI uon fübtrabit aliquid de po-

xetts!

kentid veprobati s. unde cum dicttur , quód

jf

)p

reprobatus uom potefl adipi[ci eratiamyaon e[l

f

boc intelligendum [ecundum impeffhilit atem

j P

abfolutam [ed conditionatam,id eftin hypo-

thefi & fenfu compofito reprobationis non

li^

]

poteft

60

De gratia (.M.].) fafficiemte

i m

poteft habere gratiam finaliter falvantem licet

pacepta

id abfoluté fieri poffer.

ls proxi

Urgebis dantur praccepta, in quibus non

tl 1

eft verifimile; DEUM omnibus hominibus

allitum

conferre auxilia fufficientia etiam remota, er-

$uj

go in aliquibus hominibus pro lege implen-

obügatio

dà eft impotentia fimplicirer ralis. Prob. azt«

3illa ff

Dantur precepta DEUM fuper omnia dili-

|

tmport ,

gendi, de peccatis ferió peenitendi &c, atqui

|1

d aedend

in his non eft verifimile, quód DEUS omni-

| Vi (ifín

bus conferat auxilia remota; precipué cüm

| itüddg ne

dentur infideles negativi; qucis rma dee

1f CQ

gratia fcilicer ipfa fides, ergo. x« 4jff. sin.

hN

Non eft verifimile, quód DEUS omnibus

itpum

conferat auxilia fufficientia, quando non ur-

Cenfi

get obligatio praecepti conc. pro tempore,

t qni

quo urget obligatio precepti neg. cüm enim

ï

jitloc

D

tefte.D. Th. quodlib. 2.a.6.. Nwus teneatur

! &i

ad aliquid. mif fecumndtim modum, quà fit fihi

No d

poffibile; certé, fi urgente precepto omne

prorfusauxilium füfficiens alicui deeffet, nul -

C;liyk 0

Vi x

lo modo ad preceprüm obligari juft& poflet.

flli(lll h'rïb*

unde D. T h. de precepto amoris 1.2.q. 100.

DN

a. Io. inquit : JVoz eff impo[ftbile boc. prace-

BU

ptum obfervare, quia bomo poteff [e difpoe-

Vümie

re ad Charitateps babezdam.

Item . q. 24

T

de verit.a. 14.ait : recà corzipiturs qui pra-

] «

cepta non f acit, quia ex eyus negligentia qb

Obligam

quàd gratiam non habeat, per quam pnjet

BU

fervare mandata. Yd eftvect corripitunqui

9. v

Pfæ-

D fu

juett

E omn;buf (.M.]) couferatur? — 61

dvantems

precepta non facit,ideo enim privatur auxí-

liis proximis; queis legem fervare poffet; quia

inquum

negligit remota, que ipfi dantur; auxilia. 42

us homii

additum woufumefh [upra.

m retmas

Seperurg. Pro tempore, quo urpet

l int

obligatio preecepti non. dantur omnibus au-

lis. Prab.»j;

xilia fufficientia; ergo.

Prob. du£. Sipro

ér omnic

tempore ; quo uroet obDligatio . praecepti

:*àd credendum, DEUS cuivis conferat au-

DEUv

xilia fuffcientia; hoc ipfo nullus dabitur

wopi

infidelis negativé talis; atqui hoc eft:/con-

ss 1m

tra communem "Pl'heologorum, ergo. . Pro£,

T

feq. Negative infidelis eft;cui incredulitas non

U ornoia

impuratur ad culpam, atqui fi quivis füffi-

yndo 057

cientia ad credendum habear auxilia , nullus

yo tenp

erit; cui incredulitas non imputetur in cul-

, um al

pam, hoc

ipfo quód quivis per auxilia fuffi-

TU

cientia poflet credere;ergo. m.d/[l. feq. maj.

f

//; W MW

Non dabitur infidelis negative talis, i DEUS

p 07

cuivis conferat fuüfficientia ad credendum au-

dl

xilia proxima conc. duntaxat remota neg. zec

M

dicas habenti potentiam remotam ad actum

35

ml

40

imputatur in culpam omiffio a&tüs praecepti;

/jf[

/»

ergo etiam habenti auxilia remota ad creden-

7

A

Jf

J

dum incredulitas imputaturin culpam. Nam

[rem (

W« difl. At. habenti potentiam remotam &

Jf

"P q'/,

fimul cognitionem & advertentiam precepti

obligantis imputatur omiffio in culpam conc.

flgfff'

abfente advertentià ad pr:ceptum obligans

neg. jam autem in infidelibus negativis; erfi

rf :

in iis fint gratize D. excitationes quaedam re-

motæ;

/1:1 [//

62

De gratia. (. M.J-) fafficiente

(!j.i

tnote, necdum tamen iis adeft advertentia fuf-

ficiens preecepti. usque dum revelatio & pro-

r fa!utm.

m ftf

pofitio credendorum iis fiat; . que revelatio

aut preedicatio inter auxilia proxima compu-

Ti atqo

Tatur.

$: Autcm dicas fides eft humanz falu-

pifino

Bdentem

tis initium, ergo fi infideles negativi careant

fferino

fide, carebunt omnibus reliquis auxiliis ad fa-

lutem. g.

uód ficut juxta Cencil. 'T'rid. pra-

X rater

Aofpero

tia eftunica formalis caufà nos juftificans, id«

Dicat

circo tamen etiam fides & alia auxilia previa

nos difpofitive juflificare dicuntur, ita pariter;

ET

licét fides fit initium falutis loquendo forma-

liter & ftridlé, hàc tamen. de causá non ex-

Dudr

cluduntur auxilia ad fidem difponentia ; que

auxilia; faltem remota, omnibus adultis adeffe

Áihttg

defendo.

Oa

Dices. Si auxilia fuüfficientia omnibus

t m

"ls f

preeíto fint, fruflra pro iis orare jubentur ho-

|

mines, pam prout recté ait D. Auguft. L. de

q

m d

"nat. & grat.c. $3. Szadeff poffibihitas, t quid

W i.

vrAt? . D. Auguflinum apere contra Pela-

) [j HOHIL

gianos, qui poffibilitatem fervandi preecepta

lls dlinfs

Ul

noftris viribus attribuebant, contra quos be-

m

ne arguit, quód fruftra oremus, íi noftra li-

amm "ddu

bertas ex íe ipsà poffit fervare precepta.

tenemm)

'. 242 etfi DEUS cuivis tribuat auxilia füffi-

RUT

cientia, ita tamen non raró ordinat,ut nosa

petendum «& orandum fufficienter excitans

N

non aliter-ea auxiliaconferre velit, nifi d

epen-

j

TC "

enter àb oratione; prout alibi dictumeft.

Allye

Q jiü'o

n ommibus (J. M.J.) covferatur? — 63

rffï:ime

adventenu

Oljic. infpecie comtra auxilia [ufficientiA

vdiodgs

Ad [alute;m. Semipelagiani hanccommunem

gratiam fufficientem omnibus conferri affe-

. ue

toXmutpe

rebant, atqui ob eam reprehenfi fuerunt à D.

f homar

Auguítino & Profpero; ergo hanc gratiam

^

negativi g

füficientem pro confequendá falute omnibus

nielia

eonferri, non eft confentaneum veritati. Prof.

uci. Trüg

mur. preter textus fupra citatos hicetiam eX

D. Profpero, qui carmine de ingratis ita canit :

$ jufüüümïfï

auxila n

Dic uudeprobes, quüd gratia Chrgfi

Nullum omnuino hominem de cuntliss qui

tar, p

quen Qu

&enerantur,

[5

Pratereat, eui mon rignum, vitamque

€at 4nm

ponenti;

Impertire velit.

goadursté

x.. Semipelagianos non erráffe, prout u-

pra notavi, i& eo quód docuerint DEUM.

u omniþt'

omnibus füfficientem pro fuà falute conferre

e j

gratiam, fed in hoc errárunt, quód afferue-

Angu v

rint gratiee auxilia omnibus zequaliter dari, &

dias)l ïj

ita eis noftrum arbitrium affentiri, ut. hicini-

contit i*

tialis affenfus non fit donum DEL, fed fru&us

g pre?

noftre libertatis, quem fenfüm meritó repro-

p

báàrunt adduéti SS. PP. cum quibusetiam tios

J ü ngf[[ï)

tenemus, quód licet omtibus à DEO fuffi-

r p

cientia conferantur auxilia, attamen alii plus;

ul

ii minus detur, ita ut confenfus unius ho«

1

minis prze alio femper fiteffectusulterioris &

u o

pecialis gratice, nec fit fecundüm: noftra me-

" fll W

Í

ritfed penes DEI beneplacitum;quod S.Pro-

duf

p

per

"

64. De gæ?gg*m(]M j.) fafficiente

E

Íper probat per preefata carmina ex preedic

u datir,

]

tione erativ Chrifli, quee non omnibus aequa-

liter à DEO preparatur.

"

i, db

a hc

Inflabis. DEUS fceleratisadultis noneft

fiftcient

benevolentior, quàm parvulis minüs culpa-

locdunto

bilibus, atqui DEUS pluribus parvulis, velin

& abfco

utero, vel apud infideles ante ufüm rationis

qubusfi

decedentibus denegat auxilium omne fuffi-

Tib qi

ciens ad falutem, ergo id etiam dicendum eft

purenes

de acultis. &« difpar. datam effe in probaticne

ll; üt a

záe part.refolut. cliigent cum Frofpero L.2.

Ürdi

de vccet. gent;c 23. nec his deefle gratiam

D«

^

fs

peneralem, c

u3 fi illj, füb quorum curá pareu-

Qerd

i1 vivurt; re& utetrcntur, etiam per illos par-

vulijuvarentur; quod explicans //eg4 docet,

turifos r

inpenm

parentum & eliorum juftorum preces non ra-

ró apud DEUM efficere, ut párvuli; qui jux-

lia (f

ta naturelem curfum morituri erant fine ba-

tlmando

ptifmo, fupervivant usque ad fufceptionem

0 nffen

Tütri f

baptismi, quem infinem parentes monct; ut

pro liberis in utero. detentis orent; & aliis vi-

Wffü [

ris piis fe commendent ; unde videmus; ait

Wt d

Goudin, parentes fideles inftin& v interng pie-

ADNdR

tatis angi, fi proles mortuas perient, & non

Ts fak

tf c

raró fibiin culpam imputare, atque neid cein-

ceps fiat; DEUM precari, quamvisnon fem-

Vqdby

per, quod petunt, affequantur,. Zvec obeff. D.

hi

-ugu[f. L. de bono perfev. c. 12.. Pefhiman-

LE

tibus parentibus 9 paratis smimi[ris, ut por-

ünt

vnuto detur baptismus, DEO tamen neiente

407

jriett

A omnibus ( ]. M,J.) conferatur ?. 6g

inactprt

uon datur, qui eum puerum in hác vitá uon

)ymnblsqt

senuit, ut daretur.. Nam . D. Auguíti-

num hic non difcutere; an parentes parvulis

säduhiänona

fufficienti auxilio fuccurrere poffint , fed

; ml m'xg

hoc duntaxat ad

r

atuitam predeftinationem

parvils i

ij

& abfcondita D

I judicia refert , quód ali-

ufüm i

quibus füccurratur ; aliis autem non fuccur-

m Ompe.

"

U!

ratur, quod totum non obeft , quó minüs

n dicndus

parentes aut alii jufti parvulis impetrare pof-

Fcinproketf'

fint, ut eis divinitüs fuccurratur.

Frofpat

Urgebis cogtra 1ymum re[ponftonem. Es-

i t

um r g

j

Ífi adulus per proprios actus fe difponere

debeat ad falutem , non tamen ita ei debe-

mpt ilig

tur ufuüs rationis, ut non aliquando DEUS

j

y Jqit

in peenam peccati illum aufferat, ergo etiam

npr

2uxilia füfficientia non ita debentur, ut non

J

"

[

I

1

aliquando DEUS illa hominiin peenam pec-

at lt

at aufferat. — &. 4iffar. effe , Ufus quippe

rationis fubjacet caufarum naturalium di-

jiesn

J

verfo concurfüi, & ideo non fingulis debe-

fent;

tur , fed debito duntaxat proportionis. Aít

J u(e[x

fuppofità DEI gratuità voluntate omnes ho-

JLln lii

n

1Tnines falvare volentis debentur debito ne-

afidll; ]

ceffitatis cuivis adulto auxilia fufficientia ; fa-

quete

né quibus falutem confequi non poffet..

m

Auperurgebis. Si auxilia fufficientia fal-

" '

l ;'g'll

M,« í

tem remota cuivis fünt debita, jam non

j

erunt gratia; nec Chriítus ea nobis prome-

yfi/

'mujt ; quia, quo

ddebetur, non cadit füb

Wa

meri-

66: Dtgratia (YM.].) fufficiente:

- n

meritum, nec etiam DEUS ea propter ofi-

14 .

ginale peccatumi nobis denegare poffet , at-

kdebitun

quihzcomniafüntabfürda, erpo. Ante re-

t DEL ,

Íponfionem zozz , quód DEUS hominem

d alttr

ex noxa originali lapfum mifericorditer qui-

ixevit o

dem reparare decreverit ; fed tamen per ob-

à M pe

fervantiam mandatorum , ut proinde mi-

o du

fericors DEI voluntas hominem lapfum

imeriis (

"per przceptorum obfervantiam falvare

& abfolut

volentis eadem fit cum voluntate confe-

fs homi

rendi auxilia fufficientia, non quidem quo-

ad identitatem doni, fed quoad identita-

tias d

t d

tem connexionis , quatenus fuppofità vo-

luntate ;pratíosà , ut homo íalvetur ob-

Oi

Aj

fervando przcepta , neceffarió confequens

eft; ut ei etiam auxilia pro praceptis obfer-

ETU

vandis füfficientia eonferantur ,

ne quibus

Tb f

|

obfervantia mandatorum foret impotlibilis ;

, Drey

€x quo patet, quód mifericors DEI volun-

LUR

tas falvandi hominem lapfüm, à voluntare

A0 st

'dandi auxilia fufficientia fit indiftin&ta quoad

t V)

connexionem , etfi diflinguatur quoad di-

RUO

verfitatem doni, ficut v. p. ultima difpofitio

* fb

ad gratiam & ipíà gratia fünt duo favores

IRN

diftinti 7z razisze doz;, quatenus aliud eft

: inftg

difponere ad gratiam, aliud dare ipfam gra-

tiam, atramen ob neceffariam connexionem

Qlils

ultime difpofitionis cum ipíà gratia non dif-

A ei

eruntaltereitate con

favor DEI. 'Ex his

nexionis ; fed funt id?qï

AA fübfi

,

| l mdigm

[ï.

«

Wt

A omnibus (J. M.].) eozferatur? 67

t propte i

fe ol t

. ad 1-um difl. Non forent gratia;

fed debitum ex fuppofitione gratuitz volun-

p0. Antt

US fomie

tatis DEI, conc. abíolut$, neg. Pariter

y. 4d alterum : DEUS namque non aliter

ricorditr

tmen p

decrevit hominiapío dare auxilia füfficien-

tia, nifi per merita Chrifti , confequenter

toinds t

"

inem It

hac auxilia non debentur, nifi dependenter

à meritis Chrifti.

-Ad 3tium v. Poffe qui-

jam t

dem abfoluté loquendo intuitu culpz origi-

intate C

ginalis homini juít& denegari auxilia fuffi-

quiden g

oad ii

Cientia; aft (ic eum ligare non poffent pra-

cepta, fiquidem ad impoflibile non detur

Vpoli

obligario.

(aivenr

Replic. Suppofità prafatà DET volun-

confaq

r od

tate adhuc denegatur pluribus peccatoribus

gratia füfficiens ad falutem ; ergo.

Prob,

[

ine qii

impoll

44£, Peccator amifit jus ad falurem zter-

nam, & comparatur homini mortuo , cui

DE] v

j volit?

non debetur principium motuum vitalium,

ll

ergo.

g« di

j.

.Anf. Amifitjus, ita ut ei me-

ndtq

Tb

dia ad falutem non debeantur artentà difpo-

fitione fubje&i, conc. attentá modernà mi-

] dlpr J

j fit

fericordis DEI Providentià, neg. Certé

"

hzc inftantiafiquid probet, probaret plan&;

; t

nullum, qui vel femel mortaliter deliquit

lpfäm

ampliüs confequi auxilia füfficientia, nec

fieno

etiam ei pofthac preparari Sacramenta, &

ii

Tl

alia fübfidia, cüm omnibüs his. fe reddide-

fi

ritindignum. Parirer g, ad Alterum.

h

Ra2

DllPli [T o-

6$

Degratia (.M.).) fuficiente..

Autnti

Duplic. Moderna DEI providentia non

ff g

confert omnibus auxilia fufficientia ; ergo.

dbacum

Prob. ant. ex D. Auguítino epift. 194. alis

pixa D.

te vel a

105, ad Sixtum: 57 zmpii qmale vivuum , ex

fuo male vivunt , vel quod origine traxt-

t ffcten

YUH , U€

/

uod infu

er Addiderunt : momer-

l

|

fiecimput

goJe exeufent ,

Á

Jtd ff fent vafa ira;

Jibi bds

tqà D. À

l

|

amputent , quia ex ea mafia AUfi, quam

H

p o

PI' OPI' €rY Hiaus pe

CCALUM ». 02 QO 0IIES P

H

Jnini trany

i

caverunt » s2v

:ó DEUS jufléque damna-

[

|

vit , ff autem fimt vafa mifericordia , mm

LURT

e i.

7

£2 »

Jea spfium glorificent , qui ei mi-

7

j d

Jéricordiam uom debitam praflitit j itaque

; imetyt

BOET.

univer[i, qui f& im iniquitatibus excu[atos

volunt quod utique gratiam , unde. eue

n

Ti ts

viveremt, mom acceperunt , ideo ju[H i

mafía il-

puniuntur , quia qui liberantur À

Ws d

/4 damuntl , monnift grati indebitá libe-

ramtur ; uam [f excufhtio illic jufla fartt,

^W

zon iude gratia, fed juflitia liberaret, . W.

1 o

D. Augultinum hic aperté loqui de gratia

JHb u «

jyrzdeftinante, quam non omnibus conter-

A m

Sed

ri ultró fatemur.

ss

qviplic. Divus Auguftinus duo afferir,

Irà p

&empe rmà malam vitam imputari implis»

Intellip

vel ratione peccati originalis , vel ratione

tl ider

peccati actualis; 240 /zbjuugit , hac de cau-

EUS |

fa neminem fe

offe excufàre.in peccatis»

hus a

1

ia ad ben& vivendum defuerit;

quod ei prat

pte l-

atqui per gratiam ben£ vivendi noni

gitur

|

; Vnngg

/

Amomnibus (J. M..) eozferatur? 69*

fa.

Yovidenttt

itur.fola gratia predeítinans , fed etiam

dmiüQ füb ea comprehenditur gratia fufficiens, er-

pl i E

go juxra D. Auguft. ob peccatum vel origi--

rje o

nale vel a&uale denegari poteft alicui gra-

tia fufficiens, & tamen transgreffio przce-

| m'gin: ff

jerit: Wfï

pri ei imputari

in eulpam.

Confirm. Ràtio

z/;zirt,wï

ex quà D. Augu

ft. probarà DEO nonnullis

negari pratiam przdeftinanrem ; & nihilo-

HLUL.

peccami-

o nl

minüs transpreffiones legis eis effe

nofas , fe etiam extenditadgratiam fufficien-

J lii

ii

tem, ergo i ex citatotextu probetur, DEUM

jt, dul

negare aliquibus gratiam pradeftinantem ,

/litit; i

& tamen vitam malam eorum recté puniri,

etiam ex eo probatur ; quod DEUS neget

i t

j; ! H

aliquibus gratiam fufficientem, & tamen eà

negatà transpr

effiones legis in culpam im-

ilt jl llï

j P

puret. 4m£. prob. Ratio S. Do& elt; quód

fuppofitó peccaró , fi gratia. adhuc ad ben

mdiälfi ,

S

/,

jh

)r

viven

dum deberetur , & aliquis ob denega-

peccato pofï'et excufàre ,

fieri

tam pratiam fe à

qui d

m

jam non gratia , [ed juffitia liberaret , id

eft, jam non amplius manerer gratia, fed

pibu d

effet debitum, atqui hoc etiam milirat con-

rra pratiam fufficientem, ergo. x primó

;ind

j

intelligi/ poffe D. Auguftinum ; quod ly

utan d

vlf

vel idem fignifizet, ac partim, id eft; quod

i

DEUS partim ob oripinale peccatum , qua-

renus ab hoc radicaliter omne malum dim-

a

1]

manat, partím ob peccata actua.lia fübtrahat

um

à

i [ »

aonnunquam gratiam , ficut dicimus, ve/ ie

intel-

3

$o Degratia ( M.].) fifiiente.

J of

intelledium , vel im woluutatem redundat.

i fffcien

mubus «

bac culpa commiffa , id eft, partim inhanc

partim inilum. Si enim rationefolius pec-

pl , v

cati originalis DEUS denegaret gratias fuf-

u q

ficientes, reprobare quidem ob peccatum

i tunq

t vivit

Ade poffet hominem , ad obfervantiam ta-

men przceptorum obligare non poffet; quia

( (tà p

ficut fubtractio auxilii fufficientis obfervan-

um f

tiam praceptorum reddir impoflibilem , ita;

fifiumin

ut hzc fübtractio fit imputabilis in culpam

t f

perfonalem , exipitur etiam voluntarium

gf

dium a

períonale vel in fe , vel in caufa ; Unde n.

2dó te probare nimium , fcilicec DEUM

Ra efic

non folüm fceleratis , prout thefis fupponit

jllis, (

fed etiam quibuscunque aliis poft peccatum

Q r g

terio

originale poffe denegare auxilia fufficientia,

& fubfequentes ex tali denegatione trans-

N

- Dioy,

preffiones in culpam imputare. — 442 rob.

autem difl, Sub gratià bené vivendi com-

ts

rl

prehenditur gratia fufficiens tanquam gene-

rale. & omnibus. commune donum conc,

d v

tanquam fpeciale donum , quo a&tu bene vi-

"ts

vitur; de quo loquitur D. Auguftinus neg.

t

Eft ergo tua a

rgumentatio fumilis huic :

M d

Pelfeffor mom tramlulit dominium vei po[e]&

j

ionibiy |

ller cer

in alterum , ergo uec uftem ei conce]fut , W-

cut enim füb dominio comprehenditur etiam

"m

ufus, ita tamen , ut ufus fit aliquid minus

Gifpofitio

& feparabile à dominio , ita quidem etiam

* Diin

comprehenditur füb gratia bene vivendigra-

tia

Qflz

[

fu.

n omnibus (]J-M.J.) eozferatur ?. vt

£m Ti

tia füfficiens, fed tamen tanqusm aliquid *

yartim inhd

omnibus commune,; & à pratia efficaci fe-

onefülig

parabile , unde gratià füfficienti omnibus

«t gt lj

collatà ; quia per eam recté quidem vivi po-

Qb p

teff, nunquam autem per eam folam actu

n t

recté vivitur, adhuc falvum manet pluribus

npofts

ob fua peccata negari pratiam. ad reclé vi-

D

nris aof

vendum fícilicet efficacem

3

ex quo con[l at

ofübllemm

Al/it as minorz in comfirmatione. Namgra-

tià fufficienti datà, cüm hzc liberare qui-

fig in t

volutta

dem poífit;, nunquam tamen fe folà liberet;

falvum adhuc manet, quód gratia liberet,

( ; Ut

li DEU

fcilicet efficax

ratuitó collata , non autem

vfsfüppt

juflitia. — Grazis etiom difliagui poffet , gra-

Off tl

tia foret aliquid debitum attentà mcdern

a ii

mifericordi providentià, conc, abfoluté,

neg.

;azione ln

2. Á fl.'"

Dices. Denegatà gratià etiam füfficien-

ti ad re&t& vivendum adhuc meritó imputa-

yguam d

tur in culpam transgreffio ei, qui huic füb-

tractioni voluntariam pofuit caufam ,. atqui

m

yo t

fceleratus volunrariam pofüit caufam füb-

tractioni fuflicientis gratim , ergo.

Maj.

ruüinui k

ii

At ln peccatis ebriorum , item in omif-

fionibus per caufam voluntariis. A4/z. pa-

riter certa videtur.,

y. difl. miz. Volun-

atj

tariam pofuit caufam attentà füà proprià

ndinr *

difpofitione, conc. attentó ordine moder-

lquld !

jl

nó Divinz mifericordix, neg.

j

O uares. An iftüd auxilium fufficiens,

u

jd

E 4

quo

E7

72

De gratia (J.M.].) fedficiente.

axiia non

uod omnibus infidelibus negativis à DEO

d

ari mox afferuimus ; fit naturale velfüper- uf

1dqo t

naturale? Ante refponfionem

-Adverte , quód in illorum loquamur

t patet in

pus i

fententia ; qui ficut omnibus adultis etiam

fceleratis auxilia füfficientia conferri afferunt,

rererque

ita nec infideles negativos ab auxilio remoté

& genti

fufficienti ad credendum excludunt; contra

: folm if

quos 2. gravia pugnant argumenta, 7. Qquo-

" I p errigifïä, 1

modoó defendi poffit; quód DEUS omnibus

| ylins doee

infidelibus negativis conferat auxilium fuffi-

| p

ciens, cüm tamen nemo ex iis ad fidem perve-

DEU

niat; ficque torum hoc poffe videtur inutile, &

N

& q

ordini Divinz Providentiz repugnans. 242.

MC

ualenam fit hoc auxilium, nam /f zatura-

IUMC, (

le eff , poffet fe homo per naturalia difpo-

t ls

qt il

nere ad gratiam , quod Pelapius docebat;

Jé f'apermatur ale eff ,. jam infideles haberent

tlfl Fidem

fidem , quia ante fidem nihil habetur in ho-

Wl y

mine fuüpernaturale , ficque hoc ipfo non

ln

ampliüs effent infideles negativé , fed pott-

m j

tivé, fi prafaro auxilio refiftant, fi autem

M q

confentiant , jameruntfideles pofitive. His

n f

et

l

pramifsis

3l

z. Illud auxilium effe füpernaturalefil-

türals

tem quoad modum; zec obeff prima atlj-

Dtopte

cultas contra illud propofita, quia dato;

lüpern

quód in nullo infideli negativo auxilium

Tefolnt

hoc remotum foret fructuofüum , adhuc fatis-

endis

fit ordini Divine Providentim , quz talia

tollris

auxilia

if

n omnibus (J. M.].) eenferatur? 73*

guiii D

auxilia non quidem in toto genere humano-

a wf

infru&uofa effe permittit; permktit tamen

f

in aliquo ftaru hominum etiam copiofo, pro-

rom lu

ut patet in parabola feminis ; cujus magna

s aduls «

pars cecidit fecus viam vel inter fpinas.

onferridl

Preterquam quód fàtis notum fit, aliquos

uxillo 1

ex gentilibus fine externa prazedicatione per

fudunt;

folum inftin&tum internum ad veram fidem

enta; 1.U

pertigiffe, prout de Jobo, Cornelio & aliis

JEUS o

plures docent , quamvis nominatim aliquos

exprimere non fit neceffe; fed fufficit cum

suxilium 4

D Auguítino L. r8. de Civit. DEI c.47. as-

dfidem K

ferere; quód Scriptura aliquos retulerit; ut

derurinu:

fciremus etiam inter alias gentes effe po-

p

tuiffe, qui fecundàm DEUM vixerunt &

nim

ynaiad

ei placuerunt.

Nec obeft 2da diffcultas ;

yius (

quia illud auxilium przcedit fidem , nam

etfi Fidem nullum donum füpernaturale ha-

x lt

hbt

bituale precedat, tamen Fides ante f& prz-

füpponit aliquam piam affectionem feu mo-

ho

oc !

V f

tionem in DEUM , quz quia homini per

Adz culpam mortuo & omni jure ad vi-

i, 1

fitl

tam füpernaturalem privato. non eft debita,

Pof[l i

eft pratia per Chriftum , & ideo fuperna-

turalis quoad modum, id eft gratis collata

propter Chriftum.

Án autem etiam fit

[ yiii

fupernaturalis entitativé, nihil conducit ad

7 quiä-

refolutionem noftram, ad quam pro defen.

ALA

dendis auxilis fufficientibus cuivis homini

LA

ativis

)

,

collatis fufücit , quód infidelibus neg

detur

)

5

74 Degratia Q M.J.) faffciente,

m

detur tanquam donum DET gratuitum pro.

ts hu

pter,Chriftum & ex impulfüSpiritüs S. non-

& rped

dum quidem inhabitantis ;

ed moventis,

o &

prout loquitur Trid. de attritione.

Attá-

DLS qi

men aliqui volunt illam motionem effe na-

D

turalem entitativé , fed fi homo per eam fe

, nrales fof

convertat in DEUM, fuo tempore DEUM

j antir, Ti

ei provifurum de auxiliis: füpernaturalibus

; DEUS :

pr&cipué circa fidem , prout D. Thomas

jltatior (

docet de puero in fylvis enutrito , quód

; sinpla

DEUS , fi talis ductum fequatur rationis ; ei

fit

rovifurus circa Fidem & alia faluti ne-

ï h) o

! um d

ceflaria.

Alii volunt illam motionem efle

: D T

entitative fupernaturalem, alii denique cen-

Ts

fent:.naturalem , fed habere annexum auxi-

| dOR 2

lium fupernaturale, ita ut fi per prius auxi-

It dicim

lium fe homo convertat in DEUM ütautho-

: um foff

rem naturg ; eodem inftanti recipiat auxi-

| ütrts j

lium füpernaturale fe convertendiin DEUM

Vàti d

üt authorem pratim. — Aft hzc incerta fünt,

& fapiunt curiofiratem,

"Dices. Fides eft initium falutis & radix

4

juftificationis, atquiinfideles negativi carent

gratià fufficienti ad fidem , hoc ipfo quó

PRO I

negative tales fint, ergo pariter ad juflifica-

Que

tionem. : y. diff ziz. Carent auxilio füffi-

Verbis (

n

cienti proximo ad Fidem explicitam conc,

carent auxilio remoto. ad fidem implicitam

Quo ad

nep. Fides autem implicita in omni ftatu

U [//

eetiam

neceffaria eft ad juftificationem , und

t (l

refpe-

Jeitnt

;sw omuibus (]. M.]-) couferatur? . 75

tafüitn

refpectu hujus non funt infideles negativi,

pirinsar

fed refpectu fidei explicitz.

Nec dicas

ed moyrai,

cognitio & fides implicita, quà cognofcitur

itone A

DEUS quia eft ; & quà remunerator eft;

onem f

videtur naturalis, ergo fi fufficiat , viresna-

0 pr emi

turales fufficient ad juftificationem, — s. 4//f.

pore DOA

amtec, "Fides implicita , quà cognofcitur

r

DEUS üt author naturz eft naturalis conc,

. T

üt author fupernaturalis neg. Ea autem hic

mrito; Q*

P

fides implicitaintellicitur, quágratuitó DEI.

r ratjonb:

donó cognofcitur DEUS fingulari modó

f at

humanam disponere falutem,; in qua üt ait

yxionem 4

D. Thomas 2.2. q, 1. a. 7.

Omnia Fidei

qaniqie

myfíleria continentur , & ad quam omnes

negum dl

homines auxilium fufficiens remotum habe-

r priuj J

re dicimus , queis aurem mediis hoc auxi-

Müpartr

lium fufficiens DEUS diftribuat ; precipue

j a

enutritis in fylva, fcrutari eft Divinz Pro-

p

]in

D

videntiz abyffum.

n

$. IV,

tis u

4iltera Problematis pavs.

tiil cartjä

Ro hac primam duco lineam ex confe.

iplh

p

T

quentia Apoftoli , in illis Exodi c.

33.

de

verbis fundata: AMiférebor cui volucro ,

xio J

e

clemenus ero , im quem mihi placuerit , ex

m

quo ad Rom. 9. ita concludit: Erzo zj;.

[

Ti

j

vult miferetur , c quem vult indurat , gva-

AU

T

t fcilicet auxiligm fubn-'ahendo ; prour

g

eum

Jnti

96 Degratia (J.M.]) /z'qj-'iciczh.

mis& e

cum D. Dionyf. Carthuf. paffim SS. PP. ex-

Jam fic

yrcepto

plicant.

TMnota (

Prob. r. Vel fubtra&tio folius gratie

efficacis , aut àt Moliniftz loquuntur, con-

allec?

gruz , relinquens homini gratiam fufficien-

it quid

tem reddit eum induratum , vel per fübtra-

lexcpi

&ionem etiam auxilii fufficientis homo veré

Tyit x

dicitur indurari ; prizmez adverfarii admit-

gzä/l )

a ilu

tere non poffant ; féeuzdwm. afferere non

volunt , ergo vel aliam hujus indurationis

u ii

$d di:

explanationem allegandi, ipfis incumbit onus,

vel pro nobis ftat Apoftoli authoritas ; quan-

Nunquid

doqu

e etiam urgente przccepto induratos &

v n

in ma

lo obftinatos juíftó DEI judició pratià

8. 3

dim,

fufficiente deftitui. — 747z. quo»wl 2. pArt. €,

in confe[fo , quoad 1. part. prob. Ylle cuiad be-

u n

ne operandum adjacet poffe vel proximum ;

TWIIS j

vel etiam tantüm remorum, vi cujus polle

—

tin, f

roximum confequi queat, nequit vere dici

mjv

induratus, atqui quem gratie fufficientis

at

YT

etiam remotee emolliuntillecebree ; huic adja-

cet poffe faltem remotum, quo fac

ilé potelt

Xbfüty

em juxta

-oniequi poffe proximum, & quid

DN

Molinifticam fentenriam « hoc auxili

um fuf-

N

Querd

ficiens reddere fibi congruum & efficax ex

libero hominis pendet arbitrio ; ergo ex de-

COndjt

&nE Q

egatione folius gratize efficacis reientá gra-

?

tiàíu

fficiente, nequit homo dici vere indu-

0;

ratus, ergo conformius ad »uthorititem

| minus

Apofítoli videtur, DEUM quandoq

ue indu-

|Düt;

ratis

|

|

t

n omnz'b?: Q. M.]) cowferatur? 77

mSS

ratis & exceecatis ad tempus, etiam urgente

precepto, fufficientia, tarn proxima, quàm

uid dicemus

folis qz

remota denegare auxilia.

Quuns a

adhac? Nunquid eftiniquitas apudDEU M?

tiam ff

ita quidem contra locum prafatum, Apofto-

rel pet f

li excipiünt mali , prout refert D. Auguft.

ts hom

Epift. 194.

uid de mobi fit querela ,

verfatiat

qftöd DEUA. offendamus male virvendo ,

- affereti

cum illius voluutati uemo po[ft vefeffere, qui

s indunti

zos obduravit mifericordiam mon pra[lando.

Sed abíit: folutionem dat füper illa verba:

noumultl

horitts

Aunquid. dicit figmentam ei

hi fe frnxit ,

Á

uguft. Ench,

) indutt

quid me fecifli £c? Ydem D.

qdico f*

99. JQuisquis boc audit , velcapit, quod

u m

dicfum e[l, vel mom capit? [i capit, quis eff

r

Tlleciit

qui re[poudeat DEO ? fj autem non capit ;

magis wom imvenit quid refpondeat ; videt

el roxivag

emnim , fe capit; unioer[um qenus bumanum

y antt"

'

tam ju[ló judició im apoflatica radice da-

qui

TU

qmuatum, ut etiamft nullus inde liberaretur,

g lf

nemo recí? po[fet DEI vituperare juflitiam.

Id huicä

T

Sub(ümo : atqui fi Apoftolus , i Augufti-

nus judicáffent otnribus conferri auxilia fuf-

g

fcientia , certé pro. refutanda impiorum

auxiliurïf

querela non unicé recurriffent ad DEI re-

r

ye

10

condita judicia, fed facili negotio obftruxis-

ll

fent ora loquentium iniqua iis improperan-

u

do;, quód utut obduraii à DEO nihilo-

( d

minus habeant. füfficienrem gratiam, quà

l

DEI mandata fervare poffent, ergo dicen-

o

j

Ui

4

78 Degratia (.M.])) fuffisiente.

dum videtur cum eodem Auguftino Epift.

[777)71777

Til

217. aliàs 107: ad Vitalem c. 5 Sczzz4s grA-

tiam uom omnuibus dari.

wit fidi

Cozfirm, Ex Epiftola Synodica Sancto-

fipr eada

rum I4. Patrum Africanorum : De gratía

Wr, lliï !

zom digne feutit , quis

quis eam putat 0mni-

Ti ]

bus bominibus dari.

&ristmen

Quod, loc. mox cit.

D. Auguftinus ait, //ze a caligiue mani-

B

feffart im paruulis , atqui propofitio inde-

Pmræ s'&w

finita in dogmaticis zquivalet univerfali, &

!l fificin

aliunde parvulis non omnibus dari auxilium

! lii

fufficiens eiam remotum apertum eft, ergo

Qu

nec adultis omnibus pratia confertur fufhi-

Ntnig

ciens five proxim?, five remot? talis, fedüt

Ton D)

habet idem Aupuftin. L. de Corrept. & Grat.

ätquiin 1

Cap.11. Nuzc quibus deeff tale adjutorium,

| ! Ofifis l

jam peua. petcati efl , vel prout habet D.

Dy -

'Thomas 5, contra Gent. C. 159. o gra-

db

ralia impe-

HÁA privamtur , qui in fé

i5

D

EY

dimentum praflaut ; un

Chryfoft.

Hom. 4. de poenit. inquit : CZzz quas copti-

Ut

nub peccans , DEIcoufequitur iudulgentiam,

& pollea mibil ab bae. squamimitate lueri

firg ntcel

facit. ad malitia fugam , buuc p

j2

Ar AL

i

4

12

deinceps DEUS, ut cor vel ipvitum A

P

CH

malorum deducat cubmen, funditusque cor-

Pt ts

t

QItent n

vuat, ueque jam det peuiteutia locum.

D. Bafilius cum aliis SS. PP. fuper Ifaiee c. 5.

As d

habet: 4 peccatore tanquam derelicfo cuffo-

V m

!

dia owmis auffertur , Lotikique fortitus m

29uni-

W I?EL

ff

"t^ ompibus ( ]. M.]) eovferatur? | 99

j

uf B

71

!

iuumitiome ac propugmaculo privabitur , €

N

L

]

UL

?

dimittam viueam meams cí- mon putabitur

neque fodietur,id eft ait D. Cyrillus Alexand.

nodici M

(uper eadem verba: A»/l4 ei eura impen-

detur, quá eam po[fit corrigere &j im melius

n: Dv gm,?;

reducere.

n i [

Pratereo mille alias authoritátes,

; loc m

ex iis tamen fic

lp

Prob. 2. rat. Theologita,

Dum Scri-

obofttinti

pture S. & SS. PP. authoritas quoad. auxi-

univeri l

lia fufficientia omnibus etiam obduratis &

dari u

Íceleratis conferendà, quádam inter fe pu-

um dg

gnat antithefi; tunc non ita modernus Pro-

yferr

videntie Divinz ordo nobis innotefcit, quin

as d

non pro utraque parte ftet füa probabilitas;

TepL u

atqui in przfenti Scripturz S. & SS. PP. aa-

gt

thoritas quàdam inter fe pugnat antithefi,

u t

üt fatis ex pracedentibus liquet, ergo fàtis

o Jf

probabiliter defendi poteft pratiam fufficien-

il

tem non omnibus obduratis & exczcatis

] Chnld

ürgente pracepto femper conferri.

i

"74

Corfir;z. Eatenus urgente przcepto

ju

j

Ó

nbl

oret neceffarià. collatio gratie fufficientis

7174

ziu:(»

//

falrem remotz, omnibus etiam obduratis &

z[f

n

'.

/

excacatis ; quatenus fine ea vel przcepra fer-

j ^

T

vatu forent impoffibilia , ficque peccata non

77

forent imputabilia defe&tu potentiz & liber-

r

ratis ad meritum & demeritum requifitz ,

1

vel mors Chrifti non omnibus prodeffet ;

Jf

lvum

ï;f:c l?EUS vellet omnem hominem fa

fieri,

W,

[

Jutn

$0

De gratia ( . M-]-) fedfficiente.

fieri, atqui ftante per priora peccata homi-

pilini L,

nis obduratione ex neutro capite DEUS de-

wl Perd;l

[

bet urgente pracepto conferre auxilium fuf-

fidens, ergo. Z4aj. eff m cewfeffo. Mim.

j V

rob. Etinegató omnis gratiae auxilió prz-

nis 1. p.

ceptum fervaiu videatur impoffibile ; hac

& geneni

bontttem

tamen impoffibilitas & impotentia ob prace-

dentem impietatem eft confequens ; atqui

cudinfe

imporentia confequens eft imputabilis & (à-

(b i fuperï

tis libera ad demeritum, ergo ex hoccapite

tiaefl conf

collatio auxilii fufficientis nullatenus eft de-

timfanr

bita.

Item woluntarium in cauía eft fatis

tifig N

d Ms

imputabile & liberum , atqui allegara impos-

fibilitas eft voluntaria in caufa ratione prio-

Ya

ris malitiz, ergo ( verba funt D. Th. L.3.

.

RI t

contra Gent. c. 159.) 57

cut ebrius ab bomi-

d fäf&'an(

Q ii

cidio uws excufütur , quod per ebrietatem

committit , quam Jud culpá incurrit , ia

——À

forum

m GlädQV

nec obduratus à peccaro excufatur, quo

per impotentiam comm

ittit; quam fuà cul-

dEbitä eü [

Ó

D. Bernardus ferm.

pà incurtit, unde merit

H

A

AR t

$1.in cant.

Nefci

[/] quo

pranó e& miró modó

as

in deterins muta-

Qd

ipfn ftbi voluntas peccati

£a nece[ftatem facit , ut

uec ueceffitas cum

Mi;m y

excufare valeat vvolunta-

gt

voluntarin fit ,

£em, nec voluntas , cum fit

illet£a, exclude-

TWiracy

re neceffitatem. Et Hugo

de S. Vic&t. L. 1.

Qs dj

de Sacram. p. 7. c.23. — Noz poteff excultre

Sicüt &

uAT pmredem operata

eft. va-

àt no]

neceffitas ,

|Í-

.

dunmtas, quo edam

fpe&tat tritum illuó AV

ini

Wt

d nomuibus (]. M. ].) cozferatur ?: $i

peccrt ln

uftini L, 3. de lib. arb. c. 18. Per zalum

E

i DO

velle perdidir bonum poffe.

e anilum

Prob wiüm. principalis quoad Alter Am

nififi. )

gpartem. V oluntas DEI , àt probat D. Tho-

t at

mas 1.p. q. 19. a. 6.. Alia eft antecedens

ofíbit,

& generalis confiderata fecundüm infinitam

entit )u

bonitatem prout hec fertur in homines fe-

equens, i

cundiim fe generaliter fpectatos, prefcinden-

putablsi

do à füperinductis peccati. circumftantiis ;

yer hi

alia eft confequens & fertur in homines per

circumítantiam peccati vitiatos, prout f//Ais

hena d

eufi d2

explicat N. Heuricuss vel ergo voluntasfal-

vandi omnes eít antecedens, vel confequens?

ilegatité

j atione]

ANon zdaim. quia aliàás omnes homines falva-

rentur, erpo r/7477, atqui voluntas antece-

u

Jri

)

dens falvandi omnes ftat optimé cum volun-

rate, íceleratos quosdam tradendi in fenfum

" Ii/f(m

reprobum denegatis etiam ad tempus auxi-

ia :,

jftir; Ü

1

liis füfficientibüs, ergo nec ex hoc capite

mum

debita eft omnibus etiam fceleratis; femper

iici

du

'dum urget proceptum , collatio gratiz fuf-

w)f]"»'

ficientis, fic enim (verba funt D. Augufti-

ni Enchir. c. 193.) diéctum eft: Ozes bo-

j

emiues vuult falvos fieri , mon quàd. nullus bo-

77 Ll

7X

[p

minum e[t , quem fAlvum fieri mollet , qui

suir aculortm virtutes f acere noluit

A

4udeos,

1[7;1, [

"

^

eciffet s

j

quos dicit aifuros peuiteutiam

Sicut ergo una .cum velle falutem omnibus

Wf "

w!l.

ftat nolle aliquos falvare, ita cum volunta-

fl

"i

(

tate generali omnes falvandi ftat n

olle ali-

jn

F

quibus

"

82

De gratia (). M. ].) f/afficieute.

At

quibus fceleratis

in Ícelerum preeteri

Áigiment;

torum poenam ad rempus füfficientia füp-

peditare 4uxilia ; id quod loco mox cit.

ífcire declarat Magifter Angelicus exempló

U DI

judicis, qui fübditos omnes generali volun-

[ feyd] A

tate pro. priori ad confiderationem demeri-

i ndlioS

torum vult effe falvos & incolumes ; etfi

N mj

voluntate particulari & confiderationem cri-

ftt d dfin

minum à quibusdam patratorum coníequen-

10 3 Ay.

te aliquos velit füfpendi. —.Ex Jzs patet 4d

14 Hj

alterum de morte Chrifli pro ommibus obla-

A0 9) &

14, nam ür reclé ait Lzpzs fervatus L.twium

UOT

Qq.q.3. Propofttio bac :: Chrillus pro omm-

1 t lia

bus mortuus eft ,. frc þtc;zþi potefr, fecut hac :

UT

DEUS vult omues bomines falvos fierí ; at-

I$ Qont

qui ut DEUS omnes velit fieri falvos, non

Dolefryy

abfoluta & efficax requiritur, fed antece-

li q

dens & fincera füfficit voluntas eatenus be*

:

l

n münd

nefica, quatenus mifericorditer per Chri-

! Mh il þ?l

ftum pro omnibus inftituit & paravit fuffi-

QUf imo :

cientia falutis media , etfi ea non omnibus

lil ER

femper applicentur ; ergo etiam ut Chriftus

DI

dicatur pro omnibus mortuus ; füfficit vo-

LT

luntas ejus antecedens & eatenus benefica;

9, r

quatenus per meritum mortis fuz pro

Weri

omnibus inflituit & paravit fufficientia falu-

npe].

tis media, habentia quantum eft de fe vir-

| ]am Ifupl':

turem omnes falvandi, etfi quandoque in

|Riints.

peenam peccato

!

77

rur.

rum aliquibus non applicenj

Hum) qu

Argumm-

Vietit,

A omuibus (]. M.]J cónferatur? — 83

um prtt

J"rgumenta contra fécundam Proble-

fa. lp

[oco m d

dAt as portem.

dicus g

OBjif.' "E

DEUS vult omnes falvos fieri c?

;enerali [

reuerti ad Pesiteutiam 2.

Petri 3. hinc

onem &ne

in Concilio Senonenfi dicitur in decreto r 5.

columei; &

ANec somentum praterit , ie quo DEUS nom

lerstionenc

Jfflet ad offium & pulfét. — Accedit propofi-

ff confequï;

tio ab Alex, VIII. damnata : Pagami, ffa-

27 piti

dei, Haretici , alique bujus gemeris nul-

ampi

]um ómuino accipiunt à TESU Chriflo infla-

wwl

xum , adeoque himc reéfe imferer, im dlis

u gt

effe volumtatem mudam «b iuermem ffme

ol J

omrni eratia [afficienti. Denique D. Augu-

ftinus contra Manich. c. 3. docet omnes

joufirit

] MWSJ f

poffe fervare preecepta, fi velint; quia DEUS

illuminat omnem hominem venientem in

, fl n

T

unc mundum, ze, prout L.de grat. & Lib.

r "r

Arb. ait, f/ze caufa volumtati ejns jubeatur,

al

quin imo de czcitate mentis in homine ob-

"

j

o o

"

urato aperté profitetur : z eamz quisquis

datus fuerit, ab interiore DEI luce fecermi-

us

| [uæwlxc

£ur, féd nondum peuitus , cum in bac vita

eff. Si moli curare vulgus , admonet ut

l benfif

; i

cureris, & refugientem quodammodo ad fe

g

compel/t. X. opponendo rextus contrarios

cfeft

[2

du

jam fupra citatos, füfficiet fan& unicus Au-

guftinus , qui fic arguit : Ta/a objicieutes

i

non igtelligere ommimo, quá locutione fft di-

"

um quod omues bomines vult DEUS fal.

T3

Jygo$

Af

N

/

E7

$4 . De gratia (J. M.].

»

fafficiente.

vos feri, cüm tam multi fAfvi uon At ,

[gätiowm !

tIfis penel

zom quia ipfi, fed quia DEUS mon vult ;

M ifn

"U VES .

quod frne ulla ealigine mamifeflatur im par«

:Tis autem

binde qux

».2. Hos & hujusmodi alios textus ;

quos recenfere longum foret, aut loqui de

,RUS, pet qu

um ei pe

voluntate DEI antecedente, üt mox dixi, aut

1t defrnt

procedere de gratia in potenzia, nonautem

Qutam ampl

quafi cuivis etiam fuppofitá invereratà, de

of |

qua pouflimüm agimus, peccatorum prz-

DT antessd

cedentium licentià, a&u daretur gratia fuffi-

L0

&iens quomodo enim , ait N. Henricus pag.

455

Heac nom dee[fe videtur , dum dirutá

|6105, 70

| ob d

maceriá protecf iomis D. cf» inbibitis ad DEI

7777

mandatum gratia cmleffis gubibüs pluit fa-

ocedit d

per peccatores laqueos P[. 1o..— . Memfa ev-

i ad f

vum fit ipfrs in laqueum ( im fcandalum;

obfczur amtur oculi eorum ne videamt, e dor«

|lius (

| Ut f

Jiem . eorum DEUS femper iucurvat.. Pf. 6g.

ut fiaut coutra. Domtuum fesmper. Pf. to$,

1 Q ii

Ü

»Q

| Qïïe innui[ (

Llzde ?2 forma . ad. 1. textum illum aper-

:? loqui de voluutate antecedente, i ex pra-

miffis [at patet.

7

oad alterum locumisine

; Vi

"

ia f

telligi nequit de

p

fatione per internasgra-

tias fupernaturales , has enim non omni

Ti

Ierlm I It

momentó homini adefíe experientià disci-

mus , loquitur ergo de pulfatione per crea-

fipigs Ts

ruras, per lumen rationis; per pracepta »

TO um

coníilia, minas, pramia &c, ,Quead pro-

pofitio-

; i

if

"n omuibus (Y.M.-) couferatuy? $5

poftiouem damnatam ea vejeCta eft , quia

falvi w [

nimis

co

-

neraliter omnibus infidelibus dene-

EU

gat inäu

xum Chrilli per gratiss fufficientes;

fifstri

,

nobis autem non adverfarur, qui infidelibus

fübinde auxilia fufficientia conferri afferi-

odi ia

mus , per quz invitantur ad fidem ; aft poft-

et; aut I

quam ea peecando repulerunt, quandoque

t moxdii

ità deferuntur, ut etiam urgente precepto

Jia, nond:

gratiam amplius non recipiant.

Porro D.

dnveren

Áuguflinus loquitur pariter de voluntate

ccttorund

u

DEI antecedente, & illa verba : ZZuzzizat

at

u

"

etur g

omnuem bomimem exponit ipfemer Enchir.

Henront

c. 103. zoz quia unllus eft hominum , qui

llf üftll/m:ij

zon tüuminetur , [ed quia miff ab ipfó mullm

ghihitidl

dÜuminatur, unde caufalis , quam ibi addir,

ul )

procedit duntaxat generaliter ex neceffitate

Ü XM

gratix ad fervanda przcepta, ita quidem ,

H

[

/(ilja?'

?

ut fiquis fine füa culpa carerer auxilió fuffi-

77

/

!7!7*?

cienu, fine caufà juffio ralis fieret. — Deni-

TA

)l

que illud, quod de «zcitate mentis fübjun-

u 1

git, innuit differentiam , quà discernuntur

WZ illi ,

obftinat adhuc viventes ab ipfis damnatis,

gtl

qui penitüs extra DEUM funt, & ita àluce

yi n

graüz fecernuntur , ut jam omnis gratiz

recipiende proríus fint incapaces; dum in-

m n

terim reprobi quoad vivunt, gratim adhuc

erfentio

capaces fünt; quinimo etfi nonnunquam

of

ad rempus omni grariz auxilió deftiruantur,

et p

prout cum D. Auocuftino tenemus ; tamen

"

4

l

€tiam interdum inreriori gratiz lumine pul-

M

lla'

F35

fantur;

m

86 Degratia (J. M.].) jz'g?ïden?e.

fantur; quod ipfum etiam applicare poteris

anfantis,

ad verba fubfequentia : 47 zel;s curarevul-

lr medi

us admonet cc. .. Aut expones, ifta verba

frmo, cui i

rocedere non de gratia interna , fed exter-

003 CT90

Aoibus , ni

na, aut de generali rationis lumine, aut deni-

quede lumine fupernaturali, quod DEUS;

tts füffcien

Jrtparet q

quanturm eft ex fe; paratus eft omnibus dare;

etfi voluntate confequente non omnibus

! pant, Ü

concedat.

(V fnem vc

Paria reponenda funt ad alios

liujusmodi textus, praterquam quód in ge-

lus

d q

neralibus hujusmodi fcripture & SS. PP, te-

ftimoniis diftributio accommoda firfacienda

lo i

E

prout vult D. Profper.

Inflabis, Etiam ex fuppofitione confe-

R&

quente peccati pracedentis, datur cuivis gra-

Jv dun

tia interior fufficiens ; ergo N.S. Prob. agf

tirj itdm

ui vult ferió finem, vult etiam media a

lrl

finem fufficientia & requifita, atqui DEUS

ferió vult omnibus etiam peccatoribus falu-

r illn

tem üt finem, ad quem auxilia fufficientia

[.W Ti [

funt media requifita, ergo. . Quod declara-

Wrin]

E

Dd

rur magis in medico, qui certe non ferió in-

-

[

tendit fanationem infirmi, fi füfficientia &

reiea

neceffaria ei non fuppeditat medicamenta.

EM

w. 1. retorq. contra Moliziflas qui vult ferió

*ï'«'mïe Qn

finem, vult etiam media ad finem , atqui à

L'mc.iö m

finem falutis noftrz defacto eonfequencum

Alty T«

gratia exigitur non utcunque fufficiens, J

"t im*eteï

ut congrua, ergo fi DEUS ferió veliromnt-

Wotide

bus falutem , debet omnes in eis ponere cir-

RY flqï

cum-

if

Anompibus (]. M.-) eosferatur. 987

pplicre r

cumftantiis, in quibus pratia eis fiat congrua.

*

Al CUA

Item, me

dicus non ferió vult fanitatem in-

ones, ln

firmo , cui non congrua füppeditat medica-

ern f at

menta, ergo nec ferió DEUS volet falutem

umine at

omnibus, nifi omnibus gratiam non utcun*

que füfficientem , íed etiam ut congruam

T

L omni »

praparet, quz certé ficut nimium , ita nihil

mon Qs

probant. Undeizforma difl. maj. Quiferió

; fünr d

vult finem voluntate confequente abfolutà

& efficaci; vult etiam efficaciter media neces-

m qup

z &

faria conc, qui vult finem voluntate folüm

oda f

Antecedente, inefficaci & fecundüm quid neg.

Vel aliter qui vult finem, vult etiam media

vt

per fe & objectivé conc; peraecidens & fub-

je&tivé dum fubje&um fe his mediis volun-

btur CUiU;S

n

[

"

-",

fN S frü

tarié indignum reddirt neg.

l

jum 1

Urgebis. Hewc voluntas antecedens vi-

detur eff2 mer? flerilis, nec ex vi illiusveri -

qgill

CAEOTI

toriis

ficaretur illud Iüiz : 944 debui ultra fa-

eere vigea mea ce un feci, ergo fruftra affe-

ia f

llOd «

ritur. Pro£.azt. Voluntas quz nullum fortitur

effe&um,eft fterilis atqui 1lla voluntas nullum

fortitur effe&tum , ergo. w. d/f/. mz. Nul-

fofres

vfncet!

lum forütur effe&tum ex fuppofitione con-

medl» Ij

fequente conc; abfoluté neg. ]uftó quippe

qm VUH

judició przparatis à generali voluntate DET

gm !

falutis remediíis fpoliant quandoque peccato-

) n&qup v

rem inveterata peccara, dum proprià culpà

1

fiot

J

hzc acciderunt, Nec fterilis eft illa DEIvo-

Ü r2

"a

luntas; fiquidem univerfim abundantiffima

;p

FaA

per

88

E7

De gratia (J.M.]) fefficiente.

dns earenu

per Chritum praparet remedia ; etfi .hwc

Ierà nece

fubje&to in poenam irmpietatis quandoque

fitte aQ

non applicentur, ubi falvam omnino manet,

DEUM ultra facere non debuiffe , ficut me-

At erpo,

( erpolit 1

dicus, dum infirmi abundantiffima fanitatis

técuperande remedia fibi prafcripta re-

hpemm p

!TOt0 21

fpuunt, eos relinquens utique ultra facere

non debuit.

p, n

Szæpemrgeä. DEUS voluntate conft-

Mi d

Ó

j Briüre j

quente confert omnibus peccatoribus auxi-

lia fufficientia ; ergo hzc eriam fübjedo

|

OFT

LR

applicantur. Pro£. aztec.. Dum urget pre-

ceptum, DEUS voluntate confequente vult

o d.

Aittyy, )

illud impleri, ergo etiam voluntate conte-

quente confert auxilia fufficientia ad illud

dHb &

Vilidcupfi

implendum , impoffibilia namque DEUS

&. DEUM nullatenus prz-

Il tlarius

non przcipit.

cipere impoffibilia , nifi fors de impoflibili-

[ edonfi

V& lr in

tate confequente loquaris, qua à culpanon

Bol ,

excufat.

Fel diff. comfequeus. Evgo etiam

Faf qmi

voluntate confequente confert auxilia füffi-

cientia, nili eorum denegatio fir voluntaria

a y

X-

Hlm phn& ]

in caufà conc, fi ita fit voluntaria neg.

plicatio pervia eft ex dictis.

T ts

UM

Replicabis. $Y DEUS neget auxilium

T 1

fufficiens tempore, quo urget preceptum»

I

nequit peccatum in fe ipfo effe imputabile

e

9

Ti hUiC n

peccatori ; atqui fequela rejicitur ,

MU

etiam id, unde hoc fequitur. z.

j

j*

AUL MA

Fs v

z

"hoomuibus C). M. . eozferatur? 89

f

edia , l.

actus eatenus eft imputabilis , quatenus eft.

tis quity

liber à neceffitate,; atqui negató auxilió fuffi-.

omnin m

ciente actus nec eft liber in fe, nec à neces-

uiffe, lr

fitate, erpo. — Cozfrr;z. Ex D. Auguttino, qui

illima r

in expofir. in Epift. ad Rom. de Pharaone

af

in paenam precedentíum peccatorum obdu-

i um t

rato ait: JVoz ergo boc il pmputatur im cul-

pam , quàd tunc uom obtempermuerit , féd

üntute d

quia dignum [e prabuit , cui cor obdurare-

tur priore infidelitate. w. difl.mim. Ne-

atoribus )

m fb

gató auxilió fufficient? a&us non eft liber à

néceffitate. confequente conc, à neceílitate

um urpetp

abfoluta & involuntaria neog. Parifer diff.

nequeatt

Alterum. — Non eft liber in fe à fe conc, non

Jontite 0f

eft liber & impurtabilis in fe libertate deri-

ientit 41

vatààcaufà priüs libere pofira neg. — 77/ ad-

sgr

buc clariis. Non eftliberinfeprzfcinden-

yliem

do à caufa priüs voluntarié pofita conc, non

je impd li

eft liber in fe dependenter à caufa priàs

z ial

pofia neg. latiàs de hoc epi tractans de

l?

peccato omiffionis. — 44 cozfirm. ex D. At-

1 guxi[m L

^

£uflivo w. D. Auguftinum non velle, qua-

fivo

]u

fiibi plan& non peccárir Pharao, fed id fo-

n

làm intendit, quàd inobedienria pro illo

tempore; quó abfunt auxilia fufficientia ob-

qui/

f

durato, pracisé quidem vi hujus denega-

?

,

tionis non imputatur in culpam, nifi ip(e-

met huic negationi caufam dediffer.

uód

fe im

»

jatüro

autem adhuc (tante tali denegationepropter

j

noxas precedentes faéta.peccata adhuc in

,

3

cm.

At

d m gmiin q.M.J) th]jicimfe.

spilitatem |

culpam imputentur , ipfemet in variis locis

docet, fatetürque de fe ipfo induratus Pha.

im, 13 n

ufrt; f n

rao poft tot plagas nolens dimittere popu-

fineis, fed.

l;im: Peccmt etiAm numc.

ht euxiia f

Dublic. D. Auguftinus in Pf. or. fcri-

& contm il

bir: &i Sathanas lequeretur , ci DEUS ta-

ceret, haberes, uude te exeufares. — . Nom ces-

LU

fettuam quo

t Satbanas uadere malum [ed mec DEUS

&U arnor.

ce[fat. admonere bouum ,. ergo D. Augufti-

nfündis r

nus videtur docere, quód negató auxilió

fu Bicieni] quis excufetur à peccato , unde

Tott pf

illdlsl

etiam D. Thomas fupplem. q. 98. a. 6. ad 3.

entas 514404: vide-

tigtut,

ait: Totym demeritum Jéqu

tem 1 quæ d

tur ad primam culpam pertimere. W. ex-

^.

&L primo,

tum D.

Auguftini non convincere loque-

Velat d

lam internam , fed pro eo fufficit loquela

li J mpen

externa per cE

eaturas,; per lumen naturale,

&t d foff

gém, per minas & pro

miffa &c. quz;

per le

bus adfint, non omnis abeft lo-

Vnen Q

'

cüm omni

Ti

quela DEL — Aliam explicarionem dedi fü-

Ü Denm

pra.

D. Thomas non eft contra nos; quia

dum prima culpa r

adicaliter & originaliter

D &teþ'x(

adhuc

F x PT

fundat demeritum fequentis culpz,

manet culpas fübfequentes in fe formaliter

] tll betr

TEl n

effe impurabiles.

z

Pl'dis ttim

qriplic. Juftus tepidé vivens , dum

l[ilm [77

tentatur , vel habet auxilium fufficiens à

N dUbim

tentationem. vincendam vel non? $; batet,

biler.n

e.xigo ficut DEUS jufto ob fuam culpa

tepi-

"A omnibus (J.M.].) cozferatur? . 9t

f

et in vt

tepiditatem non fubtrahit gratiam fufficien-

) ingiumms Ó

tem , ita nec in mortali conílitutis eam

dimi

li

auffert ; /7 zoz babet , ergo non folüm ob-

e

u

ftinatis, fed & juftis DEUS quandoque auf-

fert auxilia fufficientia contra hactenus dicta,

i g

& contra illud vuleare: DEUS zezzizem de-

V) (;)*'DEUSA

[yg, i

Jérit , miff prius deferatur ab illo. — . pra-

terquam quód inter objectum odii & obje-

, f m

&um amoris lata fit difparitas ; zz//zper vel

90 D.

confundis gratiam füfficientem cum efficaci

negit auri1

prout fuptà notavi, quatenus przter eam

peccitos hu

lN

nihil aliud ad a&twalem tentationis victoriam

q

í

exigitur, vel intelligis Thomifticé füfficien-

vi al

tem , quz dat potentiam przcise & vires in

'WW' Mi

actu primo. 57 zdzz , càüm juftus gratiam

vinsre if

velut radicem vitz füpernaturalis cum habi -

ff

hl

j

tibus füpernaturalibus infufis in fe habear ,

ymen n

?-,

nec ei füfficiens poffe negandum eft, ficur

)mfln

ü

4

tamen ex oppofita ratione negatur peccato-

)mfliS l

,

ri in mortalibus obflinato; Szauw£em rgun,

p

in poenam przfümptionis, neglectz oratio-

nts nf

nis, &tepidiratis quandoque auxilium actua-

le efficax ad vincendam tentationem etiam

alpo^

juftis fubtrahi affero , aliàs quippe juftus la-

fel

beretur nunquam, dum tamen de juftis te-

pidis tritum illud habetur: Tepidorzze ze-

1yet ) "',"

diciza mon e[f uiff grarvis raina. . Caterüm

ne dubium füperfit; quisnam fit

J* ^

r

(

P

Genui-

92 Degratia (J.M.J) ifficiente.

at

tore nihil

Genuinus illius axiomatis fen-

tpolterits

fus :

Paglo (

DEUS neminem deferit ,. mifi priüs

V Henria

defératur ab ilfo.

tte um p

. lp d

Efpondet Alvarez L. 7. difput 58. illud

R.

applicando ad juftificatos per gratiam

, fs pogt

t fempi

habitualem, quos DEUS non deferit auffe-

Til um

rendo ab eis gratiam habitualem, nifi priüs

deferatur ab homine per peccatum mortale,

Itf (peten

o df

fi autem aliundé jam homo in peccato mor-

ittls DEU

tali vel actuali vel originali conftitutus fit;

aut inftante przcepto füfficientia, queis con-

1 .mece«

gutmsq

verti poffet , refpuat auxilia, jufté deferi

plifeu i

poteft, quatenus DEUS ei in poenam prz-

tone praf

cedentis peccati denepat auxilium efhicax;

MULITT

etfi liberaliter impertiatur auxilium fuffi-

Ws Diyi

ciens. JVer dícas : Prius eft, quód DEUS

neget auxilium eflicax , quàm quód homo

m Q

TOR r

apponat impedimentum fimili auxilio , fi

u fEm

enim DEUS dediffet auxilium efücax a

; Rm, T

converfionem, non appofuiífet homo novo

Mm a

füo peccato

impedimentum

pratiae efficaci.

l(s

lil

Nam x. dif

. Aut. Prius eft, quód DEUS

deneget aux

iium efficax ; prout carentia

Titg )

A

Wt

hij

auxili fe habet üt fimplex negatio; conc

QU

m

prout carentia auxilii eft. privatio & poen2

ii

peccati; neg. Sub hac quippe diverfa ra-

tione

j

n omnibus (]. M..) eouferatur? 93

at

tione nihil obeft, quó minüs idem fit prius

ac pofterius.

Pauló aliter exponit prafatum axioma

E

N. Henricus & meo videri clariüs ; licét

in re cum priori conveniar ; nam duplicem

diftinguit defertionem : -«/ferz ef& iz bo-

i l

"um , prout DEUS non raró juftos ad mo-

y per gt

dicum tempus deferir, ut pott lapfam hu-

defert i

miliati cum timore & tremore ardentiüs

a, nil p

füam operentur falutem ; ac proinde hzc

arum motiá

defertio eft effe&tus pradefltinationis , 2z4-

ecca

zeuus DEUS eis ipfz peccata bóc enodó ii bo-

onflituud

"um proficere facit , prout loquitur D. Au-

j;; quit

n

M

guftinus de corrept. & grat. cap. 9. exem-

NI

plificans in Davide,

Igitur de hac defer-

p

üone prafatum. axioma non procedir, fed

dium &i

de defértione iz. malum , & quidem deter-

tionis Divinz hóc modó confideratz fenfus

yilum P

a

noneít, quafi DEUS juftos nunquam de-

l Uöd hm

ferat per gratiz efficacis fübtra&tionem ; quia

jj d

fi hec femper adeffet , jufti nunquam pec-

carent , nec etiam fenfus eft, quóàd juítos

T

ff

: hom

nunquam deferat per (übtractionem gratize

Vitii n

füfficientis, quia ad intentum prafati axio-

lj

matis parum confert, reftat ergo ; ut de

gt o

ratia habituali axioma procedat, quód

patl0)

EUS nunquam juftos deferat per gratix

Til Ü

habitualis fübtractionem » nifi priüs defera-

; d

n

tur.ab eis per peccatum mortale ; aut tan-

. dem

E7

94 Degratia (J. M.J.) fufficiente.

dem fi de fübtractione fecundàm quid in- sitírgue 1

telligarur, fenfüm hunc facit , quód DE-

httudra,

Canens VIT

US nunquam juftos deferat fecundàüm quid

per gratiz actualis fübtraé£tionem , nifi DE-

Milnt ex f

UM deferant fecundüm

Wif 17 h/)

veniale.

qu;d per peccatum

1 of ha

t anmy

!

d

hs

ARTICULUS IV.

u)!(

f in!

Iridinig

- De gratia efficaci.

um vig,

D aquas contradictionis delabor, de

ith ff

quibus fchole Principes, & eximia

ïjl:æ d W

A

At Nl

"Iheologiz Lumina longzvum agi-

tant jurgium intelle&tüs, dum aquas Aqui-

Wl m

Cetum d

naticas de pratia ab intrinfeco efficaci expo-

fitas Moliniftz üt nimis amaras , Thomiftz

AU fenten

RUT

üt fatis dulces venditant; quia autem de gu-

ftibus non eft difpurandum , nec ego hic;

Jütttyum f

!d Y

utpote decretum Pauli V. pra oculis habens;

difpurabo , fed his intin&tum aquis calamum

T d :

ad nihil , nifi ad. delineandam fimpliciter

CY

do&trinz "Thomiftice fammam applicabo;

hdu

l ü'lem, ;

precipué quia hac controveríia tot annís

coram Purpuratis Patribus ; fammóque Ec-

r

I

clefis Capite Valentiam inter & '"Thomam

Sly Quf

de Lemos agitata utrique parti & Tripode

-Dirag[

i

Pauli V. probabilitatém reliquit, &, üt lo-

quitur IN. Paulus Salmanticenfium compen-

diator ;. £«c smateria adbuc iufoluta manet ,

vViat-

n omnibus (].M.].) comferatur? 95

ii

videtitraue. tamtim revelanda . in futwh

diüm qii

beatitudine,

it; ii ]i

uidquid proinde fit; quod

Clemens VIII. prout refert L. Azzzffzius

ecundingi

nem; 1i ll

Leblanc ex ferinis , tabularii, aliisque do-

cumentis in hiftorta Comgregationum de au-

| per pebt

xiliis , poít habitas coram fe ab apno 1602.

usque ad annum 16:6. difputationes trigin-

J

ta feptem, in fententiam quidem Thomifta-

rum inclinàrit; fed morte praventus priüs

4?!.

ultimam vitz, quàm decifionis lineam du-

xerit, füfficir; quód aliundé aquz "Thomi-

delibr; t

ic& circa pratiam ab intrinfeco éfficacem

a, (

fale Apoftolico Ceeleftini I. Gelafii; Joan-

npayun £

»

li

nis II. & novitfim? Benedicti XIIL. per de-

n aqui 4

cretum Apoftolicum ^nno 1724. emana-

eficid *

I

j

il

tum, fententiz Thomiftice non tam . com-

$)

mendativum ; quàm pro ea tradenda ad.

autem

g

hortativum fàtis conditz fint

» eásque poft

(

c()g Yi

Paulum V. Alexander VII.

in fuo Brevi

CUU ]i

y

omz dato 29, Julii Anno 1663. appeller

wg Cälüm

D

finiores, Sanzífunt ergo aque Thomifti-

1 flmph

cz de pratia ab intrinfeco efficaci usque in

]gplaq

Jicu

lancdiem , nec unquam in eis fuit mors,

TL

neque fterilitas ; Porro ad has ipfo defonte

m

meliüs guítandas prefentem Articulum in

Thug

Paragraphos fecabo ; Unde fit

n THF[(M

:M/

nd

/;;[,W'l

lh

£

D

96

De gratia (. M.J-) efficaci.

I

d ritieno

asdteffn

JDeclarantur præ;.zat;ma'a ad flatum

&unicty &il

ualliomds,

(C)Uares r. An detur gratia actualis effi-

Qus iif no

Aitlbntque

MO cax? w.affirm. Eam quippe loquun-

timre fpec

tur PP. & concilia contra Pelagium , fuffra-

gante Scripturá S. ,.juxra quam gratia datur,

ii d

Xutm al

qua fAacit »

ut in praceptis ambulemus, Eze-

fültquam

chiel, 36.; .

uá DEUS in mobis operatur vel-

ts

Je c pe

rficere, ad Philipp. 2. ; quam gra

D

de D. Fhomas vocat gratiam actio-

ERUTENIS

tiam proin

0 d

pis, quatenus non folüm dat pofle ;

W

etiam velle; quod poffutnus.

t at

4&F€5 2.

uid fit gratia a&tualis effr-

n

tonf

il

P

cax? E. cum D. Au.uft, L. de pratia Chrifi

khionei

eft adjutoriwm , quà aliquid fit , vel prout

loquitur C

oncil. Arauf. Can. 9. quó quotit

W témane

operAmaur ,

DEILS in uobis atque unobucum,

[l

vt

ut oper

emur , operatur , feuc ariüs : eff gra-

27272

joxis, qua infallibilirer infert actum

IT

velfuumeffe&tum , ficque tanquam efficiens

Sisitding

"Qu

difcernitur à gratia fufficiente, que quidem

ls Q&(umg

effe&um habere poteft , reipía ramen non

confequitur,

þonm&m

44Y05$ 3.

[ iIl 'm

Quotuplexfit gratia efficax ?

TIout fry

p. Quód fic

ut auxilia efficacia multiplicari

numero indu

bitatum eft, ita lis fit de nomi-

Ttit; «

ne, an etiam differant fpecie , ego juüdico

Anen eft

"m |

effe diftinguendum ; vel enim confiderarur

ipfà

lm'ms c

qja,

De gratia (J. M.].) efficaai.

97

ipfa gratiee notio przcise & formaliter quate-

i ad fl

nus eítefficax dans ipfum agere; & fic erit fpe-

Cie unica; &illi diverfi modi, diverfiqué actus;

ia du d

quos elicit; non nifi materialiter fe habebunt,

Convenientque omnia auxilia fub hac commu-

yipy hyt.

ni ratione fpecifica oppofita gratize fütficienti;

lum 1

fcilicet quód dent efficaciter ipfüm effe&tum.

m otuds

hum E

Si autem auxilia efficacia velut principia acti-

va & tanquam diftindi motus comparentür

7 opemturw

ad diverfosa&tus v. g. fidei, fpei;charitátis &c;

, QUE

tanquam ad terminos diveríos, etiam aliquo

toratumd

modo dici poffunt fpecificà inter fe diverfà;

i pl*

prout prztendit Alvarez difpur. $4.

9. 4. In quonam hac efficacia grarie

.tia nc'hm]äs;?

confiftar? gez Janfenius eam confiftere in de-

epnüi o

le&atione victrice, quatenus poftlapfum Adae

jn m

non remanet perfecta indifferentia, fed homo

u

$1

velut delectationis mancipium dum malus eft,

1 n

o

fuà voluptare in fcelera trahitur, dum bonus

;

hss

eft à dele&atione gratie neceffarib ad pios

r i Cf[f"'.:'

a&tusinclinatur ; Aft hic errorabfurdus eft,ni-

j

Vquamie»

hil quippe abfurdius , quàm efficaciam gra-

UA

ti& defumere ex infirmitate per peccatum

Ya t

contra&ta; szde 4/i; reponunt efficaciam gra-

hl

QU

tie in pia affectione à DEO infpirata, qua

r

prout fortior efttentatione; efficacitet eam

j m

u

vincit; aft nec hi fatisfaciunt, nam infpiratio

j;li/

femen eft duntaxat boni actüs, hinc ut ifte in

[

dl

effe&um tranfear, infüper alia adhuc exigitur

T

(^" ïP[ä

virtus cooperans, ficut enim femina vegetif-

1ma

.98

De gratia (J. M.J.) effcaci.

hg

fima ob defe&us fubortos fructu carent;. &

EE

econtrà lanquidiora, aliis adjuta fomentis fru-

j Tritis

&ificant, ita debilior infpiratio; fi aliis preefi-

titetcl

diis juvetur, non raró effectum obtinet, in-

n de f

fpiratio autem fortior ex inítabilitate mentis

n qu

& aliis caufis effectu fruftratur. — [ porro

tnajm i

conílituunt efficaciam gratiee in multitudine

Hfand

auxiliorum , queis DEUS volens hominem

Dföac?u [

convertere vel ad opus virtutis promovere,

UR

tam multipliciter excitat, donec conrumacem

Vn:'g:lfz

expugnet voluntatem; Aft hi in refponfione

At p

ponunt, quod eft in queftione, etfi enim hec

V Qul

auxiliorum colle&tio non negetur, cur tamen

i hat

intertot auxilia; quorum plura fruftrantur;

V od

unurm pre alio fit efficax, füb judice lis eft.

AMlina ve

Alii praterea efficaciam gratie collocant in

m

caufalitate morali; quatenus DEUS nos per

Ufcjente

moralia motiva ad bonum allicit; prout ( /erba

Qu effe

wnt D. Augu[lini) paítor ovem oftensó ra-

Ws

1nó trahit ; Aít nec hic fifto, fed plus ultra pre-

ERN

ter motiones morales aliam intrinfecam gra-

Qdf

tize efficaciam exigo ; ac proinde cu NN.

t Q

Aalmant. ef Thbonmi[lis comm. efticaciam gra-

um

tie explico in infallibilitate virtutis & cauia-

anüamm

liratis, quee fit ipfamet entitas gratiee ab intrin-

TU5 Qu

feco efficax, vel; prout alii loquuntur, pre-

moic'n

motio phyfica dimmanans à decreto DEI tan-

Taitn Q

qua

mejus effectus. Ceeterum

m q

$. Qualiter fententia "Thomiftarum

Woea.

caciam gratiae differat ab aliis fe

nten.

cif'ca fï;ü

[

! nf

(f

De gratia (J. M.]) qficac.

99

u cuen;

tiis? m.id aptiffime declarari inobvio exem-

a fomensft

plo: TZriws v g. diu peccatís intricatus ac-

o f disg

cedit ecclefizom, fubitóque auditó zeloff Concio-

um Obnayy

nateris de [erió agenda pemitentia férmane

abilitie m

)

l

j

internó efüucaciter excitatur Ac movetur 4

u dli n

confen]um iu[piratiomi defatlo preflandum,

n m

ad deteflanda peccata, reconciliationem cum

Yens horir

DEO atfu confequesdam, igitur circa hunc

[j prom

cafum

oD

V'alquez, cenfet efficaciam pratiee confi-

in pe(pqmïr/:

flere in gratia füfficiente antecedenrer ad effe-

&um collatanon quomodocunque, fed prout

, etfenmi

Tury car t

haec eft attemperata fecundüm circumftantias

n fnlisi

& condinonem loci, temporis, perfonas &c.

j jde li

AMolina veró cum fuis efficaciam pratiee aut

g culoati

ponit in ipfo effe&tu, aut pratiam efficacem à

DEUS if

fufficienre non diftinguit n recto, fedin hoc;

ppn

u J

quód efficax conferatur in circumflantiis , in

, di

V

o

m

quibus previderur confenfus Titii liberé &

pl

certó füturus; unde Moliniftee & RR.in tribus

gratize efficaciam conftituunt, pr;zz2 in ipfa

xintoft

ian

entitate oratie, quà DEUS cor pulfàt interius

urpulfantiaperiat. 2doin congruitate circum-

fíian

niis

ftantiarum naturalium ipfius fubjecti, quate-

nus gratia füfficiens fübje&to in his vel hujus-

j äbrf'

modi circumftantiis: conflituto eonfertur,

m

nam goratia, aiunt, refpectu unius, qui habet

A

talem complexionem, indolem, vel minorá

peccata & tentationes eftconprua; ubi tamen

Tho

]i

j

H

ut du-

non eft congrua *reiþ;&u alterius; qui a

lb auh"

2

riore

100 De gth (.M.]) efficaci.

D!g

riore indole, gravioribüs tentationibüs, aut

pitium m

mris ef,

'aliis circurftantiis praoccupatus eft; quin

D

imo gratia eidem collata pro tali teipore &

circumftantiis eft congrua & efficax; qua in

pretez lod

alis circumflantiis donata evadit inefficax.

ipet effa

lnte vituti

3tió inícientia media; quà DEUS prarcit, an-

te decretum efficax convertendi hominem;

db if

ita motionem gratie huic vel illi homini in

phyío 1]

ttico jnfe

talibus circumítantiis fore congruam; ut; f

illa conferatur, certó fit confeníus fecuturus;

&nnc god

]

indl

econtra fiinaliis circumftantiis gratia vel huic

vel alteri homini conferatur, eum DEO vo-

canti non confenfurum, unde dum DEUS

Mjhily

-hominem efficaciter convertereintendit, tunc

eó tempore & modó vocat, quó fcit eum con-

fenfurum, & hac ratione ; inquiunt, vocatio

Wllflb;*

eít efficax, non quafi ex fe haberet effectum

E

T0Y Cf

infillibilem, fed inquantum fübeft prafare

Ícientize medice; & ideo etiam afferunt; gra-

Y à

It

tiam efficacem effe majoremin ratione bene-

ficii, quàm fir füfficiens, non ratione majoris

Rn

t

virtutis, fed quia benefice à DEO confertur

i

n

opportuniiis, & aliquid continet, quó infalli-

Wt

hi

R l*aliS 1

biliter obtinetur effe&us non quidem infalli-

bilitate caufalitatis fed prafcientia.

Ul.fem) UK&J

P;W h()m?

Scotus. Cum füis refundit efficaciam gra-

tiz in decretum DEI ab intrinfeco efficax,

Wa

hi,

quatenus, üt loquuntur INN. Salmánt, per

quandam íympathiam & imperiurh mora'e

Ri $.

inovet caufas ereatas ad agendum,; quod 1m-

iym

7

impe-

fuui

De gratia (J. M.J.) efficacz;

IOI

ationibis

imperium motio quadam non phyfica fed

a d qi

moralis eft. Thom:ffe econtra etfi decretum

ab intrinfeco efficax non excludarit ; attamen

tl npord

fie; z

preter illud & preter motiones morales in-

adit ii

fuper efficaciam gratiee collocant in infallibi-

oprelct.t

litate virtutis & caufalitatis,quze fit;prout mox

li honins

dixi, ipfamet entitas pratie, feu preemotio

iliomin :

phyfica à DEI decreto defcendens & abin-

trinfeco inferens aCtum feu effectum. Porro

Tridnt; If

ad hunc nodum Gordium debité diffolven-

us fecutun

Ti vd hu

dum 'e&

m DEO w

$. IT

lm DEU

Refolvit s d

1

ff

juend

fficultas pracipua circa ef-

caciam gratia.

Yitenmar

R

Efolutio: Gratia efficax non efttalis præ.cisä

TU T

ex effe&tu, z vult Medina, nec exopera-

at fl

tione creaturee prout hsc intelligirur priüs

dl præfä[!

procedere à DEO quàm à caufà 2da Z pra-

(f T

tendit Lorca; nec ex illacongruitate cireum-

qtionel

flantiarum, per ícientiam mediam praevifa;

jre n

prout. Allegat l'asquez. €g RR. nec ex folo

) cu

Jj

DEI decreto extrinfeco; promt placet [coto,

d

lu(.J

fed eft talis per intrinfecam & phyficam vir-

(em ii

tutem; quà DEUS infallibiliter movet & ap-

b

plicat hominem ad operationem. J£4 cozz-

(id

enunis Thomifl arum.

X

^

Prob. rma pars contra Molinam ex fcri-

ii

r,hf

ptura $.xon efl voleutis meque currentis , [ed

mifereutis Dei, qui Ezech.c. 36. ait : faeiem

jl

3

u

qL

h

PC

to2»

Degratia (. M.J) effcae.

Deg

m Dioii

st 22 praceptismeis ambuletis,atquifi DEUS

1 D) Thor

facit ut faciamus, hoc auxilium non habet ef;

it

ficaciam à noftro confenfü & effe&tu, ergo.

üsyour

trefss do

i

Prob.snmiz. Auxilium quod ordine caufálitatis

pracedir effe&tum, non habet efficaciam ab

tt fujeti

effe&tu, atqui prefatumauxilium quó DEUS

Miuermd

B.

facit, ut faciamus, pracedir caufalitate no-

ftrum confenfum ficut quavis applicatio cau-

tel f pr

dpends;

fie ad agendum, ergo. Suffragatur Concil.

Milevitanurm can. 4. & cumn eo D. Auguíftinus

Ro r

f od

L. de prat. & lib.arb.c.16. & 17. docens, quód

hinneo.

DEUS fuá gratia, ut velimus, frue mobis ope-

retur,atqui, ut velimus; fine nobis non ope-

& iy]

Thtecofli

ratur, nifi efficacia gratiae antecedat ordine

caufalitatis noftram operationem, fiquidem

A

inis &«

DEUS (uo concurfu fimultaneo nihil //ze zo-

frtéfeg

bis, fed duntaxat zobifcuse operetur , ergo.

Plura fimilia habet diverfis in locis ita ut Del-

g depel

p d

larminus £. r. de gratiz cf» lib. arb. c. 12 tot

preclara Auguftini teflimonia ponderans hoc

iaf

tcundi

ferat judicium : przma opinio ef] eorum, qui

gratiam cfficacem conflituunt im. affen[n 18

Cf

cooperatione humanay ita ut dicaturgralia

Vem i

COf

efficax quia fortitur effe&uss, 9 ideo ortitur

efe&um, quia voluut as humnama cooperatur 3

& nfe

J5 nanq

ztaque exilimamt bi autbores im potefate

bomáinis effe, ut gratiam faciat eficacem,que

H D

Ali4s ex fe monm e[fet nif£ fufliciens. — Hac opt-

"of

1156 omntio aliena of a feztentia Augu[iimi,

M prior

&5 quantum exifiimo, à fententia fcriptura-

il

Tl

-

193

De gratia. . M.]) efficaci.

frai

t

vum Divinarum. Preplacet proinde fenten-

tia D.'Thomee qui hic q. 1 i.a. 4. differentiam

nonhdtd

dans, cur gratiain uno fit efficax, in altero non;

efdn,en

eX|

reís& docet, »on polfe eam defumi ex par-

nectlta

P

£e. fubjetii feu bominis fed ex parte DEL qui

efiecim 2

nqu DO

diver[mode fue gratia doma di[penjat.

Prob. 2. rat. Nihil fecundüm idem po-

fitate n

teft effe prius & pofterius, dependens & in-

»ph'caa'o at

dependens, atqui fi gratia habet efficaciam ab

tür Cond

effedtu & confenfu noftro, fecundüm idem

Augulins

oceUSaQUö

foret dependens & independens, prior & po-

flerior, ergo gratianon fortitur efficaciam ab

g

effeQu. €Miz.Prob. Oqmnis caufà eft

rior prio-

jp 100 (*

ritate caufalitatis & independensà

&

uoec

e&u,

o ord

atqui pratia efficax eft caufa effe&tüs feu con-

; lii

fensüs & converfionis in peccatore; ergo

lil at

prout efficax effet prior confenfu; Quia autem.

eu em

omne dependens pofterius eft illó à quo de-

gimube

pendet, idcirco fi efficacia gratice dependeret

p.V

à confenfu, etiam hocipfo effetilló pofterior,

ylerit

& fecundüm idem foret prior & poflerior.

um !

Corfir;m. Wfficax gratia import?; infalli-

| /ZWW

bilem fui cum a&tu connexionem,; atqui talis

j

conneXio competit cfficaci gratize pro priori

in[n

ad confenfum, ergo füam efficaciam nullate-

"ml

)

h

nus nancifcitur ab éffe£tu & confenfu. . 7Mim.

J

/

1

j

)

Prob. Profata connexio dimmanatab efficaci

TA

intentione hominem convertendi, atqui ha

J

/

h

eft prior, ergo.

Mi

2da pars contra Lorcasm. Eodem proba-

i

H

4

tur

[

104

De gratia (]. M.].) efficaei,

Dr qr

tur ex capite principiumquippe & caufane- wfilmi

queunt effe idem realiter cum fuo effeu &

r rrgi; ii

principiato, atqui gratia efficax eft principium

Winabit il

& caufanoftrz operationis & confensüs, ergo

Á virtute

nequit effe ipfà operatio feu confenfus prout

tyi attemp:

concipitur à DEO procedens.

montiarun

Tertia par« comira F. asquez;eg RR. prob.

Todrerfri

r. ex D. Auguít. cujus authoritss à Conciliis

yaceni

approbata & à Clemente VIII. pro fequela

trási m

omnibus propofita magnum hic pondus ha-

pf

bet, docet autem L. de correct. & grat. c. 8.

utte r

ita: gratia eflicax non ex[pectat circumfhan-

Wt m

WA C, Attemperationesm bumana lolunta-

Pa

tir,

ed bancftbi fabj.cit, 0j attemper at, quia

lm

€ bis, qui faciunt, qua uom "vult, facit ipfe

;

Qinen i

qua vult, i voluntas humana uon liberta-

il

te confequitur gratiam, [ed gratia potiur

Tedi v

libertatez ; fübditmox exemplum Pauli eà

tingtign

tempore converfi, quó minime erat difpofi-

|rofonr

tus, eamque converfionem foli gratie adcri-

Fl

bit; z de c&lo vocaretur Q9 tam magnua &

Rsl

efficacr[fima "vocatione converteretur, grAHA

DET erAt fola, hinc epift, 107. ad Vital con-

Uf

RUT

cludit: Dzviza qratia accommodat effetlum,

RLT

"N

chit ex nolentibus volentes, «eque ex[pettat

"lb qu

Ominum "veoluntates.

Concordat cum Do-

€ore Cherubico An

Ti

gelicus fuper verba Apo-

u

ftoli ad Hebr.13.

DEUS Aautem pacir apret

7U0$ i2 omni bomo &c.

QC&X, W

Ita fcribens ^ So/us

DEUS interius aptat voluutatem, qui olus

Ra

[ote,

(

De graiia (J. M. J.) efficaci.

tog-

pe& ul

poteft ilam immutare juxta id proverb. 21.

fto du

cor regis in manu DEIL, quocunque voluerit,

d pnnpr

incdinabit illud. Exhis f/Abfurno - nulla caufa

fuam virtutem & efficaciam habet ab effectu,

Xensis qu

nfenfus p

atqui attemperatio fubjecti, convenientia cir-

cumflantiarum per fcientiam mediam,üt vo-

st n

lunt adverfarii; praeviía, eft effectus pratiee ef-

ss à Conc

ficacis, hec enim azferre cor durum, prabere

cor docile, ommia operari ím mobis, &c. ÀS.

, profque

pondis l

fcriptura afferitur, ergo gratia efficax ex con-

gruitate & attemperatione fubjecti non forti-

&gui c.]

lr cum|idt

tur efficaciam.

st Voluit

Prob. 2. rat. Efficax gratia importat in-

'mpfmt,quii

fallibilem fuüi cum confenfu hominis conjun-

&tionem, üt fatentur Adverfarii, vel ereo hec

jj f il

T

infallibilis conjunctio habetur ex vi fcientize

rati j

mediz vel ex ipfà entitate gratize, vel ex de-

Pal

terminatione voluntatis creatz in his vel illis

ax dj

circumflantiis pravifa, atqui neutrum affere-

ais u

re poffunt Adverfarii,ergo. Miz. Pro^. Im-

p

primis haec infallibilis conjun&ctio non habe-

tur vj /cicntia smedi2, cüm hzc fit mere fpe-

Tif grllll

M

culativa; nihil ponensin obje&o,fed illud pra-

upponens, zec ex ipfa emtitate gratie, quia

!ztejffafff

Jt CXn

J

aliàs in quibuscunque circumftantiis hec in-

trinfeca vis pratize confenfum impetraret, fic-

hr a

venid

que gratia ab intrinfeco ex natura fua foret

jl

efficax, quod adveríarii negant; sec ex pro-

TA

[5

V

pria determinatione voluntatis crenta, tum

ni

il

quia gratiam praecisé efficacem dicereab effe-

/

t/

7)

P

j

u

xo6'

De gratia (J. M.].-) efficaci.

Dr g

£tu & confenfu voluntatis noftre eft incidere

dicicem r«

li atbi

in Molinam, quem moximpugnavi, tum quia

idipfumin quarftione efl;cur in talibus vel tali-

(uarta

bus circumftantiis hic potius quàm illepreevi-

üexfe eff

deatur fe ad. confenfum determinaturus, &

tf p

cum gratia de fe juxtaAdverfarios mere fuffici-

CR eju n

ente &indifferente actum infallibiliter conjun-

feco. At

£turus, ergo in predicta attemperatione cir-

I ODeremr

cumítantiarum per fcientiam mediam; üt vo-

l determing

lunt RR. previfa non falvatur efficacia gratiee.

r.-squitmlligi

Cenfirm. Si gratia non eft efficax ex fe

t Mi

ab intrinfeco, fed dependenter à (cientia me-

E poyi

dia, poteft dari cafus faltem abfoluté loquen-

(&CO dj

do, in quo DEUS nullatenus poteft conver-

Wt em n

tere hominem, coz[equems. mom admittitur,

G m

ergo uec antecedems, Prob. feq. Si DEUS per

IT

fcientiam mediam cognofcit, Petrrum auxi-

t5 s

lio A. reftiturum; nmhil obeft, quo minus

Wi

etiam cögnofcere poffit, Petrum auxiho

engm gm 'W

B. pariter reftiturum, & ita confequenter de

aliis quibuscunque auxiliis, cüàm omnia juxta

3unta

'

Adverfarios fint ex fe indifferentia, ac proin-

- Wtvf

de inefficacia remanere queant, ergo fi gratia

m if

ex fe non fit efficax, poterit, dari cafus; in

tsf

quo DEUS abfoluté nequit convertere ho-

fevigr h

minem. Taceoex hacfcientia media inferri,

qu & t

dona füpernaturalia ab indole; genio; ceteris-

que conditionibus naturalibus dependere, &

77 |

"J.;ïej [

ita unum fe poffeab alio difcernere, ex natu-

i fm[) K

rsli attemperatione gratiam fibi congruam &

-

WE

€

quei

De gratia (J. M.].) efficaci.

107

re d

efficacem reddendo, quod eft contra Apofto-

Yv m

lum, àt alibi latiàs difcutfi.

tslb

Quarta pars coutra Scotum prob.. Gra-

m iprer

tia ex fe efficax, quee facit ut agamus; -debet

Tninaton, d

conflitui per aliquid intrinfecum, ergo efn-

yomerefito

cacia ejus non in folo falvatur decreto extrin-

Diler gt

feco. Z£zte Prob. Dum pratia efficax movet;

»psrarione [

ur operemur, debet intelligi voluntas mota

-

odiam u

ine a

al

& determinata, atqui Í

iquo intrinfeco

[cini grt

nequitintelligi propri& mota & determinata,

effigx ex

ergo. Z Prob. z pari. Voluntas nequitin-

(clent r*

telligi propri& moveri ad poffe, nifi pratia à

olure Joqie

decreto dimmanans det ab intrinfeco ipfum

otelt come

poffe, ergo nec poteft intelligi proprié mota

y adittlt

& determinata ad agere; nifi gratia abintrin-

s

feco feu per intrinfecam virtutem det ipfüm

Derum d

agere; & cert& aut decretum fe folo gratiam

quo m

nonreddit efficacem, aut quia ad omnem

füm uuf

etiam gratiam füfficientem praefupponitur,

[equcmfräf

nulli jam gratize mer? fufücienti locus erit.

omiir j

Quintapars princ palis Prob. t.ex regula

univerfAli peremptoria (uperiüs in parte

UM

yol P

1ma pag.298. tum authoriratibüs tum ratio-

|

nibüs firmata; placet proinde, ut omifsisaliis

u al

yett^ r

brevior hic fim, affertum M. Aurelii L. de

rat.& lib atb Cerzum eft. :2os facere , ctum

30

Cyur:"u

facimus, fed ille facit, ut faciamus prabendo

1

:enr,k

vires efficaciffimas, quae cüm abfoluté prola-

[

ta fint, ad influxum moralem detorqueri non

20)

"

o^

.qm

1

&

debent. Pracipue càum D. Auguftinus aliis

d

long&

ro8

De grazia (J.M.]J efficaci.

D

long? characteribus fuam fübfignet gratiam

iplans, M

efficacem, nempe quàd eà ve/gzt4s iz[upera-

r ex t

j

&iliter &2 indeclizabiliter agatur L. de cor-

i, etám a

rept. & grat c. 2. quód e DEUbSoperetar in

tíqgum f

bomine "volunt atem, ip[am volitionem, ipfum

ippofto od

velle occultifhumá. e9 efficaciffema. poteflate.

d efcacad

L. 1. ad Bonifac. c. 20. qua ad gratiam mo-

iratem, [

ralem zgré trahi poffunt. Placettandem Do-

Oppolto od

&or Angelicus q. 6. de malo. a. unico ad 3.

144 D]

DEUS movet voluztatemimmut abiliter pro-

Pia' ) I"]FWM

pter efficaciam virtutis moventis, qua deft-

d

WO

cere nom poteft, fe

vobter uaturam voluns

dte w

tetis mota, qua in

:

errenter

J€ babet ad di-

4 I!Mt m'w

ver[a non inducitur ueceffitass [ed manet li-

HU ij

bertas, ffcut etiam in omnibus providentia

Tttyy 177

D.isf'allibiliter operatur, c tamen À caufis

Pt g

,cmtjngentiäw proveniunt effecius: contim-

dir una,

genter,in quantum DEUSemnia mevet pro-

Vg

poytionabiliter ununi

p

quodque þczgndllm Jeum

Ht d m

modsm. Ex quibus.

Ws

Prob.2. ra£. Siquidobeffet, quó minüs

i

t n

[

MT

gratia foret ab intrinfeco efficax per virtu-

Mi

tem phyficam, illud foret; quia deftrueret li-

Pm;)' " F

bertatem, hic quippe adverfariis unicus e

Trln g

lapis offenfionis;atqui non deftruit, ergo. M;7.

Prob. auxilium efficaciter applicans ad amo-

F*OV?Iiaba t

"tl

rem non poteft magis deftruere libertatem

quàmipfe amor elicitus, atqui hic non deftruit

MT

lxum, nec

libertatem & potentiam ad oppofitum ; alis.

'à

ämrmue

nullus foret amor liber; ergo nec auxilium

p

appi-

du

be gratia (]. M.J.) efficaci.

09

Yipnet m

ápplicans. 44aj. Prob. Virtus caufe mentu-

ummirzf:qpm.

ràtur ex effe&tu, ergo fi effectus fit adhuc li-

attr L

ber, etiam caufà talis erit, ficut enim amor

E[ISopm!.w l

tánquam effe&us nequit conjungi cum actu

litinm jf

oppofito odii, & tamen manet liber, ità gra-

yimi p

tia efficax ad amorem applicans relinquet li-

d grariam n

bertatem , licét nequeat conjungi cum actu

settandem )

uod declarat D. Th. 1.2.q.

oppofito odii.

3, Unico dU

10. a. 4. 57 DEUS movet voluntatem ad alt-

ypahilitr]-

quid , impo[febile efl , quód voluntas ad ilud

i, quedi)

non meveatur, nom EAmen eft. impo[fbile fem-

tf

pliciter, unde mon [equitur, quüd voluntasex

: hat i

nece[fitate meveatur; caufalem addit, quia

d m l

4d . D. providentiam non pertinet naturam

j jl

rerum corrumpere, fed. [ervare, unde omnia,

m à U.

movet [ecumdum eorum conditionem ... quia

if at

igitur voluntas eff aGivum pri

ncipium nuonm

g m

eterminatum ad unum, fed indifferenter [e

f

at

babens ad mulia, fie DEUS ipfam mevet,

quàd nen ex nece[[tate ad umum determinats

tq

o

[

Jed remanet motus ejus contingens C mom

[

n

nece[farius.

Q

Prob. ?. Principium ad füpernaturaliter

1l umab |

if

apendum indifferens debet determinari &

«

]if

?

moveriab agente primo, atqui voluntas crea-

jcum 1

ta efttale principium indifferens , nec deter-

e if

minatur & movetur per concurfum fimulta-

(

neum, nec per motiones morales, ergo exi-

cpo

of

girür infuper auxilium gratice efficaciter de-

7

terminans adagendurri. /Mz.af. gratia nam-

f

WL

que

D

ilo De gratia (J. M.J) efficaci.

que fufficiens cum concurfu fimultaneo eft

Drib t

indifferens juxta Adverfarios, quod idem eft

qitlinon

de,motionibus moralibus, que nec infallibili-

qiid m

ter, nec phyficé determinant. Maj. eff, rzó ex

ln ial

A CTEQUID

D. Th. q.5. de potentia a. 7. DEUS eff can-

Ja attionis cujuslibet im quautum dat virta-

& etam

lii

tem agendi, e iuquantum confeéruat eam, c

inquantum applicat eapa atliomi. Subdit S.

SpDSQ'Gdt]

d etüm o

DoGor: £0 zys0dó dicitur una res effe caufa

At ionis alteriur, im quantum eam meovet ad

s ü) D

t íc fl

Aagendum, 12 quo nots intelligitur collatio aut

eonfervatio virtutis acliva, fed applicatio

f u

irtutis Ad atlioncu, ffcut. bomo eff cau[aia-

aOt

eiffonis cultelli ex boc zpfó, quód applicat acu-

ite TO

egen cultelli d incideudum movendo ip[ums

py BRT

unde non tantüm opufc. 2.cap. 14. comparat

D m

motum DEI cum motu cordis przvio; fe

( dl

Ts enfe

etiam 3. contra gent. c. 49. generaliter con-

dudit: zmpoffibite eff adiquem motum e[Je in

BSUTER

anima bumana, quem nom praveniat a&

D. ergo juxta D. Thomam prater gratiam füf-

n cada: IE

ficientem quà dat poffe, preeter motiones mo-

rales, quee non nifi moraliter adagendum ex-

Rbf

citant, preeter concurfüm fimultaneum, qui

Ti m

non eft caufà actionis, fed duntaxat creatur&

Bol

agenti cooperatur, infüper exigitur ad agen-

po, li [í

dum füpernaturaliter auxilium previum eftt-

llt du

cax, quo principium creatum ad fuüpernatu-

1 Cäufæ Pm

ralirer agpendum indifferens dcterminetur &

hatllralis) (

moveatur à DEO. z49.

| "t

?roä.

y

7A

De gratia "(J. M j) cjtic;cz II

m

Prob. eadem maj. rat.. Ab indiffereni

qud ind

quà talinon procedir actio determinata, fed

e necinlll

quidquid movetur, ab alio movetur, ergo

Mi du

Íicut quia DEUS eft primum ens, omne jaliud

enscreatum non folüm prioritate dignitatis

DEU d

p ii

fed etiam cauflitalis ab eo ineffendo depen-

fritum

derita quialeft primum agens ab eo omne aliud

ens creatum non folum prioritate dignitatis,

ij st

7120 07

etiam caufàlitatis ad agendum moveri de-

g n

bet, ub utraque enim prioritate agens crea-

tum fic fibi fubordinat, ut càm dererminatio

u ais

quà f& creatura ad agendum determinat , fit

4l at

7) f!t iüüfdi&

motus &actio creata adeoque cadens füb cau-

falirate motoris primi tanquam ejus . effe&tus

japplati

ao

phyficus, etiam in eodem generephyfico hzec

eadem determinatio creaturge à DEO proce-

1 OT

prevo *

dere debeat prioritate caufàlitatis, quatenus

omnis caufa quà talis prior eft fuo e(fectu.

nerlier

^

Pro quo vide dicta. Art. r.-

i

yuiti (

r&atum

g

Cozfirm. implicat; ut aliquid c

hon cadat fub caufalirate caufee primae non

:rgrarisz"'

olüm in a&tu 1mo, fed etiam in actuado, at-

votiotst

qui pof/e creatuze cadit füb caufalitate caufze

n

jineum ?

prime immediat?, quatenus füfficientia fup-

peditat auxilia; ergo etiam actualis determina-

at creaf

tio, quà creatura fe ad agendum füpernatura-

i j^

iter determinat, debet cadere fub caufàlitate

fævillm'ïï['

caufze primae immediat? ratione auxilii fuper-

T

/j

naturalis, quó pro priori caufaliter applicat &

m

determinat apens creatum, quod auxilium eft

pifa-

Pf*ïäu

i12

De gratia (). M J2 efficaci,

D.

ipiamet gratiaab intrinífeco efficax,quamTho-

fl

iniftze vocant praemotionem, zec obeff quód

W TOV

DEUS fit indifferens ad producendas creatu-

ais effe 1

ras, & tamen non determinetur ab alio adea-

d efe ob

rum productionem ; nam hec Recentioris

vlantite

cujusdam Inftantia extra rem eft; fiquidemin-

qu volonti

differentia DEI meré obje&iva fit, aft indif-

iferis f 1

ferentiaagentis creati eft fubjectiva;de qua no-

mulitengse

bis fermo.

E

flctioapen

. III.

der] Th

lirim qri

Solountur zirgumenta Adver[a-

Wt hi: ej(f de

VioYum.

ym tuji

l

Bjic. r. Varias tum ex D. Th. tum aliisSS.

hw

W i

PP. authoritates, aft quia omnes eas recen-

fbj (

l

"

fendo Lectori gravis forem, faciles pro iis in-

Uj

^

W

telligendis fequentes ftatuo regulas.

»

?vlllät [

K

ula r. Dum SS. PP. aut D. Th. do-

li

-

! f pj

cent,

D

)5

UM non predeterminare actiones

[

z

dU

Int ;

noftras; non loquuntur de previa per gratiam

efficacem motione, fed de ea farali à Calvino

!

jts

D

afferta impofitione neceffitatis, quee füblatà -

p

*'F'*ï» tper,

Y

libertate hominem neceffarió traheret ad bo-

17

?T

i

num vel malum. — Hec regula defumitur ex

lh

UI

;

D.Th.r.p.q.22. Art.2. ubiexplicans illud Da-

u

Tiril

iaíceni: oporfet cogmo[cere, quüd omuia qui-

dmïm'man

dem cognofcit DEUS, [zd zom omnin pr tde-

P"mmem

ferminat,ubdit. Darza[cenum momine p'4-

determinationis intelligere impofitionem ne-

li UY

ceffitatis.

Hæfxt

Regu-

d

De graz;/z',z (J.M.].) efficaez. ' 113

eusqunT.

Regula 2. Dum SS. PP. docent, volun-

st d qi

tatem movere fe ipfam, effe Dominam fui

acends t

actüs; effe in manu confilii füi, actum ejus

1r ab diot

non effe ab alio determinante ; nifi ab ipíà

»c Recendtt

voluntate ; intellige de motione formali,

fj iqu&mt

quà voluntas in füo ordine & ranquam agens

tf dtind

inferius fe movet ad apendum, per quo

liv dequia

nullatenus excluditur motio caufalis feu ap-

plicatio agentis Primi. H:xc regulà denuó

eft ex D. Thoma 1. p. q. 83. a. 1. Hozzo per

Adverþ-

liberum arbitrium fe ip[um movet , uom ta-

amen hoc eff de mece[fttate libertatis , quid frt

prima caufa fui , 1d quod liberum efl , frcut

y

M

; tmds

uec Ad boc , ut Aliquid fit caufa alterius ,

requiritur , quid fft prima caufa ejus; DE-

m es i?

jsprois?

U5 zgitur efl caufa movens caufas matura-

)

les ei»volugtarias , dv fecut uaturalibus cau-

üt

p

fis eas movendo mom aufert, quim abfus

earum fizt maturales , ita movendo caufas

mure i*

j

erpa

voluntarias mom aufert , quim acfiones ea-

rum fut voluntaria , fed. potius boc im ei

09

li

g

facit ; operatur emim im umoquoque Jéecun-

[

dim ejus proprietatem.

|

[ert

Regula 3tia. Dum O. 'Thomas doce

-t à

j

DEO nihil imprimi voluntati fe ad actum

j IW1

determinanti , excludit quidem qualitatem

j at

permanenrem, non tamen transeuntem ; Pa-

WW&"

riter dum in 4. dift, 49. q. 1. a. 3. inquit:

"

Voluntas mom potefh in oppofitum eorum Ad

ing

qua ex impre[fione Divina . determinatur ,

Ícien-

u

114 — De gratia (JM.].). efficaci.

T

Íciendum eft duplicem DEI refpectu vo-

LT

luntatis noftrz effe motionem : AM/zerza e

s fui af

fpecialis , quà DEUS movet voluntatem ac

bonum in communi, vi cujus homo fem-

! primæ ,

iL in o

per appetit bonum, nuüquam malum quà

?f

]

1717

1ale,; & de hac locus citatus exprefsé agit;

u i

adeoque plus non probat , quàm volunta-

tem noftram vi naturalis inclinationis in fui

lit i j

i plan

creatione à DÉO impreffa femper ferri ne-

ceffarióad bonum, quod ultró concedimus.

] Thoms

Noyrtdre

"Altera eff motio geueralis , quà omniaagen-

utnt, a

tia ad agendum applicat, & hzc tam in or-

fine ; (

dine naturali quàm fupernaturali in creatu-

um r

ris liberis relinquit poterttiam ad oppofitum;

lts r

de qua nobisfermo. "Tandem dum D. Tho-

pecar

as 1. contragent. c. 68. tradit:: Dozz/z4;

uod baber volumtas. [upra [uos acfus, ex-

hnj

cludit determinationem virtutis ad unum ,

Ws

& q. 3. de malo a. 3. ad 5.. Jo/uztas , cüm

ü Phlïibus |

mdläïl (

fít ad utrumlibet , per aliquid determinatur

"ad unum , ftilicet per. confllium rationi ,

t qu

lt i

azec oportet boc effe per aliquod ageums extrit

Jécum. x. lntellige; quod dominium vo-

tend

Wt

m

luntatis excludat determinationem ad ünum

per modum naturz, ficut caufz naturales

[

l

Ü

determinantur , aut prout noílra voluntas

per modum naturz determinatur ad bonum

l dWö 1

in communi , non autem excíudit determi-

Mi

tie

nationem per modum liberi. Sic enim fci-

Drg

d

Q&Um '

& id ipfum explicat D. '"Thomas q. 3. depo-

tent.

i

hu

De gratia (J. M.].) efficac,

115

p v

tent. a. 7.. Voluntas dieitur babere domi-

m

olonttm a

nium [ni acfüs INB. mom per excluftonemcau-

" prima , fed quia cauja prima mom itA

s hono f

milum qi

agit im voluntatem , ut eam de meceffitate

determinet , fieut. .NB. determinat natu-

Yprefé

1APL y. €f» ideo determinatio adfüs reliuqui .

gim volu

tur inm pote[late rationis C volumtatis, — Al-

ationis Inii

terum planeé eft extra rem , agit enim ibi

er fetr -

D. Thomas de peccato ; ad quod utique

;oncedimi

non przdeterminat DEUS , & quia ibidem

Qmnaage

quarit, an diabolus fir cauía peccati in ho-

ctamin d

mine , folummodó exclufit diabolum tan-

n d

quam principium extrinfecum ; eoquod vo-

joppofiiumu

luntas per femet ipíam fufficiens eft caufa

m.T

peccati,

Dunti

degula 4*4. Dum D. 'Thomas q. 6. de

; afb

verit, a. 3. efficaciam przdeftinationis ponit

DL

in pluribus auxil'is, que à voluntate noftra

jyiu t

repudiari poffunt, donec accedar illud au-

periititl

Xilium, quod przvidetur habiturum infalli-

jl [ l;!v'»:'fl

biliter effe&um ; plus Do&tor Anpelicus

[7/) um

non intendit, quàm unicum auxilium effi-

ninirm V

cax regulariter non fufficere ad totum con-

j ad Unmï]

fummande pradeftinationis effe&tum , qua-

; n

tenus non raró per gratiam efficacem ere-

T

&i denuó relabimur ; & ita nová femper ad

f q bon:,:

refurgendum opus eft pratiá efficaci, do-

i defd?

nec predeftinano confummatum fortiatur

E C CH]Q(J'

effectum ; ac proinde unum auxilium effi-

]

v

cax nequit reddi aétu inefficax comparative

[

12

ad

116

Degratia (.M.)) efficaci.

D

n d fe

ad actum , ad quem datur ; fed aliqualiter

ia hojusr

dici poteft inefficax , quatenus ad confuüm-

mationem przdeftinationis plura regulariter

lonent ;

tqis dàt p

soncurrunt auxilia efficacia ad diveríos actus

requifita,

m, qui

um d i

Inflah

&. Dicere , quàd gratiá fit effi-

Ureli

cax ab intrinfeco , &in phyfica confiftat pra-

tiqpa vt

motione ; adverfatur menti D. Auguílini;

ergo erronee afferitur.

Prob. azt. D. Au-

lfrab. a, ]

u 021

guítinus docet ; quód DEUS efficaci gratià

nrtir,

faciat, ut faciamus pr«e£ezdo vires effcaci[-

RUPT 1

nas "volumtati, etqui juxta omnes Tho-

e'mmet'

'

[

miftas premotio non dat vires feu virtutem

Motre n

agendi ;. fed duntaxat ad actum applicat fe

7377

non tenens ex parte actüs rmi ; fed üt re-

ducens potentiam completam ad actum fe-

, fti

"n /, W/

cundum , ergo. m. 4/fl. s. Pramotio

juxta "Thomiftas non dat vires, quz fint

nf

Aone? v

pér modum formza permanentis, conc. non

dar vires , qu& fe habernt per modum for-

i imprin

mz tranfeuntis, neg.

Hac diftinétio &

J -Augu

doctrina eft D. Thomza , qui duplices di-

EU

'

Titgy

UH

ftinguit vires q. 3. de potent. a. 7. . Alie

funt permanentes ; (eu üàt loquitur $. Do-

V aj

U

&or; que habegt effe ratum. ac fixum in

J ;

zatura, quales dat gratia fanctificans & he-

I) 1i0j

bitus fupernatarales infufi ; aliz funt velut

:

QUE

virtus tranfiens ; & prout loquitur citatus;

Ad medum ,

uo "Uirius artis

n dunfru-

2

tl pnie

mento Artifis, — Vires priori fenfü acceptas

non

jcAd,

De gratia (J. M.].) efficaci.

117

non dar, fed füpponir gratia efficax , fiqui-

d diqult

s d confün.

dem hujusmodi vires ex gratia fanctificante

dimanent ; vires autem pofteriori fenfu ac-.

n r

diverosad

ceptas dat gratia efficax ad eum fer&. mo-

dum, quó inftrumento imprimitur virtus

quadam à cauía principali.

tutd ft d

confifatort

Urgebs. Non imprimitur ipfi agenti

aliqua virtus pravia etiam tranfiens ; ergo.

, Apilri

au, D.

Prob, azt. D. Auguílinus L. 1. ad Simpli-

cian. q. 2. ita docet : Cuyzs autem DEUS

ficc a

miferetur , fftz eum vocat , quomodo feit. ei

EL

congruerey ut vocamtem uon refpuat , « L.

ynnes Tl

de bono perfever. c. 14. -4pparet, quosdam

feu vt

habere im ipfó ingenio drvinum naturaliter

n pl

munmus iutellieentia, quàó smoveautur d. fr-

j, fed lt

dem;-ff comgrua fmis mentibus vel audiant

j adum

verba, vel frgna coufhiciagt, ergo juxta D.

, Prano

Auguítinum DEUS fe accommodat congruis

s qu )

humanz voluntatisdifpofitionibus, non au-

; ( [10!

tem imprimit aliquam . virtutem przviam.

yodum 4

». D. Auguftinum fuüi ipfius effe interpre-

jftini !

tem , .dum ibidem ad Simplicianum füubdit:

dyp

"

Vocatio ifla eff cffec?ï:'x bous volumtatis ,

/

.Iiceä Ei

ut ommis "vocatus eam [équaturg . .. Cim

J

g

ergo os ea delecfent, quibus proficiamts ad

7 fï

Afl

DEUM , infhiratur boc €» prabetur £ralia

fcims ^

DEI, mou aciu noflro c& indufiriá, ergo

; fünt W"

fi

tefte D. Auguftino hzc ipía congruitas &

u

t

attemperatio caufarur per gratiam ; Per

2

[]

j

gi dc:'-

1[;

quod patet ad alterum , von ita intelli

fon

3

bere;

Iis De gratia (J.M.E) efficaci.

D

bere, quafi per difpofitiones naturales ali-

Mplic. |

quis proximé moveretur ad fidem , hoc

puia od

quippe à gratia fupernaturali dependet , fed

hi, anf,

hocífenfu , quód nonnulli ob ingenii prz-

lim in uno

flantioris aciem ex apprehenfà myfteriorum

ncin fenf

extrinfeca pralicatione faciliàs forment ju-

i potefl co

dicium credibilitatis , qui actus poffent effe

taquie q

naturales, fántque preambula remota ; nihil

10 inefío

pofitivé conferentia ad fidem fupernaturalem.

li d j

Seperurgebis. Yta congruitas, vi cu-

d & $i

jus gratia dicitur efficax , caufátur ex arbi-

At

trio voluntatis, ergo non habetur per gra-

tiam. /4z£. prob. Ex arbitrio voluntatis pendet

m egf

OM

'fruftrare vel non fruftrare gratiam fuó effectu,

ET t

ergo.

Prob. antec, Ex arbitrio voluntatis

Ts f

pendet affentire vel diffentire ipfi pratiz,

ls qud.

atqui per diffenfum fruftratur , per aílenfum

GE ilfer

non fruftratur ipfa gratia ; ergo.

.. d/ff.

Qütm 4l

754j. Ex arbitrio voluntatis pendet affentire

Wif

vel diffentire in fen(u divifo, conc. in fen-

fü compofito, neg. JNec d/cer : Poffe af-

Y ll q

geï r n

fentire verificatur in fenfü compofito , ita

"at t

ut conjunpatur cum actu & auxilio , ergo

llï*l W gtm

etiam actu diffentire, &. d//ar. effe: Nam

BY

bené effectus conjungitur cum fua ceufa,

lii i

qualis caufa eft ogratia efficax refpectu con-

hr

fensüs, ad quem poffe a/feztire comparatur

* D d

tanquam actus primus , aft oppofitum effe-

ing

&tüs, qui foret diffenfus, non ftat cum effica-

ET

m

€i cauí; nifi contradictoria conjungere velis..

Rq)lic.

i

De gratia (].M.].). efficaci.

119

us d-

Replic. Wnfenfu compofito poteft quzvis

hdem , d

gratia actualisconjungi cum diffenfu, ergo.

pent,

Prob. agt. Quando idem & zquale auxi-

ipgeni r

lium in uno eft efficax , in «ltero inefficax;

nylitonm

tunc in fenfü compofito quxvis pratia a&tua-

fomatj-

lis poteft conjungi cum diffenfu, atquiidem

poliardi

& equale auxilium in uno eft efficax ; in al-

emots;ni

Prob. zim. ex illo

tero inefficax , eroo,

Tnatürn.

Math. 11. Si hzcfigna fuiffent facta apud

$, Vi O

'"Tyrios & Sidonios , quz facta funt apud

; er atd-

Corozaitas , olim in cinere & cilicio peeni-

r T

tentiam egiffent, hinc etiam D. Auguíftinus

ginspen

affirmat , Pharaonem & Nabuchodonofo-

(nó efco

rem in pratia fuiffe zquales, etfi ille obfti-

natus remanferit, hic autem fuüerit conver-

) volints

pf pauit

fus; quod L. 12. de Civit. DEI c. 6 pari-

T enl'u;f

ficat inter duos juvenes zqualiter affectos ,

) b lj;

quorum alter ex vifa mulieris forma eam

k f

concupifeit ; alter refiftit, cujus rei difcri-

men dat, quia alter à caftitare voluit defice-

x nP

Doit?

re, alter noluit, eroo fionum eft, quod

yof

f

flante zquali grartià adhuc ex parte arbitrii

jio ; €

jj

fit, ut gratia fit efficax vel inefficax.

&. In

jf

M

citato Evangelifte loco equalitatem-tantüm

(ua a

conftitui inter pratias externas fcilicet mira-

J

u

cula Chrifti; non autem inter pratias inter-

nas, unde etiam duo exempla ex D. Augu-

Dmpif

|

iil

ftino allegata non probant zquálitatem in-

um*

terioris oratiz ; fed quód duo Reges equa-

poi

A

liter penis à DEO caftigati , item duo ju-

?

Venes

(

4

Dun

120 Degratia (.M.].) efficaci.

venes zqualiter tentati alter eorum refipue-

ytüm effieh

rit & à malo declinàrit, alter in malo obfti-

ao v

d orationit

natus fuerit , malitià contra Divinam gra-

tiam recalcitrante; non autem quód zqua-

zindilemm

li gratià ambos praveniente , alter con-

ET

verfus fuerit , alter in malo permanfe-

tf D

Yit.

Aliter dici poffet ,, quód fermo fit de

Qu Ea

I

aqualitate gratia füfficientis ; non veró ef-

[ l

1777

|

; CaQiSä -

r Quodin

lic. Concil. Trid, Sefs. 6. de juftifi

gt Dro

c. 4. generaliter decidit, po/fe bemizem

Á s g

ratia diffeutire, fi velit , iem Apoftolus

T etqu

2. Corinth, 6. monet: Hortammur , ze in vAa-

Ál o

euum gratiam DEI recipiatis , ergo ut gra-

ial r

tia etiam interior fit efficax vel inefficax, ab

Auad;

humanz voluntatis depender confenfü. — s.

$ que d

Ad imurm quod Concil. procedat contra er-

rorem Calvini docentis ; gratiam. repugna:

ioetm f

re libertati, gratis tamen diftinguo: potelt

- Vs atte

homo cuivis gratie diffentire potentià an-

BRU

tecedente conc, potentià confequente neg.

:m Al etog

-Ad zdum. w. Apoftolum ibidem duntaxat

UMT

hortari ,. ut fideles gratiam habitualem acce-

UE

)U

ptam bonís operibüs ftudeant augere; quó

l

Totin

fen(u eriam intelligiturillud a.ad Timoth. 1.

i

n Teflüen

"Admoneo , ut re[ufcites eratiam qua in te

€

mj

li

|

JDices. Sl gratiä eft ita ab intrinfeco

LT

efficax, ut ejus efficacia non à noftro pen-

du

Ü

Yil

deat con(enfu, ut quid.oramus, vel enim

Ts

gratiam

I2I

f

De gratia (J. M.J.). efficacz.

ratiam efficacem. habebo; & fic fuperflua

um p

jn o ol

erit oratio, vel eam non habebo, & fic fru-

ftra orationibüs me defatigabo ? s. hoc

Diyium g

1 quid a

ipfum dilemma objectum fuiffe à Faufto Re-

, diit Qu

gienfi D. Auguítino, fed nihil urget;; nam

lo ab

prout fcit& D. Gregorius L. 1. Dial. c. 8. in-

d femoft

quit: E4

u« viri [aunci orando efficiunt ,

nonveüe

7127 pmd

efimata fuuts ut precibus obtineam-

/

£AF.

u

od ipfum docet D. Auguft. ejufque

":

£, de ji

difcipulus Profper L. 2. de Vocat. Gent. c.

f huniitn

36. Ícilicet orationem plané effe neceffa-

n Apdint

riam,; eoquod DEUS non raró decreverit,

ir, n

aliter gratiam efficacem non conferre ; nifi

ao u p

pramiísà oratione.

jneicn

Quadr uplic. In naturálibus eadem mo-

z

onfent. t

tio; qua eft efficax in uno, fit inefücax in

ht contrid

altero propter diverfam ejus dispofitionem;

a nl

erpo etiam fic eft in füpernaturalibus; ]tem

diabolus atrentis circumftantiis, complexio-

ngu pu

orenti £

ne & indole hominis eum ad peccata per-

quenttt?

vahit, ergo etiam D EUS attentà dispofi-

tione & inclinatione hominis ad virtu:em &

m d

imilemd

bonum eum dirigit. .a rzzum diffar effe,

quia motio naturalis refpicit mobile fecun-

d Ü

düm refiftentiam & capacitatem naturalem;

Ti

aft motio fupernaturalis pracise refpicit in

j n )

mobili potentiam obedientialem, diftribuír-

!]

que bona füpernaturalia ; quando vult, &

) nj

prout vult independenter ab omni dispofi-

noltit

tione naturali ; cujus nulla eft ad fuperna-

L 5 tl-?k

5

g;älb'":*

D

132 — De gratia (J.M.].) efimcz'.

tiliuryatqu

turalia proportio. — Zrerum fplaue Ineptum

eff , fiquidem ea, quam damon machinetur,

d interi

a Janfeni

in malum pertrattio ex lzfione potentiarum

& morzlibus procedit impedimentis , ubi

dipentt

Tete debeit

tamen Divina porentia nullum h:bet impe-

dimentum , quin poffit voluntatem hominis

tlj hocipf

inclinare, quocunque voluerit, nullà attentá

xers tbordi

hominis complexione.

;Lnanti ; fX

1 Drejre n

Solountur. catera argumenta R.

1 Ms du

Bjicit Non nemo apud P. VFenzl.p. r17.

f miit,

O

ex illo Cantic. 24peri mibi foror. men,

t edyi,

cujus arpumentum hunc in raodum dedu-

TNUN

co: DEUS ftans ad oftium & pulfans petit

m

fibi aperiri ; velergo habet anima totum,

Réttqum,

n

quod ad apertionem faciendam exipitur ;

26 Adyar

vel non, // i&2, ergo aut predeterminatio

UL5

femper przíto eíft, dum DEUS pulfat, aut

.Diære übl P

ad aperiendum non exigitur ; / z quo-

ib (f

modo DEUS ferió petit fibi aperiri; dum

.;ä "lttüm d

ipfianimz decft clavis neceffária predetermi-

IT

nationis & in poteftate DEI fita, quamta-

MT

men dare renuit, ficut fi habenti ftupam &

ïïigl[! tïü ?

ignem przciperem, ut ignem & ftupa cliciat;

r n

ubi tamen applicatio ft

& ad ignem eft ci

;creamræ (

impoffibilis, nullóque

[;

o conatu acquifibi-

'ü N

lis, eíto enim; habeat potentiam anteceden-

16

tem accendendi, quid hzc prodeft, dum

E(ld j put

deficit effentiale requifirum ad actualem ignis

l'.ü.am tj

productionem, 249 gratie efficaci nunquam

3 Peï gm

refifti-

9g

efui.

.De gratia (J.M.].) effeaci. — x23

plm n

T

H

refiftitur, atqui hzc eft gratia interior, ergo

Qn mdn

gratim interiori nunquam refiftitur, quod

contra Janfenium damnatum eft.

;£ió dum

nepotom

Xliments ; d

duo agentia ira fibi fübordinantur, ut unum

m n

praire debeat alrerum , fi primum przire

yatem honi

nolit; hoc ipfo deferit 2dum, ergo fi homo

j ul dte

agens fübordinatur DEO przvié prxdeter-

minanti, tunc hoc ipfo, quód hic per gra-

tiam preire nolit; deferitur à DEO ; síc-

7

que juftus dum primà vice a&tum przce-

ptum omittit; à DEO deferetur fine prz-

endj.t

hi firr i

via fua culpa, quod eft contra illud Concilii

Trid. DEUS fuà gratià femel juftificatos

wodum (

x pullas d

non deferit; nifi ab eis priüs deferatur. . .

animy 0

praterquam quód hzc & hujusmodi alia fa-

lum eipit

cilé in Adverfàrios retorqueri valeant, 7z/2-

per ad imum dico DEUM adhuc merità

sderermi

J5 puli

petere fibi aperiri; habet enim .anima per

auxilia fufficientia ipfum poffe proximum,

f m

perin, !

:

habet etiam clavem ex parte füi nempe con-

fenfüm & determinationem. formalem in

pradeit

fua poreffate fitam, quam proinde juft? fibi

i qLumD j

exigit, etfi altera clavis caufalis, quz eft

ai p

concurfus previus cauíz

rimz proprius h

fupi dfï' '

in creaturz poteftate non

;

t nec effe poflit,

j

(«

nifi perfe&ionem caufz primz etiam in crea-

"4

turis ponere velis ; fi tamen homo faciat,

j a

|

quod ex parte íüi requiritur , infallibiliter

i

Mi

1

etiam aderit clavis caufàlis feu ipfemet Divi-

dui/

nus per gratiam efficacem influxus. Unde

if

exeme

s

124

De gratia (J. M.].) efficaci-

Du

exernplum de ftupa & igne adjectum eft fri-

amuntione

gidum, in hoc enim deficit aliquod ex parre

ii divifo

caufie 2dz requifitum íe tenens ex parte

it: nequet

adüs 1mi, aft in noftra fententia homini nil

àm qud ]

deeít ex parte fui & ex parte actüs primi; &

ii hahere

ideo cüm poffit & debeat vocanti aperire,

Qnem d :

id jaft& à DEO exigitur ; aut, fi non aperi-

gl

rur, abirur. Quid autem profit, poffe ante-

im prorim

cedens.in homine , inde liquer, quód fine

foit confa

omni alio ex parte fui requifiro pollit exire

fat o

in actum , cauíalis enim applicatio tenet fe

li, p

ex parte caufz prima. 44 zdum w.à par-

At parte

ticulari gratia malé argui ad omnem gra-

DIGEW

tiam interiorem univerfaliter, in quo fenfu

fs

univerfli folüm damnatus eft Janfenius.

0 npn f

d stium fatis wfüm eft füpra 44rz 2. f. 4«

1162 la

J2 fine.

' Inffabis.

Ptf nf

Eft implicatorium habere po-

m pot

tentiam proximam ad actum ;

"& tamen de-

&tio-

Dd r

effe uum effentialiter requifitum ad a

üs

Rb d

nem ponendam, five

hoc ex parre a&

five ex parte actüs 2di ponatur,

5 D ;

primi 5

Wt f

uizimoquomodo obl

igatio & potentia pro-

xima erit ad a&

um , qui fi poneretur, de-

f n

ftrueret caufalitate

m DEL, fiquidem caufdli-

rerminatio-

il pm-a Pt

tas prima DEI per folam prade

2do Ítante

A.dzhm

rem. à TThomittis falvetur.

Is

determinante no

n habet

)

pratià efficaci prz

n Y

homo potentiam

proximé expediram &

prade-

Wt v

ponendum oppofirum actum cum

termi-

Ü lbt V

fuu

125

Degratia ( M.]J) effcacr.

jedum d

terminaiione in fenfa compofito, nec in

iquydec p

fenfu divifo fine predeterminatione ; cum

neny & pt

hanc nequeat feparare aut impedire, ergo

ria homini

idem quod prius. m. 44 rzaen diff. hm-

ais ptim'þ Í

plicat habere porentiam proximam confe-

yanti t

quentem ad actum, & tamen deetfe effen-

s finonqe

tiale requifitum pro eo conc, habere poten-

fl potat

Male

tiam proximam antecedentem neg.

«t quii

proin confunditur potentia proxima cum

o polli t

porentia confequenre; qux longiffimé diver-

cato tenzt

fà fünt, pariter malé confunduntur requifi-

du p

[2

n

1

aben-

taex parte actüs ymi ; qua jam pr

omnerm f

tur per auxilia fufficientia, cum requifita ex

| n qu i

parte actüs 2dipradeterminatione, fine qua,

etfi non fit in poteftate hominis, adhuc ta.

24

men falvatur perfeéta potentia.

Denique

malé confunditur potentia pure poffibilita-

m htl

tis cum potentia fururitionis; etfi enim pro

Km*

priori ad przdeterminationem habeatur po-

m

tentia perfecta, hzc tamen non redigetur in

: pare M

áctum, nifi accedente illà ; unde f1 actus fe-

Jl PULETJl

queretur fine gratia premovente; foret qui-

yrentüf

dem Chimzra & deftrueret caufalitatem ,

nefemr )c(ii' I

fecüs dum unà cum przmotione ad unum

m

flat pura potentia poffibilitatis ad alterum.

ii

em

i

-Ad zdus denuó finiftré accipitur fenífus

li

divifus, nam fenfus "Thomifticus plané

"

aDO

j

non eft poffe à voluntate creata removeri

d

j

jilif

(id

gratiam przdeterminantem, & eà fic fepara-

yj

tà haberi potentiam ad oppofitum ; fed hic

g )

eít

126

Degn

Degratia (.M.].) effcaci.

- confeg

eft genuinus fenfus, ftante etiam pratià prz-

determinante ita voluntatem determinari a

sgunr ol

um dficicem

unum, ut nihilominus ad omiífionem vel

Tlm aptece

ad oppofirum fecundüm fe & abfoluté lo-

w di, d

quendo fítet ipfa potentia, quamvis hic &

nunc in aCtum non redigatur ; ex qua do-

o p

Atentit an

€trina latius in Tra£t. de DEO oftendi, Co-

"mnem det

rozaitas à Chrifto juflé fuiffe increpatos,

0f2 ctf

quia etfi eis hac dererminatio caufalis

per gratiam efficacem defuerit; non tamen

ht deten

fs dtre

defuit potentia proxima , & infüper adfuit

eis przdicatio ficut & miracula Chrifti, qu

m df

Rn d

fi facta fuiffent Sidoniis , eorum converfio

qente fv

futura à DEO przvidebatur.

I n amc

Urgebi. Si determinatio caufalis per

gratiam efficacem relinquit potentiam a

-t f lg

305 & p

oppofitum, fequitur pofIe à volunrate irri-

tam reddi gratiam efficacem, atqui hoc di-

' gnrheü Tün

U

ci nequit; ergo determinatio caufalis pet

gratiam efficacem non fubfiftit. — Pro£, /ég.

t ln

A um

5Si predeterminatus ad amorem actu pone-

ret odium oppofirum, actu redderer irritam

Mi

^ tem [

gratiam efficacem; ergo. Pariter fi deter-

minatio, qua eft per pratiam efficacem v. g«

ftttim

T

ad amorem, relinqueret porentiam ad odium

oppofitum, poffet voluntas irritam reddere

"fl

Wflaü;

gratiam efficacem , quwod euim facit atfit

Au , boc facit poteutia PqJïäi/z'ter, atqui

of

hec omnia abfurda fünt , ergo. B. 4/

ï& ümül r

feq. t2j. Sirelinquit potentiam, ad oppo-

* dv

Atum

u

De gratia ( M.].) efficaci.

127

firum confequentem & in fenfu compofito,

dm putür

fequitur poffe à voluntate irritam reddi gra-

determinin:

omiffonem i

tiam efficacem conc, fi relinquit potentiam

folàm antecedentem & in fenfu divifo neg.

& at

vel üt alii ,. fi relinquit potentiam futuritio-

quiavi i

nis conc, f1 potentiam purz poflibilitatis neg.

r; erqui

Potentia antecedens eít porenria abfoluta

10 od

if intpi

omnem determinationem przcedens, po-

tentia confequens eft, quz eft ex hypothefi

otio du

libere determinationis à voluntate fa&tz ;

it; D0n t

quamvis autem voluntas irritam redderet

infiper

gratiam efficacem , fi factà liberà determi-

a Chuffb q!

natione ad amorem poffet potentià confe:

fum conit

quente fimul in fenfu compofito conjunge-

re non amorem, nullatenus tamen id po-

T) af

teft, fi relinquatur porentia folüm antece-

prentn £

dens, & purz poffibiliratis , quz in tali hy-

volunttife

othefi ninquam redigetur in actum. — Ex

.

! gfqui hü üf

j

25

patet ad prob. — Ex illud additum axioma

o aifi f

tenet duntaxat fi inter actum & potentiam

hltl P, 1' /g'

fiat comparatio eódem modó , qua non fit

in przfenti. 5j dicz (i cum gratia efficaci

ddencim

ad amorem ftet fimul potentiaad oppofitum,

rier 1

poterit etiam fimul ftare amor & non amor,

i

polfibilt. euim pofétó im acfu nullum Jequitur

R

d;

um

unpo[fibile , ergo.

7. Si cum gratia

i

qme

efficaci ad amorem Ítet

j

mul potentia ad

wl

f/f

oppofitum in fenfu compofito, poterit fta-

[

//

re fimul amor & non amor conc., fi in

R

fenfu divifo neg.

Anditum. axioma dift,

In^

W

poífi-

D

128

Degratia ( . M.).) efficaci.

&t àd no

offibili pofitó in actu nullum fequitur im-

poffibile per fe loquendo & abfoluté conc,

amliir non

vlntate P

per accidens & ex facta hypothefi neg. Si-

cut enim juftus retinet potentiam ad peccan-

Dit evenire;

inmundoi

dum, & tamen ex hypothefi , quód fit juftus

in inftanti B, non poteft fimul in eodem in-

Iooon du

&DRO av

ftanti B ponere actu peccatum, ita discurre

pariter. Prarerquam quód hec omnia ar-

m ts

Mi ad n

pumenta facilé reterqueri poffent in gra-

tiame congruam recentiorum , & aliunde ad-

t lec omy

Mioi,

verfarii paffim malé arguant à fenfü com-

pofito ad divifum.

* t

U cdfis

Superurgebis. Fruftra eftpotentia; que

nequit redigi in actum, erpo i potentia an-

" necd

t& ff

tecedens nunquam ex diétis redigetur in

actum, erit fruftranea.

&. diff. aztec. Fru-

Dræ' VEermir

fira eft porentia; quz abfoluté nequit redigi

in actum conc, qux nequit redigi in actum

M

ex hypothefi neg. . Et certé nunquid prade-

ftinatus poteft damnari; & voluntas excita-

i þrf 3Nnge

t inere

ta per gratiam congruam diffentire, & ta-

men h&c potentia nunquam redigitur in

T r im

b

IN

actum , quare ergo & hanc porentiam non

D

dicis fruftraneam ? Dices. Ad idquod impli-

Qolitiy

[

D.

A v

cat non datur potentía, fed non amorin

i

rzdeterminato ad amorem implicat; ergo

Übirem

d at

x. Jifl. Implicat ex hypothefi conc ; abfolu-

ie neg. Je/ retorq. ad id quod implicat non

*

"m co

datur porenti

a , atqui fedentem implicat

J 3hqm

i

non federe; ergo in fedente non datur po-

Icn-

fu.

De gratia (J. M.]-) effcaa.

129

m feiur

tentia ad non fedendum.

]tem ad id quod

cabfolute u

implicat non datur porentia, atqui fuppofirà

othei g. $

voluntate Patrisimplicat ea quee revelatafunt

non evenire; füppofitó decretó de uno tan-

tim i

it

:

ii

tüm mundo implicat;effe plures;ergo in Chri-

, qui

jl inextn

ífto non datur potentia ad non moriendum,

in DEO non datur potentia ad producen-

yn; t ia

heec ommit

dum plures mundos, in revelatis non datur

potentia ad non eveniendum, & confequen-

offent nf

ter hec omnia fine libertate neceffàtió fient.

; Gd

Replicab. Ubi eftnecetfitas, ibi nulla po-

e à fenfttt

tentia, atqui per pratiam efficacem imponi-

tur neceffitas, predeterminatus enim pratià

flporem t

efficaci neceffarió agit; erpo. Prob.süm. Gra-

y li poteti Ü

tia efficax eft infallibilis; erpo. w 4jfl. mm.

is rl

predererminatus gratià efficaci agit neceffa-

jf t

rió id eft, infallibiliter feu. neceffitate coníe-

i i

quente, vel quodidem eítex hypothefi conc.

red[gl II'H [ j

neceffitate antecedente neg. /4es Wezdum e[t

ungid

Aad prob st ionemyübi ebférv a: magnum difcri-

olunti

men inter infallibile & neceffarium : Neceffa-

fentie

rium enim importat. ordinem ad aliquid in-

y rl

trinfecum nempe intrinfecarn & effentialem

po[en[läm

rei difpofitionem, prout neceffe eft hominem

d quo li

efle animal rationale; numerum effe parem

vel imparem ; in fallibile autem importat or-

mphc

jf

ul

dinem ad aliquid extrinfecum fcilicer ad po-

I

[

o

tentiam cognofcitivam ; dicitur enim infalli-

| n

"i

bile aliquid, quia potentia cognofcitiva circa

mtem^

illius eventum non fallirur, unde infallibile

g"

?Q-

Ine-

130.

De gratia (J.M.].-) ejïmc'z'f

D

vl necdf

mediat inter neceffarium & contingens; nam

creatio mundi non erat neceffaria; quialiber-

fietexp

rima, nec fuppofitó decretó erat contingens;

q min j

fed erat infallibilis, quia certó futura; Pariter

Q

ftante gratià efficaci fequitur effe&tus infalli-

mtone ec

biliter; non tamen neceffarió ; quia fequitur

fecundüm conditionem liberi

agentis.

taiogrs f

ts cxypf

Duplic. Cauíà 2da gratiee efficaci non po-

d

Titgidem

teft refiftere, cüm non fit domina fuper gra-

Mjfan,

tiam efficacem, ergo effe&tus non tantüm in-

Vs i

fallibiliter fed etiam neceffarió fequitur. x.

trieuf x

difl 4zt. Caufà 2da nequit refiftere pratiz ef-

0 i,

ficaci originative & entitativé fumptee conc.

lrl

terminativé acceptae neg. ideft caufa 2danon

ISytmotm

eít quidem domina principii à quo procedit

Toleretdon

ratia efficax; nempé ipfius DEL eít tamen

É defign

plené & perfe&& domina feu poteft refifiere

Tffratem

termino gratic efficacis nempe proprioactui

^6 DEQTI

cüm füb ipfa gratia efficaci poífit 1pfum fu-

iij

fpendere íeu non ponere.

t

Triplic. Hóc ipsó, quód caufa oda li-

i hn

bera non fit domina gratice efficacis origina-

ld Mul

tivé fümptee, etiam gratia efficax terminative

UT

fümpra non eftfüb dominio illius, ergo. Pro^.

Qu

4:t. Quod eft neceffarium ex fuppofitione

j Weäede

antecedente liberam ele&ctionem voluntatis;

Ri

quam voluntas ponere vel tollerenon poteft;

m confeq

non eft füb dominio illius, atqui hoc ipfo

quód caufa 2da libera non fit domina gratiae

Vlentee Q

efficacis originative, gratia efficax 'termina

ve

QMQ «

l

fint,

De gratia (J. M.].) effiaci.

13

tinges at

v& eft neceffaria ex füppofitione antecedente

Ti a

fcilicet ex gratia efficaci originativé fumpta;

t CODDDQOR

ergo. sin. pat. Maj. verd c[lemditur im exem-

Itra; Panti

plo v.g. Quia mors Petri eft fecutura ex füp-

feCins intl

pofitione ecc

J

pfis, mors illa non eft füb do-

:

quà ii

minio ejus fc

fimpliciter neceffaria, cürn Pe-

|Oentus,

trus ecclypfin nec ponere, nec tollere potfit.

a nonpe

Hic quidem Achilles, fed imbecillis eft; nam

n fipige

x«difl.s25. Quod eft neceffarium ex fuppofi-

n tantim i

tione, antecedente fi fuppofitio fit & origine-

fequitu. *

turácauíà creata noftram libertatem caufare

efe gratiæef'

non. valente, prout fit in adducto exemplo

T

mpta («

conc.fifit à cauía prima noftree libertatis actua-

;

CUA ZdäHUI*u'

lis promotrice'neg. Certe fi omnis fuppofitio

qu p

tolleret dominium, fruftra Concilium Coloni-

j l

enfe de facramento poenit. 2plicem diftinxiffet

OICR I'däföff

neceffitatem. wnam confequentis, prout nece[-

omimem elle ami-

yoprioa

fe et DEUM effe umum ,

emalrationales Aliam conjequentia,quá nece["

j iptum

JArià evenire dicimus, non que [ad natur À me-

ceffarza. funt ,. fed. nece]farió féquumtur. pro-

aui d

xit

pter pracedentes cau[2s ; quà diftin&tione

falvat Concilium libertatem cum prefcientia

[ rermmaw

s p

h

D. & nos cum gratia efficaci. Se4 4icis quan-

j

o antecedens eft caufa confequentis inde-

fipp?

; v

u

pendensà libertate, tunc eft neceffitas non tàn-

jl

tüm confcquentice, fedetiam confequentis, üt

enot p

hov jJ

patet in confequentia amoris beatifici & actüs

J

violenter coaéti. R« diff.

uando antecedens

n

J

eft caufa confequentis tantüm quoad fubftan-

u

2

ciam

132

De gratia (). M.)) efficaci;

1

tiam conc, quando antecedens eft caufa confe-

frtm poff

quentis quoad fübftantiam & modum fimul

vllentiam

neg.

paterit con

Dices. Forma que noneftab ipfd agena

&D. Pagl

te,caufat operationem, cujus apens non elt

fificientib

dominus, üt docet D. Th.atqui ralis formaeft

atia efficax, ergo. 44de quàd pratiaefficax

fü dlfplll

Qum $, D

& habet ficut mandatum Repis refpectu bel-

dconverf

liducis, qui quidem cum exercitu eft expe-

1

mrecgo

ditus ad pugnandum, fed tamen fine manda-

to regis pugnare non poteft, erpo idem quod

Ittm ad

bl my

prius. R« 24 12um di[lintlioue mox datá,ve

j

UM

Aliter :Xideterminet per modum nature conc,

f& f

f per modum liberi neg. — 44 a/zerum ef

difpar. Quià confilium, imperium &c, non

fDl

il X

funt exercitium caufale infallibiliter reducens

T favq

actum rmum ad actum 2dum, fed duntaxat

PU tot B

proponunt objectum inducens & alliciens ad

agendum, ques propofitio fe tenet utiqueeX

Ti (

: Pitilre

parte actüs rmi ; Aft gratia efficax non indu-

Cit moraliter ad agendum, fed reducit actum

COIlljungicm

RTM

imum completum ad actum »dum, erpo

non poteft fe tenere ex parte a&tüs rfni.

Mtir

ràtie

M

Dices ultimb. Si refiftere poffe

efficaci folummodoó facit fenfum divi

f

uin &

o

! fenfu

non potius compofitum, quotnodo verifica-

B

tur illud de Paulo didtum : dwrzzz e]ï tibícon-

q

redl

D

tra flimulum calcitrare; cert& enim nihil fa-

I y

cilius quàm refiftere in fenfu divifo. Jtes

L prar

AL

goiï"e refiftere tentationi facit fenfum co

—

Füm

itum

æmfi)

De gratia (]. M. ].) e/,*'fcaci.

133

d euficen

xodum m

fitim; poffe nempe conjungi cumtentatione

refiflentiam, eroo pariter cum gratia efficaei

poterit conjungi refiftentia. & Locum illum

abiplogo.

de D. Paulo allegatum procedere de auxiliis

yoeng non d

fufficientibus, queis velut ftimulis miraculo-

tuis od

rum; difpurationum S. Stephani, adhortatio-

|prtadiat

num S. Barnabe &c. Chriftus mentem ejus

tefpti k

ad converfionem pungebar, quibus omnibus,

ii t p

dum recalcitraret Paulus, fortiori flimuló pro-

fine t

ftratum ad f& efficaciter vocavit.

Dein id

ojdem qu:

ipfum magis pugnat. contra adverfarios, fi-

]0): dd.t 1;7 w'l

quidem Paulus non folàm contra füfficien-

fieuRe t

tem, fed etiam contra efficacem; qu:e. juxta

j m

ipfos intrinfec? talis non eft, pugnare utique

w ác n

facillime potuiffet, unde locus pra-fatus po-

(er d

tius favet gratiee ab intrinfeco efficaci; quae

fed duntii

poft tor falutis incitamenta excuffa, & ideo

v alicuse

meritó à Chrifto exprobrata; tandem Paulum

gt

efficaciter convertit. 44 addit»u»d/[l. Poffe

sxnot lt

conjungi cum tenratione inefficaci re(iftentiam

;duCif (

facit fenfüm compofitum conc. cum tentatio-

dur *f

ne efficaci neg. Aliàs namque foret tentatio ef-

qis n

cax & nonforet, quod idem applica ad con-

Jfe a

fequentiam. — Nec dica5 illa potentia refiften-

TU

di in fenfü.divifo, qua Juxta Thomi(tas ftat

Odo VEHJ'

cum pratia efficaci, foret mer& Chimarica,fi

]"

if

jj

redigeretur inactum,;ergo hanc cum gratia ef-

1l

nim^

ficaci non viderur ft

atui

fe Concil.Trid. Nam

V. preeterquam quód idipfum in gratiam con-

jl ^

fll Yi

i

gruam adverfàriorum rftorquel'i queat, in

*

üper

134 De gratia (J. M.]) efficaci.

Dt

fuper ficut in homine Jufto, fi potentia pec-

Q Ephef.

candi fimul cum pratia habituali redigeretur

Apitolum

in actum, foret Chimera, & tamen ftat cum

fuDumilitas

ifta, nempe in fenfu divifo, ita idem dic in

Wofeefle ;

raéfenti. —Ceteras objectiones folvi tum in

iidfi p

Tra&. de DEO, tum in philofophia de pre-

snifc à De

motione, unde nec, oportet antiquam reco-

Y gtia d

quere cramben. Sir tamen

Qt nullus

ts qut

xl f

Idea Compendialis

lnüm i intel

Gratie 46 iutvinfeco efficacis.

As Quatem

Uaviter equitat; quem gratia DET portat;

fime f j

cujus intrinfeca vis, fortiter & fuaviter di-

Onno v

fponens omnia, ut magis elucefcat; placet eam

uml

ex praclaro Authore zz//f tutiozum Theologi-

AUm,

carum ad Tyromes apud N.Heurm.p. 418.2d

ub ]

normam morum ac virtutum Chriflianarum

compendiatim delineare fervató authoris or-

LE

"ts

dine, fed flyló breviore. Tgitur prízà

Gratia ab intrinfeco efficax eít regia ad

QUm . on

MUET

humilitatem via, quam Apoftolus his 4. fignis

premonftrat: 52425 exiflunat fe e[Je aliquid,

lg

At

enn wib.l fet, ip[» fe fa ducit,ad Galat. 6. gon

:

u1 ffficientes [umus cogitare al;quides tmo-

Dvee

]

H

:

IU g

5 quaft ex mobis 2. Corinth. 3. quis te di-

cermit, quid aurem habes, quod nom accept-

Wam f

7)

7 ? 1. Corinth. 4. eraziá ezim effis [alvati

per fídem &9 . boc nom ex vobis, DEILenuim do-

Wt

"Rr&ef

num efl nonex operibus, ut ne qu:s glrietur

a

; s (MP

u

De grAtia (j. M,].). efficaci.

135

potstio

ad Ephef 2. Ex quibus fuübfumo:

juxta

lL redpren

Apoftolum in negotto falutis noftrze Chriftia-

amen lt qu

na humilitas exigit; ut quis exiftimete femet

; idem dci

ipfo feeffe nihil; nihil poffe; nihil mereri, &

s fol m z

fi quid fit. poffit; aut mereatur, id totum ac-

ophis j

eepiffe à Deo;, atqui hoc maximé compro-

niquim r

bat gratia ab intrinfeco efficax, utpote fine

quà nullus in homine ad falutem conducens

"

motus aut actío admittitur; ergo gratia perfe

í

!.

A

[

5

|

Ih

efficax eft fecura ad humilitatem via nontan-

.

tüm in intelle&u, fedetiamin voluntatis affe-

CAU,

&u, quatenus bomo ex veriffima fii cogni-

^

i DT

£10n£€ fi

b ipfi vile[cit, & f« cum Apoftolo r.

Go

Corinth. 12. zibil effé profitetur, in quo vera

humilits confifüt juxta Doctorem Melli-

as p

fluüum.

j T

jic p 4l*

24db. Doctrina de gratia perfe efficaci eft

Juilianit

manuductrix ad fpem & falutarem timorem;

yautorst

nihil quippe magis in nobis excitat fpem,

r

quàm D. omnipotentize & mifericordize con-

fideratio, atqui do&rina de gratía perfe effi-

ls

caci id optimé exequitur, dum partím omni-

otenti DEI volunrati, cui nihil refiftit; no-

W/[M['QW

eL

rum velle & perficere committit, dicens cum

ial

i

Apoft. omnia poffism im eo qui me confortat,

7

vel cum Pfalm. Dominus illumimatio mea et

]

|yit i

r(A

alus men quem timebo? partiminD. miferi-

ii

1"1;1

cordia per Chriftum gratize füce dona libera-

V d

liter & efficaciter etiam indignis & immeren-

,,l.y,&::::ïr

tibus difpenfante anchoram jacit, ergo quanta

4

cun-

136

De gratia (J.M.]J) efficact.

D

cunque fit noftra ad bonum impotentia, ad

pIOUt 00X Y

malum propenfio, quantumcunque concupi-

muà perfe

fcentie pondus & demeritorum indignitas,

torem ad D)

adhuc erigit ad fpem, prout fuo docet exem-

Wlmifn: /

plo Apoftolus 1 Timoth. 1. Grarias ago ei

d etam, d

gqui me conmfortauit .. qui prius blasphemus

qibusdiur

f e per[eeutor ci comtumelofes : fed mife-

Am actipn

ricordiags DEI corfécutus [um ... fed ideo

Tbiindeio,

con[ecutus fum, u m me Primö offeuderet

nutatl).Augu

Chrbws 9le[us omnem patientiam ad iufor-

Wndalyyr,

amationem corum , qui credituri [unt. illi in

VIELAI aternasm.

i Wgnff ïgtw, 5

Porro exaltera parte falu-

TWerkf u

tari timore configit nos infirmitas &indigni-

ii p

tas noftra, atqui hanc velut in Speculo exhi-

milfïgcmDE |

bet do&rina de gratia perfe efficaci , dum ita

VLULTIT

arbitrium noftrum à lapfu infirmum & indi-

4 x

gnum demonftrat, ut inter tor in-& externa

TR t

excitantiaauxilia, nunquamtamen actum falu-

Bs

tarem ponere poflit, nifi oratia perfe efficaci

NU tm f

determinetur, DEUS eff eziz tefte Apofto-

It

]

Tn

lo, quz im mobis operatur velle et perfcere,

D ls

ideoó cum tremore fàlutem noftram operari

N t

ab eodem jubemur.

Mif

21 i0. Do&trina degratia ab intrinfzco ef-

KTT.

ficaci eft calcar ad orationem & pratitudinem;

" rj

oratio fiquidem ex humili fuze infirmitatisac

l, diris n

indigniratis agnitione, ex fpe in D. mifericor-

Tati

;

iam; & omnipotentiam, ex falutari timore

wrdim' W

velut é triplici fonte dimmanat, atqui hactria

Wt

concurrunt in gratia efficaci ab intrinfecos

) 'un

prout

i

De gratia (. M.]-) efficaei.

15*

nporotà d

rout mox vidimus, ergo. Pariter admifsà

Qu o

ratià perfe efficacihomo non folüm per ora-

m indpis

tionem ad DEUM ingemifcir ardentiüus cum

o dor ln

pfalmifta: DEUS neofler refugium ct virtus,

jf

ratitt

fed eriam, cüm hac eratia nulli debeatur, fed

ll Mj[hmm

quibus datur, detur mifericorditer, eos, qui il-

lam accipiunt; ad majorem utpore pro dono

/;u" j /Pd nzfr

TT

fibi indebito,

ratitudinem exítimulat, prout

notat D. Auguft. L.de dono perfev. c.8. grazir

j

o if

m adij

abeodatur gratiaég Juffó ejus im aliis gudició

( fint ii

demonflvatur,quid in eis,quibur datur,confe-

m pl

vAt gratia, non itaque (Fus ingrati, quüd in

ts &indit

laudem gloria gratta [a« tam multos liberat

Soeculo d

mi[ericors DE US de tasa debit & perditione, t

Jf inde neminem liberaret, nom effet injuflus.

um

4t0, Doctrina de pratia perfe efficaci ac-

i a

cendit chariratem erga DEUM & proximum;

aadtuni

generatque fpecialem erga Chrittum pieta-

erfe u

tem ; nam fomenta chariratis erpa DIEUM

fünt, quód antequam effemus ab cterno nos

tfe Ant

( W*m

DEUS dilexerit & quidem indignos & pec-

catores, atqui hoc perfpicue elucet in gratia

t qu

perfe efficaci. quam cum 1. Joann.4. darido-

cemus, aoz quAfi nos dilexerimus DEUM,

infrinfïwä

n'rü[i[llüm'?

Jed quoniamipfe przor dilexit ios & ad Ephef.

1. elegit uos i7 ipf^ (Chrifto nempé) azre

vf

m ndi conflitutionem, fatemurillam miferi-

Df

corditer non folum uni prealiis, fed etiam

lus

peccatoribus dari, nam cujus vult mifere-

(

tur, & quem vult indurat; coz/mezdat auzem

(242«

L

j

j

138

De gratia (.M.J.) efficaci.

D

c!aaritatemfuam DEUS im mobis,

Voniam

i .äügüüino d

4

2m ten-

m (l if

etm adhuc peccatores effemus, fecun

pus. Chr-[lus pro uobis mortuus efl. ad Rom;

Dguia in

gt ;

f, Ex quo re& fequitur, fi ia dilexit nos

DEUS in Chrifto, cftote ergo imitatores DEI

tme defa

Wetrttur ,

Vcut filii chariffimt, ambulate 12 difetlune

mrote ditor

Jfecut. && Chriflus dilexitnosad Ephet. s. nam,

üt beneé concludit amoris difcipulus t. Joann.

)'f*ä. ]

4. $i ffc DEUS dilexit zos, €9 nos debemus

W p

alterutrum diligeres Precipue quia fi non

àtem exaif

ex conatu noftro, quo unus prz alio fibi fa-

ii fs

cit gratiam co

n

oruam, fed precisé ex dono

T Qu o

gratie per fee

f

cacis unus fit melior alteró,

& n m

non eft cur unusfe alteri proferat, aut eiira-

ii m f

fcatur, fiquidem & nobis gratia heec negari

tim af

potuiffet, quà negatà alteró pejores effemus,

Ti h

Unde ficut gratia perfe efficax, etiam indi-

ABitoti o«

w

nis collata DETerga nosbonitarem; manfue -

W

&

d pl

tudinem & beríeficentiam demonftrat, ita nos

EM

ad easdem erga proximum virtutes exercen-

Hs p

dos provocat. Porro quoad debiram erga

M "QJQ [) t

Chriftum pietatem argumentum deduco ex

Ls

DEI amore cum Apottolo ad Ephef; 2* Era-

W V

fs atura ]ïlzi ir&, ftcut et ceteri, DEUS

Ler

Nb erg

vutem, qui arves e[E im miféricordia, prap

BP

N

uomiam charitatem [uam quá dilexit nos, &

WMDOW 1

eiun ejfemns murtui peecatis , comvivificavit

Doter

t

3]

f

czor i Chriflo,cujus oratia e[Lis [aluati; ergo :

L PMP G

fiin Chriftro & per Chriftum ram forti & per-

lA] '[hfuw

fe efüicaci gratià dotati fümus, vi cuju

s, telte

Augu-

139

quui

De gratia (]. M.JJ) efficacz.

. Aügüflino de corrept. & grat. c. :2. fubven-

1f t

tum e[t infirmitati volumtatis Dusiama, ut

feunmto.

D .gratia indeclinaliliter &5 infsperatiliter

«( dN

ageretur 5 $9. ideo, quamvis infrma, uon

j diegt D

tamen deficeret , neque. adverfitate. aliqua

n.;-;zzu(tx Ui

f

íQ l/l[)

vinceretur , fanb oportet, ut tam munifico

Ephef j

gratiee datori grates & amorem rependamus.

us z

5/à. Do&rina de gratia perfe efficaci fu-

gam peccati parit; peenitentiam nutrit, Sedu-

7 g t

[

? qui

i

N

liatern. excufSó torpore in peragendis rit&

se aol

officiis fuis confervat. Eadem fiquidem do-

&rina; quz oratiam perfe efficacem üatuit,

ecse r

rdorit

eam non raró propter peccata negari afferit,

n tl

atqui dum fübeft periculum; ne DEUS ora-

tis hecikg

tiam perfe efficacem pofthac fit denegaturus,

Vores lo

quisque faluti füee confülere volens peccata

G peccati occafiones declinare, peccata veró

, m I

j: n

patrata amplius & amplius per poenitentiam

nf i

abolere debet, ergo. Pz;rer doctrina noftra

profiterur, DEUM gratià fua ab intrinfeco

u

efficaci operari in nobis velle & perficere;

wbn d

verba, exempla, orationes, bonse vitze meri-

T

du

tum, noftram & alienam falutem ipfius effe

hr

fl

jri, )

Opera, ergo ad quantumcunque arduum

DEUS hominem voccet'/officium, fi ftrenuà

rN'

]

collaborare conatus fuerit, plené confidere

l

p P

df

poterit; f& officium füum rit& obiturum, nam

)

fidelis efl; qui vocmvit uos, qui etiam faciet

h

J

1. Ad. Thej/adonic. $.

h

a

r

Anti-

j

140 . Degratia (J.M. J.)ä]ïca;-z'.

Degnii

Antithe(in, quam laudatus author ex hig

Wi

dllegatis de gratia ab intrinfeco efficaci; contra

hDI [

jrre m

fententiam adverfariorum ftatuit, fludiose

pretermitto; juvat tamen pro coronide quz-

14 Domin

rere cum Caramuele, an; dum 'Thomiftica&

ei advería fententia mutuó inter fe de veri-

Dr

tate concertat, utraque in tertio vel plan? ia

2do fyllogismo finaliter convi&£ta obmutefcat?

D

& dico;quód ita: sícque propono : Ut ut fcho-

la Thomiflica pro Divine voluntatis effica-

;

YOns !

cia, fententia autem adverfíà pro creare liber-

tatis indifferentia, in prefenti controverfiali-

| tl

6"'0»'1[:

tigeb utraque tamen mox ad unum &idem

fupremum difficultatis revocatur punctum;

T0 t

Wi dl

atqui in hoc utraque finaliter convicta obmu-

teícit, ergo. . Prob. miz. Supremum difficul-

[M U n

"IG a

tatis punétum eft, cur in fententia Thomifti-

ca DEUS huic conferat gratiam ab intrin-

Hläq

J5 que

feco efficacem, elteri non ? cur in fententiaad-

d

3

Ittur

lf

verfà DEUS hunc potius quàm illum ponatin

Turi o

A

illis circumftantiis, indole & genió &c. inqui-

]i i m]

bus. per fcientiam mediam previdetur prae

ümn&s Y lmm

M

alio gratiam füfficientem fibi congruam factu-

rus, àd quod pun&um certé revocatur utra-

A m

qODum l]

h

que fchola; atqüi in hoc pun&o utraque, a

ln

abyffalia DEI judicia confugiens, finaliter

ISrmun

Plgnus MRQ

convi&ca obmutefcit, ergo. Unde & egoca-

Nnyr.

1:mo filentium impono concludens cum Ma-

)! |

gno Aurelio L. degrat. & lib.arb.c. 1. »eves

perturbet bujus quafltonis ob[curitas ; moneo

Uof

fgim;i.

De gratia (]. M.J.)) babituali.

I4i

gattor a

tos primum, ut de iis, qua intelligitis, aga-

f cor

ztis DEO gratias, quidquid autem efl , quà

srait; ld

pervenire uondum poreft vefra mentis iuten-

'coondeq

tjoy À Domino, tet intelljgatis , orate,

Y Thonilad

ter f d

DELIBATIO IT.

jo v p

ob

De Gratia Habituah.

no Uf

luntarg &

On ità Samíon hauftis de dente mcla-

o creml

N

ri Maxillee aquis refociavir fjirit m

n

( viresvecebitjudic. 1 $. Sicut DEUS

unum &i

apertó Maxillee noftrz myfticee molari dente,

poft abolitum ex vetito Ádze pomo peccati

onidadit

morfuüm; de largiftuo Divini fui amoris rivo

m du

flvificas gratize fanctificantisidentidem deri-

ao Thonie

vat aquas, queis hauftis rabefcens homo refo-

jima i

cillaSpirirum & vires recipit. Ipitur hancno-

pfiné

biliffimam gratio habitualis fpeciem velut

lm

ivinam propino Ambrofiam, & licàtfub ea

io & I

omnes virtutum fupernaturaliurninfufi habi-

t

!

i

"

tus füó modà comprehendi queant, fpecia-

liüsramen & quafi antonomaftic? intelligo

qoont j

donum illud, cujus munere in nature D.

Ti

transformamur confortium, glorie ccelefiis

n P

pignus nancifcimur, jufti & fanéti denomi-

namur. Sit proinde.

&i

lv

en ^

7

J

jl

'I-V

I

j

rjm;f'raf

w

QULE-

142

De gratia (].M.].) babituali.

in u

dpmr D)

-»QUJESTIO'I.

yenit, 2n Dif

ii hom

De effentia. Gratie Hahi-

ia l

talis.

trinfecum,

d in DEI

ARTDICHILUSTJ

: DEK

'&nominaur

An gratia Habitualis z';ztrz';zþcä

11] dibfio

inbareat anma ?

f iif

li ün'lmam.

Ui pratia dudum exciderat Calvinus,

facilé cccutivit nullam . interiorem

Nitagiy

O

fibus ol

cognofcendo juftitiam; dum homi-

du a

nem.non aliunde nifi ex folo imputatione ex-

trinfeca juftitie Divinze juftum afferuit, cui

tror & hi

fübfcripfir Lutherus in folo favore DEI ex-

n äHl'n?g) »

* 4 DIC3.

trinfeco gratiam reponens ; contra quos.

Notandum r. spliciter accipi gratiam,

RUR

vel pro amore ficut dicimus. Jffe homo eft im

TU i

gratia Regir, quia amatur à Rege, vel pro be-

neficio gratis collato; prout benefaétor gra-

tiam facit a'teri vel denique pro ipfà gratitu-

Ü

j fü/ütig

dine poft beneficium collatum; prout dicitur:

mnsel (

D

atia gratiam parit ideft gratitudinem ; 1u

Ti

J j

j*

c tertía acceptione gratianon eft noftri ori;

M

2da acceptio, cüm fit univerfàlis peneraliter

Ht lo

Vaf

complectens omnia DEI beneficia fupernatu-

ralia tam gratize actuali quàm habituali com-

Ti ftjj !/þa

munis eít; Sola igitur pri

ma confideratio; quà

DP fjj [Ord

erd;;tw

homo eatqus icitur eflc in gratia; quatf*-ïl

3

l

m

vibittl

in qüamzm Q.M.] confgfat ?

143

diligitur à DEO, in prefentem queeftionem

01

venit; an nimirurm, durm de fide certum eft,

T2

aliquos homines effe Deo gratos ad virami

eternami; hoc fiat per folum favorem DEI

extrinfecum, feu an horo in tantum dicatür

effe in DEI pratia, in quantum terminatatno-

SI

rem in DEO exiflentem, à quo extrinfecé

)

!

denominatur dilectus, an veró infuper heec

r inti

DEI dile&tio ponat in homine aliquod do-

i?

num intrinfecum

permanens, quod ipfm af-

la CUf

ficit animam.

j ineut

Neranudum 2. Exiam inter Catholicos;

quibus collatio doni interioris omnino certa

, dm

mpumrioneexj

eft; adhuc tamen dubitari, an hzec gratia in-

terior & habitualis immediat&. recipiatur in

j aliatit; *

T IUL

ipfa anima, prout Thomifte pretenduntcum

D. Th. hica. 4.. Anautenf in ipfà voluntate

ym Qu*

[i-güþ

prout illi volunt; qui aut potentiasab anima

vcipi t

1on diftinguunt, velut fünt Nominales, aut

ifromt!

d p

ipfam

ratiam & charitatem. confundunt,

prout funr fcotifte. His notatis eft

gtf

Refolutio rma. Gratia habitualis feu fan-

p

&ificans eft donum füpernaturale intrinfecà

u

in homine receptum. Eít de fide ex Concil.

ydinemväf

-

Trid. Sef. 6. c. 7. &1z.. contra Lutherum:

effnoihïü

ftquis dixerit, bomines jufFificari,vel [olá im-

js p

petatisne juftitis Chrifli, vel folá peccato-

qua

rum vemijfione exclusá gratiá $9. charitate,

ab mgh

d& $2 cordibus eorum per Spiritum $. dif-.

[Íde*

t

Jundatur , atque iBljs inhareat, aut. etiam

f

-

wal-

gra-

,

iliquo

144 Degratia (. M.]) haäimalz'.þ

ET dbs du

gratiam, quá juflificumur , effe tantum fa*

vorem DEI, anatbema fír. Prob. 1. ex [cript.

wifim bo

$. Gratia 1. Johann. 4. vocatur. femem DEI

tljdo quo

ii2 nobis manens, wem 2. Corinth. 1. pigzus

ntone dili

piritüs i cordibus noflris , pariter. 1. Joann.

li,

2« unélio, quam accepiflis manear m vobis,

f narurak

atqui heecinnuunt pratiam effe donum quod-

iubus & |

dam creatum in. nobis intrinfece receptumy

tundo, it

erpo.

ts qu

Prob. 2: rat.. Eatenus homo eft in pra-

rndem

tia Dei, quatenus amaturà DEO,; & divinum

Durgl

ejus terminat amorem fupernaturalem, atqui

&t ln

nequir terminare fupernaturalem DEI amo-

tx DlTth

rem, nifi mediante- bonitate intrinfecé rece-

Jt, qin:

ptà; ergo homo non elt in gratia fine dono

fl

intrinfecé recepto. 444j. pai. ex pranotatis

T0 &j

€3 etiam ab bareticis admittitur.. Min. prob.

at nf

obje&um terminans amorem effe&ivum re

^0 61 g

cipit bonitatem intrinfecam ab amanre, atqui

mj.lfïl quo'ät

amor DEI füpernaturalis, quem terminat

Wa ljgs

homo tanquam obje&um amatum;.eíft amor

furtthege

effe&ivus,ergo. 744j. pat. Ex differentiatin-

f dul

ter amorem affectivum & effe&tivum, prior

|

ibf Ü

enim utpote imperfectus füpponit in objeto

177

amato bonitatem, quá.allicitur ad amorem;

Tttr i

Aftamor effectivus utpote perfectiffimus cau-

fl

fat in obje&to bonitatem; & ipfüm objedtum

pl j

vatione bonitatis in eo caufatee amat. Miz.

Antate. I

dezuó e[t evidens cüm enim omnis amor ei-

n D

fentaliter tendat in bonum, amor autem

j dnl

]

hiituli

inquosam (J. M.J.) confifiat?. 145

f tmtin

DEI abs dubio perfectiffimus fit ; oportet,

ii jri

ut ipfam bonirarem intrinfecam operetur in.

ir Jam

obje&o quod. diligit, binc ficut DEUS ea

inth 1. J

ratione diligit creaturas in ordine & amore

antet 1 Jot

naturali , quatenus; ipfis. dat effe & bonita-

Wt i

tem naturalem:;, ipfas mediantibus dispofi-

donumqit

tionibus & potentis ad.finem naturalem or-

dinando, ita hominem amat amore füper-

frc as

naturali, quatenus ei infundit bonitatem fu-

od g

"l

pernaturalem ,. eümque donó intrinfecó f'u-

0, &dr

l

pernaturali ad: finem, füpernaturalem vit

&terng idoneum - efficit,

r

4

pürlen dU

Declaratur,

en DE

ex D. Th. bic a. 2 cim amare. nibil aliud

nrine n

fit, quam velle bonum alicui , mauif e[tum

a d

efl; quód DEUS omuia, qua funt, amat, mon

ü MW! [

famen eó modó , [icut moss. quia, emim,va-

luntas nofira mom eff cau[a bonitatis rerum ,

"UA

ddium

Jéd. ab ea movetur ,. ficut. ab objecfo amor

Alicuivolumus , no;yf;

ao TU

m

uofter , quübomitatem

p RT

caufa boniratis ipffus, fed.à comver[o Lbonitas,

P

ejus velvera-vel eftimata provocat am

0 C2

T efï

f'l,m

df

4

ó ei volumus e&" bonum con[éruare ,

sod.

?

abet, € addi quod, mon habet. , ef* ad. hoc

Pï

nitino

eperamur. Sed amor.DEI eft infundeus 89

creans bonitatem in vetus.

äd a

Refolutio2. Gtatia habitualis immediat&

Gilim:

lm(] rf»

recipitur in anima; non autem in ip(à vo«

luntate. Ita 'Theologi comm. contra Sco-

» (f

f

tum & D. Bonaventuram.

il

j

Prob, rat, Forma;. que per fe primó

u

at

146 Degratia (J. M.]J.) batituali

izguaz

dat effe; convenientiüs ponitur in eo fübje

adlsoratig ]

&o; cui per fe rmo convenit effe, ergo

DO tdoptiv

cüm gratia habitualis fit forma fupernatura-

UIl particip

lis, quae per fe primó dat effe füpernaturale;

Timo convet

convenientiüs ponitur in eo fübjecto, cui

nbus ipfà

er fe rmó convenit effe, atqui anima eft

Ti sttriboit

illud fübje&um in homine, cui comparati-

t ordine

vé ad poteritias per fe primó convenit effe;

tit&bet pa

ergo gratia habitualis convenientiüs poni-

tb xdopti

tur iti ipfà anima immediate,: — 4/z. pater.

:

Potentie enim habent fuum effe ratione

M

Bjic. l. (j

forme, sícque hzc per fe primó habet effe

comparativé ad illas. — 442j. ezizzz certa &

Retrite

t

DEU

q

üia non minüs in ordine fupernaturali prior

flt ii

prefupponitur forma;quee dat e/fe, pra illa

41 qup

forma; quz elicit operationem füpernatura-

lem quàm in ordine naturali fübítantia, quz

T 4POHOJ

L lrfql 4061

dat effe; prior eít illà potentià quz ordina-

Rf

tur ad operationem, er

'0 ficut ex hac fub-

l ey

l

li ( i

TU f&

ordinatione, quam habet

nea effendi &ope-

randi, in naturalibus illa forma qua. per fe

* Atl

MT

primó dar effe, rectiüs ponitur in fübjecto;

l:

cui per fe

rimó convenit effe , ita eriam di-

Tnem

cendum e

H

s ificion

in füpernatüralibus.

Confirm. 1n quo

er fe primà & pro-

DRN

&

]-mlmm

xiné recipitur effectus

ormalis gratiz, etiam

per fe primó & itmmediaté recipitur ipía

Scnp

i

lub

RI

£ratiaj atqui effe&tus formalis gratiz per fe

E

primó & proxime recipitur in ipía anima;

l;

s for-

d

RUR

ergo 42Haj. pat. mm prob. Effedtu

malis

ts "

tthiul

n quonam (]J. M.].) eozftflat ?

147

Wt

malis gratiz juxta dicenda eft reddere filium

t d g

DEI adoptivum ; & quafi conftituere DE-

üperumt

UM participativé ; atqui hic effe&us per fe

ipermrdi

primó convenit ipfi animz; nam ficut in na-

fübjdo,

turalibus ipía fubítantia eft , cui per fe pri-

qu ime

mó attribuitur effe & ipía filiatio naturalis;

Vi compint

H

ita in ordine füpernaturali ipfi anima attri-

convenit d

N

n

bui debet per f& primó ipfum effe & ipíà

jentis t

filiatio adoptiva.

Min, p

Solvuntur Ofjetiiones.

effe t

m hat

(QBiie. 1. eum. Luthero : Sep? Scriptura

meminit aliquos inveniffe gratiam apud

rjam cuti

tmarurgipi

DEUM propter folum favorem extrinfecum,

prout dicitur de No , quóàd invenerit pra-

t fff; p

o füpetma

tam ; quia fuit liberatus à diluvio ; item

juxa Apoftolum 1. Corinth. 1.

Chriffus

bfanti

(i:A

factus eff nobis Juflitia c Jamétificatio, ergo

] qui [UI

per folam extrinfecam imputationem Jufti-

Ó]t ey hä'C fl

(eadi t*

tiz Chrifti reddimur DEO grati, hinc etiam

ab Apofítolo fezp$ monemur zzdzere Cbri-

w qué F"L:

". W.dum (àcer textus apud quosdam

ii Hïbji&;üï

mentionem expreffam facit de accepratione

,iuap'

ad beneficium & favorem quendam extrin-

lécum; non idcirco negare donum gratizs

j 1

internum ; quod fi Noé & alii Viri. fan&ti

[ jj

,Ol'ä (

in Scriptura S. non habuiffent, necà DEO

rl

ad illud beneficium externum affumpti fuif-

prati

fent.

-Ad 2dum . Chriftum dici noftram

lü/n

juftitiam non in fenfu formali, fed caufili,

" )

mu)

quatenus fuis meritis nobis meruit gratiam,

K 2

non

m

148. Degratia (.M.).) babituali

m offendit ]

non quafi per juftitiam Chrifti nobis extrin-

ífecà imputatam folummodoó jufti efTemus.

mutm, erg

Trlominem,

Unde illud Apoftolimonitum non de indui-

fnüm, .

tione extrinfeca

ratiz.;. fed de induitione

fis dicenda r

Chrifti per ejus imitationem & vitz reno-

m infufion

vationem procedit.

wb amatl

Inflabis. DEUS. odit hominem ; quin

Arivoeu

ponat aliquid intrinfecum in.eo; ;zzz DEUS

tnoipfümo

denominatur extrinfecé dile&tus ab homine,

quin aliquid. intrinfscum adveniat DEO,

tteputyo d

;z:isäimporm

ergo etiam DEUS diliget-hominem, quin

!;."Lonem Q

aliquid intrinfecum ponat in homine. 5 44

ar. e[fe in. 110 , quód odii Divini erga ho-

iniedontax

rhinem caufa

DN

eccatum, quod DEUS cau-

fare nequit.

Xä

DEUScüm fit omnis origo

n nh

m DT ir

boni, ipfam; quam amat , caufare debet bo-

;tfola oOFal

nitatem, z 2do difpar.per f& liquet ex dif-

ferentia amoris noftri, qui ceu imperfectus

[

CH2 qui hi

At d beer

& fterilis non producit, fed fupponit boni-

lr

tatem in objeéto amato; aftamor DEL ut-

pote perfe&us & focundus ipfam in obje-

Jpeny

m.

"t d

éto producit bonitate

* fj

Urgebis. Amor

DEI in hominem pef

festus flat fine produ&ta intrinfeca bonitate

"ore dbfore

ï'OäendO ümn

phyfica, ergo. Prob. aptec. DEUS perie-

élé amat auferendo malum, fcilicet re it-

quml Wt i

tendo offenfam ;

uin conferat aliquod b0-

P imriet

SÍttha

num., ergo. Prob, Aptec.

DEUS perfeet

W

p

arnat hominem, f1 eum in tantum, diligit; In,

ATT

Q.

r

mo

i*ïmmm hosuo ipfum offendit, atqui

z

149

bituli

inquonam (J. M.]-) eonfifiat?

mo offendit DEUM duntaxat per offenfam

i nobis entte

moralem, ergo etiam DEUS perfecté ama-

jilidemt

bit hominem, fi ei moralem hanc remittat

gon de ii

offenfam. x.pra&terquam quód juxta infe-

| de indaiti

riüs dicenda non reruittatur offenía absque

& vite t

pratiz infufione , infüper d/ff. ;/;4j. DEUS

perfecté amathorinem amore fimpliciter tali

Jminem QU

r

4?

&pofitivo fi eum intahtum diligitin quantum

, item D

homo ipfüm offenditineg, perfecté arnat amo-

lus db lo

re negativo & quatenus hic perfectus amor

venit )LU

przcise importat pratuitam offenfe condo-

)m'mem; qïï*

nationem conc, Jam autem etfi DEUS ab

yomine b/

homine duntaxat quoad affectum & moraliter

Yi g

fit offendibilis, quia tamen homo etiam quoad

X DEU

effedtum & phyfice eft dilipibilisiideo ad per-

-

(tomos t

fetum DEIin homines amorem nonífu

Jaredext

cit fola moralis ablatio mali feu offenfze. Prz-

t t

cipuà quia hic perfectus DEI amor homini

u impe

rf

datur ad beatitudinem , ad quam exigitur

onit

ipp

collatio gratiz; quz eft femen gloriz,

(ror

j

Superurg. Si amor DEI perfectus con-

p(ïm m ('.;:

ferre etiam debet bonitatein phyficamintrin-

fecam , fzpiüs hic amor erit mancus ; qu

g

0?»

dicere abfüurdum eft. .$e3. prob,. D EUS

Yent but

volendo omnes homines falvos fieri eos atnat,

)

!

J

quia vulkt iis bonum , atqui hic amor nihil

j

cilic

ponit intrinfecum, prout conílat in parvu-

TE

Jf

h

lis fine baptifmo decedentibus ; ergo.

Item

W

e ca.

J

j

DEUS amat przdeftinatos atqui hi feep

rwn [

rent donó fupernaturalï intrinfecó ; dum

n

3

Vg

d-

[

i

«

150 DegrAatia (J. M.]J.) babituali

n

V,g. necdum funt baptizati, aut aliunde in

pror cavfa

W non

peccato mortali vivunt; ergo. g. 2d rzzmum

dift. DEUS volendo omnes homines falvos

lm 4ccop

fieri eos amat amore inefficaci & gencrali

JH in pral

ad quem fufficit conferre auxilia. generalia

ine df dj

fcilicet auxilia remoté fufficientia conc, aimo-

Tüngur vif

d&, ficu

re efficaci & abfoluto , ad quem exigitur col-

latio grati& habitualis hominem DEO fim-

Dujj;

pliciter gzatum reddentis neg. — d. 3dwim

Wfot, Qu

deuub diff.. DEUS amat predeftinatos pro

*t0 filem

m habioge

ea duratione; quá per gratiam fibi funt amici

conc, pro durátione , quà per peccatum

im dfmpf

funt objectum odii neg. Non ergo ficut ab

futonem

zterno DEUS przdeftinavit hominem , ita

UFET

etiam pro omni tempore amat, alis dum

TE mps di

ab eterno decernit mundum producere, jam

ï:ium ) e[ü n

etiam ab eterno ilum producere deberet

M j

fed amor hic erga pradeftinatos liber eft

mn:'lratl Qtat

quoad determinationem temporis , in quo

i

ii un

producit effe&tum.

:

f

;

?

T Quri

Replic, Amor

DEI perfe&us intelligi-

^^ Ut

l

tur przvié ad illud donum intrinfecum ; er-

^.

1 n

o adhuc in quacunque duratione falvatur

m ii

;

1ne ill

0. Prob. aztec. Amor DEI foret cau-

"ii

fà illius doni, atqui pro illo priori quó effet

"tiinen

caufa, jam denominaret hominem dilectum;

Ptf

ficut vifio denominat hominem vifum , et-

m

Qo. m« diff. z. Si effet prioritas exiften-

"tf fme'

tiz conc, cüm fit tantüm prioritas caufali-

UM

tatis neg. Nam ficut sctio illuminativa €

erl'icgtdi

prior

177

inquonam (]. M.J) cosffoat? — .x$a

wimbi prior caufalitate quàm ipfa lux in sére ; atr

tamen non prius dicitur illuftratus ; quàm

yAd r

omines fde

lucem acceperit ; ita pariter dic de amore

i& genmli7

DEI in prafenti; unde ad exemplum de vi-

iit generi

fione eff Jiffar, Quia obje&um non deno-

tiaconc,qmo.

minarur vifum ex forma per. vifionem pro-

du&a, ficut producir faecundus DEI amor.

1 exurtura

m DiOUe

Duplic, Ut amor DEI fit. foccundus,

. Al n

fufficit, quód conferat homini alia auxilia ;

lii

]

ergo faliem non producit neccefiirió gra-

tiam habitualem.

Derz amor, ex quo vcr-

ibifont t

bum affumpfit humanitarem, nihil pro prio-

er pernis

ergo fcti

xi ad unionem hypoftaticam produxir intrin-

fecum in humanitate, Par/fcr.i)LïLLïS po-

yominem !

i, dli Cï"fï

ieíl magis diligere unum hominem quim

alium , etfi majus donum in eo non cat

et

Vv

oducere

o d

V. g. fi. predeítinato & reprobo xquilem

yos lt

conferat gratiam ; vel fi cum: 2quali gratia

habituali unum | ad intenfiorem moveat

J5 n

actum charitatis , quàm alterum.

24 Ad. F.

difl. Ut amor tit fcecundus fcecaadirate la-

qus i

nfecun t

nüs & generaliter accepra, füfhcir; quód

conferat alia auxilia conc, ut fit foecundus

pne H

N

feecunditate fimpliciter tali & in ordine ad

j fort

i g*

beatitudinem z:ternam ne . Ad hanc quip-

pe exigitur gratia habiualis, cümque de £-

| Vifllmjä'

de' certum fit; quód DEUS ad hunc vitz

eternz finem plures diligat, etiam gratiam

j

jl

habitualem iis, quos efhcaciter ira diligit ;

iU

l

mifericorditer conferr.

d &dum Y« vel

TU

K4

"eg.

PïXOI

Yf;2

Degratia (.M.]-) babituali

u

nag.

"

pofft. Quód DEUS przvié ad unio-

arum ,

nem

f

ypoftaticam dilexerir. humanitatem

kpondet.

Chrifti amore füpernaturali, fiquidem ipfa

(Pfic, t

Sanctificatio fübítantialis primaextiterit DEI

n d fib

&in volunt

in humanitatem dilectio ; vel dico , quod

ficut amor DEI naturalis producit fübftan-

W 2

tiam naturalem , ita amor affumendi natu-

1tt, atqui

ram huimanam produxerit unionem hypo-

tpeim p

flaticam ; ubi econtra amor DEI in homi-

ttit dimm;

nem, quo eum ordinat ad vitam z:ternam;

m epo

producere debet gratiam habitualem. — 42

At otenr

3tium difl. Vradettinato & reprobo poteft

A d

equalem gratiam conferre zequalem in effe

Af :

phyfico tranf, in effe gratiz neg. INam gra-

Yb um w

tia collata przdeftinato eft major intrinfece

0 & frhs,

prout importat conjunctionem cum gloria;

iln, quia

qualem conjunctionem non fecumfert gra-

Mdj à d

tia reprobo collata, & ita adhuc amor DEI

u hb

in predeftinatum major'non eft fterilis ; fed

Qs Tà

feccundus, quod idem dicendum eft ad al-

MUET

terum exemplum ;. quia ferventiorem po-

Mu

nens actum amoris majus jus ad oloriam

Füttm i

i

accipit, & étiam ipfi in ftatu glorix major

"umf

gratia in effe phyfico confertur.

tf

Dices. Obje&tum przcedit actum ; er-

PFOXi[no) .

go cüm hbmo.gta;us fit obje&tum amoris

1 ts

Divini, jam erit-pratus ; antequam ametur

Aj

l

d',

à DEO. x.dff. azt. Obje&tum primarium

LY

fpecificativum & refpondensfcientiz fpecu-

]

n fe-

?'Iuonem :

51/:

lativa przcedit actum , Conc. objectu:

u tl

cun-

ditual

ip quonam (J. M. ) cm]zj!dt?

153

v ad umb

cundarium , quod non eft fpecificativum,

Tomeniate

& refpondet fcientiz practicz, neg.

fiqidm i

Objic. coztra 2.refolut. Oppofitorum

Aextiedt

idem eft fübje&tum , ergo ficüt peccatüm

| dico; odl

eft in voluntate, fic etiam gratia in volun-

ucit f

rate erit. 245. Gloria eít gratia confüm-

[umend

TR

m

mata, atqui gloria reci

ur in potentia;

Pit

Yonem D

ergo etiam pratia.

jti0. Exiftens in uno

DET in i

nequit dimmanare virtutem in aliud fub-

am at

je&um , ergo cüm gratia dimmanet virtu-

tusem. J

tem in

tentiamanimz , debet in ea exifte.

EO

probo pu*

f& 416. Si gratia eft immediaté in dnima,

tunc ficut ab anima priüs intellectus dimma-

yuem nd

», Nin f

nat, quàm voluntas, ita priüs dimmanaret

ab ea fides ; quàm charitas ; dtqui hoc eft

jr ii

y cum p

falfum; quia fides formatur & accipit vim

eumfart f

merendi à charitate , ergo. Dezique pra-

j amor J

tia eft habitus, atqui habitus utpote per fe

operativus recipitur in potentia ; ergo.

R£e

ï fieriis, f*?

Im eüexr,.'

ad imum difl. amtec.. Oppofitorüi dire&t&

ntioret

& immediaté idem eft fubjectum conc, op-

pofitorum indire&? & mediaté neg.

Gra-

g m

tia autem & peccatum habituale directé op-

ponuntur & hzc funt in eodem. fubjecto

g*]ol*il' np

aCuni

proximo, peccatum veró actuale, quod eft

f

in potentia, folüm indire&? opponitur.

m $

d zdum diff. maj. 'Gloria eft gratia con-

|

fümmata, id eft gratia ultimaté perficiturper

$.

jpr

j

n

[yd

vifionem , inqua ploria effentialiter confiftit

a confummata ; quali

j

um *

conc; ploria eft gr:a,-ti

j

eiiet

a

15'4 | Degratia (j.M.].) /szäit.uali

Ti

effet eadem cum gratia neg. Patet quippe

tl bene fe

gratiam à gloria feparari , unde ficut que-

Ws qualis

vis natura ultimaté perficitur per operatio-

uara,

nem ; etfi hzc non immediat? infit. ipfi na-

turz ; ita pratia perficitur ultimaté per vi-

ttfca fit i

fionem, etli hec fit in alia potentia, 44

infihcans &

3tíum difl. Exiftens in uno neqnit dimma-

i pim f

m Mfio,

nare virtutem in aliud fubjectum g'/oaf conc,

Sic enim À

in aliud fübje&um 49 neg.

Müpermatut

gloria animz dimmanat gloria corporis, fic

18 00 atf

à gratia dimmanat charitas recepta in volun-

1 fuprg f

tate, & virtutes aliz receptz in appetitu fenf-

A DUs tánre

tivo, ergo non obe(t; quód ab una forma in

V: um

uno fübjecto 44o ejusdem füppofiti recepta,

; l u

dimmanet forma alia recepta in alio fubjecto

C2l

30.

p

7)

"d gtum degnub diff.

Jé

. prius

TMfeng it [

immanaret ab ea fides fecun

dà

m t£e conc;

d

od

fides àt informata per charitatem in ordi-

TU r

ne ad meritum neg. Fides ergo prout fe-

Titstprs m

cundüm fe infunditur cum gratia, prius dim-

Wofter

manat à pratia, quàm charitas; etfi prout in-

"nb

formata eft per charitatem pofteriüs dimma-

Südy d

net. Dein nihil probas in Chrifto, de cujus

Vl quit

gratia Theologis certum eft, quód ex ea

RUT fubj(

priüs dimmanárit lumen olorix ad intelle-

NU

&um fpectans, quàm charitas ad volunta-

uY

tem pertinens. 442 z/ti»um i phi[a 0/7171";6

i i ageüdm

E/Z2 ef/ , non omnem habitum effe per fe

Wt mOX

üir,

operativum, fed dari etiam habitum, qui per

dl

!

Qu

e ordinatur ad effe, quatenus animam ele-

B Q

vat

abilwl

imguonam (], M.].) eonffffat? 155

at qiy

vat ad bene fe habendum in ordine fuperna-

lt q

turali; qualis habitus eft pratia.

t peropera

il pf

. . Quares n graria füpernaturalis in-

trinfeca fit in genere qualitatis ? ry, Gratia

lm p

potentïa. J

fanctificans. eft forma accidentalis fpectans

ad primam fpeciem qualitatis fcilicet habi-

pegui n

um qunt Qu

tum; A4£7o, quia non datur fübftantia crea-

Sic enit

ta füpernaturalis , fiquidem hec non poffet.

1 corpori& l

effe tora natura , ürliquet; càm füpernatu-

ralefit füpra naturam, nec etiam poffet ef-

eptain Vib

Íe pars naturz ; quia partes proportionan-

9 eti

tur toti ;. manet ergo ; quód pratia fit acci-

una fortl

dens; & quidem prout cutn Trid. Sefs. 6.

yolitite

c. 7. loquitur Catechif, Rom.

n aof

]

t Al itas per-

p p

manuens im auima inharezs , inharere au-

:

m te n

tem proprié competit accidenti. Porzó di-

citur Perzmazens , quatenus tam parvulos

nrem i

ymo p *

transeuntis auxilii incapaces , quàm adultos

sUl

habitualiter ad. ultimum finem ordiuat , &

fj pr n

efi pl

vifionis beatific, ex natura füa permanen-

li

tis radix eft. — Dez/qze appellatur habitus,

eniüs Q

1'100, (d CGJU'

quia eft qualiras difficulter mobilis ex fua na-

tura; & fubjectum difponir ab ben& fe hà-

q

(

l

t Rd p

bendum ; non enim poteft effe potezzia,

quia gratia non eft indifferens ad bené vel

s ad VO

lil

malé agendum , nec eft proximé operativa,

[4]

"74

üt mox dixi, multó minüs eft paffio feu pa-

ne

f

[

tibilis qualitas, forma ve! figura; cüm hac

(u)

Pal

fint quid corporeum , reftatergo ; quód fit

gnlüï*m ;

ima

156 Degratia (.M.]J.) babituali

Qulitr par

1ma fpécies feu liabitus ; INéc d/cas; Habi-

1777

tus eft inferior potentià in dignitate , ergo

iemralenm ,

cüm gratia fit perfe&tiffima qualitas debet ef-

wintatis, fic

fe porentía; nam X 4j/f. Habitus non eft ira

iticonfortin

perfectus ficut potentia, düm ambo funt

yüque hac

ejusdem ordinis , conc. fi habitus fit fupe-

$0s & vo

rioris ordinis prout eft gratia, neg.

injs, dum

rinfec? e

ARTICULUS Ii.

m phylic

F.

7777 þzizä'zf-

t«v

n €9 quomodo

cans fit participatio

j

aztura Divina?

Tafattionem

(ilim n d

À ] Otaudum 1. Quód participatio refera-

tv d

tur ad duo , nempe ad ens füperius;

Vitudiy: H

de quo participatur, & ad naturam

Cipamr, t

inferiorem, quz participat; quiaautem par-

t 4] p

ticipare eft partem capere, ideo res inferior

&e0 ell vj

imitatur quidem perfe&iohem entis füperio-

t ücendur

ris fecundüm aliquos gradus & formalitates,

!

7

ïl'!tïpatio |

non tamen.totam

fuperioris expriimit perfe-

Pt m

&tionem, aliás namque non participatio , 1€

* Q p

ádzquatio forer ; Porró quód quzvis crea-

Fttem|

t entitas fit quodarnmodó participario DEb

Nïlpame qmd

nemo dubitat; Parirer certum eít grátiam

habitualem Divinz

Natürz fpecialem habe-

n f"PEtll

IGf n

re participatio

;

5

nem, proüt 2. Petri-x. habe-

i

tur ; Pretz

s

mobis promi[fa. domavit , uf

per bac efficiamini Divina confortes Natu-

dü'()que QX

7£; de modo igitur , quo gratia Naturam

T

Datt

Divinam participat; controvertitur, pro quo

Notaz-

W

& Durf

abituul

Qualiter parti- ()J.M-]J cipet aatur.D-? 157

lc d

Notandum 2. Participationem aliam

honitte ey

effe zzoralez; , qu& habetur mediante actu

ualis t

voluntatis, ficut dicitur mulier. tranfire. in

birüs n lt

viri confortium ex voluntario confenfu ; im-

m anto u

portátque hzc participatio conformitatem

sbiras 1 h

affectüs & voluntatis cum altero , alia eft

, 1

plyfica , dum participata perfectio phyficà

& intrinfece eftin utroque.extremo ; velut

J

imago phyficé & ex natura fua independen-

ter ab actu voluntatis ; participat fuam re-

[ W(ïlf

r D

prafentationem. ,Quozd. prorez: 'Theolo-

giillam non denegant ipí1 gratiz; pofterio-

iputio t

rem aurem denuó dividunt in formalem &

ens [UPEW

virtualem: Hac ef?, dum illud; quod parti-

& d n

cipatur ; tendit. tanquam sliqua virtus ordi-

uioatém"

nata ad. participationem formalem ; prout

o rer o

femen eít virtualis participatio generantis ad

enis i

producendum genitum ; qui eft formalis

participatio generantis; vel etiam virtualis

»( formzhäïiää

yimit p*

participatio tunc habetur; quando przdica-

12; quz: participantur, non funt in utro-

ucïpï[lO»

J

$0

que. extrerno füb. eadem ratione; fed in par-

ticipanre quidem extant formaliter; in ente

ii

autem. fuperiori przcis& eminenter; prout

j p

a

omnes res naturales fünt virtualis participa-

Cll'i'[;'ü:ï |

tio DEL — Patricipatio formalis eff , dum

perfectio. participata formaliter. reperitur in

M

Qit

.127

utroque extremo , prout calor in aqua for-

j

maliter participat fuum effe à calore ignis;

f

uu

& hzc rurfum alia eft univo:sa; aliaanaloga :

u

rior

18 | Degratia (J.M.].)) babituali

fuliterpart

Prior eff , ubi perfectio participata quoad

tem phyfc

tcinter fe d

pradicata formalia & effentialia eft eadem

in utroque extremo ; etíi inillo, à quo par-

ud, Nam

ticipat; fecundüm gradusintenfionis & per-

Wünt, qui

fectionis excellentiüs reperiatur , prout pa-

lhing ; qu

tet in exemplo de calore aquz refpectu ca-

1UnituS ; ev

loris, qui eft in igne. Pofferior eff , ubi

li pratendy

perfectio participata formaliter quidem re-

Articipatio N

peritur in utroque extremo , aft non cuin

Qu nafurg,

omnibus przdicatis effentialibus ;; quz con-

vt nfhifcan

TRtOQnRI.

veniunt in illo extremo à quo partici-

pans defumit perfectionem : Sic analogicé

us d

participat homo à DEO juftitiam, clemen-

da r

tiam &c. quatenus hz funt in DEO modo

Mi nria

irrecepro períe & à fe, in creatura autem

"xævw ] fj 0&. 6"1

funt limitaté &ab alio; hzc tamen analogia

"tl n

non obeft; quó minüs perfectio participata

, d il

adhuc dicatur formaliter inefe participanti.

3111 defim

ANotandum 3.

uód , licét 1n parte pri-

* n o

ma conftitutivum formale ipfius Naturz D.

L) Plafi'ld ti)

alii in afeitate, alii in intelligere actualitlimo;

alii aliter conftituant, attamen omnesin hoc

n

conveniant, natur& üt fic conceptum 1ne-

"hturig

taphyficum & effentialem feu formalem in

|

": Q

hoc confiflere; quód fit prima radix actio-

I

litdir

num & aliorum przdicatorum, qua in na-

1f1

LTNN

tura recipiuntur.

Quibüs prznotatís

i

ünüm

Nominales ipfi gratiz attribuunt parti-

LU IN

cipationem Divinz Naturz duntaxat mora-

"i DN

omifte

legx ; alii phyficam virtualem ; Th

autem

ilituli

Qualiter parti- (J.M.].) ipez oatur.D.? 159

p qud

autem phyficam formalem ,

ui tamen ad-

Vuüa el ext

huc inter fe difcrepant in modo illam expli-

candi. Nam Gonet, NN. Salmant. & alii

llo, àqopz

enfioniqer

volunt , quód gratia fit participatio naturae

qr , prarp.

Divinz ; quà eft ens à íe , actus purus &

g r :

infinitus ; econtrà Contenfon, Mezger; &

hr d.

ali prztendunt ; quód gratia habitualis fit

t quimm

participatio Naturz Diving precisé fub con-

a(l o

ceptu naturz , quatenus hzc eft conftituti-

5 quuae

va & fanctificativa DEI, atque radixomnium

quo pärilïl;

operationum. — Ut ergo una fententia ab al-

Sic andti

tera rectiüs difcernatur, fit

jem, dit

Refolutio r. Gratia hgbitualis non. eft

n DEO nt!

przcise participatio moralis Divinz Natu-

veitut J

Tm, Prob. breviter. Ad falvanda Scripturg

ampn n

teítimonia ; in quibus dicimur per gratiam

il

f pir

.

T

naíci, & quidem üt Trid. Sefs. 6. cap. 7.

c at

an. 11. definit; per zuzrizfecam Jafceptio-

pin par

2€m , non fufficit participario moralis ; er-

go participatio moralis fe folà non conftituit

; N^

gratiam fanctificantem. — :4z. prob. Nativi-

! a&ualilätü; ä

|

ompesit

"

Gs & generatio propri& talis petit phyficam

naturz participationem ; generario enim de-

p

nitur: Origo viventis àvivente conjuncto

ft"

[

in fimilitudinem naturx, ergo fi per gra-

| r&dü

tiam dicamur generari & quidem intrinfe-

) quælüc

cum. donum fufcipiendo ; neceffe eft , ut

m (il)

ipay

proprim in Scriptura S, verborum fignifi-

arjh

cationi infiftendo pratie attribuatur phyfica

Qu

j

"

participatio ;. fiquidem participatio moralis

j

du

neg

160 Degrzatia ().M.].) babituali.

zm/it:"r j

eneratio ; nec proprié quid

i Amorem

nec proprié

intrinfecum

Á

1t.

Unde eft

ii dile,viþ

Refólutio 2. Gratia fanctificans eft. par-

tirins Vocat

dDivinis Ài

ficipaio Divinz Nature phyfica, & qui-

demi formalis analoga. Prob. . ex D. Tho-

ttts de if

iupirticiati

a hica.4. Sicut bomo per fidem participat

m iutelleiiu cognitionem Drivinam ,

[/74

Curfrm.

volunta

te per actum cbharitatis amorem Di-

1 commi

viuum , ftc im anima participat fecundum

:

Ti de D

tpemtoti

uandam [imilitudinem Naturam Divinam

fer

uandam generationem , atqui homo

WUM ii

1

dem non moraliter fed phylicé parti-

15 tedic

RCI'

B

lib ; r

éeipat cogni

tionem Divinam ; & per chari-

tatem phyficé communicat de amore Divi-

Detnat]

Qerido at

no, ergo pariter Naturam Divinam phyft-

*

ce parti

at per ipfam pratiam. Ex quibus

DEUM: & (

Pro

Á

2.rat. Gratiá eó modó partici-

"bt prog

at Naturam Divinam , quó modó alia do-

Q 4d ony

um

na fupernaturalia participant de attributis

Divinis, atqui alia dona füpernaturalia pro-

0. t ng

& phyfic? participant de attributis Di-

390 1t cen

prié

vinis , ergo etiam gratia

phyficé participat

at i D

naturam Divinam. — 44zj. €ff 4 paritate ra-

Vf

loriz phyficé

Homi. Min. prob. Lumen g

ltl i

pa

rticipat lurnen & intelle&tum

.

Divinum;

d im

llud fancti dicuntur DEO fimiles

Eu

unde per i

; Quim

juxta id: S/mles 6j

erimus , quia videbi-

g

7U5 Ewm y ficuti e[f.

Item gloria BB. phy-

nl

j

fic& paticipat gloriam DEI, pariter no!tra

Vl-

?Päio' f

nj

[/

in DEUM dile&tio phyficé participat l?;l

m

;Wm) t

Labitii

Dualiter parti-(J.M.]jezpet natur. D-? 161

c propr gl

num Amorem, juxtaid Joannis 17. z dz/ecZ o

quà dilexifli me , im il5 fiy unde noftra

charitas vocatur participatio Spiritüs S. qui

tificus d pt

eft Divinis Amor;

lyi ii

uid ergo obeft, quo-

.L a

minus de ipía gratia etiam bujusmodi phy-

hm ]w:i:;iff

licà participatio afferatur !

Jrimatt, G

Cozfirm. Natara Divina phyficé fpecta-

s m

tà ex communi Theologorum calculo z»

jpat [rmit

Jradi, de DEO uno eft radix operátionum

m Dou

fupernaturdlium , cognofcendi & aman

, ag

DEUM, atqui gratia phyficé patticipat mu-

hyld p

nus radicis in ordine ad actiones fuperna-

turales ; ergo. Mis.prob. Actus phyfici

,& du

latl

fupernaturales, queis nunc per fidem ; ali-

quando autem per lumen gloriz videbimus

[-]

Divim p

DEUM, & quibus defacto ipfum amamus;

m B gii

f

debent procedere ex aliqua radice phyfica;

od y

i

quia ad otmnem actum 2dum prafupponi-

od

]

d m

tur tanquam radix ipfe actus primus , atqui

ec radix non eít alia; nii gratia Divina;

garait

ergo. Ét cerié fi actus DEI imparticipati

FM

Is

Qtt

1

habent in DEO naturam Diviriam pro vit-

(

tuali fua radice; profe&tó eriam actus fuper-

j tll

n

naturales in nobis párticipati habent pro fua

Diste

fadice ipfam Natüram Divinam patticipa-

j

hiit]

et

pEO

h

tam ; quatm nos vocarmus , gràátiam,

Xc

»

414

Prob. facile 2da pars ; quid fft parti-

j

PJW

j

p

cipaio formali. ibi participatio habetur

1

ipatum

(

j

ormaiis ; ubi participans i& partic

e€aderm

à

Juliterp

162. Degratia (J.M.].) babiteabr.

przdicata formalia fübeunt ratione perfe-

defon

Ü

at pe

fn:modo,

étionis participatz , atqui hoc fit in pravfenti;

ergo. Miz.prob. prdicata formalia Naturg

Ti creat

tomen autei

Divinz fünt effe radicem operationum fu-

ernaturalium , effe formam fanctificantem

Qm modo.

EUM, & eum, qui ex aterna proceflio-

( COT

ne hanc naturam habet, ícilicet Verbum

um ens 3

Divinum conftituere filium DEI, atqui hec

Qionis cum

pradicata formalia conveniunt etiam gratiz;

UO erp,

ergo.

uód autemi hz participatio formalis

Prl, z.

fit tantüm analoga; fequens declarat

Vs Q0o

* Refolutio ?. Gatia habitualis non eft

0 Diing

participatio Diving Naturz. prout. hac eft

Sret p

ens à [e; íeu per effentiam , nec prout eít

tcpaio N

infinita , itmmenfa & actus purus. — Unde

bentiinff

re&dé fequitur , quód parricipatio formalis

EM

quam habet gratia, fit dunraxat analoga

$ Nuute

nam participatio analoga ex dictis eft, dum

of

extremum inferius in perfectione participa-

l nem

ta non comple&titur omnia predicata for-

RTM

malia & effentialia , que conveniunt perfe-

Wif

&tioni participate ; prout hzc eftin extre-

ttlr i.

mo fisperiori, atqui hoc fit in prafenti er-

* Durici

go. AMim. qua eff prafems vefolntio

u &

Prob. r.ex D. Tb. in r. dift. 43. q. 1.

4.2.

Oine momem comcermens modum , quo

fiticowre

Ri e

ila perfectio eft im IDEO , ereatura incam-

7uuicAbile eff,.àt eff fammum bonum, ejfe

b R

RUEM

omnipoteutem. e bujusmodi.

Ex quo íic

en quo

arguo : juxta D. Thf Omne nom

lefignat

iil

Qualiter partici- ().M.].) pet zatur.D.? 163

Tatone pet -

defignat perfe&ionem Divinam abíolur&

fitin pf

fine modo, quo ineft DEO, poreft commu-

Ymalia Mtut

nicari creatura, v.g. Sapientia , Donitas &c,

erationum l

nomen autem quod perfectionem importat

findifcana

cum gmodo , quo ineft DEO ,. nuliatenus

creature conferri poteft, atqui effe infini-

m prued

iicat Verit

tum; ens à íe, immeníüm &c. funt pcrfeFï

ET; aribt

&iones cum eminentiori modo; quo ibfunt

;

tetim p

DEO, ergo.

"

pitío fomi

Prob. 2, vat.. Gra

tia eft qualitas à DEO

edatat

creata , ergo eó modo. debet effe. participa-

mudlis 1014

tio Diving Naturz ; . quemodo alicui. rei

o ha*

creata participatio non repugnat, aiqui par-

nec at

ticipatio Naturz Divinz. fub ratione enris à

u Ub

fe, entis infiniti & immenfi repugnat reicrea-

iío umd

tg,' erpo. Prob.;iz. Repugnat participa-

ag at

tio Narurz Divinz fub eo concepru , fub

jl ia

quo effentialiter differt ; & formaliter exclu-

ge p

dit omnem creaturam , atqui fuüb conceptu

redicit !

entis À fe,

infiniti &c, hoc modo Natura

enint pf

Divina differt à creztura, ergo.

Nec .dicas

die

ex loc féqui , quód gratia non poffit quidem

n

effe parücipatio: entis; infiniti immenfi. &c,

77

adequaté & per effentiam , bene tamen per

i

participationem & inadzquaté; ficut fpecies

gl

entitativé eft accidens;. & tamen reprzefen-

a

tativé fit fübftantia ; 'nam s« implicare in ter-

minis , ut aliquid formalirer & effenüaliter

j hu P |

j

ul fit fub.effe dimmi-

fit erïgie?b.,'alio ; &fim

H

2

aienuto

[

g

Awliterga

164 Degratia (J.M.].) babitual

fb qio Nan

nuto ens àfe, & ita eft de aliis hujusmodi

millimo pr

predicatis ; Deiz in tantum gratia inad&-

apimit Nd

quaté participat NNaturam Divinam in quan-

frmdifimo:

tum explicit& exprimit conceprum INarura

s infof ]

Divinz; ergo pariter ut inadaquate parti-

t & par

ciparer Naturam Divinam fuüb conceptu in*

t füb cono

finiti, atüs puri &c. deberet explicité hune

tn prati

conceptum exprimere ; quod tamen falfum

1 ilame

eft. Przcipué quia fi repugnet fpecies intene

t Natur

tionalis,qus quidditativé reprzfenterDEU!

tt:formali

in efTe inrentionali, multó magis repugna-

tel f s

bit forma; quz omnes DEÍ perfe&iones ha-

r n

beat zz e/fe real;; quatitumcunque hoc dim-

Wïlmt D.

fninutum fit, . Nee obeff. exemplum objecfum,

narm ípecies entitativé accidentalis; dum re-

tionm ln

Cur

préfenrativé fit fübflantid , trarisfertur ab

10 concenn

ordine phyfico ad ordinem intentionalem ;

& ita in diverfo ordine riunc accidens nunc

thtt (f c

xramgenerau

fübftantia effe poteft; aft gratia eft in ordi-

f phyfico creato; extra quem ficur partici-

f ) f

1 QÜf

pando Divinám naturam nunquam ferri po-

V irits

teft, ita rationem entis à fe; infiniri; Im-

Ti a

menfi &c, induere nunquarri poteft . Igitur

eft

M

Rejfolmtio 4. Gratía fán&ificans eft par-

OBjif. (j

'

ticipatio Divirie Naturz àt natura eft, Fixc

WT

N

T

tà

'/f-'öl'ül;-ib' fatis aperta eft ex;pramiflis, unde

c

tutg

"Demnt q

Prób. lrevittr. Süb'eo conceptu r-

"p

ttia formaliter participat Naturam Divinam

u

1771

,,ngliter parti-(.M.].) ezpet natur.D.? Y6$

füb quo Naturam Divinam velut in fuo for-

TT

maliffimo przdicato exprimit, atqui grati&

vuis inde

exprimit Naturam Divinam fub conceptu

numinque

formaliffimo naturz, ergo. A4/z.prob. Vir-

um N

rutes infufz Divinas proprietates ; quas irni«

gt p

tantur & participant; exprimunt formaliffi-

coriceptiit

mé füb conceptu proprietatis Divinz, ergo

xpliate N

tamei lt

etiam gratia dum participat Natursm Divi-

nam, illamexprimet fub formaliffimo con-

[pa

sl

ceptu Naturz Divina.

Prob. ceadem minm.

enfeib

240 ; formaliíffimus conceptus Naturz. Divi-

gs u

nz eft effe radicem operationum & attribu-

deflont

torum Divinorum, atqui hunc conceprum

qe ocd

exprimit gratia ; cüm fit radix omnium

|

il

n

actionum fupernaturalium ; ergo.

jji, nf

Cozfirm. Generatio ex fuo formaliffi-

muiseitt

mo conceptu exigit, ut naturam genitus ac-

retio

cipiar fub conceptu naturz , atqui per gra-

ciden

tiam generamur;ergo pratia communicatNa-

h b

2t.

j efhüo

turam D. füb conceptu naturz.

AMaj.

üeufr Pal[ml E

Ex differentia & diveríà proceffione

ihi

i?

& Spiritüs S. in Divinis. i. eff ex ba-

mfwlm p

Genu probatis,

d

d

Sokuuntur | Oljeciiones.

an t

f

^

Bjic. comtra imam eb 2dam vefil. Dum

H

O

] C&.

]

S. Scriptura dicit nos per gratiam Divi-

"m

nz Naturz confortes effici , illud SS. PP.

exponunt de inclinatione ad bonum, quate-

n

nus per gratiam disponimur ad actus bónos

j

L s

&

n

P

Qulitrpa

166 — Degratia (J.M.]) hnä?tu?li

ia df

& recedimus à malis , imitando Divinam

tincüne abfi

San&itatem, atqui hzc inclinatio & dispo-

miniio eis tf

fitio folummodó importat participationem

dim cüm J

Item ab Apo-

moralem & ethicam , ergo.

tppolta $.

ftolo ad Galat. Vocamur filii DEI per fidem,

t propri

atqui fides non eft phy(ica participatio Na-

dar. q

ture Divinz, ergo. Pariter omnis qui fa-

füt ConVenie

cit volunratem Patris coeleftis appellatur fra-

15 füfficient

ter Chri(ti , aziz ime etiam rerum inani-

tredititis j

matarum DEUS dicitur Pater prout habe-

tur Job. 33. ./s eff. pluvie Pater. Demi-

n füpponi

At isque

«e homines adoptant fibi filios fine phyfica

10b Wrüreo

communicatione, ergo nec gratia phyficam

Uyeredebor

neceffarió imporrat communicationem. — &

AA

Wi

li

ad imum Scrpturam S. & SS. PP. dum

n of

afferunt in gratia participationem moralem,

M Iem

propterea non negare phyficam, fed hanc

ftim

fupponere tanquam radicem operationis

)

N

[:

À

Bentm,

moralis, fiquidem actus fupernaturales non

4

U

ftent fine íüa radice phyíica , ficut nec ra-

Atmyfte

:

12 fs

mus fine radice, hinc prafata inclinatio à

à SS. PP. afferta ipfamet eft gratia tanquam

n Ti

* Mng.

radix phyfica actuum fupernaturalium mo-

ralium. »./d zd;sz cum Dionyf. Carthuf.

W ln g

hs gt

Apoftolum loqui de fide formata per gra-

tiam. 44 ;fium patet ex primo, non poue

W-äWe, :

Ptvf

voluntatem Patris in omnibus fieri fine gra-

tia, 44 additum g. creaturis irrationalibus

Mi

ch if, Qu

deeffe conditiones requifiras ad generatio-

Vg f

nem & veram filiation;m; funt quippe; ut

taccam

abitul

: ',ngliter parti-(.M.J) eipet natur.DA? 1 67

»ndo Dirit

taceam alia, incapaces hereditatis coeleftis;

hinc fine abfürdo propria filiationis deno-

ii ( r

minatio eis tribui nequit; hoc autem abfur-

aricpttont

dum cüm in creaturis rationalibus abfit, ex

Tton b

oppofita SS. PP. reguia eis neceffarió tribui

DEI perfide:'r»

Gebet propria filiationis denominatio. 4227f

uticipit N

eft difbar. qubd adoptio in humanis fuppo-

Omn qu

nat convenientiam in natura & ratione hu-

ij elinri

jus füfficientem capacitatem pro obtinendo

Terum iniflb

hereditatis jure ; aft adoptio Divina quia

: prout J

non fupponit in adoptivo convenientiam

Puer, Jv

naturg, jusque ad hareditatem fupernatura-

y fine p

le eft, id-irco ipfara natura convenientiam

nitiá hjl

tribuere debet.

(cationtm. »

Iglabi. Gratia in fcript. S. appellatur

$s p

femen, ergo faltem non eft participatio for-

m mora.'enh

mali 7rez; juxta D. Th. 1. p. q. 15. a. r.

A d hmt

Ad grariam comparatur DEUS ficut artifex

y opeatis

ad artefa&tum, atqui artefactum non partici-

u

- pat formaliter naturam artificis ergo nec

ficut

Qratia formaliter participat naturam DEI.

indint

Deiz Euchariftia nos reddit Divinz confor-

Praterea

qiaua?

tes Naturz, ergo non pratia.

al

vifio beata megis imiratur Naturam Divi-

"

nam, utpote quz conftituitur per /z£elge-

u p

re aciuale , quàmipfagraria, atqui hoc non

o,noüP

obftante vifio beata non eft participatio for-

eri It

malis Naturz divinz, ergo nec gratia. 24c-

u

cedit, quàód non detur fpecies reprafentati-

L

Eib

Va; quz fir formalis participatio Naturz Di-

"n

il

i

LA

H

?C:

j

468 Degratia (.M.]J) babituali.

Qulittrna

vinz, ergo multó minüs gratia phyficam

frcitsintel

Natmrz Diving habebit participationem,

i, adhuc

gt in efe

uim imà gratia non habet convenientiam

cum Natura Divina; hzc enim eft fübftan-

ifr. Nam

firioit, non

tia fadicans alias perfectiones & attributa,

éftque immediaté operativa ;; Aft gratia eft

jam accider

accidens , nec radicat alia attributa; nec eft

batom

f aliam

immediaté operativa , ergoidem quod prius,

Deniaue omnis participatio formalis expri-

10 proda

mit formaliter füum participatum , atqui

&

um fb en

gratia nequit exprimere formaliter Naturam

A atorla

fnftnut r

Divinam, fi enim fpecies creata nequit ex-

primere intentionaliter Naturam Divinam;

um

u f

mulró minüs gratia poterit formaliter expri-

mereillam, ergo. s. ad rmmum dift. Gra-

It efima

tia eft femen vel in ordine ad actus merito-

medae &

rios , prout. vult D. Dionyfius Carthuf. vel

Asv Q

refpe&u vifionis DE! , prout explicat D. Th.

R Diying

conc, refpectu Naturg Diving,; quam par-

Vulifimo ,

ticipat; neg. Grazia ( verba fünt D. Th. .

"(s

p. q. 62. a. 3.) comparatur ad beatitudi-

"

V nten

nems facut ratio

Jéminalis in matura ad ef-

ïïüaliflima 1

vélum naturalemy uude 1, foamum 3. gra-

"p difi

zia fémen DEI vocatur,

Vel dico , quód

tht

ratia denominetur femen , quatenus velut

m

participatio imperfecta à DEO dimmanat

Timinir

ad nos regenerandum ; quatenus autem el*

mllmy "T

)

Qu

prima radix operationum in proprio fuppo-

Y i

n

fito, & conftituit Filium DEI adoptivum ;

iigur

formaliter Naturgm DEI imitatur ;

"m (

PCCleS

$

ilitul,

JQualiter parrici-(j.M.].) pet natur.D.?169

;

;raria phvfm ;

fpecies intelligibilis , etfi dicatur femen ob-

articpitone

jedi, adhuc formaliter haber naturam ob-

convennt

jedti in effe reprafentativo. — 44 2dum eff

im f ib

diffar. Nam artifex creatus dum artefactum

T

fabricat; non fuam naturam infpicit, fed

ET

idzam accidentalem fibi format, cui proin-

de artefactum conformari debet, Aft pra-

ribyt; t

emquip

tia non aliam habet ideam, juxta quam à

ormalis j

DEO producitur, nifi ipfam naturam Divi-

qmum ; i

nam füb conceptu naturz, ficut alia entia

alter N*

tam naturalia quàm füpernaturalia alias DEI

d stium w, Eu-

at o

imitantur perfectiones;

n Dit

chariftiam nos reddereconfortes Divinz Na-

smilite t

turz efficienter, quatenus producit gratiam

um d. v

ficut etiam alia Sacramenta; non autem im-

| fs m

mediaté & formaliter, prout facit gratia.

i r

d 4. .. Quidquid fit de conftitutivo Na-

li

mure Divinz , an formaliter in intelligere

a qe

actualiffimo , vel in alio predicato ponatur,

de quo fuoloco dicetur, attamen in illorum

ünt D. Tiïf

j lat

etiam fententia , qui Naturam Divinam in

actualiffima intelle&tione conftiruunt, adhuc

TA

T DA

duplex diftinguitur conceptus inadzquatus

j

intelle&tionis, unus/Zb ratioze radicir, füb

| dio;f

1]

l

uaænu [

qua natura Divina virtualiter ex fe actionem

dimmanat , alter /zb razioze acfiomts deter-

) i

j a

minatz; quia ergo vifio refpicit intellectio-

nem Divinam formaliter füb ratione actio-

opr'

TA

nis, non participat formaliter Naturam Di-

Auy

vinam fub conceptu nature , urpote de cu-

(inii

5

jus

r les

-

iyo JDegratia (JM.J-) batizualt.

Mifer hr

jus formali munere eft effe radicem opera-

10 fepügntt

tionum; à

íft orat

ia refpicit intellizere actua-

t dl

liffiipum D

ÉI fub conceptu radicis, hinc

mreptus DE

etiam formaliter illam fub conceptu naturg

tdemque per

participat; exquo refpondebis in forma ve/

t pf um

aeg. maj.vel difl. per duplicem copceptum

ün)'uzrö & dir

intelletfionis D. mox explicatum. .Ad stum

Wip, G

&. difpar. effe (pecies namque reprafentati-

tf

va jüxta 'Thomiftas eft ipfum objectum in

effe intelligibili; sícque cum obje&o, cujus

l nen

(0ic. g

vices gerit ; univocam habere debet conve-

nientiam , qualis alicui crearurz repugnat;

At 9t p

Aicepty Cf

aft gratia eft folümx participatio analoga,

J mtre,

binc arguere non licet: phyfica particzpatio

füram iviny

natura couflituit. filium maturalem , item

natura Divina efl radix adfua

liffema ex-

W Qe i

:vfw'tæ;.'mä

pers ommis potentialitatis, nam

hac & hu-

Atut4 Divin

jusmodi argumenta procedunt de communi-

('äïjl, Cüm Na;

carione naturz. Divinz univoca, & adaqua-

FR qeor

ta; feu quz eft talis per effentiam, non au-

íem de analoga & inadequata feu qua eft

Vr Y

modum beneficii accidentarii; qua-

Fl opp

talis per

lirer participat gratin, — -4L/4 difpar. datur

? m n

4 (cilicet quód fpecies fe ha-

MU

ex parte prim

beat ex pa«te 0

bjecti, quod per fc intelligi

[

i

! i

BION

fptü

nequit; ciim autem eflentia Divina utpote

t d

immaterialiflima ex fe fir perfe&tiffimo intel-

o

b

TUtd vir

ligibilis, meritó fpecies creata repugnat ;

1f

à

gratia. fe tenet ex parte fübjecti, hominetn

n

hlm: &

uo

[/ W-Cfe;ü

DEO fecundüm quid fimilem reddensg

non

Am fEmmf.

1777 D

24411';" partici- (]. M.]pet natur.D.? v71

ii t

non repugnat.

d. 6tiom. diflimétio pateg

teliere d

ex mox aic£fas.

Etfi enim implicet quód

- gadcs, hit

conceptus DEO propriiffimus eodem modo

I cept TARU

eadémque perfectione participerur à creatu-

ys in fotm

ra, poteft tamen paricipari modó quódani

(ern C

1

m, Ai gt

limitató & dimminutó* — Par;zer d/ff. quo-

ad ultim.

Gratia nequit formaliter expri-

yerepatatt

mere naturam Divinam univocé conc, ana-

m objnt

logicé neg.

objeda

Objic. contra. 3tiam e& atam vefilut.

e debet t

Gratia non participat Naturam Divinam füb

r repup

conceptu fübfiftentiz , ergo non füb conce-

puio al

ptu nature. 240 fi gratia participaret Na-

ja iil

turam Divinam füb conceptu naturz; poffet

mw'äfll )"

li

hec de gratia predicari v.g. Grazia eff Di-

dul m

vinitas : babens aratiamefl DEUS ebc,atqui

m hr

Natura Divina non poteft de gratia przdi-

r decu

cari; cüm Natura Divina fit extra effentiam

*Cä ) & ZWG

cujusvis creaturz ; & DEUS per Naturam

[»

non!ï'

diftinguatur à creatura , quin imo habeat

g f

jr

pradicata oppofita cum creaturis, ficut leo

(dentatl

i

& homo ranquam fpecie inter fe diftincti

dl ()»A

de fe invicem predicari nequeunt , ergo.

fpodts

3£ió fi gratia participat Naturam Divinam

er fe Jf

ub conceptu naturz & radicis, hoc ipfo

J

um

euam debet participare alia attributa, quz

d

[f

1

j

ex natura virtualiter dimmanant, hoc 3dum

[

? u

eft falfum, ergo etiam primum. z. 44 vzum

h N

W/F

Vi

difpar.e[fe: fabfiftentia fiquidem eft pradica-

re

P

tüm fecumferens modum- perfe&tionis quo

(y 'n "

ineft

172 . Degratia ( M.].) babituali.

Aulter n

ineft DEO,, fcilicer modum exiftendi in fe,

denditindivi

cüm ergo Narura Divina communicetur

,

vt effen

creaturis tanquam forma qucedam acciden-

i perfümt

talis, qua exigit exiftere in alio, hinc con-

Wtoper patt

ceptus Divinz. fübfiftentiee non participatur

müré pot

àgratia; Aft predicatum naturz non impor-

tat modum , quó convenit DEQO; prout vi-

&mt ef c

TE3, quà

dimus fupra, ac

proinde à gratia eft parti-

Ad sdum w. difl. min,

Natura

i& dc par

cipabile

Ro g c

Divina non pote

ft przdicari de gratia pr«

dicatione univocà & per effentiam ; cone

Attinga n 1

Wq- Tij

rxdicatione analoga & per participatio"

nem neg. Per quod. patet Ad Pro&zti&;zæ:

i, QUi Q

nam Natura Divina eít extra. conceptum

& Dvntqtg

Rtz dfit a

creaturg & per eam

.

DEUS differt à creatu-

i

pirür infinite & illimite-

H

Aentds

ya, prout natura acci

WE

t$, non autem prout acci

pirur fecundüm

eonceptum analogice

communem ; unde

"ittit D

cet, quid exi»

RI p

dum D. Th. quodl. 2. a. 3. do

eus extra e[feutiam, quomo

do gratia par*

10 inp

ticipetur forma-

"þw

ticipatur à D EO, non par

N

liter de participante,

intelli

gi debet de pre-

T rout

?Tgü &t j

dicatione per effentiam, qua utique elt pEGt-

t de

carum oppofirum cu

ivis creaturz. HZzc etiam

bl

&hotine plané inepta

Titn,

alteráprob, de leone

&

^s

;mo in communi ratione na-

tth

eft. namleo &h

1)

5 pf

ture univocé conyeniunt , fic u

t fit una

UPE

nec una à

a

ivina

natura independens ab altera ;

d&m

altera aliquid participet, fed quzv

is lxmlta-

Boteri

xat de-

f ls

i intra füuam. fpeciem ad fua duntà

cendat

,

al äEl

dlitua

exfendi nj

Qualiter partiei- (J.M.]J pet matur..D. ? 173

fcendatindividua ; at Natura Divina ob illi-

commulott

miratamn effendi plenitudinem non folüm a

vedum tide

jio, Ditc od

intra per füummam idenditatem, fed etiam ad

extra per participationem analogam íe com*

n panicip-a:

ura nonimt

municare poteft; & ideo licec fecundüm fe

& prout eft ens increatum magis differat à

)kO ) pïOUï j

n

écreatura, quàm leo & homo, fuppofità ta-

gt di

1

ien hác participatione analogà fecunduni

, Mt

quid curm ea convenit, & prédicata forma-

de gt

lia analoga in re creata admittit. 44 77775

ntiam, 0

diff, feq. maj. Deberet participare alia attri-

r parti

buta, quz non funt quafi modi differenuia-

j at

les Diviniratis; per quos formaliter à crea-

y a

tura differt conc, qu& funt hujusmodi dif-

dfeti

ferentiales perfectiones neg. .52 Au£ezz qua-

jj k

*4i; àn gratia etiàm participet conceptum

ir f

ia

efflentie Divinz? s. quód fic, quia natura &

nunem ]

effentiá; proóut in Tract. de DEO defendo,

)Ca[ L "

non diftinguitur virtualiter intrinfec?.

d

onit

lpflabzs. Gratia eft participatio Naturz

L

ittl j

Divinz prout eft Divina & füpernaturalis;

doott

érgo ettam prout eft à fe, infinita, actus pu-

Jque

gHPW

rus & ita de aliis attribütis.

Item eratia

g

i

'confümmiata, fcilicet vifio eft participatio

e DI t

n

formalis ipfius ternitatis ; & juxta D. Th.

yife

ol

m

2.2.q.24.a.7. "Charitas noftra eft partici-

TE

7N

átio Divinz Charitatis ür infinitz ; ergo

tU

[

idem poterit dici de gratia. Paiter gratia

uæux »

in nobis producir inclimationem .Amoris &

du

j

$pei in BEUM ütens.infinitum, ergo;pat-

&icipag

174 Degratia (J.M.].) habz;tuali. - dulitrpe

ticipat etiam Naturam Divinam ürinfinitam.

10b prodi

w. Ad rmum diff. autec.

Eft participatio

ftit) modó

Nature Divinz üt eft fupernaturalis & Di-

Q attingem

vina fecundüm. aliquem conceptum conc;

iünirum inx

fecundüm adaequatum conceptum füperna-

À hoc aut

turalitatis Divinz neg. Aliàs quacunque vir-

irituts, dl

tus. füpernaturalis . perfectionem quatenus

ifnitatem f

infiniram & a&um purum participaret; quo

ürdj;

eft plané nimium.

d zdum aliqui quoa

Atofty cun

vifionem Beatificam z. difpar.

Quàd vi-

t &i |

íio formaliter in fe expriimat conceprum

9

gt homi;

multatis - interminnbilit atis.quiconceptus

Wndtues,

exprimit eternitarem ; Aít non importat

um priciy

careutiam termimorum y Viriutem | repleti-

C fs

vAm locorum €ic, adeoque vifio formaliter

FD operq

quidem participat eternitatem , non tamen

Wttm infa

infinitatem ; immen(itatem & alia attributa.

1 If

Al xdent seternitatem non efíe predicatum

fjeruy

foli DEO proprium ; eoqu

ód mundus po-

tuiffet effe ab a&terno, velfi

foli DEO con-

n

1. Qd

veniat, adhuc nihil, probari; vifio fiquidem

"Rftes D

non eeternitate fed 2vo menfuratur; ex qui-

0 nj

bus elige quod placet. «4dehbaritatis autem

.eriam df

e€x 67/7]7

lum ibidem. allegatum , xdebis D.

FU qry

"Thomam

loqui in fenfu identico & materia-

Pt

li , non autem in feníü reduplicativo ; iC

"r

]

Chavitas. eft quadam

i,

quippe loco cit. ait:

T

Qtt

participatio infinitz charitatis; q

uó ,feq u

Wa

m IEI-

i

if

materiali etiam gratia participat natura

]

tia in

Md

fmltam d 3fium,- poriter. dift... /Gra

nobI$

ini

t

*9

ylitidl

Qualiter partici-(J.M.]-) pez satur.D.? 175

m iiafmun

nobis producit inclinationem ad DEUM

if patop

maturads à U

finitó modó attingendum conoc.infinitó mo-

dó attingendum neg. Velad DEUM quà

ncepnum d

infinitum inefíe rei tranfjin efle objectineg.

pum fipa

Ad hoc autem non exigitur parücipatio in.

queamgir

finitatis, aliàs quevis virtus fupernaturalis

nem Qu

infinitatem participaret.

ticipa g

Urgebzs, Vifio & amor D

EI funt ope;

y aquau

rationes connaturales NNaturz Divinz quà

fur, Qu

infinitz & in fen(u reduplicativo ; atqui per

concapu

!

n

gratiam homini competunt operationes DET

j qui Qu

connaturales ; ergo étiam homo per gra-

non i

tiam participat NNaturam Divinam redupli-

at TP

carive infinitam. . & Z7//.;;4. Homini com-

vlf

petunt operationes DEET connaturales modó

quódam inferiori & finitó conc, eódem mo-

; 100 E,QK'SI

X

T

dó neg.

(( p j

y

Superurg. ldeo gratia non participa-

j m

mdli

, ret naturam DEI üt infinitam ; immeníam

i DO

&c. quia hzc predicata funt quafi modi dif-

vilioli

,»?1

ferentiales DEI, atqui hazc ratio eft nulla,

"

T al

;'ergo.

Prob. z2iz. Hoc nomen DEU eft

yiii

'etiam differentiale; & tamen participatur à

RH

gratia , ergo idem eft de aliis przdicatis;

( &f

pracipu, quia fi Natura DE! , et(i differat

æmo J

àcreaturis , tamen à gratia creata modo li.

wpll

y/

li

J

mitató participatur, etiam alia attributa; etfi

*

;per ea differat DEUS à rebus creatis; tamen

p

lh

L

adhuc per gratiam participari poterunt.mo-

(l

Hoc

l

do limitató & finitó, | g. 47/P. arec,

nubls

nomeg

gut

176 De gratia (.M.]-) babitunli.

ffb períed

nomen D E U.5 eft differentiale quoad rem

tà atv dj

fonificatam & in complexo conc; quoa

d feni

modum fignificandi neg. Sic quippe abfo-

tidt operati

lure & quoad füum conceptum explicitum

jum nobic

non eft differentiale ; càüm exprimat perfe-

105 matüm

&ionem Divinam fine modo ; quó perfectio

ineft DEO , hinc juxta fuperiüs diéta adhue

tin DEUS,

, etfi alia attributa, qu£

r plos i

participari poteft

IG f5 1

exprimunt hujusmo

di modum foli D

- ddorti

proprium nequeant co

mmunicari ob ratio*

nem oppofitam , ex qui

bus patet ad probae

ttülya k

.

Fs f

Z10Z€H5 9

»geditiam.

ptout mufca

ARTICULUS Ill ——

O& pf

Türum pj

lVarta

4

uafita de perfectione gra-

Ments]er

tia babitualis g virtutibus ex

*dtcond

ea dimmauautibus.

Ueres . An graria fit. perfectior fim-

V r

antiali Ccred-

Ditej

Q

pliciter quàvis formà fubft

'Thom. 1.2.

tà? m. affirmativé cum D.

Rnl

1

q.— L 33. 3-9-

Bouum gratia mun

us bomuni

Satimg (

majus efl quam

bowum mabura foius um

!

"M 4

-þ.u" U par

verft. Ratio eff

quía gratia perfeétiüs acce«

UR

dit ad effe Divinum

, quatenus conftituit

Mj&

hominem Divinz Naturz forn

jaliter. con-

Jllpfrim'; M

forteti, quod alia* res creatz: non

rarftant,

Tif g

pfoplus

Hinc ficut magis eft calidum ; quo

N l t

dccedit ad maximé calidum , ira per

feäïiugs

W Dmph

; ;VI-

: PQF&P&(

L

e& illud, quod magis accedit ad. en$

nu

y

aliturl.

äu:que (. M.].) gerfectiome. — a72

num perfectiffimum, prout accedir ipfà gra-

i quá

(0nc; qlef

tia, &7:0 efl 2dà quia ficut anima rationa

excedit fenfiuvam; quia prior perfe&tiore

jc quppe d

fum eyicid

elicit operationes ita gratia, cüm fit princi-

pium nobiliorum operationum, etiam aliis

primd pelf

AO

rebüs naturalibüs perfe&ior eft. . Precipue

;qU

jis t

;

càüm DEUS, cujusamor eft menfura boni mé-

lioris, plus diligat conftituttimin gratia; quàvà

atitibut 0

m fol D'J

Ceteras res riaturalés ; dbi tagüen

"A d'uerteé,

'uód fermo fit deperfectio-

ycari r

at p

ne phy(ica & fimplicirer tali; quae átteniditur

penes fpeciem & differentiam effentialem,

prout inufca eft perfectior auró, rion autem

J

de perfectione aut ssoraiter àccepta; prout

aurum pluris eeftimatur, quàm mufca, autac-

n f

Itj

cidentaliter corfiderata, prout omne ens per

atb d

e eft (ecundiun quid perfe&tius erite iri alio,

Quo fenfu accidentali ultró. concediraus füb-

l

ftantias creatas effe perfe&iores ipsàorarià.

A feit n

Dices. Scientia infuífà Chrifli eft fü-

f

14,

»)

!]

pernaturalis & tamen ju&ta D. 'Th. 3. p. q. i i.

) Thur

&. $. aniiá Chrifli eft perfe&tior illà. Patiter

jl

li

.

j j

l.2 2.q.23. a. 3.ait: accidezssquod eau-

Jatur ex participatione [uperioris eatura ef

j g

diguius Jfübyetlo, in quantum e[l fnilitudo

Juperioris natura freut lux. diaphano, & ita

Id

D

eDaritAs 49 gracA eff digmior amimá.

At«

(

qui lux non ef* fimpliciter perfectior cor-

j

!pf

pore Diaphano, ergo nec gratia fimpliciter

i

j

4fdde .quód bo-

"L

u

e[t perfe£tior ipsà ani—npi-ä.

num

178

De gratia (J. M.)) babituali

Juts

num & ens confundantur, atqui gratia nom

du perfe

podntia

eít ens fimpliciter, ergo etiam non eft bona

& perfe&ta fimpliciter. 4cced;? quód acci-

ier nobi

litdicas nol

dentia naturalia non adequenr fubftantiam,

ergo nec füpernaturalia, praecipue quia fub-

a5 effend

tufent in f

ftantia eft permanentior accidentibüs etiam

t funtin ])

füpernaturalibus. —Deziquefequeretur quàüd

DEUS non poffet aliquid perfectius gratià

Mücipannyr,

DO imperfe

producere, & quód hac tanquam excedens

totam colle&£tionem creaturarum poffibilium

m'm

difur, d

1 m

effer fimpliciter infinita; quod aperte falfum

eft. s. 2d rum D.'Thomam loqui de anima

"um vf

1 Vtdenta

Chrifti, prout hypoftatice affumpra eft, quó

modoó fine dubio fimplicitex excedit fcientiam

Rnf inc

j €etflde N

infufam. lm zde texta D. 'Thomas non infti-

tuit omnimodam paritatem , fed duntaxat

Fetinam

robare intendit, aliqua accidentia non ? füb-

MUDS

je&o fed ex influxu cauf&e füperioris dimma-

* D por

TU

"d

nare; ita tamen ut dum caufà fuperior eftejus-

usf

dem ordinis naturalis, tuncaccidens quoda

(

I

ea dimmanat, non excedat fimpliciter fuum

N^

tlns

fübje&tum, quia intra eundem ordinem na-

MM l

turalem femper fübftantia excedit accidentia)

fqulde

rout fit in luce & corpore diaphano; fecus

ud)q

lod fb

eft-dum füperior caufa eít diverfi ordinis;

n X D

I

prout fit in gratia & fubflantia creata. 4

UClPal

ndditum y.ilud probare nimium, nec unio-

TUf

nem hypoftaticam effe fimplicirer perfectam

V pecie

& perfeétiorem fubftantià creatà. Dein equi-

Peffe&m

vocatio eft in ly e

725

"

pliciter femel acci"

&ETS[*

piendo pro modo e

I

ndi, qualiter gratia non

mperfe&u

e

ditul

-ejw(þe ( M.].) þe;feä'iane. 179

tqui gratiamu

eft ens perfe & fimpliciter, femel fumendo

n non o

pro effentia & fic gratia haber effentiam fim-

ii ii

pliiter nobiliorem ipsà fubflantià creatá,

nt fübftatin

Nec dicas nobiliori eflentize debetur nobilior

jpi quadb

modus effendi ; nam m. 4;/f] in naturalibus

dentibis t

tranfeat; in fupernaturalibus ne

g.inhis enim

eur qi

quz funt in DEO formiliter,

à creaturis nón

erfelis gt

participantur nifi accide

ntaliter adeoque cum

um exetd

modo imperfecto effen

di in alio.

«id alte-

n ofb

zum difpar. efl.. Nam (icut accidentia natu-

ralia dimmanant ex principiis fübflantize, ira

liparte f;ifm

loqiidtas

eorum perfe&io reducitur in fübflantiam.

Aft accidentia fupernaturalia dimmanant à

Ym tahfïdï'

fubftantia increata

at

» cujus funt participationes,

unde etfi depende

m o

rece

antà fübflantia creata quoad

E

ptionem. tamen in genere caufe forma-

l

i$, à qua menfüratur

enm

ä/lxïbl'

perfectio fimpliciter ta-

eriors

lis, ipía potiüs fübfta

ntià creata dependet ab

accidentibus fu

perior CHF

pernaturalibus Ceereriim quód

fübílantia dic

atur permanentior

quàm ipfíà

st

glicitt J

gratiaj m. z;ff. Subflantia eft pe

rmanentior

per accidens conc.ex fe

ortint

ratia fiquidem, erfi r.

& ex natura rei neg.

jj ac »

:

aüone fübjecti imper-

e&i;quod fibi plené n

on fuüb jicit;/poffit amitti,

j hïmof Iv

j 0^

tamen ex natura fua exigit menfürari zeternita-

te participatà. 74 ulr;s.

primam [equel. diff.

T.

jfih

d

non poffet aliquid produ

cere perfectius perfe-

tione fpecifieà trans, fe

cunditm intenfionem

krp

a

,.

]Jotez

x perfectionem accidentalem neg. Sic quip-

pe DEUS femper gratias fecundum intenfio-

; f

n

h

ere poteft, adeoque

a

ncrþ perfectiores produc

2

non

180

De gratia (J.M.J) babituaii.

guqu

non exhauritur DEIj omnipotentia. Dixiau-

fesipfamque

tem £raz/zat, quia fententia illorum, apud

Oponiur m

quos unio hypoftatica eft modus diftinctus;

axd potent

d. ad

hac ipfam excedit gratiam fpecifice. 4447

zeram. [equet. onfüm eftin philofophia;nam

tto vifto el

ficut hominis perfectio infinita non efb;etfi ho-

ht, quoqd r

lilores n

mo excedat infinitas fpecies füb fe inferiores

offibiles, & hoc ideo quia illas actu eminen-

3006. 1 ntü

£O f

ter non continet , ficut illas continer DEUS;

dic in preefenti.

st dui i efl

ita pariter

).2. Àn gratia

fàn&tificans fit fimplici-

Aghylico p

ter perfectior omnibüs donis & accidentiküs,

DRTY

& actionibüs füpernaturalibus? X« affrrm.za-

VoHto o

tio quia eo perfe&tior eft forma, quó magis

I'fiï,'l vaum

eft perfeétiva fübje&ti, atqui gratia prce cete

Vn qferr

ris donis & virturibus füpernaturalibus €

T

magis perfectiva fubje&ti, fiquidem gratia fari-

&ificans velut radix omnis rectitudinis circa

W

Q

dimn

j

omnia obje&ta füpernaturalia hominem per-

.

Heng

ficiat; ubi econtra vi

rtutes aliee. fupernatura-

T5 Ql s

fuis actibus folummodo circa obje-

ii

les cum

TOOfgr

&a particularia rectificant, v.

g. luznen glorie

g

H Prr

4i

'nofcendutn,

f

ad DEUM fübratione veri co

NU

charitas ad DEUM ütfüummum bonuniarman-

Klqu da

dum &c.ergo. Ratioe[) 2d5: gyatia in pártt-

"tlonine

cipandoe

ffe Divinum fpecificaturà naturajalia

iib

dóna & virtutes ab attributis, atqui in omn

l

ft

Rlben

ordine natura eft fpecificativum perfe&ius,

D &

)

l

& excedit in perfe&tione ceteras proprie-

n n

tates, attributa; habitus &to

perationes, ergo.

d of

Dices. Vilio B. nos re

ddir DEO fimilio-

res

habitus.

181

ejusque (]. M. J.) perfz&ione.

tena D

res ipfüumque DEUM in effe intellipibili;Item

ilonm p

opponirur magis peccato ipfam auferens pec-

odus ln

candi porentiam ; eftque finis & fumma feli-

xdt J

citàs, ad quam praria dunraxat eft femen,

hilofopan

ergo vifio eft perfe&ior quàm gratia 9« d;ff.

adonelt

4nt, quoad r.pazz. Viüio reddit nos DEO

b feinens

fimiliores in aliquo attributo prout mox dixi

hdu

conc. in natura neg. vel aliter nos reddit

DEO fimiliores uniendo D. effentiam in-

Ontinet UAU

tellectui in effe intellipibili conc. in effe reali

!s ft flmpïl

& phyfico prout affimilar nos DEO gratia

neg. 2dam part. pariter difl. magisopponi-

&accidtoo

IT d

rtur peccato caufaliter, quatenus omne dicta .

men pravum excludit, ficque errandi poten-

ff qUö m?

mutiapre

Uam aufert conc. magis opponitur ratione

fui & formaliter neg. Dein perfe&tio gratiae

mmitits ?

iil

non à malo oppofito, fedà naturze; quam par-

Aimdins

ticipat, dignitate menfurari debet. 5747

fominf

p^rtem dentuo di

Vifio eft finis quo conc.

: fipt

nis qui neg. finis autem qui & objectivus

do CXICJ "

eft nobilior eratià; etfinónira fit quoad finem

)

- Jurnet

v

quó. Pro stà partedift uétio efl obvia. Vilió

jl

"u

eft füumma felicitas prout cotple&itur gratiari

of

] bOUUml/

& reliqua dona; quorum aggregatio beatum

r

facit hominem; conc. prout fecundüm feab-

gxä

r

ril

L

firahit ab his donis neg. Ceterüm quód gra-

tia fit femen; & gloria fit fru&us, non fequi-

I

g

m PCI

al

tur; ergo oloria feu vifio eft perfe&ior, nam

etiam charitas, gaudium, pax &c. vocantur

"

o

Spiritüs, & tamen non

aþ Apoftolo fructus

M 5

exce-

DEO j

$

182

De gratin (J. M.J.) babitual.

£m

excedunt Spiritum perfe&ione, fiveintelli. — pits, lia

gas Spiritum S. five Spiritum gratie. Dum

Cyiis ; N

fitseft folün

autem D.'Th. hica. q.ait: 4orwoz glorie ef

majus, quam donum gratia, w. eum loqui*

firdi prim

de gloria prout comple&itur catera dona, ad-

firie forma

dit enim : eff majus fecundum quantitatem

vetfosradicy

ab[olutam. — Nec dicas ftatus patrige eft per-

t05 prout f

fectior flatu viae, ergo etiam dona patrie in-

thto fiquef

ter que cftvifio, erunt perfe&tiora donis vize.

Tlmmod)

Te. d;f/. confeq. Dona foli patrire propria erunt

iptddi q

perfcétiora donis foli vie propriis conc. dona

&5 qutem.

que uirique viee & patrie . Íílatui funt com-

deris non

munia nep. Aliaergo dona precifiveéad viam

ts as

Ípeétant üt fides Spes &c. alia precisé ad pa-

M fuxr (l

triam, üt vifio; & hec illis perfectiora funt;

hjf Áng]

aft aliafunt dona que utrique ftatui cumula-

Oltm Anp.

tivé fünt propria; ut gratia & charitas, & hís

litfem, no

non funt perfectiora dona 2dee claffis faltem

Wontam.

quoad gratiam, utpote quze eft radix omnium

1

Ab c 5

aliorum donorum.

hlità matm

.4. An fit eadem fpecie gratia; que eft

in Chrifto, Angelis & omnibus hominibus ?

24

fj

E. 2ffirs. ratio. Cia ubique eundem pre-

lfiünc, ,

ftat effectum. formalem fpecificum confli-

tuendo fuum fübjectum Divinee nature par-

T sf

ticeps & filium DEL ficque omnes tanquam

t flen (

DEI filios in unam conglurinat hierarchiam

]llSCtm J |

Ecclefiafticam, cujus caput Chriftus eft.. Vec

obefi quàd pratia in via & patria atque in di-

D n

verfis fübjectis diverfos habeat actus & pro-

Vr g

N

' prieta-

halihil

185

ejusque (J. M.]) perfedlione.

ne, feimd.

prietates. Irem quód gratia Chrifti fit gratia

iputia. D

Capitis ; Nam etfi ira fit, tamen hec diver-

fitas eft (olüm 2daria eodem manente effectu

hum dl

TIu

formali primarió , poteftque nna eademque

cete du

fpecie forma in diverfo ftatu & fübjecto di-

verfos radicare effectus 2darios fpecie diftin-

7] qmmm

aie d

ctos,.prout fol in uno fübjecro conftringit in

altero liquefacit &c. — Pariter gratia capitis

onaparriæ;m

iors doni

folummodó prater fanctitátem accidentalem

fuperaddit, quód fit caufa fanctitatis in aliis;

a propn'a at

s conc. du

acrus autem diverfi, quorum unus eft cauía

arui fünt d

alerius non diverfificant habitum. JVec 4;-

ecilveadtt

cAs angeli habent pratiam & tamen per eam

non fiunt filii DEI juxta illud Apoftoli: cu

pradi d

xfedttra t

dixit 4ngelorumfilius meus estu ?. w. Apo-

ftolum Angelis denegare filiationem DEI na-

fimi at

durits

turalem; non autem adoptivam, veré enim

per gratiam fiunt filii DEI adoptivi juxta il-

t clzüïs ia

adirom

lud Job, c. 38. z&z eras cim sze laudarent

aftra matutina &9 juä lareut ommes filü

yati C

qfl

DDET,

.4. An fültem fit poffibilis gratiä

, hom;nlülü

ünr

fan&tificans, quz fit

ecifice perfectior, quàm

oU

n

ipífà, que modo eft

?

W. seg. ratio efl.. Cuuia

qm O

ubi fpecificativum eft fpecie idem; ibi impli-

3 näfülï?ïl

e mnqkfïm

cat haberi fpecifieata fpecie diverfà, atqui cu-

juscunque pratig habitualis idem eft fpecifi-

fj

lus dï ,

cativum fpecie, fcilicet eadem formaliter &

fpecie natura D. cujus gratia füb conceptu

i

du

naturee eff formalis parücipatio; ergo ficut

N

A

4

non

Pn&l

184 — Degratia (J.M.]-) babituali.

(j

lotno forma

non eft dabilis alius (pecie DEUS partici«

pabilis per participationem formalem fue

(tedt Angd

naturee, ita nec alia (pecie divería Gratia, ut-

qi credit i

pote cujus munus foret conftituere alium for-

'at& adeiq

maliter DEUM per participationem.

ts df il

R dari i

Dices. Defacto pratia Chri(li fpecie dif-

)

fert à gratia noftra, haec enim finità, gratia

M

2

veró Chrifti. eft infinita; item à

i

]

]

A ubi

gratia noftra

dimmanant paíliones fpecie diver(e, v

45 Qnio a

Ttgue (pec

virtutes morales refraenativze apperitüs fenti-

tivi; quz non fünt in gratia Angelorum, vel

Wa fper

penitentia; quam non habet gratia Chrifli.

m qu

i. Quód ficut gratia Chrifti eft infinita ineffe

Q CA m

Md Q

moris, ita etiam in effe motis dicaturfpecie

diftinctà, non autem quoad effentiam phyfi-

lier aj

cam, de qua nobis fermo, Parirer illadiver-

TUna fcnt n

fitas, que reperiturin gratia Chrifti, hominis

R formofr

& Angelorum, probat dunraxat diftin&tio-

Wm infe

nem Ípecificam accidentalem, qualis etiam

O ACRS cr

tqntes; ia

erat in gratia innocentice refpe&tu pratiee re-

parantis, non au

r

temarguit diverfitatem effen-

ïïpläb li l

tialem,

12 ln

Dices 2. Ydem lumen intelle&tüs D. eft

QP»?I dm gïa

qq?ud Wryy

participabile per diver(à fpecie lumina fidei;

prophetize, & luminis gloriz, ergo etiam ca-

UM

r

r

51d

dem natura D. per diverfàs fpecie pratiaserit

f

participabilis. — Prezerez. datur fides fpecie

]

HCQ[my

sv

diverfa circa eandem DET revelantis autho-

ritarem, alia enim fpecie fides eft, quà credit

i qu

homo

" p

Alittal,

ejusque (.M.Y.) perfettione.

AIBS

JBUS p

homo formaliter componendo, dum fecus:

fomydem f

credit Angelus , par'/zer alia fpecie fides eft,

erfa G

quà credit is; qui habet evidentiam in atte-

Vere lm

ftante, adeóque claritatem revelantis; & alia

10nem,

fides eft illius, quihàe evidentiacaret. /reze

poteft dari unio hypoftatica fpecie diverfa

vilti fpecieäif

1 finits p

v.g. fi DEUS uniretur hypoftatice Angelo:

& lapidi, ubi unio cum Angelo foretfpiritua-

donm lt

d

diVCFlgïJ U

lis; unio autem cum lapide effet corporea,

adeoque fpecie diftin&ta, ergo etiam dari po-

petiti It

ypelorum v

telt gratia fpecie diftinta. 9. 172:4. Prae-

terquam quód probet nimium, nempe defa-

omuia C

nf d

&o dari gratias

fpecie diftin&tas, in fuper d-

D

ar. eff. Quód à folo lumine gloriz forma-

diciirft

lirer participetur intelle&us D. aliaautem lu-

mina ficut non fünt formaliter in DEO , ite

iferdbo

nec formaliter DEUM participant; fed modó

brlfi

quódam inferiori & imperfe&ó , connotan-

g df

do fpecies creatas, rem abftractive repracfen-

ub t

Hu j

rantes ; at gratia DEUM formaliter parti-

cipat; hinc ficut ex eadem ratione repugnat

[inod

ari 2. lumina ploriz fpecie diverfa;itarepu-

gnat dari gratias fpecie diverfas. 44 24

g

quoad utrumque exemplum. neg. &ut. Eft

um*

enim in omnibus eadem fpecie fides;utpotein

UP

j

omnibus idem habens obje&tum fpecificum;

E

[

fcilicet myfterium. obfcurum. revelatum, cui

fió

claritas vel obfcuritas revelantis per accidens

qt

J

eft) ipfa quo

ue copnitio vel compofitiva vel

sl

r

9

fimplex per

eà fide non exigitur;

2

fed tenet

]

J

M

)

fe

186

De gratia (J. M.J) babituali.

du

fe ex diverfa conditione fubje&ti credentis,

tmtj.t, p

ficque in prophetis, Apoftolis & Angelis ea-

[ lfja.gm.

dem eft fpecie fides, ut proinde paritas de fide

T AUA

ro nobDis fit. 744 ;z/472 & etfi unio hypo-

fb anim:

h

atica foret probabiliüs fpecie Divería, quà

futjos

h

DEUS uniretur Angelo; ab ea, quà uniretur

Mibal q

j

Lapidi, utpote cüm prior foret fpiritualis,

üm eidem.

poflerior autem corporea, tamenexinde non

dmf; Ut prim

probari, quód potfit DEUS unionem hypo-

5 i ej o

ftaticam fpecie nobiliorem producere, quàm

m fecondir

illa eft, quae defacto habetur in natura huma-

Termatar]i

na, fiquidem & hec fpirirualis fit; unde po-

o if

tius infto: unio; quà hypoftaticé uniretur

J ii

DEUS hormini & Angelo; aut 2plici nature

Qu 4f |

di

Angelicee, non foret

iverfa fpecie, quia non

i

haberet praedicatum fpecie diverfum à perfe-

"o Trd

étione Divina participata, nec à Verbo affu-

&m reliou

FDl

mente, nec à fübjecto, utpote quod accidenti

duntaxat numericam dat diverfitatem, necà

Tlb npn [

potentia obedientiali; quee in Angelo &ho-

Wtj if

mine eadem eft fpecie, ficut eadem fpecie

F

vifio beata in homine & Angelo; ergo.etiam

UM

in omnibus eadem eft fpecie oratia; cüm pa-

Tsf

riter nullum praedicatum fpecificum. depre-

m p

hendi poffit; vi cujus una formaliter differret

Pmlamra ib

ab altera.

mïr,,z

2. s. An virtutes fupernaturales perfe

fupev

*nammþ

infufze phyfic? dimmanent ab ipfa gratia fan-

DI

PA Vites

ificante? x affirm. cum D. Tb. h1c q. 110

t Th

a. 4. fécut. ab eJfetia anima effuunt. ejus f

teniits

L 27

abitul.

ejusque (J.M.]-) perfedfione.

187

af credns

ventie, qua [unt operumprincipia, ita etiam

(s

ab ip[a gratia effluunt. virtutes in petem:

eparits df

LHias Anima, otqui potentiee dimmanant phy*

ji unioiyr

ficé ab anima; ergo etiam virtutes. füperna-

turales

Divehs g

hyficé dimmanant ab ipfía gratia.

, qui um

Ratio eft

]

quia dimmanatio phyfica fit tunc,

M

VI'

yet r

dum eádem actione duo producuntur tali or-

nenentent

dine; ut primum dererminet actionem agen-

nionem 1

tis; & ejus caufalitatem deferat ad producen-

ucere (2

dum fecundum, atqui gratia, virtutes & dona

um u

füpernaturalia eàádem actione producuntur,

& mox infinuato ordine, ergo. — 4z.. e[] ex

fit; un]t

hi u

phlia min. prob. . Juftificatio eft una'eadem-

-aplici

que a&tio, ficit & forma fan&tificans juxta

"Trid, Seff. 6. cap. 7. atqui juftificatio refte

x qi

eüm i

eodem Trid. producit non folüm pratiam fed

j Vel'bgwf

etiam reliqua dona & virtutes, ergo. Dein

od HC*W

a&tio DEI in füpernaturali hominis regenera-

tione, non eft minus perfc&ta, quàm ipfa ge-

fiitem

Anoe

]o

neratio naturalis, atqui in hac eadem actione

producuntur cum fubftantia potentiae & ac-

dem P&Wl

0 u

cidentia naturalia, ergo pariter in repenera-

r

tione fpirituali fimul cum gratia pereandem

ytilil frils

jfcum i $

&&tionem producuntur virtutes & dona fu-

Q

pernaturalia.

gt

- Confirz.. Gratia influit phyficé in actus

j

füpernaturales, ergo etiam phyficé ex fe dim-

tb

manat virtutes. zfztec. [iquet. nam ut bene

lf;' 4

gï

ait D. Th. hica.4. Gratia eff priucipium me-

j, i

ritorli operis mediantibás virtutibhs, ffcut

;IIIM'

h |

T

effen-

188

De gratia (.M.].) babiraual;.

af

Dites

effentim amma efh principimm operum vite

siediastibus poteniiis.

Dein eomparatur

tisanionis ]

[ non din

femini, quod utique phyfic? ad fru&um con-

currit Jfezm participat naturam D. prout

Int proprie

3 dimat

hec eft principium-effe&tivum virtuale attri-

butorum & actuum, dezigue eft ipfà radi-

Brupnetates

calis vita in ordine ad. a&tus füpernaturales

j dimman:

phyficos ipfamque vifionem. beatificam; 4t

atre eft fd

As ( be

Woimde amt. certumseft. . Confequentia ugitur

rob. Subílantia in natumalibüs non: influit

W. 3tio o

sliter in actusnifi quatenus ex fe phyfice dim-

pv g d

rnanat porentias, aliàs proprium influxum

Atenfifimos

m

praftando foret immediat operativa, ergo

pariter fi- gratia, quee i ordine fuüpernaturali

tenory qui

erit quaft vices fübflantiee, phyficé in a&tus

fütS hf

l

E

u

pernaturales influat, non aliter hoc pre-

ITmanare

ftabit; nifi- phyfic&-ex fe dimrnanando virtu-

Tttfdes o

tes;-tain parumenim- gratia tanquam princi-

OE

pium radicale eft. immediat& operativa, ficut

1c f

& ipfà fübítantia. Dezsde ideo à fübftantia

Oi n

phytic& dimmanant potentiee; quia fübflantia

T p

cau(alitatem agentis primarió ad fe termina-

*'fpaï;e p

tam- detertninat & defert ad potentias tan-

TC t

quam ad terminum 2darium; atqui hocidem

T ,

fit refpeQtu pratiz, etenim hec ordine natu-

«

l) anCi fo

re prius irfunditur quàm ejus virtutes tan-

Titerin (

quam gratize pafTiones; nec illas pracceditmere

iwü&m

per accidens, fed tanquam illarum princt-

Ti j

i

Wi

p

pium, prout mox vidimus, ergo.

VRS foy

N V

Dices.

valitil

eyirque (J. M.J.) þe;jfää?ivfie;,

189

NLUET

Dices, Jaxta D.'Th. gratia eft proprie-

n eonpat

tas unionis hypoftaticae, & tamen ab eaphy-

d fmdumon

ficé non dimmanat, ergo pariter etfi virtutes

m D. p

fint proprietates gratise; tamen ab ea phyfice

n Virudeas

non dimmanant. 240. Si virtutes tàánquam

TU

proprierates phyficé dimmanantà gratia; fem-

per dimmanant, atqui hoc non; nam in pec-

fupemarurät'

beiliom,

catore eft fides & ípes fine gratia; in Chrifto

quttti i

autem & beatis eft gratia fine fide & fpe; er-

;; non 1

go. 2770 lutenfio virtutum non dimmanat à

e hyfl&&?v

pratia v. g. dum homo infiatu peccati clicif

E

intenfiffimos fidei a&tus, redit autem ad era-

tiam remi(SO charirtis actu, ubi fides eft in-

tenfior, quàm ipfa gratia, ergo nec ipfze vir-

efipern

wio d

tutes phyficé dimmanant à gratia. 472 Si ita

dimranarent virtutes à pratia; prius dimtna-

jier

ynand i

naret fides, quàm charitas, ficut prius ab anima

dimmanat intelletus quàm voluntas, atqui

j uampïmü"

^

ais

hoc non fit, fiquidem major & perfe&tior fit

connexio inter charitatem & gratiam , quàm

o il

".

inter gratiam & fidems ergo. s. 44 1»wm

|

d:fpar.effe. Cüm enim unio non fit natura

Qf um

I?

tiec participatio naturas fed dunràxat vincu-

gt

lum nature human: cum perfonalitate Ver-

qui h u

bi, hoc ipfo non continet erminenter vel for-

gj'ällïmï"

maliter in fe ipfam gratiam; confequenter il-

as

l)

l

j

]

lam ex fe non. dimmanat , fed gratia folum-

)Wdl

inodo appellatur unionis hypóftatice pre-

aum

prietas moralis, quatenus decer naturam hu-

)

rde

zpanam Verbounitat gratidornari; Aítg

J

i

E

ii

190 Degratia (]. M.].) lmäituäli.

- qui

tia faltem eminenter continet in fe virtutes;

qeate g

ficut anima füas potentias, ergoillas ex fe dim-

Tl quod

inanat. Quodautem hac continentia ad phy-

inedem inl

ficam emanationem exigatur; inde liquet;

dinminent,

quia fi fufficeret ad emanationem plurafimul

tua p

produci fine continentia, etiam gratia dim-

proitdà vel

mnanaret ex natura Angelica, motus e ccelo;

Drüdicantur

Ípecies intelligibilis exintellectuAngelico &c.

li]na dimm

que omnia falfa funt.. 44 zdoe x dff. maj.

it; confer

femper dimmanarent loquendo de illis, que

19 eidem a

ineodem infítanti fimul cum graria infun-

A eberente

duntur conc. loquendo de aliis neg. noftra

&t uf

autem refolutio procedit folummodoó de vir-

O ettm

tutibus perfe infufis, quód hae dimmanent à

Q lm

gratia, non autem de aliüis. ve/ a/iter diff.

ERN

Serhper dimmanarent per fe conc. per acci-

TRU fünt cor

dens & ratione fubje&ti neg. Ex quwopatet ad.

F prod d

exempla oppoffta nam graua tanquam caufa

"tht p

neceffaria femper dimmanarer praefatas vir-

Ti m

tutes, nifi obeffet impedimentum & obex ex

ii

parte fübjecti, fic enim apparet, quód gratia

in homine dimmanet temperantiam, caflita-

UT

K

Q

tem &c. Secusin Angelis u

tpore incapaci-

Quf

bus, fic filiatio adoptiva, etfi fit effe&tus for-

f

VNentur

u

1nalis gratiee non tamen convenit Chrifto, ut-

il

dm

pote ejus incapaci.. idezz dic quoad exempla

zobis oppefíta. . Dein fides & fpes non cuivis

Eul fllb

peccato opponuntur, funtque primum con-

j

Ti j

»

verfionis principium, & ita bene difpofuit

n

ndao-

N

DEUS, ut vel infundantur adultis quà

Q RU

que

alitui

I9I

ejusque (]. M. J.) perfe&ione.

Infe simts

illisexedin.

que ante gratiam; vel hàc deftru&tà rema-

neant; quod tamen non obeft; quo minus fi

fentidpy

in eodem inítanti infundantur fimul, à gratia

ide lg,

dimmanent, ficut calor & aliaaccidentia con-

emphizini

naturalia producuntur & deftruuntur non

n pri (it

produéctà vel deftru&à fübftantià, & tamen fi

motus à 08

producantur in inflanti generationis, à fuüb-

1Angeïico&e

ilantia dimmanant. Exhis folutum manet f£-

UX M ! Ilijji

dicas: confervatio eft continuata produéctio;

)de ith) qu

ergo eàdem actione, quà producuntur virtu-

oratia i

tes; deberent confervari, atqui implicat eàdem

3 nglt

a&ione confervari virtutes deflructà gratià,

moio i

ergo etiam implicat eadem actione virtutes

dimmaett

cum gratia produci; nam &. imprimiste pro-

al

bare nimium ; deinde dico virtutes, dum fi-

o p

mul fünt cum gratia; confervari eadem actio-

(

p;)!fil /i

j

"

ne producliva gratiz ; Afthàc deftrru&tà con-

mquit (

.q(&

fervantur per aliam actionem, ficut materia

ia

1ma una actione producitur, & alià confer-

1 & 0b€m

vatur in mixto; nec hoc miraculofum dicas,

QO

Qd r

licut miraculofum eftalià a&tione accidentia

j d

Euchariftica confervari,. quia etfi virtutes non

f

Inc

P'fu

conferventur fine gratia omnino connatura-

fdus i

liter; càm tamen adhuc proprium habeant

Qu

fubje&um, riraculos& non exiftunt, ficut

u um

n

econtrà accidentia Euchariftica; quia proprió

carent fübjectó miraculosé confervantur. 4d

snonahu

jmurm "

3tium difl. intenfio virtutum, qua non in-

id

e 0"

funduntur fimul cum gratia;non dimmanarà

ulcum

"a

W

gratia conc, intenfio virtutum quze fim

gratia-

192

De gratia (J.M.].) babitualt.

:ejzuqh

ratia infunduntur neg. Ha enim cum gratia

« Dites a

aequalem habent intenfionem dimmanatam;

tts, deben

& de hisnoflraeft refolutio; Aftquia virtutes

ts atqui l

prefate quandoque ante gratiam produci

im fidet

lj f vir

poffunt, prout in exemplo addu&to probas,

etiam earum intenfio aliunde, quàm ab actio-

tngiam ejs

ne produétiya gratic haberi & confervari po-

lt d

teft. 4d 410m. preeter illa quee fupra refpon-

LE

di, iterum dico fidem effe priorem charitate,

3ts quod t

nec exinde fequitur, quód fides fit charitate

ithaj. Deh

erfectior, nam intelle&tus agens prior eft

nnotursditer

poffibili; & tamen non eft perfectior intelle-

Kt dl t

étu poffibili& ipà voluntate. Quod veró fit

:

tictutyan

1najor connexio charitatem inter& gratiam;

Ut ( ng

inde eftum quia obje&tum charitate in via &

AR

in patriaattingi poteft, quod non haber fides;

fefür conm

tum quia fides non eft virtus principalis per-

hi tv

fe exacta à gratia, íed lumen gloriz, cujus

Vtemin]

vicem fides gerit. l4e // d:c2s illud prius

dlnw»ej?ä Ur.

;

dimmanat à gratia; quod magis cum illa con

lt

ne&ditur & eit perfectius, atqui charitas e

T Droinde

perfectior magisque cum gratia connectitur;

[l

Dictr

ergo. s. vel vetorq. i. intedetlum agemtem,

EUY

f fi

vel difl. illud prius dimmanatà gratia perfe;

$100

quod magis cum ea connectitur conc. prius

tenq

i gb

dimrnanat per accidens neg. quia ergo fides

tantum per accidens ratione ftatüs vice & füb-

i R p

1)

At fd

je&i tenquam vicaria luminis plorie prius

lQU

Vf

dimmanat; adhuc manet i

^

ity

mperfe&ior ipfà

Muta

eharifate.

1

D

Dit [2

dnbitul

"fng-:æ . M.]). perfetiione.

193

st an p

-Dices, 2. .Si gratia dimmanaret ex fe vir-

m dimou

kutes, deberet etiam. ad. earum concurrere

M quasme

a&us, atqui hoc non fit, nam peccator elicit

Ym p

a&tum fidei; in quo tamen gratianon eft, ergo.

addudo pnà

liema f virtutes -infufie dimmanent à gratia

squnad

tanquam ejus proprietates; tunc ficut. deftru-

&confenu

&à gratià charitas & reliquee virtutes .infufie

uæfuprarefpc(

deftruuzitur, etiam deberent deftrui fides &

jorem C

Spes, quod tamen falfum eft. g. ad rzum

ides f du

di[l.z22j.. Deberet concurreread earum actus

connaturaliter eliciros. conc. inconnaturali-

aguns prit

erecboritte

ter. elicitos neg. AGus enim fidel fine gratia

. Quodti

elicitur, ficut v.g. eliceretur volitio à fola vo-

interd g

luntate & non ab anima; que volitio non fo-

cherimfempi?

al

ret omnino connaturalis, etfialiquó modó eli-

10f

l

R

«eretur connaturaliter refpectu voluntatis. 412

Jf

10

zdum preeter ea quae mox dixi; & praeter bene-

n pith u

placentemin his füpernaturalibus DEI legem

1j

( l

]

di[par.e]fe potef!, quód ceeteree virtutes vel exi-

j um

gantamicitiam D. prout preeftar charitas,cum

) häfll)*[

ul C

qua proinde.peccatum direct pugnat, vel fal-

tem refpiciunt fua obje&ta per ordinem a

ti n

n

»

DEUM üt finem ultimum; prout docet D.

.Th. q. 1c. de virtut. a. 10 qui finis ultimus

i

t o Ff'

tanquam obje&um formale virtutum infüfa-

(

rum per peccatum, affectivé in DEO deftrui-

qi

d

j

"d

tur; At fides refpicit pro objecto formali

"l

DEUM füb ratione primee veritatis, & Spes

p

i

"

"

»

DEUM ut auxiliatorem , adeoque deftru&tà

di-

etiam gratiä adhuc manere poflunt. ZVec

p

z

€As

194 Degraria (J.M.]) babitual;.

:

guii

e45 in cafü quó quis amifsà grarià intenfiffi«

ftitineque:

ttier (e hab

mos elicit actus fidei; & poftea gratiam in gra-

du reiniffo recipit, fides tanquam proprietas

tquam in

fchequeuni;

foret intenfior & perfectior, quàm ipfà gra-

tia; atqui hoc eít abfurdum, quód proprietas

lat fepari

lbstad (üi

excedat fuam effentiam, prout conftat in na-

turalibus, ergo. Nam . five fides in peccatore

qumin fb

confervetur in virtute gratiae amiflae eddem

ttfores efe

actione; quà primitus cum graria per pecca-

Dj

tum nunc amiísà producebatur; prout volunt

Ut p

"NN. fálmant; five confervetur actione di-

Miteimm.

verfa, prout nóbis placet, quia tamen femper

MDO CXelo

confervatur velur íemen à generante Sepa-

Tütte à

ratum, aut eó modó, quem "Theologi docent

DBUS i

3

de accidentibus Eucharifticis; idcirco ficur

K 102 dj

femen feparatum velut virtus generantis, &

Catone

accidentia Euchariflica tanquam relictze vir-

;

Qrtiy qüo

rutes ipfius fübftantige converfee easdem ope-

Rttinm |

rationes non obftante feparatione eliciunt;

Qio xl

ita etiam fides feparata non obftante fepara-

VU du

tione gratiee easdem elicere poterit Operatio-

Ed

nes, confequenter intendi per actus ferven-

Qmeïeï E 1

tiores, quze etiam intenfio fine abfurdo dici

Lt f

poffet aliqualiter adhuc procedere ab ipfa

ld

gratia amiíla, ficut operationes feminis fepa-

rati & accidenrium

ucharifticorum virtua-

t j

liter in ipfum generans & in fübftantiam con-

Ri

verfam reducuntur. Ceterüm 44 parzAfem

Vtehur

de propríetaiibus maturalibus di[par. 6t*

"bf d

Nam preeterquam quód fubfiantice & potcti-

RFPE&u «

tig naturales, prout exphilofohpia patet; in-

tenal

htl

gusdue (J. M.].) perfetitne.

195

p iaj

tendi nequeant, infüper fuübflantia ita unifor-

igntim g.

tniter (e habet ad fuas proprietates; ut inilla

yuam proput

tanquam in tubjedo; quod proinde excede-

re nequeunt, recipiantur, nec ab invicem va-

qum lg

od propt

leant feparari; aft gtatia nec uniformiter f&

gt o

habet ad füas proprierates, nec hze inillatan-

d inpst

quam in fübjecto recipiuntur; ac proinde in*

s amili d

tenfiores efle poffunt ipsà gratiá.

aj per pl

Dices, 3. ldeo virtutes infufie dimma-

narentà pratia; quia aliàs pratia non influe-

s promz

tur adiurtt

ret in earum actus , atqui hzc rátio eft nullaj

ergo exeanon probatur, virturesinfuías dim-

qtirten r

enettttt X*

manare à gratià. — AZi». Prob, In caáíu quó

)

DEUS infunderet fidem ante juflificationem;

heolgi i*

, ia i

fides non dimmanaret à gratia; & tamen poft

Juftificationem a£tus fidei elicitus procederet

| bmef?üü ' J

m d I&æ&

à gratia; quod etiam fieret; fi DEUS infunde-

ret gratiam fine charitare, & poftea per ali-

ípenl

gt

i

quod auxilium actvale elevaret voluntatem ad

actum charitatis, ubi auxilium iftud non dim-

durte f

yeri uf

manaret à pratia, & tamen pratia adhuc con-

curreretad actum, hoc ipfo quód hujusmo-

ff

e abfumü L

ia&tus foret meritorius, ergo ratio pre-

j

n

fara eft nulla. & 2d wtrumque ?xempiur: ca-

s P

süs Allegati uná diflintl. — Fides non dim-

manaret à pratia, produceretur tàmen tan-

grum v

f

Tl

quam virtus connaturalis gratide conc. pro-

j

uceretur pracisé fecundüm fe fine ordi-

x,fp

"A

matione ad gratiam neg. idem dic de auxilio

refpectu a&tüs charitatis. Sicut ergo i DEUS

d d

2

pro«

sj

piP

[g(ld!

[

196

De graiia. ( M.Y) babituali.

tjfi!n

þroduceret calorem ut octo, femperhic pro*

plur fint :

o que

ducererur üt virtus ignis, & ficut fi DEUS

diftincta actione produceret fubftantiam An-

groducunn

u ipfum

eli; & alià a&tione ejusintelletum ,. prout

oc fieri

tbitraria,

offe plures Philofophi probabili-

aim Jl du

ter defen

d

unt, intellectus femper producere-

ts cllicet:

tur üt virtus connaturalis Angeli, ita etiam

TO form;

in utroqueexemplo fides tanquam virtus con-

jay;d»ta l,

naturalis gratiee & auxilium tanquam virtus

connaturalis ipfius chariratis produceretur, &

&Qumm r

ideo ficur fübftantia Angeli mediante intelle?

&u tanquam fua connaturali virtute radica-

Ü

liter concurreret ad intellectionem, ita etiam

gratia poft juítificationem mediante fide tan-

]

li

quam fua connaturali virtute radicaliter con-

curreret ad aCtum fidei; fi autem adver(àrii

[

velint; quód fides infundatur fecundüm fe &

hY

fine ordinatione ad pratiam, rect& negatur

hi 0(44

gratiam ad actum fidei concurrere , ficut ca-

"u pI

lor in aquam introducitur quidem, ad ejus

tamen operationem aqua non concurrit, quià

Ill g

nec dimmanat ab ea; nec eft ejus virtus con-

naturalis, nec fübítantia aliter in principium

0aj

immediaté operativum aut in ipfam opera-

tonem influere poteft, nifi. dimmanando;

Q r

10 g,

m

prout in Philofophia oftenfüm eft.

U

Dices. 4. -Si fides jam ante juftificatio-

Otiion.

lii :

nem infunditur tanquam virtus connaturalis

gratie ergo etiam jam pro tunc foret meri-

Rüticeeie

to.gia ; quod apert? falfum eft. — 44de

quó

Moptans

plura

p

btl

ejusque (J. M. ].) perfe&izone.

197

emperlitpe

plura fint accidentia connaturalia alicui füb-

Je&to; qusa tamen non dimmanant ex eo; nec

li OR

qbftanm A:

producuntur tanquam virtutes connaturales

ante ipfum fübjectum, ergo 5áo data eft meré

eum, p

yli probabi'd-

arbitraria, & 4d r neg. illatum defunt

erptodicte

enim illi duzead meritum requifitee conditio-

nes, fcilicet imperium charitatis & fuübjectum

g i ein

DEO formaliter gratum. 44 additwm folutie

xv

jam data e[l, queenam accidentia dimmanent

inquam v

odüceretti

&quaenam non, pro quo revide Drees, r.

dianteie

U/ESTIO II.

vrmite o

nemyiti dl

jane t

De filiatione adopiiva, Di-

adiclier

Jhractione, €9* can[a gratia,

um il

AA TICHLUST

samdin

1

,I

b ag

"An fola eratta absque pacfo 65 fa-

M

faré

vore DElextrinfeco conflituat ffiuum

dem g

P

U

— DEI adoptioum, Jantlum,dignum

oncumüq*

j um

glort4 æterm? *

p r

TOtaudum r. Quóod adoptio juris pefi»

"

i

am 0

tis fit grazuita affpmbptio per[ome extra-

a

il

nea ad bereditatem,ad quam Theologi tres

conditiones in data definitione explicite vel

3

1&160]1

implicit? inclufas exigunt; nempe ipfam com-

jp

coni

municationem naturse faltem affe£tivam;nam

-fott^

j

adoprans adoptatum. affumens quafi optat:

u-

/I'dll

3

rxï

198

Degratia (J.M.).) babituakt,

p

utinar effesmeus fili«s, & quidem hac com«

terrecipit

municatio debet effe gratuita; nam 4of/;o

üyarin f

uon datur ex debito féd ex indulgentia ut

feiaadopta

Concil. Francofurd. colum. 4. loquitur. 245.

mortem ado

debet perfona adoptata effe extranea , ideft

pat hom

que non habeat jus naturale ad heereditatem,

lm nfüral

hinc dum filius exhaereditatus & emancipa-

te hom

tus adoptaretur, non quidem foret perfona

It us co

extranea naturaliter, foret tamen talis civili-

s

dl ol

ter&fictione juris..27;0. Debet adoptio con-

Rpit; f

ferre jus ad bereditatem, nec fufficit queevis

qmimmor

affümprio adaliabona v.g. honorem, benefici-

1 Qulb

um &c. Alic conditiones quód v.g. adopratus

Ctrtuy

non füccedat ante mortem patris;funt acciden-

Artthimyr.

taliter folitm adoptioni inter homines annexee,

Notandum 2. Adoptionem Divinam ab

Wi fl

Rnis defr

humana in pluribus differre; & quidem 1e

adoptio humana füpponit convenientiam in

tüt lomi

matura & capacitatem in adoptato ad capeffen-

dam hareditatem ; Aft DEUS homines ado-

fqUenter (

* 2 m

tando, eos ad haereditatem, . quee in viftone

À

eatifica confiftit, per gratiam capaces reddit.

M

R ]

im p

:

24 perfona qua adoptatur ab homine,; €

ifïec

À

extranea quoad naturalem originem, nec re-

m r

eipit naturam adoptantis, fed fufficit affectus

Q decider

inefficax communicandi naturam, quem at*

lfj

fe&um habet adoptans; Aft adoptatus à

DEO etiam quoad effe naturale à DEO de-

Qtlier,

fcendit, & per bona fupernaturalia; refpe-

effica-

9 Thso,

€&u quorum perfona extranea dicitur,

'citer

iiturd,

? Jïlizti&ne* (J. M.]J adeptiva. 199 ^

demheeds

citer recipit adoptantis naturam. ;£/? homo

tum dl

adoptar in folatium exindigentia & cum con-.

n

fenfu adoptati; & quidem ad haereditatem poft

loqui i

mortem adoptantis adeundam ; Aft DEUS

xrn, i

adoprat homines ex largitate fuze bonitatis; fi-

dherdizt

lium naturalem habens fibi coeternum, po-

( enad

teflque homini gratiam abfolut& infundere

o p

üne ejus confenfu, etíi de ordinaria provi-

en ls di

dentia adultus fine fuo confeníu

Tatiam non

t

tadopniout

recipiat ; hareditatem. autem adoptatis tan-

fufcit u

quam immorctalis confert tempore à fe defini-

rem u

to. Quibtis notatis

4

v p

Certum e[t defide. Juxtaillud ad Rom. 8

Ls,[Un:acciaer,-

mine g

"Accepimus Sptrituom adoptionis, juftos adó-

ptari in filios DET, idque infinuata mox ado-

n Dl&lmm D

püonis definitio aperté convincit ; 'T'heologi

1 quidöm n

tamen inter fe controvertuntur, an pratia cort-

wenienliämï'

ftituat homines filios DEI adoptivos & con-

togdCHP 3

j

fequenter fan&tos, dignos glorià zternà &c.

homirs:

eX füa natura, an veró mediante aliquo pa-

g nl

!

&o aut favore, extrinfeco; Item annon pra-

"

ter ipfam gtatiam alia quedam forma hunc

fonit *

effectum preftare poffit, Itaque pro uiro-

t

n

"

j

|

que decidendo fit

ii

Refólutio r. Gratia habitualis fe folà abs-

If quEm

que favore extrinfeco hominem conftituit

hp

formaliter filium DEI adoptivum. Ef cozm,s-

TA

nis Thonillarum contra Scotiftas docentes,

i

FA

quód ficut. valor monete ex deputatione &

j

r

qi

4

Sigil-

200

De gratia (.M.].) babituali.

$ fiia

Sigillo Regis accipitur, ita qualitas füperna-

fcena per

turalis pratice de fe ad talem effe&um fuffi-

yiridebet ;

Quf formad

'cientis à favore DEI extrinfeco deputetur ac

deflinetur ed talem 'effectum

Pa

Sed contra hos

:

| præftandum.

pdum exr

Prob.:. Forma juüifïcanä-e&-eädem eum

( Spiritud

forma, que nos conflituit filios DEI adopti-

ttoenam Í

vos; atqui gratia fe folà citra favorem extrin-

Tater fliun

fecum eít forma juftificans, ergo etiam fe fo-

lp mf

la eft forma filium DEFE adoptivum confíi-

Xtntrden:

ex Trid. Seff 6. c. s. ubiex

4 1 lus

tuens. MAgj. €

Apoftolo ad col;f[. 1. Tta juftificationem defi-

Pt p

TR

nit: eff trauslatio, ab eo [latu, im quo bomo

nejcitur filius primi 4dayim flatum gratia

pitudite

C& Adoptionis filiorum DET. Nam quia filia-

Nsoenem

tio adoptiva plus non exigit, quàm gratuitó

W f gng

affumi ad beatitudinem & DEI hareditatem,

^1/. tetmir

ipfà autem juílificatio hominem DEO gra«

] Anglo

tum reddit in ordine ad bearitudinem ; recté

|

fl d hæc

fequitur,quód uterque effetus ab eadem pra-

E Y

eturforma. Adig.pariter e[l ex "Trid.eádem

1650 f

Je[[. c. z. dum umicam caufam formalum no-

tl v

Jira-ju[Lficationis admitüt ipfam DEI jufü-

tem f

tiam, non quáipfe juftuseft, fed qua nos ju-

Cs/!llggfl f

flos facit. Vec dicas favorem extrinfecum

Pt wro

f

exipiütconditionem fine quanon. Nam qua-

fitre R

ro, an gratia fe fola fit unice füfficiens ad ef-

t if

fe&um formalem adoptionis praftandum;

m?nemu Qqu

vel non? /7 ita, fruftra confingis novum tà-

IT

vorem extrinfecum, /f zoz, ergo hec

ficien-

W g»micur

Vitui

e filiatione (J. M.T.) adoptiva.

201

xlias p

ficientia per aliquid aliud intrinfecum fup-

effum (

pleri debet, ficque gratia jam non eft unica

0 depüturi

I

|

caufà formalis noftree juftificationis,

R

;

Prob.2. Gratia íe folà citra favorem &

] præftandmä

a&dum extrinfecum hominem conftituit in

veleinat

effe Spirimaliter geniti & viventis vità DEL.

ergo etiam fe fola conflituit hominem 'for-

x Dd

dyorem at

maliter filium DEI adoptivum. Cezfequentia

p0 etiamii

liquet, nam ficut filius naturalis conílituitur

xirum o

per naturalem

e

nerationem & vitam natura-

lem, ita filius

D

f, , , Wt

EI adoptivus conftituitur for-

Qarionem

maliter per paífivam generationem fpiritua-

yy i

lem. 2fzz, Prob. Per dllam formam fithomo

at f

Spiritualiter genitus, quee eft formalis termi-

Y r

Vam g

i

nus generationis fpiritualis

atqui talis termi-

j

|

nus eft gratia habitualis fe

:fb

folà,ergo. 7dz.

n

[heredit

Prob. terminus hujus generationis eft natura

DELI. Analogicé participata, atqui gratia fe

.

xdinents j

folà eft haec natura, ergo..Deiz gratiz citra

favorem extrinfecum conveniunt conditio-

jok

( T/f u

nesad filiaionem adoptivam ha&tenus re-

quifite, prour confideranti patebit, ergo

.WWM ,

n UE

etiam fe folàhominem in filium DEIadoptat.

Col//;ges, Cyuód gratiaex eadem ratione, cüm

ex[ ][ a

j

pariter pro fuo effe&tu formali habeat con-

(

j Nf

ftituere fübje&tum gratuim & amicabile DEO,

j

firque ipfámet fanétitas DEI per participa-

foet

fæü u

tionem, quód, inquam, fe folà conftituat ho-

ininem juftum, fàán&um;dignum glorià ceter-

j no

c. Adverte tamen, dum

ol

.na,*gmicum DEL&

[

M

n

N 5

ick

202 — Degratia (J.M.J.) lyäbz'fualz'.

6fiin

dicimus, quód gratia formaliter conítituat fi-

lirenequit,

a Sgarez

lium DEI adoptivum; id non debere inrelli-

gi de filiatione formali, que eít ipía relatio

Ri0S, qui

t pratium.

predicamentalis, fed accipi debet fusdamen-

tAliter pro illa (cilicet forma; qua fundat re-

Pr. v

lationetn filiationis ad patrem, & quee reipf

qud effenti

dform,

eft forma, per quam adoptamur à DEO

L]

Jam fit

imiisipf

Ti dtqui f

Refolutio 2. Repugnat, quód homo con.

ftituatur filius DEIadoptivus aut per formam

Pàpurticip

R eroo,

extrinfecam, aut per aliam formam creatam.

at n Qw

Efl coutra faarez, docentem; P offe hominem

Ti tv v

de abfoluta DETI potentia vel à folo favore

im füm

extrinfeco, vel ab alia formà filium DEI ado-

tivum conflitui, cui apert& contradicit D.

D7

m viyor

'Th.in r. dift. 17. q. 1. a 1. son poteff. intelli-

Iidinem n

gi quid paries fit albus ffme albedimes itatu-

UR pa

telligi mtom potet, quàd anima fft boua in

Atf

gratuito fime charitate &j gratia informan-

fP

te p Am,

Qitem ii

q,

Prob, rat, quoad 1.part. Homo non fit

M

filius adoptivus DEI, ían&tus, acceptus a

gloriam &c. nifi terminet fpecialem DEI

OB]" l.0

amorem füpernaturalem, atqui hunc termi-

Ui

i

nare nequit fine dono intrinfeco, prout vi-

i

) 109

dimus fupra, ergo.

Dein filiatio adoptiva

Vore Ü

fupponit formalem fimilitudinem in natura

^ ]fo

g

adoptantis & adoptati, atqui favor aut forma

extrinfeca hanc formalem fimilitudinem od

m[l eCam!

at

lhituli

e filiatione (J. M.J.) adoptiva. 203

t confitut

flare nequit; ergo. Praterquam quód infen-

debere

tentiaSuarezii difficulter pugnetur contra hze-

D pf t

reticos, qui in juftitia extrinfecé nobis impu-

tata gratiam reponunt.

&t fs

Prob

v findt

L

772 quoml 2. part.

Præ.di&atum,

quód effentialiter dittinquit gratiam ab omni

&qu rel

m à

i

alia forma,; & quód eft principalis effe&tus

formalisipíius,nequit communicari alteri for-

d homowt

, atqui forma filiationis adoptivae que eft

ipfa participatio nature DEI, eft tale praedi-

rperfarnt

catum;

€r

o. zdé. Repugnat hominem ado-

n creti

ptari in f

&l

ium DEI nifi Spiritualiter genere-

yfedomite:

tur; atqui repugnat hominem fine gratia per

i folo n

aliam formam íÍpiritualiter generari, ergo.

im Bo

Min. Prob, fpiritualiter genitus procedit tan-

ondi

quam vivens vità fpirituali à DEO in fimi-

yd a

lirudinem nature, atqui fola gratia; utpote

:

uin i

quz eft participatio naturze DEI füb conce-

T

ptu nature;hanc convenientiam & fimilitu-

7 lllfW "

dinem analogam praítat cum natura DET,

ergo.

[om

Solountur Oljeciiones.

&

U

Q Bjic. . contra r. Refolut. Gratiafe (ola non

«

fufficit ad tollendam offenfam paffivam

hx

u

iL ergo nec ad juftificationem fine novo

T

favore DEI. - 4mr. Prob. Offenfà. eft infinita

( u

& in DEO, gratia autem eftfinita &in homi-

1

neergo. 240. Opera meritoria habent in-

[

i

trinfecam condignitatem ad gloriam;& tamen

[

pro

1yo4 Degratia (J. M.].) babitaali.

efuti

pro hac ulteriüs exigunt promiiïïonem-- & hod

acceptationem DEL,. ergo pariter grata

Ms quod

non obftante Jure intrinfeco quod habet ad

fam; habet

cceleftem haereditatem ; exiget preeterea no-

ht prout

vum favorem DEL Pr«cipseé quia figloria

t adeoq

deberetur ipfi gratie jure connarurahtaus,

R anquam.

loria non amplius poffet poniin praemium,

g, ori

icut proprietates naturales, quia neceffario

nyemim ;

fluunt abeffentia, nequeunt poni inpraemium.

i ftt i

3tió Gratia & filiatio adoptiva funt Separa-

tTt tr

biles, prout patet in Chrifto, in quo eft gra-

Bfüts qugd

tia fine filiatione adoptiva. Iremin cafu; quo

14]f. Proy

DEUS Petro in gratia exiftenti perpetuó de-

u qu

neparet concurfum ad pgloriam, aut econtra

Premium o

conftitutum in peccato fine gratia elevarerad

RTRU prg

vifionem Beatificam, ficque conflitueret h-

u i

lium. adoptivum, ergo gratia ex natura u

litlone od

non confüituit filium DEI adoptivum. &. 4

Hþ[ioin(

inum diff.ant.. Gratiafe fola non fufficit a

t C

itmrhediat? tollendam offenfam conc. ad me-

t iteien

diaté tollendam offeníam neg. Gratia €

rgo

Hit

Wt d

^

non quidem immediat& & formaliter to

At ngb

offenfam, mediaté tamen tanquam t

erminus

EUS fi-

mth) &Xtra

conjun&tus cum actu Divino, quo D

stiqej

cut producendo gratiam homi

nem fibiacce-

i^

eoffenfam re-

MM

prum reddit itafine novo favor

1]l D7

&T

mütüt, «4d zdwm eff di[pa

K.

J

Quia operum

f

O fl

meritoriorum condignitas a

d gloriam eft jus

i d |

morale, quod proinde eis non competit €x

lo morali ju-

: Oriam nol

iatura rel; fed dependet ex titu

üuua

i Xm, 2

1

—

alitu).

& filiatione (J. M.]-) Adoptivs. 20$ :

milloen

ftitie aur fidelitatis in pacto DEI fundatee;

tht g

Aft jus quod gratia habet ad gloriam, eft phy-

quxi

ficam; habetque pr

Oportionem connatura-

[ pras

WG

—

litatis; prout habeteflentia ad (uas proprie-

i

: qui d

J

onnatuitd

tates, adeoque fine pacto vifionem Beatifi-

cam tanquam ejus radix exigit. /Vec exisde fe-

jin prenut

quitur, gloriam non poffe amplius proponi

ia Dd

in premium ; Nam gloria corporis, etfi Chri-

j inpra

fto fuerit viunionis hypoftaticae connatura-

; fun o

liter debita; tamen illam Chriftusüt premium

a qiodr

meruit; 4404 zutem Addis de propriet atibus

min albf

j

&.djf. Proprietates, quee eàdemactione pro-

l efpemäü'.*

ducuntur cum effentia; nequeunt proponi in

7 dl u

premium conc. que diversà a&tione produ-

ia

cuntur, prout fitin vifione Beatificaneg. 44

vnfinct?

gtium pariter difl. Gratia eftin Chrifto fine

ex nint

filiatione adoptiva ; quoad id quod importat

)fivum' 5 ) vä

adoptio in obliquo conc. quod importat in

" fufäcitïf

recto neg. Gratia namque Chrifti illum :eque

conc a

p

facit accidentaliter confortem DEI naturz &

g

Grii

potentem elicere fupernaturales actus; ficut

facit in nobis, etfi, quia Chriftus eft filiusna-

lii p

um g

turalis, extraneiratem períonse, quam adoptio

D

in obliquo importat; non habeat, ficque nec

n

^

fllius adoptivus dici queat.

d ca[(um ad«

; ofïfmlm

f

ditum de Petro in gratia exiflente x« illum

u 0

fore filium adoptivum, etfi ei perpetuó con-

A

)

r

curfus ad gloriam denegaretur, quia licét

qon)

gloriam non haberet in re; haberettamen jus

i

adrem. Quoad illum autem qui i mortali

j

eX1:

206 — Degratia (J. M. ]) babituali.

64l

)

exifleret. w.velneg. quód poffitaffümi ad vi-

)

yici pen

fioners beatificam, fiquidem hic aéctus non

)

i

AUfe patris

fitei proportionatus, nec poffit elici a&tus fine

Jf pen

fuo principio, quale eft ratia; vel transmifSà

0 ffure fi

hypothefi . illum non evadere filium ado-

Bht tortg

privum, quia haberet quidem vifionem inre

qrzm dici

ífed tamen fine jure, cüm non fundetur in

Hl mo

communicatione natura.

Ü

W) een

Iufl Abis. Adoptio hominisab homine facla

TL (2

fit peracceptationem extinfecam, erpo paritet

V thri t

adoprio divina. Dezz gratia appellatur pignus;

dimod dos

atqui pignus dependet à paéto extriníeco, et-

tl dj

'O. lfeze pratia non facit ex natura fua homi-

piodudt s

nem Dzo dile&um;quia Dzvs alià a&tione creat

Atonem

hominem &alià producit gratiam; ergo nec

m my

facit ex naturafua fium DEI adoptivum.

NX p

Porrà filius DEI adoptivus eft amicus DEL

fmia Cream

atqui charitas conftituit amicum DEI; ergo

tf

cüm hzc à pratia fit feparabilis; ipfà gratia ex

UP

fe non conítituet filium adoptivum & ami-

rodu&lü j

cum DEL Prazerea fi gratia ex natura fuà

.

tin j [

adoptat in filium DEI tribuendo

us ad glo-

!

umen plo-

P füdy

riam;deberetex fua natura radicare

AT B

Eu

rie, atqui non radicat, quia aliàs deberet ei

Ü Qu

femper effe annexum, ergo. X« 4d 12

W

ld

aülva,

difpar.effé. INam cüm in humanis adoptans

tl

pum

üpponat nature convenientiam, nova acce-

LE

p f

xtio extrinfeca per affe&tum à jure flatuitur

m h fu&]

ocó generationis phyfice, quee fi daretur,

füperflueret affe&tus extrinfecus, ficut filius

m

TUj N

phyn-

hi. |

6 filiatioze (J.M.1.) Adeptiva,

207

taffumiadie

hyfïc?: genitus eft filius naturalis fine novo

(c adis m

:

a

vore patris; Aft DEUS nos per gratiam

Jiciadosn

phyficé generat Spirituali generatione , dan-

jl us

do natura fimilirudinem , ficque fruftra exi-

- fl d

gitur novus favor extrinfecus. 24 2dw; g.

|

fioneminm

J

pratiam dici fignum & pignus non przcise

) fundeturi

in fenfu morali, fed infenífu phyfico & na-

turali eft enim (proutexponit D. Th. 4. con-

homintfa

tra gent. c. 41.) pignus phyficum Spiritüs S.

'emo p

& plorie tan

quam difpofitio phyfica ad hu-

hurr i

jJusmodi dona. — 44 ;£7wm zeg. z. ejusque

vrinfedd

caufAlem dift.

Alià a&ione atnat & alià

g fool

producit gratiam alietate appellante füper

acone a

actionem " porenti& executivae conc hzc

fjj erg() [

enim movétur ab amore DEI ad produ-

adopfiiüm

cendam pratiam, ficut ad producenda alia

ia a

entia creatà; alietate appellante füper fuc.

] DEL Cïgo

ceffionem. a&ionum , irà ut prius DEUS

figiid

rem producat & poftea dilipat neg. Ipía enim

um as

productio rei libera eftamor DET liber. ad

ais

4tum difl. Charitas conflituit amicam DEI

T

per modum principii activi conc. per mo-

du

um naturz neg. Sicutergo voluntas DEI

t*

eft quidem formalis amicitia DEL, ut ità di-

Cam activa, tamen in ratione objecti amica-

i P

iS ädopæru*

bilis primó . conftiruitur per naturam DEI,

pot

ita à pari fit in praefenti, — 27 tzm pater ex

J

"

j

du

dic£is, tufficit quippe jus phyficum, quod gra-

T

J

41l

H

i

:

tia habet ad gloriam, quee quidern ratione íta -

(

tus adtu non habetur, inftatutamen confum-

hd

ThatiO»

208 mgratia (J.M.]-) babitualis

viledif

mationis naturali fequelà lumen gloriee reful-

li ibitum

tat, per quod gratia fine novo favore DEI

du ad |

influit ia vifionem beatificam.

i unde d

Objic. comzta 2. re[ol. Matern

itas B V.

tlem d

eft dignior filiatione adoptivà, atqui flliatio

iiur Jotn

adoptiva habetur per gratiam fanctificantent,

p fd G

ergo maternitas D. V. poteft pratare efie-

LEU

&um forme fanctificantis & filiationis ado-

L]

ngECa[, quc

püvse. m. djfé. an:. Maternitas D. V. prout

liniiri ne

complectitur cetera gratize dona nulli alteri

purz creature conceffa eft dignior filiarione

R 7-

adoptivà conc. maternitas praecifive. fecun-

t hii s

düm Í& accepta neg. vel /zédiff. .eft dignior

d dv

refpe&tivé ad alias dignitates conc. fimpliciter

pl [

&abíolut? neg. Nam maternitas D. V. prout

Wi chipj

relativ? accepta non fundat majorem culrum &

AC Crüti

adorationem nifi prout eft conjuncta, cum

AU5 Gxpria

gratia; prout T heologi in Tz4&.e Deo; in re-

V n

L

lationibus perfonalibus diftin&tam à natura

'm D Í

f

erfe&ionem nonadmittenres, docent perfo-

r

nalitates quà relativas non adorari nifi ratio-

.üs Par[;lcipg

ne fan&titatis & naturzee DEI transícendentali-

FD n

ter inclufe. Objectiones quoad alteram reio-

"bl p

lut. partem de forma extrinfeca folutas habes

TM

in Árt. 1. quzeft. preced.

ARTICULUS 7]I.

i&vl

Qu

nn()ne

"An gratia babitualis realiter dt-

"

Tlmm j

Qu

inauatur A charitate 2

l

Chiri

NQtnndum 1. lNomine charitatis hic in

igi

"ilunty

p

hii

r:alitähalzfärat (. M.]) 2 charitate ? a&5

voloriend

Bgi habitum Supernaturalem . inclinativum

Q favpre )

hominis ad DEUM f(üper omnia diligen-

dum, unde dum 1. Joannis 3. habetur: v;4e-

nits B V

te qualem charitatem dedit mobis Pater, non

Eon

loquitur foannes de charitate in noftro feníü

ia

accepta; fed de ea, prout ex ethymolocgia de-

rl d

rivatur.à graeco verbo 24 quod gratiam fi-

jiations

gnificat; quó fenfü -;gratiam & charitatem

TA

iden;ificari nemo.dubitat.

x nili d

xior lzil

Notandum 2. Cheritatem pro füperna.

cife f

turali habitu accepram fàltem per rationem &

j ii

quoad diverfa diítingui munia; nam tefte D.

yc pl

Augult. L. de bono perfever. c. 16. gratia pra-

AR

venit charitatem, & concors Scripturc ac

emaptm.

SS. PP.gratiam & charitatem diversis nomi-

Tl Ü

nibüs expriientium fententia id apert? tefta-

AL

tur; r4£io quoque accedit, eo quod gratia na-

g i

turam DEI füb conceptu nature, charitas

octtt pefþ

autem voluntatem DE!1 füb conceptu volun-

j us

tatis participet, priorque exprimir conce-

sfceüdem ,-l-

ptum principii radicalis, altera. conceptum

jein f

principii proximi ; Vec d/eas faceregratum

Jat d

& facere charum effe eundem effectum; ergo -

etiam abuna eademque preeflari forma; Nain

R. etfi vulpariter accipiatur pro uno, re ipfa

"

tamen non effe idem, pratia namque facit

l

"

gratum , quarenus conftituit objectum ama-

bileaftcharitas facit charum, quatenus coníti-

tuit voluntatem hominis amativam íeu proxi-

5

in

210 24 gratia (J. M.J.) bg&itualis'

valitrd

"

mé potentemad DEUM ama

"

ndum. Hisno- .

5

tatis eft

tülbus pl

Refülutio. Gratia fan&ificans realiter di:

pernma

penatural

ftinquituràcharitate. Eft communis Thomi-

tfat 0 el

ftarum contra Scotuim, Leffium; Coninck. &

W necat

Scotiítas..

Prob, r Ubi effe&tus formales fünt reali-

0777

ter diftin&ti, ibi formae étiam realirer diffe-

dl &

runt,atqui gratiae & chariratis effectus for-

E[i"am in 0

males realiter diftinquuütur, ergo etiam 1pfà

Quiin mat

charitas & pratiá realiter diftinquuntur. Maj.

-

Ttt) ccide

$^. Effeétus quippe forrmalis formze eft

&t Gaper

fórma cotnmünicata AMzeprob. Effe&tus

(üri i ov

malis pratice eft fübftantiam anitnee elevaread

Vs miti

confortium Divinc natüre & ad effe foperza-

gtitia f

£uralc, cheritatis áütem: effectus forimalis eft

Bratid nor

elevare voluntatem & reddere proximé po-

tellig-end l j

tentem ad DEUM amanduim ; atqui hi effe-

Dtter r

&us formales realiter differunt, ergo. Maj,

ün if c

eft :ex doltriza pramiffa snm prob. Efretus

Tit efla

*

B

prefati iri diverfis fubje&tis; in ipfa fcilicet ef-

M: fed j

fentia anime &. n voluntate - recipiuntur.

nj

Item refpiciunt a&tus fpecie diverfos; nem-

e a&um effendi & actuim óperándi, atqur

ROR

1

RUT

oc ipfo realirer difüinquuntur, fiquidem

Mitture

idem actidens nec in diverfis fübjectis recipi;

nec à diverfi

Nitrine

ergo.

s fpecie a&ibus fpecificari poilït;

Vittis pit

DI

JAebis. Qu

ód charitas poiïät effe princi-

füpetna-

Vgl

pium effendl & ..ppe,?gndi., eüm in :

?ocUtura-

Mig )u

Vali

realiter differat (J.M.]-) Acbarsate? 211

n Hnt

türalibus plura identificentur;

ue funt di

fperfainnaturalibus; Sz4 coztrz eff : ordo fü-

redite d

nis Thon

pernaturalis, in quo exiflit chariras, non iden-

tificat ii ea virtutem credendi & fperàndi,

conii. &

ergo nec actum effendi & operandi.

sfanti

Cozfrm. ln naturalibus. principiura

Jir dffe

effendi & operandi realiter differunt; ergo

JNec obe,

ts f

etiam in ordine füperna:rali.

quód in naturalibus e/fe fit fubftantia, azere

at ii

ntüts MA

Veró accidens , in füpernaturalibus econtra

vé eftupl

effe & agere fit accidens; nam z. ipfam pra-

usl

üam in ordine füpernaturali gerere quafi

dv

vices naturz & fubítantiz.

JDeiz etíi fides

& gratia finrin ordine fupernaturali, tamen

m

ifinis d

gratia non eft principium proximum in-

telligendi, fed realiter differt à fide, ergo

oj p

ub

pariter etfi gratia fit in ordine fupernaturali

il Md] l

cum

Ía charitate; tamen gratia non pote-

rit e

principium proximum amandi DEÉ-

*

f'cilicetff-'

UM, fed realiter differt à charitate.

apiurtt

Prob. 3. Radix prima & communis

(sj If

omnium donorum & virtutum ad ordiném

ldj) äqu

fupernaturalem fpé&tantium realiter differt

figitf

à virtute particulari 2d objectum particulare

qi

determinata, atqui chariras eft folummodó

jip

virtus particularis, pratia veró eft radixpri-

mdá & communis , ficut natura fubflantialis

f pr.ïï'

eft radixomnium fuarum potentiarum, ergo,

Mis pat. Nam charitas nec eít prma,

l

O 23

cüm

Ü

I

ar2 n gratia(] M.]) balitualis -

vuliter d

cüm füpponat fidem, nec eft cozzuzis, cüm

precié refpicat DEUM àt diligendum.

t media

4Maj. verà facifé prob. 'Tum ex analogia in

dentificem

& identif:

rebus naturalibus, tum quia quavis virtus

determinara debet realiter priüs praefuppo-

nere naturam & radicem ejusdem ordinis,

&

virtus enim definitur 4//ofzz;o perfec?i ad

optimum; Íeu fubjecti ad a&tus corivenien-

Bji, i, !

tes & proportiogatos , ergo illud fübjectum

- tüthor

feu naturam, quam perficit, debet fupponere

Vv

ranquam radicem communem realiter di-

LURT

$

ftinctam.

Tünc Q h

f

Dethatuy

- Cozfrrim. Ciuivis appetitus & inclinatio

fequitur aliquam formam feu naturam , at-

od proy

qui charitas eft quidam appetitus, nec aliam

UE

fupponere poteft formam, nifi ipfam pra-

ribuitr

tiam; ergo charitas debet fequi ipfam gra-

Telimb

tiam ; ac proinde cüm idem non füpponat

: Congi

& fequatur f& ipfum; charitas & graria ne-

RUi &

cefTarió realiter differre debent.

Jtem non

$ É qin

poteft virtus appetiiiva qualis eft. chiariras

Ti &m a

ideniificari cum natura; nifi mediante virtute

lm

Con

cognofcitiva, atqui in ordine füpernaturali

r

MW 1

fides & lumen

P

loria tanquam virtus co-

h

Atl &

gnofcitiva non i

&

[

ntificatur cum natura, fci-

3 g

licet cum gratia; ergo nec charitas tanquam

lïtln ün

virtus appetitiva cum gratia identificabitur.

n deben

Min. aptd omnes i confeffo eff, maj. etiam

Inj[m

£on[I2£, nam naturam inter.& charitatem

rn[u

D

mediat fides; ficat amorem inter & natu-

fam

Alfec n

j

ahqm

ul ]

177

vealiter dzjfeMt (J.M.J.) 2cbaritate ? 2 [3

igedum,

ram mediat cognitio ; ergó'fi fides non

antopain

identificerur cum pratia, nec charitas cum

€a identificabitur.

AVIS Ui )

prafie. |

m ordiy

&olFountur. Oljetliones.

af d

SOrtreniere

Bjic. r. Varias aut Scripturz aut SS. PP.

fs

authoritates, fed m. cum Suatez ex iis

nil conviaci ; eoquod charitas fit Gracis no-

üxppone;e

alier (

men zquivocum , quod nunc pro gratia

nunc pro habitu dile&ionis aut alio dono

H

fnclinzi

füpernaturali acc

itur, ficut ly /zff/fizarey

quod proprium e

d

gretiz, nunc à Scriptu-

urzm ; t

gccalum

ra Sacra ipfi fidei, nunc ipfi eleemofynz

attribuitur , etfi fides, eleemofyna, & pratia

m p

(im ffi

cealiffim? differant. — 4eced/z ; quód SS. P.

& Concilia peífim loquantur diftindé de

uppont

ritia

ratia & charitate , Concilium enim Trid.

i

B

fs. 6. can, 1. eodem modo comparat cha-

v non

dhaciti

ritatem ad gratiam , ficut fidem & fpem,

item Concil. Vienn. 27 refertur im Clement.

virtü

'

t

de fumnmnuna Trinit. definit in baptifmo infundi

gratiam & virtutes, atqui has inter eft cha-

tus (

rita$ , ergo ficut cateras virtutes à pratia

I[ty f

diftingui non negant adverfarii, ita nec nc-

pare debent diftinctionem charitatis.

at

ii

Inflabzs. Gratia & charitas non fepa.

rantur , erpo nec realiter diftinguuntur,

ii

p

-dutec. prob. Si poffent feparari, tunc. pof-

gratiam effe acce-

n

fc?t aliquis D EO per

3

pus

vl d

$14 4ngratia (J.M.].) babitualis,

fytm fuar

.ptus fine charitate; reclomante Apofto-

lo: Sicharitatem uom babueroy mihil mé:

fegratia p

&t alium

hi prodeff, aut poffet aliquis per charita-

tem DEO effe dilectus fine gratia; atqui hoc

^. C0pni

Ts at

eft falfüm , ergo. s. 7. zeg. confeq. nam

etfi ea quz realiter feparantur , realiter di-

ftinguantur, non tamen valet viciffim, pro:

Urea

Tentiam :

ut ex philofophia liquet. — m« z. 4/ff. rzam

o

artem probat. poflet aliquis per gratiam

lu effed

effe

fetyx di

DEO acceptus fine charitate de Provi-

dentia D EI extraordinaria conc; ordinaria

f priig,

ts D

neg. Charitas ergo & gratia juxta moder-

nam & ordinariam providentiam ; prout

Wpo t

Apoftolus innuit, non feparantur, etfi abfo-

Titg,

i

M

Ine fj K

luté loquendo fine charitate per gratiam ho-

mo poffer ad vitam eternam effe DEO ac-

teillid: 4

W f

ceptus, cüm vifio beata ab habitu charita-

tis non dependeat.

Ad zdam part. prob.y.

Pettgra

At ac

vel zeg. quàüd charitas poffit haberi fine

ratia, aut fi de potentia abfoluta poflit

tibuj «f

;

"m den

aberi, tunc quzro; ve/ /zfunditur cha-

& tunc nonred-

tas ffue gratia peccatori ,

TQC/]&DE

dit ipfum fimpliciter diletum DEO;

fed

Ritie, )

As d

ad fümmum difpofitive , atque fi ita fine

gratia moreretur, demnatus foret, quis»

1 lo

ait N. Auoc. à V. M. charitas in illo effet

dR

fibf

Vo

anodó mortub , ficut fi inrellectus ponere-

Antia

tur in natura irrationali.

vyel DEUS ffac

At i

&

,

eulpa aufert. gratiam relifá charitate;

35 d

git na-

OT

tunc ficut charitas tanquam virtus exi

turám

um

ii

realiter differat (].M.].) Acharvitate? atf

te aof

turam fuam in qua fit, ita oportet DEUM.

NULD

de gratia providere, quà fieret capax ploriz

er durte

aut alium ipfi ordinare .finem. ultimum

ETU

V. g cognitionem abftractivam DEI üt au-

af

thoris naturalis & fupernaruralis.

qetuet d

icifim, p

Urgebá. Juxta ordinariam D EI pro-

videntiam poteft eadem entitas eosdem pra-

d r

flare effectus charitatis & gratiz , "ergo fu-

er grariam

perfluit diftin£ta entitas charitatis ab entita-

de Prore

, ordinan

te gratiz. — Prob, azfec, eadem entitas acci-

dentalis poteft ordinari ad effe & operari;

(; modt

ergo easdem praftare effectus charitatis &

n PïWl

ratiz , pracipueé cüm ifta entitas fit in or-

l eïfl abf l

i

ine fupernaturali, ubi prout fert commu-

yauam

BO

ne illud: dif[mfrjä iz iufevioribus CoZgregAn-

Tv Pm [uperioribus, ficut in uno habitu fu.

y ditit

j j r

pernaturali 'T'heologiz practicum & fpecu-

lativum adunantur. . 4424e quód idem calor

per

tribuir effe calidum & calefactivum , ergo

etiam idem habitus füpernaturalis poteft da-

lr

re effé€ DEO gratum , qui effetus convenit

cnonre

gratiz, c? e/fe DEI dilecforem , qui eft effe-

i!

étus charitatis.

z. quidquid fit de poftfe

f i

li

qih

an fcilicet poffit dari habitus qui det fimul

jeb

"t

lM

effe & operari, de quo in philofophia de

il d

fübftantia, an immediate poffit effe operariva,

$ POUF

m

(atis a&tum eft, (altem in prefenti non pro-

M

bas , defa&o refpectu gratig & charitatis

/Il D

uü

haberi eundem habitum ; Nam ficutScotiftz,

4

eifi

(u[ïm

216 . 44 gratia (J.M.].) babitualis

rlle dj

etíi porentias animz ab anima realiter aon

nd fanc

dif'inguant, fztentur ramen ordine genera-

ireitis;

tionis priorem & propinquiorem efle istel-

Bbur «c

Je&um .auàin véluntatem, ita prius dimma-

Kdt eraria

nat ab 3pfa effentia pratiz fides, & hacme-

ii

diante charkas , cüm ergo fides tanquam

d iem,.

ropinquior & in intellectu fubjectata reali-

Thliplcqty

er n

1lominus differat à gritia, implicat

I6

ur charitas adhuc remotior & in

egiam riom

pro fect

(* lo

voluntate fubjecta non differar realiter ah

T ef f

ipí: gratia. m. z. gratzs diff. autec, Eadem

It o

entitss accidentalis poteft ordinari ad

Ti

operart,hi inter efle & operari unum

QO qud

beat per fe primó & alterum per fe fecundà

gïüüæ qu

& marerialiter conc, fi utrumque fe habeat

lm timy

per fe primó neg. Pro qua míone vide

Onfüns m

dicta in philofophia loco cit. Per quod patet

Ommpre jn

4d additum . de calore, Nam calor per fe

"(f ha

primó refpicit e/fe calef acZiuum , aft per fe

fecundó & cum fubordinatione ad calefa-

df

3

M

€tionem ipfum e/f calidwm , sícque nihil

Ri

obeft, quin denominetur calidus prour. in-.

"s fp

hn

exiftit fubjecto, & calefa&tivus per virtutem,

EM

quà per fe prímó ad calefaciendum ordi-

matur. .4d alteram paritatem e(t difpar.

V Chur

uia in "Theologia praéticum. & fpeculati-

enter.

vum fübordinantur ad ejusdem objecti fui

Pt

latirudinem , ficut vegerativum . & fenfiti-

Ym

vum fuübordinantur in homine ipfi animz

hs

rationali ; aít linea effendi cum linea ope-

&t

R qgh

randi

il

realz':e) differat (.M.].) &charizate ? 21y

'dlter d

randi hanc fubordinationem non admittit

m t

in creatis ; ubi effe & agere nequeunt iden-

dleie.

tificari; ac proinde nece//e; quod per fe re-

ius GU

picit gratia; . nec zazio virzutzs immediatà

& hicme

operatzu&; qua convenit charirati, poterit

s fa.

effe idem , mulriplicató enim fpecificativo

£nta d

multiplicatur neceffarió fpecificatum. Unde

etiam axioma illud: Z

, inpli

"perfa im ivferioribus

orior ul

€?c. hiclocum habere

nequit; Nam vel gra-

edlier i

tía non eft fuperior ad chariratem per emi-

; liden

nentiam proprié fümptam, ficut nec füb-

i

ftintia eft füa virtus proximà operativa, vel

ul lte

dico quod non obftante m:jori dignitate

« fenndà

ratie quam haber gratia prz charitate ,

Tl

illam tamen fibi identificare nequear ex ra-

ione vt

tionibus mox addu&lis, ficut nec ex pra-fato

axiomare inferre licergratiam & fidem eun-

T

vt

dem effe habitum, proutadverfarii fatentur.

Sup

d ;

erurz. Gratia per f& primó refpi-

d Cdk "

cit effectum formalem charir

atis ; ergo ad-

huc non differt ab ea,

Prob. aztec,

Effe-

yoit 1

&us formalis charitatis eft reddere amicum,.

qrturm

diletum, & grarum DEO, atqui hoc per.

j orte

€ primo refpicit gratia, ergo. 74aj. par.

uia charitas reddit hominem bonum, con-

i d

p

equenter gratum ; habétque juxra D. Th..

rationem amicitiis inter DEUM & homi-

p

T

nem. A4zz, etiam apertaeff,ergo. Deim

fi.charitas eft virtus diftin&ta, etiam amifsà.

.

(e

f

gratià deberet perire cum ca'teris virtutibus,

f

n

o..

»

atqui

il eghuria Q.M.]) balitualis

yealitr dij

atqui ezeterz virtütes non pereunt, üt con-

qufitrect

ftat in fide & fpe, erpo. Prezerez ideo cha-

quítdes

xitas foret realiter aiftin&ta à gratia, quia

pcpa &

charitas tànquam virtus fundans amicitiam

itqte opor

DET deberet füpponere convenientiam in

vitinem Y

matura, atqui hac ratio eft nulla, ergo. Pro£.

Wvet ;

$siz, Inter homines & Angelos fundatur

Bropeatib

Dnt Qo pr

amicitia, etfi non conveniantin natura,ergo.

-4dde quàód fides & fpes fint in peccatore,

Wj nd

ubi non fnpponunt prater fubflantiam ani-

l n edcen

$z aliam narüram füpernaturalem, ergo ra-

frità n f

tio prafata eft. nulla. y. ad rzzmuem diff. maj.

Tlete ?Qg

Charitas facit amicum dilectum &c. affecti-

Ánodus x

vé & qudtenus füpponit confortium gratiz

äccep[a QO

conc, facit amicum dando convenientiam in

fifícit ad

natura neg. Fundamentum jtaque (üper-

Ntdicu |

naturalis cum DEO amicitiz eft gratia, quà

U

proia deficienre non habetur cornpleta ami-

Tüfer hunc

citia, fiquidem mutuus benevolz amicitiz

3 dfine

amor neceffarió fundetur in boni alicujus

Qul N

communicatione, Pe7 quoa.' Aatet. ad [ro-

CQ

bar, maj. Nam charitas reddit bonum non

Ti

fimpliciter per modam naturz, fed dunta-

IUS [ämcn ]

xat in ratione operativi; sicqueimportat qui-

]?ümïis,

dem amicitiam, fed non ratione fui folius,

"IN uis

fed etiam rarione gratiz, unde gratía arctius

TA m

unit hominem DEO. ob communicatam na-

':GPPf)num

turam, quàm ipfa cheritas, ficut mapis con-

U erfq

jungi'ur pater cum filio, quàm dilectuscum

li hi

dilc&to.

«td 2dum prater diffar. art. 3.

quajt.

itudit

realiter diffevat (J.M.]) 2 charitate? 219

1nt, üt Qu

ue[l. praced, datam ulterius efflidiferimen,

t o d

quia fides & fpes funt prima converfionis

principia & primz radices juftificationis ;

rià i

ny amdtn

sícque oportuig, ut DEUS peccatoris con-

vietim t

verfionem volens,eas amiísà etiam gratià

ao

conferver ; nec paritas de aliis potentiis &

os fündit

proprieratibus hic locum habet, nam hg

o

non ideo precisé pereunt pereunte anima,

| pCCC*ä!OfQ

quia ab ea dimmanant , fed quia fübjectans

antiam i

tur in ea ceu in fübjecto, afít fides & fpesin

Dy

e

" Om:

gratia non fübjectantur, sícque fine ea re-

j lIH

j

manere poffunt, .44 stwm diff. Homo &

&c

Angelus non conveniunt in natura fpecific&

aod

ünge

accepta conc, genericé accepta neg. -

tjentimi

fufficit ad amucitiam ; fi nihil aliud obfit ;

ob

ANec dícas bruta etiam conveniunt cum ho-

qe fpt

gïm; q"i

mine in natura generice accepta, & tamen

inter hunc & inter illa non eft amicitia; nam

p

g unci?

E. deficere alias conditiones ad amicitiam re-

quifitas ; Nam genericus animalis conceptus

ni gj

u W E

eft incapax gratiz, quz fundat amicitiam, &

vifionis B. quge amicitiam. confümmat,; cu-

onm !

d

jus tamen utriusque cepax eft gradus iotel-

le&tualis, — 42 additum . jam xfum e[f! pree-

p

^

g

j

ü)lipir

cipué quia fides & fpes et(i aétu non füppo-

nant radicem fupernaturalem ; faltem eam

yiui

fupponunt exigitivé, utpote cam qua mo-

licammf*i

dó perfect& connaturali exiftere petunt, nec

magiS

fine ea habent ftatum virtutis.

j

A. n J,;

Dites,

q»

Jl

s20 Degratia (J.M. ]J babitualis

M

Dices. Gratia Sacramentalis, que non

A

differt realiter à gratia fanctificante , eft im-

D

mediaté o

perativa, erpo etiam gratia fàn-

€tificans. . diff. amt, Gratia Sacramenta-

E füt

lis fecundüm füam entítatem eft immediatà

qual

operativa ; neg. fecundüm illum fpecialem

]

ef-fici«

modum , quem ratione fingularis juris ad

Ípecialia auxilia füperaddit gratie fan&ifi-

. Mf

eanti.

Subdiff, Eít immediatà operativa,

Btxipdfter

F05

prout hic modus intriníecus afficit ipfàs vir-

tutes fuüpernaturales; qua cum gratia in

D i, Y

Sacramento vel producuntur vel augentur ;

;,Pedema j

conc. prout hic modus afficit ipfam effen-

2 botiy

Mincpglt

tiam gratiz, neg. Nam prout hic modus

afficit gratiam,; refpicit folummodó opera-

Ttd füam

Bnitursh

tionem radicaliter, prout autem afficit vir-

tutes gratiam concomitantes , refpicit opera-

Mml'äh )

tionem proximà, modi enim íe attempe-

Te10 t

rant qualitatibus, quas modificant. Proquo

Mil

vide dicta de Sacramentis in genere.

ï(mcreamr

MU

Ipferes. Etfi natura in omnibus homi-

Qd a

nibus fit eadem, tamen inter eos non fem-

Üttatne

per effe amicitiam , quia fimilitudo naturz

il

"l

j

T (

fundamentum quidem eft ipfius amicitiz,

* K.m "

fed alias infüper exigit conditiones, quarum

4

defeétu deficit amicitia,

MM

a

l Pïoä. :

"nder

ARTI-

It

Suljeclo (J. M. J.) t$'caufa.

221

BRIICULUS IH

b n

n d

j graria fit

*'De canfa €9' [uljecto grata,

Steunent-

m

E fübjecto gratix a&tum eft (atis in

quzít. . a. r. Unde de ejus caufa

n p

D

efficiente eft

its 4

Re,

ie findi

Jolutio r. Giratia habitualis nequit

principaliter

produci ab apente creato. E/f

Opefiuin

€072224915 "T heol.

pfv

0gorum.

Katio brevis eff ex

titià i

D. Thoga.,

Nulla res poteft agereultra fuam

augemur 1

d

eciem , quia femper oportet , quód cau-

fit

fim df

potior effectu , atqui fi apens creatum

prin

c

hj modu

ultra

d

aliter producerer gratiam , aperet

am fpeciem , fiquidem gratia fir (ü-

i a*

pernaturalis ; agens autem foret in ordine

sfict Vi

naturali, ergo implicat ,

quód ab agente

yotuptt

creato pratia principaliter producanir.

Ti

, Drogo

Refolutio 2. Gratia non creatur , nec

concreatur,

It

fed educitur & potentiaobedien-

tiali fübjeéi,

Eff. commumior. contra, Scotum.,

P

us u

rocedit autem . refolutio de productione

goa t

connaturali , nemo enim negat gratiam ab-

l] nut

'

olut& creari poffe independenter à fubje-

amicinä:

O ; ficut etiam independenter ab eo exifte-

re poteft, prout exiftunt accidentia Eucha-

j quäïüü

riílica.

Prob. rat. Ylla forma. educitur ,

qua

i fit.

dependet in füo fieri & effe à fübje&to

que

n

Sub;«

422 De gmfiæ (- M.]3 &abitualis

que per actionem transmutativam: illius, at-

tpoptia:

n'eCpgrþconw

qui fic fit gratia, ergo.

AMaj. efl ex Phil.

Di

Jóphia. AMis. proó. per partes. 1mprimis illa

Quf d

forma dependet in fieri & effe à fubjecto;

yefiam

qua:nequit naturaliter fieri; effe, & operari

fine fübjecto, atqui pratia cüm fit accidens;

D

ET

nequit naturaliter fieri, effe & operari (ine

fubjeco , ergo.

Prob. etiam qin. guoad

inreileähl [ot

2. part. Dum fübje&um fit prius alià actio-

im dde |

ne, & alià actione forma, vel quando pro-

Ti o ca

ducio formz non conneditur neceflarió

onerri &

& ftente

cum ;productione fübjecti, tunc fortna ha.

betut per immutationem fübjecti; atqui hoc

DOV

Bratig mf

fit in produ&tione pgratiz, erpo. — .Maj.pat.

Quia tunc fübje&tum tranfit de non effe for-

atatio

mu, AMim. etium comfat. Nam in nobis

Dorimati

Qu Chr

creationem animz fubfequitur productio

groi$, & licét in Anpelis & B. V. DEUS

tvb

fimul fuerit condens naturam, & conferens

0 fiyide

pratiam ; tamen nulla eft inter naturam &

C n

gratiam neceffaria connexio » erpo.

TM

Cozfirm, Inceptio & defitio rei corre-

Bogtuyd

fpondent ; atqui gratia non definit per an-

Q Trinis

nihilationem , definit enim per feparatio-

MÉ i

nem à fubje&to fuum effe retinente ; ergo

- eticgi]

nec inipit per creationem; -4cced;t, quó

UM

juxia D. Thomam 1. p. q. 45: a. 5. creatura

j !m:um()ne

nequeat effe inftrümentum creationis , atqui

)mmmf Y

Sacramenta fünt inftrumenta phyfica gratiz,

LUR j

üt idem D, 'Thomás. docet 3. p. q. 62. a. 1.

dj f

ergo.

——

:

hia

Subjeo (J.M.]-) & caufa.

223

m Jj

ergo gratia non producitur per creationem,

u Hl

nec per concreationem.

Troirinii

Dices comira i. re[olut.. Mlumanitas

: hs

Chrifti eft caufà principalis moralis gratiz;

ergo etiam poteft effe caufa phyfica.

[tem

f ia

ficacattn

vifio B. eft füpernaturalis & participatio for-

malis D. vifionis , & tamen producitur, ab

? operari li

D

intelletu crearo per lumen.glorie ; ergo

y 1l d

idem eft de gratia; — g. 22 r2»zm diffar. e[fe.

vando pre

Quia pro caufalitate morali füfficit adequa-

Tiecellarn

tio meriti & przmii, & ordinatio extrinfe-

forma J

ca merentem inter & przmiantem ; quá

; g

omnia conveniunt merito Chrifti refpectu

M WZI l

pratie noftrz. — Aft phyfica caufalitas exipit

yndfett

adzquarionem caufie cum effe&tu , & ap-

proximationem phyficam apentis cum paflo,

1-0dufff0

quam Chriftus üt homo non habet cum

P

animabus noftris. — 44 2du eft difhar. Vi-

)

DEUS

qoarti

fio fiquidem beatifica eft actus viralis , qui

ficut effentialiter eft ab intrinfeco ,. fieríque

um

debet à potentia intrinfece per virtutem fu-

pernaturalem elevata , ia non repugnat ,

j re o

n PCI' )

quó minüs fit ab intellectu elevato ; praci-

pué quia non eft participatio immediara

fopitt

nte) j

$)

preedicati D. feu non immédiate à DEO de-

Ícendit , nifi participationem accipias pro

ii

*)

qllOï-

imiratione ; quó feníu vifio B. immediare

eu

imitatur vifionem D. aft pratia cüm fit pri-

(ni

i ïïU

mà radix in ordine fupernaturali , utróque

['lægr.l)

modó formaliter participat Naturam Divi-

6'

nam

V

fo

124.. De grätid (J.M.].) balituali. &c.

RR

nam, ficque à caufa creata principaliter phy-

ficé producinequit, Nec Z/czs. Homo produ-

citultimam difpotitionem ad;gratiam nempe

:

|

a&ctum charitatis vel contritionis , ergo etiam

ipíam gratiam ; Nam x hos ipfosactustan-

quam ultimas difpofitiones procedere .ab

I

ipfa pratia, prout DEO dante proximé zz

opuculo de juffificatione ef merito fufiüs

comprobabo , dum interim calamum

INDE

fufpendens , fcripta haétenus

congludo

J

Eqid

Àny

metyrd]

AM.D.&B V.G

dvifiy

& effi;

hilter

?

liperng

k Ut gmp

sE

dl

UTO

S

?

N

T mmediy

?

M

Oiïuä:

Abdivif

ERE

Uenjj 9

Tgy,

EXdudlw

Onatus

Ttu a

ls ma]

JN-

225

GMJS

SOESIE ROSDt QG VC 190 V OUDL C 00

piltrpl

GXEbég5 Giodibex Cb dxbexb dibato tG 6E5

Qmopro

$ €»

x

flammemt

SO OE

yh

R E LAddd

G9 Gs G QOGe Go qo qoae qoqec ao Go

tpom

at .

RUL IRUS ESUD) QUP ESDLESUR

xedtts d

p i

yjfo fiis

xlumum

INDEX PARTIS IL.-

u$

E quiddirategratizactualis, - - pag.3

D

An preter auxilium dans poffe exi-

-

8

(

gatur aliud ad a£tum applicans?

De divitione ejus in gratiam fuüfhicientem

-

-

& efficacem

IZ

Qualiter intelle&tus & voluntas egeant ad

fupernaturaliter agendum auxilió gra-

tiz?

--

-

-

Ev

16

Num pratia füfficiensin uno fit minor; in

altero major?

-

E

17

18

Immediatum divifum pratiz actualis.

Subdivifio multiplex pratiz fufficientis. Ibid,

enfus genuinus triti illius: .DEUSfa-

cienti quod in fe eff ,nom denegat gra-

-

Zam.

-

-

Excluditur pactum Molinz.

-

-

2

Conatus naturalis non eft idern cum co-

* matuad gratiam; nec conatus natura-

lis major ex fe plus confert ad gratiam,

1Ve

226

Q.M.J

fiveauxilium

lefit.

-

gratia æ(—;uale vel iþæqïïäA

-

3;

Reguiæ ul

Ex facta gratiarum fufficientium collatio-

fateS,

tione non infertur neceffarió collatio

ratie efficacis.

-

*

38

[l comp

;entiæ circa

Wfentia g

Variz DD. Catholicorum fen

lltsimm

prefatum axioma: D EUS facienti

ln itde

uod im fe e[t eoc.

-

-

44

Qulterpa

ualiter DEUS omnibus hominibus con-

*5 pe

ferat auxilia füfficientia ?

-

-

-

-

p

Aniteide

Varia prenotanda

li?

Diverfz circa parvulos & adultos refolu-

tiones

-

E

49

hn t woff

d

Prima pars problematis c

-

irca præf;emem

-

lodb &

materiam.

5o

Secunda problematis pars.

r

73

pernat

m

^ filiati

Solutio argumentorum. -

/55.& 83

^ difti

An auxilium fufficiens infidelibus negati-

-

71

M cau(a [

vis datum fit fupernaturale. -

Genuinus fenfus illius axiomatis: .DEUS

ueminem deférit , miff prius deferatur

Ab 1ffo ?

?

-

2

;ïicax? c6

AÀn; quid & quotuplex fit gratiae

Varic circa efficaciam gra;iæ authorum

fententiz.

-

-

-

99

Efficacia gratig conftituitu

r m intrinfeca

phyfica virtute infallibiliter ad actum

-

-

-

107

applicante.

-

-

II2

Solutio argumentorum.

Regu-

(J.M.J)

lipæqiïä-

j

Regule ad conciliandas SS. PP. authori-

1-collat'm-

tates.

-

-

-

Ibid.

) ol

Idea compendia

lis lgrati,æ efficacdis -

134

j

-

-

144

yic at

Effentia gratiz habitualis.

-

14

Illius immediatum fübjectum

-

-

f;cimti

An fit de genere qualitatis.

1jy

Á

!

Qualiter participet naturam Divinam - 166

ib;ISCOII-

)11

De ejus perfectione

-

-

176 & 180

1

An fit eadem in Chrifto; Angelis & no-

]

bis?

-

--

182

ydolt-

j

An fit

?pofübili-s perfef*ci

or illà -:-1.uæ nunc

e

18$

vfentem

An ab ea phyficé dimmanent virtutes fu-

f

pernaturales ?

-

-

-

186

l)

De filiatione adoptiva .

-

—

197

5) M)

-

208

De diftin&tione gratix à charitate

-

-

22

negä(i- Á

De cau(a ejus pro.du&iva

pHl

fämtllï

äcex? 56

fyonum :

»tfinfeæ

| zä.llmü

n

n

übooc * cocococ db eoc 90 "coc h

d Bfüs, q

xXue xe wiOSe

xche

tlantert.

«s

*

Go

i

4 d

d

iqp-

Ed

LA d Ed

tderet ab 1

dbces '—ï-..see'—' 2565 8Bcc»6occsGc Jeoodb

gos, 16 q

plicibles.

qulnttame

PARERGA

"hf 2

Q yare,

UÜNIVERSA THEOLOGIA

Ti a

dO Obie&iva

Justa mentem D. Thomz Aquinatis,

eühüner

"tl pei

Heologia r. eft perfe&a fcientia , ?. fpeculativa

TO r q

Tensin ii

T

fimpliciter, & pra&tica, 3. entitativé fupernatura-

lis, 4. refpiciens pro obje&o Deum revelatum,

y n d

$. cujüs exiftentiam à pofteriori demonftrat & à priori ;

Vitt pecc

porró 6; effentiam divinam non in afeitate, aut cumu-

terinfinir

lo infinito perfe&ionum, 7. non in a&uali, fed in in-

f cormn

telligere radicali metaphyficé conftituit, 8. nec effen-

Jecaminc

tiam à natura divina virtualiter diftinguit; attamen

39 utagn

9. diftin&ioneScoti exclusà. 1o. Stat diftin&io intrin-

quia prol

feca virtualis major effentiam inter & attributa Dei.

W Q

Eft autem Deus rr. in omni fpatio, non tamen in ima-

C Prg f,

ginario, videri intuitivé poteft r2. non corporis , fed

Dopuli a

mentis oculo elevato per lumen glorie, 1. quod af-

Qs 4v

fiftentia extrinfeca fupplere nequit, 14. fupplet tamen

Cætffüm |

effentia divinain vifione fpeciem creatam , 15. imó hec

*rt fpec

repugnat; 16. praterea fcientiam nefcit mediam. Deus

Üftotm

omnia fciens, etiam futura conditionata 17. in decre-

Yl téni

to fubje&ivé abfoluto, & obje&tivé conditionato. 18.

TUn éti

Amat quoque creaturas , quas condit fcientià , poffibi-

"m D

lesfcit,non amat. r9. Pradeftinat finé previfis meri-

(v E

Cate-

tis, 20. non reprobat finé previfis demeritis.

& t

rüm tres in Deo perfone zr. ab intelle&u fibi reli&o

$C0 tl

non cognofcibiles 22. conftituuntur relationibus, prout

gratia Ve

funt forme hypoffatice, que 25. formaliter üt rela-

T nanu

tive non dicunt perfectionem. 24. Secunda perfona

Vlentiol

t

€

-

UC

eft Eiliüs, quia procedit à prima per intelle&um affi-

milantem. . 25. T'ertia non differret à Filio, nifi pro-

Condidit autem 'Trinus hic Deus An-

i

cederet ab illo.

&OR

;

gelos, 26. qui immateriales folóque numero immulti-

plicabiles. 27. Effe, & nullibi effe poffunt , 28. non

poffunt tamen virtute fuà cognofcere certó futura con-

tingentia, 29. nec poterant in primo inftanti creatio-

|

nis peccare , etfi in fecundo aliqui peccárint per fuper-

biam. 3o. Porró Angelo & homini repugnant duo fi-

nes ultimi adequati, fed 3r. finis utriusque & beatitu-

QG

do obje&iva eft Deus, per vifionem velut formalem

lquinatis.

beatitudinem confequibilis, 32. qui fi non videretur üt

Ad eum tendit

"Trinus, perfe&té non beatificaret.

homo pera&us humanos, 33. quorum nullus indiffe-

fpecuhn'u

rens in individuo, 31. nec bonus fimul & malus, fed

ipemttire

y reiitr)

35. idem de bono in malum tranfire poteft; ab eo de-

viat peccatum mortale 36. in ratione offenfze fimplici-

1 iPriOIii

o, UE a

ter infinitum , & 37. in pofitivo confiftens, fi fit pecca-

tum commiílionis. 38. Datur quoque omiífio pura

j,gni

N EEER'

peccaminofa. Peccatis refiftunt confcientia & lex;

39. utraque in a&u intelle&üs confiftit, illa 4o.in con-

h attame

curfu probabilioris pro minüs probabili, imó 4r. nec

fti xmm'

ibun t

pro equé probabili favente libertati judicium licitéfert ;

hzc pro fua effentia 42. nec promulgationem, nec 43.

g n

y Oti5,

populi acceptationem exigit, legifer tamen Ecclefiafti-

4l*

cus 44. nequit directé precipere a&us meré internos.

, qu

Caterüm naturam lege ligatam , alleviat gratia , & qui-

?

j

g m

n

dem fpecialem gratiam exigit 45. colle&tiva cognitio

omnium veritatum etiam naturalium , 46. victoria gra-

jj D6

vis tentationis, 47. Obíervantia omniuüm precepto-

;l fs

rum etiam naturalum , 48. perfeverantia finalis; num

rono. P

p

autem Deisficut omnibus,ita etiam obduratis 49. con-

d

'

ferat auxilia fufficientia, problema efto ; infuper gratia

r?vitis rf

efficax 5o. non precisé ab effe&u previfo, fed ab intrin-

fis

feco talis eft, $1. creatam fuaviter edificans libertatem ;

fbf

gratia veró habituaiis 52. eft phyfica formalis partcipa-

yib

tio nàture divine $3. à charitate realiter diftin&a . 4.

j u

effentialiter incompatibilis cum. peccato mortali five

g

u p

d

habi-

"u

ater inf

fonaliter

habituali $s. five.aQuali; & quidem $6. nec chafitas,

perfong

57. nec condonatio extrinfeca formaliter juftificare po-

DEO fo

teft, fed fola gratia 58. citra favorem Dei extrinfecum

B. Virga

eft unica caufà formalis juftificans,fimülque principium

tiliter G

meriti, ex cujus influxu $9. hodiedum Nofter San-

tinquum.

&us.Pater Elias meretur.

Pediffequas habet gratia

aumenta

tres virtutes theologicas, exquibusfides 6o. períe re-

mam, &

fpicit veritatem divinam in cognofcendo & dicendo , &

pollea to

6i. in L. N.inter obje&a neceffitate medii creditu ne-

ntm; o

effaria numerat explicité SanGiffimam 'Trinitatem &

Gem redi

Incarnationem , ftat quidem 62. cum evidentia in at-

Tantistio

eftante,, 63. non ftat cum fcdentia de eodem. 64. De

Ósn

fide quoque eft Clementem XII. effe Summum Pon-

Conff

[vrií

tificem.

Altera virtus "Theologica 65. Spes nequit

Stromenr

effe in eo , cui fua damnatio revelata eft.

66. Cha-

Cujus fom

ritas autem vera veram parit DEUM inter & homi-

Wats t

nem amicitiam , pro qua tuenda vigilant morales vir-

firi cirq

tutes 67. in medio confiftentes , 68. & neceflarió 1n-

Xima attr

vicem connexe, 69. quas inter juftitia eft conftans &

kopamis;

perpetua voluntas jus fuum tribuendi cuique.. 7o. Di-

V.&g

viditur in legalem , diflributivam & commutati

vám ;

qJOd i ife

71 que.etiam in DEO incommutabili erga hominem

Qu fit

locum habet; 72. Datur in jure dominium duoru

f

in

folidum permanens, 73. non inftantaneum. 74. Pu-

pillus pubertati proximus ex contra&u fine Tutoris

0)

au&toritate celebrato obligatur naturaliter. 75. Tefta-

mentum folennitatibus debitis deftitutum nullum eft

in foto confcientie , 76. judex probatum in judicio

reum, quem privatim fcit. innocentem , jufté conde-

iQinnat.

Noluit condemnare hominem reum filius ho-

minis, 77. qui, fi Adam non peccáffet , vi prefentis

decreti non veniffet , aft 78. quia ex hypothefi con-

digne Satisfa&ionis Incarnatio erat neceffüria , ideo

venit 79. fubftantialiter fan&tificatus à divinitate, 8o.

accidentaliter à gratia gr. intensà quidem , fe

abfoluté augibili; venit impeccabilis, . 85. fed ftante

precepto mortis liber; 84. venit merens per fua ope-

za fubfequentia ; 85. venit fatisfaciens valore fimpli«

--

,citer

citer infinito , 86. & ex rigore juftitie; 87. venit per-

fonaliter terminans naturam humanam ,

quam tres

nec n

perfone fimul & femel terminare poffent; 88. venit

nllreg

DEO folo Incarnationem principaliter operante, 89.

exiicum

B. Virgine non de fa&o , fed de poffibili inftrumen-

e pincpum

taliter concurrente; venit inftituens Sacramenta 9o.

Nolcioe

tanquam inftrumenta gratiz phyfica , inter que gr.Sa-

hu g

cramenta vivorum per accidens caufant gratiam pri-

, geitre

mam , & fpeciatim 9. Baptismus etiam ficte fufceptus

c d

poftea tollit peccata precedentia, non ipfam fi&tio-

credi "

nem; 93. ejus character ad fecundam qualitatis fpe-

tintaend

ciem redu&tivé pertiner, 94. in Euchariftia transfub-

a n

ftantiatio eft a&io produ&iva, 95. Materia veró cali-

m &

cis non eft aqua nifi priüs converfa in vinum. 96.

mum Pt

Confefiio poteft' effe valida & informis, 97. nequit

es nequt

Sacramentum poenitentie effe validum & informe, og.

$ Q

cujus forma eflentialis ftat in verbis illis: Abfolvo te à

gl

peccatis tuis, 99. ejus materia remotaimportat necef-

farió circumítantias notabiliter aggravantes, 100. pro-

il

cofir

xima attri&onem cum amore Deiinchoato. 1or. Epi-

m

fcopatus non differt adequaté à Sacerdotio, 102. inter

p

B. V..&S, Jofephum verur erat matrimonium , 103.

gutiam

quod fine confenfu

cui fit

partium repugnat gtiam per DEUM,

foritt

yorurt i

j Te

OMNIS HONOR & GLORIA.

.Tu

j Teüä'

ullut d

J

in 'Udido

SSN

L m

jo ante

z

N

fs

D

«5

ylit

——

NY

—

jl a

f

a

3

ESSS

u9

i.

l

z

TzE

,

"

[

lnx

a

(l

"N

ytité

z

;

d

li

l

N

of

d

L

z

La

WE

ff

T

[

at —

-

s

—

E

:

"

— ——

x

-

d

od

-

Es

VOEUR

EX

*

—

W

TN

ii

—

:

—

—

OT

E

F

E a

— — as -0 m

hm TE

a

]

|

-

NT

[

ht

N«

*

a

C

DÀ

aj

T

P

&

N

r

g

x

x

.;.»

N

M

p2

E

d

Vr

-

2

i

ss

W

&

I^

..

*

*

a

.,« ;

w

N

d

M

88 s

v

T

A

5

n

Y

M en

i

"

EC

|

Qd

EL

$

m.

A

;

MR

W

:X

ia

M

3

*s

PO

d

X

v

$.

"

s

LGW

S

m

.W

x»

—

VTE

v

NI

CE

T

;

N5

es

N

r

E

À.

*

I

.—»

»

x

A

il

F

*

M i

n

N

LA

SYA

N

T

»

xX

z.

ET

-

R

d

Es

*

M

"

W

a a l

A

-

€

.

TO

m

i

d

D

A

n

A

"

ss

TM

t

x

*

m

!

Av

3

t

N

m

:

5

Y

n

"a

"s

NY

«..«..

«

:

,

U

:

ss

A-w:

N

i

M

s

j

VEl

x

o

[

w

VA

x

u

H

Y

XS

N

"

D5

«

|

y.

-

o

à

g

í

2

A

P.

d

|

-

*

R

N

.

xé

-

A

n ia

u

A

d

À

i

../H.

od

W

N

N

3 n

N

»

x

hs

P

d

s ia

-

120 em

9

s

"

VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset

3[

: MAXILL-A ,FORTIS

Bs

ä

. Dulces de Divini Amoris Rivo

derivans Aquas,

SIFE

ä

14

4

RACTATUS

"

BIPAR TITUS

13

PER. CHRISTUM

12

GRATIA

E

k

REPARATA,

CUJUS PARS PRIMA

3-—

Refutatis Hzreticorum , precipue Janfenii

10

& Quesnelli erroribüs,

D

!

Divinz co

ntinet Gratiz ncceüïtatc;m

Cum fübnexis. Concluftonibus

EX UNIVERSA THEO LOGIA

Juxra Manrzw D. Tnowx AQUINATIS;

;

1

- Compejztus

àP.GREG

ORIO àS.SkBaAsTIANO

, ^

| S.Ord. FF. B. v,

.Mariz de Monte Carmejess D

"

ftzictioris Obfervan

tie in Conventu

Ss.'Theol. Le&. Ordin,

Hezbipole (

L

U

P

£t Propugnatus

à PT

;

l

HEODULO a S. ALBINO,

ejusdem Ordinis & Studii

Correpetitore.

Herbipoli ad $. Barbaram

ANNO

Die 17. Megz/i& Aprilis,

Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com

| QVo ENGLLaERT V.

S PRI£LATVs AMORBACEN-

Sis GRATÍosVs. knIr Qst'fVTA'rIoNIs PATRONVS.

-

| : Harbzfoh

[

» Typis Marci Antenii qumafnm, Univ. L'yp . :