Ge702_qt_2
author: Jüngst, GottfriedandZollikofer, Johann Jakob

NI12c511748875 021

U8 Tübingen

Buchbinderei von

Q. Hartte

MEStS PATER

Dise uiſitionem ſacram »

In Sacris audiat 5§

UIna cum annexis, 8. Euüchariſtiam ,
ab III. Sch. frequentandam,
reſpicientibus.
——2
Præ ſidlge
Kectore Magniſico

GODEFRIDODCO INGSI.
SS. Theol. Doct. Ejusd. Prof. Ord. &

In Cœtu Ansgar. Myſteriorum

Divinorum Interprete.

A. D. Mart. XIX. Jan. M DCCEIII. H. L. Q. §.
placidæ ventilationi ſubmittet

JoANNES JACOBUS
7OIIICOFERUS.

Sangallenlis Helvetius, SS. Theol. Stud.
A. & R.

S NiAR N BRAIIERI Illuſtris Gymn. Typographi.

Aagniftig⸗ Noliliſſimnis, Ampli Gii Con Wmi
OQ&AINIIT89..

Dn. GEORGIO WAR TFMANNO, II (Nib. Sangallenſi

Dn. LAUREN FIO WVERDERO, Mrna thieci⸗

Dn. HENRICO HILLERO, lange meritifſimis.
Dn. JOH. JAGCOBO HOEGGERO d Atsrit peblit ura.
Dn. ANTONICO LOCHRRO, 6Storibus nideliſimis.
Dn. ZACHARI BUGNIERO, Rerum Miitarium
Præfecto excubantiſſimo.
Dn. ZůACHARIX TESCHI. ERO, Tribuno plebis-
Ctatiſfſfimo.
Cæterisque Inclutæ Reip. Patriæ Sehaléfibus pru⸗
dentiſſimis. B

Nec non
Generoſis, Nobiliſumis ,atque Strenuiſſimis
DOAIINI 02

Dn. GEORGIO „Fab Altenklingen/ Co.
Dp. DANIELI SvorLCOFERIS 71 alantuee Domi
nis in Altenklingen &. Mergſtetten / Nobiliſſimæ 201.1 I
COFERORIIM Eamiliæ, utrisque ſtir pis, Senion us
ſplendidiſähmis.
Dn. HENRICO Z OELICOFERO ab Altenklingen/
Judicii forenſis Præfecto conſultiſfſimo.
Dn. GEORG. JOACHIMOZOEILICOFERO ab Alten⸗
klingen/ Senatus Ordinarii & Judicii Forenſis e.
eretario⸗ graviſſimo.
Dominis, Mecænatibus Batronis, Cognatis,
Tutoxi: & Avunculo, omni honore luſpici-
nndis, ad rogum usque devenerandis.
. oc conatuum forum ſecimenn, i in ſui ſtudio-
rrumque ſuorum commendationem, && men-
tis obſtridtiſimæ teſtificationem lummiß

mam, dedicst & ofert
obſequiofiſſimn

JoH. AC. Z0LLICOEERUS, A. & R

1. b,
Awi? ſumit
Joutihus .
rari,

. TaAru, int

Aunenthy
M. Paci.
Ulb/ gliſe⸗
362 ſ⸗ 6. P
. ſer,
xter in
vel Ali de

170 .z. .

/. ſet. 45.
5. .e. lur
lllun ii⸗
vortet, 1

angallenti
Papient
e Eitrb,

nis.
blie Cura⸗
Mitarium

plebolt.

tipus pro⸗

ii

ingen /C
tiis Don

38 e
22922 l E ES
Ml

RARASARAREASRRARADAREN&
Disqui ſitio ſacra,

Lua ratione

MESSIAS PATER

in Sacris audiat!
Breviarium.
.. Procmium 4 Pargdoxo. II. Nomern Batris is divinie
variè Sumitur. UII. Dicendorum ſauma. V. Quid Pater ex

Fontibus & rei ldea? V. Nomen , in ſacris rebus ina-
nimatis & Lita præaditis. VI. Abrabam Pater audit mal
tarmen Genmtinm. VII. Pergitlur sall Obriſtum Propiur., UUI. Fun-
aamenttem Petermitatis Cbrii ſt Redeio. M. Fluens ex Con.
Telio Pacis. X. Hüinc Aeſzonſatio. II. Conjugiam Azſticum,
WII. Prolificatio aberrims. XIII. JNed biritualis. r. Loca. Deut.
22 M.g. Pſal 6. vſ.6 Zeſ. 9. Vſ.5. c.62. Vſ.- 1 5.16. c.6gt. V.5.
W. Fer. 3. Uſ, 4. I 9. C. 21. ſ. 9. XI. Pro temporis rationr
inter Flies diſtinetio 1XII. Sepe Chrifto Filios tribaunt,
vel alit de eo loquenter. Jeſ.y 3. 16. Pſal. &9. Vſ. 31. g5. Tſ. 17.
110. YM. 3. Dent. 32. Vſ. 1 9. MrII. Vel de ſe ipſemet. Eſai. 43.
. 6. c. 4 5. V. 1 I. c. 63. V. F. Ser. 3. Vſ. 1 4. c. 21. Yſ.2o. WMatth.
9. W. 2. Luc, 5. Vſ. 75. Matth. 1II. Vſ. 19. Apoc. 21. Vſ. . XIX.

ain, Nliationis Fides. XX. Filii buic Patri ſint confor mes

oportet. XXI. Aſfeltus paternmus Chriſti. XIl. Eiliorxum mua-
vus. XXII. Fiüii ſant heæredet. T.I,. Coneluſio.
A . 9.

Lcris in Litteris non ſolum ut TIRS,“, Unum, imo
—☛ unicum in Eſſentia Deutr. é: 4. Sed & T rinum
iin berlonis;, (cil. Patrem;, Filium & Spiritum ſan-
Qum Pfal. 3: 6. 1I Job. 5:7. manifeſtavit, ut adeo
zoxta Athanaſü ſymbolum rite ſtatuat fides Catho-
lica Ilinum Deum in Trinitate && Trinitatem in Lnitate venerari; neque
enim Elflentia divina ſeparari debet: ut ſcilicet tr s conſtitu-
antur Dii, neque viciſſim Perſonæ inter ſe confundi, quia ſingu-
Iæ i5S*ν habent, per quod à fe invicém diſtinguuntur, quod ap-

paret ex ordine, 4 Nναοα⅜ 1 9= manifeſtato, & præſertim

per Proprietates Perſonales. Primæ Perfionæ proprium eſt rs gignere
Pſalm. 2. Vl. 7. Secunde r* generari Prov. 8: 24. cum nondum
effent abyſſi, genita ſum, inquit Sapientia Coeleſtis. Lertiæ
character eit procedere ab utraque Joh. I. 26. Spiritus verita-

ris, qui à Patrée ?nbεvnτ☚ procedit, qui quoque à Filio mititur

Joh. 16:7. Gal. 4. VI. 6. Secundæ Perſonæ ergo tribuitur Filiatio,
uti Primæ Paternitas eo ſenſu ſoli competit. Nos itaque Filio Pa-
ternitatem quandam luce Domini ducé ex Verbo ejus aſlerentes,
Primæ Perlonæ Patri nihil demimus prop rii quia eò mode, ſcil- intrin-
ſeco, quò ille ſolus in divinis Pater dicitur & eſt, Filium efſfe aut eſſe
poſſe negamus. Attribuitur tamen Filio in facris paginis aliqualis
tantum Paternitas, ſcil. extrinſeca ſolum: Qua confideratione

nimirum Prima Perſona Patris titulum primariò & proprie non

gerit ſola⸗ quod fit, quia ab æterno Filium bi αραhαιν Cgehuit, cui

dedit habere vitam in ſemet ipſo. Joh. 5: 26. Quid? ſi ſtatue-

remus, Filium eſſe Patrem in diviuis eà emphaſi quà Primam Perſo-

nam,omnem ſubverteremus, & eſſentialem & oeconomicum, ordi-

nem Perſonarum, dum neceflariò reſultaret, quod Pater alium
haberet Patrem coëſſentialem, & quid ita de Spiritu ſancto? cer-
te talis in Deum, qui Deus ordinis eſt, cadere non poteſt con-
ſio, nec in lumme perfecto ſtatuenda mutatio & viciſfitudo;
nam H, eſt ſemper Rl, M idem : Pial. 102. VI. 28, W. 330 urd

Eus O M. Ens eſt perfectiſimum, ſeque ſa-

Dece
ſini
lent
Norwm
Wna
Et⸗

lket

Ltert
Cutar
Rede
mane
Qum
E,6
relai
buat

gelin
Plura
lache
Keun
ong
0 ſten
ſue!
dug
ci ite,

en

numm
nſan⸗
adeo
tho⸗

eque
ſtico⸗
ingu.
dap⸗
ertimn
ieye
ndunn
Nertit
Eta⸗
ditltur⸗

fatio;

lioPa⸗
entez,
utfi⸗
utelſe
igvalis
atione
non
itcvi
ſatue⸗
Perlo⸗
ordi-
alium
1 (el⸗

coN.

Etudo⸗

M⸗

denominatio G .
tlionhem. conf. 8* 22.

Mal. 3: 16. penes quem nec aeri⸗
A1. 3 10. * quem nec awνͤ —2⸗ —

vißima: verbo 2 .
Wemnmak: Ve „ cum Eccleſia orthod S
lia orthodoxa pie credi
tantum ob opera œconomica, ſed præcipue . . s, non
eNb Pue ob proprietates per-

ſonales trium in divi õ
. trium in divina Effentia unica Perſonarum;, quarum in

pſa jam prima Univerlitatis rerum creatione mentio datur, fieri

Oesomnnenern mns, Opere Ferſonarum 8. 8. Trinitatis in
re nti Raacticactor Oh hac oheta oeconomica variis gan-
Kaar naminihils la era Patris nomen admodum inſigne 6K
3ueados; & tunc Eilen äimede in (cripturis ſacris ſumitur, vel
& tune Primis Veriaam pra ei in abſttado notatur: ve] memr̈ .
noſtri ſeſu Chriſti audit. Cnd E um eſt, quatenus toties Pater Domini
licet. diwermode,zaſſ onf. Eph, 1: 3. vel'Oowαα. Patri G& Filio
diverhmode, aſteritur, IIli propter 1 O9
, MW propter operis Redemtionis in

eterno Gratixæ conlilio delineationem atque directionem, inſ

Cutam . . C 31 1 . . 2
Kenlemiaheatiptam inicio omnium creationem; Huic propter
Maddanclam- quamque Juxta hocce Patris cum Pilio i laner⸗
c6 W dd plura inferius, tam perfecè conſummaxvit in hn⸗
relatione c g or a per ſpiritum ſuum exoperatur, ut, in iſta
lattohe 1 Piuo ema toties Patris ti ttlliis i e
buatur. tie titulus in verbo ſalutis tri-

In ſacris Litteris nil frequentius eſt, qu “è
n Au en ec enugi, u0 reſpeclt uad
uadam relativa 1n e ſoribturis, mentionem de P aternitate
Teunga Deitatis Pe nenen commodius, quam in COhriſto
congruum forer erfona, deſinente, facientia. His moti non in-
cong Ore rati, propoſuimus, ſecundum ſeripturas & D

oſtendere, quod Pilius Dei .
e, quod Filius Dei, qui naturam humanam in unitatem

ſuæ Perſon „.1
dans aen Bnd. Eque incomprehenſibili, aſſumſit, tanquam
cia itce Meriti & vi i. pacti cum patre initi elhica
„. . . — 4 ½ 7 6⁸ 4 E expenſi nec — . . 2* . 2
urs er EPEIH„, non reêgeneratt
2 eig per ſpiritum ſuum, Pater dicatur, omnium umtornr Z

26 (4)
ex morte ad vitam æternam. Equidem hi ſalvandi Filii omnes,
conjunttim ſumpti, ſponſam ej, ut caſtam virginem, conſtituunt unam,
ſeparatim autem quivis filius ipſius eſt, & ille iſtius Pater, quem-.
cunque indefeſſe amat, curat, fovet, tegit, beat & hæredem
conſtituit regni cœlorum in æternum.
L §. IV.
Ante omnia expediendum hic erit, quid per Patrem in-
telligendum ſit? Hoc videri poteſt, a. ex nativa Vocum in fon-
tibus ſacris ſignificatione & b. idea, quam quisque de Paternitate
habet. a. In fontibus habemus 28 & zuerng. Hebr. 28 eſt ab
, quod Magnw Coccejus in Lex. ſuo pag. 3. 4. interpretatur:
per voluit, aßſenſus fuit, vel propriè idem vult cùm altero: ratio de-
duttionis ipſi videtur, quia Patres ſunt indulgentes erga liberos/ E&
ſie idem quod illi volunt. Joh. Henr. Maj. in ſuis in Cocceji Lexicon
ſupplementis, pag. 2. vertit, bonam & Paternam habuit Voluntatem.
hinc eſſe dicit Arab. &a⁸⅝ρ pater fuit abſolutè, & Pater illi fuit, Pa-
trem ſe ei præbait, item nutrivit, educavit, quæ parentum officia
concernunt. Videntur convenire in hoc, ut deſignent pater-
num affectum erga filios; ſic lat omnes EveeHεεα Patres vocari
poſſunt. Hæm eſt vel à miα paſco, quod Patres liberos nutriant,
Vel aρα e renααοαρ, quod Patres Liberos ſervent & tu-
eantur. vel cαντποροσιν. ut Athanaltſ. t. II. pap. 44. Hionva ααιπ grvms
meuv. Ppluravide in Suiceri Theſ. Eccleſiaſtico pag. 629.630. Hæc he-
bræo non contrariantur. b. Nos vigore Ideæ noſtræ per Patrem
intelligimus (1) ſride genitorem noſtrum, cui poſt Deum vitam
debemus; (2) latiori ſenſu, Majores, Avos, Proavos &c. (3) latiſſi-
mo Evergetas quoque omnes, un. nobis bene cupiunt.

Sacræ Litteræ nomen Patris imponunt partim rebus inani-

matis, partim vitâ præditis. Vità deſtitutis, ut (1) Sepulchro.
Job. Cap. 17. vſ. 14. oveam appello, Pater meus ec. Matrem
meam e ſororem meam vermes. (2) Statuis ligneis metaphori-
cè., Jer. 2. vſ. 27. qui dicunt ligno, Pater meus es. Sic quoque
Gentiles, magnos flavios vocarunt patres, ut apud Val. Placc.
Et Pater aurato quantus jacet Inachus Antro. Andr. Turn.
Adverſ. I. I. c. 8, citante Fefl. Adu, lib. IV. cap. VI. ſ. 7. G) Bonis
pater-

patet
Pal⸗
bomi
guali
tinur
ſenel
ſumet
12,7.
dam
..vl.
Auth’
ſuit b.
ra ma
l ſuc
ti
Vl .
anſ u
Patren
Utine
on l
ſaum/
Palm
Mul
Tle
gan
rigon,
Gluta
nieu,
Pazun
ii;
is dat
VCio.
Conlu
Repl.
Mium!

ines,
nam,
lem.
dem

In.
bon.
nitate
ſt ab
Aok⸗
) ⸗
icon
Nten
t ba⸗
icia
Ner⸗
ocari
zint;
V tu⸗
mem
cbe.
trein
tam

hani⸗
ehro.
atrenm
pori⸗
00 ue
ie⸗
urn.
onis
atel⸗

80 0) 3
paternis per meton. ſubjecti Prov. 19. vſ. 26. devaſtat Patrem: uti
Palladas aurum vocat meréeg oXαναονν, patrem adulatorum eò quod
homines avari pecuniæ gratià adulationi ſint dediti, aurumque
quaſi pro Deo habeant. Pall. Anthol. I. Huc quadrat illud Plau-
tinum in Moſtell. Act. I. ſc. I. vI. II. 13. ubi Tranio ſervus dicitur
ſenem abſeêntem commeſſe, hoc eſt, bona ejus abligurire & con-
ſumere, eodem allegante Feſſ. ibidem, ſ. 8. Vità præditis convenit,
(¹) ut Genitoribus, ſic ſitzchak appellat Abrabamum, Pater mi Gen.
22. 7. (2) Majoribus defunctis Eſ. 43. xſ. 27. Pater tuus primus (A-
dam nempe) peccavit; ita Abrabamus Pater judæorum audit. Joh.
8. vl. 53. (3) Senibus, ſenem adhortare ceu Patrem. 1I, Tim. 5: I. (4)
Authoribus cujusdam rei: Gen. 4. vſ. 21. Hic (nempe Jubal)
Juit Pater omnium citbaram tractantium & pecuariæ. (F) Illi, cujus ope-
ra mala alii imitantur ex inſtinctu naturæ perverſæ; ſic Chriſtus
ad Judæos de Diabolo: Zos ex Patre Diaboli eſtis, && voluptates Pa-
tris veſtri facere vultis. Joh. S8. vl. 44. pariter Johann. I. Ep. Cap. 3.
vl. 10. In hoc manifeſtantur ſilii Dei & filii diaboli, quisquis non dat ope-
ram Juſtitiæ, non eſt exæ Deo. (6) Prophetis; ita ſoram Rex Iſtaëlis Eliſam
Patrem ſuum vocat 2. Keg. 6. VI. 21. (7) Doctoribus à Diſcipulis,
ut inelamat Eliſa Eliam, Puter mi, Pater mi. Ita Paulus I. Cor. cap. 4. vl. I5.
Ego vos progenui in Chriſto per Evangelium; uti & Rimotheum vocat
ſuum filium in Domino. Hic quoque addi poteſt, quod Baſilius in
Pſalm 34. vſ. 12. commentatus eſt ad iſta verba: Agite filii,
auſcultate mihi: ego vos reverentiam jehovæ docebo, pag. 224.
Tiνον*ι*] νοννu 7⁵ sdαααα αα σν. O αεαισ nνοα α
οαπναρ αν Sbtαρ Xα/αενορς, ν Hz9 enr†ααναοαοτ πιας ανττν eis
riα &αο, σπα αααπ ν⅝νοι+0οααςστπ Se n, enà e, Aντbααος⁰
ρνe. RReν αα II&αHWαςεMÿναν W εαναWnα rα Jaxrvοανk*ε rοαταρο.
r4αα° ιααιασποο de Xανονh ͤtoe απ εινo πν ανſιπα
Bavay α οοσα⁵πτιιρσ% εαιIοσαπς ναννον⅜α⅜²ονo, rúιο Xενρ. (8§) Magiſtra-
tui; nt. Joſ. 17. I. ita Naaman 2. Reg. 5: Vl. 13. Macirus præfectus Gilea-
dis Pater ejus dicitur confer. Gen. 4 5. vſ. 8. Jud. 9. vſ. 2 8. Marc. II.
VIL. 10. Act. 7. vſ. 2. 22. Vſ. I. uti quoque apud profanos (Cicero
Conlſul Romanus Pater Patriæ dictus fuit, Greg. Tholozanus de

Rep. I. 6. C. r4. S. . Sic & Imperator Octavianus Auguſtus juxta Sueto-

nium libr, 2. in Vita Auguſti.
A 3 VI.

6 (6) 3
§. VI. 1
Admodum inſigniter Patris nomine illuſtris eſt A-
brahamus, qui, non tam ob relationem corporalem, ſed ſpiritualem
Pater multitudinis Gentium, Gen. 17. VI. y. Pater fidelium, omnium
credentium. Rom. 4. vI. II. audit. Eſt autem Abrahamus Pater
multitudinis gentium, ſcil. non Judæorum tantum, ſed & Gentili-
um. Nomen enim — s pro Gentibus accipi ex Elai. 49. VI 6.
& aliis locis perſpicuum ſatis eſt & extra controverſiam. Paulus
ipſe hoc exponit loco citato Rom. 4. VI. iI. 12. Gentilium & u-
dæorum, oροραsιας & αοενιρναπι Abrahamum Patrem eſſe. Pater au-
tem Abrahamus dicitur omnium v†τονιο (1) quia iſte, qui om-
nibus credentibus vitam acquireret, nempe Chriſtus, ex ejus
ſemine & ſtirpe ſecandum carnem naſci & prodire debuit. (2)
Propter exemplum fidei, quo omnes poſt ſe futuros credentes:
quaſi genuit, quibus prælucebat & oſtendebat, in nemine alio
quam Chriſto, ſemine ex ſe naſeituro ſalutem, & vitam reperiri
oſſe. 3. Quia credentes ſunt hæredes omnium promiſſionum
à Deo Abrahamo factarum, non minus ac filii bonorum Paren-
tum hæredes ſunt. (4) Quia Abrahamus contra ſpem ſub ſpe promiſ-
ſioni divinæ credidit, fore, ut ipſe Pater- fieret multarum gentium. Rom.
4. vI. 18. eamque credendo tam excellenter obſignavit.
** g. VII.

Patet ex his, Patris titulum honoris & bαρααντ ſu⸗

pra alios, vi nativæ relationis, eſſe; quò pertinet fami-
lLiarifſima Dei ut Patris compellatio, ſive ea fiat generatim ſive
ſpeciatim; Priori modo plerique Theologi ſumunt alloquiam in

Oratione Dominica, Pater Noſter, ſic nimirum, ut non primam tan-
tum in divinis perſonam excluſivè, ſed alteram tertiamque ſimul
incluſivè, connotari & implorari cupiant: Aſt ſpeciatim hoc opus

hic labor noſter eſt, paucis evincere, qua in ſacris ratione & ſen-

ſu Pater audiat Dei filius. Quo verò ordine procedamus, operæ
pretium erit conſiderare per partes, myſterium ſalutis reſpicien-
tes. R. Fundamentum bujus Paternitatis in Chriſto, æterno Patris Filio.

2. Paternitatem Filii Dei ipſam, una cum Myſterü hujns prærequiſitis.
R. Fundamentum hujus Paternitatis in Chriſto, beneditto ſervatore noſtror

a. eſt Redemtio gratuita miſeri peccatoris ex poteſtate peccati. G. Fuens.

ex Pacto Patris cum Filio æterno. J. VIII.

tern
Wee

6

A
Halem
niniae.
Dater
Zentili⸗
Vl6.
aulus
E a:
r al⸗
o⸗
ejus
1,(2)
Dtes;
ealio
perii
Dnu
Aren⸗
Kom.

6 ſu.
ſami⸗
1ſive
im in
tan⸗
Gaul

opS

len-
pere
cien⸗

iſte
ſ⸗
Eluensx.
Fll.

89. () ₰9
. . Homo, creatura Dei nobiliſſima, per peccatum
miſerrima & mancipium Diaboli reddita, non ſoluùm vità Dei

ſanétiſſimi beatiſfimâ excidit, ſed & inſuper ſemet ipſum in mor-

tem æternam præcipitem egit, ex qua ie extricare non poteſt.
Ideo, ni in æternum periret ab alio ex illo malo liberandus fuit.
Quod Chriſtus, qui ſolus hac virtute pollebat, abyſſum omni
ſufficientiæ Dei manifeſtando, effecit, dum animam ſuam in Nu⸗

rpev füfficientiſſimum tradendo, faucibus Diaboli (juſti illius ju-

diciorum Dei executoris Jeſ. 49. vſ. 24.) ereptos vitæ reſti-
tuit. Juſtum & æ quum igitur erat, ut laboris præmium repor-
taret, & hoc eſt ſemen, quod promiſſum ipfſi erat, uti expreſſe
porro legere eſt Jeſai. C. 5. vſ. 10. Si poſuerit animam ſunm, BWN

LXX. meNαH ιDιοαος Cil. ſacraficium, videbit ſenen, multitudinem

filiorum: Hæc eſt pars à Jehova ipſi data, hæc eſt ea præda, quam
partiengo cum robuſtis retulit, pro eo quod profudit in mortem ſemetipſum

VI. 12. Atque hæc eſt ratio, propter quam nomen Patris alibi cum ti-

tulo Redemtoris aut Afiertoris conjungitur, uti Eſai. 6;. VI. 16.
ubi Eccleſia, auxilium Meſſiæ anxie implorans, hoc utitur argu-
mento; quia tu Pater Noſter es, nam Abrahumns neſcit nos, Iſraël
non cognovit nos, tu autem jebova Pater noſter , 6 Redemtor no-
ſter, ab æterzo hoc nomen tuum eſt. Alloquitur eum, qui populum
Iſraëlis ex-Egypto per Mare duxit, qui ſpiritüm ſuum S. inter eos miſit

VIſ. II. oujus bæreditaria poſſeſſio tribis Ifraélis, Populus Sandas, ſunt

VI. 17. 18. imò eum qui àν Iſraëlis eſt: Atqui hæc omnia in Chri-
ſto, vel ſolo, velcuùm emphaſi magna, reperiri, omni contradicti-
one caret; taceo quod nemo populum Iraélis omnesque
fideles ut ſuum peculium ſibi aſſerere valeat, quam Chriſtus
recte igitur Eceleſia huncce Aſſertorem vocat ſuum Patrem. Hoc

affirmat quoque Moſes Deut. 32: vſ. 6. interrogando dicens: nonne
Pater tuus eſt Redemtor tuus? D. D. Tremellio & Junio ita verten-

tibus. De COhriſto heic loci agi, clarè evincunt ſequentia. (vI. 3. ubi
Petra vſ. I5. Rupes ſalutis nominatur; at ille ſæpius Petra in ſacris audit
Eſai 8. vſ. 14. Rom 9:33. 1. Petr. 2: 8. conf. Num. 20: 8 -10. & alibi.

(2) dein v 9. raél pars jehovæ, & - Domus Jacobi funiculus hæreditatis

eſt: Dei Filius eſt Rex, in Monte Zione à jehova Patre ejus undtus & con-
Krrnn. L ſtitutus,

26 (§) 3

Kitutus. Pſalm. 2. vſ. 6. (3) Vſ. I5. Moſes querelam inſtituit, quod
Nrałl Petram ſalulis a nihili duxerit, infamid affecerit, pro 220 ſtulto,
ſcelerato trattärit, & morti tradiderit nefandæ (quæ omnia Verbo „2
in forma Pihel exprimuntur) aſt Chriſtum talibus 4 Judæis affi-
Rum fuiſſe cruciatibus ad mortem usque, manifeſtum ſatis & luce me-
ridiana clarius eſt. Hunc, quâà op, vocat Patrem. ορ voca-
bulum variæ ſignificationis eſt; inter alia denotat aliquid habere
cx labore aut pretio, propterea Viri citati interpretati ſunt per
redemtorem, & non ineptè, nam Chriſti anima laboraſſe dicitur
Jel. 53. vl. 12. & pretium redemtionis poſita eſſe. Coccejus reddit, ge-
nuit te. Vid. inferius.
H. IX.
S8. Redemtio hæc profluit ex pacto illo, = Dey,
conſilio Pacis, quod inter Virum ôxæ Dei Filium, Chriſtum &
Deum Patrem ab æterno fuit, cujus mentio fit Zach. 6. vIſ.
12. 13. Scimus enim, Deum Patrem Filio ſuo conſuluiſſe Pſ. 16. vſ. ut
ad pacem peccatori conciliandam, in tempore pro ſibi datorum
debitis ſatisfaceret, eosque ſic ab omni malo, peccato & pœna
redimeret; è& contrario jus reconciliationis atque communio-
nis cum Deo acquireret. Stipulationem hanc Pater, promiſſione
maximi boni velut mercedis, ſublevavit, omnes nempe;, re-
demtos ſibi in peculium ceſſuros, adeo ut eorum Dominus legiti-
mus, Rex, Caput & Pater; illi autem ipfius ſervi, ſubditi,
membra, ſemen benedictum & fili ſint futuri. Filius, qui ean-
dem cum Patre habet voluntatem, Patri ab æterno adſtipulatus, in
tempore promiſſis ſtetit, ſicque jus conſecutus eſt bonum reſti⸗
pulandi promiſſum: Hoc Pater mentiri neſcius, cum Filium amet,
vi pacti huic denegare nec potuit nec voluit, ſed ipſum ſuper
omnia exaltavit, ex qua relatione patet, omnes Redemtos Filio
Redemtori in filios pariter datos eſſe, & viciſſim Deum FPilium
redemtorum Patrem eſſe conſtitutum. Non incongruum hic
allegare erit illud Jeſai. 8. vſ. 18. diclum; ubi Meſſias graphicè
loquens introducitur: Ecce Ego & nati, quos mihi dedit Dominus; per
hos natos, filios, omnes denotari electos, Paulus Gentium
ille Doctor nobis oſtendit, Hebr. 2: 13. quando zaisiæ pueros VvoO-
cat tum eos, qui carnis & ſanguinis participes vi. 14. tum qui ab eo liberati
metx

uod
ulto,
0

6mé⸗

VOC⸗
abere
per
cicur
irge⸗

Y.
n &
6. vl.
VI. ut
0rufZEK
NCeͦ/Ra
Douo⸗
ſione
, ll⸗
egiti.
Giri 5
eag⸗
US. in
relli⸗
amet,
lher
lio
iliwimn
n lue
phice

Serui
wett

2 (9) 03

à meta mortis, vſ. 15. qui ſemen Abrabæ & fratres ?àπ ττιαςσι Chrifti
ſunt vſ. 16. 17. quæ encomia adomnes pertinere Electos, patet, ac
probatione non indiget. Hi dicuntur — 1) nati, filii
diα , pueri; ſed cujus ſunt? Keſpondet Chriſtus, Immanuel:
Ffilu, quos dedit mihi Dominus. Emphaticum valde, 1.11 Ecce, Ege
Kli! q. d. animadvertat & perpendat unusquisque, quod
non ſolus Ego ſim, ſed mecum habeam filios, qui mihi ſunt
nati & dati ab æterno, jure pacti cum Patre initi, quorum ita-
que ſum Pater.
§. X.
2. In humanis zgere, Pater eſt, qui ex legitimo conju-
Zio filios genuit: Cui antecedunt deſponſatio, matrimoniique
neceſſitudo, quoinde demum ſequitur prolificatio. Chriſtus di--
Eitur in ſacris Pater electorum, patribus carnis ſublimior & ſu-
Perior;z igitur illi aνναανα π+ tribuitur ſpiritualis prolificatio,
quæ Seoτρρπαι eſt intelligenda. Ad fœdus conjugale pium ac fau-
ſtum pangendum requiritur perſonarum conjungendarum mutua
cognitio. Cum enim ignoti nulla cupido ſit, multo minus quis
ignotum in ſocium α a ραι½αο ſibi ligere poteſt, ni prius eum nove-
rit; Ex cognitione iſta fluit amor, ex amore ſincero aſſenſus mutuus,
atque pollicitatio fidei ſinceræ, ad mortem usque ſervandæ, re-
ciproca: quam ob rem muneribus quaſi arrhabone mutuo neo-
nymphi ſeſe devinciunt, fœdusque ſic ſanciunt: hac deſponſa-
tione facta, ſtabilitur ſponſaliorum jus, ſicque antehac (oluti
Iponſi ſponſæque evadunt. Spiritus Sanctus ubicunque ſacris in
litteris Chriſtum inter & Eccleſiam, talem inter cedere deſpon-
ſationem teſtatur. Criſtus cognoſcit ſuos Joh. 10. VI. 14. 2. Lim.
2. Vſ. 19. ut ſponſam eledtam Cant. 5. vſ. 1. Eiai. 43. Vſ. 20. pulchram
Cant. I. vl. ij. 4. vſ. I. totam pulchram, in qua non eſt vitium. VI. 7.
Eccleſia vero Chriſtum cognoſcere poteſt ex ſacris litteris, in
quibus depingitur. Omnes enim Prophetæ de hoc jeſu teſtantur, Act.
10. Vſ. 4;. & Fyiritus Prophetiæ eſt teſtimonium jeſu. Apoc. 19. vſ. 10.
Eexinde Chriſtus ſuis notus eſt Joh. 10. vſ. 14. ut pulcherrimus filiorum
bominum Pſal. 45. vl. 3. pulcher atque amœmis Cant. 1. vſ. 16. Conf. Cap.
2. VI. 2. 3. 9. C. 3. Vſ. 6. Cc. 4. tot. C. 5. Vſ. 10. ad fin. c. 6. VI. 4.
J. 6. C. 7. Vſ. I *9. Chriſtus eam Cor ſibi rapuiſe teſtatur uno aſpectu
B oculorum

26 (10) 03

oeulorum. Cant. 4. vſ. 9. ut amorem tanquam vexillum ſuper eam exten-

dat. Cap. 2. vſ. 4. dexterdque eam amplectatur. vſ. 6. Eccleſia non
ſolum illum amorem ſuæ animæ vocat. Cap. I. vl. 7. eum c. g. v. 4.
ſed e& amore ſe ægrotare Cap. 2. Vſ. y. fatetur; ideo Chriſtus eam alli-
cit & invitat, ut ad ſe veniat Matth. II. vſ. 28. Eccleſia, per ſe im-
potens, in Chriſto prævalens, ab eo tracta currit: Chriſtus ſeEceleſiæ;

ad ipſum tanquam locũ refugii recipienti pollicetur, aſt ſimul ſtipu-

latur, ut ſibi aſſentiatur; Eecleſia amen dicit: Chriſtus tunc juſtitiam
ſuam Eccleſiæ offert, Spirituque ſuo applicat atque obſignat; Eccle-
ſia, per Spiritum Chriſti impulſa, in Chriſtum reclinat, illum
cum juſtitia ſua apprehendendo; quâà ratione mutua utrinque
firmatur & obſignatur communio. Huc facit præſertim illuſtris
locus Hoſ. 2. vſ. al. ubi Jehovah;, Filius Dei, uti ex promiſſis
colligitur, dicit: Ego deſponſabo te mihbi in Iuſtitia, hoc eſt mediante
iſta Juſtitia, quam obedientià meâ perfectaà, Deo præſtitâ, conſe-
cutus ſum mihi in peculium meum: in judicio; dum te in judicio
Dei coram tribunali ipſius defendendo, judicio exemi æterno:
in gratid & miſerationihus, quas tibi apud Patrem meum cœleſtem
promeritus ſum: imo deſponſabo te mihi in fide, ſcil. tua, juſtiti-
am & meritum meum gratuitum apprehendente, meque tecum
aduniente; & ita Jehovam cognoſees. Eſt ergo hæc deſponſa-
tio, initiatio ſinceræ & intimæ illius unionis, quæ inter Chri-
ſtum & Eccleſiam electorum obtinet. Propterea Meſſias dicitur
Sponſus. Matth. 9. vi. I5. c. 25, Vſ. I1-- 5. Joh. 3. vſ. 29. Hune in locum
Theophylactus pap. 602. O οm1ιSρα αÜ‧ορ s νυσος αναευιιαςα-*αρα—
5 & Baſilius M. Cap. VIII. de Sp. S. de Chriſto ita ſeribit?
*Oτuν Wνα ααιο* uxA*, Wy l νρ tr& boρ
Zaura mεαανααρανοαυιτοα; N5Üα1e cνιιετ. Eccleſia vero eſt Ponſa
Cant. 4. vi. SO--1I2. Apoc. 21. vi. 9. &c.
H. XI.
Deſponſationem ſequitur matrimonium, quando ſponſus ſpon-
ſam publice uxorem ducit, in thori ſociam recipit, ſieque eam
in intimam communionem & poſſeſſionem : moris admittit, adeo
ut ambo unum corpus habeantur. Prout autem maritus caput
mulieris, eam ut uxorem diligere tenetur: Ita quoque, &
von minus Chriſtus matrimonium cum ſponlſa init & contrahit
partim

Pirt
conn
pe
teci
bon

1
er
Chr
H
Don
enit
cel⸗
tri
tit
16.
M

.

ms
lugi
ſen
ſort

tat
jabe

cun
Ver
M
bun
N.
Ka

Aden.

4non
,V.4.
n Ali.
leim.
ſtipu.
itlam
Lecle⸗
Ilum
nge
laſtris
miſſis
liante
llle-
dicio
erno:
ſtenn
li⸗
eeum
onſa⸗
Chti.
citur
Dc
-
ribit?
EOtm

Penia

ſpon⸗
Eai
aces
Caput
6
grahit
rtip⸗

26 (n) 93
partim in tempore, quando arctiſſimè cum ea per Spiritum ſuum
conjungitur, in unum corpus, imò unum ſpiritum I. Cor. 6. vſ. 16. 17.
hoc fit, ſi anima à Patre tracta vera fide ad Chriſtum venit, ipſum
recipit, & ab eo recepta ipſius communione & omnibus
bonis fruitur, hocque vita decenti oſtendit. In hoc Corpore
myſtico Chriſtus eſt Caput, tanquam ſalvator 1S &ααας αανε, Eph.
F. Vſ. 23. Nos vero ſumus membra corporis, ex carne &
ex oſſibus ejus vſ. 30. Per Inionem hanc qui membra Chriſti ſunt:,
Chriſtum poſſident, &, ut ſponſa, dicere audent Cant. 2. vſ. 16. Di-
lectus meus eſt mens, & Ego illius. Paulus diceret; Corpus- Domino &α
Dominus corpori I. Cor. 6. vſ. 13. Partim die judicii ultimi, tunc
enim matrimonium vere conſummabitur; tunc Agnus nuptias
celebrabit, Apoc. 19. vſ. 7. & ſponſam, Eccleſiam, in domum Pa-
tris ſui oh. 1I4. Vſ. 2. introducet, in qua cum ea habitabit in bea-
titudine ſuaviſſima in ſempiterna ſæcula. Chriſtus propterea dicit
pa conjugio tibi junttus ſum Jer. 3. vſ. 14, auditque RR Vir Hol.2. vſ.
16. 9 conjux Pſal. 45. VI. 10. Aν 2. Cor. II. vſ. 2. Eccleſia Ixor
Apoc. 19. vſ. 7. C. 21. Vl. 9. quæ Chriſto eſt ſubjecta. conf. Eph. 5. v.
23 —- 25. B
§. XII.
Matrimonium eſt medium à Deo ſapientiſſimo ſapientiſſi-
mè ordinatum ſobolem procreandi. Chriſtus in ſpirituali ſuo con-
jugio non caret ſpirituali proſapia: Audiamus Prophetam Mo-
ſen Deut. 32. vſ. 18. Rupem, quæ genuit te, oblivioni tradidiſti, & Dei
fortis oblitus e, qui te cum dolore parturivit. Meſſiam eſſe, qui rupes
& petra ſalutis audit, ſupra demonſtravimus. vſ.6. præcedenti ex-
tat verbum , quod habitionem rei denotat J. VIII. tam ex
Jabore vel pretio, tam ex partu Gen. 4. vſ. I. quomodo
& parere & redimere ſignificat. Si conjungantur ſignificationes,
cum emphaſi emerget, redimendo gignere ſcil. ſibi Filios. vſ. 18. Moſes
verbo utitur, quod de Patre && Matre dicitur; n autem
Matri propriè convenit: At de Chriſto utrumque adkibetur;, ver-
bum αM parturire, dolorem exprimit magnum; ita quoque Eſai.
53. VI. ˙. Chriſtus?à excruciatu, doloribus magnis atque tor-
mentis ut parturiens affectus eſſe dicitur. Apprimè quadrat hùc di-

Rum Meſtiæ. Eſai. 42. Vſ. 14. Ego clamabo inſtar parturientis: dendunt
G B 2 æc

20 (12) 93

hæc verba procul dubio ad paſſiones Chriſti & cruciatus multi-
plices, tormentis mulieris in partu conſtitutæ non leviores, ſed

graviores & vehæmentiores; his paſſionibus fibi filios progene-
raſſe recte dicitur, quia, conſummatis iis omnibus, jus nactus eſt:
electes ut ſuum peculium & filios regenerandi. Generationem
hanc quoque affirmat Joh. 1. Ep. 2. vſ. 29. Qui jaſtitiam exercet;
ex eo, nempe Iudice poſt futuro, qui Chriſtus eſt, natus eſt. Hic merito
eonfertur illud Jeſai. 66. vI. 9. An Ego adjuvabo partum
E non gignam? an ego ſum, qui gignere Jacit, & occludar? hæe elocutus
eſt jebova, qui vſ. 16. ſeq. diſceptaturus dicitur cum igne & gladio ſuo con-
tra omnem carnem Atqui Chriſto Filio omne judicium eſt traditum à Patre
Joh. 5. vſ. 22. Is ultimo judicii die cum omnibus diſceptabit, qui nihil
præterquam caro ſunt, impiis, hominibus carnalibus; cum Iꝗue, dum
eos Igni injiciendos tradet inextinguibili; & cum Gladio;, bicipiti
illo, oris fui Apoc. I. vſ. 16. nempe verbo, quando ſecundum il-
lud eos judicabit atque coôndemnabit: Ex hoc manifeſtum eſt,
Chriſto tribui poſſe imò debere hoc dictum (æque ac id, quod
eſt vſ. i.) Chriſtus ponit interrogationem cum argumento, quod
reſponſionem ſimul involvit; cum enim habeat vires, easque
ereatis rebus concedat; ſequela mira foret, ni & ipſe pareret, ſed
oocluſus maneret: quod fieret, ſi Filios regeneratos aquà ſuorum
meritorum ac Spiritu Sancto : id eſt in ie credentes, non
haberet.
H. XIII.
Cbhriſto ergo generatio talis, ad fideles relata, negari non po.
teſt, quod huc usque, evincere anniſi ſumus; quid autem per Meſ-
ſiæ generationem hanc intelligendum ſit, porro oſtendemus. Certè

hæc generatio non eſt propriqcraſſa vel corporalis, ſed merè ſpiritualis;

Qui enim hic gignuntur, non ex ſemine eorruptibili, ſed incorruptibili, vi-
vo Dei verbo generantur. I. Petr. I. vſ 23. Quemadmodum autem home
ad ſui generationem conferre nihil poteſt, ita multo minus quic-
quam ad vitam ſpiritualem conducere: Ab alio igitur ſuperiori rege-
nerandi ſunt electi; quod facit Chriſtus primo per ſpiritum ſuum,
quando eum in corda ſuorum mittit, qui eos, mediante verbeo
divino, illuminat, quo Deum juſtum & ſanctum, at in Chriſteo
Milero peccatori ſuficientem, gratioſum & propitium; ſemet-
ipſos

wulti⸗
ſec
gene.
§ elt
one
rlet;
jerito
artum
cutus
oC.
batte
inihil
dum
ipiti
Umil.
geſt,
quoc
quoch
sqe
et ſed
Orum
non

npo⸗
Maeſ⸗
Vertè
lali 3
l,.
homs
guio⸗
tege⸗
wum,
erbo⸗
iſto
met⸗
ylos

29 (13) £3
ipſos autem miſeros, peccato & propter peccatum omnis ge-
neris malorum lernæ obnoxios cognoſcant; quique proin eos
ſanctificat, ut, abnegatis ſemet ipſis, ad Chriſtum veràâà fide con-
fugiant, ſe illi ſubjiciant, eum, prout eſt, recipiant, & ſic in-
time cum ipſo uniantur. Secundo Chriſtus omnibus ipſum recipi-
entibus actu confert jus Filiorũ Dei. Secundum prias regeneratio Spi-
ritui Santto in Sacris tribuitur, quia is fidem operatur in cordibus
fidelium: nihilominus recte de Chriſto quoque aſſeritur, quia
Spiritum Sanctum promeritus eſt, & tanquam ſuum mittit atque
donat; qui non veniſſet, nec per ſanctitatem Dei mitti potuilſ-
ſet, ni Chriſtus anteceſſiſſet ſponſor & in tempore ſatisfactor.
Jel. 48. vſ. 1é. Jól. 2. vſ. 23--28. Zach. 9. vl. 4. 12. Joh. 7. vſ. 39. C. 16.7. Spi-
ritus Sanctus igitur, quatenus eſt à Chriſto miſſus, Chriſtus
autem per Spiritum iſtum Sanctum, regenerat: At quod quis per
alium facit, ipſe feciſſe putatur; pie itaque dicitur Chriſtus re-
generare. Hoc idem docet Johannes Baptiſta, Angelus ille qui viam
Domino Chriſto paravit, dicendo; ipfe, poſt me venturus baptizabit
vos Spiritu Santto & Igne. Matth. 3. vſ. II. Luc. 4. vſ. 16. quod etiam
præſtitit Marc. 3. vſ. 8. Joh. I. vf. 33. qui vero ſic à Chriſto Spi-
ritu Sancto baptizati ſunt, omnino & regenerati ſunt. A&t. 2. &
10. Poſterius de Chriſto affirmatur Joh. I. vſ. 12. Quotquot ipſum
recipiebant, illis dedit Esεαναν rεαα. be Yiresas ; AN.ααα
meeν⅜obααρο+ o, Técipere Hebr. 12. vſ. 6. actu reciproco venit. Chri-
ſtus recipit ad ſe confugientes, vi pretii ſui ſoluti, ut ſuum pe-
culium, ſuosque filios: fideles Chriſtum recipiunt, gratiâ Spiritus San-
Gti per fidem, tanquam Redemtorem, Dominum & Fatrem ſunm.
Chriſtus omnibus à ſe prius receptis, & ipſum recipientibus, per
adoptionem, dat èêsναοαναοσ ο fili Dei fiant. 0 Xννο, ab initio hujus
capitis Johanni vocatur Deus; refpondet hebraicis vocabu-
lis — & 9: —0 &α denotat eum, qui naturâà ſuâ jus
habet, obedientiam αντνινντπα τsτς ab hominibus ſtipulandi,
Chriſtus quà Deus hoc jure gaudet, hineque ſe ita nominat Exod.
20. VI. 2. Fgo ſum jehova Dem tuus ſœderatus. ει Deum fortem
exprimit, & extat Jeſ. 9. vſ. 6 inter nomina & epitheta Meſſiæ.
Non negabitur ergòô, voce des ſimul Chriſtum intelligendum eſſe.
Hac emphaſi à Chriſto regenerati ex Deo nati dicuntur, Joh. r. vſ.
B. 1. Joh. 2. VI. 29. B 3 §. XIV.

26 (14) 63
§. XIV. 4
Qui generavit, & Filios habet, is in relatione illa utique
Pater eſt. Nihil prorſus alieni eſt, hoc nomine Chriſtum in
prophetis ubivis appellari. Præter loca inſigniora, ſuperius §.VIII.
Fſtlara eximius porro eſt & emicat ille ex Pfſal. 68. vſ. 6. ubi
Pater Orphanorum audit: Totus Pſalmus exhibet vaticinium de
Chriſto. Duo cumprimis ſunt, quæ de Chriſto inibi agi, evin-
Gunt (1) VI. 12. loquitur Hieropſaltes de Evangelii manefeſtati-
one & prædicatione uberiori in Novo Teſtimento; Dabit Domi-
nus RR cogitatum, dictum, læta anunciantium catervam magnam. Id.
quod Chriſtus præſtitit, cum diſcipulos ſuos emiſit in mundum
univerſum, docturos & concionaturos pœnitentiam & remiſ-
ſionem peccatorum omnibus credentibus, (2) vl. 19. Chriſti
aſcenſio quam clariſſimè depingitur; Zu aſcendiſti in altum, & ca-
ptivaſti captivitatem, & accepiſti dona in hominibus: de Chriſto hoc
dici Paulus teſtis eſt Eph. 4. vſ. 8. Chriſtus eſt Pater Orphanorum;
ſpirituali ſenſu orphani ſunt liberi parentibus privati, qui pene ab
omnibus premuntur, nemo fermè eos defendit atque tuetur:
Nos miſeri peccatores per peccatum Deum, Patrem noſtrum
benignum, imo optimum, amiſimus, & hoſtem nobis reddi-
dimus, Chriſtus viciſſim Pater factus omnibus in ipſum creden-
tibus atque confugientibus: E contrario mundus pios atque fide-
les inſtar orphanorum vexat, affligit, premit, vix eſt, qui par-
tes eorum ſuſcipiat; Chriſtus ſe Patrem eorum oſtendit & pater-
no affe tu eos cuſtodit, ne ſedueantur aut ſupprimantur;, vin-
di tamque ab exactoribus illorum ſumit juſtiſſimam, conf. Hoſ. 14.
VI. 4. Egregius plane præterea occurrit & &gννννuνις de Chriſto
agens Iocus Jel. 9. vſ. 6. ubi inſignitur ν ‧(mCpater æternitatis; tum
quia in ſe vitam &τr οανπι atque AHιααιοs habet; tum quia Author
eſt vitæ æternæ, utpote qui omnibus eredentibus vitæ & ſpi-
ritualis & æternæ cauſa eſt, eamque ipſis confert. Non mino-
ris pretii eſt, quod extat Jeſ. 64. vſ. 8. Sed nunc Domine, tu Pater

noſter e, nos autem lutum, tu Plaſmator noſter, nos opus manuum tuarum.

Eccleſia continuato ſermone à vſ. 15. Cap. 63. usque ad fin. c. 64. ad
Deum orans introducitur, & illum Deum, quem vſ.i6. nominave-
rat Patrem, Redemtoremi ſuum, nune LDominum, Patrem, & plaſmatorem
car Lalt eme K ſisin

ſuum
ſatet
d

d
jeren
chrn
lee:
unis
Ael
nomi
Maeli
iſei⸗
21. (
opor⸗
RN
eſep⸗
ſenpe
Etdio
lis,
hant
li,
N
dor.
eſt
orare
verbo
nen
ornlie
Aum
Wu.
hune
do
I. De
lium 4

btique
Um in
.VII.
6. vbi
um de⸗
evin⸗
eſtati⸗
Domi
. Id.
ndum
remil.
Dhriſti
Gcr
10 hoc
jorun;
ne 4
etor:
ſtrum
reddi⸗
fegen⸗
lide⸗
i par⸗
piter.
Vin-
ſol. 14.
riſto
; tunt
luthor
E ſpi.
mino⸗
Patef
farunmt.
. ad
linave⸗
,utorens
ſun

6 (1*) 63
ſuum agnoſcit, ſeque in ſe nihil niſi lutum & opas manuum ejus eſſe
fatetur, ſicque creationem ſecundam à Chriſto per Spiritum
Sanctum præſtitam indicare vult. ber Rpiritum
Non oblivioni quoque tradenda ſunt, quæ paſſimin Pro hetia
Jeremiæ leguntur. Ipſe Dei Filius in ea Cap. 3. VI. 4. 10 che oc.
currit; Nonne a nunc clamabis ad me, Pater mi, Dottor. leſ⸗ tie
meæ: Verba hæc cohærent cum Cap. 2. vſ. I. ubi (/ Jehova e
Ktionis ex Ext à ſe præſtitæ mentionem facit vſ. 2. 3 nod 4
Angelo, Chriſto factum eſſe, §. ſequenti probabimus )r. 1
nominat ſcaturiginem aquarum perennium: hoc encomio rurlus t 3
Irałlis ſeq. Cap. 17. vI. . inſignitur. At ſpes Iſraelis, ſecund .
diſcipulos Emmauntem proficiſcentes, Chriſtus eſt. Luc 2 E
2r. Chriſtus ergo quoque ſcaturigo aquarum perennium farelligata
opolter; &* ſic idem ille, qui elocutus eſt hæc verba: ege Sn
PNP clamabis 2 vel clamare faciam te (quodquidam anteferend
eſſe putant.) Pater mi, dux adoleſcentiæ meæ. Quomodocun Werca⸗
ſemper reſultat, Chriſtum eſſe Patrem dilettum; Adie fis vr ig.
Et dico, PAT ER Mh'invocabis me, quod de eodem Domino, ſj el 16.
lis, ſcaturigine aquarum, ſumendum eſſe clariſſime Wompro-
bant hujus commatis verba antecedentia: Quomodo en ke e
Fliis, & dabo tibi terram deſiderii, hæreditatem decoris hei e wutte
um ? Hic merito alleganda veniunt ea verba . uc cgun-
tur Cap. 31. Vſ. 9. quia ſum Hraëli Pater; Qui 10 Faur
e Jehova „ & quidem Filius Dei, hoc patet (1) ex “HKH bi
orare jubet: ? MW ſerva ſehova populum tuum, reſiduum in l⸗ e .
verbum autem Hebr. νν primario Chriſto convenire roba 17
one non indiget. (2) Vſ. 9. 10. Jehovæ tribuitur ductio & t . e.
Koralis,; quemadmodum Paſtor ducit gregem in agros d e “D
dum:; eumque tuetur & obſervat: Chriſtus, ſe ipſo teſte Feh. ia.
VI. II. eſt ννια, cum emphaſi, Paſtor ille bonus 199 ſin
hunc locum tendens) qui oves ſuas paſcit in prato verdi Aivin i,
& potenter cuſtodit, ut nemo e manu ipſius eas eripere poſſit ⸗
II. Dominus ſacobum redemturus & vindicaturus dicitur 17. (3) Vi.
lium é manu fortioris præ eo. Filius, ſecundum ordinem Rerſa-

narum deconomicum opus KRedemtionis in ſe ſuſcepit & 83

lſaelis

66 (16) 93

Iſraëlis utique eſt, Chriſtus quoque ſolus ele RQos è manu fortis
Mius, Sathanæ ‚zomniumque inimicorum ſpiritualium eripere po-
tuit ,„ qui ſe Patrem Iraëlis vocat- Quid ſupereſt, niſi ut
ex hiſce concludamus, Chriſtum in ſacris creberrime audire Pa-
trem?
Ubi Pater genitor, ibi Eli geniti, & ſic utrinq; in mutua relati-
one ſunt, quæ divelli nequit. Chriſtus eſt Pater ſuorum, ergo eos
habet filios. Fideles omnes, conjunctim ut corpus unum, conſide-
rati, ſunt ſponſa & Axor, ob quam comparationem Chriſtus
ſponſus, Conjux & Vir toties vocatur: At ſeparatim ac divi-
ſim quodlibet Eccleſie membrum filius & filia, hocque reſpectu
non minus Chriſtus Pater nominatur. Liheros Chriſto eſſe bene
multos, ex ſacris æque perclarum eſt Literis; habet enim ſe-
men, filiorum multitudinem, ſtellarum numero haud inæqualem.

Gen. ij.vſ.5. Diſtinctio tamen quædam inter Chriſti filios, tempo-

ris reſpectu, animadvertere licet. Populus videlicet Iſraêliticus,
durante œconomia legali, relatus ad gentes, primogenitus nuncu-
patur. Exod. 4. vl. 22. 23. Jic ait Jebova: Filius meus, primogenitus
meus eſt Iſrach Dimitte filium meum, ut ſerviat mihi. Jehova hic idem
eſt, qui cum Moſe verba fecerat in deſerto Micdian, uti vſ. 19. an-
tecedens oſtendit; quis a. ille fuerit, ex nomine & ſigno, ſub quo
apparuit, patet. Nomen eſt Angelus Jehovah Ex. 3. VI. 2. Chriſtus,
non raro ſic appellatur, uti alias Gen. 48. vſ. 16. Angelus ORNa.
Exod. 23. Vſ. 21. Augelus, in cujus medio eſt nomen jehovah. Job. 33. Vl. 23.
Angelus D Orator, Interpres, Legatus, Advocatus, unus ille
ex millibus Eſai. 63. VI. 9. Angelus faciei Dei. Mal. 3. vſ. 3. Angelus
fœderis: quia à Patre ſuo mittitur, ad electos peccatores redi-
mendum, & per fœdus gratiæ, in vera fide, velut %αααιHπàο
bαανοοναςιςαπν ſecum uniendum. Vide ſis Hebr. 3. vſ. 1. Signum
externum, ſub quo apparuit, erat ſlamma in medio rubi. Ignis &
Aamma adumbravit Moſi Deitatem Angeli hujus, utpote
quæ tota lux eſt, imo & α αNταοαποανπον Hebr. 12. VIl. 29. Rubus;
fructus terræ, ex terra progerminans, carnem ipſius, naturam
bumanam, quæ expreſſe dicitur fructus terræ Eſ. 4. vſ. 2. &
tanquam germex exterra pullulans, Ignis, inrubo haud conſumto.
conjun-

conjur
non ee
ciſitna
Dei in
Dei fo
qui⸗
geritun
Diinnas
1 qus

4
Marth.

Deus
man;
Eigumn
Adde
ſühoe
Chuit
10 un
oper
guoce
tui R
ris in

22. VI1.

.4

demp⸗

Binis,
Mre !
Fnns

ſertor
Ungua

I fortis
dere po.
nit t
ldire Pa⸗

1a feluti.

1g0 e05
cOnſide.
Chriſtus
c divi⸗
reſpectn
ſe belie
enimn ſe⸗
gualem,
tempo⸗
litieus,
nuneu⸗
nogenitus
ie idemm
l.19,am
ſubquo
hriſtos,

lus N.

. VI. 13,
nus ile
Aelu
es tedi⸗
AnRi
run
lnis E
utpote
Ruls:
turam
12, &
ſumto,
vonjun⸗

Gonjunctionem & inhabitationem Dei in carne; rubus igne
non conſumtus conjunctionem divinæ & humanæ naturæ ami-
ciſſimam & indiſſolubilem. Cùm vero hoc ſigno maniſeſtatio
Dei in carne innuebatur, cur alium intelligeremus, quam Filium
Dei fuiſſe, qui Moſi apparuit? Hic Iſraëlem vocat ſuum filium

& quidem primogenitum. Paria occurrunt jer. 31. vl. 9. Aphraim primo-

genitus meis eſt. Ubi oratorem egiſſe Filium Dei, jam ſupra deteximus.
Primas autem tenuit Abrahami carnalis proſapia, tum reſpectu V.
T. quando miſſas fecit Deus omnes reliquas gentes, tum N. quo
primi quoque præ gentibus vocari debebant. Pſal. 147. VI. 19.20.

Matth. Ij. VI. 24. Adct. . vi. 26. 46. Rom., I. vſ. 16. C. I5. VI. 8.

“ § XVII.
Libheri Chriſto tribuuntur, tum ab aliis, tun à ſemetipſo.
Deus Pater ipſi filios adſcribit Jeſ. 53. vI. 10. ubi, poſt poſitam ani-

mam, Mefſiæ promittit ſemen: & Pſal. 89. vI. 31. &i ſilii ipfius, ſemi-

nis Davidis in æternum regnaturi, peccahunt, viſitaho eos virgd bo-
minum, hoc eſt, eos paterne, non ut ſeverus judex, caſtigabe.
Adde Plal. 4. vi. 7 Loco parcntum tuorum filii tibi eruntz; ſponlæ Chri-
ſti hoc promittitur, quod eſſe non poſſet, ni flii e ſponſo, V.ro,
Chriſto eſſent. Eodem tenore Pſal. 10. vl. 3. Ex urero Auroræ tibi
ros juventæ tu« oe rree n M. Cocc. in Lex.
ſuo pag & 8a. vertit; præ rore uteri auroræ tibi erit ròs genituræ tuæ;
quod explicat; copioſior erit partus tuus, quam ros, quem parit au-
rora Gurtl. in vocibus typ.proph, pag 239. Ex utero ab Aurora, ros
tui partus. A natione Judaica in Oriente gignuntur tui liberi ro-
ris inſtar matutini. Certum eſt de Meſſia ſermonem eſſe ex Matt.
22. VI 42. adfin. usque, huieque promitti filios admodum multos,
tempore N. T. generandos, roris inſtar, qui forent eœleſtis ori-
ginis, Arν ſine humano apparatu, innumerabiles. Moſen pari
jure Deut. 32. VI. 19. Flios & iligs rupi ſalutis adiſcribere audi-

vimus. B
Sibimet ipſe Chriſtus filios tribuit Eſai. 42. vI. 6. ubi 3 Aſ-

ſertor, & Sanctus IIraelis Melſias eſt, qui loquens introducitur;

Edicam Aquiloni redde, && Meridiei, ne cohibito, reduc filios méos a lon-
ginquo, & filias meas à fine lerrarum. & Cap. 45. vſ. I. Idem Sandtus

Iſra-

X

Iſralis: rogate ſuper filiis meic. Imo, ne quid dubitemus, hic Evan
liſta V. T. Cap 63. VI. 8. Meſſiam redemtorem Ir
ſentat ſic ovantem; Iltique Populus meus ſunt,

ge-
aelis, repræ-
filii non mendaciter

adturi. Idem Jer. 3. Vſ. 14. inquit: Revertimini aq me adverſantes filii,

nam ego conjugio jundtus ſum vobis, vid. vI. 19. Qujus autem ,niſi
Chrifti Filii Bei, ibi laudata eſt hæreditaria poſſeſſio? conf Plal.
2. Vſ. 8. qui propterea eandem hæreditatem, ſuis legare teſtamen-

to poteſt. Luc. 22. vI. 29. Sic Idem Jer. 31. Vſ. 20. rogat ; an filius

charus mihi eſt Ephraim, an filinzs oblectationum? vide §. XKV. Et cum

in terris Meſſias ambularet, in exinanitionis adhuc ſtatu, Paralyti-
cum vocabat ſilium; ac Mulierem ſanguinis fluxu laborantem Fili-
am Matth. 9. vl. 2. Luc. S. vſ. 48. Sapientia quoque juſtificata dicitur
à filiis ſuis. Matth. II. vſ. 19. Chriſtus glorificatus eandem veritatem con-
firmat, publice teſtatus: Quicunque vincit; omnia bereditabit, Eo ipſi
ero in Deum, & IUle mihi erit in filium. A POC. 21. VI. 7. Non ſolum
autem ad tempus quoddam hoſce habet filios „ ſed in æternum,
uti David de ſemine ſuo ſancio Chriſto, promiſſionem tulit à
Deo Patre Plal. 89. vſ. 30. Ego " in æternitatem dabo ipſi ſemen.
Ut adeo Pater æternus ſit, & futurus ſit.
f XIXXX.
Modus generationis ſpiritualis hujus, g. XIII. Iuſtratus,
nos informare poteſt, quodnam ſit Med
evadimus, hoc unicum eſt FIDES in Ch

riſtum ſincera, per amo-
rem operoſa. Ohriſtus nos hoc docet Joh. 12. vI. 36. (Fedite in
Lucem, quo filii Lucis fatis; quemadmodum impoſſihile eſt, abs.
que ſide Deo placere, Hæbr. II. vſ. 6., ita non minus impolſibile eſt
absque fide recipi in Filiorum Dei cenſum hinc Chriſtus fi-
dem tam aperte ut organon fili tionis allegat, credere n. in Lucem idem
eſtac in Cbriſtum. Chriſtus ipſe vſ. 46. ſequenti dicit, Ego &σια Iux,
quæ venit in mundum, & Joh. S. Vſ. 12. go ſum lux Mundi, alibi-
que ſæpius; In Chriſtum autem credere non eſt tantùm nuda no.-
titia Dei omniſufficientis, quò habeat Filium, in quo miſero pec-
catori propitius eſſe poſſit & velit, qui Filius, ut mecdliator uni-
cus fieret, naturam humanam aſſumlſerit, PrO peccatoribus ſa-
tisfecerit, & vitam omnibus ad ipfum confugientibus aecquiſive-
rit; nec ablolvitur myſterium fidei accedente aſſenſu frigido, nec
1 è theo-

dium, per quod flii Chriſli

——́————

theore
ritatibe
le2.
de Chn
dere a
& illie
ſtom
Omnes
Entia h
ſantret
guefil
diante
eſt
Chrik

fünt 4

Chrich
exerci
eXerit,

potelt
Arou

lta im
iplius
Jui nar
exercein
Vitam
Chiiſti
Enos e
eret

Drvange-
epra.

engaciter
Manter fli,
em, nili
onk Paal.
eſtamen.
Flins

Et cum

Patalyti-
ntemm /l⸗
4 Cicitur
tem con.
in ſolum
Liernum,

n tulit d

gli ſenen.

Uſtratus,
Chtitti
er amd⸗
Nregie in
, ls.
ſbile ett
ſtus ſi⸗
ent idemm
, lox:
allbi⸗
nuda no⸗
10 pec⸗

theoretica ſpeculatione penitus exhauritur, obiter adſtipulante ve-

ritatibus in Dei verbo contentis, qualis cadit quoque in Diabolos

Jac. 2. Vſ. 5. ſed ſides, quæ nos filios Chr'ſti conſtituit, promiſſiones

de Chriſto toto, qualis eſt, infucato amore coningali apprehen-

dere atque ſe ipſum abnegare debet, adeo ut homo ad Chriſtum
& illius Juſtitiam confugiat, poſthabitis omnibus creaturis, Chri-
ſtum ſuum ſuſcipiat unicum Dominum, ſe ipl unice & ſupra
omnes alias res in eœlo & terra prædilecto, ſubmittat in obedi-
entia humillima. Qui ita credunt, à Chriſto ſunt redemti, qui

ſunt redemti, Chriſti ſunt peculium, qui ſunt peculium ipſius, quo-

que fllii ſunt, illuminati in intellectufſanctificati in voluntate & ra-
diantes bonis in omni vita operibus Matth. 5. vſ. i6. Hoc demum
eſt, in Lucem credere, que ſilii Lucis famis. Hæc eſt nota filiorum
Chriſti. Atque omnes, quicunque credunt, ſive Jud æi ſint,
ſive Gentes, absque dilcrimine fiii Ejus & coram Deo accepti
ſunt Act. 10. vI. 35.
Per eam fidem &νnder ſili redduntur Chriſto conformes,
Chriſtusque formam in ipfis accipit, quæ viva eſt, quando in
exercitio bonorum operum & requie à malis Operibus ſeſe
ecxerit, Gal. 4. vſ. 8. 9. Quemadmodum enim fructus malos non ferre
poteſt bona arbor, aut mala arbor bonos fructus Matth. 7. vl. 1.
& prout generans ſibi ſimile generat, juxta vuùlgatum Horat.
FTortes creantur fortibus & bonis,
— – Nec imbellem feroces
progenerant Aquilæ columbam.

6

Ita impoſſibile eſt, eos Chriſti filios eſſe, qui in mundo &

ipſius voluptatibus ſevolutantes opera Diaboli exequuúntur, ſed
qui naturæ ipfius participes, ſandti ſunt, ut ipſe ſanttus eſt, juſtitam

exercent & juſti ſunt, ſicut ilie juſtus eſt 1. Joh. 3. Vſ. 7. 1. Pet. 1. vſ. 17.

Vitam agunt piam, ambulantes in viis Domini & inhærentes
Chriſti veſtigiis Matth II. vſ. 28. oſtendunt ſe filios tanto Patre di-
Enos eſſe. c. y. fin. adde I. Joh. 3. vſ. 10. In boc manifeſtati ſunt fllii
Dei & filii diaboli, quisquis non dat operam Juſtitiæ, non eſi eæ Deo. Di-
ceret Poëta Mantuanus lib. I. Sylv.

820 (20) 03
Qui viret in foliis venit ab radicibus humor,
Et patris in natos abeunt cum ſemine mores.
§. XXI.

—

Chriſtum inter & Eleftos, tanquam inter parentem & filios mu*

tua ſunt Offcia. Chriſtus officium ſuum, an beneficium dicam, præ-
ſtat, quando (1) ſuos enixe, ſine exemplo, & in ſummo amoris
gradu diligit; ipſe ait. Amore æterno amavi te Jer. 31. VI. 3. quen-
asdmodum Parer me amavit, ira g ego dilexi vos. Joh. 15. vl. 9. in hoc
autem noſe poſſumus amorem ejus erga nos, quod vitam ſuam
pro nobis poſiit. I. Joh. 3. VI. 16. nemo enim, Chriſto ipſo teſte, amo-
rem majorem habet. Joh. 15. vl. 13. (2) dum ut bater filios caſtigat
in ſalutem eorum, amorem exhibet ſuum, Audiamus Chriſtum:
quoſcunque amo, caſtigo & arguo. Apoc. 3. Vſ. 19. G) Charitatem
hanc Apoſtolus Paulus vocat Eph. 3. vl. 19. πςοαWιπνn ανα
αρς αινανrς Xοεναπ (4) Ab hac Chriſti charitate nos nihil ſe-
parare poteſt. Kom. & vl. 3/. (5) Servator tanquam Pater beni-
gnus Filhis ſuis alimenta vitæ ſpiritualis ſpiritualia ſuppeditat;
maxime in S. Cœna;, in qua carnem ſunm α πον vere cibum, & ſan-
guinem ſuum vere potum Joh. 6. vſ. 5. comedendum & bibendum
porrigit Matth. 26. vi. 27. Imo Chriſtus ipſe eſt Panis ille eœleſtis verus.
Joh. . vſ. 32. Panis vitæ. vI. 35. 48. qui mundo vitam dat vſ. 33. qui-

cunque de eo comedit, non moritur, ſed vivet in æternum, hie Panis au-

tem eſt caro, quam dedit pro mundi vita. vſ. 5Fl. (6) Eos tuetur &
ſartos tectos cupit, dum in & per ſe nudos, induit veſtilus ſalutis,
& amicit eos paliio ſuſtitiæ Jel. 6t. VI. 10. tanquam byſſò alba & munda.
Apoc. 19. Vſ. 14. omniaque ipſis neceſſaria largitur ſecum. Rom.
g. VI. 32. (7) Eos ut ſuos, ut pupillam oculi ſui Zac. 2. VI. 5.
ut ſigillum, poſitum in corde & dextera ſua. Cant. 8. vſ. 6. pro-
tegit contra omnes hoſtes. Ego cuſtodiebam eos, inquit, per no-
men tuum, quos mihi dediſti cuſtodivi, && nemo ex iis perüt. Joh. 17. vſ.
12. & Angelo Eccleſiæ Philadelphienſis Apoc. 3. vſ. 10. quia tu ob-
ſervaſti Verbum tolerantiæ meæ, &ego te ſervabo ex tempore tentationis.
Sic Job. 1O. vI. 28. non peribunt oves meæx, O nemo eas rapiet è manu
mea conf. Pfſal. 31. VI. 24. 14 5. Vſ. 20. Prov. 30. VI. 5. 2. Theſſ. 3.
vI. 3. hinc ſæpe propter tutelam ypens audit Gen. I. v. I. Deutr.
33. Vl. 29. Plal. uj. VvI. 9. 10. II. Prov. 2. VI, 7. & David. Plal. 18. vI. 2.
auxi-

zWN
ffmmi
ns
npes
lee
glor

eler
ercij
1. 4
Ame
mtan
1,00
ſtonn

fllialit

ednim

Vak,n
Moner
lta m

Ceo

vi⸗ 1

ei
ati ſiun
Ceptun
. N
natur
legis
rerem
dis in
febe
,
ti be
Animal
Mnin,

fios na⸗
mpre.
dalnis

9. 1 oe⸗
an
e, ℳ0ρ².
Caſüigat
Niſtum:
ritaterm
d 8SN 79
nikille⸗
er benl⸗
eGitat,
vendum
ie veſh⸗
. B. li.
imis A.
etur. E

munli.
.Kom.
2 l.ſ
16. f0.
4 0⸗
. 17. VIl.
lia tuob⸗
tationis⸗
1e Mul
Thell.
. Deott.
1. d2.
AXI.

gloria cœleſti. I. Joh. 3. vI. 2.

auxilium ejus verbis non ſatis exprimere poteſt, dicendo: Jebova
firmitas mea, Jehova petra mes & propugnaculum meum & liberator
meus, Deus fortis, rupes mea, ad quem me recipiam, clypeus meus CG
rupes ſalutis meæ, editus locus meus. En Chriſti erga nos pasernum
affetum! cujus tamen conſummatio demum exſpectanda eſt in
Ffilii igitur viciſſim obligati ſunt Patrem hunc ſuum adeo fi-
delem & ſuavem omni reciproco amore, obſequio & honore
excipere & venerari. (N) Quum vos prius amaiverit i. Joh. 4. Vſ.
19. quidni & nos ipſum iterum diligeremus? Ad hunc amorem
admonemurà Davide Plal. 31. vI. 24. Diligite Dominum omnes ipſem
amantes; & Paulus anathamate omnes ferit hoc non præſtantes,
1. Cor. 16. vſ. 22. & quis Dominum Ieſum Chriſtum non iXamäat, oſculo quaſi,
ſit &ντιας . Mααοανα. (2) Hunc amorem oſtendere debemus in
filiali Obſequio, ſi ſcil. tenemus prœcepta ejus. Quemadmodum
enim is, qui ſe Heum cum amore cogne cere fatetur, & præcepta ejus non obſer-
vat, mendax eꝶ, juxta Joh. I. Ep. c. 2. Vſ. 4. ita quoque in eo, qui ſer-
monem ejus obſervat, vere adimpleta eſt charitas Dei vl. 5y. Chriſtus ipſe
ita nos docet, ſi me diligitis, præcepta mea ſervatis, Joh. 14. vIl. 15.
& converſo modo, qui præcepta mea tenet && obſervat, is eſt qui di-
ligit me. vſ. 21. imo hoc mandat. Prov. 8. vſ. 32. nunc igitur, filii,
auſcultate mibi: qua in re? oſtendit in promiſſione annexa; be-
ati ſunt, qui Hias meas hervaut. Hæ Viæ Iunt ipſius præcepta, Præ-
ceptum ejus est, ut diligamus nos invicem, prout ille dilexit nos Joh.
I5. VI. I12. () Patris inſtar à nobis bonorandus eſt; Patrem noſtrum
naturalem omni honore proſequi tenemur, ſecundum canonem

legis Exodi 20. vf. 12. quidni Chriſtum Patrem ſpiritualem reve-

reremur? Mal. I. vſ. 6. Pater Domini noſtri Jeſu Chriſti hoc no-
bis inculcare voluit;, dum ipfſi Filio ſuo nomen, in quo omne genu-
ſe ſecteret, dedit Phil. 2. vſ. 9. 10. Sic glorid & honore coronatus eſt
Pfſal. 8. vſ. 6. imo omne udicium filio tradidit, quo eum omnes honorent,
uti Patrem honorant. Joh. 5. vſ. 22. 23. Recte itaque cum quatuor
animalibus Ser vatori Optinio Maximo throno inſidenti tribuimm, honorem &

gloriam & gratiarum attionem. Apoc. 4. vſ. 9. Dignus enim eſt agnus ma-

Ratus

GRtatus qui accipiat poteſtatem & divitias & ſapientiam E&& vires & hono-
rem & gloriam & benedictionem. Cap. 5. VI. 12.
Fili, cum pars quaſi Patris ſint, jure naturæ participant de
Patris hæreditate, atque poſt mortem teſtatoris Parentis, bonorum
hæredes & poſſeſſores fiunt. Chriſtus filios ſuos non inanes di-
mittit, ſed bonis ſuis, morte ſua & vi ſanguinis æterni teſtamen-
ti partis, ſatiat; hine ipſis Regnum teſtamento legavit, eum in
modum, quéô Pater ipfſi legaverat Luc. 22. vſ. 29. Ea eſt tum in
hac vita hæreditas illa decora Jer. 3. vſ.19. & gentium Pfal II. vl.6.
tum in futura, quando in regno Chriſti glerioſo omnes erunt
Reges & ſacerdotes Deo Patri & Agno. Apoc. I. v. 6. ceu victo-
res ſeſſuri in ſuo throno, uti vicit ipie & ſedit cum Patre in thro-
no ſuo c. 3. Vſ. 21.
Patet colophonis loco, ex dictis. (1) Perſonarum in divi-
nis nullum oriri confuſionem ex denominatione paterna, quæ, ex
varia quanquam τν, & primæ & ſeeundæ in ſacris tribuitur.
(2) Nos generationi in divinis naturali & propriæ, de qua Joh. 5. vſ.
26. & Rom. S8. VI. 32. nil quicquam derogare, quod tanto magis reli-
gioni ducimus, quoniam in toto ſacro codice, extra quem in

hoc Myſterio ſapere velle nefas eſt, nullus adduci poterit locus,

in quo vel ſemel Prima Deitatis perſona, Deus Pater, nomine
Filii, inveniatur, neque Spiritus S. (3) Potius manifeſta ex di-

Gtis eſt Filii Dei vera & ſumma Deitas, quicquid miſeri Jjudæo.

rum verpi, Mauhammedani, & eorum, cireumciſionem forte ſi ex-
ceperis, ααεναιοι Soeiniani, Valentini enim Weigelii, & eorum,
qui ex illo hodie ſapere geſtiunt, futiles gerras & abſurdas næ-
nias non curamus, plenis & impuris buccis ogganniant. T6 8
Suvæ ενινπMMα αας πωτεε Soaα nατναιπο αρ ns r§ 06
4S & Aαπ Hworh, 4öves /
rir, νααναρ*νzsοια. 5 vor eig nνα r⁸α D
Gια νn. ₰ͥ Au*.

I.

76.

horo⸗

zntde
orum
es di⸗
men⸗
um in
tlinn in
Vl..
erunt
Victo⸗
thro⸗

Ciri.
cb⸗ EX
witor.
dal.
6 rel⸗
enm In
locus;
omine
ex di⸗
udeo⸗
el ex⸗
otum,
45 U⸗
76 4
15 u
1,

.

26 D 623
Annexa Euchariſtica.

1. Sigui & ſPtl, Ffa deris g Sraie nomen meliuseſt, gquam VoN 1e.
eoramieutt.
2. Duo ſunt tantum N. 2. Sacramenta vera, Slaptismss §. Cg.
sdt juvia Iſcriptursm.

. Das, que reliqua Pont if. uia ſum £— 1eieienda,

3
4. Bapkienetts ſt neceſſarits aa Talatem.
J. Nozs Zames, ah; olitko. .

. Drgge e n ds teſſera.

. Bedobstüdele oms eſt contre, inſßtituttonone Chr. iſti.
5. ,, . Las ariſte e, zorpits Chriſti merito dicitur.
on tamen ob t. etbh 6 Zqité
2. aunzen ob r aſſebſtantiationen ne dlee conſzelſtantiationem.
9. Dé oden nſonſie, Poe elam, Aiciteer õ *‿ſt amenrene.
11. Mutilatur 5 o‿α, bhipoculzum ſacrum Papulo denegatur.
12. Wvocatio hoſtiæ vel e ih Comcilii Via- Prineipdi 2ll⸗ wit in
horrendamidololatrizm.

173. Iſns Eucher ſtie zqt ac Baptiſmas nozs Ar vel ſanktßf.
at eX obere operato.
14. Cäna ſus non boteſtatis noſtræ, nt ſine peccato omitti poſſit,
vel bropter ſecufiiagcot ,Vel. Propter comtemptum, vel propter
averſationen, diſciplinæ, vel vimiam an vietatem.
7. Fractio Pauats om eſt in S. Cæ‿ne uſisomittenda.
76. Solifdeles accipiunt cænaæ remſt ſegnatam ad ſalatem.
17. Iäq ze Pt mente &- e pore, ber haem, α Cnad malsite.
17.. Srandalaß arcendiſint a S. Ceynd.

79. Diſciplimaergo Krr’g Saſtica Wteat Chriſti & ARolornm
opus eſt.

20. Quc rder iia graniden noia Seder, ſod in fraternazm
emendationem.

27. Dandalnzn, publicnm gui eadir, 7 eſnntitionem bablicam quoque

bpraſtet opertet enr cenſutan, Eccleſec.

22. Sacriſicinne Ti e⸗ * uico ſacrifecioin, Furiam facit.

26 (24) 68
Alloquium Præſidis.
y OLLICOFERE, Tuo ſacro conamine monſtras
Qua ratione queat Filus eſſe Pater?
Nil vulgare probas. Tibi Natus it Pater, Opto.
Chriſtus Te ditet, famine, corde, grege!

—

N Unc arcana probat Noſter, revelata retexit:,
Ommnia conlultò mente ſubacta gerit
Zollicoferus, init pelagus;, felicior exit;
Gratulor ex animo fauſtaque cuncta precor.

Hac pauca Conterraneo ſuo optimo adponere voluit.
JOH. HE NRICUS SCHERERUS
Helv. Tigur. V. D. M.
N Atalis Terræ ſpes maxima, Zollicofere,
Scripturæ cultor duleis amate mihi,
In roſtro dum te lſiſtis ſpecimenque probatum,
Præſtas ingenii judicique tui.
Quis non applaudat? quis non ſucclamitet? Euge!
4 Quis non, vota dabit? Iliçet! absque Momo.

Ita ex intimo cordis afettu Nobiliffmo S Dect ſimo
Du. Reſp. & Autori, Contubernali ſuo Integer-

n

rimo applaudere voluit.
CHRISTOPHORUS Im Turn
S. S. Th. St. Helv. Scaph.

—

E' SS. Sons zuvòn HETPA camäRαα
Aexαι„ατονιαπ I ATHP. Heog. Ovras
Avρααπι οα XPIZTOZ &αuοςα
Tæœviæs XεααM„τ ιι* HETPA GeBAN.

Haslineas in amicitiæ, nunquam intermo
rituræ, zxuvαααaαρυοlt.

JOHANNES GEORGIUSKELLERUS
Naſſoa-Dillenberg. SS. Th. Stud.

Pro

ð

15
alance

2222222222222 ◻
SSSssääääälg
2

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset

₰ Cooyriant 4/1999 i GmbH

nem ſacram⸗
AIIODN E

PATIER
audiat 5

S. Euchariſtiam,
quentandam, ,

entibus,
–—2

ſile
Magnifico

0 .
Ejusd. Prof. Ord. &
gar. Myſteriorum
m Interprete.

„. . E. L. Q. §.
ilationi ſubmittet

4Ss A COBUS
OOEFERUS.

etius, SS. 1 heol. Stud.
.& R.

KCEERI IIIuſtris Gymn. Typographi.