Ge702_qt_2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Disquisitionem sacram, Qua Ratione Messias Pater In Sacris audiat? Jüngst, GottfriedandZollikofer, Johann Jakob NI12c511748875 021 U8 Tübingen Buchbinderei von Q. Hartte MEStS PATER Dise uiſitionem ſacram » In Sacris audiat 5§ UIna cum annexis, 8. Euüchariſtiam , ab III. Sch. frequentandam, reſpicientibus. ——2 Præ ſidlge Kectore Magniſico GODEFRIDODCO INGSI. SS. Theol. Doct. Ejusd. Prof. Ord. & In Cœtu Ansgar. Myſteriorum Divinorum Interprete. A. D. Mart. XIX. Jan. M DCCEIII. H. L. Q. §. placidæ ventilationi ſubmittet JoANNES JACOBUS 7OIIICOFERUS. Sangallenlis Helvetius, SS. Theol. Stud. A. & R. S NiAR N BRAIIERI Illuſtris Gymn. Typographi. Aagniftig⸗ Noliliſſimnis, Ampli Gii Con Wmi OQ&AINIIT89.. Dn. GEORGIO WAR TFMANNO, II (Nib. Sangallenſi Dn. LAUREN FIO WVERDERO, Mrna thieci⸗ Dn. HENRICO HILLERO, lange meritifſimis. Dn. JOH. JAGCOBO HOEGGERO d Atsrit peblit ura. Dn. ANTONICO LOCHRRO, 6Storibus nideliſimis. Dn. ZACHARI BUGNIERO, Rerum Miitarium Præfecto excubantiſſimo. Dn. ZůACHARIX TESCHI. ERO, Tribuno plebis- Ctatiſfſfimo. Cæterisque Inclutæ Reip. Patriæ Sehaléfibus pru⸗ dentiſſimis. B Nec non Generoſis, Nobiliſumis ,atque Strenuiſſimis DOAIINI 02 Dn. GEORGIO „Fab Altenklingen/ Co. Dp. DANIELI SvorLCOFERIS 71 alantuee Domi nis in Altenklingen &. Mergſtetten / Nobiliſſimæ 201.1 I COFERORIIM Eamiliæ, utrisque ſtir pis, Senion us ſplendidiſähmis. Dn. HENRICO Z OELICOFERO ab Altenklingen/ Judicii forenſis Præfecto conſultiſfſimo. Dn. GEORG. JOACHIMOZOEILICOFERO ab Alten⸗ klingen/ Senatus Ordinarii & Judicii Forenſis e. eretario⸗ graviſſimo. Dominis, Mecænatibus Batronis, Cognatis, Tutoxi: & Avunculo, omni honore luſpici- nndis, ad rogum usque devenerandis. . oc conatuum forum ſecimenn, i in ſui ſtudio- rrumque ſuorum commendationem, && men- tis obſtridtiſimæ teſtificationem lummiß mam, dedicst & ofert obſequiofiſſimn JoH. AC. Z0LLICOEERUS, A. & R 1. b, Awi? ſumit Joutihus . rari, . TaAru, int Aunenthy M. Paci. Ulb/ gliſe⸗ 362 ſ⸗ 6. P . ſer, xter in vel Ali de 170 .z. . /. ſet. 45. 5. .e. lur lllun ii⸗ vortet, 1 angallenti Papient e Eitrb, nis. blie Cura⸗ Mitarium plebolt. tipus pro⸗ ii ingen /C tiis Don 38 e 22922 l E ES Ml RARASARAREASRRARADAREN& Disqui ſitio ſacra, Lua ratione MESSIAS PATER in Sacris audiat! Breviarium. .. Procmium 4 Pargdoxo. II. Nomern Batris is divinie variè Sumitur. UII. Dicendorum ſauma. V. Quid Pater ex Fontibus & rei ldea? V. Nomen , in ſacris rebus ina- nimatis & Lita præaditis. VI. Abrabam Pater audit mal tarmen Genmtinm. VII. Pergitlur sall Obriſtum Propiur., UUI. Fun- aamenttem Petermitatis Cbrii ſt Redeio. M. Fluens ex Con. Telio Pacis. X. Hüinc Aeſzonſatio. II. Conjugiam Azſticum, WII. Prolificatio aberrims. XIII. JNed biritualis. r. Loca. Deut. 22 M.g. Pſal 6. vſ.6 Zeſ. 9. Vſ.5. c.62. Vſ.- 1 5.16. c.6gt. V.5. W. Fer. 3. Uſ, 4. I 9. C. 21. ſ. 9. XI. Pro temporis rationr inter Flies diſtinetio 1XII. Sepe Chrifto Filios tribaunt, vel alit de eo loquenter. Jeſ.y 3. 16. Pſal. &9. Vſ. 31. g5. Tſ. 17. 110. YM. 3. Dent. 32. Vſ. 1 9. MrII. Vel de ſe ipſemet. Eſai. 43. . 6. c. 4 5. V. 1 I. c. 63. V. F. Ser. 3. Vſ. 1 4. c. 21. Yſ.2o. WMatth. 9. W. 2. Luc, 5. Vſ. 75. Matth. 1II. Vſ. 19. Apoc. 21. Vſ. . XIX. ain, Nliationis Fides. XX. Filii buic Patri ſint confor mes oportet. XXI. Aſfeltus paternmus Chriſti. XIl. Eiliorxum mua- vus. XXII. Fiüii ſant heæredet. T.I,. Coneluſio. A . 9. Lcris in Litteris non ſolum ut TIRS,“, Unum, imo —☛ unicum in Eſſentia Deutr. é: 4. Sed & T rinum iin berlonis;, (cil. Patrem;, Filium & Spiritum ſan- Qum Pfal. 3: 6. 1I Job. 5:7. manifeſtavit, ut adeo zoxta Athanaſü ſymbolum rite ſtatuat fides Catho- lica Ilinum Deum in Trinitate && Trinitatem in Lnitate venerari; neque enim Elflentia divina ſeparari debet: ut ſcilicet tr s conſtitu- antur Dii, neque viciſſim Perſonæ inter ſe confundi, quia ſingu- Iæ i5S*ν habent, per quod à fe invicém diſtinguuntur, quod ap- paret ex ordine, 4 Nναοα⅜ 1 9= manifeſtato, & præſertim per Proprietates Perſonales. Primæ Perfionæ proprium eſt rs gignere Pſalm. 2. Vl. 7. Secunde r* generari Prov. 8: 24. cum nondum effent abyſſi, genita ſum, inquit Sapientia Coeleſtis. Lertiæ character eit procedere ab utraque Joh. I. 26. Spiritus verita- ris, qui à Patrée ?nbεvnτ☚ procedit, qui quoque à Filio mititur Joh. 16:7. Gal. 4. VI. 6. Secundæ Perſonæ ergo tribuitur Filiatio, uti Primæ Paternitas eo ſenſu ſoli competit. Nos itaque Filio Pa- ternitatem quandam luce Domini ducé ex Verbo ejus aſlerentes, Primæ Perlonæ Patri nihil demimus prop rii quia eò mode, ſcil- intrin- ſeco, quò ille ſolus in divinis Pater dicitur & eſt, Filium efſfe aut eſſe poſſe negamus. Attribuitur tamen Filio in facris paginis aliqualis tantum Paternitas, ſcil. extrinſeca ſolum: Qua confideratione nimirum Prima Perſona Patris titulum primariò & proprie non gerit ſola⸗ quod fit, quia ab æterno Filium bi αραhαιν Cgehuit, cui dedit habere vitam in ſemet ipſo. Joh. 5: 26. Quid? ſi ſtatue- remus, Filium eſſe Patrem in diviuis eà emphaſi quà Primam Perſo- nam,omnem ſubverteremus, & eſſentialem & oeconomicum, ordi- nem Perſonarum, dum neceflariò reſultaret, quod Pater alium haberet Patrem coëſſentialem, & quid ita de Spiritu ſancto? cer- te talis in Deum, qui Deus ordinis eſt, cadere non poteſt con- ſio, nec in lumme perfecto ſtatuenda mutatio & viciſfitudo; nam H, eſt ſemper Rl, M idem : Pial. 102. VI. 28, W. 330 urd Eus O M. Ens eſt perfectiſimum, ſeque ſa- Dece ſini lent Norwm Wna Et⸗ lket Ltert Cutar Rede mane Qum E,6 relai buat gelin Plura lache Keun ong 0 ſten ſue! dug ci ite, en numm nſan⸗ adeo tho⸗ eque ſtico⸗ ingu. dap⸗ ertimn ieye ndunn Nertit Eta⸗ ditltur⸗ fatio; lioPa⸗ entez, utfi⸗ utelſe igvalis atione non itcvi ſatue⸗ Perlo⸗ ordi- alium 1 (el⸗ coN. Etudo⸗ M⸗ denominatio G . tlionhem. conf. 8* 22. Mal. 3: 16. penes quem nec aeri⸗ A1. 3 10. * quem nec awνͤ —2⸗ — vißima: verbo 2 . Wemnmak: Ve „ cum Eccleſia orthod S lia orthodoxa pie credi tantum ob opera œconomica, ſed præcipue . . s, non eNb Pue ob proprietates per- ſonales trium in divi õ . trium in divina Effentia unica Perſonarum;, quarum in pſa jam prima Univerlitatis rerum creatione mentio datur, fieri Oesomnnenern mns, Opere Ferſonarum 8. 8. Trinitatis in re nti Raacticactor Oh hac oheta oeconomica variis gan- Kaar naminihils la era Patris nomen admodum inſigne 6K 3ueados; & tunc Eilen äimede in (cripturis ſacris ſumitur, vel & tune Primis Veriaam pra ei in abſttado notatur: ve] memr̈ . noſtri ſeſu Chriſti audit. Cnd E um eſt, quatenus toties Pater Domini licet. diwermode,zaſſ onf. Eph, 1: 3. vel'Oowαα. Patri G& Filio diverhmode, aſteritur, IIli propter 1 O9 , MW propter operis Redemtionis in eterno Gratixæ conlilio delineationem atque directionem, inſ Cutam . . C 31 1 . . 2 Kenlemiaheatiptam inicio omnium creationem; Huic propter Maddanclam- quamque Juxta hocce Patris cum Pilio i laner⸗ c6 W dd plura inferius, tam perfecè conſummaxvit in hn⸗ relatione c g or a per ſpiritum ſuum exoperatur, ut, in iſta lattohe 1 Piuo ema toties Patris ti ttlliis i e buatur. tie titulus in verbo ſalutis tri- In ſacris Litteris nil frequentius eſt, qu “è n Au en ec enugi, u0 reſpeclt uad uadam relativa 1n e ſoribturis, mentionem de P aternitate Teunga Deitatis Pe nenen commodius, quam in COhriſto congruum forer erfona, deſinente, facientia. His moti non in- cong Ore rati, propoſuimus, ſecundum ſeripturas & D oſtendere, quod Pilius Dei . e, quod Filius Dei, qui naturam humanam in unitatem ſuæ Perſon „.1 dans aen Bnd. Eque incomprehenſibili, aſſumſit, tanquam cia itce Meriti & vi i. pacti cum patre initi elhica „. . . — 4 ½ 7 6⁸ 4 E expenſi nec — . . 2* . 2 urs er EPEIH„, non reêgeneratt 2 eig per ſpiritum ſuum, Pater dicatur, omnium umtornr Z 26 (4) ex morte ad vitam æternam. Equidem hi ſalvandi Filii omnes, conjunttim ſumpti, ſponſam ej, ut caſtam virginem, conſtituunt unam, ſeparatim autem quivis filius ipſius eſt, & ille iſtius Pater, quem-. cunque indefeſſe amat, curat, fovet, tegit, beat & hæredem conſtituit regni cœlorum in æternum. L §. IV. Ante omnia expediendum hic erit, quid per Patrem in- telligendum ſit? Hoc videri poteſt, a. ex nativa Vocum in fon- tibus ſacris ſignificatione & b. idea, quam quisque de Paternitate habet. a. In fontibus habemus 28 & zuerng. Hebr. 28 eſt ab , quod Magnw Coccejus in Lex. ſuo pag. 3. 4. interpretatur: per voluit, aßſenſus fuit, vel propriè idem vult cùm altero: ratio de- duttionis ipſi videtur, quia Patres ſunt indulgentes erga liberos/ E& ſie idem quod illi volunt. Joh. Henr. Maj. in ſuis in Cocceji Lexicon ſupplementis, pag. 2. vertit, bonam & Paternam habuit Voluntatem. hinc eſſe dicit Arab. &a⁸⅝ρ pater fuit abſolutè, & Pater illi fuit, Pa- trem ſe ei præbait, item nutrivit, educavit, quæ parentum officia concernunt. Videntur convenire in hoc, ut deſignent pater- num affectum erga filios; ſic lat omnes EveeHεεα Patres vocari poſſunt. Hæm eſt vel à miα paſco, quod Patres liberos nutriant, Vel aρα e renααοαρ, quod Patres Liberos ſervent & tu- eantur. vel cαντποροσιν. ut Athanaltſ. t. II. pap. 44. Hionva ααιπ grvms meuv. Ppluravide in Suiceri Theſ. Eccleſiaſtico pag. 629.630. Hæc he- bræo non contrariantur. b. Nos vigore Ideæ noſtræ per Patrem intelligimus (1) ſride genitorem noſtrum, cui poſt Deum vitam debemus; (2) latiori ſenſu, Majores, Avos, Proavos &c. (3) latiſſi- mo Evergetas quoque omnes, un. nobis bene cupiunt. Sacræ Litteræ nomen Patris imponunt partim rebus inani- matis, partim vitâ præditis. Vità deſtitutis, ut (1) Sepulchro. Job. Cap. 17. vſ. 14. oveam appello, Pater meus ec. Matrem meam e ſororem meam vermes. (2) Statuis ligneis metaphori- cè., Jer. 2. vſ. 27. qui dicunt ligno, Pater meus es. Sic quoque Gentiles, magnos flavios vocarunt patres, ut apud Val. Placc. Et Pater aurato quantus jacet Inachus Antro. Andr. Turn. Adverſ. I. I. c. 8, citante Fefl. Adu, lib. IV. cap. VI. ſ. 7. G) Bonis pater- patet Pal⸗ bomi guali tinur ſenel ſumet 12,7. dam ..vl. Auth’ ſuit b. ra ma l ſuc ti Vl . anſ u Patren Utine on l ſaum/ Palm Mul Tle gan rigon, Gluta nieu, Pazun ii; is dat VCio. Conlu Repl. Mium! ines, nam, lem. dem In. bon. nitate ſt ab Aok⸗ ) ⸗ icon Nten t ba⸗ icia Ner⸗ ocari zint; V tu⸗ mem cbe. trein tam hani⸗ ehro. atrenm pori⸗ 00 ue ie⸗ urn. onis atel⸗ 80 0) 3 paternis per meton. ſubjecti Prov. 19. vſ. 26. devaſtat Patrem: uti Palladas aurum vocat meréeg oXαναονν, patrem adulatorum eò quod homines avari pecuniæ gratià adulationi ſint dediti, aurumque quaſi pro Deo habeant. Pall. Anthol. I. Huc quadrat illud Plau- tinum in Moſtell. Act. I. ſc. I. vI. II. 13. ubi Tranio ſervus dicitur ſenem abſeêntem commeſſe, hoc eſt, bona ejus abligurire & con- ſumere, eodem allegante Feſſ. ibidem, ſ. 8. Vità præditis convenit, (¹) ut Genitoribus, ſic ſitzchak appellat Abrabamum, Pater mi Gen. 22. 7. (2) Majoribus defunctis Eſ. 43. xſ. 27. Pater tuus primus (A- dam nempe) peccavit; ita Abrabamus Pater judæorum audit. Joh. 8. vl. 53. (3) Senibus, ſenem adhortare ceu Patrem. 1I, Tim. 5: I. (4) Authoribus cujusdam rei: Gen. 4. vſ. 21. Hic (nempe Jubal) Juit Pater omnium citbaram tractantium & pecuariæ. (F) Illi, cujus ope- ra mala alii imitantur ex inſtinctu naturæ perverſæ; ſic Chriſtus ad Judæos de Diabolo: Zos ex Patre Diaboli eſtis, && voluptates Pa- tris veſtri facere vultis. Joh. S8. vl. 44. pariter Johann. I. Ep. Cap. 3. vl. 10. In hoc manifeſtantur ſilii Dei & filii diaboli, quisquis non dat ope- ram Juſtitiæ, non eſt exæ Deo. (6) Prophetis; ita ſoram Rex Iſtaëlis Eliſam Patrem ſuum vocat 2. Keg. 6. VI. 21. (7) Doctoribus à Diſcipulis, ut inelamat Eliſa Eliam, Puter mi, Pater mi. Ita Paulus I. Cor. cap. 4. vl. I5. Ego vos progenui in Chriſto per Evangelium; uti & Rimotheum vocat ſuum filium in Domino. Hic quoque addi poteſt, quod Baſilius in Pſalm 34. vſ. 12. commentatus eſt ad iſta verba: Agite filii, auſcultate mihi: ego vos reverentiam jehovæ docebo, pag. 224. Tiνον*ι*] νοννu 7⁵ sdαααα αα σν. O αεαισ nνοα α οαπναρ αν Sbtαρ Xα/αενορς, ν Hz9 enr†ααναοαοτ πιας ανττν eis riα &αο, σπα αααπ ν⅝νοι+0οααςστπ Se n, enà e, Aντbααος⁰ ρνe. RReν αα II&αHWαςεMÿναν W εαναWnα rα Jaxrvοανk*ε rοαταρο. r4αα° ιααιασποο de Xανονh ͤtoe απ εινo πν ανſιπα Bavay α οοσα⁵πτιιρσ% εαιIοσαπς ναννον⅜α⅜²ονo, rúιο Xενρ. (8§) Magiſtra- tui; nt. Joſ. 17. I. ita Naaman 2. Reg. 5: Vl. 13. Macirus præfectus Gilea- dis Pater ejus dicitur confer. Gen. 4 5. vſ. 8. Jud. 9. vſ. 2 8. Marc. II. VIL. 10. Act. 7. vſ. 2. 22. Vſ. I. uti quoque apud profanos (Cicero Conlſul Romanus Pater Patriæ dictus fuit, Greg. Tholozanus de Rep. I. 6. C. r4. S. . Sic & Imperator Octavianus Auguſtus juxta Sueto- nium libr, 2. in Vita Auguſti. A 3 VI. 6 (6) 3 §. VI. 1 Admodum inſigniter Patris nomine illuſtris eſt A- brahamus, qui, non tam ob relationem corporalem, ſed ſpiritualem Pater multitudinis Gentium, Gen. 17. VI. y. Pater fidelium, omnium credentium. Rom. 4. vI. II. audit. Eſt autem Abrahamus Pater multitudinis gentium, ſcil. non Judæorum tantum, ſed & Gentili- um. Nomen enim — s pro Gentibus accipi ex Elai. 49. VI 6. & aliis locis perſpicuum ſatis eſt & extra controverſiam. Paulus ipſe hoc exponit loco citato Rom. 4. VI. iI. 12. Gentilium & u- dæorum, oροραsιας & αοενιρναπι Abrahamum Patrem eſſe. Pater au- tem Abrahamus dicitur omnium v†τονιο (1) quia iſte, qui om- nibus credentibus vitam acquireret, nempe Chriſtus, ex ejus ſemine & ſtirpe ſecandum carnem naſci & prodire debuit. (2) Propter exemplum fidei, quo omnes poſt ſe futuros credentes: quaſi genuit, quibus prælucebat & oſtendebat, in nemine alio quam Chriſto, ſemine ex ſe naſeituro ſalutem, & vitam reperiri oſſe. 3. Quia credentes ſunt hæredes omnium promiſſionum à Deo Abrahamo factarum, non minus ac filii bonorum Paren- tum hæredes ſunt. (4) Quia Abrahamus contra ſpem ſub ſpe promiſ- ſioni divinæ credidit, fore, ut ipſe Pater- fieret multarum gentium. Rom. 4. vI. 18. eamque credendo tam excellenter obſignavit. ** g. VII. Patet ex his, Patris titulum honoris & bαρααντ ſu⸗ pra alios, vi nativæ relationis, eſſe; quò pertinet fami- lLiarifſima Dei ut Patris compellatio, ſive ea fiat generatim ſive ſpeciatim; Priori modo plerique Theologi ſumunt alloquiam in Oratione Dominica, Pater Noſter, ſic nimirum, ut non primam tan- tum in divinis perſonam excluſivè, ſed alteram tertiamque ſimul incluſivè, connotari & implorari cupiant: Aſt ſpeciatim hoc opus hic labor noſter eſt, paucis evincere, qua in ſacris ratione & ſen- ſu Pater audiat Dei filius. Quo verò ordine procedamus, operæ pretium erit conſiderare per partes, myſterium ſalutis reſpicien- tes. R. Fundamentum bujus Paternitatis in Chriſto, æterno Patris Filio. 2. Paternitatem Filii Dei ipſam, una cum Myſterü hujns prærequiſitis. R. Fundamentum hujus Paternitatis in Chriſto, beneditto ſervatore noſtror a. eſt Redemtio gratuita miſeri peccatoris ex poteſtate peccati. G. Fuens. ex Pacto Patris cum Filio æterno. J. VIII. tern Wee 6 A Halem niniae. Dater Zentili⸗ Vl6. aulus E a: r al⸗ o⸗ ejus 1,(2) Dtes; ealio perii Dnu Aren⸗ Kom. 6 ſu. ſami⸗ 1ſive im in tan⸗ Gaul opS len- pere cien⸗ iſte ſ⸗ Eluensx. Fll. 89. () ₰9 . . Homo, creatura Dei nobiliſſima, per peccatum miſerrima & mancipium Diaboli reddita, non ſoluùm vità Dei ſanétiſſimi beatiſfimâ excidit, ſed & inſuper ſemet ipſum in mor- tem æternam præcipitem egit, ex qua ie extricare non poteſt. Ideo, ni in æternum periret ab alio ex illo malo liberandus fuit. Quod Chriſtus, qui ſolus hac virtute pollebat, abyſſum omni ſufficientiæ Dei manifeſtando, effecit, dum animam ſuam in Nu⸗ rpev füfficientiſſimum tradendo, faucibus Diaboli (juſti illius ju- diciorum Dei executoris Jeſ. 49. vſ. 24.) ereptos vitæ reſti- tuit. Juſtum & æ quum igitur erat, ut laboris præmium repor- taret, & hoc eſt ſemen, quod promiſſum ipfſi erat, uti expreſſe porro legere eſt Jeſai. C. 5. vſ. 10. Si poſuerit animam ſunm, BWN LXX. meNαH ιDιοαος Cil. ſacraficium, videbit ſenen, multitudinem filiorum: Hæc eſt pars à Jehova ipſi data, hæc eſt ea præda, quam partiengo cum robuſtis retulit, pro eo quod profudit in mortem ſemetipſum VI. 12. Atque hæc eſt ratio, propter quam nomen Patris alibi cum ti- tulo Redemtoris aut Afiertoris conjungitur, uti Eſai. 6;. VI. 16. ubi Eccleſia, auxilium Meſſiæ anxie implorans, hoc utitur argu- mento; quia tu Pater Noſter es, nam Abrahumns neſcit nos, Iſraël non cognovit nos, tu autem jebova Pater noſter , 6 Redemtor no- ſter, ab æterzo hoc nomen tuum eſt. Alloquitur eum, qui populum Iſraëlis ex-Egypto per Mare duxit, qui ſpiritüm ſuum S. inter eos miſit VIſ. II. oujus bæreditaria poſſeſſio tribis Ifraélis, Populus Sandas, ſunt VI. 17. 18. imò eum qui àν Iſraëlis eſt: Atqui hæc omnia in Chri- ſto, vel ſolo, velcuùm emphaſi magna, reperiri, omni contradicti- one caret; taceo quod nemo populum Iraélis omnesque fideles ut ſuum peculium ſibi aſſerere valeat, quam Chriſtus recte igitur Eceleſia huncce Aſſertorem vocat ſuum Patrem. Hoc affirmat quoque Moſes Deut. 32: vſ. 6. interrogando dicens: nonne Pater tuus eſt Redemtor tuus? D. D. Tremellio & Junio ita verten- tibus. De COhriſto heic loci agi, clarè evincunt ſequentia. (vI. 3. ubi Petra vſ. I5. Rupes ſalutis nominatur; at ille ſæpius Petra in ſacris audit Eſai 8. vſ. 14. Rom 9:33. 1. Petr. 2: 8. conf. Num. 20: 8 -10. & alibi. (2) dein v 9. raél pars jehovæ, & - Domus Jacobi funiculus hæreditatis eſt: Dei Filius eſt Rex, in Monte Zione à jehova Patre ejus undtus & con- Krrnn. L ſtitutus, 26 (§) 3 Kitutus. Pſalm. 2. vſ. 6. (3) Vſ. I5. Moſes querelam inſtituit, quod Nrałl Petram ſalulis a nihili duxerit, infamid affecerit, pro 220 ſtulto, ſcelerato trattärit, & morti tradiderit nefandæ (quæ omnia Verbo „2 in forma Pihel exprimuntur) aſt Chriſtum talibus 4 Judæis affi- Rum fuiſſe cruciatibus ad mortem usque, manifeſtum ſatis & luce me- ridiana clarius eſt. Hunc, quâà op, vocat Patrem. ορ voca- bulum variæ ſignificationis eſt; inter alia denotat aliquid habere cx labore aut pretio, propterea Viri citati interpretati ſunt per redemtorem, & non ineptè, nam Chriſti anima laboraſſe dicitur Jel. 53. vl. 12. & pretium redemtionis poſita eſſe. Coccejus reddit, ge- nuit te. Vid. inferius. H. IX. S8. Redemtio hæc profluit ex pacto illo, = Dey, conſilio Pacis, quod inter Virum ôxæ Dei Filium, Chriſtum & Deum Patrem ab æterno fuit, cujus mentio fit Zach. 6. vIſ. 12. 13. Scimus enim, Deum Patrem Filio ſuo conſuluiſſe Pſ. 16. vſ. ut ad pacem peccatori conciliandam, in tempore pro ſibi datorum debitis ſatisfaceret, eosque ſic ab omni malo, peccato & pœna redimeret; è& contrario jus reconciliationis atque communio- nis cum Deo acquireret. Stipulationem hanc Pater, promiſſione maximi boni velut mercedis, ſublevavit, omnes nempe;, re- demtos ſibi in peculium ceſſuros, adeo ut eorum Dominus legiti- mus, Rex, Caput & Pater; illi autem ipfius ſervi, ſubditi, membra, ſemen benedictum & fili ſint futuri. Filius, qui ean- dem cum Patre habet voluntatem, Patri ab æterno adſtipulatus, in tempore promiſſis ſtetit, ſicque jus conſecutus eſt bonum reſti⸗ pulandi promiſſum: Hoc Pater mentiri neſcius, cum Filium amet, vi pacti huic denegare nec potuit nec voluit, ſed ipſum ſuper omnia exaltavit, ex qua relatione patet, omnes Redemtos Filio Redemtori in filios pariter datos eſſe, & viciſſim Deum FPilium redemtorum Patrem eſſe conſtitutum. Non incongruum hic allegare erit illud Jeſai. 8. vſ. 18. diclum; ubi Meſſias graphicè loquens introducitur: Ecce Ego & nati, quos mihi dedit Dominus; per hos natos, filios, omnes denotari electos, Paulus Gentium ille Doctor nobis oſtendit, Hebr. 2: 13. quando zaisiæ pueros VvoO- cat tum eos, qui carnis & ſanguinis participes vi. 14. tum qui ab eo liberati metx uod ulto, 0 6mé⸗ VOC⸗ abere per cicur irge⸗ Y. n & 6. vl. VI. ut 0rufZEK NCeͦ/Ra Douo⸗ ſione , ll⸗ egiti. Giri 5 eag⸗ US. in relli⸗ amet, lher lio iliwimn n lue phice Serui wett 2 (9) 03 à meta mortis, vſ. 15. qui ſemen Abrabæ & fratres ?àπ ττιαςσι Chrifti ſunt vſ. 16. 17. quæ encomia adomnes pertinere Electos, patet, ac probatione non indiget. Hi dicuntur — 1) nati, filii diα , pueri; ſed cujus ſunt? Keſpondet Chriſtus, Immanuel: Ffilu, quos dedit mihi Dominus. Emphaticum valde, 1.11 Ecce, Ege Kli! q. d. animadvertat & perpendat unusquisque, quod non ſolus Ego ſim, ſed mecum habeam filios, qui mihi ſunt nati & dati ab æterno, jure pacti cum Patre initi, quorum ita- que ſum Pater. §. X. 2. In humanis zgere, Pater eſt, qui ex legitimo conju- Zio filios genuit: Cui antecedunt deſponſatio, matrimoniique neceſſitudo, quoinde demum ſequitur prolificatio. Chriſtus di-- Eitur in ſacris Pater electorum, patribus carnis ſublimior & ſu- Perior;z igitur illi aνναανα π+ tribuitur ſpiritualis prolificatio, quæ Seoτρρπαι eſt intelligenda. Ad fœdus conjugale pium ac fau- ſtum pangendum requiritur perſonarum conjungendarum mutua cognitio. Cum enim ignoti nulla cupido ſit, multo minus quis ignotum in ſocium α a ραι½αο ſibi ligere poteſt, ni prius eum nove- rit; Ex cognitione iſta fluit amor, ex amore ſincero aſſenſus mutuus, atque pollicitatio fidei ſinceræ, ad mortem usque ſervandæ, re- ciproca: quam ob rem muneribus quaſi arrhabone mutuo neo- nymphi ſeſe devinciunt, fœdusque ſic ſanciunt: hac deſponſa- tione facta, ſtabilitur ſponſaliorum jus, ſicque antehac (oluti Iponſi ſponſæque evadunt. Spiritus Sanctus ubicunque ſacris in litteris Chriſtum inter & Eccleſiam, talem inter cedere deſpon- ſationem teſtatur. Criſtus cognoſcit ſuos Joh. 10. VI. 14. 2. Lim. 2. Vſ. 19. ut ſponſam eledtam Cant. 5. vſ. 1. Eiai. 43. Vſ. 20. pulchram Cant. I. vl. ij. 4. vſ. I. totam pulchram, in qua non eſt vitium. VI. 7. Eccleſia vero Chriſtum cognoſcere poteſt ex ſacris litteris, in quibus depingitur. Omnes enim Prophetæ de hoc jeſu teſtantur, Act. 10. Vſ. 4;. & Fyiritus Prophetiæ eſt teſtimonium jeſu. Apoc. 19. vſ. 10. Eexinde Chriſtus ſuis notus eſt Joh. 10. vſ. 14. ut pulcherrimus filiorum bominum Pſal. 45. vl. 3. pulcher atque amœmis Cant. 1. vſ. 16. Conf. Cap. 2. VI. 2. 3. 9. C. 3. Vſ. 6. Cc. 4. tot. C. 5. Vſ. 10. ad fin. c. 6. VI. 4. J. 6. C. 7. Vſ. I *9. Chriſtus eam Cor ſibi rapuiſe teſtatur uno aſpectu B oculorum 26 (10) 03 oeulorum. Cant. 4. vſ. 9. ut amorem tanquam vexillum ſuper eam exten- dat. Cap. 2. vſ. 4. dexterdque eam amplectatur. vſ. 6. Eccleſia non ſolum illum amorem ſuæ animæ vocat. Cap. I. vl. 7. eum c. g. v. 4. ſed e& amore ſe ægrotare Cap. 2. Vſ. y. fatetur; ideo Chriſtus eam alli- cit & invitat, ut ad ſe veniat Matth. II. vſ. 28. Eccleſia, per ſe im- potens, in Chriſto prævalens, ab eo tracta currit: Chriſtus ſeEceleſiæ; ad ipſum tanquam locũ refugii recipienti pollicetur, aſt ſimul ſtipu- latur, ut ſibi aſſentiatur; Eecleſia amen dicit: Chriſtus tunc juſtitiam ſuam Eccleſiæ offert, Spirituque ſuo applicat atque obſignat; Eccle- ſia, per Spiritum Chriſti impulſa, in Chriſtum reclinat, illum cum juſtitia ſua apprehendendo; quâà ratione mutua utrinque firmatur & obſignatur communio. Huc facit præſertim illuſtris locus Hoſ. 2. vſ. al. ubi Jehovah;, Filius Dei, uti ex promiſſis colligitur, dicit: Ego deſponſabo te mihbi in Iuſtitia, hoc eſt mediante iſta Juſtitia, quam obedientià meâ perfectaà, Deo præſtitâ, conſe- cutus ſum mihi in peculium meum: in judicio; dum te in judicio Dei coram tribunali ipſius defendendo, judicio exemi æterno: in gratid & miſerationihus, quas tibi apud Patrem meum cœleſtem promeritus ſum: imo deſponſabo te mihi in fide, ſcil. tua, juſtiti- am & meritum meum gratuitum apprehendente, meque tecum aduniente; & ita Jehovam cognoſees. Eſt ergo hæc deſponſa- tio, initiatio ſinceræ & intimæ illius unionis, quæ inter Chri- ſtum & Eccleſiam electorum obtinet. Propterea Meſſias dicitur Sponſus. Matth. 9. vi. I5. c. 25, Vſ. I1-- 5. Joh. 3. vſ. 29. Hune in locum Theophylactus pap. 602. O οm1ιSρα αÜ‧ορ s νυσος αναευιιαςα-*αρα— 5 & Baſilius M. Cap. VIII. de Sp. S. de Chriſto ita ſeribit? *Oτuν Wνα ααιο* uxA*, Wy l νρ tr& boρ Zaura mεαανααρανοαυιτοα; N5Üα1e cνιιετ. Eccleſia vero eſt Ponſa Cant. 4. vi. SO--1I2. Apoc. 21. vi. 9. &c. H. XI. Deſponſationem ſequitur matrimonium, quando ſponſus ſpon- ſam publice uxorem ducit, in thori ſociam recipit, ſieque eam in intimam communionem & poſſeſſionem : moris admittit, adeo ut ambo unum corpus habeantur. Prout autem maritus caput mulieris, eam ut uxorem diligere tenetur: Ita quoque, & von minus Chriſtus matrimonium cum ſponlſa init & contrahit partim Pirt conn pe teci bon 1 er Chr H Don enit cel⸗ tri tit 16. M . ms lugi ſen ſort tat jabe cun Ver M bun N. Ka Aden. 4non ,V.4. n Ali. leim. ſtipu. itlam Lecle⸗ Ilum nge laſtris miſſis liante llle- dicio erno: ſtenn li⸗ eeum onſa⸗ Chti. citur Dc - ribit? EOtm Penia ſpon⸗ Eai aces Caput 6 grahit rtip⸗ 26 (n) 93 partim in tempore, quando arctiſſimè cum ea per Spiritum ſuum conjungitur, in unum corpus, imò unum ſpiritum I. Cor. 6. vſ. 16. 17. hoc fit, ſi anima à Patre tracta vera fide ad Chriſtum venit, ipſum recipit, & ab eo recepta ipſius communione & omnibus bonis fruitur, hocque vita decenti oſtendit. In hoc Corpore myſtico Chriſtus eſt Caput, tanquam ſalvator 1S &ααας αανε, Eph. F. Vſ. 23. Nos vero ſumus membra corporis, ex carne & ex oſſibus ejus vſ. 30. Per Inionem hanc qui membra Chriſti ſunt:, Chriſtum poſſident, &, ut ſponſa, dicere audent Cant. 2. vſ. 16. Di- lectus meus eſt mens, & Ego illius. Paulus diceret; Corpus- Domino &α Dominus corpori I. Cor. 6. vſ. 13. Partim die judicii ultimi, tunc enim matrimonium vere conſummabitur; tunc Agnus nuptias celebrabit, Apoc. 19. vſ. 7. & ſponſam, Eccleſiam, in domum Pa- tris ſui oh. 1I4. Vſ. 2. introducet, in qua cum ea habitabit in bea- titudine ſuaviſſima in ſempiterna ſæcula. Chriſtus propterea dicit pa conjugio tibi junttus ſum Jer. 3. vſ. 14, auditque RR Vir Hol.2. vſ. 16. 9 conjux Pſal. 45. VI. 10. Aν 2. Cor. II. vſ. 2. Eccleſia Ixor Apoc. 19. vſ. 7. C. 21. Vl. 9. quæ Chriſto eſt ſubjecta. conf. Eph. 5. v. 23 —- 25. B §. XII. Matrimonium eſt medium à Deo ſapientiſſimo ſapientiſſi- mè ordinatum ſobolem procreandi. Chriſtus in ſpirituali ſuo con- jugio non caret ſpirituali proſapia: Audiamus Prophetam Mo- ſen Deut. 32. vſ. 18. Rupem, quæ genuit te, oblivioni tradidiſti, & Dei fortis oblitus e, qui te cum dolore parturivit. Meſſiam eſſe, qui rupes & petra ſalutis audit, ſupra demonſtravimus. vſ.6. præcedenti ex- tat verbum , quod habitionem rei denotat J. VIII. tam ex Jabore vel pretio, tam ex partu Gen. 4. vſ. I. quomodo & parere & redimere ſignificat. Si conjungantur ſignificationes, cum emphaſi emerget, redimendo gignere ſcil. ſibi Filios. vſ. 18. Moſes verbo utitur, quod de Patre && Matre dicitur; n autem Matri propriè convenit: At de Chriſto utrumque adkibetur;, ver- bum αM parturire, dolorem exprimit magnum; ita quoque Eſai. 53. VI. ˙. Chriſtus?à excruciatu, doloribus magnis atque tor- mentis ut parturiens affectus eſſe dicitur. Apprimè quadrat hùc di- Rum Meſtiæ. Eſai. 42. Vſ. 14. Ego clamabo inſtar parturientis: dendunt G B 2 æc 20 (12) 93 hæc verba procul dubio ad paſſiones Chriſti & cruciatus multi- plices, tormentis mulieris in partu conſtitutæ non leviores, ſed graviores & vehæmentiores; his paſſionibus fibi filios progene- raſſe recte dicitur, quia, conſummatis iis omnibus, jus nactus eſt: electes ut ſuum peculium & filios regenerandi. Generationem hanc quoque affirmat Joh. 1. Ep. 2. vſ. 29. Qui jaſtitiam exercet; ex eo, nempe Iudice poſt futuro, qui Chriſtus eſt, natus eſt. Hic merito eonfertur illud Jeſai. 66. vI. 9. An Ego adjuvabo partum E non gignam? an ego ſum, qui gignere Jacit, & occludar? hæe elocutus eſt jebova, qui vſ. 16. ſeq. diſceptaturus dicitur cum igne & gladio ſuo con- tra omnem carnem Atqui Chriſto Filio omne judicium eſt traditum à Patre Joh. 5. vſ. 22. Is ultimo judicii die cum omnibus diſceptabit, qui nihil præterquam caro ſunt, impiis, hominibus carnalibus; cum Iꝗue, dum eos Igni injiciendos tradet inextinguibili; & cum Gladio;, bicipiti illo, oris fui Apoc. I. vſ. 16. nempe verbo, quando ſecundum il- lud eos judicabit atque coôndemnabit: Ex hoc manifeſtum eſt, Chriſto tribui poſſe imò debere hoc dictum (æque ac id, quod eſt vſ. i.) Chriſtus ponit interrogationem cum argumento, quod reſponſionem ſimul involvit; cum enim habeat vires, easque ereatis rebus concedat; ſequela mira foret, ni & ipſe pareret, ſed oocluſus maneret: quod fieret, ſi Filios regeneratos aquà ſuorum meritorum ac Spiritu Sancto : id eſt in ie credentes, non haberet. H. XIII. Cbhriſto ergo generatio talis, ad fideles relata, negari non po. teſt, quod huc usque, evincere anniſi ſumus; quid autem per Meſ- ſiæ generationem hanc intelligendum ſit, porro oſtendemus. Certè hæc generatio non eſt propriqcraſſa vel corporalis, ſed merè ſpiritualis; Qui enim hic gignuntur, non ex ſemine eorruptibili, ſed incorruptibili, vi- vo Dei verbo generantur. I. Petr. I. vſ 23. Quemadmodum autem home ad ſui generationem conferre nihil poteſt, ita multo minus quic- quam ad vitam ſpiritualem conducere: Ab alio igitur ſuperiori rege- nerandi ſunt electi; quod facit Chriſtus primo per ſpiritum ſuum, quando eum in corda ſuorum mittit, qui eos, mediante verbeo divino, illuminat, quo Deum juſtum & ſanctum, at in Chriſteo Milero peccatori ſuficientem, gratioſum & propitium; ſemet- ipſos wulti⸗ ſec gene. § elt one rlet; jerito artum cutus oC. batte inihil dum ipiti Umil. geſt, quoc quoch sqe et ſed Orum non npo⸗ Maeſ⸗ Vertè lali 3 l,. homs guio⸗ tege⸗ wum, erbo⸗ iſto met⸗ ylos 29 (13) £3 ipſos autem miſeros, peccato & propter peccatum omnis ge- neris malorum lernæ obnoxios cognoſcant; quique proin eos ſanctificat, ut, abnegatis ſemet ipſis, ad Chriſtum veràâà fide con- fugiant, ſe illi ſubjiciant, eum, prout eſt, recipiant, & ſic in- time cum ipſo uniantur. Secundo Chriſtus omnibus ipſum recipi- entibus actu confert jus Filiorũ Dei. Secundum prias regeneratio Spi- ritui Santto in Sacris tribuitur, quia is fidem operatur in cordibus fidelium: nihilominus recte de Chriſto quoque aſſeritur, quia Spiritum Sanctum promeritus eſt, & tanquam ſuum mittit atque donat; qui non veniſſet, nec per ſanctitatem Dei mitti potuilſ- ſet, ni Chriſtus anteceſſiſſet ſponſor & in tempore ſatisfactor. Jel. 48. vſ. 1é. Jól. 2. vſ. 23--28. Zach. 9. vl. 4. 12. Joh. 7. vſ. 39. C. 16.7. Spi- ritus Sanctus igitur, quatenus eſt à Chriſto miſſus, Chriſtus autem per Spiritum iſtum Sanctum, regenerat: At quod quis per alium facit, ipſe feciſſe putatur; pie itaque dicitur Chriſtus re- generare. Hoc idem docet Johannes Baptiſta, Angelus ille qui viam Domino Chriſto paravit, dicendo; ipfe, poſt me venturus baptizabit vos Spiritu Santto & Igne. Matth. 3. vſ. II. Luc. 4. vſ. 16. quod etiam præſtitit Marc. 3. vſ. 8. Joh. I. vf. 33. qui vero ſic à Chriſto Spi- ritu Sancto baptizati ſunt, omnino & regenerati ſunt. A&t. 2. & 10. Poſterius de Chriſto affirmatur Joh. I. vſ. 12. Quotquot ipſum recipiebant, illis dedit Esεαναν rεαα. be Yiresas ; AN.ααα meeν⅜obααρο+ o, Técipere Hebr. 12. vſ. 6. actu reciproco venit. Chri- ſtus recipit ad ſe confugientes, vi pretii ſui ſoluti, ut ſuum pe- culium, ſuosque filios: fideles Chriſtum recipiunt, gratiâ Spiritus San- Gti per fidem, tanquam Redemtorem, Dominum & Fatrem ſunm. Chriſtus omnibus à ſe prius receptis, & ipſum recipientibus, per adoptionem, dat èêsναοαναοσ ο fili Dei fiant. 0 Xννο, ab initio hujus capitis Johanni vocatur Deus; refpondet hebraicis vocabu- lis — & 9: —0 &α denotat eum, qui naturâà ſuâ jus habet, obedientiam αντνινντπα τsτς ab hominibus ſtipulandi, Chriſtus quà Deus hoc jure gaudet, hineque ſe ita nominat Exod. 20. VI. 2. Fgo ſum jehova Dem tuus ſœderatus. ει Deum fortem exprimit, & extat Jeſ. 9. vſ. 6 inter nomina & epitheta Meſſiæ. Non negabitur ergòô, voce des ſimul Chriſtum intelligendum eſſe. Hac emphaſi à Chriſto regenerati ex Deo nati dicuntur, Joh. r. vſ. B. 1. Joh. 2. VI. 29. B 3 §. XIV. 26 (14) 63 §. XIV. 4 Qui generavit, & Filios habet, is in relatione illa utique Pater eſt. Nihil prorſus alieni eſt, hoc nomine Chriſtum in prophetis ubivis appellari. Præter loca inſigniora, ſuperius §.VIII. Fſtlara eximius porro eſt & emicat ille ex Pfſal. 68. vſ. 6. ubi Pater Orphanorum audit: Totus Pſalmus exhibet vaticinium de Chriſto. Duo cumprimis ſunt, quæ de Chriſto inibi agi, evin- Gunt (1) VI. 12. loquitur Hieropſaltes de Evangelii manefeſtati- one & prædicatione uberiori in Novo Teſtimento; Dabit Domi- nus RR cogitatum, dictum, læta anunciantium catervam magnam. Id. quod Chriſtus præſtitit, cum diſcipulos ſuos emiſit in mundum univerſum, docturos & concionaturos pœnitentiam & remiſ- ſionem peccatorum omnibus credentibus, (2) vl. 19. Chriſti aſcenſio quam clariſſimè depingitur; Zu aſcendiſti in altum, & ca- ptivaſti captivitatem, & accepiſti dona in hominibus: de Chriſto hoc dici Paulus teſtis eſt Eph. 4. vſ. 8. Chriſtus eſt Pater Orphanorum; ſpirituali ſenſu orphani ſunt liberi parentibus privati, qui pene ab omnibus premuntur, nemo fermè eos defendit atque tuetur: Nos miſeri peccatores per peccatum Deum, Patrem noſtrum benignum, imo optimum, amiſimus, & hoſtem nobis reddi- dimus, Chriſtus viciſſim Pater factus omnibus in ipſum creden- tibus atque confugientibus: E contrario mundus pios atque fide- les inſtar orphanorum vexat, affligit, premit, vix eſt, qui par- tes eorum ſuſcipiat; Chriſtus ſe Patrem eorum oſtendit & pater- no affe tu eos cuſtodit, ne ſedueantur aut ſupprimantur;, vin- di tamque ab exactoribus illorum ſumit juſtiſſimam, conf. Hoſ. 14. VI. 4. Egregius plane præterea occurrit & &gννννuνις de Chriſto agens Iocus Jel. 9. vſ. 6. ubi inſignitur ν ‧(mCpater æternitatis; tum quia in ſe vitam &τr οανπι atque AHιααιοs habet; tum quia Author eſt vitæ æternæ, utpote qui omnibus eredentibus vitæ & ſpi- ritualis & æternæ cauſa eſt, eamque ipſis confert. Non mino- ris pretii eſt, quod extat Jeſ. 64. vſ. 8. Sed nunc Domine, tu Pater noſter e, nos autem lutum, tu Plaſmator noſter, nos opus manuum tuarum. Eccleſia continuato ſermone à vſ. 15. Cap. 63. usque ad fin. c. 64. ad Deum orans introducitur, & illum Deum, quem vſ.i6. nominave- rat Patrem, Redemtoremi ſuum, nune LDominum, Patrem, & plaſmatorem car Lalt eme K ſisin ſuum ſatet d d jeren chrn lee: unis Ael nomi Maeli iſei⸗ 21. ( opor⸗ RN eſep⸗ ſenpe Etdio lis, hant li, N dor. eſt orare verbo nen ornlie Aum Wu. hune do I. De lium 4 btique Um in .VII. 6. vbi um de⸗ evin⸗ eſtati⸗ Domi . Id. ndum remil. Dhriſti Gcr 10 hoc jorun; ne 4 etor: ſtrum reddi⸗ fegen⸗ lide⸗ i par⸗ piter. Vin- ſol. 14. riſto ; tunt luthor E ſpi. mino⸗ Patef farunmt. . ad linave⸗ ,utorens ſun 6 (1*) 63 ſuum agnoſcit, ſeque in ſe nihil niſi lutum & opas manuum ejus eſſe fatetur, ſicque creationem ſecundam à Chriſto per Spiritum Sanctum præſtitam indicare vult. ber Rpiritum Non oblivioni quoque tradenda ſunt, quæ paſſimin Pro hetia Jeremiæ leguntur. Ipſe Dei Filius in ea Cap. 3. VI. 4. 10 che oc. currit; Nonne a nunc clamabis ad me, Pater mi, Dottor. leſ⸗ tie meæ: Verba hæc cohærent cum Cap. 2. vſ. I. ubi (/ Jehova e Ktionis ex Ext à ſe præſtitæ mentionem facit vſ. 2. 3 nod 4 Angelo, Chriſto factum eſſe, §. ſequenti probabimus )r. 1 nominat ſcaturiginem aquarum perennium: hoc encomio rurlus t 3 Irałlis ſeq. Cap. 17. vI. . inſignitur. At ſpes Iſraelis, ſecund . diſcipulos Emmauntem proficiſcentes, Chriſtus eſt. Luc 2 E 2r. Chriſtus ergo quoque ſcaturigo aquarum perennium farelligata opolter; &* ſic idem ille, qui elocutus eſt hæc verba: ege Sn PNP clamabis 2 vel clamare faciam te (quodquidam anteferend eſſe putant.) Pater mi, dux adoleſcentiæ meæ. Quomodocun Werca⸗ ſemper reſultat, Chriſtum eſſe Patrem dilettum; Adie fis vr ig. Et dico, PAT ER Mh'invocabis me, quod de eodem Domino, ſj el 16. lis, ſcaturigine aquarum, ſumendum eſſe clariſſime Wompro- bant hujus commatis verba antecedentia: Quomodo en ke e Fliis, & dabo tibi terram deſiderii, hæreditatem decoris hei e wutte um ? Hic merito alleganda veniunt ea verba . uc cgun- tur Cap. 31. Vſ. 9. quia ſum Hraëli Pater; Qui 10 Faur e Jehova „ & quidem Filius Dei, hoc patet (1) ex “HKH bi orare jubet: ? MW ſerva ſehova populum tuum, reſiduum in l⸗ e . verbum autem Hebr. νν primario Chriſto convenire roba 17 one non indiget. (2) Vſ. 9. 10. Jehovæ tribuitur ductio & t . e. Koralis,; quemadmodum Paſtor ducit gregem in agros d e “D dum:; eumque tuetur & obſervat: Chriſtus, ſe ipſo teſte Feh. ia. VI. II. eſt ννια, cum emphaſi, Paſtor ille bonus 199 ſin hunc locum tendens) qui oves ſuas paſcit in prato verdi Aivin i, & potenter cuſtodit, ut nemo e manu ipſius eas eripere poſſit ⸗ II. Dominus ſacobum redemturus & vindicaturus dicitur 17. (3) Vi. lium é manu fortioris præ eo. Filius, ſecundum ordinem Rerſa- narum deconomicum opus KRedemtionis in ſe ſuſcepit & 83 lſaelis 66 (16) 93 Iſraëlis utique eſt, Chriſtus quoque ſolus ele RQos è manu fortis Mius, Sathanæ ‚zomniumque inimicorum ſpiritualium eripere po- tuit ,„ qui ſe Patrem Iraëlis vocat- Quid ſupereſt, niſi ut ex hiſce concludamus, Chriſtum in ſacris creberrime audire Pa- trem? Ubi Pater genitor, ibi Eli geniti, & ſic utrinq; in mutua relati- one ſunt, quæ divelli nequit. Chriſtus eſt Pater ſuorum, ergo eos habet filios. Fideles omnes, conjunctim ut corpus unum, conſide- rati, ſunt ſponſa & Axor, ob quam comparationem Chriſtus ſponſus, Conjux & Vir toties vocatur: At ſeparatim ac divi- ſim quodlibet Eccleſie membrum filius & filia, hocque reſpectu non minus Chriſtus Pater nominatur. Liheros Chriſto eſſe bene multos, ex ſacris æque perclarum eſt Literis; habet enim ſe- men, filiorum multitudinem, ſtellarum numero haud inæqualem. Gen. ij.vſ.5. Diſtinctio tamen quædam inter Chriſti filios, tempo- ris reſpectu, animadvertere licet. Populus videlicet Iſraêliticus, durante œconomia legali, relatus ad gentes, primogenitus nuncu- patur. Exod. 4. vl. 22. 23. Jic ait Jebova: Filius meus, primogenitus meus eſt Iſrach Dimitte filium meum, ut ſerviat mihi. Jehova hic idem eſt, qui cum Moſe verba fecerat in deſerto Micdian, uti vſ. 19. an- tecedens oſtendit; quis a. ille fuerit, ex nomine & ſigno, ſub quo apparuit, patet. Nomen eſt Angelus Jehovah Ex. 3. VI. 2. Chriſtus, non raro ſic appellatur, uti alias Gen. 48. vſ. 16. Angelus ORNa. Exod. 23. Vſ. 21. Augelus, in cujus medio eſt nomen jehovah. Job. 33. Vl. 23. Angelus D Orator, Interpres, Legatus, Advocatus, unus ille ex millibus Eſai. 63. VI. 9. Angelus faciei Dei. Mal. 3. vſ. 3. Angelus fœderis: quia à Patre ſuo mittitur, ad electos peccatores redi- mendum, & per fœdus gratiæ, in vera fide, velut %αααιHπàο bαανοοναςιςαπν ſecum uniendum. Vide ſis Hebr. 3. vſ. 1. Signum externum, ſub quo apparuit, erat ſlamma in medio rubi. Ignis & Aamma adumbravit Moſi Deitatem Angeli hujus, utpote quæ tota lux eſt, imo & α αNταοαποανπον Hebr. 12. VIl. 29. Rubus; fructus terræ, ex terra progerminans, carnem ipſius, naturam bumanam, quæ expreſſe dicitur fructus terræ Eſ. 4. vſ. 2. & tanquam germex exterra pullulans, Ignis, inrubo haud conſumto. conjun- conjur non ee ciſitna Dei in Dei fo qui⸗ geritun Diinnas 1 qus 4 Marth. Deus man; Eigumn Adde ſühoe Chuit 10 un oper guoce tui R ris in 22. VI1. .4 demp⸗ Binis, Mre ! Fnns ſertor Ungua I fortis dere po. nit t ldire Pa⸗ 1a feluti. 1g0 e05 cOnſide. Chriſtus c divi⸗ reſpectn ſe belie enimn ſe⸗ gualem, tempo⸗ litieus, nuneu⸗ nogenitus ie idemm l.19,am ſubquo hriſtos, lus N. . VI. 13, nus ile Aelu es tedi⸗ AnRi run lnis E utpote Ruls: turam 12, & ſumto, vonjun⸗ Gonjunctionem & inhabitationem Dei in carne; rubus igne non conſumtus conjunctionem divinæ & humanæ naturæ ami- ciſſimam & indiſſolubilem. Cùm vero hoc ſigno maniſeſtatio Dei in carne innuebatur, cur alium intelligeremus, quam Filium Dei fuiſſe, qui Moſi apparuit? Hic Iſraëlem vocat ſuum filium & quidem primogenitum. Paria occurrunt jer. 31. vl. 9. Aphraim primo- genitus meis eſt. Ubi oratorem egiſſe Filium Dei, jam ſupra deteximus. Primas autem tenuit Abrahami carnalis proſapia, tum reſpectu V. T. quando miſſas fecit Deus omnes reliquas gentes, tum N. quo primi quoque præ gentibus vocari debebant. Pſal. 147. VI. 19.20. Matth. Ij. VI. 24. Adct. . vi. 26. 46. Rom., I. vſ. 16. C. I5. VI. 8. “ § XVII. Libheri Chriſto tribuuntur, tum ab aliis, tun à ſemetipſo. Deus Pater ipſi filios adſcribit Jeſ. 53. vI. 10. ubi, poſt poſitam ani- mam, Mefſiæ promittit ſemen: & Pſal. 89. vI. 31. &i ſilii ipfius, ſemi- nis Davidis in æternum regnaturi, peccahunt, viſitaho eos virgd bo- minum, hoc eſt, eos paterne, non ut ſeverus judex, caſtigabe. Adde Plal. 4. vi. 7 Loco parcntum tuorum filii tibi eruntz; ſponlæ Chri- ſti hoc promittitur, quod eſſe non poſſet, ni flii e ſponſo, V.ro, Chriſto eſſent. Eodem tenore Pſal. 10. vl. 3. Ex urero Auroræ tibi ros juventæ tu« oe rree n M. Cocc. in Lex. ſuo pag & 8a. vertit; præ rore uteri auroræ tibi erit ròs genituræ tuæ; quod explicat; copioſior erit partus tuus, quam ros, quem parit au- rora Gurtl. in vocibus typ.proph, pag 239. Ex utero ab Aurora, ros tui partus. A natione Judaica in Oriente gignuntur tui liberi ro- ris inſtar matutini. Certum eſt de Meſſia ſermonem eſſe ex Matt. 22. VI 42. adfin. usque, huieque promitti filios admodum multos, tempore N. T. generandos, roris inſtar, qui forent eœleſtis ori- ginis, Arν ſine humano apparatu, innumerabiles. Moſen pari jure Deut. 32. VI. 19. Flios & iligs rupi ſalutis adiſcribere audi- vimus. B Sibimet ipſe Chriſtus filios tribuit Eſai. 42. vI. 6. ubi 3 Aſ- ſertor, & Sanctus IIraelis Melſias eſt, qui loquens introducitur; Edicam Aquiloni redde, && Meridiei, ne cohibito, reduc filios méos a lon- ginquo, & filias meas à fine lerrarum. & Cap. 45. vſ. I. Idem Sandtus Iſra- X Iſralis: rogate ſuper filiis meic. Imo, ne quid dubitemus, hic Evan liſta V. T. Cap 63. VI. 8. Meſſiam redemtorem Ir ſentat ſic ovantem; Iltique Populus meus ſunt, ge- aelis, repræ- filii non mendaciter adturi. Idem Jer. 3. Vſ. 14. inquit: Revertimini aq me adverſantes filii, nam ego conjugio jundtus ſum vobis, vid. vI. 19. Qujus autem ,niſi Chrifti Filii Bei, ibi laudata eſt hæreditaria poſſeſſio? conf Plal. 2. Vſ. 8. qui propterea eandem hæreditatem, ſuis legare teſtamen- to poteſt. Luc. 22. vI. 29. Sic Idem Jer. 31. Vſ. 20. rogat ; an filius charus mihi eſt Ephraim, an filinzs oblectationum? vide §. XKV. Et cum in terris Meſſias ambularet, in exinanitionis adhuc ſtatu, Paralyti- cum vocabat ſilium; ac Mulierem ſanguinis fluxu laborantem Fili- am Matth. 9. vl. 2. Luc. S. vſ. 48. Sapientia quoque juſtificata dicitur à filiis ſuis. Matth. II. vſ. 19. Chriſtus glorificatus eandem veritatem con- firmat, publice teſtatus: Quicunque vincit; omnia bereditabit, Eo ipſi ero in Deum, & IUle mihi erit in filium. A POC. 21. VI. 7. Non ſolum autem ad tempus quoddam hoſce habet filios „ ſed in æternum, uti David de ſemine ſuo ſancio Chriſto, promiſſionem tulit à Deo Patre Plal. 89. vſ. 30. Ego " in æternitatem dabo ipſi ſemen. Ut adeo Pater æternus ſit, & futurus ſit. f XIXXX. Modus generationis ſpiritualis hujus, g. XIII. Iuſtratus, nos informare poteſt, quodnam ſit Med evadimus, hoc unicum eſt FIDES in Ch riſtum ſincera, per amo- rem operoſa. Ohriſtus nos hoc docet Joh. 12. vI. 36. (Fedite in Lucem, quo filii Lucis fatis; quemadmodum impoſſihile eſt, abs. que ſide Deo placere, Hæbr. II. vſ. 6., ita non minus impolſibile eſt absque fide recipi in Filiorum Dei cenſum hinc Chriſtus fi- dem tam aperte ut organon fili tionis allegat, credere n. in Lucem idem eſtac in Cbriſtum. Chriſtus ipſe vſ. 46. ſequenti dicit, Ego &σια Iux, quæ venit in mundum, & Joh. S. Vſ. 12. go ſum lux Mundi, alibi- que ſæpius; In Chriſtum autem credere non eſt tantùm nuda no.- titia Dei omniſufficientis, quò habeat Filium, in quo miſero pec- catori propitius eſſe poſſit & velit, qui Filius, ut mecdliator uni- cus fieret, naturam humanam aſſumlſerit, PrO peccatoribus ſa- tisfecerit, & vitam omnibus ad ipfum confugientibus aecquiſive- rit; nec ablolvitur myſterium fidei accedente aſſenſu frigido, nec 1 è theo- dium, per quod flii Chriſli ——́———— theore ritatibe le2. de Chn dere a & illie ſtom Omnes Entia h ſantret guefil diante eſt Chrik fünt 4 Chrich exerci eXerit, potelt Arou lta im iplius Jui nar exercein Vitam Chiiſti Enos e eret Drvange- epra. engaciter Manter fli, em, nili onk Paal. eſtamen. Flins Et cum Patalyti- ntemm /l⸗ 4 Cicitur tem con. in ſolum Liernum, n tulit d gli ſenen. Uſtratus, Chtitti er amd⸗ Nregie in , ls. ſbile ett ſtus ſi⸗ ent idemm , lox: allbi⸗ nuda no⸗ 10 pec⸗ theoretica ſpeculatione penitus exhauritur, obiter adſtipulante ve- ritatibus in Dei verbo contentis, qualis cadit quoque in Diabolos Jac. 2. Vſ. 5. ſed ſides, quæ nos filios Chr'ſti conſtituit, promiſſiones de Chriſto toto, qualis eſt, infucato amore coningali apprehen- dere atque ſe ipſum abnegare debet, adeo ut homo ad Chriſtum & illius Juſtitiam confugiat, poſthabitis omnibus creaturis, Chri- ſtum ſuum ſuſcipiat unicum Dominum, ſe ipl unice & ſupra omnes alias res in eœlo & terra prædilecto, ſubmittat in obedi- entia humillima. Qui ita credunt, à Chriſto ſunt redemti, qui ſunt redemti, Chriſti ſunt peculium, qui ſunt peculium ipſius, quo- que fllii ſunt, illuminati in intellectufſanctificati in voluntate & ra- diantes bonis in omni vita operibus Matth. 5. vſ. i6. Hoc demum eſt, in Lucem credere, que ſilii Lucis famis. Hæc eſt nota filiorum Chriſti. Atque omnes, quicunque credunt, ſive Jud æi ſint, ſive Gentes, absque dilcrimine fiii Ejus & coram Deo accepti ſunt Act. 10. vI. 35. Per eam fidem &νnder ſili redduntur Chriſto conformes, Chriſtusque formam in ipfis accipit, quæ viva eſt, quando in exercitio bonorum operum & requie à malis Operibus ſeſe ecxerit, Gal. 4. vſ. 8. 9. Quemadmodum enim fructus malos non ferre poteſt bona arbor, aut mala arbor bonos fructus Matth. 7. vl. 1. & prout generans ſibi ſimile generat, juxta vuùlgatum Horat. FTortes creantur fortibus & bonis, — – Nec imbellem feroces progenerant Aquilæ columbam. 6 Ita impoſſibile eſt, eos Chriſti filios eſſe, qui in mundo & ipſius voluptatibus ſevolutantes opera Diaboli exequuúntur, ſed qui naturæ ipfius participes, ſandti ſunt, ut ipſe ſanttus eſt, juſtitam exercent & juſti ſunt, ſicut ilie juſtus eſt 1. Joh. 3. Vſ. 7. 1. Pet. 1. vſ. 17. Vitam agunt piam, ambulantes in viis Domini & inhærentes Chriſti veſtigiis Matth II. vſ. 28. oſtendunt ſe filios tanto Patre di- Enos eſſe. c. y. fin. adde I. Joh. 3. vſ. 10. In boc manifeſtati ſunt fllii Dei & filii diaboli, quisquis non dat operam Juſtitiæ, non eſi eæ Deo. Di- ceret Poëta Mantuanus lib. I. Sylv. 820 (20) 03 Qui viret in foliis venit ab radicibus humor, Et patris in natos abeunt cum ſemine mores. §. XXI. — Chriſtum inter & Eleftos, tanquam inter parentem & filios mu* tua ſunt Offcia. Chriſtus officium ſuum, an beneficium dicam, præ- ſtat, quando (1) ſuos enixe, ſine exemplo, & in ſummo amoris gradu diligit; ipſe ait. Amore æterno amavi te Jer. 31. VI. 3. quen- asdmodum Parer me amavit, ira g ego dilexi vos. Joh. 15. vl. 9. in hoc autem noſe poſſumus amorem ejus erga nos, quod vitam ſuam pro nobis poſiit. I. Joh. 3. VI. 16. nemo enim, Chriſto ipſo teſte, amo- rem majorem habet. Joh. 15. vl. 13. (2) dum ut bater filios caſtigat in ſalutem eorum, amorem exhibet ſuum, Audiamus Chriſtum: quoſcunque amo, caſtigo & arguo. Apoc. 3. Vſ. 19. G) Charitatem hanc Apoſtolus Paulus vocat Eph. 3. vl. 19. πςοαWιπνn ανα αρς αινανrς Xοεναπ (4) Ab hac Chriſti charitate nos nihil ſe- parare poteſt. Kom. & vl. 3/. (5) Servator tanquam Pater beni- gnus Filhis ſuis alimenta vitæ ſpiritualis ſpiritualia ſuppeditat; maxime in S. Cœna;, in qua carnem ſunm α πον vere cibum, & ſan- guinem ſuum vere potum Joh. 6. vſ. 5. comedendum & bibendum porrigit Matth. 26. vi. 27. Imo Chriſtus ipſe eſt Panis ille eœleſtis verus. Joh. . vſ. 32. Panis vitæ. vI. 35. 48. qui mundo vitam dat vſ. 33. qui- cunque de eo comedit, non moritur, ſed vivet in æternum, hie Panis au- tem eſt caro, quam dedit pro mundi vita. vſ. 5Fl. (6) Eos tuetur & ſartos tectos cupit, dum in & per ſe nudos, induit veſtilus ſalutis, & amicit eos paliio ſuſtitiæ Jel. 6t. VI. 10. tanquam byſſò alba & munda. Apoc. 19. Vſ. 14. omniaque ipſis neceſſaria largitur ſecum. Rom. g. VI. 32. (7) Eos ut ſuos, ut pupillam oculi ſui Zac. 2. VI. 5. ut ſigillum, poſitum in corde & dextera ſua. Cant. 8. vſ. 6. pro- tegit contra omnes hoſtes. Ego cuſtodiebam eos, inquit, per no- men tuum, quos mihi dediſti cuſtodivi, && nemo ex iis perüt. Joh. 17. vſ. 12. & Angelo Eccleſiæ Philadelphienſis Apoc. 3. vſ. 10. quia tu ob- ſervaſti Verbum tolerantiæ meæ, &ego te ſervabo ex tempore tentationis. Sic Job. 1O. vI. 28. non peribunt oves meæx, O nemo eas rapiet è manu mea conf. Pfſal. 31. VI. 24. 14 5. Vſ. 20. Prov. 30. VI. 5. 2. Theſſ. 3. vI. 3. hinc ſæpe propter tutelam ypens audit Gen. I. v. I. Deutr. 33. Vl. 29. Plal. uj. VvI. 9. 10. II. Prov. 2. VI, 7. & David. Plal. 18. vI. 2. auxi- zWN ffmmi ns npes lee glor eler ercij 1. 4 Ame mtan 1,00 ſtonn fllialit ednim Vak,n Moner lta m Ceo vi⸗ 1 ei ati ſiun Ceptun . N natur legis rerem dis in febe , ti be Animal Mnin, fios na⸗ mpre. dalnis 9. 1 oe⸗ an e, ℳ0ρ². Caſüigat Niſtum: ritaterm d 8SN 79 nikille⸗ er benl⸗ eGitat, vendum ie veſh⸗ . B. li. imis A. etur. E munli. .Kom. 2 l.ſ 16. f0. 4 0⸗ . 17. VIl. lia tuob⸗ tationis⸗ 1e Mul Thell. . Deott. 1. d2. AXI. gloria cœleſti. I. Joh. 3. vI. 2. auxilium ejus verbis non ſatis exprimere poteſt, dicendo: Jebova firmitas mea, Jehova petra mes & propugnaculum meum & liberator meus, Deus fortis, rupes mea, ad quem me recipiam, clypeus meus CG rupes ſalutis meæ, editus locus meus. En Chriſti erga nos pasernum affetum! cujus tamen conſummatio demum exſpectanda eſt in Ffilii igitur viciſſim obligati ſunt Patrem hunc ſuum adeo fi- delem & ſuavem omni reciproco amore, obſequio & honore excipere & venerari. (N) Quum vos prius amaiverit i. Joh. 4. Vſ. 19. quidni & nos ipſum iterum diligeremus? Ad hunc amorem admonemurà Davide Plal. 31. vI. 24. Diligite Dominum omnes ipſem amantes; & Paulus anathamate omnes ferit hoc non præſtantes, 1. Cor. 16. vſ. 22. & quis Dominum Ieſum Chriſtum non iXamäat, oſculo quaſi, ſit &ντιας . Mααοανα. (2) Hunc amorem oſtendere debemus in filiali Obſequio, ſi ſcil. tenemus prœcepta ejus. Quemadmodum enim is, qui ſe Heum cum amore cogne cere fatetur, & præcepta ejus non obſer- vat, mendax eꝶ, juxta Joh. I. Ep. c. 2. Vſ. 4. ita quoque in eo, qui ſer- monem ejus obſervat, vere adimpleta eſt charitas Dei vl. 5y. Chriſtus ipſe ita nos docet, ſi me diligitis, præcepta mea ſervatis, Joh. 14. vIl. 15. & converſo modo, qui præcepta mea tenet && obſervat, is eſt qui di- ligit me. vſ. 21. imo hoc mandat. Prov. 8. vſ. 32. nunc igitur, filii, auſcultate mibi: qua in re? oſtendit in promiſſione annexa; be- ati ſunt, qui Hias meas hervaut. Hæ Viæ Iunt ipſius præcepta, Præ- ceptum ejus est, ut diligamus nos invicem, prout ille dilexit nos Joh. I5. VI. I12. () Patris inſtar à nobis bonorandus eſt; Patrem noſtrum naturalem omni honore proſequi tenemur, ſecundum canonem legis Exodi 20. vf. 12. quidni Chriſtum Patrem ſpiritualem reve- reremur? Mal. I. vſ. 6. Pater Domini noſtri Jeſu Chriſti hoc no- bis inculcare voluit;, dum ipfſi Filio ſuo nomen, in quo omne genu- ſe ſecteret, dedit Phil. 2. vſ. 9. 10. Sic glorid & honore coronatus eſt Pfſal. 8. vſ. 6. imo omne udicium filio tradidit, quo eum omnes honorent, uti Patrem honorant. Joh. 5. vſ. 22. 23. Recte itaque cum quatuor animalibus Ser vatori Optinio Maximo throno inſidenti tribuimm, honorem & gloriam & gratiarum attionem. Apoc. 4. vſ. 9. Dignus enim eſt agnus ma- Ratus GRtatus qui accipiat poteſtatem & divitias & ſapientiam E&& vires & hono- rem & gloriam & benedictionem. Cap. 5. VI. 12. Fili, cum pars quaſi Patris ſint, jure naturæ participant de Patris hæreditate, atque poſt mortem teſtatoris Parentis, bonorum hæredes & poſſeſſores fiunt. Chriſtus filios ſuos non inanes di- mittit, ſed bonis ſuis, morte ſua & vi ſanguinis æterni teſtamen- ti partis, ſatiat; hine ipſis Regnum teſtamento legavit, eum in modum, quéô Pater ipfſi legaverat Luc. 22. vſ. 29. Ea eſt tum in hac vita hæreditas illa decora Jer. 3. vſ.19. & gentium Pfal II. vl.6. tum in futura, quando in regno Chriſti glerioſo omnes erunt Reges & ſacerdotes Deo Patri & Agno. Apoc. I. v. 6. ceu victo- res ſeſſuri in ſuo throno, uti vicit ipie & ſedit cum Patre in thro- no ſuo c. 3. Vſ. 21. Patet colophonis loco, ex dictis. (1) Perſonarum in divi- nis nullum oriri confuſionem ex denominatione paterna, quæ, ex varia quanquam τν, & primæ & ſeeundæ in ſacris tribuitur. (2) Nos generationi in divinis naturali & propriæ, de qua Joh. 5. vſ. 26. & Rom. S8. VI. 32. nil quicquam derogare, quod tanto magis reli- gioni ducimus, quoniam in toto ſacro codice, extra quem in hoc Myſterio ſapere velle nefas eſt, nullus adduci poterit locus, in quo vel ſemel Prima Deitatis perſona, Deus Pater, nomine Filii, inveniatur, neque Spiritus S. (3) Potius manifeſta ex di- Gtis eſt Filii Dei vera & ſumma Deitas, quicquid miſeri Jjudæo. rum verpi, Mauhammedani, & eorum, cireumciſionem forte ſi ex- ceperis, ααεναιοι Soeiniani, Valentini enim Weigelii, & eorum, qui ex illo hodie ſapere geſtiunt, futiles gerras & abſurdas næ- nias non curamus, plenis & impuris buccis ogganniant. T6 8 Suvæ ενινπMMα αας πωτεε Soaα nατναιπο αρ ns r§ 06 4S & Aαπ Hworh, 4öves / rir, νααναρ*νzsοια. 5 vor eig nνα r⁸α D Gια νn. ₰ͥ Au*. I. 76. horo⸗ zntde orum es di⸗ men⸗ um in tlinn in Vl.. erunt Victo⸗ thro⸗ Ciri. cb⸗ EX witor. dal. 6 rel⸗ enm In locus; omine ex di⸗ udeo⸗ el ex⸗ otum, 45 U⸗ 76 4 15 u 1, . 26 D 623 Annexa Euchariſtica. 1. Sigui & ſPtl, Ffa deris g Sraie nomen meliuseſt, gquam VoN 1e. eoramieutt. 2. Duo ſunt tantum N. 2. Sacramenta vera, Slaptismss §. Cg. sdt juvia Iſcriptursm. . Das, que reliqua Pont if. uia ſum £— 1eieienda, 3 4. Bapkienetts ſt neceſſarits aa Talatem. J. Nozs Zames, ah; olitko. . . Drgge e n ds teſſera. . Bedobstüdele oms eſt contre, inſßtituttonone Chr. iſti. 5. ,, . Las ariſte e, zorpits Chriſti merito dicitur. on tamen ob t. etbh 6 Zqité 2. aunzen ob r aſſebſtantiationen ne dlee conſzelſtantiationem. 9. Dé oden nſonſie, Poe elam, Aiciteer õ *‿ſt amenrene. 11. Mutilatur 5 o‿α, bhipoculzum ſacrum Papulo denegatur. 12. Wvocatio hoſtiæ vel e ih Comcilii Via- Prineipdi 2ll⸗ wit in horrendamidololatrizm. 173. Iſns Eucher ſtie zqt ac Baptiſmas nozs Ar vel ſanktßf. at eX obere operato. 14. Cäna ſus non boteſtatis noſtræ, nt ſine peccato omitti poſſit, vel bropter ſecufiiagcot ,Vel. Propter comtemptum, vel propter averſationen, diſciplinæ, vel vimiam an vietatem. 7. Fractio Pauats om eſt in S. Cæ‿ne uſisomittenda. 76. Solifdeles accipiunt cænaæ remſt ſegnatam ad ſalatem. 17. Iäq ze Pt mente &- e pore, ber haem, α Cnad malsite. 17.. Srandalaß arcendiſint a S. Ceynd. 79. Diſciplimaergo Krr’g Saſtica Wteat Chriſti & ARolornm opus eſt. 20. Quc rder iia graniden noia Seder, ſod in fraternazm emendationem. 27. Dandalnzn, publicnm gui eadir, 7 eſnntitionem bablicam quoque bpraſtet opertet enr cenſutan, Eccleſec. 22. Sacriſicinne Ti e⸗ * uico ſacrifecioin, Furiam facit. 26 (24) 68 Alloquium Præſidis. y OLLICOFERE, Tuo ſacro conamine monſtras Qua ratione queat Filus eſſe Pater? Nil vulgare probas. Tibi Natus it Pater, Opto. Chriſtus Te ditet, famine, corde, grege! — N Unc arcana probat Noſter, revelata retexit:, Ommnia conlultò mente ſubacta gerit Zollicoferus, init pelagus;, felicior exit; Gratulor ex animo fauſtaque cuncta precor. Hac pauca Conterraneo ſuo optimo adponere voluit. JOH. HE NRICUS SCHERERUS Helv. Tigur. V. D. M. N Atalis Terræ ſpes maxima, Zollicofere, Scripturæ cultor duleis amate mihi, In roſtro dum te lſiſtis ſpecimenque probatum, Præſtas ingenii judicique tui. Quis non applaudat? quis non ſucclamitet? Euge! 4 Quis non, vota dabit? Iliçet! absque Momo. Ita ex intimo cordis afettu Nobiliffmo S Dect ſimo Du. Reſp. & Autori, Contubernali ſuo Integer- n rimo applaudere voluit. CHRISTOPHORUS Im Turn S. S. Th. St. Helv. Scaph. — E' SS. Sons zuvòn HETPA camäRαα Aexαι„ατονιαπ I ATHP. Heog. Ovras Avρααπι οα XPIZTOZ &αuοςα Tæœviæs XεααM„τ ιι* HETPA GeBAN. Haslineas in amicitiæ, nunquam intermo rituræ, zxuvαααaαρυοlt. JOHANNES GEORGIUSKELLERUS Naſſoa-Dillenberg. SS. Th. Stud. Pro ð 15 alance 2222222222222 ◻ SSSssääääälg 2 VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset ₰ Cooyriant 4/1999 i GmbH nem ſacram⸗ AIIODN E PATIER audiat 5 S. Euchariſtiam, quentandam, , entibus, –—2 ſile Magnifico 0 . Ejusd. Prof. Ord. & gar. Myſteriorum m Interprete. „. . E. L. Q. §. ilationi ſubmittet 4Ss A COBUS OOEFERUS. etius, SS. 1 heol. Stud. .& R. KCEERI IIIuſtris Gymn. Typographi.