Ge284_fol-2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 In Esdram, 2 Oliva, Giovanni Paolo N 1245 11630987 021 IIIEIIIIINIIIII . U8 Tübingen — OANNIS PAULI IVA E SOCIETATE IESU. N SELECTA SCRIPTURE LOCA EIHICARUM COMMENTATIONUM TOMUS SECUNDUS. INESDKRAM. NOVA EDIIIO CCVRATIOR ET EMENDATIOR. W — avilton FE. CO LONI, Sumpt. F RATRUM DE TOURNES. M. D CCXLIV. n . VCon olll UUN, P er rn In nun aiinhn deting UuEfex A Munn ha ercuden ulre, miun en n Adem trnid, r orun Uini, ſe r ecengun Wonniucn 1d Einenti- gtken DEhliti eun tem aid W 2212 1eeeeeeen DRI‚-VIILEGIVU M SACRE CESAREAE MAIESTATIS. EOPOLD US Divina favente clementia Electus Romanorum Imperator ſemper Auguſtus, ac Germaniæ, Hungariæ, Bohemiæ, Dalmatiæ, Croa- tiæ, Sclavoniæ, & c. Rex; Archidux Auſtriæ, Dux Burgundiæ, Styriæ, Carinthiæ, Carniolæ, & Wirtembergæ, Comes Tyrolis &c. Agnoſcimus & notum facimus tenore præſentium univerſis. Quod cùm nobis Honorabilis, Doctus, Devotus, nobis Dilectus R. P. JoANNES PAULUS OLIVA SOC. Jus Præpoſitus Generalis decenter expoſuerit, quem in modum Is varios Commentarios in Sacra volumina à ſe latino ſermone conſcriptos in lucem edere, eoſque JoANNIS ANISSON Bibliopolæ Lugdunenſis Typo in forma folii concredere ſtatuerit; vereatur autem, ne, quod ſæpe fieri ſoleat „alii quoque tur- pis lucri causà eamdem editionem imitentur, ſeque laboris juxta ac conſtitutum ſuum Typographum impendii fructu fruſtrentur, humiliter upPlicandn ut eum ad- verſus ejuſmodi fraudulentas molitiones Privilegio noſtro Cæſareo Typographico præmunire clementer dignaremur: Nos ejuſmodi precibus uti æquis benigne an- nuerimus, prout per præſentes annuimus, ac proinde omnibus & ſingulis Biblio- polis, Iypographis, ac Bibliopegis, cæteriſque quibuſcumque, rem ſieu negocia- tionem Librariam exercentibus ſerio ac diſtricté, idque ſub pæna quatuor marca- rum auri inhibemus & vetamus, ne eorum quiſquam intra ſeptennium proximum ab editionis prima die computandum, præfaros Commentarios præter dictum JOANNEM ANISSON intra Sacri Romani Imperii Regnorumque & Dominiorum noſtrorum hæreditariorum fines in ſimili, vel alio modo, aut forma ex toto „ vel parte recudere, vel aliè recudendos dare, aut alibi impreſſos invehere, aſportare, venundare, clàm, vel palàm diſtrahere præſumat; ſi quis verò ſecùs faciendo Privilegium hoc noſtrum ſpernere, negligere, violare, aut tranſgredi præſump- ſerit, eum non ſolùm ejuſmodi Libris perperam quippe recuſis, & addustis, quos quidem ſuprà nominatus Bibliopola, ejuſque hæredes ubicumque locorum deprehenſos, vel propria authoritate, vel Magiſtratus loci illius auxilio ſibi vin- dicare poterunt; de facto privandum; ſed & pœna prædicta quatuor marcarum auri puri, fiſco noſtro Calrco fraudis vindici pendenda decernimus irremiſſibili- ter plectendum, dummodo tamen ejus Privilegii noſtri Cæſarei renorem ad publi- cam omnium noritiam in fronte impreſſum exhibeant, & ejuſdem quaterna ad minimum exemplaria propriis Bibliopolæ ſumptibus quamprimum ad Cancellariam noſtram Imperialem, aulicam tranſmittantur. Mandamus proinde univerſis ac ſin- gulis noſtri & Sacri Imperii Regnorumque & Provinciarum noſtrarum hæredita- riarum ſubditis, cujuſcumque ſtatus, gradus, ordinis, conditionis, dignitatis aut Præeminentiæ exiſtant, tam Eccleſiaſticis quam ſecularibus, præiertim verò iis qui ſin Magiſtratu conſtituti, vel proprio, vel ſuperiorum ſuorum nomine & loco, viris & Juſtitiæ adminiſtrationem exercent, ne quemquam Privilegium hoc noſtrum Cæſareum temerè & impunè tranſgredi, aut violare patiantur, quin potiùs contu- maces, quos compererint, præſcripta pœna aliiſque modis coerceri curent, qua- tenus & ipſi eamdem mulétam evitare maluerint. Harum teſtimonio Litterarum manus noſtræ ſubſcriptione munitarum, quæ dabantur in Civitate noſtra Viennæ die 2. menſis Novembris, anno milleſimo ſexcenteſimo ſeptuageſimo ſexto, Regno- rum noſtrorum Romani decimo nono, Hungarici vigeſimo ſecundo, Bohemici verò vigeſimo primo. LEOPOLDUS. V. LIOrOLDUS GUILLELMVUS Comes in Kinigſeggs. Ad mandatum Sac. Cæſareæ Majeſtatis proprium. CHRISTOPHO. BEVER. J SUMMA * ☛ SUMMA PRIVILEGII A CHRISTIANISSIMO Galliarum Rege conceſſi. UDOVICI XIV. Galliarum & Navarræ Regis authoritate ſancitum eſt, ac patentibus literis cautum, ne quis in Regno ſuo, aliiſve locis ditioni ſuæ ſubjectis, intra proximos annos viginti, à die impreſſionis dendoſque quovis modo & ratione curet libros qui inſcribuntur, R. P. JoXANNIS PAULI OLIVE, SOC. JFSOU Præpoſiti Generalis Commentationes Ethicæ in ſelecta Scripturæ loca, & Stromata ex Divinis Scripturis, præter dictum R. P. JOAN N E M PAULUM OLIVAM, aut illos quibus ipſemet conceſſerit; pro- hibitum inſuper eadem authoritate Regia omnibus ſuis ſubditis, eoſdem libros ex- trà Regni ſui limites imprimendos curare;, vel quemquam ubicumque fuerit, ad id agendum impellere ac inſtigare, ſine conſenſu Eorumdem, idque omne ſub mulcéta librorum, alüſque pœnis majoribus originali diplomate contra delinquentes expreſfſis. Datum S. Germ. in Laya, die 29. Decembris 1677. Ex mandato Regis dignatum JUNQUIERES. — REVERENDISSIMUS P. JOANNES PAULUS OLIVA, Jus ſupraſcripti Privi- legii ceſſit JOANNI & JacCOBO ANISSON, & JoANNI POSUEL, Biblio- polis Lugd unenſibus. 9 Ny 7 E; SNNR W D 4 . primæ inchoandos ac numerandos, excudat, vendat, excudendos ven- te nt inprelen dendcnt Duntur, N ninenm. Drater k ncellettin ten ihn. em Hha de ſetit mne lahnl enezenne RLS Unlcrini 0SCtI, M —EE””ẽ E — PAULI E SOCIEIATE JESU-⸗- — INSELECTA SCRIPIURE LOCA ETHICE COMMENTATIONES. TOMUS SECUNDUS I N ESDRA M. EXx CAP. I. IL. I B. I. ES D RX.. Inn anno primo Cyri Regis Perſarum. ſuſcitavit Dominus ſpiritum Cyri Re- gis Perſarum: & rraduxit vocem in omni regno ſuo etiam per ſoripturam dicens: Hac dicit Cyrus Rex Perſa- rum: Omnia regna terræ dedit mihi Dominus Deus cœli, & ipſe præcepit mihi, ut ædificarem ei domum in Je- ruſalem. WNSUDEAT Chriſtianos, Rer prove- , vel Præiules, vel Præpo- Lecle- ſitos, vel Abbates, nec am. /ultimo aliquando admini- Templori⸗ , ſtrationis ſuæ menſe, de fundæiores. ſarcienda Dei domo cogi- Eieleſiaſti. taſſe, cùm Perſarum Rex, ci redditus. primo regni ſui anno, Spiruualis Templum Domino mo- Sr3 «. liatur. Qua ſanè in re Abeli Cyrum compara- “. verim, vel etiam eam tantùm ob cauſam prætu- Preeraßi. lerim; cùm uterque primitias obtulerit Domino, ati. ille gregis, hic regni. Quis non miretur in chla- Exempi Myde, quod fruſira plerumque quæret in Ephod? We. oleo autem, quòd tantus Princeps, ad reparan- . dam Dei Domum, excitatus non fuerit aut pre- cibus, aut exemplo ſervientis Babylone Iſraelis! 4 verùm cuùm captivorum & lingua frigeret, & vita, 1. Ethicæ Tom. H. non contineat. Nihil penè ſanctius, quàm præ- conceptum Dei ſpiritum propalam profiteri, ut Dei ſpiritus in corde Regis æſtuavit. Qui non di-= ſtulit conſimum Domini, ſed ſtatim litteras dedit ad omnes imperii provincias, tům ut promptiùs Dei mandatum impleret, tum etiam ut iis litteris; quaſi quodam obſide fidem ſuam oppignerarer, à qua reſilire in poſterum non liceret. Placet pro- fectò utrumque in Rege conſihum; ſcilicet feſti- natum opus, & operi ita addicta mens, ut litte- rarum publicatione omne ſibi & moræ & poni-“ tentiæ periculum præriperet. Errant profectèò ii, SFad D- qui Nicodemo propiores quàm Cyro, clandeſti- gctit. na de pietate Conſilia meditantur. Niſiea, quzxz moliris, exponas, citò à propoſito abducêris, cůùm Perſeverà: 5 . . . . tia unde pudoris anchora fluctuantem tui cordis cymbam oriatur. deinceps pudeat, transfugiendo, datæ fidei deco- xiſſe. dir Magaalona, ut cognovit, procubuit: quo mentem ſuam, publicatione illà doloris, ad Poenitentiæ ſtadium decurrendum obligaret. No- lo te, margaritarum in morem concreſcere, quæ latendo ita denſantur in gemmas, ut cùm nuliam oſtentatione ſui excitaverint ſpem, non rarô in ſpumam evaneſcant. Eris tanquam lignum, ſi Davidem audis, quod, cùm floruerit, non auder conceptam de ſe ſpem fructuum raritate deludere. Qui ſuo tantum in corde viruit, ſi liber, floret; ſi tædet, projicit corticem, foliaque. Stimulus ad operis complementum eſt operis publicata in- choatio. Meritò proinde Cyrus, quod meditatur, exponit, contraque ſe teſtes ſtatuit litteras ſuas. In anno primo Cyri Regis Perſarum, ut comple- gvzye retur verbum Domini ex ore Jeremixæ, ſuſcitavit Deo felik. Dominus ſpiritum Cyri. Impeliru à Deo Cyrus 20 4 2 Oliva Rermini- ad reparationem Templi, non tam quòd Deo Por ſus opus ſit domo, quam ne Prophetæ ejus effatum Saperiy inaneſcat. Non gloriæ ſuæ ſolàm proſpicit Domi- major ſape- us, ſed famæ quoque conſulit ſervi ſui. Quaſi dice- nupe, og Tet, Excitetur Lemplum, non ut mihi litetur, ſed rei & iuea- ut Jeremiæ Verba compleantur. Diſcant hinc Prin- zur. cipes, quàm ſtudiosè curandum ſit, ne Præfecto- rum ſuorum & molitiones, & verba deſpuantur. Audeo dicere, in aliud fortè tempus domus ſuæ Deus reparationem diſtuliſſer, niſi eam Jeremias prephetaſiet. Uſque adeò emtendu Principibus eſt, ut miniſtrorum dictis authoritas concilietur even- tuum ſubſignatione. Cogor hic iterum lugere, tot circumfuſum Hebræis Cyrum, nullius aut prece, aut vultu, ad pietatem excitatum. Quàm vereor, ne Babylonicam Iſraélitarum ſteriliratem Romana interdum reparet infœcunditas. Quis ex advenis, qui in patriam ex Urbe regreditur, ſe melior ſan- cCtiorque, hauſit ſpiritum compunctionis ex contu- bernio Quiritium? Quem deſignat ſatorem innova- Eremplo tionis ſuæ? Væ nobis, ſi ſaxa deforent, & lapides eſte. non clamarent. Micat ex cineribus ignis, & nemo Deo viveret, niſi ſanéctorum cadaveribus advolve- retur. Quæ omnia utinam ad Cœnobitas transferri non poſſint. Quis ex iis, qui nobiſcum verſantur, etiam cùm ad meliorem frugem ſe recipit, exem- plo, aut voce noſtra, abductum ſe fatetur & coœ- Familiari. no? Uai debert Deo innovationem ſuam. Ut enim es en a- ſtipatus Iſraëlirarum tribubus Cyrus à Deo tan- eularibuu. . . . . tùm excitus eſt ad Templi extructionem: Ita hi, qui nobiſcum agunt, receptui ſi fortè canunt inter- dum, id præſtant non noſtro claſſico, ſed Dei lituo. Teædet me ſanè ſterilitatis portentoſæ. Æquori conh- ferri nollem, in quo madet nauta, ſititque. Ex- ſcenditur & Navi, ut, quibus Mare exundat, latex potum ſubminiſtret. Ut ferveant, alumni noſtri libros evolvunt, cùmque vox viva quotidie per- ſonet nullo compendio, frigentibus librorum cha- racteribus recaleſcunt. Recordatione veterum Re- ligioſorum incenduntur, cùm in cœtu noſtro torpeſ- cant. Segnius irritant animos qui oculis ſunt ſubje- cti, quam qui per aures immittuntur. Hæo dicit Cyraus Rex Perſarum. Omnia 2σα ,„* JaIir b, D☚ 12c pe, Tegna terrz aodit münt Pomenis Beru O ipſo pracepit miht, ut Adfοa- & rom ei domum in Jruſalem. at . Oane armis ſuis Babylonios edomuerat? cur Piſſerentia ergo delatum ſibi a Deo regnutm profite- ſui. tur? Nimirum etiam cùm bellaveris, vincit in te Deus. Quod ſi hoc Cyrus affirmat, quid ſuperbiunt uis cii. Conſignata capita patibulo Salvatoris? Et ſurrexe- vio. runt Principes Patrum de Juda & Benjamin, & Ja- Spir itualia caterispræ- ferenda. vit ſpiritum, ut aſcenderent ad ædificandum Tem- plum Domini. Ut video, cùm Cyrus indulſſet, ut quiſque in Jeruſalem aſcenderet, ad ædificandam BnAn Dei domum, non otnnes aſcenderunt: Verùm ple- rique maluerunt Babylone ſervire in compedibus Cyro, quàm Deo Hieroſolymis cum pileo mini- ſtrare. Uſque adeò tædet nos libertatis, ſi Domino milirandum ſit; nec pudet, pigetve ſervitutis, dum- modô abſimus a Templo. Putas aliquem reman- ſurum Baby lone fuiſſe ex filiis IHrael, ſi exſlructio indicta fuiſſet Hieroſolymis, non Templi, ſed Thea- tri? Feſtinaſlet ad choreas cœtus univerſus; ad Templum verè Principes & Levitæ, & omnis cnujus Deus ſitſcitavit ſpiritum. Nota humani cordis lan- guorem, vimque expende, atque neceſſitatem di- Gratia . 1 2 vinæ gratiæ. Ulhròô à Cyro libertas obtruditur cap- Dei. cerdotes, & Levitæ, & omnis, cujus Deus ſuſcita- tivis; & tamen, cum hinc Babylon catenis ob- ſtringeret commorantes, hinc Jeruſalem redeuntes exciperet oſculis, ii tantum prætulere compedibus palmas, quos Deus ſuſcitavit ad iter. Ergo ſi ita enervis eſt humana mens, ut neque ad moni- lia propendere poſſit ex ſeſe, putas ei, ſine Dei gra- tia, Chriſti Crucem placituram? Nequeunt ſns vi- ribus faſtidire catenas, & ſine Deo clavos & gladios complectentur? Excitandus à Deo ſpiritus eſt, ur præferat cophinis phialas: & putas imbecillitatem tantam ultrò cruciatibus adhæſuram? Niſi fortè Haznas dicere mavis, conſuetudinis vim tantam eſſe, ut elna. afluetas vinculis dexteras nec delata libertas alli. Jamaf. ciat; libeatque conſiſtere vel in luto, & fuſite, quàm tranſmigrare ad thura, & luterem. Rex quoque Cyrus protulit vaſa Templi Domini, quz tulerat Nabuchodonoſor de Jeruſalem, & poſuerat ea in Tem- vplo Dei ſut. On modè ad reparationem Templi Domini Eeelekaßi. Iſraëliras Cyrus cohortatur, verum profert νdius. de theſauro ſuo nova, & vetera. Facile eſt, litte- be ras dare de divino culiu amplificando. De veſtia- Templo- rio autem gazam eruere, eamque aris, & Templo um orna impendere, paucorum eſt. Unus Cyrus & chara- cteribus, & ſupellectili Dei gloriæ ſubiervit. Quam Eicleſßa- vellem, ut Regem Præſules imitarentur, diſcerent-Mici dece- que à batbaro Sacerdotes, opus Domini fruſtrà vo- s"nden. cibus promoveri, niſi, ut papyrum characteri- bus opples, ità Arcam auro, ſericoque exitanias. Saperio⸗ Sonora vox Sacerdotis eſt, ſi promat è ſoriniis ga- “D exem. zam, ut depromit ex ore periodos. Cæterum lan- “ guet cohortatio de reparando Templo, ſi, dum ſcri- bis extruendas Deo aras, tibi AXyſios & Thermas arcChite Ctaris. Miror autem Nabuchodonoſaris con- tinentiam, qui ſublatas tantas opes & Templo, non ſibi, ſed Deo ſuo addixit. E Templo in Templum tranſtulit, magnâ Chriſtianorum Ducum, & mi Templ- litum exprobratione, qui ſacris linteis pro mappis rum profe- abutuntur, nec rarò in cyathos, patinaſque, Calices, 1αα. Pyxideſque, non modè reclamante cœlo, ſed orco g. leſahi⸗ ipio cohorrente, convertunt. Videas paſſim ſtola- ca Juriſdi. tos equos hinnire, quibus pro ſtrato Pontificum S veſtes imponunt. Abeunt in frœna cingula: & lin- 6 teis, quibus Chrilti ſanguis abſtergebatur, nares e- munguntur. Id ſanè à Catholicis cohortibus non peragi ſcio. Sed cur in hæreticis Legionibus nobiſ- cum mixtis, aut diſſimulamus, aut laqueo non pu- nimus? Univerſique, qui erant in circuitu, adjuverunt Iuxus. manus eorum in vaſis argenteis, & aureis, in Jub- Templo⸗ ſtantia & jumentis Nuſquam opulentia, niſi cum vua- de excitando Templo agi cœpit. Pannoſa ubique Xiuerno.- captivitas cernebatur: tamen in Dei cultum pro- er li⸗ diit è& fſuturis aurum, nulluſque non dives extitit Deo ſuo. Nos, & contrario, ſi perſonata luxuries velitare in circo debet, vel jumentorum ungu- las metallis inſternimus. Ubique villi, ubique ſuc- cina, ubique cum gemmis aurum. Quod ſi far- cienda ſit pervetus Avorum ara, Filiarum cata- logum teximus, agrorum ſterilitatem cauſamur, bellorum impendia obtendimus, quique Lucul- lum in ſtadio ſuperavimus, in reparatione A ka- ris Irum mentimur. Nobis certè diſſimiles Iſrae- litæ, qui, ut habetur hic capite ſecundo, cuùm de Compede Hieroſolymam aſcendiſſent, urbem- que univerſam fuperiori Chaldæorum bello pe. nè deletam reperiſſent, omninò exſtruendarum di/fßcin. ſibi domuum non modèô non anxii, ſed ita im- Tum Iu- memores, ut de eis nec egiſſe ferantur, nec cogi- Tuxss fa⸗ taſſe; éricarun. ſ.. Lhhe⸗ 4/ xtins lfu/ n ſoum gis E hir io ne 5 gige terdtm, n lelcizt Aerdores Ulncegen keau Alenpli RalAna 1Nöhntte ge lr ndon Eene n Aunns: käühti Cenni e l. elen din kengſe, tenid dr redenne- Onpeätbe goſ i dan eſthun lberAd NA 0, & ck, tem. 4,a Iing Achudin, ea in ler. empl Dnii verum Plne aclk el e, do. De el 6, & Inpe 4 Vrus Echrr blernie rs ntur, logert ninifalran um characer re eöinnuis Ateſaimningt 6.Czenunkn lol duntt os & Thens donolerter 8eTenphyn lo n Tendle Docum, n, neis onſi⸗ aſdte ecEelo, A n Eisklin ſit, ano Duffun,, ucnglelr 8 Cokolibis legeihumci Uthereoocnne titteliumt areizi ,i, Olegna, Min, Panncle , 7 Deiculunft. nob Gires etlonats j pemtorun 4 in un. C. 1, Hhumd tnen dulii epaleen 6 imial⸗ in Cap. II. Lib. I. Eſdræ. Zenplo, falſe; quicquid Babylone avexerant, munifſicen- rum ornna- tiæ Temnpli Domini detulerunt. Spontse obtulerunt S in domum Dei ad exſtruendam eam in loco ſuo. Necundum vires ſuas dederunt impenſas operis au- ri ſolidas ſexaginta millia, & mille. EX CAP. II. LI B. I. ESD R X.. Filii Hobia, filii Accos, filii Berzellai, qui accepit de filiabus Berzellai Ga- landitis urorem, & vocatus eſt nomi- ne eorum: hi quæſierunt ſeripturam ge- nealogiæ ſuæ, & non invenerunt, & ejebti ſunt de ſacerdotio. Libyi Sa. 61 tanti conſtirit genealogiam neſciſſe Parentis ſii, quæ; obſecro, ſupplicia pariet ignoraſſe dain Deum ſuum, ſuumque non reſciſſe & coœelo genus! Zerbun Porrô quis mortalium cogitat aliquando unde Pes „a hauſerit ſpiritum, cujus ſit ſtirps, quem habeat Chriſtiana. Parentem verioris, ſanctioriſque vitæ? Plane ſi & Predaki- Sanctuario pellitur, qui ſeriem avorum non callet; Seiseia Qqua tatione Sancta ſanctorum in Regia bearitatis neceſſaria. ſubibit, qui generationem, non verbi modèò, ſed Chri- Tdcte ſti ignorat, cùm familiarum penè omnium peni- Saera, tiſſimè noſcat & ſucceſſiones, & origines, & pro- Eecleſßaßi- pagines? At cur hi maximè puniuntur, cum non de reeS. ioli de genere, genteque ſua dubitaverint ² Wam & Sacerdytes. Mi, inquit, qui aſeenderunt de Thelmala, Thelhar- Reele A. ſa, Cherub, & Adon, & Emer- & non potuerint exempla, indicare domum patrum ſuorum, & ſemen ſuum, ie- de rum exIſraél eſſent. Ut vides, cùm hi compares ſint renda, in Critnine, haud tamen ſupplicio pares ſunt. Nimi- rum fii Hobla non ſolùm adlegi debebant inter Tribus, ſed etiäm inter Levitas cooptari. Et de fi- lüis ſacerdotum, inquit, illii Hobia, flii Accos. Quis autemn nefciat inveſtiganda accuratus eſſe, quæ ad ſacerdotes ſpectant, quàm quæ ad vulgus. Non conſtat de genere filiorum Emer? Negligentia non placet; pergunt tamen cumn tribubus ad excitatio- nem Templi. Filii Hobia addubitant de genealo- gia ſua? Amandentur ex atrio. Non enim agimus, an laborare debeant in reparatione domus, ſed an poſſint in domo præcingi Ephod, & adolere thus. Quod ſi generis incertitudine ſacerdotio exci- dunt Aaronis: qua ratione ſacerdotium invadunt erdines Melchiſe lechi, quorum vix ſcitur genus, & mores? i. ſcientia verò, vitæque probitas prorſus neſciun- tur. Quiſquis togam coëmit, altaribus admé- vetur. Vellem, ut nomina cooptandorum co- ram Epiſcopo recitantur, ita avorum, ipforum- que res geſtæ toti Clero, ante promotionem, vul- Tedtio Sa. Sarentur. Tu verò exillimas, ſuam ſcire genea- Saskern- logiam Sacerdotem eum, qaui ſi Neemiam au- decß ple. diat, dubitat Macedo-ne fuerit, an Perſa: qui, rmgue. evulgato Baruchi nomine, quaſi prodeuntem ex Savien: C antipodem ſciſcitatur: Qui ſi Mara, ſi Se,"i Ramata, ſi Abiathar exaudiat: quaſi ſpectatis in- Viri &r. viſis hactenus monſtris expalleicit. Ne muha: quantam ſui in Deo generis ſcientiam illi affuifſe Putas, qui Goliæ excidium, & revulſos perlegens ಠSampfone poſtes, percontatus à quodam elſt, quinam foret is liber, cui tanta fuberat varietas, ſanctitaſque facinorum? Et tamen non Acolythus, ſed vitatus, cùm ſyrma traheret, ignorabat Bi- blia Sacra. Notandum autem eſt, cùm, hoc capi- e, quadraginta, & duo millia, & ſexaginta ſopra trecentos recenſeantur ,„ de nullo dicitur, Juod uxores duxerit, exceptis his, qui, cum filii Ethicæ Tom. I. Sacerdotum eſſent . genea logiam ſuam negſexe- tunt, ac propterea ex albo Levitarumn expuncti ſunt. Pudet vulgares è plebe viros uxores ita duxiſſe. Er-leſtaftt ut vix ſciatur, an duxerint: Sacerdotes verò it⸗ ſennatata⸗ nubant, ut eorum ubique nuptiæ pervulgen tur? Taaurias Quod quidem probrum Sacerdates Chriſti non dedecorat, qui in Latina Eccleſia cubant in Lilio. At in iis, quæ illis cum vulgo communia ſunt ita metas omnes plerumque tranſgrediuntur, ur nihil apud eos ſine ſtrepitu fi t. Lautius, quam- vis rariſſimi, conant, munificentius ædificam;, ſumptuoſiùs incedunt. Nihil in perpaucis reperies mediocre, niſi ſcientiam, probitatem, & tonſuram- Omnis multitudo Juaſi unus, quadra- ginta duo millia trecenti ſexaginta : eaceptis ſervis eorum, & antillis, qui erant ſeptem millia trecenti triginta ſep- tem: Er in ipſis cantores, atque can- tatrices ducenti. Uis non miretur in tanta diſparitate condi- Taie QC tionis, ætatis, & ſexs, tantum animorum conlenſum? In multitudine tanta cor unum? Et quidem unio difficihùs retinetur, ubi unà omnes conveniunt, præſertim ſi iter agatur, ipſius occa- ſione peregritiationis novis ſubinde enaſcentibus diſcordiarum ſemimibus. Facilins, felicilſque pax Peregrins: ſer vatur, ſi quiſque ſibi vivat, & quò magis ſejuncti ab invicem ſumus, eò magis affectibus jungimur, omni fublatâ ſuſpicionis, atque ama- ritudinis radice. Hi tamen in ipſo itrinere unum ſunt, quia unum omnes, eundemque ſibi itineris ſcopum præfiverant. Etenim ſola Temph reparatio ommium voluptas,; & felicitas erat. Creſcit con. Pankentia cordiæ hujuſce pretium ex eo vel maximè, quòd Mistæ non ſine ſecuri, & virga iter confectum eſt. Nam Filii Hobia, fili Accos, cùm genealogiam ſuam non probaſſent, ejecti ſunt de Sacerdotio. Et dixit Atherſata, ut non comederent de Sancio Sanctorum, donec ſurgeret Sacerdos doctus, atque perfectus. Non ſuſpenſi, ſed violenter ejecti de Sa- cerdotio ſunt; & quidem cum Judex, qui probè cauſam cognoſceret, non adeſſet. Siquidem doc- Sreinas tus atque perfectus Sacerdos expectabatur, ut ſur- 17 Sace⸗ geret, non autem conſidebat, ut præeſſet. Er tamen, ſ. Eee⸗ tarn levi de cauſa, tanto dejecti gradu, nullo pro tribunal ſedente aut perito, aut perfecto Sacerdote, fili Hobia non indignati ſunt, non à multitudine receflerunt, ſed depreſſionem ſuam æquiſſimo ani- mo ferentes, ità cæteris cohæſere, ut quadra- ginta & duo millia Vir unus dici poſſet. Omnis multitudo, quafi unus. Porrô multitudinis tantæ modeſtiam quis non miretur? Quadraginta viro- rum millia vix ſervorum ſeptena millia poſt ſe trahebant. Apud nos eques unus unam ducit fa- mulorum decuriam. Nam Duci centuria non ſuffi- ervis cit. Neque putes aſcendentes à captivitate panno- ſos mileréſque extitiſſe. Nam ex fupellectili, quatn reparandæ domui Domini dependerunt, non er- rones, ſed primarios fuiſſe viros intelligimus. Obtu- lerunt etnitn auri ſolidos ſexaginta millia, pluurimum argenti, & veſtes Sacerdotales centum. Et ſurre- Nerunt, inquit, Principes Patium de Juda & Benja- min, & dacerdotes, G Levitæ & ommnis onjus Deus ſuſeitavit Spiritum, ut aſcenderent ad ædifcandudn templun Vomini, quod erat in Jeruſalem. Eg Eucasi dia quo ſanè Textu non modòô perſpicimus „non ex exploranas, gregariis cCoactam fuiſſe multitudinem illam ,cui tam exiguus ſervorum manipaulus ſaris fuit: Ve- füm etiam fontem concordiæ tam miræ, tämque A 2 conſtantis Liaxus Cap. I. 67 Oliva conſtantis probè comprehendimus. Etenim alcen- Te einrs: derunt omnes uni intenti Templo excitando, tan- Raßicis ve- umnqu aſcenderunt, quorum Deus excitaverat ra. Spiritum, ut ad ædificendum aſcenderenr. Nemo prolfectus eſt Babylone, ut compedes evaderet, Huentiofe nemo ut partiatn reviſeret. Nullum aur vagandi prurigo pellexit, aut abeuntis cognati deſiderium Gleria Dei abduxit. Unum Dei Templum magnes omnium major tan. fuit. Quid? quòd non Regis edictum, non Levita- Rasm. . . . . . rum monita, non Principum exempla aliquem Ba- bylone Hieroſoly mam abſtraxere: veruùm quorum Spirirum Deus ſuſcitavit, ii tantùm profecti ſunt Tyroci. in Palæſtinam. Et ideo Templum Dei citò inchoa- nmium. ri, & quàm exactiſſimè perfici potuit. Quanta, quæſo, ſolitudo in clauſiris foret, ſi in eis hi tan- tuùm remanerent, quorum Spiritum ſuſcitavit Deus, quoſque unum excitandi Templi ſtudium è paremum ſinu abduxit? Namque alium interdum laborum tæduit, & cophini: alii aliquando nobi- lium contubernium, paratâque ſine curarum æſtu annona arriſit: hunc fort Avunculus in Monaſte- rio primas allexit: illum non rarò ſcientiæ conſe- quendæ fulgor pertraxit. Hinc eſt, quòd reparatio domus Dei tot ante ſæculis fehciter inchoata, ne- gligitur infehciter pariter, & probrosè. Qu enim Templum Deo excitent, qui clauſtra cùm ſubirent, ne de Dei Templo quidem cogitarunt? Et in ipſis cantores, atqué cantatrices ducenti. Magna Reli- gio, ſi ut pſallerent, ducebantur: ſummum ne- fas, ſi trahebantur, ut Muſas inter, & Satyros laſ- civirent. Ergo, cùm Templum reparaturi aſcenda- tis, Cantatricibus obvallamini? Et qua ratione in- ter compedes, & cophinos vel illis canere libuit, vel vobis licuit concinentes audire? Habet, ut vi- deo, & Euphrates Syrenes ſuas, quodque mirum eſt, quibus captivitas excantetur: quoſque ex Eu- phrate transferant Sacerdotes in Cedron. Et ſanè alligatus cum ſociis Ulyſſes Syrenas effugit: Iſras- litæ, etiam compediti, irruunt in Syrenas Exaudiri Syren potuit in tanto ſiridore catenarum. Nec in- fulis, nec vinculis arceri potuit lues cantatricum. Famiiari. .ituantes pariter & litantesSyrenibus intenderunt. as eum Nec deſunt, quamvis rariſſimi ſint, in Chriſti do- mulieribus 3 . . H . nimz, InO Sacerdotes, & Levitæ, quibus, cum David mali Spiritus excantator non placeat, ita placet cum Cythara Eurydice, ut Orpheos ſeſe contuentes ſe- cum pertrahat ad ſiy gem. Surgunt has inter cytha- ras Thebæ imerdum, ſtupris, inceſiiſque ſtru- ctum Amphitheatrum. Et quantum Impudicitiæ Regia inter lyras, & organa afſurgit, tantum de- creſcit Chriſti dornus & atrium. Abierat ex Eccle- ſia tanta hæc olim peſtis, citò tamen reducta poſt- liminio eſt, tanto Reipublicæ Chriſtianæ incom- modo, ut nec infulæ tutæ ſint à præſentiſſimo ve- neno. Natat aliquando in Chriſti ſanguine Syren, non modò Crucifixi adipata medullis, ſed tam pro- caciter impudens, ut Pactolum dedignetur, niſi ſubſultet in Jordane. Videas ex Dei arca parari Sy- renibus cymbam. Videas cum Aaron Melchiſe- dech vinum, & panem offerentes aſſertoribus Go- morthæ. Quid plura? Tacet David in ore Sacer- dotis, ut in aure Sacerdotis inſonet Raab. Dicitur Can. 2. 14. Paſſim non Columbæ, ſed Upupæ, Sonet vox tua in auribus meis: vox enim tua dulcis. Cur? Fortè quia pſalmorum recordatione ad luctum excitat? Au- di . Et Jfacies tua decora. Allicit non tam lyra, quàm vultus: & quò magis concors eſt cythara, eòô diſcors magis fit mens. Solvit enim affectus, qui fides tendit. Nos veròô Iſraélitis inſultavimus, ut Chriſtianos carperemus. Neque enim ſimile ve- ro eſt, Cantatricibus ad illecebras uſos Babylone captivos, ſed ad pſallendum eas cum cantoribus Poc atio ve- ligioſa à Deo tan-⸗ tzum ſit. Mußica. Cantatri- cæs. Caſtit atis ciara. erudiiſſe. Hac de cauſa adduxere eos, cum ad ſa- crificandum Hieroſolymam proficiſcerentur. At, inquies, in terra aliena Dei canticum non caneba- tur. Hinc præcipuè Ifraélitarum pietatem com- mendo, qui, etiam ubi pſallere non licebat, Can- tores & inſlituêre, & nutriere, ut, cuùm pfallere li- cuiſſet, præſto forent, qui pſallerent. Quamta pſal- morum fames, quæ etiam cùm jejunat à cantu, cantores, & cantatzices nutrit? Parat menſam, cui aſſidere non poteſt, ut, cùm licuerit epulari, 5 apparandi mora dehliciis ſu's non officiat. Nunc verò , cum ubique in Templis reſonent cum tympanis pſalmi, præſtat in foro nugæi, luxu- riari in pratis, inſanire in circo, ſudare in ſtadio, in arena perire, quàm hymnorum dulciudine recreari. Habitaverunt ergo Sacerdores & Levitæ de populo, & cantores, & Lanitores, & Nathinæi in urbibus ſuis univerſuſ- que Irasl in civitatibus ſuis. Um urbium Princeps Jeruſalem eſſet, & raro tum habitatore incoleretur, Templum- que in ea fabricandum eſſet, non ideò tamen qui de captivitate illuc advenerant, capti primariæ Oria dis vVina. Templa requen. anda. civitatis munificentia, vilitatem oppidorum ſuo- rum pertæſi ſunt: verùm quiſque ſuam in urbem conceſſit. Docemur hoc ſanè exemplo locorum perneceſſariam eſſe abdicationem, nec ſolis Hie- roſolymis habitandum, quamviè auguſtiori inibi & ſede Religio principetur. Non omnia ſidera propiora ſunt ſoli: quodvis ſidus ſtatione ſua con- tentum eſt, nec unquam ab Aquilone Arcturus transfugit in meridiem. Quæ ſanè de locis dicta, ſcripta quoque exiſtimato de vocatione. Stan- dum cuique in ea ſorte, quæ illi obtigit. Anacho- reta oret, & ſarriat: Monachus pſallat, ſileatque: Sacerdos litet & peroret: Faber incudem tundat. Neque enim quia ſplendidior aliena vocatio eſt, ea propter tibi quoque ſectanda eſt. In una Jeru- ſalem & hoſtia, & libamen, & Sacerdos; non tamen illuc omnes divertunt. Suæ quiſque tribui aſſignatas ſedes incolit, rati non ſibi defuturum Deum, ſi ipſi pro Deo, & Lege, à Deo abelſ- ſent. Nolo pfſallas, ſed fodias, ſi te Deus ligoni addixit. EX CA P. III. LI B. I. ESD R. Congregatus eſt ergo populus, quaſi vir unus in Jeruſalem. Et ſurrexit Joſue filius Joſedec, & fratres ejus Sacerdo- tes, & Zorobabel, & fratres ejus, & ædiſicaverunt altare Dei Nrasël, ut of- ferrent in eo holocauſtomata. Onſidebat unuſquiſque in urbe ſua: tamen ubi ſeptimus menſis advenit, nullo exciti li- tuo, nullo coacti edicto, convenere Hieroſolymas. Lex enim Dei, poſt captivitatem, pro tuba fuit. A vinculis docti ſunt feſtinare ad ſactificium. At quo modo quaſi vir imnus, ſi, cæteris neglectis, duo tan- tum ex Principibus cum fratribus ſuis architectati ſunt Altare Domino? Immò hinc maximè unum fuiſſe indicatur. Ea enim concordia perfecta eſt, quæ, cùm idem in omnibus ſapiat, non en idem Locorum indifiren⸗ ia. Amore dus ci. T ilulatit utilis. UniN- Talenis Variae zn Cmm Hiun! s . M un ar u Ver eupl II 1 Elthe dn Mal nb. Gedin eennn oinpen o U. l ine Nerſend Alrtkei Eintach Aine N nemt⸗ Milun. Sedenis laa i⸗ a lenmi Aaechr ſhan Wei F. tnDe Con wig ell ot⸗ l anice, keimin Unvs ſelebre 4 Hln an Plines, n Noſkrun zinel P ns In is erinel ſnt, Ni n Ueein dmäät. mur. Cdh. gern NN. Khen , nphlent. umnnglr Gn Merlin ,, hcit Nos bnen n Ugai, n ue inſtch la Iuninen niniſt. it. Tlen elet,, ur enie. ideduntgi capti pinne Ppichnnr⸗ ſuam inuuben emplo hoonn ee ſon ke auglionir a Ontin l lhaionelen Gilone Mnni de ban den ſcatcde. A⸗ ohrigt Atr ſellr, ſkane inculennmn ſena tne, ſ. lam l. Sacitiin 12 galetbi n ſbi Anmn ge,Df ſite Des — us 9 1 ſanent 4 oſt. unen in, jl ei Hinh Mata⸗ lu n ektit in Cap. III. Lib. I. Eidræ. „ idem per omnes facit. Confuſio, non Pax eſt, quæ commiſcet genibus genas, quæ membrorum om- nium unum vult eſſe munus. Populus, quaſi vir unus eſt, quia unum non eſt. Ut enim hamonia ex diſcordibus conflatur, ita coaleſcit ex impari- bus unio. Ibi unus eſt populus, ubi, quadragin- ta virorum millibus otiantibus, duo ex Principi- bus aram moliuntur. Edifzaverunt altare, Bene eſt. Verùm, cur tantam laboris exantlarunt? For- tè ut inſignia ſuæ Tribus baſibus inciderent? Vel ut in annalibus ſcriberetur, exſtructam aram à „Salathiele, & Joſus? Scilicet. Nt oferrent ſuper eo , * polocauſtonzata. Video à pleriſque non aras modè, Gloria va- ſed & Baſilicas exſtrui. Væ autem mihi, ſi exquiſie- ⸗ r. Fo, qua mente Molem illam extulerint marmorum zum fun- aggeſtione Capitolio ſupparem. De holocauſtis datres. nulla cura. Huic unicè ſtudio incumbitur, ut ſtem- ma foribus præfigatur. Quod ſi ad noſtra quoque digredi non piget: diſcamus, obſecro, ideo Al- tare extrui, ut hoſtiæ ſuper eo immolettur. Quan- to impendio in tyrocinio ex fornice altare fabri- camur! Ubi verô, poſt laborem, victimæ? ubi Dro dege- adeps? ubi liba? Flores ubique & fœnum, & nuſ- ver. quam cruor. Scribunt, prælegunt, declamant: nulla inter hæc mentio de cruce, déque hoſtiis. Hæc verô ara & ad hoſtias extructa eſt, & re ve- rà ſacrificiis ſanctificata eſt. Sed audi, quid præſti- terint architecti ſapientiſſitni. Collocaverunt autem altare Dei ſuper baſes ſuas, deterrentibus eos per cireuitum populis terrarum, & obtulerunt ſuper illud volocauſtum Domino mane, & veſpere. Non eſt ſatis, ſi aram exſtruas, niſi eam colloces ſuper baſes ſuas. Baſes altaris noſiri humilitas, charitas, obedientia, pudor, ſolidæque virtutes ſunt. His niſi ara imponatur, labet, ruatque neceſſe eſt. AMorial’. Memini ſacras quoque Virgines ab Hieronymo altare Chriſti appellatas non ſemel. Miraris autem, Vix, aut rarò, thura, victimnâſque in his altaribus adoleri: Verùm nugis, vanitate, contentione, otio pocaii diʒ in Dei domo foœdari? Exſtructum altare eſt ſuper st’oranan baſes non ſuas. Non emm velatur Virgo deſiderio latendi, orandi, & lacrymandi, ſed parentum mi- nis, amicarum blanditiis, dotis inopid. Et putas hiſce innixam baſibus aram aptam eſſe holocau- ſtis? Unus fortè Dei Agnus cædetur in ea, cùm, Pfæ latebrarum odio, iterum ſibi deſperatione Dei Pignia, Filium crucifigunt. Melius autem pro ara Eccleſiæ tardigne, Primates, rariſſimos quidem, quæ raritas ſæcu- lum noſtrum coronat, ſed tamen aliquos, quod eo turpius eſt, quia tot inter præſtantiſſima Cleri nobi- lioris lumina, fumat cum ſummo dedecore lam- pas extincta, interpretamur, inquam, Primores ſacros, qui ſanè & altaria ſunt, & victimas imter- dum neſciunt. Imòô cùm hoſtiarum vix nomen ſciant, omni pomparum apparatu redundanmt. Ra- rò pſallunt, rarius orant, nunquam litant. Ludunt verò ſæpè, dormiunt frequenter, frequentiſſimè garriunt, epulantur quotidie ſplendidè. Hæres ad hæc? Ahkaria ſunt, quia Primates Eccleſiæ ſunt, ſed baſes intuere. Vide, an baſes, quibus inni- tuntur, baſes ſint altaris. Alius erogatione, alius adulatione, alius ſuſurris, alius affinitate afſurre- xit in aram. Porrô his baſibus non Sacerdotium, ſed Præfectura inniti ſolet. Suis ſtat baſibus Ara, cuùm Oratione, Sapientiâ, Probitate ex Eccleſiæ veſtibulo in Templi Aram exſtruitur. Sanè ſi ita Ahltaria firmarentur, Turtures in eis videres & Agnos, non noctuas & vulpeès exhorreſceres. No- taſtin autem oblata fuiſſe holocauſta mane & veſ- pere? Nam in aurorâ novæ vitæ facile eſt litare: at in meridie rerum gerendarum & plauſuum, non ita facilè ſacrificamus: Difficillimum veréò eſt, Ethicaæ Tom. II. Perſeve. rantia. veſpere ab holocauſtis non tepeſcere. Quis efim ex ſenibus ſacrificat? Conferamnus, quæſo, cum vi⸗ ctimis auroræ hoſtias veſperarum. T yrones immo- lavimus Phenices, lilia, thymiamata; manipulos & ſidera. Nunc verò fœnum, ramenta, ſtipulas vix litamus. Tum enſes amplexabamur; nunc aves exhorremus: tum carnifices amabamus; qui veterem in nobis hominem laniabant, nunc vix patimur Patres, qui nos incitent ad bravium- Dederunt autem pecunias latomis, & cæmentariis. N verbis, & vahis ſpebus operarum labo- grar usas: Nrem deluſere: ſed pactam pecuniam laboran- tibus dependerunt. Dederunt autem peçcuniam non serv pros Levitis, qui operi præerant, non præfectis opera- idendume rum, ſed ipſiſinet latomis mercedem ſuam perſol- istena. verunt. Improbandus mos eſt tranſmittendi, & vis. percolandi pecunias per manus innumeras; que³z³,“ diverſiſſima à fluviis ratione, in ſuum tandem ma odrfres: re volvuntur. Flumina enim cùm propè fontes ad 7Moltis inſtar rivuli ſcaturiant, quò longius inde proce- gRex mins: dunt, pluréſque per ambages decurrunt, eò quo- Arzs adyi= que uberiori alveo redundant. Stillant in cunis, tu- Zilete ment in via, maria ſunt prope mare. At pecunia; quèò plus decurrit, plus detumet. Namn, qui num- mus fuit, cùm ex arca profertetur, decremento ſui ita per manus Procurstorum; & Villicorum de- teritur, ut nonniſi obolus in ſinu operarii conquieſ- cat. Audi imperium Domini ad Procuratorem ſuum: Voca operarios, & redde illis mercedem. Noli de vaſe in vas liquorem mercedis transfan- dere; hæret enim in quolibet vaſe aliquid mellis. Elucet hoc in militum foro, ubi ſanè fuſus tanto- rum ſanguis nunquam pacto ſtipendio compen- ſatur. Stipendii namque pars alia Duci, alia Tri- buno, alia Decurioni affricatur, transmiſſis, quæ ſuperfuerunt, reliquiis nmoctu diuque periclitanti- bus excubiis. Voca operarios, & redde illis, illis, inquam, mercedem redde. Alioquin pro pane mi- cam, pro aureo ſolidum, pro vino vappam acci- pient. Omnes qui venerant de captivitate in Jeru- Jalem, conſtituerunt Levitas à viginti annis & ſu- pra, ut urgerent opus Domini. Stetitque Joſuö, & filii ejus...·quaſi vir unus, ut inſtarent ſuper eos, qui facie- Pisst53 bant opus Dei. Opus Dei eſt; & urgeri debet. O- trava. pus Dei eſt, at non Deo latomi laborant, ſed Mam- H monæ: ideo compelli debuere à Levitis, & filiis ce Ans Juda. Mirari tu tandem deſine, cur ad pſallen- dum cogi oporteat Miniſtros altaris jacturâ pro- ventuum. Erenim opus Dei „non Dei ſtudio non- gieleſtaſit, nulli, ſed cupiditatis gratiâ conficiunt. Pſallunt ei in ohores plerique, ut epulentur, non autem ut orem. Fe-. lix Eccleſia foret, ſi pares luſciniis Olericos ſor- Aciam 8 . vinum. tiretur. Feliciores Eccleſiis Chriſti quercus ſunt Ba- ſan. In harum ramis infœcundis Merula nulla an- nonæ ſpe canunt. In Sanctuario verò, niſi milium Religienis ſuppeditetur, nullius vox Turturis auditur. Joſuë minia vis verò miris efferre laudibus cogor. Hic enim, cùm ora. omnium facilè tribuum Princeps eſler, deleétis „vz ad urgendum Dei opus Levitis à viginti annis & exempla= ſupra ſe immiſcet: qui cùm Salathiel ſplendidum exſtruendi altaris munus non muhkò ante obierat, nunc ad laborioſum abjectumque miniſlerium ul- tro ſeſe demittit. Placet grande opus Primatibus reſervari: nolim tamen eos ita ſummis occupa- ri, ut infima dedignentur. Occupat Joſuë ado- leſcentioribus ex Levitis deſtinatum miniſterium: eâque dexterà, quâ aram erexerat, cæmentaries ad opus exſtimulat. Quod ſi Levitis nor bene Epiſesporg committitur jaciendi fundamenti cura, nifi operi Rehacntig, A 3 Primas Zyrocini Primas Sacerdotum Joſué advigilet: putas Tem- pla Dei vivi, quæ ſunt fideles, conſummari poſſe, ſi unus excubet Levita, in aulà, vel in ſylvis Jo- ſuẽ æſluante? Fallimur, ſi exulante Architecto ſpe- ramus pingaculum conſummandum domus Dei. Porrèò non ſolus ordo, nec ſola ætas urgendo Dei operi præficitur. Utrumque voluere Iraëlitæ in Præfectis, nempe & Levitas eſſe, & ex ephebis exceſſiſſe. Nec canities ſufficit, nec character. Or- netur ætas dignitate digeitas ætate ldecore- tur. Fundato igitur à cæmentarüs Templo Do- mini, ſteterunt Sacerdotes in ornatu ſuo eum tubis: Et Levitæ in cymba- lis, ut laudarent Deum: quoniam bo- nus, quoniam in æternum miſericordia ejus ſpper Iiasl. Uid agitis, Levitæ? Cur exultatis, Sacer- dotes? Vix Templi Domini jacta ſunt fun- z., damenta, & canitis? Ut pinnaculum conſum- matum fuerit, tum cymbalis, tubiſque perſonan- dum. Verùm non ad inſipientiam tanta Sacerdo- tum ſapientia perſtrepit. Siquidem jactum fun- pilieum damentum vaticinium eſt conſecuturi ædificii. educasio. Diſcimus, ut puto, quanti facienda ſit educatio filiorum. Etenim ut fuerint adoleſcentiæ baſes, ita Iſa. II. I. ætatum reliquarum futura eſt progreſſio. Egre- Religio te⸗ peſaäéta. dieiur, inquit, virga de radice Jeſſe, & os de ra- dice ejus aſcendet. Nam licèt flos promicet è ra- mo, attamen è radice prodit. Homicidium quod partum eſt provectàâ jam ætate, ſatum eſt in adoleſ- centia. Eremum propè ſenex adit? Ducet hoc ju- gum ſenectus; at illud infantia dedolavit. Exultet proinde Iſraël in ornatu aureo jacto à cæmentariis fundamento, quia par erit baſibus ſummitas. At cymbalis ejulatus intermiſcetur, & luctu lætitia confunditur. Audi: Omnis quoque populus vocife- rabatur clamore magno in laudando Dominum, eò quod fundatum eſſet Templum Domini. Plurimi e- tiam deSacerdotibus, & Levitis, & Principes Patrum, & ſeniores, qui viderant Templum prius cum funda- um eſet, & hoc Templum in oculis eorum, flebant voce magna. Nec poterat quiſquam agnoſcere vocem clamoris lætantium, & vocem Netus populi. Quàm ſaæpè lacrymarum & hymnorum iſia confuſio re- Tyrociniu. Trocin novatur! Videas deficere, præ gaudio ſpiritus, eos, Imitatio Fundato- bationis domos ingrediuntur: Tam: Tepiditaa poſt fervo- Tem. Renovatio Eccleſiaſti. ci ſcanda- aß. Tirocinium ertii anni. qui noſiras, aliorumque Sacrorum Ordinum Pro- non enim adoleſ- centes arbitrantur ſe videre, ſed Cherubinos. At ii, qui dierum amiquorum meminerunt, lugent quaſi planctu draconum, quòd ipſis, qui nunc tot inter optimos educantur imperfecti, compa- rati veteribus Religionum Tironibus, non Gigan- tes videantur eſſe, ſed Pygmæi. Sic etiam, cùm audis de Clero dici, quòd inſtaurati ſint Levita- rum mores, lacrymare. Ligneos enim Sacerdotes aliquando, licet valde rarò habemus, ſi cum ĩis conferantur, quibus vivere Chriſtus erat, & mo- ri lucrum. Quis hoc etiam non lugeat in Tyroci- nio tertii anni, ſi comparetur primitiis noſiræ in Chriſto regenerationis? Videntur mihi pene om- nia fictitia, nec reparari virtutes ad vitam, ſed quaſi ſtatuas ad ornatum atri incruſtari. Quæ quidem lamentatio, ut hac noſtrâ ætate, nec proferri nec ſcri- bi poteſt aut de nobis, aut de aliis Apoſtolicis Co- tibus milirantibus Cruci Domini, ſine palmari men- dacio, apertiſſimâque calumni: ità Deus faxit; ut, ſubſecuturis poſt nos temporibus, mentiantur, qui aurum optimum in Vaſa teſtea degeneraſſe plo- Oliva . . rabunt. Certè fieri poteſt, ut nobis accidat, quod Chriſtianis Turbis evenit: hæ olim ſub Apoſtolis creſcebant in Catacumbis ad Martyria, quarum pars magna nunc ad Theatra adoleſcit. Nullus tam clarus exoritur Sol, cui non impendeat occa- ſus. Verùm audiamus, quænam vox ſit exultan- tium. Concinebant Domino, quoniam bonus: quo- niam in æternum miſericordia ejus ſuper Ira?l. Immò verò Juſtitia commendanda Dei erat ſuper Trilulane Iſrael, quando calamitosà oppreſſi ſervitute Baby- ilie. lone morabatur. Sed enim non ſævit Deus cùm punit, ſed blanditur, & miſeretur. Nunquam ful- Corresie gurat ſine rore, nunquam dolor! Deus flagellat, & creditur oſculari: Nos verò amplexamur, & quaſi ſirangulaturi devita- mur. In morem Cometæ minatur Deus, terret & lucet. Nos Leonum inſtar, ut aliquem ſalutemus, rugimus. Diſcamus ab Iſraeële, vel in compede Deum credere miſericordem nobis. Diſcamus à Deo ità per lilia diſtillare myrrham, ut etiam in flagello non parricidæ habeamur, ſed parentes. EX CAP. IV. LIB. I. ES DR. Audierunt autem hoſtes Judæ, & Benja- min, quia filii captivitalis ‿ficarent Templum Domino Deo Nrazël: & acce- dentes ad Zorobabel, & ad Princi- es Patrum dixerunt eis: Ediftcemus vobiſeum, quia ità ut vos, quætimus Deum veſtrum. ſine Iride ningit. Proh ius. Dvenerant ex Chaldæa in Palæſtinam qua- Lrigia n. draginta virorum millia, ibique ad aliquot 'er reliio menſes conſliterant, præſtolantes deſignatum ſacri- ficiis tempus: & hoſles filiorum Juda nulla ratio- ne commoti ſunt. Ubi verò reparari Templum cœpit, tum enimverò exarſerunt ſicut ignis in ſpinis. Porrò hi dici poterant Semi- Iſraelitæ. Nam quamvis ad incolendam Samariam adducti eſſent ex Aſſyria, brevi tamen Moſis ritus, & legem à popularibus docti ſunt. Ergo omni barbarie im- marior eſt Invidia-- nulluſque hoſtis ſævior eſt ſi- mulatore Religionis. Etenim hi, ſi in Idolorum adoratione perſtitiſſent, flios Juda in Templi opifi- cio adjuviſſent, ut eis Perſæ profuere. Quia verò litabant, invidere Pontificibus, & ne ipſi videren- tur inferiores eſſe filiis Benjamin in holocauſtis, quæ licèt non amarent, tamen profitebantur, omnem lapidem moverunt, ut, quando arcebantur à victi- mis, lapis ſuper lapidem Hieroſoly mis non relin- queretur. Tu verò expende verbum illud, Audie- runt hoſtes Judæ, quia filii captivitalis æbcificarent Templu. Poterant eos perhonorific appellatione, cum David, vocare filios Jacob, genus electum, cœli ſidera, mundi lilia, hæredes regni, Regum ſſirpem: his omiſſis, à compedibus eis nomen de- derunt, vocaruntque filios Lucis, filios captivi- tatis. Quanquam non ab hoſtibus, ſed ab Eſdra hu- juſce libri authore ſuſpicor ità nuncupatos eſle Te- pli reparatores, ſcilicet captivitatis filios. Et ſanè non immeritòô. Siquidem divinæ Providentiæ in 04. Gloria ve- totum ſubjecti, immiſſam ſibi a Deo captivitatem, ,,obzlin non quaſi novercam execrabantur, ſed ut matrem eſpolen- diligebant. Quam ità amplexabantur, ut eriamn à Gyro manumiiſi, etiam cuùm Templum ædi- ficarent, divelli tamen ab ea noluerint, ſignum- que, niſi fallor, præferebant aliquod, quo ſe cap- tivos tati confer⸗ mari. Mortiſts⸗ tionisamerz ingl 1 , Filnne Aehui . ſ⸗ hrie ei Integ Cce ubus, 10, 4 lum , imn EAn l ; 1 r D. 4 ht Wrpe Ale ,9 6n tnn Tin, lee 1 bi e lſtee lipolecl a lenb, 6 lune n mer Utigent Il Dor tmmr, Pfnſemn Apmir liafn imii – Mie ce Enik neii⸗ A n ahelih A Kürſenun Miienn ni tgu ANN guunm t. N enor, 1 enllen oht: ber lie ietl Den C ncunſle bingn Diht lahn N ulti ei e, Ed m ſänene lin onk 6g. Mem han, uein tſelueng BSDA 5 Mßoann d Hiur Afen , gueſn Dalalimmchr; igte d in elinamli⸗ odannlattr ani Iemne t ſton inn Iſtaenn Ne n addudl ins, AEgn ni batbmnienn. Gs ſeinill⸗ ſin lun in Tenpick: ere Quiani teihtii⸗ holocenlte brotll,Mi tebantliſi⸗ lſas vnt⸗ illod, 41 4 alſn 4 eliun ens eEM, „ . in Cap. IV. Lib. I. Eſdræ. ribslatio ti vos teſtarentur, malebantque dici Filii captivi- fenda. tatis, quàm Abrahæ filii. Lugere hic cogor ita di- ligi larvam libertatis à filiis obedientiæ, cùm à Principum ſucceſſoribus ità adamatur umbra ſer- vitutis. Ergo, cùm filii Regum pondus catenæ Babylonicæ dilexerint, libertate donati: nos mo- nilia obedientiæ, etiam voto adſtricti, faſtidimus. Illi in regno ſuo dici optant filii captivitatis: Nos in Cruce ambimus videri liberi, & cùm ſimus manibus, pedibuſque clavati, exoluti dici volu- mus, & hbertatem in vinculis ſimulamus. IIIi gloriantur in vinculis Cyri, nos in Chriſti funi- culis, immò armillis erubeſcimus. Obedientia ſpreia. Et dixit eis Zorobabel, & Joſue, & re- liqui Principes Patrum Iſrael: Non eſt nobis & vobis ut ædificèmus domum Deo noſtro; ſed nos ipſi ſoli ædificabi- mus Domino Deo noſtro, ſicut præce- pit nobis Cyrus Reæ Perſarum. Imitandi pauci. X N On plenè divinaverim, cur hi, qui ſe ædi- ficando Templo adjungere cupiebant, à filiis Juda repudientur. Dices, ex Ilraël non fuiſſe, f a. ideéque fuiſſe reje ctos: Ex Abrham ſanè non erant, nam ex Aſſyria colonias duxerant in Sa- mariam, Verùm legi manus dederant, & immo- lare Deo cœli didicerunt. Ecce nos, inquiunt, immolamus victimas à diebus Aſor Haddam Re- gis Aſſur, qui nos adduxit huc. Porrò non om- nes, qui Templum advenerant extructuri, ex genere Ifraélis fuerunt. Nam in catalogo eorum, qui profecti ſunt Babylone, ira habemus: Et bi, qui aſcenderunt de Thelmala, Thelharſa, Cherub, & Adon, & Emer⸗ & non potuerunt indicare domum Patrum ſuorum, & ſemen ſuum, utrum ex Iſrasël eſſent. Nihilominus hi, quamvis incerti generis, admiſſi ſunt ad extcuchonem Templi Domini. Quare ergo ex Proſelytis hi admittuntur, illi repudiantur ² Aptiores certè fa- bricandæ ſanctæ domui videri poterant, qui lon- go jam tempore abfuerant ex Aſſyria, quam qui nuperrimè aſcenderant ex Chaldæa. Ut, quod ſentio, exponam, pares fuiſſe arbitror utroſque, & generis impietate, & novitate fidei. Verùm Aſſyrü Legem didicerunt in regno Legis, ideô- que litare cœperunt Deo Coli, quod in Samaria Dakelenn. Paſſim factitabatur. At Chaldæi ſubjecere ſe Le- gi. gi, in exilio Legis: ibi credidere Moyſi, ubi Arca famulabatur, & Idola dominabantur, ege- runtque Baby lone ,quod nemo, niſi ſervus, clan- culùm actitabar. Illi, more pecudum, ritum re- gionis ſequuti ſunt. Hi abdicarunt regni ritus, ut mancipiorumn legibus adhærerent. Hi propterea, quaſi firmioris in pietate radicis, aggregati ſunt tribubus, quòd in religionis negotio region's mo- rem non attenderint, ſed neglexerint. IIIi rejecti Fervr ve, ſunt, qui uſum potius, quam Legem amave- Uan 4 runt. Væ Tyronmibus, væ Coenobitis, qui non ir. agunt, quòd ità agendum ſibi eſſe ducant, ſed quòd ira domi agi videant. Ean quoque de cauſa rejectos Proſelytos Aſſyrios crediderim, adlectos Chaldæos, quod hi à Deo ſuſcitati, & provoca- ti à Rege ſunt, ut ædificationem Templi aggre- Dignia derentur: IIIi verò injuſſi, & invocati ultt ſe rre aR. Obiruſerunt, ut ſtructuræ praæfice rentur domus S Domini. Ideo rejecti, ideo ſpreti, ideo indigni Ambitio⸗ reputati tanto miniſterio. Utinam Salathieli non impar Melchiſedech ſit, qui eos maximè repel- lendos intelligat à præfeturis Eccleſiæ, quos non Deus ſuſcitat ad labores, ſed temeritas urget . ambitio. Væ nobis, ſi Aaron vocem illan. ſuis fo- ribus inſculperer: Ego autem accedentem ad me rejicio neminem. Immò nullum reſicias pervelim, niſi accedentem. Vide, ques Deus ſynagogæ præficiat extruendæ. Samuelem dormientem, Je- remiam reluctantem, Moſem contradicemem . Danielem, Amos, Jonam, fugientes a conſpe- tu dignitatis, & miniſterio verbi. Factum eſt igitur, ut populus terræ im- Pediret manus populi Judæ, & turba- ret eos in ædiſicando. Nnon hi ſunt, qui nuperrimè ſe ſe obrule- Intensis rant adjutores in Templi extructione Prin Favz. cipibus Juda? Nonne horum vox ea fuit: Edi Invidia ine. ficemus vobiſcum, quia ita, ut vos, quaæ rimus ier opera- 7705 Deum veſtrum? Quo modo tam citò, qui opitu Cap. 4,. 3. laturi advenerant cæmentaris, eos abducunt & interpellant? Quia participes facti non ſunt con- ſiliorum, & re] Cli, ne tantum opus cum Levi- tis urgerent. Dilcis, non Templi ſiructuram il- lis cordi fuiſſe, ſed adminiſtrationem rerum ge- rendarum ambiviſſe. Putas ſemel portenta iſthæc viſa Hieroſolymwis ?2 Quotidie lugemus livoris ambitioniſque hydram in Chriſti domo renaſci. Quod probamus, fectuque optimum prad ca- mus, ſi nobis demandetur: ubi cæter's commilſ- ſum, non nobis, fuerit, improbamus. Videamus, inter cætera, quid Revi ſcripſerint, ut livori ſuo facerent ſatis. Notum ſit Regi, quia Judæi, qui aſ. A nſato- cenderunt à te ad nos, venerunt in Jeruſalem ci-“ mig, vitatem rebellem &G peſtmam, quam ædiſitant ex- truentes muror tjns .. Nunc igitur notum ſit Kegi, quia ſi civitas illa ædificata fuerit, & muri ejus inſtaurati; tributum, & vectigal, & annuos red- ditus non dabunt ... Nunciamus nos Regi quo- niam ſi civitas illa ædificata fuerit. .. Poſſeſſio- nem trans ſluvium non habebis. Non eſt, quod lr es- doleatnus, ſi quæ asgimus in Dei gloriam, id no- mum. bis amplificandæ ſtudio aut ecuniæ, aut poren . . . Invidia in- tiæ vertatur. Siquidem Iüraeëlitæ, cùm Templum te, Keti. exttuerent, quaß prodit res regtu Perſarurmn, dicti goſos. ſunt urbem communire, non ut wictimas immo- larent, ſed ne tributum penderent. Porrò invidi accuſationem ſuam ſupra optimos cardines ſtabi- lierunt, nempe fore affirmantes, ut brevi Cyrus & tribut's careret, & poſſeſſionem ultra non ha- beret. Hic finis literaum ad Regem: Poſſeſſio- nem trans ſuvinm non habebis. Poſſeſſionen, non habebis? Ad tantum tonitruum evigilavit Cy- rus, nihilque non tentavit. IIhcô ita Samaritis Politicas in hæc verba reſcripſit. Accuſatio, quam miſiſtiss zo, ad nos, manifeſtè lecta eſt coram me. Nunc er- e Tes ad go audite ſententiam: Prohibeatis viros illos, ut pœnam ſii u bs illa non ædificetur. Videte, ne negligenter ccuſuio- hoc impleatis, & paulatim creſeat malum contra rei Invids Reges. Quot undique ex innumeris Provincis, en, ai“ quibus præerat Cyrus, perlatæ ſunt litteræ? & fortè nulla ex his coram Rege lecta eſt, niſi quæ Perſecuto- & calumniarum plena erat, & gregarios habe- PRiam. bat ſubſcriptores, Reum videlicet Beelteem, & . Samſai ſcribam. Unde, quæſo, homuncionum Sr - epiſtolis tantus ad Principem aditus, in tanto ne- tes non fas gotiorum æſtiu? Accuſabant Sacerdotes, & de Kidiat. ſtatu rerum agebant. Hæc enimverò vox eſt, quæ nunquam non grata eſt. Gemitus turturum, α columbarum cantus in aula præruptæ ſunt cata Religieß ractæ: Accipitrum ſtridor, & ululatus Bubonumm proisgends quaſi Orphei lyra trahunt Rhadamantos poſt ſe, alum- A 4 &α— nis Saulurrones * 8 Oliva & Plutones emolliunt. Quis autem non miretur calumnmiatoribus habitam tantam à Cambyſe Cyri ſucceſſore fidem? Qui uſque adeò cohorruit ad vocem illam; Poſſeſſonem ultra fuvium non ha- bebis ut immemor ſuorum & ſui, ne cogitave- rit quidem Salathielem illuc à ſe tranſmiſſum, TTempli extructionem à ſe indictam, à ſuis Pro- Poedan regibus ne verbum quidem factum de urbis ex- ſica Juriſ- tructione: verùm inauditos juſſit prohiberi à gicio exr- ſtructura. Ita ne omnia peſſum dantur? Prore- Soreat, ges non percontaris, reos non audis, edicti tui non meminiſii, uni epiſtolæ manus das, accuſa- tores ipios Sacerdotibus imponis? Tu ne Cyrus es, ad quem Deus loquutus, à quo remiſſa in Templum vaſa, cui tanta de reparatione domus Domini cura? Nimirum, ubi Juriſdictio peri- clitari poteſt, Samaritæ, qui nunciant, Apollini Delphico pares ſunt, Levitæ qui accuſantur La- tronibus impares non ſunt, Cyrus, qui præeſt, & Nero & Nembroth eſt. Nulli non creditur in hoc caſu, nullus non cæditur, nullus non furit. Potuit audiri Samſai, potuit damnari Sa- lathiel, potuit Cyrus debacchari. EX CAP. V. LIB. I. ES D R.. Prophetaverunt autem Aggæus Propheta, & Zaccharias filius Addo. Tunc ſur- rexerunt Zorobabel filius Saldathiel, G& Joſus filius ſedee, & cœperunt ædifi- care templum in Jeruſalem. Olo Samaritarum, & vi authoritateque in- Reccleßa- videntium interruptum eſt ædificium Tem- fiza Jur;. Pli. Non tamen quamvis regio diplomate corro- Cap. 4. 24. P diétio. Poratus livor eſlet adverſantium, omnem de ſtru- Cainfamis. Ctura cogitationern veriofes Ifraélitæ abjecerunt: —fecdd ad vocem Prophetarum exurgentes LZoroba- Fanind bel & Joſus iterum Templum Dei reædificare impavidi cœperunt. Miror autem eos, ad pri- Fervor au. matn vocem Samſai ſcribæ, inchoatum opus re- ct, liquiſſe, nullis hac ſuper re datis ad Cyrum lit- teris: Nunc veroò, ad primam Aggæi vocem, ian opus regreſſos nullis Thathanai Ducis obje- GRionibus conterritos. Timetis ſcribam, con- temnitis? ſanè. Sævior enim eſt chlamyde Reli- gionis Invidentia palliata, quam Martis loricâ communitus furor. Porrô litteras ad Cyrum non awidia. Rex audia: Ei * — . æriã feum. Pandæ ſuſpicione poteſtatis à Levitis, nullis aut Politicaæ, Patrociniis aut excuſationibus patere. Quamquam enim non ignorarent & mitiſſimum inter Prin- cipes Cyrum, & ſe Regi non inviſos, non tamen ſperaverunt innocentiam ſuam probari poſſe amit- tendæ poteſtatis timore fluctuanti. Quid autem factum putas à Duce, cùm illi ab opere non de- ſiſterent? Exiſlimabis ſuper ipſos ſtructuræ lapi- des immaniter trucidatos. Immò nec capillum Levitis inflexit. Oculus autem Dei eorum, inquit, Jactus eſt ſuper ſenes Judæorum, & non potuerunt Homines inhibere eos. O ſi auderent interdum contra Du- non zimidi. ces Epiſcopi? Cederent profectò infulis loricæ. Eerlefafi. Metnineris tamen non reſumptum opus à Prin- fev iſar cipibus tribuum vel zelo repugnandi, vel ſtudio ,5 prævalendi, vel proprii temeritate conſilii, ſed vocibus excitatis Prophetarum, qui prophetave- runt; & erant in Jeruſalem, ut ait Scriptura, in nomine Dei Lſrasl. Ideo enim Dei oculus Præſu- dedere, quòd ſcirent occupatas Regis aures uſur- libus Eccleſiæ non ſemper excubat, incumbit- que, quia adverſus Duces inſurgunt aliquando aliqui ex Primoribus, non deſiderio excitandi Templi, ſed appetitu gloriæ conſequendæ;: nec Aggæos audiunt, ſed Achitopheles auſcultant, jiſque ſepiuntur, qui in nomine, non Dei, ſed Mammonæ in aulas irruunt, & Sacraria perrum- punt. Ibi ergo Dei oculus in protectionem contra Dauces expanditur, cuùm Aggæus ſuader, Zoro- babel auder, Templum creicit. Tu verò (uti- nam de nullo Præſulum dici poſſit, uti de muhtis ſceleſtiſſimè & mendaciſſimè diceretur, veris E- piſcopis animarum) nec Zorobabel es, ſed O- phni: nec Aggæum audis, ſed Samſai: nec Tem- plo Dei intendis, ſed aut domui tuæ conſulis, aut nomini tuo proſpicis. Hinc eſt, quod in baculo & fundâ non prævales; non dico contra Goliam, ſed nec in Miphiboſethum utroque captum pede. Non temerè Ducibus obnitendum, nec paſſim Regum litteris repugnandum. Vix id præſtan- dum, cùm Zacharias & Aggæus prophetant. Nos verò interdum ad ſuſurrum Acolythi, qui Nazaræus hoc tantùm nomine haberi poteſt, quèòd comam non attondeat, Cœlumque orcumque, ſuccutimus. Joſuẽ & Zorobabel, ut primuùm de medien interrumpendo Dei opere edictum Regis audie- re per Samſai Samaritam, illicò deſtiterunt. Non anr ia ſe enim dixere, ſcriba peſſimus, ut videatur nobis prævaluiſſe, edictum extorſit. Reſcribemus Re- Nianſuen. gi: adibimus Ducem: proferemus privilegia: interim ſiructuram proſequamur. Quin ita ab Perſecmtio- opere deſtiterunt, ut ſcribæ cederent, utque Regi Re,n parerent, de eo ne cogitarunt quidem: &, mimſi eos Aggæus excitaſſet, nunquam manum operi Lenbo admoviflent. Qua morum lenitate ita adverſa- ead, riorum compreſſa rabies eſt, ut nequaquam nunc, cùm ſtructuram reſumpſiſſent, adveniſſe legantur in Jeruſalem, ut iterum eos ab opere prohibe- rent, prolatis hac ſuper re Cyri Regis ampliſſimis diplomatibus. Tu verò expende, quid Dei ocu- lus poſſit, quando ſuper Levitas ſuos ſuum ex- pandit jubar. Auſus eſt Samſai Scriba ſtructuram Confdemia abrumpere, nullo contradictore. Thathanai Dux “ Pium. nequiit ab ædificio conterrere. Nimirum tunc Dei curo Dei oculus ſuper ſenes non ſcribitur ſuperfuſus. erga ſuos Ideo, eo abſente, timetur Scriba, eo excubante gma al- Princeps contemnitur. Hanc ergo caſſidem lucta- leg. Ecele- turi contra gigantes exquiramus, ſecuri de victo- W ria, non ſi quadraginta millia virorum nobiſcum nu. ædificant, ſed ſi unus nos propugnet oculus Dei. Qui conſidunt in Domino, ſicut Mons Nion. Dario Regi Pax omnis. Notum ſit Regi, iſſe nos ad Judæam Provinciam, ad domum Dei magni, quæ æ&näſ̃catur lapide impolito, & ligna ponuntur in parietibus. I. ad Darium ſcripſit Thathanai Dux & Præ- fectus Palæſtinæ, cùm impedire nequiviſſet ſtructuram Templi, quam reſumpſerant, Pro- ie phetarum cohortatione, Zorobabel & Joſuẽ. In veri. qua epiſtola videre licet, quàm longè abeſſet tum ab adulatione, tum etiam à malignitate Thatha- Judex. nai; in quas ſyrtes Chriſtiani Duces rarò non im- pingunt. Etenim nec titulis, nec ominibus Dario Aecau ſates blanditur. Contentus enim eſt eum Regem dixiſ- esiny ſe „pPacemque tantùm apprecatur. Cùm autem Ju- Accuſato dæos accuſaret, omni vocabulorum injuriâ abſii- ves er ſen. net, ſtructuramque exponit nullo additamento, , Vlo. quo Regis vel ſuſpicio, vel odium augeretur. Con⸗ Cap. 14.14,. fer, ſi Pſal. 124.3 7. 5 e Emenn * min nie e et fmin n n len Tin: a aneler wre Dro kr eten — ch: 14 54,. 4 UAee 4 in Aeb Pnptik n In hane ern P eken Uleindui n, Doe ſ nn Nedr d amblld fman 6 lin nle Einingre E, i lcllann AIade ultienr. r,cid Püi . s e eknie Nel P— Eerr Nundbe. lcbanh eNeienc x: Nee Aellen, pernnmn. emn conn ket, Uun. verd (ui. idemii r, vers. es, kl. :neclen. vonſclta ura Galn aPrumſel⸗ „nec id elr Propbern. Ncolſti,ei ipoelhul e tclne un rinimn Regis alk⸗ lirerunt N Videawurnnt Cibemnosle HE s giiezi Qin in a , igek, den: &l anum ghie le in el⸗ Puguumnut, ſenllekegrn ee lie eg pilni guid Deioo- ſos huunt. ba ſndun/ Thuhmäla“ Nimivun en unr (efls , colbene 4 lienlilr, ſenice ior, “ Noban⸗ aun, ons Gnr. nun ſtli⸗ jſvenn lfi . onunin. ie t⸗ pleng, N l in in Cap. VI. Lib. I. Eſdre. 9 fer, ſi placet, Epiſtolam Samſai Scribæ cum lit- Ividia teris Lhathanai Ducis. Ibi ſeminarium odiorum, ate, Re. & mendaciorum ſeges lethalis; hic mera veritas, ., mi L d idolo- 2he. S& mirus candor. Dolendum fane „ quòd idolo latria ſpreta ſævire neſciat in reparatores Tern- pli, & Rehgio mendaciis, livore, dolo graſſetur in Sacerdotes. Qois verò non deprædicet tantam in fortitudine modeſhiam Iſraëlitarum? Nam, cùm divino perciti œſtro intermiſſum Templi opus reſumpfſiſſent, nec Samaritas nec Duces re- verii, parati ſanguinem fundere pro domo Do- mini: attamen, in tanto animorum robore, haud exceſſere præſcriptam ſibi à Cyro hineam, impo- litoque lapide, quod ille præceperat, etiam ſub Dario ſtructuram conſummant. Ita enim reper- Cap. 6.4. tum eſt à Dario in annalibus Cyri, Ordines de lapidibus impolitis tres. EX CAP. VI. LIB. I. ES D R.. Tune Darius Rex præcepit, & recenſue- funt in bibliotheca librorum. . Nanc ergo Thathanai Dux, procul, recedite ab ilis, & dimittite ſieri Templum Dei..A me ergo poſitum eſt decre- tum: ut omnis homo, qui hanc muta- verit juſzonem, tollatur lignum de do- mo ipſius, & erigatur, & configatur in eo, domus autem ejus publicetur. dußzerox Haan Præſules pares Regibus haberemus! e J Agebatur de captivis: quid facilius calca- edidta, tur? Agebatur de reſcripto demortui Cyri: quid Rexau. Promptins reſcinditur? Agebatur de Duce, cui diat reos. non paruerunt advenæ evecti ab antecefſſore: quid gravius vindicatur? Agebatur denique eo- tui cauſa, qui nihil pro ſe ſcripſerant: quid ad rri NHia Præcipitia pronius? Nihilominus Darius nec rel- de. cidit anteceſſoris edictum, nec captivorum igno- bilitatem ſprevit, nec Ducis authoritatem plus &α uo defendit, nec pro tacentibus ſiluit. Revol- vi juſſit Cyri litteras omnes, in quibus cùm repe- riſſet indultum Judæis, ut Templum renova- rent, Ducem vetuit illis obeſſe, agnoſque & im- penſas ſuppeditari præcepit Templo Dei ex arca Regis. Et ne violaretur edictum, non tam an- Severnas. hulo illud obſignavit, quàm cruce. Tunc enim ſervantur diplomata, cùm patibulo ſubſignantur. Nam miſerorum ſublevatio ſi commendetur tan- tùm Præfectis, vel negligitur, vel etiam aceſcit, Cuver. gemintque calamitatem Dux, quèòd ſe depreilum ifeua. Putet, quia eos juſſus eſt non opprimere. Ergo ſi accuſanti Præfecto reum commendas, condem- Aalii fye. naſſe eum videberis „non commendaſſe. Tunc nandi. enim Judicis dextera ſævit maximè, cuùm ſævire Rer ſene prohibetur. Reſtis enim quà manus Ducis obli- min ſtmos Satur, Citò immigrat in jugulum rei. Ideo Da- Juos. rius imitandus Regibus eſt, qui litteras ſuas in Judæorum favorem datas Babylone ſignavit non Tni ſtemmate, ſed ſiigmate, ſolo violatoris cruore obliterandas. Miremur ergo in Dario habitam Rx ngat. Teverentiam anteceſſoris diplomatibus, quod ra- rum eſt: protenſam in captivorum propugnatio- nem dexteram, quod rarius eſt: cohibitam dela- toris & Ducis authoritatem, quod rariſſimum eſt. Tu verò demirare hæc omnia à Dario geſta in gratiam Judæorum, cùm ipſi nihil in ſui defen- Ferver a, ſionem Regi perſcripſiſſent. Uſi enim ſunt lapi- Fiiologia Verior. in Templo ſuo, Chriſtiana libertas in ſuis non dibus pro tabulis, ſcalpro pro ſtylo, tunſionibus pro characteribus, rati nullas pro ſe ab ſe dari Riteras Regi poſſe, quamdiu Temph ſtrucéturarn Confßdentis ſtrenuè prolequerentur. Ipſi Deo laborarunt Hie.“ Peo. roſolymis, Deus eorum cauſam egit Babylone. Eecleſtaſii- Utinam diſceremus aliquando, nullam pro nobis za Juriſai- potentiorern vocem eſſe, quàm ſuſceptum pro Siez teze Deo laborem. Operemur, & deſudemus Deo, , m & opera nobis patrocinabuntur. Clamaverunr Gloriam dedolati à Judæis lapides pro Judæis: & ſilendo ese impetrarunt inter malleos & cæmenta, quæ nun- movet- quam cerâ, & ſtylo extorſiſſent. Non enim de- fenſi tantùm ſunt, ſed etiam aucti. Mira autem Dei providentia erga ſuos, quod, cùm quæſitæ & inventæ ſint Cyri litteræ antiquiores de inche- anda Templi ſtructura, recentiores de interrum- pendo ædificio litteras nemo quæſivit, nullſque objecit. Uſque adeò cor aulæ in manu Dei eſt, quo jubente eruuntur Echbatanis litteræ Regis gratioſæ, odioſæ cùm Babylone proſtent, non le- guntur. Cyrus enim primò & juſſerat Templum Cap. 1. 22 extrui, & Cambyſes deinde omne ædificandi jus ſuſtuht. Domino autem providente, antiquata Cap-. 2 Regis edicta producuntur; renovata, & novifli- ma nec invidi Samaritæ objiciunt, nec ſagax Thathanai rimatur, & nemo ex regiis Scris eorum meminit. Seniores autem Judæorum ædeficabant, ρ proſperabantur juata Prophetiam Aggai.. . Et compleverunt domu Dei iſtam. Er obtulerunt in dedica- tionem domus Dei vitulos centum. Cimus, & juniores ex Levitis domum Domi- Seniorum ni ædificaſſe; ſcimus, & ex vulgo innume- exsmals ros humerum operi Dei ſuppoſuiſſe. Cur ergo cùm adoleſcentes & vulgares laboraverint in ſtru- Saperig. ura Templi, ſeniores dumtaxat ædificaſſe ſcri- a: . buntur? Enimverò Majorum exemplis penè om- nia tribuenda ſunt. Ideo enim manum operi ad- eclefia- moverunt adoleſcentes, quia in opus ſeniores in Ken cubuerunt. A quibus ſanè non inchoatum tantùm Templum Dei eſt, ſed etiam completum. Et qua ratione à captivis, tot inter contradictores, tantæ molis opus perfici potuit? Dices, quia Joſuë præ- erat, quia Levitæ urgebant, quia Aggæus pro- Phetaverat, quia Darius profuerat. Et iſta pro- cul dubio juverunt. Duo ego tantùm profuiſſe Zecigalia, mirum in modum crediderim conſummationi Zaperio, domus Domini; nempe ad impenſas non violen- anbere du- ter coacta pecunia, ſed ea tamen accepta, quæ eat, non vi. ultrò offerebatur. Spontò ohtulerunt, inquit, in Cap. 2.68. domum Dei ad extruendam eam in loco ſuo. Item ſuperiori capite: Univerſi adjuverunt manus eo- Cap. 1.6. rum in vaſis argenteis & aureis, exceptis his, quæ Wonte obtulerant. Rurſus: COmne argentum & Cap.7. 16, aurum quodounque populus offerre voluerit, & quæ ſpontè obtulerint, liberè accipe. Ergo non extortis pecuniis aut ornatum, aut exſtructum eſt Templum, ſed ultrò ingeſtis, ideéque abſo- lutum atque perfectum eſt. Mirari propterea non Trnbl. debemus, ſi quod captivitas Judæorum præſtitit am dius⸗ ſemper Templis perficiat. Vereor enim, ne in- Sö Fege, terdum violenter refoſſa vel ex oſſibus mortuo. gia. rum pecunia, non ædificet, ſed diſſipet, deſtruât- que, quibus impenditur Templa. Parco autem, ne videar os meum inferre cœlo. Alerum, quo mirè ſtructura profecit, eſſe puto, exolutam mer- cedem operariis. Dederunt autem pecunias latomis Cag. 3. 7 10 Oliva & cæmentarüs. Non poteſt non aſſurgere domus Domini, ſi pecunia nec violemter extrahitur, & ſpontè erogatur. Hæ baſes Templi ſunt. Quid verò eſt, quod Salomon Rex in dedicatione Tem- pli ſui Boves immolavit, captivus verò Zoroba- Yelezaz bel obtulit vitulos? Niſi fallor, & regni jugum, miſera. & captivitatis delicias voluit Dominus in Sacrifi 7T tαalatio Cio adumbrarj. Ergo, cum miſerrima ſit Prin- usts. cipum conditio, meriò Rex boves adolet, qui Statue me- jugum trahunt. Captivorum verô dejecta ſors, aliocris . . cCcum omni ſit ſoluta curarum fræno, ſapienter änme ſuæ abjectionis illecebras delineavit in vitulo, qui *Ned. Iaboris expers uberibus inſultat, & lacte ſagina- tur. Certè, niſi arcana ſub litteræ medaullà la- tent, debuiſlent in dedicatione primi Templi, quod abſque malleorum ſirepitu intra paucos an- nos perfectum eſt, debuiſſent, inquam, vituli immolari: dedicatio verò ſecundi Templi, quod Aaragilt & ſex annis hoſtes inter & dolos per- fectum eſt, debuit bobus, non vitulis conſumma- ri. Ibi enim & brevitas temporis, & laboris exi- litas eluxiſſet in vitulo: hic Bos imago fuiſſet an- norum pariter & dolorum. Fatendum propterea eſt, & captivorum felicitatem in vitulo, & re- ghantium ſervitutem deſignatam in Bove. Fecerunt autem filii Iſrasël tranſmigratio- nis paſcha quartadecima die menſis pri- mi. Purificati enim fuerant Sacerdotes & Levitæ quaſi unus: omnes mundi ad immolandum Paſcha. Oia, quo ſe titulo Abrahæ filii cohoneſtent. Tranſmigrationem & Iſraël in fromtibus præferunt, & penéè feliciùs exultant de compe- de, quam de triumpho. Ita enim obluctantis Angelo Iraélis victoriam jactant, ut pariter oſ- Orpo. rentent vincula ſervitutis. Filii Iſral, & tranſ- Sz, migrationis. Et Deum vidiſſe, & jugum duxiſſe Exlium. &α uè decorum eſt nepotibus Abrahæ. Qui pro- pterea tum ſtellis, tum ſabulo comparati ſunt; ut intelligas, ejnſdem eſſe pretii Sacerdotibus Dei Tamie fulgorem, & ruborem. Tu verò animad verte, ünlan. qui eruperint ex compede flores. Etenim, qui filii tranſinigrationis eile ſcribumtur, & Paſcha paraverunt, & feſe emundarunt, & ita cordibus Tibnτlatio coièêre, ut unus fuiſſe putentar. Quot ex angu- ntilig. ſtia prodiere poma planè aurea? Verùm non ſo- la captivitas hæc protulit. Ita enim tranſmigra- Grato. tionis ſiii ſunt, ut ſint quoque filii Iſraël. Enim- verò tunc ferax catena eſt victimarum, cando- e ikee ris, & charitatis, cùm Deum vides. Ifrasl ſis Oraiione Oportet in nervo, ut effloreſcas. Nam ſi gemis Fasne Sg, tanmtum & ſervis, mancipium es, non aris, ſed "loris mancipatum. Sin Ifraél æmulatus Deo frue- ris, potes ab ergaſiulo infilire in ſancta. Rerti- nenda proinde mens eſt in Domini contempla- tione, etiam cùm pes detinetur in vinculis. Ha- niv. bes hujus exemplar ſtudii in Paulo & Sila, pfſal- lentibus in medio carceris. Et comederunt filii Iſrael, qui reverſi fuerant de tranſm gratione, & omnes qui ſe ſeparaverant à coinquinatione Gen- Libéertas tium terræ ad eos ut quærerent Dominum Deum vera. Iſrazl. Ex quo mundati fuiſſe dicuntur ad im- molandum Paſcha, & facti quaſi unus, tum enimvero filii tranimigrationis appellari deſie- runt. Neque enim manumiſſio, aut exceſſiſſe Ba- bylone cum pileo & muneribus liberum facit, ied Aoret Libertatis nomen ex Candore & Charitate. Purificati, & foderati in unum expunxere fodos ſer vitutis characteres. Non ergo armis, non num- mis, non multitudine, non pileo Libertas con- ſtat, ſed cotdis munditie, & mentium conſen- ſione. Diſcimus, quibus machinis Chaldæorum jugum d'flolvamus, eorum vincula eluſuri. No- taſtin autem quam abjectè loquamur, & ſentiant de Aſſyris, quorum imperium laté ea tempeſia- te protenſum, certare de finibus videbarur cum naturà? Omnes, qui ſe ſeparaverunt à coinquina- tione Gentium terræ. Vereor, ne quam ilh abje- Felies nez A&, tam nos magnificè de Perſis & Medis ſen- admirandi, tiamus. Hæremus enim ad cingula, miramurr laurum, ſubdimur faſcibus, quicquid denique ſublucet, quaſi ſidus adoramus: ipſas noctilucas, tanquam ægrorum fulgura ſalutamus. Pudeat Dei ſervos tamti ſiuporis. Qui omnia reliquiſti pro Chriſto, miraris & ſuſpicis omnia per Chri- ſtum conſequutos? Qui in Sole vivunt, Stellas non vident: & nos, qui vitam abſcondimus no- ſiram in Deo, admiramur, numeramuſque ſcin- tillas in arundineto regiarum ſublucentes, utinam- que non illis fulgerem invideamus. Et fecerunt ſolemnitatem azymorum ſep- tem dicbus in lætitia, quoniam lætiſica- verat eos Dominus, & converterat cor Regis Aſſur ad cos, ut adjuvaret manus eorum in opere domus Domini Dei Iſtael. Q Cryſtallinus lætitiæ latex! Exukant Iuievno . filii Iſraél, non quòd evaſerint ſervitutem, non quòd Hieroſolymis commorentur, non quòd Latitis ve. auro infuliſque præpolleant: ſed quòd domus Dei' conſummata ſit. Et quod vehementiùs mirere & approbes, cùm eis Rev faverit, non Regis me- Raſtic; we. minerunt, ſed Dei. Sanè illos Deus expulerat & ": regno in Chaldæam; Reges verò patriæ eos, Lem- ploque reddiderant: tamen Deo libertatem & decora tribuenda eſſe cenſuerunt. Verior. —.— Eſdras autem paravit cor ſuum, ut in- veſtigaret legem Domini, ut faceret & doceret in Irasl præceptum & judicium. On irruendum ad cathedram Legis, ne te- et meritate docentis cathedra fiat erroris & pe- . ſilentiæ. Vide autem, quid excolat docturus Eſ- Zelus ani. J . . marum ſibi dras. Neque enim aut ſcripturus ſtylum exacuit, vacer. aut dicturus eos expolit, ſed cor expiat, compe ratque ad omnia. Sapientiſſimè verò ità ſeſe ad keonfe exequendum Scribeæ munus inſtituit, ut velit e 4c, præire exemplo, & tum eloquentiâ imbuere I- raeëlem præceptis Domini. Paravit cor ſuum, in- Eremeplo- quit, ut faceret & doceret. Quis Præpoſitorum ſer vons hanc Eſdræ Scholam frequentat, ut ſcilicet datu- rus leges aliis, cor expiet ſuum, & manus priùs operi laborique aperiat, quàm os recludat ad do- „ cendum? Mundities pectoris clamor eſt, quovis ar tonitru potentior; &, ſi agis, quæ jubet Evan- gelium, abundè populis Evangelizas. A facie enim Regis & ſeptem Conſiliario- rum ejus mißus es, At viſites Judæzam & Jeruſalem in lege Dei , Juæ eſt in manu tua: & urt feras argentum G& aurum, quod Rex & Conſiliatores ejus ſponte obtulerunt. Ubi⸗ Pige 6 eſid hunkun ona l ealle, es, lt oor e l oet 7 4 Eel,abeſ 4 . Felicitas) eune Ei Ae: gii els a0 e e 1 4 Crnes WN Klar ſrcids eſt ro Un pgenmate dun, ilar⸗ lood un erur n Aiancon R n n in n Nn ulr riſ ta on Conlen. on Irl. N. Tlenin lempelte arur C Cingune. eds n ian d Geige olfir 8. Dul ia iil iapei. vun, Nele ndimn n nbſdeſit nes, uinar⸗ npun ſe en! eift etteinh aret monnr Deihſei 1! Lnha- nt ſetrinen tur, nndutl ddcomu⸗ libswirrk,, on Regene⸗ es elglkett Antenblen, Pbenuen’ —¶— ESDNI. un, l t ſuen geſe nlegs, let, rennisa lur Nlnubi, hlin eng , enhin, l, eto i i⸗ Unut, Ni⸗ nis inbvet? it cor ſunib/ Piepolons rſolc e & wenußi jechldt 41 , vor ,Aot, ekrbe zu 90 / ,/ſ⸗ ſter Men in Cap. VII. Lib. I. Eſdræe. I 2. Reg. 14. 22 32⸗ Bique vox illa perſonat, quam olim Abſalon U effudit: Obſtzcro ut videam faciem Regis. Vix enim non inacceſſibilem inhabitat Lucem, qui ſolium ſuum extulit ſuper aſtra. Fulgere & latere, nomina ſunt ea quidem prorſus inter ſe diſſimilli- ma, ſed rarò non coëunt. Hinc eſt, quod vel à ſponſa Rex quæri debuit, ubinam deliteret in ſuæ majleſiatis atque felicitatis meridie. Indica mibi, ubi paſeas, ubi cubes in meridie ne vagari inci- piam poſt gréges ſodalium tuorum. Mileret me Reginæ, quæ nec virum alloqui poteſt, cogitur- que adire, non ſodales Principis & imperii col- legas, ſed greges ſodalium; hoc eſt, magnatum blandiri debet Pincernis, & Cubiculariis, ut, quod optat, extorqueat. Quod ſi filus Patri abeſt, abeſt conjugi ſponſus, cui è plebe contin- get, ut ſui Principis & fruatur, & ſublevetur al- loquio? Actum eſt de vultu Ducis, ubi eum Meridies imbuerit. Felix Babylon, in qua cate- natus Eidras à facie Regis emittitur ad luſtran- dam Judæam. Ideò enim rarò ablegantur Eſdræ ad præfecturas, quia à facie Regis non dimittun- tur. Quod ſi non niſi pleno Senatu, & Rege præeunte Eſdras renunciatur Templi, & Legis antiſtes: quid, rogo, nobis fiet, ſi curſim de præ- ficiendis adminiſtrationi urbium Sacerdotibus de- lhberemus? Idolis initiatus Artaxerxes de Dei ſoriba coram Principibus ſuis agit: & nos ſtantes pede in uno, inter dumerta & fiſiulas, de miniſtris altaris decernemus? Quis verò non demiretur ab Artaxerze ablegari Eſdram in Judæam, ut luſtret Jeruſalem in lege Domini, quæ eſt, inquit, in manu tua? Non ei ex Perſis afleſſores adjungit: non Senatus ſui interpretationes adſtipulat: non pleraque & permittit, & abrogat; verùm habe- nas omnnes Scribæ Domini laxat, ur viſiter, & Eyiſcoyo. aurum ferat in Palæſtinam. Ferat inquam, au- rum viſßtia- TUIE Eldras ad eos, quos luſtrat, non auferat; tienes. duet, non expilet. Proh dolor! Piſcatores ani Eccleßafi. hêrutn non rarò hamum luttratioms in mare corum ava. Mittunt, ut cum Perro, ſed Petro penitus abſi- tarz. miles, iſlaterem extrahant a piſce; quem exo- vißttatia. Heratum auro, peccatorum fluctibus redderent, nes. lem. Neque enim ſemper ægrè ferunt alieno thero conjugem maculari; ſed tantùm aliquis en ex probatiſſimis, (qu bus nunc optimis Ec- puddat) Præſuhbus ſcrutatur Jeruſalem in lucertis, ut mulctam indicat: cæterùm, qui fordidus eſt, ſordeſcat adhuc. Etenim ut arbores fimo pingueſcunt, ita infulæ tenacium crimini- bus gemmaſcunt. Botri vineæ Domini Dei Sab- baqth, ut avaris (ſi aliquando inter tot opiimos piſcopos unus, aut aller erumpir non probus) eliquetur in vinum expetitæ vindemiæ, fſel aſpi- dum concoquant oportet: niſi enim peccetur, expiator non diteſcit. Hi ſanè peccata populi co- medunt, eo opulentiores, quo fuerint vitioſiores ſubjecti. Non mirum ergo, ſi non radicitus ex- tirpatur labruſca, quæ uvas parit argenteas. Hoc Certè expilandi artificio caruit Archiepiſcopus in Calabria Rheginus, qui luſtraturus Dioæceſim, aurum non corradebat, ſed erogabat inopibus, pupillis, viduis, & ægris, à viſitatione ſemper egentior ad urbem regreſſus. Quin peccantem nullum non ſeveriſſimé vinciens; ita tamen vi- tia plectens, ut, carceri conclulſos liberaliter nutriens, quos inopia alimentis privabat, ferro juſtitiæ aurum jungeret Charitatis. Is ſanè, alii- que complures illi non diſſimiles, teſtati ſunt, non hirudines ubera Præſulum eſſe, quæ cruo- tem exiugant , ſed æraria, quæ patent omni pe- Kenti ſubſidia vitæ. Cant. 1. 6. Rex audiat omnes, Dignitas cui confe- rends. Bolitica. fortò iraſentur contra regnum Regis, & flliorum . . 7 ⸗ . . od & 1. quid tibi, & fratribus tuis bla- ouerit de reliquo argento, & auro, ut Jagiatis juata voluntatem Dei veſtri, facite. Avet procul dubio Legi Domini Rex Perſa- Pruteblo- rum, qui ita unum effert, & diligit Eſdram, lenen . ut non ſoluùm principari velit inter reliquos, ſed ⸗ unum eſſe jubeat ex fratribus. Non eum ſuper Rel gioß ſa. aſtra, ad exemplar Luciferi, efferre ſolium paſlus““ eſt, aut Lunam pedibus ejus calcandam ſubjecit: Honor mis: verùm ita præefſle eum Ccæteris imperat ſcribis, afasili⸗ ut primogenitum ſe nôrit in multis fratribus, non zas. Principem inter ſubjectos. Quàm vellem, ut ab eliguß Efſdra diſcerent præeſſle Prælati! Adhibenda tibi ar neſa ſunt in conſultationem etiam Aſtra minora, quam ab Eccle- vis rutiles ut Sol: omniumque ſenſa eò collimare R* ris e⸗ debent , ut voluntas Dei in Templi ornatu im- Templo- Pleatur. rum orna⸗ 124. Ego Artaxeræxes Reæ ſtatui, atque decre- confil aru boni ais. vi omnibus ouſtodibus arcæ publicæ, diundi- qui Junt trans Rumen, ut uodeungque Rer ſignes petierit à vobis Eſdras Sacerdos, ſoriba mindkeros Pierno⸗ Apiemtiſſimè, quaſi privilegiorum medulla, v obli⸗ additum eſt verbum illud, abſque mora; Tum quòd cuſtodibus arcæ negotium committeretur, Teemoſi qui flumina excipiunt, & gurttas ſtillant; Tum S. * quòd trans flumen eſſent: quò enim remotiores à Rege Prafecti ſunt, eò licentius poteſtate abu- tuntur, regiâque diplomata eludunt; Tum deni:- que quod de nummis ageretur, & quidem Tem- plo impendendis. Vix non oblateant ærario Præ- fecti, etiam Principi, ſi minuta duo condi jubeat in gazophylacium. Nam upuparum aviaria, & luparum cubilia profuſis arcis extruere non cune ctantur. Ara una ſi reparanda ſit, undique con- clamatur, Regni vires funditùs exhauriri. Oil- lud, qui ſint trans iumen, quam muhas Syrtes compleckitur! Niſi caveat Artazerxes, frumen- tum hberalitatis in zizanium expilationis conver- tetur. Agunt enim procul diſſiti Proceres, non quod decet, ſed quod lubet. Et niſi urgeat Prin- ceps, ut, ſine mora, pecunia quam ſubſcripſir, exolvatur, Autumnus gratiarum, cui præcox litterarum gramen proluſit, nec exeunte Novem- bri exorditur. Omne, quod ad ritum Dei eœli per Poliuca. tinet, tribuatur diligenter in domo Dei cœli: ne era gre. eius. Placet, diſphcétque in ſuis litteris Artaxer- Eerleſiaſti⸗ zes. Nam non poſſum non commendare vehe- “ Wi⸗ menter & lberalitatem, & induſtriam Regis er- ga Templum, & hoſlias. Improbo tamen non nihil, quod regius animus trahatur ad aras, non Tizulatio- numinis reverentid, ſed metu ſecuris. Ita ne? "u Tges Vee arietes, Tauri, Purpura, aurum, uniones, & *n. effuſa tanti Principis æraria in Templo proſtant, Templorum non ut colatur Deus, ſed ut fulciatur imperium cult us. Artaxerzis? Quis verò non miretur in caligante idololatra aciem tam perſpicacem, qua prævidet Calamitatum ſcaturigines, non cupiditatem fini- timorum eſſe, ſed Templorum neglectum. Ete- nim Calamitatis, ſeun Nili, horremus univerfſi cataractas, oſtiâque miramur. Caput verò aut inveſtigare contemninus, aut fruſtrà duærimus. Lugemus, ſi Scythæ irruant, ſi Arabes erumpant, ſi Gothi ſæviant. Pavemus ad fulgura, expalleſ- cimus Dei timor. 12 cimus ad incendia; extabeſcimus ad lues. Nemo ctamen, unde tanta incommodorum proluvies emaner; perpendit. Pergit in ſuo curſu Principis erga Templum prodigentia. Vectigal, G tribu- tum, & annonas non habeatis poteſtatem imponen- di ſuper eos. Id eſt, ut apertè ait, Sacerdotibus, & Levitis imponi vetat tributum. Quin & Can- tores, Janitoréſque Templi Domini eximit à ve- Gtigalibus. Et primò quidem jubet iis erogari om- nia, quibus inſtrui poſſint ad cultum Sanctuarii. Tum vetat ab eis tributum exprimi- Sæpè enim impinguantur regis expenſis Miniſtri Domini, ut copioſius exundet in torcularibus muſtum Præfectis regiæ 3 dum Sacerdotes opprimunt. LXX. vertunt: Tributum non erit tibi, non ha- bebis poteſtatem ſervitute WSS Elegantiſſi- mè procul dubio, dum Tributa non Regno, aut . Regi, ſed Satrapæ profectura dumtaxat ſubindi- cat verbo illo, Tributum non erit tibi. Quicquid enim pecuniarum ex provinciis, Principum no- mine, corraditur, non rarò in cubiculis ſtagnat Præ- fectorum. Ut enim Sol in imis terræ viſceribus aurum cogit, quod tamen non in lucem emergit, ut authori ſuo militet, ſed in fodinis retinetur, ut Mvaritis.] Terram ditet: Ita coacervatum, Regum impe- veczgal. rio, æs, non Regibus impenditur, ſed miniſtro- ZenFane⸗ videatur ſolis fulgoribus abuti, quibus ſœcunda- iſeu. Kur, violas, liliâque tranſmittit in lucem, gem- mas verò atque metalla recondit in ſinum ſuum. Ahiquid ſupellectilis Regum veſtiariis infertur, ne ſibi tantum præfuiſſe videantur Proconſules. Cæterùům, ur munuſculis Principibus illuſerint, promptuaria ſua ita infarciunt, ut quamvis Afſly- rias gazas eructent, non tamen valeant immen- ſam opum molem concoquere. Quid, quod apud LXX. idem eſt ab exigendis tributis compeſci ſatrapas, & vetari, ne ſervitute opprimant Sa- cerdotes? Quæ enim ſævior tyrannis, quaàm ve- ctigal? Tu autem, Eſdra, ſecundum ſapientiam Dei tui, quæ eſt in manu tug, conſtitue Judices, & Præſides ut judicent omni populo, his videlicet, qui noverunt legem Dei tui: ſed & imperitos docete liberé. Ximit Artaxerxes Miniſtros Sanctuari ab ærarii ſui Præſectis, non tamen eos vagari ſine lege vult: ne ſcilicet Religio ſit illicium cri- vefigal. minum, & licentia proruendi. Nolo à meis Le- vitas Domini judicari: non tamen eos patiar ſine Eccleſzaſti- ca Juriſdi- Elio. Eecleſia⸗ 31 Hid non Judicibus eſſe. Rei ſunt Dynaſtæ, ſi audeant ſen- ra tentiam ferre de thuribulis. Neque enim Cidaris aut enlſi ſubjacet, aut Coronæ. Non tamen pro- Severias pterea ſi fragret in batillis pro thure ſulphur, non debent ab aris ad ergaſtula pertrahi Sacerdo- tes. Damnentur peccantes Clerici, & quidem ſeveriſſim?. Non impunita in Tabernaculo eſt Maria, ſi murmuret: imò ſeveriùs abjecta, dam- natâque, quàm ſi peccaſſet in caſtris. Video par conjugum ad Apoſtolorum pedes inmermori, quòd mendacium non horruerint. Dedecer domum Ordines Sacri. Dei, quam decet ſanctitudo, laſy lum eſſe pecca- Drenza, i Struthiones & Lupi, ne S ut Deo immo- ignita⸗ . . . . mlianie, lentur, Templo inferri poſſunt: & poterunt aris admoveri, ut divinum humanumque jus violent, peſſundentque? Nuſquam lego criminibus par- ſum, quòd obſtetricante Cidari in lucem emer- ſerint. Propheta eſt, qui à Leone diſcerpitur, violati duntaxat jejunii reus. Sacerdotio inſigniu rum marliupiis implicatur. Et quidem Tellus, ne Oliva eramt Ophri & Phinees, quos Dei juſſu prope afcam legimus cecidiſle. Pontifex Heli non impius; ſed impiorum Cenſor effozminatus, fractis cervicibus exſpiravit. Oza Levites aut audax, aut deſes, mortuus elt in ipſo redeuntis arcæ triumpho. Ut vides, Lex Dei non eſt, ut palpentur in Sacer- dotibus ulcera. Lex Dei eſt, ut vel ſponſa a mu- rorum cuſtodibus nudetur, & concidatur, ſi aur tardins occurrerit Chriſto pulſanti, aut liberius erraverit per plateas. Periimus, ſi fautrix ſcele- rum ſtola eſt; ſi Ephod lineo non accingantur lumbi, ſed relaxentur, & crimina foveantur. Eſdras judicer, quos Artaxerxes non judicat. Niſi fallor, ſub Pharaone verberati ſunt filii Iſrael, jugulati verò ſub Moſe. Digreſſi ex Æ.gypio eſtſis, noti ut licentiùs libidini ſerviatis, ſed ut ſanctiuns Domino militetis. Si conqueramini de cophinis, flagris emendabimini in gypto: ge⸗ minabitur labor laborem detrectantibus. In ere- mo verò, ſi de itinere doleatis, ſi de annona murmuretis, trademini à Deo ſerpentibus ignitis. Ibi adulterium compede, hic fornicationem gla- dio luetis. Vexillum Domini non flagitia, ſed ſa= crificia inumbrat. Pudet Leviathan vitulos ſuos Dalmaticis, tanquam faſciis, involvere: & nuſ- quam accipitres ova ſua ſecurius confovere, quam inter gemmas pendentis & Sacerdotum pectore Rationalis. Ergone Aaronis virga ideò frondet, & floret, ut ſub umbra illius non Pietas, ſed li- centia conquieſcat? Moſis virga, quæ Magorum ſerpentes glutiebat, Dracones lactabis impuro- rum? Non ideò Dominus domum ſuam bubus & columbis expiavit, ut Upupis & Lamiis op- pleretur. Quod extra Sanctuarium toleratur ſce- lus, in Sanctuario, niſi ferro, ignéque contera- tur, atrium in lupanar demutat. An putas, ex- tra tabernaculum Saræ, ludentem epulaturum II- maëlem? Putas Gulæ illecebrâ deturbandum ſo- lio Primogeniti Elau, procul à tentorio Iſaaci? Credis auditurum familiæ Principem fuiſſe Ru- ben, Ne creſcas, ſi ancillam violaſſet non in do- mo Jacob? Pendet è quercu Abſalon, quia in regia Sanctitatis adhæſit ambitioni. Judæ non profuit, ſed obfuit cœnaculum, & agnus. Quare ſcelera perſtringemus, cùm debeamus omninò confodere? Coœlum non ſpinis, non hiatu, ſed Gen. 49. 4. ergo tot docti ſeveritatis exemplis Clericorum tonitru, fulguribuſque graſſatur in impios. Ec- cleſia, ſi cœlum eſt, aut Leones, aut urſos, aut ſagittarios, aut etiam Scorpios, Serpenteſque fa- Pricetur & ſtellis ſuis, ut terreat ſceleroſos. Judi- cet Eſdras juxta legem Dei ſui, qui in horto Ec- cleſiæ non modò Apros non tolerat, ſed vulpes parvas effugat: qui ficulneam, non aſpidibus pro- pitiam, ſed fructibus inanem exſcindit: qui am- bientes Sacerdotii teſſeras aut fulminibus, aut voraginibus perdir. Tu verò diſpice, quandonam erigi jubeatur ab Artaxerxe tribunal adverſus Le- vitas & Janitores. Tum ſcilicet, cùm eos immu- nes eſſe patitur à tributis. Enimverò cùm Mar- ſupia tument, rarò non tumet amimus. Ut pluri- mum non emuncta crumena aſſociat didrachmis viperas. Proluvies nummorum lutum invehit ſoe⸗ lerum: quot ſicli, tot ulcera. Fœderantur divi- tiis vitia. Judas in marſupio tot laqueos reponk, quot argenteos. Zruginat perſæpe innocentia, ſi pera fulgurat. Criminum magnes aurum eſt. Ideo ſi Levitas tributis exolvas, Judicibus ſubdas, ne- ceſſe eſt. Impinguatus dilectus recalcitrat. Nun- quam non putreicit aqua reſtagnans. ded & im- peritos docete libers. LXX. vertunt: Et non ſcienti notificabitis. Scilicet, ex quo Judices ſuffecti ſue⸗ rint . — Eecleſia⸗ ſtici readi 40% Paußpertas Violata. Diritic noxic, u ocee, vins n . lens etiin Cnietri t C un (Ause Pun lu beerosl Dyel Mrelt Kerun 4 Innk! rmun e Akhul⸗ n eiq mumde . ain NMon ralul A ue Ma.. Ty 6 ) e Mid arc n inſdeb abechtes , Im, Nnmrts, 1 nut, 6 egen e ſ . ſ⸗ A. 4 n. lei 1 aez ijni, le leg Auä Cel Aoel binpen Muoe, en ex te 0 a Nne Iatckre Kühnnani ſe e Ain NS Kndn N tn d in ne Reidtan ig ſ Cetricht , nhn N i dcr. Onhi. iin, ſial Aun lberit Aunin lc ACingnn 1 renm lodhen Ni fli lis en Kann viats, kin quetamii Agypos hibes Iie⸗ ck ame entbuigii ibaicneng: ligti, dr an Wiulale Olyere: An nlorete douum kin ided funk n Pieus kl⸗ L Mgnn Ctibis ine⸗ Gmn ſvumkn In Wkun gneeenn An ſns, nepainmut getulbemdunt⸗ lentnno lail ien icel kler muͤte blalon, ul ori. MMen & agnu dls Unun beams n , nol Mun n inzu ! uuſcn Epnte, ſe . goi ntan a i wnalin⸗ indt:i⸗ Clainiba⸗ e Hie, ulul Alien 15 in Cap. VII. Lib. I. Eſdræ. 1 Eeckka- rint populo, qui eum & frænent, & plectant, Kicorum Lex Dei propagari poterit etiam ad imperitos. ermpla. Siquidem vel inhibitus à criminibus populus tuba x eye- erit divinæ legis inſinuandæ: vel ipſe ſupplicio- ra: rum apparatus attrahet imperitos Legis ad Tem- devertas. plum. Nulla enim potentior admoveri machina poteſt bominum animis permovendis jad Dei vZerbeum oultium & jugum, quàm ſi videant aut expiata Re ſecuribus crimina, aut tribunalium terrore, ſa- evugat, tam, virentemque in Sacerdotibus innocentiam. Scandete Locete, inquit Artaxerxes, imperitos, ſed prius za e peritos compeſcite. Tunc initiandi ſunt præco- nes Legis ad exteros, cùm coêërcendis domeſti- cis fidei inſtituti fuerint Præſides. Virga, quæ domi territat, tuba eſt, quæ foris & ſuadet, & allicit. Clarius quodammodo pertonuere, ad con- cilandum Chriſto vulgus, effuſa Judæ viſcera, quam profuſa ad eloquendum ora diſcipulorum. Auctus eſt credentium numerus, ex quo elati ſunt Acd.5, a. mentiti Deo Ananias, & Sapphyra. Meritò pro- inde Apoſtolis ediéctum eſt, ut tunicas diſtrahe- rent, & emerent gladios; ne ſcilicet gliſcentem ſcelerum luem cooperirent improvidâ lenitate, ſed generosà ſeveritate damnarent. Docete imperi- tos. Expreſſius LXX. Et non ſcienti notificabi- tis. Hoc eſt, Non tam dico, quid facere debeatis poſt erectum tribunal; quam Prædico, quid fu- naaleſa. kurum ſit. Dei Lex imperitis evulgabitur, ubi Kica Juri-primum periti Legis ſubjecti fuerint Judicibus. ge ſve. Vel Philiſthæi Dei Arcam Templo ſuo inferen- Ereleſßa. dam, ariſque non indignam cenſuerunt, ex quo Hicos im- ſumptum de Ophni & Phinees intellexere ſuppli- us g““ cium. Non potuit non ſancta haberi Arca, juxta quam adukeri interierunt. Arca Dei capta eſt: 2, Reg.5.2. duo quoque filii Heli mortui ſunt, Ophni & Phi- neeg.. .. Tuleruntque Philiſthiim Arcam Dei, & ca Dei intulerunt eam in templum Dagon. Nimirum Huraug, Non ità arcam cohoneſtarunt duo Cherubini, qui Pæniemie eam inſidebant amicti auro primo, quàm duo Rsens⸗ Sacerdotes, qui prope illam cecidere exuti ſto- là primà, & à ſolio gloriæ tranſducti in pulve- Polia rem mortis. Jancta. Et omnis, qui non fecerit Legem Dei tui, & legem Regis diligenter, judicium erit de eo ſive in mortem, ſive in exilium. Keveritas. Zelus ob.⸗ Jervantiæ. Ninm Artaxerxi Perſarum Regi non di- cam, Chriſtiani Principes, ſed Eccleſiæ ees Præſules non abſimiles forent: quando decreto Pej A ejus ſecures exolvuntur in reos, non tantùm Ro- mani juris, verùm etiam & divini. Imô Dei Politiag. Lex Legi Cæſaris antefertur, & antè damna- Diezo. bur qui cœlum, quàm qui ſenatum læſerit. Nunc rum obli. Verò vel Apri de ſylva vineam Domini Dei Sa- Vio. baoth impunè prædantur, nullo aut repulſi pro- pugnatore, aut ſupplicii terrore perculſi: cùm tamen ex horto Achab vel lacerti effugen- tur, ne fortè reptando Jezabelis olera dete- rant. Myrtus nec vellicari poteſt, cùm Myrrha impunè decerpatur. Ad metalla damnatur, quiſ- quis humani juris vel frondes decufſſerit: cùm ſaginatas medullis divinarum legum, non A- quilas tantuùm, verùm etiam Noctuas deaure- mus, & efferamus. Nonne vides parvas quoque vulpes in Chriſti vites irrumpere, clamantemque Can.2, . O non audit ſponſam, Capite nobis vulpes Parvas, quæ demoliuntur vi teas cùm tamen viridatiis Aflſueri nec appropinquare audeant lephantes. Ita-ne? Adulterium, mendacium, Ethicæ Tom. II. perjurium, livor, & torpor exundant in Sion; nullo Flagitia tanta aut obice, aut aggere coeêr- cente ſeu ſupplicii, ſeu vocis? Et violatus Areo- pagi apex unus cruore diluitur? Ipſa non eſt au- ſa Principum perditiſſima Jezabel furoris ſui tor- rentem in Nabuthæ jugulum immittere, niſi eum violati reum numinis appellaret. JSubmittite duos i. Reg. 2à viros hlios Belial contra eum, & Jalſum teſtimo- 0. nium dicant: Benedixit Deum, & Regem. Ut civis lapidibus obruatur, proſciſſlus maledictis Achab non ſat eſt, ipsA ſæviente tigride Iſraë- lis. Et ſedente pro tribunali Religione jacta in Deum convicia riſu excipiuntur, effuſi verò in Dynaſtam ſales daris cervicibus expiantur. Si ita apud nos ageretur, uti tunc actum eſt in Sa- maria, migrare poſſer Cherub & paradiſo Dei, ad hortos Semiramidis; ſiquidem verſarilis gla- dius non plantaria tutaretur Evangelii, ſed Hloſ- culis excubaret imperii. Petrus irem ſuum in locum gladium reponeret, impunè graſſante in Chriſltum Malcho. Olim jajurius in arcam Gigas lapide, fundâque arcebatur. Quique nec jaci in ſanctuarium ab hoſte convicia patiebatur inermis & paſtor, in ſe demitti à ſervo lapi- des ferebat & pugnaturus, & Princeps. Quid multis? Goliam ſtravit David blaſphemum, pertulit Semei lapidantem. Da mihi, qui Dei contumelias ulciſcatur, non ſuas, qui decorem domus Domini tuestur, ut ſuæ; qui non ſub- rideat proculcatis tabulis Moſis & Chriſti, cum legum ſuarum jota unum, ſi fortè deleatur, tranſgreſſoris ſanguine non reficiat, capite non reponat. Non ita Artaxerxes, cujus ſeveritas exorditur à dome Dei. Et omnis, qui non feœerit Zuftitig legem Dei tui., & legem Repis diligenter, judicium “? oise etit de eo. Omnis, inquit. Nullus excipitur. Ne- que enim generis habenda ratio eſt, aut ſubſel- Hi, ubi dignitatis, & ſtemmaris fulgor ſcelerum caligine funeſtatur. Judicium erit de eo, ſive in mortem. In Hebræo. Citò judicium fiat de eo. LXX. Judicium factum erit de eo. Citò judicium gevérissze fiat, quia, niſi feſlinetur ad palum, intepeſcet u- ſtiiæ rigor exæſtuans. Atrox ſcelus in cunis eſt: erenec ſi caneſcat, cunas throno commutabit. Calca- tenda. mus in fonte Boriſthenem, quem exhorremus prope littus evolutum in mare. Denique arde- mus, dum primùm flagitium audimus. Tum occalleſcit animus ad probrum, quâmque ſuſpe- ximus cum horrore nequitiam vagientem, ad- ultam vix horremus, & aliquando etiam com- plectimur. Abſalon Amnonis abs ſe jugulati fra- tris reus initio ad cædem poſcitur, tum exulat, revocatur deinde in regiam, Regis tandem oſeuallo excipitur. Oſeulatiſque eſt Rex Abſalon. Ideo- Phi- 2. Reg. 146 nees in ipſo fervore criminis impudicos confodit. 33 Sic accuſatores Darielis ſtatim à Dario Leoni- Nuscn. 25 bus ſunt objecti. Quid, quòd Deus Babylonis 8. Regem Nabuchodonoſorem abjecit & ſolio, cùm etiamnum gloriationis verba in ore volveret? Cümque ſermo adhuc eſſet in ore Regis, vosæ de Dan. 4- coœlo ruit. An oblitus es, deletos à Deo Iſraëli- =3 tas nondum plenè manſis coturnicibus? Adhuc p eſeæ eorum erant in ore ipſorum: & Ira Dei aſcen- dit ſuper eos. Mihi crede, fulgura in pluviam con- Severitaæs —. „. , 330– 11; 1½,; . in ſeandals vertentur, niſi citò de ſceleſtis judiciurn fiat. Et du- Fraim, bitas fore, ut Juſtitiæ flamma temporis maleficio ſine mera. conſeneſcat: quando beneficio temporis livoris, odiique incendia vertuntur in rores? Carrens ita- Gen.33. 4 que Eſaü obwiam fratri ſuo, amplexatus éſt eum, ſal. 77.305 Nringenſque collum ejus, & oſeulans ſlevit. Nempe is luget, & in amplexus effunditur, qui olim chi- banos eruétaverat, inquiens: Venieni dies Tnctus Gen. 28, B Patris e 14 Oliva Patris mei, & occidam Jacob fratrem meum Sanè Iſmaeël è domo Abrabæ dimiſſus nunquam eſſet, niſi à ludo feſtinaſſer Sara ad tribunal. Moſis ſo- ror Maria ibi lepra perfunditur, ubi malevolen- Luc. 1I5. 8. tiæ Virus exſpuerat. Nam ficulnea, cujus ſteri- litas ad triennium tolerata eſt, nec damnata exſ- cinditur, nec ſcimus poſt ſarculum, & cophinos renovatam de illa in viridario quæſtionem. Ecce anni tres ſunt ex quo venio quærens fructum in ſi- culnea hac, & non invenio. Juccide ergo illam: ut quid etiam terram occupat? Annis jam tribus to- leraſti arboris infocunditatem? Haud eam ſucci- des. Imòô ad unius vocem ruſtici, ſupplicium in culturam convertes, blanditiâſque indulgebis, cui ſecurim intentas. Dimitte illam & hoc anno, uſque dum fodiam circa illam, & mittam ſtercora. Uno difflata eſt Spiritu pompa illa ſupplicii, quod ir- rogabatur non emergenti ſterilitati, ſed adultæ. Meritô proinde patientiam reveritus ſuam Do- minus, cùm in aliam incidiſſet inanem ficulneam, Matth.2r. ſtatim pertonuit : Nunquam, inquiens, ex te ax, fructus naſcatur in ſempiternum. Et arefacta eſt continuò ficulnea. Cujus inhærentes veſtigiis tum Petrus, tum Paulus, hic Elimam peccantem ex- . Reg. 8. cæcavit, ille Ananiam mentientern occidit. Cer- 22. t& Propheta, qui, deceptus à ſene, panem co- mederat contra præceptum Domini, inter pati- nas, & cyathos effuſum ſuper ſe iræ Domini calhi- cem expiavit, latà in eum ore Angeli ſententi: Non inferetur cadaver tuum in ſepulehrum pa- trum tuorum. Qui ipſa die à Leone diſcerptus in via eſt. Poſtridie diei ejus, quo à Davide deſcriptus eſt populus, optio illi à Gad Propheta 2. Reg. 24. data eſt infligendæ à Domino plagæ. Ji acuero, r. inquit per Moſem Deus, at fulgur gladium meum, & arripuerit judicium manus mea: red- Oeut. 32. . . . . . 41. dam ultionem boſtibus meis. Inebriabo ſagittas meas ſanguine, & gladius meus devorabit car- nes. Vides nihil hic non præcoquum, & ad im- pietatis ſapplicium non feſtinum. Fulgure quid velocias? Sagittis quid impigrius? Quin & gladius non ferit, ſed vorat; ipſãque quæſtio non diſceptatione peragitur, ſed arreptione, manuque perurgetur. Utinam fulguraret aliquando Juſti- tia, rarius profectò tonaret improbitas. Verùm, dum ſecures cunctantur, ſicæ plumeſcunt: & David dum pſallit, Abſalon furit. Diſſipati àa Deo ſunt in ipſa molitione operis nefarii Babehi- cæ molis architeécti. Abſorpti ſunt Dathan, & Core cum thuribulis, ocyorque penè rebellium poœna fuit, quam ſcelus. Conceperat dunta- xat animo epulas horreâque opulentus apud Lu- cam ganeo, tantumque animæ ſuæ dixerat, re- quizſce, omede, bibe, epulare: Et ſtatim inaudi- vit abreptum ſe iri ad ſupplicia ipſo deſignatæ abliguritionis interlunio. Hac nocte animam zuam repetunt à te. Cui quidem ſeveritati pro- luſerat fortiſſimus Mathathias, qui immolantem Idolo Regis Judæum in ipſis aræ focis interfecit. 1. Mach-2. Accenſus eſt furor ejus ſecundum judicium Legis, vce & inſiliens trucidavit eum ſuper aram. Diſcis, credo, quàm ſapienter conſtituerit Artaxerxes, Luc.i2. 19. Judites. ut Judicium citò de ſacrilegis fiat. Citò Nudicium kiat de eo. Utinam iſtud cité ſubſelliis Judicum Carcer. inſculperetur, non conſimiles elephantibus forent carceres, ut quos delatos ab accuſatoribus reos, Fiſen. inſonteſve concipiunt, ſeptenni parturitione con- coctos vel ſupplicio, vel libertati penê caneſcen- tes effundant, nullo aut innocentiæ commodo, aut terrore flagitii, quòd & illa in vincuhs ex- tabuerit, & huic tamdin dilatum ſupplicium non terreat peccaturos. Benedictus Dominus Deus patrum no- ſtrorum, qui dedit hoc in corde Re- gis, ut gloriſicaret domum Domini, quæ eſt in Jeruſalem. N has erupit laudis, & gratiarum voces Eſ- Svertan dras, non cùm Levitas exolutos vectigahbus intellexit, ſed cùm audivit conſtirtutum à Rege Faga. in prævaricatores ſupplicium. Tum enimverò ponpe. glorificatam Dei domum pronunciavit à Rege. Neque enim aut remiſſæ in Templum phialæ, Tenmplo- aut coactum pro ſanctuario æs, aurumque, zus venten aut deſtinati victimis, & ſacrificiis greges, aut 6 deſignati à Sacerdotibus Cantores, & Janito- res decorem domus Domini amplificare con- ſueverunt, quæ non ſplendore auri, ſed cruore ſceleroſorum effulgurat. Purpuraſcit Eccleſia reo- rum ſanguine, totque gemmis intermicat, quot iniquorum funeribus atratur. Hinc eſt, quod Joanni tum viſa eſt Eccleſia è& cœlo ad inſtar ſponſæ deſcendere, quum de impiis ſumptum ſupplicium eſt. Vidi ſanctam civitatem Jeruſalem Apoc.an23 novam deſeendentem de Cælo à Deo paratam, ſi- cut ſponſam ornatam viro uo. Ità eit: ſed hiſce ornamentorum phaleris ſuppliciorum caligines præmiſerat, inquiens: Et deſcendit ignis à Deo Apoc: aa. de Cælo, & devoravit eos, & Diabolus, qui ſedu-? cebat eos miſſus eſt in ſtagnum ignis, & ſulphurit. Unde ignis deſiliit ad peccantium ſtragem, inde deſcendit & Jeruſalem ad nuptias. Miraris cap- tivam apud Philiſthiim Arcam Domini aureis auctam donariis in Bethſames remigraſſe? Scito eam, cadaveribus oppleviſſe Palæſtinam, ideo- que muneribus cumulatam. Et circumduxerunt , Reg.6,9, Arcam Dei Iſraël. Itlie autem circumducenti- bus eam, fiebat manus Domini per ſingulas civi- tates interfectionis magnæ nimic. Vidiſti ferien- tem? intuere coruſcantem. Tolletiſque arcam Do- 1. Reg.6.-5. mini, & ponetis in plauſtro & vaſa aurea, queæ exoluiſtis ei pro delicto, ponetis in capſellam ad la- tus ejus. Cui ſanè fulgori concors eſt Synagogæ ex gypto digreſſio, quam ſcimus inſtructam omni vaſorum ſupellectile in eremum exceſſifſe, poſt funera primogenitorum, conſternatâ tot portentis Egypto. Mirabar equidem corona- tam ſideribus fœminam in coœlo conſtitiſſe. Ni- Apoe. t. gnum magnum apparuit in cœlo. Mulier amitta Sole, &c. Unde Virgini decora tanta? Quâ o- pum, artificumque induſtrià tantum lucis adſper- ſum imbelli, tantum ingeſtum ornamemorum parienti? Intuere armarium, unde extractæ ſunt phaleræ imperantis. Et apertum eſt Tem- Apoc. . plum Dei in cœlo : & viſa eſt Arca teſtamenti ejus 19. in Templo ejus, & faéta ſunt fulgura, & voces, & terræ motus, & grando magna. En fodinas, ex quibus Eccleſiaſtici ſupellex fulgoris extrahi- tur. Ex fulguribus ſidera prodiere: tantumque adjunctum eſt Eccleſiæ phalerarum, & lucis, quantum ſuppliciorum, & luctus effuſum è coœlo eſt in perduelles. Porrò mirum non eſt, proveniſ- ſe ſponſæ coronarum, chlamydumque ſegetem copioſam ex tonitruis, grandinéque, quando ip- ſemet Eccleſiæ ſponſus ſuos debet ornatus ſeveri- tati ſuæ. Et de ore ejus, inquit Joannes, procedit Apoc. 15. gladius acutus, ut in ipſo percutiat gentes. Et ipſe i5. reget eos in virga ferrea & ipſe calcat torcular vini furorit iræ Dei omnipotentis. Et habet ſeriptum in veſtimento, & in femore: Rex Regum, & Domi- nus dominantium. Non opere phrygio, ſed rigore Areopagi prætexta intexitur Verbi, quam non M 0 clti⸗ d igel eni⸗ nlos Vnni! luize, eelug Ihein ſelloe. keruot Gun lug u enn fi Erxcl lyni ieinin u, lmhmn. met in i8irino nu ikens) fſtof or emine hyerhn ſiwui emunpo⸗ 1 9itant, Mpu ſn, quæ ſt, gve N Ninax ligeſo guit h Farende Duniel! 8 8 1 I ibus menti GN IN nſp K nh e, A un, , WR 4 tin Dur DMherum 8 in Cap. VII. Lib. I. Eſdræ. 1 non acus Babylonica, ſed gladius, virgaque unn cenſoria characteribus majeſtatis interpungit. Li- d l ciatorium paludamenta contexentis omnipotentiæ nn, virga eſt ſævientis iræ, textrina torcular, & pes calcantis manus eſt aſſuentis holoſerico regnatu- ri villos, gernmſque triumphantis. Conſonat vorn 44 4. Joanni David, qui cùm dixiſſet de Chriſto: Ipe- gh 11. 44. 4 cioſus forma præ filiis hominum. Statim addidit: N TNa Aoccingere gladio tuo. Quaſi occineret nupturo, Gine ſi refulgere optas, armmare. Ornatuum theca 1 5 properantis ad nuptias, vagina eſt bellantis in n i⸗ ſceleſtos. Inde prodeunt monilia, unde ſecures N proferuntur. Accingere, & præ filiis homi- irünge num fulges. Imò ſola deſignatio gladii togam degg, Matth. 21. texit triumphanti. Hinc ell, quod Dominus Ir . Rex acclamatur, & cum palmis excipitur Hie- itaten roſolymis, expiaturus poſt occurſum omni avari- „kden tiæ inquinamento Domini Sanctuarium. Clama- lacklin bant, Hoſanna filio David. Et intravit Jeſus in intat, n Templum Dei, & ejiciebat omnes vendentes, & aſ ementes in Templo. Quis non videat vel impen- N An dentem duntaxat ſeveritatem peperiſſe decorem Pis ſunpn Iſai.5z. ¹. Domino triumphi ſui? Mhe formoſus in ſtola en Rynlſint⸗ Jua, inquit Eſaias. Et unde paludamenti jubar perdtan, Iſa. 6;. 3. & decus? audi. Calcavi eos in Jurore meo, & ell: Ehi aſperſus eſt ſanguis eorum ſuper veſtimenta mea. uun ctlet Ia. Sꝛ. . Jure proinde optimo occinitur Eccleſiæ: Conſur- igni in ge, conſurge, induere fortitudine tua Rion, induere , iſl, veſtimentis gloriæ tuæ Jeruſalem. Quid apertius 1,6 ſrtei exprimi potint. Induetur gloria, ſi fortitudine lngen i Can. 8, 9. induatur. Si murus eſt, inquit, ædifcemus ſuper Mirane eum propugnacula argentea. Si propugnacula Domini a ſunt, quæ terrorem inferant, argentea quoque igeleiin ſunt, quæ decorem afferant. Non poteſt Eccle Altum ir ſia minax eſſe, quin fulgeat, quando iniquorum Srmmigenni, ſtrage flos pulchritudinis ejus ſuccreſcit. Tunc, jrmndin⸗ inquit, jubente Rege indutus eſt Daniel purpurd, ,ſigluin G. circundata eſt torques aurea collo ejus. In oſtro Vili kir Dan.5.29. Daniel! Servus in purpura 1 Prophetes in au- umall ro! Et quibus è& fodinis aurum captivus edu- imuß Eaonmmr- xit, quibus ornaretur Quo murice tincta præ- elat texta mancipio? Plané non ſemel aſſentatus eſt igge Eeceleſiaſti. Regi. Imò nec ſemel. Intuere & metalli venas, 3e enn corum bom- & togæ textrinam. Appenſus es in ſtatera, & R ba veriorei. inventus es minus habens- Diviſum eſt Kegnum nntit 4 Scandala tium, & datum eſt Medie & Perſie. His blan- agmu nen permit- ditiis purpuram ſibi Daniel intexuit. Quantum ina d 6 dt, minarumm & calamitatum effudit in Regem, ouli a5 tantum ſibi gloriæ cumulavit & decorum. Quod- que mirere vehementiùs, ab ipſo cohoneſtatus mn , eſt Balthaſare, cui vas iræ Domini propinavit. un Ihe 8 Uſque adeò tum ſponſæ Chriſti „ tum filiis ejus mmmm ornamentorum ſupellex univerſa, non ex ar- nde len mario depromitur cupiditatis, ſed promitur ex nm cllai armamentario ſeveritatis; unoque ex vulnere & enni rei cruor emanat, & promanat purpura pu- nn ten Tiäulatio Dientis. Ideò quaii plantatio Roſæ in Hieri- . E gu wit. cho Eccleſia dicitur, quæ ſine dumis non flo- lgorsen ret. Miraris autem Chriſti Sponſæ tantum ac- ge: ceſſiſſe fulgòris ex fulguribus, quando iis quo- “ que, quos percellunt divinæ ſeveritatis fulmina, eGmecr. plus decéris inferunt, quàm cruoris extrahunt. nehſore Caæcitate Paulus & tonitru ita perpurgatus eſt, unge Ehir⸗ ut os ejus, quod mortis pharetra videbatur, in e,u Vitæ phialam converſum it, quodque ſpirabat muhi mnnas cædeſque, rores deinde flillavit benedi- wen li/ 8 Ctionis, & gratiæ. Abactus ad pecudes Na- Gnnt buchodonoſor „ expiatus ad thronum rediit, jam ur i, non arrogantiæ ithna, ſed precum & oraculo- zaet ſſſe⸗ rum thuribulum. Ipſa vitiorum ſentina Manaſſes, en,Nr Præ vinculis, demutatus eſt in hymnorum ar- ſlin cam. Denique qui ante conſpeétum agni amicti e, Ethicæ Tom. II. ſunt ſtolis albis, venerunt de magna tribulatio- ne. Ergo ſi reos ſeveritas inaugurat, quid mirumm ſi Eccleſiæ monilia tonitrua ſint? Siquidem ca- put Eccleſiæ Chriſtus rutilat in Thabore medius inter Eliam, & Moſem, quorum alter ſacrifi- culos trucidavit, alter fornicarios interemit. Ue videlicet diſcant in capite membra, quibus le- nociniis matris ſuæ decor comparetur, terrore nempe cruoreque. Quid? Nonne, dum Chri- ſtus in monte fulgeret, ipſi præ timore exati- mati diſcipuli procubuere? Adorabimur, non ſi olores fuerimus harmonici cum iis, qui gratiæ pereunt, ſed Leones rugientes, voraturi quos Satan devorat. Er in me inclinavit miſericordiam ſuam coram Rege, & Conſiliatoribus ejus, univerſis principibus Regis bpottibus. Rex audias Uaàm placet Regii Areopagi exemplar in & regat. Q Perſide! Non abeſt Rex, ſed nec ſolus ad Reæ uni eſt. Nolim Principem ſuo tantùm niti conſilio. non innita- Nolim ita alieno dedi judicio, ut penes ipſum 'ur. Purpura, penes alios ſit Regnum. Neque verò Dignitas uni velim imperium Conſiliario tradi. Optarim Eece- autem præferri Conſiliatores Principibus, quòd nda. hos genus, illos verò extulerit ſapientia. Quæ Rex evehas ſanè omnia, ſi Artaxerxis Senatum explores, "ris viles. ad amuſſim perfecta comperies. Siquidem Ef- cConſiliaril dras gratioſus fuit Regi, Conſiliatoribus, atqué on 3* Principibus uni verſis. Diſcant obſecro, Principes . quamti Reipublicæ interſit adeſſe eos ſubſelliis, atque Curulibus. Audirentur humaniùs Eſdræ, & Ifraél frequentins à cophinis repedaret ad phialas, ſi præeſſent Senatui Reges: ſi non unus jus ediceret univerſis: ſi loqui captivos liceret coram Principe, & Dynaſtarum cœtu. Olim vel meretrices ſuis de Graculis coram Regibus altercabantur, & diſceptabant. Nunc fortè nec Saba ab omnibus ommino dominantibus ad-mit- teretur ex .athiopiâ peregrinata, ſi audiri cupe- ret, non videri. Prol- dolor! Jacent paſſim im- Peria capite diminuta, nec rarò coxendix cer- vVicis locum invadit. Aſſuerus epulatur, & Efſtk.2erze Aman Crauces deſignat etiam patruis imperan- tium. Nec Suſis tantùm iſthæc monfſtira vituntur. Spectanrur etiamnum Hieroſolymis, &, ipſo re- gnante Davide, non modè trucidatur Myphibo- ſeth, ſed & Regis filio non parcitur, Pendet confoſſus Abſalon ſervante Rege, ſed Duce ſæ- viente. Vox una graſſantis Joab decreta oblite- ravit indulgentis David. Qui certé David, cùm moraretur in Achis, extruſus eſt propitio Rege, ſed infeſtis Satrapis. Quid plura? Tugeme je-= junoque Dario objectus eſt Leonibus Daniel, inviſus Dynaſtis. Ergone vel Sampſones, vel Hercules, Omphalæ & Dalilæ dementabunt. Immò ſine Venere Mars, Jupiterque, procul etiam à Junone, nere cogentur, verſabuntque Na ſcepiro colum, dum, ne Reges regnent, & iniſtti imperent, traducuntur Imperantes à throno ad ſcenas, à ſeriis ad mimos. Quam in- gloria illa Cyri in viridario fatuâque gloriatio, multæ etiam iſtarum arborum mea manu ſunt ſa- ræ! Scilicet Principis decet dexteram ſublevan- dis, occupandiſque Provinciis deſtinatam, ſe- rendæ, ſiercorandæque platano implicari. Pudear, non regnare Regem. Pudeat onuſtam coron lauroque cervicem deliberare de ceraſis, & ca- prificis. Quicquid mundo impar eſt, minus quo- que Rege eſt. B 2 Ext Et ego confortatus manu Domini Dei mei, quæ erat in me, oongregavi de Nrael Principes, qui aſcenderent meoum. Vndi. ◻ Regem inflecterer, ut Satrapas delini- ret, ut aurum corrogaret, ipſe ſibi Eſdras ſuffecit; ut verò in unum cogeret Hebræos, ro- borari debuit manu Domini. Uſque adeèò nihil difficilius eſt concordiâ, etiam cùm à compede migrandum eſt ad regiam. Et ego confortatus ma- nu Domini. Vox Domini ſat fuit, ut ex abyſſo emergeret arida, floreſque daret gleba, quæ ha- Cenus virere neſcierat. Ut verò coaleſcat in unum Iſraél, voci Eſdræ manus Domini fœderatur. Quid verò eſt, quod Principes Eſdras coëgit. An eos tantùm abducturus erat in Sion? Immòôè vul- go plerique, ne dicam innumeros, Babylone cum Eſdra exceſſerunt. Sciebat vir prudentiſſi- mus inſequuturam plebem eſle, ſi eam ad repa- rationem domus Domini Principes anteirent. Ideéôque omne in eo ſtudium poſuit, ut prima- rios præmitteret, cogeretque viros, quos vulgus conſequeretur. Rniorum exempla. Regum exempla, EX CAP. VIII. LIB. I. ES D R.. Hi ſunt ergo Principes fſamiliarum, qui Kerndere mecum. De ſilis Phinees, erſom. De filis Ichamar, Daniel. De filiis David, Hattus. De filis Se- chaniæ, & de filüs Pharos, LZacha- rias: & cum eo numerati ſunt viri cen- tum quinquaginta. Ideo ſelectiora familiarum nomina ſterilio- ra quoque eſſe. Nam cùm ex cæteris cen- nimi tum paſſim, & ducenti numerentur: ubi Da- ſabjeste- vides, Phinees, & Ithamaros audio, nomina n nien- ſanè generoſa, vix unum ex iis adfuiſſe lego . Eſdræ egredienti & Chaldæa. Enimverò rarô pretium & feracitas foœderantur. Ubi fulgor, ibi raritas. Quot in littore algæ! quàm raræ in Oceano conchæ? Foliorum, quàm pomorum copia uberior. Non tamen obeſſe raritatem cre- das. Num Primarii non fuere Gerſom, Daniel, & Hattus, quòd ſinguli ex familiis ſingulis prodieriat? Unus in Coælo Sol: ſed, præ aſtris innumeris, & colitur, & influit. Nolo de ra- ritate doleas, quæ principatum non eripit: plus tibi metuendum eſſe ſcito à numero, quo ple- rumque etiam præſtantiora degenerant. Religiones Sacræ non niminm Congregavi autem eos ad fuvium, qui decurrit ad Ahava, & manſimus ibi tribus diebus: quzſivique in populo & Sacerdotibus de llus Levi, & non inveni ibi. A flumina congregantur aſcenſuri Hiero- Alor. 2- ſolymas „ ibique & luſtratur cotus, & je- junio ſanctificatur. Nutquam enim expiari ſan- ctius mortales poſſunt, quam ubi aquarum de- curſu de ſua commonentur mortalitate, rerum- que fluxum in illa profluentis imagine contem- leg. Lovm, Oliva plantur. Quis autem non miretur Eſdræ religio- Zier. nem, qui tantum viæ initurus, non explorat, Erei. ſubſintne æra, annona, rhedæ, cæteraque con- Fra. ficiendo itineri opportuna inſtrumenta? verùm, avarttia. aut neglectis, aut in poſteriores curas rejectis om- au nibus, de Levitarum delectu cogitat, æſtuatque. Piar dte. Utinam hæc Principes, Præſuleſque vel ultima ferenda. cura ſollicitet! Euam de ocreis, ephippiſque enploz ſermo prolixior, æſtuſque ingens, nullà habit cultus. ratione miniſirorum domüs Domini. Porrò Rex tuea. quum Sacerdotes non deeſſent, non Duces, mur Eccle- non Principes, ſoli abeſſe deprehenſi ſunt Levi- Ham. tæ, Legis interpretes. Hos verò aut non abdu- O, ines tos in ſervitutem fateri cogimur, aut inter Sacr: quo compedes periiſſe, aut denique ſubſtitiſſe Baby- euzc. lone, ſervitutis ſtudioſiores, quàm Templi. Fe-ca. lix Sapientia, ſi captivari à Babyloniis nequiit. Scientia Miſera, ſi periit in vinculis. Miſerrima, ſi ita Poreſtertr. amplexa eſt compedes, ut eos ſtolis antetulerit. Sctentia Timeo Levitas vel ſervitutis impatientiores poſt ne Girim volumina, catenarum tædio conſumptos: vel pa- tientiores jugi factos, neglexiſſe præ Babylone Sionem, Legis penitùs immemores poſt cophi- nos. Uſque adeò nulli deſperatius pereunt, „„⸗,, quàm qui altiori & loco ruunt. Peperciſſe Chal- dæos filis Levi facilè crediderim. Quo modo :s. ergo non rediere Levitæ cum Eſdra Hieroſoly- va;, , mas? Tæduit eos egreſſionis & ſede illa ſervi- Fre g. tutis quidem, ſed immunis à victimis, otiique dum opti- illecebris exilii jugum lenientis. Soli ergo Levi- ſ. tæ ſubſtitere Babylone: cumque ex ordinibus mè. cæteris plerique aſſociati ſint Eſdræ, nullus e fi- . leßaßi lis Levi, luſtratà multitudine, repertus eſt in- ccho⸗ ter commigrantes. Uſque adeò, qui præſtan- hint. tiſſimi ſunt, ut Jordanem Euphrate commuta- opiun verint, lentiores cæteris ſunt ad excuſſionem ſer- Avinum vitutis. Itaque miſi Eliexer, & Ariel, & Je- uigi zel meiam... & poſui in ore eorum verba, quæ lo- Rüsn e⸗ querentur ad Eddo, & fratres ejus Nathinaos in loco Chaſphiæ, ut adducerent nobis miniſtros domus Dei noſiri. Hi omnes, qui ad mare Caſpium ab- legantur, aut Principes, aut ſapientes extitiſſe fe- runtur. Miſi Eliezer & Moſollam principes: & Jojarib, & Elnathan-ſatientes. Non chari, non Pignita: grati, non propinqui, non familiares deliguntur, e confe⸗ ſed aut Principes, aut ſapientes. Legationumat. quàm feliciores exitus forent, ſi fex illa nominum , zus deleretur è& ſolio, unaque in oculis Imperantium evebat. colluceret aut ſapientia, aut Digoitas! Gratus-ne ſit, aut ſervus, quæratur velim in Pincernis, aucupibus, & Cubiculariis: at in Legato ex- ploretur, quod aut obeſſe Muneri poſſit, ſi de- ſit, aut prodeſſe, ſi ſubſit. Nonnihil hic me angit poſihabitum purpuræ pallium, prælatuſ- que ſapientiæ Principatus. Siquidem quùm ad abducendos Levitas octo ex Principibus able- garit Eſdras ad Eddo, Sapientes duntaxat duos ns adjunxit. An minoris apud Prophetas ſunt ſa- pientes, quàm Potentes? In Legatorum Decu- geiemia ria octomi Principes, & gemini lapientes! Ita-ne neceſſinis: viluit apud Scribam doctrina, ita chlamys ef. fulguravit? Imò Sapientiam munificè extulit, quando tot Principibus Sapientes duntaxat duos oppoſuit. Docuit enimverò nos, octonis in- fuls vel anteſtare, vel certè non deprimi pal- lia duo. Ubi enim vix octo ſufficiunt Prin- cipes, abundè per Sapientum tum numerum, tum munus implet. Vel certè in Legatorum delectu, non quid ſe deceret Eſdras expendit, ſed quid Eddo magis inflecteret. Noverat autem ſapien- Feliiia, tiſſimus Scriba etiam Caſpii littoris Levitas, ti- na a . tulorum, vanâ licèt, ſed ſplendid pompà per- Religieſti⸗ mo⸗ vfenl bhie efent, edunnn uu sar, leii nabe et, 0 ſoñ tetumn ul, * men il Utie⸗ ſ, E uintenn ell, 6 ſbaegro u. Non eCelgi u pfobr ſatefetunt do, a Aetc im Meleryru onmen u ui gain M No Cule. V ingeles lung. 1. Vid Uloan pen em ide I Doce Muuchis 7 Aogud e Mminher mbein Eſit Mo ſenie, Ver umn deſt ellgget, nm, n iiher 4 eſenn in. der ſt; 1. Uomnine Knomn Un coch leken Un, wleyi Lleri Pine . kelig.. D e . lig erin itn. huage Ulamifel N „Daon Wunt ler:KE non Dr. 4 at e enhi I N uns giit ina, Ni antellkti ennires A dros: eigr 2 Bibyle ndoſ agir e enenn Erclle, Qomche a Hienl- de il en imis, oäige Oietolen, e Cdndbun 2, Nullutt⸗ 1 ehennb aliri⸗ gi Paln, ate Comnnr, clirenkr⸗ Ajil, E erhe, Nalindri minitun te Caliumi⸗ nes euii piufnO Lon chn N teselfonnn, 4 Legmian zvilatonnn, Is Inyenmine ulCtnu-l n in Düvenk, tin Leyne eti i is Coonibi in ium, hun igebe es unnud 3 1orens 1 Errlefa- in Cap. VIII. Lib. I Eſdræz. 17 movendos facilius, quàm ſolido verôque fulgo- re ſapientiæ. Etiam Levitæ, qui Sapientes ſper- nerent, Principum inſignibus perſtringuntur: ceduntque faſcibus, qui baculis obluctarentur. Uaus Samuel Saüles ſpernit: cæterum tum Da- vidis atrium, tum Adoniæ forum Sacerdotibus Levitiſque fervent, neſcio quo fato, batillis ſcep- tra eſurientibus. Nullos gratores plauſus Curalis habet, quàm ab Ephod. Quamquam hæc mihi ratio non perplacet, quùm videam nequaquam Tolicitum Eſdram de inſtruendo Legatorum ap- paratu, phaleriſque concinnandis, veruùm cu- rantem id tantùm, ut ſcilicet quàm aptiſſimè lo- Ecrleßa- Querentur ad Eddo. Et poſui in ore eorum verba. Luxut. ſuorum Ubi phalerarum hic, aneambulonum, rheda- Hn ſanie rum, & torquium mentio? Sat verba ſunt, pom- parümque vicaria oratio eſt, quæ omnia evincit. Tu autem animadverte, non ceris impreſſa, quæ agerent, quæve loquerentur: verùm in ore, qua- ſi in agro præferaci, Legationis jacta ſemina ſunt. Nolo emim ad pertractanda negotia eos abs te delhigi ſtipites, quos audire pudor ſit, & lo- Rex del. qui probrum. Etenim ſaxorum in morem quam gat mini⸗ ios capa- TeCeperunt, regerunt vocem, Principum aut Ec- ces. cho, aut Pſittaci. Nam objecta diluere, non agenda improbare, non acta ſuadere poſlunt: Rxritat, mii papyrum evolvant, obmuteſcunt. Quàm ve- rò commendat Eſdram tum legandorum dele- tus, tum iis tradita expediendæ ratio legationis! Et poſui in ore eorum verba, quæ loquerentur ad Eddo. Non ſeſe, votâque ſua projecit Eſdras in oratores. Voluit a ſe illos pendere, ſuéôſque eſſe interpretes, non autem aut curatores, aut arbi- tros ſuos. Fudit ipſe, quæ renunciarent Nathi- næis. Videas plerunque Principibus inſciis, & inchoari percnulta, & confici: quaſi verò refundi aqua debeat in fontem à latice. Ducuntur ab aſ- ſeclis Duces, & quicquid remigibus placet, à Navarchis ſubſcribitur. Ut autem videas, & ſine pompà Legatos ſuo defungi munere præclatè poſſe, & ſuggeſta à Duce verba nihil non poſſe, quicquid efflagitavit ab Eddo Eſdras, abſque mora impetravit. Et adduxerunt nobis per ma- num Dei noſtri bonam ſitper nos virum doëtiſimum de filis Moholi filii Levi filii Iſral. Ea eſt ſa- pientiæ, verborumque vis, ut quovis etiam pom- parum deſtituta præſidio mentis arcem invadat, expugnetque. Eſdras verò, quùm nihil omiſerit eorum, quibus Eddo inflecti poſſer ad Levita- rum fuppetias tranimittendas, delectu Princi- pum, deſignatione ſgpientium, verborum appa- Gratie Tatu: eventum tamen rei nec Eddo adſcripfſit, Dei neceſ. nec ſibi; non illum humanitatis, non ſe pruden- Ru. tiæ nomine commendavit: verum uni ſe Deo debere omnia profeſſus eſt. Adduxerunt nobis virum doctiſſimum; ſed per manum Dei noſtri bonam ſuper nos. Porrò manus Domini bona fuiſſe fertur, non ſuper eos, qui deducti ſunt ad Eſdram, ſed ſuper Eſdram ſocioſque ejus, inter quos Levitæ & Caſpio reduces cooptati ſunt. Ego ſanè Levitas fuiſſe perbeatos prædicaſſem, qui è captivitate abducti ſunt in libertatem, qui & lit- tore Caſpio immigraturi erant Hieroſolymas, qui in patriam, Templumque repedabant. Et tamen bona manus Domini fuiſſe fertur non in Eibaulatio adductos Levitas, quos jam-jam regiæ litteræ, vaſa aurea, auro potior libertas Iſraëlitarum Luxid, ſticorum vomp. 4. BPelicitas noxia. utilis. Staius me- Choris immiſtos cohoneſtabant. Imò hac maximè docrz. de caus non prædicantur felices Levitæ, quòd Relgione: Calamitate carere incoæperint, & admiſceri felici- nwéitum ſa- bus. Bona manus Domini ſuper Eſdræ cohortes, tware. quibus addita eſt Levitarum ſapientia, quâ care- Ethicæ Tom. II. bant. Super Levitas verò fuiſſe Dominus no Eerlafafti prædicatur indulgens, qui, abjectis cophinis , va ²: ſa ſuſcepere cum Sacerdotibus aurea: qui ſparto kengte ſtolas ſuffecerunt: qui thuribulis ſarculos commu- tarunt. Vix enim felicitas ulla eſt, quamquam religioſa, & & cœlo demiſſa, quam bonam ap- pellare poſſimus. Qui ergo emergunt ex erga- ſtulis, quique miſeri eſſe deſinunt, ſuper eos ma- nus Domini bona fuiſſe non dicitur. Etenim cuùm criminum parens felicitas ſit, profectò ſors ceci- dit in Eſdram, qui ſapientibus fulciri meruit, non autem in filios Levi, qui exuêre catenas. Animadvertiſſe crediderim te à Matthæo nullum ex atavis, abaviſque Chriſti Regem eſſe con- ſcriptum, uno excepto Davide. David autem Rex Matth. ⸗ genuit dalomonem ex ea, quæ fuit VUVriæ. Nonne 6. fuere Reges tum Salomon, tum Sedechias, tum Joram ? Dices ſanctimoniæ ejus cohoneſtandæ gratià induéctum fuiſſe Davidem in ſcenam cum Coronâ. Haud ſanctitatis fuere expertes tum Jo- ſias, tum Ezechias, quorum neuter in ſyllabo Matthæi Princeps ſalutatur. Niſi fallor, præ re- gibus cæteris unus Rex David inſcribitur, quia unius attexitur Davidis ſcelus, ejus poſt nomen. Ne ergo audito tum Uriæ, tum Bethſabee nomi- ne, rimarere, undenam tantum emanarit facinus in virum alioqui pientiſſimum, coronam Mat- thæus peccanti appoſuit, quaſi criminis ſcaturigi- nem. Ac ſi dicat Evangelii Tubicen: miraris ex aliena conjuge ſuſcepiſſe Davidem liberos? Mi- raris fidiſſimum ab eo militem interfecturn? Im- peravit. Ut ſceptrum ſpectaveris, didiciſti, quâ ſint machinâ traducti Manes in Sion. Vidit, ra- puit, violavit, occidit! Rex erat. David autem:. Reg. 54 Rex genuit Jalomonem ex ea, quæ fuit Uiiæ. 15. Quamd'à exul aberravit in montibus, non iniquè tulit deſponſatam ſibi Michol, apud Phatiel filium Lais, eſſe quaſi uxorem. Ubi verò ſolium inſe- dit, alienas ſuum in thorum uxores tranſtulit. Meritò proinde ad aurea traducti vaſa Nathinæi, bonâ Domini manu uſi non ſcribumur. Quæ enim ſors eſt, in eas impelli ſyrtes, unde tam rari enatant? Et adduxerunt nobis per manum Dei Wegiaſ noſtri bonam ſuper nos, virum doct'ſimum de ſi vocandi- liis Moboli filii Levi, ſilii Iſrazl. Ubi ſunt, qui lie⸗ nunquam non jactant Moœcenates ſe Monacho- asnk, rum, & Levitarum eſſe, ſi eos fortè in urbem ad- duxerint? Diſce eorum in civitatem adventu ni- hil illis acceſſiſſe fortunarum, nihil tibi, tuiſque non acceſſiſſe. Siquidem manus Domini bona fuiſſe dicitur, non in advenientes Levitas, ſed ſuper Eſdram ejuſque ſocios, quos illi acceſſione felicitatis maximâꝗ ſuo cumulaverunt adventu. Laicis prodeſt ſummoperè Religioſorum contu- bernium, quorum ſermonibus excitantur à ſom- no vanitatum: Religioſis verò familiaritas ſæcu- larium perſæpè nocet, eorum tenebroſis operi- bus à luce veritatis in abyſſum merſis inaniſſimæ gloriæ. Ergo unde vos emergitis è mari magno cupiditatum, ſi vos Chriſti ſervus inviſat; ibi non raròô perit, qui alios ſervat & extrahit. Au- rifex igne limâque extergit argentum, cogitque nitere & radiare, cum ipſa fuligine uſtrinæ mi- ſerrimè atretur. Et tamen Nathinæi ad Eſdram accedendo, tranſiere à lateribus ad arculas au- reas. Quùm non rarò Monachi ab aureis pateris, ut tibi proſint, ad ligones, ad ſtramenta immi-: grent a ſtragulis. Quid verò eſt, quòd cùm ad- isntig veniſſe feratur vir doctiſſimus ad cœtum Eidræ, G“ ATadige filius fuiſſe fertur fili Levi, filii non Jacob, ſed Iſraél ? Nimirum profluit doctrinæ flumen ex Orasio fonte viſionis Dei. Hinc eſt du cùm Sapiezui eſi⸗ 18 3. Reg. 4. deſignetur in latitudine littoris: Dedit quoque 29. Deus ſapientiam dalomoni, & prudentian mul- tam nimis, & latitudinem cordis quaſi arenam, quæ eſt in littore maris: Et pracedebat ſapientia Jalomonis ſapientiam omnium Orientalium, cum, inquam, in arena Maris Sapientia adumbretur, ſemen Abrahæ futurum prædicitur priùs ad inſtar ſiderum, tum verò quaſi arena maris. Multipli- cabo ſemen tuum ſicut ſtellas Cæli, & velut are- nam, quæ eſt in littore maris. Ac ſi diceret Do- minus; Tunc Sapientes erunt poſteri tui, quùm coelo hezlerint. Poſtquam Afſtra fuerint, littus erunt. Ut ſciant, contemplentur. Hac de cauſa Joſeph, quum manipulum ſuum ſtantem (in quo Panis vitæ & intellectus figurabatur) fratribus retuliſſet, iique non ſine indignatione mirarentur adumbratam in adoleſcente, natuque penè mi- nimo, ſapientiam, citôò aliud ſubjecit ſomnium, in quo ſtipatum ſe ſideribus, luceque perfuſum teſtabatur. Niſi fallor, ſuperioris involucra ma- nipuli poſtremi ſpectaculum theatri evolvit, re- texitque. Miramini, inquit, ſapientiæ, intelle- ctuumque in me vigere frumentum? Sideribus ambior. Lux iſthæc ubertatis illius & ſemen & Gen.57, 7. Cultrix eſt. Quaſi conſurgere manipulum meum . are. Scio delignatam in tritico doctrinam eſſe. Ità enim & à Sapiente panis intellectus appella- Pitur doctrina: & à Domino Eccleſiaſtes deſi- gnabitur, ut det plebi tritcicum Sapientiæ in tem- pore. Vultis autem ediſcere, unde in manipulo meo robur inſit? E cœlo. Sideribus ambiebar, ac Sole. Converſatio enimverò cœleſtis eriget in manipulum ſpicas. Ergo vir doctiſſimus genus duxiſſe fertur ex Iſrael, qui videns Deum inter- pretatur. Non enim ex Jacob, hoc eſt, ex lucta laboreque ſapientiam trahimus, ſed eam Numinis contemplatione feliciter haurimus. Virum doctiſ- imum de filiis Moholi filii Levi ſilii Iſrael, & Sa- rabiam, & Heſabiam. Laborare hic fateor me, quùm audiam Sapientium anteſignanum, & do- Ctiſſimum dici, & quaſi ſine nomine truncum agmen ducere Levitarum, nullo nobilitatum no- minis titulo. Nominantur Sarabia, & Haſabia, & Iſaias: & qui doctiſſimus omnium fuiſſe le- gitur, veluti palliaſtro involutus exponitur? Ni- mirum, ſi ſuo ſluduiſſet nomini cohoneſtando, inter reliquos, doctrinæ lauream non retuliſſer. Glorie va- Neque enim vVera Levitarum Sapientia eſt, quæ næ odinm. gloriolam aucupatur, quæ auræ ſiudet, quæ optat celebrari. Eum ergo non nominavit Eſdras, Gen. 22. 17. Intentio . . „ . . . . reéta. à quo ſciebat inanem jactationem nominis ſpre- tam. Nohim ergo in Chriſtianis Academiis vo- e cen illam ufurpari frequenter; Honor alit artes. Siquidem, quum à Nathinæis urens gloriæ ven- Spinitn. tus deſpuatur, qua ratione à Chriſti ſectatoribus captabitur, unâque laudum aurà, quam ſæpe minerva contemplit, Cruci ſuffixa Doctrina ſan- Chor velificabit? Minora, ut vides, ſapientium Capita fuis ſunt inſignita nominibus. Non ergo ii apud Deum ſapientiores ſunt, quorum fama celebrior, & nomen notius. En virum anony- mum, & tamen doctiſſimum, cæteriſque in ſyl- labo Levitarum antelatum. At quâ ratione, qui ſolus nomine caruit, doctiſſimus præ omnibus Humilitas tam cito haberi potuit? Extulit enimverò Do- exaliata, minus latebrarum jubar percupidum. Qui minùs ſciri optaverat, plus omnibus ſciviſſe comproba- tus eſt. Neque emim latere Deus ſinit gemmas ſuas: & quamvis ingloria perdin jacuerir Sa- pientia, emerger tamen in meridiem, ut illuxe- rit. Latuerat is certé apud ſuos abſque nomine: non eum tamen præteriére legati, primaſque illi Tulenza areant. Oliva detulit Eſdras in elencho ſuo. Animadvertendum illud eſt, anonymi viri doctiſſimi celebrari paren- tes, & abavos, & tritavos: Virum doctiſimum de flliis Moholi filii Levi fili Iſrazl. At Sarabiæ, qui primus à doctis nominatur, nec parentes ce- lebrantur, & filii acervatim exponuntur. Et Jara- biam nquit, & filios ejus. Nimirum qui ſuum negh- git nomen, nomen Societatis & Chriſti efferet. Qui verò ſuum ſtudet reſciri nomen, haud Patrem, genuſque ſuum amplificabit. Quin & filiis ſuis, id eſt, operibus, geſtiſque ſuis nullum nominis decus, nullaàmve lauream conciliabit. Et prædicavi ibi jejunium juxta fluvium Ahava, ut afftigeremur ooram Domi- no Deo noſtro, & peteremus ab eo viam relctam nobis. Rimas apud Eſdram doctrina obtinuit; quâ Scientie cœtus ejus, adventu Nathinæorum, ſatis in- nece ſaria. ſtructus, illicò de indicendo jejunio deliberat. Urinam Sacrorum apud nos eruditio, ſanctâque ſcientia rebus cæteris præferatur. Diſſimilis porrò eſt Eſdræ ſententia à pleriſque noſtrorum, qui Sapientiam, & Abſtinentiam diſſidere inter ſe pu- tant, rati ſine pinguioris oleo vitæ ſcientiæ lu- men extinctum iri. Haud iſtud Eſdræ conſilium eſt: qui ſanè potuiſſet in jejunio eos dies tradu- cere, quos Legati exegerunt in adducendis Le- vitis. Libuit tamen ei tamdiù abſtinentiam differ- re, quamdiùà à Legatis doctiſſimi legum inter- pretes adducerentur. Qui, ubi advenere, ab Eſ- Meifeos: dra octidui publicanone jejunii excepti ſunt. No- i0 nieſſa⸗ luit enim laſcivire Sapientiam, quæ facilè ex Pal- nis lade Diana fit. Hæc prima Doctrinæ laurea apud peritiſſimum divini juris interpretem Eſdram eſt, carnis, voluptatiſque abdicatio. Non alia con- texitur apud Hebræos ſcientiæ purpura, quam palloris. Etenim jejuna putatur eſſe Sapientia, ſi non jejuner. Parius hic lapis eſt ſanctioris, & profuturæ doctrinæ, quæ ſana eſt, ſi ſana non eſt. Ut dedidiceris abligurire, didiciſti. Latam jam libet perſcrutari de jejunio legem. Prædicavi, Seperz⸗ inquit, ibi jejunium, ut affligeremur. Præſtantiſ- rum erem- ſima hæc ratio ſcribendarum legum eſt, ut ſcili-le. cet Præſul indicto Gulæ bello non ſtylo tantùm Eecleßaßi⸗ ſubſcribat ſuo, ſed etiam gutture. Prædicavi, ut deceta affligeremur. Præito, quos erudis: age, quod cosdant. agendum ſuaſiſti. Noli radicem arborum imita- ri, quæ virere, gemmare, & parèêre ramos aut inſtituit, aut cogit, luto, ſterilitateque involuta. Affligitur Eſdras cum populo. Prædicavi, in- quit, jejunium, ut afligeremur. Audin'? Affli- Ctio eſſe debet jejunium. Si ita eſt, quis vel in eremo abſtinet? Etiam interdum, quamvis ra- riſſimè, in ſacco & cinere ita fabam, cicerque condimus, ut abliguriri jam olus poſſit. Eſuriun- tur præ manna cepæ, alliaque ab Iraélitis; ea eſt Monifen- conciliandæ illecebræz, eludendique jejumi ars, N gaig⸗ etiam in luto & latere. Ita ne? Luxuries regnat Delicie. in olere, Bacchuſque debacchatur in faba? nec„ as ludit ſolum inter legumina voluptas, ſed & illu- Tanchie dit Continentiæ : ſiquidem æquè de parcitate Viie pa- triumphar & pullata gramine, & aromatibus pa-dts. ludata. Proh Gulæ ſtratagemata! Viciſle fateba- 3cuanium mur illam in pateris, ſucciniſque Perſarum: nunc "cum. verè laſcivit in fictilibus, cotylaque Diogenis. Amatur & Parthenium, itâque conditur gra- keligioß men, ut parcior ſit Atagenis illecebra, quam obſervan- portulaca. Faceſſant hinc, rogo, deliciæ frondi- e bus perſonatæ. Liceat ſalem in rupe dolere: eliguor. Pudeat Gula. emri / G noete⸗ Hunn M lain Ghen weng⸗ on ac ſeut, Ai wol gehe pe li bu kl olui, Pun ⸗ ullb Uiin anl, 6 aka al iſes lr. De⸗ nunns A Emam, n ia en Myhere Etiini/ adlen n, G bil llhyum Nee, g deychiene unmnigas Rketus al ogo Erad ep a Uü Nle. Tt. Ann fun Uniit hol 3, Mi mn iin Kiele te, lmne Cgunn kelliet A, en wol ünnern lnen re, nn 1 s 1 Alemi ein a tendn lang. iinn drir rented de 1. ilen. dumegt. efeeri Nun, flirſi, m Monn 4 ſnine mn Don. abehlicn Pünnigt⸗ rumn, Min d io delbe, , D Hoonmm, Ki ge ina⸗ e ſcenik dræ conlünn os Gies nd Iducendsle. pentamfe. kegum int ehete, Ah ehi ſun. Rnn e hicllen ne lunezah Ernc, Non da . Npota, Gin le henl ſnciont, , Klum licigi. Lün n. elmhs r. Dlnke n l, ulii nſfbumg⸗ Predenhu⸗ ls: de, Atborwnn ini. llte liclin Zenleiniln Pjulumhr. Abcdi!A. A, guni 1 ume lbann ,cleht, ol. un lkaelnijic, Luxila- 3. Reg. 13. 21. Gen. 15. 17. Gen. 151 II. 1, Reg. 2, 15. 8 in Cap. VIII. Lib. I. Eſdræ. Pudeat inſtitui epulas è& locuſſis. Jejunemus ſal- tem, quum jejunamus. Quod ſi gliſcit voluptas in olere, repitque in vimine: quod illam effuſu- ram virus exiſtimas in ſmaragdo? Si luxuriari licet in farre, quam putas futuram adoream ille- Cebræ in polline? En jejunantium maciem, hor- roremque menſarum! Hinc rubet mullus, hinc fumat acipenſer: quibus, ut ſapidius guttur vel- licetur, fuorum acrimoniam aromatum India, quaſi voluptatis ſuppetias, ipſo reclamante aſſilien- teque Neptuno, per medias Erithrei Syrtes, mon- ſtrâque tranſmittit. Scauros, aloſas, bellaria ſu- roribus reſerves oportet; quando quiſquis abjecit ſarculum, eſurire ſe credit, niſi Equeſtris aſſem totum pratextæ una exhauriat patina. Jejunavit procul dubio Prætor, apud Croſum hoſpes, niſi, ſublatis menſis, ita Rex decoquat, ut algeat cum Iro. Utinämque id faſtidii faſces dumtaxat pa- terentur, cùm & Capitolio abeunt in Provinciam: Nauſeat aliquando & Cidaris & Calvario redux, niſi ipſas Cinerum ferias ſiluro temperes & ne- ctare. Dearum potionem illa præſentat dexter vittatus Aaron, quâ perfuſam aceto felleque vi- ctimam, paucis ante horis, Patri obtulit in ara. Non ita cum Levitis ſuis jejunat Eſdras, nuper Babylone digreſſus, cujus vox ea eſt: Et præ- dicavi ibi jejunium juxta fluvium Ahava, ut afi- geremur coraim Domino. Prima hæc Levitarum vittus, ſed ardua, ſed rara, vel in Monacho. Vides diſcerptum a Leone virum jacere in via? Prophera eſt. Qui cùm Regem & terruiſſer, & afflixiſſer, & curaſſer, poſt prodigia & oracula ità ſibi temperare non potuit, quin panem & aquam poſthaberet præcepto, & voci Dei. Quia non obediens ſuiſti ori Domini, & comediſti pa- nem, & bibiſti aquam: non inferetur cadaver in Jepulcbrum Patrum tuorum. At hic deceptus eſt à Sene, qui ſe monitum ajebat ab Angelo, de eo excipiendo reficiendoque. Timorem auges, non mitigas. Nam ſi is, qui manducat invitus & deceptus, diſcerpitur nihilominus à Leone: quod, rogo, ſupplicium eos manet, quos Satan urget ad epulas? Rara avis, quæ non eſcâ ſollici- tatur. Una Gulæ rapacitas inſidiata eſt victimis A- brahæ. Tranſiit per illas ignis innoxius. Tranſiit clibanus fumans, nec illum Abraham extinxit. Timuit holocauſio ſuo à volucribus, cui a flam- mis non timuir. Cum ergo occubuiſſet Sol, facta eſt ealigo tenebroſa, & apparnit clibanus fumans, G& lampas ionis tranſiens inter diviſiones illas. Quid agis, heus tu, quid agis? Abegiſti aves, & rogum non extinguis? Num ſævior incendio ficedula eſt? Unde nam, rogo, tantus in pluma æſtus, tantum in igne frigus? Nimirum Gula agmen volucrum ducebat, ideo monſtrum Pa- triarcha expavit. Deſcenderuntque volucres ſuper cadavera, & abigebat eos Abraham. Libet hic explorare, quam ob cauſam deſcendiſſe feruntur aves non ſuper holocauſtum, ſed ſuper cadave- ra? Cùm voracitatem avium exprimeret vates, iis eſt uſus nominibus, quibus ingluvies utitur, quò licentius graſletur, etiam in victimas. Ne- que enim abliguritio diſcernit à macello aram, mixtimque coacervat dapes, & hoſtias „unoque cadaverum vocabulo, quicquid arridet gutturi, computatur. Nihil Gulæ ſanctum: Nihil non cadaver illecebræ, non ut vilius cœnet, ſed ne moroſius voret. Eluxit id ſole clarius in puero fi- liorum Heli, qui rapturus & ſacrificiis adipem, nunquam hoſtias nominaſſe ſertur. Veniebat puer Sacerdotis, & dicebat immolanti: Da mihi car- nem, ut coquam dacerdotis non enim accipiam d te carnem coctam, ſoqd crudam. En qua ratione aut dehoneſtat, aut obvolvit ſe anctimoniam ho- ſtiarum, carnemque victimam vocat, ut voret licentius. Nunquiam audies furtitn epulantern Coenobitam iis cohoneſtare titulis, quas abligu- rit eſcas, quibus divina humanâque jura Sacer- dotum annonam nobilitavere, dum eam aur Chriſti ſanguinem appellarunt, aut pauperum patrimonium. In ſyllabo voluptatis etiam holo- Cauſta aut caro ſunt, aut cadavera. Tu verò ex- pende non inurbanitatem modòe Gulæ, verum etiam intemperantiam. Etenim ignis, nonniſi poſt Solis occaſum, in ſacrificium inſilit, nec ho- ſtias abſumpſit. At aves, quas Gula impulit, ſtatim in holocauſtum irruêre. Uſque adeò mihil à Gula tutum, & nunquam eſt. Quid? quod in domo Iſaaci & primogenitura haſiæ ſubjici- tur, licitante voluptate: & uni deſpondetur pul- mento benedictio, quà quiſquis impertiretur, ſervatoris Pater renunciabatur. Tanta eſt epula- rum aviditas, etiam in Regia Sanctitatis! Fae mihi pulmentum, ſicut velle me noſti, & affer, ut comedam: & benedicat tibi anima mea ante- quam moriar. Niſi propoſitum ſenis eluſiſſet Re- becca, genus Abrahæ die illa ad Chriſtum uſque tranſmiſſum eſſet ab Eſaü? natuſque Rex coæli eſſet ex aliena Moabitarum gente, ſeu ex ſtirpe Chanaan ſacrileg4, ob pultem. Miraris Joannis funus ſaltationis fuiſſe ſtipendium? Parum ab- fuit, quin Dei ortus merces fuerit pulmenti. Niſi fallor, probroſiùs Deus naſcitur è lumbis Eſaü, ſtigendium patinæ, quàm euſpirat in domo Re- gis Propheta, choreæ merces. Perieramus, ſi ob- Quamquam vix evaſimus. ſurduiſlet Rebecca. Cecidit quidem in Jacob ſors, quam Pater deſti- naverat Eſau: ſed Dominus oppigneratur Gulæ, ſeu abſcedat Eſau, ſeu Jacob accedat. Illud tan- tum debemus Rebeccæ, quòd ſaniorem convivii ſtructorem ſubmiſit. Cæterum benedictionem, quam aper erat impetraturus, hoœdus extorſit. Non Pudor, qui effloreſcebat in genis Jacob, non Innocentia, quæ radiabat in fronte, non, quæ fragrabat in corde, Religio; ſed pulmentum, quod fumabat in patina, benedictionem omnium gentium in Jacob tranſtulit. Quos cùm oblatos comediſſet.... dixit ad eum: Accede ad me „O. da mihi oſoulum, kli mi. Debemus Dei Agnum uni hœdorum Jacob. Egredere, & paſce hœdos tuos, 6 pulcherrima mulierum: Siquidem Deum hœdo mercaberis. Lebeti, non Phialæ principa- tus contraditur; & , qui primus & filiis Abrahæ inferet pulmentum parentibus, primogenitus re- nunciabitur. Sume arma tua, dixit ad Eſau Iſaac Pater ejus: & egredere foras. Quò progreditur Primogenitus delectæ à Deo, initiatæque gentis? Filium-ne ſuum Eſaü mactaturus Domino ar- matus pergit in montem? Scilicet. Audi quo collineet arcus Primogeniti tantæ domus. Sume arma tua.. . . Cumque venatu aliquid apprehen- deris. Miſeret me tui, ſica. Quantum immurata ab illa es? Deſignaſti in Iſaaci jugulo, quuùm ab Abrahamo tractarere, Redemptoris imaginem: Nunc deſtinaris in capreas, cervoſque camporum. Dices Arcum hic ex Armamentario Abrahæ de- trahi, non gladium, quo ille in ſacrificio uſus eſt. Sume arma tua, pharetram & areum; & egredere foras. Eſto, non iis ſit uſus Abraham in holocauſto, uſus certè iis eſt, quùm deletis quatuor Regibus, captivum Lothum reduxit ad ſuos. Hic euimverò ezclamare compellor: Er- gone Patriarcharum arma, quibus Juſtorum op- preſſores profligabantur, quibus in Libertatemn B aſſe- Gen. 27. 42 Gulds, Ibid. 26 Gen. 27. 32 20 aſſerebatur innocentia; quibus ſtirps Dei propu- gnabatur, tranſtulit ad apros illecebra? O pro- brum! Arma Domini Dei exercituum enervan- tur in venatum. Graſſentur jam Arabes, Chal- dæi ſæviant, Elamitæ inſiliant, ruat & effunda- tur ſuis convulſa ſedibus Scythia univerſa: Nam Patriarcharum hypothecæ deſtinatas olim pro- pulſandis hoſtibus pharetras, inſequendis olim propulſandis hoſtibus pharetras, inſequendis hin- nulis implicuerunt: nec jam militant, ſed venan- tur jacula ſanctitatis, & quibus parabantur trium- phi, pulpamenta comparantur. Ab adoreis ad ollas. Vide, quæ ſit voluptatis ærugo, qua ità ferrum elanguit, ut foco ſubſerviat, & pateris, quo triumphale Ponti, Armeniæque Labarum mittebatur ſub jugum. Etiam Spartum in domo Iſraélis Gigantes aut elidit, aut effugat. Denique Davidis funda iævientem in Arcam Philiſihæum dejecit. Hic tamen exeruntur triumphales ex ar- mamentario Abrahæ arcus, pharetræque, non ut Dei hoſtes atterantur, ſed ne ſeni pulmentum deſit. Minus tamen miror tanti eſſe apud Patriar- chas deliciarum appetentiam, ut aſſuetas trophæis ſagittas detorqueat in Damulas. Illud mirari ſa- tis non poſſum, uſque adeò inviſos amarores eſſe, ut à filiis Prophetarum exclametur in ollam, ſi fortè palatum non blandè perſtringat. College- rat ex agro imperitus quidam & Prophetis colo- cynthidas, quas in pelvim injectas, concoctaſ- que diſcipulorum choro appoſuit. Illicò herba- rum acor à Prophetis ſentitur. Quid ibi actum exiſtimas? Guttatim hauſiſſe eos credes ſorbi- tiunculam, quò diuturniùs torquerent illecebram gutturis. Aut ſi non eos tanta patiendi cupiditas inceſſerar, rejectâ patinà, jam non ſe eſurire ſi- mularunt. Ad ſummum, contorto roſtro, non admodùm eſculentum ſapere muſſitarunt. Muſſi- tarunt? Imò vociferati ſunt, quaſi Cetum Jonæ ab æquore transfugam, natantemque in juſculo comperiſſent. Cumque guſtaſſent de coctione, clamaverunt, dicentes: Mors in olla, vir Dei. En fili Prophetarum quàm abhorreant etiam à ſucco auſteriori, ut mordacitatem ſy lveſtris vi- tis, mortem, hoc eſt, ſupremum malorum pro- nuncient. Et quæ, rogo, mors illa fuit, quam propheticæ adſperſio farinulæ ità dulcoravit, ut in delicias verterit? Afferte farinam. Cüumque tu- liſet, miſit in ollam . Et non fuit amplius quic- quam amaritudinis in illa. Væ nobis, ſi quicquid nectareum non eſt, mors eſt. Et væ nobis, qui- bus id, quod indulcari farind poteſt, ingratum ità eſt, ut morti conferri poſſit. Doleo non tam hyperbolem doloris, quàm facilitatem antidoti. Etenim quod illud venenum eſt, quod in eſcu- lentum adſperſio pollinis, imò & furfuris, con- vertit? Et quo, apud Prophetas, vocabulo cen- ſebuntur lora, virgæ, Leones, & ungulæ, ſi co- lochyntidæ mors ſunt? Neſcio plus ne improbem Hebræos, quòd manna pertæſi ſint, aut quòd ità acorem oleris expaverint. Quid mirum ſi guttu- ri, cui manna non ſapit, mors ſit colochyntida? Reſecet proinde Eſdras, imoò amputet fibram hanc amaritudinis, & querelarum; jejunioque, quaſi cœli viatico ſeſe inſtruat, ſuoſque paret ad Gula ma. iter. Pr. edicavi Jejunium, ut afſtigeremur. Et ſanè ier urxuris percommodè factum eſt, ut ad adventum Levi- tarum, quibus ſacra contradi vaſa oportebat, je- junium indicererur, quo ea propelleretur & caſtris peſtis, quæ & luxu vivit, & ſtolam inquinat, Jugulatque Nathinæos. Jejunent Levitæ, ne laſ- civiant. Siquidem & delicis libido exoritur, oc- cidit in jejunio. Ophni & Phinees Sacerdotibus Oliva puer Sacrificiorum adipem excoquebat: ideoque miſtos eos in Templo ſcortis non abnegat Samuel. Dormiebant cum mulieribus... Ommne quod leva- 1. Reg.2 bat tollebat Sacerdos ſibi. Prius Gula 22. inſilifle in Templum fertur, tum libido ſubſe- Reg. 2. quuta deſcribitur epulantes. Mitto ideò regnaſſe 4, Sodomis impuritatem, quòd irrigaretur regio il- la, ut paradiſus Dei. Ex abundantia Panis, ſi credimus Ezechieli, prodiit iniquitas perditorum. Ecce hac fuit iniquitas Sodomæ e Trori tug, ſuper- Ezech.16. bia, ſaturitas panis, & abundantia. Mitto Po- 4². pulum ceparum & alliorum percupidum toties in eremo fornicatum. Ne fortè crederes Vene- rem omnia faſtidire, præter Pavonem. Et pullos conficit, & oleribus ſaginatur. Mino inebriatum tz Lothum, virum inter filias evaſiſſe, plureſque num fins ſuſcepiſſe filios ſublatà uxore, quàm ſuperſtite. Gula. Siquidem ut liberum admiſit, emiſit liberos, na- csgitarie Sus in rupe thorum, in orbitate nuptias, in lu- cura. Gu epulas, venenum in vino, in Baccho Vene- „ rem. Dederuntque Patri ſuo bibere vinum. Et 6 . ingreſſa eſt major, dormivitque cum Patre. Mitto 33. paratam ab Holoferne in Tentorio coœnam, ut, quam deperibat, Judith funditùs perderet. Mitto hæc, aliâque ſexcenta, quibus prorſus evincitur, haud è& mari, ſed è muſto emergere Venerem, non tam Neptuni privignam, quàm Cereris fi- liam. Vultuum, geſtorumque ſimilitudo & vo- luptate natam efle luxuriam conteſtatur. Ea eſt Gulæ natura, ut raptim ſuum feratur in votum. Ut vidit Eva, eſuriit; ut eſuriit, comedit. Vidit Gen. 6. itaque mulier, quòd bonum eſet lignum ad veſcen. dum & tulit de frubtu illius & comedit: deditque viro ſuo, qui comedit. Vix ullum invenies cri- men, quod Gulam in hac habenarum effuſione referat, qua in eſcam fertur. Dolus in villico quamdiù cunctatur, ut ſibi conſulat? Quid ſa⸗ ciam? ait. Adyocat obæratos Domino ſuo: Syn- graphas novat: oleum denique triticumque re- mittit, ne ſubmotus præfecturà cogatur aut men- dicare, aut fodere. Ultio fremit, ſed tacet: filii- Gen. 34. que Jacob mercaturam, nuptiâſque pacti, ut rap- tum Dinæ ulciſcantur, circumciſione urbem He- moremque expiant, ut cæde fœdent. Invadendi 2, Reg. 15. cupiditas regni non illicò aut ad ſceptrum Ab- ſalonem impulit, aut ad haſtas. Primè ſalutat, tum vovet, peregrinatur deinde in Hebron, litat denique, ad extremum rebellat, & clangit. At libido, ne à pareme degeneret, ut videt, arder. Eoreſſa eſt Dina. Quam cum vidiſſet Sichem, Gen,.1 adamavit eam, & rapuit, & dormivi cum illa, vi opprimens Virginem. Compone, rogo te, cum Eva Sichem, hoc eſt, libidinem cum Ingluvie, & vide non eas modò conſimiles, ſed ita mori- bus lineamentiſque confictas iiſdem, ut in unum cohæſiſſe monſtrum parentem putes & filiam. Vidit Eva, vidit & Sichem: captüſque ità uter- que eſt illecebrà, hic Virginis, illa Pomi, ut neutri imperare moram poruerit ſeu ſupplicium, ſeu probrum. Vidêre, rapuere, periere. Caſu hic fortè dices in eandem coiiſſe ſpeciem Bac- chum, & Venerem. A thoro Principis ad Regis thalamum aſcendamus. Vidit & ſolario David la- vantem ſe Berhſabeam, & eâdem horâ inquina- tus eſt. Viditque mulierem ſe lavantemn. Miſſis 2. Reg. itaque David, nuncüis tulit eam. Vix Thamarem per velum Judas aſpexit, & exarſit illicò. Quam Gen. 18. cuùm vidiſet Judas, ſuſpicatus eſt eſſe meretricem: operuerat enim vultum ſuum.: & ait: Dimitte me, ut codam tecum. Videntes, inquit Moyſes, Klii Gen. Dei filias hominum, quòd pulehræ eſſent, acce- Perunt ſibi axores ex omnibus, quas elegerant. Etiam- 6. fum hell, 6 undi anüagi aol A 0 immen t enhll ihr. Aa emguel iende AMrariti ſihr⸗ Maent la niu ſſetzne Ne ul 1 Ei lue, ho niſgoe nin ipſog⸗ iem eln lmerat ne lert extt Ainu Gelib Dunen P⸗ klame Emnvivi ai,5 eum en ult. De in ſore⸗ e ovoca I, & hl tüilt Bibi IrAnmmn Ulere dd 1 lehlen, Pypii e Rene u e 1 in Glu! 60 Une 6 nmndid regoi. beni erdktonn, ue, ſher Ino ot dum wie leres er. . Eioh inehrunn, , Puthen n ſopeti lbere 6 Pin, Als aocho ſen. e vinun. arre. Cenin N deret. Mn figerinen, re Veen am Cetit- niliucoe ſtamr. Edl uur in vorn. onnedit nunal eſtr elt: Cle mn invensnt arumeſtloe Mobu in in lu u⸗ minolo: riicunden garur an er eniüt e aci uf one udenb⸗ ent. IEins ſehmn PimdAlu, in Bebrnn, iu Angt 1 u ide, i ilſe Rin⸗ mmimt 9 e, gore⸗ (bN Nn, 3/ lel ne , Uil . E lu ⸗ e⸗ . kü ian en Man etiee⸗ ſounl . 7 Krlinb⸗ : Vuit Moſes/ „ t,K e 9 ne W ͤ⸗ Gen. 25. Luc. 17. 18. Tbidem- Num. 25. lbid. in Cap. VIII. Lib. I. Efdræ. Ar Etiamnum dubitas Libidinem, in morem Gulæ, ut eſcam ſenſerit, inſilire? Subdubitare veriùs poſſis, adeò-ne prona volvatur in ollam Gula, ut Libido præceps agitur in volurabrum. Adeſt hic tamen Eſau, qui ut fumare pulmentum ſen- ſit, prodito familiæ principatu lenticulam abſorp- ſit. Da mihi de coëtione bac rufa. Non mirum proinde videri debet; ſi Dominus ità ſævit in Gulam, ex qua eam emicare non ignorat flam- mam, quà & plantaria exuruntur vineæ ſuæ: & domus ſuæ Vaſa, phialæque difflantur. Exundan- te in agro ſegete, Rapina cor Divitis inſedit. IIIi- cò exclamavit: Quid faciam?. . . Hoc faciam: Deſtruam horrea mea, & majora faciam: & illuc congregabo omnia, quæ nata ſunt mibi. Si cogit univeria, conditque in horrea, profectò nec de ſublevandis egenis cogitat, nec de perſolvendis decimis agit, nec de reparando templo dehbe- rat; nec ulla de operarum mercede illum cura ſollicitat. Quæ ſanè peracta vel à Phariſæo ſunt, qui tamen reprobatus deſcendit in ædes ſuas. Et tamen nullus hic Iræ cœleſtis fragor, nullum fulgur. Avaritia exæſtuat demetentis, & Dei fu- ror conquieſcit. IIla fortè nocte Arcum Dominus non intenderat? Imòô & excuſſit. Siquidem, ſo- lutà Avaritiæ concione, ſuis cum pediſſequis ad- repſit Ingluvies, cujus hauſtu dives excantatus in ea erupit verba: Dieam animæ meæ Anima, babes multa bona poſita in annos plurimos: re- quieſee, comede, bibe, epulare. Divit autem illi Deus? Nulte, hac notcte animam tuam repetunt à te. En iram Numinis, quæ, declamante cu- piditate, horreaque moliente, viſa eſt elanguiſſe, enerviſque jacere: ubi epulas inſtrui ſenſit, effer- buit, ipſoque in deſignationis ſemine, voluptatis fruticem eliſit. Quid? quod non modèò non in- ſiruxerat menſam, ſed ne quidem eam animæ ſuaſerat extruendam, verùm id ſe acturum cum atima deliberaverat tacitus. Dicam animæ mec. Et tamen perit, non modè in epulis ut Balthaſ- ſar, ſed ante epulas, quin etiam ante publicatio- nem convivii. Uſque adeò pertæſus eſt Deus Gu- lam, qui, ſi non libenter, patienter certê ante- ſignanam criminum Avaritiam aut tulit, aut non perculit. Dives iſte novus mihi viſus eſt Lothus inter ſorores medius, hinc Avaritid, hinc volup- tate provocatus in ſcelus. Bibit, propinante Mam- monâ, & horreum quaſi alierum Moab in lucem edidit. Bibit, miniſtrante Gula, & menſam ve- lut Ammonem ſuſcepturus, venenatæ ad inſtar viperæ abortiit, & periit. Dices, Num Volu- ptatem nocentiorem eſle putas Avaritia, quæ idolorum ſervitus eſt? Ais; nam & IIlecebra idololatriæ pronuba eſt. Initiatuſque eſt Iſrazl Beelphegor. Litatur in Setim, & Priapo quidem. An Egyptii eò convenerant? Num Afſyri illuc confluxerant? Arabes ac Cyprii polluti ſunt co- ram Beelphegor? Iſraëlitæ ſacrificant. Quâ ma- chind eò adducti? Nulla. Quæ illos fornax in- cenſa ſeptuplum Dei filios ſaxo advolvit? Non fornax, ſed focus inclinavit verticem filiorum Iſrael. Comederunt, & adoraverunt Deos eorum. Ante auream Babylone ſtatuam non una He- bræorum nihil infracta cervix aſledit. Coram Priapo Iſraél ſcribitur provolutus. Ibi aut ful- gori Cupiditatis radiantis in auro, aut fulguri Perſtrepenti & clibano Fides obſtitit. Hic pateris, patiniſque ceſſit Religio: quæque haſtas irriſie, inhæſir verubus, igniumque contemptrix naufra- giut egit in melle. Comederunt, & adoraverunt. Sed enim radix malorum Cupiditas, ſi Paulum audimus. Imò & Pomo fluxere vitia, ſi credimus Moſi. Auri ſalem fames ſecundum prodidit A- damum in atrio. Quid vultis mihi dare, & egy Matth. 26 eum vobis tradam ⁶ Eſurit certè pomum quæ 8s. primum Adamum confecit. Quia audiſti vocem uxoris tuæ „ & comediſti . . pulvis es, & in pulverem revertéris. An tu, inquies, Adæ Chri- ſtum componis? Procul à nobis tantum ludi- brium. Ille pulvis, hic Deus. Video tamen AvVa- ritiæ ſcelere initiatam Crucem eſſe, quà è ſcele- ribus enavigavere mortales: quùm voluptatis attactu infecta arbor genus hominum univerſum Gene3. 17. oppreſſerit. Libertatem proinde cupiditas pepe- rit noxiam; Gula mortem invexit. At Chriſius periit. Perüit non tam argenteorum ſiti, quàm po- mi eſurie. Comedendo Adam perät, & Jeſum intempeſtivis dapibus perdidit: qui ideò ligno ſuffixus eſt, quia è& ligno pomum Heva decer- pſit. Quin, ut lautiùs epularetur Judas, æſtuaſſe illum crediderim cupiditate nummorum. Hinc eſt, quod Dominus inter epulas proditum ſe iri pronuntiavit. Veſpere autem facto diſeumbebat Matth cum duodecim diſeipulis ſuis: & edentibus illis, 21. dixit amen dico vobis, quia unus veſtrum me traditurus eſt. Cümque renunciandus jam eſſet proditor, non eum crumenâ, ſed paropſide de- ſignavit. Qui intingit manum mecum in paropfi- de, hic me tradet. Vides non ære, ſed jure no- tari perfidiam. Ut diſcas, ideò exoptaſſe Judam mercedem, non ut marſupium infarciret, ſed ur oppleret aqualiculum. Denique poſt buccellam & Satan introivit in Judam, & Judas exivit in atrium. Et poſt buccellam, tunc introivit in eum Joan. 13. Satanas. Cum ergo accepiſet ille buccellam, exi- 27. vit continud. Quis ergo ſequeſtrà Ingluvie con- d. fectum de Chriſti nece negotium dubitet, quan- do & proditio in cœzna detegitur, & paropſide proditor deſignatur, & poſt buccellam irrupit it Apoſtolum Lucifer, erupit ex Apoſtolorum co- naculo Judas? Ideò enim, non diſſectum Iſca- riotem crediderim, ſed eliſo gutture præfocatum ex arbore pependiſſe; ut nimirum, per quæ rue- rat impius, per ea quoque puniretur. Ut ſcilicer periret tum gutture, tum arbore, qui ut delicias abliguriret, Panem vitæ addixerat morti. Non ergo injuriâ, ut ſcelerum omnium radicem evel- leret Eſdras, jejunium prædicavit, ratus nullum criminis fruticem fuperfecturum in Levitis, ab- liguritione ſublatà, quæ radix eſt ſcelerum. Na- thinæos ducentos viginti. Hi legis interpretes erant. Quos ubi adveniſſe cognovit Eſdras, jejunium indixit dierum octo. Et prædicavi ibi jejunium, ut afſtigeremur. Quod, rogo, fœdus Doctrinam inter & Eſuriem? Cur affligi jubentur, qui legis futuri ſunt interpretes? Ut diſcant firmiora tum fore latera perorantis, cùm extabuerint ora jeju- niis, quùm paſſione eloquentiores fuerint, quàm 8,. Gis maa ſermone. Non ſi recludas volumina, ſed ſi gut- voe zu tur obſtruas, peroraſti. Patiendo validius decla- fuere. mabis, quam garriendo. Hâc nos doctrinâ im Moriiftca⸗ buit Aaronicæ ora prætextæ. Deorſum autem ad tio neceſ- pedes mala punica ex hyacintho, & tintinnabula de e⸗ mtis auro puriſimo. Quænam affinitas, aut conventio verioy eſt metallo & purpuræ? Mala punica facies ex Concio ex byacintho & purpura, & cocco bis tincto, mixtis oreiſca- in medio tintinnabulis. Quæ, inquam, ſocictas Exod. 35. tintinnabuli & Pomi? cùm præſertim reſonare 23 ut ani deberent Sacerdotis fimbriæ, ne moreretur. UVt Ze ve gik audiatur ſonitus, & non moriætur. An ſonora 167 Vox ope- raem. Pati pro Chriſto. §. Franciſa eger mortis ſunt Punica? cùm ea non ex auro, quod reſo- Erczimne, nat, ſed ex purpura contexuerit Moſes. Senora :4. profectò ſunt. Nam cùm in malis punicis ſan- Exod. 29. guis martyrum exprimatur: quis non intelligit ³5“ ſuppa- 22 ſupparem eloquentiam in hiſce fimbriis deſignari Cruoris & Doctrinæ? Supparem aio? Imôò vo- caliorem longè Paſſionem eſſe pronuncio, quàm eloquentiam. Hinc eſt, quod fimbriis punica prius Rrod. 39. attexuntur, quam æra. Mala punica ex purpura: . & tintinnabula de auro. Melior enim eſt vox, quam ſanguis emittit. Ut ruerent propugnacula Jerichunthina, quamdiù ſtrepuere hitui, quanta Joſu.6. 13. univerſæ multitudinis conclamatio? Cumque dies omninòô ſeptem Urbs una tot tubis obſtiterit, ne periret: unus e& cocco funiculus irruentem inhi- buit populum, ut meretrix ſupereſſet in buſto pa- Joſu. 3., 18: triæ. Jignum fuerit funiculus iſte coccineus. Im- peraverunt Levitarum Tubæ mœnibus, ut He- bræos exciperent: & vix die ſeptimo patuere Iſ- raëli: cum elinguis vitta compreſſerit haſtas, fer- rũûmque triumphale ſubmiſerit Lupanari. An du- riora ſaxa, quàm chalybs? Ceſſere licio, coc- coque arma: Obluctati ſunt diù lapides clango- ri. Uſque adeò imago ſanguinis ad perdoman- dum ferrum præpollet, cùm enerves ſint litui, clamoreſque ad mœnia mollienda. Eluxit vis iſta Paſſionis, vociſque imbecillitas in iis, quæ geſſere tum in Ægypto Moſes, tum Jonas in Afſſyria. Aptiores procul dubio Dei voci exci- piendæ Ægypti, quàm Aſſyrü; illis enim Jo- ſeph præfuerat, & diù adfuerant Iſraëlitæ; quùm his ne nomen quidem aut numinis, aut Abrahæ inſonuerit. Duriora Ninivitis imperabantur, quàm Pharaoni: hic enim emittere tantùm jubebatur è regno advenas: jejunare illi, ejulare, ſqualere cogebantur in ſacco & cinere. Signis Moſes co- ruſcabat: nullis emicabat Jonas prodigiis. Et ta- men Pharao induratur, & luget Nimve. Nimi- rum Moſes olebat regiam, ex qua exierat: Cetum Jonas inhalabat, è quo evaſerat. Pro- greſſus ille fuerat ab ovibus, hic à monſtris: ille à vellere butyroque deſcenderat in aulam, hic à naufragio & ſentina proceſſerat in urbem. Ter- ruit proinde ſqualor Prophetæ Ninivitas, domuit- que; immotis ad vocem Moſis Ægyptiis, quos non vana fefellit opinio, præconem olim ſuum in purpuris repfiſſe, & lacte paſtum ſpiraſſe ſal- tem in eremo agrorum delicias, & gregis adi- Exod.. 2. Pem. Quis eſt Dominus, it audiam vocem ejus, & dimittam Iſrazël? Et crediderunt viri Ninivitæ Jonæ 3. 5, in Deum: & prædicaverunt Jejunium. Sed enim eventuum diverſitas non tam & paſſione, voceque profluxit, quam ex habitudine perorantium. Non Jonam juvere monſtra: nec Moſi vellera obfue- re. Verùm hic elinguis Ægyptum non monuit, ille eloquens permovit Aſſyriam. Coaleſcant in uno, ſi placet, ore vox paſſionis & doctrinæ, ſpectemuſque utra alteri præcellat. Quamdiu apud Sarnaritanam Dominus peroravit? Evolvit annales, enucleavit oracula, dogmata condidit, de monte, de fonte, de fornice prophetavit, & vix tandem à femina impetravit pro hydria, quam perebat, Prophetæ titulum, quem non op- Joan:4. II. tabat. Numquid tu major es Patre noſiro Jacobé... Domine, video quia Propheta es tu. Silens, & contrario, Jeſus ita ſicarium inflexit, ur Rex ab Luc. 23.42. eo ſalutarerur. Domine, memento mei quim ve- neris in regnum tuum. An mulier durior latrone eſt? Diuturnis illa tamen obluctata eſt, hic ple- nius traductus à crimine. Idem Dominus; imò divinitatem ſuam mulieri propherando recexit, latroni obrexerat ejulando. Unde ergo contuma- cior femmina, quam ſicarius? qua ratione, minus videri validus dignatus eſt Dominus prophetan- do, quam filendo? Nimirum ibi loquebarur Doctrina, hic ſanguis perorabat;: ibi quieſcebat Oliva in puteo, hic exſpirabat in Cruce. Potentior ad permovendum paſſio Chriſti eſt, quàm vox. At Joa in 4. clamando Lazarum quatriduanum eduxit Serva- tor & ſepulchro. Sed priùs amoliendum à ſpelun- ca curavit lapidem, quaſi nos docere vellet, ſoli voci ſaxum non illicò pariturum: ſed produxit obligatum: ſed unum excitavit. Intuere jam ad omnipotentiam exſpirantis patere ſepulchra, pro- dire cadavera, nec quatriduum, ſed mille jam annos putreſcentibus vitam, ſpiritumque reponi. Multa corpora Sanctorum, quæ dormierant, ſur- Matth, ay rexerunt. Divinitati id tribues, non cruori. Fa- ¹* teor divinum eſſe triumphare de funere. Præ- ſtantius tamen eſt, revocare perduellem à ſcelere, quàm defunctum à funere. Latronem crux infle- xit, ſapientia vix repreſſit feminam ab audacia. Hic quoque hypoſtaſim verbi jactabis, aut certè innocentiam patientis. Quis verò abſque macula. pati poſſit? Cujus ſine infectione ſanguis? Si Crux adeſt, ſi ſanguis manat, nullus non aptus eſt perdocendis, permulcendiſque perduellibus. Graſſabatur in caſtris Iſrael lues, cui ut occurre- retur, crux erigitur, ſignümque in expiationem populi expomi jubetur. Palmam dices affixam ligno, aut laurum. Falleris, nam ex animanti- bus ſeligi debuit pereuntibus pharmacum. Hic enimverò nemo non expectabit anniculum ſuſ- pendi ſine nævo agnum, quo Dei agnus adum- braretur, qui ſublaturus erat peccatum mundi. Attamen non ad caulas, ſed ad cavernas feſti- natur, anguiſque elevatur in antidotum langui- dorum, non agnus. Fecit ergo Moyſes ſerpen- Num. tem æneum, & poſuit eum pro ſigno, quem quum percuſſi aſpicerent, ſanabantur. Ea eſt peroran- tis vis paſſionis & vox, ut in ligno vel ſerpens ſanare poſſit, quo Heva periit. At figuris velita- mur. Certemus exemplis. In diebus autem illis, Act.6, 1 inquit Lucas, creſcente numero diſeipulorum. Undenam Hieroſolymis ſalus tanta, tâmque ino- pinata, ut ex carnificibus Domini conflaretur phalanx diſcipulorum? An Raphaél eductis piſ- cibus & Cedron medicinam iis fecit, qui cuùm cæci eſſent Duces etiam cœcorum facti, Domi- num gloriæ crucifixerunt, quem non cognove- runt? Scilicet. Tu Columbas deargentatas expo- nis, ego ſerpentes intueor, ſed in ligno, quibus cruenti ſatellites reviviſcunt. Nam antequam Lu- cas auctum diſcipulorum cœtum exponeret, Evangelizaſſe Apoſtolos ſcribit non tam ore, quàm vulnere, nec tam ſapient' invahiſſe, quàm ſanguine. Cœlſis denunciaverunt, ne lo- querentur. Omni autem'die non ceſſabant in Tem- Act.5. 42 plo, & circa domos docentes & evangeliantes Cbri- Rtum Jeſum. An non Serpens Joannes, qui nudus ? oer ex horto aufugerat, Thomas, qui dubitaverat in Paii pro cœnaculo; Petrus, qui pejeraverat in atrio? His bnſto. tamen, ſed cruentis, curati ſunt Iſraëlitæ. Ceſ- ſere vulneri, qui eloquentiæ repugnaſſent: vin- ctiſque dedere manus, qui manus injecerant in declamantes. Deridere hic jam libet demirantis voces Eccleſiæ, quæ apud Eſaiam ſic loquitur: Quis genuit mihi iſtos: Ego ſterilis, & non pa- IIa,44. 0 riens, tranſmigrata & captiva & iſtos quis enu- trivit? Ego deſtituta & ſola⸗ & iſti ubi hic erant? Quis iſtos genuit? ſterilitas. Quis eos adduxit? Captivitas. Unde populorum accurſus tantus? Ex ſolitudine. Tua tibi peperere vincula liberos. Neque enim voci tuæ, ſed tuæ patientiæ ceſſit Areopagus. Subjecta tibi Roma ſupplicat, non eloquentiæ proſtrata machinis, ſed ſuppliciorum tuorum tolerantiam demirata. Non ergo vana de Jejunio Lex in adventu Levitarum, quando potentior N peni her⸗ encie 0 u 3 17 869 luni B . „Alcho i ,de n tun alras 4 ſcien, cl zileh, ſor, ber inad ineP Eetel napien k i Mmor Ilbems Tuibemmn ſennz Pn lu lrkum Nelio e Ee h Ge Mutxi A relctie ſei ei ( u er linmbat ent, Uuklim Wen, it . u, ſu⸗ 1 e er ſükale. e in 0 Ceickente Phror l Uute: n epen Alendo e lefn rl zud lahle Ein, o⸗ n um wod Dkllm e lhc e eica Lg ej bun l ſkr, WE Uut en, In ſ Nelen ſ ii Uere ſn 4 lchrn mie nqe epi Nierant . run, , unete, keniſek, emcnuink. w dal ait en Dienet, e ſngi5 lus non e perdelidn Cit ocn inegiine Gices n n en aninn tmacum He annicnlan . ei agnlgaln CCatun mm Cavennas i idonmm un⸗ Mſeiel o, genin Eael ane gno el let Arbgnrs eir is auen ite Aſepnmm., ta, uagei⸗ nini onfen hael Aluſt ſect, gicn D ſaci, . on Nge. Argennan efr inhann, gin n atledlen tum eiſoneni non tann ler enis imelit, avetunt, Aſonni eluuul Ones, giluln idlbiantudn t in nin gaen: N N ieu ſte ind Can. 2. 2. Gan. 5. 9 in Cap. VIII. potentior vox eſt Paſſionis, quàm Doctrinæ. Adverſatæ ità fuerant Eccleſiæ Sionis filiæ, ut eam circumſtetifſe ſint viſæ, quaſi Lilium dumi. Sicut Lilium inter ſpinas, ſie amica mea inter fi- lias. Quæ ſanè filiæ ex ſpinis in flores verſæ ad- blandiri cœpere Dilectæ. Qualis eſt dilectus tuus ex dilecto, pulcherrima mulierum ? Quò decli- navit diletus tuns? & quæremus eum tecum. Quo Auſtri afflatu, unde aconita odiorum exſuda- runt, blanditiarum aromata effluxerunt? Nimi- rum tum aureas oſtentabat murænulas, vermi- culatas argento: Nunc verò confoſſa vulneribus ſaniem, cruoremque diſtillat. In hujus rubri Ma- ris alveo, quæ olim Syrenes erant, jam Conchæ ſunt, nec jam vorant, ſed ornant, exeruntque S Franciſi uniones, non ungulas. Hinc factum credide- KRigmatas. rim, ut ſtigmatibus Franciſcus notaretur, quò ſcilicet ad fulcimentum Eccleſiæ exoriente tum maximèé Prædicatorum Senatu, puſillus hic quo- que grex Evangelio proſeminando initiaretur non tam ſapientiũ, quàm ſanguine. Quamquam de- inde & hic doctrinà, & ille cruore grex Evan- gelium toti naturæ inſinuaverint. Etenim & Mar- tyr Petrus inter Prædicatores vulnera Domini Jeſu in ſuo capite circumſert. Er Franciſcani ſtig- mata ſtiemmatis doctrinæ ſuæ auro imbuit Bona- ventura; qui, ut purpuram ſacco, ità eloquii ar- gentutn luto paupertatis & ſimphicitatis Evange- Cant. 5.7. licæ ſociavit. Vulneraverunt me, tulerunt pal- lium meum mihi. Quò abüt Dilectus tuus? Hæc me Canticorum verba ad ea digredi compellunt, quæ de Franciſti ſtigmatibus declamavi ipſo Luc.5.22, Matthæi Apoſtoli feſto die. Ait ülli, ſequere me. Et relittis omnibus ſurgens ſequutus eſt eum. Et fecit ei convivium magnum Levi in domo ſua. Quæ ut expoſui, in hæc ſum verba præfarus. Triumphat, hodierna die, in Palæſtinæ finibus Paupertas, quæ & telonio ad curulem Apoſtola- tus ſellam Publicanum evexit. Qui, ut corde Dei vocem, ità ſuas intra ædes Dei quoque Verbum excepit. Laureas profectò haſce dixeris trium- phales, fugare Mammonam, & Deum advoca- re: nec jam cupiditate diſcerpi, ſed Deum epulo recreare. Quæ ſanè ut inchoata nemo non mirari deber in Oriente, ità gratulari quiſque poteſt in Occidente abſoluta, perfectaque. Etenim, ur ſpoliatior longè fuit Franciſci Paupertas, quàm Matthæi: ità lautiores quoque fuere Matthæi dapibus, Franciſci epulæ, quibus Jeſum refecit. Hujus egentiorem quis dubitat fuiſſe inopiam? quando Publicanus, etiam poſiquam omnia re- liquiſſe fertur, domum tamen habuiſſe ſcribitur, & ad epulum inſtruendum lances & abacos pro- tuliſſe. Cùm Franciſco nec illud ſubſit, quod Paulo ſuperfuit. Caruit enim & velo, quo tege- retur, projectâ ante parentem ſupremâ corporis tumicàâ, & victu, quo ſupplicia veriùs ſua, quàm vitam produceret. Ideoque ſplendidiorem Chriſto menſam exhibuit in domo non ſua, imò ſua, non manufacta, hoc eſt, excepit illum in carne ſua, totque ei cœnacula ſiravit, quot vulnera diduxit, ſuumque ei corpus in cibum, inque potionem cruorem illi ſuum exhibuit. Quò fanè epulo nul- lum ſplendidius; quando iis paltus eſt dapibus à Franciſco Chriſtus, quo ipſe Dominus Eccleſiam recreaverat, enutritque in dies profuſffimè ſuam. Verbo; domum in epulum, & in coznam vertit viro dolorum Vir videns paupertatem coenacula quinque. Suà enim carne Verbum carnem factum refecit intra ſuorum vulnerum tabernacula. Fecit er onvivium magnum Levi in domo ſaua. Et qua- re, Matthæum æmulatus, menſam inſiruxie Fran- ciſcus ? Quia imitatus Matthæum omnia cum Lib. I. Eſdræ. illo reliquerat. Relictie omnibus ſurgens ſequntus eſt eum. Et fecit ei convivium magnum. Meum erit, ex quo oſtendero vulnera & Paupertate naſci . ſplendidius nullum convivium eſſe poſſe ribus. Age, &, ad adventum deſilientis Columbæ, verſos in aquilas diſcipules Strepuere illicè Apoſioli, arguendo, tonando, extollendo Crucem, ſcribas ſugillando. Cûmque urbem commoverent, nuſquam vinciuntur. Num obtorpuerant Sacerdotes, qui, cùm Dominum gloriæ crucifixiſlent, piſcatoribus parcerent? Num evanuit oraculum prænunciantis Domini, Ecce ego mitto vos, cut oves in medio luporum? Chri- ſtus palam ambulare vererur, & perit: Apoſtoli, Levitæ, Indocti propalam Evangelizantur, non Bethſaidæ, ſed Hieroſolymis, nec cæduntur. Evolve Actorum primum, ſecundum, tertium- que caput, & neminem Apoſtolorum aut ta- centem audies, aut vinctum videbis. Cùm ecce tibi annalium capite quinto, & capti feruntur Apoſtoli, & cæſi, & exploſi. Et injecerunt, in- quit, manus in Apoſtolos... Convocantes Apo- ſtolos, cæſis denunciaverunt, ne loquerentur. Et illi quidem ibant gaudentes d conſpectu Con- cilii, quoniam digni habiti ſunt pro nomine Jeſu contumeliam pati. Undenam tanta ſæviendi rabies in Scribis contra diſcipulos? Num au- daciùs concionantur? Imôò tum muſto æſtuaſſe viſi ſunt, quùm primò loqui cœperunt. An ſignis coruicare deſierunt? Quin vel umbra Petri Dæ mones effugabat. Per manus autem Apoſtolorum hebant ſigna, & prodigia multa. Num dilapfſis è fidelium cœtu, imbecillior factus eſt greæx Apo- ſtolorum? Imòô, ut Lucas ait: Magnificabat eos populus. Magis autem augebatur eredentium in Domino multitudo. Quare ergo cùm rudiores doctrind eſſent, liberiores prædicatione, obſcu- riores miraculis, clientium raritate infirmiores, ne arcentur quidem: vinciuntur autem atque ca-- duntur aduhiores, clarioreſque ſapientiâ, ſignis, modeſtiâ, & alumnis? Enimvere Hloruerat;, proximéè ſuperiori capire, Paupertas in coœnacu- lo, jacente ad Apoſiolorum pedes agrorum pre- tio. Afferebant pretia eorum, quæ vendehantur, & ponebant ante pedes Apoſtolorum. Dividebatur autem ſingulis prout cuique opus erat. Ubi ado- levit inopia, vulnera effulſere. Ac ſi occineret Lucas: Miramini in humeris Apoſtolorum ful- gere vulnerum purpuram? Intuemini eorum ad pedes jacere aurum. Nuſquam non cruor ſubſi- lit, ſi nummus jacet. Prædixerat hoc Eccleſiæ tum Chriſtus, tum Salomon, hic cùm lavacrum ſanguin's detonſis ovibus propheravit, ille quuùm diſcipulos lupis objiciendos ceu oves edixit. Den- tes tui ſicut grex tonſarum, quæ aſoenderunt de lavacro. En rerum abjectum vellus, ubi cruoris lavacrum manat: Ecce ego mitto vor ſieut oves in medio luporum. Cùm ſe Dominus contuliſſet Gallinæ, ſuis ſub alis cogenti foætus, non tamen pullos, ſed oves Apoſtolos nominavit, cùm de vulneribus ageret. Enimveròô illi plumeſcunt, ha tondentur. Tum diſcerpemini, cùm veſtro vos Vellere exuetis. An non hoc Paulus teſtatus, cum ſuarum plagarum gemmas Corinthiis oflenſurus, nuditatem prius ſuam præ ſe tulit? Eſurimus & Jitimus, & nudi ſumus, & colaphis oæœdimur, Id- eò circumfero ſiigmata, quia chlamydem non geſto: & pellem Tyrannus lacerat, quia pelli- bus non armor. Pellem pro pelle. Niſi algerem, non ferirer. Vacuus haud cantat ſub Satana via- tor: quùm tamùm denudatos ſuis Dominus vul- neribus cohoneſtet. En geminæ victimæ, in qui- bus Deus filii ſui deſignare ſupplicia ſtatuit: Iſaac videlicet 2 3 vulne- cœlo uere. Pe A ͦ2 & K- 11 Matth. 265 6. Act. 5. I9 Act. 5. 40 Act. 5. Iz. Act 5. 140 AC. 4 3 e Can. 4. 22 Matth. 19. 16. 14. COrY. 4 II= Gen. 22.2. Job. I. 12. Job. 2. 7. Gen. 22. 11. 24 videlicet in monte, & in ſiercore Job. Alerum feriendum edixerat, alterum vulnerari vetuerat. Tolle Iſaac, atque ibi offeres eum in bolocauſtum. De Job verò præcipit: in eum ne extendas ma- num tuam. Miſeret me tui, ſenex, qui Chrifti tefſeris cariturus es. Gratulor tibi, adoleſcens, cujus caro Chriſti vulneribus proludet. At Job cæditur, Iſaac exolvitur. Eoreſſus Satan percuſſit Job, dà planta pedis uſque ad verticem ejus. A- braham, Abraham: WNon extendas manum tuam Juper puerum, neque facias illi quidquam. Ita ne? A vulnere ſegregatus Job cæditur, Chriſtumque Job 1. 21. Num. 21. 9. Abidem. Can. 3. 3. exhibet in ſterquilinio: Deſtinarus autem neci Iſaac in monte, à fulgore excidit vulnerum? Quis peccavit, hic, an parentes ejus, ut Serva- toris mortem re ipia non expleverit, ſed deſigna- verit? Dubitavitne Abraham, an Iſaac recal- citravit? Ambo exultaverunt, ut diem Chriſti præſignarent. Quo modo ergo deſtinatam Iſaaco vulnerum palmam Jobus eripuit? Nimirum li- gatus quidem à Patre eſt Iſaac, ſed non exutus. Job verò diſcidit veſtimenta ſua, exutuſque cla- mavit: Nudus revertar illuc. Non mirum ergo, ſi ſpoliatum vel Satan, tam vilis artifex, inſigni- re Jobum potuit characteribus Salvatoris; quum Abraham, ſculptor tam nobilis, ne unam qui- dem in prætextato filio valuit plagam imprime- re. Aram extruxiſli: ſed melius erat diruere tentorium. Intexuiſti vincula: ſed togas felicius detexuiſſes. Caret akari Job, ſed & tentorio: non funibus compeditur, ſed nec tunicis impli- catur. Nudatur, & vulneratur. Jam diſces, cur pro Cruce erecto palo, non palmam, aut laurum in pereuntium ſalutem locaverit Moſes. Inani- mem enim proſlare in patibulo ramum dedece- bat: decuit ex animantibus deligi, quod Domini cruciatus adumbraret in ligno. Turturem hic credes infivum, quando Chriſtus gemendo exti- cit Turtur. At avis non exuitur. Agnum ergo expoſitum dices, quando & Chriſtus Dei agnus appellatus eſt. Audi, & horreſce; pro agno An- guis ſuffixus eſt. Fac ſerpentem æneum, & pone eum pro ſigno. Ergo qui Hevam ſeduxit anguis, Eccleſiam curabit? Quid acturus ſit neſcio, illud ſcio Cruci Anguem fuiſſe affixvum, quòd unus præ cæteris animantibus tanto ſeſe ſpoliandi æ- ſtuat deſiderio, ut etiam lacerari dumis non re- fugiat, dum ſpolium exuat. Vide, quanta ſit affinitas egeſtatis & vulnerum, ut in Cruce ſer- pens, in typum cœleſtis agni, ſuſpendatur. Qui percuſſus aſpexerit eum, vivet. Quod, inquies, fœdus anguis, & vitæ?? Nulla, quòd ſciam; cùm ſit Vipera pronuba funeris, & veneni bajula. Sed magna Societas egeſtati & vulneri, ligno & ſpolio. Inviſus Deo anguis, quem maledictione perculit. Attamen, cuùm deponat exuvias, quod non meretur toxico, abdicatione promeretur. Nemo ex amimantibus Cruci aptior, quàm ſer- pens, quia nullus ad nuditatem peræquè anhelat. Quid quod non monſtra ſolum, ſed ſponſæ quo- que Dei ad Chriſti vulnera egeſtate initiantur. Candorem imitata Dilecti ſui Sponſa, ruborem æmulabatur. Ideo non ſemel in excubias incidit nen invita. Verùm fruſtrata votis perdiu eſt. Tandem conſignata eſt valneribus Charitatis. O te beatam! At quis eam coeli teſſeris inſignivit? Cuſtodes murorum. Invenerunt me cuſtodes, qui cirecumeunt civitatem, percuſſerunt me, & vulne- raverunt me. Ii-ne cuſtodes ſunt, quos alias offendit? Ii planè. Invenerunt me vigiles „ gui cuſtodiunt civitatem. Quid eſt, obilecro, quod primùm eam neglexere cuſtodes: tum veròô ſtig- Oliva matibus honeſtarunt? Tum ibi, tum hic Dile- Gtum quærit. Et hic & ibi ſurrexerat & Lectulo. Imò hic ſponſum rore perfuſum excluſerat tecto: ibi in cupreſſina illum laquearia evocaverat. Quæ Cùm ita ſint, quid præ ſe tulit hoc capite, quo dignior ſponſi purpura crederetur? Egeſtatem. Exſpoliavi me tunicâ med, inquit. Non ſanctior ic, ſed incomptior. Murænulas ibi aureas oſten- tabat, HMc theriſtro tegebatur, quo eriam exuta eſt à cuſtodibus, ut cæderetur. Tulerunt pallium meum mibi ouſtodes murorum. Et miraris ab An- gelis exſpoliatam Eccleſiam, ut Chriſti vulneri- bus inſigniretur: quando à Sicarüs non ante Sio- nis transfuga feriri potuit, quàm nudaretur. In- cidit in latrones, qui etiam deſpoliaverunt eum, & plagis impoſitis abierunt, ſemivivo relicto. Et dubitas divins Chriſti vulneribus proiudere Pau- pertatem, quæ, ut vulnerêre à latronibus, impe- trat? Quæ ſanè vulnera ut Jeſus aſpexit, accur- rit, alligavit, eis infundens oleum, & vinum. Accurriſſe credes Deum ad ſeminecem, & ad Franciſcum advolaſſe non credes? Confectum illum a latronibus fovit, vulneratum hunc ab Angelis ſpernet? Cùm præſertim ille deſcenderit ab Jeruſalem in Jericho, is à Jericho tam ſæpè aſcenderit in Jeruſalem. Alligavit & hujus vul- nerati ſui plagas, infundens non oleum & vinum, ſed cruore ſuo cruorem illius conſolatus. Occur- rebant ſibi veluti rubri maris abyſſi duæ, Chriſti videlicet ſanguis, & eruor Franciſci, corpuſque illud jejuniis eroſum, anguſtum veluti Iſihmum obruebant. Abyſſus abyſſum invocat. Sanguis ſanguinem tetigit. Amplexabantur ſeſe invicem, ſibique mutuò miſcebantur balſama pretioſa. Ap- proprians alligavit vulnera ejus, infundens vinum & oleum. Quamquam non tam acceſſiſſe pura- verim Chriſtum, ut oleum inſtillaret, quàm ut vinum exugeret. Fecit ei convivium magnum levi in domo ſua. Quàm magnum? Quam fuit ma- gna cœna Domini maxima. Dixit ei, nimirùm Chriſto Franciſcus, vulnera exhibens ſua referta, fartâque charitate: Accipe, hoc eſt corpus meum, quod pro te tradidi, cecidi, & afflixi. Bibe, hic eſt ſanguis meus novi Teſtamenti, quando novas de Paupertate condidi Leges. Stabas tu olim ante oſtium, & pulſabas cœnaturus. Pulſavit pro te Can. 5. 3.0 Can. 5. 7. Luc,10. 310 Pl. 44.. Luc.100.34 Seraphim, tibique oſtia quinque patefecit. Subi Apoc, 5. ergo cœnaturus cœnaculum ipſum. Etenim Fran- ciſci domus Franciſcus eſt. Qui non in carnem azyma vertit, ſed convertit carnem in azyma ſinceritatis & veritatis. Videor mihi audire Je- ſum epulantem Sampſonis more, Enigmata pro- ponentem. De comedente, imò, quod pluris eſt, de jejunante exivit cibus, & de vulnerato egreſſa jud. 14. 7. eſt dulcedo. Ut enim dixerat olim: Martinus hac me veſte contexit: ita nunc exclamabat, Franciſcus pauper & ſqualidus hoc me melle re- fecit. Veni in montem meum, comedi favum meum cum melle meo. Fecit ei convivium ma- gnum in domo ſuau. Re verd magnum, quando & domus in convivium abiit. Tu verò, quando reficies Jeſum? Quærit abs te cibum, ut à ficu poma quæſivit. Sed præ foliorum multitudine fruétibus caruit. Nihil invenit in ea, niſi folia Manchra Ideò exuberavit fructibus Francilcus,² tantàùm. quia foliis caruit. Relictis omnibus, meruit vul- nerari, ſuoque in vulnere paravit Regi magno Cœnam re verd magnam. Cave, ne maledica- ris, ſi fortè eſurienti Deo ſportulam denegaveris. Avaritia fores obſtruit, quam ut Matthæus abje- cit, convivium ſtruxit. Sperne tu quoque illam cum Franciſco, & vulneratus charitate Deum tuum; un, e. (u „Vilol iin ut, Gerto or! le eo Crriko . n, z. Cdu uu, Mbau is El o bor n E iun gu⸗ inb mlar. Agui . dalin Wente i iche, Ped S n . Aa⸗ Deo ſelka ſenu Ua Mua ain Itare, i cin, i, ub . nuern 2 Aumn unn mile . lded De Pünnem de reſe Ean tuch Cnti 8 d ſe i⸗ rids t⸗ lt, lbat Peclie reſen Ni, Ei har ue NW eſt I N en, (ure nſr nc ea De. Ledl Rtec⸗ W te, eſann ſncle enolen rn exute t plim risd A. i wohei. n ante Sn Aeidt, N.ek. Punt ein telhh udete u. erit, . nn cem, Nl Conkechn umn hun 4 E deſengei ho un let huſern. m & rnn, huus. Oor Gdue, Cnil ſi,ooile Ati Hhmen eu. Iangu, ſele inien, iſreicl l Pinden um ctellle u atet, auinn u n igdunle Quum lirn⸗ t ei, inimn ens ſulckn, lcorpumen, ii. kei , Ouncdlni bes wolnen Peleri pot Gehen. A⸗ . Eemnku inon ncan men in mti ade 1 Piignuſe god gin 5 herato 4 im: Mun- eclemtt o me mele comedin anim , vagaum, 4 1 Ir i ſi . 4 cbe in N Pincin Mach. 17. 27 Awvaritia. Teſtamen- 14. Angulari- 145. in Cap. VIII. tuum, qui te pavit, cruore ſuo, tuo vulnere nu- tries. At quis vel moriturus & telonio ſurgit? Quis non ſpiritum antè abdicat, quàm nummum? IIh non abſimiles ſumus piſci, quem Petrus edu- zvit in littus cum ſtatere. Nummati morimur: & in ipſo æternitatis littore efflaſſe animam convince- mur, ſed intra viſcera continuifſe ſtaterem. Et aperto ore ejus, inquit, invenies ſtaterem. Proh dolor! Spiritus abiit, & Cupiditas perſtat. Iniquio- res eo quoque nomine, quam Piſcis ſumus, quod Chriſio nummus ille, eductus è piſce, militavit: illum ſumens da eis pro me, & te. Pecunia veròô tua, quæ tibi poſt funus ſupereſt, militat contra Chriſtum. Haæres inſtituitur, qui luxurietur, epu- letur, & pejeret. Gemit interim Jeſus in vin- culis apud Afros in membris ſuis, non exolvitur, quod Petro dicere non poſſit de ſiclis tuis, quod de piſcis aſle condixit. Da eis pro me & te. Ergo- ne quod Piſcis exhiber moriturus, regnaturus cum Deo homo denegat Deo? Recreatur Jeſus in domo Franciſci egeni, & eſurit in ædibus epulan- tium quoridie ſplendidè. Et quo modo lætari po- tes in byſſo & myrrhinis, quùm ante fores tuas non Lazarus, ſed Jeſus eſuriat, & nemo de micis ei aliquid largiatur. Sed redeamus ad Eſdram: diù emim erravimus à tentorio ejus. Igitur ubi advenere Levitæ, jejunium prædicavit. Noluit Talenta f. enim Sapientiores in Costu ſuo viros immunes ab e ſpiritu. iis eſſe, quæ duriora videri poterant. Jejunet cum Gula devi- . Zejunium. plebe Scriba. Er prædicavi ibi jejunium juxta fuvium Ahava, ut afftigeremur coram Domino Deo noſtro, & peteremus ab eo viam teétam nobis, & filiis noſtris, univer- Jaque ſubſtantiæ noſtræ. Uxta fluvium jejunium prædicatur: ut ſcilicet aquarum copiâ tellus & rigua & feracior ſuis proritaret illecebris populum, qui inter delicias abſtinentiæ labarum extulir. Sic fili Propheta- Portißea- Tum, quorum vitæ genus duriſſimum fuiſſe ac- rio. Oecaſio virtutem Prodit. 4Reg.6. 2. Gen. 3. 2. Jud. 14. 6. cepimus, habitaſſe propter Jordanis fluenta ſci mus, ubi frugum copia, & naturæ illecebra ad luxuriem uſque effundebatur. Eamus uſque ad Jor- danem, ut æ&dificemus ibi locum ad habitandum. Je- junsturi regiam deligunt ubertatis. Neque enim jejunaſſe ſufficit, niſi imter illecebras jejunemus. Ideò Deus non in angulo interdictam Scientiæ plantam, ſed in medio paradiſi conſevit, ut undi- que reſpici poſſet, & tangi non poſſer. Neque eam rudi cortice involvit, ſed pomorum & abun- dantià & pompâ ad illecebram efformavi: ut quò ſe importuniùs abſtinentibus ingerebat, eò fortiùs repelleretur. Neque enim abſtinentia, ſed negligentia, imò ignorantia appellari debuiſ- ſet, latitantis in angulo, viduatæque arboris ne- glectus. At viſu pulchram, medioque in horto ef- Horeſcentem ſi ſpreviſſent, tum re ver parentes noſiri jejunaſſent. De fructu verò ligni, quod eſt in medio paradiſi, præcepit nobis Deus, ne comedere- mus. Viden, ut Hevam ſitus arboris vellicabat? In medio eſt, & tangere non licet. Duplicatur co- rona, quùm vides & abſtines. Et diſcerpti Leonis triumpho, & concreto in ore monſiri favo donatus eſt Samſon. Quæ enim præſtantior victoria, quàm de monſtro proſtrato? Quod ſplendidius epulum, quàm de Leone mel? Tu verò diſpice arenam vi- Ctoriv. Cimque veniſſent ad vineas oppidi, apparuit Eatulus LBeonis ſævus. Et quare inter vineta trium- Jud-13.13. Phaturi theatrum aperitur ² LQuicquid ex vinea Eihicæ Tom. II. Lib. I. Eſdræ. 25 aſcitur, non comedat. Hc lege adoleverat Samp- ſon. Et tamen quum uva, vinéque interdics puer eſſet, non tamen pampinos declinabat ſed botros inter & racemos incedebat, ſpectator vo- luptatis, quà frui non poterat. Quamobrem Do- minus, M triumphale inter illecebras jejunium mu- neraretur, ubi Sampſon devenit ad vineas, ibi & ſpolio monſtri abſtinentem à vino cohone- ſtavit, & pavit melle. Ubi ſe ipſum vicerat, Leo- nem vicit: ubi botro abſiinuit, ſaginatus eſt favo. Durum eſt, ſitire in vineis? Prædulce eſt de come- dente cibum eruere, eliquare de ſævo nectar. Quæ ſanè Sampfſonis laurea futuro ſub Sauüile triumpho proluſit, pari quidem eventu, ſed diſpari appa- ratu. Fereuſſerunt ergo in die illa Philiſthæor d Machmis uſque in Ajalon. In die illa! Quanam die? Qua dici potuit: Ingreſſus eſt itaque populus Jaltum, & apparuit fuens mel, nulluſque applicuit manum ad os ſuum. Hoc enim oblectatus ſpeetaculo Deus concidit ſub Iſraële Philiſthiim. Quos pro- fectò Iſraelitas plus miror fluenra mellis arentibus labiis tranſmiſiſſe ſub Saüle, quam ſicco tran- ſiſſe veſtigio rubri littoris pelagus ſub Moſe. Difhi- cilius longè eſi è melle emergere, quam & mari. Meritòô proinde & ſuus hic Pharao non defunut » qui periret: quando, ut undis hauſtos Egyp- tios dicimus, ita naufragos in melle Philiſthiim jactare poſſumus, quos die illa jejunus Saül ce- Adit. Ergo pugnavit ſuos in hoſtes Iraël melle non ſulphure, ſuæque infirumento victoriæ dum abſtinet, unitur. Didiceram, triumphare Parthos, ab hoſtibus recedendo. At Iſraélis pugna nobi- lior, qui machinas, præſidiaque ſua negligendo, triumphum de hoſte revexit. Obruerunt melle Philiſthim, non quòd illos in favos demerſ rint, ſed quòd ipſi emerſerint ex alvearis. L. rioſiùs pugnavit ſub Moſe populus, què Szüle. Etenim in Arabiæ littore vexillurn Phi extulit Iſraël, ità tamen ut inquinaretur t0. tius Ægypti fæce, ſanieque cadaverum miafe. Cùm in melle nullus pereat Philiſthinorum, quos tamen tranſiniſſi pro Deo ſpretique favi oppreſ- ſerunt. Portò quum Sampioni poſt initam cum monſtro luctam, actumque de Leone trium- phum effluxerit mel! Iirasli ob triumphatum in ſaleu mel, contigit cum hoſte lucta deque hoſie victoria. Uterque tamen donatus eſt laureâ, quod Gulam in KRegia illecebræ, voluptatiſque regno edomuerit abſiemius ſcilicer Sampſon inter vine- ta, jejunus in favo Ifraeël. Hinc eſt, quod Joan- nes thearrum Pœnitentiæ pro,& J rdanis ripas om- ni copiarum genere opulentiſſi nas pariter & a- moæniſſimas aperuit: ut videlicet gratior foret lu- ctus in cryſtallo, fortiuſque in ubertate jejunium. Et venit in omnem regionem Jordanis, prædicans baptiſinum Pœnitentiæ. Videbantur ad interitum, ſupphciumque volupgtatis aptiores Caucaſi rupes, quam ripæ Jordanis. Attamen Poœnitentiæ My- ſtes non in rubis, ſed in viola doloris lectum con- ſtravit. An tu putas Judithæ cilicium Deo eo nomine fuiſſe pergratum, quòd honeſuſſimam fœminam divexarit? Lauro illud palmâque deco- ravit, quia educebatur doloris chlamys ex armario byſſi & purpuræ, extr ctaque eſt ex armillis ca- tena. Hoc enimverô nomine dele ctabatur Domi- nus ſqualore viduæ, quòd ſcilicet in mvro luxerit 3 quòd pro mitra velum geſtarit, quod opulenta 1. Reg. 14 31. 26. Luc 2. 5. gregibus jejunaverit. Habens ſuper lumbos ſizs Judith. & cilicium, jejunabat omnibus diebus vitæ ſuzx. Cui vir ſuus reliquerat divitias multas, & familiam copioſam. Non ergo mirum eſt, ſi in ubertate bu- tyri; & mellis jejunanti ſtravit Dominus iter ad 26 4 ad palmam. Quèòd ſi à fœmina obtruncatum mi- raris Ducem, plus ego ab adoleſcenmte captivo ſpretam Dominam obſtupeſco. Dormi mecum. Qut, relièto pallio, fugit. Et unde robur tamum in juvene? Ex abſtinentia inter illecebras. Bene- Gen. 22.5. dixitque Dominus domui Agyptii propter Joſeph, nec quicquam aliud noverat, niſi panem quo veſ- cebatur. Novi equidem hoc loco pro pane, non pa- nem intelligi, ſed victum. Diſcis tamen juvenis patſimeniam, qui cùm univerſis præeſſet ſubſtantiis Dominmi, in ſuum detorquebat uſum ea tanum, non quibus luxuriaretur, ſed quibus viveret. Ni- Ii panem, quo veſcebatur. Apparuiſſe in vertice Thaboris cum Jeſu geminos Legis Heroas Eliam, Lue. 4, 3e. & Moyſem teſtatus eſt Lucas. Hi ſcilicet, præ cæteris „ delecti ſunt, qui Domino aſſiderent, quòd ambo dies quadraginta jejunaſſent. Quo- rum ſanè abſtinentiam quàm dierum numero pa- rem comperio, tàm gratiarum, arcanorumque diſparem Sacramentis nemo non videt. Nam jeju- nanti Moſi Deus colloquitur, tabulæ ſubſignan- tur, fulgor inditur, cœlum excubat, & mihi- tant elementa. Elias, & contrario, quadragenarii jejunii tempore, ſolus errat in ſabulo, ſine duce, ſine ſocio, ſine ſolatio, Deumque vix aſpicit, nul- là lucis hæreditate adſperſus. An alter altero je- junior? Neuter comedit. Sed Elias dimiſerat, pro conſectando Deo, aquæ paniſque ſubſidia ſub junipero: Moſes verò pluvium circa tento- ria Manna neglexerat, ut Domino frueretur. Er- go ſplendidius bravium obtigit jejunanti poſt de- guſtatum Manna, quàm à menſa tam jejuna ad iter, montemque contendenti. Reſpexit, & ecce ad caput ſubeinericius panis, & Vas adqaæ. Patuit hoc etiam ipsâ clarius luce in luctu Samuëlis, & Achab. Hic enim ut humiliato inceſſit capite, s. Reg. 21. Dei fulgura in pluviam vertit. Quia bhumiliatus eſt 29. mei causà, non inducam malum in diebus ejus. Con- trà, cunctis diebus vitæ ſuæ lacrymanti Sa- mueli ſuper impendentem Sauli, domuique ejus 5. Reg. 16. calamitatem dicitur: Uſquequoé tu luges Daul, tum 1. ego projecerim eum? Præfers tu forté Achabi ſu- Pirh lacrymis Samuelis? Tyranni ſaccum, cum Sacerdotis cilicio componis? jejunium Regis, cum abſtinentia Prophetæ? Et tamen ſupplican- tem pro ſe Achabum, quod ſanè ex amore ſui, regnique proficiſcebatur, exaudit: Orantem pro Saüle, & ab ſe altero, quod charitatis eſt primariæ, Samuélem Dominus non audivit. Ni- mirum Achabi ſaccus in purpura potentiùs ſqua- luit, quaàm Samuélis in Ephod. Jejunavit ille in throno: hic in ſpelunca. Rex ille cervicem inflexit: hic Exjudex ſe ſe abjecit. Verbo; in- ter illecebras Achab ejulavit, luxit Samuel in ſordibus. Prudentiſſimè, ſapientiſſiméque proinde Eſdras jejunium in irriguis propè Ahava fluvium indixit, ut quantò erat pugnacior ad pelliciendum illecebra, tantò foret illuſtrior in repudio volupta- Bona occul. tis abſtinentia. VUt afſtigeremur coram Domino Deo tanda. noſtro, & peteremus ab eo viam coram Domino. Ur ſcilicet non hominibus, ac gloriæ, ſed Deo tantùm jejunarent. Citò enim pallor in aucupium abit, venterque exinanitur, ut mens turgeat. Cha- mæleontis & eſca cæteris vilior, & præſtantiſſi- ma continentia. Quis enim auram cœnet? Hac ille victitat. Quis aura, ventoque abſtineat? Etiam qui leguminibus parcè veſcuntur, medullis au- Ghris va- rarum, ventique adipe ſaginantur. Exterminant . facies ſuas, ut aphareant hominibus jejunantes. Matth. 6. O auram! Non eâ ſolum homines nutriuntur, 16. etiam quùm cibo abſtinent: verùm & e plagis vulneribuſque medentur. Ut Samarites leniret Gen. 39. 13. 3. Reg. 19. 6. Oliva vulnera ſeminecis, oleum, vinumque inſtillavit. At ſi fortè offenderit & Scribis aliquem, qui ſe conciderit ut videatur ab hominibus, appropians non alliget vulnera ejus, ſed exolvat. Tunc enim cruciatur, quùm ulcus involvitur; reſpirat au- tem, cum plaga tumet, & hvor proſiat. Non oleo, ſed aurâ lenitur vulaus Hypocritarum, ultroque manabit ſanguine, ſi pro cruore ventum, ſpiri- tumque laudum refundas. Monſtroſa ſuperbiæ plaga, quæ ſubductis percuratur faſciis, non ad- preſſis, veloque recrudeſcit, quæ ideò patuit, ut proſtaret. Ut enim auram hauriret, cruorem egeſ- ſit, penéque extruſit ſpiritum, ut ſpiritu inflare- tur, vitæ prodiga, & gloriæ cupida. Clamet ergo qui Deo jejunat, exclametque cum Eſdra: U afftigeremur coram Domino. An hoc ad ſolatium Sep te jejunaturæ plebis ab Eſdra præſcribitur, qui, ut Deo felir. abſtinentiam condiret, futurum prædizxit, ut ſpe- „. Ctante Deo, temperaret à cibis? Affligemini, Ner egat, ſed coram Deo. Ac ſi dicat. Qui regibus militant, , algent, æſtuant, luctantur, & pereunt, raròô conſ- ca var cio Principe, & rarius intuente; ideéque & in- vendas commoda diuturna, & tarda merces. Vobis veròô jejunantibus aderit Deus. Non enim ſuorum tan- tùm luctas & agones reſcire Dominus ſolet, ve- rùm eas non poteſt non ſpectare. Quamdiu pro Labano alſit in agro Jacob? Et tamen illuſit æſtuanti, quem pro ſe ducentem greges non ſpe- Ctarat. Jed & Pater veſter circumvenit me, & mutavit mercedem meam decem vicibus. Unà vix nocte ſub dio cubavit pro Deo Jacob, & ſta- tim muneribus, ſideribuſque inſtruitur. Viditque in ſomnis ſcalam... Dilataberis ad Orientem, GG Gen-San⸗ Oceidentem. Vide, quo modo excubet militibus ſuis Deus, ſpecteturque viciſſim & ſpectet, e- tiam quùm primùm in arenam deſcenditur vigi- liarum, & incommodorum. At hic nobilis ado- leſcens & paſſus ipſe eſt, &, quem deſignavit la- borem, exhauſit. Lulit de lapidibus, & ſupponens capiti ſuo, dormivit. Non mirum ergo, ſi tam du- ro in ſirato quieſcenti Deus adſtitit. Siquidem lapis ille in magnetem verſus eſt, quo coœlum, nu- menque, non chalybs, traheretur. Quid quod de- ſtinatum tantummodò agonem & intuetur Deus, & coronat? Non ſibi illaturus necem Abraham aſ- cendit in montem, quin & filium reduxit e mon- te. Ità tamen adfuiſſe ſibi Dominum deprehen- dit, extorto ſibi è& dextera ferro, & Chriſio lum- bis inſerto, ut nomen loci ilhus appellaverit, Dominus videt. Unde uſque hodie dicitur, in mon- te Dominus videbit. Dices, ecquod Deus ſpecta- culum imueretur, ſi mactandum à Patre filium non reſpiceret? Ades jam, ut præſentem Deum videas non aræ, ſed lecto, non intentanti necem, ſed vitam ſuſpiranti, nec cruorem profuſuro filii fui, ſed deſtillanti ſuis ex oculis lacrymam. Haæc dicit 4.Reg: 12. Dominus: audivi orationem tuam, & vidi lacry- : mam tuam, & ecce ſanavi te. Lacrymulam Do- minus intuetur. Scio ubertim flevifle Ezechiam. At Dominus etiam primâ lacrymantis gutiâ & motus, & captus eſt. Quid non videt, qui jacentis in periſtromate Regis lacrymam intuetur? Ja- centis, inquies, ſed innocentis ejulatum atten- dit. En polluti, cruentique Achabi ſacco intenden- tem oculos Deum. Nonne vidiſti humiliatum Achab Imtenti coram me ? quia igitur humiliatus eſt mei cauſa non nsle. inducam malum in diebus ejus. Quis ĩgitur pro Deo . non oppetat mortem, lapides cum Stephano non Mkoerii. perferat, ſi ſaxa inter & minas viſurus eſt viden- eg. 21, tem ſe Jeſum? Quis cum Daniele demitti non 19. 1. optet in lacum, epulaturus immiſſas ſibi à Deo dapes in alveolo? Quis non obluctetur concupi- ſcentiæ Servi. Gen. 31.7. Genanlze ſane han Dymmn Ne ne ela ſe lehl. aubho , i ulziiu ((Mien eurn. Uara) 2 ſpuclt⸗ * ls, i ulüin el. Anotus . M ur Mii⸗ Mm poo⸗ idedd n ben ne Mem,1 nre eini ieſtacl Unüte ilater eri⸗ (d auc iinete une à, 1cobſbi Pum dam a Hnin eum, tie, lr Jvid inn dena Uhn Uafire ſechamn 6e 0n oſſe G Mümgte upſe nnlhien Dönn elte gi S uune Ur En krun u W püler eidre h⸗ tia: ygüt Dhroin e Ein Di 1. Nuan, hlhnoge un, ii⸗ ſ lhet ,oned. eniit . en e Tnn ilh. Chwgenn hin nt uf⸗ Afignn idusnin n, tment egene net ooromtm⸗ inns ſ . Qumdin Ltalhen Uin Leger ſt nent ,e dihu. Uln lob, &l inn. Nre 1Orenm, 6 Lcubet niihn lecke eſcencin i⸗ ic wbils r m eſgannth⸗ u, Nnn elgo,Lund liir. Agitr guoei/ Qil ult intent em Arhm niedunene ninun nte alo 1n s Aelaten Neint, d Deu ſedr Pane linn en Deumnſi tann men rofulalo il wam. Haldt n,0 Acryhlen wanis n iegrpen ill mn ienn n aer in Cap. VIII. Lib. I. Eſdræ. ſcentiæ in pomario, ſi contutatus in horto legem, famam vitàmque recepturus in foro eſt? Excitat Dominus Spiritum Danielis, quo enatet Suſan- næ quadrirezmis, quæ, quoniam pudicitiam non projecerat, tantæ onere gemmæ allidebatur in ſaxa. Preæſtat affligi cum populo, quàm cum Pharao- ne regnare, ſi Deus non deſpicit, ſed ita reſpi- Exod. 3,7. cit laborantes, ut auro lutum compenſet. Vidi affi- Stionem populi mei in Egyptoz& ſciens dolorem ejus, deſcendi ut liberem eum. Nuſquam eſſemus milſe- ri, ſi à Paſtoribus noſtræ ſcirentur ærumnæ. IIlicò in auxilium ovium advolarent ii, qui præſunt, ſi aſſilientium impetum, ſtragemque luporum in- g. tuerentur. Et quatuor animalia, ſingula eorum habe- bant alas ſenas in circuitu, & intus plena ſant ocu- Saperior lis. Multiplex ibi alarum apparatus, ubi oculorum sudigt foœcunditas non effœta. Si oculis abundes, ut at- te. tendas „pinnis exundes neceſſe eſt, ut advoles in Luc. 7. 13. Pfæſidium. Vidi afftictionem, & deſcendi, ut libe- rem eum. Quam cum vidiſſet Dominus, miſericor- dia motus ſuper eam, dixit: Adoleſcens, tibi dico, Jurge. An Chriſto gratior adoleſcens quam Laza- rus? Minimè: quando Lazarus amicus vocatur. Num pronior in viduam Chriſtus, quàm in Mar- thä? Sed diligebat eam. Charior ne Domino Naim, 5 quàm Bethania? At eò ſecedebat frequenter, liben- terque. Quare ergo ſepulchro non eſt paſſus inferri puerum, Lazarum veròô quatriduum ſub ſaxo fœ- tere permiſit? Nimirum amici funus à veredariis accepit, adoleſcentis feretrum ſuiſinet oculis aſpexit. Ut vidit redeuntem filium accurrit Parer, dona- Luc, 15,20. vitque ſqualentem oſculo, ſtolà, & vitulo. Vidit illum Pater ipſius, & miſericordia motus eſt. Etiam- ſi Samaritanus ſis, ahenum quoque ſi videris, juvabis. Qamaritanus autem quidam iter faciens. Quid crudius Samarite? Etiam fomina fatigato ex itinere Jeſu propinare aquam recuſavit. Quid viatore à mora, & cura alienins? Et tamen via- tor conſtitit, Samaritanus oleum infudit morituro, quum Samaritana aquam non effuderit Redemp- Luc 0.33. 0ri. Enimverò viderat eum. Venit ſecus eum: G. videns eum miſericordid motus eſt. Quod gentis barbaries, viæque ſolicitudo denegabat, viſus ex- torſit. Quid ageres in fratrem filius Sionis, ſi abor- tivus Samariæ jumento ſuo ſeminecem exterum imponit? Epiſcopo- , eſe- dentia. Sugerior iny gilet. Apoc. 4 Ur aßſligeremur, & peteremus ab eo viam rebdtam nobis. Arma al. Naon cohortes Eſdras conſcripſit, ut tutus ab leg. hoſte ſuo cum cœtu foret, ſed preces, je- Rhey ag juniumque indixit. Noverat enim intutum iter eſſe dos, non poſſe, quod validiſſimis hinc indeque machi- nis muniretur, Oratione ſcilicer, & Jejunio. Quis Viaicum. verò non miretur novam bellandi artem, qua vi- delicet qui occurſuri ſunt hoſtibus, non armis in- ſtruuntur, ſed membris debilitantur? Conficiun- tur jejunio, extabeſcunt inedià, Oratione fati- „ Lantur, ut fortiùs ſicarios propulſent. Neque H ver videri id mirum debet, quum & Sampſon ti, & Ze. à Vino abſtemius Leonem diſcerpſerit, & abſti- junium vi. nens Saülis cohors à melle ſuderit Philiſthæos 8 t aigent. & cinere pro pane ſaginandus David Gigantem vicerit, & jejuna obtruncaverit Judich Aſſyriorum Ducem Holophernem. Eſurienti certè Petro ſerpen- tium, monſtrorumque phalanx non ad terrorem 5 Ac. 10. u. ſed ad illecebram explicatur. Oæcide, & manduca. Quia jejunus es, ludere de urſis potes, tibique Draco non hoſtis, ſed eſca eſt. Quid quod le- guminibus enutriti Babylone pueri, & auream ſprevere ſtacuam, & ferreum derilere T yrannum, Ethicæ Tom. II. Perſecutio⸗ nis reme- . dium. 27 & ardentem devicere fornacem? Unum David Gigantem dejecit ſparto, ſaxoque munitus. Hi Gigantes omninò tres proſtavere nulla inſtructi fundà Aurum, Regem, & Flammam. Nimi- rum ad certamen jejunio ſeſe inſtruxerant. Deniuz Dan. I. 127 nobis legumina ad veſcendum, & aqua ad biben- dum. E comtrario & ebrius Holophernes occidi- tur, & à convivio grandi Balthafſar ad gran- de proruit ludibrium, nocte und & regno exu- tus, & vitd. Ideo poſt jejunium irruens in ho 1. Mach. 37 ſtes Judas penè ſine milite, & omrino ſine armis, 77. nihilominùs triumphavit. Apparuit Judas in cam- 1. Mach. 4 Po cum tribus millibus virorum tantum: qui tegu- Se menta & gladios non habebant. Et congreſſi ſunt, & contritæ ſunt Gentes. Quibus aut viribus, aut armis? Jejunii atque palloris. Et jejunaverunt illa die, & induerunt ſe ciliciis. Vides ergo non improvidum fuiſſe Eidram, qui inermem, im- bellemque captivitatis turbam jejunio obarmarit. Ur affigeremur, & peteremus ab eo viam. Edic- tum fuerat à Moſe, ne quis coram Domino va- cuus appareret. Hic verò nemo apparere audet niſi vacuus. Jejunant & petunt; in ore thus exun- dat, viſceribus jejunio exihanitis. Erubiti enim cnßf lenii Petere Regem auxilium & equites, qui defenderent in Penzn nos ab inimico in via, quia dixeramus Regi.Ergo 3Wiäilis ſi non erubuiſſet, petiiſſet ſipatores à Rege? Et ubi fides in Deum? Teneo Prophetam aut diffi- dentiæ reum, aut mendacii. Nam ſi Deum ſibi præſidio abundè fere co filit, non pudore, ſed fiduciâ cohortes a Rege petere neglexit. Si verò militum ſibi opportunum ſubſidiaum efſe cen- ſuit, cur apud Cyrum jactavit, inſiructos ſe ſa- tis eſſe dexterâ ſibi Numinis excubantis. Aut vobis ad munimen ſat Deus eſt, aut ſatis non eſt. Si Numen ſufficit ad tutelam, cur equites pe- tendi? Si Dominus exercituum invalidus habe- batur, gloriosè effutiiſtis tutos vos Domini pro- videntia. Nimirum in Deum ſpe nihil & promp- tius effloreſcit, & exareſcit faeilius. Quamdiu abſumus à diſcrimine, Goliam provocamus ar- mati Numine. Si gemino caprus crure adrepat op- pugnaturus Miphiboſeth, in fugam effundimur, Cœli, numiniſque obliti. Quum agebatur de re- ditu in Jeruſalem, nullo indigebant præſidio. Ubi abire cœperunt, tum ſe ſenſere inermes: ſed pudor inhibuir, quos pavor ad efflagitan- dum præſidiarios perurgebat. Addo ſuppuduiſ- ſe quidem Eſdram poſt jactatam Numinis tute- lam, agere de præſidiis: non illum tamen dixerim Milites initio rejeciſſe. Erubui, inquit, petere, quia dixeramus Regi., Unus rubet, ſed cæteri Regi Diſæretin⸗ dixerant, ſat fore Numen. Neque enim voluil- ſer Eſdras tentari Deum rejectione præſidi. Sed reliquorum præfervida gloriatio Cœlum jactavit. Audiamus jam, quid proloquuti ad Regem ſint. Dixeramus Regi: Manus Dei noſtri eſt Juper omnes, qui quærunt eum in boni- tate: & imperium ejus, & fortitudo ejus, & ſuror ſuper omnes, qui dere- linquunt eum. O bruagint. Manus Dei noſiri ſuper omnet quæz- p, te sZores rentes ipſiim in bonum. Non enim tutus es, ſi impiorim. Deum quæras, niſi eum exquiras in bonum. Uri- nam à Regum Rege inumbrandi ſeu protegendi artem addiſcerent Principes. Quærit te ille, & circumſtat, tuaſque obterit fores. Non illi tamen adeſſe debes. Atqui opem implorat meam, me- que invacat. Sed non in bonum. Manus Domini & ts 6- 2 proten- 28 protenditur in eos, qui quærunt eum; ſed in bo- nitate. Etenim dedecet Jezabelis horto ſepem ſtrui, extruique cancellos imperii ſceptris, regni- que virgis. Furit Dahla impunita, quôd Dynaſtæ dexteram imploraverit. Ganeo, & decoctor, & impoſtor in foro volitant, expetiti Principis præ- . Reg. 13. ſidio inſtructi. Nolo Regem Gefſur Tholomai 7. æmuleris, ad quem, Ammone jugulato confugit Ercleßafi. Abſalon. Nolo te eſſe Thecuitidem, ut proext- ciprote. lahte perores. Ergone quiſquis transfugit, effu- Stfte a git: nullſque jam reus eſt, ſi, poſtquam eduxerit suns, enſem, verbum protulerit. Ubique velificat auda- cia, nactura portum, etiam poſtquam naves omnes Salomonis diripuerit, ſi tantum Spiritus retineat, quo unam emittat vocem implorati patrocinii. A- ram licèt evertas Sanctuarii dexteràâ tuà, immu- nis es, ſi ſiniſtra tua ad patrocinium ſuum Tri- buni Syrma comprehendar. Manus Dei noſtri eſt ſiper omnes qui quærunt eum in bonitate. No- ta exquirentinin Dominum fortunam. Etiam dum quærum, ineſt jam eis manus Domini protegen- tis. Porrô quiſquis eum quærit, ſive ærumno- ſus, ſive purpuratus, ſive pannoſus ſit, Dei Rexaudias inpetrat dexteram. Illud verò quam jucundum, oemns. quod ad Deum aditur per Deum! Ego ſun via, & v'ta, inquit Chriſtus. Plus facio in Verbo, quòd via ad ſe ſit, quàm quòd vita ſit nobis. Ete- nim plerique regnantium vita ſunt, ſi eos con- tingas: at nuſquamn via patet ad vitam. Conveniri primum encubiæ debent, tum rogari Præfecti, tum Cubicularii demulceri: quos inter anfractus vix eſt, qui pervadat. Dracones excubant Agno, quorum os placentis obſtruendum eſt, ut tibi fo- res recludant ad thronaum. Ut enim Sancta qua- tuor animalia, quæ ſedem in coœlo Agni circum- ſtant, plena ſunt oculis, ut invigilent: ità diſpoſita in Aulis non rectè ſanctéque conſtitutis, monſtra caligant undique, & nuſquam non vorant, ver- ſis pinnis in fauces. Quam felix Domini regia, ubi ad eum patet aditus per eum! Dormienti viſus eſt Dominus Jacob. Gratulor Patriarchæ tanti fe- licitatem theatri. Pluris tamen facio diſpoſitos ad Deum gradus, quibus deveniatur ad numen innixum ſcalæ, quàm ipſum exhibemis ſeſe Nu- minis ſpectaculum. Quid enim prodeſt numen ſci- re, quod convenire nequeas? Ergo manus Domini Jſuper omnes eſt, qui quærunt eum. Impe ium ve- ro ejus, & fortitudo ejus, & furor ſuper omnes, qui de- relinquunt eum. Quot hic exundant arcana! Impe- rio prius coërcentur à Deo impii, tum fortitudi- Superior Ne, ad extremum furore. Neque enim confeſtim atdus ad in delertores Dominus ſævit. Tu verò animad- pœnam ſit. verte ejus quidem tum fortitudinem, tum imperium Ercopmmis, dici, furorem non ità. Imperium ejus, & fortitu- nmioatio ra. do ejus, & furor ſuper omnes, qui derelinquunt eum. ra & tar- Invitus furit, pudetque eum ſupplicii. Imperare daſti. non erubeſcit Deus, & colluctari: furoris ſuppudet illum. Quæro autem, quare, quuùm agat Eſdras de iniquorum ſirage, furorem maluerit Dei in ſce- nam inducere, quàm virgas, ſecurim, & fulmen? Deut. 32. di acuero, inquir Dominus, ut fulgur gladium meum. Terruiſlet vehementius Efdras rebellantes fulgore romphææ, quam furoris vocabulo. Nimi- Dei ira. rum furor Domini graſſatur in impios. Non ſolo glladio, verum violis interdum ſævit & Hiliis. Jero- Belzire boamum regno punivit: Abſalonem præcipitem egit applaudentis occurſu vulgi. Qui ſepulkus eſt in Gehenna Epulo, indurus à Deo eſt byſſo, pate- riſque recreatus. Ubi de divite ſumi ſupplicium debuit, non arſere ſegetes, non pecora confla- grarunt, non domus corruit; verùm & amplifi- candi horrei deſignata ſtructura eſt, & ager ube- Servire Deo felix. Joan. 14. O Des miſe- ricordia. Corredtio mitis. Dei miſe- ricordia. Oliva res fructus attulit. Tu quidem ſi areami manipulis oppletam reſpectaſſes, roraſſe Deum dixiſſes ſu- per ſomniantem. Lata tamen in eum ſententia Capitis teſtata eſt, per ariſtas proluſum eſſe ſecuribus. Deique fuiſſe furorem, quæ clementia putaba- tur. Manipulos Angeli coluere, ut poſſeſſorem eradicarent. Bene ergo Propheta ſuper Apoſtatas non falcem impendere dixit, ſed furorem; qui non rarò, dum Hoſculos exhibet, laqueos innec- tit. Miror autem, cur maluerit furorem dice- Dej ada re, quàm Iram. Nimirum quia imperium, ro- Iate. bũúrque Dei præmiſerat, quaſi deſtinatas permoven- dis peccatoribus machinas, quarum conatu irrito, non jam iraſci debet omnipotentia;, ſed fürere. Et imperium ejus, & fortitudo ejus, & furor ſuper omnes, qui derelinquunt eum. At quinam ii ſann;, in quos furor deſævit? Debuiſſet eos Eſdras (nam Avohate. de inſidiatoribus loquebatur) aut iicarios, aut H barbaros, aut homicidas, aut idololatras appellare. em. Deſertores eos tamnen dicere maluit, quòd nequiſ- Deun de ſimi inter peſſimos haberi debeant, qui recedunt ker.. à Domino. Quod enim facinus tam atrox, cui Peccati non addicatur is, qui à Deo receſſit? Idolorum garge⸗⸗ ſervitute quid iniquius? Ut abſceſſeris aà Deo, H- ſeners taſti. Ineraſſatug, dilatatus dereliquit Deum ſacto- ſiant rem ſuum , & reeſſt à Deo ſalutari ſuo. Quid Rea Re exinde conſequitur? Audi. Provocaverunt eum in Diis alienis. Inmolaverunt dæmoniis, & non Deo. At, inquies, thure tantum foædati ſunt, ahoquin impolluti. Quin delubris idolorum lupanaris jun- xvere pellicum. Provocaverunt eum in Diis alienis, & in abominationibus ad iracundiam concitaverunt. Non modèô dexteras ſacrilegas victimis inquina- runt: verùm etiam proſtituêre pectus fæci & luto. Hinc per Ezechielem clamat: Ego Dominus re- Ezech. 14 ſpondebo ei in multitudine immimditiarum ſuarum. 5. r capiatur domus Iſraèl in corde ſuo, quo receſſerunt à me. Viden'’, ut non fœditas ſolùm conſequatur defectionem, ſed immunditiarum acervus? Ideo Dominus, quùm præmiſsaâ figurâ de ſemine in pe- tram jacto, proſtitutum tentationibus cor produ- xiſſet in medium, non illud aut cruentatum, aut tabidum, aut ulceroſum pronunciavit, ſed re- ceſſiſſe duntaxat affirmavit. Quaſi receſſionis no- mine ſat mukiplex dejectæ mentis ruina, fœditas, & captivitas deſignaretur. Hi radices non babent, quia ad tempus ecredunt, & in tempore tentationis recedunt. Quid flagitiorum peragunt, qui omni tentationum machinâ proſternuntu:? Furantur-ne, an moœchantur, an mactant? Recedunt. Cùm enim receſſiſſe transfugas dixeris, parricidas, & ſcortatores, & decoctores eos quoque clanculum appellaſt. Quid ergo mirum, ſi furor Domini ir- ruat in deſertores ſuos, quando nullum non ſce- lus lactar, qui à Domino ablactatur. Et furor ſuper omnes, qui derelinquunt eum. Super omnes, inquit, ne ſe quiſquam evalurum credat, aut vi- rium robore, aut virorum ſatellitio, aut dignita- tis faſcibus ſtipatus. Qui poſtquam receſſt à Domi- Pata zf⸗ no, tetenderunt ei inſidias in Jeruſalem. Cumque fu- 1 . Luc.8. 10. giſſet in Lachis, miſerunt, & interfecerunt eum ibi. An tu munitior Rege? Et tamen Amaſias non ægide, ſed coronà munitus, haud tamen impen- dentis ſibi furoris Domini fulmen evaſir. Porrò ip- ſe bellavit non ſemel, nec tamen occiſus eſt. Proffi- gatus, & captus eſt: nec tamen ab hoſte poten- tiſſimo Joa Samariæ Principe jugulatus. Ut verò receſſiſſe à Deo fertur, non modò non effugit, ſed ibi, quò victurus transfugerat, occiſus eſt. Nimi- rum nutritii hoſtes ſunt, captivitas epulum eſt, & jactura lucrum, quamdiù à Domino non defi- cimus. A quo ut receſſerimus , propugnacula in . Charybdes eſt Cihun ſibinn⸗ Len Mo Donm M, cilence Ptibos tſelzui lulri hi D huncdt on Mtn le. & n il iju⸗ ide On eum! lamn iſtauute Aſehe muum iANm En am Unriun CNtnu drgvo dt, aur legez e l l gere Epker lyperes l fli E. nſlien. li imi⸗ imn tol el ahr⸗ Geelam nii ume ar Niturer Uüwont⸗ Enen ſe Ruanh Wnn. E Eirrh, nnter ne ſllencer ittteti⸗. ontan Glin. 1 Alen lren Uſeiſin ge ſee ae n M; wanhcn le . lmi eorke ſ Doſelrn 3 Aole nrem;l o in rorenn e, Peiln n, sPennoe Conetlinn ed n unnamiſu, R arſn u lattas Prelen Ild n, gei RKr Rtam nt 1 Cli) len ellent 4 Dn inin Dern utani Neenertten; lnr, A n Lyunanft n in Di iann neitnm. tidinsi⸗ etis eci n Eyn Dommrt dtunmn iut ſinganthen olum nkene Uln aeNl Ge Enien Onibis an et aut chenun, nuciaritii baliteceliut tis unu eis radker n Hid, enphre ui eragun, gile 1. nnudFunmi 1 Nuelut 0 ei,init ogde iic Kror Dan-- Go ulum uut⸗ blactauu. Iy unn. Ne N vin (ledt,ili elnnio, A0 6 SS iſaln. Une efaetni e nen Anlan haud unniif lit in Cap. VIII. Lib. I. Eidræ. 29 Charybdes convertuntur. Imerſecerunt eum ibi. Quinam jugulavere Amaſiam? Nullius nomen ex- ſcribitur. Nuſquam hoſtes nominantur, & trucida- tur. Enimverò pro adverſario inſidiata Regi eſt re- bellio à Creatore. Qui poſtquam receſſit à Domino, tetenderunt ei inſidias. Pugnacior quoque eſt fu- ror Domini in transfugas, quos non ſolùm ju- gulat, nullo perſecutore, ibi, quò confugerant, exiſtente: verùm & domi contrucidat ipfis ſtipa- toribus in laniſtas converſis. Ità enim de Ammo- ne Rege Juda legimus in annalibus Iſraeëlis. De- reliquit Dominum Deum Patrum ſuorum, & non ambulavit in via Domini. Tetenderuntque ei inſi- dias ſervi ſui, & interfecerunt Regem in domo ſua. Animadvertas velim nullam intuliſſe famulis Am- mon injuriam, nulloque illos incommodo provo- caſſe: & tamen Rex domi ſuæ mactatur à ſervis ſuis. Si purpuràd non armamur, quis baltheo mu- nietur? Si domi cadimus, qui evademus in acie? Si ſervi jugulant, qua ratione barbari bacchabun- tur? Scio ab Iſboſeth Saülis filio defeciſſe Abner; non eum tamen interfecit: & increpitus pro Reſ- pha concubina exarſit in Principem. Numquid ca- put canis ego ſum... & tu requiliſti in me, quod ar- gueres pro muliere, hodie? Defecit à Chriſto Judas. Sed ſpe lucri. Nulla hic vel nummorum ſpes, vel injuriarum ultio, & tamen in domo ſua purpura- tus Ammon obtruncatur à ſervis. Quis eos in Re- gem armavit? Defectio Regis à Deo. Dereliquit Dominum. Tetenderuntque ei inſidias ſervi ſui. Sca- turigo funeris defectio. Dices, gladiorum illicium coronam eſle, quòd nemo non aſcenſurum ſe credat, quoties regni iolium imperantium cæde aut cadit, aut nutat. En Regum vulgicue acervatim ſtrages aggeſta derelictæ ſupplicio Divinitatis. Edò quòd dereliquerint me, & libaverini Diis alienis: &. repleverunt locum iſtum ſanguine innocentum. Propierea non vocabitur amplius locus iſte val- lis flii Ennom, ſed vallis occifionis. Et diſſipabo conſilium Juda: & ſubvertam eos gladio in conſpe- &tu inimicorum ſuorum, & dabo cadavera eorum eſcam volatilibus cœli, & beſtüs terræ. Tic conteram Populum iſtum, ſicut conteritur vas figuli, quod non poteſt ultra inſtaurari. Dicturus forté eras tam fi- dis te famulis vallari, ut occidi ab eis non poſſis. Pe- ribis tamen: Deus enim, quem deſeruiſti, non modò famulis non eget, ſed nec obſidentibus te ini- micis utetur: verùm, is ſpectantibus, populumsio- nis non tantuùm occidet, ſed in eorum quoque ca- davera ſæviet. Quodque lugeri ſatis non poteſt, ita eum perdet, ut nequeat reparari. Hac dicit Do- minus. Ecce ego adducam mala ſuper locum iſtum, & ſuper habitatores ejus, quia dereliquerunt meirri- tantes mit in cunctis operibus manuum ſuarum, & ſuccendetur indignatio mea in loco iſto, G non ex- tinguetur. Vides defectioni ommia ſœderata efſe flagitia: nec Iram uſpiam, ullôque imbre iri reſtin- ctum. Terret me veré quàm maximè vox illa, adducam mala. Quod enim trahitur, & eminus re- ſederat, & nolens reluctânſque pertrahitur. Mone- mur ſcilicet iis nos quoque calamitatibus obtruen- dos, quæ procul abſunt à nobis, noſque impugna- turæ cæterôqui non erant. Ego, inquit, adducam. Ideoque à Salomone, qui me ſprevit, Jeroboam deficiet, quem ipſe ad Præfecturam evexit. Inſi- liet in Davidem Abſalon donatus oſculo. Erum- pent ex igne angues, qui flammam urentem ve- neni frigiditate ſuccendent. Ego adducam mala. Euam quæ claudicant, tanto ductore, convola- bunt ærumnæ. Sperabis ita illatam à Domino pe- ſiem thure propulſandam, ut arceri thuribulo Aaronis poſſet, quæ graſſabatur in populum, mors. Ethicæ Tom. II. Scilicet. Squalebunt atæ, ut acinaces purpuraſcant. Auferam Iſrazl de ſuperficie terræ, & Templum; Reg. 97 projiciam à conſpectu meo, eritque Iſrael in ſabu- 8. lam, & domus in exemplum. Quare fecit Dominus Ni terræ huie? Et reſpondebunt : quia dereliquerunt Dominum Deum ſuum. Scio non inhibendam Iram Domini ſanctitate murorum. Quid ſi Templum vivum opponatur furori ejus? Quis ſanctior Joſia? quo deprecatore, Obda Prophetiſſa hæc renun- tiat: Quia dereliquerunt me: idcircò ſtillabit fu- ror mens ſuper locum iſtum, & non extinguetur. Nec expalleſcis, quùm audias reſtingui furorem non poſſe ſuper deſertores? Quin rideo: Siquidem non extinguetur, ſed ſtillabit. Audi quæ flumi- na erumpant ex his guttis. Ibi derelinquet me. Et Deut, 1 iraſcetur furor meus contra eum in die ila & erit in i6. devorationem: invenient eum omnia mala, & afittio- nes. Quodnam ſuppliciorum mare ſtillicidio huit componi poteſt, in cujus ebulliun littore, deſpu- mantque mala omnia? Invenient eum ommia mala. Quid? quod latebrarum effagium nuſquam ſuper- eſt. Invenieris enim ab ærumnis. Exundat hic ſanè clades. Nam ſi cohorruimus, quum audire- mus adducenda per Dominum fore mala. Ecce ego adducam mala. -Quo modo non intermorimur, quùm exaudimus mala omnia inventura eſſe de- ſertorem? Invenient eum mala omnia. Recreabat nos ibi lucta calamitatum, quæ invitæ trahebantur in nos. Minùs enim ſævituræ credebantur, quas Dominus pertrahebat invitas. At hic quo modo graſſatura ſunt mala omnia, quæ reum indagant; nec offendunt expoſitum, ſed latentem extra- hunt ad ſupplicium e inquit Oſee, quoniam receſſerunt à me: vaſtabkuntur. Atqui Egyptio- rum propugnor imperio. Maximum illud quidem; ſed, ſi receſſiſti a Deo tuo, invalidum. Audi E- ſaiam: Super quem habes duciam, quia receſſi- li à me? Ecce confidis ſuper baculum arundineum confratctum iſtum, ſper Aoyptumcui ſi innixus ſue- rit homo, intrabit in manum ejus, & perforabit am. Ad exteros non confugiam, inquies. Rebellabunt à te Tui. Attamen rebellavit Edom, ne eſſet ſub Juda. Dereliquerat enim Dominum Deum patrum Juorum. En qua ratione diſtillat furor Domini. Stil la eſt, ſed quæ unum dum membrum corripit, uni- verſa corrumpit; nullà ſpe curationis. Derelique- runt Dominum,ab alienati ſunt retrorſum. Aplania pedis uſque ad verticem non eſt in eo ſanitas vulnus, & livor, & plaga tumens non eſt cireumligata, nec curata medicamine, neque fota oleo. Quæ ærumnarum exuperantia, uti dicitur dèe ſceleroſo- rum criminibus, ita de illatis populo plagis ſuppli- ciiſque probè pronunciatur. Ita vulnerantur à ſtilla uha deſertores. Creſcet immedicati vulneris cru- Ciatus comparatione eliquati in cæteros & coelo mellis. Et erunt campeſtria in caulas gregum, & Iſa. 65. tes vallis Achor in cubile armentorum populo meo, qui requiſierunt me. Et vos qui dereliquiſtis Dominum, numerabo vos in gladio. Eoce ſervi mei comedent, & vos eſurietis. Credes fortaile excruciandum te minùs eſſe, quod, epulantibus Juſtis, languor tuus relevandus non ſit. Quid ſi, impiis percura- tis, tuum duntaxat vulnus non ſanetur? Sion re- dimetur, inquit; & conteret ſclektos, G pecoatores ſi- mul, & qui dereliquerunt Dominumonſumentur. So- lus transfugæ inſanabilis plaga: Redemptà à crimi- ne Sione, quiſquis verò comtemptor Numinis fue- rit, conſumetur. Sapienter proindè cſamitat Sapien- tia. Impii autem correptionem habebunt:quia neole- Säp 3. 1fe xerunt Juſtum, & d Domino receſſerunt. Sapien- tiam enim & diſciplinam qui abjicit, infelix eſt. Pror- ſus infeliæ, quod gemind ſceleris & iupplicii cala- 3 mitate H — Eſa. 16 28. 30 Jer. 5. 7. Mitate eximi non poſſit. Super quo propitius tibi eſſe poteros“ Filii tui dereliquerunt me. Et quà, ro- go, ratione à verbere ceſſare Dominus poteſt, ſi neſcit ceſſare deſertor à ſcelere? Fornicati ſunt, Oſe. 4. 10. . . . . & non eſaverunt quoniam Dominum derelique- runt. Neque verò mirari debemus, ſi computreſ- cant in volutabro facinorum, quando eos Deus negligit, ſine quo ipſi quoque Angeli fodaren- Ot 9.17. tur. Propter malitiam ad inventionum eorum de do- mo mea ejiciam eos- non addam, ut diligam eos, Ommes Principes eorum recedentes. Profectò Deo, coloque exoli revaleſcere quo modo poſſumus? Verùm ne fortè tuum non eſſe affirmares, ut Deum Amoris parcum exundare charitatis opi- bus cogeres: ſuum obſtructum iri fontem cri- minum tuorum ſterilitate prænunciat. Quid quod voci Domini, quæ te poſſet à fimo abducere, Ol. 7. 11. & aurem obſtruis, & tergum opponis? Et nolue- runt attendere, & averterunt ſeapulam receden- tes. Et cor ſuum poſuerunt ut adamantem, ne au- dirent legem. Hinc nimirum profluens ille pœna- rum ſcelerumque promanat, quo deſertores ab- Dan. 3. 29. ducuntur in Syrtes. Iniqus egimus recedentes à te, & deliquimus in omnibus: & tradidiſti nos in ma- nibus inimicorum noſtrorum peſſimorum. Magna hæc ſanè calamitas. Sed vinciri poſſunt inter- dum & prælſtantiſſimi: nec dedecus eſt patrià & hbertate carere, ſi famâ non careas, quæ non rarò vinculis coronatur, & regnar in cippo, quò tetriori depreſſa loco, eò clarior. IIluſtrior profeéctò Attihus Carthagine inter carnifices la- niandus, quàm Romæ inter ſenatores Conſularis. Verùm deſertorum illunis nox eſt, nullo aut liber- tatis, aut famæ ſidere recreata. Vos autem receſſi- ſtis de via. Propter quod dedi vos contemptibiles, & bumiles omnibus populit. Prædiyerat hoc transfu- g's Jeremias, non tam oraculis, quàm tonitruis: Jerem. 7. Expettatio lIſraél, Domine: omnes qui te derelin- 23. quunt, confundentur. Recedentes à te in terra ſoeri- bentur. Et ne fortè parciùs conterreret enuncia- ta, dilatâque in futurum confuſio: en dedecus Judith. 8. non jam impendens, ſed inſidens deſertori. Qui 18. dereliquerunt Deum ſium: pro quo ſcelere dati ſunt in gladium, & in rapinam, & in confuſio- nem inimicis ſitis. Solatur- ne te vox illa, Inimicis Juis: quaſi dedecus videri non debeat, ſi probro Apud incircumciſos habeare. Nam & David apud Achis ſpretus eſt, & in aëre ſublatus ceu delirus. Jeſus quoque Herodi viſus eſt inſanire: & tam Gen. i/. Noë, quàm Loth ſomniare putati ſunt, quùm 14. alter opere, aker verbis imbrium igniumque im- minentem cladem prophetarent. Ergo ſi tantùm apud hoſtes deſertor contemmitur, næ ille apud Sapientes conſidet in curuli. Audi Danielem: Peccavimus, iniqué egimus recedentes à te. Tradi- diſti nos in manibus inimicorum noſtrorum iniquo- rum. Et nunc non poſſumus aperire os: Conſuſio & opprobrium fabli ſumus ſervis tuis, & his qui colunt te. An adhuc latebra ſupereſt, in quam confugias? Suffodiſti eam, ut video, tibi, tuiſ- que. Nempe, quum calamitatem non diffitearis, & probrum; ea tamen non tam è ſcelere prodiſ- ſe tuo autumas, quàm ex vindice proruiſſe Om- nipotentiâ Numinis à te deſerti. Quid ſi, ur pro- diit ex adipe ſcelus, ità & fugs ærumnæ, quæ te læ- Egech. 34. Gunt, erumpant? Et ſcient Gentes, clamat Ezechiel, a3. quoniam in iniquitate ſua capta ſit domus Iſraöël: eo 1 dereliguerint me ,„ & abſconderim faciem Malach. 2, 8. Dan. 3. 31. 1 oαι meam ab eis, & ceiderint in gladio univer ſi. Jux- ta immunditiam eorum & ſeælus feci eis. Viden, fabrum te eſſe catenarum tuarum, tuoque ſervi- le ſiigma inuſtum fuille & perfidiæ ferro, & de- Oliva ſolatorio carbone concupiſcentiæ? Contabuiſti in pure tuo: tua te ſanies exeſt; tuo jue ferro novus Saul occumbis. Mirum autem non eſt, ſi eodem, quo Sauül, fato pereas, qui non abſimili rupibus Gelboë loco, acieque velitaris.! A Domino recedit Jerem. 1. cor ejus, inquit Jeremias. Habitahbit in ſiccitate, 5. in deſerto, in terra ſalſuginis, & inhabitabili. An non tibi videntur Gelboë campeſtria transfuga- rum, quò nec ros, nec imber decidit? Quidni fe- rarum tantùm, & Scorpionum ſoci ſint in ſale, & ſabulo? Quorum ſanè convictu non mores tantùm, verùm & formas quoque induêre monſtro- rum. Mitto ego te ad ſilios Iſrazël, ad gentes apo- Yzcc. 2. 53 Ratrices, quæ receſſerunt à me. Verba eorum ne ti- meas, & vultus eorum ne formides. Et cur expaveſ- cat Ezechiel facies Hebræorum? Num in belluas efferati ſunt? Ità ſanè. Increduli, inquir, & ſub- verſores ſunt tecum; & cum Scorpionibus habitas. Quorum ſanè Scorpionum venenum, etſi per- timeſcendum non eſſe audis Ezechieli, quem Deus cœleſti pharmaco munierat comtra iétus & toxica, nocentiſſimum tamen eſſe ajo, non vati modò, ſed Deo. Memtior, miſi cœlum pe- tit audacia perditiſſimum reptile, ipſique numi- ni aculeum infigit. Teſtis eſt ejulantis præ dolo- re, ut ita dixerim, numinis Malachias, qui in hæc ſuſpiraſſe verba teſtatus eſt Deum. Et dixi Malach. 2 Nſtir, in quo configimus te * In decimis & primitiis. Et in penuria vos maledicti eſtis, G me vos con- gitis gens tota. Dubitas autem quænam ſit plebs, quæ Deum commordet? Ea eſt, quam & receſſiſ- ſe ait, &, ut regrediatur, exorat. A diebus patrum Mal. . 7. veſtrorum receſſſtis à legitimis meis. Reverimini ad “ me, & ego revertar ad vos. An ſubeſſe aculeum Scorpionibus dubitas, quo numen ipſum configi- tur? An ambiguum eſt deſertores eos eſſe Dei, quos Daminus commonet de reditu? Æquum proin- de, ue, qui Scorpionum more graſſantur, itidem quaſi venenata monſtra exterantur. Contrivi cor Fæcc6;,3. eorum fornicans, & recedens à me. Conterimus, quos calcamus. Supplicium id eſt veneni reptamtis, quo transfugæ, cùm homines jam eſſe deſierint, in Scorpios efferati ſunt. Quos Eſdras diſperſum iri prophetat, & Baruch occiſos jam eos eſſe gra- tulatur. Quid eſt Iſrazl, quod in terra inimicorum aruch 31 es Inveteraſti in terra aliena, coinquinatus es cum 1ꝛa. mortuis deputatus es cum deſoendentibus in infer- num. Dereliquiſti fontem ſapientiæ, Uno planè Spi- ritu propheravere Baruch, & Eſdras, qui ruituram ignis & ſulphuris & ſervitutis procellam in eos prædixere, qui à Domino receſſiſſent. Imperium politiej. ejus, & foriitudo ejus, & furor, ſuper omnes, qui derelinquunt eum. Placet huc advocare inſequuto- Perkcute- res Juſtorum, qui non rarô Religionis larvâ per- T 6 ſonati, litare ſe credunt, non ſævire, quùm Le- vitas, & Prophetas vel inhibent Babylone, vel denudant Hieroſolymam contendentes. En illis pertonantem Eſdram, qui occurſuros Iſraẽlitis in via non ſicarios, aut Hebræorum hoſtes appel- lat, ſed diſertiſſimè numinis transfugas pronun- ciat. Super omnes, qui derelinquunt eum. Doleo au- tem menſes ſolidos tres tantà cum auri argenti- que ſupellectile peregrinatum ſuis cum concapti- vis Eſdram, & quidern per regiones, genteſque ef- feras, nihil paſſum incommmodi, vallatus quanquam nullis fuerit aut ſariſſis, aut arcubus. Ex Chriſtiano- g, ehe. rum intra oppida ingemo rantas cieri Levitis & Hica Ju- Sacerdotibus tempeſtates- Jejunavimus autem, & riſdiclis ogavimus Deum noſtrum, & evenit nobis Proſpe- ré. Ergone triumphat in medio incircumciſorum peregrina Religio, quæ tam ſæpe in tentoriis II⸗ raél, & Jacob pericliratur? Arcam diſpice & in lenp E 1 jerel u exu rßb o lebon Eenireril ne ee be eubln . Laretetke 4 ur berb irrlckio lalmiſſtis Fang Pr lenn pon Eibi non Kèth i Drol. lalun ite Ngag Mäl tlen er⸗ necunr. ukd ⸗ herideti⸗ Ni kno Uphemen: kelli l iun. lag in ie ſi⸗ nann ai akmi ⸗ ⸗ lar Kc ,. imin fen . . ET= . 645 gi6 legim, vaſa duode n, & t Reæ. dotum Taurum, Alera rbes, entum, Dei 9 tioni celehtaſtis r u 20 221415 Ora E iſ. m pé hſa- 2 don non 1 da zur ircumactan in Benl orata 8 rane don C Pro didtio. & c imam à Phili- itineri io adſer: § Pro- opir 4 M . 1t1 . 0ο ra . ———U locatam Plüiſque P opibus arie diſſimam e jelunie uam Eſd Sara oliriea: — lo ſpoli 1 um imis & cun liqu jtioni 9 fecere 1 ſiaſt; 3 e is nim . JaZa 3 It . Atenim va- Ecc 4 in T er karcach 2 Tis n S vieiwi Gaz n Eeunchl 9 trad es tribiid . en inn auro tem. einmm apu Ni- ſoru incipe Senatui. iturio- da e ade⸗ büͤſten & aur tentem Quam Silo, apu us. R (d va Princip Sena Centu Sicz e ever eſt. in avir à 0, ſe rique dotum ſtate eſſe iniſtren⸗ r non mes re- ſiructa lebamus ibus exp is eſt, qu? is ſeo, cæte Sacer i in pote nnarum mi is in oleba ribu teris elt, Cinis ta , e in P. mnara in, mr. Kenlen ſihæis i 40 une la ext . 11Cir he . noq mdi illices æru dotu t. Sula- Wenl, tamn leſia P 3 Pf eliq Ua llice cer- — Tribu en . XU letatam 8 Ecc ter 1 ut6 r. U& t, In int Sa on ioniz yes ipbe tibus npleta 16 uen am t biæ, à,; duæ ſunt, igerin ula c tionis laci ocup on ra infrec i, qua is oh- ſancta, ſtarum s attig ugnacula las dissma nd ferelt aureis atit 101 non i itari, Piratis O 15 ſa Dyna i manu . rop li phia me . rum gra ſque EXaAEtA ut Pi Javis n & ubi 1que P Temp 1 p on ſerie mirum g doleaſa bam e ullis a ri Navi num erunt; 5, vulg inter funeris n .— 8 . . CyID hi . nt “ Pet di- nſuev J turre 7 Zar 1 8 & U . rum tabin. i Civibu Petri des ve ſci lcet tibus cæ C0 rumm tun Baltha dis, evita — 1 Ca r 10 doti —. r. . egno iit Ba . illa Cæ& . m L. js jmm.- eiebor Orcad Pa er nitu n reg Per 8 1 uam lis im känctk⸗ Heß 1s Der Iiis. is à Sac nver 1 ur. Aque VI ſt 9 Cculhi 14 ireris Balen 18 3 ibus Cco re- rtunt taãqu iis illata e „ 410e vin 1 m- dnits eimie aut Be lym ionibus . 1o r Ver 8: taln ladiis il iciter è is Te . 2 8 1 1 eiro, Wer 4. illa eſt, antes ſedem m ontra uod in Et ip ſque onn M elt P. Elareæ ulier i inſidi & ſe ta 18. E C dram, 9 icarit. cer voſqꝗ . Cæ leſia m is fidei ¹ lium in &olo, ateris. d exe abdi eas, liberis Eremoritn tur, Eccle ehtis fie infide num in c& Pa vit a mptu n capr Don hberis kue n Au nen k drelue lru hne in H z. Plinurum anrlhen, evereiebb 8, Soriba erar nei anti jet, ir 7 11 it an 1 a t . IS, or „ nn Enart expavet RaGtura? n H Retit HM ſo- P on caſſide non de velabatu Eberds ene r, 1ont XN cones m n. . Et Et Dra ugit i 19 ur, vValla Tem rede male E zenenan Sr- s: E n i e, Pandinerkere telgnins re Præ- 12. lier d rac tura. m fo- ram 18 111 9 inere N. Apoe. Mer * D Aritiur. ratun atn ope „ . Leg us , len, etine nain 6 m Et gc t par m pa intuta ini, rorrn n tar d ſe r . E1 2, o * era locum n & i in ere- Domir m p Elis; no ſt apu à pri- Unbie aie lk . gt habehat 4 ne tu S& à 2 ipturaru Iſraëlis 9 ſus e ued lierem, ibi ha iaſſes- lierem, ulo? Scrip alermm aluu rum, q arat. un, eii e. min Jinem, 1 Somni le muli ec epuh⸗ eruſa dotes, Au corrog d ... - — Uö. m. J0 80 E . amn . udine in Je Sacer zi tum rum it . ſe dhei,ge liiu ant ea ictam Carituram ſolit ill ſſent Ctuarii; ebræo intervertit, ſ⸗ Shi paſoa am mo c 0: in mille ſto e ſa San & He n inte vandum tclnn Dip ter ſidera nec dor r Drac diebus - Vaſa ſarum & ſus no ſſerva ici inte tem, nec ſidiatu eam leſiæ au tutn. V. Perſa * mn ul 1pus a leſiaſti ele i), 1e ulamt mnea in ſcunt iſce Eccle id ribus Pe Rrn ſuos ineris temn 28 Ecc I- cnnd. 0 e miri * Paſc hiſce E. David, mo ill d ſolu Icinleris Falores um uxo ü teing lo Fœ incern luſere h ra Da ſer-⸗ n illu uidem Iuc inva i cum ini, Iſan g In co & pPi irta. Prol Elias, clavi ſe No eve qu xit. Hu g imamini; Mlcne nnn 1 Gores ginta. um Eiliea concl e- ad br- duxi icorum, oppri c-⸗ ruetor ſexag inibus tum in ce s ad n ne ad br eſſe dux Cleri licibus of ii, exc nts Pre lr ſt atis & urbii uam uiſitu a- 8 ſibi rbitri 8 pellic Ruarii „» tibus cels! r & t ſior, q itis exg recrea tut 1 huc a 1alO peil Sané rdoti kchis, gii 3 . arne Frummno aritt iparè 1- rit: . . necC itramini Sace . ſa Hälnd EUinne Sam anis opip. um tr Xrarii: im, tbitramin um it va “l n e l ee l Radhl,a de bus ien ie⸗ Tern Cyro Pperis inter⸗ nir grmi abs le . vVéeEroO 6Y6. E teror tis, tores auto ε à . tempo . Idras . at1 . r VIS . roſp „ EX dare Tu tum . e? Q Drevi . li E . . me euen « al- V (0 vi nobis P 2 quùm ban t iſque ta- n m b dora liciis . ern Tos k. 2 q r0 a 5, U batiſque lta⸗ t; ta Sacerdoral pplic 0. Arm Ccem, LVönit „ . Viam & aun . . tores, arii. 1. timet, re a. . & ſapp Enann ren leg. 18. Et e iniveritis n ſletis VIa ra- Sanctu dire ene ſiis . 1 nec l 108. inive ieis 2 g eile & Ppræ 5 cuſto 4 de 8 over qu Gann &teceli . 1 Itrem iveriti urn tot erO fre- (dras uidem i contr Et Tu, a-⸗ i leſiaſti nelt nſiv utn umero, 0 Eſe t qu uli 6 t : tis tete P ebun pemm Eccle, i. II . tra 2 9 ni 15 Q .: E Pop eba ingeris — 4lhuft 4 uriſai⸗ In ciam ir⸗ ſerro? es præ ſletis? iarum allo: ud i0 abſtin ius, ing aden inas cay Vvino eretis fer atrones 0 Via Va . 1 10 a lius, id ſi corr 2. enti Gtio. & té nectirgtit Pnrernes non in » i aut- erat H Rerdls a eSukue Levitis n 4 92 edu . 10 iculoru junav . — ræeſiet, ec ien . di U& bele uln o⸗ ater& n. . cO culorun junav nit no ræe 1 ſtodi lver mn enkz. ioe atE Derbaris ericle 1. Jej éni P a es, cu bſolv imirum, . iglmorti Derſecis icate berb um p. ejurni. E en Sa- het leſiæ is, a Nimiru libi- dilma⸗ iz remer ritate bar tant & jej m : & en Prop i0 Eccle andis; ſis? Ni ndi hi . ict ni i Pr eſidio Erden de ſe oſtrun, larios, n- Ir monio lamnane telle n regna i- Relei dium. 1 præſidio ² Pr um n. dibula ſt, u trin id ſi d 8, ſed p nta, um op umn Nn 1 ſmiſiſtis? imus Der fun tua eſt, a- ² Quid odô, e porte cleſiar & Equun 1 tranim a Vinm leſiæ haretra is. H do? interſis mo javer us Ec bare lr G rog. Eoc i0 pha rom inten uneie dem excu . Alannr, Zm, G 3 En E Tratio exp ibi, ſi t non Pron . Vi . dum . Rtem, n e3 zen, peré. iæ! O oces iDi, . hetæ, P rium. nter abdica rwian bir proſpe hetiæ ot v im t is ided- ophe it in atr has i à ſe à leſiæ UI. Con bis —W0. Prop 4 la qu itur eEDI imis i . Pr 4 Xxir in Gryp um à D EcC uennmnn, ittarios jacu 9 arcitu redimni nti- InvVe iſque dram aur t Ope ven- e, Col gitta omas um: p llore iciis co do fundi 9 Eſdra ſtat, is aſſer ingrann tor promm m tu em pa delic ve- bus, Vide Præ fectis hæ vi- eneega de jejuniur Cruor ia tu te a Vorave nes. tem. icis Præ Jabuthæ ..; Ceſenn, tua ſej Cas. uia tu dia non is Panis Dracon raden à Laici Na lo diri- ele ſuſ⸗ ſta i non Patr inet, 4 mdi nis itiſque t ut a blaram Ma 0 . gens ſris ibi no abſtinet, qua edeo odò Levitiſ am bel a beſt. Mal riba- ras te ti . latro 3 beris, ſtra G . a m . nt . qu . Jeza 3 on à à T- . Alegr à te devora r ca ſis Virg tis in roſte vel à Elias n quam Huju nte dus! Non im pe Mo. à bellantis i P Nolo is, ſi 3grOsS, diis. lo vntinine iſti. tus eni im ut : Irà r ; in ur. Uteris, S ag lati fun & c S nu evolut Etenin batur: legaru is t Sont reges, leſiæ la ſiæ, & c i, SS is. Dev. m eſt. 8 vide ul ab hoſti neam ridano grege Eccle Eccle omini, quuin . 6,. T 1: ide . baculu roC . turus . . . b Eri . ſtrui 101 lum m D e- Mihitif, ladius d bac dua p fligatur diſſec i a em & noxium Arcam 1 ufag Meud⸗ 8 giadit modô Eſca; § proti ladio . P gerem ft in & i acie UI à th nguis, Kaslis e tuu ſa gla eva nis ag ociniu nt in tum qui 90 Wooiueh angun Iſta 0 te tun men ferrum i patr. uerant tes, iliſthiim, W ndn Madian . qu nis in 4 § fe uo- odi Deſer erdo Phili uſto Cifun Ma titar, Pa ectu ian. Et q m t Sac lere um ut c ver ſcet te Pa e proj dian. o- oſum. ideran ſuſtu eruàm u ſede, am nn enſem Paſc i ſi à t Ma ue Ho per i ceci rgo ur, ve tum ſe ln ben, oncidatur. qui detque ſurnd di- ilites Ramne Loni en ſing ru lum lenn Inpemz, conci rodet: Erderqu 8,„cælutr t. Ju tum ilites. E. abuteren Deo ſue Temp en e ſed Pte rum, p. ſſyrios, Scilicet. iſſe t mi in uſus 0 I. in hu- ſper ltnf 8 fer is Aſſy ies is fui ran s in Dag um illatæ S t pel nict eus, adet in redis is, inquies. teris illà ſuo ue, um 1¹ ſque ibus N a dat, eva fuſos c is, Inqu cer r1 1 Je- i lerent Vec Araſq ltoribus Reg. 4 ehlue 2 ernis, int idi . U CO am latur: uIIOα 1. Cate lich 4 ferro loph ium ejus conc die- ut nt, uat ella & C Dei Ren. liſe⸗ am ² Ho dium neo ihits . dire Co&αuate §s app ibus, ca II. gooislu n em?! la Ga ni ultu tivita ſtodibu 1mes E e ggoo nle hern duæ 8 uO om 4 uIS m C cap X Cuſt t. E. Xer re, wun lop à, ſi vi inacem „ J tura, ias. Q tu cus, ſa, e interſeci dedu . nite, 9 ſe 2 Ità Cihacem ha Scrip eomen im- cæ de ertæ& Iner dam dee onis ooe, thæ . En a Jucdit & M. jainque arc& d. rca p erum is, q Dag Bile 1 jejunium. it de tha, lainde er- Dei a innum m ais, Xere ro- ni ejuniumm. it Sabba 58, v. niv ra us innt Capta indu non p te E, 1 t, ing ter ſſatore » tus u e is vulg inquit. C fanum ſuo bes Gen lheälin junabat, r& ra⸗ Ccoœtus. equ ſuis v nqu in fan dolo in ur enn Jet . ſuc P atos g uam oration ſt 11 m in m I . n i 20- ſunos 3 ith. g. s& Vitæ effag . mm, quam oratio eam ta é6 2 Quar ctante 1Tite 1 e 0C0 bobes Ale Judith. bus iratur iſcritninu jejunio, in via capta ltu? Q IIe ſæv Ceniiſqu . hole miratt diſcri Ro JBejung is in n- Cuᷣ C0 1Quaam Xeni ivitag . nem g ifle diſ 0 rn aſa a cumn ca Quam 1o! Q. ro, Aelrita m fu dierum roſpe Eidra Va jatn? mplo ſed au Anc in ln ſe une jum & p idr Cia & Ter Eck⸗ eſt. ſere in tn ſs Puamiun. quòd HH rir ent eble Dei arca eam ertalere 5 Utl Aben. . . . ſi er 6& on Cap Nuaum Nlage⸗ mu 1e ſ. m C. . Lev m ſua runt! zme? col . auſa rint Dei ſtaru num ce e iſſe c ita fue vimus nettart ro N tnde contradita & “ 5 proſ- hS ,„ coli P et⸗ o it no scane 11 a nui , . Atem, evρh ipihus big, ſunavimus a hoc: & e Principibu Lein 4 Jeju rum pro vi de an noſt 1 ſepara ng, ſ 1. E g ni . Deie. jnci 6 non e n e 1 cn VIII. Lib. L E Cap. 111 2 . 1. Keg. 13. 14 Obedien- ria cuili- ber. Eecleſiaſti- ci hono- vandi, li- cèe viles ſent. Felicitas noxia. Status me- Riocris. foveam? Num vinculis compediverunt? Num eam limo, coœnôque fœdarunt? Nimirum inſtru- menta numinis, vaſâque, quoties profanis dexte- ris continguntur, captivari ſe credunt, quamvis coronentur. Fimbriis, quaſi vinculis, non tam ſe redimiri putant, quàm vinciri. Aræ ergaſtulis, thura ſulphuri, loris torques comparantur. Ideo capta dicitur arca, non quia non culta, ſed quia à profamis exculta; quamquam & deſerta à Sa- cerdotibus fuiſſet, & coœli avibus, Terræque monſtris à transfugis expoſita. Tibi non licet, ſi Levita non es, arcam ex agris adducere vel in Templum. Dilabebatur populus, & Philiſthæi ir- ruebant, dieſque ſeptem expeckatus Samuel non aderat. Quare Saul, Sacerdotis abſentia, adventu hoſtium, militum fugà compulſus, obtulit holo- cauſtum. Cui edixit Samuel: Nequaquam regnum zuum ultrà conſurget. Quæſivit Dominus virum ſibi juxta cor ſuum. Quo ipſe exiſtimavit ſuum ful- tum iri dominatum, eo maximè intercidit. Phar- maca ſanctuarii in toxica coaceſcunt, ſi ea Sacer- dos non expromat. Quid ſanctius holocauſto? Saüli ſceptrum excuſſit. Agnus illi converſus in Leonem eſt, fatiſcente in abyſſum ar. Ne peri- ret, litavit: & quia litavit, periit. Abſiſtite inva- ſores ærarii ſancti, quique audetis haſtas thuribu- lis immilcere. Vobis haud proderit ſacrificium, oberuntque Templo excubiæ veſtræ. Arcam non Leones contutantur, ſed Cherubim. Quorum in dextris non haſtæ, gladique effulgurant, & tuta eſt, fluvioſque ſuo adventu fugat. 32 Appendique eis argentum & aurum, & vaſa conſecrata domus Dei noſtri, quæ obtulerat Rex, & Conſiliatores ejus, & Principes ejus, univerſuſque Nrael eorum, qui inventi fuerant. V Iden' aurum argento anteſtare? (creſcit enim Eſdræ oratio) auro argentoque dicata Deo vaſa antecellere? Quæ, aurea ut fuerint, non tamen fuiſſe ex auro author deſcripſit. Neque enim fulgorem ſuum reponendæ in aris Phialæ metallo debent, ſed chriſmati. Et vaſa conſecrata, inquit, domus Dei noſtri. Nolo in vaſis materiem explores, ſed oleum: nolo aurificinam in eis ve- nerere, ſed Dei domum, cui deſtinantur. Seu lu- tea, ſeu figlina, ſeu ærea ſint, Domini ſunt, ſuéô- que repoſcunt jure, ut noviſſimo, id eſt, princi- pe loco Levitis appendantur. Porrò ſi Eſdræ creſ- cit oratio, dum argento, ceu flore præmiſlo, aurum, vaſaque, quaſi poma, tardiùs, ſed mu- nificentiùs exponit: Cur in oblatione munerum Regem, quem præmittit, argento, auro Conſilia- rios, Iſraelem phialis, ut ita diverim, componit? Nimirum donariorum augetur pretium offeren- tium ignobilitate. Uberiora enim Deo debet, qui major eſt. Hanc ob caufam, non modò mi- nuta duo per Anum in Gazophylacium ingeſta, enia exæquavere Scribarum, verùm & Baby- lone anteambulo Rex eſt, quem Principes ſubſe- quuntur, captivis loco inter offerentes honeſtiſſi- mo reſervato. Catenati, pannoſique Iſraëlis quò vilior conditio, eò gratior, ſplendidiorque libe- ralitas. Effulgurat enimverò munus tuum, non ſi annulatus, ſed ſi compeditus, accedas ad altare. Siquidem à ſqualore mutuatur lucem oblatio. Obſcura non eſt, ſi ab obſcuro eſt. Adde, quod à Cyro non tam oblata, quàm reddita, quæ aſ- portaverat & Sione Nabuchodonoſer, vaſa⸗ Tem- ſ 1en ut (quod in cœlo, fulgente Sole, contingit) Oliva ph, & æra Sanctuarij. Notandum autem eſt ſe- Rehigi⸗ Cermi (quum de Perſis agitur) à Rege Dyna- sgzuar on. ſias, nullo facto diſcrimine inter tribuum prin- er cipes, & turbam. Ait enim, Quæ obtulerat Rex, „ . . . 1 . 51. M Dignitas Conſiliatores ejus, univerſuſque Iſrael. Monemur ſacra on. hic certè tantùm efſſe Ifraeêlitici nominis jubar, Nerendæ ns lelis nobi. .. ibus. ninil aut, eo coruſcante, non luceat, aut certè luceat. Vinitor ſi dici & cenſeri Iſraë- Religio s. lita revera poteſt, ſperni nullà ratione idem po- uar om. teſt. Rurſus excoli non debet Jonathas, quia “ regnante Patre triumphat: ſed quia genus eſt Zalmta Abrahæ, & deſignati à Deo populi portio. Tam mnesiocria: Regis ſceptrum, quàm falx villici, ſub fulgore tanti nominis, tum rubiginem, tum lucem obte- gunt ſuam. Ut enim in vaſis Templo inferendis nullum attenditur diſcrimen æris, & auri: ità mini- mi omninèò intereſt in Iſiraéle. Tribunus- ne an Ti- bicen ſis. Modò Moyſes gregi præeſt, modè to- tius populi ductor & princeps eſt. Haud tamen eum diveris ſeu vilem in Oreb, ſeu Conſularem in abii. Sina. Fruſira ergo aut ſuperbis, aut ingemis, ſi ve- c. rus haberi cupis Iſraëlita, ſeu ſuppetant tibi naturæ generiſque dona, ſeu deſint. Ut enim mare nec Nelgiaf fluviorum acceſſione redundat, nec aquarum ſanend, deceſſione inareſcit: ità, in domo Jacob ſat eſt, tanto editum fuiſſe parente. Quis avehendum in Lætiia Jeruſalem aurum obtulit Eſdræ? univerſus Ifraël.?A&u. At quiſnam ex Iſraèlitis, Decurio, an Lixa? ekilite, Princeps, an bubulcus? Iſraël. Trabea, & Lacer- mon jat. na uno cenſentur titulo Iſraelis. Et appendi in ma- fande. nibus eorum vaſa argentea centum, erateres aureos Yeee viginti, & vaſa æris fulgentis optimi duo pulchra, ſiici aian ut aurum. Vivimus, etiamſi nec linguis decoremur, viles kond- nec ſignis emicemus, nec ſcientià fulgeamus. ItaWat. elimari, tergique æs poteſt, ut auro compare- Talems tur, & præcellat argento. Elanguerant, tonan- medivcia te Gigante, haſtilia Ducum univerſa, quum adiſi en palmam circumagi cœpit Paſtoris funda in Go- Prc liam. Quid mollus, fluxiſque fundà? Submiſ- Aulicus ſis præ timore lanceis, una inſurrexit in monſirum. non promo⸗ Videas non raròͤ, torpente Cidari, lineum armari iie⸗ ephod in blaſphemos. Quod Sacerdos non au- „eligini det, audet plerunque Oſfiarius. Vapor eſt, quod muma vi- tonat, quod fulgurat, quod montes ferit, tur- 40ne. reſque disjicit. Uſque adeès, quod bombarda;, igne, plumbo, ſulphuréque inſiructa tentare aut non poteſt, aut fruſtrà poteſt, diſſiliens & nube vapor conficit non ſolum uno ictu, ſed, quod mirum eſt, in ictu oculi. Quam arborem Eurus, Hoor mu- Boreaſque non lædunt, terêdo perterebrat exeſt- uus: que vermiculus Quercum, quæ ferro colluctatur. Mirum ergo videri non deber, ſi perpohtum æs nec auro cedat, & argento anteſtet. Vaſa æris ful- peliginna gentis optimi duo pulchra, ut avrum. Dederim eli- ſacre ſt. mationi nonnihil, haud tamen abnuerim fulgo- mssrim ris, pretiique plurimat acceſſionem factam vaſis min m: eſſe ex raritate. Pulchra, inquit, ut aurum. Un- midlen, denam tantum in æreis phialis decus? Fulgebant, inquies. Quid præterea? Optimæ erant. Placet, non tamen æris præſtantia argentum exæquat. Pulchræ erant, & concinnæ. Eſtne aliud, quo in fa 6te. exlt ihun n f⸗ — s Gint. M1 lens,1 ſien, 40 isloche MN, Huchmn 1 i ni N Chet 6 erun Mni0 on ar⸗ ſiuit ve igo wo ir 1 N Ar h Uliͤfar un ktn u cinte ulitſe er ſi, ulonate ſen la el Par Puntcut; Alm ſvun I,Un v: Ri aluir Uern ex d 1ie achin l laae Un ludo. . . D rlit Deuigenn üſnun ldtinig eßtin Unarum Cummeman 4 Cnln tuike el nie erann æra honeſtentur? Nihil. Nam quùm ea dixiſſet op- Pimi⸗ nima, & fulgentia, illa tantum addidit, fuiſſe uain duo. Exprompfiſti aliquando tandem, quod quæ- d rebam. En dignitatis prærogativam! En pretii ac- Ilhler, crementum! Eviluere argentea, quia plurima: Ran effulſere, etiam inter aurea, ahenea, quna rara. Va- Lti ſa, inquir, argent ea centum, & crateres aureos Ktnd viginti, & vaſa æris fulgentis optimi duo pulchra Aani ut a-urum. Injurius ſibi numerus eſt. Hecatomben ln argenteorum conſtipavit acervum, non gazam lgtein coëgit. en en eli Ce N. I Dn. 4 uum . 4 ler 44 le, Moremeh nns b N omninp 3 lett Knſern IIe weiken Ula gernu 4 Dorto Un l,bbfihn luench, Pn ilete aurkilin g. eall wit Hiulur 1Cfunent ngeni 1 Lanttbimun Enin mnt N ec u 9 Robii avehendni! univeralis! did 11 In taben, & Lar Heppendiinn 1 etatert it mi , le hgis ceenenn⸗ flemah t 1ld Chan povelent, u ,imt Dri hnde 160 oti! Ann, eitinmal, i, eman 2Cetos an , Vantehgti monltes i, wol bubeh, ſkrudu enden lenel an, , A Naboren EN 9 7. eneteben; 2 ken u . (ekpohun⸗ ,Pſetpe 34 ler Ain. run. Dekme Aboetn en i, . in Cap. VIII. Lib. I. Eſdræ- coëgit. Par auro æs, ſi tamen effulguret in gemi- nis. Cùm una vix vinea adoleviſler, vel à Noë- mo excoli potuit, & ita Senem demulcere va- luit, ut muſto ebrius nudaretur. Ut verè propa- gari copere vites , nec Chamum illexerun, quern, alias perditiſſimum, nuſquam tamen mero indulſifſfe ex Moſe didicim us. Diſcis, credo, qui ſimus futuri, quum ranarum in morem ebulli- erimus. Putas-ne parentum Societatis ram latè diffuſum nomen, jubarque, quòd clariores ſuis 1 poſteris, tam probis doct'ſque, aut ſanctimoniâ forent, aut ſapientis? Fuere decem. Vel Ne- ronis nomen ubique cudimus, vuhumque co- loramus, quia unus è duodecim numeratur. Quis Herachum expingendum curavit in porticu? An tu Caligulam Antonino anteponis? Cur ergo, qui belluam exponis in impluvio, Principem op- uimè de Republica meritum, ne in angulo quidem reponis? Nimirum regnante Caio citra decuriam conſtiterant Cæſares. Ubi exundavere Imperato- res, diverunt ii quoque de ſe; nos numerus ſumus. Vaſa æris duo pulchra, ut aurum. Prognatum è Scorto Laram luo in ſy llabe Matthæus euſcripfſi: ſubticuit verò Joſephum Rachelis & Pudoris pri- vilegio nobilem. Nimirum duo tamùm prodie- te ex avo fratres, ideôque etiam is, qui Domi- num non pertingebat, expingitur. Duodecim ſuſcepit Jacob ex conjugibus liberos pariter & ancillis; quamobrem piguit Evangeliſtam ſingu- lorum referre nomina, vel aliquorum retarda- tus crimine, vel multitudinis inhibitus vilitate, quæ ſuàâ ſeſe copià depretiar. Quin & Joanni con- ſignatos Iſraélis filios recenienti, Apocalypſeos capite ſeptimo, una tribuum excidit. Omilit e- nim ſignatos ex tribu Dan: quòd coluber tortuo- ſus ex illa ſit erupturus Antichriſtus. Ulque adeò, ubi vel Patriarchæ multiplicantur, hydræ pariter ſuccreſcunt; & Satan in multis fratribus enutrit ca- tulum ſuum. Olea, quæ pacem Noëmo infer- ret, tum viruit, quuùm plantarum nulla effloreret. Nunquam cum vernaculis colluſiſſe legimus Ii- maslem. Quamdiù rara, & ſola Patriarchæ ſoboles fuit, coluit innocentiam. Geminatus filiorum nu- merus ex domo Abrahæ, penè ſtabulum idolola- triæ architectatus eſt- nocuitque fratri frater, Iſ- maëli Iſaacus numero, Iſmaël Iſaaco tum flagitiis, tum ludo. Friget ſilex, quamdiù non jungitur cha- lybi. Ubi primum atteritur aut ſaxo, aut ferro, igneſcit, & fulgurat. Ergo non mirum, ſi argentea vaſa, quùm centum fuiſſe ferantur, pulchra dici nequiverunt. Quod enim eſſe decus poteſt, ubi vaſorum ſupellex exundat? Videre id licet in phia- lis divini Spiritus, in quas Petrus concluſit & fluen- ta baptiſmi, & opobalſamum verbi. Qu die tria animarum millia ad Chriſtum traducta Lucas commemorat, & patrimonia in unum congeſia, & conſtantiam in arrepta fide, & timorem flo- Act.:2. 44. Luiſſe teſtatur. Et appoſitæ ſunt, inquit, in die il- la animæ circiter tria millia. Erant autem per- everantes in doëtrina Apoſtolorum, & oommuni- catione fractionis panis, & orationibus. Fiebat au- tem omni animæ timor. Omnes enim, qui crede- bant, erant pariter, & habebant omnia communia. At ex quo fidelium numerus increvit , decreve- re virtutes. Siquidem quùm luſtratis baptiſmo virorum tribus millhbus paupertas, oratio, timor & charitas effloruiſſent “ converſis pauloò poſt per Apoſtolos quinque millibus Judæorum, ſpe- rabam virtutum ſegetem germinaſſe longè præſtan- tiſſimam, nempe bonorum abdicationem, exilia, Prophetiam, viſiones, atque martyria. Verùm re- cenſito expiatorum numero nulla virtutum appen- dix à Luca ſubjecta eſt. Multi autem, qui audie- rant verbum, crediderunt: & factus eſt numeras virorum quinque millia. Quæ tum virtus adjicitur? Nulla. Imô exinde & capti Apoſtoli recenſen- tur, & ſurreptum ab Anania agri pretium ex- ponitur, & Græcorum murmur enarrarur: p anè ut, etiam ſilente Luca, intelligas defloruiſſe vircutes, ubi credentiumn cœtus excrevit. Atqui, poſt viros quinquies mille Chriſti nomine con- ſignatos, ſcripſit Evangeliſta: Multitudinis au- tem credentium erat cor unum, & animz una. Erat- Hoc eſt, non tunc incoœpit, ſed quæ vi- ruerat virtus addictis Evangelio tribus millibus virorum, extabat etiamnum. Erat. Citò tamen eſſe deſiit tum paupertas, tum charitas. Siqui- dem quùm multitudinem credentium dixiſſet 3 ſtatim & Ananiæ fraudem induxit, & Græco- rum murmur expoſuit. Ut ſcilicet luem numeri & diſcas apertius, & cautius evites; quando vi- gente in Eccleſia more & cordis unmius, & uni- ci ærarii, acceſſione quinque millium tum pau- pertas, tum pax ſublatæ è cœtu ſunt, dementatâ cupiditate pretii Sapphyrâ, & diſciſſis a Judæo- rum viduis, viduis exterorum. Uno penè die de- ſignati à Chriſto ſunt diſcipuli ſeptuaginta duo: Apoſtoli verò, ceu primores Eccleſiæ Proceres, Act. 4. 4. Act. 4. 32, ſinguli, vel bini evocati ſunt. Quin & Pauli vo- catio non ſingularis modò fuit, ſed quùm mini- ſtrorum ſatellitio ſtiparetur, nemine à ſociis aut caſu, aut voce converſo, incredibilis, ac penè di- vina. Ubi aſcendiſſet de monte Jeſus, confluxit ad eum multitudo copioſa plebis, quæ & à mor- bis curata eſt virtute Dominmi, & verbo ejus verita- tis luce colluſtrata. Nullus autem aut Domino ad- hæſiſſe fertur, aut in Dei laudes erupifle. Cuùm, & contrario, & Simonis ſocrus miniſtraverit Chri- ſto, ſedatis febribus ejus; & conſidens apud Je- richuntem cœcus donatus ſole ſequutus ſit Je- ſum; & Dæmoni ereptus homuncio magnificave- rit Deum. Nimirùm ibi laudum ſeges præfocata eſt multitudine curatorum. Hc verò, qui Soli ac ſin- Luc. 6. 154 Cella. Exercitia ſpiritualid: gulares curati ſunt, laudavere Dominum, & illi adhæſere. Præmiſerat Lucas, multitudo opioſa ple- bis. Si multitudo eſt, peracta res eſt. Obeit ſibi tur- ba, ne laudet, ne ſequatur, ne hæreat. Convalue- rat in Piſcinæ porticu ad Chriſti vocem Paralyti- cus: haud tamen medicum ſuum agnovirt. I autem, qui ſanus fuerat effeltus, neſciebat, quis eſſet Jeſus. An caligabat? Minmimè: imò, ſublato in humeris lecto, domum rediit. Qua ergo re impediebatur in porticu, quin Chriſtum noſſer, & adoraret? Turbâ. In hbis jacebat multitudo magna languen- tium. Ideo, ubi ſecretus à turba eſt, Jeſum con- feſtim & evangelizavir & agnovit. Poſtea inve- nit eum Jeſus in Templo, & dixit illi- Jam noli peccare. Abiit ille homo, & nunciavit Judzæis, Juia Jeſus eſſet, qui fecit eum ſanum. Sole id ta- men clarius elucebit, ſi Canæ trichinium cum pu- teo Sichar componamus. Ibi ſponſus renider, fu- turas Eccleſiæ nuptias cum Agno deſignaturus: hic ſcortum adeſt, & ſqualet, Synagogæ à Deo defectionem & repudium prælignans. Et tamen mulier ad Chriſtum confugit, urbemque univer- ſam traducit ad Dominum: Sponſus verò nec im- mutatus fertur, & & convivis nemo dicitur bæſifle Chriſto. Manifeſtavit gloriam ſuam, & crediderunt in eum diſcipuli ejus. Porrò in Cana Chriſti divi- nitas emicavit, fecitque vinum ex aqua. Ar, jux- ta puteum, imbecillitas humani corporis depreſſa eſt, mendicitate, defatigatione, ſiti, & ſeſſione. Nihilo minùs, ubi Jeſus aquam emendicat, ſcor- tum proficit in vatem, & docer urbem: ubi verè CO010-⸗ Joan. 5. 53. Tbidem- Joan. 2. . 34 coloratur in vinum aqua;, nemo convivantium aut pſallit, aut credit, ſolique præ omnibus diſ- ula mon cCcipuli hauſere ex hydriis fidem cum mero. Ni- “ es me, IMMirum ſola cum Jeſu locuta eſt Samaritana: mul- miracula. titudo in nuptäs epulantium pullulaturam & mi- traculis fidem ſuffocavit. Et ſperas profuturam in ee, clauſtro turbam, quæ ſub Chriſto, nec coruſcan- nupiie tibus ſignis, traduci ad Chriſtum poteſt? Quid ea f- non acturum ſperabas excitatum à funere, in cam- po Senaar, exercitum grandem nimis 2 Et prophe- Ezech. 38. 4i: π ingreſſus eſt in ea Wiritus, vixerunt: 10. Keteruntque ſuper pedes ſuos exercitus grandis ni- mis valde. Quamnam urbem invaſit? Quod tem- plum extruxit? quale mundo miraculum intulit? Nullum. Vixere, ſieteruntque ſupra pedes ſuos; egeruntque, ſi vati credimus, nihil præterea. An robur deerat? Minimè: ſiquidem conſtitifſe fe- runtur. Quid ergo exercitum grandem infirma- vit? Ipſa gran ditas, & exercitus. Si pauciores ſur- rexiſſent, fortiora patraſſent. Et quamvis non ſem- per multitudo officiat vel profectui vel vigori; tamen non infrequenter Turba impedit ſancti- tatem. Solus certé Sampſon & educatus domi eſt, & de Philiſihim triumphavit. Solus in deſer- to David & urſo congreſſus eſt, & Leonem diſcerpſit. Seorſim à parentibus Sampſon lacera- vit inſilientem in ſe belluam, mellaque ſolita- rius expreſſit è monſtro. Und, Judith, ancillà co- mite, transfodit in Afſyriorum caſtris Holopher- nem. Et vaſa æris fulgentis optimi duo, pulchra . ut aurum. Quærere hoc loco libet, quare æs au- IMadeſia. ri decora imiterur, argentum verò non item. Scio affinitatem quamdam coloris aurum inter & me- Fame cu- talla intercedere. Quod ſi ex hac tantum acce- ra. dit decoris & dignitatis æri, ut computetur cum auro, quum argentum aliàas ære præſtantius au- ro nuſquam coæquetur; vides, opinor, quan- ti facienda ſit extima verecundiæ ſpecies, quan- do aurum dici non conſuevit argentam, quod pretio præſtat, ſed æs, quod colore præcel- Yepidnas. lit. Eris vaſa duo, pulchra, ut aurum. Et il- lud dixerim cauſæ eile, quòd auro non com- gon paretur argentum, ſed æs, quòd & illi ſuum de- clauſtro. Cus obſter, ne tanto labore limetur, & extergatur, Cùm fſatis illi à natura videatur fuiſſe conſul- Religioſ. tum: huic verò non minimum vilitas conferat. s n s de. Siquidem, quum pretio careat, ità illud ferro, 14. plorantur. ignéque artifex perpolit, ut æri profuiſſe videri J. Reg. 2. 356. 8 1. Reg. 3. 19⸗ poſſit materiei , generiſque ignobilitas. Na- thanaél, quum ſub ficu non alienus à fide fue- rit, videri argentum poteſt, quod tamen in Apo- ſtolatus aurum nunquam profecit. At Matthæum quis neget fuiſſe in telonio æs, immòôò in auro ferrum? Siquidem non poteſt non eſſe ferreus, quiſ- quis aurum rapit, & ſitit. Hunc tamen gratula- mur, pertæſum ſuæ artis quiſquilias, auro coæqua- tum Apoſtolorum. Nimirùm Ananias diſcipulus acceſſit ad Saulum, & ab eo abſceſſit diſcipulus: quùm Saulus in Paulum evaſerit factus ex per- ſecutore magiſter, hoc eſt, aurum ex ære. Sanctiùs ſuum deflevit crimen Achab idololatra, quàm Saül. Saüle Heli parcius indoluit, auditis Dei mi- nis ex Samuéle. Siquidem comparatione Achabi argentum Saül haberi poteſt: æs verò eſt, ſi con- feratur cum Heli. Ideôque & languidius dolet, quàm Achab, de crimine reprehenſus; & religio- ſins quàm Heli, infligendum è coœlo fulmen ex- pavit. Fulguranti namque Prophetæ nihil reſ- pondit Heli; & pertonanti ex Dei verbis Sa- mueli ait tantum, Dominus eſt : quod bonum eſt in oculis ſuis, faciat. Perſtridus autem à Samue- le Sauil exclamavit: Peccavi, ſed nunc, ducſo; — Oliva porta peccatum meum, & revertete mecut, ut adorem Dominum. Patet id quoque clarius, ſi Reges duos fulguritos intueamur. Aker Babylo- ne quùm innoxios vidiſſet pueros in fornace, Deum coli & reveritus eſt, & popularibus ſuis colendum exhibuit. Alker Jeroboam in Samaria captus primùm dexterâ, qua litabat, tum à Pro- pheta incolumitati priſtinæ reſtitutus, à vitulo- rum cultu non receſſit. Ita-ne Chaldæus Baby- lone Princeps alieno ita emollitus eſt rore, ut co- ram idolo aureo Deum coœli prædicarit, datiſ- que ad Satrapas litteris imperaverit culium ejus: Omnis populus, & lingua quæcunque locuta fuerit blaſphemiam contra Deum Miſach, Sidrach & Ab- denago, diſpereat, & domus ejus vaſtetur. Et Rex Iſrael, non enutritus modò in domo David, ſed contubernalis Prophetarum, & frequemtia olim precum uſus, ſupplicio flecti ſuo non potuit, quin vitulum Domino poſthaberer? Reverſa eſt ma- nus Regis ad eum. Locutus eſt avtem Rex ad virum Dei: veni mecum domum, ut prandeas. Quis non videt ſua in ſæce ſubſidere argentum, quod mi- nus ſordeat: æs veròô è& ſcoria ſua in aurum pe- nè recudi? Etenim Nabuchodonoſor, viſis por- tentis, pſallit: Jeroboam, non viſis, ſed ſuà ex- ceptis dexterâ prodigiis, non Deum laudat, ſed menſam inſtruit. Prorſus expallui, cùm viderem Aſſyrium Regem, conſpectà divinæ Clementiæ iride, repentè ex tyranno præconem Dei effec- tum: & Regem IIfrael acciſum primum Dei fal- ce, tum cœli balſamo recreatum, ab aris ad pati- nas immigraſſe, improvisò ex popa promum. Veni mecum, ut prandeas. Quis, poſt amiſſum, recep- tumque brachium , non cenſeret Dei virum à Re- e domum abduci, ut ſcelere ejerato, de diflan- dis idolis deliberaret? Scilicet. Evocatur Prophe- ta, non ut aureos evertat vitulos, ſed ut aſſos con- ficiat pullos. Epulum, non conſihium initur, nec Dei præco Jeroboam eſt, ſed patinarum ſiructor, & lautioris convivii poſt miracula architriclinus. Uſque adeò promptiùs in aurum laudis æs mi- grat Aſſyrium, quaàm argentum Samariæ. Libet ab epulis ad cineres demigrare, ut cunctatiorem tepelſcentis animi reparationem intelligamus, quam frigeſcentis. Jacebat oſſium acervus apud Babylo- nem ingens, quæ omnia ad afflatum vaticinantis Ezechielis non vixere ſolum, ſed bellaturi in mo- rem exercitis conſtiterunt. Dimiſit me in medio campi, qui erat plenus oſſibus mortuorum. Prophe- tavi, & vixerunt; ſteteruntque ſupra pedes ſuos exercitus grandis nimis valdé. Quatriduanus verò Lazarus lacrymis, clamoréque Domini excitatus, prodiit ille quidem & tumulo, ſed ita implicatus, ut Apoſtolorurn exolvi debuerit manibus, quò ire poſſet. Et ſtatim prodiit qui fuerat mortuus, li- 1. Reg. 1. 2 5. . Tepiditas Pi. ilins curatur in. terdùm, Judm ſce- lus Renovati9 valde ar. a in mo⸗ naſteriis. Pœnitentig in clexricis rarior, qudm in laicis. Dan.3, 96. 3. Reg, 13, 17. Gula, 4 Ezech. 33. I. 10. 3 4 gatus manus & pedes. Dixit eis Jeſus Jolvite Joan. 11. zum, & ſinite abire. Sciſcitor ex te ego, cur len- 44. tiùs viræ ſuæ pompam Lazarus explicavit, quam acervus? An prophetando validior Ezechiel, quàm Chriſtus clamando? An faciliùs multorum cadavera reviviſcunt, quam unius nuper ſepulti? Num campus vitæ feracior, quàm tumulus? Sæ- vior-ne in Bethania Mors graſſatur, quam Ba- bylone? Cur ergo ibi phalanx perſtat ad pugnam expedita: bic implicatus prodit ad ambulandum voce Domini redivivus? Nimirùm quatriduum duntaxat Lazarus jacuerat in ſepulchro, aroma- tibus fortaſle conditus, qui, erosâ quidem pelle, ſed carne non penitus exesd, fſoœtebat quidem, at formam ſui non funditùs amiſerat. Qui verò ſub Ezechiele refloruere mortui, penitus interie- rant. Oſa, inquit, arida, audite verbum Domini. Ergo, Saehrelne W5en 4Cüse Damnd Emum ex Un gecet 4 mille. emertre 17 3 1 MMumanhn 1. Eteſi inltlne. S. doi cis idin S Alnon a Eum e 4 6, ber emmnu ma n hlrtis lebere 1b e iſ⸗ aceſti er, enn Nl hin 1 6 ker Nihni inme 4 dkrh lis in dminß RW De , Anilke, Adere ient, ü ralumeiun e leu ſen 1 dicrech 4 ſeiur. N l no Dani kt- fequemni dn on Donn 1 Nerafin nden iin tun . 1 Maunm . olr, le, Ellus un luld l i, un wie vine Cknmi mem Deick pnimunil , aidal i⸗ aponun amnillun n1 Deivnumihe. enno, Elle ocant Dot ,leluuilislr ſilum imun r kinmunmkman Ula Achinoin in udt ad Gemuelit ,ut anctin nteligamuge Nu lifr Elum ilſn belainn niſt ne i ii, oruurmn. MM . ſhnune 1 Ganiduanlaſel Domimercrn, d i inin mundlt, ert nmni/ s JNeſu: le eto, 6 ey leni / alcdior etre, „ N ſacili nl in Cap. VIII. Lib. I. Eiſdræ. . Ergo, qui magis diſtabant a vita, promptiores ſeſe à mortis captivitate proripuere. Is autem, qui vitæ etiathnum retinebat quamdam veluti ef- figiem, non prorſus rebellavit à morte. Lardiùs enim, quæ tepet, mens recaleſcit in Chriſio, quàm quæ refrixit. Plenius revizere ofla, quàm Lazatus: ſed quatriduano necdum illatus tumulo adoleicens pigrius reſpiravit. Nam Lazarus è ſe- pulchro prodiit: unicus viduæ filius reſedit tantùm in feretro. Uſque adeò quò propior vitæ es, eò incurioſius accedis ad vitam. Fulgurat ceu aurum æS, argentum ſuo implicatur nitore, ne auri ju- bar æmuletur. Succiſus, prorſuſque aridus Aaro- nis ſurculus, unam intra noctem, & gemmas edi- Num. 17. dit, & poma concoxit. dequenti die invenit germinaſ- 8. ſe virgam Aaron. Ne quidem ſubaridæ, ſed tan- iùm efloα—, in Dei horto ficulneæ unius anni in- ducias impetrat villicus, ut aggeſto fſimo, evolu- taque hyeme, vere tandem, Auſtro perflante, pa- Luc. 13. S. turiat. Domine, dimitte illam & hoc anno, uſque dum fodiam circa illam, & mittam ſtercora. Quid ad feracitatem areſcentem ſurculum juvit? Aridi- tas. Quid poma etiamnum germinantis ficulneæ in annum diſtulit? Viriditas. Avidiùs parturit ex- ciſus ramus, quam ſterihs. Qui conſidebat ad Templi portam ſpecioſam claudus ex utero Ma- tris ſuæ, ut erigi à Petro potuit, non ambulavit ſo- Act. 3. 2. Ium, ſed exilivit. Intravit cum illis, inquit, in Templum ambulans, & exiliens, & laudans Deum. Duos, inter cæteros, curatos a Chriſto cæ0ο0Sε ε Joanne, Marcoque didicimus, alerum Hieroſoly- mis, Bethſaidæ alterum. Er illum quidem captum oculis in lucem prodi ſſe teſtantur iis verbis Apo- ſtol: Rabbi, quis peccavit, hie, an parentes ejus, it Oc*ρ* neſceretur? Alium verò fortuitò excæcatum esiſtimamus, quum ab incunabulis caligantem af- Marc. ö. firmaverit nemo. Adducunt ei cæœum, & rogabant 22. eum, ut illum tangeret. Utrum horum felicis te- nebrarum exemprum tyrannidi arbitraris? Nemo non credet à Nativitate caligantem lentiùs lumi- na recepiſſe. Audi: Abii, & lavi, & vidi. At is, qui diùà militaverat, luci, vix umbras evaſit. Edu- xit eum extra vicum: & expuens in oculos ejus,im- poſitis manibus ſuis, interrogavit eum, ſi quid vide- 7et. Et aſpiciens ait: Video homines velut arbores, ambulantes. Et niſi Dominus ejus iterum oculos repalpaſſet, divini vim roris caligo ejus delu- ſiſſer. Aptior enimverò recipiendo lumini oculus eſt, qui lucis expers nunquam non fuit, quàm is, qui diù Solem ſpectavit. Aut aurum ſis oporter, Qut ſi non aurum es, malim te metallum, quàm argentum eſle. Ex magna æquoris tempeſtate fa- Eta eſt, jubente Domino, tranquillitas magna. Et Matth. 8. &cαο moius magnus faltus eſt in mari, ità ut navic ula sc⸗ operiretur ubtibus.. Tunc ſurgens imperavit ventis G& mari, & faéta eſt ranquillitas magna. Haud ità conſtratis fluctibus refuſum mare in Evangelio in- tueberis, ubi non ferociunt, ſed tument tantùm undæ, criſpanturque verius, quàm fervent. Ha- ſtatus acceſſit ad Petrum Cornelius; non togâ, ſed ſariſsa delibare Jordanem potuit, & ſacris initia- ri Cæſareæ. Qui ferrum tractabar, is aurum effun- debat: quique terrarum fines ferro propugnabat, Coœlum auro expugnavit. Etenim juſius dici me- ruit non Areopagita in ſinu legum, ſed inter li- tuos & ſariſſas Romanus Centurio. Nemo in Jor- 4. Reg. 5. Jané ita perpurgatus eſt, ut Syrus Naaman. Lavit 14. in Jordane ſepties, & reſtituta eſt caro ejus ſic ui ca!o Pueri parvuli, & mundatus eſt. Licuit fort& ad ripas flumitus arcas, veſtes, aliamque ſupellect lem re- tibus, unciſque ex alveo extrahere. At ſerrum è Profundo, pennati ad inſtar anſeris, enatavit ad Joan-9. 1. manubrium. Præcidit ergo lignum, & miſit illuc; 4. Reg: 6. Natavitque ferrum. Vides, ut puto, in Jordane & 6. fœdiſſima emundari, & enatare graviſſima. Ca- rioſa reſtituuntur;, ut caro pueri: ferrum eſt „quod ſubſilit ex undis. Vitrum vix multo conatu extra- heretur ex alveo. Ferrum aut ſubſidit in profundo 3 aut ſi naufragii ſui pudet, ultrò aſſilit in manu- brium. Phariæus, ſi Chriſtum excipit, paſcit qui- dem eum, ſed illum nec abluit, nec perungit. Pec- Catrix, ut acceſſerit ad Jeſum oſculatur, inungit, luget, extergitque Præceptorem. Væ mediocri unquam de incremento meditatur. Clypeati ſub Saüle Duces, quòd non ità ærati eſlemn ur Gigas, pugnam detrectavere. Inermis congrefſſus eſt cum Gigame David, tantamque æris ferrique mo- lem uno lapide dejecit. Aut haſtam geſtare debes in manu tua, cujus ſit cuſpis ſiclorum ſexcento- rum, aut, abjectâà lanced, ſparto inſtruaris opus eſt. Aut perà ſuccingere, aut hamat loricâ com- munire, cujus ſit pondus ſiclorum quinque millium. Saul & omnes Iſraélitæ ſtupebant, & metuebant ni I. Reg. 17. mis. At pellitus ephebus exclamavit: Ego vadam, 1 & pugnabo adverſur Philiſthæum. Nonne Iraëli- tarum acies exedra nobis eſt, ex qua nemo non diſcit, aut aurum eſſe oportere, aut æs; quando is triumphat, qui nudus eſt, trepidantibus ſuo cum Du- ce militibus, qui nec inermes omninò erant, nec penitùs obarinati. Videntur mihi quaſi argentum fuiſſe Saülis Centuriones, quibus levioris armatu- ræ inſtrumenta fſuppetebant, Gigas aurum, & David æs; hic nullà ſui parte munitus, totus il- le & undique inſtructus. Verùm par Auro æs, imòô ſplendidius: quando, metuentibus haſtis ‚in bellicum Martis liciatorium Paſtoris funda præva- luit. Mirum proinde videri non debet, ſi curandis, ductandiſque ovibus ſuis Dominus non Joannem præfecit, qui partirn à Chriſto transfugerat, & partim hælerat, in horto trepidus, & prope Cru- cem impavidus: ſed Petrum, qui prorſus evanuit, & Magiſtrum ejeravit in atrio. Prætulit trepida- tioni perfidiam: non dubius, quin memor prolap- ſionis Pet us, futurus cſſet coram Sacerdotibus conſtantiſſimus. Qui ſanè Petrus, quùm argen-“ teus factus eſlet, ſequendo quidem Dominum, ſed a longè, citò degeneravit in æS., Perjutii reus. Ex ære autem recuſus in aurum eſt, tum prædicatio- ne, tum luctu. Etenim, qui ſuo cum limo Euhra- tem, negando Dominum traduxerat in Jeruſa- lem: citò eum, gemino ſuis ex oculis emiſſo Jor- dane, fugavit: luſtratiſque baptiſmo virorum quin- que millibus, quùm hauſiſſet muſtum, rorem ef- fudit. Quis non miretur Petrum allapſu ignis profudiſſe in ipſa Hieroſolyma Jordanem? cum- que irrugiiſſet ut Leo, devocaſſe in auditores ſuos Columbam & coœlo? Adhbuc loquente Petro verbe hæc, cecidit Spiritus Ganctus ſuper omnes, qui au- diebant verbum. Ergone os illud, quod Dei filium ejeravit in atrio, Dei Spiritum devocavit & cœlo? Si per Apoſtolorum labia in converſorum corda delabi oportebat Spiritum, cur non perorante Joan- ne, ſed Petro eloquente, defluxit? Blandius illis e labiis mel effluit, unde fella fluxere. Illa, quæ Chri- ſtum pernegavit Lingua, illa, inquam, ſi loqui de Chriſio cœperit, carnificum pectus excutiet, fi- getque in Judæorum frontibus Crucem, & cœeli Volucrem ſtatuet in cincinnis. Impuriſſimæ fuere Matthæi Paulique dexteræ, & quibus alia aurum rapuit, alia ferrum diſſeminavit. Plena erat Mar- thæi dextera viduarum lacrymis: plenæ Sauli ma- nus cruore d ſcipulorum. Has tamen ad ſe tra- ductas Dominus deſtinavit exarandis, condendiſ- que Scripturis: Videte qualibus litteris cripfi vobit Gal. 6. 217 . med Lahſi obtie mi ſunt. 36 meu manu. Mea manu? Quanam? Ea-ne, quâ vi- ros viduaſque alligabas? quàâ gladium in diſcipulos educebas? quàâ litteras in Chriſti oves accipiebas à Scribis, & ad ſatellites dabas? Ea-ne manus, quæ Sanctorum carnes excruciabat, verſo in ſty- lum enſe, Ccharacteribus fidei melleis ceras inſper- git? Tu-ne circumciſionem ea manu eradis, quâ Daptiſmi rores occiſorum ſanguine cruentabas? Tuus ne ſtylus cum Moſis cultro confligit, tuæ- que debent dexteræ tum Galatæ, tum Epheſii Jeſu ſtigmata inſculpta cordibus, & circumciſionis era- ſas ſua in carne notas? Componamus, rogo vos, ori Petri dexteram Pauli, & demiremur iis poriſ- . ſimum inſtrumentis frumentum fidei ſatum, qui- bPus conſitum fuerat zizanium criminis. Galatis Chriſti crucem invexit exarata Pauli manu epiſto- la. Judæis os Petri Columbam peperit Patris. Quo nihil nequius Fides expaverat, damnaveratque, eo meruit ſuffulciri. Debet Jordanem ſuum Ec- cleſia labiis Cephæ, unde, ejerato Præceptore, Da- maſci picei ſulphureique fluvii emanarant. Deber Evangelium triumphatum Legis cultrum Pauli ſtylo, quo priùs in ſyllabum mortis tranſcribe- bantur Apoſtoli. Uſque adeò nihil feliciùs auro coæquatur, quàm æs, ubi perpoliri poterit, & refundi. Et diai eis: Vos Sanéti Domini, & vaſa ſanéta, & argentum, & aurum, quod ſpontè oblatum eſt Domino Deo patrum noſtrorum. Vigilate, & cuſtodite, donec appendatis coram Principibus Sacerdo- vum. Locus Sen. Evitarum primo loco ſanctitas commendatur, Stosnon fa⸗ rum vaſorum. Neque enim à phialis & fimn- en. brüs ſuum Sacerdos mutuari fulgorem debet: quiſi iſ⸗ dignitatis ſuæ tenax eſt, refundat neceſſe eſt ſuum Taber . . . gue aa 1i9 philacteria & crateres ſplendorem, decuſque. na ſuz Fruſiraà Cidarim oſtentas, ſi eam non ornas, ſed „ ornaris ab ea. Petrus in cœli regiam adventu ſuo Eccleſiaſti. 1 Cgin ci unde o- Carcerem commutavit. Ibi enim & dirupta vincu- morandi. la, & allapſi cœlites, & lux ſuborta. Quid Cai- „ phas accepit à Sanctuario, cujus thymiama in Paz. ſulphur depravatum eſt putidiſſimi miniſterio Sa- cerdotis? Quid non ſanctitatis intulit Petrus car- ceri ſuo, ubi ſqualor in fulgorem, in meridiem nox, in hymnos ejulatus migravere, ſuffecto carnifici angelo, & ſubrogatâ hibertate ſupplicio? Enim- verò in manu Moſis etiam baculus imperat tum Regibus, tum Naturæ. Vos igitur Sancti, & vaſa ſancta. Veſtro initiantur attactu, quæcumque va- ſa contigeritis. Nam & Herodis ergaſtula dici non . poſſunt carcer, ubi Petro aſſociatus fuerit Ange- Act. 12. 5. Jus. Petrus quidem ſervabatur in carcere.. Et ecce Angelus Domini adſtitit, & lumen refulſit in habi- taculo, percuſſoque latere Petri, excitavit eum, di- cens: ſurge velociter. En quo modo, qui carcer erat, ad adventum Angelh, non jam carcer, ſed Religiaß habitaculum appellatur. Ut enim mulier infidelis 5 zdvocandi; teſie Paulo, ſanctificatur per virum fidelem: ità in urker. Carcer ergaſiulum eſſe deſiit, ubi recepit Heroas. Quamquam funeſto carceris nomine fodatur lo- cus ille, etiam quùm in eo quieſceret Petrus: qui recudi meruir in habitaculum, ubi Angelus ſua illud luce perfudit. Quid? Dicemus Petro Angelum anteſtare, præſtare cœli radios vinculis Apoſtolorum? Quo modo ergo carcer eſt, Petro Evangeli gratid compedito; & refulgente Angelo, dicitur habitaculum? Ergaſtula videlicet carceres Angeli Sanci. Berſecuto= ges Julzo⸗ riem. Oliva ſunt, quum vincire audent Apoſtolos Domini, quos ut exolverint, in auguſtiorem habitacuhi glo- riam reparantur. Emiſſurus ex ſeſe Petrum carcer, non eſt carcer, ſed regia. Excitavit eum, dicens: Denn Surge velociter. Curſim hic quæres, quare An- ralis gelus non apprehenderit Petrum, eumque in Cœ- naculum reduxerit, uti olim, correptà vertici's co- m4, induxerat Habacuch ad Danielem? Et ap- Dan. 435. prehendit eum Angelus Domini in vertice eus, po- ſatitque eum ſuper lacum. Pigrior ne tranſmifſus ad Petrum Angelus, legato ad Prophetam Angelo? Num laborioſius Angelo poudus Petrus cum vin- culis, quàm Habacuch cum al enlo? Nimirùm extrahebatur & carcere Petrus, immittebatur in lacum Habacuch. Hic patienti pro lege Danieli collega quodammodò Habacuch addebatur: Ibi paſſionum, ærumnarumque pro Chriſto finis im- perabatur. Noluit proinde Angelus miniſter eſſe, ubi ſuccreſcens dolorum ſeges incidebatur, ideo aurea, quia ferrea, ideéque ſe icarum feraciſli- ma, quia in Petra Eccleſiæ ſata. Ubi verò demnti ad Leones meſſorum Principem oportebat, illicò Angelus Auriga & currus etlii Prophetæ non ab- nuit. Jurge, ait. Quaſi diceret, invitus his te vin- culis eximo. Immèò verò non eximam. Neque enim tantâ te glorià fruſtrabor. Tu te expedi, ocyuſque ſurgas non tam velim, quam nuncio. Si ad Leones deferendus eſſes, cincinno te eò perducerem. Atqui cum ſubducendus Herodi ſis & ſecuribus; deſunt, quibu= te ſublevem, manus. Excitavit eum, di- cens e Gurge velociter. Neque verò abs re eſſe cen- ſuerim, iI putemus tanti viri reverentid ſuam in- hibuiſſe Angelum dexteram. Timuit enim in- Eeelsſaßii jicere in Perrum manus, quamquam eum edu- )morar- Cturus & vinculis. Noluit Dei Nuncius vel Apo. ſtoli ſibi deberi hibertatem. Expavit majeſtatem Pontificis in Petro, verituſque eſt, ne, ſi eum ex- traxiſſet & compede, videretur aliquid potuſſe, quod Petrus non poſſet. Nerge, inquit. Neque, g, enim prima ſedes vel ab Angelis debet atting’. Komana. Tuum eſt, & aliena diſſolvere vincula, & exol- Papa. vere tua. Læderetur authoritas tibi à Chriſto de- ſtinatæ clavis, ſi ab alio ſolverere, qui cæteros tum alligas, tum exolvis. Quod ſi Pomificum digni- tatem ità reveretur Angelus, ut eam contingere non audeat, quamvis & vinculis & Herodiſub- ducéturus: (Excitat quidem eum, non tamen vi- gilantem educit, ſed monet tantùm ut ipſe ſe re- cipiat in ſedem tutiorem,) Quam impiæ, profa- næque eæ ſunt manus, quæ palpare, nedum con- tingere, ſummerum Præſulum chlamydes, late- raque non ceſſant, ut Petrum vinciant, aſtrin- gantque? Tu-ne Petrum in ſolio dignitatis ſuæ al- lhgare non dubiras, quem Angelus in compede veretur exolvere? Et Lothum quidem eduxit Sodomis Angelus, comprehensa manu ejus. At Petri ne tetigit quidem dexteram, quò eum ex- traheret ex ergaſtulo. Nimirùm hic Pontifex, ille Princeps duntaxat erat. Licer Angelo murænulis ornatam dexteram comprehendere: at inunctam ad hoſtias & libamina manum nefas quodammo- do eſt, Angelo contrectare. Memineris à Saüle diſciſſum regnum, quùm ille Samueélis togam ſci- dit, implorando opem, non lædendo dignitatem. Proh quanta debetur Epiſcopis reverentia! Quo- rum nec fimbriam, vel honoris cauſa, Rex atti- git, quin ſceprrum amiſerit. Percuſſoque latere Petri,ezcitavit eum, dicens: Nurgr velociter. UxO- Eurtufie rati quondam Apoſtolhi illam in corpore parten concuſſit, quæ ſola, præ nuptiis, ut ità dixerim, patere videbatur concuſſioni. Nam Petri os nemo non dixerit ſanctum, quo Chriſti divinitas evul- gata e hei upe ee owwodi 1, ſll 40 vunĩ uCh ſreerettl u augi ſd,out D Pervekit n nat! Dom mlüllet, Stehmd e hulees p tmexcit a umun.! „ chn Aemne en id⸗ 1 jtentn Ctundede perant bem iſchs ve binri m. Rur⸗ Kicaenat Enebere Eelni cone Eeortns Een. Dien er lect lamirln wrimiig ſuinn itenmn, Kricen Eealke , mn a 11 Cnni erimi: ocl 4 telicer Algrr Enn ſeie Ikt, an Ablic icre a t,non klen eheke MüNitenn d t ehnael iſe Denis bitacus rumcn ⸗ en 3 Ohane lel Unqe in 1. Rdn E rtice ne . amn Anglh Eikus cum . hminbnn r0 ege Diig iddebann 1 minlteik, idebenn . rinum kig. Nieda ohonrkiniil Mobetennt rnnabiet amn Negken 1heci ii⸗ co. Bad len doceteln A eunibeszcl Füni emn / labett eleee⸗ vetentiüluat⸗ Tinuit eunr nobam eun 6 Nuncs ve r Pant nufkin ll,e, enme Aiquc walk, , ndi Nr els Gebet nif Vincul Kart Ubi a Criot- , li carli Ponifhoun5 t ean Ctiigs ls de Dendl. n, Mn tilii gtüm ur Nekt aminhie, N are, elmnct chenſce, incinl, ⸗ oginsli ls n ne gem n manu 4t ti Pootie’ Nogeo nuen Cete: A ld⸗ in Cap. VIII. Lib. I. Eidræx. gata fuerat. Conſecratos quis neget Petri pedes;, quibus poſt Chriſtum excurrerat? Cœleſtem ma- num ejus exoſculamur; quà remigando Navim ſuam ſubduxerat à littore puſillum, ut Jrss commodius doceret turbas. Supererat in Petro la- tus, quod ille ſuæ quondam Hevæ oppignera- verat, à quo ſibi Angelus non timuit, qui reli- qua tanti Pontificis membra, ſeu pro Chriſto paſ- ſa, ſen Chriſtum confeſſa, ſeu denique dicata Chri- ſto reverebatur. Percuſſoque latere Peiri, excita- vit eum, dicens: Surge velociter. Quod licebat, latus attigi: reliqua tibi expedienda dimitto. Patuit illud, nuptiarum præſignatione non invium. Jam tu ſurge; & abi. Tu verò nota ſomni ſedem in Petro: ibi enim ſoporis procul dubio arx eſt, ubi aries ab Angelo admovetur, quo vinéctus evigi- ler. Ergo regnat ſomnus in latere, unde educta Heva, & nuptiæ deſignantur. Porrò quùm & Pe- trus, defunctà jam uxore, non vigilet; &, ne- dum natâà ſpons?, Adam indormiat, Meritò pro- inde Dominus, quuùm ſuos de vigiliis, excubiiſque monuiflet, eorum lumbos incinxit. Quis enim in Pati p”o thalamo excubet? Holofernem intuere, quem chriſfo. ſola ſpes potiundæ Judith ità conſopivit, ut nec chyrii ferro excitari potuerit, de thalamo traductus ad Imiati, tumnulum. Rogas hic fortè, ſi attrectari nefas eſt vel ab Angelo Petrum, cur deſiliens in fornacem Eicleſiaſßi- puerorum & coœlo Angelus, excuſſerit flammam ei honoran- k . . . . . di. ignis de chibano 2 Et quidem, ubi de Perro agi- Act.12. 7. f0r: ceciderunt, inquit, catenæ de manibus eus. Ubi verò de pueris ſermo eſt, ait: & excuſſt Pan. 3.50. Tammam ignis de fornace, & fecit medium fornacis duaſi ventum roris flantem. Nimirum flammæ circumdederant corpora epheborum: at catenæ vinxerant Sacerdotem. Angelus ergo ferrum, quod Petrum attigerat, contingere non eſt auſus: inject,s veròô pueris faces Angelus diſcutere non dubitavit. Non enim Sacerdotibus implexæ fue- rant. Rursus majori honore proſequuntur An- geli catenas, quàm flammas, quùm hæ affinita- tem habere putentur cum cœlo, illæ verò in fæ- ce luti concreſcant: quòd iis Apoſtolus aſtrictus, & tortus ſit: hæ verò pueros ne aduſſerint qui- dem. Etenim inſtrumenta dolorum, quibus ſuas debet Eccleſia coronas, præſtantiora longè ſunt, quàm inſtrumenta miraculorum. Prodigiis emicue- rat ignis, qui Hebræos in ſe immiſſos non læſerat. Verùm prodigiorum fulgore rubigo ſplendidor ca- tenarum, quæ Petrum pro Chriſto & compediri, & pati condocuerant. Subjiciam id quoque fuiſ- ſe cauſæ, cur Angelus puerorum ignes excuſſle- rir, non autem Petri catenas dilfegk quòôd ante Chriſti Crucem, probrum non erat ſuppli- ciüis eximi: Chriſto verò jam conelavato, dedecus eſt, Apoſtolorum Principem vinculis caruiſſe. Et ceciderunt catenæ de manibus ejus. Niſi enim ad fulgoris illecebram catenæ ſponte ſua excidif- ſent ſævire dedoctæ, haud illas aut Angelus inci- diſſet, aut exuifſet Petrus. Neque aut Apoſto- lus faſlidire poteſt cœli teſſeras, aut audet Ange- lus vindicem fſeſe jactare Pontificis. Memini pro- miſſam quidem fuiſſe aà Deo Ezechiæ curationem ulceris, non autem percurari potuiſſe plagam, an- tequam ficorum maſſam Iſaias vulneri admove- 4 Reg.:6. Et. Ouam quicm attuliſent, & poſuiſent (ex man- 7. dato Prophetæ) ſuper ulcus ejus, curatus eſt. Quis non miretur divim diſparitatem muneris? Tum Petro, tum Ezechiæ indulſerat vitam. Porrò hic, ut convaleſcat, palpari debet, & premi malag- mate: ille verò ut exolvatur, nulla vinculis ejus admovetur manus. Dilce, ſine Prophera revaleſce- te non poſie Reges: poſie verò Pontifices etiarn Ethicæ Tom. II. vinculis eximi, Angelo otiante. Non Gre 27 chias, quamquam dixerit Deus, Vidi lacrymam tnam, & ſanavi té. Niſi ejus medeatur vulneri Eſaias. Abibit liber Petrus é carcere, licèt gemi- nas catenas, quibus ab Herode tenetur, Ange- lus à Deo immiſſus non incidat. Sufficit ſibi Pon- tifex ad libertatem ſuam, quam Rex oppugnat: Valetudini impar ſuæ Rex eſt, quem Deus cu- ravit, niſi eum ſanet Propheta. Ecce ſanavi te. Sed jaces poſt Dei vocem. Surgis ut primum fico- rum adpreſſa fuerit maſſa vel miniſterio Iſaiæ 5 vel imperio. Excedendum jam verò eſt Hieroſoly- mis, & redeundum ad Ahava, ſi tamen intereſſe cupimus Eſdræ, cujus is ſermo eſt ad Sacerdotes: Vos ſantti, & vaſa ſanbta, & argentum & aurum; quod ſponte oblatum eſt Domino: Qua ratione ſan- ctum aurum, vaſâque ſunt ſancta, quòd Re- ges, & Conſiliatores ejus & Principes obtule- runt? Si de phialis loqueretur, quæ quondam ave- ctæ fuerant à Templo Babylonem à Nabucho- ) . * donoſor, haud hærerem: nec mirarer ſanctum di- ci aurum; quod Eſdræ commorantes in captivitate Iſraëlitæ detulerant. Quà verô habeatur ſanctum, quod Perſæ deprompſerant, aurum? Ea numi- nis ſanctitas eſlt; ut profana quoque Perſarum ha- beri poſſint & dici ſancta, ſi Templo deſtinen- tur. Quin illud à te velim expendi, nullum in do- nariis diſctimen apponi, ſed acervatim Ethnico- rum Tribuumque oblationes exponi. Tam enim ſancti crateres ſunt, quos Cyrus pellicibus ſuis ſub- ductos Eſdræ obtulit, quam ſancéti fuere urcei quibus Hebræi thymiamata cœlo arſura repo- X Doo dare: Vocationu beneficium ſuerant. Non unde promantur vaſa, attenditur, Paſllande ſed quò deſtinentur. Quod ſponte, inquit, oblatum eſt. Seu & fornice, ſeu & Muſæo eruperis, tanti- dem es, ut aræ dederis nomen. E navi Petrus- & Matthæus & telonio acceſſit ad JESUM. Haud tamen fuere impares in Apoſtolatu, qui tam diſ- ſitis inter ſe muniis ad Chriſtum transfugerant. Non rogatur Petrus, quùm Paſtorum princeps renunciatur, unde venerit, ſed quo modo diligat- Proſiliit è lupanari Magdalena, num propterea Mar- thæ feminarum pudiciſſimæ poſthaberur? Num Paulus non raptus in Paradiſum eſt, quòd à la- niena diſcipulorum, ad Gentium magiſterium evo- catus eſt? Ut in mare tum Indus tum Nilus influ⸗ xerint, par utriuſque conditio eſt. Nec ille gratio- rem ſortitur ſedem, quod aureas ripas interluat, nec humiliori hic conſidet loco, quòd fæcem ithiopum convehat in .Ægyptum. Tum coæli rore, tum fæce ſtercoris arborum radices perfunduntur. Quos ſanè tam diſpares humores ut planta com- biberit, nullo prorſus operis diſcrimine, in unum coagmentat ſeu aureum pomum, ſeu purpureum. mes, Fuiſtis aliquando tenebræ, nunc autem lux in Do- Eph. f. 87 mino. Non uno inquinati, oblitique fuerant li- mo, verùm alii luto, alii lue, alii veneno adſperſi erant: omnes tamen in unam coaluere lucem, fi- liique Dei facti ſunt. Dedit eis poteſtatem filios De keri, his, qui eredunt in nomine ejus. Non exqui- rit, quid egerint, ſed quid agant. Si omnes cre- dunt, omnes per fidem inter fllios cooptantur Dei- ¹ JToan. I.12 Vos ſanbli, & vaſa ſancta „G argentum G. aurum, dermo d⸗ quod ſponte oblatum eſt. Si ordo ſervatur, & exor- riraliz ditur à perfectioribus Eidras, quam ob rem cùm prætuliſſer vaſis Sacerdotes, inquiendo, Vos dan- Eti, & vaſa ſanöla: non item præfert aurum ar- gento, ſed auro argentum anteponit; & argen- tum, ait, & aurum? Nimirùm: eloquia Domini; æloquia caſta, argentum igne examinatum. Ea enim Pfſ. 11: 7 vis verbi divini eſt, ut quodammodo aurum pa- Fere charitatis videri poſſit. Siquidem ut ames, aut audies 7„. 2 8 Oliva audias neceſſe eſt, aut loquaris. Ut aurum ſis, ar- gentum eſto. Et argentum, & aurum. Subintellige . Sanctum eſt. Ergo etiam Chaldæa vaſa ſancta ſunt, ex quo oblata ſunt. Quam impura fuiſſent in Perſarum domibus vaſa, quæ Eſdræ tradita ſancta ſunt! Baccho, Venerique ſerviviſſent in comeſſa- tionibus & impudicitiis, quæ deinde thura adole- djsn verunt, & ornaverunt alraria. Quod ſponte obla- ns effebins. Tum eſt. Coacervantur in unum lances & urcei, crateres & cyathi, nullämque diſcrimen eſt mi- noris, majorilve vaſis. Argentum auro attumula- tur, omnidmque & metallorum & vaſorum pre- tium unum eſt, nempe; Sponte fuiſſe oblatum. Univerſa dicuntur ſancta, nulliuſque aut pon- dus, aut cælatura celebratur, ſed illud tantum in- ſcribitur ſingulis elogium; quod ſponte oblatum eſt. Extorſiones hæc quoque vox, irruptioneſque ad viduas & dynaſtas interſiſtit, quando nibil effla- gitatum eſt pro Templo, & plurimum tamen auri deſtinatum eſt Templo. Nimirùm etiam Babylo- ne xenia, donariâque exundabunt pro aris & vi- Faupenas. Ctimis, ſi Eſdras non deſit. Qui & loqui neſciat, & quum gratiſſimus Regi ſit, egredi noverit Baby- Pei lone, & in Palæſtinam contendere. Quod ſponte *cura 17. . S Br. erga ſuos. Oblatum eſt Domino Deo Patrum noſtrorum. Perpla- cet Eſdræ modeſtia, & in parentes cukus. Nam quùm in compede & jugo patrum flagitia luerent Baby lone: tamen miſſis eorum ſceleribus, quibus Imiat Partaà ſunt vincula, eorum amplificat dignitatem, Jfundatorä., quuùm eis ſupellectilem illam tantam, eorùm- que promeritis tribuendam cenſet. Oblatum eſt, inquit, Deo Patrum noſtrorum. Reverentia hæc ſané ingens, quâ Eſdras Sem pariter ac Ja- Muarmura- pheth verecundiâ ſupergreſſus, non modò puden- no. da patrum involvit, verum ornamenta iis adjungit, fabroſque catenarum, craterum opifices eſſe pro- nunciar. Miror etiam ab Eſdra non fuiſſe dic- Tribulatio tum; Domino Deo noſtro, ſed; Domino Deo patrum utuis. noſtrorum. Quin ipſe Deus videtur veſtri, quos e- ducit & domo ſervitutis, non autem parentum F Wonttt veſtrorum, quos ſub jugum miſſos oppreſſit. Emim- Proliatis. Verô itaà in aula Regum ageretur, in regia verô coœh alia fors rerum eſt. Siquidem eorum præ- cipuè Deus eſt, quos erudit, & Caſtigat: iis quo- dammodè indormit, quos otio, patriæque reddir. Turbulentius Davidis imperium, quàm Salomonis fuit. Haud tamen infirmior Dei protectio ſuper parentem, quam in filum fuit. Tum maximè Deus noſter haberi debet, quùm ad purum excu- Senes coli debent. Lingua. tit paleas, & ſcoriam excoquit. Icta fulmine tel- lus gemmatn concipit. Quam cœlum agri partem non fulminat, eam invilam habet, & profligat. Odiſti vitem; quam ferro non ſecuiſti. Premis uvam, non ut opprimas, ſed ut exprimas. Væ la- tifundiis, niſi cœlum obnuberetur. Nunquam ira- tior in Samariam Deus, quàm cum annos ſoli- dos tres ne ad punctum quidem temporis ſolem illi ſubduxit, verùm illam puriſſimo lucis juba- re recreavit, ut funditùs interiret. Si prunas Au- ro ſubtraxeris, lutum erit. Hac de caulſa poſtre- mi in tribubus duodecim ad gloriam conſignati recenſentur filii Joſeph & Benjamin, quod & hic partes duplices ſortitus ſit in convivio, & ille tum polymità, tum hæreditate reliquis ſir fratribus prælatus à Jacob. Nam Joanni viſa eſt filii homi- nis facies fulgere ut Sol, quòd procul à fronte gla- dius non abeſſet. De ore ejus gladius parte utraque acutus éxibat: & facies ejus ſicut Sol lucet. Ac ſi diceret, Miraris fulgorem frontis? Intuere labiorum eniem. Ferro frons debet ſolem ſuum. Ubi enim non deeſt vulnus, ibi lux emicat. Quantum cruoris effuderis, tantum luminis recipies. Illuminaris, ſi Apoc. 7. 8. Apoc. I. 16. cruenteris. Vicit Leo; ſed occiſus Agnus ſignacula voluminis reſignavit. Non enim ad percipienda Apoc 5,6. Coœli arcana is colluſtratur, qui rugit & vincit, ſed qui os non aperit, & vulnus diducit. Patet Liber occiſo, non triumphanti. Ubi enſis, ibi Sol. Me- ritô proinde Dominus Deus dicitur patrum, quos captivandos tradidit Babyloniis, non filiorum, quorum dexteras & manicis expedivit, & armillis feliciter implicavit. Vos ſanéti Domini, & vaſa ſan- unn, ta.... Vigilate, & cuſtodite, donec appendatis co- vige. ram principibus Sacerdotum. Vide, quàm eos parcè ad cuſtodiam cohortetur. Neque aut mulctam in- Ecclegaßti dicit, aut ſecurim intentat, ſed commemorat tan- Aditu. tùm hæc duo, nempe & ſancta eſſe vaſa, & ſan- Arre g Ctos ipſos Domini eſſe. Hæc ferè immurmurat, dumm st, non me aurum tradit: Niſi ſanctitatis vos veſtræ tædet, ex- “. cubate. Non enim Sancti Domino eritis, ſi vaſa Domini neglexeritis. Quæ non inde vobis curæ eſſe mugan velim, quòd Regis ſint, quòd aurea, coœlataque wio. 1. fint, ed quòd ſanéta ſint Domino. Quanquam fi- glina forent, ſervari debent, quia Domino dicata is ani⸗ ſunt. Vos Sancti Domini, & vaſa ſantcta. Vipilate, diftren,. & cuſtodite. Et quidem Efſdras, quùm de pretio ageret oblationis, vaſa tuin argentea fuiſſe narrat, Ebiſeogi tum aurea: Vaſa, inquit, argentea centum, & cra- anz teres aureos viginti. Cum verò Sacerdotes alloqui- ca praſit. tur, materiem vaſorum miſſam facit, tantumque illa conſecrata eſſe recenſet. Vos Sancti Domini, & cik. Vaſa Nanbta. Aurea-ne, an ærea ſunt? Sancta ſunt. d. S== Nolo in vaſis aut demirere pretium, aut vilitatem aſpernere. Sancta ſunt, ideôque conſervanda ſunt: NRlgigg voſque Sancti Domini, ideò excubare debetis. rrizigdi⸗ Nam quum Domino ſancti ſitis, omni onere libe- Superior rati eſtis, ut in vaſorum cuſtodiam Aättenti ſitis, & invigilat. vigiletis. Non arare veſtrum eſt, non militare, non ſerere: Ut vaſa ſervaveritis, omni vos munere ſci- Sekee⸗ tote defunctos. Vigilate, & cuſtodite. Hoc eſt, non omnia per⸗ clavibus, ſeriſque fidatis, ſed palpebris, oculiſ- Mitat. que utamini. Non enim ſufficit ocoluſiſſe arcas, niſi oculos reſeretis. Non tam peſſulo, quàm ocu- Rergnn lo excubiarum negotium conficitur. Cave vaſorum iauur. cuſtodiam vecti demandes: ſignaſſe ea non eſt ſaa tis, niſi obſignata perluſtres. Vigilate, & cuſtodue Sltas donec appendatis. Excidit Eſdræ monere Sacerdo- tes, à quonam forent ſervanda veaſa. Etenim non Superin per hoſtes tranſeundum eſſe docet, & barbaros: invigile, ſed ait tantum; Cuſtodiie, donec appendatis. Ergo; etiam quùm Perſarum fines excefleritis, cum atti- geritis Judæam, quum Hieroſolymis unam, al- teram, tertiamque diem ſubſtiteritis, excubandum eſt? Profectò, & fortè diligentius. Nam vaſis pe- riculum imminet ab hoſtibus, a domeſticis, a vaſis. Surripi poſſunt, vitiari poſſunt, premi poſſunt, ſo= laque depravari queunt rubigine, quæ ipſis non af- fricatur, ſed innaſcitur. Cuſtodite ergo vaſa. A quonam? Etiam à vaſis, etiamque à ſeſe propugnan- dum eſt vas. Exeſt enim interdum ſe, nullique au hoſti, aut injuriæ patens, pervium eſt ærugini ſuz. Et Hieroſolymis argentum æruginat. Nuſquam propterea intermittenda cuſtodia vaſorum eſt, quæz nuſquam non obnoxia corruptioni ſunt, aut rapi- næ. Donec appendatis. Scito exigendum abs te fore vaſorum pondus in Sion. Vide ergo, quo modo ſub te commiſſa tibi vaſa non depraventur. Servare in eis debes pudorem, nitorem, zelum, crucem, & ſi quæ alia iis inſunt munera gratia- rum. Deo coœli debes rationem cuſiodiæ tuæ. Non evades, ſi vel unius teruncii detractum fue- rit pondus. Guſeeperunt autem Sacerdotes & Levi- 1æ pPondus argenti & auri, & vaſorum, ut defer- Tent Jeruſalem in domum Dei noſtri. Non recepe- Eecleſaß. runt Vaſa, ut peregrinationis ſaltem tempore, n . . quod“ ne lu anm venel n in cbus Abimn. Puni CE in Poviner Ginnn cele Urnne 3 lgnnl N Vnet celidr i N. darun, G n inn n,Kani i iſ Phenſetee) Ha tmulCun nemogtin l, lr Nuumur n telner Oeriitzin 4 Vi Cletk ea, Clie 1. Prn ke i en fiſeung 4teitmnn ercotsl Ni, EnIN nd denkln n, auriliue Oblertandzlg onbue ii onnioeeke, Ninrniſud Ponmmiruenn Niwos winrſeſi Huel,mn. Vrrs dl oclllle s io gungn, r. Caveane zlleeannit lae,Gakt, moneret⸗ iaſa. Lenmta Eet, Ebehun⸗ lerts,Clner oene UMan 4 is,enchnt⸗ . Nen Ne Gowelichen geni ſn e plen e eron lee ſeci⸗ m ſ⸗ lſ⸗ 3 ſtengniu gint nmi⸗ ei ſor, Uut⸗ ienann atn ox opetui. Pirnualia ſ. in Cap. VIII. quod diuturnum eſſe oportebat, ſuos in uſus in- guberior terverterent, iiſque tentorii ſui pompam augerent. amari ne. Verùm de eorum in Templum illatione duntaxat gligat. Cogitarunt. Parcius Levitæin auro Domini luxu- Zila, ani. Tiarentur, ſi domus Domini meminiſſent, cui marum Obſtticta ſunt vaſa. Porrò, quùm vaſa cuſtodien- non csee da reciperent, non de mercede egéêre cum Eſ- de, dra; non quid corraderent & cuſtodia, perpen- unies. derunt. Mercenariorum ea cura eſt, ut nundinen- tur in excubiis. Levitæ invigilant, non mercantur. Raic Tu vero, quùm videas Hebræos Levitas in au- arxariia. rO, auri ne quidem mmemores: quo modo ferres mnmnn animarumn cuſtodia primam de auro quæſiio- nem efle, apud infulas Chriſtianas? Ita-ne? Au- rum in auro negliget Iſrael: & Hebræo Aarone inter opes inope, Chriſtianus Myſta Pactolum in Zelus anj. Ovibus Eccleſiæ rimabitur? Prorſus implera tunc marum ni Chriſti oracula non jam ſciremus, ſed lugeremus us . quando iſta contingerent, quæ non eveniunt, nempe corlorum regnum ſimile eſſe homini nego- Matth. 13. tiatori. Nam à fletibus poenitentium, quaſi & Ta- 45. go, auri ramenta expiſcaremur. In thure fumum Colo immittimus, nobis cenſum reſervamus. Si loquimur, compendia quærimus. Si concionemur, mercedem diſcutimus. Interdum Patri Filius non litatur in ara, ſi crumena Calicem non præ- cedat. Paucis; non ſemel nihil non lucri gratid in Templo fit; cuùm Milites cruorem non raro profundant in acie uni gloriæ intenti. Vacuæ fu- turæ ſunt piallentiam exedræ, ſi dies una non tot diſpenſet ſiclos, quot horas computat. Promovimas ergo à fumine Ahava, ut bergeremus Jeruſalem: C manus Dei noſtri ſuit ſuper nos, & liberavit nos de manu inimici & inſidiatoris in via. Et venimus Jeruſalem. Hiſeop?: — Xpendant primo loco velim Provinciarum & Reſzdeniia. Cœnobiorum Præſides, non os, oculoſve Dormini feſtinantibus in Jeruſalem tribubus excu- Nr iget. baſſe, ſed manum ejus peregrinantibus incubuiſ- ſe, quà etiam ſervati feruntur. Manus Dei noſtri fuit ſuper nos. Non enim latam abs te legemn ja- Ctes oportet, tuumque præfatum os popalis ſa- Gtaris. Manum admoveas neceſle eſt, quæ ſola prodefle conſuevit Ifraëli. Os enim, quamquam utrinque præacutum gladium emittat, non ſat eſt: ſat verò eſt ſola, ſi conſpiciatur, dextera, li- cer inerthis. Etenim quæ liberavit Hebræos ma- nus, nec fulmina, nec gladios verſaſſe ſcribitur ad conterrendos inſidiatores in via. Incubuit tan- tùm Iſtaëli, & evaſit. Et liberavit nos de manu inimici. Jure ſanè optimo manus Præſulum ad propugnationem protenditur, quando ad invaden- dum manus hoſtium extenditur. Nam inſidiator, non præcipit tantum plagas, ſed prætendit, nec Winlai Ofe, ſed manu nocet. Decet ergo non pigriorem ver-. eſſe defenſionem, quàm invaſionem. Ira manu reliesas Itsélem invadit, manu quoque Cuſtodia propu- Siperior invigilet. vera. ghet Iiraélem. Oppoſuit Dominus manum ma- nui, ſuæque protenſione dexteræ de manu inſi- Mterna A. . . . zantam. diatoris Eſdram eduzit. Quæro autem „ an Dei manus, quæ ſuper vos fuit, morbis, fami, de- hierisg,a. TLatigationi, inopiæque ſubduxerit vos? Suffecit- Frenda. he vVobis annona? Calor vos aduſſit, an eteſiis Ealeſahi. mitigatum coœlum vobis arriſit? Mirum de his ſi- eiveri, lemtium. Nam fſitientibus Jeruſalem evemit proſpe- aletgg r&, ſi Hieroſolymas devenerint. Salva ſi ſunt va- cαα Aà, Lemplumque ſi vidimus, quæ duo ſola inſi- Eim. diamium barbaries intercipere poterat, reliqua Ethicæ Tom. II. Lib. L Eſdræ. non curamus. Seu epulando, ſeu eſuriendo deve- Ni preter erimmus, non mmagni intereſt. Perieramus, ſi vaſa P'um. periiſſent. Ubi rapinis occurſum eſt, non eſt, quddl aut febrim aut ſaniem excludas. Hæc nimirum Beligic ſumma votorum eſt, ornamenta Templi ſervaſle. Non erat in tribubus eorum infirmus, Cecinit Da- Pl. 104.377 vid de peregrinantibus in Chanaan. At ubi uni Templo reficiendo, exornandoque ſtudetur, non eſt quod quæras, an morbos evalerint, ſed an elu- ſerint inſidias. Rapinas metuebant, non incommo- Sanitasne- da. Et venimus Jeruſalem. Neſcimus, quid paſſi Senda- ſumus, quum patriam teneamus. Quod ſi pecca- vecaroniz trix urbs & captiva laborum omnium oblivionem benéfciume induxit, nihilque meminerunt viri Principes, niſi quòôd venerint Jeruſalem: Quæ lacrymarum ex- Gloria 22 terſio futura eſt, abolitioque dolorum, ubi tenue-u. rimus civitatem ſanctam, Jeruſalem novam? Er Confidatias liberavit nos de manu inimici. Muniti à Rege fue- in Denm, rant diplomatibus & litteris: haud tamen regiis characteribus acceptam retulere ſalutem ſuam, ſed manui Numinis in ipſos protenſæ. Et venimus Jeruſalem: & manſimus ibi tribus diebus. Die autem quattd ap- bpenſum eſt argentum & aurum, & va- Ja in domo Dei noſtri. Uando de theſauro Babylone oblato ſermo E. erat, appellavere Dominum, non ſuum, ſed patrum ſuorum Deum. Quod ſponte oblatum eſt, inquit, Domino Deo Patium noſtrorum. Elc Humilnæs, autem ubi mentig incidit exuſtæ, viduatæque do- mus Dei, Numen ipfum non dixere Parentum Hanpr n Deum, ſed ſuum. Et vaſa in domo Dei noſtri. No. iU: at donaria non nobis Senes o ognitio 1ti. ſiræ ſunt ruinæ Temph: imputari debent, ſed Parentibus noſtris. Ob ea, quæ endi. adtniteramus flagitia, Lemplum Deus evertit. Aurum verò à Babyloniis extorſit Deus, ob avo- rum noſtrerum gefſta præclarè. Et manſimus ibi Chriſßi Ra tribus diebus. Proluſum eſt hoc triduo triduanis, ſurrecfios quæ Domini reſurrectionem ſunt remoratæ, vi- giliis. Nam & ipſe de corporis ſui Templo pro- phetaverat Dominus, poſt dies tres fore, ut mu- mficentiùs inſtauraretur. Docemur hoc etiam tri- duo, nec feſtinandum nimium efle, nec cun- Gandum nimis. Nolo te, ipsd adventus tui in ur- bem veſperâ, Sacerdotes convenire, & crateres Tiftemin⸗ atrio deſtinatos expromere. At hæc elephantorum ta, & Legas in morem toto parturire ſeptennio, ut fortè, de- “. luſurus ærumnas partus, abortiare, indecorum, Prorrafi- & piraticum eſt. Triduum ſufficit, ut pruden- natio. tiùs, quæ debes, exolvas. Si diuturmor apud te fuerit donariorum mora, tædet te partus, & ma- Deo dam vis aurum perſicum concipere, quàm edere. Imòô mavis edere, qum prodere ſanctuarii divitias. Quas quia non prodis, proditor es. Eocleſtaſtie ci a Vari. Die autem quarta appenſum eſt argentum & aurum, & vaſa in domo Dei noſtri per manum Meremoth ſilii Uriæ, Sacet- dotis.. juata numerum, & pondus om- nium. Elebrandus eſt Eſdras, qui non aliis vaſorum aen cuſtodiam in via demandavit; nec ſibi, ubi iiz. tempus adfuit tradendæ ſupellectilis, donariorum Tra gsr- gloriam pompamque vindicavit. Non infre- Sin. quens hic mos Principum eſt, quorum poſtibus Saperior illa inſcribi poſſent Virgiliana. ic vos ,non vobis, &c. Perdicis enim in morem, quùm nec tædium periorem parturitionis paſſi ſint „ Nec Partus ærnas, minorem. 2 lætantur Zecleſiaſti. ei hono⸗ gandi. 40 lætantur in alieno foetu, & pullos, alunt non ſuos, imò verò nutriuntur ab eis. Ab iis in domo Do- mini vaſa traduntur, à quibus toto ſunt itinere ſervata. Quàm fortunatæ tanto ſub Duce excu- biæ ſunt! Per manum Meremoth filii Uriæ, Jacer- dotit. Nihil attenditur in Meremoth, niſi pater & dignitas. Non eum aut opulentum fuiſſe fſe- Sacerdotee. runt, aut juſtum. Sed quùm ingenuum & Sacer- Job. 1. 1. dotem dixeris, univerſa complexus es. Nam ſi Sa- cerdos eſt, omnia quoque eſt. Job quidem, ut commendetur, ſimplex dici deber & juſtus, ac timens Deum, & recedens ab omni opere malo. At Meremoth abundè laudaſti, ſi eum Sacerdo- tem dixiſti. Neque enim ſœderari poſſunt aureis punicis filices criminum ferreæ. Hanc ob cauſam David præconia Verbi evulgaturus, non ejus aut ſapientiam, aut æquitatem, aut integritatem enu- merat, ſed infulas tantùm Sacerdotii ejus expro- Pf. 109. 4. Mit. Tu es Nacerdos in aternum ſecundum ordi- Gen. 6. 9. nem Melchiſedech, inquit. Omnia dixit, quùm Sacerdotem dixit. Hinc eſt, quòd Noëmum, an- tequam Arcam ingrederetur, Juſitum, atque per- fectum Moyſes appeliavit, quem neque perfe- Ctionis, juſtitiæve titulo inſignivit, ex quo pro- greſſus de Arca eſt. Num æquitatem in illo terrore judicii dedidicit? Num ſenuere in ſeniore virtutes? Num inter portenta & orbitates iniquus eſſe cœ- pit? Nimirùm, præconiorum loco, oblatum ab illo ſacrificium commemoravit. Et antè inunda- tionem aquarum ait: Noës vir juſtus atque per- febtus fuit. Exenteratà jam arcâ, elogio ſuffecta Gen. S8. 20. ara eſt. Tdific-avit autem Nosë altare Domino, & Lue. 2.25. Luc 1I. 5. obtulit bolocauſta ſuper altare. Ex quo litaſſe illum affirmavit, laudes ejus intermiſit, quòd nulla jam defuiſſe virtus poſſet ei, quem aræ admotum præ- dicaſſet. Obtulit holocauſta. Atqui, inquies, de Si- meone ait Lucas, quòd juſtus & timoratus eſſet. Homo erat in Jeruſalem, cui nomen Simeon, & bhomo iſte jatſtus & timoratus. Et ideò Sacerdotem eum fuiſſe nego. Vel certè, ſi Sacerdos erat, quùm ejus explicuiſſet virtutes, Sacerdotem eum appellare non eſt auſus. Quaſi ſuppuderet Evange- liſtam, explicatis ſideribus abs ſe Solem induci. Aut enim Timorem Juſtitiämque ſenis ſupprime- re oportuerat, ſi Sacerdotium ejus producere ſta- tuiſſet: aut, commemoratis infulis ejus, fruſtraà palmites gemmaſque proferret, quùm jam in victi- mis virtutum racemos teneremus. Eum ergo Ju- ſtum dixit & Timoratum, quem Sacerdotem dicere aut noluit, aut, quod cum ſapientioribus ſentio, dicere etiam non potuit. Sedenim parens Joannis Zacharias & Sacerdos à Luca deſcribitur, & juſtus. Fuit in diebus Herodis Regie, Nacerdos quidam nomine Zacharias-& uxor illius de filiabus Aaron. Erant autem juſti ambo ante Deum. Eludere vim poſſem diſſertationis, quòd Eliſabetha hic quoque laudetur, cui vir adjunctus eſt. Verùm, his miſſis, ajo, quaſi in alieno ſolo, ideo Aaronis Sacerdotium virtutum comitatu fulciri, quòd ex- pungendum jam erat adventuri poſt tres menſes, ſecundùm ordinem Melchiſedech, Sacerdotis ma- gni fulgore; ideéque hoc ipſo nomine pro Sa- cerdotio non haberetur, quòd ſuâ jam mole non ſtaret, ſed umbræ dignitatis virtutum fultura ſub- deretur. Ergo is laudatur Sacerdos, qui deturban- dus erat & ſolio, & propediem exſpiratura Aaronis imago juſta fuiſſe fertur, ne pariter & ephod ſpo- liaretur & præconio. Verùm cum eviceris, ſolis in- ſulis neminem commendari, nobiliorem & Mere- moth gemmam educo, què parcins laudatur. Appenſum eſt, inquit, aurum, per manum Mere- moth fili Uriæ, Sacerdotis. Nota, ſprevit præconia Oliva metallo, gazæque adſcriberet nemo. Nam quem- . univerſa, quæ attexere licuiſſet viro procul dub o præſtantiſſimo. Noluit enim in Sacerdote, ubi de vaſis & victimis agitur, aliud abs te, præter Sacerdotium attendi. Juſtus-ne Meremoth eſt & pudicus? Mitte quærere. Sacerdos eſt; ideéque il- lius eſt appendere vaſa, non tuum. Nam ſi pudi- cum eum juſtumque dixiſſet, ab appenſione vaſo- Eeelaſiaßi. rum non te amotum putares, cenſereſque?ſubmo- c Juriſir. vendos eos eſſe Sacerdotes, qui aut pudoris, aut gis ſo⸗ juſtitiæ exſortes ſunr. Illud proinde commemora- ſuns ⸗ vit in Meremoth, quod ad expenſionem vaſorum & ſolum eſt ſatis, & ſi ſolum deſit, omnia ſatis Eceleſiaßti. eſſe non poſſunt. Appenſum eſt argentum &aurum, d;a mir „ & vaſa in domo Dei noſtri per manum Meremoth' non judi. lii Uriæ, Sacerdotis. Quod ſi vaſa Templi ſolis li- andi. cet appendere Sacerdotibus & Levitis, quo modo Prætoribus nonnullis, quamquarn perraris, affricata jam eſt prurigo ſacrilega, non modò expendendo- rum vaſorum, ſed etiam ipſos dijudicandi, dam- nandique Levitas pariter & Pontifices? Quid, quod nec Regis Artaxerzis adfuere Satrapæ, aut ipſe interfuit Eſdras, quamquam crateres aureos & hic Baby lone accepiſſet, & ille in Templi or- natum dedicaſſet? Ergo nec adeſſe vaſorum exa- mini Eſdras audet, Prophera licèt & legiſlator, & Scriba ſit: Imò & de genere, gentéque Sacer- dotali, ſed Sacerdotio abſtinens, quòd Judex, & Dux redeuntis populi eſſer de Babylone in Jeru- ſalem: & quivis & prætorio Saül totos pertentabit Samuéles, audebitque lictor pronuntiare de Sa- doch, quòd appenſus ſit, & inventus minus ha- bens? Apage Minois ſoboles: ita alloquor minores guder Cle- Regionum Præfectos, ſi qui fortè ſunt, qui ſe di- cceſen nhn vinis decernendis obtrudant. Apud Plutum curu- cognoſeat. lem habes Rhadamamti. Quid vobis cum cœlo, qui terræ præeſtis? Veſtrum eſt diſquirere, an in macello hircus pro agno veneat. Sacerdotum eſt, probare, an thus adoleatur in batillis. De betà, de petaſone, de cloacis, & ſi cœlo placet, de bi- remi, balneiſque Prætura ſententiam dicit, & le- gem fert. Thuribula verò, Cidaris, & aræ Aaroni dimittenda ſunt. Quæ enim affinitas Lictoribus & Levitis? thuri & mitro? trochleis & phialis? al- taribus & ergaſtulis? Agnoſce fines ſubſellii tui; unde pollinctor præſtolatur ſuillo, an verò hircino unguine condire cadaverum ſaniem debeat: non autem Sacerdos victimarum ritus & ſuffitum. Hæ coronati Sacerdotii ſunt Curæ. Appenſum eſt ar- eeliha- gentum & aurum, & vaſa Dei noſtri per manum kueren Meremoth fclii Uriæ, Gacerdotit. Non compelli, aut“ urgeri debuere Sacerdotes, ut vaſa traderent, in- ferréntque Templo, quæ aſſervanda propè Aha- va receperant ab Eſdra. Ulròô ipſi exprompſere apud ſe depoſitam ſupellectilem. Nimirum exce- perant illam reddituri. duſoeperunt autem, inquit, Sacerdotes & Levitæ pondus argenti & auri & va- Jorum, ut deferrent in Jeruſalem in domum Dei noſtri. Si eà mente Levitæ univerſi excubarent Eccleſiæ opibus, haud ratio ab eis exigi poſſet de patrimonio Chriſti. Verùm quis auro invigilat, ut deferat in Jeruſalem? Quanam autem die illata ſunt in Sanctuarium vaſa? Die, inquit, quartâ, Rmpho- appenſum eſt argentum & aurum, & vaſa. Quo die ni “ cœlo inſertus eſt Sol, eodem prorſus aurum de- latum in Templum eſt. Utenim, ante Solis exor- Ecleſafii tum, viruere campi, terrâque tum gramine, tum corum e⸗ floribus conveſtita eſt, &arboribus conlſita, ne ſideri e, videretur natura ſuas opes debere, quas numini exhiset debet: Ita radiare die quartâ auro, gemmiſque Templum occoepit, ut decorem domus Domini Bgd pe verit⸗ ſine Sole res. vixere: Eccleſtaſli⸗ ca Juriſti⸗ Gtio. admodum tumuere calathi, corymbique Get⸗ ku u. Il un ſill guin n pe⸗ Dido lihu ne 1: te Perl ſaoood une el⸗ A. ſel 194 1 l . zere uß milet s ſdo n An⸗ Afen 4 Anin abo r Nln e. Ilt. ber alie un l. muſel if Mälee e an R intire ir bat enid Nle zmu Diniror u heri⸗ FbiN ne eomneſe mlhin Auno n Pcit klun. In & Düglum naler annen Alngla Enomn Aele nul ece ann 4 ſr, fKü 1 Nepo h terd d uel inſ 4 edee ir in E e d ſche,i N icegef enſone U geſcbr, 1ador i Cohmhend, Mem velon n,omnia iii nunnn uin Mrn Uemilrf iid, ong detlrtaihin 1 esgenke. udicndi nifcn, te l e n 0 rateles aunn ein Tenmhe fe viloruner Kkelarn, gediegte Au guod Ntene ibylone nle 1ids erkni Dnlnmnine de vemms winns k⸗ Aoqvorminen eſimr, guike⸗ od Phnmar, NObisune diguier, n Saorconmnel, barlis Deke, eb lot lei Ntiam dt, A, is, Anne igi iniuslini kis & Fen Enes ſobelin , n kettiich niemn Eeben: N &cNE Apnenin 47 1 llei e, nuz, Nonconheli la nalati,t vaba ae in eirocet h. Niniund. nt autn, Mi enti Ai nr nn ivell “S eerie ala n auten 88 ,in ſ, H/, AIIVN . in Cap. VIII. Lib. I. Eſdræz. 41 Tuxus non Vigere: ità populorum accurſus, Regumque in neceſſariut. Templum cultus ab auro, luxuque non pendet. Vi- duata omni ſupellectile domus Domini erat, quuùm Templr de ea ſarcienda deliberavit Artaxerxes. Quin eam mm orna- Ornatam invaſit Aſſyrius, abduxitque ex illa in mer R, vincula Levitas: quùm, & contrario, Medus in gratiam nudati atrii captivos exemerit vinculis . ſuumque exhauſerit veſtiarium, ne hoſtiæ in Tem- plo deeſſent. Uſque adeò & aurea ſperni potuit Dei domus, & potuit in ſqualore ſuo, Regum ſi- bi purpuras, caſſideſque ſubjicere. Siquidem, ful- gente Lemplo, direpta urbs eſt, & Iſtaël compedi- tus: reſtituta libertas eſt, numénque imploratum à Perſis, quum exuta phaleris Sancta ſorderent in ſacco & cinere. Neque enim animorum Magnes aurum eſt, ſed thus: nulluſque in Templum migrat & lare ſuo, ut gemmas miretur, ſed ut cœlo ſuppli- Templ cet. Vel ideo quartam cum Sole diem ſortitur in Uemncnltu Templo aurum, ne fortè Sacerdotum flagitia vi- tio verteresauro. Quemadmodum enim exprobrari Religif licuiſſet Soli, eique obſici flagitium Adæ, ſi plantas Pdan, e ſidus anteceſſiſſet: ità cùm tardiùs lux emerſerit, ſunt. quàm propagoſſcientiæ, nemo facinoris authorem appellavit, damnavitque Solem. Ità die quartâ ap- Eocloßati- penditur in Templo aurum, ut ſcias tranigreſſionis u illecebram donariis tribuendam non eſle. Squa- lebat Domini tabernaculum in Silo, quùm pro- Religiof pè arcam & laſcivirent filii Heli, & tumerent. Auranter Nallum ibi de auro coccéôve verbum, ſed meri le- Banseme. betes „& fuſcinulæ, & puer veſpilloni propior, esou e quam lixæ: attarnen in tantâ ſupellectilis inopi SSõ mira ſcelerum opulentia. Regnabat enim Cupido in opnlentor. Cupro, natabat Venus in farre: & ubi abſque ra- pina vivere non licebat, fornicari libebat. Veniebat puer Sacerdotis, & habebat fuſeinulam tridentem, Reg. 2. & mittebat eam in lebetem. Quæ vocum, rerûm- que amurca? Et tamen in hac fæce menſarum, & miniſtrorum ſingularitate, audivit omnia, inquit, quaæ faciebant filii ſui univer ſo Iſra?l. Et quidnam agebant, qui rapto victitabant? qui furtim ſurri- piebant & victimis tantum arietum, quantum ad compeſcendam ventris rabiem ſufficeret? & quo- 1 Reg.2. modo, inquit, dormiebant cum mulieribus. Viden' 22. à luxu non pendere luxuriam, quæ alget & æſtuat, coarctatâque exundat. Nimirum, ut fabulantur, prodit & mari Venus, cujus adſpergine campi ſte- rileicunt. Non in adipe tantùm libido ludit, ve- rùm & ſalſamento lactatur. E fluctibus proſilit, mugilum collactanea. Porrò Levitarum proſpicien- tia ad cœlum uſque efferenda. Appenſum, inquit, Sre- eſt argentum & aurum... juxta numerum & pon- mam oiræ dus omnium: deſeripiumque eſt omne pondus in domeſtica. tempore illo. Mira, & mera vaſorum diſquiſitio. MMadaehi⸗ Coguntur in atrio Levitæ, depromitur argentum, ſue ſpiriu. ſingula & numerantur, & appenduntur. Et qui- lem omnia recenſentur vaſa, quamvis nonnulla Seperier ærea eſſent. Interim nulla Levitarum luſtratio fit, a elis nulla de morum, geſtorumque pondere inquiſi- tio, cura nulla. Et tamen in tam diuturna peregri- Pauperias Hatione, facilius animi atteruntur, quàm crateres. ſG. Verum quando ad ſtateram tanto ſludio vaſa uni- Temylort verſa revocantur in Templo per manum Sacerdo- ernatss, tum, rerutnque omnium pondus exſcribitur: ne, quælſo, nos pigeat vaſa Templi luſtrare interdum, Religiof Viriſque laicis cuſtodienda ex ſcripto tradere in nu- laiciadra- Mero & pondere, quando Hieroſolymis vaſorum uaeneyo. inter Sacerdotes & Principes reſignatio libellà & ſitylo conficitur. Videas non rarô abire, & redi- re Ædituos noſtros „quorum nec vittata capita, nec dexteræ initiatæ, nullà ſupellectilis tantæ aut acceptâà ratione, aut reddità. Pudet ſocordiæ. Chri- ſius ſuas & luſtrat oves, & numerat: nos verò Ethicæ Tom. II. 1. 13 mixtim aggeremus urceos & calices, & gazas do- mus Domini univerſas? Caveamus „ne dormien- tibus nobis, rapinarum ſuperſeratur Zizanium, in ipſo cuſtodiæ tritico. Excitatur iniquitas ſomno noſtro: & opilionis indiligens humanitas oves ef- ferat in lupos. Coêrceri & minis & injuriis non ſemel oportuit Petrum: & tu Oſtiariis ità fræna remittis, ut nunquam adducas? Nunquam, in- quies, rationem exegit à Juda Chriſtus de ſacro ære. Et ideò fortè, nullà Domini negligenti, qui Apoſtolis nos docebat fidere, ex cuſiode factus eſt latro pecuniæ ſanctæ. Tu veròô, unde noſti de villicatione ſervum improbum à Domino non excuſlum? Sed & qui venerant de captivitate filii tranſmigrationis obtulerunt holocauſto- mata Deo Irazl, vitulos duodecim pro omni populo Iſrael. 61 ærumnarum quanta feracitas ſit, necdum e, plenè intellexiſli, in aris diſce fertilitatem. Namn mitis W ii tantùm, pro inſtaurandi Templi impetratâ fa- cultateé, holocauſta obtulere, qui de captivitate redierant. Vide autem, quâ prudentia Princeps hiſtoriæ Eſdras Iſraélitas & Chaldæa reduces, non mancipia, aut ſervos, aut domeſticos captivita- „ 3 E: , Tribular? tis appellet, ſed filios. Qui venerant de captivita- ſevend te, inquit, hlii tranſmigrationis. Dilexerunt enim immiſſam a Deo ſervitutem, quaſi matrem; Harelgn. itaque Babylonios migravere ad cophinos, ceu s, ad parentis optimæ mammas. Amplexabantur II. raëlitæ catenas ut corollas veriores, dulciuſque ad- Rar ea⸗ movebant ori lora, quàm nectar. Vidimus ità pre- amor. tioſas fuiſſe compedes filiis tranſinigrationis, ut ex iis una Eſther, quaſi ſuturas menſtruatæ, aver- Sdi ua, ſata ſit imperii infulas, & regni ſceptrum. Tu ſeis, ve. inquiebat ad Dominum, quòd abominer ſignum Regulz. Iuperbiæ & gloriæ mec. Ergo iis, ante quorum ocu- zin obſer- los necdum Chriſtus proſcriptus erat, gratiora "aniia. erant ſer vitutis vincula, quam regni vittæ. Et nobis, Eſher. 147 Chriſto in carne paſſo, horrori iunt legis funes ar- 16. gentei, & voluptatis corollæ ſunt in deliciis? Fi Mariifiez- lii tranſmigrationis obtulerunt holocauſtomata Deo tionis odik Iſrael. Neicio, unde eX catenis ſuaviorem ducere Oodorem thus ſoleat. Conditur enim pædore calami- tatis victima gratiarum. Quæro autem, an ſuper ., alkare oblata hic ſint holocauſtiomata Deo? Nulla Zrigulati inter has hoſtias mentio de ara: quum non ſemel“ “ in ſacrificio Noë altare obtrudatur. Eudificavit au. Gen. 8.200 tem Nosë altave Domino & tollens de cunctis pe- coribus, & volucribus mundis, obiulit holocauſta ſu- per altare. Hic verò ſcribitur tantum: flii ranſmi- grationis obtulerunt holocauſtomata Deo. Num ex- tra aram cæſæ ſunt hoſtiæ, aut exuſtæ? Cur ergò Feationis non ſemel in ſacrificio Noë altare commemoratur, beneß Eiesnde in ſacrificio autem Eſdræ nec ſemel? Enimveré geligtonéz in agro litabat Noë, at ab Eſdra ſacrificabatur in perfeétio. Templo. Ut verò prodigio ſi mile eſt, ſi ſuper aramn in campo lites: ita, ſi intra Templi aditus, atriâ- que ſis, vix immolare extra aram potes. Nihnil ibi non te retrahit ab altari: nihil hic non rapit ho- ſtias ad aram. Siletur proinde, quod in Templo & promptum, & penè indubitatum eſt: bis inge- ritur altare oculis, auribuſque, ubi fieri vix pote- rat, ut in ara litaretur. Imago, niſi fallor, hic clau- ſtri, ibi ſæculi eſt. Nam quamquam utrobique litetur, viæ tamen non perit in pulvere victima, aut ſubductàâ in ſæculo arâ, aut non extruct4. In Monaſterio autem etiam incogitanti occurrit akare- Deſtinaverat in aula David lIucis hoſtiam Domino, D 3 ipſo Ohriſti imitatioe 42 Pl.54. 18. ipio hymnodiæ oppignerato meridie. Veſpere, & mane, inquir, & meridie narrabo, & annuncia- bo, & exaudiet vocem meam. Splendida ſanè ho- ſtia, quuùm Patri luminum meridies, lucis quaſi medalla, dedicatur. At in agro hitat David, dum litat in aula. Quaàm vereor, ne hoſtiæ ſubducatur altare, ne hæreat in luto luu. Dum hæc ageren- tur, habemus in annalibus Regum, accidit, at 2. Reg. u. ſurgeret David de ſtraio ſuo poſt meridiem, & de- *. ambularet in ſolario. Ità-ne? Deſtinatus Pſalmo- rum holocauſio meridies, ſomno corrumpitur. Vi- den' ut oratorio conclave ſufficitur, ut genuale ſca- bellum cum thalamo, ſiratòque commutetur. A- biere in plumas thura, degenerarunt batilhi in cCer- vical. Somno, non hymnis impenditur meridies. Qui enim ſtatuerat labia aperire in Dei laudes ſub meridiem, etiamnum poſt meridiem, conſopitis in ſtrato luminibus, ſtertit. Ita ſcilicet hoſtia de- vota coœlo, in cœnum extra Templum, devolvi- tur. Aliam intuere hoſtiam etiam foœdius inqui- natam. Oculi mei ſemper ad Dominum. Vox eſt Davidis, Domino litaturi non par turturum, ſed pupillas duas. Quàm grata victima, niſi Deum 2. Reg. II. ſcorto commutaflet! Viditque mulierem ſe lavan- 2. tem... Mißſis itdque David nunciis tulit Eam. In- tenti àad Deum oculi in Berſabeam deflexi ſunt. Infortunia iſthæc ſunt ſacrificantium in campo, ubi rarò non evaneſcit altare, atque ideò delig- nata numini viclima, mactatur Beelphegor. Quid ſanctius, quaàm cœlum iuſpicere? Cculi mei ſem- per ad Dominum. Quid inquinatius, quàm femi- nam reſpectate, & quidem lavantem ſe, uxorem militis, nuſquam lapſam, & eam videre ad mo- chandum? Viditque mulierem, & tulit eam. Hac planè ratione in ſæculo corrumpuntur ea quoque, quæ cœlo, Deôque voveris. Cur tamum pecu- niarum in arcam congefliſti? Ut exſtruam tento- rium Levitarum. Cogéris nolens, ut neptis nup- ſerit, in ludicra, & bracteas, & paſtillos penè æs totum effundere. Quam devoviſi dexteram pre- catoriis globulis evolvendis, inuſtà tuæ genti con- tumeliâ, ad tubos, ſicâſque traduces. Vox tua pſalterio dedicata, accerſitus ut fuetis ex impro- viſo in aulam, mendcis inquinabitur: & unde mmella laudis fluxura putaveras, blanditiarum, aſ- ſentationmque ſanies eliquabitur. Cainum diſ- Pice, ab holocauſto in rabiem actum. Denique ſpicas abtulit, & ſicas retulit: poma impoſuit, & mortern avexit: hoſtis inter hoſtias effectus, fratris carni ex evaſit. Etiam Ifraël litaturus Do- Exod. 8. Mino abiit ex Ægypto. Viam trium dierum per- 27. gemus in ſolitudinem : G. Jſacrificabimus Domino Pl. 105.28. Deo noſtro, Intuere litantes. Et initiati ſunt Beel- phegor: & comederunt ſacrificia mortuorum. Co- Zſ. 25. 15. ram vitulo procubuere, & parvulos immolavere dæmomiis. Extra ſanctuarium videlicet de ſacri- Jonæ z. ficio deliberaverunt. Ego autem in voce laudis im- molabo tihi, Canebat & ceto Jonas. At nuſquam vox ea laudis inſonuit. Vocem audiamus Pro- phetæ : Et dixit, Bené iraſeor ego uſque ad mor- tem. Melius eſt mihi mori, quàm vivere. An tibi olere Thus videtur vox ſitiens ſepulchri? Quatri- duanurn thus iſtud eſt, putetque. Nempe, qui pfſallere cupiebat, prope Ninivem tantum non blaſphemavit. Prælenierat corruptionem iſtam hoſtiarum in campo Jonas, ideoque ſuas in Tem- plo hoſlias optaverat cædi. Domini recoidatus ſum: ut veniat ad te oratio mea ad templum ſan- Stum tuum. Sub hedera enim oraturus, vermi- culo uno ad querelas & jurgia deflecti poteſt etiam Propheta. Citò in ſæculo conflatur ex thu- re ſalphur. An non oraturus aſcenderat Phariſæus Joan. 4. 9. Idem- 7 Oliva . in atrium? Blaſphemavir. Contumeliarum pro melle ſaniem Temph Cerberus inter aras perdi- tiſſimus exſpuit. Non ſum ſicut cæteri hominum, rapitores, injuſti, adulteri, velut etiam hic Publi- canus. En quale thy miama precaturi! Sed enim in Templo, inquies, litabat. In Templo, ſed extra Templum. Vagabatur enim corde in foro, in taberpis, in lupanaribus, in telonio, unde li- mum coscervavit in batillum. Recreaturus fer- culis Chriſtum ſuos intra lares Simeon excepe- rat. Rogabat autem illun quidam de Phariſais, ut manducaret cum illo. Cuòô tamen epulæ dege- nerarunt in lanienam, Deumque laceravit, quem reficere decreverat. Ait enim intra ſe: Hic ſi eſſet Propheta, ſeiret utique quæ & qualis eſt mulier, quæ tangit eum. Domini Prophetiam diſcerpſit, non autem membra Domini fublevavit. Quad ſi is, qui parat Chriſto epulum, commordet, & exeſt eum: Quæ, rogo, futura ſunt ſcelera, ubi non eum ad convivium evocas, ſed urges ad cru- cem? Quid? Nonne in domum Principis addu- Gtus fuerat JESUS, ut omnipotentiæ ejus & ſen- tirent vim famuli, & adorarent. Adorabat eum dicens· Veni, impone manum tuam ſuper eam, G vivet. Si antequam deſcendat, adoratur: quo-¹ nam cultu, in domum ut devenerit, efferetur? IIluſus eſt. Recedite non eſt enim mortua puella, ſed dormit. Et deridebant eum. In ludibria latria deformatur. Ecquando ſapient ludiones, ſi rident in funere? Si derident eum, quem & excitatu- rum defunétam nuper puellam adduxerant, & in ipſo itinere à fliuxu fimbriarum attactu ejus curatam mulierem didicerant: Cui non illuſuri Levitis ſune, ſi abſque ſignis, virtutibus dunta- xat coruſcaret, quando etiam JkSUM derident miraculis præfulgentem? Luce clarius patet, ut puto, nullam in agro ſæculi de ara ſecuram vi- Ctimam eſſe; quando Chriſtus ab iis poſt mira- cula deridetur, à quibus ad miracula etiam ado- ratione invitabatur. Ut litaretur Deo coœli muni- ficentius, de hoſtium manubiis factus eſt Ephod gemmis, aurôque diſtinus. Non dominabor ve- ſeri, nec dominabitur in vos filius meus, ſed do- minabitur vobis Dominus. Date mihi inaures ex præda veſtra. . . Eecit ex eo Gedeon Eptod. For- nicatuſque eſt omnir Iſraël in eg. En quà ratione concinnata in Dei cultum chlamys rebellet à Deo, fiâtque idolum, quod factum eſt, ut Iſraêli non Gedeon, ſed Dominus imperarer. Non latet ſolàm in fœno anguis, ſed in viola aſpis adoleſ- cit. Quis erupturam Idololatriam ſomniaſlet ex Ephod? Tegebatur ſactà chlamyde non tam Sa- cerdos, quam ſacrilegium. Uſque adeò, ubi ex- tra Dei domum ſacrificatur, metuendum eſt, ne Luc. 19. 10, Publica. nus . Phariſeui. Luc.7. 36, Matth. 9. 9. Irriſores Judic. 8. 22. deſit ara, fiatque ex holocauſto rapina. E contra- rio, ea eſt in domo Dei ararum copia, ut move- re ne digitum quidem poſſis, quin ſacrifices. Sponſam contemplare vel in horto Dei filum nactam, fruemtemque illo in vineis Engaddi, quaſi botro. Et quidem ſcribz quùm docem, rugiunt, quuùm præſunr, furantur; nundinamur, 7 cùm jejunant; auram captant, dum aurum ero- gant ; adorant, & inſidiantur; conſilium ineunt, & graſſantur. Vide, quod victimarum diſpen- dium ſit, procul à Domini famulstu. Militans verò mens Chriſto, etiam in cella vinaria initia- tur charitati, ipſôque ex ubere lac ſugit, & pal- mas diripit. 4 Obtulerunt holocauſiomata Der Irasl, TVi- tulos duodecim pro omni populo Iſrael. Diviſe, 810 Prinut (o, l inugue Eecho! 2 Cunt, gnenn Enn Aklen dee Uünün ulnid god⸗ lid k (iihen WuKz5Y nulng⸗ fuür, n ,en len &et ilkell, ten ree Mhgum Nnünrſe Cns Ar um o Hgae Unpetr Ackne he Ecrlun lcbs Per gadh kule obt Pralit hardoe inſbmm⸗ ravi, 5 n an itellt, modd, lnilrbr ccne h lult li lkin Ellin Ulal 4 li i A) er eNn NW mde NW terit. A len M kas ed. oniim Er Mh Re eri 1 nh, kin ein r 1 1 , Wde . inng ig. 3 cſe laſen le * tanibglen eſ mie n lentn VaI. ul nmorcke 5 dſecken ngezidt nahiadr ee l Adorebarenn ſheremel Corane: “ rit, eleru Norturſelii Podibrai ioes Ki n & exeitr⸗ ddnnetant,6 mn Aiclier i bon Aln’ nibos den ESU Ceickn Auisſekt, Te Keanan i bis ni nla einnn d Deo n: meu, A1 Wili iuintns n yat . En nis m tl mek,ulis atet. Mol la ai W Coelitsl de on und eale i⸗ menduneht gina LN Gnie, u i gin lcis ono Deifi ines uhn Nen, 1; lven, mn anni aliun ienn Pinann iie l, iunt 6 lgt⸗ Nulin, 1 4 cn in Cap. VIII. Lib. I. Eſdræ. 43 Iviſæ, ex muhis annis, a tribu Benjamin & . Juda tribus reliquæ fuerant. Et tamen hic pro univerio populo domus David ſacrificavit. Facinus enim eſt, ſimultatis ad aram meminiſle. Quod ſi & cruore arietum dealbata in ſanguine boum emer ſit charitas tamdiu naufraga- Rei pro- fectò ſumus, ſi furor excandeſcit in azymis. Cur veròô inter holocauſta nuncupatur Dominus, non Deus aut Davidis, aut Abrahæ, ſed Deus Ifraë- lis? Obtulerunt holocauſtomata Deo Iſrazl. Quis Hiimis di⸗ lebtio. Gen. 26. , ſanctiùs ſacrificavit quam Abraham, qui ferrum ſtrinxit in filum? Quis opportunior in hoſtiis Iſaa- co, qui aram exſtruxit, ubi puteum ſine jurgio, rixâque ſuffodit? Quis aut Davide, aut Melchi- ſedecho ſiudiolior victimarum? hic vini miniſter Titulatio & Patis poſt triumphum: ille coram arca tum ferenda. ſaltator, tum Myſta. Et tamen Deo Ifraëli vituli jugulamur. Nimirum lapidem erexit in titulum, fuditque oleum Jacob cùm peregrinatetur ad ex- teros, & exalaret à Matre. Gratior hoſtia eſt, ſi ſilice uſus pro cervicali, ipſum ſupplicii tui lapi- dem in aram excites, oleôque perfundas. Torſit jacentem pulvilli dacuies, quem cùm mane ab adoleſcente proculcatum iri cenſerem, miror il- lum ab eo erigi; Numinique, coronarum pro- miſſorumque in ſe profuſiſſimo, pro turture ob- mlit lapidem. Apage tuis cum ſaxis, Jatan: non eſt, quòd petas in eſcam ſilices emolliri; quando IIrasl lapidem in hoſtiam convertit. Ratio hæc (niſi fortè hallucinor) germana eſt, cur inter ho- locauſta non Davidis aut Iſaaci meminerint Filii tranſmigrationis, ſed Ifraélis, quod ipſe cæteris 4 fortior, non in triumpho, aut in opulentia, ſed inops, exulque litavit, ſomnique ſui tortorem ſi- licem & erexit in titulum, & oleo reſperſit. Fa- cile eſt, vinum offerre, quuùm Lothum, & liber- tatem receperis. Ità ſacrificavit Melchiſedech. Magnum eſt, unigenitum ducere; ſed voci Do- mimi refragari fas non eſt. Hac traductus eſt ma- chinà Abrahamus & domo in montem. Ludus eſt, aram pro pace & puteo dedicare. At exulantem, lapidique reſupinaturmn litare Deo, cumque non ſuppetat egentiſſimo victima, pro agno ſaxum offerre, hoc enim verò ut ſpectaretur holocauſtum, & coœlum patuit, & ſupremi Templi Levitæ ſuis & ſedibus exilierunt, iterumque ſubſiliere in eas per gradus. Benedixit Joachim Deum; ſed Be- thuliæ obſidione ſolutâ. Dominum item Tobias prædicavit: ſed receptà luce. Maria cecinit, ſed Pharaone demerſo. Laudavere Dominum injecti in flammas pueri; ſed illæſi. Unus in plaga Job roravit, & in illa ulcerum procella cœleilem lau- dum arcum coloravit, & explicuit. Eum IIraeél anteceſſit, qui doloris inſtrumenta ſui non inun- xit modò, verùm etiam initiavit. Jure proinde ſuo inſcribi debuit Iiral holocauſtis, quo magiſtro didicimus & exulantes litare, & dedicare ſaxa. Tulit lapidem, quem ſuppoſuerat capiti ſuo, &. erexit in titulum, ſundens oleum deſuper. Tu felle Erubeſen. Pulvinsr adſpergis: Jacob oleum ſaxo infundit. tak . Tu ſi dilarandus ad Occidentem & Meridiem fo- res, obruiſles inopiæ, exiliique tui conſcium ſili- Nlig cem. At Jacob illud, in quo jacuerat, ſaxum ta- vahen lit, & erexit in titulum. Vitulos duodecim pro om- Rar ni populo Iſraël. Quare vitulos offerunt, & non morer. vVes, pro populo e tempeſtate captivo apud Af- ſes Exprimebatur ſanè vivacius ſer- Dei volaz- ati confor- Wmari. Lætitia gis. Gen. 28. 19. Tribnulatio Iyrios & Per erenda. ortifa. ellii5 populi jugum in bubus, quorum eſt ara- rionis fa. trum ducere, & jugum ferre. Ut ſcires, Dei po- Pe, A4 Pulo ſervitutem in delhciis eſſe, compedeſque à Deo Levitis injectas dulciores illis eſſe melle & tati confere eri. Havo: non boyes immolavere jugo ſubductos, ſed litavere vitulos abductos ab ubere. Babylon nobis, inquiuct, pro præfepio eſt, & tyr nuis pro matnma, laborque pro lacte. Neque enim imperes ſumus cœlo, qui cœli ſidera vocati ſu- tnus. Quod ſi cœlum in ipſo fragore procellæ, ut ſuam teſtetur hilaritatem in turbine, cæruleum producit arcum, Iridémque colorat in nube: quid nos agere decet in compede, qui juſſi ſumus in Abraham coœlum reipeétare: Cümque obduxero Gen, 9. 14½ nubibus eœlum, apparebit arcus meus in nubibus. Coœlum non es, ii non exultas, quum obnwuberis. Terra es, ſi hyeme florere non potes. An non Iris emicuiſſe videtur tibi in nimbo, quum in ſa- xO, Jacobi ope, roravit oleum? Tulit lapidem fun- Gen. 25. 8t dens oleum de ſuper. Ubi durius cubaſti, ibi ſc avio- Morizfte ra ſtillent. Vide ſponſam ſua intra ubera reponen- tionum tem faſciculos myrrhæ. Faſciculus, inquit, myrrhaæ mor. inter ubera mea commorabitur. Nam quemadmo- Can. 17 dum ſervitutem iuam expreſlereliraëlitæ in vitulis, quos lacte ſaginaverant: ità affinitatem myrrham inter & ubera intercedere in ſinu ſponſæ ſapiens indicavit, dum faſcem amaritudinis intra dulcitu-= dinis latices collocavit. Hanc ob cauſam Samari- tes ſeminecis ulcera non reſinâ & ſale aut perfri- cuit, aut obduxir: ſed appropians, inquit, alliga- Luc 10,343 vit vulnera gjus, infundens oleum & vinum. Qua ſi S dicerer, ſemivivus hactenus jacuiſti, quòd deeſſet vulneri tuo tum lætitiæ vinum, tum oleum exul- tationis. Ex quo autem exilientis animi ſuperfu- ſus eſt liquor, plagæ tuæ non ſunt ad necem, ſed pro gloria Dei. Ideò Daminus, viſo adoleſcentis feretro, nihil habuit antiquius, quam ut lugentis viduæ lacrymarum fluenta cohiberet. Dixit illi Lueg. 145 Woli flere. Et acceſſit, & tetigit loculum. Viſus eſt Dominus dicere: dehoneltas, 6 mulier, nobili- tatem plagæ tuæ. Colum Iridem colorat in nu- be, tn verò luges in funere. Ut flere delieris, fi- lius Phœnix erit; vivet in feretro. His quoque vocibus concuſſum in tempeſtate diſcipulorum pectus compeſcuit, inquiens: Confidite, ego ſum, Mrarg 6. nolite timere. Ac ſi diceret: Si hin IKsel eſtis, I6. exuhlkare vos decet in fluctu, non pavere. Charior vobis debet tempeſtas eſſe, quam malacia. Non enim Apoſtolicum eſt, mœrere in vulnere. Ecce Mattha ia ego mitto vos ſicut oves in medio luporum. Quæ 16, ſanè oves, eriam inter luporum laniatus, lacte non carent, ſed fundunt mixtim coloſtrum cum cruore. Et vos ergo non turbari jubeo, ſed pſallere in agitatione naviculæ. An non cecinere Babylo- ne pueri? Num igne unda ferocior? Num bire- mis fornace durior? Num carnificibus Eurus im- placatior? Qur ergo, quùm illi in flamma ca- nant, vos æſtuatis in ſpuma? Sedenim illos ignis omninô non attigit. Num vos procella demeriit? Meminiſſe vehim vos laclentes à captivis filiis Iſ- raël mihi vitulos immolatos, ut dulciores ſibi la- cte pedicas manicaſque teſtzrentur. Vitulos duo- decim, pro omni popilo Iſrazl. Non ita à Davide Deo cœli litatum eit, quùm ferientis Angeh ſica ceſſaſſet à cæde. Emit, inquit, David aream & 2. Reg. 240 boves: & diſicavit ibi alzare Domino: & obtulit ** bolocauſta & pacifca. Ita ſacrificare mos eſt Fle- bræis. Qui coronam geſtat, & gladium evaſit, boves mactat in altari: qui verò catenas trahunt; & ſerviunt Medis, immolant vitulos in holocau- ſtum. Nimirum Abrahæ filii jugum übi videntur ducere, quùm imperant, & convaleſcunt: ærum- nis verò, doloreque lactantur. Unum eis luppli- cium eſt, carere flagello. Ea propter Jacob non luctà fatigatus, aut nocte oppreſſus, ſed benedi- ctione opulentus, & Sole perfuſus viſus eſt clau- dicare. Et benedixit ei orinfque eſt eiſtatim Sole Gen, 32 D 4 ITſe 2z — Oliva lIpſe verò claudicabat pede. Quiſquis ex genere eſt Iſraẽl, non pugnâ, ſed palmâ delaſſatrur. Ut viceris, claudicas, ſi Jacob es. Nox te parem An- gelo facit, Sol verò imparem tuis. In umbra lu- tari potes, & prævalere: in Sole vix ambulas. Nunquam epotum à Lotho vinum didici, niſi quùm pluvio & cœlo ſulphure & oves abſumptas, & paſcua exuſta, uxorémque obriguiſſe ſenſit in Gen. 19.32. Via. Dederunt itäque patri ſuo bibere vinum, no- &te illa. Illa ſcilicet nocte Loth bibit, quam & urbis buſtum anteceſſit, & feretrum conjugis. Serviviſſet Holopherni Bethulia, niſi Judith exul- Zudith. 16, taſſet in luctu. Audi: Non enim cecidit potens 4 eorum à juvenibus, nec filii Titan percuſſerunt eum, nec excelſi gigantes impoſuerunt ſe illi ſed Judith filia Merari in ſpecie faciei ſuæ diſſolvit eum. Exuit enim ſe veſtimento viduitatis, & in- duit ſe veſtimenio lætitiæ in exultatione filiorum Iſ- raël. Gratiſſima Deo pompa illa lætitiæ fuit, in tanto ſqualore cædis & mortis. Tunc enim- verò viſa eſt Abrahæ filia, quuùm hoſtes ceu pro- nubos cenſuit, putavitque obſidionem parem con- vivio eſle. Curſim verò animadvertas velim, dum de patrata abs ſe hoſtis cæde ageret Judith, non Manaſſis viri ſui meminiſſe, ſed Merari paren- tem ſuum commemoraſſe, teſtatämque, abjecto viduitatis palliaſtro, Aſſyriorum ſe de Duce re- vexiſſe victoriam. Nimirùm timuit, ne Pudici- Enxuris. tiæ triumphanti vel cineres officerent viri ſui, no- Caſiratis luitque pugnare cum velo viduitatis, quod olere eura. illud ſciret, expunctas illas quidem, notas tamen illecebraſque nuptiarum. Vereor, inquit, ne pu- dor decoloretur ſolo quoque nomine mariti. Pal- let Caſtitas etiam ad viri cineres, orbitatiſque Syr- ma Candor non patitur, quo, ut carere, ita non caruiſſe viro arguitut vidua. Malo mitram remi- dentem, quam ſupparum mortuale. Ornari enim & virgo poteſt, non poteſt viduitatis præferre teſſeram, quæ virum non habuit. Itaque, ut pu- dica triumpharet, pallium viduitatis abjecit; ut quaſi Abrahæ filia luctaretur, armillis inter ha- ſias emicuit, ideò læta, quòd mœſta. Proluſiſſe iis, quibus de agimus, mihi viderur ſponſa, quæ ambiri languorem ſuum pomis, floribuſque præ- cepit. Fuleite me floribus, ſtipate me malis, quia amore langueo. Nolo in languore lugere, florere volo. Penè morior; ſed exſpiranti pro præficis ſubmittite lilia. Erit mihi pro pollinctore Nar- cifſus: meus erit Roſa veſpillo. Pro rogo, expe- tO prata; poma vos, ceu faces, ſubjicite. In hoc funere charitatis pro agone ver eſt, Autumnus ro feretro. Amore langueo: ſtipate me malis. Ub Ccharitati ſuccumbitur, deſignator Autumnus eſt, & Libitinarius, ut ita dicam, eſt auſter. Ita, quæ diligit, languer. Hæc eſt Iſraëlitarum para- lyſis, quorum culcitræ non alio farciuntur to- mento, quam viola. Exultant enim in grabato. Videre id libet in Davide, qui cùm in terza in- Pſal. 6a,3, via, deſerta, & inaquoſa latere dixiflet ſe, Quo- niam melior eſt, inquit, miſericordia tua ſuper vitas. Vindictam Domini efferre debuiſlet in æ- rumnarum ſede, non autem miſericordiam cele- brare. Sedenim filiis Iſfraél ſitiens Ager pro Car- melo eſt, & qui uvam acerbam comedere con- ſueverunt, labruſcam botryonem eſſe Cypri in- Deut. 33. terpretantur. Inundationem maris, quaſi lac ſu- 19. gent, inquit Moyſes de filiis Iſſachar & Zabu- lon. Nimirum & Sponſa de deſerto aſcendit ſicut virgula fumi, quæ fragrat, quùm deflagrat. Et ſanè ſi damnatæ ſterilitatis ficulnea raſiro & ſter- core amimatur ad frugem: Uſque dum fodiam cir- ca illam, & mittam ſtercora. Quidai Sanctorum Can. 2. F. Can. 3. 6. ENEg. 1 8. fili in cophino & compede effloreſcant ad lau- dem: Ergo in ſervitute litatum eſt vituks, ur captivitas haberetur pro ubere, vinculique rubigo ſciretur fore pro lacte nepotibus Abrahæ, qui grande convivium fecit in die ablactationis filii ſui. Tunc enim exultat Iſaac, quùm ſevocatur ab ubere. Superabundo, inquit Paulus, gaudio, in paul. 2, omni tribulatione mea. Ni quid patimini propter Cor.7. 4. juſtitiam, exclamat Petrus, beati. Succlamat petr; utrique Chriſtus: Beati eſtis, cum maledixerint“ vobis homines, & perſecuti vos fuerint, & dixerint Maur . omne malum adverſum vos. En Cæſos in ara vitu- los pro luctu. Obtulerunt holocauſtomata Deo Nrazël, vitulos duodecim pro omni populo Iſraél. Cr ſacrificium, non boum, quĩ ver- uatipe, tendo ſolo brevi delumbes culturæ uſui eſſe en=s: non poterunt; ſed vitulorum, quorum pubeſcat robur in paſcuis, quorumque ſuppetias agri cam- pique præſtolantur. Laudo, inquam, libatum Deo florem armentorum, primitiaſque gregis Eleimoſis Domino conſecratas. At ſacrificii ordinem do- "“. ceri velim. Audiamus ergo Eſdram. Deſeripuim- que eſt omne pondus in tempore illo. SRed & qui Nur. venerant, obtulerunt holocaußtomata Deo. Quam- Tefamer. diù Perſarum Hebræorumque donaria Templo iorumte- illata non ſunt, abſtinuere ſacrificio. Ubi verò 2“t“. expenſum eſt aurum, vaſãâque reddita, tum vitu- vaniia los adduxere in atrium. Quæ enim propitiationis hoſtia, ubi aurum retinetur, & cruor effunditur? Criſtus à ubi exenteratur hircus, & veſtiarium oppilatur? Wus. Placent Pſalmi, quos modularis. Sed ſulphur eſt. non thymiama, ſi rapis & pſallis. Protulere ma- gi cum thure aurum: immèò, ſi credimus Mat- thæo, æs primò effuſum eſt, tum oblata cum thu- re myrrha. Et apertis theſauris ſuis, obtulerunt ei Matth. 20 munera, aurum, thus & myrrham. Fumant paf- I1. ſim altaria; ſed ſua in gazophylacia Sacerdotum, Templique pecunia non conditur. Oſculamur Chriſtum, ſed loculi ære non noſtro turgent. Id- eò non potuit non perire Judas, qui Chriſtiano- rum Satrapas perditiſſimam docuit Philoſophiam, accedendi ſcilicet ad Chriſti oſculum, antequam argentei referantur in Templum. Evaſerat inqui- natiſſimus coœleſtis agni in mendacii nundinis proxenêta, ſi priuſquam filium Pacis oſcularetur, pecuniam regeſſiſſet in atrium. Ubique ingerun- tur oſcula Servatori: at quia æra Sanctuarii æ- ſtuant in pera, aurum oſculi æruginat in vene- num, oſculamurque, & furimus. Proecraſti⸗ natio. Obtulerunt holocauſtomata Deo Nrasël, vitulos duodecim pro omni populo I- rael.... Dederunt autem edicta Re- gis Satrapis, quæ erant de conſpeältu Regis, & ducibus trans fumen: G elevaverunt populum & domum Dei. Um Deo litarent, in Dei domum ſplendi- Dei cus diſſimis illatis muneribus, nihil à Domino Wer it efflagitarunt. Pro populo, inquit, Iſraél. Ut eum fortè eximat ſervitute? Ut eorum roboret manus, contra inſidiantes Sioni & Templo Samaritas? Ut gratiam, Regis litteras reddituri, apuid Satra- Pas ineant? Abſit. Neque enim fili Jacob habe- remtur, ſi non penitus omnem de ſe, rebuſque ſuis cogitationem in Deum rejicerent. Ouod bonum es . ſi in ocudis Iitis faciat. Ita locutus eſt Heli jam- jam 14,. Vſeruin &l 5 odhtin tiuls. as, hi Ihud ,u dor! n. M⸗ nm eile Frt ſox Elrgeint ANmein Eeluüons al 2 Wnni Ar lten r W.olcul⸗ Anolitur cerdo⸗ 1 miltibe en iſlent 1 d deles inne; 1 ipe üricn 4 byre! uzmnen & Cuncni ligeke G cn, Ne n Reges ſt cellen iag ori Ullerre di 1 Tlcis ni i⸗ llde iet . Knii tadk le le e 1 uonigi . Erorn vlallin ii Ulter ckene 1 Odien inanrin o ln, huhlin un, gin, lüre lich Num al⸗ enisigicnn Ium, ſbanm tigge Utgt i adnen er n Miie l. N 4D r Mtin lenf rin Uiren Gs, uunti n Poriinn Goreffmdn fum orfin Eellihbuc . Drotbeten: Gedimns M Obhonmtr is, illnintr . Funn ia deenn, r. 0Nn kro tungen Ppiblgtun Hon, deld PErdetrünt eCcleci Aunds cn oClnen Dteigen 14 Ganuanl bginn n N . o i, n n tnelitl Summ 13 mnun⸗ E Gomun et nleln, „ vtra care- in Cap. VIII. jam ruinà Tabernaculi opprimendus: & timidiùs Eſdras orabit, qui ruinas Templi erecturus ad- venit? Noſtrum eſt, inquit, ſacrificare: opitula- riI, Domiani eſt. Populus & genus Iſraël ſumus; qui, viſo Deo ad ſcalæ ſummitatem innixo pro- tendente coronas & palmas, ſolam tamen togam, & merum panemn opftavit. Parcius decet filios in Patriam reduces poſtulare, quàm parens ſuppli- caverit exul à Patre. Miror autem neque unam vocis laudem ſonuiſſe in ore populi in libertatem, patriamque protegentis Dei manu aſlerti. Baby- Gratia- lone rediiſtis, nec pſallitis? Laudavere, ſed aureis rum uli. jabiis, ſed vitulis, non lingud. Os populi ſiluit: io- . aute⸗ verum æs ſonans, argentique immenſum pondus Jufßeian. modulatiſſimè tinniens, legatione ad Deum pro zur. Aulici 7i. ve- Eldra, reliquoque cœtu, defuncta ſunt. Cæſus aganus, Occiſus vitulus, hoſtiarum, Xenioruúm- que apparatus, ad inſtar cigni clangunt modula- tiis. Hac voce laudis uſus eſt Iſraël redux & vinculis. Nos verò munificentiſſimè ſtre- pimus, partiſque trophæis, in cœlum uſ- que cytharis, tympaniſque ferimur. At Tem- pla, ut vox illa deſiit, ſpeluncæ horrent in mo- rem. Nauſquam argentum emicat, nuſquam aurum effulgurat, nuſquam aſſis unus impendi poteſt. Vox iſta vox eſt hirundinum, quæ, ut perſtrepuerint, abeunt, nullo ſui relicto veſtigio. Placet etiam in Eldra nuſquam fuſæ preces pro Rege. Noluit enim vel umbrà ſuſpicioneque aſ- ſentationis altaria funeſtari; puduit Prophetam blandiri Artaxerxi in atrio. Nunc verô ſi vel Cleopatra regno præeſſet, ne fortè, poſt ample- xXus & oſcula Triumviri, concoqueret tardiùs, ſupplicatio indiceretur horarum quadraginta. Ni- hil molitur Proconſul, quin fauſta precentur om- ℳNdulatio. Eecleſia⸗ ſticorum svaritia. nia Sacerdotes. Etiam, quum Eccleſias diripien- das militibus arietat, ſupplicatur, ut vincat. Pereat aflentatio, quæ numinis dexteram implo- rat ad nefas: quæ Templum aulæ commiſcet, æquatque; niſi quòd Prætorum libidini pincerna clanculum adulatur ponè aulæum, Levita verò palam ei aſſentatur in aris inter organa & lyras. Sanctificaoremus Antiochum, Heliodorum bene- diclione impartiremur, Herodem inungeremus, etiamſi non Aquilam, ſed noctuam infigeret Tem- plo. Ergone Edras pro Afſuero ſilet in atrio, à quo tamen & ipfe emiſſus à Babylone, & au- ctum donariis Sanctuarium, & Hebræorum Sy- nagoga diplomatibus munita: ſilet, inquam, Eldras, nec pro Rege orat, licèt & Hieroſoly- mis Regis Satrapæ præeſſent, & ſacrificanti for- taſsè adeſſent in Templo? Hæc nimirum eſt vir- ginitas oris, & fœdari neſcia, & metuens aras Polluere oblatis pro Ethnico hoſtiis. Atqui impe- rat. Si Juſtus eſi, non ægrè feret, ſuum reticeri nomen iis in aris, quas ipſe non colit. Si eſt ini- . quus, ſcelus eſſet, non victima, quæ numen im- eli uſu ploraret pro perdito. Ut autem videas expertem in aal« afſentationis hoſtiam non irritaſſe Satrapas, ſed “ conciliaſſe: Dederunt, inquit, edicta Regis Na- rrapis, qui erant de conſpectu Regis, & elevave- runt populum, & domum Dei. Nihil obfuit Eſ- dræ Regis nomen in ſacrificio præteriſle. Siqui- dem tum Dei populus, tum domus per Satrapas ab onere tributorum reſpirarunt. Vide autem non feſtinatam litterarum traditionem, quas Judici- Cinfdemia bus & Præfectis tradidere, poſt abſolutam ho- in Deum. ſliarum donorumque religionem. Servatus enim Miga. hic ordo eſt, ut ſcilicet ante ſacrificium Templo urum exhiberetur: poſt hoſtias, ut Satrapis §. Eucha. Comnmendatitiæ Regis litteræ redderentur. Qui- iv. bus reſignatis, non bona verba data Levitis, non ve Adula- tione. Lonfiden- tia in ho. minibus. Lib. I. Eidræ, 45 plonein à Satrapis reſcriptum, quæſitique in Girpo nodi, non dilata vectigalium remiſſio: ve- rùm illicò relevata Urbs eſt, & Domus Domini ſublevata. Nunc verè regnaſſe dixerim Artaxer- Rerr yegaße Aulici frænand', xem; quando in re tam inopinata, tantique diſ- pendii, regio fiſco, regiæque tyrannidi tam per- nicioſa, ne ii quidem aliquid objicere auſi ſunt 5 qui tam procul à Regia aberant, Satrapæ. Nihil morati ſunt Regis munificentiam. Nimirum Rex non ſcribebat Præfectis ſuis, ſed imperabat. De- derunt, inquit, edicta Regis Natrapis. Edicas ne- ceſſe eſt, non exponas: alioquin iis, quibus Au- ſtrum imprecaris, tui Satrapæ immittent Aqui- lonem. Ut enim, quos deprimis, erigunt; ità; quos ſublevas, opprimunt. Verùm unde tanta in Præfectis erga Principem reverentia? Dederunt, ait, edicta Regis datrapis, qui erant de conſpectu Regis. Noſcebant Regem, & Regi viciſſimn inno- teſcebant. Sic paretur Principi, cùm in provin- Cias à conſpectu ejaus amandantur. Qui verò Ti- berium ne noverunt quidem, quicquid à Sejano ſignatum non eſt, tanquam ſplendoris umbram inanem inter rejectanea conjiciunt. Et dubitas actum id iri à Satrapis, qui procul à regia ſunt itinerum menſium quatuor, cùm ſub oculis Re- gis exulare cogatur David, quòd Primoribus Au- læ non placeat. Non inveni, ait ad eum Achis, in te quicquam mali.... ſed Satrapis non places. Revertere ergo, & vade in pace. Lixa-ne loqui- 6 tur, an Rex? Exitus tuus bonus eſt mecum in ca- Rris, & vade? Cur? Ne offendas, inquit, oculos Satraparum. Humaniùs ancillatus eſt Hercules. Is enim ſubjectus eſt Pellici: quam amabat, re- 1. Reg. 292. creavit. Ille famulis inſervivit, reveritus Satrapas. Id ſanè eſt à pavimento calcari. Præeſto, ſi præes. Et elevaverunt populum, & domum Dei. A Perſis id actum eſt, ubi Regis edicta evhibua ſunt. An tu ab ullo tribuum Principe id ſperares, quod factitatum ſine comperendinatione vides à Medis? Pudeat Dei domum à barbaris elevari, & à filiis Jacob non ſolùm premi, ſed opprimi. Porrò non ornatam dicit, ſed ſublevatam. Hoc eſt, acquiſitum Regi jus abolevere: inductum jam, præſcriptumque morem antiquarunt, ma- gno Chriſtianis Principibus relicto pietatis docu- mento: nempe, in gratiam domus Dei etiam in- ducta jura reſcindenda. Nunquam enim contra Templum jus eſſe poteſt, nec Cozlo Terra præ- ſcribit. EPX CAP. IX. LIB. I. ES D RÆ. Poſtquam autem hæc completa ſunt, ac- eſerunt ad me Principes dicentes: Non eſt ſeparatus populus Iraël, & Sacer- dotes, & Levitæ à populis terrarum, & de abominationibus eorum, Chana- næi videlicet & Hethæi. Tulerunt enim de ſiliabus eorum ſibi, & filiis ſuis, & commiſcuerunt ſemen ſanéttum cum populis terrarum. Manus enim Principum & Magiſtratuum fuit in tranſgreſſione hac prima. Cumque au- diſſe m ſermonem iſtum, ſcidi pallium meum. M'am eſt, corruptionem morum tantam, tamque communem;, nec commoranti In Eceleſiaſiis ca Juriſea di.⸗ &io. §. Eccleſia Romana. Epiſcopis superir in Chaldæa Eſdræ, nec jam tres dies Hiero- invigilet. ſolymis conſidenti, in tanta ſalutantium fre- quentia, innotuiſſe, & nunc primùm patuiſſe po- puli, principumque vulnus non modèò hians, ſed peſtilens, penituique corruptrum. Quâ ex re li- Religionis Cet, & pruriginermn garriendi oblatrandique no- Saen ſtram, & Præiulum in Dioeceſibus ſuis commoe- Aunda, rationem perheceflariam intelligere. Nam ſi Scri- ba Legis, & Ductor populi tam ſolers, neque per litteras inquinationem familiarum tredecim jupra centum reſcire Babylone potuit, nec coram aut conjicere valuit, aut edoceri: quàâ ratione Tu, qui omnia permagni facis in aula, und gre- gis tabe exceptâ, quâ ratione luern ovium palpa- bis. Rara vero parſimonia garriendi Iſraélitarum, qui ne ſua divulgarent Perſis dedecora, ne muti- re quidem auſi ſunt tanto de ſcelere Babylone, malueruntque latere Eidram ulcus tamum, quàm ità patere Sacerdoti, ut reſciri etiam poſſet àa Sa- trapis. Quid hic aiunt Tibicines noſtri, qui ea, quæ clanculum in cavernis & ſpeluncis, non di- co peraguntur, ſed deſignantur, prædicant ſuper tecta? Contaminationem popuhi ſui & nunquam reſcivit Eſdras per litteras Babylone, & coram Hieroſolymis vix poſt dies tres, completis jam negotis, percepir. Quæio autem quandonam Misrmis- pat i0. Templo. hæc Eidræ nunciata ſint à Principibus. Poſtquam rum orna: pæc, inquit, completa ſunt. Scilicet ex quo dona- riee N riis audium eit Templum, litatumque in eo ſo- lemniter. Puduit enim Ifraëlitas in tanto fulgore attii pallere corda, & domos ſordere filiorum Dei. Vaſorum nitor ad eluendas nuptiarum illegiti- marum maculas, excitavit tribuum, gentiſque Principes. Noh ergo improbare Templorum or- natum, quo fili Jacob ad ornatum animi exci- Curreézio tabtur. Poſtquam bac oompleta ſunt, acceſerunt mitis. ad me. Quænam hæc? Præmiterat in fine ſupe- rioris capitis. Et elevaverunt populum, & domum Lapſi bla. Dei. Ergo non cinere, ſed auro lixivium confi- citur, quo mentium ſordes expunguntur. Ut enim ſublevatos ſenſere ſe Principes ope, auxilioque Eſdræ, tum enimverè ſua ei vulnera retexere. Diligit enim nos, dixere, ut arbitror, intra ſe: quique domum noſiram & exuſtam reficit, & iqualentem inaurat, haud animorum negliget Templum; quod igne, taboque libidinis abſum- ptum eſt. Non flammis carioſam Dei domum expiavit, ſed aureis lancibus illuſtravit, hoſtüſ- que ac thure in priſtinam dignitatem afſeruirt. Quam mitiùs aget cum fratribus, qui tam cle- menter egit cum lapidibus. Oſculis amimos ex- Piabit, qui ſaxa per Chaldæos exuſta donariis, Superior incenſoque thure luſiravir. Hac erecti ſpe ulceroſi dè erigédi. mitis St. Patefecere plagas ſuas. Poriô Efdras quum po- Segerin puli flagitia non explorat D ſelhciùs indagat. ZSi nimis ſaſ- Enim ut advenit, ſuſpicari de morum corruptio- ticax. ne coepiſſet, Principeſque interrogationibus fati- upenn gaſſer : Timor procul dubio vulnera obvelaſſet, amar: on Quæ Amor retexit. Nimia ſolertia perſcrutandi rer. Jeruſalem in lucernis, noctuas, Apideſque recon- dit. Projice laternas, illicoque buſones, & re- guli proſilient de cavernis. Memini ſollicitiorem obſterricem obfuiſſe prodeunti in lucem Zaræ: Gen. 38. ¼ dem erumpentem quum obſftetrix, educendi 27. eum intempeſtivè cupida, cocco alligaſſet in dex- tera, non illum animavit ad egreſſum, ſed exti- mulavit ad latebras. In ipſa effuſione infantium unus protuhit manum, in qua obſterrix liga- conſcientia vit coccinum. Ilo verò reirabente manum aperienda . . . „ 2² Tex non egreſus eſt alter. Prodit forraſsè ſcelus? No- arietanda., li erumpenti importunè obſtetricari. Nam ſi vincula, cruoremque in coccino ſenſerit, ma- Oliva num retrahet, latebitque. Nolo obliges naſci- turum. Nolo dicas in lucem ſeſe proferenti reo, jam te nocentem habeo, cave, ne quid reticess. En coccinum, quod te ligat reticentem, faten- tem ornat. Expalleſcit enimverò ad fulgorem ſui vincali partus luci inſuetus, purpuramque cruo- rem interpreiatus, latebras, quas deſerebat, re- legit irerum ac repetit. Expavit Adam quæritan- tis ſe Dei vocem; qui tamen, quaſi criminis in- curioſus, non ait, Quid egiſti, Adam, ſed in- clamavit, Adam ubi es? Et tamen quæſtionis ſolo veſligio ità abſterritus eſt reus, ut nec de fla- gitio convictus, ſuum aut fareri crimen, aut de- precari ſupplicium valuerir. Nihil de filiis Balæ & Zelphæ percontatus eſt Jacob à Joſeph, & omnia reſcivit. Haud ille de piaculo Ruben aut quæſtionem inſtituit, aut ſcrutationem inchoavit. Diſſimulanti univerſa criminis ſcena innoruir. Abiitt Ruben, & dormivit cum Bala concubina Patris ſui quod illum minimè latuit. Viden ut Diogenis circumferri laterna non debeat, etiam ubi tenebrarum opus intra cortinas peragitur? Scies omnia, ſi te ſciendi prurigo non ſcalpat. Non venatici dimittendi ſunt canes, non cornu clangendum, ut ſcelus teneatur. Diſſimulatione, non exploratione, provocatur in lucem aſpis. Flagitium enim, limacis in morem, prodit & co- chlea, non ſi correptis cornibus extrahatur in campum, ſed ſi ſtipulæ quoque ſubducantur, in quas dolonum monſtroſa, refugaque productio non irrumpat. Nam ea quoque, quæ retibus un- ciſque vix ſummo conatu, nec ſemel irzto, ex- piſcarere & Maris alveo; ultrò, ubi tempeſtatum vi ſubductæ ſunt cum hamis ſcaphæ, in littus egerit rum cadavera, tum balenas. Væ Eſdræ, S, l itu. nir unt lbinn ſuinmt woiut. 1 alleet ſeule nel Gen.. . lili elolun lum cin Gen. 3 5. 22. arel,de ſi pertentaſſet cubilia impurorum: Suſannas ubi- hdmm , que pro Moabitibus ſuffeciſſent ſcortantes, ſcru- un naui tationem Scribæ deluſuri. Seceſſit in TCemplum? Einu n patuere litanti fornices, agnoſque cædendo, con- Hüienun, fixit arietes. Nimirum ut perſirepens Aquilo lilia Eintguor non educit & luto, ſed tepor cœli adblandiens: lin Im ità prorumpunt urticæ, ubi hyems intepuit. Ae- hanntare, ceſſerunt ad me Principes, dicentes: Non eſt ſepa- Luc,.37. lu 0 ratus populus Iſrazël. di tu ad eos acceſſiſies, ne- le in quaquam illi acceſſiſſent ad te. Attulit alabaſtrum Luc. 9. , Uhemeff Magdalena, non inquifta de lue. Exenteravit hings; ſuam Zacchæus arcam, rapinaſque regeſſit in kiull quadruplum, ne leviter quidem à Domino de & dn ſoœnore perſtrictus. Ut puto, nec illa, ſi criminis Uemkenſe fuiſſet inſimulara, ſœtorem luxuriæ aromatibus un aten eluiſlet: nec hic uſurarum accuſatus, emiſiſlet Joan.8 * lymnehe cum auro peſtem. Libet id in adukera intueri, l ſann quæ vinculis ad Chriſtum rapta, criminiſque de- e niin⸗ lata, nec unam emiſit lacrymam, nec verbum itaionen doloris protulit unum, abiitque inſalutato Serva- ren e tore, à quo tamen ſupplicio ſubducta humaniſſimne Aurn An fuerat. Enim verò fateri noluit facinus, inquo fuerat Ticgn. . Wnen deprehenſa. Acceſſerunt ad me Principes. Sed, ut ait Un meit Eldras, Poſtquam hæc completa ſunt. Acceſlerunt, D uign ze ſed completis ſacrificiis, ſed pollquam & tres jamm e Nenllne dies ab itinere reſpiraverat Eſdras, omniddue Zelaz in- nlent, perſecerat, tum quæ ad Templum, tum qoæ ed diſtreigj, iliſe hl Satrapas ſpectabant. Non efſt garriendi impotens e 8 zZelus, ſi aut livor non eſt, aut furor. Neque dn. enim quo die advenit Eſdras, ejus in aures fæ- in cem omnem proſtituti populi obtruſere pientiffi- eh mi, modeſtiſſimique delatores. Indallere labori fuin En requiem, viéctimis locum, diplomatibus prima- ien eche⸗ tumn: quibus conſtituris, perfectiſque, non ir- a ace rueère, ſed acceſſere, nec deſides , nec præprope- N tun ri, ſud teſtati modeſtiâ feſtinatam in primam ad- cka ventus Eſdræ horam delationem, non tam zelum en eſſe, ien 1 l ni⸗ enir Areite n, n. Gnenli Ide crn. ebit oriin Dummng,. n, Nn Aalionz tber el len, c. lenye Mbeng nichnni enn ionanet lla aulu ehen ein s Rugiu non ſa 8, Non N Gümchiee uen in n, Mocito⸗ ennihan bducannr,1 e Ndl T tübiun elirind, er biempeſn re, n u 1a. VelIle Alnu dr Clumes, d kin Tinghal (Elend engbl Nsintenit/ S = = S =☛☚ Ue. Plektinf e ughi m Domme cilyſiunne i⸗ Aunmnin leru, enil AArlrt inut cininled ſetv m, E el lelun An⸗ d bral, Nevotvet, iagicdt Matth 15. . — in Cap. IX. Lib. I. Eſidræ. 47 eſſe, quàm rabiem. Charitas enim parit, non abortitur. Accuſat iniquitatem, ſed poſt dies tres. Quatriduum Chriſtus ſubſtitit, antequam prode- ret Lazari inſtiras, & ſudaria. Prurigo eſt latran- di, ubi inter ſalutationes deſilientis ex equo Præ- ſulis amplexuſque; farrago ruderum univerla ex- ponitur. Sine jumentum Eſdræ clitellis exonera- ri, antequam ſœtas quiſquiliis manticas in ex- ſcendemem deoneres. Aoceſſerunt ad me Princi- Atcuſatio: pes dicentes. . .. Adeſie, qui Otacuſtarum, ex- nes ex Ei- Ploratorütnque purtatis efle, aliena deferre ad Eſ- S dzam crimina. Dicuntur, & fuere Principes, qui miſtam cum Hethæis populum nunciavere Sacerdoti. Non hæc rubigo putanda eſt æris, ful- gor credendus eſt argenti. Unus, inter Patriar- chas duodecim , fratrum accuſator deſcribi- Gen. 37. 3. kur Joſeph; & ideò polymità decoratus a pa- e, & ideo à Domino infulis inſignitus. A- doratur à Sole, non umbris mancipatur, qui peſſimum filſiorum Balæ & Zelphæ flagitium re- texit. Quid? Nonne JESUS, filius Dei, pro- Matth.26. ditorem ad Senatum diſcipulorum detulit, in- atth. 26. —t. 32. quiens: Onus veſtrum me traditurus eſt. Deſigna- vit, inquies, proditionem verius, quàm prodi- totem. Audh. Qui intingit mecum manum in pa- rophide, hie me tradet. Dubitas etiamnum divini eſle munetis renunciare Præſulibus Eccleſiæ fa- cinoroſos, qui Legem calcant, & Chriſti ſangui- nem nundinantur in Templo? Caven dum dun- taxat eſt, ne, Phariſæorum more, opportunè; importunéque irrumpamus ad Eſdram, ur illotas ante prandium diſcipulorum dexteras oſtentemus. Tune acceſerunt ad eum ab Hlieroſolymis Roribæ, & Phariſæi dicentes: Quare diſeipuli tui tranſ- grediuntur traditionem Seniorum “ non enim la- vant manus ſuas cum panem manducant. Audin' deliria. Iunc acceſerunt, inquit, id eſt, quùm, ſedatà æquoris tempeſtate imperio Domini, ſalvi fierent quotquot fimbriam contingerent veſtimen- ti ejus. Impudeates rabulæ, ut contra diſcipu- los cornicarentur, à prodigiis abduxere JksUM ad nugas. Cùm ſcilicet charitatis Sol ſplendidids effulgeret in campo, tum angues nocentiſſimi ſi- bilaverunt efferatius. Non ita apud Eſdram ege- re Principes; qui & graviſſimis obſtrictum ſce- leribus populum Scribæ prudentiſſimo prodide- Severies. Tüunt, & non antè audiri cupierunt, quam om- Sandala lia expleta forent, quæ ſpectabant ad aras. Poſt- nolenda. qitam autem haæc completa ſunt, acceſſerunt ad me Miſa. Brincipes, dicentes. Vim vide ſacrificii. Exarſit 1. Mach.⸗, Teli flamma in corde Principum, ubi holocauſti 24. arfſere victimæ. Planè non litaſii, ſi populorum 5 Eace inquinationermn vides, & taces. Mathatias certè Sia . ad fulgorem etiam profanati altaris ità excanduit, tonuur in ut Coram Antiochi & ducibus, & cohortibus ſa- Ri et. crificantem Idolo transfugam Legis trucidarit. “ obſer. Inſiliens truciqavit eum Jſuper aram. Altare tan- veris e tum ignis in Senis pectus immiſit, ut ſacrilegos * non accuſaverit ſolumn „ ſed oderit & trajecerit. An tu Sacerdes es Dei, qui igris conſumens eſt, nobis. Agag Regem Amalech coram Domino concddit in fruſta. Quis Petro timidior, qui trepidavit in quore, qui pejeravit in atrio? Tamen „quùm à Menſa prorupiſſer in hortum, ità Calicis pro- pinatione concaluit, ut ferrum ſtrinverit in co- Poan. 18. hortem, audacterque infilientermn in Chriilum 1. alchum humi reſupinatum mulctaverit aure. Nonne vides ad cædem, incendiaque regias il- Matth.22. linc phalanges emitti? Miſſis, inquit, exercitibus 7. ſuis Pperdidit homicidas illos, & civitatem illorum Jaccendit. Et unde tantus exilivit ignis in Patre 7. Reg. 15. ſi ſacrificas, & torpes? Intuere Samusélem „qui miſericordiarum Deo, cujus imago in ſummitate Thaboris triumphavit in nive? Incendia, ſup- pliciaque tam dira à Legiſlatore imperantur cha- Matth.. ritatis? Sed enim ſervos ejus qui fuerant invi- 36. tati, non fejecerunt ſolum, veruùm etiam occide- runt. Atqui mactatis legatis, nunciiſque ſuis, non Cohortes in Agricolas immiſit Deus, ſed alios miſit ervos, inquit Matthæus, plures prioribus. Qui- bus immaniter jugulatis, non fulmen intorſit, ſed filium tranſmiſit: Verebuntur filium meum. Qua- nam ratione hic friget Paterfamilias, & ibi æ- ſtuat? Utrobique ſervorum cædes patratur. Et ibi quidem equeſtris fuere ordinis, qui ſemel fa- mulos cecidere: hic verò à ruſticis irruptio bis facta eſt in Dei nuncios, multumque ſanguinis profuſum. Nimirum ad agricolas legavit Pater- familias nuncios & conclavi, ad invitatos verò emiſit ſervos & triclinio. Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi. Homo quidam fecit cCœ&- Lué.14.16, nam magnam. Ubi adumbrabatur dominici con- vivii ſeu ara, ſeu menſa, inde zeli ardor proru- Pit impatientius. Væ Agricolis, ſi coram epulo cædes eorum prima nunciata fuiſſet Patrifami- lias, conciſi membratim fuiſſient, culeoque inſuti. Verùm in conclavi reſidentem Amor inhibuit à vindicta. E contrario propé Menſam, quæ ara Chriſti eſt, & hoſtia Domini, ultio exarſit ad internecionem uſque perditorum. Ergo non mi- rum eſt, ſi poſt victimas zeli flamma corripuit Primores populi, ut libidini tribuum quantocvùs occurreretur. Hanc ob cauſam redeunti ex pu- en. 15 gna, cædeque perditorum Abrahamo, obviam iſſe Melchiſedechum crediderim, victori profe- rentem PANFM & VINUM. Quaſi diceret Pa- triarchæ Sacerdos: Scio in Latrones & raptores quinam te zelus impulerit. Chriſti diem & men- ſam meditabaris, quæ agnos recipir, & Leones emittit, ſubitôque triumphantes Regum legiones vernaculorum imparato manipulo invadere potui- ſti. Ideòque triumphum tuum non tubis, & pal- mis, ſed vino, azymoque cohoneſto. Quibus ad pugnam exarſiſti, iiſdem decet victorem te exci- pi, deducique ad triumphum. At verò Melchi- Gen. s, Jedech Rex Salem, proferens panem & vinum, 18.1 benedixit ei. Et miraris ſubactos præſenſione di- vini altaris ab Abrahamo raptores Principes, quando vel cum vulturibus conflixit pientiſſimus ſenex in ſacrificio? Deſcenderuntque volucres ſu- Gen. I. per cadavera, & abigebat eos Abraham. Nirni- 1², rùm in ara Eliæ, non ligna ſolum, verùm etiam aqua in flammas abiit. Ea eſt ad excitan- dam in hominum præcordiis zeli juſtitiæque flammam, vis Aræ, & hoſtiarum. Et quare pu- tas expunctos, exterminatoſque de civitate Do- mini virtutum facinoroſos à Davide ſub Auro- ram. In matutino interficiebam omnes peccatores Pl. co. 81 terræ. Nonne, ſi terror ſpecterur iniquorum, con- foderentur impii opportuniùs in meridie, quàùm forum fervet? Nimirum fumabat ſacrificii ma- tutini ara ſub diluculum: Ert hircum pro peccato Numm. unum: præter holocauſtum matutinuin, quod ſem 22. per offeretis. Nam & Regibus oblationem eam fuiſſe curæ ex iis intelligirtur, quæ Achaz præ- cepit Uriæ: Praæcepit quoque Rex Achaz Uriæ Sa- 4. Reg. ice cerdoti dicens: ſuper altare majus offer bolocau- 15 Rum matutinum. Tunc ergo æſtuabat in corde David expurgandæ Urbis ardor & flamma, cùm flamma matutini holocauſti arderet in altari. Ec- fulguraſſe in Abiron & Dathan Moſem, alias virorum mitiſſimum, fortè aliquis demiretur. Nam verbis ſuis & abyſſum recluſit, & gehen- nam evocavit in Triumviros arrogantiæ. Confe- Ktim 3. Reg. 199 38. 2 5 48 Naum. 16. ſtim, inquit Scriptura, ut ceſavit loqui, dirupta 31. eſt terra ſub pedibus eorum. Quas diras emiſit vates clemmentiſſimus in rebelles? Quäânam, oro, ratione concrevere in linguæ favo non mella, ſed fulgura? Suffitus altaris procellam illam perto- Num. 16. Dantis zeli conſtipavir, Tollite ſinguli thuribula 27. veſtra, & ponite ſuper ea incenſum, offerentes Domino: Aaron quoque teneat thuribulum ſuum. En quo modo, ſolo ſacrificii afflatu ad hiatus & voragines reſerandas inflammatus eſt Moſes? Se- mmDel Chriltum intezuiſle legimus ex funiculis fla- grum. Undenam in Dei Agnum Leonis impe- ſoan. 2. 5. tus inlilii? Ex altari. Cum feciſſet quaſi flagellum de funicielis, omnes ejecit de Templo. Iniquiores profectò offenderat paſſim in viis, compitiſque perduelles. Haud tamen eos cecidit. Quin & Apoſtolos compeſcuit à deflagratione Samariæ. In Templo dedidicit quodammodò clementiam, arſitque ejus propè ſacrificium zelus. Nam & Paulus, quuùm virgam Corinthiis intentaſſet, ſubigendumque dedidiſſet ſatanæ fornicarium, iis . Cor.5.7., tandem furoris ſcenam occluſit verbis: Jitis nova tconſperſioſicut eſtis az ymi. Etenim Paſoha noſtrum immolatus eſt Chriſtus. Itaque epulemur in axis Jinceritatis & veritatis. Volutabat proſectoò ſacrifi- cium Domini veſpertinum ſuo in corde Paulus, quùm & azymum prætenderet Corinthiis, & protenderet virgam. Mirabar equidem ita fero- ciiſſe Apoſtohi Spiritum in adulkerum, ut eum Satanæ dederet ad interitum carnis, procul ab ejus mente ſubmoto Alari. At ubi & immolatio- nem Chriſti, & azymos verſare illum, tractare- que ſentio, video ex hoſtia zeli ejus vindicem Hammam prorupiſſe. Neque verò mirum videri deber, ſi & Moſes propè thuribulum concaleſ- cat, & exardeſcat Paulus in menſa, & aræ azy- mo: quando Angeli Pacis igneſcunt, ubi aſſe- derint aræ. Et alius Angelus exivit de Templo, clamans voce magnä ad ſedentem ſuper nubem. Mitte falcem tuam, & mete. Et demeſſa eſt terra. Hauſere Angeli ex hofliis Spiritum furoris, & procellæ, nequitque non furere, qui litat. Diſ- perdet illim Deus, ait ad effeminatos Apoſtolus. Deus eſt, & diſperdet? Nonne Pater ipſe eſt totius , conſolationis? Et diſperdet? Quemnam? Caini fortè ſectatorem? An præcurſorem Antichriſti? Sicarium, an idololatram, an ſeductorem? Mol- lem, & fornicarium. Quo ſanè crimine nihil inter flagitia videtur hominibus, aut humanitati promptius, aut ab injuria divinitatis alienius. Et tamen Leo rugit, & ſævit in carnem. Nimirum impius corruptor, Templum Dei eſt. Non po- teſt autem ad nomen quoque umbramque Tem- pli non excitari, ignirique zelus. JSi quis autem Templum Dei violaverit, diſperdet illumm Deus. Ten'plum enim Dei ſantctum eſt, quod eſtis vos. Noh mirari, ſi romphæa Domini igneſcit in molles, quando ad afflatum altaris, Templi- que nomen, non poteſt zelus non pertonare. Er- go, completo ſacrificio, zelantur Principes pro contaminatione cubilis immaculati. Poſequam hæc completa ſunt, acceſerunt ad me Principes, di- centes . Non eſt ſeparatus populus Iſrzael, & Sa- cerdotes & Levitæ d populis terrarum. Ad me, Apoc. 14. 15. I. Cor. 3. Accuſato⸗ res invidi. Religionis crimina non evil- gZanda. Correctio ſecrveia ſit. Viſitatio- d6S. tu, palam evulgaverunt dedecus populi, ſed clan- culum, quod irfepſerat virus, inſuſurrarunt ve- rins, quâm nunciaverunt uni Eſdræ. Ad me, inquit, acceſerunt. Utinam huc ſpectaret mos r, inviſendi reviſen lique, quo Principum vita penè tota inani officiorum umbræ litatur, quando non ſeandala . tellant. ſanétè æmulantur Angelos Bethel ſa ctes, hoc- Oliva inquit, acceſſerunt. Non enim, Phariſæorum ri- — que agunt, ut gradus modòô inſcendant, modò el exſcendant, aut ſalutaturi, aut ſalutandi: uri- Cevemonis « . —2 . Verio ſe K1 nam, inquam, ità ſeſe inviſerent, & conveni- verlorete. 1 i rent, ut de populorum inter ſe luſtratione age- Temporis n . rent perſancte. Convenitur redux à Chaldæa El- jactura. ne dras à Principibus. Quis non de ritu Perſicæ Au- gerteias ig . is læ quæſtiones crederet ad multam noctem & in- iſtationi. urt, ſtitutas, & productas? Decuſſis urbanitatum E kale⸗ Gin i⸗ pampinis, reparandarum nuptiarum tum reciſi, zum. M tum expreſſi ſunt botri. Non eſt ſeparatus popu- e g ,tlhel lus Iſrasël, & Sacerdotes & Levitæ à populis ter- Fad. ſn, rarum, & de abominationibus eorum. Nuperrimè ubizue. , in, Sionis cives Dei populus appellati ſunt. Eleva- pe n herinf verunt populum & domum Dei. Nunc veròô non gamne, afem Dei populus, ſed populus Iſraél nominatur. Ubi 1 Finnh enim fœdatur cor, nomen pariter denigratur. Teck- nletbis, Chananæos autem & Hethæos maluit terrarum Zempera- R A unet populos dicere, quàm aut arcæ, aut Numinis ia mwrie. 2 Milrit inimicos. Quem enim terrenis infixum dixeris, on⸗ cumulatè perditum, Deique hoſtem diſertè pro- nuntiaſti. Si verò quæras, quanam ratione in lu- tum fæcis proruerit devotum Deo cœloque vul- gus, facem tibi Eſdras dignoſcendi tanti piaculi ſcaturiginem præfert, quùm ait: Non eſt ſepara- Hlilaſi. tus populus Iſrazël, & Nacerdotes, & Levitæ. Ubi cum enim Ephod polluitur, inquinari Prætexta non andale. timet. Quis enim quùm videat implicatam Moa- bitarum Cycladi Cidarim Iraélis, vereatur in ſinum Hethæarum culrum, caſſidemque depo- nere? Non eſt ſeparatus populus & Sacerdotes.. A populis, inquit, terrarum, & de abominatio- i ae lale nibus eorum. Si apices omnes hujuſce capitis u Cetolt evolvas, non aliud prodi crimen deprehendes. ( antan quaàm ductas in matrimonium Pherezæas ab II- Mimr, ind raële. Cur ergo immiſtum inſimulant Principes alintetis e Sionis Populum ſuperſtitionibus exterorum? Et Iuzxwiia. bono de abominationibus eorum. Libido videlicet fæ= l Dedet cem omnem coacervat in thalamum, & ſi alie- W ſemel nigenas adamaſti, ubi ſponſam induxeris è Moab, ,ect inde quoque ſimulachra avexiſſe te ſcitro. Non ““ Salomonem profero, ſed Jacob; qui è domo La- l ban educere Rachelem nequit, quin Deorum gtiner acervum tantum inde conveheret, quantus ſatis l eſiet ad ſtercorandam jam grandem, patulam- Kenm . . . . . que Terebinthum. Niſi fortè dixeris, ideò com- Gen. 55. 4 Nünil 4 memoratas abominationes cum nuptiis illegiti- Pthni mis, quod in una libidine fæx ſcelerum omnis . N ſubſidat. Tulerunt enim de filiabus eorum ſibi, & piliorum kliis ſuis. JNibi, inquit, & lliis ſitis. Non enim edacalis ni contaminati parentes auſi ſunt filios ſuos à luro H compeſcere, cui ipſi hæſerant. Cum enim paren- Tnin nd tes intruſiſſent ſuos in thalamos Moabitides, haud eun arcere potuerunt à filis exterarum contagium; . laic quin ipſi eàâdem curavere filios fœdari pice, ne ers impollutum liberorum cubile parentum thoro in- arr 6 P :. Crredi nue a quinationem exprobraret. Torporem Judæ in jußeo ſi. compeſcenda filiorum petulantia non ſemel im- loliun probaram. Onan ſiquidem, poſt Her, à Deo Gen. 28.7. pilor occiſus, quòd in pudorem peccaret. Itaà-ne quos jrjert Deus occidit, Pater ne corripit quidem? Ut fri- nn gidiſſimus fuerit Heli in arguendis criminibus fi- “W lorum, eos certè, ſi non cecldit, certè coarguit. l, Judas verò, filius Jacob, vider jugulatum à Do- kinnt mino Her primogenitum ſuum, quòd nequam eſſet, & lapſabundum eodem in cœeno Onan ne N commonet quidem, quuùm, eum ad Thamaren, Vlde fratri ſtirpemm excitaturum immittit? Ingredere (Atm, ad uxorem fratris tui, & ſociare illi. Cineres ſal- am Au tem ob'jice illi fratris nuper à Deo fulguriti. La- W boraſſe eâdem peſle ex eo conjicio Judam, quod aal ad nurum ſuam Thamarem divertit „quuùm eam ni ſcort m eſſe putaſſet. Nequiir ergo uxorius, ne dicam Aen mol Ocnen. Ne ne Age. l an erA 4 n En nkunn u ne. Puitte l ihrii De Verd Ns atu. U n ceigem t EIInI t Nmiün m dini Gilene . üone inl Nloden tinn pugt Ueſtſehne Lenie. ⸗ ateln catin M Velkinl enge e Ncerntr, Aontui⸗ llſe anin Eepeken, Aeznehl eothinnfe etorunmt Uidelcer hs n, Eld Leige Mon Cin. N iecomlr gvin Dend S emn, Deuln. it, Rede hnis Ne eetunonn anmmn ſidl . Non enm- s 1n eit . biüdes n CNn, dan gen guln tlant, lem en o leme 1 Iner,U iGem,ir. e . 4 n . 6 CHlEN, encuſu 1 D. guuteh A— egum in Cap. IX. Lib. I. Eſdræ,. 49 Gicam ſcortatorem, abducere filios ſuôs pa- rens ab eo, in quod propendebat, volutabro luti. Vix inſimulatos à Joſeph iniquiſſimi cri- minis filios, Rubenque coëuntem cum Bala reprehendere potuit Jacob, tot unchique cir- cumſeptus uxoribus tum ingenuis, tum ancillis. Languet, etiam pudici; ſed multiphicis thala- mi, in viro dextera, torpetque lingua in for- nicarios. Quid ergo lupanar aget in adulte- Severuas. FOS, ſi thalamus conticeſcit? Manus enim Prin- cipum, & Magiſtratuum fuit in tranſgreſſioné s hac prima. Mirabaris impunitam nuptiarum landilg. icentiamn Hieroſolymis? Populus laſcivit, dum Fuperio. Magiſtratus debacchatur. Ductis in thalamum rum exm à Primoribus Moabitarum Hethæorumque pla mala. mulieribus; effuſis in licentiam haberis, po- menpla pulus univerſus deferri Coœpit in exteras. Ple- Senioram Dem infecit, quiſquis faſces incidit. Quis e- wala. nim pudoris amor in centone; ſi byſſus for- mnicatur? Ut antem videas; quo modo libidi- Eccleſialſti- oream ſan Mis Icintilla proſerpat, filioſque perdat, ſi fortè dala. parentes aduſſit, intende luctui correptorum. cure Commiſti, Balaami aſtu, cum filiabus Moab orreltio . . . . . aheße. Hebræi ſunt, dum manna faginati degentibus in eremo triumpharent: etiam in compede Iuzuria. & furfure Moabitidum amplexus repetiere. Uſque adeò inquinata fax ſi ſemel arſerit, Rlen nec cinere, nec ferro reſtinguetur. Non eſt ſeparatus populus Iéüraël à populis terrarum, & Prineipis de abominationibus eorum, Chananai videli- obftandu, oet & Hethæi, & Ammonitarum & Moabita- rum. Coœnoſi hujuſce Nili ſcaturigo longè qui- dem ſcrutanda eſt, exploratur tamen. Mo- rabatur, inquit, es tempore Iſraël in Retim, & Uum. s. fornicatus eſt populus cum filiabus Moab. En quàm longè repetita eſt tam viroſæ arboris ra- dix. Dedoceri ſcelus non potuere Iſraelitæ; quod ſemel imbiberant. Nec temporum inter- vallo, nec terrarum diſtantiàâ, nec immutatio- ne fortunæ ſopiri lues valuit, quâ leviſſimè af- flatus videbatur Ifraël in Setim. Quanta inter- capedo inter populi peregrinationem & ſervi- tutem! Quanta diverſitas nubis & cophini, co- ronarum & compedum! triumphi & tranſini- grationis! Attamen, quo igne populus defla- gravit lemniſcatus, eodem correptus eſt annu- latus. Moabitidas deperiit trabeas inter & mella, eaſdem adamavit in ſacco & ſtigmate. Nolo dicas, curſim, dum peregrinor, Ammo- nitidas amplector. Nam ea, quam ebibis in pe- regrinatione, peſtis, nunquam peregrinabitur à te. Quò incidiſti accinéctus ad iter, eodem devolvéris incinctus ad hoſtias. Cumque audiſſem ermonem iſtum, ſoidi pallium meum, & tunicam, & évelli capillos capitis mei & barbæ, & ſedi inrens. Convenerunt ad me autem omnes, qui timebant verbum Dei H- raël, pro tranſgreſſone eorum, qui de captivitate venerant. E lugeri poteſt in tanto apparatu vaſorum, rene — hoſtiarum, fortunarumque, ſublevat jam . Dei domo „ & populo à vectigalibus Medo- itulati⸗ rum? Qun rideri non poteſt. Quis enim læ- tetur in auro Templi, quùm ſanctius Dei 2ehas . tabernaculum, corda ſcilicet Hebræorum ſqua- ſirvamig. erent in cono luxuriæ: Ergo, ſi rides, pec- Corveslio Cante populo . Eſdras non es. Vide autem, verg. do pharmaco vulgi labem curandam cenſeat Ethicæ Tom. II. santum. prudentiſſimuus Scriba. Neque enim gladium Lapßblan- evaginat, non manicas expedit, non evul- KEenn. gat edicta; ſedet &£ mœret. Dolore ſuo occur- 2. Tendum eſſe ſtatuit alienæ voluptati »Venerem- superio- que ocyùs perituram arbitratur in lacrnis Le- Tam exens- vitarum; quàm in ſanguine impurorum. Cüm-? 1e. que audiſſem ſermonem iſtum. Ità-ne credulus severias. Eſdras eſt, ut ad ſolam criminis delationem 5 quaſi abſoluto judicio, & pallium ſcindat, & Clemeniis: populum lugeat? Nimirùm non graculi, ſed Principes de prolapſione populi cum Ammoni- voæ vpe- tis allocuti fuerant Eſdram. Crediderim autem ità omnia ab infulatis expenſa; diſquiſitaque, Seandaia ut nihil quærendum præterea eſſet. Acceſerunt iolluntur ad me Principes, dicentes.: .Non eſt auſus emn⸗ ſuſpicari Eſdlras aliquid à Principius ad ſe de-. ferri potuiſſe indiſcuſſum: crediditque tanti eſſe Famecnra: accuſationem ſenatoris, quanti confectum in ſubſelliis de vulgi quefimoniis judicium. Os Menuſari enim Principis Areopagus eſt. Quicquid ex eo anis Bns prodit, haberi debet pro confecto. Tuum ergo eſt, ſi caput es tribuum;, non citò credere, Aceuſate- & tardè loqui. Sacerdotis eſt denunciationem “s in icie Principis viri habere pro Judicio. Videant ergo Viri Primarii, quam lentè feſtinandum ipfis ſit ad accuſationem, quando und eorum voce Dei populus haberi poteſt, & lugeri pro reo. Cum- que audiſſem ſermonem iſtum, ſceidi palliumnm meam. Quanquam non omninò fortè Principum Tan eß⸗ denunciationi credidit Eſdras, luget tamen, palliumque diſcidit. Et quare lacrymatur, ſi necdum reum putat eſſe populum Domini? Quia ut reus non ſit, infamis eſt. Porrò Dei plebem non ità obviaſſe murmuri, ut nihil de ea ſiniſtri rumoris aut fingi, aut ſpargi poſſit; flagitium eſt. Peccaſti, ſi de te facinus aut credi poteſt, aut fingi. Etenim is eſle debet di- catarum Deo mentium fulgor, ut ne ſuſpicio quidem ſuboriri queat tenebrarum. Nemo pal- lere Roſam oblatravit. Nullius unquam livor ità audax procaxque fuit, ut nigroris inſimu- laverit Lilium, ut Margaritum luto poſthaben- dum affirmaverit. Ergo lugeri populus debet; de quo vel tantùm diei potuit, cum Moabiti- dibus eum coiiſſe. Quid verò extimulavit Ef- dram ad palli, tunicæque convulſionem? Ut diſcas ità Sacerdoti ſcelus populi lacrymandum; uti à Jobo in filiorum omnium doletur funere. Par mortis & criminis ærumna. Si ergo tuni- cam non dirumpit, inquinato populo, Sacer- Zelus ob- dos, aut Pater plebis non eſt, aut mitiùs actum ſervantic. eſſe credit cum fillis, ſi fornicentur, quam ſi expirent. An non deſperatius pereunt, qui cum Moabitidum puellis in pluma ludunt, quàm qui cum fororibus ruentis excidio domus op- primuntur? Cüùmque audiſem ſermonem iſtum. Non ait, cumque audiſſem ainplexus, delicias, Lolubias nuptiaſve vulgi, ſed audiſſem, inquit, ſermonem Naxa. iſtum. Ut emim nihil verbo fugacius, ità nihil voluptate fluxius. Jure autem optimo illecebras Thalami ſermonem eſſe pronunciavit: quod Percasa ſcilicet latere nequeant, præque cæteris cri- Matcse ns. minibus una intemperantia, quò peccat occul- queunt: tiùs, eò proſtet infelicius, in inorem arborum, quarum diffuſiores eò, celſioreſque ſunt rami, quò altius infoſſæ ſunt fibræ, radixque profun- dior. Nam & hanc ob notam nudafum pro- diiſſe erediderim ſuo cum arcu Amorem in Antiquitatis orcheſtra. Caret fiquidem Laſcivia theriſtro: velataque peccavit Thamar, ſed ci- tò prodidere Anſeres, patuiſſe Gallo Pudicitiæ Capitoliumn. Uterus pro tubicine fuit: & cap- tam 5 ◻ Senno ma. tam Troiam, qui latebant in equo viri nuntia- Te s,. Vere Cenſoribus. Vel certè ſermonem iſtum di- nam fanz. Kit eſle communem cum ahenigenis thorum;, quod cubilis maculæ, vepreſque ſermonibus irrigentur, creſcantque colloquiis. Ita enim à ſenioribus ſatum eſſe in corde Suſannæ ziza- nium libidinis, ex Daniele cognovimus. Itaà ſuas loquendo vepres ſeviſſe in pectore Joſe- phi didicimus Ægyptiam. Etenim Amor ob- volvit oculos, ut totus explicandæ linguæ inſi- ſteret. Et ideo forté tum Abimelech, tum Pharao aut ſublatas in ginæceum, aut inducen- das Rebeccam & Saram non attigere, quòôd neuter ſermonem miſcuit cum prædà ſuà. Ea eſt ſermonis ad illaqueandas mentes & vis, & Tilula- Virus;, ut Suſannam poſt alloquia & Senes „ & tonis fons. Judices opprimere conati ſint; & domi Saræ recubanti pepercerit Pharao, & barbarus & Princeps, quòd cum illa fabulatus non eſſet. r. Reg 15. Neidi palliuin meum. Conſciſſa Samuelis to- 27. ga abruptum iri Saülis imperium portendit. Proſciſſione ergo pallii ſui teſtatus quodam- modo eſt Eſdras, ideò ſolium Iſrael jacere, quòd thori fulgerent Ammonitidum. Scindatur pal- hium, quando regnare non poteſt Iſrael, quam- diùà in eorum thalamis regnaverit illecebra. In nervo obſolevit Sionis purpura, quòd luxu- rietur in cocco. Prodiere è& murænulis compe- des, hiſque pedes innectuntur ad ſervitutem, quòd illis dexteræ exornentur ad delicias. Tamdià ſervient Perſis, quamdià Moabitis inſervierint. Intus ſemina pubeſcunt ſervitu- tis, lora oſculis adoleſcunt; utque thalamis exilierint, progreſſuri ſunt pariter ex ergaſtulis. Gen. 12. Gen. 26. Beccati damna. Cnſiientia Noidi pallium meum, & tunicam. Ubi primum aperiendla. . .. . . —.. P6H*εα. gliſcere audiit in populo impuritatis luem, tu- Tematio. Nicam conſcidit, tantum non exclamans expecto- num reme- ratus Scriba: Optatis vulgi peſtem compefſci? dium. rejicite involucra. Nam libido, quæ tecta ſer- pit, retecta extinguitur. Tamdiù graſſatur lu- zuria, quandiù velatur. Ut conſcideris pallium, pus quoque vomicæ incidiſti. Memineris au- tem, non ſolàm ſubducendum pallium, ſed ſcindendum quoque eſſe. Quin & tunica vi- Luxus & Ciſſim cum pallio dirumpenda. Omnia ita re- latitis va- movenda ſunt involucra criminis, ut obnubi ne non poſſit. Sidi palliun, & ſedi mœrens. Op- poſitis oppoſita curantur: Ideò moœrore & nu- ditate Luxuriam Eſdras averruncat, quam lu- xu, futilique lætitia irrepſiſſe non dubitat in Jeruſalem. Quis enim nudatus arſit? quis luſit in mœrore? Primuùm pelliceæ Adami tunicæ exponuntur, tum cognita ab illo inducitur in ſcenam Heva cum Cain primogenito doloris ſui. E vermi holoſericum texitur, deteriorem libidinis bruchum ex ſeſe editurum. Toton- diſti ex ove vellus, tigridem èê vellere recep- tunus. Cubat intemperantiæ aſpis in lana: & qui te fovere videntur villi, non tam confo- vent, quàm confodiunt. Ignem invehunt, dum Pauperias. frigus arcent, trahuntque Venerem, ſi arcent Arcturum. SNidi pallium meum, & ſedi mœrens. Quibus interpoſuit capitis, genarumque orbi- tatem. JScidi pallium, & evelli capillos capitis mei & barbæ. Non enim ſufficit ſine corpo- Aortifea- Iis cruciatu ſola tunicæ injuria, ad averten- tio coporès dam morum pudoriſque corruptelam. Quod ſi hac ratione ſqualere is debet, qui curaturus eſt libidinem populi; quo modo confici æger debet, ut convaleſcat à vulnere? Mœret Medi- cus, & languens ſubſultat? Suam diſcindit tu- nicam Eſdras, & adulter purpurg conveſtitur? Luvsis ve⸗ Rimento- aam. Ornatus Vanus. Tentatio⸗ num reme- Aiusn. Oliva Comam eradit propheta; ut ad vulneratos accedat: & calamiſtro cincinniſque ſemine- ces fornicarii renident? Convenerunt autem ad me omnes, qui timebant verbum Dei Wrazl, Zex opt- pro tranſoreſſione eorum, dui de captivitate vene- Tum. rant. Ecquando hi Eſdram adiere? Cùm, ab- jecto pallio, ſederet depilis. Hæc enimverô rne tuba ſonora eſt ad excitandas, armandaſque pudoris cohortes in ſcelus, ſqualor ſcilicet & mœror Sacerdotum. Ut nihil proloquare, ſi diſcidiſti tunicam, reſegmina pallii tui pero- rarunt. Quam felicius ſcriberentur milites in laſciviam, ſi non edictis, clamoréque, ſed luétu ac pædore ulularet Eſdras in luxuriam. Om- nes convenere, ex quo jacere cœpit Eſdras ſe- Zuxm. minudus; quique eum non adierant expro- mentem Perſicam gazam in ornatum Sanctua- BEccleſißt. rii, convenere lacrymantem. Uſque adeò non osuanpem. opum munificentiàa, ſed zeli pompà ad Sacer- dotes accurritur. Nec diplomatibus munitus Scriba, nec vaſorum munificus diſpenſator, nec hoſtiarum pientiſſimus Myſtes pellicere ad ſe potuit Legis excubias. Squalore permovit eos, qui nec phialis, nec thuri dederant manus. Soidi pallium, & ſedi mœrens. Convenerunt autem ad me omnes „ qui timebant verbum Rehgiafß! Dei Irazl, pro tranſoreſſone eorum, qui vene- kidt. rant de captivitate. Nota, quinam ſint, qui in „ Ammonitidum amplexus proruerant. Ij nem- ig de pe, qui compedes evaſerant. Solet nimi- Eesſut. rum Calamitas, ubi jugum excuſſerit, in voo. luptates impudentiſſimè abripi. Nam ut abligu- Mmiſedt rimus avidins, ſi diuturniùs abſtinuimus: ita in Kkeſ. perditiſſimè laſcivit, qui durius deſudavit. A gioße- Hagello ſi reſpires, in ſolis amplexibus con- aiß quieſces: & ſi evaſeris Medos, Ammonitidas mezi⸗, geii non evades. Incontinentiſſima ſervitus eſt pa- ludata. Carere luxuriantis hederæ blanditiis Felictas Jonas non potuit, nuper & Ceto profugus. A“α. tempeſtatum tolerantia ad intolerantiam Auſtri extumuit, noluitque vivere, ſi diei unius de- foret ver, in quo ſterteret. Tranſgreſſi ſunt ad nuptias exterarum, non qui reſtiterant Hieroſolymis Iſraêliticæ libertatis appendices, ſed qui emiſſi fuerant à Cyro, ut Babylone digreſſi Templum Domino repararent. Et ſur- rexerunt Principes Patrum, & omnis cujus Deus Ye ſuſcitavit Spiritum, ut aſcenderet ad ædifi- 92 eſne. candum Templum. En unde in libidinis coe- num irruerint. A Templo in lupanar deci- derunt. Nimirum quiſquis Jeruſalem intrat; ut Templum reparet, aut ſancta inſtaurat, aut fornices extruit. Nequit otiari ſemel à Deo afflatus animus. Si non litat, mœchatur. Aut Thus, aut ſulphur, ſi te Deo mancipaſti. Quod ſi à Samaritis inhibiti ab inſtauratione Sanctuarii Iſraëlitæ, Moabitis, ut operi ſub- duxere manus, fœdiſſimo nuptiarum ſœde- re commiſcentur, quid de iis futurum eſt, qui ultrò inchoatam Templi extructionem ne- gligunt, nec rarô, quod perfecerant, opus de³- moliuntur? Non licet, ut exceſſeris Babylone, Relifß .II. . tepidi. commorari Hieroſolymis, ut procul duntaxat habites à Chaldæa. Perficiendum tibi opus in- gcclefaßi⸗ cumbit, ad quod eductus & vinculis es: à quo cinen an ut deſtiteris, Spelæa incoles Ammonitarum. II. lud autem omitti non debet, eos nempe Iſraé- litas, qui, ad primas Cyri voces, aſcenderunt in Jeruſalem Dei domum inſtauraturi, impe- giſſe in Hethæarum Syrtes à lege naufragos. Senex noz IIlos autem, quos lentius exceſſiſſe Babylone ſpernatif ſub Artaxerze didicimus, ſcimus etiam op- io poſuĩſſe = E 2- SE — — E l den, cnut; ſ⸗ Ge Muga en M etun E, AIlones, Cncltor lrhul MWlnnn⸗ ¹ umant. ammm, t ncnetur lan; vel zudit corru (ie Bab , Haclohn zs Tunt Metum Mnceli Uulereſio Si, meron ellppu⸗ n popul 6 urre enu Uneid der Aäini del tun tpen huo, Ahamentum. nnlie hir Unl, t la:r Eie M ſeqleenn Erbu H Cencobm ektib lnid Relgben. poſiiſſe libidini aggerem, ſpuriaſque nuptias Ut Agni ſitis, luporum villo integiminmi, ſi rapit en en 2,n aut reſcidiſſe, duce Eſdrà, aut expiaſſe. Non er- populus & mactat. Convenerunt ad me autem Timor Dej, D Vanen, go, qui anteceſſere cæteros in ſtadio, exprobra- omnes, qui timebant verbum Dei HMrazl, pro uete n e cunctationem iis poſſunt, qui necdum tranſoreſſione eorum. Ex Hebræo. Et ad me Un i. carceribus eruperunt. Nam, ut proſilierint „non congregabantur omnes pavidi in verbis Dei imt tuum modèò curſum æquabunt, ſed claudi- Nrael. Quis jam deneget mortales Dei metu corgtnees WRüZ cantem te, paſſimque reſiſtentem ad bravium ad innocentiam initiari ² Coiere ante lugen- = tum curſu, tum murmure provocabunt. En tem Efdram ij tantum, qui pavebant. Porrò Amore du⸗ ln ruptum Ammonitarum periniquum fodus ab non eos gratulor caviſſe ſibi à faſcibus „cultrô- . tikr iis, qui noviſſimi Hieroſolymas advenere: que Sacerdotis „cui ab Artaxerxe poteſtas fa- nR quuùm primi in ſinu Ceraſtarum indormirent 3 Eta fuerat divini juris ulciſcendi, ſed timuiſ- lllig Legis, Templique immemores. Enimverò & ſe ſibi infeſtum Divinitatis numen. Quin nec Eimor Beiz —*j‧R poſtremus & fratribus David deſcendit in a- fulmina expavere Domini, ſed verbum dum- inat ciem ſed omnium primus cum Gigante con- taxat Dei, filiorum more, ſunt reveriti. Om- n ee flixit. Ukimus ad Samuelem adducitur, ſed ſo-⸗ es pavidi in verbis Dei Irael. Noli ergo à N lus imingitur. Poſtrema ex Benjamino tribus Iſ- Dei metu labentem plebem avertere. Noli n doid raélitici primitias regri delibavit, à jumentis ſues, aproſque & volutabro armillis, coralliſ- realin traduéto Saüle ad Præfecturam Tribuno- ve educere. Limor eſt, qui machinas, tro- 3 Aler rum & Tribuum. Paulo omnium noviſſimo; chleaſque admovet extrahendis & profundo per- Pn nuin tanquam abortivo, viſus eſt Chriſtus; ſed duellibus. Omnes pavidi in verbis Dei Irasl. dellunt,t plus omnibus laboravit. Antè Solem fœnum Placet, quèòd non reſtitere in volutabro uſque Aiins a eviruit, ſed fœnum eſt. Concreſcunt in con- ad tonitrua, ſed emerſerunt è cœno ad ſolas enmortn cha Margaritæ, ſed diſpari filiarum & parentis voces Dei Iſraél. Dei, inquam, Iſrael, non rat mun pretio. Calcatur à puellis Euphrates, ubi pri- Domini exercituum extimuere verba. Plus Cnnein mùm erumpit: quô lentiùs devênit; non jam eos ad dolorem impulit timor excidendi à ebeſt ie lateæ, ſed mare eſt. Neſcis vitium gemmis promiſſis, quàm metus incurrendi in ſecures. pgnhemis n, gi tardiores, ſed præſtantiores racemos eſſe? Viderat Jacob Deum innixum ſcalæ, ſibi pro- vera amos n ſir,gin Cunctatior Rachelis ſœtus, quam Liæ; ſed pagationem ab Oceidente in ortum prænun- e ducnurs tant Hmn Joſeph naſcitur, Liliis Infuliſque deſtinatum ca- ciantem. Hoc ſe vel apparentis theatro; vel lo- let in mnlictes Put. Pro tranſereſſione egrum, qui de captivitate cupletantis ærario Numinis carituros pro tranſ- Uertn. pexia. venerant. Hieroſolymis coinquinati ſunt nuptiis greſſione addubitantes Iſraélitz accurrerunt Anit lasi Xterarum, qui Babylone nunquam commi- ad Eidram. Nolumus promiſſis excidere 5» finummut BiErt ſti fuerant cum Gentibus. Viden vel ut pa- nolumus Dei vultu fruſtrari: jube ergo, quæ Geludnt ! trocinetur & ſceleri felicitas,; & calamitas Puta inquinatis fore ſalutaria. Timemus ver- Peubus an Legi; vel ut loci nec proſit ſanctitas, neque ba Domini;, non alloquentis Moſem, ſed fabu- Armmini Taeus men Obiit corruptio. Siquidem impollutum Ifraélis lantis cum Jacob. Ibi enim Deus promiſcuè co- insdl; trodeſt. cubile Babylone, Sphinges & Syrenas excipit ronas, gladioſque deprompſit, minax pariter de Nen Leyum Hieroſolymis: fuitque domus Juda inter accipi- & blandus; hic verò ſolam dilatationem, utin inaifferen. tres Turtur, inter columbas Verô aut Upupa, benedictionem 5 S& cuſtodiam commemorat. rentun A tia. aut etiam vultur. Neidi pallium meum, & tni- Hunc timemus, qui timeri non vult. IIIius Bkdis ciei mine ue, o .. Quis peccavit;, hic an parentes ejus? fulgura intentantis obliviſcimur. Conveneunt raldld mitile. Neudri deliquerunt. Verùm nunciata populi ad me omnes, qui timebant verbum Dei Wasl. supesion. n tranſgreſſio Sacerdotem humi alliſum nudita- Nuſquam, quod ſciam, minitatus eſt Dominus or: Iuos 4ahein rabt Ia. ti, moœrorique ſubjecit. Non verberando, IIraeli, ſeu peregrinaretur à domo, ſeu re- n Dſe ireepiem ſed vapulando ſtatuit ſibi Eſdras emendan- grederetur in patriam. Nuſquam non ei profu- E dam populi pervicaciam. Utinam his pharma- ſiſſimè adblanditus eſt. Et tamen è clementiæ an cis occurreretur corruptelæ ſubjectorum. Er- arcu timoris aureum in filios Jacob & Juda an 4 rat vulgus, & Legiflator mœret. Nimirum jaculum contorquetur. Timent non fulminan- un inverſis perfidiæ legibus, Dux plectitur, & tem in Sina, ſed rotantem in Bethel. Uſque n –D Achivi delirant. Sapientiſſime tum pallium, adeòô præſtat interdum non timeri, ut timeare; niem d⸗ tum togam Eſdras dilacerat, quòd, peccante Pavoris tibi ſegete reſponfuràâ feliciùs ſi ſpiret ullken populo, nullum jam ſuperſit Sacerdotibus or- auſter, quam ſi perſtrepat, ſæviatque Aqui- kiſun IIa. 49.18., namentum. Vivo ego, dicit Dominus, quia lo. Viden' ut exprompta cum inauribus ſimu- i Lend 1 omnibus his velut ornamento veſtieris. Ergo ſi lacra univerſa domus Jacob ad radices Tere- mochun populis, tanquam coæli Cyclade perornatur binthi, in morem ſtercoris, aggerantur? De- o u Eccleſia: profectò, pollutis tribubus, ſuum derunt ergo ei omnes Deos alienos, quos habebant, b iimg debet Eſdras projicere cum toga pallium. & inaures. At ille infodit eas ſubter terebinthum. Gen.5ss hen Nreque enim Sacerdotem villi cohoneſtant, ſecd Quid aut parentem ad inquirenda fimula- iamt Zach. 3.4. tribus. Hinc eſt, quod apud Zachariam Jeſus chra, aut filios urſit ad prodenda? Vox Dei. ſuum en Sacerdos magnus ſpectatur in atrio indutus ſor- Num urſos ſe dixit immiſſurum in peccan- eman⸗ didis veſtibus. Scilicet ei præerat populo, ad tes? aut reducturum ſe minitatus cum qua- ennt Nn quem vox emiſſa converſionis eſt, quæ ſa- dringentis Eſau in ſacrilegos? Tonuit, an ful- Cuidi i/ Zachrj. h illum inquinationis coarguit. Convertimi- guravit, quo tantus incuteretur pavor idolorum gel Cr nmni ad me, ait Dominus exercituum, & conver- patroniſne dicam, an mancipiis? Roravit, nec mttib Digzitas tar ad vos. Textrina iſta eſt, ubi iniquitatis ſupplicia, ſed beneficia explicuit. Aram „non olnsn "rig. arachne aureis tum punicis, tum tintinnabulis Roſtra indixit, & Serpentes eduxit & late- mimde, diſtinctam Sacerdotis polymitam in erronis bris: quæque non prodiere monſtra tonante hel centonem deformavit. Miſeret me ſanè ve- Laban, rotante Jacob emerſere ad ſepulchrum. ,Al ſtrum, Pomtifices „ quorum ſericum inane Locutus eſt Deus ad Jacob Durge, aſcende Be- Gen 55. I⸗ unti 1 . eſt, ſi fortè iis, cui præeſtis, populus innocen- thel, & habita ibi, Ffacque altare Pe, T: A- g nlii tiæ veſtræ byſſum ſuturis perfidiæ ſuæ dehone- paruit tibi, quando ſugiebas Eſau. Jacob ver t- e Bi, ſet. Squaletis etiam in lino, ſi vulgus ſordet. vocatä omni domo ſud, ait " abjicite Deos alie- s KEthicæ Tom. II. E 2 noze in Cap. IN. Lib. I. Eſdræ. 5 2 nos. Nihil non fauſtum aut locutus ad Jacob eſt Dominus, aut ad filios ſuos proloquu- tus eſt Ifraél: & tamen impetravere lilia;, quod haſtis enſibuſque fratrum cohors denegaſ- ſet. Prudentiſſimè proinde cum populo egiſſe dixerim Samuelem, qui, ut omni monſtrorum fæce inquinatum Iſraélis vulgus éxpiaret, non cometem Iræ, ſed miſericordiæ illi ſidus præ- 1. KReg. 7. notavit. Auferte Deos, inquit, alienos de me- 3. dio veſtri, & præparate corda veſtra Domino, & ernet vos de manu Philiſthiimn. Quam leni machind eduxit è latebris Samuel colubros tortuoſos! Non dixit, monſtra abjicite, ob quæ ſervitis; ſed projicite, inquit, ea, ne ſerviatis. Mavult cocco, quam ſparto iniquitatem è cor- de extrahi indolentis, depreſſæque plebis. Eduxit me de lacu miſeriæ, inquit Pfſaltes: Et ſtatuit ſupra petram greſus meos: & immi- Jit in os meum canticum novum carmen Deo no- , Nro. Quid è& carmine, & libertate germina- vit? Audi. Videbunt multi, & timebunt, & ſperabunt in Domino. En quâ ratione explicatâ Charitatis Iride, ſeges tum timoris pullulavit, tum ſpei! Qui timebant verbum Dei W- razl. Ecquod verbum? Loquutuſne fortè tum fuerat Deus ad maculoſos? En voces: Et ego ſedebam triſtis. In Hebræo. Et ego ſedebam NRupens. Silentium Eſdræ vice vocis defungi- tur, Deuſque tonaſſe idcirco creditur, quia Sacerdos tacet. Stupor Prophetæ vehemen- tiſſimè perculit impudicos. Qui ſanè ideò per- movit Iſraëlem ad extrudendas Ammonitides, quôd non dolorem ſimularet, ſed re verâ tri- ſtis ſederet: imò & tantus eum dolor oppreſ- ſerat, ut in ſtuporem ageretur. Neque enim ſatis eſt, ut frontem corruges: neceſſe eſt ut exalbeſcas, attonitéque conſimilis nec ſta- re poſſis, nec loqui. Et ego ſedebam triſtis. Exiliere & thalamis Iraeëlitz, amplexuſque Hethæarum exhorruere, ubi mœrere Du- Superieor cem ſuum conſpicati ſunt. Quàm damnandi invigiles. Principes ſunt, fi polluatur vulgus; quando ſiſtendæ lui ſat eſt, ut eis non placere ſce- eancele lus intelligatur! Conſedit Eſdras ſubpalli- senda. dus, & illicò è& lupanaribus profihere ad eum immiſti Moabitidum choris cives. Nolo faſces Regum ſe- exolvas, nolo carnifex evadas, nolo violes cle- Pſal. 39. 2. Vox ope- rum. ſanckior. mentiam animi tui ſecuribus & catenis. Tri- ſtare duntaxat, & confeſtim, qui putreſce- Severias bant in fornice, immigrabunt ad altare. Vewqd. JNemo enim ita infixus hæſit in pice, ut non Carreézio einergat, ſi ſe inviſum credat Principi deflo- werionr. ratione candoris. Sedente Eſdra, jacere popu- lus non potuit;, copitque de repudio extera- rum agi, ubi ſubtriſtis viſus eſt jacere Judex. Naufragium egit, in mœrore Prophetæ, laſci- via: quodque Pharao nactus ſepulchrum eſt in mari rubro, hoc obtigit Veneri in pallore, & lacrymis Sacerdotis. Et ego ſedebam triſtis uſque ad ſacrificium veſpertinum. Et in ſacrificio veſpertino Jurrexi de afftictione mea, & ſoiſſo pal- lio, & tunicô curvavi genua mea. Recleſaſti. Uod ſi nec pro criminibus populi inſtitu- ei ehoro tus luctus ita produci debet; ut veſper- interſint. tino ſacrificio non interſit: quo modo ferri Miſſa non poteſt hoſtiarum juſtitium non diurnum mo- emistater, dò, ſed plerumque menſtruum, ubi in do- mo Sacerdotis non ſcelus populi comploratur; Oliva ſed lugetur aut neptis elata, aut atava ſubtri- O,mnis m. ſtis, quòd dentes duos tuſſiendo glutierit, ab gleézs. ore cùm Pelio tùm Oſflſa trajectis in hepar, quò tutior ſit novo montium aggere contra machinas Libitinæ? Ergone tibi licet, quod Eſdræ non licuit? Abeſſe ille non potuit arie- tis lanienæ, quamvis ob violatum Domini pac- tum moœreret: & Tu te immolationi Agni in- cruentæ ſubducis, quòd, decuſſis vi tempe ſtatis in horto racemis, tuum muſtum deplores? Apa- ge, doliiſque aras antepone. Non enim carere debet altare ſacrificio, quòd tenuior ſit futura in vineis Engaddi vindemia. Quod ſi dede- cet abeſle ſacrificio Eſdram, ut lacrymetur, deeſſe num poterit Levita Templo, hoſtiæque, ut epuletur & ludat? Quàm vereor, ne quod Eſdras lugere non audet, ut aræ ſe ſiſtat; tu, id ut agas, abſcedas ab altari. Plorabat ille illegitimos Ammonitidum amplegus, utque li- taret, ceſſavit a luctu : Tu fortè Hethæis implicaris, quibus ne deſis, altari dees. An non ſcelus eſt, ſi negligas holocauſtum id actu- rus, quod Eſdras, ne ſacrificium negligat, et- iam lugere eſt ſubveritus? Prætulit ille lacry- mis ſacrificium, tu ofſculis poſthabes holo- cauſtum. Sciſſo pallio, G tunica, curvavi ge- nua mea. LXX. ità vertunt: Et càm ſcinde- bam v'éſtimenta mea, & pavebam; & inclino ge- nua mea. Pro veſtimentis pallium duntaxat de- bet intelligi Nam ſupraà verſu tertio, ubi Vulga- ta habet; Scidi pallium meum, & tunicam. In Moseſtta, Hebræo ita legimus: Nidi veſtimentum meum, G& tunicam meam. Ergo non Tunica, qua Feme tu. veſtiris, ſed pallium, quo exornaris, veſtii- menti ſibi arrôgat tum vocabulum, tum glo- riam. Viden'non ea quæ propius admoven- tur, ſed quæ plus proſtant, Te aut nudatum, miſerumque prodere, aut paludatum, honeſ- tümque reddere? Neque enim, diſciſſo pallio, palpare plebs poteſt, ſi integra ſit tunica. Ut ſerico induare, ſi obvolutus centone obam- bules, inter pannoſos erroneſque cenſferis. Et cum ſeindebam veſtimenta mea, & pave- Suherio bam. Ut vides, loco tunicæ pavor hicaà LXX. un 5 . eblorans. ſuffectus eſt. Ergo Sacerdos ornatur pallio; Dignuas ſed pavore veſtitur, Non enim ad exultatio- miſers. nem te Cidaris evexit, ſed ad timorem. Quis namg enim in throno, ſi ſapit, non metuat? Porròô alleg. ſi pavet Eſdras, qui pallium diſcerpſit, ut la- crymetur, & litet: quæ tua eſſe debet trepi- datio, qui Attalica condis & ſarcis, ne ſacrifi- Timorbei ces & exultes? Ille pavet in luctu: tu verò epu- laris & rides? Timet ille, conſciſſo pallio: tu inſtrato peripetaſmatis pavimento, ſecu- rus es? Cum metu ad ſacrificium ipſfe ſurre- Xit: Tu reſupinaris in thoro, nec expalleſcis? Migr. Conjice aut quâ reverentia feſtinandum no- bis ad aram ſit poſt cachinnos & nugas, ſià mu- Satenlotes ditate & luctu cùm furgit ad ſacrifcium Eſ- . 2: Cognitie dras, & plorat & pavet? Scindebam veſti- ſui. menta mea, & pavebam. Eruenda adhuc in bil- ce verbis delitet gemma. Seiſſo, inquit, pal- lio & tunicâ, curvavi genua mea. Antè pallium diſcidit Eſdras, quàm tunicam. Cùm enim Lura. ea, quæ ad pompam extant, abjeceris, peni- tiora quoque contemnes. Nemo ſibi lautus Daaheh: tas. eſt. Ut ornari deſieris, & tegi negliges. Pla- cet autem, quòd Sacerdos & genua ſua eſſe dicat, & ſuam appellare tunicam non audet. Geiſſo pallio, curvavi genua mea. Tuum cuùm ſit orare pro delictis & ſceleribus populi, geni- bus uti debes ut tuis. Quum autem Sacerdotis Dar taace . Aann Ac kümnnlit uutuen a mn he Ai er⸗ in n c ntetlec Anomnub itt kſeclas eint dd D el me Aujrnien ,a 1) le a MeII nlt pige t hlenr Kn m Iu enl llbch 0 4 lhri Länr kaftin 3 .„. nenpile Atean . ñord endi⸗ I lelt, 4 4 , e nn Nult e nnie iceni enhekti Dret N umcen ſt nn dſ et rſchenn Male, N, lelletzt Dorbai uunel te Het ii EK lunde nglet,e⸗ t le k lube i Gncl r Tduntaas iolbiſlle lnicen l linm mem Tnia, mnd, Ee. Um, e pisg alnmrr alt tulmn atum, M ſt tuite l entone ne aln et, tr riald TNatu 4 d eallan tincten, , etut! Eui erhſt,u He Eebet i Mes Ne E u:tu en 6 leiln mento, * ec enle Alnendtu, ſacifin 4 Nitlin 4 GaalN 4 paveriores Eccleſiaſti ci avari. Oratio ma⸗ ter pauper- zatis. Tempora- lium con- tempius. Can. 5. 3. 2. Reg. 6. 14. 1. Tim. 6. 8. 1. Tim. 2. 8. in Cap. IX. Lib. I. Eſdræ. 53 Eccleßaftt patrimonium nuditas ſit, ut pallium induas, corum tom poſſidere pallium non potes. Quis vero perfe- rat promptuaria Levitarum veſtes Attalicas, gemmaſque Indicas eructare, imò non ege- rere, ſed deſorbere; quum tamen nuper Ba- bylone digreſſus Eſdras Regi cum-primis cha- rus, nec laceram tunicam habeat in Lemplo pro ſua? Tu verô, qui genua tua non habes, habes pallium tuum, & tunicam tuam. Nam qui orat, nudatur facile. Etenim & ſponſa in thalamo contemplationis, ſopitis ſenſibus, & corde pervigili, ſuam exuerat tunicam, & Coram arca regio paludamento ſpoliatus Da- vid exiliit. Ideò Paulas Timotheum quùm ab appetitione terrenorum iis verbis abduce- ret : Habentes autem alimenta, & quibus tegamur, his contenti ſumus Nam qui volunt divites fieri, ineidunt in tentationem & in la- quenum Diaboli, præmiſerat de oratione præ- ceptum, inquiens: Volo ergo viros orare in ommi loco, levantes puras manis. Similiter & mulieres in habitu ornato cum verecundia & ſobrietate ornantes ſe, non intortis crinibus, aut auro, Mar. 6,47. Matth.5.¹. Luc. 4.9. „ Gen. 14.22. 7 Luc. 22. 46. Luc, 22. 6 aut margaritis, aut veſte pretiosda. Ergo Pau- lus ut muhieres exuat margaritis, orare prius eas jubet ſimiliter ut viros, ſcilicet in omni loco levantes puras manus. Diſcis, credo, ava- ritiam oratione protrudi; & ſi manus extolla- tur in cœlum, citô ad Higationem æris, au- rique demitti. Hinc factuin crediderim, ut Dominus primogenitam in ſororibus multis renunciaturus inopiam, montem repecteret;, quò ſolus ſecedere conſueverat oraturus. Cùm dimiſiſſet eos, ait Marcus, abtit in montem orare. Meritô proinde, fubſcriptore Matthæo, aſcendit in montem, & aperiens os ſuum do- cebat eos , dicens: Beati pauperes Wiritu, quoniam ipſorum eſt regnum cœlorum. Nam & datanas ſubſtantiam mundi præferens univer- ſam rejicitur à Domino, non modèô poſt ſe- ceſſum in eremum dierum quadraginta, veruùm & iis repellituf verbis: Neriptum eſt, Dominum Deum tuum adorabis. Quaſi diceret Dominus: Pompa iſthæc tua , regnorumque farrago adoranti evaneſcit. Nequit enim, qui ten- ditur in cœlum oculus, ut adoret, in coœ- num deflecti, ut concupiſcat. Miraris ab Abra- hamo manubias Sodomorum univerſas tam for- titer rejectas? Cœlum ſuſpexerat. Levo manum meam ad Dominum Deum excelſum poſſeſorem cli & terræ, quòd à flo Jubtegminis aſque ad corrigiam calige, non accipiam ex omni- bus, quæ tua ſunt. Nimirum viſionibus innu- tritus animus gazam tantam nullo negotio con- tempfit. Vide autem, quà ratione cum cupidi- tate luctetur. Levat ad Deum manum, tum pPedem protendit tantum auri, gazæque calca- turus. Itaà enim Mammona profligatur, ut Amalech. Orante Moſe, barbaries cædebatur: quèòd fi Prophetæ dextera deprimeretur, eri- gebatur hoſtuum manus ad palmam. Si ores; hon concupiſces. Vix mihi probari poterat tam frequens in horto ad diſcipulos concurſatio Domini, & recurſus. Luid dormitis? Surgi- e, orate. Cur eos Dominus tam anxièe ad orationem extimulat? Nimirum illos etiam ad diſtrahendam tunicam hortatus fuerat in Cœnaculo. S non habet, vendat tunicam ſuam, G. emat gladium. Scilicet quos ita alienos eſle cupiebat ab affectione rerum, opumque, ut etiam non inviti tunicis ſeſe exuerent, intentos oratiomi reddere conabatur 3 haud Ethicæ Tom. II. . ignarus; eos tantùm à tunicis avulſum iri, quos Sole veſtiviſſet eratio. Audis exclaman- tem Petrum: Argentum & durum non ſt mihi: quod autem babeo hor tibi do. Attende ubi hæc illum inopia comitaretur. Petrus autem & Joannes aſcendebant, inquit Lucas, in Tem- Plum, ad horam orationis nonam. Oraturi ca- ruere pecunid. Etenim, ut thure batillum cam- pleveris, vacuetur Zona neceſle eſt numiſma- tibus: & quò magis Templo accedis, eò magis ab ærario recedis. Hanc crediderim ob cauſam tam parcè Jacob ſolum expetiifle cum pallio panem: Viderat enim Dominum innixum ſca- I. Sordet enim Tellus, ſi cœlum patet. Vi- ditque in ſommnis ſcalam ſtiantem, & Domi- num innixum ſcalæg. Quo erectus ſpectaculo, quamquam intellexiſſet ad Orientem, Occi- dentemque propagatum ſe iri, in eas tamen vo- ces erupit: N dederit mibi panem ad veſcen- dum, & veſtimentum ad induendum.. Poſſeſ- ſurus imperium Hethæorum panem petit? Deum vidit. Deo in Oratione Dominic par- cior quoque candidatus exiſtit, quàm Ja- cob. Is enim & indumenti cum pane memi- nit: nos verò clamamus tantum: Panem noſtrum quotidianum de nobis hodie. Noli ſtupere ad exi- litatem deſiderii. Non enim ſimul & orare licet, & cupere. Ultra diurnam ſportulam mhil concupiſcit Oratio, ſemper prodiga terrenorum. Huc ipectat erecti à Petro clandi tam feſtinus in Templum accurſus. Nam quum æmulari Apoſtolicam paupertatem optaret, à qua ſe curatum meminerat, adiit ſanctuarium. Ac ſi diceret, ut ſtipbem emendicare deſinam, ſimi- Act. 3. 6. Act. 3. 1 Paisbertas eX Oratis⸗ bae. Gen. 2 20. Luc. 11. 32 liſque Petro fiam, cui nec argentum, nec aurum eſt, orabo ſpiritu, orabo & mente. Et exiliens ſtetit, & ambulabat: & intravit cum il- lis in templum, Merito proinde, ubi curvaſſe ſe genua ſua profitetur Efdras, ſuum jam eile pallium non agnoſcit Terrena ſiquidem ſpernit, qui contemplatur æterna. Niſo pallio, & tunis ca, curvavi genua mea. Atqui, inquies, Act. 3. ſuum paulò antè pallium vocaverat Eſdras. Cüumque audiſſem ſermonem iſtum, ſeidi pal- lium menm, & tunicam. Et hoc maxime Ora- tionis vis patet. Cùm ſcilicet & ſuum appellat pallium Principum delationem excipiens, & ſuum non jam vocat, ex quo genua precaturus inflexit. Frigidum illud verbum tuum ac meum anté aram;, ceræ inſtar, diſſolvitur. Adea- mus Apoſtolicum cœnaculum, in quo pauper- tas munificè triumphavit. Nec quiſquam eorum; quæ poſdebat, aliquid ſuum eſſe dicebat: ſed erant illis omnia communia. Et unde tanta ino- piæ cohoneſtatio in alumnorum pectus influ- xit? Vaticinor: Oravere. Audi quid Lucas ante pecuniæ prodigentiam præmiſerit: Et cum oraſſent, motus eſt locus, in quo erant congregati. An aliquid ad rem noſtram fingi poterat opportunius? Prudentiſſimè proinde Moyſes, quum ad extructionem Tabernaculi arnimari deberet populus, ut abdicatas promp- tiùs opes Domino conſecraret, commemora- tione illum, inſtitutioneque Sabbathi, qui dies contemplationi dicabatur, quaſi quadam Orationis præguſtatione perflavit. Neptimus dies erit vobis ſanctus, Sabhathum & requies Domini. Jeparate apud vos primitias Domino. Tantũmque afflatus ille, libatioque indictæ dun- taxat contemplationis evaluit, ut aurum gem- mæque in Tabernaculo exundaverint. Præ- buerunt, inquit, armillas, & inaures, annur E 3 05 ℳM k Actig. 3. AG. 4. 31: Exod. 35. 2 . Ibidem, Gen. ry. 9. Gehn. I?. 4. 4. Keg. §F. 4. Reg. 5. 16. 4. Reg. 5. 40. Apoc. 4. 10. Luc. 9. 1. Cor. 6, . Oliva los, & dextralia. Quid effuſurus Levita eſſet, ſi oraret, quando prænunciata tantuùm orandi dies una Hebræorum æraria exhauſit, ommnem- que ägypti prædam cohoneſtando novo Sa- cerdotio conſecravit? Hanc porròô terrenorum contemptionem ex oratione progigni cum multis, quæ adduximus, argumentis, tum Abrahæ exemplo confirmatur. Is nepoti Lo- tho & optionem deligendorum paſcuorum dedit;, cefſitque ei campeſtria Jordanis uber- rima. Ecce univerſa terra coram te eſt. Unde- nam factum credimus, ut juniori cederet Se- nior, ſperneretque regionem Abrahamus, quæ rigabatur ſicut paradiſus Dei? In Bethel tabernaculum fixerat, ubi & ara erat, & Dei nomen implorarat. Reverſus eſt, inquit, à me- ridie in Bethbel, in loco altaris, quod fecerat prius, & invocavit ibi nomen Domini. Ita nun- cupati ad aram numinis afflatus divinitate, fa- cilè, ut pax vigeret, paſcuorum jus abdicavit. Idcircò Giezi, qui neque defunctum Suna- mitidis puerum excitaturus oraſſe fertur, ne- que Eliæ prophetalem teſſeram pronunciare completè potuĩt, aitque tantùm, Viwvit Dominus, omiſſis iis vocibus, quibus ſe teſtaretur adeſſe numini, etiam quùm Principum cCurationi in- tereſſet, in avaritiæ paralyſim excurrendo im- pegit. Etenim in eremo, aut cum Eliſæo cla- mamus: Vivit Dominus, ante quem ſto, quia non accipiam, aut vociferamur cum Giezi: Vi- vit Dominus, qulia curram poſt eum, & accipiam ab eo aliquid. En quò, ruit, qui antè conſpectum Domini non ſtetit. E contrario, diſpice non re- jecta, ſolum ab Eliſæo, qui Domino adſtabat, Naamani mutatoria & talenta, verùm ne ea quidem viſa ei aut talenta, aut etiam aliquid. Quia non accipiam, inquit. Quid non accipies? Videtur mihi reſpondere Propheta. Adſtanti an- te Deum Syrorum ſupellex mihil eſt, ideéque non quid ea ſint edicere poſſum, ſed quid ſim ego facturus. Non accipiam. Auſim dicere coro- nas ipſas beatiratis & regni conlidentibus antè agnum penè viluiſſe ‚ quando Seniores viginti quatuor, ubi ad pfſallendum beatorum mentes elevabantur, ſua coram Deo diademata depo- nebant. Ne fortè mirere ſi Deo genua ſua ſub- mittens Eſdras, detractam tunicam ſuam dicere non potuit. Petrus certè, ex quo ad genua JE- Su procidit, divinitatis Domini ſtupore con- cuſſus, unà cum ſociis Joanne & Jacobo, ſequu- tus fertur JESUM, navi, retibuſque rehctis. Procidit ad gennua JEDW. Kupor enim ireumde- derat eum, & omnes qui cum illo erant. Et ſubdu- Sis ad terram navibus, relictis omnibus, ſecuti ſunt eum. Meritò proinde terrenorum cupidita- tem in Corinthiorum præcordiis gliſcere Paulus indoluit, provocatis ad Ethnicorum fubſellia fratribus, quòd Dei Eccleſiam non orando ſan- Gtificaſſent, ſed profanaſſent epulando. Audet aliquis veſtrum bhabens negotium adverſus alte- rum judicari apud iniquos En quanta tuendi ju- ris non cupiditas, ſed rabies. Et unde ea lues irrepſit? Ex oratorio in popinam converſo. Numquid domos non habetis ad manducandum & bibendum aut Eccleſiam Dei contemnitis? Qui deſides fuiſſe ſcribuntur ad orandum, qui- que in Templo non Levitæ, ſed Heluones, Aſo- tique extiterunt, ità exagitati ſunt æſtu terreno- rum;, ut in Evangelicæ charitatis tritico litium ſuperieverint & zizanium, & vitium. Et diat, Deus meus confundor, & erä- heſco levare faciem meam ad te: quo- niam iniquitates noſtræ multiplicatæ ſunt ſuper oaput noſtrum. On ſervitutis ſtigmate, ſed ſceleris turpi- N tudine erubeſcendum tibi eſt, ſi es Pro- pheta. Serviebatur eâ tempeſtate Perſis, haud tamen de catena Eſdras erubuit, ſed de crimi- ne. Quæ ſanè facinora & caput petunt, & Tribulatio vera. cœlum impetunt. Iniquitates noſtræ multipli- catæ ſunt ſuper caput noſtrum, & delitta noſtra creverunt uſque ad cœ&lum. Dolendum ſanè fo- ret, ſi criminis pure aut crus exederetur, aut pes: nunc verò quàm extimeſcenda contagio criminis eſt, quæ caput invadit, imò & in- ſurgit in coœlum? Nam ut Leviathan eſca electa eſt, nec quovis alveo delectatur, ſed aut triumphalem exorbet Euphratem, aut trabeatum Jordanem ſitit: Ita ſcelus ſolum ca- put erodit, unoque vertice vitiato ad inſultan- dum coœli theatro delectatur. Non deorſum, aut ſiniſirorſum vergit, recta fertur crimen in ſi- dera; cumque plumbea iniquitas ſit, ad cla- dem pennata eſt. Quæ veròô aut latendi, aut etiam evadendi ſpes eſt, ſi ſcelus cœlum & impetit, & petit? Etenim ſi ad meridiem ex- tenderetur iniquitas, Septentrioni non pateret: lateret Aſiam, ſi propagaretur in Britanniam. Nunc verò quùm ſurſum increſcat, nemo non cœlum ſuſpicit. Creverunt uſque ad cœlum. Nec cœlum reveretur, nec illà aut majeſta- te luminum, aut fulminum ſeveritate terre- tur. Quin, unde deſilire identidem Angelos, Deccati damna. Pecega ld⸗ tere non boſcnt. præ loci reverentia, conſpicatus eſt Jacob, eè ſubſilit crimen, nullo luminis repercuſlu digreſ- ſurum. Angelos quòque Dei aſcendentes, & deſ- cendentes. Aſcendunt Seraphim, ſed & deſcen- dunt ſolii ſanctitatem reveriti. At delicta Iſ- raëlitarum aſcendere non dubitant, deſcende- re penitus neſciunt. Creverunt uſque cc- lum. Nolim te putare de blaſphemia, aut ſorti- legio hic ab Eſdra agi. De nuptüs ſermo eſt, cum Moabitarum liberis initis. Quod ſi non lu- panar, ſed cubile ex parte maculatum id ge- neris tempeſtates ciere poteſt, quid actura li- bido eſt, ſi debacchetur in fornice? Si nuptiis cœlum impugnamus, quid acturi ſumus, ubi adulterii ſatellitio in aciem prodierimus balthea- ti? Nimirum apud nos humanè peccat, qui for- nicatur: at, qui cum Efſdra ſentit, non igno- rat cœlum luxuria funeſtari. Quid enim in- violatum, ſanctumve libidini? Corinthio- rum violata Pax; verſæque aræ in fubſellia diſcordantium Pauli mentem pupugerant. Mi⸗ rabatur Apoſtolus inter Martyrii candidatos; non hymnos reſonare; ſed lites, contentioneſ- que perſtrepere. Dolebat non jam Propheta- rum evolvi codices, ſed tabellionum excuti ad- verſaria, plurimorum præfocato fratrum gut- ture, unam eſle vocem: Redde quod debes. Frater cum fratre judiéio contendit, & hoc apud infideles? Jum quidem omninò delictum eſt in vo- bis. Quâ pullulante avaritiæ radice, quæ bono- rum extirpatrix eſt, & malorum conciliatrix, exclamavit Apoſtolus: EFraudatis, & boc fra- tribus?* Nolite errare: Neque fornicarii, neque idolis ſervientes, neque adulteri, neque molles, neque Jures, neque avari, neque rapaces vegnum Gen: 28.13. Lururia. 1. Cor.bele 1. Cote 6⸗ Dei poſdebunt. Ut vides 5 quhin eos violatæ cha- tie uttl ciore ſben: , eli⸗ uin ie, in ſm 1 ℳ0. 7. . Led Dor, r,l ſne nrt Ammn lck Ncen In Domine Ptümnk gen enn appelt n Cun m Er i nini nge c. Eireni nn ein Hi, nitNig tum ſul Atenenr. N eitir vot N 4 nit a n „ tgn le Oe. 1rg tplene Eütn ls MrN etleal Adeanm etunt, 8 nultie d eng, ind vüthen kennn l hrten, 4 lehnc. A ilt, deornm Cmennt.. ſt, Al t htend ul Crl Menidene Uinonete n Drtaona 1, nenon le d dae an Nert entate kn⸗ len Algene eſt hobt erclidge lata, At CNdul nt, Eelin Ge At etnia,atir eislkenvet d ont ouknm dadhn e! A u⸗ hni nun, emmubiis peccithi tit . Il N id ent r n e⸗ ligeen⸗ ai Gn e in Cap. INX. Lib. I. Eſdræ. charitatis inductæque fraudis argueret reos, exe- crationem exorditur ſuam Apoſtolus non à ra- pina, ſed à libidine, cui quum idola immiſ- cuiſſet, iterum ad obſcozna improbanda de- labitur: Neque fornicarii, neque idolis ſervien- tes, neque adulteri, neque molles.: Quaſi, rapi- natum ut radicem expromeret, libidinem oſten- tavit. Immò;, litium immemor, toto exinde ca- pite, in impuritatem invchitur, Corpus autem non fornicationi, ſed Domino. Neſcitis, quo- niam qui adbaret meretrici, unum corpus eſſi- citur? Totus eſt in extirpanda fraudum, li- tiümque radice, quam luxum anteſignanam efſe luguriem non dubitat. Iniquitates noſtræ multiplicatæ ſunt ſuper caput noſtrum. Diſpice, nihil tibi in naufragio libidinum ſupereſſe. Hic enim profluens, non in morem tranſiniſſi ab Ezechiele torrentis, talos, propè vadum, in- terluit; ſed ore tenus, immoô ſupra verti- cem intumeſcens, non manus tibi, non os; non oculos reſervat, quo ſcilicet aut evadas diſ- crimen, aut certè diſpicias. Totus obrueris, ſi Moabitidum amoribus implicaris. Sedebat in telonio Matthæus, quòd avaritiæ gravatus one- re ſtare non poſſet. At auribus, oculiſque vi- gebat, audivitque JESUM & emerſit & fœno- re. Furebat Paulus, oculiſque ad necem diſ- cipulos deſignabat: ſed loqui cum Chriſto po- tuit. Magdalena verô ſenſus omnes in Chriſti obſequium expiavit, quòd ſciret omnes prorſus in luxuriæ vadis periiſſe. A diebus Patrum noſtrorum ſed & nos iphi peccavimus graviter Filorum ilqué in diem hunc. Mirabar equidem, inno- Ednu ati, Centibus patribus tam depravatam, corruptam- que Hebræorum fuiſſe ſobolem. Peccavimus ipſi: ſanè. Sedà diebus patrum noſtrorum delicta, in- quit, noſtra creverunt uſque ad cœlum. Non eſt; quod iraſcare Ammoni, ſi Thamarem oppri- mat. Ex eo prognatus eſt traduce, qui Uriatn enſe, Bethſabæam amplexu violavit, ideò vi- ro infenſior, quia feminæ amicior. Ea propter narraturus tantum facinus vates, Ammonem Da- 2.Reg. i3. Vidis filium appellavit. Factum eſt autem poſt bhac, ut ſororem ſpecioſiſſimam Thamerem ada- maret Ammon, lius David, & deperiret eum valde. Eädem Moſes ratione dicturus Her co- ram Domino impium; quùm ortum ejus nu- perrimè deſcripſiſſet, iterum tamen filum eum appellavit Judæ, cujus & nuptias cum Sua Chananæa explicuerat, & concubitum cum nuru Thamare erat ſubjecturus. Fuit quo⸗ que Her primogenitus JQudæ, nequam in conſpelctu Domini: & ab eo occiſus eſt. Dixeras paulo antè; quùm de Sua loquereris à Juda in thorum du- cta: Concepit, & peperit flium, & vocavit no- men ejus Her. Cur nos doces, quod nuper do- cueras? Si ad Suam ingreſſo Juda, ſtatim ex ea ſuſcipitur Her, profectò nemo non videt primo- genitum Judæ eſle Her. Prætereatur ergo, quod lam tenetur. Noluit Moſes iniquitatis proferre ramum, quin proderet & fibras. Quaſi dice- ret;, nequitiam Her miraris? Primogenitus erat Judæ, à quo transfuſum in prolem virus. Neque enim haberi pudicus debet, qui Chananæam; ut vidit, duxit, quique nurum nec vidit, & de= Gen. 39. 3, Periit. Viditque ibi filiam hominis Chananæi, vo⸗ cabulo Sia: & acoceptâ uxore, ingreſſus eſt ad eam. Quo ſanè loco notandum eſt, ubi ille- Sitimus cum Sua Judæ thorus exponitur;, nullam de Jacob patre ejus mentionem habe- ri; quum tamen, educendâ in lucem nequitia Her, Judæ nomen prænotetur. Eodem tempore lbidem. Larurig. Fenioram Exempla. Gen. 38.7. Gen. 39.4 deſcendens Jadas, dà fratribus Iiulis. ,5,5. Her Primogenitus Ridæ, nequam in conſpectu Domini. Nimirùm quum Jacob tamdiu pere- grinatus eſſet „ ne nuberet Chananæis: dari Vitio illi hon potuit ducta Sua à filio. Debuit autem in ſocietatem criminis Her & Judas trahi, qui peccarat deperiens Chananæam, an- tequam eſſet Her coram Domino nequatn. Sibi ergo imnputet illegitimas nuptias Ju- das, qui Patrem alienum fuiſſe noverat à fi- liabus Chanaan. Meritò proinde Iſraëlis no- men reticetur, quum Judæ in ſinum Suæ pro- lapſio enodatur. At ubi in petulantes Cenſor expingendus eſt Joſeph, generationum Jacob attexitur ſyllabus. Habitavit autem Jacob in ter- a Chanaan. Et haæ ſunt generationes ejus: Jo- léph paſcebat gregem : accuſavitque fratres Iuos apud Patrem crimine peſſimo. Debebat ſci- licet Joſeph ſuum in ſcelus zelum Iſraëli, Pa- renti ſuo. Niſi enim colluctatus in matris gre- mio fuiſſet Jacob cum Eſau; haud filii Balæ & Zelphæ à Joſepho accuſati apud parentem fuiſ- ſent de iniquiſſimo crimine. Uſque adeò prolis ſeu virtus, ſeu crimen in parentes, ut pluri- mum, redundare conſuevit. Non alia de cau- ſa cenſuerim Balthaſſarem abuſum Templi Phialis in epulo, non Evilmerodachi Patris, ſed Nabuchodonofſoris avi ſui filium appellari à Daniele. Fracepit ergo jam temulentus, ut affer- rentur vaſa auyea & argentea; quæ aſportave rat Nabuchodonoſor Pater ejus de Templo. Ni- mirum nepos debebat avo temeritatem ſuam. Cùm enim ille ſurripere non dubitaſſet vaſa Domini, quo modo is abuti eis vereretur? Er- go nos à majoribus accepimus, quæ in poſteros tranſinittimus flagitia; quæque iimnpavidi pecca- mus in numen. Peccavit in Samaria Joas- Num ei ſummi criminis non immiſſa ab ata- vis propago ?à Audi: Regnavit Joas fil'us Joachaz ſuper Iſraël in Samaria: & fecit quod malum eſt in conſpectu Domini: non declina- vit ab omnibus peccatis Jeroboam filii Nabat. Ex oppoſito autem, de Azaria Rege Juda ſcriptum eſt: Fecitque quod erat placitum co- ram Domino, juxta omnia, qudkk fecit Amaſias Pater éjus. Ideò quùm adhæſiſſe feminis deſ- cribatur Salomon, Davidi abſimilis haud- quaquam fertur. Rex autem Salomon adama- vit malieres alienigenas multas. Ubi verô Cor ejus ad idola fertur inflexum, à parente ſuo Davide ſcribitur deſciviſſe. Cumque jam eſſet ſenex, depravatum eſt Cor ejus per mu- lieres, ut ſequeretur Deos alienos : nec erat cor ejus perfelctum oum Domino Deo ſuo, ſicut cor David patris ſui. Rurſus, Non adim- plevit, ut ſequereturl Dominum, ſicut Dar vid pater ejus. Ut omnem transfuſæ à paren- te in filium ſuſpicionem idololatriæ ſubmo- veret author annalum, ſemel iterümque hoc à Davide non traxifle Salomonem virus conteſtatur. Quaſi verò timeret, ne non ha- beri poſſet monſtrorum David ſacrificulus, quando filius ejus Salomon fanum extruxiſ- ſet Moabitarum idolis Chamo & Moloc. Uſ- que adeò quicquid patratur à filiis, ſuum veluti in fontem, refluit ad parentes. Expandi ma- nus meas ad Dominum Deum meum E& di- xi, Deus meus, confundor, & erubeſeo le- vare faciem meam ad te. Cùm de Deo nos loquatur, cumulatius eum effert, tum Dei nuncupatione, tum Domini. Hic enim mos in aula Coeli inolevit, ubi, aflentatione 4 ſub⸗ Gen. 57: 49 Dan. 5.42 I1. 4. Reg. 15 3. Reg . 12 1* 4 Reg. 12. 4. Ibid 6. Adulatio; Apoc. 7. 14. Eecleſiaſti- ci avari. Fuperior invigiler. Epiſcopi Reſideniia, Rex coli debert. 5 6 ſubmotâà, ſola laus & ſonat in labus, & fl ret in corde. Haud ambitionis atria hoc ſin- ceritatis vere recreantur. Qui enim Regem alloquuti, Cæſarem illum, Alexandrum, Jo- vemque molliſſimè vocant: ut exceſſerint & conclavi, Vulcanum eum eſſè, Neronem;, an- guemque Epidaurium, etiam interpoſito jure- jurando, conteſtantur. Mireris vernare labia Gnathonum, ſi Princeps adſit, hyemare, ſi ab- ſit. In morem oli parati ſunt & blaterones eſſe, & palpones, modò aſſentationis ſpiran- tes auſtrum, modò detractionis Aquilone per- ſtrepentes. Non ita Dei aulici, quorum parcior coram Regum Rege cùm Laus ſit, immenſis eum præconiis, ut velum reduxerint, effe- rent. Ideò quidam de Senioribus, quùm ſiluiſ- ſet coram Senatoribus viginti quatuor, eo- rum deinde præclariſſimè geſta retulit ad Joan- nem. Hi ſunt, qui venerunt de tribulatione ma- a. IUeo ſunt ante thronum Dei. Qui de eis co- ram illis conticuerat, in eorum laudes, ponè illos, exundat. Timuit nimirum, ne videre- tür aſſentari, ſi coram laudaſſet. Quamquam plus me vellicat Eſdræ parſimonia; qui vel Deo blandiri quodammodòô timuit, quem ta- men ſatis dilaudare non poſſumus. De eo lo- quens Deum Dominumque appellat: cum eo lo- quens Deum duntaxat nuncupavit. Expandi manus meas ad Dominum Deum meum: Et di- xi, Deus meus, confundor, & erubeſco levare fa- ciem meam ad te. Ità-ne? Manus expandit, & de vultus ereckione confunditur. Si manus extulit, non de facie confundatur, ſed eru- beſcat de dextera. Bene eſt. Elevari manus poſ- ſunt, quæ de muneribus Babylone avectis ni- hil ſubtragere. Vultus erigi nequit, qui, quùm tres dies Hieroſolymis extitiſſet, ſpu- rias Hebræorum nuptias non advertit, de- buitque Sacerdos de vulgi corruptela à Princi- pibus admoneri. Quod ſi triduum nefas eſt & Hieroſolymis morari, & explorata non habe- re flagitia, quæ intra cubihum vela perpetran- tur: quid de iis dicemus Sacerdotibus, qui, triennio exacto, ne quidem reſciunt, non di- co conclavium rudera, ſed fornicum monſtra? Vel certè peccante populo, non dextera;, ſed facies Sacerdotis inquinatur; quòd crimi- mibus populorum nihil ità mederi poſſit, ut vultus Prophetæ. Quod enim dextera, nec ſcri- bendo poteſt, nec torquendo præſtat, hoc fa- cies conficit imperantis. Cedit iniquitas ocu- lo Paſtoris ſui, quæ ejus vel fulmen rideret. Procul à Jacob filii ejus Joſephum & nu- dam, & vendunt. Aberat à Davide Abſalon, quùm rebellavit à Patre. Non ſupplicium refu- giebat reus Adam, ſed vultum Dei. Eductum & domo Abelem Cain interfecit. Nequüſſet enim, ſpectante Patre, ſævire, qui, minante Deo, potuit à Deo digreſſus debacchari. In iniquitatibus noſtris traditi ſumus ipſi, & Reges noſtti, & Sacerdotes noſtri in manum Regum terrarum. Rofectò ob Regum flagitia direpta urbs eſt, & vinctus Iſrael. Non tamen & reos & compeditos dehoneſtare auſus eſt Eſdras Principes ſuos, quos etiam coram Deo, ubi Abraham cinis eſt, perhonorificà nuncupa- tione Reges appellat. Ea enim purpuræ digni- tas eſt, ut obteri nec criminibus poſſit, nec ca- nis. Renidet etiam in nervo ſceptrum; tibique Rex tuus imperare videatur neceſſe eſt, quan- guam in ſervitu à Chaldæis abductus ſi quam in ſervitutem à Chaldæis abductus ſit. moſeri. Nunc' vel Decurionibus Præſules poſthabentur, tantumque lixa ſuam fubmittit hydriam, amphoramque thuribulis. Cæte- rum nemo tam gregarius Prætor eſt; quin tripodem ſuum anteſtare non arbitretur ſo- lio quoque Samoſateno, & ſi Deo placet, Alexandrino. Ergo-ne tabelliones Levitis an- teferemus, rejectis animarum noſtrarum Paſto- ribus ad lævam, non Joabi modòô militiæ Præ- fecti ſed Chuſai quoque Arachitæ, non tam à conſiliis, quàm ab exploratione Principis, Ota- cuſtæ veriuas, quàm delegati! Accedebant olim regnantes Bethſabeæ ad Nathanos & Sadocos, etiam quùm de inaugurando Salo- mone deliberaſſent. Nunc verò Thecuitides audiuntur; quodque denegaretur Samueli, Sem- ma, aut etiam Berzellai, impetrarent tum ſibi, tum ſuis. Supereſt, ut lictorum primipilus faſ- ces ſuos ad dexteram altaris incenſi ſtatuen- dos inclamet, depoſitis in ſiniſtro aræ cornu tum urceis clericorum, tum infulis præſulum. Traditi ſumus ipſi & CReges noftri, & dacerdotes noſtri. Longè aà nobis LXX. tranſlatione diſ- ſentiunt ſuà. Traditi ſumus, inquiunt, nos, & Reges noſtri,. & Filii noſtri in manu Regum gentium. Quid audio? Filii-ne populorum ſumt Sacerdotes, quos nemo non parentes eſſe ur- bis arbitratur? Quæ conventio Sacerdotis & fili? Et filii, inquit, noſtri. Latet profectò ſub arcano verborum cortice Sacramenti medulla. Cur filii haberi debent Sacerdotes in Sion? An ſubeſſe Magiſtratibus debent, ut parenti- bus fili? Abſit. Habet Paulus clavem David, quo hbri hujus ſignacula reſolvat. Vis ſcire; quare filii appellentur ab Eſdra Sacerdotes? Nec enim, inquit Apoſtolus, debent filii paren- tibus theſaurizare, ſed parentes filiis. En tibi evolutum tanti nominis arcanum. Nolo Sacer- dotem, quaſi parentem aſpicias, à quo benedi- Ctionem omnium gentium conſequare. Nolo catulis circumdari Sacerdotem, quorum & blandiantur caudæ, & unus in melodiam la- tratus inflectatur admurmurans , Abba Pater. Apage grex petulans & rapax. Nilius Sacerdos eſt familiæ ſuæ, non pater. Ali debet, non nutri- re. Thezaurizes tu illi neceſſe eſt, non ille tibi- Decimæ dabantur filiis Levi miniſtrantibus in Tabernaculo, non illi detractos aris Iy- chnos & batillos affinibus & cognatis ero- gabant. Vel Davidi ut panes Tabernaculi Abi- melech obtulit, urbem Sacerdotum univerſam diripiendam, evertendamque prodidit. Quæ quamvis Panum oblatio perſanctè facta ſit ab æquiſſimo Sacerdote tanto militi famef- centi,; & iniquiſſimè Saül urbem ideò ever- terit: Stragem tamen Deus ideò fortè permi- ſit, ut abſterreret Miniſtros Tabernacuh à prodigentia ſacrorum bonorum, per Pontifi- cum ſcita canoneſque, Eccleſiaſticis interdicta, quando non injuſta conſecratæ annonæ diſ- penſatio excidium attulit toti urbi Levita- rum. In poſtremam chlamydis oram aurea tum tintinnabula, tum pumica Pontifex ab- jecerat „ ut teſtaretur nullam ſibi ſupereſſe de Auro curam. Quid, quod illud in tintinna- bulum vertit, ne fortè erederes elandeſtinas poſſe Q — — Eccleſiaſti. ci hono- randi. Sacerde⸗ tes⸗ Eceleſiaſil. ci afines non ere⸗ hant. an Eieleßaßi cireaditus, oblivio. 2. Cor. 12, 14. i 6 uemle ranſlztine d Gpiunt, hopoln Aentss er 0 Weeli Onlegide. N n, Iunn in neodem! in Cap. IX. Lib. I. Eſdræ. poſſe largitiones auri eſſe, quod in Aarone nun- quam non ſonorum & vocale eſt? Ergo quod Sacerdotum cohoneſtat aurum, aut in puni- cum, quod maturitate aperitur, aut in tin- tinnabulum, quod circumlatum ſonat effor- matur: ut ſcias, occultas efſe non poſſe; quas abſtractas è& Templo, agnatis opes impenderis. Nemo tam vulgaris in vulgo Priſtes, aut Tenſa- rius fuit, quin ſciret nullum à Samusle in- terverſum fuiſſe munus , victimam nullam. 2. Reg. 1. Vixit autem Sdamu'l ad univerſum Iſrazl: Lo- 1. quimini de me coram Domino, ſi de manu cu- juſquam munus accépi. Et dixerunt, non tuliſti de manu alicujus quippiam. Non ſolos tribuum Principes, ſed univerſum Iſraél convenit ; quòd ſciret omnibus proſtare Sacerdotis tum parſimoniam auri, tum rapinam. Scortationes Eaech . forte Levitarum non patebunt: nam eas inſ- pecturus Ezechiel parietem Templi ex Dei verbis perfodit: At rapacitatem, quamvis occultiſſimam, in Sacerdote nemo non deteget. 4. Reg. . Surrepta àa Giezi talenta; veſteſque acceptas 27. erumpens in fronte ulcus quaſi ſupplici tubicen, evulgavit. In iniquitatibus noſtris traditi ſumus ipſi, O& Reges noſtri, & Saxerdotes noſtri in manum Regum terrarum. Titmlatzn. On eſt, quod parietinas incuſes collaben- num fons. tes, aut dormientes accuſes excubias: pa- tent hoſti propugnacula, ſi crimini patent. Piecat LEreis muniebatur tibialibus & loricis Gi- emns. gas, & cecidit, non tam dejectus Davidis dyma al. Vi, quam ſua proſtratus iniquitate. Non fun- leg. da periit, ſed blaſphemiâ. Ego exprobravi Ag.- minibus Iſrasl hodie. Porrô ii, qui de peccante Bellum in. Iſrale triumphum agunt, meminerint tra- fauſtum propterſe- ditos eos eſſe, non pedibus proterendos, ſed luu. mambus captivandos. Quod ſi victum, pec- cantemque non licet Chaldæis calcare Ifraë- lem: quà ratione proterendi nobis ſunt famuli, quos non ſcelus ſed pietas ad ſervitutem ab- Ciementia, jecCit. Malunt enim ſervire, quam furari. Tu er- 90 proteris hoſtiam innocentiæ? Tu æquio- tem te vexas, & cædis, mitiuſque agis cum Lyeiſca, quam cum Davo? Etiam fornica- rii in manus traduntur barbarorum, & væ Aflur, niſi captivo Danieli tum purpurâ blan- diatur, tum torque. Wideamus jam ſeriem ærum- narum. In iniquitatibus noſtris traditi ſumusip- N, & Reges noſtri, & Sacerdotes noſtri in ma- num Regum terrarum, & in gladium, & in cap- tivitatem, & in confuſionem vultus, ſicut & die haeç. Pudeat Chriſtianos milites nihil hic de Iururia, ſtupris, inceſtiſque agi, etiam quùm à bar- baris ſæviretur in adulteros. Quod agit capti- vus IIfraél in Sion, hoc victor Perfa nec in Sion egit, nec Babylone. Coiit enim cum Am- monitide Levita hinc thure initiatus, hinc ferro captivus, nec calamitate, nec ſanctitate Awvocatus à ſcelere. Et Medus ab Hebræarum refugit thoro tum trabeatus, tum triumphans. Quæ tanta impotentia infularum, ubi tanta balteorum effloruit continentia? Libet pugna- re, libet vulnerare, vincire libet, & fornica- ri Perſæ non libet? Inter ſicas quoque tutum eſt lilum, non modò à filiis ,Verùm etiam à barbaris? Et quonam fato periclitatur pudor in compede, qui regnat in corona? Triumphat in wictoribus Caſtitas, & ſervit in ſervis? Ita- 1. Reg. 17. 10. Seryi. Bellum. ne? Potuit laſcivire in ferro Cidaris, 3 te baltheo in lemniſcis? Hinc Sacerdos vinct- tur à Medis, inde Jebuſæas amplexatur. Et quinam opponetur Luxuriæ agger, ſi nec Sa- cerdotio inhibetur, nec ſervitute? Non eſt ſepa- ratus populus Irazël, Sacerdotes „ & Levitæ à Populis terrarum: & commiſcuerunt ſemen ſan- tum cum populis terrarum. Vobiſcum neſciunt iminiſceri victores Perſæ; & vos à Phere- zæis continere nequitis polluti pariter & mi- ſeri! Diſcant ſaltem milites à mülitibus tem- Perantiam; & quæ viguit inter idola Pudi- Citia, vireat ſub Chriſto. Captivate, ſævite; rapite, ſed à thalamnis temperate. Traditi ſumus in gladium, inquit; non in oſcula, ut ſervia- mus, non ut inquinemur. Traditi ſumus in ma- num KRegum terrarum. Regum, inquit, non Satraparum;, aut quod turpius foret, Eunucho- rum. Quis autem non exhorreſcat Regi de- ditos prævaricatores, damnatoſque Iſraeli- tas, & innocentes, ſub Chriſto, traditos popu- los ſervis ſervorum, & iis; qui à calonibus non diſſentiunt? Babylonica Regum dextera carycer. catenas captivorum non faſtidit, ſeque Eſ- dras & mancipium; & in manu Cyri fate- tur traditum: Et Chriſtianorum Principum manus etiam torques Comitum negliget, prom- ptiuſque Equum ſcalpet, quàm Pribunum au- diet; nemoque aut tantäm præferre generis ſtemma, aut tantæ molis negotium affer- re poterit, quo ſibi patere aditum peret ad Dominum ? Omnes, omniaque rejiciuntur ad Sejanos. Fortè Jovi litat Tiberius in Capitolio ? Quin ille litatur veneri ad Capreas. Traditi Jumus ipſi & Reges noſtri, in manum Regum terrarum. Non ſolos Reges captivos audie- bat Cyrus, verùm ipſum quoque vulgus non repellebat à ſe. Traditi ſumus ipſi, non in aures, ſed in manum. Præeſt rebus noſtris is„ qui dominatur nobis. Porrò ærumnarum le=- viſſima computatur in Regum exterorum prin- Gipatum incidiſſe. Gravior deditioni ſuccedit Religioni, gladius: durior vulnere captivitas: rapina gra- Eerfectio g. vior, quaàm catena: omnium miſerrima con- Puabertatss fuſio. In gladium, inquit, & in captivitatem, & in rapinam, & in confuſionem vultus. Mori & victores poſſunt; captivari autem ſoli poſ- ſunt ſubacti: ferretur autem utcunque cap- tivitas, ſi abeſſet rapina. At vinculis inopia fœderata gravior longè eſt, tum expugnatio- ne, tum funere. Vide autem, quanti faciendi §& anciſes ſint Monachi, quorum nuditas nec reſegmine Eigmata potitur. Neſcit autem incommoda gravwiora penè mitio- Paupertatis, qui viétum non emendicat. II- va due lud ſcias, ab iniquitatis villico ſtudioſius ex- Nam rapie cuti manticam, quàm ligonem. Fodere non RsSiz dis valeo, mendicare erubeſoo. Sarculus enim ſu. Luc. 16. 30 dorem, mendicatio ruborem exprimit: ille ludit in undis, hæc ſævit in ſanguine. Commutatur ligone ſceptrum non rarò, regiumque eſt, tum imperare, tum fodere: periere pleri- que, ne mendicarent. Denique poſt urbis deditionem, poſt cædem, poſt vincula ſubji- citur rapina; quòd facilius & libertate „& pa- triâ, & vitâà ipsà careamus, quàm patrimonio &ε ærario. In gladium, in captivitatem, & in ra- Oppro. pinam, & in oonfaſionem vultus. Quis jam valeat brium pré Rex regaes Aulici franandis KRex asr- diat. recenſere, vel quantæ virtutis ſit contume- Sadsſien liam pati, vel quanti fit criminis eam inflixiſ- eia Evan- ſe? Exultet in corona ſua, quiſquis pro Chri- Se zge ver. ſto rubere non refugit. Paveat in ſui atrocçita- zams maxi- te facinoris, qui fratris ſui cruorem fuffunde- ma. re — 58 re maluit, quàm effundere. Erumnarum ſupre- ma appendix eſt confuſio vultus, quæ inter captivorum calamitates deditionem, gladium, vinculâque, & rapinas præmittit, quaſi dolo- rum Regina ſubſequutura ſit, poſt agmen Iriſerum tormentorum. Et ſanè vel in ſervis duriorem ſeelus gra- Contumeliam eſſe, quam cædem, ex ſupplicio viſimum. licet intelligere, quod inflictum eſt tardiſſimè nene vinitoribus, quam ocyſſimè evocatis ad nup- Eteria enor. tias. Et ſæpiùs in ſervos graſſati ſunt agricolæ, miſſimè fe. & immanius. Mactatis tamen nunciis, nobi- iin. ores ſufficiuntur legati, hiſque filius ſubſtitui- tur. Noviſſime autem miſit filium ſuum. In invi- tatos autem immiſit exercitum. KRex autem cum audiſſet, iratus eſt: & miſſis exercitibus ſuis perdi- Matth. 22. Jit homicidas illos, & civitatem illorum ſuccen- 7. dit. An deſperatiùs peccat, qui cœnam recu- ſat „quàm qui vineam uſurpat? Cur ergo trucidantur invitati, & agricolæ à filio invi- ſuntur? Quòd ſi cædes Ervorum vindicatur urbis incendio; nocentiores profectò vinitores ſunt, qui conflarunt aratra in bipennes, tanté- que nunciorum ſanguine maduerunt. Et tamen illi, unius cædis rei, exſtirpantur: de his, et- iam poſtquam filium trucidarunt, quaſi deli- beratur non certis calculis. Cùm ergo vene- rit Dominus vineæ, quid faciet agricolis illis ⁵ Nimiruùm ab agricolis & cæſi ſunt, & trucidati tum hæres, tum ſervi. At hi, qui evocati ad coeznam erant, non ferro tantùm;, ſed etiam contumelia injurii fuere in legatos. Reliqui verò tenuerunt ſervos ejus, & contumeliis affe- Gtos, occiderunt. Hinc Regis ira, & cohortium immiſſio, urbiſque ſubverſio. Durum mimis eſt, non perire tantuùm, ſed etiam rubere. Ea de cauſa David, ubi commemoraſſet Ægyp- tiacam ſervitutem, in qua tanta infantium ſtra- ges, tanta vulgi depreſſio, & flagella involvun- tur omiſſis tum cophinis tum fornacibus, de 2ſ. 43.16. ſola confuſione conqueritur. Totaà die verecun- dia mea contra me eſt“ & confuſio faciei meæ cooperuit me. A voce exprobrantis & obloquentis: à facie inimici, & perſequentis. Non vibicibus, ſed exprobratione torquebatur: non cruciabatur livore, pædoreque catenarum;, ſed rubore, pudoreque diſcruciabatur obloquentium. Ure- batur Ifraél non igne, ſed injurid: quique in camino lateres excoquebat non invitus, con- tumeliæ flammis æſtuabat. Hæc illa tempeſtas Pl. &S.4. eſt, unde ſe David extrahi precabatur. Veni in altitudinem maris; & tempeſtas demerſit me. Num te regno vitaâve inimici exuerunt, aut vul- neribus obluctantem confecerunt? Vel fugien- tem retraxerunt in vincula? Propter te, inquit, ſuſtinni opprobrium: meam. Etiam quùm propter Deum Propheta confunditur, decumanos ſibi pati videtur flu- Gus in verecundia, procellamque deprecatur. 1bidem. Libera me de lIuto, ut non infigar. Non ĩignem me- 15. tuo, ſed cœnum. Non ardere recuſo, ſed foœ- dari timeo. Intende, inquit, animæ meæ, & li- Humani yeſpectus. vſnen Jiuſtoruns. Perſecuto- res ſuſtorũ. Matth. 21. 38. bera eam: propter inimicos meos eripe me. Tu ſeis improperium meum, & confuſionem meam: & reverentiam meam. In conſpectu tuo ſunt omnes, qui tribulant me ⸗ improperium expeltavit cor meum, & miſeriam. Trepidat Davidis cor à fa- Cie contumeliæ „qui coram Gigante ſietit im- pavidus. Non ergo mirum, ſi,; cæſis Apoſto- lis, teſtetur Lucas, exultaſſe illos de contume- lià, vulnerum immemores, quèòd ſcirent for- tius longè eſſe, ſi ſuffundi ſibi cruorem, quàm A: s.4,, Profundi paterentur. Cæſis denuncinverunt , operuit confuſio faciem Oliva ne loquerentur in nomine JENU. Er illi quidem ibant gaudentes à conſpectu Concilii, quoniam digni habiti ſunt pro nomine JEWVcontumeliam pati. Et de vulnere quare non exultatis? Quia, fulgente Sole, Aſtra non micam. Ubi fulgu- rat contumelia, vulnus ſcarificatio eſt, non vulnus. Nam & Dominus, quùm præmiſiſſet, Beati, qui perſecutionem patiuntur, quaſi forti- tudinis coronidem ſubjecit: Beati eſtis, quum maledixerint vobis homines, ratus procul dubio, diriora linguæ jacula eſſe, quam arcus. Hac de cauſa, prætulit Apoſtolus ſuas in Eccle- ſiam injurias, furofi in Chriſtum ſuo. Qui prins, inquit, blaſphemus fui, & perſecutor, G& r contumelioſus, ſed miſericordiam conſequutus. Sua 1 kune. crimina ut exaggeret, poſt oris latratus, den- tium unguiumque laniatus exponit, tum jactas in Chriſti oves ſubjicit contumelias; quibus prolatis, à criminum enumeratione cefſavit, quaſi nihil ſceleratius, immaniuſque contume- lioſo proferri poſſet. Huc facit, quod à Sacer- dotibus quùm peſſundata, violataque jura omnia Tabernaculi dicturus eſſet Ezechiel, maluit con- temptam legem dicere, quaàm expunctam. Jda- cerdotes ejus contempſerunt legem meam. Cui ſub- ſcripſiſſe videtur Paulus, dum à prævaricatori- pus teſtatus eſt Chriſti non clavos renovari, ſed contumelias. Quants magis deteriora putatis Hebr, 10. mereri ſupplicia, qui klium Dei conculcaverit? 29. . Quis jam miretur, inter obſidiones, enſes, or- bitates, & vincula unam præ ſuppliciis omnibus ægerrimè tuliſſe confuſionem tum Babylone Danielem, tum Machabæos in Palæſtina? Tra- didiſti nos (poſiti in fornace pueri lacryma- Dani. . bantur) in mimibus inimicorum noſtrorum peſſi- morum, & Regi injuſto & peſimo ultra omnem ter- ram. Et quid ærumnarum à tam ſævo Tyran- no paſſi eſtis? Culeo-ne inſuit? flammiſne tradi- dit? Leonibus num objecit? Egit hæc quidem Nabuchodonoſor, ſed, his omiſſis, unum con- queſti ſunt opprobrium adoleſcentes, etiam gun ignibus ambirentur. Confuſio, & Oppro- rium, inquiunt, facti ſumus. Quibus Macha- bæorum vox accinit, inquiens: Libera eos, diti Machl ſerviunt Gentibus, & contemptos & abomina- 27. W tos reſpice. Afige opprimentes nos, & contume- liain facientes in ſuperbia. Serviebatur Genti- bus, quarum ea læviendi rabies, ut die und, intra Sionis moœnia, ad octoginta virorum millia trucidarint, triginta millibus in vin- vula conjectis: & tamen in tanta cruoris effu- ſione, tantoque funere unius dolent immanita- tem opprobrii. Uſque adeò omni ſuppliciorum apparatu haberi ſævior debet rubor ingenui. Hoc enimverò in medium adduxit Machabæus, ut ſuorum animos à Gentium foœdere abduce- ret. Siquidem non earum ſævitiam amplifi- cavit, ſed illatas urbi, populoque contumelias recenſuit. Rogabat, inquit, ne boſtibus recon-,Mich. 7 ciliarentur: ante oculos habentes contumeliam, i. quæ loco ſancto ab his illata eſſet, itemque ludibrio hahbitæ civitatis injuriam. His verbis conſtantes effecti ſunt, & pro legibus & patria mori parati. Et miraris plus doluiſle coæli ſidera de ludi- brio, quàm de laniena, quando averni titioni- bus una, præ Ducis cæde, victoriæque ja- (tura, viſa eſt longè ærumnoſior vultus con- fuſio. Viſo enim Holophernis in thoro trunco ex- clamavit Vagao. Quid autem dixiſle illum in tanto luctu exiſtimas? Periimus. Occiſus eſt Dux. Abeamus: Erepta nobis victoria eſt, Mundi- que excidimus principatu. Scilicet. In unam VOGIS Math. ſolk. Ezech-22a 26. ße Aan Hi, ſelet ſipan N le n ihſ N colos Qicenk legnere Cttenn Iun Chturrl teriie on e it iun ert Con⸗ told be in n emorum Atmem u antfen AII, ( i lie en Eeun backel Aut, led e br Mli ti morbi rim, Chlkrnrs Etaß In imen! In) H letk N i er mmni de onfin icetif luſegi, nlahent 4, Pirbr hnn. Necne 1gile lanien unelin 81 . Nin ek, renill dullle. tin l dalalhid uan h Ein baul. m W. G eſenmn’, ehlunn dn ttan e t,tn one eſet, ve Connm. veſonan Elmeluter Pundkn nean. Cuiſk: Prewarrm. 8 enoruil terige ra CNnenlenen Ons, elest Pncisonnkn tun Dirte baleſtinle. eii it. lnnmg Ubravmnent nſeno Tn ammineta gt hegu⸗ ls, uumn ſcente, eu Quikole : Tikmntenk ru 6 ni r, eum irhenon gite Gn IMins . anta Cotks Colett wn⸗ nmn ur. t nbar Gwit Maun, ſrleei latmn, e Ml tel lm⸗ 4 imni Goli i mi . 8 l vocis epitomen compilavit acervum calamita- Judith. 4. tum omnium. Mulier Hebræa fecit Conſaſio- 16. nem in domo Regis. Hoc nimirum mordebantur Alſſyräü, hoc uno pudoris aculeo eorum traji- eiebantur præcordia. Meritò propterea Paulus in ſceleroſorum catalogo contumelioſos ex- ſcripturus „Deo illos inviſos eſſe teſtatus eſt. Nam de Romanis loquens ad Romanos ait; Suſurrones, detractores, Deo odibiles, contume- lioſos. Noluit eos injurios dicere, quin Numini exoſos profiteretur. Et ſane non immeritò. Quid enim agerent, quo Dei miniſtros atrocius inſequerentur? Evaginarent gladium? produ- cerent vincula? Cruces figerent? His durior contumelia eſt. Dati ſunt, inquit Judith, in Judith. 8. gRladium, & in rapinam, & in confuſionem inimi- 19. Cis ſuis. Propterea Jeremias unum & deprecatur Iſraeli opprobrium, & hoſtibus imprecatur. Jer. 1a.2i. Ne des nos in opprobrium, neque facias nobis contumeliam ſoliz gloriæ tuæ. Idcirco qui perſe- Jer.20,11. quuntur me, cadent, confundentur vehementer. Quid enim durius imprecaretur hoſti? Ipſa gehenna, quæ æſtuat, non laniatu, ſed con- tumelia expingitur. Ipſa beatorum corona non auri pretio, ſed ruboris eradicatione magni- Ila.s5 16. fcatur. WMraël ſalvatus eſt in Domino ſalute aternd: non confundemini, & non erubeſcetis uſ- que in ſæculum ſæculi. Rogaturus eras, qu forent donandi laureâ Chriſti milites in Ca- Pitolio beatitatis? Non erubeſcent. Audiſti non ſemel Patris, filique manſionem promiſ- ſam iis, qui Dei verba ſervarent. Seriem illam præmiorum tantam in unam exulantis opprobrii felicitatem ſapiens coarctavit. Qui audit me, non confundetur. Idem pene eſt beatitatis acervus, cœlo frui, & confuſione non pre- mi. Hæc enimverô felicitas eſt, quâ perfun- detur Eccleſia, ubi Redemptor non ei modo aderit, ſed ſui eam impartiet imperii fauſti- Iſa. 5t. 5. tate. Noli timere. Quid ? an retuſi gladii? an ex- tincti morbi? Num mors abacta? Minima iſthæc ſunt, his te longé uberioribus bonis cumulaturus eſt Deus tuns, in die, qua Princeps univerſæ terræ renunciabitur. Quid illa tandem ſunt? Nectar, an torques, an pur- pura? His Daniel in die luctus cohoneſtatus à Rege eſt. Noli timere. Securi jam ſumus à vin- culis, a verberibus, ab incendio. Haud ea ſubmota deprædicat. Noli, inquit timere, quia non confunderis, neque erubeſces: non enim te pudebit, quia confuſionem adoleſcentiæ tuæ obliviſebris, & opprobrii viduitatis tuæ non re- cordaberis amplius. Quia dominabitur tui, qui Jecit te: & redemptor tuus Deus omnis terræ voca- bitur. Neque verò videri debet infolens tibi, ſi regnandum ibi ſit, ubi expuncta confu- ſio eſt; quando damnari non aliud eſt, quam Jet. 20. 11, Confundi. Oui perſequuntur me, cadent: quia non intellexerunt opprobrium ſempiternum; Tuod nunquam delebitur. Subſcripfiſſe vide- tur mihi Jeremiæ Abdias, iis vocibus invectus in iniquos: Propter interfettionem, & propter miquitatem in fratrem iuum Jacob, operiet te confuſio, & peribis in æternum. Nonne Pau- lus, cùm reprobatas à Deo mentes appellare poſſet ollas mortis, clibanos ignis, ſepulchra tenebrarum;, & doloris lectulos, maluit eas Rom. 9. COntumeliæ addicere, quàm dolori. Habet po- 21. eſtatem figulus, ex eadem maſſa facere aliud Tuidem vas in honorem, aliud veyrò in contu⸗ meliam. Quod ſi malorum, dolorumque ſæx, in ipſa damnatorm ſentina; contumelia eſt; Rom. I. 31. Ecel. 14. . Abdiæ num, 10. S — in Cap. IX. Lib. I. Eſdrzæ. -9 quæ nomen facit reprobationi quid mirum ſi eam paſſos, & ſcelus non inquinet, & gloriæ candor cohoneſtet? Nulla nimirum non perpur- gatur ærugo, in camino contumeliæ flagrantiſ- ſimo. Nunc reducam captivitatem Jacob, & mi- Jerebor omnis domus Iſrasl. Quid? Jejunavit, luxitve? Portabunt confuſionen, inquit, ſuaim. Rubore felicius ſcoria percolatur, quàm incen- dio. Recordabor ego pacti mei: & ſuſcitabo tibi pa- tum ſempiternum. Recordaberis viarum tuarum, & confundéris. Quaſi diceret, ubi erubueris, jam pœnas criminum exolviſti. Id enim paſſa es in captivitate, quod, in gehenna ignis, ſuppliciorum omnium acerbiſſimum pati poſ- ſes. Pro confuſione veſtra & rubore laudabunt Parlem eorum: propter hoc in terra ſua duplicia Poſſidebunt, lætitia ſempiterna erit eis. At hæc ex abundantia cordis ſui protulerint Prophetæ; jſam Dei lituo intendamus. Hæc dicit Dominus Ezech. 36 Deus : Ecce ego in zelo meo loquutus ſam, es quòcd confuſionem gentium ſaſtinueritis. Montes Iſraöl amos veſtros germinetis, & frubtum veſtrum af- Feratis populo meo Iſrazl: prope enim eſt ut veniat. En quo modo non captivitate, non gladio; ſed confuſione ſcelus illud idololatriæ tam nefa- rium in candorem; deliciaſque Dei expurga- tum eſt. Ea enim, præ cruciatibus cæteris, & duriùs vexat, & fortiùs toleratur. Aptiſſimos proinde Paulus excipiendæ Evangelii Cruciſ- que doctrinæ Theſſalonicenſes exiſtimavit» quòd eos etiam ad injurias ſenſiſſet nihil infra- Ctos. SNeitis fratres, introitum noſtrum ad Vos,quis non inanis ſuit ſed ante paſſ, & contumeliis affe- ti in Philippis, iduciam habuimus loqui ad vos Evangelium Dei. Pullulat enim feraciſſimè Cru- cis ſeges in rubore, & ubi contumelia præceſſit; ibi Verbi & ſpargi ſemen poteſt, & arere non poteſt. Quæ cùm ita ſint; quis nobis aut calcea- tos objiciat pedes, aut non fartum oleribus, fa- bâque ventrem obtundat? Saccus noſter & fu- Religioni nis, dicteria ſunt, quibus paſſim exagitamnuf. Nsci 14 Dormimus, ſed rubemus. Tegimur, ſed con- digepia. fundimur. Domos habitamus, ſed laceramur ubique. Ferro fortè toto Corpore non cingimur, Perſecutio ſed urimur opprobrio. An hoc anteſtare ſago, s r- olerique non putas, quod ſuppliciorum omnium eimo:um. maximum eſt, Prophetarum ferè omnium cal- . culo? Væ, civitas ſanguinum! Ecce ego ad te, dicit Nahum.3. Dominus exercituum“ & revelabo pudenda tua 6. in facis tua. Et projiciam ſuper te oeinationet & contumeliis te aficiam. Et omnis, qui viderit te, reſiliet à te, & dicet: Vaſtata eſt Ninive. Quid ais? Tanta urbs concidit; ubi contu- meliis fertur dedecorata. Sedenim & faces; & vincula, & expugnatio irruerunt in eam. Ità eſt: Verùm iſtis nedum expoſitis à Prophe- ta, ſolo dicitur opprobrio devaſtata. Fuerit ni- hilo minus Ninive injectis facibus tam miſe- ra, quàm illatis injuriis. Quis eſt, qui neſciat miſerrimà internecione vaſtatum Iraëlem ab Afſyriis, ubi ſuppetias ab .Ægyptiis expetiere. Tot ex ærumnis, Pharaonis gratia, illatis popu- lo, unum duntaxat opprobrium oſtentatur. Erit vobis fortitudo Pharaonis in confuſionem. Quid- Ila. 30. 51 ni & in compedes, & in ſecures & in lanie- Ezech. 36. lbidem. 16. 6I⸗ Iſa. Gi. 74 1. Thef. 22 12. 7 nam? Supernatat hiſce calamitatibus pudor, & ubi confuſio ſævit, gladii ſcalpſiſſe credun- tur, non ſæviiſſe. Væ mihi, lugentis vox eſt Jerem. 1e. Sionis apud Jeremiam, ſaper contritione mea » peſſima plaga mea. Quænam? Congyega de terra confuſionem tuam, quæ habitas in obſidione. An Ibid. 17. non Propheta eſt, qui ejulat? Quare de vulva egreſ- latè nunciorum funera vindicata. Tu ergo in riſoet. Dei ſeivos contumelioſus & dicax, ſupplicium, letem. 20. egreſſas ſum, t viderem laborem & dolorem, & cenſumerentur in confuſione dies mei ? Nota; ictura nodò do . . . pic gnocamnod dolor eſt, nec tam ſen- quo nullum in hypothecis mortis atrocius, erſecue- i, ut „quam videtur. At confuſio annos exeſt; quo adulteri, quo parricidæ, quo idolola- "a, Ho- Baruch.n. & atterit. Domino Deo noſtro Juſtitia: nobis au- træ, quo Dei hoſtes „ & proditores ple te. it — 4 I5. tem 00 faciei . ni nfuſio faciei noſtræ, ſicut eſt dies hæc omni Ctuntur: quo reprobi deſignantur, quo gehen- Marmafs: Juda. Tabeſcebat eâ maximè tempeſtate popu- lus in nervo & luto. Et tamen non obductos dexteræ callos, non inductum gutturi collare- non inflictas ſcapulis plagas, non pondus na mihil habet iniquius, nihil durius, mhil in 7en excruciandis perduellibus ſævius, hoc, in- quam, ſupplicium irrogas Dei ſervis, & rides? Putas ne quidem læſiſſe illum, quem rubore ,35 Ut u dl diei & æſtus impoſitum humeris lamentatur: merfſiſti? Dubitas, an venialis ſit noxa Sacerd y Qurus in faciei tantùm mœret opprobrio. Confaſto, per- tem Domini confudiſſe, clamaſque cum Pu. . Olee eg. tonat Oſee, capiet Ephrain, & confundetur in loſopho & Oratore: Erubuit, ſalva res eſt! C 4 „. volunmtate ſua. En quò recidêre tonitrua infligen- nam? Ei ne, quem Judæ lucern confui ne ſe di ſupplicii in decem tribus avulſas à do- Kcilicet, dedecoraſti? An tibi, qui ita Præſides fun mo David corruptaſque in idohs Jeroboa- ſanctuarii diſcrucias, ut ſicarii, ut venemaril: nau mi. Peccata tum populi, tum aworum, quim ut venefici, flante Satanà, contorquentur 13 eam in faſcem unum coëgiſſet Jeremias, quid eis ſtagno ignis & ſulphuris? Catent l in in ⸗ tormentorum indixiſſe credis? Quas Cruces? veneno;, id generis ſales. Turbines e nen 6 nn Quot laniatus? Quæ monſtra? Hydras & Gry- ſationes, criminationeſque tuæ, quibus è corch D Jerem. 3. phas, & Centauros? Dormiemus in confuſione no- regia cruorem educis, ut lanm in genis ſit dur- umt 2 . Nra & operiet nos ignominia noſtra:quoniam Do- puramque mentitus, peragat diriſſimam hie⸗ nad mino Deo noſtro peccavimus nos, & patres noſtri nam. Audi Eſdram, qui deditione, qui gl Amm n E adoleſcentia noſtra uſque ad diem hanc. Um- dio, qui rapinâ atrociorem eſſe dicir codſu. an raculum, inquies, ignominia eſt, ſi licet ſub ſionem. Iraditi ſumus in gladium, & in ca tivita- HW ea indormire. Indormire? Mors eſt, non ſom- tem, & in rapinam, & in onfſimens 1. . Imm1 nus, quo dejiceris in lethargum exſuccus & Age, jactur regni gravius ne ullum a us. tus. nce letemm. 3. emunctus. Confuſio comedit lahorem patrum no- bitioſes diſpendium eſt? Eum autem un en i anihu 4. Rrorum. En quibus næmis proludat confuſio occaſum quum obtrudere Saul Jonathæ 11 Nenk ſomno tuo. Leo eſt, cui diſcerpendus objicitur retur, confuſionem appellavit. Fili auck , gͤraͤ Juiſqui atrociùs, immaniuſque peccavit. virum ultrò rapientis: nunquid jo gor gati ili⸗ 1. Reg. ilkll, l Nullum Dei furor immaniorem, inter carni- gis fllium Iai in confuſionem am Omn 6 , m Ezech. 16. fices ſuos, laniſtam habet opprobrio. Ergo, diebus, quibus ilius IHai vixerit Zper terram d len l Fꝛ. inquit, &. tu porta confuſionem tuam, quæ viciſti Nabiliéris tu, neque regnum tuum ider ut . ihil i ieee peccatis tuis ſorores tuas, ſceleratius agens ab eis: ſuggeri poſſit Dolelcemi bellaci & Principi Poe confundere & porta ignominiam tuam, quæ juſti- ſene parente & Rege, quo ei miles relela⸗ “ Rcaſti ſorores tuas. Num Idololatriæ hiatu vora- tur inviſus, confuſione potentius Diligis filiu nt g0 patere poteſt immanior? In ea dum lu- Vai, in confuſionem tuam Non ait E nl⸗ nigle, dis, non alia ferieris ſecuri, quam contume- rabit in te, ſpoliabit te te cædet Ed r. A IIa. 42.17. lia. Confundantur confuſione, qui confidunt in funderis, ſi eum ainaveris Belliſſimè Eliſe itu⸗ efnnitl ſculptili, qui dicunt conflatili, Vos Dii noſtri. bor latentes ærumnas omnes in pud c lo- iumn i Ron chſeerpantur: inquit; confundantur, ait. ravit. Netitque cum eo (id eſt Regatohe- Aut, qu l duidem non 5 lim Prolapſos ſed ramnn in⸗ Syriæ Benadad) & conturbatus eſt, iue 4. eg „ ſhl nen ltes n . tur: 1 a Iußfuſionem vultus: ſevitque vir Dei. Cui Pructi te Non dixerunt, ſed dicunt, vos dii no. Hazazl ait: Quare Dominus meus ſlet? At niu ro Ae. Quin & Idolorum plaſtæ non aliud ſup- ille dixit: Quia ſcio, quæ fabturus ſis Irait imin a gan. plicium zHoget⸗ quam ruborem vultus. Quis malaz. Civitates eorum igne ſuccendes, Juve- ipugn⸗ Jormavit Deum, & ſculptile conflavit ad nibhil nes interficies gladio parvulos elides, & præ- zmdin utile “ Ecce omnes participes ejus confunden- gnantes divides. Tam multiplex rvmmufurn Emnen tur. Idololatriam loquor? Dei hoſtes, odium- Nlias Prophetæ vultum ſuffudit: ut ſcias cala- Ktem m que impiorum in omnipotentem una confuſio mitati Iſraslis tantæ ritè unius faciei pudore Em Im diſcruciat. Erravi. Abundè plexi ſunt rebel- pParentari. Cùm jam ſtragem animo d P ſle Eiem . les Numini, ſi vel tantum confuſione tegan- Propheta, hoc eſt, Guun ea e ſagerer⸗ it nrun, tur. Solum opprobrii palliaſtrum pro rota; quæ Samaria paſſura erat in urbibus E tribu⸗ uleie⸗ Job. 8.22. culeoque eſt. Qui oderunt te, induentur confu- bus ſuis, erubuit. Nimirum Calamtitatumn ſumma lil ſione. Innumeris proditorem Domini jaculis rubor eſt. Ideéque Propheta plus cæteris do-= * Propheta confodit;, orbitate, repulsàâ, fœnore, luit; nam reliqui occiſi ſunt ſe verò, quod ninn funer e, eluvione, mmulei⸗ „damnatione. Supre- duriſſimum eſt, ſuffuſus eſt. Qan ſane rubo⸗ ni zahrin arimd 4 Prahligationem ejus, op- ris tyrannidem iniquiſſimam iis Dominus vo- mi i arundinem reſervavit „ eumque ut cibus indicavit, quibus dolorum ſuorum cata- tnchiel confuſione veſtivit, epicedion Domino ce- ſt 54 orum fnotum cs ngel Plal. tod. cinit. Ind otrah ce rophen uno vix verbo attigit, pluribus verô Ume T1.. O. Eunr. antur, qui detrahant mihi, pudo- confuſionem ſui vultus expreſſit. Corpus meum Rn 4 , o Hozng Jicut diploide confuſione ſud. dedi percutientibus: agiest meam a, swvert 4 H 2 4 on e or . . . . . . . A ita uguratus eſt David, ſed ita Hminitaru errerak⸗ G conſpyentibus. Nullum corporis N eſt Deus. Paxaoi n SS 1 embrum in doloris ſcenam induxit, is exceptis, dedr Nal. a3r. 91 s. P. cernam Chriſto meo. Ini- quæ pudor torſit. N . . e ve 78. micos ejus induam confuſione. Oblitus fort? ai P orſit. Non pedes expoſuiſſe ſe clavis en . 1 . us fortè ait, non caput objeciſſe ſi inis; non vinculis ma- lan es, non ſemel, ſed iterumque cædis reos nus. Dolores hi enim ſi Puns . d, agricolas quà ratione Dominus damnarit ? ferimus non i eni unt, quos nos quodue ber- glien Math. 2. Woviſſimé miſit ad eos filium ſuum dicens: vere- bori on inwicl. Ar ubi dilmina iun ru⸗ R Nethr 1. igien ſlin, meum. Oppoluit cruori rubo- in rie⸗ Aculei Wenas ſcilicet & vulſtum prætulit, dulen rem.pütavitque etiam ſuſfuſione bipalii cumu ti tque. Nemo enim obſcuri ita eſt ſtemuna- e alii eunu⸗ „quin mori malit, quam foœdari, vN R Et in Cap. IX. Lib. I. Eſdræ. 61 Nn ſtimomio maluerunt quaàrm de ſupplicio loqui. R . . Cùm altem Suſanna poſſet de crimine loqui n Et in ſacrificio veſpertino ſ urIαα de mortein potiùs comfmetnoravn quaàm ſeelus. tore⸗ aſſtiästione mea, O&, ſoiſſo pallio GO. Hæc nimirum fugare ſatagebat illecebram, il- do en tunicd, urvavi geénua mea. li verô fovere ſtudebant. Meritò proinde, ne , H Peccaret Suſanna, mortem eduxit; ut pecca- NH S H ret, mortem ſenes, quam erant illaturi, ſup- rie Temtationis Ur tamcdi in ſua perduravit afflictione preſſere. Imprudenter propterea egiſſe credide- ennin remedium. Eſdras aut quam ob cauſam non et- rim Ammonem, qui Thamarem oppreſſurus, deetl Mei totam traduxit noctem in luctu, ſurre- & morbum ſimulavit, & in grabato jacuit. Ve- 2, Reg. 1. andk memarie. cturus ſummo mane ad matutinas hoſtias, & nit Thamar in domum Ammon fratris ſitie Ille 18. meict Paciſuas Aut mimium mihi fleviſſe videtur autem jacebat. Obverſabatur ante puellæ ocu- nlln ropheta, aut non ſatis, qui ad veſperam los humanæ ſimulachrum fragilitatis, quùm ui produxit lacrymas ſuas, & ad inſequentis diei adoleſcentem, in ipſo ætatis regnique flore, emi, crepuſculum non deduxit. Agebatur nimirum omnibus nudatum Phaleris 2 reſolutum in ſtra- ngtin conmtra nuptias illegitimas, quarum ut no- gulis mor rars Propiorem, quam regnaturo aſ- llen dum verèé Gordium explicaret, tum ſacrifi- pexiſſet. Quare proludio illo feretri exanima- nainen cio inſtrui Sacerdos debuit, tum occaſu. Ne- tam fruſtrà petulantiſſimus æger provocavit ad Nihutas que enim ſola ſanctitas hoſtiarum à Vipera- amplexus. Quæ reſpondit ei: Noli Frater . noli guh rum amplexu Cygnos abſtraxiſſet, niſi fune- opprimere me. Eris, quaſi unus de inſipientibus ſimmts ris imago, rerumque omnium ac voluptatum in Irasl. Nam & Ammonem extabuiſſe iis fa- en, gif . defluxus in occaſu lucis adumbratus „ Judæo- cibus ſuſpicor „ quòd nulla in aula ejus de ho- käa rum animos ad repudium permoviſſet. Placet minum interitu rerumque omnium occaſu R* thuris in cœlum aſcenſus, ſed ſolis occaſus ve- mentio ſupereſſet. Etenim Jonadab, prima- e hementiùs terret. Mors eſt, quæ ſola poteſt rius regiæ leno, in hæc eum verba decepit: ei oſtentatione falcis ſuæ Ammonitides ſejungere Quare ſic attenuaris macie, fili Regis, per ſin- 2. Reg. 13. hmae ab Hebræis. Hinc eſt, quòd Joſeph tam ge- gulos dies? Cur non indicas mihi? Audin'blan- 4: anen n nerosè aſſilientem ſe rejecit Ægyptiam, quæ, dientem? Ut enim eum ad illicita roboraret, lnttein Gen.39.7. Cum dixiſſet, Dormi mecum, armavit adole- dierum duntaxat meminit. Non ait, quare Iüne ſcentem, non ſeduxit. Ad injectam enim ſibi dies nocteſque confſiceris. Imò quùm tabes vigi- ignan git mortis imaginem per ſomnum, evigilavit ado- liis, inſommiiſque præcipuè contrahatur, tene- n Onmka leſcens, noluitque ſuccumbere, qui ex ipſa di- bras amovit, ne quo modo funeris illum ſui com- iperan dicit illecebra, & procumbendum fibi ali-moneret, gliſcentemque amoris ignem die- Mitenun quando eſſe, & occumbendum. Dormi me- rum feſtivà hilaritate nutriret, non autem i inf cum.... Quomodo poſſum hoc malum facere? Evi- cognatis ſepulchro umbris, noctis comme- ei Ile l gilavit in ſinu ſomni, qui fortè obdormiviſſet moratione productis, ſopiret in furente. Qua- n Dlgie in vigiliæ, ut ità dixerim, gremio. Mitius ob- re ſic attenuaris, kli Kegis, per dies? Purpu- ninn ſtitiſſet impudentiæ Joſeph, ſi bracteata Tiſipho- ram, ſolemque ingeſſit, ut felicitate nominum Calet; lu ne proritaſſet illum non pallore ſomni, ſed excu- præceps ageretur in voluptatem imperterritus. linelluit biarum vigore. Debuerat clamare Noctua ve- Quod & ſubſecutum eſt. A qua ſané Cupidinis in Mnd: nenata, quo Turturem inclinaret in cœnum, voragine ut abeſſet, & quam longiſſimè reſili- cunnlegrt; Vigila mecum, non Dormi. Quando enim for- ret Judith, antequam Holopherm congrede- rbeut iſ nicaretur tecum, qui tanti ſceleris non aliam retur, cineres congeſſit in comam. Quâ mor- e er M ſortitus pronubam erat, quàm Mortem, aut tis galeâ contecta Virago potuit deinceps & 6 Nea l, quamſimillimam mortis imaginem. Callidiores ornari pudica, & cœnanti aſſidere impolluta. ün D in oppugnatione Suſannæ fuere Senes „qui à Judith ingreſſa ad oratorium ſuum, & induens ſe Judith. 9. un lavacro in fæcem luti eam deflexuri »nunquam cilicio Poſait cinerem ſuper caput ſuum. Hac mu- 1. dla E illi mortem objecerunt, quamvwis pudoris ejus nita caſſide vidua, non poteſt non triumphare en aumml arcem, minarum admotis machinis, ſuccuſſiſ- de petulantia. Phaleratur nullo pudoris diſcri- les Dan. 13. ſent. Commiſcere nobiſeum: quod ſi nolueris, mine, quæ margaritis cineres ſupponit. Ca- lt: ules 3 ‧ E 7 . lupP 1 ſcee . dicemus contra te teſtimonium, quod fue- put enim Mortis aſſuetum teſſeris, gemmarum Zino rit tecum juvenis, & ob hanc cauſam emiſeris pondus, & illecebram fert inconcuſſam. Quin & nie hem Puellas à te. Terruiſſent illam ſanè vehementius, exuiſſe eam cilicium lego, cùm ſe ad obtrun- ibo, “ ſi lapidandam eam meminiſſent, quaſi adulte- candum Aſſyrium compararet, non autem ci- . Scrumſe⸗ rij conſciam. Cur teſtimonium duntaxat cri- neres excuſſiſſe. Retinuit fœmina prudentiſſi- e thinis objicitis, & ſupplici carnificinam non ma ad pudoris ſui præſidium nonnihil pulveris ei, intentatis? Væ nobis, ſi vel unum admovere- mortualis, quo fortius cum voluptate cer- e mus lapidem. Illicò ex Venere Niobe in ſili- taret. Abſtulit à ſe cilicium, inquit. Et quænam um “ cem obrigeſceret. Neque enim fornicari libet, ancillarum impoſitum capiti cinerem exuf- 16 Ure n ubi vivere non licet. Sola mortis commemora- flat? Nulla. Excuſſiſſet illa victoriam, ſi cine- umſun tio ære nudam obtexiſſet. Pallas eſſet, non Ve- rem abjeciſſet. Latuere ſub mitra cincinnoô- in l nus, ſi vel vulneris meminiſſet. Nihil ergo mi- que mortis teſſeræ, ne moreretur vidua in de- N,. , naces Amaſij ita oculis ſubduxere, ut ſuppli- liciis. Neque verò, abſque numinis providen- mn an cium; ſubveriti, ne ſolo Mortis nomine volup- tia, relatam noctu dixerim de ganeone à pu- N⸗ tatis penitus .thna extingueretur. Quæ ſane dore victoriam: ut ſcilicet doceremur, etiam inc / flamma, ut ludit in undis, ità perit in cinere. Et phaleratis præſto eſſe de impudicitia trium- liii, illi quidem ſuppreſſere funus, ut peccaret: ipſa phum, ſi tamen luctentur in umbris; & ab oc- ni eß vVerò, ne rueret, in ſinum mortis effugit. Inge- caſu ſolis humanæ fragilitatis imaginem mu- i muit Suſanna, & ait: Anguſtiæ ſunt mihi un- tuentur, quaſi arbitram luctæ. U autem ſero ich Cenimn 9 dique; Si enim hoc egero, Mors mihi eſt. No- fatum eſt, concluſit Vagao oſtia cubicili; E Judit 14. mn , ta: Cùm debuiſſent ſenes de irroganda ob abiit. Mirabar equidem, non aliquam Mor- linel confictum adulterium mulcta diſlerere, de te- tis futuro viduæ triumpho proluſiſſe teſſe- n Ethicæ Tom. II. F ram. 62 Oliva ram. Ammoni Jonadab? ut in amplexum Tha- maris collaberetur, dicrum jubar, hoc eſt eſ- figiem vitæ, ſubmiſit Obiruncaturæ impu iciſſi- mum monſtrum ſœminz, umbrarum iuarum ſatellitio, nox vicaria mortis patrocinata eſt. Fateor in ſummis vitæ deliciis nunquam Jo- bi periclitatam fuiſſe pudicitiam. At qui di- Job. 31. 9. Xit: Ne deceptum eſt cor menm ſuper muliere, & Ii ad oſtium amici mei inſidiatus um. Trium- Pphales procul dubio hofce cineres advocarat: Job. 16 f6. quum præmiſerit: Saccum conlui uper eutem meam, & operui cinere o nem Weam. T'æ- det emim illecebrarum etiam opulentum, ubi cinis, quaſi ſepulchri tubicen perſtrepit. Iſaa- ci plerique continentiam demirantur, quem tribus ſtipatus uxoribus Abraham anteceſſit, & quatuor vallatus conjugibus Jacob ſubſe- quutus eſt. In tanto fozminarum grege, qu ratione, und contentus oviculà ſolam Iiaac amplexatus Rebeccam eſt? Fortè Jacob & Abraham opibus floruere, hic a Pharaone di- tatus, ille virgarum ſtratagemate ovibus, ar- mentiſque auctus. Scilicet ubi plurimum lactis, ibi minimum conſuevit candoris eiſle: neqtit- que non duci in thorum Agar, ubi ſaginati paſlim vituli in azymis apponuntur. Verùm, ſi opibus ſollicitam ur ad amplexus, quis di- Gen. 26.73. tior Iſaaco? De quo hæc habet Scriptura. Ne- vit Inac in terra illa, & invenit in ipſo anno cen- Waae ur tuplum. Et locupletatus eſt homo, donec magnus ,** vehementer effectus eſt. Ergo lſaaco non defuere divitiæ, quibus urgeretur in illecebras. Divi- tiis abundavit, at delicus abſtinuit. Quin vel moriturus pulmentum optavit, & vinum bi- Gen. 27. 4. bit. Fac mihi inde pulmentum, ſicut elle me noſti. Excurrebatur in Sylvas, ne Seni patina non ſaperet. Pugnavitne ille, pharetraſque of- culis ſuppoſuit? Quin ipſe, unius vir uxoris, foœdus icit cum Abimelech, quùm è& contra- rio & Jacob occurrerit Eſaü, ejuſque mi- litibus quadringentis, & cum trecentis Abra- ham Reges quatuor profligaverit. Dei recrea- tum colloquio eum dices, ideéque uxorum copiam neglexiſle. Parcius illi, quam aut A- Prahæ, aut Ifraéli, apparuit Deus. Unde ergo in opulento, in epulante, & ſi Deo placet, in otioſo uxorum parſimonia tanta, Patre, filiſque ejus fœminarum examine ſtipatis? Ni- mirum collum ferro ſubmiſerat. Tantum il- le ex deſignato funere in illecebras horrorem hauſit, ut vexillum Monogamiæ ſolus & Pa- triarchis, patinas inter & ſpicas, extulerit; cui ferendo tum pugnax Abraham, tum an- helus Jacob fuere impares; nec ſatis aut is ba- culo, quo tamen Jordanem tranſmiſit, aut ille gladio, quo palmam demeſſuit, contra volup- tatis illicium communiti. Cüumque alligaſſet Taac filium, inquit, poſuit eum in altare ſuper Struem lignorum. Extenditque manum, & arri- puit gladium. En quo ſe vallo munierit Iſaac contra machinas illecebræ. Pugnavit ara in thorum: ignis ignem extinxit: ferrum pha- leras ſolvit: quique victima fuit, vix adduci po- tuit, ut umus Turturis oſculum non horre- ret Nimirùm rare nuptiæ arrident;, ubi in jugulum ſtrictum eſt ferrum. Quin morti ſub- ductus Iſaac, quaſi redux Phonix a funere, arietem mactavit in ara, ex hoftia collega Patris & Myſtes. Siquidem Petulantiam cu- Piditatis, quæ adumbrabatur in pecude;, fa- cilè jugulat, qui jugulandus in altari mortem Bbavit. Quid, quod Rebeccam in demortuæ Gen. 22. 20. Sata halamum induxit? Quæ & ideò tardècon- cepit, quod eâ vix Iſaac uti quaſi conjuge poſ- ſet, in tanto funeris repercuſſlu. Qui introduxit Gen. 24 eam in tabernaculum Saræx: & in tantum dile- 6. xit eam, ut dolorem, qui ex morte Matris ejus acciderat, temperaret. Haud mirum ergo ſi vix concepit, quæ ibi nuptias dedicavit, ubi exſpiraverat Sara Impotens;, inter cineres & inſtitas, voluptas etiam licita eſt, enerviſque ad amplexus. Propterea iis aflentior, qui e“ prorupifle petulantiam Chami arbitrati ſunt, ut ab uxore ne quidem intra arcam continue- rit ſeſe. Haud mirum. Nam quúm nulla bi animantium expiraſſet, præcluſaque foris ar- ca mundi funera procul oculis ſubduxiſſet, perditifſimus adoleſcens tanto funerum juſti- tio exflimulatus ad illecebram, miſericordiæ arcem in ſentinam voluptatis deformavit. Quod cùm vidiſſet Cham Pater Chanaan.. Atqui, inquies, dormivit cum Bala Ruben, nuper tumulatâ uxore Patris ſui Rachele. Aio nuperrime Rachelem defunctam, ſed tum pollutum adoleſcentem ſcio, ubi à ſepul- chro Rachelis ſeceſſum eſt. Hic eſt titulus mo- numenti Rachel. Egreſus inde ſixit tabernacu- lum trans turrem gregis. Cümque babitaret in illa regione, abiit Ruben, & dormivit cum Bala. Ubi ſubmotus eſt ſepulchri horror, verſa eſt domus Jacob in lupanar. Aberat;, dices, Iſaacus à monte holocauſti, quuùm tam pudicè egit cum Rebecca. Ita eſt; ſed fortius menti infigitur hæretque propriæ recordatio Geh,9.21. Gen. 35. 20. necis, quam alieni funeris memoria. Ruben ideò laiciviit procul poſitus a tumulo fœmi- næ. Continentiſſimè vixit Iſaac licet ab ara ſuæ mortis ſemotus, cui ſemper aderat animo. Quid? Nonne mortis teſſeras Thamar abjecit, qdo ſocerum ſuum Judam pelliceret ad oſcula? Quæ, depoſitis viduitatis veſtibus, Jedit in bi- G.n 3z8. τ. Timuit, ne funeris inſignibus avocare- 4. tur Socer à thoro. Ideo fornicatum cum Moabitarum filiabus populum non jejunio, Num 25, aut thure;, aut etiam lacrymis expiandum cen- 4 ſuit Dominus, ſed patibulis. Siquidem exun- dans libidinis profluens uno mortis aggere in- hibetur. Qui enim propugnacula; rupeſque perrumperet, in morem æquoris, languet in pulvere. Stillabat tum Achabi, tum Davidis gladius cruorem innocentis. Hic enim Uriam Non eſt interfecerat, ille interemerat Nabuthem. Ubi aut cor- ad expiationem utriuſque gladii ventum eſt; Dorum Achabi ſica lacrymis, ſaccéque abſtergitur. par cupi- Davidis verò ferrum nullo aut fletu elui, aut dites: ſe ſparto extergi potuit. Solo filii cinere læ- delt at⸗ vigatus mucro contractam cæde rubiginemn que vehe- poſuit. Num ſanctior Davide Achab, aut Na- aveſe. buthe Urias innocentior? Cur ergo Dawidis mm elt. enſis funere elimatur, Achabi acinace ſolà fame 5. Dare. perpolito? Enimverò Samarita occiderat & poſ- a⸗ ſederat: David autem occiderat ,„ & coierat. th. Porrò diluendæ rapacitati ſat ſaccus cum fletu eſt. At libido, ſi funus abſit, nunquam excu- titur. Filius, qui natus eſt tibi, morte Morie- 2. Neg- . tur. Nunquam lupanar obſtruitur, mii quum 15. ſepulchrum reſeratur. Una feretri lectic ef- fertur Venus & Regia. Hic ignis in ſolo cinere non vivit. Aſluat in æquore deſolatorius Car- bo, floret in dumis, cubat in pharetra, in hyemne vernat, in nive concaleicit, in prunis hyemat, ludit in turbine, und cineris adiper- ſione ſuſfocatur. Ideo abductuxrus Eidras ab amn- plexu Ammonitidumm Iraeélem, non prius ſur: rexit td in el Purn e N mne! ae Dhtinu bit ge Obel ſrn. 6 Tuutt Me Dun ii uten u 1e nolm⸗ e, P Aneti Den /. MMt lHir AKe zs Ktum, h 4 A 1 3 a Die 4 dren t ul air lu . agmm ade , ne (mcipitur M Wtur, vi 3 Iur. Non enon n rel mo⸗ Irn hon! lat ſeli Eek itult Edn, nn Uen inern klnn. I n lil un verd hitnr inde Otunn à chwis ſe 1 tione luirr done 1itin⸗ eri Aar Donmn der Et Nir um ma lmingre dime hi et it hine rexit ad inſinuandum populo ſuis lacrymis di- vortium, quàm & Sol occumberet, & ho- ſtia veſpertina cæderetur. Ut ſcilicet imago illa funeris duplex voluptatem promptiùs fuga- ret & Sion. Credidit enim in illo occidentis horrore lucis, eéque exſpirantis victimæ ago- ne abdicaturum facilius Iſfraëlem illecebras nuptiarum. Aſſequutũſque Propheta eſt, quod optabat. Nam ſqualor impetravit, quod ne- que obtinuerat Lex, neque captivitas diſſua- ſerat. Convenere omnes, uxoreſque repudia- runt Moabitides (ſi quæ tamen ab idolis ad Deum vivum traduci noluerunt) ubi morta- litatem docti ſunt ſuum, tum cæſarum fune- re victimarum, tum lucis in occaſum defle- xione, poſthuméôque Soli tum horrore, tum umbra. D eneni r, u bitetiſn Ur daretur nobis paxillus in loco ſanécto ejas, O& illuminaret oculos noſtros Deus noſter, & daret nobis vitam modicam in ſervitute noſtra. n, N lrit taenen Conhamti. REFhed fatetur ſe Eſdras à ſervitute ex oparte, ob Regum, in ſe populumque um- Derſeve. verſum, humanitatem. Perſæ enim dimiſe- rantia. runt ad reparandum Templum, quo Chal- dæi abduxerant & Templo. Nota reſpirandi Ult, Cutnte Lux alle- . „ . . dddn ee. ordinem. Prius paxillus in Templo datur;, di- l,e hun tum oculi illuminantur, ad extremum red Conſcientia tur vita. Paxillus autem aut clavus eſt, aut li- “tiende. gnum, ad quod in littore ficum naves alligan- tur, ne vi fluctuum referantur in pelagus. Concipitur ergo felicitas firmitate, luce par- Renorati turitur, vita quodammodò & ecditur & perfi- vera. citur. Non illuminaris, miſi prius firmere: ſine luce non vivis. Et quidem in ſervitute vivi- tur vel modicè: ſine luce nec vivitur: Lux autem non immittitur, ſi clavus, aut paxillus deſit. Diſcis credo & peccatoris, & tua unde pendeat felicitas. Ut autem videas, quanti vi- dere interſit, datus paxillus dicitur, & vVita reddita, nullaà de Deo factàâ mentione. Ubi verò infertur ſax, Deus auriga & currus Lucis ſalutatur. Et illuminaret oculos noſtros Deus noſter. Et Lux quidem clavum conſequitur, lucem verò vita. Quid clavo & Luci? Hæc volvitur indefeſſa, & quieſcit nunquam, tum ſuo, tum alieno rotata & circumacta motu: at clavus ſeſe figit, reliquaque ſuffigit. Ergo- ne fixione paritur motus, debetuúrque con- ſtantiæ concurſatio? Ita ſanè. Immèò; ut ſcias in Chriſtiana Philoſophia omnia ſuſque déque verti, Adam ut vidit oblatum ſibi ab uxore pomum, periit: Iſraël niſi videret, non vive- ret. Scilicet nihil ita nos agit in mortem, quàm non attendere quò pedem inferamus, Eiertas, aliorumque ductu abduci. Tu te viam deſignes oportet. Scio cui credidi, exclamavit Paulus. Et daret nobis vitam modicam in ſervitute. Emicat hinc ſanè dignitas Libertatis, quando cumulatus Iſraél regiis & diplomatibus & „muneribus, patriæ redditus, levatus onere vectigalium, inter hoſtias & crateres aureos; modicam tamen vixiſſe vitam dicitur, quòd ee.eam non quidem in catena, ſed ſub imperio Medorum traduceret atque Perſarum. Et cer- ?s:? opibus abundabant, uxoribus ſtipabantur, Relgioni Mmonia urbis inſtaurabant. Attamen umbra Stwes jlla ſervitutis videbatur obſtare, quèò minus tisn, Vivere crederentur. Quid ergo coronarum Ethicæ Tom. II. Oratio. 2. Tim. 1. 12. . . in Cap. IX. Lib. I. Eidre. 6sz iis deberi dicemus, qui, pro Chriſto, & ſine auro, & ſine thalamo, & abſque liberis in fame & frigore procul à patria non Cyro Prin- cipi ſubduntur . ſed homuncioni, imò homu- lis quamplurimis ſubjiciuntur genere, erudi- tione, prudentiàâ, ætate non rarò, interdum & integritate ſeſe obſcurioribus, viliori- buſque? Modica vita veſtra eſt levata vecti- galibus, aucta divitis, amplexibus recreata: & quam ij vitam ducunt, quos paupertas, quos temperantia, quos pudicitia ab omni uſura vitæ ablegant? Quod ſi ſervire Cyro in Peczaiz tanto ſplendore, & vivere non licet: an is Samna⸗ putandus eſt vivere, qui Satanæ ſcelerique obnoxius, in pædore conôque criminum conta- Mors al- beſcit? Et daret nobis vitam modicam in ſervi- . tute noſtra. Quis daret? Puduit Eſdram autho- rem Deum præſignare ejus vitæ, quæ alieno ſub Principe traheretur. Uſque adeò miſe- rum eſt vel Regi in auro & gratia ſubſervi- re. Hinc diſpice, an vivant Aulici, quos Dyna- Aulici mi⸗ ſtulæ nec r leant, & feritas opprimit. Se- ſeri. quitur, quod plus mirere. Quia ſervi ſitmus . & in ſervitute r non d Pai R. Di “ Dotlr. Rer. Utram plus mirer conſtantiam neſcio, Domini — ne non faſtidientis populum ſer- Conkantis. vientem, an populi non ſe putantis à Dee ſpretum in ferro & cippo? Potuit Deus Iſraë- lem non abjicere luto oblitum, ferréôque an- nulatum: Et nequiit Iſrael à Deo averti quam- quam barbaris mancipatus, Deumque appel- lat ſuum, à quo & traditum Perſis iceptrum, & ſibi injectas manicas videt, nec dolet. Hinc Tribulatie rurſus abripior, & in Prophetæ ſanctimoniam, *"a. & in petulantiam vulgi. Pompam explicat æ- Hmoy i rumnarum Eſdras, & „ cùm meminerit ſer- Deum es vitutis, haud de vinculis angitur, ſed de libidi- "7u. ne. Jervi ſumus, inquit. Quid tum? Et nune, quid dicemus, Deus noſter, poſt hæc ? Ouia Erar a:. dereliquimus mandata tua. Gaudeo vinctum in compede ejulaſſe non de vinculo, ſed de crimine. Pudet autem impudentiæ Levita- rum, qui ſervi ſunt, & laſciviunt. Coaluere Olinat. hæc duo in unum, Servi ſumus; & ; dereliquimus Ehek. ⸗ ; 4 mandata. Naufragium agitis in ferro & fuſte, Peccai & Legum tabulas non tenetis? Servitis, & damna, peccatis? Afflictio irruit, & intellectus non en- acceſſit? At quænam dereliquere mandata;, tinguatnta tum populus, tum Sacerdos in ſervitute? Blaſ- phemarunt? Doloris hæ Syrtes ſunt. Pejera- runt? Calamitas, ut elabatur, mentitur inter- dum. Occiderunt? A ferro, quod trahunt, ſævire plerumque & docentur miſeri, & co- guntur, evaduntque in ferro ferrei. Furati fortaſsè ſunt? Perarduum vivere in cophino ſine furto. Maleſuada fames palæſtram rapi- nis architectatur. Idolo litavere? Ne diſſide- rent à Principe, Apoſtaſiam ſimulavere. Scili- cet. Immò à victoribus religione diſcerepantes; quùm illi ad Hebræas non accederent; ipſi ir- ruêre in Ammonitidas, libuitque inter tra- beas continentes compedem adreptare impu- dicam. Quæ hic ruendi excuſatio? qui præ- textus? Blaſphemare dolentem, non inſolens: mentiri miſerum, non novum: depreſſum fu- rere, uſitatum: fameſcentem rapere, opportu- num. At catenatum laſcivire, quam indeco- rum? quàm verò noxium cum Hethæis? in Sion, quàm probroſum? quàm non feren- dum, coram Gentibus ? temperantibus Perſis quàm intemperans ? Non luſere Poëtæ, ſed pene dixerim, Prophetaverunt „ quùm emer- 2 ſiſle 64 ſiſſe Venerem ex æquore cecinere. Natat enim- Verò Libido in fluciu, ſi ludit in nervo; ſi ſervit & ſubat; ſi flagris conciditur, & flori- bus redimttur; ſi gemit in latere; & latet in ſtragulis, ſi ejulat pariter & oſculatur, Medo- rum ſerva, & lena Hethæarum. Chimæras quid mihi objicis? En multiplex in Ifraele mon- ſtrum! Non membra tantum Levita præfert diſſimillima; ſed uno eodemque ore oſculatur & pfallit, corollas & thuribula eàdem dexterâ circumfert, iiſdem pedibus modô in Temphm progreditur, modèô inſilit in lupanar, ad lupas ab agnis, ab aris ad cervical, ab igne digredi- tur ad refrigerium. Verbo; ut parientem ex- piet, Iurturem recipit; ut inquinet parituram, Corvum fingit, aut Graculum. Scilicet mon- ſtroſus Noë, non emittit, ſed ſuam in arcam Corvos includit, ad ſannas, probraque brevi inde prorupturos. An Ammonitarum arcæ, ut Levita præfuerit, Columbas ex ſeſe emit- tant? Vide, quæ ſit Libidinis confuſio, ubi Ephod ſubmiſerit Cycladi, columque inſuerit Cidari. Inficiare, ſi potes, non ultrô occur- ſare nos crimini, quando in tanto ærumnarum dolore tanta ineſt morum corruptela, libetque ſornicari, ubi vivere non licet. Quia ſervi ſumus, & in ſervitute noſtra non dereliquit nos Deus noſter: ſed inclinavit ſuper nos miſericordiam co- ram Rege Perſarum: ut daret nobis vitam, & ſublimaret domum Dei no- Rtri, & daret nobis ſpem in Juda, S Oliva ſublevati? ſi aureis crateribus divites? ſi mu= rorum extructione glorioſi ? Dereliquimus , inquit, mandata tua. In auro ſervitus inſidia- tur peccanti; patrocinatur innocenti etiam in ferro Libertas, caſtumque complexatur. Quid, p atz quod nec opes poſſedit ſoluta vinculis iniqui- H tas, quibus etiam in luto & latere carere non potuit innocentia catenata? Nam ubi Hiero- Tiibula- ſolymas Eſdras advenit, omniaque diplomati- rimnie ſont bus Cyri reparari coœpere cùm Templi parie- tes, tum ornamenta Sanctuarii, ne affis qui- Aulicu dem unus, aut unus prolatus eſt ex ære urceus . Dromes ab iis, qui jam ex longo tempore Hieroſo- lymis degebant, Iſraélitis. Qui tamen, quum Tribalatis Babylone morarentur, multum auri, pluri- H mu æris, ſupellectilis gazam propemodum H infinitam exprompferunt. Necundum vires ſaas dederunt impenſas operis, auri ſolidos ſexagin- Ca.n 69. ta millia & mille, argenti minas quinque mil- lia; & veſtes Sacerdotales centum. His adde equos ab eis adductos ſeptingentos, mulos du- centos, camelos quadringentos, & jumento- rum ſex millia fupra ſeptingenta, exceptis famualis & ancillis, qui erant ſeptem millia trecenti triginta ſeptem. In quibus ad centurias uſque cantores & cantatrices ſupputabantur. Uique adeò nec deliciis caruit innocentia, quam- vis captiva. Cyrum diceres ad nuptias feſtina- re; non mancipia & piſtrino, eque caveis proſilire: tanta erat & fupellex redeuntis in Jeruſalem populi, & ſplendor tantus. Inno- centiæ ſcilicet opes ſunt. Idee & David ſa- pienter ſe geſſit, & inſipienter Saul. IIle enim de crimine reprehenſus a Nathan jacuit in pul- in Jeruſalem. vere, quòd ſciret ſcelus omne egentiſſimum lun: 1 eſſe. Hic verò poſt prævaricationem cùm ſuam lerl at Servitsts Actenus ſervitutis verbo abſtinuerat Eſ- abjicere chlamydem debuiſlet, Prophetæ pal- alleg. dras: cumque non ſemel ſermonem inſti- lium diſrupit. Verùm & Dominus regnum ab Venar Pitcatt tuiflet de filiis Iſraél tum Babylone conſiden- eo abrupit Iraelis. Uſque adeè peccare non rl damna. tibus, tum & Chaldæa emiſſis, tum commo- potes, quin pauperaſcas. Hac fortè de cauſa Glorecke rantibus Hieroſolymis, nunquam eos tamen ſuum projecit pallium Joſeph, quòd crederet, Fibulatio aut ſervos appellavit, aut ſqualere dixit, exe- inquinatam criminoſæ attactu, ſœdatamque ve- ſunt? Quin emancipati nunc plenè ſunt à Medis & Perſis. Quare ergo, quum à cap- tivitate reſpirant, appellantur ſervi, qui nuſ- quam Babylone catenati contabuiſſe feruntur in ſervitute? Tum nimirum vinciebantur, das armillis annuloque exuitur: quod mocha: ri, & ditari nec Patriarcha poſſit, etiam cum naſcituro Domino abavos affineſque parat Za- res & Pharam. Atqui, inquies, iis Thamar or- nata eſt. Non immeritòô. Illa enim ut debita ſibi vere. dique ſervitute. Nunc primim vox probroſa ſtem; non jam veſtemeſfſe, ſed umbram chlamy- kanm Ellen periommit. An mancipati nunc fortè Chaldæis dis inanem. Ideo peccaturus cum Thamare Ju- enſchn Ptl,l eidteng leſenn, len nunc verò peccaverunt. Ut vero doceare, non proles à filio Judæ excitaretur, proſtitit: Ille verô, 1 den ab anſulis, ſed à piaculis pendere ſervitutem; ſcortuu ratus, divertit ad nurum. Vides ergo i mie in compede Principes ſalutantur hoſtiarum detractas impudico gemmas; adunctas verò non lo: in 1 candidati, in armillis ſervitutis arguuntur illecebras ſectanti, ſed ſobolem exoptamti. Ded pPignua: à “ fornicum inquilini. Uſque ades non famula- inclinavit ſuper nos miſericordiam coram Rege ſer “ N H tur Ifrael, quum ſervit, ſed ſervit, quèm foe: Perſarum. Viden' cor Regis in manu Domini z DawJ. I lick⸗ datur. Unam peccati ſervitutem agnoſcit, & eſlſe, nec illud blanditis deflecii poſſe, ſed ſolo S pavet Eſdras; a qua nec auro nec libertate reſ- numine. Porròô ſapientius emancipatum à Cyro lln⸗ Piras, in qua nec flagello detineris, nec nervo. IIraelem exſcripſiſſet, ut puto, Eſdras, ſi ſuam mini d⸗ Si candicas, etiam Babylone liber in cavea inclinaſſle miſericordiam dixiſſet Deum, non t ſr es. Si polluare; Hieroſolymis in Templo ſer- tam ſuper Populum, qui remittebatur in pa- en vis. Audi: Et ſurrexerunt Principes Patrum de triam, quàm ſupra Regem, qui, exoluto I Aun Juda & Benjamin. Nonne Babylone mora- rasle, grandi ſe crimine, infamiaque tyranmi- N eſt bantur? quo modo in mamicis Principes com- dis cxpedierat. Et ità ſanè ſcripfiflet, ſi omm Egam pellantur, non ſervi? Meditabantur Templum, ſe dominatu in Dei populum Rex abdicaſlet. Ve- Felieitas l N hoſtiaſque cogitabant. Et ſurrexerunt Principes rùm, cùm ſua uteretur poteſtate Cyrus, Iſrael vera. l, e Patrum, & ommis, cujus Deus ſuſeitavit Siri- verô ad laboremn, æſtumque ſtructuræ aſcenderet; . tum, ut aſeenderet ad ædificandum Templum impartita miſericordiæ roribus trulla fuiſſe fſertrr ar Domini. Si domum moliris Domino, nul- peregrinantium, non imperantis corona- Incli- pignitas leit lus te Perſa exuere Principatu poteſt, quam- navit ſeſe Domini miſericordia coram Rege, "osia, it vis & torquem detrahat, & catenam injiciat. ſed ſuper peregrinaturos ad laborem. Nen iulet ttin E contrario, clamat in Templo Eſdras, Serviſu- enim felix eſt, qui ſceptro conterit compedem, c. 8 ii mus, ubi ſervitus, ſi à Rege dimiſſi? ſi s Satrapis ſed qui ſervitutem trahit, & reparat fanctua- e im, l. etini r. Eü ntken d Hen Nlent nlt. i dle neend e Herd elsle I, M rin ,r dine eu l lingten. I. Huad 8,llare & nen. , eet Eptem nu Radcentui ppunddem Cennngen Uptisfekn Ce ſti eceunten tanmg. Im. & Derd. eil. Ileam cutint egertäim emCiHA Pofbee 0slegemn⸗ 0 ſecene nl ſorte e e Gno geletn Edtengef pbramchn. m Thumnk. . CO Meke lt, eiami minr nnd olrtllen m. Ves 1 Anckusten 9 exoptinn 1 n CNN , Status me- diocris. Mors al- leg. Soiritualia cateris pra- ferenda. Miſſa. Regula- ru n obſer⸗ vantia. Obedientia in ſpiritua- libus. Monialium elanſura. Cella. Can. 5. 1. Iſa. 26. I. in Cap. IX. Lib. I. Eſdræ. rium. U daret nobis vitam, & ſublimaret domum Dei noſtri, & daret nobis ſedem in Juda. Si eun- do, in exaggeratione divinorum munerum, ex- creſcit oratio, vita vilior Templo eſt, muro- rum ambitus præponitur ſanctuario. Quid enim vita eſt, ſi victima non eſt? aut quid ſunt hoſtiæ, ſi hoſtis moœnibus non arcetur? Diſce, rogo te, negligenda-ne ſit mandatorum & legum ſepes, quam Templo, vel in ipſa repa- ratione Templi, Sacerdos antetulit? Placet liba- men, & quidem ſupra vitam; ſed non ſupra muros. Perire malo, quàm non litare: at ma- lo moœenia, quam victimas. Quid enim ho- ſtiæ ſunt exleges? Auſim dicere, ſi muro Tem- ploque reparando materies non ſuppetit, care- bo aris, ne Lurribus, legum Symbolis, caream, malens ædificare moœnia, quam altaria. Nuſ- quam meminiſſe ſponſam audies Tabernaculi, nuſquam in Cantico Canticorum Templum inviſes. Pro Templo geminatus ad clauſu- ram paries ſuffectus eſt. Hortus ipſe, ſi ſepes non deſit, vices aget Tabernaculi. An aram ibi deeſſe dices, ubi audis ineclamantem JESUM, Comedite, amici, & bibite, & inebriamini, cha- riſimi? Quid agit in altari Myſtes, quod non peragatur in horto?ſed concluſo. Vicariamn Tem- phi eſſe pronunciavi ſepem? Deus quaſi eſt. Va- ticinium eſt Eſaiæ, qui Deum ſuiſmet oculis conſpexerat. Nalvator, inquit, ponetur in ea mu- rus, & antemurale. Nulla non Templum mens eſt, ſi vallo muniatur. Nulla non ara proſtabit lupis, erueturque, ſi urbis moenia diruantur. Et nuno quid dicemus, Deus noſter, poſt Felicuas voxia. Tribulatio Ingratitis- 0. häρσ guia dereliquimus mandata tua. Uænam iſthæc ſunt, poſt quæ Iſraëlem Q peccaſſe dicit? Fortè, poſt captivitatem, Babylone degens, aut Perſarum contubernio corruptus, aut compedum calamitate depreſ- ſus, vel idolo litavit, vel blaſphemavit Domi- num? Falleris. Haud ille Babylone peccavit, ſed Hieroſolymis pollutus eſt: nec inter vinculorum procellas, ſed in malacia arridentis libertatis periclitatus eſt redux & Chaldæa in patriam. Inclinavit ſuper nos miſericordiam coram Regeé TVerſarum, ut daret nobis vitäm. E miſericor- diæ rore lappa pullulavit iniquitatis: quique in ſulphure lilia coluere, produxere tribulos in melle. In piſtrino cogitavere de Tem- plo: in Templo autem impudentiſſimè lu- Panar architectati ſunt. Fuere agni, quamdiàù non procul abfuere à Leonibus: inter oves au- tem ſanctuarii in lupos, imo & in Dracones ſunt efferati. Ne jam fateri vereare nocentio- ra felicitatis eſſe oſcula, quàm vulnera cala- mitatis. Porrò Eſdram hoc maximè pupu- git, Iſraelem ſcilicet tum eſſe in ſtagnum pi- cis prolapſum fœdiſſimè, quùm in piſcinis Heſebon reſtagnaſſet divinæ lac indulgentiæ. Ergone cùm mel ſcaturit, natant in pice Sacer- dotes? Id Syren poteſt, ubi non cerâ obſtruun- tur aures, ſed melle pectus perfunditur. Haud dolerem inquinatum in fſerro populum: reſ- Piraſſe autem illum à nervo, & conſpiraſſe in libertatis authorem ſuæ, quis ferat? Et unc quid dicemus, Deus noſier, poſt hæc? quia dereliquimus mandata tua. Nimirum lata inter tonitrua, fulgurâque Lex, flores inter & ar- millas deleta eſt. Lapideæ enimverô præcepto- rfum tabulæ & ferro ſculpi „ & auro expungi Ethicæ Tom. II. conſueverunt. Poſt hæc'lIn oſeulo Domini evigi- lavit iniquitas, quæ in laniena Chaldæorum obdormierat. Vigilat enim ſcelus in viola quod quieſcit in ferro. Miſericordia numinis, & po- puli petulantia obviaverunt ſibi ; docuit con- verſa in libertatem ſervitus, innocentiæ li- lium arere in Smaragdo, & in ſtercore germi- nare. Stolas ſuas ſcilicet dealbavere Sacerdotes in ſaliva ſpumâque Leonum, quas relati Hie- roſolymas in ſanguine agni ſœdaverunt. In quo autem polluti ſunt Levitæ, populuſque? Audi Præceptum, quod violavere, ut primum atti- gere patriam. Naunc ergo flias veſtras ne de- 5 tis liis eorum, & non quaratis pacem éorum: ut confortemini, & comedatis quæ bona ſunt terre. Cur hæreticis commiſceris? Ne turber. Immò; ut roborere, reſilire ab eis debes. Con- fortaberis, & comedes, ſi filias tuas eorum liberis non junxeris. Nunquam propitio Pha- raone uſi ſunt Hebræi, niſi quum eum duriſſi- mis cladibus affecerunt. Iniquitas enim, quamvwis nullius ſit preti, auro tamen quam ſimillima eſt; ſi exuratur, te ornat. Tum erat Abſaloni pretioſa coma, cùm illam ſerro quotannis incidebat. Non rore, ſed ſtercore, exculta eſt apud Lucam ficulnea ad ubertatem. Què magis ſeceſleris ab impiis, eorumque fla- gitia plus oderis, fueriſque illa inſectatus, eòô tibi eorum profutura plus potentia eſt; tantéque illa utéêris felicius, quantò eam au- dacius opprimes NWon quæratis pacem eorum: ut confortemini, & comedatis, quæ bona ſunt teriæ. Proh renatæ ſub Chriſto Eccleſiæ argen- tarios, apud quos non alia deponituz pecunia; quàm aurea! cùm, virente Synagogâ, numiſ- ma cœli ſignaretur in plumbo. Ut Amor- rhæarum amplexus refugerint, oderintque Hethæorum fœdera, quid conſequentur? Epu- Haretics Vitandi. Amici im⸗ li. labuntur. Jumenti hæc merces eſt, ut clitellas chrihi lu- bene fartas devexerit. Ergone Pudicitiæ lilium à Moabitis immune, ſtrictuſque in Pherezæos gladius polentàâ cyathoque donabuntur, unum habitura Capitolium in patina ni à puellis, pugnate cum viris, quamvis & pares ſint illæ aut Dianæ aut Soli, & ſi- miles ij ſint Gigantibus, ut poſtquam ſangui- nem effuderitis, & voluptatem prefſeritis, pro laurea ollam ſortiamini. Et comedetis, inquit, quæ bona ſunt terræ. Quam, inquam, felix nunc militantis ſub Chriſto flipendium virtutis eſt, cui ubique aut ſiderum regia, aut cœlorum regnum oppigneratur, & traditur! Etiam re- lictum pro Chriſto rete Areopago coœli præ- ficitur, ſpretaque Zebedæi ſcapha in Curu- lem demutatur ſedem hominum, dæmonum- que arbitram. Nedebitis & vos ſuper ſedes duo- decin, judicantes duodecim tribus Iſrazl. Ibi vel Ducibus & Principibus corona in bo- los eliquatur, epulaturis, ſi continuerint ſe- ſe. Hic vel Piſcatorum merces Tribunal eſt, & ſi è tranſtris ad aras acceſſerint, ſcalmus eis vertetur in ſceptrum. Vide, quæ ſit ſtipen- dii magnitudo ſub JEs U, quæ verò ſub Mo- ſe inopia Ibi dimiila Venus epulum parat, hic neglecta cymba remigem torque purpura- que cohoneſtat. Si expiſcari ad Evangelii tubam deſierit Petrus, regnabit: ſi, Legis gratia, exi- liat & thalamis Iſraël, comedet quæ bona ſunt terræ. Et carnatio. Berleſia &Synagas 2² Separarni- Sa. . Matth. 19. 28. 66 Et poſt omnia, quæ venerunt ſuper nos in operibus noſtris peſſimis, & in deli- tο noſtro magno, quia tu, Deus no- SKer, dediſti nobis ſalutem, ſicut eſt hodie: ut non converteremur, & - rita ſaceremus mandata tua. 9 Tyibulatio⸗ y Icere Chaldæi, & expugnavere Jeruſa- num ſons. lem. Sed devictam, expugnatamque à flagitis. Profligati ſunt filii Iſrael non mu- cronibus, ſed amplexibus: quæque inerat ca- piti corolla, immigravit in compedem, vi- citque Reges Juda non furens Aſſyrius, ſed Syren adblandiens. Omnia venerunt ſuper nos in operibus noſtris peſſimis. Dolet autem Eſdras non flagella, quæ ſcelus intulit, ſed facinus, Eelicitas quod poſt Dei munera ſupervenit. Nimi- Aadetgee. rum etiam in capitibus anguium gemmæ;, na- Taneh da- turæ opificio, concreſcunt, utque Ethnico- plieet oß rum ſtylo illudamus, dum eo utimur, ſœtu bea- H tior quam Jupiter Draco edit pro Pallade gem- mam. Nunc è contrario prodit in Sion Vipera ex Achate, hoc eſt, Sacerdotum, vulgique vitia in divinæ beneficentiæ calatho adoleſcunt: nec jam è maris ſpuma, ſed è rore coœli licentia emergit. Dediſti nobis ſalutem, ut irrita face- remus mandata tua. Quæ ſpina ex qua vite ſuc- crevit? Dediſti nobis ſalutem, LXX. vertére, quoniam revertimus diſipare mandata tua. Nota emphaſim verbi, revertimus dißpare. Nunquam enim non deterior relapſio eſt, quàm prolapſio. Primò violantur mandata, tum diſ- ſipantur. Agar, quùm primùm inſanit, con- tumax in Saram efferbuit. Domum regreſſa, non jam defecit à Domina, ſed à Deo credi- tur rebellaſſeé, perdocto in ſimulachris ludere, foedarique Iſmaële. Si ita eſt, poſt collatam nempe à Deo ſalutem inquinatius populum maculatum, non miror, ſi Dei non appelletur miſericordia, quâ eductus & Chaldæa ex ma- gna parte populus eſt, remiſſuſque in Sion. Inclinavit, inquit, ſuper nos miſericordiam co- ram Kege Perſarum, ut daret nobis vitam. Ne- que enim aufſus eſt Eſdras Dei miſericordiam vocare, quàâ Iſraël abductus quidem eſt a ſervi- tute, ſed ita Sioni redditus, ut tranſtulerit ip- ſam in mediam urbem Babylonem. Videba- tur equidem coram Rege tanta Domini in- dulgentia erga emancipatum Iſraëlem miſeri- cordia: at delata peccaturo miſericordia, onus teverâ, non munus eſt. Quid enim prodeſt vin- culis eximi, ſi criminibus vinciare? Præſtat ferro conſtringi, quàm ſcelere: leviuſque pre- mit Medus offocans, quàm ſtrangulans in- ter oſcula Moabitis. Ur non converteremur, & irrita faceremus mandata tua. Animad- vertas velim ab Eſdra ideò accuſari, dam- narique coram Domino populum, quòd Dei ſit præcepta tranſgreflus. Quænam mandata? Mandata tua, inquit. Ac ſi diceret. Non quæ- ro, quid egerint, ſed eos egiſſe lamentor con- tra Legem tuam. Monſtrum enim eſt, & Tepidias tuam eile Legem, & violari. Occiderunt ne Nsnde, Levitæ, an blaſph 2² Dereliquimus, in- zum obſer- E 9 Phemarunt? Pereliquiumus, in. vanziam quit, mandata tua. Ut reus ſis, non opus eſt, negligenz. ut latrando evadas in Cerberum „ aut Dra- co fias occidendo. Quivis legis apex, à te neglectus, reum te facit, quamwis & latra- tu careas, & veneno. Aurea ſublata per Achan Peccati damna. Recidi vi. Felicitas noxia. Fenialia. Peccati Aamna. Parva in mnalo. Oliva — regula ferreũ, eum ſaxeumque effecit. Siquidem lulan. furtivo militis unius auro, ità retuſi ſunt co- ſ hortium gladii umverſi, ut victores jam ſtare gellum. non poſſent, ante prædam ſuam. Non poterit Wrakl ſtare ante hoſtes ſuos, eoſque fugiet. Eofſ- Joſu. 7. que fugiet? Exſpiravit fortè Joſue? Imò pu-“ gnat. Perſtat-ne Jericho? Direpta eſt. Sed capta cæpit Iſraelem. Quid? Moœchatus num ille eſt cum Ammorrhæis? Quin eas jugulavit. Ido- lo ſuccubuit? Evertit delubra cum urbe. Quare ergo coronato Duce, eversaâ urbe, ſubverſis fimulachris, impollutus non ſtabit Ifrasl? Eoſque fugiet, inquit, quia pollutus eſt ana- thémate. Urbs patuit, ſed occluſæ ſunt arcæ. Audiere lapides tubarum vocem, & corrue- runt: Non audiere milites vocem Domimi, & ditati ſunt. quia coram auro non ſtetiſti. Victus es à manu- biis? hoſtem non vinces. Abſcondiſti præ- dam, & ideò non prædaberis. Latet oppro- brium tuum in armario tuo. Viciſti ferro: au- ro devictus es. Non ſtabis, quia ſtant ſpolia; fu- gieſque, quòd aut aurum oecluſeris, aut compe- ditus ſis auro. Eoſque fugiet, quia Pollutus eſt peligio ob anathemate. An omnes furti comperti ſunt anuminfe. Iſraélitæ, quando omnes ſunt ab acie diſ. vi. ceſſuri? Unus tantùm furatus eſt. Is verò re- Zelus od giam-ne apothecam diripuit? Scilicet. Fi- Rwanie. lii autem Iſra'l prævaricati ſunt mandatum, & uſurpaverunt de anathemate. Nam Achan fi- Tbidem. lius Charmi de tribu Juda tulit aliquid de anathe- mate iratuſque eſt Dominus contra filios N- raöël. Aliquid dumtaxat ſublatum eſt, & Do- minus iraſcitur? Unus peccat, & univer- ſus Iſraël reus eſt? Hæc dicit Dominus. Ana- thema in medio tui eſt Irasl, non poteris Joſu..73. ſRtare coram boſtibus tuis. Non quid ſit, ſed contra quem ſit, expenditur in libella veritatis. Non ait, pallium, argentum, & au- rea ſurrepta ſunt ornamenta: ſed anathe- ma in medio tui. Vetitum eſt quod poſſi- des, ideéque peribis. Memineris non uni- verſum exciſum ab Adamo plantarium, nec truncatam ab eo ſcientiæ plantam, aut po- ma univerſa arboris uni numini reſervatæ per Hevam decerpta: ſed unum à duobus come- ſtum pomum ambos damnavit. Non enim quantum detraxerint exploratum eſt; ſed at- tigiſſe interdictam eſcam fatale fuit tum co- medenti, tum ſuffuranti. Mirari proinde non debemus, ſi triumphum IIraéëlis univerſi re- gula una, inſidriatrix quaſi remora inhibuit, ne ad palmam appelleret. Remora, inquam, ſed quæ triumphalem Navem ideò perdidit, quòôd eam ſtare non permiſit. Cumque fue- rit, ne progrederetur, remora; remigium quo regrederetur, & velum, & ventus fuit. Non poterit Iſraël ſtare ante hoſtes ſuos, eoſ- qiue fugiet: quia pollutus eſt anathemate. Parum tamen pernicioſa foret kies, ſi palmas tan- tùm corrupiſſet Iſraëlis: ita ſævit, ut ipſum quoque populum non ruinà tantum, verùm & ſcelere involverit. Filii autem Iſrazël præ- varicati ſunt mandatum, & sſurpaverunt de anathemate. Quâ ratione? Nam Aechan;, in- quit, tulit aliquid de anathemate. Uſurpave- runt, & tulit? Aut tulere; aut ſi tulit, non uſurpaverunt. Imèô dici non poteſt, quòd unus tulerit, quin omnes uſurpafle ferantur. Reus gperior es ſacrilegii, ſi ex contubernio tuo vel unus invigilet anathemate polluatur. Quod ſi commilito- nem ignarum fürti miles prædator infecit, quo Non ergo ſtabis coram hoſte, mli lNMun Drmu 4. .do. foltia D Mgn lolus Uidurn Won keil X lann tabr n epreh liecſtit uamn 4 . E penil Iamum. Micn lerel onmn on , ſejeri a enit, iend unn Niti r iu, in E euberan t, atet. Aumd Dere e lit Mo ſphei⸗ n Pond WO e Mop Ora N tueine, Latet Nr. ſikene, Antlalut V,AoN in dohtut Conpett in 1 Xk d ſt. Knnt, Rellcet 69 andann, Ven Aba;t igtilceus rfe ſul m eſt, &l. , & Uin Dominut 4 I, m ni Nn gud tut in I geumm,K⸗ : ed ant eſ t neris n ur lantarun, ntam, A . ni telnieß vobus nr 7t. NMn er le iut tun e latt ponke Gs Mirei non in Nora, u Cinar ra; D & vem, gſe n Aibemate. voxia. in Cap. IX. Lib. I. Eſdræ. quo modo, inſanientibus ovibus „Paſtor inno- centiam jactabit ſuam? Sapientiſſimè proinde Eſdras reum ſiſtit ſe earum noxarum, qui- bus ſe populus implicuerat. M non converte- femur, & irrita faceremus mandata tua. An prævaricatus eſt Eſdras? An Ammonitidas du- xit? Num earum initiatus eſt ſortilegiis? Imòô, ut ſcelus intellexit, exhorrmit. Verùm ruere non poteſt vulgus, quin ſecum aliquo modo in abrupta pertrahat Sacerdotem. Ut Eſ- dras ſis, hoſtiarum & craterum author, ſi vul- gus labatur, vix ſtare tu poteris. Et quidem tu in Templo lacrymaberis, ſed fruſtrà: ſi ta- men, litante te ad aram; in coeno populus vo- lutetur. V non converteremur, & irrita facere- mus mandata tua. Omniane corrupere manda- ta? Neſcio. Illud planè ſcio, & mandato- rum violationem lugeri, & opera defleri peſ- ſima, magnumque damnari delictum; cùm tamen ſolus inducatur in ſcenam thalamus Am- tuxur Monitidum nuptiis conſtupratus. Neque ma- trimonia, inquit, jungeremus cum populis abomi- nationum iſtarum. Huccine præceptorum deflo- ratio univerſorum evaſit? Moabitis una con- fuſionem facit tantam in domo Regis Re- gum? Et quidem, non in lupanari meretrix, ſed ſponſa in conclavi. Heus tu; quid aget libi- do cum facibus, fi Sionem cum thure perdit? Nuptis exterarum mandata corrumpuntur, opera vitiantur, coacervantur crimina, & ruit IHraël. Vide jam quid paſſuri ſimus, ubi non caſtis amplexibus, ſed venenatis oſculis Amorrhæis pellicibus conjungemur? Diffregit Legum tabulas Moyſes, ubi ludentem popu- lum deprehendit. Non enim ſtare Lex poteſt, ubi adſtat libido, & Sacerdos jacet. Quoniam derelicti ſumus, qui ſalvare- mur. Ecce coram te ſumus in delicto noſtro. Non enim ſtari poteſt coram te ſuper hoe. Deimiſeri. V Ta præmiſerat Eſdras hujuſce verſiculi pro- cortia. I nmn: Dominus Deus Iraeël juſtus es tu; quoniam derelicti ſumus, gui lalvaremur. Nemo reorum non ad miſericordiam confugit Judi- cis, ſeveritate ſubmotàa. Hic Propheta deli- cta exponit, & Juſtitiam implorat. Inuſitatus hic planè eſt agendi, exorandique mos. Quis enim Juſtitiam advocat, squùm delicta depro- mit ſua, ſuorimque? Nimirum ea eſt divi- næ exuberantia clementiæ, ut, etiam cùm ſæ- vit, parcat. Juſtus es.’ Quid inde eſt conſe- cutum? Derelicti ſumus, qui ſalvaremur. Metue Uuraitu- bas ex Juſtitia gladios? metuebas tonitrua? En, . pro ſupplicio, ſalutem. Juſtus es, & ſervati ſu- Racheng. IIIUS. Porrò ſi tanta eſt Juſtitiæ illecebra, cur lia nee di. ſtari ante illam non poteſt? Tonat ne, an ju- vitibas li- gulat? Oſculatur, & ſervat. Et ideò coram . ea ſtari non poteſt. Enimverò in arena chari- Neiesas tatis non enſi, ſed amplexui ſuccumbitur. An non audis languere Sponſam, non vulnere, ſed amore? Nonne vides vulneratum dile- Ne „ctum eſſe oculo, non jaculo, non ſariſsâ, ſed cendad. Capillo. Si peccaſſet Iſrael inter fulmina, haud Imoœreret Eſdras. Ideò ſolatio fletus ejus tem- perari non poteſt, quòd, blandiente numine, inquinatum ſit vulgus. Creſcit ſcelus huma- nitate Domini. Ideò, ſublato ex anathema- te pallio, ad fugam uſque populi ſui iratus gnatam urbem, itaà Dominus efferbuit, qui runt propter iniquitatem ſuam. eſt Deus; quòd ſcilicet, inter ipſas adel palinarümque blanditias, unus auſus eſſet & militibus delinquere. Putas in obſidione Je- richuntis nullum à cohortibus patratum in le- gem facinus? Nempe etiam, quum explora- tum urbem ablegarentur duo, diverterunt ad meretricem. Qui pergentes ingreſſi ſunt domium Joſui.2. 1 miulieris meretricis,; nomine Rabahb. Nimirum . ſuis in caſtris aderant Tabernaculo, qui in S s arce hoftium clandeſtini divertunt in lupa- liminm,,ß nar. r er ius r ghiæ forent nar. Cur ergo unius ob furtum, poſt expu Panaala. . 1 1 grav'iſſima nullius crimen in obſidione coarguit? Atrox Weni- videlicet ſcelus eſt, ubi rorante, non tonante Biem divinitate, peccatur. Murmuravere in MEgyp- verißimè to Iſraëlitæ, detraxeruntque de Moyſe;, nec Puntenttsys plexi ſunt. Videat Dominus, & judicet, quo- Exod. niam fœtere feciſti odorem noſtruin coram Pha E0. F. raone. Has voces non fulgura, ſed miracula ſunt conſequuta. Nonne blaſphemavit has inter querimonias populus? Blaſphemavit, ſed in luto & fuſte. Vix miſer latraſſe creditur, quùm meordet & cæditur. At ubi exclamavit in Moyſem: Cur eduxiſti nos de Woypto, ut mo- Num. 21., reremur in ſolitudine à Illicè immiſli funt in *⸗ populum ſerpentes igniti. Sanctior ne tum Moſes, qui vindicatur? Imô virga ejus vacilla- verat ad aquas. Non ille juſtior; ſed populus fe- licior; ideéque periit. Etenim non murmura- vit in latere, ſed blaſphemavit in manna. Eocx te uni in Regem, & dedi tibi, ait ad Davidem 3 Res 1⸗ Nathan, domum Domini tui. Quare ego con- tempſiſti verbum Domini ut faceres ma- lum in conſpettu meo? Exundavit facinus in purpura, quod latuiſſet in ſago. Munerari, & pollui, id demum peccare eſt. Decerpto po- mo, ſtatim Adam damnatur. Cæſo fratre Vix Cain compellatur de flagitio, provocatur ad veniam, à cæde munitur. Num vilior apud Dominum Abel eſt pomo? Quare ergo tam lenta de parricidio ultio: tam feſtinata in epu- lantem vindiéta? Præſtantior homo, quam lig- num: grandior rapina vitæ, quàm pomi. Ità eſt: ſed peccavit Adam in paradiſo: ſæviit Cain in exilio. Deliciæ cumulavere delictum. Hinc eſt, quòd; vernante jam mundo; viteque germinante, vel levis Chami deriſio ſervitu- te, probrôque percellitur. Inter illecebras blan- dientis Numims irridere non potes, quin ſer- vias. Crediſne unas arſiſſe Sodomas incendio voluptatis? Quare ergo ſolæ periere, præ cæ- teris? Quia rigabantur urbis compaſcua, ſicut Paradliius Dei. Ouc univerſa irrigabatur, ſi- Gen. 13.19. cut paradiſus Domini, & ſicut Wopptus venien- tibus in degor. Plus illi penè obfuit ubertas, quam iniquitas. Si enim corruifſet in ſaxo, mi- nimè conflagraſſet. Ignis & riguis exilivit. Ecce Ezech, 105 haæc fuit iniquitas Rodomæ, inquit Propheta, 42. Iſuperbia, ſaturitas panis, & abundantia. Pa- ne verius quodammodo everſa eſt, quam flagitio. Puduit Deum, ſuis & donis impro- bitatem ſcaturire. Horruit Davidis animus ad cædem, ruinamque peccantium. Dejeciſti, in- quit, eos , dum allevarentur. Quomodo facti Junt in deſolationem à ſubitò defecerunt, perie- Quænam ini- quitas hæc tanta eſt, quæ & citò, & fundi- tùs perdit? Mœchia-—ne eſt, an Idololatria, an Blaſphemia in Deum? Mirum de iis ſilentium: ſed exacta deſcriptio agri ex quo floruit. PFrodiit Ibid. 7. quaſi ex adipe, iniquitas eorum. Quid ergo de ſupplicio obſtupeſcis, qui vides & felicitate ini- 4 quita- Pſ 72. 19⸗ 68 quitatem pullulaſſe? Oblitum non puto te ope- rariorum, quibus quum diurnus ex conven- tione denarius redderetur, in Patremfamilias Matth. 20. latravere. Et accipientes murmurabänt adver- 1 2. Joan. 6. 44. Ibid. 23. Oſe. r3. 7. Junt, & ſaturati Nunt : 3. Reg. 14. 7. 19. II. ſus Patrem familias. At ille reſpondens uni eorum dixit: Amice, non facio tibi injuriam. Ami- cum dicis, & latrat? Porrò Dominus neque à murmure ſibilantes angues compeſcuit, & tanti vulneris pus non execuit: qui tamen Judæos apud Capharnum à murmuratione de- terruit tum verbis, tum minis. Nolite murmu- rare, inquit: Wiſi manducaveritis carnem filii hominis, non habebitis vitam in vobis. Tumul- tuantem de pane vitæ multitudinem propoſi- to funere infrænat à murmure. Latratis de vitæ calice? Peribitis, niſi eum hauriatis. Numquid & vos vultis abire? Quam duriora hæc ſunt, quàm: Amice, non facio tibi inju- riam? Quare ergo, quum utrobique latretur, non unum utriuſque murmuris antidotum eſt? Audi: Aliæ verò ſupervenerunt naves à Lyberia- de juxta locum , abi manducaverant panem. Hic murmur perſtrepuit, ubi annona exunda- verat: ibi verò latratus ſonuit, poſt diei æſtuſ- que foſſionem. Ignovit Dominus bipalio, pa- tinam veròô contrivit. Murmurare & fodere;, crimen eſt: Epulari verò & murmurare, ſcelus, immò & ſacrilegium eſt. Nemo anguem in- ter vepres non patitur: at in narciſſo nec co- chleæ, lumbricôque parceremus. Labecula in ſerico etiam cinere reſtergitur: nec frigidà in centone labem eluimus. Dedecet murænulis aureis ornatam à Deo dexteram ad furta cæ- deſque protendi. Ego te cognovi in deſerto, in terra ſolitudinis. Juxta paſcua ſua adimpleti & elevaverunt cor ſuum, & obliti ſunt mei. Et ego ero eis quaſi leæna, ſicut pardus in via Aſlyriorum. Occurram eis quaſi urſa raptis catulis, & dirumpam inte- riora jecoris eorrum, & conſumam eos ibi quaſi leo, beſtia agri ſcindet. Deus in Leonem, & Urſum, & Pardum? Mitiora, quæſo, ne Deo noſtro ſuum opponat Jovem fſuperſtitio. IIIe enim in avem, in cygnum, & in aurum de- mutatur, ut blandiatur. Deus verò, ut ſæ- viat, Urſum, Leonemque non tam induit, quàm ebibit. Quod eum ità ſcelus efferavit, ut monſtri ſpeciem præ ſe ferret? Naturati ſunt, & obliti ſaint mei. Recalcitraſſe adverſus fe- rientem, inſanientis eſt: In benefactorem conſpiraſſe, nefari, & bacchantis eſt. Ideòô, poſt commemorata Dei beneficia & flagi- tia popul, meritô Eſdras exclamat: NWon enim ſtari poteſt coram te Iſuper boc. Hoc enimveròô uxori Jeroboami objecit Ahias in Silo, quum prænunciata Abiæ filii ejus morte, ait: Quia exaltavi te de medio populi.. & operatus es mala ſuper omnes, qui fuerunt ante te.. Qui mortui fuerint de Jeroboam in civitate, comedent eos canes: qui autem mortui fuerint in agro, vorabunt eos aves cœli. Ut vides, nihil ità colum irritat, ut erumpens ê tritico feli- citatis, iniquitatis ſceleriſque zizanium. Coram te ſtari non poteſt. Et ſi coram Deo ſtare non poſſumus, quid prodeſt, ſi coram hominibus ſtemus? Videtur alüs divitum luxuries mucor in adipe tolerandus. At Deo nihil exoſius, quaàm ubertas ſceleroſa. Oliva EX CAP. X. LIB. I. ES DR. Sio ergo orante Eſdräâ, & implorante o, & ſente, & jacente ante Tem- plum Dei, colleätus eſt ad eum de Iraël cœtus grandis nimis virorum, & mulierum, & puerorum, & flevit populus fetu multo. Otuiſlet Eſdras, factà ſibi à Cyro judi- „ . . . —. Lorredlio candi, plectendique poteſtate, in diri- mii. mendis nuptus exterarum, uti: at maluit pe- tulantiam orando coërcere, quàm ſæviendo. 2ap sla. Porròô non oravit ſolum, ſed flevit, & ja- 4s correen cuit: ut diſcas, ad permovendum Dei popu- . lum non illam prævalidam orationem eſſe, quæ à Sacerdote curſim, & in pulvinari bra- teato funditur, cytharas inter & balſama. Accurrêre ad Eſdram Tribus, ſed in oratio- Delicie, ne & jacentem, & lacrymantem. Pudet de- liciarum etiam in luctu. Genua, etiam perituri, non niſi in xylo & pluma ſubmittimus: luge- mus in ſerico: jacemus in ſtragulis: jejunamus in Apolline. Hc tu putas illecebrà Poœniten- 1 te⸗ tiæ abigenda adulteria & thalamis Ifrasélis 2 se, Eſdras autem nec populum evocavit, nec adulteros ſuggillavit, nec vel orando acris, Exempho- vehemenfve fuit, in carpendis aut Levita- vum vox. rum piaculis, aut vulgi ſceleribus, & tamen rapuit eos ad ſe, abduxitque à Moabitidum erne amplexu. Mirum autem eſt, quod, cùm lo rceat. non ignoraret Eſdras manaſſe a Tabernacu- lo ſcelus, hoc eſt, illegitimi cum Ammo- nitis thori factum à Sacerdotibus initium, ut eum monuere Principes, capite proximè ſu- periori, nunquam tamen eos, vel in oratione ad Deum effusaà, de crimine appellaſſe. Dere liquimus, inquiebat cum lacrymis, mandata REecleſßiaſii. ma. Horruit etiam Deo latentes ſub rationali anorax- plagas retegere: timuitque, ne vel Dei Ange- lis paterent vulnera Sanctuarii. Proh dolor! Religioſ Quod olim Levitarum ulcus nec Angelis pro- cäm tur debatur, evulgatur nunc lippis atque tonſori- ienat bus: nemoque non Sacerdotibus oblatrat. Er- Murmmya- gone, quod Eſdras in oratione Deo prode- io de dacer. re, ad antidotum impetrandum, non audet, doubus. tu effundes in vulgus? Jic ergo oramte Eſdrd. eg Non orantem tantùm, ſed ſic orantem adiere iis. cum mulieribus viri. Permovit eos Prophetæ oratio, ſed ſic profuſa: luctuoſa ſcilicet, at mi- Zelu in nimè fellea. Libidinis ſpinas in Pœnitentiæ cro- reyn. cum demutavit lacrymarum imber, ſine fulgu- daß. re, tonitruve profuſus. Non opprobrando cri- mina, felicius cauſam peroravit. Collectus eſt ad FErenile eum de IGraël oœtus grandis nimis virorum, mit- ridde⸗ lierum, & puerorum. En exempli vocem præ- vizrum potentem! Ejulatus Prophetæ viros excivit; eantarze viris adhæſere mulieres, has pueri ſubſequuti ſunt. Nolo de ſœminis detrahatis. Frequentio- vaaf res eæ ſunt in choreis, quam in choro, quis ige inficiatur? fucatæ incedunt: ancillis ambiun- ziulierum tur: vomunt in auro: gemmâ bibunt: cincin- vitis Rus. nos implicant: tument, garriunt, ludunt, laſ- rar civiunt. Ita eſt, ſed viri antecedunt. Scortatur * Thamar in bivio. Verùm duos jam extulerat Viros, ob intemperantiam, à Numine jugulatos. Dina egredi non debuerat: at ſoror erat Ru- ben , Luxus, — Pülin uun, ſuonun Unrur i iN, n ſelagnet tnt den 1 ageei u1 WO miſa co Mu; ſec n (, ſemigle Gn d tne n gnunge Chfintun 6a Ahe dii⸗ n tun n Note Laim, Im munn, nin aa ſ mmnn ata lankco ne E koſta It Mnee n enneifi Uenifi Dr em, autg eltilla nan Imuimd iUul, ide Uun ſobeh Uet dlcztu. Uen inker Unnti te 1l. lapſt 4 lter i Nil Aemr in Ucnee wiCnn . it ben, qui nec Patris thalamo abſtinuit. Nee pavenum abeéſlent à Tabernaculo pueri, ſi adeſſent Ma- oblivio. tres: & hæ afforent, ſi viri nonabeſſênt. At erra- vi, quum Matres dixi. Nulla enim hic aut filio- rum;, aut parentum mentio, vox nulla. De DNA. Pbin WMakl inquit, ctuς grandis nimis virorum G e mulierum, & puerorum. Dic ſaltem, filiorum; ſi uxorum nomen pudor non patitur. Neſas n acleßafßt eſt. Nam ſumus in Templo. Ut enim nul- uinin, ene lum jam fluviorum diſcrimen aut nomen eſt; e e. ubi in pelagus influxerint: ità caro & ſan- guis in Tabernaculo Domini etiam vocabulo exuuntur. Quod ſi uxor haberi non debet . uxor, nec infans filius tibi eſt, ſi Templum C,n duntaxat ingrediare: quis ferat commorantes enin in atrio, ariſque dicatos Sacerdotes abne- mi potes jactare paſſim & patrueles, omnem- n ſginhn que cognatorum fæcem de nomine ſalutare; erl,b uno tantùm expuncto uxoris vocabulo de al- Dag tari, cujus utinam non agat vices ea ſubroga- oenn k ta conjugi fœmina, quæ virum non habet, Unimke gquia à viro non uno habetur. Averruncanda balm turba iſta cognominum de Templo eſt, cui ſi d inen militas, nec parentem, nec fratrem vocare jam potes. Quos, rogo, mihi ſubindicas parentes, patruoſque Melchiſedechi ? Nullos. Quam Gen. 14. ob rem? Sacerdos erat Dei altiſſimi. In obla- 18. tione panis & vini nulla ſtare poteſt carnis ſanguiniſque cognatio. Crediderim propterea conſtitutum in ara Iſaacum non jam filium Gen,22,12, Abrahæ dici, ſed puerum. Non extendas ma- nuium tuam Iaper buerum, neque facias illi quid- dam. Nota, quùm domo abducendus eflet 1, Einn ad cædem, Iſaac nominatur & filius: Tolle Mlocktün lium tunum, quem diligis WQaac. Ubi verò cul- ol, n tro in ara ſubducitur, non Ifaac dicitur, non 1 Tiberar filius. Nimirum ibi eramus in tentorio, hic In M. ſumus in altari. Dedecet „ cognationis nomina Nincime ſacrificio interefle. Ideò, quum jam à cæde gladium cohibuiſſet Angelus, eſſeque de- ſüifſet hoſtia puer, eum iterum filium nomi- navit. Nunc cognovi, quòd timeas Dominum, & non peperciſti unigenito fclio tuo propter me. Non Peperciſti. Ergo completum jam erat iacrifi- cium, licuitque carnis vocabula ingerere. Non extendas manum tuam, inquit, uper puerum. Tum maximè litabatur. Ergo in fſtrue ara viſe- batur, ideôque qui jugulum mucroni etiam- num ſubdebat, eliminato affinitatis elogio, ee oine, K en Agelt, ItOvetl⸗ lun t puer dicatur, non filius. Hinc eſt, quod An- e Den n næ filius appellatur Samuel durn lactatur, dum h, M QAutem infertur Labernaculo, abdicatâ conſan- a guinitatis teſſerà, puer, non filius, nuncupa- Clanten ki 1. Reg. , tur. MWanſit ergo mulier, & lactavit felium ten it 24. Juum. Inter ubera filius eſt, indulſitque lac ſclent, vocabulum ſanguinis. Ubi verò ab ubere Nrhitiie transfertur in atrium Samuel, pronomina car- bet,nei Tbidem. his evanuere. Inmolaverunt vitulum, & obta- ntti kerunt puerum Heli: Et ait Anna: Pro puero iſto (Nlcß oravi, & dedit mihi Dominus petitionem meam. . . E, N I⸗ N E, Ideirco & ego commodavi eum Domino. Videſ- ne, quâ ratione nunquam Samuelem Anna filium vocet, quùm adeſt Tabernaculo. Li- re Sororem, Sororium, vitricumque (pri- vigno ſaltem abſtineant) compellare: quando illatum Templo filium Mater, quamvis do- mum regrelltu „filium dicere non audet ? Atqui, inquies, ſuperſtitio iſthæc Annæ eſt, non religio, quando Heli Sacerdos magnus in ipſo reſidens Tabernaculo, Ophni, & in Cap. X. Lib. I. Eſdræ. cetnhe Sacerdoti Matrem nominare, nomina- Phinees ſuos appellare non veretur 2 Wolite; filii mei⸗ non enim eſt bona fama; quam ego audio. Ais? AiO. Vide autem, quo ſint eluta lixivio vocabula carnis in Ephod Sacer- dotum. Arca Dei capta eſt: duo quoque filii Heli mortui ſunt, Ophni & Phinees. Mortis cauſa inſculpta eſt funeri. Quare occiſi? quia, cùm Arcam circumſtarent, mali filij Heli non corrigentis vocabantur. Qui propterea; quum Sacerdotes eſſent, Sacerdotes tamen non ferun- tur. Neque enim Sacerdos dici poteſt, qui filius dici poteſt. Quin & Heli Pontificis titulo exuitur, quèd ſcilicet utrumque ſimul 1. Reg. 2. 0. 1. Reg. 4. 12. 5 vix retineri poſſit nomen & Pontificis & Pa- rentis. Plerunque etenim; qui vult ſe impiæ proli exhibere parentem, dignitatis obliviſcitur ſuæ, palpatque degeneres, non punit. Duo quo- que ſilii Heli mortui ſunt. Ubi enim vexillum cognationis ſtatuitur, Sacerdotu confeſtim inſignia ſubducuntur. En feretri Heliami Epi- graphen. Senex erat vir, & grandavus: G& ipſe Judicavit Wrasël quadraginta annis. Judica- vit Ifraél? Num judicavit tantàm? Nonne li- tavit, oravit, præfuit tum arcæ, tum atrio: Quare ergo, prætermiſſo Sacerdotio, obtrudi- tur Prafectura! Quod is, qui fllios in Laber- naculo vocare non timuit, vocari Pontifex non Poſſit. Dedecet enim unis & labiis & liba pari- ter ſonare, & liberos. Si filios dicis, Sacerdos non dicêris. Judicaſti Iſfraslem annis quadragin- ta; ſed nec ſemel litaſſe ferêris. Animadvertere id hHibet in Jacob, qui, ex præcepto Domini, erecturus Aram;, & litaturus, non flios, aut domum convocaſle dicitur, ſed populum coë- giſſe. Nimirùm ubi Sacerdotio defungitur Pa- triarcha, non ſe patrem meminiſſe, ſed Sacerdo- tem, debet. Venit igitur Jacob Luzam: ipſe & ommnis populus cum eg. Ediſicavitque ibi alia- re, & appellavit nomen loci illius, Domus Dei. Ubi uxores & filii? Eos objectavit Eſau occur- renti ſibi, ſuoſque eſſe liberos faſſus eſt. Parvu- li ſunt, quos donavit mihbi Deus. Ad aram veroô familia non pro familia haberi debet, ſed pro populo. Nam & Jacob, qui in ipia ad filium via mactaverat Deo hoſtias, audito de ejus dignita- te ac poteſtate nuncio, viſo eo, nequaquam ſacrificavit: quin & in .Ægypto nunquamn ab eo erectam fuiſſe aram meminimus. Scilicet amplexatus fuerat Joſeph; cujus & fulgore adſ- perſus, & alnore perfufus, in tanta filii felici- tate ſacrificio, ſi non duxit abſtinendum, abſti- nuit tamen. Irruit ſuper collum ejus, & interam- plexus flevit. Hiſce lachrymis ignis extinctus eſt holocauſti. Non enim complexa tam blandè fi- lium dextera adinoveri exinde ſacrificio debuit. Quid enim cruori & lachrymis? Mucroni & Ibid. I90 Gen. 35. 6. Gen, 33. 5. Gen. 46. 35. Oſculo? Cædi & amplexui? Quid non auſterum in victima? Quid non enerve in occurſu paren- tis & fili? Ex quo cœpere oſcula, ſacrificia de- ſiere. Apage cognatorum examen, ſi tami con- ſtitit Patriarchæ unius Joſephi amplexus. An tu litare audes, qui redeuntem & venatione Eſau & oſculari non dubitas, & praferre II- raëli non times illum, vel quia femori tuo eſt junctus, vel quia pulmentum coxit? Sapienter Manue, qui, ante ſuſceptam prolem, holocau- ſtum coram Angelo obtulit; nato Sampſone, nec aram extruxit. Intellexit enim, liberum non eſſe libamen viro, cujus in ſinum infans adre- pat. Nutrire & litare ita à ſe diſſentiunt, ut altera ara & Mamma, quarum altera lacte, flammis ——— udic. 13: Se Gen. 19. 26. 70 altera redundat. Quamvis enim oblationis vili- tate Caini ſacrificium non placuerit Numini: ta- men non parum eum reddidit incurioſum deſi- demque in ſanctè litando, quod ſciret Matri n. 4. I quàm gratiſſimum. Quaæ concepit, & peperit Cain, dicens: Poſſedi hominem per Deum. Rur- Tumque peperit fratrem ejus Abel. Non tantum inter Abelem & Hevam vinculorum inter- ceſſit. Non illum poſſedit Mater: & ideò aram poſledit. Exolutus eénim amoris laqueo illigari penitus altari potuit, placuitque ejus ſuper fra- trem victima. Placet, hoc loco, quærere, qua- re non immolaverit Loth incendio ſubdu- QAus, quum Noë eluvieni ſuperſtes ſacrifica- verit. Dixeris- ne tu plus eſſe ab undis, quàm a flammis emerſiſſe? Cur ergo, im- munis à rogo, Loth Deo adipem non adolet? Niſi fallor, uxoris funus vicés ſupplevit holo- cauſti. Litaſti, ſi carere conjuge ſiccis oculis potuifti., Lothi victima uxor fuit, quam in ſimulachrum verſam vidit, nec flevit. Quam- quam, ut quod ſentio, fatear ingenuè, lita- re non valuit in monte Loth, quia filia- Dus vallabatur. Inter natarum propinationes, quæ hoſtiarum cura? ſedenim, ais, Noë uxo- re, nuribuſque ſtipatus obtulit hoſtias. Com- monſtrato tu eas mihi affuſas litanti. Fateor cum iis ſenem ex Arca digreſſum : verùm Gen. 8.18. nulla de filis familiaque mentio, ubi ejus exſcribitur ſacrificium. Egreſſus eſt ergo Noz, G. klii ejus: & uxor illius, & uxores filiorum ejus cum id⸗ 20. . . Pbid. 20. e. Quantus cognatorum acervus! Wdificavit Ger Gen22, 14. 1 autem Noz altare Domino, & tollens de cunctis pecoribus, & volucribus mundis, obtulit bolo- cauſta ſuper altare. Quanta ſolitudo, quanta- que cognationis inter ſacrificandum oblivio ? vel non adfuere fili, vel iis non intentus Nos, quaſi eis caruerit, exhibetur; ne qui litantis animo abfuere, ſpectantium oculis aadeſſent. Quid? Nonne Abraham tum evoca- a. 22. . tus eſt ad deſignandum Domini ſacrificium, quùm Iſmaelem eliminaſſet? Qucæ poſtquam geſia ſunt, tentavit Deus Abrahbam. Id eſt, ex quo filium abdicavit ſuſceptum ex Aga- re, initiatus Dei voce eſt, ut natum Sara Iſaa- cum, non ad cædem, ſed ad coronam litarert. Miraris autem ſacrificaturum Abrahamum exu- tum prius ſuiſſe affectu, contubernioque Iſinaé- lis? Etiam in Iſaacum ſævire immaniùs de- Puit, antequam holocauſtum expirantis in Gruce Domini in ſuo adumbraret ſacrificio. Nam cùm completa ſit cruore hoſtia in Mon- te Calvariæ, profectò deſignata ea eſt in monte, ubi aries à vepribus traductus ad aram eſt. Viditque poſt tergum arietem inter vepres heerentem cornibus : quem aſumens obtu- lit holocauſtum pro filio. In hoc proculdubio holocauſto jugulati arietis ſacrificium occiſi agni delineatum eſt. Verùm, antequam Abra- ham immolaret arietem, coactus eſt filium ducere, alligare; locare in ſtrue, ferrum in eum ſtringere. Ut ſcilicet doceamur, tum tan- tùm litandis hofſtis pares nos fore, cùm non modo extruſerimus Iſmaëles, verum & Iſaa- cos alligaverimus trucidandos. Quin obſervan- dum illud cenſeo, de futura ſeminis Abrahæ propagatione nihil ei nunciatum, cum ab oc- ciſione fili abductus eſt: ſed tum arenarum, ſiderumque prænunciata multiplicitas, ex quo aries in ara conflagravit. Nunc vognovi quòd timeas Dominum. Ubi ſeminis propagatio? ubi ſiderum mentio? Ubi generis: ſoboliſ- idem. Oliva que ſelicitas? Præteriit tum ea Angelus ? Immo- landus etiam num Aries erat in typum ſerva- toris. Ne verò audita poſteritatis proſperitas ſa- crificaturi animum cognationis luto reſperge- ret, tamdiù promiſſorum exuperantiam conti- nuit Angelus, quamdiù morte pecudis ſacrifi- cium compleretur. Tum enim verò erupit, profluxit, ſuccrevit, exundavitque in Patriar- cham Domini liberalitas, eæque ſonuere voces: Quia feciſti hanc rem, & non pepercifti filio tuo Gen. 22, unigenito propter me, multiplicabo ſemen tuum ¹6. ſicut ſtellas cœli : poſſidebit ſemen tuum por- tas inimicorum ſuorum. Splendida ſanè, di- gnaque numine merces, ſed ſera. Quam enim ob cauſam non tum hiſce coronis Abrahamum cohoneſtaſti, ubi eum à cæde filij inhibuiſti? Tum illum non adeò prævalida vox coercuit: Cognovi, quod timeas Dominum. Si ob locatum in ara fllium poſteritate ſidere cumulatur, tum coronata nepotum propago ei erat ob- jicienda. Imòô ſubmovenda tum erat maxi- mè ex oculis poſteritas, ne arietem litaturus in futuram cognationem mentem intenderet. Decoloraſſet enim hoſtiam ſola recordatio po- ſteritatis. Non cæsâà pecude, ſed, ducto filio, ſidera promeritus eſt Patriarcha. Verum quod deſignato unigeniti ſacrificio promereri potuit, nonniſi conſummatâ oblatione arietis aſlequi debuit: ne pecoris litationi ſobolis gratulatio- ne redderetur ineptus. Etenim adeſſe altari non poteſt, quiſquis cogitatione pofſterorum tum arenas, tum ſtellas evolvit. Ideo JrsUs, Lue 24 ubi Eſaiam interpretari aggreſſus eſt, ſeſun- ctus quoque à parentibus eſt, & fruſtrà in- ter cognatos requiſitus. Quod ſi ut Prophe- tam prælegat, ſtare ille cum Matre non poteſt, quam Dei ſpiritus inumbraverat: adeſſe te poſ- ſe confidis hoſtiæ, qui nunquam animo, & perrarò abes corpore, non dico à Matre, ſed utinam à conſobrinis, ne proferam arctiora vincula voluptatis, rariſſima, hoc noſtro ſæ- culo, in Sacerdotibus monſtra? Dices a Chri- ſto, etiam in nuptiis Canæ, commonitam Ma- trem, vocis ejus acrimoniâ: Quiid mihi & tibi, Joan-2, . mulier? Aio. Sed vide, ne fortè in illa vini con- verſione, futura jam ſanctioris immutatio me- glivio ln ri deſignaretur, ſolaque præſignatio ſacrificii Reiigift. compulerit Dominum, ut parentem optimam etiam in nuptis matrem non ſalutaret. Men- Miſe ſa- ſa cert & calx, vinique defectio nonnihil encfeian. commune habent cum Coœnaculo, ubi & vinum n 9. conſecratione defecit, & calix adfuit, nec defue- ſe⸗ re convivæ. Quæ ſi tunc Dominus præſagiit, & quodam modo libavit; diſcis jam, quàm pro- cul abduci à parentibus debeamus, qui menſæ Domini commenſales ſumus. Certè JkEss cum in Cruce hoſtiam ſeſe pro mundo offerret Pa- tri, Mariam, non matrem dixit, ſed feminam. MWulier ecce filius tuus. Joanni eam matrem con- ſtituit, ſuam verò non appellavit matrem. Nam & id fuiſſe putaverim cauſæ, quare Virgo ad coœnam Agni evocata non fuerit, quæ filium etiam in peregrinatione Itureæ & Tra- chonitidis comitata eſt. Et quidem in cœnacu- lo fuit, ubi Dei ſpiritus illapſus eſt in diſcipu- los. Abfuit autem, cùm Agnus ederetur. Ni- mirum ſacrificandum mox erat. Decuit autem, Sacerdoti magno;, in ipfſa inſtitutione novæ Vi- ctimæ non adeſſe parentem, ne fortè fas eſſe cErederemus, ſimul cognatis, ſimul hoſtiis in- tereſſe. Et cùm fadta eſſet hora diſeubuit, G Luc 22 duodecim Apoſtoli cum eo. Ubi Mater? Ne no- 14. men Paremum Gen tkori, lumzl AOL 1 nitiet Alemn Wl ib⸗ Uine Aene, unte) & n bom gle Commn Poltem n iget Uaet, dor Non ed uhptie in 1 l Muli imnmn Enig Clcotes. N. Ut, ar lr dltere Ultumn i 1i Kcint eun one⸗ Phrünnes Uetes Mitz ikci,l iag, Oban 1e nn n 4 Inh ſe Cünie conn Eitenn Elnn, N. Amunn, n Uhi Ver zanp, leu B K. Lib. I. ELiſdræ. . Men quidem matris inferri in. Tem Cidarim ſuam, in Jordane vere plumbum; Dertut teſt. De Anna hæc habent Regumn anm ſaxunnque efle? Proſtat ad dedecus in lu- V heg. 1. Reg. 2. Tunicatn Parvam faciehat bi Mmatsr lita. Dom Xurie: ad decus vero in luctu non natat, ſed . profecte tunica texebatur. Videamus, en Ma- mergitur. Sacerdos pollueris, populus lacry- blet ter in Tabernaculo appelletur quum fiho tu⸗ maris. Collelttas eſt ad eum de Iſrazl &o*τas gran- 3 ent Tbid. 20. Hicain dedicabat. Et benedixit Helt Elcaneæ, dis nimis virorum, & mulierun, & puero- ilrg uori ejus;, Aivitqete zi Reddat tibi Domin. um: & ſlevit Populus fletu magno. Deeſt re ve- tn ſemen Ae muliere ade, Pro Fnore, quod ommo- r4 Levita. Nam qui Sacerdotes Præteriiſſet figing daſti Domino. QOaſtius certè cum de Anna in Iuctu Jui eos ita ſugillavit 111 kuo? At Lacryme. enn m mentio foret, urretu Melio li non uxo- meliora de Sacerdotibus opinemur. Non- de- un rem, ſed Matrem dixi et. Audire uxor. non fuere ſanè, & quidem permulti tum Levi- ! poteſt, quin thalamus obtrudatur. Maluit ta- e, tum Sacerdotes qui flerent. Si ita eſt, mrnkten. Qn men thorum objicere, quàm cunas. Dum mi- cur ait Eſdras: Flevit Populus Retn multo, Tis. Arten niſtrantis Deo pueri cognatio raceretn reli- null Sacerdotum habità mentione? Quia, Sacen ds; Diiiin qua non indecora viſa ſunt ſemi. Er enedixit ubi lugetur, nemo non eſt Sacerdos. Ea atleg. ü . uxori ejus. Quin eam, ne dixit quidem uxorem enim lacrymarum dignitas eſt „ ut ſagum at: Nachen clun ſed forminam. Reddat tibi Dominus Jemen de tactu ſuo commutet in Ephod, ſitque in- Prucne r mmliere bat; pro fanore, quodt commodaſti ter Levitas coeli non Poſtremnus etiam ſubul- .. i ck Domino. En quò acceſſit Heli? Nummularios cus, ſi tamen didicerit lacrymari. Quot ſtillæ, Digritas daatt convenit, diſcufſoque telonio, uſuram maluit tot hoſtiæ. Denique, Sacrificium Deo ſpiritus Bi. 10 19. neic mui nominare, quàm filium. Tanta eſt ab omni contribulatus. Proinde coram Sacerdotio magno Lenlan conſanguinitatis etiam umbra, etiamque no- lacrymarum nullus Synagogæ Levita non eit n Mmen mine alienatio in Tabernaculo; Heli lcèt re- minimus; itaque decreſcit fulgor aureus puni- lehhlln, gnante, & litante Ophni. Appelletur mini- corum, micante in fletu Iride Ponitentiæ, ut taͤlnt⸗ ſtrans Domino puer. Quid nam? Etiam ſœ- acervatim cum populo Sacerdos computetur; Feint nus appelletur, ne vocetur filius. Pro fœnore, dicaturque, Nevit populus. Ubi fletum audis, ibi metenhin quod commodaſti. Bene ergo, cum adeſſe ſibi & victimam non deeſſe ſcito, & Sacerdotium Akti A non ignoraret Eſdras cum pignoribus matres, ita magnum intellige, ut in luctu nullum jam lu gil uxoreſque cum viris, ne Vemplum violaret, ſit diſcrimen Sacerdotis & populi. Flevit popu- Paænslemiis n A cognationis frondes obtruncavit, dixitque: Col- Ius ftetu multo. Dixeris & illud non immerito; vera. ne Menet leltus eſt ad eum de IWraël cœtus grandis ni- ideò Sacerdotum & Levitarum nullam in fle- t. IMo N miis virorum, mulierum, & puerorum: & flevit tu mentionem habitam, quòd ſcilicet digni- ſin ek, E tdopulus fletu magno. Nullus ne hic Sacerdos, tatis ſit immemor ſuæ, qui verè lacrymatur. &fuür Penitis, Levita nullus? Et tamen miſtos eos fuiſle Obliterat Poœenitentia faſces & titulos: nec ſ nn It Eiceßaſti ſcimus cum alienigenis, & quidem non in- contritionis mare eſt, ſi natat in illo aut purpu- amenmen onͤ, ter poſtremos. Abfuere num illi à populo, ra, aut corona. Unus de populo tibi es, ac- taleleee andala., cum luget „ qui adſuere, quuùm peccavit? cinctus quamquam ſis aureâ ad pectus Zond; ſi um animo,t D Heret, horretque animus. Certè in pozniten- ex corde, animoque luges. In fluckibus lacry- iMne, Da deze tia non recenſentur, qui recitati ſunt, def- marum niſi titulorum lemniſci, phaleræque di- olerm an ta gravio- Criptique in catalogo pollutorum. Non eſt Je- gnitatum naufragentur, non doluiſti; riſiſti Hoc uinè “. paratus populus Iſrazël, & JQacerdotes, G Levi- verius. Niniven diſpice, & Regem, ſi potes, in Famæ ci. Ta. eorum. Evigilent aliquando àa torpore ſuo Sa- cerdotes. Nam aut luxere cum populo ſub tæ à populis terrarum, & de abominalionibus illa doloris ſcen à cerdone diſcerne. FPervenit Jon. 3. 6. verbum ad Regem Ninive & ſurrexit de ſolio ſuo, & abjecit veſtimentum ſunm dà ſe, &. iennicr Eſdra, aut certè non flevere. Si ſiccis ocu- indutus eéſt ſjacco, & ſedit in einere. Ubi, Limmtmns, lis adſtitere populo, Prophetæque ejulanti; rogo te, hic principatus in luctu? (Quod fi in- Hauto N monſtrum id eſt, ſaxeaque durities. Cur enim, ter Aſſrios regnum in fletu diſparuit: mi- Euren iis qui peccantem populum ſequuti ſunt, non raris Hierofolymis evanuiſſe inter lacrymas lumnt M Eeclo unm “ luitt profectò, ſi tantos cùm geſtet in pectore la- nit, non ſtolæ; ferrum præſtolatur, non ice⸗ pides, obduruiflet Sacerdos in ſaxum, ut virgam. Nec calamiſtri nec Canæ hydria ninn hen ne gutta quidem ſtillare ejus ex oculis poſ- fupernatant lacrymis. Vox eſt, imo toni- en,en ſet. Proh ſcelus! Flet populus fletu magno de truum, Joelis: Egrediatur ſponſus de eubili ſoëla. 16, ms, crimine compellatus; & eodem polluti taboe ſuo, & ſponſa de thalamo ſao. di nuptiis non ern⸗ Levitæ non lugent. At luxerint. Hinc durius ſupereſt in luctu teſſera, putas ſupereſſe chla- mcnat, excrucior. Nam, ubi Levitz unà cum populo mydem dignitati? Si merguntur criſtæ it,l inquinantur, ſingillatim eorum labes exicribi- Sponſarum in luctu, Prætorum-ne arbi- eaml tur. Ubi verò labem lacrymis eluunt, acerva- traris in lacrymis faſces nataturos? 81, quas witnenen tim cum populo ploraſſe feruntur. Et ſlevit Indicis avibus detraximus, pennæ peflum ,e , populus fletu multo. Eminet Cidaris in flagitio, eunt in Jordane, Baptiſtâ fulminante: mira- Eit,e 1 in fletu non eminet. Cùm laberis, Sacerdos ris iis non extare vadis aureum Sacerdotum lune 5 ad probrum diceris: cùm lacrymaris, unus & Rationale: leninh grege es. Cémque decantatum ſit flagitiumn ſpelnc linei Ephod, ejus tum mundities, tum dilutio wehet/ ignoratur. Flevit populus. Non eſt ſeparatus po- 4 eeu pulus Iſral, & Sacerdotes, & Levitæ à popu- tnin , li terrarum. Quam firmus agger hie eſt, miſi e hig⸗ deſipis, contra exundantis imnpetum ſceleris. Sinn n Quis enim & Miniſtris Domini peccare jam pot- nt , lit, quando videt in Euphrate quidem ſuber efſe MN 9 Er etiam conſequuntur poœnitentem? Placet-ne fornicationes plebis amnplexari, & vulgi ci- neres imitari Sacerdotem piget? Dolerem Sacerdotium? Quis tintinnabula jactet digni- tatis, ubi iniquitatis puſtulas circumferre ſe dolet? Qui ſcalpit ulcus, vomicæ memi- 72 Et reſpondit Sechenias: Nos prævati- cati ſumus in Deum noſtrum, & du- gimus uæores alienigenas de populis. Et nunc ſi eſt pæœnitentia in Nrasl ſuper hocç. Percutiamus fœdus cum Domino Deo noſtro, ut proſiciamus univerſas uxores, & eos, qui de his nati ſunt, juxta voluntatem Do- mini, & eorum, qui timent præcep- tum Dei noſtri. Panmitemtis Eeævere procul dubio ex corde hi, quan- do in æquore lacrymarum, quas profu- derunt juxta mare æneum, non luſere ſyre- Confeſio. nes, ſed perierunt. Hæc ratio dolendi certa, dolique expers. Accuſat enim ſe Sechenias, etiamſi quæſtioni ſubjectus non ſit. Nullum à ſe Eſdras conſtitutum iri ſupplicium in præ- Amore du- Varicatores edixerat; Et tamen, ſereno cœlo, ei. fluit lacrymarum imber ex oculis Secheniæ: & quia non fulgurat Judex, contra ſe tonat peccator. Nos prævaricati ſumus. Accuſat, inquam, ſe, quamvis minas non intentet Sa- Exuſatio- Cerdos: & , quod pluris facio, ità ſe ipſum ae- net⸗ cuſat, ut ſuum non excuſet flagitium. Non Adam imitatur, qui pomum quidem glutüiſ- ſe ſe dixit, ſed ab uxore porrectum. Duxi- mus, inquit, uores alienigenas. Juſſi-ne, an injuſſi? Ut vicinorum vobis in præſidium animos, armaque jungeretis, an veròô volup- tatis illicio ſeducti peccaſtis, fœminis juncti Chananæis? Quid vos in illegitimi conjugij ſyrtes conjecit? Duximus, inquit, axores alié- nigenas. UIcus curandum expono, non armil- las conquiro, quibus pro faſciis involvatur. Quid enim expromere prodeſt, quod de- promptum non prodeſt Eſto illexerit nos aut præſidij ſpes, ſi exteris ſociaremur, aut formæ illecebra, quâ etiam Davides captivarm- tur: ideéô-ne calcanda Lex erat? Nullum cri- minis involucrum, quando nihil tam grande eſt, quo piaculum licere poſſit. Vide autem, ut captivitatis non meminerit, ut libertatem non optarit, ut non deprecatus ſupplicium ſit. Irritaſſe ſe tantum fatetur Numen, &, ne jacta- ri crederes id ex animi, mentiſque demiſſio- ne, cauſam ſubjicit furoris, duétas ſcilicet abs ſe Moabitidas. Quàâm ſtudet non videri in- ver a · Conſcientia aperiendaæ. Correctio mwitis. nocens Sechenias? Dixi autem irritatum ab eo Numen? Verbi devitavit invidiam. Ne- que enim arſiſſe Dei zelum profitetur;, ſed ait, Prævaricati ſumus in Deum noſtrum. Geſtabant ſervitutis catenas, à Deo ſibi in pornam ſcele- rum innexas: haud tamen irarum Domini men- tionem ullam inducit, tantùm quid ipſi ege- rint, incuſat. Prævaricati ſumus in Deum no- Rrum. Vox iſta poſtrema Virga fuit, Virgæ Moſis non abſimilis, quæ ſcilicet eduxit mel de petra, imo expreſſit de vinea Sodomorum ſuaviſſimum doloris muſtum, nectarque Pœni- tentiæ. Deus noſter eſt: hoc eſt, cæterarum penè immemor gentium, nos unos amplecli- canfaſſarii tulr. Nos verò exteris adhæſimus leniͤge⸗ bélandi. Nis, ut à lege ejus avelleremur. Et nunc, eſt Pœnitentia in Iſrazl. Quam placet modeſtia la- SWuue crymantis? Non audacter ad reconciliationis 4. 4 oſculum irrumpit. Etiam, poſt fletum multum, miias Poſt hoſtiam veſpertinam, poſt illatos in Lem- Paænie plum crateres aureos, poſt adventum & fle- Vers. Oliva tum Eſdræ, ſubdubitat;, an liceat ſupplicare. Ubi nunc poœsnitentium audacia;, qui, ne gut- tà quidem ex oculis profusa, ſtatim à luto fæ- cis locaturos confidunt ſe ſuum in Sole tento- rium? & eſt, inquit, Pœnitentia in Irael. Non- ne fleviſtis? Sanè: Nonne litaſtis? Profectòô. Et an propitiari Numen poſſit, ſubveremi- ni? Quod, rogo, facinus admiſſum à vobis eſt? Duximus, inquiunt, uxores. Reſiſtite: Et ob uxores trepidatis? Sed alienigenas eas du- ximus. Alienigenas, ſed uxores. Et quid huma- nius peccari potuit? Nihilo minus in tanto fle- tu ſociorum & ſuo neſcit Sechenias, an la- becula queat extergi. Damnamur profectèò, qui criminibus innumeris obnoxij, ab obſoniis ad amplexum Numinis convolamus, reconci- liatione, penè dixerim, nocentiores, quaàm fla- gitio. Etiamnum è mento fluunt non abſterſæ dapes, incoctoque abliguritionis tabo perune- tus, præſumis ofculum Pacis? Ecquando Iris indulgentiæ ſine nubilo lacrymarum emi- cuit? Apage, irriſor Pœnitentiæx. A patinis quiſquis ad Templum vadit, non Jksum diligit, ſed Jksun prodit. Et Judas es, ſi panem intin- gis in catino, & Chriſtum oſcularis. Pertimeſ- cendus accefſus eſt, etiamſi in fletu multo veli- fices ad Deum. PFPercutiamus, inquit, fœdus cum Deo noſtro. Placet fœdus, ſed fecialia exploro. Ur projiciamus, ait, univerſas uxores. Hi pacem cum coœlo optant, Non lacrymantur tantùm, ſed oculum, uxorem fſcilicet, effodiunt ſcanda- lizantem ſe. Non dixere, repudium foœderi præferentes, Exolvat Deus catenas ſuas, & nos avellemur ab amplexu noſtro. Sejungamur & à compede, & ab uxore. Carebimus in ob- ſequium Numinis voluptate, ſi careamus in decus noſtrum ſervitute. Abjiciantur manu no- ſtra illecebræ, ejus dexterâ flagella. Si Deus excuſſerit jugum, non flores calcabimus, In- cus & thalamus otientur pariter, & ne forni- cetur Iſraël, exolvatur. Excluſuri tum Vene- rem ſumus, quuùm Vulcanus noſtris a fin-— bus exulaverit. Decet nos pudicos eſſe, ſed, ut refloruerit lilium, tribuli defloreſcant. Inter lacrymas tum Syren mergi debet, tum Pirata. Laſcivire pudet? liceat non ſervire. Uno ſimul poſtico protrudantur Ammonitides &e Mecdi. Nec illas ornabimus in poſterum torquibus, nec hi torqueant vinculis Iſraelem. Cur enim, decuſsa voluptatis rosà, ſpinis confodiemur æ- rumnarum? Non nubimus? nec uramur. Haud ità garriere in luctu. Percutiamus, dixere, fædus Pænitnie cum Domino Deo noftro, ut projiciamus univenas u. uxores. Nihil Numen debet adulteris. Noſtrum Rerorati, eſt, ſentinam criminis exhaurire: non enim timemus, quin compeſcatur procella, ſi pro Geraſe Jona, demittatur in mare Moab. Vide au- a tem, quid agant in repudio. U projiciamus, in- Mriſer. quiunt, univerſas uxores. Projiciamus, aiunt, z, Paſio non alloquamur, aut ad diſceſſum cohorte- num. mur, rogemuſque eas, aut deflectendo blandi- Lnr tis, aut rationibus commovendo. Intentatas, icſen. & inconſultas abjiciamus. Niſi enim vi qua- dam amoris anſulæ dirumpantur, contabelſces cwmerſe in catena. Surdaſter amor eſt, & , ut audire vere. rationem neſcit, ità audiri, imo & exaudiri à ratione conſuevit. Quamdiu inflectere Ammo- nitidas ſtudueris, tamdiù eis ſubdêris. Nemo cum Dracone paciſcitur; nemo Ceraſtam ar- gumentis excludit, ſed furca præferrata aut protrudit colubrum, aut proterit. Non abactus Abfſalon, rebellavit. Nec Deus avocare Caimn “ Uet, t r⸗ N AenliB Ce⸗ u pfintt weni Meit ſilicd len in l I ſeld 1ot, 10 gech Hon elin Ebeel Maa t hett e Eti lten! maenn Hi won 1t. Co ietunte WMincis, unane m te Abinrel . 1 Kn E eb Ahien ie ane leuns ru! E In, 1 m Anlot 1 ert an gli tt Mo⸗ Unetla. ( oicten ehl ANlle tti E 1e edhezn 1n Cetbern chlen leN lumt, et 7dl Nr. hokd hratt. enas e Judben. utont nag, 1 r nekch dollei , Ken 1es,ent non De tidoen Tahunbl munn . A lNuNdl, Upuen lern bena ketunmuhn cuit ſalin kcilitenln ner Hie nantur tutt loduuntſ Pwdium ſe enus luln Leſngnat Aebimis n ſl teand zuntor wan⸗ Egelr l Cildnm er, enH lnitn ſs 8 Moli Gciag E⸗ EtnH ehet unkn ie Un ninces & 18 tenun ld, den. (v 8 cCllodeme Eeunnu zus, iete N. eumgii, Gotens N ire: M⸗ relt 4 Morb. u Emniien, cmgh, 1 Ncelin . lckil, endh. ln Gin , tu, un⸗ 4 4 7 / 4 4! „ à cæde valuit alloquio, conſilioque. Non oc- cidiſſet, ſi fuiſſet A Numine obtruncatus. Cupiiſ- ſet Abraham dedocere crimina Iſmaëlem. Sed viro Sara prudentior, quæ tranſgreſſorem non emendandum, ſed proturbandum exiſtimavit. Quæ ſanè ſententia feminæ Dei calculo con- Gen⸗21. 3. firmata eſt. Omnia, quæ dixerit tibi Wura, au- di vocem ejus. Ue projiciamus uxogres univerſas. Non eis tantum abſtinendum ſibi eſſe duxerunt, ſed illicò eliminandas eas eſſe ſanxerunt. Nos qui- dem dixiſſemus; Domi ſint, ſed in thalamo non ſint. Impleamus Legem, non eis utendo: Arma verô tot populorum non provocemus, eis do- mo ejectis. Repudium imperatur exterarum, non exilium. Sat eſt uxores non eſſe, adjutrices, & ſociæ ſint. Scilicet. Intellexere, non din abfu- turas à thalamis, ſi reſediſſent in tricliniis. Ignis libido eſt, quæ ſtipulas ſi corripiat, nec frumento Pparcet Etiam in alieno ſolario lavantem ſe Be- thſabeam David deperiit: & domi tuæ com- morantem olim conjugem faſtidies? Confoſſa Afſpis non nocet: & ejecta Hethæa non pro- ritat. Quod ſi ij, qui fleverunt fletu magno, iceruntque cum Deo fœdus, ita repudiant Am- monitidas, ut ejiciant: Tu, qui cachinnaris, Pactumque iniviſti cum morte, quo modo ſta- turum te credis, ſi hinc Dind, inde Dalila ambiare? Unà duo ſenes conflagraverunt femi- n & Suſannâ quidem: tu verò inter Ompha- les ephebus tuum frigere femur exclamas? An lapideum tibi hepar adpreflum eſt, fa- Xeive adnexi ſunt renes? Nugaris, fabularis, amplexaris, concumbis, nec ſuccubuiſſe te juras? Et quis adulterii arguatur in poſte- rum, ſi caſtus in oſculis inventus eſt? ſi crini- tus Samſon in ſinn Philiſthææ non Samſon, ſed Joſeph eſt? Projiciamus univerſas uxores, & eos, qui de bis nati ſunt. Niſi omnes eji- ciatis Moabitides, una reducet in Jeruſale univerſas. Nubecula ſub Elia Aquilone non difflata, colum nubibus obtexit. Et parvu- li projiciendi ſunt, alioquin vagitu pro pa- Seri, rentibus perorabunt. Hinc vide, an „exclusâ Seandaloß bellice, retinendus ſit domi leno. Gratuler eje- tiiendi. ctum a te Achitophelem. Verùm, niſi & quos ipſe educavit, catulos ejicias, brevi reparabi- tur Cerberus in ſua ſobole. Ad radicem arbo- rum, & ad ſtolones apponenda eſt ſecuris, alioquin, excisd vite, repaſtinata propago ama- riſſimos botros, uvamque fellis germinabit. Ifraelitæ non parcunt filis, ne parentibus par- Ccant. Et tu, ne barbatulum offendas, eradicati Zizanii ſemen Pactolo irrigas? Neſcis à Noë for- tius Chanaan maledictione confoſſum, quàm Chamum. Quare ergo, ſi Atheum excluſiſti, ejus jam tabe putreſcentes alumnos fartis ſpor- tulis, ad corruptionem domus, ſuffulcis? Pro- Lyeritas. Jiamus mniverſas uxores, & eos, qui de his na- ini ſunt. Univerſas, ait: Nam ſi diſcernatur in- Darva jn ter vulpem & vulpem, nulla expelletur. Hæc retinebitur ex Moabitarum genere, quia non ef- fera: illa, quia modeſta, non ſubducetur. Hu- Jus reverebimur genus, alterius ignoſcemus pu- dori. Nulla ita erit Moabitis, ut in aliquo non referat Moſem. Cain litavit. Eſau Iſaaco vena- batur: Abſalonem miſerebat litium: Hemor cCircumcidi non recuſavit: Pharao dimiſit popu- lum: Judas pecuniam abjecit: Herodes Joan- nem audiebat: Rebellavit a Sara Agar, ſed An- gelo obaudivit: Laban idola rimatur, ſed Deum reveretur: Achab occidit, veruùm & jejunat. Quid multis? & exuri Cruces, & diſſui culei, & Ethicæ Tom. II. . turba tanta fuit, ut iis diluendis vix Jordanis in Cap. X. Lib. I. Eſdræ. 7„73 refigi poſſunt ſtipites, ſi reus is tantùm eſt, qui nulla ex parte integer, & teres eſt. Et eos, qui de hbis nati Iunt, juxta voluntatem Domini & eorum Tuitiment præceptum Domini. Non unam Dormi- Cnfaſaris mi voluntatem ſequuntur, ſed & Judicibus ſe élandi. ſubdunt. Quos non ipfſi eligunt, ſed renuncia- kaure. tos à Deo reverentur. Juxta voluntatem eorum, wenaa. . qui timent, non qui ſolvunt, laxantve Ppræcep- tum Domini. Non ad nobiliorem fſen genere, ſeu cidari, ſeu humanitate, ſeu ſcientiâ provo⸗ Severitas cant. Apud illum jus erit judicandi, qui Legem reveretur. Etiam, quum gladius ad ſecandum educi debet, non blandior ab *gris deligitur, ſed aptior. Aptiſſimus verò ad feriendum ſce- lus, incidendumque ulcus intemperantiæ putatur is, cujus cor trepidat. Sciunt enim ad ſectio- nem firmiorem nullam eſſe dexteram, quàm trementis. Niſi contremiſcat, quæ ſecat, manus, titubat, exerratque. Nos verô illos imploramus animarum curatores, qui nec Deum timent, & Legem leniunt. Rere, non ferro conſulitur ulceri: & ideò corrumpitur. Ergo-ne, ut ad ga⸗ neas aptiores Romani accederent, cruditatem heſterni convivii laconicis excoquebant: Nos ve- Tô animæ acores incoctos vix pellium tepore ducimus concoquendos? Audi Secheniam ſuam ferro vomicam obtrudentem. Necundum, inquit, legem fiat. Auſterè, an blandè ² Xylo, an cau- terio? Recundum legem. Nullam is, quem verè criminum pœnitet, præſcribit Sacerdoti le- gem, niſi Legem. Plerique contritionis ſuæ ma- ri, ſed plané mortuo, littora ſtatuunt, ultra quæ progredh non liceat. Jejunare non recu- ſant, ſed peregrinari nolunt. Volunt ſibi pſal- mos indici, largitiones non item. Omnia, in- quiunt, præſcribe, omnidque impera, excepto Bethſabeæ exilio. Hanc domo exire non Patiar, Cæteroqui ſcelus meum expiaturus in cinere- Non ita Sechenias: oundum, inquit, legem fiat. durge, tuum eſt decernere, noſque erimus tecum: confortare, & fac. Audin' quæ ſit hoſtia Po- nitentiæ? Ea nempe, quæ Sacerdotis in ſe dex- teram armet, unamque illi legem præſcribat, legem ſcilicet. Cæterum confortare, inquit, & œmeszt Jac. Quis unquam confortandum non eum cre- Béera. didiſſet, qui ſecandus eſt, ſed vulneraturum 2. rn i Eger Medicum roborat? Nec immeritô: durius ferenda., enim eſt adurere, quàm uri. Vix unum in uni- verſa Judæa Joannem invenies, qui baptiſ- Saperior mum poœnitentiæ indicat. Poœnitentium verô — ſuffecerit. ITunc, inquit Matthæus, exibat ad Matthe57 eum Hieroſolyma, & omnis Judæa, & omnis re- 5. gio eirca Jordanem, & baptizabantur ab eo, con- Rtentes peccata ſua. Uno concionante Hieroſo- lymis Petro, quot baptizati ab eo ſunt? Ap- Ppoſitæ ſunt, inquit, in die illa animæ circiter tria millia. Rariores proinde ſunt, qui ſuadeant quam qui peragant, poœnitentiam. Omnium eva- ſerat enſes Agag; unuſque inventus eſt Samuel, qui in Regem ferrum ſtringeret in Galgalis. Go- liam quis & militibus Saul compeſcuit? Trium- phaverat de arca impunitum ſcelus, niſi paſtoris funda blaſphemum repreſſiſſet. Confortare, & Act. 2, 41. Jac. An non barbaræ jam hæ ſunt voces in caſtris Poœnitentium? Remitte, clamatur paſſim, & ne facias. Sine, ut plaga, concocto paulatim pure- ſuà ſponte dirumpatur. Non eſt, quòd thecam proferas, quod ſtigma deſignes, quod linamen- tum, turundamque demittas in vulnus. Etiamli non terebretur vomica, luem expuet. Spectare jJam libet probaticam languidorum. G Wurre- 74 Surrexit ergo Eſdras, & adjuravit Principes Sacerdotum & Levitarum, & omnem Iſrasl, ut facerent ſecun- dum verbum hoc, & juraverunt. aze Srkeundum quod verbum? Audi: Tuum eſt de- cernere, noſque erimus tecum. In hæc ſunt Eceleſiaſti- verba affati Eſdram Principes populi. Nimirum cs inpi. ſi expurganda urbs eſt à peſtibus, monſtriſ- geyeyitas, Jue, debetis Principes Sacerdotibus adeſſe, non adulteris. Noſque erimus tecum. Sciere Princi- pes, quamvis munitam diplomatibus Aflueri dexteram Eſdræ, non fore tanto criminoſorum JIuctamini parem, niſi Cidari Gladius intexe- retur. Quis enim deliteſcentem ſub Aquila- rum pinnis ſeu Corvum, ſeu Bubonem tranſ- figat? Non æquo Marte, quamvis ſingillatim pugnent Proditor & Propheta, in arena ſeve- ritatis confligunt: ſiquidem Columba Sacer- dos eſt, & peccator Accipiter. Vide jam, quò ſit evaſura lucta, ſi vulturi magnarum alarum Aquilæ fœderentur. Thecuitis una, hoc eſt, deplumis noctua, Abſalonem Palæſtinæ Gry- phem, ne fraterni quidem ſanguinis abſte- mium, à Cruce traduxit ad oſculum: iiſque labiis Patrem ſalutavit, quo fratrem præceperat jugulari. Uſque adeò vel Oſtiaria, ſi ſuum in- terponat, etiam apud Davides, officium;, par- ricidas non culeo eximit ſolum, verùm & cur- rui, ſolioque reſtituit. I nunc, & faventi- bus adulterio Dynaſtis legem de mœchis perſ- cribito. Jure proinde optimo, & adfuturos ſe Principes Sacerdoti ſpopondere, & eos ad id muneris etiam jurejurando Eſdras obſtrinxit. U facerent ſecundum boc, & juraverunt. Mi- ror autem, non vulgus tantùm adjuratum ab Eſdra efſe, verum & Sacerdotum implora- tam, obæratamque fidem. Adjuravit Princi- pes Sacerdotum & Levitarum, & omnem Iſrakl. Omnem Iſraël, non immeritòô. At de Levitis cur dubitet? Quod hi, præ cæteris, quamvis val- de raròô, morum inſtaurationi adverſentur. E ſanctuario loricæ proferuntur, quibus obar- metur contra Sacerdotis gladium impuritas. Niſi Abjathar Sacerdos Adoniæ criſtam fricuiſ- ſet, non eam coronæ prurigo tanta ſollicitaſſet ad tubas. Raròô ſulphur non fœteret, niſi ei thus miſceretur. Patuere Ezechieli fornices in Templo, ibique Adon impunè plorabatur, quem in foro ne deduci quidem ſine ſupplicio veſpillonum licuiſſet. Vaticinatur Dominus abominationem deſolationis ſtaturam in loco ſancto. Utinam diſciſſum in partes duas ſan- Gtuarü velum conſeſſuras in bivio Thamares non obnubat, quò peccent impuniùs, etiam, ſi libet, cum Patriarchis. Armabatur olim Le- vi ad ultionem ſtupri: jam ejus recondidere gladium Levitæ, quorum Ephod lineo uti- nam, qui alioquin proſtaret, Cupido non in- tegatur. Hæc olim ita contigiſſe, negare non poſſumus, niſi Scripturas ſanctas evertamus. Plurimum debet Chriſto Eccleſia, quod nunc PDenitentia iſta vix ſpectentur. Et ſurrexit Eſdras ante vera. domum Dei, & abiit ad cubiculum Johanan fi- lii Eliaſib, & ingreſſus eſt illue, panem non come- dit, & aquam non bibit: lugebat enim tranſoreſ- ex Exem- Jionem eortlm, qui venerant de captivitate. Si ſic plorum. peccatum deflet alienum educatus Babylone Eſdras, Aſſuero Principum voluptuoſiſſimo per- familiaris, & ita luget, poſtquam di illud de- Severitas. Oliva deflevit, pane ſimul & frigidàâ interdictus. Quæ noſtra eſſe Pœnitentia debet, qui nati ſumus in peccatis toti, diuque viximus Hieroſolymis? Panem etiamnum horret, pavetque aquam tan- tæ vir dignitatis & innocentiæ, ut prævarica- tionem ejeratam jam, deploratamque ab ipfis etiam ſceleroſis, lugeat iterum domi, cui tantas impenderat in Templo lacrymas. Et tu facinus tuum deles in viola? luges in ferico? expun- gis in circo? Utque vulturem emittas & je- core, Pavonem in aqualiculo obſtipas? Er- go, ut lacrymetur Eſdras, non ſuum, ſed ſuo- rum ulcus, immòôò non jam ulcus, ſed cicatri- cem;, ne naſturtio quidem veſcitur, poſt ſacriſfi- cium veſpertinum: & amomo vives ac fiſtulA, univerſiſque felicis Arabiæ plantariis, qui un- dique flagitiorum ſaniem deſtillas? Etiam A- chab lacrymatur in ſacco. Unus Abſalon in occiſi abs ſe fratris piaculo oſculum Regis ex- petiit, ſibique currus inſtruxit: & ideò cucurrit ad laqueum. Aquam non bibit. Cur? Lugebat enim tranſoreſſwnem eorum, qui venerant de cap- tivitate. Num hi tantùm immiſti erant mulie- ribus Hethæis & Pherezæis, & Moabitibus? Credin? Verùm hi maximè deflentur, quèd ſcilicet intolerandum ſit facinus, digreſſum & Chaldæa populum, ut Templum reficeret, neglecto ſanctuario, in ſinu Moabitidum reſe- difle. Peccavere profectò etiam ii, qui & Ba- bylone non venerant, exteriſque commiſcue- rant ſeſe. At tantum viarum confeciſſe, ut geliguß⸗ litares, tum verò, mutato conſilio, non victi- rum Pecce- mis ſtuduiſſe, ſed amplexibus, ſcelus eſt. Quod “. ſi probrum eſt, exſilüſſe de compede, nec li- taſſe: quod, rogo, dedecus eſt, aufugiſſe ab armillis, ſtraguliſque, ſudantemque in cophino ridere, non pſallere? Miſereat nos ſaltem no- ſtri, quique non à vinculis, ſed à torquibus immigravimus ad aras, caveamus, ne non in altari ſacrificemus, ſed analectorum heluones epulemur in cinere. Et miſſa eſt vox in Juda & in Jeruſa- lem omnibus filiis tranſmigrationis, ut congregarentur in Jeraſalem. EE ra emittit lacrymas, & ſtatim vox mit- g, titur in Judam, quæ tranſgreſſores in quæ- er 1 ſtionem trahat. Quàm felicius ad criminum expiationem fletu Sacerdotes uterentur, quàm Exommu- haſtis & laternis. Silet Eſdras, & vox ſonat T. in Juda. Sacerdos domi recluditur, & univer:. ſus Iſraeël accurrit ad judicium. Mira metendi sSeveritas ars: ut audiare, ſilere: ut populus peregrine- vere. tur in Jeruſalem, in conclavi Sacerdotem con- piem. cludi: jejunio Judicem ad ſectionem robora- plorum. ri. Nota de vitanda criminis infamia conſi- lium. Miſſa eſt vox in Juda, inquit, omnibus f- e. liis tranſmigrationis, ut congregarentur in Jeruſa- Z dem lem. Edicta hæc vox adumbrat, in quibus nulla guniende de ſtupris mentio, nulla in adulteros contumelia. Mittebantur enim, aut etiam affigebantur edi- cta, in quibus notari ſceleroſi non poterant, quin Medis pollutus in Sancto Iſraël aut fa- bulas daret, aut etiam ſtomachum moveret. Proinde reis parcunt in libellis, quibus in cancel- lis non parcent: itâque illos in judicium vocant, ut non tam eis dixiſle diem, quàm hoſtias, epu- lumve indixiſſe viderentur. Brevi audies per- tonantem in impudicos Eſdram ,„ quorum nunc crimen filiorum compellatione vekint. ti- liom ſ. ſe Monrho nelu Ctbst. Wum 0 un leg atral ris P Crationt Chorrui ſicerem ſlbos, bes, ſk 6z, eo Pofrogn nler, acrelbe us eich Hebreum EltiſC Ue onp is tun IlCen Anmger un bii orbis adla Hunfcer. n edi⸗ i galer ſeatis. gvi enm ex nuſnre Ula exclu PMuns, ltelis n, (Or. Un Pole⸗ I n Ii A! Cenwad dnlo ſi Een Wlen Gnn Iree onner gjri ls cne i n be aeWikni e II: Ktm Chruen hn . dere i . VO u Utinam ſub Chriſto diſceret Carbaſina Præſu- che laris, quod Ephod Leviticum ſub Moſe præ- umn ſtitit. Verùm hiſce egomet oculis ſcriptum in Mamnt. Monachos edictum legi non ſemel, quo urbium edi acceſſu prohibebantur tonſurati, quòd malis 1 eltn artibus doliſque laboranti ex peſte ltaliæ plu- R rimum obfuiſſent. Non potui non revereri re tum Legiſlatorem, tum Legem; hæc enim itut,. non atramento, ſed cocco exſcripta, ille non è fit. roſtris Prætor, ſed ex adytis Aaron cultum, ntdn adorationemque etiam ab invito extorquebant. klctn Cohorrui tamen, quùm ab Eccleſiæ Principibus oſtet viderem pudenda Eremi exponi & ſcurrarum gu fi ſalibus, & ſevitiei ſatellitum. Patent tibi ur- Tin,ür bes, ſi leno, ſi cinædus, ſi decoctor, ſi mango albint es: eſto quod lubet, dum Monachus non ſis, llnn prolatoque é Syngrapha nomine, cerdo licèt & un Niſte carnifex, ingredere, futurus non tam hoſpes, idedatu quàm civis. Si circumcidare, aſſertorius tibi C et quoque libellus ſuffragatur. Cancellis, imò & eatt ect ſaxis excluderis, ſi Chriſtum induiſti. Ita-ne? erant M. Hebræum admittitis, & Anachoretam re- Moebithe pellitis? Circumciſioni patent oppida, & ton- entut, gi ſuræ non patent? Non habenti fidem fides ha- 8, Ggrit betur: & fidei primogenitis tum fides, tum cha- uum reitt, ritas, tum ſpes palam, & de ſcripto, abroga- dbiticdunt. tur? Circulator ſi forem, & erro £Ægyptius, ii, guth admitterer in oſculo pacis, fuſte abigor, tam- E commmis quam Epicuri de grege ſus, quia;, ut Chriſti Crlecle,t ovibus adſcriberer, aureum vellus abjeci. Hæc o, i quidem acta, ſed a ſummo illius temporis teluek Fontifice valde improbata , horrente promiſcué Npete, ! agi in edictis de Chriſti diſcipulis & de Recu- 4 ul titis, galeri contumelia, a Ch riſti cultoribus le- dle in nin gregatis. Licebat lub Eſdra fornicari, ne ſugil- nk landus quidem, cuùm traherer in jus: ſi tamen . . . l i forem ex Iraél. Miſſa eſt vox ommibus filiis n tranſmigrationis. Et ſibilis exponor, & Can- unn krr cellis excludor, & oppidis explodor etiam im- pollutus, hoc tantùm inſamis crimine, quòd Evangelio nomen, libertatem Chriſto, Deo fidem, corpus dedidi, dicavique Cruci? Fle- rem profectòô, & planctu quidem quaſi Draco- Gn M ſuigfnun num, niſi ſcirem aut lacrymis abſtinendum D Hinn mihi, aut lacrymandum in purpura. Sed re- deamus ad Eſdram, ut qui ne flere quidem in- demnati poſſimus candorem noſtrum tam pro- Ketmnn, J broſo ſtigmate atratum in triviis, impunè ſal- telusnge⸗ tem videamus illacrymantem Prophetam libi- 8 d Gnne dini IIraélis. Ait autem. Convenerunt igitur ⸗ omnes viri Juda & Benjamin in Jeruſalem tri- ,& wle, nx et. bus diebus. Tot viri, tam citò, & tam diſſitis op- Pidis convenere? Non eſt, quod mirere. Etenim, Eeclekaßi ubi in Prophetæ lacrymis navigatur, citò ad suceete Poenitentiam appellitur. Nulli velites dimiſſi, tes nullæ machinæ admotæ, nulli ſubmiſſi cur- rus: & tamen omnes, intra triduum, Hiero- ſolymis conſtitere. Magnes nimirum peccantium fletus eſt Sacerdotum. Quis emim in coeno ſta- ret, cuùm Eſdras jaceret in pulvere? Quem non puderet complexuum, cùm Prophetam e- tlam panis tæderet? Cui non grata quæſiio, ubi ſe ipſum Judex excruciat ? Vox una coëgit omnes. Vocem dixi? Erravi: fulguribus, arie- li tibuſque compulſi ſunt prævaricatores in Sion. L oet⸗ Zever keaz Audi. Et omnis, qui non venerit in tribus die- ur, Scemmn. bus juxta conſilium Principum & Qeniorum au- Hins Jeretur univerſa ſubſtantia ejus, & ipſe abjicie- n kſtuf⸗ tur de cæœtu iranfmigrationis. Convenerunt igi- e ur omnes viri Juda, & Benjamin in Jeruſa- . 1 lem tribus diebus. Salutaris ſanè eſt lacryma- ir , rum in Sacerdote imber: at ſine tonitruo ful- Ethicæ Tom. II. in Cap. X. Lib. I. Eſdræ. 5 fulguréque, pluvia, non Lilia irrigabit, ſed ru- betas edet. Ut coerceantur iniqui, debent lugere Sacerdotes: itaà tamen, ut, rorante Ephod, Cu- rulis pertonet. Et audivi vocem de cœlo, inquit Apoc. 14, Joannes, tanquam vocem aquarum multarum, * & tanquam vocem tonitrui magni. Si argen- teus undarum defluxus proleclat, terrat quo- que tonitrui fragor, neceſſe eſt. Alioquin otia- bitur peccator in fimo, ridebitque adulter la- Crymas Levitarum. Nonne vides protendentem dexteram ſuam Joanni JFsuk, oppletam ſide- ribus? verüùm, quem manuum fulgore re- creabat, promicantis ex ore gladi terre- bat fulgure. Habebat in dextera ſua ſtellas ſep- 4 poc, 8S tem, & de ore ejus gladius utraque parte acuitus i5. exibat. Meminiſle velim te, Apoſtolis impera- tum, ut mundum luce perfunderent, ita tamen ut ejus quoque putores ſalis acrimonid defrica- rent. Vos eſtis Sal terræ. Vos eſtis Lux mundi. Si Matth 5. alterum ab altero ſejungatur, aut ulceribus ho- “ minum genus extabeſcet, aut putredine exe- detur. Hanc ob cauſam, ſuffectas credide- rim uberibus Sponſulæ bellicas ex argento tur- res: ut, ſi quem metalli nitor allexiſſet, pro- pugi aculorum pinnæ conterrerent. & murus eſt, adificemus ſuper eum propugnacula ar- gentean. Si tibi argentum arridet ad illece- bram, perſtat quoque tibi ad luctam, luctum- que turris. Murænulas avureas ſuciemus tibi vVer- Can. I. 1iI. miculatas argento. Nihil amoenius auri ar- gentique ſplendore? Nihil quoque mortalitatis nos noſtræ commonet acrius, quanm efficétus ex argento vermis, quam ſerpens auro affi- ctus. Lerrendam, etiam phaleris ſuis, ſpon- ſam ſuam arbitratus eſt Deus. Præbet tibi Deus, ſi Nazaræus ſis & abſtemius, mella: ſed favus, unde illa exprimenda ſunt, in ore deli- tet monſtri. Et ecce examen apum in ore Eeonis Judic. 14. erat, au favus mellis. Deerant ne Domino al- 3. vearia? Quin præſto erant innumera. Voluit autem, ad immiſcendam clementiæ ſeverita tem, exire de comedente cibum, de forti manare dulcedinem. Nam, ut hic proſiluit de monſtro dulcitudo, ità ſub Moſe de illecebra teredo prodivit. Dimiſerunt quidam ex eis uſ- Exod. 16, Can 8. 94 que mans, & ſoatere cœpit vermibus, atque 30. computruit. Quid admiraris vehementiùs, e- rumpentem-ne vermem ex manna, an eliqua- tum & Leone mel? Hic paratur cibus è mon- ſtro, ibi carnifex prodit ex illecebra. Leo paſ- cit, & manna erodit. Uſque adeò ſubeſſe ubi- que ſeveritatem Deo libuit, qui cùm auro argentéque pergratæ ſibi ſponſæ tum vermes affinxiſſet, quibus mortui arrodimur, tum angues, qui ſuperſtites commordent, confi- ciuntque, doctos nos ſanè voluit ſejungendam nunquam a clementia lugentis Eſdræ, intermi- natam àa Principibus bonorum proſcriptio- nem, exiliumque reorum. Agnus ipfſe eſt occi- 4 ſus ab origine mundi: ſed Leo quoque eſt de 6 13. tribu Juda, inſiliens in armenta. Videbatur Sponſus Cypri Botrus in vineis Engaddi: ſed Can. t. 14. & uberibus appreſſus Sponſæ faſciculus myr- rhæ noſcebatur. Faſciculus myrrhæ Dilettus Can.4. 13. meus mihi inter ubera mea oommorabitur. Mammas ſcilicet in amatorem confictus ſponſus inſedit; ut, ſi quem fortè in ſpem erigeret lactis illecebra, ad terrorem viciſſim revoca- ret auſteritas myrrhæ. Oblitus- ne es illap- ſum in præceptores Eccleſiæ Spiritum Do- mini, Columbæ ad inſtar & Ignis: ut can- dore pariter & ardore miſta timori ſpes in Ohre G 2 Fimor Dei. Gen. 15.5. Wuth. 22. 76 Oliva ſti agro ſuccreſceret? Ideò Petrus, Hieroſoly- mis eodem ore & claudum erexit, & Ananiam proſtravit: ut, ſi miraculo animabatur fides, cupiditas funere terreretur. Huc facit erectus Abrahæ in colum oculus: ut ſcilicet eam iden- tidem ſibi ſedem reſpectandam eſſe condiſce- ret, unde & timorem hauriret pariter & ſpem, quando eò aciem intenderet, ubi & micant ſi- dera, & fulmina concreſcunt. Duſpice œlum „ inquit. Ut cùm aſtra ſuſpexeris ad ſolatium, fulgetras ad pavorem refpicias. Perierat jam planè Iſrael, ignitorum immiſſione ſerpentium penè deletus. Cuùm ecoe tibi divinæ edictum iræ, Moſis lacrymis expunctum, in legem gratiæ convertitur. Oravitque Moyſes pro populo, & lo- cutus eſt Dominus ad eum. Bona, an mala verba? Verba vitæ. Quid moror? Non aduſtionis tor- mento, non pulveris mordacitate, non faſcia- rum vinculis compeſcendum, aſtringendumve Num. 17. F. Gen. 1. 15. 220 Apoc. G. 2. Matth. 3.2. vulnus. Quid expectas? Videndo vivent; mox- que ut oculum diduxerint, obſtruetur ulcus. O parabilem medicinam! ſed expaveſcendam quoque. Sat eſt reſpicere, ut convaleſcas, ſed Monſtrum imtueare, neceſſe eſt. Fac ſerpentem æneum; qui percuſſus aſpexerit eum, vivet. Mor- tis arbiter conveniendus erat, ut vitam propi- naret. Exugenda ſalus erat & veneno: ut ſcili- cet & revaleſceret æger incolumitatis munere, & reptilis ſpectaculo trepidaret. Potuiſſet equi- dem Dominus Aaronis Sacerdotium deſignare in Achate, illud tamen adumbravit in flore. re. Et quare flos gemmæ præfertur? Nonne Sa- cerdotis conſtantiam pariter & dignitatem lapis felicius expreſſiſſet, quàm corymbus? Sic eſt: Verùm nemo coram gemma palleret: Amyg- dali autem & pellicit flos, & Virga inhibet. Quem ex his elegero, germinabit virga ejus. Age. Erumpentem-ne mundum in voluminibus Mo- ſis exploraſti aliquando? Videbis poſt infixa Coœ- lo lumina, conficta illicò à Deo eſſe in æquo- re Cete grandia. Fecitque Deus duo luminaria magna. Creavitque Deus Cete grandia. Voluit tam nos terreri pelago, quàm cœlo recreari. Quin eo quoque ordine ſidera diſtinxit in coœlo, ut liceret mortalibus non tam Lilia, quàm An- gues, Capricornos, Urſas, Leoneſque nobis ex- hibere, quo miſta, & bearitatis ſede, terrore ju- cunditas delaberetur ad nos. Et vidi- Et ecce equus alhus, & qui ſedebat ſuper illum, habebat arcum. Recreabat nos certè candor Equitis: at arcu terremur. Debuiſſet ſanè inſidentis dextera, ut equi phaleris conſentiret, hyacinthum præ- ferre, non arcum. Verùm Dominus, qui odit enervem clementiæ pompam, vaſa mortis vitæ teſſeris adjunxit. Libet- ne parem cœlo Jorda- nem adire à Audies vocem ibi conclamantem. Appropinquavit regnum cœlorum. Quid feſtivius? Præmiſerat tamen: Pœnitentiam agite. Quid horridius, duriuſve? Sedenim Jordanem aſper- gebat ſceleroſis. Quid tum? Securim ad radices arborum apponebat. Miraris autem baptiſmum Joannis non carere pavore? Etiam Regis nup- tiæ miſcuere calicibus compedes, dejectuſque in tenebras eſt expaludatus conviva. Uſque adeò nihil apud Deum terrore vacat; nihil- que in divinis tam lene eſt, quod non plerum- que conterreat. Venere igitur in Jeruſalem fi- li tranſimigrationis omnes, polluti impollu- tique: acciti quidem ſuſpirio Prophetæ lachry- mantis, ſed exciti quoque evulgatæ in con- tumaces proſcriptionis tonitruo. Productus Ad hebdomadas Danielis Eidræ planctus fuiſ- ſet, niſi Orantis clepſydram Ignis intermina- ti ſupplicii ſuccendiſſet. Nuſquam ſolo imbre lachrymarum Poœnitentiæ viola pullulaſſet, miſi rigoris hyems, flante Proſcriptione ſæviiſſet. Et miſſa eſt vox in Juda, & in Jeruſalem om- nibus liis tranſmigrationis. Quamvis Babylo- ne non tum emigraſſent, filii tamen tranſmi- grationis appellantur. Quòd ſemel, ſcilicet haſque probrum captivitatis, etiam poſtquam catenas exuiſti. Si ità eſt, vide, quò Virginem detrudamus, ſi eam emancipatam dicamus à crimine. Etiam in ſidere non tam Dei Mater, “ quam filia dicenda erit tranſmigrationis? Nam brat Regum ſoboli, Abrahæque filiis famu- latum: quidni objiciatur catena Virgini, ſi ſub ſcelere jacuit aliquando? Non enim aut ſan- ctiora aſtra, quàm Victimæ, aut mitior Peccati tyrannis, quàm Aſſueri. Hi filii tranſmigratio- nis ſunt in Jeruſalem: Illa tranſmigrationis di- cetur in cœlo filia? Vel certè dicamus, ideò Triéala conveniſſe intra triduum populos Benjamin & Juda univerſos in Jeruſalem, quòd milla ad eos Relguß vox geſtatas olim compedes ſuggeſſerit. Non olim vile, eos filios Abrahæ, ne fortè ſuperbirent, ſed fi- lios tranſinigrationis appellavere, ut catenarum recordatione, quaſi novâ, & fortiori catenâ in- nodati, exolutis vinculis negotiorum omnium, convolarent ad tribunal. Nullum ad accurren- dum, quùm evocamur à Sacerdotibus, acrius calcar eſt, quàm objecta animo compes, in qua olim ſine Deo jacueris. Pinnarum loco ſunt vincula, manicæque vertuntur in alas, ubi à Levitis de recuperata Libertate commonitus, non potes non advolare in Jeruſalem, qui te Babylone digreſſum recordaris: Omnibus fihiis tranſmigrationis, ut congregarentur in Jeruſalem. Utinam excuſſi & nos jugi interdum memoria ſublevaret. Quàm citò tranſmigrationis nos no- ſtræ tædet! quàm miſerè ærumnarum obliviſci- mur! Arderet profectò pectus, ſi pruinas ali- quando recoleret Babylonicas: Sacrificabo ho- pfal. ig⸗ Niam laudis. Vota mea Domino reddam in conſpe- is. &tu omnis populi ejus. Quid, rogo, eum ad hoſtias, votaque impulit? Dirupiſti, aĩt, vincula mea. Ab- ruptis plus obligor vinculis. Recedere à Deo nequeo, quia à Saule licuit evadere. Ex quo liber eſſe cœpi, meâ deſü libertate uti. Exolvendo me Deus devinxit. Nulla enim amanti catena fir- mior, quam recuperata, Deo duce, Libertas. Itaà & nos judicari non recuſaremus; ſi recordare- mur opprobrii noſtri. Convenere omnes vincu- lis adducti exolutæ per Deum ſervitutis: Et ſodit ommnis populus in platea domus Dei, trementes pro peccato, & pluviis. Quanta vis eſt inſidentis in Templo Numinis! Nam quamvis nuſquam Zeplmn non adſit Deus: attamen ex adytis Sanctuarii slus, ommipotentiæ ſuæ & robur & jubar explicat, ut ità dixerim, divinius. Vixdum convenerat Hieroſolymis, pollutum Moabitarum conjugio, vulgus Juda & Benjamin, cùm ecce tibi Templi tantùm aſpectu & afflatu à deliciis traducitut Perſanctè ad pallorem. Vide, quid ſint in aris, adytiſque domus acturi, qui in ipſa platea re- ſidemtes, quamvis ne quæſtioni quidem fuiſ- ſent hactenus ſubjecti, trepidant tamen pro Peccato. In platea, inquam, domus Domini mul- titudo tanta conſtiterat. Neque enim admitti de- bebat ad immolationem Agnorum;, antequam Syrenum ſeſe turba expediſſet amplexibus. Quid mihi deflendum ſit, neſcio: temerita- tem⸗ . tS „’ Peccatz; inuſtum ſervitutis ſtigma deleri vix poſſit: tra- damna: cer r rI rie Conee;. ſi Cyro ſerviviſſe, etiam inter hoſtias, expro- iio. D -t z⸗ u M) ginde omant ocN. r lge⸗ adu men Scum ſetoe e m Hielen Mou ter allh⸗ Mcson wanl Clte md mn er ulli, beilre do Plenet linirſi 24 gn l ſle, tken lertm le grae cge kruend ANlus no Unpihr o Mele umoniſi uiiln edi tunm Te Uune, ſed Uprcho! o aeſe in Don- kü lncon 1hlitacdi Conne n t ſelit an Nlgin 106: & ta len inp enice, ger in en Urſi rent in Uur olin Uedint luei & ni am N Ir &/ n ghe⸗ NaA R Inb n & iemin „ .5. nigntne Gcann 0 eninmnt erelert N erbiremn ltt e, t dtenmn tiicrit orun emin. In A Ka. Motbheni condeen arun b i r in du di e Commonm nuſlen, gt n lni etdun menn aumm narumohni- mat Lacriickr ecenunf elnaͤans inclinet 1 Rectterili lete Exqule 8 Piohenn Panti cten Ne,libend ; nu ere olnMeiid enins iiiin Cap. X. Lib. I. Eſdræ. tem- ne deteſter, quâà etiam impij irruunt in Zamplori altare, an verò faſtidium improbem Matrona- cultss non rum, & Conſularium, qui domus Domir a- Sacele trium dedignantur, rati non minimum labis ſuo privaia. . . . „ ſtemmati adſperſum iri, ſi ad Synaxim in Tem- plo conveniant? Domi vomunt, & communi- cant: domi ſubant, & pſallunt; lugentque lu- duntque domi. Ubi thorus, ibi ara: ubi patinæ, ibi calix: iſdem gradibus & Lixa deſcendit cum ſacramentis ad focum, ut pullum elixet, & Sacer- dos cum azymis inſilit ad altare, ut agnum litet. Verbo: ſub eodem tecto & cubile, & ſancta; ibique immolatur Virginis filius, ubi Adam & Eva eſſe virgines deſiere. Erravi. Imô non ibi Pudoris victima ſacrificatur, ubi flos pudoris in- ter conjuges defloreſcit: ſiquidem thalamus At- talicis conſtratus periſtromatibus, in honeſtiſſi- ma, ampliſſimaque ædium parte ſpectatur, qua- Tempio. ſi Cœli regia; rejecto in oblongum domus an- um orna- iu. d: tionem expoſitàâ, ſed, velut Diogenis dolio, lu- Kdifci. cj, oculiſque ſubducto. Ergo- ne Deo immor- tumn Lw tali ſine Sole litabitur, quum in meditullio do- mus ſtertatur, ne quid gravius dicam? Amplio- Mlſa sbi. res, ſi neſcis, exedras ſortitur coquus in ædibus, uecele. quam Sacerdos. De Coquo vociferor? Nobilius "sts , ſongè eſt Equorum, arietumque latæ caudæ præſepe, quam deſignatum victimis ſacellum: luvatque interdum, mulionem potius eſſe, quàrm Levitam. Ut extruatur ſtabulum, Archime- des Syracuſis evocatur, area ſcinditur, faſti- giatur camera, colunæ locantur in quincuncem, ſus deque vertuntur tum architecti, tum tecta. Subſtruendo Sacello nemo non ſuppar cæmen- tarius, nullus domus ampliſſimæ peranguſtus angulus non aptiſſimus. Ergaſtulum torquendis Tthiopibus parari diceres, non adytum lita- turo Melchiſedecho apparari. Quis enim cre- dat munificentiùs, apud Conſulares, vomi, quàm litari? In aulis nugantur & potant, ſacrificatur apud eos in parietinæ reſegmine. Doleo, inquam, tantum Templi copiſſe non patritios tantùm viros, ſed etiam equeſtres feminas faſtidium, ut probro ſibi eſſe ducant, Sacrificiis in Tem- plo adeſſe: Cùm tamen hùc advolarint in do- mum Domini omnes tum ſeniores, tum ple- beii. In domum, dixi, Domini? Non bene di- gi, ſi ità dixi. Non enim exterere auſi ſunt limen domus, illiciti conſcientià conjugii trepidantes. Et ſedit omnis populus in platea domus Domini. Nullus in himine Samuel; qui arceret ingreſſu- rOS: & tamen ex ommi populo ne unus qui- dem irrupit. Cur ergo in Eccleſiam Dei & parricidæ, & fures, & moœchi, & fœneratores audacter invadunt, miſtuſque aris adſtat cum agno Urſus? Optarem profectò, ut aliqua ſta- tueretur in Templo profanis ſedes. Secerne- batur olim ab innocente Pœnitens: & nundc miſcebitur perditus impollutis? At quæ conven- dio luci & tenebris! Quod, rogo, fœdus Da- goni cum Arca? An Chriſti domus Cainum pariter & Abelem admittet? Sedit omnis popu- derea, us in platea domus Domini. Placet. Verùm quid 5 egere Tribus duæ, in Templi area? Choros-ne peckkacuts . . in Templo- ducunt, & choreas? An verô inebriantur, & abliguriunt? Hæ certè popinæ in plateis Eccle- ſiarum & viſuntur, & exundant. Audi, dedit omnis populus in platea domus Domini, tremen- tes pro peccato & pluviis. Plorabatur in area, non ſaltabatur: eluebat populus maculas, non cumulabat: pallebat Ifrael, non nugabatur: Meditabatur ,„ qua ratione abdicaret uxo- gellum altari, non quaſi arà Numinis ad adora- ſit, latratus in hymnos commutavit. Ad quo- Num. 7 res, non autem agebat quibus dolis pellices implicaret. Madebat denique, non urebatur: tempeſtatis injurias patiebatur, non volupta⸗ tum illecebris indulgebat: non vino ingurgita- bat ſeſe, ſed pluviis non invitus obruebatur. II- lud denique egere in area fornicarii, quod ne in ara quidem agerent, aguntque interdum Sa- cardotes. Trementes pro peccato & pluviis. To- Pæniten- lerantiam-ne prædicem populi an timorem? sia vera. Imbres perferunt, & in procella aliquid timue- re, præter imbres: imò plus de crimine trepidant; quàm de turbine. Trementes, inquit, pro peccato & pluviis. Nulla nos cura de ſcelere vellicat: Tribnlatio pallemus verò etiam ob rores. Dei verò conſi- "iilu. lium deveneror, qui, cùm ſciret criminum non tantum eſſe ſolere luctum, quantum ærum- narum eſſe conſuevit, turbimibus Timorem confirmavit. Quod ſi ad eliquandas lacrymas ſat ſcelus non eſt, etiam quùm populus ad repudium Hethæorum Hieroſolymis convenit, aſſidetque foribus ſanctuarii, debuitque dolor fulguribus Promoveri: Putas ploraturum in ſtragulis adul- terum, ubi ſuæ illum maculæ commonueris, ran. . niſi admonitioni Secures conjunxeris? Sine im- bribus populus ſuis convulſus ſedibus præ Tem- Conf⸗ Marii pli foribus non lugeret: & domi ejulabit in Bisiar pluma mœchus, quem tu non tonitruo percel- Tribulatio vera. Severitase lis, ſed perungis, alabaſtrite nardum piſticum irrorante? Pluviis, ſi neſcis, trepidare coa- Ctus eſt Iſraeël, qui fortè, ſereno cœlo, cachin- naretur in crimine. Qui oblatrabat in Moſem & Deum populus, ubi angues adrepere ſen- 21.* rum plagas, & mortes plurimorum, venerunt é. ad Moyſem, atque dixerunt: Peccavimus,» quia locuti ſumus contra Dominum & te. Ululavere in manna, in funere ploravere; hoc eſt, in Angelorum eſca fuere Dracones, in cæde ſer- pentium facti ſunt cœlites. Elaboravit anguis & Lupis agnos. Aderat murmurantibus Moſes, aderat Tabernaculum;, nubes aderat, & man- na, & virga cum thuribulo. Numquid eum tæduit proptereà defectionis & murmuris? Do- cuit ſerpens, quod ſancta non ſuaſerant. Elo- quentiora vulnera, quàm tabulæ. Dei cau- ſam peroravit apud Iſraslem funus, non thus. Ad quorum plagas, & mortes plurimorum ve- nerunt ad Moyſen. Miraris autem, ſæviente Numine, plebem commotam, quando, minan- te Deo tantùm, Princeps expalluit? Solis Eliæ minis conterritus Achab ſacco purpuram com- mutavit. Et dices ad eos: Haæc dicit Dominus exercituum: Convertimini ad me;, ait Bomi- nus exercituum & convertar ad vos, dicit Domi- nus exercituum. Haæc dicit Dominus exercituum, Convertimini de viis veſtris malis: & non audie- runt, neque attenderunt ad me dicit Dominus. Vide non terrore, ſolùm cohortium excitari à Deo IIſraélitas: ſed ubi eos non converſos ait, non meminit exercituum, ſed ſcribit merum Dei nomen. Et non audierunt, dicit Dominus. Ac ſi diceret, Ideò non audierunt, quia exer- cituum me ducem eſſe non cogitarunt. Non ſat eſt Deum ſciri à ſceleſtis, niſi & rugire ſentia- tur. Agnovere Philiſthiim adventum Arcæ in caſtra, cujus etiam divinitatem faſſi ſunt; & venerati. Non tamen propterea aut deſtituerunt à pugna, aut a deprædatione Tabernaculi abſti- nuerunt. Venit Deus in caſtra. Quis nos ſervabit de manu Deorum ſublimium iſiorum? Quid fa- 1. Reg 4. Ctitatum iſthic putas à Philiſthiim? Procubuiſſe 8. Zach. 1. 4. eos credes, litafle, receſliſſe. Quin ferocius in G 32 Mraë- 78 Oliva Iſraslem, Arcamque erupere. Confortamini, & eſtote viri, Philiſthiim. Pugnaverunt ergo Philiſ- thiim, & cæſits eſt WGraël: &ö arca Dei capta eſt. Cæpere Arcam, quam Diis ſublimibus inſideri arbitrabantur? Ità eſt: Non enim fulgurabat Divinitas, ſed tantùm fragrabat. At ubi tonare coœpit, & fulminare: tum enimveròô ſtrages ex- torſit, quod Numen non impetraverat. Cre- dendo, captivavere Arcam; pereundo; remiſe- re illam in Bethſames. Nimirum enervis Divini- tas & creditur, & ſpernitur. Si verò vulneret, quamvis non credatur, timetur tamen & colitur. Nullum expaveſcit mortalitas facinus, quod in- quinet: tum illud excutit, cùm perimit. Quis la- be tantùm expalluit? Quis luem non exhorruit? Etiamnum fornicaretur populus & rideret;, quamvis in platea domus Domini conſediſſet, niſi adytorum Majeſtati imbrium turbo fuiſſet Num. 25. adjunctus. Noſcis jam, quâ ratione, etiam Hie- 6. roſolymis, excolatur Pœnitentia. Flevit popu- lus, duriſſimæ cæteroquin cervicis, ante fores tabernaculi. Ita-ne, in lacrymas emolliri po- tuere ſaxea Hebræorum præcordia? Num pfal- lente Marid, Populus, an verò litante Aa- rone congemuit? Quin immò furente Moſe. Patibulis expreſſæ ſunt lacrymæ, eliquatuſque crucibus fletus: Nimirum ſola Virga lapidem in imbrem emollit. Occidat unuſquiſque proxi- mos ſuos. Qui flebant ante fores tabernaculi. Cruo- re ſatæ ſunt lacrymæ: potuitque mucro etiam in petra Poenitentiæ triticum & ſerere, & de- metere. Nullus tam exuccus, jejunuſque ager eſt, in quo frumenti præelecti ſpica non ger- minet, ſi tamen & gladio proſcindatur, & cruo- re rigetur. Etiam Eſau ſemel fleviſſe legimus. Cave, illum Numinis reverentia, ſceleriſve conſcientià permotum credas? Ubi ſe primatu excidiſſe cognovit, Ejiulavit fletu, inquit, ma- Gen. 27. gno. Dominum tuum illum conſtitui, G omnes fra- 36. tres ejus ſervituti illius ſubjugavi: & tibi poſt bæc, ſli mi, ultrà quid faciam? Non luget Da- vid poſt jugulatum Uriam, raptamque Bethſa- beam: Et Eſau poſt venationem, patrique ex- coctam pultem lugere ubertim poteſt? Nonne hic præferocis eſt indolis: ille verò Ducum mi- tiſſimus? Qui ergo is inter patinas ploret, ille non lacrymetur in ſcelere? Nimirum;, etiam poſt adulterium, David regnabat: poſt vena- tionem, ferviturus erat Eſaii Ifraeli. Sceptro la- crymæ coêrcentur; exundant in compede. Tre- mentes pro peccato, & pluviis. Pudet, quod de peccato trepidantes meminerint pluviarum. T “αaatiâοà Non doluere profectò de crimine, qui, præ- Jerenda. ter ſcelerum procellam, de alia & conqueri potuere, & trepidare tempeſtate. Ut enim clavus clavo pellitur: ità, ſi de flagitio times, imbrem non times Immemor hydriæ facta eſt Samaritana, ex quo objectum ſibi mœcho- rum ſexumviratum erubuit. Et ipſa quidem haurire neglexit aquam, ſiti ſcelerum expro- bratione reſtinctà. Sponſa verô cruorem inhi- bere non ſtuduit. & inveneritis dilettum meum, inquit, ut nuncietis ei, quia amore langueo. Lan- guere te ſcio, quòd te murorum excubiæ & ſpoliaverint cupiditate theriſtri, & odio tui vul- neraverint te. Miror autem de ſaucia, nudata- que nunciandum tantùm eſſe, quòd langueat charitate. Nonne confofſa langues ex vulnere? Nimirum, quæ abſentiam ſponſi lamentatur, hiatum ulceris non ſentit. Jacexem præ vulne- re, niſi charitate languerem. Non infixum doleo ſpiculum, quæ avulſuma me dilectum quæro. Pænitentia Yera. Cant. 5. 9. Excæcatus fuerat à Chriſto Paulus, triduum- que nihil vidit omninò. Quæ ſanè calamitas quanta ſit, didicimus ex Tobia; cui, ſublat cœli luce, nullum jam gaudium ſupererat. Au- diſti tu verò unquam cæcitatis Paulum ſuæ, tam multis ad Eccleſias datis Epiſtolis, meminiſſe? Caligaſſe illum neſciremus, niſi ejus nobis ca- liginem inſinuaſſet Lucas, in Aclis ſus. An eàâ conflictatus Paulus non eſt? Ne ſenſit quidem. Revolventi enim oppugnatæ ab ſe Eccleſiæ ſa- cinus, ne recordari quidem licebat oculorum. Qui prius blaſphemus fui, & perſecutor, & contumelioſus. Adde, & occæcatus. Num caliga- vi? Toto triduo. Non potui inter catenarum ſtridorem, tenebraſque carcerum, in quibus diſ- cipulos à me recluſos ejulabam, animadverte- re, an cæcutirem. Blaſphemaſſe quiſquis me- minit ſe, non ſe meminit caligaſſe. Davidem mirabatur Joab ad injurias lapideſque Semei penitus immotum. Enimverò à transfuga im- peti ſe tum lapidibus neſciebat, qui militis ſtre- nuiſſimi gladio transfigebatur. Urias eum occi- ſus configebat; cujus exanimatus acinace, ſa- Xeam petulantis grandinem negligebat. Homi- cidij à ſe patrati memor, jactæ à Semei contu- meliæ obliviſcebatur. Ideò Saülis irriſæ ſunt à Samuele lacrymæ, qui & peccaſſe fatebatur ſe, & famæ proſpiciebat ſuæ, quuùm lugeret. Pec- cavic ſed nunc honora me coram ſenioribus po- puli mei. Tumere & flere, non Pœnitentiæ & ſu- perbiæ fœdus eſt, ſed ludibrium eſt doloris, & inſolentiæ triumphus. Qui enim ex parte dolet, & tumet ex parte, nulla ratione credendus eſt fleſſe, & in totum ſuperbiiſſe putandus eſt. Etenim qui tibi dilutum cicutà falernum pro- pinaret, non te & confortaſſe, & occidiſſe, ſed omninò ſuſtuliſſe argueretur. Quâ ratione Do- mino ſupplicare peccator debeat, ſuo nos Daniel libello ad Deum ſupplici docuit Babylone. Cum enim did, multumque in captivitate oraſſet ad Dominum, nunquam catenas ſibi, ſuiſque deprecatus eſt. Peccata tantùm deteſtatus eſt, Templique deſolatione congemuit. Cumque adbuc loquerer, & orarem, & confiterer peccata mea, & peccata populi mei Irazl, & proſternerem preces meas in conſpectu Dei mei, pro Monte ſan- 6to Dei. Adhbuc me loquente in oratione, ecce vir Gabri?l. Nuſquam compedum meminit, nunquam tædere ſe jugi, aut ſervitutis, faſ- ſus eſt. Neque enim poteſt aliud deflere jugum, qui pondus criminum diſcutere ſatagit. Viperæ nemo meminit coram Dracone. Ubi expediri à ſcelere optas, qui ſervitutis recordere? Ità, in- quies, orabat Daniel, qui Hieroſolymas nac- tus Babylone erat, torque, purpuraque dona- tus. Quid enim inſuper ſperaret in patria; quo non cumulatum in exilio ſe gratularetur? I1 Tim. . 13. Dan. 9.20 Falleris: Non enim cum periculo capitis reſ- pexiſſet quotidie ad Templum, ſi ſibi de torque plauderet. Verùm en tibi in Ceto Jonam non modò naufragum, ſed ſepultum. An ille de monſtro educi optat? Num in libertatem al- ſeri cupit? Cùm anguſtiaretur, inquit, in me ani- Jon. 2, , ma mea, Domini recordatus fum. Hoſtiarum eum duntaxat & Templi percupidum Mira- beris, quamvis abyſſo ſe profiteatur oppreſſum. Fugæ mimirum ſuæ conſcius nequibat de car- cere cogitare. Caini eſt, dolere de criminis probro, & ſibi a gladio præcavere. Maior A. G:.4. 4. iniquitas mea, quàm ut veniam merear. Omnis igitur, qui invenerit me, occidet me. Debuiſlet nori ui penitus immnemor, expiando duntaxat faci- vik g Glen ſunt, lli ab⸗ chice elli umtn Ee nterun „ Ktinpe mniſin ater ſbeenn eCcety D ſen t, Me Prbame e it EVnl ſt Kora fr mn Ee non umine, in der G cdee Fu Ctd r In Lao llun dept 1n mi un MIemr lyin,, N, 19 tiin cNni l entt 1 nſir menimi bi. n l gin Clllet 1 el 1 te nudui Dinulſt, ſint elgre N Ulnltn ke. ImReln in 6 igebit Eemeicnn imnleln e lichau, nlgeet ſeuini, enitehtielt nekk leint er ane lin one decein e uunltt Rkrmmpe Edille untoel loms Da. ebilorel titue di. 3 ſti ii detetmu Muit. O Ouſtenr tuul ,nl Mneßs 9 Ctine, Aun nenii ſerwituns, Cetlerenge⸗ ſtagt Ubienfeln orcgelli,l roigu N punigkn et in getllatl lo Ciin Gen. 16.9. Gen. 21. 18· in Cap. X. Lib. I. Eſdræ. nori ſiudere. Ridenda Pœnitentia eſt, qua in plaga criminis acu perſtringi timet. Quiſquis enim temporariam à ſe calamitatem depellere fatagit, lugendo Keleri aptus non eſt. Ex- pendiſti-ne tu extorrem bis Agarem Agyp- tiam ab Angelo inventam in ſolitudine? Et pri- mò quidem regredi domum, Dominaque ſublici ſuæ juſſa eſt ab Angelo ancilla: Revertere ad Do- minam inam, & humiliare ſub manit illiut. Inven- tæ iterum haud ſuadetur regrefſus ab Angelo; ſed imperatur: Werge tolle puerum, & tene ma- num itius . duia in gentem magnam faciam eum. Sciſcitor jam ego ex te: quare tum humiliari jubeatur Dominæ, nunc veròô ei, ut puerum educet, imperetur. Certè tum nec orabat Agar, & ſpontè fugerat: Nunc verò & flevit, & ora- vit, fueratque ejecta cum puero à viro ſuo Abrahamo. An non humiliari faciliùs poteſt, quæ invita diſcedit, quam quæ aufugit pervi- cax? Quæ orat, & lacrymatur, quàm quæ Ootia- tur in ſolitudine, & fuperbit? Nimirum nunc ſiti laborabat, tum verô conſederat propè ſon- tem. Diffidit Angelus Pœnitentiæ, quæ, de potu cùm æſtuaret, filio, ſibique non crimina dimit- ti, ſed fupplicium remitti precabatar. Ergo Angelus, ubi eam non ſcelus filij expaviſſe vi- dit, ſed funus, magiſque ſollicitam cognovit de nanciicendo puteo, quàm de piaculo expian- do, ne ſuadendum quidem ei regreſſum cenſuit: 7 ,5 . . . . - enm,, ſſz , . . Gen. 16.7. Cümque inveniſſet eam Angelus Domini juxta fon Gen 21,17. Luc. 2. tem aquæ, ait ad illam ⸗Unde venis? Revertere aq Dominam tuam, & bumiliare ſub manu il- lius. De ſé minimè ſollicitam Agarem poœnitere criminis poſſe Angelus credidit. Cumque con- umpta eſſet aqua in utre, abjecit puerum : & ſe- dens contra leævavit vocem ſuam, & flevit: Vocavit- que Angelus Domini Agar de oœlo, dicens: Sur- ge, tolle puerum. Nihil metuenti ſuaſit Pœmiten- tiam: deprecanti, puero ſibique, ſupplicium fi- tis, ne inſinuavit quidem regreflum: quòd lu- gere non poſſet ſcelus, quæ in flagitio, non de crimine, ſed de penuria angebatur. Tremen- tes pro peccato, & pluviis. Saniùs deſipuiſtis, qui de peccato recogitaſtis in pluvia. Sed non penitus vos criminum tæduit, quando in labe cordis coœli turbines expaviſtis. Quam efferen- dus Latro eſt, qui Cruci ſuftixus, non luppli- cium deprecatur, ſed cœlum optat: Memento mei, quum veneris in regnum tuum. Clavorum immemor, ſiderum meminit. In patibulo non patibulum horret, ſed flagitium. Ei verò quaàm diffimilis Paralyticus, cui cum dixiſſet Jus US, Homo, zewmittuntir tibi peccata tua, ne quidem indulgenti arriſit. Ubi verò verbo Domini aà Paralyſi convaluit, tulit, inquit Lucas, lectum, Lue. 5.25. in quo jacebat, & abiit in domum ſuam, magni- Corraltio Prudens. Nicans Deum. Magnificat Deum, quòd crus eire- larciverit. Obmutelcit, cùm pectus expiat. .1- 1 . . — . culapio pfallebat ingratus, non Redemptori. Et ſurrexit Ejdras Sacerdos, & diait ad eos: Vos tranſgreſz eſtis, O& duxi- Res urores alienigenas, at adderetis Juper delictum Ijrael. Thil aut acrius, aut mitius hac voce Eſdræ. Neque peccantes momordit, neque ſce- lus palpavit. Omittit tum proczmij lrides, tum minarum fulgura, acceditque ad vulnus turn Xylo, tum ferro exarmatus. Quid egerint. alt, neque incuſans prolapſionem eorum; ne- mino Deo. Heu, quàm friget! Adde ſaltem, qui 79 que obnubens. Iranſgreſt eſtie, & duxiſtis Rrad. alienigenas. Nolim te aut Cerberum eſſe qui latres, aut Tobiæ efle canem, qui blandiare. Abftine tum maledictis, tum illecebris. Con- venit Populus ex urbibus ſinis Hieroſolymis, Perſtatque ſub dio: ergo laniari non debet. Le- gem ſprevit, Hethæaſque prætulit cœlo: ergo palpari non poteſt. Reum pariter & pœnitentem neque rore adipergi decet abs te, nec obrui ful- phure. Quid egerit, ſciat: ut, quod agendum eſt, non refugiat. Porrò non ſat eſt, retexiſ- ſe populo plagam, niſi ſubindices, quâ ratio- ne obduci cicatrix poſſit. Plerique tortores peccantium ſunt, non medici. Eſdras veròô quibus dixerat: Tranſoreſſi eſtis, ſubjicit: Et nuno date confeſionem Domino Deo Patrum ve- Nrorum, & facite placitum ejus, & ſeparamini à populis terræ, & ab uxoribus alienigenis. Exponi facinus nequiit ſimpliciùs, nequiitque frigi- dius aut Dei contumelia, aut reconciliationis argumentum proponi: & tamen cum neque labem criminis, fulminaque violati Numinis exaggeraſlet, acutiſſimum exhibet volupta- riis cultrum, quo ſe acerbiſſimo vulnere ab uxoribus ſeparent, ſejungantque à cognatis. Je- paramini ab uzxoribus. Quid durius præcipi po- tuit? Tranſoreſſ eſtis: Et nunc date confeſſonem Domino. Quid enervius ad permovendos ami- mos; quum nulla aut præmij, ſi ſe ab uxoribus dividant, aut cCalamitatis, ſi perſeverent in nup- tiarum fœditate, commemoratio fiat? Dic, rogo te, Regnabitis, ſi ſeparemini: Si verò polluami- ni, ſervietis. Deus jubet, à quo mhil non metui irato debuit; quo placato, abire poſſunt in infu- las etiam Virgæ. Et nunc date confeſionem Do- innocentes vos ad ſceptrum evexit, quique de- lapfſos a lege abjecit ad catenas. Abſit. Volo eis ſatis ad lugendum divinitatem eſſe, inanem tum infularum, tum fulgurum. Deum dixi laudan- dum. Aut ejus commoventur Numine aut fru- ſtra impelluntur ad repudium, ejus ſeu minis, ſen mumeribus. Cui in Domino aliquid, præ- ter Dominum, placet, non is placare ſatagit Deum, ſed ſibi proſpicere ſtudet, aut ærumnas amoliendo, aut compendia comparando. Date confeſſionem Domino, & facite placitam ejus, & Veparamini ab uxoribus. Quid conſequemur, ſi gladio à nobis uxores diſcindamus? Dabitis con- feſſionem Domino, ejuſque placitum facietis. Et de ſervitute quid fiet? Neſcio. An Medos evademus, ſi excluſerimus Moabitides? Non quæro. Unum placendi Deo ſtudium tam labo- rioſi ſtachj bravium eſt. Ab uxore abſtraheris, non ut àa Perſis ſeparere, ſed ut Numini con- jungare. Et reſpondit univerſa multitudo, dixit- que voce magna: Juxta verbum tuum ad nos, ſit hat. Viden’ non enervem fuiſſe perorationem Prophetæ ad populum? Viden, etiam ſubmo- tà Jeremiæ tum virgà regni, tum furoris ollà, ſolà Numinis reverentid inflexum vulgus ad amariſſimam diviſionem dulciſſimi fœderis? Amore dis- ci, non me⸗- t38. Paœnitentia Vera. Amor in Deum. Superios Juos amore dutat. Non ergo pertonandum tibi, equuleique ſunt cvrestio ingerendi, ut à codice, curtâque ſupellectili mnis. abducas genus electum, ſecretumque ad Evan- gelium cotum: chn dividi fæx tanta vulgi à mulieribus voce Eſdræ potuerit, nulla ſupphicij interminatione, und tantùm expolſità Domini voluntate. Et reſpondit univerſa meeltitudo: Jux- ta verbum tunm ad nos, ſio fat. Tuum juxta verbum? Unde verbo iſti tanta conciliata apud vulgus authoritas? Nempe à verbis duobus. Audi. G 4 Er Gen. 14. 19. Politiea. 80 Et ſurrexit Eſdras Sacerdos, & dixit ad eos: Vos tranſoreſſi eſtic. Jurrexit, inquit, Eſdras Sda- cerdos. Jacebat ſcilicet, & Sacerdos erat. Reverita eſt multitudo in concionante & Cidarim & Ci- nerem. Hiſce fulcris innixus acceſſit Eſdras ad populum, repudium Moabitidum impera- turus. Hinc dignitate, hinc luctu ambiebatur: gemmis pariter & lacrymis inſtructus ſeparatio- nis gladium exhibuit Ifraeli. Non ab epulo, aut ab amplexu filij ſurrexit Eſdras, ad inſi- nuandam populo diviſionem. Scibant illum, diſciſſo pallio, jacuiſſe diù jejunum in cinere: audieruntque pallentem, qui ſucculentum deſ- pexiſſent. Rurſus non eis cenſoriam ſibi à Cyro contraditam Virgam oſtentavit, ſed accep- tum ab Aarone thuribulum præ ſe tulit. Vo- luit non Vindex haberi, ſed Sacerdos: Studuit mandatum ſuum thure, non nitro reſpergi. Sa- cerdotio impetravit, quod Judicio non extor- ſiſſet. Evicit cauſam non Regiæ diploma, ſed Rationale Tabernaculi. Utinam & apud nos Melchiſedech Regem ſe eſſe Salem diſſimulet, præferatque tantum panem & vinum, quo Sacerdos Dei altiſſimi dignoſcatur. Haberet profectò ſuos ad pedes provolutum, non Abra- ham ſolùm victorem, ſed etiam Aroch Ponti non tam Principem, quàm belluam debac- chantem. At verò Melchiſedech Rex Salem profe- rens panem & vinum, (erat enim Saceraos Dei altiſimi) benedixit ei, & ait: Benedictus Abra- bam Deo excelſo. Si Rex erat, cur non loricam, arcumque præfert, ſed panem & vinum profert? Malebat, etiam cùm armato occurreret, Sacer- dos videri, quam Princeps. Sciebat enim aſ- ſuetum debellandis quatuor uno prælio Regi- bus Patriarcham, non tanti facturum Regem unum, eumque inermem. At Sacerdotem Dei altiſſimi non poterat etiam in triumpho ſuo non revereri redux Abraham & victor. Neglexit coronam Melchiſedech, ne liba deſpiceren- tur: nullam regni teſſeram objecit triumphan- ti, ne crederetur non tam Sacerdotio, quam Principatu impetrare ſe velle & cultum à victore, & fœdus. Benedixit, inquit, ei, non ei arma haſtaſque pollicitus eſt. Suos, rogo Præ- ſules (qui Comites interdum Principeſque ſunt in dicœceſibus ſuis,) ut non imperii faſces exponant, ſed paſtorale pedum objiciant. E- tiam David, quùm umbratilem Paſtoris per- ſonam ſuſtineret, ſuæ inſtrumenta peræ Gi- ganti oppoſuit, rejectis tum galeâ Regis, tum ha- ſta. In nomine Domini obviam iit blaſphemo & ephebus, & ovium paſtor, quamvis è tabernacu- lo Principis progrederetur ad luctam, deſigna- tus tum à Saüle Gener, tum Princeps à Sa- muele, Et amimorum Paſtor, ut corrigat cir- cumciſum, glorioſiùs lictores objectabit contu- maci, quàm Levitas? terrebitque peccantem non Virgâ, ſed gladio, non batillo, ſed phare- tra? Sapiens proſectò Eſdras, qui Sacerdotem ſeſe mulieroſis exhibuit, non Satrapam. Non à Re- ge ſe ablegatum jactavit, ſed præbuit ſe, qua- 1 initiatum à Domino. Wurrexit Eſdras Sacer- dos, & dixit ad eos. Jixta verbum tuum ad nos, ſic flat. Illud obiter adnoto, quod ait: Geparami- ni à populis terræ, & ab uxoribus alienigenis. Suadet primò, quod primum in votis populo fuerat. Non enim fœderatus ideò fuerat po- pulis terræ Dei populus, quòd filias Hethæorum duxiſſet, ſed ideò Moabitides duxit, ut populo terræ jungeretur. Stupro Politica, ceu glutine utitur, parata coire cum Sphyngibus, dum liceat Oliva = cum Pardis fœderari. Ut agere poſſent cum Pherezæis & Ammorrhæis, earum fihias filij Ju- da & Benjamin induxere in thalamum Rebec- cæ & Saræ. Paſſim videas ſociatas Chriſti agnas Leonibus, ne deſint pugnaturis monſtrorum ſuppetiæ. Ergone, in Cana Galilææ nubent fi- des & perfidia, nec jam Herodes & Pilatus, ſed Romelias & Ezechias foœderantur, lege, ſi opus ſit, proculcatà? Ne nautas quidem Ocho- zZiæ filii Achab paſſus eſt Joſaphat miſceri cum nautis ſuis, quamvis claſſis ejus ſoluta vi tem- peſtatum eſſet in Aſiongaber. Vadant ſervi mei 3. Reg. as cum ſervis tuis in navibus. Et noluit Joſaphat. 50. i Ergone Samaritis remigibus patere non debent quadriremes Regum Juda & Benjamin: & uno in thoro dormient filiæ Sion inclytæ, filique Moab carbonibus fœdiores? Luximus ofim 2. Reg. 3. ſub Eliſæo Reges tres, Edom fſcilicet, Juda & .l Iſraël uno in curru conſidentes. Sedenim bella- turi erant in Meſam Regem Moab. Nunc verò foœderatur Hieroſolyma Damaſco, non ut Suſam oppugnet, ſed ut expugnet Bethu- liam. Eô clarius confido vocem ſonare meam, quò eam ambagibus obvelo. Pudorem enim verebuntur ænigmatis hæreſum feciales, quan- do ità me pudori ſuo conſulentem vident, ut malimn non intelligi, quàm ruboris cuipiameſſe cauſa. Verumtamen quia populus multus eſt, & tempus pluviæ, nec ſuſtinemus ſtare foris, & opus non eſt diei unius. Conſtituantur Principes, & cum his Seniores, & Judices ejus, donec avertatur Ira Dei noſtri à nobis ſuper peccato hoc. U lentiores videntur ad repudium eſ- ben Aſe, eò felicius ad illud ſeſe accingunt. Ne- parioſani que enim feſtinandum eſt, ne nos citò conſi- 8. lii præcocis aut pudeat, aut pœniteat. Nolo illicò dari manus. Opus unius diei, uno fre- quenter die diſſolvitur. Ut enim procraſtinatio, cujus nulla maturitas etiam in Autumno eſt- devitari omninò debet: ità properandum ad ſe- ctionem non eſt. Probo autem & Principes de- zuder. ligi, & his Seniores adjungi, & utriſque adſo- Gari Judices: ut ſcilicet nec peritia, nec expe- Dignitas rientia; nec dignitas deſit, ubi de re tanta de- iig l cernitur. Vide autem, quàm ament reconciliari mitunal; Domino? Etenim non ideò ad repudium ſeſe 6. comparant, ut Eſdras conquieſcat, aut ne ſervi- tus duplicetur, ſed ut excita ſcelere Ira Domi- ni, non quidem blandiatur fœderatis, ſed om- ninòô deſinat, extersàâ labe. Non exolvi cupiunt, ſed vivere nolunt, Numine irritato. Feceruntque ſic filii tranſmigrationis. Er abierunt Eſäras Sacerdos, & viri Pprincipes familiarum in domos patrum ſuorum, & omnes per nomina ſua, & ſederunt in die primo menſis deci- mi, ut quærerent rem. E foret inordinata diſcernendi ratio⸗ omnium nomina deſcribi juſſerunt per tri- bus ſuas. Primus omnium, ut ſuum deſcriberetur nomen, Eſdras ipſe & Sacerdos, & Printeßen 16 eret qu— 9 Fom S, kelt te 9 Ins, aut . uando, ge le Domm. Dnrkn Erͤltnu , m, 18 en zutgalll, lnle: 6 M ta 4 In kin des umn Kwinp umm. onn In gegeur tl aial oont Aäifrur Phlenn Eun Judh Knt, & ten i, l nren igu dirl 8 Olre Nidn 0 lant mnin, e non Ek ſemin Nn e, in Cuüime n incet, Rut deleinicl. Wald nn Ugnet Uelr⸗ ſontenen Pudoren en keile tem filent Nieliint nuhung⸗ liunn n diei glut⸗ ,0 n l ju, 1 wliſe 1 Kuäine, eangit) n 1d n Peennn N dei, ul⸗ nroenkin n Auumme; — EPpnehs” Lirin ltia, hen icene umi ment eohnt, repldm tyalt lenn elere luli gerntchk e exoi cli Uitato. iviuil , G de, . Ni n ,winſt , nt 7 diai. Superior in Cap. X. Lib. I. Eſdræ. & Legiſlator ſeceſſit in ædes patrias. Eum Prin- cipes imitati ſunt, his reliqui aſſenſere. Quis non miretur Sacerdotem & innocentem Eſ- dram admiſceri judicio pollutorum, ſuumque cmehi Pati nomen in ſyllabum reorum referri? U- prudens. nus, imò & primus ex omnibus eſt in delibe- ratione judicii. Nemo certè excuti recuſaret, ſi videret etiam in Judices inquiri. Porrô ut rem quærerent conſederunt deſignati Princi- Vox ope⸗ rum. Rex ſéi pes cum Judicibus. Sederunt, inquam, ut quæ- convediei rerent rem. Nunquam enim felicius aut indaga- patiatue. mus, aut venamur ſcelus, quàm cùm ſedemus. Stando, noncircumcurſando, Apros ſingulareſ- que Feras illaqueamus, arcemuſque à vinea Domini. Si conſederis, omnia reſcies. At quis Dynaſtarum, & Sacerdotum ſedet, ut audiat? Stat littus: eòque ſerò ocyùs cadavera tandem Saberior Omnia, ommniaque ejectamenta appelluutur. Si duperior invigilet. Rex an⸗ araus ad Conveniri Principes poſſent, nullum non faci- bænam ſit. nus ad curulem allideretur. Verùm tædet cir- cumire, in morem Sponſæ, per vicos & plateas, nimis mj. ut, poſt cuſtodum injurias, vix alloqui poſſis, uu“. quem tenueris. Nederunt, ut quærerent rem. Tu nec ſedes nec quæris. Sugillatur hic, niſi fal- lor, tum negligentia Paſtorum nimia, tum ſa- gacitas importuna. Rari ſunt, qui ſedeant ad ex- plorandum. Nam aut venatici canes ſunt, aut fanatici. Incurioſi ita plerique ſunt, ut nihil de grege quærant, credantque thronum Crucem eſſe, cui affigi ad horam, idem ſit ad crucifi- gi. E contrario permultos tanta exedit inda- gandi prurigo, ut marmoreos ſe putent eſſe, ſi . præſtolentur accedentes, diem unam. Diſſimile genus Judicum utrumque Judicibus Iſraelis: qui ledent, & explorant- Invenerint necne, conſta- bit ex iis, quæ conſequuntur. Et inventi ſunt de filüis Sacerdotum, qui duxæerant uaores alienigenas, de fIuliis ſuc.. Olore rumpor, quoties video in caſtris Iu- erleßaſt. xuriæ Sacerdotes cæteris anteire, quaſi corum . Sendala, libidinis Optimates. Ergo- ne nullum tam fœ- dum facinus eſt, quod non natet in thure? quod non Ephod integatur? Quid Scortis & aris? Attamen in igne Altaris Ignis gehennæ exæſtuat: unaque videtur palæſtra libidinandi eſſe & pſallendi. Proh ſcelus! Agnos litamus, & Syrenibus immolamur. Quotidie inter hoſtias morimur, & ecce inter thyrſos quotidie vivi- ) 81 mus. Quid, quod & Levitis longè pauciores in- venti ſunt Moabitarum contubernio maculati, quam & Sacerdotibus? Illi enim omnino fue- re ſex, hi verò ſeptemdecim. Atque utinam Levitico foret ordine criminoſius Sacerdo- tium. Horret, palletque animus. Siquidem Ja- nitores duntaxat tres inter contaminatos recen- ſiti ſunt; & unus tantùm immiſtus eſt Moa- bitidum conjugio fidicen. Quis autem ferat caſtiorem Fiſtulam eſſe, quàm Cidarim? Quis non indignetur inter vultures inhiare carun- culis Moab Janitores tres, & Sacerdotes ſep- tendecim? Pudet in regno voluptatis unum e cantoribus Dictatorem eſſe, Triumviros ex oſtiariis „Sexumviros & Levitis, integrum verò & Sacerdotibus Senatum cogi. Bacchatur & licentiàs, & libentias in thymiamate Ve- nus, ortaque mari lues, in æneo Sacerdotä pe- lago & Thetis eſt, ne pereat, & ut perimat, Ve- nus eſt. Vide autem, quo modo in prima acie pro= ſtent ad infamiam Ordinis crimina Sacerdotum. Primi producuntur in ſcenam, ut cauſam nup- tiarum dicant. Id actum, improbatumque in Synagoga; quo caret opprobrio Sacerdotium in Eccleſia Chriſti: ubi rariſſimi & Levitis tam fœdo limo ſordeſcunt: Et inventi ſunt de Rkliis Sacerdotum. Quamquam, ut conſulam Ra- tionali, non ideò in fronte reorum locatos cre- diderim Sacerdotes, quòd promptius peccarint, ſed quèòd impigriùs emerſerint: Et dederunt, inquit, manus ſuas, ut ejicerent uxores ſuas, & Pro delitto ſuo arietem de ovibus offerrent. Hic tantùm ſupremus Sacerdotum ordo ità enaviga- Eceleßa fi. vit & cœno, ut & primus ſuum retexerit ulcus νν., Eſdræ, & manus ſacraverit ſuas tum depellendis a;s, 7usd ei⸗ .. 12 2 zis emene uxoribus, tum hoſtüs cædendis. Cæteri nec ma- dentur. nus obtuliſſe ſuas feruntur abigendis Hethæis, 6 nec de victimis cogitaſſe, expiationeque peccati ſui. Nimirum nunquam ità Cidaris fubmergitur in volutabro, ut non aliquàâ ſui parte naufragio extet. Etenim aſſusta ſacrificiis dextera citò à lupanari traducitur ad altare: nec litare upupas Ammonitidas recuſat: quæ cœlo non ſemel ob- tulit oves pariter & turtures. Nunquam itaà Religioſo- rism Peccas ta. Sacerdotis elanguit in flore manus, quin para- ta foret etiam conjugem Legi Deoque ſacrifi- care. Dederunt manus ſuas, ut ejiceredt uxores Juas. His dexteris cave ipſam Mutii manum ha- beas fortiorem. Siquidem illa arſit, quòd erra- vVerit: hæ verò, ne peccent, conflagrant; de- pulſiſque conjugibus ſanctè in Apoſtolum pro Moſe clamant: pejus eſt nubere, quàm uri- EX . 2 QG bos 7 m,1 ſpan EX LIBRO ESDRE: SEIUI NEIHIEMIE. . EX CAP. I. LIB. II. ES D RT. Verba Nehemiæ filü Helciæ. Et factum eſt in menſe Cuſleu anno viceſimo, & ego eram in Suſis caſtro. Numilitas N fronte Nehemiæ Lu- Arrogan. minaria duo emicabant, tiam Titis 7 S . lorum ne- eâque magna; acer- Cligit. dotium ſcilicet, & Su- premum in Aſſueri re- gia Pocillatoris munus; quorum altero apud barbaros, apud He- bræos altero effulſit, acerràâ, ſcyphoque vates clariſſimus. Quorum tamen ipſe fulgorem ità ſuppreſſit, ut ſe tan- tùm Helciæ filium, in hujus veſtibulo Libri, inſcripſerit. Quam profectò Prophetæ mode- ſtiam is mirabitur vehementer, qui coacer- vatum in Edictorum, literarumque paſſim facie titulorum faſcem inaniſſimum faſtidiet; cùm nemo obfcurifſimi licèt oppiduli Præ- tor non ſe jactet & ſatum Anchiſe, & Tetrar- cham Trachonitidis. Nequiiſſet ſeu fullo, ſeu pictor ſimpliciuùs ſuum tabernæ nomen inſcul- pere: eôque occuluit ſtudio Nehemias ſui ſtemmatis infulas, quo nos noſtri generis aut ligones, aut incudes defoderemus. Non ſuam jactat tribum Sacerdotalem, quamvis oriun- dus ex Levi eſſet; non Sacerdotium oſtentat ſuum; non ſuorum, aut ſua decamtat geſta præ- Darentes clara tum Hieroſolymis, tum Suſis. Uno ſe gotendi, ſatis ornatum credidit Parentis nomine, præ- fértque dignitatum phaleris Helciam. Tan- ti apud Nehemiam ſeu parens erat, ſeu non erant tum Regis Scyphus, tum Aaronis vir- ga. Mihi, ait, loco teſſerarum omnium, Pa- ter eſt; utque fulgeam illuſtrius, non Sacerdo- tem me, non Præfectum, ſed Helciæ filium inſ- cribo. Quem ſanè imitatus utinam fuiſſet Sa- lomon;, ita Proverbiorum ſuorum parabolas Prov. I. . eus: Parabolæ Nalomonis filii David, Re- gis Iſrazl. Viden' ut deſipiat, in ipſo partu Sa- Ppientiæ! Coronam prætulit ſuam, maluitque Davidem Principem dicere, quam Prophetam. Et quare ſuo nomine præfulgentem, fucan- dum duxiſti vulgari titulo Principatus? Quam multi übique terrarum extitere Reges? Da- SECUNDO & “ 1 Pone Dells bo AErn B „ u , u videm verò unum habet Palæſtina, quem Tinlyum circumducat , non purpurâ inſignem, ſed vamias. dn ſe. Etiam Jezabel renidet in purpura. Etiam i ſe Herodi ſucclamat populus paludato. At in zona vuferle e lbi unus David obvios acclamantium choros ad ſe e tantoni rapit, nec ſceptro, ſed fund præfertur, etiam- aan num Paſtor, Saüli regnanti. In funda, in- 1 H . quam, & baculo ità elucet, ut pallere ante la- 1 End pides ejus etiam Regum gemmæ videantur. Gons Nelin Clarior proinde fuifles, Salomon, ſi Regis ti- vera. “ tulum parenti detraxiſſes. Aut, ſi præfigendum agnomen nomini erat, Paſtorem illum, non Regem dixiſſes: ut ſcilicet, tantâà pateret exu- ante perantiâ facinorum fulſiſſe illum, ut in pera hirtu. par Regibus haberetur. Sapientiùs authori- kun in tatem illi conciliavit Matthæus, qui, cùm lN Davidem genealogiæ Domini præfigeret, non e eum Regem, ſed Davidem nominavit. Li- Maah non ber generationis JENU CHRITI, ſili David, unten Klii Abraham. Fucorum ſuppetiis non decor ni 1 juvatur, ſed ſtigma. In Davide nihil æquè nitet, nkm ut David. Ipfum cùm dixeris, dixiſti omnia. rac l Tunc cogendi ſunt tituli, quum is, quem ap- lhtent pellas, ſuo fulgore non micat. Sedenim, inquies, un à Matthæo Rex David inſcribitur. A Matthæo? mmmn ce Sanè. David autem Rex, inquit: Perge porrô; ge- lam, an nuit Salomonem ex ea, quæ fuit Uriæ. Viden h loras tunc coronam produci, cùm ejus refricari & un, cædes, & ſcelus debuit. Ergo, cùm Chriſti e tort Pater dicitur, Rex non dicitur: ſalutatur Prin- 6Delkrern ceps, ubi eum Bethſabeæ implicatum amplexi- Eſenm 5 bus Matthæus affirmare cogebatur. Ideò Jacob 1l Kroni uni tantùm Ruben pompam nominis adjecit: Atunit Ruben, primogenitus meus, quòd ſcilicet profa- Gen. ö E Nnnie natione patrii thori ſqualeret infelix. E con- 3. 1u ahitn trario, Joſeph nullis à Patre titulis cohone- t Plban ſtatur, quamvis toti præeſſet .ÆAgypto, ſecun- aie dus à Rege. Nimirum ſuo radiabat pudore ern. Joſeph, quemadmodum ſuâ Ruben decolora- n batur libidine. Ergo is phalefis inſtratus, non Enikei) qui clariori, ſed qui indigniori apud parentem labln loco erat. Nam & Jacob ipſe, cùm ſibi concc. Ae liare debuiſſet authoritatem à titulis, rebu. Wünn que geſtis, quo altins teſtamentum à ſe Jamm. Sle . . . . . 4 . jam condendum filiorum animis infigeretur:. el Jacob ſe tantùm dixit & Iſraélem. Audite, Gen. 4 „Un klii Jacob, audite Ira"l Patrem veſtrum. Non 2. 4 n. N Abrahami triumphos, non Iſaaci opes, non “ (i ſuas aut oves, aut viſiones jactavit. Iſraelem N ſe dixit, & Jacob. Parem Patriarchis Apoſto- . lorum modeſtiam mirari libet: ſic enim ad om- i n nem Chriſti Eccleſiam datas literas exorditur 8 Petu?I 4e Petrus. n I. Pet. 1.1. . Arrogan- zia. mores mi⸗ tat. S Humilitas. Deligieſus UI in aula Tingua eu. 77. fin, e hnn uponn. Ir at. Atnnm m corol! ZM Innkhd Pler 4 2. Reg. 9. nne Ven 7. dne 2. Reg. 19. 31 Preken . ten Abn n nti etea um, üſe ietins uhr A, gli, refgertn Nhnnmt 1 TI, Hi N petiß iin 61 enihilaens Um ipgrt ecenun its iun ANMr Deeſune e etia o, N Dea Mum Gid caume . onin d Kiande. Nheafe⸗ inlel. 1 e tinls Eger, 1adlobr ai Ruben etis e 441 Mel ltie ll,n. inls, 1 70. den 4 Nen , Amos ,. ne H . hi , trar ns . .ſcen 9 lias ⸗ adjicies ut prophetes. in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. Petrus. Petrus Apoſtolus JV CHRISTI, ectis advenis diſperſionis. Non ait, Petrus, qui omnia dimiſi pro Chriſto, qui omnia à Chriſto acce- pi, qui divimitatis ejus nuncius & myſtes fui, quui claudum erexi, qui Magum dejeci, qui L carcere proſilivi, eluſo Rege, qui præſum ovibus, qui linteum vidi. His prætermiſſis, Petrus, inquit, Apoſtolus JhWU. Decutiuntur è& vite pampini, ubi racemi maturuerint. Cùm ergo audis inflatis buccis multa de ſe jactantem, ſcito glorioſum ideò eſſe, quòd gloriaâ careat. Verba Nehemiæ, filii Heleiæ. Et factum eſt in menſe Caſteu. Placet diverſantem in Aula Me- dorum Nehemiam, non pertæſum ſævientis tum Synagogæ vocabula, iiſſque non uſum vo- cibus in ſupputatione temporum, quibus vic- trix ſuperſtitio utebatur, ſed quas captiva reli- gio promebat. In menſe Caſteu. Tu-ne inter re- gios ſcyphos & torques recordaris Caſleu? qui menſis hoc prænotatur nomine apud eos, qui ſedent in compede, aut ſudant in cophino. Saul certé, quum Agaſo aberrantes aſinas explora- ret, Samuelem, nunquam Samuelem appella- vit, ſed eum aut videntem dixit,, aut virum Dei. Ubi verô conſedit in ſolio honorificen- tiam nominis dedecori ſibi futuram ratus, nun- quam eum aut Prophetam nominavit, aut vi- dentis titulo extulit. Quid ſeremus ad virum Dei? Num hic eſt videns?* Hoc erat Agaſonis idioma. At regnantis ſermo laconicus, amputatis phaleris titulorum: Et iratus iracundid Süil interrogavit, & dixit: In quo loco ſunt Samuel & David. Samuelem quæris? Eum-ne quem exquirebas, cùm errares poſt jumenta? Et qua- re non illum virum Dei, videntéemque com- Pellas? Nimirum clitellis tunc inſidebam, nunc verò purpureo vehor dorſuali. Ex quo Rex vocor, pudet meminiſſe videntis. Refloruit cum veſte vox; imò, ubi chlamys effloruit, defloruit lingua. Nullus jam compellationis flos vernat in labiis, ex quo decorum ſeges univerſa autumnat in comis. Abiere in lap- pPas hyacinthi & crocus, eæ ſcilicet exaruere voces, quibus Prophetas devenerabar, cùm primùm cento in paludamentum aſſurrexit. Lauro, quâ coronor, ſylveſcit titulorum olim hortus feraciſſimus. Memini, apud Lu- cianum, ſubiratum, poſt acceptam hæredita- tem, Sutori Simonem quemdam, quòd Simon appellaretur. Cave, inquit, ne me voces in poſterum Simonem; qui non jam Simon ſum, ſed Simonides. Proh putidam metamorphoſim! Intumuit cum arca nomen; & , qui acceſſio- ne pecuniæ adjicere minimè poterat ſtaturæ ſuæ cubitum unum, unam ſuo nomini adje- cit ſyllabam, eéque ſe credidit incremento & aurifices tranſgreſſum, & Prætoribus exæ- duatum. Quàm his David diſſimilis, qui in acie non haſtàâ, ſed fundàâ pugnavit, voluit- que videri Paſtor, cùm miles eſſet. Qui etiam in ſolio obliviſci non potuit gregis vocabula, maluitque, cùm de regno ageret, paſcuorum quàm throni meminiſſe: De poſt fœætantes ac- cepit me, paſcere Jacob ſervum ſuum. Heus tu! Præes, non paſcis. Tædeat te, rogo, cau- læ, qui in ſolario ſpatiaris aureæ, regiæque domus. Exuere non poterat peram in purpu- ra. Cujus æmulatus modeſtiam vocis Amos, præferebat pedum, cùm volumen cuderet. Siquidem cum illi dixiſſet Amaſias: Fuge in ter- Tam Jada, & prophetabis ibi. Et in Bethel, non Reſpondit: Non ſum Prophe- 8 3 ta, ſed er, mentarius ego ſum, vellicans Seomo- 705. Expavit fulgorem tituli, neſcijtque ſe eſſe quod erat. Jam ſeptimum prophetiæ ſuæ con- diderat caput; verum, ne hydra foret, quæ fuerat prophetia, oraculorum ſuorum capita non infulis inſignivit, ſed involvit gramine; putavitque abs ſe Sycomoros velli, cum ſceptra fingerentur. Quin & ad prophetandum initia- tus à Domino, non ſceptri, ſed uncini memi- nit, nec tranſlatorum pompꝗ extulit, ſed vo- cum ruſticitate depreſſit oracula ſua. Nunquid Leo rugiet in ſaltu? Nunquid cadet avis in la- queum, abſque aucupet Quin huc collineaſſe cre- diderim Chriſtum quùm Apoſtolatum maluit expiſcationem dicere, quàm Pontificatum. Ve- nite poſt me: faciam vos fieri piſcatores homi- num. Quâ nominis, vociſque dejectione monuit alumnos ſuos Dominus, ne ſibi dediſcenda pu- tarent vocabula artis, cùm, & lucrum negli- gendum piſcationis eſſet, & retinenda cum labore dejectio foret carinæ & retis. Huc ergo accedant Noctuæ, qui, ut Minervæ fimbrias at- tigerint, ſeſe cudunt in Pavones. Grandia lo- quuntur, & meditantur. Quicquid non reni- det, tumeſcentibus ſqualet. Curules, Amphi- theatra, Lemniſcos tum ſapiunt, tum fundunt. Cœtum Areopagum nominant, Auditores Tri- bunos appellant, Præfecturam vocant Pædago- giam, & ludum puerorum Olympia littera- rum. Rumpamus, obſecro, hydropem ampul- larum, noſtrâſque ſuis vocibus ſordes eflera- mus. Supereſt, ut aſellum, quem inſides, Pe- gaſum voces, ut araneos, quos inſequeris, mu- rôque deturbas, Gryphas appelles: ut pavi- menta quæ verris, coœli galaxiam indigites: & ſi fortè rogaris, quid ederis, garum pro ſarda nomina, Aprum pro Sue, & cùm arroſeris corniculam, attagenàâ te jactato ſaginatum in cœna. Cave te dicas accubuiſſe in triclinio, verùm cœnaſſe te ſcribito in Apolline. Sic enim aiebat Lucullus. Verbo; omnia ſubver- tito verba, ut videare in gymnaſio non Magi- ſter, ſed Proconſul: imò, cùm de conſtructio- ne gerundii dictaveris ſcholion, Dictatorem te Romæ jactato; latäque de Participiis ap- pendice, Latinum fac te vocites in Athenæo Lycurgum. Eòô devenimus, ut audiverimus ab Epiſcopo non tantùm imploratum jurejurando Herculem, ſed Patrem Verbi Jovem dictum immortalem. Ergo-ne pudet Epiſcopum Scrip- turarum? Queod Paulus Apoſtolorum Prin- ceps dixit, Novocomenſis Paulus ſi dicat» ſordet? Ergo-ne plus tibi Jupiter enitet, quàm JEsUsS? Inſanimus, an ſcribimus? Oeſtro agi- mur in arenam, an Muſis indulgemus in pa- læſtra? Vaticinamur, an bacchamur? Supereſt, ut Davidem Numam appelles, ut Agnetem Dianam dicas, ut vertas in tripodem aram, vocéſque Levitas Diales Flamines. Audio jam te, neglectà Euchariſtiæ novitate, Cererem in vitæ pane ſalutare. Video jam tibi pro genimi- ne vitis, quod cœnaculum ſapit, repomi in au⸗ reo calice Bacchum Notius enim Athenis mon- ſtrum, quàm genimen eſt. Non ità delirat Ne- hemias, qui nonum cùm dicere menſem poſ- ſet, Caſleu nominavit; veritus ne Synagoga in Aſſueri cyatho naufragium pateretur, quæ enataverat ex Erythreo. Veſtiebatur ut Me- dus, ſed loquebatur ut Iſraëlita. Pudeat, rogo, nos putoris noſtri, ſi timemus eſſe quod ſumus. Si lixarum & munere defungimur, & Procon- ſulum utimur ampullis. Quid juvat Fegir la iis Amos 2. 4 Matth. 40 19. Lingua cuſtodiat Humiluas⸗ zem, Piis præferre;, ſi ollas manibus hydriaſque defe- rimus? Tu-ne Capitolium ſpiras in verbis, qui amurcam oles in lacerna? Haſtas loqueris, & ſcopas corripis? Tubis intumeſcis, qui trahe- ris tintinnabulo? Aut mores, aut voces immu- ta: ne Cerdo vivas, & loquare Centurio. Nam, ut Pſittaci Senatorum more ſententiam dicunt, ſed pro Capitolio caveam, pro faſci- bus atque lictoribus vincula pedicâſque per- ferunt: ità plerunque Religioſi viri Regum more præfantur, & ſarriunt quaſi bubulci. An non rideas, cùm intuearis Conſulares in ore vocum fimbrias, & ruralem ſpectes ſeu ligo- nem, ſeu raſtrum in manibus? Tarquinium au- dire te credas imperantem, cuùm videas aran- tem Cincinnatum. Fabricios paſſim intue- mur, qui cum Legatis de reſpuendo Epiro- tarum fodere Senatoriè egerint, ad ollas re- labuntur, & rapas decortigant. Pudet tan- tam in verbis pompam, & tantam in muniis dejectibnem. Vide Nehemiam, qui captivo- rum voces uſurpat, cùm tamen Regi maxi- mo propinet in gemma. Tu verô, ſi audiare, Præſectus aulæ credéris: ſi ſpectere, aut agri- colam calloſa te manus prodet, aut lixis unus rore frontis ſcribére. Miror ego certè initiantis Jeremiam Dei verba, qui, cum eum ad Re- gum colla proterenda, ſubvertendaſque Reſ- publicas ablegaret, cæmenta illi, ſcrobéſque Pr. 1. I0. Objecit: Ut evellas & deſtruas, & ædifices & plan- tes. Noluit eum de muneris amplitudine ſuper- bire, Voluit illum, etiam cùm regna demolire- tur, non throni meminiſſe, ſed trullæ, non arie- tem admovere, ſed verſare ſarculum. Quin & calamitates a ſe profundendas ollà,, virgaâque deſignavit, cùm munificentiùs tamen eas aut exundantis alluvione Indi, aut deſilientis fra- gore tonitrui adumbrare potuifſet. Nimirum timuit, ne nominum ſeu imaginum nobilita- turgeret Vates, quem cupiebat animi demiſ- ſione Horere tum maximè, quùm munerum amplitudine decoraretur. Huc quoque facit deſignatum Aaronis Sacerdotium non acerràâ, ſed nucleo. Ego ſanè & Virga Aaronis, in adum- brationem Sacerdotii, thuribula credideram eruptura, verùm amygdalæ & ſurculo ſuccre- vere. Quid nucleo & Sacerdotio? Aut thu- za, aut gemmas præſtolabar è& ramo, quibus Sa- cerdotis tum Rationale inſterneretur, tum Ara fragraret. Verum Dominus, qui Aaro- nem ſubruſticum malebat, quam tumentem, non topazio, ſed floſculo ejus delineavit in ta- Num.ay. bernaculo dignitatem: Invenitque germinaße 2. virgam Aaron. Nihil à Sacerdotio alienius, quàm amygdala. Sed mihil, quod ità reniten- tem in cocco & byſſo commoneat demiſſionis ſuæ, quam vilitas nuclei. Nonne audis ità Pa- radiſo Adamum præfici, ut Operam ſe ma- Qen. 2. 15. Zis exiſtimaret, quàm Regem. Ut operaretur., & cuſtodiret illum. Ubi vel ſcintillula, ſub his vocibus, interlucet Principatus? Tantùm non villicus eſt pomarii. Uſque ades immiſcere Deo libuit etiam regno vocabula ſervitutis. Sedenim, ais, prodiit aliquando tandem im- perii vox ex ore Domini, quà luti ſui Adam obliviſci poſſit: Dominamini, inquit, pPiſeibits maris, & volucribus cœli, & univerſis animanti- bus. Ad non hæ voces ſplendidæ ſunt, quibus Adam efferatur? Sunt profectò: Verùm, quas iis adjecit Dominus voces, ipſis procul dubio in oblivionem imperii deducitur Adam. Ec- ce dedi vobis omnem berbam, & univerſa li- Gen. 1. 29. Oliva gna, ut ſint vobis in eſcam, & cundtis ani- ue mantibus terræ, omnique volucri Cœli. En Regi , mancipium commenſale. Animantibus Adam . dominetur. Quàm id munificum? Sed & qua- lel drupedibus convivat, unâque ſit hominis & flis jumenti eſca, unâque menſa. Id quam abjec- Ein n tum? Si te erigit Corona, patina deprimat. In , g aula ſi tumes, detumeſces profectò in triclinio. ti Conveſceris enim ſubjectis tuis. Vides, quâà ra- eW n tione nunquam a celſitudine demiſſio ſejunga- iadhun tur. Laudaverim propterea Nehemiam Scypho lelni Principem, & voce mancipem: præferentem oru dexterâ quidem ſuâ dignitatis ſtemma, & ore tiel proferentem ſuæ argumenta iervitutis. Et factum Ctce, eſt in menſe Caſteu. ſtumen (eEuu Et venit Hanani, unus de fratribus meis, E ipſe, O viri eæx Juda: G. interrogavi eos de Judæis, Aui re- manſerunt, & ſupererant de captivi- tate, & Jeruſalem. .O= larn en Upremo defungebatur apud Artaxerxem Dignua kiun Pocillatoris munere Nehemias in Suſis moret noyp muns Caſtro, & tamen pannoſos, profugaſque è& mutt. Se in Palæſtina contribules non faſtidit, aut etiam ν„„ “ . . X . . Affabili. ba. Ne excludit, ſed humaniſſimè admiſſos, alloqui- ar. Pi on 1 tur peramanter. Non antè fores ejus di ſub- n ſtitiſſe ſcribuntur, non à ſervis aut exploſi, aut interrogationibus fatigati; verùm, ubi veniſſe eos ſcimus, ſcimus quoque ad Nehemiam admiſ- ſos. Non enim illum regius icyphus inebriave- lai N rat faſtu, nec Regi Bacchum propinando; gor, Junonis cum Pavonibus currum combiberat, Ein labi ità ſibi ſuo de gradu plaudens, ut ſyrma reſ- pectans ſuum, fuos in centone non reſpice- ret contribules. Quàm citò, ſi Regi propinaſ- ſes, dum is biberet, ebrius inſanires! Neque enim tantum vini infundimus in calicem, quantum veneni in mentem demittimus. Ra- rô Pocillatoris humanitas regio in ſcypho non ſubmergitur. Mitiùs, mihi crede, fremit ma- ſn 1. re, quam calix : videaſque perſæpe, enavi- ic⸗ gato Oceano, ante Pincernæ fores periclitari vel Argonautas in cyatho. Faſtidit enimverò nnen Regis patera ſervientis cotylam Iſfraélis: & Eirrn quiſquis Artaxerxi aſſidet Suſis, Hananum Hie- H roſolymis digreſſum contemnit. Unus Nehe- cpayrtas; 6 Ule 1 mias pannoſum amplexatur popularem ſuum, & mio ir- ſache novitque & mel civi ſtillare, & falernum r ar:: alleleku Regi. Et venit Hanani, unus de fratribus meis. 4 kall Faber-ne Hanani, an Judex eſt 2 Paludatus, an Perſongc- nnſo pannoſus? indoctus, an verò Scriba? Unus de mum aucß eiſcheo fratribus eſt. In hujus fulgore vocis nulla non“ ie Eenes nebula oſcurioris generis diſpellitur, nullum cnpan, nn. 41 non dignitatis hebetatur jubar. Una eſt Cha- &Talena Mnhie mediotris ritas, quæ in fratre nec miratur gemmas, nec gruis ſit. i maculas averſatur. Frater eſt. Inhalabat prodi- rir:, 8 ce gus adoleſcens, quas abligurierat, glandes, Wuch, ſqualebat pannis obſitus, ſordebat macie, pædo- lrat réque confectus. Verùm parenti filius duntaxat ſpectatus eſt. Vidit illum PFater ipſius, & ac- Luc- R currens cecidit ſuper collum ejus, & oſculatus ℳot, RS eum. Non ejus aſpexit illuviem, ſed illum vi- undih dit. Accurris? Quonam? Ad erronem luto illi- Zelus-A üien tum, ſtolaque exutum? Ad filium advolo. rgtens auunmnen Sed fœtet. In flio, nihil, inquit, niſi Klium ir Amor circumſpicio. Cado non ſuper centonem, ſed in Veun, ſuper collum ejus. Servi eſt, explorare in Nam i adoleſcente phylacteria. Patris eſt, etiam luto- Deo auc- ſum amplexari. Et enim limum non videt, u get⸗ videt i, git Aeagii Atment Poftele ct, en ilis, Net eech antenhll m, W el e M r lNeginns nlanne N in m Gdemmmm- jonhnn ede, enn Petlepe, H 2 ai ſe Piſict an lan ian . te, & Nn e Sutkus eKipaan Gerbaln: roeis “ Pelinn 8 I. Uen 4 ur enne Phaikßr Urierat, at uk, Gtois, “ r it,O 1 Selum ' li videt filium. Dixit propterea Pater ad ſervos fuos: Citò proferte ſtolam primam. Ac ſi dice- ret: Induatur, ſed vobis;, qui ſervi eſtis: or- netur, ſed propter vos. Nam Patri vel in ſac- co filius & nuditate renidet. Quis autem mi- retur non ſorduiſſe filii nuditatem parenti opti- mo, quando ſeni Jacob filii purpura non ef- fulſit? Nam cùm ei Joſephi & ſalus & præſe- Gan. 45½. Ctura nunciarentur, exclamavit: Sßcit mihi, 28. N adbuc Joſeph, flius meus, vivit- vadam & videbo illum. Non ait, filius meus regnat? A- bibo, ut ſceptrum ejus intuear. Vadam, inquit, Ey videbo illum. IIlum, non illa. Vos mihi currus ejus, & infulas objicitis: at ego Joſe- phum expeto. Si vivit, ſufficit. Tam illum ſpectatum abirem in nervo jacentem, quàm viſum jam proficiſcor imperantem in purpura. Neſcit amoris vincula, qui ad filium non tra- hitur filo. Meus eſt Magnes, non chlamys Joſephi, ſed vultus. Oculi tui, inquit, me avo- lare ſecerunt. Ut vides, non ornamenta com- mendat in Sponſa Chriſtus, ſed membra. Ipſam enim amabat, non vittas ipſius. Quin & illud prætermitti non debet, nuſquam aures, manus, & pectus Sponſæ à Domino dilaudari. Genæ commendantur, & labia, itémque oculi: neglectis potioribus in Eccleſia mem- bris. Nonne Fides ex auditu? Quare ergo ſalutis veſtibulum non laudatur? An non ſi- ne operibus fides elanguet? Igitur manus effe- rantüur. Num Amor non adoleſcit in corde? Dilaudetur, ſi ità eſt, pectus, quaſi regia cha- ritatis. Nimirum pendent ex auribus inau- res, quuùm nihil ex oculis ſuſpendatur. Nul- læ in lablis phaleræ: in mamibus verò aureæ zZuas ds;. Murænulæ comnplicantur. Turres cum argen- 5 Ani. . . . . mezen in. teis pinnis extant in mammis Sponſæ, cùm dif ens genas ejus nec aurum, nec margarita cohone- gae, ſtent. Hoc enimvero doctos nos voluit in Suverior Palæſtra charitatis Deus, nihil ſcilicet in affi- eludm nitate Religionis, niſi ſolam attendi oportere affinitatem. lis ergo, in panegyrico ad Spon- ſam dicto, membris abſtinuit, in quibus ali- quid expeti potuit præter Dilectam, ceu au- res, manus, & mammæ ſunt: Viduatas veròô omni ornamentorum apparatu genas, oculos & labia commendavit, ne ulla ſubeſſe ſuſpi- cio poſſet in ſponſo, grata an illi foret Eccle- ſia ſuapte ſpecie, an verèò pulchritudine phalerarum. Quin nec ipfa dilexit Chriſtus in ſponſa membra: verum ſponſam exquiſi- vit in ſponſa. Laudavit in oculis non ocu- Pckaes los, ſed columbas: Commendavit ab aroma- tibus genas: coccineam miratus eſt in labiis PEerleße. Vittam. Animam videlicet ſponſæ in ſponſæ Can. 6. 4, Honor mu zuus. Mo’ſola; Wembris exploraſſe videtur, qui virtutum do- aſcz, tes adamavit in genis, ciliiſque ſponſæ. Meritò .r. Proinde & deceptus eſt Iſaac, & damnata tondant. Maria eſt, leprâque reſperſa, quòd nonnulli auſi ſint aliquid explorandum objicere tum Pa- tri, tum viro, ſupra filii uxoriſque delicias & nomina. Queſta hæc eſt de nigrore Æthiopiſ- ſæ, à Moſe deſponſatæ: Palpato ille filio, non filio, ſed veſtimentorum fragrantia ad be- Rum. 12. nedictionem inflexus eſt. Locutaque eſt Waria Aaron contra Moyſem » pPropter uxorem ejus Drhiopiſſam. Et ecce Maria apparuit candens leprà quaſi nix. De Iſaaco autem ſcriptum eſt: Satimque, ut ſenſit veſtimentorum ejus fra- grantiam, ait: Det tibi Deus de rore cœli: & Eerviant tibi populi. Ita-ne? Manus credis eſſe Eſau, quas palpafli, nec illum benedictione Eihicæ Tom. II. Gen. 27. 29. 4 in Cap. I. Lib. II Eidræ. 85 impartiris: olet toga, & florum abreptus il- lecebr Primogenituram oppigneras thymo. Quamquam & in eo à legibus charitatis penè videtur tantisper abfſceſſiſſe Iſaac, quod ut IMaac. filio benediceret, non filium, ſed pulmen- tum expendit. Affer mihi pulmentum, at co- medam, & benedicat tibi anima mea. Quid ſi ſagitta deerret, ferâque non occurrat, num Eſau benedictione fraudabis? An tu in fllio tuo aliquid præ illo diligis; Indignus an ille eſt rore Cœli, ſi cervam non configat? Ver- nat proinde tuus in filium amor, non in men- te, ſed in pharetra filii. Id certè nego amo- rem eſſe, alo eſſe mercaturam. Si filium amas, priùs eum ſtabilito frumento & oleo, tum de paranda patina illum commoneto. Alioquin benedictio tua non hæreditas fili, ſed mer- ces pulmenti eſt. Ab hujus ut abduceretur Amor n amoris nundinis & mercimonio Abraham, Deum ve- non eum Dominus ſpe ullà præmii ad holo- u““. cauſtum illexit, ſed tantùm ait: Offeres eum Geln.22, u, in holocauſtum ſiper unum montium, queni monſtravero tibi. Completo verò ſacrificio, Nil gra- arenis illum vallavit filiorum, & poſterorum "er Deum. ſideribus cinxit. Benedicam tibi, & multipli- cabo ſemen tuum ſicut ſtellas cœli. Et quare, ſi hoc facturus Dominus erat, non extimulavit Abrahamum tanti commemoratione muneris Abraha- ad holocauſtum? Ne lumini filum immola- mus. ret, ſed Numini. Nam ſi ſtellas Abraham ver- ſaſſet in mente, intentaſſet fortè ferrum in ju- gulum Iſaaci, non tam deſiderio litandi, quam cupiditate fulgendi. Non Aræ lapides cruore filii, ſed cœli ſidera irrigaſſet. Nolo in me aliud expetas, præter me. Jure proin- de optimo in Hanani Nehemias hoc ſolùm at- tendit, quod frater eſt. Et venit Hanani, unus de ftatribus meis. Hujuſce jubar charitatis, ab omni ſuſpicione fœnoris alienæ, in unguen- Intentio ſit rebta. to emicuit Magdalenæ, quam ut demirari vix potui, quùm pedes Domini in domo inun- Xit Phariſæi: ità eam caput Domini in Be- thania perungentem ad cœlum effero. Ibi enim criminibus veniam crimbus mercabatur. At hic cur alabaſtrum effundat expiata? Nunc amat, quæ nec petit, & ungit. Quin eam S. Maria tum quoque amoris ſervaſſe leges eo vel ma- M'gdale- ximè nomine fateor, quod non caput, ſed “ pedes aromatibus perfudit. Lachrymis cœpit Luc.7. 38. rigare pedes ejus. An non ſatius foret caput Domini roris illecebràâ recreare? Nimirum ſi ſupra verticem profudiſſet unguentum, ad mer- candum ſagacior, quam ad amandum ſanctior videri potuerat. Suſpicio mihi ea ſanè in- ceſſiſſet, ſi frons Domini maduiſſet unguen- to, ne ſervatoris os prolectare ad verbum pacis foœmina ſategiſſet. Quæ cùm, omiſſis labiis, unde præſtolabatur ſceleribus veniam, pedes proluit, qui penè ſoli in expiatione ejus otiabantur, tum enimverò unum ſibi in votis eſſe Dominum comprobavit. Non oculos, quibus ſe reſpiceret, inunxit; non manum, quà ſe erigeret, demulſit: non ori, quo ſibi Parceret, adblandita eſt. Infoœcundum ſibi pe- dum agrum inaravit rigavitque. Siquidem di- lexit, non nundinata eſt. Purius quoque ab ea adamatum JESUM dixerim, cùm Chriſto parentatura, non jam attulit, ſed coëmit alabaſtrum, nec in triclinium irrupit, ſed fe- ſtinavit ad ſepulchrum, non pincernis oblucta- tura, ſed occurſura militibus. Emerunt aro- Matc. 16. i. mata, ut venientes ungerent ESUWM. Quem H JESUM 86 mulo. Tune, quæ innocentiæ recuperatæ jam floribus redimiris? Nec tibi jam opus eſt Re- demptore, nec ille jam loquitur. Quid tibi cum cadavere? Unxeris eum in domo Phari- ſæi, ut tibi remitteret crimina. Perunxeris il- lum in atrio Simonis, ut tibi patrocinaretur, prænunciati diffamatione unguenti tui in or- bem terrarum univerſum. Nunc verô, quid expectas à mortuo, ut defungare munere pol- linctoris? Cùm præſertim adſtantem te Cruci ne ſalvere quidem juſſerit; qui tamen & Matri filium, & diſcipulo Matrem, & Latroni re- Relgi Snum providit. Ergone blandiere mortuo, quæ eSiee à morituro præterita es, neglectâque? Blan- eum nos diar non mortuo, ſed JEs U. Emerunt, inquit, deprimit. zromata, ut venientes ungerent JESUMW. Non indulgentiam, non patrocinium in Chriſto diligo, ſed in JEsU, JESUM amoO. Magdalenæ nihil intereſt, jaceat-ne Chriſtus humi, an blandiatur in convivio. Si Jkss eſt, etiam in ſepulchro mea illi impendenda aromata ſunt. Petrus eſt, qui cœnanti cormmmnori optat, & eje- rat catenatum. Hanc ſanè tumentem ſpebus negligi charitatem à Domino, inde vel ma- ximè diſcimus, quòd regnum modò rejicit Joan. 6. oblatum, modèò penè ereptum invadit. Ubi 15. cognovit, quòd venturi eſſent, ut eum Re- em efle juberent, abſceſſit in montem. Tum verò Hieroſolymas accedit aſello vectus, re- gias non modò ſucclamationes non pertæſus, ſed eas ultrò provocavit. Unde, quæſo, in Chriſto tanta & appetentia regni, & nauſea? Tœdet-ne illum titulorum, an iis oblecta- tur? Nimirum, quùm veheretur aſello, mihil ſperabatur à Domino; ideéque obſequium tur- bæ nequicquam nundinantis excepit. At obſo- nabant, qui eum trans mare Tiberiadis crea- turi Regem erant. Siquidem panibus ſatura- ti, non tam Jßs ſtudebant, quam Cereri. IUli ergo homines ocum vidiſſent, quod fecerat Aulicus non pro-⸗ motus. Matth. 21. L.⸗ Toan. *JESUS ſignum, dicebant: i hic eſt veré Propheta. Apage, cohors paraſitica. Ergo ſuf- ragii jus penes frumentum eſt. Curculionum id forum eſt, quibus is gratior Princeps, qui tritici congiarium liberalius dederit. Repudiat Dominus coronam ſpiceam: & mavult exula- re, quam præeſſe, ubi non ipſe diligitur, ſed annona ejus amatur. Filiæ ſunt Jeruſalem, hoc eſt, in amore tirunculæ, quæ, ubi audierint Dilectum quæri, quæritant ex ſponſa, non quis, ſed qualis Dilectus ſit. Qualis eſt Di- Can 5. 9. lectus tuus ex diletto, quia ſic adjuraſti nos? Candidus ille eſt, & rubicundus. Genæ illius areolæ, labia ejus lilia, comæ ſicut elatæ, & aurum eſt caput, oculique columbæ. Quò de- clinavit Dilelctus tuus, & quæremus eum tecum? QOus abiit Dilectus tuus * Tuum, dicitis? Er- go ne ità cor veſtrum friget, ut quem aureum roſenmque didiciſtis ſponſum, non ametis? Et quem, rogo;, adamabitis, ſi lihis, areoliſ- que vernantem non amatis Salomonem? Di- catis velim, quò abiit tuus, noſtérque Dile- Etus? Quin eis Dilectus eſſe non potuit, non quod vernantem, comptumque non dilexe- rint; ſed quòd in regia charitatis is non putetur amor, qui defertur ſponſo, ubi vernaverit in Hiliis, auréôque refulſerit. Ver enim adamarunt, qui Chriſtum dilexere per lila. Deperiere aurum, quæ tum tantum exquirendum ſibi ſponſum eſfſe duxerunt, ex quo fodinas ejus ſub comis retruſas intellexere. Meritò proinde, Tbid. 17. Oliva JESuM unctum adproperas? Jacentem in tu- quæ dixerunt, dalis eſt Dilectus tuus * etiam cùm ſedtaturæ eum eſſent, dicere nequive- n runt; Quèô abiit Dilectus noſter? Quæ enim lol, diligunt, non qualis, ſed quis ſit Chriſtus, exquirunt. Hinc eſt, quod deſignata in Tha- S bore à Petro tabernacula, quaſi fragore toni- na⸗ trui disjecta ſunt. Siquidem qui ait, Bonum eſt ſe, nos hic eſe, architectari jam Deo tentorium uht equit. Viderunt, inquit, Majeſtatem ejus, G 1 m: n ait Petrus ad Jeſum, faciamus tria tabernacu- a lIla, neſciens quid diceret. Non te, Petre, ad n ſtructuram Chriſtus allexit. Nix te chlamydis, iene fulgérque oris ad tabernaculi molitionem per- D moveré. Majeſtate pelliceris, non Chriſto: E ideéque contemneris. Si JESUM amaſſes, ut t i adhæſiſti refulgenti, itaà vinctum non ab. nnn negares. Qualis Dilectus eſſet, exquiſiviſti, Inümn qui & adoraſti candidum, & deſeruiſti cruen- unt tatum. Quaſi abſconditus vultus ejus & deſpe- Iſa. 8. 4 c- Kus, unde nec reputavimus eum. Citò ſpermi- tur Dominus, ſi in eo, præter eum, aliquid amas. Explicare jam licet, ſine ſphynge, ab- ſtruſionis Ænigma ſapientiæ. Ni quis eſt parvu- lus, inquit, veniat ad me. Et inſipientibus lo- cuta eſt, Venite. Num deſipere jam coœpit ſa- pientia? Nonne ipſa eſt, quæ creſcit ætate, & in cano capite viret, vernâtque ?² Cur ergo conſectatur infantes nec jam pallio, baculéque, ſed cincinnis oblectatur & crepundiis? Videbi- mus poſthac imberbes Diogenes, Socratem- que in lanugine. Ergo-ne, cum Attica Sapien- tia conquielcat in canis, Philoſophia Numinis ſubſultabit in cunis? Si quis eſt parvulus, ve- Prov.9.4. niat ad me ?* Niſi fallor, non infantibus collu- dit ſapientia Dei, quæ ex ore Pauli loquitur inter perfectos, parvuliſque, ut lac immul- get, ità ſolidam arcanorum eſcam ſubducit. Luc. 9. 32. Prov. 9.2 Sed quàùm & columnas excidiſſet, & appa- lliat nihi raſſet menſam, accedentes ad ſe parvulos dixit: lial Do quòd revera ineptus jam ad diſcendum ſit, hau- n riendæque doctrinæ non capax, qui extorrem Pnils, n jejundämque cùm deſpexiſſet Sapientiam, ad Unſ eam tum accedit, cùm atrio, menſâque præ- cn re pollet. Nunc, ait Sapientia, ſi accedis, par- Nn vulus es, nec meo nitore raperis, ſed colum- Cn le narum fulgore, menſæque apparatu traduce- . ie ris, Et inſtpientibus locuta eſt: Venite, comedi- lbidem. . 4 te panem meum, & bibite vinum, quod miſcui “õ N . vobis. Ut vides, Ezechieli, apud Sapientiam, nn pro eſca volumen apponebatur, hic verò codi- Pnin e cum loco, œnophorus traditur parvulis revol- cnt vendus, & exponuntur pro ceris offæ. Na- gnnen⸗ pientia, inquit, miſcuit vinum. Illuſura pro- fectò ludioni. Nam niſi in cœli Athenæo de- d ſu, liciæ exundarent haud ſuas patinas explicaret e ſapientia erudiendæ juventuti pro tabulis, quæ unc nutrire Prophetas voluminibus ſolet. Amato- mser res nimirum ſprevit, qui ſe ad ollas phialaſque Ard N ſequerentur. Vult nuda amari, vult jejuna di- ritel ligi, vult etiam ſine tecto auditores habere in iil impluvio. Etiam canes ſub erudita platano con- 14 ſinftar ſidebunt, ſi menſa ſtruatur in umbra. Suſpi- Mit cor propterea, non potuiſle ſponſam tum Di⸗ rbnd lecti vocabula verſare, cùm fabricandas ſibi . hbect Phaleras ſperaret a ſponſo. Audi: Murænulas Can.1. Im N aureas faciemus tibi, vermiculatas argento. Dum “ acin eſſet Rex in accubitu ſuo, Nardus mea dedit N D odorem ſuum. Expuncta nimirum charitas eſt⸗ kencor ubi ad afflatum muneris flos fragravit. Si ante t e murænulas oluiſſet Nardus, tum enimverè nt Pro Rege ſponſum nominaſſet. Ubi veròô ae phaleræ depromuntur, Amor abſcedit. At, R inquies; 2 — in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. 87 de Kn . . . in inquies, deſponſavit Abraham Iſaaco Rebec- Munera miſit Domino ſao Eſaii. Periit germam- en Gen. 24. Camn, ad eam tranfſmiſſis armillis. Poſtquam tatis inter munera nomen: & ubi præmittun- D 22, autem ”” H W e zretee d tur oves, aureum charitatis vellus deglubit cu- ti⸗ reas. Et ideô for idi 6 dm . 9 2 2 Honh claves accipit 21 io⸗ 4 Aein Aun giſexiſle kerarur atttereha u annee it Mavgs⸗ Pit, ied gregem educit. Diligis Joan, 2ua Nun ille feratur Patriarcha, ut amore il- me plus his? Ncis, quia amo te. Paſce agnos meos. . tnhine lius, acceptum & Matris obitu, mœroris vul- Nonne hic ad mare Tiberiadis id Chriſtus exhi- tnit Gen. 24. nus obſtruxerit. In tantum inquit, dilexit bet Petro, quod ei ſe daturum promiſerat, pro- len 67. eam, ut dolorem, qui ex morte Matris aceide- pe Cæſaream Philippi? Cur ergo non claves ei Nni at, temperavet. Nimirum ex conjugibus is a- porrigit cœli, alligandique poteſtatem contra- Aatche ie, 3 .Z . . . . 4 . . .. elemi mavit, quicum nullum muneris mercimonium dit, ſed demutat ſplendidas imperii voces in Rinne intercelleret. Quæ verò compta muneribus laborioſum paſtionis vocabulum: Nempe, ibi K. . . . . . Crk 6 1 gererer Virum horui⸗ reducto in genas Fides coronabatur, quæ ſtipendio viget. Hic Al vVelo, ie 1 amare illum 11 atuit „ amorem explorabatur Charitas, quæ mercede profliga- 4 „ e. . —*“Rr certè HMZ non potuit ſuum. Nimirum tur. Ne ergo amare deſineret, qui amare do- enibi arnn s 4 alitas expiravit. Et ideò non cebatur, pedum, non clavem, excipit, hoc eſt, knic 4 prahain egi ertur uncra u de- labori addicitur Petrus, non in ſolium eleva- “ n . pon am3 renn id per eryum tur. Eclipſim rerum omnium patitur Charitas, D cen. 24. ⸗ actum egimus . R eſignatum. Tu. ique ut eluceat quæ, tum caligat, cuùm reſpicit, in ec D 05 S iit, ex omnibus bonis ejus tenebris emicans, & mhhil in Hanani aut ani-= ſnn Portans ecum. Tulitque, non quidem jubente madvertens, aut expendens niſi Hanamusti enc aut ſuadente Abrahamo, ſed tolerante. Ne- Et venit Hanani, unus de fratribus meis. Nul- e que aucupatus Patriarcha uxorem filio ſuo mu- lum flumimibus nomen ſupereſt, ex quo in pe- ſpien 8 neribus eſſet, qui ſciret, Amorem aut in arenti lagus defluxerint. Ita ſane in Oceano Charita- inerd ſolo florere, aut, ſi irrigua ſectatur, Amorem tis mihil niſi Charitas ſupereſt. Hanami frater clel eu non eſle. Id verô ſervi » mercedibus nimirum eſt; nihil præterea. Et ipie ſanè Nehemias, càm n len aſſueti capitis, fuiſſe conſilium, ex eo quo- titulorum aurichalcum ſubmoviſſet à veſiibulo . . X„ „ . . . . . . io, billie, que adducor ut credam, quod cùm Iſaac uxor- voluminis ſui, Helciam tamen affixit ſui ope- nin que ejus Rebecca ablegaſſent Jacob filium ris fronti. Verba, inquit, Nehemiæ, flii Hel- nenre ſuum in Meſopotamiam Syriæ, ut ibi uxorem ciæ. Hic verô, ſine patre, inducit in amoris ltiadſe duceret, nullis eum aut armillis, aut muneri- ſcenam Hananum. Nam qui unus de fratribus ſopbin Nun bus inſtruxerunt. Noverunt enim, amorem dici debuit, non debuit aut genere, aut geſtis, unnl ſponiæ non tam conciliari munuſculis, quàm in- aut faſcibus commendari, ne non ipſe amari, ſed lantbual firmari. Qui enim amor eſle poteſt, ubi auro ejus magnificari ſtemma crederetur. Si ità ſe res 1. . .. . — . 2 Dalan Gen. 28.2. inhiatur? Vade, & proficiſeere in Meſopota- habet: quàm procul à charitate ii abſunt, qui Talerz . N . . 7. . . PrI marism in- It r im miam Nyriæ. Et ubi Cameli decem, quibus Ra- chirothecas diſcipulorum, ocreâſque metiun- diférens. elan ſbin⸗ chel pellici poſſit? Deus autem omnipotens be- tur; qui matronas niſi ad ſe velificent in con- Ule, E nedicat tibi. Servi eſt, cum muneribus profi- cha, repudiant; qui centuriones etiam hor donlsz⸗ eeniud cici ad Dominam: Domini eſt, abire cum ba- nonà jejuni audiunt, fullones verò nec ſaturi ad *“ Pobi. enduntt culo in Syriam, ut ſibi comparet ſponſam. Er- oſculum pedis admittunt? Hoccine eſt, amare ,anm go vides, non inſulsè etiam apud Ethnicos ex- proximum tuum? hoccine eſt, ommi calcatâ Segenim pictum ſine pera baltheôque Amorem eſſe, nec mercede;, in Chriſti gregem incumbere?: Quid mellige r illi, quo recondat munera, ſuppetere marſu- prodeſt ſi nummum non accipias ab ejulante, lan Pium. Non enim amat, ſi hamat. Hac de cauſa ſi eum rejicis, niſi lacryrnetur in byſſo? Ergo- ers, la quùm Jacob neſciret filium ſuum eum eile, ne in luctu luxus exigitur? Ergone niſi auro; Funn qui præeſſet Ægypto, ad illum munera trans- ſmaragdéque excipiatur cinis, tibi moœchus eie Gen. 43. miſit: Sumite de optimis terræ frupibus in vaſis non pœnitet? Ergo non fune, ſed armillis ini- II . n, l i cn Nent viro munera. Quem ut filum tiabitur apud te pœnitentia, quæ niſi fulguret, Auiggin⸗ lanen oſeph eſſe cognovit, nulla de munuſcu- ſordeat; cùm apud Chriſtum tum tantùm lu- lereit i8 rariane habità „indotatus & penè nudus deſ- ceat, cùm obſoleſcit. An tu Jonas hic es, ut u min Gr. 45˙. Cendht ad eum. V- adam »& videbo illum, ante- cùm Reges ille dejecerit ad ſaccum, neminem c . ditaim moriax. Et ubi reſina, & ſtorax, & ſia- apud te lugere ſinas, niſi expalleſcat in auro ? lluaf⸗ cte? Unde, amabo te, tanta prius de muneribus Purpurarias Paulus ſectabatur, nos conſequimur Niut dure ztante une de dondris incuria. Qui pro- purpuratas. Stibio, gemmiſque renidentem Je- dinm ei⸗ HS in ptum filiis aiebas, Deferte W zabelem declinabat Elias: Nos vel Athaliam feig 4 cur cum eodem deſcendas „non defers quæremus in Attalico ſandalio refulgentem, vel 1 e . munera? Nimirum tum ibatur ad Præfectum, Annas vitaturi in impiliis. Ahias paiſim videas, 3. Reg. 14. s e nunc abeo ad filium. Tum dona commeant, ubi ſed ſeducétores, qui etiam Jeroboami à ſe uxo- 1 40 e Charitas exulat. At, regnante filio, nefas eſſet, rem propellant, ſi ſuas ad fores non in cyclade, iy 3 aut fratri fratres, aut parentem filio cum donis ſed in caſtula appulerit. Ingredereuxor Jeroboam, chen un occurrere. Quèòd ſi mihi occurriſſe olim dicas quare aliam te eſſe ſimulas 3* Ego autem miſſus cete % cum muneribus Jacob obvianti ſibi Eſau: aio non ſum ad te durus nuncius. Et ille quidem non to- n id ab illo actum, ut ſibi amorem fratris conci- gæ, ſed mentis ſqualorem execratus in fœmina SS e liaret, ſed ut ſibi eum ſubderet ſervum, Patris eſt. Nos verò duriſſimi perſtamus in ſubſelliis en Genn oraculum impleturus. Dominum tuum illum con- Nuncii, non ſi cor extabuerit lachr ymantis, ſed : Ritui. Eſto Dominus fratrum tuorum. Affinitatis ſi exoleverit ſeu ligula, ſeu flammeum Poœni- u l ergo ſam commutatis nominibus in titulos ſer- tentis. Undique coacervandi ſunt lugentibus NrA Eed vitutis, potuit Jacob, imo & debuit, non tam fuci, quòè gratioſos habeant Sacerdotes. Vi- nun c 5 ut gratiam fratris iniret, quàm ut traditum ſibi dent nimirum foœtere eis non ſcelus, ſed to- agat . Ccn. . ² Patre ſupra fratrem adiret imperium, mune- mentum. Vident duriores ad benedictionem 4 . . Ken. zn. ribus ferocientem devincire. & imerrogaverit Patriarchas veſtimentorum emolliri fragranti . llet N e: Cijus ſunt iſta? Reſpondebis, ſervi tui Jacob: iiſque pacis oſculum dare, in quibus manus . el Ethicæ T'om. II. —0.0f0HI 2 etiam etiam Eſaü deprehenderint odoratas. Nimi- rum; ſi veſtis olet ut ager, quamvis dextera pi- lis inhorreſcat ut hædi, ſtatuêris ad dexteram:, & coœli rore conſpergere. Perierat Jacob, ſi non luxuriafſet in colobio. Manus ſunt Eſau: ſed fragrat. Det tibi Deus de rore coœli. Fragrantia impetravit pallæ , quod morum innocentia non extorſiſſet. Interrogavi eos de Ldæis, qui temanſe- rant, & ſupererant de captivitate, O Jeruſalem. Ide ut nullum amare videatur Nehemias, & umiverſim omnes abs ſe diligi conteſte- tur. Viritim de nullo rationem ſibi reddi po- ſtulat: Non amicorum, non affinum, non popularium meminit. De Judæis percontatur Hananum, miſſis tum rumoribus, tum nugis. Resnorei. Quid, quod nec ex eo'ſciſcitatur; an barbari ſæviant, an Præfecti graſſentur, an agri ſeran- tur? Unis de Judæis interrogat, quòd ſciat nec calamitatem, nee felicitatem ſupereſſe ullam fi- Sermo va. liis Abrahæ, niſi quam ipfi ſibi aut corruptione, niug aut integritate morum paraſlent. Quid agunt Judæi? Nam quid Perſæ agant, nihil intereſt. In compede regnat Iraël, ſi pſallit: ſi mœ- chatur, famulatur in purpura. Et dixerunt mibi: remanſerant, & derelicti ſunt de captivitate ibi in provincia, in afikctione magna ſunt, & in op- probrio: & murus Jeruſalem diſſipatus eſt, & por- tæ ejus combuſtæ ſunt igni. Cüumque audiſſem ver- ba bujuſcemodi, ſedi, & Mevi, & lIuxi diebus multis, & jejunabam, & orabam ante faciem Dei cœli. Utros plus mirer, incertum, Ha- nanum an Nehemiam. Hic enim hoſpiti non blanditur, non de itineris percontatur incom- madis, non initæ peregrinationis rationem ex- plorat, non illi ſuum aut fidem aut operam pollicetur, non denique epulas apparat, utque apud ſe divertat, hortatur. Verùm, omiſſis om- mibus tum humanitatis, tum hoſpitalitatis of- Hicis, de fſcintillulis Reipublicæ Iſraëlis fie- ri optavit certior Nehemias. Cui Hanani fe- cit ſatis ſuarum & rationum, & viarum im- memor. Audiant Sacerdotes, quibus de rebus in aula Regum Perſarum Pocillatores fabu- lentur, ubi e patriis finibus advenas excepe- rint. Proh noſtræ quaàm abſunt fabulæ ab He- bræorum aulicorum ſermonibus? Una rumo- rum materies, apud Nehemiam, eſt Jeruſalem, & Iraél. Nos verò aliquando quùm de Bactria- mis reſcire & rhedas, & cincinnos cupiamus, nec Templi ſancta mente revolvimus. Ergone in Pocillatoris patera ros coœli, & Jordanis tan- tm unda criſpatur: cum in Sacerdotum ca- lice non Cedron reſtagnet, ſed tum Euphra- tes, tum Nilus exundent? Qui Medo cyathiſ- ſat, haurit frigidam & Silo?: & qui Chriſto Dropinat, ſæcibus exinanit Abanam & Phar- Phar, Damaſci profluentes? ZÆthiopiæ limus in- Auet in cyathum litantis, cùm in miniſtrantis urceum botri duntaxat Engaddi compriman- tur? Denique; Aflueri pincerna ſitit latices Heſebon, unumque de ciſterna Bethleem præ- optat hauſtum: Et Dei Myſtes cruori Domini hircorum ſanguinem, & fel Draconum im- miſcet; & niſi reſciat, quàm lautè cum Anto- nio epulata ſit Cleopatra, ſiluiſſe advenas cre- dit, ſéque putat miſerrimè obſorduifle? Tem- Pli reparatio, inauguratio Sacerdotum, hymno-= Saritas, aon Amici⸗ biole. Parentum hlsd–s. Hoſpitali. Sas* Familiavè. as noſtra &aο ſæι Jaribus gualis eſſe debeat. Ceremonia digna vecé . ſν Vero. Oliva rum concentus cœnoſum, apud nonnullos, vi- detur in Chriſti cahce paludis Mæoticæ ſedhi- mentum. At Herodis cœna, Neronis rheda; Da- rii tentorium, nubiliarium Artaxerxis, Æopi patina, Pompeij circus, Cypriæ ſunt muſti deli- ciæ, quibus Levitæ Domini in advenarum oc- curſu ſympoſioque inebriantur. Non ita egit cum Davide Samuel Nam, cum à Saüle profugum is Ducem excepiſlet, ſuas quidem percenſentem illum calamitates Sacerdos pertulit, veruùm ni- hil ex eo de Aulæ ſtatu ſciſcitatus ad Prophe- tarum chorum perduxit, ubi poſtridie à ſatelli- tibus Regis vaticinari & pfſallere comperti ſunt ambo. Qui cum v'diſent cuneum Prophetarum va- verò quamquam in Dei Sacerdote efferendum, mirandum tamen magis eſt in ſacrificulo Ma- ¹. Reg. 14 ticinantium, prophetare cæœperunt etiam ipſi. Id 20. dian. Fatiſcit defæcata Samuelis vindemia pſal- lentis cum Davide, ubi ſibi Moyſes & Jethro Erythreum duntaxat propinant, poſt tantorum annorum ſiccitatem. Cumque intraſſet tabernacu- fecerat Dominus Pharaoni. Nullam, in illo con- greſſu, de domeſticis rebus mentionem fuiſſe au- dies; nullum de gregibus, de filiis nullum, nul- lum de Sephora verbum. Cœli tantùm por- tenta commemorat Moyſes, quæque fecerit Deus, non autem quæ ipfe geſſiſſet, narravit Jethroni. Qui etiam poſt oblatas Deo hoſtias, ſublatàſque menſas necdum reſcierat, quænam, apud Iſraëlem, Generi ſui & hoſpitis Moſis Præ- fectura foret. Quid eſt hoc, quod facis in plebe? Quam ergo improbandi nos ſumus, qui in ipſo advenarum amplexu Boryſthenis Rhodanique limum omnem haurimus, ac ſi ſalvere non quirent hoſpites, niſi, ut clitellis hippopeèras ciſtaſque deponunt, ità nugarum cœnum ſuo é& ſtomacho noſtrum in ſinum depromant, evo- lum, narravit Moyſes cognato ſuo cuntta, quaæ od . lbid. 146 mntque. Cumque audiſſet, inquit, Jethro dacer- Ibid. 1 dos Madian omnia, quæ fecerat Deus Moyſt. Madianitis ea tantùm vulgantur, quæ Deus egit: & alumnis Chriſti inſuſurrantur apud Se- miramim, Babylone, geſta nefariè: cumque apud Samuelem prophetent ſatellites, coram Melchi- ſedech filii garriunt Prophetarum. Vide, an ſciſ- citetur ex fratribus Joſeph, niſi quæ ſpectant ad Jacob. Ego ſum Joſeph adbuc Pater meus Vi- Gen. a5. vit? Quid parciùs rogari à Prorege potuit? Au- di, an Petrus catenis exemptus reorum mores, militúmque deſcribat teſſeras. Narravit, quomo- Act. u. do Dominus eduxiſſet eum. Interſimus adventan- 17. ti Romam Paulo; & audiemus nihil eum de ur- be tanta interrogaſſe, qui ſibi occurrerant, con- tribules; verùm & hi de ſecta diſſeruere confe- ſtim, & ipſe de legatione, catenâque ſua & præ- fatus, & interfatus eſt, déque iis & initium di- cendi fecit & finem. Propter ſpem Iſraäël cate- Act. 29. nä häc circumdatus ſum. At cur Paulum ita zo. diſſerentem miramur, in quo Chriſtus loque- batur: cùm ex inferis excitatum Samuelem (ſi tamen Samuel, & non verius Orci larva fuiſ- ſe creditur) nullis Saul, in quo tamen garrire conſueverat Satan & furere, quæſtionibus fati- gaverit, quàm iis, quibus expediri Reſpubli- ca poſſet ab impendenti calamitate bellorum. Non quid apud inferos ageretur, Prophetam rogavit. Aut ſi Dæmon fuiſſet, mirandum plus eſt, improviſam Saulis Satanæque congreſſio- nem nullis detritam nugis, publicis duntaxat conſiliis & inchoatam & abiolutam. Philiſthiim 1. Reg. 6, pugnant, & Deus receſt à me: vocavi te, ut of- 15. tenderes mihi, quid faciam. Mitto propterea Ni- codemi Cuco inn r Lent Eemias MW0 COn 1 o AVehemias uutg intele⸗ ſeit & ilena Meeno⸗ M tI Acm, „ Un lreni unäli ² Een,nan ☚ 4a Ilts or urn. Er ſle ſt . ¹ UCkkere berteti 1 1 Weehte, unoh iſe mie fuinl hn 4 in ſl, e⸗ “ Recn Pkrinn lnpn. e . dh. 9 licet. Uru . egtan Nnſtgn ehletn Vemmn. öhiete keill mperüſn kaanme ianigl. l krern fihele . hdenaidl es Renn et telenin, auchi, 1 emnfller⸗ Snülun . tumm. ecle ſei ſet, ungi Deofofnn it,lenm toMolebe. fuß fee 1, gntt 1 Nodn 1 llhgenn lu ipce nCerumkt Nonat, t, Yrnhun; Den M. ut, e nnreld cngerin 0oran k n ihuſt 1ne ſe⸗ Lurr Mulf Iepfun n mrmnit , ſcongecren⸗ Uihileunte! urtetanin. blener⸗ hrul & iinm n ile Chifu Orib Gelogt , ini N te Nn tun, Unt, 2 in Cap. I. Lib. II. Eſdrre. 89 codemi nocturnum ad JIrsumk adventum, qui, ne ave quidem dicto, redditôque 5 8g& de ſignis interrogavit, & de baptiſini erudi- tus arcanis diſceſſit à Chriſto. Omittere qui Joan. 3.2. Poflum hic Samaritanæ cum Chriſto congreſ- ſum? Audies, propter puteum Jacob, plus ar- canorum ex hydria fundi, quàm & Rationali Sa- cerdotis. De legibus, de Adoratione, de Pa- triarchis, de Deo ſermo ibi productus ad mul- tam diem: quæque vix audimus in Templo ex ore Prophetarum, ea nos & pellicis hydria haurimus Sacramenta, juxta fontem Samariæ. Et lubet etiamnum garrire Cœnobitas, quan- do ſcorta prophetant? Quo, rogo, pudore ſuf- fundi debet Altare Chriſti, ſi nugetur, quan- do Samariæ puteus evangelizat? cúmque nuga- rum fæcem fidei calix effundat;, ſceleris hy-=- dria merum fundet arcanorum? Meretrix cum ignoto ſibi homine de Deo diſputat: & Sa- cerdos cum Sacerdote de Gothis, de Nymphis, de Circo loquitur? quærentéque ſcorto, quo- nam in monte adorandum ſit Numen, ſciſcita- tur Levita, quanam ſit in arena futurum in Dionyſüs haſtiludium? Pudet nugarum, pigét- que quiſquiliarum, feréôque permoleſtè ſan- Gtiora ſam Scorti labia eſſe, quam ſponſæ. Nam cùm Mimæ de religione philoſophentur, & inſaniant in nugis accincti Ephod Miniſtri Domini, fateri cogimur & de ore Scorti fluere cum lacte mel, & manare cum felle amurcam è labiis Dilectæ. Sed videamus, quid præſtiterit Nehemias, ex quo Sionis ſtatum audivit ex Ha- nano. Contribules affirmaverat Hanan ærum- nis, opprobriéque premi, nec ideò ingemuit Spirinalia Nehemias. Ubi verò exuſtas Hieroſolymæ por- caterus an. tas intellexit, quaſi tonitruo perterritus, ſedit, eferende. flevwit, S& ſupplicavit. Cumque audiſem verba Pierna Pujuſcemodi, ſedi & fevi. Nimirum miſeri zamam. Don tum Iſraslitæ ſunt, quuùm opprimuntur, ſed cùm, diſſipato muro, patet cuivis in Je- Bisuletio ruſalem aditus, ſummaque exeundi & ſubeun- erior. di licentia eſt tum advenæ, tum civi. Væ Iſ- Derſeuti Taéli, ubi portis caruerit. Non ſi tributis exu- verionr. gatur, non ſi vinculis oneretur, non ſi cæda- tur virgis, ærunnnoſa plebs Dei eſt, ſed ſi, ſub- rutis mœnibus, nuſquam à cive exterus ſecer- natur. Et portæ ejus combuſtæ ſunt igni. Et quare Familiæri non ſectæ dolabrâ, ſed ſacibus exuſtæ? Nimi- tascum ſæ- rum, ubi videris deeſſe verecundiæ fores, no- H li credere ſocordiam irrepſiſſe, ſed ſcito ſævi- re libidinem. Noviſſima cordis calamitas re- Modcfia. vulſio valvarum eſt. Quæ quamdiu perſtant, libertatis recuperandæ, vel etiam non penitus interceptæ, ſpes eſt. At ubi refixa videris repa- gula, noli de urbis vaſtatione dubitare. In afli= tione magna ſunt, inquit, & in opprobrio: & murus Jeruſalem diſſipatus eſt, & portæ ejus com- buſtæ ſunt igni. Cüumque audiſſem verba hujuſ- cemodi, ſedi, & ſtevi. Viden' ærumnarum Iliadem aut cumulatam exuſtione portarum, aut etiam inchoatam. Unde afflictio? unde opprobrium? Portæ ejus combuſtæ ſunt. Quò affictio, quéve collineant opprobria? Ut exu- rantur oſtia. Mihi crede, quoties, convul- ſis poſtibus, proſtare urbem animæ conſpexe- ris, noli hærere, quin mentem illam jacere pro- nuncies in nervo & luto, Et fons criminum, & finis ſcelerum eſt portarum ambuſtio. Vidit Heva „ & comedit? edendéque, tum ipſi, tum Viro aperti ſunt oculi. En ut vidiſſe prolapſio- nis parens fuerit, fueritque tanti flagitii ſoboles Ethicæ Tom. II. Focati din exploräadi. Tematio. num ſons, videre. Vidit, ut rueret: peccavit, ut vide- ret. Meritò ad exuſtarum valvarum nun- cium Nehemias ingemuit. Hinc eſt, quod Dagonis truncum caput, & manus abſciſſæ jacuere ſuper limen: Ut ſcias & inde initia fluxiſſe peccati, quæ deſignantur in capite; & eò peccati opus adrepere;, quod palmæ adum- brant: unéque in limine comminutum criminis monſtrum jacet, quia, ut ſenſuum noſtrorum limen attigerit, tanquam in ſua ſede con- I. Reg. 50 4 quieſcit. Caput autem Dagon; & duæ palmæ manuum ejus abſciſſæ erant ſuper limen. Et qui- dem cùm primùm excuſſum è loco ſuo jacuiſ- ſet idolum humi, triumphavit de monſtro Arca. At ubi in veſtibulo proſtitit, honoris ſpecie, direpta Arcaeſt de Templo, remiſſaque in Bethſames, ſoluſque regnavit in Fano Da- gon. Etenim quamdi ſcelus ſenſuum limen non inſidet, luctatur cum flagitio Lex. Tru- ditur Dei Arca, ſi libido ſenſus invaſerit. Ut enim revaleſcebat Antheus, ubi terram preſ- ſiſſet parentem, ut aiebant, ſuam, ità ſi limen attingatur à Dagon, totum patet Idolo Tem- plum, Arcâque aut peregrinatur, aut exulat. Jacet Dagon in limine? Non diù jacebit. Ab- ducetur & Templo Numen,, ut, ſine luctatore; iniquitatis larva ſuæ ſedi reddatur. Meminiſſe velim te, quam expirandi ſtationem compreſ- ſa Levitæ uxor elegerit. At mulier, inquit, re- Judic. 197 cedentibus tenebris, venit ad oſtium domus, & ²6. ibi corruit. Ac ſi diceret fœmina deflorata; ibi expiro, ubi cunæ ſunt mortis. Etenim pudor nuſquam moritur, niſi ubi exoritur petulamtia. Niſi me prædones pudicitiæ reſpexiſſent, non amaſſent. Ideò proptereà jacet temperan- tia in oſtio domus, quia in oſtio mentis im- pudentia reſedit. Repulere hanc ob cauſam ab oſtio domus Loth Angeli Sodomitas, quo ſecu- ra coenaret apud Patriarcham, vel Sodomis, Ca- ſtitas: Introduxerunt ad ſe Loth, olauſerüuntque Gen: 197 oſtium. Et eos, qui foris erant, percußerunt 1. cæcitate, ità ut oſtium invenire non poſent. Et oſtio iniquitas imminet, & oſtio excubant An- geli, quod quia non occupavit luxuries, elu- ſa eſt pravitas, vicitque pudor. Quid, rogo, & accuratius exprimi, & colorari in rem no- ſtram vivacius poterat? Unas, ut graſſaretur; Libido Sodomis Lothi fores pertentabat: unas cavere Angeli ne fores Patriarchæ irrumpe- rent perditiſſimi ganeones: quòd & hi Libi- dinem non timendam ſcirent excluſam limi- ne: & hæc ſe crederet graſſaturam, ſi veſti- bulo potiretur. Tutare ſenſus, ſi tibi pudici- tiæ perchara libertas eſt. Id ſi ità eſſe dubitas, quare Dominus non Hebræorum aulas cruore Agni & liniri juſſit, & muniri contra exter- minatorem, ſed poſtes? Et ſument de ſangati- Exod. z ne ejus, & ponent ſuper utrumque poſtem :“ & in ſuperliminaribus domorum. Quamvis na- taſſent Judæorum triclinia cruore i⸗ unà cum Ægyptiis involuti ſtrage periiſſent: qui tamen evaſere, madente duntaxat limine cruo- ris aſpergine. Evaſiſti, ſi à ſenſibus facinus pepuliſti. Quantâvis mentem vallaveris ſe- pe, ſi ſenſuum diſſipata maceries eſt, peri- bis. In corde meo, inquiebat David, abſeondi plal. u8. eloquia tua, ut non peccem tibi. Sed immnuni- m. tum ſe citò intellexit, quando, pſallente corde; ſed laſciviente oculo, quam viderat lavantem ſe Bethſabeam, ſuis proditus ſenſibus deperiit. Tranſtulit propterea a corde vallum in ſen- 90 Pſal. ug. ſus, clamavitque unis extimens foribus: Aver- 37. te ooulos meos, ne videant vanitatem. Factum idcirco crediderim in conſecratione Sacerdotis, ut Moſes, cum Aaronis pectus præteriiſſet, extremos ſenſuum fines cruore ſignaret. Sumens de ſanguine, tetigit extremum auriculæ Aaron. Quid? Nonne infternendum pectus erat Pon- tificis gemmis duodecim? Sanè. Sed ut or- nandum cor erat Sacerdotis, ità ad pugnam, luctamque excitandi cruore, muniendique ſunt ſenſus. Pectus rutilet, ſed ſenſus militent. II- lud gemmaſcat, hi terreant. Nabat, inquit, ExOd:3.8. unuſhuiſque in oſtio papilionis Iui, aſpiciebätque tergum Moyſi. Deſcendebat columna nubis, & Nabat ad Oſtiun, loquebatüurque cum Moyſe. En quibus cœli ſpectaculis recreabatur Iſraël, dum tentorii ſui foribus excubaret. Limini præſtabat adeſſe, quàm Altari: quâmque vi- debar deſilire ad ſe Nubem oſtio excubantes, ad aram litante populo, illa fortè reſiliiſſet à caſtris. Abrahamo certè in ſui veſtibulo Ta- bernaculi conſidenti viſus eſt Deus, quém- que non impetraverat filium extorris à patria; oſtio incumbens ſuo extorſit à Numine: Ap- paruit autem ei Dominus in convalle Mambre Jedenti in Oſtio tabernaculi ſui. Uſque adeò & exilio, & peregrinationi, & calamitati eæ præcellunt excubiæ, quas tentorii tui oſtio, hoc eſt, tuorum veſtibulo ſenſuum præten- deris. Nihil, ſi rectè meminiſti, aut ſanctius, aut cautius corde Heli. Erat enim, inquit, Cor ejus pavens pro Arca Dei. At oculi torpe- bant in cuſtodia Tabernaculi. Et oculi ejus, in- quit, caligaverant, nec poterant videre lacer- t. Reg.3.2. nam Dei, antequam extingueretur. Quid mora- mur? Conſtupratum eſt Templum, capta ar- ca, & fuſus Ifraeël. Tanti eſt oculorum incu- ria, etiam quando cor pavet. Quid profuit militaſſe incolumitati arcæ præcordia Pomtifi- Cis, ſi, caligantibus oculis ejus, tot involuti ſunt calamitatibus & criminibus tum Sacerdos, tum populus? Nolo dicas, aſpicio, ſed contem- plor: licentia gliſcit in oculis, at pietas re- gnat in corde. Periiſti, ut Arca ſub Heli pe- riit; in cujus propugnatione Sacerdotis & pe- ctus excubabat, & caligaverat oculus. Redu- Citur hic planè ſiparium, quibus arcana tege- bantur Joanni reſignata apud Pathmon. Mo- chantem cum Jezabele Eccleſiam Thyatiræ ſic Apoc.216. indignatus commonet Dominus. Hæc dicit Fi- lius Dei, qui habet oculos tanquam flammam ignis. Permittis mulierem Jezabel Jornicari, & manducare de UWolothytis. Apparuerat zona, ſtelliſque conſpicuus Filius Dei, non multò ante, Joanni. Quas phaleras non video cur mo- dè negligat, cùm arguit Thyatirios, object eis oculorum duntaxat & pedum flammàâ. Non- ne, quò ſibi apud moœchantes authoritatem conciharet, aureum præſtabat baltheum oſten- tare, ſiderâque ſeptem, quàm oculorum pru- nas objicere? Dixiflet vellem; Hæc dicit Fi- lius hominis, qui præcinctus ad mamillas eſt zond aureg. Nimirum mochiæ arguebantur Thyatirij, cui ut mederetur Dominus, ſuâ inge- ſtâà oculis flamm, pectorique ſubmotà zond, ſubindicavit, ſenſus oportere circumſpectionis facibus collucere, non ſolum pectus armillis —R ornari Charitatis. Ut & coeno enaviges, mei habitum vultus imitere, neceſſe eſt. Quâ ra- tione mumerim oculos te doceo, non quo pre- tio pectus accinxerim. Nolo te zond ſuccin- gi aureâ ad mammas: Tuos volo igniri ocu- Lev. 8. 23. GSen. 18.1. 1. Reg. 4. 12. Oliva los : Mochata enim es cum Jezabele, Thyatira. Hinc non immeritèo illæ ſunt Ne- hemiæ obortæ lachrymæ, accepto de porta- rum exuſtione nuncio ab Hanano. Et dixe- Religioſas runt mihi: Qui remanſerant, & derelicti ſunt in Aula. de captivitate ibi in provincia, in afictione magna ſunt, & in opprobrio, & murus Jerula- ser: vos g. . . iradi. lem diſſipatus eſt. Quàm diverſa de Hieroſoly- mæ ſtatu expoſtulatio & apud Eſdram facta Aule eſt, & modò apud Nehemiam fit! Ibi enim smna. nemo cum Eſdra, qui eò appulerat, de op- probrio conqueſtus eſt, oppreſſionéque; ve- rüùm unas cum Moabitidibus illegitimas nup- tias à Judæis initas deplorarunt. Acceſſerunt 1. Eldt g. ad me Principes, dicentes: Non eſt Jeparatus populus Iſrazël à populis terrarum. E Contrario, apud Nehemiam nullum hic de ſceleribus verbum ab Hanano fit, comploratâ tantùm exuſtione portarum, vulgique depreſſione. Hic muri, ibi mores lugentur. Unde, quæſo, difli- militudo querelarum tanta? Nonne ſerviebat Iſraël, ad adventum Eſdræ? Quare ergo ei non compedes vincientes, ſed pollutos oſten- tavere thalamos? An impollutum Dei vul- gus Hieroſolymis, cùm Suſis Nehemias Afſue- ro miniſtraret? Cur ergo non crimina, ſed vin- cula ab Hanano promuntur? Nimirum, ubi Suſas Hebræus advena devenit, imperantis majeſtate Aulæ perſtrictus, non jam flagitia extergi cupiit gentilium ſuorum, ſed ſceptra optavit reflorere Ifraélis. Ità ſolo fulgore regiæ & hebetamur, & dementamur, ut non ſam nos iniquitatis pudeat, ſed ſervitutis. En quâ Pon kelie Ucltens: 1e N n ſho ratione, quæ in Templo, litante Eidrà, ca- chlon lamitas ne ſentitur quidem, ſola crimina per- uphracte tæſis: in Aſſueri regia pocillatore Nehemia, cri- Ie minibus neglectis, ſola comploratur, ſervitus ii. , nempe, quæ comparatione purpuræ haberi inn mih cœpta eſt & probroſior, & gravior. Uſque tiſarun adeò faſcinatur pietas ſolo afflatu Aulæ, ſoléô- Wins que purpuræ repercuſſu, ut unam putet ærum- A⸗ 6 nam eſſe, a Medis ſperni, cui Hieroſolymis in- ter manicas pedicâſque unum cum Ammoni- tidibus fœdus durius ſervitute jugum viſebatur. In affittione magna ſunt, & in opprobrio. Ve- rùm de Hanano hæc non ſapienter effude- rim. Abſit enim, ut Levitici generis Aqui- la ad aulæ fulgetras tam citò cæcutierit, ut, n r, es Meerle Inbent,1 eonn en 2 ſercxilke uir Hon⸗ criminibus præteritis, ſola apud Nehemiam Pand ſuæ gentis opprobria expoſtulaverit. Credide- Tilatan HWM E rim potius, dimotis Hethæis, irrupiſſe in He- Tutc. dn bræos ærumnas omnes, omniâque abſterſa nis. N fuiſſe flagitia, ubi aut graſſari calamitas co- . led pit, aut deſüt libido bacchari. Nimirum, quam- Luvutis. 4 Fete diù laſciviebat cum ſcortis Iſrael, nemo aut ,iealais 1 Er Sionis portas exuſſit, aut ſubactis regnéque utitis. cwdratt dejectis illuſit. Tum ærumnarum proluvies . Ment. exundavit, cùm paluſtris intemperantiæ limus nts Nern e exhauſtus eſt. Calamitas enim non aranei, emaß derz tun ſed apis in morem ſævit. Ubi vernat integri- csgitati, chles tas, eò ſeſe penetrat infortunium: Non ve-= cura. Are pres, ſed lilia calamitas inſidet, iiſque homines Ken adverſantur, quos vitiorum cœno exemptos Ten Kiann fuſpexerint. Mochantem cum Bethſabea Da- Nechi videm, madentémque Uriæ cruore Rab- David. Etlute bath regiæ in Ammonitide expugnatio, dire-. N in tiéque urbis excepit. Congregavit itaque David a, Reg- u aGirr omnem populum, & profeltus eſt adverſum 9. Aliß Rabbath⸗ oüumque dimicaſſet, cepit eam. Quid ſtin felicius, quàm hinc Bethſabeam complecti, Nn hinc regiam occupare? hinc myrto, & hinc lauro ambiri? Dormivit cum ea (licèt uxore 2. geg. 1. S jam 24. RK leik nt . Eehen. elci ,en Hikohe , Er tmng 6 ſene Coln, at Cte Meſtone N Cel,d. lare d 4 ltos ole im Dein bemniis Al. Nunn, Kln. immm, hernn 1, Ale teneet , W ituns Indd te Ern e n ctunim e. Mbeni Nur, Krnn pue hu gtiii,. U amputen Hienhfuur. Cun AnNe⸗ gon 1 Gpnhi F Pene dl elerd 4I. clteitin dul Nlene Kett. Cndt ll ut, nitgde Ale 1 Calia il, iene, unn iui, in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. 9 1 2. Reg. I. jam legitimà) quæ« genuit hlium. Et tulit 30. diadema Regis eorum de capite ejus habens gem- mas pretioſelſimas, & impoſitum eſt ſuper caput David. Quis non jugulet Uriam, ſi cædem non ſecures excipiunt, ſed coronæ? Viden’ & vulneribus pereuntis gemmas ſuccrevifle per- cuſſori? Perierat profectò David, niſi per- emiſſet. Nam ut ager ſtercoratur, quò vernat fertilius: itaà flagitii fimo Davidis adſperſa frons laurum extulit triumphalem, & gem- mas concoxit. Qui ſanè Princeps & obtruncati Goliæ ſpolio purpureus, & accinentium ſibi mulierum non infractus illecebris candidus, non ſemel & patrià, & uxore, & capite pe- richtatus apud Saülem eſt. Ea enim innocen- tiz cum ærumnis affinitas, idque criminis & palmæ fœdus. Si Uriam occidis, de hoſtium regia triumphas. 8Si Goliam interficis, & Soceri regia proturbaris. Innocens, quod ſciam, nun- quam & nufſquam extitit Eſau. Tum vero par- cius inſaniit, quum, ad parentis imperium, en.27.3. egreſſus ad venationem eſt. Sume arma tua, & egredere foras. Proh inhærentem umbræ uoque virtutis ærumnam! Cùm Patri ob- temperaſſe videretur, & principatu excidit, & mancipatus eſt fratri. Furere idem coœpit in Jacob. Livoris ſupplicium id fuit, ut domo fra- ter pelleretur, totà patrii tabernaculi laxitu- dine ſcortationibus ejus atque conviviis pro- ſtante. Quod ſi reſpectare id refugis in Eſau, libeat illud tibi in Sponſa contemplari. Ipſa Profectò in excubias cum bis inciderit, ſemel tantùm ſpoliata, & confoſſa eſt. Nimirum ubi à lectulo ſuo progreſſa eſt florulento, immunis cataphractos tranſmiſit. Vernabat enim & ole- bat. In eaſdem cùm ſecundo incurrit, vix evaſit. Vulneraverunt me, tulerunt pallium Can 5.7. meum mihi. Num petulantior facta compeſ- ci haſtarum ſeveritate debuit? Quin Chriſti amore languet. Cur ergo à Satellitibus cædi- bic tur non deterior? Audi: Manus meæ ſtillave- idem. runt myrrham. Quando vernabat lectulus, Tribulatio aureæque manibus implicatæ murænulæ ful- & Derſe. gurabant, thoracis loco, deliciis armabatur. it Verùm exarmavit myrrha, quam obarma- tämque verant illecebræ; patuitque vulneri non nocen- vinius. tior Sponſa, ſed incomptior. Fugit à Deo Jonas, vadit Petrus ad Chriſtum. Quid plura? Transfuga natat, pſallitque in monſtro: Peri- clitatur Apoſtolus tum in lembo, tum in æ- quore. Nulla cubantes cum alienigenis Iſraeëli- tas oppreſſit ærumna: expiato thoro, ſqualent, ſordéntque indecoro adobruti pulvere, limô- que. Et ne putes id caſu obtigiſſe, intuere vel in agro adblanditam naturam vepribus, quæ cum parentem ſeſe præſtet rubis, lappiſque, novercam eam cogeris dicere cicurum tum olerum, tum plantarum. Ubique virere car- duos doleas, cùm pepones miteſcant rarò, & frequenter exareſcant, etiam cùm diù eos riga- veris, & excolueris. Unus Athenis Socrates hau- rire cicutam cogitur, cùm Moriones totâ paſ- ſim Græcia innumeri & de Diis garrirent, & coœlo illuderent. Planè vel in Salomonis hor- to Lilium inter ſpinas congemit. Et ſi non in- diligenter explores veſtigia, quum ad coro- nam ſuis ſe meritis Sponſa, Sponsique calculo evehit, in cubilibus pardorum delitet, errâtque in diverſoriis ferarum. Cùm ita refrixit in ea anor, ut pulſantem perſtare Sponſum in im- pluvio pPatiatur, unguentis delibuta, & elutis Pedibus cpbat in pluma. Ubi in amplexus Verbi Eau. Jon. 2. 1. exarſit, haſtas paſſim, ſcopuloſque offendit. At, inquies, redeuntem in Jericho viatorem oppreſlere Latrones. Sed Hieroſolymis digreſ- ſum, ubi expiatum illum victimis „Multiſque baptiſinatibus luſtratum nemo non credet. Pudicus ſubjectus eſt haſtæ Joſeph à fratri- bus; inter quos impunè laſcivire Ruben po- tuit, non ſine patrii thalami infamia. Admiſſa vix Agar in Abrahæ conclave confeſtim con- cipit. Noli præcoquam mirari fœcunditatem ancillæ. Paritura Iſmaëlem erat. Senuerat jam Sara, necdum conceperat. Editura enim erat Iſaacum. Uſque adeò ſceleri nihil non obſtetri- catur: cùm erupturæ virtuti moræ nectantur innumeræ. Verum ego, quando captivos fuiſ- g, , n,:, ſe non ignoro Iſraelitas, etiam cùm aberrantes i zu: da- à lege exteris mulieribus miſcerentur, in eam Tum. facilé ſententiam trahor, ut putem, non de g, erny. calamitatibus queſtos fuiſſe tum illos apud mam olli Eſdram, quèd pellicum amplexu ægritudo "io. probrorum liniretur. Et hinc vehementer in- doleo, cùm fcilicet, quam ſopire calami- tatem potuere Sphynges, ne mitigare quidem illam valuerint & reduces Levitæ, & repetitæ, Mortißca- cæſæque hoſtiæ. Ergone ignis »ſulphurque libi- liamn, dinis eliquare catenas potuit Iraeélis, quas enutrita in aris flamma, vapoôrque thymia- Panuötia, matis nec emolliet? Itaà ne? Pudici ſenſere & Keligioſt compedes, quas Obſcoœeni deriſere? Fatiſcit in 7'licani. nervo Innocentia, cùm fſubſiliat in ferro ſce- lus. Efleminari occœpit Iraël, ex quo abdu- ci cœpit à ſœminis. Nec meminerat numella- rum, quibus implicitus erat, inter oſcula: in ſa- crificio dejectum ſe afflictumque dolet. Pu- deat, quæſo, nos & vinculorum ad aram me- mores apparere, & ſervitutis in fornice im- memores. Patiatur Pudor, quod pertulit Lu- Xuria: In afiétione magna ſunt, & in opprobrio. Heus tu, & de criminibus mentio nulla! Ità ſa- nè ageret Troglodyta, ſi ſuæ gentis calamitatem comploraret. At Levitam non omiſſurum fuiſ- Tribulatie ſe flagitia cenſeo, ſi quæ per id tempus Hie- nuilu. roſolymis gliſcerent. Nullum ergo Hieroſoly- mis facinus? Nullum, quod in oculos incur- reret. Nec mirum videri id debet, cùm in af- flictione magna fuiſſe ferantur Hebræi. Ubi enim exundat ærumna, ibi crimmnum Syrenes naufragantur. Noli de flagitio ſollicitus eſſe, ſi quos tutaris, pallere didiciſti in fune & cophino. In dumo, rubôque Venus non cu- bat. Si calamitas reſtagnavit in agro tuo, ſe- curus ab angue es; quæ repit in gramine, non autem luxuriatur in vepribus. Rurſus cùm ex- Laxuria cluſæ per Eſdram fuiſſent à thalamis Hebræo- Maier eri- rum Ammonitarum Fœminæ, revulſa quoque "ninum. fuit criminum & radix, & proles. Vix enim, c⸗gira, ſublatà Libidine, ſupereſle vel ſola criminum parens vir- veſtigia conſueverunt. Exulant cum ablega- mum. ta venere Ingluvies, Rapina, Blaſphemia, & Livor. Ut enim nullum non irrumpit faci- nus quò ſeſe Luxuria intulit: ità unde voluptas abſceſſit, aufugiſſe inde ſcito Monſtra ſcele- rum univerſa. Convaluere proinde ſuppura- tiones criminum, ubi aquàâ ignique interdicta eſt Libido, ſcelerum ſcaturigo, nutrixque. Impuriſſimi fuere, neſcio quo fato, filii Ja- cob ferè univerſi, uno excepto Joſeph. Nam Balæ Zelphæque ſoboles delata apud parentem eſt, peſſimi criminis rea. Ruben uxorem Pa- tris compreſſit. Compreſſa Thamar eſt. à Ju- da. Quos profectèò adoleſcentes ſalaciſſimos F, Bagacz in omnem criminum proluviem credide- gtilis e. H 4 Tram Tentatios= Religioſs olim viles. 92 num veme- Tam ſeſe merſuros, ubi abreptus in Ægyp- dium eſt. tum eſt Joſeph maſtix delinquentium. Verùm Gen. 37.7 Joſeph. Status Me⸗ diocris. ex quo Joſeph Ægypto præfuit, nullus & fra- trib s ejus inquinatus fertur luxuriæ limo. Ni- mirum, quod nec Patris ſanctimonia; nec fra- tris integritas impetraverat àa Patriarchis, fa- mes, quæ invaluerat in Chanaan extor ſit. Pellitur hoc genus dæmoniorum in jejumo & fame. Ergone pudici Hieroſolymis Judæi ſunt, qui paulò ante volutabantur cum exte- ris? Pudici planè. Et ubinam tanti pudoris H- Rum effloruit? in ſtercore. In afſictione, in- quit, magna ſunt, & in opprobrio. Num in compede luteſcerent, & in numellis laſcivi- rent? Erravit quiſquis Poëtarum ſatam in pe- lago ementitus eſt venerem. Haud procellis innaſcitur Voluptas, quæ in Triptolemi uber- tate ſubſultat. Cereris eam ſobolem eſſe ſapien- tior affirmaſſet antiquitas. Hinc eſt, quod tum Ruben, tum Judas cæterique ancillarum fi- lii, quos inquinatiſſimos, efluſiſſimæque libi- dinis afleruimus, deſignati apud ſomnian- tem Joſeph in triticeis manipulis ſunt; qui- bus præ ſpicarum exuperantia aut furgere, aut ſtare non licuit: Veſtréſque manipulos cir- cumſtantes adorare manipulum meum. Neque enim ad vivum exprimi felicius potuit libido Patriarcharum, quàm in ariſtis & tritico. Epu- labatur Herodes- cujus petulantia nec fratris thalamo abſtinuit. Coœnavit Holophernes, ut Judithæ contumelis proluderet. Sedenim, ais, & Joſeph, pudoris adoleſcens inviolati, coloratus itidem eſt in annona: Jurgere manipulam meum. Fortè caſtiſſimi ju- venis ideò erectior mamipulus ſtetit, quia gra- nis inanior erat; procumbentibus fratrum ſpi- cis frumento oneratis. Sed demus, manipu- lIum quoque Joſeph ſegete opulentum vi- ruifſe: ideò fortè tam frequenter in eum Li- bido inſiliit; quæ, miſi ſervientis pædore re- jecta efſet, durius cum adoleſcente colluctata procul dubio fuiſſet. Certè ubi Ætgyptiorum horreis præfectus eſt Joſeph, Virgo eiſe deſüt, non quidem indicto adverſus pudorem bello, criminum fœditate, ſed nuptiarum ſoœdere di- vortio à Virginitate facto, quod ariſtis & exa- ratum eſt, & culmo ſubſignatum: Præpoſitum Gen. 41.43. eum ſcirent univerſæ terræ. Deditque illi uxorem Gen. 26. 8. / 7 Gen. 12. 15. Aſeneth filiam Putipharis. In curru triumphi ſui nactus eſt feretrum Lilii ſui. Et ubi triticum meſſuit, Lilia dejecit: nequiit ſimul & anno- nâ frui, & pudore. In ſpinis viret Lilium, non in ſpicis: & unde cibaria ſuppeditantur carni, id eſt, fœno, ut vernet, inde arere co- gitur flos, & deflorere Pudicitia conſuevit. Quod enim frumentis horreum eſt, ſepulchrum idem eſt, & pernicies Liho. Nuſquam Caſtitas ſplendidius epulatur, quàm in penuria: nun- quam lautiùs cœnat, quam cuùm eſurit. Sagina- tur pudor inedià; & liliis redundant horrea;, ſi frumentis exhauriantur. Quod ſi ſimilius ve- ro id non videtur; recordare Rebeccæ & Sa- ræ, peregrinantibus earum viris; ſublata hæc la eſt ab Abimelech Palæſtinorum Principe. An ſœdior Rebecca, quàm Sara? Num caſtior Phi- lifthæus, quam Ægyptius ? Scilcet. Imò Saram Pharao ne reipexerat quidem;: cum colludentem Abimelech deprehenderit Re- beccam cum Jacob. Unde ergo raptus & continentiæ & foœminei decoris paritate, & regiæ procacitatis ſimmihtudine 2² Nimirum Quaſi con- à Pharaone eſt Ægypti Rege, non ſublata il- Oliva 1 exundabat apud Pharaonem annonæ, gregiſ- que ubertas, cùm Abimelech miraretur tum Abrahæ armenta, tum ſegetes Iſaaci. Hic fa- mes concupiſcentiam emaciavit, ibi libidi- nem exſtimulavit opulentia. Noli ergo jam percontari, cur ſcelera Hieroſolymis conquie- verint. In afflictione magna ſqualebat urbs. Ne- quaquam deſtitutus hordeo afellus recalcitrat, & ubi triticum non flavet, candent Lilia; quæ compedibus excoluntur percommodè, & la- chrymis opportuniſſimè irrigantur. Et qui- dem Roſa parens ſpinarum. At Lilium & ſpi- nis enaſcitur. Cùmque audiſſem verba hujuſcemodi, Jedi, & Revi, & luxi diebus mul- 125. Uſis morabatur Nehemias, totius Orientis in Urbe principe, & tamen de tanta ſuæ gentis calamitate nihil inaudierat. Et putas reſciturum te tuarum impetiginem ovium, qui tam procul & à dignitate Nehemiæ, & à gregis cura ad Olympiadas abes, quàm au- læ ſtudioſus, tam incurioſus, negligénſque cau- læ. Invaſerat Iſraëlis ſceptrum Adonias, inſ- cio Davide: Et ecce nung Adonias regnat, te, Domine mi rex, ignorante. Et niſi fœmina in- cendio tanto occurriſſet, deſtinato ſibi à Patre regno careret Salomon. Vix David & Pater & Princeps ſuis ſub oculis occupatum à filio regnum deprehendit: cumque ille trabem non videat in oculis ſuis, tu ſtipulam perſpicies in talo Eccleſiæ tuæ? Quid ità quàm ſolium, ob- ſervatur à Rege? Sollicitabat Abſalon corda fi- liorum Iſraël, tubà clangebat in Hebron, ne ſuſpicante quidem tantam flagitiorum turbam Davide. Venit igitur nuncius ad David di- 2. Reg. 5 cens: Toto corde univerſus Iſrazl ſequitur Abſa- 13. lon. Tu verò, cùm tonitrua non exaudiantur à Regibus, ſuſurros exaudies? Subpræfectis, in- quies, meis, & opilionibus oves concredidi. Unus è& lixis tantum regiæ ſupellectilis dila- pidarat, quantum talentorum decem millium ſummam conficeret, & nullus Regem tanti diſpendi commonuerat: Cum cœpiſet, inquit, rationem ponere, oblatus eſt ei unus, qui debe- it 18. nne bat ei decem millia talenta. Num deerant Re- gi Procuratores? Attamen, quamdiù ſubdu- cere rationem ipſe non cœpit, tanta regii pa- trimonii Charybdis non patuit. Vix orſus quæ- ſtionem Rex eſt, & ſtatim emerſit è latebris coluber. Vide, an tibi decocta gazophylacii minuta patere lippienti & peregrinanti queant, cùm talentorum acervi non innotuerint Regi; cujus vel cilia aurita ſunt, & ungues ocula- ti. Nonne in ipſo Regis triclinio epulabatur Matth.2 erro, nuptiali exutus induvio? Quid plura? I Niſi exploratum Rex acceſſiſſet convivas, pa- tinis impunitus pædor innataſſet, quem tene- bris, pediciſque addixit non miniſtrorum fi- des, ſed ſagacitas imperantis. An nefcis pro- cul à patre Patriarchas decem & fratrem ven- Gdidhiſſe „ & impoſuiſſe Seni. Cogéèris de fe- ra peſſima conqueri, ſi vel Patriarchis inni- tare, ubi te monſtra circumſtant, domique r Noñ men i E elt Stonre Eyiſtepi reſiaentis, Superigr invigilet. 3. Reg. 1. “ II lehn, un li (Imnlmn E dleri e E Eolet Et Acam ketor Nl r IKrzeln Ahopten IIt contu Kre I 8 Mhtne AMmlan , G en gret ſes tamen e ſeri Prkelen uuſchen Nle unl Ae cer adoleſcunt tuæ : LQuare facitis Tes bujuſcé- j. Reg. 25 modi, quas ego audio, res peſmas, ab ommni 23. PVopulo. Ergo Pontifex maximus à tonſoribus & pollinctoribus doceri debuit ſcelera, quibus polluebantur ſancta? Vel Samuel aderat Heli; nee r n nec tamen ſcortationes, rapknâſque filiorum Nrt. geſciviſſet, niſi vulgi fremitus Geni ſcenam re- dili texiſſet. Cimque audiſſem verbel hiujuſcemodi U ſelti 0. Revi. Luges, Nehemia! Coenas in myr- ongl. rhinis, in oſtro cubas, Regique præguſtas, tunh. & lachrymaris? Ecquando lachrymæ abſtergen- keeltint tur, ſi eas purpura non extergit? Aut ubi moe- ien ror non ſæviet, ſi Regis in ſcypho graſſatur? N,. a.νs Nohne ſolus, vel in Diogenis cotyla, moOe=- r rorem ſubmergere Bacchus poteſt? qui ergo luni gempati: in Aſſueri Patera & Bacchus laſcivit, & lu- Gtus perfurit? An tibi vel oves periere, vel la- Errlaſiaßi- Pavit tripus? Integra, inquit, mihi ſunt omnia; *d., ſed fratribus meis Iſrazlitis nihil eſt integrum. eng S. Ercleßa Hinc iſtæ lachrymæ: Quas ſanè lacrthymas Pro- Guburn Romang Phetarum ferè omnium antiquorumque lu- temjaile Ctibus prætulerim non immeritò. Nam;, ut . ab Eſau exordiar, Luxit ille quidem Iſaaco N, lesnoſy aſſidens, ſed lachrymis vulturinis. Quod enim 8 a na in cp- ſibi cœli rores ſupereſſe non cerneret, palu- ene . rem emiſit concupiſcentiæ ex oculis riguum. Lare, Quam cnoſa proluvies illa fuit, quamque ben e, exutet ot Procelloſus nimbus, ubi & aqua profundeba- Nenien imer ui, tur, & ſitiebatur cruor! Nunquam itaà illotus n Guns Rir ece Eſaü, quam cùm permaduit. Crocodili luxiſſe Egeline. tes. luctum dixeris parricidam, qui cordis ſui cotem Ani, frigida reſpergebat, ut ſtrictum in fratrem gla- an ig,t Sen dium exacueret. Eructabatur ignis ex undis: iüfemmz ê. & quemadmodum trahit Æthna vaporis ſui molbis e Mai. pabulum ex æquore; ità adoleſcentis furor in- MiE k cendium odii ſui non temperabat lachry mis, chpenmnidh ſed proritabat. Irugiit clamore magno. Cämaue ile ndenn ejulatu magno fleret: dioitque in corde ſuo⸗ Ve- n eiſtint nient dies luétus Fatris mei, & oceidam Jacob im Ihng Wrairem meum. Putabas violam & roribus la- elhnert Chrymantis erupturam? Thebanis meſſibus pro- in Hhm- luſit Eſaü, fativaſque rigavit haſtas; quédque Büomintin fabularum ſupergreditur fertatem, non an- AA Dat guium jactis ſemirubus prodiere acinaces, ilſcir ,, 34 ſata benedictio in maledicta, funerâ- On ealien que degeneravit Vidimus coram Moſe eli- ubfrah; quatum filicem in torrentes. At genas Eſau oves Mid inter lachrymas obriguiſle dolem us in ſco- inelch pulos. Ea iunt hventis animi maleficia, ut Ceren Patris culmos „ & alteri in mucrones acuat, lu ens & alteri è gemellis in feretrum ſubſternat eiſt h S& dedolet. Quam diſpares Nehemiæ la- raci e Chrymæ & Eſaü? Is enim lachrymatur, ut cel naufragium germano paret: luget Nehemias, nn d ut arcam periclitantibus fratribus archite- din 4 Stetur. Flet ille, ne Jacob vivat; is gemit, ne Iirael moriatur. Verùm pudet lachryman- rcgg, tis Prophetæ nectar cum felle inſidiantis aſ- eneſii, pidis contuliſſe. Jobum libet in arenam emit- tere, ut gemituum ſuorum eluvionem cum inundatione ejulantis Nehem iæ componat. b. 3, 24. Tanquam inundantes, inquit, aquc˖k, ſio rugi- us mens. At exundans amnis multo cœno non caret. Ut non peccaverit ſuis labiis Job, oves tamen & epulantes filios cum luxerit, Pater flevit, non Propheta. Non illas, tan- quam felleas exhorruerim lachrymas; verùm hos Nehemiæ aureos imbres deveneror. Cum- que latex ille & ſterquilinio eruperit; huic cedat rivulo neceſſe eſt, cujus ſcaturigo flu- Xit & cocco. Miſer ille, hic felix lachry- matur. Teſtâà ille fletum excepit, hic regio lu- Etum ſuum intulit ſcypho. Nequivere Jobi la- Chrymæ carere ſanie, cùm Reheniæ lachry- Inæ aureo excurrerint alveo. Flum en illue, ut multum extuleris, è cinere fuxiſle di- es, & in mortuum deflunllle mare: flliis mnmn Cap. I. Lib. II. Eſdræ. 93 enim parentabatur. Hunc verò proſluentem quis Phiſoni perſimilem eſſe neget, cùm & e PpParadiſo charitatis erumpat, & aurum Per- ſarum optimum circumeat, cui lapis onychi- nus qui defuerit, quando regii pocillatoris la- chrymæ in Artaxerxis cratere reſtagnaverint? Ad regias provocandum jam lachrymas eſt , ut &quo Marte inter gemitus depugnetur. Suum rigavit David identidem lectulum. Manaſſe hic quoque lachrymas in byſſo fa- teor. Rex enim flebat. Verùm occiſi Uriæ cruor iis imbribus eluebatur. Lugebat prin- ceps, ſed adulterium ſuum. Gratulor, quòd non abreptum pecus lamentetur: ſed angor, quôd ſubreptam expiet Bethfabzæzam fletibus ſuis. Fortior Davidis fletus, qui nihil hu- mani lugeat: Jobi gemitus innocentior, qui nihil criminis eluat: at caſtior, puriorque Ne- hemiæ luctus eſt, qui iuam nec orbitatem plorat, nec fœditatem; verum & felicior Jobo, & Davide fanctior fratrum ærumnis collachrymatur, haud anxius ſeu vulneris ex- tergendi, ſeu exhauriendi ſceleris ſui Quæ cum ità ſint, lachrymantem ſuper Jeruſalem Nehemiam Sionis cladibus illachryinanti ſerva- tori penè impudens ſiſto. Et quamvis Chriſti lachrymas cryſtallum eſſe non negaverim, cu- jus comparatione ipſi vel carbunculi compu- tantur inter algas, glareâſque: dixerim tamen utrumque Sioni congemuille. Et Jeſum qui- Luc. 19. 4 % dem urbem, quam præ oculis habebat, defle- viſſe; Nehemiam verò abſentis buſto urbis pa- rentalle. Ille, quas prævidebat, calamitates elu- Xit; is comploravit, quas tantùm ex Hana- no ærumnas accepit. Pauli hic plenèe Philo- ſophiam antevertit; non enim, quæ ſna ſunt, quæſülle putandus eſt, qui Regi percharus, & Suſis inclytus afflictatus eſt ſuæ gentis affli- ctione. Quis enim ſcyphum Principis præferens vectigal pendat calanmntati? Lachrymarum am- nis nunquam in Regis pateram influxit Quo- modo mœrere poſſis, qui Domino lætitiam propinas? Nedi, & flevi, & luxi diebus multis. Sediſti, cùm lugeres? Volutatum putabam te, beæ ieniis aut certè projectum, dejectümque doloris a= Nu va. gritudine. Verùm; ut video, requieta temnpe- , ſtas lachrymarum eſt; & ibi otiati perbeatè hi. Zu. c bet, ubi vehementer doloris turbo deſa vit. ſuavt⸗ Hinc eſt, quòd in eluvione mundi quàâ fle- tuum alluvio deſignabatur, prima inter ar- bores reviruit Olea, quæ, alioqui, lentior cæteris decoquendis baccis invaleſcit; ut ſci- licet doceremur, florere in lachrymis pa- cem, & nuſquam quietiorem cordis cymbam quam in fluctibus Pœnitentiæ otiari. Jo- nam intuere inferveſcentis commotione ma- ris ad cordis compunctiones & ejulatus tra- ductum, placidiſſime in ipſo doloris æſtu conſopitum. Expalleicebant, concurſabant, clamabant, jactabaàntque onera nautæ fra- gore fluctuum conſternati: cùm iiſdem age- retur fluctibus in ſomaum Propheta. Nimi- rum angebantur illi periclitantis diſcrimi- ne navis; cùm Jonas moœreret quidem flu- ctuum ſtridore, ſed triſtaretur etiam, & quidem maximè perfidià ſuæ fugæ. Ideoque qui deſiderio expiandi animi turbabatur fluc- tuabat in tempeſtate, ſed dormiebat. Nunquam enim non conquieſcit mens, quando cordis maculas dolore mentis eradicare tentaverit. Et ubinam, rogo, ubertim lachrymabatur Da- vide In lectulo. Lavabo, inquit, per Ragecer nobles Morsifeds Pſal. 6. 7. octes lettum meum. Planè lectum. Neque enim fieri poteſt, ut non quieſcat, qui lachrymatur. Tempeſtas iſta tranquillitas eſt: & Huſquam tutior mentium ſtatio eſt, quàm in ipfis vor- ticibus Pœnitentiæ. Suo enim tibi poftum in hiatu Charybdis exhibet, ſi tamen in luclu Plal. 6. 4. hiat: Super fumina Babylonis illic ſedimus, & Nevimiis. Flebant, ſed & ſedebant- Da mi- hi & Babyloniis, qui non jaceat, aut verius hon jactetur in luctu. Afſſuerus quieſcere non po- tuit in pluma & conchy'liis;, cuͥm Daniel in- ter Leones, quaſi molliſſimo in gramine, de- Dan. 1us cumbat. Venit ergo Rex „» G imiroſpexit, & ec- 39. ce Daniel ſedeid. Ut autem ſcias non omnium lachrymarum eſſe, quietem nobis & ſeſſio- nem parare;, LHavidis libet luctum expendere. Bis ipfe luxille fertur, & cuùm de ſcelere an- geretur, & cùm morituro filio æſtuaret. Ibi lectulo incumbebat, hbic non ſedifſle, ſed ja- cuiſſe ſcribitur, quum lugeret: Ingreſus ſeor- 2. Reg. rz. Jtm jacitit ſuper terram. Viden ut iis tantùm 18. fletibus rigetur Pax, quos Dei timor, & horror criminis eliciunt? Ubi caro & fſanguis lu- Gtum indicunt, allidimur fluctu, non vehimur. Aſt, ubi magna, veluti mare, eſt contritio noſtra, ibi ſedere licet & otiari, fragôr- que deſilientis gemitus per Catadupa Pœni- tentiæ, curarum ſequeſter eſt, & ſomni pro- nubus. Sedi, & Revi, & luxi diebus mul- tis. Lachryma. Uis hic neget unum redundare in lege 6jota? Flevi, & luxi, inquit. An dubium ueum eſle poteſt, luxifſe te, ſi fleviſti? Verùm ar- P Chriſua canorum hic quoque plurimum fubefſſe con- ve. jicio. Flevi, inquit, & luxi. Id eſt, poſtquam Peænitentis Ploravi, ità mihi ſapere viſæ ſunt lachrymæ, dulcis. ut exinde lugendum mihi din eſſe ſtatuerim. . ui enim ridere cœpit, citò vappam in fa- Mortifica- tio dulcis. Eccl. 2. 2. oaudio dixi, quid fruſirà deciperis? At lachry- marum, ut color non gratus, ità ſapidiſſi- mus guſtus eſt. Ut illas præguſtaveris, ad imum uſque calicem exinanies. Flevi, & luxi die- bus multis. Ex quo Magdalena lachryma- rum nectar præguſtavit, non modò peccatrix flevit, ſed etiam expiata lachrymabatur. Quid plura? Et, inter ſuorum criminum angues, malè torta gemit in domo Phariſæi; & in- ter Angelos de Chriſti reſurrectione facta certior, à ploratu non ceſſat. Juxta ſepul- chrum, Chriſto flevit, & Chriſtum. Et quam- vis dicere poſſet: qualis eſt Dilectus meus, qui, cum ſublatus in Crucem eſlet, Matris, Joannis, Latronis meminit, mei penitus im- memor, & veniam carnificibus à Patre po- ſtulans, mihi ſibi adſtanti nec impetrat do- na, nec ave dicit? Perſtat nihilo minus in amo- re, & luget, Sponſo ſui ſpiritus non invento. Tam eſt conſtans in amando Charitas, ut de- relicta non deſerat, ſed ſibi quaſi ſaxeo Salva- tori tota colliqueſcat in lachrymas, amet- que prætermiſſa. Uſque ades admota huic Calici labia abduci ab eo nequeunt, quin il- Pſal. 6.7. lum exhauriant: Lazvabo per ſingulas noctes le- tum melum, aiebat Propheta, Lachymis meis S. Maria Magdale- na. Wligi Rratum meum rigabo. Viden', ut ceſſaturum cn depri- ſe nunquam à propinatione gemituum affir- mit. met Princeps , quorum ſemel perceperat lerno pertæſus exclamat cum Salomone: Et Oliva guſtum? Libet bic explorare, cur Davidis Derent; lachrymæ den octe fluxerint, cùm interdin Tamzs. Nehemiæ mar laſſe fletus audiamus. Lavabo, per lingulas ; wétes, ait ille: Flic fevi, in- dhart. quit, & Iuxi diebus multis. An ità gemituum Iuxale, parcus Davia , ut nunquam perdius lachryma- 4 retur? Num. adeò requietis appetens Nehe- Amon mias, ut nquam gemeret pernox? Credi- i⸗ derim ego ſanè & per diem fleviſſe illum, & hunc de nocte non rarò lachrymatum. Ve- rùm ſcaturiginum diverſitate, & illi lugenti in notem atratus eſt dies: & huic ploranti co- lorata nox in diem eſt. Quòd enim ille faci- .ns elugeret, nequiit vel de die non opprimi ca- ligine: quédque is alienis iridoleret ærum- nis, luce perfundi potuit vel in nocte. Tan- ta eſt contagio criminis, ut etiam, cùm ex- piatur, lugentem infuſzet: Eâque charitatis aurora eſt, ut no?turnum quoque lachry- marum imbrem in rorem lucis convertat. Plorans ploravit in notte, & lachrymæ ejus in Thien. I maxillis ejus „ de urbe prævaricatrice per- 2. ſcripſit Jeçemias. Qui enim non pernox is lu- us eſlet, quem ſtimulus peccati ſervitus pro- fundebat? Ioitur vociferans omnis turba, in- Num. I4. qudt, Nevit nocte illà, &, murmurati ſunt con- 1. tra Moyſen & Aaron. Neque in atro pecca- t; pelago fieri poterat, quin occumberet in. nocentiæ & tranquillitatis Sol. E contrario, iiſdem oculis, ubi ex charitate vulgus inge- muit, de die fleviſſe fertur. Omnis auiem Num. 20. multitudo videns occubuiſſe Aaron, flevit ſu- 30. per eo triginta diebus. Tuum eſt, vel diem in- ferre lachrymis tuis, vel noctem infundere. Si tibi aut metuis, aut conſulis, in fuligine lachry- maris: ſi fratri condoles tuo, vel Deo litas, lu- ges in meridie. Hinc eſt, quod promiſcui An- næ gemitus nec diurmi fuiſſe dicuntur, nec nocturni. Porrôò illa flebat.. . Anna, cur fles? 1. Reg- I. Neque in totum ſibi ſterilis foemina proſpicie-. bat, quæ fœtum Domino deſignabat: neque ſui penitus immemor fuiſſe creditur, quæ Phe- nennæ fœcunditate proritabatur ad votum pro- Hs. Ideôque ut illæ caruerint lachrymæ caligine noctis, diei certè jubare non fulſere. Quo ſa- nè jubare non deſtitutæ fuiſſe lachrymæ Eſ- ther viſæ ſunt, quâ flente, dies fuiſſe ſertur Iſraeli fauſtiſſimus. Die illo dedit Rex Aſſue- Eſth. S. rus Eſther Reginæ domum Aman. Nec his con- tenta, procidit ad pedes Regis, fevitque, & ora- vit, ut malitiam Aman, & machinationes ejus . peſſimas juberet irritas feri. Cùm enim de- , fluunt in concha lachrymæ, confeſtim dies immemor exoriatur neceſſe eſt. Siquidem non ſibi luget, ſu:. quæ lachrymatur in purpura. Obiter animad. ga,zan vertas, ſuâ nequaquam Eſtherem aut ſecuri-· tate, aut opulentia contentam fupplicaſſe pro Auiut, populo, ut impendentem cervicibus Hebræo- mmſi rum ſecurim averteret, ſibi minimè felix vi- Tem. ſa, ſi populares ſuos objectos impiorum telis Aare negligeret. * Sedi, ,„G' Kevi, & luxi diebus mul- 175. . DEhr- multis licuit regio Pocillatori de- Aterns eſle Principi, auſäque Pietas eſt juſti- mium. tium pateris indicere, lachrymis vacatura. Uſ- zyiyhuali que adeò nihil non licet, ſi ex animo religio- teri ni, Deôque ſtudes. Quis verô noſtrum non præferen- negligit aram, ut Dynaſtæ adſit? At Regem“. deſerit iele le, Gegel euor is ul ent Meo lge i ne HFNN In n unn & Pro inr deatin uekti le ſol n ponn d de! ſou peldn Cbin carne guich nn onll Nr Dab, Man ge 1 ſeit en Narn Cum Contun Tdhchu A Veniam UN C lunn er In len in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. mde cclefaſi. deſerit Nehemias, ut ploret. Quovis aulæ ſu- lSH àbhoro in ſurro abripimur à Templi ſtatione in curarum, terſini. nugarumque Syrtes: cùm pincerna à luctu nec Orationi id pretii, & dignitatis ineſt. Non Lackryma. enim à choreis proſiliendum ad chorum eſt nec à batillo recurrendum eſt ad patinas. Yeiunium. anmnn, Migace. Regis cyatho abduci poſſit. Pudeat, quæio, Jejunavit, & flevit Nehemias, ut oraret. yr ca.- Hiimn. lebranda. Levitas diuturnæ ab aris abſentiæ negotiorum Luxi diebus multis: jejunabam & orabam. tio c, Mor N4 fucum inducere, thuriſque faſtidium regiæ Nimirum cœli thura, non igne, ſed lachry- 1)Cel ſtrepitu curiæ convelare. Naufragatur men- mis flagrant: nec, athletarum more, immo- ne dax excuſatio in lachrymis Nehemiæ, qui, dicis epulis firmanda ſunt latera, ſed, abſtinen- un . ut oraret, primario apud Aſſuerum ne- tium ritu, extenuandum jejunio corpus eſt, Mile ri deeſſe non timuit. Quis æquè negotiis, ut ut clamemus in colum. Ea enim vox apud Plrme. Moſes, implicatus? Dies quadraginta ſolidos Dominum firmior, quæ trementibus præ fa- nl k integrôſque cum Deo in Sina egit. Quis Da- me labiis effertur. Hinc eſt, quòd Annæ ora- dhinig. videm & bellorum fremitu, & curarum mo- tio, quæ vix diducto ore promebatur, Samue- let enn le adobrutum vel ſemel in menſe vacaſſe pre- lem impetravit. Jejuno enim gutture defluxit. VCke T cibus arbitretur? Septies in die laudem ce- Anna, cur ſles? Et uare non comedis? Ut ar- , Am. cinit Deo. Ut inexhauſta ſit dicundæ, rogan- deat in luctu thus, utque ſit ad orandum e cknin daæque ſententiæ clepſydra „ multum aquæ ad athleticus ſpiritus fame, jejuniéque confe- de li hymnos ſupererit, ſi non tibi videatur ardere ctus. Porrò Anna loquebatur in corde ſuo, tan- , Reg. t onet Deus in rubo, ſed exſencliſſe putetur in hor- zumque labia illius movebantur, &vοX penitus 1. Dnr en tum,; ut lilia colligat. Nam ſi ſciſcitere ex me, non audiebatur. Ità muſſare viſa eſt Heli fietu ieg aie d. undenam tanta Davidi & opportunitas pfſal- faméque debilitata fœmina. At Deo itaà ſuum enni d. lendi fuerit diebus ſingulis ſepties, & jucundi- probavit votum mulier inſuſurrans ut jeju- ſmiuf tas in ſummo reciprocantis imperii æſtu; in- num eſcis, uterum prole „Prophetaâque opple- i nrte de & Productas horas, & nectar hymnis in- verit. Et factum eſt Poſt circulum dierum conce- eiſa ſtillatum ſcito, quòd nihil ille aut antiquius, pit Anna, & peperit filium. En Elcana, cur je- Mn aut beatius duxerit pſalmorum deliciis. Venite, junaret & fleret Anna. Ut ad portum ſui voti RR inquit, audite, & narrabo vobis, omnes, qui ti- Orationis ſuæ cymbulam dirigeret, lachryma- lrheii e. G. metis Deum, quanta fecit animeæ meæ. Quid- rum pelagus effudit, quod eò tranquillius veli- baui nam & regiis depromptum iri armariis putas? ficanti eſt, quò ſuſpiriorum turbinibus vehe- Ule n Goliæ ſpolium? Clariora. Philiſthzorum ma- mentius concitatur. Utque bravium referret mi n nubias? IIluſtriora. Samuelis effuſum criſl- expetiti fili, jejunavit, non ignara debihta- Nn, fenit ma? Fragrantiora. Dejectum Urſum? Nobi- tam fame pietatem ſtadium divinæ liberali- , ſachnt hiora. Jonatham fœderatum? Gratiora. Regni tatis fortius emetiri. Famelici ſaturati ſunt: inmt ſceptrum? Feliciora. Hæredis ſapientiam? San- donec ſterilis peperit plurimos. Et illa qui- Re igrenin wid. ctiora. Audite, inquit, quanta fecit animæ dem Samuelem jejunas per preces genuit: at Deoltuk mecx. Ad ipfum ore meo clamavi; & exultavi prodigus adolefſcens ſe ipſum orando regenera- Munluik lub lingua mea. Beatiorem ſe inde putavit, vit Patri. Porrò ſuam & compegit famem & Huumt, 1 quòd ore ſuo poſſet cœlo, Numinique ſua roboravit orationem. Siliquarum emim inops mnu, Al vota perſolvere, quam quòd ſuis affuſam pe- exclamavit. Ego autem hie fame pereo. Ibo ad Luc. Iy. nim ontt dibus cerneret Ithuræam. Contulit cum infu- Patrem meum, & dicam ei- PFPater, peccavi in 18. gube N lis temporum, labiorum vittas, crediditque cœlum. Quid plura? Ofſculum vel filens ex- bnn,lek Sratio. felicem ſe non Syrmatis majeſtate, ſed ſancti- torſit, qui poſt jejunium fuam erat apud pa- tadwonge „ tate clamoris. Non, inquies, mirum id in rentem dicturus cauſam. Uſque adeò robora- Ennecle⸗ Gicran Rege quidem, ſed prophetante, quique ea tur fame vox, ut vix emiſſa, Annæ filium Uer. tum potiſſimum, quæ animæ ſuæ præſtite- impetrare, ut nec emiſfla, Parentis oſculum Nchneh oßian Tat Deus, recenſebat, rejectis in aliam ſce- promereri filio poſſit. Non ergo mirum ,ſi oc- es ilem dryinum. namn congefſtis aà Deo in familiam, militiäm- currentem ſibi Deum nulla aut prece placare lr Nurſ que ſuam ornamentis. Warrabo vobis, quan- Adaln, aut oratione in veniam flectere potuerit. . Ner he M Jecit animæ meæ. Vivimus » i id ità eſt. Comederat nimirum pomum. Ut enim jejunum ningetr Nam cùm objicere nobis poſſet vindicatas ar- guttur validifſimè clamat, quamvis ſileat: ità eliuntuß cæ contumelias, ſervatum Saüli ſpiritum, enervis, mutâque in ipſo clamore vox eſt, (imen? ſubductum Joabo Semei, deſignatam Abſalo- quam efſca intercipit, eliditque. Miraris autem oltn 5 mi veniam, retectum Nathano ſcelus, man- interdictæ eſu arboris Adæ vocem torpuiſſe? ofäkt fum cum pane cinerem, perfuſum lachrymis lis penè dixerim eſcis elanguet, quæ, Deo ipſo m thorum exceptos fortiter lapides, deriſos Mi- ſtructore, parantur. Amice, quomodo huc intraſti, ben cholis Sales, cum hæc, inquam, ſexcentâque his non babens veſtem nupiialem at ille obmu- Matth. 22. tenn . 6 ſimilia percenſere poſſet: Ad ipſum, inquit, tit. Obmutuit, cui pedicas tenebrâſque eva- 122. ſ Panuentia lamavi ore meo, & exaltavi ſuih lingua mea. dendi una in defenſionis patrocinio ſpes ſupe- cbu e. Ut ſcias, ſen Oratione, ſeu Gratiarum actio- rerat? Et quis, rogo, intemperantiùs garri- niin Aune;sca. He: nihil, Vel in Sacrario Davidis ſanctius, re conſuevit, quàm abreptus è& ſepe, triviô- iNinn iar e⸗ ipſius Davidis calculo ,reperiri. Patet hinc cer- ve erro? Silet tamen, in ſummum licèt vitæ . th Gs té uno thuris granulo irriſiones, & ſaxa, & ſa- capitiſque diſcrimen adductus. Nimirum diſ- Demns De. Lilläs „Cæteräâmque Patientiæ ſupellectilem ſu- cumbebat. Nequiit inter patinas vox Deo fundi. en vorz. Perari. Id ĩtà Nehemiæ viſum quis dubitet, qui Nec deliravit „ alioqui dementiſſimus ganeo. „ „ „ (Cüm & ſaccum induiſſe ſe, & aurum per eos Nullus enim tantus effundi potuiſſet in epulo elE. dies immodicum erogaſſe credendus ſit, la- clamor, quin ollis offocaretur. Ubi enim pa- dant ze. Chrymarum primum, tum jejunii, iterumque tinam fumare videris, ibi nullum orationis ſuf- Duln, ieuda Oratiomis merninit ſuæ. Luxi diebus multis : je- fitum ſubſilire in cœlum poſſe intelligito. Nam Piets 4 eſere Junabam & orabam. Puduit Nehemiam ſinarag- quævis olla Charybdis eſt earum navium, uine 7 dos inter & carbunculos viliores gemmas ex- quæ ex Arabiæ littore ſolverunt, ut thura Hie- uimi/, Qrationi: Plomere. Ideéque Orationis & abſtinentiæ roſolymas deveherent. Càùm occideret eos, dacre- al „. 6 i/ lIemn. pPompam tantum exponit. Verùm non cuivis bant eum, & revertebantur, & diluculs a. 34. , Pſal. 77. 25. N =– 96 Oliva bant ad eum. Attamen in tanto ſupplicii terro- re, qui præcox ſolet eſſe & paratiſlſimus, nuſ- quam fuſus ad Deum clamor auditur. Quid promptius, quàm orare? Quid opportunius in cæde, quàm deprecari ſupplicium? Et tamen, qui duriora, reconciliaturi ſibi numen, præſtitere, ne mutiſſe quidem feruntur. Quæſiere Deuun, regreſſi ſunt à facinoribus ſuis, ſummo dubiéô- que die ad Dominum acceſſere. Nullæ tamen emiſſæ avertendis funeribus peropportunæ pre- ces. Audi. Manducaverunt, & ſaturati ſunt nimis. Adhbuc eſcæ eorum erant in ore ipſorum. Effoœtum nimirum os eſt, in quo ſaltitant co- turnices. Deprecatio & crapula nunquam foœ- derantur: & vel in funere ſuo hærebit lingua, quæ naufragium agit in melle. Vertes tu for- tè& vitio ſterilitatem illam oris, non tam epu- Matth. 26. 40. Luc. 2. 37. Marc 14. 37. Act. 10. 5. Act. 9. 11. Ibid. 9. Joan. 2. 3. lis, quàm ſceleribus Hebræorum: Et, cùm ægyptiis inhiaverint cepis, thura adolere ne- quiverunt in tam putri tetrôque odore olerum. En legali ſaginatos Agno diſcipulos, etiam tranſmiſſo Cedron, orare in horto non poſ- ſe. Non potuiſtis undà horâ vigilare mecum? Ne- quivere profectò. Neque thus fragrat, ubi epulæ concoquuntur. Ideò quæ apud Lucam deſcribitur Anna orationi vacans, jejuna ea quoque in Templum inducitur. Non enim diſ- cedebat de Templo inquit, jejuniis & obſecratio- nibus ſerviens nobte ac die. Ut enim frigent in epulis thura, ità in jejunio fumant. Quis ad orandum ineptior Petro? Excitatus Chri- ſti tum exemplo, tum voce, ſibique ex vati- cinio Domini impendentis ejurationis difſcri- mine anxius, orare tamen non valuit: Simon, dormis? Non potuiſti und hord vigilare? Hic tamen cùm moraretur in Joppe, non modò aſcendit in ſolarium, ut circa ſextam boram oraret: Verùm & mentis exceſus cecidit ſuper eum. Si rimemur, quæ Apoſtolum circumſtetere tum ultra torrentem, tum intra ſolarium; & in horto rapi in cœlum debuit; & ne meminiſſe quidem orationis in Joppe potuit. Ibi Chri- ſtus aderat, ibi diſcrimen impendebat, ibi tum ſolitudo, tum nox pelliciebat Apoſto- lum ad orandum. Hic coquorum ſtrepitus, cor- dis ſecuritas, laborum laſſitudo, hora diei ſe- ra abducebant ab Oratione Petrum. Attamen invalidus ibi ad Orationem eſt, monitore Chriſto; nullo hic impulſore, in ſuperiorem do- mus partem aſcendit oraturus. Nimirum à coe- na in hortum diverterat: jejunus, imò & eſu- riens in ſolarium ſubſiliit. Coœlum Petro rete- xit eſuries, quod patina ſubduxerat: Quæzre, inquit ad Ananiam Dominus, in domo Judæ Nau- lum nomine Tarſenſem Ecce enim orat. Orat Saulus, qui paucis antè horis cædes inhalabat? Orat. Quod ergo Joannes turtur in horto non potuit; vultur in domo Judæ præſtitit Sau- lus? Præſtitit. An eum Angelus Domini im- buit, docuitque orandi philoſophiam? Nemo ad eum vel diſcipulorum acceſſerat. Qui er- 90 orat? Jejunio præceptore. Et erat tribus diebus non videns, & non manducavit, neque bibit. Poteſt orare Saulus etiammum cruorem olens, ſi abſtinet. Joannes, redolens cando- rem lilii, poſt cœnam non orat in viridario Gethſemam. Ea eſt jejunii cum oratione affini- tas. An non miratus plerumque es Matris Do- mini penè rejectas preces in Cana? Vinum non babent. Quid mihi & tibi eſt, mulier? Enimve- r ipſa inter epulas oratio Virginis quaſi elan- guit: potuitque non audiri ſtatim à filio Ma- ter, quæ oravit in nuptis. Quid ergo mirum, ſi Joannis pudicitia non oravit, ſublatis men- ſis, in horto; quando Mariæ periclitata po- tentia eſt, ubi inter hydrias interceſſit? Cum in Thaborem ſeceſſiſſet Dominus, ut oraret, Circumſtetere illum Moyſes & Elias. Et facta Luc ze, eſt, dum oraret, ſpeciés vultus ejus alterd. Et eece duo viri loquebantur cum illo. Quinam hi viri, quos Orationis ſuæ teſtes Chriſtus edu- zit in montem? Erant autem, inquit, Moy- ſes & Elias. Quàm diſcors Prophetarum ne 1⸗ illa fuit! Alter enim ex eis virorum miti mus, alter cum-primis zelotes fuit. Alterum pu- dor Angelis coæquavit; alterum thorus Madia- nitidi, Zthiopique ſubmiſit. Ille com pulſus in Nebo, ut moreretur: hic rhedâ exemptus à vivis, ut perennaret. Si adeſſe ſibi ſuperſti- tes cupiebat Dominus, Eliæ Enoch cur non junxit? Si manſuetudine morum delectabatur, cur Moyſi non ſociavit Davidem? Aut Vir- ginitatem evehere cupiebat, aut foœcundita- tem. Si ambiri optabat liliis Eliſæus innup- tus præſtò erat Eliæ impolluro. Si verò ma- trimonii expiare ſtudebat violas, Moſem Sa- muel ſequebatur. Nimirum gladio, & rhe- daà Moyſi Elias omninò diſpar, ſed par jeju- nio. Hoc ſuffecit oraturo: Ut fccilicet diſcas; nullum ità ad orantem Dominum attinere, quaàm qui dies quadraginta ſine cibo tranſmiſe- rint. Nec pudor invitatur, nec nuptiæ expellun- tur: ſed virginitas ubi ſe cum uxorato acci- tam miratur, dignatam ſe conſortio Domini, non honeſtatis candore credat, ſed pallore je- juni. Cümque ſibi ſociatum zelum in monte ſpectet humanitas, gratioſam ſe Chriſto fuiſſe ſciat eſcarum odio, non horrore virgarum. Nihil planè intereſt, veharis in igne, an ſol- vare in cineres: ſævias, an parcas: nubas⸗ an candices. Evocaris in Thabor unis curri- bus abſtinentiæz. Meritò proinde Joël ante- quam habitatores terræ in Templum in- ducat, edicendum jejunium optavit. Nanctif- Jorl. l,14. cate jejunium, vocate cœtum, congregate om- nes habitatores terræ in domum Dei veſtri: & clamate ad Dominum. Ac ſi dicat, excidant ex ore coôturnices voluptatis, ut in gutture ſonet vox turturis. Si transfugiſti à menſa, ad aram accede. Alioquin fruſtra thus ado- les, ſi ſpumat olla. Crediderim factum propte- rea, ut addictiſſimus contemplationi David, qui vel oraret in ſtrato ſuo, oraſſe non fera- tur in Tabernaculo Domini, ubi devenit in Nobe. Nimirum annonam efflagitabat ab Abi- melech. Nunc ergo, i quid habes ad manum, 1. Reg. 2a0. vel quinque panes, da mihi. Noli ſtupere tan- 6. tam in Propheta, in ipſis Tabernaculi adytis orandi negligentiam atque deſidiam: non enim promendis hymnis patebat tum forté os, quod abliguriendis panibus inhiabat. At quem offendis in Sanctuario coram Sacerdo- te nequaquam orantem, domi illum ſuæ adul- terio violatæ invenies, inter ſpuriæ prolis ejulatus, colloquentem cum Domino. Unde, rogo, tanta deprecandi fiducia in ſpelæo: quem orationis in Templo piguit? Audi. De- Precatüſque eſe David Dominum pro parvulo: 1 Reg- n. & jejunavit David jejunio. Præcentore pec- 16, cati filio, Rex pſallit, qui ſiluit plauſore Ia- bernaculi myſte. Nimirum ibi vel furfures expetebat, hic reſpuebat etiam ſiliginem. Po- tuit Abſtinentia etiam adultero gratiam pe- tendi concilare, quem pudicum loqui pido ⸗ 4 A . ik bis G niit wrn, ferum n ne hinet ſotts 1 E pencen Oekent o vl „4 rle Be MS. A Princi mnch vir 1 Abſtin nin ie, gen s ſota! uilicos: 1n Penncham Eltir art Nat, Poſ u, lore 1li 1.Pb ketufan K Alt , lunn chori⸗ ia lae Cor hn Cekihn len Inß A ond Ulleu n, o Ain l, Mang lado, Ei⸗ t ſalcan nünnmn ftin nüpüereigl Im Wnt Nri Donn, Zelun nne 1 Cntit Oltote len giniu rs: habor mar Cinte i r Optrt la, 1, Cg ſi diat, end 6, M i gfeftiie, ftulri tu⸗ n Kh⸗ lron 5 . 6 in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. pido eſcæ non ſiverat. Nuſquam, quod ſciam, le geſſit ſanctius Saul, quaàm in campeſtribus Aialon. Ibi enim & epulantem cum ſanguine populum abſterruit, & fuſos Dei hoſtes per- ſequi ſtatuit, & poſt triumphum, ſuis minimè viribus innitens, Numen de ineunda pugna r. Reg. 14. conſuluit. Et conſuluit Saul Dominum, dicens- Judith- 12. 2. 16. Num perſequar Philiſthiim à Quam protinus Gymphoniam ſumus audituri ruentis & cœlo Angeli, ut Principi triumphos ominetur? Verum nec ſaxum ſonat. Et non reſpondit ei in die illa. Turbatus, non immeritòô, Saul inopinato ſuæ vocis repudio. Tot inter & cæ- ſi hoſtis laureas, & caſtigatæ plebis corollas, & pendentis à Deo Ducis flores, qui tantus ſuccrevit à limo vapor, quo cœlum Saülis voto obſurduit? Delibatus, in ſummitate virgæ, à Jonatha favus regiæ vim precis hebe- tavit. Indica mihi, quid feceris. . . Guſtans giſtavi paululum mellis. Vox enimverò Turtu- ris favo præcluſa eſt, pinnæque precis in mel- le, quaſi in viſco, hæſere, ne convolaret ad Dominum, qui conſulentem contempfſit Pa- trem, filii ingluvie ad vota oraculâque debi- litatum. Vide quæ tibi deprecandi facultas ſuperſit poſt patinas ſqualenti præ omrmium egeſtate virtutum, quando Saülis audita vox non eſt facinoribus laureata, levi tantùm atta- u mellis inquinata per filium. Verùm ut ſpre- ta Oratio Ducis eſt, ne vinceret hebetata de- liciis: ita vel ſœminæ exaudita vox eſt, quam ipſa, omni ſibi Aflyriorum apparatu penitùs interdicto, effudit ad Deum. Oravit Judith in valle Bethuliæ, oravit in conopæo Holo- fernis. An veròôò grata fuerit oratio ejus, re- cilſa Principis cervix conteſtatur. Et quibus in- ſtructa viribus Turtur de Accipitre triumpha- vit? Abſtinuit, & oravit. Non potero manduca- re ex his, quæ mihi præcipis tribuie ex his au- tem, quæ mihi detuli, manducabo. Et-ne cre- deres vota iſta, ubi ad epulas ventum eſt, dif- Cap. 12. Hiata illicoò: Et accepit, inquit, & manducavit, & bibit coram ipſo ea, quæ paraverat illi ancil- la ejus. Meritô proinde cùm oravit, exau- ditus eſt, pro ſua reverentia, fuſus in pallore Cap.n.10. jejunii clamor ejus ad Deum. Iretitque Judith 3. Reg. 17. bo vocem remilſit . orans cum lachrymis, & abſcidit caput ejus. Viden'’ & Saüli ereptam illecebris lauream, & urbicam coronam Judithæ contextam abſti- nentiæ artificio, ſervatâ Bethulid. Fruſtraà ille orat, poſt delibatum mel: hæc, ſpretis dapi- bus, ſi orat, vincit. Hinc penè ſuſpicor præ- miſſa à Jobo ante cibum ſuſpiria; quaſi verere- tur retuſum iri vim precum, ſi poſt eſcam on. 3.2u. Oraſſet. Antequam comedam, ſuſpiro. An neſ- cis, locuturum cum Domino Eliam in Horeb; ſine cibo viam dierum quadraginta confeciſſe? Qui ſanè Propheta, cum carnes paneſque, iinciſore Corvo, epularetur bis in die ſplendi- de, nunquam oraſſe fertur. Imô facta cum ad eum vox Dei eſſet, nullam alloquenti ſe ver- Wrge, & vade in Jarephta. Implevit ipſe quidem præceptum; ſed nullas retulit gratias annonam ſibi apud viduam Providenti. Locuturus in Monte cum Deo, in torrente Caritch nec Angelum interfatur? Scilicet intercluſa vox epulis in torrente, quæ jejunio roborata eſt in monte. Quantum diicriminis Iſaaci inter & Jacob benedictio- nes interceſſit? Ille, etiam cum filium ſuum palparet Jacob, dubitavit, an eſſet Eſaü. E Contrario, Jacob oblatis ſibi à Joſepho nepoti- Lihicæ Tom. II. — bus, decuſſatis ad benedictionem manibus, mi- nimum prætulit natu maximo. Gcio, flli mi, Seio. Et quare divino hic ſpiritu afflatur, ille verò hæret in ſua caligine? Nec manus, quas pal- at, Iſaac internoſcit filiorum : Manus „ ma- nus ſunt Eſaüu. Futuram dignoſcit Jacob E- Phraimi, ſupra Manaſſen, dignitatem. Quæ pal- Pat Iſaac, non agnoſcit. Prævidet Jacob, quæ non videntur. Unde tanta divini luminis exun- dantia in Ifraële, = in Iſaaco humanæ ambiguitatis nebula? Fumabat ibi pulmentum: nulla huc illata patina. Diſcerpto Leone, nul- las labiorum victimas coœlo obtulit Samſon: qui, cæſo Philiſthinorum agmine, clamavit ad Dominum. Prima illa Ducis victoria, palm- que nobilior: & tamen ſilet. Aſſuetus mox triumphis miles, ubi turbam fugavit, orat. Nimirum præ Gti, cùm oravit, elanguit. In- ter vineta Monſtri fauces eliſit, unde favum erat exempturus. Futura quoque mellis ille- cebra hymnos ſubduxit, quos ſitis expromp- ſit ad modos, concentumque mandibulæ. Lyra eſt jumenti maxilla, ſi chorum ſitis du- cit, & præit. Mellis vel deſignatum dunta- Xat alveare ità epulaturo offecit, ut Dei ſui, in ipſa fortitudinis ſuæ initiatione, memor non fuerit. Uſque adeò, ſi orare ſtudes, ab- ſtinendum eſt. Jejunabam, & orabam ante faciem Dei cœli. Lacet, quod non ad oculum jejunet, ſed uni placere Numini ſtudeat in jejunio. Plerique ideò ſuum guttur eſcis exhauriunt, ut alienum guttur impleant abſtinentia ſua. Dum aliorum os tuis laudibus redundet, ultrô pateris os tuum dapibus inaneſcere. Lupus eiſe deſuſti, ut fores Chamæleon. Aur vivis, qui frumento non veſceris? Diſpendlioſæ ſa- nè mundinæ, ſi vento triticum commutas. Nihil in os injicere, ut ſis in ore ommum! Bis periſti, & ementito præconio, & vero ſupplicio. Illo non ornaris, & hoc moreris. Jejunabam, & orabam ante faciem Dei cœli. Et quare non Dei univerſæ terræ? Ut mo- neare, nil terrenorum expetiiſſe illum à Domi- no diuturnà animi corporiſque dejectione. Je- junamus interdum non hominibus, ſed Deo. Verùm canimus cum Davide: Domini eſt ter- ra, & plenitudo ejus. Vel Anna aliquid cu- pit, quod à Deo terrarum expediri poflit. Ra- ra ſupplicatio cœlum petit. Phariſæus in tem- plum ſubit, ut jactet decimas ſuas. Ad ſpecio- ſam ſedet Templi portam claudus, ut ſtipem à Petro poſcat. Perſtat intus in tabernaculo Doeg, ut, delato apud Regem Sacerdote, Saulis gratiam ineat. Audeo dicere, David in Nobe, & prope menſam Domini, non ut oret, ſed ut epuletur. Vel quinque panes da mihi. Et non miraris Nehemiam, qui Deo coli jejunat, & ſupplicat? Noli ipſi matri filiorum Zebedæi credere, licèt Chriſtum adoret. Adorat, ſed petit. Cuperet remum filis in regni virgam decreſcere-ne dicam, an ſuccreſcere? Etiam, cùm videris poſt ſce- lus lachrymantes, oranteſque, ſcito non Deum cœli, ſed terræ Deum propitium ſibi, ſuiſque reddere Davides. Deprecatüſque eſt David Dominum pro parvulo: & jejunavit David jejunio. Tanti nimirum get filium pec- cati Gen. 48. 19. Gen. 27. 8⁶ Intent re cta. Intentis PraVa. Bona oes cultanda. Kiterna tantàm. Pſal. 23. 10 1. Reg. 210 7. 2. Reg. I20 18. David. 14. Reg. 12, 44. Parentum oblivio. Felices non admiran- . Adi. Pelieitas vana. Iſa. 6. F. Judith. 6. 16. Num. 21. Dignitas vana. Felices non adnmiran⸗ di. Tribhulatio Stilis. cati ſupereſſe, qui tibi violatum Uriæ thala- mum exprobraret. Proh dolor! Ut ſpurius naſcatur, effunditur alienus à Davide cruor; ne moriatur, profunduntur à Davide lachry- mmæ; quæ proprii cordis ſunt ſanguis. Par- cius oravit, ut Goliam jugularet, quam ut abortum concupiſcentiæ tueretur. Quod ſi di- cas, exprobraſſe illum agminibus Iſraeël: & hunc ſcito parvulum, proſeminandis contra Dominum blaſphemiis, gigantem eſſe. Blaſ- phemare feciſti inimicos nomen Domini. Si ergo, ubi exaudiuntur blaſphemiæ, armaris in gigan- tem, quare pro parvulo, tantarum blaſphe- miarum ſatore, jejunas? lbi lapidibus pugnas: hic lachrymis intercedis? Et illæ quidem Gi- gantis injuria, ſine tua noxa, jactæ in Deum funt: At hæ tuis & lumbis contumeliæ pro- fluxerunt. Verùm ille hoſtis, hic filius. Uter- que quamquam ſpurius, & ſatus parvulus cruore militis, ſatéôrque blaſphemiarum in Numen, tamen quia filius eſt, non fundâ petetur, ſed cinere propugnabitur. In il- lum lucta, pro iſto luctus expedietur. Au- diamus jam, quid Deo cœli jejunus pocillator inſinuet. Quaæſo, Domine Deus cœli, fortis, magne, atque terribilis, gqui ouſto- dis paéëtum & miſericordiam oum his, qui te diligunn-, & cuſtodiunt mandata tug. A Ulicus ut fuerit Nehemias, blandiri cer- tè non didicit. Abrogat enim Domino, quem exorat, regnorum terrarumque princi- patum, ſolo ei cœli imperio reſervato. Domi- ne Deus cœli. Eſaias certè exercituum illi domi- natum adicripſit: Regem Dominum exercituum vidi oculis meis. Quod ſi libuit cœleſtis im- perii meminiſſe, imitetur Nehemias Bethuliæ cives, quorum vox ea fuit! Domine Deus li & terræ, intuere ſuperbiam eorum. Et erit Domino regnum, inquiebat Abdias. Cur enim qui Regiam incolebat, Regem non appellat Deum? quia Regiam incolebat. Eminus enim conſtitutis tum Prophetis, tum coônſuli- bus immane videtur imperium eſſe, centrum- que felicitatis: ideò Eſaias Regem Deum ap- pellat, Deo regnum comprecatur Abdias, ſub- liciunt Domino terrarum ambitum Bethuliæ populares. At cominus reſpectanti ità infu- læ regnäque decreſcunt, ut Deo vel Regis titulum, vel terræ dominatum tribuere non audeat. Regem, inquit Nehemias, ſi Deum dixero; parem ſecero Artaxerxis. Quid illo æ- rumnoſius? Terrarum ſi Dominum appellave- ro, id illi tribuerim, quo Artaxerxes non caret. Quar inops is eſt, in tanto ſubjectarum ſibi Provinciarum ſyllabo? Ne ergo parvum effi- ciam, quem efferre ſtudeo, terræ illi domina- tum ſubduco; utque eum perhonorificè com- pellem, Regem illum appellare recuſo. Domi- ne, Deus cœli. Ergo plebeium eſt, nuncupa- tionem imperii demirari: & is regna mira- tur, qui Regi non aſſidet, aut non commora- tur in regia. Nam pocillator Artaxerxis in ſuo libello ad Deum ſupplici, ut Numini blandia- tur, terrarum imperium, Regiſque titulum ex- punxit. Luſerit ille tamen in titulis hacte- nus: deceptum quis eum non fateatur, cum Oliva oraturus pro iis, quos peccaſſe non abnuit, Deum tamen diligentium & innocentium im- plorat. ligunt, & cuſtodiunt mandata tua. FPeccavimus, vanitate ſeducti ſumus. Orat, an ſommat? Quid tibi cum Deo candoris & charitatis, qui preces tuas pro tranſę greſſoribus interponis? Deum invoca indulgentiæ, ſi lapſis veniam expoſcis. Ruerat ſanè Iſrael, ſed quem ex Ha- nano in oppreſſione magna eſſe acceperat, re- ſipuiſſe putabat; quèd ſciret ſcelerum ſco- riam in ærumnarum camino ad purum exco- qui. Peccaſſe non diffiteor fratres meos: nec illos doluiſſe novi. At, cùm ſciam in afflictio- ne eos eſſe, qui dubitem ad innocentiam re- diiſſſe? Fuligo enim calamitatis candorem vitæ aut reparat, aut parit. Hinc David: Probaſti cor meum, & viſitaſti nocte: igne me examinaſti, & non eſt inventa in me iniquitas. An Deus Iſaaci caligat ut Iſaac, qui palpet & fallarur? Itaà ſuum illi ſpecillum illuſit, ut ulcus quod tentat, & tangat, & ignoret. Nullum in Da- vidis corde flagitium, quo ad Uriæ cædem, raptumque Bethſabeæ exarſit? Expende ver- ba. Non negat præfuiſſe culpam, ſed inter ignes profitetur abolitam. Si reum, Domi- ne, tenere cupiebas, tentanda ſanies erat, non ignibus, ſed lemniſcis. Eraſa rubigo eſt, exterſumque pus, ad afflatum laminarum. lIene nos examinaſti, ſicut examinatur argen- tum. Quod, inter carbones, ità abjicit ior- des, ut de ſuppliciis tranſire dicatur in delicias, & migrare de tormentis, felix reus, in orna- menta poſſit, carnifice in aurificem verſo. Eluxit, niſi fallor, id ad fadices ejus montis, quem propius Moſes acceſſit, viſionis magnæ ſpectaculo recreatus. Audivit cnim de rubo vocem ſucclamantem ſibi: Ne appropies huc. locus enim, in quo ſtas, terra ſancta eßt. Quid- ni ſancta, ſi Deus in rubo? Itaà eſt: verinn, cùm apparuiflet Deus Abrahæ ad Sichem in convwalle illuſtri, non tamen aut calceos exuiſ- ſe Abraham fertur, aut locus ille ſanctus ap- pellatur. Et certè extructum ibi altare, & facta de Redemptore ſponſio ſanctiorem Si- chem reddere potuerunt, quàm Oreb, ubi nec de Chriſto vox ulla, & nulla erecta Numini Ara. An Moſes Abrahamo impu- rior, qui arceri debuerit calceatus? Verùm tunc ille vix domo ad imperium Domini pe- dem extulerat; cuùm Moſes opprobrium Chri- ſti Pharaonis regno prætuliſſet. Ergone illi expiandi nuditate ſunt pedes Montem inſcen- ſuri, qui è ſolio gloriæ profugerant in ere- mum: dum Abraham cum iis calceis fruatur Domino in convalle, quibus ad luſtrandam præ fame ,Ægyptum accingitur? Non eſt, quòd pedes pedibus conferamus, ubi de loci ſancti- Qui cuſtodis pactum cum bis, qui te di- Peæniten; 112 Vera Paiientig 6 Pſal. 16. 4. Pſal. 65. 10. Exod. 3.6. Gen. 12.70 tate quæſtio inſtituta eſt. Utrobique Dominus eſt, & in Monte, & in Convalle: non tamen utrique loco reverentia imperatur. Terra ſan- cta eſt, non quæ Deum habet, ſed quæ Deum habet in igne. Apparuitque ei Dominus inflam- ma ignis, de medio rubi. Ubi ſpinas, ignémque videris, ibi ſanctitatem adfore non dubites. In convalle illuſtri, quæ abundare frumento ſolet, viſus eſt Dominus Abrahæ. Ideò non expiatur allapſu Numinis locus ſuppliciis deſti- tutus, cùm in rubo & igne futura ſit ſancta Montis acclivitas. Quæ deinde loci ſanctitas pro- fanata eſt Idoli initiatione. Et fecerunt vitu- lum in Horeb: & adoraverunt ſeulptile. En de- mMuta-⸗ Pſ. 105.19 ttili At le⸗ Njur⸗ Alels fi lclill te of ypratun e pre antis: Liur zter: 6 nmurin, Nit hon cith ei run ile Deum lu, 1bi Abon tetnt lihref lende un tnic Nomnne No⸗ Alcen: am ud ent NII, 8 Ails ag enas op khel 4 Cilio Arun o lerer l, ubi 41 bcirrum Rmnde 4 Urct Aiere, ii Clin fle r ,nel UI Ad i n, ſe Mm: ce Uillam ſrceri tahtim. 1 oe enthelan mi MNEx, uin, mend N keml lae i n uh enimn V p eth en iee noCeniin; Candclen Wid: N ene etmnii tat, Anl det & klen I Mlnnd Urie ai Luphnkr pen, n elmn, De da ſans er ali nit tum lmmm it Dient catur n, in teis, ie Auliboen N lces eiuns ut aline 18 Ue dif n bi Amn 0 ſinchoen D guin Cthi & mla i Abrahenon Aangl N rinm Dann oraohnimn. le lin Moctemv lgernn 4 8 Calcen 14 1! Mnehs rbicel 1 bunlue in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. mutatam jugi ſanctitatem in ſqualorem delu- bri. Attamen nominis dignitatem retinet, etiam d Reg. 19. poſt flagitia. Ambulavit, de Elia inquiunt 5. Scripturæ, in fortitudine cibi illius, uſque acl montem Dei Horeb. Horeb mons Dei, in quo aureus ſtatutus eſt vitulus? Nonne conteſtatur Ezechiel obliterandas juſtitias omnes è& corde, ſi fortè poſt victimas ſcelere polluatur? En con- ſtupratum ſacrilegio Horeb etiamnum Dei no- mine prænotari. Nec Davidis reperta in igne pravitas: & expiata turbinibus ſuperſtitio Mon- tis. Ecce ſpiritus grandis & fortis., ſubvertens montes: & conterens petras« & poſt ſpiritum commotio, & poſt commotionem ignis. Non po- tuit non expungi crimen, tot ſuppliciis excru- ciato, expiatéque jugo. Hinc eſt, quòd Jacob locum illum, in quo penè Angelum eliſit, do- Gen.zꝛ. MiII Dei minimè appellandum cenſuerit, quam- 30. vis Deum ibi viſum ſibi fateretur: à quo tamen Luza, ubi dormienti ſcala expoſita fuerat, & Gen,29.6, lOcus terribilis dicta ſit, & cœli porta. Quàm terribilis eſt, inquit, locus iſte? Certè conci- liandæ ſanctitati ſomnus non opportunior, quàm conflictus. Et tamen domus Dei eſt, ubi oſcitanti colorantur gradus in cœlum: & ſine nomine locus ſqualet, ubi Deum vidit facie ad faciem: ubi contra Deum fortis fuiſſe præ- dicatur: ubi in ipſa arena certaminis benedictio- ne impartitus a Deo eſt. Nimirum ibi gradieba- tur in baculo, & quieſcebat in ſilice, patriâ extorris, & incomitatus emiſſus & domo Matris ſuæ. Hic veròô duabus ſeptus turmis filiorum, uxorum, & gregum revertebatur felix ad pa- trem. Nequiit tantarum benedictionum fœ- cundus ager Dei domus eſſe, quem opum ubertas opprimebat. Somniata ſcala Luzam in Bethel convertit, quèd ſpectatorem ſuum exilio ærumnoſum lapide excepiſſet. Nullam agro reverentiam conciliavit arena triumpha- lis, ubi Athletam ſuum tanta gregum opulen- Gen, 32. 5. tia circumſtabat. NRio loquimini Eſaiu: Habeo boves, & aſinos, & oves, & ſervos, & ancillas. En unde interpoletur agro triumphali titu- Tbid, Gen. 28. lus fulgorque ſanctitatis? Cümque vellet requi- . eſere, tulit de lapidibus, qui jacebant. En in- ciſam ſilici ſanctimoniam. Quæ Sphynx fœ- dior Agare? aut qua Tigride Agar non imma- nior? Ad illam tamen non Vultur è& cœlo al- gen ar. labitur, ſed Angelus. Vocavitque Angelus Dei Agar de cœlo. Reſiſte, obſecro te, Legate Domini: confundéris enim, ut deprehenderis in ancillam te, non in Dominam, incidifle. Non Sara iſthæc eſt; Agar eſt. Hanc volo. Agyptiam-ne olim fugitivam, nunc verô Dei quoque voce proturbatam: IIlam-ne, quæ rebellavit à Sara, quæ Iſmaëlem peperit, quæ idola in domum Abrahæ invexit? Hæc eſt, ad quam ablegor. Fortè, ut Afſſyriorum cædi proludas, Matris filiique ſupplicio? Aquam transfundo, non cruerem exhaurio. Argues ſaltem eam de flagitio? Si enim fugientem à Hagello remiſiſti ad verbera, interminatus ei, ut humiliaretur ſub manu Saræ: quàm durè de ludo eam inſimulabis? Imò non Cenſor, ſed Pocillator adveni. Quid agis, Agar E- xraudivit enim Deus vocem pueri de loco, in 240 eſt. Surge, tene manum illius, quia in Vntete Enar faciam eum. Quæ nec ab Opi- hione audiet Rachel complexata Joſephum;, ea per Angelum nunciantur Agari, dum edu- ccat Imaelem. Ergone Sara, quæ domum Pthicæ om. II. 99 Abrahæ idolis, ludiſque expiavit, nec videt Angelum Agar veròô, Charybdis innocentiæ, & pravitatis Syren, colloquitur Angelo, non quèd ad illum adiiſſet, ſed quòd is ad eam acceſſillet? Quid, rogo, meritorum in EÆgyptia olim ſer- va, modò etiam abjecta? Sitit. Potuit calami- tas, quod innocentia non impetraſſet. Ut pe- riere in pelago Pharaonis rhedæ: ità Ancillæ luſus, monſtrâque naufragium fecere in ſiti, & nuſquam ſunt. Aquæ penuria cordis maculas eluit, quas toto Jordane nequaquam abluiſſet. Digna eſt quam Angelus alloquatur, conflixit enim ejus in pectore cum iniquitate calami- tas. Joannis aſſeclæ, ut expientur, de- merguntur. At Abrahæ transfugæ exareſ- cunt, ut diluantur. Certat cum Jordane ſitis, & profluentem vincit ariditas. Nam poſt aquas ſecuris intentatur elutis, & ceraſtis æ- quantur, qui flumen hauriunt. Poſt ſitim Iſmaẽl propagatur in gentem magnam, & non fer- rum, quo exſcindatur, jacenti ſubmittitur, ſed quo recreetur, clamanti puteus indicatur. Vide, quid poſſit ærumna, & an vana ſit in Nehemia de Ifraeëlis expiatione, etiam poſt ſcelus, fides, cui tantum ærumnarum conti- giſſe non ignorabat. Nam & Jonas facinus ſuum per ſupplicium exuit, & in æquore ut re- vixit Prophetæ innocentia, itaà funditus tranſ- greſſio periit. Ægyptios pariter in ſuo corde & Iſraëlitas vehebat Jonas, ſensitque in iſdem fluctibus & Virtutes emergere, & ſubmergi ſcelera. Imòôò reperit in mari, quibus carebat, Iſraelis caſtra; & carere in undis cœpit, quibus opprimebatur Æ gyptiorum aurigis, & curri- bus. Ut paucis multa complectar, tempeſtate quàm umbraculo felicior Vates, quando & innatum præcordiis vermem fluctibus ene- cavit, & aſcendentem in hedera, quo tor- queretur, vermem fugare non potuit. Quid; quòd & Patriarchæ peſſimi olim criminis rei, vinculis, contumeliis, ſcypho denique Joſeph ità excocti ſunt, ut nuſquam de Scortis & pro- ditione appellati in Ægypto ſint. Quis jam mi- retur naufragum in æquore Pharaonem, quan- do Ægyptus vitiorum tam latè patens, quam ſecum abduxerant & Chananæa fili Jacob, proditores tum pudicitiæ, tum pudici, hauſta univerſim eſt argenteo in fratris ſcypho. Ca- lix ille anguſtiarum tam plenus, ubi Patriar- chas rapinæ arguit, ità vinxit innocentem, ut nocentes eximeret vinculis. In tritico latita- bat ſcyphus, quaſi anguis in olere, ut fel aſ- pidum deprehenſis in fürto fratribus propina- ret: ütque annonam jucunditatis verteret in panem doloris. Verùm fermento illo mœroris expurgatis liventium noxis, epulari deinde Patriarchis licuit in azymis ſinceritatis & ve- ritatis. Nihil enim ita animi ſordes exter- git, ut rubigo catenarum. Candes, ſi ſqua- les. An tu deprehendiſti ſuos ſponſam di- luentem pedes poſt amiſſum pallium, & ac- cepta à cuſtodibus vulnera? antequam cæde- retur, clamabat, & metuebat pedibus ſuis: Lavi pedes meos : quo modo inquinäabo illos. Multum exinde viæ confecit Sponſum inda- gans, & nuſquam lutum extergit. Vulne- rata enim nudatâque in compitis ità cruore ſuo abluta eſt, ut ſordes, poſt plagas, non contraxerit. Sciſcitor ex te ego, eccur ad Agara Tom. 20. 113. gonaén Can. F. 32. Samſonem nullus ablegatus Propheta ſit, qui eum de amplexibus Dalilæ commoneret: Da- 1I 2 videm Num. 14. 12. Exod. 16. 2. Ibid. I2. Num. 13. 24. Exod. 16.2. 100 videm veròô Nathan convenerit, incuſsiſque minis conterruerit? Et tamen diuturnihs volu- taverat ſe Samſon in cœno, & alienior vide- batur à concipiendo Poenitentiæ igne, quo ſcoriam flagitii ſun decoqueret. In piſtrino mo- lam Samſon verſabat. Reptabat in purpura David, regni virgâ ad illecebram abuſus. Orabit proinde ille, nullo monitore; ad Deum coœli in templo Dagon: Hieroſolymis ſilebit David, quamvis pfalterium pulſet. Uſque- adeò ſi miſer es, innocentiam aut retines, aut recuperas. Mirari plerunque conſuevi, quare Dominus tam iniquè tulerit murmur filiorum Iſraél in Moſem, ubi adire Chana- næorum fines detrectaverunt, ut dixerit: Quo- üuſque non credent mibi ? Feriam itaque eos pe- Fiilentid, atque confumam. Quos impudentiſſi- immè rebellantes contra Moſem in Elim, non modò non cecidit, ſed pavit. Et murmuravit omnis congregatio filiorum Iſra'l contra Moyſen & Aaron. Murmuravere, & quidem omnes. Et cunctatur Dei ira profligare rebelles? Quin-feſtinat, ſed in delicias detrahentium. Veſpere, inquit, comedetis carnes, & mané ſaturabimini panibus. Et aſcendens coturnix cooperuit caſßtra. Num quod capitale in Pha- ran eſt Murmur, in Elim licet? Audi, qui foret Iſraël, cùm delendus eſſet præ murmure. Abſciderunt palmitem cum nuva ſia. De malis quoque granatis, & de ficis loci illius tulerunt. Rurſus audi, quàm ærumnoſus Iraël eſſet, qui latrat in Elim. Eduxiſtis nos in deſertum iſtud, ut occideretis omnem multitudinem fame. Mur- mur, quod inter racemos & punica gliſcit, Draco eſt : conteratur. Quæ rapit in fame querimonia nec ſtellio eſt; imòô, ſi nutria- tur, evadit in turturem. Alatur proptereaà, & os inane, quod rugit, coturnicibus im- pleatur, ut pfallat. Qui enim in ærumna a lege deficit , non totus ruiſſe putandus eſt, eumque lapfuum aut citèò poœnitebit;, aut etiam jam poenituit. Peccamus miſeri & adoramus. Petrum lapſantem in fluctibus contuere. Si credit, quare mergitur? ſi non credit, quare clamat? Sperat, heærétque: ſe⸗ que à Chriſto ſervatumn iri & diffidit, dum labitur, & præſumit, dum ſupplicat. Ità nimi- rum in tempeſtate peccatur. Imò, pené dixe- Matth. 14. rim, levius peccatur. Et JEUV, inquit, e- 31. Plτ1i. tum ad regnum cogat. tendens manum ait illi, Modica ſidei, quare dit- bitaſti ? Dubitaſti? Nunc timet maximée. Non- dumenim detumuerat ventus. Quare ergo non ais trepidanti diſcipulo, cur dubitas? Enim- verò tempeſtas ipſa, quæ maculam inurebat, ipſamet eandem identidem maculam abſterge- bat. Scio dubitaſſe Petrum: non enim cla- maſlet, niſi extimnſſet. Verùm non intueor in ejus fronte ſtigma perfidiæ. Suam flucti- bus fidem inquinavit pariter & eluit Petrus. Parum nihilo minas calamitati dedimus, ſi vulnus ità obducit, ut tamen cicatriæx, ad argumentum expiati criminis, proſtet. Audi mochum „ quibus machinis Patere ſibi adi- Aperite mihi portas juſtitic. Tibi reſerari, poſt cædern & raptum, innocentiæ valvas expoſcis? Ut inde fortè perſpicias „ unde excideris, luctuque conta- beſcas. Imò tranſmitti per eas volo, non ut lu- geam, ſed ut pſallam. Ingreſſas in ens oonfi- tehor Domino. Hac porta Domini: Juſti intra- beint in ezm. Quid tibi ergo cum hac porta, ſi Juſti tantum per illam elabuntur in re- Oliva gnum? Occidiſti, & poſſediſti, non vineam jugulati, ſed uxorem: & graderis cum inno- centibus? Rapui Bethſabeam: ſed uxoribus meis abuſus eſt Abſalom. Haſtas vides, qui- bus Uriam objeci? vide & Joabi ſicam, quam à cervicibus Semei penè jam ferientem ſub- movi: vide in mea cervice lapides, quos im- motus pertuli à Blaſphemo. Circumdederunt me ſicut apes. Impulſus, everſus ſüm, ut caderem. Exarſerunt ſieut ignis in ſpinis. Nullum cri- minis veſtigium ſupereſſe jam poteſt in tamo ſuppliciorum apparatu. Curatur phreneſis hel- leboro: Et inſanmia fornicantis ſaxis non ſaneſ- cet? Vulnus curatur oleo: & cædes non ex- tergetur ignibus? Si ſpinis ambior, aut Li- lium, aut Roſa ſum, quamvis fuerim ſeu aconitum, ſeu rubus. Caſtigans caſtigavit me Dominus. Aperite mihi portas juſtitic. Vi- bicibus ſubſignatæ ſunt literæ, quibus inter innoxios admittor. Clamabat proinde alibi: Delicta juventutis meæ, & ignorantias meas ne memineris. Quà id fretus fiducia à Deo petis? Tribulationes cordis mei multiplicatæ ſunt. Non enatant in undis Eͤgyptii: & ſi excuſſum è& manubrio ferrum ſubſedit in Jordane poſt ex- ciſam ſylvam: In tantarum, rogo, lachryma- rum flumine is gladius non mergetur, quo unam alienãà manu arbuſculam invitus incidi? Vide bumilitatem meam, & laborem meum: & dimitte univerſa delitta mea. An aliquid noſtram in rem exſcribi potuit opportumius? Rigaverat quotidianis luctibus thorum ſuum David : contriverat diuturnà cilicii geſta- tione lumbos ſuos: intriverat cineri panem. Plus tamen in fuga confidit, quàm in fame: ütque criminum fœnore levetur, non aureum lachrymarum ſuarum imbrem exponit, ſed ſaxeam procellam Semei expiatori ſuo inge- rit, ratus Davidis patientiam emerendæ ſi- bi veniæ potentiorem, quàm poenitentiam fore. Speret proinde Nehemias afflictione, quâà premebantur contribules ſui, initas olim cum Ammorrhæis nuptias in quadruplum expiatas; quando Davidis raptus & cædes attritu ſilicis exterſæ ità ſunt, ut de cando- re cruor cum lilio certet, pugnétque cum verecundia de rubore ſcurrilitas. Aperite mi- bi portas Juſtitic, ingreſſus in eas confitebor Ibid. . lbid. Pl. 24.7. lbid. 17. Ibid. 18. pſ. 117, 16. Domino. Bis hiſce portis admotæ machi- næ : & hic, ut Davidi paterent, & alibi ne Chriſto obſiſterent. Elevamini portæ aterna- les: & introibit Rex gloriæ. Filius Virginis, & profligator pudoris iſdem poſtibus admittun- tur in regnum. Diſſimilis candor, ſed con- ſimilis rubor. Utriuſque vultum operuit Confuſio. Hlle enim à diſcipulo proditus, hic deturbatus à filio: ille in crucem actus, hic abactus & throno: ille deſertus, hic deri- Pſ. 2 ˙2 7. ſus à ſuis. Una ergo utrique pateat ad trium- phum janua, quanquam pudicitid ſit JES US candidus perbeata, sitque David impio cruo- re purpureus, quando uterque de magna tri- bulatione aocedit ad ſtolam. Credis-ne tu caruiſſe judicio atque juſtitià occurrentem a- doleſcenti prodigo Patrem? Dei perſonam egit, cui cantatur à Davide judicium. Qua- re ergo ſenex non cilicio filium ad expiatio- nem popinæ, ſed ſtola veſtivit ad veniæ ar- gumentum? Oravit, inquies, mercenarils aggregavit ſe , ſuum profeflus eſt cri- men. Antequam filius loqueretur, digna- tus jam illum erat occurſu, amplexu, oſeulo. Luc. 15,41. o. Gele Phint rin cerrit it, t. K wotie )boo hn ittun „65 ſelt 1 finm. dr ſt. n hxtm len Iun 1ajras. ino. : K Rhl ſe in ck, os de E Dc I, Mree ebtzept. 11. n uun — E =— letr Nrler py lge n gilen Re Emcen 1s, ſ Cntum ak Nn ic Uhn K Aeri n el, e, mmin nine ck, aim miinera han, 6 1 ſpence d nun U enin D n Aan arlil nbel nne Gein Cllir ii⸗ 1 Nen mmg Ukord , dnsgn Ntem . Good. elennin D lln n nir nenklake. mnla Gdesn D, A l. erin 1 gitetl liie . Gobn i einde ntia nenn, Den D e ſon. N Uln ene ta. Ghlahn ergeln, n ning irdt ren nent An dn OPhornunr thorun iu Clri eti i nan iltm t, Mnan eihent, tor ſoi⸗ enetent Penikiu us An i, nnd n dl Ged Agetle d . Anen 1 e AN Amote t, E0i i Vrgin bg dn. dor, Ei⸗ Ultumn e 0 Poltun Cen Aln 7 s, bit A in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. N oſculo. Nimirum feſtinabat à ſiliquis. In tanta fameſcentis inopia, emunctæ ſanè es naris, ſi popinam ſubodoras. Evanuit ſcelerum hor- ror in pædore proſtrati, Sanies candorem re- vocavit, & unde fames colorem omnem emi- ſerat, calamitas fucum omnem virtutis indu- Xit. Rubebat, quòd palleret. Ideéque ſe- mota Pœnitentia eſt, & nuſquam objecta mi- Matth-2, ſero profligati pudoris jactura. Confide, fli, S remittuntur tibi peccata tua. Ligatis manibus, Matth 2. & Pedibus ejus, mittite eum in tenebras exte- 72. fiores. An hic furit Holofernes, ibi verò blan- ditur Joſias? Os unum eſt, vox licèt non una ſit. Quis ergo olorem efferavit in vulturem? Patina. Quis verò Aquilam cicuravit in mo- rem Turturis? Grabatum. Jacebat ille pa- ralyticus in lecto: alius epulabatur opiparè in convivio. Proinde ærumnoſo ſcelera dimit- tuntur: conviva in tenebras mittitur. Cũêm- q‚ue felix chlamydem pedicis luat: ultrò pa- ralyſis ſcelerum vinculis expeditur. Quæxſo;, Clementia. 3 —H Domine Deus cœli, ſortis, magne, atque ter- Timiei di ribilis. Ut olim peccatoribus impetret ve- Fz niam, Deum cœli, non Deum terræ appel- ompatt:, Regum , lat, Deum ſiderum, non Deum aut hominum, & plam aut exercituum. Is enim ad parcendum pro- A. mior eſt, qui grandior, altiorque eſt. Unde chariss:, & Chriſtus, ut benevolentiam Patris in im- Pios declararet, non à feracitate ſegetum, ſed ab effuſione lucis exemplum induxit, aquâſque producturus in medium ad corrobo- rationem doctrinæ ſuæ, coœleſtes maluit im- Matth. 5. bres expromere, quam riguos, fluviéſve. Qui . olem ſuum oriri facit ſuper bonos & malos- & g. Dovig Ppluit ſuper juſtos & injuſßtos. Excelſorum eſt indulgere, & quò cœlo propior es, eò prom- pt us ad amplexus inflecteris. Hanc ob cau- ſam, cùm David cohortes & luſtraret, & explicaret contra rebellantem filium, non Rex dicitur, ſed David appellatur. Vulgaris enim animi eſt, legiones in hoſtem emittere. loitur, conſiderato David populo, conſtituit Juper eos tribunos & centuriones. Ubi verò de non occidendo perduelli legem tulit; non bid. “. David, ſed Princeps inſcribitur. Et præce- Ppit Rex Joab, & Abiſai, & Ethai, dicens: dervate mihi puerum Abſalon. Audin'’. Tu quidem Regem dixiſſes, cum galeà criſtiſque ferociam præferens, inter buccinas & ſariſ- ſas, luſtraret exercitum. Davidem verò lo- cutum affirmaſſes, ubi vox turturis tuis auri- bus accidiſſet: Servate puerum. Verùm Spi- ritui Sancto, quo authore Annales Regum deſcripti, viſus eſt David quùm præeſlet, Rex viſus eſt, quum ignoſceret. Deo, inquies, ità videtur, ſed hominibus non videtur ità. Por- 10 mihi inter homines commorandum eſt. Au- di hominem, cui tum viſus eſt David Rex lbid, 2, eſle, cùm parceret. Et ait Joab Viro, qui nunciaverat ei⸗ Di vidiſti, quare non confodi- Ri eum, & ego dediſem tibi unum baltheum. di appenderes mille argenteos, nequaquam mit- erem manum meam in filiumn Regis: Audien- tibus enim nobis pracepit tibi Rex, & Abi- fJai, & Ethai, dicens . Cuſtodite mihi pue- rum Abſalom. Et nè crederes lixam ità de Re- ge cenſuiſſe, aut erronem: Vir appellatur, & cum baltheo donandus eſſet à Joab, profe- ctò militaſſe credendus eſt, juriſque ferrei, aut etiam equeſtris non ignarus. Sed unus ità cenſuit. Cenſuere, ſi neſcis, ità univerſim omnes, quibus pro Principe tum maximè Da- Eihicæ Tom. II. „ Reg. 18. 1* 1I0οI vid habitus eſt, quùm interfectum hoſtem lu- geret. Audivit populus in die illa dici⸗: Dolet 2. Reg. 19. Rex ſupér Kilio ſauo. Et verſa eſt viétoria in lu- 2. tum. Dicebatur Rex, cum illachrymaretur hoſti; uſque adeò regium eſt, non obluctari ſuperbis, ſed parcere, Adeſſe velim te mori- turo Jacob, cujus fuere ad filios ſupremæ vo- ces. NRtmeon & Levi fratres vaſa iniquitatis bellantia. Abſolvitque prophetiam de iis, ac ſi prophetandi ſpiritus ereptus tum eflet ar- guenti. Nam, cùm Judæ ſceptrum prædixiſ- ſet, immemor deſtinati poſteritati Levi Sa- cerdotii, ei Cidarim non detulit. Juda, ado- 1bid. rabunt te filii Patris tui. Peccaſſe dices Simeo- nem & Levi; ideéque Senem ſuppuduit crimi- nibus decus imponi. Peccarat & Judas, com- preſsà Thamare; & tamen inceſtus coronâ non excidit. Audi: In furore ſuo occiderunt v.— rum, & in voluntate ſua ſuffoderunt murum. Ne- en. 48,6, quiit infularum decor cum dedecore ultionis immiſceri. Timuit Senex, ne Sacerdotii ma- jeſtas ſqualeret in ſordibus ulciſcentium. Qua- re ſemovit coccum à ſanguine, & gladio thu- ribulum non admovit, ratus Leviticæ digni- tatis eam dexteram non capacem, quæ in ho- ſtem ferrum ſtrinxiſſet. Coronetur mœchus, ſed ultor exauthoretur. Regnare poteſt Ju- das, licèt nurum compreſſerit : litare Levi non poteſt, qui Sororem ultus eſt. Quid er- go de Simeone & Levi fiet? Neſcio. Pro- phetas, & neſcis? Tam viles animas in Pa- triarcharum elencho Dei Sapientia non repo- ſuit, niſi ut exprobratione criminis percellan- tur: Maledictus furor eorum, quia pertinax. Tbidem- Diſpergam eos in Iſrael. En ultio, quò reci- derit, prophetantis calculo Patriarchæ, ſub am- plexum tum fortè regnantis in .gypto filii. Imô, ut terreare magis, qui de liberis Balæ & Zelphæ, non ſtirpe ſolum pene manci- piis, ſed etiam denunciatione peſſimi criminis, omninò infamibus, ſplendida vaticinari non refugit ſenex, nullam de inſignibus Levi, aut de trophæis Simeonis emiſit vocem. Ut ſcias eorum non potuiſſe exprimi decora, quo- rum exprimenda erat à prophetante vindi- cta. I modò, & Regem te jactato, quòd en- ſem in hoftis jugulum ad capulum uſque de- merſeris. Adoratus eſt Joſeph, qui fratribus ignovit, non à noctuis, aut à vepribus, ſed à ſideribus, & manipulis. Vidi quaſi Splem & Lu- Gen. 2.5 nam, & Nellas undecim adorare me. Porrò & ſtellas fratres ejus fuiſſe video, & ſentio in Sole pParentem deſignari. At Luna quam deſignat, cuùm Rachel, ſepulta in Bethel, non adoraverit Joſeph? Ægyptum ego certè adumbratam fuiſ- ſe cenſuerim in Luna: ut moneare à probis im- probiſque excultum iri eum, qui non repo- nit, ſed remittit injuriam. Inglorius es, ſi ſæ- vis; carere glorià non potes, ſi parcis. Hinc eſt, quòd is, qui in uitionem contemptæ cœnæ urbem incendit, cùm Rex eſſet, cui exerci- tus præſto erant, Rex tamen a Luca appellatus . non eſt, quamvis eum Matthæus Regem in- Matth. 22 ficiari nequiviſſet. Homo quidam fecit œnam Luc. 16 magnam. Epulum ſanè magnum, ſed homo 16. ille non magnus appellatur. Nimirum de quo dicturus Lucas erat, quòd eſſet ſubiratus, & cujus evulgaverat in homicidas ultionem Matthæus, is plané nec ſummus haberi po- tuit, neque injuri exrex negligi potuit. Deus Apoc. 1- ipſe, cujus vindicta æquitas eſt, ubi gladium '2 de ore promit, non throno inſidet, non Iride co- 1 3 rona- Gen. 49. 5. 102 ronatur, non infulatis vallatur Senatoribus, ſed inter candelabra igneſcit, vix ſtellis ſep-- tem in ejus dexteram inſertis, ne omninò ab- eſſe cœlo crederetur. Idem tamen brevi & Se- moribus fulcitur, & curuli excipitur, & in- fulatur arcu; non enim ſæviturus inducitur, Apoc. 4. ſed univerſa condidiſſe prædicatur: Dignus es, Domine, Deus noſter, accipere gloriam & honorem: quia tu creaſti omnia. Ergo eruiſſe ex mihilo, non in nihilum redegiſle, ſi non magis divinum, regium magis certé apud nos eſt. Davidem audi, qui veniam ſibi, ſuiſque flagitiis expoſcens, penè ad ſatietatem domi- natiomis titulum objecit Deo. De profundis clamavi ad te, Donine, Domine, exaudi vocem meam. Si iniquitates obſervaveris Domine, Do- mine, quis ſuſtinebit. Non ità iteratam Domi- ni vocem iis in pfalmis reperies, ubi aut exal- Plal. 30.3. tari optat, aut obarmari. Eſto mihi in Deum protellorem, & in domum refugii, ut ſalvum me facias. Si propugnat, domus eſt: ſi parcit, eſt Dominus. Dominum dico? Rex eſt. Nuſ- quam à Davide tam perhonorificè compellatus Pfal.73. 12. eſt Deus, quàm cuùm exclamavit: Deus autem Rex noſter ante ſæcula: operatus eſt ſalutem in medio terre. Quænam ſalus iſthæc fuit, qu Deus inauguratur in Regem? Paulum audi interpretem Scripturarum. Càm adhbuc inimi- ei eſemus, Chriſtus pro nobis mortuus eſt. En Do- minum non dedecoratum oblivione contume- liæ, ſed prolatis ab hoſte probris, plagiſque coronatum. Miraris autem coronari Deum indulgendo, quando ſi mitius ſæviunt, coro- nantur & monſtra? Ad cædem, ſtragémque peccantium prodiere è ſigillis agni Equi qua- tuor, quorum nemo vel vittam tunc geſtavit. Emerſere ex abyſſi puteo loricatæ, ferratæ- que locuſtæ: Et ſuper capita earum, inquit, tanquam coronæ ſimiles aurg. Ergo-ne divini furoris ſatellites, ſi & cœlo erumpant, ſqua- lebunt ſine phaleris in jubis ſuis: ſi verò tru- dantur ex Orco, diademate ambientur? Cer- tè, quamvis una omnium ſcaturigo abyſſus fo- ret, cùm hæ locuſtæ dicantur, & illi Equi ſint, quis non videat coronam equis, non locuſtis deferendam? Nimirum non omninò ſævitu- ræ locuſtæ erant. Præceptum eſt illis, ne læ- derent fœnum terræ, neque omnem arborem: niſi tantum bhomines, qui non habent ſiognum Dei in frontibus ſitis. eiderent eos: ſed ut cruciareut menſibus quinque. En coronarum architectam indulgentiam! Formâ, ſede, viribus, ignobiliores Equis Lo- cuſtæ ſunt: at ſœno parcunt, at arbores non erodunt, at homines non occidunt, cruciant eos tantum, & quidem vulnere quinqueme- ſtri. Equorum ſtrages nec tempore, nec ſævi- tie circumſcribitur: ideéque, quos furor par- cere non docuit, coronatos tunc prodire non deciit. Amiſiſſent enim, non ignoſcendo, co- ronam. Aſſimilatum eſt, inquit Chriſtus, re- gnum cœorum homini regi, qui voluit rationem ponere cum ſervis ſuis. Audiſtin' Regem? Vide, an, oblato decoctore, Regis titulo effe- ratur. Cam autem non haberet, unde redderet, juſſit eum Dominus ejus venundari. Nonne ini- re rationem Rex coperat? Ubi, rogo, difflata eſt purpura? Inter tomitrua imperatæ haſtæ. Non potuit vinciri ſervus, quin Dominus Rex eſſe delſineret. Sola ſceptri materies haſtam conflare potuit, cui miſer ſubjectus eſt. Ex infulis nectuntur vncula damnatorum. Cæreat proinde necefle eſt iuis vittis Princeps, ut PEſal. 129. 1. Lbid. 3. Rom. 5. 9. Apoc.6. I. Apoc. 9.7· Matth. 18. 233 Et dictum eſt illis, ne o- P . „. .—„ ⸗ » . Obſecro, ut gradiaris nobiſeum - & auferas iniqui- Oliva vinciatur reus. quies, ubi debitum dimiſit roganti ſervo, à Mat- thæo Rex dici non meruit? Ignovit? Redda- tur regno ſuo. Cur enim non ſit Rex, qui tantam talentorum ſummam condonat? Quia eam paucis poſt horis à ſervo repetet. Indul- ſit, ſed relapſurus ad haſtam, efferri quaſi Prin- ceps non poteſt. Ut enim vel futura clementia coronam locuſtis intexuit: ità ſubſequutura, poſt largitatem, exactio ſceptrum ſævituro ademit. Tanta eſt, ad inauguranda etiam mon- ſtra virtus in venia, vel ad exauthorandos etiam Reges lues in ultione! Patet id in Da- vide quam apertiſſimè; qui, cùm ob jugu- latum ab Abſalone Ammonem æſtuaret, Da- vid eſt. Ubi de concepto in parricidam odio remiſit. Rex illicò ſalutatur. Luxit ergo Da- vid filium ſuum cunttis diebus. En ſine imperii phaleris extabeſcens Pater David eſt, non Princeps, quamdiù per lachrymas dolorem egeſſit. Ut penè mentitos crediderim eos, qui colorandæ Regum chlamydi educi e mari ſuc- cum teſtati ſunt; quando in ſuarum pelago lachrymarum amiſiſſe videmus Davidem pur- puram ſuam. Quam reconcinnatam gratula- mur illi, revocatæ in aulam artificio indulgen- tiæ. Ceſſavitque Rex David perſequi Abſalom, e quòd conſolatus eſſet ſuper Ammon interitu. Quod inde quoque clarius elucet, ubi, trium- phis partis innumeris cùm minimè Rex David appelletur, uno Abſalonis amplexu Regis ti- tulo decoratur. Congregavit David omnem po- pulum, & profebtus eſt adverſum Rabbath. cümque dimicaſet, cœit eam. At pugnatu- rus appellatus eſt David: fortè ovando Rex inſcribetur? Scilicet. ded & prædam civitatis aſportavit multam valde: & reverſus eſt Da- vid, & omnis exercitus in Jeruſalem. Quid ais? Nonne captivo, quàm triumphanti, propior tuis oculis ſine titulo principatus ſubſicitur? Vidiſti exauthoratum in triumpho? Intuere regnantem in amplexu. Vocatuſque eſt Abſa- lom, & intravit ad Regem : oſculatuſque eſt Rex 33. Abfſalom. Etiamnum dubitas nobiliorem Pfin- cipem eſſe venià, quam pugnâ, excepto ho- ſte, quàm debellato hoſtico, recepto filio, quàm captà urbe, utque omnia uno complectar verbo, oſculo, quam trophæo? Quod ſi ha- Si ità eſt, quare iterum, in- 2. Reg. 13. 37. 2. Reg. 13. 39. . 2. Reg. 12. 29. Ibid.3G 2. Reg. 14, Ctenus luſiſſe tibi videor, doceri per te cupio, undenam ſplendoribus frons Moſis ſemel tan- tum in vertice Sinæ coronata ſit, quùm tamen non ſemel jugum montis ſubierit, de Lege acturus cum Domino. Ne feſtinantem morer. Cùm primum Sinam inſcendit, verſatus ille quidem cum Deo eſt; ſed inter fulgura atque tonitrua. Inde illunis exfcendit zelo præfer- vidus, brevique & tabulas perfregit, & ido- lum evertit, & ſacrificulos trucidavit. Qui er- Exod. 34: go coruſcaret arbiter mortis, & alumnus pro- 3. 29. cellarum? Ubi verò Sinam repetiit, veniam ex- popoſcit Iſraéli, furorem Domini mitigavit, nuſquam vibratæ faces è monte, nuſquam non inflexus furor in veniam, lacteum dixiſſes cum lapidea Lege deſiliſſe è jugo Legiſlato- rem, micante vultu. Ignorabat, quôd cornuta eſſet facies ſua ex conſortio ſermonis Domini. Et quinam, rogo, novus hic ſermo eſt, quo ful- goribus coronaris, qui alias & adfuiſti Deo, & nequaquam è& jugo redux effulſiſti? Doce nos ſermocinari cum Deo, ſed ità ut facibus infulemur. Feftinitſque Moſes & adorans ait: §& Moyſa. tates ſteri 4 nin , 1 w 6611 Me Coth loni eni Aurn 1, ar Uiu Nin 9 a um b krcepo , De⸗ 3 6i unfe te le titd i un nietu mn kn melun ſin. ⸗, 4 i 61 May 14 ue tu mLilun l in aa un. der Ele teſea Eronn n gud enbla 1t cpot Iuits Chrmmelt Cümnr ee mein. alt. tates noſtras , nöſque poſſideas. Reſpondit Nedi Dominus : Ego inibo pabtum videntibus cun- tompai; Glis. Iſthæc nimirum coronæ tuæ textrina eſt. debemns. Mihi crede, Moſes: Ocyùs fortè coruſcaſ- ſes, ſi maturius ità cum Deo locutus efles. Re- fulſiſſes etiam procul à Deo, ſi vitulum intui- Anci tus thuribulum maluiſſes in expiationem popu- D li corripere, quam gladium, quamvis juſtiſſimè nnin ſxvieris in Peccantes. Fulgor iſte frontis tuæ finn fulgura minus amat, amat verò Iridem. Ori- hen tur facĩei meridies non & tonitruis, ſed è rore. tünd. Gen. 3.10. Dixitque Jacob- Jic vidi faciem tuam, quaſi vi- RM derim vultum Dei. Jacob venerabatur Eſau, Rr non autem ſtringebat Joſeph „ quùm verbo- in rum blanditiis effunderet. Hunlat Eſau, aper zimg ille depopulator vinearum, Leo i e terror ere- ſu i mi, Draco ille cujus inſanahilis ſanies, ille cha- ⸗ ritatis carnifex, illa dapum charybdis, furo- tlin ris illud pelagus, domi prodigus, ſævus foris, iniquus fratri, matri rebellis, unis Chananæis nead,n hoſpes vectigalis? Nimirum, cùm oſculatus fra- Iemnn trem eſſet, iràmque lachrymis extinxiſſet, di- unm N vinitatis in morem effulſit. Bis à Sponſa Salo- awidenſn mon ſalutatus eſt Rex, cùm ſcilicet in accubitu tam gal moraretur ſuo, & cùm ſibi extruxiſſe fercu- binte⸗ lum fertur: Dum eſet Rex in accubitu ſito. Can. u. 12 Lerculum fecit ſibi Rex Salemon de lignis Ne- thim. Quid, rogo, tam regium in throno eſt? bl, tnn Can 3. 9. MWedia, inquit, charitate conſtravit. Mirabar N Rer et equidem conflari ſine charitate potuifſe, vel Sa- Negot lomoni, decora imperantis. Hinc eſt, quod ip- omum el ſa quoque Sponſa, ut regiæ ſeſe dignitati ap- n abth taret, imitandam ſibi Nardum eſſe cenſuit, N r Can. 1.4, non Lilium, quòd illa calcata fragret. Dum eſet Oanl Rex in accubitu ſuo, Nardus mea dedit odorem Alantiti; Juum. Sedenim, ais, & à Rege introductam ſelſe teſtatur in cellaria. Et ideòè Regem eum eſſe pronunciat, non quòd exercitibus præſit, non quôd ſatellitibus ambiatur, non quòd murænulas promat, ſed quòd cellariis excu- bet, apothecis videlicet charitatis, unde Sa- marites ſovendo ſemineci oleum vinumque deprompſit. Introduxit me Rex in cellaria ſua. Cui non videretur abjeciſſe ſe nimium Salo- mon, multumque de ſua ſibi majeſtate detra- ziſſe, ubi & ſolio gloriæ in cellaria perreptavit? Verùm tum maximè regnare viſus eſt Spon- ſæ. Dilectio enim nunquam ſine throno eſt. De- nique cùm Leo pariter & Agnus fuiſſe dica- tur Chriſtus, non quòd rugierit pro Patre; ſed quòd coram tondente ſe conticuerit, & colitur Apoc. 7.. à Senioribus regmi ſui, & throno inſidet. Clama- bant voce magnäâ, dicentes : Solus Deo noſtro, qui ſedet ſuper thronum, & Agno. Et quinam H hi ſunt de Babylone Senes, qui deridere te nleug, audeant, ſi Agnum imitere, quando non Leo- t 1el ar ni, ſed Agno, Seniores cœli ſuccumbunt? Cujus ſegtun ſanè Agni ij, qui ejus aſſident throno, non idant. Ceè urpurati, ſed dealbati profectò ſunt: ut ſcias, à ſolio Majeſtatis ipſam vel purpuram exclu- di, quòd ſuo quaſi videatur colore quandam ferociendi licentiam dare Conſularibus Coœli. Ergo in regia, ubi Rex regum jus dicit, candor pro cocco eſt. Dealbaverunt ſtolas, in- quit, uas in ſanguine Agni. Unitatem Eccle- ſiæ ſuæ Dominus ità retinendam curavit, ut nec ſuam diſcindi tunicam, etiam cùm ejus lania- rentur membra, paſſus ſit. Attamen non una fuiſle videtur mihi, quando modò Salomo- Can. 8 II. His, modò Patris-ſamilias vinea vocitatur. Vi- en uit Paciſico, in ea, quæ habet populos. En Salomon Dominus vineæx. Audiamus modò dbilgenker 1, ehhtr eoflog 1 Cnkel (odl⸗ iſer tech ls enel elt, & 17 3 4 t, Wlil in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. — 103 Matthæum. Homo erat Faterfamilias, qui plan- Matth. 210 tavit vineam. Videtur-ne tibi homuncio iſte togatus is eſſe Salomon, qui paulò ante, Sponſæ calculo, vineæ Dominus renunciaba- tur? Num geminas fuiſſe vineas aſſeremus? Abſit. Ut enim una eſt Columba Chriſti, ita ſanè unica eſt vinea Chriſti. Contumax enim verò agricolarum natio armatura erat huma- nitatem Domini in ultionem filij. Nequiit Proinde Rex dici, de quo mox dicendum erat: Malos mals perdet. Uſqueadeò non vindicta, ſed venia Reges facit. Uſqueadeò non inglo- rium, ſed regium eſt, non bacchari, vel in perduelles. Quando vinea Domino foœ- cunda nummerum eſt, Salomonis eſt. Quan- do criminum ferax ſævire Dominum cogit, perſonatus Salomon, & ex Rege ſeſe nobis quaſi Paterfamilias in conſpectum dat, naufra- go0 in ſecuribus ſceptro. Jam, ut puto, vides. quam ob rem Deus terræ non dictus ſit à Ne- hemia Dominus, ſed Deus cœli, magnus, fortis, atque terribilis, ubi eum de condonan- dis Iſraeëli criminibus erat exoraturus. Quæſo, Domine Deus cœli, fortis, magne, atque terri- bilis. Non enim magnus tunc Deus eſt, dum Pharaonem demergit cum curribus ſuis, ſed cùm in ſuæ humanitatis pelago ductas ab Iſrae- litis Ammonitidas piè mergit, ne ab ipfſis Je- ruſalem, ſi emerſerint, ſubmergatur. te Deus Exod. 17 meus (a'ebat Moſes, cùm in undis Erythreiſi- 2 nus fluitarent pharetræ Pharaoms) & glorifi- caho eum Deus Patris mei, & exaltaby eum. Et quis eſt Pater iſte tuus, cujus Tutor, in tanto victoriæ epinicio, poſſit inſcribi Deus? Expen- de titulorum differentiam. Deus coœli à Nehe- mia dicitur, ſolà ſpe veniæ conceptâ. Deus eſt viri de domo Levi, qui & vixit, & obiit in laterculis, poſtquam Æ gyptiorum robur eliſit. Deus cœli, fortis, magne, atque terribilis Pu- tabas oſcitantis, ſtupeique eſſe Numinis peccan- tem non ulciſci? Robuſtiſſimi Dei eſt, & ejus ſanè, qui cœlo præſit. Deus &li fortis. Haud ità locuta de Deo eſt Judith, Aſſyrium ob- truncatura. Confirma me, Domine, Deus Iſraöl, Judith. I4. & reſpice in hac hora ad opera manuum mea- 7. rum. Unius urbis Dominus appellatur, cui vel Manaſſes præfuerat, quando diſſipaturus eſt ho- ſtes per manum viduæ. At illegitimarum nup- tiarum expuncturus è gladio ſuo maculam, Deus ſiderum ſalutatur. Quæſo, Domine Deus cœli, fortis, magne, atque terribilis. Ltimo ſanè, ſed appoſitiſſimo loco Deus Arrogan. cœli Deus dicitur terribilis. Prius & ro- ia. bur ejus, & magnitudo prædicatur, & tum Heleßagi. denique ejus producitur in arenam terror. For- zayariſti- tis, magne, atque terribilis. Nunc verò nemo Seuzn non Dynaſtarum terrorem ſuum jactat, cùm H & magnitudo eos deficiat, & robur. Unus Golias tantæ celſitudinis, tantique æris moles gnitio exprobrare audebat agminibus Iſraeël. Videas ui. modò claudicantes Miphiboſethos inſultare Arcæ; & eos quoque, qui non æreum licia- torium pro haſta geſtant, ſed pro lancea vix arundine inſtruuntur, maledictis inſequi & Samuelis Ephod, & Cherubim Sanctuarii. Non Leo tantùm, ſed & muſtelæ rugiunt. Porrò ſi ſœtura parturientis montis mus eſt: egeſta per 1 4 formi- Politici. 104 formicas, non dicam tumuli, ſed tubercula, ut concrepuerint, quid niſi crepuiſſe ea aſ- ſeveres? Nam ut fœtus exuberet, ipſamque parentem ſuam regerat proles, parient tan- dem terræ Terriculamenta, poſt concuſſiones & fulgetras, Formicam octipedam. Tu-ne, qui ne palus quidem, ſed tantum piſcina es, tuis hauſtum iri ampullis Petri navim vociferaris, quam toti Tiberiadis maris vortices labeſacta- re nequiverunt? Tu Nerone ſævior? Tu Do- mitiano potentior? Tu Juliano callidior? Et tamen eluſit eorum procellas Petri tunc cym- bula, in tuo nunc riguo jam Navis peritu- ra. Domi, inquis, meæ, & ego Cæſar ſum. Suo quoque in foramine Pardum ſe fortè ja- Gtitat Lepus: ſed, ut Lyciſca latraverit, Par- dus mutat colorem ſuum. Ut non ſubſis Dario, non es proptereà Alexander. Tuæ te umbræ meminiſle decet; ne, ſi taurum imitéêre ranun- culus, rumpare, ſi tumeas. Deus, inquit, cœli fortis, magne, atque terri bilis. Larva es, ſi, cùm nec robore, nec magnitudine polleas, terre- re ſtudes. Ne Aflyriorum quidem Regi Sen- nacherib, inermi Sioni licuit inſultare, quam- wis legiomibus innumeris ſtiparetur: Urbs enim Davidis erat. Et, contra Eccleſiam Domi- ni, tonabit, qui ne tot quidem bubulcos in agris recenſet, quot ſuis ſub ſignis duxerat in Ezechiam Sennacherib Præfectos cataphractos? Apage cum ſtridore tuo; Noctua es, ut mul- tum perſtrepas, non Aquila: fimbriæ te Mi- nervæ manent, non autem tuis roborandis mi- nis deſtinata eſt Bellonæ .Ægis. Tonare uni tantùm datum eſt cœlo. Quod ſi fulgurare Tur- riculam videris, ſcito miſſilem facem, ridicu- lam & papyro, non fulmen eſſe, ſed fulgetram. Pudeat te, rogo, arundinei fulguris? Quid exiſtis in cœlum jacere? Arundinem nitro exſufflatam. Tanti erat, ut alter haberere in terris Jupiter, contra Domini Arcam ſulphu- ratam papyrum jaculari. Satius erat fugam, quàm pugnam inire, ſi, ubi arundinetum de- flagraverit, inermis Jupiter cariturus es ful- mine. Ridebatur arundineus Iſraélis bacu- lus, qui tamen regno innitebatur: & deri- dendum non putas ex arundine fulgur, quod non foœderata tecum parat Ægyptus, ſed ex- hauſta uno tantùm manipulo Bethſaida ſummo niſu, & nullo eventu, profudit? Cave, ne qui parturiens clamas, parias ut Rachel, quæ man- dragoris ſurripiendis, quàm edendis Duci- bus, aptior, alterum vix enixa ſotum exſpi- ravit. Non robore, ſed imbecillitate garrire te, & ejulare ſuſpicor: ideéôque aut non pa- ries, aut moriere, ſi parias. Noli fidere blan- ditiis obſtetricum, quæ fœturam tuam filium dexteræ appellant. Benoni eſt, partus ſcilicet doloris tui; in eo duntaxat athleta & dexter, quod malè natus parentem benè, fortitérque naſcendo ſuffocabit. Ubi, contra coœlum Ec- cleſiæ, tonitrua concepiſti, ſatius eſt abortiri, quàm parere. Non enim foœtus vivet, quin parens moriatur. Viperina iſthæc non pro- les, ſed proluvies effundi non poteſt, ſine fu- nere parientis. Tu verò, Eccleſia, aſſimilare g. Reclaßi⸗ capreæ, hinnuléque cervorum. Et quare NRemana fugiam ? Quia oluſculum in Sariſſam con- nillum re- tra te exacuitur. Atqui collum meum ſicut Pac Turris David. Eſto: verùm ecce pluſquam ſandzo ar. David hic. Semei imininet tibi, qui non mata Zelo, unum tantùm lapidem excutiat fundâ, ſed ſa- dal at unc Pc ais, Xa frequenter cum blaſphemiis immittat. Fu- Oliva ge, nam tibi eruca impendet. Scilicet; quæ diſeplini uil gradior ſuper Aſpidem & Draconem inno- tunur. “ Xia, diſcerpar à blattis? Quod Baſiliſcus non, g audet, tentat eruca. Quid audiri poteſt in- Tns de, wl 1 — : . rvantis. ſulſius? aut quid inſamius attentari? Nec Balæna Dei Prophetam, quem transſugam Eccleßaßi. glutit, abligurire pſallentem poteſt: Et Lo- æ uriſar ligo Vicarium Dei cum cœli clavibus vora- iueig, Le, N, bit injuſſa, diſcerpétque edentula? Echi- gem Deqd nos nimirum pavebit Sacerdos, cùm Pro- Anemj. ,ſvlUn pheta velificet in Ceto? Afflatum follis ti- 20. mebit Petrus, qui modicæ fidei reus eft. a quòd ventum validum pertimuerit? Non fo- (. lium, quod vento diripi poſſit, baſes Eccle- M ſiæ ſunt, ſed petra & angularis lapis, qui 6 Aume Chriſtus eſt. Mittantur proinde terricula: hicor, non enim civitas ſupra montem poſita criſ- len pantis ſpumæ aſſultus reformidat. Diabolum emen rugientem ut devoret, alligat in verbo ſuo 6 in Me Sponſa, de montibus Pardorum, non ad cataplaſmata, ſed ad diademata decurſura: & gannitu vulpeculæ aut intermorietur, aut expalleſcet ? Argentea extulit propugnacu- la, etiam in uberibus, parva: & modèò, quæ, ut acies ordinata caſtrorum, incedit, ariſtâ S t proſternetur? Non eſt tuum, quùm vulpe- cula ſis, Sionis arcem invadere. Juglandes, aut ad ſummum nuces pineas erodere, ſed clanculùm, potes. Non eſt Eccleſiæ timere cervos, capreâſque camporum;, cùm habeat in caſtris ſuis Davides & Samſones ; Re- ges ſcilicet & Cæſares pientiſſimos, quorum viribus fulta cum Leonibus congredi, non “ Agon, ſed Ludus eſt. Pertonuit in Philiſthæos te P cœlum, ubi Samuel Agnum litavit, fugati- Tccitash que cataphracti ſunt ab inermi: Et CIIS- itlenk TUS JESsUS, à Præſulibus immolatus, non Nur lal diſſipabit legiones tuas , adornandæ fugæ, de⸗ quàm ineundo prælio paratiores? Capta Syna- ünnnn gogæ Arca, ſceleribus prodita Sacerdotum, * debellat prædones ſuos: Et triumphale Eccleſiæ Nſi Tabernaculum Levitarum munitum ſanctimo- n nia ſua de ſede proturbabitur, arundine ven- nſ to exagitatâà concuſſum ?à Ruit cum Dago- n ne Satraparum laureatus Senatus Arcâ præ- H ſente, quamquam captivâ: Et de caſu time- ſe bit Eccleſia, quæ ligandi, ſolvendique pote- “ ſtate præpollet, ubi diſſipata Novatorum Sco- 8 pa, Hvore, œſtréque in unam coaleſcet peccan- HH tium Synagogam? Phlegetontis, ſeu Cocyti H diruptam abyſſum una Jordanis gutta ab elu- nnce! vione compeſcit: Et paludis Anguilla torr- tuoſa interminabitur aggeres pedicâſque A- Ro quis iis, quæ ſuper cœlos ſunt? Niſi Areopagi 3 loan tui valvæ duriores ſunt portis inferni, præva- Kam lere contra ſolarium, in quo Petrus dormit orÄt- Ahett que, non potes. Neſcis à Petro ſemiſomni uni- n ne verſa terræ quadrupedia, eremique ſerpentia name & occidi, & vorari? In quod ergo te mon- “ ſtrum rabies effinxit, qui vigilantis gladium Kicke Petri non times, cujus vel dormientis ferro Dra- Etr cones occumbunt? Occide, & manduca. Certè Act. 1o 1. fene ſi ferienti Petro non pates, & monſtrum es, Aen aut hydra ex Orco es, aut certè & cœlo non es. idn Ex Orco es? Non inde es. Nam ſi Python, im- perante Paulo, conticuit: quæ iſthæc Rubeta en eſſe poteſt, quæ, tonante Petro, coaxat? Quæ, in colo fulminante, reclamat? Quæ efferatior⸗ Aukil quàm Satan eſt? Paruere Apoſtolis dæmonia : luien Reverſi ſunt, inquit Lucas, ſeptuaginta duo cum c, 0. (( l l gͤaundio, dicentes: Domine, etiam dæmonia ſub- . Jiciuntur nobis. Tu profectée Dæmoniorum primi⸗- Hi in U i 1n it Nu. hin E tmin, poln dt Ferd uIm, tn Eeanrin hnorett,1 ohuge. odd Medt,an Goun u⸗ e Nlgene, odele, 1 dele ne 1, Ch Na mlone Imos, dun Conglil, tin Mhufke Itunt, in : EI. Gmmohtu, u tande i 81 CAnN 2 Wradnmn mitunn kren⸗ aruldhe - it an uus AM t de cdn venctce Noretorund codlleetpene is gun 6 Ar l Mü ileni e, mnsdmin A gol 4 RM eEnNV Conciona- tores blan-. di. in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. primipilus es, qui Apoſtolorum Principi non ſubderis, ſed recalcitras. Noli te proptereà magnum putare: In Eccleſiæ coelo non ſidus tonat, ſed vapor. Quæſo, Domine Deus cœli, fortis, ma- gkhe, atque terribilis. Uinam terribilis viſus eſt Deus? Audi. Lu- ri diebus multis, & jejunabam, & orabam ante faciem Dei cœli. Et dixi: Quæſo, Domine. Del ra. Audim'. Si blanditiis ità tibi elanguiſſe viſum eſt Numen, ut peccatoribus patere colum Cnfeſari affirmes nullo conatu: nec orationi vacaſſe te nimisblan- di. ſuſpicor, nec jejunaſſe. Qui enim diebus mul- tis abſtemius oravit ante faciem Dei coœeli, ter- Thenlogi ribilem eum eſſe pronunciat. Mentior, niſi à cya- venalet. this Aflueri ad Jeremiæ roſtra feſtinaſti. Feſti- , vitas oris tanta in pulvere non pullulat. Si ci- Timer Dei . . nmeeſſarius. herem pro pane manducaſſes, deſolatorios in 16. impios carbones egereres doloſo cineri mini- mè ſuppoſitos. Verùm mellita potio mella diſtil- lat, etiam in aculeos Scorpionum. Inter multo- rum dierum lachrymas, non autem inter cachin- nos & paſtillos, quæ ſint divini vultus linea- menta, dignoſcimus. Noli in tuum, aliorum- que funus divinare. Davidem interroga, an mellea ſit Dei ſica in peccantem, qui unum populi cenſum unius penè imperii funere ſub- Icriptum, imè obliteratum expavit. Ezechiamn percontare, qui, cùm acceptam à Sennache- ribo blaſphemiarum plenam epiſtolam ante altare Domini explicuiſſet „ cruore totius exercitus und deletam nocte gratulatus eſt. Si characteres ſeu impii, ſeu etiam vani ſcal- puntur haſtis, & ſanguine diluuntur: qui- bus, rogo, dolabris ſævitura eſt Numinis ira, ubi mortalium furor non ſcribet amaritudines, ſed patrabit? Evaginantur acinaces in cala- mos Principum, & atramento cruor oblucta- tur: quétque ſyllabas exſcripſit vanitas, tot veritas fupplicia, funerâque ſubſcribit, & Deum ſcatere undique uberibus jactas? Vel quæ deſpondetur ei Sponſa;, nec ubera ha- bet in ipſo alloquutionis die, pectorique Turres ſuppomit: & Sponſus, qui Deus eſt exercituum, totus in mammas exuberat? Apoe . Vide eum apud Joannem, quid pro lingua promat & labiis. Exacutum profert ex ore gla- dium. Ut mirari non debeas, ſi argentea ge- ſtet Sponſa pro mammis propugnacula, quan- do alloquenda eſt, quando Sponſin ipſe, quo cum ſermo habendus erit;, licam pro lin- gua verſat. Porrò ubi nuptiæ inter Sponſos aguntur non ofſculis, ſed mucronibus, non mammis ſed arcibus: tribunal judicantis in- ter lyras erigetur, & non faſces exolvet in rebelles, ſed violas? Sponſa ibi, unde lac ſugitur, pinnas ex metallo bellicas fabricatur: Sponſus & lingua, ſub qua mella ſcaturiunt, telum depromit: & ſupererit blandiendi pru- rigo in tanto terrore ſupplicii? Blandientis ſuper ſcelera Dei, propé Sinam, opportu- na vindemia eſt, ubi laſcivientis populi vi- tulus unus triginta trium millium funere cum abundè elutus videretur: ultionis tamen, poſt alluvionem ſanguinis tantam, ſitiens Dei pha- retra, in heæc ad Moſem tonitrua perſtrepuit. od n. Vade, & duc populum iſtum. Ergo autem in die Exod. 33. Itionis viſitabo & hoc peccatum eorum. Non 3. aſoendam tecum: ne forte diſperdam te in via. 105 Scilicet und colluſuri peccatoris lachrymulà Dei ſfulmen reſtinguetur, quod, cùm in cruore cæ- ſorum, & fletu deprecantis natet, ad reparan- dam ità tamen excanduit ſtragem, ut diem perduellibus diceret, poſt ſumptum de trigin- ta tribus millibus und die ſupplicium. At hic htatum Idolo. Colluſit cum Iſaaco Iſmael. IIn- Cô, ſuffragio Numinis, exulant Mater ſimul & filius: emiſſorimque hæreditas, & latifundia, in panem & utrem aquæ compilantur. Quid patietur, Deo judice, Senex adulter, ſi puer, ut luſerit, proturbatur? Omnia, quæ dixerit ti- bi Sara, audi vocem ejus. Quæ verò vox Saræ eſt? Ejice ancillam hanc, & filium ejus. Hic verò colluditur. Emendicavit Giezi: & con- feſtim quot æra recondiderat, tot emiſit & ſua carne ulcera, in ſupplicium ſuum. Naamani, ut ſiclos excepit, lepram quoque infelix exu- xit. Ego planè non video, unde tantum emunzxerint lactis noſtri ſæculi Oratores, quo ſagittas Domini cruore inebriandas ità melle perunxgerint, ut nulla vis eis feriendi ſuperſit. Hinc ſcala Jacob in ſuile traducta Eſaũ, ut, poſt- quam abligurierit primogenita ſua, è volutabro futi ad ſedem Agni cryſtallinam impiger de- ducatur. Hinc ſtatuti Feri ſingulares ad dex- teram judicantis, ut dealbentur lacte, cumn ta- men rejiciantur in ſiniſtram non modè ſav ri apri, ſed hoedi lactentes. Hinc toti coelo palam reclamatur: ſiquidem cùm ibi præco pro- ſoribat iis tonitruis delirantes: Foris Canes, G impudici. Alter ſucclamat in terris præco: Accedant Pardi & Urſi: nam ſcriptum eſt à Matthæo: Publicani & Meretrices præcedent in regno Dei. Convulſa Scripturarum ſeries la- bat univerſa, ſi hinc Deus tonet, hinc Sacerdos Gen. 21. 10 4. Reg. F. 27. Apoc. 22. 15. Matth. 21. 31. canat: & cùm coœlum pluat ſuper peccatores ſulphura & laqueos, & grandinem, quam etiam procellam partem dicit efle calicis eorum: ſca- turiat terra oleum, & lilia germinet, quibus peccator fulciri poſſit, ubi in ſinu Dalila elan- guerit. Subi mecum divini furoris armamen- tarium. Vides- ne fumigare Montes? Non ex- cuſſi, ſed tacti ſunt. Tange montes, & fumiga- bunt. Nimium eſt attigiſſé. Struem impiorum aggeratam ad funus expaveſcis? Periere uni- Verſi, non tonante Deo, ſed flante. Vidi eos, qui operantur iniquitatem, flante Deo, periiſe. Tremis, tremente mundo? Non fulmina ruêé- re Dei, ſed tantùm emicuere fulgetræ ejus. IUluxerunt coruſcationes tuæ orbi terræ: Vi- dit; & commota eſt terra. Cohorreſcis ad fragorem tonitrui? Deliras. Gladius vibra- tur, non fulmen jacitur. N acuero, ut fulgur, gladium meum. Verùm necdum Monſtro- rum tibi caveas patefeci, quibus in rebel- les Dei furor utitur. Tigrides me tibi & Hyæ- nas oſtenſurum ſuſpicaris, ideò exalbuit os tuum. Ruborem retine: Non enim terrere te feris volo; unam tibi tantùm locuſtam exhibe- bo. Quid refugis? Quò te abdis? Leones mi- Pſ. 143. F. Job. 4. 7. Pſal. 76. 19. Deut. 322. 4. hi, & Scorpiones, & Sphyngas objectas, & perſtabo? Inſanis profecto. Locuſta eſt, quam expaveſcis. Crede Evangeliſtæ: De fu- mo putei exierunt Locuſtæ in terram. Similes equis paratis in prælium. Facies earum tanquam facies hominum : & dentes earum ſiout Leonum erant. Et habebant loricas, ſicut loricas fer- reas: & vox alarum earum ſicut vox urvuum equorum multorum currentium in bellum, & ha- bebant caudas ſimiles ſcorpionum. Chimæraſ-ne loquimur, an locuſtas? Si divini furoris Reptile an Apoc. 9. 3⸗ 106 an Volucre? ità reptat, ut ſecum exercitum vehat; qui, rogo, futuri ſunt ejus Dracones, Gryphes, Struthiocameli, & Pardales? At hic ad ſæviendum in peccantes ab ſſus reſe- rata. Adeſſe velim te, ubi Agni Bgilla reſi- Apoc. 6.1. gnantur in coœlo. Et vidi, quum aperuiſſet Agnus unum de ſeptem ſigillis; & audivi u- num de quatuor animalibus, dicens: tanquam vocem tonitrui. Veni, & vide. Vidi, & ecce E- quus albus, & qui ſedebat ſuper illum, habebat arcum. Scripturas ne legimus, an Poëtas? Fa- ceſſat ex Ilio moles inſidiatrix paritura, Si- none obſtetricante, cohortem proditorum. Mi- tiùs Poëſis furit, quàm Veritas. Ibi emerſere éx equo velites: hic erumpunt equi, equitéſ- que & ſigillo. Quid e caveis rugientis Dei non prorumpet, ſi quùm Agnus eſt, & reſignat vo- lurhinis ſui ſigna, ſpectatores tonitruo advo- cat, peccatores equitatu portentoſo conterret? Albicat hic tamen Ira. Et tamen ſuus non deeſt candori arcus. Intuere ſigillum Agni quartum. Et ecce Equus pallidus, & qui ſede- at ſuper eum, nomen illi Mors, & infernus ſe- quebatur eum: & data eſt illi poteſtas ſuper qua- tuor partes terræ, interficere gladio, fame, morte, & beſtiis terræ. Quid ais, mi blandu- le? Libet-ne etiam, his datis, visiſque ſpe- Ctaculis, rorare mella ſuper Urſos, Aprôſque Xylo ſcalpere, eorum exterſis dentibus non ſulphure, ſed balſamo? Hiſce ſigillis tanto- rum ſuppliciorum fartis, fœtiſque horrore, obſignatæ ab Agno ſunt Scripturæ Dei; quas tu ad aurium delicias, & flagitioſorum ſo- latium explicas, Scriba non doctus, in cœ- no compotantium. Reſtat, ut muniantur ab Angelorum cæde mortales non Tau Chri- ſti, ſed Bacchi Thyrſo. Nunciemus fauſtiora Ninivitis, ne forté Sardanapalus unius horæ ſacco contabeſcat. E Balænis ſuos Deus præ- dicatores emittit, ut terreant tranſgreſlores. Tu veròô non è& balæna, ſed è balneo pro- rumpis, ut Pœnitentiam laſcivire doceas in cocco, & circo. Hallucinatus an tibi modò Nehemias videtur, qui Deum fortem prædi- cat atque terribilem? Cernis, ut palantes hæ- reant, fugiäntque conſternati & Bethuliæ fi- mibus Aſſyrü? Dei furore id actum, & qui- Jeum per foœminamn. Una mulier Hebræa fecit Audith. ,t. confuſionem in domo Regis Nabuchodonoſor. Vi- . des-ne non jam abire, ſed jacere Aflyrios in 4. Reg.19. Pommærio Hieroſolymæ? Ira Domini extinxit 35. illos intra noctem unam;, ſolo cœlo luctante. Is eſt Dominus, quem tu blandum impiis inſinuas, ut phalanges profliget non æquo, ſed nullo Marte. Quæret hic fortè aliquis, cur propè Bethuliam fœmina, propè Jeruſa- lem verò cœli miles graſſetur. Ut doceare uſtitia .1. 2. Magnatum apud Deum viliora non raròô eſſe nibuts. capita;, quàm plebeiorum. Pereat Holofernes, ſed obtruncatus à vidua. Concidantur co- hortes, ſed Angelo feriente. Quæres ite- Blaſihe. rum cur ii, qui ſub Holoferne militavere mia. contra Iſraelem, non perierint univerſim: om- nes verò deletæ ſint ſub Sennacheribo cohor- tes? Ibi imperandi gliſcebat cupiditas: hic la- 4. Reg. 29. Tratus Plaſphemiæ perſtrepebat. Dicite Exe- 10. chiæ: Non te ſeducat Deus tuus, in quo habes Rduciam. Vox iſta vox Eſaüu eſt: imo non vox hominis eſt, ſed latratus Cerberi corona- ti. Ideéque occidi per Angelum non decuit Sennacheribum, ne ſaltem exultaret in fune- re, de interfectoris dignitate. Evaſit Angeli ſi- Oliva — cam non felicitate, ſed indignitate; diſtulit- que ſupplicium, non effugit; ut ſcilicet, quæ tantum virus exſpuerat, vipera non ſine par- ricidio interiret. Cumque adoraret in Templo lbidem. Weſroch Deum ſuum, Adramelec, & Jaroſar Kkilii ejus percuſſerunt eum gladio. Qui Ezechiam D admonuerat, ne à Deo ſuo ſeduci ſe pateretur, coram Idolo ſuo jugulatus à filiis occubuit. En Ira Dei in quam ærumnarum cataſtrophen, vel ſales illudentium convertat. Ignota erat Sennacheribo veri Numinis Divinitas, & ni- hilo minùs moritur non incendio Templi ſa- crilegus, ſed inconſultæ dicacitate datæ ad Re- gem epiſtolæ procax. I, ſperne Numen, quod adoras, obſcœnitate facinorum, quando jacti in ignotum ſales luuntur capite. Blanditurum eum peccatoribus jactas, qui ne riſum qui- dem impunitum eſſe voluit in Sara? Qui di- vinæ veritati inconſulté conſulentem Jonam hauriendum tradidit beſtiis Maris? Qui pe- tulantiores in Eliſæi calvariam pueros diſcer- pendos terrarum monſtris objecit? Qui mora- tam aliquantiſper Sponſam in reducendo peſ- ſulo theriſtro mulctavit, & penè plagis con- fecit, Clama, ſi ſapis, vel ut ſapias, ſi rudis es, & exclama cum Nehemia: Domine Deus c&li fortis, magne, atque terribilis. Quæſo, Domine Deus cœli fortis, ma- gne, atque tertibilis, qui cuſtodis pa- btum &., miſeticordiam cum his, qui te diligunt, & cuſtodiunt mandata tua. Uis non militet Domino, cui ut inſer- Servbe vieris, ſecurus es de bravio? Bonum cer- Deofelis. tamen certavi. Repoſita eſt mihi, inquit Apoſto- lus, corona Juſtitiæ, quam reddet juſtus Judex. lri. Vide, an procul à ſede Agni cani poſſit id ge- nus canticum. Non pauci haud mentirentur, ſi 2. Tim. 4 dicerent: Fidem ſervavi. Sed ſomnia divina-?: rent, ſi, etiam ſervatàâ fide, adderent: Repoſita gjeg;s eſt mihi corona. Imòô totius decurſi ſtadii la- tam. bor hâc und voce à meta rejiceretur ad car- ceres: & te non coronandum pro certo ſci- res, ſi te crederes coronandum. Tanti curri- Cnfden- culi ſudor ſi laurum rigat, lappam demetit. 7s,, Nihil in te promeriti fatearis neceſſe eſt; nam gramen, quod in corollam contorquent;, nul- Aalici Mi- hus ſeri poſſe labore Principes jactant; ſed ſolà Lei. Cyri dexterà ſolere excoli autumant quer- „e cum, unde fruges exuberant ſuibus, & fron- Saere des ducibus reſervantur. Nimirum illud Pauli maw. in hortos ſuos Semiramis tranſtulit Babylo- ne: Non eſt currentis, ſed miſerentis eſt Re- gis. Hiſce characteribus conſignata pubeſcant folia, intexendis coronis deſtinata. Folia, in- quam, quæ nec in autumno erumpunt, & ſerò nata ocyſſimè defluunt, & , quuùm aggeſtis au- ri argentique montibus retineri, premique vix poſſint, omni vento tolluntur. Non ità in pomario Eccleſiæ vireſcunt Laurus. Ut de- curras, miſerentis eſt Dei, ut coronere poſt curſum, retribuentis eſt Domini. Quam reddet mihi Dominus in die illa, juſtus Judex. Vide non donum exprobrari, ſed mercedem red- di. Fit Deus, in ſuorum inauguratione mili- tum, Judex ex Domino. Debitorem ſe di- ci bravii optat, non largitorem. Quamvis enim ſua in nobis coronet munera: tamen: 2 Dignitas inmdignu, otI te elet Uctuln. W Aſrcen Da,, cuum ſi Non hlenri it cum Ren AAT— Cfheltg ce 1 Wi ſu ku mu u Gunamn. lum ſin im tum l, ili⸗ , h Wrere nenzl anco g Nin n ltenn Mie i . Pueros dlr. ecdcendn gte hiis, Denie li. Pſninr nſlr⸗ un li, H nt pur n It e Niob unr! nglit Aeſin , nioltis Imeimmm! geren Me ecuti kür centu 1 n o emn n Tm m le eli Ntotbent fcan, an Atunut . ſibesin um udke Terenise, ſan lor⸗ V u⸗ fuunpun Günm E 1 in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. ualiei de ad incrementum dignitatis noſtræ, ad tribunal feimdiſi- de throno migrat, nec ſceptro, ſed calamo bra- sutenim. Wiurn appendit: rationem enim ſubducit, non Nligio an. libellos ſubſcribit. Qui Suſtodis Pabtum. Audin' tiqna ho. Conventione de denario factâ Legiones cogun- vorande, rnr. Subeſt etiam aliquid, quo uberius recree- Lun a miſ. re. Qui cuſtodis, inquit, pactum & miſericor- tueri-. diam cum his, qui te diligünt. In Regum domi- bus rarò pactum frondeſcit, miſericordia nun- Rn, quam non aruit. Etiam „ conſummato curſu, niendi. Pravio aliquando carebis. At ſi fortè aut hæſeris in ſtadio, aut impegeris, trabs te manet, non Fervor, is,. trabea. Uno ſincerids prolato verbo: uno ſe- . nd. rius demiſio poplite: und, cum arriſeris, non in totum explicatà gingivâ: aut minus calen- te Cerere, aut parum frigente Baccho, aut ſi, cuùm ità libuerit, non ab Aquilàâ, ſed ab anſere, aurigante Ganymede, dilata tantillum illecebra fuerit: tuus illicò vertetur tibi in Vulturem Jupiter, trahêriſque miſer ad ſuber à myrto; roſtro-ne petendus, an ungue diſcerpendus, incertum. Ejeratur à Petro Chriſtus; non ta- men tam foedè reſupinatus athleta coœli clavi- bus caruit. Amas met Paſce agnos meos. An ti- “ t⸗ bi fœderata non videtur, in regno Chriſti & Dei, cum pacto pietas? Rebellat à pudore Da- vid. Non propterea & lumbis ejus non pro- greditur Virgo. Mœchatur Judas. Non ta- men, ablecto lilio, regni virgâ fraudatur. Va- cillat in fide Thomas. Accipit Dei Spiritum, qui Dei vocem amiſerat. Non ſpernit miſeros Regum Rex, Cùm Principes etiam erga bene Aulici in. Currentes interdum faſcinentur. Hinc eſt, quòd d. à Deo, etiam contempto à nobis, Senatores ejus ,non deficiunt; cùm à Principibus recedant Sa- Gginenr trapæ, niſi cubent & paſcant in meridie. Sub- lus, ſcripfere tum illorum fidei, tum horum per- fidiæ Mulus & Columba. Audi. Quamdiù Phalerari ab Abſalone jumentum potuit, cer- tavit cum Pegaſo Mulus. Gryphas videbatur æmulatum animal, cui iniquiſſimus conſpirator inſederat, cujus comparatione Alexandro Bu- cephalus cenleri poterat & parùm obſequu- tus, & minimè ſtrenuus. Accidit, ut; cor- reptà fugâ a perduellibus, tranſmittendum 2.Reg.177. Principi nemus occurreret. Adbæſit, inquit, 9 Lapilt ejus quercui, & , illo ſuſpenſo inter cœlum 1erram. Quid hic aget Pegaſus phaleratus? Se Pegaſam revera adoleſcenti præſtitit. Mer- Curium ſimul illum & Pegaſum diceres, ad fugam tum ſcapulis, tum talis pennigerum. Et, illo ſieſpenſo inter cœlum & terram, Mulus, cui inſederat, pertranſivit. Jam te, qui fo- es, noveram, nempe tertium à parentibus monſtrum. Putaſſem, ut olim muſlavit Aſi- na Balaam, itaà ſeſe alloquutam Beſtiam Abſa- lonis. Dominus meus nuſquam eſt? Et ego nuſquam ero. Ille hæſit, ideôque infelix eſt? ego, ne mmiſer ſim, avolabo. Coma ejus in re- ſtim abiit? Mihi frænum vertetur in calcar. Salve Princeps, quando coœlum inter & terram regnas, Aquilis tibi opus, non Jumentis. Ego volare non poſſum, tu equitare non vales, ne te moriturum intuear, divertam in paſcua. Si fortè evaſeris, te recipiendo firmior ero poſt ſaginam. Interim, quando ſimul din vive- re non licet, vanum eſt, ut ſimul moria- mur. Corona tibi deeſſe non poterit, quam- Vis transfigare, quando pendes è quercu. Non mjurius chicedo, non enim teneri jam mulus poteſt, ſi ejus Dominus teneatur. Liber tuis vinCculis ſum. Animal arguo, ut homines repre- 107 hendam: quum præſertim regiarum T.dium inquilinos „honorumque Venatores „ Jumen⸗ tis ſociet;, jungatque David Rex. Quis porrò non videat in jumenti Perfidia graphicè co- loratam defectionem aulicorum:? Quamdiù ſpe= rant metuuntque; Abſalonem etiam per abrup-⸗ ta conſequuntur. Ut ille nec Coœlo, nec hu⸗ mi hæſerit, novum ſtabulum abeunt explo- ratum. Non enim te vehunt, niſi ut evehan- tur à te. Ut primùm tu te implicueris, expe- diunt illico ſeſe, & apud feliciorem villicum abeunt ſtabulatum. Ità Mulus in Regia. At Co=⸗ lumba in caverna maceriæ non ita. Quaſi Ma- lum inter ligna Sylvarum, ità Dilectum ſuum Sponſa, (ut teſtata deinde eſt) & contemplata fuerat, & complexata. Neſcio quo infortunio; ex Malo decrevit Sponſus in virgultum: imò tam grandis Arbor in exciſum myrrhæ faſcicu- lum redacta eſt. Credes jumento non abſimi- lem Columbam, novas ſibi Cedros expetüſſe. Reſpice locatum faſcem inter ubera ejus. Faſ- ciculus myrrhæ Diletctus meus mihi: Inier ube- Can. i. 11 ra mea commorabitur. Doles fortè, quòèd hie allegoriis fidem mülitantis Chriſto animæ no- Auliei f- bilitem: cùm aſſeclarum perfidiam productis““ hiſtoriis pupugerim. En Marcum, quem Ec- Rligio cleſiaſticæ Reipublicæ Livium dicerem „ ni amanda 4 eum timerem comparatione prorſus proſanâ & grimie. impari ſubiratum mihi fore. Magdalena Co- S. Maria nanti apud Phariſæos Domino tum ſeſe de- Magdalss didit, cùm claudos erigeret, cùm mortuos““ excitaret, cùm turbas paſceret, expetitus à Regulis, ad regnum accerſitus. Quàm ingens Arbor, cujus in ramis & coœli volucres, & ter- rarum olores divertunt! Citò tamen ità à faſtigio gloriæ decidit, ut inter iniquos deputatus, ex- ſpiraverit in patibulo, ne ſuæ quidem cuſtos vitæ, alienæ olim reparator. Què abiit Mag- dalena? Ad Dominum ſuum. Emarcuere fron- des ejus, & radix exaruit. Sicut virgultum de terra ſitienti exciſum jacet in ſaxo. Eò advo- lat. Ad defunctum? Ad defunctum. Et quo, rogo, habitu? quo ad epulantem acceſſerat. Num etiam alabaſtrum geſtat? Quin & aro- mata coëthit. Ut autem videas, quam ſervent ſuo Domino fidem Animæ magnæ. Coenan- ti apud Principes Servatori una cum unguentis Columba afſſedit, non tàm Columba;, quam Upupa: jacentem in ſepulchro Jksum phalanx circumſtat columbarum cum aromatibus. Ma- Marc. IG. ria Magdalene, & Maria Jacobi, & Salome 1. emerunt aromata, ut venientes ungerent JE- OO M. Quéôdque mirere vehementius, deſpicit Magdalena par Heroum, præ ſui Domini ſpo- lio, mavultque cadaver in linteo, quàm Sera- phim in ſtola. Tulerunt Dominum meum, & Joan. 20 neſeio ubi poſuerunt eum. Viden', quàm bene ope- 3. ra collocetur à Domino in cuſtodiendo pa- cto cum iis, qui diligunt: quando ab eis vel Angelis præfertur, etiam cuùm Prophetis leproſus videtur, & virorum noviſſimus. Huc, Abſalonis Pegaſe: imò non huc, ſed quando tam feliciter evolas, in montem advola. Exivit in eum, qui dicitur Calvariæ locum, inquit Joan. g. Joannes: ubi crucifixerunt eum. Pegaſe, quid: ais; Tuus-ne, an Magdalenæ Dominus deſ- peratiùs pendet? IIle in ſylva: hic in Cal- aalicißdz varia. Ille & quercu: hic à patibulo. IIle co- mà ſuſpenſus: hic ferro conclavatus. Balthea- tus ille: hic nudus. Ille Dux: hic reus. IIIe à Rege ſervari juſſus: hic aà Regibus & Pon- tificibus damnatus ad necem. Et tamen- it trabe 108 trabe ſua Domino pendulo, diſpice, iniquiſ- ſime jumentorum, an è& tot, quæ convola- runt, una faltem Columba diſceſſerit; quan- quam innumeri undique morituro Accipi- oan. 19. tles imminerent. Nabant autem juxta crucem 25. (nota ex vicinia conſtantiam ſœminarum) Jeſu Mater ejus, & ſoror Matris ejus Maria Cleo- Phæ, & Maria Magdalene. Obſederant tauri pingues hærentem, fremebant Scribæ, convi- ciabantur Levitæ, deridebant milites, Sacer- dotes blaſphemabant, & damnato cruentô- que Magiſtro adhærebant Columbæ, penitius illeæ confixz Domino, quàm foret Dominus infigus ligno. Nabant juxta erucem JESU. Animal verò? Illo ſuſpenſo inter oœlum & ter- ram, pertranſivit. Marmorexæ factæ ſunt, ne abirent, Columbæ propè ſui Domini crucem. Aliger Mulus juxta quercum evaſit; ut te- ſtaretur parem volucribus quadrupedem, quoties pendens Dominus deſerendus eſt. Expreſſit id proditorum genus fſuis in verbis Chuſai Arachites, qui, fugato Davide, tranſ- fugit, quanquam in dolo, ad Abſalonem. Ad 2. Reg. 16. uém Abſalon- Hac eſt, inquit gratia tua ad 17. amicum tuum Quare non fuiſti cum amico tuo ?* Reſpondit Chuſai: Nequaquam: quia il- lius ero, quem elegit Dominus. Cui ego ſerviturus ſum? Nonne filio Regis? Sicut parui patri tuo, ità parebo & tibi. Et hunc recipis, Abſalon? Ut mentitus non ſit fortunæ tuæ, in ſuum certè caput locutus eſt. Parebit tibi, uti pa- ruit parenti tuo. Tamdiù ſcilicet, quamdiù ſe- cunda tibi belli alea arriſerit. Si fortè fugeris, refugiet. Habebis proinde jumento non diſſi- milem ſervum. Pendens deſeréêris à mulo: fugatus fugiêris à famulo. Et eum audis? imò Principibus Areopagi tui anteponis? Me- 2. eg. I7. lius eſt conſilium Chuſai Arachiiæ conſilio Achi- 14. tophel. Et quando de Achitophele incidit men- tio. Cur miremur deſertos in tempeſtatibus Reges ab Aulicis, quando ipſos ſui tædet in nubilo? Nequeunt ipfi ſe ferre, ſi paululum aurora ſubrubuerit. Et putas, ut Domino ver- ſa fuerit in noctem dies, perſtituros eos in 2. Reg. 17. ſtativis? Porrò Achitophel videns, quòd non fuiſ- 23. ſet factum conſilium ſuum, ſtravit Aſinum ſuuimn, & abiit. Et, diſpoſita domo ſua, ſuſpendio in- teriit. Piget, quòd domi Achitophel interie- rit. Si enim pependiflet in fylva, ſpecta- remus in Aſino, quæ in mulo riſimus. Verùm aſſeclarum ſibi exprimendæ perfidiæ partes fe- liciter inter ſe jumenta diviſere. E pullis alter Dominum vehit, ut pendeat: alter, ne non pendeat, à Domino abit. Si ſuſpendium elege- ris, non equo indiges, ſat eſt Subjugalis. In eo enim ſtadio, ubi bravium attingentis me- tam reſtis eſt Domini, etiam Aſinus Pegaſos antecedet. Ut enim Eques ſuſpendatur, quod- libet jumentorum in Gryphem vertitur. Quod ſi jam Dominus è quercu palpitet, cœlum in- ter & terram, pronubus, ne fortè luxata co- ma pendentem expediat;, ſibi illique proſpicit hinnulus. Illo ſuſpenſo, mulus pertranſivit. Uter perfidiæ palmam retulifſe videtur tibi, is-ne qui ad trabem acceſſit, ut Dominus interiret, an qui abſceſſit à quercu, ne fortè evaderet Do- minus? Ambo ſanè inſigmitè perduelles, quan- do alter, vectando, ſuo Domino conſuluit, ut periret; alter Domino ſuo, ne non pe- riret, etiata fugâ proſpexit. Hæc nos por- tenta perfidiæ ephippiis velavimus, ne coge- remus pone Aulæa revelare. Studemus enim — Oliva monere, non carpere: ütque viri reſipiſcant, jumenta cædimus. Cæterùm non deerat no- bis Hieroſolymis Abner, qui poſt Saülis cæ- dem;, deſerto Iſboſeth, ità Davidem per inter- pretes alloqueretur: Fac mecum amicitias, & 2. reducam ad te univerſum Iſrazl. Non dee- n. rant Conſulares Romæ, qui triumphanti blandirentur Cæſari, compreſſis prius pro- culcatiſque cineribus Pompeij, ut eo ualſi⸗ no- vi foœderis lixivio omnem fuperioris pugnæ ſi- multatem eluerent. Aderant & noſtræ æta- tis penè ſine numero transfugæ, qui velum toties obliquaſſent, quoties reflaſſent Eteſiæ. Modòô paludatas vidifſes Cervas aureis in bul- lis ſuæ palàm fidei notas circumferre, Cæ- ſaris ſum: modò, deletis cum inclinata for- tuna obſequii characteribus, defigere in corni- bus Libertatis vexillum, Nullius ſum. Modò Syllas, modò Marios inclamant. Protheos in Senatum dixeris adrepſiſſe, quorum una tan- tùm conſtans ſit inconſtantia. Extruſa jam eſt ex Aulæ Pantheo fæx Deorum uniwverſa, unuſque ſuffectus eſt omnibus Janus non u- nus. Bifrontem quiſquis non ſe effinxit, habe- tur tanquam inter afſſeclas ſine Numine A- theus. Hinc Carthago, hinc Roma pingitur, ut ea præferatur, quæ vicerit. Si Cannenſis clades perferatur, Draconem educito, & Afri- canè perſtrepito. Quòd ſi Cannas Capuæ labe- fecerint, promendæ & caveis Aquilæ, & La- tinè quam faſtosè garrito. Videas, labore per- fidiæ improbo, penè fidei ſupra fidem imple- ta oracula. Aquilæ ſimul & Angues nutriun- tur: Annibal unaà cum Scipione convivatur: nullius frons non utero Rebeccæ par, eum & geminis datura in lucem, quem viderit cœ- li roribus propiorem. Modòô Eſau ſe eſſe di- cunt, & modò Jacob eſſe ſe ſimulant. Cum Chananæis militant pannoſi, luridique Ga- baonitæ, ſed vincunt cum Joſue. Denique nuſ- quam Fides colitur, nuſquam non colitur Spes. Nam Charitas utrinque exulat. Niſi fortè pro Amore Cupiditatem aut etiam Cupicdi- nem interpretaris, quæ monſtra & in pan- no gliſcunt, & ſpectantur in byſſo. Viſun- tur hæc in Dari regia, ſed in Aaronis ta- bernaculo ne ſomniantur quidem. Domine gu:f. Deus Cœli, qui cuſtodis pabtum, & miſericor- diſimus diam iis, qui diligunt te. Non Pontificem bra- en be cteatum, ſed armatum intuere Militem, ne e ſuum quidem ex Davidis juſſu ſubire auſum ſolarium, in quo tamen non Larvas, ſed Beth- ſabæas occurſuras ſibi non ignorabat. Attamen circumlatæ in Papilionibus Arcæ, cui adeſſe arcu non poterat, timuit ne abeſſet amplexu; caruitque thoro tectòôque Centurio, ut ſal⸗ tem ærumnis ſuis periclitanti militaſſe Propi- tiatorio crederetur, quamdià Hieroſolymis diſtinebatur. Si verô itaà excubant Taberna- culo loricati, conjice, quæ ſit futura Levi- tarum fides in Arcam. Ut inquinatiſſimi tho- ro, menſâque Ophni Phineéſque fuerint: haud tamen deſcenſuram in prælium Arcam Domini neglexerunt. Avulſi confeſtim ſunt à Syrenibus, nec illa capi potuit, antequam hi caderent. Eräntque duo filii Heli cum Arca t. Rep: & Fœderis Domini, Ophni & Phinees. Mutua ergo8. cuſtodia eſt ſervorum in Dominum, & Do- mini in miniſtros. At cur ait Nehemias, Qui Auliii in cuſtodis pactum & miſericordiam cum his, dui fiai. te diligunt. Cur Deo, ſuper miſericordiam pactumque cum ſecçtatoribus ſuis initum , . 9XeR= Reg. z. ee A ro r N Mt⸗ tet e n N ge 4 105 11 güctnn nilbe. tnn mu idntene (Cln. A en. Rtien Clduc Calnihe⸗ lui 6 lſliu ſigit Ad loti A i Wintr Nmnn .D aint 8 i G A ttie . n EeN ummng, nt nolre X. i ni ent S Wleigie dlene, (, clint . ete nen lum. M Proheu: fun un. im unnet, mn m. Churt, e Nnin , Gn ngn cito,A⸗ CAeſk eaylöan⸗ tenmn tvone umn ne Onniet ,en en en dr Hläikck eonhet I ,Hudhlet⸗ von alud l. ME t etian Ct n Kü jln Hin Aumr eiden D Poothenke Nu Kbie 1 na,Nl Wrabet 4nn e, M beſet “ turio, 1ͦ niinle Ne n Neni, lan Ii⸗ ſt ſun , gint ,7. Tue.23. in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. Rex mea- excubandum eſt? Vel aulicé Regis Pocilla- gTe. tor proloquitur hoc loco: vel Reges Deus edocet diſciplinam contutandæ in ſervos, reti- nendæque humanitatis. Non ſat eſſe, benevo- lum te eſſe in eum, qui militat tibi, niſi be- nevolentiæ incubes tuæ. Nunquam non per flat Aquilo, ut aromatum fluorem interſiſtat. Nun- quam non incumbit Cedro Aquila, ut de- ſtinatam emeritis medullam diripiat, meræ- que frondes Cœli avibus ſuperſint, effuſo in apros ſucco. Qui cuſtodis pactum. Et lectuli quidem cuſtodiam ſexaginta ex fortiſſimis II- rasl licet Regi committere: ſuum verò pactum, ni ſceptro ſervet ſuo, nullis haſtis perſtabit. ervandam verò, inquies, delatam famulo gra- tam, propugnandamque à quonam hoſte putas? Ab eo, qui uni videtur excubare re- gno, unuſque præ Ccæteris mella fundit è la- bis. Immunis tranſmiſerit Sponſa Leonum, Rex nen Ridiat bromoios. Seſurvones Pardorumque cubilia. Sed tandem & nuda- ta, & vulnerata eſt. Num in montibus fe- rarum? In urbe. An volitant impunè toto foro ficarü, dum ſexaginta ex fortiſſimis Irael à moenibus civitatis traducti à Salomone ſunt ad unius excubias lectuli, non in totum ſui? Uti- nam & centuria excubiarum univerſa illuc immigraſlet. Hæ ſcilicet vigilum appendices funeſtiorem fecere Sionem ſpecubus tigridum. Cant. 7.7. 'ercuſſerunt me, & vulneraverunt me. Té percuſflere, Sororem, amicam, columbam Regis? Me, me conciderunt. Profer, rogo te, nomina proditorum. TL'aces? Si nomen la- Polnica. tronum neſcis, habitum ſaltem ſubindica. Par- —hnii ne ſunt, an Medi, an Elamitæ, an ultra Aulidl me Tanaim rejecti ad pabulum equorum ſeu Scy- viate. thæ, ſeu Sarmatæ? Philacleriis non care- Rerunizs bant, qui percuſſerunt me. Tanta in eis fim- innitatur. briarum, quanta & jaculorum exuperantia. Iſraélitz ſunt, ut ego: Abrahæ fili, & genus funt, ut ego: nec Urbem oppugnant, ſed ſervant. ITulerunt pallium meum mihi cuſto- des murorum. Miſeret me tui, fominarum infe- licifſima. Abire jam potes poſt hœdos tuos. Non enim murorum cuſtodes vulneraſſent Te, niſi id in te ulcus reperiſſent, quod ſolo ferro incidi doſſlet. Age, quocum mœchata es? Columba Aulicifre ſum. Cum quo contra Regem conſpiraſti? A- nandi. mica ſum. Quem tu jugulaſti Nabuthem, ut Rer nget, Viheam poſſideres? Nullum novi botryonem, niſi Dilectum meum. Acta proferentur, qui- bus revincare. Acta? Si nec dicta dies, nec in jus uſquam ego rapta, nec lata ante cædem ſententia. Quid ergo tibi objicere crim nis, cu- lus te ream vulnerarent? Nihil. Pugionibus confecta cauſa, tabellione nullo, & nullo non carnifice. Murorum cuſtodes ſunt. Hanc vio- Gan.3,3. landi, cædendi, nudandique cauſam habent: cuſtodiunt civitatem. His jus in muris eſt. Quicquid civitatem ſervat, ſervandum id tan- tùm & totum eſt. Cæterùm nulla ab eis infli- QAQAuditum, impollutum, emeritum? Cuſtodi- mus civitatem. Nihil invenio cauſæ, inquiebat ad murorum cuſtodes Pilatus, in hoc homi- ne. Obtuliſtis mihi hunc hominem, & ego coram Polieicaſo Vobis interrogans, nullam cauſam inveni. Sed 1, ae. neque Herodes. Audi ſeriem actorum: Ni non a. eſſet hic malefactor, non tibi tradiſemus eum. ihn inſtituendæ quæſtionis, dicundæque cau- Joan. 19. ſæ firmatiſſima apud murorum cuſtodes for- ma, ratiôque. Libet jam vobis, tabelliones, apricari. Tota quæſtio in Scribarum præcor- Ethicæ Tom. II. ſupplicii redditur cauſa Illum damnaſti in- 109 diis agitur. Intra ſancta Judicantium non ſo- lum nemo intrat niſi ſolus cuſtos, ſed mihil in- de exit. Murorum enim tutelæ, ſine Sole, lita- tur. Dicunt omnes; Crucifigatur. Quid enim mali fecit ?* At illi magis clamabant. Crucife- gatur. Supplicium proſtare debet, non cauſa conſtare. Ut enim in concuſſione terrarum, excidium patet, everſionis autem latet ori- go: Ita hi mordent, & tacent. Cur? Caſtodiunt civitatem. Invenerunt me cuſtodes, qui circum- ezunt civitatem: percuſſerunt me, & vulnera- verunt me. Ergone, ut in circuitu iviſſe credantur impi, Sponſæ jugulabuntur? Er- gone, ut Accipitres dealbati videantur ali- quid agere, irruent in Columbas? Barbarie iſthac perditiſſimà muri-ne ſervantur, an mo- res evertuntur? Itane? Aliorum funere vi- giliæ tuæ teſtimonium conquires: & ne de ſomno arguare, theriſtro Virginis obnubeére. Ne tu erubeſcas, ego cruentabor: & ne cæ- daris, occides. Vide autem, quam elegan- ter deriſi à Dei ſpiritu ſint fuci, colorelque Prudentiæ ſævientis. Invenerunt, inquit, me, qui cirecumennt civitatem. Non cuſtodire, ſed circumire feruntur urben In morem emm Apodum, quia ſtare neſciunt, volant, con- curſântque. Atque utinam quam pedibus va- lent, tam forent manibus debilitati. Verùm & circumeunt, & rapiunt. Si roges, cur? Mirum ſilentium. Corde tantum & lingux carent, membris cæteris miré integris. Ne- que verò ſpes ulla ſupereſt eorum detegen- di latrocinia, quando furtum, ipſum non palliatum duntaxat, ſed pallium eſt. Tule- runt pallium meum mihi. Indorum olim riſeram barbariem, apud quos, uxores cuùm pariunt, viri decumbunt. Lugendus verò Sionis nunc mos eſt, ubi obvolvuntur, qui vulnerant, & cæſæ denudantur. Verùm non infcitè id monſtri editur. Siquidem, feriente ſine ju- ré Pohiticà, deſperatius, qui cædit, cæditur, quàm qui occiditur. Meritè proinde;, qui ſponſam Domini percuflere vigiles, pallium quoque ejus ſuſtulerunt: tum quèd invul- nerata innocentia ſit etiam in vulnere, tum quòd carere vulner bus nequeant, qui vul- nerant impollutam. Pallium itaque tule- runt, non ut ornarentur, ſed ut faſcias ha- berent, quibus obligarentur vulnera non cæſorum, ſed cædentium immaculatam. Hanc porrè humanæ Prudentiæ feritatem ut diu miratus fueris, mirari deſine, cur trucu- lentiſſima belluarum Ratio habeatur. Nullis contumeliis exagitata, nullo pellecta com- modo, nullo depellendo incommodoe com- mota furit, & quidem Hieroſolymis, non in Upupam, ſed in Columbam, tantùm ut Ratio videatur. Utque aliquid agat Vigil, Im- maculata agit animam. Hinc eſt, quod Rex abyſſi Abaddon, cùm emiſſurus & puteo ſuo ad internecionem hominum ſatellites ini- quiſſimos eſſet, monſtroſas ferreis ſqua- mis Locuſtas effinxit. Ad ablolutiorem ve- rO operis ſui immanitatem, quod alius & for- mis ad illecebram, id ipſe à monſtris ad fe- ritatem collegit. Scorpiones ergo pro cau- da ſuppoſuit, alis ſtridorem curruum inſe- ruit, ſquamis loricas ſuffecit, molares Leo- ninos eile voluit, habitum equorum affinxit anhelantium ad pugnam. Vultus reſtabat, qui membrorum ſqualori, furorique præſtaret. Phocas profecto aut Hippopotamos inſculptos K credes: = Matth.27. 23. Can. 5. 7. Judex ini⸗ 47 16244. JZustitia violata. Perſecuto- res Juſto- rum. Crudelitas Politicæ. Fiſeus. Apoc. 9 10. Ezech- 1. 10. Apoc. 9.8. cuſſerunt, vulneraverunt, tulerunt. 110 credes, ut in Chimæra ſævities abſolveretur. Mitior ea ſanè fuiſſet Fera, nec apta expe- ditioni ſtragique, quæ deceret Abaddon. Dentes earum ſicut Leonum erant, & babebant loricas ſicut loricas ferreas, & caudas Rimiles Scorpionum. Vultum expectamus parem Cer- bero. Parem Cerbero? Parum eſt. Ceto ſupparem? Impar id monſtro eſt. Chimæ- raſ- ne producemus ex Orco? Diſpice, quam tu invemire faciem non potes, quæ immaniſ- ſimis membris & imponatur, & imperet, A- baddon, cujus intereſt, reperit. Et facies ea- rum, inquit, tanquam facies hominum: Ap- poſitiſſimè ſan? Abaddon, & tanquam non Pyctes modò ſed Phidias Abyſſi. Efferatiſſi- mæ larvæ faſtigium cumulavit, ſuppoſità hu- mano capiti equinaâ cervice. Quod enim mon- ſtrum humanâ Prudentiâ efferatius? Leo ru- git, & vorat. Abſalon cyathiſſat, & jugu- lat. Urſus fameſcit, & ſtrangulat. Herodes cœnat, & occidit. Furit Vultur, & diſcerpit. Herodias ſaltat, & ſævit. Cetus Jonam glu- tit, ſed revomit. Joab Abnerum ſalvere jubet, & mori cogit. Objicitur Leonibus Daniel, ſed epulatur. Amnon epulatur, ſed diſcerpitur. In igne pſallunt tres pueri. Sub Antiocho ſep- tem fratres exuruntur. Miraris beſtiis uni- verſæ tertæ prælatum hominem ab Abaddon? An Ezechielis apud te Currus intercidit? Tau- ris, Aquilis, & Leonibus non modò collatus homo, ſed prælatus quoque. Ut enim expia- retur mundi barbaries, colluvies feritatis uni- verſa trahendæ Dei gloriæ ſubjecta eſt. In ea verò ferarum anteſignanus Homo, non Leo eſt. NRimilitudo autem vultus eorum, facies Ho- minis, & facies Leonis à dextris ipſorum qua- tuor. Viden' ut vel monſtris humana Ratio an- tecellat? Quid quod ex iis animantibus nulla ſuis, ſed tantùm humanis inſtructa manibus fuiſſe proditur. Et manus bominis ſub pennis eorum. Non enim ſuis ità unguibus furerent tum Leo, tum Aquila, ut digitis humanis. Quæ etenim belluarum vel attigiſſet Hieroſo- lymis ſponſam? Reveriti eam ſunt in ſpelun- cis ſuis Leones & Pardi, à quibus ad coro- nam evocata eſt. Verùm intactam Monſtris Cuſtodes murorum conciderunt. Saltem, inquies, generoſi, excelsique aliquid ho- mo præ ſe fert, ſi Leonibus antefertur. Imò imbellis tum maximè eſt. Enitet in locuſtis infirmitas humanæ calliditatis. Facies earum tanquam facies hominum. Et habebant capillos ſicut capillos mulierum. Obſtupeſcis? Rele- ge veſtigia vigilum, an non ii præferunt imbecillitatem ſuuam? Imèò ſtrenuos ſe præ- ſtitere. Quâ ratione? Cædendo, & vulneran- do. Quem ii porfô percuſſere? Conticuere omnes, ſuiſque thecis redditæ ſicæ. Sed cla- mat, quæ imbelles abunde deſignat. Percuf- ſerunt, inquit, me, & vulneraverunt me. Me, inquit, confecere armati inermem, ſolam in- numeri, viri fœminam, palliatam loricati. Gigantum arena pectus virgunculæ fuit. Er- ravi: Non pectus, ſed humeri fuere. Ad- verſam expaviſſent effeminati, quam aver- ſam dolo petierunt. En tanti roboris manu- bias. Tulerunt pallium meum mihi. An non hi pares Alcidi? Nonne ea hi nacti in ur- be on „ quæ ille in Nemæis latebris? Per- Quid, quâmve? Theriſtrum & Columbam. Dee- rant ganeones in urbe confertiſſing, quos Oliva 6 s 5 Ilhen Tlbum Mni 1. Eeen E eyllin ce Co det, 1 mert Demn un allt, l. ſiurcie⸗ yrumn Gonnes ihurs urene, Vigiles compeſcerent. Deerant in Judæa rap- tores, quos vincirent. Deerant adulteri Hiero- ſolymis, quorum petulantia retundi poſſet per cuſtodes. Verùm mittuntur Cethegi, præ- tereuntur Antonii, dimittuntur Catilinæ, vel, ut loquamur ſanctiùs, parcitur Semei? blaſ- phemat, ſed lapidat: revocatur Abſalon, reus eſt, ſed ſegetes incendit : ſalus Eſau nunciatur; fornicatus ipſe quidem eſt cum Hethæis; ſed pharetra & arcus arma ſunt ejus. Compluetur cœli rore, ne ſanguine pluat. Tenetur, quæ concidatur. Vulnerave- runt me. Vox iſta, vox fœminz eſt. Mulie- rem ergo cædetis, qui viros emiſiſtis? Num Athalia, aut Jezabel eſt? Abſit. Neutri earum aut ſceptrum deeſt, aut gladius. Ti- mentur tum coronatæ tum armatæ. Quam igitur vulneratis ² Cujus reſciri nec nomen poteſt. Si enim cum nomine, truncus licèt, fuiſſet, quando dextrorſum illa perrexiſſet, nos ſiniſtrorſum flexiſſemus veſtigia. Non enim Bugnamu cum iis, quæ dut nomi- I N nari poſſunt, aut nominare. IIIa nos cuſto- imao des putat, nos illam fœminam ſcimus: & vil ideò in ſanguine ejus dealbavimus pudorem Dckln noſtrum. Proh dedecus! In Aſſyriorum ca- Zelu ob tle, ſtris Vidua obtruncat Holofernem: &, intra Krvamis Mkiel von verug iem De vallum Jeruſalem, Vigiles ſanctæ Civitatis confodiunt virginem unam. Proſpectum jam urbi eſt, ſüntque in tute omnia. Rideri exinde Medi poterunt, & ſperni Perſæ; lyen ſiquidem qui circummeunt civitatem, ipſi ludle murorum Cuſtodes omnem penitus peſtem Eehenche ſubmoverunt. Vulneraverunt nempe & 4 luu percuſſerunt delibutam myrrhâ prim vir- nieln, gunculam, quæ JESUM quærit. Hi nimi- Ercleßafis m. 4A rum humanæ prudentiæ triumphi ſunt. Con- a hone⸗ Kimdie territus Parochus: abactus Monachus: elimi- iie⸗ o. l natus Exorciſta. An non præpotentes, qui usend, Mc ie expellum Satanæ depulſorem? Viciſtis, Vi- mun ,n- re giles, viciſtis! Spernitis enim eos, quos Dæ- biſee mones tremunt & paveſcunt. Veſtro nutu 2 az Itn r exulat Sacerdos, cujus nutu exulat Lucifer. diſeretm. Id wn e Quis vos non fateatur, in Eccleſiæ injuriam, els, Diabolo fortiores? Cuſtos, quid de nocte? onſli, itten Peſſimè. Sed peſti itum eſt obviam. Periera- ulyen e (10 gäl mus, miſi inſomnes erraſſemus. Repreſſimus indheigre ln ie graſſaturam. En ſpolium! Nonne pallium id lgnm mi ſponſæ eſt? Hui, quàm viriliter dimicaſtis? Matui n Bacchantur Urſi,; & Agnam deglubiſtis. IVidr: Stillat à Vulturum roſtro cadaverum ſanies, Ttela eilb & piacularis tantæ rapinæ hoſtia deplumis ve- yenalft AN ſtro latrocinio Columba eſt. Aman hos ſanè ti minn cuſtodes perſimiles dixerim. Non enim il- on le, quo Perſarum imperium ſtabiliret, ex- lienn peditionem in Parthos decrevit, ſed præ- ichin longam dedolavit, aptavitque Mardochæo e inermi liberto Crucem, eâque putavit trabe to= tn tam Artaxerxis regiam fulciendam. Et fulcie- 4 l tur illa ſanè, quamquam regnorum pondere Kni prægravis, ligno cubitorum quinquaginta, , gf ſed ſi te primum vaſurtirn ſuffulſerit. Neſ r. Eſth.9, A s eſt Aman in patibulo, quod paraverat Mar- D Wi. , & Roi⸗ ira kevi Rarius furor rne Ct Principum fluctuaret, ſi frequentius Amam AAulitifr⸗ ikgen palpitarent & trabe. Sed ut id ſpectaculi du- „andi. a ſis detur, unâ ſaltem nocte vigilare Aſſue- „ ln rus debet. Ambiebatur excubis Princeps; aßiiag N dn ſed irriti vigilum conatus omnes fuiſſent Perir ln tanto amoliendo incommodo, niſi Rex evi. gilaſſet & ſomno fuo. Sexaginta & ſortiſſimis „s ⸗ Me Ifrael gladium tenentes iuper femur ſuum “ Ken U A⸗ lie P non lu enit eſige. de At U n ſänm imms W Ahrinn, nem Kr nde Cir Poſedne ChnNa. N ſenn k Cwiuen,1 nt nene in pen ett. Hü gkiſ lr Eptene iin , eo, 8l eullt lub ckle in Juid e brum. 1. Nen⸗ 3— done in, Urr dan nun Eegl Aeum 14 actinn Mn a 1 ſobiinhne erit; 19 gne utntti nn , Vr vegat. in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. Dienitas ut diù excubent, Lectulum contutantur. Una in indi⸗ Regis vigilia imperium conſervavit. Plus ille 27. evolvendo volumen Regno profuit, quàm Tribuni omnes arcus intendendo. Habebat domi hoſtem, & dormiebat. Parabatur fidiſſimi excubitoris ſupplicium, & neſcie- bat. Moriturus in Cruce erat Mardochæus, per quem Rex non occubuerat in ſtrato ſuo, & epulabatur apud Reginam proditor. Hiſ- ce comprimendis Ceraſtis excubare Rex de- bet, ſi miſericordiam ſuam erga optimè de ſe meritos verti non vult in patibula. Deum proinde imitetur, qui cuſtodit pa- Gtum & miſericordiam cum his, qui eum diligunt. SZi enim in Coœlo, unde livor exulat, quò tinea non adrepit, ſuæ Deus mi- ſericordiæ excubat: quo modo in domibus regnorum tota Regibus dormitur nox, in qua omnes beſtiæ ſylvæ ad rapinam erumpunt & latebris? Placet Reges duos in medium adducere, quorum alter humanitati excuba- vit ſuæ in diligentem ſe, alter verò perquam miſerè indormivit. Diligebatur à Dario Da- , niel, à Davide Joab. IIle converſus ad erientem in conclavi ſuo Deo cœli ſupplica- vit: hic, contra Regis imperium, Abſalo- nem Principem confocit. Quid plura? Gra- üſfſimus Dario Daniel, & innocentiſſimus, non modò à Magis accuſatur, ſed, lugente Dan.6,13. Rege, leonibus objicitur. Daniel non eura- vit de lege tua . .. Rex ſatis oontriſtatus eſt, & Ppro Daniele poſuit cor, ut liberaret eum. Deni- que percharus Dario Daniel miſſus in lacum eſt. Tunc Rex præcepit,; & adduxerunt Danielem, & miſerunt eum in lacum Leo- num. fſericordiæ & pacto ſuo Darins; qui Danielem amat & jugulat: qui lachrymatur & pardit? Non eſt Regis adniti, ut innocenti perca- tur, ſed velle, ut innocens imperet, ſecun- dus à ſe. Nimirum nemo cœlum non ſper- nit, cum rorat. Tonantem verò aêérem ne- mo non expavet. Poſuit cor, ut liberaret. Excorſes, ſi regnas, & optas tantùm incolu- mitatem familiaris tui. Non corde, ſed gla- dio patrocinatur Princeps, ſi ſapit, collegæ ſuo. Vide, Dari, ut vireat Hieroſolymis Regum miſericordia in amicos. Occiderat Ab- ſalonem Joab. An puer ſuperſit, Rex Pater & Victor ipſemet explorat anxius in porta. Nunecius advenit: & de Abſalone nihil. Alii boſt alios de prælio nuncii; ſed de cæde Pueri mirum ſilentium. Verùm gregarii du- cem forté accuſare non ſunt auſi. Accedit 2. Reg. 18. Tribunus Achimaas. Ait Rex eſt-ne pax pue- 29. 7o * dixitque Achimaas Vidi iumultum ma- gnum, Rex- neſcio aliund. Tandem Chuſi de prælio redux cædem pueri Davidi nun- ciat: ſed de Joabo peremptore vox nulla. Nimirum ità noverant obfirmatum Regis ani- mum erga fidiſſimum Ducem, ut ne mutire quidem de eo in re tanta, ipſo licèt percontante Lege, auderent. Ità excubatur à Principe im- penſæ miſericordiæ pactôque inito. Tu verò, an & Sionis excubias, & Babylonis ronchos ſpectaſti, mecum, quæſo, in Chaldæam re- gredere, ut videas quam ſint vigilibus Jeroſo- lymæ perſimiles cuſtodes Babylonis. Ibi Spon- am tenuere cuſtodes, eorumque luſtratio in fu- ſtigatione virgunculeæ conſummata eſt. Hic Prrophetam unum obſervant orantem, accuſant, Dan-6, II. & damnant ad beſtias. Viri ergo illi curiolins Lihicæ Tom. II. = Rex tuea- tur ſudi, An non indormiiſſie videtur tibi Mi- III inquirentes, invenerunt Danielem orantem. Proh fidem, & excubias Satraparum 1 Babylone nimirum, ut diù multumque ſcrutati ſint la- tibula curioséè univerſa, unus tandem „ qui Leones exaturet inventus eſt parricida, Da- niel nempè, & is non inter epulas, ſed inter thura uni colloquens Numini. Ergone Baby- lone ubi confuſio tanta, ubi vel ſenes Iſraë- litæ Suſannas depereunt, ubi vaſa Templi fozdantur, ubi Balthaflari aſſident ſcorta, ubi nihil non pollutum inquinatumque eſt, cùm curioſius Diogenis facem prætulerint imperii Cenſores maximi, unus tantum Daniel repe- ritur, quem reum violati juris Leonibus de- dant? Videm, ut effeminati & Hieroſoly- mis & Babylone ſint murorum Cuſtodes, quando ibi una cæditur Virgo, & unus hic Propheta perditur? Quæſo, Domine Deus cœli, fortis, ma- gne, atque terribilis. Norne cœlum terràmque Deus condidit, Oratio. ipſéque univerſorum Dominus eſt ? Eerna Quare ergo à Nehemia cœli tantum Deus ap- to n ,. pellatur. Nimirum jejunaverat, & oraverat lig. cùm hæc diceret. Terram proinde non pro- Nre ſpexit. Lippeſcit enim Orantis acies, & nmiſi tempius. vaſtiſſimas moles non videt. An neſcis in Felicitas ea domo, ubi Rachel contemplatur, Liam nen se lippire? Porrò magna duntaxat apparent lip- pienti. Quid enim mihi eſt in cœlo, & d te pl. 72. 25. diid volui ſuper terram? Deus cordis mei. Non ait nihil abs ſe, aut in Saülis Aula, aut in Ju- dææ imperio expeti, ſed ne quidem extare. Non Bethleem meminit, non vallis Tere- pDef eure binthi recordatur. Puncta iſthæc lippien- Iſeſe per- tem fallunt. Vix terram, cœlumque intue- irtere. tur. Hinc te ego minimè lippire conjicio, quem rarey video ad minima tam vivacis, vigiliſque aciei. Deußn. Diſtinguis enim non modô inter coelum & terram, quam unam diverſitatem tantùm Religioſus contemplantis lippitudo Principis dignoſce- * "ia. bat, ſed quid inter polymitam interſit & Talema Pprætextam agnoſcis: ſecernis ſtantem mani- mediocria. pulum à procumbente: non ſtella ſolum apuicd te differt a ſtella, ſed carbonum quæ ſit fuli- Rergit⸗ go tetrior, internoſcis. Primi reverentiam ac- iorg.“ cubitus liquidè deprehendis; quidque inter Zepiaias ſcabellum & ſcabellum diſcriminis ſit, vigi- orrer. lantiſſimè contueris. Tu cathedrarum baſes non ejuſdem ſtaturæ eſſe proclamas. ITu angu- lorum ita lineas emetiris, ut cùm rectum, qua- ſi laxiorem invadas, ab Iſoſcele, quaſi gurgu- ſtio, refugias. Ergo David cœlum tantuùm & terram videt; tu veròô diſtinguis inter lepram & lepram, pullique a coxendice pinnam, ga- nearum Argus, internoſcis? Oppidò non oraſti. Nam Paulus, qui in domo Judæ orat, apertis Act.9. 8. oculis nihil videbat. Patebit & non orantis per- ſpicacitas, & orantis hebetudo oculi, ſi Da- videm Hieroſolymis abeuntem deducamus. In- ſultabat fugienti Regi abortus Belial Semei. II= licò Abiſai, canem vidit in labis blaſphemantis. Quare maledicit canis hie mortuus Domino meo 2. Reg. 16. Regi? Duo vidit Abiſai, quæ non patebant, 9. regnum nempe in profugo, & feritatem in la- trante. Davidem Regem eſſe vidit, quùm re- gno excederet: Semei, quùm loqueretur, ca- nem eſſe cognovit. Porrò David nec ſuam in ſe agnovit purpuram, nec vidit ipfſummet in Se- K 2 mei — II2 mei Simeum. Dominus præcepit ei, ut maledi- ceret David. En lippientem, cui una tantùm Ppræcipientis immenſitas Numinis in hoſte appa- ruit: cui Regni ſyrma ità ab oculis evanuit, ut Davidem, quem circumferebat, Regem eſſe non videret. Quid mihi & vobis eſt, filii Sarviæi Dimitte eum, ut maledicat. Vos enim in ore ejus Cerberum latitantem videtis, ego in blaſ- phemo, ne Semei quidem agnoſco, ſed unum tantùm Numen intueor, à quo ità hoſtis obrui- tur, ut meis nuſquam oculis pateat. Par ſanè lippitudini regiæ nudati hebetudo eſt Jobi: qui ne Sabæorum quidem turmas, manipuléſque Chaldæorum, quùm à ſervo deſignarentur, vi- dere potuit. Siquidem cùm illi dicerent. Irrue- runt abæi, & Chaldæi invaſerunt, ceciditque 6 cœlo ignis. Clamabat ipſe, ſpectare ſe nuſ- quam prædones, quamquam deeſſe videret in agro ſuo tum camelos, tum oves. Denique, cùm di reſpectaſſet, nihil ejus in oculos in- currit, niſi, qui omnia complet, implétque Deus. Dominus dedit, Dominus abſtulit. Sabæos vos mihi, Chaldæôſque deſignatis: ego hebe- tioris aciei ſum, quàm ut ejuſmodi formicas interſtinguam. E tot prædatoribus, unus mi- hi & ſolus Dominus agnoſcitur. Dominus ab- Ruulit. Haud ità caligabat Agar, quam quùm Angelus domum remitteret, non ei inſinuavit, Gen. 16, y, ut Domino, ſed ut Dominæ ſubderetur: Re- vertere ad Dominam tuaum, & bumiliare ſub manu illius. Quid, quæſo, inſonuit? Vilius-ne de coœlo Angelus philoſophatur, quàm lepro- ſus nudatũſque in ſterquilinio? Jobus novit in latrocinio non Sabæos ſæviiſſe, ſed conſuluiſſe ſuis commodis Deum: Et Angelus vult non Deum, ſed Saram ab ancilla attendi, in ſua depreſſione? Nimirum Ægyptiæ lippitudo nulla; ideò in Sara Saram erat reſpectura. Felicius allucinari Jeremias potuit, poſt habi- tum cum Deo colloquium, qui non modò mu- lierem non vidit, ſed camporum amplitudi- nem immenſam, etiam cùm aſpiceret, non vi- debat. Quid terram nomino? quæ non rarò in ſua ità caligine delitet, ut illam nec Argus intueatur. Ita Deo Prophetæ oculi affixi ſunt, ut nec Solem viderit. Aſpexi terram, & ecce Ner. 4. 23, vacua erat & nihili- & clos, & non erat Iux eis. Quid hac lippitudine beatius? Quid hâc felicius cæcitate? Etiam mihi Petrus lippire tum viſus eſt, cùm exclamavit converſus ad Matth. 19. JESUM : Eece nos reliquimus omnia. Omnia 27. tu-ne dimiſiſti, qui unum vix rete Domino de- dicaſti? Ubi faſces? ubi currus? ubi curules? ubi gloriæ ſolium? Nimirum ità heæc Petri oculis decreverant, ut quaſi arenas, & quali puncta und concludi poſſe ſagend ſit arbitra- tus. Quid? Nonne ita penè moles, armen- ta, & armamentaria contemplanti tum fortè Salomoni imminuta ſunt, ut tonſarum ei gre- ges uni vix dentium decuriæ pares eſſe vide- Cant. 4. z. rentur. Dentes tui, ſicut greges tonſarum. Ut unius putarentur menſuræ eſſe Arx Libani, & Can.7. 4. Naſus Virginis: Naſus tuus ſicut Turris Liba- ni, ut mille clypeorum pondus non plus eſſet, Can. 4.4. Quàm denæ unius torquis anſulæ,. Sicut tur- ris David collum tuum mille clypei pendent ex ea. Stupes lippientem? Age. Quid ina- nius capillo? Pecus tamen copioſum contem- an., 6, 4. planti evaneſcit in crinem. Capilli tui, ſicut grex caprarum. Denique Mons unam in co- mam attenuatur oculis meditantis. Caput tuum, ut Carmelus. Ità nimirum grandiores formæ Tbid. C Can 7.5 — — Oliva detumeſcunt hærenti ſuo Numini animæ. Noh ergo mirari, ſi poſt orationem evanuerit ex oculis Nehemiæ Chaldæa, tantumque Coœli Principem Deum dixerit in ſuo exceſſu. Qucgſo, Domine Deus cœli. Quæſo, Domine Deus cœli, fortis, magne, atque terribilis, qui uſto- dis pactum & miſericordiam um his, qui te diligunn, & cuſtodiunt mandata tua. Ppareat metuendus Deus cœli, ſed rebel- Aan i lantibus. Ubi verô in amoris theatrum Deumer inducitur, cur pro ſceptro fulmen circumferat? Bimre Attamen locuturus de prorogata in diligentes miſericordia Nehemias, non margaritis mite z . . Aß abiliet Numen, ſed fulguribus efferum effingit. Deus al on ni, cœli terribilis, qui cuſtodis miſericordiam cum mia i. bis qui te No er. Doctos nos ſanè voluit Prophetarum ſagaciſſimus Amoris gemmas in fragore terroris concreſcere. Ideò enim ſerva- tur Lex, & Deus colitur, quòd horrorem ter- rorémque incuſſerit ſpectatoribus ſuis. Hinc eſt, quod aureo charitatis baltheo incingeba- tur ad mammas ſpectatus Joanni Angelus, quia præacutus non deerat ori gladius, & igneæ inerant oculis faces, quæ terrerent. PFræcinttum ad mammillas zonäa aure. Ita. Sed Oculi ejus tanquam flamma ignis: & de ore ejus gladius. En qua ratione concreſcat in mam- Seventzan, mis aurum. Hinc igne, inde gladio pectus & Dei a conterretur. His nimirum colonis aurea cha- an'n. ritatis ſeges exurgit: quæ ità aurum eſt, ut age etiam Vipera quodammodo ſit. Parentem enim excluſit extruſa. Charitas foras mittit " Joan. 41 Timorem. Ut enim, ſine Timore, amare non ⁸. diſceres: ità timere deſines, ut amaveris. Pla- cet fortè doctrina, ſed nomen minus Viperæ placet. Tu verò, qui ità vocem expaviſti, nonne pateris Chriſtum Serpentem dici, ere- ctum in eremo? Porrò ſi Filius Dei Serpens eſt, cur & Charitas, quæ Deus eſt, appellari anguis non poſſit? Verùm redeamus ad me- tum; qui procul dubio parturienti charitati obſtetricatur, aut etiam parit eam. Vidiſti de- cuſſatis ardere alis apud Eſaiam Seraphim? An Ila.6,2 non illa Amoris primogenita? Vide rurſus, ubi conſiſtant, quid loquantur, quidque agant, ut ardeant. In domo ſunt repleta fumo, ubi & liminaria & cardines labant majeſtate concuſſa conſidentis Dei in ſolio. Clamant, Janktus Dominus Deus exercituum. Ignitum de altari calculum tollunt, ad inurenda Prophetæ labia. En domicilium charitatis! Abeſſe inde terro- rem dices, ubi ſolium elevatur, ubi cardines quatiuntur, ubi domus ſumat, ubi exercitus cogitur, ubi prunæ, ubi forcipes, ubi vulnera ſpectantur? Scio equidem hiſce terroribus An- gelos, ut diligant, non egere. Verùm e tunc tempeſtate charitatis palæſtra Prophetæz aperiebatur, ut amorem inter horrores do- ceretur. Inde crediderim factum, ut Petrus ſoan. a. de amore interrogaretur, non in cœna, nec 16. in horto, ſed in littore; ut ſcilicet ſelicis juxta tempeſtates & fluctus Charitas pullularet, quæ ſine timore rariſſimè germinat. Quod ſi in- certus etiam es hoc de fœdere Timoris Amo- riſque, ſubi coenaculum Hieroſolymis Apoſto- . licum. Eò ſanè Dei timor deſilit, ſed in igne : Act , ad- SeVeruas Apoc. hi el onn Man 10 Fin ſenti ahe 4 Man ſu Cmmoe leinp It p mn. 0 Nſo ſole ng g illie ſule, orme imgr, eut, Uutbis n tel rNn Ann Dorkuun n u. Nn i in ſiihre eert le Loche aſe uhrbit lre Mee umn, ve Adrent Ar e n ecce⸗ momren levch Nulnthi n. Di ſirez Gro uſeene Femrc non⸗ Rrc tee n Pzmin I elni OW in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. 113 adventumque Spiritus vehementioris auræ turientibus Ppræ dolore Montibus Phonix naſ- na commotio anteceſſit. Hinc eſt, quod ad ceretur charitatis. Deus cli fortis, magne at- amandum Sponſa non inter Lilia initiatur: ſed que terribilis, qui cuſtodis Pactum & miſericor- P n in vinariam ſevocatur cellam, ibique vini au- Jiam cum his, qui te diligunt ſteritate, non unguentorum fragrantiã, ad ſoboles, quàm Amor. amandum impellitur. Introduxit me Rex in editur. Mirus profectò . NuBuBulla delicatior Sed ſæviſſim parente Can. 2.4. 1 arf — 7 00 . citur. Pf. occurſus hinc Sacerdo- , ſn cellam vinariam, ordinavit in me charitatem. tii, hinc Numinis. Accedit cum thure Aaron i k Sponſi videbatur inducenda gaza, ubi de or- aureis tintinnabulis ſonorus. Occurrit è coœlo inn dinanda charitate agebatur. Verùm poſitis de- Deus cum ſulphure, ſpiritu Pprocellarum horri- n n liciis phaleriſque Dilecti, regium Salomon tra- ſonus. F ulgurat in vultu Numinis robur, agen hit plenum imperii ſyrma, ut initiet amatu- poteſtas, & horror. Et quibuſnam putas tan- ram. Quam etiam non unguentis delinit, ſed tam irarum ſcenam excitari 2 Amaturis. muſto perfricat, ut à terrore ad charitatem Non Golias Arcæ inſultaturus terretur hor- ſubſiliat. Ignarus ego certè myſterii NXenia rore Domini in ſuo robore gradientis: ſed qui i,li penè Sponſi damnaveram, ubi in angues con- diligunt adoraäntque ſuæ Charitatis ſatorem undten tortas ab eo vidiſſem tradendas Sponſiæ muræ- Deum, terroribus coronatum. Fruſtrata ſuis en Cnt, n. nulas. Murænulas aureas faciemus tibi, ver- proinde votis non immeritò Sponſa eſt, quæ in le miculatas argento. Cur amoris ornamenta non amoris expetiit oſculum, inter uberum, lactiſ- nuentün violas, avélque referunt, ſed vermium, an- que delicias. Oſeuletur me oſculo oris Jui, quia Can.1.I. eftnet guiumque ſpecie inhorreſcunt? Quia amoris meliora Junt ubera tua vino. Falleris, miſel- icnlimn n ſunt ornamenta. Cùm enim charitatis illex la. Optatis nunquam fruêre illecebris, quam- w le ſit timor, ſerpentibus ſanè obligari Dilecta diàù morata fueris in unguentis. Tenui eum, hd Enm debuit, ut ad amorem monſtris urgeretur. inquit, nec dimittam. Tibi gratulor: at ſuas an ; 4. kehenmtn Hærebis tu ſanè, ſi Apocalypſeos evolves ar- tibi Amor indulſit delicias in odore-ne, an p * Ghomnene cana, tertio præſertim ejus voluminis capite. tiùs in horrore? Ubinam charitate Numen ns i Ne Apoc.3.3. Nam Angelo Sardis cum Dominus ſcriberet, & devinxiſti à Paululum cum pertranſiſſem eos, in- Ibidem- hed inigt mortuum eum eſſe dicit præ ſcelere, & illi ſu- veni duem diligit anima mea, tenui eum. Quos alnt An um in poznam criminis adventum intermina- inter tranſeundum tibi fuit, ut amplexu poti- ti Adu1 tur. Nomen habes, quod vivas, & mortuus rere Dilecti ² Haſtas tranſmiſit, non lyras. Gle Mmen es. Veniam ad te tanquam fur. Non tamen ali- Concuſſa mens inter jacula vigilum prius tre- Auret. Ia N quid abreptum abs ſe iri comminatur. Quin pidavit, tum in amplexum Sponſi adrepſit. : Gens fulgura ſtatim in rores vertit, aitque: Qui Neque enim fas eſt, vel Dilectæ, charitate gelctt in e vicerit, veſtietur veſtimentis albis. At Laodi- imbui, priuſquam pavore induatur. Timoris S ciæ Eccleſiæ Præſulem vix tepuiſſe cùm aſſe- tibi antè exugendum fel eſt, ut amoris lacte re- Pnib atetts rat, à ſe tamen regerendum non ſine cruciatu creeris. Charitatis Roſa ſine rubo timoris non Hanmeh Apor. 3. ſcribit. Quia tepidus es, ineipiam te evomere vernat. Joannes, qui pronubus charitatis ini- ſt. Pxen . ex ore meo. Itane? Ut quatriduanus vel pu- tiatus à Chriſto eſt, filius quoque tonitrui, & u ſru n niatur, vel excitetur, incertus tantùm objici- boanerges renunciatus eſt. Simon Joannis, memmen tur adventus Domini. Hic ubi paululum re- qui plus cæteris diligere tenebatur, timere, tanani k gelaſcit pectus indicitur abdicatio? Ad mor- ac benè mergi ſinitur. Vix enim ſine pavore en muüſte tuum accedit, à tepente abſcedit Chriſtus : il- Charitas adoleſcit. Quid 1u vides, Jeremia Jerem. I. Nen aih lum conventum à ſe iri dicit hunc veréò reje- Virgam vigilantem ego Video. Ex Hebræo. ¹1. entenn rie⸗ Ctum iri procul teſtatur à ſe. Nimirum amoris Virgam ex amygdalo celeriter Rorente video. lui apud Laodicios inſtitutæ mox nundinæ fuerant: In his ſanè floribus amygdalinis charitatem A Wadeo tibi emere à me aurumn ignitum, proba- nemo non novit, quæ moras neſcit, & præcox ue ge tum. Ubi verò charitas inſeri debet, ibi gra- ad gemmas eſt. Aſt flos amoris quaâ ratione lenee viores quoque ſeruntur minæ, ut feracior ſit tam felix erupit? Ex eodem quæramus Vate. Uen de⸗ Ibid. meſſis amoris in terrore. Ego, quos amo, arguo Quid tu vides à Ollam Juccenſam ego video. Ibid. ein⸗ ne . & caſtigo. Scilicet, verberum horror delicias ex. Mirabar ſanè ſine terrore ſupplicii florem ſub- n gi Primit Charitatis, quæ procul à Timore friget. pullulaſſe charitatis. Non exuſſit olla corym- . itemwie Nihil enim ità amorem incendit, ut pavoris bum, ſed eduxit. Diligite Dominum ommnes ſan- plſ. 20. 24. de S L. 12, 1. glacies. Si ningit, ardes. Dilexi : duonian, Gli ejus: quoniam retribuet abundanter facien- D exaudiet Dominus orationem vocis meæ. Dilexi? tibus Juperbiam. An non Tu amoris punicum geltte ml Si oppidò amaſti, timuiſti tu quoque certè. rigandum cenſuiſſes opobalſamo? Verùm Da- amun, Age, quà ratione ad amorem exarſeris, profi- vid, ſationum non ignarus, Amorem pro- nitum lbid 3. tere. Circumdederunt me dolores mortis, inquit: cellis irrigavit. Diſſipabit faſtoſos; ideò Proylee 2 Ppericula inferni invenerunt me. Viden' ut in vos, non tam humiliamini, quam diligite. ele e n mube Iris emicuerit? Expavit ſupplicium, & Tum enim excolendi amorem percommoda u, Mict Deum dilexit. Ideò in ſeptimo ſupra decimum tempeſtas eſt, cum ſæviunt tempeſtates. Sa- 4, S V pſalmo, ubi David amaturum ſe Deum ſuum pit-ne tibi Samſonis mel? Subeſſe negas tu Hez i Perſanctè vovet, tantam pavoris ſcenam re- illi fortè delicias, blanditiâſque charitatis? urnnn H tegit, ut ſolà portentorum recordatione con-u Nonne ⸗ ubi Gentilitas nuptura Chriſto deſi- .17. 1. t e ſternari etiam Gigantes poſſint. Diligam te gnatur, amor, quaſi mel, apponitur? Ariolare, ln l⸗ „eid. 3. Domine. Prolem optas, at unde parentem unde favi vindemia facta ſit. E lauro dices, aut konn. accerſes? Commota eſt, & conttemuit terra ex ilice. Imò & rugientis palato monſtri expreſ- cun, ke fundamenta montium conturbata Junt. Poſiit ſa charitas eſt. De comedente exivit eibus: Judie 24 nen, tenebras latibulum ſuum. Intonuit de cœlo Do- G de forti egreſſa ſt dulcedo. Arca nimirum, 4. is in, Wiinis. Lenis d facie ejus exarſit. Miſit ſagit- quæ Manna Charitatis cum Virgà Moſis ferien- l tas ſuas, & diſpavit eæo. Amore lætabaris hym- te, uno ſinu confovit, teſtatum nobis eſſe pro- . (vl mi poſtibus præfixo? Cohorreſce jaculorum, fectô voluit, fruſtrà ibi amoris illecebras ek⸗ Tinors ſ ulgurdmque ſtridore conſternatus. Penè uni- Peti, ubi terror ſupplicii non vigilat. Quiniß ſnu verſa naturæ fundamenta concuſſa ſunt, ut par- priuſquam ditaret Obededon, Ozam percuſſit. i, lanß Ethicæ Tom. II. K 3 Ut 7 114 2. Reg.6.7. Ut teſtaretur, ante vulneris pavorem;, vanum eſſe anhelantis ad ubera charitatis votum etiam Davidis. David & omnis Iſrazl ludebant co- ram Domino in tympanis & ſiſtris. Præripis triumphum, Iſrael, qui nunquam non ſubſe- quitur agonem. Necdum Arca Urbem exter- ruit? nolite fidere blandienti. Non enim ibi charitas apricatur in meridie gratiarum; verùm ſeveritas ibi latitat in inſidiis, quæ, niſi cruo- re proludat, amori procul dubio illudit. Na- rüſque eſt indignatione Dominus contra Ozam, & percuſſit eum. Expalluiſtis? Nunc enimve- rò tempus ridendi, & amplexandi eſt. Quô Arcam declinatis? Quò; & , quam ob cau- ſam, pallor iſte tuus, David, bonorum ſca- turiginem abdicat, & reformidat fortunam ſuam? Jugulat enimverò Arca. Et ideò felix es, ſi domi divertat tuæ. Fulminantem ex- Jmoy Dei Cipiam? Quidni? Nam Dei amor, quaſi æthe- in nos. ris Phœnix emergit & funere. Ubi ſecurim vi- alarz deris incidiſſe, ibi flavere meſſem jam fſcito. t Amor vivit in feretro: cubat in gladio: cruore Arca Dei, lactatur: vulnere convaleſcit. Vitis eſt Chari- n feri, tas, cujus pubeſcit in cæde vita. Memini ab et. . —. . 1. Iſaaco deſtinatum ſupremæ benedictionis ar- s. David. rhabonem oſculum Eſaü, eâ tantùm conditio- ne, ut, quem amplexu recreaturus erat, jaculis Gen. 27. 3. antè pharetraque gravaret. JSume arma tuüa, pharetram & arecum : ut benedicat tibi anima mea. Dubitas Numinis charitatem in Senis oſ- culo adumbratam? Si ea coloratur in oſculo, quod pharetra anteceſſit, quis non videt A- mori Terrorem proludere, & ibi tantùm ver- nare charitatem, ubi arcus exterruit? Quod ex eo quoque clarius eluceſcet, ſi Joannem ad Jordanis alveum ſucclamantem audierimus. Ferenda jamjam Amoris Lex erat. Cujus ut Chriſtus author, ità deſignator Joannes præ- mittebatur. Initiaturus is corda filiorum Iſ- raél ad legem amoris concipiendam, quo au- Cœncio ſe- ditorem ſuum frequentiſſimum ad profluen- vera hi. tem adſperſiſſe rore, quo perfudiſſe unguine arbitraris? Educit & latebris viperas, apponit arboribus ſecures, figit in area ventilabrum, faces ſtipulis ſubjicit, ululatu, cilicio, baptiſ- mo exarimat Pala ſtinos. Nimirum pertonare ità decuit præambulum charitatis, quæ non niſi pallente in corde ſcribitur, & tum tan- tùm vivax in vultu rubet, ubi conſternata tonitruo alumni facies expalluit. Exareſcant proinde, rogo, gramina minimè opportuna, quæ amoris Ver, dum nunciant, enecant. Neque enim olus, ſed rubus charitatem ante- Gan. 2.11. cedit. Hyems tranſiit, inquit, imber abiit: fo- res apparuerunt in terra noſtra. Niſi din Boreas graſſaretur, ſuis careret floribus Sponſa. Ideò vernat, quia & hyemavit. Alſit, & tum arſit. Diſpice Abrahami familiam, & anteiſſe deprehendes Iſaaci, hoc eſt, riſus amo- riſque, ortum incunabula Iſmaélis adoleſcentis efferi, natique ad pugnam. Terreare neceſſe eſt Pavoris arcu, ut exinde amoris epulo rele- veris. Colludunt una in domo Iſaac & Iſmmaël: abigendus hic quidem quaſi timor in gratiam charitatis: verùm ut hæres Amor ſit, prodire ipſe nequiit, antequam Terror oriretur. An non hâc tibi ſerie in Eccleſia germanos Amo- rem Pavorémque fratres ab Apoſtolo expoſitos gratularis? qui tribulationibus concuſſam vi- des Eccleſiam, & tum profuſione charitatis Rom.5.4. Erectam. Gloriäamur in tribulationibus. En fame, ærumnis, gladio metum Romanis incuſſam: §. Joannes . Bapriſta. Luc. 32. 130 Oliva tum verò perfuſam Eccleſiam roribus Charita- “ tis. Quia, inquit, charitas Dei diffuſa eſt i “ in cordibus noſtris. Ac ſi diceret Paulus, no. 1 ſtra excipiendo Amori apta ſunt corda, quæ ſ ad terrorem preſſura vallavit. Hinc eſt, ne⸗ uòd Chriſtus ibi Spiritum Dei ſanctum inſuf- er Aae in Apoſtolos fertur, ubi metu Judæorum r perterriti latitabant, tum humano, tum divi- ai⸗ no Pavore à Mundo ſegregati. Cùm ergo fo- ſhn res eſſent clauſæ, ubi erant diſcipuli congre- 1 le. . nſei gati propter metum Judæorum, venit J EUS. Inſuſfavit, & dicit eis: Accipite Spiritum laſe ſanctum. Quod ſi humani trepidatio ſupplicii ulm ita transfugas excoxit, ut recipiendo ſpiritui Nn forent non inepti: quæ futura ad Amoris 6 hoſpitium capacitas eſt, ubi non Scribas Mens zy elii metuet, ſed Numen? Ergo prudentiſſimè en Nehemias naſcituræ in Deum charitati cunas ſoum non roribus aſperſit, ſed fulguribus cinxit, nen utque Amor effloreret, Deum fortem, ma- gnum, atque terribilem prædicavit. At enim, inquies, Sponſa, in ſummo illo Amo- ris ſui æſtu, ambiri violis, non gladiis con- fodi peroptavit. Fuleite me floribus, quia amo- Cin 25. re langueo. Quin iis in vocibus naſci vides A. * morem è rubis, quem ſolis vult floribus Dei Sponſa temperari. Neque enim ſapientis eſſet optare Lilia, niſi è lanceis prodiret charitas, cujus jam pati flammas non poteſt. Aquæ mul- tay non lerzerzn extinguere charitatem, neo flu- mina obruent illam. Sic profectò: Siquidem l angore, metuque non obruitur, ſed fovetur Elecke Dei Amor. Excidit fortè tibi, non ex horto, ingn ubi Pietas miſerentis Dei vernat, ſed è mon- tibus Pardorum, in quibus ſævientis furor Nu- minis tonat, ad Amoris coronam evocatam fuiſſe Sponſam? Veni, coronaberis. Virtutum diadema Charitas eſt. Illud porrò quis non videat, Leonum, Pardorumque molaribus E ſchme. ie onor Aialeit le Mi ne liclnni Can. 9. 7. Cant, 4.8. t Gonto elaboratum Sponſæ, quæ in illo terrore mon- ün ſtrorum, dum iram Sponſi expavit, optavit “ amplexus? Nuſquam propterea aut Soror, Aenln aut Sponſa dicta eſt, niſi ex quo inſediſſe fer- Pohtant tur cubilia ferarum, hoc eſt Timoris regiam, lenn & cœleſtis Iræ armamentarium. Veni de Li- Can. 4.8. t, Kl bano, Sponſa mea. Irrides verô tu iſta, cùm au- Oen tun dias & hortum appellari Eccleſiam & Sponſam Netbien pariter uno eodémque non loco tantùm, ſed erß, lec etiam ſpiritu. Hortus concluſus, Soror mea Pon- u; le: lye Ja. An hic terroris argumenta latere non putas, Oamee ⸗ Nericies in amœniſſimo deliciarum apparatu? Aio non 1 Potes deeſſe hic quoque metum, ſi Amor adeſt. Tu letil Verô ità herbarum extra te viriditate duceris, Pnit Do ut anguem ghſcere non ſuſpiceris in gramine? Ufetkch Quid, quod non ſerpens modè in olere ſibi- 6ild lnt lat, verùm & ad terrorem quoque Ethna mitg in fœno æſtuat. Neque enim eo Sponſa So- tnzi⸗ rörque eſt tantùm nomine, quòd hortus ſit, Kileer ſed quòd undique muro, valléque ſepiatur. blle Quo tu veròô exiſtimas propugnaculo vallari üini Sponſam? Nonne Deo ſuo? Deo illa certè am- R bitur, ſed flammeo. Ego ero ei, ait Dominus, Zach.a, el murus ignis in circuitu. Sola incutiendo terrori aut divinitas, aut flamma ſat eſt. Quæ porrò mn trepidatio Virgunculæ futura eſt, ubi eam & nii flamma circumvallat & divinitas? Erravi; D tun non enim illam hinc ignis, inde Numen com- Ren muniunt. Siquidem quæ ſic vallaretur, ut la paveret ad rogum, ità ad afflatum Numinis le d⸗ reſpiraret. Ipſa ei Divinitas verſa in flam- e mam eſt, & quaquaverſum reflectitur ad val- akein lum ſuum, unum, à quo terreatur, incendium euck in⸗ Nirt fle ln, orci, Hi 4 Guni 1 dnn dun . nals ii n nit MI die in kimi kndn ſtni Pncenlt Dartti unbin an, ren, . Acregt imo Aoin. n galinn bu, lit , uletrig t Horhu) ſaiennc Dchretchun eſt. Aenl itnten, 60ö: ut Ur, Elkceer Pnon er bond nit, Elem ientöfurht Onan erten en. Wum ord N 1 ne Dhlrte lotemenn. expaniaen eres an N do akk. m. Nöl lan ⸗ Oco trm? ,Mrm ltereinſ⸗ Puem n Ammraa1 irdtarts, in let aole ,, nen n o hund/ in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. Cant. 4. intuetur. Hortus concluſus, JSoror mea Sponſa, 12. Prov. 9. ². Sap. 9. J. Can. 1. Ean. 1. X Gen. 17 bhortus concluſus. Emicuit è& rogo Charitas, quaſi Palæſtinæ Phœnix: ideéque ardere ceu Sponſa potuit, quia non potuit, in tanto ardentis Numinis ſeu muro, ſeu rogo, non æſtuare. di- Kcayerat ſibi Sapientia domum, ut Amoris in- ſtrueret menſam. Verùm;, antequam faler- num charitatis infunderet, terroris promum, tubicinémque furoris cruorem effudit. Im- molavit victimas ſuas, miſeuit vinum, & pro- poſuit menſam. Viden', ut rubore ſanguinis cCharitatis favo proludatur? Quin domus Amo- ris longè diſpari à Templo arte conſtruitur. Nam cùm in domo Domini auditus nullus ſferramenti tinnitus ſit, hic exſtruendæ Amori „ porticus fit initium à malleis. Sapientia ædi- cavit ſibi domum, exciêdit columnas ſeptem. Nimirum ubi vinum propinari charitatis in votis erat, ibi tinnire ferrum oportuit, quo modòô lapides tunderentur, modò cæderentur victimæ. Sic enim adoleſcit Amor, quem tum maximè duraturum Mens autumat, ubi Amo- ri horror proluſit. Si timor expalluit, amor rubeſcit. Non enim contexenda vimine fiſ- cella eſt, ſed ſcalpris cultriſque conſuenda, ubi naſcituræ jamjam charitati cunæ parantur. 5. Nolite me conſiderare, quod fuſca ſim, quia decoloravit me l. Quis amorem non agnoſ- cat in Sole? Quis in nigrore terrorem non intelligat? Timuit, tum verò dilexit: nigrica- vit ſcilicet pavore primum, ut exinde charita- te ſplenderet. Hinc eſt, quòd Sponſa percupi- da indagandi ſui in meridie accubitum Sponſi, arguitur, terretur, ac penè in exilium pelli- tur. Indica mihi, quem diligit anima mea, ubi oubes in meridie. Ri ignoras te, egredere & abi. Nihil illa blandius præfari potuit; ni- hil ille reſpondere durius potuit amaturæ. No- vit Sponfus, qua ducat in meridiem dilectam. Videbatur ab interrogatione diſſentire reſ- ponſio: quando de luce ſciſcitabatur Ecole- ſia, exilium veréà Dominus interminaretur percontanti. At falli non poteſt Sponſus, in magiſterio charitatis. Tu quidem meridiem op- tas, ſed ab ubere, oſculéque digrederis. Nun- quam tuus adoleſceret Amor in lacte. Minacem me tibi exhibeo, ut, cùm damnaturum expa- veris, redames amaturum. Ubi ciebas in meri- die à Egredere, & abi. Expalluiſti? Jam tibi meridies patet. Tunc enim amoris æſtum fer- re potes, ubi timoris te pruina conſtrinxit. Libet id in Abrahamo deprehendere, cui ap- paruit Dominus in meridie, quùm eum prius, ut perfectus foret, nonagenarium ſeriò monuiſ- . ſet. Ambula coram me, & eſto perfectus. Ap- Paruit autem ei Dominus ſoedenti in oſtio taber- 7. Gen. 8. 2 naculi ſiti, in ipſo fervore diei. Obtemperavit ſcilicet Numini Abrahamus. ambulare juſſus eſſet, ne præcepto deeſſet, in fui limine tentorii conſedit. Hoc enimverò pro- gredi eſt omninò? Sed coram Deo. Is enim in ſtadio virtutis evolat, qui ſtat. Ubi enim perduraſti, deveniſti. Ubi nihil jam appetis n terra, cœli metam contingis. Porrò ad amo- rem initiari tum Senem arbitror, ubi ad per- fectionem eruditur. Eſto perfectus. Initiatum verô jam eum dixerim, cui & quieſcere licet, & libet Deo frui in meridie. Qua verò Senex huc devemit? Semen inter amoris & meſ- ſem gladius interceſſit. Mox enim, ut per- ſectus eſſe juſſus eſt, imperatam ſibi, ſtirpique ſuæ circumciſionem expavit. Eſto perfelctus. Etenim quum 115 Circumcidetur ex vobis omne m oëdinum.., Cir- Gen. 17. cumcidit carnem præputii eorum ſtativ. Aj paruit ei Dominus in ipſo fervore diei. Animadlverten- da tibi ſanè eſt ſeries charitatis. Amor ſeritur: Eho perfectus. Ut excolatur, pavor ingzerve- nit, qui cultro cruoréque conterreat. ſpu- mare ſanguis cœpit, Amor excanduit in me- ridie. Ità verò fœcundus timor charitatis eſt, ut eam non in hortis modò Salomonis ſerat, ſed in ipſa Pharaonis arena pariat, educétque. Clamavit ad Dominum Sdephora: Wponſus ſangui- num tu mihi es. Et quis tanti pronubus tha- lami, in ipſis finibus Madian & Æ gypti ?² Minax in cædem enſis. Occurrit ei Dominus „ & volebat occidere eum. Vel thiopiſſa quaſi iterum nubere Deo Pharaonis potuit, ubi ſtri- cti fulgore ferri exanimata aptari meruit com- plexui. Pavoris planè eſt facem præferre, pe- nè dixerim, nuptialem, Charitati: & quò quò enſem Numen demiſerit, flavere jam ſcias ad meſſem, etiam in arenti ſolo, ſegetem charitatis. Immittet falcem, ſi enſem demiſe- rit. Quis enim, poſt terrorem, non diligat, quando in petra, & gladio mulier Madianitis appellare non veretur Moſem, jam à Deo Deum conſtitutum Pharaonis fuſi abs ſe ſan- guinis Sponſum? Nuſquam, quod ſciam, de- liciis charitatis liberalius mentem frui poſſe crediderim, quàm ubi Salomon in ſtrato ſuo requieſcit. Vidiſti tu verò, quibus & citharis & lyris lectulum ſuum vallaverit Rex? En re- ductas regii thori cortinas. Lectulum Salomo- nis ſexaginta fortes ambiunt: omnes tenen- tes gladios. Hiſce amor citharoœdis ambitur. Ad amplexum Numinis patet aditus, per pha- retras. Viget enimverò Charitas inter ha- ſtas, quæ langueret in ſiſtris. Trepidare e- tiam tum debes, cùm amplecteris. Deni- que, ſubmotis à lectulo illecebris, cubat Charitas in terrore. Sicæ undique & ar- cus, ne fortè defloreſcat in flore amor. Con- cinit Sapientiæ Prophetia, & Salomoni con- cors Oſee eſt. In funiculis Adam, inquit, tra- bam eos, in vinculis charitatis. Oſculantem ego ſanè charitatem, non vincientem expin- xiſſem. Quid enim captivitati cum amore commune? Quod ſi attrahendus aliunde Iſ- Gen, 18. Exod. 40 26. Can. 2. 7. Solomonis Lectulus. Oſe. II. 40 raél erat, corollis uſurum amorem aut torqui- bus cenſuiſſem, non funibus & catenis. Verum ne te crederes imbuendum, ſemoto timorisni- tro, Chryſocollis charitatis: ipſummet Numen, quos pellicit ad amandum, ſervitute vinculiſ- que perterret. Traham ad amorem, ſed ſi ter- ruero. Inſuatur vinculis charitas, ut, cùm ti- muerint, diligant. Audi præconem Domini: Haæc dicit Dominus; Recordatus ſum tui miſe- rans adoleſcentiam tuaum, & charitatem deſpon- ſationis tuæ, quando ſequuta es me in deſerto; in terra quæ non ſeminatur. Miratus profectò eſſem, procul à terrore germinaſſe Charitatem. Deſponſatur in eremo Synagoga, ſcilicet, ut Molis utamur verbis, in loco borroris, & va- ſtæ ſolitudinis. Hinc Æägyptus mancipes ſuos repoſcebat, hinc invaſores regni ſui repelle- bat Pherezæus. Arebant agri, nuſquam aut po- tioni Bacchus, aut annonæ Ceres non ſubducti. Has inter impendentis exitii minas, ità cha- ritas adolevit, ut Deo penè nubere non dif- fideret. Meritò proinde à charitate Dei in- felix excidit Synagoga, ubi oculos ſuos à ter- rore judiciorum abduxit. Væ vobis, inquiebat Jerem. 2. 2. Deut. 320 10 Luc. 11. JEsUs ad Scribas, Phariſci, qui prateritis udi- 1¹ k cium 4 116 cium & oharitatem Dei. Ut enim tubas inter & ſariſſas contexi tentorium potuit deſponſandæ Numini Synagogæ: itaà libellum repudii in- felix accepit, ubi Judicii lituo obſurduit; quæque auſa eſt ab amore terrorem Domi- mi ſejungere, à ſuo ſeparata Sponſo confeſtim eſt. Oblita nimirum eſt arrhabonis ſui, quo in Dei penè dixerim thalamum adſciri me- Olſe. 2. 9. 1uit. Sponſabo te mihi, inquit per Oſeam Deus, in juſtitia & judicio. Et certè, toto il- lo ad Agni nuptias inſtituto capite, tantam Deus furoris pompam explicavit, ut ſolus ibi pavor interveniſſe pronubus cœleſtis thori vi- deatur. Solitudinem, ſpinas, ſterilitatem, victimarum juſtitium, eruptionem monſtrorum, torporem vigilum minitatur. Quibus intermi- cantibus fulgetris, nuptiarum tandem Iridem coloravit. Quin ille, inquies, proteſtatur, an- te nuptias, tranquillitatem ab ſe Iſraeëli re- fuſum iri. Percutiam fœdus cum beſtia agri, & gladium conteram de terra. Nunquam ego ſubdubitavi, an pelleretur interdum, adultàâ jam charitate, Timor. Hunc illi antecedere affirmavi tantum. Tu verò ſecuram Synago- gam à metu dices, ubi ictum cum Feris fœ- dus exaudis? Attritus ſit mucro: nonne fœde- ratas agri beſtias cum Deo qui novit, ità Nu- men amplexatur, ut lætetur & trepidet. Care- ret illa ſanè illecebris nuptiarum, ſi monſtro- rum non expaviſſet tum ungues, tum fauces. Hinc expulſum dolemus JESUM Hieroſoly- mis, quòd eâ tempeſtate Judæorum refri- xiſſet charitas, quam nullus incendebat pavo- ris Aquilo, qui, què frigidior eſt, eò nos æſtuare vehementiùs cogit. Cognovi vos; aiebat Joan. 5. Chriſtus, quia dilectionem Dei non babetis in 4². vohis. Ego veni in nomine Patris mei, & non accipitis me. En intermortuus quomodo A- mor elanguit, quem paterni blanditiæ nomi- nis enervarunt. Muſtum Amor eſt, niſi prema- tur torculari, non effluit. Planè JESUM ex- cepiſſent Judæi, ſi non Patris, ſed Vindicis nomen, faſcéſque prætuliſſet. Degeneravere in Erucem thori, ubi cœlum detonuit. lbid. Quaſo, Domine Deus αlιq1l ſortis, ma- gne, atque tertibilis, qui cuſtodis pa- êzum & miſericordiam cum his, Jui te diligunt. Ser vire Deo ſelix. Rex non Jfaſtidiat promotos. Gen. 28. 13. Dede tu Deum poſſe ſuis aſſeclis putas, qui eos quoque non penitus deſerit, quos in totum abjecit? Viditque in ſommis ſcalam, Jacob videlicet; Angelos quoque Dei aſcenden- tes & deſcendentes per eam. Quinam ij ſunt, qui per gradus colum inſcendunt? Gentes procul dubio ſunt, à ſaxis ad Agnum tradu- tæ. Qui veròô, iis ad Deum evectis, eoſdem Ferverpri. Per gradus devolvuntur in lutum? Filii Jacob 2 pri- . . . ſtinus pro. degeneres, a quibus actus in crucem Deus cdeſt etiam eſt. Hos autem naturæ abortus, legis trans- epéfactt. fugas, proditores Verbi, carnifices Domini ſui Religio duo habitu deturpatos averruncavit;, dejecit- dapſa hono- que & cœlo Pater? Quo; rogas, habitu? An- H gelico. Una aſcendentis deſcendentiſque forma, qua bene. togque populi eſt. Atqui Judæus fidem projecit. fucéza. Projecit; ſed olim fidei excubabat. Deicen- eleg dit ergo, quia carnifex filii eſt: At, quia Pa- ,« tris olim Sacerdos fuit , par Angelis deſiliat. ism ob Et deſcendentes per ensm. Non aguntur præci- Dei cura erga ſuos. — Oliva pites per gradus: non larvis æquantur in re- auss pudio: non eos tuba proditionis inſimulet. Una Martye „ t 2t3 aNti Dontißi. adoptatæ Gentilitatis, & exulantis SNnagoge S. Saf. tüm forma, tum via eſt. Uſque adeò ſerviviſſe éonaramda, tantàm, rebellibus profuit, ut eos etiam in ſupplicio dignitatis infulæ conſequantur. Quid Tarſßblan verò humanitatem à Deo tantam in ejectos egulan Abrahæ filios miramur effuſam, quando ipſe uande quoque Abrahæ culter majore penè honore! "rpnob, exauthoratus eſt, quàm conſecratus. Convene- 1 g runt, inquit, Apoſtoli, & JSeniores videre de 5 6 Verbo hoc. Càm autem magna conqui ſitio fieret, ſurgens Petrus dixit ad eos. Peregrinatur Pau- lus, Petrus præfatur, Senatus Apoſtolorum cogitur. Cur? Fortè ne Samaria diuturnius pa- Superir tiatur à Mago Simone incommodum? An ut iard t Arabibus crux inferatur? Ut diſquiratur, exeri-“ Paam ne debeat an recondi circumciſionis arbiter, Pycerafi & myſtes Mucro. Vide, quâà non maturitate ano ſan. ſolàùm conſili, verùm & dignitate verborum Sea. Gladius abdicetur: Peregrinatur Paulus, de- Refnn . ſtinatum ad Reges Dei nominis vas: Os Pe- nones ſin tri perorat, quo nunciata olim mundo di- autæ. vinitas Chriſti. Ità ne? Plus temporis teritu, ut reponatur in thecam Ferrum, quàm ut è a ſinu Patris Verbi dignitas expromatur. Quan- tà facilitate à filis Prophetarum excuſſum Regulaz & manubrio Ferrum eſt in Jordanem? Qua mulihlic verò cunctatione, diſcuſſionéque è manu- ee mhaft brio Crucis in baptiſmi profluentem depo- ſitus eſt Gladius unus à parentibus Evange- lii? Tanti-ne erat unius ærugo cultri, ut in- terſiſti Evangelii curſus debuerit, nè for- tè, in ejus abdicatione, nimiam feſtinaret Areopagus diſcipulorum. Feſtinantiùs dam- natus eſt ad Crucem Chriſtus, quàm ſuæ redditus vaginæ mucro Circumciſionis. Quis enim magnorum virorum vel unum millia- re confecit, ut ſuo calculo Chriſti judicio adeſſet? Ut verò diſquiratur an deceat fo- derari cum Cruce cultrum, Paulus Hieroſo- lIymas contendit, Petrus moratur in Jeruſa- lem, ſuis terrarum orbis & ſideribus & præ- conibus deſtitutus caligat, palpâtque in me- ridie. Viderint Principes, an exauthorari in- tra horam unam Dictatores debeant, quos ti- bi in regni coœlo ſuſtinendo Hercules ſubro- gaſti, quando, ne aut immaturior, aut in- decora ſit eroſi jam gladii abdicatie, peregri- natur in Jeruſalem Paulus, & Romam Pe- trus digredi cunctatur. Quid, quod ſublata quoque Circumciſio non penitus rejicitur? Hunc (Timotheum fſcilicet) voluit Paulus ſe- Act s2. cum proficiſci, & aſumens circumcidit eum propter Judæos. Purpuraſcit iterum muero tan- ti ſanguinis murice, & poſt repudium ita reponitur, ut ejus ſubdatur aciei adoptivus Pauli filius Timotheus. Stupes tantam Nu- minis reverentiam erga eos quoque, quibus non jam uti debet in poſterum? lis nec abu- ti poteſt, quos ſibi nuſquam, & nunquam ſi⸗ bi fuiſſe uſui intelligit, ſi tamen non omm- nò extra limen conſtitere familiæ ſuo nomim militantis. Vocavitque Angelus Dei Agar de Gen. 21. cœlo, dicens: Quid agis, Agar!? Noli time- 17. re. Tu-ne alloqueris Agarem? Conditione ân- „ egnni cillam, genere £Æ£gyptiam, crimine transfu- ſalicnas⸗ gam, damnatione exulem? At diu in domo vucationis Abrahæ, famuli Domim, verſata eſt. Verſa- Peen ta ſanè, ſed ut Dominam ſperneret, ſed ut Iſaacum corrumperet, ſed ut Iſmaélem enutri- ret. Verſata ibi eſt, ſed eà morum corruptelà Dr E ℳAgare emin ini r nin n ioril ſt etul nd 4b n Cün Eeri Ceben mnine n Pmm Gerl lentur atarunn 1 lo Doni Murche inn akAel le⸗ iſenen tun kul In e He t pune uigunt, 1unto Ar igr in pon e dene i ttennm D ummtum Achütn ce Uim in ſe U lrälg n n gann ce h, ente i Elektment lee Dort Punifee Mn Emeltenn Wen Hel Me Arcet ermal iuln igeber ell ktats in, 13 . aente Haun “ 4 Eun Nac Uhnilkn Bch Kicis un nqniſui ie reginnmn)4 Apefdim adunmnn nodun! t innten Clionig ati Mon atuite nitit velan kur Dalln nis vu: lim mnde? tempori ni um, Junn hronetn ( tarnunn eil lordaen!G nele d n ofluemen e tentibu ie⸗ go lnur Duenit, d imnmn Kin Feſtiumtins r , Nn? cunnalſont I vel um . ur n leet Daulu Eal oratot n len ſcerbuſeß⸗ Palnithen n eiuntann debent, 0 Herala r matmig, 11 Pchctis, nluli. Kri. in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. illatam in tentorium Patriarchæ ludorum luem ſuo inde tantùm exilio extrahere poſſet. Vi- deor mihi videre Angelum, qui legatione non invitus ad errantem defungatur, quèd ſciat etiam abjectam teſtam tantum odoris è domo Abrahæ & traxiſſe, & retinere, ut e- tiam cùm Dei calculo exulat, non indigna vi- deri debeat, quam è cœlo Angelus tum ſoletur, tum inſtruat. Et dubitas, quodnam futurum ſit in Patriarchas patrocinium Numinis, quan- do exulantibus à domo Abrahæ ancillis fa- mulantur cœlites, & aſſident Angeli? Quid gratiarum ſupereſt perdurantibus in Taberna- culo Domini, ſi proturbatis & Tentorio Pa- triarchæ mulierculis principatus ingeruntur, Gen.21.8. & Angeli legantur è& cœlo? Tolle puerum, quia in gentem magnam faciam eum. Pro Iſmaéëé- le tam fauſta oracula? Nonne colluſit? Non- ne, Dei calculo, excluſus è& domo Patris? Ado- levit tamen in tentorio, ubi Deo litabatur. Quam inviſus Deo Heli? Captivari tamen priùs Arcam oportuit, & tum mori Sacerdotem, qui ſuo nobilior funere, quàm Ephod fuit. Ne- que enim exſpirare aut fortiùs aut dignias, ut ità dixerim, Moſes potuit in ipſo Domini oſcu- lo, quàm Heli in ipſo iræ vulnere ferientis. Viſus eſt Heli uno cum Arca fato concidiſ- ſe: potuitque credi eam fuiſſe aut fidem aut Aéder. dignitatem Senis, ut nec ipſe ſtare voluerit, ca- randi, dente Arcâà, nec potuiſſe immunem Arcam eſ- ſe, caſuro Sacerdote. Quid enim eo viro feli- cins, cujus funeri captiva Dei Arca proludit? Quid eo Sene fortius, quem, captà Arcàâ, & vitæ piguit, & tæduit principatus? Et tamen, in tanto Arcæ cum Sacerdotio fœdere, tan- tâque in pompa decorum, de abdicato, ener- vique Sene ſupplicium ſumebatur. En quàâ non humanitate ſolùm, verùm etiam felicitate di- gnitati proſpicitur exauthorati Senis. Miniſtra- verat enim Domino. Audeo dicere, nec mo- riturum tum eum fuiſſe, ſi ſe intra Taberna- culi abdita continuiſſet. Sedebat enim con- tra viam in ſella, quùm accepto de fuga cædé- que Iſraélis nuncio, quaſi Arcæ captivæ victi- ma exoluta cecidit, ne ſtare videretur Sacer- dos, jacente in captivitate, ſqualentéque Dei & Teſtamenti Arca. Vides, ut puto, in ejecti ſupplicio Pontificis, & quam lentè, & quam Religioſß clam vue- niendi. . honorificè Miniſtri olim Domini rei damnati- que mulctentur. Etenim monetur priùs per Sa- muelem Heli, tum prælio excitatur, avectione deinde Arcæ terretur, captivitate ad extremum Tabernaculi mori docetur. Suarum penè mi- Aulici mi. Harum videbatur immemor Deus. Aliâ ſanè ra- tione apud Principes interdum agitur, quo- celcen rum gratia non ſontibus duntaxat areſcit ex tia in o. Iproviſo, verum & optimè de regno Re- minibus géque meritis inopinatò ſubducitur. Pendet & trabe Aman, quâ horà coœnarat cum Rege. Non immerentem revolutus fortunæ axis attri- vVit. Qui enim Reginæ paranti ſibi delicias mo- liri excidium potuit, patibulum non injuriâ Pro patinis nactus eſt. Utinam cicutis hiſce, alterno ſaltem novilunio, exherbarentur Re- Siæ; profectò violæ liliâque vernarent in au- la felicius, nec doleremus tam ſpectari in ru- tmlictee bo Dominos „ad quos, ipſi vel Moyſi, accedere nandj., non liceat, niſi excalcentur, & ſtaturæ reddan- tur non ſuæ. Cur enim Gigas humuncioni ſe- man. ſe ſubmittat, & filio terræ proles ſiderum Aaeg lutid 2 Pependerit „ inquam, juſtiſſimè epine AAINA, qui & Reginæ ſceptro ſuæ clavum for- 117 tunæ fingere non expavit, trabi ſuffixus „dum non bpro⸗ rotam præfigit. At David cur modò obequitat ““. cum Saüle, modò exulat apud Achim? Nimi- rum cecinere tirunculæ, Percuſſit Saul mille, & David decem miljia. Unius tinnitus ſiſtri u Reg: ¹9. triumphali & funda Goliæ liciatorium Sionif- que pinnas exgurgitavit. Uſque adeò plumea Dominantium eſt gratia, ut eam Gigantis to- to ſpolio ſtabilitam vox una ludentium puel- larum exufflet. Miſeret me tui, Dædale, qui ca- Saſurrones ſum filio tantâ arte pro libertate paraſti. Tutò illi cœlum petere volatu licuiſſet, ſi alas ei com- Nx non paraſſes non deplumatis vulturibus, ſed detra- Petuote ctis & Principum galeis tum criſtis tum pin- nis. Nulla enim plerunque levior pluma, quam quæ Imperantes inſedit. Ipſum quoque ad vo- latum erudiri poſſet plumbum ſi Dictato- rum, Conſulumve in eo favor ad horatn in- cubaſſet. Si tamen aura tam volucris tamdid ſubſidere, etiam ſub plumbo, poteſt. Ruinam porrò Regiæ humanitatis, inter Ethnicos, nunquam non in occalum pronæz, ſpectata Babylone ſtatua, in ſui demolitione, expreſlit. Stabat moles illa grandis, quaſi Regii favoris Olympus. Citò tamen lapillo Mons ceſſit eva- Dan. 2 34. nuitque ad attactum ſaxi ſpecies illa fortuna- rum tanta. Arridet tibi aurea æncâque Prin- cipis gratia, Monti non impar? Vallo eam, aggeréeque munito. Neque verò Monti time- re velim te à Monte, ſed à lapide. Non Re- gis tibi benevolentiam in odium convertet Prætorio Præfectus, à te fortè non excultus, ſed Pincerna, nullo aut nutu, aut ſermone of- fenſus, dum Principi Bacchum, Vulcanum ti- bi incogitanti & immerenti propinat. Pocilla- torem loquor? Olympum tibi Collis ſaltem everteret. Coquus fortunæ tuæ molem uno digito, ſi ſapit, labefactat; clamabiſque in- felix Icarus, penè naufragus in patina, Mors in olla. Etenim, ut regiæ nobis lux gratiæ inter- Poletur, Solem inter & nos non eſt neceſſe op- poni Lunam: una ſat eſt (labi verbo hoc loco liceat) una, inquam, ſat offa eſt. Non enim placere deſiiſti Principi, quòd Satrapis diſpli- ceas, ſed quòd Pharaonis Piſtori non placeas. Proh dolor! uno interdum verbulo Barbiton- ſor, dum lanuginem Principis eradit, ſpei tuæ annoſam quercum eradicat. An non portento id quam ſimillimum, incidi videlicet capillos novaculà, & voculà duntaxat prolatâ, matu- ram jam coronis Laurum ſecari, imò & am- putari radicitus? Quis tam altas meritorum ſuo- rum radices in aula egit, ut, ſi à pedibus vel poſtremus garriat, non ſtatim revulſum ſe doleat, ſocciſque deſtinatum? nimirum ut quæ ſcilicet Quercus jam jam in corollas deflecten- da Regum capita occupatura credebatur, in calopodium dedolata, ancillarum obterenda pedibus ſubjiciatur permiſerè. At quid agi- mus? Nec tam firma Toparcharum gratia eſt, ut ſuccuti eam oporteat ſcurræ ſuſpirio, aut ſuſurro equiſonis. Non moles, ſtatuâque eſt, ad cujus everſionem parturire ſaxum Mons debeat & trajicere, allideréque fotum ad pedes ſi- mulachri. In arborem favor Principum exur- rexit. Videbam, & ecce Arbor in medio terræ; & altitudo ejus nimia. Nempe ut doceare, nullo quamvis excuſſam turbine, ſuum ex ſe- ſe ſibi vermiculum gignere Proconſulum Gra- tiam;, ut b nullo aut vitio zuo⸗ aut alieno li- vore inareſcat. Quis peccavit, hie an varentes . ejus ; ut cacus Nianehn 2* Reſpondit JESU, Toan. 9, à Neque 4. Reg. 4. 40. Dan. 4. 8. 118 Neque hic peccavit, neque parentes ejus. Egre- giè ad rem noſtram. Occidit repentè in me- ridie Sol gratiſſimo olim ſideri. Inviſus jam Regnanti eſt, ſine quo ſtare ſe Princeps non poſſe arbitrabatur. Quomodo à ſolio gloriæ abreptus infelix eſt ad piſtrinum? Quis pecca- vVit, errando-ne ipſe, an Collegæ latrando? Hiavit nullius aut os, aut pectus. Nec iſte ra- puit, nec illi invidere. Quàâ igitur ratione favor defloruit? Arbor eſt: ſine face, ſuo ſe tabo exe- . dit. Innata in ipfis fibris lues plantam afſump- ſit. Neque enim quæ arborem erodat teredo aliunde immittitur, ſed ipſi concreta trunco medullas, ſuccumque depopulatur. Ita ſuus Dynaſtæ vermis innaſcitur; quæque aut ſom- niavit aut metuit, pro geſtis actiſque inter- pretatus, cui ex ſe frondes ad coronam nutrie- rat, ad ſupplicium trabem parat & crucem. Gen. 31. 4. Video faciem Patris veſtri (aiébat ad uxores ſuas Jacob attonito ſimilis, inconſtantiæ novita- te) quòd non ſit erga me ſicut beri & nudius tertius. Quid egiſti, infelix, in ſocerum? An greges periere? Imò armentorum jam ſine nu- mero numerus, me cuſtode. Ait enim Laban: Gen. 30. Exæperimento didici, quia benedixerit mihi Deus 7. propter te. Num felicitate aucti gregis jam te corruptum, laboris, curæque piguit? Audi Gen. 31. egcubantem: Die, noctüuque æſtu urebar & ge- 50. lu, fugiebatque ſomnus ab oculis meis. Vigila- at, ſed fortè ſibi, non ſocero; cui, ſi qua peribat ovis „ imputaretur? Imòô nihil La- DPano è& grege deperit. Nec captum à beſtia oſ- tendi tibi,ego damnum omne reddebam. Cur ergo vigilantem, ſibique conſulentem te Socer ab- jecit? Neſcio. Nihil mihi conſcius ſum, ſed non in hoc juſtiſicatus ſum. An Eſau infeſtus tibi germanus, venenatis ad Labanum tranſiniſſis ceris, Soceri tui mella infecit? Nullas à fra- tre accepit literas. Unde ergo humanitatis li- tura? Nimirum Magnatum gratia Arbor eſt; ſine Aquilone conſtringitur, ſine Sole ſiccatur, ſine bipenni exciditur, partis ex ſe blattis exeditur, ſuâque illam tabefacit caries. Sedenim, ais;, ſa- ta Babylone Arbor demiſſis & cœlo dolabris Dan. 4. 10. exciſa eſt. Ecce Vigil de cœlo clamavit: Succi- dite arborem, & præcidite ramos ejus. Hinc mi- Froiettores hi ſuboriri conſueverunt lachrymæ, quòd Ba- Tipidor’. Pylone Platanus vix cœli ſecuribus amputetur, cùm in Sione Cedri nullo fragore ſolvantur. Ut enim in domo Domini, quum ædificare- tur, malleus non eſt auditus: ità nuſquam ad radices Ficulneæ ſecuris; & tamen ramo- 1. Cor. 4. 4. rum, truncique funebris in rogum ſtrues com- Jonas. pPacta. Vide nullo ſucciſum ferro, inopinatòô Jonæ quieſcenti exaruiſſe Fruticem, uno arro- Aulici mi. ſum auroræ vermiculo. Nimirum ſub ramis, ſ. umbrâque Aſſyriæ Arboris Apri, Urſæ; Ti- gridéſque epulabantur quotidie ſplendidè: ideéque arere non potuit, debuitque cœlo pro cote falz exacui, quâ monſtrorum umbra- 1bid. ula reciderentur. Nubter eam habitabant ani- malia & beſtiæ. At, ſub hedera, Propheta ad inſtaurationem oraculorum vires reparabat. Ideò, ſine face, comburi potuit. Ubi enim perduelles abliguriunt, cædua Pinus non eſt, niſi ruat è& cœlo vigil cum ſecuri. Quæ ve- 1r Dei Vatem Planta inumbrat, uno eru- cæ commorſu interit, diſperitque. Angor hoc ſanè, ſed ceruciatuum meorum durior quo- ue mihi diriorque Thas ſupereſt. Nempe ad erarum illecebram, eſcâmque monſtrorum diffuſam patulàmque Arborem, ccli fal- Oliva ce, præcidi Babylone: cum, in paradiſo Dei mei, perennet vireâtque Caprificus, cujus fo- liis abuti poſſit Adami luxuries, ad involucrum delicti ſui. Quin & pertonante Chriſto: Succide illam ut quid etiam terram occupat à Ade- rit confeſtim ſterileſcenti patronus, qui è Fauno Mercurium recudat, perorétque pro trunco: Domine, dimitte illam & boc anno. Ne fſcilicet pudendis Adæ deforet, ſub bru- mam, perizoma. Ergone ſcortaturo ê filiis ado- leſcentiori hæreditatis portio ingens adſpergitur, imoò in morem fluvii transfunditur, mullo & do- meſticis reclamante: Et unus ſi apponatur re- duci vitulus, etiam frater in agro latrat? Poſt- qu am ſilius tuus hic venit, occidiſti illi vitulum. Nimirum abſtinere putatur Venus in hecatom- be; Pallas luxuriatur in vitulo. Etiam Booz pu- Dignuas dicam Ruth excepiſſe ſe lautè putat, ſi eam & in mdigne ſpicas legere in campo, & frigidam haurire ſi- nat è& puteo. Audi ſilia, ne recedas, & ubi Ruth.2,8. meſſuerint ſequere. Ned & ſi ſitieris, vade ad ſareinulas, & bibe aquas. Proh Aflueri epu- lum Lata pro Moabitide Lex eſt, quâ ſcilicet, relictis in meſſe culmis, quibus ſaginari conſue- verunt ſues, recreari Ruth poſſit, & ſi torquea- tur ſiti, ut ad tentorium Patrisfamilias acce- dat, bibâtque (ne pudor fortè ſuccumberet Baccho) aquas ex Utre. Quaàm felix vidua? Quam fortunata Noëmi nurus in agris Iſ- raéëlis? Interim foœta in bivio Thamar armil- lis oneratur, opiliéque ablegatur à caulis, qui hoœdo compreſſam à Juda relevet, recreétque in fornice. Ubi eſt mulier, quæ ſedebat in bi- Gen. vio ? Judam percontare, an ſqualenti in ſua a.“ “D palla Nurui vel glirem tranſmiſerit. Com- meant donaria, ubi apricata in trivio vidua eſt. Caneret hic Poëta, illuſurus largienti: Caper factus eſt Judas, & tum hodum ſubmiſit Tha- mari; quæ tamen geminos inſcienti ſocero in caula ſui uteri martes nutriebat. Ità videlicet botris Dianæ etiam rubus exuberat, quùm Minervæ nulli vitium ſtolones non arefcant. Criminibus nullus Gelboë in Carmelum non vertitur. Innocentiæ olivarum quoque mons in ſylveſtrem ſaltum degenerat. Mendicat Elias in Sarephta: Vide, an Balaan fameſcat in Moab? Vidua erat, quæ ligna duo colligebat in ſaltu, ut ſuo proluderet rogo, dum epu- lum eludebat. Tu verò inter hæc ſubdubitare potes, an ſuis præſtò futurum ſit Numen, quando non infrequenter vides laſcivire, apud exteros, Syrenes in melle? Benè ergo Nehemias adfuturum pronunciat Deum militibus ſuis, ne feliciores haberentur ſuis ſub Ducibus rora- rii iniquitatis. Quamquam (ut Babylone noſtriſ- met oculis perſpeximus) rarò in vadis non hæ- rent Naves Tarſis; quuùm in lacu Geneſareth, Deo duce, ipſæ quoque cymbulæ & Neptu- num exhauriant, & Molum eludant. Nun- quam non tutus es, ſi ſub Chriſto es. Nun- quam non occumbis, ſi militas ſub Saule. Lue. 23. , Luc. 167 3 0. Quæſo Domine Deus cœli, fortis, mag- ne, atque terribilis, qui cuſtodis Pa- tum & miſericordiam cum his, qu te diligunt, & cuſtodiunt mandata tua. Iligunt, & miſericordià egere feruntur? rie nn. D Nonne Paulo repoſita corona Juſtitiæ, corhaiin quam ulo gu⸗ Vau 1ℳ iifien 4 iorde Srli ng ſebu luc ſeut ver Fils,an Ko, I⸗ Chrif i multa Enm non 4 uororam utlen pr (ulendare a fuumtu Uur nufſa n n tral Keellle vi uDevichs latroms lla meteb⸗ nn, unmnt ſ Afenm ienom t. heeni WPruiit 1 unei ſu. tuit wnin 1⸗ enm e lan e aDod M lar pll Oln uoih. lmnn hlnthn elgat , 11 natigt lor N ret 1 Moe flig he Ar, mlee apponm to hiti Fiilitiin W inheen. Liimdn utt,lent idam hamn rerelg, E ſien, idl roh Alrit, u idt lit, Aſtnn. trülbemluan orte ſcumte am kluna ms in aul 0 Thanxr a etur Clie leret, n- ue ſulkk ii n Grdenui, nſinlert. 0e 1 in tinn iu htptnt Gmmn füikoitl⸗ inſcienn un bat. Iü iür exnbert nes Don n Camtlen Om enenet. i 1 Bllun grn rool⸗ 1090), nß⸗ t hæcſi? run ſt e⸗ les Minnei⸗ ne uftit⸗ 4 ſub⸗ Duchun bebſen d inve 1 Ed r . Aun , Cio N 1ul 4 N in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. crißt quam ei redditurus juſtus eſt Judex, non au- Palſmßeo. tem parens, ad humanitatem inflexus? Cur Eulaſaes ergo in ſtadio charitatis, apud Nehemiam, Snagoga, àd miſericordiam pertingitur: quùm in Apo- ſtolica meta Juſtitia bigas excipiat? Nimirum e necdum tempeſtate Chriſtus emerſerat, ſi- ne quo à ſacco byſſus vixæ diſtat. At Chriſto, in expiationem Mundi, pro nobis paſſo, ſuum jam explicat fulgorem purpura: quique ſta- dium decurrit, bravium repetit, non autem expetit congiarium. Audi coronam, qua do- Dl.i02. 4. nabantur Athletæ ſub Moſe: Qui coronat te in miſericordia & miſerationibus. Audi vel bipalio quantum in Pvandeli foro defera- Matth. 200 tur. Voca operarios, & redde illis mercedem, . incipiens à noviſſimis. Hic Juſtitia reddit, ibi Milericordia inaugurat. Influit enim effuſus Chriſti ſanguis uberiorem quamdam noſtris operibus lucem, nitorémque, quàm immiſiſſe Videatur veterum facinoribus, aut à Patre præviſus, aut à ſanétis vatibus deſignatus. Sub Chriſto, Latronis vox una coœlum reſerat. Ante Chriſtum, Davidis lachrymæ, cinis, & in multam diem productæ preces ſepul- chrum non obſtruunt enato puerulo. Htc ſica- rius coronam conſequitur Pœnitentiæ; Ibimor- tis falcem puer non evadit. Uſque adeò prope Crucem orare præſtat, quam pfallere coram Ar- Ca. Vox turturis auditur in tabernaculo, & ſper- nitur: muſſat juxta Crucem accipiter, & tan- tam vim trahit à Dei Verbo, ut Olores an- teceſſiſſe videri poſſit, quando, quæ purpura- tus Davidis cinis non extorquet in ſacco, cruen- ta Latronis nuditas impetrat in patibulo. Vix Can. 6, t. Lilia metebantur in viridario Lapgis : Dilebtus meus deſcendit in hortum ſuum, as areolam aro- matum, ut paſcatur in hoytis, & lilia colligat. Parantur ſub Chriſto epulæ etiam in ſaltu, etſi fœnum duntaxat vireat, exundat tamen cœli annona diſcumbentibus. Deſertus eſt locus hic... Præcepit illis, ut accumbere facerent omnes, Juper viride fœnum. Et manducaverunt omnes, & Jaturati ſunt. Viden' ut deſertum hortis æque- tur lut non impar frugibus habeatur ſub Chri- ſto fœnum! ut amici Salomonis, vino, mel- léque paſcantur, quùm hordeo ad delicias uſ- que apud Matthæum vulgus ſaginetur! Suc- coſior pullulat nunc herba in agro Evangelii, Aun olim fluerent in horto Legis aromata. Hinc eſt, quòd lapides vix effugit ante Chri- ſtum Suſanna; ſub Chriſto nemo in adulteram lapidem miſit. In Evangelio peccatrix alaba- ſtrum effundit, & hydriam Samaritana, præ Philoſophia, contemnit: in Lege verò ma- vult Maria ulcerari, quàm ſilere, egreſſque Dina corrumpitur. Tunc Sapientia domum co- Prov.9.2. ummis ſuffulcit , immolavit; inquit, victi- mas ſuas. Nunc vocibus conficitur diſcipulo- rum ſacrificium. Genuit nos verbo veritatis. Quod ante Evangelium cultris abſolvebatur, verbo poſt Legem completur. Lanta nimirum, nato Domino; aut eollata gratia, aut detracta durities. Et facilins imbuimur, & felicius de- Pugnamus, & coronamur uberiùs. Redde illis mercedem » incipiens à noviſimis. Porrò nos ſi adumbratas, in diverſarum horarum operis, Varias Mundi ætates arbitramur, fruſtrà vo- Ciferantur antelucani foſſores, Hi noviſſmi uń borà fecerunt, & pares illos nobir feciſti. A- Sm nimirum cruor penè otium bravio coap- tat. Age: Nonne ſublimior, altiorque Crucis Philoſophia, quàm Arcæ à Quis verò evul- Matc 6. 39. Tac. J. M9. 119 gandæ Sapientiæ aut aptior Eſaia, aut Saulo alienior? Attamen hic luce initiatur Evange- ho, ille igne torretur, ut Legem enunciet. Lux verò Saulo affulget, & vas ſtatim electionis eſt ad Reges deſignatum. Aduruntur Iſaiæ la- bia ignito calculo, & vix Evangelio in Judæa Proludit. Animadverte ſine ſupplicio non li- cuiſſe Prophetæ, in lege balbutire: cùm è car- nifice legillator fiat in Evangelio Paulus non calculo tortus, ſed cœli jubare coronatus. Ne- que videri id mirum debet, quando, poſt Jk- 8UM, una plus vox permovere poteſt, quàm ſub Moſe tonitrua. Et audivi vocem de cœlo, tan- Apoe. 14. Tuam vocem aquarum multarum, & tanquam vocem tonitrui“ & vocem quam audivi ſicut ci- tharædorum, citharizantium in citharis ſitit. An lyræ pertonant? Quid citharæ & toni- truo? Sed enim hauſere fides vim fulgurandi;, poſt obmuteſcentis libamen Agni. Et vidi, pra- miſerat eo loco Joannes: Et ecce Agnus ſtabat Ibid, I. Jupra montem Sion. Ac ſi ſtupentibus ſuccla- maret Apoſtolus: Miraris pertonare citharoe- dos? En agnum, cujus è ſpolio contortæ lyra- rum fides. Illius ſilentio debent citharæ toni- truum ſuum. Ex quo enim JksUs apparuit, ele- menta in ampliorem, auguſtiorémque reforma- ta, recuſâque ſunt ſpeciem. Ideéque non mi- rum eſt, ſi fidicen fulguret, ſoluſque in Eccle- ſia pſalmus detonet, terreatque. Nemo non ſcit, in Davidis regno Chriſti fuiſſe imperium adumbratum. Diſpice tu modò, quo niſu con- fodiantur, ſpectante Moſe, inermes nudatique adulteri Lambri & Cozbi. Phinees, inquit, f- Num. 25. lius Eleazari, arrepto pugione, ingreſſus eſt in lupanar, & perfodit H Goliæ verò Da- vid occurſurus abjecit Saülis haſtam: præva- 2. Reg. 17, luitque adverſus Philiſthæum in funda & lapide. 30. En quam fortius ſpartum ſub Chriſto ſit, quaàm ſub Moſe chalybs! Ibi nudata luxuries impe- titur pugione: hic loricata blaſphemia fund proſternitur. Et ne videamur in figuris dunta- Xat ludere: vide tranſmiſſas vel ex Orco au- xiliares Moyſi ſuppetias, ut contumax Synago- ga peccantium compeſceretur. Dirupta eſt ter- ra ſub pedibus eorum, & devoravit illos cum ta- Num. 16, bernaculis ſitis. Chriſtus verò ſola flagelli oſten- tatione Templum larvis expiavit. Et chm feciſ- Joan. 2. Jet quaſi flagellum de funiculis, omnes ejrcit de ¹5. Templo. Liceat, quæſõô te, imbecillitatem Le- gis, & robur Evangelii, Petro & Eliſæo in ſcenam inductis illuſtrare. Illudebat procax adoleſcentium cohors calvariæ Eliſæi. Ut petu- lantiam reprimeret puerorum, quid egiſſe Pro- phetam exiſtimas? Nutu eos, aut dexteræ ſup- ploſione compreſſit? Scilicet. Cogit Urſos in im- puberes; monſtriſque luctatur ſenex cum ephebis. Egreſſique ſunt duo Urſi de ſaltu, & 4. Reg. 2. laceraverunt quadraginta duos pueros. Horreo“- ego ſanè, ridedôque conflictum. Quis enim, ſi ſpectet cadaverum ſtruem tantam, non expal- leſcat? Riſum verò quis teneat, cùm cataphra- Ctos immitti à Sene Urſos in pueros intueatur, quaſi duo belli fulmina Scipiadas. En Petrum in Urſum, Urſâmque, Ananiam ſcilicet & Saphyram perjurii reos, ſui tantùm oris ha- litu decertantem. Fatur duntaxat Petrus, & jugulat. Audiens autem Ananias hac verba, Adt.5. 4. cecidit & exſpiravit. TLanta eſt Evangelii vis, tantâque fuit imbecillitas Legis. Iſta mira- mur? Vicarius Chriſti Petrus mulierem unam unumque virum, cùm è Sede Maje ſtatis perto- nuit, quidni exanimaret? Chriſti duntaxat umbra 2. Reg. 17, umbra David etiam dum imbellis profligavit Sa- 10. tanam non funda, ſed citharâ. Invaſit Spiritu Cclem. Vei malus Saul. David autem bfallebat manu Alex. Or. Tud. Luctatur, an ludit adoleicens? Satanam; Cent. cujus attactu Jobus extabuerat;, tinnitu ex- terret? Vide apud Raguelem, quo apparatu unus effugetur ab Angelo Dæmon à thala- mo Saræ. Piſcis exenteratur, ſiccatur jecur, Tob. 8. 5ß. Carbones incenduntur, oratur, vigilatur, la- chrymantur Sponſi: Tunc, inquit, Raphazl Angelus apprebendit deæmonium, & religavit il- lud in deſertoy. Compone cum igne lyram, cum Raphaële Davidem: & diſpice dexteram ex- tendentem Angelum, ut Satanam apprehende- ret; puerum verò canendo de dæmone trium- phame. Citharam tamen pulſavit, quòd Chri- ſtum deſignaret tantùm: at poſt Chriſtum Pau- Aa. 16. lus unius imperio vocis regnantem Epheſi Py- 18. thonem effugavit. Præcipio tibi, in nomine IENW OHIRISTI, exire ab ea. Et exiit en- dem bhora. Corripit deæmonium Raphael: Da- vid ludit: Paulus imperat, & triumphat in ver- Po. Irriſa proinde non immeritò à Chriſto eſt diſcipulorum in Samaritas devocatio & Cœlo ful- Luc. 54. gurum. Domine, vis dicamus, ut ignis deſcen- 1 at de cœlo, & conſumat illos ?* Neſcitis, cuſus Wiritus eſtis. Elias in legiones ſuas fulmina tranſcripſit, ut Achabi ſatellites perderet. Mi- hi vel Mare pacatur, ſi illud voce compeſ- cam. Non igne aut mihi, aut vobis opus eſt, ut unius inhofpitalitas urbis mulctetur: quando una vox effuſam cohortem haſtatorum elidet bumi, intra ſepta Gethſemani. Pugnaverit fa- cibus Lex : Evangelium loquitur tantàùm, & debellat. Benè ergo non ignarus Nehe- mias ſub Lege Sionem eſſe, etiam diligenti- bus, non coronam, ſed indulgentiam compre- catur, eéôſque non Juſtitiæ aſſidere jubet, ſed commiſerationi. Cuſtodis pactum & miſericor- diam cum his, qui te diligunt. Etiam Chari- tas non coronatur in lege ſine Chriſto, ſed penè ſqualet. Denique patronicium implorat Milſericordiæ, non ærarium pulſat Juſtitiæ. Tunc enim agi cum æquitate apud mortales copit, quùm vagire occopit Dei Verbum in fœno. Veritas de terra orta eſt, & Juſtitia de cœlo proſpexit. Exinde repetere bravia con- ſuevimus, & ſtipendium poſcere. Siquidem, ante Chriſtum, paleæ dabantur deſudanti- bus in lege. Sub Chriſto, etiam ſtiva coro- nam oſtentat. Pudicus Joſeph aurigat à Rege primus. Joannis pudicitia ipſo in ſinu Sapien- tiæ conquieſcit. Eliæ jejunanti ſubcinericius Panis apponitur. Eſurienti in Joppe Petro qua- drupedia, & cœli volatilia univerſa demit- tuntur ad epulas. Viden' quam uberioris re- putetur preti eſuries Apoſtoli, quàm delaſ- fata ad interitum Prophetæ abſtinemtia. Nimi- rum in Evangelio cyathus aquæ frigidæ vecti- gales habet aquas, quibus cœlum alluitur. Qui- Matth. i0. cumque potum dederit uni ex minimis iſtis ca- 42¾. licem aquæ frigidæ, non perdet mercedem ſuam.: cùm Axæ ſulpiranti indulſifſſe feratur Caleb inferius ſuperiuſque irriguum, nullà mer- Joſu. 15. cedis ſpe. Dedit itaque ei Caleb irriguunm ſu- 9. perius & inferius. Ergone nülla retributionis mentio, ubi flumina exgurgitantur: &, fſi- ne mercede, nemo frigidam coram Chriſto cyathiſſat ? Enimverèe hauſit vim muſti fri- gida è ſangnine Agni. Qua de metamorphoſi Ii fortè ambigis, Architriclinum Canæ percon- tare, ex quo diſces impletas aquâ hydrias uſ- Eſ. 84. 2. — Oliva que ad ſummum, metretas falerni binas ternâſ- ſoan. 2. 11. que profudiſſe convivis. Hoc fecit initium ſi- gnorum JkSUS in Cana. Ut docerere, ſub Chri- ſto ita omnia excreviſſe, ut aqua ipfa ipfius Architriclini ſuffragio in optimum migraſſe vinum videatur. Pervidere hinc potes, ex au- cta elementorum dignitate, incrementa deco- rãque virtutum. Corripe præceptorum tabulas, & vide, quid ſervatæ refundant tutori ſuo. N audieris vocem Domini Dei tui, inquit Mo- ejus: Emittet Dominus benedictionem ſuper cel- laria tua. Suo ſe Moſes obtegat involucro. Imò traducat à vultu velum in tabulas. Rubeſcit enim Lex, inopiâ ſtipendii ſui. Horrea ſcilicet redundabunt Gedeonis, ſi continuerit a cæde gladium, à raptu dexteram. Tirunculo autem ſub Chriſto, ſi auriget in lege, patet iter ad vitam. Ni vis ad vitam ingredi, ſerva manda- Matthels. ta. An cœlo Cellaria compones? Num Vita & 7. Vinum unius tibi pretii videntur eſſe? Bibes ſub Moſe, ſub Chriſto vives. Proh noſtros benè beatéque collocatos in Evangelio labores! Mi- ſeret me tui, Abraham, qui ut peregrinantes ad Ilicem Mambre triumviros reficeres, ad armenta advolaſti, & ſimilam intriviſti. Oc- ciditur vitulus, ſata ſimilæ ſubiguntur, mul- Ctra ſpumat, lac emungitur, butyrum extrahi- tur. Tam evanidi nimirum ſub lege ſucci adeps ipſe armentorum & meſſis eſt, ut triumvira- tus adoleſcentium tam opulentæ domus non unis deliciis recreari debeat. At in Evangelio diſtributa quinque panum annona in quinque millia capita, non ſuffecit modò, ſed cophi- nos duodecim infarſere diſcipuli ſolis reliquiis fragmentorum. Acceptis quinque panibus, bene- Mare. 6 dixit. Et ſuſtulerunt reliquias fragmentorum, 40. duodecim ocophinos plenos. Erant autem, qui man- ducaverant, quinque millia virorum. Videamus jam puerum juvenémque fatis defunctos. In 4. Reg 4. domo Sunamitidis membris integris jacebat ſi- 32. ne ſpiritu puer. Ruerat & cœnaculo Eutychus adoleſcens , membriſque colliſis ſublatus eſt mortuus. Quis vitæ propior, puer vixdum vi- vendi carceres egreſlus, an juvenis, cujus ad mortem curſus ſtadii orbitam tritiorem decur- rerat? Cujus deſperatius funus, ejuf-ne, qui obdormivit in febri uno tantùm halitu mil, an ejus qui præceps è ſolario membra omnia contrivit? Attamen, ut puer evigilaret, non ſe⸗ mel os ori, manumque manui, prodigioſâ ſui contractione, admovit Eliſæus, cùm revixe- rit adoleſcens, ſolo Pauli adprefſu. Incubuit ſuper eum, & dixit: Anima ipfhius in ipſo eſt. Et quando Pauli meminimus, comparemus Eliſæi baculum Apoſtoli cinctorio: Illo nec puer evigilat, hoc claudi evolant. Comparemus Jor- danem Eliſæi cùm ſudariolo Pauli. Unus in eo Naaman ſepties dilutus curatur à ſanie; innu- meræ elutæ peſtes exudantis Apoſtoli non ro- re tantüm, ſed & ſudario. Ità ut etiam, in- 4. b n⸗ quit, ſuper langnidos deferremur à corpore ejus Sudaria, vel Semicinttis, & recedebant ab eis languores, & ſpiritus nequam egrediebantur. Au- dim'. Ut Pharao mergeretur, revocavit, redu- Xitque Moſes maris eluvionem in Ægyptios: hic Lucifer naufragatur in ſudore- He di- cam, an ſudario Pauli? Sola ſtrophioh vicini ſuis ex arcibus Dæmones fugabantur: quque in ſues immiſſi in mare Tiberiadis ruêre non inviti, guttas Pauli plus expavere, quàm ſta- gnum. Uſque adeò ad naufragium Satanæ latids . exun- 1 4 Deut. 29. ſes, ut facias atque cuſtodias omnia mandata 1. H Act. 20. 2 t ,dai Ntaoes Me e! tiege! m lece tn ense s. Hidre hra rum e Teletet Mtun l . 10 Alnige n ℳ De N, at⸗ gun & 1e Alig Uidmi müleri ile er l (e mel icrian nen dice Knore p 1e unmlett echonn, ſutt nien 1 Ie lin tm to, te ll, Mun mlnm gli on i 4 W,Ut it ch rlen . ln it in un kault t hod Rheram in „Kinpei a Mu l natenn iniin elb nigd otet, entt Een run hl mnt) en h moloen N lu. Mbt Horaſieg ent tuneloent itet iei ſeane nalil reſe:en h noſfrarde f libore de r etegruur tefleres 1 n immiſi. bignnnt, an uyrunenu. kgeſaichr , un tmum. nte Conun Atin Lig hond in In liſols tian e enhihll 6 fignemm 1aten,glint orin. MM is Ceindn , tegti en enacdl bine, lils Atlmn ,plet illui ſeni ab: triiolen u, el-le n heltn an wenbn i, wodhein ens, ( ne i 4 ius, CA rio: Mom, 4 in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. exundat Apoſtolicæ frontis ſtilla, quàm Ma- re. Semicinctia obtrudo? Nonne unius inter- cutanea Syri ſanies toto Jordane diluta, vigen- te Lege? Vide, apud Joannem, Laodicenæ luem Eccleſiæ tam multiplicem auro, collyriô- Apoc. 2. que curatam 2 NWadeo tibi emere à me aurum. Nimirum vilias ornabatur in lege Pontifex, quam percurentur in Evangelio ſemineces. Au- ro ibi renidet Sacerdotium; hic auro cordis mu- ditas, cæcitâſque ſaneſcunt. Animadvertiſti quo ferarum adniſu divinæ gloriæ currus du- ceretur ad ripas Chobar, ſpectatore Ezechiele? Ezech. . Evocatus & ſaltu Leo, ſevocatus è præſepi Bos, 10. & ſed- adducta & cœlo aquila, abductus & ſtativis Mi- les: hiſque pinnarum adjunctæ ſuppetiæ, ad- ditſque axi, rotiſque ſpiritus vitæ. Suffectus demum eſt bovi Cherub, ne rhedæ curfſus pi- greſceret. Quo ſanè in curru Prophetiam de- ſignatam quis neſciat ? Eam porrò, hauſto poc. t0. volumine unus Joannes evulgare juſſus eſt. Oportet te iterum prophetare Gentibus, & populis, & linguis, & Regibus multis. Uſque adeò quod unis Judæis nunciare vix potuit Lex pinnis, monſtris, fulgetriſque inſtructa; Gentibus, Regibúſque inſinuavit Evangelii præco, ſolo volumine ſaginatus. Fateatur proinde Nehe- mias ipſam languere ſub Moſe charitatem, quam non F.quitas muneretur, ſed pietas eri- gat, ſolutâmque confirmet. Quæſo Domine Deus œli, fortis, ma- gne, atque terribilis, qui cuſtodis pa- êtum & miſericordiam cum his, qui te diligunn. Uid mirer, neſcio? Ex forti egreſſam miſericordiæ dulcedinem gratulor, vi- deéque ex Leone de tribu Juda eliquatum hic quoque mel. Deus cœli terribilis, qui ouſtodis miſericordiam. An non de forti profluxiſſe dul- cedinem dices, ubi blanditias manaſie vides e terrore? Expaveſco tamen, cùm intueor ege- re commiſeratione ipſam quoque Judæorum Dilectionem, in aurea cyclade renitentem. Cuſtodis miſericordiam cum his, qui te diligunt. Ergo nemo mundus à ſorde & mortahbus eſt. Ergo tanta in Numine exundat commiſera- tio, ut e fulgure furoris ejus ros ſtillet in bo- num noſtrum, ſcaturiâtque & terrore gratia. Dai Miſ⸗. Dei porròô ſubpullulare Miſericordiæ Lilium, icordia, ejus, ut ità dixerim, & furoris cicuta Tobias, Abraham & Jonas teſtantur. Quorum alter nactus eſt in Ceto cymbam; alter ex hian- tis in perniciem ſuam jecinore piſcis, phar- macum hauſit, non funus: medius denique inter hos Patriarcha,; quùm tenebros ad veſperam inhorruiſſet caligine, igmita & lam- pade imperii ſtillaſſe ſibi omina miratus eſt. Gen. 15. Facta eſt caligo tenebroſa, & apparuit olibanus fumans. In illo die pepigit Dominus fœdus cum Abram , dicens: Jemini tuo dabo terram hanc. Quis ſomniaſſet egreſſuram è& clibano regni virgam? Quis latere putaſſet in rogo pur- Zitulazio Puram? Quis expectaſſet tantæ meridiem feli- funi fetiet. citatis è caligine? Ut autem videas eò uberio- rem parari tibi à Domino fauſtitatem, cùm tibi Tribulatio hinacior furor ejus incumbit: Accipitres pri- miluai. WMum in Patriarchæ hoſtias irruêre. Quibus vix Derſecurz abactis, ſubrutilat quidem felicitatis flos ali- , quis, ſed pertenuis. Deſcenderuntque volucres Ethicæ Tom. II. Jeptem lampades ardentes ante thronum. 121 Juper cadavera. Dictumque eſt ad eum. Subji- Gen. 15. cient eos ſervituti. Poſt hæc egredientur cum ma- I. gna ſuhſtantia. Vide, quàm exilior ſit fauſtita- „ tis ſpica, ubi calamitatis languidior procella eſt. Feltse Opulentia conſequitur vultures, ſoporique mi- oriaulatior nimè blando eruptura libertas adblanditur. *. Prunas veròô ſceptra inſequuntur, fulgurâtque & nebula chlamys. Ubi emim ſævior debaccha- tur turbo, ibi gratior adoleſcit hæreditas, non compedes tantùm ſervitutis incidens, verum & coronam attexens principatus. Quid non ærum- narum metuiſſes è rubo ignito? Adde vatem increpitum, excalceatum, baculumque in anguem converſum. Hic planè aut truciden- dus Iſfraël eſt, aut durius vinciendus. Audi to- nitruum. Vidi affiétionem populi mei, Et ſciens Exod 3. 8. dolorem ejus, delcendi, ut liberem eum. Ergo- ne ideo terret Divinitas, ut irroret? Rubus. Quid immitius? Ignis. Quid voracius? Excal- ceatio. Quid probroſius? Anguis & baculo. Quid nocentius? Horror in Dei vultum reſpi- cere non audentis Quid triſtius? Et tamen, tot inter monſtra, ſuppliciaque, Iris emicat Liber- tatis, Opum, & Regni. Prodiit & Chriſti labiis Apoc. 1. præacutus utrinque gladius. Quod tu putas ſtri- 16. Cturam ferrum ejus dexteram, cujus os ſicam prorfhit pro lingua? Certè ſi labia vagina ſunt enſis, in dextera aut Goliæ haſtile præferetur, aut clypeata Davidis arx, unde armorum genus univerſum expromatur, inferetur. Falleris. Sideribus manus ejus ornatur. Habebat in dex- tera ſuu ſtellas ſeptem. Quédque clementiæ fi- dem excedit, ipſo labiorum gladio non terror inducitur, ſed timor effugatur. Noli timere, ego ſum primus & noviſſimus. An non hæc amoris portenta ſunt? Miraris jam, poſt non illicò exauditas matris preces in Cana, verſas aquæ hydrias in vini amphoras? Et de ibrono, inquit, procedebant fulgura, & tonitrua: & Ex- Palluiſtis ad fragorem ardorémque lampada- rum & fulgurum? Subſiſtite; nam præſtò eſt minarum, terroriſque lenimentum. Et in con- ſpebtu ſedis tanquam Mare vitreum. Ignem ti- mes? Mare adeſt. Præcellit ſanè horrori ſola- tium, quando lampas terret, & contra faces, non ſtagnis lacubúſque, ſed Oceano propugna- mur. Jacebant paſſim in agro ofſſa perarida. Ad Dei nutum erupere undique Auſter, Aquilo, Corus, Euruſque. Quis exufflatam penitus con- geriem illam mortuorum, difflatamque non pu- tet? Haæc dicit Dominus: A quatuor ventis Veni Ezech. 38. Wiritus, & inſicffla ſuper interfectos iſtos. Tan- 9. tundem machinarum advocavit, paravitque Satanas, ut Jobi domus everteretur. Quod ſi concuſſæ labaverunt tanti Principis ædes, ubi à quatuor deſerti partibus flavere venti, excita Spirituum a Deo cohors quem edet ſtragem de ſtrue oſſium? Quam? Audi: Inſuſſta ſuper interfectos iſtos, & reviviſcant. In ſupremo illatæ per Satanam calamitatis ariete noh ever- ſio, ſed vita delitet. Aſſyriorum aggeres, vi- neãſque expaverat ad ultimam penè deſpera- tionem adacta Bethulia. Citò tamen non ex- pugnationem, ſed opulentiam ſibi, in illo di- vini furoris apparatu, adveniſſe Babylone gra- tulati ſunt. Imngreſſi ſunt caſtra Aſvriorum, & fudith15. Apoc. 4. 57 prædam abſtulerunt, & onuſtati ſunt valde; ita ut 8. non eſſet numerus in pecoribus, & jumentis, univerſis mobilibus eorum. Lamentabamini fer- ream in vos ætatem influxiſſe, & auream nacti eſtis. Ophir vobis in Chaldæa advehebatur. L. Ex- 4. Reg. 7. 16. Luc. 3. 21. Tbid. 22. Joan. 1. 29. Pſ. 17. 14. Tſ. 22 4. I122 Explicata in nundinas acies: inverſâque vobis in fauſtitatem portenta. Nam cùm Thebis ha- ſtas pro ariſtis, clypeoſque pro culmis meſ- ſuerint cives: vos pro ſtipulis ſceptra, ten- toria pro paleario ſortiti eſtis, nec funus ex hoſte, ſed vitam hauſiſtis, verſis feretris in cellaria. Quid Bethuliam obtrudo? Ipſamet Charybdis legum Samaria obſidentis ſe Syriæ ita aucta manubiis eſt, ut modius ſimilæ ſtate- re uno diſtraheretur. Video & injectos in for- nacem pueros, & dejectum Danielem in la- cum. Verùm hic inter Leones epulatur: illi in igne madent. Mitto paratum Samſoni à Do- mino alvearium in monſtro. Mitto Amani do- mum, unde cruces Iſraëli eruebantur, verſam in Judæorum aſylum. Mitto in nervo regni torques elaboratas Joſepho. Totum ſi excur- reris Scripturarum campum, non faſciculos vi- rentis in rubo Miſericordiæ, ſed acervos ag- gerabis. Illud tamen omitti non poteſt, colora- tam videlicet abſentis Redemptoris imaginem tam tetro colore, ut nemo non ab eo refugeret. Arbor excidetur: Ventilabrum in manu ejus: non Jordane, ſed Veſuvio eluet alumnos ſuos, vôſque baptizabit igni, ſaxeos duntaxat poſt ſe deducturus Diſcipulos. De lapidibus enim fi- lios Abrahæ excitabit. At quò recidit ſuppli- ciorum cataſtrophes. In blanditias avis, vocis, & lavacri. Factum eſt autem, JuysUbaptizato, apertum eſt cœlum, & deſcendit ſpiritus ſancétus, ſta⸗ columba in ipfſum: & vox de œlo faëta eſt: Tu es filius meus. An hic ille eſt, cujus in dex- tera ventilabrum? cujus proles & ſilice? cujus in igne baptiſmus? Prorſus cœlo ſilex, ſecuris alite, ignis fluvio commutatus eſt. Tu-met fa- tere, Joannes, quas parturire delicias ſoleat Numinis minmitantis, graſlantiſque procella. Vidit Joannes JESVIM venientem ad ſe, & ait, Ecce agnus Dei. Tota ergo flammarum, fili- cumque procella in Agni vellus detonuit? Clamemus cum Nehemia quotquot Joannem audimus: Deus fortis atque terribilis „ gui cuſtodis miſericordiam cum his, qui diligunt te. Et intonuit de cælo Dominus, aiebat Da- vid: & altiſſimus dedit vocem ſuam: grando, & carbones ignis. Et miſit ſagittas ſuas, & diſ- lipavit eα fulgiera multiplicavit, & conturba- wit eos. Debilitatur Ira Numinis, qua crefſcit. Jaculis diſſipat, non occidit. Fulminibus ne fugat quidem, ſed exterret. Supereſt, ut ro- ret corlum in fulgure. Imè etiam in igne la- tices ſcaturiunt. Audiſti carbones, fulgura- que? Sequitur, Et apparuerunt ſontes aqua- ram. Roravit Babylone clibanus, ſummo ſa- nè Miſericordiæ portento. Hic exundant è carbonibus profluentes. Naufragatur Dei Ira in Miſericordia ſua! utque Pharao graſlatu- rus in Dei oves hauſtus eſt fluctibus Ery- threis, Martémque inferens, Neptunum of- fendit: Ità Deus ignes, facéſque parturiens, aquas fontéſque peperit, quibus temperata iraſci ejus vix Ira poſſet. Hinc non deſpe- ravit Propheta, convivium in ipfis latebris tenebriſque mortis parari poſſe. Nam etſi ambulavero in medio umbræ mortis, non time- bo mala. In ſinu mortis calamitates non refor- midas? Et quid metuendum Davidi ſupe- reſt, ſi Mors ab eo deridetur? Deridetur, inquio? Immò & amatur, quaſi deliciarum ſubproma. Nec vana ſpes: ſiquidem in inum- brantis ſe funeris ſqualore, non tabo ſorduit, ſed oleo perunctus eſt, nec ſepulchro illatus Oliva — . .A eſt, ſed convivio admotus: Paraſti in conſ- Pl. arg . peétu meo menſam adverſus eos, qui tribulant 4 6d me. Impinguaſti in oleo caput meum: & ca- ulel lix meus inebrians, quàm præclarus eſt! Illa- Superion Slar tus à Deo Sarcophagus in abacum reſera- Ku ſn. muge tur, ubi nec calix deſit, nec diſcus. Quis Menen * non expaviſſet, ſi videret, cum Jeremia, e hinc quidem excubantem virgam, inde verò Excommu- * ebullientem, fumantémque ollam? Cùm præ- Picati dna. n ſ ſertim audiret ex Dei ore totius Aquilonis ex- e . 31 ne citandas, effundendâſque contra Jeruſalem ſer 1. 1. kngl nationes. Quam tamen doloris, furoriſque “ ſe ſcenam ſtatim pro luctu gaudium, quaſi cho- Lapß lani nucej ragus, oberrat. Vade, & clama in auribus 2een. 4 e Jeruſalem : Hac dicit Dominus, Recordatu . Nre Jum tui miſerans adoleſcentiam tuam. En ſpu- Jerem.an ſn1 mante ex olla quod ſulphur effluat. Nihil ro- ſe l rante expectari dulcius & cœlo potuit. Nun- ar quam felicior, beatiérque Ficulnea, quàm ⸗ cùm in jus vocata, damnatâque à Chriſto ex- lanen ſcindi timuit. Succide ergo illam : ut quid Luc3 . Pete: Cl etiam terram occupat ?* Ubi fornax, in quam truncus injiciatur? Diſce, num ea tibi vide- tur rea, quam vinitor ex foſſione recreavit, no & opimavit ſtercore? Nuptias illi, non ſup- n Eine plicium indixit Dominus. Nam ſecuris in . ligonem abiit, & pro igne fimum ſortita ec in gſele eſt. Perierat, niſi damnata eſſet. Uique dum lbidem Jodiam circa illam, & mittam ſtercora. Coli cœpit, ex quo incidit in ſecurim. Suam de- 10, lam bet fertilitatem indignationi Domini fui. nuiits Arſiſſet, niſi ille fulminaſſet. U requieſcam Habac 3. ncin ibe in die tribulationis cecinit Habacuc. Quis ¹⁰. le hllar dormituro afſuiſſet pulvillum in tabo? Quis licbet in commotione thorum ſibi ad requietem in- Manumun ſtraviſſet? Vates præſtitit, qui falli non po- uun. 1 teſt. Novit enim latere in concuſſione ſom- Amn egt num, robur in ſanie. Ingrediatur putredo in lbid. Drlele potl oſſibus meis. Ponet pedes meos quaſi cervorum. ſithte hilen. Ut putruerit, curret. Ad curſum namque crus ſek, i extabeſcit ſub Deo, cujus Ira nutrix eſt, pa- 1n eoumano rénſque gratiarum. Et in tenebris ſtravi lectu- ſobag 1 Ken Eec⸗ lum meum aiebat Jobus. Qui etiam clamat: Ellbig am Cum te conſumptum putaveris, orieris ut Lu- Idem I. etinn cifer. Non ſoluùm reviviſcit, ſed ſe melior n. Cum Phar clariorque repullulat. Nam caro, hoc eſt, ſetmis el fonum erat, cùm eum Dei furor abſum- iind ſinti pſit; Sidus verò eſt, quuùm reparatur. Orie- in; Ed cari ris ut Lucifer. Quàm infelix Jacob in exi- Mancri lium abiit! In baculo Jordanem tranſmiſit. Eenulne Verùm in regreſſu ad ejus ripas ſubſtitit cum e, e r duabus turmis. Obſtruéctum Zachariæ gut- geleinn tur in poenam nutantis fidei. An non hic Luc, 1 20 ; lri Ira graſlata eſt in Senem? Paucis interje- lun ad tis menſibus, non loquitur, ſed prophe- lbid. 64 Uriknm tat. Silentio non tam præpedita Senis lin- ihäiziſen gua, quàm perpolita, expeditâque ad vati- irdu miſe cinia. Non jam, ut puto, miraris, ſi Nehe- genci mias & fortem, horribiléemque Deum indu- AtrEl cit, & ejus producit in theatrum Miſericor- Ulang diam, non ignarus latere ſub nubilo furoris 4 W ieri fulgentiſſima lumina pietatis. Deus fortis at- i⸗ IMen) que terribilis, qui euſtodis miſericordiam cum Ana bis, qui te diligunt. Si diligunt, dimitti Miſeri- 1N 4 cordia poteſt, quando non commiſeratione ed Charitas indiget, ſed ſtipendium, coronâmque ei repoſcit. Imòô & retinenda Diligentibus & cu- A ſtodienda Miſericordia eſt: tum quia Charitas Omme . Dii multorum refrigeſcit interdum: tum quia efm. Gin etiam dum fervet Amor, pruinâ in ipſo incen- ad 6 dio non caret. Nam quemadmodum experti pifilea mm Babylone adoleſcentes ſunt ventum roris flan- Iut. MAn tem lalen ſ intn li nila em den Nin .al ielee Gllens 3 Cu Ed nl, te ! Cnn Aain ta lal in) inti m, ul “RM Ang in kel u, Henni; tuan. Unh onnt N cilne, uen nihin N: I 4 rnat, Ul Iun erttint ſione kentnz Nem kunt Ee fmm In n erumt li cunmn. NAnd Dni Domm 5 . U enin Hibaok ( Nin tbo d iecnrtut Gli dime CoNcſio elintin ginti guſenm ufum unNt Ina umutke nebru ril⸗ di ktun . rir, Mli 1l et, Ak n CO, MS Dei ſun n reputtn. 6 Alu No e denen nipes inlin⸗ m Varhane de n 39 Ducs 1 e, ſel Nätigeei Pieni)1 ve Inqe Barentum oblivio aiſßcili. ma. 5§ Maris Magda- lena. Paremum oblivio, ſtatem. in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. tem in faamma; ita & in Moſis rubo ardet Charitas & roratur. Dilexit multum Magda- lena, ſed Amoris Zthna ſuis in flammis Piſ- cinas Heſebon ſtagnare ſenſit. Unxit JESUM! ſed & Lazarum flevit. Gratulor in ejus dex- tera unguenta ſtillare, quibus Dominus re- creetur: doleo ejus in genis manare lachryrnas, quibus quatriduano fruſtrà parentetur. Ar- det, gelätque. Ejus nodò lachrymæ influunt in Jordanem, ſuo ſe fletu expiantis: modò in mare mortuum decurrunt, putreſcenti pa- riter & ſuperſtiti inutiles. Non video in his lachrymis hippopotamos & crocodilos: quan- do non crimini, ſed naturæ profunduntur. Video tamen non unum in eis Juſtitiæ ſolem occumbere! & quæ, abſente JESU, moœ- rere potuit ob fratrem, duriùs ſanè pertulit deceſſiſſe Lazarum, quàm Chriſtum abſceſ- ſiſle. Quis, poſt oppigneratum Charitati à Magdalena pectus, ſi eamn lugentem videat, Chriſto peregrinante, aliquid fleviſſe credat præter Chriſtum? Ita- ne? In tantarum O- ceano lachrymarum non Sol occumbit, ſed fax extinguitur. Eas impendit lachrymas cariei defuncti fratris, quas effuderat candori lucis æternæ ? Eas vermibus fruſtrà lachry- has erogat, quarum ipſa lavacro ex Cornice Turtur evaſerat? Poteſt iis oculis illachrymari quatriduano, quibus vitæ litaverat. In funeris urceum tam citôò verti potuit clepſydra im- mortalitatis? Non licet lavare laterem, & cinerem libet eluere ? Sed fortè reflorere poſſe putavit ſuis lachrymis truncum, qui- bus ſciebat non modò elutum, ſed ſupra ni- vem animum ſuum, hoc eſt, Æthiopem de- albatum. Tuas ego lachrymas lugeo, Mag- dalena! ægréque fero, poſt Chriſti oſculum, moœrere potuiſſe Te, datamque tibi à ſer- vatore pacem, doleo & modico ſorduiſſe pul- vere, & immodicis converſam fuiſſe ſuſpiriis in decumanos fluctus, immanémque tempe- Sedenim, ut video, neviſſimus ex aflectibus amor in carnem & ſanguinen exui- tur, etiam ubi alabaſtra franguntur, & in tri- clinium Phariſæi ad Chriſti pedes irrumpitur. Nec tantis extincta eſt fletibus fraternæ dile- Ctionis ſcintilla. Abdicata voluptas à Magda- lena; ſed caro & ſanguis, in tanto carnis odio, vel cum Chriſto amantur, vel ſine Chriſto lu- gentur. Uique adeò languet Charitas in ea quo- que, quæ multum dilexit. Uſque adeò ipſe quo- que lachrymarum Jordanis in mare mortuum influit; plorâtque elatum fratrem, quæ Deum ſuum, & ablatum tum ſibi non luxerat, & ſibi redditum non tanti ducit; ut, præſente vità, obliviſcatur ſepulchri. Meritè ergo dili- gentibus miſericorcia Domini ſuperimpendi- tur, quando in lachrymis Magdalenæ ſimul na- tant frater & Dominus, Cadaver & vita, Jksus & Lazarus. Num tu eam albicantem chari- tatem dixeris, quæ quatriduano implicatur? Quid David? Diligam te, Domine, ait. Sed Bethſabeam cum Deo amavit. Serò vaticinatus es, Eſaia, Agnum ſimul & Urſum accubatu- ros. En Anguis & Agnus eodem throno-ne di- cam, an ſtabulo? conſident. At tum Charitas exulabat aà Davidis regia, cùm in ea Venus laſciviret. Amaſſe tu Deum tum negabis Davi- dem, quuùm Abſalonem fleret? Ergone Abſa- lonem Dei furor ad necem deſtinat, & Regis amor ad principatum reſervat? Inquinatiſſi- mus adoleicens, & ſuo in cruore mergitur; Ethicæ Lom. II. 12 3 calculo violati Numinis, & indulgentis ſuffra- gio Patris natat in lachrymis Principis. Super quem Deus carbones ignis congerit ad vindi- Ctam, regios David rores ad ſolatium ſtillat è& ſolio: & pro eo mori vult Pater, quem Deus voluit æternitati perire. Hinc Dominus de- pluebat & cœlo in rebellem ſulphur, glaciem, vVaſa mortis, & calicem iræ ſuæ: inde Rex in- ſpergebat jugulatum deliciis titulorum, com- miſerationum floribus, & votorum thymiama- te: quique gehennæ mancipatus urebatur in ſtagno ignis, in piſcinis regii fletus ludebat apud Palæſtinos. Quod de puero, coram Sa- lomone, litigium erit inter ſcorta, hoc de Ab- ſalone diſſidium, Deum inter & Davidem, ex- pavimus. Optat David propugnari eum, quem Deus ſtatuit jugulari. An amat, qui non mo- dèò in affectus dilecti a ſe Numinis non immi- gravit, verùm & ſuum votum ita ejus ſenten- tiæ opponit, ut, quem Deus damnat, David abſolvat. Vidiſſes, ſi uno temporis articulo Pa- tri Deòque Abſalon, adſtitiſſet, hinc jaculis perduellem à Deo peti, hinc à parente ofculis relevari: hinc ferro vinciri, inde monilibus honeſtari: hinc dedi ſupplicio, inde ſolio de- ſtinari: flammis torreri apud Deum, roribus apud parentem inſpergi. Is eſt charitatis in Deum languor, ut etiam in Davide debilitetur interdum, penè uſque ad paralyſim. Itaà hæſit in pulvere demortui parricidæ, ut in Dei ſen- tentiam quaſi nullis pedibus ire potuerit. Imò iis lachrymis, quibus lectulum rigabat ſuum, ſepulchrum filii irrigavit. Iiſdem Hetibus nite- batur David, & prævaricationem demergere, & prævaricatorem in littus extrahere. Niſi Regis voto Dominus obſtitiflet, non Syren in Prophetæ lachrymis illuſiſſet, ſed Cetus revi- xiſſet, qui toties hauriendo non vati ſolum, ſed Iſraëli inhiaverat. Deus eſt, qui juſtificat, aiebat Paulus, quis eſt qui condemnet ?* Tunc verò, damnante Deo, David impium ſerva- bat, ſed filium. En iterum carni ſanguinique ſuccumbentem charitatem. Magdalena Laza- rum luget, David plorat Abſalonem. IIIa ti- met, ne non revireſcat innocens; hunc piget periiſſe perduellem. Utriuſque lachrymæ & pa- radiſo Pœnitentiæ effluunt, non ut terram Evilath circumeant, alluäântque ſeu aurum, ſeu carbunculum; ſed illius defertur latex in ſa- niem, hujus in ſcelus riguus emittitur. Sta- gnant Magdalenæ lachrymæ in ſepulchro: Da- vidis reſtagnant lachrymæ in gehenna. Fœdi ſanè Davidis profluentes, Peccatricis verò cry- ſtallini. Quis vel ſomniare auſus eſſet, in Da- vidici fletus Erythreo unum penè tantùm unio- nem concreſcere, Abſalonem. Ergone Pro- phetæ ros in concha pectoris pro Margarito excuderet, ſi liceret, parricidam? Odiſti pe- lagus Poëtarum, quòd ex eo, fabulosè licèêt; emerſerit Venus. Prophetæ hic lachrymas de- teſtare, in quibus unus aurigatur pro Neptuno non Triton, ſed Abſalon. Nempéè is in rore Pœnitentiæ repubeſcat, cujus dolo Fides, Pie- tas, Temperantia exaruerant. Ejus inebria- tur cinis fluento aureo Poœnitentiæ, qui fel Patri propinaverat venenatum in cyatho ſæ- viſſimæ conſpirationis: & ſuarum immittit lachrymarum cryſtallum David in eum, quem ſuum ſitii le cruorem non ignorabat. Defluit Jordanis iterum, non in mare mor- tuum, ſed in mare ſæviens. Magdalena optat defunctum reparari, David nollet jacere Parkier. 2 am.⸗ §. David. Abſalonè nimis Da- vid conjun⸗ öötus. Se veritas in impios. Protecto⸗ res impios rum. Superior tepeſcentes non amet. Rom. 8.33. 124 dam. Uterque luget, & amat. Sed utriuſque lachrymæ, poſt Chriſti pedes irrigatosrigatäm- que innocentiam, non verentur cadaveribus im- miſceri. At fortior fortè Charitas Simonis eſt, qui JESUM plus cæteris diligit? Verùm is, etiam cùm claves accipit, clavos reſpuit: & qui amaſſe ter noſcitur, invitus prænoſcitur Joan. 21. fapiendus ad Crucem. Alius einget te, & du- cet te, quò tu non vis. Expaverit tamen piſca- tor patibulum, & extimuerit rubrum ſui ſan- Deortifca. uinis mare, qui calcare pelagus Galilææ ſine monis ouis. tiinore non potuit. Horruit enim Nauta eam tabulam, ex qua ſciebat cruoris pelagus erup- turum. Neſcit enim piſcator eo vehi ligno, unde & mare fluat, & naufragium paretur. Ut evadat, non ut naufragium incurrat, grata eſt tabula piſcatori. Mirari propterea non de- bemus, ſi nauta lignum expavit, in quo peri- ret, qui ligno devehi conſueverat, ne periret. Cymbam reliquit, quæ mari innatabat, ut ra- tem inſcenderet, quæ etiam in faſtigio montis rubrum ex ſeſe pelagus regurgitaret, in quo;, non Pharao hauriretur, ſed mergeretur Pe- trus? Timuerit, inquam, naufragii ſui tabu- lam nauta, quamquam amaret. Quis Sponſam perfectè amafſſe credat, quæ, ne pedes inquina- ret, penè ſub dio mori Sponſum non doluit? Dilectus pulſat, & dilecta non ſurgit. Com- pedita num illa eſt? An anguis circumvolutus eſt peſſulo oſtii ejus? Urſum fortè irrupturum cum Sponſo timuit in conclave? Debuerat verus Amor & vincula diffringere, & Angues corripere, & Urſis occurrere. An non his re- can. 8. 6 tinetur aggeribus, ne ſurgat? Fortis eſt ut Mors dilectio; & putas eam à monſtris receſſuram? Fluminibus non obruitur Amor, & ceſſurum illum vinculis ſuſpicaris? Diriora ſunt, quibus & torpere cogitur, & Sponſi vocibus obfſur- deſcit. Quænam ea porrò monſtra, vallaque Cant g.3, ſunt? Lavi pedes meos, quo modo inquinabo illos? Et tam enervi, languentique charitati fruſtrà exiſtimas miſericordiam prærogari? Si ità di- ligunt pronubæ charitatis, quem putas futu- rum vulgi amorem in Deum? Benè ergo, Cuſtodis, inquit, pactum & miſericordiam cum his, qui te diligunt. Ambulat ſupra undarum fluctus charitas Petri, ſed tamdiùà invicta, quamdi non flaverit Eurus. Amat Joannes: ied cùm affirmet Chriſtus quamprimum iri ſe proditum à diſcipulo, non modòô non excu- bat perituro, ſed dormit: & quia ſerior pu- tabatur in horto ſomnus, in ipſa doloris amo- riſque cona lectulum ſibi in Dilecto conſtravit. Joan. 21. Supré pectus Domini in cœna recubuit. Tamdiù 20. morituro Domino invigilare nequiviſti, quam- dià, fublatis menſis, recubares in gramine 2 S. Petrus. Tega Ità ne? Et quem ſibi adfuturum cuſtodem gitur. pPræſumat Dominus in prætorio, ſi in ipſo cœnaculo charior cæteris Apoſtolus ejus in ſinu reſupinatur, ſolvitürque in ſoporem? Ergone divinitatis Arca in cervical converſa eſt aman- tis, ſed dormientis? Tu-ne in ligno vitæ conſopiris, qui in ſcapha, hoc eſt, in ligno mortis tam ſæpè vigilaſti? Dracones excubant, ubi in metalla arbores obrigeſcunt, & dor- miunt Apoſtoli, ubi in poma ſalutis rigor di- & gannes Vinitatis emollitur? Si, ut piſcarere, in æquo- ia se- re vigilaſti: dormitas in eo pectore, unde licet Ma. tibi theſauros ſapientiæ & ſcientiæ extrahere? Quod ſi dormiſti in cœna, utinam vigilaſſes, Amor, in horto. Nec paſcenti excubaſti, & indormäiſti morituro. Id robur plenioris ſuc- Oliva coſioriſque charitatis eſt, ſtertentis in Joanne, timentis in Petro, negligentis in Sponſa, in David lugentis reprobatum, quatriduano in Magdalena parentantis. Si veròô vagit Cha- ritas in Gigantibus, in pueris ne mutire qui- dem poterit. Hinc Patriarchas livere dolemus: hinc Prophetas à Deo transfugas miramur. Hinc Iſaaci rores Eſaü rigant. Hinc caliganti vel Iſ- raëles imponunt. Hinc, ſi exareſcat hedera, ejulant Jonæ: & paſſi in Ceto gurgites, apri- cari ad horam in æſtu nequeunt. Poſt Ocea- num & Balænas, ſi umbellà Prophetæ careant, 6 carere nolunt ſepulchro. Hinc Racheles pe- rire malunt, quàm non parere. Hinc Lo- thos, etiam poſt expetitos ad ſcelus Angelos, ignéſque ruituros in peccantes, piget Sodomis excedere. Hinc Saræ effuſior ad riſum rictus, quàm uterus ad fœtum. Hinc ſanctè ardet ir ad fontem Suſanna pro pudore, & , præ me- tu ſupplicii, inter ſaxa remolleſcit in la- chrymas. Hinc Samſones Leunculis occur- runt, ſuccumbunt veròô puellis. Hinc Aaro- nes nubibus involvuntur, & vitulum conflant. Hinc denique miramur terruiſſe Eliam cata- phractos, & fucatam fœminam horruiſſe, ri- ſiſſe ferrum, & timuiſſe ſtibium. Nimirum quamdiù viret Charitas in humano pulvere, arundo eſt, non arbor. Citò aret, brevi ardet, quâvis aura deflectitur. Non modè perire Charitas poteſt, ſed ſuis non caret ſtru- mis, etiam dum viget. Eget proinde miſeri- cordiâ, quæ non eſt immunis à vulnere, etiam cùm eſt immunis à funere. Quid? Nonne miraris, ut Agnum gignat Jacob, hoœdum concipere? Ut enim è& lumbis ſuis Dei filum emitteret, involutum ſe pellibus exhibuit Seni benedicturo. QLuæſo, Domine Deus cœli, fortis, magne, atque terribilis, qui cuſto- dis pacutum & miſericordiam ocum his, qui te diligunn, & cuſtodiunt mandata tua. õ plerique Charitatem, ſed man- Anor in cam eſſe non rectè autumant; quòd pu- Dean. tent Charitati non licere, vel ad punctum tem- poris, oculos coœlo, aciémque mentis refigere, mm alſe- & licere tum otiari, tum veròô etiam ſtertere. vantis. Doleo cæcutiiſſſe apud pleroſque Religionem, apud hos deſperatius quàm ſuperſtitionem: Wiefics quando, apud Poëſim, nulla de affingendis nun afeds. Amori luminibus cura, & ſummum de in- ſtruenda ejus arcu jaculiſque dextera ſtudium, H conſiliumque fuit. Et hi jactant deſidiorem Cu- lato Eer pidine Charitatem eſſe, quæ, ſi Cœlum ſpe- vvye che- Get, ſuo abundè defuncta ſit munere? Falli- Ne. mur. Amaſſe non tum habitus eſt Abraham, cùm cœlum en Dei moritu ſuſpexit, ſtellaſque Gen, 2 ſuæ ſobolis deſignatrices recenſuit, ſed cùm 70. ferrum ſtrinxit in filium. Si diligitis me, in- oan 1 quiebat ad Apoſtolos Chriſtus, mandata mec 35. Jervate. Hinc eſt, quod hoc loco Nehemias ſociandas amori leges eſſe cenſuit, quèd ſciret, ei, ſine Moſis tabula, etiam aligero impen- dere naufragium. Qui te diligunt, inquit, 8 cuſtodiunt mandata tua. Ac ſi diceret, è pomis arbor dignoſcitur. Si otiatur, Amor non eſt: quæ Legem ſervat, eam efle veriorem, ſan- Gtiorémque Charitatem arbitrare. Subeamus viri⸗ Pkrin uonn DVm 1 chalen fnet En Ion aneil liechu eu yleiſi n teli Witenian Helun Fdm I ülſee 1, e,0 non ſu, Grlavi n. un in ſtr⸗ lragn ſ n Eclit Cr n 4 t. icn, Dor e And ünpere e Celu: Uini Paſto Uut ſe pe ten flio Elun in en Cenun. Re . n, VAX aAilhtion lin e nhleni: Contuendlos tu 60 ann E Pen anhle Uleoids, lanm aln N Monte) in tne Uir efiyit ald lHam ecnr. m, in , n, ſiiͤ kälch⸗ Dhetecne eNdeh- t.. Hr l. an nnt Pietale dmümti, ſanckealti ; ren nolelit n, encols Cr. 6. Hir e tulum Ct le Elane m hortullet ium. Mur inand e 1t5 Fet, ur. Non m 1s non cdatr pronmte n wolet,en. Qc! N Jacob, bunn ſin Diin iberhbir l, ni , A Fieorciun in is iutn, n umur; ali; legents iß a eum ke⸗ Gr Neke de A ſummmnei Gextel 4 nt Geſcinen Can. 1. I1. 13. in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. Viridarium Salomonis, in quo Sponſa appetens oſculorum, non coccineis ad labia vittis in- fulatur, ſed aureis in dextera implicatur mu- rænulis. Quibus ad agend'um manu ejus inſtru- ctà phaleris, tum emmverò & ofculari Dile- Gtum licuit diligenti, & amplexari. Murænu- las aureas ſaciemus tihi vermiculatas argento. Faſeiculus myrrhæ dilettus meus mihi, inter ubera mea commorabitur. Spernitur proptereà Ephe- Apoc. 2.4. Can. 1.66. Can. 3. 1. Can. 6. 1. Joan. 21. 13. Matth. 17. 5. Luc. 9. 31. Joan. 13. 1. ſiorum apud Joannem Amor, operum paulò ſterilior effectus. Cbaritatem tuam primam re- liquiſti. Num hwjmnorum Epheſinam Eccle- ſiam tæduit? aut rarius orat? Age, inquit, Pænitentiam, & prima opera fac. Non oculos Epheſiorum ad cœlum levat, ſed eorum ad agendum mannis extimulat. Diſces ex hoc A- moris fodere cum operibus, cur florenti nun- quam lectulo conſediſſe feratur Verbum ad Ec- cleſiæ votim, qui tamen in horto legiſſe lilia exſcribitur. Lectulus noſter floridus. In lectulo meo quæſivi, quem diligit anima mea- quæſivi eum, & non inveni. Dilectus meus deſcendit in hortum ſuum, ut paſoatur in hortis, & lilia col- ligat. Si adeò floribus recreatur, cur iis in conclavi non fruitur? Deſignatur nimirum O- tiurn in ſtrato, cui ſociari Amor non poteſt. Ut ergo ſciat Eccleſia ſqualere, apud Spon- ſum, deſtitutam operibus Charitatem, quos ſectatur in horto flores, faſtidit in thalamo. Laboris enim in theatro vel fœnum placet: in- Viſa ipſa quoque in ſtramento & Nardus, & roſa ſunt. Nimon Joamis, diligis me plus lis, Etiam, Domine, tu ſcis, quia amo te. Dicit ei: Paſce Agnos meos. Laborioſiſſimam Amanti ar- tem imperavit. Non enim ait, doce, ſed paſ- ce. Gelu autem æſtuque Jacob torridus, an otiari Paſtori liceat, teſtatum faciet iis, qui amare ſe poſſe ſperant & torpere. Nec ipſi quidem filio teſtimonium habere licuit a Patre, de ſua in eum dilectione abſque ſubicriptione operum. Reſulgentem enim, in vertice Tha- boris, vox Patris, ſplendidiſſima dilectionis adſtipulatione, cohoneſtavit, inquiens: Hic eſt flius meus dilettus, in quo mihi bené complacui: hunc audite. Non ejus fulgores contuendos deſignat, ſed excipi oportere inſti- tutum ab eo cum Elia & Moſe ſermonem ad- monet. Et dicebant, inquit Lucas, exceſum ejus, quem completurus erat in Jeruſalem. Viden' non fulgoribus, ſed angoribus Amorem filii in Patrem colorari. Quam ſæpè oravit JESUS in monte? quàm frequenter cum Deo egit? Eum tamen orantem nuſquam Joannes cha- ritate veſtivit, compsitve. Ubi eum Apoſto- lorum pedibus eluendis admoviſſe manum ſcri- bit, ibi eum amoris in nos ſui profuſiſſimum profitetur. Cum dilexiſſet ſuos, qui erant in mundo, in finem dilexit eos. Et cœnd fa- tâ, miſit aquam in pelvim, & cœpit lavare pedes diſcipulorum. Pudeat è& mari ortam mon- ſtroſæ dilectionis luem apud delirantem Poë- ſim intueri, cùm procul à naufragio ſpectare liceat Chriſtianis emergentem è& pelvi charita- tem. Quam ſplendidè natat in cryſtallo cœna- culi grandis conſtratique, Charitas Præcepto- ris in diſcipulos! Fluxit non myrrha & Chri- ſti digitis, ſed amor, qui undis pro lacte uſus, citò, inter Apoſtolorum pedes, in gigantem adultus, exultavit ad currendam viam, haud incertus de bravio. Amoris nimirum ſegetem hic quoque Adam in ſudore ſuo & metit, & excoluit. Amat enim, ſed ſi ad opus in- Lthicæ Tom. II. 125 curvetur. Dilexit Magdalena multum, non tam cùm ſepulchro Domini aſſideret, quàm cùm pedes Domini rigaret fletu, & com4 tergeret. Remittuntur ei pegenta multa, quo- niam dilexit multum. Nec mirum videri debet, ſi operoſus in hoc laborum campo Amor eſt, qui cunctari neſcit, & otiari in ipſa regia re- quietis. Et volavit, inquit Eſaias, ad me unus de Sderaphim, & in manu ejus calculus. Et te- tigit os meum. Si didiceris, unde aliger ad Va- tem evolaverit, tunc intelliges, quam ſit pro- na charitas in opus. Dei thronum Seraphim ambiebant. Attamen libuit diligenti à ſolio beatitatis exulare, ut ad initiandum Prophe- tam accederet. Maluit, penè dixerim, de- raph Divinitate carere, quam opere. Et cum hinc cor Numinis immineret, quod alis inte geret, hinc Vatis labia ſorderent; quibus ex- piandis adhibendus ignis eilet: abfceflit à Domino ut ad immundum progrederetur, & penè laboris voto, ex Angelo factus eſt aut faber, aut fullo. Uſque adeò agendi Amor eſt appetens, ut quem videris Spiritum adeſſe Nu- mini, mox eum tractare forcipem, prunam corripere, labiâque Vatis adurere intuearis. Quin, ſi alarum uſum contempleris in Sera- phim, obvelar iis deprehendes tum vultum eo- rum, tum pedes, retectis dumtaxat ad agen- dum dexteris. Neraphim ſtabant lLuper illud. Jex alæ erant unicuique, duabus velabat unuſ- quiſque faciem Iam, & duabus velabat pedes Juos, & duabus volabat. Ex Hebræo. Vides eos ne tum quidem, cùm otiantur, deſidere. Ad- ſtant, & volant; ſolaſque dextras non invol- vunt, ut impigros ſe præſtent paratioréſque ad agendum. Hinc cenſuerim factum, ut, ad currum gloriæ deducendum, metamorphoſim Lue. 7.47. Iſa. 6. 60 §. Eſaiass Z las, ani⸗ marum. 9. Angeliéa Iſa. 6. 24 illam apud Ezechielem pervulgatam, non ab- nuerint pati Angeli, quâ in Leones, Boves, Aquilaſque degenerarunt, undà ſibi tantuùm ma- nuum formà reſervatà. Et manus hominis ſub Ezech. I. pennis eorum in quatuor partibus. Quod irro- 8 gaturi ſupplicium erant Angeli ſuperbienti Nabuchodonoſor, ultrô ipſi ſubiere, ne rhe- dæ Domini jugales deeſſent. Verùm in tan- ta, ut ità loquar, præſtantium membrorum jactura, efferatis in belluas Spiritibus una ſo- latio aut relicta, aut commodata eſt huma- na manus, quâ ſe ad agendum expeditam Angelorum charitas ſub jugum miſſa teſtare- tur. Dagonis propterea ubi divinitus abſciſlæ palmæ referuntur, caput quoque avulſum à trunco fertur. Non enim, apud ſuperos, retinere cervicem poteſt, cui dextera operum adminmiſtra reciditur. Caput autem Dagon, & 1 .Reg. Se duæ palmæ manuum ejus abſciſæ erant ſuper ¹ limen. Ac ſi percontanti, cur amputata Mon- ſtro ſit cervix, reſponderet Vindex, quia præ- cidi manus oportuit, in ultionem abreptæ in hoſticum arcæ. Nunquam autem, apud nos, ſupereſſe vita manco permittatur. Cur enim caput ei reſervetur, quem;, obtruncatis ma- mibus, otio, deſidiæque dedideris? Qui non di- ligit, manet in morte, inquit Joannes. Mox verò ſubjicit. Filioli, non diligamus verbo, ne- que linguâ, ſed opere & veritate. En nunquam non capitale, apud ſubſellia cœli, otium dex- teræ. Si ceſſaſti, periiſti. Amputetur Dagoni caput, quando illi præcidendæ ſunt manus. In regno ſiquidem Charitatis quiſquis operari non poteſt, ſupereſſe ad vitam non ſolet. Mira 1. J0 an. 30 4 Babylonici ſimulachri, operoſaque ſtructura; Pan.2. 32. L. 3 ſed, 126 ſed, quia nulla de manibus mentio eſt, did eam ſtaturam non putes. Aureum in illa caput, Pectus argenteum, brachia item argentea; & Pervor ve- Venter femorâque ærea, ex ferro tibiæ, pedum ru. pars ferrea, & pars lutea. Manibus aut caruit, aut iis tam languidis inſtructa, quaſi eis carue- is mifa. rit. Illico appulſu lapidis disjecta eſt. E con- trario, non latus, non crus, non os, non gut- tur divini Satellitis viſa ſunt Babylone, cœnan- te cum pellicibus Rege: & cujus tantuùm digiti ſpectati funt in pariete, vis ejus tam valida fuiſ- ſe fertur, ut per mille annos firmatum Aflyrio- rum imperium, intra noctem unam, tribus ab Dan.5.6. eo impreſſis vocibus diſſolutum ſit. Apparue- runt digiti, quaſi manus hominis ſeribentis con- tra candelabrum. Eàdem nobte interfectus eſt Balthaßar. Et Darius Medus ſucceſſit in regnum. Nihil, ut vides, imbecillius manco ſimulacro. Nihil fortius mann, quamquam eam & pectus Joan. 10. defeciſſet & caput. Operibus, inquiebat Chri- 48. ſtus, credite. Bona ſiquidem arbor è fœtu in- ternoſcitur fruétuum, non è faſtigio, pompâ- ve frondium. Quæſo, Domine Deus cli fortis, mag- ne, atque terribilis, qui cuſtodis pa- btum & miſerioordiam cum his, qui te diligunt, & cuſtodiunt mandata tua. Uomodo tam mollis, tenerâque ſoboles & tam dura, ſævâque parente progigni- tur * Oritur commiſerationis aurora è& terroris caligine: tumque flos mandatorum in corde vernat, cùm furoris tonat in cœlo fragor. Enimverô pietas eſt ſævire, ne ſævias; terre- re, ne vulneres; utque purpuram imbuas, non gazas promere, quibus virtus debilitetur, ſed virgas faſcéſque ſolvere, quibus vitia effugen- Gellius tur. Quamdin non obſolevere duodecim tabu- lib. 20 c.. æ, quarum ſeveritate in debitores, qui ſolven- irea h⸗ do non eſſent, ad membrorum uſque laniatum ſæviebatur, nullus abreptus in carcerem deco- Ctor eſt: ubi verò mutilatio in nervum vinculâ- que degeneravit, perfidorum examina foveas, Timor Dei fodinâſque inſedere. Nimirum, ut virtutem Severitas. eeſa- complexeris regnaturam, latere ſub ſecuri 4 optaverim laurum. Mos enim divinitatis is eſt, ut ſeveritatem clementiæ præmittat, inſuât- Matth. 3.8. que anguibus torqueés. Progenies Viperdium „ quis demonſtrævit vobis fugere à ventura ira? Dico vobis, quoniam potens eſt Deus, de lapi- dibus iſtis, ſuſeitare filios Abrahæ. Obſtetri- cantibus Ceraſtis, naſcuntur è& Silicibus ſan- Ctiores, verioréſque Iſraëlitæz. Tonante Cœ- lo, non Cervæ modoô parturiunt, ſed ſaxa pariunt: percallétque Joannes ſubſequuturam tantæ Sobolis fauſtitatem, ſi eam irarum fragor anteierit. Dices, ad afflatum Eliſæi puerum revixiſſe, quem fruſtrà terrore bacilli revocare in vitam tentaverat Giezi. Ità eſt: Sed quem Spiritu excitatum iri præſenſerat ſenex, Prius baculo ad afflatum informavit. Tum enim ſat eſt, ad animandum cadaver adoleſcentis, aimnplexus Prophetz „ quùm incumbentis 4. Reg. 4. blanditias virgæ terror anteceſſit. Pones ba- 29. eulum meum ſuper faciem pueri. Icurvavit ſe ſaper eum, &. e eſt caro pueri. Lætaris, ut video, ad florum; turturumque blanditias. Sed deſpice, quam ſæva tempeſtas Oliva proluſerit flori. Jam hyems tranſiit, imber abiit Turturi tonitruum præ luſit. = . Can. 2. 1. & receſit. Flores abparuerunt in terra noſtra: Vox turturis audita veſt. Delectat Turtur; ſed Explicatur co- rymbus in pompam foliorum: ſed quot reni- dent frondes in frutice, tot micuere à nubibus fulgetræ. Nuſquam Miſericordia Domini effloreret, niſi eam furor Domini præceſſiſſet. Hinc eſt, quòd Hebræorum anteambula nubes in columnam faſtigiata, efludiſſe priùs ignem, tum umbram diffudiſſe fertuirr. Et ecce reſpi- Exod. 14, ciens Dominus ſuper caſtra Aigyptiorum per co- 4. lumnam ignis & nubis. Poſt Taces, rores eli- quantur. Crediderim propterea in ovantis Glo- riæ Domini curru monſtra prius viſa, tum ſo- nitum exauditum, emicuiſſe dein de flammam, cœleſtem denique arcum, horroris ſcenam, ſui amœnitate ſpectaculi, aut diluiſe, aut tem- peraſſe. Vidi quaſi ſpeciem ignis in ciycuitu. Velut aſpectus arcus cum fuerit in nube'. Supre- Bakhri ma triumphi pompa Iris eſt, quam Leo, Aqui- la, fragor, & rogus antecedunt. Vix enim non aptus fit excipiundis cœli blanditiis captivus Iſraël, ſi tamen eum ferarum aſpectus, rogi- que terror compreſſerint. Nam & nube per- ſonatus Dei Angelus recedentibus ex Ægypto tum primùm Hebræis præluxit, quùm eos in- ſequentis terror Regis attriverat. Viderunt M- Eaod. 19, goptios poſt ſe, & timuerunt valde. Tollenſque ſe 10, 20. Angelus Domini, qui præcedebat caſtra Iſrall, abiit poſt eos: & cum eo pariter columna nubis. E contrario autem, ubi felicioris ver pietatis arridet, anguis ſanè latet in flore. Multiplica- Gen., ꝛ2. bo ſemen tuum ſicut ſtellas eœli, & velut are- . nam, quæ eſt in litiore maris. Væ ſoboli, quæ vagit in ſidere: tundetur ea ſanè velut alga, inque littus expuetur. Si enim expoſita fuiſſet quaſi glarea fluctibus in exortu ſuo, refulſiſſet exinde, ad inſtar Solis. At præcoquum ſubo- rientis jubar, & vilitas arenarum, & compreſ- ſio ſubſequuta eſt. Geſtiit in immiſſas è cœlo aves natus abdomini populus, ſuis tamen cum deliciis extabuit, ſerò quidem, ſed plenè intel- lexit latuiſſe in coturnicibus vultures. Ut enim ex ira Domini naſcitur indulgentia: ita cùm cœlum à deliciis exorditur, ſupplicia par- turit. Nonne audiſti exultantem in Manna Gala. populum? ſuo funeri arridet. Nam plu- veluztu. vius & cœlo panis aut vermes voraci emittet, aut in nauſeantem ignitos Dracones ſubmit- Felicitas tet. Paſceris moriturus. Viſus ſanè eſſem "onie. delirare, ſi epulantem abduxiſſem à patina populum, cui affluxerat coturnix & Cœlo. Verùm ſubduxiſſem peſti, quem à deliciis abſtraxiſſem. Suum quiſque vorabat accipi- trem, à quo diſcerperetur. Bulliebat in olla Mors, & hauriebant miſeri luem in deliciis. Clamare potuiſſent cum anu Sareptana: U a. Reg. . comedamus, & moriamur. At ſibi ità heluo- 2. nes blandiebantur, ut feretrum abligurirem in choro & lIyra. Si ſapiunt proinde Princi- pes, ut vulgus foveant, terrore compeſcant. Quàm enim ſubmiſſus in obſequium Abſalon, abactus in exilium? Quaàm ſitiens Patris, ubi à Regis ſolio arcebatur? Dignatus oſculo de⸗ generavit in belluam. Fiant ſun 1 ji e, „ ſele⸗ cn lnuens, an N. aldas, un oenli 6s retu 1r Negs We Fin lui, Biit n er i „1 zeles Phon n MWll o. ihen cun A he ICN 1 i ke Ak den Clu dd Gumg, re⸗ eriete Uem ocu MIari fab Elus Date⸗ Akümeps Uetl ade Unnnr: 1 t main cum ner n Pellan Ranim ge knten Chlrtin pam: Stum ſbi . X)pn N Ee Mnt i sn Reran wamnkene e umnſorear Kunn, kn Nl idui ſit Gdhenn 1 ade M⸗ er Gilhgr iſtber g⸗ nnii G Urur; ieanr R oot le feant iu Dni Maellhe buhnbe Dnn n kelt frl 1orun a 8) borezi. 1oramnc. Nin, tn. etene oi ſenn, ice, artn. is in ejnit, be. Wr Leo, gi Vireninn Cttis chin ſectu, E nde bnser Agn ,Iuhm ent . Viemt 4, r lſnt Iii, Clents li dis ſet üni le. Mlipliel 6 len. ne relnt engelu ſio, ei Z un, Konne⸗ immistee ſus tnenen ,ſed Ner 4 8 illuns 1 I, hlauk t. Nn 1 ord elin nneUin, ns ur ie nmne Uen vorebet , Prlilatnt pen 1 rlbii 1 1 in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. Fiant aures tuæ auſcultantes, & ocu- li tui aperti, ut audias orationem ſervi tui, quam ego oro coram te ho- deie, node G die, pro flus Hrasl Jervis tuis. Rer aulias —X Hebræo. Nt, quæſo, auris tua inten- ios. dens, & oculi tui aperti, ut audias. Cui verſio conſentit LXX. Sit, quæſo, auris tua attendens, & oculi tui aperti. Si orationem, coram Numine;, abs ſe fundi non ignorat Ne- hemias, cur Deum adeſſe ſibi tum auribus, tum oculis deprecatur? Humano more, Va- tes præfatur. Nam, qui percallebat, eis quo- que Regis mentem abeſſe, quibus frons vul- tuſque Principis non abſunt: adeſſe ſibi optat ſupplicanti Dominum, ante quem ſuppli- Eelehaſi- cat. Quod, rogo, infortunium eſt, poſt ex- ci aud omne⸗. . . tandem aureo in imbre ad Reges reos, quaſi ukiia ſi: Joves pluvios ad Danaén, & tum maximè;, stenta, ex nutu oculiſque conjicere, abeſſe ſibi Prin- cipem cùm adeſt? Aureis expugnarunt ha- ſtis ad Regem aditum; ne fſcilicet audian- tur, quùm audiuntur. Compellato enim, in ipfſo reciprocantis æſtu quæſtionis, à To- Parcha Senatori, extracta chirotheca, pro- ducétus ab occipitio in aurem reflexuſque cin- cinnus, reſignata litterarum cera, deſignata in pariete Helena, averſus denique in for- nicem oculus declamanti ſucclamant, ſurdo narrari fabulam. Itane? Ut ad ſubſellia ac- ceſſus pateat, in munera colliqueſco, ne mi- hi Princeps interſit, cùm adfuerit? Quis jam miretur adeſſe Deum, etiam ubi adeſſe non cernitur: ſi Princeps, & fortè non unus, inde maximè aliquando abeſſe convincitur, ubi eum nemo adeſſe non videt? Sic eludun- tur appellantis Cæſarem ſpes? Sic Tiberius Baiis animo eſt, quùm ore Romæ Optimatum rogat ſententiam in curuli. Cujus non inſcius conſuetudinis pocillator Afſueri, ne ſibi Deus abſit, cùm aderit, demiſſiſſimè orat. At cur Rex anudia Aurem ſibi Domini, non aures (ſi credimus . LXKX.) patere optat Nehemias? Nimirum, qui Saherto, ſe putant in judiciis æquiſſimos, ita delatori- audiat ex. Dus alteram ex auribus objiciunt, ut reo alte- cwſationes. Fam reſervent. Tum ſuam æ quilibrem ſenten- tiam fore arbitrantur, ſi aurium aliâ in accuſatio- Judex ſit hydifferens. Hem Prond, alia pateat patrocinio. Recuſat eum Propheta Judicem, qui binis inſtructus ſit au- ribus in ſubſelliis. Novit enim nunquam non occupatum iri dexteram à delatore, ad ſini- ſtram rejecto reo, ſi non una tantùm auris elevando’, eluendéôque crimini pateat. Nolo unam mihi reſerves aurem, ſed unam eſſe volo aurem, quâ delatorem, patronumque auſcultes. Alioquin quo ſemel imbuta mens fuerit accuſa- tionis veneno, nullo innocentiæ candore il- lud abjiciet: ſed tabi tenaciſſima, quod im- tibit ex accuſatoris patera, criminis aconitum Perdiu ſervabit. Reus in latomias Joſeph abri- Pitur. Abripitur reus Joſeph * Imò & damna- tur. Cujuſnam ſuſpicione flagiti? Conſtupra- tæ, per ſummum neſas & vim, Dominæ. Ita-ne? Ità prorſus. Nimirum non iis auribus claman- tem adoleſcentis pudicitiam audivit Putiphar, Vn. 39. quibus ſuccenſentem audierat fornicariam. His auditis Dominus, & nimium credulus verbis £t ( unm trita per menſes annôſque veſtibula, admitti 127 conjugis, iratus eſt valdè, tradiditque Joſeph in carcerem. Ut audivit incuſantem, efferbuit in delatum. Loqui pro ſe ſervus non eſt auſus, quòd ſciret irato nullam ità firmam pro reo poſſe ingeri rationem, quin fureret. Quid enim in thnam injicias, quod non illicò commutetur in flammam? Infectæ aures deſ- puunt patrocinia, conſpuunt rationes. Quid hoc audio de Te? redde rationem villicationis Luc. 16. 2. tuc«. Optimus ſanè Judex, ſi hoſce intrà fines ſeſe continuiſſet. At ſuam jam non eſſe inte- gram teſtatus eſt mentem expurgationi crimi- nis excipiendæ, qui ad ſupplicii fines, in ip- ſo quæſtionis veſtibulo, convolavit. Redde ra- tionem villicationis tux. Nihil æquius. Jam enim non poteris villicare. Nihil iniquius. Cor- rupit integritatem judici, qui inauditum exuit villicatu. Reſiſte tantiſper, donec ſuis ſe impli- cet nexibus criminoſus. Cur damnas, quem;, an diſſipaverit bona tua, ex accuſatoribus tan- tùm didiciſti? Proſerpit, heu nimium! lues iſta in judiciis, lugemuúſque Iſraeêlis quoque ſuffragia ejuſinodi contagio depravata. Non Joſeph modò ab Ægyptio, proniore in dela- tionem, damnatur: ſed Suſannæ quoque ab Iſraële ad ſaxa trahuntur, quòd unis accuſato- ribus oppigneraverint aures. Cyedidit eis mul- Dan. 13. titudo, quaſi ſenibus & judicibus populi, & *. condemnaverunt eam ad mortem. Ergo nulli, & nuſquam parcitur, ubi inacceſſa clamoribus reo auris non ſervatur. Damnat Ethnicus ado- leſcentem: damnat mulierem Synagoga: dam- natur in Evangelio villicus. Vide autem, quibus teſtibus violata ſit æquitas: nempe cùm fœmina conqueritur: cùm Senes jurant: cùm ſuum proſtare nomen accuſatores non fe- runt. Retentum pallium oſtendit marito. Ni- Gen. 39. mium probat. Videntes iniquitatem, cucurrimus ¹6. ad eos. Parum probant. Hic diffamatus eſt apud . 3. illum, quaſi diſſipaſſet bona ipfius. Nihil probant. Luc. 16. 1. An non dictu factuque incredibile, reſilien- tem ab adultero fœminam de illo prædam re- tuliſſe? An tu, Parthorum more, pugnaſti, ut vinceres fugiendo? Partum optabas, non Parthos. Quis verò credat, aut ita obſtupuiſſe moœchos, ut ſpectari coëuntes poſſent? aut ità efferbuiſſe Senes, ut inermes accurrerint ad jacentem? Famam verò centum quoque buc- cis mentientem quis non ſpernat? Diffamatus ſt apud illum. A quo? quibus præjudiciis? Meritòô qui tam præceps actus eſt ad abdica- tionem villici ſui, appellatus eſt à Luca homo uidam. Homo quidam erat dives, qui habebat villicum. Nullus itaque delatoribus, etiam Se- nibus & Judicibus ità commoveatur arbiter,. ut dimoveri non queat: alioquin Suſannas la- Ppidibus opprimi, etiam damnante Ifraeële, complorabimus. Tu verò diſpice, ut non aures tantùm Domini, ſed etiam oculos præſtèò ſibi eſſe peroptet pocillator. Nec vidiſſe ſuppli- cantem ſat eſt, nec audiſle. Nam plerunque al- terutri ex his, ambobus interdum, ſed ſeorſim, ſenſibus imponitur. Ineloquens non rarò in- nocentia balbutit illa quidem, ſed vultu pero- rat. Expalleſcit interdum ſubſelliorum novi- tate attonita, ſed argumentorum firmitate incul- patam ſe Judicibus aſlerit. Ergo & vidiſſe elin- guem præſtat, ne indoctum damnes pro facino- roſo: & audiſſe exalbeſcentem juvat, ne ve- Ibid. recundia obnoxia ſupplicio fiat, ſuâque in pur- pura pudor naufragetur. Fiant aures tuæ auſ- cultantes, & oculi tui aperti, ut audias ora- L 4 tionem 128 tionem ſervi tui. Foderata oculo auris errare Oratio ve- vix poteſt in judicio. Claudicat verò Judex aut vior, aure captus, aut oculo. Quid veròô eſt, quòd Càm viſum auditumque ſibi Numinis adeſſe precetur Vates, unius tantum auris officium Afiézus exigit? Nimirum contractus ex jejunio pal- Eineeftu. Ior, infuſuſque capiti cinis, quæque divinis ocu- lis patere ſolent opera, factâque noſtra, non poſſunt Domino non probari. At quæ viret in labiis ſupplicatio, cùm vernare poſſit etiam in ore peccantis, à Numine non raroô ſperni- tur. Ideò ſollicitus Nehemias eſt, non de ſac- co jejuniéque ſuo;, lachrymiſve: horum enim irretiri pretio Dei oculos non ignorat: ſed uni à ſe fuſæ orationi Numen optat intereſſe. Hinc eſt, quod captum ſe, vulneratumque tum cincinno Sponſæ, tum oculo fatetur Salomon, otiante in labis Dilectæ vittäà coccinei. E- tiam Saül, inter Prophetas adſcitus, cecinit Domino. Sed, vernante Tyranni linguà, ſqua- 4. Reg ao. luere præcordia. Hæc dicit Dominus Deus: 7. Audivi orationem tuam, &vidi lachrymam tuam. & ecce ſanavi te. Præmittitur Regis hymnus, quaſi flos, quem pomi inſtar ubertas fletuum con- ſequatur. Joannes Baptiſta propterea, qui tam- diù & pernoctavit & perennavit in eremo; nec aut oralle à Matthæo, aut ad orationem urſiſ- ſe eos fertur, quos propitiare ſibi Numen bor- tabatur, Judæos. Verùm & ejus retegitur & ci- licio ſagum, & adacti ad Pœnitentiæ frugem Hebræi ejus hortatu, intuentium oculis expo- nuntur. Sedenim orare nos JESUS inſtituit. Quis id, miſi ſtultiſſimus inficiatur. Abs te ta- men expendi velim, eo loci vetuiſſe Dominum arritum multiloquii, juſſiſſéque, ut, injuria- rum remiſſione, verba ſupplicantis fulcro ope- rum firmarentur. Matthæum perlege, & vi- debis intertexta, aſſutâque precibus geſta. Quod ſanè operum vociſque fœdus in cœlo quoque viguiſſe teſtatur ſua in Apocalypſi Joan- 8. nes, ubi att: Habentes ſinguli citharas, & phia- las aureas plenas odoramentorum, quæ ſunt ora- Oratio ful. tiones Sdunbtorum. Niſi enim deſignata in fi- cienda ſer dibus opera reſonaſſent, nuſquam fragraſ- vere s* ſent & phialis thura. Ut verò videas vim voci zaer Tribulaæ- lent é pPhiahis iionisreme- ab operibus addi, Chriſti, Eccleſiæ Principis, Fervor. Apoc. 5. gium ſiit. ubi vox exſcribitur, radiaſſe fertur dextera, ne verbo quidem ejus & labiis effluente. Vox il- lius tanquam vox aguarum multarum; & bahe- Apoc. 1. 15. bat in dextera ſua Rellas ſeptem, & de ore ejus Zex exem. gladius exibat. Tam grandis vox non tam ex plorum. ore fluebat, quod enſe obſtruebatur, quam erumpebat & dextera, quam explicatam in woces lux ſiderum conſignabat. Nova iſthæc orandi ars, ratiéque eſt, ut loquare, non lo- qui, ſed fulgere: ütque vox validior ſit, com- preſſo, occupatéque ore, manum explicare ſtellulis renidentem. Et cùm vidiſem eum, in- quit, cecidi ad pedes ejus, tamquam mortius. Ità-ne? Cataractas Ægyptiorum, vocis fragor imitatur, & nullum ejus & verbis aut metum traxiſti, aut prætuliſti ſenſum? Vidiſti pariter & audiſti, imò vox te ejus anté, quàm gla- dius, ſiduſve contingit: & eum tibi dumtaxat viſum affirmas? Quis jam miretur inflecten- dum à nobis Numen ad verba noſtra operibus intentum noſtris: quando Joannes ipſam penè Verbi vocem neglexit, quæ tamen in morem Huminis exundaverat ,„ UnO conſternatus ar- morum;, ſiderumque ſpectaculo ? Clamabat Chananæa poſt JESU & perhonorificis illum compellationibus efferebat: haud tamen ejus Abid. — Oliva Chriſtus expendit verba, qui, neglecto labio- rum fœno, fidei meſſuiſſe ſe dixit aromata in corde ejus. O Mulier, magna eſt hides tua. Mella Matth. 15 fluunt ex ore, & Mentis ſeges in horreum con- 28. ditur Gratiarum. Hanc divinitatis libram Mag- 5. Myis dalena perviderat, quæ, incurioſa precandi, Magdale- exorandæque veniæ negligens, totam edendis ““. operibus impendit operam, lugendo, un- gendo, oſculando. Nullo membrorum negli- p,ne, gentiùs uſa eſt Magdalena, quàm ore;, idque aner non profundendis ad Verbum verbis attrivit, ſed oſculis imprimendis. Percallebat enim Achas amoris tiruncula, fortiora rerum vincula, X⅜. quàm vocem eſſe, Miſericordiæ Domini at- trahendæ. At quid mirum demerendi ſibi Nu- minis genus pugnæ operoſum calluiſſe Magda- lenam diligentem, quod nec Achabum latuit, in caſtris Religionis, ignaviſſimum transfugam? Is de impendente ſibi, generique ſuo calamita- te certior factus ab Elia, deprecandi ſupplicii ſtudio, ore ſiluit, ſacco clamavit. Nonne vidi- Res. u. ſti humiliatum Achab coram me. Erravi. In AeSd tanto minarum fragore conticuiſſe quis putet Achabum? Nam cùm durius ſit jejunare, quam pfſallere, Princeps inertiſſimus, qui pati- nas rejecit, hymnis abſtinuit? Oravit procul dubio, qui jejunavit. At Deus, qui orantem attendit, cilicio coopertum ſupplicio ſubdu- xXit. Quia igitur bumiliatus eſt mei cauſa, non piq inducam malum in diebus ejus. Compone, ro- go te, peccantem Achab cum prævaricante, exorbitantéque à Lege David. Occiderat uter- S. Davide que innocentem, rapax Achab alienæ vineæ, invaſor David alieni thori. Humaniùs is pec- carat, quàm ille: cùm Corona & avaritiæ froe- num ſit, & calcar voluptatis. Cur enim in- vadat agrum urbium arbiter? aut quomodo imperii deliciis non emolliatur ad illecebram Princeps? His accedit, quod carnificem immi- ſit Achab in Nabuth, ut vitâ ſimul & famâ vineâque careret. Objecit David Uriam hofti- bus, ut fortitudinis lauream cupreſſo funeris mercaretur. Attamen Achabi ultio differtur in poſteros, Davidi, etiam cùm culpa dele- tur, pœna infligitur. Hic enimverò ſcelus vo- ce abſterſit: Peccavi. Dominus quoque tranſtu-, Reg, 2 lit peccatum tuum. Verumtamen filius, qui natus 13. eſt tibi, morte morietur. Ille verò verbis ab- ſtinuit, ſacco cineréque clamavit. Ideò vin- dex criminum Ira Domini, quæ verbis ob- ſurduit, jejunio auſcultavit. Jam video, cur Pe- trus perjurii reus linguæ patrocinium contem- pfſerit, quo ſe tamen cœli clavibus donatum me- minerat: Egreſſus foràs flevit amaré. Ore pecca- Matth.26,. verat, ſed non ore poenituit. Alloqui potuiſſet: vinctum in prætorio Dominum: maluit tamen?, pargs ſuum videri luctum, quàm orationem audiri. Cujus ſanè ſententiæ deſignator fuiſſe videtur Daniel, qui Nabuchodonoſori amoliendæ à ſe calamitatis author; non eum abjecit ad aras ſupplicem, ſed auri argentique prodigum effe- cit. Quam ob rem, peccata tua eleëmoſvnis redi- Dan 4 26 me. Et jejunaſſe Ninivitas, & oraſſe ſcimus ad Dominum: Operiantur ſaccis homines: G Ionæ;8. clament ad Dominum. Sed enim vox evannit;, ſacco conſecta res, & Urbs ſervata: Et vidit Ninmuet- Deus opera eorum, & miſertus eſt. Nonne cla- maverant ex Regis edicto, in fortitudine Ni- nivitæ? Clamaverant ipſi ſanè: at Coœlo ſac- cus haſtas extorſit, non ſermo. Anxium er- go nemo miretur Nehemiam, non de jeju- nio ſuo, quod præteriri non poſſe nori ze felhl urs M cmtin e 2 me Mniũ Mhenia Pen henc a ü, unn Exunr kel 4 „ 0 üümma r. mpe turt Role, vi n. Et D m tun I 4 i i, nr Jecvb. Deum lehk auin Uin, ilee⸗ wſtt, laren aab Mmuße nnm domi Uittires ni in Celi, hems r nbem, W ſ 4, ArN, eN Onernont lbren an edn Ugened U. torn , n a ie etbigtin tlebe in eruun UIln e Donmn 4 detenelldik. Auce Achebemlti, tumtenhr be ſoocllni ecandi ingii It. Mne ei, e. Enn l. l Gis u ſt ſeſ iſimn gun⸗ 1Ormit nn s, Jli dnn upplrin ſd⸗ mui lin . Compore⸗ m renantat . Oocictentt ab Aenentee Humemis if martate 8. Cn eun- an und tut 1d Uten Camifteni-. avid Dink n annelhin abi ui tn Cun mimrero hrof 1ur ult⸗ 16, er ſfiu ii e vend eie mmant N 4 , e ei⸗ lumften trociniumne, Aloqiſer⸗ in Cap. IL. Lib. II. Eſdræ. ſed de oratione, quæ non rarò, quaſi ſonus, negligitur. 1 Ut audias orationem ſervi tu, quam ego oro coram te hodie, nocte & die pro ſiliis Irasël ſervis tuis: & confi- teor pro peccatis filiorum Iraël, qui- bus peccaverunt tibi. Offcium Udiri & videri pariter orationem tuam di vinum. ſcias, quùm fſcilicet ſancto tum ore, tum habitu pfalles. Neque enim ſatis eſt hymnum à te perſolvi, niſi orationis ſanctimoniam 0- Orsi, rFantis Modeſtia conſequatur. Eum porrò non perſpicio. Gratulor autem quieti ſubreptum tempus, ut oraretur, extractäſque in diem cureſu- Preces Miror à viro aulico, Regiſque pocilla- berfux. tore. Nimirum, qui ſoporem neglexit, diur- nas quoque curas haud difficilé intercidit. Quis autem non miretur, ab Ifraele nomen vytus ſo. ſortitos Hebræos, quos æquius, ab authore ida. generis gentiſque, filios Abrahæ compellaſ- ſet Nehemias. Viſioni enim verò, quàm ſacrifi- cio impendimur libentius; malumuſque Deo frui, quam ferrum ſtringere in unigenitum. Expavit Hebræorum mollis natio durum A- Pprahæ tirocinium, quod peregrinatione, ſteri- litate, uxoris deditione, ſupplicio vernaculi, ſa- crificio unigeniti exegit. Placuit Iſraëlis nomen, in fümma rerum omnium ubertate ſubortum, nempe turmis, ſervis, pecudibus, uxoribus . ſobole, victoridque exceptum & conſigna- tum. Et Deus ſane Deum ſe fatetur paſſim non tam Iraélis, quàam Jacob: Ego ſum Deus Patris tui, Deus Abraham, Deus Iaac, & Deus Jucob. Ut docerere præſtantiorem fore te apud Deum luctando cum Eſaü, quàm Ange- lum aut amplexando, aut etiam debellando. Neque enim deliciarum, quamquam cœle- ſtium, illecebris ſuos deſignari milites Domi- nus optat, quos cruci, necique deſtinat. Nos tamen arcubus, quàm lanienis addictiores, malumus ſpectatores divinitatis eſſe, quam ſce- lerum domitores. Porrò Dominus ad luctam paratiores nos eſſe vult, quàm ad theatra, e- tiam Coœli. Eluxit id in Synagogæ Eccleſiæque ſupremis ducibus Petro & Moſe. Etenim, quum is viſionum appetens à caula acceſſiſſet ad rubum, erigendis ex humo anguibus erudi- tur, a ſpectaculis ad pugnas immigrandum ſibi Exodaa. eſſe: Vadam, & videbo viſionem. Scilicet Deus ardet, ut tu ſpectaculo recreere. LQuid eſt, Exod. 4.3. quod tenes in manu ? Virgam. Projſice. Pro- ſecit, & verſa eſt i ram. Tudaaſpi. 5 it, & verſa eſt in colubrum. Oraturus item Mortifica tionis odinm. Ixod. 3,6. riusasti. Petrus ad horam diei nonam ſubierat in ſo- arium. Verùm contemplationis illecebra in cCruentam cædis pompam converſa, ex Myſta, At.,o,t6. Petrum commutavit in lanium. Occide, & man- anig⸗ duca. Munierat comam ſuam ſideribus mulier u. Paritura. At Draco enitenti ſubjectus eſt; ut Barzige- doceretur rapiendam jam jam ad Dei ſolium Foate. ſobolem, initiandam triumpho eſſe lucta fe- licius, quam fulgore, hoc eſt, monſtro quàm Sole fortiorem. Et Draco ſtetit ante mulie- Ten, duc erat paritura. Tu luminibus cinge- 118, ego te ter roribus vallo. Præſtat conflictu quàm trabed trophæum ſtatui, & ſolium ſirui. Placet intertexta ſplendoribus chlamys: t ea obtingere etiam inerti felicitas poteſt. Apoc. 12. raptim oraſſe video, quem nocti junxifle diem S 129 Virago eſt, quæ connitentem totis viribus Dra- conem ità premit, ut coram eo parere non ve- reatur, & per illum tranſmittat foœtum ad re- gnum. Orare velim te, ſed pugnare malim. Quam ſanè patuiſſe aciem gratulor Patriarcha- rum ſignifero Abrahæ, qui ſectas Deo victi- mas quùm aræ impoſuiſſet, non adolendos ſi- bi turtures eſſe, ſed abigendos, diſſipandéſque vultures intellexit. Sime vaccam & turturem. Deſcenderuntque volucres, & abigebat eas A- braham. An non vides in arenam ceſſiſſe a- ram, pugnâmque erupiſſe ex holocauſto, ve- luti ex inſidiis? Mavult Dominus luctari Se- nem, quam litare: debétque Abraham impe- rium oppigneratæ ſibi poſteriſque à Domino regionis, non tam oblatis coœlo avibus, quaàm pulſis fugatiſque ab Ara accipitribus. Spera- bat adoratum ſe iri à fratribus Joſeph, quòd Gen. 37.9. coœlo ſtelliſque per ſomnium interfuiſſet. Sed quod illi ſidera deſignaverant ſceptrum, non viſione, ſed luctà conſequutus eſt. Regni e- nim potitus eſt adoleſcens, ex quo congreſſus eſt cum livore primùm fratrum, tum verò cum Dominæ impudentia, ad extremum cum pæ- dore carceris, ſqualorèque catenarum. Certa- Sap. . ia- men forte dedit ei, ut vinceret. Non aufere- Gen. 49. tur ſcepitum de Juda, & dux de femore ejus. 0. Miror delatam Judæ imperii purpuram. Nam ſi humiles evehuntur ad excelſa, fratrum mi- nimus Benjamin vocari ad regnum debuit. Evocabat illum ad imperium abjectio, ſed pa- rens abducebat. Natus enim ex Rachele Be- noni, ſi ſceptro potiretur, contemplationem Labore præſtare docuiſſet. Excidit proinde Hu- militas regno, ut ex Lia imperaturum po- pulis Principem ſeri, formarique noſceremus. Tuum eſt, ad lauream inire viam. Neque enim viſioni datur, ſed pugnæ. Quis autem, niſi carne careat, adverſario caret, quo cum lucte- tur? Stravit nobis iter ad palmam Deus, quum à viſione, quæ paucis contingit, ad opus, quod omnium eſt, propagandi Chriſti generis decus ſtemmâque tranſtulit. Pro filiis Iſrail ſervis tuis. Nam & Jacob, ubi viſione com- plexuque Angeli beatum ſe factum ait, recu- ſus in Iſraélem, nullum de naſcituro ex ſe Chri- ſto omen accepit. Peregrinanti, cubantique in ſaxo Chriſtus influxit. Benedicentur in te, Gen. & in ſemine tuo ounctæ tribus terræ. Patiendo 14. felicius, quàm meditando, evadimus in faſti- gium, pinnâſque virtutis. Quis enim Angelo- rum contemplabatur in ſcala, quam Jacob vi- dit in cœlum protenſam? Et ibi quidem ade- rat Deus. Porrò cœlitum nemo oculos in Nu- men deflexit, nulluſque non curſu placere, ma- gis quàm viſu, Divinitati ſategit. Uſque adeò otiari nec ibi licet, ubi contemplaturo Deus theatrum eſt. Talit lapidem, & erexit in ti- Wulum, fundens oleum deſuper. Nemo non callet, inungi ad principatum conſueviſſe deſignatos à Deo Reges. Quo ſanè oleo qui delibutum lapidem intueris, diſce, durari te oportere ad laborem, ut regnes virtutum trabeâ trium- phator. Hinc eſt, quod Dominus Orationem, quam Apoſtolos docuit, hinc liberalitate, hinc dilectione munivit, ut æris erogatione, iræque compreſſione ſuffultæ preces, gra- tiores cœlo forent operum patrocinio. Nt eleëmoßzna tua in abſcondito. SRic ergo vοs orabitis. S enim dimiſeritis hominibus pecca- ta eorum, dimittet & vobis Pater veſter delicta veſtra. Solutis in preces labiis, nec pectus otiari Gen. 15. 9. 29. Matt. 6. 4. 130 otiari voluit, nec dexteram. Hæc æra tranſ- fundat in mendicos, haſtatis illud pateat, reci- piâtque cataphractos. Ut dum hinc ulceroſis occurrit, hinc vulnerantibus adblanditur, cruo- rem inter & unguenta Oratio vireat, oleât- que fragrantior. Hanc effloreſcendi rationem Dilectam Chriſtus perdocuit, cùm, efferente illa mammarum illecebras, quibus labia ro- reſcunt, ſuum eliquat nomen non in lac, ſed in oleum, quo perfunduntur Athletæ luctaturi Can. 4, 2. in circo, non Levitæ ad aras litaturi. Melio- ra ubera tua vino. Falleris: ego enim ità col- liqueſco, ut latera perungam ad pugnam, non ora ad hymnos inſpergam. Tibi quidem oſ- culum placet: mihi autem perplacent manus;, quibus murænulas paro. Sed ad Orationem Penis-ia. Nehemiæ revertamur. Cur audiri ſe poſtulat, ſuas in preces cum auribus, tum oculis divi- Confeſio. nitatis inflexis? Holocauſtum fortè Abrahæ O:ſperas. Narfaturus eſt? an temperantiam expoſiturus er*", Iſaaci? an verò angores, ſudoréſque Jacob 9 2 que Jac rapſ opti. Objecturus? Quin emiſſis, fugatiſque turtu- wi ſunt. ribus, bufones, angues, & rubetas contem- plandas ſubjicit Deo. Confiteor pro peccatis fi- liorum Iſrael, quibus peccavimus tibi, Iſta-ne tu das ccœlo ſpectacula? Iſthuc divinitatem ad- vocas, unde fuerat avertenda. Scelera expo- nis, & intentis adeſſe tibi Numen precaris oculis, auribuſque? Lachrymas expone, & ci- nerem, quibus ſe damnavere ſub Eſdra ſceleroſi. Imèò crimina objicio, ſed confeſſione ſubacta. Nihil enim aut Deo gratius, aut utilius Ifraeëli. Nam ut Romanorum pompas triumphorum vinctus hoſtis augebat: ità catenatum co- ram Deo ſcelus triumphum comparat Domi- no. Hinc Paulus viſi ſibi Domini meminit ſe- mel, & raptim, cùm ſuas & blaſphemias. & cæ- des, & furores tam exaggeratè profuſéque com- memoret, quòd ſciat toties Chriſtum trium- phare, quoties ad aras peccatum trahitur la- chrymis obruendum. Crediderim propterea, r. Reg.at. Mon triumphalem Davidis fundam in Nobe ſuſ- 9. penſam, ſed Goliæ appenſum gladium pallio convolutum. Ecce bie gladius Goliath eſt in- volutus pallio, poſt Ephod. Plus enim cœ- lum ſceleris punitio delectat, quàm innocentia: ſi tamen ſuſpendatur è tabernaculo gladius, uni Domino militaturus. Nonne benedictionem im- petraturus Jacob à Patre, hœdinis ſeſe pel- libus communit, fragrâtque Seni non ſuæ odo- re innocentiæ, ſed laſciviãà veſtimentorum Eſau. Ntatimque, ut ſenſit veſtimentorum illius fragrantiam, benedicens illi ait: Det tibi Deus de rore c&li. Væ Jacob, niſi lævorem pudi- citiæ diſſimulaſſet, hoedinam petulantiam præ- ferentibus manu, collòque. An non bis Chri- ſtum inunxit Magdalena? Sed quam profu- ſior ejus in laudes JEsUS, ubi peccatrix irrupifſe fertur in triclinium? Putaſ-ne vim olei vinique Samaritæ fuiſſe ſenſurum re- deuntem Hieroſolymis Hiericho, niſi ſemine- cem reliquiſſent in nemore ſicarii. Vulneri- bus, ad effuſionem ſuorum munerum, pel- lectus eſt Samarita. Vide, an Sponſa & Dile- Cto frui, & commendari potuerit a Dilecto impensè, ante nuditatem & vulnera. Intacta ſi- quidem ferro, vittæ, gregi & mali punici frag- mini coinparata eſt: cruentam verò laudatu- rus, non vellera tantùm & olera coacervat Sponſus, ſed urbes, ſed Cœlum, ſed Solem de- ducit in theatrum. Decora, inquit, ſicut Je- ruſalem, pnlehra ut Euna, elecia nt Nol. Hau- Gen. 27. 43. Luc. 7. 44. ſeq⸗ Ess. Lan. 6. 2. Oliva rimus auguſtiorem majorémque humanâ ſpe- ciem quamdam, decorémque ex vulnere. Nun- quam enim peccaſſe nos recordamur, quin exun- demus in luctus, inque flammas Charitatis exar- deamus. Paulus propterea- cùm traductionem Gentium ad fidem efferre vellet, earum præ- miſit crimina, ut regno fidem conferre poſ- ſet. Eripuit nos de poteſtate tenebrarum, & tranſtulit in regnum filii dilectionis ſuæ, in quo babemus redemptionem, & remiſſionem peccato- rum. Neque enim regnum, fed meſſis appellata Fides fuerat à Chriſto, ubi inſinuari eam turbis cupiebat, & Moſis lege imbutis, & haud ma- gno ſceleri obnoxiis. Videns autem turbas, miſertus eſt eis. Tunc dicit diſcipulis ſuis: Meſ- ſis quidem multa, Operarii verò pauci. Illud in- ter Fidem expiati, & inquinati vulgi intereſt, quod falcem inter & ſceptrum intercedit. Una fides, & baptiſmus unus. Verùm ſi influantin E- thnicos, exuberant purpuris; ſi defluant in Iſ- raëlem, manipulis turgent. Uſque adeò, ubi ad Crucem evaſeris, penè præſtat ſcelus trahe- re, quàm deduci à Lege. Age. Num Corne- lius & jejunaverat diè, & auri ſummam ero- gaverat ſæpius, & legatione ad ſe functum ſuſpexerat coœlitem? Orationes tux, & ele?- moſynæ tuæ aſcenderunt in memoriam in conſpe- &tu Dei. Is veròô auro thuréque non expictus in linteo eſt, ſed veneno, tabéôque deſignatus. Col. 1. 13. Matth. 9. 37. Deſyerati perem. Pœnitentie dignitai. Act. 10. 4 1 Linteum magnum, in quo erant omnia quadru- AA. I0. 12. pedia & ſerpentia terræ. Tam inlfeſto nefa- riéque expreſſus eſt ſimulachro Cornelius, ut glutire illum juſſus à Deo Petrus exclama- verit: Abſit, Domine, quia nunquam manduca- vi omne commune, & immundum. Potuiſſet ſa- nè Dominus in turturem, ovémque auream efformare Centurionem: ſed libuit ſuperſti- tionem olim ejus, ante Jovem Veneréemque ſuccumbentis, objicere Petro, ingeſtis dormien- ti Pantheris & Anguibus, potius quam ejus delineare preces aut lilio, aut thure. Nimi- rum, ut conſtantiorem fore militem poſt la- vacrum enunciaret; impietatis ei induxit lar- vam, non autem illum illivit chryſocollo re- ligionis. Sciebat enim ſupremus Dapifer ,nul- lam ſapidiorem eſſe patinam, quàm quæ mon- ſtris pararetur, doloris favo temperatis. Zac- chæum proinde abduxit ex arbore, apud eum Dominus coœnaturus. Sperabat enim ejus in domo habitum ſe iri in deliciis, ubi jugu- landa jam jam erat radix criminum Avaritia. Hodie Salus domui huic facta eſt, eò quod & Luc., 18 7 ipſe ſit filius Abrahæ. Tantum-ne titulorum illatum in atrium Publicani? Imo veròô. Quin Marthæ nunquam ædes hiſce Dominus com- pellationibus extulit, quas tamen frequenter ſu⸗ bibat. Nimirum cæſo id crimini dabatur. In- nocentia, penè dixerim, obſtitit Marthæ, quin ejus par eſſet domus ædibus Publicani. Nec immeritò. Ecquando enim, ſecundis in men- ſis, pro bellariis, alienum egeſtum eſt in qua- druplum æs? No ad oſtiun & pulſo; ſi quis, quit, aperuerit januam, intrabo ad üllum, cœnabo cum illo. Animadvertas velim non Per- gamenæ Eccleſiæ Chriſtum cœnam eſuriiſſe, cui, poſt dilaudatam fidem, & coronatum An- tipam, dixerat: Jed babeo adverſus te pPau- ca. Verùm Laodiceæ cœnare vult; quam ur- bem miferam, inopem, caligantem & nudam efſe confirmaverat. Ei & aurum obtulit ſuum, & ſeie prætulit hoſpitem. Ubi enim exun- . davere Apoc. 2 19 mort gellres Hüm. 4 e UNnO inſe P in elemo cCeren ennneruar, * n Mara (n Ware t extr macredie l loonnes Nut wdi 11, ubi tr ten ellven t,bi rnon! Unnte hamn lleit mng. Se MIN C Innmn, w Anndtte Ee d ibt dt Cunm Geni . ſen gan i hnas n a tro dut r, Wi 1 e) delech Atiet in 1 onz weer Da ro Uand nnen lttte Cadtcin Eari . Cllene 4 hreng 4 i e zit a! nent en llnn Warlemnmtt 1 & Dand . Allen nulr, nlt i N Oenci llult⸗ irlhiinnt, tettelt D nfinkuanl. Acelanl Nne d fat ſlurkt i ſummmner ad Elnin 5 ne, . orimni iß⸗ nNendur 6de dign 1 Cmntit gur n r chro Cmriu, Petrusella: olgtan nu Aun. Dyule ovemngte a 1 lban Int Vemn Verns ngeülne Potns gun Aut thae mülien u: it ſnn nn Dut . ,günlenn X Abole, 4. Cpethceini delcis, in Himiunn n aß, n-de in lro ſeil⸗ . en fell⸗ i! — in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. 131 davere flagitia, ibi redundare quoque gra- tiam non ignorat. Nunquam ante Mundi de- merſionem hauſtum à Noë muſtum didici- mus: quo, emergentibus & Cataclyſmo agris, ad ebrietatem uſque delinitus eſt. Lætius geni- nen ſpiritus, poſt flagitia plerunque pubeſcit. 3. Reg. 19, Deſignatum idcirco Dominici rudimentum con- 4. vivii cenſuerim ſub junipero, quæ cùm ſpi- nis inhorreicat, & ſterilitate ſqualeat, tranſ- greſſores profectò adumbrat, dum inumbhrat Eliam. An non majus in Cœlo gaudium ſu- per uno peccatore quam ſuper Juſtis non- Exod ia APinta novem? Qur enim putas dedicatum n. fuifle Paſcha Donaini in ͤgypto, non autem in eremo occiſum Agnum, comeſtumque: niſi ut diſceremus, ibi ſapidius epulum ſtrui, ubi iin luto & latere laboratum, exudatmque Apoc,⸗46. eſt cupiditati. Er in conſpectu ſedis tanquam Mare vitreum ſirnile cryftallo. Nonne cor im- Ppii, quaſi mare fervens? Cur ergo iniquitatis, ante Dei thronum, imago perſtat? Jordanis expingatur, quo in flumine natat innocentia. Quin Mane oportuit affingi, ubi ſanctitas in- clamari LJuminis debuit, debuitque plenum oculis arnmal induci. Emergunt ſiquidem è Pelago imiquitatis ſaniora ſanctiorâque capita, quæ thronum circumſtant omnipotentiæ. Quid enim (zemmarum facinorumque egregiorum non profert mens, quam criminum recor- datio ſtimulat ad bravium? Repetebatur à Chriſto cenſus, cui cùm ſolvendo non eſſet egent iſſimus Dominus, expiſcatum numiſma Petrumm tranſmiſit ad aquas. At quèò eum able- gavit extractum vectigal? Conſtitiſſe Pe- truna crediderim propter fluenta Jordanis. Ubi enim lateret aurum, miſi in vadis innocentiæ? u Joannes peccata diluerat, ubi Chriſtus ablui voluit; ubi columba viſa, ubi vox Patris audi- ta, ubi traducta Arca, flumine ſuum in fon- tem refluente. Imô ad mare Petrus conten- dit, ubi fides ejus labavit, ubi Eccleſiæ cymba lactata non ſemel, ubi Chriſtus penè fluctibus Matth. 7. hauſtus, quum dormiret. Vade ad Mare, & 27. mitte hamum: & eum piſcem, qui primus af- cenderit, tolle & , aperto ore ejus, invenies ſta- terem. Sine delectu piſcis extrahitur, qui nummo carere non poteſt, quando è mari cri- minum, quiſquis in Petri arundinem inſilit, §. Petrus abundet neceſſe eſt theſauris Poœnitentiæ. Exci- eum Nate- dit tibi forté, quò recoquendum transfugam re. ſuum demiſerit Deus? Et præparavit Dominus on.2. 1. Piſcem grandem, ut deglutiret Jonam. Et ora- Rna vit Jonas ad Dominum de ventre piſcis. Mira- ris autem, antè ſedem Agni, compactum è Gen. 9.21. vitro mare, unde tributa Domino ſuggerun- tur, ubi rebelles lumini Numinique Prophe- tæ, deſectionem dedocti pſalmis, hymnis, & canticis imbuuntur! Non ad Sinam allidi- tur Jonas! non in ſpecum Eliæ abditur, ut docéatur parere Domino. In mare dejici- tur, & Ceto deditur: ut ſcias, in Pœniten- tiæ freto etiam Monſtra ità fervere, ut ini- tiare ad prophetandum poſſint eos quoque, quos vidimus à Dei facie in Tharſis abſceſſiſ- ſe. Sedenim vacillavit Petrus in mari. Fa- teor ſupereſſe, etiam pœnitentibus, contra- Ctæ ex Adamo imbecillitatis reliquias poeni- tendas. Vide tamen, ut labet in mari Petrus. Timuit, ſed ubi validior ventus fluctus exciviſ- ſet. Timuit, ſed in pavore clamavit, ſed appella- vit JESUM, ſed emergendi ſpem habuit. In atrio * contrario, flante ancillà, non trepidavit, ſed pejeravit, ſed ejeravit præceptorem, ſed fi- dem ore ſaltem abjecit. Quid atrium jacto? Malo Petrum in * quore naufragum, quam abductum in hortum. Hic ſtertit ; ibi orat. Et;, cum ſequatur à longè JESUM inter oleas : ad JESUM confugit inter fluctus. Feracior ſanè Pœnitentia, quam integritas; ideôque & colo grata. Cantemus Domino: gloriose enim magni- Exod. i5. Rcatus eſt. Cecinere filii Jacob in littore. Quid- ²* nam in ſolatium veſtrum actum eſt in flucti- bus? Equum & aſcenſorem dejecit in mare. Elebti principes ejus ſubmerſi ſunt. In multi- tudine gloriæ tux depoſuiſti adverſarios tuos. Plurimâque ſubjecere in eandem ſententiam. Percontor ex eis, an iidem fluctus murum ſtruxerint populo tranſmiſſuro. Imoò: quin pris evaſit Iiraeël, quàm perüt .Ægyptus. Cur ergo toti eſtis in pangendis hoſtium cladibus, penè immemores triumphi veſtri? Cùm enim tanta dixeritis de Pharaone ſubmerſo, vix tranſ- miſſum à vobis pelagus ſignificaſtis. Filii au- tem Irazl ambulaverunt per ſiccum, in medio ejus. Quid jejunius, ſicciuſque occini potuit? Enimverô in Ifraële tranſeunte, innocentia, in everſa cum Pharaone Ægypto, ſcelus obru- tum, elutumque fletibus deſignabatur. Ut do- ceare autem pluris eſſe abactum ſcelus, quàm incolumis vitæ morumque integritatem, car- men pangitur deſcribendo Ægyptiorum inte- ritui, non autem expingendæ tranſmiſſioni Iſraelis. Diſces, quantum præſtet ſervatæ vir- tuti expunctum crimen, ſi Sodomam reſ- pectes. Feruntur enim Angeli eſſe, qui cun- ctantem exemere Lothum èê ſupplicio. Cüm- Gen. 19. que eſſet mane, cogebant eum Angeli dicentes: 5e Surge, ne & tu pariter pereas in ſcelere civita- tis. Is verò, cui provincia obtigit delendo- rum in igne mœchorum, non Angelus, ſed Deus dicitur. ILoitur Dominus pluit ſuper Sodo- mam, & Gomorrham ſulphur: & ſubvertit civi- tates has. Quis ambigat in educto ex incendiis Lotho immunem à labe virtutem delineari? At vitium deleviſſe parem Numini facit: éſtque miles, qui Juſtitiæ contutandæ excubat, Deus penè eſt, qui flammis expiat, profli- gâtque laſciviam. Noſti, ut puto-ad interi- tum Pharaonis, & IIraelis libertatem vindi- candam, ablegatum & Sina Moſem à Domino. Animadvertes inter hæc Deum illum quidem Pænueniia. ſalutatum è rubo eſſe, non quòd educturus Iſ- raëlem eſlet ad coœli epulum, ſed quòd ſuppli- cium ſumpturus eflet, per cyniphes & fune- Zelus ani. marim. ra, de Regum Principumque primogenitis. Eoce conftitui te Deum Pharaonis. Quaſi dice- Exod. 7.7, ret: cùm Iſraelem, hoc eſt, virtutem opima- veris auro, agno, palmis, & mannâ, Moyſes eris: ubi verò in Pharaone demerſo abolendum flagitium coloraveris, non Vates, ſed Deus es. Omripotentiam enim quodammodò præ- fert, quiſquis aut ex alieno, aut ex atrio ſuo peccatum effugat, ſpoliâque ejus & vaſa diri- pit. Caligaſſe, eam ob cauſam, mihi penè vi- ſus eſt Eſaias, cui in Servatore affulſit Omni- potentia gratiarum, beneficentiæque prodiga. Tunc aperientur oculi cæcorum, & aures ſurdo- Iſa. 35. 6 rum patebunt. Tunc ſaliet ſicut cervus claudus. Tſi videbunt gloriam Domini, & decorem Dei iee l noſtri. Hoccine divinitatis tu ſtemma exiſti- . mas? Eminus reſpectantem verior Numinis de- mia miſta cor effugit. Nam cominus à Joanne, gemmis prakantiſ- Domini inſignibuſque exploratis, prælata eſt Ema. prodigentiæ gratiarum criminum abolitio. Vidit Joan. 1. 29. 132 Vidit Joannez JESM venientem ad ſe, & ait * Ecce Agnus Dei. Ecquid in Dei agno deprædicas? Perlitof-ne poſtes Hebræorum? an reſignata volumina Scripturarum? Scelus ab eo dejectum intueor. Ecce Agnus Dei: Ecce, qui tollit peccatum mundi. Cœlum ſcio reclu- ſum per eum iri: Novi lavacrum ab illo ma- naturum, & muſtum vitæ expromendum. Condentur ab eo leges: vis inſeretur promen- di angues: mare frænabitur: annona redun- dabit, excitabuntur & ſaxo mortui. At ego illum pro Deo deveneror, quòd ejus conjicio virtute exigendam & mundo ſcelerum peſtem. Quam ſanè Philoſophiam Joannes hauſerat non è& Jordanis latice, ſed ardentis è rubi in- cendio. Ibi enim cùm Moſes adſtitiſſet, quæ- ſitum ex eo eſt, quidnam præferret dextera. Eôque affirmante, Virgam eſſe, ſeu pedum, quod geſtaret: Juſſus continuò eſt abdicare ſe Virg. Virgam? Projice eam. Quam in colu- brum verſam corripere jubetur iterum, ea in Egyptum uſurus ex Angue Virga. Nimirum non illa deſtinatur ad imperium elementorum, regnorümque dextera, quæ præciſam & trun- co virgam retinere, & ſervare novit; ſed cui tantum ingenii viriumque ineft, ut virus in vir- gam vertere poſſit, refecto ex angue pedo. Ex- Exod. 4.3. tendit, & tenuit, verſäque eſt in virgam. Ut credant, inquit, quòd apparuerit tibi Dominus. S§. Maſes. Humanum eſt, Dei ope ſervaſſe & ramo vir- Gen⸗ 14. 16. Gen. 3.1. Lpſa conteret caput tuum. poc. 12. ℳ.⸗ gam : at è& Serpente refinxiſſe imperii Bacu- lum, Deo propius, quàm Paſtori eſt. Splendi diſſimè id nobis inſinuatum eſt à Spiritu, ubi ovationem Abrahæ perlegendam ſubjecit. Nam cùm dixiſſet Moſes: Reduxitque omnem ſubſtan- tiam, & Loth fratrem ſuum, mulieres quoque & populum. Effuſos in occurſum triumphan- tis Reges ſubjecit, non quòd cives recepiſſet, ſed quòd fudiſſet hoſtes. Egreſus eſt autem Rex Sodomorum in occurſum ejus, poſtquam re- verſus eſt à cæde Chodorlabomor, G& gi qui cum eo erant. At verò Melchiſedech Rex Salem proferens panem & vinum, ait. Bene- dictus Deus excelſus, gquo protegente, boſtes in manibus tuis ſunt. Ergone aſſlertori libertatis veſtræ ità gratulamini Principes, ut vos pu- deat recepti per eum vulgi? Si vos ſuppu- det turbæ, reductum ab eo Nepotem efferatis, ne pignora generis ejus videamim neglexiſſe. Proludebatur agendo tune de ſceleribus trium- pho. Plus eſt, pepuliſſe flagitia, quàm vir- tutes propugnaſſe. Magnus propterea Mel- chiſedecho viſus eſt Abraham, non tam recu- peratione abrepti populi, quam occidione præ- donum. Non enim expedita è laqueis Colum- ba, ſed attritus poſt morſum Anguis laurum excolit, ſuéque tabo irrigat ad coronam. Elogium Virgi- mis eſt, quam Moſes non tam beatam fore pronunciat fœtu Nutninis, quàm depreſſione Serpentis. Miramur autem id præfulſiſſe in pa- rente, quod etiam in filio eluxiſſe, nemo non videt. Ubi enim rapiendus exponitur corona- tæ puerperæ partus ad thronum, ferred il- lum aurigaſſe ad regnum virgâ deſcribitur: quæ proſectò duritie ſuâ non tam Juſtitiæ inau- gurationem, quàm debellationem ab ſe geſtam criminis deſignat. Et peperit flium maſcu- um , qui recturus erat omnes gentes in virga ferrea. Qua ſcilicet teſtea criminum vaſa de- fringi oportere teſtatur David. Numquid & alabaſtrum non geſtabat, quo inungeret ſuos; Oliva in Eccleſia, pares Regibus Sacerdotes? Haud ille caruit alabaſtrite: verùm ultio unctio- ni præfertur, anteitque ex ferro virga cæſu- ra flagitium, apparatum, chriſimâque Sacer- doti. Afſueri ſiquidem ſceptrum non tanti eſt, cùm virgam regni germinat, defertque Eſther reginæ; quàm cùm trabem parit ſup- plicii, defigitque Amano. Sic in Cantico Ju- dith non tam vindicata Bethulia præfertur, quam exuti caſtris Aſſyrii circumferuntur, ad incrementum triumphi. Ergo flagitium debellaſſe, ſummæ facinus virtutis eſt: ideô- que Nehemias attentam ſpectaculo execrati ſceleris eſſe cupit Divinitatem, cui nullum eſſe poteſt theatrum gratius, quàm ubi vin- ctum, dejectumque ſcelus, ad triumphi ſpe- ciem traducitur periturum. Non eſt proinde, quòd ſenior ſaniôrque & filiis conqueratur & reduci prodigo ſaginatum vitulum in de- licias exhibitum, & ſibi ne hœdum qui- dem datum aliquando à parente. Sciebat e- nim ferventiorem eſſe ſolere deſide innocen- tiâ, pœnitentiam operoſam: contentiuſque obſequium fore filii emergentis & corno, quam primogeniti apricantis in agro. Hanc ob ſpem, tranſmiſſum & cœlo dixerim ad Aga- rem Angelum, qui eam contutnaciæ ream ad Saram remitteret: cum nuſquam appa- ruerit Angelus, cujus ductu in domumn Abra- hæ pudiciſſima fœminarum Rebecca induce- retur. Ergone magiſterio famuli Virgo du- citur ad Iſaacum, ut ex ea liberos ſuſcipiat, quorum ſtirpi Dominus inſeratur: Errantem verò Æ gyptiam Dei Angelus reducit ad Sa- ram? Sic eſt: Culturæ præſtantià monemur uberiorem è& pœnitente, quàm ex pudica ex- pectari ſegetem poſſe. Atqui ſpem Agar decoxit, edito in lucem ad corruptelam naſ- cituri Iſaaci ludione. Et ideò, quàâ die Iſmaẽl luſit, ſeveriſſimo exemplo exulare juſſa eſt Mater cum filio. Ejice ancillam hane, & Ja- lium ejus. Averſum ab immanitate ſupplicii Abrahamum coëgit Deus dictam ancillæ diem, pœnâmque ſuo calculo confirmare. Omnig- quæ dixerit tibi Sara, audi vocem ejus. Ob ludum exilium? Imò᷑. Cùm enim poſtliminio reducta domum eſset, debuerat, ne in lu- dum quidem, labi alumna Poœnitentiæ. Nulla ſiquidem levis labes in reduce: exiliique rfea eſt Mater poſt regreſsum, ſi vel impubes ludat puer ejus cum Iſaac. Obærata Pœni- tentia Virtuti eſt, & ex qua uſura rerum præſtantiſſimarum repeti tum poteſt, tumn debet, decoxit illa ſanè, nervôque debe- tur, ſi vel unum non juſti ponderis aſsem re- pendat, tanto foenore, poſt ſortem veniæ, merſa penitus, obrutâque. Audies propteréa Davidem de perdocendis iniquis, de ma- Ctandis hoſtüs, de pangendis hymnis vota nuncupantem, ubi expiari optat ſe à contta- Cta ex adulterio impetigine. Docebo iniquos; inquit, vias tuas: Domine, labia mea Jch ⸗ & os meum annunciabit laudem tuam. ciebat enim, poſt ſcelus, otioſam eſſe non licere re- fuſam à Domino gratiam: verùm grandiora ex pœnitente, quàm ex inwvicto expectari facinora ſanctitatis. Mittitur Poenitentia ad Leunculum, quem Samſon diſcerpſit in vi- neis. Eum ſiquidem & rugiiſſe, & inſilüfle in Samſonem horruimus: brevi tamen de- ſtinatas inſidiis fauces in alvearium verſas ſuſpeximus; ut inde delicias hauſerit ado- leſcens, Eſth. 7. 10. Gen. 21.10. Recidiyi, Agar. Pl. 50. Ijr es, t . (utan t E tie Aul elede Inmde trntinn Nr legen Ge, II Vus, Mel lano1 n dſen 18 De Nu leſen lugnor te UI An nor hend Une n a annte d lel- Ne hle Doon 3 eMr 1 Mumm. U Wr, aen nler. lin n Alie he in bar Aucr d Uuch,. Vrg eit de N. U wn t en n hut l Cntn N rakn, Chumfenmn, en gnn is elt: i. Alld erei am Wir ncſtn CnE Vitllm ne e elln di te. tht Ceſice imoe Coftentin 88 camo,u o. Hx 6 Verin K Utütncie e Gulcuen g⸗ n Gomunn ſe⸗ Rebecca n mul Vrg⸗ lbetds lann ratur: Enan us kehlet d ſtanti mona m er iien gi gen coniEk, 4 n- enllue e Ham kar, waritt i. umaleis rmae. , i uan eud eiin vent, 1e ce: eige , el . Obanl n Un e nerrode d . onletden, leſcens, unde metuiſſe lanienam & cædem potuit. De comedente exivit cibus. An non eliquatam Leonis in mella ferociam qui reſpi- cit, deſignatam in monſtro feracitatem Poni- tentiæ animad vertit? Ut deferbuerit cor im- pii reſederitque paſſionum furor & fremitus, non malacia duntaxat criſpatur in illecebram intuentium, verùm uniones in litus, gemmaſ- que regerit. Ut ſcilicet Peruviam ibi nanciſ- care, ut Crœſus ſis, ubi naufragium, novus Irus, metuebas. Poſt latratus, in turturem ſe Latro refinxit: non enim contumeliis tan- tùm abſtinuit, verùm & in titulos principa- tus & Dominii exundavit Chriſti ſignifer, cùm deſertorem ſe Petrus lachrymaretur & transfugam. Quin & Petrus labantes commi- litonum animos roborare non tum jubetur in fide, quùm divinitatem Domini Apoſtolis e- wulgallet; ſed quùm ſuccuſſæ religionis repa- ratione retrahendus erat à perjurio. Nimon, rogavi pro te, ut non deficiat ſides tua & tu aliquando converſus, confirma fratres tuos. Non ſtanti, ſed revaleſcenti traduntur imbu- endi, fulciendique Diſcipuli: conſcio Domino poſt ſervitutem, vulnerâque, validiorem effi- ci Fidem, recuperandi decoris, abolendæ- que maculæ ſtudioſam. Sponſæ intuere im- becillitatem, ante repulſum dimiſſumque Di- lectum. Nimirum præſtolabatur Chriſtum in pluma, ſear⸗ ſe malis, ambirique violis ſata- gebat, ſi fortè charitate in languorem verge- ret. At ubi rejecti à ſe ſponſi objurgatione ex- timulari cœpit, nec poſt vulnera inungi expe- tit: verùm in unam explorandi Dilecti curam intenta, effeminatum florum ambitum in virile viri votum demutavit, inquiens: Ni inveneri- tis dilettum, nuncietis ei, quia amore langueo. Languor te premit charitatis, nec poma expe- tis? An non is te languor oppreflerat, cum diceres: Plcite me floribus, quia amore langueo? Cur ergo non iiſdem levatur ſolatiis languor idem, idemque morbus? Natabat enimveròô tum Amor in melle, oſculoram duntaxat Sponsâ candidatâ: nunc verô deſerti in implu- viO ſponſi rea Charitas, nec in vulnere vio las repetit, unéque ſe tantum Sponſo refectum ful- tümque iri cupit, flagitàtque. LTantum etiam in alnore diſcrimen intercedit, tantique eſt, rea-— ne an integra Charitas expetat JESUM. Repulſi Sponſi non rea, vel in lectulo floſcu- los exigit; rea vero nec in vulnere meminit florum. Uſque adeò fortior revaleſcit à caſu Amor;, quem exinde emollire ad delicias ne- queunt tum pallium ereptum; tum adacti en- ſes in latera. judic. 14. 14. Luc. 22. 3 ²2 Cant. 5. 9. Cant. 2. Pœniten- tia vera. Delicati. 4 Confiteor pro peccatis filiorum Iſraël, duibus pegcaverunt tibi: Ego & do- mus Patris mei peccavimus: Vanita- te ſeduécti ſumus, & non cuſtodivi- mus mandatum tuum, & ceremonias. Religioſo- rum pec- cata gra- Reſcit incremento dignitatis immanitas, ignominiâque facinorum. Erubeſcit enim vior Pa⸗ Nehemias, quôd à Lege deſciverint Filii vi- Eyvercitia dentis Deum Iraelis. Ergone iis lacertis, qui- dpiritua- bus luctatus eſt Jacob cum Angelo, ample- aze Xari libuit Ammonitidas, ut, poſt coœli lau- Ps fer- Tealn, laſciviæ compedem nos, tanti Viri ge- veorew. us, traheremus? Tædere nimirum Scorto- Oratio. Ium debuit dexteras Ifraelis; quæ iis e brachiis Ethiceæ Tom. II. in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. 1 pullularunt, quibus implicati 3 3 non ad delicias modò lenn a gacehiden Recidivi rùm & ad triumphum eluctantis. Putaſ-ne immunem Cainum à labe ante conceptum in fratrem odium? Nemo certè fit extemplo peſ- ſimus. Cur ergo de livore tantum „ quem taci- Gen. 46. tus concoquebat, à Domino reprehenditur? Poſt Sacrificium furere cœperat. Id autem fla- gitii inviſum præ cæteris Divinitati eſt, in quod ab aris digreſſi prolabimur. Quare ira- tus es * Et cur concidit facies tua? Sacrifica- verat enimverò Cain. Damnatur proinde in eo Pallor poſt hoſtias, in quo ante Sacrificium nec inhoneſta reprehenſa fortaſſe ſunt: dede- cuit enim ſacrificantem vel livere. Patet ex his, non damnandam ſeveritatem Jacob, unam in Rubeno damnantis labem. Effuſus es ſicut agua; Gen. 45. non creſcas. Atqui nullum ab Itraele de ancil- 3. larum filiis fupplicium ſumptum, quaos pefſli- mi criminis delatos apud parentem teſtatur Moſes à Joſeph. Num proprii thori contume- lia urſit Senem ad ultionem intemperantis Ru- ben, iniquiſſimi non memorem flagitii, quo ſe obſtrinxerant fili Balæ & Zelphæ? Ego certè nunquam inducar, ut putem non crimen, ſed injuriam in ſua trutina examinaſſe Patriar- cham. Quare ergo in Rubenum ſæviit incon- tinentiæ reum, inquinatos autem perditiſſimo ſcelere fllios abire ſivit impunitos? Ruerat; poſt liba, in ſtuprum Ruben. Erexerat non multò antè lapideum titulum Jacob: libans, inquit Scriptura, ſuper eum libamina, & ef Gen. 35.) Jundens oleum: Non percurari autem, ſed vul- 13. nerari chriſinate, indignum eſt, plenumque ignominiæ flagitium. Fœdati ſunt fllii ancilla- rum, ſed inter greges. Tolerari luxuriæ ſor- des utcunque potuerunt in caprili: at in aris libido, non labes, ſed lues eſt. Ab oleo ad vulnera, à thure ad ſqualorem, ab hoſtis ad ancillas nemo transfugit impunitus. Hinc ve- hementer auctam exiſtimaverim Moſis noxam de Domino dubitantis. Ita enim irritatus eſt Deus hærentis diffidentià Moſis ad petram, ut terram lactis videre illum juſſerit, nec intrare. Peccavit enim, præſente Numine, quo cum diu egerat. En ego ſabo ibi, ceram te, ſuper Exod. 17. Petram Horeb. Nefas eſt, vel timere de mol- ⁵⁶: litudine ſaxi, ubi cum Deo ſteteris. Crediſ-ne ob ludum filii exulaturam fuifle Agarem, niſi ante & vidiflet in ſaltu Angelum, egiſſetque cum cœlite? Horreas tu certè confectum, oc- ciſumque Ifraélem ignitorum eruptione ſerpen- tium. Nunquam dirius paſſi illi ſupplicium, quamquam olim graviori obnoxii fuiſſent no- Xæ&. Vitulum conflant, nec anguibus dedun- tur. Moſem invadunt lapidibus, nec diſcer- puntur. Succumbunt Priapo & Moabitarum puellis, enſéque mutilantur, non monſtris de- lentur. Nimirum voverat ſe Domino IIraël egerâtque paulò antè cum Deo. At Iraël vo- Num. 21. to ſe Domino obligans ait: Exaudivit Dominus preces Iſrazël. Murmur iis è labiis ſi ſonet, in quibus precum thura fragrarunt, tonitruum eſt, ciétque hydras in excidium ſui è& latebris, éque ſpecubus. Nauſeat ſuper cibo iſto leviſſ- QNum.. mo. Quamobrem miſit Dominus in populum igni- tos ſerpentes. Leviſſima videtur noxa laboris tædium, nauſeâque convivii. Verùm, poſt preces, nulla labes non par flagitio eſt. Nam & Saüli ideò imputatum Agag ad ſcelus puto, quòd Domini recordaretur, cum mandatum Domini non impleret. Quare ergo non audiſti z. Reg. vocem Domini: ſed verſus ad prædam es, & 15. 19. feciſti 134 Oliva Jeciſti malum in oculis Domini? Hinc illæ Da- vidis lachrymæ, ejulantis eo expetitam pecto- re Bethſabeam, quo imminens Numen exci- Pf. 50. 6. Piebatur. Malum coram te feci. Afflari Numi- ne, & corrumpi laſcivia, quaàm eſt ſceleroſum! Non eſt proinde, quod mirere Cetos extrahi Jon. z. 3. ad ſupplicium Prophetarum. Deum ſiquidem & intuentur & averſantur. Srrexit Jonas, ut Jugeret in Tharſis à facie Domini. Tantum-ne piaculum eſt, pane frigidâque non abſtinuiſſe, ut inhumatus jacere in via Propheta debeat, a Leone diſcerptus? Imò maximum, unéque fu- nere expiandum: ſi Vates & Dei alloquutione frui, & à Dei præcepto rebellare potuit. Ecce 3. Reg. vir Dei venit de Juda in ſermone Domini in Be- 73. 1. thel. Si audiſti Deum, ubi à lege vel unguem exorbitaveris, dammaris ad beſtias. Crimen eſt, non impleſſe Legem: ſcelus eſt, ex audi- tore Numinis fieri tranſgrefſorem. In cœlo enim aut in rorem pluviamque vapor conver- iüiitur, aut efferatur in fulmen. Nullus medio- Fervor. . . . . ¹ . critati ſubeſt locus inter aras. Siquidem aut Cosver- thymiama fragrat, aut conflagrat ſulphur. ſio vera. Jortum contuere Dilectæ, flare ibi auras, ut vocant, medias non ſenties. Diviſum im- perium eſt auſtrum inter & Boream. Aut A- quilo ad internecionem vaſtatiônemque flo- rum, ſolique graſſatur; aut, ad elicienda ex- Coquendâque aromata, Auſter blanditur. Non ne audis effuſione divini nominis inunctam cum pediſſequis ſponſam, non jam iter inire, Can t1.4. ſed curſum meditari ? Trabe me: poſt te cur- remus, in odorem unguentorum tuorum. Digreſ- ſam ab oſculis, uberibuſque Dilectam ſi deſi- dia non oppreſſit, amor non ambulare monet eam, ſed evolare. Apud Ezechielem certè, cùm Dei gloriam ſub jugum bos miſſus du- xiſſet, aut bos deinceps viſus Prophetæ eſt, aut Cherub. Feliciter cum eo actum videri poterat, ſi ex tauro mutatus eſſet in pardum. Verùm ubi emicuit jubar divinitatis, niſi re- cudaris in Angelum, remugies ut bos. Mire- tur propterea nemo, ſi Chaldæorum Rex Nabuchodonoſor in conflatione ſtatuæ, furo- réque fornacis, impunitam præ ſe tulit fe- rociam in triumviros innocentiæ: cui exinde ab ſe conditæ urbis jactatio glorioſa tanti conſtitit, ut abactus ſolio, ſœnum depa- ſtus ſit, feris pecudique adnumeratus. Nimi- rum Deum viderat in càbano, eumque co- lendum edixerat, ſanxerâtque, datis litteris ad omnes imperii ſui Satrapas. Poſt iſta, ſi vel tantiſper tumeat ornatæ à ſe urbis formo- ſitate, regno excidet, & bubus aſſociabitur. Adeòô favore viſi Numinis noxa criminis in immenſum excrevit. Viden, ut Ifrasëli nulla ſpes veniæ penè ſuperſit, ſi, viſo Numine, prolabatur levem quamvis in noxam. Quoties virgam ſuam poſuiſſe arbitraris, abjeciſſeque Moyſen, cùm oves ſoceri ſui Jethro deduce- ret in deſerto? Is tamen, ubi eam projecit ad radices Horeb, ſoli attactu veluti contagione quadam inquinata degeneravit in Draconem. Exod. 4. Frojecit, & verſa eſt in colubrum. Aderat enim- 3. verò in rubo Dominus. Licet procul à Deo . jacere Virgam ſine nota. In anguem vertitur, ſi humi repat, ubi ſpectatur Deus in flamma. Væ tibi, ubi cœlum fuſpexeris, niſi à luto re- ſilias. Si Domino pedum adſtitit,; aut virga Apoc. 4. imperii eſt, aut coluber erit. Et in conſpelctu *. ſedis tanquam Mare vitreum. Neque ſolum ti- bi naufragium impendet, ſed laniena imminet, ſi coram Agno pericliteris. Non undæ, ſed Dan. 4. 26. vitrum fluctuat, quo ſi hauriare, miſerrimè diſcerpêre. Aut regnas infulatus in cœlo, aut, ſi peris, naufragaris in vitro. Effugit te fortè paritura mulier in Sole. IIh certè enitenti foe- turam Draco adſtitit, ut filium non raperet, ſed voraret. Draco, inquit, ſtetit ante mulie- rem, ut filium ejus devoraret. Et raptus eſt fi- 4 lius ejus ad Deum, & ad thronum ejus. Ani- madvertas nihil in cœlo mediocre. Fœtus enim fœminæ coruſcantis inter ſidera, aut Deo frue- tur, aut dedetur monſtro. Nuſquam cunæ, ubi vagiat. Sed aut in folio conſidebit, ut im- peret, aut abligurietur à Dracone;, ut peni- tus pereat. A Dracone, inquam. Non enim Scorpiones inſidiantur in Sole, ſed Dracones furunt: quorum ferocia non raptu conquieſcit, ſed lanienà tantùm expletur. Draco ſtent, ut klium deveraret. Qui à Dracone tranavit ad Apoc 12. Deum, è ſupplicio non in aſylum, ſed in thro- num accitus. Itaà enim in cœlo agitur, ut aut pereundum ſit tibi, aut regnandum. Conten- tus tuus ad regnum ſit curſus. Etenim niſi ſo- lium occupes, haurieris à Dracone. Et, ſi mon- ſtrum evaſeris, non hortus evadentem, ſed cu- rulis manet, non frondibus redimendum, ſed ſceptro trabeâque donandum. Meritéque pro- inde, quæ Sedem Agni circumſtabant, ani- malia, non geminis tantùm inſtrucla lumini- bus, ſed plena oculis inducuntur: quibus ad Apoc. 4. curſum non binæ adjunctæ ſunt alæ, ſed ſena- rio pinnarum armata inſtrumento, clamare non ceſſlant NSanbtus. Non fas eſt Divinitati intereſ- ſe, quin alis, hymnis, oculis non inſtruantur tantùm, ſed exundent. Sponſa certè aut tenet Dilectum, aut à lictoribus detinetur: cogi- trque aut in amplexus ruere, aut in haſſas. Siquidem, neglecto Sponſi oſculo, extemplo ictam ſe nudatâmque vociferatur. Invehitur acerrimis in linguam verbis Jacobus, quam effrænem dicit, inquietam, plenâmque vene- ni. Nimirum maledicimus in ipſa homines, in- quit. Tantum-ne ſcelus eſt, non ſe mortalium contumeliis abſtinere? Aio, ſi per illud os e- geras maledicta, per quod emiſeris hymnos. Lingua inquietum malum, plena veneno morti- Jac. 2. 9. fero. In ipſa benedicimus Deum & Patrem: & in ipſa maledicimus hbomines. Sulphur eſt con- tumelia, ſi jaciatur iis labiis, quibus emiſſa laus eſt. Confiteor pro peccatis filiorum Irazl, quibus peccaverunt tibi. P Lerumque mortalibus ut ità dixerim, pec- Tibuls. camus, ſoli Numini interdum peccatur. R tionum . . . . . 55. rapias, ſi cædas, ſi injurius, proditéôrque de- ,vernas prehendare Reipublicæ, hominibus palam pec- caſti. At illecebris abreptus in libidinem, uni Zelas o;- coœlo quæſtionem debes. Et illa quidem ſce- ſe rvan-⸗ . . . X lera, quibus peccamus in homines „ rarò non proraſts ſecuribus expiantur. Ea tantùm impunita ſunt „, myir⸗ crimina, quorum atrocitate Divinitas læditur. zum. Hiſce propterea plus Vates exterretur; iiſque ærumnas inflictas eſſe, quæ tempeſtate ill pa- tiebantur, cenſebat non imprudens. Inwiſa ea namque flagitia præ cæteris Deo ſunt, quibus nec dies dicitur, & pro virgis ſceptra non rarò ingeruntur. Inferebatur jam ignis Tha- mari, quòd crederetur clandeſtino concubitu genus Abrahæ inquinaſſe. Cùm interim, qui eam compreſſerat, Judas laſciviret in cau- lis, hœdoſque tranſmitteret in lupanar. Duo ſum let in; A 2nii, e n tn 4 ec uunit in en unpn Albu , Deot Uetu nn n e hllin ln eren glunn ſelum önut I küte 1 c: unnern mn. di P in e⸗ äimmen Cmmacho, 1 Cnlle Midbicitu s rglg ncomme⸗ en. t l lum ubi Mat: N Un gurt nntentur! Cine ſincl l Fäll, n eüin di kei ingi e ced & eilim,, & Ptones. Non Dlrck, & kiſti,⸗ Lingrtt. Maltemn eſu u lnene mamn: . ezüt, l NR V hnaklnte Wumn, ubi in Cap. I. Lib. II Eſdræ. ſRimul coietant, Judas nempe S Thatnar, nu- rus & ſocer. Ex his raptatur altera ad ſuppli- cium;, alter inter opiliones epulatur, abligurit- ar guit. Oecidiſti inſuper & poſſediſti. Et mira- Sevorinas 118 ſi te, tantis obſtrictum criminibus . per- ex Veyro cellat Elias? Sedenim, qui nullum in reo ſce- Tlo. un en. 38. be Pinguuſſim gretis. Herigge Biiger . er lus ammaertene aningrerar: und exceptà re- Superior tantn ucite ken “ ut kiea⸗ Er n W inſi⸗ i . RFiichne e iaà, obſtupuit quòd il- nen ſe ul⸗ ſehneſt mulatain n blicis oS 5 e ata 5 nr. us a et eerer » Pro lege Domini vio- ciſcatur. n quit „eſt. um ti „ antè trime re, pu 61 ara Qui enim tibi, inquit, cum cœlo? In- Hainti vernavit in pectore 2 Si reus es quare ignem columis es, & ejulas! fumas „nec ureris? Me- urei infers impudicæ ² Nimirum peccavit illa mor- di propterea Satrapæ, in ſupplicium Danielis, * talibus „quorum genus foedaſſe ſtupto viſa eſt. non urſere Darium; quòd alienum à Perſis iia⸗ Hlic, Deo tantum; obnoxius adulterio eſt. E- Deum coluiſſet; ſed quòd decretum Regis non ne, puletur proinde injurius in Numen; contume- ſervaſſet. Daniel non curavit de lege tua. Li- Dan s. N lioſa in ſocerum exuratur. Pecuariis, Pullariis; tet, an illudat Soli, non permagni intereſt. 13. Nnn Bubulcis, Fœneratoribus polluebantur ſancta, At regiis tabulis obnoxius Leonibus objici de- iiin Nak nullo reclamante &£ niſi Chriſtus intendiſſet bet. Lex Medorum atqué Perſarum eſt, ut de- ure flagellum in prædones, in latrocinantium ſpe- cretum, quod conſtituerit Rex, non liceat im- ſan cus verſum eſſet Tabernaculum. Quot con- mutari. Præſtat Moſis Decalogum obliterare, de Wa ſpirarunt in ſervum ſervi, ubi ab illo conſer- quàm unum delere jota & Græciæ tabulis duo- n, Mitr Matth. Vum dedi nervo ſenſerunt? Videntes autem con- decim. Appenſa in collo mola pullulat ex api- eit, n 18.31. ſervi ejus, contriſtati ſunt valdé: & venerunt, ce humani juris eraſo: cùm nec lapillus ad wun. t & narraverunt Domino ſuo omnia, quæ fatta ſupplicium ſuperſit, ex alliſis Dei legibus, Dtenim ilt fuerant. Si profanaveris atrium menſarum a- non ad radices montis, quod Moſes præſtitit ne. Et,lnn gnormque nundlinis, ſecurus ab accuſatore præ juſto dolore, ſed ad antra non unius Cir- denten, id es: ſi lixam vinzeris decoctorem, dies tibi di- ces, ubi præ fœdis illecebris, homines demu- cimendimn cetur, nullâ evadendi ſpe nervi. Sævitur à tantur in belluas. Mermdgxp Saüle in Sacerdotes Nobe. Et ſuam licuiſſet unfthet 4, Regi immanitatem convelare inſimulato A- Ego & domus Patris mei peccavimus. ſtnce hni chimelecho, quòd viro laico panes non laicos Vanitate ſequéti ſumus CG. „,. ur: a I. Reg. obtuliſſet. Dedit, inquit, ei Sdacerdos panem 2 ile R ubti ſumus, 0 d t de, NE . ſanélificatum. Veruùm infeſtis cuſpidibus, caſuræ Rodivimus mandatum tuum, & ce⸗- to, camuen Sacerdotum cohorti non ſublatus è menſa Do- rémoniass miitti ttt mini objicitur Panis, quod ſanè utcunque Pon- YJ 8non ilnn tificis negligentiam prodidifſet: ſed arguuntur QlIc Pocillator orat in Sufis caſtro. At Be- Aaia das lu cend ue Levitæ, quòd hoſtem Regi bellico inſtruxe- 8„ thuhæ obfeſſa in urbe haud conſimilis ora- "a- Märuis 1. ls. rint commeatu. Quare dediſti ei panem & gla- tio viduæ eſt. Quæ, ne in Conopeo quidem fudith. e, At öh dium : ut conſingeret adversim me inſidiaior? Afſſyriorum, ſtrictura in Ducem ferrum, me-= 2. 1. ſello, alei Etiam ubi compilati templi colorari injuria minit ſcelerum, fed Domini miſericordiam tann. lik poterat: nulla de ſpoliis donariiſque detractis implorat. Nimirum in Aula hic morabatur, R habita quæ ſtio, uno in hofte paſto fluctuante illa verò è& ſolarii ſui latebris progreſſa fuerat leumce judicii ſuppliciique ferociâ. Exuratur Nobe „ ad triumphum. Quis enim, ſine labe, com- iklelae trucidentur Levitæ . cædantur Tditui: de tra- moretur in Regia ² Raròô innocentia non nau- en enne ditione ſanctificati panis haud appellati, ſed fragatur in ſcypho. Nam & Joſeph, qui nuſ- derluer invifi Sauli, quòd transfugæ faverint. Sperni- quam non coœli theatro intererat, vel in carce- eſen . tur etiam direptio Temph, quæ ſi non pro- re ſommorum interpres, ut primum afledit enlei e bari, fingi ſaltem ſine ambagibus potuit. Uſ- Regi, deſüt prophetare. Uſque adeò aulæ aurd Bigvita: us de que adeò & humani juris vindices ſumus ſe- corrumpimur, ut ne Joſepho quidem, cui, in= noxia. mn 6lant Veriflimi, & divini ſumus peculatus contem- ter obſcoœenos fratres, licuit videre ſidera & ma- Fuleku. ptores. Non uno viſa eſt obſtringi crimine nipulos, obducta ſit viſionum ſcena, in ſolio. Ec- , guhne Dilecta, & excluſi à foribus Sponſi, & lu- quando enim vaticinatus eſt Joſeph in Purpura? ſtrati fori, aditæque urbis rea, vaga ſcilicet Viſa eſt cruentari, atrarique oſtro Prophetia: & ingrata. Cæditur illa quidem & nudatur; & regni trabeâ, infeſtâ quaſi nube, velatum eſt Grlr 5 non autem rejectus in illa Chriſtus, ſed clamo- coœlum imperanti. Expalluere arcana cruorem finn ribus ejus urbs turbata virgis mulctâque vindi- muricis: utque, cum Principe, Æ gyptus mer- un niti Cant. 5. catur. Invenerunt me cuſtodes, qui circumeunt ſa eſt in mare rubro: ità Palefiine decora pe- 5. civitatem percuſſerunt me. Nullus ad fores ſuc- riere in throno, cum Principatu. Arduum e- r chein , cedit Edituus, qui non admiſſi Numinis Vin- nim eſt, in rubore candere: nulliuſque tam lun denn dex ſit. Ut verò perreptaverit compita, confe- conſtans firmâque eſt acies, ut fulgoris exupe- Polmnge ſtim adſunt excubiæ concurſationem ulturæ. Ni- rantia non hebetetur. Videre & videri raro ſoe- Uinbs , mirum, ubi peccatur in Deum, nemo inveniri dere junguntur: iſque cœlum vix reſpicit, in ſbirn, poteſt, qui vel objurget morantem. Si tantum quem oculi populorum ſunt conjecti; euique; . uint, vicos oberret Sponſa, præſtò lictores ſunt, qui pro cynoſura, quam exploret; corona eſt prin- onins, 4 ſpolient, qui vinciant, qui vagantem cædant. cipantis. Ergo in oratorio ſuo deſunt Judithæ n lwuß t primum opprimi ſeſe calamitatibus ſenſere vulnera, quæ curanda Numini objectet: in au- un , Gen. 42. Patriarchæ, illico exclamarunt: Peccavimus la veròô; lippeſcit Joſeph, luteſcit Nehemias: 4 e 21. in fratrem noſtrum. Et peſſimi criminis polluti illi ſidera ſubducuntur; huic labes affricantur. otl “R labe, nonne peccaſtis in Deum? Enimverò vix Ego & domus Patris mei peccavimus. Eluceſcet tn angimur læſi Numinis contumeliâ, qui diſcer- id quoque clarius, ſi fœminæ foœminam com- ſukn pimur, ſold recordatione duriùs à nobis acce- paremus. Oravere in trepidatione populi ſui D o⸗ pti fratris. Hinc eſt, quod reprehenſus ab Elia tum Eſther tum Judith. Utraque certè legis Do- ngs Achab, miratus eſt tantis ſe peti telis in Pro- mini tenaciſſima. Verùm quæ gynæceum Aſſue- i, c i e&. phetam minimè injurius. Et ait Achab ad E- ri Principis incolebat, haud ie inquinatorum k liam: Num inveniſti me inimicum tibi ? At fyllabo exemit;, inquiens: Peccavimus in con- Eſth. 14, lnn te direptæ vineæ, interfeétique civis reum 6os ſpectu zno, Gideires tradidiſti nos. Viden ut i, , Ktbicæ Tom. II. M 2 etiam in M 136 Aula di- etiam Columbæ offuſa ſit fuligo; conſidenti 26. prope fornacem Aulæ. Poteſt orare Eſther, quali rea: ſcelus Judith expromere non poteſt. Enimverò pfallit altera in ſolario domus ſuæ, Monialin Orat altera in conclavi domus regiæ. Nulla tam clanuſura. lactea via eſt, quæ; ſi transferatur in aulam, Ragin maculis, pro ſideribus, non diſtinguatur: cùm ſublata domeſticos in lares via, quanquam late- ritia, ſideribus illicò interluceat. Et quamvis "nonnullis in Aulis perſancte ab aliquibus, & maximè regnantibus, vivatur: Aulæ tamen ea eſt natura, ut facilius ibi nutent Animæ, quàm ſtent. Moyſen animadverte in atrio Pharao- . nis cultu moribuſque Iſraëlitam. Deum ta- Exod. 3. men nunquam ſpectavit in regia- Exceſſit ex 4. aula, Deo, etiam in rubo, fruiturus. Quin & excalceari jubetur propè Horeb: non enim muniri pes debet, qui abſceſſit à regia, quique in eremo ſpatiatur. Solve calceÄamentupe pedum tuorum. Locus enim in qu ſtas, terra ſanbla eſt. Quaſi ſecuritatis ſuæ conſcius redderetur Va- tes, cui id ſanctitas loci eſſet exhibitura, quod illi pellium involucris contra morſus & offen- dicula præſtabatur. Imô verſa inibi in anguem virga, non modé ſine vulnere corripi potuit; verùm, quà tenebatur, ità manum inſtruxit;, ut ipſis quoque elementis imperarit. Quid er- go;, procul à regia, nacturi ſumus in Lilio, uando elementorum præfecturam ſortimur in Dracone? Miſeret me proinde tui, Nehe- mia, qui candidior licèt ſis Cygno, coacer- varis tamen inter Corvos, uno aulæ contu- bernio ſordidatus. Videri proinde mirum non debet, ſi præconiorum parcior vox fluxit coœlo ſuper JESUM, quùm & Jordane emer- ſit, quàm cùm effulſit in Thabore. Ibi namque Matth. 3. inclamatum eſt: Hic eſt fllius meus Dilectus, in 17. quo mihi complacui. Ea verò perſonuit in mon- Math. te laus: Hic eſt Filius meus Dilelctus, in quo 17. y5. miki benè complacui : ipſum audite. Porrò inſe- derat Dei Spiritus JESUM propè Jordanem, quem tamen ſpectandum ſeſe dediſſe in monte nemo Evangeliſtarum confirmat. Cur ergo parcids commendatur, qui & baptiſini dedi- catione, & Joannis alloquio, & allapfu Co- lumbæ, tantis in Jordane titulis cohoneſtatus merſerat ſeſe pariter & extraxerat & lavacro? Confluxerat enimverò ad fluvium vulgus ex Judæa Hieroſolymäque innumerum: rari au- tem ſeceſſerant cum Chriſto in montem. Ut Religiones ergo obeſſe nobis turbam moneret JESUS , Sacra au- uberiorem ſui efſe voluit prædicationem in mero per- Thabore, quàm in Jordane. Et quamvis idem Jenarum eſſet Chriſtus in turba & in ſolitudine, docu- non nimiii . . .. amplif- Hento fore putavit nobis;, ſi parciùs laudare- sanda. tur, ubi effuſiori ambiebatur Judæorum pane- gyri. Quod ſi vel Chriſti fulgores wulgus quaſi Gella. interpolat, quando unum ſitit Jordanem ,„ in expiationem flagitii noſtri: quam ſumus futuri nos miſeri in aula, quos gentium circumſiſtet colluvies umi Pactolo inhians, in criminum in- crementum? Decoloramur turbâ initiandà bap- tiſmo: & refulgebimus, inter homines pecca- turos? Vulgus, etiam cum abluitur, inquinat: quas offundet ſordes in coeno? An non Vides elatum adoleſcentem à Naim, ſine turba non inferri ſepulchro? Et turba civitatis multa cum Luc.7.12. i1la Philoſophari nos monet feretrum, in qu . » quo adoleſcens jacet, hinc Morte, inde Turba op- preſſus. Quod enim obeſſe nobis ſolet ad cur- ſum, paratiorem id viam expedit morti. Nuſ- quam enim patentior Morti aditus, quam per confertiſſimam gentem. Hæret, reſidétque Oliva Mors animæ, ſi nullis ſtadium atteratur veſti⸗ giis: ſi verò multitudo ferveat in ſemita, im- pigerrimè ad inferendam perniciem, expedi- tifliméque evolat. Interminatus Adæ uxofique fuerat ſupplicium Deus, ſi foftè interdictæ ar- bori admoviſſent manum. In quocunque enim Gen. 22 die comederis ex eo, morte morieris. Edunt, 7- & vivunt. Nimirum ereptare in tanta rfaritate mortalium Mors nequiit, quamvis eam indu- ceret Dominus. Cœpere mori, poſt culpam: at non illicòè mortui. Multiplicari cœpti ſunt homines, & invito quaſi Numine, Mors irrep- ſit in mundum. Conſurrexit Cain adverſas fFra- Gen. 4 8. trem ſuum Abel, & interfecit eum. Porrò ſi car- Religienes nis interitus, ad ſpeciem, fere fruſtra accitur Saeræ nu- à Deo in ultionem violatæ legis, faſtidio ſoli- voher- tudinis; adéſtque vel inter fratres, hominum Tngen incremento pellectus in orbem terrarum: Quis amplißi non videat appetentiorem multitudinis Mor- anade. tem cordis ſuturam, quæ ſine turba in turba Tepigita- eſt, eminet verò in turba, deſinitque eſſe Nu- in merus in numero? Ecquando enim aut in ſo- Tmtunat litudine non extincta morum eſt lues, aut in paueci. foro non revaluit? Ciumque cœpiſſent homines Gen.é.1 multiplicari ſuper terram... dixit Deus: Non permanebit Piritus meus in homine in æternum, quia caro eſt. In hominum copia vel ſolus ocu- lorum reſpectus peſtem intulit filis Dei. Vi- derunt enim filii Dei filias hominum, & exar- ſerunt. Nocentior turbæ afflatus, quàm Baſi- liſci, eſt. Effundit enim ille peſtem, in eum, quem reſpexerit. Multitudo verò hominum nec parcit feminæ, quam aſpicit, & in ſeſe venena diffundit. An non ipsâ quoque Viper4 Turba nocentior? Nam illa parentem lacerat, ut naſcatur; hæc, ne moriatur, ſeſe jugulat, & occumbit. Nunquam enim ſibi turba non obſtat. Tunc exibat ad eum Hieroſolyma, & Matth-3. omnis Judæa, & baptizabantur ab eo in Jor- 6. dane, confitentes peccata ſua. Videns autem multos Phariſæorum venientes ad baptiſmum ſuum, dixit eis.. Quidnam eis Joannes dixit? Audi: Progenies Viperarum, quis demonſtra- vit vobis fugere à ventura Ira? Ità-ne? Phari- ſæi ſunt, & Viperæ appellantur? Accedunt ad lavacrum, & criminum arguuntur? Qua- re baptiſini candidatos non Sgnos efle di- cis, ſed angues? Multi ſunt, & fictè pozni- tentes. In eremo medetur Anguis: in turba lavacrum non omnes lavat. Ergo & Nehemias iniquorum eximi elencho, juſtus licet, non potuit, quòd in aula verſaretur pocillator Ar- taxerxis. Nimirum tum primum Columbæ ti- tulo cohoneſtatur Sponſa „ quùm in forami- z. nibus abditur cavernarum. Columba mea in Can. 2 foraminibus petræ. Hinc Jobus exclamat: Con= gob. 345 teret multos innumerabiles, & ſtare faciet alios 24 pro eis. Et quare conterentur? Quo involuti flagitio profligabantur? Multi ſunt. Vix in- nocens eſſe poteſt multitudo: ſi innumeri fe- runtur, tot plerunque eiſe ſcito latrinas, quot capita. Interfecturus propterea populum Do- minus, quòd cum lachrymis carnes efflagitaſ- ſet, Mannam pertæſus, antequam coturni- ces immitteret illecebræ funeriſque ſequeſtras “ fuum, qui uni Moſi fuberat, ſpiritum in Se- Nutm.ä6 niores ſeptuaginta diſperſit: ut fcilicet ſup- . plicii atrocitatem multitudo antecederet Pra- lectorum. Deſcenditque Dominus per mbem auferens de SWiritu, qui erat in Moyſe, G dans ſeptuaginta viris. Exinde volucribus pluit in caſtris, avéſque mors ocyor conſequuta- Ergo nen murmuri tantum clades imeubui (Alla) Cun Zennin Gnnb ſli 1 mu emri Geltur ⸗ ſihmt, ehu WI 3 iin mmnn n unteetu tu ln 1 Mnitu 1rEl. WMraetun t niate Givin onint. En amp ſco. K b A nedollas ſmutate e uu. Leer e lber, n ille ſan Dnek echun Erlliern uc, WalI A, mod kumenume Unl . , igneſen Aperuntt, tn. Nanita niitamit 4 , U non * Nnt amn Nn Petula N lut nnt, 1 nſte din n ſeſe n edet. 2 Wn tetclde i. Mnt enntn 6 emnl. ſt ann icein Morne. uagftſte Doröhien uſt 4— ltinmd ituclis Mr⸗ turba nnt ungreel N⸗ uman ab Klnes, a 1 Piſent ionr rit Deu NK ine in dmnmn vel flliis Der f umum, Aen. Oun eſtem, nen, verd honmm et, Knk Cvoce Ne Arentelnkutn I; Eeſ nſbi tuhnm r 5 AE „ iln as 1 4l MMiſ 1s omme r ,E e N ens: Nt en Men Uin n Gn ſne Iudic. 7 Pl. 135. 13. Peceati damnar Voluptas vans. manitates, non flagitia, non ſacrilegia, non in Cap. L. Lib. II. Eidræ. 137 ſed concupiſcentiam diviſio multiplex ſubſe- quuta;, Seniorum funeribus proluſit. Inde & coturnicibus infartum os, & cadaveribus pe- reuntium humus inſeſſa. Stipes nimirum es, niſi ex ea rerum fſerie condiſcis, patere tum criminibus tum ærumnis turbam; rarâque eſſe fecialia innocentiæ & multitudinis. Dixit Do- minus ad Gedeon: Multus tecum eſt populus, nec tradetur Madian in manus ejus. Exautho- rentur cohortes, domúmque remittantur. Tre- pidant, an pejerant? Scelere, an imbecillita- te diſpunguntur? Neutro. quas Icripſiſti legiones, diſſolvis? Multæ ſunt; unde victoria multitudini tribueretur. Qui di- viſit mare rubrum in diviſiones: quoniam in æ- ternum miſericordia ejus. Ut innocentior tranſ- mitteretur Ifrael in eremum, ſua cuique tribui ſtrata ſemita in fluctibus. Nimirum rareſce- re multitudo debuit non uno tramite tranſi- tura, ne fortè uno conglobata itinere, facilius inficeretur ſcelere, & naufragium impenden- tis æ quoris provocaret. Vanitate ſeducti ſumus, & non cuſto- divimus mandatum tuum, & cere- monias. perniciem, non vanum ſit, ſed validum. Tranſtulit propterea ex Hebræo Sanctes: Corruptione corrupti ſumus. Quàm miſerum eſt, non veritate frui, ſed vanitate: & ità vanitate decipi, ut lue corrumpare. Inanis voluptas eſt in amplexu: acris, vehemenſque in ſup- plicio. Si blandiatur, nihil eſt: ſi graſſetur, ad medullas uſque rabie, ſtragéque pertingit. Vanitate ſeduéti ſumus. Corruptione corrupti ſu- mus. E.gerrimè tulit Lyſimachus hauſtu frigi- dæ & libertate excidiſſe ſe, & imperio. Frigi- ILAramun eſt flagitium, ut ad inferendam dam ille ſanè bibit, ſed bibit. Voluptarii verò eo eſt jactura miſerior, quòd illuditur pariter & profligatur. Libido enim, ut oblectet, au- ra eſt, qua decipimur; ut ſæviat, telum eſt, quo cadamus. Moſis ſanè baculus modò an- guis, modô fulcimentum eſt. Sibilat, ſed & ſuffulcit. .Æquè & ad noxam & ad ſalutem in- ſtrumentum eſt. At ſcelus larva eſt ad illicium, pondus ad pœnam eſt. Ad voluptatem colora- tur, igneſcit ad cladem. Iris eſt, ut imponat; ut perurat, terreâtque, accendhtur in Come- tem. Vanitate ſeducti ſumus. An veſtri vos cri- minis pœnitet, qui ſcelus veſtrum ità extenua- tis, ut non facinus videatur eſſe, ſed fucus? Nonne cum Hethæis miſti eſtis procaciter? Nonne petulanter Prophetas Domini deriſiſtis? Nonne litaſtis Baalim? Has verò criminum im- monſtra dicitis, ſed uno Vanitatis titulo con- velatis? Lugetis, an luditis? Imòô, ut prolapſi vulgi cumularemus dedecus, maluimus illud Vanitatis arguere, quàm piaculi. Peccare ſi- quidem & Vir poteſt, imò & Angeli potuere. At vanitate decipi, ut corrumpare, amentis eſt, ideôque minor ſupplicio intamia. Quid e- nim pati poſſis atrocius, quàam conſumi? Quid veròô ad oblectandum infirmius, quam quod inane & vanum eſt? Dedis te ergo corruptio- mi, quâ in cadaver, ultrà mortem, ſævitur, non voluptatis illecebrâ, ſed dolo, fucéque vanita- tis? Pati non reformidas, quod in ſuppliciis poœ- narum ſupremum eſt, cum ne rudimentum quidem oblectationis perceperis. Corrumperis Ethicæ Iom. II. Quorſum igitur, wanitate. Clavo Siſara interiit, miſerrimo ille ſanè fatô extinctus. At lacte ſomnôque refe- Ctus, funeri voluptate proluſit. Tu verò fato urgeris Aſſyrii Heluonis: qui Judithæ & am- plexu caruit, & ferro periit. Vidit, & interiit. Ardere potuit vicimia beatitatis expetitæ: eâ tamen & frui nequiit, & perimi potuit. U- que adeò non fabuloſi duntaxat apud inferos Tantali exponuntur’, verum & in tentoriis Scri- pturarum ſpectantur poma, nec carpuntur: quéôdque apud Manes ludibrium tantùm eſt, apud Bethuliam & ludus, & funus eſt. Viduæ ſiquidem dextera, quæ, ne blandiatur Duci, obriguit, explicatur, ut ludionem obtruncet. I modò, & verſipellem conſectare volupta- tem, quam in auras evanuiſſe experieris in oſ- culo; in vulnere verò occalluiſſe eam in ferrum congemiſces. Videre jam libet, qu ratione prolapſum ſit vulgus in flagitia. Vanitate ſedi- ti ſumus, & non cuſtodivimus mandatum tuum, & ceremonias. Audin'? Contemni potuere præ- cepta, quia & negligi potuere ceremoniæ. Mi- rabar equidem violationem mandati non exhor- ruiſle populum, vixque credebam alumnos Moſis, ex improviſo, in Dei tabulas conſpi- raſſe: cùm mihi rudimentum criminis à Nehe- Parve in malo. mia neglectæ ceremoniæ objiciuntur. Nimi- kegulari rum etiam Cicuta veneno ſuo proludit, flo- minima- réêmque ſuum habet iniquitas; libétque crimini am ne- anté laſcivire, quàm furere. Delebuntur man- ledas data, ſed cum ceremoniis. Miraris, ut video » trucidatos Regis nuncios ab iis, quos huma- niſſimè Princeps evocabat ad epulas. Itane ef- ferari potuere nundinatores? Nullus aut hu- manitatis pudor, aut Majeſtatis metus abduxit villicos nuptiarum transfugas à cæde? Falle- ris, ſi forté putas itum confeſtim ad cladem. Irriſere primum nuncios, tum ſubſannarunt, mox audacia, temeritatis ſucceſſu, in ferociam verſa, à ſibilis progredi non refugit ad vulne- ra. Ferrum firinxit, ad lanienam impunitate ludibrii extimulata. Reliqui verò tenuerunt ſer- vos ejus, & contumeliis affectos occiderunt. Ne- mo confeſtim in feram agitur. Niſi probris fer- rum prolectaſſent, haud illud in ſervos ſtrin- gere licuiſſet. Elanguit proinde Patriarcharum barbaries, quæ fraternæ cædi non proluſit. Ecce Somniator venit: Venite, occidamus eum. Conquieſcet furor, qui exorditur à funere. Pe- riret adoleſcens, niſi eum perdere ſtatuiſſetis. Si mitiùs vagiiſſet livor, a vinculis gradum faceret ad ſecures. Qui verò gladium in veli- tatione diſtrinxit, emolliri ferrum ſentiet in conflictu, ſicaque lenteſcet in funem, quæ cæ- dem, mullo iræ præludio, præcepit. Rugit Leo, antequam laceret: fulgetriſque ſeſe coe- lum proritat in fulmina. Criſpatur mare, tum tumet: nullaque peſtis non vagitu latratum an- tecedit. Herbaſcit rubus etiam in ſpinis ſuis: & Tuntatio⸗ num ſons eſt. palpari ſine noxa dumi poſſunt, cùm pullulant. Vel Abſalon proditionem molitur à rhedis; Asſalon. tantique ſceleris ſanguiniſque rudimentum, pompa eſt, & apparitores quinquaginta. Igi- Tepidita- tur poſt hæog fecit ſibi Abſalon currus & equi- ¹ dam- tes, & quinquaginta viros, qui prrcederunt eum. Ut tardiùs ad imperii metam deferretur proditio, quadrigis circumvecta eſt. Si enim regnandi rabies a buccinis inchoaſſet, citò re- frixiſſet, lapſaque eſlet ad obſequium à certa- mine. Ideò pugnavit; quia proluſit. Noli me- tuere furorem, qui furor emergit. Id time fa- cinus, à quo tirocinium, ſine feritate, poni de- prehenderis. Judas ad proditionem Domini non M 3 extemn- 72 Wπ. 2. Reg. 1 5. I. 138 extemplò prorupit: obloquutus primùm eſt de Magdalena, & cùm alabaſtrum infeciſſet un- guenti, tum ad effundendum teſtamenti cali- Matth. cem exarſit. Quid moleſti eſtis huic mulieri 2,60 14. Tunc abiit unus de duodecim, & ait: Quid vultis mihi dare, & ego eum vobis tradam. Ab egenorum patrocinio proditio Numinis imma- nitatem flagitii ſui orſa eſt. Contaminatam prius à perduellibus Jeremiæ eſcam, tum cædem ab eis deſignatam intelliges. Mittamus lignum in panem ejus;, & eradamus eum de terra viventium. Coaluit antè livor in ſul- phur, tum in virus ebulliit. Multitudinem filiorum Iſraél, quam tumultuantem contra Moyſem vides in Pharan;, à fletu inchoat; Num. 14. citra lapides ſævitura. Hgitur vociferans om- 1. 10. nis turba flevit nocte illa, & murmurati ſunt contra Moyſen & Aaron. Cüumque clamaret om- nis multitudo, & lapidibus eos vellet opprime- re.. Quam lenis furor, qui exorditur à luctu! Hanc ego præcipuè feram extimeo. Atqui lachrymatur. Ut cruorem luctu ehiciat. Non- ne guttæ ſcopulos excavant ? Hic concreve- re & lachrymis lapides. Omnis tarba flevit. Sed ſaxis pluiſſe in tabernaculo nunciatum eſt. Cüumque lapidibus eos vellet opprimere. Quò mitius bacchatur intra vallum livor;, eò deſperatiùs ſcito illum, convulſis ſignis, in acie graſſaturum. Velatur cœlum, tum tonat. Et ne mireris ad ſaxa itum à fletu eſſe: diſpice luxuriantem in Hore ferociam, ad enſes mox crucéſque dilapſuram. Corone- Sap. 2. 8. Mus nos roſis, antequam marceſcant.. Oppri- 10. mamus pauperem, nec parcamus viduc. Quis & calathis lectum iri acinaces ſomniaſſet? Quis in corymbo latere pharetras, arietéſque pu- taſſet? Mors tamen cubavit in roſa; & quas amplecteris voluptatis corollas, citò in cru- delitatis laqueos demutatos exhorrebis. Proh facinus! Pubefſcit in thyrſo jaculum, arcuſque flore pro nervo intenditur. A pratorum lu- xurie proſerpit furor in fori cruces: quique laſcivit in fœno, in patibulo mox graſſatur. Et Eſaü quidem ultio præferocior, quam de- ſignaverat fratri necem, refinxit in ofculum. Garuit enim tirocinio furor. Venient dies lu- Gen. 27. ctus Patris mei, & occidam Jacob fratrem 42¾. meum. Ut ventum in arenam, quæ virus om- ne inter minas effuderat Anguis, manavit am- Gen. 33. broſia. Currens Eſau obviam fratri ſuo, am- plexatus eſt eum. Quis & fulgure eliquandum nectar exiſtimaſſet? Is, cui furoris cunabula perſpecta ſunt. Necubi rabies extra vallum e- langueſcat, orſam eam à mitioribus auſpicium cladis oportuit. Ideò Saülis in Davidem o- dium ad haſtas uſque progreſſum eſt, cujus 1. Reg. Pubertas citra cruorem eſt exacta. Won rectis 18.9. exrgo oculis (poſt puellarum occurſum & tri- pudium) Saäl aſpiciebat David. Gratularis tu fortè Davidi, in quem Princeps ſolis oculis detonat. Hinc maximè trepido. Ut enim vi- vacior hordei culmus erumpit, quem dia gla- cies compreſſit in ſemine, ne prodiret: ità livor, qui non ſtatim effunditur, eò eſt im- manius bacchaturus, quò ſegnior prorepſit ad graſſandum. Effuſiſſimi, largiſſimique fuere imbres, quos nubecula, quaſi hominis veſti- gium, Eliæ conflata precibus anteceſſit. Ecce nubecula parva. Qui ait: Aſcende, & dic Achab: Junge currum tuum, ne occupet te plu- via. Cüumque ſe verteret, ecce contene- brati ſunt, & nubes, & ventus, & fabta eſt pluvia grandis. Ità perſtrepit cœlum, quùm Jerem. 1i. 19. 3. Reg. 18.45. —., Oliva non ſtatim fragoribus fulminibuſque inhorreſ- cit. Colôque par vitium, cujus quò lentior prorumpit, eò efferatior futura tempeſtas eſt. Neque enim raptim avulſit pomum Heva, pe- ſtémque confeſtim abliguriit. Verùm philoſo- phata din eſt de pomo cum Serpeme, arbo- rem exploravit oculis, colorem ſaporémque examinavit, ad extremum divulſit à ramo foœ- tum, ut, immortalitate in pretium datà, poœnitendæ voluptatis hauriret, in illecebra frugis, epitomen ærumnarum. Atque utinam id increſcentis diſpendium viti una mulier pertuliſſet: doleo iiſdem irretitum plagis, ex- ceptumque Petrum inſidiis, quem timor in blaſphemias præcipitem egit, cunctatiori à greſſu molitus perjuria. Petrus verò ſequebatur eum à longe, coram Oſtiaria periturus. Pudet me certè Apoſtoli, quoties eum memini pe- jeraſſe. Ergone is qui ex ore piſcis aurum e- duxit, ſuo ex ore ſulphur evomuit? Suppedi- tat ſervatori piſcis, unde eſſe deſinat Publica- nis obſtrictus: & piſcator virus expuit, unde Dominus inficiatur pariter & erubeſcat. Ità nimirum defectionis proluvies exundat, quæ initium a ſtillicidio fecit, non tam manare; quam gliſcere edocta. Sequebatur à longé. Tan- tuùm non erat Seraphinus, qui convelando Do- mino intereſſet. Cœpit anathematizare, & ju- Mar. 14. rare, quia non novi hominem. Tantùm non eſt 71. Caiphas, cujus calculo damnetur JESUS ad Crucem. Extimeſcenda ea præ Cæteris peſtis, quæ pigriùs ſerpit. Salomon certè, quò ma- gis eminus viſus eſt peti à fuperſtitione, eò arctiori conſtrictus nervo ante ſaxa procubuit. Laſcivire primùm fſuperſtitioni libuit: tum li- tavit: moliri tandem fanum occœpit. Ada-„. Reg. mavit, inquit, mulieres alienigenas. Sed ca- 12. ſt, quamquam contra legem. UXores enim ex Ithuræis duxit. Depravatum eſt cor ejus, ut ſequeretur Deos alienos. Quid plura? Edi- fcavit Salomon fanum Chamos. En flagitii repentem in carceribus tyrannidem, evolu- tam inde evolantémque ad metas ſuperſtitio- nis. Ergo divinavit Nehemias, qui procul- catis præceptis violatas ceremonias conjunxit. Nunquam enim Moſis tabulas abdicaflet I- ſraël, niſi ceremoniarum membranas conſci- diſſet. Gen. 3. 6. Matth. 26. 58. Non cuſtodivimus mandatum tuum, ρ ceremonias, & judicia, quæ præce- piſti Moyſ⸗ famulo tuo: Mememo verbi, quod mandaſti Moyſi famulo 1u0. N Ova demerendi Principis initur ratio, Peccati [(Nquando blanditiis Numen Vates à ſuppli- Jamna. cio deflexurus ad gratiam, Iſraeélis non pro- Tribala- merita, ſed flagitia commemorat. Miſerere, tio verir. inquit. Cur? Litaſtis? an verò abſtinuiſtis vos & à rapinis, & ab epulis? Peccavimus. Si miſeret Dominum ærumnarum, noſtri eum miſereat, qui ſcelerum ſqualore obſolevimus. Non tam compedes Numini objicio noſtras, quàm facinora. Iis enim quiſquis pollutus ali⸗ quando fuit; longè omnium miſerrimus eſt. Retectis proinde ſceleribus populi, multum de ſupplicio remiſſum iri Nehemias ſperat quòd putet, non ſæviturum Dominum in ærumnoſos. Quæ autem par crimini calami- Servire Dee. tas? Et quando mira eſt Nehemiæ in depre- cando ſupplicio induſtria, inſolens quodue ars 4 — „,6 . M 6 aop mu⸗ elet: ,e in adenmer ed pell ran ſi N htre fkn e Irno mmlenn rin n,m Gellou⸗ ſanla Senobſe fhi ett Lberas hin. 1 ier iſer ſnet,. Güketin Gun hure e conſ Aorum Eent ſer I, gui e inge In ac W, non! rmum. A hix Wen nun ſuntinli n Gl tnn teinmd m⸗ tre Hiin e I t IG. Id e eck, an WI (cel! N thunibu n olleg, de de ) (omn H Nam te mit i Fhent. ſln yen ſop/ 1 11 n ichun Alen Dipnina: ars eſt efferendi Moyſem à famulatu. Moyſi, eas vers, inquit, famulo tuo. Dormit, an perorat id hbe loci Propheta? Ut Numen propitiet, violatas Imfla. à populo tabulas obtrudit: Ut Moyſem co- Ente, Mn. honeſtet, inter ſervitia coacervat, renunciât- prenn. dervire ue illum non Legiſlatorem, non Victorem, tindk. Deofeliv. non Ducem, ſed mancipium. Ne libertum n 5. Men. quidem eum dicit, ſed famulis adlegit. Enim- 1n Nu verò percallebat vir prudentiſſimus, lictorum Uhreun apparatui, fulgori prætextæ, faſciumque ma- II Me jeſtati Numinis præſtare ſervitutem. Maluit n lri e propterea Moſis dignitatem famulatu, quàm en inn Aalie; Principatu efferre. Niſi fortè ità Pocillatorem nnchttmn; viles ari-Aulæ imbutum moribus credas, ut ſervitio i g w. Principis corruptus, nihil præſtantius duxerit En. Ml famulatu. Vel, ſi Vir cordatiſſimus non ità m Neniix. ſenſit, ſaltem in ſcena cum perſonam ageret re- Pnanm gii Pocillatoris, more loquitur adſtantium Re- gibus. Hi porrô ità totis animæ medullis ebi- beêère ſervitutem, qui Principi miniſtrant, ut unam tantum & loquantur,; & norint felici- tatem, famulatum nempe & ſervitutem. Non eis effulgurat trabea, miſi Principi famuletur. Non illis Præfectura ſublimis eſt, niſi ſeſe quo- tidie in obſequium Regis ſubmittat. Pro erga- nun! de deſut V echut u erubeſert ur à len comtladh ſtulo iis eſt Curulis, ſi ab Aula refigatur. Una atkae eis Libertas eſt, nunquam à famulatu Domini Tauunmt. reſpirare. Una pro ſceptro compes, quo abſ- unndin cedere à ſervitute nequeunt. Nulluſque tam tun vecors eſt, qui abjectifcimnis obſequiorum veſti- tnſ giis prætorium imprimere atriumque non malit, ccne,dr quàm laureatis imperii faſcibus legiones, ur- ngfüm beéſque conſignare. Uſque adeo ipſis inhæſit thu al Aulicorum præcordiis famulatus, ut ſolam nilhun m oleant ſervitutem. Meritò proinde Nehe- n outjt 4 mias, qui apud Artaxerxem Pincernæ mu- ignt. Eir nere fungebatur, eam de famulatu opinio- en. Uiuugen nem præceperat, ut Moyſem commendatu- Talens tus, non Prophetam diceret Numinis, ſed medio- ſervum. Memento verbi tu, quod mandaſti crig. Moyſi ſervo tuo. Non modèò illum non appel- lavit Principem tribuum, ſed ne Prophetam quidem nuncupavit. Servum dixit. Ilis ab- Jſue. ſtinuit titulis, quibus in admirationem verius, noNa N quàm in imitationem concitaremur. Num- ulas Dande quid enim omnes Prophetæ? Etſi cupido va- mennbkanu ticinandi inceſſerit nos, non haurimus prop- terea Spiritum prophetandi. At Domini ſer- vitute niſi tu te abdices, Dei famulus cenſèê- ris. Id ergo in Dei regia ſupremum dignita- te eſt, quo nemo carere poteſt, niſi vecors. Noli cœli primoribus aut volumina invidere, aut thuribula. Ut aris excludare, ut ſcientiaâ non polleas, ſi Domino famulere, id conſe- quutus es decorum, quo Moyſes nihil habuit ſuis in faſtis grandius. Moyſi ſervo tuo. Eam ergo demiſſionem animi convellas velim, quàâ in ſocordiam, dejectionémque ageris, ſicubi te non iis inſtructum chariſmatibus deprehen- das, quibus plerique in Chriſtiana Republica Præſtant. tun tuunl Cum tranſgreſſi fueritis, ego diſpergam vos in populos. Familia- ritas cum ſæculari- bus. Religioſus in aala. Cella. Monialii tiendum terrorem grandis ærumnarum faſcis cleuſurs, exolvi poſſet, exponique lapſuris, ut à ſceleri- Aptivitatem his ſanè vocibus intermina- tur Iſraëli Dominus, ſi fortè polluatur. Quis verò neſcit uno ſervitutis vinculo ino- biam, tabem, laborem, depreſſionem, fa- mem, exiliumque colligari? Et cùm ad incu- in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. 39 bus calamitatum acervo abſterrerentur: unum, idque leviſſimum ærumnæ genus coërcendo populo expedivit & tanta ſuppliciorum mole, diſperſionem ſcilicet in barbaros. Ego diſ- pergam vos in populos. Nonne illos patrimomo exues? Nonne patria pelles? Nonne corond ſpoliabis? ſqualore conficies? catenis oppri- mes? luto, cophinis, paleiſque adobrues? Cur ergo, tantarum calamitatum compreſſo tonitruo, una diſperſionis fulgetra tot inter faces intermicat? Nimirum nihil genus Abra- hæ pati poteſt acerbius, quàm ſi commiſceatur incircumciſis. Non ferro, non ſtigmate, non laterculis Dei populus opprimitur. Tum mi- ſer eſt, quùm gentibus immiſcetur. Attamen folatium jam penè eſt, quod eſſe debuit ſup- plicium. Irrumpimus paſſim in prætoria, in tabernas: nullum non urbis viculum non per- reptamus: nuſquam nos beatos putamus, niſi cùm à ſcribis accimur: nuſquam miſeros jacta- mus nos, niſi cùm à turbis ſeducimur, domi- que noſtræ diverſamur. Ita ne? felix ovis eſt inter Urſos? Reſpirat inter Chaldæos Palæ- ſtinus? Quid Lilio cum rubis? Quid Colum- bæ commune cum accipitre? Saülem inter Prophetas nudari gratulor. Ffallet ſiquidem, & prophetabit. At Samuel inter Equitum ma- giſtros, Cclaſsiſque triarios, quos, rogo, hym- nos edocebitur, aut quas hoſtias inter lituos non dediſcet? Pſallit cum Sacerdotibus Saul? Jurgabitur inter milites Nathan. Cur enim fe- rocire non doceatur Ephod in caſtris, ſi pro- phetare poteſt in choro galea? Una proficiendi & degenerandi ratio eſt; & quemadmodum avecta in Italiam Perſicus miteſcere potuit ſoli benignitate, in tantum;, ut delicis exuperet, quæ olim funeri vernabat, veneni feracior, quàm alimenti: ità ſubvectus e ſtagno vapor igniri in cœlo poteſt, ſiderumque faces æmula- tus, in æthere fulgurat, qui humor fuerat in piſcina. Cur ergo prætextæ Ephod agglome- ratur? cur Levitæ in atrüs Regum ſunt? cur Monachus contagium non expavet Senatorum? Cur denique ſimul & acie, & thoro, & areo- pago fides coéunt & hæreſis? Adeuntur bar- barorum paſſim regiones mercimonii grati. Quid ſi laxandi animi caus Schiſmaticorum, Turcarumque fines obirent Comitum Regum- ue ſürpes? Ne ſcilicet inhumamires ſe fore adoleſcendo ſuſpicentur, niſi & colluvione Se- Ctarum ommum, morum rituumque fæcem H- beralius hauſiſſent. Ablegantur adoleſcentes primarii ſpelæa univerſa luſiratum Arri, & Mehemeti, ut, cùm domum redierint, peſtem, quam Viperarum contubernio ſuxere corrup- ti; egerant nocentius corruptores. Nemo no- ſtrum, ne lutum trahat, non adducit aſtrin- gitque ſyrma: & puberes in hæreſum prolu- viem immittuntur, quaſi aut vilior ſit togâ ſoboles, aut non foædius errore indoles, quàm coœno chlamys imbuatur. Fruſtra jam Deus minaretur nobis diſperſionem in populos, quos nos nundinæ tantum, ſed laxamenta quoque ubique gentium diſſeminant, nullo aut horro- re, aut odio cultus nominiſque promiſcui. Pul- ſantur, non ſuſpenduntur Iſraelitarum orga- na Babylone;, eâdemque paterà Euphratem, & Jordanem propinamus coacervati Chaldæis Palæſtini. Denique, diſperſio in exteros, quæ eſle debuit ſuppliciorum non appendix; ſed apex, deliciarum apex eſt, non appendix. Non ità certé cum Hebræis ex ÆgyPto ſeſe proripientibus actum, quibus non excuſſum 4 Jugumn; Viſitatio- nes. Amicitia impioru. 140 jugum, non direpta ſupellex; non demiſſæ è coœlo dapes, non profuſi & ſaxo latices, non relata ex hoſtibus ſigna fuere ſolatio, und dun- PIrTZI., taxat ab exteris ſevocatione lætis. In exitu N- Eſth. 14. Tegni quoque coronæque tæderet, non præſa- us. Tbid. 7 ſpatiandi imperandique licentia affecerat. raöël de Egypto, domus Jacob de populo barhba- ro. Vide, an avecti meminerint auri? an op- preſſæ recordatione £Ægyptus tumuerint? an vincula oſtentaverint, quæ Dominus militibus ſuis in galeas primum, tum verô conflavit in laureas. Unum ſibi ex Ægypto exitum gra- tulati ſunt; Dei populo rati, nec calamitatem diriorem, nec plemorem obvenire felicitatem poſſe, quàm aut implicari exterorum comtu- bernio, aut expediri. Videre mihi Jorda- nem videor, in eluvione terrarum gemuiſſe, non exultaſſe, eâ aquarum ovatione & prin- cipatu. môque deſtinatas, miſtas exhorruit tum In- do, tum Gangi. Ut veroô ſiccari cœpti ſunt agri, minui quoque aquarum imperium co- pit, ſed gratulatione Jordanis ſummâ; qui ſe- gregatione quàm regno lætior, a profanis ma- luit diſcerni fontibus, quam aut montes oc- cupare, aut latè campis arcibuſque incumbe- re. Magis enim eum colluvionis pudor, quam . Et hæc divinare libuit in flumine; at Eſtherem tantum Perſarum temuiſſe faſtidium, ut eam gire, ſed ſcire licet, ex Hebræorum anmali- bus. Tu ſcis, quod abominer ſionum ſuperbiæ & gloriæ meæ. Tu-ne diadema faſtidis? An Hie- roſolymis ampliori gloriæ ſolio, quàm Suſis, conſediſſes? Quin gregarii fœmina generis vix (cribæ nupſiſſet in patria. Num aut oppreſſi, aut anguſti eam principatus puduit? Scilicet ejus ſervam pœniteret imperii, quo provin- ciæ ultrà centum continebantur. Inviſa fortè Aſſuero erat? Imèò gratiſſima. Cur ergo tædet eam ſceptri? Quòd eo inter exteros potiatur. Qui babes omnium ſcientiam, inquit, noſti mia oderim gloriam iniquorum, & deteſter cu- ile incircumciſorum, & omnis alienigenæ. Non piſtrinum, quo torqueretur, fed cubile, ubi deliciarum genus omne fuppetebat, pertæſa eſt Eſther. Id autem non odit inopià volup- tatum, aut criminum copiâ, ſed ſolo alieni- genæ contubernio ingratum. Non enim lupa- nar erat, ſed cubile. Cubile, inquam, erat, in quo pudor & voluptas morabantur: neu- trique corona deerat. Quid autem beatius, quàm deliciari fominam hinc pudore mum- tam, inde purpurà coronatam? Et in fornice quidem voluptas exundat, ſed pudore nau- frago. Viret in eremo pudor, ſed orbus. At in Cubili regio tum ſpinis caret“ Pudicitia; tum maculis. Verùm etiam invulneratam ſpre- vit Eſther felicémque Potentiam, uno incir- cimnciſorum fœdere violatam. Non enim Iſ- raélitæ Regnum ſapit, ſi ſunt accitis ahienige- nis promiſcua. Inſciam proinde ſui ſponſam non ære multat, virgiſve Chrfiſtus cecidit, ſolà in exteros digreſſione, pro ſupplicio, Can.I. 8. imperatâa. di ignoras te, egredere, & abi poſt veſtigia gregumn. Non, morere, inquit, ſed egredere. Immiſcere hœdorum paſtoribus à me abjecta. Id enim ſupremum ſponſæ ſuppli- cium eſt, ſi à latere abſtracta Dilecti ſui ab- legerur ad exteros. Quam ergo nos miſeri ſu- mus, quni ultrô alienigenis occurſamus, Ægy- ptúmque petimus non triticum revecéturi cum filus Jacob, ſed multa paſſuri cum Agar in deſerto, omm commeatu, univerſiſque co- — Oliva Undas enim fſuas luſtrationi baptiſ- 4 17 —ͥ pis carituri. Ergone Eſtherem regiæ fſup- pudet: Et Sacerdotem equeſtris atri non pi- get? Illa regnare abmut, inter Perſas: Nos ſervitus titillat Chaldæorum? Nec innocenter deliciari Regina ſuſtinet in aula: Et Sacerdo- tes, & Religioſos calcari deſpuique in regia Jonæ 14. . Lez. non piget? Vide Jonam, qui mavult hauriri Ceto, quam in Ninive declamare. Nos veròè quæ ille incommoda pertulit, ne exteris jun- geretur, ea adimus improvidi, non ut Nini- vitas expiemus, ſed ut in Ninive corrumpa- mur. rum immemores, ut Senatorum atria detera- mus. An non Balænis toties tradimur, quo- ties Scurrarum & dicteriis in Magnatum ædi- bus carpimur, & ſibilis aulicorum explodi- mur? Lachrymarum me fluxus opprimit, quo- ties Petri in mentem venit, oblatum & coelo diſcum faſtidientis. Surge, Petre, & manduca. Abſit, Domine, quia nunquam manducavi om- ne vommune & immundum. Acceperat à Chri- ſto Petrus non iis coinquinari mentem, quæ intrant per os: fatebatur Dominum eum efle, qui ſibi dapes miniſtraret: eſuriebat, exact jam orationis nond horâ: & cœlo fluxerat pa- tina. Faſtidiit nihilo minus epulum Apoſtolus, non quadrupedum vilitatem ſtomachatus, aut ſerpentium venena pertæſus: ſed id tantum averſatus in acervo monſtrorum, quoed com- munem Gentibus menſam viro Ifraelitæ ſtru- xiſſent Cœlites. Ergo coenam Petrus indigna- tur, nequicquam cœli majeſtate à repudio diſci abſterritus. Verùm nec Serpentium ve- neno conterretur, nec Domini majeſtate per- licttur. Quin ille non virus reformidat in monſtris, ſed vulgus. lis horret ali cibaris, quorum promiſcuus uſus eſt. Abſit, Domine, quia nunquam manducavi omne commune. Quod ſi aceſcunt Apoſtolo vulgares dapes Gen- tium, abnuitque alvo recipere communem ex- teris cammeatum: Qua ratione nos profano- rum aulas irrumpimus, iiſdem non efcis, ſed moôribus imbuendi? Apoſtolus communem execratur annonam, quam illi & cœlo Ange- lus convexit, ratus ſine ſcelere non poſſe He- bræi alvum promiſcuis dapibus exaturari. Te veròô à profanorum ſocietate non arcet conſi- liorum communis lues, quâ non ſtomachus, ſed animus, intabeſcet? Legere memini me in vita Stephani Hungariæ Regis, Emericum filium ejus ex obviis Monachis alios præte- rüfſe, alios dignatum oſculo, uni denique arctiſſimo charitatis vinculo complicatum. Id- que cùm meritorum varietate abs ſe geſtum teſtaretur parenti filius: rem comperturus Rex, ad monaſterium clàm noctu ſeceſſit, viditque, perſolutis nocturnis horis, eos tan- A facie ſiquidem Dei fugimus hymno- Act, 10. 14. tùm in choro reſediſſe oraturos, quos Eme- ricus exceperat oſculo. IIlos autem, quùm Rex erupiflet, blandiſſimè ſalutavit. Surrexe- re omnes Regi gratulatum, eo excepto, duem arctiùs Princeps fuerat amplexatus: cuſus im- mobile corpus in prece perſtitit. Tum Ste- phanus intellexit, tepidioribus oratione Præ- ſtare perfectos; orantes, Regum neglectu, omnium optimum anteire. beti e terorum ſocietas non debeat. Vel Regi remit- tenda ſalus non eſt. Vide, an per ommum concurſandum ſit domus, ut ſalvere jubeamus quotquot hilariori nes aliquando vultu exce- pere matronæ. Cùm te vagandi blandiendi- que furor è domo abripit in aulas; ut te te grande oppone. interſiſtas „ tibi pro aggere Cetum En ut appeti ex- — eum, im (arn: Pun potiun Ano Nec Wte nt⸗ ulre n: Alomm nr Miar en rlrane Ur bube mn Dt ſum Clumunn no Chunn kilieaninn (hult ven En woq 1l ocul Ani, non Pmert, Mecepta Mauc̃ B M, lun, l feun N Mn 44. teg n aiinld⸗ M D 4 nke nnet Wutin „Whi d bether N it⸗ 7 En ,. d E nge h rn n hrene dt ei ltcnr. re. Mer enteti we CNN. Uimalnn d dri n Amn Egunn 4 Orum elu latum ten, e, nudhi 4 Alchrti Cepernti. Ihemtem, an e A, Dnn . Cunmnte es Eihe l⸗ re conmmun one MMf m non eN olus NNE ere non 3 bus eunin Se in Cap. I. Lib. II. Eſdræ. 141 oppone. Tum, dicito, Monſtrum ſubit Pro- pheta non invitus, cùm invitus ad Niniven contendebat. Et quod ille contubernium ex- terorum navigatione primùm, tum naufragio; ad extremum ſupplicio, eéôque immaniſſimo declinat: id nos appetemus dignitatis noſtræ, noftrique otii proditores? Samaritana perdi- tiſſima alioquin fœmina, couti tamen Judæis abnuit; quæque mœchis quinque copulari non recuſavit, uni aſſidere Redemptori refugit. oan49. Quomodo tu Judæus ocuùm ſis, bibere à me poſ- ci, quæ ſum mulier Jamaritana?“ Vel Scor- tum inceflerat religio non colloquendi cum viro, cujus in vultu Majeſtas & Pudor coa- luerant, mihil non mirata in hoſpite, quo ad obſequium inflecteretur, præter religionis di- verſitatem: quà ità mulier Officioſiſſima aba- lienari potuit, imò & efferari, ut ex itinere fatigato nec frigidam propinaverit; hydrid li- c&t ſunèque ad puteum inſtructa. Quod ſi fir- mum te jactes, validumque ad irrumpendum, etiam ſine vulnere, medias per acies extero- rum: Salomonem tibi cum fœminis de reli- ione luctamem opponam. Et eum quidem mulierum blanditiis molliri ad illecebras potuiſ- ſe non mirum: at potuiſſe ſeduci ab inſulſiſſi- mis ſcortis, virum longè omnium ſapientiſſi- 3. Reg. mum, quis non miretur? Adamavit mulieres 1„.. alienigenas, de quibus dixit Dominus: Non in- ediemini ad eas: certiſſime enim avertent cor- da veſtra. Tu te ſtaturum gloriaris inter alie- nigenas, eéôſque ſuperſtitionis non raròô anti- ſtites: cùm ruituros pronunciet Deus Iſraelitas, ſi fortè Moabitarum Virgines, ſibi matrimonio jungant. Uni ſi aconiti ſtillæ commiſceatur mellis amphora perampla, confeſtim in vene- num abit quicquid ex alveario deprompfiſti: Et turbæ immiſius homuncio ſaporem ſerva- bit ſuum? Faſtidire velim te, quicquid San- ctuarium non redolet. Piſcibus contuliſſe Chriſtum electos ſuos inde crediderim, quòd;, ut illi expirant in littore, nullo aut telo con- foſſi, aut veneno necati, uno ſedis ſuæ deſi- derio, unéque peregrini ſoli faſtidio confecti: itaà, ſi procul Tabernaculo tripudias, & exilis, Anguis, non Piſcis es. Et ſji revertamini ad me, & ouſtodiatis præcepta mea, & faciatis ea: & ſi abduäéti fueritis ad extrema cœli, in- de congregabo vos, & reducam in locum, quem elegi, ut habitaret no- men meum ibi. Falicita: Ic quoque Deus ſervatæ legi non ova- ae r.- tiones, non opes, non libertatem, non Religion,s delicias ſtatuit, ſed Sionem. Ut enim atro- berfeizio. Ciori ſupplicio affici nequit Iſraelita, quam ſi ablegetur Babylonem; ità nulla ei contingere Cella. poteſt fortuna cumulatior, quam ſi Hieroſoly- Religioſus has revecetur. An tu abollam pluris facis, aslas non quàm Ephod? Scito anteſtare regno aram, fieguen. clariorémque Davidem ſtirpe eſſe, quàm fun-= dà. Non enim Gigante nobilior, quam Abra- Act.2.15. hamo eſt. Vas electionis eſt mihi iſte, inquit de Saulo Chriſtus, ut portet nomen nmeunm co- ram Gentibus, & Regibus, & Filiis Wrael. Crevit procul dubio progreſſione Oratio, quæ Ethnicos, viliorem quaſi turbam, præmit- Nolilisas tit, tum Reges ſubſequi jubet, agmen tan- vera. dem claudit, imo vero coronat;, ſtipatis I- ſraélitis in cuneum. Ergo præſtantiores Mo- Religiofße ſis alummi „ duam Reges pPlus enim ſplendo- honoran- ris & tabulis, quam ſceptro emanat. Porrò fi- Si- lii Iſfraél per id ætatis non in Horeb litaverant, ſed ſævierant in Calvaria, nec Agno ſagina- pFidei ve= verant ſe cum lactucis, ſed in lupos efferati, re Digni- Dei agnum Gentibus diſcerpendum objece- zas. rant. Attamen ſolà religionis ſuperſtite memo- riâ ità cohoneſtabantur, ut Deicidæ Regibus præferrentur à Deo: quid tu dignitatis ſanctio- ri acceſſiſſe putas Iſraeli, quem non furor ad inferendam Deo necem, ſed amor ad perfe- rendam pro Chriſto mortem roboravit? M portet nomen meum coram Gentibus, frondes eas eſſe cenſete. Et Regibus, hi flores pomis proludunt. Et ſiliis Iſrael. Libet hos avellere, ceu fructus, & vitæ ligno. In quibus ut videas unam religionis dignitatem attendi: non eos FEllios Abrahæ appellavit. Vicerat enim Abra- ham. Non filios Davidis dixit: regnaverat ſi- quidem David Hieroſolymis annos plurimos. Non denique eos ſtirpem Iſaaci, ſed Ifraslis nominavit: hic enim natu poſtremus ablega- tus domo fuerat, ille generis hæres & Prin- ceps, eliminato Iſmaeële, ſolus domi regnave- rat. Is ergo Hebræorum author inducitur, qui domo extorris, qui ſocero inviſus, qui ſup- plex fratri, qui virgam filii exoſculatus, qui erro in peregrinatione, vità functus unam po- ſteris lucem reliquerat, Dei cultum & nomen: ut cùm prælatos Regibus filios Iſrael audires, non ovatione illos, non ſceptro, non prima- tu, ſed religione duntaxat diſceres præpollere. Hinc factum exiſtimo, ut comites ſuas ſpon- Can g. 7. ſa, quas Reginas fuiſie ſexaginta, nemo non ſcit, filias maluerit Jeruſalem appellare, quam Can.5.8. Principes. Adjuro vos, filiæ Jeruſalem, i in- veneritis Dilettum meum. Plus eis conciliatum Arrogan- decoris arbitratur à Templo, quam à throno: tia. ideéque quas dicere Reginas poſſet, Sionis Nebilitas filias appellat. Dices non Reginas tum eam ““1α. habuiſſe obvias, ſed virgunculas, quas caſus fortè obtuliſſet: abſtinuiſſe proptereà illam ti- tulis, regnique inſigmibus. Eſto. Num, quæ dormientem domi Sponſam circumſtabant, ſe- cundarias fuiſſe Regis ſponſas addubitas? Eæx verò non Reginæ ſalutantur à Salomone, ſed filiæ Jeruſalem honeſtiori authoramento effe- runtur. Adjaro vos, lia Jeruſalem , neé uſ- Cansz.5 citetis, neque evigilare faciatis Dilettam. Nulli foœminarum cognomen inditum ab imperio; verùm à ſanctitate urbis nomen illis obvenit; Sponſa verò à dilectione vocabulum eſt ſofti- ta. Et ſanè ſi, regni titulis diſſipatis, ipſemet Salomon non Princeps compellatur in horto, ſed Dilectus: quaſi verò auguſtioris dignitatis ſit Eccleſiam dilexiſſe, quam præfuiſſe cœlo: Dilectus meus deſcendit in bortum ſunz: cur Can. & mortales non cumulatins Dei cultus, quàm latus togæ clavus nobilitet? Clamat proinde; hujus non ignarus decoris, Manaſſes è& com- pede: Domine Deus Patrum noſtrorut, Abra- ham, & Iaac, & Jacob, & Jeminis eorum juſti. Adultum in regni decore virum non magnis ſplendidiſque vocabulis orationem fu⸗ diſie tumidam miror. Poterat enim & Dei regnum aucturus, & conditioni blanditurus ſuæ, non Paſtorum, ſed Regum nomina pro- ferre, faſtiſque cœli vectigales inſcribere Da- vides, Joſias; & Ezechias, regiique ſeminis Deum principem nunciare. Verùm nervo eru- ditior factus, ratus eſt imperanti ſtirpi juſtam ſobolem præferendam 2 Deéque ſore Sratus 142 gnantis. Aboleri enim Juſtitia nequit, poteſt purpura devolvi ad vincula. Samuelem certé piguiſſe regni viſumeſt, quàm Saülem Chri- ſtum dicere maluit, quàm Principem. Loqui- mini de me coram Domino, & coram Chrifto e- jus. Magnifaciebat enim in viro Principe non tam coronam, quàm chriſma: crediditque au- Ctiorem Saülem factum oleo ſanctuarü, quàm regni murice. Nam & Saba .thiopum Re- gina, exploratis in Sion regiæ domus gazis & præfectis, deſtituta peneè ſpiritu eſt præ ſtupore. Verùm, quæ vaſa, veſtêſque Salomo- nis, omnémque apparatum obſervaverat dili- genter, unam Regis ſapientiam demirata eſt. Verus eſt ſermo, quem audivi in terta mea de ſermonibus tuis. Quod ſi in Rege Princeps fœ- mina pluris Scripturarum ſtudium fecit, quàm pompam rhedarum: Chriſti ſervus, cur atto- nito ſimilis hæret, ubi ſupellectilem corona- ti Sacerdotis conſpicatus, beatum eum feli- cémque deprædicat, quamquam interdum li- teraturæ ne primis quidem elementis imbu- tum? Ergo-ne ſummus Reginæ viſus eſt Rex, non opibus, ſed ſcripturis: Et inerudita Præ- ſulis opulentia non deſpuetur à Coenobita; ſed cœlo præferetur? Nihil ita vel Zthio- piſſa miratur in Principe, quam theſauros ſa- pientiæ, & ſcientiæ Dei: & Levita plus au- rum in Sacerdote facit, quàm thura? Audi, quid in Salomone extulerit Saba: Nit Domi- nus Deus tuus benedictus, qui conſtituit te Ke- em, ut faceres judicium, & juſtitiam. Dedit ergo Regi centum viginti talenta auri. Iſraeli ait Salomonem à Deo impoſitum, non ut laſ- Civiret in hortis, aut in purpura renideret;, regnive fines ultra Tigrim protenderet: ſed ut judiciis præeſlet, audirétque certantes in- ter ſe de jure tribus. Quin illud obſervari abs te velim, nunquam Templi Sabam me- miniſſe, quod tamen abſolutum per eos dies à Rege & acceperat munificentiſſumè, & vi- derat. Monuit nos fœmina prudentiſſima Re- is commendationem pendere totam è ſubſel- Fi. Templorum debet extructio laudi verti. Sed non ea principem locum habet in Princi- pe. Creantur à Deo Reges, ut jus dicant, non ut utêrem conflent. Non agnorum litatio Principem, ſed Luporum decet internecio. Deleri abs te Latrones oportet, non autem Levitas infulari. Conſtituit te Deus Regem, ut faceres, inquit, judicium & juſtitiam. Placet in Rege Labernaculi architectura; verùm non ideò inſignitus eſt trabeâ, ut aram incenſo thu- re cumulet, ſed ut reorum cruore roſtra reſ- pergat. Non batillis, ſed ſecuribus Princeps præficitur, nec victimis ſolium ſtabilitur, ſed fuppliciis. Porrò raptim in hæc à nobis pro- Religio o curſum. Eòô noſtra ſpectat commentatio, ut ſolam pie- Videas nec in Rege luxum, pompaſque lauda- zetem no- ri: quùm inde tantùm haberi felices etiam in- bilis. fulati poſſunt, ſi æquitati militent, & leges X. Reg. 13. 2. 3. Reg. 40,6. bid. Rex re- gar. Eecleſia⸗ ſtico rum pompa. Eccleſia- ſticorum congregelo vos, & reducam in locum quem elegi, lux ss. ut habitaret nomen meum ibi. Vide, ut nuſ- quam patriæ meminerit Deus. Non enim re- petendæ ſunt Hieroſolymæ, quòd oriundi ex iis ſimus; ſed quòd Dei nomine nobilitatæ ſint. Eas verô non arcibus, non thermis, non Tem- Templo- rum cul- eus Ve- vior. Talenta plo, non Regibus, Sacerdotibuſque claras eſ- ine ſpiri- . Kiri e teſtatur: verum, ædificiis trophæiſque ne- vecationis glectis, fui eſſe ſedem nomimis affirmat. Non benefeciu. eſt ſatis, à filiis Abrahæ Numen unplorari; tueantur. Ni ouſtodiatis, inquit, præcepta mea, Oliva ſi Dominus diceretur ſancti ſeminis, quàm re- Leges ſervari; conciri undique, conflueréqus oportet eos in Locum, quem Deus ſuo no- mini, cultuique delegit. Is verò ut adiri de- bet, quòd gratior futura ſit deprecatio Loci Nuli⸗ ſanctitate adjuta: ità eum auguſtiorem ſcito eſſe r non regiâ, Templéque, ſed cultu Numinis & nomine. Noli ergo procul Hieroſolymis bea- Zcnere tum te credere, inter hymnos & hoſtias; nam uri eò & populus revocatur, & Daniel reſpecta- n bat. Hieroſolymas autem cave aliunde, quàm ne 1 uno Dei nomine credas auguſtas. Congregabo IInis ,1 vos, & reducam in locum. Coire primuùm juſ- ti igen 4 ſurus eſt populum; tum verò concordiãâ, pa- n céque munitum adducet in Sion. Quid enim Een Pacis arx profutura diſſentientibus eſſet? Tum 1 e autem reducturus eſt Dominus Hieroſolymas Felicita- filios Iſfraélis, quùm hi ſceleribus expiati, tis fons. – Moſis ſeſe tabulis ſubdiderint. & revertamini Tibala- 6, un ad me, reducam vos in locum, quem eligi. rtozs: re. eonm Ergo reddêre Libertati, ſi pollui deſieris. Iua Dedem ulut te ut iniquitas compedit, ità vinculis eximet u D innocentia. Crimimibus antè, quaàm catenis ga alligaris; tum tantùm in antiquam dignita- tem reponendus, cùm è fæce ſcelerum emer- . ſeris. Reducam in locum, quem elegi, ut ha- bitaret nomen meum ibi. Rimari hoc loco pla- cet, cur Dominus, qui ad pietatem vulgus pelliciebat feracitate camporum, meſſiumque ubertate: nullâ hic mentione ſeu torcularium, ſeu trituræ habitâ, nudam ſui nominis ſedem ſervatæ Legi deferat præmium. Nimirum eru- Tribula- dierat Iſraélem captivitas, ut ſaniorem di- tio utilit. gnoſcere remunerationem poſſet. Botris olim manipuliſque Iſraêl felicitatem metiebatur. Terra promde lactis, melleique latices rudi- bus obtrudebantur. At, compedibus infantiam prætervecti, beatitatem phaleris evolutam præ- cerpunt. ſnel Dmms he Die lelert alach imne e Atoum Et ipſi ſervi tui, & populus tuus, quos redemiſti in fortitudine tua magna, & in manu tua valida. Snn nor N oni bu er Uomodo ſuum Deus redemit populum, Literas k ſi üi quoque, quos Aſſuerus remiſerat vera. 1t (bis Hieroſolymas, opprimebantur à Samaritis, . Ea circâque poſitis incircumciſis? In aflictione, Num. 3. m, dman inquit, magna ſunt, & in opprobrio. Preme- Auludin bantur ſanè illi citimorum livore populorum, i quos pudebat excitari à volonibus Templum: e Nl verum à libidine, fletu Eſdræ, exempti reſ- iumin piraverant. Quod ut excuſſiſſe jugum didicit Maron, Nehemias, eos quamvis feroci barbarorum fiudi 8 dejectos conſternatéſque, redemptos tamen pronunciat pudore liliiſque recreatos. Ea enim wiul verior Libertas eſt, quâ vitüs eripimur. Nam lu⸗ 1 quemadmodum laſciviæ ſervum nemo, niſi uN excors, ſervire inficiatur in cocco: ità, ut Le c pileo careas, ſi lilio inſtruare, non ſervis. Cla- i R“R t mabat proinde Paulus, ſuæ dignitatis admo- . enl nens Galatas: Vos enim in libertatem vocati Gal. 1· 1 ln eſtis, fratres. Ità-ne? Quos Chriſtus vincien- N⸗ dos, cædendos, occidendos traduxit ad cru- 1 ut cem, eos Paulus in libertatem afſertos pro- K nunciat? Num ſubeſt Libertas in nervo? Sed- il enim injecta carni vincula neglexit Apoſto- . R lus, cui liberi hi tantùm videbantur, quos fu-= ann perſtitio vincire deſierat- Imone imah . Olhere! Wa Welkel Heni hhn enn Rfemmz n, en i i lenn Vinells an cbemn art ſelenme. nn “ 1l Ai Nerlinf ietaten n m, mü, ſen tortolenn nomninn e Ut Knoten 4 flet Neru d tem Meithnn ge hin Hecibizültu Iis erolnnge us tult,fn tud N 1. Eedennhii rns MA n² Ai 81 A⸗ ote lo Nibes Lene goc in lelennin⸗ Hecren 6. in Cap. I. Lib. II Eidræx. 143 Obſeero, Domine, ſit auris tua atten- dens ad orationem ſervi tus, & ad orationem ſervorum tuorum, qui vo- lunt timere nomen tuum. Acuerat humi Nehemias diu, abſtinuerat, luxerâtque ubertim & continenter, calami- tatem populi à Deo deprecatus: quarum re- rum, præ oratione, quam ſolam obſervari optat, non meminit. Uſque adeò fuſæ ad De- um preces reliquis & baptiſinatibus & libis an- tecellunt. Quid enim cœlo aut dignius, aut gratius Oratione? Quam ne profani libarent . fundi Dominus imperavit in conclavi, eéque Oratio. peſſulis, repaguliſque obſerato. Clauſo inquit, Timuit enim tantæ 6. patinæ convivam: unuſque ſuas precum deli- Matt, 6. oſtio, ora Patrem tuum. cias Deus voluit exhaurire. Quis enim palam cædi ſolitas in atrio victimas non ſciat? Intra veli autem adyta, ſacrâſque latebras oraturus tantàùm Sacerdos ſe penetrabat, annis ſingulis Exod. 30. ſemel. Et deprecabitur Aaron ſuper cornua e- 9. jus, ſemel per annum. Obvias patiebatur eſſe Dominus hoſtias etiam pacificas, unâ ſibi Ora- Citus Dei tione reſervatà, quam ſine arbitris deguſtaret sleg. in ſancto. Hinc eſt, quòd Sanctorum Ora- tiones ante thronum Agni concluſas phialis Angeli præferebant, rati eas minimè diffundi oportere, quas in Agni delicias & pabulum deſtinari percallebant. Exaudita proptereà fuit Ezechiæ Oratio, quam in parietem con- verſus uni Numini præguſtandam effudit. Au- 4*. Reg. divi orationem tuam, & vidi lactrymam tuam. 36. 6, S. ecce ſanavi te. Quem non incisa ven, de- fixéque ſcalpello, aut admoto igne curavit: ſed ficuum maſſa impoſita vomicæ virus pe- ſtémque conſumpſit. Quam cùm attuliſent, & Correchio HoreJer: Juper alcus ejus, curatus eſt. Epu- migR. lamur, an ſaneſcimus? Ergone hortorum ille- cebris mors fugatur, & , quæ erupit Po- mo, pomis eliditur? Nimirum ægri vomica dapibus percuratur, ut, qui Deum orando pPaverat, penè dixerim, epulando revaleſce- ret. Cibus enim Dei Oratio eſt. Petimus, . hac de cauſa, diurnum aà Domino commea- tum, dum oramus; quaſi veròô repetere liceat quod tribuimus. Panem noſirum quotidianum da nobis hodie. Te pavimus precando, nos paſce miſerendo. Noſtris cœli horrea oratio- nibus redundarunt: & noſiris inferatur turri- bus annona, poſt preces. Quid? Nonne Chri- ſtus prius quaàm menſam ſtatueret turbæ, ere- Ctis in cœlum oculis, oravit? Annona anno- nam impetravit: paniſque exundavit, quuùm Amore Oratio cœli triticum prægreſſa eſt. Meritè daci. Proinde Nehemias, nullaà jejumii luctuſque ſui ratione habità, ſuam tantùm animadverti ora- Tinor tionem cupit à Deo. JNit auris tua attendens ad Dei. , orationem ſervi tui, & ad orationem ſervorum aorum, qui volunt timere nomen tuum. Ti- mere, inquit, volunt, non fulmen, ſed no- men tuum. Abſit enim, ut Dei ſervi cohor- reſcant ad lictores faſcéſque cœli, quos in of- cio continet una Domini frons. Mancipiorum eſt, loris virgiſque à flagitio inhiberi. At Dei ſervos compeſcit non Ira Numinis, ſed Iris. Terrentur ſolo nomine Domini: & quamvis Oleum effuſum nomen Dilecti ſit in eo ta- mDmen (velut olim in fluctibus Erythrei cum exercitu ſuo merſus eſt Pharao) ità crimina univerſa cum appetitionibus efirænatis nau- fragantur. Jit auris tua attendens ad Orationem & voνσ₰nνι ornm , qui volunt timere nomen tuum. Humanitatem Numinis intuere, quam Converſio demereris ſold deſignatione pietatis. Non diù facilis. timuere, ſed de colendo Dei nomine conſi- lium cæpere duntaxat, & ineundæ, imo & Dei miſe- exigendæ gratiæ pares ſunt. Nobis quidem a- icordia. pud Imperantes;, etiam poſtquam debellatum eſt, emeritis exhauſtiſque mercedem repoſce- g⸗ re non licet; quum apud Deum nomen tan- ga. fe- tùm detuliſſe ſuum, repetendi ſtipendii, co- Aalici ronæque potiundæ occaſio, ratiôque ſit. Au- miſeri. di eos. Cur? Quia timere volunt nomen tuum. Aulicors Deliberatio Dominum colendi mercede non *** caret, apud Deum cœli: apud Reges terræ emeritæ plerunque Dux militiæ ne in cenſu 1ia in has quidem eſt domeſticorum. Exagitz batur à minibéus. Spiritu Domini malo Saul. Miſit ergo Naiil, inquit, nuncios ad Iai, dicens: Mitte ad me r. Regs David filium tuum, qui eſt in paſcuis. Hitur 16. 19. Caufiden- E Harcsswdue Wiritus Domini malus arripie- at Naiul, David tollebat citharam, & refocil- labatur Saul. Geſta hæc referuntur capite de- cimo ſexto libri Regum primi. Proximè verò conſequenti capite, cùm David abſciſſum Go- liæ caput ovans circumferret, ait ad Abner Saul: De qua ſtirpe deſcendit hic adoleſcens 5 1. Reg. Dixitque Abner: Viwit anima tua, Rex, ſi no- 17. 58. vi. Nulléque genus ſtirpémque ejus referen- te, ſuam ipſe gentem David expoſuit: Fi- lius ſervi tui Ilai ego ſum. Compreſſerat tumul- tuantem in Regis pectore tam ſæpè David Spiritum Domini malum, eumque ſuis fidi- bus vinxerat, ne ſæviret in Saul, & ejus nec- dum Regi innotuerat genus. Ad Iſai nuncios miſerat, & eum neſciebat? Tantæ peſtis Do⸗ mitorem Davidem ſenſerat toties, & rogat qua ex gente adoleſcens ſit? Ut video, ſuA4 Iyrà David & Satanam è& corde Regis, & ſe extraxit. Imô tenacior Saül Dæmonis, quàm Davidis fuit. Nam abactum Satanam identi- dem in pectus reducem excepit: Adoleſcentis ità nomen emiſit, ut ne generis quidem ejus recordaretur. Famulari ergo quàm beatum eſt Servire Numimi! quàm verò ſervire Regibus ærum- Peo felix. noſum! Apud illud emeriti ftipendii es, ante- quam ſtipendium ſub eo feceris: ignotus iis es, etiam cùm ex eorum præcordis eduxeris monſtra. Quid? Etiam cùm Gigantes confe- ceris, repetenda contra Philiſthiim pugna;, non ut thoro fruare, ſed ut inferare ſepulchro. Fræliare bella Domini. Saül autem reputabat di- 1: Re . cens: Non ſit manus mea in eo, ſed . ſuper eum 3 manus Philiſthinorum. Callidum ſanè imiquum- que conſilium, ſævientis in victorem Princi- pPis: quo tamen utinam vel Chriſtianorum im- bueretur pietas Principum aliquorum. Mitte- re jam eos, (qui certè rariſiimi nunc ſunt, ſed olim fuere non pauci) libet non ad Jo- ſiam, ſed ad Saülem, eumque innocentiæ pro- ditorem. Siqu idem, cùm illos ab inſectandis Præſulibus & Juſtis inhibere non liceat, liceat eos ſaltem admonere, ut, quando abſtinere ſe cæde nolunt, tyranni à Satana in rabiem acti, exemplo docti, furere verecundiùs monean- tur. Bacchatur in Davidem Saul, ſed clancu- lùm, ſed alienà manu, ſed ſpe ſpecieque tri- Perſecu- tares jis= ſtorum. umphi. Cadere eum cupit, ſed ut Ducem de- cet, lauro excipiendum, non obruendum fi- mo. Carere Saül vult æmulo: at æmulum ca- rere palmâ non vult. Cadat adoleſcens, ut im- perium meum ſtet, ſed pugnando. Tibi verò non ſat eſt, Juſtum evertere, niſi eum & criminis . inſimules. 144 1. Reg. inſimules. Ecce ſilia mea major Merob, ipfam 18. 17. dabo tibi uxorem: tantummods eſto vir, & Pra- licre bella Domini. Videamus, quum jam ap- petat ſtipendii dies, apparatum nuptiarum. 1 Reg. Fabtum eſt autem tempus, cùum deberet dari 8. 20. Merob ſilia Saül David, data eſt Hadrieli Mo- lathitäæ uxor. Quid excogitari inhumanius po- tuit? Davidis ſpes non falluntur tantum, ſed deluduntur. Cùm portum ſe capeſſiviſſe puta- ret David, reflante Regis Auſtro, in altum deferebatur. Pugnare cogitur, ut dedecus re- ferat pro triumpho. Dies expectatur miptiis deſtinata, ut empta tôt periculis Merob deda- tur Molathitæ, viro hactenus illaudato; re- iæque virga arboris inſeritur, non lauro, ſed ſne nomine trunco. Data eſt Hadrieli Molathi- tæ uxor. Quamquam ex quo in ſpem pugnæ Merob oppignerata Davidi eſt, pugnaſſe il- lum author eſt nemo. An otiatus eſt David tantæ ſpe gratiæ emiſſus in luctam? Qui Go- liæ imbellis occurrit, torpere, poſt confectos ab ſe Gigantes, potuit? Certaſle illum, & quidem audaciſſimè, ut gener Regis rediret & Intentio prælio, cenſuerim. Verum in Annalibus Cœli veéta. Davides elanguiſſe putantur, cùm non ulciſ- cendæ zelo arcæ, ſed ducendæ ſpe Sponſæ con- Intentio currunt. Militavit David, ſed Merob abdu- brava. (turus, non ulturus Arcam. Stipendii vilitate expungi potuere labores ejus & luctæ. Non §. David. quid egeris, refert, ſed quâà mente. Si Numini militaſti, etiamſi vincare, in cœli ſyllabum re- Zelus ferére: Si verò Sponſæ militas, nulla trium- animerù phi tui extabit nota in voluminibus Domini. nil qus- Vide, quæ ſit Aulicorum conditio, ut, cùm pu- Par. gnaverint, & fruſirentur apud Saülem bravio, & ne conflixiſſe quidem putentur à Deo. Non enim Deo pugnat, qui in ſpem Merob arma- ur. Ardor, qui ruit in vulnera, ut proruat in amplexus, quique Sponſam meditatur, cùm hoftem invadit, Amor, non ardor eſt. Expen- ditur enim, non quaà tranſeas, ſed quò evadas. Quèò tuam cupiditatem intenderis, intereſt, non quò manum intentes. Vibraſti tu quidem haſtam, ſed oſculum ſitiebas. Inſequebare Mar- tem, ſed ut Sponſam conſequerere. Monſtroſo denique culturæ genere jeciſti gladios in arena, ut in thalamo illecebras meteres. Excidiſti propterea, in præliis Domini, luctarum glo- riâ, qui non laurum cruore hoſtium rigaſti, ſed myrtum: implicabare enim *nulo, ut Sponſam comprehenderes. Caſtè quidem, ſed tamen ſuaviari Davidi libuit, cùm ſæviret; ideò ferox, quia, ſub loricæ pondere, non emolli- tus tantum, ſed mollis. Ludebat David cùm fureret, tum maximè humanus, cùm ferus & ferreus baccharetur. Miſeret me ſanè ſtrenuiſ- ſimi militis, cujus tot ſigna laurexque, und temporariæ voluptatis incidemte ſcintillulà, con- Hagrarunt. Pugnaſti; ſed palmam tibi abſtulit Merob. Viciſti: ſed Laurus in ſinu Merob exa- ruit. Stetiſti ante jacula Philiſthinorum in- concuſſus: ſed jacebas ante Merob, etiam cùm ſtares. Quid plura? Et glorià excidiſti luctæ tuæ pariter & ſtipendio: cùm & inglorius Deo, & Regi cælebs redieris, fama pariter Sponſãque deſtlitutus. . Oliva Dirige ſervum tuum hodie, & da ei miſericordiam ante virum hunc. Ego enim eram pincerna Regis. Ratiſſimus Artaxerxi Nehemias, quippe qui ei à poculis erat. Non is tamen eum prius alloqui ſtatuit, quàm cauſam coram Nu- mine peroraſſet. Sciebat enim cor Regis in manu Domini eſſe, à quo quamvis in partem deflecti poteſt. Quàm ergo miſeri ſumus, qui Confiden. tia in Deo. Dignitas 4 Deo. Deum ſpernimus, ut Regem demereamur? quibus, econtrario, omni cultu demerendum Numen eſſet, quo propitio, Principum in nos favor felicids inclinaret. Vide autem, ut Artaxerxem in oratione virum duntaxat no- minet Nehemias: quem inde ad nos digreſ- ſus Regem appellat. Non enim fulgor tra- beæ rubeſcit, & vibrat, cùm coœlum ſpecta- veris: quo deinceps ad hallucinationem uique perſtringére, ut cœlo mentem refixeris. Quôd enim lucem è& coœlo hauſeris, videre defiſti. Nam tenebris, umbriſque mortis debebas a- ciem, quâ fulgorem trabeæ dignoicebas & mirabare. Paulus, ut primùm coeli luce per- fuſus eſt, caligavit ad mortalia. Hevæ autem viſus perſpicacior eſſe cœpit, ut noctem abli- gurivit in pomo. Lucis incremento acies he- betatur, quam umbræ criminis exacuunt. Ante virum hunc. Num lixæ contemptius me- miniſſe potuit? Quùm ergo tanti apud te pre- tii Dynaſtas eſſe compereris, urbiumque pom- pas: ſcito procul te ab aris ſubmotum oratio- nis expertem eſſe. Ego enim eram pincerna Re- gis. Tu Regi à cyatho? Ergo una in vatis dex- tera & ſervitutis manica, & regni patera? Viden' ut Perſa non & Perſide tantùm Mini- ſtros coacervet, ſed eos quoque arcefſat e ergaſtulis Judæorum, linguâ, ſectâque extra- Pelices non ad- mirandi. Oratio. Rex ques erehat. Patria denda. rios. Id utinam vel ex barbarie Cidaris edo- ceretur; ut diligentiùs ab ea mores explora- rentur eorum, quos evehit, quaàm ſolum. Quid enim? Concretam in Dracone gemmam coëmis, & univerſo Sapientiæ apparatu in- ſtructum virum à Senatu arcebis, und ſoli pe- regrinitate non gratum? Ceraſum regias in- ter arbores cooptabis, advenam licèt plantam, éque ultimis Scythiæ finibus in Italiam deve- Gtam: & Philoſophum ablegabis à te, quèd in Aventino non vagit? Vina, pelles, tabu- las, abacéſque faſtidimus, niſi procul avehan- tur, pretium peregrinatione nactura: Satra- pas tantùm domeſticos eſſe volumus, umiuſ- que labi, cùm nemo non peregrinando ſapien- tiam conſequatur. —. EX CA P. II. LI B. II. ESDRA. Factum eſt autem, in menſe Niſan, an- no viceſimo Artaxerais Regis, & vi- num erat ante eum, & levavi vinum, & dedi Regi: & eram quaſi langui- dus ante faciem ejus. B X X non atten⸗ Uem non miſereat Aulicorum, qui, Ayxlith àubi digreſſi ex conclavi ſuo ſunt, in tri- miſmi⸗ slinia Principum delabuntur; ut, quâ dexterà ntme hi ven o⸗ Et ihen Arur ſu tjnins ul vben gt. gelo a tima legve ſt lupe Pelltore nſeero . fägurt lulm! 8 U bibend n eſe ken pee Clarum u, cane det, Cere 4 Muretu uen ek, Va uti d ekti or 3³ (ninn ainttteſt tetdünten 6 Tuln imet Eeniſre Eunr „c E, el, I lbilas ie A Unnes ti higet apnſtn, ain, V Ulri, Kz . Umm N Di 1 heſc kare D Coe N. ns II n 1 ſmt Generene Gemktnn Mim ide AWtetn untutt, d me t tufonent irenett WGele Cit orts (eheta, Chgnalcetut CieE 1a. Hertad Ut noktN Wento Anb Imins enen Cortentün⸗ tartiagirf ubilngeſe⸗ übmnotun ar eran Oiun onnu nſnit & regei r ſde tumm E ogre Acch barie Clnd- ea nls e⸗ Dincr gN. Enie ul Ncebi, ul Cetelun ſegnt eann utti S Delicat, Tituli. Superbia . Luxus, 7 Dignitas mores mu⸗ fat. Fer Vus, Adulato- yes. Rexprobus ervos elj. Lit inno. centes. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. thura Numini adoleverant, e Regi cyathiſ- ſent. Nuper, quid dico nuper? imò modè, ac planè paulò ante, orabat coram Domino Ne- hemias: mox eum miniſtrare Artaxerſi oportuit, thuribulo in pateram converſo. Illum porrèò nec evocatum à Rege ſcimus, nec eò legimus acceſſiſſe: miramurque adſtare menſæ, quem priuùs miniſtraſſe videmus Aſſuero, quàm vide- rimus eò ſeſe miniſtratum intuliſſe. Uſque adeò rapiuntur, velut à flumine, Principum famuli ad ſervitium incogitantes, ac penè inſcii. Et quemadmodum vitula Ephraim ita trituræ aſſueverat, ut etiam exoluta loro, à præſepio tamen ultrô tranſiliret in aream, la- borem docta diligere: ità Pocillatores, nullo li- cet trahente, ſe menſæ ſiſtunt, molæque red- duntur ſuæ, ut, qui mella pfſallendo libave- rant, vina diffundant miniſtrando. Quid? quod haud jubenti, annuentique Principi pateram porrigit. Divinandum tunc enim pincernis erat, ecquando Rex ſitiret: itâque illi dominorum labra rimantur, ut ſideribus intendunt Aſtro- logi. Nam quemadmodum, ex aſpectu co- loréque ſtellarum, defluxuros inde ſeu ardo- res, ſen humores Mathematici augurantur: ità, Imperantium labiis exploratis, conjicere pocillatorem oportet, humeſcantne Domino- rum jecinora, an æſtuent. Et levavi vinum, & dedi Regi. Quid huic par eſſe poſſit molli- tiei epulantium, qui monendi à ſervo ſunt de ſua ſiti? Sitire enim ſe profectò non ſcirent, niſi bibendum eis ſuggereret Pocillator. Quid rurſum ærumnoſius, quam alieni jecoris augu- rem eſle? Victimas quidem Aruſpices ſecant, ut exta pecudum inſpiciant ad vaticinia: Po- cillatorum verò Suſis aruſpicina, intactà ho- ſtiã, contectiſque præcordiis, pronunciare de- bet, Ceres-ne debeat, an verò Bacchus extis infundi. Id autem factum à Nehemia eſt, quùm epularetur Artaxerſes. Pudet ſervitutis; ſolatio tamen eſt, centum & amplius provinciis im- perantis divinaſſe ſitim. Quid ſi ſublatum ex equeſtri ordine Quæſtorem eâdem laborare effeminati animi nauſeàs pati debeas homo ingenuus, longéque clarioris ſtemmatis, quàm ſit tuæ impoſitus cervici, ex ærario repentè Proconſul? Nihil jam inter Prætores & Re- ges intereſt. Eodem faſtu ſedent, incedunt, receduntque: numeroſior eos quoque licto- rum interdum ordo deducit. Et ni genu, genuſque omne coram Quæſtoris mappa fle- Ctatur, exulandum illicè Capreis eſt. Un- de, quæſo, in auroræ Vermiculo Draco- num ſibilus & criſtæ? Damus non inviti Re- gibus aliquid : fuſtulit enim eos penè ſupra homines tum fortunæ tum ſtemmatis claritu- do: piget verò terræ filios, ſubmiſſo in ter- ram vultu, adorare; eorümque non ſceptrum tantàùm, verùm & lancem revereri. Maluere tres pueri, iidémque captivi, in fornacem ignis ardentis injici, quàm Regis aureo ſimulachro advolvi. Nunc verò Equites Comitéſque map- pam Præſidis coguntur, detecto capite, infle- âque cervice venerari. An non præſtat exu- ri, quàm dejici? Captivis viſa eſt mitior for- nax, quàm demiſſio ante ſtatuam Regis, eâm- que auream: & ingenuis poteſt non atrocior ſæviérque eſſe rogo imperata extortâque lin- tei idololatria, quòd fortè heſternæ diei popi- nam etiamnum olet? Sed jam videamus quid egerit Nehemias. Et levavi vinum, & dedi Regi. Ergo jejunii, fletuumque alumnum ſuis Etithicæ Lom. II. 1475 præfecerat & deliciis & poculis Artaxetxes. Quam inter ſe diſſideant neceſſe eſt epulæ & jejunia, cilicia & cyathi, vinum & luctus? Miniſtrare tamen pocula Nehemiam, in la- chrymas profuſiſſimum, Regi non diſplicuit. Quod ſi abſtemium vult Afſuerus pocillato- rem ſuum eſſe, illecebræque quæſtorem ſuæ eum conſtituit, quem alienum maxin & no- rat à luxu: quid Evangelii ſectatores facere decet, quibus ſpectata miniſtrorum ingluvies incertum facit, propinet-ne veriùs Bacchus; an propinetur? Vel Domini calicem à cin- cinnatulis offerri nonnulli Dynaſtarum op- tant, arceturque domeſtico altari Sacerdos, niſi & Nazaræus crine, & Epicureus ſit aqua- liculo: ut, visd Levitarum luxurie, conje- cturam facere poſſis, quæ ſit epheborum laſcivia inter pateras, quando in Chriſti ca- lice natat, luditque licentia. Tu-ne putas eo- rum caſtam eſſe popinam, purâmque ganeam;, quorum nec Ara, penè dixerim, Apolline ſuo vacat? Quid facit in Sacerdote cincinnus? Cur initiationem auſpicantur à tonſura, ſi co- matis litandum eſt? Cur attondentur in cle- rum adlecti, ſi aris admotos, ſeu adukis, ſeu ſuppoſitis cirrhis, commiſcere luxuries debet Medorum citharædis, mimiſque Perſarum? Ergo non inciditur initiati Coma, ſed puta- tur, ut pullulet effuſior? Nova hæc, monſtro- ſaque Agricultura Satanæ eſt, quâ capillus era- ditur, ut cæſaries exuberet. Caveamus, ne Chriſtianorum adytis ſanctiora videantur eſſe triclinia, menſæque Perſarum. Nam Aflue- ro cyathum jejunio, fletu, palloréque confe- ctus ſubminiſtrat Nehemias: cùm Chriſti ca- licem comatulus fucatuſque non rarò Myſtes in coœlum levet. Pincerna Suſis jejunat: & Hieroſolymis Levita crapulam, deliciaâſque exhalat. Lyranni patera in manu Prophetæ eſt: ſcyphus verò Chriſti eà interdum tra- ctatur dexterà, quæ Prophetias ne attigit qui- dem, fabulas verò nec ſemel tractavit. Pu- det me, tædétque Sanctuarii: quod quamvis ſubinde pientiſſimis Miniſtrorum examinibus ferveat, unius tamen degeneris ità inquina- ri accefſu poteſt, ut mellis ſolet patina ſtilli- cidio cicutæ non acorem modò, ſed & ve- nenum contrahere. -Scio contra Clerico- rum laſciviam Pontificum jura rugire: ſcio improbari paſſim, damnarique vulgo in lita- turo habitus, oriſque petulantiam: Scio ab altari propelli non rarò Miniſtrorum bullas & chirothecas. Doleo tamen non id ubique universimque præſtari. Verùm, cùm de pin- cernis agamus Aſſueri, abundè, & fortè importunè, de Chriſti miniſtris diſſeruimus hactenus. Et vinum erat ante eum, & levavi vinum, & dedi Regi. mentio: non enim Regum abacos vaſorum Sacerdotss Luxzes »„ Habi ſ⸗ gue. Ordines ſari qifi bus confe⸗ rendi. ger Voͤrteſas Paterarum hic nulla detectus. apparatus, ſed miniſtrorum delectus cohone- Eczleſias, ſtat. Aſſueri nihil intereſt achate bibat, an Smaragdo: quùm regiæ menſæ pompa ſit Nehemias pocillator. ſticorum Fomp&e Malim ego certè fi- Aulicus ctili, Epheſtione pincernà, quàm auro bi- probéas ali bere, pocillatore Catiling. Verùm myrrhinis paſſim poculis inſtruuntur menſæ, quas terræ fili, luteique pincernæ deturpant. Ita-nè? Crater, niſi gemmeus, abjicitur: famulus verò etiam putris admittetur? Cur in cryſtallo nu- beculam odimus, maculâmque in fronte li- berti averſamur, cordis verrucam vel in man- cipio non gravatè Palſini O epulantis nn niſi- atατ. 146 nificentiam Regis intelligamus, ſuppreſſo va- ſorum pretio, una pocillatoris dignitas loco gazæ depromitur. Utinam noſtri ſa culi Prin- cipes ambitione Perſarum perſtringerentur. Major ſanè foret ſervorum cura, quam peri- ſtromatum. At periſtroma niſi acus phrygia diſcriminatum auro ſericôque interpungerit, à parietibus diripitur in latebras! Præſechi, miniſtrique proſtant in atrio ſtipitibus aliquan- do propiores, quàm aulicis. Levavi vinum, & dedi Regi. Quà ſcyphi majeſtate? quam aliei in. mutuari a pincerna crater conſuevit. Dedi Edi. Regi. Rarum id ſanè in pocillatore obſe- quium, ut quod infundit merum, effundat Principi. Aut enim propinat æmulo, ut di- rumpatur: aut ſuis commodis rationibuſque profundit, quod Regi miniſtrare ſe ſimulat: aut ſibi Laurum rigat profuſione calicis, quâ coronetur; aut trabem irrigat adver- ſario, ex qua pendeat. Videri ambiunt cum cratere pincernæ, venenum æmulo livorém- que tradituri, Regi verô aſſentationem dela- turi: ut hinc cruorem ex adverſario, inde purpuram & Domino repetant, exugântque. Quem mihi Nehemiæ parem dabis inter eos, qui ſunt à poculis, in quorum ſcypho aut Mors, aut Dignitas, aut utraque miſtim bel- lua non natet? Nonne vides in oram calicis, quaſi in ſtagni littus ejici & allidi tum Curu- lem, quam ſibi pocillator fabricatur, tum cru- cem, quam dedolat adverſario? Intuere Ama- num Aſſuero famulantem. Inde ærarium Prin- Cipis opplet; inde Hebræorum nationem uni- verſam extinguit. Unus Nehemias ſuo Prin- cipi cyathiſſat. Et eram quaſi languidus ante faciem ejus. Delicias, ut video, vates alii profundit, ſibi verò languorem ſeponit. Lan- guet, & cyathiſſat. Quis latere cenſuiſſet moœ- rorem in vino? Nimirum, ſi filius Abrahæ es, nuſquam non excolis Pœnitentiam. In auro pallet, in ſcypho mergitur, aret in vino, ri- Serietes. gétque. Et eram quaſi languidus ante faciem ejus. Quam gravi conficiebatur mœrore, qui Ceiformi- languere & coram Rege poterat, & inter po- ras. . . cula? LXX. vertunt: Et non erat alius coram eo. Ergone quùm epularetur tantarum pro- vinciarum Princeps, unus tantùm aderat po- cillator? Quod ſi æſtuabat circa fercula mi- niſtrorum examen inferentium, ac extrahen- 6 tium patinas, cur ſolus interfuiſſe dicitur co- uperioy . . uam ba- ram Rege Nehemias? Enimverò unum eum beat ſubje- ità Princeps attendebat; ac ſi reliquorum cu- Srz: ram abjeciſſet. Languebat anim Nehemias. providen. Eram languidus ante faciem ejus. LXX. Et dum. non erat alius coram eo. Placet convertendi in geyvi u. ſe regii conſpectus hic magnes, languor ſci- ventus à licet famulantis. Explorabat Artaxerſes in demini. ſervis non oris illecebram, non torquium ful- I gconſz gores, non fallaciam pigmentorum. ÆFrum- as. nam reſpectabat in liberto: & ſi quem fortè morbus oppreſſerat, is ità Regis animum con- vertebat in ſeſe, ac ſi ſolus convivanti inte- reſſet. Quod ſi calamitas imperantis compo- tantiſque Lyranni oculos ad ſe deflectit, unuſque ſupereſſe viſus eſt Artaxerſi Nehe- mias, quòd langueret: quàm putas intentum futurum Numen in oppreflos, moœrentéſ- Tiibuletio que? Unus principatur in regia voluptatis Rir ba- languor, nemôque inter cyathos curæ eſt he- . luoni, niſi is, qui mœret: & tabeſcentem Rex dolorum præteribit, cujus factus eſt prin- cipatus ſuper humerum ejus ? Securus de Oliva Chriſto ſum, quòd in ærumnoſum intendat. Rer ſuos S Ipſe enim, cùm undique turbarum im pulſu non fe ſi⸗ 4 ifn premeretur, unius attactum ærumnoſæ & ſen- diai. t⸗ ſit, & , compreſſlo ſanguine, curationem ei uſei pro voto repoſuit. Opto Afſueri moribus n Principes imbui. Non modè non is tantùm cu- 4 ræ eſt, qui languet: verùm ablegantur dun- ne taxat ii, in quos ſeu valetudo, ſeu fortuna re- e Havit. Grati ſunt ſervi Dominis, ſi valeant, ſi Rin . vireant, ſi, flante auſtro, evehantur in altum. r⸗ Deſeruntur, ut languerint. Debellatum pe- vde nè erat contra Latrones, cùm David, ut re- R liquias belli funditus tolleret, actis in fugam kn hoſtibus inſtare cœpit. Verùm pro hoſte ja- 5 centem nactus, cujas ſit, Dux ſapientiſſimus * 4 percontatur, & quorſum pergeret. Qui ci- Aan bo, potionéque recreatus ait: Puer Tgyptius 1. Reg.30, 1 ar ego ſum, ſervus viri Amalecitæ: dereliquit . in autem me Dominus meus. Abjecit te Domi- en nus tuus? Imbellem te forſan expertus eſt in 1. r acie? Imòô audacter pugnavi. An moliturum e . inſidias trucidandum victori objecit? Quin Anl. fidem tenaciùs ſervaturus eram, quam ſpi- inani ritum. Num advenæ illum poenituit? Pa- ae triæ ne meminit quidem. Deſeruit ergo te Eüfi Dominus tuus, nec defeceras? Delſeruit, „pn imò & projecit ſine commeatu, aut vi- Euc Gtori ludibrium, aut monſtris pabulum. Aute Cur? Reliquit autem me Dominus meus, eäkt inquit, quia ægrotare cœpi nudius tertius. rinm Febricula ſat eſt una, quo divellatur à Do- Inab lunl mino ſervus: actorümque ſtrues tot labori- Jkktet bus congeſta in otium ſenectutis, tam tenui Peln r ſcintillaà deflagravit. Quàâ die correptus eſt 1ul tn morbo gyptius, ed planè abjectus eſt à U niſi Domino ſuo. Pugnato, ſi libet, bellatôque linſitia⸗ pro Domino, cui ità hæres, ut, nullis cùm netgo poſſis præclarè geſtis dominationis ejus eximi ndtnm al compede, curæ glutino und vales febri exol- Piohopti vi. Quem nec ovantem dimiſiſſet Amaleci- Ambu: ta, febrientem abjecit. Nullis enim prome- Rtanem ritis abrumpi catena poteſt ſervitutis: nullo ie elt non momento, quamvis leviſſimo, negligi ednn ve poteſt, projicique ſervus. Tantùm mori- lecrlun turus exolvitur, & invictam lauro com- Eenn pedem febris diffringit. Ergo-ne felix eſſe un. non potes, niſi miler ſis? Si viceris, Pu- r,cnigs gnaſti Domino. Si ægrotaveris, morieris lnence tibi. Cariturus tum tantùm ſervitute es, cùm gem eſis abeundum & vivis erit. Una tibi Lacheſis vin- aherire culum ſervitutis incidet; ſed quâ forficula inter amputabit ſubtegmen vitæ tuæ ? Morbo Ind ſtien diei unius. Ad Chriſtum proinde transfuge, qui ienin intentior in ærumnoſos eſſe ſolet; inviſit enim Un ſe Simonis ſocrum, ſed febrientem. Conve- B,le nit Lazarum, ſed putrem in ſepulchro. Uiilic Quem tum amicum ſuum eſſe renunciavit, ſeunt, cùm æſtu, febribuſque ad interitum jactare- E Pti⸗ tur. Turbæ illum commiſeratio cæpit, ſed in famelicæ. Advolavit in diſcipulorum lintrem;, r Nei ſed jam jam fluctibus hauriendum. Quos enim tnn un panibus ſaturatos abs ſe dimiſerat oraturus in habitet. Anen monte, juvit laborantes in freto. Er Iicſtulerunt ihl reliquias fragmentorum duodecim cophinos ple- Gauss. um, nos. Et ſtatim coëgit diſcipulos ſuos aſcendere Marc 6 nacn navim. Et videns eos laborantes in remigando, 44. ienl venit ad eos. Qui enim benè fartos adipatôſ- Wlchn que reliquerat diſcipulos, non eos negligendos Felichas ſel ſibi eſſe duxit laboribus fluctibuſque conſter- vorte⸗ I natos. Aſcendit ad illos in Navim, & ceſavit gyizulatis e ventus. Et non intellexerunt de panibus. Hoc ntilYi. le eſt, tam obeſi fuere cordis Apoſtoli, ut ſe præ Ei 1 annonæ “ Tdlent Urin Inn . ellun . i n er iemiin r Cüs 14 cit teDn nnüitm , din 6h eenitun N. Krut ant 6! Dekn Atn, A Doninne men ndin init velaun 10. tves tot ihn. is, ein i e (Neln ſecluck bet, belac Ut, MMln honin en in le Chnr Pilllet Andn lis euin ſerninns: ! AIn lio o.de Klni eni, Netß, M ſerwimetihen te! M de nmle⸗ ſletzimit O . in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 147 annonæ copia dimiſſos à Præceptore non in- Rr tellexerint; qui, ut mileris deeſſe non poteſt, ità inſtructis omni genere commeatuum adeſſe vix poteſt. Excludebatur à cymba Chriſtus non hgni anguſtis, ſed panum abundantiâ: Ut enim in tanto miniſtrorum grege ſolus interfuiſſe Nehemias Aſſuero fertur, quia moœrore contabuerat: ità Deus triumviros in- nocentiæ tum maximè fovit, cùm Babylone ignibus dederentur. Er eram quaſi languidus Serrerum ante faciem ejus. Regi ſcilicet ægrotabam. n Nam cæteri mœrerem, an geſtirem, minimi faciebant. Uni Principi animi mei æſtus patue- re. Ante faciem ejus eram l̃anguidus. In He- praæo. Et non eram ſolitus eſſe triſtis ooram eo. calici mi, Aulicorum more, uſüque;, quorum Protheus Jeri. vultus in tot formas effingitur, quot ii ſunt, quibuscumagunt. Quis non interdum ægreſ⸗ cit animo? At diſpellendæ , difflandæque ſunt nubes è fronte, ut Domino miniſtres. Quam duro ſervitutis jugo permuntur ſervi, quibus ne mœror quidem eſt liber? Summ tui pectoris hyeme, imbre animi maximo;, tempeſtate cordis ſæviſſimà, renideat lepor in genis neceſſe eſt, ut limen regiæ attigeris. Ergo præſerenda in glacie lilia, ſimulandum- que ver eſt, ubi perfurit hyems. Et non eram Jolitus eſſe triſtis coram eo. Hinc nobis maximè excedendum regiâ eſſe arbitror, quòd mœre- re coram Rege non licet. Nam cùm in ſeve- ritate tantùm philoſophari fas ſit, exedräm- que ſtatuerit ſuam in domo luctuum ſapientia: quis non videat exulaturas bonas eſſe artes à te, niſi tu ab aula exules, ubi Prophetas quo- Ecel. 7. 5. que triſtis ſuppudet ſupercilii. Cor ſapientium, ubi triſtitia eſt, & cor ſtultorum, ubi lætitia. Aut ergo carendum tibi ſapientiâ eſt, aut ab- eundum auläö. Nam ſi nidulatur in mœrore Philoſophia: moeror autem eliminatur Regum domibus: ut ſapias, abſcedas oportet & regia. Ut autem videas, quæ ſit ſeveritatis & ſapien- tiæ neceſſitudo atque conjunctio, adeſſe te mecum velim pauliſper in Pathmo Inſula, unde cœlum licebit intueri. Accepit Angelus de dextera ſedentis in throno volumen Scrip- turarum. Porrò ſanguis, quo liber reſignare- tur, copiosè fluxerat & cæſo agno. Cumque volumen coram ſanguine ſtaret, haud tamen ar- Apoc. 5. 3. Cana ejus patebant. Et nemo, inquit, pote- rat aperire librum, neque reſpicere illum. Nimi- rum inter citharas choreâſque beatorum mœ- roris ſitiens Sapientia ſuum proferre jubar, pe- nè dixerim, cunctabatur. Quam moram avi- diſſimus ſcripturarum Joannes ægrè cùm fer- ret, flere cœpit effuſiſſimè. Quid plura? Exi- livit ilhcò agnus, correptmque librum re- ſignavit, inciſis, exolutiſque ſigillis ſeptem. Et ego flebam multům. Et unus de Senioribus dixit mihi: Ne fleveris. Ecce vicit Leo, ra- dix David, aperire librum. Gratulor ſcriptu- rarum aliquando Sacramenta patere: verùm illa ut evoluta cruore agni certiſſimum eſt, itaà ea involuta jacuiſſe inter ſigilla ſeptem tam- diu novi, quamdi Joannes non flevit. Cruori patet Sapientia; ſed placuit Agno, non ante reſignare Librum, quàm ſuo ſanguini audito- rum lachrymæ miſcerentur. Diſpice, quà ſa- Pientiæ jacturà limen aulæ exteratur, in quod non modò mœror non ingruit, ſed ne adrepit quidem. Et non eram ſolitus eſſe triſtis coram eo. Relabamur ad verſionem LXX. Et non erat alius coram eg. Qur ablegabat aà ſe moœrorem . Ethicæ Tom. II.= Gravitas. Aulik damna. lbidem. Nehemias ?à Quia unum ſe adeſſe Principi exi- ſtimabat. Et tamen epulantemm tum Aſſue- rum miniſtrorum greges circumſtabant. Quis enim credat tanto Principi interfuiſſe cos- nanti unum duntaxat Hebræum Pincernam ²* Attamen triſtitimm, bonæ mwentis nutricem, ideò abigebat & vultu, quòd ſolum ſe adeſſe Principi autumaret: Et non erat alius coram eo. Blandimur uſque adeò nobis, ut etiam in meridie caligemus: cumque turba exundet in triclinio, ſolitudinem ibi eſſe putamas. Quiſque credimus non gratius modé obſe- = quium fore noſtrum Artaxerſi; ſed unicè eſſe ,. Regi pergratum. Et tamen non raròô, ne in turbam quidem relati ſumus ſervitiorum à Anlicorum Rege, qui nos jactamus etiam Sejano apud hes: Cæſarem chariores. Detraxerat non ſemel Da- vid & Saülis pectore Satanam: viſſque fuerat Rex tantæ peſtis depulſorem dilexifſe non fri- gidè. Misitque Sail, inquit, ad Iai, dicens: 1 Reg. 16, ſtet David in conſpettu meo: invenit enim gra- 22. W tiam in oculis meis. An non effosè Regis ani- mum in Davidem inclinaſſe arbitreris? Con- venerat per Legatos Iſai, adſtare ſibi adoleſ- centem juſſerat. Quæ argumenta eſſe queant Aulici mi⸗ propenſionis regiæ in parentem filiumque Veri. certiora? Davidem crederem dies nocteſque aentis Saülis animo obverſatum. Nunquam illum Pene coëgiſſe Senatum dixerim; quin de prove- Eus vana, hendo Davide ſententiam rogarit. Scilicet. Ne generis quidem ejus meminerat Saul. Eluxit Sronmen Dõä Regis ſtoliditas, ſtupérque dictu ceredituque penitus incredibilis, in ovatione Davidis Goliæ s. Devid. ſpolium referentis ad Regem. Nam Saül ſciſci- tatus ex Abner eſt: De qua ſtirpe deſcendit hic 1. Reg. 17 adoleſcens? Interroga cujus lius ſit iſte puer. 56. Ludit an verò delirat? Genus Davidis explo- ras, qui nuper legatione perhonorificà Iſai pa- rentem ejus adiſti? Cujas ſit David interro- gas, qui tibi adfuit, qui te Spiritu Dei malo exemit, qui te afflictum dejectmque erexit fidibus ſuis? Itàa-ne beneficiorum apud te me- moria intercidit? Non dico, ſervatorem tuum non adlegiſti inter primores imperii tui, ſed ne noſti quidem. Occinito, Nehemia: Etr non erat alius coram eo. Scilicet. Pocillato- ris meminerunt Reges, qui obliterant Ser- vatores. Te unum complectitur Artaxerſes,; à quo transfuſum in ſe Bacchum gratulatur: cùm Saül nec Davidem norit, quo depulſo- re, reſpiraverat à Pythone. An tu compo- nis cum cithara pateram, quando/eàâ Princi- pes inebriantur, hâc Reges revaleſcunt? Et tamen abactor monſtrorum David Saülis ita diffluxit ex animo, ut pueri ſtirpem percon- taretur ex Abner. Vide, an ſcyphi tui capti- Vari illecebris queat ſuperbia Artaxerſis, quam ſaties regnorum fatigabat. Et non erat alius coram eo, Vis, dem tibi aliquid ſupra vota tua? Eſto: quod ſomniavit de Regis in ſe con- jecto contuitu Nehemias, non fabula; ſed hi- ſtoria ſit. Ergo è tot ſibi affuſis famulis unum Princeps attendebat pincernam. Miſerrimos hinc præcipuè pronuncio Regum aſſeclas. Nam, ut emenſi ſint mare, fluviéſque tranſmi- ſerint, naufragantur miſeri in cratere. Præcer- pſerit Regis gratiam ità Pocillator, ut nullius jam Princeps merninerit. Adeſtis omnes Ar- taxerſi, ſed Artaxerſi ſolus Nehemias objici- tur. Illum non reſpicit modò, ſed præ illo deſpicit univerſos. Et non erat alius coram e. giaärdos Quid præſtari in Regem poteſt ejus demerendæ eheus. 2 gratiæ Eſth.6 3. 2. Reg. 17. 14. Stellæ. Aulici mi. ſeri Rex prove- har :nis. guiores. Atas at⸗ tendenda. Servi⸗ Luxus. 148 Oliva gratiæ potentius, quam proditores deſigna- re? Detexit Mardochæus Eunuchorum in Re- gem inſidias: non eum tamen evexerat Aſ- ſuerus, uni Amano intentus. Quid pro hbac kRde bonoris ac præmii Mardochaus conſecutus eſt ? Dixerunt ei ſervi illius: Nihil ommnind mercedis accepit. Quantam ſibi conflaverat Mardochæus invidiam ſupplicio Præfectorum! Perſtabat tamen inglorius in veſtibulo regiæ;, poſt ereptum neci Principem, ſuſpendendus è trabe. Viden' ut Reges ne eos quidem reſpi- ciant, qui ſuis à jugulis proditorum ſicas amo- verint. At hic popularem mancipio prætulit Rex. Quid quod Abſalom Achitophelem, ſtrenuiſſimum ſibi diuturnæque fidei Ducem;, Chuſai Arachitæ diurno transfugæ ità fœdè poſthabuit, ut maluerit illum perire, quam hunc ſperni. Dixitque Abſalon, & omnes viri Iſrazl: Melius eſt conſiliun Chuſai Arachitæ conſilio Achitophel. Feſtinanti ad portum Quin- queremi, in ipſo navigationis ſecundiſſimæ exi- tu, intervenit remora, quæ prælabentem re- tardet à curſu, & velut ſaxum vadis defigat. Velificabat Achitophel meriti ſpeique pleniſ- ſimus. Verùm inferentem ſe portui Chuſai pe- regrinus, novéſque miles non in altum. reje- cit tantum, verùm & in ſyrtes alliſit. Cujus ſanè calamitatis ut campus eſt aula, ita cœlum eſt ſcena. Micant ibi ſidera antiquiſſima, ſu- perni theatri lumina, decorâque. Inſilit & ſta- gno, dum ea vibrant, vapor in cœlum. Sub- ducuntur illicò ſiellæ, totus patet æther infe- ſto humori, qui hic denſatur in nubes, ibi ex- plicatur in nebulas, hac depluit, illac fulgu- rat: utque uno omnia complectar verbo, nuſquam jam ſupereſt ſideribus campus, ſed totum, quàâ patet, cœlum expeditur in ſce- nam illuc invecti, indéque perfurentis afflatus. Pudet tam citò occupatæ à luto ſedis. Pudet aerem non jam ſtellarum proſcenium eſſe mor- talibus collucentium, ſed ſævientis, graſſan- tiſque vaporis ſpelæum eſſe, unde in lata te- ctâque clades ingruant & ſtrages. Tæderet me ſanè, ſi ſidus efſem, vel à ſole diſpungi. At ſolem obnubi à vapore quis patiatur? Atta- men quotidianæ hæ ſunt irruptiones in cœlum, nullaque non die colluctantur aſtra cum nube. Quam ſæpè Equitum prætextas latôſque cla- vos unius ſemilixæ cento conſcerpit! Submo- ventur Viri paſſim Conſulares à Regum con- clavibus, quòd eò irruperint Libertini ge- neris non palmites, ſed ſtolones. Noxias ſibi Cedros non invita Ceraſus pateretur, quam- quam ad ſe terræ ſuccum adduccrent. At ine- Priari cœli rore campique adipe tum grami- na, tum rubos: id enimverò nec myrtus æquo animo ſufferret, quæ ut Cydonio mul- tum quoque ſuo de ſucco remittat, nun- 'quam tamen laſcivire urticam patietur, ſibi vVel ſtillicido fubduécto. Verùm in aulæ agro punicum licèt ſis malum, ne ſyphone qui- dem perluêre, cùm in rubos regii latices, piſ- cinæque transfundantur. Felices in Oriente Suſæ, ubi Aſſueri ſaltem Principis conjecti ſunt oculi in Nehemiam;, qui inter aulicos, qua- ſi allapſus & cœlo Sol, religione; integritate; ſtemmate, fidéque collucebat. Quod ſi reve- ra ſolum coœnanti Regi miniſtraſſe credimus Nehemiam: Ego eram ſolus cuun eo. Diſ- cant ex ſolitudine famulorum „ quæ Quſis eſt, ſubmovere Dynaſtæ ſuis à menſis Liber- torum cohortes. Ergone cum Regi unus mini- ſtret à poculis Nehemias, coœnare pudebit Re- gulum;, niſi mancipiorum trajiciantur Legio- nes in triclinium, ut minori ſcilicet militum turba oppugnetur Carthago, quàm ſtruatur menſa Proconſuli. Dixitque mihi Reæx: Quare vultus tuus triſtis eſt, cum te ægrotum non vi- deam?! Non eſt hoc fruſtra, ſed ma- lum neſcio quod in corde tuo eſt. Et timui valdè, ac nimis. Palere ex jejunio coram Rege non licet, Aalic quin perfidiæ arguare. Nam ubi elanguil- neri ſe deprehendit Afſuerus pocillatorem ſuum, vehemens eum ſuſpicio inceſſit, ne fortè la- teret virus in ſcypho. Refuſum in Nehemiæ vultum languorem credidit Artaxerſes ex ve- neno, quod ſibi propinaſſet. Neque enim ſce- lus in authorem tardius, quam in adverſa- rium graſſatur. Nam hoſtis, in quem potio- nem adornas, ut biberit, extabeſcit: veneficus ſolà poculi confectione cohorreſces. Verùm quaàm prona Mens Regum in ſuſpicionem eſt? Tantæ fidei, tantæque probitatis pincerna, uduanns ſi ſubridere deſierit, in jus trahitur, cauſâm- "emme. que dicit, non ſublati ſcyphi, ſed intentatæ ſuo Domino necis. Lachrymarum languor hic eſt, non inſidiarum: nec potionem cicutâ diluit, ſed potum lachrymis temperavit. Vide, quaàm procul à vero fremitus Dominorum erret in- terdum. Magna in eum veneni ſuſpicio com- movetur, qui diu flevit perdiù oravit, dies multos jejunavit. Plerique fortè & aconitum paraverant, & ſicas in Regem acuerant: ve- rùm;, quia blanditiis facinus intexerant, bene- fici, non venefici appellabantur. Molitur in- ſidias Hebræus pocillator, qui laſcivire in ſuorum luctu non poteſt. Ut verô Afſſuerum non poſſum non improbare, ſi de liberto pro- batiſſimo, leviſſimam ob cauſam, tam nefa- Saſirl. rium ſuſpicarus eſt facinus: ità ad extorquen- dam confeſſionem ſceleris, nullis aut craciati- Superior bus, aut dolis, aut captionibus abuſum gratu- He lor, in re tanti & criminis & diſcriminis. Non Pang gi. iis certè artibus uſus eſt Saul in Davidem, regni, minibue, ut arbitrabatur, competitorem. Diſſimula- veze, vit enim æſtum animi;, illique filiam laureâm-tardus ad que deſpondit, cui funus adornabat. Non penam ſi. habet Rex ſponſalia neceſſe, niſi tantim cen- gex wn mum præputia Philiſthinorum. Porré Jaiil cogi-itier tabat tradere David in manus Philiſthinorum. 1. Reg. u. Qu etiam ſimulatione doloris laboraſſe doleo ꝛ6. & in Davidis regia Abſalonem, cædem epulis integentem, & in tentorio Jacob Simeonem, & Levi fratres abuſos circumciſionis ſigno; in piaculum defloratæ à Sichemo Dinæ. Hi, ut graſſarentur, religionis vexillum explica- runt. IIle, ut rugiret, oves totondit. Jugula- tur ab Abſalone Amnon inter vellera & patinas: tantumque facinus hinc deliciis, inde ovibus munitur: ut ne ſuſpicari quidem liceret, aut ſicarios inter oves eſſe, aut haſtas in cya- this. Evertitur, poſt circumciſionem, Sichar à filiis Jacob: furérque cladis hinc nuptis hilareſcit, hinc religione velatur. Quis ti- i meret Sacramenta inftitui, ut mors irrum- Urie a. peret: Quis epulum ſtrui crederet, ut fere- Aſahen. trum pararetur? Prodiit mihilo minus vellere Runi hederâque larvatus furor, & cùm Bacchum S aentgt. vVideres m. beles tfnio 14 . 0 c! tn it, e Ctote Et i fate ch jcit: ttetur, ct,: , chetur. . mna ſan Neh Ello me le, Ian Eorem, tn. Di EDirid Penn ſil n ier Uily n l U 0 ere . lchw Pee mod, ſre, le dne ace Eluern At, do A N in lnen Naße : 31 d . H d liie kunn zm, ha, ſan nle tm . nh andichne rmn in fit, w in un in N, Artinelgei, Negkein an in at »uncen n beſt, etin treles lat fülpicnnent bitatis lunn rahitur, alh ſed imemmei m ugnrit, Eem conti dr rnit Fil,e mimorun enn) neni dhicntn din Nrent fontd Kannm etn Aif intereruim nitur. Mit ui Min Ut vend Aer ſi cellenp (aulan tt itn ad enne ulis al ne ibus cbuimger, linn in Deiuntg wrem Dln Aorn 3 ,ſ min⸗ i Nbol, nem, C nn Idh ann Cumaloin f. ichemo De e waß l, eneleig i. 7 – videres circumferri, Mars inducebatur, mox 2. Reg. 1;. thyrſos in jacula converſurus. Ecce tonden- 26. tur oves ſervi tui : Veniat, obſecro nobiſ- uli m. um ſaltem Ammnon frater meus. Quæ hic ſuſ- Fa. picio livoris in tanta pompa, ubertatéque charitatis? Obſecrat obſequium, oves præmit- tit, fratrem expetit. Gliſcit tamen in ſuppli- catione ſupplicium; rugit in ove Leo; exun- dat in ſervitute vindicta; reſtagnat in chari- tate clades. Agnos exponit, ut latrones ob- Jiciat: obſecrat, ut graſſetur: ſervum ſe pro- fitetur, ut tyrannidem occupet: fratrem poſ- cit, ut æmulum trucidet. En quanta naturæ immanitas aſperitâſque quanto furorum leno- cinio, pigmentiſque adſpergitur, ut debac- chetur. At hic phalerata fraus traducto ad epu- iiuIuIn à fratre fratre, ut periret. E domo autem Jacob progreditur furor ſtolatus cum ephod li- Gen. 34. eo. Circumcidatur in vobis omnis maſculini ſe- 16. zus. Tune dabimus, & accipiemus mutus ſilias veſtras, azc noſtras. Sommiaf-ne tu perſonari Ir- ruptionem poſſe apud Iſraélitas tum religione, tum nuptiis? Ergo nulla fidibus fides! nam tela reponuntur in cytharis: nam nuptiis non Gratiæ proludunt, ſed Furiæ. Militat rabiei circumciſio: quæque ſpectatur in Si- ineone & Levi ſtola, lorica eſt. Non jam la- tus clavus prætextæ contexitur ad ornatum: ſed Hebræorum polymitas gladii ad ſævi- tiem interpungunt. Quam mitior, quâmque candidior leveritas in Perſa! Palam Afluerus ſuam Nehemiæ ſuſpicionem aperit; quidque de illo metuat, non alii, ſed illi ſubindi- cat. Compone cum Saüle Artaxerxem, & vi- de;, quam hic ſit æquior mitiôrque in pocil- latorem, quam ille in triumphatorem & va- tem. Dices profectò Saülem Perſam fuiſfle, & Afluerum Iſraelitam. Nam Saül occu- pandi aà Davide metum regni gladiis ſanxit Amliuo. expungendum : cum Afluerus temperatum ſibi in ſcypho lethum diluat percunctando. Uſque adeô tuendi imperii, quam conſervandæ vitæ efferatior cura eſt : occurritque veneno vita quæſtionibus, pilis veroò enſibuſque ambi- tio thronum circumvallat. Saül furit, ne for- tè Davidi regnum deferatur: Afſuerus ex Ne- hemia ſciſcitatur, an ſibi pro vino obtule- rit funns. Hic verbis mortem propellit: ille purpuram cruore innocentis & ſibi refice- re, & inficere adverſario ſategit. Qauare vul- tiuis tuus triſtis eſt, oum te ægrotum non videam? Non eſt hoc fruſtrà, ſed malum neſcio quod in corde tuo eſt. Latere cordis ſoboles non poteſt; Peeccata ſed, ut coaluerit, ſuo ſe prodit colore. Licet elere en adulteræ fœtum occultare: non autem licet ci ſcelus occulere. Erumpit in vultu crimen: cùm plerunque proles alvo abdatur. Mirô- que modo cubat facinus in pectore, & pro- ſtat in genis. Nec mirum eſt, id ſceleri contin- gere, quando is quoque dolor, qui & vaſtitate Sionis accend tur, Nehemiæ præcordia tranf- greſſus exundat in labiis. Noli ergo ſcelus con- coquere, ſi proſtare illud reformidas. Fulgur Judicantes Ehlimn libido eſt, ut arſerit, emicat. Porrò ex iemerst. Aſſuero conjiciendi utinam addiſceremus ar- tem: qui, ut expalluiſſe, oblato ſcypho, po- cillatorem vidit, luem cordis agnovit; ſed quæ PDPolitica. Superior tardus ad benam ſit. ea peſtis eſſet, divinare noluit. Malum neſcio quod in corde tuo eſt. Scypho ille ſanè pro- debatur. Quis enim dubitet veneni reum bincernam eſſe, ſi cyathiſſat, & pallet? Ab- ſtinet eà ſe tamen divinatione Afſuerus, ma- Ethicæ Tom. II. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 149 lumque ineſſe pronunciat, quod cefin re cun- ctatus, depromi optat ab authore. Cur er- 90 inſilimus in Præfectorum fibras, indéque, quæ nunquam concepere, eruimus monſtra, palam incuſantes, quos vacare culpâ cer- tiſſimum eſt: cuùm rimari vereatur in li- berto pectus Artaxerxes, quamquam eò à Pallore miniſtrantis induceretur. Nos damna- gadex ſis mus parentes noſtros: & Perſa famuli faci- cauins. nus ne quidem explorandum ſibi eſſe duxit, etiam ubi veneni ſuſpicio ſuberat: veruùm quid reptet in corde ſervi, a ſervo quærit. Samuel certè Saülis ſcelus, quod ex Deo di- dicerat, pronunciare non eſt auſus, antequam id ex confeſſione peccantis addiſceret. Quz 1 Regns, eſt hac vox gregum, qnæ reſonat in auribus 14. Fk: meis?* Dubitas, quorum ſit vox ea gregum, cùm te docuerit in viſione Dominus reſer- vVatum à Saüle pecus ex Amalech, contra la- tam legem de eo abolendo? Dereliquit me, & verba mea opere non implevit. Vide quam lento gradu feſtinandum ſit in tribunal, un- de ſententiam feras in fratrem tuum, tibi non plenè notum: quando de Saülis ſcele- re penè ambigit Samuel, quamvis ad eum Regis crimen Dominus detulifſet. Verùm cur miramur, hærere Sacerdotem in dam- nando Rege: quando diffuſum in ore Caini facinus ipſi Numini, cui nihil non patet, pe- nè ignotum eſt, polcitque reum, ut ſuum ipfe piaculum retegat? Quare iratus es *“ & Gen. 4.77 cur concidit facies tua? Ergo nec à Deo Cain arguitur, quamvis eum furor infeciſſet, re- ſtagnaſlétque livor in genis: & tu, præreptA Diogeni laternà, non hominem in foro quæ- ris, ſed monſtra exquiris in homine. Atque utinam par Stoico laternarius fores: ille enim fruſtra virum in turba exploravit, tu vero Cete grandia educis & corde juſtorum, tan- tämque criminum colluviem Mens tua colorat in corde inſontium, ut non jam haur ri videa- mus Jonam à Ceto, ſed horreamus balænas concoqui in pectore Prophetarum, quos tu, nullo extante criminis veſtigio, reos eſſe ar- bitraris ſcelerum penè omnium. Phiala eſt demiſſum ad Petrum vas, ſi componatur cum corde abs te præjudicati innocentis. Quamvis enim natarent in eo univerſa qua- drupedia, terræque reptilia: plura tu finxiſti monſtra etiam in corde Turturis. Audi Arta- xerzem. Quare vultus tuus triſtis eſt? malum neſcio quod in corde tuo eſt. Id eſt, aut crimi- ne, aut mœrore conficeris. Neutrum definit. Et veròô ſapienter. Nam in pocillatore pallor non & palude temperati veneni excitabatur, ſed è& piſcina profuſi luctus immittebatur in vultum. Non proditionis virus ſpumabat in pectore Nehemiæ, quo expalleret metu ſup- plicii, ſed chryſocolla æſtuabat, quàâ languere cogeretur inſtaurationem præoptans ſanctua- rii. Uſqueadeò non criminum ſamie, ſed mi- nio ſanctimoniæ pingitur, qui expalluit, po- cillator. Quod ſi palloris vapor & concha ſub- ſilit uno concretus rore cum Unione: unde jam tibi ſupereſſe maleficii conjectura in Sa- cerdote poteſt ex rubore? Miniſtrari Ty- ranno poteſt à pallore crater vix levi ſuſpi- cione malefici, ſummaque commendatione virtutis: Et calix Domini ſi à rubore Myſtæ lambatur, ſuberit illicò ſacrificanti abdomen & Venus? Falleris, nam, ut in ſcypho Re- gis eruperat pallor & lachrymis, non & faci- 3 nore: ——— 150 nore: ità plerunque in Chrifti calice rubor; quem in Sacerdotum genis prædamnas, non ingluviei, ſed verecundiæ, pudoriſque fœtus, & flos eſt. Et timui valde ac nimis: & dixi Regi: Reæx in æternum vive. Imuit ſcilicet, ne Regi reus videretur klomlnes .1C111. . non timen⸗ & dati & infuſi veneni. Ebulliere autem di. cum timore aſſentatio, blanditiæ, & conſter- natio. Rex in æternum vive. Vox iſta vox Jacob non eſt, qui ex Abrahame didicit, nul- gaditaniss lum non eſſe cinerem, ſi homo ſit. Vide au- tewerz. tem, quàm blandus & pavoris rubo prorum- pat aſſentationis flos. Nec ibi pallor & luto lhbſlierat „& blanditiæ herbaſcunt è timore. Diſſimilis uterque parenti fœtus. Timet, non amat, qui æternitatem Regi adprecatur. Aulici in. Non aconitum, ſed thus meſſuit, qui ſubpal- Bai. let, ubi Regi poculum miſcet. Uſque adeèò ni- hil non plenum latebrarum, recefludmque in aula eſt: eâque eſt humani pectoris ſine va- dis abyſſus, ut nulli fas ſit alieni cordis aut expiſcari coralia, aut rudera extrahere. Nul- lum in pallore ſcelus: nihil inter blanditias charitatis. Herodes doceri de puero optat; & , cùm adorationem præferret, ſupplicium meditabatur. Contra Judith aufugiſſe ſe ſi- mulat ex Bethulia ad Affyrios, quibus interi- tum conflabat. Si robur latet in cincinno, & pigmentata in thoro fomina non thyrſos vi- brat, ſed gladios: Si Rex adorat, ut jugu- let, & telum thure involvit: quis audeat aut damnare, aut dilaudare inauditum? Nehe- mias pallet. Oravit. Blanditur Nehemias. Mortißca. ſtuat. Et timui valdeè ac nimis: & dixi Re- tio Paſſio gi : Rex in æternum vive. Porròô nullius sum. conſcium criminis non pereundi timor op- preſſit; ſed ſubvereri cœpit, quin veneni dati ſuſpecto omnis eriperetur reficiendi tem- pli, eximendique populi facultas. Attamen expurgatus quoque ab omni privatæ rationis labe fæcéque timor Prophetam uſque ad alſ- ſentationem inflexit. In quas, rogo, nos ſyr- tes impellet anxitudo unis privatis commodis intenta, metuénſque? Nec Petro timere pro Chriſto licuit, quin Satanas diceretur. Adeò nulla non perturbatio nos peſſundat, niſi ſuo ſtatim in ortu comprimatur. Humani timores. Quare non mæœreat vultus meus, quia civitas domus ſepulchrorum Patris mei deſerta eſt, & portæ ejus com- buſtæ ſunt igni? Zelus ob- ſervantiæ Rgo, ſi filius Abrahæ es, non potes non morere etiam in ſcypho & torque, ſi Eterna Templum Hieroſolymis labat. Nam Regi taniùm. pergratus Nehemias diſſimulare cordis æſtum, Lettia & tabémque ne inter regias quidem patinas po- meror. tuit. Uſque adeò nullis ſtipari floribus lan- Eceleſiaſti- guor conſuevit, quem violati Numinis con- * veri. tumeliæ pepererunt. Non tamen hauſta eſt ,iealasie WMrore prudentia: quando doloris ſui potio- ex Peecati rem cauſam Regi Vates ſubticuit. Extabuerat demnis. enim ipſe interceptæ reparationis Templi nun- spirnualiæa cio. Quo interim dolore ſuppreſſo, pro atrio cæteris pra ferenda. non refecto , diruta Afſſuero ſepulchra ſub- Oliva = jecit; ne ſcilicet, ſi totus in Legem Araſque Linguæ propendere videretur, in quibus àa Perſis Re- 'udemeis. ligione ſejunctus diſtabat, difficilius legatio- nem, quam eò petiturus erat, imperraret. Dolere ie proinde dixit, unde & Perſæ in- doluiſſent, clade ſcilicet ſepulchrorum, & patriæ urbis incendio. Uſum diſſimuhatio- ne penè pari Samuelem memini, apud ſe- miores Bethlehem: quibus de ſuo rogatus ad- ventu reſpondit: Ad immolandum Domino veni. Haud ipſe mentitus eſt, non tamen conſilii ſui fibras eis omnes retexit. Vitulum pro Rege ſuppoſuit: cumque ſolium pararet Davidi, aram erexit, cruorémque fudit, oleum in novum Principem effuſurus. Neque enim omnia retegenda ſunt omnibus. Nam margaritum apponi apro nefas eſt, vetamur- que ſanctum canibus objicere. Ipſos quoque §. candal, 4 tollenda den: er. dube ior udens ſt. ¹. Reg. 16. Eccle, aſti. ca Juriſdi. io non omnia a. tim tentet. Corinthios pleraque Paulus latere voluit, quibus eos offocatum iri non ignorabat. Arbores imitemur, quæ meliore ſui parte adobrutâ in radicibus, gratiorem nobis foœ- cunditatis ſuæ prolem exponunt in pomis. Combuſtas tamen urbis ſuæ partes, refoffa- que Majorum buſta commemoravit, com- preſſo in corde Templo, quo potiſſimum angebatur. Et ait mihi Reæ: pro qua re poſtulas? Ert oravi Deum oli: & dixi ad Regem. Ohorruiſſe primum Artaxerxem, tum veròô exarſiſſe credebam, cognità per Nehemiam Sionis excidione. Verùm in tanto ambuſtarum portarum rogo friget Principis animus. Nec mirum; miniſtraverat enim ei cyathum pocillator. Videre mihi videor Re- gem hinc urbis incendio, inde poculi gelu interceptum: cümque trahentium ad ſe Re- gem tam diſpares & machinæ & moles eſſent, quod urbs non potuit, poculum potuit. Tanti ergo excidi non authorem, non ſortem explorat: itâque torpet combuſtâ regia Pa- læſtinæ, ac ſi unum in Arabia palearium de- flagrallet. Sion fumat, & Artaxerxes epu- latur: tantæque urbis rogum uno abundè Princeps ſcypho reſtinxit. Ubi vociferatio? ubi tribunal? ubi faſces? ſecuréſque in incen- diarios expeditæ? Scilicet, ne unum quidem verbum hac de re excidit Aſſuero. Quod ſi periſſe urbem immoti cunctantéſque Perſarum Reges Ethnici accipiunt: funeris tu eos fore putas ut pigeat libertorum? Nullius Dynaſtas plerumque miſeret, niſi ſui: quique in morem SEthnæ exæſtuant, ſi fortè egelidam hauſe- rint, luntque ſervi non tergo tantum, ve- rùm & capite cryſtallini ſcyphi jacturam: clade urbis non conſternantur. Conſternan- tur, aio? Hieroſolymorum non favillas, ſed flammas ſcypho ità compeſcunt, ut nec caſum, diémve cladis percontentur. Et ait mihi Rex; pro qua re poſtulas? Porrò ut torporem non potui non improbare Artaxerxis torpentis ad tantum facinus, tantæque urbis calamitatem: ità poſuiſſe illum tam citò ſuſpicionem obla- ti ſibi à lhiberto veneni gratulor; quod ſervum in poſtulata erigat, ultrôque ſuam ei authoritatem ingerat. Nihil enim poſtulanti ait, pro qua re poſtulas 2„ Rarum id ſanè & oblatæ gratiæ, & dimotæ ſuſpicio- mis Nex fegat. 0 Confideniis in homi⸗ nibuſ. miroôrque Excuſaiie nes ju⸗ & uperior audiat, &σ ReX eos ni o olheii⸗ id er Derie aii Petentes, les roſd 1 felpon 8 6 Oeccun etkence Kll torum, 1 Cllmaz Togetne dun Dnnt no t. Vl Olon D ide N Nunt. ll ere il, non innie lore ü n Oremn bet munt in Pantes, teik mnorevt, N cbo ottinn e u 0 n drtanellen u m, ogiu Verumiin d ſiget Nuil krwert an e ini Wl inde ol hentinnai, e & lgein Pocuim . hotemn, MMII urbult en labiu ham & Aruuki oguun S Ubi ehin oueſgenin⸗ in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 151 ſbipalia- nis exemplum in Principe. Ecquando enim uur omra non petenti ſuggeſtum à Rege eſt, quid po- dici. Qulas? Ecquando in jus veneficii raptum à quæ- Saſonioſi. flione traduxit Princeps ad poſtulata? Supre- ma, ante hæc, Regis verba fuere: Malum zeſcio quod in corde tuo eſt. Quæ chm Pro- pheta eluiſſet, rogo Patriæ expoſito, quo ſe profitebatur intabuiſſe; illicè Rex ad huma- nitatem inflexus, tanti criminis ſuſpicionem tantillà defenſione non expunxit modo, ve- rùm facilitate, gratiâque cumulavit. Pro quta Exiuſatio- e poſtulas * Hinc quoque condiſcas velim; nes. non verborum redundantiâ, nec artuum vio- latione expurgari accuſationes, difflarique apud Reges. Breviſſimè, cur mœreret, ex- poſuit Nehemias: ſtatimque non mori jube- Aulu; in. tur, ſed poſtulare. Et ait mibi Rex: FPro qua explebile’, e poſtulas? Atquè nihil à Rege Nehemias ex- popoſcerat. Cur ergo non petenti ſubjicit Rex, Pro qua re poſtulas * Quod percalleret hoc tandem littore Aulicorum & morores & commenta conquieſcere. Omnia libertorum officia, acta, verbâque unde unde exorian- tur, in poſtulationes tandem devolvuntur. Sio- nis meminit Nehemias? Aliquid poſtulat. Ma- jorum egeſtos cineres lachrymatur? Aliquid optat. Portas conqueritur exuſtas? Cupit ex Rege aliquid. Pallet? Poſtulat. Ità credidit Aſſuerus libertorum moribus afſuetus. Nec ſua eum opinio fefellit. Nam Præfecturam intra eos cineres abdiderat pocillator, non imperandi hbidine, ſed voto patriæ erigen- dæ. Quam miſera Regum conditio eſt, quos aucupia, captionéſque circumſtant? Nullus apud eos non ſerit. Noctu, interdiu, ſilen- tio, officiis, famulatu in id incumbitur, ut aliquid ex Regibus exprimatur. Thecuitis, apud Davidem, in Sybillæ morem vaticina- 11 primùm viſa eſt. De hominum mortalitate orſa eſt loqui, quæ torrentis inſtar defluit non recurſura. Omnes morimur, & ſicut aqua dilabimur. At his ſub aquis, quæ ſuper Co- los eſſe videbantur, Cetus latebat, qui Da- videm, Regnique navem hauriret. Sicut aqe«k dilabimur. Quid purius? Metuo his ta- inen ex undis naufragium. Quòô tandem eva- 1. Reg. 14. ſit prophetia? Petivit à Rege, ut reducere- 17. tur ab exilio Abſalon. En Corvum ab his Prmellye⸗ aquis in Arcam reducem: ne ſuus deeflet impiorum, Davidi Chamus. Una ergo ad omnes ſeu petentes, ſeu fabulantes, ſeu prophetan- tes reſponſio eſſe poteſt! Pro qua re poſtu- las * Occurrit Chriſto Centurio? Reſiſie, & deprehendes officiorum exitum poſtulatio- nem eſſe. Mater flliorum Zebedæi adorat. Adde, & petit. Afferuntur à Martha lite- ræ ad JrsM. Ut eum fortè aut pecuniis Superior tardus alt pænam UNer. Aulici in. fidi. Rex caut? audiat. Thecuinis vidua. Joan. II. 3. amas , infirmatur. Ità omnia etiam apud Re- gem donorum poſtulationibus fervent, ut is quoque, qui exclamat, Sequar te quocunque ierie, midos, foveâſque effodiſſe convictus ſit cupiditati ſuæ. Et vox quidem ejus cyc- nea procul dubio viſa eſt; at rapacitas acci- pittem eum eſſe comprobavit. Hinc Chri- ſtus iis à ſe Verbis perſonatum diſcipulum Piia pal. ejecit: Vulpes foveas babent, & volucres eo. &œli nidos. Audeo dicere, in ipio rerum om- „ Mium contemptu gliſcere poſtulata. Dixit Ni- Mortikca:- mon Petyus a . iqui tio paſto. . ad ESUM.: Eecce nos reliquimus mum omni. Omnia z & ſecuti ſiimus te. Quid his voci- ee e bus à cupiditate petendi alienius? Quæ hic Matth. 8. 19. juvent, aut ſalute impertiant? Ecce, quem eſſe poteſt ſuſpicio poſtulati? Deſut tamen ja- Ctus ille tantus in mercedem etenim ſublicie::: Ouid ergo erit nobis * Non ergo reliquiſtis, ſed Ratke. 124 ſeminaſtis. Cur omnia projicitis, ſi aliquid cupitis? Præbetis & rapitis: egeritis pariter 8. Betzas⸗ & invwaditis. Et ubi, quæſo, non efflagitabi- tur, ſi quid tum quoque petimus, cùm dimitti- mus univerſa? Imprudens, fateor, in Petri naſſam incurri. Putaram enim Apoſtolica ſal- tem retia cupiditate vacare;, in expiſcationem gentium demiſſa. Verum nuſquam non pe- titur aliquid. Uni ab Oriente Magi profu- derunt Chriſto munera, nullà ſpe meſſis. Una ad JEsUM Magdalena irrupit; gratis Do- minum inunctura. Quam propterea dilexifſe g Magda. multum teſtatus eſt Chriſtus, quòd prima om- lena. nium & acceſſit, & tacuit. Pro qua re poſtu- las? Et oravi Deum cœli, & dixi ad Regem. Oraſſe hoc loco gratulor Nehemiam: miror tamen, cur non anté oraverit, quùm ſenſit injectam Afluero ſuſpicionem de oblato ſibi in ſcypho veneno. Weſcio quod malum in cor- Feliezegg de tuo eſt. Et timui valde, & nimis. Timet, non soxia. tamen orat. Nunc verò, cum omnem remo- viſſet ſiniſtram de ſe opinionem à Rege, eum- que ſua profuſum in vota cerneret, Deo cœ- li ſupplex advolvitur. Orat in tanta Regii cordis ſerenitate, qui non oraverat in tanta ſui, Regique animi concuſſione? Pro qua re poſtulas? Et oravi Deum cæli. Nimirum nocen- tiora Regum ſunt munera, quam tela. Wix faſ- cibus obefle poſſunt; infulis verò rarò non obſunt. Noli Principum virgas exhorrere, lauros reformida. Nuſquam fulgura deſpera- tiüs proruunt, quam in laurum. Ergo timen- dum tum tibi eſt, cùm nihil eſt, quod metuas à Rege. Noli timere, cùm times: cohorreſce- ubi Principum in te gratia inclinaverit. Nam ſuppliciis cruciari potes, inqvinari non po- tes. Torquibus verò & praytextis vix potes non infici. Quis enim felicitzte aut in totum, aut certè ex parte, corruptus non eſt? Hinc- eſt, quod Tobias, ubi & luminibus & opibus auctus eſt, non ſolùm effuſiſſimè oravit, verum & timore Dominhi contra blandioris fortunæ inſidias ſeſe comrmnit. Nexagenarius, inquit, Tob. 14. 4 lumen recepit. Keliquum verò vitæ ſuæ in gau- dio fuit , & cum bono profectu timoris Dei. Quid Timori dum Gaudio? Tot inter opes, nepotéſque, qulæ ſupereſt Pavori latebra? Nul- la ſanè: nam non caveis abdi debet, ſed me- dia debet in domo imperare metus, ubi divitiæ trabeæque exundant. Ergo non citharæ pul- ſandæ funt, quando univerſa arriſerint; verùm pallorem tum maximè & trepidationem in- duci oportet, ut iis propellatur excubiis nun- quam non inſidiantis proſperitatis corruptela. Crediderim his præcipuè cauſis permotim Sa⸗ muelem, ad extruendum altare Domino in Maſphat, ex quo fugatis profligatiſque Phi- liſthum, ictum eſt fœdus cum Amorrhæis. Revertebaturque in Ramatha ibi enim erat domus ejus: ædificavit ibi etiam altare Domino. Conſilium enimverò, auxiliümque optimum, ſed ſerum. Tum enim litandum fuerat, cùm undique bella imminerent: ut ſcilicet aris non minds quaàm acie cum adverſarüs certare- tur, & hinc telis, inde hoſtiis hoſtis arceretur- Poſtiquam verò debellatum eſt, gladiique re- cuſi ſunt in falces, cur numini ſupplicent Iſ= raëlitæ? Quòd ferocior ſit in pace lucta cum otio & luxn. Tunc cœpit metuere Sacerdos, N 4 ex 1. Reg. 7e 17 152 ex quo deſiit plehs timere. Nec vanum fuiſſe metum;, brevi intellectum eſt: quando corrup- ta victoriis innocentia ſub lauro emarcuit;, quæ viruerat ſub vezillis. Nam & populus de- ſiderio regni rebellavit, Sacerdotii tædio; re- pudiôque depravatus: ipsique filii Samuelis pa- Cis otio degenerarunt à Patre. Filii tui non ambu- lant in viis tuis: conſtitue nobis Regem. Viden ut contra felicitatem non imprudens erigen- dum altare cenſuerit Samuel. Via ſiquidem mandatorum Dei tum benè decurritur, cùm hinc haſtis, inde vinculis ſepitur: quam ſi pal- mis, braviiſque interſepſeris, ab ea citò exor- bitabis. Uſque adeò ſola tibi metuenda felicitas eſt, quâ conſternatus Nehemias orat, dum ei Regis humanitas pateret; quem ſcimus non oraſſe, ejus de fide incerto Artaxerxe. Ter- reris tu fortè, reſiliſque, quòd aſpidem refſ- pexeris in ſemita. Progredere, ſt Davidi fidem adhibes; quin ei te jubet inſiſtere, quamvis monſtra undique ingruerint, Baſilifcus videli- plal. 90.13. ceét, Leo & Draco. Super aſpidem & Baſiliſ- cum ambulabis⸗ & coneuleabis Leonem & Dra- conem. Ambulabis inter angues. Sed inter li- lia quis tibi tutum curſum ominetur? Promp- tius eſt adverſis rebus non delaſſari, quam non debilitari ſecundis. Virus enim iniquita- tis, ceu aſpis, hyeme torpet, æſtate fervet: compeſcitur ærumnà, dignitate gliſcit. Quùm Adæ conſummata fſelicitas eſſet, dominatu ter- rarum, animantium ſubjectione, efformatio- ne mulieris, tum ſerpens inducitur, callidiér- que fertur animantibus cæteris ad nocendum. Gen. 3. . Jed & ſerpens erat eallidior cunctis animanti- bus terræ. Aptiorem eum ad effuſionem veneni ſui felicitas Præſtitit, crevitque Adæ cum im- perio diſcrimen. Benè proinde à Salomone conſultum vineæ, in qua impoſitum præſidium eſt, ex quo exuberaſſe fructus intellexit. Mil- Can. 8 13. le tui paciſici, & ducenti bis, qui cuſtodiunt fructus ejus. Et primò quidem unius tantùm viri meminerat Sponſa: vir affert pro fructu ejus mille argenteos. Ubi verò exundavere po- ma, diſtributæ illicò dilpoſitæque excubiæ ad munimen. Iſaac propterea, ubi rore cœli, ter- ræque pinguedine lugentem Eſau impertüſ- ſet, gladio illicò præpinguermn obarmavit. In Gen. 27. pinguedine terræ, & in rore c&li deſuper eit be- olitas nedibtio tua. Vives in gladio. Nimirum felicitati miſerua. nunquam non ſubeſt calamitas, egéſque umbo- rzts e ſi torquibus exornaris. Ecquando obſtru- Hedtas xere Palæſtini puteos Iſaaci, miſi quum dita- tus ille eſt ubertate meſſium centuplicatàâ? en. 26. Invenit in ipſo anno centum. Ob hoc invidentes 15 1. Palæſtini omnes puteos, quos foderant ſervi Pa- tris illius Abraham, illo tempore obſtruxerzint. Succrevere Iſaaco gladii cum ariſtis; & plus ærumnarum avectum ex agris eſt, quàm ſe- getis. Patuere horrea, ſed obſtructi ſunt pu- tei. Adeò non animi tantùm, verùm & carnis foderata eſt felicitati calamitas. Quod ſi ne- quimus fortunati eſſe, quin ſimus ærumnoſi; quam putas futuram innocentiæ ſtragem in ubertate? Luxuriabantur in paſcuis Patriar- chæ, cùm eorum dolo Joſeph veniit Iſmaeli- tis. Ad oves contendebat Judas, quùm nurum ſuam Thamarem compreſſit. Numquam de conflandis vitulis iniifſet conſilium Jeroboam, 3. Reg. 12. niſi regnaſſet. Deſignatæ ſunt aræ Idolo in ſo- lio imperii, fluxitque ſcelus & corona. Orat proinde Nehemias, quùm benevolentiam in ſe Regis experitur. Pro qua re poſtulas? Et ora- Oliva vi Deum cœli: & dixi ad Regem.:. Tibi Regis (unfßdetz cor patet, & oras? Imò maximè: Nam miſi ſubſ- in Dium. cribantur à Deo diplomata, fruſtra ſcribentur à Regibus. Extorſerat ab Aſſuero Aman ſuo- rum occidionem hoſtium: Literæ ſignatæ ipfius Eſth.i, annulo miſſæ ſunt, per curſores Regis, ad unit er- “ ſas provincias, ut occiderent atque delerent om- nes Judæos. Verùm quas Princeps obſignaverat, cùm Deus non ſignaſlet; illicò in authorem re- cidêre ſupplicia. Denique earum occaſione lite- rarum ſuſpenſus eſt Aman & bona ejus publica- ta. Quid Perſas commemoro, quùm domi exem- pla ſuppetant propenſæ paternæ gratiæ in ſo- bolem? Iſaac inter & Eſaü de benedictione convenerat. Verùm à Deo nuſquam reſcriptâ hæreditate frui primogenito non licuit. Imèô ar- cu, venatuque quibus penetraturum ſeſe in hæ- reditatem ſperaverat Eſau, iis, inquam addictus eſt ſervituti. Comedi ex omnibus, priuſquam an 1 tu venires: benedixique ei, & erit benedictus. 34. 1 Quid? Nonne & ad necem expopoſcerat Davidem Saül, ad vitam verô David reſerva- vérat Abſalonem? Fruſtra tamen Regum tum inſidiæ, tum blanditiæ, reluctante Deo, aut fu- nus, aut veniam excogitarunt. Nam David, in- vito Saüle, ut regnaret, evaſit: Abſalon, nequic- quam illi proſpiciente Davide, pependit quer- cu, ut interiret. Oret proinde Nehemias, Aſ- ſuero licèt in eum inclinante. Nam ſceptro ni- hil ſterilius, niſi cœli rore rigetur. PFro qua re poſtulas? Et oravi Deum cœli, & dixi.. Et quare non oravit , cùm timuit, penè reus apud Afſſuerum conceptæ proditionis, oblati- que venemi. Et timui valde ac nimis. Et dixi Tilulatio Regi.. Enimverò loco precis calamitas fuit, quàâ ius numen ad miſerandum inflectitur. Silebat Mo- ſes, illi tamen Dominus ait: Quid clamas ad Exod. ia. me? Coarctabatur hinc vates .gyptiis, qui 13. fremebant in transfugas, hinc Hebræis, qui cohorruerant Pharaonis adventu. Ergo minis quereliſque conſternatus Moſes; etiam ſilens viſus eſt Domino ſupplicaſſe. Loquebantur enim pro illo hoftium tubæ, & compedes ſub⸗ jectorum. Et oravi Deum celi: & diai ad Re- gem: ſi videtur Regi bonum, & ſi placet ſervus tuus ante faciemn tuam, ut mittas me in Judæam, ad civita- tem ſepulchti Patris mei, & ædiſica- bo ecauam. ARoſtabat, quanta quanta erat, Regis humna- Manmn nitas Nehemiæ: ed tamen erectus non eſt, tio. ut vel in adverſarios licentins, vel de ſe glo- . rioſiàs loqueretur. Non enim Regi detegit, viai. quos ante de Regis ſententia anceps ſuppreſ- ſerat, incendiarios. Portæ ejus, dixerat;, combu- ſtæ ſint ioni. Patriæ incommoda expoſuiſſe con- tentus, illatæ flammæ ſcelus in nullum retorſit. Suis proſpicit, nullis infeſtus. A.ldifcabo, in- Arrnſan. quit, eam. Atqui quam ſimmnes de deſtructori- ve enii, bus poznam? Nulla mihi de ultione cura. Re- tecge. paretur Jeruſalem, & mihi abundè conſultum . efſt. Nobis verò ſumma incumbit rabies in ad- Lvidis, verſarios ſæviendi, reparationis omninô obli- tis. Proritat nos furor ultionis, non hoſtiarum / .„ . . Templique cura ſollicitat. Stringit ferrum Pe- Aulioi ine vidi. trus, non ut IESUM exolvat, ſed ut vulneret Ztlus iu. diſeretult- Malchum. Satius ſanè füerat Magiſtri vincula inci- ocet tale; ne, llln iͦ d Urtti t urtit uhl o cum chemn. unel le kuche Thamate zulsbl ſbidinie⸗ eniag, heg ut in ca Mu⸗ tefium gFornten munr Peue Mulre 4 fü oler ELy cun * Dkana m non Itut en, gu untrucida Pann pe Uen iteb thhr 8 cerehe GitiN cien uun ein merun ertre, nlle lana Ciiia incidere, ne raperetur, quam ſervi aurem am- putare, ut caderet. Davidem hinc laudo ma- Ximè, quod audità ex Nathan oviculæ rapinà, conſultius de ſarciendo incommodo violati pau- peris deliberavit, quam de irrogando ſupplicio ,. Reg.12. diviti rapienti. Vwvit Dominus, quoniam filius leng 6 mortis eſt vir, qui fecit boc. Cvem reddet in alunn quadruplum. Non ita ſe ſanè geſſere tum Abſa- Ancet lon cum Amnone, tum Levi & Simeon cum D äl Sichem. Cruore hoſtium non tam ſororum in- men juriam eluere, quam ſitim ſæviendi ſuam exple- 2 i re ſtuduerunt. Et Abſalon quidem utcunque ſerens Thamarem ſolatus eſt: Dinæ verò angorem . Reridis nullis blanditiis levavere fratres, unius ultionis ſunint libidini exaturandæ intenti. Quàm prudens Ne- hhhitlue hemias, qui everſorum haud memor, unam tumkkut apud Regem ruinæ reparationem molitur. & S placet ſervus tuus ante faciem tuam, ædificabo , eam. Nullas poſcit ab Aſſuero literas in hoſtes populi, patriæque everſores. Quis veròô aut modeſtiam Liberti, aut Regis gravitatem, au- ent mn erpohlta Derdmin. Aalicifea- thoritatemque non miretur? Ille quamvis ſo- nerenon „andi., lus miniſtraret Principi à quo audierat, Pro qua nte Deo ak re poſtulas ? alienus itaà tamen à familiaritate eſt, Nemmis Afaéit ut ſervum ſe non ſemel & demiſſiſſimè profitea- Abliln N . tur, vixque excurſionem in patriam audeat epenltege poſtulare. Is ergo Rex ita adblandiri Liber- e Nhenn4 erieas, tis conſueverat, ut pallere eos cogeret coram Nmbym. ſe, etiam inter cyathos & blanditias. Dam- getur. Mcut e f. no hoc ego loco, improbéque tum ſervorum Ali, Niàtt Wegieſ,e, Petulantiam, tum Principum aliquando ſocor- Nuit, Nn n Racnlt⸗ diam. Hi enim nimia facilitate miniſtrantium Oditions dr us. obſequia corrumpunt: illi humanitate Domino- ie ninn rum non pileo tantùm exultant, ſed, abjectâ Cdlanittsfing ſervitutis perſonâ, collegæ malunt Principum Etur. Ketal videri, quam ſervi. Hinc Joabi Davidis non .id dmus edicta modò negligunt, ſed & filios, ſi libet, 2. Reg. 19. contrucidant. Audientibus nobis, præcepit Rex 12. tibi, & Abiſai, & Ethai, dicens. Cuſtodite mi- bi puerum Ablalon. Et ait Joab: Non ſicut tu viss ſed aggrediar eum coram te. Reſiſte, Joab. Rex mori Abſalonem vetuit. Rex vetuit: ſed ego eum perire jubeo. Utrius ſit firmior juſſio, brevi patebit. Iulit ergo tres lanceas in manu Sua, & hxit eos in corde Abſalon. Ità Reges reverentur famuli, ubi eos & truces in Gigan- tes deprehenderint, & emollitos in Tribunos. Quid? Nonne exulantem apud ſe Davidem e e Achis expulit, ſupercilium reveritus Senato- Ne ſallſt n Reg. 19. rum. Rebctus es tu⸗ & exitus tuus & introitus leun, 41 el * mus mecum eſt in caſtris s ſed ſatrapis non places. nei, , S Revertere ergo, & vacde in pace⸗ & non oſfendas oculos GQatraparum. Virum prorſus imbellem! Quid tibi cum oculis Satraparum? Si livent, tes Agbin inc Hrhrau entn En ,& coN ial Moun, 0 quàm Regem ſuo Sole fraudari. Cur virgam geſtas, ſi eâ nec innocentiam ſuffulcis, nec deprimis impudentiam? Joſephum tot epulis blanditüſque in Patriarchas inflexum, haud tamen fratres ejus revereri deſierunt: verùm, ut ait Scriptura, Venerunt ad eum, & proni ado- Tantes dixerunt: Jervi tui ſumus. Quæ illa oris Krontiſque majeſtas erat, quàâ fratres ejus, tan- tum poſt tempus, etiam in luctu funeréque Parentis ità perſtringebantur, ut, germani- tate in ſervitutem conversâ, abjicerentur ad genua imperantis? Trepidavere coram fratre fratres, tot poſt argunmnenta charitatis: & filii terræ coram Principibus non pavent, ſed fubſultant? Rebellavit ab Iſboſeth Sauülis filio Abner, eumque principatu exuit Ifraelis, de Reſpha, concubina Regis, violata leniſlimè Gen, 50. 18 eruantur. Sarius enim eſt lippire Satrapas, Z in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 1 monitus. Numquid caput canis ego ſum: & tu a. Reg. 3. requiſiſti in me, quod argueres pro muliere ho- . die. Eò ergo ſervorum licentia progreſſa eſt, ut, niſi impunè laſcivire poſſit in regio thoro, re- gum hæredes proturbet imperio. 1 quò ſervilis procacitas deveniat, niſi firmiſſimis habenis compeſcatur. Ego certè, ut ſervorum dejectio- nem ad abjectiſſima pati non poſſum: ità ere- cCtos eos ad regni apicem dedignor. Nec ju- mentis æquari eos fas eſt, & nefas eſt Principi- bus exæquari. Ut feliciter & fluctus ſecuerit, & Onerariam remus provexerit, es tamen nemo Proretarum pro malo utetur. Plenior identi- dem Luna micat & coœlo: non tamen diei pro Sole præficitur. Suam quemque ſervare ſta- tionem decet: & portentum foret, ſi juga- les, ut metam attigiſſent, ſubſtituerentur au- rigis. Loquatur proinde Nehemias ad Regem more uſuque ſexrvorum. & placet ſervus tuus ante faciem tuam ut mittas me in Judæam. Huc, huc, rogo, adeſte, Principes. Etiam po- cillatoris excurſio in patriam, ſine Rege non fit. Neque enim ſupererant jam Amam apud Aſſuerum, quibuſcum de præfecturis præfe- ctiſque ageretur, otiante in gynæceo, Sympo- ſiéque Dominante. Ui mittas me. Præerat, re- gnabâtque Rex: nemque adibat Satrapam, ut Magiſtratus iniret. Utinam Artaxerſem Reges imitarentur, regnaréntque, qui regnant. Re- gni certé virga nuſquam ſoœcunda eſit, niſi in ſola dextera imperantis. Vitæ ſurculus eſt; quamdiù apud Regem viret; frutex eſt mortis, ſi apud Libertum deponatur. Meminiſſe velim Reges projectum à Moſe pedum, illicoò in an- uem effcratum. Quid eſt, quod tenes in manit tuas Keſpondit : Virga. Dixitque Dominus: FPro- ExOd. 4.4. Jjice eam in terram. Projecit, & verſa eſt in colubrum, ita ut fugeret Moyſes. Quod ſi Paſtoris virga projici nequit, quin commutetur in Draconem: quæ, rogo, & Dynaſtarum vir- gis eruptura ſunt monſtra, ſi eas, audiendi de- cernendique tædio, abjecerint Principes? Se- denim, ais, in terram Moſes pedum abjecit. Abjecit illud in terram Moſes, ſed juſſu, conſiliéque Numinis; idque ad moram tem- poris perbrevem. Quos eæ daturæ ſunt Re- Rex regas, 5. Moxſes, gum Virgæ Baſiliſcos & Aſpides, quas nun- quam recepturi fœdiſſimè abdicant, deponvunt- que? Deponunt, ſed in manu Liberti, non verò humi. Ridere libet candorem tuum, ſi abjici abs Rege Virgam exiſtimas poſſe, quin humi allidatur. Ipia liberti non rarô dexte- ra quanta quanta eſt, terra & lutum eſt. Quid Saperior enim in filio terræ circumſpicias & palpes, niſi in*ρiles. ſolam argillam? Ut proſint, præeſſe Libertos Ekyiſeopu⸗ arbitraris, an ut latrocinentur, & rapiant? Gs o d Quæ porròô fœdior, lutoſiorque terra, quàm comminat rapacitas? Ergo in terram Virga regni proji- icarzo. citur, ſed minimè ſanctam, imò periniquam maximè. Vide ergo, an Draco Regni Virga fu- tura ſit in luto imiquitatis ad decennium abje- cCta: quando in loco ſancto Virga gregis, ſi de- ponatur ad horam, exaſperatur in colubrum. Projecit, & verſa eſt in colubrum, ita ut fuge- ret Moſes. Expavit Propheta ſaltem ortum an- guem è baculo, ideéque citò corripuit, quod abjecerat. Principes verò ac Præſules & ſceptro poſito non Aſpidem ſatum autumant, ſed pro- ſatam Columbam; quæ pacis oleam in re- gnum avehat. Cumque Moſes innoxium etiam ezifes. tum anguem, nulliuſque cædis reum expave-— nandi rit: hi tabo diffluentes Dracones, regnorum- que 154 e. ra- que caſu cædéque cruentatos, non prote- not. runt, non oderunt; non abigunt, ſed lactant, jurântque, in clavam Herculis regni ſui vir- gam profeciſſe, ex quo eam in Libertorum dex- teram ſua è manu tranſtulerunt. Proh ſageain ſtupiditatem! Tua in clavam Herculis ficta eſt virga, quà imperii tui fines monſtris om- nibus patuere? quâ hoſtes erecti? quàâ fugata victoria? quâ labare tuum coœpit imperium, regnâque omnia aut everſa funditus, aut foœ- dè dimota ſunt? Vide centum provinciis & ultra Artaxerſem ità imperantem, ut pocillato- rum quoque miſſiones, abituſque in patriam coram eo agerentur: licebaâtque mancipiis etiam apud epulantem Principem de buſto urbium conqueri: unéque in ſcypho & vi- Rexaudias num Regi propinabat Nehemias, quo re- sbigue, crearetur, & Sionis incendium miniſtrabat, quo excandeſceret. Levavi vinum, & dedi KRegi: & dixi: Civitas ſepulchrorum Patris mei deſerta eſt, & portæ ejus eombuſtæ ſunt igni. Ergo Per- ſarum Reges potentiſſimos inter pateras pro- vinciarum ſuarum clades excipere non tæ- det, & nullis horis, non antelucanis, non pomeridianis, non veſpertinis patebit aditus ad Regulos, ut eis urbium incommoda expo- nantur? Quis miretur Davidem cinerem tan- quam panem manducaſſe, quando Sionis ci- neres favillaſque ebibit Artaxerſes, cum vi- no ſibi à pocillatore miniſtratas? Tantum- ne agenidi faſtidium, etiam in Senatu, Principes tenet: ſi Aſſuerus eadem è patina avem con- cidi ſibi gratulabatur ad eſum, & urbem ad ultionem uri exſcindique ſuſtinet? Barbari bi- bunt, & præſunt: Apud nos verô alloqui Dynaſtas aliquando non licet, etiam cùm jus dicturi conſederint in curuli. Quam veròô im- probandi Præſules forent, ſi ſtragem Hiero- ſolymæ intra cancellos reſcire nollent, quam pocillatori ad Aſſuerum epulantem referre licuit inter cyathos ! Ut video, Perſarum menſa Senatus eſt: Tribunal verò TLoparcha- rum pro viridario eſt, in quo aſſident, ut raptim aliquid audiant, ad illecebram, non ad judicium. Præfeci, inquies, qui jus dicant pro me: hoc efſt, abjeciſti virgam, quæ, ut effluxerit & manu tua, vertetur in Draconem. Atqui melior me ille eſt. Imperium ergo abro- ga, & eum Regem eſſe jube. Quod ſi regnum retinere mavis, regnandum tibi eſſe intelligi- Pharas, to. Saniorem tu fortè Pharaone neminem, per id tempus, fuiſſe putas in Ætgypto, quùm toti regno à fame vaſtitas immineret? Imèò nullus ei libidine, ſævitiâque fortè par fuit. At- Gen. 41. . tamen Deus nulli, niſi Pharaoni impendentem calamitatem prænunciavit. Regnabat ſiquidem. Ergo ſi regnas, ut optimus non ſis, tuum ta- men eſt, non Subpræfecti, fortunas, ærum- Rexvegat. Rſque imperii & præſagire, & ex aliis acci- pere. Ut prædicatut ortus Iſaaci, ablegatur ad Abrahamum Angelus: Ut verô defſcribatur Hieroſolymæ obſidio in laterculo, Deus eſt, qui Ezech-4.., Ezechielem alloquitur. Et ta, kili hominis, ſu- me tibi laterem: & deſeribes in eo civitatem Je- ruſalem: & ordinabis adverſus eam obſidionem. Ubi enim de rebus publicis agitur, & curru gloriæ ſuæ agit Deus cum Prophetis ſuis. In- numera hanc in rem depromi poſſent & Scrip- turis exempla: illud tamen loco omnium ſit, tranſimniſſumm nempè ab Angelo Habacuc cum alveolo Babylonem; à Deo autem immiſſum cum cormn Samuelem in Bethlehem. Nuum Rex coli debet. Oliva cœlo gratior David, quàm Daniel? cum præ-= ſertim hic vindicaſſet Suſannam, ille com- preſſurus eſſet Bethſabeam. Hic perſtaret, pro Lege, inter Leones: ille luderet inter oves, pro patre. Hic codicibus mundum erudiflet: ille citharâ Principes demulceret. Cur ergo, ut nu- triatur Damiel per Angelum procuratur; per Numen agitur, ut inungatur David? Nimi- rum de patina apud Habacuc res erat: cum Samuele de regno agebatur. Dixitque An- pan.4 gelus Domini ad Habacuc ⸗ Fer prandium, 71 quod babes, in Babylonem Danieli. Dixitque Dominus ad Samuelem : Imple cornu tuum r Regién oleo, & veni, ut mittam te ad Iai Bethlehbe- mitem : providi enim in ſiliis ejus mihi Regem. Ubi de regno agitur, non Angelus, ſed Do- minus fertur & legem tulifle, & conveniſſe er au- Sacerdotem. Mirari propterea non debemus, dlat ſi Salomon præfectos duodecim conſtituit, qui præberent annonam domui ſuæ, cum juri di- cundo ità ipſemet intereſſet, ut coram eo zuex Scorta quoque diſceptarent de offocato in thoro fœtu. Habebat autem Salomon duodecim præfe- 3. Reg. 4. tos, qui præbebant annonam Regi, & domui?- ejus. Tunc venerunt duæ mere trices ad Regem, Reteruntque coram eo. Atque in bunc modum salmn. contendebant coram Rege. Ergo de re frumenta- ria, déque reditibus domus regiæ non Rex, ſed Procuratores conſultant: de meretricum verè querimoniis non Præſecti decernunt, ſed Salomon. Contendebant coram Rege. Non in regia, ſed coram Rege. Quid? quod extru- Gioni domus Domini præpoſitos renuncia- vit: quique per ahos Sanctuarium;, araſque Deo cœli parabat, diſceptantium ipſe cau- ſis definiends intererat. Uſque adeò urbium, regnorumque negotiis Princeps diſtringitur, ut abdicare ſancta non injurià poſſit, diſ- ſidentium etiam viliſſimorum, etiamque me- retricum jurgia negligere, aut faſtidire, mi- ſi per ſummam dignitatis injuriam, non poſ- ſit. Tobias certè recuperandæ recipiendæque à& Gabelo pecuniæ filium præficit: at expian- dæ, omnique ſuſpicione furti eximendæ do- mui ſuæ quamquam obeæcatus invigilat. In- Tob. 421. dico tibi, Ali mi, dediſe me decem talenta a=- Ybias. genti Gabelo. Ideò perquire, quo ad eum per- venias. Recuperanda per filium pecunia eſt. At hædus, qui furtivus putatur, non per filium domo truditur, ſed à ſene, ut pri- „ mùm deprehenſus fuerit, exterminatur. Cum Tobl. vocem balantis audiſſet, dixit: Videte, e Eyiſioyi ortè furtivus ſit: reddite eum Dominis ſuis : reßilnde. quia non licet nobis aut edere ex furto aliquidl, aut contingere. Nos quidem recipiendo æri Hdak⸗ toti inſiſteremus, nullo in partem curæ aſcito: cognoſcendi verò furti provinciam ul- geands timo aut libertorum aut clericorum commit- tollenda. teremus. Si tamen ad inquirendum excitare , nos poteſt, non tam balatus hinnuli, quam nre giut. gregum, gentiumque ejulatus. Per ſe Senex domum expiat rapinis; per filium verò de Ferliſe talentis agit cum Gabelo. Miramur autem ita Mnten præfuiſſe captum oculis Iſraelitam familiæ kirani ſuæ: quando Eunuchus Pharaonis Putiphar, ut exercitui, cui præerat, non deeſſet, Tes ità domeſticas neglexit, ut ne refciret qui- dem, quam domi gazam haberet. loitur Jo- Gan. 39.. ſeph ductus eſt in Keyptum, emitque eune Putiphar Eunuchus Pharaonis, princeps exet- citus ſui.. Ecce Dominus meus, oinnibus mi- Gen. 55·. bi taditis, ignorat, quid babent in clone⸗ lua. . . Priii⸗ 33. Lutes. Vne too 6 “ e en emn n 1 arun les ini cer ſu ſip t, Oblri ſot h GMtes ( eilvs , tentos e⸗ met lan in Celle i tumn a . lnirati tum, no⸗ untur SN dend Dtn chi. Araline n wi grl uI Ublt i, i uri den g gent ene⸗ Rrr N 4. Aud , ne⸗ an e e Princeps exercitus es? Niſi ſegnior £Ægyp- Delke tio es, non dico alienæ domus rumores fabu- hter gan làſque captare non potes, ſed domus tuæ, quæ euuiilt i ſit ſupellex, debes non ſcire: unuſque ſat eſt Mergozu ephebus, & is emptitius, ut toti veſtiario, Nlrant, gemmiſque excubet. Ita enim Magiſtri Equi- NnidN tum præſunt phalangibus in Ægypto, rerum 1geti ſuarum penitus inſcii. Et in Eccleſia Præſu- Dirie ,, les itä populis excubant, ut rationes quotidie ler frale cum Oeconomo ſubducant, ſciântque duo, an mniel. NMu, undevigimti ſerventur cryſtallim in furfure, Pe ann mn ſeu ſtipula cyathi. Et quiſquiliarum non pu- u det, in tanto accurrentium populorum æſtu? in mlile Obliviſcuntur Eunuchi gemmarum, ne de- ngeln kid 0Int haſtatis. Et Oleris ita præſunt Sacer- e, Konmi dotes „ ut meminerint vitreorum 2 Vocat non Ahen Chriſtus nominatim oves ſuas, eãſque educit n corſinte quotidie. At marſupium Judæ contradit. Nos ne, n i utinam & oves Judæ, & Petro æra non de- t, N nn ſtinemus, tam animarum incurioſi, quàm ſtu- eolieril dioſi vectigalium. Decimamus decimas, & Sa- ndalen,, cramenta coacervamus. Pigeat, quæſo, nos Mi, recularum; quarum cura rerum publicarum venkaad u Ppropagatur incurid. Pudeat, nullis nos horis in- 1 ie igenn tentos eſſe excipiendis . conficiendiſque rerum O de Eiiha Publicarum negociis: quando hinc PEgyp- rege Rahe tius neſcit, quid habeat in domo ſua . inde R Perſa reſcire imperii ſui ſtatum inter pati- ei Eend nas non fſaſtidit »bibitque non tam frigi- n e N dam fluvii ſui, quam flammas illatas patriæ po- lſtnnler x gar. cillatoris ſui. Civitas domus ſepulchrorum Pa- d a yis mei deſerta eſt, & portæ ejus combuſtæ ſunt replinm igni. Placet profectò contentam Afſſueri cu- dlufim, a ram in cognoſcendo ſubjectarum ſibi ur- Pomim ſir bium ſtatu, etiam inter patinas: gaudeo re- eli gnaſle illum, vel in menſa nunquam feria- wandie tum à curis. Uberior mihi tamen affluxiſſet Inhurn 1 1 . „6 admiratio de Aſſueri ſtudio, ſi regni ſui ſta- tum, non & Pincerna, ſed ex Legatis, Præ- injuriun, ges deferri, ſed ab iis, qui rerum gerenda- inde e rum penitus ignari ſunt. Itaà eſt. Cauſarum peragendarum tædio, de vinetis agunt per- rn ſæpé Principes cum Conſulibus & Præfectis, ACanß e regni ſtatum edocendi per Pincernas. Nimi- hun tlit rum, ſi cum Prætoribus de regno agerent, deliberandum ipſis de rebus cdhfficillimis eſ- let, nec ſine ingenti curarum æſtu dies extraherentur: ubi verô inter ſcyphos expo- nuntur provinciarum jacturæ, calamitas in Rer agas ſabulam vertitur, rumoréſque ſunt, quibus , fe, ℳ 4 N, r flum end * 3 ru. e, . . audiendi prurigo ſcalpatur, quæ forent ne- „an Dni, otia diſcruciandis Principum animuis ſui diſ- lenr erfii Butt o⸗ cuſſione prævalida. Fallitur proinde conſul- idem lecſinn iaudiendi. tationis hora interdum futilibus . inanibuſ- e (cegliarir Aue quæſtionibus, ne mole negotiorum ob- uri nd enit. ruamur; edocendi, per pocillatores, Rei- Jetcummc publicæ, ſine tædio, ſtatum. Væ tibi, Nehe- 4 een mia, niſi Aſſuero fuiſſes à poculis. Licet tibi , quavis hora de buſto Hieroſolymæ apud Prin- len “ cipem agere, quia Senator non es. Debes ſcy- lhan en pho agendæ cauſæ poteſtatem. Etenim licet z Pincernæ, quod Proconſuli non liceret. Ro- g, 4 garere Senator, quo recreari muſto conſueſ- 8 I D Pt cas. Auditur ex Pocillatore deflenda, miſeraà- unn i que Palæſtinæ conditio. Uſque adeò de potio- , n i ne cum Prætoribus a nonnullis dominorum ‚u agitur, de urbibus cum Pincernis; ne unquam n o , de regno agatur. tun . ml 5, MN in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. toribuſque intellexiſſet. Doleo, multa ad Re- i placet ſervus tuus ante faciem tuam, ut mittas me in Judxzam ad civita- tem ſepulchri Patris mei, & ædifi- caho eam. Elix Aſfſueri aula, in qua, ſi Regi places, „ ſat eſt, unique ſi fueris Principi gratio- ae. ſus, præfici Palæſtinæ potes. Aliis in re- Aulici mi- giis, ut Regi feceris ſatis, curandum ple- e. rumque eſt, ne Sejano ſis inviſus. Nam ſi, Xabegeet Principi pergratus, exoſus ſis Satrapis, aut exu- labis cum David ab Achis, aut & quercu pen- debis cum Abſalon. Neque enim aut hune ſervare Pater à cæde potuit, Joabo reluctan- te; aut inviſus Conſiliariis reſidere apud Re- gem Achis potuit, Regi David gratiſſimus. Ergone;, ut racemi decoquantur in nectar, ſat eſt eos Soli exponi, adverſi quamquam ſint & Pleiadibus & Booti: Maturitatis verò in aula nulla fit ſpes, niſi æquè adminiſtris, ut Princi- pe, fruare: imò Præfecti, quàm Regis, & gra- tia utilior „ & odium fatalius. Subſcribunt huic ſeſe opinioni, tum exulantis, peregri- nantiſque Davidis baculus, tum pereuntis jacula Abſalonis. Ab Achis profugis David? Itane infeſtus diademati es, ut nec miſer pa- ti didiceris principatum? Efto, poſt victoriam non tibi cum Saüle convenit. Cur in Achis transfugam tam citò te aulæ, Regiſque poe- nituit? Nuſquam cohærere tua novit fun- da diademati. In Judæa Regem irritaſti: in Palæſtina & Regia exceſſiſti. Coronam, ubi- que gentium, faſtidis. Imô Regi eſt gratiſſi- mus in Achis. Cur ergo exulat? Quia Satra- pis non placet. Proh miſeram conditionem au- licorum: quos Regum iniiſſe gratiam non felix, ſed capitale eſt, uni ſi Satrapæ non fecerint fatis. Et miramur, unius appulſu re- moræ toôt impullam remis auriſque Quadrire- mem inhiberi, ſiſtique: quando Regum irrita humanitas eſt, uno tantùm infeſto Præfecto? Et ibi quidem Remora, ne progrediare, obni- titur: hic Remoræ monſtroſius infeſtæ, ut regrediare, compellunt. Ita navis curn piſce lu- Ctatur, ut quieſcat. Cum Satrapis Dvid ita infeſtis haſtis concurrit, ut nuſquam ſtet, errêt- que livore Prætorum per ſaltus. Lui verò quem non miſereat Abſalon, quem Princeps Patérque lacatus eximere ſupplicio non potuit, in tuum jugulum Joabi pharetrà arcuque converſis. Nimirum ut floreas; fruſtra ſuis te Sol radiis perfundet; ſi forté ad perniciem tibi Co- metes unus inſiſtat. Ergo Nehemias perbea- tus, qui novit ablegatum ſe iri cum imperio in Judæam, unus ſi ei arriſerit Artaxerſes. Nt placet Jervus tuus ante faciem tuam, ut mittas me in Judkam ad civitatem ſepulchri Patris mei, & adificabo eam. Et ædificabo eam, inquit, ur- bem nempe ſepulchrorum. Non ergo in Ju- „ lehißzi. dæam contendit Nehemias, ut domum ſuam eiſims, von amplificet, & ſarciat : ſed ut reparet pa- evehant. triam. Sui, ſuorumque immemor Pocillator eſt, regiôque in ſcypho privatarum rationum obliviſcitur. Caveant Numinis Antiſtites ne in Chriſti calice ſuas non modò ædes recondant;, ſed ità ſui reminiſcantur laris, ut Eccleſiæ parcè interdum meminerint. Puderet tunc e- nim in Mari rubro Egyptum; ductore Moſe . periiſſe cum curribus, & equitibus ſuis: in Ohri- Darentum oblivio. 156 ſti verò cruore Judæam aliquando cum Tem- plo mergi, & ſuis cum ſtipulis Rameflem, totâmque Ægyptum cum ſuis penatibus emer- gere. Quam ebibit & ſcypho Aſſueri domeſti- corum oblivionem pincerna, eam è& Servato- Edifcio- Tis cratere Sacerdos exugat? Et ædificabo eam. mminxus, Nota modeſtiam viri, apud Regem gratiſſi- mi. Neque enim ornatum, ſuperbiamque ur- bis meditatur, patriamque Suſis parem face- re turribus, thermis, theatris, circôque mo- litur; verum eam inſtaurare tantùm optat, idque ab Aſſuero unum efflagitat. Et aædifi- cabo eam. Atqui Sion eſt, & civitas Dei. Extruatur proinde, quantum licet, munificen- tiſſimè. Diſſentit ab hoc ſplendore ſtructuræ Nehemias, qui ratus populo tum ſervienti parem urbem eſſe debere, indecorum arbi- tratus eſt, auro fulgere muros, cùm ferro vulgus ſqualeret. Edificabo eam. Ut populus vivit, ità Sion excitetur. Carere autem mar- moribus patriam decet, quando filii ejus & ci- ves obſoleſcunt in panno & luto. U mittas me in Judæam ad civitatem ſepulchri Patris mei, & ædificabo eam. Adeſſe Pincernæ ve- lim Clericos, & Coenobitas univerſos. Diſ- cerent hi ſanè ex Pocillatore philoſophari, qui cùm Suſis captivus moraretur, Sionis à ſe reparandæ ità meminit, ut nunquam pa- triam eam ſuam eſſe fateatur. Legis enim fi- lius, cœli ſe tantùm civem eſſe non ignorat. Abfſtinet proinde vocabulo Patriæ, ratus uni malè urbi natum colo virum adſcribi. Repa- rare Sionem cupit, non quòd Patria ſit, ſed quòd Civitas Dei ſit, ſuique Patris ſepul- chrum. Non cunis ſuis proſpicere ſtatuit, ſed Avorum cineribus, urniſque conſuluit. Diſce, quæ fuerit Nehemiæ pietas in parentem, quando ſolâ paterm ſepulchri reparatione ab- parventes duci ab Afſuero potuit vir Regi cum-primis eli debem, acceptus. Quis, id ætatis, abſcedat aà Dyna- ſta parentis ſolitudinem ſqualoremque leva- turus: cùm per eos dies ſolius condendi cineris cura abſtraxerit ab Artaxerſe Principem pin- cernarum? Ad civitatem ſepulehri Patris mei. Non viridaria, non thermas, non Xyſtos ſui laris recordatur, ſed unum parentis ſepul- Mortis chrum præ oculis habet. Quid, quod non memofia. abavos, atavéſque jactat, dum tumulos erude- rat: ſed patris tantùm ofla recolligit? Latuiſ- ſet enim faſtus in cinere, ſi avorum refodiſſet ſepulchra. Nobilitatis ſuſpicione patrius non modò caret cinis, ſed & inſinuando in men- tem funeri, ut propior, ità quoque longè aptiſſimus. Quiſquis enim eroſa Majorum oſſa in lucem extrahit, non terreri cineribus, ſed tumere ſatagit. Nam Noëmi audita mors non percellit animum, ſed laxat. At recens pro- pinqui caſus non eminus velitatur in ſpeciem haſtiludii, ſed cominus congreditur in mo- rem ſtragémque conflictus. Avexere ſecum Hebræi Joſephi cineres ex Egypto. Num iis facinoribus abſterreri potuerunt? Nimi- rum ſuus quoque ſubeſt recenti cineri vigor & vis. Habent ofla quoque ſuam in feretro pu- bertatem, juventam ſuam. Ut ferocior cinis ad luctam eſt, quò eſt vitæ, quàm funeri pro- pior; ità ex quo in ſepulchro conſenuit, lu- dibrium ventorum eſt, non terror, fulménque mortalium. Ne ergo ſuperbiret Nehemias, Atavorum cineres præterit, parentémque, ut expalleſcat, rimatur, explorâtque in ſepulchro. Ad civitatem ſepilchri Patris mei. Batria oblivio. Nobilitatis Ja hantia. Oliva Dixitque mihi Reæ & Regina, quæ ſe- debat juxta eum: uſque ad quod tempus erit iter tuum, & quando reverteris! Ecdum diſceſſerat Nehemias, & de redi- AMalie mie tu jam illi deliberandum eſt. Et quando ſeri. reverteris? Si ſuâà in virum humanitate de- Hexus eſt Afſuerus, ut de regreſſione mone- ret, quem nondum dimiſerat in Judæam, tantam in eum Regis curam commendo. Quòd cnlen. ſi carere Regem pocillatore tæduit, etiam iia iahemi⸗ non diuturno tempore; quâ illigentur com- Vi. pede aulici noſcant, ſuâmque ſervi & cate- nam, & calamitatem intelligant. Et quando reverteris ? Exolvi priùs illum permitte, & tum devincito: nam novum id genus vin- culi eſt, ad reditum abs te urgeri, qui ex aula necdum abüt, necdum in Judæam tra- jecit. Nec inde miſer tantùm es, quòd ad ſcy⸗ phum revocaris, priuſquam excipiare ſervitu- te: ſed quòd; facultate à Rege impetrat abeundi, & extruendi, una duntaxat de via rogere. Wque ad quod tempus erit iter tuum , & quando reverteris ?* Atqui ambu- ſtas apud te queſtus eſt portas urbis ſuæ:; quas extructurus eò contenderet. Quid er- go in impenſas, fubſidiumque ſtructuræ, ſervo gratiſſimo, ex ære publico, aſſignas? Urbem eſt reparaturus non amplam mo- dò, ſed exciſam. Et de itineris eum tan- tùm longinquitate fatigas? Sibi enimverò, non ſervis proſpiciunt Domini. Pluris faciunt craterem, quàm urbem. IIIi ne deſit pocillator, quamdià ſit peregrinaturus Nehemias exigi- tur: hæc ut extruatur, nihil æris impenditur. Revertatur, una eſt vox Aſſueri. adificet an deſtruat, nihil intereſt Regis: ejus verò in id intentæ ſunt curæ, non ut votis frua- tur Pincerna, ſed ut regiis poculis miniſter non deſit. Et quando reverteris * Quamquàm Rexpy quod vitio hactenus Artaxerſi dedimus, li- gcin. bet Imperantis humanitati tribuere. Trajice- Fexſus re ut ſibi in Judæam liceret, Regem ſer- diliger. vus oraverat, exuſtæ urbis ruinas refecturus. Ur mittas me ad civitatem ſepulchri Patris mei, ſiuß. & ædificabo eam. Captivæ ſtructura urbis quan- pypiea tis ſit plenum ſuſpicionibus opus, nemo;, qui abficiuta limen aulæ contigerit, non percallet. Adde non captam tantùm refici urbem, ſed regni ſe- dem, ſed ſitu munitam, ſed à victoris regia longiſſimè poſitam, ſed contra æmulorum aſ⸗ ſultus muniendam, idque non à Perſa, ſed à cive tentari: cujus quò conatus evadant, lip- pias licèt, luce clarius deprehendis. Et ædifca- bo eam. Attamen Afſuerus, nullis ſtructuræ præſcriptis finibus, nulliſque interdictis turri- bus, quibus ad defectionem erigi poterant Iſraëlitæ, ſciſcitatur ex ſervo tantum, an brevi ſuo ſe muneri ſit redditurus. Noverat, amabâtque Nehemiam Afſuerus. Nihil er- go impendere ſibi à jejuno, orantéque ſervo aut diſcriminis, aut proditionis ſciebat certô: nequibâtque, ut vereri de fide Vatis; ità non angi, cruciarique, ſi fortè diuturniùs à ſe probatiſſimus pocillator abfuiſſet. Er- go, ne leviter quidem ædificii modo præ- Hinito, enodatè cum ſervo egit de reditu. Diſ⸗ ſumiles ab Aſſuero Conſularium Conſulumque animi Abn nllgu E Co n Pltelh ens in mun e nKyph tun un u Dn hmmn mtii- A eti n ſütin „ ENNNN in Ue in⸗ enet nn bedu: Utitrn e verd! meto. un inet lk. D leß ) hul Eng k haulf Wmenitt AWene N n Men mendh (l telit, dn ,lgentn and enni Acc n. Ei lel emit,l id enn n Menn 3, A a Cipine nt Rege ie n dntatt tennput n n 7 Atcui ar. tas uti ie keret. (de⸗ Gve fmmne blim, A n mlen tiners en Kibi eumen tü. Phni kun Nckltſonle, NEemia d- Heis ienn luen. Mind g: ep id n Tinus Mül epulehiltuun — ops, n⸗⸗ n pedle 18 ben, ſeiſ⸗ ſel fihin 4 non Nalni tehendi 3 in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 15 animi in fervos, quèd eos nec diligant, nec norint. Aſſueri amor in Nehemiam anxium Regem effecit de ſolo reditu pincernæ, haud queſtus defuturum ſuis poculis Præfectum, quamdiù abeſſet. Non enim cyathis, gazæque ſuæ metuebat Rex, ſed ſolummodo cupiebat, eo ſe viro non diù carere. Proſpecta verò Prin- cipi probitas fidiſſimi ſibi ſervi omnem ſuſpi- candi anſam & Regis animo funditus ſuſttulit, quin pocillator, reparatione Hieroſolymæ, uni ſtabiliendo Dei cultui nullo Perſarum in- commodo intenderet. Servo proinde timuit Aſſuerus; non regno ſuo à ſervo, urbem ſar- gevi de- Ciente, pertimuit. Sciebat enim lachrymis je- Iigantur juniiſque confectum pincernam de ſubducenda ebi. Regi patria cogitare non poſſe. Te quoque eos apud te domi habere famulos velim, à quibus nihil metuendum tibi ſit, quamvis cap- tas, ſubrutaſque à te urbes inſtaurandas, mu- niendâſque depoſcant. Is eſſe famulus debet; de quo ne ſuſpicari quidem liceat, quamvis Rex deli- debellatam patriam communiat. Quod ſi tan- gat mini- tæ indolis fideique pocillatores contraxerat Aſ- Kro. fuerus in triclinium ſuum: quam fuiſſe Sena- torum ejus integritatem arbitramur, quibus non ſcyphum committeret, ſed ſceptrum? Do- leo tam ſocordes eſſe aliquando Principes in aulicorum delectu. Amore nimirum, non con- Dignies ſilio, famuli, ſatrapæque leguntur. Quis au- eui confe- tem neſciat lippire ad minimum Amorem, qué renda? aut velatis, aut refoſſis luminibus antiquitas coloravit. Jaculis proinde illum, non ſuffra- iie, non giis deſtinavere Sapientes: quòd deerrare fe- a«mere Fiendo non poſſis, ſi diligas. Qui, ſi ames, ducatur. inire ſuffragium, haberéque delectum, quin aberres, non potes. Conſilio ergo delectus ad- hibendus: committenda pharetra charitati. Ut citra errorem punias, ita cæde, ut diligas. Ne verò fallare adſcribendo, Amorem ſub- moveto. Lippeſcit enim, habendéôque diſcri- mini ineptus eſt. Amabat Eſau filium ſuum Iſaac. Diſcernere propterea non potuit, u- trum & natis ad famihæ principatum eveheret. Sublata igitur ei benedicendi, quem delege- rat, facultas eſt. Siquidem non conſilium, ſed amorem habendo delectui præfecerat. Hinc querimur, dolemuſque non deſignatum modò ineundæ primogenituræ perduellem ab eo E- ſaü, ſed tanti metam bravii conſtitutam la- mentamur patinam & pulmentum. Fac mihi inde pulmentum, ut comedam, & benedicat tibi anima mea. Fero ægerrimè pretioſiorem apud Labanum Rachelis, quam apud Iſaacum Principatus fuiſſe auctionem. Ut virginem ducat, ſeptennium integrum æſtuandum, al- gendumque Jacobo eſt. Ut rore cœli com- pluatur, ut tritico vivat, ut fratri imperet;, ut regni potiatur, ut proſerat ſuis è& lumbis ſervatorem Eſau, ſat ei eſt pulmentum con- diiſſe. Ea eſt regnorum vilitas, ubi amor diſ- penſandæ trabeæ præeſt. Rex conſi- Eſai & Maac. Gen. 27. 4. Dixitque mihi Reæ & Regina, quæ ſe- QLebat juxta eum: Uſque ad quod tempus erit iter tuum?! & quando re- verteris?! Et placuit ante vultum Re- gis, & miſit me, & conſtitui ei tem- Pas: O dixi Regi.. Ethicæ Tom. II. Orientis venuſtas aſciſceretur ad coronam) Uamvis Regina (quæ ſanè non poterat Caſtitn- non eſſe pulcherrima, cum à Regibus 'is eursg. Familia“ alloquuta eſſet Nehemiam, haud is tamen cum as⸗ „ ea fertur colloquutus. Dixitque mihi Rex & bas. Regina. Et dixi Regi. Clamat Paulus: Et noli= Ephelſ. 5. te inebriari vino, in quo eſt Luxuria. Pudo- 18⁸. rem tamen hauſiſſe viſus eſt & ſcypho Nehe- mias, qui cùm levaſſet vinum coram Rege, loqui tamen cum foœmina non eſt auſus. Di- Cirenm- xique Regi. An non portento par ſpectaculum, ſpedsios adeſſe Pocillatorem Suſis, qui alterà quidem manu craterem, alterâ lilium præferat: hinc Faber vinum fundat, inde hauriat pudicitiam! Quid e Mu pudori vino hoſtilius? Pincerna, inter cya- ſue. thos, à colloquio Reginæ quoque ſeſe abſti- Locas nois net: quæ & cum viro ſedebat, & perconta- oℳss. ta ex Nehemia erat, quòd ejus futurum eſſet in Judæam iter. Ergo digreſſus ab oratione; Eccleſia- & lachrymis, quibus ad pallorem uſque in- Kici Cle- tabuerat, tantæ & zætatis & ſeveritatis Vates rici vi- conſidenti apud Aſſuerum Reginæ, quæ coro- r,, f- n Regeque utrinque contra intemperantiam ss,, es armabatur, reſpondere abnuit: Tu verò nul- faminise larum adoleſcens aut lchymarun, aut pre- cum;, ſolus nugaris cum ſola? Quam ille in- ter menſæ cyathos expavit illecebram, tuin- ter aræ templique candelabra & calices inva- des? Ad alloquium fœminæ ſollieitari pincer- na nec à vino potuit: & revocari à confabu= latione mulierum cruore Chriſti Sacerdos non poterit? Et unde, rogo, tantum etiam Re- Tentatio= ginarum in pocillatore faſtidium à Sionis me- num e- minerat & ſepulchri. U mittas mme, prædi- Ped'ium. xerat, in Judæam ad civitatem ſepalebri pa- AA rz . . . . meimorins tris mei, & ædifcabo eam. Obruuntur cine- Cap. a.52 re admotæ in pudicitiam univerſæ machinæ; per auri, vim, ſœminæ, colloquiique ille- cebras inſidiante libidine. Tædet enim vel reſpondere Reginæ, ubi mente ſepulchrum verſaveris. Ignita ſiquidem luxuriæ jacula » carbonéique cupiditatis deſolatoriü, hunc in einerem ſi incidant, reſtinguuntur illicò. Expu- gnat, eluditque Venus tum acinaces, tum ſa- niſſas: quæ uno fugatur ofſe, uniſque ſepul- chrorum ruderibus profligatur. Ut enim de- mortui jumenti mandibuld attrivir Samſon Philiſthæos: ità armatorum armorumnque de- bellatricem Libidinem, quam David gladio fundâque munitus nequicquam repulit, ſeu oſſe, ſeu cinere captivamus. Cur enim diffi- Gene 19. ſas Lothi filias iſlumas de pelliciendo in pro- 32. broſa parente, quem vino inebriarunt, ut ſui impotem in thalamum raperent? Nimirum §. Lothe uxoris in via extinctæ funere ità Lothum ad illecebras obriguiſſe cenſuerunt, ut, etiam fla⸗ grante Mundo; ad inſtaurationem humanæ ſtirpis incendi non poſſe arbitrarentur. Mira- ris autem ad illegitimas elanguiſſe nuptias Ju- ſtum, atroci calentique uxoris buſto conſter- natum: quando Adam propagandæ Poſtefita- Gen. a. ti à Deo juſſus indulgere, abſtinet ie tamen in paradiſo complexu Hevæ * Benedixitque ile Gen. te lis Deus, & ait: Creſcite & multiplicamini, 28. & replete terram. Cur reſiſtitis, generique veſtro non conſulitis? cùm præſert m ad am2- plexum urgere VOS debeant Mundi ſolitudo 5 Adamès pomarii amcoenitas,; &tatis Virof ; wenuſtatis“ Wſitets illecebra: quibus additur machinis Dei juſſio, &aſtita & expers foditatis, ante crimen, congreſ- fis surg ſus. Cunctatur nihilo minds Adam, friget- que, Hevque abſtinst. Nniruin etiareist Gen. 2. 17. Gen. 3. 21I. Abſalon. 2. Reg. 16. 22. 158 tot inter provocantes illecebras, vox una à Deo, quà Adam abſtraheretur à thoro. De li- gno ſcientiæ ne comedas: In quocunque enim die comederis ex e, morte morieris. En agge- rem interjectum inter Adam & thalamum, quem fehx tranſcendere non valuit. Piguit, in- jectà funeris memorid, cogitare de nuptiis. Quod ſi immortalem tum hominem abduxit non inflicta, nec viſa, ſed tantàùm Mors colo- rata ab uxoris amplexu non modô pudico, ſed imperato, exortéque dolorum & probri, ple- nôque deliciis & coronis: Quæ, rogo, vis cineris eſſet abſtrahendis à lupanari mortali- bus, ſi oculis, cordique injiceretur? Immorta- lis ità morte terretur, ut ſevécetur à cubili im- maculato: & mortales non extrahuntur funere à fornice? Torpet felicitas immortalis, com- memorato cinere; & ſata inter cineres tum calamitas tum mortalitas exæſtuat ad libidines? Saxeam id eſt, minimè rebellem fuiſſe dices in primo parente cupiditatem, non tam mor- te, quam innocentia. Atqui coôrrupti jam eſu pomi, abactique parentes nunquam ta- men illibati fines thalami feruntur exceſſiſſe. Quæ pomo dejecta eſt in paradiſo foœmina;, quomodo libidin, quæ cominus & acriuùs nobiſcum colluctatur, non ceſſit? Abſtinet ſe ab illecebris Heva paradiſo immortalitaté- que multata, quæ temperare ſibi à pomo in pomario non potuit, regeſtura illud per ju- gulum? Enimverò damnata non modèô capi- tis reverſuram ſe in cinerem audierat, verùm exuviis intecta pecudum, quà quà incede- ret, mortis manubias deferebat. Fecit Deus Adæ, & uxori ejus tunicas pelliceas. Hc parentes noſtri muniti loricà, triumphum de libidine revexere, mortémque, ut ità di- cam, vicere morte. Terrore namque fune- ris, quod afflabatur ab exuviis, pelliti exu- les innocentiam, quam immortales amiſe- rant, mortales repararunt. Miraris autem non provolutum in luxuriæ cœnum Adam primo- genmitum Dei, uno mortis repagulo coêrci- tum: quando adultero parente Abſalon ſa- tus, recordatione à ſe confoſſi fratris vix moe- Chari in direptione à ſe occupatæ Hieroſoly- mæ potuit? Rebellavit à patre, fratrem oc- cidit, Joabi agrum incendit;, currus ſibi & anteambulones conſtituit. At efferatiſſimi a- doſcentis immunes à libidine fuere mores, expérſque vita ejus fertur illecebræ. Obverſa- batur enim adoleſcentis animo dies nocteéſque ab eo interfectus Amnon: quo cædis appa- ratu evirabatur ferox alioquin juvenis, ex- pungente lupanar, ſubruentéque in corde Præfervidi ephebi ſepulchro. Pudicum ais Abſalonem, qui Davidis uxores oppreſſit? Oppreſſit, ſed Achitophelis hortatu, ſed ut ſpem fœderis omnem atrocitate injuriæ inci- deret, ſed ut ſæviret, non ut moœcharetur. Denique, non cupiditate;, ſed ambitione Coœ- tum mulierum perrupit; utque regnaret, non ut concumberet, foœminas eſt adortus. Ut Po- pulum à Rege ſejungeret concubinas expetiit. Et ait Achitophel ad Abſalom: Ingredere ad concubinas Patris tui ⸗ ut, cum audierit om- nis Iſraël quòd fedaveris Patrem tuum, vo- borentur tecum manus eorum. Enimverô ſi pronus in libidinem fuiſſet Abſalon, monito- re criminis non eguifſet. Quis enim Prin- ceps, adoleſcens, & victor in gynæceo mmu- hierum regiarum excitari per præconem de- — I Oliva buit, ut mœcharetur. Ingredere ad concubinas, Tibicen advocandus ſcihcet, qui refricet me- moriam coëundi. Sanèe qui à Tribuno urgeri debuit in thorum, graſſatus, non fornicatus eſt. Uſque adeò ab Amnonis funere vel in Abſalone Venus elanguit. Et quando interfari- de filio hbuit, liceat & Patris meminiſſe. Quæro enim, cur invicti pudoris adoleſcens David pfſallentium puellarum choros ſine la- be tranſmiſerit: qui ſanctior deinceps ſeniôr- que ad Bethſabeæ thalamum, innocentis tranf- miſſo cruore, quaſi per mare rubrum enavi- gavit. Tranſmiſit puellas impollutus, ſed Goliæ caput circumgeſtans. Porròè cum rever- 15 teretur percuſo Philiſthæo David, & ferret 16. ſunt mulieres cantantes, §. Daia. caput ejus, egreſæ) choröſque ducentes. Fruſtra Syrenes laſcivi- unt, quando Ulyſſe prudentior David, non ceræ præſidio citharis obſurduit, ſed flammis, cineris ope, obtorpuit. de Palæſtinis, triumphavit. Morte pugnavit in mortem: & ne pudor interiret, victoris evicti ſpolium effecit. Hoſtis vixit funere innocentia triumphantis: gigantiſque capite, tanquam caſſide communitus, ſi fas eſt in re tam gravi nugari, Libitina Venerem effuga- vit. An laſciviret David in buſto? Nimirum Libido & Cinis rarò junguntur: &, ubi vi- vere etiam hoſti non licet, haud libet victori fornicari. Utinam in ſolarium ſuum Goliæ ſpo- lium Princeps intulifſet. Haud ille, poſt deje- ctum Gigantem, mulieris in ſinum dicam, an in Syrtes? allideretur. Porrô ut mortis ſimula- Chro ſcelus David, ne ingrederetur, excluſit, ita commemoratione, ut puto, mortis admiſ- ſum ſcelus ejecit. A Nathan de flagitio depre- Reg. 5 ½ Eo enim demortui Morti ſpectaculo Ducis, de voluptate fortiùs, quàm "emoriz, henſus vehementiſſimè doluit, aitque: Pecca- 2. Reg. vi Domino. Non ſcelus obtexit; non ſuppli- 12. 13. cium eſt deprecatus. Totum ſe Domino dedi- dit. Nimirum prudentiſſimè Nathan ita luſit ambagibus, ut prius David funera, mortém- que conciperet, quàm de ſuo agi crimine præ- ſentiſceret. atus David adverlum hominem il- lum (raptorem ſcilicet oviculæ) dixit ad Na- 12. than: vivit Dominus, quoniam ſilius mortis eſt vir, qui fecit hoc. Totus jam in funus abierat David: facilè exinde adſperſus cruoôre cinereque arimus in dolorem luctumque hbidinis inch- navit. Ergo, ut Gigantis ſpolio puellas rejecit, ita ſimulato raptoris fupplicio abjecit Bethſa- beam. Etenim funus tum propulſandæ, tum extrahendæ luxuriæ efficax, aptiſſimumque in- ſtrumentum eſt. Davidi id dandum dices, non funeri: quem & ruiſſe tardè, & citò reſipuiſ- ſe ſua eum Juſtitia perdocuit. Num Iſmaeëlem uat. juſtum jactabis? Is vagus licèt, & extorris, nuſquam tamen vacaſſe legitur impudicitiæ, legitimo etiam thalamo cariturus, niſi eum ad nuptias Agar, mater ejus, inflexiſſet. Et unde tantus in colluſore algor? Unde pudor in impudente? Jaculabatur: & modô feras, modò homines configebat. Refrixit propterea libido in cædibus; mortiſque pronubus ſagittis lilium excoluit. Factiſque, eſt, inquit, juvenis Gen. 21. ſagittarius. Et accepit illi mater ſua uxorem de 21. terra Egopti. Accepit illi mater uxorem, non rogata à filio, qui thyrſos conſtanter inter ha- ſtas contempfit. Prælecit propterea Salomon non throno, ſed thoro ſuo armatos ex fortiſ- ſimis ſexaginta, ut armorum fulgore non tam prodition, quàm intemperantiæ ſubduce- retur. 2. Reg. 4 Salomon. 1s Cen ebcie 1in 19 ie ihte⸗ t lan (olm Wuüns c. I nott n unul A C. , ſ itſis t, ikrelle lte lega, eiin) nles n Re rgunt Ecklun i Cete NAn cub anere htarum It Felic Ee Regin Enn ſepel toneſ uu, guu⸗ Tenina dr Eide H taninen unr kimd il 6r Nni un 11 (attt 00 A 1 AEim in Konin in, gn le. Qus I ſem n) Mun lankeſ⸗ Pnm tgene ch n, E Ui uin Mnn unl Wihe iun in in Cap. II. Lib II. Eſdræx. 159 14 etfn icien . retur. Suas interſepſit delicias funerum inſtru- ner , exar ſit imprudens, inque thorum Reſphæ timtu mentis, ne qua fortè in nuptiarum ſancta con- inſilit. Non enim fuiſſe illam Sauülis Regis u- non n Can. 3.7. tagio adreperet. En lectulum Salomonis ſexa- XoOrem ſecundariam animadvertit: ſed tantàùm a gint 2 fortes ambiunt, ommnes tenentes gladios. mulierem cùm cogitaſſet, thorum Principis unchn, Immaculatum ut cubile foret, mortis undique non expavit. DVixitque Isboſetb ad Abner: 2. Reg- it Nni terrore cingebatur. Nam ſi cinis aut exuffle- Luare ingreſus es ad concubinam Patris mei ? 3.8. int li tur, aut contemnatur, non gliſcit modò libi- Oui iratus nimis ait: Numquid caput canis ego U do, ſed graſſatur. Ferunt intra arcæ confinia un: & tu requiſiſti in me quod argueres pro bänteit conceptum Chanaan intemperantia Chami . muliere hodie. En criminis illicium. Expendit nacand nequicquam mundi funere conſternati. Ex eo in Reſpha non trabeam, ſed comam; non tor- ⸗R 4 deinde prodiere Sodomitæ, quos agnata mor- quem, ſed ubera; non ſceptum, ſed murænu- Npalim tis contemptio in luxuriæ barathrum egit præ- las. Nullo proinde dignitatis fulgore perſtri- hnt anz en 10. cipites. Factique ſunt termini Chanaan venien- ctus, dum caligat in Regina, irruit in mulie- il ee tibus à Sidone Geraram uſqueé ad Gazam, do- rem. Non ita ſe Joſeph diloricavit, & ideò ſirii nec ingrediaris Sodomam & Gomorrham. Ut Dominam non dilexit. Ut enim injectas ab ea agare tranſverſum, ſat eſt funeris obliviſci. faces extingueret, non foœminæ congreſſurum ſe i Quod ut diſcrimen evaderet Iſaac, nunquam meminit » ſed uxori Domini ſui. Ecce Dominus Gen. 39; . Ai ſanctins conjungi nuptias exiſtimavit, quam meus, omnibus mihi taditis, ignorat quid ha- 8. en, Klim in demortuæ Saræ tentorio. Eò igitur Rebec- beat in domo ſua, prater te, quæ uxor ejus et. O enn Gnn cam intulit, ut inferiis caſtiùs pudor effloreſf- Quomodo ergo poſum hoc malum ſacere?“ Viden'’ e utic, Gen. 24. Ceret. Qui introduxit eam in tabernaculum Sda- ut in foœminam congeſto dominatu, expavit a- Maeo sy. ne matrir ſuæ, & accepit Eam uxorem. Quaſi doleſcens amantem, non deperüt. Ergo ut in tetüet, in diceret, quando eò devenimus, ut Virginita- lucta carnis & Spiritus non ſuccumbas, non tu hfis une aae, tis neceſſe ſit Lilium flacceſcere, ne vepres pro cilicio ſqualere, ſed cyclade fulgere illa debet, iganttine r flore legamus, areſcat pudor in cinere. Spe- qua cum agis. Fortius petulantiam inhibet , lecn ro enim, demortuæ recordatione parentis, ita puellæ murex, quam ſagum intuentis. Malé Verrtench me amplexibus Sponſæ iri implicatum, ut vio- creditur cilicio, niſi te quoque primariæ fœ- buſto! Nar lam faltem, non dumum, colam pro lilio. minæ palla conterreat. Projice, rogo te, lori- Gntur: K, un Virginitate carebo, ſed non integritate. Luce- cam, quâ torqueris, pluriſque, in arcendo cri- hard lbetfin re deſinam quaſi Sol præ pudore: haud tamen mine, ejus, quam cupis, perfecturum aurum Im fun leß⸗ in Cometem licentia efferabor. Aſtrum ero, exiſtimato, quàm ferrum tuum. Quis un- aud , 6 ſed in cubiculo Saræ, ubi voluptatis Ocea- quam ſomniaſſet faſtu byſſôque libidinem pro- in mmdcme: nus cinere, tanquam ſabulo coêrcitus, intra pulſari? Quis non putaſſet & fovendæ luxu- nuptiarum littora eluvionem fluctuum contine- riæ holoſericum, & arcendæ cilicium ſuppar ut nitiſa recetetlt, al bit. Feliciter ergo Nehemias à colloquio quo- eſſe? cùm tamen reſtingui feliciùs cupiditatem uo, miiis⸗ que Reginæ ſeſe continuit, dum in reparatio- videamus attalicis alienis, quàm noſtris can- nem ſepulchri Patris ſui curas omnes, cogi- nabinis. Hiſce ne vinculis retineretur Am- lut, dndteil tationéſque convertit. Dixitque mihi Rex & Re- non, Thamarem Davidis Regis filiam è thro- gina, quæ ſedebat juxta eum. Placet, quòd in no abjecit ad ollas, ut eâ licentius audaciuſ- œmina ſolam dignitatem pocillator ſuſpexit, que abuteretur. Simulat etenim tabe finxit Familia- eälnque Reginam dicere maluit, quàm Regis und ſe tantùm refici ratione poſſe, ſi ſcilicet ritss um uxorein. Horruit vates pudiciſſimus vel appel- Regis ei filia, quaſi focaria miniſtraſſet. Ve- 1. Reg. mualieri- lationis illecebram, timuitque, ne ſolo matri- niat, obſecro, Thamar ſorof mea, ut faciat in 13. 6. Catira- monu nomine aliqua ex parte pudor obſoleſ- oculis meis duas ſorbitiunculas, & cibum capiam siszurs. Ceret. Comice, quà ſolertià fominarum ima- de manu ejus. Venitque Thamar: quaæ tollens Amnon. dln gines à corde repulerit, qui uxoris nomen ſuis Farinam commiſeuit, & liquefaciens in otulis im a Sermeoſpi- etiam in labiis expavit. Dixitque mihi Rex & ejus coxit ſorbitiunenlas. Quam metuo Tha- emun Vn a. Regina. Utinam diadema tantùm attenderetur mari ex Regina in focariam converſæ! Timeo, “ are, * in fominis: reprimeretur enim pondere digni- ne muneris vilitate Thamar ferociorem reddat nqe in tatis, quæ ex forma ſubpullulat interdum lap- Amnonem. Proſtat Virgo Princeps, quæ de holo rln, Teatatio- pa. Quis enim non deſperet de amplexu, ſi ſolio gloriæ ad ollas demigravit. Qui enim 1ico e,,„ hon fominam attendat in fœmina, ſed Regi- reveritus eſſet in Sorore tum pallam tum co- n Poftla * nam? Munitur ſuâ purpurâ Princeps, &, ſi co- ronam;, miniſtrantem pulmenta opprimet , ,tlu ronam reſpicis, non tam pelliceris venuſtate, ipſo ancillæ habitu in injuriam virginis pro- 4 indabiin quam majeſtate terreris. Hoc nos inſtructos vocatus adoleſcens. An non efferaretur libido vde, Eun ſtratagemate Ahias cupiit, qui adeuntem ad adoleſcentis intemperans in virgunculam, quæ, ocnit. N ſe Reginam ancillæ habitu perſonatam, ſuam poſitàâ Reginæ perſonâ, revolutis ad cubitum let, e illi dignitatem ingeſlit, noluitque vel à foœ- manicis, quaſi una de vernularum grege ſor- r , inina, ægro licet illa eſſet animo, ſalutari, bitiunculis ægrotum ſublevabat? Erupit il- niſi throno ſceptrôque & illam erigeret, & ſe licò ex foco flamma, &, ſi fas eſt in luctu muniret. Uxorem quidem dixit, quod Nehe- ludere, proſiluit à Vulcano Venus, compreſ- mias non dixerat, ſed ita eâà voce uſus eſt, ut ſitque Amnon, animo quàm membris infir- non ſimulatæ ſervitutis abjectio, ſed diſſimu- mior, dehoneſtatam ſervili munere dejectàm- 3. Beg. lati uperi Pateni majeſtas. Ingredere uxor Je- que ſororem. Cüumque obtuliſſeet ei ci5bum, ap- 2. Reg. 14.6, roboam; qilre aliam te eſe ſimulas? Haud ille prehendit eam, & ait: Veni, ouba mecum, 13. 11. & ſenex & lippus infrænari regno debuit, ne Joror mea. Qug reſpondit ei: Noli, frater mi, intemperantius mulierem exciperet: ſed cum noli opprimere me: quin potius loquere ad Re- aliis de cauſis, tum etiam eum ad finem diade- gem, E& non negabit me tibi. Viden' ut ſororis mate Reginam inſignivit, ut diſceremus inter tantum meminerit peccaturus: cui Thamar, matronas conſtituti, dignitatem earum, quaſi ut averteretur à ſcelere, non parentem, à Vallum jacere, aptiſwſimum arcendæ libidini quo nuptias peteret, ſed Regem ingeſſit; quò propugnaculum. Qued cum ſubmoviſſet Ab- (ilicet thronmi majeſtate conterritus abſtrahere- Ethicæ Tom. II. 2 tur 160 tur à thoro. Loquere ad Reyem. Sororem te ille dixit; & fratrem tu eum viciſſim ap- pellaſti: Cur Davidem in ſcenam inductura, tot inter vocabula charitatis, Regem illum ma- wis appellare, quàm patrem? Non benè amo- re procacia coërceretur; quæ ut coram paren- te laſciviret, ità non poteſt coram Rege non tremere. Nobiliſſimam fuiſſe ſœminam ex Moſe didicimus, quam Phinees cubantem cum Mam⸗ 5. Zambri confodit. Porrò mulier Madianitis, quæ pariter interfecta eſt, vocabatur Cozbi ſi- lia dur principis nobiliſmi Madianitarum. Qué ſanè ſplendorem generis utinam attendiſſet Zambri: eo enim quaſi fulgure nobilitatis erſtriétus non irrupiſſet ad ſœminam. Quam ideò & convenit,; & compreſſit, quòd in ea non principatum, ſed vultum tantum, laſci- Nam. 35. Viamque expendit. Et ecce unus de filiis Irasl . intravit coram fratribus ſuis ad ſcortum Madia- nitidem, vidente Moyſe. Pellectus in ſcelus eſt Zambri, quòd in primaria fœmina, non ge- nus, quo terreretur, ſed petulantiam, quàâ irritaretur, animadvertit. Vide autem, quàm deneria à ſe fuerit diſſimilis Cozbi. Eam enim lapſan- temm in ſanguine Moſes Principem appellavit: quam proſtantem in thalamo ſcortum dixerat Madianitidem. Uſque adeò quæ ſcelus ſuſtule- rat decora, ea ſœminæ ſupplicium repoſuit. Nobilitatem recuperavit in funere, unde laſ- civiâ exciderat. Tanta eſt ſeveritatis ſanctitas, ut & occidenti Sacerdotium parere poſſit, & poſſit jugulatæ ſtirpem, decorâque repara- re. Hanc ob cauſam quem ferocientem & exultantem in armis Abſalonem, Abſfalonem tantùm fuiſſe legimus in annalibus Regum, confoſſum obrutúmque tum lapidibus in ſe- pulchrum, tum lanceis in ſupplicium, Davi- dis filium appellat, quaſi ſuo illi cruore refe- cta purpura, ſagittis ſarta, reſutâque prætex- Tribula- zéo atilis. 2. Reg. ta fuiſſet. Audivit enim populus in die illa 19. 1. dici: Dolet Rex ſuper filio ſuo. Non ſuper Abſalon, ſed ſuper filio ſuo. Porrò Rex cla- mabat voce magnà: Abſalom fili mi, ſili mi Ab- Jalom. Haud illum filium ſuum dixit, cum latè triumpharet, toto eum Iſraële deducente. Imo ne tum quidem filium appellavit, quùm eum 7. Reg. ab exilio revocaſſet. Vade ergo, & revoca puerum Abſalom. Ergo, quem nec Regis oſcu- 1io dignatum inter Davidis filios Scripturæ di- vinæ cenſuerunt, confectum jaculis Regum fi- liis adſcribunt. Uſque adeò obliterantur ſup- plicio iniquitatum notæ, generiſque ac digni- tatis characteres renovantur. Quis Sauüle ſcele- ſtior? Pugione tamen eo, quo trajectus expi- ravit, eraſit quâdam veluti limà rubiginem 2X Reg. criminum, infamidmque jacturæ. Filiæ Vraël, 1. 24. ſaper Saul flete, qui veſtiebat vos coccino in de- liciis, qui præbebat ornamenta cultui veſtro. Saiul & Jonathas amabiles, & decori in vita ſua. Sa- mueli opponitur David. Is enim Sionis filias indutas à Saüle coccino affirmat: cùm ille jus Regni interpretatus, Iſraeli futurum prædixe- rit, ut abreptas & ſinu parentum Virgines, fo- carias ſibi Saul & unguentarias deſtinaret. Ec- quem his & Prophetis deceptum arbitramur? Neutrum. Id tantùm fatendum eſt, quas Saul regnando maculas contraxerat, ejus cruore cædéque deterſas. Miramur autem elutam in Saüle rapinarum labem generoſitate funeris: quando Jezabel, fœminarum perditiſſima, præ- ceps acta & feneſtra, inter lingentes canes re- gni quodammodo inſignia recuperavit, purpu- Oliva — râmque ſui diffuſione cruoris iterum imbuit. Lie, inquit Jehu, & videte malediétam illam, 3. Reg- & ſepelite eam, quia ſilia Regis eſt. Ergo vel 9. 36. Jezabelem non agni duntaxat cruor, ſed ejus quoque ſanies dealbare in ſupplicio poteſi ekin quæque, dum è feneſtra dejiceretur, quamvis l ſtibio ſe auréque compfſiſſet, nudo Jezabelis„ nomine, imô ſine nowine, quaſi truncus à Re- Tiſni ge damnatur: Quæ eſt iſta? Pracipitate eam ree ee deorſum. Ut periit, revixere decora ejus? emer- ſant. ſitque è cruore corona, Regiſque haberi ſtirps Pœniten- Cœpit, ex quo illam canes in fruſta diſcerpſere. 7* nmfi. Vis ea eſt ærumnoſæ fornacis, ut non aurum 96* “ 4 . E Monaſte- modè ſordibus eximatur, ſed in chryſocollam ,iis iais ipſum quoque plumbum commutetur. Comi- prhnt. tur, ruitque Jezabel nullo aut titulo, aut no- mine cohoneſtata: jacet in ſuo ſanguine Regis filia cum palla. Jepelite eam: quia filia Regis eſt. Profuderat purpuram, niſi ſanguinem ef- fudiſſet; quàmque alii coronam decedendo a- mittunt, ipſa pereundo recepit, ſupplicio beatior, quàm imperio. Sed fortè Jehu tan- tùm calculo tum epulantis, ex rea Jezabel Regina repentè in ſuo ſanguine enatavit. Quin Angeli quoque ſuffragio exulanti Agari nul- lum objicitur facinus, nunciantúrque tum faſ- ces, tum laurex. Quid agis, Agar? Noli Gen. 21. timere. Tolle puerum, & iene manum illius: 17. quia in gentem magnam faciam eum. Foœmi- nam tam procacem Dei nuncius convenit, ſolatur, enutritque. Expunxerat nimirum ancilla ſuperſtitionis notas exilii multà: Ægy- ptiâque verna in tanto nigrore non oris tan- tùm, ſed etiam cordis, unâ ejectiomis ærum- nâ candorem præ ſe tulit, penè ſupparem Sa- ræ. Quid? Nonne cuùm apud Deum cenſe- rentur ante Mundi everſionem mortales non homines, ſed çcaro: Finis univerſæ carnis ve- nit coram me repleta eſt terra iniquitate à Jacie eorum & ego diſperdam eos cum terra. Ubi naufragis parentandum eſt, titulus eis hominis reponitur, obliteratà jam criminum infamiâ fupplicii ſeveritate? Univerſi bomi- Gen. 7. nes, inquit poſt eluvionem Moſes, & cun- 22. ta, in quibus ſpiraculum vitæ eſt, mor- tua ſunt. Et delevit omnem ſubſtantiam ab ho- mine uſque ad pecus. Nonne vides rigatum humanitatis ſtemma repullulaſſe cadaveribus in clade? Qui enim ſuperſtites caro diceban- tur, dicuntur homines poſt naufragium. De- levit ab homine uſque ad pecus. Miſcebantur ante ſupplicium mortales pecudibus, unéque agglomerati cenſu ad funus homines jumen- tàque urgebantur: Finis univerſæ carnis venit coram me. Luêre poſtquam ſcelus filii Adam undis ſuffocati, dignitatem, quam peccan- do perdiderant, pereundo recuperaverunt. Et delevit omnem ſubſtantiam ab bomine, uß que ad pecus. En in funere ſemotos homi- nes à pecore: quos enim iniquitas umum in faſcem coacervarat, ſuo quemque ordini ca- lamitas reddidit. Poſt fupplicium aio repa- ratum mortalibus ſtemma? Non tam hebes, ſegniſve reponendæ dignitati, abolendéque probro calamitas eſt. Ancilla paſſim & à Sara, & à Deo appellata eſt Agar, quam- din diverſata eſt in tentorio thalamôque Abrahæ. Ejice ancillam hanc, inquit Sa- ra, Dixit Deus:⸗ Non tibi videatur aſperum Gent. 21. ſuper puero, & ſuper ancilla tua. Nuſquam t2. exinde ſeu à Moſe, ſeu ab Angelo, ſeu e- tiam à Patriarcha miraberis ſervitutis vocabulo . Agarem wen liti mil lel Piment ib in odatu ung ſalocart Dopber grenm- 1 rer 1 ten po Eliute ctan i ſobauns elent. inn luda en ſier aumn ger Muti Uunbuͤſ co krtque *5 tle ulgn ckrior CImh h n ſrt utr lt⸗ Abliet e unn etin len, ira n, I Dnhnioin lim or lchm Dmn mi in ege 1. 1 6, Unguink dirfil in ngunmt n Etecht ehit in X Ie l e eumt lanti Agin ntürt it, Aril ne MMaiun al mn eumn. I. uncins tn, Unwetit unm li ml⸗ A tore M En 4 eeCinidn ene ſbunt enn wortiin inenſt eann, tena inini em M, E n vit e1, * SS One ilkt ie lunfe adin ſtes nd t⸗ Krenfngin heu. Mti uimſii⸗ n ſeis fli n, n . 60 elen m d lni e e velt Pm 41¹ in Cap. II. Lib. II. Eidræ. 161 Agarem deprimi. Surrexit Abraham manè, tradiditque puerum, & dimiſit eum. Quam- nam? Eam. Ancillam-ne? Agarem, non an- cillam. Nimirum in ipſo ſupplicii veſtibulo A- gar pedicas abjecerat, expunctàâ per ſolam exi- li intentationem ſervitute. Eluxit id luce cla- rius in Propheta, qui à Sene deceptus contra mandatum Domini panem in via comederat, Aaquâmque biberat. Irruſt in eum Leo, & ſufſocavit. Subinde verò cumulatam ſupplicio Prophetæ gratiam, tum Senex deceptor eſt 3. Reg, reveritus, tum Leo carnifex. Hic enim ca- 13. 2'1. daver non diſcerpſit, ſed aſſervavit: ille; quem poſt miracula arefactæ primum, tum reſtitutæ Jeroboamo dexteræ ità ſprevit, ut etiam falleret; ut occiſum aſpexit, tanto eum Proſecutus eſt honore, ut juxta illum ſepeliri ſe uſlerit. Cum mortuus fuero, lepelite me in Jepulchro, in quo vir Dei ſepullus eſt: juxta oſa ejus ponite oſſ mea. Hæc de Pſeudo-pro- pheta venerante Prophetam jugulatum, & ſi- gnis inclytum deludente. De monſtro verò hæc habeinus. Invenit eum Leo in via, & occidit; aſinus autem ſtabat juxta illun, & Leo ſtabat juxta cadaver. Viden' ut ſupplicio clarior Pro- pheta fuerit, quaàm vaticimo, Poſt incuſatum enim plexumque Regem sludi à Sene potuit; potuit à monſtro ſuffocari. Expiatà veroò con- tempti præcepti labe, deterſaque funere;, u- trique venerationi eſſe cœpit. Verſus illicô ei eſt in ſatellitem & cuſtodem corporis carni- fex: verſus & illuſor eſt in cultorem ſepulchri Can.5:7s ejus. Ipſa vel ſponſa, cujus decor Punicis Turribuſque conferebatur ante cædem, poſt vulnera non jam gregibus detonſarum, aut piſcinis comparatur, ſed urbibus antefertur, præfertque non fragmen mali punici in genis; ſed propugnacula ſanctâque Hieroſolymæ. Oant. 5. Percuſſerunt me, & vulneraverunt me. Quod s. ſcilicet ſurgendi tædio remorata ad oſtium eſſet pulfantem ſponſum. Exinde ſuis cladi- bus clarior Jeruſalem appellatur, non co- Cam.é.3. lumba. Pulchra es amica mea, ſuavis & de- cora ſicut Jeruſalem - terribilis ut caſtrorum a- cies ordinata. Crevit calamitate Venuſtas, nec debilitata eſt vulnere Dilecta, ſed roborata. Quam enim inviolatam eſſe vidimus Turtu- rem, miramur cæſam tum Sioni compara- tam; tum caſtris. Enimverò ſalutarior, op- portuniôrque Dilectz eſt furor vigilum; quam Sponſi complexus. Etiatm poſtquam Dilectum tenuit, Columba vix eſt, nuſquam Perſecutio tuta niſi in caverna maceriæ: Ut vulnerata, nen nocet. Mudatque eſt, aſſurrexit in Urbem, caſtriſ- 8 Sna ferocior, ſu4 ſtat mole, nec terretur, ſed terret. Etiam vox Jonæ poſt naufragium fortior, non tam prophetaſſe“s ſe, quam cla- Jonæ 3.4. Maſſe fertur. Et œpit Jonas introire civitatem: & elamavit, & dixit : adbuc duadraginta dies, & Winive ſubverieiur. Supplicio validior vox Vati facta. Qui enim, ante demerſio- nem, ſtertebat in carina, poſt naufragiuin, urbem ad luctum excitavit, non jam cymbu- læ Charybdis, ſed Pharus portuſque Ninive. Què me verò ſupplicium Cozbi abduxit? Pene excidit ſuo cum ſcypho Nehemias, dum ſecuritatem ſecuribus Partam indago. Ut hæc non à veritate abſint, aliena tamen ſunt à menſa Aſſueri, ad quam conſtiteramus. Re- deamus ergo Suſas, ut ſpectemus, quid agat Regina coram viro ſuo. Dixitque mihi Rex & Regina, quæ ſedebat juxta eum: Uſque ad Ethicæ Tom. II. quod tempus erit iter tuum, & quando reverte- vir. De Rege habemus, quod & vinum à po- cillatore acceperit, & oculos in illum conje- cerit, & eum de ſuppreſſo in corde conſilio interrogaverit. Levavi vinum, & dedi Regi. Dixitque mibi Rex. Duare vultus tuuts triſtis eſt, cum te ægrotum non videam. A quibus ſe Malic' omnibus Regma conſtanter abſtinuit. Non domiſit. enim immiſcere ſe debet fœmina, quamvis coronata, quæſtionibus curiſque Regni. Se- debat juxta Regem, ut intereſſet viro, non ut expediendis negotis præeſſet. Sedebat pa- riter, & ſilebat: tenuitque, quod mirere, ſilentium & mulier, & inter calices. Sed- Tentatio- enim nunquam illam hauſiſſe vinum legimus: en, ve⸗ ideéque & linguæ, & oculorum intemperan- t4 haud laboravit. Ne in Prophetam quidem, Mortif. eumque viri Pincernam intendere oculorinn catio cor- aciem eſt auſa Regina: rata ne quidem Cco- poris. ram viro reſpici Prophetam fubtriſtem à fo- Modeſtia. medium. ina poſſe, quin pudore periclitetur. Unde, is gagg quæſo, tanta in nobis fiducia in tanta lumi- „nlie,i- num procacia? IIla ſervum non reſpicit, ſub- bus. pallidum, orantem, Prophetam;, & Regi cya- thiſſantem. Noſtræ toroſulos Matronæ inten- Moniales tiſſimis oculis explorant, cyrrhos expendunt, uemn nulle ſrontem metiuntur, oris elegantiam, quàâ li- Tank. cet, oculorum intemperantiâ delibant. Et hæc actitant procul à viris, quorum conditio, cùm vulgaris ſit, compeſcendæ cupiditati eſt pro- cul dubio imbecillior: quùm Suſis Regina ref- pectare Prophetam ſubdubitet coram viro eo- deémque Principe, cujus tantùm majeſtate in- hiberi libido poterat, quamvis exarſiſlet. Di- ces alloquutam eam tamen fuiſſe Nehemiam;, cùm ipſe teſtetur: Dixitque mihi Rex, & Regina, quæ ſedebat juxta eum : Uſque ad quod tempus erit iter tuum? Crediderim muſlaſſe illam a- pud Aſſuerum, quod ipſe ſciſcitatus deinceps B eſt ex Nehemia. Quod ex reſponſione conſi- Laxaris. cio, quam Vates non Reginæ, ſed Regi red- didit: Et dixi Regi. Nuſquam effugium pa- Cahtitas. tet intemperantiæ. Ità apud Perſas epulantur Eemilia- Reginæ: quarum cùm etiam convivium pudi- ritas cum cum ſit, quam fuiſſe earum honeſtatem arbi- mulieri- tramur inter hoſtias? Utinam id pudoris ve- bus. lum interjaceret Matronas inter & Levitas in Templo, quod in aula Medorum miramur inter Pincernam & Reginam interjectum. Nec inter ſcyphos, quid ad licentiam pronius? Pro- phetam Princeps Fomina ſtatim alloquitur; viro aſſidens, Regique incumbens. Quid tu- tius, munitiuſque contra libidinem? Et paſſim ſola cum ſolo Foœmina fabulatur? Horret ani- mus, cum videt corond viréque munitas re- ormidare Vatum alloquia Reginas in Perſide, tantâ effuſis intemperantià in Europa Foeminis ad colloquia, nugaſque virorum, nec ſenum; nec prophetarum. Et placuit ante vultum Regis, & miſit me: & cbnſtitui ei tempus. F Ntererat Regina Nehemiæ poſtulatis: haud Rex vegat tainmen de miſſione pocillatoris in Judzam, aut ſententiam dixit; aut, ut diceret, roga- ed. ta eſt. Itaà regnatur Suſis »ubi, net cuin ad. ſunt, Reginis jus eſt ſuæ interponendæ ſenten- tiæ de itinere redituque mancipii. Aſſident eæ ſanè Principibus, ſed loquencdh Tacultate pe- mitus interdictæ. Potare illas cum Rege licet; ° 3 ſed *. Aulici franandi. Rex regat Aulici Ira nandi. Sol & Grando. Auslicus non pro- motus. Dignitas negata dignis. Invidia inter a- quales. Can. 5. 20 Can. 5. 6. 162 ſed regnare cum Rege non lcet. Communis Afſuero patera cum Regina, ſed minimè ſcep- trum commune. Epulantur cum Regibus foœ- minæ, haud tamen in partem conſiliorum ad- vocantur. Quæ ſanè ego dicta a me velim, quùm Reges vivunt. Nam ſi Reginæ imperant vel Regnorum tutrices, defunéto viro, vel Regnorum Dominæ ſeu innuptæ, ſeu quæ ma- ritos in ſortem imperu adſcivere, tunc leges ferre, & jura dare Provincis poſſunt & de- bent: uti non infrequenter evenit ſummàâ po- pulorum urbiumque felicitate. Tunc tantùm Reginarum eſt non præeſſe, quùm Viri ſceptro potiuntur. Quod ſi à dicunda ſententia de pin- cerna Uxor Regis excluditur, faſ-ne eſſe pu- tamus garrire ſcurras de Satrapis? Et placuit ante vultum Regis, & miſit me. Etiamnum cyathiſſabat Aſſuero Nehemias, & miſſum ſe tamen jam tum fatetur à Rege in Judæam. Nimirum tam firmam fore putavit latam ab Aſſuero de ſua profeckione legem, ut deve- menti ſibi propior videretur, quam ituro. Placuerat id ante vultum Regis. Labant decre- ta Principum paſſim, tum quòd Principibus Satrapæ principantur, tum quòd nemini cau- ſam ſuam coram Rege agere fas ſit. Audivit Aſſuerus, cur miſſionem peteret pocillator. Ejus permotus argumentis ſuam ita ſententiam ſtabilerat, ut mullis jam fuſurris infirmari, evertique poſſet. Et placuit ante vultum Regis, & miſit me. Ideò perveniſſe jam ſe credidit Nehemias, ex quo Regem, rationum auditis expenſiſque momentis, ſuum in iter inchinaſſe perſpexit. Haud tot libellorum reſcripta, li- turæque complorarentur in aulis, ſi Regibus hceret ſupplicare; ſi coram Principe ne uxor quidem muſſare auderet. Verùm non ante Regis vultum, ſed pone humerum imperan- tium, ſcita juſſâque ſanciuntur. Hinc decreto- rum tam frequens litura: hinc refſcriptorum nuſquam quietura converſio. Penè dixerim: Nemo Principum quod ſcripſit, ſcripſit. Vi- dentur mihi plerique Dominantium non abſi- miles Soli. Is enim, cùm radiorum affluxu diè vites perfuderit, erexerit, inque vindemiæ ſpem decoxerit, attritas eas repentino gran- dinis defluxu ſtupet; horrente colono, mah- gnitate ſublati per Solem vaporis, concoctos tam däuturnâ ſideris benignitate intercidiſſe;, periſſeéque racemos. Præſtiterat grandini litaſ- ſe Bacchum, quàm Soli. Conciliato enim ſidere, ſed infeſtà glacie, tantis maturam S0- hbus vindemiam unmius horæ turbo depecula- tus eſt. Quid profuit Sponſæ itaà ſibi Regem devinxiſſe, ut columba, & ſoror, & amica diceretur ab eo, quando inviſa vigilibus & nudatur & cæditur? Uno eodémque Canti- corum quinto capite, & converitur à Princi- pe, rogaturque; & ab excubiis laceratur. Vox Dilecti mei pulſantis: Aperi mihi, Soror mea, Amica mea, Columba mea. En Regis in ſpon- ſam blanditias. Vnlneraverunt me, tulerunt pallium meum mihi cuſtodes murorum. En ſa- telltum in Dilectam inſultus. Rex ofſtium ſponſæ pertentat, ut amplexetur: Satelles e- jus denudat humerum, ut ſæviat. Quid juvat Columbam Regi eſle, ſi quaſi Upupam Ex- cubiæ configunt, & deplumant? Vulnerarunt me, tulerunt pallium meum mihi Cuſtodes mu- rorum. Tranſegerat connubi fœdus Hemor cum filiis Jacob: aſſenſſque fuerat Patriar- cha, à filus, ut vero ſunile eſt, de habita in Leonum Tunc Rex præcepit, & adduxerunt Danielem, Dan 6.5. Oliva pactione achnonitus, ut circumciſo Sichem Dina nuberet. At Senem demulſiſſe quid pro- fuit, ſi frementes in adulterum duo è& filiis Jacob, urbem univerſam gladiis, ignéque de- leverunt? Arreptis duo filii Jacob gladiis, in- terfectis omnibus maſculis, Hemor & Sichem Pariter necaverunt. Inclinat Jacob in nuptias? At Levi Simeonique non probantur. Paretur non thalamus, ſed feretrum: gladiis enim, non ſiſtris, fœdus initum abſolvetur. Ita in luctum funerâque etiam nuptiæ degenerant, ſi, propitio Patrefamilias, duo ê natu mi- noribus filii non ſœderi, ſed funeri ſubfſcrip- ſerunt. Inflexerant Paulus & Barnabas Ser- gium Proconſulem, ut Evangelio ſubderetur. Deditiéque facta confeſtim eſſet Cypri Inſu- læ ad Chriſtum, M, favente Scripturis di- vinis Proconſule, Magus Elymas repugnaſſlet. Ergo ſubjeciſſe cum lictoribus falcibuſque Pro- conſulem Apoſtolis in irritum ceſſit, quam- diù cæcitate multatum Elymam aà latere Præ- toris non ſubmoverunt. nabä & Paulo, deſiderabat audire verlum Dei. Reſiſtebat autem illis Elymas Magus. Et confeſtim cecidit in eum caligo. Tunc Frocon- Jal credidit, admirans ſuper doctrina Domini. Viden ut, cadente etiam Proconſulis Aqui- lone, Mare fluctuetur uno circulatoris ſibilo concitum. Barnabæ Proconſul afſentitur, ſed Magus diſſentit? perſtabit Jupiter in Cy- Ppro. Uſque adeò tuta eſt à caſu ſuperſtitio, quamvis à Præfecto impellatur, ſi eam calo, lixâve ſuffulciat. Nulla contraà tanta vis eſt, quàâ ſtare Innocentia poſſit, cùm ſervi lhvo- re impellitur. Gratiſſi tamen, ipſo deducente obſignantéque Rege, caveam Propheta demittitur. & milerunt eum in lacum Leonum. An Per- ſæ ita diligunt, ut graſſentur? Odit-ne, an amat Darius? 81 Danielem fovet, quo modo perdit? Ad veſperam uſque pro Daniele Rex laboravit, ſed fruſtrà. Hinc enim cùm duce- retur à Rege Daniel in ſolium: inde cuùm à delatoribus raperetur in caveam, vicere Sa- trapeæ; nec Leonibus modô deditur Daniel, ſed coactus eſt Princeps damnare, quem a- Gen. 34. 25. Hic, accerſitis Bar- Act. 13.3. mus Dario Daniel; & mabat. Forrò Rex cogitabat conſtituere eum ſu- per omne regnum. Dehiſcet thronus in lacum. Satrapæ quærebant occaſionem, ut invenirent g. Daniel, Danieli, nullamque cauſam & ſuſpicionem te- perire potuerunt. Periiſti, Daniel. Qui peream, ſi vel æmulorum calculo non culpà tantum careo, verùm etiam ſuſpicione quoqueé flagi- tii vaco. Periiſti. En caveam. Adduxerunt Da- nielem, & miſerunt in lacum leonum. Videſ- ne, ut in Danielis perniciem validior ſit homun- cionum livor, quam regis purpura in ſalutem? Premente Rege, nec gutta roris ex Iride exu- dat: erumpunt ſulphura tonitruâque ex Iri- de, ubi eam vernarum rabies leniſſimè pref- ſerit. Lugeas perduellionis ream æquitatem ad ſupplicium trahi, ſi lixa inſidietur: mirere promovendæ nequicquam Regem æquitati ad- niti, toto animi ſceptrique appulſu. Infulari Daniel, Dario promotore, non poteſt. Jugu- lari Daniel poteſt, inſtigante accuſatore. Ità Leones præſtèò ſunt, ubi Satrapæ ſævierint: cùm tamen tantas inter Darii gazas una de- promi prætexta non poſſit, quâ Daniel Re- gis manu cohoneſtetur. Torpet acus ad tra- beam;, ſi à Rege deſignetur Daniel ad Præfe- Guram. pn N il me n ſere ) etlam e,nihl ſrimne kl l, ſie umpiftl agel e ll hig re e rner Ela Nesfinen n n mont UN ſcend cln reni Ileleret Kenatus tbrlo tegt ribe dey uile nlon Pemmn ſen Aile, Gonr It n alti eſt (o, rogo kyamuum, 1 Mox un 1 Luinde Kermarume , Em nil co (ul aute i, nm, eſ Agobene tN, Ant, nen An In N 1 ellitren Plennt n n Kracbe kilont lnquut Pul dubio umen (lſle Mrente n uſiond etun CNEit. 1 in (tel ronn, tint alel Nn Dr li Rei ell 4 nurſimn nign i iſen 11 n lu⸗ nneti idi Krhtun ns 4 Donnt. S ählh n celit Gr. em àlatrh. , alleſſiile 1 allie inie ma Mlr 1 1. Ineh alllpelkin, tl, den ch- Uträtnn di , ,nn ſn h Daro Dadl Z hetn Cants rerunt Duus! Lemmun. A tur? Ortt Loret, In Pro Dan c enunn ndh um: Mets Gean, ſin 5 cednm Du, lammnae, (: onhix thromun kn ſhiigan iel ue non le e ne cen Alunmiil nn lemmm. 1 iärke 13 , itentt. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 1 63 Quram. Proſiliunt è& ſaltibus monſtra, und li- xarum ſibilo in lanienam Prophetæ provocata. Quo in horto cicuta non metitur, livente Sa- trapâ? medente Principe, ecquando medio e- tiam vere ſerpillum viruit? Saginantur lupæ lilis, etiam in vepretis, Dei ovibus arente'o- lere, in ipſis paſcuis Salomonis. Præſtat, Ppræ- ſtat inire Prætoris, quàm Principis, gratiam: Et, ſi & ſervis deligendus ſit, quem ſequare;, malim piſtori te, quàm pocillatori placere. Quo plus ager paluſtris eſt, & depreſſior, eò com- miſſa ſibi grana uberiores in ſpicas explicat: quéôque eſt luto palmes vicinior, eò pinguio- rem ex ſe racemum progignit. Steriliora arbo- rum faſtigia ſunt: cumque Davidis calculo valles frumentis abundent, jumentis viret ſoc-- num in montibus. Adeòô propiora paludibus, quaàm ſideribus, ipſa eſſe juvat elementa, quando vernantibus in meſſem vallibus, aret, quàâ ſui parte attollitur, toto Italiæ dorſo im- poſitus Appenninus. Fovebat Mardochæi partes, in regia Aſſueri, Eſther ejus ex fratre neptis: cui Aman Præfectus atrii adverſabatur. Quis non crederet Reginæ patruum renunciandum fore Senatus Principem. Jacet ille tamen in veſtibulo regiæ, miſeriùs ab Amano deſigna- tà trabe elevandus. Et, niſi noctem Rex tra- duxiſſet inſomnem, oculos clauſiſſet Reginæ patruus jugulatus in foro. Graſſatur Prætor in eos quoque, qui Regi ſtirpe, generéque jun- guntur: Et ne quidem coronâ regnantis nep- tis arceri reſtis poteſt à gutture Mardochæi. Quod, rogo, fuiſſet Suſis ſpectaculum, hinc ſedere Neptem in ſolio à Rege primam, in- de patruum, ſicariis parem, è trabe pende- re? Nox una paratam cataſtrophen interce- bpit. Exinde vigilare didicit Aſſuerus, & pincernarum quoque in patriam digreſſio, nuſ- Rex au- Quam niſi coram Rege decernebatur. Et pla- dist. ouit ante vultum Regis, & miſit me: & con- Nitui ei tempus. Probem, an improbem Afſ- ſuerum, neſcio. Ergo Regis non animo, ſed vuhkui probandæ cauiæ. Ut te viderit peten- tem, abnuit, annuitve. Et placuit ante vul- tum Regis. Audeo dicere, facilius Regum cor- di impomi poſſe, quam oculo. Licet plerun- que æquitatem poſtulati in fronte, geniſque ſupplicantis intueri, quàm evolutis argumen- torum feracibus voluminibus rimari vix po- Peccata tes. Fulgurat ex oculis innocentia;, quæ pa- latere non pyro nunquam feliciter imprimitur. Agnovit haſunt. procul dubio Salomon ex pallore veriorem matrem diſſecandi mox pueri, livente ore; non mœrente, parentis ſimulatæ. Hinc Deus non quæſtionibus, ſed contuitu, Caini flagi- Gen.4.6. tium conwicit. Dixitque Dominus ad eum: re iratus es ?* & cur concidit facies tua? Fa- ciei languor, qui oculis deprehenditur, exen- teravit anhelantem in facinus mentem, ani- mumque parricidæ. Et dixæi Regi: ſi Regi videtur bonum, epiſtolas der mihi ad duces regionis trans flumen: ut traducant me donec veniam in Judæam: & epiſtolam ad Aſaph euſtodem ſaltus Regis, ut det mihi ligna, ut tegere poſſim portas tur- ris domus, & mutos civitatis, & domum quam ingreſſus fuero. D Oleo intutas „ infeſtàſque ita eſſe latro- nibus vias, ut regius quoque periclitetur pocillator, niſi lictoribus circumvalletur. Tan- ta-ne licentia ſicariis in ipſos quoque Regum Satrapas & Miniſtros? Et quæ ſecuritas pre- gariis eſſe poteſt in itineribus, quando tradu- ci cum cataphractis oportet, per regiam ditio- nem, ipſum regii poculi adminiſtrum? Et tum quidem ita obſidebantur barbarorum itinera, Suſiſque procedere Hieroſolymas ſine militum manu non licebat. IIlà vero tempeſtate, cùm I. apud barbaros non nudus tantum, ſed opu- lentus viator trajiciat nullo non modo diſcri- mine, ſed ne terrore quidem: nulli licet mor- talium per Europam, quaà Chriſtianis Principi- bus ſubjacet, pPeregrinari, quin fortunis, vi- tâque periclitetur. Ubique aut ſicæ, aut cru- Seveyitas in latro⸗ 6. ces: niſi latro ſufſfigatur , vViator occiditur. Hæ- ne Platani delaſſatum viatorem, poſt Solis viæque incommoda, excipient? Nuſquam ſe- Curitas, niſi ubi patibula, ad carmificinam graſ⸗ ſatorum, defiguntur. Ita tibi aut inter carinfi- ces incedendum eſt, aut incidendum in prædo- nes. Tuam tibi gratulor, Jacob, ſeceſſionem in Syriam: uno enim ſat baculo, & tranſmit- tendis fluminibus, & emetiendis itineribus a- bundè fultus & inſtructus es. Nos haſtis, con- tiſque armamur, non præliaturi tantùm, verùm etiam iter facturi: cumque tu exceſſurus in re- giones exteras ſatis ſupérque virgula munire- re: nobis Goliæ caſſis, æreuümque gigantum non eſt ſatis liciatorium, ut ex Provincia una in aliam abeamus. Malè tutis immineret peri- culum a latronibus, quamvis ærati per paten- tes Regnorum campos elephanto Annibalis, aut Bacchi tigride veheremur. Pudet inter Moabitas ultrô citréque Ariolum Balaam tu- tum commeaſſe cùm armis nudatum, tum auro æréque onuſtum, incomitatum, inſiden- témque Aſinæ refractariæ: Et, ſine rerum ca- Pitiſque periculo, tranſmitti vias ne à Sacer- dotibus quidem poſſe: pluſque impendere diſ- criminum Thiaræ in Evangelio, quaàm ſiſtris in Lege. Nam venefici Moabitidem peragrant nullo prædonum occurſu: longiora itinera quis, vel infulatus, conficere poteſt, quin prædo- nibus circumventus vitam auro paciſcatur? Un- de iſthæc prorupere monſtra, quibus olim O- riens expiatus tutum præbuit aditum fartis quoque ære auréque Divinatoribus? Dices in- terjectam Hieroſolymis Jerichuntique viam inſeſſam prædonibus eſſe, ſpectarique non pro- cul ab urbe Sionis ſancta abjectum ſemine- cem, und Samaritæ humanitate refovendum. Aio, lugeéque tutiorem patere in ZͤÆgyptum viam, quam Hieroſolymas: ſolatio id tamen eſt, nullo prædonum occurſu, qui alii à vul- nerantibus viatorem, ſaltum illum obſidebant;, illac tranſüſſe tum Levitam tum Sacerdotem; ſi Lucæ crédimus; &, ſi Deo placet, exor- tem quoque diſcriminis tranſmiſiſſe Samari- tem. Pepercere advenæ plerique eorum, cum plerique ex iis popularem exuerint: reveriti- que ſunt ſicarü, in ipſa crudelitatis avaritiæ- que arena, Sacerdotem. Ceſſit ſtolæ ſica, fuit- que Levitæ pro lorica ephod, inter graflato- res. Quid ſi toto plerique Atlantico præterve- Cti Oceano ſunt, thiopas inter & balænas; incolumes; & poſt Herculeas columnas, à la- trunculis ſuas diripi,; tot fluctibus, Piratis;, monſtriſque intactas merces & horrerent, & fremerent? Ergone aut immitior, aut intutior . 0° 4 Oceano Graſſato- 77ρS5 Homici- dæ. Viæ ſica- riis infe- Ktæ. Peregrinis viæ red- dantur à latroni- bus libe- ya. 164 Oceano Europa? Ergone quos Phocæ dimiſe- re, prædones diſcerpunt? Peribit ergo in ſili- ce, qui vixit in fluctu? Diriuſque impendebit naufragium inter platanos, quam inter Syrtes 2 Nudantur interdum Indi ſub mitiori cœlo, qui duplicibus cooperti, ardentiorem coœli pla- gam, non procul Afrorum littore; ſunt e- menſi. Ita cum iis, ut cum Sole, mihi vide- tur agi. Totum coli limbum caniculis, can- cris, ſagittariis, leonibus & ſcorpiomibus ſtra- tum Sol emetitur, nullo jubaris detrimento. Verum, inter monſtra radiantem, una non rarò nubecula aſtrorum Principem decolorat. An non coœli tibi circulum feris inceſſum is tibi tranſmiſiſſe videtur, qui barbarorum eluſis to- taà India pharetris, geminis non rarô latruncu- lis, intra Chriſtianorum Dominantium regio- nes, ludibrium, ſpoliumque reſervatur; non Solis inſtar leni vapore interpolandus, ſed quaſi Jonas Ceti alvo hauriendus? Quamquam; ut ſalleret, monſtro eſt Jonas exceptus: nos ve- rô ab hominibus homines intercipimur;, ut pe- reamus. Contendenti in hoſtium ſaltus Sam- ſoni, necdum bellaci, nullus occurrit prædo: & quem fortè obvium Leonem in via habuit, non modè quaſi pomum decuſſit, verum in alvea- rium verſum, ſuas in delicias convertit. Viden deefle inter Philiſthæos latronem, adveniſque ſi qua occurrunt monſtra, non jugulare, ſed paſcere? Ipſimet Leones peregrinorum non tantüm injurià apud Palæſtinos ſeſe abſtinent, ſed eorum illecebræ ſtudent. Diſcerpi patiun- tur ſe feræ, quò mella ſuppetant deſcendenti in Thamnatha peregrino: Et in aliquibus Eu- ropæ ſaltibus viatores paſſim exenterantur, ne terræ filii ſcortentur jejunius? Et torpent ad hæc ſecures? Et cundtantur Prætores: ſi fortè ſylvæ conflagrarunt, ſuæ commodare li- tori baculum Præfecturæ, ne deſit latroni trabs? Et ipfis torquibus non ſtrangulantur prædones, ubi cannabis in limo non viruit? Quam felix tua foret imperii virga;, ſi non u- nus pependiſſet ex ea Latro? Tuum tum ſcep- trum effloreſcenti Aaronis ramo præferrem: quando fortius eſt, arefeciſſe perduelles ſummo Reipublicæ commodo, quam nuces concoxiſſe, ſeditioſos minimè territuras. Mihi nullus gra- tior Narciſſus, quàm Prædo ſuo funere pur- pureus. Suas ſibi habeat Aaron & virga amnyg- dalas: feracior, mihi crede, tui eſt ubertas ſceptri, ſi funditus graſlatores accidit. Quot capita, tot poma aurea, imò tot ferarum antra in Heſperidum hortos demutata circumfert. An non expiatæ latronibus ſylvæ putandæ ſunt non aureas tantum fruges, verùm & ſæculum verè aureum reduxiſſe? Quis autem aberran- tem in nemore Agarem à Sara transfugam (& niſi vana eſt de fugiente Ætgyptia conjectura) furtivis fartam opibus, nuſquam à prædoni- bus excipi non miretur, tantumque allapſo & cœlo Angelo ad virum remitti: Cinn in ipfſis urbium compitis Senatorii plerumque viri ſpo- lientur? Ancillis occurrunt tantùm coœlites in abruptis: & latronibus in foro obnoxii Præ- textas exuemur? Tutior ancillis ſolitudo à ra- pPina, quàm Europa Dynaſtis ac Sacerdoti- bus? Ut peregrinatos totà olim Chananæd inoffenſo pudore Cœlites horruimus in ipſa Lothi domo impurorum ferè rabie furoréque oppreſſos: ita nollem pervagatos Libyam Thraciamque advenas lugere tranſiniſſos ſine noxa ſe & à ſerpentibus & ab Arabibus & à Oliva — Caſtis, lamari ab Ovibus Chbriſtianis, ipfis penè in oculis Emporiorum & Regiarum. Nuf- quam ferè non aliquis lignea cum cruce ſuc⸗ creſcit ceſpes, quo jugulati à prædonibus ad- venæ Cineres integantur. Si tamen eos arbitra- ri poſilumus obrutos; defoſſéſque cineres, qui ſuam dum cladem vociferantur, ſegnitiem torporémque Præfectorum incuſant. Tum e- nim ſonore cæſozum ofla, & perſonant & per- tonant, cùm voce ſpirituque deſtituta jacent ſub ceſpite. Tonitruum nâmque eſt in Præ- torem, jugulati ſilentium peregrini. Noli lIu- gere, Anna, Tobiam filium tuum. Flebat ma- Tob. ie; ter ejus irremediabilibus lachrymis, atque dice-. bat Heu, heu me, ſäi mi; ut quid ie miſt- emus peregrinari? Compeſce fletum. Atqui con- ceſſit in Mediam, eique Tigris tranandus eſt. Tranandus Tigris? Quin eum brevi diſces Pactolum trajeciſſe. Porro ea in arena The- barum Draconum oſſibus ſata phalanx ita ſeſe explicuit, ut nullum perderet. Mitioribus ve- rô & glebis, ad interitum advenarum, bubulci ereptant bipaliis àa cultura vitium ad vitæ ja- cturam traductis. Licet totam adoleſcenti per- vagari Mediam, Tigrimque tranfmittere nul- lo ſicariorum occurſu, quamvis & eò inops. acceſſerit, & inde exceſlerit locuples: quin & parati ad lanienam piſces in prædam juvencu- lo pharmacumque ceſſere. Et regnorum Pala- tini, ut fines Provinciarum attigerint, aut mendicare cogentur;, aut expirare? Miſeret me advenarum, quorum tum cruore, tum auro ità latronum ſicæ ſaginantur, ut pares Tribu- nis prædones aliquando miremur; gratiorque graſiator, quàm Senator eſt, unâ tantùm no- bilis atrocitate latrocinii. Supereſt, ut coop- tentur inter Prætores Prædones, trahanturque ad Dictaturam non ex aratris Cincinnati, ſed Polyphemi ex ſpelæis. Ita ne? Latus clavus pretium erit cruentatæ ſicæ? tantique erit coc- co pratextam imbuas, an cruore? Cur ille pen- det & furca laqueo præfocatus? Graſſatus eſt in viatorem. Ille verò cur baltheo torquéque donatus, Magiſter Equitum creatus eſt, homo novus, & qui nullis ſub ſignis militavit? La- tronum dudum princeps rariores habet in bal- theo bullas, quaàm advenarum tum capita; tum crumenas. Itane? Ita planè. Ergo ad Tri- bunatum per cadavera, ipoliâque viatorum Latro tranſcendit felix, auctiérque flagitio ſuo: quique unius cædis conſcius raperetut ad la- queum, immanitate numeréque facinorum e- volavit ad baltheum? Væ tibi, prædo;, niſi efferere. Uno furcifer dicéère homicidio trino ſtrenuus inſcribére, ſeno miles, deno Tribu- nus adlegere. Decreſcit enimverô latrocinii macula, rapinæ immanitate: cumque graſſa⸗ tor inter ſtillicidia cruoris naufragetur; ſi cæ- ſorum multitudine extumeſcat ſanguis in Hu- men; emergit e cruore prædo trabeatus. Uti- nam terrarum orbis, ut non videt, ita nun- quam videat admotos Principum lateri mullius nominis ſtirpiſque viros, und tantùm latrocinii famoſos infamid. Et miraris fervere graflato⸗ ribus vias, cædéſque ubique edi, ne Afſlueri quidem pocillatore diſcriminis experte, ſuo in Judæam reditu? Mirarer tum ſanè tam ve- cordes adoleſcentes eſſe, ut ſuum dent no- men müälitiæ ; cum ad Præfecturas graſſando, quàm pugnando, & tutior pateat via, & ju- cundior. Diſſentiret noſter ſanè delectus ab ef- fuſiſſima ira Numinis in latrones. Hæc dicit 7. Reg. Dominus 15.². nnl Ger ſnti At A rae “ nrle Eſttetn ſr. C Geil in aarn ein li ſelt 5 n leroc⸗ in eo unshen Pomnen en Reg ) Cknann. muln d inlle n ellt, Ee Hiun Dipgre Cunl grin/ illlleie, un ſie n, Etu te, e, & um Gtum gre S o, Gdäaͤr oretet Kimrem gl tDomim Ekco: n egablii⸗ TI, Aimi! ie en ftnlkyenn Imt nte IMEiI MunIs A1 coi in e flis dintun ric Dlien etunn Un nges. egrnn Nt Ibid. er. Müüinbun Henmmm A X. Reg. EItum Am 15 5 Aol atus: Ccbt, balthentucg: m enuc nis me Tores en⸗ wnun MN glnre, inil ſolegre 3. Reg. 20. 42. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. Dominus exercituum Recenſui, quæ fecit A- malec Iſrazl quomodo reſtitit ei in via, oum aſcenderet de Egypto. Nunc ergo vade, & per- cute Amalec, & demolire univerſa ejus “ non parcas ei. Viden' ſeveritatem in Amalec? Hi porrò non deleverant, aut ſpoliaverant Iſrae- lem, ſed ei tantùm tendenti in Chananæam reſtiterant. Attamen radicitus extirpari juſſi ſunt. Cumque Regem, ſpoliaque reſervaſſet Saül in holocauſtum Domino, regno ſtatim exauthoratus eſt. Pœnitet me, quòd conſtitue- rim Jauül Regem : quia dereliquit me. A te receſſit Saül? Num vitulum, cui litaretur, conflavit? Num hoſtias ſuſtulit & pacificas? An revocavit in aras Belial? Me dereliquit? Quin Deo litat, coërcétque ab effuſione ſan- guinis populum, etiam inter epulas. Unde er- go contempti Numinis iræ, diræque in Sau- lem? Agag Regem Amalec reſervavit. Id au- tem à Rege actum, ut auctiores Deo hoſtiæ offerrentur. Pepercit enim populus, inquit ad Sa- muelem Saul, melioribus ovibus & armentis, ut immolarentur Domino Deo tuo. Dilata dun- taxat armentorum cædes, ut pinguius ſacrifi- cium eſſet, Sauli coronam detraxit, æquavit- que litantem Deo Regem Tyrannis Baalim Priapéve advolutis. Et ait Saumuel: quaſi pec- catum ariolandi eſt repugnare, & quaſi ſcelus idololatriæ, nolle acquieſcere. Nidit Dominus regnum Iſrael à te hodie, & tradidit illud proxi- mo tuo, meliori te. Meliori te? Davidi fortè deferet regnum? Davidi. Atqui Bethſabeam rapiet, & Uriam interficiet. Juſtior is tamen eſt, quàm Saul. Etenim in ſtatera Numinis fla- gitium gravius eſt unus ad vitam reſervatus A- gag, quàm & conjugibus alter objectus telis, ut moreretur, alter oſculis impetitus, ut mi- ſeriorem gladio coronam conſequeretur. Ignoſ- cit Dominus Davidi, Uriâ per proditionem in- terfecto: non ignoſcit Sauli, poſtquam cæde ſe Agag abſtinuit. Imò Ariolis Ethmiciſque adnu- meratur, regno ſoliôque deturbatus. Uſque adeò inviſa Deo eſt quævis in latronem clemen- tia. Quid, quòd non Agag, ſed proavi, aba- vique ejus excedentem ex Egypto Iſraelem retardaverunt? Nihilo minàs, eo non cæſo, ir- ritavit in ſe Dominum Saul. Porrò non torque Amalecitam cohoneſtaverat Rex;, ſed catenis onuſtum dejecerat Principatu. Vincto nihilo minus Agag, Dei furor in Saülem exarſit. Quod ergo iis impendere putamus ſupplicium, qui terræ filios à latrocimiis abſtractos evehunt ad Tribunatum? Ariolandi ſcelus eſt Regem (non latronem) ſed adverſantium Iſraeli ſtirpem, vinxiſſe, non occidiſſe: Et flillantes etiamnum advenarum cruore ſicarios baltheo bulliſque in- ſigniviſſe, fas erit: quâmque Deus clementiam non pertulit in Rege quamvis captum hoſtem vinciente, in prædones humanitatem, laurea- rum prodigam, patietur? Quale, rogo, ſpecta- culum equo circumvehi criſtis bulliſque inſigni- tum Latronem, quem ſpectaſſemus jumento impoſitum ad patibulum duci, niſi eum facino- tum atrocitas exemptum ſupplicio, equeſtrique ordini inſertum, Centurionibus exæquaſlet? Mi- litat inter Præſectos prædo viatorum ſanguine paludatus, cui rapinarum ſine numero mmme- rus in trabeam trabem commutavit. Num im- punitam putamus fore Dynaſtarum benevolen- tiam hanc tantam, prodigentiâmque in latro- nes? Remiſſlam Syro Benedad cædem ſuo luit cruore Achab. Hæc dicit Dominus: Quia dimi- 165 Sifti virum dignum morte de manu tua, erit ani= mua tua pro anima ejug. Capitale Regi eſt, Re- gem hoſtem non jugulaſſe: & licebit Prætori, non dimittere duntaxat impunitum ſicarium, verùm ventosà diplomatum jactatione cohone- ſtatum cataphractis eum præficere, clariori Tribunatus infamid, quàm authoramento La- trocinii. Quiſquis enim inter Primipilos ſica- rium accenſuit non is latronem nobilitavit, ſed Præfecturam depreſſit. Malim ego pati, ad graſſatores militem transfugiſſe, quàm recep- tum inter velites triariéſque ſicarium. Ut direp- tum & Templo fuerit aureum candelabrum ,» non ideò ſqualebunt Sancta. At ſi eè, per ſummum dedecus, laqueus inferretur, degene- rarent illico in roſtra tum aræ, tum atria. Ca- rere enim ſine probro poteſt ſuis lychnis Ta- bernaculum: funeſtari patibulis, ſine dedeco- re ignominiaque, non poteſt. Quàâ ergo fune- ſtatur inſamià ordo militum, equitumque cla- riſſimus, cùm irrepunt in eum non cum bal- theo, verùm etiam cum imperi virga ſubducti patibulo laqueiſque graſſatores? Latronis, quA extollatur, baſis crux tantùm eſt. Efferre ſica-= rium optas? Pilo caput ejus imponito. Nonenim ſedere debet cum Principibus prædo, ut ele- vetur, ſed extare iis debet. Non erim par eſſet Conſularibus Latro, ſi iis par tantùm eſſet. Par erim Curuli, impar & meritis & flagitiis ha- beretur. Extolli ergo neceſſe eſt ſuper homines Prallatorem „ut infra eos non habeatur, qui- uſcum in Senatu ſedet. Qui ergo efferetur? Si medio foro defixam agatur in crucem. Thro- nus ille eſt, unde latro & latrocinium abdicet, & inuſtas iniquis cædibus maculas eluat un „ eâque æquiſſimà cæde. Nullâ meliùs graſſator imbuitur purpurd, quàm ſuo cruore. Sorderet in cocco, qui ſuo ſanguine purpuraſcit. Pa- rum eſt. Tanti eſt effuſus latromis cruor, ut eo purpurari Senatus univerſus poſſit. Imò ſqualent Cenſorum Prætorumque prætextæ , niſi uno ſicarii ſanguine reſpergantur. Ut enim ſine viperarum adipe alexipharmacum iners eſt⸗ ita non imbuta latrone trabea obſoleſcit. La- tronum quis non deprædicet dignitatem » quando Rempublicam, quam centum purpu- rati Patres ſuis in baſim dejectis capitibus de- primerent „ unius Latronis ſubjecta cervix in in cœlum effert. Utamur ergo latronibus in id » ad quod eos comparatos à natura videmus. Ra- cemis niſi preſſis, manſiſque mortales non ju- vantur. Latrone non proficit Reſpublica, niſi confoſſo. Minuùs Cato profuit Senatui cenſur4 ſuãâ, quàm ſuo Catilina exilio. Si ita in præ- dones ſæviretur, dimitti ſine cataphractis Ne- hemias in Judæam poſſet: quò ſe ab Aſſuero ablegatus perventurum deſperat regius Pocil- lator, niſi eum provinciarum Præfecti, emiſ- ſis in ſaltus viaſque cohortibus, deduxerint. Et quânam, rogo, muniemur contra prædones loricâ, ſi Regis ſcypho Pincerna non armatur? Vectigalis Aſſueri poculo Euphrates defluebat: & tamen cùm Exercitus flumine arceatur, La- tro cyatho non terretur? Epiſtolas det mihi ad duces regionis trans fumen, ut traducant me, donec veniam in Judæam. Er dixi Regi: Si Regi videtur bonum, epiſtolas det mihi ad duces regionis trans flumen, ut traducant me, do- nee veniam in Jdæzam: & DMalen Iter. Pauper- cas læ ſa. Luxtss. Iter ſit Frugale Chriſtia- nis. 3. Reg. 19.8. Exod. 16 31. 166 ad Aſaph, cuſtodem ſaltus Regis, At det mihi ligna. E Xoech & Regia, brevi eam repetiturus;, Pocillator in patriam. Quâ pompà? Quô- ve commeatu? ut & dignitatis ſuæ ſplendo- rem objectet civibus in Judæa, & tantis ob- noxium periculis diſcrimimibuſque iter expe- diat, levétque ſolatio. Pompa univerſa car- pentorum & ſtragularum, omniſque deliciarũ illecebra peregrinantis in Jeruſalem Satrapæ in epitomen faſciculumque literarumz redacta eſt. Epiſtolas det mihi ad duces, & epiſtolam ad Aſaph. En impedimenta, vaſâque confi- Ciendo tantum viarum, montiumqueé deſtinata. Lautius apud nos lixa peregrinaretur Romàâ Ve- litras, quàm Suſis Hieroſolymas peregrinatus olim eſt Nehemias, à poculis Afſueri. Nulla hic mentio pulvinaris: nulla aulæorum oſten- tatio: nullæ excipiendis cenophoris loricatæ corio arculæ: nulli pridiano funere maturiores patinæ pulli: nulli conditi deliciis alvei: appa- ritores nulli, quorum ircurſione hofſpitia ſub- vertuntur, ne Levita aut cœnet inſulſius nocte und, aut ſtertat agreſtins. Minori ſcilicet tu- multu oppugnata olim Carthago eſt à Conſuli- bus, quam ab Equeſtris ordinis viro præcipia- tur, paretérque caupona. Equiſonum, tibici- num, mulionum, coquorum, lixarumque pha- langes præmittuntur, tanto fragore ſtreperæ, ut non coznam ſtructuræ in ſtabulo, ſed Lu- nam coœlo dejecturæ videantur. Tæœdet non via- rum in viis, ſed illecebræ. Tot enim;, ut in di- verſorium deventum eft, fœtæ deliciis exen- terantur, exhauriunturque fideliæ, ut inter ve- preta Alpium frui liceat felicioris Arabiæ le- nociniis; inopiérque videri penè poſſit Cleo- patræ propè Canopum farta patina margaritis, peregrinantis collata patera Proconſulis. Nemo non Icit, tum ab alite, tum ab Angelo paſtum Eliam. Et Coôrvi quidem fuere lautia quàm ſplendida: frugalis, ne dicam ſordidæ, men- ſæ fuit ſtructor allapſus & cœlo Angelus. Pane avis & carnibus Prophetam mane veſperéque excipiebat opiparè. Dei verô nuncius ſubcine- ricia tantum offa pavit Eliam. Num cœlites tenaciores, quàm Aves ſunt? Num hoſpita- lior Corvus in Prophetam eſt, quam Ange- lIus? Peregrinantem pavit enimverò Prophe- tam Angelus: quem in ſpeluncis reſidentem laut? Corvus explevit. Perrexit in deſertum viam unius, inquit, diei. Et ecce ſubeinertcius panis, & vas Aquck. dixitque illi: Comede: grandis enim tibi reſtat via. Utrinque itineri- Pus interſepto Prophetæ non eſt auſus Dei An- gelus delicias miniſtrare, quas ſciebat viatores quam maximè dedecere. Dedecere, inquis; delicias viatores? Aio. Sedenim Angelorum panibus pluifle ſcimus in eremo „Nuamdiu pe- regrinatus eſt Ifraél. Fateor ſuo natum vul- gus abdomini, ut ex .gypto promptius ab- ſtraheretur, paviſſe Deum mellitiſſimo com- meatu. Eluſiſſe tamen accolas video, & quaſi ſubveritum Deum, ne putaretur peregrinus Iſrael luxuriari in via. Delicias coriandro in- cluſit, eâque ſeminis vilitate, tanquam invo- Iucro peregrinorum non famæ minus, quam fa- mi proſpexit. pellaruexe domus IWraz nomen ejus Mau, quod erat quaſt ſemen coriandri al- bum. Exundabant in ſemine ſaporum omnnun illecebræ, ad cujuſque ſeſe votum traducente Oliva cibo. Haud tamen plumeſcebat ſemen in avem non colliqueſcebat in mella, non in piſcem oſ- treumve len fundebatur ſeu concreſcebat. La- tebat penu in coriandro, ommi ſubmotà ſuſpi- cione voluptatis ab annona pere grinantis Ifraë- lis. Uſque adeò ſi quas indulget viatoribus ſuis Deus in commeatu delicias, prodi eas non pa- titur, abditque olere mundi cœlique volupta- tes. Et iſta commemorantem libet deridere? An non puduifſe, penè dixerim, numen vides exhibitæ populo illecebræ, quòd iter ageret per deſertum? Submovit ſcilicet ab homimibus pompam voluptatis, qui epulari apud Abraha- X mum perquàm lautè contendentes Sodomam Angelos paſſus eſt. Hi enim non comederunt tantum butyrum & vitulos, verùm & epulum Abrahæ paraturo annuerunt, ut delicias mini- ſtraret. Tulit butyrum & lac, & vitulum, quem Gen. 18, coxerazs, & poſuit coram eis. Quin & Abraham 8. . fefelliſſe viſus eſt Angelos, quando, ne abirent, buccellam abs ſe tantum panis paratum iri te- ſtatus eſt. Quâ deſignatæ frugalitate cœnæ An- geli delectati ſubſtitere procul tentorio. Pondm- Gen. 18 que buccellam panis, poſtegque tranſibitise.. Qui 6. dixerunt Fac, ut locutus es. Iis ſunt retenti ab Abrahamo verbis ſponſiombuſque Angeli, qui- bus fortaſſe nonnemo à tabernaculo Batriarche avolaret. Ut enim abituros interſiſteret, aquæ meminit & buccellæ, ſuppreſsà penitus pom- pâà illecebraâque convivii. Non vituli, non la- Ctis, non ſimilæ, butyrive mentionem induxit. Timuit enim, ne commemoratione vituli dege- nerarent hoſpites in aquilas, què citiùs, faſti- dio voluptatis, à nidore menſæ ſecederent. At- enim peregrinantes Angelos frugalioris ſpes menſæ detinuit, quos lautioris apparatus con- vivii effugaſſet. lis parem dixerim Nehemiam, qui literarum faſciculo, pro commeatu, uſus, Suſis digreditur, in Judæam conceſſurus. Eæ porrò literæ quum Regis nomine, æréque ſigna- rentur, non lautia imperabantur Præfectis, qui- bus Pocillator exciperetur, non occurſus, non ſpectacula, non epulæ indicebantur, duæ ſola-⸗ tio eſſent itinerum prolixitate delaſſato Pincer- næ: verùm id tantùm per literas efflagitabatur,; ut arcerentur à viatore latrones, utque in *i- ficandis Templi turribus Prophetæ ligna ſup- peterent. Cædem deprecatur, & trabes poſtu- lat. Mori nollet, non ut viveret, ſed ut parie- tinas reficeret, urbiſque“ muros repararet. Ti- met ſicas, & trullas optat. Latrones odit, ut latomos arceſſat. Uni luperſtes eſſe cupit non Regis ſcypho, ſed Dei templo: petitque, ut deducatur per Præfectos Hieroſolymas, non Ut eorum itidem lictoribus Suſas indidem reduca- tur. Id tantùm Rex monuerat Nehemiam, ut reditet quantocins: Uſque ad quod tempus erit Cap.2.6 iter mum, & quando reverteris * Tantum Ad verò Nehemias ſategit; ut liber ſibi in Judæam aditus pateat. U iyaducant me, donec veniam Cap-2 1 in Judzam. Num inde Suſas regredi non cogi: tas? Quin regreſſionis meæ præſcripfi diem: Miſit me, & conſtitui ei tempns. Cur ergo re- verſurus deduci à Præfectis non efffagitas, qui . duci iturus expetiſti? Nimirum Templum 7 , me rapit in Judæam, unde me ſcyphus ab⸗ 6, ducet. Periclitari Pocillator poſſum regiæ geeleſa- menſæ, urbis ſanctæ Architectus perire nol- Kica ju. lem. Stipari proinde cupio pinnas Templi iſdiche. 2 14 . . ztatus. Spiritua- refecturus: ad cyathos repedabo incomitatus. 3 aler Cap. 2.6. Cùm præſertim inſidiis circumvemiri 31 zaltbabi. ſoleant, qui ſunt Templa extructuri, & i 12. nequeant 8 gilm a mnuenl ecta „Mm 901. nets Cdotes, Ilbernuc e in ehe ſ, leor. 1 n ae Ead e l! Us hog Mn Ii n pn zln 1. lngas mtmnni, 9 aͤſe e mnulln, e Cnp klſota erlmaſer 6 Kmd wb Wü MIn eKunne Dun 4 Aerbothl re in ek A Phinees non in le in Ghet, wwün umhe 4 Petaſül “ len nen tededtl. buntts Urartelie Unarbut neist ne et lelte Inerſt ted henti 1apod Aet ntes e nn Cnnttek. t lcign Grilin a in Ar do ei 8 pantumn; Altte cent tentono Has tmanſbitt, 8 lolin ten cue Anel,e nactlopmat: dtetilaret,en eſe denme On Vitul, mk Entionenin ,od Cn lr Ke Weri Nenz, Colhmrest, non otx, ¹ Clentle⸗ te Mlirke terathinA Lones ,u. in Pohtee e SS . Lamsd npho: Piſt, s nchcente ll tei in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. Perſecu- nequeant, quos à Regis poculis vel latrones tores fu- reſormidant. Opus mihi cuſtodibus eſt, ſi Malto- Templi causà peregriner; nullo capitis diſcri- um obli- Mine ad Aſfſueri ſervitium regreſſurus. Ar- wio. centur ſcypho ſicarii, quos batillus proritat Intentio in prædam. Nulla propellendis telis lorica ree. firmior poculo Regis: Injuriarum veluti ma- gnes thus aræ eſt. Age; Idumæus Doëg quam ſuis latrociniis perditiſſimus gladiator delegit arenam? nonne Domini tabernacu- lum? Inde detractum à Davide Goliæ gla- dium proſpexit; inde perduellionis reum Abi- v. Reg. melech pertraxit ad Saül. Erat autem ibi vir 21.7 quidam de ſervis Saul, in die illa intus in ta- bernaculo Domini. Nunquam atrocior ſtra- ges edita de Levitis, quam quæ dolo Doëg 1. Reg. pullulavit ex aris. Trueidavit in die illa oc- 2. 19. toginta quinque viros veſtitos ephod. Erupit pernicies à ſanctuario: quique epularentur Sa- cerdotes, ſi laſciviſſent in luſtris, und culti Tabernaculi conflagrarunt invidia. Occubue- re in ephod, qui perſonati Regis iram decli- naſſent. Ne cæderentur Hebræi, deducen- dam curaverunt in aciem arcam, quam pro ſe quaſi aggerem ſtatuerunt. Verùm ideo ef- ferati maximè Philiſthæi ſunt, acrioréſque per- lati ſunt in Hebræorum caſtra, quòd miſtas 2. Reg. haſtis hoſtias horruiſlent. Venit Deus in ca- 4. 7. NRra. Num ſigna numini ſubmittunt? Num divinitate circumfuſis tentoriis abſtinuere ſeſe? Num hitanti perpercere exercitui? Quin victi- mis in pugnam irritati ferociùs munitas arc Phalangas perrupere. Venit Deus in caſtra. Con- Jortamini, & eſiote viri Philiſthiim: conforta- mini, & bellate. Pugnaverunt ergo Philiſthiim, G& cæſus eſt Iſraël, fugitque unuſquiſque in ta- Parſeeu bernaculum ſuum. Uſique adeò adventu arcæ oar ea hon compeſcitur furor hoſtium in IHfraelem, mentum led proritatur. Ara cos eſt adverſarii, quà te- eſt virtu- lum in ſævitiem acuitur. Ut enim è& nubibus e fulmen erumpit, ſtrepntque tonitrua: ita e k. thuris nebula furoris ignes & micant feraliùs, deberen:;, & fataliuùs in ſtragem emittuntur. Nam cùm nen perdi. nullius militis direptum tentorium in tanta cla- de ſciamus, arcam captam lugemus: nulloque Ducum funere commemorato, neutrum è Sacerdotibus evaſiſſe lamentamur. Fugit unuſ- quiſque in tabernaculum ſuum. Et arca Dei cap- ta eſt duo quoque filii Heli mortui ſunt, Ophni & Phinees. Uſque adeò Philiſthinorum jacu- la non in loricas, ſed in ſtolas collinearunt: ſeſéque furor effudit non tam in caſtra, quæ diriperet, quàm in arcam, de qua coram Da- gone triumpharet. Qua in clade raptim illud animadvertiſſe liceat: non ſcilicet abreptam pro- Pterea fuiſſe arcam, quòd Sacerdotes occubue- rint: ſed ideò Antiſtites perüſſe, quòd capti- vari arca potuerit in pugna. Arca, inquit, 1 Reg. Dei capta eſt: duo quoque ſilii Heli mortui ſunt. S Ne moriare, ab arca receſſiſti? Peribis cum en siG,s. Pefeunte, qui cum ſtante triumphaſſes. Porrò di. illa non exuretur, tu veròô jacebis: tuumque fatum non & pharetra pendet adverſarii, ſed ex arca, cui militas. Inde ſiquidem aut laurus tibi metitur, aut cupreſſus decerpetur. Si tue- beris Deo Tabernaculum, turrim tibi, imò & Capitolium paraſti. Si deſertor hoſti arcam prodidiſti metu vulneris, quæ illi injicientur vincula, te primum obſtringent, tum verò Præfocabunt. Nec ii tantům, qui arcæ aderant, eâ Captâ, periere: ſed, qui procul acie ſubſti- terat Heli, curuli inſidens, ſupereſſe probro ar- Eeclefia- ſtica fu- riſdictio violata. Eecleſia- Kica Jus- riſdictio. 167 & non potuit. Cimque ille nominaſſet arcam Dei „ cœidit de Jella retrorſium, & Fraclis cervi- cibus mortuns eſt. Ergo nulla evadendi ſpes Sacerdoti, ſi arca periclitetur. Omni ergo ad- niſu in ejus cuſtodiam incumbamus necelle eſt, quibus funus imminet in ſervitute arcæ. Si illa trahitur in delubrum, tu in ſepulchrum demit- têére. Non enim Sacerdos vivit, ſi arca non regnat. Hæc curſim prælibaſſe libuerit, ne à ſtatione Eccleſiæ, metu funeris, transfugerent Sacerdotes „ quos mori neceſle eſt, non ſi pu- gnarint pro arca, ſed ſi arcam hoſti dedide- rint, ne moriantur. Redeamus jam eò, unde ad Templi excubias excurrimus. Pugnatur er- 90 ferociùs in Levitas, quànn in Tribunos, graſſaturque furor deſperatius in thuribula;, quam in pharetras. Ambo cæſi ſunt à Palæſti- nis Sacerdotes, dilapſis in caſtra Primipilis. Moris id eſſe dices barbarorum, quorum una religio eſt, bacchari in divina. Utinam in San- cta fureret ſuperſtitio. Video tamen, doleôque Annam, quaſi ebriam, deſpui non in vinaria cella, ſed in Templi atrio. Si non oraret, tem- Perans haberetur; ebr etatis arguitur inter hym- nos. Uſque quò ebria eris? Digere pauli per vi- I. Reg. 1. num, quo mades. Qui adulteria in filiis vix Car- 14. pebat, muſſantem fſœminam, etiam poſt obla- tum Deo filium, ſuſpicione leviſſima, quaſi Zeln in- effuſiorem in calices mordaciſſimè reprehendit. cνναααι Id verò non objicit matronæ honeſtiſtimæ Sau- lis Opilio, ſed Temph Pontifex, ne quo ſola- tio contumeliæ atrocitas levaretur, cui pondus Cenſoris vilitas detraxiſſet. Viden' ut injuriis riſoe exponatur Anna, quòd oret: & quibus inter . i. epulas non petitur maledictis à Phenenna, in- ſie, pre- ter hoſtias à Sacerdote proſcinditur. Nimirum ieg n: in ſignum deſtinaris conviciantibus, non ſi ab- Iiſtos, ligurias, ſed ſi ores, aut immoles. Caini exarſit Protesαο in Abelem ira, non quòd gregibus in dies au- er6 Gld geretur, ſed quòd ſe ſanctius perlitaſſet. Ira- Gen. 4.5. tüſque eſt Cain vehementer. Non periilet Abel, ſi Religioni debilitatis hoſtiis illuſiſſet. Victi- Religioſi marum ſanctimoniâ litari meruit: quò enim protegen- puriorem agnum dedicavit, eò ſæviorem in ſe di, non lupum efferatum fratrem expertus eſt. Uno S ms- enimverò hoc præcipuè folle, pietate ſcilicet, Perſecutio livor exæſtuat. Rarò non immolaris, ſi lHitas. rgumen- Fattum eſt autem, cùm Samuel offerret holocau- tum vir- Rum, Philiſthiim iniere præl um contra Wrasl. i. Agni ejulatu Tigrides in rabiem acuuntur; I. Reg 17 hoſtiäque hoſtes concire in pugnam conſuevit;, nullo belli lituo clariore quàm ſeu hymno; ſeu thure. Et accepit, inquit Joannes, Angelus thu- Apoc. 8. ribulum, & implevit illud de igne altaris, & 5. miſit in terram, & fabta ſunt tonitrua & voces, & fulgura, & terræ motus magnus. Mirabar ſa- nè, ſine conflictu, attrituque elementorum fra- grare thus poſſe. Succuſſa ſolo thuribuli con- jectu, everſâque Terra teſtatur, quæ ephod Levitarum lineum calamitates circumſtent;, quùm in prunas de altari ſublatas, quamvis de- ferantur ab Angelo, aêr fulguribus digladietur, ſui concuſſione Mundus inſurgat, imis penè ſedibus convulſus. Quid? Nonne Joanni ita ſi- deribus comptus ſeſe conſpiciendum Chriſtus objecit, ut gladium dentibus premeret? Et de Apoc. 23 ore ejus gladius uiräque parte acutus exibat. 18 Quaſi alumno ſuo nunciaret Deus: En, unde promendi ſint enſes in vos. Pſalmorum ager; agger idem eſt armorum. Feriemimi, ſi ora= veritis. Defigitur in labiis ſica, quòd oratio- num præcipue occaſione configamur. Videhi⸗ Drop 168 propè collem thuris montem furgere & tu- mere myrrhæ: ut doceare, abeſſe a religio- Can.4.3, ne ærumnas vix poſſe. Vadam ad montem myrrhæ, & ad collem thuris. Nec id Religio duntaxat ſuſtinet, verum & ſuperſtitioni par calamitas imminet. Evaſerat Sennacherib A- Grix Princeps non Ezechiæ modò jacula, ſed erientis quoque Angeli telum. Expiravit ta- men à filis interfectus, non tum quidem, cuùm amiſſis caſtris, refugeret in Aſſyriam, ſed quùm in fano Dei ſui adoraret Neſroch. Cüumque adoraret in templo Neſroch Deum ſuum, Adramalech & Saraſar filii ejus percuſſerunt eum gladio. Non religioni parcitur,; non ſuperſtitioni. Tutior ubique etiam Tyrannis Perſeer- eft, quàm in Templo. Non enim Afſſy- aaE,. rius jugulatur, ubi, foœdi clade acceptà, Juhorum. fefugit in regnum ſuum, ſed ubi, poſito enſe, idolis ſupplicat. Cœli gladio non ob- noxius in acie, filiorum telis in Templo la- ceratur. Uſque adeò ſi graſſere, cædentis ferrum Angeli potes eludere; ſi ores, nato- rum ita comitatu fulciere, ut gladiis diſcer- pare. Num aconito eſt thus immitius, quo Eiliorum quoque dexteræ efferatæ parentem non amplexantur, ſed ſtrangulant? Unam dumi Roſam interpungunt, luxuriante florum vul- go, ſine vulnere. Nimirum pudorem in ru- bore circumſert. Ut ergo moneamur abeſſe à virtute calamitatem non poſſe, herbaſcunt 4. Reg. 19.37. Ferver cum ſpinis olera, ſi rubeant. Nuſquam id ſan '". ſpectaculi, ſecundiore theatri murmure quàm in Ægypto, datum. Subtractis Iſraéli ſtipulis, idem operis penſum exolvere cogi- tur. Sors planè iniquiſſima ad extrema popu- Exod 5. lum impulerat. Nequaquam ultrà dabitis pa- 7. leas: & menſuram laterum, quam prius fa- S. Eccle- ciebant, imponetis. Rebellarat fortè a Pharao- ſis Roma- ne populus? Ægyptiorum fortè domos diri- rD puerat? Num cæde urbes oppleverat? An eia ſa- ditior factus paleis non egebat? Scihcet. Ja- zagir pro cebat in compede Iſraël exutus libertate, non Religione. modò ſupellectili. Quo ergo ſcelere obnoxius factus eſt tam gravi jugo? Hoſtias, arſque Exod. 5.i. meditabatur. Hæc dicit Dominus Deus Irasl, Dimitte populum meum, ut ſacrifecet mihi in Exod ze deſerto. Vacant, & idcircò vociferantur: Ea- 7· mus, Eamus, & ſacrificemus Deo noſtro. Op- primantur operibuse ut non acquieſcant verbis mendacibus. En quo ex ſparto intexta ſint lo- ra, quibus Iſraeël cæderetur. Velleribus ho- ſtiarum flagra contorta: dumque agnos pa- rant, irruunt in Leones. Trium dierum pete- batur juſtitium, ut Deo litaretur: quibus non data tantàm repulſa, ſed onus duplicatum. Ni- mirum laſcivire, & furere per menſes licet, nullo regnorum incommodo: at triduum aris, coœléque vacare, par proditioni flagitium. Va- cant, & ideò vociferantur; Nacrifrereun. Sir dus mimirum holocauſti non è& cœlo religionis effulgurat, ſed otii quaſi Cometes in ſterqui- linio accenditur. Jugulat ͤÆgyptium Moſes, nec Pharao indignatur. Licere ſibi ſacrificium rogat, & aula Regis ferocit. Adeò cruoris im- punitior, quam thuris libatio eſt: præſtäatque hominem jugulare, quàm pecus. Homicidæ apud Ægyptios apricantur: Sacerdotes damn- nmantur ad lateres. Expaviſti demiſſum in Leo- num caveam Danielem? Dementatum eum ſortè ſuſpicaris feſtivitate aut trabeæx, aut curulis? Prælatus Satrapis, uno eſſe Rege mi- nor non potuit? Non eſt, quòd vagere per Oliva —. anfractus. Oravit, ideéque à ſolio pertrahitur ad ſupplicium. Daniel de filiis captivitatis tri- Dam 6, bus temporibus per diem orat obſecratione ſud.. 13. Tunc Rex præcepit, & miſerunt eum in lacum Leonum. Captivitatem Balthaſſari quùm præ- dixiſſet, torque donatus eſt & purpuràâ. Reſ- picit ad Jeruſalem, ut Templum ialtem ocu- lis delibet, & monſtris objicitur. Quis non miretur, Danielem ſerendo Afſyriis vincula, ſibi meſuiſſe torques, orando autem, hoc eſt; thure conſito non odorum eliquaſſe gummi;, ſed ſaniem funeris expreſſifſſe? Thuribulum fatiſcit in caveam, thurâque in belluas ami- mantur: regnätque vaticimo füuneris, qui pre- cum Myſtes damnatur. Adeò vel Templum eminus reſpexiſſe fatale purpurato eſt, etiam Babylone. Præceſſiſſe proinde non miror cur- rum Numinis, apud Ezechielem, nubes, turbines, & tonitrua. Vidi, & ecce ventus Ezech.i turbinis, & nubes magna, & ignis inwolvens. Haæc enim ſubeunda tibi ſupplicia ſunt, hiſ- que diriora perpetienda ſupplicia, ſi aſſidere Deo curas, ſi optas intereſſe ſpectaculis dhi- vinitatis: nec totus ſuperfuſus planitei Cho- bar temperare flammas poteſt, quibus ſtipa- tur undique rheda divinitatis. Sæviit non ſe- mel in prævaricatores Moyſes; & quidem non paucorum, aut popularium contentus ſuppli- cio, ſeu multitudimi pepercit, ſeu gladium cæde Principum abſtinuit. Quin Cruci, con- tra Solem, primores tribuum ſuffixit, & tri- ginta millium clade modòô vitulum diffiavit, modò idola Moab evertit. Heæc inter ſeveri- tatis exempla nemo Maſi obloqui auſus. 1. latrare virgam ejus, & commordere tum po- pulus cœpit, cùm eum ante Arcam in Dei cultum provolutum aſpexit. Moyſes & Aa= Num. 14, ron ceciderunt proni in terram coram omni?“ multitudine. Cümque clamaret omnis multitu- do, & lapidibus eos vellet opprimere, appa- ruit gloria Domini Juper tectum fæderis. Con- creſcere quis non exhorreat in lapides thura? Ferientem tuliſtis Moyſen, & adorantem op- primitis? Tantum-ne gliſcit odium in Arcam fœderis, ut cùm Noëmi Arca Chamum quo- que aquarum vorticibus eduxerit, ſuo Aaron Moyſeſque in ſanguine prope Dei Arcam nau- fragentur? Emergit, in ligno Noë, ex un- dis non innocentia tantum, verùm etiam pe-. tulantia: & proprü naufragio cruoris hau- riuntur in Dei tabernaculo Sacerdotium pa- riter & Prophetia. Charybdis ergo eſt Al- tare, & nuſquam tempeſtas fœdior, quam inter candelabra, everſura prætoria ſanctita⸗ tis. Reflant ergo Corus & Boreas in claſ- ſem Juſtitiæ unis ex adytis, ad perniciem re- ligionis emiſſi. In foro navigamus, in Ara perimus. Pudet lupanar à tempeſtate tutius eſſe, quàm atrium. Nemo formicanti non par- cit: rari litantem non allatrant. Luxuriare, bibe, rape, debacchare, unas ſi Templi ſyr- tes declines, ſecurus es à ſupplicio, nec pro- cul es à triumpho. Ut enim aſylum nancilcr- tur impudentia inter aras: ità non aliundéè ſæviores cieri ſibi tempeſtates, quam ê San- ctuario perdidicit Sanctimonia. Cæditur emim Sponſa non reſupina in ſtrato, ſed exploran- do Chriſto ſuccincta ad iter. Atqui non ac- cedentem, ſed deſeendentem ab Jeruſalem in Jericho nudavere latrones. Et ideò for- tè abierunt ſemivivo relicto, quem aſcen- dentem in Templum omninoè conſecifſem 1 ſeepe emoh A1Au m Hiulag t ſeut Peroloh Uugluprn uo: cul u,colan Dent nm/An⸗ Enehhent Ule ſommeele ſechir , l CMri l. geler nl ſur Eren i a llteb pegnd e 1, kel um ceco it iil 9 geſlimnn Nid Aelſ 1rnid leit Mich IracoN It. Cora imigle Allt: nec itun bus, lueſtat; Eüfigi, inn, leiiubrn Rüni, Eed n Dnig ttun. Neſibſiler umaume .R , od 4 Ceileg d Mdim N l Nl nce Et ideò vel jacentis Samaritanum miſeret, ex- hetungl . hibétque ignoto oleum, quòͤd eum noſſet rgel) Hieroſolymis exceſſiſſe; cui non quidem ille emiz lerololz CU noU d e f ſed alius contendenti in Sion fella fortaſſis h aſpidum in ulcus inſtillaſſet. Et ideò ſtabu- larius languentem non r pulit. 4 hiitnirun tor⸗ r, e en: ſicariorum quoque tela; dum ſæviunt, ſi le un Hieroſolymis digrediare. Neſcit in Templi H n transſugam, etiam dum latrocinatur, graſſari ten as latro: cum, contra, furat in Moſem popu- ac un lus, coram Numine devolutum. Ecquando ir- IImii tiſus David, à Michol, niſi quum lyrà Do- n klus mino, Arcæque plauderet. Quem Saul fugien- erd, iff tem expavit, regnantem eum Michol deriſit. NWIN Uſque adeò Gigantum domitores ludibrio vel nan el eir ſœminæ eſſe poſſunt, ſi nomen ſuum, operâm- in uNN. que oppignetaverim Arca. ac kare ſunt nelen, Ade Reges, ubi ab acie digreſſi ſubſervierint ent mn 2. Reg. 6. Pehnin; Tabernaculo. Quàm glorioſus fuit ihingn hodie Rex Irael! nudatus eſt, quaſi ſi nudetur Ppheu lwn unus de ſeurris. Ephod erat David intectus, eu & tamen viſus eſt luſiſſe nudus. Nimirum pro e ecent Arca ſaltabat. Si quæ pro Deo præſtitit, lu Nnni pro regno egiſſet, non nudus videretur uxo- ekt, gidat ri, ſed paludatus: at miniſtranti Domino . Ritn etiam decora vertuntur in probra. Michol e; E guini hlia Saül vidit Regem David ſubſilientem, at- Coktenin Jue ſaltantem coram Domino, & deſpexit eum. t, Non quòd ſaltaſſet, ſed quòd in obſequium Quin Crin Arcæ ſubſiliſſet, irriſus eſt ab uxore. Delitue- m ſachin s rat David præ metu Regis; nec eum deſpe- Vinlan in gerat Michol latitantem. Abſceſſerat in ſpe- H mutr luncas conſternatus; nec transfugæ Michol il- Cblogti ans luſit. Coram Achis furorem David ſimulavit, Gmmker inſaniäque criminationes à Satrapis objectas Tre Armil eluſi: nec impingentem in poſtes, ſpumiſque 1. Mt foœdatum averiata eſt Michol. Stipatus appari- 1 M . toribus, linéque coopertus Arcam tripudio co- temmin a honeſtat; & eum ſcurris Michol exæquat. Enim erten verò fugâ, latebris, amentiâque turpiores cho- NN reæ ſunt, ſi tamen non cum Satyris, ſed cum ſuun ill Levitis Princeps exultet, ſi non Veneri aut lh- n int bidini, ſed religiomi ſaltet & Cœlo. Vidit Re- R gem David ſaltantem ooram Domino, & deſpe- t am 3 æit eum. Equeſtre ludicrum eſt, ſi coram Daph- Aa Cund ne ſubſultes: ſi ante arcam exultes, ludibrium nge ſcurrarum eſt. Tanti eſt, non quid agas N dum oye Del ae uni, quod agis, Numini non militet. Viluit Neid: chores Regis ſanctitate, non ſaltu. Luſiſſe ſcor- 1, Verinn tn to, dari laudi potuit imperanti: Pro Arca tri- Kegio lin pudium Regem ſcurræ ſubmiſit. Ut vides, mi- 11o Krlin il Religione probrolims „ nihil Aabermeculd bois egt vilius: quando non faſcibus, non baltheo, ſolof non lictoribus, non corona cohoneſtari chorea 1 glit poteſt, quin ſannionum laboret infamia, ſi & Bua Pro arca ducatur. Diſpice, quo modo Goliæ i, 1 gladius perſtet in Sancto. Ecce bic gladius natigenund, 2. Reg, ar. Goliath Philiſthæi eſt involutus pallio poſi ephod. encle/ Qauaſi Tabernaculi puderet enſem, velis eum imui⸗ involvit Abimelech. Amoliendæ à ferro æru- , gini ſat theca eſt: arcendo dedecori vaginæ mni pallium implicandum, ſi Aris enſis dedicetur. 4 n Vel metalla rubere poſſunt, ſi cœlo initien- g tur. Suſpendi proinde monſtri ſica & Ta- ein n⸗, bernaculo non poteſt, quin pallio integatur. : Hrrumpentem libet Davidem proſequi ad te e⸗ Achis Regem Geth, quem ità obloquentem moni⸗ . d expavit, ut, amentiâ ſimulatâ, in ſpeluncam ſo, grin⸗ u. Reg az. nde Pprofugeret. Extimuit valdé à facie Achis itet⸗ 1. Regis Geth. Ahbiit ergo inde, & fugit in ſpelun- Lenten 6 “ 1. R cam COdollam. Saulis deinde exagitatus inſi- p , . & 7 diis, ad Achis confugit. Et habitavit David Aic , Ethicæ Tom. II., in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 169 cum Achis in Geih, ipſe & viri ejus, & domus ejus, David & duæ uxores ejus. Itane? Modò refugit ab Achis, modò ad illum confügit. An inſequi deſierat Philiſthæos? Quin ille fre- quenti eruptione prædas agebat de Gefluri; & de Gerzi. Cur ergo pugnantem pro Juda modo perhumaniter excipit, modò Achis ſuis procul finibus barbarum in morem exterminat? Nimirum à Tabernaculo David exceſſerat; quùm primùm in Achis ſeſe aulam penetravit. Olentem proinde ſacrum azyma, thure affla- tum Davidem Achis faſtidiit. Ut verò Re- gis Aulam repetit, non divulſum amplexibus Levitarum; ſed binis hærentem conjugibus Ducem peramanter Achis ſuæ urbis hofſpitio excepit. Malè oles, ſi redoles thymiama: pe- riiſti, non ſi cicutam hauſiſti, ſed ſi panes ſanctificatos arroſiſti. Veneno præſt? funt pharmaca: nullo annona ſanctuari antidoto medicatur, quin extrudare Regum Aulis, ſi eam vel libaſti. Et miraris anxium de ſuo in Ju- dæam itinere Nehemiam, nullis pro reditu 4 Rege literis acceptis? Epiſtolas det mihi ad du- ces regionis trans flumen, ut traducant me done- veniam in Judæam. Et Suſas redeuntem quis te Dux proſequetur? Diſpar profectionis cau= ſa. Nunc quidem ad Templum propero: tum verò ad Aflueri œnophora regrediar. Intuta trajectio fluminum eſt, ſi thuribulo utare pro lintre. Tutò tranſmittam Euphratem, ſi Regis ſcypho trajiciar. Nulla par Aſſueri poculo roſtrata Navis, nulla ſuppar prætoria. Etiam illata cœlo Argo dehiſceret, ſi crateri Principis conferretur. Et Navis, & rheda, & arx eſt Regum cyathus Pincernis. Securus à latronibus ſum, ſi per eos ad pocula Arta- xerſis elabor. Munienda mihi via phalangi= bus eſt,; quùm in Judæam proficiſcor ad phia- las. Nam ad urceos regreſſio ſicas, quaſi violas; Prætervehitur, itàque in prædones incurrit; ac ſi in citharædos incidiſſet. Nemo non pao- cCillatorem reveretur; utque Icarus in mare proruit, ita Regis in ſcypho domitrix fluviorum rapacitas agit naufragium. Exundat latrocinii pelagus, Alpes quoque tranſgreſſurum, uno Afſſueri poculo coeërcendum. Cyatho cedit O- ceanus, & ferrum muſto Regis emollitur. Et diſcriminum æqquè, ut ſecuritatis, non pudet? Deduci Pocillatorem a Præfectis oportet in Ju- dæam excurſurum: reduci Suſas cum Satellitio non oportet? Nec haſtis propugnatur Religio; Ccm ſervitus cratere defendatur. Piget opponi latrocinio ſcyphum: cùm calumniæ nequic- quam objiciatur Arca. Riget coram Ephod lita- turi crocus quoque invidorum: inflexo ad pin- cernæ bullas chalybe graſſatorum. Atenim af- fixus Adonias altari mortem evaſit. Quia non immolaturus, ſed proditor aram transfu- ga corripuerat. Ecce Adonias timens Kegem Na-„ lomonem, tenuit cornu Altaris. Audeo dicere non 22. portum nacturum fuiſſe in Templo adoleſcen- tem, ſed Charybdim, ſi religione, non conſpira- tione ad Aras transfugiſſet. Aio hoſpitale T aber- naculum eſſe, ſed ſicariis, litaturo, non item. Vivunt hyenæ in Templo, oves cæduntur. Mi-=- hi verò diſicrimina commemoranti miniſtrantium Templo, non eſt quòd Candacis Eunuchum opponas, quem evolventem volumina Prophe- tarum ſalvere Philippus juſſit. Revertebatur ſe Ad. 8, 25 dens ſuper currum ſuum, legéênſque Iſaiam. Non enim is Hieroſolymas petebat, cùm legeret; ſed MÆthiopiam repetebat. an tanto 10 Keg. 1. §. Reg. 8. 10. 42. 10. 19. 170 Oliva otio crediderim non uſum; cùm adoraturus Sionem contenderet. Circumſpicielat tum enim, ut puto, inſidias, non oracula ex] endebat. Ut enim regredienti ad Æthiopas licuit Pro- phetarum deliciis indulgere: ità ſecedenti ad Antiſtites, non l'bandis Scripturarum deliciis immorari licuit, quem latronum incurius ad propellendas prædonum ſicas converterat. Re- vertebatur edens, legénſque. His diſtineri fas eſt cordis illecebris Candacis Eunuchos, non ſi Templum petant, ſed ſi repetant gynæceum. Hinc fortè eſt, quod domum Domini ità ne- bula occupavit, ut Sacris Antiſtites prohibe- rentur. Non poterant, inquit, Sacerdotes ſtare, & miniſtrare, propter nebulam. Ut enim cali- ginoſo cæxlo Mundus atratur: ita obſidentur nebulis Sacerdotes, ſi litent uberius. Putaſſem ego certè, quàâ die tantis victimis Templum Salomon dedicavit, defluxura è& cœlo ſide- ra in columnas, facibuúſque atrium univerſum arſurum. Attamen non ſolùm non effulgurant ſtellarum acceſſione parietes, ſed caligant in nebulis hoſtiæ. Prænunciant hæ ſcilicet ne- bulæ calamitates, luéctümque, quibus obja- cere neceſſe eſt Miniſtros domus Domini; Non enim abeſt à funere, qui hoſtias cædit. Jacenti in ſolario ſubmiſſum è cœlo eſt vas Pe- tro. Plenum id monſtris erat, quibus ritè ma- ctatis Apoſtolum veſci oportebat, Occide, & manduca: Abſit, illicò Petrus exclamat. Nec immeritò: num enim ſerpentibus & feris ale- retur præfectus Dei ovibus Paſtor? Cur enim viperis & rubetis nutriatur Chriſti agnos educturus in paſcua? Sedenim Gentes ſunt, quas ille rejecit in linteo. Deſignatæ in Aſpide & Pardo Nationes? Atqui eas in manipulis Cue. 1e. 2. Chriſtus expinxerat. Rogate Dominum meſſis, ut 40 mittat operarios in meſſem ſuam. Quæ, rogo, convenientia culmis & monſtris? manipulis & ceraſtis? toxico & tritico? Nimirum orando Petrus ſolarium domus in Templi atrium demu- taverat, Ergo Exteri, qui Chriſti ſectatores paſturi quaſi ſegetes ſunt, ſi eos orare contin- gat, futurum eſt, ut ferarum rabie armati diſ- cerpant. ITum ſegetes Nationes ſunt, tum ſer- pentes: ſpatiantibus diſcipulis tumeſcunt populi in ſpicas, orantibus verò efferantur in aſpides. Quos enim amplexatur terrarum Orbis deſides, torpentéſque Sacerdotes; eos vacantes Numi- ni, intentéſque contemplationi inſectatur. Tra- here hujus argumenta feritatis & cœlo licet: quando ſtellatam, quam ibi Aram videmus, Cetus, non ſine myſterii arcano, circumſtat: ut non mirere calamitati religionem in terris expoſitam, quam lugemus in coœlo quoque monſtris obſideri. Si ad oram altaris acce- dis, etiam inter ſidera, incidis in balænas: evaſurum ſperas te laniatus & morſus, ſi aris luteis advolvare ? Nec Rubo ad ſuppli- cium ſuæ ſpinæ ſuffecere, ex quo Numen excepit. Ardere undique viſus eſt, quòd ne- queamus & Deo ſimul frui, & flammis non corripi. Quin dejecta humi virga ſibilavit in Ducem ſuum. Terra enim, quam Moſes excalceatus nudis tum fortè veſtigiis conſig- nabat, terra ſancta erat. Projecit, & verſa eſt in colubrum, ità ut fugeret Moyſes. Horruiſti? Audi, & furoris officinam intuere. Locus enim, dixerat, in quo ſtas, terra ſancta eſt. Quod ſi is quoque baculus, quo major ſeptuagena- rio ſenex ſuſtinebatur, ubi Dei montem atti- gerit, in anguem vertitur, & Moſem effugat: cujus ità hebes mens eſt, ut impendentes ſibi religionis causà ærumnas, dirâſque non præ- ſagiat? Et quid paſſuri ſumus ab hoſtium ja- culis, ſi noſtræ nos virgæ, non jam virgæ, ſed viperæ exanimant, ſuæ ſpectaculo ferita- tis conſternatos? Sapit Nehemias, qui ſuum in Templum iter & ſtudium tantis objectum diſcriminibus Afſſueri litteris muniendum curat. Et epiſtolam ad Aſaph cuſtodem ſaltus Regis, ut det mihi ligna, ut tegere poſſim portas Templi, turres, domus, muros civitatis, & domum, quam ingreſſus fuero. Otior, clariérque regio nemori Præfe- N,s Eale ctus eſt, quam Duces regionum trans ham mea. flumen. Hujus enim nomen & Pocillatori non vn we ad ignotum, & notum Regi: illi verò in unum S. ae⸗ quaſi ſtipati faſcem Duces regionum appellan- ner auliot, tur. Nimirum in Regum delicias ſy lvæ ſere- u“ ahi bantur; iis propterea & gratiores præerant zpinleuali⸗ & clariores, rejectis obſcurioris nominis Satra- sateris pis ad urbium regionumque præfecturas, quaſi ?habus. ad impedimenta ſarcinâſque calonibus conſti- O,dines tutis. Tædio non rarò Præfecturæ diſpen- ſacri. ſantur: atque utinam ſacræ quoque infulæ fa- „, zu ſtidio non intexantur: quando exilio par pe- uizonſe. nè eſt Cathedra, ſuppliciique interdum loco enda? Sacerdotio addicimur. Obtruditur ergo invi- gie,rt ſis thiara, quùm aà cyathis is tantùm ſit, qui oblini. gratiſſimus regnanti eſt. Inter animarum Paſto. res ad poznam neglecti muneris cooptantur ali- quando plerique, qui, niſi peccaſſent, exosique propterea fuiſſent Principi, nunquam aris præ- ficerentur. Ergo cenſurâ initiantur aulici, multæque loco Altare eſt; utque ad Leones damnabantur perduelles, ità, antiquis luctuo- siſque Eccleſiæ ſæculis, ad Dei Agnum dam- nati non ſemel, qui odio habebantur. Non jam culeo inſuuntur ſuſpectæ fidei Senatores, ſed Sacerdotali carbaſinâ includuntur: tanti- que interdum eſt ad Chriſti calicem dejici, quaàm demitti ad certum naufragium in pela- gus. Pudet non anteponi ſolùm Ghriſti poculo dominantium craterem, ſed affundi Pocillato. ri Senatum univerſum honoris causâ, cùm de- ſignatos ad thiaram aulicos nemo tunc non vi- taret, ut fulguritos. Cellariis Aſſueri ſi præfi- ciare, gratulatum ad te undique concurri- tur. Ex Promo Principis renunciatus es anti- ſtes? Abſcedunt à te etiam conjunctiſſimi: & ità ad Curulem Eccleſiæ eveheris, quaſi in Syrtes ſcopuléſque impellare. Unde, rogo, tanta in ſervorum delectu, quibus impedi- menta domus regiæ committantur, cura & ex- ploratio: tantâque in deſignatione Præſulum incuria, ne dicam odium, quibus inſtrumenta domus Domini vaſäque lancta traduntur? Piget; ſed ſcribendum eſt. Diuturna de admit- tendo cubiculario: cubicularium dixi? de converritore accerſendo conſultatio, cujus in mores fidémque inquiritur clandeſtinè: cum Parœciis, & Baſilicis deſtinarentur inexplora- tæ integritatis, ne dicam exploratæ vulgatæ- que deſidiæ, homunciones. Epiſtolas det mihi ad Duces regionis, & epiſtolam ad Aſaph cuſto- dem ſaltus Regis. Sine nomine trunci haben- tur, qui Provincias moderantur: at cuſtos um- brarum U iterdn 1 e n de Fellinen 1olohne. Hofium Aun in⸗ Abietun. s denatt At in uun ſi in ler Topa. itre P u, guän Mo, ſed gi, am I: quas Ilrerarit. len pomi Mum nem e wmmm ſeli aullam v um. Pri tt, ſi mr le Prine 1t, ubi 4 Len kucdat u Mradica a mehum Dmm, enim Con Putent heat ni prin ſentni Hnonm R H . Hand Veti in in Pnun en lnteni in ngnr Enmtur, k Daan : tmen Nne dor enils al Küͤ en unn in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 1271 HH em brarum de nomine Compellatur, ſingularique rum neglectis libellis, Virgultis ſerendis, ex- Dkiit Aſſueri epiſtola in Nehemiæ officium inclina- ſcindendiſve aromatibus inſudet, ex Rege nin i tur. Uſque ades ignotis deduntur tanquam meſſor? In elogio Achabi Samariæ Regis re Gelnt Fenationes Pecudes Præſtantiſſimæ nationes: Dynaſtarum legere memini verba hæc. KReliqua autem ſer- 3. Reg- 224 , V8 ice⸗ , verò Pinaſtris & Quercubus conſpicui toti monum Achab, . domus eburnea quam ædi-22. miche⸗ i aulæ Senatores Præficiuntur. Cumque Præto- Kcavit, cunctarumque ur hium quas extru- m « amatur, Iibus jus ſit in capita cenſuſque civium; ac- xit, nonne hæc ſeripta ſunt in libro dierum uln man- tum de Aſapho efſet, ſi, abſque Aflueri lite- ris, unam cæderet ulmum;, aut frutices con- vVelli ſineret & regio ſaltu ad reparationem Hie- roſolymæ. Malunt enim patere excurſionibus Regum Ifrael? Præponitur, ut vides, non urbi, ſed urbibus domus: quòd (ſcilicet effe- minatiſſimus Princeps domo ſe clariorem fore putaverit eburneâ, quàm lapideis urbium à ſe , , hoſtium ſine portis arces urbéſque Principes, pinnis erectis. Edium laſcivia, quam ur- me quam interrumpi in regio ſaltu quincunces bium fundatione cùm ſe beatiorem putaret Abietum. Et expugnatà quidem urbe Præfe- Achab, occaſionem præbuit Scriptoribus an- Ontſ,n ctus Senatu non excluditur: ſi fraxinus exa- teferendæ Civitatibus porticus. Et ille qui- reſcat in ſaltu, Cuſtos regno propellitur, dem, ſi domum ornavit ebore, arces quoque quam ſi virentem cædat, non dignitate tan- in regni ſui præſidium extruxit. Apud nos Nik tum periclitatur, ſed capite. Ades Urbs vi- veròôò thermarum conditores moriuntur ali- Mun ku lior Toparchis plerunque Cupreſſo eſt: tu- quando Principes, nullis aut publicis, aut Negimnmnt tiôrque Præfectus erit occiſo exercitu, quàm ſacris ædificiis Cœlo Reipublicæque excitatis. A ilkmi excisa ſylvà; umiuſque roboris jactura gra- Adeò-ne Virga Regni ideò avulſa à trunco eſt, iwmii vior, quàm urbis eſt. Sola ſclopi non ex- ut exciſa exuberet foœcundiùs in delicias, ſa- Ponumn nch ploſio, ſed geſtatio in regione Venatui reſer- nie purpuræ irrigata? Ex auro ergo confla- leiuſſhet vata, damnat Villicos & Bubulcos ad trire- ri voluere coronas veteres imperii condi- tatots in mes: quas evadit non raré qui hominem tores, ut rigore metalli ad illecebras mor- rumonind vulneravit. Gravius adeò eſt, Sylveſtrem ar- talitas flecteretur? Pudeat cruorem in toga refilne,,l deam potuiſſe ferire; quam civem ſauciaſle. geſtare, horrentéque prætextà præ ſangui- calonibuscet Mirari nemo jam debet, ſi inaugurationis ne, quo tingitur, aut unguentis madere;, ſecne A ſuæx commemoratione pompâque neglectàâ, aut diligentiùs in arborum quincunces, quam voqde it introductam ſe tantùm gratulatur Sponſa inter in urbium propugnacula incumbere. Ideò Go ela , Gan. 2. 4. dolia fideliaſque Regis. Introduxit me Rex ne reſcitis quidem nominibus Præfecto- ne imetamm,e in cellam vinariam, ordinavit in me chari- rum, qui regnis præſunt, celebre interim Tudimn anis tatem. Frigidius ſe adamatam à Rege crede- Suſis nomen Cuſtodis nemorum, datæque S tutinit ret, ſi throno intruderetur: inclinafle tum ad Aſaphum pro Nehemia literæ. Mordet eratünannk in ſe Principem toto charitatis adniſu puta- hoc me lenius tamen, & lancinat incommo- enicftammd vit, ubi a dohis non eſt excluſa. Ides Re- dum. Nollem à Principibus præferri civi- clam geum laudatura, non eum quaſi Solem Sena- tatibus agros, nollem notiores eſſe Suſis ſyl- nngen a 6 tus prædicavit, ſed quaſi proceriorem in ſyl- varum Procuratores, quàm militum Ma- „va malum extulit. giſtros, Duceſve regionum ultra citrâque Eu- Ordines imtunmt u Can. 2. 2, Nicut malus inter ligna Ctqe ag Pwarum, ſie Dilectus meus inter filios. Non phratem. Illo ad interitum monſtro diſcru- ace en 1 mmiult 4 enim Conſularium coetu „ ſed viridarii ſe cior, cùm ſcilicet inviſis Principi hominibus iur facilz. dau⸗ putant beatos illecebr, etiam qui Hieroſo- Stola deſtinatur ut regii venenum furoris in habebin N Iymis principantur Salomones. Ecquando ipſo Chriſti calice ſeralius Aulico tempere- 1 en aut ſceptri, aut Senatus, aut claſſium me- tur. Quod ſi ſupplicium Ephod non eſt, rm: miniſſe Sponſam audis, ubi cum Rege agit? nil tamen interdum vilius Levitico æſti- u w Hortorum ubique & vitium, & croci me- matur lino, aut impetratur facilius. Stru- ſii 8 mmDinit. His enim diſtinentur ineptiis Prima- ctor convivi, quique turdorum pectus diſſe- uuingimt 8 can s. , tum interdum curæ. Ego, inquit, os cam- cet in trigonum, deligitur ex millibus, boniſ- lnli di. Haud ſe Senatus Principem inſcribit. que avibus ad Dictatoris aves involavit. Ut Aäi Coant. 5.. Veni in bortum meum, meſſui myrrbam meam. Choro præſis, unam ſat eſt pro te apud Magna- ris d, Dignam equidem tanto Rege occupationem! tes garrire Thecuitidem. Nec evolutis Olym- Neno tnel Inflexit in falcem enſem, fſceptriſque non piadibus denis, quibus tamen quinquies Ilium Aeil, jura regnorum conduntur, ſed hortenſes expugnaretur, ex Promo Conſulis, Oeconomus uncique n⸗ metuntur, ſummo imperii dedecore, deli- creaberis. Intra menſem, ſi urgeas, fies ex enmtimzen ciæx. Et quamvis in allegoriis horum nomi- oſtiario Diaconus; imò & ex Decurione Curio, cCcONIYN9. num abdantur altiſſima Sacramenta, cum non $ valvis modo Eccleſiæ, ſed ex vallo ca- eheis, . ad Chriſtum referuntur ſacri Epithalamii vo- ſtrorum traductus ad fubſellia Miniſtrantium e. Unlen ces: tamen ſubinde iiſdem vocabulis Salo- Deo. Parturiuntur Aulæ munia ad inſtar ele- . S monis mores ſenſaque deſcribuntur. Itaque, phantum, quorum fœtus non minus biennio tammn, , Davidis olim ſparto Gigantes elidebantur, conficitur. Eccleſiæ verô dignitates, quaſi co- ut fili deinde ejus ſecuribus aromata de- lumbarum pulli intra menſem excluduntur. meterent. Quàm degenerarunt à ſeſe Prin- Ephod lineum pullulat quaſi olus, ut primum ſven , cipum dexteræ „ quas ab imperii guberna- maduerit: Balthei, & Prætextæ, in morem Pal- Diuunti, culis dejectas lamentamur ad bipalia vinea- mæ, pubeſcunt centenariæ. Non id ſanè ſen- culein 6 rum? Meſſui myrrbham meam. Scythas enim- tentiæ erat Abimelech ,qui egentiſſimo cibario- 1 — veròô abegi: Perſas profligavi: Hyrcanos ſub- rum Davidi ſanctificatum panem non ſuppedi- e⸗ egi: Arabes domui. Quamquam Joabi eſt taſſet, niſi certior ab eo factus eſſet de pridia- 4 m i Hlii Sarviæ Urbes expugnaſſe, Regis eſt myr- na tum Davidis, tum Militum ejus pudicitia. al g ⸗ rham meſſuiſſe. Pudet dejectionis. Meſſuiſti di mundi ſunt pueri, maxime d mulieribus. r. Reg.-2le , ul⸗ myrrham, ſed virgam imperii pariter diffre- Fuerunt vaſa puerorum Sanbta. Dedit ergo⸗ 4 giſti. An tu eum pro Imperante habeas, qui ei Sacerdos ſanctificatum panem. Cuùm verò r mmab, Senatum horto commutet, qui, Provincia- de promendis & ſanctuario telis agere- talo/ Ethicæ Tom. II. P 2 tur: 172 tur: Ecce, inquit Abimelech,“ gladius Go- liath Philiſthæi ſi iſtum vis tollere, tolle. Ar- ma prodigit, ſed azymos diſpenſat cunctan- do. Nos, contraà, ſine Senatuſconſulto, plebiſ- que ſcito haud acinacem traderemus; direptis, nullo aut deproperato conſilio, & menſa Domini panibus, quorum parciores efſemus, ſi pro- mendi forent & penu. Tum enim annona eſ- ſent, nunc verò Sacramenta ſunt. Quis autem neſciat in ſumma commeatuum charitate ſum- mam eſſe vilitatem hoſtiarum. Eſuriit adoleſ- centior ex filiis, poſt diſſipatum patrimonium, ſiliquas Suum, ſed incaſſum: cui mox, in hoſtiarum figuram, ſaginatus vitulus apponi- tur. Ut ſcias in delicias uſque luxumque ſup- editari divina iis quoque, quos nequicquam optaſſe furfures vidimus. Nimirum exhalat ex ſe tellus, ut primaùm eam perfuderit Sol, te- nuiorem ſui viliorénque portionem, quæ Cœ- io militet, in fulgura nubéſque denſata, ru- dem illicò indigeſtämque materiem Cœlo ſub- miniſtrat. At in pabulum paſcuâque quàm ſeſe lenta ſtudiosâque effundit! Uno horulæ triente tranſmittit ager coœlo ſuppetias, quibus ſunt aſtra certatura cum Mundo: ut fœnum Prata parturiant, totâà hyeme feriantur. Nimi- rum Numini vapores ingerit hortus, olus ege- rit aut pecudi, aut homini. Tumultuariò proinde raptimque in Dei opus feſtinatur: at, quæ parantur mortalium uſui eſuique, ſtudio, cunctationéque abſolvuntur. Proh noſtram calamitatem! quibus nec campos licet reſpe- Ctare, quin doceamur Cœlum ſpernere, præ- latis Numini Aræque mortalibus. Quoties nin- git, inhalati à terra rudimenti recordamur. Quoties veſcimur, ex pomo triticéôque condiſ- cimus, adlaborandum diù prudentérque, ut ea conſummentur, quæ hominum commodis im- penduntur. Doleo autem hac è& palæſtra Na- turæ doctiores præceptrice ſuâ prodire diſci- pulos. Nos enim, ut nihil non præcipitanter pro aris hoſtiiſque decernimus, ita focis ratio- nibuſque noſtris accuratiſſimè conſulimus. Villi- corum cenſus in annos producitur; deligitur à confeſſione Sacerdos, ad calculum non rarò fa- miliaris, & interdum ſervus. Verùm non ità faciendum Dominus ſanxit: qui, cùm diu Samuel in Tabernaculo pernoctaſſet, non eum tamen initiat Sacerdotio, ſed tantùm ſu- turum prædicit, ut Heli, poſt tempora & tempora, ſubrogetur. Waſcitabo mihi Sacerdo- tem fidelem, qui juxta cor meum & animam meam faciet. Quamdià Sacerdotii Virga cuncta- ta eſt, ut Samueli proveniret? Videbatur ab antipodum terris trajiciendus ſurculus, ex quo deſignato olim Pontifici virga decerperetur. Adeſt in Tabernaculo Samuel, innocentiâ tu- tior, quàm Ephod. Necdum tamen maturus eſt Sacerdotio. Saſcitabo, inquit, mihi Sacer- dotem, non ſuſcito. Obedit Seni, & perduel- les faſtidit. aſcitabo mihi Sacerdotem. Mini- ſtrat Domino coram Sene. Suſcitabo eum mihi. Vigilat pro aris. Quicquid de eo prædices, non initiatur, ſed deſignatur duntaxat Pon- tifex in tanta meritorum ubertate, à crepun- diis, aris addictus hoſtiiſque Samuel. aſcita- bo mibi Sacerdotem fidelem. Cùm verô de ſubrogando ſibi Rege vociferaretur Iſrael, dixit Dominus ad Samuelem :⸗ Audi vocem eorum, & conſtitue ſuper eos Regem. Quod optimè ſanciri à Deo potuit, rerum om- mum & conſcio & Domino, & à nobis non Oliva bene ſtatueretur, præſcientiæ plenique impe- rii expertibus. Ideò non ait, conſtitues, ſed, conſtitue. De regno agitur? citô inaugurari poteſt. Quiſnam? Is quoque, qui parentis aſi- nas veſtigando totam oberrat Palæſtinam. Ergo- ne qui pugnavit nunquam, qui nunquam præ- fuit, qui dià jumenta egit, jaciendis Iſraëliti- ci regni fundamentis par erit? Aptiſſimus jam eſt. Non enim tam lentè trabea, quàm ephod, contexitur. Samuel dixit ad Saul: Eoce unxit 1. Reg. 10, te Dominus, ſuper hæreditatem ſuam, in Princi- pem. Sacerdos non inungitur, ſed inungetur, quamvis diù fuerit in TLabernaculo Miniſter Domini coram Heli. Rex perungitur poſt epulum, ab exploratione pecudis ad regni gu- bernacula raptim traductus. Dices juventàâ im- pediri Samuelem, quin Sacerdotio inaugure- tur. Et quare impuberem Davidem Samuel Regem inungit? Adbhuc reliquus eſt parvulus, 1. Reg. & paſcit oves. Et ait Samuel ad Iai⸗ Mitte, I & adduc eum. Et ait Dominus: Nurge, & unge eum. Cur ergo obſtitiſſe Samueli primam pubertatem dicemus, quin Sacerdos initiare- tur, quàâ retardari Davidis unctio in Regem non potuit? Suſcitabo mihi Sacerdotem ſide- lem. Hæc de miniſtrante in Tabernaculo pue- ro prænunciantur. Mittam ie ad Iſai Beible- : Reg 16. bemitem: providi enim in filiis ejus mihi Re- gem. Hæc de Davide nunciantur, etiamnum parvulo, & ad pecudes ablegato. Tardiùs ergo deſignandi Sacerdotes, quàm Reges ſunt. Toto proinde aberrant cœlo, qui ab Aulæis ad cra- terem nullum è libertis promovent, quin fidem, moréſque ad temporum geſtorümque lydium lapidem explorent: deſignatis interea ad Præ- fecturas Eccleſiæ viris inexploratæ integrita- tis, quòd eos non Debbora, ſed Michol, ſolâ ambitionis fuligine candidatos, throno Præto- ris intruſerit. Non ità ſanè cenſuerunt He- bræi, qui und impoſitione manuum deſigna- tum ſibi Imperatorem à Moſe Joſuem regna- re ſunt paſſi. Joſue verò filius Nun repletus eſt Deut. 34. Wiritu Sapientiæ, quia Moyſes poſuit ſuper eum . manus ſuas. Et obedierunt ei filii Irael. At Sa- cerdos non uno Moſis nutu, ſed ſignis atque portentis renunciari debuit: deſignatſque Sa- cerdos eſt Aaron florum, fructuumque prodi- gio. Locutus eſt Dominus ad Moyſen? Quem ex Num. 17, his elegero, germinabit Virga ejus. Imperet Jo- 5. ſue ſolà dexteræ protenſione. At Aaron arcea- tur ab Arca, niſi arenti & baculo cum floſculis amygdalæ proruperint, noctis tantùm gelici- dio ad maturitatem concoctæ. Vincemur ergo à filiis tenebrarum filii lucis & regni? IIIi reg- nare patiuntur, quem Moſes renunciat, initiari Sacerdotem ſine miraculo non laturi: Et nos aliquando, quamvis rarò, cùm de cooptatione pincernæ deliberemus poſt luſtrum, hebdoma- darios, aut ad ſummum menſtruos infularum candidatos ſtatuemus in ſolio divinitatis? Nec Aaron Dei colloquio, depreſſione Pha- raonis, fluctuum reverentiäã, mannæ imbre celebratus, adolere thymiama umbraticus Sa- cerdos ſinetur, niſi, renovatis prodigiis, no- cturno improviſéque Vere Sacerdotio prolu- dat ſuo: Nos verò emergentes é fæce luti ranun- culos intrudemus aris, ut, inter columbas & turtures, non modèò coaxent, ſed ſæviant, Ec- cleſiarum non Levitæ, ſed portenta? Audi quanta imperii vilitas apud Eſaiam. Veſtimen- Iſa. 3.7. tum tibi eſte princeps eſto noſter. Lacernæ ſceptrũ deferebatur. Lacernæ dixi? Nudatus pallio Jo- ſeph, 4 Oln ung. 14 4 A o, Cunu Veuu anta m Eeln⸗ moct⸗ ohal enlati⸗ rie 41 cis e hort , o⸗ bke & nven Peße egie Min livtta un⸗ une es, Enrum ſtebet! Phrtegvu Aphyo Petetetur loennane orlole E le Grpin Plorum 4 Aapl leno An⸗ üporin tderu,: Abar: & n ſnre ell ann Alan gols reti Genittete ctin in Reg be, u⸗ ⸗ ler⸗ D Fertrig nlleret ig un non Dangi ani in li nger, llo Nit Nngmng Andi esowemt. Did ing iden dan 1eſ Oenik ue,b, muel n Cercos ni, io in N Acertuem bermaalhgt 4d Niiie ejin ni tur, eiimn 0. Tniide- legesim l ) Allende ett, nis orümtehe intele alr lorare ülgt ſed Mch1 , thom n (enlkmuk wannun die e lolrente NMin i Klg eiguniß Chumngee e ſn E j. Irherb A Naronit Cllo en u 1s tummpe egnins enuit⸗ 6 7 E N latun ln in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. ſeph, quod in ſinum Dominæ nobilis transfu- ga abjecerat, conſiliéque de parandis horreis dato, ſecundus à Rege vehitur, ex mancipio Conſul, non hoſtium cæde, ſed inſomnii inter- pretatione, à catenis traductus ad torquem. Tanta etiam apud Ægyptios trabeæ infra Ci- indoctum. darim exiſtimatio fuit: quos nuſquam reperies deſignaviſſe Sacerdotem advenam, licet non Dices, id monſtri ſemel eveniſſe, tot poſt ſæcula ritè ſacrorum beneficiorum diſ- penſatione commendatâ. Aio: At ſemel à Da- vide alieno cubili inuſta macula, jam tot ſæ- culis & canitur & afflatur nocturnis diurniſ- que horis in Templorum ommium odeis: Er- go, quod non rectè actum eſt ſemel cum Cleri- co, benè ſemper complorabitur. Cannenſis cla- des, & jugum Caudinum evenere ſemel: at nunquam tanti dedecoris luctus intercidit. Et epiſtolam ad Aſaph cuſtodem ſaltus Regis, ut det mihi ligna, ut tegere poſſim portas turris domus, & muros civitatis, & domum, quam ingreſus fuero. Aulie? Frænandi. Ii olim infrænabantur Prætores à Regibus, ut ne cæduas quidem diſpenſare auderent arbores, ſine Aſſueri diplomate. Et quantum terrarum Perſidem inter & Palæſtinam inter- jacebat! Attamen interciſam montibus Eu- phratéque aà Suſis Provinciam ita obtinebat peteretur. ARex rigat. Aſaph, ut de trabibus quoque à Rege facultas Nunc veròͤ effrænis Præfectorum licentia non modò Nemæam exſcindit, Principe inconſulto. ſed ipſis interdum Regnantium ocu- lis ſubjectas Urbes, iis vel inſchis, vel invitis, diripiunt & lacerant, fruſtra in regiam po- pulorum ejulatibus irrupturis. Et epiſtolam ad Aſaph, ut det mihi ligna. Audin’ in im- perio Artaxerxis, quo quatuor ſupra vigin- ti provinciæ, eæque ampliſſimæ, contine- bantur, ad calculos revocabatur una quoque arbor: & ſine regiis literis nec trabs ſecaba- tur in ſaltu, quamvis Pocillatori regio uſui futura eſſet. Comparemus, rogo, Joabum cum Aſaph, & videamus, quibus hic repa- gulis retineretur, quin ſecurim in pinaſtrum demitteret, & qu ille graſſaretur licenti etiam in Regis ſtirpem. Nimirum non procul à Rege Joab, ſed ipſo penè ſpectante, claman- téque, ut ſervaretur Abſalon, tribus eum ja- culis hærentem robori trajecit. Contrà, ità ſaltui Aſaphus præerat, ut Hieroſolymis per Veredarios commorantem Suſis Aſſuerum conſuleret, ſi quas cædi plantas oporteret. Hiic à regia, regnorum tractu, divulſus fraxi- num non attingit, quin ſecuri annuat Afſue- rus: &, invito Rege, ejus penè ſub oculis Joab inviolatum cæterorum miſſilibus Filium auda- cter contrucidat. Quis doleat Jezabelis aſtu in- teriiſſe Nabuthem in Samaria: quando Regum filii in Judæa à Duce jugulantur, fruſtrà pa- tre Regeque reclamante? Quibus parſurum fuiſſe ſylvis Joabum putas, qui Davidis non re- gnantis modò, ſed triumphantis ſobolem ex- tirpavit? Aut quem filiorum Aſſueri occidiſſet Alſaph, à quo ne trabem quidem execari poſſe arbitratus eſt Nehemias, niſi Regis literis im- mitteretur in ſylvam cum bipenni? Quibus ſeſe finibus continet Præfectura, ſi compeſca- Ethicæ Tom. II. 173 tur? Quos ſeſe protendit in fines Prætura, ſi permittatur excurrere? Regiam arborem A- ſaphus non execat. Filium Regis, contra im- Perium Regis, Joabus interficit. Adeò nihil & coërcetur facilius, & audaciùs erumpit, quam licentia Præfectorum. Inhibetur à ramo, pro- ruptura cæteroqui ad Regum cædes, niſi maturè reprimatur. Scintilla Prætura eſt, quâ nihil promptiùs opprimitur, quâque mihil impoten- tiùs proſerpit; ne urbium quidem ruinis, ſtragi- buſque in excurſu reſtinguenda; quam ſi preſ- ſiſſes gliſcentem in carceribus, uno licuiſſet ſpi- ritu extinguere. Nolo dicas, cohiberi Præto- res nequeunt, quin eis liceant, quæ hbent. Sub effœminato id Principe effatum obtinet: Nam ſi vir eſſes, ſexvirent ſervi, non regnarent. Sedenim, inquies, Davide quis fortior, cujus circumactu fundæ Gigantes dejecti funt. Hoc enimverò maximè angor, quòd ſcilicet fundibularii Gigantes elidimus, & paludati li- bertos reveremur. Itäne? Coronamur, ut man- cipemur? Imperamus Regulis, ut ſubdamur Præfectis? Nimirum & Flumina plerunque cùm exundent in campis, latéque ſeſe fun- dant;, ſata, vineâſque oppreſſura, intra rupium fauces compreſſa leſe arctant, ſpumiſque & vorticibus victa ſe fatentur & vincta; victo- ridmque putant, ſi per anfractus, cuniculôſ- que ſaxorum relabantur in alveum. Non ità ſanè cum Centurione agebatur,; qui, ut ſup- plex ad Chriſtum acceſſit, ità ſervo ſuo impe- rare ſe teſtabatur, nullà tergiverſationis, mo- ræque formidine. Habens ſub me milites, & Matth. 80 nes inflectit Centurio: & rigent coram Regibus virgæ; cumque Decurioni ſubdantur cataphra- Chi, reveretur Princeps prætextatos. Timent Auguſti, quos evehunt; & Libertinus oblu- Ctatur Cæſari, quem nec Scythæ terrerent. Sapienter propterea Regem Sponſa cum malo comparavit: Sicut malus, inquit, inter ligna ſylvarum: ſic Dilectus meus inter filios. Nam Arborem, quam non turbines, non grandines, non flumina convellunt, teredo ità erodit, ut abſumat. Suam contra ſe peſtem & peperit Arbor, & educat; Boreæque obluctatur, ut ex ſe partà tandem carie exedatur. Ità ſanè agi dolemus cum Principe, quem exterorum cum blanditiis, tum minis nihil infractum, Liberti, ſeu Pincernæ, dejectum ſuſurro demiramur. Nec Phocæ quadriremem Tiberii remis au- riſque impulſam inhibere potuiſſent, quam re- mora, maris ludibrium, non modò repreſſit à curſu, ſed mediis in fluctibus tanquam ſa- xum defixit, nullis neque flatibus neque re- migiis procurſuram. Pudeat non tam moræ⸗ quam probri. Ergo & in pelago aliquid eſt, quod, præter pelagus reformides? Imô Orcis Cetiſ- que vel ſubactis, vel ſpretis, ſupereſt quo Præ- toria vincatur in Jonio? Ne quidem ſuppar oſtreo piſcis cum Nave confligit, non æqquo tantùm Marte, ſed ità ſecundo Neptuno, ut ne fugæ quidem copia ſuperſit roſtratæ, lau- reatæque Prætoriæ. Verùm non eſt, quòd mi- remur æquoris portenta, Naviumque torporem: quando torpere videmus Curules in Regia. Qui enim ſuper pennas ventorum feruntur Principes, unâ gratioris voce Satrapæ ità hæ- rent, ut pinnæ in uncos videantur conver- ſæ, quibus circumagere nullam ſeſe poſſit in partem regni currus & auriga. Rogo Reges, ut P 3 regnent. dico buic: Vade, & vadit: & alii veni, & venit. * G& ſervo meo, fac hoc, & facit. Sariſſas & dolo- Can. 2. 2 14 Oliva regnent. Si ne id quidem impetramus ab Im- perantibus, ut imperent, utque ſervitutem fa- ſtidiant, infulas-ne faſcéſve ſumus ab eis extor- turi? Tantà rerum omnium ſatietate labo- rant, ut eos imperii quoque pertædeat. Vi- demus propterea modò Abſalones reduces ab exilio; modè Sunamitidem cubare cum Da- vid. Quibus video monſtris, quamvis inno- xXiè, implicitum Principem ſtrenuiſſimum? Hinc Abſalonem oſculatur, hinc Abiſag amplecti- Abſalon. tur. Num cædis fraternæ pœnituit Abſalonem? Num relatis de Philiſthim victoriis, cædis do- meſticæ facinus meliori ſanguine expiavit? Num hoſtiis litavit in Silo? Num ſupplica- vit aut Numini, aut Regi? His fortiora, qui- bus exul in principatum reſtitueretur, geſta confecit. Ea verò quænam funt? urbiumne op- pugnationes? Templi area? Propugnatæ ab Aſſyriis Hieroſolymæ? Impoſita Sioni arx? Quæ omnia ſi perfeciſſet adoleſcens, haud ta- men jugulati abs ſe fratris cruorem exterſiſſet. Ideò cumulatioribus promeritis ab exilio ad Regis oſculum revolavit. Mirabar equidem ſolis aut manubiis, aut hoſtiis, aut areis, arci- buúſve Davidis iram deferbuiſſe, quam atroci filii ejuſque primogeniti proditione cædéque excitatam, quæ tandem aut palmæ lenirent, aut blanditiæ? Prodeant ea tandem decora, quibus vibrata in Abſalonem fulgura emolliri potue- runt in oſcula. En promerita, quibus cædes pri- à. Reg. 14. Mogeniti eluta eſt: Cuùm ingreſſa fuiſſet mulier 4 14. Thecuitis ad Regem, adoravit, & dixit;« Om- nes morimur, & ſicut aquæx dilabimur. Hoc enimverôò colorato à muliere Jordane teterri- ma fratricidæ lepra ita deterſa eſt, ut quaſi re- natus ex aqua infans, Patris oſculo Abſalon di- gnaretur. Nicut aquæ dilabimur. Et Jordani hæ pares aquæ & Erythreo, imò utriſque felicio- res, quando & Naamano fœdiorem Abſalonem eluerunt uſque in delicias oſculorum: & Pha- raonis rabie ſanctiorem Davidis ſeveritatem non extinxerunt tantùm, ſed eam tam leni ro- re inſperſerunt, ut pro jaculis amplexus inten- tarit. Valeant Sponfæ labia, ex qua mella ſtil- larunt. Thecuitidis ego labra deprædico, unde Voluptatis torrens profluxit, cujus alluvione haſtæ Regis verterentur in platanos, & cruen- tati exulis maculæ criſparentur in gemmas. Non hæc me tamen ad queſtus colorati laticis feli- citas urget: doleo, quòd cùm in Abſalonem mitior jam Pater factus de eo revocando cogi- taret, nec tamen auderet ſuæ ipſe in filium Rexregat, humanitati favere: Joabi technis & Thecuiti- dis ſyllogiſmis permoveri ſe ſinit, ut quæ, con- tra vindictam iniquiſſimi homicidi, remittere fupplicia non eſt auſus & Princeps & Pater, ea, ad votum vocémque loquentis per fœmi- 2. Reg. 16. namn ducis, condonarit. Intelligens autem Joab 1. kflius Sarviæ, quod cor Regis verſum eſſet ad Ab- ſalom, miſit Thecuam, & tulit inde mulierem ſapientem. Si cor Regis inclinat in filium, cur non revocat exulantem?: Car non per ſe ſta- tuit, quod optimum factu judicavit? Cur The- cuitidem audit, cujus videri poſſit oratione in veniam inflexus? Ergo, quod Rex cenſuit, tam- dià differetur, quamdiu Præfectus non pero- Aulici Fa Faverit? Secures in amygdalos tum miteſcent; nandi. cum Thecuitidis ore, non cuùm Regis corde, rigabuntur. Cor Regis verſum eſt ad Abſa- aunuie, lom? Exulat infelix. Non enim ca eſt impe- Conſiliariis rantis cordis ubertas, ut ſata in eo tela Juſti- poldzici. tiæ effloreſcant in lilia indulgentiæ. Loquitur cula in torques concreſcunt. Revocatur in ur- bein raptim: mox in regiam introducitur: brevi Patrem videt, & ſtringit. QOſculatuſque eſt, inquit, Rex Abſalom. Ad oſcula Abſa- lom, perduellis, proditor, fratricida? En gra- dus, quibus Draco à luto ſupplicii ad ſolium & almnplexum ereptavit. Ingreſſus itaque Joab ad Regem, nunciavit ei omnia: vocatuſque eſt Ab- pro exule Joabi verb's Thecuitis? IIlicò vin- lbidem. Jalom, & intravit ad Regem. Quod non impe- traverat à ſe Rex in filium corde converſus: quod non extorſerant à parente nati lachry- mæ: quam fuſus Amnonis cruor vetabat in- dulgentiam: eam perbrevi oratione exoravit Joabus. Ingreſſus eſt Joab, & ſtatim vocatus eſt Abſalom. Nimirum lenteſcens in filum aurum nequicquam ſerico inſueretur, niſi fer- reâ trajiceretur acu in ſtragulum. Cor Davi- dis patebat Abſaloni, quaſi aureo licio con- cCchylium: orbabatur tamen filio Pater, & à parente filius exulabat: cumque neuter ad alte- rum accederet, Præfectus filium introduxit ad Regem. Traductum enimverèò in cataſtro- ma aurum per acum eſt. Feratur id tamen ut- cumque in Davide, quâdam Juſtitiæ reveren- tià ab amplexu filii revocato. Quid facit cum Sunamitide & David & Senex & Propheta? Erat autem puella pulchra nimis, dormiebdtque z Reg. 8 cum Rege, & miniſtrabat eis Rex verò non co- gnovit eam. Puella cum Sene? Ludibrium id eſt, non voluptas. Pulchra cum Rege Suna- mitis? Dicet non nemo, Ergone, qui Gigan- tes vicit, virgunculæ ſuccumbit. Miniſtrat Pro- phetæ foœmina? Ut Kilicet miniſtrando impe- ret, irrepatque ſervitute libido in ſolium, re- gnétque ſerviendo voluptas in Rege. Ergo, ut ſenuerit, Propheta laſcivit, & neutro perurge- tur onere David in luctum, pſalmis & ſepul- chro? Erigitur in puellarum amplexum Senex, & Rex demittitur in contubernium Sunamiti- dis, cubâtque non in cinere Propheta, ſed in illecebra? Dormiebtque cum Rege. Malè incir- cumciſos jugulaſti in flore adoleſcentiæ tuæ, ſi ſenectutis incircumciſæ futurus ſenex dormitu- rus tandem eras cum Sunamitide, ſummà æta- tis, coronæ, & pſalterii infamiâ. Fallimur: Non enim eam David agnovit. Cur ergo, quà ſe abſtinere vult, ſœminam admittit in ſtratum? Quia ſervis ità viſum eſt. Dixerunt ergo ei ſervi IJui: Quægramus Domino noſtro Regi tſeenr⸗ lam, & calefaciat Dominum noſtrum Regem. Illo nec abnuente, nec annuente, illata eſt Su- 4. lbid. namitis in thorum, & quaſi admota frigenti culcitra. Huc Reges relabuntur, ubi, remiſſis imperii habenis, circumagi ſe ſinunt à li- bertis quaquaverſum : Nec deſperare puella amplexum Davidis etiam Senis debet, ſi de ea in thronum thorumque Regis inducenda, qui agant, ſervi non deſint. Et addaxerunt eam ad Regem dormiebtque cum Rege: Rex vero non cognovit eam. Non peccavit profectò Da- vid in aſcitæ Virginis patientia. Unum enim in fomentum rigentium artuum advocata eſt Abiſag. At pellibus ſatius erat, quam novis nuptiis, frigus ſenis arcere. Curſim no- Rex allg- tandum eſſe duxi, Davidem à complexu ſe Sunamitidis abſtinentem Regis titulo cohoneſta- ri, quem Bethſabeæ implicitum amplexibus co- ronâ penè exuit regnéque Scriptura- Miſſis , Reg. I. itaqie David nunciis tulit ezm: quæ cum ingref- Ja eſſet ad illum, dormivit cum ea. Scelus, ut vides, diadema & Regis capite decuſſit: cum- que Percati damna, 4. — = ☛☚ — arlcate ieln ſt Cron 1e nugn⸗ ginnes n gentur: 4, Euki) 1n Co „ n Gu, Imn. Re Uechinmnn i ſanien elde l aut ab Auum j e Der felun kiaumke pDecel Mlcceſl MWiN . ſlnmek. en Dhor l mir Atterunt He Ma1 H er h, klolſlnan eten) Oen Cche, e ilie . lehn. r i 1. oNi. Cl e Alüin ie 4 Anon Coen. i n. eiib One eieni in eiur, l. 1 CrD. ſed Irden o Dit, Dentet d. Uun innodet 1 n tit Wridtuenr. ſitie dienr Nuid kerr & Minken 3 mtiinl der ten me Luotbruni uun Negedu Ne,NC Miuſtarh niratoim⸗ in ün,t Reg Dyn neumne⸗ pſalniee nplenn mnun Nan roghen n ege. ei. Neſcenen, ide, imme mi. Iin 1. (age nintutu nit atie ei Die alon i Nte, Nund in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. que vigeret tum David ætate, felicitate, exer- citu, & victoriis, uno ita in Bethſabeain amore dehoneſtatus eſt, ut Rex diei non poſſet. Gum verò ſqualeret ſenio torporéque, rebellaſſét- que Adonias, contemptu patris jam conſecti in ſpem regni erectus, Rex tamen appellatur. Continuerat enim ſe ab amplexu Sunamitidis. Ergo pudicitiq coronamur; regno, thronéque pellimur libidine. Nulla te aut Provinciarum trophæa, aut urbium vedtigalia creare Prin- cipem poſſunt, ſi flagitio ſervias. Nullà ſene- Rutis defectioniſque injuriâ imperio excides, ſi tu te compeſcas a voluptate; ſenſuum motuum- ue animi tui arbiter. Ergo non conchylio; 44 Lilio regni purpura imbuitur, regnalque, ſi candes. Verùm in id excurrimus raptim; quod procul à re noſtra eſſet. Conficiamus; quam orfi ſumus, de infrænandis aulicis te- lIam. Quid? Nonne ingens tumultus fuit inter paſtores Abrahami & Lothi, tantumque non explicatæ ſunt in pugnam acies, divulsique ab invicem fuere, ſervorum jurgio, nepos & talic; Patruus. Porrô ſi Abraham, qui Reges qua- frenandi tuor coronis ſpoliiſque feroces perdomuit, una- Paterfa- mil as re- . . gas: domâ. Opiliones non eſt auſus, quin cum nepote jur- Rex vegat. garentur: cur miremur cieri, intra domeſticos , 3 penates, à ſervis rixas, quas imbellis Dominus mn indut non comprimat? Ne, quæſo, ſit jurgium inter S,„ Mé & te, inter paſtores meos & paſtores tuos. ner. Tanta- ne pecuariis vis quoque eſt, perlicien- Gen. 13.8. dis in ſimultates Patriarchis? E mulctra ama- roris ſanies ebulliit: quique lac emungebant & pecude, fella Dominis miniſtrarunt. Ni- hil aut abſurdius excogitari poteſt, quam pa- ſtorum jurgis etiam inter Patriarchas ſeri poſſe rixarum ſemina: aut naturæ æquè ad- verfum expromi, quam odiorum luem coagu- lari cum lacte, diſſidiique monſtra cubare in paſ- eun Deceſſerat Moabitarum Rex Naas, cui Ha- n iucceéſſerat. Eum ut ſublevaret à luctu, per nuncios David humaniſſimè blandiſſiméque ſolatus eſt. Nec ab officiis ſenioris Regis Prin- ceps abhorruit. Cùm inclinatum in Davidem Regis animum vanis Aulici ſuſpicionibus averterunt Dixerunt Principes fliorum Am- 2. Reg.io. 101 act Hanon Dominum ſuum: Putas, quoc, 32. propter honorem Patris tui, miſerit David ad te conſolatores, & non ideò ut exploraret civita- tem, & everteret eam. Quo ille conſilio ſe- ductus, gentium jure violato, in eraſos proſ- (anecrdia Ciſſôſque legatos novà ſævit contumeli. Con- leſa. flata inde in ejus exitium procellà ſummiseum cladibus afflixit. Quid tutum ab Aulicis non probis, niſi ſermone penitus interdicantur? Etiam amoris argumenta in belli ſemina con- vertunt. Nimirum & rubus pro rore, quo madet, ſpinas procreat. Dixitque David: Tbid. n. 2. Faciam miſericordiam cum Hanon, ſicut fecit pater ejus mecum miſericordiam. Tulit itaque Nid. n, 4. anon ſervos David, rasitque dimidiam par- tem barba eorum, & præſcidit veſtes eorum me- dias, & dimiſit eos. E quanta humanitate quanta ſata eſt, & pullulavit barbar es? Ita de generant in aconita rixarum frumenta quoque benevolentiæ, ſi ſuæ veneno linguæ, non tam rigent, quam obruant tum liberti, tum Satra- Pæ. Præcidatur, obſecro, garriendi licentia, Inimici di- lebtio, §. David. audaciaque latrandi ſervis Auliciſque: alio- quin etiam Davidem adlatrabunt, inſeréntque charitatis violis ſuſpicionem proditionis, cre- detque Hanon, non legatos, ſed exploratores que pugna debellavit ,„ſuos tamen coërcere 1775 adveniſſe; hocé eſt, ſuſpicabitur opobalſamo ſuffuſa toxica, liliiſque tela ſuppoſita. Imite- mur Aſſuerum, quem ità Prafectis longè diſlitis præſuiſſe videmus, ut, ſine Regis epiſtola, dei- peraverit Nehemias regius pocillator; impetrari trabes poſſle ab Afaph, ſylvis Regum in Pa- læſtina præpoſito. Et epiſtolam ad Aſaph, cu- Rodem laltus Regis, ut det mihbi ligna. Extabat Afſueri virga, quantumvis proceris arbori- bus: nec Regis ſceptrum obruebatur aut nu- mero; aut annoſitate plantarum, quin Aſaph recordatione Principis abſterreretur à lignis cædendis. . Ut det mihi ligna, ut tegere poſſim portas turris domus, & muros ivitatis, GO domum quam ingreſſus fuero. EXordärur reparationem Nehemias à Salo- monis ædibus Templo continuatis, inde ad urbis oſtia progreditur, ſuâ in poſtremas cu- ras rejectà domo. Utinam is ordo ſervaretur à Levitis, quem ſibi retinendum efſe duxit Su- ſis dià commoratus Pincerna. Didicit exul à poculis idololatræ, quod nos, inter vaſa Tem- pli, ex Scripturis Dei non haurimus. Non ne- EKotleſisſii. ci reditus. Edificia. mo aliquando Vittatorum ædes privwatas ſump- tu luxuque ædificat primo Sacerdotii ſui an- no, qui de ſarciendis Eccleſiæ tectis ne ſupre- mo ſaltem vitæ die meditatur. Quod ſanè à me defleri hâc noſtrà ætate non poſle gaudeo; quando Templa paſſim Deo munificentiſſima ſfurgunt, ab iis excitata Senatoribus Fidei, qui ſibi vel permodeſta, vel etiam nulla extruxe- re domicilia. Non reprehenderim ego juſtè pincernam, ſi ſartis refectiſque publicis Hie- roſolymæ ædificiis, ſibi quoque ædes, quas incolat, excitet. Improbo autem immemores tum Eccleſiarum tum Regnorum Principes ao Primores ſuis tantum domiciliis animum, men- témque intendere. Ea porroô niſi Neronianis ædibus paria faciant, caſas poſteritati abs ſe parari putant. Et tamen Regiam apud Salo- monem ſibi domum comparatura Sapientia ; ſuo ſuffulciendo ornandéque Xyſto columnas excidit, non plures ſeptenis. Excidit, inquit, columnas ſeptem. Nos non rarò equorum præ- ſepia tricenis, iiſque warmoreis, columnis di- ſtinguimus. Cùmque Sponſa Dilecti crura co- lummis marmoreis, ut plus juſto efferret, contulerit: quota pars regii ſtabuli ea laus nunc eſt? Nimirum jumenta & laxius & mag- nificentiùs diverſantur, quam olim ſuis in Re- giis Cæſares. Nehemias autem non à funda- mentis ædes ſibi moliri cogitat, ſed ſarcire eas tantùm deliberat: Et domum, quam ingreſus fuero. Non enim pecuniam corraſerat é cya- this, ut plerique non pincernæ tantum, ſed etiam cellarii conſueverunt, quorum videmus à doliis traduci ſtemmata ad turres Regulo- rum. Inclinant enimverò ex hoc in hoc, & eo- rum non exinanitur ſolum fæx ſtirpis & ordi- nis, ſed in cryſocolla percolatur. Et dedit mihi Rex juxta manum Dei mei Prov. 9. IH bonam mecum. Et veni ad Duces re- gionis trans flumen, d'dique eis epiſto- las Regis. Miſerat autem Rex mecum principes militum, & equites. 4 Viden- 176 Pelicitas ½ Verunr largiri Reges, ſed Deus eſt, cu- Heo. jus illi nutu in beneficentiam inflectun- Dri curæ ſe tur. Dedit Rex »ſed Jaxta manum Dei mei bo- perminere. Mam. Etiam invitis Principibus Numen abu- titur in felicitatem noſtram; ut iſdem pro- R pitiis „noſtram in ſtragem utitur. Conjectos , in fornacem ignis adoleſcentes non torſit Na- buchodonoſor, ſed compſit: vegetiores enim inde gratioféſque ipſi quoque Regi exie- runt. Uſque ade, ſi Deus faveat, Regum juſſis obluctando Regum gratiam inimus; ir- roramur flammis, ſupplicio vivimus, pla- Saperio, Celhuſque damnati. Jdervi Dei excelſi, egre- Zecreis ſua dimini, & venite. Contemplabatur viros illos, G, bu quoniam nihil poteſtatis habuiſſet ignis in corpo- ribus eorum. Et erumpens ait: Benedictus Deus Sidrach, Miſach, & Abdenago, qui eruit ſervos ſuos, qui verbum Regis immutaverunt, & tradiderunt corpora ſua ne ſervirent, & ne adorarent omnem Deum, excepto Deo Iſuo. Plus arcanorum ex ore Nabuchodonoſor profluxit, quàm ſarmentorum ejus imperio il- latum in clibanum, ut arderet. Et primò quidem non modè ſubductos neci damna- tos à ſe pueros non ægrè fert, quod tamen permoleſtum Regulis, nedum Regibus eſſe conſuevit: ſed palam furoris ſui interciſas elu- ſaſque machinas viréſque gratulatur: cùm ta- men ſolà Regis damnatione abſolvi, exolvi- que poſſint ad rogum pertracti rei. Neque verò ſævitiei ſuæ tantuùm concepta reſcripta gratulatur, ſed, nullo ſuaſore, fatetur eru- tos propterea tormentis pueros, quòd ſe, ſuãâque juſſa contempſerint. Eruit ſervos ſuos, qJui Regis verbum immutaverunt. Malè ſe im- peraſſe teſtatur, qui non alio contra flamma- rum impetum munitos thorace pueros profi- tetur, quam regii contemptione præcepti. Mandata ſprevere mea, & rogum evaſere. Quid ſubmiſſius, apertiuſve aut audiri, aut proferri potuit? Vel Prophetæ periclitari, morique malebant, quam reforbere, quod emiſerant indignationis, ſuppliciique verbum. Fone 4. I. Et aflictus eſt Jonas affictione magndà, & ira- tus eſt, & dixit: Numquid non boc eſt verbum 5§ Jenas meum: propter quod præoccupavi, ut fugerem in Tharſis? Tolle, quæſo, animam meam à me, quia melior eſt mibi mors, quàm vita. Steterat enimverò Ninive, quam ipſe, poſt dies quadra- superio- ginta, caſuram prædixerat. Converſa ergo ſe- Nsr e veritatis roſtra in arenam ſqualoris & luctus, Rindat, dulciorem vitâ cædem effecere Prophetæ. Ma- Palinodia lunt exagitari procellis, & balænis dedi Va- ſancte. tes, quam denunciatas à ſe ſtrages mitigari. Nec Ceti concluſus ergaſtulo eam potuit Jo- PDan. 3. 92. compari neſcientes. Rer ſbi, nas pertinaciam dedoceri. Et tamen non ſuis, contradici patiarar. ſed Dei, verbis calamitatem urbi nunciaverat: nec minæ in oſcula, ſed everſio in cineres tem- perata eſt. At, coram ſæviente Nabuchodo- noſor, verſi æſtus in rores, illatuſque forna- ci pro morte aliger;, cæsique, non rei in ſup- plicio, ſed ſatellites. Disjectas furoris ſui ma- chinas non tamen doluit: gratulatus magis eſt, non irriſam modò ſuam iram, ſed libertatem Religioſi obtigiſſe fervis reiſque ſuis, contemptu potiſ- sbediant ſimnum imperii ſui. Da mihi vel intra ſepta Ecleaki. Thebaidis, qui ab Epiſcopo, ſi quam conſti- tis. tuit peccanti poznam; remitti ex parte quo- que patiatur. Nimirum Prophetæ triumn die- Superior rum parci urbibus nolunt, ex quo éas pe- mivor ſub- rituras eſſe præfati ſunt: & Babylone Reges Aat ſele . .. wajori. WMaximmi, puerorum abſolutione trium, ſeve- Oliva ritatis inſtrumenta ſuæ concidi univerſa gratu- lantur. Tanta eſt & Prophetarum in tuendis cesßgenz à ſe prænunciatis ſuppliciis pertinacia: tan- in H tâque in diſſolvendis à ſe habitis judiciis Re-P'uula. gum eſt docilitas, etiam Babylone. Fuſius „; . nf Tentia hæc tamen de Nabuchodonoſor interpretatus in hamini. ſum occaſione invalideæ Regum ad perden- éus vana. dum iræ, ſi Numine muniamur. Quorum ſa- nè Principum æqquè ſegnis eſt gratia ad leva- men;, ſi, Deo irato, proſternimur. Deſtina- verat regni ſui Præfecturam Darius Danieli, Brevi tamen in pullam damnati lacernam præ- toria degeneravit bullatâque prætexta. Siqui- dem delatum ab invidis externorum rituum Danielem fruſtra conatus eſt Rex abſolvere, damnatmque monſtris objecit. Porrò Rex co- Dan. 6.2. gitabat conſtituere eum ſuper omne regnum. Quæ uſquam benigniores flaverunt Eteſiæ? iis tamen Daniel in Scyllam impactus eſt. En Syrtes! Tunc Rex præcepit, & adduxerunt Pauitt Danielem, & miſerunt eum in lacum Leonum. pn; 6 . 4: c Felicitas à Naufragium expaviſti ? En cymbulam, dif- Deopensen fractis remis, veliſque proſciſſis, adverſis & ventis & fluctibus à naufragio lacus in por- tum ſolii remiſſam. Eductuſque eſt Daniel de lacu, & nulla læſio inventa eſt in eo, quia cre- didit Deo ſuo. Navarcho Deo, licet & ſcopulis enavigare: Rege nauclero, pacatiſſimo quam- vis freto, in ſaxa deferimur. Satagebat Da- vid eruere Abſalonem à cæde. Non uno à Joabo Regis Duce trajectus miſſili interiit ado- leſcens. Ligari Davidem in domo filiæ nequic- quam Saül imperavit. Emiſſus enim eſt à Mi- chol, ſtupeo Davidis ſimulachro, quod illa inſuerat culcitræ, lictoribus eluſis. Uſque adeò & filia rebellat à patre, ut ſervet dam- natum; & deficit à Rege Dux, ut jugulet abſolutum. Numen enim Reipublicæ præeſt, fruſtrâque Pharao inſequetur excedentem è re- gno Iſraelem, ſi abeuntem Deus antecedat: ut fruſtra Jacob Joſephum polymitâ cohone- ſtat, ſi cœlo libuerit, per compedes traduci puerum ad coronam. Nulhis Patris blanditiis ſubducitur ſervituti: nullis fratrum injuriis a regni faſcibus abſtrahitur; Parenti percharus Iſmaëlitarum haſtæ ſubjicitur: inviſus Patriar- chis à vinculis migrat ad infulas. Benè ergo Ne- hemias Centuriomibus equitibuſque interſep- tus à Rege, munimen ſuum non Regi accep- tum, ſed Deo, refert. Et dedit mihi Rex jux- ta manum Dei mei bonam mecum. Nolo te Re- gum obliviſci: iis enim adminiſtris Deus uti⸗ tur, ad levamen tuum. Nolim te tamen ita Aualid ve pomo delectari, ut plantam negligas. Nemo Nern. i non ſe plurimum debere Tiberi fatetur Ro-oeme mæ: ſecundo enim adverſéque amne merces annonâque in urbem undique importantur. At quis ſeun Anienis ſeun Naris, quibus ille profluentibus in uſum alveumque navium tu- met, vel meminit? Quis Hetruſcas, unde Amnis emanat, vel ſuſpexit, vel unquam in- tellexit ſcaturigines? Lætamur alveo, origius immemores. Ita & , numine præterito, Re- gum dexteras adoramus. Rari cum Nehe- mia, ubi ſe Aſſueri præſidio vallari circum- ſpiciunt, cœlo intendunt. Nolim rurſus ita Grauade. te ſuſpiciendo fonti diſtineri , ut fluyio non utare. Deus eſt, qui cor Regis infle- Auliem r Etit. Rege tamen Deus utitur; ut te mili- ru. al tibus ſepiat. Imitanda mens tibi Nehemiæ eſt, qui Regis dexteram à Dei manu non ſe- jungit: putavitque corrivata in ſe muncra: II im.) unl (e ſ boun e hui Don Etur;i Ganit, Eeneran mit A. na ce falenmus 1 r ne P AeKi 1 Delun 1e. He ien ſun pib im, At n Dev⸗ Alt in t Dninn Wr de En'Imb Ene, ut Iii Nule , occine elhit tenz, Awl⸗ r exalſt ila. 6 umn nes o Un obr Unnem ne Mmi nEüm E,wall en nico Wert De Un inge In angn 18, Meti uns oble kmnatori 1 n in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 177 nii Se Regis efſe beneficia, & numinis congia- lc rium. Dedit mihi Rex, juxta manum Dei mei lcireN bonam. Nam & Joachim ſummus Sacerdos, e. occiſo Holoferne, deletiſque Afſlyriis, non eten uni litavit cœlo, ſed in occurſum quoque A HNHEHE progreffus eſt Judith; quâ orante audenté- n. que, partam eſſe victoriam non ignorabat. Ftn Al Tu honoriſicentia populi noſtri, quia feciſti vi- u. Diün Judith. 15. riliter. Manus Domini confortavit te, & ides rin haig 170. eris beneditta in æternum. Ita extulit viduam, ennmng, ut Domino dandam eſſe victoriam profite- egn rfretur; itàque Dei manu fugatos hoſtes præ- oru inn dicavit, ut Judithæ laureatam Ducis funere er ee derxteram celebraret. Manus Domini confor- Duni legl tavit te. Sed tu quoque feciſti viriliter. Deo onne n palmas debebit Iſrael & tibi. Noſtram eſſe ſenunt Eri, volumnus ita ClO obnoxiam Libertatem, un- inndn4. deseffuſus in Aſſyrios metus eſt: ut & auda- G Alen ciæ tuæ plurimum debeamus, cujus ſtrenui- luin lan tate & vi Holofernes intercidit. Haud fue- Inbiin 6 re Bethuliæ choro conſimiles dionis Pial- l aelt triæ. Hæ ſiquidem ovantem cum Saüle Da- “ videm ſummis quidem laudibus proſequu- e Dung 1. Reg. 18. tæ ſunt, nulla Numinis mentione. Et præ- na, an . inebant mulieres Iudentes, atque dicentes: W Percuſſit Saul mille, & David decem millia. cktle Num Deus feriatus eſt, pugnante Iſraeéle: tlimes Saülis in tentorio trepidantis effertis haſtam: Augtuh & Domini Dei exercituum, cujus munitus e. Muu nomine debellavit Paſtor, ne meminiſtis qui- ilkimnid dem? Imbellem ab eo ſaltem fugatam turbam moflen jactate, ut Dei veſtri non penitus oblitæ videa- genndik mini. Nuſquam tamen acclamaverunt Numi- ahnd, l ni, occinentes Regi Ducique Pfaltriæ. Ideò 6 s erupit & choro livor, duratæque ſunt fides u eir in catenas, ſiſtris in pharetras verſis. Etenim Du zu ad voces foœminarum concitus in corde Saul fu- ihlblee en ror exarſit, dixitque: Dederunt David decem etelentenik niillia & mihi mille dederunt: quid ei ſupereſt Den ucrt gratitu. niſi ſolum regnum. Excluſus à choro Deus pohnnädr d. citharas convertit in arcus, prorupitque, in M Da: shii⸗ ultionem negati Deo triumphi, rabies è læ- .11V 4 ⸗ — . . . . . . Pankm „rxia, titia. Nimirum ſi Domini non recorderis, Kamun öfn Palmæ obrigeſcunt in ſecures: attrahitque Pent k in ſe fulmina, non arcet, Laurus, ſi for- r: imin d; tè procul à Lilio convallium conſeratur. Quæ s Dekaßk ernim victoria, niſi in triumphi partem ad- ibitge ck⸗ ſciveris Deum „ non ocyſſimè in ſervitu- nn Negf tem ſtragémque degeneravit? Latet nimi- r min rum anguis in herba, ſi obſidione ſoluti ci- ne Whel ves, averſis à cœlo luminibus, ſuæ te liber- elisDr tatis obſidem olere coronarint. Velim eos Fi eNnOn ſervatori ſuo gramen exhibere, ſi tamen thu- Uim . N Te aras cumulaverint. Te ſoœmno, Deum hym- e no ſalutis authorem teſtentur. Utrum ex his iben Prætereant, ſuo eos defuiſſe muneri, indubi- e tatum eſt. Blaſphemando Golias peccavit, e beccavere quodammodo & foœminæ pfallen- s, A do. Nam ille contra arcam pugnaturum ja- ngre ctavit ſe: hæ, ſine Arca, ſuos viciſſe ci- Henliu,, vees teſtatæ ſunt, quando numinis oblitæ, Davidis tantum & Saülis extulere decora in wr n trophæo. Victus proinde ſua Iſrael victori e Pen eſt: ſtratique ſunt & jaculis Philiſthæi, & Iſraélitæ tibiis. Gigantem David fund deje- vonli, cit: Davidem Pfaltriæ eliſere ſambucâ. Eas Nn m⸗/ etim poſt voces, quibus nihil Deo de cæde i hoſtium datum eſt, livoris coœpit virus in on N 17 corde Regis gliſcere, quo Davidi verſa eſt n z . in exilium ovatio. Non enim triumphi pom- ihi Pa, ſed ærumnarum cataſtrophe „ ſegeſque Di eſt ſi, ubi debellatum eſt, Duci tantam corona defertur, nullis habitis coelo gratiis, cujus tamen auſpiciis nemo non ſcit laurum palmaâſque ſuccreſcere. Ergo immemor Dei laus ad triumphantis damnum fiſtulas detor- ſit in baliſtas. Felicior in luctu Babylon, quàm Hieroſolyma in triumpho. Nam cum hic puellæ tripudio ſuo Davidi calamita- tem creaverint: Darius ibi, cum à prome- ritis Danielis Dei vires non ſecreviſſet, Mon- ſtrorum lacus in hoſpitii ſolatium ut vertere- tur, effecit. Dixitque KRex Danieli, Deus tuus, quem coliz ſemper, liberabit te. Secu- rus eſt à Leone captivus, ſi ejus ita innocen- tia prædicetur, ut cœlo accepta referatur. Intutus eſt à ſocero gener, ſi obtruncati gigantis ſpolium illi tantum vertatur laudi, quaſi verò abſque Numinis ſuppetiis trium- Pharit. Suo eſt ſubducta pudore probris ſa- Dei gratia ubiqise ne- ceſseria. Gratiarum actto Deo. Dan. 6. 16. xiſque Suſanna Non ejus tamen ita pudici- tiam commendaverunt parentes, ut repulſos ſanna, ſi peccaſſet. Non tamen ſolo pudo- re ſupplicium evaſit. Quot enim obnoxu fue- re ſecuribus quamquam innoxii? Helcias au- tem, inquit, & uxor ejus laudaverunt Deum 6, pro filia, quia non eſſet inventa in ea res tur- pis Hoc enimverò umbone tecta ſœmina la- pides repulit. Quod enim prænoſlet Deus dividendum ſervatæ fœminæ elogium, pudo- rique cœléque aſſignandum retectæ calum- niæ decus, Danielem in patrocinium innocen- tiæ Cconcitavit. Clamet ergo Deo Regique Ppro ſatellitio ſui corporis obnoxius Nehe- mias: Et dedit mihi Rex juxta manum Dei mei bonam mecum. Neutri deeſt, cùm ſtipa- tum ſe lictoribus fateatur & nutu Regis, & juſſu Numinis. Et dedit mihi Rex, juxta manum Dei mei bonam mecum. Uidnam pocillatori ſuo in Judæam abi- Q turo tribuiſſe putas Afſuerum? Epiſtolas? Parum eſt. Cohortes, a quibus deduceretur? magnum id, ſed parum quoque eſt. Do- mum Hieroſolymis? Minus id eſt ejus fortu- na. Indulſit Nehemiæ Rex, ut urbem Sion mumiret, ut Templi ædes reficeret, ut mu- ros, arcéſque repararet. Num ea captivus flagitavit à Rege, quæ umiverſim omnia ſuſ- picionem movere poterant gliſcentis in ſer- vo proditionis? Ea petiit, & impetravit à Tyranno. Imô, quod mirere, nullis eloquen- tiæ ambagibus uſus, nullis patronorum ad- motis machinis, nullis munerum ſuffoſſis cu- niculis, nullis effuſis lachrymarum imbribus, . . . X . fo quæ oravit, impetravit ocyſſimè. Quâ dicen- 4 di arte? Nulld. Quo agentis habitu? Op- timo, ac propè divino. Levavi vinum, & à Deo lapides non faterentur. Periiflet Su- Dan. 13. Vox ope⸗ rum. Folicitatis ona pietas Aulici dedi Regi, inquit; & eram quaſi languidus ante Deum ſibi faciem ejus. Et ait mihi Rex: Pro qua re poſtu- las? Pallore cauſam obtinuit: quæque dicendo capitale fuiſſet exponere ſuſpeniæ ſuſpectæque in ſervo fidei, ea expalleſcendo jejuniis hymniſ- que confectus cliens inter cyathos & audac- ter ediſſeruit, & obtinuit feliciter. Nimirum timere ſibi, regnéque ſuo à pallore Purpura non potuit. Et eram quaſi languidus coram eo. Non popinâ, ſed jejunio expalluerat Nehe- mias, intabuerat non Venere, ſed cinere, la- chrymiſque non falerno emarcuerat hoe llator. . 2 patronum conciliens, Politica Vera. Ea porrô abſtemii tabes orationis loco argu- mentationiſque fuit: maciemque Rex & au- Wo-e divit in ſervo, & exaudivit. Quod ſi regnat Jejunantis macies in pateris, captæque urbis Cnciona- Teparationem hoſtis pallor ſuadet inter cya- , Erſan- thos, hoc eſt, in regia voluptatis: quid non ⸗ ſuadebit in templo Orator Chriſtianus macie 5. voannes. Tetorridus, jejuniéque ſubalbidus? Nimirum non loquitur tantum Pœnitentia, ſed to- nat, eliditque flagitium. Undenam populo- rum concurſus tantus ex univerſa Judæa ad Jordanem? Joannes enimveròô conciona- batur. Sed quaàm illepida agreſtiſque claman- tis oratio? Elinguis nimirum parentis pro- les. Homo alpinus, ſaxis tantum & truncis contubernalis; qui Oratores non audierat, qui Academiam non viderat, qui Sapien- tum membranas non evolverat, in Jordane tamen ſuæ vi vocis & milites, & Levitas & Scribas demerſit. Quænam vox ea fuit, cui haſtæ, cui ephod, cui phylacteria ceſſere? fluitabant in Jordane loricæ, fimbriæ, thu- MNarc. 1. 5. Tibula. Et egrediebatur ad eum, inquit Mar- cus, omnis Judææ regio, & Jeroſolymitæ uni- verſi: & baptizabantur ab illo in Jordanis ftu- mine, confuentes peccata ſua. Quibus ille ar- gumentorum machinis & ſcelerum hydras ex- traxit ex ore Scribarum, & ambulantes ſu- per ventorum pennas Phariſæorum cervices ventoſiſſimas, quaſi plumbum, demiſit in flumen? Audi eloquentiam pertonantis. Sub- Marc. I. 7. jicit enim Marcus: Et erat Joannes veſtitus pilis Cameli, & Zona pellicea circa lumbos ejus : & locuſtas, & mel Gylveſtre edebat. Et prædicabat d'cens.. Audiamus quo ille toni- truo ſaxea Judæorum corda perculerit. Et prædicabat dicens Venit fortior me poſt me: cujus non ſum dignus procumbens ſolvere cor- rigiam calceamentorum ejus. Ego baptizavi vos aqud : ille veré baptizabit vos Wiritu Nancto. Nihil præterea de Joannis concione apud Marcum. Quid eàâ porròô oratione frigidius? Quid enervius? quid ad perſuadendum impo- tentius? Et tamen ſaxa mollivit, Judæôſque, etiam Moſi, telis anguibuſque armato, rebel- les & devicit, & fluvio demerſit. Nimirum pau- ca præfatus eſt ad Judæos Joannes: Sed erat, in- quit Marcus, Joannes veſtitus pilis Cameli. Ex- torſit Pœnitentia; quod eloquentia non impe- traſſet. Dices, apud cæteros Evangeliſtas ſecu- res à Joanne, & viperas, & ventilabrum, & rogum exponi, quibus Judæi minis emolliri ad lavacrum inflectique potuerunt. Satius enim eſt dilui, quàm uri, & nudari, quàm excuti, & mer- gi fluvio, quam tabo infici, & voci ſubdi, quàm fecuri execari. Fulguribus Judæa, inquies, ceſ- ſit, quibus eam Joannes exterruit. Imò vipe- rarum, igniumque non meminit Marcus, non quòd ea turbis Joannes non ingeſſerit, ſed ut iis non emotum terroribus Judæorum vulgus oſtenderet, volens prudénſque præteriit. Non enim bipennis arbores inciſura, ſed intexta pi- lis Prophetæ toga irretivit accipitres, vultu- réſque Palæſtinæ. Imòô cùm apud Lucam lega- Luc.3,77. Mhus à Joanne prædictum: Ipſe vos baptizabit in Wiritu Sanéto & igni. Marcus ignem extinxit, aſtque: Ille verò baptizabit vos WPiritu Sancto. Ne fortè crederemus non cilicio concionantis;, ſed judicantis face Judæorum ferrea fuiſſe cor- da in luctum baptiſinumque deliquata. Dixe- rit hoc Joannes; non eo tamen minarum ap- paratu, inquit Marcus, pellecti ſunt Judæi in Oliva O . Jordanem. Cùm enim aio, & quid dixerit Joan- t nes, & quid geſſerint Judæi, inſtrumenta vobis s Nt victoriæ triumphumque ſubjicio. Judæa conflu- ,lgo⸗ Xit, & Joannes debellavit. Quibus verbis? Hor- ,ien rore Lonæ. Nam cùm videas, paucis, frigidiſ- B Am) que, quæ ego verba expono, moveri Judæos md nequifſe;, diſce eos non orationis terrore per- 4 G, motos, ſed ſqualore, pædoréque Oratoris. nqre Baptizabantur ab illo in Jordanis fumine confi- Eccleſisßi. Crikr. tentes peccata ſua. Et erat Joannes veſtitus pi- aa Jur ſti⸗ Jundh lis Cameli. Concinens enim baptiſmo Judæo- i Firaenn rum cilicium prædicantis, non vocis eos rie ha s TPn emollitos tonitruo teſtatur, ſed vitæ mentiſ- Potentid. Mon en que ſeveritate. Initiaturus propterea Domi- 5 6 nor nus alumnos ſuos, quos emiſſurus erat ad er. ſüm ke imbuendas Evangelio gentes, non codices pia, 9, coetr detulit, ſed tunicas abſtulit: nec ſcientiam hei loquuturis adjecit, ſed annonam peregri- un ſee naturis imminuit; maluitque Oratoribus ſuis ien deeſſe in marſupio æra, quàm verba in ore 4 Ccn redundare. Denique inopià eos, non eru- Gwmnhe ditione inſtruxit, quos ſciebat luridos poœ- e en, o nitentiã, non eloquentiàâ tumidos Crucem ur- ſe e bibus illaturos. Et miſit zllos prædicare regnum 13 in Dei, & ſunare infirmos. Et ait ad illos. Quid- 5. de . . n nam ait ad eos, quos orbi terrarum præcepto- Sn u res præficiebat? Arcana verba, quæ non licet in am homini loqui, Dei Verbum Apoſtolis procul alti dubio enodavit. En arcana. Et ait ad illos: 1, NMrna Wihil tuleritis in via, neque virgam, neque pe- neit ram, neque panem, neque pecuniam neque duas raſen tunicas habeatis. Non Bibliothecam auxit, quâ 4 “ erudirentur, ſed veſtiarium diripuit, quo alge- inr 4 rent. Putavit enim nuditate melius inſinuandum “ populis, quam loquutione, Evangelium. Quis 5. Peni Uicl emim ad vocem algentis non diſcidit byſſum? intenm. W Quis, fameſcente hortatore, abacum menſâm- tnie que non evertit? Quis extorrem audivit; luitni & ædes inauravit? Eſurienti proinde Petro nen ſubmiſſi & cœlo ſunt perſonati anguibus mon- ſiin ſtriſque Centuriones, Genteſque Chriſti mox nuut, Evangelio ſubjugandæ: quòd ſcilicet abſti- n lun nentiæ diſcipulorum, non philoſophia modè n ceſſura eſſet, ſed ferocia quoque, atque bar- init N baries. Et cùm eſuriret, voluit guſtare. Paran- o z, migt tibus autem illis, vidit cœlum apertun, tuli,n deſcendens vas quoddam, in quo erant omnia Anen quadrupedia. Et facta eſt vox ad eum: Surge ,ninp Petre; occide, & manduca. Antequam epu- lin hat laretur, mactare jubetur angues & vorare. n meun .1 2 n Parantibus illis, vidit cœlum. Ut ſcilicet do- Ltt,donn ceretur, eſuriendo univerſas poſſe illum na- en Dein tiones ad Chriſtum traducere. Ut enim de- t,ir tractione peræ enunciando à JksU Evangelio w, deſignati ſunt Apoſtoli; ità & Petri eſuries, Uike hant ſubtractione panis, triumphatura de monſtris bet ud conſignatur. Sedenim;, inquies, cum miſſi 2 Unmin Chriſto Apoſtoli ſunt ad prædicandum, mi- Nonindur raculorum primùm inſtructi ſunt vi, & tum kmio de opibus veſtibuſque exuti. Dedit illis virtu- Lue. & ſet Petl tem & poteſtatem, ut languores curarent. Et . d miſit illos predicare regnum Dei, & ſanare infer- nalieen mos. Et ait ad illos: Nihil tuleritis in via. En in Dan fultam prodigiis prædicationem! Imèò pau- pertate prædicationem ſuffultam intuere. Nam , cùm duo præcepiſſet Chriſtus Apoſtolis, di- imei ſeminationem Legis, & curationem ægro- le rum, hoc ut præſtarent, dedit illis virtutem, n ut languores curarent. Ut verò prædicatione de- A . fungerentur, ait ad illos, nibhil tuleritis in ir5 via. Neque enim ſignis effulgurat prædica- lege⸗ tio, ſed vitæ morumque auſteritate. Id ſanè E 4 eluxit Keit Wenta N Ntent ethun. c, fi Ner Nl eltde de Onn Tumize g, fſin on WS 6 Wte Mus Pteren Dr linn t Non CA nec ſintn Dnam e Mradribi 1 Vetb 1 1 08, Mn 1 udn - dos Chwen-. Aldiccge ienn As ilu arum re 5 Jvemn oftols nl Ei ait Ad il ecannaunt,l tiput, ne⸗ itinſmon Vangelun i diſadtikr Abacum mets orten amt ti proncd 1 ti ngibunr ſgne Un 1 2 ogle le it hr. 1e, n Aem1 in um Gr ad en N Ahequn nues un 1. Utſclhti! s le u, e. UVt , Iror Ei & Peti tur en⸗ . 1 ies,n . in Cap. II Lib. II. Ffdræ. eluxit in Petto, cui quum Dominus paſcen- das oves ſuas tradidiſſet, non patrandorum ab eo ſignorum;, ſed ferendi ab illo ſupplicii men- Joan. 21 tionem induxit. Dicit eis Paſce oves meas. 27. Amen; amen dico tibi, cuùm eſſes junior, cingebas te. càùm autem ſenueris, alius te cinget, & du- cet te, quò tu non vis. Quaſi ſciſcitanti Petro; in quæ eſſet paſcua Dei agnos educturus, diceret Chriſtus; agnorum pabulum Crux tua erit; quando non eloquentiæ, ſed patientiæ tuæ, nec „miraculis tuis, ſed tuis pœnis datura eſt ma- nus Philoſophia. Patiendo paveris oves meas. Non excitandos à te mortuos prænuncio, ſed moriturum te prædico: & ideò de o- Zeni vium Paſcuis libet augurari. Quod ſi per- maexem. contetur à me aliquis, cur traducendæ ad bls. Evangelium Gentes, modò Petro in for- crreßhi mam ſpeciémque ovium, modèò in ſerpentium “e. ferarumque figuram colorentur: Hic enim oves dicuntur: Cæſareæ autem ſerpentia & Ercleſtaſi- quadrupedia nominantur. Aio epulaturo mox s e a* Petro monſtra eſſe, quæ paſſuro Petro agni fieatione ovéſque ſunt. Cùm enim eſuriret, & pran- proßeir. dium pararetur, oves illi in aſpides ſunt kieleſaßi conwerſæ: ut ſcias, quàm facilis eſt lucta n mor. Cum nationibus, ſi moriare, ita perdiffici- tzifcatio lem cum iſdem fore pugnam, ſi epulere. man Ginn. Monſtra ſunt propè menſam, quæ penes Cru- cem tuam oves eſſent. Ergo & facilids, & Zelus ani- Potentius, cum in Nehemia;, tum in Apoſto- ee. lis, Poœnitentia perorat. Apoſtolos dixi & Pro- phetam ? qui ab incunabulis Dei legem ver-⸗ aärunt; qui pietatem ſuxere cum lacte: qui adoleſcentiæ ferociam aut freégere piſcatu, aut ſacriſ ciis initiarunt, valuiſſe patiendo? Ne- hemiæ & Petro vim eloquendi ſuppeditavit Poenitentia; quorum alter carnem remis attri- vit, ut orta & Mari Venus & veriùs & ſan- Ctiùs interiret in Mari: alter verò & vino lachry- mas ſuxit, ut noſceremus fœderari luctum poſſe cum luxu, & fundi poſſe à pincerna ex oculis lachrymas, etiam dum dextera Regi vina re- fundit. Non, inquam, mirum eſt vocem labo- ranti & abſtemio; Pœnitentiæ artificio in fulgur exacui, quo & Nehemias Suſas inflectat, & Ro- mDam Petrus exterreat. Perditis quoque & ini- 4. 5. 15. Juis vim prædicandi ſqualor inſevit. Vade, quo- niam vas electionis mihi eſt iſte, ut portet no- men meum coram Gentibus & Regibus. Vas iſte 3. Panlu eſt? Ecquis is eſt, quo ſuum devehendum no- men Deus enunciat? Saulus. Illum- ne Saulum ficu,., dicis, ſpirantem nuper minarum & cædis? II- lum-ne, quem literis ad Eccleſiæ ſtragem mu- niere Pontifices? Illum, quem Ananias procla- mabat Judææ tigridem, fidei luem, diſcipu- lorum interitum? Ille planè vas eſt, quem ſui nominis urnam Deus pronunciat. Et quo in con- flatorio verti potuit ſecuris in tubam ? quave ar- te ex perſecutore factus eſt Saulus prædicator? Audi. Et erat tribus diebus non videns, & non manducavit, neque bibit. Tum enimverò Ana- niam Dominus excitavit, direxitque ad Sau- lum: quem cùm prædicaturum non dixiſ- ſet, quando humi dejectus clamabat, Domine, quid me vis facere? Vas eum Evangelii; non fore ,ſed eſſe dixit, ubi totum jam illum jacuiſſe triduum animadvertit in tenebris & jejumo. Anania, ſurge, & vade in vicum, qui vocatur relctus, & quære in domo Judæ Saulum nomine Tharſenſem., Reſpondit Ananias: Domine au-⸗ divi de viro hoc, quanta mala fecerit ſervis tuis. Quem Dominus irridens ait: Quem tu arbitra- 179 ris mei nominis hoſtem, hunc ego doctrinæ meæ noyi tibicinem. Vade, quoniam vas ele- &tienis eſt mihi iſte, ut portet nomen meum. At- qui Oleum effuſum nomen Dei eſt. Et mirum iſtud eſt,„ quod abſtinentia ſqualoréque eò profecerit Saulus, ut oleum fundat, qui ſan- guinem effundebat. Imòô cuùm audis; non ſidus fore Saulum Evangelii, ſed vas, tunſiones tibi Pœnitentiæ incus objiciat. Non enim præful- gendo, ſed patiendo ad Evangelii diſſemina- tionem deſtinatus eſt Saulus, divini nominis non flos, ſed urna: Nolite, inquit ad diſci- pulos Chriſtus, cogitare, quomodo aut quid lo- Matth. 16. quamini: dabitur enim vobis in illa hora quid 19. loquamini. Quænam ea hora eſt; in qua nobis vis eloquendi ſeſe inſinuabit? Càm autem, inquit, tradent vor, nolite cogitare quomodo, aut quid loquamini. Onuſtos enim veroò ferro, auréôque exutos deficere vox non poteſt, quando ad perorandum ipſa pœnarum atrocitas pro lin- gua eſt. Quis enim perferentem pro veritate Naaman compedes non audiat, quando Magiſtri mili- riua. tum contemnenti torquem obaudiunt? Repur- gatus à ſanie Naaman, conſilio Eliſæi; emer- ſerat à Jordane. Quo miraculo vix commotus in nullas Dei laudes erupit. Acturus deinde Prophetæ gratias, ut videretur aliquid dicere, ſcire ſe faſſus eſt, verius eſſe Numen in Iſraël. Zex exem- Quod & Dæmones tum credunt, tum contre- Forum. miſcunt. V ere ſcio, quòd non ſit alius Deus inuni- kReg. 5. verſa terra, niſi tantùm in Iſrrasl. Verè ſapis, & 1. * benè ſcis. Id autem ſerò te didiciſſe profiteris. Cur enim, in ipſo Jordanis aut alveo, aut littore Iſraelis te Deo non ſubdidiſti? Ibi te nu- men exterſit, ibi te quoque & credidiſſe de- cuit, & dilaudaſſe. Cur ergo tamdiù cunctatus es novam de Deo fidem profiteri, ut eam non in fluminis ripa, ſed in Prophetæ tugurio pa- *“ lam omnibus evulgares? Nimirum acrius in Dei cultum Syrum Ducem pertraxit pauper- tas Eliſæi, quam Jordanis expiatio. Quam- vis enim Naaman;, ubi ſe convaluiſſe ſenſit; erga Deum Iſraélis magnam concepit reveren- tiam, eam tamen in corde obtexit, donec il- la ad aſpectum pauperrimi Vatis erupit. Pur- gatus utrobique eſt, leprâ in undis, perfidiâ in ſtramentis. Keſtituta eſt, inquit, caro ejus, ſicut caro pueri. Nec exclamat? Silet in tanto prodi- gio, grandioris vi miraculi loquuturus. Rever- ſüſque ad virum Dei cum univerſo comitatu ſuo, venit, & ſtetit coram eo, & ait: Verè ſeio; quòd non ſit alius Deus in univerſa terra; niſi tantum in Iſrael. Tum ait, cum ſtetit. Præſentiâ viri Dei pleniùs potentiuſque deflexus in fidem eſt. Netit coram ée, & ait. Miratus eſt,; non tam carere ſe ſanie, quàm exuentem morborum ſordibus Principes Syriæ Prophetam in SeAa⸗ tis ſordibus jacere. Horruit, tantam inefſe Dei viro & extergendi virtutem, & patiendi con- ſtantiam. Horruit, corruitque ſupplicaturus Deo Ifraël, cujus afflatu non tam lepra fuga- retur, quàm perferretur inopia. Extergunt Pro⸗ Phetæ luem in Iſrael, & ſqualent? Id præſtare tantùm poteſt vis humanâ major. Ideò quem non ore excolui in torrente Deum; in caſæ ve= ſtibulo ore & amimo adoro. Ketit coram eo, & ait: Verè ſcio, quod non ſit alius Deus; niſi tantum in Iſrael. Mente hæc tamen fides dunta- xat continetur, operum, geſtormque jeju- na. Quæ ſanè auéta eſt in Principe, ubi amor egeſtatis & pædoris in Propheta ſuccrevit. Uſ- que adeò fidem exteris non eloquentia, 5 elo⸗ §. Eliſæ? Paupeytase 180 eloquentiæ voce clamoſior, ſuo Poenitentia pal- Eccleſtæſti. lore inſinuat. Nam cum grati animi obſides, ei non ava- detuliſſet Naaman Eliſæo nummos & veſtes: yi munera . „Ktn 1 „ rejician.. Ubi opes eas rejectas conſtantiſſimè à Prophe- ta vidit, tum enimverò de litandis hoſtiis, ex- zen ope- Citandiſque Deo aris deliberavit. Quam in rem, rum. ut ſibi avehere inde aliquid ſancti ſoli lice=- ret, expopoſcit. Vivit Dominus, ante quem ſto, quia non accipiam.. Dixitque Naaman: Obſe- cro, concede mihi ſervo tuo, ut tollam onus duorum burdonum de terra. Non enim faciet ultrà ſervis tuus holocauſtum, aut victimam Diis alienis, niſi Domino. Exterſus eſt in Jordane Syrus, haud ta- men, arente leprâ, fides effloruit. In domo Eli- ſæi Deo credidit, ſed fide intra laudis ſe pam- pinos continente. Repudianti verò donaria, & ſeſe ſervum obſtrinxit, & fidem ſuam oppigne- ravit de uno veri numinis cultu. Uſque adeò in Syro & Principe majoris fuere ponderis repu- dia, quàm prodigia. Et illud quidem viarum peregrinationiſque confecerat barbarus, non ut erudiretur in lege, ſed ut curaretur à ſanie. Attamen, curatâ leprà, quamvis credat, ſilet: ſpretis muneribus à Propheta, & credit, & lo- quitur, & holocauſta Deo cœli deſignat. Adeò eſt exemplorum, non eloquentiàâ tantùm, ve- rùm etiam miraculorum virtute vis major, véôx- que clamoſior? Quid, quod & nulla plerum- que ad ſuadendum miraculis vox ſubeſt: & conſtantiæ, tolerantiæque tonitruo vox ineſt potentior? Erexerant Petrus & Joannes, ſum- màâ vulgi admiratione, notiſſimum toti Hiero- ſolymæ claudum. Quo permoti miraculo, ſuis exciti tabernis & ſedibus populi ad Apoſto- los confluxere. Concionari illicò ad multitudi- Act. 3. 12,. nem Petrus cœpit. Quâ doctrinæ ubertate? Sum- mà. Pſalmos enim & Prophetas omnes evolvit: Vox epe- terruit eos patrati in JxsU parricidii atrocita- n. te: ignoratione latentis in Chriſto divimita- Concona- tis facinus extenuavit: deleri poœnitentià poſ- tor verus. ſe affirmavit Deicidium: inevitabile impende- ree omnibus excidium, ex Samuele, confirma- Batiger vit. Denique nihil ille prætermiſit, ut eos ni. umma & dicendi copiâ, & grandi Scriptu- rarum pondere pelliceret ad fidem. Quo fru- ctu? Non immodico. Nemo enim aut baptiza- tus eſt, ut ſua exolveret crimina, aut excita- tus eſt, ut mox injecta diſcipulis vincula diffrin- geret. En torpentem poſt claudum erectum mul- titudinem. En æſtuantem in Apoſtolos Scriba- rum ferociam poſt interpretationem Scriptura- rum. Loquentibus autem illis ad populum ſuper- venerunt Sacerdotes, & injecerunt in eos manus, & poſuerunt eos in cuſtodiam. Ergo fulta mi- racuhs, Prophetiſque Sapientia nullum è plebe abducit à crimine, multos & Clero impellit in facinus: utque clau um exolvat, binos Apoſto- lici Senatus Principes vincit. Ubi verò cæſi à Magiſtratibus diſceſſere ad Evangelizandum Apoſtoh, tum enimverò auctus eſt cœtus credentium, altius ſeſe patientià diſcipulo- rum Chriſti in corda filiorum Iſraeël penetran- te. Ibant gaudentes, inquit, à conſpeétu Conci-= 4 6. 42. lii, quoniam digni habiti ſunt pro nomine JE- WVyͤ' contumeliam pati. Omni autem die non ceſſa- bant in Templo, & circa domos docentes & Er vangelizantes Chriſtum JEWW. In diebus autem illis creſcente numero diſcipulorum, factum eſt murmur Græcorum. Viden' ut rebelles Prophetis prodigiiſque turbas fuſus conſtantiſſimè cruor inflexit. Parum eſt miraculis non permoveri turbam, & docgntium patientià commoveri: 4. 4. I⸗ AG. 6. 1. 1 Oliva quando Philippis in Macedonia efferantur mi- raculis Ethnici, conſtantià pædoréque vincun- tur. Orantibus Sila & Paulo, effracta porten- tosè univerſa ſunt & repagula & oſtia carce- ris. Quodut animadvertit cuſtos prodigium, non modò baptiſmi aquam non ſitiit, ſed tabeſ- centem cum ſpiritu ſanguinem, verſo in ſe fer- ro, penè profudit. Expergefactus, inquit, cu- Ros carceris, & videns januas apertas carceris, 4.tsan. evaginato gladio volebat ſe interficere. At ubi perſtantes in carcere circumſpexit Apoſtolos, virorum miratus conſtantiam, vinctis exolven- dum ſe dedidit, tersitque ſqualore Pauli pus animi, maculâſque facinorum. Clamavit au- tem Paulus voce magna dicens: Nibil tibi ma- an ee, li feceris univerſi enim hic ſumus. Petitôque lu- mum Batj mine verogrſe eſt, & tremefactus procidit Pau- Gect, lo & Silæ ad pedes: & producens eos foras ait: tisgzue, ſidl Domini, quid me oportet facere, ut ſalvus fiam. Polumaria. Non ora diſcipulorum, quibus orahtibus pa- tuerat carcer, exoſculatus eſt cuſtos, novita- 4“* zaer tem miraculi demiratus: ſed ante pedes pro- cubuit, quos fugæ piguit, in tanta evadendi Polunis opportunitate. Pugionem motus miraculo ſtrin- . Xerat alieni ſuique cruoris Hirudo: Patientia victus Apoſtolorum ferreum & gladium & cor abjecit, ſuper rivos aquarum non jam vultur, ſed Columbæ, hoc eſt, Eccleſiæ pullus. Et tollens, inquit, eos in illa hora noctis lavit pla- Enoia gas eorum: & baptizatus eſt ipſe, & ommnis do- binm. mus ejus continuò. Ubi expendi illud velim abs te, provolutum ſuos ad pedes Lictorem, cre- dentem, omniâque ſpondentem, ne tum qui- dem Paulum luſtraſſe baptiſmo, cùm & Dei ver- bo intendit, & vinculis Silam exemit. Tunc eum expiavit Apoſtolus, quùm plagas ſuas ab- ſterſit. Ut noſceremus, paratiores nos fieri Sa- cramentis nullis ita promeritis poſſe, quàm ſi æ&grorum & eradamus ſaniem, & ulcera dilua- mus. Hinc putaverim factum; ut tantis clarum Paupnun miraculis Moſem & adlatraverit populus in ere- mo, & oppugnaverit: quem in £gypto è paſ- cuis reducem & audivit, & in Ducem adſcivit. Nimirum excalceatum ad Horeb, olentémque caulas & vellera non potuit vulgus non vere- ri, quem palmis ſceptréôque gravem contemp- ſit. Nam & Joſeph citô Regi interpretatio- nem ſomnii perſuaſit, tùm conjecturàâ authori- tatem adoleſcenti conciliante, tùm carcere;, unde abreptus erat in Regiam. Non ergo Ne- hemiæ languorem apud Aſſuerum elinguem fuiſſe arbitrari debemus, quando ineſt ſqua- lori vis ingens comprimendis, excitandiſque mortalium affectibus. Difficillima, obnoxiâque ſuſpicionibus impetravit, quòd coram Rege- dum loqueretur, langueret. Et eram quaſi lan- guidus ante faciem ejus. Si ita eſt, cur nitoris cutiſque tanta in Chriſtianis Oratoribus cura? Cur abliguriunt, unde rubeſcant, ſpreto ole- re, quo pallerent? Fallimur, ſi verborum co- pia, & non magis inopia ferculorum illaturos nos eſſe confidimus urbibus provinciiſque Chri- ſti vexillum & labarum, quod Crux eſt. Por- rò Crucem non cirri ornant eloquentiæ, ſed cinis Pœnitentiæ decet. Memineris propterea commemoratis priùs à Chriſto, quæ impen- debant Apoſtolis, maledictis & flagris, terra- rum eos condituram & lucem appellaſſe. Bea- Manh. & ti eſtis, cum maledixerint vobis homines, & per- is. ſecuti vos fuerint, & dixerint omne malum ad- verſum vos... Jic enim perſecuti ſunt Prophe- tas, qui fuerunt ante Vos,s Vos eſtis dal Cuis. Uid eet ndyr PaNRdut 4 poten HMei vir ad und Fal Contumaci domun e Ellao b⸗ nt, ut ee ſi nl riden CMpi Pentem e Ebarnt, 6gencum tün inn rndtnt eblen Pete dan uun ceſt iket lll. lhage atlg a e nen Akmreni, Ratcr 1l 4 ent nit⸗ Um cigennt lore Nl 4 Chenaia Nuhl ik . luiie 1 u nittie 1 els frus u ni 2 Critihu , me Nela t ltanta eſalan lmndo: Nied nonfn I Eſie lu 4 nolte lar i diild nlnd linn e n, N o,hmeen⸗ n elenit 1 an ores M il is dole, aul n, & enc n,ut tuns 1 erit ſohllxte in Duendn voreh, Eus lan n e guſen n/ hegi inegte conſeclu⸗ “ te, tn ni⸗ m. Ne Crnm enf uendo iet . ds, eini⸗ lina, On Gd nen i, Itun u, is SZ delat ⸗ ele nfi 4Cd ene, r e⸗ 2 ſeninai . in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. yox ope- Quid, rogo, ſali cum Virgis? cum nervis? cum rum. Mortifica- tionum Rtä. Pati pro Chriſto. 2. Reg. 19. 20. ret prophetiæ. ſecuribus? Putreſcimus in ſaniem virgis: ferro in mortem corrumpimur: quùm ſale vindice- mur à ſanie, & penè funeri ſubducamur in fu- nere. Puto Dominum, poſt ſupplicia diſcipu- lis nunciata, ſalem eos dixiſſe urbium, quòd patiendo felicius, quàm eloquendo pus mundi eſſent exterſuri. Exagéôga errorum eris, ſi te telis & maledictis objeceris. Nemo nim cla- manti aliquando ſanguini reclamavit. Nemo, prædicante abſtinente, epulas non erubuit. Sile, ſed abſtine; & ipſe, ut ajebat non ma- lè, quamvis non probus Tertullianus;, pro te Philoſophiæ habitus perorabit. Sonant enim ſimbriæ jejunantis, ut Sacerdotis olim chlamys extrema reſonabat. Quid enim Elias ait, ut arantem in jugis duodecim ab arvis ad aras ab- duceret Eliſæum? Clamandum ſanè illi & per- tonandum fuiſſe arbitror, ut agreſtem, exper- témque divinationis bubulcum in partes trahe- Scilicet. Obvolvit arantem Elias pallio ſuo, & tacendo permovit. Cumque veniſſet Klias ad eum, miſit pallium ſuum ſuper illum. OQui ſtatim, reliétis bobus, eucurrit poſt Eliam. Ubinam ſunt, qui humani cordis con- verſionem ad Deum difficiliorem eſſe autu- mant, quam cadaveris reparationem in vitam? Acceperat Eliſæus duplicem a Magiſtro Spiri- tum operandi. Attamen, ut puer reviviſceret, 4. Reg. 4. fUſtra illum ſuo baculo contractavit. Poſuerat 31. baculum ſuper faciem pueri & non erat vox. En ab Elia revocatum agricolam ab aratro ſolà pal- Hii protenſione: cùm defunctus nequicquam Ehlæi virgaâ in vitam retrahatur. Ergo prom- ptius ad Deum cor repedat, quam caro ad vi- tam? Falleris, niſi faller. Non enim Prophetis contumacior caro eſt, quam cor. Sed eam in domum excitandum puerum tranſmiſſus eſt ab Eliſæo baculus, in quam frequenter diverte- 2. Reg. 4, rat, ut comederet. Cüumque freouenter, inquit, 0 inde tranſiret, divertebat ad eam, ut comede- ret panem. En vita cur cunctabatur obſequi baculo! Comederat frequenter eo in cœnacu- lo ſuo cum bacillo ſenex: ideò mors potuit epulanti non auſcultare. At dies quadraginta Elias jejunaverat, cùm redux è wonte, Eliſæum ſui involucro pallii traduxit ad prophetandum. Jejunio animabatur pannus, ut rerum omnium contemptionem aranti ſuaderet. Ut verò tor- pentem erigeret puerum, fruſtra baculus ad- laboravit, ſolà patinæ recordatione, & ad agendum enervis, & ad ſuadendum elinguis. Etiam inanima, qui ſit jubentis ſtatus, depre- hendunt. Obedire proinde cunctabatur caro, ubi epulantis Prophetæ nidor imperantis Pro- phetæ baculo reluctabatur. At pallio ara- trum ceſſit, quando frugibus, quibus adlabo- rabat Eliſæus, tamdiu Elias abſtinuerat. Quod ſi poſtea puer à ſuperveniente Propheta eſt re- vVocatus ad vitam, vide, quanto conatu, quan- täque membrorum coarctatione de morte tri- umphaverit Eliſæus. Etiam Vates domini ma- gni aut carent prodigiis, aut iis laboriosè ornan- tur, ſi ea patrare ſtatuunt, ubi eorum gutturi ſunt hoſpitales ſominæ adblanditæ. Quid er- 30 mirum, ſi Chriſti oratoribus impiorum ſce- lus obſurdeſcat, quos audimus & linguâ garri- re, & vitâà ſilere; quos etſi ſœcundi calices di- ſertos faciunt, nobis tamen elingues ſunt, niſi eos aqua Poenitentiæ moribus eloquentiores red- dat, quàm verbis. Cur enim arbitraris ferocien- tem victorià Saulem tam patienter tulifſe ob- Ethicæ Tom. II. „ 181 jectum ſibi ſcelus a Samuele? Luxerat enim- verò Sacerdos totam noctem facinus Ragis. Exalbeſcentis proinde oratio Pomtificis ferociam Principis ad preces uſque tunſionéſque deflexit. Quaſi peccatum ariolandi eſt repugnhare. Et non exæſtuat, furitque Rex, cùm ſe audit palam ariolis exæquatum? Nimirum ſuperioris noctis etiamnum madebat lachrymis Samuel. Hor- ruit proinde Saül in objurgatione pallorem fletuum, qui contempfiflet gemmarum in Sa- cerdote fulgorem. Contriſtati que eſt Gamuel, Ibid. Ia5 & olamavit ad Deminum totä notte. Cumque de nobte ſurrexiſſet Samuel, ut iret ad Sail. Fron- tis corrugatio, mœrorque ſupercilii Pontificis verba ſuccenderunt in fulgura: ceflitque tr'ſti- tiæ prævaricator, qui ſæviiflet in arguentem. Ergo & languori Nehemiæ non mirum ſi mi- tem ſeſe præbuit inter calices Aſſluerus: quan- do pallori Samuelis repugnare non eſt auſus Saül inter arcus & haſtas. Idee enim & Joanni viſus eſt prodire gladius de ore ſponſi, unde ſponſa ſuſpexerat ſtillare myrrham. Labia ejus Can. 5. 37 lilia, diſtillantia myrrham primam. Hæc ait. De ore ejus gladius utràque parte acutus exibat. Ille pericripſit. Nimirum ferit in morem enlis eloquentia, ſi pœnitentià madeſcat. Gladius verbum eſt, ſi tamen per myrrham fluat. Vi- deamus, ſi placet, exacutam in enſem linguam etiam muhebrem, ubi eam ſuâ myrrhâ Poœni- tentia perfudit. An Eſtheris Reginæ linguam in mucronem verſam negabis, qua Aman inter- cidit? Dizitane Efßher: Rer peſſimus iſte eſt Anan. De ſupremo regni Prafecto tam audacter coram Rege obloquitur fœmina, Regina quidem, ſed ſerva, Hebræa- que: & per id tempus, quo lata fuerat ſenten- tia capitis in univerios Ifra litas, dammata? Quàm effeminata eſſe iolet vox tœminæ? quam blan- dior in epul'o? quam metuens, enerviſque co- ram Rege? Et tamen vox fulgurat Eſtheris ante Afſſuerum, inter Cyathos. Unde, rOo30, vul- nerandi vis voci addita mulieris? Jejunaverat triduo Eſther, antequam loqueretur. Non co- Eſth.4. 160 medat's, inquit, & non bibatis, tribus diebus & tribus noctibus, & ego cum ancillis meis ſimiliter Jejunabo, & tunc ingrediarad Regem contra le- gem. En linguæ cotem! En myrrhâ jejuni acu- minatam etiam femellæ in acinacem eloquen- quentiam. Jugulat Regina, quum loquitur: ſed ſi poſt abſtinentiam eloquatur. Tonat ſermo poœnitentis: quæque laſciviret in ſozmina vox bellariis adipata jejunio confecta conucit, de- jicitque contumaces. du penlus eſt itaque Aman Eſth7. moe in patibulo, & Regis ira quievit. Uſque adeò imbellis quoque Oratio ſævit in morem Spa- thæ, ubi eam inſperſeris abſtinenti. Et dedit mihi Rex, jaxta manum Dei mei bonam meoum. 1. Ke 23. Apoc. k, 160 Hoſtis & inimicus no- Eſtb. 7. 6&. F§. Eſther. Uanta præſtiterat Nehemias, ut eas, Gratis quas optabat, impetraret ab Afſuero li- Dei. teras ? Oraverat, jejunaverat, elanguerat, mi- niſtraveratque, & peroraverat: haud tamen ſe⸗ cundùm rei eventum ſuis adſcribit aut viribus, aut officiis. Multa coram Deo egerat. Multa & peregerat & dixerat coram Rege, ut cum militibus deduceretur in Sion. Verùm impe- tratas & epiſtolas & cohortes nec Regis huma- nitati, nec abſtinentiæ ſuæ acceptas retulit, om- nibus in munificentiam Numinis rejectis ene⸗ 182 ficiis. Quàm ergo divinæ ſunt hoſtes Gratiæ, qui quùm & omnmia acceperint, & penè ege- rint nihil, ſuis tamen imputant meritis, quæ ac- ceperunt. Diſpereat tam nefaſti ſator Zizanii Pelagius, qui primus ita ex Britannico Oceano Triton emerſit, ut aquâ dilui ſcelus inſantum prohiberet. Quis tam parcum aquæ putaret fore adultum in Oceano monſtrum? Pereat, inquam, in ſuo errorum pelago Pelagius, cujus impugnari cœpta eſt audaciſſimà verborum pro- luvie ſinceriſſima divinorum affluxuum ſcaturi- go. Novus hic Lucifer naturæ ſolium ſuper aſtra Gratiæ collocavit, quando hanc & medio omni- no ſuſtulit. En tibi reclamantem Suſis Nehe- miam, qui magis ſobrius inter cyathos, quam tu in medio Oceano, fuis nihil adſcribit ge- ſtis, nihilque non adſcribit Deo. Oraverat: abſtinuerat: vinum Regi defuderat: pro ſe ver- ba fecerat non imprudens. Attamen nec mini- ſterio ſuo Regem inflexum credidit, nec ſuis Numen lachrymis emollitum ratus, exclamat: Et dedit mihi Rex, juxta manum Dei mei bo- nam mecum. Ut veròô nulla de geſtis ſuis ſubo- riri gloriatio poſſet, juxta, inquit, manum Dei mei bonam mecum. Si enim dixiſſet, aut juxta aurem, aut juxta oculum Dei ſui, conſultum ſibi à Rege eſſe; lieuiſſet ſuſpicari, à Dei ocu- lo animadverſa Nehemiæ jejunia, vel Dei aure preces exceptas, in ea, quæ ipſi evenere ſecun- diſſima, influxiſſe rerum verborumque even- ta. Omni liberavit Gratiam Nehemias ſuſpi- cione mercimonii, ubi ſuffragatam ſibi Dei ma- num aſſeruit, quam procul dubio nec abſtinen- tiæ ſpectacula, nec hymnorum permovere po- tuit iymphonia. Non enim manus eſt aut vi- dere lachrymantem, aut oranti auſcultare. Uti- nam ita nos geſtarum à nobis rerum teneret oblivio, ut, etiam poſt preces & cineres, unam ſupra nos Dei dexteram intueremur propitiam: quam non noſtris meritis in dona inclinatam veneraremur. Ne ipfa quidem Ezechiæ Regis modeſtia geſtas pro Deo res ita obvolvere po- tuit, quin eas Numini retegeret moriturus. 4. Reg. 26. Obſecro, Domine, memento, quæſo, quomodo, quod 3 placitum eſt eoram te, ſecerim. Nequiit ſuam Ezechias præterire fidem, navatâmque pro lege operam. Non ille impiè, imò & ſanctè loquu- tus eſt. Nam & oratione ſuà mortem in ſe Dei nutu irruentem abegit. At Nehemiam nuiquam jejuni ſu, nuſquam memorem cineris quis non miretur? Unus Paulus, præteritorum in- curioſus, in anteriora extendebat ſe. Nam Sponſa unius vel floris afflatum, inter exhibita Deo obſequia, diligentior, quàm liberalior, Can. I. nu. Computavit. Dum eſet Rex in accubitu ſuo, Nar- dus mea dedit odorem ſuum. Quid præfaretur, profuſo in Dei cultum ſanguine, quæ Nar- dum;, non quidem oblatam Chriſto, ſed tan- tùm ſedentem Chriſtum afflantem jactare poteſt, quamvis halitum floris aurearum delatione murænarum præceperit Sponſus? Ergone, ubi fabricanda ſibi ex auro dextrariola è& Sponſo didicit, ſpiraſſe Nardum commermorat? Ma- rænulas aureas faciemus tibi, vermiculatas ar- gento. Dum eſſet Rex in accubitu ſuo, Nardus mea dedit odorem ſuum. Tuam dicis Nardum; & fragraſſe dicis? Aut tua tota non eſt: aut, ſi eſt tua & non quoque Dei, putére poteſt, IIa. 64. 6. olere non poteſt. Omnes enim juſtitiæ noſtræ licut pannas Menſtruata. Oliva Et veni ad Duces regionis trans fla- men, dedique cis epiſtolas Regis. Miſerat autem Rex mecum principes militum & eduites. SS. n in Regia munere defungebatur Ne- Viatis. hemias, Pocillator enim Aſſueri erat: Non ve⸗ F ioe tamen propterea diſceſſurus in Palæſtinam è Media profectionem ſuam in menſem extra- Xit, ſalutationibus, inanibuſque officiorum . . . .— . Rex audias 18 e — moris & nugis dies exterens itineri opportu on nas, nos. Alloquutus Regem fertur, & abüſſle. Quod ſi ſpernitur à Pocillatore officiorum vi- J"dex. ciſſitudo, umbratiliſque ſalutationum concer- Iues. tatio à Pincerna deſpuitur, ne Regis cyathis deſit: quà rogo, mente tantis viſitationum phaleris bulliſque deſtinati totius Eccleſia eno- dandis quæſtionibus, toto gemente Mundo, ſupremi aliquando Præſules diſtinentur? Of- ficiorum viciſſitudinem iſtam faſtidit Hiero- nymus in matronis, damnâtque, quas tamen ſolà fuſi colique jacturà urbem perreptare ne- mo nen videt. Quid, quæſo cenſor morum ſeveriſſimus ſcriberet ex eremo, ſi undantes ex omni penè mundo Gentium turbas in atriis aut Principum, aut Præfectorum, aut Sacerdotum deludi cerneret, arcerique, ut opportuniores conficiendis negotiis horæ ina- miſſimis ſalutantium nugis, ſummo Chriſtianæ Reipublicæ detrimento, populorumque incom- modo planè incredibili, infulſiſſimè conteran- tur? Occurritur venientibus, quos teſtudi- neo is, qui inviſitur, deducit gradu, ad ſingu- los oſtiorum ſtipites verborum incurvationum- que haſtiludio inter ſeſe Primoribus, ad nau- ſeam uſque ſpectantium, concurſuris; ut Tro- jæ maturior ſit futura expugnatio, quàm per valvas unius domus duorum hominum in conclave ſeceſſus. Tum qui venturus nun- quam non expectatus eſt, ubi advenit, nun- quam dimittitur, fremente interim clientium examine, quo neglecto, intus Domini, quos garriendi mentiendique materies nugarum pro- lixitate defecit, de Auſtro muſſant, quidve quiſque perpotet frigidiſſimè invicem ſciſci- tantur. En ſententiarum molem, quâ, velut aggere objecto, tantus populorum fluvius arcetur. Naufragatur in œænophoro Mundus: neméôque clientum auditur, quia necdum de- finitum inter Conſulares eſt, refrigerando hepati aptior-ne ſit intubus, an cicorium. Proh quæſtionum negotiorümque Charyb- dim! Deſtinati Diœceſibus Judices popu- los accurrentes excludunt, ut demiſſis velis, diſſerant inter ſe de rebus nec ſcriptis, nec geſtis à ſanctis Præſulibus. Uror, quùm his cancellis arceri Mundum intelligo. Excurre- bat Abſalon ad portas urbis, ut atcedentibus ad tribunal peregrinis blandiretur ſaltem, quan- do eos, regnante Patre, audire non poterat. Et manè conſurgens Abſalom, ftabat juxtal in- . Reg 15 troitum portæ in via, & omnem virum, qui ha- bebat negotium, ut veniret ad Regis judicium; vocabat Abſalom ad ſe. Quod ergo & adoleſ- cens & princeps Hieroſolymis ambitionis faſ⸗ cino captus præſtitit, nullis adſcriptus præfe- ctuſve ſubſelliis, Chriſtiani gregis ſeu Paſtores, ſeu Prætores ſub Chriſto ut præſtent, non ovium amor efficiet, domi ſaltem & ſub occaſum, ſup⸗ plices audituri, quando ille horis antelucamis au⸗ Cæremeniæ nimiæ. 166 ſ gt lebae. ſ⸗ he „ 5̈ e 4 Mon⸗ / elle Vi trat⸗ E. alplcat ſiail eye ita, ut irenta n gurfioni 107 Ace cllce ben wvid nud Uen den Por ſth 2 Abſdo ſteu none üter hyr culsomnes More pe eipen⸗ 3valt nun ücninof treftann4 Elebarrat m Aum, a Afinuiſſe yeheniles. neipem. nit triumpt or lugi mepe Abi⸗ Dumhi tuos iſeni He ENtiurche lthu, mon Mtanmnei. Mmcerudenur ee ch Cenaten i 1 or A dili, torqund thhciin, i 4 eiſitun. 1 itci, zan elie *M archeng, fan 4. a⸗ Re. n hiug ngeen e, etlert DArfin perlem an e afein Nenl oppon Cſheonn ononn ne, . Regt geij wente Mann ſinenur! 0. 1, (n tNi peneſtnet⸗ (enior nenn tium imda eleckonnn, 4 Aotiſke gotis aei Wmo Ce orunktins Cllime conre ,lls tii grach, Aler Linceluramn Oribas, a õ tio, iuft n homm! Unterin denm us Dnn ries nennf⸗ innen 4. len, plom i photo G e gecdun- t, Nige 4. n N ) A ne e Yodes N t Cenii ner Kitl Uror, N . 4 in Cap. II. Lib. II. Eidrzæ. 183 audiebat accedentes & vicis agricolas? Cap- tandæ benevolentiæ; inquies, grati, trahen- diue ad ſe populi causà occurrebat Cchientibus Ablſalon. Et hoc præcipuè nomine congemiſ- co, extorſiſſe ſcilicet ab adoleſcente ſcelus, quod virtus in Senioribus interdum non im- petrat. Ergo venatione, ludo, theatrôque ſeſe explicat Ambitio, ut litibus intendat, regnum Iſrasl everſura: & nugis non expediet ſeſe Ju- ſtitia, ut imperium Ohriſti ſtabiliat? Si tam intenta negotiis Proditio eſt: cur tam aliena à quæſtionmibus audiendis diſſolvendiſque eſt Reli- gio? Aceurrentes ad ſubſellia turbæ bellantis caſſide devehuntur in forum; & litantis (quam- vis id rarò contingat) repellentur faſcium æqui- tatem fidéemque implorantes Nationes? Non ſurdior ſit Pietatis auditus auditu Iniquitatis: & quas Abſalon inter tubas & lituos turbas audi- vit, eas non audiiſſe pudeat Chriſtianos Senato- res inter hymnos & cymbala Fidei. Pudeat cauſas omnes, leviſſimaque negocia Elephan- tum more parturiri, non quòd momenta re- rum expendantur diligentius, ſed quòèd aut ſe- 1, aut nunquam ſtatus cauſæ exponi poſlit. Quis enim officiorum nugis aut excluſam, aut interceptam decies non lamentatur controver- ſiæ ſuæ narrationem? Num, inquies, ruſticum me eſſe jubes? Mallem ego ſanè inofficioſam in ſubſelliis Juſtitiam, quàm otioſum in Saluta- tionibus fabuliſque Dominatum. Quamquam quis Abrahamum, Coœlitum egceptorem huma- niſſimum, arguat ruſticitatis? quem tamen nul- lis diſtinuiſſe officiorum pampinis Angelos deprehendes. Paſtorem illum fuiſſe dices, non Principem. Paſtorem? Cui Rex Salem occur- rerat triumphanti? Paſtorem? Quem Reges quatuor fugâ foœdiſſimâ evaſere, vindicem So- domorum. Paſtorem? Quo cum Palæſtinorum Princeps Abimelech ſoœdus junxit precario? Da mihi tuos inter Principes huic meo pa- rem Paſtori. Sedenim urbanitatum contempto- res Patriarchæ ſimilas & vitulos apponebant hoſpitibus, non eos ventos labiorum vinde- mià delinitos, jejunos emittebant & domo, Gen.28. §. Verbis tantum amplexibuſque ſaginatos. Tulit butyrum & lag, & vitulum quem coxerat, & ſitali. poſait ooram eis. His, non verborum, ſed ope- “ rum certabatur officiis, vagiente fide. Rebec- Cam intuere officiis cum Abrahami Oeconomo Ceremonie certantem. Vix ſeſe ſalutavere Servus & Puel- venorez. la: mox illa & aquam Camelis hauſit, & is ar- Cen. 24. Muillis, torquibuſque hoſpitam ornavit. Depo- 1. Nait hydriam, inquit, ſuper ulnam ſuam, & de- dit ei potum. Poſequam autem biberunt Cameli, Protulit vir inaures aureas, & armillas totidem. Hiſce licet officiis decertare, quibus, quin au- direntur clientes, haud retardaremur. Brevis enim foret lucta, ſi non verbis, ſed muneri- bus certaretur in arena, circéve humanitatis. Ut enim verborum pharetra nunquam exhau- ritur, ita donorum jacula vix ſuppetunt pro- ludenti. Ne verò ruſticatam hic quoque affir- mes urbanitatem in hydria, Lothum aſpice, qui, G.:t.. 2, Viſis Angelis, ut ait Scriptura, compulit illos op- Pidoé, ut diverterent ad eum: ingreſſiſque domum illius fecit convivium, & coxit azpma, & co- mederunt. Nec menſæ tantum apparatu ſeſe continuit Lothi humanitas erga hofſpites: ve- rùm Sodomitis, qui exarſerant in juvenum contumeliam, ſuas ſpopondit filias, ut iis abuſi hoſpitum ſeſe injurià abſtinerent. Habeo duas lias, abutimini eis, dummodo viris 1Wſtis nihil Ethicæ Tom. II. mali Jacintis. His officiorum ludicris certaba- tur cum Peregrinis etiam Sodomis à viro, ut §. Lorh. noh imiquo, ita ab Abrahamo pecorum caâus ſejuncto, & filiabus juncto poſt calices. Da mihi, qui adoret advenam, qui menlſam ſtruat, qui filias pro eo exponat. Abutimini eis 4 Rcut vobis placuerit, dummodo viris iſtis nihil mali faciatis. Sed redeamus ad Nehemiam. Et veni ad Duces regionis trans fumen, dedi- dite eis epiſtolas Regis. Nihil præterea de ſue addidit. Non iis ſupplicavit, non eos conve- nit, non honoris gratid illos frequens aut de- ducebat, aut ſalutabat. Omnia enim; quam- vis difficillima, deferenda ſibi eſſe intelligebat à Satrapis & Præfectis, una Aſſueri epiſtol in omne humanitatis officium permovendis. Vi- de, an regiarum literarum ſis faſce impetra- turus a Prætore oppiduli umius, quod Nehe- mias uno Regis codicillo extorturum ſe ſcit à Præfectis Syriæ; quamquam eos nullis ſibi obſtringendos eſle ducat officiis. Charactere Aaliss Pplus uno Regum inclinabantur olim Prore- frenands ges, quam noôſtris hiſce temporibus integro, grandique privilegiorum volumine, ſignis e* egate licèt regiis communito. Dedique eis epiſtolas Regis. Non verbis delinivit, non obſequiis de- meruit, non muneribus ſibi Satrapas devinzit. Epiſtolas reddidit. Non jam miror, uno navi- gaſſe lintre Argonautas ad prædam velleris aurei, quando non ligno, ſed papyro Euphra⸗ tem Nehemias tranſmiſit, non ſpolium pe- Coris direpturus, ſed T emplum à Perſis, pa⸗ triämque, penè dixerim, recepturus. Jubeban- tur enim Satrapæ permittere Nehemiæ, ut Ur- bis tum adyta, tum mœnia repararet. Quz geverttas. ipſe, redditis tantùm literis, & aggredi potuit, & moliri. Pudeat Reges, ſuos tam impudenter Regularum à Prætoribus interdum deſpici, riderique cha- 9 “ racteres. Quamquam non tam plumbo, quam aet. ferro ſuas obſignaverat literas Aſſuerus: haſtis enim, non fſigillis authoritatem datæ abs ſe ertege⸗ Princeps prudentiſſimus epiſtolæ conciliaverat. , c ee- Et veni ad Duces regionis trans fumen, dedi- teötore: due eis epiſtolas Regis. Miſerat auten Rexr irkiorum, mecum principes militun & equites. Quum Zant, ſsli⸗ pugionibus literæ muniuntur, ludibrio eſſe Sa- Epen trapis non ſolent. Literas enim Pocillatori Rex s Pie dederat, ſed milite vallavit, quem diplomati- Cir ſei bus inſtruxerat. Et Angelo Epheſi ſeribe, aiebat , B Joanni Angelus. Sed illi conipiciendum ſeſe tostex am, dederat, enſem utrimque præacutum ex oere Apoc 2. 1. promentem. Qitò ſcribitur Prophetæz gala- mo, quod gladio ſubſcribitur imperantis. Et Apoc.2.12. Angelo Pergami Eccleſiæz ſeribe Haæc dicit, qui habet romphazam uträque parte acutam. Hiſce Regum juſſis nemo non paret. Qui enim calamo illuderent ſubſcribentis, armati rom- phæam extimeſcunt. Vide Regis diploma ſe- . curi obſignatum, non cerà. A me ergo poſitum Dan. 3.960 eſt hoc decrztum, ut omnis populus, tribus & lingua quæcunque loquuta fuerit blaſphemiam contra Deum Nidrach, Miſach, & Abdenago 5 diſpereat, & domus ejus vaſtetur. Ruinis, faci-= bũſque Regum olim epiſtolæ ſubſcribebantur; & ideò ignibus, gladiiſque munitas eas nemo Satraparum non timebat. Verba nunc Domi- natores exarant ad Præfectos: & ideò verba dantur illis, quibus regiæ literæ gratificantur. Vel Numinis decretum apud Prophetam evi- luit, ubi verbis tantum, de perterrefacien- da Ninive lata lex Jonæ eſt. Et factum eſt Joan. u i. verbum Domini ad Jonam, dicens Surge, & Q 2 vade Jonas. Severitas. Vox ſeve gitat is po kent ior edictis. Jonæ 3. 1. Jerem. 1. 10. id- Exd. 4.9. Severitas Promovet Regeela. vum ob ſer. vantia tn. 7 vade in Niniven civitatem grandem, & præ- dica in en. Et ſurrexit Jonas- En; inquis, ut verbo Domini præſtò fuit Propheta, quamvis nullis interſepſerit haſtis decretum ſuum. Fa- tum eſt verbum Domini ad Jonam, dicens: Surge. Et ſurrexit Jonas. Ubi hic fulgura, quibus verbo Domini Propheta obſequi cogeretur? Verbum Domini dicens: Surge. Et ſurrexit. Atqui Prophetæ tu mihi locutum Numen obtrudis ſi- ne fulgure. Non ego de Prophetis auſus eſſem oblatrare, quaſi iis nudus Dei ſermo non ſit ad obſequium ſatis. Cùm ergo Dei quoque ſub- ſignanda decreta ferro ignéque pronuncio, Prophetas excipio, quos nemo non videt arca- nis aſſuetos, und Numinis reverentià in obe- dientiam mandatorum inclinaturos. Verum quid aio? Et hos armis in obſequium præci- pientis Domini inflecti quandéque oportere audacter affirmo. Unus, quem tu in ſcenam produxiſti, progrediatur Jonas. Dixit ad eum Dominus: Surge, & vade in Niniven. Et ſur- rexit Jonas, & deſcendit in Joppen. Num tu paruiſſe Domino arbitraris Jonam, qui curſum ſuum à Ninive, quèò ire jubebatur, deflexit in Joppen? qui prædicationem fugaâ prævertit? qui non verba, ut terreret, ſed nummos ex- prompſit, ut evaderet? Ita nimirum Dei quo- que verba etiam à Prophetis eluduntur, ſi ea mera eſſe verba contingat. Aſt ubi ſuam Deus legem non cerâ, ſed Ceto ſubſcripſit, procel- liſque, non verbis loqui cœpit, Jonas, qui di- centem ſpreverat, minanti paruit; & monſtro ceſſit, qui præceptum deriſerat. Et factum eſt verbum Domini ad Jonam ſecundò dicens: Sur- ge, & vade in Niniven. Et Jurrexit Jonas, & abiit in Niniven, juxta verbum Domini. Ni- mirum naufragio ſuæ Deus præluſerat voci. Ci- tò propterea balænis obſignatam Legem exau- divit; qui voci Domini, divinitatis tantuùm imperio afflatæ obſurduerat. Plus Balænæ Jo- næ aures patuerunt, quàm Numim. Mon- ſtro ad obſequium Divinitatis inflexus eſt. Quod ſi muniri Dei voces oportet non naufra- gio tantùm, ſed etiam Ceto, ne iterum à Pro- pheta deluderentur: humanis putas vocibus, guarnvis regiis, permovendos eſſe Satrapas, ni- 1 literis ſuppoſueris gladios? Tetigerat ſuâ ma- nu Deus labia Jeremiæ, dixeraâtque deſignato jam Vati: Ecce dedi verba mea in ore tuo. Iis tamen non penitus, ſuis quamquam ver- bis, fidens, exeruit poſt ea virgam in plagas excubiâſque expeditam: qua ne ſuum quidem verbum ſatis ſuffultum iri Dominus arbitra- tus, plenam ignium iræque ollam ad Aquilo- nem ſtatuit, ut plenius ollà virgaque terreren- tur, quos ſciebat parum verbis palloréque Jeremiæ permovendos. Quid tu vides à Vir- gam. gris tu vides? Ollam.. Tu ergo accin- ge lumbos tuos, & ſurge, & loquere ad eos om- nia, quæ ego præcipio tibi. Nec obluctatus eſt Jeremias Bomino : præceptum enim ſuum hinc virgâ, inde ollà ſepſerat. Hinc eſt, quod ab- legaturus Deus Moyſen in Ægyptum, non Verbis tantùm, ſed étiam virgàâ, manuque in- ſtruxit, illà ex angue virgâ, hâc ex tabidâ le- proſâque jam ſanâ. Quod ſi nec duobus quidem his, inquit, ſignis crediderint, neque audie- rint vocem tuam, quicquid bauſeris de fuvio, vertetur in ſanguinem. En, ut ſuæ voci etiam virgà anguéque munitæ timeat Deus, eâm- que cruore, ne fide & authoritate careret, cenſuerit ſubſignandam. Dixere Pharaoni 184 Oliva Aaron & Moyſes: Hæc dicit Dominus Deus Iraël⸗ Dimitte populum meum, ut ſacrificet mihi in deſerto. Ai ille reſpondit: Quis eſt Do- Poliita- minus, ut audiam vocem ejus? Weſcio Do- minum, & Hrazl non dimittam. Curſim ex- Eierno- pendas velim, à Moyſe quidem appellatum fuiſ- rum obli- ſe Numen, tum Dominum, tum Deum. Qui- i. bus è& titulis alterum neglexit Pharao, alterum verò retinuit: ſpretâque divinitate, de domi- natu tantùm interfatus eſt Moyſem. Quis eſt Dominus * Pohiticæ id enim uſitatum eſt, ut pluris imperium faciat, quaàm divinita- tem. Deum non attendit, de Domino quæſi- imer pes turus. Quis eſt Dominus, ut audiam vocem rana. ejus? Loquitur is tantum Dominus? Silere po- teſt: Nam præfanti non auſcultant. Si tonue- rit Jupiter, regnare colo credetur. Loquetur Exod.2. (Aaron videlicet) ad Pharaonem, ut dimittat klios IWGrazsl. Sed non audiet vos: immittämque manum meam ſuper Wgyptum, & educam popu- lum meum. Ore aget & dexterâ: ſed quam verbis non eſt Deus libertatem impetraturus populo ſuo à Pharaone, eam vulneribus extor- quebit. Cedet cyniphi, qui vaticinio non ceſſit: & uno planè feretro primogenitus Re- is, & primogenitus Dei populus efferentur, ille à ſolio ad ſepulchrum, hic à paleis ad palmas, ad aram à piſtrino. Ortus eſt clamor magnus in Egypto: neque enim erat domus, in qua non jaceret mortuus. Vocatis Pharao Moyſe & Aaron nocte, ait: Egredimini vos, & ſilii Exod. 12. Iraël ite,; & immolate Domino, ſicut dici- 31⸗ tis. Tu es, qui audire nolebas Dominum? Et quâ nunc ratione, quod tibi fruſtrà ediceba- tur à Moyſe, Moyſi improviſus divinæ vocis patronus & præco inſinuas? Nimirum tum vox Domini perſonabat, nunc falx perſtrepit, quàâ altiores ſpei noſtræ culmi deciſi proruerunt. Et miraris ſoli voci divinitatis loquentis per Moyſen fuiſſe Pharaonem ſurdaſtrum, quan- do Sponſa Dei ſurdam prorſus affanti ſe Deo præbuit, pulſantique? Vox Dilecti mei pulſan- tis. Loquitur tantum, & pulſat? Vaticinor. Non audietur. Aperi mihi, Columba mea. Co- lumbam putas, quam voce tantùm compellas? Non pinnis ad ſurgendum inſtruitur iſthæc Avis, ſed ad jacendum compedibus degrava- tur. Non modò non evolat Columba tua, ſed nec aſſurgit. Quôdque eſt miraculo propius, eò eſt ad ſurgendum tardior, quèò eſt liberior onere. Neque enim pondere, ſed nuditate, quun accedat ad oſtium, deprimetur. Aperi mihi, ſoror mean. Expoliavi me tunica mea. His vo- canti repugnabat inurbanitatibus Sponſa; quamdiù Verbum verbis tantùm velitabatur. Cùm verò exeruit pro voce dexteram, oſtium- que concuſſit, advolare Columba occœpit, & nocturnas Sponſi guttas, non quaſi torren- tem expavit, ſed quaſi Jordanem refluum fe- ſtina tranſiniſit. Audi: Dilectus meus miſit Can. 5. 45 manum ſuam per foramen,„ & venter meus intremuit ad tactum ejus. NWurrexi, ut apert- rem Dilecto meo. Eludebatur verbum Patris etiam à Sponſa, quamdia titulis, commiſe- ratione, & precibus aditus tentabatur. Ad appulſum, tactúmque oſtii occurrit non lo- quenti. Intremuit, & ſurrexit. Diſcamus Cor- dis aurem ariete melius, quam ſermone pul- ſari. Venit Moſes, inquit, & convocatis Majo- Exod ribus natu populi, expoſuit omnes ſermones, duos mandaverat Dominus. Reſponditque om- nis populus ſimul :⸗ Cuntte, quæ loquutus ſt Domi- Can.5. 2. nin na lt Deus le e Cin s inl yninn Thi 4 Hitrus 10) t Miuti ſſet Dymm ijr u⸗ n Ar Ge umae le: Ut ilenbi l llenbbus nner 9 uer, i mengte tumci as voce ir inpet ſb adini WMens n u: ſiuns uKn inon ſp⸗ Genimn 1 Ph EEnè ad Gelbleri ns oblet utle, cuan . ominie in eo älen, 5 Eiſu la⸗ 1 tebel Aerdun S let, Nreun 1 frn dr Hicr; fili, Eimiche Vleun ere e Acherat Enmnenini, N. Ee Wa fderl d enn wi nalul⸗ min D t ſan u ) S Denn mn, E te, N S tnm;, um dt Onim en, itini : innitir, tetl li en inenn ülnenduen vi paicninn Prindgentit n erct mm tu Thanl imini n, ii, ul 8 Domom! i fuulkt ene wilns rnenn Nimmumtmn Ur ethrta Gecli hrnrn tati loclen Urchelnmn, ſus Arnl Dileci nis pullt Fuus Chalinil tanmumonſe h intnin Colunbat; itunl ß⸗ ſedmlut tn. Anr i Mt. N tunbus rin e etetmd, lande ern on An ec 4 Exod. 20., fulguribus. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. — 18 5 Dominnt, faciemus. Narraturum jam-jam bmnia putabain Moyſen : verùm audituro ſubducitur Iſraéli repent? Moyſes, eümque Deus ſevocavit in montem. Atqui facturos ſeſe digxere Seniores, quæcumque Domi- nus imperaſſet. Cuntta, quæ loquntus eſt Dominur, fatiemns. Repetenda, inquit Deus; mihi ea ſunt, quæ Moyſi edixi. Niſi enim tonitruis fulguribuſque voces meas roborave- ro, citò eas Iſrael deſpuet. Cunéta,; quæ loquutus eſt Dominus, faciemus. Cüumque re- We Moyſes verba populi ad Dominum, ait ei Dominus« Jam nunc veniam ad te in ca- ligine nubis, ut audiat me populus loquen- tem ad te, & credat tibi in perpetuum. Exin- de fumare Mons cœpit, & micare, & freme- re: ut ſcilicet doceretur Moyſes ſervandas inſcribi Leges oportere non thuribulis, ſed Locutüſque eſt Dominus cunktos Jermones hos.. . Cunbtus autem populus vide- bat voces, & lampades, & ſonitum buccinæ, Exod. 0, ontémque fumantem, & perterriti, ac pavo- re concuſi ſteterunt procul. Viden' ut ſuam Deus vocem fulguribus interpungat, quò ter- ror impetret, quod ſermoni non daretur. Vis audiri? Aut Deum imitare, aut Regem. Aſſuerus ſuas obſignavit epiſtolas militum ha- ſtis: ſuas animavit Dominus voces funeri- bus & fulminibus. Hæc una imperandi ra- tio non ſpernitur, quam metu, fulgetriſ- que munimus. Suas quidam Cæſarum li- teras Sphynge fertur ſubſignaſſe. Potuiſſet ille ſanè ad imperii majeſtatem, lauro, vittâ- que ſubſcribere. Potuiſſet, ſed extorquendo ratus obſequio eſt potentiorem vim monſtri Lzech.4-t. elle, quàm aut purpuræ, aut coronæ. Et tu, Kli hominis, ſume tibi laterem, & deſcri= bes in eo civitatem Jeruſalem. Et ordinabis adverſus eam obſidionem, & comportabis ag- erem, & pones arietes in gyro. Tum ad Eze- Ibid,7. chielem, hiſce perfectis, ait: Et Pberati adverlſus eam. Licet etiam adverſus ſcorpio- nes & rebelles prophetare, ubi arietibus & aggeribus minas tuas & leges ad terrorem Vallaveris. Secreta proinde ut Dei Lex fuit àa funere, quod Heva in paradiſo dubium; Serpens non incertum, ſed vanum affirma- vit, ſpreta confeſtim eſt, poméque poſtha Gen, 3 6. bita. Vidit igitur mulier lignum : & tulit de Nrudtu illius, & comedit. Comedit nimirum de interdicta ſcientiæ planta, ſed quæ dixerat angui, Præcepit nobis Deus ne comederemus, G& ne tangeremus, ne fſorte moriamur: quæ- que audierat ex Serpente: Nequaquam mor- te moriemini. Neuter de Legiſlatore dubi- tavit: de ſupplicio inftituta eſt quæſtio ; quod ubi aut anceps, aut etiam non futurum haberi cœpit, mox proculcata Lex eſt. Non enim arcebatur à raptu pomi fœmina con- tumax ſeu Legiſlatoris, ſen Legis reverentia ; ſed impendemtis ſuſpicione ſupplicii. Id ubi Vanum eſſe condidicit, Numen pomo poſtha- buit. Et Heva quidem nunquam moritu- ram certô ſe credidit, ſi fructum liguriiſſet. Attamen dubiæ tantàùm timore poœnæ com- peſci potuit ab eſu. We fortè moriamur. Uſ- que adeò coërcendæ etiam in fœmiha ingluviei nec Deus certus author interdicti fatis eſt, & non certi funefis pluſquam ſatis eſt me- tus: Itane? Deus te pomo intefdixit, & comedis? Me Serpens edocuit, alienam à me non ità arborem eſſe, ut putaram. Quid? Ethicæ Tom. II. an inficiatus eſt anguis interdictionis & Le- gis Deum Authorem eſſe? Quin id confirma- vit. Quâ te ergo machind ad eſcam impulit? Sepulchrum obſtruxit. Wequazquam moriemi- ni. Nam haud ego interdicente continebar Divinitate ab arbore, ſed ſævitura in come- dentem me mors abſtrahebat à rapina. Amoto proinde feretro, mediam perrupi divinitatem- ut pomum concerperem, quod non lege, ſed tumulo munitum olim expaveram. Prob fœ- minæ contumaciam; tamdiù jejunæ, quam- diùà mori timuit: tum Numini rebellem, quum ſolutam ſe cognovit timore ſupplicii! Mi- raris uno ſe pomo abſtinere foœminam, ori- ginariæ infulatain Juſtitiæ vittis, nequiiſſe, ubi eam timoris compes exolvit? Mirare gentem innumeram & bellacem, & victricem; & fa- meſcentem, non pomo ſeſe continentem in omnium copia ciborum, ſed melle abſti- nentem in fame & lucta. Nimirum à Lege Dei Heva poenam removit, & ides abli⸗ guriit: Legi Saul diras innexuit, & ideò vulgus abſtinuit. Ingreſus eſt itaque populus Jaltum, & apparuit fuens mel, nulläuſque abr- plicuit manum ad os ſuum timebat enim po- Ppulus juramentum. Nempe Rex proclamave- rat: Malediclus vir, qui comederit panem; donec ulciſcar de inimicis meis. Patet au- tem, ea Regem execratione ſupplicium capi- tis ſanxiſſe comedenti, quo erat afficiendus Jonathas libati reus mellis in virga. En quo modo temperantiam in ſaltu Rex impetrat à cohortibus, quam Deus ſuadere ſoeminæ im- pollutæ in paradiſo non potuit. Legionibus ſcilicet quamvis eſurientibus ſecures obverſa- bantur, & ideò quas mel prolectabat, ſup- plicium abſterrebat. Libare nemo auſus eſt mel, quod erat per jugulum regeſtürus. At anguis, ut ſepulchrum Hevæ occluſit, ne ti- meret, os illicò reſeravit, ut liguriret. At- que utinam ſolas horreremus edaces ſceminas: tenemus & Prophetas perduellionis reos; eſcarum deſiderio deceptos. Jeroboamo exarue- rat priùs brachium, tum reviruerat prece, vo- céque Prophetæ. Quem, honoris causd, ſua Jeroboamus mens? communicavit. Rejecit vir Dei illecebram iis vocibus: Mandatum eſt mihi in ſermone Domini præcipientis: Non comedes panem, neque bibes aquam. Præ- cepit tibi duntaxat Deus, ne comederes? Ti- meo, ne patinis ſint ceſſuri charactefes. At- qui Regum menſas deſpexi. Timeo nihilo mi- nuùs, ne lata de jejunio lex, quam nulquam ſuppliciis Dominus interſepſit, redintegrato contra eam ingluviei prælio, etiam victrizg devincatur. Videſ- ne erumpentem & è ſaltu- Leonem, & è& colo Angelum? Alterf damnati Prophetæ Judex, alter carfifex ab- legatur. Monſtro enecabitur. Quibus coônvictus criminibus? Liguriit. ſti ori Domini; & comediſti panem non infe- retur cadaver tuum in ſepu chrum patrum tuo- rum. Qui cuùm abiiſſet, invenit eum Leo in via 5 & occidit. Ergo quam acceperat à Deoò de ab- ſtinendo legem, ſed Legem tantùm, nullis aut minis horridam; aut gladiis vallatam, citò Propheta evertit: quam certè non perrupiſ- ſet; ſi, quando imponebatur, non nudo il- lam ſermone Angelus condidiſſet. Etiam non pro fſe latæ legi Leo paruit, qui ocιοσ 2 ſe viro, & jumento ex adverſo ſtante abſti- nuit. Nimirum in funere & ſupplicio Monſtra 3 quoque 26. 9. uia non obediens fui- Tbid. H. 226 186 quoque non modò cicurantur ad Leges, ſed eas nec latas rapiunt, ſervântque. Pharaoni nihil edixit Deus de reddenda Abrahamo Sa- ra. Sed attritus flagellis immanibus etiam ſi- lenti Domino auſcultavit. Nulla ſiquidem vox ità ſonora eſt, ut ſtrepitus virgarum. Durum ſanè Tyranno quis fuiſſe dubitet par- tam jam voratâmque illecebram egerere, quùm el frui poterat. Verùm accito ait Patriar- Gen. 12, Cchæ: En conjux tua, accipe eam, & vade. 20. Repudiantur Helenæ, quamvis repetunda- rum à Menelao Parides non damnentur; quando non verbis, ſed verberibus pudori conſulitur. E contrario vel bubus vox Dei poſthabetur, reſervanturque contra cœli le- 1. Reg. 15. gem pecudes, ſi non ferro, ſed calamo, inci- 2. datur. Nunc ergo vade, & percute Amalec, & demolire univerſa ejus. En Legem! Pepercit populus melioribus ovibus, & armentis. En proculcatas Dei tabulas, prælatâſque impe- rio Sacerdotis & Numinis boves. Præceperat enimwveròô Saüli Samuel: ſed præceperat tan- tùm. Dixit, & facta non ſunt. Tibi gratu- lor, Aſſuere, qui tuas literas pro Nehemia datas ad Præfectos, ne ſpernerentur, ſariſſis obſignaſti, & arcuum ſetis, non ſerico, linôve alligaſti. Id genus literis nemo Prætorum re- luctatur, nemo non paret. Miſerat autem Rex mecum principes militum, & equites. Et audie- runt Sanaballat Horonites, & To- bias ſervus Ammonites, & con- triſtati ſunt affiétione magnâ, quöd veniſſet homo, qui quæretet proſpe- ritatem filiorum Irael. Rex tuea- toor ſitorum aut horita⸗ eNs, No quùm Epiſtolas Aſſueri reddidit Ne- hemias, animo concidére Samaritæ Prin- cipes duo Tobias, & Sanaballat, ſed cùm ſep- tum eum viderunt peditatu, & equitatu re- gio. Parum enim à papyro ſibi timendum efſſe ducebant, quòèd ſcirent & impetrari non diffi- cile à Regibus literas, & faciliuùs à Satrapis ſperni. Seriò rem agi arbitrati ſunt, ubi Aſſueri benevolentia Pocillatoris authoritatem non epi- ſtolis tantuùm, ſed etiam cohortibus auxit. Nam diplomata & citò dantur, & brevi reſcindun- tur. At miles non charactere dignitati ſui Prin- cipis, ſed haſtà ſubſcribit. Porrò id non videre Saſurrones Samaritæ, ſed audierunt. Nuſquam enim Su- Rexr nonſi ſurronum Zizanium non pullulat. Et audie- g . runt Ssanaballat & Tobias. Quamquam quis nus. tam inofficioſos hos Principes fuiſſe putet, ut advenienti Hieroſolymas è regia, imòô ab ipſis Aſſueri poculis digreſſo Pocillatori, literis mi- litéque inſtructo, non occurrerint, ad aliquot ſaltem ſtadia? Quod ſi & videre Nehemiam, & deduxere;, cur audiſſe tantùm adventum viri feruntur? Et audierunt, inquit: Imòô & viderunt & egerunt cum Pocillatore din, verô- que abſimile non eſt, multa ex hoſpite viros va- ferrimos elicuiſſe. Attamen audiſſe illos, non vidiſſe, aut egiſle teſtatur Nehemias. Nimi- rum Viri Principes ità ſeſe circumagendos ſu- ſurronibus tradunt, ut id probent, improbént- ve, non quod ipſi viderint, ſed quod iis aucto- ribus didicerint, dedidicerintve. Et audierunt Sanaballat & Tobias. Felicem propterea prædi- 17 Oliva ſrin 1 , Un o⸗A caverim Abrahami uxorem Saram, quòd domi ſuæ pernicioſum ſuſurronum gramen radicitus convulſerit. Nam cùm infeſtam eam nemo ancillarum non ſciret infenſamque Ægyptiæ Adgari; nulla tamen earum ludentem cum Iſaaco e Tgyptiæ filium accuſavit. Din Iſmaéël hære- dhiit dem deluſiſſet, niſi ſuis ipſa oculis Sara ludum uhish vernæ ſpeckaſſet. Cumque vidiſſet Jara filium luudll Agar Wgyptiæ ludentem cum Iſaac filio ſuo, Ji. Gon. 2r5. Mmen xit ad Abrabam: Ejice ancillam hanc, & fi- E lole lium ejus. Nulla vernularum auſa eſt ludionem lie deferre ad Dominam, quòd diffiderent gra- e a⸗ Sctt: tificari ſe poſſe Saræ ſuſurris, quamvis adver- Oumin ſariæ ingratæque Agaris filium arguerent, car- unus⸗ peréntque. Colludebat impavidus Iſmaeél Iſaa- imrinl co. Vix enim muſſare etiam de vero crimine nidseiee permittebantur ancillæ, ne, vera denun- n ſin ciando, falſis viam ſternerent affingendis. Nam uCekechmn ut umm accuſatores deferant reum, inuun- uuteuhe meros implicant innocentes. Ergo ſola poteſt Miaher Sara ad Abrahamum Iſmaeëlem deferre, quem 6 ipſa ſuiſmet viderit oculis colludentem cum fi- an lt co lio. Uſque ades Suſurronum depreſſa natio n potel erat in domo Patriarchæ. Quid domum ſubeo chun tin Abrahami, ut ex ea eliminatum genus homi- num nocentiſſimum mirer; quando in aula lcen Ni Saülis Principis ne tum quidem aliquis de Da- i nir ſi vide coram illo obloquebatur, cùm in eum ſæ- Ped ſalte viſſimè baccharetur? Nec ipſe quidem Idumæ- 1 orum peſſimus Doëg, inter Saulis ſervos facilè 9. Alirelecl Princeps, Achimelecum Davidi gladium, pa- Aan 0 néſque ſuppeditaſſe dixiſſet, niſi ſummis Saul it CNnns roet „ precibus id ſuſurri ab iniquiſſimo mancipio, epler2 opilionéque extorſiſſet. Conjuraſtis omnes ad-, Reg. 22. ad aun verſum me, & non eſt, qui mihi renuntiet, ma-8. ze, Hlete ximè cuùm & filius meus fœdus inierit cum ſilio tgineſ Vai ? Non eſt, qui vicem meam doleat ex vobis, ljaule nec qui annunciet mibi. Reſpondens autem Doiëg kium yer⸗ Idumæus: Vidi, inquit, filium Iſai in Nobe, inem apud Achimelech Sacerdotem. Qui conſuluit le pro eo Dominum, & cibaria dedit ei: ſed & gla- Vn dium Goliath Philiſthæi dedit ei. Lugere om- D nino libet, dum Chriſtianorum regias Princi- ln pum cum Saülis aula compono. Quot;, undi- * que bubones Regum tigna inſident; ut ferali 4 Ee ſtridore ululent in Heroas! Plena ululis atria, ileck plena conclavia, & perdius in Senatores ac per- rſcne nox funeſtiſſimarum avium garritus Imperan- hto tium aures obtundit. Cùm nulla in Saülis ten- inmd torio obſtrepat Cornix, vel de Davide, invi- uſt ſiſſimo Principi capite. Doëg quoque, cùm ho- m ſtem Regis vidiſſet & paſtum à Sacerdotibus n & inſtructum;, non garriret, niſi eum in ac- i cuſationem tantis Saul querimoniis elicuiſſet. liat De hoſte nec Doëg apud Saülem obloquitur? leennr Spectatur ab Idumæo, eôque inter Saulis au- i Deun licos ſine controverſia Principe, Sacerdos Achi- nd melech panes ſanctos aris ſubtrahere, enſéem- ſae lnn que detrahere Tabernaculo, ut David non oc- N enm cidat, & occidat: mortem enim & à ſe arcere nſue cibo, & aliis gladio potuit inferre adoleſcens,; gai N cibariis armiſque munitus. Hæc, inquam, ſpe- te reſt⸗ Ctantur à ſervo Regis, & intra mentis ſecteta eil concoquuntur. Pudeat ergo tot paſſim in atriis i en Sacerdotum ſtridere Striges, roſtro unguibuſ- E ſ⸗ que innocentium ſanie cruentatis. N Grande caput, ſtantes oculi, roſtra apta Z 5 ur Nen rapinc, . t . Aui Canities pennis, unguibus hamus ineſt. nn Nocte volant. . An non tibi colorati, expictique à Poëta viden- Nrdi tur in pinnis ſtrigum livor, amarôrque Suſur- ulinall. Netoctner Vens Eenn. genc N tem, toblrt lne, eennon: Eerl 1 domunſts gepunhe Uando na Aa. um men’. vicdenlar⸗ Uſenmk gcum nmmn no main, e med tenuntit, inint n’ Alekern, deit a . Lugne n krukn. . (r ſcden,ull enn Wlsan erancerſ⸗ tinm Iup lin Eihe —K 12 eil in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. — 187 vonum ? Attonitis enim, ſtupidiſque lumini- bus, uno hauriendo cruori non torpent ro- ſtro, fartas funeribus innocentium latebras in gutture recondentes. Abigantur aves feraliſſi- mæ ex aulis ſaltem Pontificum: ne tardiores in Saülis Regia Idumæi ſint denunciandis excep- toribus hoſtium, quam Levitæ effingendis in- ſinuandiſque aut Achabo aut Jezabeli in Na- butem Ehamve criminibus. Ibi nemo muſſat de hoſte: hiàc nemo de fidiſſimis non oblatrat. Ibi Doëg, niſi rogatus, quæ ſpectavit, non in- dicat: hic ne audita quidem ſparguntur, fin- gunturque temerè. Quam verô impares ſervi, tam pares ſunt inter ſe Domini. Nam ut ibi, dela- tione auditâ, Saul accivit illicò Sacerdotes Da- vidis exceptores, occiditque: ità hic quovis Stri- gum ſibilo in perniciem innocentium Principes 1. Reg.22. deflectuntur. Miſit ergo Rex ad accerlendum A- . chimelech: dixitque ad eum Saul- Quare conju- raſti adverſum me tu, & filius Iai, & dediſti ei panes & gladium, & conſitluiſti pro eo Domi- num, ut conlurgeret adverſum me? Omitti ſanè non poteſt Scripturarum in exprimendis Prin- cipum titulis ſagacitas mira. Nam dum Saül Superiy Provocat Suſurrones, Saul dicitur, non Prin- zardus ad Ceps. SQaul autem cum maneret in Gabaa, ait ad pæna t. Jervos ſuos: Non eſt, qui mihi renuntiet. Rex verò ſalutatur, cùm audità de paſto à Sacer- nes au. dotibus hoſte accuſatione, evocandum jubet diendi. Achimelech. Exrex iterum, & merus eſt Saül; Faa quùm à contumeliis quæſtionem exorditur, pius in Ju. Climninis præjudicio in reos abuſus: Miſit dico. ergo Rex ad accerſendum Achimelech. Dixit- que ad eum Naul: Quare conjuraſti adverſum im. me Elegantiſſimè ſanè, & divinè. Ut enim regium eſt accuſatum accerſere: ità regium non eſt, quaſi convictum arguere inauditum: ple- beium veròô tyrannicumque prorſus eſt, in ac- cuſationem elicere, cogeréque ſervos. Meritò ergo Regem Scriptura divina appellat Saulem, quum de delatis ſatagit: ex regem verô abjicit, & inauditis inſultantem, & inſuſurran- tem delatoribus. Porrò pervidere libet, ut à ſuo fonte accuſatiomis proluvies progredien- do diſſentiat. Nam duo, quibus Sacerdo- tis fides elevaretur, ſpectaverat ITdumæus dela- tor: ſublatos nempe panes è menſa, & detractum gladium è tholo. Quæ duo acceſſione non con- temnenda Strix auxit, confirmando & delatam annonam Davidi, & oblatum enſem, & conſul- tum pro eo Numen à Sacerdote. Quæ cuùm evwocato à ſe Achimelecho opprobraret Saul, fal- ſitatem ſervi novà corruptione infuſcavit. Ob- jecit enim non conſultum ſolummodèò pro vita hoſtis Deum, ſed etiam ſuum contra caput ſo- liumque datas in tabernaculo ſortes. Conſuluiſti bpro eo Dominum, ut conſurgeret adverſum me. Neutrum præſtiterat Sacerdos, alterum ſer- vus confinxerat, utrumque Rex exprobrat in- nocenti. Tanta eſt delationum feracitas, ut & ſatæ creſcant in agro, & excuſſæ ſuccreſcant in area, & illatæ horreis exuberent. Nam A- chimelech annond tantàùm & gladio Davidem inſtruxiſſe ſpectatus eſt à delatore. Accuſatus, eum pro fugientis incolumitate conſuluiſſe fertur. Damnatur tandem quaſi Numinis, con- tra regnantis caput implorati. Adeò livore ri- Sata Heroum geſta S& degenerant & amplifi- cantur. Illud probarim tantum in Saül, quòd de- latorem primum, tum carnificem Sacerdotum Dosg ita deſpexit, ut de eo nuſquam veſti- gium extet. Quaſi in ſanguine Sacerdotum, ceu Suſurrones in rubro æquore vilior, ſed ſævior Pharao, Perierit; proditiomis mercedem non aliam, Dlenitas quaàm infamiam nactus, & flagitium, & fortè eni defe- funus. Quis non putaſlet deſerto etiam à Jona- ünda? tha Regi eblanditum Doëg, cum denunciatione Fex o rêecepti hoſtis, tum internecione exceptorum, ſe- , ſu.! cundum futurum à Rego in ſolio? Accuſaſſe ſolus Narrones. fertur,; & ſolus, renuentibus cæteris, ſæviſfle: nulla præterea de illo mentio uſpiam eſt. Adeò S Saul & accuſatione delectatus eſt, & delatorem faſtidiit. Apud nos verò inauratis obſtrepunt ro- ſtris Striges mendaces: & ſolæ aliquando Ulu- læ deargentatis pennis lauros inſident, & inqui- nant. Querebamur dignatas olim Jovis abaco Aquilas. At rapi noſtra utcunque ſolabamur; alitis dignitate. Quis jam ferat diſeerpi tum noſtra tum nos, obſcœnitate, ſqualoréque Noctuarum? Quid ſi Strix non paluſtris jam eſ- ſet, ſed paludata, ung innocentiæ laniend & gratior & aurea? Ità-ne? Exulare coguntur Turtures ab atriis etiam, quamvis rarò, Sacer- dotum, ſolo inviſæ ſeu candore, ſeu gemitu: & Bubones invehuntur Dominorum menſis ac curulibus, ut in ſmaragdo eliquatos uniones ſor- billent, utque bullas abollalque ſimo reſper- gant; ne ſcilicet cubaſſe vilius videretur ales contumax, ſi non in ſerico ſterteret, reperétque in ſtragulis? Pudeat proluviei, & gemmarum nos aliquando miſereat. Reſerventur heroibus ſubſellia, non delaroribus obtrudantur. Aut neminem Principes audiant, ſuis meliùs oculis rerum fibras rimaturi, aut nullum ex delatori- bus audiant. Utinam excluſiſſent eos Sanabal- latus & Tobias, minori certè livoris æſtu exar- ſiſſent in Prophetam. Audierunt? Conflagrarunt. Et audierunt Sanaballat Horonites, & Tobias Jervus Ammonites, & afficti ſunt aff clione ma- gna. Nocentiora delationibus venena infuſa Do- minis, quibus offeruntur, quaàm æmulis, in quos parantur. Nehemias obequitat: & Tobias exta- Beccati beſcit. Redundant enim in authorem flagitia: & Tamna. quod actum ſemel mirabamur in Jordane, re- fluxiſſe eum ſcilicet in ſcaturiginem ſuam; fre- quens id evenit in ſcelerum profluentibus, qui pleniori alveo fontem repetunt, quam mare im- petant. Prius nämque Caini animus concidit præ livore, quàam Abelis caro præ vulnere. Quis neſciat Amano antè defixam ab odio fa- ſtuque Crucem, quam eam exaſciarit Mardo- chæo? Quod cum audiſſet Aman, quod Mardo- chæus non ſtecteret ſibi genu, iratus eſt valde. Sci- mus diſcruciatum ſævius Saülem Davidi inſi- dias moliendo, quam Davidem patiendo. De- nique de ſervis conqueritur, in filium vocifera- tur, adit, conſulitque Pythonem. Nonne acriori furoris clibano Nabuchodonoſoris animus ure- batur, quàm flammis torquerentur conjecti in fornacem Pueri tres? Hi namque pfſallebant in igne, ille excandeſcebat in viola. Tunc Nabuchodonoſor repletus eſt furore, & aſpectus Jfaciei ejus immutatus eſt. Necdum cum ſociis Abdenago vinctus erat, & jam Rexw indignatione amburebatur. Et quam circum ſe flammam paſ- ſuri erant Juvenes, eam Princeps animo, viſ- ceribuſque ſuſtinebat. Repletus, inquit, eſt fu- rore. Quod ſi eum furor oppleverat, ergo na- tabat in rabie mens Regis, imò naufragabatur in felle; non cruore refrigerata;, non peruncta adipe, non pellita cute, non oſſibus medulliſque tum firmata, tum perfuſa. Unus eam furof ob- ruerat loco viſcerum & carmis. Ambigis autem ſæviorem, diriorémve furoris flammam eſſe, Derſecuto⸗ res guſto- rum. S§.§ Tres Pueri. Eſth. 3. 6. Ban 3. 49. = . . 188 quàm ignisſe Recreamur interdum igne, furore nunquam non bacchamur Inſequebatur Nabu- them Achab. Et malo, dices Nbuthi, qui Prin- Cipi obluctatus inter lapides & calumnias miſer- rimè expiravit. Expiravit; ſed ſerius ſuo eſt lictore damnatus. Erumna ſiquidem, quàâ Juſti corpus interiit, cor Regis maturiùs exederat. Venit 3. Keg z1. ergo Achab indignans & frendens. Et projiciens 4. Je in lebtulum ſuum, avertit faciem ſuam ad pa- rietem, & non comedit panem. Id enim, quod paſ- ſus eſt, vineâ non coëmptà, raptà eâ per vim, longè dirius parricida & fur pertulit furiis man- cipatus. Quemnam ergo dices diſcerptum, la- ceratämque crudeliùs? Eum-ne, quem lapis humi ſtravit ad coronam, quaſi ſemen jactum in culmum: an illum, quem rabies ad inſaniam eliſit, cruore, ſaniéque, quaſi in volutabro ſuem, fœdandum undique? Occubuit Nabuthes, ſed liliis aſtriſque coronatus. Etiam Sol occidit, ſed revicturus. Etiam arbores defloreſcunt, & vi- duantur vites, ſed ad ubertatem & germen. At Achab vivit ad ſupplicium. Reptat anguis, ſed veneno, luéque turgens. Perſtat Ætna, nec fatiſcit: ſed ut diſcrucietur, & incendatur diù, non dehiſcit. Quis autem non malit ſub bru- mam ſqualere cum roſa, tantà floris pompàâ ineuntem Majum ornatura; quàm cum cicuta vernare in hyeme;, uni funeri ſervitura? Tuis proinde ab auribus apage Sanaballat ſuſurro- nes, quibus ut in Nehemiam excandeſcas, in te prius, graviuſque graſſaris. Et comtriſtati ſunt affictione magnd. Quam eſtis ſæviorem haâc, qua laceramini, illaturi perniciem Nehemiæ? Audiſtis adventum viri cum equitibus, & con- cidiſtis. Suæ ille incolumitati excubare milites voluit, quos in veſtras ſævire mentes compel- Iitis. Cur incluſos ſuis thecis acinaces in viſce- ra veſtra diſtringitis? Ergo vulneramini pro- cul ab haſtis, & ſine lucta. Ita nimirum in Prin- cipes ſævitur, non ab hoſtibus, ſed ab aſſeclis. Sed videamus, quo Principes titulo cohone- ſtentur, ubi eos oppreſſit invidia. Er audierunt Sanaballat Horonites, & Tobias ſervus Ammonites, & contri- ſtati ſunt affliéëtione magnà, quod ve- niſſet homo, qui quæreret proſperita- tem filiorum Ijrael. Uaàm doleo fauſtiorem ſoli ubertatem eſ- ſe, quàm animi. Humi enim erumpit è ſpinis Roſa: in corde veròô & proſperitatis Nar- ciſſo rubus pullulat. Quod, rogo, monſtrum id eſt, ut ſaniem livor exugat, non ſi moriare, ſed ſi ſuperes? Ergo ex cadavere meo livori lac profluit: tabes verò, ſi vivam, defluet? Ifrael re- Horeſcet, & ideò defloreſcunt Samaritæ. Conci- dit Saul, non Goliæ opprobratione, ſed Davidis Auliei in- triumpho. Is autem Gigantem quidem fundâ viai. dejecit, Saülem verò lyrà proſtravit. Quot enim Davwidi fides movebant Pſaltriæ,tot in Sau- Tis pectore fibras concerpebant. Davidi caneba- tur, & parentabatur Sauli: quando iiſdem cho- reis & Regi dabantur inferiæ, & Paſtori trium- phus adornabatur. An non, quæ Joſepho fuere ſidera, fuerunt fratribus ejus plenæ ſulphuris venenique ollæ? quando uno aſtrorum aſpectu & innocens ad regnum erigebatur, & invidi agebantur in rabiem. Hauriebat & Sole Joſeph felicitatis ſuæ purpuram; nebant fratres pullam Myddia. 6 Oliva MDc ſui funeris togam in Sole. Quis tetram adeèò H- un voris noctem n ci poſſe arbitraretur & tanto ſi- (lt derum Soliſque fulgore? Præ luce eas paſſi ſunt ( tenebras Filii Jacob, ut cognationem in fratre i,n non viderint. Siquidem è& manipulis non triti- f ſenle cum excuſſere, ſed acomitum: umbras, non lu- or cem hauſerunt è& Sole. Uſque adeò univerſa li- 0 eii vor intervertit, qui picturatam Joſephi polymi- nbe tam in loricas demutat, verſis floribus in ſqua- „6 l.4 mas. Livetis ? expalleſcitis? contabeſcitis? An nlor hydram ſpectaſtis? Quin vidimus Lunam. Er- t Ii g30 ſidere inſanitis? ergo cœlo furitis? Tiſipho- ſente nem rideo, quæ faces Orco extrahit, ut pro- Mus ſerat rixas. Coelo aſtra refige, & ſideribus fra- dn tres quoque graſſabuntur in fratrem. Nulla eſt en lues gravior, quàm quæ cœlo demittitur. Nolo & goſeph t gut ihern⸗ emungas, nolo aſpides exprimas, nolo Pearriar- ſ. fella rubetâſque commiſceas. Sidera tibi ad ſæ- Se. anm vitiem tument, ſi alii effulgurant ad imperium. en Ee Odere Patriarchæ, nudavere, damnavere fra- a ni te trem, vendidere, vinxere, dixeruntque, Occida- 1. e 1 mus eum. Quæris, quo ex Hyrcaniæ ſaltu tan- Am tum immanitatis, ſuppliciique faſcem avexe- n nus rint? Qua è latronis latebra tot inſtrumenta graſ- llaa ſandi ſuſtulerint? Aut è ſidere, aut è culmo. i i⸗ Adeò nihil aut tam innocens, aut tam ſan- Ctum eſt, unde non poſſit ſuum Invidia toxicum 4 . eliquare. Quid enim ſeu manipulo innocentius, le D ſeu Sole divinius? Ea quoque ut livoristorcu- d lar preſſerit, non pollinem, aut lucem: ut videas “D vivâſque, extrahes; ſed, quo perimas pereâſque, “ tabum eliquabis. Nam Patriarchæ furoris ſui ca- . nd tenas & haſtas in Sole conflarunt, è& mamipu- lul d lo deprompſerunt. Quibus Samaritæ non abſi- undi miles Sanaballat & Tobias, Contriſtati, inquit, 8 i Junt aßfictione magnaâ, quòd veniſſet homo, qui Agein quæreret proſperitatem filiorum Irazl. Necdum ke fauſtitas Iſraelis ſubpullularat, & jam tamen eà ſale ge Samaritæ jugulabantur. Adeò vulneri patet In- inftodr vidia, ut ſola teli ſuſpicione ſaucietur. IIIi for- Pm tè felices erunt, ſed vos ærumnoſi jam eſtis. luntben Quid autem mirum, ſi liventi ſuccreſcit cala- 1tit,il mitatis zizanium in medio tritici, hoc eſt, & feli- keohiun citate, quæ ſeritur Iſrasli, quando Cain parrici- gat unhul dium in ſacrificio concepit? Extuberavit latro- cainitirr. Uäiren nis taxus in ara litantis: fratriſque agnus vertit 1 lo⸗ fratri fratrem in lupum. Odii nâmque ſulphu- Hntn . ra concrevere Caino inter thura, libaque Abe- encet, lis. Reſpexit Dominus ad Abel & ad munera ejus. Gen, 4 are h Ad Cain autem, & ad munera illius non reſpe- “S xit iratuſque eſt Cain vehementer, & concidit innate vultus ejus. Caino neminem ſceleſtiorem hacte- ) nus arbitratus ſum: ſed revera Samaritarum Gleen furor eſt, quàm Caini, inſanior. Cain enim ret non modò præ ſe fratrem efferri vidit, ſed ità il- ltar ſen lum cœlo gratum, chardmque intellexit, ut ſe Filrame contra inviſum, deſpectumque ſentiret. Ad Cain, enent & ad munera ejus non reſpex:t. Ergo non tam fra- Anrn nn tris felicitate, ſed ſuâ eſt Cain calamitate com- , motus. Hi verò Samariæ Vultures ſuſpicione tan- n n tùm promovendæ per Nehemiam alienæ felici- e gern tatis excanduere: quæ ſanè proſperitas necdum urd Iſraéli parta erat, & ſi ei fortè contigiſſet, ita iunt. Hieroſolymas recrearet, ut Samariam minimè Aet opprimeret. Et tamen eorum concidere animi, laln ubi tantùm is advenit, qui ærumnarum ſenti- Mg nam credebatur Iſraëli ejecturus. Cernis, aph 8 D . Salomonem in ejus Cantico, Sionis eſſe filias converſas in rubos. Unde eas eduxiſſe horrorem 28 reris, quo Regis hortus degeneraſſe videri pote n in ſaltum? Vicinid fortè aconiti, aut Satyro- ne rum culturà, aut affatu fulgurum eberaum H . 7 Korum t ten Atann i re, forum teneritudinem in dumos arbitrabare? ent Uno tot ebulliere ſpinæ è& flore, eòque molliſ- enne Can. 2. . ſimo. Nicut Lilium inter ſpinas, ſic amica mea di t vigia n. inter flias. Viſo Lilio, abierunt illicò violæ in indrin ey &1. vVepres. Quod fulmen ſæviendo non præſtat in Edn az ſaxo, id flos fragrando effecit in puellis. Ecquan- lefihie Relgiß, do enim perſtrictus fulgure porphyrites à ſuo Düdun oderint li- rubore deſcivit? Atteritur fulmine, non effera- ntebeliti, oew. tur. At Filiæ, ubi Sponſam vernaſle ſenſerunt lun,. in florem, ſeſe raptim converterunt in rubos, ut Lilium concerperent. Nec minor filiarum mnlitan ſævitie fliorum immanitas anteceſſit. Nam pro Klikin, oſculis Sorori vulnera fratres inflixere; non ten M quòd vagaretur in compitis, ſed quòd ad Sponſi deminmn ſ, vineas excubaret. Filii Matris meæ pugnaverunt Pering Can. I. 6. oontra me, poſuerunt me cuſtodem in vineis. enthiit iolaſa Quaſi ſecum 8ponſa quereretur in lucta. Ergo nt Ainiin ot fratrum quoque gratia non modò rara eſt, ſed „Gannmti, geligunes etiam ſæva: idque non telis laceſſita, ſed ra- DH Iaſe amem. Cemnis Fecreata. Quid vineæ cum pugna com- renne it mune? An pampinis loricari „ quaſi ſquamis e llen i poſſum Virgo, non Amazon? Cruorem ergo, iſtnmug non muſtum exprimemus ex uvis? Cur cau- te, ale de liculos acuimus in machæras? Cur aciem in I, Au vindemia inſtruimus? Utemur ne torcularibus nlmniin pro catapultis, ut, quà uſi machinâ hactenus Pobimri ſumus in delicias, eâ poſthac abutamur in fune- ek lRtän ra? Ergo lacubus non muſta excipientur, ſed wenem cruores? Ergo illecebra charitatis in arenam livoris convertetur? Filii Matris meæ pugnave- runt contra me, poſuerunt me cuſtodem in vineis. Tanti cauſa prælii botryon eſt: manétque vi- ctorem non palma, ſed palmes, quo ſcilicet fœ- dius victor dedecorabiur,, quàm captiva. In- telligetur enim, ex inſignibus triumphi, certa- eiſtlu⸗ tum inter Sororem & fratres eſſe, novo, ſæ- n il er véôque genere pugnæ, pro vite. Quid autem D r aut probroſius luctanti, aut triumphanti vilius, ror, quam Sororem ante currum præmittere, quam 1 non tuendi ſtudio Lili, ſed exſcindendæ livore ummm ne vitis, juſto, ideôque injuſto iniquiſſiméque Mar- ti ſuckie te oppugnaveris? Sedenim livor, qui & Joſephi ticihue manipulis nere vincula potuit, potuit in vino uncloliſ⸗ ſulphur excoquere, & pampinos in galeas den- Extwbenm ſare. Ego certè hydras pati mallem, quam iſeaguf⸗ livorem. Etenim eæ, quod in eis virus gliſcit, kinuner eructant, utque veneni ſentinam flamma- hura, bige⸗ rümque hauſerint, quieſcant à laniena neceſ- IAN ſe eſt. At livor exugit undique quam coquat, ,ilin m vomatque tabem. Ideòque nunquam ſæviendo ane, n laſſeſcit. Nam ut fellis theca ſupremam fun- Cdeteni di fæcem ejecerit, novo illam diriorique tabo elt nui⸗ infarcit: quod ut coquat, non cadavera lam- bit aut ſterquilinia, ſed flores libat, ſed inſidet periſtromata. Haurit ubique Invidia furori ſuo incrementa, ſummque renovat hydropen tum Hluvio, tum flawm4. Quicquid offendit, ſuum illicò eſſe pabulum facit: &, ne ſperares finien- 5 8 9 dam aliquando Invidiam eſſe, & locuſta eſt, raſß 4 quæ gerinen erodat, & vermis eſt, qui naſ- m 1 catur & funere. Superſtites lacerat, defunctis mien; ſaginatur. Sed videamus, quâ ſe priùs tabe ang conſpurcet, quòque ſe livor veneno conſumat. vort ga Et audierunt, inquit, Sanaballat Horonites, de G& Tobias Jervus Ammonites. Hi ſunt, quos Sa- nen ; erarei maritarum facile Principes livoris flamma ità n "od. Corripuit, ut perderet. Et ipſi quidem beneficia- 9 rü Regum erant, & prima ſuæ gentis capita. , Verùm Hvoris ità eos ignobilitas abjecit, ut eos ed Ciis inter ſervitia deputaverit. Et Tobias ſervus Am- 6 monites. Suo alter fraudatur titulo, alter alie- i 7 no funeſtatur. Sanaballato decutitur corona. le 6 6* in Cap. II. Lib. II. Eldræ. 189 Tobiæ vincula injiciuntur. Haud ille princeps ſalutatur, hic mancipium dicitur. Uſque adeò livere ſimul & fulgere non potes, Quam fal- luntur ſuis conſiliis invidi! Livent hi, ut princi- „ viius patum;, dignitatémque amplificent; & inviden- alleg. do imperium amittunt, & livore in ſervitutem aſſeruntur. Tobias ſervus Ammonites. Periere invidis omnia: faſcéſque & balthei & curu- les in molam tandem detumuere & piſtrinum. Contriſtati ſunt? Servi ſunt. Metuamus ergo non Invidos, ſed Invidiam: oppugnare illi enim nos poſſunt, hæc poteſt principatu exutos vincire. Quaàm porrè ſit ſervituti livor conter- minus, ex flliis Jacob intelligere licet, quos quùm Abraham regnaturos totâ Chananitide accepiſſet, ducentos ſerviere annos Phafao- nibus in Ztgypto. Nimirum livore purpuræ Joſephi Fratres conflagrarunt; unũſque ex in- cendio invidiæ ſuperfuit cinis, quo invidorum ſoboles ad famulatum initiaretur. Ad amari- Exod.i.15 tudinem perducebant vitam eorum operibus du- ris luti & lateris, omnique famulatu. En quâ ratione in pronepotes quoque grafletur ſer- Vitus, quam proavi invidendo ſeverunt. Ex- traxit hæc ſe veneni vis in lucem, quando Saü- lem præ Gigantis metu latitantem corona non exuit , & eum Davidi ſubinvidentem; ut ità dixerim, decacuminavit. Virum ergo, in- 1. Reg. 17. quit, qui percuſſerit eum (ſubaudi Gigantem) 22. ditabit Rex divitiis magnis. Ubi autem furo- re diſtabuit, quòd effuſi in occurſum agminis blandior fuiſſet in Davidem; quam in ſe, cla- mor: Exrex illicò appellatur, tantumque eſt Saul. Iratus eſt autem Saul nimis, & diſplicuit in 1. Reg. 19. oculis ejus ſermo iſte, dixitque: Dederunt David 7-: decem millia, & mibi mille dederunt. Ut au- 8. Dayigh tem videas, non ſenſim in auctoris caput livo- ris ſaniem ſtillare, ſed ſtatim, idem Saul, quunmi Santinvi occurrentem Goliæ Davidem intuetur, Rex di- dus. citur: Saul mox appellatur, quùm ad ſe victo- rem excipit puerum, non tam inſperato lætus triumpho, quàm novi militis generoſitate exa- nimis. Et ait Rex : interroga tu, oujus ſrlius ſit 1. Reg. 172 iſte puer. Cüumque egreſus eſſet David; Ber. 76. cuſſo Philiſthæo, tulit eum Abner, & introduxit coram daule caput Philiſthai habentem in ma- nu ſua. Si miles caput hoſtis præfert à ſe occiſi, nequit coronam geſtare Dux in capite ſuo. Vix enim poteſt non livere, quùm uno ictu ſublatum ſibi quidem æmulum gratulatur, ſed trophæum dolet ereptum. Ergo eodem pla- nè vulnere teléque David hofſti caput, Regi coronam recidit. Non enim excuſſo è& funda la- pide Golias deſperatius, quam Sauül, intercidit. Vitam Gigas, charitatem Saül eo vulnere ami- ſit. Regnare autem jam non potuit, ex quo po- tuit Dux militi triumphum invidere. Regni candidatos Zebedæi uxor obtulerat Servatori filios ſuos Jacobum & Joannem, quibus; cum primas ſibi ſedes depoſcerent;, non curules de- negavit, ſed calicem obtulit. Si biberitis, re- gnabitis. Exarſit illicò livor in cæteris: Et au- tatth 07 dientes decem indignati ſunt de duobus. Tum zo. enimverò Dominus ſpem illis regnandi de- traxit, eâſque erupit in voces throno, regnô- que omninè infeſtas. dcitis, quia Principes gen- tium dominantur. Non ita erit inter vos: ſed qui voluerit inter vos primus eſſe, erit veſter ſer- vus. Ita-ne, Domine;, tui probantur fideles eſ- ſe Prophetz ?à Nam quùm David alumnis tuis terrarum principatum ominatus fuerit, in- quiens: Conſtitues eos Principes ſuper omnem pl. 46. rze terram, 190 terram. Tu modèô eos procul à throno abigis, unamque illos manere ſervitutem pronuncias? Cur iis Filius Davidis ligones & cophinos de- ſtinat, uiteu David coronas, virgaſque re- gni conflaverat? Qui voluerit inter vos primus eſſe, erit veſter ſervus. Nimirum indignati de- cem fuerant de duobus. Regnare proinde & livere non potuerunt. Etenim in textrina livo- ris imperii chlamys in lacernam retexitur ſer- vitutis. Et ambitioni quidem Curulis non ſub- trahitur, ſi ad ſceptra ſcandere non gravetur per clavos. At Invidia deſtinato throno depel- litur, propterea quod monſtrum haberetur, ſi liventis & pallerent genæ, & ruberet præ- texta. Nec luto libidinis decoloratur purpura, quam una invidentia non ſolùm inficit, ſed delet abolétque. Lucuriæ tabo Ruben & Judas ſuas togas foœdaverant, hic nurui junctus in bi- vio, ille cum noverca domi concumbens. Nam Thamarem Judas comprefſlerat, Balam verô violaverat Ruben. Hos tam fœdè pollu- tos quis non obſoleviſſe credidiſſet in ſacco? Uterque tamen Joſepho æquatur; quando alter major ſalutatur à Patre in imperio, regnaturus alter renunciatur, ortu quidem à primo tertius, purpurâ verò etiam primogenito prior. Ru- Gen. 49.3. ben primogenitus meus, tu fortitudo mea, & prin- cipium doloris mei, prior in donis, major in im- Pperio. Tui ego flagitii recordor, quo me paren- Zelus ob- tem confodiſti. Verùm;, ut me pupugeris laſ- ervamiæ. Civiæ tuæ jaculis, non te propterea tuis titulis i luelati exuo. Principium doloris mei: ſed tamen major verior. in imperio. Ubi quis non miretur tum primùm indoluiſſe Jacob, cùm in filium ſuum, ſuàâm- Luxuria. que ſervam irrepſit libido? Tu principium do- loris mei. Paſſus jam ante fuerat angores fugæ, Rarcher peregrinationis incommoda, æſtus pruinâſque paſlionis, ſoceri contumelias, fratris minas, uxo- Superiof Tis funus, deflorationem filiæ, urbis everſionem, invigile. Chananæorum odium: attamen tum ſibi pri- muùm ærumnoſus eſſe viſus eſt Patriarcha, quùm Ruben amplexus eſt Balam. Adeò nihil ærum- noſum putare debemus, ſi ſapimus, præter Scandala flagitium? & in criminibus filiorum, una nos punienda. Ppræ vitiis ommnibus debet Libido urere, quæ ſcelerum univerſorum ſcaturigo & palus eſt. Ibi crimina reſtagnant, & inde manant. Tu incipium doloris mei. Primogenitus mihilomi- Perſecutio nus Meus es, & in imperio major. Polluiſti cu- vee. Pile Patris tui intemperantia tua: ſed tui pur- Rex pecca- tes oderit. Caſtitatis gura. Superior . . . . . non ſe-ſed in Rubeno tantùm renidet luxuries titulis faſci- Tibtate⸗ buſque: ſed regnat in Juda libido; éque femo- Ser Ja re viri imperium non præciditur, unde ſcelus effluxit. Non auferetur ſceptrum de JQuda, & Gen. 49. Dux de femore ejus. Caſtiores fuere ſanè Rube- 10. no & Juda ultores libidinis in Sichem Simeon & Levi. Aio: ſed ſoli contra Joſephum non flagraverunt Invidià Judas & Ruben. E qui- bus alter, ne fratrum gladis puer concidere- tur, in ſiccum eum deponendum eſſe lacum fuaſit: alter, ne moreretur in puteo, author fratribus fuit, ut fratris ſervitute contenti eſ- Gen. 37, ſent. Audiens Ruben nitebatur liberare eum. Di- et⸗ xitque Judas, venundetur Imazlitis; & manus noſiræ non polluantur. Ergo, qui ſoli & fratri- bus non invidere fratri, hi præ cæteris fami- liæ, gentiumque dominatui præficiuntur à Pa- Gen. 49.8. tre. Juda, adorabunt te flii Patris tui. Sed „enim in lupanar Nurum contruſit, quam com- preſſit. At fratrem, quem ſervavit , extra- les. git & ciſterna. Quæ regni virga in defloratione Aulici non uinvidi. Dignitas ꝗquomodo ob veniat. puram principatus non penitus corrupiſti. Nec Oliva Thatnaris arere potuiſſet, in libertate Joſephi, Religiune vindici ejus Judæ reviruit. Non invidit? Regna- von iarids bit. Regnabit, ais? Evocatis ad inauguratio- nem Regis in Maſphat tribubus duodecun, da- tiſque à Samuéële ſortibus, una deſignatur im- perio tribus, quam regno Jacob excluſerat. Et applicuit Samuel omnes tribus IWrazl, & ce- cidit ſors. Reſiſte. Quis enim dubitet caſuras eſſe imperii teſſeras in quartam tribum, quam Jacob in Juda filio ſuo dominatui regnôque gentium deſtinavit? Adorabunt te filii Patris tui. Quid potuit apertius enunciari, in omen imperii? Aut ergo non conjiciantur ſortes in urnam, aut unam non ambigamus exi- turam Judæ ſobolem. At non quarta, ſed no- viſſima tribuum purpuraſcit. Et applicuit Sa- muel omnes tribus Irasl, & cecidit ſors ſuper tribum Benjamin. Benjamin emergit ad regnum? Remittantur in urnam tefleræ, nam Benja- min lupus eſt rapax, non Leo capax imperii. Ad prædam, non ad ſolium aſcendit. Interim, dum hæc ſcrupulosè diſputamus, Saul filius Cis rerum potitur, & Princeps ſalutatur. Et clamavit omnis populus, & ait : Vivat Rex. Eluſa quodammodo eſt prophetia, ſuiſque pro- pemodum excidere vaticiniis Patriarchæ, dum livoris ſcintillulà conflagrant trabez, & im- rignalben. 1. Reg. 10. munes ed flamma poſtremæ tribus prætextz aureo regni ſubtegmine retexuntur. Uno om- nia verbo complectar. Nullum ab invidentia ſemotiorem fuiſſe ſcimus inter Patriarchas;, quàm Benjamin, qui non modò Joſephum non odit, ſed amavit. Ideéque, qui remo- tiſſimus omnium à livore fuit, primus quoque ex omnibus ad imperium Iſraelis delectus eſt. Nam Judas, ut mori fratrem noluit, itâ regna- re illum non optavit. Omnes enim fratres ſomnianti Solis Lunæque vectigal invidere. Solus Benjamin livore caruit- & ideò non caruit principatu. Qui enim non expalluerat, audito fratris imperio, potuit primitias regni primus omnium delibare. Tobias ergo ſervus appelletur Ammonites, quamquam inter Sa- maritas non ultimus Senatorum, qui dolore alienæ felicitatis confici potuit, eò regni indi- gnior purpurd, quò invidentiæ livore dilu- tior. Citò, inquies, dejecta regno eſt Benjamini ſtirps, quæ unum duntaxat Saülem computat, cui ſortitò obtigit Dominatus. Aio. Nimirum quod, Patre non livente, obvenerat Benjamino ſceptrum, Matre invidente, citò illi eſt erep- tum. Cernens autem Rachel, quod infæcunda eſet, invidit ſorori ſuæ. Benjamin fratri non invide- rat, & ideò regnavit Saül. Invidit ſorori Ra- chel parens Benjamin, & ideò poſt Saülem Jonathas non regnavit. Fluctuabat enim thro- nus Iraëlis in domo Cis, cum hinc retinere- tur charitate Benjamin, inde vero propellere- tur Rachelis invidid. Vicit utraque; nam datum ſemel eſt tribui eorum, ut dominare- Gen. 300 1a tur: negatum illi eſt, ut din regnaret. Imo; 8 3 g ut videas affinem eſſe invidentiam ſervituti: nemo & filiis Jacob abductus eſt in ſervitu- tem, & haſtæ ſubjectus, niſi Joſeph, qui Rachele, quæ Sorori inviderat, natus eſt. Iz Jervum venundatus eſt Joſeph. Et quare ſer⸗ vitutem eandem eâdem emiſſus alvo Benja- min non ſervivit? Quia is vitam, quam ab in- Plſal. to4. 17. vidente Matre acceperat, matri naſcendo ade- mit. Ergo qui Rachelem è& filiis parere docuit- catenis implicitus eſt; qui eam mori coëgit; coronâ donatus. Foœcunditatem ille; quam in- tulerat M 1 g⸗ Moca 4 zmi⸗ ſelte, ¹ 4 le⸗ n Iel ſtore e ellt i⸗ iik i: W Non ext ¹ nnone hul u aleph arlll dign a Onnmtadat Urum ench Urbig cin n enn Jol n alackurn Ueſgetunus ans, nt, Aunite lt katel alae ri 1N, Nle ente! k Chnlen ll pattetu en 60 Uitr 4 U bre IN NN te ln e tulerat invidenti, compede luit: feretrum tungnt, hic, quod parienti ſtraverat, ſcypho elevavit. Clten 4 Adeò capitale eſt, non invidere ſolàùm, ſed lhud ex invidente naſci: Regium eſt, ità oriri ex li- erlkn vente, ut naſcendo parenti mortem conſciſ- lih cas. Regnavere utérque, Joſeph & Benja- dintn min merito ſuo: neuter aut diù, aut ſolus re- tben gnavit, Matris noxâ invidentis. Et is, qui fer- dun legne vidiore ex Invidia natus eſt, Prorex tantùm, te ii Ne is verò, qui, relegatâ jam matris invidentid, En, N emerſit in lucem, Rex quoque fuit, primus ex Cantn i Ifraéle Princeps in throno Saul. Et audierunt Sanaballat Horonites, & Tobias ſervus Ammonites, & contriſtati ſunt affliétione magnd, quoa venißet homo, qui quæreret ler Proſperitatem filiorum Irael. EIt Hn , Nail A mria . D Iſpice Scripturæ hujuſce, quamvis per- : h brevis, cœlum, & ejus ſupputa, ſi potes, tlied en leſe. ſtellas. t arcanorum is veluti choragus eſt, drithzi qui nobis invidentiæ virus deſignat bromp- Uike,Aä TLrvidis in. tius diriuſque in domefticis ſerpere, quam in Ub wem 3, “ exteris. Nam quum Nehemiæ adventum tum tdas Uetnn les. Wtu. n Perſæ, qui Hieroſolymis morabamtur „tum da- n in Religiore, WMaritæ reſcifſent, hi tantùm invidi æſtua- Nig Tre zer.- runt. Ergo filio Abrahæ non Barbari „ſed F 1- Aa er nom ti. Iil Jacob inviderunt. Nec mirum, quando li- vri f. Vor non exterorum, ſed domeſticorum viſ- N B,sn. Ceratione hilaratur. Ut autem id non à me te- Nacig merè affirmari videas, invidioſum protraha- ek ec mus Joſephum in orcheſtram: ut ea, quibus halnun illum confixit livor, jacula quo ſint ex arcu es enn a excuſſa dignoſcamus. Morari te nolo. Deſigna- edilte zelnt, ta duntaxat adoleſcenti Dignitas fratres om- 1t, & An endtur. hes in eum concitavit, delata nullum Ægyp- tiorum excivit, ut illum oculis paulò infen- ſioribus diſtringerent. Et tamen gyptios ſuo erat Joſeph imperio ad inſfimam iervitu- tem adacturus: fratres vero ſud erat trabeâ revocaturus ab interitu, quos epulis, rhedis, ir,ed nl⸗ & paſcuis, in ſumma rei frumentariæ inopia, Atir in juvit, auxitque. Ita ne? Somniare regnum gwelbet⸗ nequit frater inter fratres, quin veneat: & ilemone, capeflere principatum vernæ licet inter Egyp- 4o M. tios, nullo ſomniorum interpreti non plau- artat ben⸗⸗ dente? Hæc nimirum lues ſomniatam quoque cthileke, Curulem faſtidit in fratre, quam in mancipio Nifftenu, aut patietur, aut etiam efferet. Nemo mo- ini nNi lientem Goliæ necem reprehendit Davidem, lmmdithnnd niſi frater. Aſſenſi Juveni ſunt milites, Centu- riones, Abner Tribunus, & Saül Rex, quo- nebetn rum nemo quid adoleſcens poſlet, percalle- 4 nirti bat. Unus Eliab, non ignarus, quas ille diſ- reb e⸗ cerpfiſſet feras, indolem ejus invidiosè obtre- unge⸗ 1. Reg. 1. Ctavit. Et ait David ad viros, qui RKahant ru . ecum: Quid dabitur viro, qui percuſerit Phi- m, liſthaæum hunc. Quod cum audiſſet Eliab frater Na ejus major, iratus eſt contra David. Doleo non kn rarò Solem infuſcari, tantumque luminis ju- , bar ſqualore pullatum. Sed folatio debet illi , eſie, quod, unam ſi Lunam excipias, nulla u, “ unquam domeſticorum Luminum conſpiratio- , lg 1e ccetur. Qui & terra ſubſiliunt illuc vapo- lis unr res, halituſque ſtagnorum, ii ſunt, quibus dies atratur. At nos domeſticorum livor inficit. i Me, lus enim in Magdalenam Apoſtolorum, quàm ieen 6 Scribarum fremitus obſtrepuit. Et de Domi- “ w Pan-r.u. no Joannes ſcripſit: In propria venit, & ſui eid in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 191 zum non receperunt. Quæ unquam matrona- rum Salomonem Hieroſolymis convenit? Una eò, à finibus mundi, Saba princeps fœmina advenit. Nam ex Hebræis mulier-ulæ duæ, eæque meritoriæ, ut altercarentur „ Regem adierunt. Quid? Nonne Apoſtoli à Judæis pulſi ſunt »quos Ethnici ita excepere, ut para- ti pro iis eſſent ſuos ſibi oculos eruere? Ergo mirum non eſt, ſi Nehemiæ non Perſæ in- viderint, ſed Samaritæ. Et contriſtati ſunt aliclione magnd, inquit. Cur? Audi: Qudd ve- niſſet homo „ qui quæreret proſperitatem filio- Tum Hrazl. Duces & Equites advenerant cum Nehemia è Perſide, nec eos tamen livor Sa- maritarum expavit: ſed unum pertimuit iner- mem, jejundmque pincernam. Scyphum re- formidatis, qui haſtas deridetis? Cohortes ſper- nitis, & unus vos pocillator perturbat? Equi- tatum dices ac peditatum non fuiſſe terrori Samaritis, quòd ſcirent nullâ eos de reficien- do Hieroſolymis Templo curd, ſtudiove re- morderi. At Nehemiæ nervi omnes opéique uni tantùm levando Ifraeli intenti erant. Sed ſi hec eos cura conficiebat, quare non tum extabuerunt, cùm Eſdras advemit, tanto fre- tus Levitarum Scribarumque comitatu? Tunc enim Hebræorum examina revolarunt in Pa- læſtinam , non regis tantùm diplomatibus munita, ſed donariis audta ingentibus, ſed reditibus locupletata, ſed hoſtiis, hymniſque exculta. Adde fuſas tot lachrymas pro filiis Iſraël, abductàâſque ab eis Moabitidas , deſi- gnatumque & inchoatum reparationis opus. Et aſcenderunt de filiGis Iſrasl, & de filiis Na- 1. Eſdi. 7.7. cerdotum, & de filiis Levitarum, & de Canto- ribus & de Janitorihus, & de Nathinæis in Jeru- Jalem. Hi omnes Templo ubique ſucceſlerant cum Eſdra. Et tamen virorum cœtu tanto . tanto donorum, literardmque regiarum ap- paratu Samaritæ Iſraslitarum æmuli diſcru- ciati non ſunt; quos unius adventus Pincer- næ nullis aut muneribus, aut opibus inſtructi mirum quantùm afflizxit. Et contriſtati ſunt Eccleſeesfti- aßftittione magnd, qudd veniſſet homo, qui quæ- e er- reret proſperitatenz filiorum Ilraöël. Si livor Proſ- xus e, peritatis Juda vos exeſt, tabeſcatis neceſſe terrent ho- eſt Eidræ trajectu, non autem acceſſu Nehe * S miæ. Hic enim unus eſt, & quærit tantum fe- in viro, & licitatem Iraélis. Ile cum cohortibus Judæo- ano. rum acceſſit: & fortunas omnes revexit Iſfras- lis in Palæſtinam. Sapiunt tamen in ſuo toxi 1 7 ri 27. co Aſpides non ineruditi. Nam Eſdras tum &. quan. ad ſuos in Judæam ſubiit, quum eos intelle- S SS- xit tympanis, ſiſtriſque ſacra Hieroſolymis pro- “. curaſſe. Er fecerunt, inquit, ſolemnitatem Azy-= 1. Eſdr. 6. morum ſeptem diebus in lætitia. Poſi hæc autem 2z2. verba Eſdras aſcendit de Babylone. Et aſcenderuns de fliis Wraeël. Haud ergo ab iis metuendum ¹Edr..i ſibi eſſe duxerunt Samaritæ, quos Iſraelitarum lrenty felicitas Suſis eduxerat. Illum timuere, qui reét: Eccleſtaſti- Ccùm ex Hanano in ancipiti deſperatéque ſtatu Sune. 1 res accepiſſet populi ſui eſſe, eò ſecedendum guarat. ſibi eſſe ſtatuit. Interrogavi eos de Judæis: Et di- xerunt mihi: In affictione magna ſunt, & murus Erel’kaſti- Jeruſalem diſſpatus eſt. Eorum ſprevere cona- veri. tus, quos elicuiſſe ex aula in Sion ſciebant tyn- Ei Hiſiaſti⸗ pana & citharas. At is, qui non ad mella, ſed ea Zuriſai. ad toxica convolarat, conturbavit invidos; d on, quos non fallebat, eam metuendam virtutem ſed g322 ½ eſſe, quam non aromata, ſed ruinæ, ſed pro- Zerzen- Pra, ſed incendia & ſinu regiæ in laborantem, r labantémque patriam abducerent. Actum de ſe teſt. Phili- 2. Eſdr. 1.3. S. Eccleſiæ peus Pelici. tas, 7kam Tribulatio aut Dorſe- cutio noxia. I1. Reg. 4. 8. Perſecutio nat ilis. Eccleſiaſti. corum bompæ Ve⸗ risres. Wic. RRReg. 17. 4¾. Arpia al- leg. Tribulatio⸗ es ſunt S. Eecleſiæ arma Va- riora. Perſetutio Religioni- bus ukilis. Y. Reg: 17. 3 2. S§. David gugnax. Gén. 4. 7. Felicitas noxia. Gen. 4. 8. 192 Philiſthæi putaverunt, quùm pro Ifraële ſtare Arcam reſciverunt. Væ nobis: væ nobis. Ouis nos ſervabit de manu Deorum ſublimium iſto- um? Num illam in Sylo eſſe ad propugnatio- nem Ifraeêlis ignorabatis? Num eâ, fugatos olim neſciebatis Chananæos? Unde ergo inopinatus hic tantus de Arca vos pavor oppreſſit? Ni- mirum Filios olim Iſrael, auro argentôque onuſtos, tutata tum arca eſt, eòôſque duxit, quùm pro eis in Pharaonem ſervôſque ejus om- nes Virga, Nubes, Elementâque pugnabant. Nunc verò cæſo fugatéque à nobis Iraéli auxi- liatum Arca advenit. Væ nobis. Is enim timen- dus eſt Deus, quem auxiliarem clientibus ad- ducit non regnantium trabea, ſed ſqualor pe- reuntium. Inito namque certamine, ut ait Scrip- tura, terga vertit Irazl. Dixeruntque majores natu Afferamus ad nos de Slo Arcam, ut ſalvet nos. En clamoris tibias, tubaſve. Expavere tum Arcam Philiſthæi, non quùm patrocinari eam Ifraëlitis intellexerunt in Silo; ſed quuúm, deletis Judæorum copiis, Arca ſupervenit in Aphec, iniqui profligatique Martis arenà. Quà ſanè ſi rerum peritià Golhiam Satrapæ imbuiſ- ſent, non ille retectà fronte occurriſſet Davidi, adoleſcentiam dedignatus pugnaturi. Cüumque inſpexiſſet Philiſthæus, & vidiſſet David, deſpe- xit eum. Imprudens adoleicentem contem- nis. Atqui, & inermis, & inſuetus bello, & juvenis eſt. Timendus nihilo minus eſt. Non eo tamen extimeſcendus eſt nomine, quo tu illum metuendum eſſe, cognitis rebus ejus geſtis, putares. Leonem diſcerpſit, & Urſum non ſemel eliſit. Fundà prævalet, & loricas ne- glexit. Tanti tamen roboris, animique adoleſcen- tem timere propterea debes, quòd tum Sacra- mentum militiæ dicit, quùm nemo pugnare audet. Hæc verba audi. Omnes autem Iſraélitæ cùm vidiſſent virum, fugerunt à facie ejus, timentes eum valdeé. Et ait David- Ego ſervus tius va- dam, & pugnabo contra Philiſthæum. Hinc tibi pertimeſcendus eſt David, 6 Golia, quèd te non timet; quòèòd tum adlegi optat inter cohor- tes, quando nullus triariorum certamen non detrectat. Nam, qui trepidantibus opitulatum advenit, is certè uni virtuti ſuæ fidit. Cades proinde, ſi congrediare cum Davide pericli- tantium, non triumphantium cliente. Pugnaſti? Occubuiſti. Sapienter ergo non Eſdræ, ſed Ne- hemiæ adventu æmuli Judæorum conterren- tur. Ille enim tripudianti populo, hic oppreſſo ſeſe conjunxerat. Qui enim felicibus ſociat ſe, ab incœpto deſiſtet, ubi ſocios proſperitas de- fecerit. At laborantem qui excepit, non is mi- nis luctâque avocabitur, quando ſe in dumos te- laque conjecit. Bis Deus Abelis cauſam contra Cainum tuendam propugnandâmque ſuſcepit, & litantis ſcilicet & jugulati. Et primò qui- dem à Deo increpitus, ei non modè non auſ- cultavit, ſed cædem;, à qua Numinis ſeveriſſimâ caſtigatione retrahebatur, patravit audaciſſimè. Quare iratus es? Nonne ſi bené egeris, recipies-ſin autem malè, KQatim in foribus peccatum tuum ade- rit? Quid proferri potuit à Deo in liventem atro- cius? Riſit ea tamen fulgura, quaſi boatum ve- ſicæ compreſſæ Cainus ; Enimveròô florenti tum Deus pecore hoſtiiſque patrocinabatur Abe- li: quod vel homuncioni difficile non fuiſſet. Et non modò non reſipuit, ferrumque cæde fra- tris non abſtinuit, ſed eâà quaſi ſtimulatis caſti- atione in facinus, à Dei colloquio ad parrici- Aum raptim digreditur. Sed ſub te erit appetitus Oliva — tuus, & tu dominaberis illius. Dixitque Cain ad Abel : Egrediamur foras. Cunque eſſent in agro, conſurrexit Cain adverſus fratrem ſuum Alel, G. interfecit eum. Sprevit ſcilicet Cain Numiniser- ga fratrem ſuum Abelem patrocinium, quòèd extimeſcendum non arbitraretur Dominum eſ- ſe, qui locupleti florentique faveret. At ubi de- mortui fratris cauſam à Deo agi intellexit, ſé- que in jus vocatum cognovit, ut de parricidio cauſam diceret, ita exhorruit Numinis, quod ſpreverat, patrocinium, ut quùm Deus ſteri- litatem illi tantum agrorum pro ſupplicio ir- rogaſſet, Cùm operatus fueris eam, non dabit fructus ſuos ; Videre ſibi ſtatim ſit viſus, pro tritico haſtas contra ſe pullulare, gladiôſque è ſulcis afſurgere. Peti ſe undique ſeu telis, ſeu monſtris ratus, & communiri à Deo debuit ſalutis teſſerà, & cædi ſe, etiam poſt ſtigma impunitatis, exilio fugâque ſubtraxit. Ommnis Gen,4 15. igitur, qui invenerit me, occidet me. Dixitque . Deus, nequaquam ita fiet. Egreſuſqce Cain habi- tavit profugus in terra. Et unde occumbendi novus in Caino timor? Audi: Dixitque Cain ad Dominum : Ecce ejicis me hodie à facie terræ. Itaà-ne? ad Dei ergo voces trepidat modòô Cain, qui nuper Dei minas nec deprecatus reſ- ponſo eſt, & parricidio irritavit? Nonne pro ipſo Abele pugnatur, & idem ad Cain Deus profatur? Quare ergo, qui ſprevit de criminis atrocitate præjudiciéque diſſerentem, timet adeò de conſequutura ſterilitate, & flagitium reformidat. Loquebatur tum Deus pro litante, prehors nunc verò jura tuetur jugulati. Quamdiù pro- iſtorum, pugnamus Abeles adverſus liventes fratres in- ter adipes & libamina, rideri etiam fulguran- Wer tes poſſlumus. Quod ſi adverſus armatos cruen- . téôſque pro juſtis inſurgimus, etiam rorantes extimebimur. Nemo non reformidat occur- Rex miſi ſantem jaculis animum: Nemo n aven- jaculis animum: Nemo non expaven tem ſtillantes cruore cædéque ſicas non pavet. Ecelafafi. Si me enim (ſecum Cain muſſabat) furen- ciprotegant tem cruentumque Dominus damnat, quæ mihi Keie eh evadendi ſupplicii ſpes ſupereſt, ubi ab armis diſceſſero, haſtamque bipalio demutavero? Utinam id Navarchi perdiſcerent Eccleſiæ. Quam ſi inter Eteſias tantuùm, & coralia flui- Ealehaßi tantem moderentur, ridebuntur ab hoſtibus. S At ſi eam undis monſtriſque exagitatam non zumi- deſerant: tum enim verò & Piratæ univerſi, & meat. Cete grandia ſuis ſeſe latebris, atque gurgiti- bus continebunt. Verebuntur Eccleſiæ Qua- driremem Orcæ Phocæque;, ſi gubernatores atque Proretæ ſuis tum locis aderunt, quùm eam decumanis obrui fluctibus contigerit. Abi- melecho Regi Abrahami notæ opes, gregeéſ- que perſpecti erant; non tamen jungi propte- rea cum eo fœdus oportere putavit, quin rap- tam Saram gynæceo incluſerat ſuo. Quam cùm ei Dei monitu reddidiſſet, auxiſſétque illum donariis, nihil tamen de ſtabiliendo cum eo fœdere agit. Tulit Abimelech oves & bo- Gen i ves, & ſervos, & ancillas, & dedit Abrabam; 11. reddiditque illi Saram uxorem ſuam... Orante autem Abraham, ſanavit Deus Abimelech, & uxorem, & ancillas ejus, & pepererunt. Exin- de Sara Iſaacum edidit. Nec ulla de fœdere mentio apud Abimelechum. Ejicitur ab A- brahamo Iſmaeël, cui Deus per Angelum proſ- pexiſſe fertur. Tum enimverò convenitur à Re- ge Patriarcha, rogaturque de fœdere. Eodem, Genalan inquit, tempore dixit Abimelech: Deus tecum eſt in univerſis, qitæ agis: Jura ergo per Heug . 7,ſDen min rini A 3 n, 0 i it4 me Cini an , 6 Dun, i ¹ mn Deun ud 3 M Raun à 4 ibe no win De Er zatroc un, ie ſt h 4 ene ler el hnee Demmm taenlbn Mui , liir 4 lnean In ſrdls metum vn un Dttem non u meel Plrenat. neki Eit laennet le dhee utitdlenb . N are Umhet Dehemm i tt Abrik Er gib UI. Aulnn e Regnn ſum tinten thnbg ell. N E o ut lſtee 11 nmnen en Alntl igd 1 Uner unI An UNilln ( u . Ne Putn Unung, m Daut, ihlinr ſt Vi, 1 edik e ſel tli⸗ Den im aſkn lrat n ne. Diig We Nnhel Diunneli edſei n trenilt nd derene t! ern d A kevit Eciti tenten in te, & lin Deuopnohz, ti u Wemnes nmt eim in As anunE ciimn mn elormica at no nent e ſeunne anem 94 E euga1 Hrtauſii ib, Ae u Eecdee d dde e e wen ſug , Punant, n lut in,. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. seanda- Ze oceas mihi ſed juxta miſeritordiam, quam loſß ſeve- ſeci tibi, facies mihi & terræ, in qua verſatus ritate pu es advena. Unde ſanciendi fœderis tam repen- vir erg. tina in Rege cupiditas? Qui locupletem non Raligio- expavit, qui orantem ſprevit, qui ſoboleſ-⸗ nes red- centem non adiit: eo tum illum tempore & dunt ve. convenit, & exorat, quùm dimiſſus ab eo Iſ- verat“s, maël, Dei nuncio ſublevatus, & in ſolitudine Ae fuiſſe minimè fertur ſolitarius. Et fuit cum eo;, wi . (Deus ſcilicet) qui crevit, & fabtus eſt juvenis maile, e= ſagittarius. Et accepit illi Mater ſuta uxorem de Jue preſ- terra Kgypti. In Hebræo. Et fuit Deus cum here, puero, & crevit. Ex Chaldæo: Et fuit verbum Urnie Dei in adjutorium pueri. Eodem, inquit, tem- Regibu: pore dixit Abimelech ad Abraham Deus te- redditur. cum eſt in univerſis, quaæ agis Iura ergo per Gen. 21. Deum, ne noceas mihi. An non adeſſe Abrahæ S „ tum Deum noviſti, cùm te in ulkionem ſubla⸗ zio arilis tæ ab eo Saræ, & caſtigavit amarè, & ſeverè Wibula Morbo ac ſterilitate plexit? Num exiſtimaſti zio Denm alienum à Deo Abrahamum, quum centena- babet. rius ex nonagenaria hæredem ſuſcepit? Quid ergo in Deo Abrahæ hoc à te tempore animad- verſum eſt, quo extimeſcendum tibi ejus re- rere patrocinium? Deus tecum eſt. Jura ergo per Deum, ne noceas mihi. Nimirum eodem tem- Vore hæc Abimelechus præfatus eſt. Quonam tempore? Quo Deus fuiſſe ſcribitur cum extor- re, erronéque Iſmaële. Eum enimverô vereri Dominum coœpit Abimelech, quem adeſſe e- tiam exulibus didicit. Deus, inquit, Abrahaæ Deus is eſt, qui ejectos propugnare & pohſt, & velit? Ineamus cum clientibus ejus quam-pri- mum foœdus. Quod enim Numen contempſe- ram etiam vulneratus, integer reformido. Tunc enim Patrem tuebatur locupletem: nunc pro- fugo non deeſt filio. Summæ ſit virtutis 1s Deus necefſe eſt, qui afflictum, ejectumque Ppropugnat. Idemne Iſmaelis & Abrahæ nu- men eſt? Eſt. Feriamus fœdus cum Abrahamo. Non enim effugium mihi ab eo eſſe poteſt hu- juſce advenæ patrono, qui adverſis à contu- tandis clientibus & cultoribus ſuis non abduci- tur. Id autem mirum in Abimelecho videri non debet, quod ipſum præ ſtitiſſe videmus A- brahamum in Beri-bee. Non ſemel cum Deo egerat Abrahamus. Ditatus frequenter ab eo fuerat ovibus & ancillis, in .Æ.gypto & in Ge- raris. Auctus quoque victoriis fuerat, erectuſ- que Regum occurſu & gratulatione. Nec un- quam tamen invocatum ab eo legimus nomen Dei, in ſe gregibus, palmis, & ſponſionibus tam effuſi. Nunc verò quùm & Regem objur- gaſſet pro puteo, & ſibi ſupplicem eum eſſe ſenſit, poſt ejectum a ſe domo Iſmaelem, tum ſui nomen Dei ſupplex invocavit. Jurrexit au- tem Abimelech, & Phicol, reversique ſunt. Abra- bam verò plantavit nemus in Berſabee, & invo- cavit ibi nomen Domini Dei æterni. Quid agis, Abraham? Triumphas de profligatis Regibus, nec Dominum invocas? Tibi filius ex uxore nonagenaria naſcitur, neg nomini ſupphcas Do= mini? Unus ad te accedit cum Phicol Abime- lech, & nomen Domini Dei æterni imploras? ices, minoris fuiſſe apud Abrahamum pretii relatam de Regibus quatuor, cum tam parva maru; victoriam, quàm frænatam à Deo, quin gliſceret in Abimelecho, invidentiam, qui ad- venæ futuram magnitudinem & præſagire ami- mo potuit, & potuit non odiſfle. Dices invoca- tum tum Dei nomen ab Abrahamo fuiſſe, non cùm illi Saram Abimelech ſuſtulit, ſed quando Eihicæ Tom. II. Gen. 21. 33. Invidia inter a- quales. Felieitas no ia. — 193 cum eo fœdus concepit: quèd ſecundam ſibi graviorem eſſe fortunam percalleret; quam ad- verſam. Regem expavit non infeſtum;, ſed blan- dum. Ut iſthæc non improbaverim, ita in rem arbitror noſtram invocatum tum potiſſimum Dei nomen ab Abrahamo fruſſe „ quando in- clinaſſe in ſe, Dei nutu, tum Regem, tum exercitus Principem intellexit, quùm deſtitutus Iſmaëlis, quem expulerat, præferocis adoleſ- vum in centis auxilio, ſperni ab Rege potuit, non co⸗ adverſis. Hi. Junxerat jam filium ſuum Agar cum .gyp- SE claßa- tiis, fretùſque Iſmaël Domini comitatu evaſerat Kica Vu- ſagittarius in ſolitudine. Quis Abrahamum non ſidh is⸗ opprimendum tum putaret à Rege, cùm tranſ- fuga ejus Iſmaël mumiretur Ægyptiorum affini- tate, peritià ſagittarum, & præſentiàâ, duétur.“ que divinitatis? Id certè ſervos Regis non la- Gen. a1, tuerat, à quibus ubi creviſſe Iänadl in eremo : fertur, occupatus eſt puteus Patriarchæ. Ergo Abraham, qui ſe, fugato, auctôque Iſmaele, & læſum à mancipis Abimelechi ſenſerat, & , ne à militibus ejus deleretur funditus, metue- bat: ubi auxiliis omnibus orbato adeſſe ſibi cum Imperatore militiæ Regem agnovit, qui ſecum foœdus de amoliendis utrinque maleficiis caverent: Tum enimverò Deum pro Deo ha- buit, coluſtque. Plantavit nemus, & invocavit ibi nomen Domini Dei æterni. Nunc ad me Re- ges immittuntur à Deo ſupplices, quùm me Sara orbavit filio, quùm me hoſtes puteo exue- runt, cùm junch ſunt ejecto à me transfugæ Tgyptii, cùm Imaesl bellandi gnarus Deo præ- ſide increſcit. Verè Dominus eſt, qui deſertum non deſeruit, ſed ſupra Reges extulit. Ideòô, ut Dei nomen invocaret, non vineam inſtituit, non pomarium poſuit, non hortos paravit, ſed nemus conſeruit. Ut ſcilicet diſceremus, Deum Abrahæ Deum eſle, qui floribus, racemiſve non trahatur ad ſuos, ſed qui eis, etiam in- ter ſylveſcentis fortunæ pinaſtros, adeſſe poſſit. Accedunt ad nos interdum Principes, ſed ſi o- tiemur in villis. At ſi ſeceſſiſſe nos in latébras nemorum intellexerint, inde citoò, loci ſterili- tate, periculéque fugantur. Jugandæ tibi ſunt vites, ſi ad te divertefe primores regni exop- . tas. Quamdi vernaveris, Aquilæ te Upu- Pæque circumſtabunt. Si verè à pomariis transfugeris in nem ra & ſpelæa, Urfi te tan- tùm cingent ad lanienam. Veniat Dilectus Can. 5. 18 meus in hortum ſuum. Agebat cum Rege Sponſa; ideôque, ne rfecederet, horto illum excepit. Nam ipſa, quæ tigna paraverat Sponſo, quem Lilium eſle rebatur, ubi eum madere intellexit rore; guttiſque noctium; peſſulo à ſe illum diſcluſit. Aperi mihi, S- ror mea: quia caput meum plenum eſt rore. Lavi pedes meos, quomodo inquinabo illos? Madefcit? Excludetur ſanè. Unus eſt Abrahæ Deus, qui neceſſarios ſuos etiam inter vepres & filicem conſectatur. Hinc eſt, quod Deus non conſpiciendum ſe Moyſi præbuit & pal- ma, ſed è& rubo: non in Smaragdo videri vo- luit, ſed in igne. Apparnitque ei Dominus in Exod 3 Kamma ignis de medio rubi. Quaſi Moyſi te- 2. ſtaretur, Dei eſſe, non liliis, ſed dumis inſi- dere. Non enim aut felicitate trahitur Divi- nitas „ aut ærumna propellitur cultoris ſui. Tum ſe pro Deo haberi & coli vult, quùm ni=- pygptechs- hil retinuerat; indueratve Majeſtatis. Ne ap- res oppreſ- propies, inquit, buc 4 Jolve calceamentum de ſo em jür edibus tuis. Atqui divinitatis nuſquam Tekenae ſpectantur inſignis. Nulla emm caligo, & malsaye R nulla“ Brotedkos res Jaſto- Can 5. 2. 194 nulla fulgura. Certiora his, ait; divinitatis meæ argumenta proferam. Quænam? Be- nevolentiam in ærumnoſos meam. Pone cal- ceos, & ne accedas. Deus enim majeſtatis intonui. Et unde divinitatis tuæ jubar & rubo? Audi. Abſcondit Moyſes faciem ſuam: non e- nim audebat aſpicere contra Deum. En ju- bar imperantis ! Quæris, ex quo tantum di- gnitatis acceſſerit Numim? Perditis, eversiſ- que auxiliabatur. Sequitur. Cui ait Pominus (Moyſi ſcilicet cohorreſcenti ad fulgorem ſe- dentis Domini) Vidi aittionem populi mei in Egvpto, propter duritiam eorunm;, qui præ- ſunt operibus. Et ſceiens dolorem ejus, deſcen- di ut liberem eum de manibus Fgyptiorum. Nihil Divinitate divinius tum Iſraelem pro- pugnante, non quùm, è finibus Æthiopum, metalla aromataque coacervantur Reginarum adventu in Jerulalem, ſed quum Regum Clemen. barbarie convehuntur lateres in Rameſſem à tia. Affa- filiis Abrahæ. Ideò de Numine ad ærumno- bilias. ſos per ea tempora deſcendente legimus in zZelu: Chaldæo: Et inclinavit Moyſes vultum ſuum, animarù quoniam timuit intueri verſus gloriam Dei. erga mi- Magnificentiorem autem Domini gloriam ſpe- 1bid. Jero. Ctavit Ezechiel propè Chobar, quam Moſes aif⸗ in Horeb, nec tamen Numen expavit, ſed „ alpiciebat, omniaque circumſpiciebat, nota- Ezech.r. batque diligenter. Jxta Ruvium Chobar a- 2. perti ſunt cœli, & vidi viſiones Dei. Non au- α det feſpicere Moyſes, & viſione ſeſe Domini , “ oblectat Ezechiel. Et tamen ibi ad terrorem nenda. erant omnia compoſita, hic veròô in blanditias ſcena ſiruebatur. Nam in curru ibi Dominus conſidebat, quem ventus turbinis, & flamma ignis involvens antecedebat; quique Aquilas Eecleſia- Leonéſque ſub jugum miſerat. Hic verò ignis ſticorum innoxius, & virens in flamma virgultum. Et peebe tamen Numen Moſes ita reveretur, ut vul- tum demittat, in quod oculos animumque con- Rex miſa- Jecit Ezechiel. Nimirum Domini magnitudo & „s »s dignitas non throni ſplendore augetur, fed ca- pagnet. lamitoſorũ proficit patrocinio. Ibi enim Scor- Perſorarü piones & Apoſtatas territurus rhedam tur- seceptio. Pinis inſcenderat. Huc deſcenderat opitulatu- Pauperes Tus ærumnoſis & ceſpite. Ergo non Leonibus;, „en iyri- non Turbinibus, non Curru Gloriæ ſublimis, dendi. authoritas conciliatur Deo, quem plenum Ma- jeſtatis vel in rubo Moyſes expavit, quòd o- pitulatum miſeris deſcendiſſet. Una enim ex- torquendæ reverentiæ ratio eſt in regnante, ju- viſſe miſeros. Dominus propterea, quùm novo inauditéque miraculo diffudiſſet urendi neſ- cium ignem in rubo, Deum ſe tantùm Abra- hæ ſubſcripſit. Ego ſum Deus Patris tui, Deus Abrabam, & Deus Waac, & Deus Jacob. At ubi deſiliſſe in rubum ſe teſtatus eſt, ut preſ- ſos Ægyptiorum ſervitute Judæos eximeret; tum enimverò Majeſtatis ſuæ ſeſe titulo inſigni- Exod 3. vit, aitque: Ego ſum, qui ſum. Sic dices Rliis 14. WMrasl. Qui eſt, miſit me ad vos. Ecquando Deus ſuæ ità divinitatis jubar effudit? Nuſquam cla- riori ſpectatus eſt in trabea Dominus quàm conſidens in virgulto. Et meritò, nam dejectos ſublevaturus erat Hebræos; préque illis contra Pharaonem luctaturus. Quieſcenti inter Leones Danieli Abachuch fupervenit, ollämque meſ- ſoribus deſtinatam obtulit; quâ quum ſe Damiel dedecoratum verins, quam erectum credere Dan. 14. Poſſet, exclamavit plenus hymnorum: Recor- 37. datus eſt mei, Deus. Qui tamen purpuràâ torqué- que, poſt enodatum icriptionis ominoſæ ænig- tecellit. Aureus eſt, & purpureus, & hyacin- mieus, elettus ex millibus. Cur? Quia diligit Oliva ma, donatus à Balthaſſare, nihil hymnorum Deo ſuo perſolvit. Ergone arcanorum interpre- tatione, trabeâque regni major eſt, apud Da- nielem, alveolus? Tantæ-ne vir erat ingluviei, ut ollam purpuræ præferret? Quare ergo Deum prædicat, cùm ab eo patinam accipit; nec Deum nominat, quùm, ejus beneficio, orna- tur torque, & cœli notas reſignat? Delatus ni- mirum lebes eſt ad damnatum, deſertumque: clarum veròô inter Satrapas Satrapam torques cohoneſtavit. Deum proinde Daniel excoluit ſibi deferentem cum polenta alveolum, ſed in lacu jacenti, ſed monſtris objecto: quem penè dixerim minoris fecit trabeas torqueſque pro- ferentem, ſed fortunato, non ærumnoſo. Uſ- que adeò Deus nec torquium largitione præ- eMt,Noln dicatur, ſi eas felici deferat; & ollà commen- ed Eit datur, ſi eam offerat ærumnoſo. Non unà no- minum compellatione honorificà efferri à Sponſa Sponſum videmus in Canticis. Modèò il- lum florem appellat, modèò lilium, & mod malum, ſeu etiam botrum vocat. Semel tan- tùm Solis eum comparatione commendat. Quan- do autem fulſiſſe illum, in morem ſideris, ar- bitraris? Tum-ne quum Sponſam induxit in cellaria? quùm eam initiavit charitate? cùm equitatui aſſimilavit illam rhediſque Pharao- mis? Audi: Nolite me conſiderare, quòd fuſca ſim, quia decoloravit me Jdol: filii matris meæ pugnaverunt contra me. Sol eſt, non munerum pretio, ſed opportunitate intuitus. Reſpexit tantùm me; ſed tum reſpexit, quùm telis un- dique filiorum Iſraël appetebar. Summæ id eſt dignitatis, oppugnatam à fratribus non devi- umoten! taſſe. Davidem proinde non jam carpamus, ſi llin ie clamat: Diligam te, Domine; Dominus firmas Pl. 17U ile ihu mentum meum, & refugium meum. Deus meus “ZB t ked z adjutor meus, & Peahe in eum. Laudans in- r. Er. vocabo Dominum. Bene eſt. Uberiora quoque congerenda in Deum funt. Doceri id tantùm velim, adeò-ne & commendandus & admi: randus ſit viſus Davidi Deus, cùm illum à paſcuis raptim traduxit ad regnum: cùm il- lum victoris illuſtravit: cùm prole paceéque ſepſit? Audi, quid ipſemet ſubjiciat, ubi ſaii carminis argumentum interpretatur. Dolores, Tbid: inquit, inferni circumdederunt me, præoccu⸗ D Can.le 6 finam Im tiere preſſi 1 . . frennter paverunt me laquei mortis. In tribulatione mea ke ihrnrian invocavi Dominum: Et exaudivit de templo irekrl ſuncto ſuo vocem meam. Efferatis unà mecum elile Numinis dignitatem. Audivit enim me, & mi⸗ l Gnke⸗ hi affuit, cum mortalibus me laqueis adſtrinxiſ- , dum ſent. Nemo enim, niſi Deus, aut par Deo, accedere ad obſeſſum vinctumque conſuevit. Nunquam in Sponſi laudes effaſior Sponſa; quàm cum illi ſuum renunciandum per fllias Jeruſalem curavit languorem. N inveneritis Dilectum meum, nuncietis ei, quia amore lan- gueo. Qualis eſt Dilectus tuus? Candidus, in- quit, & rubicundus, elettus ex millibus. Cabirt ejus aurum optimum, comæ ejus ſicut elatæ pal- marum. At eum nuſquam tantis radiare pha- leris confirmaveras. Unde ergo tam repenti= na Dilecti tui dignitas, novâque lux? Nimi- rum ſi Dilectus meus eſt, meéque amat vul- neratam & nudatam, longè Heroas omnés an- Can. 5.t this interpunctus, comptuſque ſapphyris, ſi⸗ quum ego cruore mano, ſuam ille erga ino- pem ſqualentémque retinet charitatem. Dileltus vulneratam; quia nudatam non ſpernit. ge er⸗ B uied e N rannn Arichin N Gni n il H ealm i Rorgeng muhe, laumI lo Nud hnitct Catail dtenle⸗ t caritttelt hedhe Nen Nrnt, . fuiumn ſt, m tanihun n e; Mi n Men Daz un. Lal; UDDeruae Doite eis, duln de cn tefe tltin Me, 4 nhuan aulit 6 4 enni n tenimn7 elqid Rex re- innita- in Cap. II. Lib. II. Ridra. dus enim plurimi eſt, qui ſpretam non negli- git. Hic puto novà charitatis philoſophi nos imbuiffe Samſonis populares. Nam quum ille Heroum anteſignanus recreatus, fupra naturæ delitias, modò potione fuiſſet, & modo eſcâ: (manante è mandibula aſini a- quàâ in ejus potum, fluente ex ore Leonis melle in cibum) nobilitavere Ifraélitæ ſedem hauſtus, & locum neglexere comeſtionis. A- oernit Dominis molarem dentem in maxilla a- Indlc.20. Rni, & egreſſ ſunt aquæ. Idcircò appellatum eſt nomen Toci itlius : Fons invocantis de maxil- la, uſoue in præſentem diem. Quæro nunc;, ecquod indiderint nomen agro, unde Sam- ſon à Leone favum eduxit, quo de mella ex- preſſit? Nullum. Acceſſit, compreſſit, come- judic. 14. dit, & abiit. OQuem cum ſumpfſiſſet in manibus, 2. comedebat in via. Nihil ergo dignitatis acceſ- ſit agro illi? Mihil. An Leone præſtantior Aſi- nus? Num frigida melle gratior? Num ſcatu- rire & molaribus fontem, quam cogi favum in faucibus miraculo propius? Quod ſi & jumen- to Leo præſtat, & frigidam favus antecellit, cur bibentis nobilitatur novo titulo locus, & locus negligitur comedentis? Ibat enimverò ad nuptias Samſon, quum favum extraxit: ſitis eum confecerat, ubi hauſit frigidam è& molari. Ergo quùm laboranti ſubvenitur, non quùm Proluditur cpulaturo, Numen cives extule- e: pluriſque fecerunt Ifraelitæz emiſſam mo- rienti aquam, quam favum conſtipatum ſpon- liam dueturo. Crediderim propterea Sponſam tum maximè vernaſſe Verbo, quum filiabus in morem ſpinarum horrentibus aſſedit. SRicut Lilium inter ſpinas, ſie amica mea inier filias. Si filiæ ſqualent ut rubi, quæ illas non refu- git, ſed iis adeſt, flos eſt, & Lilio non eſt Impar. Ergo Samaritæ non ita obcæcati ſunt livore ſuo, ut non intelligerent, plus ſibi exti- meſcendum Nehemiam eſſe; quam Eidram: quamwis hic cum donariis & Levitis Hieroſo- Wmas adiüſſet; ille verò ſine muneribus eè, & fine Scribis acceſſiſſet. Nlam Eſdram evocavere in Palæſtinam populi cymbala geſtientis in azy- mis: traxere Nehemiam buſtum urbis, & pa- dor oppreſſi vulgi. Cito enim expugnaturn iri peraverunt eum injurüs & probris, quem cho- reæ hymnique pellexifſent. At machinas iuas unmiverias eluſum ab eo iri perviderunt, quem accefliſſe norant non tripudiantem ad urbem, ſed oppreſſam. Et contriſtati ſunt afictione mar- gnâ, quòd veniſſet homo, qui quaæreret proſpe- Titatem filiorvum Iſrazl. Tanto cum cœtu deve- nerat Eſdras in Jeruſalem, nec Samaritæ do- lent: ſolus advenit Nehemias, & acceſſu ejus omninô conficiuntur. Qui tanto fretum comi- tatu non expaviſtis, cur unum reformidatis urbis Templique curatorem? Quia unus eſt. tur, non Haud angererur, ſi cum ingenti Levitarum multis. Iann adveniſſet. Ubi enim turmæ, ibi rara Okegietie Sapientia, & perfrequens diicordia. At ſolita- Coxßlis rium, ſolumque rerum adminiſirum quis in 71: . . 77 155 Rar "ci Partes abſtrahet, ſaniſique conſilis abducet? Cant. 2. gat. Rex ani udith. Aachuc Populus multus eft: duc eos ad aquas: 7.4. duem ire prohibuero, revertatur. Redeuntem ex Amalec Saülem Samuel in jus ire juſſit, H ſervati ab ſe Regis, & pecoris, contra Nunmi- 14. Reg. i 1 . H 5 mis edictum. Quæ eſt hæc vox gregum, quam ego dudio* Et ait Siil: De Amalec adduxerunt &. Pepercit enim populus melioribus ovibus & ar- entis: Reliqua verò occidimus. En Piaculi au- thorem multitudinem. Reluctatus eſt popu- Ethicæ Tom. II. lus præcepto Domini: nequiitque funditus de- leri Amalec, ubi turba everſioni hoſtium in- terceſſit. Religua occidimus. Sed populus peper- cit melioribus ovibus. Qui veròô populus oblu- ctatur, non coactus erat ex Arabibus „ aut e- vVocatus ex Edom, aut deductus ex Idumæa. Dei populus erat, ad legem imbutus a Samue- Religio- le, oraculis munitus, Levitis victimiſque & "es ſaerd eruditus & ſeptus. Tamen populus erat; Ideò iy, mel- legem Domini diſſipavit, regnumque Iraelis ng. debellandis Gentibus deſtinatum in Gentium , acce- penè ſervitutem ſubmiſit. Et de Saule quidem dentiam ad Samuelem acceſſuro pradixerat Dominus â ſe. in Galgalis: Cras mittam virum ad te, unges Ie Reg: eunmz Ducem ſuper populum meum Iſrazl, & ſal- 9. 18. vabit populum meum de manu Philiſthiim. QuA ratione populum propugnavit à Philiſthais 5 qui Philiſthæorum gladio truncatus cum Iſras- le eſt in collibus Gelboë? Philiſthiim auiem 1. Reg pugnabant adverſum Ilrazlem, & Ffugerunt viri 31. 1 Wasl ante faciem Philiſthiim, & ceciderunt interfecti in monte Gelbos. An ſervaſſe dice- tur populum;, qui eum trucidandum hoſtibus ſuis objecit? Servaturus fuiſſet populum, ſi non ductu ipſe populi/pugnaſſet, ſed ductu ejus in aciem populus deſcendiſſet:. At populus non ſequebatur Regis labarum, ſed ductabat. TPepercit enim populus melioribus ovibus & ar= mentis. Nam & Philiſthiim bellaſſe feruntur non contra Saülem, ſed contra IIraslem. Philiſtr hiim autem pugnabant adverſam Iſrael, & fa- gerunt viri Itraél. Ubi vel de Saule mentio in conflictu? Periile quidem fertur, non autem imperaile in eo bello. Ideò non mirum, ſi fu- li abſceſſerunt Iſraelitæ, Duce Saule, qui po- pulum non ducebat, ſed ſequebatur in prælio. Contra verò, quum de Amalecitis debellatum eſt, non Hebrai pugnaſſe feruntur, ſed unus ſfertur viciſſe David. Et percuſſt eos David, 1. Reg- & non evaſit ex eis quiſquam, niſi duadr ngen- 17.17. ti viri adoleſcentes, qui aſtenderant Camelos. Et quando ſermo de Davide incidit. Quis neſcit jactas impunè à Gigante blaſphemias in arcam, quamdiu contra eum Ifraeëlis agmina pugnavere? Cmnes autem Iſraslitæ cùm vidif I. Rege Jent virum, fugerunt à facie ejus, timentes 30: 24. eum Valde. Erat conviciorum impunitas, quia unus deerat, qui ferocientem hoſtem ſuppri- meret. Ego exprobravi agminibus WMraël hodie. Date mihi airum, & ineat mecum Iingulare certamen. Viden'’ ut nulla de Rege ratio ha- beatur. Non enim Saülem alloquebatur, ſed turmas. Date, inquit, non, Da mihi virum. Et væ tibi, ſi unus ad te accedat adoleſcens 5 ullis & legionibus eductis, ſed deductus G Paſcuis ad internecionem tui. Dixit autem Da- I. Reg. vid ad Philiſthæum- Dabit te Dominus in ma- 17. 488 nu mea, & percutiam te. Samſon certè nmun- quam nili ſolus pugnavit. Et idceo nunquam non vicit. Sola Judith obtruncandi Holofernis onus in ſe ſuſcepit. Et ideò triumphavit. Cre- diderim propterea debellandis propè Jeruſa- lem Afſ'yriis non tranimniſſas de cœlo cohor- tes, ſed unum duntaxat demiſſum cœlitem, qui legiones omnes hoſtium non profligaret tantùm, ſed funditus perderet. Venit Angelus 4, Reg- Domini, & percuſſit in caſtris Aſyriorum cen- 19. 33⸗ tum o&ktoginta quinque millia. Quis non videat ſingularitate militis ideò de Aſſyriis debellatum, ut doceremur profligari, non Parari; turmis victoriam, omniaque unius melius auſpicio confici, quam tumultu, ſtrepituque multitu- R 2 dinis. Gen. 6. 10. n. S. 1. 290 — Abid. 2. Gen. 24. 4. 196 dinis. Duo in orientis Solis regionibus inchoa- ta ſunt ædificia, quibus naturæ vires ſupera- rentur, Turris,; & Arca. At illa, quum de ea plures deliberaſſent, in faſtigium deduci non potuit. Hæc omnibus abſoluta partibus cum eluvione conflixit. Dixit Deus ad Noéë: Fac tibi arcam de lignis lævigatis. Et quidem quum tres quoque filii ejus recondi in illam arcam deberent, quò mundi naufragium evaderent; potuiſſet Deus conſtructionem arcæ ita Patri mandareé, ut tamen ille filios aſciſceret, qui- buſcum de navigio compaginando; partiendô- que deliberaret. At eos, quos à portu arcæ non ſubmovit, à partu;, ut ita dixerim ; arcæ dif- cluſit. Sciebat enim Deus uno melius, quàm plurimis deſignatum à ſe opus abſolvendum. Fecit ergo Nozs omnia, quæ præceperat ei Deus. Haud perfecta fuiſſent omnia ad mentem Di- vinitatis, ſi iis conficiendis non unus præfuiſſet Noë, ſed filii cüm parente moliendo operi va- caſſent. Abiefat à Sponſa Dominus, quem illa exploratum vias omnes, compitâque perrepta- bat. Utque fugientem conſequeretur certius, ſceiſcitari ab excubiis cœpit, an eum vidiſſent. Num quem diligit anima mea, vidiſtis 8 A- page quamocyſlimè te iſthinc. Nam Deum aut non invenies, aut ſola eum ſi perveſtiges, invenies. En! Paululum quum pertranfiſſem eos, inveni quem diligit anima mea. Peritior exinde facta inveſtigandi Numinis, quùm illi optafet ocyflimè jungi, nullam è& ſodalibus advocavit, ſed ſola veſtigis inſtitit perſequen- dis Dilecti ſui. Quis mibi det te fratrem menm, ut inveniam te ſoris, & deoſculer te5 Sedenim, inquies, exclamavere in Canticis: Dus declinavit Dilellus tuus, & quæremus eum tecum? Ità in Canticis proclamatum non ie- rim inficias. At flliarumn eæx voces, non Sponſæ, funt. Latebat enim tirunculas ra- equendi Dilecti. Quod ſi ab illece- oque hortorum arcetur turba: obtru- poſſe arbitraris Templi adytis, late- regnorum? Ides Dominus, ut in Eccleſiæ cymbula proveheretur, u- tantùm, ut iolveret, Simonem admo- Ur ceſſavit autem loqui, dixit ad Simo- nem: Duc in altum. Dices id uni deman- datum Petro, quòd cæteri diluendis in litto- re retibus implicarentur. Nam Lucas ait: Deſcenderant, & lavabant retin. At non u- num promovendæ Navi conſediſſe in tranſtris Petrum ex verbis deducitur Domini, qui cùm Simoni edixiſlet provectionem Navis, cæte- ros juiſit explicare rete. Duc in altum, & la- xate retia veſtra in capturam. Ergo aderat cum Navarcho tum Gubernator, tum Pro- reta, nec deerant Remiges. Uni tamen, quum tot eſlent, imperatum eſt, ut in altum Na- vim promoveret. Nimirum, quæ diſturbari non vis, uni tantùm committas, oportet. Ideò Abraham de conquirenda filio Sponſa ne cum filio quidem egit: ſed ipſe Seniorem do- mus arceſſtit, eumque in Syriam ablegavit. Dixitque ad ſervum Seniorem domus ſux ad terram & cognationem meam proficiſearis, & inde accipias uxôrem ſilio meo Iaac. Ut ve- rô intelligas, quàm multis communicari con- ſiha non oporteat, de Seniore hæc præſcribun- tur: Tulitque decem Camelos de grege Domini ſui, & abiit, ex omnibus bonis ejus portans ſecum. 1t10 C0 Cum familia eum multa diſceſſiſſe indubitatum eſt. Verum;, qih de inſtrumento, quod ſecuun ¹ Oliva avexit, déque Camelis mentionem fecit, nul- Vo lum ſecum aut pocillatorem, aut ſiructorem Ale⸗ deduxiſle ait: ut eorum nullam ab eo ratio- gowh nem habitam ſciremus. Camelos maluit recen- l: ſere, quàm Decuriones, aut Opiliones: ne 6 M qua fortè oriretur ſuſpicio, tanti arcani nup- Eni. tias non Oeconomi ſingularitate, ſed malto- in ee⸗ rum operâ, ſententiâque confectas. Unus evo- tkein catus, unus abiiſſe, oraſſe unus fertur. Quin eitum . ipſe tantùm bibiſſe ſcribitur, & nullus equiſo- anin! num. Imô;, ut mirere, quam nobis ſubducere Pullen penitus ſervos omnes ſtuduerit: Cameli hauſiſ- Neni, I ſe, non famuli, ſcribuntur de hydria. Bibe, Gen. . Uumn ii Domine mi. Cumque ille bibiſſet adjecit. Quin 18. Pren & Camelis tuis hauriam aouam, donec cunkti exlten GNenert, bibant. Et belluarum magiſtris num puella hy- driam ſubtraxit? Potaſſe illos quis, niſi 11o. difſimus, dubitet? Sed noluit eos Moſes in ſce- na proſtare nuptiarum, ut negotium unius tan- tùm conſilio, ductuque confectum eſſeè iciremus. u,votl Dixit, Domine, Deus Domini mei Abraham, lbanfa ocurre, obſecro, mihi hodie. loitur puella cui bye ego dixero, Inclina hydriam tuanm ut bibam: & , illa reſponderit; Bibe, quin & Camelis tuis dabo Rex Re. potum : ipſa eſt, quam præpara, ſti ervo tuo Iaac. ni, . n. Nn -, „ . . 7. . . . . — . pr, copi .. COccurre, inquit, mihi, non nunciis meis. Cui, hiesne Ckrum, ego dixero. Om nia per ſe agit. Cumcue ſcia- non verd mus Camelos decem cum eo profectos, tan- osnia vi- túmque impedimentorum avectum, ne unus ario per- quidem calo ſpectatur in tota hiſtoriæ paten- Vitiant. tiſſima fronte. Miraris à domo Abrahæ Aga- rem exulaſſe? Unus eam ejecit Abrahamus. GWrrexit itaque Abraham mane, & tollens pa- Gen. 21. itmts, nem, & Urem aquæ, impoſuit ſoapilæ ejus, tra- . i. Umm diditque puerum, & dimiſit eam. An deerant Uheritt . 4 . . . Ieritate in domo Abrahæ ſeu Judices ſeu lictores, à (nt quibus & damnaretur Æ gyptia & pelleretur? nmiſer ben Verùm Abraham, ne moræ injicerentur, ex in Ind m, nn Conſule factus repentè lictor, domo ſervam In Konm extruſit. Et dimiſit eam. Quamdiu cauſæ co- Rdmin gnitio ad finem perducta efſet, ſi de crimi- tund ne Agaris Judices cognoviſſent, alii œmi- un, n næ, alii adoleſcentis flagitium extenuaſſent, . ui . TC. 4 l regnaſſétque reus, ſecundus ab Iſaaco, miſi t idem fuiſſet Iſmaëlis & Pater, & Princeps, Renn & Cenſor. Quàm frequentius & Rebeccas induci, & exulare gratularemur Agares, ſi domeſticis rebus conficiendis aut unus præfi- lie⸗ 31 Phebnn; ceretur tantum Senior, aut ipſemet tantùm Tan præeſſet Dominus. Concilium indicitur, quo- Enen ties unus & tignis clavus refigendus eſt: & mi- “M “ hil ità tenue domi eſt, quod non ſervorum “ decuriæ committatur. Hinc Agares diutiſſi- zi Ne mè retinentur: hinc repudiantur frequentiſ- “D ſimè Rebeccæ. Quot exularent Patriarcha- in l rum tabernaculis Iſinaëles, ſi una eos in fla- enn, gitio deprehenderet Sara, & unus illos Pa- ueke Anirguc terfamilias eliminaret è domo! Paſſim hâc „isrt. n noſtrà ætate Rebeccæ exulant, & Agareés gat. lltt principantur; quòd nuſquam non rogentur Aslies endan vernarum ſententiæ omnium, ut de una ſub⸗-fienandi Var ün 1 movenda Egyptia conſilium ineatur. Nec eu, Alien, illud omitti débet, ad exquirendam filio de verinat Sponſam ablegari ab Abrahamo Oecono hex e- mum: ad ſubmovendum vero filio offendi- get. culum & corruptorem, nullus accedit & fa- milia, ſed ſuis illum manibus parens filio ſubduxit. Tradiditque puerum, G dimiſis eam. Quis veroò miretur nullius de dimitten⸗ do Iſmaële rogatam fuiſle ſententiam ſervi z3 quando Iſaacum litaturus eſt Abraham, u- Xore inconſultà à Uxorem dico? Neſcte⸗ at et ei P 1, Cliee z nm lh li, ſ t eos i enntelu Duncisnen Ul⸗ el 0 Prolectn, wech nle a Hire ind Arlele Act Arka ſothlkeirs t em Anltf ces n ns iſſent, d 45 lus d en ter, E Dun temut 4n t erar⸗ Pgendlu el ine Agi n ianu len larenn n, — in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 197 bat holocauſtum Victima: cenſuitque Abra- ham nec occidendo filio indicari oportere ſa- Gen. 22. Crificium. Pater mi. Quid vis, kli? Ecce, 8. inquit, ignis & ligna: abi eſt viétima bolocau- Ni ?à Deus providebit ſibi vittinam bolocauſti, li mi. Pergebant ergo pariter. Quid ſingula- rius excogitari potuit? Ipſam latet victimam ſacrificium. Hæc una nimirum ratio eſt, ad exitum perducendi imperati à Deo operis. A- lioquin ſi de ſacrificio Pater Natũúſque con- ſultaſſent, mora procul dubio injecta fuiſſet operi, miſertumque aut parentem fili, aut filium ſui eſſet, arâque disjecta. Intuere Je- phtem filiæ ſuæ ſuique animi votum expo- nentem. Voviſſe illum filiam ſcimus, an eam Judic.11. litaverit, incerti. Dimitte me, ut duobus 38. menſibus circumenm montes, & plangam vir- ginitatem meam. Et quamquam, lachryma- rum exactis menſibus, redierit ad cultrum filia, votumque Pater exolverit, non tamen aut ſacrificaſſe fertur, aut abductus à laniena eſle. Expletiſque duobus menſibus, reverſa eſt ad patrem ſuum, & fecit ei, ſicut voverat. Nihil ſcribi potuit obſcurius, breviuſve in re tanta. Nimirum communicatum cum fllia ſa- crificium, aut procuratum non eſt, aut, ſi peractum confectümque eſt, nequiit videri Domino ſacrificum, quod evulgatum tot vir- gunculis & montibus, non potuit non impe- diri turbà, cœtuque miniſtrorum. Riſere ad- ventum Eſdræ Samaritæ, tanto cum cœtu Scribarum & Nathinæorum Hieroſolymas ineuntis, quos adventus Nehemiæ diſcrucia- Vit. Unus enim advenerat è Perſide Vir, proſperitatem Ifraelis ideo erecturus, quia u- nus. Contriſtati ſunt affictione magnä, qudòd veniſſet homo. Hinc doloris ſcaturigo. Ac- tum, inquit, de nobis eſt, quando unus eſt, qui Sioni conſulit. Sapienter proinde Pharao, ut ſomniatam annonæ penuriam levaret, u- num tantuùm horreis univerſis præfecit Joſe- Phum, quo Regis ærarium toto Egypti ære auctum eſt. Ad tui oris imperium cuncétus po- Ppulus obediet. Id ſaltem dices aà Pharaone, de Patrum ſententia, ſancitum. Placuit Pharao- ni conſilium, & cunbtis miniſtris ejus, Som- nii ſcilicet interpretatio. Nam deferendi ad ephebum impern conſilium unus excogitavit & explicuit Pharao. Locutüſque eſt ad eos. Num invenire poter mus talem virum, qui Spi- ritm Dei plenus ſit? Dixit ergo ad Joſeph- Tu eris ſuper domum meam, & ad ti oris impe- rium cunblus populus obediet. Aderant Satrapæ Regi. At ipſe nullius, de ejus Præfectura, aut exquiſivit, aut expectavit ſententiam. Quid Aulici ſibi factu opus videretur, aperuit, faſcéſque ob- Fenandi. tulit interpreti. Vide autem, quo eum ordine Tatei. adire juſſerit Præſecturam. Tu eris ſuper domum aqua om. éAm, & cunkétus populus obediet. Noluit ſuam nibus. à ſecuribus Joſephi ſubmovere familiam Pha- Rexfre- rao. Iu eris, inquit, non in domo mea, ſed ſu- ner ſuos. per domum meam. Et cùm illi neceſſarios ſuos, Severz. Halmiliaréſque ſubjeciſſet, tum enimveròô urbes tas erga Mgypti omnes, omnéſque populos ejus impe- emner Ii0O ſubmiſit. Fruſtrà enim Principes frænan- Perſona- damn moderandamque urbem Prætoribus de- sS,„ ve dunt, ſi mancipiis ſuis auliciſque ſecures Præ- bpeio. . . „ . . Superior fectorum, lictorumque virgas ſubmittunt. Jo- id omni- ſepho domus primum regia, tum veròô gyp- da, tus ſubficitur. Quæ enim pacandi ſpes regni Prætori ſupereſle poteſt, ſi, ſuppreſsà vulgi pro- luvie, Aulicorum totâ paſſim urbe petulantia Ethicæ Tom. II. Gene41. 40. reſtagnet; ut Aſſeclarum laſciviâ Civitas cine- rum ſit, quæ, civium temperantiâ, Carmeli more ſpecieque vernaret? In matutino interfi- Pl. roo. ciebat David omnes peccatores terræ, ut diſper- ⸗ deret de civitate Domini omnes operantes ini- quitatem. Sed cenſura, citra regiam, grafla- batur. Ideò Joab juſtiorem ſe Abnerum occi- dit. Ideòs Amnon fororem compreflit. Ideò fratrem jugulavit Abſalon. Ideò regnaturum ſeſe Adonias jactabat. Ideo David ipfe nec ſe à filio tueri potuit, nec potuit Joabi telo ſubdu- cere Abſalonem. Exundavere flagitia omnia in Davidis regia, libido, nempe, & ambitio ; mendacium, incendia, proditiones, cædes, Parricidia. Interficiebantur nimirum peccatores paſſim per urbem, ſed in ædibus Regis trabe donabantur ſceleſti. Nec ereptare vulpeculæ ſi- nebantur in vineis Sponſæ: quum filii Matris ejus impunè arma, tormentâque contra illam & exererent, & diſploderent: quuùm eam filiæ in dumos, ſpinâſque converſæ diſcerperent. Capi- Can. 2. te nohis vulpes parvas, quaæ demoliuntur vineas. 15. At de filiarum rubis, déque baliſtis filiorum non modò non ſumptum ſupphicium, ſed ne quæſtio quidem inſtituta. Quæſtionem dico? Quin eas penè laudavit in ſe bacchantes. Porrô cùm impatiens adeò injuriæ eflet, ut vel infuſ- catam ſe Soli opprobraret: Nolite me conſide- Can. 1.6. rare, quòd fuſca ſim, quia decoloravit me Sl. Mox adornatas contra ſe machinas „ armâque converſa nullà doloris ſignificatione comme- morat. Domi enim telis, jaculiſque petebatur. Filii Matris meæ pugnaverunt contra me. Fo- Ibid. Juerunt me euſtodem in vineis. Audin'. Non mo- dò pugnæ in ſe ſævitiem non conqueritur: ſed ſtatim gladios pampinis ut involvat, aciem vi- neis excipit: ut ſcilicet de filiorum atrocitate quæſituros racemorum illecebrà compefſceret. Pugnaverunt contra me. Poluerunt me cuſto- dem in vineis. Quæ hic injuriarum ſuſpicio, ubi, poſt luctam, Sponſam intelligis aprica- tam? Scilicet Matris, aut Patris eam privigni oppugnaverant. Pertulit proinde domi apros in ſe graſſari, quæ laqueos irretiendis vulpi- bus expedierat, ne quas forteè vitium erum- Pentes gemmas arroderent. Ergo nec Soli par- citur, ſi paululùm cutis denigretur: immer- ſos, adactôſque in viſcera à filiis Matris noſtræ gladios occultamus, tacitique aut non deplo- ramus, aut etiam foliis racemiſque ità veſti- mus, ut non funeris videantur inſtrumenta eſſe, ſed voluptatis, vitæque præſidia. Pugnaverunt contra me. Poſuerunt me cuſtodem in vineis. So- lis nigrorem paratz contra ſe pugnæ conjun- Xit: ut ſideris contumeliam armorum feritas Zelus oß- cumularet: fratrum verò prælio ſuam ſubjicit ſervantis Præfecturam; ut belli fragor foliorum luxu- & ſeveri- rie minueretur. Adeò domi nos noſtræ nec zss,- baliſtæ perturbant, quos ariſtæ exterorum non a- trajiciunt ſolum, veruùm etiam conficiunt. At cis. pugnaſle in ſe ſaltem fratres confirmavit. Filii Sie BEcele- Matris meæ pugnaverunt contra me. Etſi enim Kiea non ſe dixit vulneratam, eos tamen bellaſſe di- u dan- . xit. Quid, quod à filiabus diſcerpta, & pun- iganes. cCtiones occulit, & ſpinas ne deſignat quidem? Rox ſuos Niſi ejus nobis Sponſus vulnera retexiſlet, af- franer. fuſas in oſculum Matris filias putaremus, quæ tamen parentem procul dubio confixerant. N- Can. 2, 5. cut Lilium inter ſpinas, ſic amica mea inter fi- lias. Lacerabaris, & tacebas? Spinæ erant ſed filiæ. Ita-ne? De Sole quereris, quòd te cute tenus ſuorum profuſione radiorum di- R 3 ſtrin- 198 Kirinxerit: & dilaniari te pateris, nullo dolo- ris ſenſu, aut angore? Proh noſtram in noſtros ſegniti m! Latramus in cœlum, ſi nos Phœbus decoloret. Diſcerpentibus nos filiabus, fragra- mus ut Lilia. Non ità Petrus, qui ſeveritatem oris ſui intra Eccleſiæ ſepta manare primum voluit, Ananià Sapphyräque damnatis. Non ita Jacob, qui moriturus, non Labanum, aut Chananæos maledicto, ſed pleroſque filiorum perculit, quam exterorum negligens, tam cen- ſor domeſticorum criminum ſeveriſſimus. Et & filiis eos plexit acerbius, quos à liberis, quam quos ex ancillis ſuſceperat. Ruben enim, & Levi, & Simeonem natos ex Lia arguit ama- riſſimè: qui tamen filios Balæ & Zelphæ de- latos peſſimi à Joſepho criminis vix, ac ne vix quidem objurgavit. Utinam id etiam de Moſe commemorare liceret; qui tam acris in EÆgyp- tium jurgantem, litantéique Idolo Iſraeëlitas vir rigoris cruentati, erga Sororem lenior Divini- tatis penè faſces compedivit, nonnullo quaſi Num.r2. Numinis aut dolore, aut tædio. Nubes recef- 12. Nit, & Maria apparuit candens lepräà, quaſfi nix. Clamavitque Moyſes ad Dominum: Deus, obſe- cro, ſana eam. Cui reſpondit Dominus: Ni pater ejus ſpuiſſet in faciem illius, nonne debuerat ſal- tem ſepiem diebus rubore ſüffundi? Separetur S Jeptem diebus exira caſtra, & poſtea revocabi- Fahitia tur. Tu-ne Moles es, qui cohortes Ægyptio- 8 36 i- rum omnes undis depreſſiſti: qui Hebræorum veiformi- Cohortes in ſuo ſanguine natare juſſiſti: qui tas. tanto cruore difflato vitulo, novà eremum cæde reſperſiſti, unique demergendæ laſciviæ Farentũ funeſtius Erythreo pelagus immiſiſti: ut quan- eblivio. do perierat in mari rubro Pharao, cruentâ Venus terrâ hauriretur, ut vel occumbendo ru- bere luxuria cogeretur? Tu-ne, inquam, tam ſeverus laſcivientis ultor populi, latranti fo- minæ non modè non dentem infigis, ſed blan- ditias admoves? Ignoſcite: Soror eſt. Ergo prætulerim hac in re vel Moyſi Pharaonem, qui Joſephi ſecurim trunco primum ſuæ do- mus, tum ramis regni ſui impendere voluit: ne ſupplicii expers Aula populorum partam ti- Gen. 41. more tranquillitatem corrumperet. Tu eris ſu- 40. per domum meam, & ad tui oris imperium cuntctus populus obediet. At in hæc Pracurri- mus, præfixos à nobis limites egreſſi. Non de compeſcendis familiaribus, ſed de non ſecando imperii flumine in plures foſſas diflerebamus. Eo igitur, unde licentius excurrimus, recipia- mus nos. Ergo, ne quid detrimenti Ægyptus patiatur, in unum reclinatur adoleſcentem co- gendi frumenti, erogandique onus. Uno enim felicius univerſa,; quam plurimis, adminiſtra- ri conſueverunt. Relegamus Joſephi tragoe- diam, & videbimus umiverſim in ilhum fratres S. Joſeph. conſpiraſſe, ſingillatim periclitanti ſubveniſle. . Unus ſtrictis in illius perniciem gladis Rube ſig eœrrs ſeſe objecit. Unus eum ê lacu Judas eduxit. namero Et quamvwis uterque propulſandæ à fratre in- erbitrorâ juriæ ſtuderet, nunquam tamen niſi ab altero non reduà alter ſejunctus periclitantem juvit. Ciumn enim, z⸗ ne Jolephi ſe cæde fratres contaminarent, Ru- i, vauc⸗ ben interceſſit, ſuum de ſervando innocente lint. conſilium Judas ſubticuit. Et quùm hic extra- . hit de puteo fratrem, ne moreretur; ille abe- rat. Ita in ſalutem Joſephi Judas & Ruben, quaſi Pollux & Caſtor, effulſerunt, ut nun- quam gemino humanitatis ſidere recreari puer potuerit, ſed præfulgente altero, alter occum- bebat, hujulque cunas illius mox inferiæ ſe= S. Eecle- Oliva quebantur. Non interficiatis animam ejus, aie- Gen. 32 bat Ruben. Cui in cœtu fratrum ſimulatus præ-20. do clamaverat Judas: Ecce ſomniator venit venite occidamus eum. Quid nobis Pprodeſt, cla- mabat Judas, occiderimus fratrem noſtrum? In quam ire humanitatis ſententiam Ruben non potuit, aliò curà gregis abductus. Nimirum nunquam in ſalutem innocentis coiere Judas & Ruben, ne non uno, ſed pluribus ſervata vi- deri poſſet aliquando innocentia. Ut enim u- nus extruxit Noë arcam pro filiis, ne mun- di naufragio corriperentur: ita quâ evaderet ſcapham nunquam fratres gemimi Joſepho ex- pedierunt: ſed parante illam Juda, Ruben aberat. Nimirum parari ſalus ſolà potuit ſin- gularitate patrocimi. Reformidant proinde Nehemiæ ſolitudinem Samaritani, qui tur- bam Eſdræ deſpexerant. Contriſtati ſunt affi- Stione magnu „ quòd veniſſet homo, qui quæ- reret proſperitatem filiorum Irazl. Extabuiſſe inde quoque vehementius crediderim Rehe- miæ, quam Eſdræ adventu Samaritas, quòd livor faciliès in germine compeſcatur, quam ſuccidatur enatus. Necdum;, adveniente Eſ- Prinrizüis dra, inſidias moliti fuerant reparatoribus Tem- AManus. pli Primores Samarixæ. Qui, ut calumnia- rum merum deguſtavere, removere à calice la- bia, ſeſéque abſtinere livoris potione, inviden- ti ſcilicet mellitiſſimà, nequiverunt. Nunquam non gratior fuit parenti Joſeph: fratrum ta- men in eum furor non ſtatim exarſit. Paviſſe enim cum iis gregem fertur, nulh fratrum in- viſus. Erupit & polymita livor, retexitque (quæ Joſephum texerat chlamys) gliſcens virus ger- manorum. Fecitque ei tunicam polymitam. Vi- Gen. 37: dentes autem fratres ejus, quòd plus cunctis E- 4. liis à patre amaretur, oderant eum. Exiliens autem furoris flamma perlevi ſtipularum ag- geſtu in rogum ſubrigi cœpit, quo aſtra ipfa fuligine turparentur. Accidit, ut viſum ſom- nium referret fratribus ſuis, quæ zauſa maſoris odii ſeminarium fuit. Jam eum ob chlamydem averſabantur. Nunc veròô quantum capit in- crementum rogus unius acceſſione manipuli! Odiſſe in fratre polymitam, etſi non juſtus, at dolor humanus eſt. Aliquid enim erat, quo tabefierent fratres, coram paludato ſeminudi. At manipuli erectione dejectos, eâque ſom- niatâ, viros decem, quis ferat? Tam levi ſar- Cinæ tot Palæſtinæ Atlantes ſuccumbitis? U- nus fratris manipulus erigitur, & proſtermi= mini univerſi? Quæ cauſa majoris odii ſeminc- rium fuit. Qu ratione majoris? Num ſtipulà vilior eſt purpura ? Num ſomnio prætexta detritior? Unde ergo major ferociæ rabies ex ſommiatis ariſtis, quam ex afſuta polymitæ, inſutâque byſlo? Nimirum naſcituræ obfſte- tricari rabiei vix purpura poteſt: nondum enim erupit. Enata verô rabies adolefcit in ſtipu- la, & in manipulo graſſatur. Serô ſcelus ger- minat: ut viruerit, nec ſtercus poſcit, & e- rucas patitur, & boreæ colluctatur. Quaâ curâ glans humi demittitur? Stercorari de- bet, rigari debet, rigere non debet: ſervari tum à gelu, tum à calore naſcituram opor- tet, non atteri, non attingi, non diſtringi, non fricari potefſt. Quercum intuere, quæ de glande ſuccrevit, ne impactâ quidem in ra- dicem bipenni convelles, ævi, imbriumque victricem. Et tardè, & clandeſtinè fratris ju⸗ gulum appetiit Abſalon. In Patrem;, ut grallæ- retur; apr Sant eelte keino Na Un: ) wun? pim N, 4. lee ebet nultgo⸗ le emin omnn tee Calti hſed in in deb Celare n Amm Dllon, lun l II, Cor. 1 imungun⸗ thnum Pon nlbent. unde Henanmm⸗ Drlimre e, n 4 ite ke teſien lern en, 6 jere iliigalct inl . lock, K n DS 4 In et, Putongin r alle retur, perſtrepuit tubis. Adeò furor prodire vix poteſt; ut verò protulerit ſeſe, receptui vix canit: quique in prima ſui exercitus fron- te velitabatur verius, quam pugnabat, in extremo agmine non præliatur, ſed-baccha- tur, ac perfurit. Tabeſcenti Sorori aiebat Ab- 1. Reg. ſalon: Nunquid Amnon frater tuus concubuit 13. 20. tecum? Sed nunc, ſoror, tace, frater tuus eſt. Audin' pudicum? Aaron loquitur ad Thama- rem, an Abſalon? Oppreſſa eſt Virgo, & ſi- lere debet? Et quæ ſupereſt Virgini tabula in naufragio, ſi pudor non ſupereſt? Unum puel- læ patrimonium Lilium eſt: ut id decufleris, vitiapal- ſolum eam ſterquilinium manet. Fratres ni- liaa. hilo minus furor, qui ad cædem excurſurus B immaniſſimam erat, à ſilentio incipit, fra- Viio laſa tremque vocat piratam pudicitiæ. Fecerdt- Fa. que Abſalon convivium, quaſi convivium Regis. Stipatur odium, ſepiturque non laniſtis, ſed pincernis: promit patinas, non ſarifſas: non Mortif- Leones emittit ad lanienam, ſed Pavones in- eln gn ynn fert ad illecebram: non deſignat arenam, ſed ,adſelel ed vera menſam ſtruit. Ot feriat aliquando tandem & zeni- inceſtum convivam Abſalon;, tam leni jugo us. ſeſe in cædis vallem demiſit; ut nec pudore Medeſtia nec laude caruerit, etiam quum peccavit. Si- „ 5 . i. . . H lere Sororem juſſit, queſtus ipſe cum Amno- tani, rikati 7 vir. ſed melle imbuit; effecitque, ut tot ſtipata voluptatibus mors optari vel à Rege poſſet. Cecidit quidem ejus imperio Amnon, ſed far- tus, ſed in viola, ſed paludatus. Una Amno- ni vita defuit in funere ad triumphum. Par- ciùs Cæſares & potant, & renident in corona, quam Amnon in cæde. Ità ſæviit in fratrem Abſalon, ut ſumptuoſius caderet Amnon, quam nupfiſſet. Regum filis moriturum ſe- Pivit, corollis ornavit, recreavit epulo, adeò ut inaugurari vilius eum, quam mori conti- giſſet, ſi Phoœnix inceſtus è& rogo emerfſiſſet ad regnum. Porrô hæc præſtitit Abſalon, ubi o- dium libavit. At, epoto tot inter illecebras, tantéque pudore Amnonis ſanguine, in Pa- trem contumax quaſi Pardus inſiluit. Nuſquam Pocillatores, & nuſquam ſtragula. Cohortes ubique, & ſicæ, & direptiones, & ſtupra. r. Reg. Surgite, fugiamus; neque enim erit nobis effu- 15. 14. gium à facie Ablalon: feſtinate egredi, ne for- te veniens occupet nos, & impleat ſuper nos rui- nam, & percutiat civitatem in ore gladii. En Parva in quò evadat furor, quem ſilentium imperaſſe wel., alldivimus Sorori conſtupratæ. Initio vix que- ri poteſt, & ferrum falerno ante, quam cruo- Principiis 'e, detergit. At furor etſi furere in Abſalone e8ltendu. VixX poterat, taciturnitate ſaltem ſuæ notas in- dignationis impreſſit. Judæos miror, qui mur- mur ad lapides erupturum vagire in luctu paſ- Num. rI. ſi ſunt din. Nedens & NRiens ait: Quis dabit no- bis ad veſcendum carnes. Recordamur piſeium, uos comedebamus in WKoypto gratis. Quid vVerecundius muſſari a tumultuantibus potuit? Ne compellare quidem auſi ſunt Moyſem. At capite decimo quarto ejuſdem libri, non mod in querimonias apertas erupit, ſed ad Num. rg. laxa confugit. Cümque clamaret omnis multi- 10. tudo, & lapidibus eos vellet opprimere, appa- ruit gloria Domini ſuper tectum federis. Hi- nam ſunt, qui pridem eſcæ tædio lachryma- bantur? Et quâ ratione, tam citò in ſilicem fletus obriguit? Mos hic mimirum fſceleris eſt, ut & cunis ſeſe flendo evolvat, ereptu- rum ad baliſtas, ut ſua in ſede conſtiterit. dem fa- ne non eſt, cultrum denique non veneno, S&-. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 199 Vidiſti-ne progredientem in orbem terrarum invidentiam? Sedem illa optimam, aptiſſi- mämque maleficiis ſuis nacta erat, Caini nem- pe præcordia. Quid ibi non fſelle reſperſum? Quid in illo corde non excors? non cruentum? non ſævum? Tumebant veneno viſcera: Oſſa non medullis, ſed ſulphure replebantur: tabo venæ ſtillabant. Quis non putaſſet tam tetro exceptam ſpecu Invidentiam ad tela illicò fu- neräque progreſſuram? Iraſcitur Cain vehe- menter, ſuis hofſtiis Abelis holocauſto poſt- habitis. Actum eſt de Abele. Parentemus illi: nam ſi Cain eſt, quem livor incendit, ut parcè graſſetur, fratrem ad minimum concer- pet. Audi: imo & vide modeſtiorem Rebec- cà aut Suſannâ Invidentiam. Iratuſque eſt Cain vehementer, & concidit vultus ejus. Incendia, & ruinas, & excidium expectabas? Non ful- guravit commotus vehementiſſimo ſui turbi- ne Livor: expalluit. Vix internoſces, indi- gnetur-ne Cain, an lugeat. Idem habitus eſt furentis Cain, & plorantis David. Modeſtior penè eſt in ſuo veſtibulo Invidia, quàm Poœ- nitentia in receſſu ſuo. Concidit vultus ejus. Excipitur mox Dei alloquio Cain, rogatuſque de dolore blandiſſimè, nihil pro ſe dixit, ni- hil dixit in fratrem. Cur concidit facies tua 5⁵ Silet, quamquam in colloquium eliceretur. In- de ad fratrem regreſſus, non illi cœpit collo- quii novitate, dignitatéque turgidus inſulta- re. Objicere ſiquidem Abeli potuiſſlet, di- gnatum ſe aſpectu, vocéque Numinis. Si tuum Deus aſpexit pecus, ut arderet: meum, ne ureretur pectus, fuis verbis irroravit. Si hoſtias accepit tuas; me unum, cui blandi- retur, non te, excepit. Ut meis tuæ victimæ Præſtent: ego te contubernio divinitatis ante- cello. Diſpendio illæ ſuo meis hoſtis præceſſe- runt: ego tibi non incendio, ſed colloquio perhonorifico antecello. Suppreſſit delatam ſi- bi à Numine in alloquutione dignitatem dixit- que fratri: Egrediamur foras. Vix novit jugu- lare. Et cædem quidem patravit. Verùm ita flagitium obvolvit, ut pronubus videri poſ- ſet, non lanio innocentis. Non in rupes in- viſum fratrem egit: non vinxit: non cæſim punctimque confodit: non objurgavit vulne- ratum: non mortuum diſcerpſit. Cimque ef- Jent in agro, conſurrexit Cain adverſus fratrem Jaum Abel, & interfecit eum. Loci amœnita- te morituro acerbitatem funeris temperavit. Ut ferro ceciderit Abel, in roſa ſaltem de- cubuit. Honeſtiùs jacere non potuit, ſi poſt triumphum indormiiſſet. Quam, ut ità di- xerim, minus impiam ſeſe præbuit in flagi- tio, ſceleréque atrocifſima Invidentia! Vide- batur ad facinus claudicare. Exarſit in ara; ſed citra ſanguinem. Vitæ non pepercit A- belis: ſed pudori parcit. Quis enim neſcit; intolerabiliorem injuriam, quam mortem eſſe. Nullum vero in fratrem Cain convicium je- cit: non objurgavit: non arguit. In ſilentio & flore Abelem dejecit. Sacrificaſſe illum, non occidiſſe diceres; habuiſſéque fratrem non hoſtis loco, ſed hoſtixæ. Tantà eum & hu- manitate & taciturnitate provolutum in flore confecit. At livor; qui tam lentum, in pa- læſtra quamvis peſſima;, tirocinium poſuit; exalbeſcendo, audiendo, apricando; & vix tandem cultro uſus, cui pro capulo lilium 5 ſilentium paraverat pro vagina: ut adolevit » non claudus, ied ales præcipitavit in facinus. Gen. 4. 64 Cain. 200 Vidiſti anteceſſiſſe fratris cædem in ſicario pallorem, patientiam, cunctationem, digreſ- ſionem & filentium: Et tamen furebat hvor in Caino. Intuere moco Lamechum multò quidem mitiorem Camno, & nihilo minus pa- ratiorem ad hemicidium. Audite vocem meam uxores Lamech: Cccidi virum in vulnus meum, & adole centem in livorem meum. Et unde in te Livor exarſit? Et ubi ſeie contimuit? Quà tandem erepſit ad cædem? Nam Caini livor in aris emerſit, & pertonuit in agro, quum diù intra ſilenti, palloriique ſe vallum con- tinuiſſet. Te prius occidiſſe ſcimus, quam odifle. Nimirum in tirocinio Livor vix exal- beiſcit, quamvis vehementer exæſtuet. Ira- ti que eſt Cain vehementer, & concidit val- tus ejus. Nullà tam levi febriculà corripi- mur, quin expalleſcamus. Eo ergo tenuiſſi- mo febris horrore deſicimur quo Cain aſtu iræ vehementiſſimo depreſſus eſt. Expalleſci- mus, adveniente febri? Irati Caini vultus ex- palluit. Nimirum emerſerat tùm primùm Li- vor in Mundum. At Abelis occiſi vindex; ad lanienam adoleſcentis ſeſe egit præcipitem. An negas celeſtiorem Cainum, quaàam Lamech? Spretum ſe porrò ſenſerat Cain in re; cau- ſaque graviſſima, à ſummo Præſide: fratri namque natu min'mo in ipſo ſacrificio poſtha- bitum Dominus præterierat. Cohibuit ſe ta- men livor, ſuumque diùà dolorem concoxit. Cùm Lamechi furor occiderit citius, quàm doluerit. Ea eſt invidentiæ & enatæ tarditas, & ablactatæ in ſcelus cædemque feſtinatio. Verùm non und ſe hic livor ratione in exi- tium dedit præcipitem, quòd non una è men- te ad flagitium eruperit. Placet; quamquam nemo eſt, qui non videat abruptiorem in præ- ceps Caini fuiſſe mentem; quàm Lamechi: dandum propterea eſſe, quicquid in alterius invidentia gravitatis, modefſtia que fuit, non probitati ſavientis, ſed pubertati ſævitiei. Prodeat excandeſcens in Jacob Eſau. Is, ut ex Patre didicit deturbatum ſe dolo fratris, deje- Ctumque principatu, non arſit, ſed in lachry- mas reſolutus eſt. Nullæ ex irato faces emi- cuere, nulli d ſtricti à furente gladii, nulla fa- cta in doloſum à decepto impreſſio. Exunda- unt in paternum ſinum cum gemitu lachrymæ ex oculis Eſaü. At hic Jordanis, qui Galilzam interluit, excurret, niſi fallor, in Sodomam. Spirant hæ Lchrymæ ſulphur: iſque fubeſt aquis non Concha, quàâ Fater bibat, ſed Ce- tus, à quo hauriatur frater. Serentur hujus ad ripas fluminis manantis ex Eſaüu, non Lauri, quibus propugnemur à fulgure, ſed taxi, qui- bus adigamur in funus. Non electrum flilla- bunt ſatæ lachrymis populi, ſed tabo ſaniéque manabit, erepens inter gravamina ſcrabroſa tri- ſtiſque cicuta. Num unam tant um benedictionem babes, Pater; mihi quoque, obſecro, ut benedi- cas. Cämque ejulatu magno fleret, motus Maac dixit ad eum: Deſuper erit benedictio tua. Ubi Verò & Patris ſe conſpectu proripuit;, qui la- chrymas fuderat, cruorem ſitiit: cœlique ro- re, quo eum perfuderat Iſaac, cotem reſper- ſit, ut ferrum in Jacob acueret. Venient dies Iuctus Patris mei, & occidam Jacob fratrem menm. Inchoaveramus à fletu, ut procurrere- mus in pharetras. Quam parcè initiè Livor detonuit, imbre fulgetriſque non tam minax;, quàm moœrens. Supplantatum ſe bis à fratre queſtus, non cruorem innocentis, ſed coeli ro- Gen, 4. 22. zſan. Vnio laſa. Invidia inter a- Juales. Gen. 27. 3⁸7 Oliva proluvies aut aurum eſt, aut thus? Scribas per- rem expetiit. Tum rore delibutus, coœlo ful- z⸗ mina detraxit, auus Petris inferias fratris fu- . nere violaré. Ven ent dies Iüclus Tatris, & oc- cidam fratrem. Tigridis annon vox iſia eſt? ioe⸗ Et in eam progreffurus carnificinam livor, à n lachrymis inchoavit. Miraris fervere .Ætnam c in nive? Inter corli rores Veſuvi flammas li- 4 len vor Efaü evomuit. Noli vitio fidere. Vagit ehen inter rores, ſed adoleſcet in jaculis. Natantem en in Nardo Cetum adeamus Bethaniam ſpecta- mtu turi. Sud nos rhedà Marcus eô invehet: Et Marc14, ttlen fracto alabaſiro, effudit uper caput ejus. Livor 3. en illicò convivas oppreſſit. At vide, quantum 4 ntane Præ ſe ferat pudoris monſirum, dum oritur. Aiu Nempe miſeret eum deſtitutæ à Magdalena liunl inopiæ. Poterat unguentum iſtud venundari pluſ- quam trecentis denzriis, & dari pauperibis, Hactenus in olorem ſeſe Livor effinxit. Quid enim poſſet Miſericordia aut excogitare dul- cius, aut ſanctius canere. Levare miſeros ſa- tagit. At brevi à congiariis tranſgreſſus livor Iavidia. ad lanienam, non erogat;, ſed lacerat; nec jam cupit inopes contegi, ſed Magdalenam optat ad oſſa nudari. Et fremebant, inquit Mar- Ibid. cus, in eam. Has ciet tempeſtates in alabaſtro vy iſzn Invidentia: conj'ice, quos ſit excitatura fluctus aſiram. in ſtagno, & quæ poſſit in freto concire nau- fragia. Audimus latrantem Scyllam in Nardo: Cenſwe, & inungi ne moriturus quidem JESUS po- elioram. teſt, quin rugitu exanimere Cenſorum. Et quid Riane. paſſura eſt ab iniquis Innocentia, ſi levi fortè “ 7 maculâà reſpergatur, quando à juſtis carpitur, dum inungit & abluit?* Carpitur, dixi? Imò concerpitur ab Apoſtolis Magdalena. Et fre- mebant in eam. Huc igitur tentoria inopum recidere! Huc evaſere patrocinia miſerorum! Quis tonitruum metuiſſet ab lride? Quis anguem in Lilio timuifſet? Ergo in concha non margaritum, ſed ſtellio concreſcit? Ju- vari pauperes vultis, an juſtos opprimi? Cur fremis, Juda, ſi miſereſcis? Nihil enim- verò non metuendum à Livore, qui, etiam caùm exorditur ab humanitate, in feritatem fremitumque tranſcendit. Quam mitis invi- dentia, quùm Chriſto numiima exhibet: Li- Matth. cet cenſum dare Cæſari, an non? Pretioſum : 17 quis neget Livorem eſſe, qui rabiem ſuam auro æréque definit? Prafſlat in cautes In- videntiæ ſyrtéſque incidere, quando naufra- i or . 1Nöcde ſc- gamur in nummo. Ditat livor, quum ocdit: Nunne . . 1. 1. Un enn tantimque inops es, ſi & livoris ſcopulis e- Fit: nl naviges. Eructat hæc Etna metalla, ſuoô- ri D que igne non ad ſupplicium, ſed ad opulen- D tiam abutitur. Signat enim, cuditque nu- miſmata. At illi obtulerunt ei denarium. Ve- rùm retruſerat in nunmo clavos Invidentia » abditúmque latebat in opulentia ſupplicium. Crucem Servatori in auro adornaverunt: nec eum Cenſorem eſſe optabant Sanctuarii, ſed Pratorii reum. Occultiori ſe quoque fucoiilli- nit Livor, & in montem ſurrectura Inviden- tia vagit in grano. Miraris numiſma defer- Pir⸗ in ri, ut clavi fuffigantur? En thura ab Herode alo. ingeſta, in quibus non cædes modô; ſed ur- bium quoque excidium occuhitur. V & Mlatth veniens adorem eum. Locupletabat olim Livor9. quem inſequebatur, nunc inviſis ſacrificat. Quid Livoris extat in puppi, quando carinæ contatur Herodes, ſcripturas evolvit, rima- tur aſtra, Magos audit, hoſtias infanti vovet- U & ego veniens adorem eum. Segnior fuiſſet bid, lemnhn den o Cenonm Peccati iamsa. guint 1 Ergr. OlNN Iwor, E. — 8. David. nodum , incidendam ſubjiceret. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. in Chriſti cultum Melchiſedech, quàm He- rodes fu't. Jam ab Aarone cum thuribulo mu- tuatur Ef hod Invidentia: quà nihil aut audi- ri mitius, aut ſanctius ſpectari poteſt. Si enim totum Herodem explores, Regem videbis intentis in eolum oculis, ut orientem Stellam ex Jaceb contempletur: auribus in Magorum prædiétionem erectis: labiis hauriendæ é Scri- pturis veritati compreſſis, protenſis in thura manibus: pedibus ad peregrinationem Be- thlehemiticam expeditis. O & ego veniens adorem eum. At hoſtiæ peperere haſtas, pa- tuitque in batillo ſepulchrum. Mittens occi- dit omnes pueros, qui erant in Bethlehem, d bimatu & infrà. Aut ubi mors non eſt, ſi thus jugulat, ſi religio trucidat, ſi aſtra cru- entant, ſi Scripturæ Ceraſtas parturiunt, ſi è thuribulo lictores, & ſecures erumpunt? Ni- bil audiebatur mitius voce Livoris. Sed vagie- bat. Nihil truculentius exaudiri jam poteſt Li- voris fremitu. Adolevit enim Invidentia: ſuum propterea morem nequicquam dedocta, quan- tum modeſtiæ in veſtibulo praſtitit, tan- tum in ſuo receſſu immanitatis, furoriſque exhibuit. Lorpent quoque viperæ ſub bru- mam; ut hyems raci iaverit „gladiatorum more ferociunt, & ſi pupugerint tantàùm ; perimunt. Quievit Samaritarum Livor, ad- veniente primum Efſdra in Pala ſtinam. At; ſuperveniente Nehemid, eduxerat jam ſe an- guis & fuis latebris: ideéque continere fimm virus non poteſt. Et contriſtati ſunt afflictions maonâ, quòd veniſſet homo, qui quaæreret pro- Wpertatem filiorum Iazl. Jam enim exuſlerant portas Sionis Samaritæ, depulerantque muris Temploque Scribas. Durius autem eſt ab op- pugnatione decedere, quam oppugnationem non aggredi. Mare non illieò concitur. At;, cum fervere cœperit, etiam remiſſiore auraà; cadentéque vento, convolvitur. Diſcamus hinc, obſecro, quàm ſit ærumnoſum in in- ſidias retiaque Satanæ offendere. Poteſt non te Lucifer venari: at, ſi te irretiat, haud te ad innocentiam, Legémque remittet. Mul- tos aut præterit, aut negligit Satan: quos ve- 1 devinzerit, exolvet nunquam. Quamdiù etit David impollutus? Vicit in triumpho Venerem, qui dejecerat Gigantem in arena: rarôque fodere ſociata Lilia Lauro attexuit. Nullam enim occurrentium ſibi puellarum de- perüt: nullam tot relatis de Philiſthiim vi- Gtoris Dalilam convenit, cujus novaculæ fundam ſuam, quaſi gordium fortitudinis 1 Quam ille ſanguinis parcus in tanto cruore? Un Sau- lis lacinia iui teli explevit ingluviem. Civicam non ſemel coronam nactus in hoſie eſt. Ut verò ad aſpectum fſœminæ adigi potuit, in rabiem exinde ſaviendi, laſciviendique ac- tus à Satana: ſine hoſte ferocire potuit, va- luitque penè Senex uri, qui pubertatem exe- gerat in mve. Navigavit per mare rubrum ad terram fellis & picis, utque amplexu ſtringeret Bethſabeam, Uriam ſtrangulavit. Cave ſceleri te dedas. Nam Virginitatem faciliès, quam Caſtitatem, propugnabis. Non odiflem facilius Joſephum Patriarchæ, quam inviſi haſtà, ſerviioôque abſtinuiflent. Ut enim & rupe te præcipitem dederis, perſiſte- re, quo voles loco, non licebit omnino. Vix virgas expedivit in Chriſtum Præſes. Emendatum, aiebat, dimittam. Et quamdiù 201 cunctatus; ſécuinque & cum populo collu- ctatus eſt, ut è& faſcibus virgas eximeret ? Quæſtionem inſtituit,; innocentiam defendit, ſomnia expavit, ad Herodem reum tranſmi- ſit, ſedit iterum, Barabbam objecit frementi turbæ. Corripiam ergo illum, & dimittamé Mox qui virgas tradiderat Scribis, clavos eis , 23. crucémque permiſit. Jelum vers tradidit vo- Luc. 13: luntati eorum. Ut ad flagella Pilatus infle- cCteretur, quot illum urgeri machinis opor- tuit? Vix tribus & viginti verſibus accuſa- tiones, preces,; calumnias; vociferationes; Scribarum blaſphemias, interceptum tribu- tum, dejectum Cæſarem, everſam Legem;, concitum vulgus, violatum Numen Lucas complecti potuit, quibus omnibus vix in vir- gas Pilatus inclinavit: exinde in Chriſti cru- cem uno à turba ſublato clamore præcipita- vit. At illi inſtabant vocibus, ut crucifgere- tur. Et Pilatus adjudicavit fieri petitionem eorum. Uno non integro verſu quicquid in- ter virgas & clavos interceſſit, abunde, cu- mulatéque Lucas expreſiit; quadam quoque verborum uſus redundantia, ut permotus Præſes ad Chriſti ſupplicium aliquà ſaltem importunitate adverfariorum videretur. At illi inſtabant vocibus magnis poſtulantes, ut erucifgeretur & invaleſcebant voces eorum. Nihil ſcripſit præterea, quo, poſt virgas; ad Crucem defigendam innocenti ſit Fra ſes impulſus. In quo vides bis à Luca voces clamantium expreſſas. Adeò, qui tamdiù vir- gis abſtinuit, feſiinavit folis accuſatorum vo- cibus ad Crucem. Chriſtum Petrus tardius reliquit, quam negavit. SNequebatur eum dà longe. Quamvis militibus, lictoribuſque val- latum. Ut verô ſejungi a Chriſto potuit, non modéô illum deicruit, ſed eum quoque ejeravit. Malier, non novi itlum. Praſtola- ri agricolarum ſegnitiem coactas eſt Satanas, ut fuum tritich immiſceret zizanium. Cam dormirent homines, inquit, ſuperſeminavit zi- zania. At ea, etiam vigilantibus, & ſarcien- tibus agricolis, pullularunt, non auſis ſervis inimicum gramen evellere, ne fortè nocerent etiam tritico. Superſeminavit zizania in me- dio tritici, & abii, Abis, jacto duntaxat ſemine; qui tamdia excubaſti, ut jaciendi tempus nanciſcerere? Vigilandum tum mihi, ut ſererem: nam criminum difficilior ſemen- tis, quàm germen;, aut meſſis eſt. Haud e- nim tamdiè moratus Anguis cum Heva eſt, quamdiè pomum & decerperet,; & voraret. Non illam ad arborem deduxit,; non ramum, quem vellicaret, demiſit, non cutim pomo detraxit, quò illud mulier avidiuùs efſuriret. Ut ſenſit interdictæ arboris præconia non invitis auribus fuille ab Heva excepta, abſ- ceſſit in ſepes ſuas callidiſſimus animantium ſerpens, non dubium quin epularetur, quæ audierat. De aditu aurium perrumpendo ma- gis anxius erat; in quas ut conſiliorum ſuo- rum virus immiſit, guttur illicò fore ut pa- teret illecebræ, pro certo habuit. Nec falſus animi fuit. Nam fœmina à confabulatione raptim contendit ad arborem, ex qua mortem decuſſit, cùm pomum excuſſit. Omne caput languidum.., reclinetur in pulvillum. Laborare nemo levius poteſt. Quis enim non patiatur imbecillitatem identidem capitis? At, cui cervical afluebas „ huic rogus adornatur à 26. Ibid; Luc.222 54* Luci 22. 57. . 13 252 Gen. 32 I. Ila. 1. 53 Propheta. Vulnus, inquit, & liver, & plaga tumens: UMW Væ Pfſ. 1/1. Lac. 10. 30. Gen. 29. 24. I. Reg. 3 5. 14. 202 Oliva zumens. In quantam exundavit peſtem lan- guor temporum tenuiſſimus. Hinc David beatum deprædicat, quem ſuſurros iniquo- rum contigerit evaſiſſe: nam eum non ſeſſu- rum teſtatur in exedra peſtilentiæ. Beatus vir, qui non abiit in conſilio impiorume & in via peccatorum non ſtetit: & in cathedra peſtilen- tiæ non ſedit. Quæro ex Davide, cur, quum & conſilio & ſemitæ adjunxerit impios, à quibus innocens perderetur, ab exedra eos ſubmoverit, ubi eos ad abſolutionem erroris ſtare maximè decuiſſet? In conſilio impio- rum: In via peceatorum & in cathedra non perduellium, inquit, ſed peſtilentiæ. bi cœ- tus contumacium evanuit, ſolàâ cum decepto conſidente pervicaciâa. Nimirum tamdiù urfuri juſtum iniqui fuerant, quamdiù in veſtibulo hæſiſſeét impietatis. Ubi eum evaſiſſe jam limen ſenſere, ſuæ illum corrumpendum cu- piditati abjiciunt. Ergo conſilio adſunt, & ſemitæ inſiſtunt. Quæ ſanè ſcelerum initia ſi prætervectus, tuà te ſponte in cathedram cri- minum intrudes, nullius jam egeas malefi- cio, ut facinus non patres tantùm, ſed doceas. Et in cathedra peſtilentie non ſedit. Soli trans limen eritis, ſceleroſus & ſcelus. Nul- lum in compitis Jericho graſſatum fuiſſe la- tronem ſcimus: quùm tamen graſſatorum ag- men deſcendenti ab Jeruſalem in Jericho & occurrerit, & tela univerſa inflixerit. Et pla- gis impoſitis abierunt ſemivivo relicto. Is au- tem homo, quùm deſcenderet, incidit. Cer- ti Dæmones erant de animarum funere in Jericho, ſi ſe eò intuliſſent. Suis proinde utendum ſibi eſſe dolis arbitrabantur in via, quòd percallerent, tædere nos facilius ſemi- tæ, quam ſedis, ſpecuumque iniquitatis. Ini- tio Laban nonniſi clanculùm deluſit Jacobum. Noctu enim Liam pro Rachele ſuppoſuit. Qui „vocatis multis amicorum turbis ad oon- vivium, veſpere Liam filiam ſuam introduxit ad eum. Cumque Jacob de dolo quereretur, modeſtiſſimée Laban querentis tela ſcuto con- ſuetudinis moriſque Gentium vitavit. Won eſt in loco noſtro conſuetudinis, ut minores ante tradamus ad nuptias. Vides, etiam in retinendo ſuæ gentis more, munüiſſe ſe La- banum & tenebris, & epulis, & excuſatio- ne. Citò tamen ab umbra joci ad æſtum injuriarum progreſſus, ſepties mercedem ado- leſcentis invertit. Nec his apertiſſimis con- tumeliis ſatur, obloqui de eo palàm co- pit, limiſque eum ita oculis aſpiciebat, ut exihum ſubire maluerit Jacob, quam faſti- dium Senis tamdiù pati. Ut illuderet Spon- ſo, ſeptem annos moratus ſuam eſt fraudem Laban. Deluſum verò generum opprobra- tione, contemptu, jacturis, miniſque de- preſſit. Itaà totus in alluvione criminum im- mittenda adhiberi conatus ſolet, ut primam tranſmittas ex aggere guttam. Movit non ra- r me Samuelis, quâ Saülem perculit, ob- jurgatio, amara illa quidem & minax, ſed toto ſui contextu confuſa valdé & indiſcreta. Dixitque Samuel: Et quæ éſt hac vox gregum, quæ reſonat in auribus meis, & armentorum, quam ego audio à Sanus tu certè vaférque es Cenſor, qui omiſſis elephantis glirem con- ſectaris. Trabeatum hoſtium Ducem reſerva- vit Saül contra echctum Numinis: & tu de gregibus contumacem interrogas? Ergo verve- cum ſpolio ſuâ exuetur purpura reus perduel- —–. lionis Saul. Agag laſcivit in tentorio Saul, & n vociferaris de ove? Ita, & quidem pruden- In tiſſimè de ſervato grege Lyranm ſervator ar- Ee guitur. Niſi enim Dei legem ſpreviſſet Saul ſem parcendo gregibus, haud eam reſervando A- ſer⸗ malecitarum Principem deſpuiſſet. Incœpit ab u. ove contumacia ad Regem uſque progreſſura. „3 Nunquam aà faſtigio oppugnationem ſuam præ- nni⸗ varicatio exorditur. Baſim concutit, ut tan- n fe dem pinnas decutiat. Ideò non priùs tantum 8. öamnel on à pecude reprehendendi initium ſapientiſſimè „ nnl fecit Samuel, ſed balatus illum antè gregi Iiena. btn⸗ . . 918, tis dam. quàm mugitus perculit armentorum. Inde na. P enim ſcelus eruperat. Quæ eſt hæc vox gregum, k quæ relonat in auribus meis, & armentorum, Eicen quam ego audio ? Intelligebat enim Sacerdos Pfconn, prudentiſſimus excurſurum nunquam fuiſſe Bi, Saülem ad ſervandum Agagum, niſi tanto ge crimini, neglectu, ut falsé putavit, labecu- S læ, occalluiſſet. Cùm vervex ſervaretur, ne- e mo reclamavit; inde aries cuſtodiri cœpit: n mox boum ſe cæde vulgus abſtinuit. Ad ex- ſene tremum, reſervandi conſuetudine, parſum eſt Punte Agag. Rhedam ergo Saülis feſtinantis ad ſtra- gem non corona ſufflaminavit, ſed vellus. Non “” ſlegen enim Regis abductus eſt reverentia à ſeveri: 6 nin, tate præcepti, ſed gregis aviditate. Veruùm unn e infelix Princeps, dum lanam reſervat, pur- n et, puram projecit, & regno excidit, quùm Re- nm gem non occidit. Samſon, hoc eſt, Synago- ſenl le gæ Olympus ille quovis celſior monte, hiavit ſie colt in vallem, cùm in ſinum Dalilæ ſubſediſſet. imur Verùm non ſuas exorſus tragoædias eſt à pelli- cibus, ſed, nubendo Philiſthinæ, ruituri in ſe Judic.14. calamitatum omnium fluminis cataractas effre- git. Vidi mulierem de filiabus Philiſthinorum, quam, quæſo, ut mihi accipiatis uxorem. A tho- ro libido ad lupanar proſerpſit. De illo enim Judic.16. ſcribitur in annalibus Judicum. Abiit quoque in 1. Gazam, & vidit ibi mulierem meretricem, in- greſuſque eſt ad eam. Viden' ut à matrimoni viola rubus expullulet intemperantiæ. Nec id erguum tantùm in amplexibus, ſed etiam in ænigmati- u bus Samſonis eluxit. Nam non is ſtatim arca- el ncc ni ſui adyta ſcortis recluſit, ſed in favo labi d coœpit, ut tandem naufragium faceret in capil- 6 i lo. Uxorem celare non potuit, quo ex fortis enßn. taen dulcitudo ſtillaſſet. Latere item paſſus non eſt TLentatio- Enan meretricem, unde tantum ex ſe virium pro- num fans. n, l manaret. Quæ ſanè meretrix non primo ſtatim ,ü ictu ænigma diſſolvit, eludente vim ejus Sam- Uenden ſone, ſed ſenſim ità ſeſe illi inſinuavit, ut tile en⸗ tantem, ſummo Hebræorum incommodo, non leninch jam Syren Samſomis, ſed Sphynx eſſet Pa- eds Nel læſtinæ. Quam Samſon ſi ſtatim retudiſſet inſem in arcanum roboris ſui audacius inſilienten;, Dend r non caligaſſet in piſtrino. Verùm fſciſcitan-= ini tein de ſede fortitudinis audivit, ſed ità, ut Nun anal eluſerit. Deluſit iterum, ſed audivit. Admi- eni len⸗ ſit eam tandem in arcem, & vinctus eſt. Per Iudic.16. 1, ne ires vices mentitus es mihi, & noluiſti dice- 15. ſen ! re, in quo ſit maxima fortitudo tua. Tunc ſa, aperiens veritatem rei, dixit ad eam: Ferrum nl i nunquam aſcendit ſuper caput meum, quia Nar c DM zaræus, id eſt, conſecratus Deo ſum: ſi raſum Cun fuerit caput meum, recedet à me fortitudo mea. En quo ariete hiavit arx. Si primò irrum- N N pentem in arcanum fſoœminam pugnis calci- R buúſque & repuliſſet, & tutudiſſet gnavi- , de ter, ſuam ſervaſſet cùm libertatem, tuùm co- r mam. Maluit cum angue ludere, quàm lucta- 1 riy quam ſæpè fefellerat irridendo, cadendo, ak taroda . ſenan traſkt dlneh 4 .D t Iun nmh onen U 8 nentt, Ne W lum Di mn e menmnm urinn 6 ArNeten t enmn N INNden Dltann, E mam huct g uime, ur feſüiurntat t, ſd elnſ everentl ie Wicltat er n eſne cicdtt, n hoc et, N ior monktn gorcluzckl nis ctataht n Dißflun iui tunen 5 nlt Dlis In. Aite fem menmim! en Wumm mperan ſal etiam nag non öltnn 1t, d n iun Krendt tuit, 45 Ten Munn E n, Nn frni lene untb⸗ U Mnm Slin Ai, ſ kin ir in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. vittricem teſtatus eſt. Audivit Dalilam; ſed obfirmatiſſimo non aſſentiendi propoſito. Et rimèò quidem percontantem decepit. Decepit ſterum. Cave, ne tertiò congrediare cum Vipera. Illudo, inquies, aſſilienti. Sedl illa non ludit. Degenerabit, mihi erede; luſus in luc- tum. Suum enim Aſpis commordebit Prothe- um: eritque virus ulceris inſanabile. N ra- ſum fuerit caput meum, deficiam. Quid ais? Nonne Nazaræum depilavit Ceraſta, quæ Sy- ren blandiendo;, divinando Sphynx, vincien- do tandem Harpyia facta eſt. Horruiſti nona- geſitno Davidis metro in Draconem conver- Hn Satanam? Venator fuerat, tum jaculum, deinde nebula, mox Aſpis, ad extremum ma- leficiorum ſuorum ſentinam omnem ejecit Ba- plal. 5o. ſiliſcus, Leo & Draco. Liberavit me de la- queo venantium à ſagitta volante in die, à negotio perambulante in tenebris. Quper aſpi- dem & Baſiliſecum ambulabis- & conculcabis Leo- nem & Draconem. En reticulum venatoris ; quo penè recreabamur, ut in monſtra, qui- bus conſternamur, abivit. Non raptim ad la- pides convolavit Semei: ſed à conviciis initium 2. Reg. berequendi Regis fecit. Nemei acedoie e⸗ 36. 5. grediens, & maledicebat. Mittebätque lapides contra David. Ergo ut criminum flos pri- mum eſt, quod erumpit germen, mox ru- bus futurum. Ità Tobias & Sanaballat ad- ventu ſeſe Eſdræ vix commovere: inde ſæ- vire docti in Hebræosz acceſſu Nehemiæ exar- ſfſerunt in rogos. Contriſtati ſunt alfftictione ma- Talents gnäâ, quòd veniſſet homo, qui quæreret proſpe- medio- pitatem filiorum Irazl. Si adeò Nehemiam en, “ expaverant Samaritæ, cur eum non virum; ſyirius. ſed hominem vocaverunt? Vir enim in divi- Talenze nis perſæpè literis,; non ſexum duntaxat, ſed veriora. virtutem quoque deſignat. Sic Jobus vir Arregan- dicitur, non homo. Sic Joſeph Mariæ non . homo ſed vir inſcribitur. Sic Nos vir ju⸗ ſtus appellatur atque perfectus. Adam deni- que, quùm è luto emergit, vocatur homo: Gen. 1r. Et creavit Deus hominem. Aſt ubi facti pœ- 37. nitens coërcendæ in poſterum Hevæ præfici- Gen. 3. tur, viri titulo inſignitur. Sab viri poteſtate 16. eris, & ipſe Sunlna ine, tui. Ergo, ſi Ne- hemiam ita expavent Samaritæ, non homi- nem, ſed virum adveniſſe doleant Hieroſoly- mas, à quo jugum diſcutiatur, quo filu Juda premebantur. Puto plus ſibi metuendum cen- ſuiſſe Samaritas ab homine, quam à viro. Ni- hil enim cùm præ ſe generoſitatis ferret & di- gnitatis Nehemias, eo abditam exprompturus vim ſuam vehementihs exiſtimatus eſt. Raròô aperto Marte hoftis conflicturus extimetur; Inſidiis intercipimur deſperatius: veremrque plus cuniculis graſſantem hoſtem, quam tor- mentis ſævientem. Nullus tam iners Proreta eſt, quin extantem aquis ſcopulum dechnet- Nemo tam ſolers quadriremi Nauclerus im- Ponirur, à quo vitari cautes poſſint, ſi de- iteſcant in vadis. Quod tanto Cœli Mun- dique fragore fulmen proſilit, nullo ſubſiliit in officinam ſuam murmure, ad quam è ſter- quilinio conciſus vapor in atomos inſcendit. Cave non virum, fed hominem. Lyciſcam reluge inter canes, quam non latrare „ ſed muſſare, deprehendes. Quanto æris ferrique abpparatu proceſſit in aciem Golias? Saxo dejectus eſt. Quis Samſone inermior ad ho-= ſtem acceſſit? Mandibula mille viros occidit. Diſſimulatum robur nec vitatur facilè, & fa- cilii’s in ſe collectum, ut ſignum præliandi audierit;, effundit vires pariter & virus ſuum- Nigra ſim , inquit Sponſa: Quæ te, rogo; Can.i.45 infecit fax? Deſolatoriis procul dubio aduſta es carbonibus, quæ tantam fuliginem contra xiſti. Sidus illam infuſcavit. Nolite me conſi- Ibid. derare quòd ſuſca ſim; quia decoloravit me Sol. Validior ſanè carbo, quam Sol eſt; affrican- do, imprimendéque nigrore. At flammæ ne- mo non ſe ſubducit. Urit enim & ſeintillat. Lucem verô quis reformidet? Eâ tamen ra- diorum illecebrâà ſenſim Sponſæ decolorantur. Subierat urbem Eſdras magnà vaſorum; ho- ſtiarum, Scribarumque pompa., Intellexere il- licò Samaritæ, quò mens ejus collinearet; quämve intenderentur in partem tanti illi ſa- crifciorum apparatus: Opponi idcircò non incommodè agger potuit, quâ fluvius præ- noſcebatur erupturus; qui tanto ſe ſtrepitu per Cataractas Mediæ in Palæſtinæ convalles demilerat, At Nehemiæ quis, quò evaſuri conatus eſſent, intelligeret; quando eos nul- lo prorſus conatu proferebat? Advenerat ho- mo. Verùm de iſto homine hoſtis præſagi- vit, quod futurum ſub Eſdra non timuerat. Contriſtati ſunt, quòd veniſſet homo, qui qua- reret prolperitatem filioxam Iazsl. Viden an id de Eſdra ovante Hieroſolymis pronun- cietur. Nimirum ille invehebat filiis Juda felicitatem longo illo vaſorum rhedarumque ordine. Rimabatur ſui tantùm populi pro- ſperitatem Nehemias , qui; quid peteret;, diſſimulabat. Rapidiſſimus inter Latii pro-= fluentes Liberis eſt, ſed ſine ſonitu. Stare illum exiſtimabis, ſi eum in ſummo fluere deprehendas. At magno ſeſe impetu in imo Arrogan- evolvit, penſätque ſegnitiem frontis, viſce- fia. rum;, ut ità dicam, alveique procurſu. Ar- cam Nos ità diſſimulanter centum integris Beona or= annis extruxit ; ut eam confeciſſe prius, cultænda quam inchoafſe in hbris Moyſi videamus- Fac tibi Arcam de lignie lævigatis. Fecit gi- Geén. 6. tur Noë omnia, quæ praæceperat illi Deus. 4 20, Quanto tu ſtrepitu & materiem convexif- S. Noé. ſes, & opus dedolaſſes? Tam ſedatè tan- tum opus Noë confecit, ut, quod inchoatum ab illo non legis, abſolutum omni ſui par- te gratulere. Non ità ſanè geſſere ſe in ex= Talonia citatione Babylonicæ molis ſuperbiæ, con- ne 1 iC. 1 is. tumaciæque architecti, Fervebat opus ubi- que: ibi lateres ſubigebantur; alibi exco= quebantur: hic cædebantur arbores: inde in deſignatam moli aream avehebantur. Dixit= Gen. 230 que alter ad proximum ſuume Venite faciamus z. lateres, & coquamus eos igni. Et dixerunt 3 Venite faciamus nobis civitatem & turrim. Quò tandem operarum fervor ille tantus fra- Humili- gôrque operis evaſit ? Et ceſſaverunt, im i in To- quit „ ædificare cinitatem. Idee ſummo ex- ℳ„ trui ſilentio Templum oportuit; ut tanti mo- les impendii magnificentius aſſurgeret. Mal- 3. Reg- leus & ſecuris, & omne ferramentum non Lunt g. 7, audita in domo, quum ædificaretur. Con- ciliatri? enim rerum magnafum diſſimula- tio eſt„ quemadmodum jactantia luxuriem propoſiti frondoſiſſimam explicat „ quam nulla operis fœcunditas ſubſequatur. Ru- gierat in Jacob Efau, fratremque ab ſe occiſum iri teſtabatur, ut primum de mor- te Iſaaci certior redderetar. Expaverat pro- inde illum Jacob, cùm de Syria in Chana- mWam regrederetur. Turmas roinde dis un- XIE „ 204 xit, ne und omnes clade cæderentur à fra- tre: nuncios, munerâque præmiſit: accurrit ipſemet ad Eſau, ſubmiſſôque in terram vul- Gen.22. tu furentem adoravit. Erue me, inquit ad 21. Dominum, de manu fratris mei Eſau, quia valde eum timeo: ne fortè veniens percutiat matrem cum filiis. Quinam hic pavor eſt;, qui te percellit? Nemo ſævit in fœminas, nemo in impuberes bacchatur. Non ergo tuis, ſed tibi cavere debes ab Eſaü; in te ſiquidem vim aliquando ſuam effuſurum ſe dixit, non in prolem tuam, à qua læſus nun- uam eſt. Oderat ergo ſemper Elau Jacob pro Jenedictione ,„dixitque in corde ſuo: Venient dies lubtus patris mei, & occidam Jacob fra- trem meum. In te ergo incurſurus eſt tantæ wm profluens indignatiomis, iræque. Tu veròô en . cùm aà fratre te peti ſcias, non tibi, ſed uxo- Sa,e,ie, Tibus, filiiſque metuis. Ecquis ubi frontem ſeos amet, ad ictum deſtinatam ab hofte intelligit, lo- non ſe. ricâà pectus obarmat, detractà capiti galea? Quis non ad eam muri, urbiſque partem ac- cedit, quò admotas machinas, applicitaſque ſcalas intelligit? Illauc Tribum advolant, ubi premi acriùs cohortes ſuas vident. Tu veròô cùm te peti ſcias, proſpicis filis? Nimirum furor Eſaü in Jacob latraverat diùà: in ejus ve- rô familiam ne muſlarat quidem. Eô igitur demittendum ab Eſau fulmen timuit, quò ni- hil fulgetrarum fuerat a ſævituro intentatum. Illum crudelitatis fax corripit, quem mina- rum fuligo non afflavit. Ideò quum Iſaaco dies vitæ ſuprema adveniſſet: patri optimo ambo ſimul hlii parentarunt, nullo ſimultatis Gen. 35. argumento. Completi ſunt dies Ilaac : & ſe- 35. pelierunt eum Elau, & Jacob filii ii. Nec mo- dô fratrem Eſau non occidit, ſed, ut Jacob pacatius Chananææ paſcuis fruerotur, ſeceſſit in Seir. Adeò, quæ jactatur, cædes non ſo- lùm non editur, ſed laqueos in amplexus, & Mortis ſicas commutat in flores. Quamquam non ne- memor'a. gaverim multum de ferocia Eſau ſepulchrum Te atio- Patris detraxiſſe. Quis enim neſciat, nullam maegium tantam eſſe ſeu odi, ſeu amoris facem, quam Tinici Togi tedæ non extinguant. Non ſolatio deſo- dileétio. latoriis rabiei carbonibus, ſed interitui exci- Vnio læſa. diéque ſunt funeris ſepulchrique cineres. Oc- cidendi ardor occumbit in funere: nec fra- trem jugulat Eſau, ſi Patrem ſepelit. Id, in- quam, non negaverim, frænatam fſcilicet fu- rentis indignationem pallore cadaveris. Eo crim defuncti cinere nullus tantus eſt aquarum gur- ges, qui tandem in ſui confinio littoris non deſidat. Crediderim tamen ſuâ quoque ſpon- te irarum molem illam in felle Eſau ſubſe- diſſe, quòd verbis ſeſe miniſque enervaſſet. Nam longè ante quàm Patris funere compeſ- ceretur Eiau, in lachrymas amplexuſque emol- litum eum fuiſſe ſuſpeximus. Currens ita- que Eſaiu obviam fratri ſjuo, amplexatus eſt eum, Fringenſque collum ejus, & oſculans, Rfevit. Id autem, ſuperſtite Iſaaco, actum inter fratres eſt. Nimirum, quò turbidius & inquietius ſpumavit in lacu muſtum, eèò il- lud defaæcatius puriuſque & dolio hauries. Quæ rugiere labia in Jacob, eum poſtmo- dum ofſculis demulſere. Quæ quidem ut in furore ſuſpeximus, ità ea licet in fervore deprehendere. Staturum ſe Petrus, & mo- riturum cum Chriſto quanto verborum ſtre- pitu jactaverat in conclavi? Aut mihil de ie loqui, aut vix auſus eſt Joannes; unus Gen. 27. 41. Zelus æa- nimarum Gen. 38. e Oliva Magiſtro reliquis gratior alumnus. Ut ven- Lingae nii tum eſt in arenam: ille vinctum deſeruit, u1s. 9 hic damnato, pendentique cohæfit, nec n patibulo effugatus. Ni oportuerit me mori te- Marc 14 in⸗ cum, non te negabo. Non me negabis? An- 4, imin tequam Gallus bis vocem det, ter me nega- i. . ne⸗ bis, non Præſidis metu, ſed timore ancil- . en lulæ. Ut in morbis ea eſt imbecillior pe- 19 ine ſtis, quæ in cutem diſſipatur, membraque 65 An omnia invadit: deſperatà omninò curatione, ,An ſi ſe præcordiis, quaſi maleficii ſui continue- u, rit caſtris. Itaà virtus, quæ vigorem fuum Ucun verborum, quaſi foliorum luxurie profligat, l ſpem geſtorum decoquit, nullis operum ra- ni cemis præ pampinorum copia ad maturita- „N ir tem perductis. Hinc eſt, quod Dominus u paratiffimum ad ommia diſcipulum rejecit, uh cunctabundum verò hærentémque Patris in- 1 4 feriis advocavit; non neſcius pampineam , en ventoſamque virtutem eſſe, quæ ſuas Pro- ur) fundit medullas in verba: ſanius vero illud uik fore mentis conſilium, quod in ſui ortu va- mnie gire quodam modo & reptare non recuſat. n ete Et accedens unus Scriba ait illi: Magiſßer, b pe ſequar te quocungué ieris- Dicit ei JLN: atnnd Pr . Vulpes foveas habent. Ut ad formicam ab- u dle legamur erudiendi à Salomone: ita Scriba ki vulpi à Chriſto traditur imbuendus. Quaſi EM tumenti ſuggerat. Noli totus proſtare: no- imtit li totum te promere: Nam vulpes, ut in- ſ terdum progrediatur ad prædam, latet illa un Atn tamen non rarò in caveis. Alius autem, in- bid. aim quit Matthæus, de diſcipulis ejus ait älli- iin, Domine, permitte me primum ire, & ſepe- ammi. lire patrem meum. JESUS autem ait illi legen Sequere me. Placuit aridior plus Chriſto eulrl, truncus, quàm fœcundior. Qui on nia de- vorat, ſpondetque, abjicitur. Qui veſpil- Ktlig loni bæret, inter diſcipulos cooptatur. Con- tnts k venere JESUM viri ra ſtantifſimi quatuor, Ththm Andreas, Petrus, Philippus & Nathanaeél. autan Ex his nemo non adlectus inter Eccleſiæ Se- Ueb n natores & Principes, uno excepto Natha- unmm naële. Et tamen is, præ cæteris, principa- ln! tui aptior eſſe videbatur, in cujus tantum IIn nadt laudem ſeſe Domini effudit oratio. Vidit loan. : A lelekel JESUS Nathanaël venientem ad ſe, & di- 47. Pp, Etn cit de eo- Ecce vers Wre'lita, in quo dolus lnilee non eſt. Non Andream Dominus, non Si- In ten monem, non Philippum, ſed unum dunta- EEen obhr Xxat commendavit Nathanaëlem: & tamen unſe⸗ quem unum præ omnibus dilaudaverat, alia in eum tantùm Apoſtolorum Senatu excluſit. le uh Dices, ideò excluſum à Chriſto eum, Deſola- Gereztnt quem humaniùs exceperat venientem, quòd ua. ie)) Deus gratiores ſibi neceſſarios accipere du- ae paln rins ſoleat „ ſeveriuſque ſuccutere. Ve- Tr rüùm Simonem, cui nominis honorificâ de- Ubes mutatione blanditus fuerat, ad Apoſtolatus k,üſ faſtigium extulit. Ergo non obfuere Na- ins hn thanaeli Chrifſti blanditiæ. Non enim Syren Alktet eſt JESUS, ut mulcendo præfocet. U- , ün num dices non adicitum Nathanaelem à Ct Chriſto, quòd nullum ipſe, audito Chriſto, in ad eum ad-duxerit vitæ Philoſopku imbuen- „uese. mih dum. Nam rapuit Simonem Andreas: at- „warem iiln traxit Philippus Nathanaelem ad J ESUM. negledtw. H Ait Andreas ad Gimonem: Invenimus WMeſ. Joan. 1 N liam.. Dixit Nathanazli Philippus: Ouem ſcri- 41. klinenn Plit Moyſes in lege, invenimus JESIM Flum Joſeph à Nazareth. Cum præda cæteri redie- in runt ad Chriſtum: ſuâ contentus philoſophiâ l .. Uiren Me Piohe Ann Juod Dinn ſpulun Inqe Nni: us anna lin üonn tire on i . Mar Dicit ai Xl ad humm: vone: in Nr ubuenin ( tus ulae⸗1 n We! IEd, Ma pus lüi⸗ Inte lubt cNt. Ho nne , 1 in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. & ſalute Nathanaêl, dum ſociorum profectum negligit, à Chriſto negligitur, ſudque ſe in- curià ab Apoſtolico ſyllabo expunxit. Cur enim inter Apoſtolos adlegeretur, qui reliquo- rum incrementis non vacabat? At Petrus nul- lum è& remigibus ſuis ſecum ad Chriſtum edu- xit, & Apoſtolorum princeps renunciatur. Fortè ideò iorte Apoſtolorum excidit Natha- naël, quamquam innocens, quòd unus præ om- nibus virorum pretium, dignitatémque non Orio inier animo, ſed gente, non ſapienti, ſed natione, patrid metiebatur, non laureàa. Dixit enim Phi- ippo Nathanaël: A Nazareth poieſt aliquid boni eſe? Poteſt inde boni aliquid emergere: imô bonorum fons omnium ex eo ſolo ſca- turiet. Tu verò, qui loco tantùm patriæque aut tribuis, aut detrahis, verus eris Ifraë- lita, ſed Chriſti verus Apoſtolus non eris. Non enim in Apoſtolorum pectore ſejun- guntur Nazareth & Bethlehem. Tuum tu exinaniiſti Apoſtolatum, qui, ubi de viri præſtantia revinceris, notam illi inurere non vereris ſolo patriæ domicilio. A Naza- reth poteſt aliquid boni eſſe ?7 Nulla tanta eſſe potelſt morum probitas, quam Patriarum iſta diſcretio à Senatu Eccleſiæ non ſejun- gat. Fateor rationem apud me hanc non penitus improbari: in rem tamen noſtram, non relatum inteér ſelectiores Chriſti alum- nos putaverim Nathanaëlem, quòd unus præ Tiyo non alilis uberius in verba exundaverit. Nam par- ſuperbiat Ciſſimè Andreas & Petrus & Philippus loquu- ti ſunt, imo ne quidem coram Chriſto ſunt SE loquuti. Unus eum Nathanaél & fillum Dei, &S Regem Ifrael ſalutavit. Tu es lius Dei, tu Difßidentie es Rex Iſrazl. Suſpecta nihilo minaàs Domino ſui. fuit tam præcox in Tirone verboſâque fidei fertilitas. Præteriit proinde laudantem, & ta- centes elegit. Quòd ſciret audaciores in ha- ſtiludio milites, perfidiores non raròô eſſe in pugna transfugas. Nulla fœminarum Chriſti vocibus durior Samaritang. Eà quis diſci- pulorum amplificandi Chriſti nominis ſtu- dioſior? Urbem illi vectigalem intra ſemiho- ram tradidit. Nemo ità delatam ſibi à numi- Exod.:.ni., he Præfecturam recuſavit, ut Moſes. Quis ſum ego, at vadam ad Pharaonem, & educam ſilios Wrasl de Egypto? Nullorum tamen ſpirituum Tiro, tantæ miles extitit præfidentiæ, ut Re- ExOdu. gemn objurgarit. Nam dicenti Pharaoni: Ite, 24. & ſacriſicate Domino, oves tantùm veſtræ & ar- menta femaneant: Ait Moyſes Hoſtias quo- que & holocauſta dabis nobis. Trepidaſſe olim diceres tantæ Legiſlatorem, Cenſorémque con- ſtantiæx? Nimirum ut jactantia, exuperan- tiäque palmitum vinitoris expectationem fru- ſtratur: ita putata undique, nudataâque ſto- lomibus vitis exundat in botros. Nonne vi- des, in ſummo terram, primo veris afflatu, flores effundere: quæ tamen eâ fui parte- quàâ latet, ut nullam olerum explicat pom- Pam, ità in metalla gemmaſque latendo con- creſcit. Torpere viſa eſt initioè Arca. Nam capi ſe ſivit à Philiſthim, & abduci, fa- nôque inferri. At brevi ſtragem à ſaxo exor- ſa, idolum ſua primùm ſede dejecit, tum il- lud attrivit, ad urbes mox Satrapâſque pro- greſſa, omnmia cæde, mortéque complevit. Phi- 1. Reg.5.2. Mthiim, autem tulerunt Arcam Dei: & intule- Tent eam in Templum Dagon. Quam ſegnis eſt, frigénſque Arca in contumelia ſua! Et illa quidem olim ità excandeſcet, ut ſi eam Ethicæ Tom. II. Patria oblivio. — 205 Oza contigerit, moriturus contſeſtim ſit 5 nunc non modèô non fſuſtinetur, ſed trahi- tur, & impunè de ea triumphum agunt Philiſthæi: Pahug r „inquit, arcam, & in- tulerunt eam. Quonam ? In ſpelæum iniqui- tatis: in antrum ſuperſtitionis: Breviter 3 in fanum Dagon. Et non cunctatur arca? Et raptores non moratur? Et nullum & lictori- bus jugulat? Torpet. Tulerunt; & intule- runt enum. At inſequenti die jacebat Dagon: mox lue vaſtari cospere victores. IUlis aniem circumducentibus eam, fiebat manus Domini, ber ſingulas civitates, interſectionis magnæ ni-= mis. An etiamnum torpet Arca Domini exercituum ² Diſſimulavit furorem ſuum; ut eum acriori impetu in hoſtes profunde- ret. Nam & Sagittarius ad ſe nervum ad- ducit, ut vehementiuùs illum in necem æmu- li laxet. Aggeribus flumina cohibemus;, ut ea in hofſtium agros graſſatura emittamus. Arcæ more pugnaturum Nehemiam ſuſpicati ſunt Sanaballat & Tobias. Eum propterea plus metuêre diſſimulantem, quàm Eſdram metuerint tanto miniſtrorum apparatu repa- rationem domus Domini molientem. Deſcen- derat contra Philiſthim Eliab Davidis natu maximus frater. Cumque Eliab jacularetur, & fureret loricatus, morabatur in paſcuis David diei tædium fiſtulâ, cantuque fallens. Contendit tandem in aciem, ſed polentis, pa- nibuſque, non ære, ferrôque onuſtus. Dixit 1 Reg. 1372 autem Iai ad David: Accipe fratribus tuis 17. ephi polentæ, & decem panes iſtos, & currz in caſtra. Si proſtrati Goliæ ſpolium fürpi Iſai deſtinabatur, quis non pullarius pugnanti Eliab victoriam nunciaſſet? Et tamen delituit in tentorio haſtatus: occurritque Giganti inermis & imbellis. Nimirum inter enſes trepidare doctus eſt Eliab: ab agnis David ſævire didi- cit. Quique fiſtula diſtinebatur in pratis, pu- gnare potuit: quique turbâ concitabatur ad luctam, prælium trepidus detrectavit. Adeò & Eilis Jeſſe non is metuendus Goliæ eſt, qui mortem habitu inceſſuque circumfert; ſed is, qui gregis delicias in caſtra devehit, ſulphur educturus & lacte, & è& polentæ olla mortem diffuſurus in adverſarios. Neſcis, non tum bacchatum fuiſſe Judam, quuùm Magdalenam adlatravit, ſed cùm ofſculatus eſt Chriſtum. Nunquam aut ſumma incommoda, aut bene- ficia Reipublicæ magna illata, relatâque ſunt; quin furor & virtus, ſuam diſſimulando vim, repſerint verius, quàm excurrerint. Coœlum intuere: tonitruo blanditis proludit, nec telum, ſed lucem, ante fulmen evibrat. Nunquam ità metuendus æther eſt, quàm quùm coruſcat. Audiſtin' Nathanuum? Ab Ove ſuum exorditur promium, ut tan- dem in peroratione Leonum more irrugiat. Quam effuſa in Chriſti trophæa Hieroſo- lyma, quæ obviam proceſſit Domino, non ſine clamoribus & palmis? Eum in crucem pPaucis poſt diebus ſuſtulit. Quàm contraà refractaria Chriſto Samaria, in quam filii Zebedæi devocandas coelo faces cenſuerunt? Brevi eum & excepere, & coluere abdu- ctum à puteo Jacob & Joſeph. Quam ſit futilis præcoqua hæc pompoſâque obſequio- rum facilitas, diſci ex Matthæo poteſt; qui hæc à Chriſto in vulgus jacta confir- mat. Homo quidam habebat duos filios: & Matth. zi accedens ad primum dixit: pli, vade bo- 28. 206 die, operare in vinen mea. Ille autem reſpimn- dens, ait . Nolo. Poöſten autem poœnitentis motus, abiit. Actedens autem ad alterum, dixit Zmiliten. At ille reſpondens, ait : Eo Domine. Et non ivit. Quid potuit in rem noſtram expingi manifeſtius? Quoties intueris Veſtiri pietatis atrium auro, lauréque; futu- rum ſcito, ut conclave ſitu ſqualeat & pau- Perie. Agreſtis Concha eſt, qua extim ſui Parte ſpeclatur: ſed intus ærarium ſuum ha- bet unmionibus fartum. Tegebatur exuviis pe- cudum Tabernacùlum; in quo tamen nihil niſi ſummi pretii fulgurabat. Eà nos imbui ad pietatem machina voluit Dominus, ut ſci- licet in involucri ruſticitate diſceremus, non fimbriis, ſed fibris ſtudere virtutum: quando arca, in qua nihil intus non aureum conde- Patur, tugurii ſpeciem prætendebat. Tam Parva viſa eſt nubes ea, quàâ obduci conti- nuòô coœlum potuit Samariæ, ut vix pedis ve- z. Reg. 18. ſtigium referret. Nubecula, inquit, parva, 44. Dignitas indigno. Felicitas vera. Arma al. leg. quaſit veſtiginm hominis. Ablegatur illicò ad Regem diſcipulus, qui eum impendentis toti provinciæ imbris admoneret. Junge cur- rum tuum, ne te otcupet pluvia. Atqui nu- becula tantùm coiit ex atomis. Quò minorem ſui pompam oſtentat, eò effuſiorem datura eſt imbrem. Benè ergo à Samaritis Nehemias metuitur, qui quò magis ſolitarius in Palæ- ſtinam acceſſit nullo Scribarum ſtipatus co- mitatu, eò eſt felicius proſperitatem Syna- gogæ promoturus. Contriſtati ſunt affictione magnd, quòd veniſſet bomo. Non concçidere animis Samaritæ, quòd filios Iſraél erectu- rus adveniſſet à Regis latere Princeps Pin- cernarum: ſed quòd homo veniſſet & Per- ſide. Sciebant enim, nihil Principem virum poſſe, ſi vir non eſt: & nihil non poſſe homi- nem, ſi homo eſt, quamvis nec purpuratus ſit, nec pocillator Artaxerxis. Quà enim fulge- bat trabeà David, quùm Gigantem eliſit? Nonne Joſeph exemptus eſt vinculis, quùm ſecundus à Rege Æägypto præficitur? Bel- laverat nunquam Abraham, & tamen ubi primum deſcendit in aciem, debellati ab illo funt Reges quatuor. Nimirum homi- nes erant: ideéôque quoquoverſum circuma- gerent ſe, facinorum ſuorum laureis terram, quam preſſerant, conſignabant. Utinam, more Diogenis „ prælatis in foro facibus hominem quæreremus. Nam Conſularium Curulibus atria occupantur ubique. At homi- num rarus eſt, etiam in Senatorum turba, cen- ſus, & ſyllabus. Quod veniſſet homo. Hominem reformidabant, non Pincernam. Quæ verô ſub- jiciuntur his, expediri viæ poſſunt. Quod veniſ- ſet homo, qui quæreret proſperitatem ſiliorum Iſ- 7ael. Ità-ne? Num eos Perſarum jugo erat ſub- ducturus? Imò Medorum præſidia ſuorum ac- ceſſu militum auxerat. An de vectigalibus re- mittendum aliquid Hieroſolymæ curaverat? Ne quidem egerat hac de re cum Publicanis. Quid? unum erat coackurus miſtim ex Hebræis Mediſque populum? Quin eos ſejunctiſſimos ab extérorum moribus cupiebat. Quam ergo proſperitatem invehere Hebræis poterat is, Oliva qui eos non ſervitute exuebat, non veclhigali- Sirianalis bus levabat, non ornabat prætextis? Iiidem gige, premendi omnino oneribus erant & catena- . 7. rum, & pecuniarum, & probri. Eſto: ſed' Tem- emia; pli erat ſtructuram abſoluturus: &, refecto Sio- vera. nis muro, debebat Lex iterum Domini evul End ahi. gari. Hoc enimverò præſagientes Samaritæ pati ſe haud poterant, non ignari, publicatione præ- c7osgne ceptorum, reconciliandum illicò populum Deo turmißz. ſuo. Quæ ſanè reconciliatio una eſt, ſolaque e evia. felicitas filiorum Juda. Flebat enim omnis po- Elr. ,. 3 *76 pulus, quum audiret verba Legis. Hiſce per- 9. callebant tabulis Samaritæ ſuum parturiri naufragium, quibus erant filii Juda in littus enataturi. Ergo non tum felix eſt Judas, quùm imperat, ſed cùm litat. Barbarorum viret è ſceptro proſperitas: Juſtorum veròô beatitas in cæde vivit hoſtiarum. Non ſi ſervias, miſer es: ſed ſi Legem non audis, es mortalium om- nium ærumnofiſſimus. Utinam felicitatem Samariæ ſaltem decempedâ metiremur. San.“ ctiora ſanèé de noſtra efferrentur proſperitate Eeclefaßi. oracula. Verùm illi nihil in nobis & miran- vere tur & oderunt beatum, niſi Aram & Legem: es. Nos verò nihil in nobis æquè, ut Moſis, Chri- ſtique tabulas hoſtiaſque deſpicimus. Quis enim Pu“zuss uno ſe felicitatis auctum granulo arbitratur, totam quamvis perdidicerit Legem? Quis Agno Dei Cœlique ſaginatus non miſeriorem ſe eo jactat, qui accipenſerem voravit? Invi-“ det Tribuno Præſul, ſi & ſe fictilibus, & illum eep. myrthinis cœnaſſe ſciat. Tota Chriſtianorum tam obli- felicitas aut & conchylio, aut ex India pendet.. Si Bombyæx aut phthiſi aut tuſſi conflictetur, actum eſt de proſperitate noſtra. Ergo cœli cives, Deique domeſtici ſuam in verme beati- tatem collocarunt : cumque Dominus nudus expiret in Cruce, tu, niſi ſerico induare, non wivis in curuh? Audivi viros ego non milita- res, qui ſuam per Quadrageſimæ ferias cala- mitatem deflerent. Eam porròô quam fuiſſe cenſes? Ortam ſcilicet, ex inopia verbi Dei, aut Concionatoris funere, aut raritate hoſtia- rum dices. Vel, ſi quid iis immiſceri infortu- niis humani nefas non eſt: parentarunt illi aut parenti, aut patriæ. Audi totam tragœdiæ, lu- ctuumque ſeriem. Nimirum infeſtiore Neptu- no, rarior mullorum in foro mugilémque co- pia veniit. Pudet, ſed obluctari veritati non licet. Naufragâ in ſuo Europâ cruore, lugent togati non hoſtem ſævientem in aras, ſed nul- lum in patina non rubentem. Supereſt, ut quemadmodum regnum cœlorum margarito Chriſtus incluſit, ità nos felicitatem definiamus noſtram, aut oſtreo, aut attagène. Si deliciis ità ageris tranſverſum, Auguſtini eſto conviva. Suas ille hauriebat modò ex ubere, modè èé vulnere delicias. Hæ caſtæ ſunt, innoxiæque humani cordis illecebræ. Patet tibi Virginis mamma, quæ tibi certé ſufficere deberet, quando ſuffecit Deo tuo. Satis ſit Ovi, quæ fe- cit Paſtori ſatis. Mihi certè una pudici uberis ſtilla Mare eſt. Nec mirum, quando & Ma- ria Pharaoneth ſuis cum curribus non ſemel tantum depreſſlit, ſed quotidis mergit. EX – — ua h, Iigerat, 11 Ernee r . Di S ☛W S 4 le lnnine Pohclnd, ek enin nntt 1 . I.e EX LIBRO ESD mOtalimn e. unn klhn etrremmn tur ihein . nobs & n . kmäle FX CAPITE SECUNDO t Mol . inn it à verſu 12. nnlo wdtnn, . lern Et veni Jeruſalem, & eram ibi tribus mniis diebus: O ſurrexi nocte ego, & mnummiik viri pauci mecum, & non indicavi ſutr cuiguam, quid Dius d-digt in corde arlinel meo, ut ſacerém in Jeruſalem. ce . d e Trvidie ſ(t “ Ntequam ſuum exponat in Keezd infetin. adventum in Jeruſalem Donum Nehemias, exanimati e fuiſſe feruntur Sanabal- e nine lat & Tobias Samaritæ, e nte quòd wveniſet, inquit, eſme ue⸗ bhomo, qui quæreret prof- OIro u peritatem filierum Irasl. mfiffilli . — Cur is, qui necdum ad- At Mar veniſle ſe dicit, veniſſe invidis viſus eſt? Ut ſcias immiint“ ſuum præcipere venenum invidentiam, ocyut- Drentuml que hiventes percelli, quàm cœlum fulguret. Manngen suſpicift, Mira ſanè calamitas æmulantium, qui arcu, ikekor N: „. E non dicam, necdum excuſlo, ſed ne conten- umglige e, to quidem, feriuntur: cumque telum nondum CCr enm ie, e. eductum & theca ſit „ Vulnus jam illi, folà ja- Nlcur, guste. culi ſuſpicione, acceptum lamentantur. Sau- ninds, E sea, inv lem intuere, qui, non Davidis triumpho, cui n. Wett am. intererat, rabeſcebat, ſed Regni metu, cui nnn mf⸗ 1 heg is. ſoœminæ proludebant, diſcruciabatur. Dede⸗ utendn . nt David decem millia, & mihi mille dede- en ic⸗ rant: quid ei lupereß P niſi ſolum egnum 7 Ne ſriekpen, lata quidem tum ſanè Virga erat Davidici re- . ibete, Ini, & e Saul immaniſſimè cædebatur. Non lut, iric, carminibus, quibus eum puellæ exceperant, h iiiſs torquebatur: ſed ſceptro vapulabat, quod nuſ- Dõ e A quam adoleſcenti aut delatum fuerat, aut de- lt0id dolatum. Sap entiſſimè lané Jobus, quuùm ait: i hibel Job. 5. . Parzmum occidit Inwidia. Quis en m tam Pu- mlil milio Herculem circun ſtetit quem ille oſci- W 9 tando ſaltem non eliſerit? Hic verò ita decre- * viſſe altiorem omni populo Saülem præ livore 6 ſuſpicimus, ut ne umbr4 quidem, ſed ſuſpi- cione duntaxat virgæ proſterneretur. Folium vento diripitur. At invidum diſſipat non aura Davidi ſecunda, ſed ſommiata tantům vulgi erga eum admurmuratio, & de obtruncato Golia citra ſolii augurium gratulatio. Mitius Ethicæ Tom. II. vino, cruori fuere maturæ. fürori, quàm illecebræ germinarunt: & fal- ſanè contabuere Samaritzæ, quos aut adventu- rus jam jam, aut illatus forte Nehemias Hie- roſolymas exanimavit. Nam quamvis tardhus hic acceſiifſe, quam illi invidiſſe, feratur: tamen, ii non urbem ſubierat, mœniis certè ſuberat civitatis. Non tam ſerus fratrum livor in Sororem fuit: qui eam ad haſtas uſque ode- re. Filii Matris meæ pugnaterunt contra me. Unde tanta conflata eſt puellæ invidia? An illi aureas obtulerat murænulas Sponſus? An illi argenteas loco uberum Mater pinnas ſup- poſuerat? An ad coronam cucurrerat a caveis Pardorum? Subſequutura hæc illam ſunt lon- gis temporum intervallis. Nihil luctam ante- ceſſit, niſi ſola nigredo. Decoloravit me Sol⸗ Rklii Matris meæ pugnaverunt contrame. Deco- lorem ergo perſequimini? Nonne livor tere- dini quam diſſimilis? quam illa Cedro ſeſe Cupreſſéque abſtinet, tam hic Libani Cerme- lique nobiliora ligna depaſcitur. Qud4 ergo inverſione veneni ſui, non comptam inſequun- tur fratres, ſed nigram? Audi: Filii Ma- tris mec pugnaverunt contra me, poluerunt me cuſtodem in vineis. Non nigrorem invidere Sorori filii matris ejus, ſed prafecturam. At inde commoveri debes, quòd ſuam fluvius ſcaturiginem præcedat. Citius enim fratris in acie ad luctam conſtitere, quàm illa in villa ad excubias. Ergo ad arma, inſtigante livo- re, concurritur, antequam eò acceflerit illa, unde pellatur. Tu verò, Ezechiel, qui ſciſci- tabare, quidnam fieret de ligno vitis exciſo? Viden' fratrum haſtas, baliſtas, aggeres, ca- tapultas, & arietes in Sponſam expeditos? Ex vite machinarum tantus ille armorumque ap- aratus confectus eſt; & ex vite necdum con- lra. Nam, antequam Soror vitibus excu- baret, fratres, vitium æmulatione, pugna- bant. Viden' ut nec enatæ ſint vites peraptæ cohortibus inſtruendis, quas tu inertes fore putaſti, quamvis adultæ in carpentariam im- portarentur. Filii Matris meæ pug averunt contra me. Cur? Poſuerunt me cuſtodem in vineis. Necdum vites pullularant in pampi- nos, & jam cædem maturaveérant. Immaturæ „ Ante denique cem, quâ excoli debuiſſent a Sponſa, in eam vites tranſtulere, miro, ſed non vano crudelitatis portento. Etenim non concidet vites ſuas vigil Amazon, ſed ob vites conci- S 2 detur Can. 1. 8. = 208 detur à fratribus. Adeò charitatis & volupta- tis nomina livor evertit, quando & fratres Pugnant, & inter pampinos concertatur; proditque, ut ita cum Ethmicis dicam, èê ra- cemis non cum thyrſe Bacchus, ſed cum telo Mars. E hæc ipectantur monſtra in ſuburbio Salomonis, villque Sponſi. Quod ſi furit livor in vineis, quam edet ſtragem in ſaltu? Si nondum evectam ad præfeécturam odiſſe Invidia Sororem potuit, non delini- ta, ſed concitata racemis: pacatam fore il- lam autumas inter ſicas? Quieſcet inter Ele- phantos Invidia, quæ luſciniis ſepta graſ- ſatur? Quam exuget & ceraſtis ſaniem, ſi furorem decerpfſit & palmite? Actum de no- bis eſt, ſi nos livor obſedit. Coget rores in fulgura; nihilque tam mite nanciſcetur, quo ipſe abuti ad ferociam non poſſit. Verum diù per angues inceſſimus, reſpiremus ali- quando tandem in Turture: & miſſo Sa- maritarum livore, Nehemiæ modeſtiam, prudentiämque expendamus. Et veni Jeruſa- Brecraſi. lem, & eram ibi tribus diebus. Quanta con- natio ſan. ſilii in Pocillatore diſſimulatio! Moratur tri- „*. duum Hierofolymis otioſus: ſi tamen tum 1 . nT. — 1 guterier Concha otiatur „ quùm epotum rorem in viſimt, ſed uniones & excoquit occluſa, & diſtinguit. e. ti Quæ citô inhalationes igneſcunt, diſſipantur AXre. vana lucis oſtentatione in fulgetras. Qui ve- mitetur. rò lentius vapores incenduntur, excandeſ- Piis pat cunt in fulmina. Vel Dæmon hanc debel- sss. landi artem minimè rudem percallet. Nun- quam exagitari mitins viſus eſt Saul, quàm quùm correptus à Spiritu Domini malo fero- 1. Reg. 18 Ciam ſuam parturire cœpit inter oracula. Poſt 120. diem autem alteram invaſit Siritus Dei malus Saul, & prophetabat in medio domus ſug. Gra- tulamini arreptitio? Ego certè illachr ymor. Mrtifza. Novi, quò ſit furor erupturus, qui vagire ſe tio Paſie. ſimulat in vaticinio. Rugiet, qui prophetat. n, en“ Noli, David, ſolà cum Dæmone citharâ con- gredi. Fundam corripe, non lyram. Quin pau- cioribus, remiſſioribuſque häc mihi acie con- fligendum eſt fidibus. Quem enim ſpumantem alhas compreſſi Principem ſymphoniàâ, quidni prophetantem ſolà lyræ ſpecie objectâà de- mulceam? Utinam fureret. Sedaretur tum Saul aſpectu duntaxat citharæ. At Satanæ prophe- tanti nemo credat Prophetarum. Non prophe- tat Beelzebub, niſi ut ſtylo utatur ferreo in Waifami viſceribus auditorum. Sail prophetabat: David zas⸗ autem pſallebat. Quam lene ante roſtra proſ- cenium! Tenebatque Sail lanceam, & mi- It eam, patans quòd poſſet configere David. Prophetat, & velitatur? Aut vatem exuat, Eecleſiafti. aut militem. Si pugnam optat, non pfallat. sin elto. Si prophetiam dictitat, codicem præferat, non lanceam. Quid Oraculo cum haſtis? Quid prophetiæ teléque commune? Nun- quam tu Saülem jactatum à Dæmone mitiùs gratulabare, quàm quùm ab eo in oracula videbas effuſum. Nunquam item bacchan- tem ferociùs devitaſti, quàm ubi contortum ab eo eſt telum in Davidem. Ità enim in cæ- dem deſinit furor, quum initium ducit à rophetia. Hanc porròô furoris ſcenam ex- plicui, ut in vitio ſucceſſus quodammodo, proceſſüſque virtutis deprehenderes. Sicut enim cædes vagit in oraculo, ut tandem in telo fremat: itaà pietas Nehemiæ otium fi- mulat toto triduo, ut nec inter luctus repa- rationis opus intermittat. Quem nunc tor- Sad!. Oliva pere vides nullo diſtentum labore, retinentem cum enſe trullam brevi ſuſpicies. Pudet verò id actitatum à Nehemia poſt furentem Sau- lem, quaſi verò una ſit ſatagendi communis palæſtra Satanæ & Prophetæ. E4 priùs arte ſeveritatis ſuæ robur involverat Dominus: qui, Annæ teſtimonio „arrogantes depreſſurus, vix eos ità annonà multavit, ut tamen quàâà domi carere cogebantur, non carerent extero- rum diverioria perreptantes : Repleti prids, Reg us. WB panibus ſe locaverunt. Non potuiſſet in evitas paulò ſocordiores perlitando animad- verti. Vix ſportula ſubtracta eſt; ità tamen Dei hadi ut ſervitus conſequeretur, quod irà ſibi Nu- AA. minis detractum dolebat im pietas. Non ca- ruerant frumento, & tamen pro panibus ſe lo- avere. Et putas citra ſanguinem ſtaturam ſe- veritatem, quæ in dapum diminutione prolu- dit? Ultra ſecures eſt ſævitura. Audi, quo ſe impetu demittat in eoſdem furor Divinita- tis. Vominum, inquit, formidabunt adverſarii lbic⸗ ejus, & ſuper ipſos in cœlis tonabit. En non exinanitam tritico aream, ſed everſam fulgu⸗ ribus domum. Non luxuries tantùm amputa- tur; ſed tormenta diſploduntur. Viden' ut cunctando furor increſcat. Luſiſſe putabatur Severitas, quum conditam domi annonam aliò transferret, ſed tibi erogandam. Repleti prins, pro panibus ſe locaverunt. Verùm à ſportulæ conquiſitione ad ſtragem fulminum deventum eſt. Leo rugiet, quis non timebit 2 Aunos 8, aiebat, niſi fallor, Amos. Ego certè quid agant ſylvarum monſtra non fſcio. IIIud perdidici à Leone Juda, metuendum tum Ppræcipuè eſſe, cùm non rugit. In qua pu- tas ſcena conſpiciendum feſe Joanni dediſſe Chriſtum, ubi rhomphæa gladiéque utrinque exacuto territurus erat Præſules Aſiæ? In Eliæ rheda? Inter enſes & Scorpiones? In ro. ſtris Tyrannorum? Et converſus vidi ſeptem Apocas. candelabra aurea, & in medio ſeptem cande- Iabrorum aureorum ſimilem filio bhominis. Litaturum, non tonaturum dixiſſes. Verùm Piſentie erupere inter candelabra tum rhomphææ, tum gladii. Et veni Jeruſalem, & eram ibi tribus diebus. Et quidnam egit toto triduo? pruenaßi- Nihil. Cur? Ut multa conficeret, nihil effe- nario pri- cit. Nam ut feriari agros patimur, quèò dila-se, tione culturæ in meſſem exuberent: ità, ne deinceps torperet, interquievit aliquantiſper Nehemias. Quid? Nonne Chriſtus totos ætatis ſuæ annos triginta otio, ſeceſſionéque conſumpſit? Trium annorum pugnæ, triginta annorum caſtris proluſit. Occidi, mactarique oportebat à Petro Gentes & Sectas: Et fa- A. 10.13 kta eſt vox ad eum: Surge, Petre, occide. Peropportuna vox ea Petri auribus tum acci- Religiß diſſet, quùm intra Getſemani oleas ferrum age: . in cohortem diſtrinxit. Ecquando enim ma- ge ger. Ctandis, conficiendiſque monſtris foret aptior nani caie Apoſtolus, quàm cùm armatus diſcurre-r. ret? Attamen non armato ſubmittitur de ceoc- lo linteum, ſed ſemiſomni. Ergo Petrus non Reweai's ferire jubetur, quùm gladium evaginat: & eis mactare cogitur, quàùm, in ſolario, inediA,“ ſomnéôque torpet? Ità viſum eſt Superis. Va- lidius enim fore robur in Apoſtolo putaverunt, quòd à ſtrato ad lanienam evolaret, quàm quòd ad cædem progrederetur à ſtrage. In horto Malchum cecidit? Gentes jugulare vix Poterit cruore telum expletum. Stertit in ſo- lario Petrus? Tradantur illi „ quæ mori Gentes oportet u Nulit Hn inn ſia 4 lan, Pan⸗ (tur. Cege 0 hrabe 4 ym WM, a anel wl pnine ſn iu’ umet: pest, ibrand e N t u Eelten. e Mus1 fannte weß upin ae in ſun 4 ltnc, ur Metlect lt N 35 Uent, ut, le eiol um, 1 Lu⸗ Eäct, e ecknns l d kgnnt Nlk. H t ufworel il M ernln 6 Unet gii nit 4 wnilbs⸗ non, 4 nt nd Dle Ure la, l nn nN, hen erent D cgeih en onkn nnd Nn el int, etg. Nae o kir, en imn, nimmden, nn. All, Abunt Ant maht An Hetin ie tanim ntur. in Gdoni m ünchen erutt. Tenn tagemn lnmn Abi M iuli Eoo endi non ſan l Metwendnn n ngt. lign ſe Poann & liciare un Zllles Melt Norpickln nerſiu i hen Gio ſenn n it ken tun khumie, egit otn Kont, e, Atimar, ⸗ Uberent: 11 Eert Acon, nhre cict, S e, NMnn auribis m⸗ ae uni . endo 1/1 dfrb t, nuns M, iimimzer in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. oportet; nam; quæ dia quievit dextera, fe- retur in ultionem criminum & avidior, & fortior. Meditabatur nuptias Samſon; & per vineta contendebat ad thalamum, cum Leonis catulum diſcerpſit. Quid effeminatius Lep ß optt⸗ thalamo? Quid pampinis imbellius? iis tamen unt. non eviratur Samſon;, ſed monſtro fortior effi- citur. Vidiſti „ ad nemorum aræque unde Gedeon convolarit excidium? Triticum cri- Judic. 6, brabat. Cumque Gedeon purgaret frumenta, n. apparuit ei Angelus Domini, & ait- Dominus po im. Lecum, virorum Fortiſſime. Robuſtiſſimus tum perfehes appellatus eſt, non quùm Madianitas effuga- solerandus. Vit , ſed quùm excuteret triticum. Nam otio proludimus feliciſſimè facinoribus. Jacere proinde humi baculus coram Moſe debuit, quo fortius in anguem verſus efferaretur. Exod.4.2. Ouid eſt, quod tenes in manu tun à Virgam. Di- vitque Dominus Projice eam in terram. In s Vir. terram Virga, ſi mox verti eam in Draconem oportet? Cur jaceat quam vivere voles? Cur torpeat, quam jubebis ferocire? Quin illam vibrando Moſes cogat ſuſurro ſuo Draconis Zalentz ſibilum antevertere. Imô, ut ſibilet, ſileat: medvcria, ut Vivat, jaceat: cadat, ut exurgat in ſer- ſed cum . . . . 8 Wiirim ma. Pentem. Projecit, & verſa eſt in colubrum. sima F. Miraris id uni contigifle virgæ, quando, va- ,. ticinante Ezechiele, oflium phalanx ab illo tftorpore funeris non in vitam reparata eſt, ſed Eeech. 38. in pugnam. Vixerunt : Reteruntque ſapra l, pedes ſuos exercitus grandis nimis valde. Non Rrrtatis velitando . ſed jlacendo „ pugnare ſunt docdti Deia ue interfecti illi; ofſaque arida carnem exuéêre, Pervr au. ut mox ferreas cum carne ſquamas reiume- Satur. rent, ut, qui imbelles ceciderant, jacuerant- que exofſati, claſſiari exurgerent, poſt otium, & loricati. Oſa arida. Quid imbecil- lius? Exercitus grandis nimis valdd. Quid va- lidius? Grandi æris uſura, cutem, quam ab- jecerant, receperunt. Ut veròè & nos à ſe- pulchris exurgamus, ſævituræ omnipotentiæ ſpectemus cum Jeremia tirocimium. Luid tu vides, Jeremia 6 Virgam vigilantem. Vel ut alii legunt: Virgam ex amygdalo celeriter flo- rente. ſævit. Si defloruerat cùm prodiit, quam mi- tis furor eſt, qui ramo ludit verins, quàm fu- rit! Noli ridere virgam, quæ brevi efferveſ- cet in ollam: quæ non perſtringet, ſed per- Fer, . u. Uret. Quid tu vides à Ollam ſuccenſom ego video. Etiamnum videtur tibi furor Domimi mortalibus adblandiri? Nunquam graviora ſunt facinora, quàm quùm vagiere in exortu ſuo. Quam fortis Dilectæ amor in Sponſum, quùm nudata cæſäque, plagarum immemor; ad Can. 5. 8. Ammplexus Verbi feſtinat ! Wuncietis ei; quid amore langueo. Manat & vulneribus cruor; Vereari & non infirmitate, ſed amore conficeris? nlsne Ft unde proſilivi * Ver ar vim addet Prolthwit, quæ Verbum amare po Pervori. tuit in vulnere? E Sanctuario proripuiſſe ſe ie illam credes, quam adeò conſtantis fuiſſe fidei X„ . e, Perſentiſcimus „ ut nec nuditate, nec vulnere nonyſper- Quis 3M0 4 Jer. 1. 1. à²à conſequendo Dei verbo retrahatur. nams alios. non din in Oratione perſtitiſſe eam credat, quæ per ſævientes lictores Cæſa graditur ad Di- lectum? Si inveneritie Dilectum menum. Fa- teor & fortiorem nunquam nec vehementio- rem fuiſie charitatem Sponſæ, quam cùm ſicas neglexit, non evibratas tantum, ſed ad- actas in pectus ſuum, reperiundi eupiditate Dilecti. Aio tamen à deliciis & pulvillo ſur- rexifle illam ad luctam ſatellitum immanem- Ethicæ T'om. II. lbid, Si effloruit virga, blanditur Ira, non N . 4 209 Dixerat Ego dormio, quæ nunc per plateas diſ- Eant. 5. 2: currit. Dixerat, Lavi pedes meos, quomodo in. dquinabo illos? quæ mox cruenta, ſordida revo- Ibid. Cari ab inveſtigatione Dilecti non poteſt. De- nique, quæ, ut Sponſum reciperet, aperire fo- M., res domus ſuæ noluerat: minc, ne Dilecto ca- reat, patere ſui corporis vulnera non curat. Adeòô ſegnitie, ut ita dixerim, viſa eſt pro- feciſſe, ut quæ prius oſtium non recluſerat, nunc plagas Sponſi deſiderio non obducat. Quaàm facile eſt pulſanti Sponſo valvas do- mus aperire! Non aperuerat Sponſa. Quam arduum eſt hiantem plagam non obducere; Sponſo errante! Sponſa non obſtruxit. Pi- grior eſt obvolvendo vulneri, quàm fuerat, patefaciendo oſtio:: & quæ peſſulum otian- do non reduxit, linum amando non appri- mit. Videtur ideò ab amore ceſſaſſe, ut amo- re penitus abſumeretur. Ideò ejus non infſcius artis Nehemias opus obtegit otio, moratrque Hieroſolymis triduo iners & ſegnis, ut, more coërciti aggeribus fluvii, non jam ſubjectos ſibi campos alluat, ſed inundet. Nulla non reptat in nido Aquila: tardiéôrque vultur, quam ſtellio in cunis eſt. Verum, quæ reptando exegere aves infantiam, pubertatem non curſu auſpicantur, ſed volatu. Et veni Jeruſalem, & eram ibi tribus diebus. Ec exuſtas commemorat Sionis portas els nec reparandas parietinas ejus, ruinaâſve Religio prædicit, ſed ſolo urbis nomine contentus amtenn⸗ acceſſiſſe ſe Hieroſolymas ait. Non ita ſuum Pectar perſcribit adventum Jonas in Niniven; quam 5. Eceleſis ab amplitudine confeſtim laudat. Wurrexit Ximena. Jonas, & abiit in Niniven & Ninive 5.3 erat civitas magna itinenre trium dierum. Eecleſiaſti⸗ Nimirum nec devitari Jeruſalem debet, ſi ca Juriſdis ruat, nec adamari, ſi rutilet. Suâ in ele- Saaz ctorum corde & mole ſtat, & ſuo Pretio Eecleſta, Jeruſalem. Neque enim fas eſt, aliquid in "iß eam, urbe ſancta præter ipſam ſpectari. Seu mar- Religis moream, ſeu lateritiam inveneris; nec effugari ameiur, luto ab ea debes, nec in eam aut alabaſtrite, ſ S ſs aut porphyrite adduci. Ita Seniores Dei ſe- ra. dem circumſtetere fulgurantem, ut edo- Sepe,zo centem. Seu fulmen jacularetur, qui ſe- coli deber debat, ſeu volumen exhiberet, pari ſtipaba- clam ims tur obſequio ab oculatis Animantibus & Se⸗-. — natoribus ſuis. Et in circuitu ſedis viginti qua- APoc. 4. 4. tuor Jeniores ſedentes, Et de throno procede- Obedientig bant fualgura, voces, & tonitrua. En non H abactos fulminibus Senatores. De quibus ſenda., inſequenti capite Joannes perſcribit: Et cum Apoc. 5.. aperuiſſet librum, quatuor animalia, & vi- Eeæleha. ginti quatuor Qeniores ceciderunt coram agno. Nut voli In qua obſequentis ſcena Senatus, videre guamvis primùm libet ſediſſe tum Seniores cum to- aliguanda nitrua ederentur è& throno, qui, reſignato Ten, volumine, illicè in obſequium proruerunt.“ Ut ſcilicet Concionatores moneantur, doctri- guperiar nâ vehementius, quàm ululatu; promoveri ere- 1 deflectique Auditores poſſe ; nec fulguribus amt⸗ oportere percelli panegyrim, ſed volumi- niratio ras nibus erudiri. Porròô quod noſtram facit ad “ ſi. rem, illud hoc loco eſt: ità ſolio divini- S - tatis aſſediſſe Principes, ſeu terreret toni- g, , truo, ſeu codice blandiretur. Non enim intia profi 8 3 ſecde iséss C. 7 210 ſede aliud ſpectabatur, quàm ſedens. Ergo HH & Hieroſolymis nihil niſi Sion expetatur. ². Nolo te ſubire Niniven, niſi ejus te amphi- a la. tudo pelliciat. Ideôque metire, quam es ur- bem aditurus. At Sionis nec ruinis arcea- Scientia ré, nec alliciare ſtructuris. Urbis enim dig- neceſſuria. nitas à ſanctitate pendet, non ab arte. Ideò Alaan ns Deus altare ſuum compingi è& luto juſſit, ne promorus. fortè litandi ardor remitteretur, ſi aliquando ita ara extrueretur, ut lapillis, gemmiſque Exod. a20. non coruſcaret. Altare de terra facietis 24. mihi. Mihi, quem à vobis percoli opor- Religio a. tet, non aræ dignitate, ſed naturæ præ- metur cum ſtantiä. Salomon, niſi ferculum ſibi ſtru- nos depri. xerit de lignis Libani, illudque & ebeno mg. diſtinxerit, & inſtraverit purpur, a filiabus Erzelef i. Jeruſalem non excoletur. Homo enim uno corum pom- cum illis luto ſubactus, eidémque cum iis pa veriores. ſubjiciendus tum rogo, tum ſaxo: & niſi Eecteſiaſti. fragilitatem ſuam cruſtà felicitatis inveſtiret, ci coli de. erit inter cives ſuos quaſi civis. At ego ſeu bent licet ſideribus ambiar, ſeu infuſcer arenis, Prin- von“⸗ ceps ſum regum terræ, ut aſtris non clarior, ita pulvere non fuſcior. David enim ita me reveretur pertonantem in cœlis, ut ſilen- Pſal. 133.,8., tem in yſta⸗ Ni aſcendero in cælum, tu . illic es: deſcendero in infernum, ades. §. Eccleſia . . kin⸗ i Pari ergo ratione, quæ Urbs Dei eſt, quam aves, dam ex eo haurit dignitatis conſtantiam ſuæ, siam miſe- quam ſcilicet fortunæ nec dona augere poſ- : gli ſint, nec tela imminuere. Quemadmodum Templa ho enim profluentium aquarum acceſſione Ocea- erene nus non tumet hyeme, nec deceſſione fatiſ- Sornarz. Cit æſtate: ſed ripas ſuas invariata pelagi Rehgio amplitudo & tundit, & alluit. Ita Eccle- Z. ſiæ una eſt ſpecies, eadémque dignitas, ſeu Hmer.⸗ tyrannorum ſecuribus concidatur, ſeu Re- gum virgis fulciatur. Hinc eſt, quod in Chriſto par viſa eſt Joanni oculorum & pe- dum ſpecies. Utrobique Primas elemento- Apoe ins. rum ignis coruſcabat. Oculi ejus tanquam NRamma ignis, & pedes ejus ſimiles aurichal- Talema co, ſicut in camino ardenti. Unum ſe Chri- mediocria, ſtus haberi voluit, ſeu luce perfunderetur, Status me- ſeu luto inhæreret. Oculi enim ejus, qui ſi- dioerv. dera contemplantur, in morem ignis effulgu- rant. At pedes ejus, qui gradiuntur in pulve- re, converti credes in noctem. Tua te fefellit opinio. Nam iiſdem cum oculis pedes fulgori- bus micant. Utque illi flammæ comparan- tur, dum lucem intuentur: ità hi cum igne conferuntur, quamvwis atterant lutum. Nec à Joanne Sponſa diſſenſit, quæ Sponſi & ſu- prema capitis, & pedum infima eadem ex maſſa confinxit: ut ſcilicet moneremur gra- dus Eccleſiæ omnes unius eſſe, ſi pro Chri- ſto ſuſtineantur, in Chriſto pretii: nec à ſe ipſo diverſam Eccleſiam eſſe, ſeu lilia, qua- ſi oculus, delibet; ſeu amurcam deterat, quaſi pes. Caput ejus aurum optimum. Crura ejus columnæ marmoreæx qu«x fundatk ſunt ſuper baſes aureas. Noli ergo in Sione;, ſeu in Eccleſia, quæ cCorpus Chriſti ſunt, aut pulverem exhorrere, aut rorem mirari. Aurea ubique eſt, tum in Solem conjectis oculis, tum plantis in luto defixis. Nec ſide- ribus ornamentum ejus augetur, nec ſtipu- lis labefactatur. Atque utinam, ut revera in Chriſto ab oculis pedes non differunt;, ità apud nos unmus iiſdem & cultus habe- reêétur, & deferretur honos. Verùm nos, ut Eccleſiæ oculos aſtris aſſuetos reveremur Religionis munia Vi⸗ liora. Can. 5. 12. 15. — Oliva luminum conſuetudine fulgurantes: ità pedes ejus inſperſos plerumque luto deſi uimus. Fal- limur. Tam ſunt apud Joannem comæ igneæ in Chriſto, quàm plantæ: ita, ſi Sppnſæ cre- dimus, ex auro ſunt Sponſi baſes, ut frons. Imô pedum flamma aliquid præ ſe tuhit apud Joannem dignitatis, quod oculorum flam- mæ non inerat. Oculi ejus tanquam flamma ignis, & pedes ejus ſimiles aurichalco in camino ardenti. Utrobique flammæ imago: ſed auri ſpecies unis tantüm pedihbus afficta eſt. Eccleſia tam coli debet in Anglia, ubi quaſi pes equuleis laqueiſque ſordidatur: quàm in Hiſpania, Galliave, ubi in mo- rem capitis Regum benevolentis, & uber- tate Sacerdotiorum Aſtris quodammodo redi- mitur. Quod ſi in indiſcreta membrorum pompa diſcerni aliquid diſtinguive libet: malim ego lutum Angliæ, quam aurum Galliæ. quam pro Chriſto efferri. Id mihi & ſen- ſiſſe videtur Nehemias , & Deus juſſiſſe. Nam Pocillator Hieroſolymas tum contendit, Præſtat cum Chriſto ſtrangulari, quùm decuſſas Samaritarum aſtu pinnas ejus, portäſque ambuſtas intellexit. Et Deus plus ſibi exhiberi reverentiæ aà Moſe voluit,. quam ab Ezechiele. Hunc enim ante ſe ſta- re cum calceis paſſus eſt: illum ſeverè mo- nuit, ne ad ſe calceatus accederet. mis curru, monſtris major, igne, procelliſ- que extimeſcendus, arcu electrôque augu- ſtus. inglorius. in obſequium divinitatis, quùm eum dumi obſiderent; non quùm ſub jugum rhedæ ejus Leo Aquiläaque gemebant. Par enim maje- ſtas Numinis, ſeu electro rutilet, ſeu rubo ſylveſcat. Quod ſi uberiùs coli interdum de- bet, excalceatus ad Deum, non triumphan- tem in curru, ſed in rubo deliteſcentem ac- cede. Neé appropies, inquit, buc: ſolve calcea- mentum de pedibus tuis. Locus enim, in quo Ras, terra ſanbta eſt. Cumulatiorem reveren- tiam non mihi tantùm debes, ſed etiam du- mis meis. Ego enim idem ſum tam in Iri- de, quam in vepre. Sed, ne tibi fortè ſub- reperet decrementi ſuſpicio mei, quod me ſpectes in virgulto, calceos tibi protinus ex- cute. Dignior enim Deus ſum, quo me ſe- des excepit indignior. Et ſanè poſt Sabæ ad- ventum Reginæ Hieroſolymis arenæ inſtar me- talla exundavere. Non tamen accurſu Prin- cipum Emporium illud religionis haberi cœ- pit præ auro celebrius. Nam ſi marmorea Sion ſuis excivit ſedibus Sabæam: quot undi- que in eam confluxiſſe deinceps Reginas ar- Pitraris, donariis Sabæ jam auream? Et Si- donias, & Moabitides, & Tyrias mox di- At Moyſi rubo inſidens videri poteret E Tum ergo abjici debuere calcei Nimi- Ezech.12. rum ſpectandum ſeſe dederat Ezechieli ſubl- 1 xochz. 6. ces accurriſſe. Imò nulla poſt Sabæam Prin- eslfafr ceps acceſſit. tem non aurum fuiſſe Sionis, ſed aram, non carbunculos aut aromata, ſed Scriptura- . . 6 4 rum magne- ns bomß Ut ſcias Reginarum magne- uner rum volumina, & Templi hoſtias. Vewus, Reg. 10. eſt ſermo, quem audivi in terra mea ſuper 6. Jermonibus tuis. Vix operum Salomonis offi- cii gratià Regina meminit, uni Regis ur- biſque Sapientiæ Religionique intenta. Roma;, qui lateritiæ ſeſe ſubdiderant. Ne- que enim urbium luxu, ſed animorum armorumque vi Nationes regnâque capti- vantur. Re- bellarunt à marmorea Reges, Barbearigue utt 12 6 uun les 1 “ Gant Uular Aatuu Cunn in 4 ens ai 1 T-re ihne leor Eckun Cunta Crhm ed pem! ſell c⸗ Putus: Nentis? Gkla o ur nn 5 Nlan Paztu lili eMate un mhl n à Nne n mer & Etor nede zla nln Eknum Rorfl Koyprhs dunt, 1 ilet, & lkenuinen, 1eri 4 Lahen, DNmde enr AN n Er Aum ee 1 i i, Ke OdaNl Kingule ide lin anmn fo Hregli Id mki At. tn Chle eln imu t ext. R N eà Me enim ankt lum Hrer ccedetet t Lzedhi igne, ut Neror ens win ci Eher dl uguun Iees lgoni Nn i, in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. vantur. Decorticabat Fabritius rapas ſuæ pati- næ coquus pariter & conviva, cùm Epiro- tarum Legatos admiſit; quos non animoſio- res in Dictatoris contemptum focus ollâve reddidit, ſed demiſſiores effecit difflatum, il- fHius vi flammæ Conſularis, quicquid auri erant Romano civi, ſui nomine Principis, ob- truſuri. Ergo una eſt etiam apud Legatos Di- ckaturæ majleſtas, ſeu in Curuli, ſeu ad fo- cum ſedeat, una eadémque dignitas tam re- gna diſpenſantis, quam concidentis olus Con- ſhlatüs: & apud nos Navis Chriſti non una erit, ſeu linea vela pandat, ſeu carbaſina? Tu-ne antennam Petri cymbulæ ſubmittes, ſi fortè remis inſtruatur cupreſſinis, & ma- lo eburneo; éam depreſſurus, aut certè ne- glecturus, G malum abiegnum erexerit, && tfranſtra & Aubere dedolaverit Ergo nom Chriftinmn IGoretam Cymbæ atque Navarchum revereris in cymba, ſed cedrum myoparo- nis, eburque reformidas. Quis Ethnicorum Jovem fictilem deriſit? Quis Dianam ut E- phheſi colendam ſibi efſe duxit Fani opibus at- tonitus: ità eain deſpuendam cenſuit in cæ- mentis? Placet Margaritum in ſabulo: Et Ec- Cant. 5.9. Cleſia contemmnetur in cinere? Qualis eſt Di- lectus tuus ex dilecto, pulcherrima mulie Retigioa⸗ zum. Pulcherrimam dicitis, quam nudatam, metur etia 1 — . . . . . inope e, bpeérlitämque ſanguine dimiſere lictores plagis miſera. fodatam innumeris? Vulneraverunt me, m. lerunt pallium meum mihi. Quæ igitur venu- Rnper ali las radiare poteſt & vulnere? Quis poteſt deber, er- Micare fulgor, decôrve in cruore? Nimi- Mnis rum mihil in Sponſa attenditur, præter Spon- elaſßtaſßtici ſamm à flliabus Jeruſalem. Seu illam mure- eiam o. hulæ ornent, ſeu tela dehoneſtent, Spon- n Nrcdlan. ſa eſt, ideôque pulcherrima mulierum ju- 1 re lſanè optimo ſalutatur. Væ nobis, ſi ob- ſoleviſſet Eccleſia in catena. Haud illa fub Nerone adoleviſſet. Væ quoque nobis, ſi auro nitere putetur. Fulgeret enim apud Sa- Xones & Danos; cùm tamen non fides, ſed error regnare inter eos ſpectetur quàm clarus trabeâ, tam fœdus hæreſi. Malim veritatem in luto, quàm fallaciam in cocco. Quis enim venenum é gemma bibat? Quis item Chium vel cotylà Diogenis non hauriat? Ne apud .gyptios quidem videri Prophetia vilior potuit, quamvis & peregrina in Joſepho Gen. 4, eſſet, & ſerva, & damnata. Numquid ſa- 40. Pbientiorem & conſimilem tui invenire potero ? Tu eris ſuper domum meam. At verna eſt . & advena, & compedem redolet. A Virgis er- go traducetur adoleſcens ad ſceptrum? Tra- ducetur. Non enim opprimi Sapientia poteſt aut numellis aut loris. Fragrat enim Roſa in- ter dumos. Viret, olétque Lilium in ſterqui- linio. Quæ planta aut ſqualidior, aut detri- tior, quàm vitis? Colitur tamen præ cæteris una. Quid enim intereſt tua, ſqualeat vitis cortex; an renideat, dum tibi racemum ex- coquat ad illecebram tum calicis, tum parop- ſidis? Exquiruntur, & coëmuntur Viperæ, eruendi ſpe pharmaci è& pulpa ſerpentis: li- bétque vitam inter venena eruderare, ver- 8d funeris officind in ærarium incolumitatis. Et pudebit ab Eccleſiæ ubere lac immorta- litatis exugere, ſi fortè pectus non zona au- rea, ſed cilicina incingat, afſtringatque faſ- cia ? Adftiterat ante fores Dilectæ Spon- ſus habitu, vultuque tam fœdo, ut fuam Cin. ..:. ipie diffiteri deſormitatemm auſus non ſir. Aperi 4 211 mihi, Soror mea: duia caput meum plenum eſt roré, & cincinni mei guttis noctium. Quid illam de madente erronéque ſenſiſſe putas? Tantidem apud eam pretii fuit ſordens & ſqualens Sponſus, quanti tum fuerat, quuùm in accubitu ſuo Rex conſideret. Dilectum enim eum appellat, ſurgit, ut ei fores Pa- tefaciat, ejus inſiſtit veſtigiis , quamvis li- ctoribus occurſura, anhelat in illum etiam cæſa, clamat: Nuncietis ei „ guia amore langueo. Amat hæc ſanè non phaleras Di- lecti, ſed Dilectum ; quæ tantis confectum incommodis etiam per vulneta & jacturas conſectatur. Nec mirum videri debet id amo- ris in Sponſa, quando nec in milite obſe- quendi cupiditas refrixit, quamvis non aliun- de reſciret, ſed videret Regem ſuum nen re- gnare, ſed fugere; non coruſeare lapillis, ſed lapidibus obrui. Dixit autem Abiſai fk- 2. Reg. 16. lius Jarviz. Quare maledicit hie cani: mor- tuus domino meo Kegi? Numquam Abiſai aut §. Daxidh miſeriorèm Davidem vidit, aut impenſius non geſeri. coluit. Effloruit titulorum ſeges in illo tur- tar in ca- . . lam tate ab bine imbréque ſaxorum. Adeò ut jam Penè aalico f. non mirer Moſi laticem fluxifle de petra, ao. quando Davidi pullulavit & ſaxo fides, de- cus, obſequium, & corona. Nulſquam, S, c quod ſciam, tam perhonorificis Davidem atſruß titulis Abiſai compellavit, quàm cum eum esruamnaſui regnantis virgam in abeuntis baculum mu- Pomni. taſſe perſpexit. Non attrivere lapides Semei Simiciria glacäium Abiſai, ſed acuêre: viſuſque eſt vera. conviciator non ſaxa, ſed cotem jecifle, quà ferrum militis in propugnationem Principis extergeretur. Quod ſi Regis purpura ita ſa- xXis conſcindi non poteſt, quin effulguret: Cur Eccleſiæ cyclas uno ſi perforetur non te- Zelus ani. lo, ſed convicio, illicò in lacernam dege- g⸗ miſcroe nerat? Virenti Hedera advolvitur Lauro, nvio, haud eam arentem deſertura. Et nos Chriſti qaâ rea- Sponſæ obſequemur in fimbriis, in vinculis ene. illudemus? Veni Jeruſalem. Quænam ea tibi viſa eſt, lutea ſub Medis, an marmorea 2 duperior Mihi viſa eſt Jeruſalem. In ea tu fortè ther- Pon, de! mas, theatrâque ſuſpicies? Ego Hieroſoly zurb,dam mis exploro, quærôque Jeruſalem. Servie- amer, zuia bat Babyloniis Sion, quùm ad eam conver- See Def ſus Daniel Domino Babylone fupplicaret. Feneſtris apertis in cœnaculo ſuo, contra Je- Dan.6. 10. ruſalem tribus temporibus ectebat genua. Dez- vaſtaverant Chaldæi urbem, jacebatque il- Vimen la non jam urbs, ſed urbis cadaver in rui- Hnen na ſua. Nihil in ea;, niſi catenarum ſtridor omnia ſunt audiebatur, nihil niſi pædor viſebatur famu- tria Dei. lantium. Ubique ſtupra Perſarum, ubique 3. Eccleſis Prætorum tyrannis. Non iis tamen abdu- Romanaæ cebatur ærumnis Daniel, quin eam cum Ro en ve vitzæ quoque diſcrimine ſalutaret. At enim ſqualet, horret, famulatur. Sed eſt Jeruſa- Epiſeopias lem. Nonne vos Draconum viſcera tracta- Biœceſim tis, ut illo è tabo gemmam extrahatis. Placet Seree. lapillus in veneno : & mihi Jeruſalem non“ placebit in nervo? Miramur autem expe- S. Dantel. titam captivo Danieli urbem Captivam, quan- do percharus Regi Daniel eſt, etiam dam- natus ad beſtias? Putabat vix ofla Da- rius ſupereſſe demiſſi ad Leones Prophetæ: & tamen reliquias illas ſupplicii & ſalutat, & rimatur. Daniel, ſerve Dei viventis, Deus Dan. 6. 20. tus, cui tu ſervis ſemper, putafene valuit te liberare à Leonibus? Neſciebat, an viveret, & tamen à mancipio avelli Rex nequiit, non 4 dam- Matth. 8. 24. 212 damnato tantm, ſed fortè diſcerpto. Et nos Reginam Dei Sponſam deſeremus, ſi eam contingat à Scorpionibus pungi, aut à ſicariis denudari? Nemo unquam Apoſtolorum in ma- re exſcendit, quum undis Navicula quatere- tur. Servari quidem optabant à Chriſto: Domine, ſalva nos, perimus. Non tamen à pereunte exceſſerunt;, ut ſibi tabulà, remoôve conſulerent. Præſtat enim in cymba, & cum cymba Eccleſiæ deprimi, quam ad littus ena- tare, relicta in Salo cymbä. Unus impetra- vit à Chriſto Petrus, ut ſibi liceret à navi exi lire. Et quamquam id non evitandi ſtudio nau- fragii, ſed amplexandi deſiderie præſtiterit Magiſtri ſui; tamen, ut ſuo nos deterreret ab exſcenſione diſcrimine, periclitari & mergi Matth. 14. Copit amplexuum candidatus. Er deſcendens 29. Apoſtate , 74- ant KRe-⸗ Nigionem fuam Mis. asaar. Corredhio dikera. Petrus de navicula, ambulabat ſuper aquam, ut veniret ad JESUM. Videns verò ventum validum, timuit: & oum cœpiſſet mergi, cla- mavit. Palliare metum ſuum ſategit Petrus „Domini charitate. Sed unda ſimulatum ignem detexit. Perfecta enim charitas foras mittit timorem. Ergo ſi timuit, non amavit. Cu- piit & fluctuante ſe cymba roribere Petrus: ſed, ne videretur deſeruiſſe navim, acceſſu- rum ſe dixit ad JESUM. Verum ſæviorem paſ- ſus eſt, exſcenſione facta, procellam; didicit- que, in quovis turbine tutiores eſſe, qui per- ſtant in navi, quamvis turbinibus agitata, quam qui permiflu quoque veniâque Domini gra- diuntur ad Dominum. Porrô; ſi nec ad JEsM perrecturo licet a navi ſine metu exſcendere: itct⸗ne ab Eccleſia ad Tetrarchas transfuge- re, què illi deſertam Navarchis cymbam aut audacius impetant, aut etiam licentius de- primant. Debemus tamen plurimum Euro, Corôque, qui Petro procellam conciere, ob uam illum exſcenſionis citò pœnituit. Et cuùm vidiſet, inquit, ventum validum, timiit. Debemus nos itidem Principibus plurimum, qui more viperarum, (quæ ſi palpentur, oc- cidunt; pharmacum parant, ſi occidantur,) ità ipſi plus honorant Eccleſiaſticos;, ſi cor- rigant, quàm ſi adulentur & diſſimulent. Nunquam Saül Samuelem tanti fecit, quam cùm ab eo de reſervatis Amalechitarum ſpoliis argueretur. Quamdiu contra vitulum Bethel Prophetes exclamavit, Jeroboam indignari non deſtitit. Ut verò in eum vir Dei ex- confeſſarii canduit, brachiéque multavit: illicò Rex non blan-, ſubmittere criſtas cœpit, ſuumque ad epu- er,. las Cenſorem demiſſiſſimé invitavit. Veni mecum domum, ut prandeas, & dabo tibi mu- nera. Tuus te ergo fefellit Timor, qui te à cymbula eduxit in pelagus: quod ut initio gradienti ſubrideat, & quaſi obſequatur, pro- gredientem hauriet, deprimétque. Reſiſte in cymbula. Sed fluctuatur. Reſiſte etiam in fluctuante. Fortior enim Coro JEsus eſt. Nec te l,ittus exicendentem excipiet;, ſed mare. Matche is. 1! deſcendens Petrus de navicula, ambulabat 29. ſuper aquam. Nehemiam imitare, qui Hie- roſolymam ſervientem, dirutam, opprefläm- ue non faſtidiit: nec modèò exX ea non profu- Cbrii git laborante, ſed illuc ex aula Aflueri con- Paſio. volavit: malens paſſiomis calicem Hieroſoly- S§ Maris Mis, quamn Suſis cyathum voluptatis. Non enim Aagdale- ſperni debet Civitas Sancti, quamiwis à ſolio “ gloriæ in foveam proruerit Servitutis. Stabat Joan. 12. 25° juxta Crucem JhWI Mater ejus, & ſoror Malyis zius Maria Cleophe, & Marin MWagdalene. bprumam ſterilibus, ſuorum gazam radiorum Oliva Gratulor non deſtitutum in patibulo Chriſtum. Sed doleo ſolis eum ſtipatum mulieribus, uno tantàm ex univerſo diſcipulorum Senatu co- hærente Præceptori Joanne. Vide, an cœnan- ti in domo Simonis vel unus Apoſtolorum defuerit. Etiam Judas interfuit, ut & pullos leproſi conficeret, & Chriſti turturem Mag- dalenam confoderet. At morienti non Jaco- bus, non Petrus, non Thomas adfuere. Ni- mirum inter patinas Magiſter adamatur? in clavo deſeritur. Laudo propterea Mag- dalenam, quæ non jam peccatrix, ſed ſan- Gta, alabaſtrum non domo effert;, ſed in foro coëmit, ut JESUM non à Phariſæis excep- tum, ſed aà lictoribus ſervatimm, nec Gimitlir. rum in pace, ſed ſaxo depreſſlum, ſed plaga lividum, ſed ſqualentem funere, nullà aut ſpe, aut neceſſitate (quid enim in ſpeciem ſpe- cnieine raret à mortuo dudum expiata?) indulgen-.“ tiæ, obſequentiſſimæ fidei mulier inungeret. Maria Magdalene, & Maria Jacobi, & JSalo- Matc. 16.1 me emerunt aromata, ut venientes ungerent J- SUM. Quid expectatis, aut quid tanto im- pendio expetitis in jacente? Ipfum ſitimus in- l truen terfectum. Placuit ſuperſtes? Et defunctus n perplacet. Hæſimus ei, quùm ejus egeremus? enqan. adhæremus illi, quùm ille, ut itaà dicamus, * operâ indiget noſtrà. Nihil nobis expeclan dam d. dum à defuncto. At jacens à viventibus aro- imuur. . . Amor in mata præſtolatur. Veſparum eſt clientela, Deum ve⸗ tamdiù patinam advolantium, quamdiu paſcit. u. Nos Solem imitamur, qui agris, etiam ſub z'las ani. marum nit . . . . .. . Zuckraß, immittit. Grata Nehemiæ Patria fuit quam- entis vis oppreſſa luto & compede: Et nobis erit recta. Chriſtus ingratus, aut ſpernendus in monu- „ mento? Si non vivit in ſihce, vivet certè il- S le, vivétque in corde. A Jobo uxor non abi- ims Eclgis ceſſit, nec domum patriam repetiit, quùm Vir ſerviat. ſqualeret in ſtercore: Et nos à Chriſio quieſ- Reckadn cente in myrrha & alos diſcedemus? Quod ele⸗ 6 viro ſuo blaſphema detulit ulceroſo: Deo ſuo ſurrecturo non offeret charitas? IIIe quatri- Amciis duanum non ſprevit Lazarum: Nos tridua- Vere. nis inferiis ejus parentabimus. Ab eo didici- mus amicorum inſtitis non exolvendam;, ſed vinciendam, adſtringendamque amicitiam. Et B ſanè quis novam hanc fidei, amoriſque Phi- loſophiam aut ſub Abrahamo non didicit, aut ante Abrahamum, Deo inſtitutore;, non- intellexit? Deus enim non litanti tantùm patrocinatus Abeli eſt; veruùm illum & jugu- latum exaudiit, & ſepultum vindicavit, die; multâque dicta grafſatori. Ubi eſt Abel fra- Gen ter tuus 7 Tibi quidem periit, ſed mihi vi- vit. Non enim familiares meos ità litantes aſpicio, ut deſpiciam jugulatos. IIle mihi agnum occidit: ego illi lupum interficiam. Mihi ille 8. Acs ſacrificavit immortali primitias gregis “ ego familiæ primogenitum mactabo. Diſces ſupplicio tuo, clientis mei vivaciorem mor- tem eſſe, quaàm hoſtiam. Cujus ſanè Philoſo- phiæ minimè expers Abrahamus non lacte delibutum conwemit Lothum;, ſed à Regibus catenato, ſqualentique ſuppetias ivit cum ver- naculis ſuis. Reduxitque Loth fratrem ſuum Gen. 4 cum ſubſtantia illius. Et in hac quidem phi-16. loſophia Abrahæ patrocinantis aliquid licet addiſcere, quod à propugnante Deo, in pa- trocinio Abelis nobis voluit occultumn. Nam Dominus Abeli patronus adfuit, ſed ſacriſi- canti ſibi primitiss gregis. Abraham verè in Religlo Hmi . ſel condde nelle rt “ vial “ vuetl net uI Peno n. oe ſns l badb Mn, rt 1 o Aacell Nei s iilihyet ioh n 1 „ Entio 8 Ertans 1, on a Eecl ntia, 1r lleo ki lure⸗ . Ia, Anſine 4 4 ſ P ug, ſeli. An N Aren 1 ubir ghfro nl geli . El Nalce al lt, eſe gmwit o t ein in lellel ⸗ en da⸗ ) lend ſen cetn ,itke,, EN Wae a1 ni⸗ llor⸗ A . Lan en nee N 0Chtke etbipen Neun inckin Aprſlnn Klle Nturen en umn N 8hren. . ARänen. Oteres M. eKink Harlesee e l uun, El re, MW inſainfe )in Uer innge lelbi, 6 d ter mterenſ tdunen. Ihmſtmt! ¹ r n neſctegren n in dem, nobis epeltn Patnu kutce nendn inmn e, Utcentl, bo uir MN mo M O inndent n Iu 1. im nt de in Cap. II. Lib. II. Eidræzæ. 21 in auxilium advolavit Lothi, qui, augendi ſtu⸗ dio pecoris, ſejungi ab illo potuit, patrui contubernio prælatis Sodomis. Cumque Deus interfectorem clientis ſui metuentémque objur- garit, nulli obnoxius diſcrimini: Reges A- braham & victores, & confertiſſimos aggreſ- ſus eſt, ſummo vitæ, libertatiſque defunctus periculo. Ergo contemni abalienatus non po- teſt à patruo nepos in catena: & a filiis ſuis ſpernetur Eccleſia, niſi aurea eam cyclas cir- cumſtet, aufeiſque fimbriis chlamys ejus fi- niatur? Squalentem adivit Nehemias Sionem? Nemo nofſtrum ab Eccleſia pannoſa diſcedat. Debemus parenti, quod ille detulit patriæ. A prodigo Filio, lurido, perdito, infami de- ſertus Pater non abhorruit, quia Filius, etiam in ſordibus, erat. Nos verò Eccleſiam Dei, ſanctam, ſine macula & ſine ruga ſperne- mus oppreſſam, quamvis parens iit noſtra? At Apoſtoli à crucifixo Domino receſſere. Sed acceſſere Magi ad vagientem in præſe- pio. Nec irriſum ſprevere Japhet & Sem pa- Superi Tentem ſuum, nudumque texere. Reveri- niam im. t enimverô ſunt authoritatem Patris, etiain Au in probro & ebrietate: foœdatümque dilexe- re, quem amaverant impollutum. Dolio ceſ- ſit! Sed enavigavit in arca. Oppreſſus à vi- no eſt! Sed eluvionis oppreſlionem eluſit. Si ergo emicat filiis non improbis Noëmi virtus in ſobrietatis, pudoriſque naufragio: miem- Qu ratione evileſcet nobis Eccleſia non in- trave. temperans, ſed infelix; lachrymis confec- ta, non deliciis? Vereor, ne delatus locu- pleti Eccleſiæ honor, non tam Numinis re- verentia, quam cupiditatis ſervitus repute- tur. Ideéque famulando Chriſti Sponſæ, non fidei lauream, ſed perfidiæ laqueos incurra- mus. Jacent Bethſamitarum paſſim cadave- 1. Reg. 6. ra ſupra quinquaginta millia. Percuſſit de pepu- 19. lo ſeptuaginta viros, & quinquaginta millia Plebis. An hi litaverant Aſtarotho? Quin eos & Arcam excepiſſe, & Leo coœli ſacrificaſſe didicimus. Cur ergo moriuntur exceptores Tabernaculi? Non ferro jugulati ſunt Beth- ſamitæ, ſed auro. Et unde ſtrages prodiit? :·Reg.6.8. Eh: Tolletiſque Arcam Domini, & ponet in plauſtro, & vaſa aurea, quæ exolviſtis ei pro deliéto, ponetis in capſellam ad latus ejus. Effulgurabat autem ex Arca vaſorum fulgor, quo Bethſamitæ perſtricti promptiùs in arcæ cultum inclinavere Porrò Bethſamitæ, inquit, elevantes oculos ſuos viderunt arcam, G& gaviſi ſunt, cuùm vidiſeent. Acceſſere il- licô ad opulentam, ſed ſtatim periere. Tu- lit enim iniquiſſim? Dominus tam alacres reduci arcæ occurriſſe Meflores, quorum nemo abductæ arcæ ſuppetias iverat. Er- go arcæ non vos divinitas, ſed opulentia pel- licit, quando & vinctam ſpreveratis, & locu- pletem deducitis. Percuſſit autem de viris Beth- Jamitibus, es quòd vidiſent Arcam Domini. xcchhaßt. Non fides, ſed viſus in obſequium vos ar- ei non veri. cæ deflexit; ideéque;, dum vos falces conver- ulss,s titis in thuribula litaturi, perituris in ſul- tromotus. Phura fulgurâque Deus thura convertit. Non enim videri arca debet, & coli: ſed, ut ri- Dz t colatur „non exploratà per oculos Taber- *. naculi opulenti, ſed ſanctitate eéjus mente comprehensd, ſacrificemus arcæ religioni, non metallo. Ergo occumbendum nobis eſt; n Der ſi aureæ litemus Arcæ, qui catenatæ vin- m. cteæque nec manus admovimus litaturi „ nec — ſariſſas ulturi evibravimus. Quis noſtruùm Amor s⸗ vivet, ſi hac nobiſcum ratione cenſuræ rigor Nr, in tranſigat? Qui enim relucentem & candelabro ?"um. ſectamur Eccleſiam, deliteſcentem in caver- Nlpræter narum mocdlio ſi non ſpernimus, certè devita- Peun 1us= tnus. Nimirum ut Sponſa curſuram ſe pro- zu, d dn- fitetur poſt veſtigia Sponſi odorata: itaà 6 nos Sponſam ejus, ſi fragret, colimus, ſi areſcat, deſerimus. Poſt te curremus in odo- Can. a. 35 vem unguentorum tuorum. mulari verbum debemus, quod reperiri nunquam in lecto va- luit, quem floribus reſperſerat Eccleſia. Le- Can. i. 1 tulus noſter floridus. In lectulo meo quæſivi il- lum, & non inveni. Aufugit à lihiis, floribuſ- Can-8. 1 que Chriſtus Eccleſiæ, ne, ſi ad floridam ac- ceſſiſſet Sponſam, non tam videretur Sponſæ filios dilexiſſe, quàm flores. Ideò conturbatos, conterritéſque convenit JESUS Apoſtolos & in Navi, & in Triclinio; ut ſcihicet in illa ferum conſiliique inopia ſolos exquiſüſſe diſ- cipulos crederetur. Vulneratum ſe propterea dixit, non labiis, dexterâve Dilectæ, ſed uno oculorum illius, unéque crine colli ejus. Quibus ſanè tum membris, tum phaleris ni- hil in Sponſa ſterilius. Nam labiis & laudare Dilectum Sponſa potuiſſet, & illi manibus miniſtrare. At oculis quid jejunius? Quid Cirro ad obſequium imbecillius? Non Dile- cto iis, ſed Sponſæ ſuccurritur. Recreatur enim aſpectu, & cincinnis ornatur. Delector oculis propterea, inquit, cirriſque tuis, qui- bus cùm ego non juver, tu comeris; ut tui ex me diſcant fili non quæ ſe, ſed quæ te decent, amare, ſectarique in te. Vulneraſti Can. 4. cor meum, in uno oculorum tuorum, & in uno . crineé colli tui. Cùm de arcu, teléque agitur, quis non ea in Sponſæ dextera collocaſſet? Ma- nuum eſt jaculari. Verùm quia famulari Spon- ſo conſuevit, & poteſt manus, amoris telum extortum & dextera, in cirrum Sponſæ tranſ- ponit, ne qua ſubeſſet nobis fortè ſuſpi- ciO, gratiorem ideò fuiſſe Sponſam, non ſuâ innocentiâ, ſed cultu, obſequiôque ſuo. Et quamvis Dei immenſa dignitas omnia ad ſe dirigi & velit, & jubeat: in noſtram tamen eruditionem, ardentius quodammodo in no- bis dilaudat, quæ ſaluti noſtræ, quàm quæ militant gloriæ ſuæx. Ad ſpeciem ergo ità Dilectam alloquitur, ſui quaſi immemor, & ejus plus memor, in excellentia Charitatis erga nos ſuæ. Vulneror non ore tuo, quo me de- prædicas, ſed crine tuo, quo tu te ornas. Vul- neror oculo, non tuo corde: hoc enim abs te diligor, illo abs te haurior. Inde ergo amore ſaucior, non unde in me raperis, ſed quà me ad te rapis & paſceris. Tuo in me advo- las corde: & ideò tuo corde non vulneror. Tuo me oculo ebibis ad tui pectoris puram, ca- ſtâmque illecebram: & ideòô tuo ſaucior oculo. Rhedam enim inauro, non quâ ad me deve- heris, ſed quàâ me ad te attrahis. Et ne in amoris lucta dejectam ſe Sponſa fateatur, Quis Can. g. 15 mihi det, inquit, te fratrem meum jugentem ubera Matris mek«, ut inveniam te joris „ & deoſculer te 7 Suam olim fragraſſe Nardum teſtabatur Dilecta, quùm Sponſus & mole & ſceptro jam grandior renideret in thro- no. Dum eſſet Rex in accubitu ſuo » War- Can t. n. dus mea dedit odorem ſuunm. Quantum Spon- dfa ſæ ſperare licuit ex regnante? Nunc hæa- — rentem mammis exoptat. Quid ex ſugen- Ni? in Des 2² Nunc planè amat, quæ przter te ſperet Dileécta? Nunc planè 5 on Bensms anere murt: qieim Dein, ſi poſſes, no- Era in no⸗ bus plus a eret; guàm ſua. Iſa. 60. . Lſa. 60. 16. Joan. 6. 14. Joan. I. 12 214 Oliva non regnantem, ſed lactentem deperiit. Imèò eò devenit charitas, ut ſugentem ubera tum tantuùm velit, cùm eum depulſum uberi- bus foris convenerit. U inveniam te ſoris, & deoſculer te. Timuit, ne, ſi mammas exugen- tem deoſcularetur, non tam Sponſi labia;, quam lactis aſperginem, quâ infans madebat, expetiifſe videretur. Si te procul à mammis offendero, nemo credet lac me in tuis delibaſ- ſe labiis, ſed te duntaxat Dilectum meum exoptaſſe. U inveniam te foris, & deoſculer te, & jam me nemo delpiciat. Quis enim oſculum expetiteæ avidum voluptatis arguat in Ver- bo, quod tum infigitur verbo, quùm illud Mater uberibus depulit? Te quæro lactetum, non lac, quod ſugis. Ideò ſubmotum uberi amplexabor, ut nemo dubitet, quin tu mihi ſine lacte non placeas. Huc ego profeci, quòd tuus in me amor amorem erudierit meum. Dum enim in me amas, quod non tam te honorat, quam me ditat & coronat: in te quoque ego diligo, quæ decori tuo proſunt, non meo. Tu crine oblectaris meo, quo tu non extolleris ſeu obſequio ſeu laude: ergo te ambio non mune- rum largitorem, ſed aut extorrem, aut non ro- rantem. Utinam eâ nos amoris ſinceritate Eccle- ſiam ſectaremur. Leva oculos tuos, & vide, omnes iſti congregati ſunt, venerunt tibi: filii tui de longs venient, & filiæ tuæ de latere ſurgent. Tunc videbie, & aſtues, & mirabitur, & dilatabi- tur cor tuum. Et unde populorum concurſus tantus ad Eccleſiam? An morum ejus ſancti- tas Gentes excivit? An eas doctrinæ ſanitas al- lexit? Traxit fortè illas cœli ſpes, verioriſque Numinis cultus & nomen? Non Eccleſiam amavere, ſed delicias Eccleſiæ. Audi: Ponam te in ſuperbiam ſæculorum, & mamilla Regum Ilactaberis. Tum enim verò inundatio Camelo- rum eam operuit, & Dromedarii ad eam Ma- dian & Epha convolarunt. Hi ſanè non depul- ſam, ſed admotam Regum mammis Eccle- ſiam cùm dilexerint, non eam ofculati fuiſ- ſent, ſi foris reperiſſent errantem. Major certè Populorum ad Fidem concurſus, quùm ei Con- ſtantinus ſubderetur, quàm cum eam Domitia- nus & Nero lacerarent. Plures Eccleſia cir- cumſpexit ſibi Filios affuſos elevata ad ſolium gloriæ, quàm in ſpecubus abdita metu Cæſa- rum ſævientium. Quem mercenariarum accur- ſum nationum perexigui eſſe pretii, ad litto- ra videbimus Tiberiadis. Exclamavere populi: Hic eſt verè Propheta, qui venturus eſt in mun- dum. JEUN ergo, cum cognoviſſet, quia venturi eſent ut raperent eum, & facerent eum Regem, Jugit iterum in montem ipſe ſolus. Reſiſte, quæ- ſo te, Chriſte: impleri nunc primaàm, & fortè nunc tantùm poteſt, Angeli de te latum ora- culum, quo regnaturus ſuper ſedem David patris tui prænunciabare. Si fervor obſequen- tis hic populi refrixerit, haud uſpiam conſilium inibitur de Fabri Filio ad ſolium evehendo. Fu- gis iterum? Noli ergo per os Joannis queri de turba: In propria venifle te, & à tuis te fuifle excluſum. In propria venit, & ſui eum non re- ceperunt. Nam coronam tibi detulere, a qua tu tei proripuiſti. Non obſequentes declino, ait Dominus, ſed mercenaries ſperno. Neque e- nim mihi, ſed annonæ per me auctæ, obſequun- tur. autem impleti ſunt, impleverunt duo- decim cophinos fragmentorum. Illi ergo homi- nes cum vidiſſent quod fecerat JESſignum, dicebant: Quia hic eſt vera Propheta. Audin? Prophetiam non oraculis, ſed ferculis definiunt: nec codicibus Prophetam, ſed cophinis ap- penderunt. Satiavit? Propheta eſt. Hos abjecit Dominus ſui regni deſignatores, qui nen cal- culo, ſed offula ſuum Principem deſignabant. Apage non cultores à Chriſto, ſed lurcones. Non enim lingunt Chriſti veſtigia, ſed ligu- riunt. Haud hi Jonæ ſimiles. Ille namque Deo cecinit hauſtus à piſce: hi Chriſtum laudave- re, cùm piſces voraſſent. Accepit ergo JEUVS panes, & diſtribuit diſcumbentibus: ſimiliter & ex piſeibus quantum volebant. Non eſt arduum, cuùm dapes exceperis, thura regerere. Tum pfſalleres ſapienter, quuùm ex vulnere thura cum ſanie puréque defunderes. Hinc diſces, cur tanta Obed-edom facta fuerit acceſſio pa- trimonii ex adventu arcæ: quam deinceps nul- lo penitus incremento in arcem ſuam David deduxit. Et habitavit arca in domo Obed- 2. Reg. 6. edom : & benedixit Dominus Obed'edom, & 10, 1. omnem domum ejus. Abiit ergo David, & abdu- xit arcam Dei de domo OeT onn in civitatem David cigaudio. Et quibus cumulatus eſt David fortunis hoſpitio Tabernaculi? Nullis. Nullis? Cur ² Audi: Nunciatumque eſt Regi David, z. Reg. 6, quòd benedixiſſet Dominus Obed-edom, & om- II. nia ejus propter Arcam Dei. Dixitque David. ibo, & reducam Arcam cum benedictione in do- mum meam. Sed deceptus eſt. Nam ditatus ideò Obed-edom eſt, quòd tum Arcam excepit, quùm in eam boves calcitrarent, ipſaque & la- baret, & occideret. Quoniam calcitrabant bo- ves, & declinaverunt eam. Quique eam fuble- vavit Oza, Corruit juxta illam. Ergo qui oc- Litentis cidenti, cadentique Arcæ domum ſuam pa- Fave. tere voluit, ditatus eſt. Qui arcam, ſpe mune- Nnomes rum & benedictionis, ad ſe intulit, locupleta- Fia. tus non eſt. Amaverat enim non Arcam, ſed g payvig, procurrentem ex Arca ubertatem Pactoli pari- ter & Carmeli. Ergo David non ditatur, qui Eecliſiafti Arcam exceperat locupletantem. Devitatur Gien turba, quæ JESUM diſpenſantem imperio de- Ecleßea. ſtinat. Jugulantur Bethſamitæ, qui aureis re- fertam donariis Arcam adierant? cui non ſuc- Aulicus nd currerant laboranti & captivæ. Triumphat?oiat inter hos Nehemias, qui Sionem adit, quum Raltgie eam oppreſlam, ambuſtàmque cognovit. Et amanda veni Jeruſalem. i, en. Et veni Jeruſalem: & eram ibi tribus diebus: & ſurrexi nocte, ego, & viri pauci mecum. Odeſtiam viri pariter & humanitatem : amplector, qui tantiſper ſuos ex itinere „andi. feſſos reſpirare voluit, & remiſſionis fimbrias Arrogan non dilatavit. Nam laboris, inediæque, ut pri- gazi mo capite vidimus, non patientem modô, ſed voviteni cupidum, nemo credat relaxandi ſtudio fui, ſed n, recreandorum curà famulorum, toto fuiſſe tri- umporalis duo Hieroſolymis otiatum. Nam alioqui cur Ral Hieroſolymis delicatus otiaretur inter compedes: . captivorum, qui Sufſis vigilid, inediâque con- . ficiebat ſeſe, inter calices Aflueri? Sedi, G 2.Eldtt4 ſevi, & luxi diebus multis, & jejunabam. Hæc ille præſtiterat Suſis, in ſtragulis & Cyathis. Num ergo piguit eum durioris vitæ Hierololy- mis, in buſto urbis & cinere? Et eram ibi tri- bus diebus. Servitiis otium illud indulſit, quod ſuppreſſit, ne, aut eorum videretur deſidiam arguere; aut homanitatem eflerre ſpam;, in ultima N Utn . le⸗ Elu r ta ( n bis tonun ribr U Ceruan * 4 Ns , Herot tun con n N ſall. len ar (tore leme ellau e on mn e, tonn in, G nurenm Comunm 1b C Nn d Nume Narltar Gümn krr i Cn hort Ui Conn een t, gie Glo; 8 un ien trac ultima quoque capita profuſiſſimam. Et eram ibi. Oraſſe illum, & adoraſſe, luxiſſe, jeju- naſſéque dubitem Hieroſolymis, quem ſcio & luxiſſe Suſis, & vigilaſſe? Sed opes illas ani- mæ tantas unius velo verbi obvolvit. Et eram ibi. Quantum theſauri latet trino illo verbo- rum ſub cortice! Ut enim Solem non rarò nobis omnem una ſubducit nubecula: ità ora- tribus nobis verbis ſupprimitur. Et eram ibi. Diſſyllabum unum, & monoſyllaba duo ſi- derum patentiſſimam cohortem involvunt. Er- ravi. Nihil hic geſtorum ſuorum Nehe- mias ſubticuit. Qun enim fuiſſe ſe dixit Hieroſolymis toto triduo, jejunia, & lachry- mas, & victimas explicuiſſe abundè ſuas ar- Religiogis bitratus eſt. Quid egiſti? Minus dicerem, ſi Locus pro- D R. n S Perfedio, geſtorum vobis ſeriem retexerem. Veni Jeru- Cetela, Jalem, & eram ibi. Dixi omnia, qui me ,, Deißs tum commoratum in urbe ſancta commemo- kürtite ravi. Nam Suſis degenti enumeranda fuere umtltkiili ſingula. Quis enim arbitraretur in domo Afſ- UNN ſueri aut lachrymis „ aut cineri vacaſſe Po- et li Ne cillatorem? At Sionem quùm ſubierim, ſi eda, dg fuiſſe me ibi aio, abundantius meis de jejuniis, it ſer vigiliiſque verba facio. An Hieroſolymis de- gere potui, & laſcivire? Et eram ibi. Verba neglexi, non facinora prætermiſi. In hunc ſcripſiſſe Nehemiæ ſenſum crediderim Joan- nem, qui cùm ad JESUM duos ex alumnis Baptiſtæ acceſſiſſe ſcribat, otiatos videtur ſate- ri eos, quos & diem integrum cum Chriſto iamn cMairdn⸗ ikel Joan .39. MoOratos dicit, & quid egerint, tacet. Vene- n ne l rant, & viderunt, ubi maneret, & apud eum Gdommun Iun manſerunt die illo. Ita-ne? Adiiſſe illos Chriſti domum affirmas, & ſiles? An otio diſſolvi ſub Chriſto licet? Imò non licet. Ideéque quum dixerim manſiſle illos apud JESUM, veſtrum eſt conjicere, quid doctrinarum hau- ſerint, quantum effuderint lachrymarum, Religeé quibus ſint ibi cœli opibus inſtructi. Non e- urbibus ſa. nim rerum ſterilitate laboro, ſed Ccopiâ. Nam neee Samaritanzæ horarium cum Chriſio collo- quium narratione profuſiſſimꝗ vix comple- e intlt,ae n Mn Au; ttaten icn ſid non dun, tantem. Dfi lanten n te, Eetant alti, Atiſe lin ctar- videte, an diei geſta myſteriâque non Conenn alt, cum ſcorto, ſed cum diſcipulis Joannis ha- nqe N bita comprehendere ſcribendo poſſim? Quid illi egerint, quæritis? Apud eum manſe- runt, die illo. Ego cum his univerſa deſ- aat n cribo; non Laconicè ſtillo, ſed more Aſiæ, Faminaz: Mhundo. Quid enim non feruntur egiſſe, qui tas um ſe- diem traduxiſſe ſcribuntur cum JESU? Uti- Erberisa nam idem prædicari de tectis, colloquiiſque noſtris poſſet. Neſcio enim, an ſit ſatis egiſſe oce „ snova nobilcum exteros „ut omni per nos imbuti ſa- ſer Nd .. Pientia, innocentidque intelligantur. Et Davi- 1 Cons di quidem mihil inſinuaſſe Sacerdos fertur, * delt “ Ren. quùm eum Regem Iſrael inunxit. Tulit ergo Ja- n. S. 6, muel cornu olei: & unxit eum in medio fratrum ejus, & directus eſt Wiritus Domini à die illa d in David, & deinceps: ſurgénſque damuel abiit Dr W in Ramatha. An is, qui Saüli tanta prædi- xerat inungendo, Davidem alloqui initian- dum contempſit? Uberiora proculdubio ado- lelicenti profudit oraculorum dogmatmque flumina: ſed ea Scriptura ſancta præteriit, quæ omnia putavit explicata;, quàùm à Samue- le deſignatum Davidem Regem commemora- Vit. Non enim Samuel eum præceptis deſti- muele ſat eſt, ut eruditus David cumulatiſ- ſimè, informatuique noſcatur. Hinc eſt, quod in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. tionum inediæque ſupellex tam multiplex tuit, quem iceptro inſtruxit. Fuiſſe cum Sa- S 215 non geſta modè, ſed verba quoque narrantur, Loei ſan- quæ Jonas emiſit in ventre Ceti: quùm nec ¹va Proe oraſſe, nec ceciniſſe ſcribatur Elias in ſpelun- caà, ad quam Dei juſſu confugerat. Cimque , Reg. 17. abiiſſet, ſedit in torrente Carith, qui eſt contra 6. Jordanem. Nimirum eremi ſanctitas novo ge- ſtorum præconio efferri non debuit. Non po- tuit Elias in caverna propè Jordanem reſediile, quin oraverit, & vigilaverit, egeritque cum Deo. At monſtro deditus transfuga, aut præ mœrore dormire, quod in Navi periclitante Præſtiterat, aut præ timore potuit exanima- ri. Ideò, ſi oravit, aliquid exhibuit Numini, quod exhibere non docebatur à loco, ſedéque ſua. Mirari propterea deſines, ſi recipientis Go- liæ gladium nullæ Davidis ad Deum fuſæ preces deſcribantur: cùm oratio perſcriba- tur Judithæ, evaginantis enſem Holofernis. Zadith. Hæc nimirum ferrum ſtrinxverat in conopeo: il- . le verò telum in Tabernaculo corripuerat. Am- Voueioni⸗ bigi ergo de oratione propè cervical ebrioſi po- a. tuit: de prece ponè Domini arcam effuſa dubi- Heligionis tari non potuit. Ergo, ut oraſſe in adulteri Perfectio. thoro credatur fœmina, ejus verba, ſuſpiria- que recitentur. Ut autem non ſine precibus abſceſſiſſe putetur David, ſatis eſt ſpectaſſ-. illum & in Tabernaculo, & coram Arca. Cæ- terum Orationis quis non videat Davidem e- gentiorem fuiſſe, quàm Juditham? quando hæc hoſtem Dominmi, ille verò Chriſtum Do- mini inſequebatur: à patria * Judith Allyrii propulſaret injurias: ſui verò Principis à ſe Da- vid tela, edictâque propelleret. Anceps conſi- Nx olide- lium eſt in Regem armari, & quamvis in Sau- 6t, esiam lem armeris, Numinis id tantùm imperio pe- nzbus. ragi poteſt; quod multâ vix prece in tanta am- biguitate dignoſcitur. Et tamen non fertur oraſſe David, quùm enſem tholo detraxit. Orafle non fertur, ſed quùm feratur in Ta- bernaculo fuiſſe, nemo eum oraſſe non intel- ligit. Putas-ne Petro in ſolario eſurienti pa- tuiſſe cœlum, & in carcere ſqualenti pro Chriſto non patuiſſe? Haud putaverim cognoſcendis Coli arcanis aptiorem conaturum fuiſſe Apo- ſtolum, quam compeditum. Quis enim ne- gatum Petri vinculis arbitretur, quod Petri patinis datum eſt? Sedenim conjicienda di- mittuntur, quæ Petrus vinctus intellexit di- vinitatis arcana. Exponuntur quæ conâ in- ſtructâ didicit: poteramus ſiquidem dubita- re, an ità Apoſtolica fumaret olla, ut eâ coœlum obduceretur. Sapienter proinde mul- ta dixiſſe ſe credidit Nehemias, qui locum moræ ſuæ deſignavit. Et ego eram ibi. Por- rô reciſas prolixioris narrationis lacinias ità loci ſanctitate ſenſerim, ut eas viri quoque amputatas, conciſaſque modeſtià putem. Nam Linene qui Sionem ubi advenit, tum litavit, tum αα etiam oravit: ſua obnubit aſtra verbo non Hragans vulgari tantum, ſed quo inertia veriùs, mia. quàm Religio deſignetur. Et ego eram ibi. Juſtorum conſuetudo hæc eſt, ut ſuorum Bona occul- laudem geſtorum, quaſi medullam arboris, non flore prodant , ſed cortice obducant. Vi- Gloriæ va tanda. de enim, ut Abraham jejuniùs de immo- na edium. lando Iſaaco, loquatur quàm Angelus. Nam non modô ſervis ſuis adoraturum ſe, non au- tem ſacrificaturum in monte dixit: ſed ità amorem ſuum in Deum recondidit, ut ipſum penè Hiſtoricum fefellerit, qui de lita- turo ait tantum: Extenditque manum, & ar- Gen. 22. . . . . . 0 ripuit gladium , ut immolaret filium ſanm. 0: Quod 216 Quod ſanè holocauſtum vivacioribus longè vo- Btd. 12, Cibus nobis Angelus coloravit, inquiens: Nunce cognovi, quod timeas Dominum, & non peper- gnitio ciſti filio tuo unigenito propter me. Ubi per l demiße. Moſem vel in Deum cultus, vel nomen elucet primogeniti? quibus profectò dignitas ſacrifi- cii cumulatur. Atenim Moſes expinxit, quæ Abrahamus expreſſit. Tam modeſtè ſingulari- tatem victimæ diſſimulavit, ut non modò no- vitate Sacrificii Sacerdotum Princeps non ha- beatur, ſed penè non Pontifex æſtimetur, ſed lanio. Corripuit gladium, ut immolaret filium. Quid geri potuit fortius? Quid rurſus potuit tenuius adumbrari? Nimirum non invidentiæ æſtu, ſed ſtudio veritatis Moſis ſtylus raptim attigit tam grande facinus. Nullam ſacrifica- turus pompam holocauſti ſui eſſe voluit Abra- hamus: nullam pariter ſcripturo Moſi adjicere pompam ſacrificio libuit. Noë certè, ne digna- tum ſe fateretur alloquio Numinis, unumque præ omnibus, qui reſervaretur, inventum, de impendente ruina plus fabricatione quàm vo- Gen. .1I. ce nunciavit. Finis univerſæ carnis venit co- ram me, & ego diſpergam eos cum terra. Fac tibi arcam... Ponam ſœdus meum tecum. Iſthæc audis, & non exclamas, & non pertonas, & non omnia ſuſquedéque commiſces? Videas illum vix hiſcere auſum. Veritus enim eſt, ne, ſi Linguæ cu. cogeretur Dei minas exponere, delatam ſibi Wriean- à Domino gratiam fateri teneretur: timuit- iur. que, ne gloriæ cupiditate priùs ipſe obruere- tfur, quàm Mundus hauriretur aquarum elu- Slri⸗ va. Vione. Quid enim, inquit, proderit, ità ex- ocinm. . . . . . tructione Arcæ ab aquis ſervari, ſi eà in gloriæ pelagus deprimor? Naufragium mihi, non Ar- cam, paro, ſi eluvionem evado, & in ſuper- biam incurro. Maluit ergo aquis Mundum periclitari, quàm cum vanitate confligere. Præ- dicationis tonitruis proinde ictus ſuffecit do- labræ. Fecit, inquit, Nozë omnia, quæ præcepe- rat ei Deus. Fecit omnia, ſed nihil loquutus eſt, non laboris impatiens, ſed gloriæ metuens. §. Jateb. Vide Jacob moriturum, ut nihil de ſe præ- Gen. 42.1 fetur ad filios. Audite, flii Jucob, audite Iſraöl patrem veſtrum. Non eis viſas à ſe ſcalas, non erectum ſaxum, non initam cum Deo lu- cCtam commemorat: quæ tamen vaticiniis con- ciliare authoritatem potuiſſent. Maluit dicen- ti fidem deeſſe, quàm gloriam ſupereſſe mo- rituro. Quam ſanè parentis modeſtiam Jo- ſeph filius ejus anteverterat: qui, cum ſe fra- Gen. 45.4. tribus retexiſſet, ait: Ego ſum Joſeph, frater veſter. Non tamen aſtrorum obſequium ſubje- cit; cujus certè commemoratione rei non ip- F. Noæ. ſi modò, ſed revelationi quoque Domini plu- rimum authoritatis acceſſiſſet. Non ſidera, non manipulos reduxit in ſcenam: maluit- que fidem viſis deeſſe, quàm videri dignatum aliquando ſe coæli ſpectaculo fuiſſe adhuc im- puberem. Facio hæc. ego ſanè plurimi, ſed Roemi voluiſſem immemor eſſe. Nam in ſua ille trutina cùm appendiſſet ex altera quidem lancium Mundi naturæque naufragium, ex al- tera verò ex Dei alloquio juſtitiâque ſua naſ- cituram ſibi gloriam, æquius cenſuĩit, ſua non prodi ſtemmata, quam Mundo impendens naufragium propalam & magnis vocibus nun- ciari. Mea, aiebat, pullulatura eſt gloria;, ſi Domini oraculum prompſero: an verò ſit ho- minum genus à flagitiis meâ voce abſtrahen- dum, non perinde certum eſt. Cur ergo mea depreſſio pereat, ut incerta Mundo ſalus pro- Oliva ſeratur? Tacebo igitur & hominum pericu⸗ ſen⸗ lum, & laudes meas. Quod ſanè famæ, glo- Enn riæque odium æmulatus mihi fuiſſe videtur A- Mern brahamus, qui cum ex Angelo didiciſſet So- al, domas ruituras, mſi eas Juſtorum ad mini- 4 lun mum decuria incendio ſubduxiſlet; non illicèò Meh per veredarios certiores reddidit de diſcrimi- iſt ne, remediéve Sodomitas: ſed in ſuum ſeſe iin tentorium, dimiſſis Angelis, recepit. Quid ſ G n 9ntt inventi fuerint ibi decem * Non delebo propter 32 aitun decem. Abiitque Dominus poſtquam vit lo- qui ad Abraham: & ille reverſus eſt in locum Eiſm/ Juunm. Nec Lothum mones? Nec Sodomitas Iururia. hortaris, ut decem ſaltem & lupanaribus ex- tractos ſacco induant, cœlique jamjam acceſ- Oäftinatin u ſuris lictoribus opponant? Dices de impuro- n 7 rum deſperaſſe reſipiſcentia Patriarcham, qui percalleret, nullum, aut penè nullum & cœ- ar no laſciviæ emergere ſolere; cùm præſertim „Veaue palam peccari coœperit. Ego certè, ut id in- ſte ficias non ierim, ità ſiluiſſe propterea credide- n n rim Abrahamum, quòd nequiret nunciare ſup- Ueclte plicium Gomorrhæis, quin ſuas evulgaret iis enumt tum laureas, tum triumphos. Ergo, ne adve- Bensoe- un? niſſe ad ſe Angelos, eôſque ad vemiam de- enbenit imician flexiſſe, ſi decem emergerent flagitio, fateri cngan. dn, ſed n cogeretur, clementiæ Domini rem totam com- nm. beanibi miſit. Cenſuit enim incertæ Sodomorum pœni- * uat, tentiæ, certas meritorum latebras, in quibus u ſdetu vireréêt modeſtia, præferendam. Ut verò in de- 4 ier teſic vitanda oris cordiſque jactantia religioſiores ILanim non putes fuille Patriarchas, audi, quid A- i, ſd poſtolis de compreſſis a ſe ſpiritibus glorianti- urdis bus exprobretur: Domine, etiam dæmonia ſub- Luc. 10. Iinumn Ma⸗ jieiuntur nobis in nomine tuo. Et ait illis: Vide- 18. ocke plut bam Satanam, ſicut fulgur, de cœlo cadentem. lait augn Ne de donis quidem à Chriſfto in ſe collatis li- ſeiitzer . cet coram Chriſto gloriari: & licebit genus nna phaleräſque jactare, valviſque non vana tan- lunme tàùm, ſed Catonum ficta nomina inſculpere. Geie Atqui perdifficile eſt, quod edideris, facinus „ nen ibu ſupprimere. Perdifficile, quod meretrix præ- “ ur . ſtitit? Quid arcanorum non communicaverat in Chriſtus Samaritanæ? Quàm cum iGlla amicè Samarita- * . . na (hri. Itel, rer egerat? Haud illa tamen popularibus ſuis edi- g, unver. aunß xit, quæ ſibi refudiſſet Dominus Sacramenta, a. ni ſed quæ ſibi crimina exprobraſſet, aperuit. il⸗ 5 Venite, & videte hominem, qui dixit mihi om- Joan. „ W gue nia, quæcumque feci. Non monilia, quibus 1s: 4 n eam ornaverat Chriſtus, expoſuit: ſed, quæ cu- le raverat, objecit vulnera retractanda. Mira- nrdi ri vix mihi licet modeſtiam Simeonis, qui, Eenen cùm recepiſſet in ulnas JEsUM, non ait: Hic . 0ufemn infans eſt, de quo à Spiritu ſancto accepe- abhun ram, non viſurum me mortem, niſi prius nguln eum complexus eſſem. Benedixit Deum, G Luc: 2,25˙ e dixit: Nunc dimittis ſervum tuum, Domine: ſe- Elerd luo cundum verbum tuum in pace. Quis vel ſuſpi- lon eſt cetur egiſſe eum cum Dei Spiritu, ubi audie- uch an rit ſecundum verbum tuum in pace? Quantum . nchn donorum eo verbi involucro intexit? Non- 1 Alinet poſſum autem non admirari Davidis mode- Artle ſtiam, qui nunquam inſequenti ſe Sauüli pro- (hin ſtratum à ſe Goliam objecit. Egreſſus eſt Rex 1. Neg . Ehiind Wraöël ut quærat pulicem unum. Imòô cùm in ¹0. uaded funda & lapide Gigantem dejeciſſet, nunquam „„a Piii exinde uſus fuiſſe funda deſcribitur. Non’ E eam in Tabernaculo ſuſpendit; non eam au- Ghris reis conſutam filis geſtavit & collo pendu- vani Nl lam: non cum illa in Saülem pugnavit. b⸗ eNk ſtinuit exinde funda, ne, hoſtes debellaturus- r à gleria vinceretur. Iiſdem enim corruiſſet, lang quibus 4 N nnn Ki ie e uk ulnen Gn ekin o (ezul⸗ Patintin 11 ſnas erberen 8 Ergo rir e ad enn t ſugtn ni femn temer Sodonantnſs tebris U Mantia Mn us, Ad, r hürtdugr Nominm Unt dd edidenin robtalet, i Aii 1 1 oni 4 ſe Polin kit tetrachand. Ginerli, in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. quibus pugnaſſet, armis: ſi fundæ jactantiâ; & vitam æmulo, & ſibi modeſtiam eripuiſſet. Pugnavit in gladio, malens gigantum carere cæde, quam gloriæ implicari laqueis quos ſibi eo parari triumphali ſparto non ignorabat. Benè ergo Nehemias Heroas imitatus, jejunia, hoſtiaſque reticuit, ſuâque Hieroſolymis toto triduo præclariſſimè geſta tenuiſſimis verbis obduxit: Et eram ibi tribus diebus. Latet mar- garitum in concha. Et ſurrexi nocte ego, & viri pauci me- cum, O& non indicavi ocuiguam, quid Deus dediſſet in corde meo, ut Jace- rem in Jruſalem. Dignitas QGanran pietatis, prudentiæ, modeſtiæ- in signo, + que in his verbis elucet? Deo tribuit, quod ſuſceperat de munienda urbe, conſi⸗ hum. Quid modeſtius? De Sione, non de ſua meditabatur domo. Quid ſanétius? Men- tem ſuam nulli aulicorum aperuit. Quid pru- dentius? Et primò quidem plauſum æquè ac invidiam declinat, quum Urbem non inter- peniß-ia diu, ſed nocte luſtrat. Placet benè merendi Alamcon. de civibus ſine Sole ſtudium. Non jam, qui rende. malè agit, ſed qui molitur optima; lucem fſaſti- Sonz be dit. Videtur mihi Solem æmulatus Nehemias, sultanda. in hac reficiendæ urbis nocturna luſtratione. Ut enim ſiderum Princeps aurum non in aſtris, ſed in latebris effingit: Ita reparatio- nem urbis Nehemias deſignavit in umbra. Ni- mwirum Manna queque deliciffque in eremo de EZxod. u, nocte pluit. Factum eſt'ergo veſpere, & aſcen- 13. dens coturnix cooperuit caſtra: mans quoque ros jIacuit per circuitum caſtrorum. Quæ ſanè bella- ria non modò defluebant in tenebris, ſed itaà lucem averſabantur, ut ad exortum Solis illi- Cò evaneſcerent. Adeò cœlum blandiri mor- talibus ſine ſtrepitu, pompâque, conſuevit. Quare;, ut humanam egrediare conditionem, dum conſulis, lucem, tanquam luem benefi- cii tui, reformida. Putrelcit enim Manna, quùm ſplendet, Miraberis propterea non antè profiluiſſe Solem & ſuo ſpecu, quam ductu permiſſüque Angeli evaſurus ignes Lothus ſe- Gen, ige ceſſiſſet in Segor. Jol egreſus eſt ſuper ter- ½ ram, & Loth ingreſſus eſt Ggor. Sævire ſcili- cet potuere in Sole Angeli: at noluere Juſtum ſervare poſt lucem. Puduit cœlites beneficen- tiæ proſtantis in Sole; quos meridiami ſupplicii non piguit. Nolunt enim jactare munera, qui- bus graſſari palam libuit in perduelles. Orto eenim Sole, pluit in Sodomis ſulphure. Du- bisa veròô luce ſubduclus flammæ cum filhiabus fuis Loth eſt. Adeò una Heroas occulendi beneficii cupido inceſſerat. Fruſtra proinde Sponſa de meridiano accubitu Sponſum fati- Can. u 6. gat: Uhi paſcis: ubi cubus in meridieà quem ad ſe accedere ſentiet nocturno rore reſper- Cant. 5. 2, ſum. Caput meum plenum eſt rore: & cincinni wei guttis nobtium. Ac ſi ſuggerat Dilectæ: Tu ex me, ubi degerem meridie, percontabare. Ego me tibi pernox exhibeo: ut ſcias divinum efle delicias præſentiæ ſuæ non fulgoribus publicare, ſed umbris integere. Hinc eſt, quod quartà noctis vigili fluéctuantem Apofſtolo- uattheis. rum cymbulam JESVUS circumſietit. Timuit Senim, ne fua proderetur in diſcipulos charitas, ſi eos in Sole ſervaflet. Quid? Nonne tene- bras Præſtolatus eſt Dominus „ tantas in Erhicæ Tom. II. M fragore. phetes occluſit. . 2 6. per ſe & ſuper puerum: & oravit ad Dominum. 217 Salomonem ſcientiæ, potentiæque opes effu⸗ ſurus? Apparuit autem Dominus Nalomoni perz Reg.2.53 ſomnium nolcte, dicens: Poſtula à me, quod is. Nunquam effaſiorem ſe Dominus Præ- buit, quam cùm accipientis arbitrio munificen- tiæ limites præſcribendos protendendéſque de- dit; & ideò donorum exundantiam ſomno;» umbraque velavit. Icere proinde fœdus cum ſacrificante Abrahamo Dominus abnuit, quam- diù ſpectari Sol potuit in Chananitide. Cum Gen. re ergo occubuiſſet ol, facta eſt caligo tenebroſa. . In illo die pepigit Dominus fœdus cum Abra- bam, dicens„ QSemini tuo dabo terram banc, à fumine Eoypti uſque ad fluvium magnum Euphratem. Cinæos, & Cinez æos, Cedmonaos; & Hethaos, & Pherez æo, Raphai quoque & Amorrhæos. Quanta hic provinciarum prodi- gentia! Et nos quidem Corioli arcem tradituri, non ſine onere vectigalium, Dictatori, meri= diem forumque & tubas expectaſſemus, quòè noſtra non omnibus non pateret humanitas; Deus autem occaſum præſtolatur, offunditque umbras, ut regna nullo preſſa tributo in Abra- hami ſinum effundat. Liceat mihi de Chriſto paululum queri, qui petenti tres ab amico pa- nes non denegatum iri confirmavit, improbi- tatis, non voluntatis, gratiag. Dico vobis, etſi Lué:I1. Ga non dabit illi lurgens, es quòd amicus ejus ſit, propter improbitatem tamen ejus ſurget, & dabit illi quotquot babet neceſſarios. Daturum aio, novique. Sed ſi detrahere aliquid Summæ Ve- ritati vel ſemel mendacio licet; auſim dicere; extorquendis panibus aptiorem fuiſſe noctem, quam importunitatam. Quis veſtrum habehit amicum, & ibit ad illun mediâ nocte, & dicet illi- Amice, commoda mihi tres panes. Suffragabuntur petenti tenebræ. Ut enim in meridie incerta vel Sponſa eſt, ubi bonorum dator recumbat: Indica mibi, ubi paſcas in me- Czn 1. 6, ridie? Ita, ſi ad eum de nocte accedas, non eum tantùm invenies, ſed vigilare, excubaré- que deprehendes ad januam, quò te promp- tiùs, ſine ſpectatore, juvet, in noctis concu- bio⸗ Hinc eſt, quod Jacobo & cœlum patet- cit, & Angeli blandiuntur, & dilatatio in occi- dentem Solem orientémque promittitar. Ni- mirum licuit Divinitati ad ſatietatem ſuas ex- plicare, offerréque opes Patriarchæ de nocte dormienti. Viditezue in ſomn's ſcalam. Ter- ram, in qua dormis, tibi dabo. Nuſquam blanditus eſt Patriarchis uberins Dominus: ſuffragio enim umbrarum licuit ſine ſuſpicio- ne theatri cataractas bene ficentiæ ſuæ in ſinum profundere peregrini. Deo ergo;, quam ho- mini, propior Nehemias, qui ſine corona popularium, quas reficiat, urbis ruinas per- Juſtrat, in ipſa tenebrarum umbrarumque caligine. Unus, inter gemmas Amethiſtus, Gioriæ gse ut maturuit, erumpit in ſoli ſuperficiem cum 76 Et ideò minimi eſt pretii in jlapillis. „, e Ea eſt beneficentia vilior, quæ neſfcit ſine euli da, pompa florere. Videas ſummo cum ſirepitu g an, torrentem labi; quàùm Nilus filendo .ayp- iia. tum unmiverſam inundet: Ita ſanè, què eſt tenuior gratia, eò eſſe ſolet turgidior, & nun- quam non ſtrepera. Tum tantaàm Sunamiti⸗ dis infans revixit, quum ſuper ſe oſtiuam Pre-. Ingreſuſque claltſit oſtium ſu= a. Keg se Et aſcendit, & incubuit ſuper eum: Et oſcitas vit puer ſepties. Quamdiu patere beneficium ex- s. El ſamts citantis potuit, vita cunctabatur. Irrupit obſtru- Etum 218 Etum per oſtium vita in præcordia pueri, quæ patentes valvas intrare nequierat. Adeò huma- n tati nullum eſt oſtium obſtrictius, quain uad patet ſpectatori. Chriſtus propterea Hliam Jairi revocaturus in vitam, tubicines conclavi excluſit. Neque emim ante ſe tubâ vult cani beneficentia. Et ideò fortè de nocte natus eſt Chriſtus, quò ejus in nos foret hu- manitas tectior. Ecquando deduxit Iſraëlitas Dominus de compedibus ergaſtuliſque Pha- raonis? Nonne ſumm nocte, quaſi benefi- cium ſuum umbris tegere, tenebriſque invol- Exod. 12. Vere ſtuderet. Nox iſta eſt obſervabilis Domi- 20 ni, quando eduxit eos de terra Egypti. Quis non putaſſet ſub meridiem tantæ beneficen- tiæ pompam explicandam? Non explicavit eam Deus, ſed obtexit, nocte, quaſi velo abuſus. Nimirum vel Columba, ut delati à ſe ramuſculi foret gratia, pompâque tectior, occumbentis præſtolata eſt veſperam lucis. At illa venit ad eum ad veſperam, portans ramum olivæ, virentibus foliis, in ore ſuo. Quid ais? Pigebat fortè Divinitatem æmulari, ſuorum munerum ſine luce prodigam. Pudeat nec avi parem hominem eſſe: ut, cùm volucrum beneficia lucem reformident, noſtra ſine theatro benefacere neſciat beneficentia. Ergo- ne benefici eſſe non poſſumus, quin mimi ſi- mus. Ergo, ut Roſcius, extra ſcenam, mi- care digitis neſciebat; ità nequit liberalitas no- ſtra ſine ſpectatore redundare? Columbam for- tè aſſequi non vales: num Corvis æquari non po- tes? Hi porrò quotâà horaâ Eliæ delicias in ſolitu- 2. Reg.17. dine ſuppeditaverunt? Corvi quoque, inquit, g. deferebant ei panem & carnes, ſimiliter panem & carnes veſperi. Tam- ne liguriendi fuiſſe cu- pidum arbitramur Eliam, ut non ſub meri- diem pranderet? Quòd ſi differebantur in no- nam horam epulæ prophetantis, cur manè à Corvis vel dormienti, vel oranti ingerebatur annona? Horrebat beneficus videri ales in luce. Meridiem propterea prævertebat, malens im- providus haberi, quàm liberalis. Corvi quo- que deferebant ei panem & carnes mané. Quò minus inerat lucis, eò ad antrum impigriùs in- volabat novus Prophetarum ſtructor ; qui ſui habitus nigrore non ſat tectam ratus, quamn inferebat, annonam, eam meridianæ luci, an- ticipatione miniſterii, ſubducebat. Non ergo mirum, ſi id præſtatur à Nehemia Hieroio- ymis, quod factitatum videmus in finibus latebriſque Samariæ à volucribus. Et ſurre- xi nocte ego, & viri pauci mecum. Non mo- dò ſuum proſtare de reficienda patria ſtu- dium Nehemias non optavit, verùm & comitum ger ani raritate firmius, tutiuſque eſſe voluit. Sciebat zamàm in. enim nullum non disjici conſilium, quod mul- sitster. titudini aut eventilandum, aut implendum canfliari? Committitur. Nec id prudentiæ ſerpentem la- impii clàm tuit, qui hominem decepturus, non Adam He- doguuntur. væ junctum convenit, ut ambos de abſtruſa in pomo divinitate fallaciſſimè commoneret;, ſed ſeorſim Hevam edocuit; eò ratus tutio- Een. 8. 11. rem eventum doli ſui fore, quo eum ſingula- Gon. 3. t,. tim, non univerſim deprompfſiſſet. Jed & ſer- pens erat callidior cundtis animantibus terræ. Oui dixit ad mulierem Reſponditque conſi- lio eventus. Contrà Heli, dum ambos à ſceleri- bus avocat filios, neutrum revocavit. Et dixit eis 2 Quare facitis res Biujuſmolkli, quas ego au- dio? Nolite;, filii mei. Et quæ morum ſubſequuta eſt inſtauratio cohortationem Senis ad flios? L. Reg. 4. 24. Oliva Nulla. Quod enim omnibus nunciavit; per- ſuaſit nemini. Et non audierunt vocem Patris uan Jui. Vide, quid præſtet ſolitudo. Ab angue r, r3 m ad iniquitatem ſtultitimque urgetur Heva, aea, “ Dei manibus, inter gratiæ fulgores, ficta fœ- , mina. Et à Summo Legis Pontifice ad ſanio- drd rem mentem non revocantur, inter aras ho- Eles ſtiâſque, duo lapſi Sacerdotes. Num Pomifi- keu⸗ cis tintinnabulis ſquamæ Draconis vocaliores? in Num condita in ſinu Charitatis Mater viven- n tium ſeduci pronior, quàm ſanari promptior ckein prolapſus in Templo Sacerdos? Cur ergo ſua- naſ dere potuit culpam anguis innocenti, & per- le⸗ ſuadere nequiit innocentiam Pontifex Sacer- lek id⸗ dotibus? Nimirum cum ſola Draco egit, quam * ſeduxit. Alloquutus eſt Heli geminos, ideoô- mie que reciderunt Senis, Patris, & Pomificis Eehi in ventum verba. Vel Deus, ut in partes at- lümm, trahat ſuas, quam deperit, animam à cœtu adn ſevocat. Ducam eam in ſolitudinem: & loquar Ol. lerke ad cor ejus. Novit enimverò Dominus conſi- “ e hiine lii ſui ſemen offocandum, quod ſeminatur in uu eh turba. Quod cùm Nehemias non ignora- ukezae⸗ ret exareſcentis vitium verbi in multitudine r, a ſociorum, parvam delegit manum, quibuſ- Plonen cum luſtrationem urbis conficeret. Jurrexi Superi. Malut nocte ego, & viri pauci mecum. Quid, quod um zan Euchone non ab aliis Dux trahitur, ſed Cæteros præit“ in len ipſe, & poſt ſe trahit. Ego, inquit, ſurrexi pea ga, mam nodte, Tum exemplo, tum conſilio aulicos ante- o n En n. cedit. Pudet excitari à calonibus Duces. Pu- "" l: ſe det Imperatorem non rarò ſuos milites ſequi. lets Quod Sejano libuit, id Tiberio probatiſi- ein A b mum. Aman os eſt imperii, venter aut ſtoma- Ahumers chus Aſſuerus. Quod ille conſiliorum pabu- 1, uen lum injiciet, hic excoquet. Trucidentur Hebræi ealu il omnes tertiadecima duodecimi menſis die: Fetchann ità enim imperat Aſſuerus. Literæ, inquit, ſi- Rhq 15 thepum gnatæ ipſius annulo, miſſe ſunt per curſores Re- Ubnio h gis ad univerſas Provincias. Lantum-ne ferita- Anerect tis in purpura? Ergo non conchylio, ſed cruo- 1 (o n re Regum chlamydes imbauntur, ſi ſervo- lifli, rum lanii tamdiu regnare non ſe putant, quam- untk, el diu illi vivunt. Non ferox Aſſuerus, ſed Aman iün. d immanis. Virus is inſtillavit, quod ille expuit- Krii Seriptum eſt, ut juſſerat Aman, ad omnes Jda- AGli 6 trapas. Manu Regis, ſed Præfecti juſſu fune- ann, ir, ra deſcribuntur. Apage te hinc cohors Præſi- ei u ne dum præferox. Regum atramemo, ſed veſtris uen hier exarantur calamis ludibria, cædéſque juſtorum- en Ducit agmen ſuorum Nehemias, non ſequitur. “ Ders Surrexi ego, & viri pausi mecum. Ecquando arer exclamantes cum Chriſto Eccleſiæ Chriſtos, im. 41 adverſus audaciam hortatorum, exaudiam: utt te ſ Vade poſt me, Satana: ſcandalum es mihi. ath u. Satan eſt, ſi antecedat, futurus, ſi Megr 13. Eeitt dul ſtrum ſequatur, Petrus. Tibi quoque ſit inviſus, n den quiſquis anteire è tuis te ſtudet, oonſilio, du- uin Ctuùque. Atqui ſapit. Quis tum Petro ſapientior, o lpe cui Pater divinitatis arcana retexerat? Saecd un eum extuht. Quis Petro altior, in quem filius giin claves regni rejecerat? Attamen, niſi ponè JE- h mn SUM conſiſtat, objurgatur ut Satan. Nullius Ein tanta eſſe aut ſapientia, aut dignitas poteſt, ik G cui ſuccumbere Rex depeat. Te Deus regna- ſe 1 re, non illum, juſſit. Audiatur, ut Satrapa: i n non- ut Dux, antecedat. Alioquin Cervi eri- en mus, non-Elephanti. Ex his enim, qui mole, Zei eboréque primus eſt, nunquam non præit. duk an Inter illos ducatus viciſſitudine fluctuat. Qui enim primus agmen trahebat, mozx agmen a claudit noviſſimus. Nunquam eodem perſtatut 1 wint en 5, A 8 tgetn e a, iün tiedl er N Nk n lhe ett Mod 1rent 1deti Ar Piin 4 aco egng gemint i , 8 M unfz, Arulnen i Domimcs uod ſenim Nas non bi in M manun G nſiceret in n. Qi l ſed carmſt „I t, 4 nibas Dos uns ninki lider le Fente als Conſiinn Ymcicemuh Aini nnnt Liine, t der ) hnes nchjniniin wuntu daſegta AAennele t, gutleß ma, 4 u ine coN eg lae nH Giu, Mes, velum. 1 Lallie (i⸗ ndoln1 ane, in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 21 ordine, ſed alter alteri ſuccedit; quùm ne- mo non præeat, præeſt omninò nullus. Cen- turionem Evangelicum Principes imitentur; qui à nullo anteiri ſe militum paſſus ait: Ha- bens ſub me milites Et dico huic, Vade, & vadit: & alii, Veni, & venit“ & ſervo meo fac hoc, & facit. Præeſle id namque eſt. Nuſquam audit, & nulli ſubeſt, & trahit uni- verſos. Et facit, inquit: Cur? quia dico, ſac hoc. Quam ergo tuetur dignitatem lorica in- ter cataphractos, eam Corona inter prætex- tas abjicit? Imperat, edicitque Centurio, quæ ſint agenda militibus: & quæ juberi oportet, Cæſar à Senatore accipiet? Timeo, ne plantis ſit ſolium affine. Ut enim deſignat flés po- mum in arbore, quamvis hoc ſit ille & fragi- lior & vilior: ità Imperatori præſcribit non rarò Tribunus, quæ decernat. Præſcribit, aio? Utinam tantà poſt ſe modeſtia Reges trahe- ret Præſectura. Non dictat modò Satrapa, quæ Princeps deſcribat: ſed lituris Regum literas dehoneſtat, ſervique dextera apici- bus Regnantium non novos apices ſuperfoe- Aulicif tat, ſed contrarios. Servari David juſſerat nand.. Abialonem, quem Joab imperat ſuffigi. Ni tædeat adire ſaltum, deprehendes, utrius con- 2,Reg. 18. ſilio reſponderit eventus. Cumque adhbuc pal- pitaret hærens in quercu, cucurrerunt decem juvenes armigeri Joab, & percutientes interſe: cerunt eumui. Atqui Rex vetuerat Abſalonem configi: ſed eum Joab occidi juſſerat. Ita eſt: Regis imperio voz ſuperſtat Tribuni. Ut enim ad Patris oſculum non Patris ulnis, ſed humeris Joab delatus eſt Abſalon: ita is, quem Rex ſupereſſe optabat prælio, necatus juſſu Ducis interiit in pugna. Adeò Præfectorum audacia non throno tantùm afſi- det Regum, ſed deturbatos & ſolio Principes lIndibrio habet, ſpernitque juſſa regnantium ad internecionem uſque Regulorum ſævitu- §. Dayid. Ia. Quo in Davidis luctu, probréque & enecti filii, & imperii ſpreti, illud ſaltem ſo- latio eſt, vel ſemel ſuos objurgaſſe Præfectos Davidem. Urgentibus enim illis Regern in Semei verbis ſaxiſque procacem, ait David: :. Reg.16. OQuid mihi & vobis eſt, Elii Sarviæ? Dimit- 1. tite eum, ut maledicat: Dominus enim prace- pit ei, ut malediceret David Et quis eſt qui audeat dicere, quare ſic fecerit. Ego certè Da- videm plus miror obluctantem blanditiis Abi- Rerfeanet ſai, Ducis ſui, quàm Goliæ ſui hoſtis blaſphe- os anlj. Miis adverſantem. Nemo non impetit adver- coz. ſarium. At propugnatorem quis rejicit, ob- inirt f. jurgatque ſuum? Cùm præſertim eo illum leéze, temnpore reprehenderit David, quùm eodem egeret maximnè, regno aulique extorris, non ab æmulo tantum maledictis proſciſſus, verùm & à filio expetitus ad necem. Tum ergo lapidantem ſe Semei propugnaſſe, & tutantem ſe Abiſai argniſſle , cùm pedes ſævitiem Abſalonis declinaret;, robur eſt Her- Quleo majus. Nam fortius eſt grati repref- ifle Tribuni votum & vocem, quàm inviſi dejeciſſe Gigantis haſtam & frontem. Quid? Nonne Adam perire maluit, quàm relu- ctari; mortémque liguriit, ne ſatæ ex ſe foœ- minæ videretur repugnaſſe, ſi oblatum ab illa Gen a, 6, Pomum rejeciſſet ?à Tulit de fructu illius, & vmedit: deditque viro ſuo, qui comedit. Et Serpens quidem quamdiu declamavit, ut fſoœ- Trunam pelliceret ad eſum Poenam ſubdu- vit, divinitatem induxit, ſapientiam obtru- Ethicæ Tom. II. Foabil Correctio adhibenda. 9 ſit. Illa verò nullà pollicitatione virum infſe= Xit. Dedit illa, & is comedit. Durum ità eſſt ejus obſtitiſſe conſilio, quem dilexeris. Et mi- raris, aut Reges Tribunis ſubjici, aut virum ità uxofi ſubſacere, ut, quod fieri nequit; Pomum abliguriat? En raptum ad idola po- pulum non hoſtium uncinis, ſed ſcortorum gannitu. Fornicaius eſt populus cum filiabus Nuüm15:4, Moab; quæ vocaverunt eos ad ſacrificia ſua. Quid vilius Scorto? Quid idololatrià & ma- gis inauſpicatum & inviſum populo ?à Et ta- men trahitur populus ad idola voce, non er- gatis. Vocaverunt eos ad ſacrificia ſua. Nihil potuit imperari atroeius populo ſanctiori à ſexu contemptiſſimo, imbecillioribus aut ar- tibus, aut machimis. Et tamen proruit ante bonſiliapzi ſimulachra vulgus, voce duntaxat fœmina- Sne 15*. rum proſtratum. At illi tomederunt, & ado- ettunten. raverunt. Sub Moſe populus 8& palmis d& eayz manna invictus repugnare ſcoftis non potuit peſpectas iniquiſſima poſtulantibus. Verùm dementari kotentiſ vulgus potuerit inglorium. En abjectum à *"n:. Salomone Numen obluctati neſtiente pellici- Correctie bus ſuis. Depravutum eſt oor ejus per mulie- ort A. res, At ſequeretur Deos alienos. Pudet, ſed 3, Reg. 12. meminiſſe Abrahami oportet diſſimulaturi 4. piaculum Agaris, flagitiumque Iſmaelis, niſi tonitruo Numinis ad exilium impurorum ur- geretur. Dure accepit boc Abraham pro filio Gen. 41. o. Ecquando petulantiam compeſcuit Iſaac ¹* laſciviemtis Eſau cum filiabus Heth? Dixit- Gen. 27. que Rebecca ad Iaac: Taædet me vitæ meg, 46. propter filias Heth. An obſtitit Samuel fi- liis ſuis muneribus luxuque corfruptis? Ecce i Reg. 8. u ſenuiſti, & flii tui non ambulant in Viis 4 is conſtitue nobis Regem. Tamn audax in Agag, ut eum ferro concerperet; tam veròô in filios relanguit, ut eorum vel neſcietit vi- tia, vel non arguerit. Et Gigantum domitor nonne Amnoms obtexit inceſtum, filio non auſus obluétari? Cuàm audiſſet Rex David ver- 2. Reg. 134 ba bæç;, contriſtatus eſt valde, & noluit contri-** Rare ſpiritum Amnon filii ſiti. Et rex & pater reum filium tantæ injuriz ſummique flagitii non audet vel verbo monere, quem de- buerat aut ſcorpionibus cædere;, aut haſtis conficere. Uſque adeò opus eſt arduum cor- ripere deerrantem, peccantéſque reprehende- re. Vides, ut arbitror, quanti ſit faciendus Nehemias, qui ſuos aut ſuis repellebat conſi- liis, aut in iis præibat ſemper, S nuſquam ſequebatur. Surrexi nolte ego, & viri pauci mecum, & non indicavi cuiquam , quid Deus dediſſet in corde meo. Huc oculos, cordâque convertant Reges. Is enim agendi cum auli- Rer egats cis mos tutiſſimus. Trahi debent Prætores, non trahere. Excludantur, & cùm adhi- edeſes bentur, ignari adſint, non arbitri conſilio- 6 rum Principis. Abſalon ab exilio revocatur. Suis-ne promeritis, an Patris benevolenti David. expiatus à cæde? Thecuitis locuta eſt; ſuaâ-⸗ que ſententiâ ſecurim remolhvit in tulipam. Non ſuo David fratricidam abſolvit voto, ar- 2. Reg. 165 bitriéque ; ſed calculo Thecuitidis in eam a. Abſalon repedat aulam, quam cæde ſuâ cruen- tarat. Verùm ratiocinando ſuam rore foesminæ Joab cauſam Regi probavit. Defluentis enim Ccomparatione Rarmims „ quaſi aquarum eluvie & filii maculas exterſit Thecuitis, & Patris ignes extinkit. Commiſeratio- nem ratiocinatione fœmina impetravit. Nune verò Præfecti vox pro ratione eſt. Cur in 2 ſa⸗ 220 ſævitiem aguntur Principes placidiſſimi? cur quiſſumi ab iniquorum ſupplicio abſtrahun- tur? Cur Nabuth occiditur? Cur Abſalon re- gnat? Quia ità Satrapeæ viſum eſt. Ad in- ſignia imperii proſtant ſæpe Prineipes in ſolio, regnorum ſummâ aut proculcatâ, aut protur- batâà per Præſides. Ecce unxit te Dominus ſaper bareditatem ſuam in Principem. Te Deus inunxit, non tuos. Regna ergo, ſi regnas. Saülem ut impietatis coarguo, ità regnandi jure commendo. Nuſquam eum à Prætoribus ſuis, circumagi video. Suo ductu imperium adminiſtravit, iniquus quidem, ſed Prin-. ceps. Rideremus, ſi Leonem Vulpes pertra- heret. Lugeamus ergo, quùm frequenter à Prætoribus Principes circumagantur, quaſi muta regnantis inertiæ ſimulachra. Habet & cœlum Sejanos ſuos. Sequitur enim Phoſ- phorum Sol, non præit. Hinc Posëſis vota, pro Sole, ſidus implorantis. Phoſphore redde diem. Patiar minora in Padum Indumve Humina confluere, ſi tamen eos, quos colle- gerint Amnes, in ſe ſtagnare non cogant; ſed eorum rapidiores acceſſu, ocyoréſque de- volvantur in mare. Haud improbarim audiri à Prætoribus plebem! ſed litium ambages nexuſque unus incidat Alexander. Pluri- bus committi poteſt exploratio Chananitidis: at ſolus oppida ſtationéique Dux aſſignet & Princeps Joſué. Æ£gyptii eſt Putipharis admi- 1. Reg. 10. I. Sasyl. niſtrationem ità in ſervum declinare, ut quid domi agatur ſuæ nec reſciat, nec indaget. Gen. 39. 8 Eoece Dominus meus, omnibus mihbi traditis, ignorat, quid habeat in domo ſua : Nec quid- gquam eſt, quod non in mea ſit poteſtate, præ- ter Te, quæ uxor ejus es. Id enimverò defuiſſe potuit ignomini?, ut ambigeretur, num Domini foret uxor quoque ſub jure dominioô- que mancipii. Quod, rogo, dedecus, Do- minum domi eſſe, qui, quid agatur domi, omninò nefciat? ſi præſertim non Joſeph ſit, qui poteſtate ſibi datâ in familiam;, eàâ ad pro- pellendam libidinem loricetur: ſed Aman ſit, cujus periclitetur dolo pudicæ fama, vitäque Reginæ. Etiam Reginam vult op- primere, me præſente, in domo mea. Evigi- lent aliquando Toparchæ à veterno ſuo, re- gúântque ſi regnant. Tunduntur vehementiùs, quæ propiores, interioréſque ſunt æquori ru- pes; vix iis adſperſis glareis, quibus fu- rens Oceanus, in ora littoris ſuprema, im- moritur. Terreri abs te velim acris, qui tibi ſunt propiores. Cur licent Præſidibus impu- nè omnia? Cur filiis terræ ſola ſolii vicinitas ità ſuffragatur, ut id liceat, quod lubet? Ne- hemiam diſpice, qui comitatu ſuo non omnes dignatur libertos ſuos, & nulli eorum, quæ mente coquat, indicat. Et tamen Pocillator Aſſueri is erat, non Princeps. Cyathiſlando nihilo minuùs eam imbiberat mentem, quam utinam non exuerent, qui purpuram indue- runt. Nam ideò iniiſſe videntur plerique Principatum, ne imperarent, deſieruntque propterea agmen ducere; quòd Duces evaſe- rint. In eo ſe Ceæſares arbitrantur; non ſi Senatui præſint, ſed ſi Capreis contabeſcant. Iſque Tiberius eſt, non qui Romæ domina- tur, ſed qui Sejano ſubjicitur. Hinc eſt, quod in Salomone Sponſa cùm comas, cuùm manus, cum oculos, cùm vel baſes dilaudet, linguæ immemor „ eam nec roſis comparat; Gan. S5. S. Mec Coralio. Dices extimas tantùm corporis Eſth. 7. 8. Oliva partes, quæ proſtant efferri. Atqui & den- Can. 4.2, ſi, tes, gutturäque laudantur. Dentes tui, ſicut 5 grex tonſarum. Guttur tuum, ſicut vinum opti- Camé.9. muüum. Ergo, ſi dentes ſcalpit, ſi & guüttur eruderat, rimaturque in gingivis vellera, eli- quâtque vinum è& gutture: quis non videat ſuo non excludi Linguam receſſu à præconio, quando membra quæ penitius abduntur, ce- 4 lebrantur? Orocodilis pares dixerim Prin- cipes, quibus ſubeſſe lingua non creditur. Vix enim nonnulli eorum jubere norunt. Ad lerni nutum Præſidum eloquuntur. Utque nulli Can- ſnipen didatorum deerat Nomenclator, qui nomina Eiline Pprenſatorum ſuggereret ambienti: ità regnan- nn ti unus eſt agendarum rerum, legumque fſe- eure rendarum Præſes Nomenclator. Os habent; A nu & non loquentur. Aut ſi quam ex eis vo- cem accipimus, reddunt eam, non edunt. Echo interdum eſt, non Vox, quam Reges è latebrarum adytis remittunt. Meritò proinde in Rege Sponſa linguam non celebrat, qua Reges non ſemper uti norunt. Sedenim eum loquentem non ſemel audiit; imèò eliqua- tam fatetur ſe ad vocem Regis. Regis nego, Dilecti non ierim inficias. Anima mea lique-Can. 5.6, Jacta eſt, ut Dilectus locutus eſt. Loqui audies . Salomonem, ſed nunquam ad eos, qui ſe cir- Ner ega. It dnhen cumſtant cum gladiis. Aut filiabus Jeruſalem Eyiſaupu i capreas, cervéôſque camporum inſuſurrat, aut praſi mn Sponſam ſuam ad corollas invitat, digreſſu- ianàn li ram & Libano. Id autem loqui Regem non eſt, "is fœminas alloqui. Quin nunquam æquè mutum Superir. cenſuerim Principem, quàm cùm garrxire il-invigilet. lum cum mulierculis ſenſero. Coelum tum tan- tùm loquitur, cuùm tonat. Regum ſermo aut imperium, aut ſupplicium ſit. Delirium Pla- tonis eſt, Coœlum eſſe citharædum. Nympha- rum lyra eſt: Nam aſtra pertonant, cum lo- Menn n quuntur. Ut veròô ediſcas ad Præfectorum 6 Denn e non rarò loqui nutum Imperantes, cùm exau- 8 , diſſet David diſſerentem non illepide The- cuitidem, ſuſpicatus illicò eſt, & Joabi fuiſ- ie illam ſenſu, conſiliéque locutam. Etfa. Regais. ait Re Numquid manus Joab tecum eſt in 9. ommnibus iſtis ?à Metiebatur enimveròè Rex ſuis & moribus cæteros: cumque non igno raret, & Joabi ſe ſenſu non rarò præfari ſolitum, quam audivit foœminam non im- probè perorantem, non nativo, ſed inſito uſam eam ſermone putavit. Labia ejus lilia Cant,5. . 3 ſtillantia myrrham primam. Quis probrum . regii ſermonis in ipſo præconio non agnofſcat? & Liliis myrrha? Nimirum, ut diſcas ſuppoſi- eh B Gi ohu ni ⸗ pl 6 col⸗ ieis rit eit cert ſenl nintror UW Mtrer ** die ll reibi titiam Principum eſſe poſſe orationem, eo- launn rum in labiis Lilia defiguntur; è quibus ta- lnubr men non ros, liquorque diſtillet, qui pro- itr prius liliorum ſit, ſed alienus à flore ſuccus etke Myrrha nempe emanat & Lilio. Aliena ſunt ün an verba, quæ fundunt imperantes. Pater meits, 3. Reg. I2 dai l inquiebat Roboamus, cecidit vos fagellisy ego at Syl autem cædam vos Sorpionibus. Nempe: Os eteni erat Roboami, ſed Aſſeclarum zizanium erat, mt, quod legebatur in ſpica. Et dixerunt ei Imve- .Reg ni mui nes, qui mutriti fuerant cum eo: Sic loquee gn populo hbuic : Fater mens cecidit vos flagellis, unſfilani ego autem cædam vos Qorpionibus. En Myr- benz lik te rham è& Hlio. En amaritiem, duritiéem- Aaliei re- Enr In que non Regis, ſed adoleſcentum e Rege.". ali Pudeat Principes ad ſervorum eloqui nutum Alalan- enal ſolio; cùm aſello inſidens Ariolus loqui no- Ir lit ad ſenſum & blandientis & obſecrantis 1 Ne N Principis. Nie dicit Balac⸗ Veni, & maledie lantes Aher populo nnine⸗ 7 ie Ai dene n i, elt hi tee i Gn nn u DS enn 8 Cnein 8 non D beremn lentn: i N u, in uan erein In, M i K; qun t Meinn n Celhrr, m. Nlnne Anini nuis . Lonia d en gütt ſluabeg dik un inünn innitt,art vi Regennnd im um gun! 0. Calumm: Regum kmr ſt. Dälnr! urzdun M: Pettnit, 3 ad Matun elantez in non Me ve Nr 8s Nd uut u eimi Cünqe I N NNK ſeninmn Ee nno, ⸗ 1. Qs ni un e onnidi,, Nnt; ? 4 Epiſcori5 1 in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. Balaam popizlo iſti. Reſpondit Balaam ſi dederit mihi mage. Baläac plenam domum ſuam argenti & auri, non otero immutare verbum Domini Dei mei, ut . vel plus, vel minus loquar. Et, ne Legatis id reſ- ponſi datum audacius crederes, audi, quid Ma- Num. 23. gus coram Rege præſtiterit. Dixitque Balac ad 1, Balaam Quid eſt hoc, quod agis? Ut malediceres inimicis meis, vocavi ter & tu, & contrario, bene- dicis eis? Cui ille reſpondit: Numquid aliud poſ- um loqui, niſi quod juſſerit Dominus ?à Ergo-ne ſceptro Regis, Os, penè dixerim, obluctatur Aga- ſonis, expuitque Balaam verba in Balac, & diras: Et Principes ganeonum deliria eructabunt paſ- ſim, fundéntque, quam non excoxerunt, ſaniem, viruſque? Cur veſtro aut non loquimini ſenſu, aut arbitrio non regnatis? Utinam vel Mem- nonis æmularemini ſimulachrum, quod alieno certè ſenſu vocale eſt; ſed Solis tantum nutu proloquitur. Tunc enim boat ſaxum, cùm lu- ce ſideris perfunditur. Nos veroò ſonoros non aſtra reddunt, ſed turbines: id enim famur, quod fili umbrarum noſtris auribus inſuſur- rant. Stridor eſt, non vox, quo Auſtro, Boreâve arundines concitatæ aut ululant, aut ſtrepunt. Nolim te vel tibiam eſle, quæ alieno duntaxat inflatu, muſica eſt. Leo ru- git anhelitu ſuo; ideéque nulla belluarum non intremit. Ex te minæ;, juſſãque proman- tur. Dies omninò ſenos clangentes buccinæ muros Jerichuntis concuſſerunt. Sed urbs tubis non ceſſit. Atqui non machinis, ſed ſtre- Ppitu disjici debet. Sanè: ſed vocum, non tu- Joſu.6,6. barum. Dixit Joſue ad omnem Iſrazël.: vocife- Rex regat. amini, tradidit enim vobis Dominus civita- tem. En fragore urbem inconcuſſam non na- iſe impe. tiVO. Acrior fragor eſt litui; ſed vocis ſonus 78. aptior arcibus evertendis. Dabit voci tuæ Deus Vocem virtutis: ſed ſi loquaris ex te. Noluit Deus hanc ob cauſam Adæ ſuggerere, quod inderet animantibus nomen: quòô ccilicet ſoret belluis vox ejus auguſtior, quæ ne Gen.a.i9. divino quidem ſenſu promeretur. Formatis igitur Dominus Deus de bumo cunbtis animan- tibus terræ, & univerſis volatilibus cli, addu- xit en ad Adam, ut videret, quid vocaret ea. Voluit Dominus, ut animantibus imperaturi vox Adæ nativa eflet, non ſuppoſita. Cùm ergo nec cœleſti uti liceat Nomenclatore cum feris, ut iis cum dignitate præeſſe poſſis: quâ tu te putas ratione Senatoribus Provin- ciiſque regnaturum, quos ore quidem tuo, Prov.:.23. ſed verbis non tuis alloqueris. Convertimini ad correptionem meagm, inquit Salomon. Cur? En proferam vobis ſpiritumin meum, & oſten- dam vobis verba mea. Non deſperat immuta- ri ſceleſtos poſſe, voce abſterrendos ſud. Num ea aut diris turgida, quæ terreat; aut promiſſis blanda, quæ pelliciat; aut mellea, aureâve ſtylo, quæ demulceat? Mea, inquit, eſt. Rex enim, utcunque loquatur, ſi de ſuo promat, quæ ſuadet, perſuadet. En profe- ram vobis Spirituin meum, & oſtendam vobis verba mea. Samuelis non eſt Heli excitatus tonitruis à ſomno ſuo: Et Ninive voce Jonæ à violis traducta eſt ad cineres. Num obe- diente Samuele vox Jonæ ſanior rebellantis? Aut Ethnici aptiores luctui, quàm Sacerdos? Si ergo ad prædicationem Jonæ luſtra expian- tur: Cur Templum voci Samuelis non ſuc- cumbit? Nimirum Samuel recitavit, quæ ex isReg 3. Deo acceperat verba: Indicavit itaque ei Sa- muel univerſos ſermones, & non abſcondit ab Ethicæ Iom. II. Obedlet ia; ſea ſube- vior jis⸗ bent. . ſed gratiſſima. — — 221 eo. Jonas verò de ſuo diras apertiùs pro- tulit, quibus urbem, civéſque ſubjecit. Ad- buc quadraginta dies, & Ninive ſubverte- tur. Non Jonæ ſeverior oratio, quàm Samue- Concio ex lis. Nam & ibi minarum repercuſſu ambæ tin- Aro ſt. nient auriculæ Judæorum. Sed minæ Jonæ tam Jonæ 3. 4. Conciona- claræ, tämque ſonoræ de fibris eruuntur Jonæ. tior ſua fa- Samuelis verò vox, anhelitus Samuelis eſt, dier, quæ ex ſed punientis Nomenclatura Diwinitatis. S. Nonne vides torpere Ceti dentes, quos hau- . riendo Prophetæ non ſuo nutu diduxerat bel- lua? Et Præparavit Dominus piſcem grandem, ut deglutiret Jonam: & erat Jonas in ventre piſeis. Quod ſi nutu Numinis hians Ceti ri- ctus torpet, marcétque, fitque monſtrum rei hoſpes & lictore: quam te fore ſegnem arbi- traris, qui Cygnus, aut Catellus es, ſi alieno la- tres, mordeâſve ore? Unum imitare Nehe- miam, qui ſuo exurgit de nocte conſilio, ſué- que ductu urbem luſtrat; trahitque libertos, non ſequitur. NWrrexi ego nocte, & viri pauci mecum. Sequitur; Jonæ 1. 2. Et non indicavi cuiquam, quid Deus dediſſet in corde meo, ut facerem in leruſalem. Arum id latebrarum in Principe: ſed sSecreia; quam infrequens, tam eſt in imperante Pretioſum. Nihil enim expectari è regnante Srtrage magnum, ſummumque poteſt, niſi, quod ci- ſi. t0 Cconcipit, diu parturiat, tardéque pariat. Quis neſciat nive obruta, compreſſaque ſe- Proeraſti- mina, quò lentiùs emerſerint, eò fertilius ens.“’““ eruptura? Evaneſcit in ſpica triticum, quod citô laſcivit in olere. Nonne brevi anſerum Erxcommu- pulli excluduntur, quùm ex ovo ſit Aquila- ns yo- rum fœtus poſt menſem? Terram intuere, feraiur. quæ tam altè ſuas opes depreſſit. Nuſquam au- rum, nuſquam gemmas in ſummo concoquit. Saperior 2 Nec terræ æquor abſimile, quod in imo co- Hzaat, . ralia defigit, rejectis in ſummum algis. Et quem miraris unionem in corona, eum fſcito Dignitas adultum in concha. Cohibendo ſe Indus, ſaain , curſumque ſinuando, amnes lupra cemum derche haurit, quibus mari propior quàm profluen- ti, in Oceanum undas ſuas tandem gemmaſ- que deonerat. Tarditate tumet pariter & ditatur. Noviſſima vitis, oleæque vindemia, Vix germinant vites, vix flo- rent, vix excoquunt botryones: compreſſum- que vix muſtum fervore, ignéque repurgant. Sed nectar eſt, quod tandem haurimus; nec ipſe poteſt Noë vim voluptatis deludere. Adeò lene tormentum liquoris, fallénſque eſt vis, nexuſque illecebræ vincientis. Eò proficit fru- tex, quoties non abortit; ſed diùà concoquit fœ- tum ſuum. Et non indicavi cuiquam, quid Deus dediſſet in corde meo. Arduum id ſanè opus, Urbem, Turréſque parturire, nec prodere. Produntur tumore uteri tum animantes cæte- ræ, tum mulieres; & tamen catellus, aut puſio eſt, qui geſtatur. Nehemias Hieroſolymam geſtat, & occultat. Haud eum minorem Ocea- no dixerim, qui fluminum acceſſione tanto- rum non redundat, ſed ea ſui vaſtitate alvei itaà excipit, reconditque, ut, quò defluxerint, neſcias. Ità planè Pocillator animo arces, moæ- niâque recepit, quæ non oſtentet, nullique prodat. Quæ, rogo, ea eſt mentis, cordif- que impotentia, quâ Principes quicquid hauſe- rint, regerunt, rumpunturque;, ni ultimam quo- 3 due 222 que ſtillam conſiliorum ſuorum, profuſione nocentiſſimà ubique diffuderint? Saltem ra- phanos imitentur, qui diù latitant ſati, ma- luntque humi ad germen corrumpi, quâm citò ad evanidam luxuriæ pompam in olus fo- liaque diflipari. Bombyx certè non illicôò ſuos villos eructat: ſed lanuginem occulit ſuam, latebriſque lanificium involvit, ſuum opus non arundinea moliturus in crate; ſed illud aufſpicatur in frutice, poſtquam offici- nam;, in quam abdatur, prætexerit. Atqui Ar- cum & raptim & palàm Sol colorat in nube. Et ideò evanida, futiliſque colorum luxuries eſt, quam, ut nemo non diſpicit, itaà nemo non deſ- picit inanitate ſuæ pompæ defluguram. Py- ropum Sol fabricatur, ſed in imo terrarum; cujus fulgorem non proderet, niſi Manes no- ſtra ſcrutaretur rapacitas, ſtellas cœlo refixu- ra, ſi eòé, quas admoveret ſcalas, moliri poſ- fſet. Valuit itaà Patris idola diripere Rachel, ut Parentem, ſororem, virum, filiumque ce- Gen.z1. 32. laret rapinam ſuam. Cur furatus es Deos méos * Apud quemceunque inveneris Deos tuos, necetur coram fratribus noſtris. Haæc dicens igno- Superior rabat, quòd Rachel furata eſſet idola. Poteſt suenis'os ità ſaxa avehere mulier, ut maritum quoque nibus conti fallat. Et nos ipſis quoque calonibus ex- diapandat. ponernus, quæ in nobis aut ratio, aut Divi- nitas, arcana, conſiliaque inſeruerunt? Te- Rex conſit „ . = ſua non Rinans abſcondit idola Jubter ſtramenta Came- faciè ape li, & ſedit deſuper. Audeant viri, quod Tse⸗ præſtitit fœmina. Si ſimulachra abdidit Ra- tinguæ chel aliena: Tu mentis tuæ fœtus occul- ciura. ta; quamdià eos præſtat non emergere. Scur- △ ras faltem tuos fac, ut mentem celes Sena- tus tui. Vulgabis ſuo tempore, quæ conce- piſti conſilia; ſed ſuum habeat Autumnum tui pectoris vinea. Quàm grata Uva eſt, ſi maturuerit, tam eſt ingrata, ſi acerba de- cerpatur. Atqui amicum celare nequeo, quod incoquo. Si Rachelem imitari vir fœminam nequis „ grandævus ſaltem Papyrium pue- Secretum rum ætnulare. Is Matris preces verberâque ſervädum. contempſit, ne, quod à Patribus acceperat in Senatu, conſilium proderet fſciſcitanti. Quam ſcito, ſolemnique dolo eluſam Senato- rum ità ludibrio objecit, ut ſuam Senatui fi- dem, conſtantiämque probaret. Ergo quod Opilionis uzxor potuit, quod Romæ puer po- tuit, viri Principes non poterunt? quùm præ- ſertim nemo non videat, quibus opprimatur incommodis Chriſtiana Reſpublica ex imma- tura præcocique arcanorum vindemia. Pe- riret hominum genus, ſi pernox micaret & correftio colo Sol, pertæſus antipodas. Abdi Lux raenie. quoque debet, quque carere non Poſſumus, ut vivamus, moreremur, niſi eâ interdum Tiro vau- Careremus. Papillas doctrinæ ſuæ Paulus Co- latim im- rinthiis exeruit, non horrea iis recluſit Sa- Gons , Pientiæ ſux. Lac vobis potum dedi, non ef- cam : Wondum enim poteratis ſed ne nunc superior quidem poteſtis. Eſca erat, quam Paulus intra reix: cellaria recondiderat. Verùm eâ non nutri- . rentur alumni, ſed necarentur. Venenum enim eſt, non cibus, quæ coqui eſca non poteſt. Joan. 16.e Adbue multa habeo vobis dicere: ſed non 1. pgteſtis portare modò. Supprimebat ſuas Chri- Nen omat: ſt ibus præſagiebat non cohoneſtan- S us opes, quibus præſagiebat n omnibus. dos, ſed opprimendos Apoſtolos. Quæ enim lorica Saülem muniebat, ea Davidem op- primebat : füuiſſéetque ſervitutis laqueus adoleſcenti, quæ viro fuerat inſtrumentum: Oliva cauſâque victoriæx. Margaritum eſt, quod in te conſilium gliſcit? Sed, eo apris objeclo, tu diſcerpêre, non illi exornabuntur. Neque mittatis margaritas veſtras ante porcos, ne for- te conculcent eas pedibus ſuis, & converſi di- rumpant vos. lia comparantur. Ut enim margaritæ ab- duntur in concha, latebriſque coaleſcunt in germnas: ità Principum conſilia, quæ ſpuma forent retecta, ſi lateant, niteſcunt ut gemmæ. Mala aurea in letctis argenteis, qui loquitur ver- bum in tempore ſuo. Habet & lingua abortus ſuos. Quæ enim, ſi retegantur opportunè conſilia, poma ſunt; tela ſunt, quibus Ora- tor pariter & Auditor transfigantur, ſi matu- ritatem impatientiùs anteverterint. Regnaſ- ſet, viciſſétque Abſalon, ſi diem unam cohi- bere potuiſſet expeditionem ſuam, quam ut Chuſai aperuit, laurum illicò mutavit in cu- prefſlum, ſensitque triumphi palmas in ſup- plicii lanceas, tædâſque funeris abiſſe. Ait Abſalon ad eum- Hujuſcemodi ſermonem lo- cutus eſt Achitophel: facere debemus an non? Domini autem nutu diſſipatum eſt conſilium Achitophel utile, ut induceret Dominus ſuper Abſalon malum. En quòô evaſerit latebra- rum impatientia triumphi, imperiique auſpi- cium? Ex qua erat ſententia ſceptrum erup- turum, ſi latuiſſet, ex ea ſtrages (ubi pro. dut) excidiümque prorupit. Vide, quot membranis, quôve corio mala punica invol- vantur: ideéque, quæ ſolà maturitate rum- puntur, germinant coronata. Nullus inter flo- res Rosâ naſcitur involutior, foliorum in co- rymbum arcétatis faſciis, quas ne tum qui- dem projicit, cùm evolvitur. Ideòque, quæ tantis occulitur involucris, prodit, ſui auſpi- cio principatus, cum purpura. Adeò tum po- morum, tum florum, quæ continere ſe norunt, aut coronata, aut purpurata naſcuntur. Per- ſtat in Nehemiæ pectore de ſarcienda urbe con- ſilium, ſed uni notum molienti. Et non indi- cavi cuiquam quid Deus dediſſet in corde meo, ut facerem in Jeruſalem. Quanto coaleſcit ſilentio fulmen in æthere, unde fragore tan- to eſt erupturum! Nullo pubeſcit murmu- re; ſed, cùm adoleverit, tonitruum eſt. E- vaneſcunt, quæ ſtrepera in exortu ſunt. Ideò Chriſtus Scribam à ſe repulit, qui quoquò eum conſequendi votum temerè nuncuparat. Matth.7.6. Et ideò fortè umionibus conſi- Prov. 25. II. 2. Reg.If. . Cenblia oe. culientur. . Bunicum., Bona ob: culianda,. Nequar te, quocumque ieris. Quàm clamoſa Pe- Matth. 8. tri fides in triclinio! Tecum paratus ſum, E 19. in carcerem, & in mortem ire. Neutrius pro- Luc-22.33, fecit, vocalior, quam conſtantior, virtus. Hic defecit, ille ne acceſſit quidem. Vide, quæ Eſm. fuerit ſævities durior, Caini an Eſau? Hujus feritas elanguit in amplexus. IIIius efferata e ſt Cain. 2.. . 3* 1 8 .. — .r — ira in cædem. Nimirum comprefſſlerat rabiem „„ ſa. fuam alter, alter minis jurgiſque diffude- rat. Ideò, quæ ſilentio coaluit, ferrum ſtrin- ra oul- xit, mortémque fratri confcivit. Quæ ver iaé. rabies ſeſe per verba difſiparat, itaà relanguit ad ſcelus, ut oſcularetur ſratrem, non necaret. Quæ porrô vitio accidifſe videmus, ea vir- tuti uſuvenire non dubitamus. Quicquid te- gi nequit in germine, defloreſcet in folia, nullaà ſpe frugis. Ergo ſupprimatur, ut fe- racior mens noſtra proveniat, ſuæ beneficio latebræ in maturitatem excocta. Et non in- dicavi cuiquam. Nullh-ne ſui pectoris con- cham recluſit, ut quod increſcebat marga- ritum vel fidiſſumo libertorum proderet Ne- Meben el 1 . Cunque In ime as be rteſt i Pte “ unte 1 eult 1 is np Eltri: Sh, it, i0 Re, 0 Sun erin tunn dun nuln Ke (oino pe ai Nec Cer Mtu fem Men. i in tn ſ⸗ 1i, unn Nen Ceelt Fodet. Koc uni Anummas, t hetſcel Dawid ebnlun p ur Nobhcum Clunbete uten E lelſet in Mndam Qim tnn nehalin rlete 8 tni ene t, Dr Gcr r Nreer 1 ner . Nſe 1. rgette 1 Celiin Jrehrr trEn uime lngu D n e ntut, int. tum. Na Unen d. dun, Jum mntntine tn dil li emmmn bennu ie n e Valet hit, nperinlea ſcehmne, ſages (Iin lommne 1 r n . lleore noät, li⸗ ra. Medt ntinetekunt nilamn K Arcendet ent. H e bex lbeli N cmimumdk utulit I ere Mnone uncen 1 ℳℳ , tor, utd 1en. Ne, lalii, Ilischen, nr e ⸗ in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 223 Nehemias? Nulli prorſus. Et ſanè pruden- ſaus fratrem ſuum Abel, & iuterfecit eum. Vi- tiſſimée. Quod enim uni patefit, nulli non proſtat. Si quid occultum efle cupis, nemi- ni fac retegas; alioquin vulgatum, publi- cüúmque erit, quod in unius aurem demiſe- ris. In morem enim fluviorum, qui, ut è fonte profluwerint, continere ſe nequeunt;, cinßia te. quin in alveum dilabantur exteras mox provin- cias decurſuri. Non enim aquarum ſtlare po- Tiasge ee. teſt illa tanta proluvies. Ità ſecreta, quæ ſuo à fonte proruperint, non illic reſtagnabunt, Inſoiretio unde illa contigit ſcaturire. Atqui Arethuſa nes eudte occulit ſeſe. Sed citò exerit, profunditque, e,e quas abſtruſerat, aquas. Imò cum totâ æquo- ris amplitudine lateæ unus nequierit occul- Pyta, ote- tari: quis non temerè ſperet ſermonis conten- Sdba: tum iri profluentem intra labiorum agge- res, ubi cœperit exundare? Ut exundave- rint, aio? Imô ea quoque intumeſcent in alveo, quæ ne quidem é fonte diffluxerunt. Qui enim Eſaü de trucidando fratre concep- tum duntaxat conſilium aperuerat? Et tamen nulli ſcelus vulgatum, mox totâ Patriarchæ eſt Gen. 27. domno pervulgatum. Oderat ergo ſemper E- 40. ſalt Jacob. dixitque in corde ſuo :. Venient digs luttus Patris mei, & occidam Jacob fra- irem meum. Muſſarat apud ſe tantùm E- ſaü, intrâque præcordia ſua ſuum depreſſe- rat in fratrem virus effundendum: & tamen effluxit. Nam Rebecca dixit ad filium: Ecce Ibid. iſaii Fater tuus minatur, ut occidat te. Unde i noſti? Suo id ille tantùm concepit in cor- de. Nimirum quod quis vel uni dixerit ſi- bi, univerſis mox dictum putet. Ut ful- men cœlum concoxerit, tonitruo mox illud prodet. Quod ſi ſecretum eſſe non poteſt, quod uni inſinuaveris tibi: eccultandum id autumas, quod extra te fuderis? Non inſul- s& perſceleſtus Saul, qui initum de perden- do Davide conſilum, ne ſuo quidem indi- candum primogenito cenſuit: Dicet, Neſciat Secreta: Luniur. 1. Reg. 20. 3. hac Jonathas. Arbitrabatur enim Saül mox publicum fore, notumque hoſti, quod vel filho ſignificaſſet. Benè ergo Nehemias, ne ſuum Gdiſturbetur conſilium, nulli ſuam aperit men- Proeéteres teth. Et non indicavi cuiquam, quid Deus nioram. dediſſet in corde meo, ut facerem in Jeruſa- pre&7e lém. Lugendum hic mihi eſt, quod fortè juaſiorum. Miuam eluxero, Sionem nempè juvari clam tantùm poſſe, oppugnari veròô everti- Perſezutio que palam poſiſe, imò & ſolere. Quicquid pro viv. juſtis ſategeris, latebris abdendum eſt, te- nebriſque involvendum. Propalam autem fre- Humani mere in eos licet, nulla aut loci, aut tem- HS poris importunitate non opportund. David & ² Jonatha clandeſtine Regis iræ ſubduci- tur; & ab Abſalone, clangentibus bucci- nis, regno pellitur, necique deſtinatur. NMa- 2. Reg. 15. im ut audieritis clangorem buccinæ, dicite: o0. Regnabit Abſalon. Ergo non vivet David, ni- Prnz ſi Jonathas ſagittarum conjectu neceſſarium Sien ſuum moneat de inſidiis : Ut peribit Da- ria mala. 1l nſidiis: peribit Da vid, meridiana in luce filio debacchante? Thia mn Velari ſœdera jaculis debuere, quum in carent au. dacie“ juſtum conſpirationes non modò non conve- lentur, ſed ſtridore quoque lituorum evul- gentur. Quanta diſſimulatio, ne David oc- cumbat! ut pereat, qui fragor ! In agro Abel occiditur, jam tum obdureſcente crude- litatis fronte in ſævitiem. Dixitque Cain ad Abel, fratrem Juum: Egrediamur foras. Cum- gue eſſent in agro, conſurrexit Cain adver- Gen. 4.12. den' ut ſævitura in Juſtos rabies ne tum qui- dem faſcias paſſa ſit, cùm vagiret in cunis. In aprico initiari barbaries voluit, piguitque in- tra domus ſepta graſlari. Egrediamur foras; cain. ut, quando in illo rudis adhuc naturæ confi- nio ſpectatorem habere furor non poterat, theatrum ſaltem haberet & ſcenam immani- tatis ſuæ. Et miraris ſi adulta jam diu rabies non efferetur in latebris, quæ faſciis nec- dum infantiæ evoluta in agro irrugiit. Ità enimverò ſævitur in juſtos, liſdem „ con- trà, ne Regum quidem Præfecti opem fe- runt in Sole. Abdias autem; inquit, time- 3. Keg. 18. bat Dominum valdeè. Nam, cum interficeret Je- Tabel Prophetas Domini, tulit ile centum Rumani Prophetas, & abſcondit eos quinquagenos , & reſpectus. guinquagenos in ſpeluncis, & pavit eos pane & aqud. Placeret in antris Pietas effloreſcens, Erubeſcen- niſi furor vireret in agris. Quæ ſane deliteſ- gc,vade e cens humanitas turpius quoque ſpecie crude- kere⸗ litatis traducitur. Nam ut Abdiam demiror, quoties Idumæi Doëg non recordor: itaà cum hujus memini, illius ſuppudet. Et ait Rex 1. Reg. 32. ad Doëg: Irrue in Sacerdotes. Converſüſque 18. Doëg Idumaus trucidavit in die illa octogin- ta quinque viros veſtitos Ephod lineo. NWobe autem civitatem Sacerdotum percußſit in ore gladii. Compone lanienam Juſtorum cum epulis. Nutriuntur in ſpeluncis fili Prophe- tarum, Levitæ in Regum domibus jugulan- tur. Adeò in juſtos efſſe humanum, ſine um- bris non licet, libet ſub dio, & cœlo teſte, lancinare, laniare, diſcerpere Sacerdotes. Auſa eſt Pſaltria Regum dapibus Joannis caput ob- trudere. Cumque Nicodemus Chriſtum ad lu- cernam alloquatur: tonat in meridie contra Joannem Herodias. VYolo, ut protinus des mi- Marc, 24. bi in diſco caput Joannis Baptiſtæ. Pudet im- ai. pudentiæ, pigétque latebrarum. Coli ergo JESUS non poteſt, niſi umbrarum velo cliens obtegatur? Obtruncari inter calices Joannes poteſt, quamvis Rege in cædem minimè prono. Adeò -ne probroſum eſt patrocinium Sanctimoniæ, itäque eſt ſplendidum virtu- tis odium, ut ſævire in Sole libeat, cùm adeſ- ſe Juſto liceat duntaxat in nocte? Ergo, non qui malè agit odit lucem, ſed qui præclarè agit? Is enim non raròô de bono opere vere- cundatur, aut perſancté gloriam è& virtute orituram reformidat - ille pompam exquirit in crimine. Proinde Domini de Luce oracu- lum lugere cogimur, ab impiis perverti, à probis ſeu converti ſeu mitigari. In quo ſenſu ea ſcribo, quæ ſubdo. Ergo prodit & ſepul- chro ſuo Sol non in liliorum ſolatium, ſed in ſpinarum patrocinium? Aditur equidem . Sponſa inter noctium ſtillas & umbras à Dilecto, quæ palam in compitis à vigilibus ſauciatur. Ut in deliciis ſit Columba pudoris evocatur ad foramina, cavernaſque petra- rum. Ut verò nudetur;, & feriatur, vagari ſi- nitur per plateas. Columba mea in foraminibus petræ: Oſtende mihi faciem tuam. Num & Gan., 2. 1. cœlo prodefle Juſtitiæ libet in umbra? E- lias certè corvi miniſterio paſcebatur in ſpe- læis: cùm in Davidem palam ſæviretur à cœlite. Abſcondere in torrente Caritb. Cor-, Reg rj. wis præcepi, ut paſcant te ibi. Quantum um- 4. brarum coacervatur, ut Juſtus ſervetur! La- tebræ deliguntur, ſolitudo imperatur, Cor- vus ſubmittitur, qui ſuæ nigrore noctis um- 4 bras 224 bras geminet latebrarum. Ità nihil non con- velatur, quum ſupplicio Prophetes eximitur. Audi jam;, quid radiorum effundatur, ut ſumptum de Propheta ſupplicium proſtet. 2. Reg 12. Iu enim, inquit, feciſti abſcondite: Ego au- 12, tem faciam Verbum iſtud in conſpectu omnis Iſraël, & in conſpetctu Solis. Quid quod nu- triendi Prophetæ cura Corvo delegatur: graſ- ſandi in Davidem munus defertur Angelo? 2. Reg.24. Cümque extendiſſet mamum ſuam Angelus ſuper 16. Jeruſalem ut diſperderet eum, ait Angelo per- cutienti: ſuffcit. Nonne traducti à ſervitute in libertatem ſunt Iſraélitæ in ipſo umbra- Exod. 12. rum ſedimento? Vocatiſque Pharao Moyſe & Aa- i. ron nocte ait: Surgite, & egredimini à populo meo, vos & klii Irazl. At Tyranni ea fue- rit violenta benevolentia, neſcientis in Sole prodeſſe. Quid de beneficentia Numinis dice- mus, cujus annona in coriandri morem ſub- acta ità umbris aſſueverat, ut ad Solis exor- tum, tanquam ad afflatum mortis diſſolvere- tur? Cüumque incaluiſet Sol, liquefiebat. Fa- Stum eſt ve pere, & aſcendens coturnix cooperuit caſtra. An piget beneficentiæ cœlum, ut ſuas proſtare non patiatur objectas populo volup- tates? Jam tum præſagieram tenebrarum ami- cum ſore Domini erga populum patrocinium, quod propèé rubum deſignabatur in angue. Cur enim in Serpentem Moſis baculus ver- teretur, quo ad vindicias Ifraélis ablegaba- tur, niſi ut docerentur Abrahæ filii erectum ſe quidem iri à Numine, ſed ſine luce? Ut enim perfamiliaris ſerpens eſt latebris, itaà divini virga regni opitulatur in umbra. A- lioquin in avem melius, quàm in anguem baculus verteretur, qui diſcutiendo Pharao- nis jugo, amoliendæque ſervituti deſtinaba- tur. Quid enim Beneficentiæ commune cum Dracone! Solæ fſcilicet latebræ, quibus Dra- co pariter & Virga ſuam erant ſcenam ab- dituri: ile ut virus ad ſævitiem incoque- ret, hæc ut mella ab ubertatem conſtipa- ret. Nimirum tum quoque mores ſuos Nu- men retexit, cùm Abrahæ per Angelum nun- ciavit: Benedicam tibi, & multiplicabo ſemen tuum ſicut ſtellas cæœli. Quæ ſanè ſidera cum Gen. 22. coruſcent in umbris, fulgore ſuo ità Dei 17. ſervos prænunciant micaturos, ut tamen non in Sole colluceant. Quam ideò conſue- tudinem Numinis fuiſſe dixerim, non ut ſuum nobis genium ingereret, ſed ut nobis mo- res noſtros exprobraret Dominus, qui Juſtis „ ut obefle in luce poſſumus, ità iis ſine tene- bris prodeſſe non audemus. Colorat Deus in ſuis umbris ſanctiſſimis umbras noſtras illau- datas; utque non agamus, quod agimus , actor ipſe fit erubeſcentiæ noſtræ. Vel, ut ſanctius de Deo ſentiamus, occulit ille bene- ficia ſua, ut nos dedoceat jactantiam. Nos ve- rô, pavore improbo, non audemus aut pa- lam eſſe probi, aut publicè tueri Juſtos. In cubilibus , in quibus priùs Dracones babita- bant, orieætur viror calami & junci. Num ſeren- do calamo, excolendéque junco aut areæ Deo deerant, aut agri? Domini eſt terra, & Plenitudo ejus. Qur ergo tanta deliciarum hi- laritas ſpelæis conditur, quaſi ſepulchro præ- damnata, antequam nata? Nimirum morem exprimit noſtrum Divinitas in cultura ſua. Ernesen- Claàam juncus excolitur, quòd nos ſoleamus Juſtos colere clandeſtinè. Videas ità veſpe- re à Lotho Angelos excipi, ut eos domo Exod. 16. 21. 15. Iſa⸗ 55. 7. Pfſ. 23. 1. S§. Lot hb. Oliva abire ſuâ ſub lucem non abnuat. Declinate Gen. 9.2. in domum pueri veſtri: & manè profciſcemini in viam veſtram. Optabat ille quidem diver- ſari Cœlites apud ſe, ſed quamdiù hoſpita- litatem ſuam involvendam tenebris ſpera- bat. Miſſionem non permittebat ſolùm, ſed etiam inſinuabat hoſpitibus, ubi credidit be- neficentiam ſuam Solis jubare detegendam. Et mane proficiſcemini in viam veſtram. Li- cet hoc loco nodum Gordio ſupparem inci- dere, quem Scripturarum interpretes pleri- que concidére diligentius, quàm exolvére. Cur ſcilicet tantæ familiæ princeps Abraha- mus nullum excipiendis Angelis adhibuerit vernam: ſed ſuis ipſe manibus & jugularit vitulum, & ſecreverit de armento. Tpſe ve- Gen. 18 7. 7 ad armentum eucurrit, & tulit inde vitu- Ium tenerrinum & optimum. Latere Opilio- nes quoque ſuos humanitatem cupiit ſuam: quique propalam convivium grande ſtruet, ut filium ablactet, palam vitulum parare An- gelis, penè dixerim, timuit. Et miraris, ſi ſibi à Samaritis metuit Nehemias, ſi Me- dos expavit, ſi nec fuis fidit Urbem extru- cturus advena, captivus, & pocillator: quan- do Abraham , familiæ princeps, auſus non eſt de grege vitulum, quem pararet hoſ- pitibus, ſervorum abducere miniſterio. At hædum, inquies ſuum per paſtorem Judas Thamari ſubmiſit. Miſit autem Judas badum Gen. 380 per paſtorem ſuum Odollamitem, ut reciperet *. pignus, quod dederat mulieri. Si ergo per ver- „e, que, nas hædus foeminæ tranſmittitur; cur & vi- mrum af. tulus adduci per ſervos non potuit? Cur, in- quis? Quia ab Abrahamo Angeli paſceban- Benefter- tur : à Juda ſcortum ſaginabatur. Clan- a gme⸗ deſtina eſſe debet beneficentia charitatis, cùm Libidinis trimmphalis eſſe ſoleat prodi- Prodigali⸗ gentia. Si ſaginanda ſit meretrix „ nemo iai ſecili. non obeſum pecus ſecernet in delicias cri- v;, e. minis. Si verò refici oporteat Angelos, ni- na rara: ſi ad armentum accedat Patriarcha, non vi- tulo nutrientur, ſed rubetis necabuntur. De- nique, qui malè agit, lucem non timet: qui ſtrenuè agit, latebras, tenebrâſque ut plu- rimum ſectatur. En palam diſſerentem Na- buchodonoſor de occupanda excidendâque Ju- dæa. Vocavit omnes majores natu, omnéſque Judith, 4 duces, & bellatores ſuos. Dixitque omnem co- a. gitationem ſuam in eo eſe, ut omnem terran Juo ſubjugaret imperio. Palam oppugnatur Bethulia: ſed clanculum Holofernes trun- catur. Quicquid criminoſum eſt, & ſcelus fovet, in luce pullulat. Quod autem in pa- trocinium germinat æquitatis, concreſcit ut bulbus. Vide, ut palam rubus germinet. Nulla cum cortice ſpina ſubpullulat. Roſa verò, niſi dià in corymbo latitaret, non erumperet. Flos tegitur, ut pubeſcat. Dumus pullulat evolutus. Et igniarii quidem lapides in ſum- mo camporum adoleſcunt: cùm in imo ter- rarum topazius adamaſque concreſcant. Du- ratur in oſtreo Unio: algæ verò fluitant igna- ræ, neſciæque gurguſtii. Iniquitatis & vili- tatis felicitas iſthæc eſt, ut cum luce pompâ- que proſerpant. Virtus aut latet, aut viz lucet. Ideò fortè ſtellas, quas ſeptem Dei ſi- lius retinebat, neque in fronte, neque in pectore collocarat, ſed eas præferebat in dextera: Habebat, inquit, in dextera ſua ſtel- Apoc li6 las ſeptem. Videbatur equidem frons coœlo ſi- milior, quàm manus. Sed illa ita explati en» A,i Ute Etram Epnmmt et. N An, Kcun gtit / ote rmdin Centiom. uleti lie, lll ſonn 4 n legi I;le t. Psſern 6ai gmund n n klaſe in um n patat ente et e‚Kn. bhaere n Ue Elelt, & vn inge Eiteke 0 E il aur Cta ut In innpun . Neqn bret in C. ile e 1 munns le Uan ml 1) te 1 Nutb. Grn al itet Eese unge l n verit, t idvon drirmg, & tns, clin enr . = eſt,& NR, M Umini Iihehe onttt, efin e er cke 4e lll Nadt i Mi A ens ihi 1s & en mendo. he 66 tulit ib i, Latere di, cupit a Nrence inn. Mlem anret mias, eniis, 1 N t Utben en Melktor:r⸗ ndes, d enn erat winhikett 1 Paſtoen kü en JMMle latn eNl, Eluſet egn e ſe Ntur; A Potutt n⸗ Augen Mir iucban l entin chain, e ſoenſt metenn, 5 t in eat A triurch,an nectun n Me . ebriie u n lerte) ecicend 1 Mt, uige nnt Ir omin dlan As⸗ Bolohnn 4 Md um un 1, C S gemi 1 lat. M Dns e in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. eſt, ut complicari non poſſit: hæc, ut in ſce- nam interdum aperitur, ità plerumque in la- tebram cluditur. Ibi ergo Eccleſiæ ſeptem reponuntur, ubi clam abdi eas, foverique liceat. Nam & hanc crediderim ob cauſam factum, id quod fore Dominus ſpoponderat, ut ſecum coœnaret, qui eum non arcuiſſet. Ri quis aperuerit jannam, intrabo ad illum; Aroe⸗ . & cœnabo oum ilo, & ipſe mecuim. Non prandium apparatur ſed inſtruitur cœna; ne ſcilicet in Sole proſtarent illecebræ inno- centium. Ergo in fodinas conjecti ſumus, qui Legi militamus. Et id licuit jam tum præ- ſagire, cùm tabulæ conderentur in Sina. Qui Mons & fumabat, & nehbulis contegebatur, cùm Legis characteribus lapides ſculperen- tur; ne te crederes vitæ præcepta ſine te- nebris ſervaturum. Atqui Mardochæus & Jo- ſeph palam Suſis & Thebis ſunt equo ſoliéque Perſeouti cirvumvecti. Et ideò tibi mihique perdiu la- arzumems chrymandum eſt; quando virtus & apud ex- iriuti, teras ferdſque nationes in Sole ponit tento- rium ſuum, quæ ſibi latibulum ſub Evan- gelio parat e tenebris. Ideò lugeo, quum in- nocentiæ eſſe video & triumphum in Perſi- de, & in Latio latebras. Quis enim Juſtos aut palam evehit, aut etiam non inumbrat in umbra? Cicindelas dixeris innocentes, quas ſublucere fas tantum eſt & raptim, & noctu. Suum illz fulgorem & rejicere poſt tergum debent, & ita oblicere ſpectaturis, ut mox, quam ingerunt, lucem obvelent. Canthari- das nitere decet ſine velo. Non enim ſine no- Xa illa auri feritas viret. Ea eſt criminis li- centia, ut quod ſimulatur à Scarabæo au- rum impunè proſtet, quod fulguret non im- punè. Neque enim viror, ſed virus eſt, quod vibrat in Cantharide. Ideò patet, ideò pla- cet, ideò cubat in roſa. Et miramur, ſi ra- 10 virtus ſectatore ſtipetur? Et miramur, ſi cùm nullo ferè flumine rigetur Palæſti- na, tantis Nili gurgitibus alluatur Ægyp- tus? Natabat in lacte David, quùm reli- deret in paſcuis. Ab olere traducebatur ad ſtragula, a caula trahebatur in aulam, ut citharà Regem demulceret, cùm fiſtulam, ti- bidmque inflaret. Ubi verô Iyram in fun- dam vertit, & à mulctra ad lanienam tran- ſiit iniquorum, tum enimverò & fratri non 1. Reg. 19. Bratus, & Regi inviſus, & advenis ſuſpe- 12. Ctus, clam à Michol eripitur, ne à lictore cæ- deretur. Depoſuit eum per feneſtram: porrò ille abiit, & aufugit. Qui non intrat per oſtium, fur eſt, & latro. Sed qui per oſtium effu- git, Paſtor non eſt. Etenim innocentiæ pa- trocinari palam non licet: ſed eam, ſi car- nificibus ſubducere cupimus, demittamus oportet, ne per poſticum quidem, ſed per feneſtram. Depoſuit eum per fenettram, & abiit. Meritè proinde mendacii Seniores à Daniele arguuntur, qui & libidinoſum confi- Nere adoleſcentem, & profugum. Venitque ad eam adoleſcens, qui erat abſconditus. Non eſt tam pudica impudicitia, ut latere ſtudeat. Imò cùm ſervi ſcelus averſuri irrepſerint per poſticum, adulter palam per oſtium di- Dan. 1j. lapſus fingebatur. Cum audiſent clamorem 26,39. Jamili irruetunt per poſticum, ut viderent, uidnam eſſet. Et älum quidem non quivi- ms comprehendere quia ſortior nobis erat, G., aperto oſtio, exilivit. En: ut in fabula Seniorum impudentia; frônſque ſceleris diſſi- . 1t3 225 mulari non poteſt. Nam adulter non tam fu- gere, quam egredi fertur, cùm per oſtium dicitur excefſiſſe. Servi autem, quos Suſannæ adeſle oportuit, in pomarium per poſticum irrepſerunt. Adeò laboranti pudicitiæz ne do- mi quidem ſuæ ſuccurri poteſt, ſine latebris. Frruerunt per poſticum. Huc fortè ſpectavere cum cilicia tum pelles, quibus Arca intege- batur. Opulentiſſimam eam ſaneè fuiſſe fateor: ſed opes illæ caruere theatro, & non tam explicari ad pompam, quam ad ſqualorem debuere velari. Fecit ſaga undecim de pilis ca- Exod. 26,. Prarum ad operiendum tebltum tabernaculi. 14. Quamquam cur Arcam adimus, quam fortè cooperuit Moſes, non ut gazas ejus occuleret, ſed ut ab eis cœli rigores injuriaſque propel- leret. En Jacob in Eſaü à Matre reconcinna- tum, & belluæ integumento deformatum, quo illum Iſaaci muneribus idoneum redderet. Pelliculdſque haædorum circumdedit manibus , Gen. 27. & nudi colla protexit. Dixitque Jacob, Ego 16. Jum primogenitus tuus Eſau. Quantum hic diſ- ſimulationis, imò & ſimulationis adhiben- Pirte⸗ . . . . . . .. . y vor exo* dum à Matre fuit, ut juſtiori & filis benedi- ſ. ceretur à Sene! Perſonari oportuit Juſtum, & efferari, occulique Sanctitas debuit, & im- pii habitu, & exuviis beſtiarum. Et vix tot inter larvas obtegi potuit Pietas, & fau- ſtà precatione impartiri. Quam ſanè benedi- ctionem und potuiſſet patinâ extorquere per- duellis. Fac mihbi inde pulmentum, ut come- Gen. 27.4. dam, & benedicat tibi anima mea. Adeò fe- lix eſſe virtus non poteſt, ſine tegumentis & involvi penè fraudibus, mendaciéque de- bet Juſtitia, ne ſibi debito principatu deji- ciatur & excidat. Vixit in Aula Moſes; ſed occultus. Eum Mater lactavit, ſed Paren- tem ſe efle filii diſſimulando. Virus filio in- Exod2. 8. ſtillaſiet, non lac, niſi ſe eſſe Matrem ab- negaſſet. Ideò infantis verior parens, quia pu- g Moyſes. ſionis nutrix eſſe maluit, quàm Mater. Ab- dicandi à parentibus Juſti ſunt, non ut re- Proteckio- gnent tantum, ſed ne moriantur. Periiſſet "es Faha⸗ . . . . . . rim palam enim Moles in lacte Matris, qui in alluvio- appareant. ne non perierat Nilh, niſi exteram ſe pa- rens ſimulaſſet. Accipe puerum iſtum, & nu- Religioſt tri mihi: ego dabo tibi mercedem tuam. Ne Ma- Relenn Te⸗ tris quidem Amor patere in uberibus poteſt, 2 cùm Juſtum educat; debétque genitrix pro mercenaria haberi, etiam cùm hlium enu- trit ſuum. Ità- ne? Vel naufragari charitas debet in lacte: & , ne Moſes id patiatur in ubere, quod Pharao patietur in pelago, ve- lari Matrem oportet filio uteri ſui; & ſœ⸗ tum ſtrangulat, niſi eum, cùm amplectitur, abdicet? Ecquando patere poterit patroci- S§. Davia. nium innocentiæ, ſi perſonari tum quoqüuc- parentem neceſſe eſt, quùm filium lactat, Slicizo- quem peperit? Hinc eſt, quod triumphato- ilicus res inſaniæ perſonam ſibi aptare debent, ne non promo- trudantur aſylo, in quod perfugerint. Miſe- a. ret me Davidis, quem munire dementia de- buit, ne laniaretur à Satrapis. Collabebatur Ren. a inter manus eorum, & impingebat in oftia 1z. 8 * portæ; defluebdntque ſaliva éjus in barbam. Quod;, rogo, aut fœdius, aut ſqualidius eſ- ſe potuit involucrum, quàm illud, quo vi- ctorem Principem oportuit amiciri, ne dif- cerperetur ab Achis? Beta Laurum deturpa- vit, ne pullulantem & lauro cupreſſlum me- tere cogeretur, ideò miſer, quèd felix. Ergo inſanire neceſle eſt Gigantum domitorem; At Mare. 14 5. Irriſores Juſtorum. Servire Deo palam Vix licet. Deus nobis vilis. §K. Magda- lena. 226 ut vivat: ſaniéque fœdanda eſt chlamys, ne cruore fœdetur. Miramur autem nequiiſſe Davidem vivere inter hoſtes, niſi robur ſuum inſanid palliaret: quando Magdale- næ non licuit Chriſto blandiri, quin ſcari- ficaretur à diſcipulis. Uz quid perditio iſta un- guentt facta eſt ? Et fremebant in eam. Ergo- ne vel JESUM nefas eſt palam inungi, e- tiam inter Apoſtolos? Magos dolemus clam Chriſto blanditos, quos commotus ad iram Princeps in Bethlehem miſerat: quando fœ- mina commordetur, ut alabaſtrum à forni- ce traduxerit ad cœnaculum? Quid erat ac- turus Herodes, ſi profuſum ſpectaſſet aurum in cunas vagientis, quando diſcipuli rugie- runt, effuſo in caput Magiſtri unguento ? An ille pateretur Reges obſequi puero, cùm blandiri Apoſtoli non patiantur Præ- ceptori fœminam peccatricem ? Litet ſine So- le cœlo, quiſquis laniari ſuis cum victimis reformidat. Specus ſubeunt textringz, ut ara- Kam. 17. 7. Luxus in Jervis. neorum lanuginem lini attenuatione imiten- tur. Iiſdem recondare latebris oportet, ſi, ut Chriſtum induiſti, ità Chriſtum optas in- duere. Non enim ornare Servatorem aut tibi, aut mihi licet ſub dio. Quæ ſanè Juſtitiæ latebræ ità ei amplificandæ neceſſariæ tum fuere, tum ſunt, ut rerum quoque ordo con- fundatur, tantùm ne propalàm Juſtitia effe- ratur. Quid germinationi ità conducit, ut Sol? Quid ramum in germen educit, niſi radix aut truncus? Aaronis tamen ut efflo- reſcat Virga; & abaco includitur, & trunco diripitur. Ouas cùm poſuiſſet Moyſes coram Do- mino in tabernaculo teſtimonii, ſequenti die regreſſus invenit germinaſſe virgam Aaron in domo Levi. Non Juſtos modò, ſed & Juſto- rum virgas virere non videas, ſine latebris. Cuúùmque apricitate provocentur Arbores in virorem, Sacerdotis virga refloreſcit in um- bra. Benè ergo, prudentérque Nehemias;, ut Sioni proſit, & mentem ſuam nulli non occulit, & urbis luſtrationem exorditur in umbris. Er ſurrexi nocte, & non indicavi cui- quam quid Deus dediſet in corde meo, ut face- rem in Jeruſalem. Occultatione Hieroſolyma ſurget, ductore Nehemiàâ, quæ, Ezechià re- ctore & principe, ſuarum oſtentatione opum acta eſt in ruinam. Et ſurrexi nocte ego, & viri pauci mecum. Ec præſidio ſibi fore, nec ornamento N exiſtimavit Nehemias centurias, agmind- que ſervorum. Nemo enim non fibi ſolitarius videtur incedere, niſi & poſt ſe trahat, & ante ſe mittat Xerxis, Dariique cohortes. Licto- res ſat olim erant Romanis Conſulibus rerum; gentiumque Dominis, duodecim quùm, pom- patico ævo hoc noſtro, apparitores duodevigin- ti non Regum tantùm (quod planè ut non laudarim, ità ne improbarim quidem) Le- gatos antecedunt, ſed oppidorum ſemicomi- tes præire non rarò vidimus, ſumm huma- norum capitum vilitate. Incomitatus per ur- bem Cato uno vehebatur caballo, vir non Conſularis modò, fſed triumphalis: & cujus nunc ſolitudinis puderet lixamm, ea Impera- tor gloriabatur. Nuſquam in Iſaaci domo ſer- vitia. Venatu Eſaü; lentem Jacob excoquit: Oliva pulmentum Rebecca apparavit. Et ne id datum putares inopiæ ditatus fuiſſe vehementer Iſaa- cus ſcribitur, quo anno ſeverat hordeum. Et locupletatus eſt homo, & ibat proficiens, atque Gen. 26, Juccreſcens, donec magnus vehementer eſfelctus 13. eſt. Attamen Abimelecho præ opibus Senex aut metuendus, aut ſaltem ſuſpectus, atrium Teréie, ſuum anteambulonum agminibus haud inſe- dit. Quin Eſau primogenito ſuo patinam im- peravit, & Jacobum, Rae comite, in Syriam ablegavit ad Laban. At Abrahamo præſtò fuiſ- ſe, inquies, vernas lectiſſimos trecentos. Aio, ſed quùm pararetur pugna, non cùm coœna ſtrueretur. Nos contra ad crapulam heluoni- bus abundamus, carituri vel uno ad pugnam rorario. Ouod cuùm use, Abrabam, captam en, ie videlicet Loth fratrem ſuum, numeravit expe- 14. ditos vernaculos ſuos trecentos decem & octo: & perſecutus eſt eos uſque Dan. Ità adverſus Reges quatuor, eòſque victores Patriarchæ pugna- vere; qui, ut tres reficerent Angelos, unum aſſabant de armento vitulum, & mandabant Saræ, ut ſuis manibus ſimilæ ſata tria permiſ- ceret. Vide, an tam grandi de apparitorum exercitu unus deligi poſſit, qui Reges inſequa- tur, qui victores fuget, qui Lothum reducat, qui de manubiis ne aſſem quidem unum uſur- pet. Turba eſt, non cohors, quæ nos cir- cumſtat: & quamvis inſtructa videatur eſſe gladiis ad pugnam, ad fugam enſe compunge- tur, verſis capulis in calcaria. Magna etiam nominis eſt affinitas Cervis & Servis; quorum una eſt ſalutis in fuga ſpes. At multi ſunt. Et ideò clamant non ſurdis auribus: Nos nume- rus ſumus. Unum certè armigerum ſecum duxerat Jonathas, quuùm ſtatione Palæſtinos dejecit. Accidit in quadam die, ut diceret Jo- nathas filius Saül ad adoleſcentem armigerum x. ſuum⸗ Veni, & tranſenmus ad ſtationem Phäli- Rthinorum. Primus Abſalon prodiit in compitis Scripturarum cum apparitorum phalange. Et ideò regnum affectavit; & ideò defecit à Pa- Reg, 14. tre; & ideò pependit & quercu. Igitur poſt heæc, 1. Reg. 15. fecit Abſalon currus & equites, & quinquagin- ta viros, qui præcederent eum. Totidem ſibi anteambulones conſtituerat Adonias, tyran- nidis appetentior. Et ideò Regno, doméque excidit. Ego regnabo. Fecitque ſibi currus & equites, G quinquaginta viros, qui currerent ante eum. Deſipuere hi ſanè adoleſcentes, qui felicitatis regnique fundamenta in curſoribus ſtatuerunt. Qu enim ratione ea ſtaret felicitas, quæ ra- dices egerat in præcurſoribus? Et quinquaginta Eerleſici⸗ Adonias autem elevabatur, dicens: 3. Reg.l.. . :. J sorum p05 viros, qui currerent ante eum. Nec modè ſtare wrmg cum excurrente turma felicitas non poterat: ſed eò lentior ad bravium regni facta eſt cu- piditas Adoniæ, quò magis impigrè à pro- currentibus trahebatur. Curſu enim agminis ſui felicitas Adoniæ claudicavit: nam quo eſt velocior in Apparitoribus Ambitio;, eò æ& rumnoſias revocatur ad carceres. Meta enim feſtinantis ad regnum adoleſcentiæ, carceres ſunt. Nec ad laurum Abſalonis ambitio ad- volavit, ſed ad quercum. Eôò te trahet exa- men vernularum. Videas, contrà, und tan- taàm comitatam famul Judith & in Aflyrios tranſilire impavidam, & triutnphantem à Du- cis conopeo regredi ad Eliacim. Tradidit ca- judich 14. put Holofernis ancillæ ſuæ. Et exierunt duæ, in ſecundiem conſuetudinem ſuam, quaſi ad oratio- nem, venerunt ad portam civitatis. Ergo qudm GleN 1 er deah 4 773. “ s: Mlimn olebat „. F ItuN n! an alt,i ul Atlone Cn co Cſes no Cpib 18 nitor le ſun, ruIn h te ſ s es grane Nen A Ralbel Uri alct Welitad Iina did n Pchtetea Uin Ne⸗ Aumi Sl Reſin 5 exkorten Uübent N on i don Enn, e ie N emerfelle hortenn 1 ein, A ſee eſi gn e ehn, kali O aännd te, in ⸗ no H Tecenen n ulem hn Und d e rahan, unernit,g, lereni adrerlrle riatche Angeln r & mnlk ſitn tuſen de Phnn i Ngaie Lodhumni idem ment, , (e Md Ga en nenle ri. Mutu 8 dernnim Anigenn in ktione Hlin Ge, u giet, ſeren Anf 44 imm 1 erent ,1 nes,ütt ſotibig lun Eleiu, Egitii ! 164 Ce o; n. Nec 8 in Cap. II. Lib. II. Eidræ. perierint in turba ſervulorum adoleſcentes duo Abſalon & Adonias: duéque triumphafint Vir & foœmina, dum illa ad Aſſyrios graditur cum ancilla, Philiſthæos ille cum armigero lo- co; arcéque pellit: Quis Nehemiam non com- mendet, quod, rejectà turbà, mann comitatus exiguâ Sionem obeat quam reficiat? Surrexi nobte ego, & viri pauci mecum. Cur ergo non abiguntur muſcario veſpæ, quæ nos tamdiu cir- cumſtant, quamdiù madent patinæ, quas exu- gant? Non tibi adequitant ſervi, ſed melli tuo. Ut illud defecerit, nudus eris. Atqui dignita- tem meam ſine famulorum examinibus tueri Gleria va- non poſſum. Laudem ergo, famâmque quæ- na. ris ex turba? Videamus, an ex illa proveniat. Glaria ve. Erat autem (Juditham nobis author expin- nac git) eleganti aſpectu nimis, cui vir ſuus reli- Judith. 8. querat divitias multas, & familiam copioſam, 8. & poſſeſſiones armentis boum, & gregibus ovium Timorbei, Plenas Et erat hæc in omnibus Jamoſiſſima;, nonLuxms. quoniam timebat Dominum valde. Audiſtin? Undabat aurum in domo Judith, micabant Judih. Lapilli, ſtragula ſternebantur, familia exun- Earlaſaßi. dabat. Famoliſſima inter hæc Judith erat. Un- swrumpom- de verò tantum illi famæ, nominiſque com- peverores. Paratum? Ex opibus? an è gregibus? an verò è ſervis? an promiſcuè ex univerſis? Quoniam, inquit, timebat Dominum. Proh virtutum ju- bar! Si gratiorem eam Deo factam Timoris acceſſione dixiſſet, non mirarer. At eam ait, quùm copiis abundaret, clariſſimam fuiſſe inter cives non opulentia, ſed charitate, virtute, non opibus. Quod ſi celebrior fozmina virtu- tis nitore, quàm fulgore gemmarum, quaâm- que familiæ multitudine: Sacerdotem reris fu- turum heluonum grege clariorem, quàm pro- bitate ſud? Suo quiſque nitore micat. Ma- gnus es? quamvis deſerare, non decreſces, fru- Aitrà granditatem aucupaturus ſtaturæ tuæ nu- mero aſſeclarum. Neque enim ſtatura, ſed Soccus eſt, quicquid celſitudinem non mem- bris addit; ſed menſuræ. Quo fretus comitatu acceſſit ad Saulem Samuel, quùm à luctu exur- 8. Samuet, Sens contendit in Carmelum? Nullo. Num Samiel. 5 . . Propterea non illico admiſſus ad Regem eſt? Num Regem non objurgavit? Num ab illo, quamvis rogatus & retentus fimbrià, non abſ- ceſſit? Num Agag Regem pinguiſſimum non occidit? Hæc omnia Solus præſtitit in eo con- greſſu Samuel, non modò non annuente, ſed exhorremte Saüle, quem laureati milites am- biebant. Adeò à Sacerdotibus tum ſolis Reges aut arguebantur, aut gtiam jugulabantur: cùm, noſtrâ ætate, ſtipatos apparitoribus Præ- ſules non modo non hiſcere contra Reges vi- deamus, ſed adſtare interdum Dynaſtis, ſed ſede identidem pelli, ſed provinciis aliquando arceri, ſed evocari ad veſtibula lugeamus à Præfectis. Quid pediſſequos ponè currum ha- bere juvat Sacerdotes, ſi repugnare inter ſtipa- tores non audent Subpræfecto: quos in lege Moyſi & ſolos venerati ſunt Principes, & 1o- os in ſe irruere Agag ſenſit coronatus? Non ego verò ſum tam hebes aut audax, ut velim magnés ſen Præſules ſeu Principes carere, & Apparitoribus & Nobilibus, qui eorum tum cu- Dicula;, tum aulas cohoneſtent. Decet ſanè Pri- Mores etiam Eccleſiæ ambiri Miniſiris ac fa- mulis. Sed horum non ſit ſine numero nume- rus: ſed his ſe non credant præfulgere, Ma- Znoque fieri: cum Virtus & Præſtantia Maxi-= s conſtituat in utroque Senatu regnorum & Eccleſiæ. Nihil autem aut majeſiatis, aut po-= teſtatis nobis accedit & ſervis. Sedenim Salomo⸗ nis lectulus haſtatis vallabatur ſexagenis. Ego de Sacerdotibus ſcribo; tu verò de Rege lo- queris. Da mihi aut Aaronem centuris valla- tum, aut Sadochum. Quamquam in Rege quo- que, ſi ſapis, ſervorum cohortes videas non laudari. Neque enim thronus eo agmine valla- Patur, ſed lectulus. Ut ſopiti, non regnantis eſſe Principis conjiciam ambiri cohortibus ſervulo- fum. Adde non pediſſequos eos fuiſſe, ſedmi- lites. Nunquam autem à Regum atriis propellen- dos cenſui cataphractos. Ablegatum velim con- templeris Moyſen ad Pharaonem. Agebatur eo in congreſſu de Tribubus, de abitu, de Re- Publica. Unus tamen additur balbutienti comes; una Legato Virga adjungitur. Aaron frater tuus Exod 4. ipſe egredietur in occurſum iuum. Et ipſe loqite- 40 tur pto te. Virgam quoque hanc ſume in manit tua. Quo; inquies, eventu Regem oppugna- vere viri duo? Quo nemo non ſcit. Vocatiſque Exod. 1z. Pharao Moyſe & Aaron nocte ait: Surgite, & 32. egredimini à populo meo, vos, & filii Iſyazël. Iie 5 immolate Domino, ſicut dicitis. Non id à Rege datum multitudini: ſed id fratres duo à fremen- te Rege non tam impetrarunt ; quàm extorſe- runt. Qui tum Aulici, lictoreſve Moyſen dedu- cebant? Nulli. Vilior num Regi fuit? Imòô itaà metuendus, ut eum ad profectionem quoque ſupplex hortaretur. Et lanè Moyſes incomita- tus und innixus virg4, unéque vix fratre fre- tus EÆgyptios, Regémque conterruit. Idem ve- r Semoribus ſeptus ſeptuaginta, & milite; fa⸗ miliaque ſtipatus, non ſemel ab Iſraele proſ- ciſſus maledictis eſt, & ſemel etiam lapidibus appetitus. Uno certè tantùm comite Joſue, de Monte Moſes regreſſus eſt in caſtra, ubi flagitium vituli expiaturus, ſolus in porta ca- ſtrorum conſtitit, clamavitque; & quis eſt Domi- Exod.i2. ni, jungatur mihi. Et vir unus ipſo etiam fratris 26. præſidio deſtitutus, multitudinem non ſolùm increpuit, ſed trucidavit quoque. Cecidrunt- Wwid. que, ait Scriptura;, in die illa quaſi triginta tria millia hominum. Et adhuc muſſas? Et num etiam turmas invehes famulorum ad cuſto- diam, majeſtatémque dignitatis? Quid imperari aut durius potuit, aut difficilius, quàm ut die und vulgus innumerum deleretur, & quidem non per carmifices, aut per hoſtes, ſed per fra- tres ſuos? Unus eam imperavit internecionem Moſes, & nemo non maluit carnifex eſſe pro- ximi ſui, quaàm transfuga Legiſlatoris ſui. Quot haſtatorum cohortibus Roboam ſtipa- batur, cùm ab eo denæ Tribus rebellarunt ſola jugi commemoratione? Ego addam jugo veſtro. 3. Reg. i2. Populus reſpondit: Quæ nobis pars in ſilio Iai. 16s. Prolato tantùm jugo ità ſunt corda tribuum exarata, ut Theband feracitate mox in ha- ſtas, ſagittâſque exuberaverint. Adeò ſeve- ritatis eſt vulgus impatiens. Et quidem à Mo- ſe objurgatæ, cæſæque Tribus, non modèô non efferatæ ſunt laniena, fſed quaſi pacis hoſtiæ ſine voce ſanguinem , ſpiritmque profuderunt. Cùm tamen & minaretur iner-= mibus Roboam ſeptus armatis, &̃ Solus Mo- ſes inermis trucidaret ferocientes. Dabis, ut ſpe- ro, manus ſi non mihi, certe Nehemiæ; qui nihil deſtinatis à ſe conſiliis obfuturam cre- didit infrequentiam famulorum; quòd per- calleret vir fagaciſſimus, imperii non pen- dere majeſtatem è numero, turbaâque ſtipa- torum. Jdurrexi nocte ego, & viri pauci merue t 228 Et ſanè quam addere dignitatem Principi po- teſt laniſtarum, aut otioſorum in impluvio, atriéve caterva cincinnata? Videlicet nemo Dy- naſtam Chriſtianum non reverebitur, ex quo viderit aut pygmæum divaricatis cruribus reptare per ſtragula: aut ſcurram ponè ve- lum os diſtorquere: aut paraſitum uno faler- ni amphoram exhaurire ſpiritu: Nimirum, qui repugnaverunt hactenus Conciliis, Scriptu- ris, Canonibus, Academiis, Scriptiſque Nova- tores, ut pompas equeſtres ſuſpexerint, tum e- nimverò in ſinum Eccleſiæ refugient: ut quos JESUS CHRISTUS inter latrones pendulus Servi, vißyß non abduxit a deliciis, eos ab illecebris Præ- San tor Catholicus abſtrahat ſtipatus pediſſequis? ar. Aulurè de- sigendi ac- curatè, moveatur ergo ab atriis turba non modò con- ciliandæ authoritati non idonea, ſed inutilis: aut certè, ſi nos ſtipatorum delectat chorus, chorus ſaltem ſit, non numerus. Vellem adeſ- ſe tibi id genus aulicos, qui Agaſonis non eſ- ſent comiti poſthabendi. Indagantem enim Aſi- 3. . ſzr. nas Saülem is deducebat calo, qui Samuelis & us ARet. mMores calleret, & edoceret domum. Dixit Saul 1.Reg.9·5. d puerum, qui erat cum eo: Revertamur. Qui ait ei. Ecce vir Dei eſt in civitate hac, vir no- bilis: omne quod loquitur, ſine ambiguitate ve- nit. Eamus illuc. An non Saül agaſo? An non is, qui loquebatur, agaſo, imò agaſonis erat ſe⸗ milixa? Et tamen ea loquitur ad conſtabularium ſuum, quæ in domo Præſulum ne Magiſter quidem domus præfaretur. Is erat in cau- s delectus puerorum: & ea interdum eſt in aulis de ſeligendis Oeconomis, & Præfe- Gtis incuria. Doctiores fuiſſe lugeo apud Bu- bulcos lixas, quam aliquando ſint coram Præ- fulibus Sacerdotes. Callebant illi Prophetarum mores & domum: hi Vatum nec limen norunt, nec munus. Quam eflet plenum dedecoris pro- brum, ſi apud Opiliones de Samuele calo- nes ipſi loquerentur: & apud animarum no- ſtrarum Duces de Daphne aut Ariadna gar-= rirent Hypodiaconi? At is vir erat, quam- quam lixa, & liber, & in Judæa. Audi, quæ ſit in Syria vox puellæ, non ſervientis modòô; 3. Neg. 5. ſed captivæ. Uiinam fuiſſet Dominas meles ad 2 Prophetam, qui eſt in Samaria profelctéè cu- raſet eum à lepra, quam habet. In Syria ſu- mus „ & apud Ethnicos, loquiturque cum Domina ſua non ſerva tantùm, ſed puellu- la, eſtque ſermo in domo militari: Princeps enim militiæ Regis Syriæ erat Naaman. Quis autem inter loricas, quùm garriret puellula cum barbaris, non eam loqui crederet aut de Satyris, aut de Tritonibus? Prophetat illa tamen de Propheta. Confabulatio non de Eu- ridice eſt apud Plutonem captiva, ſed de Eli- ſæo peſtium expulſore. Et Aulicorum nos non pudet? quorum non rarò una aut de Proſerpina vox, aut de ſemiuſta Didone frigens eſt eru- ditio. Nam ut quarti Æneidos decantati to- ties libri ſaniem evomuerint, tum enim veròô laureâ redimiri ſuo expoſcunt jure tum Athenis in Areopago, tum in Capitolio Romæ. Com- pone, roge te; ancillulam fœminæ militaris cum tuæ Catonibus aulæ; & vide, ut apud Ethnicos philoſophentur de Prophetatum vir- tute vernulæ, de Junonis livore, laſciviâque Jovis non curſim, ſed ad extenſum diſferenti- bus perſæpe Levitis. Eos apud te aut comites, aut ſervos efſe velim, uti fuiſſe gratulor cum Sponiz Vernulas: exeurſuros nempe poſt Chri- Serzeto vA= Nss Sedentès Vαια Hüccine Chriſtianorum dignitas recidit? Re- — Oliva ſtum, ut is afflaverit. ITrabe me; poſt te curren 1eft. Can. 32 ſemt in odorem unguentorum tuorum. Current ſcih- D cet perflatu unguinis pervocati Aulici in am- t plexum Servatoris;, qui ſpectavere immoti pro- Sacerdotes l fuſum in Paraſceve cruorem Chriſti? Qui, poſt "en boni. 61 8 ſanguinem, ſtant, hæréntque in ſterquilinio, hi lat enimverò, ſtillante Nardo, in ſmum innocentiæ, n inque occurſum verbi convolabunt? Poſt te cur- Duüne remus in odorem unguentorum. Aſſument nimi- ten rum pennas ut aquilæ, volabunt, & non de- no;1 ficient rore tantùm adſperſi Servatoris: qui Cchn, ejus in ſanguine pro iis fuſo aut natant ceu Pheim teſtudines, aut perſtant quaſi ſcopuli eluvione tant ſanguinis non modo non inkfracti, ſed pe- nè ſubaridi. Ilni poſt Chriſtum current, qui Chriſtum rurſus in crucem, iniquifſimâ cri- 7. Ce s minum laniend, agunt quotidie? Tu-ne adeſ- Amſentie S ſe illos tuo lateri patieris, quorum ſcelereTorune Chriſti latus & confoſſum eſt olim, & nun. Hentics quam non transfigitur? Carmificem nemo ho- vuandi minum intra hmen ſuæ domus admitteret; à quo tamen ſicariis, impiiſque Reſpubh- ri n ca expiatur. Et in deliciis tibi ſunt, tibi aſ- ſident, tecum vivunt, und tibi ipsiſque com- proiefftnes non muni mensâ fruuntur peccatores, à quibus inpioum, Chri & Dei filius jugulatur iterum, & ſanguis tt strin proteritur teſtamenti. Lictorem, à quo fur d ſan cæditur, horres: Impium amplexaris, à quo 41 C, gus JESsUS occiditur? Verberonem odiſti homi- ¹ (uufei num, & Dei carnificem complexaris? Va- en,0 caret, inquit, famulis domus, ſi eos inno- Etl centes tantàùm adlegerem. Vacet. Non enim eiu erte miſerior domus illa Evangelica tum fuit, lii hee cùm exterſa ſcopis, purgatâque vacaret, quàm lelerat cùm eam nequioribus ſecum Spiritibus ſep- n ſelen tem adductis inquilinus Satan inſedit. Quid? Fihle Num tu pyxides tuas farciri veneno mavis, attue quaàm inanes ad tempus eſſe; ſi fortè, nec- zin dum exectis viperis, theriaca non ſuppetat? u Num os felle complebis, ne deſit, quod man- 8, & das? An tu;, ſi Carduelis avolarit & cavea, 6 plurit⸗ Bubonem, ne illa vacet, illuc inferes mali aa e Ine ominis avem? Vacabit vernulis atrium, ſi ſcru- im puloſius in iis morum probitas diſquiratur. lis Vacet. Satius enim eſt vacare illud, quam ini- Elue querum frequentia pollui. Verùm, quod ſup⸗ un ⸗ preſſi doloris, fetuumque flumen, jam à me re- Erhinn primi nequit, vacabit ergo domus; ſi ſoli ooop-= n: tentur in famulos innocentes? An Sodomis Ala degimus; qua in urbe ne una quidem impol- ümn lutorum decuria cogi poteſt arcendo ſulphu- „ Olnin ri & igni? An verſamur Athenis, ubi cum Dds Sa laterna nequicquam quæri hominem à Dio- impiis. Cor gene oporteat? Enim verò Romæ ſumus, ui N qua in Martyrum patria non ſeptena ſibi Do- ,2, Ulri n minus virorum millia ante Baal non pro- probi ne i na reliquit, ſed milhia pluſquam ſexaginta aumuten Run ſuo in cenſu habet, quæ objiciat Aſtaroth len nullis hactenus aut illecebris, aut crimini- n bus corrupta capita. Non deſunt quos adlciſ- ine camus, probatiſſimi, ſed truduntur. Sedenim E qui mollibus veſtiantur in domibus Regum Matt.l 8. ſunt. Ut horti ſunt Principum: ita eſſe e en mi re & Præſidum atria. Nam ut in Optima: nzss, ie tium viridaris ſolæ ad umbram ſeruntur ar- u bores infoœcundæ, myrtus, buxus; & laurus, V S platanique: probrum enim eſſet, ſi aut Oera- e, di, ſus, aut ficulnea regias inter cupreſſus ri- e garetur. Ita deliguntur ad oculum famuli,, M in quibus garrulitas, frons, ſtatura, cirti- 8 ni d que duntaxat expendantur. Morum diſquiſi= dee tio in majorem hebdomadam rejecta ⸗ rmit⸗ de Nid nne umn ſi Wlat in eummdiſ ſin ⸗ ls ArCulnde mimdene 1! Men Aümen , Et eryatardid, t wunt pllieſnin nlrachhſc. d cornen 4 inigutlnig. elTrea Gbonrn Ke Oh ) W hcem vnnb s denn . Meic lont, ndi⸗ bi gren tores) 2 gil m, & lun em,¹ lenrnd 1. ein ocliher bnpleuti S, Aen n Vacet. Mutin eliea in netarutite inlect 1 ee 2 pon Ne Ceſt,goln Folaritt an llae n EM Cbitu Cla le un . mmenjfchd Vnl,itan 8) A M coptimi, ſi Leddio pro funa. Eulehiaſti- proluvies e in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 229 permittitur ineunda Sacerdotibus. Quem enim ſimo naſo non reciperemus pediſſequum, eum corde animéôque putrem ſecretiori conclavi . Sul care Rullo corruptelæ faſtidio, dignamur. Nul- aaßligtis lus Saüli e clientibus adfuit, qui eum à con- onsquia ſulendo Pythone, in ſummo belli regnique eos d. diſcrirnine averteret, traherétque ad Arcam Deumque? Nullus. Ergo nemo in Iraeël, per id tempus, verus reperiebatur Iſraëlita? Ne- mo; ſi tu tamen Iſraelitam eſſe negas aut Sa- dochum Sacerdotem, aut Nathanem Pro- phetam, aut Davidem Pſaltem pariter & „ „Ducem. Florebant hi ſanè omnes in Hfraél. e Sed Saüli minimè grati; apud quem ecquan- ves Siſße. do innoxii loquerentur, ſi intra unam tan- rum. tùm dieculam, lictore Doëg, Sacerdotes oc- pigaiss toginta quinque infulis vittiſque coronatos zul onfe delevit ? Monitore quidni careat Saül, qui rendaiſunt haſtam detorquet in Lyriſten, quuùm eum or uerat. facibus, nerviſque Satanæ leniſſimè eximit? mus, ſi, qui ſuperſunt impolluti, reciperentur. Verùm meæ non iſthinc lachrymæ. Uror, ſed non qua reris ted4. Mitius cruciarer, ſi Chriſtiani aut Principis, aut Præſulis vaca- ret atrium innocentibus. Illud perurit me, quòd ſanctiorem video familiam Ethnicorum Leaioſa- eſſe, quàm Ifraélitarum. Da mihi in Tribubus era. duodecim Oeconomum Eunucho Candacis parem, qui Eſaiam evolvat in curru? Ha- bet Æthiopia, quod Palæſtina non habet. Act.8. 27. Et ecce vir WTthiops, Eunuchus potens Can- dacis Reginæ, qui erat ſuper omnes gazas ejus, venerat adorare in Jeruſalem, & reverteba- tur ſedens ſuper currltm ſuum, legenſque Iaiam PFrophetam. Scrinia ſuffode, & ſupellectilem ſcrutare univerſam familiæ tuæ , & vide 4 an Prophetes ſit in omni domo tua. Tibul- los quidem & Guarinos, Marinéſque repe- ries, & ſi quid peſtium in Postices littora fflair Acherontis. Prophetarum Srziptur;, Hec nomen uſquam offendes: miſi fortè in divinie. ludibrium pudicitiæ nonnulla è& Scripturis Dei fuis illeverint chartis Scribæ, Pocëtæ- que lutulenti. Volvitur ab Eunuchis Regi- narum Eſaias in curru, & hæ fuere deliciæ peregrinantis Aulici. Adſit nobis è tuis aut evita: aut etiam Sacerdos, qui Machabæos vel in Templo legerit ſemel, ad horam Oratio- nis nonam, qui fortè non ſemel perlegit aut Orlandum in Odeo, aut Clorindas exuxit in Sancto. Ita-ne? Caſtratorum rheda ſan- ctior, quàm ara Myſtarum eſt? Placent Eu- nucho volumina Prophetarum, Levitis fortè noſtris nonnullis non modò non grata, ſed in- viſa penitus. Ergo quod ſapit thiopi nectar Scripturarum, ab Acolyto excreatur quaſi acor, aut ſalſedo? ſi tamen expui poteſt id, quod nunquam libaveris. At in rem noſtram at- tentiores ſervis ſervos componamus, ut id, quo de agimus, probrum in ſui tandem o- dium, eniteſcat. Advenerat in Samariam Naa- man vir, non Syrus tantuùm, ſed Ethnicus, cum familia & comitatu multo. Is ad Eliſæum adit, à quo inurbanè habitus, non frigida dun- taxat, ſed, in ſpeciem, omnino ridicula ju- .„.Reg t. betur exequi. Vade, & lavare ſepties in Jor- Io. dane, & vecipiet ſanitatem caro tua. Quid hic non evanidum? Quid non futile, prôque ho- Nezwan Inims exteri genio non fabuloſum fictum- quue? Quæ enim vis medica Jordani? Cur la- Vacrum;, quod ſexies fruſtra tentaveris, vice Ethicæ Tom. II. 1 Non ergo vacaret, ſed abundaret Saülis do- Matronam violavit. Miſſis itaque David nun- tandem ſeptimâ ſalutare, proficuumque futu- rum? Aut illuditur extero, aut cum civibus Confiliayis luditur. Iratus Naaman recedebat. Nec immeri- oni. tò. Neque enim ad eum deſcenderat Eliſæus, Auhci pro eumque naufragio verius, quàm pharmaco de- Si. ſtinarat. Ergo recedebat & Prophetæ inurba- nitate, & medicinæ vanitate offenſus non leviter. Verùm, qui recedebat, ſubſtitit; qui fremebat, interquieſcit; qui ſtomachabatur, paret; mergitur, qui æſtuabat; mundatur im- mundus: refractarius jacet: credit Deo vatique Princeps. Hæc ſanè mutatio dexteræ Excellſi. Ità eſt: Sed quibus, opinaris, adminiſtris 2 Aut filiis Prophetarum, aut ſuaſoribus Ange- lis Dei. Fortè ut reduxere Coœlites ad Abra- hamum Agarem, ita traduxere Angeli Naama- num, cùm ad Jordanis littus, tum etiam ad do- munculam Eliſæei? Lugendum hic mihi eſt. Cur? Quòd actum id ſciam per mancipia, quod tu, quod ego, quod univerſi vix actum iri per Angelos credebamus. Cum ergo vertiſet ſe, & abiret indignans, acceſſerunt ad eum ſer- vi ſui, & locuti ſunt ei : Pater, etſi rem grandem dixiſſet tihi Propheta, certe facere debueras: quantò magis quia nunc dicit ti- bi⸗ Lavare, & H Deſcendit, & lavit in Jordane ſepties juxta ſermonem viri Dei, & reſtituta eſt caro ejus, ſicut caro Vueri. Servulorum inflexus eſt philoſophia Naaman in obſequium obedientiæ ac fidei. Et quod fortè Monachus riſiſſet Abbatis im- erium, id Imperator acceptum à pellito con- . n, P P ſilium non abjecit. Ea fuit ſervilis ſagacitas „ opportunitâſque ſententiæ. Mundatur ergo Naaman à lepra ſua, non ſolo Prophetæ va- ticinio, ſed familiæ quoque cohortantis ora- culo. Videamus nunc, ut contrahatur animi lepra in Ifraél malignitate clientium. Vidit §. Davud, Bethſabeam David, viſäamque deperiit. Men- tem illicò ſuam de violanda ſœmina, non uni ſervulorum, ſed plurimis aperit. Miſit ergo Rex, 1. Reg II= & requiſivit, quæ eſſet mulier. Nunciatüumque 3. eſt ei, quod ipſa eſſet Bethſabee, filia Eliam, uxor Uriæ Hethai. Quid plura? Miſſis itaque David Nunciis tulit eam. Nulla, ut puto, ſan- Modefis. Ctior aula aut fuit, aut futura eſt, Davidis Re- gi4. Quem enim familiæ is delectum habuit, Auliei ve qui, ut ipſemet pſalmo teſtatur centeſimo, ſu-“ perbientem ac blateronem ne ad colloquium agaliei fre⸗ quidem admittebat? Et ſanè videri mirum nandi. potuit, quod in vicinia degentem Bethſa- beam, Judææ Helenam, nemo noſſet; nam & asa at. indagari genus ejus, & virum oportuit. Ni- hilo tamen minus, ut Regis ſeſe libido pro- Hypeeriſz ſtituit, tum enim veroò cinis difflatus eſt, valadefre- quo deſolatorii carbones in Aulicorum pec- Tueni tore premebantur. Nemo enim ex Aulicis, Mmledams quos tamen totà conquiſitos Palæſtinà aut Na- zs, quia than & Synagogis, aut è& Sanctuario Sadoch Staier delectos in conclave pſallentis Deo Princi- . pis tranſtulerant: nemo ex iis, inquam, à Religioſits tanto innocentiæ faſtigio in tantam ſceleris in aula de= voraginem proruentem Regem aut retinuit, nαα aut retardavit, aut ſaltem non impulit. Ve- Mmalatio rùm conversâ in thyrſum lIyrà, mutatéque in corripite- vela cilicio, intra horam unam &£ Pſalte adulter 3 ciis, tulit eam. Et hi Prophetantis ſunt fa- miliares? hi pfallentis aulici? Syri compone familiam militis cum familia regnantis Prin- cipis in Judæa. Illi monuere Naamanum, ne ſperneret Eliieum., Hi Davidem non com- V monent; 230 monent, ne violet Bethſabeam. Indignatio- nem illi cohibent Domini ſui: hi ſui Principis libidinem fovent. IIli abſcedentem Ducem Jordane abluunt: hi æfluantem Vatem novàâ face inflammant. Denique Syrorum voce ſer- vorum Naamani caro expurgatur à ſanie: Se- natorum aſſentatione Iſraeëlitarum Davidis tum caro, tum mens pure criminis inquinantur. Quique Pala ſtinæ Cygnus conſederat inter li- lia, in volutabro confeſtim luti defixus eſt Da- vid, ex Cygno Sus. Hæc fides, probitâſque ſervorum eſt, qui nec Davides cohibere no- runt, quin ab æquitatis conchylio in ardentis foveam ſulphuris prolabantur. Porròô ſi ta- les eſſe deprehenduntur ſervi, quos Na- than ſelegit, quos Sadoch examinavit, quos David adſcivit, quos hymni, fletus, cineres aluere: Quinam futuri ſunt famuli, quos tu nullo delectu domi tuæ coacervas? Abſterren- dum te credis à complexzu mimæ, cum ur- geatur David in raptum conjugatæ? Verùm litulenti proluvies laticis altius repetenda eſt. Ab atavis in Davidis familiam aſſen- tatio derivabatur. Nam Judas, à quo genus ſuum David deduxit, nullo aut ſecreto; aut pudore, Paſtorem Odollamitem ad ſcor- tum ablegavit cum hædo;, ut armillam, an- Gen. 38, hulumque à conſtuprata reciperet. Miſit au- 20. tem Judas bædum per Paſtorem ſuum Odolla- mitem, ut reciperet pignus, quod dederat mu- lieri. Peccarit cum Thamare Judas. Num vul- gare proôpterea ſuum facinus debuit vir tantus Odollamitis & Paſtoribus ſuis? Frontem plus Judæ damno, quàm ſcelus. Hominis enim eſt labi: ſed peccatum aut prædica- re aut prodere ſuum, Sodomæ eſt. Verùm norat ille, qui forent mores Opilionis ſui. Norat ſervile ſamulorum ingenium, inque aſſentationem Domini pronum. Ideò rari ſint ſaltem famuli, quando nonniſi perrarèò ſunt probi. Jurrexi nocte ego, & viri pau- ci mecum. Sed enim paucis ille incedere po- tuit comitatus, quem unum præ multis rece- perant Hieroſolymæ reparatorem excidii, buſti ſui. Nullo ſiderum choro ambi- ri Sol debet, ſud copiosè luce inſtructus. Luna eſt, cujus ſuffulciendo intermortuo, languentique lumini præſtò ſunt ſidera. Er- go quem ſtipari oportere Satrapis & Senato- ribus videris, ejus tibi ſit regnandi peritia ſuſpecta. Sdurrexi nocte ego, & viri pau- ci mecum. Pauci, ſed viri. Audin' brevio- rem ſyllabum eſſe, ubi viri eſſe deſcribun- tur. Unus cum Paulo aut Evangelii ſocius non multi- Barnabas, aut comes compedum Silas. Unus plicendeæ adjunctus eſt Petro collega Joannes, quo cum ismero . . . Monacho- in Samariam deſcenderet, ejus luſtrandæ gra- Religiones rum. tid Synagogæ. Solis in ceœnaculo ad divinum epulum adhibitis Apoſtolis, nullum Chri- ſtus & ſeptuaginta ſynaxeos eſt dignatus pri- mitiis: & tres duntaxat & duodecim ſelegit, quibuſcum ſecederet in hortum oraturus. A- deò turba obeſſe ſolet rerum magnarum exor- dis. Nonne cum Aarone tantùm fratre ad cinſliari, Pharaonem Moyſes ablegatur? Nonne ver- pauci ſint. Has » quos geminos eduxerat Abrahamus, faſtigio montis prohibuit, Iſaacum Domino lita- cCongrega- turus? Perrexit in deiertum Elias cum alum- ines & Se. nO; ſed eum dimiſit tum ab Angelo ſaginen- ſutanbirnt dus, tum perrecturus in Horeb. Atqui ad ex- numerefß. Pplorandam Chananitidem immiſſi iunt viri non minus duodeni. Adde à Moyſe id ſancitum; Oliva adde id conſili non tantùm à Legiſlatere ſuſ- ceptum, ſed imperatum à Numine. Ilbique lo- Num. I quutus eſt Dominus ad Moyſen dicens: Mitte . viros, qui conſiderent terram, quam daturus Jum ſiliis Iſrasl, ſingulos de ſingulis Tribubus, ex principibut. Aio, quod ais. Quæro tamen, an illa numeroſior paululùm expeditio (quam- quam quid confici potuit anguſtius, cùm ſinguli tantùm deligerentur ex Tribubus? in commodum Reipublicæ ceſſerit? Audia- mus Hiſtoricum. Detraxeruùntque terræ, quam Ibid inſpexerant, apud filios Irazl, dicentes: Ibi aem vidimus monſtra de genere giganteo, quibus comparati , quaſi locuſtæ vieHan ur. lgitur vociferans omnis turba ſievit nocte illa, & murmurati ſunt contra Moyſem & Aaron cuncti filii Iraël. Num is quoque tibi co- tus perplacet, unde tantum calamitatis & criminis illatum eſt in Synagogam? Non plures duodenis terram lactis obiere. Sed eam in terram fellis, fletuumque verte- runt. Adeò non turba ſolùm, ſed manipu-= lus quoque deſignatorum à Deo Princi- pum ſalutaris Reipublicæ eſſe non poteſt. In duo enim capita, Calebum nimirum & Joſuam redacéta fides eſt, mentientibus cæ- teris & frementibus. Vide jam, an verna- rum in domo vulgus, examénque famulorum futurum ſit Principi ſalutare: quando IIfrael univerſus exploratorum decuria, quaſi decu- manis fluctibus eſt oppreſſus. Verùm hac de re ſuperiori libro ad, ſatietatem uſque legen- tium philoſophati ſumus. Surrexi nocte ego, & viri pauci mecum. Pauci ſunt, ſed viri ſunt, ſed cum illo ſunt. Neutrum reperies, ubi præ copia truduntur pariter famuli, & trudunt ſeſe. Neque enim viri ſunt; ſi pauci Yervor ai non ſunt. Nec tecum erunt, ſi fuerint plurimi. "ua. Vide, ut in Arborem præſertim autem po- piſerchin: morum medicorum ſeu aureorum, agricola ferociat, ſi fortè naturæ aut benignitate, aut Zelu ani- indulgentià luxuriarit in flore. Decutit enim merum gemmas illas & ramis, non fructuum odio, Sa heyeoch ſed ſtudio. Nam, ut pinguiori alatur ſuc- Raligionas co, illa arboris proles, minuenda eſt. Tot ſarraſub⸗ enim enutriendis fœtibus planta non ſufficit, ne ass. quibus niſi orbitate florum conſuleret, fru- dm. ſtra maturitatem effœta viribus provideret. Ità nimirum agetur cum Aulicis, quorum d ſi chorus excreverit in cohortem, ſpes Vix oritm. ſupererit maturitatis; quòd nec tibi tantum in- ſit liquoris & ſucci, nec illis in tanta con- gerie exugentium corripiendæ vix locus pa- pillæ ſuperſit. Ecquando tantæ turbæ ſuffi- Dliri cias, cui nulla aut in pecore, aut in æ&re cnſalene turba? Putas autem impaſtum clientium pe- Aaum. cus non illicè in feras, monſtrâque abitu- nn rum? Rabeſcunt præ æſtu catuli, quorum- zumerus que latratu ſervaremur, ſi paſti eſſent, eorum mun exad appetimur rictu, ſi fameſcant. Canes enim he feriari dentibus neſciunt; eſſe illos, aut mordere neceflum eſt. Ità planè agi Pputa cum Aulicis, quos ſævire impranſos experi- mur, fartos blandiri. Quod enim de Circæis poculis fabulati ſunt Poëtæ, id de patinis ſine fabula circumferri poteſt. Quos enim Aulicos in morem Canum latrantes graſſantéſque Olla receperit, eos à ſe dimittet in olores luſci- “ niaſque converſos. Porrò ubi turba clien- tium exundat, & ollula fumat, quæ eſle ſa- turitas poteſt? Affinem ſcito eſſe, ipsà quoque compellatione nominis, ollæ Aulam. Imô utra- que videndum. Ser vis br- 6 N . Denn ſen zun. Ue ſece HH in „ain 2 Eu ufni etl eun tun heni egit en;1 8,1 ſies1 iElin Ockio 68 A, lat Aban⸗ l gj, il „ orumm * m Don 4 it ſ nr, mr git: unik In Hin In pot n kugi Cl ann ente Nicen e Porüm pe nuu Deus ent, lit an o ſie Rncent, ee di end el eſengn 4 Mres elle DM Ulhrorn 3 an. I wllire ln, nu eſti wenl reo Wne W. . Kr Nn Ce e erkle Ae aChen ha E. 4 A A ea, Rlbtee 1 ien. N en Aunn lli Uili ente bedmnſa . guſi 2 Ntbin lie lenn ge , diener ee lh ebe ur. e Uale zi ocde tbi Cdintnt Agogen! N A der tulnekt e mentent e Fmn, a ſen Nenmm mi uitel und Uii Dot,I etünn un, reorun, 5 Alcs,A voltem, ſit nec thi nun Iis n tui talte t 4 e, d uun mol, catul,/0. h at. pita. que uno Aulæ nomine penes eruditiores cen- ſetur: Navigandi verò diverſa in mari pati- naque ratio. Ibi enim, quô eſt altius mare, eò eſt naufragium deſperatius. Hic unum in vadis naufragium. Non enim lembo inglu- vies; ſed roſtratà navigat: ideôque hærere tantùm & infigi timet ſaginæ, Oceano refluen- te. Id ſi ità eſt, cur miramur inconati efſle Susesiy Vulgi murmur in atrio? Si non ſervatur noſtri provideat decoris Capitolium à canibus, qui latrare je- temperatie. juni non valent, & excubare nequeunt in- cœnati. Ut ſecum vigilarent Joannes & Pe- trus tum Chriſtus expopoſcit, quùm eos & Paſchatis azxymo, & cœli Agno recreaſſet. Exegit ille quidem excubias; ſed poſt cœ- nam; nec impetravit. Quid te futurum pu- tas, ſi eorum neglexeris annonam; quorum ſtiparis ſatellitio? Totam excute peregrinan- tis hiſtoriam Iſraslis, & deprehendes tum eſu- tie deſciviſſe illos à Duce, tum ſeſe annon, in officio continuiſſe. Si ollularum memine- Csls. rfant, latrabant. Si coturnicibus alebantur plallebant. Vix ulla orta ſeditio in Moy.- Honor ſem, niſi gutturis causâ. Ideò Deus cùm cu- niean, Vi. ſiodiri ab Adam juſſiſſet paradiſum, ei mox mwiem. lignorum eſum;, uſumque indulſit; noluitque dam. pius Dominus ab opere excubantis dapes ſe- jungi. Tulit ergo Dominus Deus hominem, & poſuit eum in paradiſum voluptatis, ut ope- Dignitas Tatetur, & cuſtodiret illum. Præcepitque ei; nutriet me- Jicens ⸗ Ex omni ligno paradiſi comede. Ope- rari te jubeo, ſed epulari te quoque ve- lim. Hinc ſecurim, hinc patinam exhibeo. Tam putandis arboribus, quàm decerpen- dis frugibus exeras dexteram. Dignus eſt cuſtos annonà ſua. Nec id mirum ſi cum innocente agatur, quod ne cum damnato quidem eſt neglectum. Nam tegi eum pri- Gen..21. um placuit, tum ejici. Fecit quoque Domi- nus Vens Adæ, & uxori ejus tunicas pelli- ceas, & indnit eos. Ejecitque Adam, & collo- cadvit ante paradiſum voluptatis Cherubim. Quo ſanè in turbine arcus colorantur duo, Providentiæ ſcilicet & Charitatis. Nam Deus, Deimiſt. Qui arcendo Adæ enſe Angelum obarmavit, vicrdia. veſtiendum Adam nulli Angelorum commi- Supenor ſit, ſed ſuis illum, ut itaà dixerim, mani- jactaal bus veſtivit & ſepſit. Quo doceamur pro- deat. Niores eſle Dominos oportere in ſolatium ver- Clementia, Mularum, quàm in ſupplicium. Reum A- 1itera;. damn Cherub propellat, inquit, ſed ege in- “ duam. Tradam Angelo gladium, eo enim apenien exulare cogetur Adam: mihi forfices ſepo- amet ſuos. nam, nam iis pelles incidentur, quibus A- Eenaemie dain Vveſtiatur. Ergo vel in fupplicio tanti œnitentia . . l iſigamuy ENulis reo ſuo blanditur humanitas, pietàlſ- Eas mceſſa que Numinis. Emicat hic quoque Amor fi- eethe déſque Hevæ in virum ſuum. Nam illam à Deo propulſam & paradiſo non legimus: Eje- everes citqite Adam, & collocavit ante paradiſum, in- Paen quiti, Cherubim. Ergo fœminæ poena remitti- fr. Imô ſeveriori, quàm vir, edicto exulare AMatrimo- b 1 . 1r . zia. Iübetur. Atqui eam Dominus non ejecit. Quin eam egit & paradiſo præcipitem. Ecquando? Sreger Quùm Adam ejecit. Ejecitque Adam. No- Gen. 2. 15. rat Dominus viro ſuo ità Hevam agglutina- ar. tam, ut ſine Adamo ne paradiſo quidemn e. frui poſſet. Verbis proinde indicçtum eſt exi- Felicuege lium Adæ , Hevæ pona non voce inflicta Eehe, et , ſed actis. Tum enim exulare juſſa eſt; ſanctiß. Umn vir ejus & viridario amandaretur. Proſ- eme. riptionis ſuæ tabellam Heva non tam legit, Ethicæ Tom. II. Addam innocentior, ſanctiorque juſſus eſt exu. quarn luxit in viro. Neque enim hortum eſſe Dei oraſeise foœmina reputabat, ſed eremum; unde Adain tia Felici- abſceſſerat. Quid inihi illecebtæ viridarii ſine““ ""aal viro, & capite meo? Prohibebitur Adarn ingreili §. Ecleſßa hofti acie flammaque gladii: Ego exilio Adæ Romana Pomafii actefſu interdicar. Errabit ille timore““". Perterritus vulneris: exulabo ego amore viri. Erxcomma⸗ Ille ejectus & paradiſo eſt, ego inde vel injuſſa pato, 4 digrediaf. Nam mihi & exilium in paradiſo fo- lace Ee- ret ſine Adamo; & in exilio, ſi vir aderit, Pa- cTeſig, tie radiſum mihi eſſe interpretabor. Quod ſi Heva enda. nec in deliciis remoratur liliorum, fi fortè inde Ozediensia Adam abierit: perfidorum cur terfas luſtramnus; TPreta. ſubimus ædes, Inenſis interſumus, unde Chriſtus Heva. lare? Sed de his alias. Nehemiam reviſatnus;, Diaztgli qui exigu ſervorum manu ſtipabatur, turm trafersta, quòd viri eſſe non poſſint, ſi fint plurimi; Saperiori tum quòd non hæſuros ſibi eſſe ſciat, ſi mul- ſemper ti torum indigentiæ pfoſpicere nequeat vir unus Teamus. & advena, & captivus. Nam Joſephi ità ego Hererico. ſommiorum ſeriem interpretabor. Deſtinaba rum fades tur adoleſcens ägyptiorum præfectutæ 3 “. Z quam illi dignitatem adumbravere cœlites in Amioitid manipulo primum, tùm verô in ſidere. Puta- iniguorum, bam nos ligate manipulos in agro, & qiulaſi con- Gen. 37 6. ſingere manipulum meim. Vidi Solem & Lunam; & ſtellas undecim adorare me. Anteceſſere inarmi- Aulicis ö. puli ſtellas, in deſignatione Pfæſecturæ: ut ſcias lendum. ipſa quoque Reipublicæ Iumina in obſequium 5 Jaſioh. tuum inclinanda, ſi tamen curuli tuæ mani- pulorum coacervatione proluſeris. Si ſe ſciant Rex ennus urbes, populique annonæ inopia ſublevan- nam carets dos, vel exterum adorabunt: fratréſque tui ſervi tui erunt non inviti, ſi iis levandæ fam rlvläc: horrea non obſtruxeris. Ergo ut à ſideribus iemporalias excolare, néön cohortes cogas, ſed ſpicas me- te: promptiùs enim provincias Haflipulis;, quam phalaricis, expugnabis. Falx virideſ- cet in ſceptrum, araàtrum vertetur in curtum;, mapalia in Aulam protendentur, jugum tumeſ- cet in ſolium. Regnabis, ſi paveris. Quantum ſibi apud vulgus univerſum concihavetfat au- thoritatis Joannes, horrore cilicii, Ooratio- nis vehementid, majeſtate deſerti! Univer- ſa ad eum Judæa confluxerat: Illum Scribæ;, il- lum inſtitores; illum milites conſulebant. Aras illi denique, templumque detulere. Die nobis, Joan., ies E tu es Chriſtus?“ Regnum verò illi nunquami ¹s. obtulerunt. Arcetur ſolio, qui aræ impo- nitur ? Nimirum mentes ſaginarat Joan- nes, non fauces. Chriſtum deſignavefe Regem. Vemri erant, ut raperent eum, & facereni eum Joan.6 1 Regem. Prodigiorum id, inquies, vi extor- tum, quibus Joannes non emicuit. At J; 8 US & paralyſim compreſſerat, & Satanam ſub- egerat, & mortem propulerat nulhis purpuræ fuffragiis, calculiſque. Tum illi delatum im- berium eſt, quum turbam portentosè annonz exundantia ſatiaſlet. Mli ergo bomines cuimn vi- ibid diſſent, quocl fecerat JENUS ſignum, dicebäant: quia hic eſt verè Propheta; qui ventuius eſt in mundum. Viden' ut coronæ culmus proludat, ut ſceptrum manipulus antevertat. Si frumentum metas; coccum tibi legas; neceſſe eſt: & quan- tum tritici, tantum laurearum tibi infefes do- mum. Ideò forté Saul, poſt epulum, imtia- tur regno: comedit enim eum Samuele; ſubla- tiſque menſis, inunctus eſt: ut moneretur; ſta- biliendum imperium ubertate melius, quàm ferro. Quod enim Mars chalybe non impe- traret à turba; id Ceres calathis extorquet & V 2 ma- 232 manipulis. Horreisergo, non turribus, coro- netur, quiſquis & expugnare mortalium cor- da, & nullis cupit machinis tum expugnari, tum dejici. Serto melius, quàm vallo eingé- re: & ariſtà, quaàm baliſtâ, fortius debella- bis. Gedeonis certè idem panis & gladius eſt-⸗ Crediderim propterea proviſum priùs vinetis; Can. 2.15. Pomariiſque in Canticis, tum regii produ- Ctam ſoli, thorique pompam. Nam capite ſe- cundo vulpeculæ vinciuntur, florviſſe feruntur vites, luſtratus aàa Sponſa hortus exprimitur; Can. 3.y. Ium proximè ſubſequenti capite Salomonis ex auro eboréque thronus adornatur, quem excubitores ambiunt ex fortiſſimis ſexagin- ta. Scilicet ex agrorum cultura cultus prove- nit Regiarum. Quot palmites, tot ſicæ: iis munietur Salomon, ſi illis urbem ſublevave- rit. Regni ſcias armamentarium in pergulis efſe: quot enim inde botryones in folatium familiæ dependent, tot ibi pendere jacula in munimen Principis arbitrare. In pergula di- Xi botryones pro telis eſſe, non corymbos in topiario. Nam ſi deliciarum illecebrà foe- cunditatem horti Principum dedidicerint, non munientur myrto, hederâve, ſed prodentur. Judic. 7. 14. Sævit enim vulgus, non excubat ſuo Prin- cipi, ſi & annonæ negligi copiam, & fruti- cum laſcivias percurari ſentiat, damnatis in buxos graminâque viridariis. Ut verô videas, quæ ſit annonæ coronæque affinitas, Hbeat emergentes ex abyflo locuſtas cum Joanne ABOS.5. 5. intueri. Et de fumo, inquit, putei exierunt locuſtæ in terram : & praceptum eſt illis, ne læderent fœnum terræ, neque omne viride, neque omnem arborem: niſi tantuùm homines. Et ſuper capita earum tanquam coronæ ſimiles auro. Au- din'’. Vel monſtra, lictoréſque, ſi ab excidio ſibi ſegetum, frugumque temperant, coronan- tur. Adeò fœcunda regnorum ubertas eſt, ut locuſta quoque infuletur, êtiam ſævitura;, ſi ta- men oleribus parcat, dum graſſatur in homines. Quod ſi inſecta coronantur, quoties ità perfu- runt, ut paſcua non populentur: quæ te infulæ manent, ſi vernis, ſi clientibus, ſi militibus tuis annonam comparaveris. David certè, ut ſe Regem populi teſtaretur, peſte affligi ma- luit, quam fame. Regnare nämque vel in- ter funera ſe poſſe credidit: quo ſe certè ca- riturum imperio timuit, ſi annona populum 2. Reg 24. defecifſet. Coarctor nimis Jed melius eſt, ut 14. incidam in manus Domini. Immisitque Domi- nus peſtilentiam in Iſrazl. Et jure ſanèe opti- mo ratus eſt David, alienum a Rege eſſe fa- mi vulgus exponere, cùm ideò inaugurentur e. 7. ". Principes ut populi ſaginentur. De poſt fætan- tes accepit eum: paſcere Jacob ſervum ſuum. Non judicare, non damnare, non propugna- re, ſed paſcere primarium munus regnan- tium eſt. Hinc Davidem, quem vel peccatu- rum Regem nominat Scriptura, inquiens: Mi- 2. Reg. 11. Jt ergo Rex, G requiſivit, quæ eſſet mulier. 3 haud Regem appellat, quùm fertur Iſraël an- . Reg. ar. zes in diebus David tribus annis jugiter & conſuluit David oraculum Domini. Non enim is Deo regnare viſus eſt, cujus vel conſilio, vel prece non eſt depulſa penuria, copiäa- que frugum Hieroſolymas revocata. Ergo non inſipiens Nehemias, qui, ut ſuorum princeps eſſe, & Dominus poſſet, rariorem eſſe voluit familiarium cenſum, què eis facilius præſidia vitæ ſuppeditaret. . nonæ conflictatus inopià. Facta eſt quoque fa- Oliva end Et non indicavi cuiquam, quid Deu iſt HTata Peus ito dediſſet in corde meo, at facerem in lean Jeruſalem. Ratione, luctu, jejuniiſque ſeſe compa- Sais ne- ,in rayverat Suſis Nehemias ad reparationem ““ leoz Hieroſolymæ: & tamen initum tanto labore c M gete⸗ conſilium haud ille ſuis conatibus tribuit, ſed ſar, Ponte uni acceptum Deo referendum ducit. Quid 8 ie Daus dediſſet in corde meo. Et verbi libet em- Difdenis lit, phaſim dejicientis ſeſe Prophetæ expendere.“ tutke Nam donum illud; non ſemen, vocat. Sat epim conßdentis Non attx Deo gratus videri potuit, ſi bonam in ſe men- iamum in n tit⸗ tem àa Domino ſatam prædicaret. Verùm cuùm "n. vulegi jacti ab agricola ſeminis non tam agricolæ, ci quàm agri germen, culménque jactemus; ti- Umamn muit vir demiſſiſſimus, ne quid ſibi tribue- uimm retur bonæ mentis, ſi eam non munus appella- e. N ret Numinis, ſed ſementem. Ides Dominus s, an ſuæ copiam gratiæ non in vite, ſed in muræ- Drinde nulis adumbravit, Murænulas aureas faciemus Can. un, col tibi, vermiculatas argento. Quæ ſanè phaleræ de- mrrte teruntur uſu, non augeſcunt. Nam vitis ut ug pangatur à Deo, coli dein potuit, & de- arigetut putari à Sponſa. Ideôque incertum foret, fumm quem potiſſimum vindemia authorem fate- er retur, cùm hinc Numini ſationem, inde Pintet Sponſæ culturam deberet ſuam. At fabricatas co murænulas quæ circumfert delatas à Deo, i O haud ſibi, quod accepit, arrogabit, niſi fortè aneruu inſaniat. Decrementum ſibi tantùm adſcribet eu. Mn phalerarum, quæ geſtatione & obſoleſcunt, & iene deteruntur. Ut verò videas, quam toti pen- ieni deamus à Gratia, torporem Sponſæ horrea- Etro mus. Amabat illa pariter, & amabatur, co- rg 46 rämque aderat Sponſus, cujus & præguſtave- Un Aber rat ubera, & meliora vino fatebat. Nec ful- Kd men tum Deus evibrabat, ſed alabaſtrum effu- ceni derat eâmque ſtipabant filiæ ad bravium i te Charitatis impigræ, paratæque. Stat famen; *“q Kin torpet: nec pellici duntaxat, aut provo- e 8 Ccari, ſed rapi, trahique debet ad Sponſum. i Meliora ubera tua vino. Oleum effuſum nomen Can- . un 4 tuum. Trabe me: poſt te curremus in odorem n H unguentorum tuorum. Quid geri, audirique po- u tuit languidius? Quid in ſugillationem huma- rlinc næ imbecillitatis pingi potuit enervius? Vol- vuntur in mare profluentes nullis aut repa- nn⸗ gulis, aut aggeribus à ſuo curſu coërcendi. n Et Sponſam inter unguenta piget ſtadii, tæ- dnn det curriculi? Num illa ad Chriſti clavos ac- en un curreret, quæ diſtinetur torpore ſuo, ne ad un kal. verbi odores, deliciâſque progrediatur? ITra- nkii be me- poſt te curremus in odorem unguento- ne en rum. At hic ut fragrent unguenta, curſus müntr Sponſam tædet. Quid, quod ne ipſa quidem, eäne quæ patent, cellaria ſubit, niſi eò inferatur à n ilien verbo. Introduxit me Rex in cellaria ſua. Vi- Can. s. unte ne, de, an ſit ad enſes, rogéſque mortalitas e-. nm de curſura, ut occumbat: quæ ſine Deo nequit Anans cellaria irrumpere, ut epuletur. Sed enim Ca- Nns nanæa fœmina non attracta, ſed rejecta JE- damti⸗ SUM conſequebatur. Miſerere mei, Domine, Math. ſ. nn lnc Kli David. Qui non reſpondit ei verbum. Imô ?. n Khile eam conviciis à ſe abegit. Diſceſſit-ne illa leit injuriarum, probrorumque faſtidio? Quin ſcta ⸗ propius acceſſit. Diſceptare nâmque cum c 3 Chriſto cœpit, elusitque remordentis trucem Ctche: allegoriam Canis, blandientis firatagemate? l catuli. Id vere extra controverſiam eſt. Nten in Cap. II. Lib. II. Eidræ- 233 guil . Quæro jam; an ſuis id illa viribus bravium “ ſit aſſequura. Ais? Nego. Nam, ut eam à 1 Chriſto intueris tu quidem rejici, ità à Deo ra- pi eam viciſſim ego conſpicio. Ergo repudia- batur à Filio, ſed trahebatur à Patre. Imô e Ka Chriſtus, qui eam foris à ſe repellere videba- RKZB tur, intus illam rapiebat ad ſe. Credebas Mat- ntn thæo; cujus illa verbis trudi viſa eſt? Chriſto dbes lig crede, à quo diſces raptam eam, non autem nn Eudt ſpontè adveniſſe. Nemo poteſt venire ad me, verbi 1 “ a s. niſi Pater, qui Be me, traxerit eum. Nemo, H DMKũ inquit, non Propheta; non Angelus, non Pa- cet N ttiarcha. Num Cananæa una eſt, quæ advolet Nam intr non attracta ² Sponſa trahitur » & Cananæa Let. Veima non trahitur? Neque Verò in Eſaiæ balnee d ten i, naufragium Gratiæ pertimeſco,„ quod ſcihi- e lenn cet undis ſuis jubeatur ſeſe impius diluere. ide 1. n 16, Lavamini, mundi eſtote, auferte malum cogi- nnmuge tationum veſtrarum. . Lavamini. Vox eſt an- 1 Ne Dus ceps. Non enim Eſaias definit abluatur-ne im- e, blnn pius, an abluat ſe. Imò lavacro egere impium maſi Divinifatis, apertè confirmat verbis proxi- eln l is 19. mè conſequentibus. Ait enim VDi Juerint dr Nnnü peccata veſtra ut coccinum, quaſi nix dealba- wott bumtur. Ergo non tu te dilues- ſed cruor tuus Bcetunk, extergetur in te. Sed ait: Auferte malum co- alhngt, gitationum veſtrarum. Num cogitatio omiſſione ſim pelletur, an verò demens cogitatus conſilio Atni meliori reſtinguetur? Profectò, ſi ſapis; nulla e eſt de cogitationum exilio impurarum ſolo emi mentis otio victoria. Cogitatione cogitatio ſogebit Atn extrudetur;, ſcilicet ſamiori ſtulta profligabi- 2. Cor. 3. tur. Atqui vociferatur Apoſtolus: Non quòd „. ſufficientes ſimus cogitare aliquid à nobis: ſed 8) lan N E n Juſhcientia noſtra ex Deo eſt. Jugulatur hoc ſa- n Iulin ne ſtylo Pelagius, vulguſque reliquum defi- amcheme⸗ cientis à Gratiæ vexillo Synagogæ. Proinde i E ee⸗ cum juberis à te cogitationum cœnum amo- achet. N. vere, ſanctorum cogitatuum gemmæ, quibus Ed Aunkne: rudera impuritatis egeruntur, non in luto car- ſlie A n nis noſtræ concreſcunt, ſed in jugis divinita- e. n COF4.7. tis feliciter durantur in cryſtalla. Habemus theſaurum iſtum in vaſis fiéctilibus. Vas tuum eſt, ſed illatus in lutum ſmaragdus non eſt tuus. U ſublimitas, inquit, ſit virtutis Dei. Cùm audis fictilia, non potes efferri, ſi ſapis. Sedenim præclariſſima ſunt, quæ ago. Num præſtantiora, quàm quæ Moſis virga confecit? At illa, ne ſuperbiret portentis ſuis, non mo- dò non effloruit ut Aaronis ſurculus, ſed in anguem verſa reptavit. Ut ſcilicet deterio- rem, quàm quæ eſlet, ſe ipſam noſſet: quando non baculus duntaxat, ſed ſerpens erat. Sa- pit proinde Nehemias, qui cùm Sionem in corde circumferret inſtauratam; non ſuis il- lam adumbratam coloribus profitetur, ſed gra- tiæ divinæz minio delineatam eſſe teſtatur. Et non indicavi cuiquam, quid Deus dediſſet in corde meo, ut facerem in Jeruſalem. 8i veròô ſaxorum pendet à Domino reparatio, animoe- tum credes inſtaurationem à te pendere poſ- ſe? Num Scripturarum interpretatio, ſcele- rum profligatio, ceremoniatum inſtitutio, ho- ſiarum ſanctitas noſtris aut conatibus aut con- Aliiis ſtabilientur, quando Hieroſolymorutn PDarietinas ſarcire Nehemias non poteſt, niſi Divinitas de ſtructura deliberet? Æägypti de- fignata eſt Præfectura in manipulo ſomnianti Patriarchæ: quæ ſanè frumenta ut unum à te cogi poſſunt in faſcem, ità cœlo debent ma- turitatem ſuam. Cœli rore madeſcunt ger- Tüna, ſiderumque influxun pubeſeunt. Nen Ethieæ Tom, II. enik flore, ſed ſatis adumbratus eſt Princi- patus. Plerem enim rigare; tutarique poteſt Agridola. Quis verò ruſticorum camporum ſata aut ſervet; aut irriget? Et quaſi conſurgere Geni37.7 manipulum menm. Vult ſibi Dominus deberi dominatum Æ gyptiorum; & tu tibi aut alien, aut tui cordis tribues principatum? Vehi nequit adoleſcens rhedâ Pharaonis; quin eum Dominus currui imponat: & tu de profligatis ſine Deo ſceleribus triumphabis? Nuſquam ego perſpexi clarius, quàm ſit ener- vis mortalium natio, ut in Libano. Ibi Sponſa Leonum, Pardorúmque fugitibus & ſpe- cubus tefrebatur, coronanda; fi jugo montis exceſſiſſet. Languebat illa tamen ad coronam; torpebâtque in caveis: debuitque voce Spon- ſi à ſqualore mônſtrorum ad regni phaleras evocari. Veni de Libano; veni: coronaberis de Ca. 4. . cubilibus Leonum, de moniibus Pardorum. Si tædere nos nequit cavearum atque diſcrimi- nis, voluptatis à nobis delicias deſerendas arbitraris? Si hæremus ad regni infulas, ſine Deo; Chriſto non duce ad patibulum convo- labimus? Ut prolaberetur in adulterium LDa- vid, hortatofe non eguit. Ut ſe veròô è vo⸗ lutabro iniquitatis emergeret, Nathani tum torquibus, tum catenis eduei debuit. Nimirum ſumus in flagitia proni, ad virtutem hebeſci⸗ mus, penituſque torpemus. Quàm arduum eſt ſimulachri opificium? quàmque eſt muræenulæ aufeæ expedita fuſura? Et tamen fabricatur ex auro murænulas Deus: cüm argenteas ſibi boves conflarit Ephraim. Muarænulas aureas Can. i. ie faciemus tibi. Feceruntque ſibi conflatile de Oſe. 13. 26 argento. Num murænæ vaccam compones? Num argento aurum dices fuſori contuma- cius? Quin aurum Hqueſcit promptius; & bovis eſt fuſura cum opete; tum pretio diffi- cilior. Cur ergo & torques ab homine; & à Deo bos non effingitur, quando materie im- pendiéque hæc illi præſtat? Nimirum pudori torques, bos verò crimini fundebatur. Eà Sponſa ornabatur Domino: hàâc populus initiabatur ſuperſtitiom. Quod ergo virtuti militat, ut ſit pertenne, Deum habet artificem. Quod verò ſceleri mancipatur, quamvis labore ſump- tuque fingatur, fingi poteſt a plaſte. Atqui So- rori pinnas Sponſa deſignabat. Sed non vi ſu4. Adlaborat Numini, ſuique opem operâm- que Dilecti expoſcit. & murus eſt, ædificemus Can.5. 9. Juper eum propugnacula argenten. dificemus, inquit, non autem fabricabo. Juvari optat in Opificio. Miraris autem, ſine Domino labora- re non poſſe Sponſam, quæ ſine Deo, ne otia- ri quidem, ſopirive poteſt. Dormit illa fanè: ut interquieſceret, ſuppoſuit quieturæ Deus dexteram – pulvillo; ſed, ne abduceretur à ſomno, ſilentium undique Dominus impera- vit. Læva ejus ſub capite méo⸗ & dezxtera illius Can. 8. 30 amplexabitur me. Adjuro vos, lick Jeruſalem, ne Iuſcitetis, neque evigilare faciati Dileltam. Ergo non opus tantum, ſed quiécentis quo- queé otinm munus eſt blandientis Divinitatis. Num tu reris pinnas Sponſam efficturam Soro- ti ſuæ ex argento, quam vides, ne in foporem quidem ſuo poſſe nutu relanguere? Atqui Di- lecto ſuo valvas diduxit. An tu opus eſſe Spon- ſæ interpretaris oftiolum aperuiſſe? Verùm nec illud ſolo Virginis adniſu patuit Salomoni Mitto jacentem illam à Sponſo compellatam 0 mitto eam erectam, & increpitam?; mitto ter- ritam. Illud certè præterire non poſſum, Sponſi V 3 Pike ECan. 5. 4. Can. 5. 6. Can. 1. 22. San. 1. 17. Iſa. 62. 2. Can. 1. 14. Esech. 1 4. 234 primùm admotam foribus dexteram, tum eas Sponſam patefeciſſe. Dilectus meus miſit ma- num ſuam per foramen. Surrexi, ut aperirem Dilecto meo. Utrius videatur tibi opus oſtii pa- tefactio, ejus ne quæ acceſſit, an ejus qui fores concuſſit. Adde obliniviſſe ſe prius myrrh Dilectam, tum verò peſſulum reduxiſſe. Digiti mei pleni myrrhà probatiſſim. Peſſulum oſtii mei aperui Dilecto meo. Ergo niſi dextera per- ungatur, non aperit. An verò excidit tibi Myrrham, quàâ Sponſa reſpergitur, non myr- rham eſſe, ſed Sponſum? Faſciculus Myrrba ilectus meus mihi. Libet hâc mihi ratione philoſophari. Reduci peſſulum nequiit ſine myr- rha. Atqui myrrha Sponſus eſt. Ergo ſine Spon- ſo nemo peſſulum Sponſo reducit. Unus pro- inde Dilectus eſt, qui pulſat, quique aperit: cùm fruſtra ſine Deo excepturum ſe quiſque Numen confidat. Digiti mei pleni myrrhà pro- batiſſimâ. Peſſulum oſtii mei aperui Dilecto meo. Animadvertére jam velim te, ut oſt um ſuum eſſe Sponſa teſtetur, cum myrrham nunquam ſuam eſſe confirmet. Enimverò excluditur oſtio Sponſus, myrrhâ inungitur. Tuum eſt, quo ſejungeris a Dilecto: non eſt tuum, uo in amplexus ejus erigeris. Nam & Spon- 4 „quùm nunquam ſuam eſſe teſtetur domum, nunquam non ſuum eſſe oſtium aſſeverat. Tigna domorum noſtrarum cedrina. Peſſulum oſtii mei aperui. Laquearia enim quæ non ſua, ſed noſtra eſſe pronunciat, ad ſolatium ſunt Sponſi ex cupreſſo compacta. At a val- vis rejectus eſt Sponſus, quin rore levaretur, & in conclave ſecederet. Ideéque unius eſle Sponſæ feruntur portæ, quèòd ea tantum ſint noſtra, quibus in Sponſum peccamus. Ecce Deus JNalvator meus, fiducialiter agam, & non timebo? quia fortitudo mea, & laus mea Do- minus. Non laus tantùm noſtra, ſed etiam robur eſt Deus. Verùm cur ſubjicit Elaias, hauriendam aquam efle de fontibus Salvato- ris? Nonne racemus ipſe eſt, quem vecte ſuſ- penſum Caleb & Jotues retulere? Nonne bo- tryonem eſſe llum ex Sponſa didicimus: Bo- trus Cypri Dileétus meus mihi. Cur ergo non vi- num, ſed unda è& racemo defluxit? Haurietis aquas. Et ſedando moœrori noſtro, & benefi- ceêntiæ ejus amplificandæ muſtum aptius, quam aqua. Qui ergo in Cana, oppidulo Galilææ, fecit vinum è& frigida, cur toti Mundo parat, funditque aquam è botryone? Nimirum debet ſibi plurimum vinitor in falexrno, quod eli- quat, quod incoquit, quod percolat, quod re- condit in dolia, quod expurgat, quod denique labore ſiudiéque tum mite facit ex aſpero, tum Oliva „ ætatem pati docet ſenectute futurum gratius, quàm juventà. At aquæ quid conferimus? Coœlo debet dotem ſuam, éſtque pura gra- tior, quàm medicata. Vides jam quò ſpectet aqua è& botryone compreſſa. Sua nimirum dona cupit ſibi Dominus, non nobis, impu- tari. Nam ſi ea deſignaſſet in muſto, poſſes tu ſanè nonnihil dare induſtriæ tuæ. Non enim defervent ſine vinitore muſta, & con- cinnantur. At fuſa in aquam virtus abs te cor- rumpi poteſt, perfici, condirique non poteſt. Currum propterea triumphantis gratiæ non modò ſpectavit Ezechiel nubibus, turbini- búſque vallatum: ſed ambiri quoque ſuſpexit facibus fulguribuſque monſtra, à quibus, ut ità dixerim, trahebatur. Nibes magna,„ & . . ignis invelvenss & de medio ejus quaſi ſpecies N glectri: & ex medio ejus ſimilitudo quatuor animalium. Nihil non pugnax in ea rheda, nihil non natura, generéque diſſentiens. Nam unde ignis & nube? Unde ex igne rhedi? Quâ veròô ratione duci poteſt in igne currus? Quôve pacto quadrijugi tantâà inter ſe morum diſſimilitudine bellaces, uni ſubjicientur auri- gæ? Imèô prorſus effrænes ſolutique tot im- plicatam procellis concuſſämque rhedam und ducent aurigante Charitate. Triumphat tum ſcilicet Gratia, quùm mihil ſupereſt, quod naturæ tribuatur. Nuſquam non in curru Gratia, quia nuſquam tam pugnax rerum fe- rarmque diſſidium ſpectatum eſt Numini ſa- mulatum. Aruerunt oſa, inquiunt, noſtra, & Eaech 1. periit ſpes noſtra, & abſciſſi ſumus. Propterea ie vaticinare, & dices ad eos: Ecce ego aperiam zmulos veſtros, & eduacam vos de ſepulchris veſtris. Tum maximè ſeſe Divinitas ad eri- gendos Iſraelitas applicuit, quùm eos penitus omni naturæ ope deſtitutos vidiſſet. Quid? Nonne difflandis cineribus, oflibuſque aridis exſufflandis aptior, aura, quàm impinguan- dis? Et tamen venti undique impelluntur in oſſa, ut coaleſcant, & turgeant. A quat or Ibid. ventis veni Wiritus, & inſufſta ſuper interfe- Stos iſtos, & reviviſcant. Hæc dum audis, ſcito id maximè ingratum Gratiæ, ut ſuis in geſtis aliquid deſignetur, quod non ſuâ tan- tùm vi videatur præſtitiſſe. Quid enim naturæ hic dari poteſt, quando turbines incitan- tur in cineres, non ut diſſipentur, ſed ut concreſcant? Hinc eſt, quòd in myrrhæ coa- ctum faſcem Dilectum non manu Dponſ⸗ cir- cumfert, ſed mammàâ. Pienler myrrhaæ Di- Can. 1. 15, lectus meus mihi, inter ubera mea commora- bitur. tiæ copiàâ, non autem induſtria, ſtudiéôve de- meſſum, maluit in ubere Sponſæ conſidere- quam in dextera. Neque enim concerpendis, legendiſque aromatibus nihil eſt itaà in Sponſa invalidum, quam uber. Munus proinde Nehe- mias, non ſementem vocet, quod ſuæ menti affluxiſſe ſapientiam intelligit. Er non indica- vi cuiquam quid Deus dediſſet in corde meo, ut facerem in Jeruſalem. Miror autem non men- Here ti, ſed cordi Nehemiæ conſilium à Deo inſi- duci. tum de reconcinnanda urbe. Inde dixerim fa- ctum, ut moneremur, quæ Dei ſunt, corde meliùs, quam mente, in exitum perduci. Si D enim diligantur, Aa jubemur exequi, Ar- ſuat. chitectus amor eſt ad omnia gnavus & ſo- lers. Nam quid itaà factu incredibile, quàm deſtitutæ uberibus puellæ mammas ſubjicere inſitivas! Et tamen ex aurificina, carpentarià- que produxit Charitas, quod pro mammis Sorori ſupponeret. babet. & murus eſt, adificemus ſuper eum propugnacula rgenter Iſi oſtium eſt, com- pingamus illud tabulis cedrinis. Vide, quò Cha- ritas evaſerit. Nec Corinthi, nec Syracuſis, nec Rhodi inventum eſt, quid loco uberum adde- retur: Et languente in limulachris arte, amor addidit pro mammis turres, cedrôque pectus fatiſcens in vallem erexit in ubera. Adeò nulla eſt vel membrorum inopia, quæ ſupple- ri in Sorore non poſſit. Utinam in corde ſe- rerentur, quæ in Eccleſiæ bonum ſunt ex no- bis eruptura conſilia. Nihil non tentaremus au- dacter, nihil non ſtrenuè proſequeremury nihil non conſtanter fortitérque compleremus. Deſignatas eas fuiſſe pinnas dices a Spo- 2. Ut enim allapſum eum diſceremus gra- Wror noſtra ubera non Cant9. . Ein ſis un un; 6 le e Pade uthi! nCe Uean ll le ann en fem in) conrelte Nebeace Alnuant nenc, n lecox ncchlr. d ume 3 un. Uiego Hedut plai; inite ſ i Mra nun ſn 1en ſoru ſreliüle NI ) Pienhen ueer ſenenti n perhi It indun ſere r. lue mrer in in ſe thy ilan. Ete Gutimanm igi Nn ehe 11 Porem a oi &l teken e zutl, At en en. Nb, wer ckin ſt leumck n torpor⸗ tlitte ſn Kmni ſtrenn in 4 in ſci 4 eine ur nn eten ii Ouuntenft⸗ Amma, n, le⸗ i D KRK icla ( duim imin ne Imſeluntt ealn 4 er A ſer H H An a Grate, ului wod i Qud einn turbins er ilipentn ii A in mtte mann Nads ſicnku nnuh ra ſtes ent un leernen ſtru, kubnnt pole H num CNnnſet in un ms iuſe , Ode Et. LHni rinnn, Nr AWten nin lium e, eium eid e etell Nin gufn 6 Limteibl . andu ie ihenmzue, 1o in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. ſa, non tamen factas; luſiſſéque amorem ve- rius inventi novitate, hilaritatéque figmenti, quam laboraſſe. Quam enim jactavit Ce- drum,; eam nec exaſciavit, nec excidit: quaſ- que ex argento meditabatur turres, eas ver- bis deſignavit, non autem artificio perfecit. En tibi non meditantem, ſed ardua molien- tem Charitatem. Lævore, patinâque præpedie- batur Jacob, ne Patri Eſau videretur, quem ille annonà regnéque auctum familiæ prin- cipem ſubrogaret. Ecquis lævem adoleſcen- tem in juvenem potis eſt piloſum trucémque convertere? Amor. Percharus erat Jacob Rebeccæ, quæ, ut eum lippienti marito in- augurandum ſubjiceret, hædinis illum tum pul- pamentis, tum pellibus in venatorem Eſaü rap- tim recoxit. Noſti, quod Elaiu frater meus ho- de f. mo Piloſus ſit, & ego lævig. Novi, ait Rebecca. Citò tamen in manus Eſaüu tuæ manus recu- dentur. Utinam temperare tu ità vocem poſ- ſes, uti ego tuam dexteram aſperabo. Quid plu- ra? Hædum vertit in aprum, facitque de Ja- cob Eſau; clamâtque Iſaac: Quomodo tam citò invenire potuiſti, ſili mi? Et palpato eo, di- xit: Vox quidem, vox Jacob eſt, ſed manus, manus ſunt Eſaii. Et negas etiamnum Amo- rem fabrum efſe, & plaſtem? Vix Praxiteles prafſtitiflet in ſaxo, quod Rebecca effinxit in hlio. Adeò, ſi cor amet, conſiliorum ſe- ges exuberat, nihilque ex arduo non pronum eſt. Dolerem autem, ſi arbores amarentur vehementiùs, quàm homines; & in excolen dis, perficiendiſque mortalibus noſtra langue- ret induſtria, cùm apud Lucam videamus fervere ruſtici ſtudium in patrocinium Fics: Luc. 13. 7. Ecce tres ami ſunt, ex quo venio quæens Fru- um in ficulnea hag, & non invenio. Saccide ergo illam. Domine, dimitte illam & boc an- no. Et te trimæ non piget ſterilitatis? Num Speiaasie Quadrimam in crimine placet execare? Imô Maiſßri eam præpinguem velim & uberem hoc ipſo gu vedes anno. Vjquedum fodiam, & mittam ſtercora. Rebecca. Latſi eri⸗ gendi, laborent. N . on deſperat à ſe ruſticus excuti poſſe lan- charitas guorem arbori quamvis triennem, vehà ſter- omnia po. coris & ſarculo ; ſperâtque Amor fœcundi- RN. tatem s ſterili, naturæ tyrannide aut ſubla- Zilas ani. td, aut eversd. Et noſter ita eſt amor ener- marum er. Vis, ut menſtruam quoque tarditatem reformi- Ss inhics, det in fratre? Tu deſperas in homine, quod ille non deſperat & planta? Num eſt negligentia in torpors ſuo obſtinatior, quam Naturain ſte- rilitate ſua. Si verò poma extrudit ruſticus ex ſemiarida: tu cur non conniteris jacentem fratrem in ſpem luctæ ſubrigere; cum præ- ſertim ſcias verſum illicò Saulum in Paſto- §. Daniet, rem ex Pardo. Trahebatur Suianna ad ſuppli- ag cium, ſummo criminis, teſtiumque præjudicio. Aumore tamen Daniel exarſit inauditæ, oppreſ- ſæque pudicitiæ. Elevare propterea accuſato- rum fidem non timuit. Ergo improviſus li- V ctoribus, carnificique intervenit: Senes re- vocat a roſtris ad tribunal: ſaxa vertit in ſubſellia: quæſtioni Judices ſubjicit; potuit- dque puer unus proruentem in adulteram po- pulum non modô inhibere, ſed placare, ver- ſis Suſannæ lapidibus in Smaragdos. Et excla- Dan. 1. Mavit voce magnäâ: MWandus ego ſum à Jſangui- 46. e hutjus. Denique, ſævitum eſt in quæſto- res, abſoluta eſt, reduétâque domum femi- na laureata. Iſthæc geſta funt charitatis ac- ta Judicum reſcindentis. Neque enim in pa- trocimum Suſannæ impulere Danielem aut exequeretur Hieroſolymis. Ut facerem in 235 affinitas, aut pecunia, aut gloria. Una Lilii charitas urſit eum, immisitque lictori ream exempturum tum probris, tum ſaxis. Et ſanè ſi vires expendiſſet ſuas, Senumque authori- tatem attendiſſet „ne hiſcere quidem auſus eſ- ſet. Quâ erim ratione actam rem ageret ado- leſcens nullhius aut nominis, aut experientiæ, aut peritiæ in elevanda fide teſtium, coar- guendiſque Judicibus? Verùm qui eum amor in calumniatores incitarat, objectum tanta- rum difficultatum pelagus, quaſi affuſam ſibi, in qua luderet, piſcinam interpretatus, vado tranſiniſit impavidus. Non emim charitas aut expalleſcit, aut hæret. Quod ſanè invictum armimi robur non in Magdalena minus, quàm in Juditha emicuit. Hæc enim charitate in ci- ves extimulata Holoſernem convenit, cecidit- que;, ſed clanculum. Magdalena verò palam Chriſto cohæſit, cùm clavis maledictiſque proſ- cinderetur à Scribis. Quis bellare viduam do- cuit contra Imperatorem Afſyriorum? Amor. Quis fosminam ante patibulum conſtantem, fi- damque præſflitit morituro? Charitas. Ea Refrma- eſt, quæ Nehemiam excitat in ſolatium deje- e ctæ urbis, quam ut reparet, non tam mente potin.4 ducitur, quam corde nadimnr, Quid dediſſet aguntur, Deus in corde meo, at facerem in Jeruſalem. Id etiam cor habet, ut nunquam non iciat ſœ- dus cum dextera. Non ermim amor præcipit, ſed molitur. Ideò non quid præſcriberet, cor- di eſt Nehemiæ inſculptum à Deo, ſed duid Rexr vegate 6- ruſalem. Nihil itaà in Nehemia commenda- Superior rim, ut expeditam dexteram in opus Domini. avigilet. Nam ut Suſis demoranti, & literas ab Af- ſuero impetrare, quibus Sionis reparatio ju- beretur, & tabellarios ad Synagogam extru- dere cum præceptionibus Ki et Pocillatori perfacile: At Suſis digredi, Euphratem tranſ- mittere, adire Hieroſolymas, convenire Præſfe- ctos, terrere Samaritas, vulgus in opus erige- re, plenum erat laboris, diſpendiique propoſi- Epiſcopi reſidentia. tum. Et tamen quod erat paratiſſimum præ- termiſſum eſt à Propheta, ſuſceptumque in- terſeptum diſcrimimbus opus. Sciebat nimi- rum Vates prudentiſſimus fruſtra præcipi, quod tu te non perficias. Quot ſui vicarias fa- ces Phoœbus ſubſtituit ad antipodas conceſſurus, quarum nulla non modòô diem non revehit, ſed ne auroram quidem inducit naturæ lip- pienti! Juſſcrat Sponſa capi vulpes, quarum excurſione vineta evertebantur. Capite nobis Can.2. r vulpes parvulas. Domum ego Sponſæ, atriümque perreptavi, ut vinctis vulpeculis illuderem. Et nuſquam reperi, quam pervel- lerem. Adeò, niſi quæ imperat; progredia- tur, fruſtra de ferarum laqueis à Sponſa ſcri- betur edictum. Noli clamare, Capite vulpes: ſed dic, Capiamus. Nam niſi exeas ad ſtragem, vivent vulpeculæ. Num, quem diligit anima Can. 3 2, mea vidiſtis ? A quibus non certior ſolùm non eſt facta de Sponſo, ſed ne vocem quidem à vigilibus extorſit, quà Dilecti ſui certiori- bus veſtigiis inſiſteret. Quid plura? Càm per- tranſiſem, inquit, eos, inveni quem diligit anima mea. Illam oportuit circumire, ut ob- vium Sponſum amplexaretur. Doleo autem ad Gen 7.ia= tonſores ovium ſuarum Judam perrexiſſe poſt funus uxoris, quamvis gregi Odollamitem Hiram præfeciſſet; cùm nos ne aras quidem inviſamus, ad eas delegatis noſtri atrii non pri- moribus, ſed quiſquiliis. Ergo fornicaturus V Judas 236 Judas accuratiùs deglubendis ovibus exeubatk, quibus tamen non deerat Opilio; & conve- Eyiſ⸗opi ſtiendis Altaribus ne pincernas quidem Mel- veſelentia. Chiſedech deſtinabit? Extruendæ Noë Arcæ in- terffuit. Et tamen annis vix eam centum abſol- ubere vit. Quid, quod Abraham & excipiendis hoſ- e g, pitibus lanium ſe occiſione vituli, & Hctorem ſe præbuit, domo pulſis tum Iſinaele, tum A-⸗ Qen. 21. 4. Bare. Qurrexitque Abraham mané, & tollens Es A panem & utrem aquæ impoſuit ſcapulæ ejus, tradiditque puerum, & dimiſit eum. Scio re- ductum ab eo Lothum, quatuor omninò Regi- bus profligatis, & quidem trecentis tantùm inſtructo vernaculis ſuis. Sedenim parvam ma- Genas. 15. Aum ipſe antecedebat. Et diviſis ſociis, inquit, irruit ſuper eos nocte; percußsitque eos. Redu- xitque omnem ſubſtantiam, & Loth fratrem ſuum. Non jam commovendos Iſraélitas au- dio, quos vini oleique exundantià gratulor Joèl. 2,. ſublevandos. Implebuntur areæ frumento; & re- dundabunt torcularia vino & oleo. Et non con- fundetur populus meus in ſempiternum. Et un- de copiarum affluxus tantus, tantuſque lau- rearum apparatus? Quia Deus non aberat à tentorüs ſubjectorum. Et ſcietis, quia in medio Iſrazl ego ſum. Potuiſſet ſibi Deus aut Cherub ſufficere, aut Moſem ſubrogare. Noluit tamen. Nam ſenſit eductum ex Æ- gypto populum degeneraſſe, quamvis eum & Angelus præiret, & Moſes moderaretur. Quid ſuæ non præſtitit vineæ Paterfamilias Matth. 2. apud Matthæum? Locavit eam agricolis. At 33. pro pampinis germinavere Sariſſæ 3 pro muſto cruor effluxit in lacus. Nihil aut frugum, aut proventuum illatum eſt in Domini apo- thecas: imoô nihil non ærumnarum in ejus contumeliam non redundavit è vinea. De- nique amiſit in topiario ſervos. In topiario, dixi? Quin eis expirare non licuit inter he- deras & corymbos Domini ſui, quos vinito- rum immanitas ejectos jugulavit, attrivitque in luto. Nonne aberat agri Dominus, quuùm hoſtis frumento zizanium injecit. Intuere quibus funeſtandam funeribus Perſidem Aman deſtinarit, quas toto regno cruces defixerit, cùm Afſuerus à ſe paululùm re- gni gubernaculum removiſſet. Mardochæum;, qui proditores Regi prodiderat, irremunera- tum poſt biennium ægrè tulit Aſſuerus, quem Suſis parum abfuit quin & trabe pendulum ſuſpiceret vitæ ſuæ Servatorem. Vel fratrem fratribus tutò Jacob non commiſit: utque à filiis parens abſceſſit, modò pudicum vendi- dere, modè profligavere pudorem. Adeò wel Patriarchis abeſſe non poteſt Pater, quin ſceleribus perditiſſimis corrumpantur. Mitto Dinam, ſine Patre violatam. Mitto jugula- tum procul ab Adam Abel. Mitto Amno- nem trucidatum in epulo, cui David intereſſe noluit. Vocem verò præterire Prophetæ non Matth. 26, poſſum exclamantis: Percutiam Paſtorem, n.⸗ & diſpergentur oves. Quod utinam infeli- citatis vaticinium ad caulas tantùm pertin- geret, & ſepta Eccleſi?æ non invaderet. Verùm hac illacque diſperſi diſcipuli, abrepto in prætorium Chriſto; teſtati ſunt, nec Coli ſtare poſſe columnas ſine ſuæ baſis fulcimento: hoc eſt, Chriſto coœli tritico in terram abjecto, eventilatum illicò à Sata- na, concuſſumque frumentum electorum. Quod ſi nec ſine præceptore Apoſtoli conſtitere, lbid, quam reris fugam inituros, ſine Duce, Crucis Oliva non tem milites, quàm tyrones? Ergo Ne- hemias facturum prædicit ſe, quæ forent in Jeruſalem conficienda Numinis arbitratu. da⸗ Ae . cramentum ſeptem ſtellarum, quas vidiſti in dex- o⸗ * tera mea, & ſeptem candolaln⸗ aurea: Jeptem Rtellæ, angeli ſunt ſeptem Eccleſiarum, & can- delabra ſeptem, ſeptem Eccleſiæ ſunt. Quomo- do autem ſeu Epiſcopi, ſeu Eccleſiæ ex auro eſſe feruntur, ſi eos non unius criminis aut la- be, aut afflatu reos coarguit? Sedenim & fſi- dera ſunt & candelabra, ex quo & his Chri- ſtus interfuit, & illa in ſua manu defixit. Ferrea erant, erântque carbones, non ſtellæ; quamdià iis non videbatur Chriſtus inter- eſſe. Adventu ſuo, præſentiaque Chriſtus lutum in aurum effinxit. Quid? Cùm unus ſit ſatis lupus diſſipandis, diſpergendiſque gregibus, excubante tamen oviculis Davi- de, fruſtrà Urſus, fruſtrâque Leones ado- riebantur caulas, cùm eos paſtor non repel- leret tantùm irruentes, ſed diſcerperet. FPaſcebat ſervus tuus Patris ſui gregem, & ve- 1. Reg. 11 niebat Leo vel Urſus, & lleka arietem de 7 ſtris victoriam. Doleo tamen tantis objectum Scandats eſſe periculis, inſidiiſque gregem, ut, vel "bigue excubante Davide, feræ irruant, pecuúſque Suhen diripiant. Quod ſi tanto etiam ſub Paſtore nbiin. periclitantur Arietes, rapiunturque: irruunt- que Leones & Urſi in caulas David; Quid, rogo, non iis metuendum gregibus eſt, quos nec David præit, quique eis præſunt, non ad tutelam excubant, ſed ad ignaviam, lu- xumque diſſolvuntur. Tu debes tuis ovibus excubare: Tu invigilare, tu præeſſe gregi. Sans (Moſes) in porta caſtrorum ait: Ri quis 3 eſt Domini, jungatur mibi. Is ſanè Ducis mu- nere fungebatur, qui, quam imperabat de crimine ultionem, ſuo Duſpicabatur tum du- ctu, tum nutu. Fecerintque klii Wrasl juxta ſermonem Moyſi, cecideruntque in die illa qua- ſi triginta tria millia bominum. Nihil aut præcipi durius, aut confici poterat difficilius, quando in fratres fratrum dexteræ armaban- tur. Et tamen, præſente Moſe, nemo gla- dium abſtinuit à propinquo. Adeò præſenti, exemploque Paſtoris, quæ vel cogitatu videntut incredibilia, fiunt, implentürque fortiter. Surreaæi nocte ego, & viri pauci mecum: & jumentum non erat mecum, niſi animal cui ſedebam. Uùm obequitaſſe ſe bis miemoret Ne- Lum. hemias; incertus etiamnum ſum, quam Eigleſalik ille beſtiam inſcenderit urbis moœnia luſtra- cunu turus. Jumentum nominat & animal. Id au- ne tem, ut uſurpari de equo poteſt, ità de A- ſino licet interpretari. Nimirum cùm vehi liinre ſe . . . jgioſorun tantùm vellet Nehemias, jumento an equo rgs, 4 ferretur, non attendit. Sedere enim;, non Rien⸗ renidere, ſtuduit, ut unâ obire urbem ex- curſione poſſet. Et ſermo hêc eſt, non de alumno Eliſzi, ſed de Afſueri pocillatore, quem ex aula menſaque Regis digreſſum, tantis munitum & diplomatibus & copiis duis non miretur incurioſum penitus, negligen- témque apparatuum? Hàâc enimverò ratio- ne incedunt, qui urbium reparationes mmo- liuntur: Nam quos videris in apparatus Mare Me “ onbe chat⸗ ermn; ke etot ſtintt re c teſt, al onpo aiti ſr enr Mpann e n. Dec eiigde 46 tet Got enin e ln ngu 1 Prulenue: N 1 ontu. 1 ly? Deri Mlmn. Uimgde nſe,ke⸗ s eſt in Meg uiti ſenar Een Gen Pimac Aorchne! tabet, ſec r imnenn lllen. l retee icktri nſte Cund e Atäi 11 Kee Gnn N Ahten l lent du llone Alrei en, lelaan en tanichin egem, 1 1 muant,ih tiam i ntürqe int ls Darc i gegihuhſ⸗ eis Pren t AA unn ebes tin Blm am Dpe = r e fli fi⸗ nimm. i doreuis deienen e Mol,n Aif loogrnis Nirqu ſe niheuin at nermn, in Cap. II. Lib. II. Eidræ. 23 piſque intentos, ſcito eos conficiendis; abfol- vendiſque negotiis non fore aptos. Toti enim nugis, pPhaleriſque diſtinentur: quot fſcilicet lictoribus deducantur, quot poſt ſe rhedas trahant, quibus utrinque Senatoribus am- biantur, quam in atrii partem traducantur à Præfecto, num eos primo, ſecundéve gradu Prætor excipiat, occurſet Princeps, an iubſi- ſtat intra conclave. Quæ dum ofliciorum pha- leræ concinnantur, nihil exponi aut ſerium po- teſt, aut ſerum non poteſt. Siquidem eas inter componendas mnugas annus non raròô extrahitur;, vaſtatis interea oppidis, direptiſque Provin- ciis. Adoniæ hiſce præcipuès pampinis laba- vit principatus. Nam quum regno apparito- ribus curribuſque proluſiſſet, à Salomone elu- ſus eſt, qui und Patris mulà contentus tegna- 3. Reg. 1. Vit in Gihon. Adonias, inquit, elevabaluf; 7. dicens, Ego regnabo. Fecitque ſibi currus & equi- tes, & quinquaginta viros, qui eurrerent anté eum. Deceptus tamen eſt, fuaque ſpe excidit: brevique didicit, non ad ſolium vehi Prin- cipes rhedis, ſed in exilium deportari. O- cyor enim fortuna eſt, quæ pedeſtris incedit; quæ lictores ſubmovet, quæ curru abſtinet. En quo deveniret Adonias tanto virorum cur- 3. Reg. I. Tnuinque apparatu ſtreperus. Ecce Adonias te- S. niit cornu altaris, dicens Juret mihi Rex Ja- .bomon hodie, quò non interficiat ſervum IJaum gladio. Contra Salomon regno intentus, non Pompis, quò magis ſolitarius, & incuriolus ap- paratuum fuit, eô certius regni rervnique eſt Abid. potitus. Impoſuerunt Salomonem ſuper mulam Eegis David, & dixit omnis populus: Vivat Rex Salomon. Vides, opinor, quid inter ſtrepitum ictumque intercedat. Sonora certé Adoniæ Doinpa, ſed evamidla. Nam ad ſervitutem dedu- ctus eſt improvidus adoleſcens tanto illo licto- rum equitumque apparatu. Vilior Salomonis in ſpeciem ambitio, ſed collineavit. Mulà ſiqui- dem devenit in Gihon, ſilentiéque regnavit. Sapit proinde Nehemias, qui, nullo aut agmine- aut ordine ſervato, urbem circumit, ut reparet. Non enim plaudentis plebeculæ rumores cap- tabat, ſed parietinas labantis patriæ fulciebat. Et jumentum non erat mecum, niſi animal cui Jedebam. Doleo autem vix reperiri, quid apud veteres negotii hujuſmodi ob nugas inter- Cciderit: quuùm apud nos nullum ferè negotium non diſturbetur effeminatiſſimis inanium offi- ciorum ventilabris. Retinetur enimverò non Caii tantum, ſed Petri interdumm quadrire mis häc und remora, à ſecundiſſimo curſu, quam non Syrtes Cetique cohiberent. Secures irriſimus, & paſſus numeramus: quique Cæ- ſarum dexteras ſævientes amplexabainur im- pavidi, lentiori nutu frangimur Senatorum. Ergo-ne quitelis occurreremus Tyrannorum, Progreſſione fugamur Prætorum ſegniori? Nelfcio, an id a Melchiſedeco hauſerimus: H certè Abrahamum excepit, nulla de paſſi- Gen.r4.f8. Püs Protnulgati conventione. At vero Melchi- ElEcdech, Rex Jalem, proferens panem & vinum, beneqixit ei. Rex & Sacerdos es, & non edi- vifi Abrahæ, quo à cohortibus excipi obſequio debeas? Quot ille paſſus & caſtris ſuis tibi obviam progredietur? quot diſplodet catapul- tas? Quo te dignabitur latere accubituque Abraham ovaturus? Rideret nos ſanè Rex ma- ghus, ſi hæc audiret Melchiſedech tunc inſolita imperantibus. Non enim per eos dies Pampi- ius ità inumbrari Curules gaudebant, ut eas tæderet racemorum. Negotiis, rebuſque Aulici ver geſtis niteré Principes cupiebant, officiorum voen ni. aut neglectis, aut ne beiſpectis quidem lem- ne E. niſcis. Nunc contentionum ſutnma, inamiffimæ tr. . compellatiommn oceurſuumque ampullæ funt. c .8 His confignatur apud nos fignis Zodiacus; asuoſi quem mirere non unumn duntaxat Solem decur- Mur. refe. Sed heu, quam hic noſter cœleſti eſt Lim- ceemonis bus abſinilis! Nam cùm ibi aut Scorpiones, ant bonorazie Libras, aut Leones, aut IT auros, aut generoſas tan- nos tüm imagines videas: hic non raro nil ſpectes zezdantay, aut non evanidum ; aut non futile. Litulorum; & ſedium una & fſola lis;: que Proconſu- lum eſt Phœbus, qui unum fſibi latetem pro- duxit, in quem Princeps excurrat, Aul illum emifſſurus. Nimirum fubacta eſt Parthia, domi- Kex per tâque Armenia, fi te Conſul excepit unutn plus F a ſolito pedem progreſſus in impluvio, Xyſtéve tia iubtas ſuo. An non id perinde eſt, ac ſi, profligatis ν ſiſtro bubonibus, triumphares? Quid enim Re. Iden, præ. gi tuo ad'ectum eſt, tuum in occurſum produ- Aer Ercle- ctiore Conſulis, ſen Dictatoris deductione? 6is Tur 2 . 6 riſaiczio Atque utinam braccati ea tantuùm Legati jactan- tia ſit: vereor, ne togæ äliquando, byſsique una ſit ſeu anxitudo, ſeu palma. Invadantur Ec- cleſiæ, nec ne, à nonnullis negligitur: ſtran- gulentur publicè Clerici edicto Præſidis haud ità intereſt, dum titulorum vindemia exube- ret. Tonafet Arca, ſi Levites ſiniſtrum in latus rejiceretur: Silet, ſi jura fori Templique miſ- ceantur, ſi faſcibus ſubdantur phialæ, ſi Ephod in prætextæ fimbrias ſyrmque inſuatur; dum honoraria prænominum teſſera auribus blandiatur. Quæ quidem officiorum jura ne- gligi nolim ab adminiſtris ſeu Principum ſeu Præſulum: ea enim negligentia obtritæ Digni⸗ tatis culpd proculdubio non vacaret. At ums bris honorificentiæ præferantur animarum re- gnorumque negotia ſeria: quibus publica aut felicitas aut integritas paratuf. Nehemias certè id agit unum, ut prolapſus murorum am- bitus quantocyus reconcinnetur. Ideôque & jumernto vehitur, & raro ingreditur appari- tore. Er jumentum non erat mecum, niſi animal cui ſedebam. Quàm ingens querela- Luxus, rum, probrorumque in nos pondus deone- rat animal Nehemiæ! Cùm enim equo cir- cumvectum eum videamus nullis inſtrato ſtra- gulis, noſtrarum ſanè perpudet phalerarum. Quis enim ferat ephippia opulentiora non ra- 10 aut Clerici aut Civis eſſe, quam altaria? An non encauſtum mulæ mandunt in fræno, cùm agni cruor à litantibus hauriatur inter- dum deaurato tanthm in ſcypho, quem nulli convivarum exhiberes? Scio fublata prodi- gentiæ Cajanæ monſtra, quùm ſeilicet rapi- diori equo non equile tantùm marmoreum, eburneumque præſepe comparatum eſt „» gemmeumque monile, ſed parata quoque ſtructorum, coquorum, & epheborum fami- lia, deſtinatuſque (ſi Tranquillo credimus.) Conſulatus; indictum certè toti viciniæ per præconem ſilentium, quoties metam erat ju⸗ mentum excurſurum. Novi hæc jam ſanè ceſſaſle portenta luxuriæ: doleo tamen non ità alluvionem ſumptuum exhauſtam, ut in his, qui fuperſunt, pomparum vadis Na- ves ex Ophir reduces non ſubſidant, ſed flu- tuent, inexploratâà penitus alvei altitudine. Nam & columnas, & cameras in equili am- pliores, quam in Baſilicis aliquando Marty- rum ingemiſcimus: & jugalium inſigninies Pha- — 238 phaleras; quàm Præſulum thiaras, aſſuetudine Frequentiaque domiti prodigentiæ, non impu- ritæ ſolum, ſed dilaudatæ, patimur ſine ſio- macho, imo & cum gratulatione miramur. Ad- dam quod dictu facéiuque videretur penitùs in- credibile, niſi noſtris ipſi ocuiis ſpectaſſemus, nulla jam infamid dedecus ſugillatum. Acu ni- mirum religios, intra religioſæ domus ſepta, Inſtratum Manno adornatum eſt, phrygiis ita conciſuris ſegmentatum, ut ovaturum Romæ Carz ſua diceres Agamemnonem. Proh leges ſacrorum berfugz. Legiſlatorum ! qui ſeveriſſimè ideò ſuos Nepo- tum tutelà interdixere, ut Dynaſtarum domi mulas phaleris ornaremus. Curare affinium latifundia vetamur, ut jumentorum ſtragula Luxi ſa- concinnemus. Ergo, qui telis configebamur tn lale. Ethnicorum ad lauream, Martyrii cuſpides in em, dene acus emollivimus, ut mulis paremus inſtrata, gene Rli- non jam telis Infidelium compungendi, ſed 2 N phaleras interpuncturi jumentorum, dudum Martyrum æmuli, nunc mulionum, mularum- que Phrygiones. Hoc enimverò tam multi- plici noſtrorum munerum gloriæ deerat, ut ephippia auro, ſericéque diſſingueremus Sci- licet plus Apoſtolis ommibus laboravimus, qui pueros Chriſtiana catecheſi non imbuiſſe con- tenti, equos Primorum ornamus, à templo ad equile progreſſi. Quidni verò quadrigarum phaleris æs ſacrum abundamtius impendatur, quando religioſæ acus iſdem concinnandis aſſuendiſque vanitatibus hebetantur? Num eam reformidet pompam Conſularis, quam fanctioris miniſterio dexteræ jactitat ſegmen- tatam ? Quis in poſterum thyria arguat matronarum, quando jumentorum ſtragula & domo Domini extrahuntur? Quis luxum damnet in Prætore, quem nos equis non æ- què profectò adornamus? Ego certè auream Neronis ſtellatamque Cycladem incuſare non auſim, quando Mannus manu & non profanâ adhinnit in purpura, & calcitrat. Cur lacer- nam geſtamus non modò laneam, ſed conſ- ciſſam, ſi noſtro deinde ſtudio prodeunt in publicum Equi paludati? Uſque adeòne du- rum eſt acum unam Phrygionis otiari? Et, ne vetulus ſarcinator languere forfices ſuas in- geminet, armari, vibrarique contra nos pa- tiemur artificum linguas & codicillos? Otia- ri non poteſt acus? fratrum penulas reconcin- net. Afſuat ſtramenta, ſaccôſque. Suturis lacernas reſarciat. Et, ſi nihil eſt, quod in ſutrina conficiatur acu, manet eum in horto farculus, manet in piſtrino mola, manet aut ligula in coquina, aut aulula. Denique;, farriat, fodiâtque, ſi eum ità oti tædet. Falli ergo dicemus otium, quùm fama, Religio 7 vitent ne- gotα αας daria. Laboyr ma. tssn. noménque bonum profligantur? Nonne bo- num eſt nomen melius, quaàm divitiæ mul- tæ? Cur ergo decoloramur, nec ditamur? Ità Hebræorum dexteras laterum puduit; ut ad Deum ingemuerint luctu immedicabili. El. 106, 6e Et clamaverunt ad Dominum cùm tribularen- tur. Et quæ tum eos ærumna depreſſerat? Manus, inquit, ejus in cophino ſervierunt. Meminerant genus ſe efſe Rebeccæ, quarn aureis donatam murænulis Oeconomus Abra- hæ Labani domo deduxerat. Ergo mœre- Pant ad cophinos abjectas eſſe dexteras: olim phaleris iInplicatas. Et tamen urbes non ignobiles iis lateribus, quos lachryrmnis Exod.t.A. fübigebant, extruebantur. dificaveruntque urbes tabernazulorum Pharaoni, Phiron & Ra- Oliva — meſſes. Ità- ne? Pudet Hebræos quamvis captivos Regi urbem excitare: & nos non ſuppudet jumenta Reguli ad laſciviam pom- pâmque hyppodromi conveſtire? Quod er- go mancipia in urbe faſtidiunt, nos ultròô depoſcimus in Aſturcone? Urbem condidiſſe vel Reges decet: & tamen quod extero ædificentur, tædet extructionis Hebræos. Quis novus hic Jupiter eſt, cujus non ful- gure;, ſed acu ità perſtringimur, ut, non to- nante coœlo, ſed textrinàũ mugiente, lacernoſo Numini ſuccumbamus? Uno ergo in Phrygio- nis telario univerſorum decorum hecatombe litabimus? Nos Ephippiorum opifices, nos equorum curatores-, nos clitellarum Apelles: nos, denique fanctorum fili, & martyrum fratres, projectis noſtri roboris palmis, Aſſyriam acum villis inſerimus, aut turpis lucri gratia; quod ſanè nec erit, nec eſt; aut turpioris aſ- ſentationis ingratiis, quod inficiari omnino non poſſum. Audi, quid de civibus ſuis cen- ſuerit Salomon. viri bellatores, & miniſtri ejus, & princi- pes, & duces. Nefas eſt, vel imperanti ſer- vire Salomoni Iſraelitas: & fas eſt filios Dei mulis impalleſcere Dynaſtarum? Eximitur Sionis vulgus tantæ Regiæ miniſteriis: & nos gens ſancta, regale Sacerdotium, popu- lus acquiſitionis ilia jumentorum cum me- diaſtinis palpabimus? necontractiori ſtra- „ gulo mularum armi contegantur. NNur ea vox Pauli eſt, qua nemo foro ſe ſubſelluiſque ſine crimine ingerit? Nemo militans Deo im- 2. Tim . plicat . negotiis ſæcularibus: ut ei placeat, cui 4 ſe probavit. Si vox illa Apoſtoli eſt, cur ma- nus noſtræ non cauſis tantùm imphcant ſe, ſed ſeſe reconcinnandis Mannorum teg- minibus dehoneſtant? Ergo abſtinere me Curià debeo, ut Deo militem? Et Deo mi- litans equili poſſum obtrudi, ut meâ quoque operà jumenta purpuraſcant ? Latum cla- vum exuere cogor, ut Chriſti ſim ſignifer: & Aſſyriam licet mihi acum circumagere, ne mulæ ſit prætexta non triumphalis? Et quz- nam manus ſunt Eſau, ſi hæ non ſunt, qui- bus non feræ configuntur in ſolatium Iſaaci, ſed inſtruuntur equi armillis, ut laſciviant opificio noſtro paludati? Ità-ne? à telo- ni0 Matthæus abducitur, ne auro polluatur: Et nes ad telarium aſſidemus, ut lenteſcens in bracteolas aurum inſuamus ephippiis, fu- turi abuſu metalli ſanctiores? IIle, ſi aurum numeret, ſordidatur: nos, ſi aurum prodi- gamus in paludamenta mularum, ſurgi- mus è textrina mundo, coœæléque gratiores? Horreret tuus forté animus inductis mu- larum ſoleis in veſtibulum noſtrum? Et quid, rogo, inter jumenti ſoleas Clitellaſque intereſt ſericatas, niſi quòd ad luxuriem pa- rentur Aſturconibus ſtragula, ad onus, cui- ſumque ſoleæ ſuffiguntur? Calceari per nos jumenta pudet, & deaurari non pudet? Num Equi innocentior luxus, quàm calceus eſt? Si eum excurrere cogas, degeneraſti: litafſti, ſi eum aut triumphare doceas, aut fuürere. Viden'’ quò te acus una incogitantem detru- ſit. Mulionem te Chriſtus haberet inno- centem, cùm te peccantem improbet phrygio- nem. Tum enim Numini pareres, à quo nos jumenta curare noſtra jubemur: nunc verò Numini, naturæque adverſaris, quorum nenec⸗ De ſiliis autem Iſrazl non z. Reg.5, . 3. Reg,5. conſtituit Salomon ſervire quemquam: ſed erant e. eiti es) ens 7 4001 rants caltss Ad ckom: ſei fetas (irco 1 le Coee⸗ Tebun hetoli Dumote frtun le eberabit ing, e Gone, 0 Memut, Namg ſcio , ityarin on ttil⸗ lckun, ſu Anm Eet, d inpvd vehpln⸗ Mum tnd lentin lirekui⸗ Pulehrum l in Aal ndeſt; uhrum l, gam , gbo te n eſt, Etunm ren Uig, 4d le, conci Enn Hoeat bert tuibun Aninn n tnt, Elili inn denam re Eh 40 ep nmn ih Memum ln lſat nen i, 1n lte uln E . n ine eu enr⸗ mnn Uinin M. nn clol a hn mi B lte, Ken ini uun heenn 1 0nlhez, nun ,g „K n S n tnin Gſtcint ci nibun ün en Hjdn nnan, ,lin elimenm lu dd on Arun! Eum Miblkei: etctim, Norun n5 Contracheih antur. u ro ſe ol Militek Na mei utt lohiel ar tintum i Meoorm’ Die! tem! , nt! line hrili l m Cnß mmphal 1 n ur; ils, u ) lu.tlit r uunſe⸗ n, 1 en Wwun ein, g!Ire Amm gura ſævie alieni tibi equi luxuriem non interdicit. Di- ces, mortualia cùm olim Dynaſtæ vela con- feceris, nequiiſſe nunc te equo phaleras non adornare. Quin reus manifeſtò teneris manantis & crimine ſceleris. Quis enim in eam te urſit audaciam, ut laſcivire cogeres Libitinam? Nonne funus ſupplicium eſt pec- cantis Alæ, & quidem à Deo ſeveriſlimè edictum, inflictumque? Tu quis es, qui ful- * divinitatis in rorem aureum vertas damn hortalitatis? Parum ergo in Circo laſoivimnus, niſi luxuriari nos quo- que doceas in ſepulchro? Ergo per te Cinis & Tabum vel inter vermes triumphant: & ovationi par funus eſt, fruſtrà mortem inter- minante Numine, quam tu aut in trium- phum demutas, aut commutas in ludum? Hebetabitur proinde ſecuris Dei acu phry- gionis, eritque poſteris Adæ mors, quam vi- ctoria, opulentior? Ecquando peccantes pu- niemur, ſi ſepelimur munificentius, quàm re- gnamus? Putreſcet artificio, imo verò male- Eicio tuo, in attalicis, qui aut in vellere jus di- Xit, aut in villo? Tu-ne Serpente contumacior, non, ut ille, mortem negas irrupturam, ſed inductam, regnantémque elidis in roſtris ſuis? An mortem regnare dices, ſi quos illa devicit, non vinculis duntaxat eximis, ſed ermillis, ſericéque cohoneſtas, ditiores con- ditivo, quam Curuli, auguſtiores funere, quàm triumpho? Et umbonem non abjicis, quo impudentiam contumacià propugnabas? Et vefpillones non ſubmoves, quo mulam tuam tanquam prætorianis excubiis obvallaras, ut licentiùs cœlo recalcitraret in ſtragulis? Et lippeſcis ità, ut non videas iniquiùs per te ſe- Pulchrum laſcivire, quaàm equile? Jactantia eſt in Attalicis equitare: humari in ſerico, fa- einus eſt; ſcelus eſt Aſſyriam, Phrygiam in ſepulchrum abducere, ut putreſcas pretio- ſiùs, quaàm vixeris. Et unde fulmen deprome- tur, quo terreamur peccaturi, ſi mors thea- trum eſt, ſi Circo buſtum antecellit, ſi plus fe- retrum renidet, quam Curulis? Redi, jam te rogo, ad clitellas tuas, eâſque, quibus pla- cet, conciſuris, ſegmentiſque diſtinguito, dum liceat mori damnatos, non fulgere. Ha- beat tribunal Numinis reverentiam aliquam vel in ſupplicio. Spernatur cœlum, etiam cùm tonat, ſed non à fulgurito. Obequitent exilii ſui eremum ejecti in phaleris, ſed arenam reformident cædis ſux. Ut revo- ces ab ephippio acum tuam, nolo ſepul- chrum indigites, quod ornaſti, Nehemiæ jumentum commonſtra, quod nullà inſtra- tum pompàâ pocillatorem Aſſueri vehendum totà paſſim urbe excepit. Et jumentum non erat mecum, niſi animal, cui ſedebam. Quid dici, aut exponi ſimplicius potuit? PFræ- natum ne quidem dixit, ut intelligas, non ad pompam, ſed ad inſeſſionem uti tantùm ſolere jumentis Regum maximorum pocilla- tores. Er egreſſus ſum per portam vallis nocte, O ante fontem Draconis, & ad Portam ſtercotis: & conſiderabam murum Jeruſalem diſpatum, & Portas ejus conſumptas igni. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 2 39 B occidentali Sionis parte luſtrationem Suter ior exorſus eſt ſuam Nehemias, quam in net: Septentrionem deflexit, non ſplendidiora ſeru viſtnationes tatus, ſed procellis magis obnoxia, ruiniſ- "on is pe- que ſqualidiora. Non triumphalem viam, 1emn ſint ſed portam ſtercoris obivit. Nimirum rui- aus ad ſpe- nas advenerat exploratum, ut eas ſeriò re- doſa toes ſarciret. Neque enim videri voluit tantum non ac s. luſtraſſe urbem, ſed reapſe pervidendam ſibi bam,ſed ad eam eſſe cenſuit, non ut luſtrator diceretur, Eriſopi ſed ut revera urbis foret reparator. Tu quo- raſidentia. que, ſi parietinas indagas, noli aut Orien- , . tem, aut etiam Merid'em diſquirere, Aqui- Sever sass lonem obito & Septentrionem, offendéſque E lehiaſti quod repares. Quid tu vides, Jeremia à Eir- . rtſai gam vigilantem ego video. In Hebræo. Vir- Jer. 1. 12. gam ex amygdalo celeriter florente video. Si ità eſt, non eſt, quod in columnam ferream ſoli- nane ziwreg⸗ dere. Quis enim aut contra floſculum dimicet? ai. aut, ut virgam diffringat amygdalinam, in murum æreum intumefcat & obduretur? Ve- 374 12,„ rùm, qui florem ſuſpexit, ſi Aquilonem reſ- D piciat, pro ſurculo germinante incenſam of- fendet ebullientéemque ollam. Et factum eſt verbum Domini ſecundò ad me, dicens: quid tu vides ?* & dixi: Ollam Juccenſam ego video, & faciem ejus à facie Aquilonis. Num dices geveritas, inanem futuram vaticinantis armaturam , & Jaſiina quam pronunciaveras fruſtra contra florem Magnates armari? Et ut ad Aquilonem reſpectanti effer- veſcit in perniciem regionis pro floſculo le- bes. Tamti eſt, non ſemel, ſed ſæpiùs reſ- Pectare: tantique detegendis refert calami- tatibus, quàâ coœli parte procellam explores. In meridie vernabit amygdalus, quùm in Septentrionem ſulphur exundet ex olla. No- lo Templi ſymphoniam explores: vellem, ut ſubeuntium nunquam intermiſſum murmur audires. Nam niſi excipias fremitum aſli- dentium, occinentium ſuavitate delinitus, coœli dices imaginem efle, quam nemo non cum indignatione ruentis eſle Nili catadupa pronunciat. Si gymnaſü multitudinem nume- res, Athenis te eſſe credes. Si mores rimeris Eypoerife auditorum, eſſe te dices Babylone. Oris ſilen- tium intra ſepta ſacræ domus m'raberis: ſed Religiaf ſi ſeorſim ſingulorum pectus eruderes, ad la- re tratum animi cohorreſces. Nemo enim non alios. . livet: nemo eorum, qui roſas ore circumfert, angee non abdit in præcordis tela, quibus graſſe-?Auus. tur in fratrem. Fili hominis: putaſ- ne Vides Ezech. & u, quid iſti faciunt. Fode parietem. Et cùm 29. Fodiſſem Ecce omnis ſimilitudo reptilium, & animalium abominatio, & univerſa idola domus Hrazël. En quam præteriiflet ſenti- nam Ezechiel, ſi Templi duntaxat frontem reſpexiſſet! Pronunciaſſet nihil eo ſanctius eſſe, quo nihil erat Hieroſolymis inquina- tius. Sedere videbatur in ſtramentis Rachel; verùm, quod otium putabatur ſolitariæ, erat monſtrorum cavea. Nam idola Patris fo- vebat in cyclade. Adeò ſi Contemplatio- nis quoque arcana exenterentur, pro thure ſulphur invenies; offendes non ſidera, qui- bus meditatio coronetur, ſed idola, quibus ambitio polluatur. Quis Anguem intuitus tantis inſignitam colorum illecebris, non eam terræ Iridem putet, eämque admotam, inſutàmque pectori non habeat in deliciis? Et tamen non ſerenitatem fatali ex ar- cu, ſed mortem hauries. Ut enim latet Anguis in herba, ità latet in Serpente viciiſim les, Hamines 240 lues, quâ pereas. Exi proinde cum Nehemia ruinas exploratum, ſed cum eo ad portam ſtercoris accedito, ut per ſordes parietinas Vifiiationes exquiras. Aut Medicum imitare aut Muſ- ebek- cam; quorum neuter, iis præteritis mem- bris, quæ virent, non ad eam corporis par- Zelw ani. tem accedit, quæ putris eſt. Nolo te Apem epros eſſe, cujus aculeus aut violæ, aut thymo in- figitur. Pſyllos, Marſéſque videas, quorum ſu- tu non uberum mulctra, ſed ſanies ulcerum hauritur. Acceſſerat, Matthæo teſte, unus ad Math. 8. Chriſtum Scriba, aitque: Magiſter, ſequar te . quocumque ieris. An non mel & lac ſub hujus lingua Phariſæi? Tu illicò nectar exuxiſſes, quo Scribeæ os manabat. Verùm Jksus;, linguæ comempto melle, ad cicutam animi perrupit, inquiens: Vulpes foveas habent, & volucres eœli nidos. Tu Turturem inge- muiſſe cœlo arbitrabare, cùm Scribæ verba exaudiſſes: ſenſit Chriſtus perſtrepuiſſe Vul- turem, cujus in rapinam cor æſtuabat. Quàm humanus in JESUM viſus Herodes eſt! Haud eâ tamen humanitate Dominus lætaba- tur. Norat enim palliari religione Curioſita- tem, ſensitque officiis integi, abdique ludi- bria. ITu Judam extuliſſes oſculantem. Ve- rùm Chriſtus oſculum pro morſu expavit. Latebant enim in fuco diligentis toxica pro- ditoris. Reſtituturus proinde Sionem, noli aut unam tantùm circumire urbis portam par- témque, ſed nec meliorem luſtrato; at ab oc- caſu tua exoriatur luſtratio, quæ non vergat in meridiem, ubi lux plurima, ſed in Septen- trionem deflectat, quâ parte ad murorum perniciem ſæviores turbines ingruere con- Felicias ſueverunt. Et egreſus ſum per portam val- infelivx. lis notte, & ante fontem Draconis, & ad ortam ſtercoris. Ut Sionem montes circum- Omnes ſu⸗ . . wus imga. ſtent, habet illa tamen, tot inter tumulos & lekti. colles, vallem ſuam. Nulla ſine depreſſione ſublimitas ſtat. Nam, ſi roſa florum molliſſima ſpinis riget, deeſſe putas ſuam cuivis felicitati procellam? Nactus eſt David coronam in funda: verùm pretioſis imperii lapillis inhonori agglu- tinati ſunt lapides, conviciantis, graſſantiſ- Fal. mo. 4. que Semei. Poſuiſti, inquit, in capite ejus co- ronam de lapide pretioſo. Sed, qui foret Sma- ragdis ſilex cohæſurus, non pervideras. Re- gnabis, ſed explodeêris; triumphabis, ſed & fu- gies. UXor tua ſicut vitis abundans, ſed bo- tryonum muſto fel aſpidum commiſcebitur. Nam alter & filiis perimetur, alter quod eſt immanius, perimet. Cadet Amnon in con- vivio, inter ovium vellera Leonum jubas ex- pertus. Hærebit Abſalon quercui, non ut coronam decerpat, ſed ut laqueum adſtrin- gat, quo ad ſupplicium, tanquam unco te- Aulici m-- neatur primum, tum etiam raptetur. Quid? ſeri⸗ Nonne viſa eſt Davidis funda fortunatiſſima, cum occurrentem ſibi Palæſtinum uno circum- actu dejeciſſet? At alterum in triumphum Aulicus Gigantem proſtravit, alterum in perniciem non pro- ſuam, ovatione quàm fugâ miſerior, ere- motut. xit. Nam Goliam obtruncavit, ſed irritavit Perſsomnto Saülem, eò infeſtiorem hoſtem, quòd & ab sreumen- illo jugulari non ſemel poſſis, & eum ne attin- mm vir- gere quidem poſſis, etiam cùm dormienti licet, u. ut ſcyphum auferre, ità necem inferre. Hoſtis §. David. eêx hoſte pullulavit. Emulum occidiſti? à ſoce- ro ad cædem expoſcêris. In Ægypto Abraham ſtipatur mancipiis, ſed caret uxore. Abun- . dat mox gregibus regreſſus in Chanaan, ſed la- In vidia. Oliva narum mollitie durities compingitur lorica- rum; jurgari ſiquidem cœpere paſtores; quùm uberiora quiſque paſcua præripere niteretur. Ergo quò plus lactis emulſere, eò copioſiorem viſi funt hauſiſſe amaritiem, ſubacto à buty- ro veneno; pardorumque feritate in opiliones transfusà ex hinnulis. Gratus ſuo Domino Jo- 5, zrſiyt, 9 ſeph, ſed Dominæ ingratus infeliciter, aut Calamitoſius gratus. Nam aut hujus pati debet Ss amna. amplexus, aut illius comped inere. Pa- teat illi necefſſe eſt Dominæ thalamus, aut Domini carcer. Ibi decorabitur torque, ſed Liliis exuetur: hic lilhum retinebit, ſed mani- cas induet. Nuſquam non calamitatem immi- ſtam felicitati ſuſpiciet; quando, aut polluitur infulatus, aut innocens vincietur. Quàm eſt ca- lamitoſa adoleſcentis illecebra, quæ illum, ſi conchylio cohoneſtat, libidine dehoneſtat ! ſi verè eum decorat pudicitis, calumni4 infamat! Nequit ſervitutem excutere, futu- rus criminum ſervus, ſi Dominæ dominetur: futurus ſervo deterior, ſi Dominæ relucte- tur. Quis neget obſeptam nubibus Iridem, ſi Joſeph quocumque progrediatur, aut ſce- lus offendit, aut ſervitutem. inquit, inter ſpinas. Adeò uno cubant in ſohlio felicitas & calamitas, ut & Roſæ innaſ- cantur, & Lilio adhæreſcant ſpinæ. Videbis propterea elegantiſſimum Salomoni lectulum adornatum, quem tamen & nocturnis mire- re terroribus concuti, & diurnis inquietari apparitorum excubiis. Uniuſcujuſque enſis ſu- Can. 3 8. per femur ſuum, propter timores nobturnos. Defſnata propterea Gedeoni proſperitas, de- ſignatæque de profligatis Madianitis manu- biæ nunquam pleno felicitatis hieroglyphi- co colorari potuerunt. Nam arebat area;, ſi fortè cœli rore maderet vellus, aut hujus ſumma ſiccitas erat, ſi eam Dominus irro- raſſet. Fuit ſiccitas in ſolo vellere, & 105 ude, 5. in omni terra. Videbis, ne ſomniari quidem“ immunem omni ſqualore felicitatem poſ- ſe, in ipſo ſecundioris fortunæ æſtu. Simula- chrum ſomniavit Nabuchodonoſor. Hujus, in- Danl 2,2. quit, ſlatuæ caput ex auro optimo erat: pedum quædam pars erat ferrea, quædam autem fiti- lis. Porròô ſi nec ſomniari proſperitas ſine calamitate poteſt, nec in Aſchria⸗ Regi4que Principis divortium ab ærumna imperium fa- cit, juncto luto cum auro: quam es nacturus felicitatem exortem lachrymarum in privato- rum ædibus, in domicihiis ſervientium? Som- niari plena integrâque non poteſt, & haberi poterit? Eſſe meraca in regia nequit, & in tentoriis futura eſt ſine fæce? Aurum teſt non caret, & negabis fore ut æs, ferrumve luteſcat? Scio favum mellis à Samſone re- pertum. Sed deliciarum illecebram luctaan- teceſſit. Sed mella non ex arbore, ſed e mon- ſtro eliquavit. Sed in cadavere ſuam locarat penum voluptas, ut ſcias non finitimum dun- taxat ſqualorem eſſe dulcori, ſed abdi vitam in morte, quando annonæ horreum os e Leonis, à Samſone diſcerpti. Noluit indica- Judic 1 re, quod mel de corpore Beonis Aumpſerat. . Quid non metuendum in tritico, ſi mella cum ſanie colliquantur? Nec id tantiun in abjectiori felicitatum genere, quod volupta- te definitur, experimur: videmus eodem ærumnæ contagio infici purpuram, Hüâm- que ineſſe teredinem vel Curuli. Mitto ex- truxiſſe ſibi Salomonem ferculum de lignis Libani: Gicut lilium, Cana Can. 31 4· em: Leon „lonwetun a lite khln en or. ltorn Gite in Gefetint emut as, a ANaN in Date, 4 Eeunng, ., & 3 mgntul. 4 ham 1 6a Me cornu n En, non PehiMpe in lo r neli elndat. eit u, guore unn roinke h u, ſed NNId non In geden ndte M. Et Ctenium, um, Eenon 11 Ner nto ihmn R nk eiie UInm , U. tur ni rbit, ins nititni, 1, Geln ine dinnt Ctd, n n exanten i Mminn nimn Domine nis nubiben li diatur, ul⸗ I. Gng iin, 8 mo ala ut & Mllen t ſhime ſun lomoni kenr & noCtNNNE tinvarat m ni oſei n Aeh felis, A am Domnus , elen /1 ne An onolor Mi Gmimad ,, R Glm 1 ſtici veri in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 241 Libam: quo ex monte advocatur Sponſa, ut de Leonum cubilibus, ſpelæiſque Pardorum Can.4. 8. coronetur. Ferculum fecit ſibi Salomon de li- gnis Libani. Ergo adolevere arbores, qui- bus regum Lectus compingitur, non tam cœli rore rigatz, quam tabo conſpurcatæ monſtrorum. Et arbitraris futuram ſine cala- mitate imperii dignitatem, cùm inter feras ex- creverint Cedri, quæ tibi ſedem regmi com- pararunt? Mitto, inquam, regiæ ſtruéturam ſedis, quamvis ei nemo non videat affinem ærumnam, Cuùm Leonibus Pardiſque aut co- lonis, aut certè contubernalibus eæ fuerint Plantæ, quas Salomon avexit & Libano. Vi- deamus, jam unde oleum depromatur, quo Reges ad imperium Palæſtinæ inungebantur. 1. Reg. Dixitque Dominus ad damuelem Imple cornu 16 I. tum oleo, & veni, ut mittam te ad Iſais pro- Eecleßs- vidi enim in filiis ejus mibi regem. Speraſſem ego aut auro initiandos Reges eſſe, aut, ſi eos delibutos eſſe oleo decuit, è concha fu- lent ian. ſum in aſperginem credidiſſem, in deſignatum mm. Imperatorem. Verùm & oleo inſperguntur Rer Fe. Reges, & à cornu in caput oleum effunditur vet im regnaturi. Nimirum non margaritis aſſuetam concham inaugurandis Principibus Dominus zas. deſtinavit, ſed vulneribus, luctæque fami- luptas liare cornu adhibuit: ut non luxum, ſed lu- indigna ctam, non pompam, ſed arenam imminere ſi- igehs. bi Principes intelligerent. Qui erudiri ad ſæ- viora ipſo quoque unguine poſſunt, quando ſine præli compreſſione in lacum oleum non exundat. Diſce quæ te in ſolio preſſura ma- neat, qui vi tantâ, violentiâque compreſſo li- quore inauguraris ad regnum. Non immeritòô proinde Romanorum Primores ſuas non flori- bus, ſed clavis tunicas intexebant: ut non modò non abfuturam proſperitati calamita- tem crederes, verùm agglutinatam ita ei afſ- ſutâmque noſceres, ut ſejungi nullà ratione poſſet. Et putas ad ludibrium duntaxat ac- cedentium, & non magis in inſidentis ærum- nam, terrorémque excogitatos Leones in thro- no à Regum lapientiſſimo Salomone? Sum- Dignitas onus eſt. laborent“, nön ruti- 3 Reg. mitas throni rotunda erat in parte poſteriori: 10. 20. & dux manus hinc kiee inde tenentes ſedi- le: & duo Leones ſtabant juxta manus ſingu- Las. Cur enim non agnis, ovibũſque ſolium interſepſit Salomon, ied monſtris vallavit: niſi ut docerere, non tam lacte recreandum te in ſolio eſſe, quàm lanienæ obnoxium futurum? Quæ enim throni felicitas, qua ſi utare, manum non pulvillo ſubjicis, ſed in Leone reclinas, nullà requietis fiduciâ, & ſummo diſcrimine laniatus. Porrò ſi regia his incingitur fortunæ calamitatibus, quæ ſubſequetur ærumnarum appendix Senato- riam, aut etiam Equeſtrem conditionem, tanto infra regiam intervallo dejectam? Leonibus objicitur principatus? Ergo di- litas ab elephantis proteretur, aut haurietur à Cetis. Si dumis carere Roſa non poteſt, Betam quis erucis eximat? quis fimo, ſor- dibuſque cepas ſubducat? Negas deeſſe coœ- lo nubilum ſuum? Et quà reris dementi lutum nebulis cariturum? Mete, ſi vales, triticum ariſtis evolutum. Effode ſine ſor- dibus aurum, mulctram emulgito, quam non acor inficiat. Videbis apud Ezechie- lem Cedro Aquilam imminere, quæ, cùm medullam decerpſerit, frondes quoque ar- boris violenter decutiat. Aquila grandis ve- Ethicæ Tom. II. nit ad Libanum, & tulit medullam cedri. Ezech. Habet Libanus Cedros;, quibus conveſtitur, 17. 3. quæ ut teredini obnoxiæ incorruptione non Tebiditas ſint, proſtant illæ tamen Aquilarum direp- D sèere tioni; quarum rapacitate ut medullà carue- pec: ct rint, fronde quoque viduantur, ne ulla ſu- Iatere non perſit ſpes integendi jacturæ, inopiæque tum peſſunt. immanitatem, tum dedecus. Nam Adam Modeſtis exors innocentiæ, paupertatem utcumque ſub- dere ,2 texuit perizomate. At Cedrus, ut medul- zu amiſ lam ejecerit, frondibus exuetur. Tulit me- ſi Fervo- dullam cedri, ſummitatem frondium ejus avul- ris. Rt. Non modèò miſera, ſed probroſa quo- Famaæ cus que felicitas eſt. Perſtat ſiquidem in Libano ra. truncus, ſed exenteratus, ſed pampinatus, ut neutrâ ſolari ſe queat ſeu opulentiæ ſub- Terid'tas ſtantià, ſeu ſpecie. Benè ergo coronatam? de Er- montibus Hieroſolymam identidem diximus“. in valles dehiſcere, quèd nulla ſit ſine de- Circum- preſſione ſublimitas, nulla calamitatum ex- Neébtio e⸗ pers beatitas. Unus oraculo adſtipuletur A- dan ber- man inſalutatus Mardochæo; qui ità beatiſ- Sale . ſimus Satrapa diſcruciatus eſt contumelia, ut Felices lepræ ſuæ balneum deſtinarit, Iſraslis uni- non ſu- verſi internecione & ſanguine. Habet & berbisnee Manna vermem ſuum. Habet & Prophetæ olla mortem ſuam. A portentis principatum Moſes exorditur; cujus ut dominetur vir- ga, ex virga fit anguis, maledictis innume- ris objectum ſubjectümque à Deo reptile. Quæ verſa eſt in colubrum. Acceſſione, ut Exod. 4. vides, imperii non floribus diſtincta virga 3⸗ eſt, ſed veneno imbuta. Et abnuis permi- ſtam felicitati ærumnam eſſe? Excute Abſa- lonis comam, quâ tantum illi venuſtatis;» opulentiæque acceſſit. Nam quas cæteri & latifundis pecunias colligunt, eas coacerva- bat Abſalon & cæſarie, comâ uſus pro agro. Cirros enim pro culmis demetebat, eâque ſegete nullis non opibus abundabat. Verùm Abſalon, latebat in decore captivitas, morſque cincin- no abdebatur. Siquidem ad perniciem miſerè Felicitas crinitus, ut olim aurum, ità mox ferrum in nfeliz. ſuum funus allexit, mulâ, comaque deſertus pariter & proditus. Adeò nulli non proſpe- ritati aut ſubeſt ærumna, aut ſuberit. Stipa- batur Sponſus ex Madaba citharædis, & pro- nubis: cùm illicò ſambucis jacula fœderata amplexus in vulnera demutarunt. Wponſus pro- I. Mace. ceſſi: & fratres ejus obviam illis cum tym- 9. 372 Panis. Et ſurrexerunt ad eos ex inſidiis, & occiderunt eos: & converſe ſunt nuptiæ in lu- btum, & vox Muſicorum in lamentum. Nihil in rem noſtram ſcribi potuit opportunius. II- lud ſupereſt, ut videamus, quâ ſtruéturâ inſignierint Iſraslitz portam vallis. Egref- us ſum, inquit, per portam vallis nocte, & unte fontem Draconis. Quaàm impia vel in il- Eceleſia- lecebris ſuis mortalitas eſt! Libuit ærumna- Kicorum rum authorem omnium in choragum vertere bompe voluptatis: ut Draco ſcilicet, qui eſcam He- Katfscre væ indicarat, poſteris ejus potionem propina- ret. Siquidem fons marmoreo è& Serpente rase & ſcaturiebat ante portam vallis. Enimverò Urbs Siatwc. ſancta ornari nequiiſſet, niſi pompam Draco- ne cumularet. Nimirum redux ad Noëmum Zierno- Columba Sionem apud infectam plebem de- rum oblis honeſtaſſet: innocentior enim erat. Ita vitiis vios aſſueverat Populus, ut vel Symbola à ſe vir- tutis rejiceret. Marmor in anguem effingi- tur, ut, cùm pro veneno effuderit frigidam, cogamur pronubum criminis non odiſſe. Quis X autem; 242 Oliva Aet t autem, ut ſibi blandiri ſenſerit anguem, fla- mum cœpit, hic deſinet per Chriſtum im- Ren gitium averſetur, quod ille primus invexit? perare? Quis verò flammæ undam non præ- emn: Et miramur nulla janr apud nos invidià fla- ferat, ſi eà damnati urimur, huic immergen- ri grare ſcelus, quando & belluis chariores illæ tur depurandi? Denique ſcederata gehennæ P e ſunt, quarum aſtu deliniti cœlo Legibuſque Aetna carbones eructat, quibus telum Ange- r H repugnamus. Si Dracone Hieroſolymæ exor- li ſuccendatur: fluunt & cœlo imbres, quos in, nantur, cujus tamen ſermone & Adam cor- IIraél ad portam vallis hauriat à Dracone. Ca- unl Dignitss ruptus, & ſeducta Heva: crimen, quod ille rere, inquiunt;, fontibus velles Ifraelem ! Nicn⸗ indignis perſuaſit, abominer? Authori cùm ſtatuæ Non ego fontibus carere illum optarim, ſed leg delata. ponantur, opus ego damnarim? Ecquis Ro- portentis. Locetur etiam ſimulachrum in fon- re n Auliei * Catilinæ in foro ſtatuam collocaſſet, niſi te, ſi eo non ad ſitim duntaxat utimur ex- . pejores „ Aut Cethegus, aut Marius? Quin ne illi tinguendam, verùm ad oculorum abutimur nen u levati. quidem in ſummo criminum æſtu ità ab æ- lenocinium. Locetur, inquam, in fonte mar- 1 Dr quitatis ſtatione abripi potuerunt, ut prodi- mor; ſed cur Anguis potius, quam Turtur une . torem eſle vellent in foro vel lapideum. Et effingitur? Nonne Avis fonti propior gemi- o tamen moliebatur urbis oppreſſionem Catili- tus eſt, quam ſibilus, toxicumque Serpentis? nam na, non autem perfecit. At Serpens mulie- Ergo non venuſtatem adamamus in ſtatuis, Fiteſi rem ſeduxit, Legem ſuſtulit, paradiſum ob- ſed odimus innocentiam. Fingimus, non quæ lit: 4 ſtruxit, mortem invexit, exilium indixit, rebus magis conveniunt, ſed quæ minus re- 1n 4, morbos, ærumnas, flagitia immiſit in nos, ligioni favent. Quanta enim lacrhymarum a- 1) cun & tamen portæ imminet marmoreus Hieroſo- quarümque convenientia! Quantum aquæ, Fum ¹ lymæ. Nec ſtatuam tantùm habet ſerpens in venenique diſſidium! Et tamen ſubmovetur in her Sion, ſed eam habet non in foro, ſed in à fonte Turtur, quæ ſuapte natura diſtillat, mniiden porta. Tardiùs enim ſpectaretur ab advenis madétque: ſiphonibus Anguis imponitur, qui ſen Draco, ſi ad forum uſque pervadendum eſ- aut anhelat ad ſtragem, aut cædem tantuùm n len ſet, ubi pater patriæ proſtaret. Locavere pro- expuit, thecâ toxici diruptâ. Ergo ſi non un C inde illum in veſtibulo urbis, ut Anguis ci- elegantiam in Dracone ſequeris, ſolam fu- ſo Kkamme tins, quàm Templum occurreret: ut ſerius perefſt ut in Serpente ſequare aut ſuper ſtitio- NMut Mien victimas ſacrificiãque, quàm ſeductionem, nem,;, aut etiam iniquitatem. At qui Hiero- TLemplws Wu n criménque Hieroſolymis exteri noſſent. Quid, ſolymis extra portam vallis Draconem arguo Orvams um quod reſtingui civium ſitis non poterat, ni marmoreum, qui videmus non rarô, vidi- profanus. unckns ſi miſeri confugerent ad Draconem quo ſci- muſque in oſtio Eccleſiarum Nymphas, Deàſ- elt Edl licet aut malevolentiæ, aut livoris reum Mo- que ſericas? Et ille quidem aquam occur- . i, ſee ſem arguerent, quando ille Draconem pro- rentibus miniſtrabat, hæ flammas contuen- ornands Dmin mum ſcripſerat Mortis, quem ipfſi vitæ pro- tibus ingerunt. IIIo ablui poterant in ſalu- perikre- rubis pinatorem non poterant non fateri? Quò ar- tem, his non poſſumus non in perniciem in- wariu, lelpir tis devenere ludibria? Quas olim aquas Sa- quinari. Dracone terrebantur: Nymphis ſe- ent’ g. Ent vel mariæ Elias impetravit, has Siomi Anguis ducimur. Denique Anguis ille erat, & ta- l in hrodl effundit. Adeò impiorum ſitim Propheta,; men aquam emittebat. Hæ ſunt fœminæ, uini un juſtorum verò monſtra extinguunt. Hoc ſci- & venenum dſtillant. Ergo nocentiofes apud Uen, licet dehoneſtandis Numinis muneribus dee- Chriſtianos mulieres ſunt, quàm apud Iſraé- lum an, rat, ut aquarum theſaurus per fauces An- litas Serpentes. Ignitas nos patimur fœmi- Ufedkn guis Sioni tranſmitteretur; ut videlicet filis nas in medis urbibus, cùm illi ignitis ſint n Auſürn Jacob & Joſeph pro mamma os monſtri eſ- diſcruciati ſerpentibus in eremo. Patimur, di- 1n ani ſet; toties Serpenti, criminis pronubo, oſ- co, Nymphas ignitas? Quin eas amamus, iganm k culum impreſſuris, quoties ad portam val- Se emimus. Et, cùm illi pro avertenda peſte Cenutt in lis aquatum irent. Supereſt, ut iiſdem jam ad Moſem confugerint: nos pro arceſſendo i, guur Anguem precibus fatigemus, quibus olim contagio Pharaomi ſupplicamus. Principum RtyCtnn Divinitati Aaron & Moſes ſupplicavere, in- enim irrumpimus ædes, ut & veſtiario ex- ie Raed Num. 20. quientes: Audi clamorem populi hujus, & portemus in Templa periſtromata ommi vo- eunken *. aperi eis theſaurum tum, fontem aquæ vivæ., luptatum colluvie foœdata. Quid, quod illi Alehete Quod ſi theſaurus Divinitatis fons aquæ eſt, erexere contra ignitos angues ſerpentem æ- tis Ccenn vide ærario Domini quàm benè ab Ifraeélitis, neum: nos veròô ideò igniferas coacervamus Upkiſe illecebrâ ſtatuariæ, proviſum ſit, cui præfe- in peripetaſmate figuras, quòd Agnum pu- Nl 3 cere Serpentem. An non Anguis Cherubim blicè circumferimus? Quam hic apparatu diſ⸗ utad ſo inſultet, quando alter Paradiſo, ſedi ſcele- ſimili Dei Agnus excipitur, quam olim ex- Amngn rum, Sioni alter excubat, Legum, Deique ceptus ad Jordanem eſt, cùm eum Joannes Uutnoris Sanctuario? Et quidem Cherub gehennam indigitaret? Nam ibi medius apparuit inter Unckhid verſat in gladio, cùm ex ore Anguis fun- elutas Jordane turmas, hic inter holoſericas Rten dat baptiſmum. Illo ureris, hoc extergeris: emicat Nymphas, nudatas illas quidem, ſed Whrtes Ille lictor, hic promus eſt: in illo Babylo- nequius, quia ſimplicius. Ergo progreditur rtli n nicum ſupplicium reformidas, ex hoc Jorda- in cœlo Agnus, illum deducentibus agimh- nanſe nis inſtauratum gratularis profluentem: ut mibus virginum: quem nos in terras ided giſor exuratur Achan, virgulæ, palliique prædo, prece, verbéôque devocavimus, ut inter ſpin- ltr facem ab Angelo mutuaberis; ut initiandum trias „ & fſcorta deferretur, non jam Co- tin Sacerdotio Aaronem diluas, ad Serpentem lumbâ illum inumbrante, ſed aſſilientibus ei al accedes. Ità in divina, ab artis audacia, undique in ſtragulis aut Upupis, aut No- Vahere ſævitum eſt, ut viventi Angelo lapideus ctuis. Et miramur, ſi rei pertæſus indigni- , Hieroſolymis Draco & loco, & munere, tatem Urbanus edicti fulgur evibravit, co- in & congiario, & penè dixerim, Sacramen- hortem diſſipaturus impurarum? Nemo, in- un to antecellat. An non Paradiſo Sion nobi- quit, Aulæa non ſancta ſuſpendat in ſancto: kent lior, quando Mors ibi grafſari per Ada- quando Dei domum & ſanctitudo decet, & eſ V Aegdeces 13 n hir; cimdr Z inginn, ſed geni um lcihkr, Qumma, t tmnen Iümn upte um d ngut inhnn at al upt, Lnl Egen, An! lis Dammg s non Ind un N denn a. 1e Hammader Mi wenit NON N Enin dantn Mo is 4 He n n nns icamne 1, uen itrorun . id, noven ele 8 6 ters nn . . joan. 13. 27. Cire . ſac berfecdtis. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 24 3 dedecet turpitudo. Nimirum ut olim Pe- trus ferrum ſtrinxit, ne Chriſtum phalanx ar- matorum invaderet: ità edictum ipſe ſcripſit, ne Chriſtus iniquorum choreis opprimatur. Neque enim Virginis filius cataphractos plus timet, quàm perſonatos. Imòô, qui telis co- ronatur, oſculis cruentatur, ſupplicii olim cupidus, & ſemper hoſtis laſciviæ. Quam ſanè Legem ut latam gratulor, ità talium oc- caſione trophæorum & Vaticano doleo promul- gatam. Et quæ, rogo, tanta ſtragulorum invidia, ſeu illa exteris concinnemus, ſeu il- la ab exteris commodata ſuſpendamus? Et quare Davidem non imitamur, qui coram Arca ſpoliatus inceſſit? Maluit nuditatem ſanctam, quàm chlamydem peccatricem. Si Princeps algere, quàm fulgere ante Arcam maluit: quæ tanta conveſtiendi parietis am- bitio eſt, ut malimus muros laſcivià præte- xi , Aan eos proſtare nudatos? Tanti-ne Pricum' facimus, ut quamvis in figuram effi- Gtum Herculis furentis placeat, ipſäque Dia- na arrideat, dum auro conſuatur? Miſeret me ſanè Chriſti, quem vidimus proturban- tem Templo boves, Avéſque. Nam quem tæduit Columbarum, contubernalem in Tem- plo fecimus Satyrorum. Orare cum bubus noluit Hieroſolymis: & Chriſtianis in urbi- bus paſſim cogitur cum Nymphis exorari. Amandavit à ſe Judam cum ſtomacho quam- vis in cœnaculo transfuga & pietatem ſimu- laret, & diſſimularet facinus: Quod ſacis, in- quiit, fac citius. Et quamvis non ignoraret Dominus regreſſurum eum eſſe, ſi abiret, cum cohortibus & laternis: tamen tanti eſſe puta- vVit, reſpirare vel paululum à contubernio Ju- dæ, ut vel morte paciſcendam crederet abſen- tiam proditoris. Ergo quâ illam diſcruciari lanienà putabimus, quem Proſerpinæ, quem Helenæ, quem Vulcano confundimus, nul- lius non criminis futurum in veſtibulo Tem- pli ſpectatorem? Audeo dicere, quæ à Judæis non ſuſtinuit moriturus, ea à Chriſtianis pati- tur Patris victima in cryſtallo. An non liben- tius cum latronibus pendeat, quorum alterum demutet in vatem: quàm oberret cum Nym- phis, quarum nulla non ſuam in ſtragulo ſer- vet, obtrudâtque licentiam? Carpſimus pro- inde Judæos intemperantius, à quibus lapi- deus in fonte Draco ſtatutus pro portâ urbis ex- cubabat: quando nos Templo præfigimus cho- reas ducentes Satyros, Dei Agno;, in ipſa tri- umphi ſolemnitate, illuſuros. Siquidem in A- pocalypſi coram Dracone & naſci potuit, & potuit ad ſolium rapi. At eum inter Faunos & ſaltatrices nemo regnare dixerit, nemo non di- xerit mortis genere immaniſſimo expirare. Ve- rùm de his abundéè alias. Ad Draconem feſtine- mus Nehemiæ, ut eo in fonte contractas ſtra- gulis ſordes eluamus. Et egreſſus ſum per por- tam vallis nocte, & ante fontem Draconis, & ad portam ſterecris. Cům videamus poſt fontem conſequi ſordes, monemur profectè nullam eſſe poſſe tantam expiationem, cui non ſit ſqualor finitimus. Et id fortè in murorum ambitu ac- cidiſſe caſu crediderim, ut profluentem ſter- cus exciperet. At in philoſophiæ circuitu ſan- ctioris, id perrarò non evenit. Siquidem pur- ndnn nunquam non imminent ſordes. An non ivor Aram inſederat, cum Cain ab hoſtiis fratris hoſtis, & fratricida digreditur? In thure ſulphur exarſit, prodiitque aconitum è Ethicæ Tom. II. X tritico. Cumque frigeret ſacrificium, cor im- molantis æſtuabat; cujus furor & Deo fruges⸗ & ſibi fratrem litavit. Non eâ ille mente ad Aram acceſſit, ut inde inquinatior abiret. Ve- rùm;, quas non ſuſpicabatur, in ara ſordes con- traxit, holocauſto ſceleſtior, quam convivio. Quid, quod obſoletior factus ille eſt colloquio Numinis blandientis, quam infelicitate frigen- tis hoſtiæ? Hic enim cædem deſignavit, inde digreſſus perfecit. Mirabaris poſt fontem Hie- roſolymis ſtercus? Mirare livorem è& ſacrificio pullulaſſe, éque Domini contubernio arden- tiorem factum Cain ad ſcelus. Unde Moſes lucem hauſit, inde Cain ſqualorem contraxit. Ille Legem avexit à Sina, hic Legem, Na- turäamque violavit redux à Domino. Quis Abrahamo aut humilior, aut mitior; aut e- tiam ſubjectior? Conſortio tamen ejus petu- lantior Agar evaſit, concepitque ê tanto vi- ro tumoris, fugæque virus. Patriarchæ pro- pior, junctiérque ancilla ſubjectionem dedi- dicit, peperitque Iſmaëlem. Neque verò ex- cuſſum ab ea jugum ità improbarim poſt am- plexus, thoruümque Patriarchæ, ut audacio- rem, ſceleſtiorémque fuiſſe illam exhorreo, Angeli hortatione ad Saram remiſſam, dé- que ſubeunda ſervitute, virtutéque colenda ſeriò per Cœlitem edoctam in via. Si ergo poſt alloquentem nos Angelum inſoleſcimus ſi Patriarchæ complexu turgemus, ſi domus nobis Abrahæ non palæſtra virtutum, ſed lu- ſtrum criminum eſt; deſipuiſſe me credes, ſi poſt fontem ſordes expaverim? Videbis Eſau alterà quidem manu Patri patinam exhiben- tem, alterâ telum in fratrem intentantem. Nur- ge, Pater mi, & comede de venatione folii tui. Quid aut proferri obſequentius, aut audiri mitius potuit? Audüſti Cygnum? Accipi- trem exaudito. Venient dies luctus Patris mei, & occidam Jacob fratrem meum. Nonne ſtri- dor hic eſt vulturis ſævituri? Et tamen, hoc crepuit tonitruum debacchantis, in ipſo ro- re Iridéque blandientis. Patinæ enſis ſucceſ- ſit: quique Parent m nutrit, enecat fratrem. Tam eſt ſcelus pietati conterminum. Rachel & Lilium protulit, & idola ſurripuit. Qai⸗ vel ſomniaſſet eadem è& fœmina, & Joſeph enatum, & ſuperſtitionem immiſſam. Et ta- men marito pudicitiæ florem ità edidit, ut ejus quoque tentorium pollueret vepribus idolorum. Rachel, inquit, furata eſt idola patris ſui. Libet autem obiter adnotare, quam illa nacta ſit occaſionem avehendi è taberna- culo Patris, quos ille colebat, Deos. Eo tempore ierat Laban ad tondendas oves, G& Rachel furata eſt idola Patris ſui. Nimirum cura Numinis abjicitur, quùm in nos cura gregis irrepit. Vix enim, qui attondendis ovibus ſtudet, Dei ſervat imaginem, QCupi- ditati ſiquidem & Religioni nunquam bene convenit: & quoties alteri addicêris, alte- ram negliges. Oves cùm Laban attonderet, diripiendos Deos ſuos fœminæ expoſuit. Non enim valemus ſimul & caulis ſtudere;, & pro Aris excubare. Verùm de his ſuo lo- co dicemus. Lugeamus nunc, potuiſſe inter ſaxa Lilium ſuccreſcere, quando Joſeph pu- doris flos Rachelis eſt lacte nutritus, quod nemo inficiabitur idolorum fuiſſe tabo non miſtum. Sed enim diriora in Sacerdote de- flebimus, quàm hactenus in fœmina eluximus. Nam ſimulachra Rachel parenti ſuffuratur; X 2 Aaron Ommes ſemus im- perfecti. Gen. 4. 8. R Gen. 10. 10. Gen. 27. 31. bid. Gen. 31. 19. Avaritia Tempora-⸗ lia nexias Exod. 32. 40 Confeſſa- vii inepti. Theologia ſervilis. Intentio prava in Eccleſia- ſtica Ju- riſdictio- ne. 4. Reg. 5. 12. Zelus a- nimarum non pro ſola Dei gloria majori. Gen. 2. II. Aulici deligätur optimi. Rex non niſi opti- mis Mi- niſtris u- tatur. Dignitas etid ſan- SKta in in- digno nil agit. Talenta ſine ſpiri- tis noxia. Judic. 14. 9. Judic. 14. 19. 244 Oliva Aaron verò Idolum conflat, objicitque popu- lo. Et qui ſoœderis tabernaculo erat initiandus, ut Domino ſupplicaret, uſtrinam intrat, ut vitulum conflet. Fecitque populus, quæ juſſe- rat, deferens inaures ad Aaron. Quas oum ille aocepiſſet, fecit ex eis vitulum conflatilem. Pro- curreret in infinitum hoc littus, in quod qua- driremes lachrymeris innumeras incurriſſe, quas navigatione uſas ſecundiſſimâà diùà videris. Nam & David, poſt deductam cum cymba- lis Arcam, in Charybdim incidit intemperan- tiæ. Et Salomon provolutus ante Aſtarten eſt, Dei templo, colloquiéôque jam nobilis. De- nique Ezechiæ promptius fuit cœlum, quam jactantiam inhibere. Ut nulli non conſtet vi- ciniorem ſqualorem nitori eſſe, quàm olim ſub Nehemia fuere fonti ſordes conterminæ. Ante fontem Draconis, & ad portam ſtercoris. Si liberet & literæ ſoliditate vagari tantiſper, non tam de vicinia fontis & ſtercoris agerem, uàm eam in Draconum viciniam regererem. Nam tum fonti ſtercora aggeruntur, cùm é Dracone fons ſcaturit. Non ſufficit lavacro, expiationique aqua, niſi ſalubri & ſcaturigine profluat. Nec tam refert, quàm pura dimanet, quàm quo illa alveo decurrat. Ideò irriſus eſt Naaman, qui aquam colore, non fonte, me- tiebatur, inquiens: Numquid non meliores ſunt Abana & Pharphar, fluvii Damaſci, omnibus aquis Iraël, ut laver in eis, & munder? Neſ- ciebat Syriæ Imperator referre permagni, quà tranſeat, & unde flumen erumpat. Phiſon propterea, quamvis nec aquarum copià, nec alvei longitudine, nec ſalubritate ſcaturigi- nis, reliquos paradiſi fluvios antecedat, quòd tamen eos & riparum nobilitate, & alvei exuperet opulentiâ, præfertur omnibus: Ipſe eſt, inquit, qui circuit omnem terram Hevi- lath, ubi naſcitur aurum. Ibique invenitur bdelliumn, & lapis onychinus. Adeò refert, qua unda permeat, à qua diluare. Cur enim unus anteponatur fluminibus Ganges, niſi quòd per aurum gemmâſque devolutus, quamdam trahat nobilitatem ex alveo? Ergo fontem, qui & Dracone dimanat *non nitor excipit, ſed ſqualor. Ante fonteme Draconis, & ad por- tam ſtercoris. Scio ſyna & son raròô te refici; ſcio exomologeſi expiari non infrequenter te: ſcio denique Scripturis addictum te, ſacro- rumque ſtudioſum. Quæſierim ex te tamen, unde vitæ attrahas ſpiritum, quôve haurias in calice nectar arcanorum? Nam ex ore Na- than quùm epulas ovémque audieris, com- pungéris. Ex Baalam quamvis accipias emi- caturum Chriſtum ut ſidus, in cometem ac- cendêris, imò ſupra carbones denigrabere. Compreſſerat è& favo mel Samſon, quod paren- tibus appoſuit. Projicite, rogo vos, eſcam, quam manditis. Mel eſt, inquiunt. Sed è mon- ſtro eſt. Ego verò ne ambroſiam quidem hau- rirem & Leone, Nam feritatem reſipiat ne- ceſſe eſt Mel, quod in ore belluæ coaluit. Quid plura? In cædem, in repudium, in bel- lum brevi dulcor degeneravit, quem ille ex- preſſerat & Leone. Occaſione eniin ænigmatis retectum à Sponſa ſecretum ità juvenem effe- ravit, ut tantum ille fellis profuderit & favo, uantum eliquarat mellis & monſtro. Deſcen- ditque Aſcalonem, & percuſſit ibi triginta vi- ros “ quorum ablatas veſtes dedit iis, qui proble- ma ſolverant. Videſ-ne, ut amarore ne mella quidem carere poſſint, quæ feritas conſtiparit. Degenerabunt proinde tibi in ſaniem tabm- que pharmaca Scripturarum, miſi ea tuo cor- di aureos per cuniculos influxerint. Atqui ſe- minecem vino oleéque percuravit Samarites, apud Lucam. Et ideò, an convaluerit, in- Luc. 10, certum eſt. Et ideò curam illius ſtabulario 33. commiſit, veritus, ne curationi vulnerum omen officeret, probrumque Samariæ. Protulit duos denarios, & dedit ſtabulario, & ait: Curam illius habe. Non enim auſus eſt Samaritanis ità liquoribus fidere, ut ſeminecem, eo deli- butum oleo, crederet revicturum. Opportu- niorem ſe credidit fore vel ſtabularium: adeò non quid vulneribus inſtillaretur attendit, ſed quo liquor adminiſtro infunderetur. Habebaert jumentum, habebat oleum, habebat etiam vinum, faſcias quoque conſciderat! ſed Sama- ritem cùm ſe eſſe ſciret, timuit, ne patriæ in- felicitate corrupta medicina, in recrudeſcentis perniciem vulneris, jacenti apprimeretur. Nec vanus timor; ſiquidem aceſcunt contagione ſyphonis ſaniores quoque latices, quibus in mortem ablueris. Quid Arc aut ſalubrius Iſraéli, aut fortius? Vel hoſtium ejulatu ro- bur ejus nobilitatur. Timueruntque Philiſthiim, 1. Reg,, dicentes Venit Deus in caſtra. Et ingemue- 8. runt dicentes: Væ nobis. Hi ſunt Dii, qui per- cuſſerunt Wgyvptum omni plagd. Sanè: ſed tum Zelasa- media inter Aaronem & Moſem inceſſit: nunc vimarum verò ab Ophni & Phinees deducitur. Tam ler i. nunc erit ad propugnandum infirma, quàm ſruar. tum fuit prævalida ad perdendum. Quid mo- ror? Arca Dei capta eſt: duo quoque filii He- li mortui ſunt. Si ergo ità robur elanguit tri- umphalis olim Arcæ, ſolo contubernio iniquo- rum: vim ſuam retenturas eſſe Scripturas opi- naris, ſi iis venenato cyatho potionere? Dei Conci4 eſt verbum, quod audis: ſed à rubeta exu- andtoſin um lac, ſi tibi refunderetur, toxicum reji- ceres lacteum. Non enim quid tibi exhibere- tur, expenderes, ſed unde illud pocillator ex- traheret. Uva eorum uva fellis, & botri ama- Deut,32. riſſimi: fel Draconum vinum eorum: venenum 3. aſpidum inſanabile. Et quâà ratione ex uva non illecebra, ſed Mors profluxit? An uva non e vite, ſed è&è taxo, decerpta eſt. Prodiere ra- Conſlis. cemi & palmite. Sed Sodomis depanxerant vi- „i haliti⸗ tes. De vinea Sodomorum, vinea eorum, & ei. de ſuburbanis Gomorrhæ. Tanti eſt, non quid biris pal- propines, ſed quo è ſolo legeris botryones, Razii quibus potio comparetur. Diabolus, ſi rectè Gus nosf. meminiſti, pleno Angelis pſalmiſque gutture, Jerdum. dolos Domino eructabat. Nt Filius Dei es, mit- Matth-4. te te deorſum. Scriptum eſt enim: Quia An- 6. gelis ſitis mandavit de te, ne Jorte ofſendas ad lapidem. Audiſti Satanam? Scripturis, hym- niſque ſcatebat. Et tamen ſuccus ille vitæ in criminis toxicum coacuerat: tanti refert, quæ ſit Scripturarum non unda, ſed ſcatebra. liſ- dem planè ſcriptis erudimur pariter & ſedu- cimur. Cùm ea fluunt & Chriſto, armamur: cùm illa Satan eructat, opprimimur. Num „ Favonium, Eteſiäaſque vitæ eſſe aufas inficia-, . 1tt. E Omvis beris? Si iis offlentur Apuli, æſtuabunt. Tran imhin ar miſſum enim per campos ferventiſſimos ſic operantar æſtum imbibunt, ac ſi è fornacibus canden- iymals. tem auram haurirent. Et quando de ventis Omnis ſermo incidit; age, quo maximéè periere in- Pes fortunio filiæ natique Jobi? Vemo, inqulies. gans. Et tamen revixere vento ofla in campo e pignitas naar paſſim ſtrata, & arida. Sed in domum iz indi Jobi à Dæmone immiſſi ſunt venti: excitl gye. verò 4 zitel ℳ menti 1 Ii CcCul gits l u ne men c umn, lcchno Mnenu. ſelg enn Guumnis Podiatur nk prn I ud Dur. ds vn 1N Reitun morum 1 muft. e WMerner ili i & 66 nihte Utun on 1 Ca ln el net n E Gend let en kin ihe . Wt dnn nelnti, U l WIENN . 1 1n ecenl, Arum. Dl Drlein t ätei, Dprimerw ekent ann ktice, Gn Acd r A —“ lunne bif e. Nin iſmn Di 1 gi. Nn Dſem incclnn Gedncnm I n ifme d uo en Iohur contube cle Nnmm ho Pioren, ſed a nNbens tatone ain uit! A tick. Int nsCeann , Uitet A Tutick,u; eterb biſſ⸗ Dabolwylu aun: 6 Ezech. 38. 7. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ 245 verò ſunt ab Ezechiele venti, quibus afflata oſſium ſtrues revaluit in vitam. Haæc dicit Dominus: A quatuor ventis veni Siritus, & inſuffta ſuper inter ſectos iſtos, & reviviſcant. I nunc & nega, non tam undam, quàm tu- bulum attendi oportere; cùm modè velifica- re interitum videas ſuper pennas ventorum, modô iiſdem alis inſtaurationem deferri gra- tulemur, refuſo cadaveribus ſpiritu? Quid eſt jumenti mandibula, putreſcentis in campo? Aſini ſpolium, mortiſque repudium. Tu ve- r16 quid intueris, aut cur gratulabundus in occurſum effunderis Samſonis? Phalangem; inquies, virorum mille cecidit. Quo, rogo, telo? Vix coœleſti ſi fulgure abutatur, tantam ille ſiragem ediderit. Non ille telo, non cœ- judic.15 lo pugnavit. Mandibulà debellavit. In maxil- 16. 2. Reg. 17.6. la aſini delevi eos, & percuſſi mille viros. Po- tuiſſem-ne tibi ego aut telum ignobilius ſub- jicere, aut victoriam explicare clariorem? Tan- to inſtructus ære ferrôque Gigas fundæ, ba- culéque ſuccubuit. Ita & ſparto adoleſcens triumphat, & Golias liciatorio caſum non e- vadit. Nec bello tantum, ſed & epulo in- ſtruemur, quid rebus accedat ſeu ſalubritatis & ſanctimonia, ſeu contagionis è vitio mini- ſtrantis. Reſpirat Amalecitæ puer Æ gyptius, 1. Reg. Davidis pane recreatus. Qui cum comecdiſet, 30. I2. 2. Reg. 13.28. reverſus eſt ſpiritus ejus, & refocillatus eſt. Si verò ſuæ te menſæ Abfalon interponat, vinum regeres per jugulum. Oblervate, cum temulentus fuerit Amnon vino, & dixero vo- Gen. 38. bis, percutite eum, & interficite. Proſtituta 14. eſt Thamaris pudicitia theriſtro convelata: dum inauribus, mitrâque Judithæ pudor ge- minetur. Adeò viduitatis ſqualorem alia ad ſcelus exuit, alia projicit ad triumphum : quamvis illa conveniatur à Patriarcha, illa blandiatur Holoferni. Diſce aptiorem reti- nendæ pudicitiæ vanitatem, quàm velum eſſe, ſi eà Judith exornetur, hoc autem pallietur Thamar. Sciſcitarer perlibenter ego ex te, quibus muniti jaculis Abrahami vernæ trecen- ti Reges non minus quatuor profligarint. Si Scripturarum Annales evolveris, nihil eos ar- iorum tractaſſe reperies. Non quèd illos Pproduxifſe in aciem Abrahamus inermes pu- tandus ſit: ſed quòd non telis illi, ſed ductu Gem. 14. imperatoris vicerint. Numeravit expeditos ver- 14. naculos ſuos trecentos decem & ocο: & perſe- cutus eſt eos aſque Dan. Non illi ſine armis conflixere: ſed non imprudens telorum appa- ratum Moſes ſuppreſſit, quòd non in arma, ſed in ducatum dexteràmque Abrahæ refun- dendum eſſe triumphum noſſet. Quibus dimi- catum eſt glaciis? Duce pugnavere Abraha- mo. Inde ſtrenuitas manavit in vernas. Nam & lagenis licet debellare, ſi te Gedeon educat in Madian. Quæ omnia non in oſtentatione lite- raturæ à me putes exprompta, ſed ut monea- re, ne Jordane quidem eluendum te, ſi è Dracone ſcaturiat. Et egreſſus ſum per portam vallis notte, & ante Jontem Draconis, & ad Portam ſtercoris. Et quidem Draco, non Dra- co erat, ſed lapis. Fictam tamen monſtroſita- tem ſqualor ſubſequebatur non fictus. Adeò Hquoris ſalubritas, ſimulatâ quoque fiſtulæ corruptela, depravatur, non tibi ſcabritiem le- præ detractura, ſed limum, fimumque refu- ſura. Vide, quæ ſint è& proluvwie ſpirantis Aſ- Pidis excepturæ te ſordes, ſi lapidei Draconis fontem tranſgreſſus irruis in acervum ſtercoris. Ethicæ Tom. II. Hauſturum te credlis ſpiritum, medullâmque Scripturarum, quùm eas aut ludio, aut ini- quus tuis labris inſtillet. Quam Balac ex A- riolo religionem percepit;, licèt ille de Chri- ſti ortu ſplendidiora, quàm Moſes, enunciaſ- ſet? Regnum occupaturus Adonias, arietes, vituléſque præpingues immolavit. Quis pu- taſſet ad rapinam atque tyrannidem abuti ju- venem poile ſacrificio, quamvis eum hinc Joab, inde Abiathar circumſtarent? Quis verò Da- vide citharædo non Venerem acciri cenſuiſ- ſet in Regiam, ſed Satanam à Rege abigi? Ergo & Iyrà David de Orco triumphat fan- ctior fidibus, quàm thuribulo: & arietibus adequitat Adonias ad tyrannidem, fſceleſtior hoſtiis, quam cymbalis, thure, quam tho- ro, inquinatior. Immolatis ergo Adonias a- rietibus & vitulis, & univerſis pinguibus, vo- cavit omnes fratres ſuos, & filios Regis. Nunc primùm litaſſe audio Adoniam, & quidem lautiſſimè. Enim verò quas non ſuaſerat ho- ſtias religio, ambitio imperavit. Adeò vel in Myſtas non pietate ſed ſcelere converti- mur: nec Tribunos tantuùm arceſſimus regna- turi, ſed popas quoque advocamus, æquè in ſcelus ſacrumve proni, dummodo in ſolium ereptemus. Suppliciorum calicem ad imam uſque fæcem filu Zebedæi uno exhauriunt ſpi- ritu. Poteſtis bibere calicem, quem ego bibitu- rus ſum Dicunt ei, poſſumus. Fortitudinem remmigum laudas? Ego ambitum damno. Cu- rules expiſcabantur in calice. Et ubi, rogo; tuti ſumus à crimine, ſi throni latebra crux eſt? Si carnifici occurrimus, ut per virgas ſceptrum decerpamus? Noli ergo vel cruci adniti; nam eâà abuti Ambitio conſuevit. Noli ſyrma con- cerpere; nam illo Eſther ornatur, ut iram Re- gis ab Iſraele deflectat in Amam. Nihil ità ſan- ctum, quo non in rem ſuam ſcelus abutatur. Vide Idumæum Dosg; ponè Arcam in Ta- bernaculo eſt, par, ſi habitum ſitumque oran- tis attendamus, Sacerdotum Principi Achime- lecho. Sed enim is Davidem paſcit, armatque. Ille Davidem & Sacerdotem accuſat, Arc4 male uſus pro ſpecula, ex qua ad cædem Le- vitas deſignaret. Erat autem ibi vir quidam de Jervis Nauil in die illa intus in tabernaculo Domi- ni, & nomen ejus Dozg. Neque de Samuele ſcribi aliquid religioſius potuit. Erat intus in Tabernaculo Domini. Jam vide, quod ille thus adoleverit Numini. Vidi, inquit, klium Iai in Nobe, apud Achimelech Sacerdotem; qui conſuluit pro eo Dominum. Nonne ſulphur id eſt, non thus? Ergo cædem orditur impius in Tabernaculo. Ergo ſceleſtior impius eſt, cùm orat, quàm cùm rugit. Ergo in latrocinium hymnus deſinit aſſentatoris. Et miraris impro- batam mihi hactenus doctrinam Scripturarum, ſi eam manare contingat è labiis corruptoris: quando Idumæi Doëg nocentior hymnus, quàm gladius eſt? Vaporem nolo deprædi- ces, quamvis cœlum ſubierit. Nam è luto cùm emerſerit, ſublimitate non in ſidus profi- ciet, ſed in cometem accendetur, aut etiam in turbinem, fulménque efferabitur. Deus propterea æquè odit iniqui thymiama, ac ſul- phur. Cum extenderitis manus veſtras, aver- tam oculos meos à vobis Manus enim veſtræ ſanguine plenæ ſunt. Si Deus pſalmos non audit impurorum: Tu doctrinam iniquorum non averſaris? Aqua eſt: fed fluit & Draco- ne. Non eſt, quòd nitorem præſtolere poſt 3. Reg⸗ 1. 9 Deiss no- bis vilis eſt. Ambitis. Matt. 209 22. Intentio pra Va. Vitia pal⸗ liata. I. Reg. 21. 7. Dosëg im- bius. . I. Reg. 22 9 Iſa. 1. 1 5 3 lava- 246 Co'fßlia- lavacrum, ſtercus Draconis ſontem excipit vii impii. Hierofolymis. Quod ſi etiam cùm aquam fundit, eſt ſerpens pernicioſus: quàm eſt fu- turus Reipublicæ calamitoſus, cùm toxicum Aulici deſtillarit? Et tamen audiuntur iniqui, non imsii non tantùm Scripturas interpretaturi, ſed ſecta- adhiten- rum venena, nebulâſque aufcultantibus offu- disnec au- ſuri. Inundationem maris, quaſi lac, ſugent. Folitici. Prm⸗,. Nec pudet alimenti. Nam Maris ne mala- 19. cia quidem ſine algis eſt. Exundatio verô, quæ in littus non ejectat cadavera, quas ſordes non egerit? Eas veròô ſorbere, ſœdiſ- ſimum eſlſet: in morem autem lactis exuge- re, probroſum. Vel agricolæ in agro pati ne- Matth. quiere Zizanium. Vis imus, & colligimus 13 28. es * Nos in pane Zizanium toleramus cum erneruù tritico: quin ità capimur vitio, ut, quan- eblivio. do ſimul eſſe ſſunt triti & ziza- Spiissa- do ſimul eſſe non poſſunt triticum ziza Iia ete. hium, ut hoc vireat, illud evellamus. Quis ris poſt- enim, ut mundi prudentiam ebibat, Chriſti sabita. non ejerat ſinceritatem? Quis ut crocitatu imbuatur Corvi, ſilere Turturem, imo & abire non jubeat? Denique noſtris excludi- mus ædibus Prophetas, ut Ariolis interſi- mus delirantibus. Ecquando Saul Nathanum Conſuluit? Adüt ille tamen femellam, ut per pythonem Samusean percontaretur. Ergo vel réficimus Sacerdotes, vel eos, ſaga tantuùm ſequeſtrà, interrogamus. Adeò in impietatis verba juravimus, ut Samuelem ipſum in ve- neficæ duntaxat latebris audiamus. Vide, an Draconis ſtatuam ſimus everſuri, quando Sa- muelis oracula, maleficio potiſſimum Sagæ, à Regibus hauriuntur. Ut autem id ita eſſe non dubites, diſpice, ut ancillæ conſilio ad Eliſæum acceſſerit Naaman: rurſmque vide, ut ex Prophetæ ſententia lavari is abnuat in Jordane. Ergone quam vernulæ habemus ſeu reverentiam, ſeu fidem, eam habere Vati non Naszman poſſumus? Ad nutum famulantis Syrorum rus. Præfectus contendit in Samariam, &, tantis emenſis itineribus, obvium adire profluentem cunctatur, quamvis ex vaticinio Prophetæ le- 4. Reg.5. pram ſit demerſione abſterſurus? Minam fuiſ- 4. Jet Dominus meus ad Prophetam, qui eſt in Samaria. Dixitque ei Rex Briæ⸗ Vade. Qui cùm profectus eſet, detulit literas ad Regem IWrazël. Exarantur diplomata, iter corripitur, talenta comparantur, Reges adeuntur. Tot ſanè fluctus ancillæ ſibilus excivit in Euxino vaſtiſſimæ Regiæ. Vade, & lavare ſepties in Jordane, & Rie Jſanitatem caro tua. atus Naaman recedebat. Obſequitur captivæ, à qua duriſſima imperantur: Et Prophetæ non aret, à quo lavacrum ſuadetur allabentis loſpiro fluminis? Nimirum ſugimus & Dra- cone limum, falernum projecturi, ſi pro- fluat & Columbo. Talenta, literæ promun- tur, peregrinatio ſuſcipitur, exterorum Prin- cipum Regiæ, caſæ Prophetarum ſubeuntur ex ſententia famulæ. Quantum verèô ibi in- commodorum & ſumptuum! Lavari ſepties Syrus non ſuſtinet. Quid, rogo, facilius? Sed- enim illud emanarat à Propheta oraculum. Et Labor obtenturum me credis, ut unda proculcetur vannussſa- profluens & Serpente, cùm Draconis fella exu- calarium. gantur pro melle, ſpreto nectare, ſi ſaniorem per tubulum in cyathum influat? Quantum Dignitas nobis pharmacorum in hortis proſtat! Tæ- Peerze & det nos tamen vernantis inter lilia medicinæ. es Aid viperas confugimus, ut exenteratis an- guibus curemur, quorum morſu frequentiſſimè . Oliva cadimus. Vitæ puduit; niſi eam è gremio mor- tis extraheremus. Nihil placet obvium. Nihil ſine diſcrimine, doloréque delectat. Non ſplendidior, utiliéôrve chryſtallo Adam as: hc bibimus, illum dumtaxat circumferimus. Sed operoſiùs perpolitur. Quod aurifici contuma- ciùs reluctetur, princeps eſt Adamas Umio- num. Concreta in Dracone glarea, gemma eſi,; non quia nitet, ſed quia inter toxica erudera- tur, & natat in tabo. Deſipuiſſet Iſraeli aqua, niſi eam à Dracone Suxiſſet. Et egreſſus ſum per portam vallis notte, & ante fontem Draconis. Humilitatis cùm felicitatem, tum vim animad- verte, cui Dracones quoque ancillantur. Non enim in valle Serpens perimit, ſed irrigat: fons eſt, non Anguis. An non Draco tuiſſe viſus eſt tibi Semei, cùm ſibilaret, laxâque jaceret in Davidem? Rigavit eum tamen, non infecit. Siquidem in valle Rex erat ſubjicien-1, tis ſeſe Deo humilitatis. Dimitte eum, ut maledicat. Dominus enim pracepit ei, ut ma- lediceret David. Ecquando ſuperiori, infe- riorique Calebi irriguo perfuſus Axæ campus huic parem Roſam protulifſet? Vix, flante auſtro, ita Sponſæ hortus vernaſſet, uti Da- vidis mens effluxit, graſſante Aquilone. Nam ſaxa, ut in vallem proruerint hümilitatis, non lapides, ſed rores ſunt; quibus aromata humeſcant, & percoquantur. Quæ, rogo, in Davidem non effuderat Nathan angue ſæ- vior in Regem? Scelus exprobravit, telum in- tentavit, cortinam reduxit, truncum excidit. Eo tamen turbine ſata eſt Viola, inſuetis con- ſignata Principibus literis: Peccavi Domino. Quid? Nonne Chriſtus Anguis eſt, quem Moſes erexit in vecte? Cùm is venenum affu- diſſe videretur alumnis, quos durè in ea ver- ba affatus eſt: Numquid & vos vultis abire? Fu- diſſe rorem, non toxicum mox conjicimus, cùm aucdhmus vitæ illa fuiſſe verba, quæ nos Luperior n evehat oentuma. tes. Obedien. ria ſpreta. Hu mili- 746. Tribula- tionis re- med um. Cegnitio Iui. Tentatio- num tre. medium. 2. Reg. 16. 10, Joſu. 15. 17. 5. Reg. 12. 13. ut mortis ſtillicidia averſabamur. Reſpondit er- Joan- 6. go Jimon Petrus: Domine, ad quem ibimus s 7 verba vitæ æternæ habes. Viden', ut fulgura in pluviam facit humilitas, cui verbum vitæ eſt tonitruum, cenſurâque exauthorantis. Num & vos abire vultis? Tetrids-ne Anguis ſibilaret? Verba vitæ habes. Norat ſe Petrus, ideôque Draconem finxit in fontem, unde ſuam riga- ret conſtantiam. Verùm Chriſtus Serpens eſt ſed ſuo rore ignitarum flammam anguium re- ſtincturus: ideéque non mirum, ſi ſolatur, cùm arguit. Teterrimus ſanè Serpens, igni- tũſque Nabuchodonoſor, cujus incenſa ore fornax Veſuvium Babylone ſæviorem tnàâ exhibuit. Ructum illum tamen incendii in rorem ſibi verſum ſenſere pueri. QuA, in- quies, arte? Audi: Non eſt in tempore boc Dan. 3. incenfum, ut poſimus invenire miſericordiam 40. tam : ſed in animo contrito, & ſpiritu humi- litatis ſuſcipiamur. Quam in vallem quicquid flammarum devolvebatur, in imbrem illicò loci depreſſione vertebatur. Fecit mediunm for- Ibid 5e. nacis quaſi ventum roris Nantem. Si ergo Regis rogum in rorem vertit humilitas, mi- raris propè portam vallis emollitum in fon- tem ſerpentem? Egreſus ſum per portam val- lis nocte, & ante fontem Draconis. Fons ſi⸗ mul & Draco eſt, ſed in valle. Quid ſit Turture perceptura humilitas deprchendes, ſi rorem illi affluxiſſe videas e ſerpente. Quid humilianti ſe Jonæ, criménque ſuum palam nautis conteſtanti Balæna nocuit, quam David Hienin ungven 6 niu lm: Nn CtE ,cm pi iezagit⸗ lar fluxi INwanave . „UO . Emque ill TEii neque Amem in4 nar Pha Ekius 10 Unlibns oru l, utige ee⸗ nen illi⸗ Unbomamit⸗ l Tunno Ariham t Uncone NNK. PPalt; fe ro ſatone lran e malen j Lutt, 1 dur 4 Comelen, ewere ladke ate Cl 1 omorum. nr, I arlt Abri im W ihe t⸗ ul N l Knn David Draconem appellat ad humilium illu- ch Pf. 102⁄. ſionem objectam 2 Draco iſte Juem formaſti, en 26. ad iIudendum. E tutior, tectiorque Jonas, kinn Jqguam Navi, Arabiam in monſtro nactus, thus Titi Jonzæ 2.1. Deo coœli adolevit. Et oravit Jonas ad Domi- Aln num Deum ſuum de- ventre piſcis. KHM tu mon- ter,r, ſtri uterum deſtillaturum rebare 1 hymiamata, ice quibus glutitus vates orationem ſuam & rin⸗ lelige . tanquam é Sanctuario, efflaret in cœlum? Iis e “R §5. fonas. nirirum verbis cum ſeſe depreſſiſſet in val- Nndr lem: Nio enim ego, quoniam propter me tem- hun N peſtas hac grandis eſt ſüper vos: illicò paratum hmſini contra ſe monſtrum in illecebram vertit & le- emilam uli, in quo cubaret, & Templi ex quo ora- e ſtin ret, & pomarii unde thura decerperet, & qua- na driremis quâ deferretur in littus. Et oravit Jonas de ventre piſcis. Et dixit Dominus pif- ci, & v evomuit Jonam in aridam. Liquet-ne tibi, ut lateæ & Dracone ſcaturiat, ſi vallis ſub- A Wca Dinnt n ſit, in quam liquor emittatur. Si Mons es, Aeſtei 1n licèt aromatibus fluas, Chriſtus tibi in Cer- iti,5 vum effingitur fugacem pariter, & tum vene- Clus Me no, quod ſuxit, tum cornibus, quæ Præfert, ltl metuendum. At ſi dehiſcas in vallem, tibi JE- enlith 80S vernat in florem, tibique ceu Lilium de- lak Cn. 2. t. ſigitur. Ego ſos Campi, & Lilium convallium. Can. 8. Aſumilare capreæx, hinnulöque cervorum ſuper 14. montes aromatum. Vides, opinor, quid inter Humili depreſlionem & tumorem interſit. Paſtu an- 1745. . etha e Tr,,aGa gülum Cervus exæſtuat; Lilium fragrat, ro- brarihtn tionisze. Tätque. Serpentem nemo non dixerit Pharao- truncmmi weainm. nein, cum præſertim libidine in raptum uſque hyi Felieia- Sarai exagitaretur. Verùm ex eo, pro vene- uaiha * Jons. no, lac fluxit, mella in Abrahamum „non to- ngis A,2 Gen. 12. xica manaverunt. Fuerùuntque ei oves, . boves . I Einm 1¹. G aſini, & ſervi „ & famulæ, & cameli inta- 0o t nu ctâmque illi inſuper uxorem reddidit. Ut jam Vdueküdel mirari nequeamus ejectum à Ceto Jonam in- mmoN an columem in arenam, quando Ceto anguis tru- rerter culentior Pharao Saram evomuit, non in ari- r. Dinse dam, ſed in vernantem opimumque hortum, & floribus non exutam pudicitiæ, & regni torquibus opulentam. Nunc igitur ecce conjux tua, accipe eam, & vade. Et deduxerunt eum, & uxorem illius, & omnia, quæ habebat. 1 an- tum humanitatis, & liberalitatis, pudoriique ex Tyranno? Pracepitque Pharao, inquit, - per Abraham viris: & deduxerunt eum. Et ulee; & Dracone quis Pactolum deduxit? Dechvi- hniſus tas vallis. Cinerem ſiquidem ſeſe Abraham hmum e appellavit; delegitque ſibi, familiæque ſuæ imm,Gen. 12. pro ſtatione convwallem. Pertranſivit Abram d . terram uſque ad locum Sichem, & uſque ad S convallem illuſßtrem. Quidquid Pharao eru- ſevo, ctaret, in butyrum illicò verti debuit aman- tunen . ti convallem. Ut autem videas, & valle pendere lacteum a Serpente fluentum, Rue- rant & cœlo triumviri in excidium ſtragémque . Sodomorum. Fumabat in gremio Cenſorum 9,6 /, fulphur, fulguraque micabant. Eos tamen & n nleng, acceſſit Abraham impunitus, & excepit. Im- N. . unitum dico? Ditatum illum, adventu Coe- 4 N, itum, gratulabimur & riſu, & prole. Ha- Gen. 19. bebit filium dara uxor tua. Nonne ii in mo- 10. rem Etnæ mugiunt in Gomorrbham? Un- de ergo in prunis flos? Unde riſus in fune- re? Si fotum carbonibus ſinum geſtavere, Gen. 18. quomodo è& fHamma foæcunditas fluxit? Dege- 1. bat in convalle Mambre Patriarcha: qu ità demiſſione furor deferbuit, ut „ quod in ſinu fulgur erat, dum erumperet, ros eſſet cùm deiediſſet. Quin & evibrata in Sodomam in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 247 fulmina in imbrem tantùm non convertit con- verſa Abrahæ mens in cinerem. Loquar ad Gen. 18. Dominum, cum ſim pulvis & cinis. Delebis 28. Propter quadraginta quinque univerſam urbem 2 Et ait, non delebo. Viden', ut effuſurus pro- cellas Draco, aſpectu convallis repenteé ci- cur, rorem veniæ diffundat? Non delebo. Quid, quod etiam, cùm ruerit in montem ſulphur, ſi fortè is dehiſcat in vallem, mox imber eſt, quod fulgur ruerat. Et in com- Dan. 4. paſcua abjectus cum pecude Nabuchodono. 3˙. ſor, cùm tumeret: & regno redditus, cùm tremeret. Actum agerem, ſi ſcenam illam ca- lamitoſæ ſuperbiæ retexerem. Conſulat Damie- lem, qui noſſe percupit, ut mugientis ſuppli- cium Principis in imperantis faſtigium Regis modeſtia demutarit. At quid allegorias tamm di ſequor, ut vel & Dracone manare pro ta- bo aquam edoceam, cùm id ſpectetur in Pathmo. Et miſit ſerpens ex ore ſuo poſt mulie- A poc. 12. Tem, aqiam tanquam flumen. Leviathan hic ¹* ſanè, cujus in gremio gehenna abditur. Un- de ergo ex igne unda; Unde flumina è ge- henna? Ardet anguis, & evomit proſtuentem? Nimirum humilitate mulieris is, quem Draco eructaverat, rogus in liquorem verſus. Non enim ſtagnare poteſt in valle ignis, quin illicò miteſcat in rorem. Ergo bene Eidras, cùm fſi- tum urbis exponeret, Draconem ita ſtatuit ante portam vallis, ut eum non ad terrorem locatum eſſe ſcias, ſed ad ſolatium, cùm ri- ctum efformaverit in tubulum, ex quo aqua difflueret. Et egreſus ſum per portam vallis no- &tοε, & ante fontem Draconis, & ad portam ſter- coris. Si verò ſiniſtriorem libeat in ſenſum ea Tepidita- deflectere, quæ hactenus meliori ſententi ſu- em. mus interpretati, diſpice, rago te, quò te peyva in pertrahat declivior ſenſim ſitus in vallem. A malos valle ad Draconem progrederis, ſed manan- tem: ut ſenſim & à virtute deſueſcas, & aſ- ſueſcas crimini. Non enim Draco eſt „ cum irroret: nec plenè imber eſt, cùm è ſerpen- te ſcaturiat. Quas inter expiationis ſqualoriſ- que ambages, ad portam ſtercoris impinge- ris, nullo jam velo convolutam latrinam, ſen- tinamque turpitudinis. En quo procurrat declivitas? Vallem quis exhorreat? IIIi ta- men Anguis incumbit, ſed non ex toto an- guis, quando aquam pro tabo exgurgitat. Subeſt jam tamen aliquid, quod reformidas in valle. Draco eſt, quamvis lapideus ſit, & emolliatur in fontem. Jam verò quid non in- cuſes in cœno? Quid in ſtercore non aver- ſere? In Abſalone videre licet, quod per æ- Abſalon. nigmata ſcrutamur. Appendit primùm ille cæ- ſariem ſuam pondere Sanctuarii. Haud eæ de- cuere nundinæ Regis & Vatis filium. Eo ſa- nè pondere pſalmorum ſanctitas in conval- lem laſciviæ depreſſa eſt. Mox meſſem in- cendit Joabi. Proſtat, opinor, jam Anguis in valle. At ignis, quem Draco egeſſit, aquæ propior eſt, cùm fovendi deſiderio Pa- tris Tribunum evocaret. Quamquam quid hic humani ſperari poteſt, ubi ad oſculum irrumpitur per incendia? Edicitur tandem Iſraeli, ut rebellet à David. Uz audieritis z. Regz; clangorem buccinæ, dicite: Regnavit Ahſalon 15. I06 in Hebron. Num hic defixum in limo per- negas impudicum ? En portam ſtercoris, ad quam comæ auro commutatum deflu- vium, oſculumque facibus expetitum ado- leſcentem improvidum detruſere. Nec filio X 2 Pater 248 Pater abſimilis, qui meridiano ab otio telam ordiri coœpit telis omnibus diriorem, ſævio- rémque ipsa vel Herculis chlamyde venena- 2 Reg. tâ. Siquidem meridiare primum“, tum ſpa- 1I. 2. tiari, circumſpicere deinde cœpit, mox de mu- liere inquiſivit, rapuit ad extremum illam; §. David. ütque ad terram, ut ſibi videbatur, lactis & mellis deveniret, non rubrum diduxit æquor, ſed Urid nefariè jugulato, mare ſanguinis rubrum induxit, adiitque ad amplexus Beth- ſabeæ per cædem, firagémque viri. Vix ul- lum facinus comperies, quod non flagitii ha- buerit infantiam, lentéque, per rudimenta malitiæ, ad maturitatem criminis profecerit. Audivit primum Sacerdotes & Scribas Pila- tus: tum diſceptare cum ifis cœpit: mox ca- lumnias examinavit, non repulit: virgas dein- de ad arbitrium adlatrantium protulit: Cru- cem tandem, eis placiturus, defixit innocen- tiæ. At de his paſlim alibi, nec raptim ſcri- pſimus. Eruamus nunc ſapidiora & Dracone. Egreſus ſum nocte per portam vallis, & ante ntem Draconic. Et ad Serpentem accedi- tis? Quidni, inquiunt, ſi aquam fundit. saperior Ergo non rictum, ſed liquorem attenditis in cstiam 7 Dracone? & ſanè ſapienter. Nam ſi reje- C(lum à Balænis ambarum in arenis legimus, tεααιν. Monſtri vomitu felices: cur aquam non hau- tie cuivis fiamus ex angue? Rectè tu quidem. At e- praſtsn- nim, qui Hieroſolymis ad Serpentem aqua- da. ris, cur leges, ſcripturâſque faſtidis in Scri- kecleſtia- ba, ſi ereptet? Adi d D ſi un- biei Nm- Pa, ptet? Adimus ad Dracones, ſi um per eno- dam effundant: & Sacerdotum ità conſterna- andi. mur licentia, ut perire malimus, quàm an- nonam eorum de manu accipere, quorum nos vitæ pudet. Ergone ſatam frugem in ſter- core nemo non probat: & depromptam ex avaro doctrinam nemo non deſpuit? Quis adamantem calcat, ſi eum è& cœno erutum accipiat? Quis fulgur non reformidat, quam- vis & lacuna in cœlum ſubſiliat? Scriptura- rum hæc tantàùm conditio eſt, ut tum habean- tur ſalutares, quùm è ſanctitate ſcaturiunt. Salomonis placet thronus, quamvis Leonibus ſepiatur. Diſpliceret Arca, niſi paſſis eam alis integerent Cherubini. Ibi Princeps au- 3. Reg. ditur jus inter monſtra dicturus: Et duode- 10. 19,. cim Leunculi ftantes ſuper ſex gradus binc at- que inde. At Princeps Sacerdotum fruſtrà redderet reſponſa, niſi conſidentem inter An- 3. Reg. gelos Arcam donſuleret. Et intulerunt Na- esö. cerdotes Arcam fæderis Domini in Sanctum Nanttorum, ſüubter alas Cherubim. Rogarim ex te ego, cur legem à Duce accipias, quem monſtris contubernalem eburneis intueris: Et Pontificis irrides vaticinia, niſi gemmas ge- ſtet in pectore, niſi ſapientiam promat, quam Wadit, ex Cherubim? Ergo Evangelia;, niſi ſcribantur ſtiylo aureo in achate, expungen- tur ceu Sophiſtarum paralogiſimi. Et effata Politices, quamvis exarentur in teſta, loco ſiderum præerunt, non nocti tantàùm Reipu- blicæ, ſed etiam Eccleſiæ, fideique meri- diei? Adoravere Iſraelitæ vitulum, licèt is gyptiis ex inauribus conflatus eſſet. Non enim unde prodiiſſet idolum, diſquiſierunt. Quid enim aut inaure contemptius muliebri? Rex coli Aut Æ gyptis phaleris ſordidius? Verùm non deber, uſtrinam, non focum, non incudem, non qsamvis denique materiei originem attenderunt; ſed;, Pre⸗ non cm forma pecudis arriſiſſeét, mox Aræ advol- Po.. vuntur. Et nos cur fodinas rimamur; cur mal- Oliva leum circumſpicimus, cur extutimus offici- Reguler; nam, in qua Legum tabulas ſuarum Eccleſia muluiyli- Decreta ſunt? Pareto. Sed enim ""1as ſem. per bonc= randa, — condidit. livoris occaſione ſunt ſcripta. Quid tu con- temptum è& radice capias, quod luto hæreat, cum aurea tibi poma truncus exporrigat? Nonne aquam hauriendam prædixeras & Dra- Oledien. cone? Cape itidem è& livore decreta. Pla- tia caca. cet pharmacum & vipera: & Lex avaritiæ angue ſculpta non placet. Cur margaritum inter procellas expiſcaris, ſi Sapientiam ori- gine, non liquore, proculcas? Urinaris in Syrtibus, coralium ex algis educturus: & niſi & juſto profluat æquitas, rejicitur in cloa- cam? Chriſtum JESUM contemnito; nam & Nazareth prodiit, unde vel Nathanaeél bo- ni-ne eſſe quid poſſit, addubitat. Petrum de- ſpuito, è lembo traductum ad altare. Pau- lum, etiam cùm in cœlum rapitur, rideto; nam è textrina ſutor emerſit tabernaculorum. Noli, quæſo te, quod in ſolio pateris, in exedra faſtidire. Cur enim faſces revereris, quamvis præmortua ex ulmo deciſæ ſint vir- gæ; & rationale conculcas, niſi fodinas de- ſignarit elutas, unde ſuas gemmas eduxit? Age: Omnis populus, tribus, & lingua quæ- Dan- 3 cumque locuta fuerit blaſphemiam conta Deum 96. Sidrach, Miſach & Abdenago, diſpereat, & domus ejus vaſtetur. Huic tu decreto ſub- ſcribas! Quidni, quùm nihil eo ſanctius, nihil ſanciri eo divinius poſſit? Concerpito, ſi ſapis, illud. Nam Legis ejuſmodi ſcita profligatiſſima dimanarunt & mente. Aucdi. A me ergo poſitum eſt hoc decretum, ut om- nis Rnee. En quem eſſe reris juris æ- quiſſimi Lycurgum? Moſem dices. At de- creti Areopagus ſanctiſſimi Babylone, non Athenis, eſt: illudque non inter Sinæ ful- gura Moſes, ſed inter caveæ rugitus condi- dit Nabuchodonoſor tum maximèé, cèùm & ſtatuam erexiſſet, & fornacem incendiſſet, & vinxiſſet pueros, & urbem monſtris op- pleſſet, ſervatorum in igne juvenum miracu- lo conterritus. Et tamen tantis polluta fla- gitiis dextera, ſi jus dictet non iniquum, ut crimine inviſa ſit, eſt tamen oraculo, decre- téôque gratioſa. Quare ergo, quod ab Afſy- rio tam profligatæ mentis Rege, ut mox à armenta damnaretur in campo, acceptas, à Sacerdote rejicis non impolluto? Ululavere Ninivitæ, ſuéque cinere cœli deſolatorios carbones feliciter extinxerunt. Atqui oracu- lo ſunt Transfugæ commoti, vomuitque Ce- tus Prophetam, quo illh ab illecebris ad lu- ctum traducti ſunt. Et crediderunt viri Ni- Jonæ 3 5, nivitæ in Deum. Sed enim ut liquor ſit vitæ, ex Serpente certè fluit, quando Dei transfu- ga Jonas eſt, qui declamat. Ninivitæ ergo je- junium, cinerem, cilicium de manu Jonæ re- ceperunt, quamvwis Dei juſſu abſtruſus fuiſſet triduum in ventre piſcis. Et Tu, ubi vitæ præcepta audieris, quis ſit interpres verbi, diſquires? Abolenda ergo ex Scripturis erunt Cantica & Proverbia, quæ profectò edidit Rex non impollutus. Salomonem quis inficie- tur Serpentem eſle? At quis ità dehret, ut quæ ex illo effata profluxerunt, cenſeat exter- genda? Dices, Salomonem cum ea conſcrip- ſit, in thure reſpiraſſe, non autem ſulphur ex idolo Sidomiorum attraxiſſe. Atqui Ariolo- rum perditiſſimus Balaam cum prophetaret: num ejus propterea ſidus refiges & Scripturis, quo Avinel / eipen 4 Ao ado Erlcutins Al flag ln hofl 1 Me tirn 1 Mhelem rmn Oilar Egntan; . (un D D ohnn ppe Vem Ro m. Negu int onir- hek. Et cnn, u liin, en uen, ſe A Coi a ſun eſn , . nn, u nchlr ei 4 ber inte Klni non nn Nh d. KW 4 De eat le 1en un entan. edncln. reſcenrnt ontennind Dltat. Penn, d Alun . nehinnt i tubetnunn d ſoho atii les tie 1 Gecle inn , nil ſd gemmes edn mnicn go, Afna, e tu Cectnt nihil eo uini, ſſit! Conn wemt. 1 deureun, 1r elle tend i en dices 4 ri Dbrlor non ret Wee IglI MNNe, 1 Grben nann n tans n: et on ule nen onulii mo, eſe Clnrot eli i unt. Atgi . Uecebii⸗, dlennt , landum. quo nullum de Chriſto præſtantius emicat va- Num.24. ticinium? Orietur ſtella ex Jacob, & conſurget 17. virga de Iſrazll, & percutiet duces Moab. Vi- den ut nequeamus vel ex Ariolis deprompta cantica delere, quin Chriſtum fulgore pluri- mo exuamus? Nonne locum Domino accep- tiſſimum paravit Salomon? Atqui compacta ſunt tigna adultis inter barbaros abietibus, & 3. Reg, cedris. Laque, inquit, Hifam dabat Salomoni . 11. ligna oedrina, & ligna abiegna, juxta omnem voluntatem ejus. Quàm cruentis ſecuribus eas fuiſle cæſas arbores credis, quàm iniquis exaſ- ciatas dolabris, quam blaſphemis exportatas tum fabris, tum operis! Et tamen rideretur Salomon, ſi trabes cedrinas rejeciſlet, quòd e.s.s Prophetarum filii ſanctiori ſecuri non in- cidiſſent. Non enim unde evehantur ligna, ſed quo inferantur, quémve in uſum dedolen- tur, expende. Doctrinam velim excutias, Judic. 14. ſana an pernicioſa ſit, non labia, pudica-ne 9. ſint an impolluta. Mellitiſſima ex Leone vin- demia Samſoni obtigit. Num tu favum illum deſpuiſſes, quòd eum non ex ilice, ſed è monſtro adoleſcens eduxiſſlet? Ridebis, ſi iſt- hæc diſcutias, virorum mille victoriam, ſper- néſque ſtragem nulli ſecundam; confecit enim Samſon hoſtes ſuos non enſe, ſed jumenti Judic. 15. maxilla. In mandibula pulli delevi eos, & 16. percuſ-i mille viros. Spernes & dejectum à Parde Gigantis ſpolium, ſi triumphum non virtute metiare, ſed ſparto. Fundà ſiquidem ſaxoque tirunculus debellavit. Quid? Num tu Johelem dixeris imbellem, quòd feroci- entem Siſaram non arcu invaſit, ſed clavo judic.4. confixit? Vidit Siſaram jacentem, & cla- 22. vum infixum in tempora ejus. Ridebis, opi- nor, & Gedeonem, qui hoſtes lagenis diſſi- Jud .22, Pavit. Rideberis tu meliùs & ſapientiùs, qui nelſcias & Sinapi ſeri arborem Cœli avibus pergratam; qui non memineris infuſam Aſi- næ ab Angelo eloquentiam, cui Vates ſuc- cubuit: qui à Daniele, tum puero, non ſcias Senum impoſturam convictam, notaſ- que reſignatas impurorum. Ergo & Hiero- lolymis ſuppone Draconi hydriam, ut bibas; & aurem Romæ ſubmitte, ut vivas, vel Ser- pPenti. Neque enim fas eſt, aquam cùm hau- rias & monſtro, doctrinam ex improbo non accipere. Et hæc dixerim in ſuperſtitionem eorum, qui de Myſtagogo diſceptant ſcru- puloſius, quamvis auſcultandum Scribis non Asliei ignorent;, ſi eos & Moſis exedra docere, ju- Hranandi. beréque contingat. Nunc eos incuſare liceat, asnr qui aquas ſuas per monſtra tranſmittunt. Et „ ante fontem Draconis. Ergo torqueri me pri- mùm vis, quàm recreari. Me primò exani- mas, ut deinde refocilles. Non licet bibere, niſi lubeat intermori? Quis enim coram Dra- cone, quamvis lapideo, non expalleſcat? Novi non me eſſe Hieroſolymis, ubi acceden- tibus Abſalon inſuſurret: Videntur mihi ſer- mones tui boni & juſti, ſed non eſt, qui te audiat, conftitutus à Rege. Non, inquam, ibi ſum, ubi fruſtrà vociterer, vacuâque ſub- ſellia circumeam: Audior, & nunquam vela Judicum ſublata poſcenti aditum non Ppate- faciunt. Audimur, a centumviris iiſque nec inquis, nec indoctis. Abuſum namque Ba- Vylone, ubi Judicum cancellis infamiæ cha- racteres Daniel ſuã manu inſculpſit: Judi- Dan. 13. ouns Judicia injuſta, innocentes opprimens, & 53. Mittens noxios. .quiſſimis auribus exci- Superior rruculen- tus non t. Affabili- zas. 2. Rege 15. 3. Rex au- diat om- nes. Iuperioy audiat omnes, in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 249 pior, nec præproperis, aut legum inſciis. Nle- mo enim urbanis roſtris inſcribat, quod inci- derat Daniel ſubſelliis Iſraeélis: Nic fatui filii Dan. 136 IWraël, non judicantes, neque quod verum eſt 48. cognoſcentes, condemnaſtis filiam Icrazl Non clamo cum Sophonia. Judices ejus lupi vez Sophon- pere, non relinquebant in mans. Non excla- 3’² mo cum Eſaia. Omnes diligunt munera, ſe- Iſae 2. 23. quuntur retributiones. Pupillo non judicant: & cauſa vidux non ingredietur ad illos. Non Deum appello, deſtitutus undique cum Da- vide Patronis pariter & Judicibus, non lu- gens ejulo: Exurge, & intende judicio meo, Pl. 340 Deus meus, & Dominus meus in cauſam meam. 23. Judica me ſecxundum juſtitiam tuam Dominus Deus meus, & non Jupergaudeant mihi: nec dicant, Devoravimus eum. Habent enim, ait David, & virus in corde, & in dextera vires, quibus ità calamum intendunt, ut eo fortiùs, quam telo, ſuffodiar. Quàâ non contenti pla- gâ, dilatant os, ne vulnus ærumnoſo obduca- tur, dejecto, jacentique inſultantes. Hæc, inquam, monſtra inter Chriſtianos non ſæ- viunt, ideò non rugio cum Prophetis. Aqua;, non tabum, effluit; ſed, uti olim Hieroſo- Iymis, profluit & Dracone. Audimur, ſed fronte interdum tam ſævâ, ſed ore tam bar- baro, ſed tam belluino rictu, ut proturbare- mur humaniùs, quàm excipimur. Nullum non verbum carpunt, nullum cauſæ argumen- tum non lancinant, nullam ſalutationem non abrumpunt. Si obſequare, ad cauſas ſeſe Zudiees aiunt deſtinatos, non ad urbanitates. Si non nurband. obſequare, præeſſe ſe civibus, inquiunt, non 7. ruſticis aſſidere. Denique, ut tibi fundum, al tle, quo de agis, addicant, tantis eum ſpinis Fri inurbanitatum oppleverunt, ut non recepiſſe Lingus te villam arbitreris, ſed intruſum te credas eura. in Caucaſum. Qui enim Narciſſo recreer re- Lites⸗ ſtituti horti, ſi meo rigatum eum rubore no- vi? ſi ſuccreviſſe mihi contumeliis meis fru- gem memini? ſi unde vivo, toties inde penè ſum offocatus? Nulla ibi arbor non in me di- rior patibulo fuit, quando eam profciſſus jur- giis à duumviris recepi. Redii ad pomarium;, ſed uti olim ad Alcinoi nemus, per Draco- nes & Baſiliſcos. Et arridere mihi opinaris compaſcua, in quibus ut violam legerem, , cicutam toties & aconitum decerpſi? Aqua Saperbia. eſt judicii æquitas: ſed truculentia Judicis etiam non iniqui fiſtula eſt; quam Draco mordet, unde quicquid effluat, ut ſalutare ſit, ingratum quoque ſit, neceſle eſt. Lita- vit Domino Cain, ſed oblatio improbata. Non enim mente hilari litarat. Ad Cain autem, & ad munera illius non reſpexit. Poſſunt & hoſtiæ diſplicere, quamvis aræ advolvaris, & Numini ſupplices. Unde & Paulus monet: Non ex triſtitia, aut ex neceſitate: bilarem 2. Cor. 9. enim daiorem diligit Deus. Et quid me fiet, 12 Peläa. ſi corrugatâ à te fronte, adductis ſuperciliis „ Sica- ſuſpenſo naſo, ſubrectis humeris, cruribuſ- di. que rigentibus audiar, tantà vultus torvitate, Confeſſa- ut cædi, quàm excipi malim? Satius clama- rii truces bat eſſe Philoſophus, ſemel incidi, quàm ſem- von Enr. per pendere. Ut à Leone non diſcerpare; ſolo duntaxat rugitu conſternaberis. Leo ru- Amos. z. giet, quis non timebit * Num tibi excidit algo- . acas ris, æſtuumque patientiſſimum Jacob unà So-coρα.M ceri inurbanitate in fugam adactum. Video Gen. 31. faciem Patris veſtri, qudòd non ſit erga meé, Mi⸗= 5. 18. cut heri & nudius tertius. Surrexit itaque Jacob: Charitasi Gen. 4. — Sosperior b'andiss ſet. Dan. 10. 3. S. Daniel. 250 & impoſitis liberie, ac conjugibus ſuis Iuper ca- melos, abiit. Et tamen ille natabat in lacte, abundabat pecore, conjugibus ſtipabatur, re- creabatur cœli theatro: verùm tot Soli Cœli- que voluptatibus & illecebris amarities con- diri nequiit frontis immitioris. Quo, te ro- go, exedetur angore miſer patriâ extorris, exutus gregibus, inviſus affinibus, ſumptibus degravatus, diſſidiis, præjudiciis, libellis diſ- cerptus, ſi Te Judicem, quem ſuæ jactatio- nis portum deſignat, ſpei ſuæ Charybdim nan- ciſcatur? Si non reſpirat in te, num ille in adverſario non expiret? Qui autem coram te vivat, cui ſpiritum intercipis, frontis, oriſque torvitate? Rigantur tempeſtatibus arva: ne- mo tamen non latebris abditur, quò fulgu- rum diras evadat. Nam ut rariſſimi afflentur, ità nos tamen & tonitrui fragor, & evibra- tæ feralitas lucis exanimat, ut nulla nos vitæ ſecuritas recreet, nulla ſublevet camporum novo riguo ubertas duplicata. Mallemus gra- ciliorem ſegetem imbre perfuſam inaniori, quàm præpinguem miſtâ fulguribus pluvià fœ- cundatam. Ne Angelos quidem indutos chry- ſolitho videre libet, niſi faciei fulgura in ro- res emolliant. Vidi, inquit Daniel, & non re- manſit in me fortitudo, ſed & ſpecies mea im- mutata eſt in me, & emarcui, nec habui quic- quam virium. Et quamvis bono illum eſſe ani- mo juberet Angelus, ait de ſe nihilo minùs Daniel, ſeti tremens. Et ille tamen Angelus erat, accinctus auro, linéque conveſtitus. Et vir erat deſideriorum Propheta, nullius aut no- xæ ſibi conſcius, aut dammi metuens. Diſpicias hinc velim, Te fremente, qui ſit futurus ac- toris, ſeu Rei animus, tot obnoxius incommo- dis, tantiſque ſcopulis illidendus, niſi tuâ e- naviget aurà Scyllæis & vadis. Si Prophetæ, viſo Angelo, exanimantur: viſo Minoëé, non terreatur homuncio, tot jam per cancellos rap- tatus? Vides, opinor, quæ ſit Mundi, Natu- ræque perturbatio, quoties Lunæ interjectu Sol terræ obvelatur. Juſtitium tunc omnium eſt, tum plantarum, tum ferarum, tum ho- minum. Num tu non Sol es provocantis ad ſubſellia æquitatis. Quid ſi non ſidere, ſed Dracone velêre? Luna tum Sol interpellatur, & cohorreſcimus. Expiraremus, ſi conglobati in nymbum Angues Solem obnuberent. An non Serpentibus infuſcaris, qui torvitate, tru- culentiâ, inhumanitate, barbarie convelatus ſedem inſides judici? Unus ſi cœlo Cometes affigatur, mortales exanimat: adeò vel luce conſternamur, ſi, præter morem, effulguret. Inde ſiquidem ſpes noſtræ dependent. Et mi- raris, ſi, denigratâ ſuper carbones Judicis facie, quæ Cœlum litigatorum eſt, litigan- tes conſternentur? At enim incorruptum fero ſuffragium. Sed vultu ſævo, ſed exaratum non Cygni calamo, ſed ungue Pantheræ. Vi- dere videor mihi ſcaturientem Hieroſolymis aquam & Dracone. Nulla volucrum ad fru- ges advolat, ſi velum haſtæ ſuffigatur. Eſu- rire malunt, quàm exterreri. Et ſatius ple- riſque eſt jacturam pati bonorum & famæ, quam litem coram Radamantho conteſtari. Er- go, ſi recreare Iſraëlem novo riguo ſtatuiſti, curato, ut non & Serpente aqua; ſed & Cy- Zno ſcaturiat. . Oliva Et egreſſus ſum per portam vallis nodte, E& ante fontem Draconis, & ad por- tam ſtercotis. Onuntur Dræconi ſtatuæ Hieroſolymis: Digritas ſed non in Templo, foréve, verùm in- eui confe. ter portas vallis, & ſtercoris. Utere, ſi li- renda. bet monſtris, ſed aut ad ludibrium intuen- Religinns tium, aut ad famulatum aquantium. Non D em. imminet Arci Draco ad ſpectaculum, orna- témque Urbis compoſitus; verùm effictus in fontem aquam accedentibus propinabat. No- lo exulent Serpentes Hieroſolymis: ſed non ideò locari ea velim in Templo. Cherubim ibi video & Columbas, & palmas aut ex auro; aut aureas. Draco lapideus eſt, & in vallem rejicitur; nec ibi perſtat, ſed mimi- ſtrat. Dignantur cœlo vapores beneficio ſide- ris ſublevati. Sed ut in imbres coaleſcant; ſed ut conſtipentur in fulgura. Aut pincer- næ, aut lictoris munere defungentur. Non ut ibi ſint, ſed ut ibi famulentur, eò inve- huntur à Sole. Diligebatur à Putiphare Jo- ſeph, ſed intra ſervitutis cancellos humani- tas reſtagnabat. Neque enim oppidis eum, aut ſacrificiis præfecit, ſed veſtiario, ſed æ- rario, ſed domui præpoſuit; id eſt, in ordi- ne mancipiorum primum illum efſe voluit. Dominus meus omnibus mihi traditis ignorat, Gen. 35. quid habeat in domo ſaa. Placet ſuum cui- vis hominem ſtatui, ſtadiéque proponi bra- vium. Dignus eſt operarius, inquit Domi- Luc. 10 nus, mercede ſut. Verùm non unum ſtipen- dium eſt omnium. Nam cùm ſuam in vinea operam præclarè Agricolæ collocaſſent, red- dendam illicò eis mercedem edixit, ſed de- narios ſingulos. Acceperunt, inquit, Ingulos Matth. denarios. Neque enim ligoni, aut bipalio“* 3. faſces redderentur, ſine cenſura profuſioris in ſtipendia, animique inſanientis. Nam pampi- nator, ut vitem excolat, non debet propte- rea lauro inſignüri. Quid enim ſcrobi commu- ne cum ſolio? Ex foſſore renuncietur Opilio, aut fiat ex aratore villicus: non autem eveha- tur à Cucumerario ad Senatum, dicturus ideò jus nationum gentiumque legatis, quòd olera non malè ſeverit, & rhamno pyrum gnaviter inſeverit. Vide jam, ut domeſticarum rerum curatori optimo regendarum urbium commi- ſerit præfecturam. Mna tua fecit quinque mmnas. Lic. 12. Et tu eſto ſitper quinque civitates. Præfecit 19. eum oppidis, ſed non victimis. Nam qui do- mui præeſt, poteſt & urbibus præeſſe; niſi conditione ſervili à ſubſellüs arceatur. At ab ſi er . ærario quàm longè diſtat Altare! Non enim 6 quia cyathum exporrigit non illepidè, oflerre , eni⸗ propterea calicem debet, ex pocillatore Sa- varia. cerdos. Amabatur ab Aſſuero Eſther; ſeld ſuper omnes mulieres; ſed ad coronam uſque Dignin ſyrmaque regium. Coronata eſt; adſcita eſt in indi⸗ in locum Vaſthi; gemmis ornata, & digna- 5. ta epulo. Verùm intra gynæceum ſeſe Re- gis amor continuit. Non enim in partem ad- ſcita conſiliorum eſt. Quin illa, ut vitam po- pularibus ſuis impetraret, ad Regem non ir- rupit, ſed contra ſolium ejus ſubſtitit, quaſi Eſth. 5a. poſtrema vernularum. Iretit, inquit, in aidto domus regiæ, quod erat interius contra baſilicam Regir. At ille ſedebat ſuper ſolium ſuum. Per eos, ut opinor, dies communi cum Are hore y Hinm m Obi 1 co. . 4 mnlinn, SA aren e0, dle fem en l utlne, ogroſen (n innn in ſen hanc, 6 En eid 4 Unin conſii en Nimiare 1 Eentin, eaellt in ge ſne , mulli Nekcun n Am ulonm ommn e wlke lnln e ler amndi⸗ eiemnünee un verd kiidnis nn Ades Pomnein 1ete gvoni Plimts, in I, Emumtendo mtachcatn Gkkam Nd T: id eſt, n um ſat, e, Ir ibi ln Proclam tehlenm Mortkunk 1 Kan „N taling thoro cubaverat Eſther. Non tamen auſa eſt Gan de ſtatu regni cum eo agere intra cortinas servi a- voluptatis. Vide, an de imperio deliberaret mentur, in cœna cum Rege, quæ ne quidem pro con- Hentß ſed mode- terraneis ſuis aufa eſt, inter amplexus, Prin- de, üint Marrim „ cipi ſupplicare. Ad ſolium Regni ut ita di- Uen it, gia. gerim, perreptavit, ut de rebus, quæ ad im- tbrin perium pertinerent, ageret cum Aſſuero. Ni- –M Rex Re- Mirum amabatur Eſther , ſed ut fœmina. Pri- cllin, gat. mas obtinuerat, non in Senatu, ſed in Gynæ- verim le⸗ Ibid 2. (éo. Et adamavit eam Rex Plus duam omnes dofine, 17. mulieres, babuitque gratiam & miſericordiam nd: i Eyiſcozus coram eo, ſuper omnes mulierer. Licet non o- nln e enni⸗ diſſe feæminam, mente quaàm vultu pulchrio- R asaft⸗ rem. Is verò Amor reſtagnet in thalamo, Re- eid superior num oppreſſurus, ſi à thoro exundet in thro- ſkt 4 ipſe invi- num. Quam erat Abrahamo Sarai gratioſa 1Et . “ gilet. quidem arbitrio ejus Agarem concubinam per- lnnt i Gen. 16. miſit. Ancilla tua in manu tua eſt: utere el, ut u 6. libet. Hactenus uxori Patriarcha obſecundavit. ünk Uſus illa quoque eſt, cùm epulum coœlitibus üngam ) Gen. 18. adornaret. Feſtinavit ad Saram, dixitque : lemu n . Accelera, tria ſata ſimilæ commiſoe. Ubi ve- Nuie rò cognoſcendis cauſis, indicendéque exilio ſe- uneln ſe Sara intruſit, dixitque viro: Ejice ancil- in dn, Gen.2I. lam hanc, & filium ejus. Tum enimverò edi- veſtun, H rI. Gtum ejus Abrahamus abrogavit; &, niſi u- id h in xXoris conſilio Dominus ſubſcripſiſſet, haud lum eam Patriarcha minacem exaudiſſet. Cujus nuhi in ne ſententiam quidem rogavit, cùm domo Pluet nn Anmor aſ- exceſſit in Monte filium litaturus. Adeò;, e rs ee ad quæ ſupra conditionem videbantur mulierum , MIth Ss eſſe, nullà adduci ratione potuit Abrahamus, nnunnt ut ea cum uxore communicaret. Non famuli, mn ſuminn non Aſinus à ſacrificio penitus excluſi: conſi- Colocile Gen. zz. liorum omninò Sara ignara. Igitur Abraham mn ednt, 3. de nocte conlurgens, ſravit Aſinum ſuum, du- t, Ugnit Dignitas cens ſecum duos juvenes. His enim ad annonæ, oni, A h gaiéusde- lignorumque vectationem indiguit Patriarcha: nſuri piun Ierenda. uxore verò cùm illi opus non eſſet „eam de- entis oe⸗ liberationis minimè conſciam reliquit in ten- non Cikfiff torio. Adeò, quod ille de Sutore & crepi- im ſrtiir⸗ da pronunciavit paulò demiſſius ⸗ nos defini- enncens re de quovis hominum, rerumque ſtatu cum ranit poſſumus, tum verò etiam debemus. Statua- n, äui rius, ſi Praxitelem imitatione conſequitur, à pertundendo ſilice, ad Achatem inſculpen- dum traducatur. Lignarius Faber ſuam in diem operam apud te collocat diligentiùs? eveha- tur: id eſt, non jam buxum exaſciet, ſed e- benum ſecet, & incidat. Eâdem quoque ra- tione, ut tibi ſeſe gnavum ſolertémque proba- rit Agâſo, aut Mulio renuncietur, aut etiam Equiſo proclametur, ut tolutim incedere do- ceat equuleum tuum. Nullus autem ab equili provehatur ad ſubſellia: nullus à ſcalpro in- volet ad Curulem. Licet & pinaſtro pinum fa- cere: non autem inſitione licet pinum in pu- nicum vertere. Quid ſi adamatam tibi plata- mum in ebur effingere conareris, non irrito tan- Conſilia- tum ſtudio, ſed inſano? Sua cuique incremen- ii eus ti menſura præfinita eſt: ütque nullum ità na- Mitende. tura depreſſit, quin poſſit excreſcere: ſic nulli Qeledzus., hon metam præſcripſit, quam tranſilire, pro- Rer amen Vectionis inſanid, non auderet. Ergo, ſi Draco placet marmoreus, erigatur: ſed eum dama, MoOn ad Templi portam ſpecioſam, verùm ad as, as. Portam ſtercoris borealem ſtatuito, fundâtque diat, aut aduam tanquam bajulus, non auro reſperga- "vehat. tur, quaſi detractum cœlo ſidus in decus Doig I. Ifraelis. Adſcitus in partem conſiliorum Saul Auymen, Idumæus Doëg princeps Paſtorum, nefariis lim. Nam ponè Arcam excubans Doeëg pro- in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 251 Regem criminibus „extremiſque propterea ca- lamitatibus implicavit. Nam cùm Sauüli adeſ- ſet, Davidem accuſavit, accuſavit Abime- lech, baccharique Regem in Nobe delatio- num atrocitate coëgit. Quin eum Sacerdotum cruore foœdavit. Nemo enim è ſatellitum mu- mero auſus eſt Regi obſequi, in cæde Levi- tarum iniquiſſima. Unus adfuit Doëg, qui Non om- furenti aſſentaretur, trucidatis ante ſoſum e- via decet jus viris octoginta quinque, veſtitis ephod "nibuse lineo. Ità nimirum Pprolabuntur Principes, Talents cùm à caulis opiliones tranvehunt ad concla- varia. ve. Egregiè fortè Dosg gregibus præfuit; peſ- ſimè aulæ Conſiliarüs admiſtus ſententiam di- Xit. Nomen ejus Doëg Idumæus potentiſamus 1 Reg. Paſtorum Sail. Peccatum nihil eſt hactenus. 7⸗ Nam quamvwvis ſuos ille greges Judæo pruden- tiuùs, quàm Idumæo commiſiſſet: non itaà ta- men abjiciendos cenſuerim exteros, ut non inire poſſint inter paſtores præfecturam. Frua- tur ſuà ſorte Doëg. Verùm remoretur in Paſcuis. Nam ſi admoveatur ſolio, ex Paſtore Carnifex fiet; eritque maleficio/ejus Saul non jam Dux, ſed Latro. Audi: Ait Rex emiſſa- 1. Reg. riis? Conn'ertimini, & interficite Sacerdotes 22. 17. Domini. Noluerunt autem ſervi Regis extende- re manus ſuas in Sacerdotes. Et ait Rex ad Dozëg: Convertere tu, & irrue in Sacerdotes. Converſiſque Doëg Idumæus, irruit in Sacerdo- tes. En quò Reges detrudantur, ubi, ſubmotis Non om. Senatoribus, aut etiam Centurionibus ſuis, nia licens abutuntur pro telo, pedo, jubentque Paſtorem omnibue. cohortibus admiſceri. Si ovibus præfuiſſet Doég in compaſcuis, tantum emulſiſſet lactis, quantum die illà cruoris effudit. Verſa eſt mul- ctra principi in lanienam, ubi à caula Opi- lionem traduxit ad Regiam. Paſtor enim o- pilio eſt, ſi præſit ovibus, optimus; futurus Loeus e- inter Satrapas Lupus, ne dicam, Pardus. *n ſan- . . 2 KAus nocet Quin ne illum orare diutiùs in tabernaculo ve- F ili 3 permiſſa ditionis cœpit telam in Davidem exordiri. A- 4 Deo deò ſua dimoveri ſeu ſtatione, ſeu baſi debet zonditie nemo; quando nuſquam procul à grege non E e 25 eſt iniquiſſimus Doëg, in Regia lictor, dela- .. tine tor in Tabernaculo. Vidi filium lIſai in Nobe 1 Reg. apud Achimelech Sacerdotem. En quæ ponè 22.9. Arcam vota Paſtor concipiat. Nonne inno- centius inebriaretur, quam orat? Nonne ſta- bulum impollutiùs opilioni, quam Templum eſt? Fornicaretur in lupanari Doëg, ut ho- mo naſceretur. Pſallit in Tabernaculo , ut Sacerdotum ordo juguletur. An non Arca facta Doëg inquinatior, ejus culpa, quam proſtibulum; quando vitæ hic incubaret, ſup- plicio ibi funerique proludit? Auſim penè di- cere, ſaltent bibantque, ſi libet, Paſtores im- pii, dum ſecretiori aut ſoli, aut Templi adi- tu excludantur. Non enim eò ſeſe penetrat Doëg, quin urbem funditus deleat Sacerdo- tum. Funeſtæ protaſis lanienæ hymnus eſt Doëgi, ab hircis ad Cherubim digreſſi. Coga- mus, rogo vos, tam Paſtores, quam oves du⸗ Ctis circum ſe retibus contineri, futur os ſeu in Regia non Paſtores, ſed lupos, ſeu in Taberna- culo non adoratores Numinis, ſed Sacerdotii proditores. Quid agit Heva? quocumque mul⸗ ſat ad extrema pomari? Serpens ibi & fœmi- na conſtitere. Nullà hactenus ego ſuſpicione incendor. Nam ſi ſpectatur anguis, quaſi cœ- leſtem Iridem dorſo præferat veneni ſui corio diſcolori, haud illam exorbitaſſe crediderim; quando 272 quando in ſpectaculum datum Serpentem cen- ſuerim „ ut varietatem pretiumque colorum cum repere cerneremus, diſceremus illecebræ Conſilia- non fidere, quam Deus & calcandam abjecit rii impii. humi, & veneni malignitate docuit evitan- Heva. dam. Ergo, ſi anguem Heva circumſpicit, eo fruitur non iniquè. At, at, diſperiit ſuà mu- lier temeritate. Loquitur enim cum Serpente. Atqui nulla ibi de rapacitate mentio, nullus de obſcænitate, laſciviâque ſermo. De legibus diſſerunt; & quidem adſtrictiori ſeſe præcep- to implicat Mulier, quando non eſum dunta- xat pomi ſibi aſſerit interdictum, ſed etiam Gen343. attactum arboris. De fructu ligni, quod eſt in medio paradiſi, præcepit nobis Deus, ne come- deremus, & ne tangeremus illud, ne forte mo- riamur. Exultas tu ſanè, cùm audias ſeverio- ris diſciplinæ factam eſſe diſcipulam Hevam;, Draconis alloquio. Verùm ego, qui ſciam ni- hil eſſe poſſe ſalutare, quod non ſuis ſe conti- net ripis, anguem timeo colloquentem. Et quamvis à Deo, & à præcepto exordiatur, erit, mihi crede, de Diis peroratio, & prævarica- tione ſermo concludetur. Sapientiorem ego certè crediderim fuſte, quam vaticinio Balaa- mum. Is enim loquentem Aſinam non modò non eſt reveritus, ſed virgà compeſcuit; pluſ- que conſulentem odit, quàm calcitrantem. A- peruitque Dominus os Aſinæ, & locuta eſt, quid feci tibi ?à Cur percutis me? Reſpondit Balaam: quia commeruiſti. Winam bhaberem gladium, ut te percuterem. Quid plura? Spernenti prodi- gioſam Aſinæ eloquentiam ſeſe conſpiciendum Angelus objecit. Neque enim audiri jumentum debet, licèt optima proloquatur; nam ſuos quiſque fines ni ſervet, relabetur terrarum or- bis in chaos. Solo Angeli conſilio & potuit & debuit Ariolus Aſinæ ſententiam ſequi: uam priùs cunctantem baculo ſtimulavit, en- 4 eam petiturus proloquentem. Quid Sole gratius? Verùm ſi aut geminetur de die, aut noctu emicet, portentum, non ſidus eſt, erit- que non lucis Pater, ſed Mundi perturbator. Locutam Romæ bovem nullus aruſpicum non exhorruit. Torvitatem in Leone diligimus, quam in homine, aut etiam in ove damna- remus. Sperneretur in cavea Pardalis non truculenta. Nam quemadmodum ocrea ſi ca- piti indueretur, cieret riſum, non autem di- gnitatem conciliaret: cùm tamen mihil elegan- tius ſpectari poſſit Equite ocreato. Ità in pi- ſtrino lixa aſtrum penè familiæ eſt: quando ſervando furfuri, triticéque excernendo dili- gentiam & fidem ſuam probare Domino po- teſt. Quem ſi ærario præeſſe juſſeris, non calo- nem deauraſti, ſed aurum decoloraſti. Peri- ſtroma ſi pavimento inſtratum ſubjeceris dete- rendum, ſplendidè habitas. Si verô illud in morem veli è fornice ſuſpenderis, ut aſſiden- Non om- nia decèt omnes. Num. 22. 28. tium cervicibus incumbat, ſocordiæ, ſordium- que reus traducére. Quædam enim, ut cal- centur, conſuuntur. Tanti eſt, quâ quodque ſede, quôve loco contineas. Comæ caſſis im- ponatur: tibialia infra femur detrudantur: umbone oneraretur dextera, cùm illa obar- metur feliciter læva, & ornetur. Telum con- tra non læva ſtringat, ſed dextera. In porta ſtercoris benè anguis collocatur, ut ore in tu- bulum verſo, fundat pro toxico frigidam. Ro- gaverat de Chriſto Sponſa lictores. Verum tam- diu Dilecto caruit, quamdiu ab illis non abſ- Can. 3.4. ceſſit. Paululum cum pertranſiſſem eos, inveni, Jalenta Varia. — Oliva quem diligit anima mea. A quibus ſeverè incre- Non em. pita, duréque cæſa; quòd licentius vagaretur: u"ia omni. mox & deſiderio verbi æſtuat, & eum inter bus licent. lilia diverſantem in horto nanciſcitur. Licto- rum adeò plus tibi fuſtes, quàm conſilia pro- ſunt, ut Verbum complectare. Nam ſi de bacatio- JESU ſermocinentur, à JIESU exulas. Si te wes ani- ſpolient erronem, ad Chriſtum tranſmittêre. varvum Non enim vigilum eſt docere, ſed cædere. “ Cohortatione proinde effugant Chriſtum, ſe- “ veritate IESUNM faciunt propiorem. riis. 76. Et conſiderabam murum Jeruſalem diſ- Iibatum, & portas ejus conſumptas igni. Can. 5. V Iderat ante portam ſtercoris exuſtam Ne- Sozeris hemias proſtare marmoreum, in ſola invigiler. tium ſitientis vulgi, Draconem, ex quo unda profluebat. Non tamen ſimulachri nitore rui- Modeſis narum ſqualorem temperavit, ſed murorum Ene ſpiri⸗ excidio delicias ſeu fontis, ſeu ſtatuæ, con-* tempſit. Neque enim tam levi recreari ſola- tio debuit tantæ horror, ſqualérque calami- tatis. Ergo conſideravit Nehemias, non ſca- Viſtati turientem & marmore illecebram, ſed igne 7es Epiſ urbem abſumptam. Plerique non tam Chriſti, οαα quàm Sponſæ veſtigiis inſiſtentes, non de po- 5, he. mis ſunt anxii, ſed, ut virere conſpexerint sde hint. plantam, hortum ſuum paradiſo Domini an- teponunt. Videamus, ſi floruerunt mala puni- Can: 2.7 ca. Quam ſatagentem de floribus cùm au- Medeſtis. dias, nuſquam eam exploraſſe videas, an po- Filiowum ma maturuerint. Eam porròô viroris ſpeciem, educatis vernantiſque illecebram plantæ non modò Chri- dee- ſtus non extulit, ſed damnatam ſterilitati ſub- „edntis jecit, nunquam in poſterum foœcundandam. „ X 2 . irtutem Et ſanè quis non argueret dementiæ Nehe- olidam miam, ſi ſcaturientis & tubulo chryſtalli cor- Saperior ruptus illecebrâ, prolapſas urbis parietinas, invigilas buſtůmque Portarum neglexiſſet? Heu, quod eriger 4 ille ſine cenſura, notâque levitatis Hieroſolymis ſadiechin⸗ non præſtaret, quot cum laude factitant in Ec- cleſia? quos ſcilicet mirere virtutis ità fuco re- creari, ut cruſtâ capti veritatis, nihil de me- dulla Legum inquirant. Nec veròô id nobis e= venire mirum, qui ad fulgorem ſamioris inno- centiæ aut connivemus;, aut etiam lippeſcimus: mirum eſt Davidi ab adoleſcente impoſturam factam, quanquam & Senior, & Vates, & Princeps eſſet. Quis enim non fallatur, ſi reg- nanti, pſallentique imponitur? Dixit Abſalon z. Regi ad Regem David : Vadam, & reddam vota mea 15. 17. in Hebron. Dixitque ei Rex David, Vade in lan. ace. Jugularat jam in ſua mente Amnonem Alſaln Abſalon, Joabi ſegetes exuſſerat, corruperat corda filiorum Iſraël, novarumque ſpes rerum uhele⸗ oppleverat. Verùm ſtillantem ſicam, fuman- ſagax ſi tem facem; os obliquans, irretitas capillitio nee fdat fœminas, erectam curribus multitudinem, fe- Modeßie rocientem cæſarie, cæœæde, incendio, phaleriſ- ue ſpiri 3“ tu. que adoleſcentiam una ſacrificii ità vox con- ,„ „ velavit, ut Iſaaco David quàm Davidi pro- faeil ern prior, non videret latere in ore Jacob non Eſai dat Auli tantàùm manum, ſed cruentatam quoque abdi ein ſee. Caini dexteram parricidæ. Qacrifcabo Domino. mee Vade in pace. Et Leonem in agno non vides? Nale. Non vides in thuribulo tubas? in thure ſulphur? loricas in Ephod? in rore ſanguinem? Tribu- Devid nos in Levitis? in aris arces? in ſacrificio par- ricidium? Unà Tabernaculi ità fronte deciperte lont. Ut » deteptus A; Cen ule = S= jelim n Litent , It 1 U; ſed ſee regle natore. mn MMrll u. H eun Pat Po herſor mn. Ter rucetne andatn me ſno⸗ Nle o kne uenent Wrbem Gepre ewlo cor Peretiän heccelliki⸗ frens haben Umn Dom CCrons don⸗ nenores ſ 1nd fulpes uedas te 16, vir⸗ ſa qe 0 Per 14 Mihtel! P, en d 2 Ker lrel a elu. Lxar Lanttie l Matum AAue yen 6 1, ſen n iuranu ie⸗ 1 IN mI mn d unchi Nruſin 7 415 conſane⸗ ſin ori enliaf Gremn,ill em, ex lachri uunets 1, f u ſen kenen levi keceni dulirgeehe hennus, nl ebran, A — S non tCNN entes, irete nienn adiſo Done. mueniyt riife Konbu che lle riku,ar 8 wotiſer temnmdͦC, tan kenluib, Gti, ni 1 ec Ferd 1 Orel kuint etinn renn or, & Neen 1 Diu Deit 1, 1 mente c⸗ —RZ ein ſan „5„. ut, quem metuere vel evolantem in cœlum Confdene debuiſſes, ſeceflurum amplegere in Hebron à tier in ho- Regia. Fratrem interemit, Joabum læſit, Iha- minibus tronas irretivit, irritavit plebem, currus, licto- mali: res, ſatellites conſtituit, qui ſe præcedant, & tantis æſtuantem vaporibus nuper exulem & ſicarium, nullo dato obſide; à te abire pa- tieris? Nimirum vox una ad inſtar perfuren- tis Boreæ nubes omnes diſflavit: Jacrificabo Domino. Nolo favum oris attendas, contrectes velim in theca pectoris reconditum toxicum. Latenmt in litaturo arcus & pharetra: & neſ- cis, ut vox ſit Jacob; non eſſe Iſraëlis ma- num, ſed Eſau. Imitare Iſaacum, & Cygni voce neglectà, ungues pertenta Vulturis in proditore. Clamabat in cœnaculo Petrus, Te- Luc. 22. um paratus ſum, & in carcerem, & in mor- 33. tem ire. Hac Apoſtoli fortitudine quis non ca- taphi caute ſi- dendum 2. Reg. 15. 8. piatur? Parietem fodito, & comperies non ani- moſum, ſed audacem Petrum efle; quando in lo perjurium glhiſcit conſtantiæ fuco perſona- tum. Ter me negabis. Norat Dominus non corticem eſle plantæ conſiderandum, ſed explo- randam medullam; ex qua ſciebat pro vitæ pomo, plenam perfidiæ valvulam erupturam. Quo ſanè ſpecillo cùm Scribæ viſcera Domi- nus pertentaſſet, ubi emplum eminebat, ſpe- Matth. S. gum deprehendit. Nequar te quocunque ieris. 19 Quid Dominus ad alumnum tam impigrum? Te nolo comitem vel convivi mei. Tu me ſe- quare etiam ad patibulum, qui necdum è nidu- lo exceſſiſti, quem tecum circumfers? Vulpes foveas habent, & volucres cœli nidos. His a ſe illum Dominus abegit probris, quem cæteri corond donandum illicò cenſuiſſent. Adeò in interiores ſi penetres mentis anfractus, non rarò Vulpes offendes & apros, ubi nacturum putabas te Columbas tantum & Turtures. Quid tu, quæſo, de Aarone Moſéque cenſe- res, ſi virgæ attactu exprefiſſe eos cerneres 8. Moyſes: venas aquæ largiſſimas & rupe prædura? Quan- viiias pal- tis eos præconis efferres! quibus eos vittis . infulares! IIlo exulabunt prodigio, miracu- lIo, penè digerim; nocentiores; quàm vitu- Dignitas lo. Virga aderat Prophetis; ſed fides deerat. caurècen- Silex liqueſcebat, ſed eorum obriguerat pe- Ferendæ, (tus. Exaruerat pietas in Sacerdote, cùm un- pel bonis. S— da ſcaturiret & ſaxo. Cüumque elevaſſet Moy- liata. Num. 20. Je’s manum percutiens virgi bis ſilicem, egreſſæ 32. ſunt aquæ largiſimxæ. Dixitque Dominus ad Moyſem & Aaron: Quia non edidiſtis mi- bi, ut ſanblificaretis me coram filiis Irael, non introdutetis hos populos in terram, quam dabo eis. Viden' quæ lateat ſentina flagitii in ipſa puppi depictæ auratæque quadrire- mis? Subeſt miraculo non fides, ſed diffi- dentia: adeſtque in illis fluctibus Cetus, qui non unum Vatem abliguriat. Nec pertentan- da modè viſcera prodigiorum funt, ut nito- re cutis gangrænam retegamus palliatam: ve- rüm non umi evolvendi annales ſunt, nec uni fidendum ſyngraphæ. Nam cùm Exodi decimo ſeptimo capite aquarum & ſilice deſ- cgribatur eruptio,; mihil in Moſem contume- liæ ex eo facto redundat. Quam ſanè nutan- Is invidiam fidei ibi ſuppreſlam liber Nume- rorum diſertiſſimis evolutam verbis;, noſtris exponit oculis exprobrandam. Adeòô perqui- rendæ ſunt fibræ criminis non in facinoribus Exod.r7. tantum, ſed etiam in voluminibus. Et vo- cavit nomen loci illius Tentatio, propter jur- gium ſiliorum. Iſrazsl. Num ſola plebs deerra- Ethicæ Tom. II. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. ſis piaculum in libro Exodi; Numerorum pa- 253 vit: an tu quoque, Moſes; Dei oraculo re- pugnaſtiõ Pyopter jurgium filiorum Iſrael?ͤ Ad- de & Patrum Vatümque Iiraelis. Iméô illis ter= ra dabitur mellis, in quam tu eos non intro- duces. Quod ſi nec ipſis Scripturarum tabu- Severiiat lis ità ſtandum eſt, ut poſt primas non etiam alias perſcrutari neceſſe ſit: nam oiniſſum Mo- Accuſa- . tiones e . . . 2 ankto Zen ginis inſcribitur: Cur nos uni ità cenſuratm , e. noſtram oppigneramus Authori; in ſingulari- liebfalſas tate ſuffragii innocentem pronunciemus, quem, quba als- ſi cæterorum diſquirerentur ſententi?, repe- Jui eas tundarum damnaremus? Ne ſtandum quidem garmnuemi eſt Exodo, ſed revolvendæ Numerorum ſunt paginæ: alioquin abſolvetur à te Moſes, cui Deus & diem dixit, & multam indicet. 81 de angue detraxiſſem apud te copiosè, eâm- que obterendam illicò edixiſſem; quam tu vidiſſes nunquam: an non ut pigmentata il- la tibi occurreret, oriſque fulgore blandire- tur; calumniatorem me illicè diceres; qui reptili amœniſſimo ſummam feritatis conflaſ⸗ ſem invidiam? Cave tamen, ut nimium fi- das colori. Nam pigmentis toxicum abditur. Pede contere blandientem: nam ſi tibi ge-= nuinum infixerit, expirabis. Imitare Nehe- miam prætereuntem ſigna, & ruinas obſer- vantem Hieroſolymæ. Porrô cùm hactenus ri- manda dixerimus rerum;, geſtorumque viſce= ra, cutem modô corticémque à Nehemia vi- deo rfetractari. Nam inexploratis ædibus civi- tatis, unis explorandis Hieroſolymæ moœni- bus portiſque incumbit. Et conſiderabam mius rum leruſalem diſpatum, & portas ejus ton- Jumptas igni. Nimirum ut ædes in foro per- Modeſtia. ſtent, ſi urbs proſtat inimicis, fapinas para- vere cives, non diverſoria. Nulla in Spon- Circum- ſæ vinea aut valli aut ſepis mentio. Et ideò NskKtio; licèt de putatione actum ſit, vulpecularum direptioni, ità patuit, ut funditus vaſtare- Can.2. 14. tur. Contrà Sponſæ hortus nec deputatione nec fimo fertur excultus; tamen quòd eum KRegnla- concluſerint, ſepſerimque undique: crocus „ sv,. & nardus, amomum & fiſtula, omnique e e “Z ex eo aromata exportata ſunt. Hortus con- ſanme luſus. Emiſſiones tux paradiſus. Davidis quæ necrſſs- non affectio putata? Quantum ibi opera- ia. rum, & operæ! Pefennabat in genis fons Cam4.44. fletuum copioſus. Verùm una oculi negle- Gta maceries, Harpyam induxit in hortum; 2. Reg-= à qua non modô punica exciderentur, ſed 12. 60 vites converterentur in cicutam. Nam vi- ſa procacius Bethſabea, ut in therum irru- pit Propletz , manſuetudinem illam Regis tam dilaudatam efferavit illicè in ſævitiem; graſſaturam in Decurionem quoque pugnan- tem pro Arca: En ut extimus murorum am- bitus diſſipatus obnoxiam & interitui men- tem, & excidio perviam Prophetz arcem reddidit. Diſce hinc, non ſupervacaneam Nehemiæ fuiſſe anxitudinem, quæ; falvis *&dibus, ſed prolapſis mœnibus, ità flu- ctuat, ut uno ſtare loco non poſſit; impedi- tas, obſitâſque ruinis vias conſtanter irruptu- rus. Conſiderabam murum Hieruſalem diſipa- tum. Quod interea reconcinnatæ Hieroſoly-= mis ædes! Palatia reficiebantur, excavabantuf piſcinæ ; inædificabantur villæ,; netnora ſere⸗ bantur. At muros nemo aut audebat; aut ſtu⸗ debat reſarcire. Moœnia enimverò ad urbem Ratianes ſpectabant; agrorum verò cultura; & dotruum frivate, reparatio in privata commoda tedundahant, . EFef — 254 Zelus ols Perrari autem ſunt Ccives, quos publici ſeu com- ſervantis modi, ſeu incommodi cura conficiat. Id in- ere⸗ tereſt Reipublicæ? Interſit. Familiæ id fata- ea, & le? Amoliatur omen hecatombe. Adeatur Gloria Princeps: Numen adoretur: Patronmi implo- Dei ſola fentur: non pecuniæ, non labori, non ſqua- vers vi lori parcatur. Per Joabum & Ammonitæ do- Rrter, mabantur, & Rabba oppugnabatur. Nihilo- 11. 28. minus David in meridie dormiebat. Ageba- tur enim tum de proferendis imperii Judaici 2. Reg. fimibus, delendiſque hoſtibus Arcæ. Aſt ubi 15. Abſalonis tuba perſtrepuit, David illicò è ſtra- to ſeie proripuit in aciem. Non enim certa- batur pro Arca, ſed pro Gynæceo pugnabatur. 5. David. Concubinæ periclitabantur Regis, Regia pe- tebatur, invadebatur ſolium. Umus eſt Urias, qui inter Uxoris illecebras Arcæque diſcrimi- na conſtitutus malit tentoria pugnæ, quàm 2. Reg. Cortinas voluptatis. Quare non deſceendiſti in II. 10. domum tuam? Et ait Urias ad David. Arca Dei, & Juda habitant in papilionibus: & ego Intentio ingrediar domum meam, ut comedam, & bi- Prias. recta, am, & dormiam cum uxore mea à Et ideò perüt: & ideò jugulari præcipitur. Non enim dia virere vel in Ifraél ſinitur, qui id ſibi eſſe curæ teſtatur, quod ferè à nullo non inter po- S ſtremas cogitationes rejicitur. Armatur Abra- r& a. hamus, ruitque parva cum manu in Reges qua- tuor? Miraris inopinatam viri hactenus inermis fortitudinem? Nepotem vindicat captivum. Le- vi & Simeon, Chananæorum ſpretis agmini- bus, urbem invadunt, deléntque funditus? Violatæ injuriam Sororis ulciſcuntur. Leonem Samſon diſcerpit? Sed occurrentem ſibi. Vi- ros uno impetu triginta confecit? Sed ut eorum ſe ſpoliis, fidémque ſuam totidem implicatam tunicis exolvat. Ipfe ità in Goliam David in- furgit, ut lævâ quidem Arcæ imphcetur, ſed Micholem victori deſponſatam non dexter4 1. Reg. tantùm, ſed toto Pectore excipiat. Quid dabi- u7. 26. tur viro, qui percuſſerit Philiſthæum bunc? Et ore quidem præferebatur inulta exercituum Domini contumelia: ſed uxor gliſcebat in cor- de. Videbatur propugnari Arca, ſed Regis thalamus oppugnabetur. Non enim excuſſus tam lapis eſt in Gigantem, quam in puellam. Illum ferit, ut ill4 potiatur. Goliam vulne- ATbid. 37. rat, ſed vulneratus à Michol. Quis eſt iſte in- circumciſus, qui auſas eſt maledicere exercitui Dei viventis? Verba iſthæc ſum, quibus cu- Piditas palliatur. Arca tua Arx Regis eſt, in quam pro manna Michol retruditur. Nam tum pugnam initurum te dixiſti, cuùm inſi- nmuatum tibi eſt, fore ut Regis gener eſſlet, qui monſtrum debellaret. Ergo nec Davides Arcæ ſtudio confligunt, niſi eam pro Cheru- bim privata lucra, decorâque circumſtent. Miramur autem ſuis intentum incrementis adoleſcentem in tanto vitæ diſcrimine, quan- do provectioris jam vir ætatis muneriſque Petrus lembo extrahi, fine ſtipendio non ſu- Mzrk. ſtinet. Ecce nos reliquimus omnia, & ſecuti ſu- 19. tr. mius te: Ouid ergo erit nobis? Hoc ex Chri- ſto percunctaris? Nonne ille ſignificavit tibi;, . quod te cymbàâ progredientem decus, mer- céſque excipiant? Eris virorum, mulierum- que piſcator. Eris Eccleſiæ fundamentum & baſis. Eris Orci Coœlique ofliarius. Te loquen- §. Petrus, te, Lex de ſuperſtitione triumphabit. An non & Præceptore obventura iſthæc terrarum orbi didiciſti doctrind, verbéôque tuo? Et quæ- ris, quid ſit è paupertate tua erupturum? Oliva Aliorum, inquit, tu lucra commemoras: ego quid mihi compendii accedat ex Apoſtolatu, interrogo. Sequuti ſumus te: quid ergo erit no- bis?* Vides, ut in privati commodi ſtes ipſe Propemodum Petrus impingat, etiam poſt- quam Chrifti nomen infculpfit in puppi? Fa- Matth.4. ianm Vos hieri piſcatores hominum. Id jam ſa- 19 nè didicerat. Verùm Ethnicorum ea ſors erat traducendorum ad Chriſtum: de ſua ipſi mer- cede ſoliciti, quæ ſibi obventura merces eſ- ſet, doceri optant. Nemo enim ità ſua pro Chriſto contempſit, quin ſe ardentius ſuâque diligat, quàm emergentis ſalutem Mundi ex umbra, coœnôque mortis. Et ſanè acrius ego in Petrum inveherer, ante adventum Divini Spiritus, mortalium incolumitate non ſatu- rum, niſi & Sponſam perviderem ſua longè accuratiùs incommoda, quàm publica, ſarcien- tem. Nam eam, ne ſemel quidem, de protur- bandis, abigendiſque Hieroſolymâ ſicariis cùm nemo conſultaſſe audiat: nemo non audit ſuc- clamantem ſervitus ſuis, ut vulpeculas irre- tiant, totôque paſſim agro depellant. Capite Can. 26 nobis vulpes parvulas, quæ demoliuntur vineas. 15. Et ne univerſim vinetis illam omnium conſu- luiſſe crederes, rationem illicò ſubjicit, cur beſtiolas exigi jubeat: Nam vinea, inquit, no- Ibid. ra Roruit. Vagarentur impunè non vulpes tantùm;, ſed apri quoque & hyppopotami to- tà paſſim Chananitide, niſi ſuis Sponſa plantis extimeret. Neque enim aut belluarum odio, aut vitium curd prætendi laqueos, foveâſque effodi juſſit, ſed unius agri ſui ſtudio turbam illam ruſticorum excivit, impulitque in feras. Nam vinea noſtra foruit. Ecquis, domeſticis ſpretis impendiis, in Reipublicæ commoda in- cumbet, ſi Sponſa & ſeverius & diligentius pelli vulpes, quàm latrones præcipit: nec eas iis exegit finibus, ut popularium vindemiæ Pproſpiceretur, ſed ut frugibus, preliſque ſuis confuleret. Sed enim, inquies, amplificata;, auctàque Babylon eſt à Nabuchodonoſor, quem ædes ſibi inædificaſſe nuſquam accepimus. Et probrum inde noſtrum fœdius tumet, quod ne Aſſyrio quidem Principi Chriſti aſſeclæ exæ- quentur imerdum. Ergo quam Babylon publi- carum curam rerum oſtentat, Hieroſolyma ne- gliget? Præſtatur à Tyranno, quod non om- nes ſemper ſperant à Præſule? Urbem ornat Afſyrius, & Iſrasl ſuis tantum vinetis invigi- lat? Verùm feliciores, quàm ſumus; eſſemus „ ſi publicæ utilitatis ſtudium vel Babylone de- ducere liceret ad nos, quando Hieroſolymis non licet. Age, quis te docuit id curæ fuiſſe Nabuchodonoſori? Daniel. Ejus proferantur tabulæ; ceræque diſquirantur. Reſponditque Daniel. Rex & ait: Nonne bac eſt Babylon, quam ego 4. 2. ædiſicavi? Suſpectæ teſtis eſt fidei: nam pro ſe loquitur, agitque Aſſyrius. Pergat mihi- Io minùs; nam ſuo revincetur, niſi fallor, te- ſtimonio. Nonne, inquit, hæc eſt Babylon, Agi guam ego ædificavi in domum regni, & in glo- Fiodie- Tia decoris mei? Audin'. Sibi eam Rex, non Intentie ſuis, extruxerat;, fecerâtque ex urbe Regiam. rava- Quin & moles illa ſaxorum, ædimque tan- Zaiſeio- ta, & tanta lapidum, ſignorûmque ſtrues non rum la- ornamento civitatis deſtinata eſt, ſed famæ zu i, fuperbiæque Principis. In gloria decoris mei. Aß̃ LX X. Et in bonorem gloriæ mec. En;, quæ fubſit teredo privati commodi Cedro quoque incorruptæ? Quis enim ſuſpicaretur ideò urbem amplificari, ut incremente in do- tel Dlne, e in 1n entis b litb Corto Nhſore Westen iet fat tr le .: ude udontur Ctir: n ere d N, n Sgnebati et, Cell u eebven ſtimcepo ſtiis, li Gimm: re Kima, inpt U. Ee Nrnci l ſomun⸗ tbi hn monſtt rns imir 1 laß⸗ SGat, t ertinnoe ſr Etal Ne nr Comn 1 End mn TEhrchur ,lr oos Aulle, ie E 3 ni reid nllunnmn ize Ommim d hiit, et inlihn Mune n lpmit is nen bellunmcach, neos, Mle i ſtude uin pulitgre nt Cgis, ntin loæ commdr iid & Clienn taahit: pi Marium ik u, eligi ies, Mie bodone Etune, hriſicke m nn ‚Henbyur⸗ o, W. õ dſum,n el ine . Henſ itd an⸗ chln, of mum redigeretur, gliſcente privati commodi ure in ipfa fori,; publicæque ſtructuræ mu- nificentia? Et ubi, rogo, domeſticæ utili- tatis latebra non eſt, ſi media eſt in urbe: nec Corioli viſuntur id genus anguſtiæ, ſed Bäbylone, tum maximè; cuùm ampliores in ſinus extenditur. At tectior hic repit juris do- mieſtici ratio: Samariæ palam incedit. Agunt inter ſe Achab & Jezabel. Naboth arceſſi- tur: tabellari ultrô citréque diſcurrunt: ex- trüduntur hteræ: Senatus cogitur: dies di- citur: indicitur jejunium: lictores ſœæviunt: 3. Reg. Pfinceps dorno, urbéque digreditur. Deſcen- 21: 16. ut poſſideret enm. An arx illa agri arca de- ſignabatur in munimentum imperii: ut prop- terea, ceu publicæ utilitatis hoſtia, cædi Ju- ſtus debuerit, tanto legum juſtitio, tantâque jurium depopulatione? Lugerem ego ſanè tem- peratiùs, ſi macktatus fuiſlet Naboth ſecuritati civium: veruùm cecidit miſer privatæ lalciviæ victima, ſuéque ſanguine Achabi platanos irrigavit. Locutus eſt ergo Achab ad Naboth, dicens: Da mihi vineam tuam, ut faciam mi- hi hortum olerum. Jugulantur Iſraëlitæ, ut Achabi ſylvæ Principum laxins diffundantur. Quam Laxus. eſſet fortunata Samaria, ſi eà curarentur di- ligentid urbium thermæ mœniaque, quà Im- perantium buzus myrtufque conſeruntur. N- mirum, qui domum paraverat ex ebore, hor- tum iævitie ſibi non immeritò conſerit. Nam, cùm monſtra proſtarent in ædibus, æquari hortus iniquitate debuit, & ſterni cædibus. Ità ſcilicet habitare Tyrannum decuit, Ele- phantibus hinc domo incruſtatà, civium in- de cineribus inſperſo horto. Neque enim ſas erat, ut innocentior TLyranni ager efſlet, quam atrium. Ibi elephantum calcat: hic proterit innocentem. Sed remigremus ad ar- gumentum. Intueris, opinor, quam ſit ef- ferendus Nehemias reparandæ urbis ſtudio;, ſuæque domus incuria ſarciendæ, quando fe- rêé nemo non ſuis aut excubat pinnis, aut türribus patriæ non indormit. Elucet exem- Plo paradoxum. Imperatur Saüli ex Dei ver- V bis, ut vicos omnes Amalecitarum exſcindat, 1. Reg. cædtque cum optimatibus vulgus. Percute 15. 3. 9. Amales, & demolire univerſa ejus: non par- cas ei. Et pepercit Saul & populus Agag, & optimis gregibus, & univerſis, quæ pulchra eiant. 1tà- ne? Quæ Deus imperat, Saül deſpicit? Sedenim tantæ ſtragis Saülem tæ- dhuit. Cruoris ſaties tela hebetavit: nequi- itque miles nulli non parcere. Etiam cuùm 3. RKeg. . 21. 2. Luxus. exundant flumina, quibufdam ſeſe finibus continent. Campis incumbunt, tumulis ab- ſtinent. Multa Saül eſt demolitus; univerſa humanæ mentis retinaculo præpeditus abole- re, popularique non potuit. Non potuit? Spectemus natantem in ſanguine Nobem. No- be autem civitatem Sacerdotum percußſit in ore gladii, & viros & mulieres, & parvulos & Lactantes, bovem & aſinun, & ovem in ore Iatentio gladii. Unus tantùm filius Achimelech fu- Mava, ga fünus evaſit, tranſütque ad David. En severi. Barcum cruoris Principem! En mitem Du- netie⸗ cem! Qui bubus pepercit Amalecitarum; S aga. IHraslis Sacerdotes comtrucidat. Et unde in menzsy, Salle tanta Levitici ſanguimis vilitas, tanta- manſue. Qué belluini fanguinis parſimonia? Id ex me usding JUæris? Conjeétura haud difficilis eſt abrepti Principis in diverſa. Modò commiſeratione Clemen- vi⸗ . aze. Ethicæ Tom. II. 1. Reg. 22. 19. Saäül. debat, inquit, in vineam Naboth Iſraslitæ, in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 255 torpeſcit ad cædem; modò feritate excandeſ- Rationes cit in ſtragem. Sed violati populi ex Ama- Frivaié. lec ultio petebatur? Repetebatur paſtus Da- S ele⸗ vid à Nobe. Kecenſui Juumngut fecit Ama- ao. lee Iſraeli, cuùm aſcendit de Wgpta. Nunc I. Reg. ergo vade, & demolire univerſa eéjus. Scili- 15: 3. cet. Servabitur vel Agag hoſtium primas, & belli fax. Sic enim debellatur, cum pubhcæ injuriæ propulſantur. At Nobe funditus ever- tetur: ea enim in arena privatus dolor ex- piatur. Quare conjuraſti adverſum me, tu & Re Plius Iſai, & dedißi ei panes & gladium? E ta g Parthia Scythiâque evocandæ legiones ſunt, Z⸗lus ut in Dei hoſtes pugnetur. Nam Saül ut do- bler- lori ſuo octoginta quinque Sacerdotes mactat, « & urbem unam popd Idumæo: ità unum „„ Deo Agagum non cædit: ratus expiari, ſe- darique truci Levitarum hecatombe Principum non dico contumelias tantum, ſed etiam ſuſpi- ciones viz poſle; cùm und populi manes pla- cari hoſtià non debeant. Reſtiterunt Amaleci- tæ recedenti de Koppto Iſrasli. Ità eſt: ſed non ideò cædi Agagum oportuit. At Deus eum juſſit occidi. At populus capite, fortunit- que periclitatus eſt. At Dei ſacrificium dila- tum eſt. Calamitates tu publicas enumeras; quarum aut nulla, aut incruenta ultio. Sed enim Sacerdotum centuria und cæde intercidit: urbſque Nobe univerſa deletur cum bubus & civibus funditus. Novi. Verùm hoſtis Saülis David annonâ inſtructus, enſéque munitus in Tabernaculo fuerat. Et perſtaret Nope, pa- ne præbito Davidi? Ità, ſi neſcis, ſævitur, quoties privato dolori Principes conſulunt. Quin miror non igni Levitas abſumptos illi- cò, Nobeémque non incendio concrématam. Thamar certè, ut maculam inuſſiſſe familiæ credita eſt ſtupri comperta, non aquâ inter- dicitur, ſed igni deditur, nullo judicio, ſum- mêque præjudicio. Fornicata eſt Thamar nu- Gen- 38. rus tua, & videtur uterus illius intumeſcere. 24. Dixitque JQudas: Producite ean, ut combura- tur. Ut comburatur? Inauditâ hactenus po- n plectitur fornicaria. An illa Rempublicam afflixit? An illa contumelioſa in Numen exti= tit? Peccavit illa certè in Deum: ſed nuſquam Numinis meminere. Unus generis nævus flam- Thamar. mis eraditur, una funere macula obliteratur. Nurus tua. Hæc fax incendii. Ubi Lex? ubi Cœlum? ubi Numen? Violata hæc ſanè om- nia: ſed iis peccantis ſupplicio non proſpici- tur. Socero Nurus litatur. Fornicata eſt Tha- mar, nurus tua. Callidior Patriarchis Jezabel, quæ nec Regis comtumelhiam expiare aufa eſt humanâ hoſtia. Ergo in ſpeciem religionis compoſità impoſtura reum Naboth blaſphe- miæ ſaxis objecit. Wubmittite duos viros, - 3. Reg. lios Belial, contra eum, & dicant: Benedixit 21. 10. Deum & Regem: & educite eun, & lapida- te. Ergo etiam ſub tyrannide Tigridis civis Achab. unus non occumbit injurius in Regem, niſi Tejatie . . .—— brivatg eodem maledicentiæ telo, quo Principem pe- /io ⸗ tüit, Deum quoque perfoderit. Adeò & pri- zamar. vatæ tranfmitti contumeliæ notam oporteret, Scanda-⸗ & atrox eſſe deberet violati Numinis ultio. la ver? Nec in Samaria tantum, Judææ contermi- en ker- na, ea retinebatur in ſupphiciis æ quitas, ſed d. tey- Babylone non ſe ſpretum, ſed Deos ſuos abjectos indolet Nabuchodonoſor. Vere ne Dan. 3. Sidrach, Miſac, & Abdenago, Deos meos non 14. colitis? Ne Afſyrü quidem audent injuriam Numinis à ſuo dolore ſejungere, ſi fortè inſi V 2 Ciench 256 Oliva ciendi pueri, ſervique tres ſint in fornacem ignis ardentis. Contrà Sichem evertitur à Pa- triarchis nullo divinitatis reſpectu, in ſolatium Gen. 34. duntaxat tirunculæ divagantis. Turbaſtis me, 31. & odioſum feciſtis me Chanancis. Congregati peroutient me, & delebor ego & domus mea. Reſponderunt: Numquid ut ſcorto abuti debue- re ſorore noſtrà ?à Deum vel in poſtremam ſcenæ partem inducite. Tanto Dinam cruo- re dilue is? Nec unum Jezabel civem occi- dit, ſine conficti ſacrilegi religione: Dicant: Benedixit Deum & Regem: sicque moriatur. Et vos urbem univerſam evertitis, tanquam puellæ ſtupro piacularem datam, nullà Nu- minis mentione? Ephod, Mitrâque lapides involvuntur in Samaria, ad ultionem pro- ſciſſæ divinitatis in civem jaciendi. Et mu- liebri & ſtola evolventur ſicæ, quas furor in Chananæos diſtringat, ſolum Sororis probrum ulturus? Ecquando deleta Urbs eſt ab Iſra- êle, datâque aut Legi piaculum, aut cœlo? Dinæ urbes litamus, puellæque mactantur nationes; cùm blaſphemantium ne una qui- dem prematur lingua inſuta cippo, inſerto rei collo numellis, ad ludibrium, multâm- que facinoris. Deſigna, ſi quem pendere vi- diſti mitrotum in pœnam audaciæ? Tot quo- tidie Deum adlatrant, & nullius vel lingua Blaſphe- perſtringitur. Tanta-ne humani cruoris apud mi rariſ- Italos parcimonia, an ſumma apud omnes Eimè pu. ulciſcendæ negligentia divinitatis? Laſſantur niuntur. cædibus lictores, ſi unum extrahatur è& ſcri- nio verbum paulò durids non exaratum, ſed delineatum in Prætorem; Et tot interdum cervices præciduntur, quot deſignati præci- piuntur in libello nedum edito characteres. Exauditi verò totàâ paſſim urbe latratus in Numen, non Darielis offà reprimuntur, bu- tyro ſimilaque Abrahæ permulcentur. Tæ- det me pudendæ ſocordiæ. Igneſcimus ad contumeliæ ſuſpicionem noſtræ: rigemus ad divini nominis apertiſſima maledicta. Vide, quantis urgeri monitis & oraculis Abraha- mum oportuerit in Zgyptiæ ablegationem Agaris, cujus proterviâ Patriarchæ implu- Gen. 2r. vium idolis opplebatur. Dure accepit boc 1. Abraham pro ſilio ſu. Non enim Seni, ſed coœlo illudebatur à puero. Nam nuditatis il- luſorem ſuæ Chamum nemo non ſcit, qui- Gen. 9. bus Noë diris, æquiſſimè quidem, ſed ſe- 25. veriſſimè, devoverit. Uterque luſerat Cham ccilicet & Iſmaëél: ſed diſpar ex tus flagitii non imparis. Cunctatur Abrahamus in exi- lio vernæ: irruit in filium Noë addictum ſervituti. Nimirum hic parentem deriſerat, ille ſpreverat Deum. Divinà ſeu publicà con- tumeliâ ne percellimur quidem, privati moæ- rore dedecoris in morem tigridum graſſatu- ri. Tuum adoro, Nehemia;, ſqualorem, cui cùm domus excidium nullo angore nuncie- tur, ſummâ animi mœſtitudine Sionis parie- tinæ ante oculos obverſantur. Sed jam nos aliò avocat pocillator, inſpector ſolertiſſimus prolapſæ olim, nuperque disjectæ patriæ. Et conſiderabam murum Jeruſalem diſpatum, & Pportas ejus conſumptas igni. Miror ordinem ruinarum. Nam cuùm murum induxerit diſ- ſipatum, cur deinde de portarum incendio agit? Quid enim intererat hoſtium, con- vellerentur an ſtarent oſtia civitatis, muro“ undique ſubruto? Tum enim portæ impel- luntur, cùm mœnium aggere prohibemur ac- ℳ ceſſu. Diſſipatis verò moemibus, nuſquam non hiat urbs, patétque ingreſſuris. Quà ſa- Civeuna nè ratione abducor à contemplatione lateri-ſpectie. tiæ Hieroſolymæ, ut rationalis ſcruter Sio- nis excidium. Nam ſupereſſet in anima eva- Modeſtia: dendæ ſpes ſervitutis, ſi hoſti pateret ità adi- tus per muros, ut per oſtia non pateret. Ir- ruptiones enim clandeſtinæ, quæ, perrupto cogitationum vallo, arcem mentis invadunt, non eam inferunt perniciem animæ, qua il- lam afficiunt admiſſæ peſtes per ſenſus, Mi- ſeret enimverò tum noſtri Deum, quèòd in- ſciis ac penè invitis irrepſerit lues, quando illam mens imbibit, cujus non ità turbam co- gitationum moderamur;, ut non frequenter rebellet à nobis. At ſenſuum omninéô ſeras tractamus; quas niſi ſpontè reduxerimus „ nullus hoſtis perfringet. Ergo januis nedum revulſis, quamvis muri proruerint, ſpes eſt, non evadendi modò vincula, ſed ea hoſti- bus injiciendi. Audias proinde paratum ad luctam David, ſed eo cum hoſte, cui aditus aliunde, quaàm per ſenſus patuerit. Tenta me, Domine, & proba me: ure renes meos, & cor meum. Seu in renibus ebulliat Venus, ſeu etiam emergat è corde, pertimeſcenda Prophetæ non eſt: quam ſi exceptam ſen- ſibus in animam admitteret, arderet ejus il- licò tæda. Ideò cor uri, non oculum petit. Hoſtem abnuit, pavétque non muro ſucce- dentem, ſed ſubeuntem per oſtium. Nec im- meritò. Siquidem, ut obverſatas non ſemel menti ejus ſœminas nemo non dixerit, qua- rum nunquam recordatione flagravit: ità eum viſa raptim Bethſabea proſtravit, cœnéque infixit penitus. Clamabat propterea Jobus militiæ gnarus. Pepigi fœdus cum oculis meis, Job.317r: ut ne cogitarem quidem de virgine. Oculis attentiùs excubabat, quàm menti. Tum enim interitui ſe proximum rebatur, ſi tum de virgine cogitaſſet, cùm Virginem lubricita- te ſenſuum aſpexiſſet. Non cogitationem me- tuit affultantem, niſi eam admiſſam oculis procax & lubricus patiatur. Intactam Pha- rao Saram foœminarum pulcherrimam abdica- vit, virôque reſtituitt. Eam nimirum venu- ſtiſſimam didicerat ex Eunuchis, quam nuſ- quam viſam accepimus ex Annalibus Moſis. Pſa 25, 2. Sublata eſt mulier in domum Pharaonis. Rap- Gen. 12: ta eſt, ſed minimè viſa. Ideéôque longam 15. diem colluctari cum voluptate Rex potuit, quæ non admiſſa oculis, ſed menti afficta oppugnare Principem ità cœpit, ut effugium ſupereſfſet vel declinandæ luctæ, vel etiam victoriæ potiundæ. Nunc igitur ecce conjux Dan. 133 tua, accipe eam, & vade. Contrà; ſeveri- 8. tate ſubſelliorum vallatam duorum Judicum ſenectutem citò Venus incendit, ubi faces ſuas, per ſenum oculos, in ſenum pectus cir- cumtulit. Et videbunt eam (Suſannam ccili- cet) Genes quotidie ingredientem & deambulan- tem : & exarſerunt in concupiſcentiam ejus. Nix arſit, cùm fœnum non arſerit. Judex ſenéxque fornicatur in alienis ædibus: cum domi ſuæ Rex non laſciviat. Ibi opprimi- tur Suſanna; inde Sara dimittitur. Cur tam valida Cupidinis tela in ſenectam, quæ fue- re in virum invalida? Num purpurà Prin- ceps fortius contra facinus loricatur, quaàm ſenes toga obarmet, contra jacula, faceél- que intemperantiæ ? Nemo non in libidi- nem proniorem purpuram dixexit; quam abollam- volen. llt, Inti non teid G ſerwen . Sslrek unn öteri, rutg aftts gmman t, Oan Ne Pelu p, M iͦknuſe ebe 4 t, ll nen Cebe Avenrii it ſeſund Als, han Acxpit, Eibus, t ſerum ſe Gngue b kuite Nn lig implioe los cohe morbo⸗ nn potl atimam n, i l mncnn ſtre 1Alarern. l, ſen Uut Nen te Veneren Galt keit Nure Ann arlt, I Cnii cont m, bos Am mi i ⸗ ner Ke Azüit. ſer on l ilicte 1 Gerttance AMen 1nek, un inn kerel s ine Aleminan ten eichm , Wrri . ketmu Cle onn Altionei elu ac t ie Prpodrn le⸗ en n! Mlie MM tone dun lnn R eſee teretin 4. Datetet , ſendn tis mnin, e Ar lenln . n, W turbeng n Keglen ommn ſen Tedlltinnm anus dnn ſed ai. de armn - ſe, di tert, Iin, Mje tier ni, eballut ſery peruineſal excegtin k. Acetet n n Cellun ſei on Mrd die ſtinm. Nenr. latas n Gineii r. grart: nin tanit, Propteren In cun enli ni Nitimne. 0 enn. Tunma tur, Im! rginen Mnir cogiutnun⸗ hetnunm on n munmnn chu, duni Aelkis Pbouni. edle e; 4te Ner r l en ce „ inr en ie Cortna, N uonnn li⸗ abollam. Sed Regis chlamydem blatta con- cerpſit, quam os emiſit Satraparum; ideéque attrita non eſt. Detrita verò Judicum prætex- ta idcircò eſt, quòd in eam oculi profuderint Tentatio- vermem, à quo eroderetur. Ergo hoſti non sum fons. ſat eſt murum evertiſſe, inditis in phantaſiam fœdis rerum imaginibus, niſi portas exurat, corruptis oculorum excubiis, facéque libidi- nis afflatis ſenſibus. Tolerabat ſuam utcunque fammam Amnon, quà Thamarem deperi- bat, quamdiù à virgine ſeponebatur, rarô- :. Reg. que puellam reſpectabat. Quia cum eſſet vir- 13. 2. go, inquit, diftcile ei videbatur, ut quippiam Lururia inhoneſie ageret cum ea. Ægrotabat denique;, oculis & ſilebat. Nam quamvis illi vivere non libe- ugnat. ret, quod ei non liceret fornicari: ſatius ta- men ducebat uri, quàm pollui. Et hac ſeſe abſtinentià continunit Amnon, quando à ſo- rore ſejunctus, mente illam verius, quam oculis, hauriebat. Ubi verò cominus incendi eâ cœpit, tum enimverô lazgatis modeſtiæ ag- geribus, totâ intemperantiæ proluvie in am- plexum ſeſe virginis, ſinumque demiſit. lbid. u. Cumque obtuliſſet ei cib⁵um, apprehendit eam, & ait: Veni, cuba mecum. En ut ſenſu vali diùs implicemur, quàm mente. Immiſsà per oculos cohorte voluptatis in pectus ægri, nec morbo, nec pudore, nec mims inhiberi veſanus potuit, quin ſeſe Veneri dederet, vi- tà, regnéque exuendus. In illam ergo juve- nis patinam, quaſi redux in Padum Phaéë- ton, vi flammæ deturbatus, citéô didicit, tamdiu ſtare ſoliuum, quamdiu illud liliis con- Vallaveris. Nam nulla purpuræ reverentia eſt, ſi eam candore ſuo Temperantia deſti- tuat. Nemo autem, qui graſlantem in men- te Venerem eluſerit, bacchantem eam in oculis facile declinabit. Siquidem divulſus à Sorore Amnon ità uritur, ut ſolus ambura- tur: qua ut coram pellici cœpit, itaà illicèô exarſit, ut ureret deſperatiùs & ureretur. Obniti contra vim ſenſuum ne iis quidem da- tum, quos tumultuans cogitationum vulgus expavit invictos. Ides dies Domini exerci- tuum iis præcipué nunciatur, quorum illece- bra cùm oculos prolectet, mentem indubita- Ilaia.16 tô captivat. Et ſuper omnes naves Lharſis, & ſuper omne quod viſi pulchrum eſt. Si ocu- los illicere poteſt, exſcindatur: nam vix ul- la devitandæ perniciei ſpes eſt. Objectà per Anguem divinitate haud ità mulier abrep- ta eſt, ut pomum illicò raperet, uno inva- ſura ferculo apicem dignitatis. Aſt, ubi per oculos irrepſit voluptas, ſeu magis cupiditas in fœminam, tum impotens ſubjectionis, con- tra edictum Numinis, fructum diripuit, & Gen. 3.3, Voravit. Vidit igitur mulier, quòd bonum eſ- Jet lignum . & tulit de fructu illius. Ergo ſpe fœmina divinitatis inflecti duntaxat potuit, ut pomum exploraret: quo viſo, tempera- re ſibi ultraà non potuit, quin in ſecures vir- gäſque omnipotentiæ incurreret, unius præ- guſtatione intentatæ, interdictæque eſcæ. Eri- tis ſicut Dii. Id audis, & jejunas? Necdum ad epulas tanto ſpei onere inclinaris? Ec- quando te deprimet pomum, ſi totâà in te divinitate incumbit, nec dejicit? Elidet aſ- pectu, quam ſpe non ſtravit. Siquidem, propoſito regno vitæ, perſtat Heva in ab- ſtinentia ſua: quam viſus ligni color violen- ter ad ſui rapinam attrazxit. Ergo quamcdhu volvebatur in mente Divinitas, rapi eà in Ethicæ Tom. II. Amnon. ſente, in domo mea: En quid per oculorum in Cap. II. Lib. II. Eidræ. — 257 Præceps virago nequiit. Abrepta mox in ſe- pulchrum eſt, ubi oculis pomi fucus impo- ſuit. Fortior proinde ad elidendam;, everten- damque mulierem color eſt, quàm divinitas. Nam quamvis evanidus ibi fucus, hic pon- dus ſubſit totius & dignitatis & fauſtitatis z ta⸗ men poſitione loci divinitatis conatus irriti, coôloris immenſa vis; qued illa mentem, hic oculos inſederit. Adeò;, ſubruto Phantaſiæ proturbatéque vallo, ſi portæ incubes, ho- ſtem trudere licet, etiamſi medio animæ fo⸗ ro graſſetur. Quanta de Domino & animo volverat, & ore fuderat Eſaias! Ejus & cle- mentiam inſinuaverat Ifraeli, & iram objece- rat, Profuſiſſimà de regno Domini oratione; narrationéque uſus. Nec ed tamen excogitatâ furoris Domini cataſtrophe vel expalluit. Cum ejulantem illum exaudio, clamantémque: Væ Iſa. 6. 55 mihi, quia tacui, quia vir pollutus labiis ego Jum, & in medio populi polluta labia haben- tis ego habito. Unde tam improviſus ango- ris turbo in Vate? E Domimi notione. An cum primòô non nofat, cui toties ſupplicarat, de quo diſſeruerat frequentiſſimè ad Seribas & Reges? Si perfamiliaris Deo fuerat tam- diùà Eſaias, nec ulularat, alià eum permo- tum machin crediderim in angorem. Falle- ris: Deo angitur, ſed viſo, non noto tan- tum. Subjicit enim, annectitque morrori tan- quam radicem, ex qua prodierat. Et Re- Ibid, gem Dominum exercituum vidi oculis meis. Quamdiu præconcipiebat animo ſolium glo- riæ, ſilebat, aut diſlerebat impavidus. Ut terrorem oculis ebibit conſidentis in throno omnipotentiæ, tum animo menteque conſter- natus, & ſui & vulgi illuviem damnat. Tanta eſt vis oculorum major, quàm ani- mi, ad perfringendos mortahum ſpiritus, & premendam humani pectoris confidentiam. Trepidat Eſaias, cùm oculis ejus in lucis for- mam ſpeciémque conficta Divinitas ſuo vi- brat & throno. Quæ ſenſuum violentia,; ut in vate eluxit ad lachrymas, ità ad ultionem effulſit in Rege. Queſta fortè non ſemel fue- — rat cum Aſſuero Eſther de Amano. Nec eum obliquè tantùm perſtrinxerat, ſed ejus palam audaciam incuſarat. Quibus quidem auditis exarſerat Rex, ſed Aman ſupererat. Hoſtis Eſth.?. 7. & inimicus noſter peſſimus iſte eſt Aman. Rezx autem iratus ſurrexit, & de loco convivii in- mavit in bortum arboribus oonſitum. Ludit, an furit Princeps? Ergo non haſtas corripit ira, ſed poma decerpit: non aquilas cir- cumfert, ſed recumbit in myrto: non ca- ſtris erumpit, ſed hortis ſe continet: rivis ſeſe oblectat,; non cruore oblinit: non de- nique ſecures expedit in cædem rei, ſed ſa- tas ad umbram platanos amplexatur? Id au= tem non ferocientis eſt, ſed laſcivientis, in pomarium divertere, non ad armamentarium irrumpere, ut inde inſtrumenta ſævitiæ ad lanienam proditoris exprofnas. Et ità ſane Aſſuerus egit, quamdi injurium, infenſum- que Reginæz Amanum ex Regina intellexit. At ubi eum ſuis conſpexit oculis Reginæ pe=- dibus advolutum, ipſo impii vel obſequio ita exaſperatus eſt; ut mox Amanum addi- Xerit trabi. Oili cum reverſus eſſet de hor- Eſthj. S. to nemoribus conſuo, reperit Aman ſuper le- Viſitatio- tulum corruiſſe, in quo Jjacebat Mher, &. re. ate- dit Etiam Reginam vult opprimere, Me pras raſe. riæ, X 3 cui- 258 Epiſcopi cuniculos immiſſa proditoris immanitas in Re- Waer- gis corde conficiat. Delatione prius auditâ; Rex ve- ecedit Princeps in hortum. Mox ut manife- gat. ſtum audaciæ reſpicit, ipſas quoque iniqui preces diras eſſe interpretatus, proditorem de- ſtinat palo. Tanta vis oculorum eſt, ad inſe- rendam etiam mulieroſo viro ſeveritatem. Porrò ad infringendam Regis iram quid, ro- go, aut epulo, aut nemore opportunius? In- de Afſuerus conceſſerat in hortum, quo mol- liri certè truculentia latronis, nedum Regis dolor potuiſſet: attamen proditoris ita ſpecta- culo efferbuit, ut non digreſſus viridario, ſed progrefſus videretur & ſpelæo, non Floræ alumnus, ſed Pardorum commilito. Etenim ut mirabar potuiſſe Regem ad uxoris ità tor- pere contumelias, ut, auditis Amani dolis in Eſtherem, amoenitatem nemorum ſectaretur: ità eum plus miror, florum umbrarumque de- linitum illecebrâ, exarſiſſe raptim in carnifi- cinam perſceleſti. Nimirum proditionem tunc audierat, nunc aſpicit proditorem. Ideòè quem revolutum animo facinus tranſmiſerat ad areolas, hauſtum oculis ſcelus urſit in tri- bunal. Quam ſanè oculorum ad ciendas ani- mi tempeſtates vim atque potentiam tum no- bis inſinuavit Dominus, cùm iræ ſuæ abrup- tas ità compages eſſe teſtatur, ut nullis pre- cum aggeribus coërceri poſſit, quin ſuppli- ciorum eluvione pleniſſimâ obruat Iſraélem. Jerem. 7. Projiciam vos à facie mea: Tu ergo noli ora- 16. re pro populo boc, & non obſiſtas mihi: quia non exaudiam te. Et cur indignantis tanta Ibid, 12. Numinis ſeveritas in populum? Ego ſum, inquit, ego vidi, dicit Dominus. Spectatum Saperior facinus has ciere procellas conſuevit. Vidi? invigilet .—. 5 . . . luſitan- Projiciam: Non exaudiam. Utinam id Prin- 4o. cipes ediſcerent; ſegnius videlicet in ultio- Rex ve- nem criminum delatione animum, quam vi- gat, ſed ſu proritari. Vix enim mens cogitatione videndo. ſuccenditur, quam fervere ſenties tranſmiſſo ex oculis igne. Qua de vi ſi fortè ambigas, Jobi familiares interroga; qui, & audit viri calamitate loco vix moti, cujus ſuſpecto infortunio itaà commoti ſunt, ut vox eos; ſpiritſque defecerit. Igitur audientes tres amiei Job omne malum, quod accidiſſet ei, venerunt finguli de loco ſuo. Cimque elevaſ- ſent procul oculos ſuos, non cognoverunt eum, & exclamantes ploraverunt, ſcißsiſque veſtibus ſparſerunt pulverem ſuper caput ſuum in c&- lum. Audierant cataſtrophem Jobi univer- ſam Eliphaz & Sophar, nec ploravere. Spe- Ctavere ærumnam ejus eminas ſemiplen?, & ità conſternati ſunt jacentis infortumo, ut ad illuviem, ſqualorémque ſupremi impetu luctus adigerentur. Adeò pars tantum ærum- næ ſubjecta oculis acrius permovet, quam commemorata totius calamitatis Trageedia. Audientes venerunt. Sed videntes extabuere- Vides autem, quid inter ephippia cinerém- que interſit: vides, quàm intemperantiuùs do- leant, qui, viſo Jobo, togam diſcindunt, humique jacent, quàm qui certiores facti Fiſitatio- de viri angore rhedas inſcendunt, ut mag- nes Ebiſ- no apparatu adeant ad ægrotum. Itaà eſt copis & ſanè. Nam & Martha „ quò Dominum ad Superia- ribus per- d. . „. wriles, fſubjecit oculis ſcenam omnem orbitatis ſuæ. Joan. 1I. Dicunt ei: Domine, veni, G vide Et M- 35. chrymatus eſt JENS. Exundant tum lachry- mæ, qum putreſcentis quatriduani com- Job. 2. 11. expirantis, ſepultique tragodiam, nec quebatur ad endm: Tu Deus, qui vidiſti meé. commiſerationem flecteret vehementius, ejus Oliva memoratur cataſtrophe, & Sorores flentes ſpectavit. Audierat ſanè Chriſtus totam ri verat. At ſiccis intereſſe non potuit oculis præcurrentibus lachrymis familiæ, oppidique clientis ſui. Non enim ſegnis vis ærumna- rum eſt, ſi ad animum per oculos demitta- tur. Porfô ſi tantùm accedit ærumnæ virium ex oculis, per quos tranſmittitur, reputa te- cum, quod ex iis hauriat robur illecebra. Hinc audies tum Holofernis remollitam fuiſ- ſe erga Judith truculentiam, non quum ſatel- lites ſplendida de viduæ pulchritudine coram Medeßis Duce ampullosè effutirent; ſed cùm fſuis illam Ocale- rum. Judith. 10. 17. oculis exploravit Aſſyrius. Cüumque intraſſet ante faciem ejus, ſtatim captus eſt in ſuis ocu- lis Holoſernes. Cyclas vim intulit loricæ; & inauris fœminæ caſſidem Ducis excuſſit: ſed S. adul. tum, quùm in arena ocalorum concurréêre hinc viduæ pulchritudo, inde libido Præ- fecti. Confligat licèt murænulis vidua cum ca- taphracto, dum intra oculorum aciem depug- netur, ſecura eſt fœmina de victoria. Nullo umbone rejicitur imbecillitas crinalis acus, ſi tamen intra jactum oculorum pulchritudo con- grediatur cum tyrannide. Acum jacto fata- lem? Unus ſat eſt debellando non Afſyrio, ſed Numini cirrus, ſi auxiliarem habeat oculum in arena. An non vox Sponſi eſt uno ſauci, dejectique capillo? Verùm triumpho crinis proluſerat oculus. Audi: Vulneraſti cor meum, Can.4. 5 Soror mea Sonſa, vulneraſti cor meam in uno oculorum tuorum, & in uno crine colli tui. Tum Sponſus diviniſſimè cirro ſuccumbit, cùm vim oculi pertulit. Videtur ità mihi tranſegiſſe cum crine oculum, uti olim ege- rat Joabus cum Davide. Nam in extremum diſcrimen à ſe adductæ urbis Joab, ut labo⸗ rem non ſubterfugit, ità decus declinavit. Misitque nuncios ad David, dicens: Dimi- Nunc igitur obſide civitatem, & cape eam. Ità firmitudinem conſtipatzæ, conglobatæque aciei cùm oculus perrupiflet, capillum accer- ſüt, quem in triumphi poſſeſſionem immit- teret. Vulneraſti cor meum in uno crine colli tui, ſed dudum uno oculorum tuorum cruen- tatum. Et miramur, ſi Afſueri ferocientis in ſolio barbaries viſæ à ſe Eſtheri non dedatur tantum, ſed ferviat? Cumque vidiſet Mher Eſth. 5.24 Reginam ſtantem, placuit oculis ejuz: dixit- que ad eam Rex: Quid vis? Etiamſi dini- diam partem regni petieris, dabitur tibi. En ſubjectum ſyrmati ſceptrum, ubi ſuas ocu- lorum expugnationi & ſcalas admovit pul- chritudo; & machinas promovit. Nullum ſuſtinendæ tantæ obſidioni par vallum. Da- vidis tot clypeis munita turris quati potuit uno tantum oculi jactu. Extimeſcendum fi. nitimis Regibus Salomonem viſus infregit. Denique ſeu in præſidium, fſeu in ſiragem vis oculi mimia. Auctam propterea ditatäm- que promiſſis ingentibus Agarem audies non Domini beneficentiæ, ſed viſui litantem. Vo- cavit autem Agar nomen Domini, qui 0 Eho, bena Ancilla, ità vindici adularis? Tuam ille ſobolem amplificabit immensum; “l & tanti ominis auſpicem (quaſi te tantinn , rantene . 2. Reg. cavi adverſum Rabbath, & capienda eſt urbs. 12. lo- Gen. 16. 13 . —D . . videat. ſit uſus theatro à viſu prædicas, beneficio-rin rum Præterito congiario ? Tu Deus dali vißter. vidiſti me. Vidit te ergo tantum, qui er- , Icten gfe⸗ 4 Aunt; ſin t,5 , ſetdo: Pit. N N. Porenbu ſe ſull⸗ ſonitan t. Eg Peten bo ci lig ſaim l⸗ Cu liten um, Rki hhetniæ rorum Poltret Go inter . Lt aer li Nehe A aete n hort ver MimuruIn u CNttunn * mn nor, en ace in ing, Fd t (eſtum Pa⸗ PM ee Ga Clber 1i. Adk rnir d ilun l, A I. mins . Muar lal, g Gtuun, rdig a lühet ſupti n e Comrelen eſtunn 4 tigeha Benef- rantem interſtitit, qui deſperantem erexit; cent qui peccantem compeſcuit, qui profugam re- marima duxit, qui virgis deſtinatam prole amplifi- videre cavit, & proſperorum vaticinio confirmavit? a. Paboran Iſta in me fateor manu pleniſſimâ Colitem olle * , congeſſiſſe Sed unmiverſa uno complexa ſum tühne II tas confe Verbo: Vidit me. Non emim reſpicit,; & de- L retsr dig- ſerit. Nam calamitas, ſi ſuſpecétetur, mox in nin ſi vi- præſidium ſui faſtigium ſubmittit inflectitque deestn, potentium. Ergo Agar, ut profuſiſſimum in ſie fuiſſe Numen poſteris teſtaretur, viſam ſe ſignificavit a Deo. Vidiſti me. Si vidit, ju- vit. Ergo disjectis Hieroſolymæ moœnibus ſo- lertes hoſtes facem oſtus intulere, non inſ- cii ſubigendæ aninæ Arci vim omnem inva- lidam eile, quæ non per ſenſus irrumpit in pectus. Conſiderabam marum Jeruſalem dihpa- tum, & Pportas ejus abſumpras igni. tun tn e Tictota. M 8 Cnnlls , Qlonis æquè moenia; oſtiaque disjecta Ne- hemiæ ocuhis objiciebantur: ſed non æqua n utrorumque ſtrages. Nam cùm neutrius non Aam! proſtaret excidium, alterius tamen tantum; quo intercidiſſet infortunio, malos deſigna- bat. Siquidem ſtratos muros ſuſpiciebat inſ- Fams eu- Clus Nehemias , quaſſaſſent -= ne illos Chal- za. dæi ariete,; an veroò cumculis ſuffodiſſent: cùm portas nemo ambigeret tedis ambuſtas. Peccala Nimirum cum agitiorum omnium contagio- la' ere non ne corrumpamur;, una tamen libido eſt; quæ non Ahri mm hubett ols 1ſier ita vigorem exeſt; ut etiam inurat,; im- zu arzar Preſſis in captivo notis atque veſtigis ſævi= ⅞iο tiæ ſuæ. Quis enim Rubeni flagitiofum in- zis eura, ceſtum parenti nunciavit: Non ipſe aut pro-= Palam peccarat, ut Abſfalon; aut Balæ, cum qua cubaret; intumucrat uterus, ut Thama- ris. Adfuit tamen ſcelus quaſi præco præ fo- Gen. 35. fibus, vulgavitque flagitium. Abiit Ruben; 22. & dormivit cum Bala concubina Patris ſui: quod illum minime latuit. Compreſſum os fi- li, & depreſſa concubinæ alvus: tibicen ni= hilo minas perſtrepit 3 retcitürque concubi- tus. Miraris autem patratum facinus tegi non poſle, quando ne latere quidem poteſi me- ditatum, imo depullum rejectümque patet- Sororis amplexui flagrantiſſim?e Amnon in- hiabat. Verùm fumantem amoris .Ætnam virginis reverenti, criminiſque deſperatione compreſſerat, ingeſtis veluti mvibus p cto- ri æſtuanti. Quia, cum eſſet virgo, dificile ei videbatur 5 at quippiam ageret cum eas Verùm tantis abditus non cineribus; ſed ni- vibus, ignis non gliſcebat tantuùm ſub gla= cie; ſed erumpebat & nive vehementior. Au-⸗ Tbid. 4. di: Quare ſic attenuaris macie, ſeli Regis » „m, Per ſingulos dies? Dixitque ei Amnon: Tha- et, INa. Pollnn. n ir dt 4Pberi ſe 81 26Reg. 13. 2⸗ Conſcien. 4 . . “ e miar ſororem fratris mei Ablalom amo. Amas; rienda: & deſperas? Diſeruciaris nulla ſpe fruendi? nam Ten- Labes, non Amor eſt; quo paulatim confi- tatiolaté ceris. Ut ut luem appelles, ita eâ uror;, ut Peresr inurar. Prodor utrinque & ſpe fozderis fru= ſfſtratus, & voto latebræ deſtitutus. Latere non licet; cum ſcortari non liceat,; Teneof; nec amplexor, flupri manifeſtus, & exui; lie ete transfugique thalani. Qdam frva Libidi- zelunt. Mis tyratmmnis eſt, quæ reum pronunciat vo- luptatis expertem. Ridere proinde Davidem 3 prlacet tantis involventem integumentis adul- terium iuum, quod ſeie velis ommibus evol- vebat. Nam coire cum Bethiabea Urias ab- in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. „ . — 259 nuit accitüs ex acie: remiſsuſque in prælium non ſarcophago ſuo mœchorum thalamum texit, ſed retexit. Quo enim accurat ùs cor- S. David tinæ adducebantur;, eò iis violentids feductis; thalamus prodebatur. Viri ſiquidem cæde; cruoréque novus Palæſtinæ Pharao David non merſus hauſtuſque eſt jugalati Erythreo Mihtis, ſed vectus eſt in littus, ut tota cri= minis ſeena retegeretur. Tu enim feciſti abſt 2. Regs condites ego autem faciam verbum iſtud in con- 12. 118 WPectu omnis Iſrael: Et-he iræ potius Domi- ni publicationem flagitii dares, quam libidi- mi latendi neſciæ, evulgationeim ſceleris au- di ante ſupplicium diſſeminatam. Non mo- pid 14 rieris verumtamen, quoniam blaſphemare fe.. iſti inimicos Domini; ſilius qui natus eſt ti-= bi, morte morietur. Ergo non irrogata pro ſupplicio publicitas, ſed abolendæ infamiæ inflicta pœna eſt moœchanti Regi. Adeò tan- to cruoris pelago naufragum Principetn fui eum flagitii tabula, infeliciter felix, ad ludi- brium vulgi ſannaſque extulit. Optabat enim cæde crimen oceulere: ſed citò didicit; non innocentiam tantùm Moſis cruento Nilo ex- tare, ſed petulantiam quoque innatare Davi= dis, cujus ſceleſtior latebra, quam libido. Moechatur enim in pluma, fſed latet in ſariſ- ſis; fornicatur in lacte, & dealbari optat in cruore; Virum ſtrangulat; ne uxorem com- preſſiſſe videatur. Uriæ denique cineribus de= ſolatorios ſui criminis carbones ſupponit, ſa=⸗ gaci ſanè dolo, ſed irrfito. Nam, flante Deo; mox exufflatis cineribus concupiſcentiæ flain- ma ſulphurea & tetrior emicuit; & vivacior-: Ignem proinde de tuo ſinu diſcutias, quem vi= des nullo aut ſpecu retrudendum, aut pulveré contegendum. Age. Guis periniquè cubantem cum TLhamare ſuſpexerat Her? Abditiflimi tamen flagitü fumus cadaver quoque jacentis inuſſit. Fercuſſit, inquit, eum Dom 'nus;, e gen. 382 quòd rem deteſtabilem faceret. Clam fratre Jo- 10.: ſeph, quis dubitet Balæ filios & Zelphæ pro- ſtitutos? Neque enim intemperantiæ Vipera latet in lilio, in quo latere ſe poſſe deſperat-⸗ Sentibus adrepit Anguis intemperans, ut li- centius inter impudicos tutiuſque volutetur. Verùm pudicum impudicitia non latuit, late= brarum quam amans, tam ignara penitus & impatiens. Acculavitzue fratres ſuos, apud pa- Gen. 37⸗ trem crim ne peſmo. An negas ſuum palam 2. vexillum circumferre Libidinem quæ in mo- rem Roſæ nunquam probri dumos non præ- fert, cùm ſuæ florem illecebtæ & dintiflimè oc- culat; & explicatum ocyffimè projiciat? Avo- lat libidinis votum, notâ criminis ſuperſtite- dapienter proinde portarum non excidium dun- taxat, ut nurorum, ob'icitur, ſed quæ illas ca- lamitas interceperit, fumo; nigroréque defig- natur. Cavean us ergo Luxuriam; ſi nos pudet turpitudinis. Nulla emm evitandæ hoc in ſce- Gedeonis lere ſpes eſt infamiæ. Fax eſt, quâ ità deu- sza Lu-= feris, ut inurare. Gedeornis arte Libido præ- variz in- lhatur; hinc ſcilicet ignem præfert, inde tu- Tamiam bam circumfert. Et quamvis lagenis prifnô e Hamma inchudatur, brevi evoluta fiétilibus fax effulgurat ſuo igne; tonâtque clangore non ſuo. Cäümque hydrias confregiſſent, tenuerunt judic. 7. ſiniſtris manibus lampades, & dexttis ſonan= 21. tes tubas. Non Gedeonem putes incedere; ſed laſciviam, cujus in hydria fax ne fublu- cet quidem, diffracto inde cortice micatura; adcitis quoque in infamiæ claritudinem li- 4 tuis 2 260 tuis, ut ſono pariter & luce abditum Iychno facinus evulgetur. Quam ſanè adl æreſcen- tem infamiam libidini ne diſſimulare quidem auſa eſt Egyptia, cùm violentiſſimis machi- nis in amplexum ſui Joſephum prolectaret. Nunquam enim occultandum facinus adoleſ- Gen. 39. centi inſinuavit. Dormi mecum. Atqui in xo. meum eſſe Dominum contumax, injuriuſ- que non poſſum. Deſtrui raptim agger po- tuiſſet, uno publicationis metu ſubmoto. Do- minum times? Atqui eum pro certo habeas inſcium fore ignarumque tragodiæ. Unum tantùm vibrabat telum. Dormi mecum. Scie- bat enim abeſſe minimè poſſe à face fumum. Imèò exutus pallio Joſeph ab adultera tubâ clarius intonat, involucri rapina ſuo ſceleri laſciviam initiari, quæ non modò peccan- tem non obtegit, ſed nudat exuitque ob- nitentem. Tegere pollutus, ſi innocens nu- Ibid. 12, daris à libidine? Et illa, apprehensâà lacinia veſtimenti ejus, diceret.: Dormi mecum. Pro- luſionem exorditur ſuam Incontinentia ab exuviis, nec modè cortinas non aggerat, ut peccetur occultiùs, ſed chlamydem detrahit, Tama en- ut ſcelus proſtet audacius. Mordet me fœ- 2. eleke. minæ petulantia, ſed ingenuitatem vel in im- Raorm proba approbarim, quando nullas in ſecre- & &li. to quoque latebras ſpondere audet ſcortatu- gioſerum 10. Quod ſi deſunt cortinæ ſceleri in EÆgyp- defsäun, to; involucra tu Hieroſolymis ſomnias fla- es nen gitio tuo, ubi lux erit Sole clarior in ſep- peſunt. 5 r abr; 1 tuplum? Lucet in tenebris facinus, & oc- culetur in meridie à Actum de ſecreto eſt, ſi deflagraſti. Non enim urimur duntaxat ſace libidinis, ſed perurimur. Nec te retor- ridum modòô præſtat incendium voluptatis; ſed fumoſum vulgo objicit deridendum. Hæ- res? Audi, rogo te, quam in ſpeciem ſe- verius Davidis plectatur homicidium, quam S. Dawid, adulterium. Nam cùm gladius de ſtirpe, domque ejus non revocandus prænuncietur Peeeazi in pœnam trucidati ab eo Uriæ, ſcmel tan- damnz. tüm inceſtandum per Abſalonem gynæceum prædicitur, ut parentis obſcœnitas iniquiori turpitudine fihi, quaſi clavo clavus exclu- datur. Gladius non recedet de domo tua auf- que in lempite, num. Dormiet cum uxoribus tuis in oculis Wlis bujus. Et quare in cæ- dem ſævitur nullà criminis obhvione, cùm libido, quàâ occidit miles, uno plenè pro- bro eluatur? Æternum utriuſque ſupplicium eſt. Sed, ut ſtirps Davidis cruentetur, adi- gi gladius identidem debet in truncum. Ut Fama la- Verò ftirps Regis laboret infamia, ſat eſt, 2. Reg. 12. 10. R.dn- defloratum ſemel pudorem intercidiſſe. In- S expiabilis propemodum fœditas eſt, quam nunquàâm inurit libido. Ergo feriatur Davidis genus zepsra- continenter, ne reſpiret: fœdetur verô ſe- 28r. mel, ne unquam ab opprobrio revaleſcat. Div. Ecquando Dinæz fama reparata; quamvis unius cruore populi fratres maculam eluerint, in balneum fœdatz Sororis urbe versa ſtu- pratoris? Nulli deinceps nupſit. Nuſquam de illa aut mentio in Scripturis, aut laus. Natam Dinam didicimus feliciter, infeliciter egreſſam, compreſſam violenter, vindicatam immaniter. Exinde nuſquam ſpectata. Ne funus quidem ejus celebratur. Siquidem tum deputata virgo eſt inter cadavera, cuùm pu- dorem amiſit. Vita enim Virginis pudor eſt; quo projecto, viva licèt, mortuis aggeratur. Id autem cur evenire mortalibus horreamus; — Oliva quod plantis nunquam non accidit ? Depu- tata enimverò plantarum cacumina feracius pullulant, exareſcunt ambuſta. Nam vel Hydram, monſtrum multiplex, & ferto con- ſeres, & face reſtingues. Quod ſi flammæ monſtra ſuccumbunt, in quæ nullum ferro ſæviendi jus eſt: quam tu ſtragem futuram putas ſæviori ex igne in hominem, quem au- ra diripit, cui ſidus nocet, de quo elementa ità ludunt, ut triumphent? . * Conſiderabam murum Jeruſalem diſſpa- tum, & portas ejus conſumptas igni. Ee ſuum quoque nominis decus Hiero- Compati, olymæ manet, tanta in munitionum, Religioß, portarumque jactura. Amiſit munimenta, ſed eiam nomen retinet. Eſt enim Jeruſalem, quam- lapſi ho- vis deſtituta vallo, ſed Nehemiæ. Præfert Porandi. in ſui commendationem pervetus elogium dig- . erle⸗ nitatis; eſtque in parietinis, excidiéque Je- ana ruſalem, id eſt, Viſio Dei. Ut doceare ſci- ſemper licet, nihil Eccleſiæ calamitate decedere: ſper- bonoran- nendâſque Juſtis procellas eſſe, quibus ut mo- 442 nibus exui poſſunt, ità nequeunt à Numi- H nis contemplatione abſtrahi, amplexuve ſe- neeer. jungi. Abſtulere hoſtes à Sione, quod cadu- Eccle- cum erat: reſervarunt autem ei, quod affi- ici ne immortalitati, ac propè divinum eſt: Ni- mhunm- hil ſpectari ſqualidius poteſt eversà Urbe. Ni- aten, hil, contrà, ſuſpici poteſt vel in florente ci- Perſecu- vitate ſplendidius, quàm coœli, Numiniſque vio zen theatrum. En ſubrutam Hiereſolymam in ſua ocer. ſtrage pallere. At in ea ruinarum illuvie pæ- „g 4 doréque Deum videt, & Jeruſalem eſt. Co- i⸗ lendi propterea tibi ſunt Juſti, quorum invicta lapße. turbinibus virtus ità hoſtium afflictatur barba- Aulicas rie, ut Dei ſpectaculo recreetur. Strati ſunt on hro- muri, exuſtæ portæ, forum ruderibus impe- hzez, ditur, vacua roſtra ſubſelliis, moti Senatu „,; ,6 Conſulares, pulvere aræ ſordidatæ, disjecta venerabi- tecta, expilatæ ædes, abrepta ſpolia, victimæ les ſanie interceptæ: Sed Jeruſalem eſt. Nullis ſta qua- ti tempeſtatil us poteſt, ut fuo bono fraudetur. Ut emim defoſſus humo Adamas ſuo pretio tu- Stans met: ità catenis onuſta Innocentia ſideribus megincri ambitur in compede. Amandabatur à patrio herzen tentorio Jacob, patri non admodum gratus, “ ingratus fratri, nulli non ignotus, baculo tanm- tuùm, fictilique olei vaſe, in viæ ſolatium vi- tæque munimentum inſtructus: ſed Angelis Felives invidioſus penè eſt ſuæ mole fehicitatis, quan- non ſe- do erroni cœlum patet, Numenque blandi- Hardiont tur; quibus illi beatæ vitæ lenociniis utuntur, donati urbe Domimi, Agnéôque aſſidentes. Ja- cebat in ſaxo Jacob. Sed coœlo par ſilex: ſed jacentis laſſitudo regnantium penè otio fortu- natior: ſed torpor dormientis epulantium ille- cebræ præferendus, Vidit & lapide ſcalam, & Relivigſe ſcalæ innixum Deum. En quanta & ruderibus vi' ſeli. emergat felicitas innocentiæ! Miferet me tellu- re: ris, quaà proſtat aut derrita curribus, aut pro- „„ge fe- ſciſſa bipaliis, aut aratris diſciſſa, aut ſcrobi jix. bus excavata, aut foœædata ſtercoribus. Intra Tezlents tamen illa extrâque perbeata eſt, gemmarum med- opulenta puerperio, auctâque ſiderum Solſ- i⸗ 8s . gue beneficentiä. Alvo incoquit Amethy- ſpiritus. os, cujus tu cutem livere fimo perhorrefcis. Smaragcdis ſaginatur & ſideribus cingitur, cu- jus te miſeret obfoleicentis in cœno. Quem non pudeat irriſi, nudatique Senis? Noéëmus 5. Nes ſus Verùm in ſomus de- illo Aasa le- eſt, cui minor è& filüs illucht. hein is n Cr anis obkt̃ yeloeet ii NMe, Edhang ,tens NMu 2 i dloguio Gifuitu rulni N In e mntia an In huc la pil. nemorit Oleona, ie Drobatu! Alat, no Ren miti Aldenut; dl t Deut at 1 An ſpe AMs de D (ononci 14 Negas, l Alem, qu u Quis ert, ſi nt n coro ukiri 1. adolu; 4 Ek, Deum mnale Tnmmen, titken e i⸗ re inen lem dar In Pretet⸗ Ue orutur t Mrn millitot Pere hi fami omin er en is ne Urlſlen in, ſy nitnd Dan d Menen Anne annt Teſcchhis . le Uinch ltten In l w Un enn n, Grnt Ivo den ſlen ie⸗ nmru 1 Müntonm rullen, n eecllek ſe , Jubuulint gveunt 1 M. anplenel⸗ Dne, Glat. n ei, k dwvinundh N’ veli Ute N jel in nnt. Nli, Miie; anun ee enlalemek , i, gonm nd 1tttur ⸗ eein. Rrte, 1 derhu andeben:, ns: El M ſenoeniiul 3 lil⸗ re li. is nla Unilun Miere e. Cunnid l 6 V onin , ,v ſen r * wohi⸗ in n. N. Kend N nnocelte Ne mmu, an⸗ e Kletin gwe Aidens, h hent al lle ſwnſen⸗ e Ar um 0- . . . . n. Calvarium divertit, aſſidet morituro pro ſe olim Chriſto, prophetâtque ſegnitie ſuà, quæ in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. — 261 illo vini ludibrio, dum ſqualere creditur, in vix Moſes ſuis vigiliis deprehendet. Quæ; rogo, ſtertentis illuvies? Sed quæ rurſus ſan- Gtitas meditantis? Deſperatiùs perüſſe puta- batur in vino Noë, quàm conſecutis deinde ſæculis periclitatus eſt Jonas in æquore. Ve- rùm ærumnam uterque ſuam eluſere: hic in Ceto Domini citharædus, ille in ſopore lanie- Zeeleſa- næ Domini deſignator & plaſtes. Neutri cala- hiei & mitas obſtitit, quin aut Deo pfſalleret, aut Relar proluderet Deo; prænuncio Dominici fune- ene. ris Noë, reſurrectionis dominicæ actore Jon di. & chorago. Nonne Suſanna inter lapides & §. Sau- catenas Numen affatur; quéque nos divinita- ſanna. tis alloquio ne in viola quidem frueremur, eo Dan. 13. illa fruitur in ſupplicio? Exclamavit autem vo- 4 2. ce magnà Suſanna, & dixit: Deus æterne, no- Loeus non ſti omnia antequam fiant. Quod, rogo, cora- 5 n. lium huic voci comparandum? An non, ut ex ora piſcaria Uniones extrahuntur, ità ex agone morituræ margaritum laudis emerſit, quo Suſanna, lictori tradita, aſſediſſe Numini com- probatur? Non Judices orat, non maritum ſalutat, non populares alloquitur, non carni- ficem mitigat: cœlo intenta Domim gemmas eruderat, docétque, quid de ſapientia Numi- mis ſentire debeamus, quam nullus dolus elu- dit. Deus æterne, qui abſconditorum es cogni- tor. An ſpecioſiora in ſtola & thure prædica- remus de Deo Sacerdotes, quàm quæ damna- tà pronunciat, vincta manicis, & ſaxis obruen- . da? Negas, etiam collapſo muro, perſtare Je- Pne⸗ ruſalem, quando fœmina damnatur, & prophe- ſua ſpiri- tat? Quis Suſannæ uncum Davidis lyræ poſt- zali habeat, ſi rapta ea modulatur, quæ ille ce- Gratia cinit in corona? Ruant licet mummenta Sio- voperan- nis pariter & ornamenta, Jeruſalem illa eſt in r . excidio ſui; & quæ videri præ ſqualore vix po- Faber rtio noy „ Deum videt. Conſiderabam murum Je- nocet. rvuſalem diſſipatum. Mitto Jobum in purpura Turturem, & Olorem in ſtercore. Mitto Da- nielem & ſuæ feneſtra captivitatis Cœlo Tem- pléque intentum. Mitto ad molam Dei me- morem Samſonem, quem nemo Suſannæ non præferat; quando illa Deum invocat;, ne moriatur; hic Deo ſupplicat, ut occum- bat. Mitto divini præconem faſtigii Davidem, quum illi tota æris carniſque ſuæ mole incum- beret Philiſthæus. Mitto denique divenditum à fratribus Joſeph, annulatum à Domino, à Domina exutum Dei tabulas præferentem; quem quis neget & nudatum propugnaculis, & Jeruſalem eſſe, ſi Patre, ſi Libertate, ſi arbitro, ſi vel pallio caret, & Dei vocem tonitruo Dominæ iridique anteponit? Quem ſanè juvenem fortiorem cenſuerim neſcio an laſciviæ contemptu impunitæ, an delationis ineluctabilis tolerantil. En Rotam in medio rotæ, vinctum ſcilicet & captivum. Sed cap- tivitatem ſomniando incurrit, nova carceris vincula non dormiendo toleravit. Nunquam non ærumnoſus felicitate ſuà. Nam ſeu Lilium excolat, ſeu exuratur à Sole, utrimque vin- §. Yoſepb citur; modè ſiderum adoratione Patriarchis TPatriar- ebages + gyptiæ. Et quando ſecura Virginitas, ſi Aſtro Liliéque perichtatur ? Præceps datur in ciſternam favore ſiderum: flore catenatus in carcerem conjicitur. Verùm nulla obfſcurita- te latebræ ita animi acies lippire potuit, ut ſuſpectus, modò pudoris fragrantià inviſus non ambiguitatum tenebris obvoluta ſomnmian- tium ænigmata & penetraret feliciter; & ſa- plienter evolveret. Patebat in tenebris coelum: ut diſcas, ſi pro pudere retinendo vinciare tuis exolutum iri vinculis Gordio nodum ar- cCtiorem. Mira in adolelcente rerum beatâque confuſio. Squalet, & floret: vincitur, & exolvit; damnatur, & prorogat libertatem: dolore potionatur, & in pincernæ dextera Re- gis cyathum reponit: obioleſcit in tenebris, & videt quæ nemo videt. Nimirum pullo reo- rum habitu ſœdabatur ſolà merâque candoris ubertate; ideéque hauriebat ex atrore lucem, quando nigror icaturiebat & candore. Nimi- rum ut muro ſubruto proſtant Hieroſolymæ; ità Joſephi animus non exolutus tantùm in ner- vo, ſed in catena coronatus, verſis in alas ma- nicis ſpatiabatur in aſtris, nullis loci tenebris impeditus, quin ſomniorum involucra penetra- ret, & pervideret obſcura. Ergo noli aut everſionem perhorreſcere, quâ Viſione Pacis Numiniſque non pelleris: aut minorem te cre- dere calamitate, cujus ſanè impetu ut quati monia potuere Hieroſolymæ, ità ſuo illæ de- core exui nequivere. Et diſſipata eſt Sion, & Jeruſalem eſt. Conſiderabam murum Hieruſa- lem diſipatum. Conſiderabam murum Jeruſalem diſipa⸗ Lum. OHluce hic aliquid, quod profectò ſi bo- Perzeutis no in lumine collocetur, Solis vicem imple- ergumen- ret in Cœlo Sapientiæ. Quid tu vides, Nehe- s mia? Murum ego video diſſipatum. Et quo l. le intercidit infortunio? Quòd Hieroſolymam propugnaret. Nihil inviſum odioſumque in pa- riete, niſi Hieroſolyma, hoc eſt, Pacis, Dei- que ſpecula. Conſiderabam murum Jeruſalem diſppatum. Odere Samaritæ in Sione Sion: undâ in Hieroſolymam exciti ſunt Hieroſolymà. Suo appetebatur robore Samſon: ſuâ David implicabatur virtute: ſuo prævertitur conſilio Daniel. Nihil denique Heroas affligit, ni- ſi moles ipſa opulentiâque virtutis. Nulli non gratus David, quamdiu latet inglorius in com- paſcuis: & ſi lyrà tantùm tripudiet, vel in Re- giam rapitur, ut Saülem demulceat. At ubi fundam citharæ ſuflecit, nec oves præit im- bellis, ſed atrox Gigantes obtruncat; tum ⁵. David, enimvero temeritatis à fratre increpatur, à Rege ambitus damnatur, à Satrapis proditio- „idia nis arguitur, nuſquam tutus, & nuſquam non inter Re- erro. Nihil in adoleſcente mutatum, niſi ſo- ligioſes. la ſegnities. Nam & vultu effulgurat, & can- Aulieus det animo, & manu pollet. Unam tantùm n , caulæ lyræque vecordiam tripudiumque per-otns, tæſus mavult cani quàm canere, poſthabet- que hoſtibus oves, ſumméôque & lactis faſti⸗ dio, & cruoris voto, non delicias gregis, ſed cæſorum à ſe adverſariorum tabum, ingluvie perquàm ſplendid, miles, victor, & Dux abligurit. Ego novi ſuperbiam tuasn;, & né- 1. Reg- quitiam cordis tui, ſucclamat Eliab natu fra- 17. 28. trum maximus molienti Goliæ cædem. Quid ei ſupereſt, niſi ſolum regnum? Saiil blaterat 1. Kege triumphantis felicitate diſcruciatus. Armaba- & d.⸗ ris, miſer, tuæ lyræ teſtudine, quàm umbo- ne, loricâque felicius. Triumpho exulas, nu- daris thorace, regio à Rege connubio divelle- ris, contrariâque Samſoni ſorte, occiſus à te Gigas, tanquam Arcæ Leo irrugiens, non ſfſavum . §. Abel. Exod. 5§. 8. I. Reg 4. 9. Perſecu- zio argie- mentum virtutis eſt. Arca Dei. Ibid. 7. 5. Suſan- na. Dan. 13. 10. 262 ſavum tibi, quò recrearere, conſtipavit, ſed fellis tibi thecam paravit, cujus te amarities vel in nuptüs diſtorqueret. Non tibi digreſſa dulcedo de forti: ſed aconmitum pullulavit e palma;, ut te victorem perderet, ſola diminu- tum magnitudine. Haud jaceres; nmiſi aſſurre- xiſſes; tamdiu ſentinam in prætoria paſſurus, quamcdiu triumphalis conſtiteris in puppi. Pro- luferat Davidi Abel, ſanctitate duntaxat ſacri- ficii germano inviſus. Summa vixere concor- diâ fratres, quamdin neutrum ſors aut extulit, aut depreſſit. Ubi verò cœlo gratior haberi al- ter cœpit: tum in lamienam verſum eſt holo- cauſtum. Non inurbamor, non tetrior, non rapacior, non in Cainum Abel contumacior; ſed obſequentior in Numen; ſed hoſtiæ ſtu- dioſior, ſed igne, prodigiôque clarior fratris in ſe telum exacuit. An excidit, geminata Iſ- raeëli ſupplicia ſolo tædio ſacrificu? Vacant enim, & idcirco vociferantur, dicentes: Ea- mus, & ſacrificemus Deo noſtro. Opprimantur operibus, & expleant ean. Ex Agno in Leonem Pharao demutatur: totäque carnificinæ origo ſacrificium eſt. Adeò una oppugnatur in Juſtis religio, und laborant Iſraelitæ innocentià. Con- ſternaris clamore, ululatúque Philiſthinorum? Pugnæ atrocitate exanimabere? Confortamini; inquiunt, & eſtote viri, Philiſthiim, ne ſer- viatis Hebræis, ſicut & illi ſervierunt nobis: confortamini, & bellate. Pugnaverunt ergo Phi- liſthiim, & cæſus eſt Irael: & facta eſt plaga magna nimis. Unde tantus pugnæ ardor, ra- bieſque ſæviendi in Palæſtinis? Num eos con- tumelis Ifrael proritavit? Num rapinis in- cendit? Num ſtragibus exagitavit? Audi: Cognoverunt, quod Arca Dei venißſet in caſtra. Venit Deus in caſtra. Confortamini, & eſtote viri. Erupit de Arca fax, quâ impii fuccen- derentur, ſolo Hebræorum ſanguine refrige- randi. Adeſt Arca? Expediantur catapultæ. Ineſt Arcæ manna? Baliſtæ Mors ſubſit. Ibi Virga? hic ſecures. Ibi Lex? hic ferocia. Pro- ſtant in Tabernaculo Cherubim aurea? Pro- deant è& tentorüs Furiæ ferro æréque cataphra- æ. Quot ibi Levitæ, tot hinc lictores, fi- Cariique emittentur. Ideò furimus, quia Ifraeël pfſallit: & noſtrum ideò ſulphur exarſit, quòd éorum thus deflagrat. Infenſi eramus luctanti- bus, erimus litantibus implacabiles. Venit Deus in caſtra. Confortamini, & bellate. Dam- natur Babylone Suſanna ſenum acerbiſſimis odis. An Judicibus, phalerarum fuperbiâ, inviſa fœmina? Caſtitate diſplicuit. Commiſce- re nobiſcum. Quòd ſi nolueris, dicemus contra te teſtimonium. Non licentià perichitatur mu- lier, ſed innocentiàa. Latet anguis in herba, ſed in Lilio furit, non latet, ſibilat, vulne- râtque. Quis crederet folo atratam candore Suſannam ideò duritie lapiduum obrui, quèd remolliri nequiverit, ſaxe durior contra mol- litiem nexuſque Veneris? Ergo aut Veneri, aut Libitinæ ſuccumbendum eſt: cumque vir- gas & ſecures unis Roma faſcibus ſociaverit ad tutelam Juſtitiæ: in ludibrium pudoris im- mittuntur ab Ifraële in Lilia lapides. Sævitur in pudicam, ſolo tædio probitatis. Et petra, quæ murmuranti populo undam effudit, con- ſtantis ſeeminæ jugulum hauriet , & ſanguinem ebibet. Vivere non licet, quia fornicari non libuit? Et iſthæc in Ifraële monſtra! Tuus, Suſanna, lictor, pudor eſt: tuæ virgæ, lilia: quòd ſteteris, cades. Si pati potuiſſes lupanar in Oliva 16 pomario, non in pomoerio Babylonis ſepulchro inferrêère. Viruit in horto pudicitia? Areſcet nelt æε uitas in fubſelliis. Si nova videtur in Judi- ) Ei cibus fraus; inſolentior multò eſt inter adul- conen teros platanéôſque fominæ pudicitia. Truditur ente d miraculo portentum: nam, cùm Senes laſci- t: & e⸗ viant, Matrona lachrymatur, non in horto Guln, 1 tantùm, ſed inter amplexus & oſcula. Tra- nen in hitur proinde ad ſupplicium Suſanna, unius ſporem odio Caſtitatis. Quod ſanèe in matronam Se- nid, niorum odium ſœminæ nec genere molliri, nec itatetur venuſtate, nec probitate potuit, unam dun- unek 4n taxat iniquis in muliere conſtantiam, quam in- Ern ſequerentur, expendentibus. Dixerunt coram ine mni populo“ Mittite ad Suſannam. Atqui nullà un- 1 Xm quam flagravit infamiâ. Nobis abnmuit commiſ- 4 d ceri. Edita eſt regià Judæ propagine. Nobis ien noluit immiſceri. Nihil in vos confinxit. Sed 1 Pug nobis noluit admiſceri. Pulchra eſt. Sed pu- in löili dica eſt. Proba. Sed caſta. Lachrymatur. Sed ue. Um⸗ erga nos ſaxo durior in hofto perſtitit. Verbo: 4 a: Davidicæ ad inſtar Turris omni armorum ful- r 13 gore & munitur & renidet, formâ, ſamâ; R Ke familiàâ, integritate conſpicua: ſed unam nos u in illa tantum, quam odimus, pudicitiæ fir- man ede mitudinem expendimus, quæ voto dejectos 8 1 noſtro, totâà ſubſellii noſtri mole in eam pro- minki cumbere nos jubet. Pudicitiam retinuit? Vi- nin tam „ famâmque profundat. Quæ profectoò H graſſandi rabies ut Suſannam ſaxis objecit, ità lancnd Saülis haſtæ Davidem expoſuit, oppreſſit la- “ terculis & fuſte filios Jacob & Joſeph in n hckte gypto. Indefenſus David tanto fidei, robo- il pem ris, & modeſtiæ vallatus agmine;, und populi tlanfie aurâ ſuſpectus Principi: Iſfraelitis Pharaone in- S? fenſo, commemoratione votéque ſacrifici, n mece, quamvis eos furori ſubtraheret ſervata olim à unin hüen Joſepho provincia, aucta colomis Ægyptus. Ita Ao chii Sionis quoque diſturbata à Samaritis ſtructu- n ieg ra, quòd Sion excitaretur; quam religione in- anſcls d viſam, nullà aut antiquitate, aut ſanctitate; Vide, aut nobilitate præpollentem pati poterant pa- le, ſunn er: rem. Quam debacchandi ſævitiem ut in per- nſt aien ſceleſtis abominor, ità ad virtutem tranſduci e lhei optarim vehementer. Nam quemadmodum I- itſinſuenn vor id tantùm expendit in Juſto, quod odit: inher. ità zelus æquitatis in perfido attendat perfidiam atekegenr duntaxat, quam plectat. Siquidem, ut digre- te Inna di cœperit ad rei dotes Juſtitia, regelabitur il- Eünckri. licò, ponétque tela, oſeula datura impio, glne n non vulnera. Ideò Samniel, cùm Amalecitarum zelus ol- S excidium Principi demandaret, unum tamtuùm ſervan- ntge inn eorum ſcelus pugnaturo inſinnavit. Hac dicit tis. ſnanimalan, Dominus: Recenſui quxcumque ſecit Amalec IW- deren. ſelkenin e⸗ raëli, quomodo reſtitit ei in via, oum aſcende- Pppptecte- dutt, ⸗M ret de Eagypto. Nunc ergo vade, & percilte mes impio nIRcn Amalee, & demolire univerſa ejus. Quà ſcele- rum. Nen ris commemoratione ità Saul efferbuit, ut Ci- 1. Reg- lrin,e næo abſceſſum edixerit, ne und cum Amalec 15.7. Ul A ruinâ involveretur. Percußitque Saul Amalec Ibid. 7 u, kiign ab Hevila, uſque dum venias in Nur. Citòô ta- lingen men zelus elanguit, ubi non flagitium atten- ſintn dit in hoſte, ſed inſignia demiratur. Parcit A- Mcfin gago. Nonne Amalecittes eſt? Sed paludatus in- S 8 ter Satrapas. Parcit arietibus: quia non ſcele- nd h ris in iis contagium diſplicet, ſed obefitas vil- at gu lique adamantur. Supellex reſervatur, quòd pol- N luta quidem Dominorum pravitate ſit, ſed arttis & materiæ ſeſe pretio à ſtrage redemerit. LEt Veé- Jbid,9. nt percit Saul, & populus Agag, & optimis giegt- t bus, & veſtibus, & univerſis, Jua puleha un erant nee voluerunt diſperdere ea: duicqutid vers in 3 i vile enskeng, eta Aul et Al 1ta. Ihl n den. Non Tlnn olalh . Nlarm, Inattonn, e molin 9 Unun 8 dam, GCd teruſt n Moni mls 8adnnitcann 8Cufnt & uaek An Achrn wine, M eltis Hhun get ſetrati n lons Agpint Sammurts in 4 9 öattenlltte in Cap. II. Lib II. Eſdræ. vile fuit & veprobum, bhoc demoliti ſunt. Ergo in perfidis, dum ultra ſcelus rimantur ſeu ge- nus; ſeu pretium, lanienam illicò in tutelam convertéêre. Cui ut occurreretur inconſultæ cle- mentiæ Sail, non Regis, ſed Amalec memi- nit: & excepto vulgo pecudéque, non Satra- parum, non ſtragulorum, non torquium men- tionem intulit, quèòd præſciret remaollitum iri furorem IIſrasëlis, ſi præter facinus & ſtirpem aliquid, aut ſcrutaretur, aut etiam obvium miraretur in hoſte. Agag eſt. Trucidetur, nmnam eſt Amalecites. Stirps te ad ultionem ur- geat, non purpura ab effundendo damnati ſan- guine inhibeat. Gemias in regnante conſide- ras: & maculas in proditore non attendis? Im- perat, ſed criminum ſervus. Diadema geſtat in capite? Sed catenis onuſtum pectus occlu- dit. Satrapis ambitur? Sed proles eſt inſidian- tium Iſrasli. Flagitio pereat, non enatet dig- nitate. Una ergo generis tabula ferro prægra- vem Agag in littus efferet, tanto cruoris Ocea- no nequicquam merſum, tantis haſtarum ſco- Pulis fruſtra impactum? Quam Dei furor præ- toriam deprimit ſentina criminum fatiſcentem, encauſto puppis, pigmentique ſtupore, eam Saül in portum trahet? Nimirum vel iniquiſſi- mo Amalecitarum ignoſcimus, ſi quid explo- ramus in hoſte, præter genus & facinus. Pe- Pbid. 15. percit enim populus melioribus ovibus, & armen- tis, ut aaletangi Domino Deo tuo. Atqui cùm parcerent, hoſtiarum non meminerunt. Quòd optima viderentur, reſervata ſunt, non quòd ſacrificiis apta putarentur. Et univerſis, inquit, quæ pulchra. Cupido ſtragi, non reli- Lio interceſſit. Aurum haſtas „ non commiſe- ratio hebetavit. Stupor eſt, non clementia, quo abripi vulgus potuit in amplexum inviſi Cœlo Agagi: in quo debuerat non fulgorem chlamydis demirari, ſed ſqualorem criminis odiſſe. Vide, quam Samuel eruderet colluviem ſſcelerum ex auro, gemmiſque prætextæ. Ji- Pbid. 33. Aat fecit abſque liberis mulieres gladius tuus, ſio abſque liberis erit inter mulieres Mater tua. Et in Fruſta concidit eum Samuel, coram Domino in Galgalir. Non dixit, regnaſti? inſigniris? eris à Rege primus in Palæſtina. Detraxit Ama- lecitæ ornamenta dignitatis, ne auro ferrum retunderetur. Extraxit & corde ſcelus in togam, Regiſque non inſigne potentiæ ſceptrum, ſed inſtrumentum ſævitiæ gladium contrectavit, funeréque innocentium, in cædem ſeſe bar- bari extimulavit. Hac ſævitur in Prædones irà. Neque enim calcabis, proteréſque impium pe- dibus tuis, niſi eum ſuis exuas phaleris, qui- bus vel in commiſerationem, vel in veneratio- nem damnandi inflectare. Cum eo agis fami- liariter, quem vides nuſquam non exlegem? Eſt ſanè exlex; ſed atavis editumn Proconſuli- bus, ſed ingenio Ppollentem, charumque Cæ- ſaribus què non complectar? Tepet, ſed ſapit. Concionatorem futurum non gregarium ſpero, duem deſpuis tranſgreſſorem. Si eſt prævarica- tor, plecti debet perfidia, non ſapientia co- Tonari. Immolari pecus potuit reductum ex Amalec. Sed tabidas flagitio boves non aræ Deus deſtinat; furori objicit, quaſi piaculum criminum „ & ſtragis ſupplementum. Nemo in condito Agrippinæ boleto aut patinæ pretium, aut elegantiam ephebi, aut ſectoris annulos ita hraretur, quin funus averſaretur abſtruſum fungo. Ergo ut nullà compeſci horror, aut il- lecebr4 aut gratiâ poteſt, cum damnemus vel 263 in ſmaragdo maleficium: Ità nullis molliri pec- cantis phaleris iram vindicis oporteret, Altum trahit genus ex Ilio. Sed tranſgreſſor eſt. Ob- truncetur. Proſapiæ faſcibus haud decet ſecu- . ribus eximi proditorem. Feri etiam purpu- Eccleſia- ratum, ſi tibi reus ſiſtitur non Regis tantum Kica ju⸗ proditi, ſed violatæ quoque procaciter Legis. Jdidtie Cæterum quamdiu ſolam in improbo perfidiam Ex- non attenderis, erit vel inter lictores faſcium- H que ſecures non incruentum modo flagitiumn, nil atten- ſed ſecurum. Pepercit, inquit, populus melio- dant in ribus gregibus. Populus, inquies, pepercit. At nbiisni- nos, cœlo dante, non numerus ſumus ſed re- an g gale dicimur Sacerdotium, gens ſancta;, po- Superioyp Pulus acquiſitionis. Reſpirarem ego ſanè in mu- ſpernar nificentia nominum, ni viderem torpere Prin- Talenta cipes, quoties ita ſcelus oderunt in damnato, Tse Tbiri. ut fibulas, lunulaſque circumſpiéiant. Impu- bovent. nè Golias, quaſi portentoſa Orientis tha, tas & jnm- ſulphuream injuriarum proluviem égerebat in Kitiz Arcam. Nec ſemel Ducum imbellis patientia "ua om- ructum ſpurii fœdiſſimum pertulit. Diebus il- ibus. le ſingulis ſuo inundabat, obruebâtque limo s tentoria Hebræorum. Cùm ecce tibi, ſtupen- ceppio. tibus Tribunis rugit puer in Gigantem. Va- dam, inquit ad Saülem David, & auferam r. Reg. opprobrium populi. Et unde tonitruum ex iner- 17.36. mi, cùm vix muſſent cataphracti? Funda ri- det, & pallet catapulta? Luxatur terrore ba- liſta, & perfurit lapis in Gigantem? Nimirum metiebatur liciatorium Goliæ Saül, penſabãàt- que thoracis ſquamas, caſſidiſque pinnas: cum interea Davidi una opprimenda monſtri teme- ritas objiceretur. Inquiebat Naul, Non vales re- iſtere Philiſthæo iſti, nec pugnare adverſus eum.: Ihid. 33. giia puer es, hic autem bellator ab adoleſcentia Jua. Nemo in toto exercitu blaſphemum eum, aut impium appellabat: ſed Gigantis æs om- nium oculos feriebat. Altitudinis ſex cubitorum, inquit, & palmi: & caſſs grea ſuper caput ejus, & loricâ ſquamat induebatur. Haſtile au- tem bhaſtæ ejus, quaſi liciatorium texentium. Num vidiſtis virum hunc, qui aſcendit à Plena terroris caſtra, ſtuporiſque, defixis militum animis non in Ppædorem inſoleſcentis, ſed in provocantis audaciam. At David, armaturâ ſtaturâque Gigantis neglectA, nequitiam ſpurii penſitabat. Quoniam quis eſt iſte incircumciſats, Jui auſus eſt maledicere exercitui Dei viventis Ideò cucurrit; ideò irrugiit ideò bacchatus in Goliam eſt, nullo aut æris ejus fulgore retar- datus, aut conſternatus enormitate ſtaturæ. Si graſſari libet in perduellem, ſubmove pha- leras, ſquamaſque ejus, tantumque flagitia penſitato. His irritabere in ultionem ilkhs ve- 1r0 effeminabere in clementiam inconſultam. Nam atrox cæteroqui Saul, blaſphemum au- dit, & torpet; non enim animadvertebat Ooris petulantiam, ſed ferrum haſtæ. Id, inquies, Sauli contigit, ſcelerum merito exregi. AiO; ſed & Patriarchis evenit, virtutum promeri- tis, Palæſtinæ imperio deſtinatis. Nihil mo- rituro Jacob ad ferendum de ſcelere judicium 5. Zacob. expeditius. Patuerat adoleſcenti cœlum, pa- Ibid. 4. tebat ſepulchrum expiranti. Quis æquitatem judicii aut è ſidere non hauriat, aut in cinere non obfirmet? Quid enim ſperet moriturus? Quidve timeat, cui cœlum ſubmittitur? Er- 9o nec minis corfumpi potuit moriturus, nec illecebris emolliri, qui cœlum viderat. Judicat ille tamen de filis, modô ſeverus, &£ modò remiſſlus. Nam Simeoni & Levi diras npree. 8 85½ ur, 264 tur, & exilium proſapiæ indicit. Rubeno am- putat duntaxat incrementum. Et tamen hic Patris uxorem conſtuprarat: illi paulò ſeverius in defloratorem Dinæ animnadverterant. Audi Gen. 49. Pertonantem Jacob in cenſores. Maledittus 5. furor eorüm, quia pertinax: O indignatio eo- rum, quia dura: divideæm eos in ao; & diſ- Pezgan eos in Iſrael. Sibilat verò Senex in in- ceſtum: Effuſus, inquiens, es ſicut aqua; non creſcas. Ludit Judex inadulterum. Nam æſtum flammamque libidinis temperat profluente. Et . exundanti ammi, pro pœna; ripas tantum præ- Ibid. 3. figit. Effuſus es“ non crelcas. Has enimwveròô ſup- phicii delicias effudere roſtra Patriarchæ, quod reum phaleris univerſis compfſiſſet; quorum fulgore telum Senis elanguit. Nam tantis Ru- beni flagitium naturæ gratiæque Prærogativis obvallavit, ut ad illud nec mens diſquiſitura; bi nec graſſatura ſecuris irrumpere potuerit. Ru- Tbid. 3. ben, ait, primogenitus meus: Tu fortitudo mea; prior in donis, major in imperio: Quæ, rogo;, ſica cohoneſtatum non trabed tantum, ſed ſceptro quoque aut perfoderet, aut etiam pe- teret inceſtum? Relanguit ſenis zelus fulgore munerum, dotiumque perſtrictus. Qui in Si- meonem & Levi nullà nominum pompa he- . betatus non modè exarſit, ſed deſævit: Ni- lbid:6. meon & Levi fratres, vaſa iniquitatis bellan- tiæ: In conſilium eorum non veniat anima mea! Quia in furore ſuo occiderunt virum. Squalere eos voluit omni exutos generis; naturæque ap- paratu: nec in graſſatoribus quidquam, præ- ter ſcelus, expendit. Ideò pertonuit zZelus in impios, nullo nitore munerum retardatus Er- go quamvis Iſraël eſſes, ni mentem, oculôſ- que ab inam peccantium fuco averſos traduxe- ris in cœnum, quo ſordent, nunquam eos H- Gori dedes. Lictorem aio? Ne percelles qui- dem, indemnéſque tranſinittes. Neque veròôid 5 Dawid. à te actum iri mirere „ quando David Goliæ Sevesita- domitor, peccantiumque in matutino interfe- ze non ctor, quòd à perditiſſimo filiorum primogem- ujus in F. turæ phaleras non abſtulerit, torpuit ſummo regiæ, regnique incommodo. Violaverat vir- m,s ees,, ginem Amnon Quid iniquius? eâmque invi- vio neceſ tam. Quid ſceleſtius? Regiſque filiam. Quid ſariv. atrocius? pepuleraâtque compreſſam. Quid bar- barius? Id David brevi reſciit. Quas eum cæ- ſum virgis præcipitem egit in gemonias? Ge- monias, uncumque memoras? Utinam vel in latomias retruſiſſet. Utinam vel in Carmelum ablegaſſet. Utinam vel arguiſſet monſtrosè impium. Amnonis à Davide non ſolùm non effuſus ſanguis, ſed ne ſuffuſus quidem. An ità ille de Republica bene meritus erat, ut impu- nè bacchari petulantià poſſet, vel in Soro- rem? Quin peſſimè de regno meritus, men- dax,„ & inceſtus, & contumax;, vecordiâ lu- xuriéque computruerat. Nec obtruncatur tanti reus flagiti? Laſcivit imò verò in purpura. Cur? Quia primogenituræ involucro ità ſcelus delituit, ut nec à Davide ad pœnam pofcere- tur. Cùm autem audiſet David verba hæ, con- triſtatus eſt valdè, & noluit contriſtare ſpiritum Ammnon filii ſui, quoniam diligebat eum, quia primogenitus erat. Viden', ut nudum ſpectari ſcelus oporteat, fruſtrà cenſuràâ interminante; ſi reus phaleris conveletur? Diſcamus, obſe- cro, itaà in perfidiam ſævire, ut livor baccha- tur in virtutem. Diruitur Jeruſalem eo tan- tüùm nomine, quòd Jeruſalem ſit. Conſdera- bam murum Jeruſalem diſpatum. Id tantùm 2 Reg⸗ 43. 2 . Oliva Aulell ulel appendebant in lance furoris ſui Samaritæ, quo in Hieroſolymam proritari poterant; Dei fſci⸗ licet Viſionem, & cultum, quæ oderant. e⸗ Conſiderabam murum Jeruſalem diſſipa- vnſßrſ tum, & portas ejus conſumptas igni. nape . „I Acebat in cinere Urbs & in ruderibus, ſe- Compaii. . zu bit pulchro propior, quàm Urbi; in tanta ta- p n n men foditate, Jeruſalem eſt. Sed, ut dudum di. Religioß ,ge N Xi, Nehemizæ. Non enim quavis ſcintilla ita e, et A virtus afflatur; ut eſſe deſinat Virtus. Afflicta n. ie ſpper illa quidem obſoletâque jacet ſui criminis dam - rnte no, led fulgurat è ſqualore mitor, ſervatque par- kimon tem aliquam dignitatis ſuæ, etiam in ſervitute. ,ntetet Peccarat ſummâ vecordià Adam; exciderâtque, Adam: 2 Mmnclti reatus infelicitate; à belluarum, terrarumque upplicint Rile gon principatu. Non tamen illicò aut in eum inſi- Seven- htehmmd luere Urſi, aut contra illum ſentes; dumique as, Ls unni dlo ſuccrevere. Vix Dei mandato in ſupplicium adene- n Nli k peccantis ager ſpinis inhorruit: & nulla in dam- Recle- pinls 0 natum fera intumuit. Adeò vel rebellanti quæ- ⸗iecico- eügini t dam priſtini decoris ſuberat ſpecies, quæ ità l debent, ell, i promicabat; ut Pardos abſterreret, & repri- e⸗ uDid meret aconitum. Cauſam denique dixit, cog- Uaere. i, iqnidem mitore Deo, ad nullum rejectus Adam Ange- Superior ugleltur t lorum tribunal. Adam, ubi es? Ergo perduel- eli deber e Dnil 4 lis licèt & transfuga,; Adam tamen eſt, à quo etiam im. mn lalenten. non in totum feræ deſciverint; ad quem Deus Venz; naatun fun accedat ità minax, ut etiam ſuo reo blandiatur. Relgis tn lem Nonne vides ita ſocordiæ argui Sponſam, ut & Eecle- Aupm pr tamen fœminarum pulcherrima ſalutetur;, reful- Raßhtiti ten? Q gente in umbra contumeliæ præconii laudiſque soe“ ne Angel ſidere. di ignoras te, pulcherrima mulierum, Can 1,, nkidor, egredere; 6 abi poſt veſtigia gregum. Etiam Nobili- Dmis et, cùm exulare jubetur, effertur, & redimitur tas cum ſemmm Prin- cùm pellitur, tam pecudi poſthabita, quàm eoα 6nd gvo prælata virginibus. Adeò Juſtorum ne ſuppli- Runtam, leldlen, i cia quidem nitore carent: iſque virtuti debe- Ulerdn tur honos, ut cum reverentia trudi eam opor- Gcdet, ſ D teat, itàque probris inceſſi, ut tamen flori- lit rel e bus coronetur. Vide, ut arceatur Moyſes ab S., Meyſet. e, Oando ingreſſu opimæ provinciæ. Sed; jubente Deo, imm rir moritur: vel, ut ali vertunt, moritur in oſcu- Nl ven Io Domini. Plecti-ne videtur tibi Legiſlator, cntenim an conſecrari? Mortuuſque eſt ibi Mopſes ſervus Deut. 34, itonem Domini, in terra Moab, jubente Domino. Por- 4. AUnam r& eum à Deo increpitum commemoraverat: mn, ſed h Dixitque Dominus ad eum: Haæc eſt terra, pro bid. 4. Cvod In qua juravi Abraham. Vidiſti eam oculis tuis, hort cnur & non tranſibis ad illam. Objurgatur hoc ſanè le, Uin loco Moyſes terrâà lactis interdictus, & in ver- WI elen ticem Montis deportatus;, ut exul moreretur. nin beandn Sed ea in procella quod, rogo; aſtrum imer- Ulir. micat; quande ità, & exulare & mori jube- kal ſn tur, ut tamen ſervus Domini conſcribatur? Clheri Ablegatur: ſed ſervus eſt Dei. Occumbit: Sed Gtigt famulus Domini, Sepelitur: ſed nullo conſ- cio ſepulturæ. Noluit Deus adeſſe exuli te- ſtem corruptionis & tumuli. Neque enim fas Fervi erat, ut, quem fulgoribus ſepſerat, eum ca- modſ 5 riei exedendum palam objiceret. Ita & mortis , , vectigal non evaſit, & triumphum mortis elu- ſit. Et non cognovis homo ſepulchrum ejus, ſine Ibid.7 in hodiernunz diem. Tanto cum honore coeli Primores opprimuntur, ut clariores penè ſup⸗ plicio, quàm imperio videantur: quando, exi- lii notâ, denigrati ſepulchri eximuntur igno- miniæ. Nemo ovantem ſpectavit Moyſem in Chananitide: nemo item illum putreſcentem in ſpecu ſuſpexit. At hic mortem Deus impera- vit Legiſlatori. Quid ſi reo Davidi expiationis optio ett, engr Nlene iſte nhnargt. m lircintt gis ättlii Virt- 1 CEIINN ſeritg enik m) kenu ſns, due wnſgin &MMN lithclan Pecie, 1 teret, Enmt r dnt, . Dpfet tanench a t, A rnb 1 feo Dunmn Cui Spolm e daſurtm Preconi kul vemina men, tut, & le Polhibin, Uſtoromte que nnmn tmnudltn It tm tceatir ien ed,ker ℳ i! keue Din ctNmencad Hieekim i un u ug, alen, i⸗ t eil Au in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. optio daretur; Deique nuntius à damnato penderet, eam tantùm inflicturus plebi poe- 2. Reg-24. namn, quami tranfgreſſor præſcripſiſſet? Nunc 13. ergo delibera, & vide, quem reſpondeam ei, qui me miſit, ſermonem. Imminebant lues, fames, & clades. Sed nulla peſtibus ſæviendi licen- pæyiemie tia, niſi quam in ſeſe reus illis indulſiſſet. E infigende, quibus delecka lues ità bacchari cœpit in vul- 5 David. Ead Arr. gus, ut non Iride mitigaretur tempeſtas, ſed Diſeretio. Angelo. Dixitque David ad Dominum, càùm lbid, 177. vidiſſet Angelum cædentem. . . Quæ unquam huic ſuppar calamitati beatitas? Deo frui- tur & Angelo David in clade. Cui ità dumis Roſa inhorruit, ut rubore, foliéque non ar- mialatio fideret. Et Angelum frondi contuleris, aut mteranda. Nulnen calatho comparaveris? Ergo ſi corym- everuar, bo ipſæ quoque ſunt ſpinæ pretioſæ: quis pe- pon Ira,t. ſtem reformidet, hinc Angeli ſpectaculo, hinc Numinis alloquio recreatam? Diſce fauſtio- rem Juſti lanienam eſſe, quàm triumphum perduellis. Unum damnato Regi, & deſigna- tæ Virgini theatrum. Nam quamvis hæc lilio recreetur, ille telo terreatur, alloquio ta- men David aliquâà ratione beatior, quàm Ma- ria, ſiquidem hanc Angelus affatur, ille Deo congreditur telum Angelo excuſſurus. Dixit- que David ad Dominum, cum vidiſet Ange- ee cædentem. . . Compone Salomonis aro- mata cum funeribus David. Quid ibi ſpecta- tum miſi ſœmina ſitiens arcanorum, & atrata Ethiopum phalanx legis aut ignara, aut im- patiens? Quid hic non munificum, ubi pro lictore Angelus, ubi Numen pro Saba eſt? Splendidior, ut vides, damnati carnificina Davidis eſt, quam regnantis Salomonis cum oœmina Principe congreſſus. Adeò ſublucet e ſubruto quoque muro Sionis decus, éſtque Jeruſalem, id eſt, pacis Deique ſpecula, in ruderibus & parietinis ſuis. Nec mirum videri debet, ſi Dominus ſuorum clientium carere noluit vel poenam honeſtate quadam, gloria- que, quando iis ità vitium affricatur, ut non penitus à virtute deſciſcant. Mœchatur Da- vid. Sed velum obduci flagitio ſtuduit. Re- vocavit enim Uriam, ut inter amplexus viri, ſuſpicionem à ſe tolleret Bethſabeæ violatæ. Mox Uriam ſuſtulit, ſed invitus, ſed clan- culum, ſed honeſto funere, ſed recuſantem, quod ipſi in Uxöôris ſinu aſylum paraverat. Rubori cruore conſuluit, cùm ità hebes eſſet Miles, ut in regia patina, qua veſcebatur;, non intelligeret ſaginà velum repoſci. Rarò enim blandiuntur militi Principes, niſi cui illuſerint. Vult ergo David Phidiam te eſſe abs ſe cuſi ſimulachri. Cùm in uſtrina tua Conflarit Infantem, ſui operis te fabrum dici, ſcribique optat. Quem ſi titulum abnuis, ille- Ethicæ Tom. II. 265 cebræ odio lanienæ exponeris. Noli Arcam oſtentare jaculis oppugnatam, thorum oſculis expugnatum circumſpice. Niſi eam obſede- ris, capiere. Habes numefoſiorem domi fa- miliam, cujus niſi Paterfamilias inſcribare; expungêre ex albo mortalium. Vivere, mihi crede , non licebit , miſi libeat laſcivire. Aut lude, aut morere. Si à Venere receſſe- ris, ifrues in Martem. Tandem; ità David; hæſit in cœno, ut delictum ſuum proſtare, ſerre non poſſet. Sodoma eſt, quæ peccatum ſuum gieshes 4 —„ 1. Liofos prædicat, ſceluſque proſtituit. Moſis fides ità rum Ee nutat, ut tamen ad petram accedat. Sperat, me- leſaſtico- tuitque. Labat Petrus in fluctibus; ſed JESUM s „o ſns implorat. Conflat idolum Aaron; ſed ex auro veſtigio non Phonicem, at Vitulum fingit; ut figuræ Fide, ignobilitate ocyùs populum & poæniteat icele:. ris; & adſcitæ pudeat divinitatis. Ipſum rurſus ge, vor Petrum animadverte, ità Præceptoris nomen prod’ſt 6 ejerantem, ut tamen à Magiſtro non abſcedat. 61. . Ea perſtat in aula, ubi Chriſtus deſpuitur, Magiſtri & transfuga & ſectator. Conſidera- bam murnm Jeruſalem diſſipatum. Quod ſi prolapſam & agnoſcit in ſtrage Jeruſalem Ne- hemias, & veneratur: ſtantem nos Virgi- nem, quæ ſanctior veriérque urbs Davidis eſt, quo, quæſo, cultu proſequemur? Grata ſua eſt Pocillatori Jeruſalem, quamvis capti- va & exciſa: & grata nobis noſtra non erit Jeruſalem nullius patiens vinculi; neſciaque excidii? Nullius in Virgine ſervitutis de- decus: nullum probrum deditionis. Accedit & Regia Nehemias ad jacentem Sion: & ad ſtantem Hieroſolymam non accedemus nos aut è ſtabulo criminum, aut à latomüs ærum narum? Studio ille dirutæ Hieroſolymæ Regis i Beciſt cyathum projicit. Dæmoniorum non nos ginem tædebit calicis, ut micantis mammas Hiero- Mariam ſolymæ exugamus? Denique ad lapſam cuùm alaits ille urbem peregrinetur, tantis emenſis & diſ zeytia criminibus & ſpatiis, ut eam inſtauret; Ad cum piets- regnantem, paratämque ubique Virginem ?e. nos non adibimus, à qua ſumus reconcin- nandi? Peregrinatur Nehemias, ut ruinas reparet: nos non accedemus, ut reficiamur? Quin ut ille ad patriam acceſſit, ità ego ad parentem Dei feſtino. Hæc quoque Jeruſa- lem eſt, ſed non catenis onuſta, imôò compta monilibus, ornatâque Smaragdis. Quas inter gemmas mei abdi arenas ſtyli peroptarim- Quæ enim deponentur in ſinum Virginis, non tam littoris, quam literaturæ ejectamenta; erunt illicò tantæ affluxu parentis, non jam ſabulum, ſed aut conchæ, aut Aſtra. Extra Virginem litera litura eſt; in Virgine chara- cteres Dei ſunt Verbum. 4 IN 266 IN LIBRUM ESD R, EX CAPITE SECUNDO à numero 13. Et tranſivi ad portam fontis, & ad aquzduttum Regis, & non erat lo- ous jumento cui ſedebam, ut tran- Jret. Mortis USTRATIONEM wiemoric B urbis Nehemias non ab irnae W oriente exorſus eſt, ſed mn S planè ab occidente So- ione , i “ le, quem & porta fon- cet. Itis, & Regis aquædu- ctus reſpectabant. Et N 4 ſan? obiri Urbs inde Agebet, ut ejus non ſe- ducamur pompâ, ſed ſqualore terreamur. Proditur occaſu turpitudo, quæ fucatur exor- tu. Nihil non blanditur emergens: mihil oc- Feliekas cidens non perturbat. Arridet vel fulmen, vang. quùm;, fulgore obſtetricante, emergit & nu- be. At tonitrui fragore quůùm conditur, TYempora. cæde ſtrageque ſatur non terret tantum, r,.¼⅓ ſed exanimat. Iu quoque, ſi deprehende- re optas ruinas, ruderâque Mundi, qua ver- git in Occidentem, illum aſpicito, cunarum aut devitatà aut ſpretà impoſturäa. Veràùm nemo occidentem Solem aſpicit, nemo nmon ſuſpicit orientem. Ideéôque tam multi lipj eſ- Asſelen., Cunt, caligantque in meridie. Abfalonis con- tumacià quid fauſtius? Ejus ſi inceptis difti- neare, rebellantis felicitatem miraberis, in cujus votum favor cohortium, vulgi ſtudium, 2. Reg. 15. ſors belli conſpirarant. Venit igitur nuncius 22. ad David, dicens: Toto corde univerſus Iraël Jequitur Abſalom. Hiſce acceptis nuncis, quis non rebellet a Patre? Is, quem non Oriens petulantiæ provocat in flagitium, ſed contu- maciæ Occaſus compeſcit à ſcelere. Hactenus enim laſciviit in cunis arrogantia: quam ut ex- oriri ſtupes in curuli, ita languere conſpicies inter lapides. Cui enim ſcelus obſtetricatur imperii fſceptro, brevi æquitas ſagittis teliſ- 2 Reg. 12. Jue parentabit. Et ulerunt Abſalom, & pro- 1t. Jecerunt eum in ſaltu, in foveam grandem, & comportaverunt ſuper eum acervum lapidum ma- gnum nimis. Invidebas regnaturo? Lugeto ſuccumbentem. An nunc libet rebellare? An jam navigare libet in licentiæ flumine, quod, cùm erumpat è& coromis, in fuppliciis tan- dem probriſque reſtagnat? Etiamnum prædi- cas nullum & filiis Regum Abſalone felicio- rem extitiſſe? Viden' ut luſtranda Urbs ſit ab Occidente, quò deliteſcentem in ſuco cicutam dignoſcamus. Deprehendes in Occidente, quæ; Orientis dementatus lenociniis, nun- quam deprehendifles. Nam Jezabelis vel me- Gackti ſor i⸗ it, SECUNDUM . Mummum zn ol miotem ſelleret; lerele in Galimos wiſnet ridiem revereberis ; niſi apricantem in cæde Iun etun eboréque ſœminam occumbentem intueare non enn in tam lictoribus diſcerpendam, quàm canibus. Polite i Potitur hoſtis, horti, & regni. Domum incolit vo iafe cum Achabo eburneam, ornatur ſtibio, ſtipatur un, ne Prætoribus, leges condit, ſupplicia imperat, „prigth Regem objurgat. Moramur enim erò aut in Auulihmci Aurora, aut in meridiano vitæ ejus Sole. Diſ- e/ alltu quire, quò ſe tandem dies condiderit Jezabe- ete oblta lis. Agitur è feneſtra præceps miniſterio liber- p hi pot torum, & juſſu militis, probris, maledictiſ- Nento, 4l que proſciſſa. Adeò vitæ noſtræ diſſentit à Phoſ- nnnele, i phoro Heſperus. Ad veſperum demorabitur fle- Pl. 29. 6, u int hehr tus: & ad matutinum lætitia. Igitur Nehemias urcum ſtatum urbis exploraturus adequitat portam Ao,ſeſunt fontis, & Regis aquæductum, quæ ſanè ſi- Glnri ncbe lti ta erant ad plagam urbis occidentalem. Et za.“ il luge tranſivi ad portam fontis, & ad aquæduttum E imman KRegis. Num tu, à quo ſit Rege illata Hieroſo- Fama cure i Dei ae lymas aqua, conjiceres? Ego certè, qui fun- 7imis. Sictu, gor interpretis munere, necdum ſcio, quis aquæ- Eit Hero ductum extruxerit, in ſolatium ſubſidiumque 1. urer Iſraêlis. Ita ſuis deſtituitur ſpebus ambitio, qu ſur in perennitatem nominis gloriæque tumeſcimus. En Nin Ducti ſunt fontes in urbem. Sed ea in aqua no- Elißeio⸗ Cunnet inte men Regis abſumptum eſt, infortunio, penè mm Lu. 1r ecuit dixerim, Icareo tetriori. Siquidem Icarus ſuum “. in ſerte extare nomen toti freto gratulatur: cùm in Pn Akri aquæ tubulo ſuum Rex nomen lugeat perüſſe. Krr I nunc, & perfoſſis Apennini jugis, tantum au- ab ſionen ri diſſipato, quantum fortè aquæ non college- mn greten ris, ut, cùm Sionem auxeris fontibus, tuum oc- t tanen cumbat ſtemma in latice. Et ſanè quâ duret exa- n 1 ratum nomen in profluente? Fatiſcunt in ſaxo SS nomina, ætatis violentià non expuncta mo- lütnen dò, ſed penitus eraſa, & ea ſperamus fore, Clicne ut perſtent in aqua? Infido, inſtabilique ſpes ſuas, votâque credidit elemento, qui ſuum inir- ticen riguo nomen cupiit perennare. Et tranſivi ad “ n Men bortam fontis, & ad aquæducktum Regis. Quòôd neih S ſi digredi pauliſper libet ad allegoriæ patentiſ- Penius- amiku ſimos, lætiſſiméſque campos, quis non videat ii. H ld⸗ adumbratas, expreſſaſque in aquæductu lachry- Uin 4 mas? Et ſanè patere decuit in urbem Domini aditum per portam fontis & aquæductum Re- Hi gis, ut moneamur, tutiorem ſeu in beatitudi= K nem ingreſſum, ſeu ad innocentiam regreſſum an nullum & nuſquam eſſe, quam lachrymarum “ & fletuum. Quò;, tu autem, contendis? In M Sion. Navigandum, ut ita dixerim eò eſt, non in excurrendum. Per lachrymas ad pacis, Deꝗ6. eit que ſpeculam vaditur; fênſque eſt, qui tibi l Dn ab Occidente reduci viam ſternit, oſtiumque Ntr reſerat in Jeruſalem. Hac itur, rediturque in conffai 4 lrign Sion, remigranti præſertim ab occaſu innocen- nima blen inc tiæ. Hoftis eſt, non anteſignanus, qui peccan- * ſnd tem revocat Hieroſolymas per portam non fon- 1AN tis, ſed coronæ. Quam ſanè portam, viâmque; ukan ut remigrantibus peropportunam, ità inſidlian- r D tibus infenſiſſimam Samaritis & Aſſyriis, id NNNN eſt, Orco Satanæque æmulis noſtris, vel ex eo ng conſicimus, quôd nuſquam tantum ruinarum Nain N oflen- NUI enten i en inenn dan n ur Kii ſie Pplci in eum ei te ejn onclceit N miniſero de Obri, mleiß⸗ e Cilentin nn denmndim . lgrur Nin Adeguitt um, e a Occikentkn! ) dd agilin ge iltn Nen cete,gil eblg anbin tirqenntin decen ngn , iortmin s Nüdenlan Tatulanu u men uetſin niſpgeun adve mml; ſonnbwſang SS er amn n einni⸗ ei Hermn 1 SS Ele. Lii ltun M 1degoree⸗ G, Ili i ageilii tin nin . queiin wentin ihi, n, (Nt . 4 dierine l . . in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. offenderit Nehemias, quantum nactus eſt in porta fontis, & Regis aquæduétu. Et tranſi- vi, ait, ad portam ſontis, & ad aquædubktum Regis, & non erat locus jumento, cui ſedebam. Nimirum hunc patere Hieroſolymis aditum Satan nollet, quòd eum & ſecuriorem ſciat, & firmiorem. Portam haud ipſe thuris, aurive con- velleret; non ignarus poſt largitiones & preces hærere in luto ſues, nulléque negotio fœderari thalamos & thuribula, cudique non rarò in numiſinate non modò Deum & Cæſarem, ve- rùm etiam Liberalitatem & Libidinem. Quis enim ità lippeſcat, ut non videat ab Odeo proſtare in fornicem ſemitam: nummumque, quo inopem ſublevas; hinc Miſericordiæ ri- guis, inde Ahareir interdum Cupidinis conſi- Comrni ghari? At luétui extare Venus non poteſt: quam, ad detenda ut Ethnici horruere in freto non naufragam, zgto⸗ g. ſed adultam, ità nos vel ſolo rore peœniten- leemoſynis tiæ obrutam gratulamur. Non enim defleri &‿iunis: libido poteſt, & diligi. Quod ergo facinus us ſot, orando, abſtinendo, largiendo, peregrinando *"ölhs retinere, imò & augere interdum pollæs, illud tens, inter lachrymas non potes non extinguere. Lu- cCtatur crimen cum cinere, cum ſacco confligit; auro, jejuniéque repugnat. Uni cedit, ſubdi- türque latici lachrymarum. Perdis enim ſce- lus, ſi lugeas. Ergo in portam fentis hoſtium ſeſe immanitas jactavit, effaditque, quando in Dei arcem à crimine nemo tutius tranſ- greditur, quàm qui per fontes ab occidente re- petit Hieroſolymas. Et non erat locus jumen- to. Ità ruderibus opplerant omnia; ut obſtru- tus penè aditus illac eſſe remigrantibus in Sion. Niſi fortè dicamus, ſuam ità viam ip- ſammet intercluſiſſe ruderibus Pœnitentiam, ut adequitanti portam aditus non pateret. Et enim flentem dedecet aut delicias, aut pom- Pam ſectari jumentorum. Decet ad inſtaura- tionem ita nos feſtinare, uti Anguis ad inno- Iusus & Vationem ſeſe comparat. Is verò non modèò Pompæ de- non prætextam ſumut renovandus, ſed proji- Srene Pe cit cutem, anguſtiſſimas per ſepes ad juven- veramw. tam ſeſe tranſinittens. Et nos phalerati traji- ciemur in equis & curribus ad noſtrarum ex- piationem noxarum? Exſcendas, neceſſe eſt, deſiliaſque vel è& jumento, ſi admitti optas per aquæductum in Sion. Rejicit Pœnitentia vanitatem, pigétque lachrymas deliciarum. Non luges, ſi adequitas. Mare patuit If- raëh;, ſed pediti. Pharaonem hauſit, ſed eum .4. 1. quit Eſaias, ſede in pulvere virgo, flia Ba- bylon, ſede in terra: non eſt ſolium filiæ Chal- dæorum. En ut lachrymis ipium quoque ſo- lium imperantis evertatur, Siquidem non lachrymatur, qui renidet. Sterileicunt demif- ſi colo imbres vel in auro, vel in ebore, vel etiam in Smaragdo; humo, lutéque de- fuſi in flores, culmôſque repullulant. Ità ſa- nè uſu venit fletibus; quos ſi in coccum rhe- damve profuderis, effudiſti; obnitente con- tra feracſitatem Pœnitentiæ ignavid, laſcivia- Denvenis Jue voluptatis. Pellatur itaque luxus procul à uctu: nequit enim tranſire Nehemias per por- tam fontis cum jumento. Ita-ne? Ità planè. Et qu ratione tanta Poenitentium cohors in equis & curribus, quos triumphanti Pompeio ſuppares & carpentis, & phaleris, & ſtipato- ribus vel mirere; vel faſtidias? Eos tu au- tumas, vocaâſque Pœnitentes? Deriſores illos dixerim Poœnitentiæ, non clhientes. Audi, ut Ethicæ Tom. IIl. curribus, & equitibus ſuis. Deſcende, in- P 267 Joële dolori Abrahæ filii initientur. Egredia- Joæl.a. 16: tur, inquit, Ponſus de cubili ſuo, & Sponſa de thalamo ſuo. Interdicuntur domicilio ſuo Spon- ſi, truduntúrque penatibus, ut ſeriò lachry- mentur: Et nos in ſtragulis adeſſe nobis ad- foréque Pœnitentiam ementimur? In favilla & cinere acturum ſe clamat Jobus poœnitentiam vir candoris & ulcerum: Et nos lugemus & lu- dimus, quorum & plaga cordis intumuit, & nullus in carne livor pœrnæ eſt, delicati pari- ter & iniqui, pannoſi mente & corpore palu- dati? Pudeat lyrarum in luctu. Pudeat illece- brarum in lachrymis. Pudeat in ſacco ſerici. Cur jungimus ſtibium Jezabelis cineribus Judi- thæ? Cur componimus eburneam Achabi do- mum cum lugentis cucumerario Jonæ? Cur pe- Ctorales Dinæ faſcias cum Eliſæi melote copu- lamus? Joannem & Herodem uno excipimus tecto? Vereor, ne, ut olim cùm ſimul habita- runt, ità apud nos quoque & Herodes epule- tur in myrrhinis, & Joannes in compede feria- tur. Neque enim Laſcivia & Luctus ſimul eſſe poſſunt, quin alter ſuccumbat. Imò non alter cadit; ſed una ſemper interit Pœnitentia; quoties illi Luxuriem ſotiamus. Lothum inter- g verzeg roga, ſi me non audis; cui inter calices; ne in- ter filias quidem tuta fuit pudicitia. Porròô eum Angelorum nuper hoſpitem mirabamur, Sodomitarum cenſorem, ruentis deprecatorem ſulphuris, obrigeſcentis in ſaxum conjugis de- ſertorem: & tamen conſternatum excidio; bu- ſto, funeréque non modò lugere non vidimus in illecebra; ſed, tranſmiſſo igne, amiſſaque uxore, uri ſimul & laſcivire Stezimas in= tactis Sodomis continentem;, deletis, non im- pudicum modò, ſed inceſtum. Quod ſi uno nau= fragatur in cyatho pudoris Arca, quæ ſulphuri innataverat Sodomorum; quâ nos audacià pu- dori noſtro racemos, thyrſoſque ſupponimus? Nos caſtitatis non ſemel transfugæ agemus in lyra & viola poœnitentiam, cum Lothus, pudicitiæ myſta, periclitetur in muſto; depri- matur in monte, remolliatur in ſaxo, libidinetur in cinere, uratur in lachrymis; luxurietur in ſulphure, pater eſſe diſcat novæ prolis, & ſine conjuge; quod mirum eſt, & inter filias, quod fœdum eſt? Tune in armillis poenitentiam ages, quam Petrus abs ſe agi poſſe non credidit juxta carbones? Tu ſacinus elugebis in ephip- pio, cùm innocentiæ ſuæ illachrymetur Eſther in pulvere? An non vides dejectum jumento Saulum; ut ad manus induetus Damaſcum ſuo crimini diem dicat in tenebris? Mihi velim aſſentiare pronuncianti, nec patuiſie ad por- tam fontis aditum Nehemiæ Sionem adequi- tanti; nec tibi ullam ſupereſſe ſpem ſucceden- di ad aquæduétum pœnitentiæ; niſt ſerpentis in morem & humi repas; & humum pro mek le mandas. At degenerem te fore credis, ſi; Erubeſeen: ſtudio pœnitentiæ, voluteris in luto. Hanc ſu- ia mala. ſtulit ſuſpicionem Propheta; qui, cùm Regis ti- ps,nemis tulum lachrymarum cuniculis inſeripfſerit, di- ſir inter- gnitatis te compotem in luctu, non expertem, aum bu- prædixit. Audi: Et tranſivi ad portam fontis; & dd aquæductum Regis. Regum ergo; non lixa- umant rum eſt, corfivare & jugis aquam in Jeruſalem. reſpestut. Si verò aquam in urbem traduxiſſe; Princi-, . . LC Gloria vs⸗ pum eſt; an tu regium eſſe negaveris emiſiſ- ga ſe in genas laticem lachrymarum, è jugis ſuper Pæœnitöris: biæ ſeu perfoſſis, ſeu etiam depreſſis? Ergo non degeneraſti luctibus peenitentiæ, ſed regnaſti. aen Hinc eſt, quod à nullo tanto cum obſequio excep- chriße, 20. Ibid. 20. Lbid. 20. Eſth. 4,.16. 2. Keg. 24. tus eſt David, quàm ab Areuna, 268 Conſpiciénſ- qJue Areuna, animadvertit Regem & ſervos ejus tranſire ad ſe⸗ G egreſis adoravit Re- gem, prono vultu in terram. Et unde tanta in Senatore erga Davidem reverentia? Num po- pulum Palæſtinorum ſtragi ſubduxerat? Imò eum Angelorum objecerat lanienæ: ſiquidem; acto Tribuum cenſu, iram Numinis provoca- vit, innumerique peſtilentiâ correpti unam in- tra diem cecidere. Num David per eos dies urbem ſordibus expiarat; egeſtis ex ea vene- ſiciis, & ſortilegus ? Quin eam ſupputando, cenſendéôque plebem, fumo, tumoréque pollue- rat. Si ergo nec fortiorem Davidem, nec ju- ſtiorem obvium habuit Areuna, cur eum tan- to cultu proſequitur, pronuſque excipit ve- nientem? Quid cauſæ eſt, ut veniat Dominus meus Rex ad ſervum ſuum? Luxerat enimve- 1rô, doluerâtque, quèd cenſum populi iniiſ- ſet. Percuſſit autem cor David eum, poſtquam numeratus eſt populus: & dixit David ad Do- m num Peccavi valdeè in boc facto. Hinc tan- tum dignitatis Davidi acceſſerat: perfude- rat enim illum Pœrnitentia ut cinere, ità e- tiam majeſtate; adeòè ut, quem obtruncato gigante nemo pronus coluerat triumphantem, vVir Hieroſolymis primarius adoraverit ſur- gentem à luctu. Viden'’ ut plus authoritatis imperanti concilient cineres, quàm manu- biæ. Id obſequii lugenti Regi delatum eſt, quod nemo ovanti detuliſſet. Non compreſ- ſo, obrutéque Abſalone David adoratur, ſed expuncto lachrymis flagitio. Nimirum ex hoc quoque pelago, fretéôque lachrymarum purpuras expiſcamur, quarum ſanie Regum chlamys imbuatur, impoſitura ipſis quoque primoribus infimam obſequii ſortem erga poenitentes Adoravit Regem, prono vultu in terram. Habent & lachrymæ Erythreum ſuum, unde coralia ac uniones extrahan- tur, decus refuſura non prætextæ, ſed ſa- go, imo & ſacco imperantium. Surgit ſe ip- ſo major a luctu David, quémque victorem Ppræteriiſſes excoles lachrymantem. Quod ſi ſcatent margaritis lachiymæ quùm ſcelus ex- tergunt: quas, rogo, gemmas effundunt, quun exundant in lilia? Regem creat Poœe- nitentis, etiam cùm reſtagnat in ſcabie cri- minis: quid agat, ſi allambat violas innocen- tiæ? Senſit id incrementi Eſtbher quæ, cùm adire ad Regem, etiam in ſummo populi diſ- crimine, recuſaſſet, ad eum irrupit, poſt- quam intellexit poœnitentiæ operibus exerci- tos filios Jacob, conterraneos ſuos. MWon co- medatis, non bibatis tribus diebus & tribus no- êtibus, & ego cum ancillis meis ſimiliter jeju- nabo, & tunc ingrediar ad Regem, contra le- gem faciens, non vocata. Quo Poœnitentiæ oſtro fœmina paludata, tantum ſibi acceſſiſſe auctoritatis, dignitatiſque ſenſit;, ut in ſe Re- gem citòô deflexerit, decreta reſciderit, damna- rit Amanum, morti populum rapinæque ſub- duxerit. Adeò non vileſcemus fletibus, ſed in- creſcemus, ut ipſos & Reges quatere, & Satrapas percellere poſſimus arbitratu, nutuú- que noſtro. Et miramur ſi Regis eſſe dica- tur aquæductus, quùm lachrymæ & profun- dantur a Regibus, & pares auguſtioréſque Prin- cipibus faciant adſcitas ex ergaſtulis Hebræo- rum virgunculas in Perſarum Medorumque Gynæceum? En Afſuero imperantem Eſthe- rem, ſed poſt fletum & cineres. Ouid petis Oliva ut detur tibi Etiamſi dimidiam partem re- Idid. .. ͤ n gni mei petieris, impetrabis. Num tibi dege- n. 6. à5 DNun neraſſe videtur lachrymis jejuniéque Regina, nn quam & injuſſam ad Aſſuerum 2cceſſiſe vi- & Mher. chri des, & ex contempta lege Principis, non ſe- ,; , lule curim retulifſe, ſed ceptrum? Dimidiam re glacerenun I, O gni partem impetrabis. Ità=- ne? Ergo quam "erenu, hud ke eras damnaturus, ſi acceſſiſſet injuſſla; non Sermhe“ h injuſſam modò, ſed importunè irrumpentem bli/ . ad te tuo donandam cenſes imperio ?à Vi- ſi ſei dit enim verò Rex & poœnitentis fulgere vultu r 1 ſpeciem humanâ auguſtiorem. Decus proin- ix n- de Afſuerus in comjuge eſt reveritus, quod Ulengi illa non è monilibus hauſerat, ſed è& lachry- imer del mis. Nec tantùm placemus Regibus poœmi- gerlle. . tentiæ cultu, ſed Regibus diſplicere, ſi opor- woln5 teat, non timemuss Notum ſit tibi, Rex, quia Dan.3. 1tono in Deos tuos non colimus, & ſtatuam auream, “ ium, guam erexiſti, non adoramus. Quis ea furen- §ö. Ves a lgum. 5 ti Principi exprobravit, cui nullus auſus ſue- Purri. ununbinea rat repugnare mortalium? An Regi Reges m. Una obſtitere? Num inermi repugnavere cata- uron eſt⸗ phracti? Num victum itaà laceſſivere victo- Regis? res? Denique tantà verborum fiduciâ oblo- Acumm ſat quuti-ne ſunt percito Regi Gigantes bellato- 1n gvou res? Imô pueri reſtitere Principi, & quidem Et, gin conditione ſervi, natione advenæ, infortunio uIctrelnus vincti. Et quânam ratione tantos illi ſpiri- 1 con tus concepere in ſorte tam humili, ut ſoli iorcorhs repugnarent Nabuchodonoſor, flammâſque 1rNn Samn contemnerent? Poœnitentiæ, fletuumque ſucco- iete ne dicam, an ariditate? Dentur nobis legumina Dan-nia frio per ad veſcendum, & aqua ad bibendum. Pecca- Dan.,20, en imhen vimus, inique egimus: ſed in animo contrito, 3. Zehr ia nis & cine & ſpiritu humilitatis ſieſeipiamur. Quid hic gm; 6 non deductum ex aquæductu Regis, porta- hu an que fontis? Unius ſunt pœnitentiæ ſupellex, Aulicue iet. üi annona;, calices, hoſtiæ, verbâque puerorum. eu. ö, ſus, Iis ferocire vel in Regem ſunt auſi pueri, con- S,3 rigmm ditione quidem fortunæ ſervi, ſed Poœniten- adiß. zummnlg tiæ generoſitate Proconſules. Micat ignis e Uhe⸗ 19 cinere; fretämque lachrymantis in morem Hine: nlninil turgens Erythrei, non timere ſolet Reges Ve wul ſed abſorbere. Vide occurrentem Achabo n an Eliam, Regique facinus opprobrantem. Vi- pigstas min de adigentem in jugulum Holofernis acina- wnferande llyet hen cem Judith. Vide colluctatum cum Gigante Barien 1. d Davidem. Vide tandem ludentem cum leun- ud⸗ culis Samſonem , diverſantem cum Leoni- non bus Danielem. Nemo ex his non factus eſt emte cinere fletéque animoſior. Nolim ergo reda- Kai n ctum iri te credas in ordinem, plebejumque r futurum, ſi lachrymere: quando imbuti luctu nt i, vel adoramur ut Reges, vel Regibus adblan- a dimar, vel nobis blandiuntur Principes; en. vel denique Reges facti, monſtra aut ſperni- l mus, aut carpimus. Et tranſivi ad portam fon- nenoſ tis, & ad aquæductum KRegis. Si aqua eſt pœ- ine nitentiæ, quæ nos reducat Hieroſolymas, non poteſt non Regis eſſe, quando aut fa- alilſe cit, aut docet, aut etiam Reges debellat. ekttu. Leges in Annalibus Hebræorum, caſſo Re- ur M gis titulo, Ezechiam induci & decumben- e E 1 tem in lectulo, & ab Eſaia de impendente Are ſibi funere commonitum. In diebus illis ægro- 4. Reg 20, n Aun tavit Ezechias uſque ad mortem:⸗ & venit ad 1. 4 . eum HMaias. Quid hic regii fulgoris intermi- . To. ⸗ i cat, quo à Scriba Principem diſcernamus? Gias, i Ad eum venit Eſaias. Nullus hic ſublucet unie tel titulus principatus. Aägrotavit Exechias. Li- Talycn att X ſcabies exponi non poſſet jejuniùs. At, hal ncg fletu & Regis oculis erumpente, tantum ilil luna . orna- Per Ne 4 1 ili Ners Altuen ta tepagurett ie ellee ii⸗ runn fäles 4 Ggeng H rincigl, gin dvene Inm e tammm li hi n huni, ul lor, enh rur lika libendmn Au in minn umn Himmg. (l An Nern, Crnütettie iit. etbiqhe en nt ali ſkeis, erwi, A e le. Ma manti Hüſs neke ile i currenten oppnkrns , 1 Hobkm uum an , Udentenan Nrem ul his n il Nolin en nem, Kten, bunc, inan el Regtun, untut i monlaun, i. R alu t Hend, le, unh verior. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 269 panias ornamentorum acceſſit, ut mox Dux populi juſſu Numinis vocaretur. Flevit itdque Exechias Retu magno. Et falctus eſt ſermo Domini ad eum (ſcilicet Eſaiam) dicens: Revertere, & dic Ezechiæ Duci populi mei: vidi lachrymam zwam, & ſanavi te. Ergo, qui thoro in- cubans regio, Ezechias duntaxat compella- tur, ſi lugeat, Dux ſalutatur Ifraelis. Adeò falubri, generoſéque lachrymarum irriguo re- gni ſceptrum effloreſcit, ut ægrotum quo- que ad Præfecturæ titulum evehat luctus, cujus jam-jam ex albo ſuperſtitum, vi mor- bi ulceriſque, nomen expungebatur. Noli ergo timere dedecus, unde vides regni virgas ſuc- creviſſe. Et ad aquæduttum Kegis. Hinc eſt, quod cùm Salomon iniiſſet Reginarum cenſum in horto ſuo, gratiorem ſibi tamen reliquis fœminam, Columbam maluit dicere, quaàm Can.6. 7. Reginam. aginr ſunt Reginæ » & o&ogin- ta concubinæ, & adoleſcentularum non eſt nu- merus. Una eſt Columba mea. Num ea Regi- na non eſt, quæ & Regis eſt filia, & con- jux Regis? Imèô princeps eſt inter Reginas: ſed cùm fateatur illam columbam eſſe, Regi- nam quoque eſſe conteſtatur. Nemo enim lu- get, quin regnet. Gemitum indicavit, ut noſceremus imperium. Nam quis lachryma- tur, & concupiſcentis non dominatur car- nis ac cordis? Filius lachrymarum ſuæ naſcitur 1Reg. 8. Matri Samuel. Anna, cur fles? Cur flet? Ut, qui emerſerit è lachrymis infans, prineipatin, auſpicio pœnitentiæ, deſtinetur. Habet enim omen imperi, quiſquis coaleſcit in ſinu mœ- Abidem. roris & cinerum. Suſcitat de pulvere, inquit, egenum; & de ſtercore elevat pauperem : Ur Jedeat cum principibus, & ſolium glorixæ te- neat. Quid hic Poœnitentiam non reſipit? Pul- vis, fimus, ſordes, & ſqualor. Verùm his aut rigantur, aut opimantur arbores, quibus, ærumnoſis quoque, thronus gloriæ conſtruatur. Uſque adeò regium eſt lugere. Ut propte- rea ſapientiſſimè fletuum aquæ ductus Regis titulo conſignetur: ad portam fontis, & aquæ- dubtum Regis. Nam & Judæ, qui Confeſſio- nem ſuo nomine præfert, ſceptrum delatum eſt, ex eéque naſcituri Principes nuncian- tur, quòd abeſſe à ſacco poenitentiæ regni purpura non poſſit. Jonam evolvito, eum- que obeuntem Niniven urbem grandem pro- ſequere, nuſquam illum meminiſſe Princi- pis audies, niſi cùm, exutâ purpura, ſquale- Jonx ;6. Te Cœpit Princeps in cinere. Et pervenit ver- bum ad Regem Ninive- & ſurrexit de ſolio ſuo, indutus eſt ſacco, & ſedit in cinere. Tum haberi Rex cœpit, quum eum Pœnitentia de- jiciendo ſublevavit. Qui ſanè mos non apud impios dunmtaxat invaluit, verum & imer innocentes eum viguiſſe didicimus. Accubuiſ- ſe, ad inſtar Regis, Dilectum ſuum Spon- ſa teſtatur. Et unde videri cœpit ſe ipſo au- Euſlior Myrrhâ. Niſi mea me fallit opinio. Can. 1 12. um eſſet Rex in accubitu ſuo, nardus mea edit odorem ſuum. Bene eſt. Sed recita; quæ ſequuntur. Faſeiculus myrrhæ Dilebtus ens. Erge tum Princeps proclamatur, quum illum fuis inſignibus Pœnitentia veſtivit & ſepſit. Quis enim nefciat, inter primarias Peœ- nitentiæ teſſeras Myrrham eſſe? Et dege- nerare te poſſe times, ſi pædore decus com- mutes, quando ipſemet ſpecioſus præ filiis ho- minum, non tum Rex appellatur, (quamvis ſemper Rex ſit) cùm caput ejus auro palmiſ- Ethicæ Tom. II. que comveſtitur, ſed quum totus fatiſcit in faſcem, & „ evulſis palmis, coarckatur in mytfrham. Caput ejus, inquit, aurum opti- Mmltm „ ter ejus eburneus genæ illius ſicut areolæ. Coa⸗ cervantur huc ſane præconia, decorâque. Ve- rùm palmetis, fodinis, & lapidicinis una Pœni- tentiæ ſeu amarities, ſeu humilitas antecellit. Siquidem inter marmorum, gemmarumque acervos nominatur ille tantum Dilectus, quo non caret titulo Bubulcus aut Fullo. At ubi deſedit tanta illa lapidum fruticumque vis in oleris vilitatem & amarorem, factuſque eſt Sa- lomon ex auro myrrha, tum enimveròô, refusè illi ex olere majeſtate, Rex Sponſæ eſt, Nar- déque throno ejus litatur. Dum eſſet Rex in accubitu ſuo, Nardus mea dedit odorem ſuum. Faſciculus myrrhæ Dilectus mens. Nullo ergo ignobilitatis metu perpoliendos nos excolen- déſque tradamus Pœnitentiæ. Non fons aquæ: crimina elugentis inſalubrior Jordane;, ut ; cùm ille Namani ſquamas exterſerit, nitorem hic aut reſtituere, aut duplicare non poſſit Iſraélitæ. Teſtemur ergo lachrymarum, fle- tuumque typum Regum teſſeris non carere, ſcribatque Eſdras non vulgi, ſed Regis efſle aquæductum. Et ad aquæduttum Regis. Et tranſivi ad portam fontis, & ad aquæduttum Regis, & non erat lo- cus jumento cui ſedebam, ut tran- ſiret. C in aqua luétum, & Pœmitentiam in aquæductu Mens hactenus deprehenderit, nihil contingere, exprimique opportunius po- tuit, quaàm non licuiſſe jumento illinc eva- dere, coactumque Nehemiam inter rudera ſentéſque diè hærere cum equo ſuo. Non e- nim Pœnitentia eſt, quæ cité demigrat, bre- vique lachrymarum ſedem; cunaſque tranſinit- tit. Perſtandum in luctu eſt; tantâque tibiop- poni debet congeries ruinarum, ut pedem inde referre non audeas, attonitus, implica- tuſque everſorum ruderibus moœnium. Inci- dit in aquæductum Poenitentiæ David; inci= dit Petrus. Quot ibi horis perduraſſle am- bos exiſtimas? Roravit alter ad auroram de- licti memor; quamdiù vixit; quâſque pro- cul ab atrio emiſit lachrymas, in cruce tan- tùm cohibuit; unum eſſe ſtatuens vivendi & lugendi finem. Noctibus alter ſingulis ſtratum ſuum lachrymis inundavit; ne tum quidem reſpirandum ſibi eſſe ratus à luctu, quum re- gni curis exolutus in portum ſeſe quietis rece- piſſet. Ergo intumeſcebant doloris fluctus in ſtatione; ut cuivis facilis ſit conjectura, quas Poœnitentiæ hoſtias in Tabernaculo mactave- rit, qui, vi fletuum, ſe ipſum conficiebat in thoro. Lavabo per ſingulas noctes lettum meum; lIachrymis meis ſtratum meum rigabo. En, ut in aquæductu Regis Rex perſtet. Quis eum tranſmiſiſſe dicat rudera laticéſque Poeniten- tiæ, quem nullis non luxiſſe noctibus demira- tur? Flevit Achab, flevit & Saül, & fle- tu utérque copioſo. Verüum, cùm neuter perdurarit in luctu; regno uterque vitâque⸗ tumma nominis infamia, decidére. Tranſiere ambo per aquæductum Regis: & ideò inter- cepti ſunt. Quique hærendo fonti deveniſ- ſent in Sion, ab aquæduétu excedendo eôò 4. 32 minus Can. 5. 12 manus ejus plenæ hyacinthis t ven- Cant. ſ. 12 Penitemia vera perſe- verantid non caréebe bſ. 6., J, Excuſatio- nes Vancæ; aut falſæ Pœniten- tiam eyver- Funt. Saislis ex. gisſationes. K. Reg. 15. Ciree Hass- le ſanior. Vitia pal- diata, 270 minus itineris confecere, quò audacius excur- rerant. Una enim Poœnitentiæ via eſt, quam is meliùs decurrit, abſolvitque, qui ſtat. Exa- ruere unam intra dieculam Achabi lachrymæ. Gladio miſer occubuit, ideò naufragus, ſluch à fluctibus ſeſe emerſerit. Non profudiſſet in rheda ſanguinem, ſi fletum in cinere defu- diſſet. Ut enim Jonas ideò vixit, quia pe- fiit, nactus naufragio ſtationem, demerſione; quàm navigatione, felicior. Ità pœnitens, ſi crimen ità lugeat, ut non elugeat „ lachry- marum tum perennitate, tum Copi Ahuret ſi- bi portum in pelago, charybdim offenſurus, ſi fluctuum tædio exſcendat in littus. Er- go, ſi ad aquæduétum deveniſti, felicitas eſt, quod tibi tranſire non liceat, quando una poœnitentis calamitas eſt, ſi lachrymas, do- lorémque tranſiliat. Non eſt Pœnitentiæ por- ticus, ut olim erat Probatica Hieroſolymis . ibi enim revaleſcebat nunquam, qui paraly- ſi compeditus ſeſe movere loco non poterat; hic verô ſaneſcit is tantàùm, qui beatam ità paralyſim ſuſtinet,; ut nec viribus polleat;, quibus refigere ſe queat à ſede luéctus, & nullum habeat hominem, à quo de lectulo doloris in illecebræ piſcinam demittatur. Vis ſanus fieri? Noli lectum ſuſtollere, ſed ità recumbas in ſtrato poœnitentiæ, ut inde nulla vi ſurgas. Magdalenam contempla- re, aut decumbentem jugiter, aut, ſi mu- tare ſedem cogeretur, ſuum ſecum grabatum circumferentem. Lachrymatur in epulo; pro- cumbit in cona;, luget in calvaria, ejulat in horto, ſaxo tandem abſtruſa Maſſiliæ annos ferme triginta jacet ſolitaria, ut exundet in fletus. Viden ut aquæductum nemo ſapiens tranſmittat. Et ad aquædubtum Regis, & non erat locus jumento, cui ſedebam, ut tranſi- ret. Porrò nec tu aquæduétum præteries Poœ- nitentiæ , ſi eò accedas cum jumento tuo. Nam plerique, dum eos pœnitet ſcelerum; non jumentum adducunt ad aquas, ſed equi- tem. Non concupiſcentiam, à qua in co- num ſunt abrepti;, caſtigant, ſed aut ætati, aut amicitiæ, aut conventui, aut theatro im- putant flagitium ſuum; cumque non ſe cor- ruptos damnant libidine ſua, fed alieno ſe ap- pulſu ſeductos jactant, vix lugent; aut ſi pro- bro criminis lugere cogantur, ſeductionis linteo citò fletum extergunt. Perge ad aquæ- ductum cum jumento, ut ibi hæreas. Nam illi tranſire non licet. Sola enim libido tua, quæ te depreſſit, excuſationum te perizoma- te exuet, ut, cuùm tibi turpitudo patuerit tua, anchoram jacias in luctu nunquam à lachry- mis receſſurus. Noluit Saüul ſuum ſiſtere Sa- mueli jumentum, cùm fſervati contra quam Deus juſſerat, gregis poſtulatus, non ſuam faſlus rapacitatem eſt, ſed, deoneratâ tranf- grefſionis in vulgus invidia, annuiſſe ſibi viſus eſt, non rapuiſſe. Pepercit populus me- lioribus ovibus & armentis, ut immolaren- tur Domino Deo tuo: Ubi jumenti, hæc inter verba veſtigium? Hoſtiarum, non rapina- rum, meminit Saül. Quis autem viétimas de- fleat? Quem pigeat hoſtiarum? Circæo hic Ca- lix fatalior, quo, palpante ſe ſcelere, rapinæ demutantur in hoſtias,; jumenta plumeſcunt in turtures. Utinam, ut ſagas regno expulit Saül, ità evocaflet in regnum aut Calypſo, aut Circem, quibus imbueretur, efferare po- tius homines, quam feras cicurare zid eſt: non Oliva vitia inaurare ſua condiſceret, ſed magis res abs ſe geſtas præclarè aut extenuaret gloriæ tædio, aut demiſſionis ſtudio convelaret. Ve- conſeſſ. rùm; ablegato avaritiæ onagro, agnum obtulit holocauſti, ideéque ità flevit, ut luctus ejus Petteris erds meritò rideretur. Debet non Gangem imita- ri Pœnitentia;, ſed Nilum, ut ÆNgyptum opi- ceſſe eſt, non facinora. Nolo ſacrificii memine- ris, ſed ſortilegi. Alioquin & ridebis in lu- ctu, & rideberis, brevique finies pœniten. tiam. Remoratur ſiquidem aquæductus non Agnum, aut Columbam, ſed Jumentum. Et non erat locus jumento, cui ſedebam, ut tran- liret. Felix ruderum aggeſtus, quo heſtia mo- rari cogitur ad aquas. Quid;, quod inſidere jumento debes, ut ad lachrymas devehare? Tum enim lachrymaberis, cum non curſim, Exama ſed quaſi ſedendo & quieſcendo concupiſcen- onſeienuic tiæ tum vim expendes, tum virus, Non mo- cenſere; ſed ità incumbas illi, uti equo ad volup- tatem ſeu commodum utereris. Jumento, cui ſe- debam. Plerique huic inſident jumento peeca- turi, criminis tum memores, quùm blandi- tur. At ubi eos aut ſaties, aut angor pecca- ti coœperit, jumento confeſtim deſiliumt;, nul- lam ſibi ſceleris imaginem hærere patien- tes. Quos certè Davidis nemo dixerit alum- nos, quando, quod illi crimen eliminant; ipſe ſibi nunquam non adeſſe voluit. Et peccatum Fl. 50.6 meum contra me eſt ſemper. Auditorem ejus dixerim anachoretam Jacobum, quem libidi- ne ſupplantatum & cruentatum cæde; eâ lege in ſinum Pœnitentiæ confugiſſe ſuſpeximus, ut ofſa fœminæ, quàm primè libidinis pro- caciâ vitiarat, mox latendi voto ceciderat, cir- cumſpiceret ſemper, ratus non minus ſuo ſe ſcelere, quàm Redemptoris imagine in ultio- nem ſui deflagraturum. Ergo non amovit funebres flagitii ſui reliquias, ſed iis ſeſe val- lavit, ut quoquò aut oculos aut pedes pro- ferret, moneretur delicti ſui. Sedere id ſanè eſt, & inſidere jumento; hærere oculis, vultu, ani- mo, putreſcenti fœminæ cadaveri, quo te argui & adulterii ſentias & cædis. Nos verô memi- niſſe peccati piget, vel quùm illud expian- dum ſubjicimus Sacerdoti. Pudeat concupiſ⸗ centiæ & meminifſe, ut labamur, nec memi- niſſe, ut exurgamus. Scorpione, quo ictus es, abuteris in ulceris antidotum: & crimine, quo cæſus es, uti neſcis, ut tuo vulneri cicattix ob- ducatur? Porrò, quamdiu ad aquæductum u- mento non vehéris, aut non plorabis, aut ci= t0 refolvetur luctus in cachinnum; hoc eſt; non reſiſtes ad ſcaturiginem pœnitentiæ; ni- cpakt ſi tuæ te pudeat concupiſcentiæ, quam præ gerkzr. . . nitentid. oculis habeas. Quis Achabo flevit uberius? Nien quem ad Eliæ vocem & afperſum cine- re, & ſacco deformatum, & jejumio macilen- tum Deus quoque laudavit. Nonne vidiſti A-. Reg 2l. chab humiliatum coram meà Verùm diſſiutum 29. mox eſt cilicium pœnitentis, aſſutâque regnan- ti byſſus, non reſtituta Nabuthi vinea hære- dibus, non everſæ idolorum aræ, non Jezabelis compreſſa petulantia. Et tot vixere in lachry- mis monſtra? Nonne tantorum eluvione fle⸗ tuum intercipi potuere, deprimique Hiagi- tia Samariæ umiverſa? Potuere: ſed ſi perla- tus fuiſſet ad aquæductum Pœnitentiæ Achab jumento ſuo, hoc eſt, ſi fleſſet 1scordation- . 900= met. Ille gemmas, hic limum convehit. Ità Dzdr luctus;, ut nos fœcundet, ſcelera devehat ne- or? . Cogniti⸗ dò non grave tibi oportet ſit tuunt ſcelus re- ſar. ker §. Yacobias eremisa. igne eßs egul CiniIs, “ Etvuit wde l fiei le, u nt t it h fentorum, 1 lnti, onis an nſanto/ lure, Le keiee ſerisin ſe immidl n hpide⸗ Dophetas, is decret leyit in lorus ett Prni ennit Ann Conſtenm Eti honor Dellant E. un optile te ftetum, 1 Dperandi? Cmtabit, in Juge 8n kgor o Cbent, ut m e, ni det voto A Un iſe no⸗ Ttn gnicden Dentum l lehuilet, he Ppete ſnlil & wle dho⸗ enn eume nmn. lae rzumernm Imt nl erpderet 1 perctili N inlierat Nplerindo petenco MlN, nolo Mſen, t Memlun te ſhiſtenig Nun, Nn Duncim , I eſhncer N ve.. anſri lleheq. iine⸗ ſ odiéque dehcti fui. Verùm in arundine, ut ità dicam, longa ſagittarum Dei nefarius Prin- ceps equitavit ad fletum. Non enim tædio criminis, ſed ſfupplicii metu in aſylum profu- 3.Reg. ai⸗ git Pœnitentiæv. Ni mortuus fuerit Achab in 240 civitate, comedent eum canes ſi autem mor- mus fuerit in agro, oomedent eum volucres. era erehz aque, oum audiſet Achab ſermones iſtos; . eſeige 4 7 . . 4 2 Arifie ſeidit veſtimenta ſua, jejunavitque, & dormi- & nei vit in ſacco. Ambulavit infelix ſuper pennas Knnes HW ventorum, quorum metuebat impetu ciendos Auellän in ſe turbines, Procellaſque cogendas: ideéqueè d lumen pinnis auriſque conflatus lucius levior, in- conſtantiorque tum ventis fuit, tum etiam plumis. Deébuiſlet in jumentum è& throno de- ſultare, ſceluſque ſuum, non ſupplicium, ex- paveſcere. Verùm nuſquam miſer meminit Hceleris in jejunio, non extortum a cive hortum, non immiſios adverſus probum teſtes, non ja- Etos lapides in inſontem, non ductam ab ex- teris conjugem; non exactos imperii finibus Prophetas, non ſtatutas idolis aras, non mon- ſtris decretas hoſtias aut faſſus eſt Eliæ, aut Aabolevit in luctu. Flevit tantum, ſuéque non dilutus eſt luctu, ſed dilatus, tranſmiſsà à Deo Pœn criminis in poſteros. Nequit aut vera, aut conſtans illa eſle Poœnitentia, quam non fla- gitii horror, ſed pœnæ metus inſinuat. Re- bellavit à Patre Abſalon, quamvis Regis vul- tum optaſſet. Et potuit tantos poſt fletus arde- re iterùm, non ultionis libidine, ſed procaci imperandi? Potuit. Non enim odio criminis contabuit, ſed exilii impatientid. Atqui con- ceptus lugendi ardor citò refrigit, quem Re- tum cleaͤ⸗ gis fulgor, non ſqualor cædis incenderat. gtle hen . Reg. 14. Obſecro, ut videam faciem Regis: quod Nt me- hrmd Itihm . mor eſt iniquitatis meæ, interficiat me. Ejula- Votoceclelt⸗ bat voto Aulæ, non angore flagitii, cujus pon Nikt non ipſe modò non recordabatur, ſed ne Pa- z trem quidem meminiſſe ſuſtinebat. Adeò ju- mentum ablegarat, quod tamen inſcendere debuifſet, ne aquæductum Poœnitentiæ, quem petere ſimulabat, præteriret. Suum namque & noſſe oportet & deflere peccatum, ut di fletus exundet. Alioquin abibunt in ſicco flu- mina. Ideò Daniel extraxerat & ſtabulo cor- dis jumentum concupiſcentiæ, quod Seni op- poneret inſcendendum, ut ſui eum flagitii Dan. 13. perpuderet. Jdemen Chanaan & non Juda, 7. concupiſcentia ſubvertit cor tuum. In quam ſi perditiſſimus Judex ità moriturus inſiliiſſet, ut infilierat peccaturus; nec tum innocentem amplexando ſtrangulare tentaſſet, & mox, oppetendo mortem, mortem evaſiſſet. Nolo ſocios, nolo tempora, nolo mores civitatis incuſes, ut tuo ſceleri velum intexas. Ju- mentum te tuum abduxit, raptavitque in Uti edbo 18 Mnentn ti, aut angol in Gelliiug hberete er emno en den ehmin oleit Lgee . Auldtmren bunn, goen la 1. Lecelen e o Wureigi Ms ſelde um Md el⸗ Jc. I. 14. hem criminis. Unuſquiſque tentatur, à con- dcvupiſoentia ſua abſtrattus & illectus. Hanc rape ad lachrymas, quæ te abripuit ad fla- gitium. Nunquam cordatius lachrymaberis, quam cùm in cupiditatem patratum aà te faci- nus refundes. Et tranſivi ad portam ſontis, & ad aquæduöbtum Regis, & non erat lo- us jumento ocus ſedebam, ut tran- ſiret. lutum. Jacobum audi, retegentem origi- tranſeat: tu autem ſubſiſßte pauliſper, ut indi- in Cap. II. Lib. II. Eſidrx. 271 Uam efſet Chriſtianus Orbis fortunatus, Aulicifes. Q ſi Hieroſolymorumn infortunio conflicla- nandi. retur 2 ut eas ſcilicet pateretur in aditu angu- pignitas ſtias, quibus excluderentur, qui in Urbem ju- per quos mento devehuntur. Verùm is tantum fanſtio- nferen- rés Aulæ aditus nonnunquam perrumpit eſkanes quemn onager infert in Regiam. Diſquire, quà npiorims nonnulli ponè thronum conſtiterint, tanmtum non collegæ regnantium; & deprehendes, ve- nalis officio mancipis, & humeris illatos, quò nemo ſeſe Principum penetraret. Petrus in atrio Sacerdotis? Nauta cymbulæ fatiſcentis, Malchi inſequutor; Chriſti diſcipulus. Et S8. Petrus. quâ ratione inops, ſuſpectus, & reus ad ignem Aulæ conſedit? Ancilla eum oſtiaria Dignitas in in domum Principis admiſit. Foœmina Thecui- ndignit tis errantem Abſalon reduxit Hieroſolymas. Quis tumultuantem; laſcivum, præferocem, transfugam; fratricidam & proditorem in do- mum revocandum crederet Prophetæz & Re- gis? Rediit in urbem primo, mox etiatmn ad oſculum Principis. Et quibus ille rebus bene geſtis flagitium abolevit jugulati abs ſe Amno- nis in convivio? Maximis. Quibuſnam? Pa- læſtinorum internecione? IIluſtrioribus. Tem- pli deſignatione? Uberioribus. Civium patro- cinio? Gratioribus. Et quænam ea fuere adoleſ- centis promerita, quibus exilium oſculo com- mutaret? Quibus criminum vindicem ſeveriſſi- mum Davidem præclarè factis à cenſuræ ſup- Plhiciique ſeveritate in oſculi blanditias deflexit? Quibus? Ingentibus, innumeris, immortali- bus. Una nimirum pro illo peroravit Thecuitis: unus pro illo Joabus interceſſit. En quo mer- curio confletur aurum! Nullis aut hofſtiis per- litatis, aut cæſis hoſtibus, vir ſanguinum & laſciviæ ab exilio retrahitur Hieroſolymas. Id; inquies, non videri in Regiam devehi jumen- to; quando mulieris interventu non ſecuri fe- riuntur ſicarii, ſed Regum oſculo dignantur? Cave in aulæ limine diſquiras, qui ſortis infi- mæ viri, civéſque nefarii tam propé Curu- lem adrepſerint. Nulli defuiſſe intelliges ju- mentum, quod non fœno, ſed auro ſaginatum in vehiculum fortunæ ſuæ homines perditiſſi- mi converterunt. Proſtat ubique jumentum, quo devehare. Adeſt Abſaloni Achitophel. Ad- eſt Amanus Aſſuero. Adeſt Judæ Odollamites opilio. Et ſi reſcire & Samſone optes, qu ipſe ratione debilitari vincirique poſſit, noli Manue parentem ejus conſulere, adito Dali- lam ſcortum probrumque victoris. Ergo-ne aut foeminis, aut ſemiviris, aut homuncioni- bus regmi fores committentur, nulli adornatâ, ſtratâque vià in palatium, niſi eo per jumen- tum deporteris? Abſcedant alquando tan- dem infauſti greges à Regiis: ſuis quiſque me- ritis pervadat ad Principem. Quod ſanèé con- Rex regas. ſuetudinis vitium abolendum tum cenſuit Sa- muel, cùm Saülem inuncturus eum ſejunxit & comite. Dic puero, ut antecedat nos, & 1; Reg. 90 cem tibi verbum Domini. Tulit autem Samuel lenticulam olei, & effudit ſuper caput eus. Quamdiu aſinæ veſtigantur, habeat Saül ſeu mulionem, ſeu opihionem, quem conſulat. Aſt ubi agendum de regno eſt;, paſtor exclu- datur. Solus initietur imperio Saül, ut ſolus imperare moneatur. Atqui multa per ſe Princi- pes definire non poſſunt. Aio. Sed pleraque poſ- ſunt; multâque ut poſſint, eniti eos oporteret. Vide, ut adminiſtro curam ægrotantis flii 0 4 oam 272 boam non committat, quo de agi cum Ahia 2. Reg. 14. propheta unam per Reginam ſtatuit. Surge, 1. & commuta habitum, ne cognoſcaris quod ſis uxor Jeroboam, & vade in Silo, ubi eſt Abias Propheta. Ipſe enim indicabit tibi, quid even- Superion UWATum ſit puero. En ut duriora exequi vel Re- 2 2½ invigi: ginæ conſueſcant, quòd ad abjecta eas amor r. inflectit. Cur pro ægro non agat imperio Prin- 1piſrepi Ceps; quod pro ægrotante filio Regis uxor non nos omnia abnuit? Squalet, peregrinatur, oneratur, ro- Vieeris gat, & ſenem adit Regina, ut febrientem pue- a ruI recreet: & prodire & conclavi Principem tædebit laturum opem in extremum adductis fortunarum vitæque diſcrimen tum viris, tum provinciis? Quod ergo pro filio fœmina pati- tur, id pro regno viri principes recuſabunt; cùm præſertim non ea imponamus Principibus perferenda, ut imperium revaleſcat, quæ ultròô Regina ſubiit, ut ſaneſceret filius? Non enim illos prætextam jubemus ponere, non ad ci- ſtas, onerâque abjici, non peregrinari, non ſci- ſcitari, non fores pulſare jejunantium. Gem- mâ bibant, cocco niteant, floribus coronen- tur, atagene veſcantur: ſed audiant ærumno- ſos, ſed conventui præſint, ſed interſint judi- ciis: Imperent denique, ſi regnant. Id ab eis petimus, quo ſi carerent, mori ſe diſcerpique clamitarent. Jubeo regnare Reges. Quid eis aut jucundius, aut honorificentius imponi po- teſt? Agant pro urbium incolumitate, quod ve- nando perferunt pro aprorum excidio. Num gratior capreæ laniena, quàm regni ſalus? Sur- gis, adequitas, abſtines, alges, diſcriminibus, procelliſque objiceris, ut Aprum configas: & in curuli reſidere tantiſper piget, ut ſummis Rempublicam incommodis explices? Quan- ti ego Davidem facio, quoties eum memini de ſolio exſcendiſſe, ut agri à ſe coëmendi con- venfionem, ſtipulationéemque coràm ipſe co- a. Reg. 24. gnoſceret. Quid cauſæ eſt, inquiit Areuna, ut a1. veniat Dominus meus Kex ad ſervum ſuum 5 LCLCLui David ait: ut emam à te arceaum, & adi- 3. Davad. ſicem altare Domino. Is porrò non Levita- rum, aut Sacerdotum Primas, princépſve erat: homo novus & penè advena, necdum probrum provinciæx, ex qua transfugerat⸗ exuerat. Conſtitue altare Domino in area Areuna Jebuſæi. Quis, vel ex equeſtri ordine, NRr egss“ non Oeconomo, aut etiam Opilioni ſuo de agro tabulas conficiendas delegaſſet? Ve- rùm David pacta conventâque cum Jebuſæo, & quidem de area tranſigit: ne Principes pu- deret Judicum ſubſelliis intereſſe, quando David non modèô cauſas audit cum centum- viris, ſed ſolus dati acceptique rationes ſub- ducit cum Areuna. Tu-ne Senatui non in- tereris, ut cum primoribus regni fententias & roges, & ſubſcribas de ſummis rerum bel- lorumque momentis, quando coëmendæ ab Areuna areæ ſolus pacta Princeps tabulâſque confecit? Sed fortè ad eas negotiorum quiſ- quilias ſi Principes demittantur, contemnen- .geclakaßi tur. Primèò quidem non illos à throno rapio corum pom ad telonium, nec areæ intereſſe juſſerim te veo eos ſtipulationi, pretiéque: ſed aſſidere ſo- » . . mneslio, ſed frequentare Senatum, ſed reos audire, ſed bella aut decernere, aut componere ſuaſe- Nxr as rim. Aio tamen iis haud illos inquinandos quiſ- d. quiliis, quando David de coéëmenda ab Areu- Gloria ve. Ha area tractaturus, non modò non ſpernitur;, vior impe- ſed prono in terram vultu adoratur à Jebu- rantiam. ſæ. Egreſus adoravit Regem, prono viultu Ibid. 19. Oliva in terram. Regem adoravit non epulantem in ſmmaragdo, non conſidentem in curuli, non ovan- tem in rheda, non revehentem proſtrati Go- liæ caput, & gladium: ſed initurum cum eo commercium, de area conſtruendæ aræ op- portuna. Submiſſo ego quoque humi vultu Davidem adoro, quem pluris facio, quùm ad tabulam adeſt, ut ex Rege mercator aream coëmat, quàm cùm ex paſtore Centurio fun- dam rotat, ut Gigantem elidat. Regum enim plerique bellarunt, ut triumphum agerent: nemo, quod ſciam, Regum licitatiomi inter- fuit, ne Regis voto nominéque conventionis æquitas læderetur. Quis enim Principum ti- muit, ne minoris à cive area, per Oeconomum, emeretur ?² Tabulas ergo accepti expensique miror in Rege, non ſceptrum aut haſtam, imperii triumphique inſtrumenta. Quem enim palma non proritet? Quem verò tabu- larum non pigeat, pudeâtque? IIlud verò à Theolazis me præteriri hoc loco non debet, digreſſum venali. ſcilicet Davidem à Gad Propheta, ad Je- dalate buſæi fores acceſſiſſe, ut ab illo coëmeret aream. Quare Propheta is certè non eſt, qui nhliarii emptionum à ſe jura in libertos tranſponit, i: arceſsitque venditores, ſummâ ſumptuum, Adaltifis⸗ temporiſque jacturàa; ut, cùm limen aulæ de- nandi. triverint ſepties & ſeptuagies, inauditi tandem exhauſtique rejiciantur ad Procuratorem ſeu Eeeleſahi Villicum; ut, ſi quid ſuperfuit ſpiritus & pe- ia aG. cuniæx, fœdè illud exhalent, egeräântque in zam 4 Mi ſinum libertorum. Emendus eſt fundus? Niſi Wru. pacto interſis, latrocinium erit, nom auétio. Oeggaznͤs Nam & meritòô haſtam ibi defixere Patres. aen . Quamquam quò me impetus abripuit? Video Principes pertractandis fori cauſis abeſſe, Avaritis quos non adeſſe modò, ſed & præeſſe doleas domeſtico conventui, ad intentandas lites, Eiateſ agrôſque ſarriendos horam indicentes, ne ſex- zlum ani. tâ quidem in Paraſceve ferià intermittendam: cpaben. ut meritò credas de coëmendo ibi agi agro fi- Hii aro guli, in peregrinorum ſepulturam, quando mie, quâà Chriſtus horâ expiravit, latro eierat ſce- iuadia lera, Præſes æra, arcamque reſignat. Princi- pius cuer, pes horter ad tabulas? Imò eas utinam con- uakiuen . *. . poralia. vellere liceat, ut projectis dati acceptique co- Zelus ob- dicillis, curam omnem in Reipublicæ commo- ſrvomye da decorâque convertant. Pudeat infulatos ur- bium obliviſci, & meminiſſe armentorum. Pu- deat, Senatus conſulta faſtidire, aut etiam neſ- cire tum reſponſa tum ſcita; & fundi tam pro- bè tum fines metari, tum partiri areas. Nomi- natim tuum pecus evocas, & Præfectorum ne vultum quidem agnoſcis? Atqui per ſe Da- vid, ex præſcripto Prophetæ, aream emit ab Areuna. Nego id præceptum à Gad, qui ut aram areâmque deſignavit, ità de mercando ſo- lo mentionem non fecit. Recitentur mandata: Venit Gad ad David, & dixit ei: Aſcende, G eg conſtitae altare Domino in area Areunæ Jebu- ſæi. Et aſcendit David. An his jubetur nunciis geeleſe Rex intereſſe mercatui? Edicitur Davidi, ut bone ter aram extruat, non ut aream coëmat. Locus mancd aræ deſignatur, non autem conficiendæ ratio elsſaßi⸗ emptionis præſcribitur. Quæ tamen ſi Prin-ci le cipi mandaretur à Gad, noſtræ nos etiamnumn “ mercaturæ puderet. Siquidem emebatur tum à Davide campus, non ut ſtabulum continendo 4. Davii, gregi pararetur, ſed ut propitiando Numini, avertendéque contagio, altare ſtrueretur. Re- Lemplo. — . . rum ornas ligioni ad eam haſtam, non parcimoniæ, ſtu- mus neceſit- debatur: neç manipuli computabantur; led ,ins. hoſtiæ; lokie, Gs n. . Utavelſs ania Ee Conſ. ee ea Hio con Uemo. Pinceps! Patiimh Ie il 1 un Uet⸗ (un, goe ,, tenlnntit 2 it H ANNu 1n ent Veli i gom t tele, ce ſecknte, umr. Ad Ee Cæten Pemnculs n Ulribuch N Aut mKeitati ſügce pra nt mirar vy (Meſcat eon, aud peri ¹ Deet teſler Eemn regne ln efni Uutd: n e r ſblent: Ieni eparere ſo⸗ mml Pr, Nl wonmmin 1c, epulo dlt, vert ato amo w hor 4 n rn Auänt, N cet Kon enim mento Nel anſn uecus ut jun . a 8 e in Auncre Woamndie eagahl r eNnii ltation in e Connetii 1umhint 1Ceon etn erhenig n At lſn menta. Qe Gem vend tbe IAEd Dhen, A E llo derr e meh,a e mi imum, nlimmnale e inubdlttudn Ocntannen k itſhiim fe , egelinge n eſt kwds! N⸗ erit, odd efien Nn, driuuſt calis A & Nreltik mennnd , ndtontbb intermitua, o ini gin turan, lanciutſ, nelent Hi, esinr atitteſiin 83 enheene dentiſlen ArIVennm. 6 te, Atinn & S & Nii Atqui n ¹ C in Cap. II. Lib. II. Eſdrx. 23 hoftiæ; ideò ſine probro, pro aris & Deo, fa- Etus eſt Princeps cœli villicus, & Numinis lici- tator. Quod ſi Abrahamum objiciendum mihi putaveris, quem nemo non ſcit ſpeluncam emiſ- ſe duplicem ab Ephron, ut conditivum defun- Gen. 22. 3. Cæ conjugi pararet. Dabo pecuniam pro agro lſuſcipe eam, & ſic ſepeliam mortuum meum. Aio comparatum pretio ſepulchrum ab Abra- hamo. At Abraham Pater erat familias, non Princeps regionum. Porrò ego mercimoniis non Patriarchas, ſed Principes interdico. Abſtine- re illos jubeo tabularum obſignatione, quo- rum intereſt Reipublicæ Reégnéque excubare. Aulieifre Quamquam inde quoque laudaverim Patriar- nand- cham, quèd per Oeconomum armillas nurui Ber & E- tranſinittat, cùm ipfe per ſe pretium agri de- piſcopgas finiat. Hic enim intercedere vim fraudemque n et Poſſe percalluit: quum mullum timeretur in- commodum, quibus Rebecca murænulis reni- deret. Velim abs te ego quoque accuratids fo- ri, quam thori cauſas inquiri. Malo emptio, te teſte, componatur alieni agri; quam, te ſpectante, comatur nurus, nuptiæque diſpo- nantur. Adeſto haſtæ, ſed ſi ſceptrum non tra- Ctes. Cæterum probroſum eſt, deſtinatam gu- bernaculis imperii dexteram adverſariorum pu- gillaribus diſtineri. Quid facit cum ſceptrô ſty- lus? Aut ſi ſtylus ſceptro ſucceſſit, cur agro- rum licitationes ſubſcribit, à quo populi re- gnhaque præſtolantur jura legéſque? Cyrum fort miraris ſuo ſatas arbores farculo inge- §8. Abra. ham. D Rex regat. rentem? Mallem Larquinium ſpectares, quem non ſpatiandi, ſed imperandi gratià hortum in- Epißoti gredi ſpectes, quando non papavera decutit, iemis, ut ruſticetur, ſed ut ſeditiolos factioloſque superier compeſcat. Ne tum quidem tferiatur Princeps emver im à regno, quum apricatur: & melius aliquan- vigelet, co. Sitsaede do imperio coniulit inter papavera, quàm cura. inter tefleras ſuffragiaque Senatorum. Id tan- dem regnare eſt, vel in olere quid factu opus ſit, definire. Ille ergo meditabatur leges in horto: nos regni oblivifcemur in ſolio? Libet ilh deliberare de ſeditioſis inter frutices: nos verò non pudet, garrife de intubis & vinetis in ſubſelliis? ded faceſſat cum papaveribus ſuis Tarquinius; non enim vigilare Politica in papavere poteſt, ſævire poteft. En Heh, en Samuel. Ille ſedet in trivio nonagenario ma- lor, ut nulli aditus aut pompâ, aut faſtidio velorum intercludatur, ibique éxpirat in platea- 1. Reg.4. Hic, epulo inſtructo, de aſinis conſuli non re- 1. cuſat, vertitque patinas in regni omnia, ſer- vato armo Saüli regnaturo. Quæ omnia fuſa à me forté copioſiùs ideò ſunt, ut quemadmo- dum vectus jumento Nehemias portà fontis ex- cluditur, ità nemo libertorum officiis deſtina- tus ab acceſſu altaris & ſolii non excludatur. Non enim aut vilior Hieroſolymis Roma, aut . Jumento melior ſemivir & libertus. Et tranſivi ad portam fontis, & ad aqus dubtum Regis, & non erat lo- cus jumento oui ſedebam, ur tran- ſeret. Dnhien Apdlin jumenta decurrent, quamdiu à . fonte aberis, quo diluare. Si te ſordes ſqualorque delectant, quotquot, ut jumenta , Aalic ſe- Computruefe in imo fuo; te circumferent leſti. quocunque libuerit, ibi tantum hæſuri, ubi de- Servi m. tergendis ſordibus fons ſcaturit. De pecunia, probi. Politigi. de latifundiis, de militia, de Pluto, de Vene- re, de Cifee cum ſcelerofſis age, habiturus do-= ini non cum Hortenſio Sphyngem, ſed Delphi- cum offenfurus procul à Delpho oraculum & Apollinem. Te Dynaſtis obtrudent, te Se- natui adſcribent, tibi theatra reſerabunt. Unum cave lavacrum, à quo ni reſilias ; torpebit Aſturco, pepem propéè aquædu- ctum non prolaturus. Non in Erythreo tan- tùm Pharaonis equi deprimuntur, ſed paſſim merguntur jumenta, ubi à lepra, ſeu à pul- vere licet extergi. Deſilito; ſi fons manat. Nam fontem Nehemiæ Mannus non tranſ-⸗ mittit. Achitophelem vide, mitioris odio ſententiæ, ab Abſalone transfugam ad trabem laqueumque defugere. Mori maluit, quaàm Pati ad cædem patris filium languere. Ti- muit, ne tardius foret Abſalon parricida, tæ- diumque moræ laqueo cenſuit redimendum- Adeò ubi fons ſtillat, jumentum hæret; ſol ſceleris cunctatione Achitophele in propriumn funus adacto. Reputa, quod de ſe imma- nitatis dedifſet ſpecimen perditifſimus ſigni- fer, ſi ad parentis amplexum Ablalon proci⸗ diſſet, qui, quòd eum in Regem trahere rap= tim non potuit, vitam fune compreſſit pari- ter, & excluſit; ne ſcilicet ſine portento interiret, qui portentum vixerat Hieroſoly- os, . mis. Quod enim; rogo, monſtrum, vincire Frer dets ſpiritum, ut exolvas? Vitam, ut excludas, "66. obſtruere? Ut in terram funere reſolvaris, cœlum inter & humum pendere tremulum? Ut Oreo immergare, humo ſuſtolli, & cœ- H lo penè inferri. Achitophel videns, quòdl non a 12, aiſſet factum conſilium ſuum, abiit in domum 23. Juam, & ſuſpendio interiit. Non hæſit hic tantùm in vadis, ſed hauſtus eſt. In Davi- dem non irruis? Pars eſt pietatis, non ſtatim patrem oppreſſiſſe, quamvis morâ crudelita- ti obſtetriceris. Moriar ergo, quando jugu- lare non poſlum. Achitophel ſiquidem aut perimit;, aut perit. Vides, ut puto, laſleſ- cere jumenta, quoties non penitus ſqualet eques, ſordétque. Nullus Abſaloni fidior amiciorque Achitophele, cùm effrænis baccha- retur in Regem. Ubi tantiſper is ſubflitit, Aullci ma: non quidem voto fœderis, ſed atrocioris car- ligni. nificinæ deſiderio, recedit illicô Achitophel, Urio læſa, laqueéque fauces adſtrinxit, malens & trabe, quam è& Duce, pendere. Et non erat locus rre. Jumento cui ſedebam, aut tranſiret. Vide, quot Abfſalonem circumſteterint Satellites & Satrapæ, quum ant fratrem cæderet; aut rebel- laret à patre. Ibi audaciæ ejus viri fortiſſimi militavere. Hic illum totus Iſraël proſequu- tus eſt. Aſt Patris oſculum expetenti nullus intervenit: debuitque cauſam ſuam ipſemet agere, fruſtra etiam Joabi ope implorat4; quem niſi meſſis incendio evocaſſet, nunquam ſui apud Regem ſequeſtrum voti habuiſer. Luare ſuccenderunt ſervi tui ſegétem meam 2. Reg. 14*% igni? Miſi ad te obſecrans, ut venires ad me. * Ad oſculum feſtinatur per ſtragem. Conjice, quæ ſit futura adoleſcentis ſeditio, ſi baccha- tur in ſœdere. Oſculo proluſit incendiis: adeé? parricida, etiam, cùm pacem ſectatur, diſſi- dio perfurit. At de his ſuo loco copioſiùs. Id hoc loco ſufficiat, ne Joabum quidem auſ- cultare Abſaloni ſquamas odii, contumaciämque l,g. . lachrymis exterſuro. Adeò adeſſe neſciunt Inimies Af. ſervi; ubi Regis aquæductus eluendis ma- kecz o auee⸗ culis profluit. In abrupta ereptant jumenta; ie s . SX- dsH, 274 excurrunt in campeſtria, ſentes irrumpunt, haſtis occurrunt, rogos foveâſque tranſiliunt, &Grudelitas, nuſquam non deducêris à ſervis. Fontem de- clinato, nam hæret Nehemiæ jumentum, ubi fons ſcaturit. Cruor enim liberti candor eſt. Imèò, qui veneno exilit, toxicéque gliſcit, lævore, nitoréque conficitur. Tamdiu ver- narum perfidia ſubſultat, quamdiu Domi- num ſqualoris non tædet. Non unus Siſara lacte interiit. Candore nullus non opprimi- tur lurco. Et non erat locus jumento cui ſe- debam, ut tranſiret. Aquæducétum & fontem Herculeas ſcito columnas eſſe jumentorum, id eſt, libertorum, qui tamdiu vigent, té- que devehunt, quamdiu peregrinaris à fonte. Torpent, ubi exuendæ maculæ ſpes afful- get. Docet te porrò Nehemias, quem in uſum ſint efformata, coinparatâque jumenta. Auliei lis inſideas velim. Noli ea aut circumdu- Fanand- cere in pompam, aut ad otium laſciviàmque ſaginare. Inſilito in ea, ità tamen ut fræno ea compeſcas. Nihil iis ne tum quidem lice- re decet, quùm Dominum efferunt. Imòͤ nun- quam eſt equus ærumnoſior, quàm cum E- quitem vehit. Tum enim virgà concitatur, tum fræno inhibetur, tum urgetur calcari- bus, tum fœno, hordeéôque non veſfcitur. Utinam ità ſervulis, ſatrapiſque improbis uteremur. Non tot lugeremus & ubique & multiplices renaſci, ad inſtar hydræ, Sejanos; qui regnantibus imperent, ut regna Regeéſque peſſundentur. Imponunt ſibi Principes non homines ſuper capita ſua, ſed & jumenta. Quæ inde dentur ſpectacula, conjicito. Unum contemplare Amanum, quem cùm inſidere debuiſſet Artaxeryes, ſuæ, regnique cervici Eſth. 3. 2. impoſuit. Cunctique ſervi Regis, qui in foribus palatii verſabantur, flectebant genua, & ado- rabant Aman: ſic enim præceperat Imperator. Quôdque feras indignius, nullis præclarè geſtis ad id potentiæ jumentum excucurrit. Bbid. . Poſt hæc Rex Aſuerus exaltavit Aman filium ali i vri Amadathi. Poſt hæc, id eſt, poſt cæſos Eu- deretict:e., nuchos, qui Regi necem molientes delati fue- Dignitas rant à Mardochæo. Proh Aulæ Ludos! Re- ss gem ſervat Mardochæus, & Amani ſolium ſu- per Satrapas elevatur. Jic vos, non vobis, Aulieni nz vellera fertis oves. Homo laſcivit in conchy- PFrometns. lio, & villis oves exuuntur: quamvis & hæ lanigeræ ſint, & illum natura nudum tempe- Dignitas ſtatum omnium incommodis expoſuerit. Et quis ab invidentis regiæ limine non abſcedat in Caucaſum, quando, quæ alter ſerit, alteri vivius ſine ſuccreſcunt? Produntur à Mardochæo ſica- tramio. rii, & principatus Amano Hebræorum ho- ſti defertur. Qui ſanè Draco utinam calca- neo tantùm inſidiatus eſſet nationis fanctioris. Ipſum caput appetiit, ne Regind quidem ex- emptâ ſtragi. Eò iniqui Satrapæ contumacia devenit, ubi, remiſſis habenis, rapi ſe ſinit Princeps a jumento. Affixum Suſis decre- tum eſt, de mactandis uno die univerſis EſRih.3. 15. Hebræis. occiderent;, inquit, atque dele- rent omnes Judæos. Itatimque in Rſan pepen- dit edictum, Rege & Aman celebrante convi- vium. Mitiora finxere Poëtæ, quaàm facere Satrapæ. Semel cadaveribus pafſtos equos au- divimus in Orcheſtra. Nunc Aflueri jumen- tum Aman totius Ifraslis excidio ſaginatur. Cdetnas. Epulatur enim, dum in Hebræos ficæ, tela- uis due Perſarum acuuntur. Cinerem ipſe quoque frænandi. Pro pane manducat; ſuämque lachrymis tem- in inaè. Zuis. ℳnzan. . 4 — Oliva perat potionem. Flentibus enim Hebræis ſpur- Urio laſa. ciſſimus Satrapa calices hauriebat, non tam Baccho, quam Tiſiphone propinante. Pavo- INra Ans. nibus veſcebatur, ut in Vulturem verteretur, ne. Vinum perpotabat ſpe ſanguinis ebibendi. In melle virus excoquebat, ſecures in placen- tis adornabat, expediebat pharetras in man- tili, deſignabat rogos in patinis, roſtra in menſa, ſupplicia in deliciis. Lambebat in il- lecebris lanienam, liguriebat cæſorum ſa- niem in bellariis. Pependit edictum, Rege & Aman celebrante convivium, & cunctis Judeæis, qui in urbe erant, flentibus. Non pincernas perfidus reſpectabat, ſed lictores; non ſtru- Ctores, ſed carnifices compellabat; non ſitim cyatho reſtinguebat, ſed rabiem, furorém- que proritabat; paropſide delectabatur, non quòd aves exhiberet voluptati, ſed quòd immanitati quamdam cædendorum, ambu- rendorumque imaginem non coloraret mo- dò, ſed effingeret: toto denique abutebatur epulo tanquam impendentis ſpeculo lanienæ, in quo præciperet, & præguſtaret delicias de- ſignatæ abs ſe ſtragis in Hebræos Si opi- mantur jumenta, cum ea Reges non habenis compeſcunt, ſed ſceptro efferant, dum effe- runt. Religentur ad molam jumenta, non ſolio is in. intrudantur. Piſtrino melius, quam Senatui pi refractariam belluam deſtines; quæ te non ſuc- cutiet tantùm, ſed excutiet, niſi eam cicurem Znse reddas, adacto, impactôque fuſte, non ſcep- tro delato. Nolo calcitrantem popyſmo ſcal- pas, cædas velim. Non enim unctione, ſed uſtione aurum remollitur, ut Regis imagine conſignetur. Tu verò regnantis vultum in ſce- leroſo Senatore cudi faciliùs, quàm in numiſ- mate arbitraris? Si ergo uſtrinà nummus mal- leôque pertunditur, ut Cæſarem præferat: dolandum , molliendúmque ſilicem balſa- mo opinaris, quem riſi ferro atteras, nun- quam Regem è rupe ſculpes? Frænato Auli- cum ambientem, nam equus eſt. Tundito fu- rentem Satrapam, nam ſaxum eſt. Vernam commolito peccantem; quem ut ſiliginem eſſe dicas agri tui, tuæque gazæ metallum: molàâ tantàùm rogéque proficiet. Illud præ cæte- ris ex Nehemia diſcito, jumentum ſeſſioni commodéque Domini duntaxat deſignandum. Et non erat locus jumento, cui ſedebam, ut tranſiret. Placet jumenti ſolertia, quàâ be- ſtia non ità ſegnitiei probrum devitavit, ut continenti Dominum curſu in rudera ſentéſque abriperet. Plerique ſervulorum, ne torpere putentur, agunt Principem in ab- rupta. Reſtitit Nehemiæ jumentum, ubi cslid ve tranſmitti ſemita ſine diſcrimine non poterat. rr Satius eſt languere;, quam furere. Malo hæ- enſuai rentem Satrapam, quàm præcipitem- Præſtat mobi. mutire, vel etiam ſilere Senatorem, quàm ad ſtragem proloqui. Porrò Nehemias jumenti morâ haud exaſperatus, ſegnitiem fuſte non vindicavit. Commendavit beſtiæ providen- Balaen. tiam, quam æquiſſimè tulit ab anguſtiis reſi- liſſe. Non ità certè cum Aſina egerat Balaa- mus, quam non à ruderibus, ſed à gladio cæ- déque declinantem jurgiis fuſtéque urſit. At “ 12 ille verberabat eam. Mira certè rerum, men- . tiumque converſio. Caligabat Vates, & Aſi- na prophetabat. Videbatur à jumento Ange- lus, ab Ariolo ſpernebatur. Iraſcebatur tuto- ri Ariolus, ideôque Aſinam feriehat, quèd eum Dei militis gladio non objiceret. Adeò it hen ctu, con „Mguod elo nol ſarente Nu, MM gs, Ain o Leclſia us nolage end in Anl, Moe teinpe lung n conyil le zhine 1r ec eſcch 3 tranſre Mot Ano non ſEde C, Es Comn voln all,e lar, o . Mute rilere: e Ne, Hyn. . Muemi Hi Uunortis en ex te Aere Le m. lizi Cnonm 0e lert, Leit erbin unfolent, Ilt, ſ heiritrint Gorum Kt 1 colotud n. niqne Aunhen Hecenlo kuen, ſtaret llaut lebrecs eges dn Nen Eratt, inch. umenhayniin , (uan Kunf u und. nili emdmm fuſte, mlt⸗ mn popfinn und nhin 11 Nt Regnins ntsnihnit gm dr rfinn umm Aluen e we ſlen ⸗ ketro eti 61 Hmnd get Iun wuun 4 n en ulin⸗ 2 Neulnil Id ec zumenmn 1 tuut el in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. Aulicus ſua plerunque commoda lippire mortalitas ſo- non gro- let, ut beneficia inter injurias referat, Cædaâtque wMmotisse⸗ mum Aſinæ tantum providentiàâ incolumem, eam vulnerantem, quàâ reluctante, ſubductus eſt funeri. quod ſemel contigiſie Ariolo deploramus; quando ii ſunt Regibus minus grati, quorum ductu, conſiliôque, ſi ſaperent, viverent. Et Magus quidem Aſinam inſcius vulnerabat. Nos verò non jumenta, ſed & primoribus, ſanioris ſententiæ Patres odimus, trudimus, ablega- mus, non ignari, quòôd illi à nobis amoliantur legis, animique excidium. Admoneri de vio- Corredt io⸗ nis impa“- tientia. lato Eccleſiæ Numiniſque jure recuſamus: & quas nonagenarius Pontifex Heli à Samuele puero & miniſtro intentari ſibi diras æquiſſi- mè pertulit, audire nos eas,; & quidem mi- tiſſimè temperatas, à Sacerdotibus & Senio- ribus, lanugine animéque pueri ità nolumus, ut recalcitremus ſtimulo, tonemuſque in mo- nentem. Hinc regnorum everſio; hinc le- um convulſio; hinc peſſumdati mores, rituſque; hinc erectus pro Deo in Iſraél vitu- lus: quando tabulis, quando aris, quando Numini cupido regnandi impudentiſſimé an- nfeſaru tefertur. Acquieſcit ſjſumento ſuo Nehemias, Eeveri au nec deſidiam, metumve interpretatur ſi illac diantur. tranſire nolit, ubi interſepta ruinis via eſt. Theolegi ſaniorss ad vocbtur. Conſiliarii bonz. eò devehit, ubi caſum tibi metuit, præ- „ . . 1 .— . noſcitque. Reclamabis Vicario Dei, ſi te ire curſum? Non ergo miremur ſi degenerant in ſeductores Conſiliarii, quando non Senato- res domi volumus, ſed palpatores. Filii nolen- tes audire legem Dei. Oui dicunt videntibus; Nolite videre:⸗ & aſpicientibus; Nolite aſpice- re nobis ea, Jllc rebta ſunt. LVoquimini nobis placentia. His in ſubſellia tympanis & ſuſur- ris deducuntur Vates, tamdi audiendi, quam- Theolagi⸗ diè ſuppreſſerint veritatem. Afluendis te polirica, & Ppulvillis in Regiam evocant, ut ſecurius in Lenates. ſinn mortis a te excantati obdormiſcant. Non Corredtio nec ſaria. Ila. 30. 10. nf⸗ſarii blandi. Legem ex te ſcire cupiunt, ſed per te op- tant ſilere Leges, ut impuniùs perſtrepant arma. Accipitrem te eſſe jubent mandatorum & canonum; ut, cùm ea diſcerpferis, abolita- que dixeris, Turtures ſé eſfſe jactitent, quaſi nunquam Legibus occurſuri, niſi eas uſus, & ætas expunxiſſent. Imitari te quoque Pe- trum volent, ut cum ſcilicet non & cœlo ſub- miſerint, ſed ex Orco fartam ſerpentibus ol- lam extraxerint, tui gladio verbi ceraſtas hy- drâſque conficias, ut rapinis pro legibus, ve- Act:io. 8. neno veſci pro jore poſſint. Surge, Petre- occide & manhduca. Et quamvis ifitio clamites horrore monſtrorum: Abſit, Domine, quia nunquam manducavi omne commune & immun- dum. Acquieſces tandem poſtulatis jurâque ſubſcribes, brevique de Sathanæ lebete dice- tur, quod de linteo ſcriptum eſt. Jam enim, inter cœli jura, jura regnandi, rapiendique non uno in loco intruſa ſunt: ut indignari ne- mo debeat, ſi Angues, ſi Urſos, ſi Dracones aſtris Antiquitas miſcuit: dqduando Dei legibus non immiſcentur tantum plebiſcita confultà- que Polticæ „ ſed præferuntur. An non ob ſuſpicionem tantuùm temporariæ jacturæ in confinio regionis, fas putatur evertere Monaſteria, Eccleſias inwadere, Pontificum illum, cujus ſolertiâ effugit cædem. En Balaa- Quam ſæpe Principibus evenit, Et tu Sacerdoti repugnabis tuo, ſi te non prohibeat, ubi te manet mors: cùm Pocilla- tor aſino non reclamet, abnuenti inter rudera dita Politica quoties conſulitur. Hos tu felleos 275 ſanctiones conſcindere, renundtiafe Conciliis, canones violare, pellere Sacerdotes, oppugna- re Præſules? Atque utinam has injuflitiæ vi- Theolagia rulentias & colocynthidas condiret Giezi, af- Penalis. fuetus mendaciis furtiſque transfuga. Eliſæus Aulato- eſt ſuppoſititius tranſmiſſæ ab Elia raptor, "es. non hæres melotis, qui, ſucclamante Pro- phetarum conventu, Ollæ mortem ineſſe, confeſarii non cœli manna, ſed aſperſione farinulæ, aſi- landi. nariæ vi molæ detritæ, toxicum temperat; Parätque patinam filiis Prophetarum ex aco- nito. Clamaverunt dicentes: MWors in olla; Dir 4. Reg. 4. Dei. Et non potuerunt comedere. Et ille, affer- ars te, inquit, farinam. Et non fuit amplius qutic.- duam amaritudinis in illa. Tam citô mors pel- litur? Modò rumpebamini virulentiâ eſculenti: à Cenſttia. & modò epulum eſt, quod ſupplicium cenſeba- rii maln. tur? Tanta-ne farinulæ vis, ut venenum con- vertat in cibum? Tanta tum ſanè in Eliſæo vis temperando towico, medicandæque colocyn- thidi: ſed non tanta nunc in palliatis Eliſæis, Perſeve- Prophetiſque ſimulatis virtus, ut ambitio entee nis Politicæque venena queat convertere in keete. Legis jura, ſcitäaque. Apage: Tu-ne Jezabelis ſtibium in chryſocollam Sanctuarii demutas? Novi tuo jam artificio Achabi ſaxa, quibus Nabuthes occidit, Rationali Aaronis inſuen- da pro gemmis. Si tum conſediſſes in tri-= pode, cum Davidis dolo telis hoſtium Urias occubuit, abſolutus illicò fuiſſet Rex; cui non gladium cum Nathane intentaſſes pro crimi- ne, ſed regni virgam detuliſſes, quòôd eum non lictoris ſecuri percuſiſſet, ſervaſſêtque famam, cui vitam nolens auferebat. Et hæc politici. non in equili, ſed propè ſolium adhinniunt jumenta Principibus? Cave, ne te equi au- dacia abripiat in ſyrtes Equum & aſcenſorem Exod. 15. Pprojecit in mare. Suis fidit equis Ægyptus, * & periit. Quod ſi periclitaris tum quoque, cuùm vernantem æquoris alveum ingrederis; nec evadis, ſi eò deſilis, quà Iſraël tranſivit: Quid te, rogo, fiet, quuùm ſolis perviam Je- buſæis decucurreris ſemitam? Si Moſem conſe- quare, hauriris: & enatabis, quùm veſtigiis inſtiteris Pharaonis, non velificantis in Sinam, ut Legem excipiat, ſed in Tarſis navigan- tem, ut à Legiſlatore transfugiat? Putarem Chriſtianæ Reipublicæ abundè conſultum, ſi procaces equorum hinnitus compeſcerentur. Utinam ad molam religarentur jumenta; quibus Potentes ad naufragium devehuntur. Tiro dege⸗ ners Fimuere ſibi Ifraëlitæ ab ignitis ſerpentibus. Timeo ego nobis à jumentis phaleratis. Non Turcas reformido, ſed fucatos, quamvis per- paucos falſos Sapientes extimeſco. Nempe ſeductrix, ſerviliſque Sapientia nocentius igne nectar eructat, non centum percolatum annis, ſed horarium, diebus, momentiſque ſingulis. Toties enim ſuum virus effundit eru- botryones in Scribarum vinea leges, non oc- Weil cumbentibus tantùm Vergiliis, ſed emergenti- bus quoque & demerſis. Nunquam enim non germinat Vitis ſylveſtris, quam non po- pulatur Aper de ſylva, ſed dente putat genui- no. Clamo iterum, perire Principes procaciâ Pignicas jumentorum; rurſümque inſanire plerumque mian jumenta, & in abrupta procurrere;, quòd sfertur. ſciant non calcaribus, ſed haſtis fodicanda ſi- Tbeolagle bi eéſſe latera, ni avia, inviaque petant. Is ſervilis. enim Primas Gymnaſiorum a nonnullis ſalu- tatur, qui nihil non licere vociferatur nera⸗ . . uro: 276 turo: qui Archelao proſtituit ſanéta: qui pin- naculum in fundamenta turrium demittit: qui loricæ ſubdit Rationale: qui fundæ non Da- vidis tantùm, ſed cujuſvis transfugæ, ne ſa- xum deſit, extractas ſuperhumerali Aaronis gemmas ſparto impomit, non ut Gigas oc- cumbat, ſed ne Samuel ſuperſtet. Hi nobis pro adytis, oraculòôque ſunt. Quis verò non Colliqueſcat in luctum, cùm videat & à Dario Baby lone conſuli Danieles, & à Saüle fœtas Pythone fœminas Hieroſolymis conveniri? Ergone Prophetarum diſquiruntur placita à B rbaris, iiſque victoribus: & morituri perfugium Principis Saga eſt in Palæſtina? Quis credat audiri Joſephos in Ægypto, quan- do ſecatur in Judæa Iſaias? Obedit Jonæ Ni- nive urbs trium dierum: & in Eliam Samaria conſpirat dierum quadraginta vix tutum fu- gâà. At qui placuere Babyloniis Ægyptiis, & Aſſyrüs blanditi ſunt Regibus. Audi blandi- tias. Impendentem Pharaom famem Joſeph edixit. Everſionem nunciavit urbis Jonas Ni- nivitis. Metamorphoſim Nabuchodonoſori Canſiliarii denunciavit Daniel, quà nullam finxerat ha- beni. ctenus Poéſis diriorem. Et tamen auditi ſunt: decorati ſunt: prælati regni primoribus ſunt: alter annulo, alter torque donati. Hæc enim metebant Prophetæ ſiemmata è fuis toni- truis: quôtque illi Cometes Regibus incen- debant, tot referebant à Regibus irides, æ- rumnarum intermiſtione gratiores. Unum, ro- go, intueamur tonantem in Balthaſſarem Da- Dan. 5. a9. nielem. Appenſus es in ſtatera, & invenius es minus habene. Diviſum eſt regnum tuum, & datum eſt Medis & Perſis. Et quo tandem plexa eſt ſupplicio licentia garrientis, imò & latrantis in Regem ſervi? Neque enim infor- tunium duntax t prænunciavit Principi famu- lus, ſed ſatam ſceleribus ejus ærumnam Urbi pronunciavit. Quis autem ferat non vatem tantàm mali ominis, ſed objurgatorem quo- que cenſoremque regnantis in epulo? Ubi ergo ſuſpenſus Daniel eſt, qui Regem appen- derat in ſtatera cenſuræ? En damnati uncum Tbid, 30, & laqueum. Tunc, jubente KRege, indutus eſt Daniel purpuràâ, & circumdata eſt torques au- rea collo ejus, & prædicatum eſt de eo, quod haberet poteſtatem tertius in regno. Cui ſup- plicium metuebas, deſtinatum illi ſolium gra- tulare. Porrò Prophetæ & Principis quam difſonum ludicrum? Nam cùm Balthaflari S. Daniel. laqqueum Daniel nexuiſſet, auream illi tor- quem conflavit Balthaflar. Ille telum in Re- gem adigit; hic ſceptrum exporrigit ſervo. Exuitur conchylio Princeps à verna: à Rege mancipium purpuràâ decoratur. Effodit ille ſepulchrum Balthaſſari; excitat Danieli ſolium, elevatque Balthaſſar. Vincitur à captivo Rex, ſervſque viciſſim à Rege redimitur. Gemit princeps in catena; triumphat captivus in torque. Audit demque a Daniele Balthafſſar jugulandum ſe intra unam noctem: audit Daniel eàidem ſe nocte renunciatum, juſſu Balthaſſaris, tertium in regno Satrapam. Et jure ſanè optimo rependuntur pro ærumnis decora. Non enim à Daniele infligebantur fupplicia Regi, ſed nunciabantur. Furere ergo illum in Medos oportuit, à quibus ma- Etandus erat; non autem in Danielem ſæ- vire Regem decuit, cujus monitu non oc- cumbebat, ſed fiebat de interitu certior. At- que utinam ita caviilet à Perſis, ut ſraelitæ Correcbtio aiusdienda. Dægnitas ciuei confe renda? Oliva it in ecudi ſterreret. Nam regni occaſum vel ſom- iangi. Aingel acquievit. Nos verò calamitates neglig mus, /MN odimus vaticinia. Necaretur illicò Daniel, Confeſteri; ſi epulantem denunciatione obſidionis ab- arsſteri an arato. N eKor, ce polule niaſſe, capitale eſt. Verùm furor eſt, ſi ab hoſte pellendus, in Vatem graſſeris. Si te pudet aut jacturæ, aut ſupplicii, excandeſ- ce, ſed in oppreſſorem, qui te petic, non autem in monitorem, qui tibi præcavet. Etiam cùm rebellaſſet à Deo Saüul, non ta- men perdidit Samuelem; à quo non crimi- nis monebatur, ſed amiſſi flagitio regni ob- jurgabatur. Pro eo, quod abjeciſti ſermonem Reg. 15 Domini, abjecit te Dominus, ne ſis Rex. An 2²2. S aliquid dici potuit, ad minuendam Principis c,eg, dignitatem, acerbius? Quis enim pro Rege ais imen, illum revereretur in poſterum, quem ex 'iens. Propheta, juſſu Numinis, dejectum ſoliog, er intellexerat. Veruùm everſorem throni ſui Sa- “ cerdotem non abjicit Saul, ſed rogat, ne ſe Smnl. deſerat deſertum à Deo. Peccavi: ſed rever- tere mecum , ut adorem Dominum Deum Ibid, 30, tuum. Vox iſta, vox eſt Accipitris, Legi, Cœlôque infeſti. Et tamen ita apud nos ⸗ gere Turtures præoptarim. Nam quem Dy- naſtarum audias vel leviter ſugillatum, non ülicò ut anguem ſibilare? Renunciatur à Sa- muele Saül exrex, & obteſtatur. Itaà objur- gati olim à Sacerdotibus Principes fulgura- bant; quorum tonitruis pares utinam fo- rent rores, quos propitii in Eccleſiam Conſulares deſtillant. Nam ego fulguritus eſſe malim Saülis, quam in delicis eſſe apud noſtrates Ezechias. Monere de flagitio De- curionem! Ne Moyſi quidem, hàac noſirâ æ- tate, liceret; qui tamen impunè Pharaonem reprehendit. Nam Regum thronus ad in- ſtar Sinæ eſt; fumat undique & fulminat;, interminato accedenti ſupplicio, ſeu illum beſtia attigerit, ſeu vir. Sed Sina eſt, un- de Moyſes ablegatur, ubi non Lex ſcribi- tur, ſed expungitur. Eò enim collineant co- utenut . ſgen adet aetur, l. labent ſiiſt ius chli Cnn ſbum gvogn 9Uumnantemnd mn. Dibi ibig on Pehtoüllnia ih, mon en Eü Lauon⸗ ſuls Ecleſi s Li elo Tabe natus, effatäque Satraparum; quibus licet per lrka n Nos lituras inducere literis, ut Religio nau- nenh Dheu fragetur in tabulis. Siquidem rapinis, ſæ- “l an vitiéque non gaudet Cupido, miſi ea li- Kh cere confirmet Sapientia vadimonio tabula- no u⸗ rum. Grafſari nolunt, niſi parem rapinam Erhrne, hoſtiis ſubſcribamus. Peccare ſcelere piget- ch Ulat aiuntque latronum eſſe ſordere cæde. Medul- rdun ne ue latronun I Mſt lam criminis avidiſſimè ſugunt, ſed cutem ſce- 1, . cane leris averſantur. Præſidia Reipublicæ inſcri⸗ buntur, naturæ coœlique contumeli. Ni- ode mirum non telis aut cædibus diſcerni ſatagumt ei mn à ſicariis Satrapeæ, ſed vocabulis. Spoliant, r inpe jugulantque innocentes, aras evertunt, vaſa M ton Templi diripiunt, non falcem tantùm in alie- .l nkehe nam meſſem, ſed phalaricas immittunt: & 4 ür nan iis non ſaturi ſtragibus, haberi volunt in car- Aln nſcr h nificina non ſævi, ſed providi. Nemo eſt, qui un IINr non flagitio æquiorem ſe eſſe credat. Vidi- greuſair balle mus olim impios, luximuſque: ſed crimen mer pru, Ebermal ſuum ità diligebant, ut noſſent; ità ſequeban- n Nr tur, ut tamen crimen efſſe faterentur. Graſſa- Cnfaſiaßs n lrl, tus Cain eſt in Abelem. Sed crimen non mmodò "gen ſuhe, Voli non defendit ſuum, verùm ejus virus m- Ccain, Eerne mium exaggeravit; quando divind credidit Khn. Rurd⸗ indulgentiâ ſuum eſſe ſelu⸗ immanius. Uſur- Saah hun patione ſacrificii, parſimoniâque damnati alah, à Deo ſanguinis prævaricatus eit Saul. Sed cxnub vociferatus eſt, peccatum abs ſe enormiter u. el eſſe, Vatique ſupplicavit, ne ſe deſereret. nm Intus 1n in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. — 297 cd Dai Ppelitica Intumuit inſtauratione Urbis Nabuchodono- lus fatetur Aſſyrius, fatetur Pharao, fatetur dlctoni 8havi. ſor, abjectuſque propterea ad paſcua, miſtuſ- Cain, Judas voce, crumen, laqueéque fa- n l dn ens. que pecudibus. At relatus in regnum divinæ tetur, & fſoli Proconſules non fatentur? Uror lel a ultionis æquitatem prædicavit, ſuo ſcelere com- Rumpor recordatione ſaxei pectoris, ided- ralert Rae. “ vS- plorato. Nec Achab, quo nemo in Ifrasle que non clamo. Id tantùm Mundo, cælo- i, e 4 Achab. celeſtior, ſeveriſſimè ab Elia cædis rapinæ- que conteſtor: non dandam Primoribus vi- ite Ni n Manaſ- que poſtulatus „ ullum crimini ſuo perizoma ti0 pertinaciam immoti ad flagitiorum con- tibi l Jes. contexuit. Manaſſlem audi tam cumulate ſuo ſcientiam pectoris, ſed palpatoribus, qui in il, u; ſceleri adverſatum, ut non reus facinorum vi- obſequium throni arcana Theologiæ captivant, dno in deretur „ ſed cenſor. Ipſimet Joſephi fratres dicentes malum bonum;, &— tenebras lucem: gttio ndi muſſabant in livorem ſuum, nullo accuſatore. unde, poſt datas peſſum ſanctiones, vox una ſeiſi n Vidiſti fuis criminibus indignatos Tyrannos, Dynaſtarum: Non peccavi. Quis credat;, ſer- vidiſti Cainum, vidiſti Babylomum; videbis vato olim Agag „ exclamari cum luctu 4 Saul, vendin ie. ſuumn quoque profitentem facinus Judam , Peccavi: &, violato nunc Samuele, imô & Rein znl Matth. damnantémque: Peccavi radens ſangueinemn Ju- depreſſo Petro, ſucclamari pailim à ſanctio- nn, in 27. 4. Rum. Dabis non multos mihi & Prætoribus ribus Joſia Regibus Non peccavi. Luget en i quibus non pauci, ſed multi optimi ſané Cain, & noſtrates Ezechiæ „non omnes lu- Wnürmili Ppræſtantiſſimique ſunt, qui crimen elugeant gent; niſi fortê moriendum fſibi eſſe didicerint? ſed ogtite, ereci 1 er lihti li qui reis inauditis, qui damnatis irmocentibus tamclià Onagros rudere impunitos, quos mol leg n vel ſemel muſſent, PFeccavi. Vox nimirum melius, quam farina, nutriremus? Fruſtra nineun iſta, non jam Ifraëlis eſt vox, ſed vox eſt vineam Domini Dei Sabaoth ab apro feréque iace Eſau. Lattanes anathemate illigantur, im- ſingulari defenderis, quum in Evangelio videas, Hudelärm, I ulſis Eccleſiæ foribus: Nam Dictatores, a Villicis difſipari, cædique cum famulis Do- Remmun i . derſh Tabernaculo, ne ſacrificio quidem minum, errpigue *“ aà leunculis, ſed ab ſetn. uer ſele abſtinent. Atqui metu regni prævari- agricolis. Noli, Sponſa, vincire vulpeculas; Pninche i cantur. Nunc primum diico præferendum cuſtodes alligato, qui ſepem interſecant, ut Hares num , thronum efle Sanctuario. Age. Nonne ruitu- exſcindantur arbores, frugeſque rapiantur. uun n lutlu ri ſtudio regni, Sacerdotis ſemel tantum mu- Perditio tua ex te. un ee iünn neri ſeſe Saul aggregavit? Num evaſit prop- n lcn Enl polit te⸗ terea Dei minas & diras?é Vidi quéd pobulus Et a ſcendi per torrentem nocte, & con- ere de lain ꝛmeia r. dilaberetur à me, & tu non veneras juxta pla- rahnz , dem, Mruii⸗ GaA citos dies, porrò Philiſthiüm congregati fue- Sa Oa t 2„ reverſus ote⸗ mpund un ionem rant in Machmas. Dixitque Samuel ad Saül. ad bortam vallis, & redii. m ton i ladit non Itulte egiſti, nec cuſtodiſti mandata Dei Imii. Zeis eb. ige a iun a. Quod ſi non feciſes, jam nunc praparaſſet Icuratur & dolor, quique initio exun- ſſer vantis lei, A . E. Dominus regnum tuum ſuper Iſrael in ſempi- „dat, moz fluit, ut brevi etiam ſtillet. neglectus, dec uche 3 : tornum, led nequaquam regnuin tunm uI- En fulgura non in fulgetras tantum emollita, i non lasſfd sail. HMa conlurget. Abſcedebant cohortes, hoſtes ſed planè in rores eliquata. Conſiderabam, Saperior enüm olen imminebant Sacerdos aberat: nec tamen inquit, muram. Atqui nuper eum non mu- neon et⸗- n; Ainit Levitas trucidavit, ſed Agnum adolevit. Et rum duntaxat dixerat, ſed murum dillipa- veſe⸗ 8, A in tamen licentia ſacrifici, metu regmi defenſa, tum. Et confiderabam, inquit, murunm Jeru Japici- iden Minn coronæ jacturd plexa eſt. Et quid te fiet, Jalem diſpatun, & portas ejus oonſunptas ias pS gin I rogo, qui, non abſente, ſed præſente, ſed Ani. Ergo Paulatim occalleſcit oculus, ani . ferverem. 7 dmmo“ repugnante;, ſed reclamante Sacerdote „ non muſque ruderibus: quémque concuſſum VI= S ras, ii n ⸗ hircum litas deſertus à phalangibus, ſed li- dere murum non poteramus, quin everſio⸗ care e QGoribus apparitoribuſque Vallatus raptum de nem ejus lamentaremur „ ſiccis eum Heuhs Ece fia ue e trivio Myſtam vincis Primum, mox judi- non ita multè poſt contemplamur , allnetu. Kiea le- wtl Con cas, ad extremum damnas „ nec rarò jugu: dini foederatà indolentià. Nam in ejulatus fle- iſoidtio⸗ Rirties las 2 Quod ergo Saüuli non licuit in ariete, tuſque Nehemias, cum primum ſubrutum mu- . . i i tibi erit impunitum in Levita? Fulciendi ne- rum accepit, prorupit effuſifimos. Et., dixe- C. 1. 45. m ceſſitate imperii immiſcere ſe nequit Rez ſa- runt mihi: Murus Jeruſalem diſſpatus eſt, G— 7 clſen crificio bovis; & ſola imperandi libidine ſup- portæ ejus conſumptæ ſunt ieni. Cüumque au- principiis Abul 14 plicio ſeſe Præfecti ingerent Levitarum: Num diſſem verba hujuſcemodi, ſodi, & evi, & obſaud. 1 chem⸗ Res aas- ſanctior regnorum ambitio, quàm cuſtodia? Iuxi diebus multis. Ergo ruina momium pri- Perſeve- en nn ente Num vilior hoſtiæ ſanguis, quam Mimiſiri? mò quidem nec videtur & defletur, deinde "antis es! 1, Num minor debetur à Proregibus reveren- videtur nec lugetur, mox viſum fallit, ned ara S. beni din, tia Eccleſiæ Chriſti, quam olim erga Mo- fletum ciet. Adeò obduramur ad ærumnas, idi⸗ Nmi, ſis tabernaculum exigeretur à Regibus? Cur ut, quibus lachrymabamur à ditis, Vilis vix le ceg ergo non peccaſſe creditur Tetrarcha ſupph- moveamur, eas brevi ne gefpecturi quidem. e: Ge ii, ſuum, qui proculcatis canonibus, qui able- gatis Præſulibus, qui vectigalibus imperatis;, qui ſpretis cenſuris, qui die dictà Levitis, cio Clerict, i Rex peccavit arietis holo- cauſto? Violatur thure Synanoga, & Eccle- Eos verô tamdia lapſuros ſine æſtu cordis in- Conſilia- tellige, quamdi illis præſtéô fuerint ſumenta;, Tii imdpii. Libet id apud Lucam deprehendere, cujus ſanè teſtimonio ità Paterfamilias in villicum . 1 . . . . ſuen 29 ſia laqueo non lædetur? Sedenim nutat Præ- excanduit prodigentiæ ex infamnia ſu Aaine *fectura. Ruebat tum regnum, militéque Saüul ctum, ut mox eum abire villicatione impe- in e, deſtituebatur; litando tamen peccavit. Et tu raret. Quid hoc audio de te Redde rationen, Luc. 16, i bacchando „ graſlandéque vel dilatandæ libi- villicationis tug jam enim non poteris villi- 2. 5 inm dine poteſtatis „ vel merâ vanaque ſuſpicio- care. An aliquid ſtatui poterat acerbius in vir. 2 vonig, 4 4 ne ſuccuſſi ſoli, vel irà, odiéque Clexico- licum? Quid verô futurum illi exiſtimas ſi, au rum, non peccas? Si vero peccas, exclama decoctis Domini bonis non ſatur 2 de liis b & tu aliquando, Peccavi. Ergo ſuum ſce- quoque, quæ ſupererant? frugibus portio- ei/ Ethicæ Tom. II. A a nem H 4 278 nem ſurriperet non exiguam? Remiſit ali quidem coros tritici viginti, alii veròô olei cados non minus quinquaginta. Et id reſci- vit Paterfamilias? Reſcivit. Ergo eum exen- teratum damnavit ad beſtias, decoctorem ſci- licet & furacem. Imò eum fraudis nomine Viſitatio- commendavit. Luſiſſe putarem, niſi mihi , K. Lucas adſtipularetur, inquiens: Et laudavit 2 Teun,. Dominus villicum iniquitatis, quia prudenter feciſſet. En, ut ſolâ primùm ſuſpicione malè adminiſtrati agri Dominus efferatur in villi- cum; mox eum apertiſſimè convictum furti, non paſſurus modò, ſed laudaturus eomet nomine, quo eum moverat præfectura. Ni- mirum horremus adventu criminis, cujus ità conſuetudine mollimur, ut, quod averſaba- mur emergens, eidem adulto, ſæviorique blandiamur. Videas initio Principatus diſtor- queri Principem, ſi non ſtatim cauſa viduæ decidatur. Mox eam in Kalendas rejici pati- tur. Ad extremum obrui penitus, ſopirique non tolerat, ſed imperat. Vincire inſontem nemo audeat, pubeſcente dignitate, quâà nec- dum adultâà, libet ablegare inauditum; &, ſi aut ſpes aut dolor ſuadeat, libet ſtrangulare innocentem. Nummus in veſtibulo magiſtra- tus pro telo eſt, munerâque expavemus ut baliſtas. Mox telum Nummus eſt; inde ta- lenta opobalſamum ſunt; quo nemo ita flagi- tii computruit, ut non illicò ſaneſcat, tranſ- ponendus, ſi Pactolo devehatur, è ſupplicii ſyrtibus, in ſtationem portumque ſubſelli, fu- turus & reo centumvir. Nemo ex hiſtrionibus non primòô pedem è trabe retulit, quem mox in ſparto ita promovebit, ut ludat compedi- tus in fune, agâtque choream tam explicatis implicatiſque erurum flexibus in cannabi, quam nos vix duceremus in campo, rosâ, violaâque conſito. Adeò quæ ſunt horrori, aſſuetudi- ne ita ſeſe inſinuant, ut in delicis ſint, ce- dâtque mors in mercimonium, periculorum nundinis inſtitutis. Quis enim crederet, fu- neris provocatione, vitam alere hiſtriones? Ità diſcrimen arridet, uſu aſſuetudinéque non S,David. edomitum duntaxat, ſed domitor. Efferbuit in Abſalonem David, auditàâà cæde Amnonis Asſalem. fili ſui. Citò tamen zelus elanguit. Quid plura? Ultrò revocat exulantem, ſed Patris amplexu interdictum. Horrebat enim David filii dexteram, quæ cædem fratris reſiperet. Verùm revocatum, paucis poſt annis, admiſit ad genua, erectümque dignatus eſt oſculo. . Reg. Vocatäſque eſt Abſalom, & intravit ad Re- 14. 33 gem, & adoravit ſüper faciem terræ coram eo: Farva in Oſculatuſque eſt Rex Abſalom. Quod ſi tanto malo. Principi tam profligati pudoris filius placere Severi- uſque in delicias, poſt exilium, potuit, nul- tas. lis auctior meritis, niſi ſolo incendio alienæ Heva. meſſis ſceleſtior, quis noſtrum criminoſos non diliget aliquando, quos nunquam odit? At- tactu ſe quoque pomi abſtinebat Heva, ne- Gen. 3.3. dam eſu: De frultu verò ligni, quod eſt in me- dio paradiſi, præcepit nobis Deus, ne comede- Tepidi-. Temus„ & ne tangeremus illud. Quaàm ſe pro- ss pof cul abduxit à lapfu! Inviſam penitus inta- Eervorem. Glämque plantam vix norat. Verùm de ea, gearriendo cum angue;, timere deſit, poſitô- que horrore, ejus coœpit virore recreari, te- tigitque quam viderat, & cujus non vitavit amplexum, ejus citò eſu pomi eſt corrupta. Ibidem. Vidit igitur mulier, & tulit, & comedit, de- ditque viro ſuo. Horrorem mollivit uſus in pa- Oliva eſt, quod facere voluiſti ?7“ Nonne pro Raik el Jervivi tibi? Carere vel paucis horis Spons 8. Zaeoß. — bulum; & quo viſo fœdandam ſe necandém- que timuit, ejus ſe mox fore credidit muräu immortalem. Neque enim impunitatem tan- tùm ſperavit in prævaricatione, ſed trium⸗ phum quoque præcepit. Non modèò rapeu vi- vam, ſed regnabo, eréôque non cinis, epu⸗ lando, ſed Dea. Quam nos remollit conine- tudo! Ubi ſepulchrum videbamus, inde im- mortalitatem credimus erupturam. Non erge Nehemiam demiremur, ſi primum ruinas eu= dit tantum Hieroſolymæ, & lachrymatur ; mox eas ſiccis oculis aſpicit, nulla inde exci- dii mœſtitudine aut conſideratione moœnia ſpe- ctaturus. Porrô ut horror criminum uſu mi-⸗ teſcit, ità in virtute cultus paulatim regelaſ⸗ cit. Quam ægrè tulerat Jacob fuppoſitam ſibi Ttidias Liam pro Rachele, votâque ſua, umus pre= pef fer- telatione hebdomadæ fruſtrata; labore lep-= Verem. tennali fortiter in ſpem thori extraxit. Ouiqd Gen. 2 * he 29. 25. ſuà Jacob nequiit. Aliquot poſt annis;, filium pariter & ſpiritum uno emiſit puerperio Ra- chel. An non expiraſſe illicò Iſraslem putes, acerbo, iniquéque uxoris funere conſte rna- tum? Audi conſternationem & fletum. Mor- tua eſt ergo Rachel, & ſepulta eſt in via, quæ Gen. 3 5 ducit Ephratam; bhac eſt Bethlehem. Non 15. ægræ aſſedit, non inviſit expirantem, defun- ctam non luxit, non ſpeluncam, in qua ton- deretur, aut emit, aut deſignavit, non ci- Confden- neres ſecum avexit: ſepelivit Rachelem in tia in o- via; imô non eam ipſe tumulavit, ſed, quo winiben ſit authore condita, nobis ignotum eſt. Mer- 1, tua eſt Rachel, inquit, & ſepulta eſt. Adeò 4 e. aut faſtidimus, aut etiam ſpernimus ea qua- Mors aee que, quæ impatientiſſimè olim amabamus. licorum. Quod ſi ità projicitur Rachel, quid Bala fiet? Si nos piget conjugis, quo ſumus ſervulorum faſtidio laboraturi? Moriemur ſanè neglecti, invisique. Nam ſi conditur Rachel indefleta: tuis ſperas inferiis dandas Principum lachry-= mas, quas ne Chriſto quidem funderent, an- niverſarid Paraſceves laniend, ad ſpeciem de- nus morituro? Quæ ſanè Rachelis conditio non eam indeploratam exhibet, ut arentem putruiſſe fœminam lugeamus: ſed ut noſca- mus in fœmina, quid virtuti contingat laſſeſ- centi. Nam qui abduci nos à contemplatione ne ad horam quidem patiebamur; mox eam abjicimus expirantem, necatâmque doloris ſce- tu obvio tumulo ſepelimus. Nihil ità percha- rum eſt, viſo Cœlo, demiſeiſque inde falis ad nos, quod ſpernere non poſſimus, ad tæ- dium uſque parentalium. Horruit initio Dins amplexum Chananæi, vique fapta à Sichem eſt, violentiâque in thorum reſoluta. Sed bre- vi, quem expavit, aut pertulit, aut etiam ada- . mavit. Dormivit cum illa, vi opprimens Vir- Gen. 34 ginem triſtémque delinivit blanditiis. Porrô z. Dinam cum & compreſſam ex Moſe diſcam & Virginem, vernaſle illi crediderim, imter . amplexuum ſenticeta „ Narciſſum pudicitiæ: Odit ſiquidem in illecebra voluptatem, cru- ciatâque eſt ſcelere, non corrupta. Sed Vene-, ris in Venere contemptricem; fackam exinde ſuſpicor blanditiis Danaeën ex Dina. Et oon Piye. glutinata eſt, inquit, anima ejus cum ea, triſtöm. . „ Jue delinivit blanditiis. Ità cecidit Ilium. Jolurd ve enim obſidione, expugnata eſt Troia; quiue eſufn. equitatum hoſtium fuderant, equo ſum igneo- debellati. Succubuit Dina Sichemo invita: Vi opiti- ⸗ yimn „2 ts) n 1ole, 4 ſe. Non S. Eeurbatea ume al Elomn anti t be he guN, n ves,; E imin irnt. mn an Ppſetts I anpl An tegnd unbilque tüumphan Einus ſpe einctumn nis prob öbchaun 10 genntet in telens 1r Kiret 1 Elleo, Ganone uatimn 1 n Hinn Fur Uetet ad e Herpiſi⸗ weta G b meilai 8 le gli o nntellit. unnd, erem ltt A. N. „. 1ehlh min ſdn (oatre hugtet, mennt N, Dne te Naſe ti,, itt Warektter 1 Eſenm In n ie Remtatio- opptimens Virginem, extulitque Lilium in ur- num fens. ticis, pudica & compreſſa. At Flos emarcuit Cognitio in rore, quem viruiſſe mirabamur in ſulphu- oi; Jen- Ie. Non emim cecidit, cùm corruit; ſed tum OD1 — . . . eia ſer. deturbata in præceps eſt, cùm, emenſis lu- Xuriæ alp ibus in ſuæ campo conſtantiæ deſedit. Tepiditas In ſtatione hauſtam doleo quadriremen, quæ peſh fer- Scyllam Syrtéſque tranſmiſerat. Adeò è& com- nem. pede ſcelus ereptat, irrepitque victori, ut owanti lauream vertat in catenam. Triumpha- . vit de hofſte Dina in arena, vi compreſſa, ntne itaten deque in ſtupro virgo; ſed ceſſit æmulo li- Ginimng erdant. lium in ipio pudicitiæ Capitolio, uſtäaque poſt rogum, carbones, quos in uſtrina demutarat in rores, paſſa eſt deſolatorios poſt incendium. Vi opprimens virginem, triſtemque blanditiis delinivit. Gratuler-ne vernantem in igne ru- bum: an lugeam rore lilium ambuſtum? Vir- go perfias in ſcelere: & Draconi agglutinaris, poſt amplexuum? Quémque odiſti anguem in æſtu regnôque amoris, hyemantem diligis, ſuc- arlatn cb ſpl e ſn, fnata, lin oni etan Mnne . Pauas hord de = cumbiſque non cubanti. Monſtra iſthæc forent lir ehen , triumphantis in captivitate flagitii, niſi ha- i Ean ctenus ſpectaſſemus prodire facinus anguibus 8 kunete conſie, incinctum, quos brevi demutat in Cygnos, ut iis probetur maximè, quibus præcipuè im- probabattr. Noli odio fidere: nam zelum ci- t0 poœnitet cedis, mutatque ſeveritas Sariſſas in tefleras, vertitque pharetras in ſportulas; & fletin K lta ſt ir it 3 ncam, Idus ut ſcilicet perditorum cenſor, brevi fias præ- eligunt,n! ſidium iniqnorum. An putas adjunxiſſe ſe Gie- ehirt Naden! zi Ehſæo, furandi luxuriandique ſtudio? Ab- nblart, e dicatione ipſe ſanè pecuniæ in Prophetæ ſeſe igncnun , gratiam inſinuarat, à quo ad excitandum 9 ſelu , A Darva in filium Sunamnitidis ablegatus eſt. Veruùm Re- Pemman ale, gum ſpectandis phaleris aſſueſcere copit, Pernulun de, Tiro non 1. 1. . . e olnm ſaperbiat, quas mMitius faſtidiret initio, mox cuperet, ra- Giexi. peret ad extremum furax idem & mendax. 4. Reg. Accepiſti argentum, & accepiſti veſtes, ut emas 5. 26. oliveta & vineas, & oves & boves, & ſervos, Tepiditas & ancillas. Sacco purpura aſſuta eſt clanculùm. peſß fer- Et, qui ordiri melotim cœperat, abollam o Sνα. Contexuit. Somniaſſes ne tu adrepere in tugu- rium fundos poſſle, miſcerique cilicio paluda- Labi poſ- inenta? Et tamen ſervitii candidatus evaſit il- launt opti- Iicò inſtitor vernularum. Adeò non in alia, ae 25 ſed in contraria inclinamus, nuper inopiæ ſe- mg: ke⸗ . nri ontite⸗ cum exuerat Giezi, & jam chlamydes indue- ng bat, Prophetæ aflecla, & transfuga prophe- zN. tiæ. Ne oleo lætitiæ inungeretur, lerebat oli- Ctimgrd veta, fiebatque ſervorum emptione manci- 1. Mi ufe pium, tamdiu futurus in Deo liber, quam- Glen diu careret ancillis. Emebat vineas, ne muſto in peſterum ſerenitatis innocentiæque potare- tur: tum nudior, cùm mutatoriis Naamani duphcibus eſt ornatus. Non tecta caro eſt Gie- zi lis tunicis, ſed retecta furacitas. En quò abreptus eſt præceps & faſtigio Carmeli Pro- phetæ primas & diſcipulis. Nimirum amor quoque nuditatis in rabiem efferatur opulen- tiæ. Quod ſi gliſcit in nuditate rapina, na- tâtque aurum in Jordane, adeò ut avaritiæ le- pra Prophetæ filio affricetur, tum maximè cùm filius peccati Syrus ſordibus extergitur, erogante Tribuno gazas ſuas, & opes non Huas prædante Anachoreta? quis hæc inter portenta ſibi non metuat, ne fortè crimini paulatim aſſueſcat? Quanta Samſon & jufſſu Angeli „ & Matris inſtitutione deliciarum lu- Xuumque abftinentid enutritur! Vinum & Si- ceram munquam bibit. Is tamen vel à monſtris Ethicæ Tom. II. Cctatores, mox opum prædones. Necdum ſac- in Cap. II. Lib. Il. Eſdræ. 279 delicias emendicat. E Leone ſiquidem mella expreſſit;, feræ verſo ſpolio in penum. Quam videbatur à trepidatione procul tum eſſe Pe- trus, cùm à Chriſto petit, ut ſibi liceret ſi- ne lintre ad præceptorem accedere! Ert deſcen- Matths dens de navicula, ambulabat ſuper aquam, ut 14. 39. veniret ad Jeſiim. Partam verò fiduciæ pal- mam iſdem fluctibus depreſſit, unde eam audacter extraxerat. Timuit, & , cum c&piſ- S. Petrus ſet mergi, clamavit. Captivatur miſer à me- "imert. tu, qui de timore ſubacto triumphabat in * uore, Moſis glorià exæquatâ victâque; quando fretum ille diduxit;, ut tranſiret in eremum, ipſe verò, ut Chriſto frueretur; frementes æquoris fluctus non ſepoſuit ad tu- telam, ſed obluctantes ad incrementum fidei; proculcavit. Verùm non tam me miſeret Pe- tri in ſua victoria captivi, quàm Herodis tæ- det ex auditore Carmificis. Audi ex quo litto- re in quas Syrtes ,refluente laſciviæ æſtu, ſit Princeps abreptus. Herodes enim metuebat Marc. 6= Joannem, ſciens eum virum juſtum & ſanttum, 20. & cuſtodiebat eum, & s, audito eo, multa fa- ciebat. Num quati poteſt in hoc portu qua- driremis? Reverentid, tutel, obedientia Joanmi Rex obſtringebatur. Quæ tamen vin- cula non Alexander ferro eluſit, ſed uno Pſal- tria nutu intercidit. Miſſo ſpiculatore, prace- 1bid. 27. Pit aferri caput ejus in diſco. Huc evaſit obſe- quium. In lanienam abilt reverentia, quém- que habebat in ſolio præceptorem vitæ, in epulo habuit ludibrium puellæ, pretiumque choreæ. Ita quem vinxiſſe horrebat initio, ideéque tutelà carcerem, injuriam obſequio; obedlentià violentiam molliebat, amplexibus catenâque implicatus, prophetæ cliens pari- ter & hoſtis: mox nullo metu obtruncat in carcere, non ſæviendi rabie, fed libidine de- merendæ ſaltatricis. Et Nehemiam incuſas; ſi oſcitantius paul, quas dudum murorum ruinas defleverat, deinde non lugeat, ad ex- tremum ne conſideret quidem, quando pro- ruit à metu Rex in carnificinam Præcurſoris? Verùm lapſum hic video, non præcipitium; ſiquidem audiebat Joannem Herodes „ ſed vinciebat. At Saül Davidi reconciliatus, le- vavit, inquit, vocem ſuam, & flevit, dixit- I. Reg. que ad David“ Juſtior tu es, quàm ego. Ned 2t. 17. Dominus reddat tibi viciſitudinem hanc pro eo, quod hodie operatus es in me. Et nunc ſcio, quod certiſſimés regnaturus ſis, & habiturus in manu tua regnum Iſrasl. Haæc poſt præconia quis non ſperet revocandum Davidem in Re- giam, futurumque in regno ſecundum à Prin- cipe, uni Jonathæ throni reſervatis Inſigni- bus? Audi, quid poſt fletus conſequatur. Ni- mirum, non ad inſtar Phiſonis, exundavere Regis lachrymæ, ſed in morem Nili: ibi enim concreſcunt gemmæ, hic Crocodili ado- leſcunt. Inde ornaris, hinc occideris. Ex Gange coronam cohoneſtes nitore lapillorum: & Nilo feretrum pares inclementiâ belluarum. Flevit Saül, ſed iis ex aquis incendium ite- ,g rum odiorum exarſit: nec concrevere lachry- Habisus mæ Regis in ſuccinum, ſed in chalybem ob- malie Herodes duruere, Davidi necem molituræ, non pha- leras. Et venerunt, inquit, Ziphaæi ad Saül 1. Reg. in Gabaa, dicentes: Ecce David abſeonditus 26. 1. eſt in colle Hachila. Ei Jarrexit JSaiil, & Poœniten- deſcendit in deſertum Ziph, & cum eo tria tia vers 3 Quis è mollitudine berdei- Vnio la⸗ cre ſa. millia, ut quæreret Davi fletuum haſtarum ſævitiem expectaflet? Quis Aa 2 R “ 280 Inimie? crederet decernendum à Saüle ſupplicium er⸗ adoleſcenti, cui regnum dudum ominabatur? catio F. Quem juſtiorem ſe faſſus eſt, ad cædem ex- ſionum poſcit adeò ut illius inveſtigaret interitum in ewaimo- eremo, cujus ipſe humanitate in ſuo ſtrato, da. cùm cædi poſſet, non ſervatus tantùm eſt, Circeum- ſed de vitandis inſidis peramanter admonitus. TRai, 7*. Si fletuum efferari cryſtallus in ferrum po- b ſt victo teſt, ut ejus cruorem ſitias, quem tu. abſti- riam vi- Nuiſſe ſanguine mirere cum lachrymis, nihil zioram. eſt in moribus hominum conſtans, nihil à me- Tabipoſ- tamorphoſi tutum, aut non obnoxium cor- Sr; tε ruptelæ. Lachrymaris, Saül, & jugulas. Ju- ſtitiæ præco es, & juſti carnifex. Imperium Davidi nuncias, & regnaturo non ſceptrum de- ſtinas, ſed ſecurim. Laberis ab amplexu Ge- neri ad cædem ejus, cùm haſtæ oſculo prælu- ſeris? Quod ego facinus recuſabo, ſi ſtrangu- lare juſtitiam poſſum, quam pro roſtris lau- davi? Nimirum, in morem ætheris, Animus modòô rores emittit, modò fulmina jaculatur. Idem non rarô vapor, qui Solis artificio colo- ratur in arcum ſerenitatis & otii pronubum, alterius mox vaporis vi divulſus, ad horro- rem perſtrepit, tonitruque immugit. Quid arridente pelago blandius? Frænato Eurum, Corumque compeſcito; nam ſi iis impelletur, procellis monſtriſque foœtum aut te fluctibus deprimet, aut balænas immittet, à quibus hauriare. Humus ipſa, quæ te lilio recreavit, mox in bufonem fermenteſcit, qui ſi minxe- rit, moreris. Verùm hic intervenire credide- 1 rim aliquid ex imbre, quo tellus à ſeſe dege- neret, datura pro flore monſtrum. At nos, nil penitùs immutatis iis quæ nos circumſtant, ità demutamur, ut à ſcelere modò reſiliamus, mori malentes quàm ſœdari, modòô irruamus in ſcelus, etiam per mortem pollui parati. Ut propterea figulorum nos rotæ ceniuerim com- onendos, quæ eadem omnminò è maſlſa luti modòô phialam fingit, ad aræ ornamentum, modo effingit ollam, in illecebram menſæ. Figlina cor eſt, unde inſtrumenti genus omne portentosè extrahitur, fictis ſeu in honorem, ſeu etiam in contumeliam vaſis. Ergo ità tor- puiſſe Nehemiæ cenſuram demiremur in muris, ut eum nos devitemus languorem in moribus. Et aſcendi per torrentem nocte, & con- ſiderabam iurum: & reverſus veni ad portam vallis, & redii. Uè eſt in luſtratione provectior Nehe- mias, eò eſt in murorum cenſura mitior. eö. Nam quas defleverat Suſis ruinas, Hieroſoly- ee, * mis non efflevit: eâſque tum prindum detegit, iſeretus. — 7 . 8 cùm ad ambitum pervenit, mox eas obte- Superior git, moenium exacto luſtratéque ſpatio, in mitis ſit. diſcernendis urbium jacturis factus ſe ipſo pe- ritior. Exclamaverat nuper rei indignitate commotus, disjectum murum eſſe Hieroſoly- mis: Er conſiderabam murum Hieruſalem diſ- lipatum. Nunc murum luſtrat, & everſionem ejus ſubticet. Nimirum quèô fueris exercita- tior, meliorque, eò eris obtegendis fracturis, non retegendis, aptior. Suſis morabatur Nehe- mias, quando ejulare, & vociferari occœpit. murorum ex Hanano, ut jam vidimnus, intel- lectà ſuccuſſione. In ſtragulis enimverò & cya- this Pocillator Artaxerxis, ſi quid labavit Hie- toſolymis, indignatur & clamat. At digreſſum Comtati neſcien- Oliva — aulâà videas Hieroſolymorum rudera ſilentio con- n 5 templantem. Promptum ſcilicet eſt, inter ca- Er,, Alh lices invehi in ruinas: & nemo ſalvam ſartâm- ien e. neſet que efle oportere Sionem non clamat Suſis; 7 ſcidtie n, quaſi verò id poſſit Urbs Samaritis inſeſſa, ven om- unend quod Pincernæ licet, blandiente Afſuero. Diſi ia poteſt, . un ſipatus eſt Hieroſolymis murus? Proh dede- Superin, Wig telt, cus! Num Levitæ diriguerunt in ſtipites? Num lizezirvi- i unt Eidras correptus paralyſi decumbit in Probati- Ziler, zen ſety ho ca? Cur mœnia contutati non ſunt? Cur ſal- gez9, Puun von tem disjecta non reconcinnant? Cumque audiſ- d:. . endens Jem verba bujuſcemodi, ſedi, & ſevi, & lu- C. 1. 4. ſeren e xi diebus multi. Laudo lachrymas, proboque Ceſeres Denert vota. Veruùm Suſis excandeſcis. Ubi deveneris & Refer- Cünm ieln Hieroſolymas, abſtinebis te, credo, lachry naores talni mis: nam non muros ruiſſe, ſed tot inter ho- dotc. Lerker ſtes ſtetiſſe cives, & urbis ſpeciem aliquam ea lo⸗ ſupereſſe admiraberis. Imò, qui murum initio Reliyj de d diſſipatum intra te muſſas, cùm paulè pro- i. ceſſeris, penitus conticeſces. Audias Catones lapſ⸗ o- Koate ſupercilio paſſim triſtes ferocire, ſi quid pa- Perande., t r rieti ex albario detractum ſit. In eremo ligu- n. riunt? Ridetur in ſacco? Velantur, & gar- Eec r. tn am, riunt? Ita eſt: Nam ut Virgines ſint & Mo- ſsi en nachi, homines tamen funt. Et tibi quidem debent, li 1. 8 pronum eſt farto coturnicibus ſtomacho in ab- eet on il i ſtemios declamare, ſi arentem panem macera- l ,ai, Salen verint vappà, oluſque arvind condiverint. “ ine CenIOe Quam facile eſt, duodecim dictare conderé- Marmu- que tabulas de clauſura Virginum ſpatianti in "atio de hippodromo, & theatris aſſidenti! Latruncu- Aorum lis luſit abnepos? Latro eſt. Tudiculis? ex- mrak. 10 trudatur. Denos etiam expendit aſſes? diſten- ilunt datur in afſere, ibique expiret. Dic, mi Ca- Enathrn⸗ to, luſiſti tu- ne unquam? aut, ſi teſſeras non 1n ldo jeciſti, num Dalilæ colluſiſti? jactâmque pu- mmet, dicitiæ aleam quoties pudoris fuco ſuppreſſiſti? anemtu Diſcute Cenſorum arcas, crumenas excute: Gntrülhhrr m gende flagitia ibi plura offendes, quàm æra; & ho- norum ſyllabo elenchus turpitudinum anteſta- bit. Si eiles juſtior, eſſes profectò minus quo- que durus. Videamus, quid de Abſalone ſta- tuant Joabus & David. Clamat hic, Jerva- te puerum Abſalom. Ait de illo alter: Ni vi- diſti, quare non confodiſtiteum cum terra, & ego dediſſem tibi unum baltheum? Peccarat pro- cul dubio Abſalon. Verùm is cædem à juvene prohibet, qui à Saüle nunquam defecerat, ſæpe obvio pepercerat, diù luxerat cæſum. Implacatus adoleſcenti eſt, qui juſtiorem ſe Confiſſe- Ducem dolo ceciderat: Interfecit, inquit Sa-⸗ 6 ſuer. 2, Reg. 18. 5. 12. rimomm) A ſalem, zund Jaabus. lomon, duos viros juſtos, melioréſque ſe: 6 3. Reg. ncigt. occidit eos gladio, Patre meo David ignorante: 2. 32. nen Abner filiunn Ner, & Amaſam ſrlium Jether. ANer l e Audin? Duorum carnifex Ducum tumultuan- Uiin Vac. ti regio Adoleſcenti non parcit, parcente Re- NiN ge; quique bis feriendus ſecuri ob cædem ge- in minam erat, tragulis non minus tribus fero- an cientem Regis filium trajecit. Adeò ii ſunt, 4 Aln Præ cæteris, inexorabiles in reos, qui plus cæ teris peccaverunt. Quis autem ferire patiatur eum, qui foret feriendus? Tonare ac fulgu- rare Cœlum nullus non patitur. Micat emm aſtris, ſuéque nitore, quicquid de mortalibus ſtatuat, quamvis durum, attemperat. At ſca- tentem tabo anguibuſque Speluncam quis fer- ret fulminantem? Ita ſanè nobiſcum agitur ; qui, ut plecti ab innocentibus non recuſamus; ità feremus ægerrimè, ſi nos expient inquina- ti. Et tamen, qui acriores caſtigandis crimim- bus ſeſe exhibent, eos vix non deprehendas VI- tiis quamplurimis implicatos. Unus præ om- nibus enlint ragn. rek, er an de nkee jmas, nt Dhicee. 9.(eC, K ſed 1 it Pecen Ann C Nl r. 8 Aulka in oclte, lr t heumk. Velrmn, Ae rgines int e t. Ei thi l us ftomadhnns enn partnun. twind cnceit n dich ekt ſicentlemm Piret. Me,n at, ſinlin n tn tuete kunen & qunai Npitudnmn Profectd nid de Clamet N de Mo A Ne ſei, 6. h eun nit . kem! Hant; n ceni⸗ unqum n xeta , guſin Metſect, , neſcli Ne⸗ Dniß nn Ducuntn ucit⸗, en ſecuri ae IIi nl 399 nibus Simon attactum fœminzæ exhorrebat: ſed lachrymantis. Magdalenam non itaà fortè rejeciſſet, ſi non poœnitens irrupiſſet in convi- Vium, ſed blanda. Tu quoque, qui ità in nu- tantem deſævis, viæ mihi candorem probaveris tuum., Nunquam, quod ſciam, cecidi. Tuus; te teſte, renidet candor. Niteas tamen; non diù nitebis, & denigraberis brevi ſuper carbo- nes, hoc vel maximè nomine,; quod te ruen- Compaii neſcicl⸗ pes. §. Lothe tium non mileret. Vix nunciata eſt Abrahæ im- pendens Sodomis ſtrages, cùm illicò interceſ- ſorem ſeſe præbuit impurorum & patronum. Deprecatur ergo ſemel apud Celites ſuppli- cium, iterum, ac tertiò, ééque adegit Angelos; ut colluviei tantæ remitterent rogum, ſi deni ſüpereſſent Sodomis impolluti. Abiere inde An- geli ad Lothum, quem impendentis toti pro- Gen. 19. Vinciæ calamitatis conſcium eſſe voluerunt. Nec 14. tadten ille apud hoſpites vocem unam impen- dit; quà ſeveritatem tantorum Judicum molli- ret. Ipſimet furoris adminiſtri monuere hoſpi- tem ſuum, ut; ſi quos haberet Sodomis affi- 32. Geh. 19. 132 nes, qui tut ſent, educ de urbe hac delehbinins enim locnm iſtnm. Eogreſſus itaque Loth locutus eſt ad generos uos. Dormis, an evigilaſti? Im- minere excidium Urbi intelligis, domique ha- bes Cenſores & faſces, nec intercedis, nec la- chrymaris, nec muſſas pro perituris? Nimirum temeritati ſibi obnoxius fore videbatur, ſi pro Viris ſceleſtiſſimis preces interponeret. Dam- nandi funt cives? Exurantur. Quis enim pro Gomorthæis ſupplicet? Aut quæ urbs delebi- tur, ſi Sodom s parcitur? Tetrior; inquit; flamma eſt, quà intus flagrant; quam quâ bre- vi amburentur. Quod ipſi in ſinu geſtant laſ- Cciviæ ſulphur metuendum eſt, quod ego ut eo- rum gremio excuterent; fruſtra tentavi. Nam iræ ſulphur, quo mox abſumentur; iniquioris eſt flammæ piaculum. Crimen nequii abolere? nec pœnam amoliar. Ardent impudicitià? Ar- deant & flammis. H c apud ſe Lothus, planè ſtipes ad avertendos à ſupplicio Angelos. En ut impiorum juſtiorem miſeret; cùm Lothum non miſereat. Quis enim ſanctiorem Lotho non fateatur Abrahamum. Verùm miſerendi neſcium cité probrum, cui non ſubvenit, in- volvit. Nam ut Sodomorum ſtragem evaſerit, eorum ſecum ſcelus avexit in montem. Effu- git flammam ſulphuris, ſed laſciviæ ſulphur non efflugit. Quid plura? Ea edidit portenta luxuriæ in receſſu, quamvis inſcius, quibus caruere Sodomæ tum etiam, quum pullo l- bidinis monſtro caruerunt. Suſcepit enim ex filiabus ſuis Moab & Ammon; à quibus cùm ſalutari avus debuiſſet, Pater; fodiſſimo con- Gen. 19. ſanguinitatis titulo, vocatus eſt. Conceperunt 37. ergo duæ fliz Loth de patre ſuo. Tu-ne pol- Iui timuiſti, ſi ab impuris amolirere ſuppli- cium? Ità immiſericordes confunduntur, quo- fum erga peccantes vel inclementia vel fri= gentiſſima miſericordia tot pfobris objicitur, ut quorum non miſerebantur impolluti, iis ⁶ volutabro luti cogantur ignoſcefe. Delean- tur Sodomæ? Delebuntur. Sed cave, ne tu eas exeites in monte. Quis enim Sodomis tam defſperato oppreſſus lethargo eſt, ut dor- Thret cum Natis? En quò impelluntur Cen- Hores „ quos horfeas ea in pice lapſantes, un- e nullum extraxere. Opprimantur Sodomæ. Sed per te ſine culpa, ſed non fine infeh- citate reparandæ. Ita aut foædiores funt, qui Ethicæ Tom II. nes, eos quam ocyſſimè eximeret ſtragi. Om- S — 281 ſqualidos averſantur, ant ceftè, ſi non ſum Kdiores, miſerius ſodabuntur. Quæ omnmia à me de Lotho „ viro ſanè optimo, dicta; ſcriptaque velim, non ut cor ejus incuſem criminis, ſed ut minùs paratum ad averten- dam errantibus poœnam, oſtendam, non me- ruiſſe tacendo, quod Abraham meruit ſupphi- cando pro peſſimis. Videbatur in eoô ſibi bel- lus jumioris prodigi germanus, natu prudentia- que major, ſi redéuntis à ſuibus fratris ſqua- lorem exhorreret: ideéque Patrem incuſabat, quòd Cccno libidims oblitum ſtolà annuléque donaſſet. Indignatus eſt autem, & nolebat in- 1roire. Et quare cunctaris domum ingredi? Quia, inquit, poſtquam venit filius tuuns hic, qui devoravit ſubſtantiam ſuam cum meretri- cibus, occidiſti illi vitulum Jaginatum. Ita: quæro ex te, uter ex vobis ſubſtantiam ſuam iniquiùès, ſpurciuſque profligaverit. Nam il- le æra, veſtéſque diſſipavit, portionem pa- trimonii ſui. Tu vero miſericordiam, obe- dientiam, charitatem; totumque animi pa- trimomum profligaſti. Acceſſit ille ad mere- trices, quod laicivientis eſt: Tu à Patre re- ceſſiſti, quod rebellantis eſt. Convixit ille curm ſuibus; ne moreretur: tu cum apris demora- tus es, ut recrearere. Te feris illecebra, il- lum fames pecori ſociavit. Didicit ille in glan- de pœnitentiam: tu in viola miſericordiam de- didiciſti. Ab harâ exurrexit ille ad oſculum: tu ab horto in livorem præcipitaſti, IIle deni- que peccavit in Patrem: tu peccas. Ille ſuo ingemit delicto: tu alienæ inſultas emendatio- ni. Pater denique fratri vitulum jugulat, quòôd revixerit: Tu livoris Urſum ſuſcitas, ut in- tereas penitus tum clementiæ, tum amori. Cu- juſnam, rogo; conditio deterior, ſurgentis a laſcivia; an deficientis à charitate, & in ſinum odii prolabentis? Perierat frater tuus, ſed re- vixit. Vixiſti tu verò aliquando, ſed mortuus jam es. Nam Nannis teſtimonio: Qu non di ligit, manet in morte. Negas tu modé aſperio- res in lapſantes fratres, aut eſſe deteriores nu- tantibus, aut fieri? En Lothus ruituræ Urbi non patronus, ſuis inquinatior civibus, ſi non crimine, certè ſomno. En ſeniorem in agro fratrem redeunti ab harà infeſtum fratris deſpe- ratius pereuntem in livore, & non ſubſtantiæ; quæ nihil eſt, ſed charitatis, quæ Deus eſt; ef- fuſiſimè prodigum. Ideò Paulus; ut prolap- ſum elevaret alumnum à cœno, non illi rudio- rés ſubmiſit in fide, ſed firmiores. Fratres, & Il præoccupatus fukrit homo in aliquo delibto, Vos, qui ſpitituales eſtis; hujꝛeſmodi inſtruite in ſpiri- tu lenitatis: conſiderans teipfüm, ne & tu tente- ris. Utrumque unâ eſt Panjus complexus perio- do: ruituros nempe illos eſſe; quos lapforum non miſeret: lapſumque ab iis erigenduin hu- maniùs, qui forent puriores. Vos, qui ſpiritnales eſtis, hujuſmodi inſtruite in Piritu lenitatis., Ve- ſtrum eſt lenire vulnera cæſorum, qui omni næ- 3⁰. 1. JWOan-34 14. Sal. 6. 1. vo caretis. Nam ſi ulcefoſo tradatur leproſus percurandus, ſamiem imbrice, non linteo abſter- get. Vide, ut eradat ſaniem ſuam Jobus in fi- mo. Teſtà; quâ ſanè non ulcus extergit, fed fcarificat. Contra Eliæus omni labe depura- tus, Naamani ſquamas non uſtrinà excoquit; ſed eluit proftuente. Ità ſævius ulceroſi graf- ſantur in vulnera,; quaàm impolluti. Sed Jo- bus id ſanctè præſtitit, collega Numinis in ſui perniciem: Tu verô iniquiflime calcas; quem Satan dejecit, tartarei carnificis, in Aa 3 aliorum 282 aliorum ſtragem, adminiſter. Spirituales in- ſtruant ſceleroſum. lis enim lac ineſt in pe- Cctore, quo plaga tumens leniatur. Nam ma- culoſi dedidicere peccando clementiam: quâ- que ipſi quotidie egent, eam ne ſemel qui- dem cæteris erogarint. Præſenſit id ſanè Eſaias „ qui eſſenaturus conditam lenitate ſeveritatem, è& Jeſſe illam educere maluit, Ifai. 11. quàm ex Davide. Et egredietur virga de ra- 1. dice Jeſſe, & flos de radice ejus aſcendet. Le- Clemer- gere memimi me apud Hilarium adumbrari . eò loci à Propheta naſcituri tum fortè Judi- Compati . 81 . Aori . lapſi: cis ſeveritatem, cujus rigorem floris amomi- Zeſſe vir. tas ſuccreſcentis & virga temperaret. Bene ga. eſt. Verùm cur emollita floſculo Virga non & Davide, ſed à Jeſſe expullulat? Nimi- rum adulterii, cædis, cenſuſque reus David peccarat, non ſemel; in quæ ſanè facinora Jeſle nec ſemel incidit. Ergo, ut clemen- tiæ conſuleretur, non Davidis ſed Jeſſe tan- tùm meminit Vates, quòd & ij cunctantius parcant, qui promptiùs peccaverunt; & eos gratulere in veniam propenſiſſimos, quorum mens nunquam à Lege deflexit. Virgam op- tas, quâ cædantur impi? In ulmetum Da- vidis irrumpe, faſces inde ſecuréſque in ex- cidium iniquorum extracturus. Vernare flo- rem in virga cuperes, ne clementia rigore vincatur? Davidis agrum tranſmittito, hor- tümque Patris ejus Jeſſe inſilito, ibi flores nanciſcêre, quibus ſeveritas remolleſcat. Age: Quis è& Chriſti diſcipulis, non quidem im- modicè, ſed tamen ſeverius cauſam egit pec- cantium? Nullum unquam ad ſe perductum 6. Petrus, reum Joannes perſtrinxit. Duos ad ſe Petrus accedentes alumnos proſtravit, ſeveritate cor- rectionis exanimatos. Ananias primum, mox Sapphira ejus ad pedes expirarunt. Non eòô me temeritas abripiet, ut ſanctiorem ex his alterum pronunciem: ſed innocentiorem ex his alterum diſertiſſimè aſſero, non thori tan- tùm repudio, ſed Crucis deſponſatione, fi- déque in Magiſtrum. Siquidem Chriſto Jo- annes hæſit reo pendentique, quem Petrus deſeruit vinctum; iis à Præceptore retinacu- lis divulſus, quibus nemo illi non illigatur. Ergo Joannes rorat in lilio, tegitur anguis in flore, quando impudicos ſuo ſinu excipit pu- dor: tonante, ſanctè quidem, in ſuo luctu Petro, qui durior eò eſt in peccantes, quò ip- ſe ſupplantatus eſt miſerius a flagitio. Fulgu- rat in decoctores perfidia lachrymoſa, & in adulteros Virginitas rorat impolluta. Eò enim durior cenſura criminum eſt, quôò fuerit olim cenſor criminoſior. Hinc fortè eſt, quod illa contutandis vineis præficitur à Salomone mu- Can. I.5. ler, quam incuſtoditi agri ream traduxerat otium. Poſuerunt me ci⸗ochn in vineis: Vineam Compati meam non cuſtodivi. Quaſi ſciſcitanti ex illa, aſelen- quibus ad præfecturam meritis aſcendiſlet, ſub- Superior ceret: nullis, ſi unam excipias deſidiam. Cu- indiſere- ſtodem poſuerunt me in vineis. Cur? Vineam zus. meam non cuſtodivi. Callebat enimverò Re- gum prudentiſſimus aſperiorem illam in exi- genda cuſtodia fore, quam ſciebat indiligen- tiæ poſtulatam, damnatàmque. Nam finnus tum maximè in iis ſeveri erga tranſgreſſores, in quibus turpiùs deliquimus. Crediderim prop- terea in myſtico Chriſti corpore, quod Joan- Apoc. 1. ni exhibitum eſt, affictas fuiſſe dexteræ ſtel- c. las, rejecto in os gladio. Habehbat in derxtera Nide Jua ſtellas ſeptem; & de ore ejus gladius utraque hom. i Oliva an Iia parte acutus exibat. Nemo eſt, qui neſciat Domin isd eos in ore Domini deſignari, qui in Eccleſia primam is e dicunt, & non faciunt. Adumbrantur verò Quadr. am Domini manu operoſi gentium morumque Euſebii in e cultores. Jam velim diſpicias, quibus hi fe- lic⸗ . lien rantur inſtrumentis in animarum reparatio- prodat “ in nem & curam. Os cædit, manus elucet. Id in Chri- li eſt, qui ſunt inaniores meritis, ſolôque ſer- ſto tam 1 ſegit mone ſtreperi, ſi quem offenderint caligan- bonos, un 1 tem, feriunt illico, & mactant. Solus enim duàm nl . . . . malos len Mem & labiis prodit gladius ad ſtragem. At, qui expreſ- len præclarè geſtis, factorumque præſtantia in ſos fuil⸗ non 8 manus ſeſe penitus effinxerunt, non armati, ſe. ſn u ſed compti, Aſtris jacentem recreant, non ſita n ferro abſterrent. Micant ſiquidem ſola ſide- lpbimn ra in dextera, ablegatà inde omni telorum, “ inn in armorumque ſuſpicione. Præſignaſſe id mihi ne liu oraculis ſuis tum viſus eſt Eſaias, quùm im- kan pium non manu Domini, ſed ſpiritu oris 1o; ed ejus interficiendum edixit. Percutiet terram Iſa. I1.4, 7 eg virgà oris ſui, & NWiritu labiorum ſuorum in. lu terfciet impium. Quaſi nobis Propheta inſi- t Numn nuet, per eos exercendam eſſe ſeveritatem in apent 4 ſceleſtos, qui in Chriſti corpore, quod eſt limn. Eccleſia, non manuum vices operibus imple- D Merm rent, ſed qui facinoribus deſtituti, eloquen- 8 n engen tiaque ſonori, linguæ munere fungerentur. 1 Nn Hi enim ſæviunt in Eccleſia durius, quos Junn dee⸗ mandatorum non opus, ſed ſcientia oblectat. nitg ſiͤt Et qua in parte reſediſſe ſeveritatem putas Al lee ad cenſuram pereuntium? Num in hume- Nenlolm. ris, quibus Crux tollitur? Num in manu, , on quàâ in labore & ærumna ſervimus? Num in lelpenn aure, quà Legi ſub'icimur? Num denique mr, aut in pedibus, quibus in præparationem Evan- 1n nocſe, gelii deſignamur? His enim quis immorige- tuins. rum non credat exoſum, quando nulla con- ſtantiæ & illecebræ affinitas eſt. Audiamus ud Eſaiam. Et erit Juſtitia cingulum lumborum Ibid. ejus. Ibi fulgurat Juſtitia, ubi vel Jacob ſolo claudicat attactu. Lumbi mei impleti ſunt illu- Pl. 37. & ſionibus. luſiomibus? Et vos, tantam poſt lu- Confaſſa- Ctam, lapſorum non miſeret? Diſcutite ergo rüzimis ſeveritatem, & clementi ſuccingimini. Veſ- sakeri. churn ge 7 itan in træ vos calamitates ad commiſerationem, ſi Lay, ein ” . bland? ang ſapitis, inflectant. Illuſionibus exundatis, & erigendi. Clrrr n nihilo minus ſeveritate obarmamini? Pietatem Compa- Ekkant e invadite, quando confictati, ut non cadatis, ti neſei- näkſmian nutetis ſaltem neceſſe eſt. Scilicet. Et erit, in- entes i b quit, Juſtitia cingulum lumborum ejus. Quo A ljeeb quis mollior fuerit illecebràâ, eò erit cenſurd g inclementior. Vide, quàm in ſeſe dumus aſ- mm . peretur? nobis tamen iis & ſpinis flos pubeſ- li d cit, legitque mortalitas in ſui ſolatium exilii e n roſam & dumis. Cœlum intuere, quot inde ti m 8& recreamur ſideribus, & roribus deriga- 1, kn S . Mumenla g mur. Subſiliat & ſtagno vapor, qui lutum n etiamnum reſipit; denſatur illicò in nubem, inn Kan atratur in turbinem; obduratur in glaciem;, itn ln funditur in procellam, excandefcit in ful- tin M gur, in ſtragem ſatorum & turrium cum dr fragore ruit ex æthere. Adeèò inviſa illi hu- ili mus eſt, ex qua ſubſiliit. Nullum ex Aſtris V in n terrori fuit asliquando mortalibus. Nunquam ket non nos exterruit Cometes. Vapor nimirum hic, illa verò Iuminaria ſunt, quibus ſub- 1 ſignatur effatum noſtrum: nobiliora ſcilicet tan proniora in clementiam eſſe, carere comm- n ſeratione rudiora. Non ergo furori ſuo zeli Aenen adſtruant perizoma, qui truces, immitéſque 8 ſun in jacentes, linum fumigans, contra præcep- c tum Domini, non reſtinguunt ſolum, ſe etiam deſs . ce⸗ etiam infamant 5 traductione 5 publicationé- tann que tenebrarum. Amiciri ſe porrèô putant, mriünl quoties peccantes denudaverint: quaſi veròô, buht 8. Jaceb. HOH Dominus, ſed Draco ſuis aſſuerit ungui⸗ m Mrinn bus belliceas Adæ tunicas, Hevæque conju- Pet. 4. gi. Charitus cooperit multitudinem peccatorum. e . deò divinis amplexibus Jacob aſſuetus to- erit h ties filiorum crimina diſſimulavit;, quorum . nnd cuùm flagitia quoque peſſima in aliud & tri- en A bunal & tempus rejeciſſet, unam ſtatim cæ- Peſen dem Hemoris & Sichem duriſſimis verbis Si- nn * moni Levique filis objecit. Sævitiem incu- Kku ſavit, qin ſtupra Præterierat. E cœlo „ ni- en i ſi mea me fallit opinio „ commiſerfandi phi- “ c loſophiam hauſerat Patriarcha. Siquidem 3 Brll Knm viſo in ſomniis Domino, ſpectatiſque in ſca- Gnck ini la cœlitihus, ubi evigilavit, lapidem con- , unn. ſecravit in aram, non ferro, non igne, non ed nnmn Gen. 23 vine, ſed oleo. Tulit lapidem, quem ſup- hereitt m 38. poſuerat capiti ſuo, & erexit in titulum, fun- runt ſunni. dens oleum deſuper. Tunc nimirum ſaxum Hrohknil. rit? Numini dedicatur, ſi & Patriarcham lekryeitnant exceperit dormiturum, & ſcabrities ejus oleo re, odi molhatur. Cervical ſit lapſis, ut altare ſit. ohetibuim Non enim duritie in aram, titulumve Do- ſiitun, er mino erigére, ſed humanitate, quæ in fra- ere fufgen, tre non tam probra animadvertit;, ut latret; 4 dunis an quam decora expendit, ut laudet. Nehe- ſcientia obeck⸗ mias ſuo te commenet exemplo, ut lippeſ- Ererituen ts cas ad ulcera, qui luxit in purpura rudera Num in . Hieroſolymæ, mox ea in panno vidit tan- Num nma, tůùm, non autem deflevit, ad extremum ea wimts!? NMn wix reſpexit conſuetudine luſtrationis aut pe- ¹ Mun banr ritior, aut ſanctior. Et aſcendi per torren- Mrtignenhn tem nocte, & conſiderabum murum. Murum, n giu im non ruinas. r –— RM R Et aſcendi per torrentem nocte, & con- ulm lan Jidorabam murum. nbi vel . . znplei Igerat ſuperins Nehemias de parte Ur- 9 Dis occidentali, unde luſtrationem in- choarat Septentrionem verſius: Et conſide- 19 rabam murnm Jeruſalem diſſipatum, & por- 11 Dn S as ejus conſumptas igni. Hic verò Murum niketiten, duntaxat commemorat, nulla ſeu gloriæ, ſeu s n dedecoris mentione. Neque enim murus eſ- mummm! Corredtio ſe ſertur aut Jeruialem, aut diſſipatus. Qui eeculta, ſi revera ſubrutus eà quoque parte Nehe- Uicer Har miæ objiciebatur ,„ nec tamen ruinam ejus lonmn 3 Propheta deplorat, incuſâtque. Vides; opi- eh en a nor, non exprobranda iterum iterumque lap- „ Lemn in Kle am ſis ſua vulnera, verum, quæ ſemel retecta hins la⸗ ſunt ægrorum ulcera, ſeu ad medicinam ja- ſi S centium, ſeu ad ſtantium cautionem, ſup- tuere, “ V primenda deinceps, quærendaâque pharmaca; wribis Lapys non ſanies propalanda. Dixiſti Sionis mu- 4or, I 8 2 eri rum everſum? Sat eſt. Ne, quæſo te, iden- cdde endt. tidem probrum urbis exaggeres: medere po- Netu En tius, ruinaſque ſarcito. Porrèô eà latrandi ra- candeln bie plerique furunt, ut non modò de pa- u unm, rietinis vociferentur, quamdiu murus in ru- des inci, deribus jacet: ſed reconcinnato ſartôque in- Nulu 41 . ſultent, opprobréntque, quod aliquando con- Abo⸗ , vulſus diſſilierit. Imò eòô illos abripit furor; n , ut refectum etiamnum jacere putem;, ruinaſ- ir, didnn que, quas olim in delecto horruere, in ſar- Gobli H Lapſi⸗ 10 lamenterntur. Jacuerat aliquamdiu Mag- cnele Super or dalena Vi laſciviæ, non modò æ quata ſolo, , m hon "taszur. ſed in abyflum fimumque criminis depreſſa. , Licet proſtratam objurgare: licet accuſare: e n “ damnare licet & cædere. Veruùm canes ubi- “ in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 2,83 que muti luxuriantem, enervémque haud al- latrant. Surgit illa tandem & fimo, ut fſeli- Citer in alabaſirum, nardumque procumbat. Accedit ad JESUM, ingemiſcit, ejulat, uritur, & ponè Domini pedes ſtans illinit un- guento Servatorem. Tum enimverô jacuiſſe fertur, imò & jacere deſcribitur, lachrymiſ- que, unguine, & comâ in Dei Templum munificentiſſimè amoris architectura, impen- diéque refecta, in voraginem hiare tum quo- que proclamatur. Hic, eſet Propheta, ſciret utique, quæ«, & qualis eſt mulier, quaæ tangit en, quia peccatrix eſt. Mentiris lur- Luc. 7. 39. Cco, & malé inter patinas de alabaſtro de- liberas. Quæ lachrymarumt vis ſit, vino ma- didus qui ſcias? Fuit Magdalena peccatriz, & tum ſilebas. Timebas enim, ne te cre- Pidà contunderet mulier, ſi de laſciviente muſlaſſes. Nunc tantis exterſa lachrymis non eſt peccatrix. Verùm tu lugentem impellis, S. Marses Magda- lena. quod impunitam fore ſævitiem tuam percal- leas, nihil jam & fœmina metuens lachryman- te. Quam eſt garriendi petulantiâ diſſimilis Nehemiæ Phariſlæus! Nam Pocillator, defle- tis ſemel tantum parietinis Hieroſolymæ, mu- rum ſecunde everſum dicere non audet; &; quem initio dixerat difſipatum, eum deinceps murum inſoribit. Phariſæus vere elutam vi- det à ſcelere fominam; & tamen illi aboli- tam jam maculam affricat, vocâtque etiam in lachrymis peccatricem. Mitius de fratre prodigo obloquutus in agro eſt ſemior caſtior- que. Dolebat prælatum ſibi olim heluonem. Sed poſtquam filius tuus bic, qui devoravit ſubſtantiam ſitam cum mulieribus, venit, oc. cidiſti illi vitulum. Non, inquit, ſubſtantiam devorat- ſed devoravit. Objectavit prodi- Luc. 156 3 0. gentiam laſcivienti cum ſcortis: non luxuriem incuſavit coram patre convivantis. Ergo plus fratrem pudore natuque minimum primoge- nitus reveretur epulantem, quaàm Scriba ma- tronam lachrymoſam. Ile peccavit, & he- luatur: Hæc JESUM ungit, & peccat. Vide, ut Petro Chriſtus ſemel quidem trepi- danti objecerit metum, nunquam illo timoris in poſterum poſtulato. Et continus JESUISap- rehendit eum, & ait illi: Modicæ fidei, qua⸗ re dubitaſti ? Potuiſſet ei ſanè Dominus tan- ta de ſe jactanti in cœnaculo trepidationem objicere, virgâſque & carcerem provocanti ſuggerere: cave; ne ità mecum ſubire Cru- cem ſtatuas, uti ad me venire cœperas per fluctus. Terruit te olim ventus, me reg- nante in aere; & lanceis, me vincto, non terreberis? Imo, quem ventus validior de- preſſit in mare, ancillæ ſibilus ad ignem eli- det. Sed tunc JESUM imploraſti, ne more- rere; tunc verò JESUM, ut vivas, ejerabis, Potuiſlet iſta ſanè inſinuare Dominus Petro garrienti: Tecum paratus ſum, & in carcerem, & in mortem ire. Verùm noluit tum fortè audenti exprobrare metum, quo penè olim paria promittens fœdiſſime dejectus eſt. Pa- rum id quoque clementiæ Domim fuit; qui non modò audentem præteritæ trepidationis non arguit, ſed metuentem timmiile dixit;, non timere. Extendens manum, abprehendit eum, & ait illi: Quare dubitaſti’ Tremebat tum quoque Petrus:; ſed Dominus, ne à nobis exprobraretur revaleſcenti plaga,; ma- hut inchoantis, quàm adulti, extantiſque ti- moris diſcipulum reprehendere, ut minori Aà 4 pudoręg Matth,. 14. 202 5, BPeipäas, Chriſti man ue⸗ tiado in Petrum, Luc. 172 337 284 pudore labentem ſuffunderet. Tu ergo, quâ maledicendi procacià ægritudinem robuſto, cu- ratòque, ad contumeliam nunquam non inge- ris, qui decumbentem ſemel tantum monere debueras de morbo ſuo? Tum enim imitare- re Nehemiam, quem puduit murum bis ſcri⸗- bere diſſipatum; eujus ſemel ruinâ propoſità; Religio foœditatis elogio deinceps abſtinuit, ratus hu- “l . * manitatis eſſie, quem jam dixeris diſſipatum, anum. HMurum exinde compellare: Et aſeendi per tor- Tiro to- Tentem nobte, & conſiderabam murum. Sed for- lerandus. tè ideò non eum dixit everſum, quòd non un- PEapſß: dique Hieroſolymas hoſtes moemibus exuiſſent. e WNam hiantem magnâ ſui parte murum, par- TMatcnn te aliquâ extare hoſtes voluerum; ſeu in ſo- zes teme- latium captivorum, ſeu in argumentum vi- *s. Ktorie. Ergo, qui prodeunti & porta vallis Omnes convulſus murus occurrerat, progredientem ugt firmus ſuâque ſtans mole recreabit; dicétque , metator extare murum, qui ruinas proſtare guperior tantùm ejulaverat. Documentum id ſanè in- diſcretu: gens luſtratoribus animarum eſt, ut nemi- Sir. nem quavis parte putrem denuncient, ſi for- tè, quòd primum in eo membrum explora- runt, horruerint putruiſſe. Cachinnanti oc- curriſti ? Noli propterea aut levitatis argue- re,; aut credere ludionem. Nam & Catonem riſiſſe ſemel didicimus ex Lucilio; quem ne- mo ideò aut ſcurris aggregavit aut à Cenſo- ribus divulſit. Sedenim is; quem ſugillo, non ſemel duntaxat riſit, ſed effuſiſſimi cachinni homo eſt. Aio. Verùm quem palam ridere cognoviſti, quam ſeriò lachrymetur in concla- vi, exploraſtin? Horruiſti cachinnantem, di- ligeres, ſi eum penitius noſſes, jejunantem, cubantem humi, loris ſeſe conſcindentem;, meditantem Æthiopas, primas in Academia Iudican- tes teme- 7 ⅞. Sscanda li Tari fa- eilés. Honor mutuus, nam Om- nes in ali- quo ſunt perfecti. obtruduntur, quibus nemo ſanus fallatur. Et rudis interdum proſtat frons Templi, quod intus gemmeum eſt. Areſcunt ſummâ fſui parte fodinæ: ſed quam in ſuperficie con- temneres, in centro magnifacies; ſi; ut eam carere floribus in ſummo vides, ità fœtam eam in imo topazis, auréque eſſe, ſcias. Fe- roculus Joab, ſævuúſque in æmulos; ſed Re- Tiro tole- raudus. Saperior gi fidus, ſed ſtrenuus, ſed in ſumma varieta- te fortunæ ſibi ubique ſimilis. Matri Eſau in- amst ſuos, feſtus ſed obſequentiſſimus Iſaaco „quem nec quia ne- lippientem ſprevit, & errantem itaà coluit, mo omni- ut ejus tantùm reverentiâ à fratris cæde inhi- no malus. beretur. Venient dies luctus Patris mei, & oc- 4. 27: cidam Jacob fratrem meum. Quàm diuturnum . ſuo telo jejunium imperavit, quamvis ſup- Eſai plantatoris oſſa carnéſque eſuriret! Ne Pa- non ex to- trem contriſtaret; fratrem dimiſit; ſitiénſque to malus. poſſe diffidit patris lachrymis non dilutum. Quis temperantiam tantam in tanto æſtu non miretur? Quis furoris Ættnam eructaturam erederet cum iræ ſulphure, reverentiæ obſe- quiique thura? Irrugit jactura doléque con- ſternatus: ſed eundem & Leonem in fratrem eſſe, & in parentem Agnum venereris. Paſti ſunt ibi primum Agnus ſimul & Leo. Imèô ab- ſorptus tum eſt, quod gratulere ab Agno Leo. Nam pietate in parentem, cædem diſtulit ſup- plantantis. Speraſſef -— ne tu felleas inter ur- ticas indignantis, obſequii thimum virere poſſe? Nec modò Urſum ſimul & Ovem pafci, ſed trahi ab Ove feram, fürentém- cathedras pertæſum. Et ſepulchra dealbata germani ſanguinis, ſed paterni luctus abſte- mius, cruorem rejecit, quem abs ſe ſorberi — Oliva que ſimul furere & parcere? Petulantiorem quis Rubenum diffiteatur, quem cum Bala Pa- tris ſui concubina dormientem expavimus? Vi= Kus ille ſanè à Libidine eſt, ſed victor livo- ris. Nam ut ancillam Patri ſuſtulit laſciviendi intemperantiàâ; ità ſervare Joſephum ſategit Iſraeli, tædio ſæviendi. Adeo;, ut gratulere pudici præſidem, quem oderas prædonem pu- dicitiæ. Audiens autem Ruben, nitebatur libe- Gen. 375 fare eum de manibus eorum. Servam compreſ- 2. ſit, ſed fratrem non oppreſſit; pudoris modò pirata,; & modè navarchus: hlii & in ancilla Prædo, & cuſtos in germano. Adee murus, etiam quâ parte labat, ſtat. Vide, quam de illo cautè pronuntiandum ſit univerſim, ſi ubi coneuſſus diſſiliſſe creditur, compactus eſt at- que integer? Deliquit cum nuru Judas, hir- cus idem & Paſtor, ſenex & voluptarius, ſe= pulchri & fornicis inquilinus. Nam aà funere digreſſus uxoris, ignotam ſibi Thamarem vio- lavit. Dimitte me, ut cozam tecum. Sed pa- Gen 386. ctum cum fœmina hœdum;, quàm ignotè ſub- 16. miſit per Odollamitem paſtorem ſuum? Sed incuſatus à nuru, quod, quam damnarat, fo- daſſet; faſſus illicò eſt non ſuam modò libidi- nem;, ſed juſtam fœminæ ultionem. Qui, ag- Ibid. 26 nitis muneribus, ait: Juſtior me eſt, En quot Cometem unum Aſtra circumſteterunt! Emi- cuit feralis in mœcho crinis,: ſed affulſere fata- li libidinis flammæ ſeremiores quoque Juſtitiæ radii. Adeèô vel in olla plena bituminis phar- maca, mellâque hauries. Ipſum vel Saülem ex- plorato, quem ut damnes ferocientem in Le- vitas, ità commendes imperii ſui finibus Sagas abigentem. Ecce tu noſti, quanta fecerit Saul, 1. Reg. & quomodo eraſerit Magos & Ariolos de terra. 28. 2 Quis ab æquore non recederet; algas hittoris pertæſus? Verùm ubi innatant algæ, conchas videas deſediſſe, & margaritum in concha. Sperneres enimverò tu Abrahami ſobolem; quam & ſervituram audies, & futuram quaſi littoris ſabulum. Quid vilius ſervitute? Quid- ve arenà contemptius? Verum, quæ eſt ſer- vitura hoſtibus, iiſdem ſubactis, regnatura eſt: eritque Aſtris conſimilis præ fulgore, quam arenæ ſervitus coæquarat. Multiplicabo ſemen 6en. 221 tum ſicut ſtellas oœli, & velut arenam, quæ 11- eſt in littore maris. Nolo contemnas, ſi quem domi nanciſcaris noſtræ ignavum & degene- rem. Nam äfſdem & lumbis Iſaaci & liberti ſunt progreſſuri, & Reges: degeétque Ifraél modò in cophino ſervus, & modè Princeps in conchylio. Non totus eſt paries diſſipa- tus, quamvis, quà vergit in occidentem, , . Labſis procubuerit. Nonne legis & dumo roſam? me, Quid ſi fruticem evelleres, quòd magna ex perio parte ſpinis inhorreſcat ? nonne amenti ha- giſeretus: berere ſimilis aut ſocordi? Compenſatur fru- ticis horror corymbi amœnitate in virens alabaſtrum faſtigiati, ex quo tandem purpu- ra effundatur. Pertulit Chriſtus in Petro au- daciam, dubitationem, fugam, fugâque ſce- leſtius perjurium. Nec tot perfoſſum Kciſſu⸗ ris lapidem, nedum rimis fatiſcentem, qua- ſi carioſum, aut fragilem reprobavit, qui illi Eccleſiam ſuam ſuperponeret. Supererat enim in Apoſtolo, quamvis nutafet pes, vox falleret, tumeret os, ſupererat, inquam, 1 . enr- pectus charitate ſtabile, cujus conſtantià m loan. 21 brorum debilitas roborata eſt. NRimon Joan- “ nis, diligis me plus his? Paſce oves meas. Qus gregi prælit tam trepidus? Num flabir ir- MUM ruente ene N b 47 Porrut, Gitonitru Aunon 18 nonlt cenatius etrus, Uiclt, te⸗ Crs in ſet, 1. eulo tOn le. Hane Enun ien More Pa ens Che erit 3 n eluatu bguſi i Ipem cont *7 e mem igantem . c ſatiga rbo? Lori mer ſuſti ü henti e n elet e umagt, , nGolum 1 eigd Nai lir. lrg ſotean par bidem Hlinanit lile adee, Gium ſcn le acles Uaphemo. l, t ine cenentt lenuun H 1, Cum A tertbr duin Kren Munte Conc e) en n donnn . Rn lmm mmur ℳ. mnget; 1 penlninn tmm ih). i ruente h 1 ulpeculæ conſter- hern 6 zimi ruente . bo, un gannhitu Vulpecu 6 onit R funt. natus à Principe Paſtorum ſummd perfidiæ d ic UNS §. Petrus notà rebellavit? Gregem ducat, qui ventum horruit, quin crucem timuit, qui non Tyran- n Alan lt ni tonitruo, ſed ſibilo proſtratus eſt oſtiariæ? 6 gnl An non ſecernitur à mercenario paſtor, mor- ErEcren tis monſtrorümque contemptu? Siquidem mer- nitebinr ie, cenarius videt lupum venientem, & fügit. tvanen Petrus, quem gregi præeſſe jubes, non luupum Dudorun vidit, ſed muſtelam audiit, cujus ſuſurro non n & n actus in fugam eſt, quod foœdiffimum tamen Aces n ecſiet, ſed adactus in perjurium eſt, quod ſce n; neno hon fateatur iniquiſſimum turpiſſimum- minelln it que. Sané: ſed latet in fimo aurum. Dili- nedge, 2git emim me plus his. Ergo quem abbhorren- Wrn Nl tem à Crucé dixeram Satanam, initiatum VCluntint amore parem penè dixerim Patri. Etenim Nnik Deus Charitas eſt. En quam è ſterquilinio Thamnni, eduxerit gemmam. Adeéèò perfidiæ, ſi lachry- mis eluatur, ſociatur interdum non fides, ſed ob Talen- quaſi divinitas. Temerè proinde mancum fra- ia variz trem contempferis, qui poteſt ità reliquis va- tengn. Nt guum igent an Reneg lere membris, ut Goliam dejiciat. Cur enim um N 6§ Da. Gigantem mancus non ſternat, ſi claudus Ja- tonen gi vi. cob fatigat Angelum, pugnâtque cum cœ- eed dt Talente lo? Loricæ uſum David non habet, éſtque 1 medio. impar ſuſtinendæ galex, null clypei haſtæ- mfernn hr cia, ed que peritia. Num illum propterea exauthiora- ſd diaea crm r tum ablegabis à caſtris? Fundam tantùm cir- 8 Ovoqre ü ,„ “ cumagit, & baculo inſtruitur. Emittetur vel biummi kt. Eunt. in Goliam, non incertus triumphi. Accinttus um rel dilne 1. Reg. ergo David gladio, o&pit tentare ſi armatus 139. poſſet incedere dixitque, non poſſum ſic ince- dere. Ergo, inquies, gladium abjecit? Et ſcutum pariter. Non ergo pugnavit. Ità eſt: Siquidem ocyùs debellavit, quàm bellavit. Peſtinavit David: prævaluitque in funda & lIa- nt Age, an⸗ pide adverſum Philiſthæum. Quem irriſiſſes in- ATituln n ſcium jaculandi, teliſque inſuetum, ſuſpexe- re acies obviantem ſpurio, ovantémque de blaſphemo. Libet eruderare ruinas Taberna- culi, ut inde topazios & amethyſtos eruamus E cæmentis. Age. Quam ſocors, quâmque ef- , tgand Heli. feminatus Heli erga filios! Nihil eo mollius, e ſet, qui ſtupra Pariter & rapinas diſſimularet in li- ihgti/ beris, cùm æquè & ad lucernæ fulgorem „ & u mmul,f ad tenebras ſcelerum lippiret, popa veriùs, beite quàm Sacerdos. Quid ſi lateret durior ada- e ⸗ mante Conſtantia in tanta ignaviæ mollitudi- wun ne? Accepit ex Samuele convellendam peni- 5 tus domum, gentémque ſuam. Quibus invi- 8 g ctus tonitruis vocem emiſit porphyrite firmio- & Nl 6 rem. Immotus ad Dei minas & diras ait: Do- ele 1¹. Reg. minus eſt; quod bonum eſt in oculis ſuis, faciat. n 3. 18. Improbabas cædendi neicium? Mitare cædi pa- dum n, ratum. Plus eſt flagellum pati, quàm inten- vul tare. Caſtigare filios non eſt auſus: ſed à pue- goble n ro caſtigari non abnuit: tam conſtans, to- Eln lo, qu ſonante flliorum incon- Cen nante coœlo, quàm;, perſonante filiorum incon tte 1 ditis chamoribus Tabernaculo, ſurdus. Videas Eenn » . . o unlen i nonagenarium modò à natorum tympanis re- ufu n ln cedentem, modò Domini fulguribus occur- gn, iſei, ſantem. Exerere virgam nequiit in peccantes: * rin 8 potuit tamen ſecurim non refugere percuſſu- rI. Diſcerpendum ſeſe ſubjicit Numini, qui ſcortantium ne cutim quidem perſtrinxit. Adeò inter cineres Senis & imbellis non ſcintilla tantùm ſublucet, ſed roguůs æſtuat, . en nullæ procellæ reſtinxerunt, & nulla umina. In ſummis nämque calamitatum gur- gitibus, qui putabatur canis mutus erga fla- Sitia, canorus viſus eſt olor, ſuppliciorum in Cap. Il. Lib. II. Eſdræ. 28 5 atrocitate, & mortis vicinid in hymnos vo- calior. Dominus eſt: quod bonum eſt in oculis Juis, Jaciat. Non undique poma egerunt plan- tæ, ſed trunco, ſed ramis, ſed virgis plerun- que ſteriles, vix virgularum ſupremo margi- ne pubeſcunt in germina, ut, erumpente flo- re, turgeſcant tandem, & concoquantur in pPoma. Patiare tu quoque in Juſtorum cœtu pleroſque non virere, dum multi tumeſcant in germina, certâ ſpe frugis. Sumus nos quo- que Hieroſolymis, in cujus ambitu murorum Pars ruit, pars verò ſtat. Et aſcendi per tor- rentem nobte, & conſiderabam murum. Pars iſta muri tum dedecore caruiſſe fertur, tum laude. Nam cùm pars alia diſſipata ferretur, Sionis tamen pars eſie jactabatur. Et conſide- raham, inquit Nehemias, murum Jeruſalem diſſpatum. Et quare ruinis Sion adſcribitur, firmitudini verè nomen urbis non inſculpi- tur? Mos hic conventuum, cœtuumque de- pingitur, quibus ut vitio dantur flagitia, ità laudi eorum nemo verterit decora. Diſſilie- re monia? Hieroſolymæ ea efle ſcias. Stant? Bene eſt. Et quem præferant titulum? Mul- lum. Caſum duntaxat videas literatum. Nam ſtatus & robur non mutiunt. Egreſſa eſt au- tem Dina Plia Liæ, ut videret mulieres re- gionis ilius. Noramus jam & Lia ſuſceptam Dinam à Jacob. Hoc enim indicarat Moſes capite trageſimo inquiens: Poſt quem, id eſt Zabulon, peperit filiam, nomine Dinam. Re- dundaret hoc ſanè loco vox Liæ „ niſi mo- neremur probrorum ruina involvi non pec- cantes modò, ſed eos quoque, qui aliquâ ra- tione ruentibus ſociantur. Nam, ut in ſe- cundis proſperiſque rebus geſtiſque filiorum, parentum nomina ſupprimuntur, ita in na- torum dedecore nomen parentis infſcribitur. Non enim regnaturo in Æ.ägypto Joſeph no- men Jacob adſcribitur; cùm opprimendæ à Sichem Dinæ nomen Liæ inſculpatur. Eoreſ- Ja eſt Dina, klia Liæ, ut videret mulieres. En Matrem ruituræ filiæ ſociatam. ie ad Joſeph & quicquid ipfe vobis dixerit, Jfaci- te. En ſemotum à nato patrem; florebat enim, & imperabat. Ad inſtar Infulæ, pu- dorem retinuiſſe Joſeph fertur, nullà de Ja- cob inductà mentione. Dina vero pudici- tiam abjlectura peninſula eſt, diciturque vi- ſum filias egrefla filia Liæ. Adeò natorum wirtus in authore reſtagnat, ſcelus vero re- dundat in parentes. Quæ ſanè criminis allu- Religio etiam lapſa ho- noranda. Religio- es miſta malis &α bonis. Fanma ecura. Religio ob unum non infamis ſit. Murmu- ratio. Cenſores a liornum. Religio ob annm infama- ur. 8. Recle- ſia Roma⸗ na hoeno- raundasli- cet in eâ nonnulli non ſint optimi. Gen 34.r. Rex coli debet, etſi non undi- que flo- reat. Gen. 30. 21. Eecleſia- ſtici coli debent etiam im- perfebtie Gen. 41. 55 vio detrahentium vitio ad agnatos, affinéſque immiila ſpectari apud Matthæum poteſt. Tunc, inquit, acceſſerunt ad eum ab Hiero- Jolymis dribeæ & Fhariſxi, dicentes. Quare diſcipuli tui tranſorediuntur traditionem Senio- rum Chriſti tum à Scribis fuiſſe diſcipuli ferebantur Apoſtoli, cùm negleclu legis car- perentur. Vide autem, an tum Apoſtoli au- ditores Chrifti jactentur à Scribis, cùm Dæ- mones ſubigerent, cùm leproſos emundarent, cùm claudos erigerent, cùm lucem cæcis re- funderent. Nullus tum à Phariſæis Nomen- clator diſcipulorum Domini profertur. Non exterſa impetigo, lotâque lepra, ſed illotæ Apoſtolorum manus, quis habendus eſſet au- ditor Chriſti, ſtatuebant. Diſcipuli tui tranſ- grediuntur traditionem Seniorum. Non enim lavant manus ſuas, oum panem manducant. Caruiſſet diſcipulis JIESUS, niſi nævum, quem in Apoſtolis notarent, nacti aene ari- Matth. I 5. I. 286 Phariſæi. Non enim illos Chriſti diſcipulos appellabant, cùm ſignis coruſcarent, ſed quuùm illuvie ſqualerent. Videamus jam, quam diſ- ſimili ratione Dominus, & præclarè geſtis authorum nomina prænotaret, & ſocordiam abſque infamia peccantis carptam damnatam- que poſteritati inviſam tranſmitteret. Non ſemel Petri ſeu conſtantia, ſeu fides turpiter nutavere. Veruùm nuſquam Petri vitio Petri nomen à Chriſto configitur. Nam in æquo- re, cùm aliquamdiu fluctus compreſſiſſet, vi- ciniorque jam Chriſto eſſet, fœdavit relati de elemento triumphi decus ignaviæ, pavo- riſque dedecore. Nec experimento vincendi, nec gradiendi uſu, nec portenti glorià, nec Domini imperio factus audacior, propior Chriſto factus timere cœpit, plus ad perni- ciem ineſſe virium Africo ratus, quaàm præ- ſidii ſibi in Chriſto repoſitum ad emergen- dum. Carere notâà tanta cordis imbecillitas, trepidatiéque non potuit: ſed nulla de Petro mentione ad nos tranſmiſsàâ, diffidentia car- pitur, Petrus minimè compellatur. Appre- bendit eum, & ait illi? Modicæ fidei, quare dubitaſti? Porrò hic fides Apoſtoli vacillarat; at in campeſtribus Cæſareæ ipſam Domini conſtantiam impulit, ut tam JESUS expa- veret ſui ſanguinis undas, quam ipſe fluctus æquoris exhorruerat. Siquidem avocavit à cruce Chriſtum, inquiens: Abſit à te, Do- mine; non erit tibi hoc. Quantum his verbis peccatum à Petro eſt? Infregit enim Patris de cruce filii ſanctionem. Infregit reſcriptum vitæ noſtræ. Sculpſit damnationis chirogra- phum: portum, arcémque obſtruxit ærum- nis; naufragis tabulam eripuit. Denique, quicquid è& Cruce in nos Sacramentorum exun- dabat, vox illa Petri ſiccaverat. Mitiora re- popoſcerat à Chriſto Satan in monte, quàm Petrus in campo. Meritò proinde & ipſe Satan eſt; eo quoque nomine audacior Sa- tanâ, quòd jejunium ille Chriſto, ipſe mor- tem invidit. Quis autem non videat & Chri- ſti fame carere homines potuiſſe, & Chriſti §& Petrus. Morte carere non poſſe? Quis enim vive- Correéο Tet, niſi Dominus moreretur? Ergo ſugilla- ſi: ſeere- ri temeritas debuit? Debuit; & quidem im- ta. maniter; ità tamen ut Petri nomen eradere- Matth. tur, in cenſura flagitii. Vade poſt me, Sata- 16. 23 na, ſcandalum es mibi: quia non ſapis ea, Religiaſi quæ Dei ſunt, ſed quæ hominum. Severiſſima, & Eccle- duräque nota. Sed cùm cenſuram iniquiſſi- Pe . mi dicti ſemel, iterumque & expaveris &£ “ i evolveris, hærebis prorſus de authore crimi- nis incertus. Scandalum & Satan eſt. At quis iſte eſt, aut unde novus Satan emerſit? Mitte quærere. Quæ Chriſtus extare noluit, te ſcrutari non decet. Et hac ſanè ratione ſine nomine, trunci inſtar, proſtant in Evan- Congra- gelio Petri metus & temeritas. Non tamen zulationes truncus tum erit Apoſtolus, quùm non ar- Matth. 14.30. Matth. 16.⸗ 23. o gui eum, ſed laudari à Chriſto contigerit. giant. — Rtenim divinitatem vix Chriſti impulſu Pa- Laus ſi tris evulgarat, cum non fidem ſuam dunta- ubliez Xat efferri audit, ſed nomen quoque ſuum in- onerum textum elogio gratulatur. Et ego dico tibi, 1areh. guia tu es Petrus, & Iſuper hanc petram ædifi- . 18. cabo Eccleſiam, meam. Abraſum eſt Petri no- Cenſura Men à metu Petri. At Petri fides præfert au- malarum thoris nomen in fronte. Tu es Petrus. Op- suionum tat nimirum Dominus bené præclaréque agen- orculis, tium famam & coronari, & vulgari „ ne ſu V Oliva author glorià fraudetur. Errare verò vitia Saperto, patitur non modò ſine parente orba, ſed qua- prowehar ſi poſthuma, nullâ peccantis infamiâ probrô- Madér- ve damnata. At hic ſtagnavit Petri decus in ?“ Fer- Petro: exundabit mox gloriæ profluens in ag- Tee:. natos, parentémque Petri. Nimon Joannis, loan. 2r. diligis me plus his? Totiéſque parentis nomen 1s. inculcavit, quoties de amore quæſtionem in- ſtituit. Puduit enimveròè Dominum in thea- Merees tro Charitatis, in quo Petrus primas retu- vinmti lerat, ejus tantùm inſcribi nomen; cujus ad nagleen, parentem quoque protendi decus voluit, quùm ir. illum amoris cohoneſtandum inſignibus, non conferen. Simonem dixit ſolum, ſed parentem filio da. ſociavit. Nimon Joannis, amas me? Quæ ta- men benevolentiæ Servatoris inundatio ſeg- niores nos non facere debet in odio, fugâ- que ſcelerum: quando infamia, cui alum- num ipſe ſubduxit, ab errante nunquam er- rat, hærétque criminoſo. En quo ſtrepitu ruerit Moab. MWocte vaſtata eſt Moab: quia lſa: 15. 17 nocte vaſtatus eſt murus Moab. JSuper Nabo, & Ste Medaba, Moab ululabit. Clamabit Heſebon & Eleale, uſque Jaſa audita eſt vox eorum. Num tu latere Moabitarum ignomi- niam poſſe exiſtimas in tanto ruentium, & ejulantium ſtrepitu? Sedenim principatus la- — bare ſine fragore non potuit: palâmque reg- ni arx luxetur, neceſſe eſt. Quid ſi ne in fornice quidem plecti poſſit ſine infamia, um- Prarum appetentiſſima libido ? Occiſus eſt, Num inquit, cum Madianitide Zambri filius Salu, 15. Dux de cognatione & Tribu Simeonis. Porrò mulier vocabatur Cozbi filia Sur principis no- biliſſimi Madianitarum. En quaàm altè genus peccantium refodiatur, ut lues furculi ad imas uſque fibras retegatur. Zambri ſiqui- dem contagione non Salu modè pater ejus imbuitur, ſed foædantur quoque cognatio & Tribus, & dux generis, Simeon. Adeèò ictus Zelame; Pes non Babylone tantùm, ſed ubique rui- indiſcre- nâ ſecum ſuâ ſimulachri congeriem univer- „ ſam involvit. Et fortè Simeon, qui libidi- Compani nem ultus eſt intemperantiùs in Sichem, ejus neſcien- non evaſit maculam in abnepote. Quò ſcili- 1e:. cet ſpectaretur in eadem Tribu, modè ſæviens in petulantiam Simeon, clementiæ expers, modô à Phinee impudicus Zambri mactare- tur, & Abavi feritate, & ſuâ molhtudine omni prorſus commiſeratione ulcifſcentis in- dignus. Quo utinam documento cohiberetur rabies, furôrque Cenſorum, quos figmemti noſtri non miſeret, cujus miſeret Deum. lpſe cognovit fignentum noſtrum. Candor lu- Pf ior. cis æternæ, & ſine macula ſpeculum noſtræ 14. tenebras maculâſque fragilitatis aut tolerat, aut tollit: figulus autem inſultat figulo, ſti- me ene pulæque trabs adverſatur, urit ſecâtque pa- Caenſon: pulam gangræna, graſſante in hominem ho- Iieram. mine, & homini Numine indulgente. Verùm de his aliàs. Lugenda nunc eſt ærumnæ a- pendix humanæ, quà laus aggeribus in au- thorem reſtringitur, inundante latè dedeco- re, nullis alvei finibus, nulliſque ripis coér- cito, quin exundet. Audivimus occinentes Davidi virgines, quando, cæſo Gigante, PO) nè Regem regrediebatur ex acie. Sed nul- la in genus ejus refuſa tum laus, nullâque Iſai inducta in triumpho commemoratio. Per- ieleg. cußit Sail mille, & David decem millia. At 1. ubi proditionis accuſatur à Doëg, illicò pa- ter in ſcenam trahitur. In probro enim nulli defun- Ae ciam non p ehe⸗ bet hoͤ „ Vpllun, wices, N maantl 1 wnpel En, in i⸗ ſt, 1 , bnn Hien t Mrun Me, qu , aut , 6 e tral Mehemias, ſeld at: I. Wonss noa 11 Adeo Müom exc mnttatem 3 o murus falore d l inter ſe Mun enin Utam widi ni inpen lill ſub d Uaa, non 1e Tm kli 1 i Demini, ezo iſtregt Hkhelm I, potuit anhlen Acts e vil Gelagin mn Chni⸗ unlſti E il 1l aVen nl Nermk ee helc 1n kern 4 . Aetgeretrr . 0 V ſ er N We, e ) M 4 ͤt n eſet acü Nl, VI. M d ke⸗ ded dmni Uronrs. emn i Ohen de nnon uni Grennk Gfionn. mum nte. 4 Prumas IN men; CUN 8Polt, e! gnbunn Maremen nei Inndind Er i Odd, ig Mla, i In te INNNNe. n fn eE Mri, gleli. Gnt ſa ailit S Diunmine 10 ennimn, k m inchtul : Dlenden (ud le ſne inlni r t e . Gmeotin n 1 Nr mmnit nin l t s Wt 1. Lanhilt Odd “ Noque un meon. Ni veſote E⸗ idn, ddn Jemmente Zanbr! ſu mis me Weles⸗ vmmento ike⸗ n, e run. / Hyeol M tats A i lltt ti⸗ de N in Cap. II. Lib. Il. Eſdræ. deſunctorum non dicitur, Lazare, veni foras; non ut epulentur cum JESU, id eſt, cum ſalute, ſed ut in partem trahantur infamiæ. 1. Reg. Vidi filiunz Iſai in Nobe, apud Achimelech 32.93. Alium Achitob Sacerdotem. Genus utriuſque à delatore retexitur,; ne genus, ne munus, ne patria ruinæ diſcriminibuſque eximantur. Vitemus proinde crimina, dedecora fugia- mus, quando Murus Jeruſalem & ſtando pa- triam non honorat, & ruendo urbem civéſ- que dedecorat. Et conſiderabam murum. Li- bet his e muri lapidibus unum etiamnum Tribala- lapillum, ceu gemmam; eruere. Nam, ut tio utilis. Vides, pars iſta mœnium fortè ab hoſtibus non convulſa, ut opprobrio caruit ruinarum, ità compellationis honore exuta eſt. Non fertur, inquies, murus diſſipatus. Eſto: ſed cujas ſit, ignoramus. Non enim murus eſſe Perſecs. dicitur Hieroſolymæ. Et conſiderabam, in- tioglorif- quit, murum. Tam elogio captivitatis, ærum- d. neæque, quàm gloriæ laudiſque præcomio de- ſtituitur. Adeò non reponenda fſelicitas inter faſtos, aut in nefaſtis cenſendus livor eſt, quando, ſi expers fueris vulneris, titulorum quoque trabeâ exuére. ſignaberis. Et conſiderabam, dixerat dudum Nehemias, murum Jeruſalem diſſipatum. Nunc verò ait: Et conſiderabam murum. Ubi con- vulſionis non meminit, nec patriam inſcrip- ſit. Adeò ſelicitas ea ſanior eſt, quæ te ob- Singula- noxium excidio facit. In captiva etenim ur- via x be, is murus Hieroſolymæ habetur, qui ca- er d lamitatem ruinà præfert. Stat veroô ſine ti- dio, tulo murus, cujus & fucus & cruſta à patriæ Religioß ſqualore diſſentiunt. Diſcindare neceſle eſt, delicati. ut inter ſervientis patriæ moœnia computere. Non enim jacentis es murus Urbis, ſi ſtas. Uriam vidimus a Rege juſſum acquieſcere do- mi, imperium abnuiſſe Principis, quèd teſta- retur, ſub dio excubante in hoſtico Joabo cum arca, non licere militi dormire domi, & in 2. Reg. pluma laſcivire. Dominus meus Joahb, & ſer- 11. II. vi Domini mei ſuper faciem terræ manent, & ego ingrediar domum meam, ut comedam & ria. bibam, & dormiam cum uxore mea? Ergo Hethæum puduit thori, ſtante arcàâ in tento- rüs; potuitque miles non illici caſtis Bethſa- beæ amplexibus, quibus pellici & ſeduci po- tuit illicitis & inceſtis Propheta, tantùm ne Feme cu- à duce videretur illecebrâ diſſidere. Et nos "a himia. delicias inter ſociorum cineres conſectabimur, non Chriſto tantum diſſimiles Regi noſtro, ſed noſtris quoque commilitonibus & abſimi- les, & infeſti? Miles ſeſe abſtinet conjuge, ro non inſidiaretur Vulcanus, ſed, ut ità di- Tbid. xerim, facem Jupiter præferret. Et dixit Da- vigd ad Uriam: Vade in domum tuam, & la- dr va pedes tuos. Quæ ſanè dixerat Rex „non is„ Ut ſervus elueretur à luto, ſed ut Princeps dum iis Extergeretur à coœno. Lava pedes tuos; ut Principes Mei pleni illuſionibus lumbi lavacro tuo eluan- ien. tur. Opto prodigium ex balneo, in quo mer- ca gi jubeo ſervum, ut Dominus emergat. Tu denzis i, avaberis: aſt ego mundabor. Lepra hæc bomini- Mea, niſi tu domi tuæ diluare, domi meæ bwm. non ſaneſcit. Qui erim alterius ſum conju- gis inquinatus amplexu, alterius ſpero me re- purgandum accubitu. Nam caſtus haberi non Poſſum, niſi tu fueris in Bethſabeam procli- vis. Porrò non eſt, quod ſimulachri opifi- cio retardere: ſiquidem ſtatua conficta jam Vibice Iſraëlita con- id eſt à Venere Mars refugit, quamvis tho- 287 eſt; una tantùm fingi debet authoris ſuper- ſcriptio. Cudi ego illam; ſed patiar ahum ſuperſcribi. Agam eà ratione tecum milite meo, quâ olim mecum egit Joabus, Dux meus. Ut enim, cùm expugnanda Rabbath eſſet, quam ipfe arétiſſimà obſidione interſep- ſerat, me accerſut; Ne, inquiens, nomini meo z. Reg. adſeribatur viétoria. Ità in uſtrina tua à me I2. 28. conflati ſigni Te dici velim præcocem Phy- diam. Vade in domum tuam, & lava Peche §. David. tuos. Loquamur apertius, uxor militis quo- ties ex Rege concepit, in ceraſtam mox ver- titur, ut Regulum pariat. Qui ſanè Draco ve- Fama cu- nenum infamiæ tunc tantum poneret, ſi pa- ra nimis. rientis vir domum ſuam ingrederetur, & lava- ret pedes ſuos. Innoxii nam angues accedunt ad fontes. Uriam imperat ablui, ut venenum, quo diſtorquetur, expuat, ut ex Dracone Tur- tur evadat, quaſi virum dilexerit, qui uxo- rem deperiit. Alioquin miſi ponat in pelvi to- xicum hic Anguis, mordebit te planè, at- que conficiet. Lava ergo pedes tuos, ne ſuas Luxuria“ ille manus inquinet cruore tuo. Aut lavare, aut demergére. Erit tibi David novus Pharao, ni- ſi eum obruas in pelvi tua. At quèò me luſus abripuit? penè in catino naufragium feci, mei immemor propoſiti; dum non Uriæ votum, ſed Regis imperium expendo. Et ait Urias ad David, Arca Dei & IWrazl habitant in papi- lionibus? & ego ingrediar in domum meam, ut dormiam cum uxore mea6 Placet faſtidium vo- luptatis in angore, doloréque cohortium. Verùm tu, niſi cum uxore tua dormias, ob- dormiſti. Ut evigiles, ſi me audis, dormien- dum tibi eſt. Tu arcam loqueris Moſis, & Princeps aliam meditatur Arcam, in quam cùm acceſſerit Corvus, ex ea emitti vellet Columba pennis deargentatis; quod certè non fiet, niſi tu ſubeundo Arcam, emiſeris avem. Aut lavare domi tuæ, aut tuo in ſan- guine ſeſe Princeps lavabit. Niſi decubue- ris , cades. Iuum eſt, aut thoro uti, aut ſepulchro inferri. Perſtitit tamen miles in ſuo propoſito, Regis voto non perſpecto, maluit telis hoſtium objici, quàm uxoris oſculis de- liniri. Adeò ſociorum pædor præferendus & voluptati & vitæ eſt. Murus ergo non dicé- re Sionis, ſi, perfoſſis circum te monibus; perſtas non infractus. Suſpecta humanitas mi- hi eſt Chaldæorum, quorum te feritas furôr- que præteriit. Vereor, ut aliquando per te hoſtes in urbem erepſerint. Non enim par- cerent tibi, niſi tu iis pepercifſes. In exci- dione patriæ ſola cum familia ſua Raab ſtra- gi exempta eſt. Servaverat quippe explorato- res, recepitque, quam præſtiterat, humani- tatem. Ergo-ne cum laceremur umiverſi à Sa- trapis in prætorio, tu ſolus es in deliciis Præfecto, & Subpræfectis? Mihi vità, mi- Religioſus hi habitu, mihi profeſſione conſimilis, tam in aula, es diſſimilis exitu; ut, quum me tela Præ- elaioß torianorum nunquam non cruentent, te Cæ- e, Ti:, ſarum oſcula, te patinæ, te ſrortuler recre- na ſocio- ent? Per Deum Pharaonis hiaſti, ut urbem ram. æmuli explorarent, nec muri vice defunge- Familis- ris, ut ab arce hoſtem excludas, & poſti- ſ⸗ s, cum tot rimis es, per quod nihil non pervium us niei, Chaldæis ſit. Ideoque in excidione murorum, unum te ſtare parietem ſinunt; ſtante enim urbe, pro illis ſtetiſti. Audi, non me, ſed JESLUM prodentem rimas tuas. d de undo Joan, 15. fuiſſetis, Mundas, quod ſuum ernt, diligeret. 18: Oil 288 Quia verò de Mundo non ſtis, propterea odit vos mundus. Quæ cùm dixiſſet; epiphonema ſanè floridum ſubjecit: Mementote ſermonis mei: Won eſt ſervus major Domino ſuo. Si te conſideraverit Nehemias inconcuſſum in im- maniſſima mœnium everſione, murum te eſ- ſe dicet: eos verò quos ſuſpexerit diſſipatos, Hieroſolymæ muros eſſe pronunciabit. Adeò ſtigma eſt, carere vibicibus in tanto vulnere ſociorum; vulnuſque eſt fœdiſſimum, abſ- ceſſiſſe de prælio ſine vulnere. Nulli enim parcit hoſtis, niſi transfugæ, hoc eſt, aut prodituro, aut proditori. Ad alienas preces Petro aditus patuit in atrium Annæ. Pugna- rat enim pro Chriſto, & Malchum cecide- rat. Egreſſum habuit ex aula liberum. Chri- ſtum ſiquidem ejeraverat, ancillæ ſubblan- Homini- ditus. Nulla penes impios benevolentia, quam bus non non extorſerit perfidia. Perjurio Simon can- placendu. cellos aulæ tranſiliit, nullo tum militum re- tinente diſcipulum, quum Magiſter eſſet in vinculis, & cauſam diceret. Cæditur à vigi- libus Sponſa, quùm Chriſtum ſecundò inda- Perſecutio garet. Quam tamen primô exeuntem tranſini- “„„ ſerant incruentam. Et quare tam blandi pri- mmtis et. Muùm, in tantam mox barbariem degenera- runt, ut & pallio virgunculam ſpoliarint; & eam multis confectam vulneribus pro mor- tua dimiſerint? Tum nimirum murænulas præferebat, & Cypariſſum redolebat: Nunc Can. 5. lachrymis, myrrhâque madet. Manus meæ ſtil- laverunt myrrham. Is liquor inviſam reddidit fœminam, alias vigilibus gratioſam. Adeò, ſi myrrham deſtillaveris, cruorem quoque profundas, neceſſe eſt. Non enim fſceleroſis grati eſſe poſſumus, niſi aut perfidiæ incre- mento, aut decremento virtutum. Severiſſi- mè in Ifraëlem fratrem Eſau irrugierat;, diémque condixerat, quà eum cæſum exue- ret tum primogenitura, tum ſpiritu. Venient dies luctus Patris mei, & occidam Jacob, fra- trem meum. Ea tamen procella fulgurum in Gen. 33. amplexuum rores eſt emollita. Currens ita- 4. que Eſau obviam fratri ſuo, amplexatus eſt ecum, ſtringènſque collum ejus, & oſculang; Eſaä. fyevit. Et quânam ratione ex Accipitre fa- Invidia Cus eſt Turtur, homo ferus, & haſtatis inter Re- tum maximè armatus in fratrem? Nimirum ligi ſos o in virg nem intentabantur tum jacula, quem Vvirtut em. .. . . „7—. . Homini Eſau mulieroſum oſculo impertivit. Ut enim quatuor eum ſtipatum uxoribus intellexit ad Gen. 27. 43. bus non placendü. Rebeccam accedere, haud, inquit, carpar ego in poſterum, quèd trium ſim mulie- Gen. 27. rum vir. Videbit Rebecca majorem me Ja- 46. cob non benedictione ſolum, in quam illum Gen. 26, intruſit, ſed etiam fœminis. Quocumque 35˙. enim ſe vertet Jacob, nutantem conjux ex- cipiet. Dilatatus ſiquidem ipſe eſt in Orien- tem & Occidentem, Septentrionem & Me- ridiem, hinc illum Lià deducente, inde eum ad ſe trahente Rachele, quarum ſatur amplexibus, ulnis illidetur inde Balæ, hinc Gen. 33. Zelphæ. Arringènſque collum ejus, & oſculans, S. Revit. Levatiſque, inquit, oculis vidit mulie- res, & parvulos. Viſis foœminis effeminatus eſt Eſau. Qui enim pudicum oderat fratrem, mulieroſo ignovit. Ergo urticis Jacob fra- tris tela remollivit, quæ lilio exacuerat in fulgura. Fragrare tum cœpit, quuùm, virgi- nitatis flore demiſſo, rubos, non flores, ex- Gen. 28. 9⁰ coluit. Nunquam fratri ſuo bene oluit, quam- diu bene oluit. Odore namque agri pleni ex- — Oliva aſperabatur Accipiter, qui nidore carnium, ſaniéque recreatur. Ergo Jacob Amazon bus de fratre triumphavit; quem ut Hore effe- rabat in Vulturem, à quo diſcerperetur, ità fœno carnis & conjugum cicuravit in Colum- bum;, à quo impertitum ſe oſculis miraretur. Adeò ſi places Eſaü, ex agro in ſenticetum degeneraſti: cui enim virginitate eras inſeſtus, ſolà potes quadrigamia placere. igâ conjugum triumphaſti de fratre, qui triumvir palmam ceſſit quadrumviro. Ergo ut ſicam Eſau abjiciat, Jacob lilium profß- ciet. Amplexatus eſt eum, & oſculans flevit. Levatiſque oculis vidit mulieres. Virgæ Moſis abſimile lihum IIſraëlis! IIia enim cum teneretur à Moſe, undas expreſſit & ſilice. Ut vero Lilium abjecit Jacob, foe- minis, non floribus, redimitus, mox unda manavit ex igne. Furens enim in pudicum Eſau, illachrymatur uxorato, An neges pares Nilo lachrymas Eſaü, quando ex una pro- fluunt Æthiopia, limo tantùm voluptatis in- fluxuræ. Et quando lachrymis Edom appuli- mus in Egyptum: habemus ibi quoque ful- turas, quibus noſtra in hanc rem Philoſophia ſtabiliatur. Nam ibi & maſculi naufragio de- ſtinantur, & uberibus fœminæ affiguntur. Quicquid maſcitlini ſexus natum fuerit, in fu- men projicite: quicquid fœminini, relervate. Places gyptis, cùm ſis Ifraëlita? Non vir es, ſed es aut ſemivir, aut etiam fœmina. Nam ſi maſculus haberere, mergerent te il- licò. Ideò te lactant „Ægyptii, quòd ſeu fc- minam eſſe ſciant, ſeu effeminandum efle ac tu ua- Quam fuit Exocd.x 1. 2 2. Tepiditas conciliat affectum. ræſagiant. Mirabar equidem & ſtantem in S£ 1 captivitate murum, & murum haberi poſſe Hieroſolymæ. Et conſiderabam murum. Inva- lidus ſit oportet murus, quem Chaldæi, re- rum regnique potiti, non dejiciunt. Ideéque Homini= bus non placendut Fervor meritòô, ut caret hoſtium perſoſſione ità Ne- ſpernata⸗ hemiæ præconio fraudatur. Non eſt diflipa- micitio- tus, aut certè diſſipatus eſſe non fertur? Nec las. murus Jeruſalem inſcribetur. Quicquid fœmi- nini, reſervate. Et conſiderabam murum. Age- Ecquando Hebræorum odor Pharaoni gra- viôr extitit? Ubi à laterculis ad hoſtias im- migrare ſtatuerunt. Quoniam fœtere Jeliſtis odorem noſtrum coram Phäraone, & ſervis ejus, & præbiiſtis ei gladium, ut occideret nos. Quamdi famularis Ægyptis in cophi- no;, ſedebis in olla, & cepis ſaginaberis. Zi verô de ſacrificio cogites, ſubtrahentur pa- lex, & opus duplicabitur. Clamat proinde Apoſiolus: di bominibus placerem, Chri ſervus non eſſenr. Atque utinam ſolis eſſen inviſus Ægyptiis , ob ſacrificium. Vereor ne, ut Pharao, ità me quoque David li- tantem abominetur. Edixerat Uriæ Rex, ut ad Bethſabeam redux ex acie ingrederetur. Quod cùm ille imperium detrectaſlet Taber- naculi reverentiâ: Arca Dei, & Iſrasl habi- tant in papilionibus: & ego ingrediar in do- mum meam, ut comedam & bibam, & dor- miam cum uxore mea?* IIhcò faſtidiens vo- luptatem phalarici objicitur. Ponite Ueinn ex adverſo belli, ubi ſortiſimum eſt praliun, At percuſſus intereat. Et flliis quidem Propheta- rum Mors in olla: At Uriæ in jejunio Mors- Evaſiſſet enim Regis epiſtolam, cujus liter’s, ceu lituris, ejus eradi nomen ex albo vitæ telis hoſtium jubebatur. Morietur hic Adam; quòd à ſua ſe Heva continuerit, ideo reus, Qna tem- Exod. 5. II. ,hi Gal. I.10 2. Reg. II. I1⸗ Ibid. 156 l e 1 n ucſe Ur lnn 19 It tu,, ; Ewretlanorn lo, gwo te Et ubic, 1 kono Pun 6tr) Regr Nome Lcalnn à. Aots eye ier Bebylo l da, mot n Eeleran An non ve Mne Itlennk, nl Cunmpenunar 1 Doig Nits tarn E m lamen itnte dim Ukons idon tr in oro iükſrdin Etl, bam innkd Feeto üin 00 Nettli Unr Nl Plön⸗ 1lg, nec dſ Uor . ran 6 le Eerpos naet, kn perans; ideò moriturus, quia jejunus, Ingre- diar in domum meam, ut comedam, & dormiam ceam uxore mes * Periiſti, niſi obdormieris. Arz tua, ſinus eſt Bethſabeæ. Nuſquam armabe- ris, niſi inter uxoris amplexus. Ubera ejus ſi- cut turris, & murus ipſa eſt. In eam ſi transfu- gias, mulle clypeis munieris: ab ea ſi exules, nul- lo ſat umbone contra hoſtium tragulas armabe- ris. Abſtinuiſti te patinà, & uxore, & tecto? Abfſtinuiſti, inquam? Cecidiſti. Mortuus eſt etiam Urias Hethaus. Si laſciviiſſet, evaſerat. Ergo & Hieroſolymis, regnante David, con- tinentiæ victima Urias intercidit, non tam adverſariorum jaculo, quàm ſuo trajectus li- ho, quo telum nullum non rarò nocentius. Et quibus, rogo, vinculis compeditur Joſeph in domo Putipharis, niſi ſuæ floribus pudi- citiæx? Regnaſlet intemperans, jacet impollu- tus. Nonne vidit Joannes in Pathmo inſula, & cæſum à Mundo agnum, & hydras diade- mate coronatas? Trucidaberis innocens, tru- culentus evehéère. Squamis, non vellere, Confulum interdum trabeæ contexuntur; & Apoc. 13. niſi fueris Draco, non regnabis. Vidi de 1. mari beſtiam aſcendenten habentem capita ſep- tem, & cornaa decem, & ſuper cornua ejus ecenz diademata. Et vidi mulierem plenam Apoc. 17. nominibus blaſphemiæ. Et mulier erat circum- 4. data pirpurä, & cocecimo. Ubi ſcelus, ibi inter Babylonios, ſceptrum. Ut enim flumi- na omnia in mare deflauunt, ubi Cete gran- dia, monſtrâque omnia: ità in impurorum ſi- num deferuntur plerunque faces, laureæque. Et ladb k ANIs, ox “ D „Annen den Plantæ felicius, quas fimo inquinatiores hor- reremus, niſi ſqualorem ſciremus amœnitate compenſandum? Quis princeps in domo Sau- lis? Doëg Idumæus. Quibus ab ovili pro- meritis tam propè thronum acceſſit? Pontifi- cum laniena. Converlüſque Doëg irruit in da- Gejicinn. ertolione, Noncd 1. Reg. Iſe, 3 ¾² 18. cerdotes — & trucidavit in die illa otctoginta quinque viros, veſtitos Ephod lineo. Hiſce car- nificinis idonei gladiatores cæteris præferun- bid. 9. tur in domo Saul. KReſpondens autem Doeg, qui aſſſtebat & erat primus inter ſervos Naul: Vidi Rklium Iai in Nobe apud Achimelech. Dirzita; Quid foœdius de Regis aula ab æmulis finge- in ingdi. retur, quàm Paſtorem adeſſe Principi, muſ- 1, , fſantémque de regno, & obloquentem tum de uti. . .. . zri. Genero Principis cum dedecore, & de ſum- mo Sacerdote per calumniam? Ergo carbo- nibus Sol ambietur, fugatiſque aſtris, titioni- cipibus, nec adſunt tantum, ied garriunt: nec eos garrire ſat eſt, niſi latrent in Regum conſanguineos, & Principes Templi. Has tum Sabæas ex .thiopia peregrinas, ante ſui Principis ſolium ſtetiſſe gratulabatur Iſraël, quas fulgor, ſplendéôrque miniſtrorum attoni- tas examimaret? Garrit coram Rege Paſtor. Miraris? Gladiator idem eſt. Is enim inter Saülis ſervos primus eſt, cujus telum thiaram non pavet, Nobémque, Pontificum urbem, uno delere funditus impetu non reformidat. Habuit pro conchyliorum ſarie Gladiator cru- orem Sacerdotum; trabeâmque non piſcis, ſed -Pontificis ſanguine audacter intinxit; & dubitas inſigniorem fuiſſe latronis purpuram tanti cocco pretii inebriatam? Expiſcati ſunt cæteri ſuas & fluctibus purpuras; Doëg, ut pur- puraſceret, rubrum ſanguinis mare tranſiniſit in Regiam, in quo nemo niſi aut Levita, aut Ethicæ Tom. II. in Cap. M. Lib. . Eſdræ. An non vel in agro ex virent, florentque us Coelum atrabitur? Adſunt Opiliones Prin- ſtituitur, & inops per æſtatem torrens, hyemat B b 289 Pontifex fluitaret. Hæ fuere cruenti &quoris ſquillæ , hi rhombi. Et trucidavit in die illa obtoginta quinque viros veſtitos ephod lineo. Di- duxit pelagus Moſes ut ſervitutem evaderet: Doèg „ ut rerum potiatur, rubrum mare non abigit, ſed invehit, petitque terram lactis & mellis cruoris fimerumque exuperantia. Thro- ni ejus aſcenſus planè purpureus, qui hono- rum adſcribitur candidatus fuſi abs ſe ſangui- nis iniquiſſimà, atrociſſimaque eluvione. Nec Joabus; tam charus David, ad Solem per ga- laxiam tranſüt. Qui, ut inquiit Salomon, duos ſe viros juſtiores proditione trucidavit, Abner militiæ principem, & Amaſam item principem exercitus. Avertamus, quæſo te, oculos à felicibus, nam vix ſemel ſtantem re- peries murum, quit dici Sionis murus jure poſ- ſit. Contra, qui muri revera Sionis ſunt, diſ- Aulicus ſipati iidem ſunt. Statuam pueri non ado- son pro- rant? In ignem detruduntur. Daniel orat? votas. Ad beſtias damnatur. Zelatur pro Deo Sa- Perleentio dan . 3 muel? Mori timet. Jugulat Elias ſacrificulos? 76 „ reg 2 Reg. 2 32. Fugꝗ ſibi conſuluit. David de gigante ſciſcita- virius ca- tur? objurgatur à fratre. Gigantem obtruncat? ret werce- Neci deſtinatur à ſocero. Adolet primitias A- de. bel? Prima cadit juſtitiæ victima primogeni- tus mortuorum. Time ergo, ſi ſtas, ne indi- gnus habeare, qui murus Jeruſalem nuncu- pPere. Nam Sionis murus vel ab Iſraelitis con- vellitur. Pice criminis oblita Magdalena, Se- miramidis murum tranſtuliſſe Hieroſolymas videbatur. Mox libidinis pertæſa bitumen, in . ſanctiorem ſeſe murum effinxit nardo pro cal- ce uſa, alabaſtro pro quadrato lapide. Vix aſſurrexerat murus, cùm illi ſubruendo ma- chinas admovent non Phariſæi tantum, ve- rùm etiam Apoſtoli, qui non muſlant, ſed fremunt in fœminam. Ue quid perditio iſta Marc. 4. unguenti falta eſt ?* Et fremebant, inquit Mar- 4. cus, in eam. Planè ſi Chriſto commoriare, vulturibus ambiere. Nam ubi fuerit corpus „ Matd 24. illuc congregabuntur & aquilea. Tibi etiam- . num vivis, ſi nullus te Milvus invaſit. Laza- ro, ex quo illum diſcubuiſſe cum Chriſto audio, ſtructas quoque à Judæis inſidias in- telligo. Nihil à Nehemia ſapientius excogita- ri potuit, quàm ut murum Sionis eſſe non di- ceret, quem everſum aut nequiit, aut noluit ruinis Hieroſolyinæ aggregare. Et aſcendi per torrentem nocte, & con- ſiderabam murum: & reverſus veni ad portam vallis, & redii. Um ruinarum hic non meminerit Nehe- Compasè. mias, ſed muri tantùm fecerit mentio- nem, cum tamen aliàas diſſipatum à ſe murum & viſum dixerit, & defletum, torrentis eum aſpectu à rigore cenſuræ retardatum credide- rim. Nam;, cùm videret & hinc torrentem, olim turgidum, ſicco à ſuis tranſmitti veſti- gio, & hinc cœlum, nitore dudum Solis ful- gentifſimum, occaſu ſideris tenebroſum, mo- nebatur non mirari, ſi Urbs olim regnatrix à ſuo flore decidiſſet, jacerétque captiva, du- dum Domina, princépſque gentium. Nam quomodo ſaxa ferro non ſuccumberent: quando & profluentes exareſcunt, & cœ= lum atratur? Animabatur utrinque tamen non deſperandam ſqualentis Hieroſolymæ re- parationem: ſiquidem & fſuus coœlo nitor re- 10 in luxurie, aquarum inundatione metuendus, mari propior quàm profluenti. Sapienter proinde Thecuitis, ut ad commiſerationem Abfalonis fili parentem Regem infleéteret, dilabentis uſa eſt imagine, figurâque flumi- 2. Reg. nis. Quaſi aquæ dilabimur, inquiit. Expu- 14. 14. gnatum eſt Davidis pectus per fœminam; ſi- quidem vel ſaxeum cor excavant aquæ. Et Babylon quidem ſubacta olim eſt, averſo ab Abſalon., urbe aliorſum flumine. Davidis verè Urbs, torrente immiſlo, & fœminæ patuit & filio. Porrô Abſalon, qui ſævior Pharaone extite- rat Hieroſolymis, naufragu ſui tabulam in Omnia aqua nactus, demerſione in littus emerſit. Niſi d H enim iram Regis lren excantaſſet profuſio- 6 17 . 1† , „als, Ne torrentis, exulaſſet, nullà ſpe patriæ, ado- Severizas leſcens. Ergo quàm olim fatalis enecandis He- in perfi- bræis aqua, tam nunc iiſdem erigendis, de- dos; uia corandiſque eſt profluens opportunus. Vereor ores, tamen, ne puer, qui revixit in aquis, in Ce- indulgen- tum abeat, ut aliquando Prophetam & paren- zid. tem exhauriat. Nam monſtrum, non homo eſt, ſi aquis non interit, ſed vitam ex iis re- cipit & ſpiritum. At ille, & patriam repetiit in flumine, & eo lepram non exterſit, ſed ex- aſperavit; factus patris oſculo violentior, flu- viéque reſtitutus Joabi meſſem incendit: ut noveris, ad inſtar Zttnæ, impium furere;, quando & ex undis aſffurgit, & faces jacula- tur, Vulcane æquè ac Neptuno fœderatus. Ig- nem, inquam, ille è latice hauſerit, obdura- tus aquarum alluvione in ſilicem, Patri Duci- que infeſtus. David certè imagine profluentis in clementiam deflexus, effuſi ab Abſalone cruoris non meminit, infuſi à Thecuitide lati- cis memor; cujus excurſione cùm didiciſſet, nihil apud nos ſtare, adoleſcenti fluxum illum immanitatis & ſanguinis remiſit. Vade ergo, & revoca puerum Abſalon. Ità Nehemias pri- mo ruinarum aſpectu paulò commotior, ex- clamavit primum, murum Jeruſalem ſibi ob- jici diſſipatum. Mox tranſimniſſi à ſe torrentis inopi ſitique eruditior, Conſiderabam, in- quit, murum. A jurgiis ſeſe continuit, quòd pervidiſſet, colo terrâque inſtitutoribus ſuis, rmihil in hac rerum viciſſitudine interitui non obnoxium. Exaruere torrentes, coelum cali- gat, & Muro inſultem, ſi, graflantibus bar- baris, ferro ignique ſævientibus, intercidit, quando elementa nullo adverſario fatiſcunt? Quo enim incendio abſumptus eſt torrens ? Quo coœlum hoſte ſuo ſidere ſpoliatur? At Sionem Chaldæa concuſſit, machinæque in ſtragem impulere. Et aſcendi per torrentem nobte, & conſiderabam murum. Quod ſi ab SS hiſtoriæ cortice penetrare libet in medullam wedium, ſecretioris allegoriæ, quis non videat eam Mortis tantùm muri partem non ruiſſe, quam tor- memoria. renti imminere, ex itinere Nehemiæ, didi- Pelicitas cimus. Eum ſiquidem diſſipatum murum non Buxa. aſſerit, ad quem per torrentem acceſſerat. 2. Reg. Nimirum omnes morimur, & quaſi aquax di- 14. 14. labimur, qux non revertuntur, ut apud Da- videm philoſophabatur Thecuitis. Is porrò animus non labitur, quem vitæ fugacitas co- hibet à ruina. Nulla te hoſtium machina quatiet, ſi diſpicias, quàm citò effluant, quæ te prolectant. Nolim abs te ſtagnum explorari. Conſidit enim ibi liquor, ridét- que, cùm criſpatur. At profluens curſu fra- goréque ſuo vociferatur, nec ſe ſtare poſſe, 2. Reg- 144. 21. Tentatio- omniaque mortalia in interitum feſtinare, nul- 290 Cliva lis à ſin extermänatione repagulis coërcenda. Quo voluptatum defluxu ſtare cogimur con- tra machinas deliciarum invicti. Quis enmm ità deliret, ut ſuo caſu iis ſuccumbat illece- bris, quarum & ſtatus nullus, & continens curſus, & incerta poſt curſum ſtatio. Porrò elegantiſſima voluptatis & fluminis compara- tio. Nam ſi averlo Phiſone devehare, ferré- Gen. 2 re primùm per regiones opulentiflimas Evi- II. latch, quam ille circuit terram, ubi naſcitur aurum optimum, ibique concrefſcit humus in Bdellium, nitétque in ripis Onychinus. Et au- rum terræ illius, inquit, optimum eſt. Verùm cùm diu palmas, myrtos, & cypariſſos navi- gatione luſtraveris, lintrem tandem Phiſon in Oceanum egeret, non palmetis hinc inde re- creandum, ſed ſtipandum hinc Phocis, inde Balænis, ventorum fluctuumque ludibrium; ut aliquando aut allidatur in Syrtes, aut de- Veluptes cumanis deprimatur, aut hauriatur gurgiti- fura. bus, humanæ piaculum temeritatis, & ſæ- vientis æquoris ſeu pabulum, ſeu vectigal, ſeu ſpolium. Eô evadit inchoata inter aurum, myrtos, & gemmas Navigatio, nullo remo- rum niſu laborioſa, nullo velorum tædio con- flictata. Vehêris ſecundo fluvio inter illece- isg .„ elicitas bras metallorum & arborum, nullo faſtidio infelirx. aut trahendi remos, aut antennas obliquan- Aulici di. Verùm felicitatem hanc cursus littus exci- mieri. piet, unde remis veliſque connitendum tibi Tomhorar erit, nullo ſylvarum ſolatio, ſummôque flu- u”, eon ctuum, monſtrorumque & diſcrimine, & horrore. Itaà cum voluptariis agi certiſſimum peluptas eſt, quorum infantia vagit in viola, adoleſcit amara. in melle, in muſto proficit, conſeneſcit in gladio, expirat in cicuta. Amnonem intuere & Sichemum, hunc Dinæ, illum Thamaris implicatum amplexibus. Verum neuter Syre- nibus ſuis non congenitos Cyclopas expertus eſt, à quibus laniaretur. Circumciſus primò Sichem, tum cæſus: Exceptus primum epbu- lo Amnon, tum telis confoſſus. Nulla utri- Inzentioe que ſeu in humanitate, ſeu in religione ſecu- rave, ritas: quando alter tum fuit Hebræis bene- Mecn- volentià disjunctior, cùm eis ritu ſe, mori- Taruria. búſque credidit junctiorem. Debuiſſet illi ſa- Laler ſa- nè ſuſpectum eſſe fœdus, quod à vulnere in- cularium. cœptabat. Quid erim amicitiæ & ſanguini Moriiß⸗ commune? Quis in gladio humanitatem in- H choët? Quis conſanguinitatem ordiatur à ſan- guine? Atqui ità initiantur Iſraelitæ. Aio. pina Sed ſi te Abraham, non Dina, cruentet. Verùm te non Legis cultellus, ſed cuſpis Cupidinis circumcidit. Nec ferro, ſed flo- re inciſus, putatâ, non amputatâ libidine, ut, vitis inſtar, pullularet exciſione feracior. Ità nimirum & hydram ſectione colueris, quam cædendo erigas, non mortifices. Ergo tibi non eſt patrocinata Religio, quâ, non in Legum jura tranſiüſti, ſed in contemptum Legis abuteris. Non enim circumcideris, ut Fgyptiorum currus & equites petulantes In- bro tui ſanguinis freto demergas, ſed ut ma- re effundas, unde Venus emergat, ex inſi- diatrice regnatrix. Periiſti proinde merit in mari rubro, qui ideò Judæus factus es; ut fores ͤÆgyptius. Non Mariam per in- re ſequeris, ut in littore Cygnus voce, cando- réque habeare: ſed Dinam in mari rubro con- ſequeris, futurus in arena Corvus tum nigro- re, tum cantu. Tua iſthæc verô ſimulatio ſuerit de religione ludentis. Tibi certe ſeverius Voluptas s Ceoiqu gen? Eg ſmurri? Ei Et) led tan Ammno ze ed et, um Joro anlendit n, Wror. Mdo eanc ) ſed Nl lnere pref Nm Jno n 1r unin⸗ ſuum Hercul Mendm. N Plrts dor Peiee tu A tttonc Ankes in 4 E inet cali ik, Eechti lit, n F ls genun Pitli Adre res Amon Urbn uuiiſe g I, mduris I, Cande um,v, u Nn, iſd⸗ n iimnlrn Cun ii Hr Nnf 4 iir (im tenn 8 ur lennt 2 Amolrlbic t, i, elbanr beſ, Ec eſt be, c W, mots ſt einmonn Inin . erehee ſt Creſethe njchinn ,. imum e,.ſe Cpetln, tinden Mit ets hin il nc Mhok,i nque uddir. Drt et hunin N Anerittt, ub, m, ſl ſen atio, Mli elonum kdon Kunio imer ie⸗ m, MW A iis gi tin woole, let, Colentt! Urm ſln 2, Um Ie o Hunt“ ten otcanit tur INriln n Dim, r, Utellus, 43 Anpteti E, earlile ſeclione de on Norifis, elgo, A n , in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. — 29 1 Voluptas illuſit, Charybdim cùm tibi ſtruxit in portu. Tu verò, Amnon, cur à Sorore juſculum expetis, cui violatione divini huma- nique juris fel aſpidum imſanabile propinabas? Infer eibum in conclavi, ut veſcar de manu tua. An non hic in olla Mors? &, quod mirere prodigium;, Heva innocens „ & Adam proditor; quando & Virgo jejunat cum pati- na, & vir comedit, ut moriatur, facitque de Thamare Thamarem, hoc eſt, de Virgine proſtibulum. Ecquis inſidias ſuſpicaretur in pulte? Quis metueret in conclavi Davidicæ domus lupanar? Quis venerem, argillà pla- nè Virgine, fingendam crederet à jacente? Quis denique latere putet in morbo volup- tatem? Ergone ubi vivere non licet, libet fornicari? Ergo Amor non armatur, ut vul- neret, ſed decumbit, ut debellet? An An- thæus Amnon eſt, qui dejicitur, ut trium- phet. Sed planè ægra victoria eſt, ubi Prin- ceps jacet, ut ſurgat de infirmitate fortior contra Sororem. Cümque obtuliſſet ei cibum, apprehendit eam, & ait: Veni, cuba me- cum, Soror mea. Num optas videri Jupiter; quando eandem & Sororem vocas, & Con- jugem? Si ita eſt, erit tibi Thamar non Ve- nus, ſed Juno; ideéque non roſas hoc ex vulnere præſtoleris, ſed fulgura reformida. Nam Juno non vernat, ſed fulminat. Et ſo- ror & conjux? Habebit hæc quoque Juno ſuum Herculem, ſed tibi, Amnon, non ſibi infenſum. Nam qui amariſſimas Oceani tem- peſtates Sorori intra patinam abſtruſiſti, ex- periere tu quoque Euxinum in cyatho, quan- do ad attondendas Abſalonis oves evocatus, offendes in Agnis Urſos, cruoremque rege- res inter calices. Eô ſiquidem illecebræ Flu- vius, decurſis opulentiſſimis regionibus, de- fluit, in Syrtes ſcilicet Scyllaſque proditorum, nactus arenam in littore, quando in thoro con- vivali adſtare ſibi non pincernas, ſed gladia- tores Amnon exhorruit. Habent enimwverô Abfſalonis greges pro villis jacula, pro vel- leribus pharetras: ideéque non coloſtram ef- fundunt, ſed cruorem exugunt. Adeò volup- taräs ipſæ quoque oves in tigrides demutan- tur, nacturis inter epulas ſeretrum. Nec mi- rum, quando ipſi quoque Regum ſoboli ità illudunt, ut, quas virgines evocant ad hoſpi- Ibid. 14. tii jura, üſdem pro ſcortis abutantur. PFræva- ens viribus oppreſſit eum, & cubavit cum ea. Quam felix temeritas, quæ in ædibus David 1. Reg. ipſam Regis filiam impunè compreſſit! Obſer- 13. 28. vate cuùm temulentus fuerit Amnon, & dixero vobis: Percutite eum, & interficite. Quàm æ;- 2 Reg. 13. 10. bid. enge⸗ rumnoſa libido, cui menſa in arenam dehiſ- cit, ut ibi aciem experiatur, ubi accubitum meditabatur! Nimirum à Venere Mars non abeſt, nec eſt Cupido inermis; ut mirari non Tatart,. debeas, ſi concupiſcentiæ „tot inter tela, exi- ai⸗ eme. ts, mors ſit. Stabis, mihi crede, tu quo- dim., que immotus, quaſi Sionis murus, ſi à pro- uente non aberis: ſi non ſtare credas, ſed labi putes voluptatem. Et aſeendi per torren- tem nocte, & conſiderabam murum. Tranſ- plantatum propterea videmus à Davide Sa- pientem non prope piſcinas ſtagnâque, ſed ſe- cus defluxus aquarum, ut earum eruditus in- conſtantia „ lapſuque Juſtus, nec teredini ob- noxius, & turbinibus ineluctabilis, ſuos in poma flores erudiat, nullis tempeſtatum im- Plr.3. pulſibus violandus. Et erit tanquam lignum, Ethicæ Tom. II. . quod Fructum ſuum dabit in tempore Iup. Et fo- lium ejus non deſtuet. Non defluet, ſtare do- Fælicitæs ctum aquarum defluxu. Conſtantiæ ſiquidem KAaxa, magiſtra eſt humanarum rerum inconſtantia. Ideò ſtultitiæ is apud Lucam arguitur, ſeu villicus, ſeu agricola, qui ubertatem agri ſui non decurſuram credidit, ſed ſtaturam. Ani- ma, babes multa hbona, poſita in annos pluri- mos, requielce. Reſtagnaſſe ſuis in horreis feli- citatem credidit, quam neſciebat in mortis littus illamet nocte decurſuram. Ignorabat ità ſegetes metuiſſe falcem, ut unam haberet e- tiamnum reliquam ſpicam, quam demeteret. IIli namque inſidiabatur intra manipulos falx, quæ ſecandi ſatietate edacior facta, unius tan- tùm agricolæ inciſione expleri poterat. Ergo obriguere oſcitanti ariſtæ in bipennes, nec vitæ ſuppetias avexit ex area, ſed necis in- ſtrumenta, eò citius moriturus, quéò ſibi vi- vendi præſidia uberiora comparaverat. Di- xit autem illi Deus: bac noéte animam tuam repetent à te. Tu piſcinam architectaris, lo- queriſque de repoſita in annos annona. Sed unco deſtinatus, laqueéôque abreptus in am- nem, intelliges, non recondi voluptatem poſ- ſe, ſed fluere curſu tam rapido, ut polſſeſ- ſorem ſuum ab area, unam intra noctem; tranſportet in ſepulchrum. Quaàm diſtat vi- tæ eſca à rapina funeris! Et tamen à meſſe quod plantatum eſt ſecus decurſus aquarum: Luc. 126 18. Ibid. migravit ad falcem quàm ocyſſimè villicus, Qui ſanè in avaritiæ Syrtes non defluxiſſet , ſi rerum fluxzum nuſquam ſtagnamium ex- pendiſſet. Ideò populus ſceleſtiorem Ere- Lecus non mum, quàm Æ gyptum habuit. Qui enim prodſft. ſub Pharaone tolerabat utcunque cophinum & paleas, ſub Moſe libertatem & palmas faſti- divit: unius cultor Numinis in tanta Deorum colluvie, & non unius in itinere monſtri ve- nerator, ſub unius auſpicio ductuque Nu- minis. Nimirum nulli in deſerto profluen- tes, à quibus de rerum fluxu mortalium na- tio contumax moneretur: & præſtò ubique in Ægypto Nilus, qui eos vel invitos volup- tatum fugam ſe toto, ſuôque curſu perdoce- ret. Noh ergo mirari, ſi arſerit in nube Iſ- raël, ſi hærens columnæ populus vacillavit, ſi manna paſtus fel egeffſit, ſi in deſerto Numi- mibus abundavit, ſi naufragium fecit in are- na, ſi profugus ab .gyptäs iniquiorem in Arabia condidit, cinxitque Memphim, ſi Pharaohis tolerans, rebellavit à Moſe, ſi in lege exlex, ſi in fame impudicus, ſi ſtipa- tus foœnminis in ſolitudine, ſi devictis croco- dilis obſicitur, immanitate criminum, igni- tis aſpidibus, ſi quem mare tranſiniſit; tel- lus hauſit: Noli, inquam, mirari, ſi in has concupiſcentias ceparum;, mulierum, & co- turnicum incidit populus. Carebat in ere- mo fluminibus, à quibus labi mortalia mo- neretur. Quo ne monitore carerent Iſraeli- tæ, ne Chaldæorum felicitate torquerentur;, ad ripam Euphratis conſidere, ibique, ſuſ⸗ penſis illecebræ tibiis, Sionem implorabant. Optas te à naufragio felicitatis emergere? Vis à Mundo non mergi, ſed extolli? Torren- tem inſpice, imò &, ſi licet, ebibe; ut fu- gacitate opum voluptatiſque eruditus pariter & potatus, caput humo ſublatum inſeras cœ- lo. Audi vaticinium tibi gratantis Regis: De Pſ. 109. Mortis memoria torrente in via bibet; propterea exaltabit ca- 7: .Pleri à flumimibus averſi fabricantur put. Plerique à s ater r 292 ſibi cum Salomone piſcinas; ideéque non me- liorem, quàm ille, nacti exitum, cùm à Templo exordiantur, exoleſcunt in delubris. Eccl.2.6. Et exiruxi mihi piſeinas, ut irrigarem ſylvam lignorum germinantium. Non placet de Piſci- salomon. na fluvius, quo, ut arbores alluantur, tibi certé Lilia aruere. Perdidiſti pudicitiam in ſtagno, &, dum à ſpeculo receſſiſti defluen- tis mortalitatis, innumeris fœdatus es maculis. Squamas enim, quas Naaman abjecit in flu- mine, tu ad corruptionem induiſti tuam in piſcina. Nunquam enim ſerviviſſes libidini, ſi eam non ſtagnare, ſed decurrere cenſuiſ- ſes. At ratus illecebram ſtare, corruiſti miſer, non ſtetiſti. Debueras, parentem imitatus, fa- miliarius torrentibus imminere, quàm piſcinis. Ille enim de torrente raptis lapidibus inſtru- ctus Gigantem ſtravit. Tu ad piſcinas floſcu- lis emollitus ſuccumbes fœminis. Tanti eſt, ſeducare à ſtagno, an per torrentem de fluxu rerum erudiare. Percutiam te, & dabo cada- vera Philiſthiim hodie volatilibus cœli. Et un- de tanta in adoleſcente planè inermi fiducia? Noli exarmatum credere, quem muniit pro- Ibid. 40. fluens. Elegit ſibi quinque limpidiſſimos lapi- des de torrente: & proceſſit adverſus Philiſt- baæum. Nullum tam immane tibi ſcelus occur- ret, de quo non illicò triumphes, ſi tibi pro palæſtra torrentem ſtatuas. Si loco arma- mentarii tibi ſit flumen, cujus decurſu ſtare condiſces. Nihil enim non conſtans hauri- Mmus ex doctrinâ peritiaque inconſtantiæ. Un- de non mirum eſt, ſi ſaxa David eruat è tor- rente, quorum nullus irritus jactus eſt: ſed quem primum fundà lapidem excuſſeris, ſe- pulchrum vel Giganti extruxiſti. Haud mol- le eſt, quod tibi torrens ſuppeditat telum. Ita David cum Golia conflixit, ubi ſe munien- dum adverſus blaſphemiam præbuit profluen- ti. Atque utinam ad ſtagnantem in pelvim aquam oculos non convertiſſet. Haud fœmi- næ ceſſiſſet, Golià profligato. Verùm qui ar- matus à torrente eſt in Gigantem; itaà à con- cha exarmatus eſt, ut cataphractus à muliere vinceretur, & quidem nuda. Viditque mulie- rem ſe lavantem. Ad inſtar Solis in ea tu mi- §. David. ier conchaâ occidiſti, nactus naufragi tui O- Medeſtia ceanum in pelvi. Quas liquor ille diluentis ſe eenlorum. ſœminæ in te faces ejaculatus eſt! Phaéëtontis ſimul & Icari paſſus es infortunium, quando & deflagraſti, & merſus es. Vide, quod ſit fœmina monſtrum, quæ vel Prophetas in- Familia- quinat, dum ſe lavat. Quas, rogo, ingeret 7itss cum ſordes inquinata mulier, ſi lota commaculat? mulieri- .; . . . . as. Quem rogum tibi mulier immittet in Sole, ſi eructat incendium ex aqua? Aut ornata non aduret ephebum, & laſcivum, ſi nuda Va- tem aduſſit? Porrò viſa tantum Bethſabea & inquinavit Davidem & exuſſit: quid, rogo, faciet in adoleſcente Dahla, non viſa, ſed palpata? Cecidit, cecidit è ſolario David, aſpectu fœminæ faſcinatus. Viden'’, ut de- mergendo etiam Davidi ſat concha ſit; ne jam mirere, ſi ſtructor ſtagnorum Salomon Eccl.2. 5. naufragetur in piſcinis. Et extiuxi mihi piſci- nas aquarum, ut irrigarem ſplvam lignorum germinantium. Elegantiſſimèe Sapiens de piſ- cinarum irriguis philoſophatur. Non enim excoxere arbores poma, quas ductis è ſta- gno cuniculis irrigaverat Salomon, ſed tan- tum germina protulere, quorum lemniſcis de- ludi mortalitas poteſt, non mitriri. Imô cùm 4u. Reg. 17.46. 2. Reg. 11I. 2. Tentatio- nis fons. Olv VA Gylvam audio piſcinæ alluvione viruiſſe, piſ- cinis timeo mitiores rigari plantas non poſſe. U irrigarem ſylvam. Quod ex Hebræo cla- rius quoque deducimus, his nobis characte- ribus piſcinas Regis exprimente. Feci mihi piſcinas aquarum, ut irrigare facerem in illis Bylvam germinantem arbores. Idem fere habe- mus in LXX. Ergo ſterilitas tantùm Ppiſci- nis enutritur, fluminibus veròô arbores mu- triuntur; quarum non ſolàm autumnus men- ſtruus eſt, verùm & folia;, ut inquit in ſua Apocalypſi Joannes, ad ſanitatem gentium evireſcunt. Ex uträâque parte fluminis lignum Apoc.22. vitæ, per ſingulos menſes reddens fructum . IJuum. Da mihi vitæ lignum in piſcinis. Co- horreſces, ſi mortis in piſcinis tibi truncos de- ſignavero. Nam ad ſtagnantis aquæ margi- nem juſſit David proſtare cadavera percuflo- rum Iſboſethi. Præcidentéſque manus & pe- 2. Reg 4. des eéorum, ſuſpenderunt eos Juper piſeinam in 11. Hebron. Ibi reliquias latronum infames ap- Aulicora pendit, unde coaluit in eorum cordibus ſce- Nes vs. lus. Nam, cur demerendi Davidis gratiam,“ in ſuo ſtrato Principem occiderunt? Quèd eos ſpes gratiæ fefellerit: quam ſi evanidam fluxamque credidiſſent, nunquam fortunæ ſuæ alieno funere proluſiſſent. Verùm intellexere brevi, qui ſpei ſit luctus, quando ſtipen- dium jugulati hoſtis ſupplicium fuit. Quis enim non ſperaſſet, occiſo Saülis filio, nun- quam non affectati imperii reo, prætextâ do- nandum ſe, & torque? Verùm recruduit in laqueum torques, gladiuſque ferientis lato clavo ſuffectus, imò & ſuffixus eſt. Quæ ſa- Morti: nè devitaſſent ſicari infortunia, ſi maluiſſent memoria, rerum fluxum, quàm ſtatum expendere. At Tenpora- aberrantes à flumine, cùm viverent, trucida- Petintze⸗ ti, cæſique pependerunt in Hebron ad piſci- hura. nam; ut ibi ſcilicet putreſcerent cruciati, ubi reſtagnantis voto felicitatis ad patrandam cæ- dem extimulati ſunt. Vis aheneus eſſle mu- rus? Vis ſtare? Incumbe profluenti. Et af- cendi per torrentem notte, & conſiderabam murum. Metatum hanc ob cauſam caſtra Eſ- dram cenſuerim juxta fluvium Ahava, quuùm & Media diſgreſſus initiari cuperet filios tranſ- migrationis temperantiâ, abſtinentiâque cibo- rum. Et prædicavi ibi jejunium juxta fluvium 1I. Eld. ³ Abhava, ut afſtigeremur coram Domino Deo no- 1. IRero. Tum enim nos maximè ab illecebris ab- ſtinemus, cùm fluvi nos procurſus monet, quæ ſit rerum humanarum inconſtantia, nun- Caac quam in eodem ſtatu perſtantium. Et quare ,; zm- putas delectam Jordanis à Joanne ripam in ſe: theatrum, campumque poœenitentiæ; niſi ut Verza- vox ejus pertonantis in luxum defluxu flumi- Dei n. nis juvaretur? Tonabat hinc Joannes, viperis, P iau & ſecuribus, ac ventilabris armatus in flagi- Dei car tia. Strepebat inde Jordanes ſui devolutione ,elade- laticis, in fortunam, quæ, ut mortalibus blan- mur? diatur, ſerena poteſt interdum affulgere, ſed Exercitis firma nunquam conſtânſque arridere poteſt aſ- Sunui ſeclis ſuis. Et venit in omnem regionem Jor- meori danis, prædicans baptiſmum pæœnitentiæ. Ro- frmutur. borabatur flumine fulmen, & vox Joannis Luc. 3.3. exclamans in delicias geminabatur allapſu ta- cito profluentis, ſucclamantis: nihil in hac ſtare mortalitate, din poſſe. Ideò, qui caliga- bat Bethſaidæ Cæcus, receptâ per Chriſtum acie „ nutare univeria conſpexit, abrogatà ipſis quoque arboribus, quas natura eſſe vo- luit in terra firmiſſimas, ſtabilitate, conſtantiâ- que. Cacut K⸗ vangeli Eus. A. l dea 1o, (d Pono A en nur elli Iunens ihi eun ele. 4 lenur lnen 1 in nt deßt lchi O agt, fuumen. Iges pemitu 1nn deftus i docean Gnn ſtantis, nn in eri furt bnem Arno Umm Don ſe ſatiet in tam habeto ſio &e coen Eitnentib Mnüne ad Urnint Penit Areo Ph Mnlia labi nt, niet de crucin ſain in kan cun Ind cum lenr Glab dnn Gid, e ncdinmun 4 ngebet, n renr: in W Emn lui utn Preſa Unlmt Oul 4 in habenn Eum prorſi⸗ E edcierton nlcet & Aene ie 8 Clilo Cnntern ſnteigt mmn tbimm ntis e 1 dren Eu De mMinl e, 4 ger lin; hnn kire, 1 Darid DM ciderunt Guam 1 D gnam Kme cium it ſ Ieo, Penmnie. erüm nlu gne feimh thus k n unia, ſi nune um erpen 1Fwetent,unt, n Hcbrmas ſetent ann delnnds e, Gllu alln cu! wünn AMnu ialettflin Dlinentigetn . 4 . iun junn Denin Ne db iluin! reeſß morſtni . Marc. 8. „* 4. Ibid. 25. Voluptas amala. Tentatio- nis remé: dium ex Jfuga re- rum. Num. 21. 14. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 293 que. Et aſpiciens, ait Video homines velut ar- bores ambulantes. Quo luminis tyrocinio val- de Dominus oblectatus, indulſit lippienti, ut Cenſor rerum omnium foret. Et reſtitutus eſt, ità ut clare videret omnia. Tutò jam diſpice- re mortalia poterat, cui non ſtare homines vi- ſi ſunt, ſed decurrere, ipsà vel arborum ſyl- vA nutanti ac mobili. Tu quoque mentis ocu- los in humana converte, ea clarè percepturus, ſi primò tamen nihil eſſe intellexeris ſub ſole conſtans. Et aſcendi per torrentem notte, & con ſiderabam murum. Nulla hic ruinarum men- tio, quòd ad torrentem murus obverſus eſſet. Porrô ad exprimendam nobis, ne ruamus, humanæ felicitatis & voluptatis inconſtantiam, Torrens mihi, quàam Fluvius, opportunior videtur efle. Siquidem Fluvius, ut fluat, pe- rennat tamen in ſuo ſtadio. Torrens veròô ità fluit, ut deſluat, exhauſto perſæpe alveo. Ità profectò voluptas non modò non ſtat, ſed ità aufugit, ut fulgur eam veriùs arbitrere; quàm flumen. Nam cùm tantiſper emicuerit, abit, ſolâà poſt ſe ſtrage ſuperſtite. Conſide- re propterea malim nos ſecùs torrentes, quos gurges penitus deſtituit, quàm apud fluvios; ut non defluxu tantum, ſed ariditate quoque alvei doceamur contemptum felicitatis nun- quam ſtantis, & plerumque demutantis tor- rentem in glareas, & undas in pulverem. Ideò ad populi commoda & triumphos parem quori futurum Dominus enunciavit Tor- rentem Arnon. Unde, inquit, dicitur in libro bellorvum Domini; Sicut fecit in mari rubro, No ſaciet in torrentibus Arnon. Id eſt, fidu- ciam habeto deprimendi totam cum illecebris ſuis & concupiſcentiis Eͤgyptum, ſi non lon- g9ε à torrentibus tentorium defixiſti; unde tum maximè ad Sapientiam inebriere, cùm ii a- Luc. 3. II. Luc. 14. 33 1774. ruerint penitus. Rigatur enim arenti præci- puè alveo Philoſophia; quæ cùm ſuſpexerit mortalia labi pariter & deſinere, lignum tum mitrit, rigatque, quo & tibi Mundus, & tu Mundo crucifigare. Scut fecit in Mari rubro, ſic faciet in torrentibus Arnon. Ibi depreſſus eſt cum curribus Pharao: demergetur hic Mundus cum libidinibus ſuis. Quis enim am- plexetur dilabentem? Quis deficienti hæreat? Hinc factum fortaſſis eſt, ut Joannis prædi- catio, quæ non nuditatem imperabat, ſed re- dundantiam tumicarum & ſtipendiorum ad- ſtringebat, propè fluvium ſtructuram ſuam or- diretur: cùm Chriſti paſſio initium fecerit an- gori ſuo à tranſmiſſione torrentis, quippe quæ non laxitatem coërceret opum, ſed nu- ditatem præſcriberet. Ille propè Jordanem ſucclamat opulentis, Qui habet duas tunicas, det non habenti. Hic cruore ſuo ſubſignaturus rerum prorſus omnium ad remum uſque & rete abdicationem, trans torrentem Cedron conſidet & procumbit. Nimirum ſat erat ſuadendæ temperantiæ, quam exigebat Joan- nes, fluvius. Torrente inſtitui ad nudita- tem diſcipulos oportebat, quos Chriſtus eâ voce conterruit: Nic omnis ex vobis, qui non renunciat omnibus, quæ poſſidet, non potéſt meus eſſe diſcipulus. Juſſum hac de cauſa E- liam puto latere in Torrente Carith; ut ſcili- cet, qui non modò ad melotem redigi debe- bat, ied pallium quoque erat & curru abje- Cturus, haberet pro palæſtra nuditatis ſuæ, non ſtagnum, non flumen, ſed Torrentem. Re- cede bine, & vade contra Orientem, & abſcon- Ethicæ Tom. II. dere in Torrente Carith, qui eſi contra Jorda- nem: & ibi de torrente bibes. Non Jordane, ſed Carith potabatur futurus Paupertatis ſigri- fer. Torrente ſiquidem melius, quàm flumi- ne, ad deſpicientiam rerum imbuimur, flecti- murque. Sedenim, inquies, epulabatur Elias ibi quotidie ſplendidèé, ſtructore convivii Cor- vO. Aio. Is enim tantum nullo concupiſcentiæ contagio humanæ vitæ deliciis aflidet, eãâſque præguſtat, cui pro menſa torrentis ripa præ- ſtruitur. Tu verò unde habes, abliguriiſſe E- liam carnes quotidie conſidentem in Carith? Id Scriptura ſubindicat. Recitetur. Corvi quo- que deferebant e bpanem & oarnes mand, Jſimi- liter panem & carnes veſperi; & bibebat de Torrente. Hinc epulatum Eliam conjicis? Quin ego hinc conjicio non epulatum Eliam. Siqui- dem ut delatas ad eum eſcas non inficior à Corvo, ità liguriiſſe eas illum nullis Scripturæ notis intelligo. Imoô quùm eum & de torrente bibiſſe aſſerat, nec affirmet carnibus ſagina- tum: ſuſpicio mihi non levis oboritur, Paratis ſibi ab alite dapibus abſtinuiſſe non raroò Pro- phetam. Non enim quæcumque juſtis ezhiben- tur in menſa, iis ſemper exſaturantur. Verum vertunt non rarò menſam in arenam, ubi Tan- tali perbeati, confligunt cum ſua ipſi cupidita- te, non fugientem conſectati annonam, ſed ſtantem, blandientémque aſpernati. Quam fre- quens Perſarum menſis Eſther interfuit! Num iis credes ſeſe Reginam ingurgitaſſe deliciis? Audi: Tu noſti, quod non comederim in menſa Aman, nec mihi placuerit convivium Regis, & non biberim vinum libaminum. Erat Continen- tiæ ara, quæ videbatur Luxuriæ cam pus: quot ibi patinæ, tot hoſtiæ. Imô Circus convivium erat, in quo Spiritus cum carne confligebat. Et quamvis nihil ibi non ſtaret pro carne, cu- Pediæ ſcilicet, pateræ, patinæ, bellaria, om- néſque abaci phalanges, quæ, quô erant in ſpeciem armatæ fragiliùs, eò erant ad expu- gnandam temperantiam firmius communitæ : ſiquidem loricæ repugnamus; vitro, cryſtallô- que ſuccumbimus; Circus, inquam;, epulum erat, in quo Regina decertabat. Cruciabat enim carnem opportunitate dapium, quas neglige- bat. Redibat à convivio non ſatura, ſed crium- Phans, tot redimita coronis, quot ſibi à pati- nis temperaſlet. Et ſanè Civicam merebatur, quæ in tanta colluvie ſtragéque voluptatis, re- vehebat in cubiculum mentem non modè in- cruentam, verùm etiam triumphantem. Quod ergo præſtabat in ſmaragdo fœmina, id in cau- te non præſtitiſſe Prophetam credes? Num Eſther, quàm Elias temperantior? Num for- tior de pane & obſonio triumphus, quàm de bellariis, cupediiſque Principum? Num Regem epulantem deludat uxor, & Propheta non ſper- nat alitem miniſtrantem? Aflueri rejicientur illecebræ, & Corvi annona non differetur? . . . 0 Quoties ergo oblatas ab ave eſcas aut diſtulit,“ aut abjecit Elias? Id enim factitatum à Prophe- ta cenſuerim, qui & Torrente non tam frigi- dam hauriebat, ne ſitiret, quàm ardorem ebi- bebat Philoſophiæ, quo in rerum nuditatem urgebatur, aquæ fluxu defluxum doctus volup- tatum. Huc ſpectat ludentis, laſcivientiſque idolum multitudinis difflatum primàm à Moy- ſe, tum, ut aboleretur pemitus, in profluen- tem demerſum. Erravi. Merſit vitulum Moſes in Torrentem. Peccatum autem veſtrum quod feceratis, id eſt, vitulum, igne combuſt, omni- B b 3 néque Psuipste tas tem⸗ poralium fusa ſua⸗ detur. S. Elias 3 Rege 17. 6. FEerleſia Risi coli debent, li- . cet mensA u antur largiori. Reæx eſje teſt bu- milis, & ſobriis in corong. Mortife- gatio ubi- 6, §. Eſther. Gula mortifica⸗ tio. Eſth. 14. 16. Relĩgioſi pœniten- e: & per= Jeltiores non ſper- nant alios Religioſi nen ſper- nant ſa- culares. Judican.⸗ tes teme- 17 6. Omnia juſtis coo= perantur in bonum. Gratiæ Dei coo- perandiu. Faber Jluiſque fortunc ſaes ſpiri- tualis. Locus non „, ., Deut, 9. néque in pulverem redigens, projeci in torrentem, Mortifß- qui de Monte deſcendit. Nimirum non ſat abo- Ean . ah. jendæ voluptati malleus, non ignis, non mo- e „ la: difflata nimque etiammum Moſi ſuſpecta da. eſt, niſi naufragium faciat in Torrente. Com- Occaſio buſſi. Ergo Monſtrum intercidit. Minimè, in- mala om quit Propheta. Et in fruſta comminui. Secu- niz 2 * rus jam es à petulantia, quæ cæſa membratim Feg . , „ ludibrium eſſe poteſt, non irritamentum Iſraeë- nis reme- lis. Parum eſt. Omninéôque in pulverem redi- dinw. gens. Jam tibi abire licet in tentorium; nam in vitulum abundè ſævitum. Minimè. Siqui- dem diffractum Dagona reponent Philiſthæi in locum ſuum. At pulvis à vento jactatur, id- que ſupremum eſt iniquorum ſupplicium. Erit PYſ. 1, 4. tanquam pulvis, quem projicit ventus à facie terræ. Proinde ſi comminutus in pulverem laſ- civiæ eſt juvencus, quid meditaris? Torren- tem, in quo mergatur voluptas, inquiro. Hoc tutins naufragio interibit. Nam voluptas & malleo ſuperſtes eſt, & rogo. Non enim aut fervore, aut poœznitentiâ voluptas debellatur, niſi eam conſideratione latentis, deficientiſ- que, in morem torrentis, illecebræ demerſe- ris. Naufragio illa melius, quàm incendio ex- tinguitur. Caro enim, non piſcis eſt: imò Sa- lamandra Voluptas eſt, quam flammis irrora- veris, & undis exuſſeris. An non vides, nec Dracone, nec cyniphe, nec fulguribus, nec tenebris Eͤgyptum edomitam; quæ etiam re- vixit in funere, quando proſequuta eſt Hebræ- os madidis etiamnum oculis ab interitu primo- geniti? Tum ab inſequendis Juſtis abſtitit, cùm in eam Moſes reduxit aquarum, qui obrigue- rant, montes. Omninéque in pulverem redigens projeci in torrentem. Cui ſanè dogmati tum mihi ſubſcripſiſſe viſus eſt Saul, quum à Deo juſſus exſcindere Amalech, qui tamdiu litaturo po- pulo reſtiterat, quaſi quædam Pharaonis aut appendix, aut imago, inſidias illi in Torrente 1. Reg. Collocavit. Cumque veniſſet Saul uſque ad civita- 15.6. tem Amalec, tetendit inſidias in Torrente. Hic occupatur profligandis hoſtibus ab Iſraele locus, qui neglectus fuerat ab Amalecitis. Amalec enim idem ſonat, ac Populus lambens. Nunquam au- tem inſidetur à voluptariis torrens: ſiquidem horrerent illi delicias, ſi eas cogitarent abitu- ras. Sacrificulos propterea Priapi Elias, qui- bus favebat Jezabel, nuſquam delendos tutiùs cenſuit, quàm in Torrente. Apprehbendite pro- 3. Reg. phetas Baal, & ne unus quidem effugiat ex eis. ¹8.40. Quos quàum apprehendiſſent, duxit eos Elias ad Torrentem Cidon, & interfecit eos ibi. Quæ ſa- nè omnia quamquam Judæis figuris, tanquam valvulis incluſa germinaverint, nobis tamen, vi Spiritus, iis exempta corticibus maturuere. Cur enim trucidentur libidinis adminiſtri ad ripam profluentis, niſi ut doceamur, nuſquam feriri voluptatem fortiùs, quàm animadver- ſione fugacitatis & brevitatis ſuæx? Nolo ſecu- rim expedias in delicias, nolo pyram ſtruas, nolo uncum & laqueum nectas: cogita tan- tùm & intuere profluentem; cumque illud & fluxiſſe videris, & devolutis in mare gurgi- Felices nè tibus arere conſpexeris, tibimet inſaſurrato: ſuper- Non uni id contigit elemento, ut defluat. Hu- ant. manæ hæc eſt felicitatis conditio, quæ modèò ſKuxa. exundat, mox hauritur. Quis Herode profu- Alexan- ſior? Diſtabuit. Quis beatior Balthafſare? In- der Mace- tra noctem unam comedit, horruit, expiravit. do. Quis victoriarum glorià cum Alexandro con- Mach. I. ferendus? Cognovit, quia moreretur: tantimque .„ 294 Oliva ſpatii ſuæ vitæ contraxit, quantum produxe- rat mperii ſui. Babylone veneno ſublatus eſt: ut, qui ferro peti non poterat, ſucco oleris interiret. Ultra ſolem protulit regnum, vitam penè citra juventam extinxit. Eis ſi te conti- nueris profluentium ripis, haud cades. Machi- næ Chaldæorum propé Torrentem luxantur, non autem labefactantur mœnia Hieroſolymæ. Zelus o. Videas disjectum ab Aſa ſimulachrum Matris van- ſuæ Maacha comminui primum;, tum in Ce- Oitaſ dron abjici. Sed antequam ſæviret Princeps mala a. in ſaxum, Matrem punivit, authorem ſimu- zitenti lachri. Fruſtra enim virulentæ ramum arboris verânl- præcidiſſet, niſi truncum revulſiſſet à throno. latur. die Ned & Maacham Matrem ex auguſto depoſuit i, &α+. imperio, eò quòd feciſſet in luco' ſimulachrum ſiüiarii Priapi: quod omne contrivit, & in fruſta com- mali. minuens, combuſſit in Torrente Cedron. Sic in ²: Paral. illecebras deſævitur. Torrente demerguntur; ,² ità tamen, ut non ſinatur natare in ſolio ra- ieweyz, dix authérque flagitii. In Reginam prius graſ- ſatus eſt zelo percitus tum Rex, tum popu- lIus, quâ è throno deturbatâ, nullo obnitente detritum eſt Idolum, & ambuſtum. Si enim perſtitiſſet Maacha in curuli, fruſtra monſirum loco lucéque motum perierat in Torrente. At depulsà palatio regnéque fœminaâ, tota repa- randi Priapi audacia intercidit. Ergo non Mo- ſes tantum, ſed Aſa, ſed Elias, ſed Saül, neglectis ſtagnis, ſpretiſque fluminibus, ad Torrentes de monſtris impiiſque ſumpſere ſup- plicium. Immunem ſe ſtrage Ifraél gratulatur. Benedictus Deus, qui non dedit nos in captio- Pſal. 12 nem dentibus eorum. Et quibus vos aut coriis, . aut loricis contra rugientes illecebras commu- nivit? Tranſiniſſione Torrentis. Torrentem pertranſivit anima noſtra. Ut enim labi de- licias, non ſtare animadverteris, perſtabis con- tra ſcelera imperterritus. Interea loci is, qui Hieroſolymis abibat Jericho, nudatur à latro- nibus, cæditurque in via, quâ ſanè rerum in- quies, fluxuſque deſignatur. Imò ideò macta- tur infelix, quèd viam tranſinitteret. Nam cæco, qui ſecus viam conſidebat, veluti poſt- liminio lux reſtituta. Adeò & mora profuit mendicanti in via, & viæ tranſmiſſio obfuit peregrinanti. Nolo enim à te curſim curſum vi- tæ expendi. Inſiſtas, oportet;, conſiderationi tuæ. Etenim & Jacob Jordanem repetüt: & ad ripas Torrentis Carith ſuum Elias fixerat, juſſu Numinis, domicilium. Perſtandum eſt in meditatione profluentis vitæ, dilabentiſque vo- luptatis. Imitari te velim Iſaacum, qui, ut procul ab Abimelecho Rege mulieroſo mora- retur, Torrentem ſibi deſignavit, in quo habi- taret continenter. Et ille diſtedens, ut veniret ad Gen. a6, torrentem Geraræ, babitarbtque ibi. Foderunt- 17. 19. que in Torrente, & repererunt aquam vivam. Quot, rogo, bona & Torrentibus! Tuta ibi ab inſidiis Rebecca: ſecurus ibi à ſiti grex. Ver- nant, Torrentis beneficio, pudicitiæ lilia, & oves ad victimas ſaginantur. Lupum Agna de- vitavit: gregéſque ſaturantur in Geraris. Veruùm Iſaac, ut ibi degeret, illuc acceſſit, Nos quoque, ſi mon in tranſcurſu Torrentem ſpectemus, ſed ibi moremur diu, & pudori proſpiciemus no- ſtro olim conflictato, & oves nutriemus litatu- ri. Scaturit ſiquidem vivus & Torrente latex, pro quo quamvis jurgentur Palæſtini, ad extre- mum exclamat Patriarcha uberiori dives ſca- turigine: Nunc dilatavit nos Dominus, & fecit Gem26. creſeere ſuper terram. Aſcendit autem ex illo loco a2. in s) D lihi,9 Pelll AToen en W elele e Conl Ppon p. N Nn enfibni rleros, n te dde biunm Cninue, de i, um 0 n kettahe uloto IIn hulla 1 unden, P0 6en, ſan erim,eko . Wh, won 0 a 0dri. tleraran. fanchr, l ii beran. i obciſe litit, non Et eTone lu ſeeclael 1r wklerqne Aun, kliin mn Caleb tr Char Uente pr. denn D en Eecket Enmn zeinie deitt in lel linünn utIN lie r nuſ d ttn rod⸗ . 0 her 4 nd cicg ei⸗ iin R M ſeiet Atharnin rammmn Un ulae⸗ i augſn e SS te (ehnt N te Cenatm utaein ſlon egium Piük Re, n 4, nllo tn nbuſm Ken Tulha nohr at in Tonmn. Nnii uke dit. igurie Elin, AN, e flumma, ¹ qne ümrt⸗ e liril gan lelit t n ti übus vorate h Ulecebra ann Mtent. Inn Urt euin ttenu, Eefin lnteres Miii no, NoOrutb⸗ Cuirn regn 1 h luan,6, . enleni 4 ſguit, nt len tn cC*⁵ rlate iti ii enitt 4 enthis . 7 in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 295 in Berſabee, ubi apparuit ei Dominus. Si te Do- minus, effoſſo puteo, quem Latitudinem ap- pellaſti, dilatavit in Geraris, cur inde demi- gras Berſabeam? Cur? quia moratus din ſum ad Torrentem. Didici & lapſu fluctuum fluxa eſſie, quæ mihi, aquæ copiâ, provenere. Hæc autem vera eſt dilatatio, ea ſpernere, quibus increſcere potuiſſes; ut ſcilicet, relicto puteo, altare conſequare, litéſque oves, non augeas. An non præſtat Sacerdotem eſſe, quàm Paſto- §. Iſsae. Tem? Nunquam autem à ſede ubertatis & co- piarum diſceſſiſſem, niſi me Torrens docuiſſet Temtora- non fidendum proſperitati, quam opportunis Uum con deſeras, quam amittas. Abibit enim à te illa, niſi embiut, tu te ab ea proripueris. Quod ſi fluxa cùm ſit, nobiſcum ſtare non poteſt, cur fugam non præ- cipimus, deſerimuſque deſerturam? Cujuſdam Philoſophi dictum cum laude circumfertur, qui, cùm objurgaretur, cur fugacem ſervum non retraheret, ille, inquit, ſine me eſſe po- teſt Philoſopho, & ego ſine illo eſſe non pote- sic s. 10 transfuga & mancipio? Idem mihi clam ſe- Franci-- cum muſſare videtur Iſaac: Incidi aliquando cas de tandem, poſt calumnias & rixas, in Latitudi- 13. 4, e nem, ſcaturigine mihi vivæ aquæ exuberante. S 6 Verùm, effofio puteo, Torrentis, in quo con- aρha ſiſto, non obliviſcar. Novi quæ ſit copiarum Laus ſan. cConditio. Dilatavit me Dominus, ſed ſuper di ſver. terram; quæ, cùm æternum ſtet, mihil peni- Zege⸗ A— tus habet, præbétve, quod ſtet. Ideò ſi me- “ cum diu copia non ſtabit, cur ergo injuriam MWligienis non occupem, ſtare abnuens cum fugaci? Aut perfectio. deſerar, aut deſero? Malo fortem eſſe, quàm Politiez tolerantem. Inferam, quam ſum accepturus, ve s. ſi cunctor, contumeliam. Dilatavit me Domi- nus in Geraris* Ideò, fortunâ etiamnum blan- dà, proficiſcar in Berſabeam, contemptor fe- licitatis, non ludibrium. Vide, quam ille hau- ſerit & Torrente conſtantiam: quämque ſit fa- ctus ſpeclaculo profluentis gurgitis ſe ipſo ma- jor meliorque, fortunæ contemptu, quam af- fluxu, felicior. Cujus puto palæſtræ ut forent alumni Caleb & Joſué, botryonem, quem erant ex Chananitide ad populum avecturi, in Torrente præciderunt. Ut iſcilicet peræquè u- bertatis & fugacitatis recordarentur, hinc ra- cemo recreati, inde profluente conterriti. Num. r3. Pergentéſque uſque ad Torrentem botri, abſci- 24. derunt palmitem cum uva ſua, quem porta- verunt in vecte duo viri. Cupiebant hilarari multitudinem portento botryonis: ſed eum e- natum ad ripam profluentis cùm objicerent, hinc muſto populum recreabant, inde flumi- ne deterrebant. Sciatis has vobis à Deo co- Pias deſtinari. Parem huic nuſquam palmitem vidiſtis. Verùm præciſum illum noveritis in Torrente, quo mihil & aquoſius, cùm inun- dat, & arentius, quùm defluxerit. Hanc ſanè Felices v? Conditionem ebiberit de Torrente botrus. De- ſuperbiän lectat, ſed abit. Utinam nos quoque racemos noſtros præcideremus in Torrente. Minus cer- tè& fellis hauriremus è muſto. Nam fugacis me- mores ubertatis, non tam inebriaremur fa- lerno, quaàm terreremur. Quis enim ſuæ u- bertate vindemiæ turgeret, ſi eam ſatam noſ- ſet, erutâmque de Torrente? Plus nobis phi- loſophiæ, quaàm illecebræ id genus palmites propinarent. Qua enim ratione is nos calix inebriet, in quem Torrens influxit? Nihil eo dilutius muſto, quod racemo compreſ- ſeris, quem Caleb præciderit in Torrente. Per- gentes uſque ad Torrentem botri abſciderunt palmitem cum nva ſua. I queque à te hic ve- Zugam lim expendi „ eâ nos fragilitatis humanæ con- Chriki ſideratione, non carituros hilaritate, uberta- Tave: téque fortunæ. Plerique verentur, ne uva eo- rum ſit uva fellis, ſi eam aut in Torrente pan- Xerint, aut de Torrente Ppræciderint. Maceſcet illicèò botrus, ſi eum reputem defluxurum. Imò nuſquam vindemia pinguior, nec palmes ube- rior, quàm is, quem Joſue abſciſlum de pro- fluente ſuſpendit in vecte. Erras, ſi veritate notionéque mortalitatis rubiginem contrahi ar- eurn co⸗ bitraris. Imô ſapidior is eit racemus, quem e,, nos prænotione conditionis illius & tuæ præguſta- injucun- veris. Tum enim nullo aut ebrietatis probro; 42. aut tumoris diſcrimine, aut ægritudinum con- Felieitas tagio, vinum bibes innocenter, inter calices g e fortunæ aureos, abſtemiis nec pudore impar:, coraeris nec pudicitià. Eris tam modeſtus, quaàm fe- sbieura. lix. Erit tibi loco voluminis cyathus, quâm- Dignitas que non hauſiſſes ex Academia ſapientiam, 75oxia. hauries in convivio. Diſces contemptum feli- Sat mo. citatis & racemo: & quam deſpicentiam re- operantur rum vix lippiendo, errando, abſtinendo, de- in bonum liteſcendo, naufragando denique malè Græci didicere retruſi, torti, denudati pelago, pu- ſtulis, & ſepulchris, eam tu pleniſſimè biben- do conſequére. Dimitte ergo ſuum Diogeni baculum, ſuam dimitte Socrati cicutam, di- mitte ſuum Phocioni naufragium, non erudi- ri id eſt, ſed diſtor Jueri. Tibi continget in poculo Sapientia: nec invidebis aut Lycæum Peripateticis, aut Platanum Platonicis, aut Academicis Tuſculanum, quando ſub vite ſua Mens tua, ex umbra pampimi, luce perfun- detur philoſophiæ. Ecquando in eam ſe arcem felicitatis evaſuram Mortalitas credidit, ut muſto erudiretur, ut non è puteo, ſed è& cali⸗ ce exugeret veritatem? Et tamen ſi propè Tor- rentem panxeris vitem, non inde Baccho infe- ſtaberis, ſed à Minerva erudiere. Diſces brevi- tatem illecebræ & racemo. Et fortè hoc à Cale- bi botryone vinum illud expreſſit Sapientia, quod miſcuit in ſuo epulo, cùm parvulos invi- taret ad arcem. JNapientia ædificavit ſibi do- Prov. sS. mum, miſcuit vinum, & poſuit menſam. Hic I. quoque manat & calice philoſophia. Sed pro- Oratio & cul dubio, præcidere agricolæ palmitem, unde iajal ge- liquor exprimitur, in Torrente. Philoſophe- seſſariæ tur Socrates in veneno. Ego in falerno philo- falieilus; ſophor. Et ejus quidem Sapientia obruetur ae tr- potione, à catenis ad inſtitas, à carcere ad ſe- eant. pulchrum progreſſura, nunquam non miſera; niſi biberit, ærumnoſa; ne bibat, inſamis. Mea potio thronum mihi adornabit, non fe- retrum. Emergam è& meo calice, non eo ſub- mergar. Et ſi quæ me vincula præpediunt ab- ſtemium, ſobriè inebriatum non me tantùm emittent, ſed, potu in infulas repente eon- verſo, ornabunt transfugam ſuum. Sapientia miſeuit vinum. Fergentéſque ad Torrentem bo- ri, praciderunt palmitem cum uva ſua. Ec- quam metuemus tyrannidem criminis prope Torrentem, ſi vinum ipſum, in quo eſt Luxu- ria, Academiam nobis parat, non Lupanar ?² Abeſt à vino Libido, & ſubeſt Sapientia; quam ſi Plato noviſſet, poterat philoſophiam non è Nilo, ſed è& poculo exſorbere. Quis non ha- bitet in Torrente, ſi adnatis ei vitibus non inebriatur ut Noë, ſed quaſi Salomon erudi- tur? Languet ad infringendas animæ vires pro- Pè Torrentem vinum, quod ſwedari Lothos quo- que coëgit in ſpeluncis: & miraris, ſi murus Perſis B b 4 reſtiterit, Ser Viré Deo felixæ⸗ Oratio, & exercitia piritua⸗ lia, Ac mortis memoriaz reſtiterit, quem Torrens propugnabat ab arie- te? Et aſcendi per Torrentem nocte, & conſi- derabam murum. Porròô alluvione Torrentis non modè ſervabuntur à prolapſione ruinaque propugnacula; ſed ſi ea fortè ſubruifſet Na- buchodonoſor, Torrente meliùs illa, quàm aut laterculis, aut lapidibus reconcinnabis. En Pparietinas! Ecce ego adducam ees de terra A- quilonis, inter quos erunt cæcus & claudus, & bpragnans & pariens ſimul cotus magnus rever- tentium huc. Negas labaſſe Hieroſolymis mu- rum? Negas aut ab Aquilone malum omne profundi,; aut umm ab horto ſuo fugare Sponſam Aquilonem? Inde lippi, inde clau- di, inde prægnantes, quibus ſucclamatur in Evangelio, væ, evaſerunt. An non multitu- do magna languentium huc acceſſit? Verùm non piſcinà percurabitur, ſed Torrente. Per- git namque Jeremias. In Metu venient; & in miſericordia reducam eos: & adducam eos per Toörrentes aquarum in via retta, & non impin- gent in ea: quia factus ſum Iſraëli pater, & Ephraim primogenitus meus eſt. Potuit-ne aut lIabi turpius, aut farciri felicius paries? Tor- rentibus hanc ſanè recdkintegrationem deberi jerem. 3 1. 2. quis non videat? Porrò metamorphoſis iſthæc Torrentium non terram excolit tantum, ſed coœlum perficit. Facit de Judice Patrem. Fe- Pæœniten- Cit de exule primogenitum. Mirabaris exarma- zia vera ta per Torrentem flagitia, ne accolis obeſ- en⸗ ſent? Divinitatem exarmat, quam telis exu- Baazine tam, ad amplexus oſculâque convertit. Quia mentali, Nactus ſum Iſrazli Pater. Sed poſtquam tran- & exerci- ſierit per Torrentes. Quæ iſta vis gurgitis, cu- ziis ſpiri- jus attactu non modè captivitatis vincula in re- mnalibns. gnantium vittas demutantur: ſed Divinitatis ene :. remolliuntur fulgura in Narciſſos? Sævierat in Judæos Deus, quos expulerat in Afſyriam. Deſpera- Inde illos in oſculo revocat, ſed Torrentibus tio vinca- eruditos pariter & elutos. Gratulabar emiſſos zur Dei olim Iſraélitas à pelago, ſine naufragio. Hic Dirz- video, cum ingenti acceſſione decorum, tranſ- orOtα miſſum à Torrentibus Ifraslem. Et quidem re- deunti prodigo Pater occurrit, filiumque di- xXit; ità tamen ut ſuo gradu non eum moveret, reſervatâ ſeniori filio prærogativà primogeni- ti. At hic remigranti Ephraim non libertas tantùm redonatur, ſed primogenita obtrudun- tur. Et Ephraim primogenitus meus eſt. Pu- taſſes-ne tantam exuberare proſperitatem è lit- tore profluentis? In cœlum ſcandit, ut inde ſuis accolis non ſidera detrahat, ſed Numen demittat; non tam ut adoretur à te, quàm ut affundatur tibi, non hoſtiarum appetens, ſed §.Eliſaus. Prodigum oſculorum. Ouia fabtus ſum IWſrasli zZelus a- Pater. Et Jordanem mihi opponet Eliſæus, nimarum in quo lepram Propheta non tam depulit, Sbi quo- quàm tranſtulit, quando ſquamis, quibus Sy- * va- rum exuerat, alumnum infecit. Ned & lepra ver. Naaman adbharebit tibi, & ſemini tuo uſque in 4. Reg. . O 5. 27. Jempiternum. Quid profuit exterum abſterſiſ- Talenta ſe, ſi ſedimentum contagiü reſedit in dome- ine ſpiri- ſtico? Militem eluiſti, & diſcipulum inquina- "e hroſunt ſti. Vomuit idola Syrus ad ripam profluentis; aliis. ſed, ad . Idolol arnig, ſed ed, ad vomitum Idololatræ, non canis, ſe Avari- 2gnus, ex filio Prophetarum factus eſt Giezi 14a. alumnus mentientium, & ſocius furum. Ali- ter piſcatur ad mare Petrus, & aliter ad Jor- danem Giezi. Ille aurum pro Chriſto extrahit ex & qquore. Hic, contra Deum, educit ad Jordanis littora non aurum è ſiluro, ſed argen- tum è& Syro. Accepiſti argentum, & accepiſti 296 Oliva veſtes. Scilicet cùm in Jordane exuendi à Joan- ne eſlſent inſtitores duplicibus; ad Jordanem Prophetæ alumnus mutatoräs duplicibus orna- batur. Da eis talentum argenti, & veſtes mu- 4. Re tatorias duplices. Mira ingluvies avaritiæ! Sat 5.21. Petro eſt hauſiſſe didrachmam ex æ qquore. Ex- trahit & flumine Giezi non unum è piſce num- mum, ſed è& milite talenta duo. Proh cupidi- tatis artificium! E duritie caſſidis tunicarum mollitiem expreſſit: liquavitque argentum è . Pelum 4 chalybe, compreſſis & lorica talentis. Noſtri Anr. his carent portentis & monſtris profluentes. vii Nullus per hos torrentes tranſivit Giezi, qui non illicò beneficio alvei recudatur in Eliam. . Aan Cæci vident, elaudi ambulant, Captivi adop- e,an tantur in filios, Deum merentur Patrem eluti Itemcve Torrentibus, quem dudum Cenſorem habue- „E on rant, & Judicem ſeveriſſimum. Tanta nobie allen:l ex conſideratione delabentis ubertatis bona . ace ſie decorâque proveniunt. Adducam eos per tor- r ventes aquarum in via relta, & non impingent. un is Impegit in eremo Moſes, inſcenſo, exſcenſo- Ghriml que quamvis Sind. Et ità infelix impegit, Gn en coœpitque tam miſerè claudicare, ut, in con- iare ge⸗ finio Chananitidis conſtitutus, intrare provin- (l ciam non potuerit. Hic verò Torrentis tranlſi- Piarchn tu ità claudi luſtrantur, ut nulla ſuſpicione ne, enh ſcandali, ſeu offendiculi, ab Aquilone invo- 0bürd lent in ſinum Dei. Habet captivitas à Tor- Cänian: rente, quod à Sina non habuit Prophetia. n Ai Deliquit Moſes poſt fulgura, videâſque ad a- Nutos din quas contradictionis Prophetam naufragum in R. ant: tabulis; cùm turba, tranſmiſſo torrente, non enn impingat: tutidſque peregrinantur mancipia 8 Re deiun in baculo, quàm dominetur Legillator in vir- H ga. Et non impingent. Quinam? Claudi. At mng non multum viæ conficient. Ab Aquilone fe- nn ſtinant. Pauci ſunt. Turba eſt, & cœtus ma- ¹ Enn tandm ghus. Gaudio fortè ſubſiliunt. Imò cum fletu incedunt. Audi: Erunt cæcus & olaudus, cœ&- us magnus. Adducam eos ab Aquilone. In Retu venient. Et hos vaticinaris non offenſu- ros tam multos, tamdiu errantes, claudos & lippos, imò non lippos, ſed cæcos? Itaà vati- cinatur Jeremias: Et non impingent. Quibus avecti curribus, quibuſve alis inſtructi? rapi- diſſimis & munitiſſimis: Torrentium ſcilicet lt, nl eruditione, ſpectaculo, & viciniâ. Adducam 4 lt ole eos per Torrentes aquarum in via recta, & e Non non impingent. Ergo non modè ſtat murus al- uin n luvione Torrentis, ſed firmatur, duratuúrque S contra Chaldææ phalaricas, contrâque coæli ſen, fulmina & cometes. Parum verèò fuerit bene- ſeger, El ficio Torrentis convaluiſſe de vulnere ſeu mu- lub, rum, ſeu vulgus, niſi ejuſdem affluxu debi- Emmk Mn litantes ſe hoſtes omnes infregerit. Volo ità n änel ſtare propè Torrentem Hieroſolymis murum, iun et ut ſuo ſtatu mœnia ſubruat Babylonis. Ego ern certè poſſeſſionem filiorum Iſraël nullam ta kmmn cadaveribus Regum Ducumque inſtratam vi- knnn) di, quàm ea ſit, quæ obvenit Rubeno. Ibi ſim Seon, ibi Madian, ibi Sur, ibi Hur, ibi Ba- A E laam, ibi Rebe, ibi Hevæus, ibi denique cum Wlis X innumeris, Amorrhæus. Ita habemus in libro Jolu. 13 Anmn, Joſue capite decimo tertio. Et unde tanta ho- 15. N Ler ſtium cædes, ſtragéſque urbium? Nimirum Anlo mor hinc Jordane terminabatur Poſſeſſio primogeni- Athmen ti, inde Torrente Arnon in ſui veſtibulo al- e Vlr luebatur. Dedit ergo Moyſes poſſeſſionem tribui Ibid. 16 Aethi kliorum Ruben. Fuitque terminus eorum ab A- Klahn roër, quæ ſita eſt in ripa Torrentis Arnon. Fa- lnilen 8 7 . 2.. 1— . . . Suſzue eft terminus filior Ruben Jordanis fuvius. 6 ſanr . D eb el- . Dt t lit Ckig , tie Tenmr bann nCelhen 1 Ubeni lluea lor U, Ur u, intte IN 19 Tonerits 35 Acnin t habuit Myin ta, fleiltit etam mileni niſlo munetn egrinann umn n Leglmmmn mm? Can t. A Agut a ek, om⸗ Ent. Ind and , inpiui Ds innckte Torrentum e it din ti wb krn matu, ng, 8, CCNnile; Fetd de lxri ulcen nheget i erolignun ut Diſi, Eeccleſia- in Cap. II. Lib. II. Eſidræ. 297 Debellantur paſſim à nobis vitia, ſi tamen, conſideratione mortalitatis tum noſtræ, tum voluptatis, ex utrôque planè latere ambiamur. Is verò præ cæteris cadit in campeſtribus Ru- beni inquinatiſſimus Balaam, leno filiarum Ibid. 22. Moab. Et Balaam filium Beor Ariolum occide- runt filii Vrazl gladio, cum cæteris interfectis. Nemo enim ità inſanit, ut, animadversâ ille- cebræ brevitate, ſuccumbat ſceleri, quod non ſœdum duntaxat, ſed etiam fugax deprehen- Zentatio- ditur. Fallit libido mortales, ſui oſtentatione num fons. Viſus, quem ita conveſtit, ut initia proſtent, finis verò contegatur. Ut enim poſt ſcelus Adam non totus patuit, ſed ea convelavit, quæ, cum ſervitutem ejus proderent imbecil- litatémque pudendam, amorem erga ſe fœmi- næ & honocrem infringere non minimum po- tuiſſem: Itaà voluptas adſtruit inconſtantiæ fu- gæque ſuæ perizoma, ut ſcihcet adveniſſe, adefléque ſpectetur, haud tamen receſſura quantocyùs videatur. Ideò cum Balaamo con- curſuri nuſquam arenam certaminis ſtatuamus, niſi in arena, orâque profluentis, ut aquarum in mare defluxu moneamur, finem blanditia- rum ſalſuginem tandem eſſe, & procellas. Roborabimur eâ ſanè meditatione contra Sy- renes; meliuſque torrentis glareâ, quam apum cerâ obſurdeſcemus, cantui-ne dicam, an ex- cantationi? voluptatum. Extorquebimus de manu Arioli thyrſum, quo ille lemniſco tam multos filiorum Ifrael ſœdiſſimà ſaneè ſtrage Luxuria. Proſtravit; florémque Lenonis in gladium in- duratum convertemus ad cædem ſupplicium- Pugna que divinantis. Qui certé Magus uni tantùm ſpirina- Veneris aſtro intendit, ex quo calamitates om- li. nes, omniâque flagitia in caſtra vallumque Tribula- 2. . . 14 S . . . . zionen, Iiraélis immitteret. Abſtinuit Sagitario, Leo- fons. nein tranſiniſit, anguem præteriit, ratus, ſi Balaam. Veneri populum ſubjeciſſet, nullius fore illum Caſtita aut cladis, aut monſtri expertem. Nolo, in- Be ſtcni quiit Balaam, Cometem, volo Venerem. Hoc vera SS. Potiſſimum ſidere orituram ex Jacob ſtellam Religio inquinabo: & , quæ forent caſtra Marti im- num, & pervia, patebunt Veneri; vincétque Moab multitudinem invictam hactenus, ſi Nymphas explicet, non Tribunos; ſi non jaculis pug- mo casti. het, ſed ofſculis; ſi certet non telis, ſed thyr- tati.. ſis; ſi non vulneret hoſtes, ſed amplexetur. Feme en. Unum nempe habet Iſrael Cometem, quo 76. portendatur imperii ejus excidium, in coœlo Venerem, in terra Priapum. Initientur Beel- RKicorum, Eaxpugna- phegor, & debellatum eſt. Coronabimur tum ſanè lauro, ſi contra filios Jacob hederàâ Ppræ- liemur. Non jam cruore Laurus riganda eſt, non gladio exputanda, ut triumphemus. Adul- terarum ubere conſpergatur, & pollice blan- dientium, non ſævientium ferro carpatur, no- biſque coronas Dione plectet, quas nunquam haberemus à Marte. Nobis tum Laurus revi- reſcet, ſi ei myrtum inſeramus. Effeminentur Iſraelitæ, & viri erimus: noſtræ enim accreſ- cunt vires ex eorum languore. Invicta pha- retris virtus, unis elidetur amplexibus. Ex- pungenda Lex eſt, ut noſtræ ſtatuamus in eo- rum vallo monumenta victoriæ. Nam, quam- diu tenuerint Tabulas, nulla eos deprimendi ſpes eſt. Vel in mari rubro promiſcuæ cædis Hrael enatabit, ſi non Legum dimiſerit Tabu- lam. Non Eurus, non Libycus, non Corus ſui violenti Spiritus Arcam demergent, quam ſola Venus pertenui ſibilo ità merget, ut non emergat. In concha periclitabitur Arca, quan- do Iiraêl non ferro perditur, ſed delic is. Abſ- cedant proinde ab obſidione cohortes, & cho- reæ irruant. Qui namque Ægyptiorum cur- ribus reſtitere, ſuccumbent abacis, menſiſque Moab. Dehgendus propterea eludendis Sy- renum inſidis locus eſt opportunus, qui ſanè fuerit ora, ripäque profluentis. Ridetur ſiqui- dem voluptas, ſi videatur defluxura. Invicta baliſtis Syren, ut in mari triumphet, in Tor- rente naufragatur. Cæſus proinde eſt Balaam in campeſtribus Ruben, quibus hinc Jordanis, inde Arnon incumbunt; ut doceamur adver- ſus Libidinem pugnari feliciter, ſi de volup- atum fuga, fluxu fluminum imbuamur. Et Balaam filium Beor occiderunt flii Ivazl gla- dio. Subaudi in iis agris, quos Moſes tribui Ruben aflignavit. Quà ſanè diviſione id etiam edocemur, nullius tantam eſle improbitatem, aut etiam imbecillitatem, ut ſervitutem ſuam in regnum non queat aſſerere. Siquidem Ru- beni ager eſt, in quo Balaam trucidatur; qui tamen fœdiſſimo Balæ inceſtu fœdatus eſt. En; ut Balæ maculas cruore Balaami eluerit Ru- ben! Ab iis Leno ſuffigitur, à quibus concu- bina Jacob deluſa eſt. Proh dexteræ immuta- tio excelſæ! Lenonis tabo cruoreque ager opi- matus i's obtigit agricolis excolendus, quo- Num 3 12 Labpſe op-= timi fiunt. rum ſeduxerat parens uxorem Patriarchæ. Ve- rùm ſuo iſta loco reſerventur; noſtros nos in- terim Torrentes repetamus, quibus Rubeni ager circumſcriptus, innumeris Regum, id eſt ſcelerum, ſtragibus decoratur. Vincuntur enim vitia, ſi nunquam avertamus à Torrentibus oculos, quorum nos curſus defluxum edocet voluptatum. Ideò cùm delenda ab Afſyris Jeruſalem dicitur, præoccupani quoque nun- ciantur Torrentes ab hoſtibus. Sibilabit Do- minus muſcæ, & api, quæ eſt in terra Aſſur: & venient, & requieſcent omnes in torrentibus vallium. En ut imago ſcelerum noſtræ nobis imaginem ſervitutis expingat. Torrentibus pellimur, eumque locum inſident voluptates, in quibus ſi moraretur Iſraél, ſugaret hoſtes, non fugeret. Nulla apud Eſaiam de obſidio- ne Hieroſolymæ vox, nulla de cæde mentio; verbum nullum de capta ſubactâque urbe. Si- bi enim viſus eſt omnia abundè infortunia co- loraſſe, cum occupandos nunciavit Torrentes ab Aſſyrüs. Venient, & requieſcent in Torren- tibus vallium. Digreditur mox ad alia. Et de ſtrage tanta non loqueris? Abundè omnia nun- ciavi, cùm pulſum Torrentibus Iſraelem edi- xi. Præoccupavere ora fluminum Afſyrii? Quis non videat mox urbem devaſtandam. Quæ enim ſpes ſolvendæ obſidionis, fugandique criminis animo ſuperſit, ſi à conſideratione mortalitatis abducatur? Et revelabitur quaſi aqua Judicium, & Juſtitia, inquit Amos, quaſi Torrens. Ergo, ſi æquitas non modô Tor- rentium viciniâ ſtabilitur, ſed ipſa fit Torrens: quis de victoria ſcelerum dubitet, ubi Torren- Iſa. 7. 18 Amos 5. 24. tium ripis & Iſraëlem viderit dejectum, & adjectum Afſur: Occupantis victoria eſt. Sce- lus enim cùm ſuppreſſerit mortalitatem mor- talibus, eos nullo deflectit niſu in limum, fæ- cémque libidinum. At, ſi aquarum defluxio- ne docemur contemnere voluptatem, cur Dra- co in ſtellatam mulierem flumen effudit? Er miſit Serpens ex ore ſSao, poſt mulierem, a- quam tanquam flumen: ut eam faceret ahi à Rumine. Ego victoriam noſtram in Torren- tibus colloco, & tu mihi flumen objicis Ppro Apoc. 12. 15. 29 8 pro Dracone? Imò anguis non Torrentem, ſed flumen emiſit. Nam flumen quamvis Huat, perennat tamen, cùm novi gurgitis ac- ceſſione labentium aquarum decremento ſub- veniat. Ides Satan, quam negare nequit Li- bidinem fluere, eam ſaltem reparari novis ſubinde illecebris ſimular. Ideò trahendam credidit fœminam aſpectu fluminis, nun- quam penitus areſcentis. Miſit aquam, tan- quam flumen. Coloratur ſcelus in flumen, ſed Torrens eſt; ideéque in illud nos paſ- ſim demittimus. Nam ſi non labi tantùm crederetur illecebra, ſed arere, & penitus exhauriri, nemo abſceſſuram voluptatem con- ſequeretur. Imago nos fluminis fallit, & quam credimus duraturam voluptatem, fa- mæ vitæque jacturà conſectamur. Quam- quam ipſa, ſi ſaperemus, ſat eſſet libidinis inſtabilitas, ut ab illius lenocinio abhorrere- mus. Nam quis rei nunquam ſtanti, niſi ſtultus, incumbat? Ideò nec mulier abripi potuit à profluente, & ſæviturus exinde Draco nunquam profuſione fluminis depu- Apoc. 13. gnavit. Maluit in hydram concreſcere, quam t. in laticem eliquari. Et iratus eſt Draco in mulierem. Et ſtetit ſuper arenam maris. Et vidi de mari beſtiam aſcendentem. Stationem fluori prætulit: & quando ne de fœmina qui- dem, emiſſione fluminis triumphavit, pug- nandum ſibi eſle ſtatuit ſimulatione ſtationis & littoris, erepſitque in arenam. Et ſtetit ſuper arenam maris. Verùm arena iſthæc omni effe- ratior & inquietior freto, naufragia parturit. Non enim in littore littus, ſed Draconem in arena nanciſcêre, ſi cohæſeris voluptati. Et Retit ſuper arenam Maris. Et quæ, rogo, ſpes evadendi, ſi è& mari hydra ſubſilit;, ſi Draco accumbit in arena? Ubique inſidiæ. Ideò ab aquore, quod nunquam redundat;, ſecedendum nobis ad Torrentes, ubi aqua- rum ex alveo fuga fugacitatis nos noſtræ com- Pl. 73. 13. moneat. Contribulaſti, inquit David, capita Draconum in aquis. En ubi Angues eliſeris, non ad petram, ſed in aquis; quarum erudi- tus decurſu, concupiſcentiæ obnitéêris, non ſuccumbes. Quod ſi dixeris Draconum cer- vicibus & criſtis Eͤgyptiorum Duces adum- brari, quos non Torrente Moſes, ſed pela- go depreſſit: Aio, ideò fortè noluiſſe Davi- dem æquoris meminiſſe, ſed aquæ; ut ſcilicet quod ibi Ægyptiis in freto contigit, even- turum ſceleribus noſceremus, non in æquore, ſed in aquis. Cùm præſertim tum quoque gurgites, qui hinc & hinc Iſraelem tranſmiſ- ſuri diriguerant in parietes, in morem ſeſe Torrentis ſuper hoftes effuderint. Certè in eremo, & fluvios exſiccaſſe Dominus fertur, Ibid. 15. & Torrentes profudifſſe. Tu dirupiſti fontes & Torrentes; tu ſircaſti fluvios Ethan. Ut ſci- licet erudiretur Iſraël Torrentium alveo; qui modò redundaret, modè autem areret, nul- lis ità proſperitatibus niti, ut non eas labi poſſe, imô & elabi cenſeret. Submovit verò eorum oculis fluvios, ne continemti aquarum influxu ipſorum mentibus fieret impoſtura; quaſi ſtatura felicitas eſſet, quæ fluvios imi- tata, ceſſaret nunquam eos allambere, quos ſemel alluiſſet. Tu dirupiſti Torrentes: tu Niccaſti Nuvios. Ut undique moneretur po- pulus inconſtantiæ, quâ laborat eluvio quam- Et quare conflaſſe vis ingens proſperorum. Sponſum ex auro murænulas Dilectæ ſuæ re- Oliva ris? riſi ut eam moneret, felicitatem tene- ri non poſſe. Ut enim elabuntur murænæ tum maximè, cùm eas compreſſiùs retinue- ris: ità proſperitatem, cum comprehenderis, amittes. Murænulas aureas faciemus tibi ver- Can. 1. miculatas argento. Voluit Deus ſuis quoque II. phaleris Eccleſiam erudiri, quando fugaci- tatis eam commonet lævor ipſe murænarum. jicit G Mitto extracta è pelago, quo nihil incon- ue i ſtantius, ornamenta: ut ſcilicet geſtaret in unteni⸗ brachio Sponſa non tam phaleras, quaàm Moptt 1 Pori palæſtras; quando-illi pro præceptore Mu- memoris . or ræna tacitis eam vocibus commonebat, Fe- Ielicesnon iu, u licitatem diu contineri non poſſe, cùm & Enir ſe- a le ipſa lævore corii ſui tum maximè elabatur Lrc. 1 D & manibus, cùm iis preſſius retinetur. Sic vee. 9Dd 4 nimirum ornandæ ſunt virgines, ut ipſis Felisitas 1 iete quoque doceantur phaleris philoſophari. Et Huxa. ſns quam putas hauſiſſe Sponſam in Verbi Aca- H demia Sapientiam, ſi Uſtrina Chriſti manmi- ⸗ bus ejus non tam ornamenta circumdedit, i quàm documenta? Aurum illi in murænu- Pe las tenuavit, ut piſcium tum corio, tum Uteon ſede doceretur, tam eſſe Fortunæ munera K inconſtantia, quam eſt æquor inſtabile, & ee i muræna, etiamſi ſtringitur, fugax. Non Crestuys AeEal "mirum ergo, ſi fabricatis murænulis, non Vala In ſrn turgeſcat Dilecta, ſed illicò convertatur ad ¹“ Deum. nak Sponſum, cœli memor; non armillæ. Ma- d,⸗ . Phnn rænulas aureas faciemus tibi, vermiculatas aa Dium. S argento. Dum eſſet Kex in accubitu ſuo, Nar- “ . 4 dus mea dedit odorem ſuum. En ut inſtructa Omnis 4 H 4 Klnacu monilibus non ſe circumſpiciat, Pavonem Yaſis o. imitata, aut pompam ſuam ſodalibus ofſten- ta, tet, fœminarum more geſtientium; verum à phaleris oculos animumque traducat ad Do- anuckn minum. Scilicet terrebatur verius, quam Annc ornabatur, murænulis, quando iis admone- enn ſugl batur fugacem eſſe felicitatem, quæ;, ſi ſta- nn ige, re nequit, non tumorem parere debet, ſed allekte timorem. Ac ſi dicat: Decoraſti me qui- ianut, dem, Domine: ſed ornamentis meis ad te ehinlent . . .. efcen convertor. Quâ erim ratione iis adhæreſ- unſelerent cam inſignibus, quæ mihi fucclamant, nihil tt lanote non eſſe ſub Sole fugax. Proinde ad te ad- in Hſim⸗ volo, qui idem ſemper es, & nunquam im- ltmtia S mutaris. Et quamvis oculis meis auri fulgor Aui fiag lenocinetur: hebetat illam mihilo minus lu- arunt cem Muræna, Maréque debilitat; quorum Egenen: inquies ab eorum me amplexu abſtrahit, quæ ElNni P fuga & varietate nunquam fidem non fal- Aal in lunt. Tam eſt Muræna, quaàm Torrens: u- Mnendis Uutonms he triuſque & grata copia,; & fuga contumax; llut o ideéque & illa eruditur Sponſa, & hoc Mu- rus firmatur: ut ſcilicet & Babyloniis non ce- Ehet: a t, tll enereln dat illecebris animus, & ingeſtis à Deo do- nis non acquieſcat, tam immotus deliciis, quàm proſperitatibus non inflexus. Et aſcendi per Torrentem nocte, & conſiderabam maürum. Murænulas aureas faciemus tibi. Nardus mea dedit odorem ſuum. Libet hoc loco quære- re, cur Nardus Regi odorem ſuum inhala- verit, quo certè haud illum perflaſſe dici- tur Sponſa ſeu palmis, ſeu botris, ſeu afo- matibus ſuis, quibus tamen non ſemel à Sa- teſetn lomone Sponſus confertur. Staiuza Hne aſr Can.7: . (Men milata eſt palmæ, & ubera tua botris. Di- Kuink, xi: Aſoendam in palmam, & apprehendam Kinln fruttus ejus. Cur palma non inclinat ſeſe „ ſn rlent ut fuos eſurienti fructus exhibeat Numim: PD i lt quemadmodum odorem ſuum tranſmiſerat 1 d en Nardus uſque in Principis ſolium? Dum ki, lber eſſet 6 icithen Donnr unptiein cienn 8 ens luen lcet giet 1 enig, DPreceytnn tunmmantke,) n olle, dnl NddiNe At ig teinen Unomg, U 1 Pkünkei ln i ſeüi enta Cromctk, mn Ul inme. tuun cond, Fortune m uor Mälle ur, Augn N Mürenlt, ic0 coment non armle E. tibi, dena accubins il 1. En uth Wicin, e m ſodilbu eſtientium, itut vernis, Ateln, e,i⸗ Parete n Decordhm ameniiſiit tatOe U In fuchn . Donkat culs mes i V W in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 299 eſſet Rex in accubitu ſaog, Nardus mea dedit odo e n ſauzm. Tam eſt prodigus Flos odoris ſui, & tam eſt ſuorum fructuum avara, par- câque Palma? Audit hæc dicentem Regem, Aſcendam in palmam, apprehendam fruclus ejus. Et riget, hæc poſt vota verbaque Prin- cipis? Et non incurvatur aſcenſuro ² Et non projicit dackylos fameſcenti? Nardus abſenti odorem inhalat: Arbor fructus non exhibet repoſcenti? Nimirum illa Flos, hæc Palma eſt. Docebatur floſculo, quo nihil fragi- lius, Sponſa non ſervare, ſed ſacrificare ille- Tempora- cebras cœlo. Diuturnitate palmæ animaba- linm eon- tur ad cuſtodiam frugis ſuæ: negavitque vel e„ Deo ca, quibus uſuram ſe diu arbitrata eſt. “D “ Adeò ſola eſt fragilitas, quæ rerum contemp- gar. tum docere pollit: ſolaque diuturnitas eſt, quæ tenaces ipſas quoque Sponſas facere conſuevit, prælata fructuum parcimoniâ po- ſtulatis votiſque Sponſi. Dixi, Aſcendam in palmam. Benè dixiſti. Nam niſi eam inſ- cenderis, dactylis non veſcére. Palma enim eſt, quam tibi non ſubmittet Sponſa, diu- turnitate arboris in tutelam frugum, Sponſi- que repudium obdurata. Crediderim prop- terea, non ad illecebram ſpectantium, ſed ad magiſterium initiandorum, perduraſſe in Aaronis virga cum Amygdalis Flores. Tur- Num. r7. gentibus gemmis eruperant Rores, qui ſoliis di- d. 3 latatis in amygdalas deformati ſunt. Aaronis ghandis ſanè Levitis ſat fuerat, educi & Ta- Lirze. bernaculo ramum foœtum amygdalis. Cur Peliees ns flores cum fructibus perdurarunt? aut ſi de- ſuperbidt. cidére poſt frugem, cur metanorphofis flo- ris in fructus, ſpectante populo, facta eſt? Nimirum duracina fruges amygdali eſt, qu neino fragilitatis admoneretur. Spectari vel cum fruge, vel præ fruge Flos debuit, ut caducitate ſu ità infulas Sacerdotibus con- ſignaret, ut quoties deſignatos ſe floſculo meminifſent „ brevitatis recordatione eos colmnpeſcerent ſpiritus, quibus tumere con- fuevit ſonora tintinnabulis, & frugifera pu- nicis Byſſina Principatus. Adumbranda eſt conſtantia Sacerdotis duritià nuclei: ſed di- gnitatis fragilitas flore debet conſignari. In- de hauriant Levitæ firmitudinem coêrcendi degeéneres: hinc doctrinam percipiant con- temnendi primatus. eſt ad rigorem inſinuandum cortex: tam eſt infringendis ſpiritibus Sacerdotii ſud perop- portunus fragilitate prænatus amygdalæ flos. Induat proinde carbaſinam Aaron; ut ſa- crifcet: at illam nequaquam humeris in- ſuat, quaſi eà ad nutum Numinis non ilh- co exuendus. Utinam- & noſtræ Legis Sa- cerdotes, uti Crucem geſtant in pectore, ità florem haberent præ oculis. Sperarem non minus eos floſculo, quàm patibulo com- peſcendos à faſtu. Nam Crux, ut Chriſtum dicruciaverit, nemo tamen ſuffigendum ſe illa'extimet. At Flos caducitate ſuà univer- Correctig mitis. ſos abſterret, cùm affinem nitori fragilitatem eſſe teſtatur, cui nemo ſubducitur. Laudo quidem clementiam Numinis, erudientis nos non ferulà, ſed illecebris: miror tamen ſo- lertiam blandientis, qui vel deliciis terro- rem inſeruit, qui, vel flore moneri nos vo- luit fragilitatis, & mortalitatis noſtræ. Ar- rides germini? Tubicen Flos eſt funeris no- ſtri, labentiſque poteſtatis, quo, ſi ſtipes non es, elideris violentius, quam ſi toto Mort?s memorig affabeli . taté ſua- det, & duperbis excittit. Dignitas no durat, Deſi- Quam enim prædurus Olympi jugo obruerêre. Quis enim tumeat Sacerdotio, ſi dignitas flos eſt, qui nall aut teredinis injuria , aut turbinum violen- tid exagitatus, ſuâ fragilitate decutitur? Et putas meras fuiſſe blanditias Iſaaci, cùm de- laturus hlio familiæ principatum, hortum illi; non quidem arborum perennantium, ſed ſflo- rum decidentium repræſentavit, inquiens: Ecce odor filii mei, Ricut odor agii pleni. Vo- Gen- 27. luit Senex felicitati fragilitate proludere; & 27 ne fllius ſuperventuræ proſperitatis onere pro- Correctio ſterneretur, Rore illum ſtabiliit. Non emim 7'lereta ſuccumbit ponderi coronarum & faſcium, Si ſa. quiſquis fono innititur, cùm fragilitatis re- ii mniiſ- cordatione ſolii onus declinetur. §. Iaacs Serviant ti= ereti diſ- bi populi, & adorent te Tribus. Sed forem "ant for- te efle ſcito, tam obnoxium caſui, quam tee ⸗ odore coloréque renitentem. Temperato ri- Esle gorem principantis virgæ caducitate floſculi decidentis. Nec eum tantùm Pater fragili⸗ tate roboravit, adverſus irrupturam imperii molem; ſed Mater quoque tanto ferendo o-⸗ Mortis neri parem illum fecerat humanæ typo cadu- wemoria citatis. Etenim Rebecca, priuſquam puerum / ,* ſubmitteret cum patina ad parentem, mor: tuis hædorum exuviis lævorem dexteræ aſpe- ravit. Ut quâ fſcilicet manu excepturus erat ſceptrum & tractaturus, eâ ſpolium præfer- ret, non tam lenocinio regnantis virgæ cor- rumpendus, quàm coërcendus lanienâ trium- phantis vel de pecude funeris. Pelliculaſque Gen. 27 badorum cirecumdedit manibus, & colli nuda 16. protexit. Imbecillhior cervix tua, Iſraël, fo- ret, ſi collum Sponſæ imitata, Davidis arcem turrimque præſignaret. His tu mortis exuviis verior Atlas, par es ſuſtinendo colo, Quod certé ad te brevi cubantem in ſaxo cum om- ni ſuorum copia munerum devolvetur. Stat enim cervix impoſiti mole regni non infra- Cta, ſi tamen colli nuda fragilitatis memoria indureſcant. Ecquando tumeret Jacob in tan- ta congerie Principatuum, hoſtiarum, pro- miſlorum, & ſobolis, ſi caducus flos illi in- de, hinc mortuale pecudis ſpolium incum- bit? Magnæ conſtantiæ fuit, non intermori tot inter minas, typéôſque mortis. Num li- beat ſuperbire, ubi vivere non licet? Et mi- raris, ſi, regnante in Agypto filio, pecua- riam Jacob non faſtidiat, ſed propalam Pha- raoni Paſtorem eſſe ſe, ſtirpemque Paſto- rum fateatur? Neſciit filii iceptro Senex at- §. Zacob. tolli, quem flos ſuus, ſuique hædi preme- bant. Redolebat etiamnum collum nidorem Hamili- pellium, vernabâtque ante oculos Jacob ple- er. nus ille Ager, non tam ad amoenitatem ſub- un (11. ridens, quam ad terrorem inareſcens. Ideò- „zia, 7 que inſculptum floſculo regnum contempfit Talenta facilè, ſprevitque purpuram, cui Rebeccæ nos ma- prudentia ſqualore ſpolii proluſum eſt. Se- gea van det in throno Joſeph? At hujus eſt throni?!“ SeABE6 baſis, flos campi, & fſœnum agri. Reni- det filius prætextäâ? Sed Mater exuviis me terruit; temnéque dignitatem, cujus auſpi- cium mors eſt. Non tam me recreant inſignia principantis, quam occiſi per Matrem hædi ſimulachro exanimor, Et quando in thronum Joſeph impegimus: recordemini quo ille hie- roglyphico in ſpem regni ſit erectus. Aun- Gen. 37 dite ſomnium meum: Putabam nos ligare, mani- N, pulos in agro: & quaſi conſurgere manipulum pdisu. meum, & ſtare. Nequiiſſet terrere Socrates z/a inſoleſcentem Dionyſium ſeveriori fragilitatis Felieitas imagine, infeliæ. 300 imagine, quam ſi coloraſſet in manipulo Sy- racuſas. Et non vides adpreſſam manipulo fal- cem? Et non intueris admotam ariſtis perti- cam, quâ diſcindantur? Et frumentis non præſagis molam imminere & piſtrinum? Hunc tu ſtantem manipulum jactas, quem falx in- cidit, quem pertica deteret, quem conte- ret ſaxum? Faceſſat hinc, rogo;, felicitas, quam fævities funeris & anteceſſit, & ſeque- tur. Malo famem, quaàm manipulum. Egere præſtat, quàm regnare, ſi undique carnifici- na circumſtat imperium. Nec imago fuit illa calamitatis tantàm, ſed pronuba; quando im- perium Joſeph & ejus præceſſere vincula, & poſterorum ſubſequuta ſunt verbera. Suis ergo horreis fatalem manipulum ambitio in- ferat: nam mihi rubus gratior, quàm mani- pulus eſt. Carebo adoratione fratrum? Care- 0 & Præfectorum oppreſſione. Non erigar? Nec demergar. Secundus à Rege non circum- ducar in curru? Nec poſtremus inter regni ſervitia damnabor ad lateres. Quaſi con urge- re manipulum meum, & ſtare. Hoc ego ſla- tu deſicior; nam quaſi conſurgit, ſed non qua proſternetur. At non mampulis tantùm deſignata felicitas puero, ſed etiam ſideribus. Vidi quaſi Solem, &- Lunam, & ſtellas unde- cim adorare me. Et quid hic mortalitatem non ingerit? Nonne ſidera micant in tene- bris? Nonne tum Aſtra effulgurant, cùm Sol occubuit? Et alienam à morte eam efle pro- ſperitatem arbitraris, quam occaſus, umbraâ- que circumvallant? Imòô, cùm à Patre tan- tùm & fratribus adorandus foret adoleſcens, cur ibi defunctæ olim Rachelis imaginem Lu- na deſignavit? Redundat hic certè Luna, ſi adoratores regnaturi ſupputentur. Sed non redundat, ſi nunquam abeſſe cogitemus in- conſtantiam à throno. Ergo Luna, quæ de- mortuam olim Matrem proclinare regnaturo non poterat, potuit ſortis inconſtantiam ob- trudere principanti. Adſtat inter ſidera So- lémque Luna, non ut Matris oſcula deſignet, ſed ut regni converſiones & diras præſignet tibi. Mater aberit à ſolio tuo, ſed viciſſi- tudo non aberit. Lunam proinde circumſpi- ce non quaſi parentem, quæ te recreet, ſed quaſi ſimulachrum inconſtantiæ, à qua fræne- re. Habes in Sole cultum: habes in Luna quaſi dixerim, anchoram, ne naufrageris in Nilo. Erit tibi in difficillima imperii naviga- tione pro Cynoſura Luna, cujus cùm ſuſpe- Xeris àa plenilunio ad interlunium curſum, eclypſim, defectum; intelliges planè nul- lam tam plenam uberémque eſſe fortunam, quæ elanguere non poſſit, labique in rubos à Lilis. Multiplicem adeſſe tibi Aſtrorum chorum Dominus voluit, non ut fulgeres ſplendidius, ſed ut vitalius illuminarere. Et niſi fallor, plus luminis internoſcendo impe- rio & Luna trahes, quàm à Sole. Hic tibi pa- rentem adducet, à quo excolare. IIIa tibi vi- ciſſitudine lucis ſuæ, inconſtantiam ſortis tuæ objiciet, quâ terreare. Quamquam ingeſta o- culis inſtabilitas ſolii regnantem firmat: cùm is tantùm throni agitatione ac vertigine non vacillet, qui ſui fiatus inconſtantiam profite- tur. Ideò Joſeph regnavit innocenter, nec ullis auctus rapinis eſt, in tanta rerum ne- gotiorùmque colluvie, quòd noſſet, non in- hærendum felicitati, quæ ſol eſt in incon- ſtantià conſtans. Nimirum ſi Lunam reſpe- Oliva . . ans ti tes, Nilo ità utêris ut Jordane: quæ quia 1 N. Joſepho adfuit inter ſidera, ablutus, non unezn pollutus eſt EÆgyptiorum præfectur. Porròô „ Nurt muhi antequam imperent, vident adoraturis unetn ſeſe Aſtris Lunam immiſtam: qui tamen, e el ut regnaverint, totam terræ molem Solem ris, inter & Lunam interponunt; ut, cùm deſie- 8 4 rit eorum animis inconſtantia ſublucere, cre- e le dant fortunam ſuam defixam clavo, uniuſque ſen 4 fore ſemper & frontis, & dexteræ. Vidi per ſer nec⸗ Jomnium quaſi Solem & Lunam, & ſtellas un- Tbet decim adorare me. Somniabas equidem. Nam, n ut tibi eblanditus Sol fuerit cum ſideribus f Luna certè armata cornibus, minatur ve- nn rins, quàm adorat. Et certè cornua ſunt iti em ſideris, quibus Principes feriuntur, quæ cùm kin⸗ 4 fulgere interdum videant, interdum verè H pallere, diſcunt, quæ ſit viciſſitudo terrenæ ar D proſperitatis, quando ſubeſt cœlo quoque 84 4 - tanta luminis vicifſitudo. His ego quoque Eumn i excitor cornibus in earum recordationem n boum, quas in figuram ubertatis ſpectavit mne in ſtrato Pharao. Et ſeptem boves de amne Gen. 41. m n conſurgere, pulchras nimis, & obeſis carni- 18. un bus. Merſamur iterum profluentibus. Sed- Felicias 4 auc enim, cùm nunquam abeſſe poſſit à felicita- ſpernen. une: te varietas, neceſſe eſt eam offendamus, de. ſmin nus aut emergentem è flumine, quod procurrit; unn er aut incumbentem flori, qui decidit; aut cu- Lans un. Un, bantem ſub manipulo, qui teritur; aut de- 7ſtbi. e e nique Lunæ proximam, quæ mutatur. Id uen n ego peroptarim, ut quàm eſt in ſe varia luen. proſperitas, nobiſque à Deo inconſtans obji- keylehen citur, tam crederetur à nobis defectura. Ve- un, Inqu rùm, cui Deus loco umbræ quandam ſem- Pugnam per imaginem adjunxit inconſtantiæ, illam ln de hot limmus tot pigmentis & fucis, ut penè non thes, videatur rotâà circumagi Fortuna, ſed pute- Kimmun, tur infixa ſolio, adnatâque regnantibus. Sed Judic. 14. m potel⸗ diſpice, quà libet, felicitatem, adeſſe illi aut . i fugæ ſymbolum, aut mortis invenies. Re- nutu,u creatus eſt Samſon melle. Sed vide, unde lie ole favum expreſſerit. In cadavere vindemia fa- 0yvprande cta eſt, quaſi favum conſtiparint vermes; 1, Monni non apes. Cecidit, uno impetu mille ho- Eit valle ſtes; ſed mandibulà jumenti. Quæro, cruo- luclis re illo cuprefſum-ne an laurum rigaverit Enpketam Dux? Nam & pugnavit, & vicit uno mor- mueniz, tis auſpicio: ut non tam ſubire illum deceat 1ae eyes Capitolium, quàm ſepulchrum petere, it Mori⸗ 5 hen reſtituto cariei oſſle, debellatum ſciamus de memerie. ehealtent, Philiſthæis Morte, non Marte. Adeèò indi- luretna, viſam eſſe Dominus voluit à fragilitate felici- len. Nan tatem. Et niſi me pudor inhiberet, trahe- hm, i rem in Templum Vulpes, ut videres, de- tk Nii populatum ab iis hoſtium agrum, non den- Neglt, tium commorſu, ſed face caudarum. Quæ enn ſ cùm ſuprema pars corporis ſit, nemo eſt qui ln lke, non intelligat, in ea quoque ſegetum ſtrage Petien, . . . 8 3 4 aliquid mortalitatis eluxiſſe, quà Samſonis r , gloria temperaretur; nec tam vinceret, quàm linn erudiretur, ſuo ipſemet tum triumpho, tum e, g dolo. Quod ſi Vulpium nos fortè tædet, e Gedeonis certè victoriam quis neget fragili- bet tati ſociatam, quando tubis ſœderatæ ſunt ſe lagenæ: quæ non ſuo tantùm luto mortalita- ſchnut tem, ſed etiam fractura deſignarent? Cum- ud,7:ar. Athen qute hydrias confregiſent, clamaverunt; Gla- . dius Domini & Gedeonis. Vides, opinor Ten er deeſſe nuſquam ſuam corporibus um bram mecium. uad miſcerique figlinam militi?, ut, cùm ſe- tür curum te fecerit à fulgure laurus, mor- Kd talitatis Aie dien ent et Mofkverthin 8. le lt ilt⸗ gui tertu at e MiII! um ek ne Der nbre gunnn; ve regnut tatem, ortis Mes! e. del it, adavete Onſipern iin no inhen de, l An Haurun W , & vih un Pbire Cchmm ſetn) bellrum kund Marte. N it buglrt ,. ne Hin 1. Reg. 17. xe. Ezech. 4. Re videas obſeſſorem. I12. II.1. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 301 talitatis te tuæ lagena 6ommoneat. Debel- lantur Madianitæ fictilibus: nam contra Li bidines noſtræ nos armat recordatio fragilita- tis. Rurſümque, ne triumpho hoſtium cor- rumperemur, qui minas hoſtium machinaſ- que deluſimus; munimur contra ſuperbiam hydriis„ quarum jactura noſtrum eſt lu- crum, cùm in earum diffractione noſtrum, rerumque noſtrarum interitum contemplemur. Nec libidinem ergo muniti fragilitate time- mus, nec, profligatis libidinibus, conſcientiâ debilitatis humanæ tumemus. Et quare non ferro pugnaſſe contra Gigantem David, ſed ſaxo exiſtimas: niſi ut moneremur contra vitia terrà, non telo, confligere? Recor- datione melius naturæ tuæ, quam lanienâ corporis tui triumphum ages de ſcelere. Præ- valuitque David adverſum Philiſthæum in fun- da & lapide. Quin eum uſum quoque credi- derim funda, ut quamdam etiam mortis imaginem in ſuæ inſtrumento victoriæ præ- ferret. Nam cùm fundæ quodammodò anima ſaxum ſit, quis eo excuſſlo non videat, expi- raſſe veluti fundam, nec jam machinam eſſe, ſed quaſi cadaver deſtitutæ ſuo ſpiritu ma- chinæ? Ergo Golias terrà vincitur, & mo- rientis imagine trucidatur. Sedenim, inquies, Sionis corona, obſidiéque in latere ſculpi- tur. Et tu, ſili hominis, ſume tibi laterem, & pones eum coram te, & deſcribes in eo civi- tatem Jeruſalenz. Et ordinabis adverſus eam ob- ſidionem. Fateor circumvallari Sionem in la- tere, ſed expugnari non aio. Obfirmabis faciem iam, inquit, ad eam, & erit in obſidionem. Nuſquam meminit expugnationis: imò nec ulla de hoſte mentio, quamvis aggeres, mmu- nitiones, & machinæ coacerventur hoſtiles. Nimirum, quamdiù erit Sion in latere, capi non poteſt, licèt poſſit oppugnari, hoſtium- que ità vis impetuſque retunditur objectu mortis, ut cùm te ſentias obſideri, nuſquam Et fortè Dominus,; cum oppugnandam urbem deſcribi voluit in late- re, monuit cives, quàâ ſe ratione munirent; utque vallum non arietibus & ſecuribus, ſed laterculis conſcinderent. Non enim ſævire Prophetam voluit Deus in Sionem atrocitate imaginis, quam lateri inſculpebat, ſed do- cere cives artem, quâà ſe urbémque ſuam ab impendente hoſtium circumvallatione expedirent. Sume, inquit, non arma & pharetras, non ferrum & clypeum, ſed late- rem. Nam ut Smaragdina ſtare nequit Hiero- ſolyma, ità ruere, capive lateritia non po- teſt. Erit in obſidionem. Quam nec Chri- ſtus evaſit, ter à Satana impetitus. Neque enim ſpes ulla debellandi nos cupiditatibus ſupereſt, ſi fragilitati incubemus noſtræ. Et egredietur, inquit Eſaias, virga de radice Jeſſe, Ros de radice ejus aſcendet. Cumque reſe- diſſe aſſerat ſpiritum in flore fortitudinis, ſa- Did. 5. Pientiæ, & intellectus, abactum tamen cæ⸗ ſümque ſcelus non flore aſſerit, ſed virga: Et percutiet terram virge oris ſui, & ſpiritu labiorum ſuorum interficiet impium. Et quare; ſi Spiritus fortitudinis requievit in flore, non Aori tribuitur victoria, ſed virgæ? Nimirum emicuerat de virga flolculus, ſed virga de radice prodierat. Quæ ergo luto propior fi- méôque fuerat, ea quoque perdendis, abigen- diſque criminibus aptior viſa eſt. Ut abun- det omni bellico inſtrumento Flos„ terram Ethicæz Tom. II. non redolet, quem ramus parturiit. Inermis vifga eſt, aliò invectis armis machiniſque Nu- minis, fed hæret fibris, quas natura terræ in- fodit; vincet ipſa proinde ſcelera, quibus terrori eſt non robur, ſed limus: In die illa radix Jeſſe, qui ſtat in ſignum popilorum. Non Chaldæos, non Hevæos, non Arabas; non thiopas timet fadix, quæ ſeſe luto contfa ignita hoſtium jacula loricavit. Stat radix in ſignum. Signum eſt: ſed ſtat, nullis convel- lenda phalaricis, nullis omninò telis, contiſ- que penetranda. Nunquam enim dejicitur; qui humanæ humo fragilitatis non avellitur. Ideò fortè tantæ ſuturus contra homines, id eſt; contra vitia, virtutis pronunciatur à Deo Ja- cob, quòd altero captus pede, vix eum limo efferre poterat, rependo verius, quâm am- Ibid. 10 bulando progreſſurus in Phanuel. Qant Gen. 32. magis contra homines pravalébis? ille armorum genus retulit ex arena lucta- que ſua, quibus ità mhuniretur, ut certâ ſpe palmæ pugnaturus eſſet in poſterum contra fla- gitiorum imagines? Quænam artna? Prævali- da. Gedeoniſ-ne gladium? an Gigantis haſtam? An mandibulam Samſonis? Seu Davidis fun- dam? telumve Holofernis? Iſthæc Jacob & pretio,; & teinpore inſtrumenta præcefſit: Quo ergo armabatur chalybe, quôve ære, Et quod 8. §. gacoß . claudicanis ferrôque cingebatur? Claudicatione. Ipſe ve Gene 323 rò claudicabat pede. hæc caſſis. Nullis criminum tragulis penetren- dus proceſſit in aciem ſuà munitus infirmita- te. Nam cuùm humo vix pedem attolleret, quem trahebat, debilitate cruris, & foditate, attactuque limi eas concipiebat vires, quibus nulla prorſus obluctaretur ſcelerum phalanx. Quin claudicatione non ſatis ſe terræ agglu- tinatum quùm crfederet, occurſurus fratr; to- Hæc Patriarchæ lorica ;21. tus humi procubuit. Vidit venientei Elai, & Gen. 3. 53 cum eo quadringentos viros. Et ipſe progrediens adoravit pronus in terram ſepties. His mu- niendi ſumus thoracibus, ut graſſaturuth ſce- lus reprimamus. Imô, inquies; fi Eſau cri- men eſt, ſœderatus eſt cum ſcelere Jacob; quando ad oſculum fratris prorepſit à luto- Vides amplexum, at ſejunctionem Iſraelis 4 furente non vides. Quin eum vicifle tum maximè aio, cùm à fratre non graſſante ie- ceſſit, ſed amplexante. eròque ſocius itineris tui. Quas ille blanditias conſtanter recuſavit, inquiens: Præcedat Do- minus meus: & ego ſequar paulatim. Rever- ſus eſt itaque Elau in Jeir. Et Jacob venit in Sochor. Hoc tu foœdus appellas cum perduel- lH! Nunc enimverò arenam debellandorum criminum nobis Jacob expinxit. Nemno erim ità ſtolidus eſt, ut à minante Eſaü non abſce- dat. Quis verò non cônviveret amplexanti? Sicas refugimnus criminum, amamus ofcula. Si cum jactura aut famæ, aut pecuniæ, aut vitæ peccandum eſt; abſtinemus nos facilè vi- tiis. At cum tutò, imò & feliciter peccatur; vix ſe Juſti emergunt à cœno. Quis non peje- ret, ſi nec revincendui ſe ſperet mendacii; & in poſſefſionemn ſe credat immittendum pu- pilli, quem infeſtat? Frænamus verò libidi- nem ultionis, ſi ſtaturam nobis alapam, ma- nuum;, aftuumque talione metuamus. Jacob ergo ità provolutione confſtans evafit, ut nec oſculanti reconciharetur flagitio. Qtuarm præliandi artem non ab Iſraele didicimus pri= mam, ſed hauſimus éx Adamo. Qui non ita Cc SxOT Gradiamur ſimul, Ibid. 12, Adami pe- rizoma. Gen. 3. 7. Seattea Ba Evlonica. „ Mortis eme moria. KRterno- yum obli- Vio. Tentatio- num fons. Dan. 2. 34. exorbitavit à ratione liguriendo „ut non per- viderit concupiſcentiæ compeſcendam illece- bram eſſe, recordatione, typéque fragilita- tis. Ideò non byſſo, nen- conchylio, non ſe- rico, ad quæ tamen divinitatis appetens non poterat non propendere, pudenda contexit;, ſed iis aſſuta frondibus perizomata prætexuit: ut ſcilicet areſcentium ſubinde caſu foliorum prurigo criminis terreretur. Conſuerunt folia Rcus, & fecerunt ſibi perizomata. Nihil eo ineptius amictu convelandæ nuditati: ſed ni- hil illo coëärcendæ libidini durius, fortiuſ- que thorace. Diſſuebatur horis ſingulis pe- rizoma defluvio foliorum, ſuæque prætexta- tos nunquam non imbecillitatis, mortalitatiſ- que ſuæ commonebat. Mollior ille certè, quàm reos deceret;, amictus: ſed mollitiei compen- ſabat illecebram terrore defluvii. Nam quo- ties, fluentibus foliis, nudabatur Adam, to- ties non tam femur circumſpiciebat, quàm ſuum meditabatur in frondium caſu occaſum. Ideéôque, quò erat intectior fluore tunicæ, eò erat mortis recordatione munitior. Suſtinuit proindè fortiſſimè primos impetus libidinis, & quamvis ſatur & felix, pudicus tamen & virgo, poſt epulas, in pomario, propè fœminam, ſine arbitris, peccator, Lilia ſer- vavit in foliis. Armabatur ſiquidem fragilita- te perizomatis ſui Adam adverſus carnis, con- jugiſque ſuæ aſſultus. Niſi forté procurſu è paradiſo fluviorum quatuor doctum illum ar- bitramur, nullam conſiſtere voluptatem, fræ- natumque propterea ab irritamentis, pro- briſque petulanti?. Nam ut viſus eſt non ruiſſe Nehemiæ murus, quem profluens allue- bat: ità vallatus fluminibus Adam ſtetit in- victus, abſtinuitque ſe, in Pomario, ſi non pomo, Hevà certè uxore ſuâ. Clarior hæc cert? Adæ victoria, quam Davidis fuit. Nam David armatus erat Dei nomine, mu- nitus funds, & cum blaſphemo conflixit. At Adam deſtitutus Numine, captivus Gulæ, ni- hil ejaculatus, non Gigantem dejecit, ſed repu- lit œminam. Quis verò non fateatur durio- rem cum Virgine, nuda præſertim, quam cum cataphracto Philiſthæo, conflictum eſſe. Blaſphemum ſiquidem nemo non oderit: quis verô refugit blandientem? Porrôò for- tius eſt folio hbidinem compeſcuiſſe, quàm ſaxo fudiſſe blaſphemiam. Perizomate, nudus cæteroquin Adam, de monſtro teterrimo, eô- que blandiſſimo triumphavit. Ego enim plus thyrſum Hevæ ſubridentis extimerem, quam minacis liciatorium Philiſthæi. Ideé- que Adamum Davidi præfero, quòd hic Gi- gantem;, ille fœminam vicit: hic lapide, ille fronde pugnavit. Prænorat fragilitatis firmi- tudinem lapis ille devolutus è& monte in fo- rum;, ſtatuàmque Babylonis. Nam cùm ever- ſionem ſimulachri defignaſſet, unam pedum partem, eâmque fictilem invaſit; ratus non ſtaturum ſignum, ſed cefſſurum illicò ſibi, ſi teſtam, cui adnitebatur, ſubduxiſſet. Er- go, oppugnatione dilatà pectoris, capitiſque; pPedem perculit, fractâque teſtâ, una membra ommia ruina involvit. Percuſſt ſtatuam in pe- dibue ejus ferreis, & fictilibus, & comminuit os. Tune contrita ſunt pariter ſerrum, teſta, , argentum, & aurum. Nihil in rem no- ſtram expingi potuit vivacius. Quod nulla ſui parte concuſſum ſimulachrum pertuÄſſet excidium, eversà baſe fictili, ita pertulit, ut Oliva non perſtiterit, ſed continuo vanuerit. Naul- lüſque Locus inventus eſt eis. Liceat mihi proin- de ridere Sponſam, quæ conſtantiam Charita- tis ſuæ muliebriter jactat. Et quinam amor tuus in Sponſum eſt? Ingens, vehemens, in- victus, inviolabilis. Periclitata tu-ne illum es aliquando? Scio eum torrentibus non cefſu- rum. Ignoſco non bellaci. Et neſcis non quati profluentibus animos, ſed durari. Aquæ multæ non potuerunt etinguere Charitatem, nec flumina obruent illam. Et qua ratione ſubruatur torrentibus amor, ſi murus profluen- te ſuffulcitur? An non tantam Moſem tra- xiſſe novimus conſtantiam è flumine, ut ſuam nec regni mole charitatem ſuccuti ſineret? Didicit in illa ciſta, quo modo cum throno luctaretur. Non Matri debuit, ſed Nilo conſtantiam ſuam. Inſtillata eſt puerulo re- rum regnorumque deſpicientia; haud eam ta- men ex ubere hauſit, ſed è flumine. Devo- lutione illa gurgitum didicit, quùm ejus re- cordaretur adultus & purpuratus, quam flu- xæ eflent, quæ nos interdum alluunt volup- tates. Quare mirandum non eſt, ſi devaſtatio- nem ƽgypti Dominus, & flumine inchoan- dam, & terminandam pelago ſanxit. Percu- tiam aquam fluminis, quæ vertetur in ſangui- nem. Nimirum armamur contra gyptias corruptelas inſtabilis ſeu agitatione, ſeu excur- ſu elementi. Domari primùm, mox perdi optas inſurgentes in te illecebras? Præliare flumi- nibus. Tum enim ſtas, quùm ſtare non poſſe didiceris voluptates. Memori ſiquidem fragi- litatis in officio continemur. Non ergo huma- nitas, ſed doctrina Senis fuit, quæ revocatum jam filium ut ſtabiliret firmiùs, ſimulando de- licias, funeris ſcenam adornavit. Adducite vi- tulum ſaginatum, & occidite, & manducemus. Non in ſtabulo jugulari pecus, ſed domi juſ- ſit: ut adoleſcentem ſcilicet, annulo ſtolâque redonatum, aliquo mortis proludio conterre- ret. Imô eum non rediiſſe, ſed revixifle di- Xit, nec prodigum appellavit, ſed defun- ctum: Mortuus erat, & revixit. Sepulchrum illi ubique objectavit, ut mortalitate undi- que conſternatus & ſeptus, in tanta epuli veſtiſque luxurie, ad libidinem non iterum relaberetur. Paremus intemperanti convivium, ſed habeat Academiam in patina. Spectet ſa- ginam fœderari lanienæ; ut cæſus domi vitu- lus non paſcat illum duntaxat, ſed erudiat. Quam ſanè artem coercendæ in filio petu- lantiæ utinam parentes omnes ediſcerent do- cerentque. Nam ut Cenſoris fuit ſuppone- re diſciplinam illecebræ: ità humanitatis exti- tit, ità deliciis conveſtire terrorem, ut epu- lando filius, non vapulando inſtrueretur. Et quæ, rogo, cenſura, doctrinaque ſeverior;, quàm ambire undique mortualibus filium, cir- cumque ſupplicem vocabulis, larviſque mor- Can. 5, 7. §. Moyſes. Exod7.18, Luc.15.2 Eilius pres igus. Mortis memoriai Tentanis⸗ num re- medium. Correczio mitis. Correltio ſi ſuavis tis adſtrepere? Verùm non feretro invecta Clotho adoleſcenti, ſed conchâ, pateraâve. Sepulchrum illi ſuffodit, ſed myrto ridere; non ſqualere taxo ſpeeum imperavit. Mortem intueatur, ſed arridentem in ferculo; ſed in macello blandientem; ſed plus lactis, quark cruoris prodigam: ſed delicias, non pelles; invehentem. Quis autem intueri funus recu- ſet, ſi ſapidior eſt, blandiorque Libitina; quàm Ceres? ſi non lictorem Mors ſubmit⸗ tit, ſed pincernam? ſi ſupplicium, non caſti⸗ gat compertum libidinis: ſed recuperatæ eonſ- ſimnhu “ N Dls, 1 lae, Gen O ſoe con Pinhyh nubus n Gelo. Cl llinator (uis pon 14 Mn i belor Klomon gon tamn i kun ete tib kige u, hine u ncet e a yel hint. ultate u. Natun Clantiæ⸗ Air mete⸗ 5 ſpelt / tale. Gari no 1e dr vocimmum Aluni en Utti ir Cclo Mar⸗ hno, qn le lt e orel ind Alumm ern tolls, t G. daumrale nmm Enhellgtes ehlant! Demn mndven Ium tenp Mn DNoN nunſce , Ki Chantr. du Mue, llas moche n cin dn, gi ge l 1e m 1r lhn oſte dmnin Pwchi ku ANdent aniin ſcium pudicitiæ non jejund „ ſed opiparè; lau- nin, dat? Nullus ità poſt victoriam coronatus eſt Ginn filius, ut hic caſtigatur, poſt ſervitutem „ à dhene: Patre. Non eum ſanè inemendatum emiſit . 1te quem morte inter ſepſit. Porrô ut Senex filio bun ni ſtolæ conviviique luxuriem typo funeris in tn pPhiloſophiæ palæſtram convertit: ità ſucceſ- Ari e ſoribus ſuis Salomon Lycæum ſtruxit in ſo- ⸗ Ga Can. 3. 10. lio. Columnas ejuss, inquit, fecit argenteas, un reclinatorium aureum, aſcenſum purpureum. mnu Quis non ſentiat deſignatum funus in purpu- “M‧ Ms P ra? Nam cruore melius „ quàm ceruſsà, mor- * ue tis pallor expingitur. Voluit ergo ad thronum irs 1 Salomon adire Principes per ſanguinem, ut R non tam faſtum, quam vulnus meditaren- di in tur in humanæ faſtigio dignitatis. Scito ſuo in funere tibi pompam conſignaſſe conchylium. en genl; Ideéque quàm ſit interitui obnoxia proſperi- au i tas, hinc quoque conjicito, quod ſcilicet re- Ummm. Dh ie non nidet ex morte. Plaga eſt, quam vos purpu- alin a berbient. ram appellatis; graderiſque per ſanguinem in Natgg, umt Dienia: Dpulvinar. Quamquam cur miremur inſeſſum m Aurd. ze eieur fragilitate thronum à Salomone in hac re- dek,chik bumilitati: rumn naturæque viciſſitudine, quando in regno Hummk int conſtantiæ Agnus ſuum propè thronum mi- go lannt n Apoc.46. Tare mMare; illudque vitreum, voluit. Et in Vertenn ſn poc: conſpeltu ſedis tanquam Mare vitreum, ſimile CoN Ayf cryſtallo. Ne Numinis quidem ſedem ſuſpe- tione,ſlenc Ctari à nobis debere cenſuit, ſine recordatio- m,mok ne aliqua fragilitatis. Adeò fallax Curulium 8: Mrelire lenocinium eſt, ut ne in Coœlo quidem reſpe- un kae mit cCtari eas à nobis voluerit Dominus, ſine mor- drin gudhntn talitatis typo & inconſtantiæ. Quid facit in . Nnen Coœlo Mare, ubi nullus inſanit cum equitibus it, er inu Pharao, qui demergatur? Facit, ut conjicias, nis, Gnlut quæ ſit regnorum in terris inſtabilitas, quan- urit Aun do vel in Cœlo ſedem regnantis Agni, ad mor- , nun talium eruditionem, tum vitrum, quo nihil n, A nt fragilius „ tum Mare, quo nihil eſt inquietius, t, n Alicimi⸗ circumvallant. Quod ſi per Mare ad Agni ihce ſeri. thronum aſcenditur; quas, rogo, perpetiere . 1 lunt tempeſtates, ſi eò acceſſeris, ubi Leones im- peritant? Et in conſpettu ſedis tanquam mar ve vitteum. Haæc me vox in eam opinio- nem inducit, ut ſuſpicer, nulli patere Curu- linm tempeſtates, niſi conſidenti. Ait enim fuſum non coram adſtantibus Mare, ſed co- oren ram ſede. In conſpettu ſedis. Ergo non miran- dum, ſi & regnantes ſuam ſortem lamenten- tur, & ſi iis thronus imponit, qui ſedem au- cupantur. Patet non pavimento, aut gradi- bus Mare, ſed ſedi. Si eò inſilieris, videbis, quas modòô expetis, tempeſtates. Et hac qui- dem circumductâ foſsa muniuntur in Coelo avit A t mortaitr d, , in tiu f ſans Min ⸗ lhummiud biaque diſcrimen. Nos verò fabricamur glo- ertoen Ei Tiæ ſolium de lignis Setim corrumpi neſcus, iſner ut ſuſpicionem omnem mortalitatis noſtræ à ciugen ſede noſtra arceamus. Et miramur, ſi Qinis hulbinfiu impavidus in tanta ſecuritate ſuperbiat? Et i, Emiß, quando trepidemus in ſolio, ſi, quos Cete n been! grandia vix terrerent, immunes eos vel à tere- Grcs dine facimus? Dediſco mortalitatem à ligno; d i/ cui nullum vectigal imponitur, quo ſe fa- e Ne teatur elementis obnoxium. Num nos pa- ee h, rum ſolicitabat imperium, parumque dignitas db, à noſtra nos mortalitate abducebat, miſi me , nf⸗ quoque ſedis incorruptibilitas oblivioſum eſſe liig, ſ cogeret cariei? Sepulchris vallati undique unnen ſbis vix funeris recordamur: & mortalem me Aae . eſſe credam, ſi ligno inſidere me video im- Nent N e mortal? Non itaà certè deliravit Salomon;, Nns ithicæ Tom. II. d NE. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. throni, quibus nullum imminet a faſtu ſuper- 303 qui lectulum ſuum haſtatis ſexaginta muni- vit, & ſepſit, non ut mortem à Regis corf- Pofe arcerem; ſed ut animo Prineipis morta- litatem diu noctuque obtruderent. Non timuit acceſſum mortis Salomon, ſed receſſum mor- Salomon, talitatis extimuit. Haſtis proinde, teliſque ſuum quoque thorum vallavit; ut, vel inter delicias, tanto mortis apparatu mortalem ſe eſſe recordaretur. Juis enim inter haſtas fu- neris non meminerit? En lectulum Salomo- nis ſexaginta fortes ambiunt; omnes tenentes gladios. His ambiebatur Salomon Nymphis. Utinämque cubaſſet diu in hoc thoro; nunquam ille certè, tot inter vigiles, dor- miviſſet inter Ammonitidum & Sydonia- rum amplexus: ſed armorum ubi eum tæde- re cœpit, mox ofſculis ſeductus, à thalamo ad delubra raptus eſt; ingenti mortalium do- cumento, quando mulierum tabo ſal terræ; imò & coli, ità eſt infatuatus, edmque in ſaniem reſolutus, ut in ſterquilinium ſu- Can. 3. 70 perſtitionis atque libidinis, Templi olim fundator, & arbiter æquiſſimus meretricum; abjectus ſit. Et unde tanta morum corrup- tela, in tanto nitore ſapientiæ?? Commutatum eſt ferrum argento , æquatæque ſunt Cedri ſycomoris. Fecitque, ut tanta eſſet abundan- tia argenti in Jeruſalem, quanta & lapidum: & cedrorum præbuit multitudinem quaſi G- comoros, quæ naſcuntur in campeſtribus, In ea Cedrorum copia, què ſe Salomon crede- ret moriturum? Irrepfit ergo per incorrup- tionem corruptio; Cedriſque incorruptis fa- ctus eſt Salomon obnoxius corruptelæ. Scio cariei Cedros non obnoxias; ſed illud Plantæ immortales cum teredinibus iniere pactum; ut quàm ipſæ fuerint corruptionis immunes; tam reddant animos membrâque obnoxia cor- ruptelæę. Anteceſſere proinde Hierololymis Cedri, ut Libido ſequeretur: quæque ſtru- xere Templum Domino, lupanar Regi con- ſtruxerunt. Mira ſanè vafricies eriminum, quorum ſaniem lignorum invexit incorruptio. Tami eſt obliterari fragilitatis memoriam in homintun mente. Id enim egit in Salo- mone Cedrus, quod in Davide egerat Beth- ſabea. Quique inter ſcorta ſederat arbiter; gladiumque tractaverat, paratus, ſi oporteret, quod ſupererat, peccati germen ſecare me- dium, mochatur in ligno, thyrfſis inter foœ- minas depravatus. Sud ergo felicitate infatua- tus eſt Salomon, quem cùm vidiſſemus inter mulieres virum, vidimus eum mox in ligno fœminam. Adeèò illi ad corruptelam ſedis in- corruptio offecit. Contra, ſanctior Abraham incorruptiorque, poſt triumphum. Ne ſub- tegmen quidem rapuit in tanta prædæ opulen- tia. Quatuor enim debellaverat Reges, eôſ- que ſpoliis graves. Nimirum vicerat in trecem- tis. Qui ſanè numerus, omnium conſenſu interpretum, Crucem Domim deſignavit. Ergo, qui funeris imaginem prætulerat in co- horte, & pugnavit fanctè, & incorrupte triumphavit. Numeravit expeditos vernacu- los ſuos trecentos decem & olto. Quo in nume- xo, ſi, ut ajunt, Crux adumbratur;, hac ſub umbra ab aſtu ſeſe Patriarcha defenderat, ne per diem pfoſperitatis ureretur à Sole. Pu- gnaturi utinam haberemus præ oculis, non laurum, ſed cupreſſum, ſepulchrum, non triumphum, Vincuntur plerumque Victores, quos videas telis hoſtium invictos, manubiis Cs 2 mox 2. Reg. is Gen, 14 1 . Mortiftca- tio Paſſio- num. S. David. 2. Reg 26. 7. Inimici dè Sebzio. Omnia Ju Nis toope. vantur in Sonua n. Eratiæ coo- perangum. 2. Eſdr. 2. 14. Tr-ibulat i Peœnitentia Pera. * 2. Reg. 4. at. Eceleſtaſti. cæ Juriſdie Eionis vio- Satio, cri- vnen enor-⸗ boae. mox corruptos, victôſque à devictis. Qui ſa- nè ſi funeris recordarentur, elati non effer- rentur. Verùm, dum triumpho ſuperbiunt, quàm fœdè ſuperentur ab aura non vident, quos ferro teliſque nihil infractos hoſtis ex⸗ paverat. Mirari conſueverunt Davidis abſti⸗ nentiam nonnulli, quod occaſionem potiundi hoſtis regnique nactus, eam neglexit, ſola Re- gis haſtâ & tentorio abreptâ. Sedenim quæ vide- batur opportunitas explendæ iræ, frænum erat erupturæ. Cumque vidiſſet, inquit, Waäi- lem dormientem in tentorio. Exclamavit Abi- ſai: Concluſit Deus inimicum tuum bodie in manus tuas. Erras, Abiſai; tu enim ſtertis longè altius, quam Saül. Nam ille dormit, S ſilet: tu ſomnias, & garris. Tibi ne cædendi hoſtis adveniſſe videtur dies, quòd ſupervene- rit David dormienti? Imò evadendi tempus eſt. Inhibebatur enim mortis figurà Davidis ira, ne hoſtem jugularet, & quàm Saul ſomno exponebatur ad necem, tam ſomno a cæde ſer- vabatur. Jacentis enim ſitu pariter & languore in mortis conſiderationem David inflexus, co- horruit, pavitque hoſtis infirmitatem, cujus deluſerat tum furorem, tum Eaſtam. Ergo nequiit in Chriſtum Domini ferrum diſtringe- re „ quam à funere imago mortis ſervavit. En ad Torrentem murum inviolatum. Tam enim eſt, non labi parietem juxta profluen- tem, quam ultionis libidine Davidem non dejici propè dormientem. Stabis tu quoque contra titillationes impulſfuſque criminum in- victus, ſi mortis imagine, & à cæde hoſtem,- & ab homicidio tu te deſenderis. Et aſcendi per torrentem nocte, & conſiderabam murum. Idimus hactenus ſitum propè Torren- Vd murum, aut revera non everſum a Perſis fuiſſe, aut ſubrutum Nehemiæ non vi- ſum. Qui cùm de reliquo moœnium ambitu infauſta pronunciaſfſet, inquiens: Et egreſſats Jſum per portam vallis, & conſiderabam murum Jeruſalem diſſipatum. Ubi hac de parte pa- rietis loquitur, haud illam arguit corruiſſe. Conſiderabam, inquit, murum. Quid ibi erga lapides ageretur, mittamus quærere. Expri- mamus è ſaxo duriſſimo literæ, quo animus inungatur, oleum Spiritus defæcatum. Ergo non imputantur parieti rimæ, id eſt, hiaſſe non incuſatur animus, ſi calamitatis profluente per- luatur. Ea enim vis eſt infortunii, ut cordis ſciſſuras illicò ſarciat, & non ruiſſe credatur, qui aquâ madet ærumnarum. Huic mihi viſus eſt ſubſcripſiſſe ſententiæ David, quuùm ſuis Saüli lachrymis parentaret, juga Gelboë exe- cratus. Ibi abjectus eſt oclypeus fortium, lypeus Sauül, quaſi non eſſet unktus oleo. NKaul & Jona- thas amabiles & decori in vita ſua. Ita ne à Sa- muele, imò & a Numine David diſſentit? Quem Samuel objurgavit, quem Deus abje- cit, eum David commendat, effértque præ- coniis in cœlum? Ubi ergo chriſmatis fragran- tia, in tanta ſanie, tabéque tanto tranlgreſ- ſionis? Regem vocas captivum ſceleris? llla- Chrymaris occiſo, quem Deus vetuit defleri reum? Tu amabilem vocas, quem Dominus inamabilem dixit ?à Veſtitas ab eo coccino memoras filias Hieroſolymæ, quem nemo non ſcit concerpſiſle Levitarum Ephod, & byſ- — Oliva S ſum in Nobe? Quomodo, inquit, ceciderunt ro. Sasl „e buſti? Ceciderunt ſuâ obruti ſcelerum mole. mus Homi. Ecquis enim Dei juſſu moreretur, ſi viveret er5. Saül? Quis cadat in poſterum „ ſi Saul non oramodi rueret? Quis, Cain? Occidit ſacrificantem: ſed Sauül ſacrificos, Levitâſque concidit. Quis, Achab? Audiüt Eliam ille, cùm is contempſe- rit Samuelem. Quis, Semei? Petivit te ille lapidibus profugum: hic te pſallentem niſus eſt haſtà trajicere. Quis, Nabuchodonoſor? Sed- enim ille adoravit mulctantem ſe Deum, hic Numen, à quo extollebatur, abjecit. IIle fa- ctus eſt inter feras aut Agnus, aut Vir: hic inter Agnos Lupus evaſit, deſiitque vir eſſe, ubi hominibus ſolio extare coœpit & hume- 10o. Qus denique, vivente Saül, occumbat, ſi vel Jezabel collata Saüli, non Jezabel vide- tur eſſe, ſed Judith? quando ipſa unius cruo- rem Nabuthi extillat, hic Levitarum octo- ginta quinque ſanguine merſatur; eò dirior Pharaone, quòd ille paſſus eſt in mari rubro ſupplicium, hic in rubro ab ſe mari proſuſo ſupplicium intulit; cumque iis, ductore Pha- raone, perierit fuctibus Ægyptus loricata, iis depreſſa eſt undis Nobe, non ferro cincta militari, ſed gemmis renidens Sanctuarii. Tu ergo ſæviorem monſtris, pollutiorem impiis, diriorem tyrannis Principem non perüſſe tan- tùm doles, ſed inclytum, ſed fortem, ſed amabilem dicis? Ab interioribus egredie- J0b, 37.3. ur tempeſtas, & ab arcturo frigus. Flan- te Deo, concreſcit gelu, & rurlum latiſms Funduntur aquxæ. Frumentum deſiderat nubes. En;, ut nulla ſpinarum mentio, poſt gelu. Imòô cùm, ante procellas, de feris & ſpe- læis vaticinatus Job eſſet: Ingredieuur beſtia latibulum, & in antro ſuo morabitur. Poſt imbres & turbines, nullius veſtigio mon- ſtri ager conſignatur, nullius aconiti amarore ſegetes polluuntur, mna frumenti ſpica expul- lulat, unumque eſt campi tripudium, erum- Pente undique tritico. Imò tum beſtia receſſu- ra in antrum prænunciatur, cùm ſævitura tempeſtas eſt. Ut ſcias, non modèò amne ca- lamitatum defluente eradi plerunque ſcelus, verùm etiam defluxuro. Ait ibi denique Job: Ahb aquilone aurum venit. Unde ſcilicet ſup- pliciorum olla inundat, inde nobis opes ſcatu- riunt. Tantum ibi metallorum excoquitur ad ornatum, quantum ad poœnam effunditur ful- Phuris. Horrueras, gelu viſo, præviſäque tem- peſtate? En quà mundus eluatur fſæce, quâque opulentià recreetur. Spinarum, poſt procellas, Perſimin germen nullum, culmi ubique frumentaâque; S . beſtia nulla, & auri copia ex aquilone inexhau-“t ſta. Quæ omnia deſignantur in arvis, ut colo- Trntathns rari ea ſcias, effingique in animis & poſſe, & emedium. debere. Amemus ergo calamitates, ferarum . paa:, expultrices; turbines ſeu torrentes diligamus, teniua verd quorum impetu Mens ſpinis exuitur, ornatur- Ru. que animus manipulis & metallis. Frumentum Job. 7 . deſiderat nubes: ab Aquilone aurum venit: In- gredietur beſtia latibulum. Quid his beatius vaticiniis? At ſecuritatis, ubertatis, & opu- lentiæ parens non Iris, ſed turbo eſt. Ab interioribus egredietur tempeſtas, & ab Ar- turo frigus. Ergo ferendis damnata tribulis terra, tritico auréque foœcundatur, non ſi Pa- ctolo inundetur, ſed ſi gelu opprimatur. Quid proinde feret animus opum ſegetúmque æ= rumnis cultus, ſi ad frumenta metallâque eru⸗ ditur tempeſtatibus campus? Nonne Vder, lbid. 8. 1 Ibid. 8 n e trant ſins 4 G3 e 1g li. iut i n nſi⸗ 14 M; n ige len bettas e, it⸗/ let ier bet & umn ſl n & ur, & ugatn. Jelue⸗ Int tu, ut Eorupe r e Th thſabea ns kadin ſungvin Potuleit, ls, nier urum amn 1US, a0t nile kertn Lab, gli (lum eloe Nal, pol mer, G le enr, „ j . Prolace min Nilet, non unled Moecli 5 meſcentenn Ter flium itrte in Gecſe dan “ inene 4 Nebentu d Uunmr I⸗ n nin nt 1 denit, Cele, lod com bre inol Forocayen drpinuit W don 4 ln, l ,Mod Cenr e kene lem ir eto niid, arenti Erletn 0 enſnlne thite 5 lerigl Cclenn 4 4 ut, e lain Cnalt Alenenii otorglnſ n ſe Dan , A , . 64, 3 elier ch ccehlt l Rln von Rrbe i, ihlr int Leywitaumn g werlent i kinnnt ſ mu ne ei, Achel Deyrtr Une, , Mn kenn ii Eens Jenllum l hinus reten .. tumentihuct tiipudn en E, 4 wom baiund tur, n N Non Moldar“ Pennge 3 bicenigel Unmde le , de wbia = Namitate Orrettei 3 exvitu 0 rul e umnn en, lbarth/ g uuk⸗ 7 nlui, 1oun⸗ “ n . in Cap. II. Lib. II. Eidræ. 305 tum quoque cùm ſpinæ lererentur in poe⸗- nam tranſgreſſoris „ non denegatam campe- ſtribus ſegetem, ſi eà tamen anhelus exul ſuo Gen. 3. 15. ſudore rigaret. In ſudore vultus tui veſobris pane tuo. Adeò tribulos editurus ager, cala=- mitate in ſpem annonæ ſubigitur. At quam non ruſticè, has inter delicias detritæ ani- Ia. I1. . mæ, ruſticatur Eſaias! Et egredietur, in- quit, virga de radice Jeſe. Noli horrere; nam virgæ ſeveritatem non poteſt non ſequi cum ubertas „ tùm verò etiam innocentia. Et Ros, ait, de radice ejus aſcendet: & requieſ- cet ſper eum ſpiritus Domini. Suis ſquale- p.at & ſordibus & dumis Davidis domus; quam radix Jeſſe deſignabat. In ea ſiqui- dem & mœchatur David, & Amnon pol- luitur, & graſſatur Abſalon, & Salomon denigratur. Verum ubi inter radicem ger- ménque interceflerit virga, ità ſqualor repur- gatur, ut unde rubus videbatur erupturus, in- de proruperit flos. An tu putaſſes orituram aut ex Thamare fornicaria, aut adultera & Bethſabea Virginem? Infecta tamen crimi- nibus radix rigore virgæ ita familiam ſaniei & ſanguinis expiavit, ut candorem vitæ protulerit, edideritque nullis aſperſum ma- culis, næviſque ſpeculum. Adeò;, ubi ærum- narum amnis procurrit, aut non nutat mu- rus, aut pro reconcinnato habetur,; nec ruiſſe fertur, ſed ſtetiſſe. Quam ergo ſapiens Joab, qui, ut Abſalonem tabo fratris infe- ctum elueret, torrentem ore Thecuitidis effudit; ubi demerſus adoleſcens viſus eſt 2. Reg. 14. Patri, poſt cædem, incruentus. Omnes mo- 14. 21. rimur, & uaſi aqu«, dilabimur in terram. Vade ergo; & revoca puerum Abſalon. Noli Felicitas irari, ſi RH atri viſus ſi wig. proinde mirari, ſi prodigus & Patri viſus ſit miſer, non ſceleſtus, & fratri non infelix, Filiur gpre ſed moechus apparuerit. Nam luridum, fa- digu meſcentem, pannis illuviéque obſitum Se- nex filium conſpexerat: ideôque, deletis ca= lamitate luéctüque crimimbus, non tam pec- Luc.15,so. caſſe illum credidit, quam periiſſe. Perierat, & inventus eſt. At, quæ nuditate maculæ te- gebantur Patri; fratri ſtolà annuléque retege- bantur. Ideoque & Seni miſer, & fratri per- fidus viſus eſt. Poſtquam filius tuus hic, qui devoravit ſäabſtantiam ſuam rum meretrici- bus, venit, occidiſti illi vitulum ſaginatum. Tribulatio tstilis. Videſ ne, ut illecebris plaga recruduit; 3; quod commiſerationem excierat crimen pæ- dore involutum, deliciis ſaturum maledicta provocaverit. Scelus glande expiatum, ſagi- nâ reviruit; viſuſque Seniori fratri prodi- gus non Agnus innocentiâ, ſed hircus pe- tulantià, eſu, ructuque Vituli. Lautiis ut caro prodigi refloruit, ita Spiritus quodam- A4.o i. modo defloruit. Nam ut ſerpentia reptilia- que terræ non immunda, ſed ſanctificata, præcone Angelo, denunciantur, quòd ea cæ- di à Petro Dominus imperaflet: ità, e con- trario, prodigus ſaginâ Vituli viſus eſt fratri, non parenti ſupplicaſſe pro venia, ſed ſcortis per ſcelus convixiſſe. Quæ Deus purificavit, tmu commune ne dixeris. Et quàâ ratione expia- verat Aſpides? Viſceratione. Surge, Petre; ccide, & manduca. Laniena veriof eſt vene- AKar a. m, criminiſque fullonia. In ſuo enim cruo- lamitate 1E vel Angues eluuntur. Hinc eſt; quod ob- fliv. torpuifle videri poterat Angelus, qui, chm Saram vel cachinni ream erat damnaturus; tumoris fugæque conviétam Agarem ne Pthicæ Iom. II. arguit quidem. Agay, ancilla Narai, mnäle Gen. 16.8. venis “ & quo Vadis “ Nonne ſuperbis Deus reſiſtit ? Cur, ergo Angelus tumenti ad- Status me= blanditur .Ægyptiæ? Non toleratur cachin lioets tua; nus in Domina; & diſſimulatur tumor in ancilla? Nimirum epulabatur lautè Sara, Paupertas vitulis, azymiſque recreata quotidiè; cum purgats Agar erraret in ſaltu, feris objecta; & gregum expers, tam Urſos ſuis carnibus expletura, quàm ne agni quidem armo ab in- commodis eſuriei & itineris ſublevanda. Ideò inopem victus vitæque nequiit tumoris An- gelus arguere. Occulebatur enim calamitate flagitium: & quemadmodum Jacobi lævor aſperitate pellium tegebatur, ità ſuperbia gyptizæ tot premebatur incommodis & fugientis, & affliétæ. Quod ſi ſuperbia; quæ parens criminum eſt, fugs, quæ non Ponitentia, nec calamitas, ſed duplicata perfi- dia haberi debet, ità contegitur, ut nec in vernula reprehendatur: quæ, rogo, crimina Pahizehslia: non eluentur in ingenua ſanctioris uſtrina Poe- nitentiæ?? Tu perfidiæ arguêris in ſaeco Mort keg⸗ ponitens: cuùm tumoris in fuga ſerva non ar- 4 guatur? IIlhius delebitur contumacia novà Puſiitanis criminis ærumna: & tibi adoleſcentiæ non re- mes. mittetur laſcivia, toto Evangelii jugo degra- Serupert vata, legiſque clavis confixa? Vivit Agar de- &. h. laſſata rebellionis incommodo: & ego dam- ra ſperst⸗ nabor, qui Domini reverentià Crucem meam quotidie ſuffero? Superbit Ægyptia, præ languore impunita: & nos cædemur liberio- ris flagitio ætatis, qui veriores ſumus Abra- hæ filii, non tam de lapide excitati, ut viva- mus, quàm molà Legis, ut occumbamus, de- triti? Sugillatur ſeveriſſim?è David; unius Feliclism adulterio fœminæ inquinatus: & Judas colit Peccata . . . r. Lra Viors. impunitus cum nuru ſua. Ad illum mitritur Nathan, illi gladius infligitur, illi fama deni- 4, Davi gratur, illi filius occiditur, illius uxores pro- ſtituuntur, in probrum ejus & poœnam, hoſti Felietas pariter & filio. Hie veròô nullius cenſurà Va- oαα tis notatur, nullo uſquam infortunio næ- T,itulatis vum criminis eraſit. Quare ergo & illi tela;, miilis. & huic neque virgæ intentantur? Peccavit enimverô alter in purpura, alter nutavit in Pecrs= funere. Et, quando Italiæ Academicis præ- graviara. cipuè ſcribimus, dicamus ita: à feretro uo ris dilapſus eſt Judas ad lupanar Thamaris: Dignitas David à ſtragulis in amplexum proruit Beth- "ι½, ſabeæ. IIIe velificavit in cupreilo ad myr- tetum: hic & laureto navigavit ad myrtum. Audi: Accidit, ut ſurgeret David de ſtfato . Reg. iis ſuo poſt meridiem, & deambularet in ſolario?*: domus regiæ, viditque mulierem. His erevit flagitium illecebris. Contra; de Juda mihil non plemum ærumnarum. Mortua eſt klia Gene33. 15. Sdue uxor Jidæ; qui poſt lubétum aſcendebat ad tonſores ovium. Quam cum vidiſſet (Tha- marem ſcilicet) Judas, ait: Dimitte me; ut coeam tecum. A funere ibatur ad gregem. Hine lachrymis, inde ſudore aſperſum facinus cædentis iram Numinis evaſit. Neg enim ruiſſe totus videri potuit, temperatâà laſciviæ illece- brâ dolore funeris, laboréque pecuariæ. Qua- re conchyliati proles adulteri mori jubetur: pelliti fœtus inceſti reſervatur in germen Nu-⸗ S minis naſcituri. Judas autem genuit Bhares & Mattir. l Zaram de Thamar, Et negas pro ſarto ha- beri murum propè torrentem; ſi lugentis adulteri genimen in ſpem regni & falutis educatur? Obfuit tibi, David; non tam Religionis perfectios 306 ſceleris macula, quàm nitor prætextæ; dam- nariſque, ut ita, dicam, felicitate veriùs, quàm atrocitate flagitii. Mihi crede, ſtra- tum te collidit, non illud tamen in quo mœ- chus jacuiſti, ſed ex quo felix evigilaveras, poſt meridiem. Purpur penè inquinatior re- nunciaris, quàm libidine. Nam Judas geminos edidit, nec ſugillatur: tu unum deſignas, & plecteris. Monſtra ille carbone rogi delineave- rat: tu verò Cyclopem tuum coloraveras im- perii purpuriſſo. Patrocinatus eſt mœchanti Patriarch? tum luctus, tum cinis. Damna- vere ſcortantem Regem tum victoriæ, tum villi. Ut video, tua te laurus objecit ful- guri: ille fulmen gramine declinavit. Si verò mihi non credis, audi damnationis verba. 2. Reg. 14. Hæc dicit Dominus: Ego te unxi Regem ſuper 9. Wrasël. Quare ergo contempſiſti verbum Domi- ni? Quam ob rem non recedet gladius de do- mo tua, uſque in ſempiternum. Virga regni in virgam Judicis ſylveſcit, fitque contra te ſica de ſceptro, ideò periturum, non tam quòèd deliqueris, quàm quòd regnaveris. Re- gni oleo iræ cos perfunditur, ut ferrum acuat in peccantem. Et ſanè, ut ad feriendum oleo telum reſtergitur, ità lachrymis ferrum ruginat, éſtque ad ictum hebetior. Noli ergo mirari, ſi & David inunctus oleo vulneratur, & delibutus lachrymis Judas non cæditur. Retunditur humore jaculum, liquo- re lævigatur. Libet iſta curſim in villico & conviva expendere: quorum alter reus chla- mydis fœdioris, vincitur illicò, & in ergaſtu- lIum retruditur: alter dilapidationi rapinam aggerendo, gratiam Principis recuperat, Matth. 22. Juam amiſerat. Quomodo buc intrafti, non abens veſtem nuptialem 7 Mittite eum in te- nebras exteriores. Contra, de dolo villici mi- Luc. 16. 8. nimè queſtus, Laudavit eum, quia prudenter gtatus me- feciſet. Ergo-ne rapinarum apud Dominum ui s impunitas, & rituum obſervantia tanta, ut FfFimbriæ negligentia catenis luatur & te- nebris? Decoctor commendatur latrocinio; amicus damnatur illuvie? Quid peccari leviũs potuit, quam aſſediſſe menſæ non tunica- tum? Quid verò patrari potuit atrocius, quàm dilapidationi patrocinium furtis, latrociniô- Luc.16. 6. que conquirere. Quantum debes Domino meo? Centum cados. Nribe quinquaginta. Et non ſuffigitur cruci prodigentiam rapinâ con- tutatus? Imò villicationem recuperat. Nimi- rum peccavit alter in patina; alter in angore & ſarculo latrocinabatur. Mœrebat villicus, dimotus præfecturàâ: liguriebat conviva, cya- this patiniſque lætus. Ergo, quod minueba- tur angore ſcelus, luxurie profecit. Suo æſtu, ſuiſque curis latrocinium Villicus extenuavit: farta epulis negligentia facta eſt ſe ipsâ gran- dior, majôrque latrocinio. Furaris nullo la- quei metu, ſi angeris: catenis es obnoxius, ſi cœnes non togatus. Adeò tumeſcunt hilarita- te peccantis in trabem ſtipulæ?, cùm moœ- rentis decreſcant trabes in ariſtas. Oderat profectò Joſeph flagitium, illique ſcelus ſuâ erat fœditate inviſum. Ruiturum ſe tamen deſperatius credidit, ſi in tanta rerum, do- Gen. z9.2. Miriique ubertate peccaſſet. Nec quicquam eſt, quod non in mea ſit poteſtate. Quomodo ergo §. Faſephe poſſum hoc malum facere à Horruit pruden- tifſimus Adoleſcens non tam Venerem, Felieuce quàm Cererem, metuitque plus Pluti re- 2 *ae,ò ñ dimicula, quam jacula Cupidinis. Nam, in- 12. Oliva 7. D quit, ſi fornicarer in ſaxo & ſulphure Dra th Lothum, mea noxa calamitate utcunque ſu ,lanen tegeretur. At luxuriari in abundantia pa- ih⸗ nis, ſcelus eſt Sodomorum, quod ſolo ſul- po ie phure diluetur. Frænum mihi felicitas eſt, ,lli⸗ quæ calcar eſſe ſolet ad facinus: nec ſervi- h an tute abſterreor à libidine, ſed poteſtate. Non 1 tet! e me Dominus catenis impedit ab amplexu, ſed ts eut⸗ dominatione illigavit innocentiæ. Liberior ibu l eſſem ad flagitium, niſi eſſem libertus: li- , lam ain bertate cœpi ſervus eſſe juſtitiæ. In compe- , m:us de minùs libidinem extimerem. Et meritò, s leys n nam ſi preces fortunatus, quot fibulis coho- 4, kein n neſtaris in abolla, tot in ſupplicio ſcorpioni- p mWlhn bus laniaberis. Ignis ſuccenſus eſt, inquit, in Deut.3,. m m⸗ furore meo, & ardebit uſque ad inferni noviſi- 22. 1 n ma. Congregabo ſuper eos mala, & ſagittas n, no meas complebo in eis. Et unde furoris tantus n, k in Numine fragor contra Iſraëelem? Moœcha- gii & tus, inquies, Iſraël eſt cum filiabus Moab. r ins Mœchatus eſt cum Bala Ruben concubina inſoon Patris ſui, nec periit. Idola quoque colue- nul ebi re, ad aras digreſſi à lupanari. Avexerat PDophe idola Rachel & domo Laban; tamen Terebyn- 1 tunmun tho infodiuntur, non cadaveribus expiantur. ,bMn que Si Moſem audis, non tam ſcelere, quim Nammn he⸗ copiâ confoſſi ſunt. Conſtituit eum ſuper ex- Doit, 30 Eytun celſam terram: ut comederet fructus agrorum, EEGO & ſugeret mel de petra, butyrum de armento, ha o & lac de ovibus. Denique teli cotem protulit , he binc Moſes : Incraſſatus recalcitravit. Hinc ſine 6 Mumminis commiſeratione delictum. Nam peccavere 6s nnſllque in Æ gypto Ifraélitæ tum idolis perlitan- ulihfi do, tum libidini ſerviendo, etſi non univer- ſi grein ce ſi, plerique tamen, fuitque ſcelus impuni- Portn. M tum, quod certè Phinees in eremo damnavit. al ihet Verùm libido in latere latêre quodam modo er A potuit: visique ſunt non uri, ſed nubere, u tden, qui propè fornaces conflagravere. At Ve- ²³ umchchn nus in butyro cruorem poſcit & fulphur. agtcantt Qui enim foœdati ſunt lacte, ſolo ſanguine e dealbantur. Lac de ovibus exuxiſti? Cruo- ul lechen rem per jugulum regeres. Noli mirari, ſi * Divinitas tibi vertitur in Leænam: nam tu ee volutabrum tuæ libidini in butyro ſuffodiſti, Donn factus in grege ſus. Huc facit proſciſſa vul- nute ar⸗ neribus Sponſa, non procis inquinata (quod K mnm abſit) ſed ad excipiendum verbum ex parte A t pigrior. Tarditatem ergo ukeribus eluet ? Can. 5, 6 le 1 Sanè: nam illam in ſumma domus opulentia Rru contraxerat. Jam enim abierat Aquilo, jam 19 km reflatu Auſtri aromata maturuerant, jam di- mmen gitis myrrha defluxerat. Cunctata eſt? Cæſa X DRKWH eſt. Non enim peccatur inter aromata, quin W nævum ſanguine reſtergamus. Et putas tanti 4 innde ſtaturum Adamo pomum, ſi non exorbitaſſet Mud à lege, in loco voluptatis? Id metuiſſe vide- ſna⸗ tur Heva, cùm, facultate angui expoſitâ præ- n n guſtandi quaſvis arbores, interdictam ſe dixit non eſu tantùm ſcientiæ, ſed etiam attactu. Nnäß De fructu lignorum veſcimur, de fructu ve- Gen..4. *B ie 79 ligni præcepit nobis Deus, ne comederemus, n 6 & ne tangeremus illud. Horruit in tanta uber- dedl tate umbram quoque tranſgreſſionis, timuit- W a que tangere illud, quod eſſe non poterat. Uti- semo ve- 10 nam, quaàm illud attrectare manu brachi non " ien audebat, tam horruiſſet manu linguæ con- Meva. 1 ) trectare. Verùm pomum, quod decerpere iimm ugete Tentatio- hne punè licuiſſet, non attigit dexterâ, ſed ore ità 6 palpavit, ut à ſermone ad raptum, esüm- ud que eſcæ proruperit. Noli dicere, quæ Deus / ie Punn non edixit: NWe tangeremns. Dic, præcepit Anteltle ue, dpobis Mr, lnn e ud i d Klitns euns N 4 4 ekn tib in kn Centie. Ih Aaien tie. hicg, em. Dr ni cunr ihltt, ſnnii⸗ lann eſ, DH W n, nde 6 i unce ie Tktdlen! Hs un flibn e Ruben anih lh guaget panati. Aſe hn; umen i. weridig ehin amn ſelene, Eü tuit eun e: t fulin n yrin nm teli oen cirmwi Hrh Nen pen m idolt Eir o, etli ur e ſeln n n eteno nn tere iolnt h ui, Kagrwet I holeit 16 de, 1 dag elii t s. Mimmm in Lemn i in bunn iil c ſet ich⸗ Neizinnien n fetbun 6 . Ueribu 4 H dommu en Aierat An/ atnteut, Cindhndl mter rolinſ mns. E1 u⸗ ſi non eind, 14 neies a agli, inenlant, . ſel aiu 9 in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. nobis Deus, ne comederemus, & ne de illo Familiari- 1oqueremur. Qui enim palàm uſum pomi in- as cum i ferdixit, clàm quoque vetuit diſceptari de po- pidi. mo. Nam animi corruptio non manu, ſed con- longliarii fabulatione inſertur. Ne fortè moriamur. Ità-ne? myii devi Pro pomo cinis? Itaà eſt. Verùm ſeveritas præ- tandi. ris enata eſt. Nam præeſſe primum amiman- tibus jufſſi ſunt: tum arbores omnes eis in eſ- Filieium Cam attributæ: tum effuſi in paradiſum flu- Ieelers Vii: quas inter gemmas & illecebras vel minima * **s . Legis prævaricatio meritò capitalis, ſupremo reum ſubphicio affecit. Poſuit eum in Paradi- Jo voluptatis. Præcepitque ei dicens: Ex omni ligno paradiſi comede : de ligno autem ſeien- tiæ ne comedas. In quocunque enim die come- deris, morte morieris. Prodiit ex ubertate ſe- curis, fuitque poœna ſine commiſeratione, quia & culpa nullis preſſa dumis ſuum effu- dit virus in Flore. Erraturus in loco volupta- tis in locum horroris & vaſtæ ſolitudinis pro- trudi debuit. Videbis hac potiſſimum de cau- ſa Prophetam à Leone ſtrangulari, quòd pa- ne tantum & aquaâ jejunii legem violallet. a. Reg 8. Nam quamvis leviſſima viſa ſit tranſgreſſio, 21. tamen peccaverat felix, territo primum Re- ge, tum ſanato, oblatéque cibo regio, eôque rejecto „ mandatum Numinis tranfgreſſus. alewas In ea porrô claritudine ſignorum, Regum- zum obſer. que blandientium, epota contra præſcriptum vamig. Numinis frigida, non aqua, ſed virus eſt, Xeligioſo. Manſuſque furfur, ſulphur, non furfur eſt. vum pecca- Comediſti panem, & bibiſti aquam : non in: egrarie. feretur cadaver tuum in ſepulchrum Patrum tuorum. Miraris ſeveritatem pumientis? Diſpi- Tulenta ſ- ce proſperitatem peccantis. Locutus eſt autem i⸗fte. Rex ad virum Dei⸗ Veni mecum domum ut Felicitas prandeas, & dabo tibi munera. Ecquando cir- vorieg. cumductus aſino Vates dignandum ſeſe puta- Eccleßaſii. vit comitatu, menſâque Regis? Ea in claritudi- corum i. ne mica toxicum eſt; habuitque pro licto- wis “ re Leonem, qui felix Dei verbum contemp- Viora. ſit. Nimirum deſtinata imperio Naturæ Æ- gyptique Virga, ſi ruat in lutum, degenerat in Draconem. Non enim repit elevandus con-. Regumſce tra Pharaonem baculus, quin effingatur in lera gra- 4 . wiar pe. WMonſtrum. Contrà, Jonas obloquitur Numi- nientun. Ni, garritque ad ſpeciem petulanter impuni- E: T. tus, quòd, arefactà cucurbitâ, præ æſtu lan- gueret in Sole. Putaſ-ne bene iraſceris tu ſiper Jonæ 4,.9. hederam à Et dixit, Bene iraſcor ego, uſque ad mortem. Nec cum Quæſtore Dionyſü tam pro- caciter Anus Syracuſis jurgaretur. Et tamen Tizulatio hon eſt Jonas increpitus, Sole; ut ita dixerim, mit. inumbratus. Nam hedera, quæ cùm vireret, Jonam ab æſtu propugnarat, ſubareſcens eum ſervavit à fulgure- Enata, pro tugurio fuit: fuit, emortua, pro umbone. Haberemus Prophe- tam fulguritum, niſi miſer garriſſet. Oblo- quendi licentiam texit hedera; cùm Prophetam detexit. Noh, Jona, conqueri de virgulto; nam, ſi caput tuum non obtexit; tuam certè linguam texit, quæ ſi ità in umbra loquere- tur, uti loqui auſa eſt in Sole, deflagraſſes. Non jam Ceto dederere, ſed voragini. Bene iraſcor ego Ità Numini repugnatur? Atqui præmiſe- rat angorem audaciæ: Et afictus eſt Jonas aſſti- Sione magndâ, & iratus eſt. Servatà Ninive; & diſcuſio tuguriolo Vates diſcruciatus muſ- ſare potuit, ſuâ adverſus cœlum uſus infe- licitate, pro galea. Non fertur ruiſſe murus; ab alluvione profluentis nunquam recreatus. Adamut Gen. 2. 15. D'gnita; noia. §. Fonas. . Jona 4. 1. cepti ex ubertate prodigentiâque Legiſflato- 307 Mirabatur propterea Jobus natantemn in au- ro iniquitatem procul eſſe à naufragio; quòd ſciret imminere felicitati Charybdim, ſi à littore Legis ſolvat legibus exoluta. Quare ITob. 21.7 ergo impii vivunt, ſublevati ſunt, confortati- que divitiis? Stupet non ſcelus incruentum, ſed felix ſcelus & incruentum. Siquidem ereptans in luto flagitium, ſuo penè fimo loricatur: cœlum veròô proritat facinus pur- puratum. Ideò regiorum author Annalium;. cùm occiſum Achab deſcripfſiſſet in curru, raszogn linctùmque cruorem ejus à canibus; ebur- Duefe en neam, quam Rex inhabitaverat, domum ſepulchro adſcripſit. Ut fſcilicet deliciis ſa- tum ſupplicium intelligeres, cæſumque pro- pterea Regem, quòd Legem violaſlet in ebore. Et linxerunt canes ſanguinem ejus, 3. Reg. 13. juxta verbum Domini, quod locutus fuerat. Re- ¹9: liqua autem ſermonum Achab, & univerſa quæ fecit, & domus eburnea, quam ædifica- vit, cunbtarumque urbium quas extruxit, non- ne hæc ſeripta ſunt in libro ſermonum Regum HMrael? Ne ſcilicet exquireres, cur in Achabum ità ſævitum ſit, luxum tibi ejus exponit. De= cuit enim, ut veſpillones funeris canes ha- beret, qui domus ſuæ ſtructores habuerat Elephantos. Utrique ſuis dentibus famulæ- ti ſunt Achabo, Elephas luxuriem amplifi- cando, canis cædem ejus infamando. Adedò ſtelus impunitum eſſe non poteſt; ſi adoleſ- cat in ſtragulis. Animadverſum ſeveriſſimè à Deo eſt in populum, cùm peregrinaretur in Edom. Eos enim diſcerpendos objecit igno- tis ad id tempus, ignitiſque Serpentibus. Quam ſanè peſtem nullis amoliri victimis po- tuere Moſes & Aaron. Deletũúſque Iſrael fuiſ- ſet procu ldubio, niſi Chriſtus, effictus in An- guem, ſui adventus gloriam ligni probro præoc- cupaſſet. Miſit Dominus in populum ignitos er- Num. 21. pentes. Num ibi fornicatus eſt populus? Imòôò vixerat honeſtifſime. Non enim luſerat, ſed pugnarat. Num initiatus eſt Beelphegor ? Quin voto ſeſe obſtrinxerat Numini. Quo ergo flagitio iram Domini proritavit? Perle- vi. Tædere populum cœpit itineris, mufla- vitque. Ità-ne? Ità planè. Et murmur Ser- pentibus plectitur? Et ſocordia inaudito ſup- plicii horrore torquetur? Et quàâ ratione for- nicatio punietur, ſi tædium à monſtris diſcer- pitur? Gladio tantùm ſociata idololatriæ li- bido ferietur. Nimirum onuſtus hoſtium ſpo- liis populus murmuravit, Sibilus ergo, ſed vulgi triumphantis , Draconum ſtridore compreſſus eſt. Nam, qui peccat laurea- tus , quando ipſe inſtrumenta victoriæ in arma criminis convertit, Numen cogit tor- mentis uti non conſuetis, ut portentum ſcele- ris portentoſo ſupplicio puniatur. Erupit mur- mur è palma; unde hymnus expectabatur? Da- bit ignis non lucem; ſed luem: & flamma; quæ tibi coronam erat paratura, Hétores in te immittet, à quibus lacerere. Exaudivit Do- Num. 241. minus preces Iſrazl, & tradidit Chananæum,“ quem ille interfecit; ſubverſis urbibus ejus. Quibus perlitatum eſt hoſtus Domino poſt victoriam? Tædio & murmure. Recalcitratis in lauro? Iis exponemini frondibus non igni tantùm, ſed angui. Non enim ſecurim Ce- drus evadit, ſi ſterileſcat in rore, ſi ſpi- mis querelarum incumbentem ſupra ſe Iri- dem dedecoret;, ſi riguis lota putrefcat ut hedera. Sugillatur amariſſimè Petrus, carpi- CcC 4 tur⸗ 308 tur, abjicitur, Satan dicitur, & damnatur, non cùm JESUMM vincéctum ejeravit, ſed cum, vitæ Domini paulèò ſtudioſior, Crucem ab eo amantius, quam prudentius amoliretur. Vade poſt me, Satana, ſcandalum mihi es. An tibi inſidias parat? Imò Crucem avertit. Verùm ſapit humana. Et nubecula ciere poteſt tan- tam contumeliarum proprorumque tempeſta- tem? Poteſt. Nam terram redolet, cùm jam coœli claves acceperit. Ta es Petrus, & ſuper Matth. 16. 2 3¾. Ibid. 19. banc Duue, ædificabo Eccleſiam meam. Et tibi dabo olaves regni cœlorum. In tantam §& Pers erecti celſitudinem vox una imbecillior, non amor im- decolorat Apoſtolum, ſed denigrat ſupra car- previaw., pones, redditque Petrum & Chriſti indi- Rehgioſo. ghum clientelà; & parem Satanæ. Nihil ſa- ru , Ec- n& cœli clavibus ſplendidius; ſed, niſi te clekeſtico. zis ſuſtollas in cœlum, in barathrum detrudéêre. gism pecco . . 7„ agrari⸗ Nunquam Petrus deliquit venialius, & nun- a. quam eſt ſeveriùs reprehenſus. Nimirum Aſtris inſertus, & Coœlo præfectus divina non profatur. Suarum pondere clavium mer- ſus eſt. Inſidiatum patriæ Comitem Lava- niæ ferunt, ex prora quadriremis in alterius navigii puppim inſilientem, lubricitate decep- tum tabulati, in mare decidiſſe, depreſſum- que illicò portarum urbis clavium nimio pon- dere degravatum. Ita ſanè contigiſſe mihi vi- detur Petro, quem cœli claves penè in ge- hennam deprelſere „ paulò timidius de nece Domini diſceptantem. Abſit à te, Domine; non erit tibi hoc. Vade, Satana: Non ſapis ea, quæ Dei ſunt. Deliras prætextatus, & coli primas? Equaris Satanæ, peccato quam- Pl. 2. 8. Vis leviſſimo. Reges eos in virga ferrea: & tan- quam vas figuli confringes eos. Quoſnam? Sub- jicit: Et nune Reges intelligite. Exeritur cla- va ferrea, ſed in ſceptro præpotentes. Qui enim delinquunt in throno, non cæduntur, ſed confringuntur. Aurea pixis, ſi vene- num concluſerit, comminuitur; buxea, pro- jicitur. Pretio vaſis acereſcit facinori pre- tium: quique ligneus negligerere cum vene- no, cum toxico aureus attereris Intuere Bal- thaſſarem vaſa Templi profanantem, ipſamet flagitii nocte appenſum, judicatum, cæſum. Eàdem nocte interfectus eſt Balthaſar „ Rex Dan5'30. Chaldæus. Et quare tanta in ſupplicio & atro- citas, & celeritas? Vaſa Templi vino com- pleverat. Num eſt ſceleſtius vinum phialis infundere, quàm pueros in fornacem immit- tere? Hoc Nabuchodonoſor præſtiterat, nec periit. Tu-ne aut truculemtius, aut iniquiùs peccaſſe Balthaſſarem dices, quàm Avum ejus: ſi ipſe vaſa templi deliciis per- fudit, hic Templa Numinis Tormentis addi- xit? An ſævire, quàm epulari, venialius? Sedenim ad ſcorta Balthaſſar phialas abje- cit. Et Nabuchodonoſor coram Idolo procli- nare pueros, & tympanis ſtuduit, & cate- nis. Mini certè iniquiùs peccaſſe videtur, qui animos violare tentavit, quàm qui me- talla corrupit. Ille idolum mentibus, hic phia- lis falernum infudit. Attamen expirat Balthaſ- ſar interfectus: Nabuchodonoſor viſionibus recreatur, miraculis inſtruitur „ docetur in- ſomniis, dat ad Satrapas de Dei erga ſe pro- digiis literas. Peccaverat inter pateras pati- naique Balthaſſar, hinc ab uxoribus deli- nitus, inde à Satrapis excultus: qua in pom- pa luxuque vel reſperſiſſe vino vaſa capitale ità Principi fuit, ut vitâ regnéque illicoò B1 thaſtar ctr d am. neitsr. Oliva 1 privaretur. Balthaſar Rex fecit grande con- Dan- 5, 1l e vivium Optimatibus ſuis mille. Cave, in tan- ta illecebrarum copia, ne delinquas. Nam 1in ſi pecces in luxurie, non differeris à ſecuri. Uiu Id enim habet felicitas, ut quò eſt onu- es) i ſtior, eò deprimat peccantem violentiùs in 8 banis e ſupplicium. Et putas ſolo crimine libidinis m ae deletos funditus Gomorrhæos? Quæ, inquit, mmn univerſa irrigabatur, antequam ſaubverteret Genen. ug a Dominus Sodomam & Gomorrham, ſicut para- mitndn diſus Dei. Erupit ex aquis flamma, dura- it, nn tùmque eſt ſulphur in butyro. Si ſcortata fuiſ- Unmen. ſet Sodoma ærumnoſa;, texiſſet fortaſſis ca- ſuum kl lamitate libidinem. At adipata perfidia irruit Eemnunn in incendium. Ideò fortè colorata antiqui- ſelus ſen, tus Venus eſt in æquore, quaſi minuùs obno- en. Ven xiam eſſe ſignificarent intemperantiam ſuppli- a inſe in cio, ſi adoleſcat in fluctu: ſi non laſciviat in Sar Mc violis Libido, ſed ſcortetur in procella. Qui⸗ eege ltur,. Lar enim ſe roſis coronavere pratis inerrantes, te- Sramde Acnun. N ſtati mox ſunt à via ſe deflexiſſe Sapientiæ, cunt. iim ehpin quaſi hoſtiæ, cæſi poſt ſaginam. Ergo erra- Sap. 4. 6. I,Cun vimus à via veritatis. Non ab illa tantam fint. exorbitaſtis, ſed aberraſtis etiam à ſemita n init falfitatis. Nam ut diuturna, nec ſtatim pu- mem tunn nita iniquitas quodammodo ſit, non ambiri Gige. En floſculis debet, ſed urticis aſperari. Ergaſtu- m n au⸗ la, in quæ retruſi congemiſcitis, agrorum Pamm bumn vobis latitudo conſtruxit. Prodiere & corol- r,aictte lis compedes, quas induiſtis. Haſtas calathi Ann, a⸗ peperere; ideéque cruenti eſtis ſupplicio, pen,i quia odori molléſque flagitio fueratis. Si liuano peccaſſetis agreſtius, molhus torqueremini. ln a Nec impunita, nec diuturna eſſe poteſt pe- Uaug he⸗ tulantia coronata. Vide Holofernem, in ip- ſi “ ſo fulgore Conopei manu fœminæ obtrunca- ſtinn tum. Videns itaque Judith Holofernem ſeden- judie. 10 euen tem in conopeo, quod erat ex purpura, & au- 12. 6 en ro, & Saragdo, & lapidibus pretioſis intex- ln I tum, adoravit eum. Què fuerat ſupellex pre- Uninm tioſior, eò fuit de ebrioſo vindicta celerior. Nalnram Præſtat furere, quàm bibere. Nam fuperſti- zncen tio in laniena non ſemper cæditur; jugula- Inn tur, ſi perpotet. Ideò Abſalon, ut certior Ammoni uf foret de Amnone pœna, ad epulum adoleſcen- ade tem evocavit; ratus tum caſuram libidinem, trin cùm cœpiſſet hilarari. Obſervate, cum temu- 2. Reg. 3. en lentus Amnon fuerit vino, & dixero vobis, Per- 25. A cutite Eſtote viri. Graſlaris, an ludis Abſa- zuuptar en lon? Ergo, ut occidas, non inſidias tendis ncrzn,. and in ſaltu, ſed domi convivium inſtituis? Ad li nül oves Amnonem invitas „ quem diſcerpen- elieftas An cſach dum ſapientins traheres ad Leones. Non te- Min. 3 i mnen la, ſed flores apparas occiſurus? Ergone pro ARturigin pharetris patinas, pro galeis urceos, pro ar- in cu citharam crudelitas adornabit in poſte- uch N rum, nec cruorem eliciet, ſed muſtum ho- bonin trdn ſti propinabit? Propino Amnoni vinum, ut tſitun ſanguinem regerat. Nam Libido fortè fuppli- Uen ihti/ cium evaderet, niſi foret fortunata. IIlum Ad ergo felicitate circumvallo, ut certius occum- anfe bat. Nam myrtum pudori nunquam non in- een l juriam fruſtrà ferro incidas, niſi eam hede- EI r4 circumcinxeris. Coronanda petulantia eſt, Finini ut laqueo ſtranguletur. Tam erit Amnon dl Nh interitui propior,; quàm fuerit thoro men- elicte ſaque beatior. Unguentis proinde cruoi reinn proludo: nam ſpurci ſanguinis hirudo, non J 8 telum eſt, ſed calix. Mileret plerunque Nu- n iigi men libidinis ærumnoſæ. Hunc ego mochum lend ut perdam , inebrio. Veniat nobiſeum , fbid. 28. aukn obſecto, Amnon frater meut. Audin pieta- rin tem! fatde *M eyin t N 1 4 kan ell . iolerin ine lbin binm enfg numa, d ſonn, ſorelie, ethcun Nan n I mundohn. antun on Hiiri Drock ü iemmrye, e Ahiene, m. y Net Ua un tlam à ſn nec ſiin 1, non M etaii Lyk its, nn Odiere dan 0 enn 1 8 tCraktni ele pol volemnen, Ehine N hurymn t 4, gleiſtin erat klaß⸗ Viodz aki ceditu; Mr ſloo, d an, pulun AE ſaram Man nure, dule Girero ltii⸗ n inſda m inlimn ven Alcſ, Leones M u! Mhl vrce nebit n ſed nun Pnorn IN, Pico in * in Cap II. Lib. II. Eſdræ. tem:? Nequit epulari Abſalon, niſi ſecum fra- ter aſſideat. Vult enim ſaginari Arietein, ſed al victimam. Nunquam propterea aufus eſt Eſaias iram Numinis implorare contra deſer- tores, legiſque transfugas, niſi cum auro; & ſtragulis eorum agros conſtraflet. Repleta eſt terra argento, & auro, & non eſt ſinis the- Jaurorum ejus: & innumerabiles quadrigæ ejus. Opus manuum ſuarum adoraverunt: Ne ergo dimittas eis. Gentem eos apoſtatricem dixe- rat, incuratam, Capitoſam, furacem , & immitem. Verum, cùm ſuccenſam eam ho- ſtium facibus proclamaſſet, tribunal mox demiratur in balneum converſum, in quo ſcelera vermiculum exuta dealbarentur in ni- vem. Terra veſtra deſerta, civitates T'eſræ Iſa.18.16. lfuccenſæ igni. Erumnarum vis quanta! Mer- ſantur illico impii, ut eluti Domino fœde- rentur. Lavamini, mundi eſtote. Ex igne la- Ila. 2. 7. vacrum. Non enim uritur ſcelus, quin ſco- riam expuat. Ergo tum impiis non parci- tur, cùm argento redundant, cùm rhedis ſu- lſa. 2. 8. perbiunt. Et innumerabiles guadriga ejus. Ne ergo dimittas eis. Ocyſſimam de periidis ul- tionem tum ſperato, cùm præſtò fuerint qua drigæ. Effugium tum nullum flagitio eſt, cùm in auro confuliones ſuas deſpumaverint. Nam humus & cinis, ſi quod virus infunda- tur, exorbent. Metallis toxicum innatat: nec aurum, quod effuderis virus, abligurit, ſed exponit, ut in vaporem attenuatum duretur Ila. 2. 6. aliquando tandem in fulmen. Frojeciſti enim populum tuum domum Jacob: quia repleti ſunt augures habuerunt, ut Philiſthiim, & pueris alienis adhaæſerunt. Liceat tantiſper digredi de ſtatione, ut raptim interſim Auguribus. Ergo Augures ex opulentia? Eruca hæc eſt, ut Aſolegi, Olim, & rubigo divitiarum. Nam quamvis Platum nemo non retrudat in infernam Muan- di ſentinam; ſuis tamen ita carbonibus præ- lucet, ut rimari ſidera non cunctetur. Ut fue- ris opulentior, Pluti mox facem Aſtrologi, quaſi Orci papiliones, circumſiſtent. Nemo te non coœlo inſeret. Nemo non ad Saturnum uſque ſuſtollet. Verum cùm multas tranſfmiſeris ſtellulas, unam, mihi crede, venerem coinple- teris. Augures habuerunt, ut Philiſthiim, in- quit, & pueris alienis adhæſerunt. Peregrinatio- nis tuæ in cœlo portus calix erit Ganyme- dis. Ibi naufragium patieris, procellas ſenſu- rus in cyatho, quas non pertuliſſes in Euxi- no. Et pueris alienis adhæſerunt. Quis mire- tur tantis inſideri Auditorum agminibus exe- dras divinorum, ſi doctrinæ bravium ample- Xus eſt. Diſceptatur de ſideribus, ſed deſola- torios carbones ex Aſtris referetis. Et quam- vis Mercurium indigitent, veſtrum tandem no- mBen dabitis Ariadnæ. Et quare non appen- ditis aſinariam ex horum cervice molam, ut eorum naufragio naufragium evadatis? Quæ iſthæc ars lucis eſt, cujus finis ſunt opera tenebrarum? Ergo in colum vos rapiunt, ut graviori inde caſu proruatis? Tanti e- rat, ut lupanar intraretis, toto cœlo iner- rare? Licebat, ſine ſidere denigrari. Lice- bat, etiam procul à Sole uri. Repleti ſunt, G. eigere babuerunt ut R kein & puée- ris alienis adhæſerunt. Ut video „ cœlum conſcendiſtis, ut luto infigeremini. TLanta- ne exoletorum in fimo raritas, ut eos cœlo detrahere debeatis? Pudeat Aruſpicinæ littus formicem efle; pigeatque ab aſtris in ſulphura 309 deſilire. Quoôd ſi Augures arctiori lineà circum- ſcribamus, vides, ut ab avibus proruamus ad ſues. Evolavere, ut in voraginem demitte- rentur. Haud vos Turtures obſervaſtis, quos ab Auguräüs defeciſſe videmus ad amplexus. Et Augures habuerunt, ut Philiſthiim. Vide, quam ſit hic religioſior ſuperſtitio, quàm re- ligio? Arcam coœpere Philiſthäim ex Ifraële: Ifraél verò ex Palæſtina ad ſe tranſduxit A- ruſpicinam. IIl Cherubim & tabulas à nobis ſurripuere: nos ab eis Augures rapuimus & pullarios. Sanctiores illi ſunt ſacrilegio, quam nos ſacrificio. Siquidem ipſis Numen pla- cuit, præ gemmis noſtris: nobis evehendi ex Accaron non Arcam, ſed Augures, ſtudium. Quid ſi hac noſtrà ætate, & Auguribus ca- rêret Gaza,; & Bethlehem eis intenderet ? Proh ſcelus! Ridentur à Scythis ſidera;, à Romanis obſervantur. Nullus in Thracia Ma- thematicus, & farta Aſtrologis Italia. Cyno- ſuram negligit Septentrio, rimatur Meridies: exturbatique toto Turcarum imperio Arioli, in Chriſtianorum gremio conquieſcunt. Ergo ſub Luna plectentur Aſtrologi, & ſagina- buntur in Cruce? Augures habuerunt, ut Phi- liſthiim: Et pueris alienis adhæſerunt. No- cturnos mirarer conventus, fine operibus te- nebrarum. Cohorreſco interim ego ad vo- cem Eſaiæ, viſcumque impurorum. Non e- nim ait, placuiſſe Ifraeli pueros, ſed iis ad- hæſiſſe Iſraelem vociferatur. Pueris adl'æſerunt. Tenax libido eſt, & jactam in ſyrtibus laſ- Laxuria. civiæ anchoram, quis, inde ſoluturus, extra- Xit aliquando? Infixus ſum, inquit David, in Hebitus limo profundi. Enavigare his & vadis vix T 63 lcet. Cave, ne libidimi appropinques, nam pix eſt; non remittit, ſi implicet. Cæcitate tantùm & tonſurãâ, ac vinculis exolutus eſt Sam- ſon a Dalila. Tum primum ab amore defſci- vit, cùm factus eſt Cupidini affimor lippi- tudine. Et pueris adhæſerunt. Verùm noſtram in ſedem remigremus, ne videamur a Torrente profugiſſe calamitatis, quo animus quamdiu perluitur, irà Numinis non percellitur. Con- tra, iniquitas fortunata maculas ſuas nullo la- vacro abſterget. & laveris te nitro, & multi- Jerem. 2, plicaveris tibi herbam Borith s maculata és in 22. iniquitate tua, coram me. Et quâ ratione ex- tergi fœditas nequiit? Audi: db ommi ligno jer. 2. 21 ſrondoſo proſternebaris meretrix. Ego autem Pplantavi te vineam electam. Non libido illa dun- taxat fuit, ſed luxuries; quando & ſcortari libuit,; & placuit ruſticari. In viola mecha- batur Jerufalem. Ideò felix iniquitas contra- ctas floribus ſordes nullo gramine reſtertſit. Exacuti ſunt palmites in ſariſſas , ſtillavit- que venenum e racemis. Dominus ſiquidem impunitum eſſe ſcelus non patitur, quod in- ter pampinos efferveſcit. Jonas veròô, ur Ce- §. FJonas. to illatus congemuit, fugæ probrum illicòô expunxit, factuſque eſt de deſertore Propheta, non tam hymno;, quam naufragio, Et oravit jon. 2. 2. Jonas ad Dominum Deum ſuum de ventre piſcis. Audiri vox potuit, quæ audiri præ ſonitu flu- rialatie ctuum nullo pacto poterat De ventre infer- 1bis . ni clamavi, & exaudiſti vocem meam. Exu- Paupertas, lem audis, & transfugam? Imô Vatem exau- dio. Siquidem ut deſertorem te Cetus exci- Pastori piat, Prophetam retinet;, & egerit Oratorem. PDe miſeri. . abilie iendo muro;, zordia ob T'anta eſt vel ſt ndo, vel ſarciend 1 2 re a. ſalubritas profluentis. = Magi- Kex coli gebet. Aaduslatio. Tituli no- bililes con. ſerventur. Religioſi perfelctio- xes non Jpernant Sæculares & Princi bes. Eccleſiaſtici coli debent A Re-igieſis. Gen: 14. 1. Gen. 12, 15. Caupe Elo prus ens. C VBerii ina ſereti dſcant ho norem con ſer vare peccanti. 310 Magiſtratus autem neſciebant, qud abiiſſem, aut quid ego facerem. Sed & Judais & Sagerdotibus, & Opti- matibus & Magiſtratibus, & reli- quis, qui faciebant opus, uſque ad id loci nihil indicavetam. Uaàm procul & ab aſſentatione, & à con= temptu ſermo! Magiſtratus vocat Perſas Hieroſolymis Præfectos: nec eos ſui honore tituli defraudat, nec illis ampulloſis nomini- bus adulatur. Dicere potuiſſet, nihil de me reſciere Perſæ. At contemptior vox iſthæc vi- deri potuiſſet, quæ regionis meminiflet, non ſubſellu. Potuiſſet eos rurſus Satrapas, Præfe- tos, Proreges appellare; verùm aliena, indi- gnâque Vate fuiſſet oratio. Nec Jacob vox iſta fuiſſet, fuiſſét vox certè Eſau; qui, ut in minorem fratrem irrugiit, quem non ti- mebat, ità Seni lippienti aſſentabatur voce, arcu, & patinà;, à quo ſperabat familiæ, ge- neriſque principatum. Reddit Nehemias cui- que, quod ſuum eſt. Perſas, non Perſas vocat; ſed Magiſtratus. Quæ ſanè ratio deferendi Principibus cultum, à Nehemia ſervata eſt;, haud tamen ab illo eſt inſtituta, cùm id uſi- tatiſſimum fuerit antiquioribus Nehemiaâ Pa- triarchis & Vatibus. Moſes ſiquidem Re- gem dixit non Melchiſedech tantùm, qui vino & pane noſtræ Legis Sacramenta deſigna- vit; veruùm Arioch, Chodorlahomor, Thadal &. Amraphel ſuis quemque imperii titulis prænominavit, quamvis paſſionum portenta quatuor & numero & perfidià exprimerent- FEactum eſt autem, in illo tempore, ut Amraphel Rexx Jennaar, & Arioch Rex Ponti, & Chodor- Iahomor Rex Elamitarum, & Thadal Rex gen- tium inirent bellum. En ut cum inſigmbus ſuis producantur in ſcenam iniquiſſimi Prin- cipes, quamvis & latrocinaturi, & ſubigendi exponerentur, criminis fugæque probro no- tandi. Nec Reges duntaxat & prædones & ab- actos ſuis Moſes titulis non ſpoliavit, verùm le- nones quoque maluit Principes dicere, quaàtn clientes. Viderunt Taovptii mulierem, quòd eſſet pulebra nimis. Et nunciaverunt Principes Pharaoni, & laudaverunt eam apud illum. Er- go etiam in lupanaribus ſervari ſuum debet Principibus decus, & ubi candor penitus depe- rit, ſuus perſtare debet rubor, nitérque purpu- ræ. Ideò enim uno ex æquoris gremio cum Venus emergit, tum purpuræ extrahuntur; ut ſcilhcet moneamur, ne tum quidem deco- re ſuo ſpoliandos à nobis eſſe Conſulares viros „ quando lbidine ſubpalleſcere con- chylium neſcit, quod Veneri adnatum eſt. Lenones fuere profectò, qui de raptu foœ- minæ coram Rege diſſeruerunt. At Moſi ne tum quidem exanguis viſa eſt prætexta, cum libidini ſubſerviret, ſervavitque in ſumma ru- boris jactura fulgorem ſuum ruboremque Pur- pura. Quis enim rubor reliquus, ubi à ſinu advenæ Uxor abducitur? Attamen quo- rum rubere dedidicerat frons, eorum adhuc chlamys ſubrubebat, voluitque Moſes petulan- tiam non à ſcelere appellare, ſed à prætexta. Et nunciaverunt Principes Pharaoni, & lauda- verunt eam. Et ſublæzta eſt mulier in dowam Pha- raonis. Porrò, Moſes, tantum poſt tempus, — . Oliva honorem ſuum cineribus ſervat impurorum, foœminæque productores Principes inſcribit, non Corresie Lenones: cur nos præſentes non rarò Prætorios & dſorete, Conſulares amariſſimis nominibus laceramus, nullà togæ reverentia, ſummà Evangelii invidia, odiéôque religionis? Num emendari ſcelus non poteſt:, niſi uſtuletur? Ergo una eſt ſcamonea, quæ morbos omnes compeſcat? Nonne inter Jordanis cryſtallos ſquamæ Naaman decidére? Quare ergo laconicis & ſudatoriis lentiginem excoquimus & cruciamus, ſi lepra delicis ex- tergitur? Atqui Joannes, ubi olere Venerem ſentiebat, prætextam calcabat, ruboris imme- mor, ubi nullam candori reverentiam pervi- debat. Leo ille erat, tu Canis es: multâque cnei cilicio licent, quæ linum dedecent. Locu- Sancto ſiig ſtas comedito, in ſaxo cuba;, inebriare fri: gidà, camelo contegere, & tum, ſi libet, ir- Feat⸗ rugito. Nam patimur in tanta villorum un- ſa“ guiumque feritate Leonem, ut ità dixerim, pertonare. At Catellum calamiſtris cirriſque cncimatos degenerem, quis non fuſte compeſceret, ſi ru- Ma giret in cincinno? Quamquam & Joannem abs te audiri velim, non ut vocis tuæ mugitum, §. Poanne oriſque intemperiem tanti viri exemplo ſtabi- atidka. lias, ſed ut te pudeat procaciæ;, in tanta Va- tis ardentiſſimi probatiſſimique modeſtia. A- deamus ad Herodem cum Joanne. Nonne hanc tu palæſtram deſignabas, in qua ad boatus rugitúſque informarere? Dicebat, inquit Mar- cus, Joannes Herodi. Habes Marcum;, cujus authoritas divina eſt. Habes Joannem, quem tu mugituum patronum implorabas. Habes Herodem, quem in ſignum jaculorum quis poſitum non intelligat, non virum, ſed prima- rium Epicuri de grege porcum? Ad hæc pro- trahetur in orcheſtram Herodias, illa Jeroſo- lymæ Jezabel, illa Regum Dahila, illa terrarum Tiſiphone. Dicebat Joannes Herodi. Quid di- Matc. é. cebat monſtro libidinis Myſta tubaque inmo- centiæ? MWon licet tibi habere uxorem fratristui. Et hunc rugitum appellas? Olor, non Leo eſt. Num de Judith potuiſſet loqui Vates verecun- dias? Si eam non Sphingem, non Leænam⸗ non Viperam appellandam cenſuit, concubi- nam eam ſaltem vocet, non uxorem fratris dicat, ut aliquàâ nominis foditate à flagitio Princeps abſtrahatur. At fortè Aſtris tantum & floribus aſſuetus Joannes, melléque perfu- ſus, hâc vocum aſperitate ſqualoréque uti no- minum neſciebat. Scilicet, qui ad ripam pro- fluentis fummis appellationum probris & proſci- derat, & terruerat vulgus. Genimina illos vi- perarum dixerat, dixerat lapides, dixerat trun- cos, ſecures prædixerat, condixerat aream; ventilabrum, & rogum. Hæc omnia apud Mat- Nxculide thæum leges. Verùm aliam eſſe debere oratio- S; “ nem cenſuit Joannes fluminis: & Regiæ; tur- u bam alloquentis, & commonentis Regem. Ut zZemm in minimum peccarit turba, ceraſtis aggregetur, ſe- , c. curibus terreatur, jactetur ventilabro, clibano gesezan. deſtinetur. Regibus, etiam in ſterquilinio con- di, quem: ſidentibus, ſfuſſitus, reverentiâque debentur. “ Nunquam tot erunt Cometes ſcelerum, quin . aſtra effulgeant Poteſtatis. Quare, ut diras crinibus imprecere, verere quoque ſiderum nmitorem & affluxus. Purpura eſt; quamvis cor- no maculetur. Colenda proinde imperatis di- gnitas eſt, fi cubantis carpenda libido eſt. Spernenda Herodias eft ſqualore thori, ſed fulgore throni reveretur eam vel Joannes. Fa- miliæ princeps Noë rideri nec ebrius poteft: 7 ſtque Me r ien yeteld / alil 7, AMtetun, cum colch ditkamat lanon, cuum aun cachil ar M in Pophetun ſum NMbu urem, M) hintle 4 unn tud. Aun glt lne, G uun nd ſte Gun ſbcr tegimnun e Cnig Co⸗ Citl indobi E imyentt Feniz incen 3h vamd Uun cdnic gen Alute Engendun elimniß n na, & in Uun prinen Mpes - . nkltgue Nretends Ptmolendll wilk Nak Deo, ah 4 Adam Ne Gen pros Kintis ve, e leſer klabebe egon i 4. d hon l a UMndo obj 6e ntrir re h V Mn, an beclente . En wan 3 ſd enmi? Mehlte i A W I Cdee glnei Ktaren 1 r nen RAl Rtentin is es: I elen lyn , hrie mmllri n flnn iſti ai helan in, n& ummh tue i niarnhbi e, n un õ anne. Noeka. n u A ebat, imutl. 8 Macan a Joan plorabis H iIn olnag Vinum, Keln⸗ Umt Adhaß odia, n allla, Ninna fla tunegett uxren iii Olot, ulat Gui Vesdid- cenlnt, mt on uuen leine Ite AMi 8, meligk ualorellend gnial iiu, Genmimi ices, ein nllteti 1 comlin u è per. éſtque Cham deriſu ſceleſtior, quàm ille puden- dorum oſtentatione probroſus. Si ergo parentis Rex &* r. .. . 2 Byunceps 6 hec rideri vitium debet, quomodo imperantis teceeteum lacerari, & propalari, & probroſiſſimè concidi omni ve vé- rentia cor- rigatur. poteſt laſcivia? Moneatur de adulterio, ſed Rex ſalutetur, non Adulter inſcribatur. Adulte- rium damnetur, colatur Adulter. Regii ulce- ris conchyliatam faſciam eſle decet: nec amur- câ infamari plaga debet, ſed aut oleo leniri, aut balſamo molliri, ut non tam cura putetur eſſe, Ner oℳ quâm cultus. Siquidem Principum ſanies non detetem. eraditur teſtâ, ſed linteo byſſéque reſtergitur. Nam ſi cum iis ità agit Arabum chirurgia; cur non iiſdem curet illos illecebris charitas Prophetarum? Ego certè Danielem audio fuum Nabuchodonoſori titulum tum etiam re- ſervantem, cùm eum & criminibus fœda- tum , & pecudibus ſociandum prænoviſſet. Ejicient te ab hominibus, & cum beſtiis erit ha- bitatio tua. Quam ob rem, Rex, conſilium §. Dania. meum placeat tibi, & peccata tua eleëmoſy'is redime, & iniqititates tuas miſericordiis paupe- Confeſaru rum : forſitan ignoſcet delictis tuis. Huc quæ- landi. ſo palpatores Dynaſtarum, quorum afſenta- tione fartum monſtris & cadaveribus pela- gus, uno ſtatim hiatu aſſis exhauritur. Audiant, quàm ſubdubitet Daniel, an Regis ſcelera in- Adulatio, tegantur copioſis quoque largitionibus & pe- cuniis cooperta. Forſitan ignoſcet, inquit. Pec- cata indubitato admiſſa eſſe profitetur, nul- la imperat ambiguitate æris profuſiones: aſt veniæ incertum ſe vadem dat, timétque Re- gi, quamvis in auro natet. Tamen & crimi- num confcius, & inſcius indulgentiæ, Re- gem ſalutat, quem in bovem prævidet re- fingendum prorſus exregem. Cum beſtiis erit babitatio tua. Si ergo villis non fœdatur pur- pura, & inter beſtias feraſque agri conchy- lium principatur, quâà nos latrandi rabie in Comeslio Principes perurgemur, ut quos extulit Deus, verecundè impoſuitque cervicibus Reipublicæ, eos nos g a. proterendos Fullomum & cerdonum pedibus Baileeßi. immpudentiſſimè ſupponamus? Vide, ut fub- H milsè præfatur Nathan, quamvis ablegatus à Deo, ad Davidem mochum pariter & homi- Nahan. Cidam. Non extrahit Ceraſtas & ſpecubus, ſed ovem producit ex agro; ut nuditatem adul- terantis velleribus integat, ut occidentis non 1. Reg 12., felle reſtergat ſanguinem, ſed lacte. Pauper 1. nihil habebat omnino, præter ovem unam. Ità Regum impetigo percuratur à Vatibus; qui Zelas in. es o Leonibus diſcerpendos „ aut apris la- diſrern, Hiandos objiciunt, ſed ovi dedunt, ut buty- diſcat ve. rO Cicatrix regia obducatur. Nonne audis , recundiam. ut de Abſalone loquatur Rex tum potiſſi- lanſſarii mum, cuùm defectionis ejus ferocia ex arce nimisacres, Obedientiæ reverentiæque profugeret. Siqui- dem necem Semei intentantibus flliis Sarviæ, 2. Reg. 16. ait: Ecce flius meus, qui egreſus eſt de utero u. meo, quærit animam meam, quanto magis bic Rlius Jemini? Rebellarat nuperrimè Adoleſcens, s. Daria furebatque in Davidem perditiflimè; & ta- uc, men ut doceret aſſeclas; quo eſſent honore mimi; gi, Prolequendi Principes, vel peccantes, non tio. proditorem eum, non inceſtum, non tyran- num;, non ſicarium, ſed filium appellat. Ee- ce klins meis. Eo nomine compellatur à Re- ge Abſalen inter ſicas & tubas perduellis;, quo ſalutaretur, inter hoſtias & Leges, pa- triæ tutor & pater. Vos, inquit, quoò fſit ir- fupturus Abſalon, attenditis; ego vobis unde egreſſus, commnonſtro. Hierôſolymas ir- Dan. 4.22. Theologia Jſervilis. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 311 rumpit galeatus, ſed paludatus meis è lumbis prodiit. Tentoria damnatis rebellantis, naſcen- tis cunas reveremini. Placeat utero, qui vallo diſplicet. Eſt hoſtis patriæ, ſed filius eſt Regis. Me quærit, ſed de me exiit. Nolo dici pro- ditorem, quem cogor fillum compellare. E ille generis luce perfunditur, ut nullà infuſ- eari caligine poſſit. Eſt anteſignanus con- tumacium, ſed ſoboles quoque Patfiarcha- rum eſt. Habet Achitophelem, quem præit; ſed Abrahamum habet, quem ſequatur. Com- militonem denique horretis Arachitæ? Davi- dis filium reſervate. Filius meus, qui egreſſus eſt de utero meo. Regis ſinus tanta eſt perfu- gii Urbs, ut non demorantes in fe tantum ſervet, ſed propugnet quoque demoratos. Se- curus à ſupplicio eſt, non is duntaxat, qui Re- gum gremio accumbit, ſed is quoque;, qui Re- gis gremio incubuit. Nam ſi parcetis Ado- niæx, ubi aram comprehenderit: cur non ignoſcitis Abſaloni, qui meum aliquando gre- mium temmit? Num ſaxum Regum præcordiis præferetur? Imô, ne occidat perduellis, te- nere aram compellatur: ut proditori parcatur; ſat ſit tenuiſſe illum præcordia imperantis: Servat odorem teſta di: di quoque trans- fuga ſervet aſyli paterni regique iecurita- tem. At lapis, non lapis, ſed ara eſt. Nos quoque ad imperium inungimur, &, ſi Do- mino militamus, non Ara, ſed Templum ſu- mus Divinitatis. Ergo prodefles, ad oble- quium, Abſaloni ſinus debet integritas; ex quo proceſſit: & ſi ſuàâ decolor eſt loricâà; meâ purpurd decoretur. Filius meus, qui egreſ- ſus eſi de utero mee. At Pater rebellem hacte- nus honoravit & ferocientem & victorem. Ti- muit forté David malediclis inſequi, quem po- nè ſe ſequi armatum metuebat. En quercui hærentem Abſalom, nullo ſtipatum milite; jumento quoque deſtitutum;, fugacem pari- ter & deſertum. Vidi Abſalom pendere dé queret. Et ait Joab:⸗ Ni vidiſti, quare non con- odiſti, & ego dediſſem tibi decem argenti ſiclos Lenit) 5 & unum baltheum? Qui dixit ad Joab. ſi appen- deres in manibus meis mille argenteos, nequauam mitterem manum meam in filim Regis. Quo de loqueris? Vidiſti pendere Abſalom inermem; illigatum, proditorem inviiumm denique Joa- bo duci tuo; & illum tum fillium Regis ap- pellas, cum à Joabo filius mortis appellatur? Et übi coronæ fulgor in tanta laquei foedi- tate? Vidi pendere Abſalom. Palpitat, & regnat! Si de quercu gemit, quare ſedere illum in ſolio meminiſti? Quid regni virgeæ commune cuin quercu, ex qua ſuſpenditur Abſalom? Tra- jicietur mox jaculis tribus, ut intereat: & tu non tela prævides, ſed ſceptrum vides? Imô ſi tragulas non videbas, quibus mecdum per- foſſus erat, cur vides ſceptrum, quod ille tum amiſit, cùm illud apprehendit. Micterem manum meam in filium KRegis? Etiamn in tanta Calamitate vilis eſſe non poteſt. Pendet: ſed regnavit. Ut enim non ità cœlum nocte inſuſ⸗ catur, quin aſtris paſſim intermicet; clarius vel in tenebris futurum, fuorum exuperantia ſiderum, quam nos ſimus in gemmarum me- ridie renidentes: Itaà ſupphcium Abſalonis no- ſtris non eéſt impar ovationibus: éſtque clarior morituri quercus adoleſcentis, quam laurus Comulis triumphantis. Tu enim triumphas; filius fortè villici; pendet ille, & occumbit; fihus Regis. Nulla tam ferox eſt pharetra; quæ Abſalom. Religioſt clape bis⸗ niend. Religio e⸗ tiatm lapſas honoretut. Fer vor pro- ſ: via a n. Fus O. Rex cols debet. Honor mis- uus. Rn retur: etianz rea. Eccleſia- ſtiei hono- rentur, guamvis labarent, 312 Oliva ptu, quæ telum ſuppeditet i jncipi Mineren, e uh citer in ecem Principis. eſt purpuræ, ut nullo penitus ſanguine deflo- iuit Ablaloſ ehellane r iene egis ? Po- reſcat. Occidit Prophetas? Occidatur. Sepelia umen K. n reb ſed jugulari non po- tur tamen, quia filia Regi⸗ . . ir i tuit; filius enim eſt Regis. S . r tamen, quia filia Regis eſt. Carere nec ſup- NF N gis. Sed enim tenetut. plicio poteſt, nec ſepulchro; P 1ieru i1 11 0 eni 36 ull lictore tantum facinus auſo. Stipes Samariæ fuit & Repins Pei cdul enim . “ qudem roboreus; qui Principem vincire ſata eſt; in ſui lanienam Canes rtigc⸗ s gral. ho otuit. Scilicet quæ planta Sues educat, ea 4 verô 4 mulavit. Co- e. cat, ronaâ verò, quà effulſit quoque Regis filio & ſatelles eſſe potuit & car- quieſcat dai Nonne ſaxum ſibi, ſub quo nifen. At eso h dere 1 excidit. Nonne videtis, vel ipſis fuiſſe Putum iu .At ego homo cùm ſim- manus ab illo feris ea membra potiora, quibus vel i iile iun M meas abſtineo; nam regiæ ſobolis ut cruorem num afcendit, vel diacde duibus wel in thro- “ ſitio prævaricatum, ità purpuram reformido denique taeni virganm deme circumtulit „ vel nung nulli obnoxiam cariei. Cruore fortè perduellis te maledictam d Cum awit? Ne, & vice- iſd purpuraſcerem, ſed Principis procul dubio pur- rent eam, non inve mague iſent, at ſepeli- ltotios ge purà cruentarer. Jubet nos natura Regum fi- des, & Fummas m , ar d calvariam, &pe- hen nen ſos vereri, vel pendentes. Occumbat, ſed beſcerert, Can Vel Id eſt, etiam cùm ra- Marmura. mgle 4 Ceife . , es veſtigia coronarum & ſceptri tio illiei Eleb ſuo fato, non manu meà. Parcit illi quercus, in ſua præda ſunt repcrie Len ſceptri liti⸗ t ex qua pendet & vivit, & ego illi non par- mus ſæviores; ti. Et nos mMmonitris eri- Eidec. cerun cam? Horret nemus captivum ſu & 5 ores; ut; quamn ipſa reverentiam dam- ſtien. Fummur, retinuit; ne ſæviret Et um, & quem natis occisisque Principibus exhibent, conſi Putr l eviret, cunctatur, ut pereat, dentibus in tolio Regibus & Portifi conti- Kara⸗ ſtrangulare. Vincam ego temeritate, & ſe- Regibus ontificibus de- Scerier Peitiüin tel e- negemus? Abſtinent ſeſe Lyciſcæ i zr4 *i debet. veritate truncum: & filium Regis, quem olim diademate cal 1. Pri Vciſcæ inſignit4 7 nis de . AT . a is U. ſad quercus ſuſtinet, Regis miles elidam ²à Nec ronata etiamnum drari Trneiri: Et nos co- Marmu- u, ſed vultures ad eum involant: jejunantque à Regis ta commordebi ublicæ Chriſtianæ capi- cio dede.- tuug flio, etiam quæ ſæviunt aves in cadavera. diadematis in nn ? Veſtigium illi horruere cini aneme Verùm tanta regii cruoris parcimonia non fulgurantes Baceratinns nos thiaras vuriſdue gkiͦ he obſequio, ſed ſupplicio eviruit in milite. Se- cerdote, tum Printi »tum in litante da- Nhet 1n curibus repreflum eſt telum, horruitque KRe carnar er- 8 n Principe dominante? Diſ- Nundo Fn u neg. 18. gis cædem trepidatione cædis ſuæ. Audientibus à Ducibi ſaltem Canibus. H ſ don gr . nobis præcepit Rex tibi, & Abiſai, lem non totam 41 ari Hi aabe- ek in di thai: . ihi . . e: 1 uO . 4 enme . in mihi puerum Abſalom. Davi- belis ſuperfuit, condidere momtme le⸗ itni em eſt miles reveritus imperantem, non ve- lite eam, quia ſilia Regis V nento. Jepe- 3 bed e 24 rò Abſalom filium Regis. Expavit Centurio Regir Regis t. erum non tam mriit en non pencdent- ſed eginæ proſpexerit Jehu, quam ſorti ſu hen ntem, ſed regnantem. Noverat e- Sibi enim conſuluit, quàùm de ſepeliend . Ain. Qun nim ultionis aaere brevi parentem ſolere: & gina legem rogavit Habuit Z ienda Re- lle reitt Ao irat icarius placet, tam diſplicet e- zabele Jehu humanæ imagin n n . irßi ceit en 1t0. bſe⸗ proinde pavori militis, non tiæ; quâ deterritus calhmitatem temnpes . frmnn ewerentia⸗ obſequium erga Regis filium, cùm in quam ſenſit Reges quoque im inbere & ed lih .. Reg: 5 r ſira Quem Jehu expavit, cùm dejectamé poſſe , & ſolere. Jez lbed ar Pingere Kan alltt 9. feneſtra Jezabelem ſepeliendam curavit? Iie, ipſe quoque, ſi fortè cæd Parentavit, ut Nes none & videte maledictam illam, & ſepelite eam, jiceretur in Kpultus gretur 1 non pro- Ulan in gehu. a a Nge ſ. Quem, inquam;, expavit infortuniis proſpexit Angelus naiine ſahom⸗ “ ut reliquias imperantis olim fœminæ ſubverſa Babylone præf. „ cum cde kin con epulchro dignaretur? Achabum? Perierat ju- rific Vlone Præfatus, eam perhoned i gulatus. Centuriones? Eum K at ju- rificè magnam appellavit. Et exclamavit in Apde. 18, MeAn egem renuncia- fortitudine dicens: Cecidi I: ng⸗ ppln verant. Eunuchos? Jezabelem præcipitem e ni Cecidit, cecidit Balylon 6 imn. Ra. abel ſe. rant. Reginæ poſteros? Capita ſlorum 4. SS Væ, væ, eivitas illa magna, gue nnni . pelitur . . .. — amitta erat purpura 45 lus, ſ guis Re- chab in cophinis depoſita perlata ſunt in Sa- margaritis: RaRa 3 S ceo , k, gn Lina. “ eat Fopulum- Inviſiſſima omnibus Jeza- tantæ divitiæ. Poma ed d A D nova Sa ee E. . if⸗ K” Xx eh Eumen um, 3 Rrin Gorgon H nec duarta ceſſerunt à te. Non ruentis ſupplicium Baby- äl: dda. Deo elevätus ad ühperium erat r. Araui Pns „ ſed revireſcemtis imperium Hieroſo- ontln, Achab everteret. Cur ergo in alo ſe lien mæ videtur Angelus expinxiſſe, tantis unmkin dæ maledictæ conſilium ihime pelien- eam verborum lenociniis oppreſſam decora- unt, cibus cineres? Cimque inirg re cali. Vit. Magna „ purpurata, civitas appellatur. ufnn meceret biberétque, ait QOOSOG co- Præſtat interire, ſi tanto cum honore dam- . the Sam illam, & pelie Potui ete maledi- namur. Nunquam regnatrix Babylon tantis e iniie cadaveris triumphatof hnrivio ? QAnd lkemniſeara vocabulis in thronum inſiliit, quan- 8 ſerſei 1 1 2 Quid tis decoratur, cùm præc jtur 1 -— ei e; r le c n non diſſonum? Quid nem. Itaà nimirum el Anpefemntiurn buſan bicel ile tædis & patinis? Quid ſepulchr . . un 4 . 0 nitere debet, etiam i . INE) De & menſæ commune? Ut bibas ingrederis, & ſed i . . ſub lictore. Excidatur, e n de cotmnponehda damnatæ calvaris eri 8 in Dupura. Vinciatur ,ſed byſſo. Obrua- Wt, d ris? Unde tibi inter delicias fubpullulat Je- tur; topaziis. Ruat, ſed magna. Naufra- ſhin, zabel. An ut biberes, ejus curato rogo, hila- ern, den goaclii melgse d⸗ Feruun⸗ aumn rins? Sedenim illa Nabuthi vineam diſſipavit, Hieroſe 4 anem eriranur in lucernis? Nonne eacne er ut loco vitium floſculos ſereret, quos Propheta- convi olymis abcducitur ex epulis in tenebras kam rum ſanguine derigaret. Ut jucundiùs cœnares? I 1 “ Harmoſus, ſine veſte quidem nuptia- Alttiaen non 1i 1 1 ici .- le e. . cen tuæ jam canes proluſere, quorum que, perh ne appellatione, in ſupplicio quo rmn ingluvies inſepultam Reginam eſſe non pati- iraſi E ale ca. Amice, guo Moc Pie i- Marhar. 4 Caru, ir . ,„non habens „ ialem igna- 2. en tur, quando eam ſuo ventri abdiderunt. Cur tum communion Rem n 1 tialem 5 Digna- * Eirt ergo angeris de monumento Jezabelis inter füituit nmunione Parine Iure tiruli non de⸗ 1 e cyathos? Quia, inquit, filia Regis eſt. U 2 quamvis cum damnaſſet ad tene- RK plurimum cruoris effuderit, is En Ut bras. Vinctum profero? En flammis deditum u 5 nen nitor epulonem, qui & epulatur ſtolatus, & dives gelei N Nne . r. No . è1ſ e e moritur; & P — . U8 ecll Luc. 16. tormentis. Mor. ab Abraham ſe . W eſ& in i rtuns eſt te alutatur in udagt 2½. aſſ 1 inferno. Fili 6 G. dives, & ur in ram 1 Nlni bona in vit. ili, recorda: „ & ſepultus T Domino j NW a in Vita titd. Vel re, quia: ℳ reos, li jugulavit. I bi quid ai 2. el in fupplici recepiſti tis „ licet roſt t. It⸗ . Nh luid alo nonnihil? upplicio non epiſti tis T oſtra cœd à ſi ſevi velidee tatis ihil? luri nonnihi abernaculi endor * äiatur in Fi Nduil pur n Honoricenth Senatd ſupereſt lui „ cet lani naculi. Hac nec P. ſtatuere imadye Re nt urpura no . læ Senat . . igni- 16U. Ubi nec Po . In a F=⸗ W n reſiſtat i tori: & l i reus Pontificem Entllte, tantum lucis in t incendio ſ. quamvis indin ſed ſcelus illi oTI inaudit dede- 1 N cipium . tenebris, , ſervat tar 1Citur priuſe us occidi leil 7 fitius ab Abrahan ut flamm men Po poteſt lictori quam ſupplici i- nre li boſ & ſepultus i rahamo zann atun, mat- tiuin tantùm, ſed nde munere appleium 5 1 Byſli s in infe atur, di m id dici Papa. N ungi arien yflus nion . erno, & di „ dica- ici debet lon eni non 11 latori in totum d 10 IVes. que pro deli „ ſed ſaerifici nim fuppli Gamnn tios gehe enigratur Quod ari elicto ſancti Erificium Ppli- ham Shenna carbo ur inter deſe ries. No⸗ . anctior h m: hoftia mnkiz ham reum ſuu nes, honora eſo- di ut fecit ab orno eit, quam i umm um:, tantà orâtque Ab tius tuus. Li ſque liberi eſt, qu tut⸗ nos ſſe e divulſu um eſt Ch eadem cædi 00 loco Aieres gl. etentanln eſſe debet R m: quo in preti aos,; Na c cauſa & quæreie e Eenandn ſlagraturam i egum purpur. Ppretio a m Saül j Sauli & „ cur no nident ant Hlagraturaln 1 purpura;, pud res ej jubetur feri Samuel . opinam gehenna, ſed i quam non d ejus atavi erire Aga nueli ſit ntifctuth ur, & æ&qui ſed inſerend e- rasli tavidue aſcendenti g;, quôd maj “ . pugnatæ E quitate reſeri am aſtri 8 obſtitiflent 1 ndenti de Æ. HMa: te i Sapie ccleſiæ Eriptorum s Fecit A⸗ nt in via. gypt , de apienti = generoſi „ & pro- 5 malec Iſrasli . Reoecenſui pto II- unn hemias ns oinde bri udemtiſſi mdichutm 1 Aatede nel, Anzocs Hihiri ci ia z, 1. Reg AAnliamtan illo⸗ erſis 10 entiſſimé perc . 2 t ei in vi. „Keg⸗ nece, §5, ſed ² quuturu que Ne- ute Amal, pto. Nu ia,; 15. 1 n U hmae 105 led 2 ſubſelliis 8, non 2 . Qua alec, & no= ergo iätis . Senueh rarne autem nrſioben aluit an pellare. Me. rus in an cauſam Srre d⸗ uniderſa iur. nlim Eealifa de line ac furor, ön e abiiſſem. Et ſa. illatam adaetem. abrier Samne conciſu- mimnnn! N Bite“ imperio ine honore loqui conſtantia Kuiſſet . verô Samuel 0 à majoribus A r injuriamn Saiil ntiam,An nelieaß, quando e Nala Niue SH Ppræeſſe cum ſed Raptnaun; 1 majorum Erhnen Ulciſcitur 8. H lai vel ia pœ- A uel mact at Nehemi raëlem in vi z nec re en in Re . . a emia aeleni in tard in. kiege In, d. n ten captivum . Etaadun Coram Donmnt „ 81 objicit Via, ſed orbatas liueri vindicat WR umenn i, Reg li ſenr Juidemn inhonors comn- Perſteleſtum, ſtium, grallati Reg. Nimirum Matres Re- Verimmm 13. 32. le ad me SS Bai re dlnne⸗ cùm 1 nmullo patriæ aut eges non dedece more ho- Laimies Auan inn coneidit en gag »„ Regem raale muel: Adduci- 4 andeſcit, nec lscn erraneorum Pontiſex Aileczto, eſegelanl galis. Qu m JSamuel cor m De Et in fruſta ed proprium 4 ectit in reo n reſpein ex- it enn u que eiate: hac decorun . 630N2 70 ini Gal- tabernaculi. M. lia regni jura ſamd, ſcelus Sewveri- inen inn Argis crditur 2 Non ad Palur in fſumma quo- jorum contagi ore belli deletur Ar & alia 0 dem enen forum Produ- non d elum reirari nonh Aniſrorn ferr inquinatus. In maler „ ma- ri N 8 Ucitur atelliti 7 1pfe —S.— 0O nec A 3 ytis . ſacri, qua e infiet roſtris Tab non nud 1; non in agitiis de gag Cc di verô à 4 e 1 S“õ ernacul atur. H fit erga 1 leturpetu gag cacdht; niſi ſui e cauſs aenhit fecu um abe erga impre r. 1 ſuis neganas rn terer cultrum, pro Wbre palo leann Pro ſ erda improhus autem;, quarm S /4 Kelam im ihnu⸗ Pkrducllem Bornfiem. o Gllt⸗ alg ernmi Sir a in dian gen ele lari in thur & m, ſed hoſti .Di- ſetque i A criminis infarni adio Aga 7 u, at ram Domi e & byſſo caſi oſtiam im- que infortuni is infamid expi gag ceci- non confe- ſua it? mino. Nec Sal uram felicit tus. Nu 10 Cæſus Pirailet; fuiſ rendaæa. tan Ein a ita confidebi alomon i iciter co- nc verò reſe , non judici ; fuiſ i: bilins idebit, u in Oinm non evaſi reſervatus a S dicio trucida- ecid —. licium ille re or cubun cie U 2 Inis defla 4 rium . præſtanti . gnat. T Uiſſet . X pariter . eflagravit Se nmI kium. Ille cu. ius, quam illi uum ſt „ jugulatur 1 ter & Pri 5 HS eorrui mm Saba c Juar illius in poſtulatus tantt ur in Galgali nceps oc- 3, nd 1 A 1is, ſed ſ onſedit in ape- ni tantum cædi algalis re H dd juxta aram 1 throno. T nique;, cædis, ſed co eus, non 1 inu Adde, quod ci m in ſin TIu 1 quæ mors viſe , ſed convict 1, nullis ¹ um e . num Samueli i eum Saii viſa eſſe us. De- ann dule in reum contn Produc, ade ſainr diſſ: cli conſodiſſet: En ushanlis Kent,. la V ait: melii muel juitt, 6; acerd et: ſupplici S, Pionm inn :Protrah s ſaevit. Neque obfuit A rdote graſſe ium rei fui n Nene mocenti trahatur ſicarius . Nequ t Aga graſſatori Uit⸗ etiumn Hemw 4Agag centium, ill Carius ill que gag, quum 5 . s. Adeò Saii ein tator & i 1, 1 e helu . e tortô quoque intuere, favit. T eò& Saül kex inceſt 0 præd ortot que 41 tuere . Tu verô 1¹ fnile, . . quiit eſtus. S 10 rum, ille S decu! re, quam ſi erò in l it, Agag . ed, adduci 31 le Scor 3 que Princi i1t D hoc Religi gtelin nori Agag Res , oite ad 61- Edici ncipum . eo curæ far sligiaſt t. rificentid em. Amal⸗ me, 1 Edicitur ca de „ etiam ple ama Tam pa ritas n. di tius non ille ec. Compellari - judicii es Amalec ² P ectendoru Am b- B um trahe ille potuiſſe pellari ho- viti i contempleri c à Deo. 81 rum. viendi n hong? äum traheretur, ſ iſſet, ſi . viti ntempleris, d 0. di fi . . ui, inqui „ ſed non ad 0, delé ronten .B Pebrlen .34. de elder, aed te onenue ſceptro A⸗ bras iere t Lelinorant Agag Decar er kos 1i 7, iberi. . amuel: tI. liberi ſeveritati in vi . 14 m indlin liberi eris matlie uel: J- iberis eritatis t m Via. Si fi en beris erit ij res gladi icut feci matres. F 1s , fec 1 fl. u e eame. g0 inclamaſſe 8. te de M imi65 c 22. Verum, Hxc plecteb it Agag abſque stv. tantiun muel amaſle Samuele AI61 tua. Hæc 516 ri, aliud 2 ut minor eſfſ atur in Rege 0 rAti0. re, Lud uel? Dixit, ſe m. Nonn Iæc ne- ali Domin eſſt infamia Pi⸗ Dixit, ſed i ed nequaquam e& ea dixit Sa- t iud prætendebat us puniebat in nin peritu- d byto⸗ palpitante ipſi Aga luam cum Clamn um. Percute agendæ gag, & 4 . 3 . C. . tr. ,4 2² ngel Tabcenter ut Rict iri „ ſed coram en inſidiata e ſ⸗ malec. Qur 1Se⸗ a SrMan ge n e cenremn. Ut dde n ſe cre drarn eo Por ihe tarn 1lraali. Id r n ec de⸗ W ex, nidne 2 jam 1¹ VIreE diſe am evVanidhu r : ſed v n Mem Rex „ mique co in hoſtes . diſceret Sa- tantatn minimè s vetuſtate ci Va-= un, ren eupigtionem rim de ſed juſtni Ut de ſus cruor nmcenti poterat mißt te procel- e i aa iijue ſervi criminis cæd Rlere Agag, in pedial rmnie n Agas , Nils Leneds ſu- n ſai, rskrre- arneretnr p Imo hinc ecni fe 5 HW’ü peditaſſet Dilce in Agag c n materiam e. iore deli- Queæ „ optar udicii e —mi cant hin eôque ſi “ di quam ferr em. N forma d- „ quam . Cc, 1090 up- 1 . . rrum ſiri am 8S42 de- b cautè go, Regin n D . Ci c ſtrin amnuèl us ſit obloqu gum Mo Poln 4 Fiſcus 12. auſam den geret in Re „ ante- DSL regn turi endum d — . döN blicavi enotavi . egem, fſuppli involvi ris, ſi ju n de Principi ce iid eert. t it. Ne „ ſuppli- Vitur 3 juguland iPr- ſcnd, zuße. due “ icii ſeriem zeten. orc, ſed S .populo Pratenni „ urus roceliſſini latronss 6 5 mislie, uit. N et 2 nſis iriſidiis oli 6 7 . 7 . 1. 7 10 ſnc entem faci ieres gladius cut fecit abſ- prunum carer. convelantur is olim 5 1 inus, conwictu mus. Nec ab . damnatos e aliquâ hor . Nec tum thicæ T tmque ſilenti abnu- ſed quoque R oneſtatis ſpeci om II ilentio ſuo quæ pri eges libui Ppecie . co- cta éeſt prima àa 1Duit Domi eſt „ omni pud illum 10 5 V nni C . cauſa di- ontumelia 1 rum ge D dJ genere in in Cap. II. Li g. P. II. Lib. II. Eſdræ. 31 1I Gen. 1. 2 2 1 Adamus exul. Gen. 3. 2 I» 8. I⸗ Adam, & dixit ei: Ubi es * Quis indicavit tibi, quòd nudus eſſes, niſi quod ex ligno co- mediſti ?“ Confabulatio iſthæc videri potuit, non quæſtio. Infligenda tranſgreſſori Mors eſt, hortéque detrudendus, & nullis convi- cis ſugillatur, nullis probris diſcinditur? Au- dierat enimverè Adam: Dominamini piſcibus maris, & volatilibus eæli, & unmwverſis ani- mantibus, quæ moventur ſuper terram. Exor- bitaverat à lege foœdiſſim? Adam; quippe qui & pomum coœlo prætuliſſeét, & Serpen- tis, quàm Dei, monitum putaſſet utilius, ſaniuſque: tamen in jus trahitur, quaſi ad ſolium raperetur. Ubi es?* Vox iſta judican- tis, ex voce illa Numinis effloruit initian- tis Adam ad regnum, Dominamini. At qua- lis ille tum fuit dominatus Adæ? in piſces nempe & quadrupedes. En nationes, qui- bus tum imperabat, Urſus, Aries, Silu- rus, & Accipiter. Par ſcilicet paludamen- to principatus. Siquidem, qui pro conchy- lio ſuà tantùm ornabatur nuditate, pro Sa- trapis & Conſularibus Pardis Oſtreiſque præ- erat. Et tamen imago regni reum ità ho- minem propugnavit, ut nullis conviciis vo- caretur in jus; eſſétque damnatione quodam- modo magis quam dominatione conſpicuus. Nam regnavit nudus, prætextatus exulavit. Fecit quoque Dominus Deus Adæ & uxori ejus tunicas pelliceas, & induit eos. Itâque chlamydatos emiſit in agrum Damaſcenum. Num ea in toga à ſubjectis ſibi animantibus contemni potuit Adam, qui præferebat fera- rum ſupphcium in prætexta? Horruere plus beſtiæ exulem Adam, quam Regem: nam in throno ſolà tectus innocentiàâ, terreret animantes inermi nuditate. Profugus veroô villis velleréque tunicatus oſtentabat animan- tibus funus: & quæ fſuperefſet in ſe homi- nis authoritas pœnitentis ediſcebant, quem viderant peccantem ferarum exuviis paluda- tum per Judicem. Ergo, muſſabant intra ſe belluæ: noſtra eſt vita vilior, quàm Adæ tunica. Siquidem, ne ille algeat, nos cæ- dimur. Tanta cum dignitate voluit Deus exulare hominem, quamvis brevis reveren- tià regni, quod in feras & piſces obtinue- rat. Et miraris, ſi blandiente Numine reo ſuo exregi, reum quidem, ſed Regem Noë ſit reveritus, non figmentum, ſed filium ſuum? Chami ſannas citò Nosë intellexit, quibus ebrietatem ſuam, ludio nequiſſimus, objecerat familiæ deridendam. Ergo indig- nitate ludibrii ſenex commotus ulciſci ſta- tuit ludionem. Verùm, ubi ad ſententiam ventum eſt, viſus eſt bonus Senex pridia- nam crapulam non prorſus edormiſſe: Ait enim Moſes: Evigilans autem Nozë ex vino, cùm didiciſet quæ fecerat ei fllius ſuus mi- nor, ait: Maledictus puer Chanaan, ſervus Jervorum erit fratribus ſitis. Et hunc evigi- laſſe tu Senem dicis, qui à ſcopo ità de- errat; ut pro patre ludione filum vulne- ret ablactatum? Noli, Noë, judicare. Di- gere merum aliquanto melius; nam vigilan- do nudaris fortè turpiùs, quàm dormiendo. Ibi negligens, hic iniquus deprehenderis. Evigilans Noë ex vino. Ut à vino evigila- veris, indignatione rurfus indormiüſti. Pec- cantem præteris, & percutis innocentem. Quid in te puer admiſit ? Quos vere de 14 — Oliva Sen. 3. in reum abſtinuit. Vocavitcque Dominus Deus ror purpuram ejus. ris dominatur. Ludio; ſed princeps quo- te actus non egit Cham? Is ergo damne- tur, is exauthoretur, is ſerviat. ſan? Noë, ſed nequit. ſervituti, quem olim præfectum audierat animantibus. Benedixitque Deus Noz, & - liis ejus. Et dixit ad eos: Terror veſter ac tremor ſit ſuper cuncta animalia terrk. E Senex inauguratione repreſſus à maledicto eſt, quaſi piaculum duceret ſervituti dede- re Chamum, quem Dominus terrori efſe juſſerat animantibus & volucribus. Nolo illi maledicere „ cui Dominus benedixit. Deriſit nuditatem meam: aſt ego devene- Illuſit parenti, ſed fe- que eſt. Sui eum mores ulciſcentur: nam ego ad coronam evectum in compedes non detraham. Non enim decet ſqualere in ca- teſt flagitium, ut inſertum dignitati decus obliteret. Ergo, ne facinus abeat impuni- di. tum, plecto filium, ut Pater ſervituræ pro- Rex seli lis angore torqueatur : quæ ſtirps peccantis Aeler. poœnam Patri debitam effugere non potuiſſet. Propterea non injuſtus haberi debeo, ſi ge- nus impii juſtè Probis ſubjicio, & paren- tem non dehoneſto, in reverentiam percep- tæ à Deo benedictionis. Audies in horto to- nitruum, & cohorreſces. Egredere;, inquit. Can. n.8. Proh diras ablegatæ! At his exilio proludi- tur. Egredere, & abi poſt veſtigia gregum. Acerbiorem num tu vocem ex Areopagi cor- tina prodire accepiſti? Ne armentis quidem * uatur, ſed ire poſt greges jubetur, intro- ducta olim à Rege fœmina in cellaria. Sub- eſt huic ſanè ſententiæ ira non modica. Si- quidem ablegatur à Regia ad compaſcua. Ve- rüm non fine veſtigiis priſtinæ dignitatis in exilium abire jubetur, coliturqué“, dum ple- Ctitur. & ignoras te, inquit, Pulcherrima inter mulieres, egredere, & abi. Mitto non deportari, non trudi, non dejici exulatu- ram; ſed moneri tantum, ut domo excedat: abitque non illaudata. O pulcherrima inter mulieres. Miraris autem ità cum principe agi virgine, ſi mitiùs penè agitur cum villico? Habebat, inquit, villicum, & hbic diffama- Luc. 16. tus eſt apud illum, quaſi diſſipaſſet bona ip- 1. ſius. Et vocavit illam, & ait illi: Redde ra- tionem villicationis tuæs Jam enim non pote- ris villicare. Nulli lictores ſubmiſſi ſunt, un villicum raperent; nulli lorarii evocati, ut confeſſionem criminis plagis extorquerent, nullæ latomiæ patefactæ, in quas retrude- retur bonorum decoctor, nulla defixa crux;, in quam furax ageretur. Remiſſus in villam eſt ſine ſatellite,; licuitque reo negligentiæ ſuæ patrocinium quærere ſceleſtioribus frau- dibus & conſiliis. Adeò vel ruri præfuiſſe cum ſcelere, non in vincula Villicum con- jicit, ſed in agrum remittit, ut; cùm ſibi damno Domini conſuluerit, non ſupplicio afficiatur, ſed pro fraude laudetur. Et quan- do ruri ſumus, videamus, obſecro, qu purpuræ reverentia Princeps Afſyrius peco- ribus adſcribatur. dicitur, Nabuchodonoſor Rex, regnum tuum ¹). tranſibit à te, & cum beſtiis & feris erit . . 4 4 habitatio tuâ: fœnum quaſi bos comedes. Non libi- Cham Vellet id non dam- Neque enim au- zatur 4 ſus eſt peccantem filium fratrum ſubjicere Noe. . . . Religioſt tena volucribus imperantem. Num pennige- & Eeccle- ris ſubjectis jura legéſque præſcribat compe- aſtii ditus? Regnantium nullum tantum eſſe po- “ . chm hono- re pu vien· lbid. Vox de olo ruit: Tibi Dan. 45 Nn ſligium E Uare I, U . Zelitumns 11 ngee, 1e e Pol “ Lrmn amnatut J uori, lonun U Nne 1. e elnnat, ¹1 Eihmur 1 Mocin Nenn Ange un onect nefinn apr m, en Myro, Pone F ( ſ , dhner utoe ſ ir Reume Eenr Neren a, min Elu dt en nelie I Uine Imln Pere leſten Jun eh Eutn 8 weneng len. tenn lepun⸗ „ eunt hl erge E An We eni A1 dun ſiel Aunn 1 A M, 6 . N . eror de lerpinn 4. ternai ribes. hus bendh egn Ee, D Prince Conhet⸗ D oalere n. Nn g elerbe e untun l p Gignin da⸗ Den D er lernime Ki k te non pul i deben l io, E erentinn ut⸗ Cies in hunt⸗ gregge, in s eulio li⸗ veſit Nr g Areopinc⸗ Arments gan 8 jbetn, in celen non Modi 1comle rine gn urqus, , umg dhi. M Ut domoen uelertn Cnm Pinef un cun aO ,6 hr ſe . * ſen, ſbnndl ru Tari ein, in i⸗ lenli ule n 1 e Rbidinoſus, non temulentus, non tumidus per dedecus nominatur, ſed Rex tum quo- que diciturx, cm ad beſtias ablegatur. der⸗ Vatur illi titulus, in ipio quoque damnatio- mis ſuppliciique furore, ſummôque æſtu di- vinæ ſeveritatis: & quamnvis inaudito pornæ genere tumor ejus plecteretur, tamen non Iuto veſcetur ut Serpens, ſed fœnum come- det quaſi bos. Oleribus floribuſque, non ver- mibus, aut reptilibus nutrietur, habétque veſtigium principatus in pabulo, herbis, vio- liſque nutricatus. Potuiſſet in paludes mer- gi, ut rubetis ſeu bufonibus paſceretur. Sed rediturus in regnum Princeps non veneno; ſed thymo debuit ſaginari, tum, ne ſævior repeteret folium, tum, ut mollias in pozna quoque, reſpectu chlamydis & olim geſta- tæ, & poſt ſeptenmium reſumendæ, tracta- retur. Fenum quaſi bos comedes. Nunquam ita damnatur purpura, quin aliquid dignita- tis, fulgoriſque retineat. Sociemus parenti filum, ſeun nepotem, Balthaſſarem ſcilicet Nabuchodonoſori: in quem lata eſt ſenten- tia capitis, non alio præcone, quàm cœle- Dan. 5. 5. ſti. Apparaerunt dipiti, quaſi manmus hominis ſeribentis contra candelabrum. ſeveritatis ænigma patere nullis aut plebeiis homumibus, aut ariolis Dominus voluit;, unmi Satraparum & Vatum principi ſolutio- Balthaſ- ne reſervatâ. Nimirum ut foret damnati Re- ſar eum gis ſupplicium honeſtius, & notis ſenten- honore damna- tia ſcribitur, & in pariete domus regiæ zmr. ſmaragdino exaratur, & non calamo, ſed manu Angeli defcribitur, & Danielis tan- tùm conjecturd enodatur. Niſi fallor, ho- neſtiori apparatu ſupplicium Regis ador- natur, quam Ducum rheda pararetur ad triumphum. Nihil non ibi munifi- cum, plenumque decôris: ſinaragdus pro papyro, manus Angeli pro ſtylo , pro præcone Propheta intervenere damnationi. Quod ſi mofituri Principis tanta dignitas eſt, clariorque Chaldæus Balthaſſar dam- natione ſu fuit, quam plerique Romæ fue- rint Senatores magiſtratu ſuo: cur non lau- detur Nehemias, qui à præfectura, quàm à Patria, maluit Perſas appellare, quos non Perſas dixit, ſed Magiſtratus? Magiſtratus autem neſciebant, quò abiiſem. Veruͤm ad alias hinc gemmas eruendas hiſce verbis eli- cimur. Pergamus. Magiſtratus autem neſciebant, quò abiiſ- Rex ve. Ql una vagetur Hieroſolymis puella Dei gat. verbum quæſitura, quantus cietur à vigi- libus tumultus, quantique faſces exolvuntur? Can. 5. 6. Invenerunt me cuſtodes , qui oeireumeunt civi- tatem: percuſſerunt me, & vulneraverunt me: zulerunt pallium meum mihbi cuſtodes muro- Rex invirüum. Nimirum Amazon, ſeu Tomyris puel- nat et la erat, à qua excidium urbi timeretur. Myr- e rham ſiillabat, non cruorem ſitiebat, non franandi. galeàâ, ſed pallio tegebatur, Dilectum invo- Vyuifor- cabat, non Scythas immittebat. Attamen, Raſur in quæ vigilum ſolertia eſt, tenetur virgo, de- , tegitur, cæditur, & „ qui eſſe excuban- tium ſcopus & ferientium ſolet, pallio ſpo- Zelus ob. liatur. Nehemias interim murum omnem Soaarte non raptim, ſed penſiculatim explorat; ri- r vn for. maſe ſe inſcus Magiſtratibus ir. que omnes ſcrutatur, inſciis Mag. Ethicæ Tom. II. Quod ſanè in Cap. Il. Lib. I. Eſdræzæ. 3r; & excubiis. En curas Præfectorum! En vi- Zaſtitia gilum vigilias! Pallio tum fortè caruit Ne- «qua om- hemias, quà ſpoli ſpe fraudati vigiles ad "ibas ſi. equitanti non occurrêère. Vel; ſi pallio tege- batur, turbà comitum ità ſtipabatur; ut nul- lam deprædandi ſpem faceret excubiis; ideò vigiles indormiere, quos non arcium cura, Piſeus. ſed ſpes prædæ excitat ad cuſtodiam. Non Anſeribus, ſed Columbeæ pinnis deargentatis;, Superiog dorſôve aureo monentur non Capitolio tan- *vigilet tům, ſed Sioni quoque advigilare Cuſtodes, Syiſrenus non ut Gallos proturbent, ſed ut poſteriora non on. dorſi Turturibus detrahant, Columbaſque au- nia com- reas depilent. Nimirum Vigiles, vel ſi me- vietat tuant, vel ſi non ſperent, obdormiunt. Spon- icariis. ſam aggrediuntur, quia & puella eſt, & pal- n,1 liata. Sexu metus pellebatur; cupiditatem to- inwigi- ga incendebat. A Nehemia procul abſcedunt, lans ma- quem comitatum extiment, nec ſpe ſpoli per- ima ne- ſequuntur, indutum, non ornatum. Et mi- gligir raris, ſi ità ſatellites excubent, quando ità im- ek e peritant Reginæ? Clamant hæ quoque, ut præ- nuins. tendantur laquei, non apris, nec feris ſingu- laribus, ſed vulpibus, iſque non adultis, ſed dentientibus. Capite nobis vulpes parvu'as, quæ Canza- demoliuntur vineas. Remordere ſcilicet hæ ve- 15. natores non queunt, & ſpolium caud cir- cumferunt. Irretiri & ſine vulnere vulpeculæ poſſunt, & nonnullà præda, quamvis tenui. Satis ea tamen Cuſtodibus eſt, ſi non avari- R tiæ ſatiandæ, oſtentandæ ſaltem, jactandæque vigiliæ. Ergo conclamatur, concurritur, ſæ- vitur, ecque ſtrepitus omnis evadit, ut una pertrahatur vulpes; ſed quæ dentiat, cujus Captivitate in ſalvo eſſe vindemiam vociferan- tur. Nam vineas beſtiola nullis ſerrata denti- bus, inermi gingivâ funditus demoliebatur. Proh malès perſoluta ſtipendia! Vel torpent excubiæ, vel, ſi eas Regina excitet, vul- pem illaqqueant, & puellam denudant. Ne- hemias interea metitur mœnia, urbémque circumluſtrat, ab Occidente in Septentrio- nem circumvectus, nullo cuſtodum incurſu. Et Magiſtratus neſciebant, quò abiiſſem. Et quid reiciunt Magiſtratus, ſi hæc non ſcium ? Luſtratur urbs univerſa, & noctu quidem; obiturque non à gregario, qui fortè deſpici poſſet, ſed à primario in equo & aſſeclis, cujus ſuſpectus eſſe debuit demiſſus quoque funis in piſcinam. Ita à Subpræfectis urbes negliguntur: & vel Capitolio ſagaciùs aves, quâàm milites invigilant. Mira ſanè ſocordia Præſectorum! Aderat Hieroſolymis Abſalon Alſalone adoleſcens non ferox tantum;, ſed ſanguina- rius, & incendiarius, ac ſeditioſus, cirris qui- dem fœminas, viros autem blanditis ſibi de- vinxerat: actumque id non ſemel, ſed ſæpe eſt: duravitque ſollicitatio non menſes, ſed annos. Faciebatque hoe omni Iſrasli venienti ad judi- Reg. cium, & ſolicitabat corda virorum Iſrazl. Quid 15. 7. plura? In Hebron, poſt hæc, dimittitur ſine cuſtodia. Nec ſocordiæ ſuprema hæc linea eſt. Miſit, inquit, Abſalon exploratores in univer- Tbidems ſas tribus Iſraz?l, dicens: Statim ut audieritis clangorem buccinæ, dicite: Regnavit Ablalom. Quid fieri aut atrocius, aut pubhicius potuit? CGredebatur interea Hieroſolymis litaturus Abſalon, puerique ſeſe precibus votiſque commendatum David optabat. Tantuſ-ne Joa- bos, & Chuſaos, & Abiſaos lethargus oppreſ- ſit? Ergo, quod nullus non viculus, paguſque reſciit vulgatiſſimum totâà Chananitide ſcelus D d 2 in Indexa Aulici infidi. Rex re⸗ gat. 316 in Regem, id Regiam latet? Toto corrup- to populo, Adoleſcens coronatur, nulla de- fectionis conjecturàa? A victimis ad tyranni- dem progrefſus eſt Abſalom, patre penitus inſcio. Et quid, rogo, à Senatu reſcitur, ſi id neſcitur, quod totus Iſraeël palam acceperat ex regnaturo? Nimirum Joabi ſegetes incen- derat Abſalom, patris oſculum ſitiens, à quo cùm paululàm differretur, lentitudinem flam- mis medicatus eſt. Abſtinuit ſe proinde Dux ab indagandis conſilis Abſalonis: nam uror, inquiit, dum cunctor; quid me fiet, ſi accu- ſem? Appetens ofculi dilationem incendio conſolatur: invaſor regni, quibus ulciſcetur ſuppliciis ſeu delatorem, ſeu adverſarium? Do- cuere meæ me ſegetes, quam filiorum Regis implenda ſint Ducibus, non disjicienda, con- ſilia. Tarditate ager deflagravit? Accuſatione non ſeges exuretur, ſed Joab demergetur. Cæ- ſarie œminas concitat? Laſcivia pueri eſt. Blanditiis corda ſibi virorum agglutinat? Ama- ri optat, non regnare. Regnaturum ſeſe ait in Confiden- tia in ho- minibus. Paterfa- Z ilias non fidat Filio im- pio, qud- P. 5 ſé am anti. Zelus obſervan- tiæ erga eos, qui nobis ba- rent. Am ci impii. Severitas in eos, qui nos vidéë- zar ama- rye. 3. Keg. 14. 32. Filiorum educatio eſfemina- Ja. 2. Reg. 45. 7. Hebron? Verba iſthæc ſunt; Non regnabit. KRegnavit in Hebron Abſalom * Surgite, fugia- mus. Neque enim erit nohbis eſfugium à facie Abſalom. Tum enimveròô conſpiratio depre- henditur, cùm puer non conjurat, ſed domi- natur. Præcipitat ſeſe Regià David; fugitque pedes, non vi lapidibus ſtratà, ſed cervice ſaxis perfoſs?, temeritate audaciâque Semei. Huc recidit conciliatus geniculatione prodito- ris tum Regi ſopor, tum Ducibus. Videre ſci- licet Patrem Abſalom optavit. Omnia exinde in tito ſunt, nullamque de ſe ſuſpicionem faciet adoleſcens fabricato curru, ſcriptis li- toribus, præmiſſis nunciis, incuſatis ſubſel- lis, petitâ in Hebron miſſione. Lantuùm non detraxit paterno capiti coronam: cætera om- nia, quibus tyrannis invaleſcit, præſtitit pa- lam, & hoſtias cogitaſſe, non affectaſſe im- perium creditus eſt. Dixerat nimirum: Obſe- cro, at videam faciem Regis. Quod ſi memor eſt iniquitatis mek“, interficiat me. Hac ſub myrto ſimulati amoris, quantum non vene- num latuit, ſed furiarum! Tubas, equos, ele- phantos, umbones, caſtra, turréſque Narciſ- is unus intexit. Videre Regem optarim. Au- di voculam, ſed barritus rugituſque partu- rientem. Vox iſta, vox Jacob eſt; ſed non unum armabit Eſaüu. Non eum hædinis pel- libus Rebecca, id eſt, Patientia contexit, ſed parendi impatientia ferreis eum ſquamis in- ſtruxit: nec Patri patinam infert, ſed coro- nam diripit Patri. Eſtque David tam Iſaaco ſimilis, quàm eſt Iraeli diſſimilis Abſalon: ſiquidem infelicius, quàm Iſaac, caligaverat David, qui non Jacob pro Eſau benedixit, ſed Iſraëlis loco amplexatus eſt Eſau, credi- ditque ad hoſtias proficiſci, qui ruebat in ſce- lus. Quam ærumnoſa ea fuit lippitudo, quàâ ab Agno Urſum Rex non diſcrevit? quàâ lo- ricam ab ephod non diſtingit? quâ pharetram confudit cum thuribulo? quà denique bellan- tis tentorium ſacrificantis eſſe aram exiſtima- vit? Vadam, & zeddam vota mea in Hebron. Dixitque ei Rex David Vade in pace. Por- r1 Iſaac, ut lippierit, non tamen obſurdue- rat, filiéſque ſi non lævore, voce ſaltem in- ternovit. At David ſibilum Anguis gemitum Turturis interpretatur; auditéque Hebron, nihil ibi inſidiarum ſuſpicatus eſt, quòd lo- cus ille litandis hoſtiis foret deſtinatus. Quaſi Oliva verò non è& cœlo fulgura demittantur, unde Pprofluunt rores: aut eodem ſub olere Aſpis non conquieſcat, cui Apis inſedit. Vota lo- quitur Abſalom; ſed arma meditatur. Sed abit in Hebron. Et quid non inſidiarum conflavit olim Doëg, te præſente, in Nobe? Si cæ- dem Levitarum molitur opilio ante Aram pro- volutus; Adoleſcens fraterno etiamnum ſan- guine aſperſus, meditari non poſſit in thure cædem? Venit igitur nuncius ad David, di- Ibid cens: Toto corde univerſus Iſrazl ſequitur Ab- Jalom. Iſthæc Reges ex veredariis accipiunt? Et Abiſai ac Joabus, & Elathi quid explo- rant, quidve odorantur in regno, ſi totius defectionem populi tum reſciunt, cùm eam tabellarii Hieroſolymas afferunt? Non tum primùm adoleſcentis conſpiratio Joabo patuit, ſed tum primum Davidi nunciata eſt. Et qua- Aeis re Joab non detulit conjuratum? Fortè, quia ſranandi. nuper pro exulante intervenerat; & ne vi- Rex mi- deretur imprudens ad patris oſculum indu- igrisnon xiſſe, quem mox fateri cogeretur in patris Pogiej . . 2 . . 0 jugulum conſpiraſſe, humanitatem improvi- „ dam pernicioſiori diſſimulatione velavit: ma- Proteczo- luitque concuti regnum, quam videri ſicario res impis- patrocinatus. Nolumus enim haberi improvi- Tum. di; ideéque regnorum quoque jacturâ im- tr, pugnari eos non patimur, quibus favimus. Minißnis Submiſerat pro Abſalone Joab Thecuitidem Principi: ad Regem, eumque ab exilio revocatum ideégue amplexandum Davidi ſuppoſuerat. Si mox 7 egaa be- nunciari ſiviſſet Regi moliri Abſalonem ini- at. quiſſima in parentem, multum de ſua fide ciueu⸗ prudentiâque detractum iri apud Davidem ,2. cenſuit. Ergo ſuppreſſit ſemina crudelitatis, cujus deinde culmos ſpicâſque lethiferas oc- cultare non potuit. Sed minori periculo fa- mæ ſuæ viſurum Regem putavit flavam jam meſſem immanitatis, quàm Tyrannidis ſe- mentem ab Abſalone factam ſpectaviſſet. Nam tum devincto puero, arguere Joabum potuiſſet, quòd proditurum revocaſlet in Re- giam: graſſante verò Abſalone, Joabi ope Rex indigus, non reprehendere Ducem po- tuit, ſed illi ſe ſuâque permittere coactus eſt. Adeò Aulici errant graviſſimè, ne vel le- viſſimè videantur aberrare. Et hæc quidem in Satrapas rejicienda regnorum incommoda cenſerem, mii ſocordia me cogeret Princi- pum, iis potius, quàm Ducibus adſeribere detrimenta, quæ frequentiſſimè imperia ca- piunt, nullo deinceps aut vulnere, aut trium- phoô ſarcienda. Nam, cur Joab de fcintillu- lis ambientis pueri Davidem commoneret, ſi Adoniæ incendium ſpectat regnaturi, & tacet? Adonias autem filius Haggith elevaba- 3. Réges⸗ tur, dicens: Ego regnabo. Nec corripuit eum 6. pater ſuus aliquando, dicens: Quare hoc fe- ciſti? Ego regnabo? An non tonitruum iſtud Severitas eſt, quo vel Nos temulentus & nudus ex- vede citaretur, qui ad cachinnum duntaxat Cha- ducatio mi evigilavit à quiete ſua? Et tamen pelli- nimis tus tum fortè David commoveri tanto illo mollis: fragore non potuit: & ne ſibilo quidem vim tonitrui compeſcuit. Neque enim dicenti, Ego Rex Vee regnabo „ dixit vel ſemel, Quare boc Feci- Srerwrt0 NRi? Dices in ſinu tum accubantem venufli- ria. ſſimæ Sunamitidis Davidem audire ſimul ne-. quiiſſe & Syrenis lyram, & rugitum Leo- nmis. Neque enim intentus modulationi Abi- ſag, excipiendis vacare Rex poteſt tonitruis regnaturi. Inter ubera Sunamitidum;, li 3 Nuili tig anc 4 C. pann oblnck Auun Ion Srren ? iche ſito, ten: V er tenhe Ner Enl alllan Ieel ier nhel⸗ Dulle oc Gun Ad⸗ ſe krdo un Ulal ie, 4 Verun Ee tumm i, qua W agvit in Piin licari: Udecolss Pnls Und il coni e n ltan , gu tur, non waun prop gorbus d r. CN: & min cnn En er un Cn Ue, guo ten der l,umgve pkeun a MIe intt. de el Ela 6 Elind gue n k Um nen chn ad Don adro Wetexa n E Ern N At n E iuns E Nd lcande e; bec klium umid lel, e n ſen . lit en 5,. A 4e. 4 U ſegiin 4 8 achirn id lo, ui 1, in e 1 Num Joebe ent, Aek han. t; A N. laulm en temn inhmn Ablahn n ce ud na (rlt i eid wit Nan tguet n eradkn)- Oe Dii kete Domn . ete uln ne, Ne t ha cogerar⸗ ne inren e, unn bill S in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 317 Nili fragores ità Principes obſurdeſcunt, ut ne hanc quidem exaudiant vocem, Ego veg- nabo. Quo lanè ſibilo quod unquam fulguùr immanius ſeu erupit, leu ſtrepuit? Quod ſi obſurdeſcunt Reges in gremio Virginis, quam non cognoſcunt: quam, rogo;, fur- ditatem & ſcortis contrahent, quibus die noc- tque faſcinantur? Si Abiſag, Sunamitis & Virgo, Davidem excantat pudicum, & Va- tem: Dalila Philiſthæa quâ ratione conſopiet nec temperantem Principem, nec Prophetam? Nec Samſon in ſinu Scorti aut tondentem ſe novaculam ſenſit, aut excæcantes ſe hoſtes rejecit. Et miraris, ſi obſurdeſcant Pygmæi inter ubera fœminarum, ſi Samſones in ſinu Dalilæ occæcantur? Tolerat ergo David mu- gitum Adoniæ, Abiſag delinitus harmonia: Nec ſtridorem attendit vulturis cruentati, dum Ululæ unguentariæ Cygnum ſimulantis & voce, & geſtu, & nutu Vir tantus evira- tur? Verùm iniquiſſima ſuſpicio iſthæc eſt de Rege tum minimè laſcivo, imò tam mem- bris, quam mente frigentiſſimo. Quare ergo non arguit Adoniæ plenam vocem tyrannidis? Quia Principes mihil de domeſticis noverunt ſuſpicari: & quaàm ſagaces ſunt exterorum nubeculis detegendis, tam ſuorum perrum- „ pengdis turbinibus hebetes, pigrique ſunt. Ni- milsca- hil domi ſuæ ſuboriri poſſe peſtilens arbitran- nes & bo- tur. Et qui, rogo, ità germine niteſcit cam- nis. pus, qui niſi providè frequentérque exherbe- tur, non ſupponat tritico lolum? Concreſ- Superior cunt propè ſidera Cometes: pullulant cum invigilet. floribus dumi: uni adnatant littori alga & Rer re- concha: & Regum lares Cygnos tantùm enu- gat. trient, cùm exierint ex Arca tam Columba, z wuge⸗ quaàm Corvus? Age. Nonne intra domus tuæ neceſſa- ſepta ſati ex te Abſalom Amnônque fratres pro- ria. diere, quorum alter Sororem compreſlit, fra- trem alter oppreflit? Utrique dapibus inſidio- ſi, utrique peſſimi: quamquam incertum ſit, amplexu an cæde ſceleſtior alter altero videri debeat. Nonne uno ex utero prodiere, imèò nonne intra unam alvum ſimul adolevere Ja- cob & Eſaü, hic reproborum primipilus, ille tine ſignifer electorum? Norint proinde Principes neceſſa- cedrinis quoque tignis araneos innaſci, & in ias. Regum ſeſe parietes penetrare ſtelliones. Re- punt in cœlo Scorpii; & nullus coronis Prin- cipum adrepſerit limax? Et cui Florum Eruca non advolvitur? Et quæ à blattis immunis prætexta? Habuit Manna quoque vermem ſuum. Effingitur vel Moſis baculus in Ser- pentem. Et Davidis Iyra/modò Arcam dedu- cit in Arcem, modè Bethiabeam deducit è domo. Tua ergo te lyra doceat, imò tuus Circum- ſpectio te thorus edoceat, in quo modèò lachrymaris, & modô pollueris, iſdem uſus ſtragulis & dedicandæ poœnitentiæ, & demulcendæ laſci- viæ; hæc te, inquam, admoneant Adoniam & filium eſſe poſſe Principis, & parentem Tyrannidis. Opprime proinde incœptantem ſcelus, ne te opprimat maturo flagitio perfi- dus. Verùm canimus ſurdo. Nec corripuit, 2 inquit, eum pater ſuus aliquando, dicens: Qua- enſe- e hoc feciſti? Quis ergo deſerat non pſallen- ſanézo ze- tes, aut etiam laſcivientes ad Regem, ſi affe- io audien- Ctatæ reum tyrannidis & Davidi notum eſſe do. vident, & impunitum? Adonias elevabatur, deven- dicens: Ego regnabo. Et quæ injecta proditori ai⸗s vincula? In quas unco gemonias abreptus ß pans. eſt furcifer? Audi: Elevabatur, dicens: Ego . Ethicæ Tom. II. regnabo. Fecitque ſibi currus, & equites, & quinquaginta viros, qui currerent ante eum. En expeditos Oppreſſori pro compedibus cur- rus, adjunctos pro lictoribus equites, pro carnificibus, à quibus laniaretur, additos ap- paritores, qui turbam bacillis ſubmoverent, ut expeditius ad metam ſceleris evolaret Et quis non exclamet, Ego regnabo: Si vox nefa- ria non ſolùm non eluitur cruore candidati, ſed curru circumfertur, ut palam triumphet audacia regnaturi, regnantis effeminatiſſimâ patientid ad nefarios auſus diſſimulatione de- generi ſtimulata? At demus aliquid Davidi, Regi quidem, ſed patri quoque Adoniæ; Cùm præſertim vox ea ſuperbientis fuerit, non facinus ſævientis. Attentati levitas ſolii diſſimuletur in filio a regnante. Quis de im- pis muſſet in poſterum, ſi delatus non apud parentem filius, ſed villicus ante Dominum diſſipati reus patrimonii, vix arceſſitur, nul- li ſubjicitur quæſtioni, nullis lictoribus dedi- tur, & flagiti ſilentio compertus remittitur rus, ubi bonorum diſſipationem novâ fraude cùm cumulaſſet decoctor audaciſſimus, non modò non diſcerpitur, ſed laudatur? Et lau- 1 davit Dominus villicum iniquitatis, quia e. ue. 1s: denter feciſſet. Et iniquos accuſaveris, ſi eos vides nec vinciri, ſi impii ſint, & ſi ſceleſtio- res fuerint, fieri augmento criminis gratio- res? Quis ergo circumeuntem moœnia deferat Nehemiam Regis pocillatorem, tot Aſſueri munitum diplomatibus, ſi Villicus exilit im- punitus, vix diſſipatione inviſus, & furto; Domino gratior ?* Magiſtratus autem neſcie- bant, quò abiiſſem. Impunitas criminum mu- tire vigiles, videntéſque videre non ſinit. Er- go Reges nihil de rerum ſtatu à circumſtan- tibus ſe Satrapis intelligunt. Imô plura. Quæ veròô ea ſint edicito. Dici non poſſunt. Reci- tentur ergo, quandò narrari nequeunt. Caàm Gen. r2i itaque ingreſſus eſſet Abram Kgyptum, vide- z14. runt Kgyptii mulierem, quòd eyet pulchra ni- mis. Et nunciaverunt Frincipes Pharaoni, & laudaverunt eam apud illum. Nihil rebare tu ad Reges per Satrapas nunciari. Injuriã tu certè ita torpere Principes ſuſpicatus es. Nun- ciaverunt, inquit, Frincipes Pharaoni. En in- tentos imperio Satrapas! En Regem Senato- res ſuos auſcultantem. Quid verô nunciavere Regi, non ſcurræ, ſed Principes? Adveniſ- ſe nunciaverunt in Ægyptum Saram. An Sa-“ bæ par Sara eſt, eôque deſcenderat cum aro- Aulici in. matibus & gemmis multis, ut Regis æra- fui. rium locupletaret? Nam de fœmina cur Prin- Conſlia- cipes loquerentur ad Regem, niſi eâ ingens ,i: impiis regno acceſſio ſperaretur? Falleris; veniſſe nunciant Saram elegantis foœminam ſpeciei. Ni- hilque præterea?“ Prætereâque nihil. Et de his Satrapæ diſſerunt? Diſſeruntque coram Pha- raone? Proh quantum eſt in adytis nugarum & inanitatis! O ſi reducantur vela! O ſi con- ventuum pateat penetrale! Ingrediuntur ad Pharaonem Principes, ut Regem admoneant. Demittuntur aulæa, arbitri removentur, ro- gantur ſententiæ, Rex audit, diſſerunt Prin- cipes. Et quod erit ampliſſimi coœtus Senatuſ- conſultum? Ut, quando ea eſt elegantia Sa- ræ, fœmina quidem in ſtabulum deducatur; viro autem tradantur greges, ne ſaltem care- ret ovibus, quando füturus erat uxoris con- tumeliâ Palæſtinus in Ægypto uxoris amiſſæ . Collatinus. Et ſublata eſt mulier in domum Gen. I2: D d 3 Pha- 6. — . 318 Pharaonis. Abram verò bene Aſi ſunt propter illam. Hine facta Poëtis garriendi, mentien- dique poteſtas de Diüs quoque. Nam deſtina- tas fulguribus Aquilas ubi videris ablegari, noli pallere, non enim urit Jupiter, ſed uri- Lurxuria tur. Non fulminis eſt Avis adminiſtra; ſed lait, & illecebræ, nec, quo deflagremus, fulgur terræ velde importat, ſed & terra forem exportat, quo egnst Colum incendatur. Puerum venatur in Ida; éſtque Aquila non Jovis lictor, ſed Mango, inſervitque non tonanti, ſed emollito. Deni- que qui cyathiſſat fulguranti, præda eſt tranſ- miſſæ in Idam avis è cœlo. Novi ſuperſtitio- ni has dari fabulas: & ſi fingerentur iſthæc tantum, lugerem quidem polluta ſidera exo- letis, lætarer autem cani duntaxat fingique demiſſas Aquilas ad Ganymedes. At cùm ex Fide audiam conſultantes de Sara Principes cum Pharaone, indéque abductam ſoœminam in conopeum: ſuſpicor probris coœlum opple- ri, ut in Sole regnantium mollities clarius dignoſcatur. Sternitur Ganymedi Aquila;, ne deſit ſideribus fœditas. Scito & accerſiri non rarò Satrapas, ut inter ſe quærant, non quid interſit Reipublicæ, ſed quibus ineſcari queat illecebris Sara: & quem cogi Sena- tum putas, ut de Marte deliberent, ſcito eos conveniſſe, ut de Venere conſulantur. Et quæ, rogo, ſcurrarum ſannæ, ubi reſcitum eſt, ſecretiſſimæ, diuturnæque confſultationis fuiſſe exitum, raptum fœminæ ſexagenariæ? Et nunciaverunt Principes Pharaoni: & ſub- lata eſt mulier in domum Pharaonis. Quæ ſa- nè conſiliorum inanitas ſpurciſſima non tam regnantibus inſinuatur à Satrapis, quàm hi ab illis eam imbibéère. Comparemus Princi- pis oculum cum linguis Satraparum. Has ais dedecere fabulari de ſœmina? Aio. Quid tu verò de Dominorum oculis opinaris? Non- ne lippire dices, ſi quid Arcibus Urbibuúſque deſpectius intueantur? Adeſto mecum in Ge- Gen. 26. Taris. Proſpiciens Abimelech Rex Palæſtino- 3. rum per feneſtram, vidit eum, (Iſaacum ſci- licet) jocantem cum uxore ſua. Et, accerſito eo, ait: Perſpicuum eſt, quòd uxor tua ſit. Linguæ In quas, rogo, quiſquilias prolabuntur oculi, cara, linguâque Regis? Viderit, quod certè non decuit, Abimelechus Rebeccam. Num de ea percontari Iſaacum debuit, ſoror-ne an uxor ejus eſſet. Polluerat ſeſe Princeps, cum non in Azotum, Gazâmve deflexerat oculos: cur præterea, inquinatis jam aſpectu fœmi- næ palpebris, in eodem merſat luto factum Regum Promulgandis legibus os? Quid tua intereſt ſuperbia Soror-ne, an verô uxor ſit Iſaaci Rebecca? brobatiſ. Degenerat lingua Imperantis à ſeſe, quoties Taah. aut arces, aut imperia non loquitur. Diſcat à fſua purpura, quid ſe deceat, & quam ru- bere natura voluit, infra ſe, imòô extra ſe jacere credat quicquid purpuratum non eſt. Atque utinam de his per internuncios fieret certior Abimelechus. Verùm recularum ea cura Regem affecit, ut ipſe Iſaacum accerſie- rit;, ipſe cum illo de Rebecca, ludéque ege- rit. Quid putidius de ore Regis ſtillare po- tuit? Mella certè Leunculus nunquam vivus eliquaſſet; Samſoni ea præbuit offocatus. Apum eſt, ſtipare favum. Spumare Leo de- Afzbili- bet, & fremere. Ità de foœminis diſceptatio, as, ſed ſeriéſque nuptiarum ad equeſtris ordinis viros gravis. rejiciantur, in Regum os admiſlis duntaxat — 6 Oliva hoſtibus ſpectant. Ideò Salomon thronum ſuum compegit ex ebore, quod non ſolum ex Elephanto belluarum pugnaciſſimo extra- hitur; verùm in bellua armamentarium ebur eſt, ſtragiſque inſtrumentum. Fecit etiam 3. Reg. Rex Jalomon thronum de ebore grandem. Po- 0. 13. tuiſſet de Cedro ſolium fabricare, ſed de Monſtro maluit: ne fortè virore, odoréque ligni, frondiumque recordatione in illecebram molliretur; cùm Regem deceat, in morem eboris, candere quidem, ſed etiam rigere. Monebatur à ſua ſede Rex, quàm efle de- Rex e- beret, & gravis in throno, & non infractus. gat. Atqui meretrices audivit ex ebore. Ita eſt: Eccleßia- ſed jurgantes, non blandientes: eâſque non ly- Kici nil râ excepit, ſed gladio. Permitto ad te quoque gant, regnantem accedere ſcorta, ſi eâ filiorum cæ- 2i ſeris. de conterreas, ſi non iis arrideas, ſed ea exa- ea nimes, ſi Rhadamantum te ſuum eſle ſentiant n Cee urnàâ faſcibuſque minacem, non verô putent riorigus. teſtudine te ſibi Arionem fore, cujus ipſæ à Fami- ſolho pudoréque naufragantis ſint Delphin, Verise non ut in littus deferare, ſed ut demergare myizzs: in profundum. Qunn & ebori Salomon Leo- Severir nes inſculpſit, quaſi materies Monſtri non ſuf- ia, && ficeret, niſi forma quoque figurâque effera- Ieriasm, retur. Duo Leones ſtabant juxta manus ſin- 3. Reg. gulas. Et duodecim Leunculi ſtantes ſuper ſex 1o. 19. gradus, hinc atque inde. Num, in tanta tor- vitate ferarum Regem circumſtantium, diſ- cernendis Rebeccæ colludiis locus ſuperefſt Principi? Sedenim throni Media Charitate Can. 3. conſtravit, inquies, propter flias Jeruſalem. 10. Id in Cantico præſtitit, non in aula. Et ru- ſticamem fortè Principem matronarum ſalu- tatio fugax non dedecet: at in palatio Le- gatis Gentium, reſcriptiſque Senatus inten- tum, nefas eſt vel meminiſſe mulierum. Quam- quam opinor ego propter filias quidem Jeru- ſalem conſtratum fuiſſe ſolium Charitate, ſed pellendas, arcendâſque, non prolectandas. Videamus, quæ iſta ſit Charitas, quàâ thro- nus Regis inſternitur. Pampineam tu eam cre- des, fucatam, rorantémque, täâmque cirris, quàm calathis mollem. Mihi vero agreſtis, Serietas conſtans, ſquamata videtur, pilis contiſque dura, minäxque, non lemniſcis torquibufve, Afabi 1 . litas, ſed reſoluta. Verùm neutri noſtrum fides habea- Srsvi. tur; ſuam Salomon ipſe Charitatem expin- gat. En tabulam! Fortis eſt, ut Mors Di- Cam. 3. lectio. Lampades ejus, lampades ignis atque . Rammarum. Aquæ multæ non potuerunt ex- tinguere charitatem nec flumina obruent illam. Ut video ferocior Charitas, quam Elephas, eſt: nec mitigandæ Leonum ferociæ, ſed au- gendæ in decuplum, monſtris Charitas ſocia- tur in throno. Nempe tu Carmelum acceſ- ſiſſe cum Charitate opinabare floſculis puniciſ- que renidentem. At vides irruiſſe cum Cha- ritate Etnam, faces, nimbéſque eructantem. Non enim amœnatur corollis, ſed lampadibus æſtuat: ſociâtque fulguribus flumina, fluviiſ- que accumulat funera. Et quid dirius ſpectari Charitate poteſt, ſi torrentibus innatat? ſi fa- ces jaculatur, ſi cum Morte confligit? Hac tu reris Charitate proritari in ſolium Virgines, filiaſque Jeruſalem ? Et quæ tanta Amazon eſt, quam lampas non abigat? quam flumen non effuget? quam funus non enecet? Non hyeme, non æſtate, non vere adire thronum filiabus licet. An flumen tranent in bruma? Numm in Syrio irrumpant in lampadas? Vere- ne eral pedi⸗ Depheno ſen fn elen Uxchatul lunn⸗ floris uun hete 2) unl Uhetunis Ee Rechi. ganlls, Ee Nifet 1 eols Cls in I MNOIE . An e. iibus di⸗ n ntooe a er, .n ul obhit dn geola! s ame, ſn 5 iet orlin 2 utle Nlon lm; ſed aces ſed ae, feenet in Eet on O 1 uldem? elon ſac Cohortes in Glimn mn ſlo, gui in ponaro⸗ Vetenk, he l imde n abones Hia Alifcata 4 Penleit er Zelomonen ar & hu le Turrin unmunit: Ul malin id Hor ii⸗ a re Renmn l Dend, Vi teniſgert ſoni 4 n D tuN unti ne accedant ad M lmen ant ad Mortem? E Wem j mecdia 1 ²* En quo ſtudio thr mi media RK nro- muel .. erin i filias J inſtrata ſint à Salomone, propter ſciſſe adeſſe ſibi familiam univerſa ti de s Jeruſalem, Charitate: ut quas ſcili e ciſſet. Numquid jam completi am expopo- I. Reg. rnin Bephanro S& Leonibus arcendas nan M di ier huc reliquus eſt parvulus 1 r Ler lii? Ad- 15. 11. dae, ate fluminibus, fulguribus & ſunetibu idit, notus parentibus puer;, deſ etaie en 18. e, h cul pelleret Charitate. Quod ſi R Pro- caulas relegatus, tam eſt Peclufque, & ad nilei⸗ eckenr Charitas in filias Jerulalem » 1a Nau: & principibus uk , Sl primo- Nicl eſt futura Princi — . „ quæ on d *LVidi hili⸗ ij t, i rincipum ſeveritas in . n de auditu, ſed de vi t Rlin, Mi n . ropudia Ba- ſenti - e viſu, quid d 9. in bylonis? Ablſiſtant Pr. a- ſentiat, teſt Ni quid de David n e tant procul à thronis ſominæ; lat, teitätur. Nimirum cithar 8 Nn nam Reges uni efle decet intentos Rei & cincinnatus. Vidi filium l ihard⸗äus erat, letn cæ&, tantumque de C 2 Kenpubh⸗ lere, vi Wai ſeientem pfal- RR ſneramcli ulin de aucal tranſinittendo, de eo. C A lelt um, & Dominus : dore, la “ P1 us, de Gange traji jend . anit, pulcher eſt S 128 cudm 1e luche e Bactris, de Parthi liciendo, nus adeſt Sed illi Domi eilgren 1 . 2 dQe arthis, de Arabibus ſubj .Modeſtias pudori ſuo 1- David. nh gandis, de muni ibus ſubju- Adam 2 pudori ſuo proſpexer oatr 4 ncuS; nienda denique Hieroſol . „ qui à ficulnea inte at Er qui licet. Interi olyma lo- At Aulici A integumentum expetij Atlenm z. im garrit cum Sponſa Sal Aulicus velum diripit S n exbpetut. 2. ad areolas ar ponſa Salomon affecti⸗ pit Sanctuari, ut E l as aromatum, averſéſque ab arci 0 obnubatur. Dei SWaru, Ue eo ce Kiee⸗ Pkleti⸗ oculos inflectit i que ab arcibus tur in ci . ei memimt, ut videa- te ine en Git in fœminam. Ita eſt: ſed pfſal citharoædo non cirros deperüſſe idea- tis curae WoRöRe t R AAne nugatur ſua: ſed Sponſam int pfalmos. Vernacula iſta jam l kua 4 Men ur. n ego cœliba ue- triaque 1 ingua e N ur. tum ſuadend , exploratoribus Harmoni Da , u ſel cipibus dixi endum eſſe Prin- inmi us Harmoniæ. N ixi? Videam non immiſce . Nunquam ſne l us, r0 nt unguen n ende. n ratione videatur à Salomoche uxor? FPal non ſociant carbonibus ſilein. Vel Manelnn t Eneng d. ohra es, amica . 2 Pul- volu a. Velatur Eph tica mea, ſuavis & d. . ptas. Pulcher eſt; ſe phod i Gdornl quaſi obhi — . ecora. Exilis eſt; ſed Domi⸗ zia-; tum imperii R 5,„ eo. Venuſtatem anim nus eſt cum Monfnint Familia- in areola? P egein deprehenderis cinci nimæ percolunt; n Moninmnk , gs e, 2 Perge porrò. Juavis, inqui cinno illaqueantur ; nec tam guige ch wialieri. decora, ſicut Jeruſalem: terribili r: inquit, & namt in cæfſarie. eee omm ie en e deſig- Erta nanl bus gra- 4ieS ordinata. er i e, e caſtrorum ſtylo perſtri omnia ego tam acri 1 . fui Num tibi oblivioſus videtur vlo Periringo, non uòôd 1 1¹ Hurter ſr Hine niſſe Salomon imperii ſui, dum reſpi videtur cer monſtra, hac no ne ea evenire ſuſpi- D, daee . ſam; qui non genas in uxore amiin n Spon- ſanè Pudicitiæ; ſed ne an florentiſſimæ Nfantium,4 ſed arces meditatur; qui e animadvertit, nos;, ſbculis. ccidant futuris, poſt ſed caſt dtur; qui non inaures penſitat di Pudor enim Flos cum ſi el Un ra, vallümque cogitat in Vir ine? Ab- ie eſt, & cras in clibanum mitti it, ho- Metig (hent jecerat in horto Hieroſolymam! ſe “õ aret facillimè. Vidi lium Iie ieti e e une ſ nr Rex re- mulalem Ren intuetur in Sponſa led Je- reſp El ulans Aulicus Davidem Nidhemer in ale. Nr em? Regni curis . O d d. - reſpexiſſiet, n „I ntinenter I Sa. Wü §s exuitur int 1Qui 4 „ non periclitar . elre mattowumm 4 vallum jacit, & caſtra munit er min Qui ſuo ſtrato, haſta Gyphodue ſpohiat Saülein in il cohortes in labiis, geniſque Sponia? Wige, vid, non jam Lyriſta Princi ne⸗ . 2 1 — . . . 1e Kenatu fr quaim non obliviſceretur imperii Sal E, Tulit igitur David haſtam „ ſed exule. ſolio, qui totus i rii Salomon in qui erat 4 tam, & ſopplum aquc, 1. Regz l enn in pomafio wpendthatu imperio, etiam Domi ad caput Sail, & abienunt S. 226 6. lu uin; . Atqui collum ſuſpicit S ninus, quoniam filii mortis efti .— Vivit ²6. 16. ee Vereor, ne Ar „„ P ponſæ. non Niſti. . r15 eſtis S5 m Cheunt, 3 cem potiùs contempl in cuſtodiſtis Dominum Tur wn ns Can. 4. 4 ie⸗ unde non uniones pendere videt 9 ſed dal⸗ Ra ini. Vide, ubi ſit Teds Keg CrMnn n Had⸗ .4. 4. Pones. Sicut turri . 5 m- videras Hlli =. égis. . Arita ir . . ris David collum 1 ium Iſai Beth It 1u; qui S. David Pianus Fiden eſt cum propugnaculis: malie . Hpei retur de inducendo in eheneuren, en age- plus WS dent ex ea. Oblivioſi . lypei re nunc filium Iſai arœdo; qua- cuit ephe tinge n Salomo . ivioſum etiamnum dici . ilum liai non obſervas 1 n, nem, qui cùm muli icis in tentorium, & 6 irrumpentem % li en i maax & „ q mulieroſus putatur, mi m, & cum ſpoliis d ed ⸗ u . „ mi- e in; e tentor . pii n ce Tur enad it erigitque in uxoris cervi- H irnirurn lynx eras, cuùm o ae SAra ſ5 morcchn om ico 1 . : nun ci u n, communit? Quid Nn e mſrumenio tis & vultus in ettn,: cùm ille lepôrem ar- unn ſides i, quid mollius? . in Sponſa vilius . orem victorfis & militi ntdene nid mollius? Archite bj s, demutavit. Lan ⁸ & militis uriuten 4 aliquid Sponsâ Gean berrit i quoque Rex lam evocabare id quàâ tu in ſpecu- — 2 . . — . 5 . e Can.7. 4. Mind, bellacius. Naſus tuns e meda,, ſie — abietibus jam in viro SSWeltunt, arbullis der ii1, ni, quæ reſpici urris Liba- 1 cunt, qu ſpicit contra Dama *ο imberbium à Regiæ limi quarum te N/ . . cum. . 691 . . ned. Regum laſciviæ, quorum d ris erene eremi pertraxerat Sreuline in Aubricurn nsm ens, ne in uxoru . cibuſque agrum: n . mplabare florentem . D m quidem amplex i : nunc nemore præpediri n at. Jam diſce em amplexu, reſpi- tem videa pechris, ne pugnan- ſc, ſia dormi lolertia, I. Principum eſſe debeat reſpectantes C canentem intuebae. En epi ſocordia ad T uris otium, & oſculorum beſe s ad Citharœdos Satrapæ 6 n maſco. Deſy urres aſſurgit, minaturque Da i e ad cataphractos. Notus Aun 1e he- AImel, Daeſpuerim — vid, quamdid icis Da- e Resi . proinde Abimelech 5 . in rubebat ut Sol Plals egiæ ſolario non ſuſi um è& Regis excubiis ¹ ol. Ipſis quoque han e, arces, uſpectantem barbarorum ſo is imperſpectus, cum niſe an 2s, quas everteret aucturus qualore obſcuratur i armnonin conjugum penſi urus imperium, ſed mi in noctem. Nonne D Aeein penſitantem amplexus; inus eſt nunc qu 1 0- advenam i plexus; de quibus quoque cum eo? Q 6 nterro .. 1 go illum uIn uare er- ſ garet, ſummo ſol . non reſpicis. Et d . „ M um olii ludibrio, b eſpicis. Et dixit, qui ſſid unne, que purpuræ infamia „ bat throno: Prima abi „ Aun alſide Apoc. au e retur, Ii, Mag'ſtratibus inſcij Quis ergo mi- oſtentab abierunt. Suis ſe ſideribus 4. G1drußt 1 „Magiſtratibus inſciis, luſt entabat lyra: Haſta & umb t us 4. 12 es, qua 1 „ luſtrentur ur- . 2 umbo ærugina quando Reges ſermocinantur, non de Ba- videm vidi, cùm revelatâ facie videni nr. Pa. nunc latet in galea. Ecce vidi fili poterat; ium Iai Beth- SAee in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 321 9 byloniis: 11 Pudlet D um adends, ſed de Rebecca? Quàm Hudeten raélitici regni, cùm audio con natores, quis in paſcuis vagetur Ci- lehemitem. Ergo i ini . rgo in minima trib n. . . u M minimnus paſtor latere non pote urte⸗ quoque Saulis Aulicos, Clientéſque Regi 8 18, 2 tinn 1. Reg. tharodu 1 6 . s1 Et ait & . . õ d e ag iguen ene gilene ſuos: Prowi- Hores? Non poteſt. Cur? Frali adr b, Beihju on, de pueris, ait. Ecce vlal Red S 4 Sr Excubar? Gitcharcodus aleer . bu⸗ Pethlehemitem 4 1,. Uau Ecce vidi li e bpulcher eſt. m, vix pater Reierabatat, tuc. gu e. D in rum ,, mu toneem Nſallere, é 6 . oque cuùm Sas apud vos ci S ergo, non audiun . citharozdi? Quid oculis cun a9 . Lt lis cum lyra? D d 4 pe- - 1. Reg. 16. 18. Linguæ cura. Caſtitas cauta. Species, ut video, ſenſuum in te munia con- fudit, decepitque te, quando interfuiſti ca- nenti, non ut fides audires, ſed ut genas ex- plorares; nec ut ſymphoniâ demulcerere, ſed ut candentis nive frontis urerere. IIla te Ly- riſtæ teſtudo quaſi præconem Jonam deglutiit, ultrò te naufragis ingerentem. Vidi filium Iai, ſcientem pſallere. Eâà citharæ harmoniâ tui ſym- phonia pectoris diſſoluta tum eſt, quando ci- tharodum non aure, ſed oculis, ebibiſti. Ve- rùm in innocentem invehor. Nam is citha- roœdum olim viderat, non autem videbat quo- tidie. Vidi filium Iai. Videamus quà ille ra- tione Davidem aliquando ſuſpexerit. Ecce vi- di flium Iai Bethlehemitem ſcientem pfſalle- re, & fortiſimum robore, & virum bellicoſum, & prudentem in verbis, & virum pulchrum: & Dominus eſt cum eo. Quanta in Regis fa- mulo pudicitia! Quantus pudor in Satrapa! Nunquam de citharodo nugatus cum Rege eſt. Tum tantùm de Davide loquitur, cùm Rex lyriſten expoſceret. De Davide loquutum eum fuiſſe dixi? Erravi. Non enim an Da- vid vocaretur, reſcierat hactenus. Vidi fclium Iſai. Patrem noverat, adoleſcentem non no- verat. Et putas latebras omnes indagaſſe ado- leſcentis, ſecretäque univerſa rimatum eum, qui ne nomen quidem callebat citharœdi? Reputa, an diſquiſierit, quocum ageret Da- vid, quem odiflet, in quem propenderet, quæ illi inſuſurraſſet domi pædagogus, foris Oreſtes, Magiſter in palæſtra, & , ſi Deo placet, in adytis Samuel, quando, qui vo- caretur, non quæſierat. Vidi filium Lſai Beth- lehemitem, ſcientem pfællere. Quin eum nun- quam intendiſſe ſuſpicor canenti, quando non auditum ſibi, ſed viſum duntaxat afleruit ado- leſcentem. Didiciſſe, quid ſciret David, opi- nor Aulicum, non expertum. Quæ porrè verborum modeſtia, quando Davidem peri- tum maluit dicere pfſallendi, quàm cithari- ſtam? Vidi filium Iai, ſcientem pſallere. Ti- muit vel in verbo laſciviam: cenſuitque læ- di pudorem poſſe, ſi Davidem nominaſſet citharœdum. Subeſt hac in voce nonnulla, ut ita dixerim, Venus. Scilicet, hac ille re- ligione percellebatur, inquies, qui venuſta- tem pueri produxit in ſcenam. Pueri? Viri decorem expinxit: & fortè alio, quaàm tu re- ris, conſilio. Mitto, eum ad pulchritudinem pfallentis, poſt ambages verborum multas, vix deſcendiſſe; dixerat eum pſalmorum pe- ritum, dixerat fortiſſimum robore, dixerat ſermone prudentem, virum dixerat, tum pul- chrum nominavit; & ne qua ſpeés foret illu- dendæ venuſtatis, quamvis eam hymnis, ha- ſtis, prudentiâque vallafſlet, præſto illi Nu- men eſſe adforéque nunciavit. Ecce vidi fi- lium Iai, ſcientem pfallere. Quis laſciviam ſpe- ret in hymnis * Et fortiſiimum robore. Quis bellacem autumet emolliendum? Et prudentem in verbis. Quis eum non fateatur virum eſſe perfectum, ſi non delinquit in verbo ? Et vi- um pulchrum. Pulchrum, ſed virum. Quis autem virum demutet in fominam * Et Do- minus eſt cum eo. Quis non revereatur, pa- veätque pulchritudinem, in qua Dominus re- quieſcit 7 Imòô nihil prædicare de Davide ſe- Verius ſanctiuſque Aulicus potuit, quàm quòd illum & pulchritudine florere teſtatus eſt, & Numinis afflatu, præſentiäque munitum. Non- ne, inquies, ſatius erat conditionem illam X 320 Oliva præterire, nec dicere elegantem, quem di- gerat citharedum * Quin erat pernecefſaria de oris elegantia commemoratio, ITum, ut, eà intellectà, videret Saül, num turpis illa foret oneroſäque conditio, quàâ David vide- retur indignus regia, illique ſufficeretur ci- thariſta manu elegans, non fronte. Tum etiam Seyv; no ut, reſcità pulchritudine citharoedi, muniret eliganiur ſe Princeps contrà irrupturam illecebram, au- palehri. réſque pararet cantaturo, oculos mentemque ſubtraheret. Virum pulchrum nominavit; ne Laus Re- ſi improviſa pueri elegantia objiceretur Re-gis padi- gi, tam venuſtate offenderetur pfallentis, iWimi. quàm erat citharà recreandus. Timuit inopi- Aplies natam Regi pulchritudinem obtrudere: & iid fre- quâ nos gratiores Principi fore ſperaremus, "andi, as eâ ipſe damnari timuit. Pſallit, belligerat, de hul- prophetat, vir eſt; at pulcher eſt. Una hæc zzeg eſt pſallentis verruca. Sed Dominus eſt cum leagt eo. Noli exhorrere pulchritudinem, quam Deus amplexatur. Non enim Amaſium ad te adduco, ſed Vatem. Venuſtus eſt facie; ſed mente venuſtior. Lyram pulſat; ſed Lilium excolit. Canit; ſed pſallit. Cupidinem fron- te circumfert; ſed eum verbis nunquam non effugat, fugatumque fodicat ad interitum. Ut- que mella & Leone fluxere, ità pudorem hau- Gratis ries à venuſteo. Non enim Libido pulchrum evoberan- circumſtat, ſed Divinitas. Virum pulchrum: tnn & Dominus eſt cum eo. Et unde noſti, quòd eice⸗ ſit cum eo Dominus ? Quia & pulcher eſt, forune & vir. Ingens hæc ſanè laus, & quæ Deum ſaa. detrahere poſlit in citharam, pulchrum fſcili- Fama cet, & virum eſſe. Ergo non venuſtate de- ra. nigramur, ſed imbecillitate noſtrâ, nec ele- gantiâ, ſed ſocordia corrumpimur. Quin pul- chritudine, ſi eâ non eviramur, Numini jungimur. Noli ergo incuſare genas tuas, ſed cor tuum damna. IIlud eſt, quod rubere in rubore didicit: illud & candore nigrorem exuxit. En Davidem, in cithara & venuſta- te, virum pariter & Numini familiarem. Vi- Otium. rum pulchrum: & Dominus eſt cum eo. Sed Semeſi. illecebram frontis ſudore pugnæ, oriſque ca-'tuaii ſtimonid edomuerat. Audi. Vidi filium Iai. S Ergo ignotus erat ipſo quoque nomine Re- ian. . . . 1· . mé. gum Aulico. Et cui erat David familiarior, Mortis ſi ſe non inſinuabat in amicitiam Satrapa- wemoria. rum ? Vidi flium Iſai ſcientem pfallere, & Tenta- fortiſſimum robore. Quòd otio relanguiſſet. Lar tianum boraſſe proinde illum intelligito. Et virum ine, bellicoſum. Non in agro exerceri, ſed in acie ſtuduit. Ibi enim in luxuriem virore frondium excitaretur, hic cædium frequen- tiàâ vetabatur laſcivire. Quâ enim ratione for- nicari liberet, ubi vivere non licebat. Ro- buſtum ergo Davidem exhibet, ſed bella- cem: armorum horrore compeſcentem fron- tis illecebram, non florum amœnitate, agro- rúmque luxurie proritantem ætatis oriſque fa- ces. Et, quod his longè melius conſulit Caſtitati, ſermone pudicitiam propugnabat. Ideôque viciniorem cæteris verborum pru- dentiam pudori Davidis eſſe Aulicus voluit, cùm ſubjecit: Prudentem in verbis, virum pulchrum: & Dominus eſt cum eo. Ac ſi di- ceret, Pulchritudo, quam ſanctitas præit al- loquii, Divinitatis conſequatur præſentia ne- cefſe eſt. Redditur enim frontis illecebra ca- pax Numinis Dominique, ſi eam ſermo con- ſecret Cœlo. Hoc labiorum rore ſi pulchri- tudo refrigeretur, non fulgur, ſed flos eſt⸗ ſuper t ieſ taroculn 5„ fam, cam, un jetn Wlne Gem anfi Prum: cten. X eſttu e Euenn, ſ, oln i 1mn Muen ilerbl Uentem n. Evoe nudam ſed be , II rum lrd elt. N Nt orun be Mun more beo, n . gun, Edh — — E d ſer ſis Len non em, ne mne pucl cin aucirit Id, mune , Wit . ein A liu, lun nun ſtlit, Adie E et, 1 INe, kyan Auel. Anun tan 3 Ki AWun Mil ii chn, K Ie. P D Eeimtin ll en ile e alr Tuel en w, 4 7 3 en Dhktkn, n a; n turn min. Celetl i ihrn Thentd ommunie ereter Nn TUmiti incden ,, re hennmn, it, beliee teſt Uuk onin hn dinen, Amaium4, 8 eſt lak; ſt; Edli Dpidientt 8 nüngenn dimernmmn l. Pudgrenla ibido Wnr inimn ,llln! dde nofi et, & Pulin, , &leln Polchnnſi! on venlies Noſkr, e Mamo, Ei genis u ,od l Mdor Ani ithan tmn (Nn en N . gne, E 4 ode n, Mrid h, icitiam RW ten M, , elangulle , ekcell, wunen czdium franandi. 1 Muſici pudici. Ser vorum deledtus. Lux5 nimietate Jervien- zinm. in Cap. Il. Lib. Il. Eſdræ. ſuper quem requieſcet Spiritus Domini, Spi- ritus conſili & fortitudinis. Quis verò aut Saülis miretur ſatis pudicitiam, aut Aulici udorem non prædicet? Nam Saül, quamvis Princeps, mullum domi apud ſe habebat ci- tharœdum; debuitque è& domo Paſtoris avehi in domum Regis tum lyra, tum lyricen. Quin ne voluptatis quidem causà accerſiit cithari- ſtam, ſed tum primum confugit ad Muſi- cam, quum Spiritu Domini malo ad ango- rem uique concuteretur. Imòô ne tum qui- dem citharedum expetiit, ſed pſalmogra- phum: Providete ergo mihi aliquem benè pfal- lentem. Non cantilenis, ſed pſalmis levare meſtitudinem ſatagebat. Qui cùm præſtô eſ- ſe ferretur, non eum tamen advocavit, ni- ſi, cùm intellexit ex ſervo, ineſſe filio Iſai tam Numen, quaàm Citharam. Vidi filium Iſni Bethlehemitem, ſcientem pfallere. Hæc au- dit Saul, & tacet. Nonne dixeras, ut ad te pfallentem inducerent ? En pfallendi peri- tum. Evoca illum, ſi optas recreari. Haud ego nudam Iyram expetii. Pfſallentem exqui- ro, ſed benè pfallentem. En non merum Ci- Saul. dervi brobi. Amici veri. Autlici ſint juſti. tharoedum. Vidi filium Iſai ſeientem pſallere. Id parum eſt. Et fortiſimum robore. Nec id ſatis eſt. Nam Syren & canit, & ſtrangulat. Et virum bellicoſaum. Nondum me dignus eſt. Nam mores quæro, non galeam. Qurari de- beo, non defendi. Satanas verò non haſtà fu- gatur;, ſed hlio: timétque pudicum, non pug- mnacem. Ideò ſubjicit de Davide ſervus. Pru- dentem in verbit. Scribeæ quoque dicunt, & non faciunt. Et virum pulohrum. Id horreo, hunc nolo. Et Dominus eſt cum eo. Tum enim- verô ſervis ſuis Saül adjanxit citharcedum: & quem non pfallentem, non fortem, non bel- latorem, non eloquentem amaverat, expave- râtque pulchrum, plenum Deo advocavit. Ut emim audivit: Et Dominus eſt cum eo. Exilivit illico, minciôſque ſubmiſit ad Iſai. Et Domi- nus, inquit, eſt cum eo. Miſit ergo Saul nun- cios ad Iſai, dicens,: Mitte ad me David fi- lium tuum, qui eſt in paſcuis. Quid excogi- tari modeſtius potuit? Et Principi par ſanè ſer- vus, qui de inducendo in Regiam, quem no- Muſica. Servi verat, audieraâtque, cithariſta nunquam cum Rege egit, miſi cùm illum, exagitatum Dæ- mone, levandum cenſuit aliquàâ illecebrà ci- tharœdi. Quem veròô eum induxit? Qui Re- gi non tam à Iyra, quaàm à thuribulo eſſe po- téerat, vir ſcilicet prudens in verbis, & à quo Deus nunquam abeſlet. Hiſce profectò citha- tdis Daæmones extruduntur. Haud foœminam David induit, ut Regem adiret. Vir prædi- catur, & robuſtus, & minax, & plenus Nu- r. Reg. 16. 21. Dignitas ho, mine. Et Dominus eſt cum eo. Attamen vir tan- tæ probitatis Regem nihilo minus dementavit. Aucdi. Venit David ad Saül, & ſtetit coram eo: At ille dilexit eum nimis, & factus eſt ejus ar- miger. Tranſitur de genere confeſtim in genus. Quid enim affinitatis intercedit inter umbo- nem & Qitharam? Armiger citharoedus! II- le pugnat, hie canit. Verùm dilexit eum, & factus eſt ejus armiger. Et quis Davidem erudivit? Qua in palæſtra ſeſe ad munus il- lud aptavit? Quibus aut meritis, aut gradi- bus ad Regis ſcutum aſcendit, dudum puer in paſcuis? Quibus gradibus, quæris? Netit coram eog, & factus eſt armiger ejus. En gra- dus! Merita rimabare? En merita! At ille dilexit eum nimis, & factus eſt armiger ejus. tem à Iyra ad umbonem. Dihgitur: 321 Hæ ſcalæ ſunt, per quas evehuntur Opilio- nes ad Dynaſtarum ſcutum aà fiſtula. Si dil- geris, quamvis ſis cithariſta, Mars fies ex Apolline. Nimietas iſthæc tamen exuperantia- que Saülis in David, quàm fuis ſeſe ripis con- tinuit? Nam ex citharoœdo armigerum fecit. Nemo jure conqueratur, traduci adoleſcen- ſed amor, amor eſt, non amentia. Promovetur ſervus, ſed inter ſervos. Non Tribunus re- nunciatur, ſed armiger. Armiger, non Sena- tor. At ille dilexit eum nimis. At vide, ut in amore non cæcutiat Saul. Micsitque Saäul ad Wai, dieens: ſtet David in conſpettu meo: in- venit enim gratiam in oculis meis. Doleo, quod is, qui demulcendis auribus quærebatur, Re- gis oculos prolectet. Auditur cithara, non ſpectatur. Gratulor tamen, & gratum Da- videm eile ſuo Principi, & coram eo non nu- gari, non ſubridere, non tumere, ſed ſta- re. Iet in conſpectu meo. Diligitur nimis, & ſtat? Rectè. Nam quamvis adametur, & ſervus ipſe eſt, & ille Rex eſſe non deſüt. Atqui canit. Stet. Invenit gratiam coram Re- ge; ſed non ſellam. Evectus eſt: ad Galeam, non ad Cyathum: ut ferat ſcutum, non ut auferat ſceptrum. Alioquin ſi Principem de- decoret arrogantiã, non armiger eſt, ſed ho- ſtis. Nam, qui Bellatorum patientiam ad ſan- nas traducit, non is ſcutum geſtat, ut Victor propugnetur, ſed umbonem abjicit, ut Prin- ceps feriatur. Amabat Davidem Saul, ità ta- men ut non ei exciderit, unde illum deduxiſſet in Regiam. Miſerat enim Saäl nuncios ad IMai, dicens: Miite ad me David filium tuum, qui eſt in paſcuis. Novit Saul, quid agat ephe- bus, & ubinam degat. Parenti, quid filius agat, ſignificat. Mitte David ſilium tuum, qui eſt in paſcuis. Redundat hæc ſanè legatio. An Pater ignoraret, ubinam fihus moraretur? Sed Ibid, Aulici frunandis Regis fa- vor ſed modera⸗ taes. r. Reg, 16. 200 Aulicis non ſpes facienda fortè ideò mentionem de pafcuis intulit, ne aut nimiæ Iſai, aut David illaà Principis evocatione ſpem foriunæs aliquam praciperent dignitatis, melioriſque fortunæ. Davidem voco; ſed ſcio, unde ille ad me accedat. Hæc elatos ſpiritus ſcientia com- peſcat, ſi qui fortè inſperato nuncio tumue- re. Ita enim conſuevere Principes ſpem om- nem accedentium in cunis enecare. Paſtorem cùm eum fuiſſe ſciam, quid ex me ſperet? Si vicinia ſceptri mei aliquando tumuerit, ſui re- cordatione pedi detumeſcat. Mite David, qui eſt in paſcuis. Sciat ſe ſciri. Vel certè meminit paicuorum, ut nihil latere ſe jacta- ret, quamvis nullius in imperio momenti. Quid enim neſciret, qui filium Iſai reſciebat, in paſcuis diverſari? Mitte ad me David filium tuum, qui eſt in paſeuis. Hoc ſolum non indi- caverat Saüli Aukcus, cùm ad eum de Da- vide loqueretur: & hoc tantùm renunciat Saül Iſai, cùm ab eo expetit filum. Accepe- rat Davidem peritum pfallendi efſe, bellico- ſum, fortem, prudentem, plenumque Numine. Ecce vidi filium Iai ſeientem pfallere, & for- tiſimum robore, & virum bellicoſwum, & pra- dentem in verbis, virum pulohrum: Et Domi- nus eſt cum eo. Hæc Saül tum à ſervo audie- rat, & omnium penitus aut oblitus, aut negli- gens, edicit Ifai, ut morantem in paſcuis filium ad ſe mittat. Mitte David, qui eſt. Qui eſt? Qui eſt, inquit, in paſeuis. Cur in ſolatium Pa- tris non ais, qui pfallit, qui bellatur, qui pru- dens eſt, qui Deo dives, qui eſt flagitiorurm Immu⸗ Aulics mi ſeri Superior naestus. Conſidens ia in ho⸗= minibus. Aulici miſeri. 1. Reg. 16. 182 222 Mone—† immunis? Hæc quidem didici, ſed ea non Sutuus reétineo; aut; ſi memini eorum;, illa non pro- negligi- fero. Dominatores enim rarò ea aut animo, Znr. . 1 2 F flecti Superbia Aut ore volvunt, quibus in reverentiam inflect & Faſfus Poſſunt, aut benevolentiam ſervulorum: ſed oderunt ilis obliteratis, loquuntur & meditantur ea ea, qu« tantum, quorum recordatione & proculcari . rez: famuli poſſint, & ipſis ſævire liceat in ſer- d vientes. Mitte David. Davidem noſti? No- * . Vi. Et unde illum agnoviſti? Citharà-ne an funda? Hac Gigantes elidit, illà Dæmones effugat. Ore-ne, an pectore? Hoc Deum circumfert, illo fundit oracula. Iſthæc me reſ- cire non decet. Quid ergo de illo reſcis? Li- teras recitato: Mitte ad me David filium tuum, qui eſt in paſcuis. Nempe Davidis hæc dos potiſſima, quà meritò evocari poſle in re- giam videretur Sauüli. Cohoneſtaſſet profectè Rex traductionem pueri à compaſcuis in au- lam, ſi eum pſallendi peritum, ſi ſtrenuum, ſi pugnacem, ſi gnavum, ſi Deo fretum no- minaſſet. Tum enim artis habituſque ruſtici- tas tantâ ephebi indole tegeretur. Verùm il- la, quæ in Davide relucebant, didicerat à Satrapa, norat ipſe quod parenti inſinuarat. Maluit quiſquilias de ſuo promere, quàm gemmas expromere commodatas: Et ne vi- deretur Echo eſſe Senatoris, peritiam, robur, prudentiam, Numénque prædicantis de citha- rœdo; Opilionem appellare Davidem maluit. Rex aa- Hoc ſiquidem à nullo didicerat. Sciebat id ip- diat Con- ſe de puero: quod tantùm reſciſſe non de- lierios. Puit. Quis enim non ſpernat Principem, cui, cùm ſit Davidis imperſpecta fortitudo, peri- tia, innocentia, ſagacitas & religio, id con- ſtat ſolum, nempe degere in compaſcuis? Mit- te David, qui eſt in compaſcuis. Scivit tamen illum Saül eſſe in compaſcuis: ideéôque nihil de illo præcipuum, magnumque reſfcierat. Miramur autem refſciüſſe abjectiſſima Saulem de extero, ſummorum, quæ Deus in puerum congeſſerat, ignarum, cùm Jacob & minima cCirca filios percalleat, & neſciat atrociſſima? Sen. 37. Is enim, evocato Joſepho ait: Fratres tui 13. paſcunt oves in NRichimis Veni, mittam te ad Rex re- eos. Novit Jacob præeſſe ovibus filios. At ſæ- gat. vitum à filis in Joſephum ecquando reſciet? Gen. 37. Eera peſima comedit eum, beſtia devoravit Jo- 33. Jeph. Iunica ſilii mei eſt. Lippeſcit plus ſanè Superior Jacob, quam Iſaac, & cahgat bonus ſenex invigilet. in meridie. Execratur feras; & domi ſunt S. Facob. monſtra. Scit filios in Sichimis eſſe cum ovi- bus; quàâm id minimum eſt? Et neſcit able- gatum à fratribus in 5Ægyptum Joſeph cum Iſmaslitis. Quàm id atrox, & quod nemo non ſciret, uno excepto Sene, qui primus om- nium id reſcire debuiſſet! Quid enim ſcit, qui conſpirationem filorum ignorat, neſcit- que vincula pignoris charioris? Cum præſer- tim nec raptim, nec clanculum, nec uno ac- tu ſæva fabula data ſit. Tumultuatum primum eſt inter fratres; tum Joſeph denudatus: de- miſſus exinde in ciſternam: inde abreptus ad haſtam: Agarenis tum venditus: comploratus deinceps à Ruben. Et in tanto Tragoædiæ ſtre- pitu, tantâque prolixitate ſcenarum hebet Ja- cob, impingitque in Sole, ratus Urſos eſſe, Sen. 37 qui filii erant. Nudaverunt eum tunic tala- 24. ri, miſeruntque eum in ciſternam. Extrahben- tes eum, vendiderunt eum Iſmaölitis. Tulerunt autem tunicam ejus, & in ſanguine hædi, quem occiderant, tinxerunt. An hæc in ſpecubus Oliva — „ . . . let? 7 acta, unéque duntaxat conſcio, qui facinus oe reticere poſſet? Acta, reactâque in agro o ſunt, non palam ſolùm, ſed propalam: nun- 3 .. . .. . 7 ler, 4 dinæque feritatis inſtitutæ, haſtâque propoſi- Tt ta, cui ſubjectus puer plus offerenti. Num c 4 Re D nte⸗ hæc ignorari à Patrefamilias debuere? Sed- Feil enim callebat ipſe, & in Sichimis filios eſſe, ucut & præeſſe ovibus. Dixit ad eum Iſraz-. Fa- A am n tres tui paſcunt oves in Sichimis. Iſta perno- 4 e, ſti? Paſcunt oves: ſed in monſtra deformati D ſunt. Paſcunt oves: ſed fratrem devoravere: dutn Degunt in Sichimis. Sed innocentem ablegant en in Ægyptum. In paſcuorum illecebra filios “B eſſe non dubitas: ſed filium in lacu fuiſſe neſ- * is, & eſſe in compede. Appendantur modò nuen, 157 Pede. cTPendammm modè ſiet in trutina prudentiæ, quæ ſciuntur à Princi- lro pe tantæ familiæ, & quæ ab illo neſciuntur. Videbis de minimis conſcium accuratiſſimè, . D diligentiſſiméque Prætorem, rerum maxima- nen rum penitus inſcium. Nimirum & nota Saü- n 4 e Ii Davidis compaſcua: & Iſraeli fihorum per- i ſpecta tentoria; immanitas, laniena, conſpi- funt ratio, atque barbaries prorſus imperſpectæ. il Ridere hoc loco libet Samuelis pavorem im- anr; providum. Dixit ei Dominus: Imple cornu 1. Reg: Pe tir tuum oleos, & veni, ut mittam te ad Iſai: I6. 1. ren kil providi enim in filiis ejus mihi Regem. Expa- eE vit ad hæc verba Samuel, clamavitque: Quo- er= Krdc modo vadam“ Audiet enim Saul, & interfi- wnaa,, uem N ciet me. Trepidationem illicò Sacerdotis Do- S.Samuels ilck, minus recreavit. Et ait Dominus: Vitulum de Atanar armento tolles, & dices: ad immolandum Do- Is Wen mino veni. Expaveſcis, Samuel? Quidni? Au- En n diet enim Saül. Falleris. Major res iſta eſt, Neluren, quàam ut à Rege reſciri queat. Vitulum tolle. honiſi⸗ Nam id intelliget Saül: idque erit mentis, em, i notitiæque regiæ pabulum. De vitulo abdu- n heil ⸗ cto, déque armento fiet Rex certior, mul- S täque de illo diſceptatio futura eſt. Nam in- kila Ree unctum à te ibi Davidem in Principem necil- nihi ini, le quæret, nec ad eum deferet ullus aut civis, ln nun aut famulus. Norunt enim, quorum ſint ru- Unin, Ha morum avidi Principes. Tolle Vitulum. Hoc 6r nannu m. 1 Regem pecore demoraberis, ne te in conclave Uhlitbinon S 2 proſequatur, ubi tutò, & clam illo, deſig- eNympha nabis futurum populi Ducem. Videtur enim Ure ſid nn ità cum Toparchis agi, ut olim cum Æta Col- lte Ci chorum Rege transfuga egit Medea. Hæc ut int ke De parentem inſequentem ſe retardaret, diſcerp- enn hlalent tum membratim fratrem parenti objecit. Quo WR a ille ſpectaculo torpens à perſequenda filia ſe- l Art ſe retraxit. Inungi puer debet in Regem. Quo= ſr nill modo vadam * Audiet enim Saul, & interf- Colorat⸗ e ciet ine. Hæc reformidas? Vitulum de armen- 1d aui to tolles in manu tua. Hujus ità Saül immo- gumtm rabitur jacturæ, ut ultra te conſequi nequeat, unn mi neſciétque palam in domo Iſai a ſummo Ponti- Crnn R fice delibutum oleo Davidem eſſe, ut regnaret lenct, in Iſraël. Et quantà ſcenarum converſione vo- n rietatéque produci oportuit Tragœdiam, repu- .Z Eplirer diatis à Samuele filiis Iſai ſeptem, evocatéque bäi, à paſcuis natu minimo David! Quæ omnia in Aeri 8 vico, ubi nihil non publicum, confecta, non tlen N ſine indignatione rejectorum, quorum repulſa Int e eſſe nequiit ſine ira, & murmure, ignorata S mihilo minas fuere penitus Saüli. Horres? Ac- d di. Eo, inquit, tempore, quo viderat daul Da- 1, Re ſain vid egredientem contra Philiſthæum, ait ad Ab- in⸗ 1 it e ner principem militiæs de qua ſtirpe deſcendit ſeius rers mie d bic adoleſcens? Dixitque Abner: Vivit anima wmagnaru,. i N ua, Rex, ſi novi. Et vos militiæ Principes ſalu- lufs e tamini, quos tanti momenti res geſta tamdiu la- d tet? dn I . e 1 eke, E 8 fla , l Re. a en. r Eln derornn, temn idee kecehri in hdantur Wur 4 Din, lo wſänn cclnatline, tum mam. 1 . mem, herſece Deroten ir ple ann n te Aa Nii evn I. narte: e Sacetäntilbeg us: Vilunl⸗ nmnolenta) (cn!i or Ie ins, . Vitlundk ve erit n, De vwinhoan celtit, A. Nra ek. Mr Piinrien t Aldat Cponn e. ſe Vuin. ne tenn une dam M, cuN Mleden Ei Ndaret, nti Oben egvenl b in Regen. ilen 6 n,M ,, NNNE e 9 u. Reg. a. Reg. 1⁸. 5. Matth. 42.4. lia occiſa ſimt, & ommia parata: tet? Effudit hunc ſupra puerum Samuel co-= im olei ſui; deſignatúſque Rex palain eſt in domo Iſai, & ait Abner, Vivit anima tun; Rex, i novi? Et quid noviſti, ſi hæc non cal- les? Ità ad maxima caligare, & lippire Mag- nates conſueverunt. Jam vide, ut penſitave- rit Saul, quibus aà tirunculis ſit David excep- tus cantionibus. Dixitque: Dederunt David de- cem millia, & mihbi Mille dederunt- quid ei hupereßt niß ſolun regnum? Proh ſuſpicionerm putidam! Nunc ſuſpicax eſſe coœpiſti, Saül ? Quid in Davidein egerit nutu Numinis Pon- tifex, negligis. Quid egerit afflatu Numiris David; ignoras. Quid cantillent Pſaltriæ inter ludicra;, adducto ſupercilio, expendis? Nunc ſcilicet arcendus eſt David à ſolio, cùm ei Luſciniæ occinunt, Percuſſit David decen: mil- lia. Nam deridendus tum fuit, cùm à Samue- le inungeretur in Principem;, cm Spiritus in eum Domini dirigeretur, cum Satanam in te extunderet; cum Leonem diſcerperet; cùm Urſum effocaret, cum denique inermis Go- liam obtruntaſſet, tibique cervicem monſtri obtuliſſet, rogandus tum verò fuit;, qua de gente eſſet. Tulit eum Abner, & introduxit coram Saille, caput Philiſthai habentem in ma- nmu ſua. Et ait ad eum Sail: De qua progenie es, o adoléſcéns. Et quid ei nunc deeſt ad pur- puram? Num manus ea ad regni virgam imbe- cilla eſt, quæ Gigantem oftentat? Et quid aget armatus adoleſcens, ſi Philiſthæum iner- mis obtruncavit? Ludit, & jugulat. Num; cùm jugulaverit, ludet? Sedemm inunctum, bellacem; gnavum, victorem pfæfecit Saül cohorti ſuæ. Quod enim oſtium pandebat ado“ leicenti, inter ea; ad imperium? FPoſtiitque eum Saul ſuper viros belli. At ſiſtris, Cchoreiſ- que deductum, metu regni ſubmnovit eum Saul à Regia. Dederunt David decem millia, & mihi mille dederunt: quid ei ſupereſt niſi ſo- lum regnum? Mo vir fortis, & præliare bellæ Domini, Saiül autém reputabut, d'cens: Non Iit manus mean in eo, ſed ſit ſuper eum manus Philiſthinorum. Nunc cohorreſcis? Excitavere te Nymphæ citharis tuis, quem tonitrua fra- gore ſuo non vellicaverant. Triumphat Da- vid de Gigante; & ſubrides: Puellæ gar- riunt de Davide licentins, &c expalleſcis: His enim lucdhicris non ſemel Principes fodicantur, incurioſi ad maxima, pavidi nugarum. Adeſt apud Matthæum Rex, quo nihil expingi pof- ſit inſulſius. Hunc JESUS ſua manu nobis colorare dignatus eſt, ut, dum Iram ætermi Patris æqunſſimam in Judæos fepræſentabat, fegnantium pariter exprimeret ſtudium in mi- himnis mazximum, millam de rebus aximis Curam. Ergo und eidem imagine; Patrem defendit, Imperantes accuſavit. Ablegat is ſervos & Regia. Rejiciuntur. Iterum eos ad Tepulfores ablegat, tanto evocatorum fſaſti- dio, in alii exceflerint patriâ, alii muncios tu- tuderint. Quid; rogo, agitur tam grave, ut fepulſam Rex paſſus novos ſubinde ſervos re- mittat ad reluctantes? Audi non me;, ſed Regem audi. Nolebant venire. nerum mi ſit alios ſervos, dicens: Dicite invitatis, Ecce Prandium meum paravi Tauri wei, & alti- venite ad Ruptias. Et quâ, rogo, jactur4 Regis ac Ta- Dernarii diſcernetur angor, ubi pultem nullus hoſpes exſorbuerit? Si dixiſſet: Jam domi Re- Lina eſt, jam præſtò eſt annulus, quo Sponſa in Cap. M. Lib. I. Eſdræ. 323 ſubarrhetur; nolitis inanem eſſe Aulam in tan- ta advenarum frequentia. Nullo deinceps contumelia deſertarum nuptiarum fuppleri aut apparatu, aut cetu poterit. Filius uxorem duxit: & vacua funt triclinia? Hac non angitur ſolitudine injuriâque Princeps. Ve- nite. Cur? Ecce. Admirantis interjectio iſta eſt. Audiamus quod infortumum reformidet- Eecé prandium menm paravi: Tauri mei, & altilia occiſa. Et de beta; aut cumino quid factum eſt? Ea quoque; ſi conciſa ſunt, non perendinant. O vocem Piſtoris, non Princi- pis! Occiſi ſunt tauri? & nulla domi porti- cus; unde aut in flumen, aut in plebem dif- perdantur non tauri ſolùm, ſed pateræ, ſed ſtragula, ſed abaci? Tota cum murrhinis & Calicibus diſperdatur menſa, quæ & à Rege parari potuit, & poôtuit à Regulis non expe- ti. Repudiaris, & de cupediis cruciaris? ſti- peſ=ne; an ſaxum, an fungus es? Et memi- niſſe decuit te nidorum, aviumque; in tanta repulſæ contumelia? Tauri occiſi ſunt. Sed ti hon Taurus, ſed Vervex es, qui potes in pur- pura non rubere ad injuriam, & angi potes de ollis. Fumant altilia. Sed tu repis, & friges, cui non repudium pro veneno eſt, ſed aries non ſemeſus. Atque utinam hiſce ſolici⸗ tudinibus Regis inſania definiretur in minimis maximi, in magnis verò maximniſque mini- mi. Nam, amiſſis per injuriam, perditiſque contumelidſis, cum eorum vicis ac urbibus; adhuc de patinis cogitare in cædibus potuit; providitque, ne parata ingratis menia aufer- retur inconſumpta. FPerdidit homitidus illos, Matth & civitatem illorum ſuccendit. Tunc ait ſer- 22. 8. vis ſuis: Ite ad exitug viaruim, & quolcumqué inveneritis, vocate ad nuptias. Quoſvis? Quoſ- vis. Errones, & lurcones; & mancos, & verberones, moriones; ſcurrâſque? Quof- cünque inveneritis. Nonne ſatius erat putreſ- cere in auro, aut Smaragdo Phaſianos & Atagenes, quam in aqualiculis excoqui heluo- mum? Fervet Regis atrium paraſitis, bubul- cis, cetariis, & zonaris; ne pafato convi- vio deſint liguritores. Tunc ait. Id eſt, quan- do, miſſis exercitibus, ingratorum urbes in- cenderat. Nimirum Principes ne tum quidern magni ſunt; cùm planè ſunt maximi. Quid grandiunus, quàm cohortes ijimmittere? quam Vaſtare oppida? quam arces incendere? Ve- rùm cùm hæc imperat Rex, de inſumenda Ccona meditatur ſeris, & mirnmima quæque præſcribit. ITune ait. Urit urbes, & pati- nas fervefacit. Cruorem fundit, & effundit miuſtum. QCædit Dynaſtas, & mancos re- creat. Pugnat & propinat. Ecquande coiere in unam aulam Vulcanus & Bacchus? Hic epulantur, ibi trucidantur convivaꝛ. MNimi- rum ne tum quidem Regnantem puduit me- miniſſe triclini, quùm urbes ferro ignique de- leret. Supereſt hic quoque, quod mirere. Nam obtruſis in epulum erronibus univerſis, & quetquot digitis micabant in compitis, Iu- ſtrationem orſus eſt Rex convivarum, anxius, ne quis ex iis accumberet obſoletior. Vidit ibi hominem non veſtitum veſte nuptiali. Aut ri- deat neçeſſe eſt, aut ridebitur. Rideat? Quin numellas explicar & mamicas, vinétumque miſerum ablegat in tenebras. En Conſulem ſuos exolventem faſces in pannoſum. Scio in hoc Rege, quâ pleroſque repudiat, & alios evocat, humanitatem exprimi Dei Patris, 324 declinantis à Judæis in Gentes. Verùm figu- rarum non una imago eſt. Nam & Lazari ſcena, quæ tamen vera eſt, tum Chriſti fa- miliarem exprimit, tum obfirmatum, dura- túmque in ſcelere peccatorem repræſentat. Ser- pens modò conterendus à Dei Matre induci= tur: modo à Dei Filio prudentiæ myſtagogus prædicatur. Veneramur has Regis nuptias;, quà Numinis humanitatem nobis ſanctiſſimam adumbrant. Eas verò ridemus, quà inanes imperantium curas ſuis & vinculis, & pate- ris, & calieibus expingunt. Deus enim be- ne uſus eſt iis, quibus nos male præſumus: uti & Viperis à peritis pharmaca conficiuntur exquiſita. Et ſané quis amicorum teneat ri- ſum, cùm expediri videat Carnificinæ in- ſtrumenta, omnia, ut unus plectatur ceta- rius, nuptiali prætextâ non togatus? Amice, quomodo buc intraſti, non habens veſtem nup- zialem. Reſpondiſſet utinam ille percontanti; Tu verò, Amice, quo modo huc ingrederis habens veſtem non convivalem, ſed regnan- tem? Me deccnt compedes, quòd adſim epu- lo non tunicatus. Sed te dedecet diadema;, qui diſcutiendis erronum thoracibus, epulo ades paludatus. Ego patinas ſine chlamyde dehoneſto: Tu in epulo Cenſor, & purpu- ram dedecoras, & coronam. Turpior nocen- tiérque eſt, qui adeſt erronum epulo purpu- ratus, ut jus dicat in braccatum, quaàm ſi convivio pannoſus interſit, ut jus ſorbillet in panno. Ego vocatus huc intravi. Tu injuſſus huc irrupiſti. Me Rex abripit? & triclinio; hinc te abripit regnum. Ideéque ſi me judi- cas de caliga, tu damnaris de conchylio. Ne- minem non miſerebit erronis, ob ſqualorem damnati. At neminem non tædebit intrantis in triclinium paludati, non ut recreet invi- tatos, ſed ut ſtrangulet. Ego vincior, ſed tu teneris. Mea nuditas in tenebris deliteſcet: ſed feritas tua meis tenebris ponetur in ſuo lumine, ut ſcilicet nemo non damnet Cen- ſorem Regem in convivio. Exeamus aliquan- do tandem è& triclinio, ne & nos videamur à Rege compediti. Verùm à vinculis incidimus in amplexus, catenis ommibus diriores. Mu- tavimus, fateor, ofſculis virgas. Sed malo cæ- di, quam deflorari. Nam Sichem Princeps Salem, qui advenarum turmas adveniſſe in regionem ſuam, juxtâque oppidum conſediſ- ſe, non adverterat, curſim è tabernaculo Ja- cob Dinam egreſlam & vidit, & adamavit, & rapuit, compreſsitque reluctantem. Egreſ- Gen. 34. ſa eſt Dina filia Liæ, ut videret mulieres re- 3. gionis illius. Quam cuùm vidiſſet Schem, PFrin- ceps terræ illius, rapuit, & dormivit cum il- la. Hæc Princeps explorat. Nam reliqua per Politicà Procuratores confecta ſunt: ager ſcilicet cen- vecors. tum agnis redemptus, & jus paſcendi adve- nis acquiſitum; quos nullà ratione apud ſe eſ- ſe tam florentes familià & pecore, pati Prin- ceps debuiſſet. Nec his fimbus circumſcribi- tur Dominantium anxitudo in minimis. Nam Hemor, ne Sichem puella fraudaretur, è Regia ad paſtoris advenæque tabernaculum abit, ſalutat, rogat, exponit inquilinis cam- pos & portoria, conjugia exhibet, condi- tiones denique duriſſimas accipit Princeps ab exteris, præcidendi ſibi ſuiſque corporis, ut cultro & ſtigmate in ſortem transferretur Gen. 34- ignotorum. Terra in poteſtate veſtra eſt, ex- II. ercete, negotiamini, & polſſidete eam. Filias Ssichem. Dina. Oliva noſtras accipite. Et quæcumque ſiatueritis» da- bo. Augeté dotem, & munera poſtulate, & li- benter tribuam quod petieritis tantuùm date mihi puellam hanc. Hæc eſt Helena prophe- tata, cujus ſtudio non obſidio toleratur, ſed urbs deditur, ultréôque hoſtes in principatum aſciſcuntur. An non una puella Hebræa con- Deus no- fuſionem fecit in ædibus advenarum? Expo- bis vilj; nuntur univerſim omnia exteris & hoſtibus, : Nam Luxurias tantùm ne ſua baſi Sichemi ſcurrilitas deſti- eb Sien- na ni tuatur. Ut habeat adoleſcens, quam ſuavie- agtun, ab tur, tirunculam, habere principatum non Tempora- curat: carétque urbe, ne careat Dinâ. Tan- lia omnis ti=ne tibi lilium eſt, ut pro eo agrum expo- Funr. nas? Verè flos campi Dina, quam Hemor re- t. dimit latifundiis. Terra noſira in poteſtate ve- vH, Rra eſt: tantùm date mihi puellamn hane? Ut Syiritua. video, agrum exponis pro flore, ſed ut li- lia cereris lium demutes in rubum. Vide autem, ne, ahabi- dum principatus haſtæ ſubjicitur, Princeps “. quoque lanceis ſubdatur. Nam fratres, ut ru. ve; borem Sororis extergant, rubere te volent: Un f. & , ſi circumcidare, initium illud erit dolo- cationum rum, non obſignatio pactionum. Tu quoque, amor. qui alter Pharao es Palæſtinæ, rubrim mare extimeſce. Nam ſi te in illud demiſeris, hau- riere. Proludes cruore tuo funeri tuo. Nam Venus, ſi rubeat, moritur. Noli ergo volup- tatem præire cruciatu. Siquidem dementis eft. libidinem vulnerare, ut tripudiet. Sedenim roſas protulit Venus ſauciata. Ut monerere, ne flores quidem Libidinis aculeo carere poſ- ſe, quando è& vulnere oriuntur. Gladium à te, rogo, abſtineto: aut, ſi placet circum- ciſio, non Dina placeat, ſed Abrahamus. Er- go-ne, cùm Judæi pro lege feriantur;, tu Ju- 2 dæus eſſe incipies, ſi circumcidare pro ſcele. re? Legem prævenis, ut Legem ſolvas? Sub- deris Legi, ut ſis exlex? Profectò non Legis apud te tabula, ſed naufragium eſt. Nam præputii ſtudio circumcideris. Mala Lex, cu- jus eſt Beelphegor Legiſlator. Nec circumci- ſio appellari debet, ſed conciſio, ubi Libido non amputatur, ut pereat, ſed exputatur, ut floreat. Inſolens iſthæc in Amore cultura. Vul- nerari, ut luxuriere; utque oſcula demetas, tela ſerere, illecebramque non rore inſperge- re, ſed cruore. Circumcidatur in vobis ommis maſculini ſexus. Placuit oblatio Hemor & Ni- chem. Nec diſtulit adoleſcens, quin ſtatim, quod petebatur, expleret. Placuit oblatio! Ni- mium videri poterat, ſi conditio ſpurciſſimi vulneris toleraretur; verùm amantur & vul- nera, ſi teda Fœminæ nuptialis incendatur. Circumciſi denique ſunt univerſi, & cæſi om- nes, pro puella una. En quâ machinà Prin- cipes & ſuo cœælo in iniquiſſimarum conditio- num cœnum deducantur. Qui enim amwplifi- candæ ſtudio ditionis ſanguinem non ſuffun- derent, cruorem profundunt pro virgine. Et miraris, ſi ſuſque déque omnia vertantut, quando Navarchi, ſpreto gubernaculo, ru- dentem reconcinnant? Abjiciuntur interdum Reges ad minima, & hac vecordi diligentia; curaque ſocordi, maxima quæque regnorum jura, decorâque peſſum dantur. Videmus in- terea, inquies, Deum reſpectantem ad ab-. jecta, luridéſque contemplantem. I ltis ha- Pſ. 12·5. bitat; & bumilia reſpicit in cclo, & in. Dei pie⸗ terra. Suſcitans à terra inopem, & de ſterco- videniis. re elevans pauperem. Sic eſt; ſuæ nutum palpebræ Divinitas flectit in abjecta; ime & in la G lcknn ant ini toliue hil s wecita nnn, un eßt⸗ ent Ex⸗ ehrbhe ,Adum Vn anin itn onun tl Peli 4 Nule udn u ret, 9 Püerinſi rliet Auth ed ina 1 , innatet u kruc aet anb jenns, ut hict Den in Parwun Etriitur cvocle den beas Mei, Ouen damn lelate ſenen Neletut: & Oten heo./ umimixen ſiner Denn Gunnanddum Dommmste Uomm vi krfero ll n iülud evnchhun theu n dein Gten lenp Ael Mob: viſi Ekinatn hilm an Crnt T faln lun trklnpe ibconen lkae unund, lk i re MMnin A, un 1 Naben G Enttr , en, ti ni n. er E in iſ eerti . .1. . . lnt in ſterquilinium aliquando. Haud tamen tenuis 4 ang 1 illa eſt in re tam tenui. Fimo infigitur, ut gem- intun . . n mam inde extrahat quâà thorus ornetur. aſcitans 1 . In à terra inopem, & de ſtercore elevans pauperem. tann, Ut collocet eum cum principibus cum principi: Euia bus populi ſui. An minima videtur tibi Domi- nus meditatus in temi, qui pannoſum contem- n platur, ut faciat purpuratum: qui de luto thro- haſk 4D num effingit? Hac vellem humilitate labora- iitg E rent Excelſi; abundaret profectò Chriſtiana lum hui4 Reſpublica Conſularibus, ſi rimarentur inter- petm e, wehet dum Principes mapalia & textrinas. Neque Dn In ie, enim ij tantiun apti Curulibus ſunt, qui ponè grum and thronum educantur. Habent ligones, quod au- nHen Pgni læa plerunque non habent; &, miſi fallor, à urtert egt rulla traducitur Cincinnatus ad triumphum. n hor; li Non pretioſiores Conchis Algæ, quamvis hæ e, ukt Zene⸗ fluitent in ſummo æquoris, illæ verò depriman- en E ie tur ſui pretio ponderis in imum. Non vilitate u, Du perio, ſed opulentià deprimitur Concha; nec nobili- evehat ta. tas, ſed inanitas efficit, ut ſuber extet Ocea- centes no, innatétque. Et tardior, & involutior in planta fructus, quàm flos: aurôque ac gemmis careret ambitio, miſi in viſcera ſpecuſque terræ iremus, ut Plutum erueremus è luto. Humilia reſpicit Deus, ſed non abjecta meditatur in hu- mili. Parturitur in ſervitute imperium; huic ob- ſtetricatur Divinitas, dum illam intuetur. Tu quoque demittere in obſcura, ſed ut ſplendere jubeas Meridiem è tenebris. Abimelechum, in- quies, damnabamus, qui ludentem Iſaac reſpe- tats ) UN. e te llr le n neretur: & tamen imminere videmus Deum n. Ween Gen.2t.10. Iſraeli, quieſcenti ſuper lapidem. Dormivit in Alre r eodem loco. Viditque in ſommis ſealam, & Domi- = num innixum ſcalæ. Quid tu inde conficies? Di- einmn, ſtineri Deum quoque interdum mimimis, nec . damnandum Regem, ſi ludum aſpiciat, quando enſohulb⸗ Dominus reſpicit dormnentem. Fateor à ludo ſomnum vix diſcerni: cùm alter abortus ſit otii, alter verò laboris ſit eruca. Verùm è colludente Iſaaco illud edidicit Rex, arctius eſſle Rebec- cæ vinculum cum Patriarcha, quàm Sororis. At Deus incumbit dormienti, ut eum à Meri- die in Septentrionem dilatet, ut prole ditet, ut regno augeat, ut cœlo ſociet. Evigilat denique Jacob à viſione non jam erro, ſed Sacerdos, & deſtinatum condiendis oluſculis oleum in Cchriſma convertit, quo ſaxum in aram de- dicatur. Tulit lapidem, & erexit in titulum, fundens oleum deſuper. Hæc ſi tu Sacramenta pa- riter & Imperia, otiantis deſidiam vocas Divini- tatis, do manus, aioque licere Regibus otiari, mi- nimiſque præpediri. Aſſidet Deus Adæ quieſ- centi: ſed Hevam architectatur ex oſſe. Id-ne mi- nimum dices, unde propagari mortalitas cœpit? Imò ut videas, quàm Deus ipſe, qui tamen æ- què minimis ac maximis excubat providentia ſuàâ, quàm videri nolit per ſe minimis incuba- re, Jacobum meditare. Is, cùm nihil optaret, dormirétque in lapide, ultrò in ſe congeri regna Gen. 28.14. dermiratur. Ego ſum Dominus Deus. Terram, in Jua dormis, tibi dabo, & ſemini tuo. Dilataberis ad Orientem & Occidentem. Et benedicentur in te cunétæ tribus terræ. Erigit tum Jacob ſaxum in titulum, expoſcitque Numen;, ut ſibi panem & pallium largiatur. Si dederit mihbi penem & veſtimentum, erit mihi Dominus in Deum. Et reſcripto non dignatus, abit de loco inſalutatus. Ita-ne? Ergo ſilex, ſi reſupineris in eo, voca- lem tibi prodigamque regnorum Divinitatem conciliat; Si verò in Aram conſecretur, mu- ttbicaæ Tom. II. en Wle §. Jacob in axo. Ibid, al. xerat & feneſtra, quaſi minimis Princeps diſti- in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 325 tam experiere parcâmque providentiam teg⸗ minis & annonæ ?Ingerit Deus regna non op- tanti: petenti tunc nec panem ſpondet, nec præ- textam. Inauditus ergo de Luza excedit Jacob, quòd Deus & ſceptra ingerat, & ſportulas diſ- . penſandas commiſerit Oeconomis ſuis. Scilicet, ahes a. inquies, annonam Dominus non diſpenſat, qui nutus. confectum de ficubus malagma Ezechiæ ulceri admovit? Et id tibi videtur minimum, mede- rrtekad. ri Regi, & moriturum de ſtrato in Templum 447 er ſe tranſducere? Quid ibi non magnum, ubi & curent, Mors pellitur, & Princeps convaleſcit, muta- Renair turque illuvies morituri in ſplendorem perli- tantis. Die tertio aſcendes Templum. Quam- . . „ 4. Reg. 20. quam quò Deum inflexi? Nec Deus medici- 6. nam ulceri adpreſſit: nec præſcripſit, qua ex materia conficeretur emplaſtrum. Commentum id Eſaiæ fuit, quod nuſquam ex Oraculo accepe- rat. Videamus in ſaneſcente plaga, quid Deus & quid Propheta præſtiterint. Hæc dieit Domi- 1bidcm. nus Deus: Ecce ſanavi tes die tertio aſcendes Templum Domini. Et addam diebus tuis quin- decim annos: ſed & de manu Regis Aſyriorum liberabo te, & urbem hanc. Dixitque Iaias: Afferte maſſam ficorum. Quam cum attuliſent, & poſuiſſent ſuper ulcus ejus, curatus eſt. Num Deus Chirurgi tibi munere videtur fungi? Ubi ver- bum à Deo excidit de componendo malagma- te? Ubi Dei manus, quæ illud ulceri adpreſ- ſerit? Quin ſi verba expendiſti, nec illud Pro- pheta commiſcuit, illudque ſervi admovere Regi, non Vates. Afferri Eſaias juſſit maſſam ficorum. Qauam cuùm attuliſſent, inquit, & poſuiſ- ſent ſuper ulcus. A Deo peractam curam conten- debas, quam vel Propheta faſtidiit. Indignum ſeſe miniſterium Propheta credidit, acclinari ad ulcus, quamvis regium, curandum ſummà morbi mortiſque victoria. Sedenim dixit Do- F. Eſaias, minus: Ecce ſanavi te. Imperando, non mini- ſtrando. Dixit, quod unus tantùm edicere Om- nipotens poteſt. Nemo enim inſinuare moritu- ro poteſt, Sanavi te, niſi ſolus Deus. Et quam- vis facturus illud eſt, quod una tantùm præ- ſtare Divinitas poteſt, tamen quaſi eum pude- ret tenuitatis, valetudini, quam meliorem eſſe jubebat, hoſtias illicò trophæaque conjunxit. Templum pariter & Capitolium deſignavit in ſtrato, ut non tam revaleſcenti videretur opi- tulatus in morbo, quàm ad triumphum juviſ- ſe putaretur luctaturum. Ecce ſanavi te. Die tertio aſcendes Templum: Ned & de manu Re- gis Aſſvriorum liberabo te, & civitatem hbanc. Non emplaſtris à Deo cura conficitur, ſed vexillis, ſed hoſtiis, ſed Victoriæ monumentis. Ubique aut thus fragrat, aut putreſcunt Aſſy- rii. Nihil non ſummum, regiumque in curatio- ne Numinis; quæ non medicis, ſed militari- bus inſtrumentis abſolvitur, dilatatis ægri faſciis in vexilla, thoréque jacentis in pu- gnantis currum reficto. Imò & retroacta, in horologio Achaz, decem gradibus um- bra à Deo eſt; decebat enim de Sole capti- vitas triumphuſque Divinitatem. Imnwocavit ita- 4. Reg.20, que Iſaias Propheta Dominum, & reduxit um- i. bram in borologio Achaz retrorſum decem gradibus. En, ut in minimis ſumma ſibi de- ligat Dominus ſplendidâque, rejectis ad E- ſaiam malagmatibus; qui ut ea præſcribit, ita illa nec conficit, nec Regi adprimit. Adeò à generoſitate Prophetarum abſumus Sacerdo- tes & Monachi, qui ægris, non in Noſocomio, Chriſti pauperibus, ſed ſuæ domi Proprætori- Ee- bus 326 Zelus ani- bus aſſidemus, miniſtramus, ſamulamur, ad ſirvia "α eXcCreatus uſque excipiendos fictili, vitréque ro- zientibus, Tem expendendum, modò Calici admotâ dexterâ in altari, modèò phialis ſiniſtrà ſurrectis in So- Familiari- leim; ut luce noſtrâ ſit univerſis & clarior & ar unſ indignior in Proconſules ſervitus. Nimirum cùm niwmia. fluitans æ*gri ſuccinum contemplatus diù fue- ris in cryſtallo, pronmunciaveriſque bullans, an Nrksikin elanguens ſedimentum illud naturæ ſit;, diſſe- res mox in Templo de Jordane. Nos quoque ſcilicet in morem Leviathan, cùm Euphratis limum excuſſerimus, glebas Jordanis aureas deglutimus. Hæc porrò de Providentia Nu- minis pronunciavi, non quod illam etiam mini- mis intereſſe non ſciam, omniâque curare: ſed quòd Deus, ut nos à vilibus indigniſque no- ſtro charactere miniſteriis abſtrahat, quaſi à minimis in ſpeciem abſtineat interdum. Verùm materies iſta à propoſito nos noſtro ſejungit. Inclinari tantùm ad abjecta noluerim Magi- Oliva ſtratus, ne, cùm urbem advena luſtraverit, ſuo inſcribat labaro elogium non tam felicita- tis ſuæ, quàm alienæ ſocordiæ: Et reverſus re- dii. Magiſtratus autem neſciebant gu5 abiiſſem. Ita torpent Hieroſolymis Satrapæ, ſed non ita Sponſa, id eſt, Virgo, otiatur Hieroſolymis. Quam;, qui circumeunt civitatem, invemunt. Eos enim, quos videt, deſiderio ſervandæ Sion, à thoro ad mœnia traduci, ſolatur, al- loquitur, recreat, nudatâque inde, cæſaque recedit, quòd noſtra in ſe vulnera transferat, noſtrâmque inopiam ſui ſpolio theriſtri locuple- tet. Sionis Arx Scriptura eſt: hanc er. nun- quam non circumeam eà ſpe, ut mei ſint mer.· ces diuturnioris infractique circuitus, occurſus, amplexuſque Virginis. Hujus ego Columbæ ar- genteis planè pinnis calamum meum inſero, inſcribéque quintum in Eſdræ libros Com- mentarium. Scriptionis meæ ſtipendium u- num, & ſolum eſt, MARIA. Hrſen ſen, w Wlanratior * Ee lier unkum v e. a Niiod 6 Ks Mere i⸗ en! bon u M Mn. . eſe tn E N bihet 1 8 Pentar 4 net, Ule ot, , 30 Clne Meumn n, lür n iu EX LIBRO EX CAPITE SECUNDO Libri ſecundi Eſdræ . à numero 16. Magiſtratus autem neſciebant, quò abiüſ- ſem, aut gquid ego facerem. Rer rigar. . bem arcémque luſtra- Fiſius tan- ” a n eurc. ret Nehemias, mœ- tur, nonas nium , portarumque tem Ræ Nt ruinas reconcinnaturus. merita ſub- — . ilktorum Hæc ſunt, quæ Ma- expendit. giſtratus ignoraht, qui, d„ ut ſuſpicaces ad explo- duperior q4J —ê e⸗ ere. randa Ccrimina ſubjecto- 2t. rum maximè ſunt, ità in indagandis præ- Aaarè geſtis deſides ſunt, vidéentque opera te- ebee⸗ nebrarum, operâque lucis non vident. Et Severiate quinam hi ſunt vigilum oculi, quibus ne leange ſubluſtris quidem meridies facinorum eſt, verè water & nox dedecorum; in morem fſulphuris, ef- cum fervo- fulgurat? Nehemias Urbem omnem circum- re. it , & nemo id Præſidum reſcit! molitur Jevoy o. inſtaurationem mœtmium, pro qua & à Re rehaut. ge literas impetraverat, & Suſis digrefſus tantum viæ confecerat, ſecumque duxerat ero viros & Media primarios, nec ea tamen aut pænam ſir, OVere Magiſtratus, aut præiagiere! Mira- velex ag Mur autem id Perſis evenire, cum adulta jam bramium. eſſet ſocordia iſta Præſidum, in ipſis Mundi re- 5. Nes. Daſcentis incunabulis? Nam cum liberalins bi- biſſet Noé, negligentiuſque in ſuo tentorio ob- Saperi dortniiſſet, à Chamo quidem irriſus eſt, à Sem “ . verò & Japhet contectus eſt, ſummni in pa- nereur. Lentem ebrium & proſtitutum reverenti. Evigilavit tandem Senex, digeſto jam muſto, aperuitque oculos; ſed non ſidera, at car- Gen. 9.2 4. bones, ſuſpexit. Evigilans autem Nog ex Vi- no, inquit, cum didiciſet, quæ fecerat ei filius ſuuus minor, ait: Maledictus Chanaan; ſer- vius ſervorum erit fratribus ſuis. Animadver- te »rogo te, curſim, quâ ratione maledicto —55 . . „ † T . 2 Aulicifye- à ſe Chanaan, hon Urios, ut olim Elhſæus in nandi. Pueros, immittat, ut non in illum, Eliæ ze- lo, ignem & coœlo devocet, ut non fatiſcere in voraginem terram ardore Moſis imperitet, ſed eum ſubjiciat, non mmodo fratribus, nam Ethicæ Tom. II. IBRO SECUNDO ESDR id prædulce eflet, ſed fratrum quoque h- Nex zon bertis & ſervis; quod ſanè ingenuo adoleicen- ee Anitd- ti omni eſt durius, diriuſque cruciatu. Male. dictus Chanaan. Maledictus? Ergo diſtabeſcet? Rex iſe Non ſunt peſtes tanti piaculi ſatellites. Num "eget. naufragabitur? Puſillorum offendiculis & cor- e aon⸗ ruptoribus ea pœna ſtatuetur, non autem ir- sapenier riſoribus patrum. Diſcerpetur? Leones Pro- von onia phetas liguritores offtocant, non parentum con- lrem. 568 temptores. Quid? Molà-ne conteretur? aut rotâ diſtorquebitur? aut dedetur incendio? His graviora pati debet ſuppheia illuſor geni- toris. Quæ ergo ſuſtinebit tormenta Chanaan? Servus ſervorum erit fratribus ſuis. Audin'. Et tamen quod perditifſimo puere in poe- nam patris delinquentis inflictum tormen- tum eſt, eo quot ingenui, quéôtque adoleſ- centes regi torquentur! Quis enim regii ſan- guinis non pendet à Satrapa? Porrô hic tam ſer- vire debet Libertis Chanaan, quàm ipfi famu- labuntur Sem & Japhet. At nunc non eſt una ſervitutis conditio Satrapzg & Principum- Nam Libertus ità famulatur plerunque Regi, ut ill imperet, impetrétque ab illo univer- ſa. Liberto autem ita ſubduntur Principum fi- lii aut fratres, ut ab eo impetrent penitus ni- hil, unam ſi excipias ſalutationem in foro; dexterumque in coenis accubitum. Scilicet , cùm ſiniſtrorſum abierit Sejanus, Taibe- rii ſocer & gener, geminique adoptati filii jam Cæſares ſunt. Sed ad noſtra redeamus. Quid intellexit exolutus a vino Noéëé? Quæ ; inquit, fecerat ei ſilins ſuus minor. Probrum id erat, & dedecus. De pietate vero filio- pzßiathaes rum, qui pudori conſuluere qmieſcentis ſuo Retg'oſo⸗ pallio, quid Senex accepit? Silet de ea Mo- dere ts ſes. Id enim expreſſit, quod evenire in an- amiim. lis ſolet; in quibus mira de tenebris lux, te- ed viriutes trümque in meridie crepuſculum, ne dicam, entr. nox ſumma. Si peccetur; plenilumum eſt, viſunturque venenatz Taxi non folum fron- des & baccæ, ſed fibræ quoque,; & abdi- ta corticibas lues. 81 vero edantur cum laude facinora, interlunium eſt, Hppefcitque Villicus, ne Punicorum aut purpuram aut eſcam internoicat. Nimirum candore diſperit acies, nigrore convaleſcit. Quod ut in Nos- mo probetur ex parte, improbari tamen ex parte poteſt, quando de ſanioribas filis quamvis nihil feratur ſciſſe, omnia ſe ta- men percalluiſi? tefiatus eſt, univerfis in Ee 2 60S8 328 eos tranſductis rerum regnorúmque vaticiniis. mine Argus quodammodo fuit, ità ejus dignoſ- gupeviar /i. Cendæ juſtitiæ Tireſias videri potuit, ſed cæ- tardusd Catus. Nam hic ætatem adoleſcentiæ ſuæ die vam z. noctéque diſtinxit, modè Balæ implicatus, præmium. Magiid pPatris injurià, mod Joſephi propu- gnator, ſummo familiæ & ſenis bono. Vi- deamus nunc, quàm fuerit Jacob lynceus in diſcernendis filii tenebris, quàmque in ejus Gen. 35. Meridie caligaverit. Abiit Ruben, & dormivit 22, cum Bala concubina patris ſui: quod illum mi- niméeé latuit. Patuere tenebræ Seni. Specte- mus, an humanitatis auroram ſuſpectet. Lo- Gen. 37. ebantur, Ecce ſomniator venit: venite oc- 22. cidamus eum. Audiens autem hoc Ruben ni- tebatur liberare eum de manibus eorum, & dicebat: Non interficiatis animam ejus, ſed projicite eum in ciſternam banc, maniſque veſtras ſervate innoxias. Hoc autem dicebat, volens eripere eum de manibus eorvum, & reddere patri ſuo. Num hanc in fratrem cle- mentiam Senex intellexit? Scilicet. Ne ſub- odoratus quidem eam eſt. Et tamen Joſe- pho patrocinatus eſt Ruben palam in agro, coram teſtibus innumeris & loquacibus. Ba- lam verò, clam omnibus, compreſſerat in conclavi. Et tamen, quod latuerat ſcelus, Senem non latuit. Quæ nulli non patuerat clementia, parenti non patet? Ita eſt. Rube- ni rubos, quamquam aut malè, aut minimè oleant, odoratus eſt Senex. Rubeni veròô li- lia „ roſaâſque odoratiſſimas ne ſubodora- tus quidem eſt Jacob. Vidit provolutam ado- leſcenti Balam. At iſtud opus eſt tenebrico- ſum;, umbris muriſque obſitum. Patet nihilo minus, & ſpectatur. Non videt ereptum telis laqueéque fratrum innocentem, pudoris amo- severitas riſque hoſtiam. Quo quid ſplendidius, illu- nimia. ſtriuſve patrocinio? Dices ſuppreſſam fuiſſe Peyonkf ſcenam omanem tum inſidiarum in Joſeph, alien: non tum clementiæ. Suppreſſa tum fuit; ſed, re- memor. ducto tandem ſipario, patuit univerſa tum ſcena, cùm regnare in £Ægypto filium edidi- Judex ve- cit. Quid, ſi ne tum quidem Rubeni promerita rue & pro- J. — —. . edidicit, quæ dudum didicerat? Age: Non- ne in Ægypto expiravit Jacob? Nonne an- tequam proficiſceretur in Ægyptum Hiſto- riam divenditi a fratribus fili doctus fue- rat? Audi, quid moriturus inſuſurret pri- mogenito : Effuſus es ſicut aquta: ne creſ- cas. Effuſus planè es ſicut aqua, ſed tam in ſolatium generis tui, quàm in damnum- Obruit myrtum? ſed Cedrum irrigavit. Con- cubinam oppreſſit? ſed filium ſervavit. Ru- bri ad inſtar maris ͤ£gyptiam ſervam hau- ſit? ſed Jordanem imitatus Arcam pudicitiæ tranſmifit. Acceſſiſti tu hlibens volénſque ad Nilum. At Rubeni aqua, quam Nili, melior. Siquidem ille fœminas reſervabit, & maſcu- los deprimet. Suis verò gurgitibus Ruben Balam hauſit, & Joſephum in Httus extulit. Cur ergo adulteri meminiſti, & obhiviſce- ris Servatoris? Pudorem, inquies, læſit. Sed pudicum erexit. Bala non lilium, ſed liguſtrum eſt: quot enim liberos enixa & tibi & Racheli eſt I At Joſeph non viola, ſed Li- lium, imòô & ager plenus eſt, cui Dominus benedixit. Cur ergo tam ſeverè hunc fontem in Mare mortuum emittis, quia horam u- nam reſtagnavit in ſerva, & non magis eum derivas in Edem, quando in paradiſum Ruben. Gen. 49. 3. Oliva S. Zacoß. At Jacob, ut in deprehendendo Rubeni cri- . . Dei, id eſt, in filium tuum Joſephum in- Huxit? Aſcendiſti cubile Patris tui, & macu- 6 Gen. 49. 4. laſti ſtratum ejus. Maculavit ſtratum; ſed ef: fecit, ne polymita filii tui cruore turparetur. Vidiſti, & eluxiſti tunicam Joſeph ſangui- nolentam? Intincta eſt in ſanguine hædi. Sed, niſi Ruben interceſſiſſet rabiei frementium in puerum, ſuo eam filius ſanguine imbuiſ- ſet. Nonne dixiſti, eßicit mibi, i ad buc Joſeph filius meus vivit. Tuus vivit in n. 85. .gypto filius, & vivit primus à Pharao- ne. Vivit autem, imperâtque ereptus Rube- ni humanitate immanitati fratrum. Et eum, quem civicâ donare deberes, ſervato fratre, laqueo adſtringis, fulguréque percellis? Sed enim Balà abuſus eſt. Sed optimé de Joſe- pho meritus. Ità ſanè: verùm præclarè ge- ſta etiam Patriarchæ aliquando non comme- morant. Ut propterea videri non debeat mi- rum, ſi excubare Nehemiam neſciant Perſæ reparationi Hieroſolymorum, quando conſer- vati à Rubeno Joſephi obliviſcitur Jacob. Quæ me ſanè murorum luſtratio in eos inci- dere coëgit vigiles, qui mœnia circumeunt, Sponſamque detinuere. Detinuere, aio? Comprehenderunt, objurgarunt, concide- runt vulneribus, pallio nudaverunt. En eju- Iatus ſuo vulneri indolentis! Percouſſerunt me, Can. 5.9. & vulneraverunt me, tulerunt pallium meum mihbi. Et quare ſævitis in Virginem? Co- Malier do lumba eſt: immaculata eſt, ſuavis & myr- * lir. rhea eſt. Sed vagatur. Si eſt Columba, mo- Ueiſrmi. retur in Arca. Si eſt immaculata: talem ſe ias. ſervet procul à luto. Non fidimus pudo- ri circumforaneo: errétque neceſſe eſt Pudi- Famecura citia, ſi errat. Percuſſimus vagam. Vagam Fuperior Eam dicitis vagam, quæ ne pulſanti qui- a,dis ar dem Dilecto oſtium domus aperuit? Quæ adpenam. morari malebat in cubilibus Leonum , & montibus Pardorum, quam progredi de de- ſerto? Quæ denique clauſuræ tam eſt appe- tens, ut in ſepta ſeſe horti converterit? Hor- Can.4. 12, tus concluſus, Joror mea Sponſa, hortus con- cluſus. Hanc vos vagari dicitis? Sed vaga- tur. Non vagatur, ſed ad pulſantis vo- cem Verbi profiluit ſuis invita penetralibus. At non quærat Dilectum. Cur;, ſi diſplicet Zudex cau⸗ ius ſit. progreſſio Virginis, tam diuturna domi mo- ra non placet? Videtis prodeuntem; con- cluſam din parietibus non videtis? Quid? Non ne latet etiam cum prodiit? Quæ enin velo innubitur, non vagari illa ſtudet;, ſech ire. Quod ſi parum vos ab injuria velum Virginis compeſcebat, quâ vos ratione non Myrrha molliebat, quam illa undique ma- nu', digitiſque ſtillabat? Si Columba eſt, mo- retur in Arca! Et quo modo in Arca demo- retur, ſi eam inde ſuus Nos eduxerat? Li- cuit avi ex Arca egredi, ut ramum oleæ refer- ret ex agro in Arcam: Et Sponſam domo progredi nefas eſt, quæ Sponſum inductura eſt in domum Matris ſuæx, & in cubiculum ge- nitricis ſuæ? Cæcutitis, ut video, ad Sponſæ gemmas, & nævos ità circumſpicitis, ut aa- gam pronuntietis, quæ domi ad repulſam uſque Dilecti reſtiterat, diciturque à Ver- bo non vaga filia, ſed hortus concluſus umdi- „ que & conſeptus. Et darem ego ſanè duti- gidiantas tiem hanc Judæorum cenſuræ implacatæ, i- zemer?. . . . mam ex Cenſores ſi audirem in Evangelio vocem- quam ex zzmm Canticis non noveram. Nam epulante reduce Zona non cum Patre prodigo, alius ex agro filius pro- viders . pius Pierli. le lß. ginm eht, 1 gbnck von con e ſeiel onlelion in ahl ie ſlitn, gii E lürto r ten ſeti ti Mn, alt Umn megri II, tmtünn Atbe ies, H neptl, um. Dun glaſn mana calſinihi li gu de mteibis, lmn. Tulns! I 1 nob⸗ ! Et de Kde Kinglurn Aetiam inr ſllins iltum Uletprece 1 „ Chnm Ee We Clen Ubeini d Petebet. in, Prin 1n) De ni, un fen i tn arer Erlg n mie . 8 ferunqe Henhe n hen Ne . d gi vannl n Ri 8 1 etrat HD Perclle) Pind N. Nerlun fo nm enn. monCchenn. neſcum N Opundo an viletur ut Ttio in ent nid Gronn tinnete in pihin iirgien!01 ſuarn E Column,, ne Pllan 8 zerut, es S Leonml Pnnget 2 tmel 4 oreneit) M, s bnn Nr 4 Cur, 1 tumm G geunten,1 Ddit! (ee, u Muu, b in . e WM. lalole 7V0 . Cohuhlli⸗ ce N 1 2 in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. pins acceſſerat; auditéque ſymphonia; roga- vit, quid novi contigillet. Vocavit unum de ſervis, & interroga Vit; qüid hac eſſent. I-= gue dixit illi: Frater tuus venit,; & occidit Pater tuus vititlunz ſaginatum, quia ſalvim il- lum recepit. Nihil ergo præter incolumitatem Luc. 1½. 26. Eiliue pro= rediit, livens, luridus, ſubalbidus præ fame & glande. Et quare lachrymas adoleſcentis non commemoras, ejulatus, provolutionem ante ſenem, proteſtationem indignitatis ſuæ ; confeſſionem criminis, pudorem obſequii? Ocecidit Pater tuus vitulum. Sed ſe ipſum prius adoleſcens occiderat hoſtiam poeniten- Mlii in- tiæ& ſalutarem. Cor Patri maétaverat, 8* pe- di. (us illi Pater occidit. Vide autem, ut non oſculi, non annuli, non ſtolæ, non calceo- rum meminerit ſervus, ſed tantàùm cæſum vitulum dixerit, quem etiam ſaginatum cum livore pronuntiat. Frater tuns venit, & oca= dit Pater tuus vitultim ſaginatim. Hunc nimi- rum famulus duntaxat expendebat, cujus par- ticipem ſe fore aliquando vel liguritione;, vel furto fperabat. Vel certè de Vitulo lo- quitur tantum, quèd una ſit apud ſervos in pretio crapula. Non enim aut innocentiæ ſto- lam, aut fidei annulum, aut amoris ofſcu- lum magnificat famulatus uni natus abdomi- ni, tantumque farciendo intentus aqualicu- lo. Atque utinam mancipiorum ea foret in- gluvies, liberi quoque, und cum libertis lue correpti, pluris æſtimant patinam, quam oſcu- lum. Dixit enim parenti ſenior filius. Nan- quam mandatum tuunm præterivi, & nunquam dediſti mihi hædum : ſed poſtquam ſilius tuns hic, qui devoravit ſubſtantiam ſuaim oum me- retricibus, venit ,„occidiſti illi vitulum ſagi- natim. Quam frequenter redit in ſcenam Vitulus! Et de ſtola non quereris, quæ ſa- nè & nobilitate & pretio pecudem antece- dit? Et de annulo ſubtices? Siles de ample- Xu, & de pecude vociferaris? Nimirum una eſt ingluvies, quæ non libertos tantum, ſed etiam liberos captivat. Quid enim que- ritur filius ſuis erga parentem obſequiis non redditum? Fortè polymitam? At merces fuiſſet præceptorum toga pertenuis. Oſculum? Charum, ſed inane ſtipendium. Primogeni- turæ deſignationemn? Ingentis ea pretii, ſed uberiora de Patre diuturna filii ſervitus ex- petebat. Quid ergo expopoſcerat annulo; ſtolà, primogeniturà, amplexuque pretio- ſius? De grege hædum. Ecce tot annis ſer- vio tibi, & numquam mandatum tuum præte- rivi, & nunquam dediſti mihi hadum. Supra fidem iſta ſunt, ſed ità eſle non Lucas tan- tùm, ſed experientia paſſim teſtatur. Nam ut in parentem factus eſt filius de nato Cer- berus uno hædo fraudatus, quamvis bono- rum univerſorum eſſet à Patre hæres inſti- tutus: ità & in ſanctioribus familiis, fortè plerumque non Legum Sanctimonià, non ſplendore munerum, non amplexuum chari- tate etiam filii honeſtiores explentur: explen- tur hædo. Nec pudet exactiflimæ, longifſi- mæque reverentiæ ſtipendium, non oſculum petere, ſed ollam. Si hædum dederis, uni- verſa contulifti. Si univerſa in eos congeſſe- ris, & patinam non obtuleris, dediftii eis omnminò nihil. At redundat hæc modo in re noſtra comploratio. Lugenda nobis in ſanio- re filio lippitudo eſt; quà epulantem circumſ- Ethicæ Tom. II. dervi fu- gaces. Gula. lbidem. Religioſe Sule Jer. Vienies. Intentiog drava, Viig ß anſteri. domum prodigus retulit? Imò incolumis non *½ — 329 picit fratrem, & ejulantem, & ſubtriſtem, & cCenlorés : paratum aggregari famulis non videt. Ergo Etiorerme in tanto lachrymarum Pelago mergi vitulus Reforma- non petuit? Imoô eum ſagina fluctibus extu ores ig- lit. Non enim pondere merſabatur, ſed ena-"t. tabat. Occidiſti illi vitulum ſaginatum. Porrô quam ſit inviſa Numini cenſorum iſta ſeve. ritas, reſpeckantium in pulcherrima facie nævúm unum; ex iis; quæ Ozæ contige- re, intelligetis. Trahebatur à bubus arca, cuùm de domo Obededom exportaretur in Sion. Accidit, ut laſcivià bovis mitaret tantil- lum arca; in quam Oza, protensà dexte compati r, illiéò irarn Cm autem perveniſſent, neſcientet. ad Aream chiron, tetendit Oza manum ſuam, 1.Paralaj: ut uſtentaret arcam : Bos quippe laſoiviens pau- 2. Iulum inelinaverat eam. Iratus eſt itaque Do- minus ontra Ozam, & percuſſit eum, e qabd tetigiſſet arcam & mortuus éſi ibi, coram Do- mino. Pertæſus nimiruin Deus eſt ſeverita- tem Levitæ; qui tantam in coetu lætitiam & obſequium erga arcam non reveritus; unius petulantiam bovis diſſimulare non po- tuit; ſed quaſi arca periclitaretur, inter Re- gis populique obſequia;, niſi eam Levitæ ful⸗ cirent, protendit dexteram, tanquam ca- ſum areæ exprobfaret. Illa enim manuum extenſio viſa eſt inſuſurrare: En quo veſtris ſtudiis deducta ſit Arca? Rueret inter cym bala, niſi eam nos Levitæ fulciremus. Ita ne? inquiit Dominus. Ergo in tanto Regis Religioſe obſequio, non hymnos expendis, non Ly-= Zusgus ex. ras exaudis, non choreas intueris, quibus Ar- zatenet, e⸗ cæ in Urbem adventus cohoneſtatur : ſed do mi, s bovem animadvertis, quæ tantiſper exul- Vut pe e. tavit? Moriere. Subſultat Bos, ſed trahit. :. Laſcivit, ſed progreditur. Eſto; in eo co- Nligioe. mitatu Bos calcitrat, ſed Rex obſequitur. tiam lapſa Quod times Arcæ dedecus, in tanto Princi- olenda. pum;, vulgique ſtudio? Una ne Bos ſubfultu ſuo tot Pſalteria,; & citharas apud te elin- gues fecit? Porro David & univerſus Iſraöël lu- 1bidem. debant coram Deo, omni virtute in Canticis & in citharis, & Pſalteriis, & tympanis, & eym- balis, & tubis. Et riget inter hæc Cenſura; tantâque ſurdis auribus occinit Symphonia; una ſi Bos paululùm Arcam inclinet? Per- ouſſit eum Dominus, es quod tetigiſet Ar- cam. Quid ſi bovem vulneraſſet? Qund ſi co- mitatum univerſum negligentiæ arguiflet: Quid ſi Regi oblatraſlet? An non Ozâ tu ſævior, qui cœtum univerfum obſequentem in tota virtute Deo coœli dilaceras ſt unus ex his ſtolidior Arcæ tantillum officiat? Et vos mundi eſtis inquit Chriſtus Jed non omnes. Aderat Judas. Et tamen mundi eſ- ſe pronuntiantur. Crediderim proptefea in- crepitum à Chriſto mare; quôd umius de- primendi ſtudio Judæ univerfos in diſcrimen Apoſtolos adduxiſſet. Complebantur, inquit; & periclitabantur. Præceptor, perimus! At ille ſurgens, increpavit ventum & tempeſta tem aquæ, & ceſſavit. Quaſi exclamaret in elementa Dominus: Cur ſævitis? Fur, & latro eſt Judas. Sed Joannes Lilium & fidus eſt. Si rapind concitamini proditofis: dimiſ- fus à Petre cum rete linter vos compeſcat. Adeſt, quem puniatis, IHſcariotes: ſed Tho- mas; ſed Jacobus, ſed alter adeſt Judas; quos ſervetis. Cur undecim unius vitio depri- Ones ſase mantur, cùm potius tantorum innocentia ſce- W 7* lus integat Judæ ? Debent in uno corpore αbns, Ee 3 non Masbmisra: 1% de jis. ſtis. Religioſo⸗ rum Ec= cleſiaſtico⸗ rum Perſes cut res. Eccleſiafii. ei honoran- di. 2 4 cς eX.⸗ Rex coli dehst, 6. tiam vacil- lante uss bernatione, Murmiera- tio de ſupe= rioribus. Scandali- Darifaciies Oτα. Joan. 13. 10. Murmus ratio de Religieſis. Luc. 8. 246 Perſecuts- res Juſto- rum. Religio ob wnuts, nog infamis. . 3300 Honor mu- non verrucæ tantùm obſervari, ſed etiam venu- ir. gu ſtates. Nunquam advolarit Accipiter ad mem- pleriſaue brum putre, niſi totum projiciatur cadaver; deſßnt. anim ſpiritque deſtitutum. Quamdin pal- pitat vita in jacente, nullus vulturum in- Job. 39. volat. Pulli ejus, inquit Job, lambent ſangui- 33. nem: & ubicumque cadaver fuerit, ſtatim ad- eſt. Inhiat Aqmila prædæ: ſed eſcam ſuam eſ- ſe non putat, quicquid vel ſcintillulam vitæ reſervat. Moriantur oportet univerſa in ju- mento membra, ut ea Vultur concerpat. Et tu hominem totum laniabis Accipitribus ſævior, uno ſi fortè ciliorum defluvio de- turpetur? Diſce charitatem ex Sponſa. Jo- Can. S8. 8. ror „ inquit, noſtra parva, & ubera non babet. Quo illa deſtituebatur ornatu! Non tamen, quia ubere caret, projicitur. Nam quamvis ubera non tumerent fapientiæ, ru- bebat tamen in genis pudor;, vernabat in labiis charitas, renidebat in fronte candor, ſtillabat, ſi non & pectore lac, mel certè de lingua, & quâàm erat docendi ignara, tam erat conſcia, peritäque ſublevandi. At, at; ne lac quidem deeſt; quamvis mammæ de- fuerint. Quin exugi non debet, ſed ſponte Ean. 4. 1., fluit. Favus diſtillans labia tua, Wonſa, Mel & lac ſub lingua tua. En ut oculatæ charita- ti ea quoque patere ſoleant, quæ delitent. Nam quis carentem uberibus ſcatere lacte arbitraretur? Rimare, non pectus, ſed os, eruéſque ſub linguæ latebra alimoniæ ſcatu- riginem. Sedemim, inquies, non parvulæ lac ſcaturit, ſed grandiori Sponſæ. Id puto gra- tis affirmari. Nam quæ Sponſa eſt, non ſenior eſt Synagoga, ſed junior Eccleſia. Verùm deſit Eccleſiæ uber. Num ſperni pro- pterea debet? Uber non exerit? Efferet pro- Pugnacula. Apta eſt ſuſtinendis, ferendiſ- que eo pectore Turribus, quod tu depreſ- ſione uberum conſpuebas. Ubera non ha- bet. Eſto: Sed intuere, quid loco uberum Cant. 8. 2. Circumferat pectore. Ni murus eſt, ædificemus Juper eum propugnacula argentea. Arefactum Talenta in nutrice lac Cerva ſupplevit, non raròô. mediocti. At argenteas in foœmina turres quæ belluæ compenſaverint? Docere fortè ille non po- Dignuas . . 3 sui onfe- teſt, tardior intellectu? Caret uberibus. Non venda. tamen abjiciendus eſt: nam mammis arces r. ſuflecit, quantéque erudiendæ plebi litera- alenta . 7 X . waria. rum imperitià non eſt aptus, tantò eſt ani- mi robore coercendis iniquis, juſtiſque pro- Relieione: pugnandis opportunus. Evangelium Petrus PBe nett non ſcripſit. Sed Ananiam perculit; ſed vo- ce Hieroſolymis pertonuit; ſed obſtitit Scri- Invidia in. bis. Caret Likho, quo Joannes non caruit. ter Religi- At gladio non caruit, quo non modò Joan- ſoi. nes non eſt uſus in præſidium ſervatoris ; ſed penè mortuus eſt, cum eum, in ar- gumentum potefſtatis Eccleſiæ „ præacutum micare vidit ex ore Chriſti. Circumſpicien- dus „ non aſpiciendus eſt, quem abjicis. Nam plerunque quâ caret dote in fronte;, eam dorſo circumgeſtat. Deriſere Davi- dem milites, cum eum Saülis armis non mo- dô non inſtrui, ſed elidi ſenſere. NWon poſ- Jum ſic incedere. Et depoſuit en. Ridetis exarmatum? Riſum teneatis, amici. Præ- valuitque David, inquit, adverſim Phili- Rhaæum in funda & lapide, percuſſümque Philiſthæum interfecit. Ridere nunc licet. Et quare non ſubſannatis exarmatum? Nunc quoque de Davide dicitur: Cümque gla- J. Reg. 17. 4⁰°, W ℳ * Oliva dium non bhaberet in mant David, cucurrit. Infultate, jam vos, inermi, nam licet. Li- cet! Si abſtulit opprobrium ex Irael? Si ge- ner eſt Regis? Si plures cecidit, quàm Rex?- At gladio caret. Sed Gigantis non caret ſpolio. Veràm injurid inſuſtarim ego mi- litibus Saül , qui nunquam ignarum te- h, loricæque inſuetum contempfſere ado- leſcentem; rati non unam vincendi ar- tem eſſe , & fundibularium eſſe poſſe, qui haſtatus non erat. Malim Davidis na- tu maximum fratrem incuſare Eliab, qui Davidis præclariſſime geſta non intuitus, unam adoleſcentis audaciorem paulò inter- rogationem tam ægrè tulit, ut eum ar- rogantiæ „ fugæque damnarit. Ait Da- vid Quid dabitur viro, qui percuſſerit 1. Reg. 4 28. 8. 7 Philiſthæum bunc Quod cùm audiſſet E. liab, frater ejus major, iratus eſt contra David, & ait : Quare veniſti, & qua- re dereliquiſti pauculas oves illas in deſer- to ego novi ſuperbiam tuam, & nequitiam cordis tui: quia, ut videres prælium, deſ- cendiſti. Scilicet ſpectatum devenit, qui formellas ad te caſei, parentis nomine, de- tulit: qui necem molitur Gigantis. An hoc vocas ſpectatorem adeſſe præli? Et ſi otium appellas conflictum cum Golia, vos quà deſidia torpetis, qui pugnam cum illo de- trectatis? VEt videres, deſcendiſti. Ut præ- lietur, deſcendit. Imòôò deſcendit non pu- gnaturus contra hoſtem, ſed annonam fra- tri miniſtraturus. Quam dum tibi exhibet, à te ſumpfſit pugnæ ſpiritum, quo deſtitue- ris. Porrô ille oves abjecit, pro quibus non Urſum tantùm, ſed Leonem quoque in- terfecit? Livor, qui te occæcat, quin vi- deas fortiorem in campo „ quamvis ſine clava, Herculem; utinam & Omphale diù careat. Vereor tamen, ne, qui Palæſtinam à ſuo quoque Geryone vindicavit, habeat § David. Iu dicantes temerd. Lenſores aliorum, non ad Sagarim, ſed propéè Cedron Syre- nem ſuam, à qua nudata, turpiùs quàm Al- cides, denudetur. Nec meum irrilerit me- tum, qui non ignorat, proffigato Goliâ, Bethſabeæ Davidem ſuccubuiſſe. Inconta- minatus tum tamen adoleſcens damnatus eſt ab Eliabo, non ſolùm inauditus, ſed inno- cens. Sed ut ignota Urbis luſtratio Magiſtra- tibus erat, inſciis quò Nehemias de nocte conceſſiſſet: Ità Eliab geſta fratris laudatiſſi- ma aut non reſcierat, aut, quod ſuſpicor, livore, odioque obliteraverat. Sumus enim, aut malignitate, aut natura, ad agnofcen- da aliorum facinora, quibus laudem prome- rentur, hebetiores. Subeamus, rogo te, cubi- culum Iſaaci, in quod ſe Jacob cum pulte penetrat, benedictionem bono dolo extortu- rus à Sene. Mira ſanè res; cum dubitaſ- ſet Iſaac, Jacob-ne ille, an Eſaü foret; ait: Accede ad me, ut tangam te, fili &, pal- Gen. 27G. ato eo, dixit“ Vox quidem, vor Jacob eſt, 21. 7 . 4 5 ſed manus, manus ſunt Eſai. Hæſit nihilo mi- nùs Senex, nec filio benedixit. Comedit, nec. benedixit. Bibit, & cunctatur. Tandem, De pid. 27. mihi, inquit, oſeulum, fli mi. Acceſſet G. „ 5: oſculatus éſt eum. Statimque, ut ſenſit Veſii- mentorum illius fragrantiam, benedicens äli, ait : Ecce odor flit mei, ſicut odor agri Pleni. Det tibi Deus de rore cœli. Ergo fragrantia internoſci oportebat alterum ab altero fratrem? Libet fubzidere. Eam enim cur noviſſimamn 1enſit? „ℳ 7 „. t0 t 40 1 N. Me cunblc , 9 ſato 0 Ut odoe ,. C 6 Mfem rel npenti as Een Oiuem, miſec ſer ſalt Chanu, i ofrian (tenmus, re Auum 9 Orabat 4 unen H rcols A Vimn nd r ten on A Heli ebri ,s Nietl tMu ! E un II au tn Copin itemar CNidemus ymame it/ Iu un d lehtiſqoe Cbtr? Mnn e,e⸗ Arcke Numns Uon trch CUnkur: puntur u, non. Ha⸗ mulſi Uohnti gei⸗ il, ry inn Rlen romm Tehtini Melent un Alſer atut e, anne enüfi, . 1, ienii Prelin, 1. Gerenit,6. tis nonnne,4 Sigantt Mn A) Elun la, In 6 m Cun In iſti Urr Cendt n im tibi elitt mm, Clo kin ct, ro Onemn glugts t, u , guumi & Onytea , gi lla indomt, ki e Cam Eun Unlen zrgnd .D Ubnife. n s Gannmni .*⅓ hemias & Hatis 1t. Muer 8 Hnen e E, 1ognle luob en 5§. WHaaé. Invidia aliori vir- tutés non pereipii. Urio laſa idem præ- ſtat. ℳZulicus n promotits⸗ duperior evehat Fer- Yenteſ⸗ fraus detegebatur; . ● in Cap. II. Li ſenfit? Nonne, ad ingreflum adoleſcentis, ar agro veſtimentorum fragrantia ciere Po- tuit ac vellicare nares lippientis? At naſo ille, ut oculis, caligaverit. Nonne proximum habebat filum, cùm ab eo patinam excepiſ- ſet? Nonne propinquior illi quoque factus eſt filus, cum illi cyathiſſlaret? Denique, nonne Iſaac ad ſe juſſerat accedere Jacob, manuſque ejus contrectaverat? Nonne;, pal- pato illo, dixerat, Manus, manus ſunt Eſaui: Et odorem tunicæ non percipit? Non perci- pit. Cur? Quia experimenti ac benedictionis ſuprema illa quaſi appendix erat. Porrô ſeg- mores ad ea ſumus, quibus laus, jurâque pPri- mogeniti acquiruntur. Vocem, quà ſola illicè Senex agnovit. Odorem, quo potiſſimum ad benedicen- dum inflecti Senex debebat, nonniſi tardiſſi- mè, fublatiſque menſis, agnovit. Adeò tor- pent ſenſus hominum ad ea, quæ Juſtis patro- cinantur, cùm ſint expeditiſſimi in illa, quæ iis officiunt. Atque utinam vel ſerò agnofſ- ceremus, quæ opportuna proſequendis omni honore potioribus arbitramur. Non raròô eorum gemmas cocyti glareis aggeramus. Orabat Anna. Quid thure fragrantius? At- tamen Heli, ubi felix autumnabat in ſuis ſurculis Arabia, ſpurmare Cyprum ſuæ laſci- 17. Reg. 8 14. ter Samue⸗ lis. Heli. Judicantes temerd. viam vindemiæ credidit: cenſuitque oran- tem non pfallere, ſed furere. Tſtimavit eam Heli temulentam, dixitque ei: Uſque- Juna ma. 140 ebria eris * Digere panliſper vinum, quo mades. Proh ſegnitiem, ſtuporémque mor- talium! Ergo in thuribulo calicem autuma- mus! Ergo hyinno ineſſe ſuſpicamur inſa- niam! Imô non in hymno dehtere petu- lantiam credimus, ſed nuſquam hymnum eſſe opinamur, ſolamque in orante baccha- ri remur temulentiam. Ecquando cenſuram evademus flagiti, ſi degenerat ſuſpicacibus thymiama in racemum? Bacchatur Anna, ſi orat? Luxuriatur infelis, & luget? Amaro animo diſtorquetur ſterilitate, maledictis, probriſque depreſſa, & madere muſto deſ- cribitur? Digere pauliſper vinum. Scilicet. Niſi vinum vocas, quod ex uva fellis expreſ- ſum eſt, compreſlumque ex Phenenna tanquam ex Aſpide venenum doloris inſanabile. Do- lebamus bona noſtra ſeriùs internoſci. Jam non tardius dignoſcuntur, imò nec agnoſ- cuntur: nec tantùm laude fraudantur, ſed carpuntur quoque, cùm Oratio Temulen- tia, non Apricatio, nec Urbanitas, appella- tur. His accedit, quod non de Dalila pigmen- tata ſuſpicatur Vinitor in horto: ſed in Tem- plo Pontifex id non opinatur, ſed affirmat de Anna; eâque triſti, orante pariter & gemen- te. Vide, an rimaturi ſint noſtra, quæ la- tent, promerita Magiſtratus Perſarum atque Medorum, quando orationem noſtram non intelligunt in adytis Sacerdotes. Digere pau- liſper vinum. Lyæus in lachrymis! An angore inebriamur? An Saturnalia non in pampi- no celebrantur, ſed in cinere? An denique navigat in luctu luxuries? Actum de coro- na juſtiti? apud homines eſt; quando non d. Joſephe lippeſcunt duntaxat Magiſtratus; ſed halluci- nantur, vocaântque lucem tenebras, & ve- luti morum corruptelam rejiciunt, qued in- nocentiæ pharmacum eſt. Non ergo incu- ſes Pharaonis in .gypto Pincernam qui perſpectam Joſephi tum integritatem, tum b. II. Eſdræ. g 3 1 peritiam, ut primùtn limen Regiæ attigit, non modòô videre deſit;, ſed biennium integrum oblitus eſt auguris, ut opinabatur; ſui. Nuc- cedentibus proſperis, Præpoſitus pincernarum oblitus eſt interptetis ſiti. Naufragium Pudi- citia in cyatho fecit. Nec mirum. Ecquando enim vinum, in quo eſt luxuria, Pocillato- rem patronum eſſe pateretur Caſtitatis? Ma- lè Joſeph libertatem & vindicias tuas Pincer- næ commiſiſti. Non enim rigantur Lilia me- ro, ſed obruuntur. Velles ergo, ut pudori pa- trocinaretur temulentia? Velles, ut parens vi- tiorum ebrietas virtutum nutricem pudicitiam catenis eximeret? Scilicet, cùm te coquo- rum princeps in carcerem detruſerit, inde te in Regiam præfectus afſeret pincernarum? Non diſſident inter ſe calix & patina, quan- do ambæ famulantur ingluviei: Cum bene tibi fuerit, ſuggeras Pharaoni; ut educat me de iſto carcere, quia bic innocens in lacum miſſus ſum., Hactenus ſomnnia interpretabaris, jam verò ſomnias. Educi de lacu optas, & innocentem te efle profiteris pocillatori? Imòô ut tibi opituletur Ebrietas, dic te nocen- tiſſimum longè omnium & fuiſſe, & futu- rum. Alexandri is gladius erit, quo nullum non incidetur vinculum. Pudicitia te vinxit? Ergo non innocentia, ſed ſcelere diſſolvêris. Noh proinde mirari, ſi probitatis profeſſio irrita fuit, tuique non meminerit pocillator; cùm in Regia reſedit. Ut enim gypti regio Nilo perluitur, ità Regia Pharaonis Lethe inundatur; cùm nulla aut probitatis ſit apud imperantes notitia, aut, ſi novere probos, eorum quam ocyſſimè obliviſcantur. Igno- rant Magiſtratus, quò ſeceſſerit Nehemias: Moliebatur enim reparationem Urbis & Tem- pli. Joſephi Pincerna obliviſcitur; innocens enim conjectus fuerat in carcerem. Miramur autem lippire ad fulgores pudicitiæ temulen- tos, quando ne ſectatores quidem honeſtatis & Chriſti honeſta reſciunt? Non in late- bris, ſed palam in via confertiſſima detritaâ- que & à Domino objurgatus fuerat Saulus, & ipfſe iis ſeſe verbis obſtrinxerat Chriſto: Domine, quid me vis facere 5à Quæ omnia ii omnes audiere ſatellites, qui Paulum deduce- bant. Viri autem illi, qui comitabamur cum eo, ſtabant ſtupefabti, audientes quidem vo- cem , neminem autem videntes. Ad manus autem illum trahentes, introduxerunt Damaſ- cum. Quid hac Sauli ad Chriſtum conver- ſione publicius? In via enim comtigit. Quà mi- hil patentius. Inter lictores evenit. Quod ge- nus hominum loquacius? Tanto accidit por- tento. Num de eo multi quoque non garri- rent? Ad manus deducitur in Urbem mi- nax dudum & truculentus. Tantane rerum novitas latere poterat? Attamen, non eâdem aut hor4 aut die, ſed poſt triduum exactum à Saulo in fletu, oratione, & jejunio, nihil reſ- cierat Ananias, de traductione perſecutoris ad Chriſtum. Anania. Ecce ego, Domine. Quæ- re in domo Juda Saulum, Ecce enim orat. Reſpondit autem Ananias: Domine, audivi à multis de viro hoc, quanta mala fecerit ſervis tuis : & hic habet poteſtatem alligandi om- nes; qui invocant nomen tuum. Tanta de Sau- lo edidiceras, tamâque ignoras de Saulo? Antiquata, obſoletâque percalles, & re- centiſſima neſcis? Quæz, patrarat Hieroſoly- mis contra Eccleſiam tenes, & quæ pro Ec- Ee 4 Aleſia Aulici in⸗ grati. Oen. 406 33* Gen. 40: 14. Proteores impiorum. §& Patalus, Act. 9. 8. Cenſores aliorum, Invidia &- Unio Iaſas acx Supe rior ſuſpi- Cleſia Damaſci præſtitit, præſtâtque;, pror- cax Lervo, ſus ignoras? Audiviſti tonitrua Sauli, cur ru- yem alioriis . 8 2 . 43 . non vident. gitus, gemitſque non audis? Vidiſti ſulphura debacchantis, cur rores non vides pœniten- tis? Metuebas furentem? complectere lachry- Iavidia in Mantem. Orat, non minatur. Lachrymas fun- er Religio- dit, non ſitit cruorem. Non Chriſtum dila- ſo⸗ cerat, ſed adorat. Vas eſt electionis, unde ℳnanias. Lapßi, Sa- oleum divini nomimis effluet. Non olla eſt A- per ior usa⸗ ir. quilonaris, unde vincula, unde virgæ, unde cæ- des in ſtragem exundent Chriſtianorum. Sede- nim ad ediſcendam feritatem Sauli auritus A- nanias, percipiendis Sauli gemitibus & preci- bus obſurduerat. Adeò acutiores ſumus dig- noſcendis aliorum maculis, quàm èoronis. Qui enim audimus catenarum Sauli tinnitum, tam procul Damaſco, ejus & propè Damaſ- cum vocem, colloquiümque cum JESVU, in- trâque urbem rugitum non audimus. Puta- mus autem mil hac aut ſurditate, aut lippitu- dine evenire poſſe ſtupidius? Videamus Pe- trum, quo modo vel cœlo demifſſum linteum Acio. 144. abominetur. Vidit, inquit, cœlum apertum, & deſcendens vas quoddam. Et fatta eſt vonr ad eum: JSurge, Petre, occide, & manduca. Abſit, Domine: quia nunquam manducavi omne commune, & immundum. Tu expaveſ- §. Peri. cis, quod & coœlo ſubmittitur ? Suſpicaris immunda eſſe, quæ Deus ad te tranſmiſit? At enim reptilia, & ſerpentia linteo conti- nentur. Sed non unum genus eſt anguium. Num tu aſpidem auream recuſares? Cur ergo defluentem coœlo anguem exhorreſcis. Nonne ſtellatum ibi Draconem intueri juſſus eſt Abraham, duceréque pro ſuo, quando par Suſvicioſi. illi ſuum futurum eſle ſemen edidicit? Addu- bitaverit tum tamen Petrus, metueritque ve- nenum in ſidere, & morum corruptelam ex aerion. Angelo. Vox iterum ad eum ſecunde: Quæ . Deus purificavit, tu commune ne dixeris. Tio tole- Et repentia non devoras? Scilicet! Jubetur randus. tertiò epulari,; & recuſat. Quæ enim didi- 1 9 pi. Cerat ex Moſe non munda eſſe, fœda eſſe mi ſunt. Putavit; quamvis ea Deus & coœlo donaſſet, & purificaſſet Divinitas, & Angelus mini- tonf,ßarii ſtraret. Adeò, quæ ſemel ſqualere in luto Re. vidimus, expiata illa eſſe non credimus, li- CcCcèt ea Dominus repurgaverit. NWanquam manducavi omne commune. Commune vi- detur tibi, quod è cœlo demittitur? Nonne viperas Theriacæ immiſtas non edimus ſo- lùm, ſed emimus? Et putas falubriorem fieri thymo cepaque anguem, quàm colo? Ex- pergiſcere aliquando, Petre, & intuere;, non jam ſquamis Dracones horrere, ſed ni- tere aureis laminis, lucémque, non luem vipe- ram fundere, quam Deus non fimo eduxit, ſed aſtris infixit, ut tu illà eſuriens veſcerere. At ſomniabat tum Petrus: vigilant Philiſthæi, & ex occæcato hoſte hauſere lippitudinem. Samſen. Nam cùm raſum Samſonem torpere vidiſ- ſent, deſidémque vinxiſſent pariter & ex- cæcaſſent, mox eum ludere compellunt in fano idoli ſui. Et Gigantem non exhorretis? Crines roboris ejus eraſit Dalila, vidimus de- ludic. 16. Pilatum. Atqui repullulavit cæſaries. Jämque 22. capilli eius renaſci c&vperant. Ducunt illum ta- men Philiſthæi in delubrum, attonſi memo- res, immemores recriniti. Proptereâque und omnes ruinâ inwoluti ſunt. Inſultatis dera- ſo? Comatum aven Sed mos noſter hic eſt, ut quaàm curiosè indagamus vecordiam cæ- = 32 Oliva terorum, tam eos revaluiſſe neſciamus, de- corique priſtino reſtitutos. Ignoſcamus proin- de Magiſtratibus, ſi Nehemiæ ſtudium erga Patriam, curſumque neſciere. Magiſtraius autem neſciebant, quò abiiſem, aut quid ego Jacerem. Magiſtratus autem neſciebant, qus abiiſſem, aut quid ego facerem. E*S&* non vagabatur Nehemias, ut otiare- tur, utve à negotiis curiſque reſpiraret, ſed ut operaretur, & faceret. Qué abiiſſem, inquit, aut quid ego facerem. Et tamen, labo- rioſiſſimo ante triduum itinere, Suſis devene- Otium. rat Hieroſolymas. Quis autem vacationem non gipe,b02, permitteret Pocillatori, tanto viarum exant- invi lato labore, ſuſceptôque incommodo: Verùm, Neya ne tum quidem, cum ſpatiatur, reſpirat. ranm k. Imò non ſpatiatur, ſed opus molitur tum creatonem. maximè arduum „ cùm moœnia circume- poſt pulverem & itinera, ſed poſt cyathos triumphare quotidie Otium docent in equis & curribus? Et cùm hos improbem, qui nmihil acturi hippodromum metiuntur: bris clauſtriſque proſilientes, integras re- giones adequitant, ut ſpiritum liberiorem hauriant, peregrinatione Otio patrocinati Ecquando Defatigatio & Curſus militare ſeſe Otio putavere? Procurris, ut otiere? Monſtrum iſtud eſt, ne nihil agas;, tanta & agere & pati. Qualem te eſſe credam, p,ezfg cùm reſupinaris in pluma;, ſi otiaris & cur- domißm. ris? Hoc enimveròô luxui deerat, ut ex contrariis ſuæ pabulum illecebræ accerſe- ret. Ego certè circumcurſationes iſtas ſeu forenſes in urbe, ſeu peregrinas in provin- ciis, ut moderatas non audeo reprehende- re, ità frequentes improbo, damnôque im- moderatas. Quin & moderatis ſubeſſe non parum inſidiarum ſuſpicor: cùm hinc egreſ- ſus me Dinæ conterreat, Davidis me hinc deambulatio exanimet. A hmbo cœli in coeni barathrum ſe David præcipitavit. §. Davis, Nam ex Vate mochus, olentem lauro thuréque Regiam, inquinatiori taxo ci- cutâque myrto corrupit. Abuſus Bethſa- bea David eſt, ex Cygno Sanctuarii, fui thori factus eſt ulula. Et quàâ ratione hym- ni degeneravere in amplexus? Inebriatuſ- ne David eſt, veluti Loth, vinéque pudi- citiam depreſſit? Peccavit vel abſtemius, vel jejunio propior quàm bibaci, cùm pomeridiano ſomno modicum illud, quod ſumpſerat potionis, excoxiſſet. Saltavit exornatus cum ſeminuda in ſuburbio? Do- mi fuere ambo, cum uterque flagravere. Theatro fortè aſſederat? Pugnabatur tum ab Iſraël, non autem ludebatur. Emollitus citharedo Rex fœminæ ceſſit? Baliſtam, non lyram intendebat. Et his deſtituta prær- ſidibus præſidiiſque Venus irrepſit ad P 10 ½ phetam ? Non irrepſit; ſed evocata eſt, tranſmiſſis ad eam muneribus & legatis. Miſſis itaque David nunciis, tulit eam. Quo 2. Reg- Il. ergo ponte, non Helleſpontum Xerxes, ſed 4. Hethæi uxor militis Euxinum tantorum ex . ſan Rex regat. “ giiſeopi . . 22 . Pereprina. quitat. Quid ad hæc muſſabunt ii, qui non tio ofioſe. . . Rex an- & teſſeras, & citharedos, cuùm otio domi dias, mon diſtabuerint, circumlati totà urbe carpento, orierur. Celle amr „* . 605 Reereatie vehementins notandos cenſeo, qui & late- nmia. . 41 e Neg inſi r! Ve⸗ r, ſet un une Dwiden il, e Deret Ceambuln unbult ebehet, Uqan 1 utlin 6 10 inllkre ler Nbl n celo e eimmm n utri Eoleorus n ſcerib f Dctil hon ertt Pert. N ur in ſla nn ſe laun Tet. In ile ercde, & let e Kone tlem tece n crapule Enollito.. Denidis pr. “ U ſu⸗ E. Tun En peete Dommno, M lecellt lugt, Ubi l arent. Ul4 frrto, n lüirm un ſaent Ulnemn och tuit cum 4 14 e m tnir, in amelin ile; Uln tnin kenelehn Cei Ulri ei⸗ ſ . finhlan N Um Pot D Non Eedt⸗ D e lce 6 hant 3 efen. ucfihnn unN ., Moltn mentt nn n i Ann 1 utbe ne locent iig nproben etiunnin 6, qgoi t integ tom Ihen Dno pann Cürſus tn rris, Ue il ges,1 1e i cr ſi otini le deeleit,ll lecebte u ſtiong i gin i Ndeo fik s I Cum hif Dmwidis ; lmbo 1 Oleten? gtiorni ! Abuls 4 rte N l. 1. 9. Joan. 12. 35. non crapulà vitiato, remollito. Accidit. Quo ſanè accidente tota tia. dus. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. ſancto amore fletuum tranſmiſit, ut ple- beia Regi fœmina jungeretur? Quantâ pe- lagi vaſtitate à caſa Regum domus dirimeba- tur! Veruùm concha;, in qua mulier lavaba- tur, fretum illud exorbuit. Nam illicò va- dum invenit ad Davidem Bethſabea. Ad Davidem? Ad Davidem; & quidem non injuſſa, ſed inflexa, exoratâque limen Re- giæ penetravit. Nimirum, poſt meridiem; deambulaverat in ſolario Rex. Ea porròô inambulatione, quà nuſquam Princeps abſ- cedebat à domo, abſceſſit à ſeſe: & nullis unquam itineribus tantum viæ confecit, quantum eodem ſemper revolutus, vaguſ- que Xyſto, abſolvit. Nam uni viſus ſola- rio inſiſtere, intra ſemihoram ex Sione trans- fugit Babylonem. Babylonem dico ? A ſum- mo colo egreſſio ejus & occurſus ejus ad uſ- gque imum abyſſi magnæ. A galaxia caſtita- tis in uſtrinam demigravit intemperantiæ, deſolatoriis abſumendus carbonibus;, qui du- dum ſideribus cingebatur. Accidit, ut ſur- geret David de ſtrato ſuo. Quod tuum poſt- hac non erit, cùm illud uxer non tua occu- paverit. Poſt meridiem; & cum deambu- laret in ſolario domus regiæ, vidit mulie- rem ſe lavantem. Lavantem ſe, ut te ſœda- ret. In illa enim aqua & Sol occubuit in meridie, & ignis ſuccenſus eſt, qui face- ret de Sione Gomorrham. Quam ſanè fa- talem tædam Erynnis Prophetæ præluxit, ſed deambulatione Davidis profligata eſt, abſumptâque ſubſtan- Ue ſurgeret David. Exurrexit, ut rue- ret. Tum enim deſperatiùs jacere coœpit, cùm jacere defiit. Obdormierat enim in Domino, Satanæ evigilavit. nox receſſit, ſed irruéête tenebræ, diéſque fugit, ubi hora ſurgendi de ſomno Davi- di advenit. De ſtrato ſuo. grotavit pro- cul’à ſtrato, qui fuerat in lecto prævali- Infirmantur enim Prophetæ, non cùm jacent, ſed cùm ſpatiantur. Egri- tudinem odio ſtrati contraxit; & , qui ſte- terat cum decumberet, procubuit ambulan- do. Poſt meridiem. Nulla iſto meridie nox tetrior; in quo tenebrarum opera regnum lucis oppreſſere. Occidit ibi certè Sol in me- ridie; ſed nullis Soli ſideribus ſuffectis. Illunis enim & ſqualens pomeridies, nec beneficio diei eſt uſus, & caruit noctis ſolatio. Et deambularet in ſolario. Progre- deris, ſed proficis nihil. In circuitu enim impii ambulant. Ad te ſan?, David, vox illa non ſpectat, Ambulate, dum lucem habe- tig. Nam tu & poſt meridiem ambulas, & à tenebris comprehenderis. In ſolario domus ſegiæ. Hactenus iſthic regnabatur, ſed in poſterum ſervietur. Nam fomina circumdu- cet virum: quando non Heva arborem, fed Adam Hevam ſuſpexit. Viditque mulierem. Menmtiuntur, qui lippire Cupidinem aſſeve- rant. Nam David amat, & videt. Non enim cæcus eſt Amor, ſed excæcat. Lynx eſt, tum oculorum perſpicacii, tum dentium gutturiſque feritate. Viditque mulierem ſé la- vantem. Tum enimverò fœmina contuentes ſe inquinat, cum lavatur: Uritque tum ma- Ximè, cum madet. Ætna mulier eſt; ut- que altera flagrat in nive; ſic altera in aqua uritur, & incendit. Quis vere crede- Non enim dit, annulum tuum, & armillam. S tet, toto, ut Poëtæ garriunt, ortam pelago Venerem, adultam in pelvi delitere? Ninmn- rum ut Libido naſcatur, cupiditatum inter- dum mare non ſufficit. Tantum veroò qu fat eſt adultz, quantum catino deſundi Läxvuria. poteſt. Turpitudo ſiquidem, quæ initio erzne ioi ⁰ niſi magnæ nos illecebræ obruant, non Wn admittitur; ut irruperit, titillatione quo- que retinetur. Emergit Venus in æquore, ſed pubeſcit in concha. Adeò ſcelus, quod naſci ſine tentationum fluctibus procelliſque vix poteſt, levi quoque cupidine robora- tur, vigétque. Quoties fulgurat ſilex, ut fomes accendatur? Incenſus, etiam frigen- te ſaxo , deflagrat, reſtinguique vix po- teſt. Initio Heva non modò non comedit de ligno, ſed attactu ſe quoque arboris in- terdictam aut credidit, aut voluit. Totà denique ſcientiæ plenitudine, totque inflecli divinitate vix potuit, ut plantam intuere- tur. Sed quæ tantis vix ſpebus impelleba- tur, ut pomum reſpiceret, eo viſo, nullo ſerpentis impulſu, ad truncum acceſſit, ra- mum corripuit, pomum decuſſit, momor- dit, glutiit, deditque viro. Una porrèò illece- bris univerſis natura eſt: utque naſcitutæ in- gluviei tanto conatu obſtetricatus eſt Draco; ità Libido lentè oritur, ſed raptim juveneſ- cit; & quam auro gemmiſque vagientem non benè lactes, nutricabis adultam tum furfure, tum glande. Vel Jupiter aureum in imbrem fluxit, Danaëm tentaturus: exinde proſtitutæ plumbeus illuſiſſet. Vallum diffi- cilius, quam murum pudicitiæ tranſiliet in- temperantia. Thamar certè, quæ receptura erat à Juda hædum poſt luſum, ante ofſcula arrhabone longe pretioſiſſimo molliri debuit, armillà ſcilicet „ ſcipione, & annulo- Quid tibi vis pro arrhabone dari 8 Reſpon- Sat eſt; mulier. Detrahe de arrhabone aut armillam aut annulum. Nam neutri par hædus eſt;, quem paciſceris. Detraham? imò & vir- gam volo. Annulum, & armillam, & ba- culum, quem manu tenect. Reddetur hædu- lus violatæ. At violandæ aurum gemmæque ingeruntur. Ita enim illuditur temperantiæ, quam explicatis legionibus admotiſque vi- neis caſtelliſque labore improbo expugnabis; captam verô unius impoſito cohortis præſi- dio, nullis machinis, und vix baliſtàâ ad terrorem intentà, in officio fidéque con- tinebis. Verum Davidis temperantia hoc caruit oppugnationis tum apparatu, tum ſtrepitu: ſiquidem non oppugnatur tantùm; ſed expugnatur viſu, nec expugnatur tan- tùm, ſed ultrò hoſtem arceſſit; eumque non admittit ſolum in arcem;, ſed trahit atque inducit. Miſſis itaque David nun- tiis » tulit eam. Et quidnam Regem ità molliverat; deflexeraätque à rigore Caſtita- tis, ut vinci viſu tam fœdè poſſet? Ambu- laverat in ſolario poſt meridiem. Otio diſta- buerat; itâque inambulatione defecerat, ut mulierculæ non tantùm non ceruſſatæ phale- ratæque, ſed nudæ, ſuccumberet. Accidit, ut ſurgeret David, & deambularet in ſolario domus regiæ, viditque mulierem, & tulit eam. Et Chriſtiani totas otioſi hebdomadas, va- gique & in meridie, & ſub Auroram, non Bethſabeas tantum, ſed Dahilas, ſed Circes, ſed Helenas intuebimur, ſalutabimus, alloque- muxr ₰ Tentatis. num fon. Parva in malo. Hevæ. M'deſtis oc‿¹*απ nexlectas Gen. 35. 17. . 3 incorrupti? Factus eſt David arundo in ambulacro domus ſuæ, quæ omni vento laſ- Civiæ non quateretur tantùm, ſed frangeretur: Et columna eris argentea aut porphyretica in hippodromo, cuivis turbimi inacceſſus luxu- riæx? Sed fortè Prophetam inambulatio cor- rupit quòd otium Vatem dedeceret. Tene- Eecleftaſti. ris jam. Nam ſi domi ſpatiari Prophetæ ei &n Reli- non licuit, quamvis regnanti; tibi non coro- S 5, nato, ſed tonſurato, nec loricæ, ſed aris aut liber? adſcripto vagari licebit per vias & compita? vageniur. Pſallebat David? Tu verò digladiaberis ephod incinctus, & cæſarie mutilatus? Videamus Olium. autem, an, ſi ex Sacerdote fingerere in puerum, imè & in puellam, vagarere impollutus. Egreſſa eſt autem Dina, prophe- Gen. 34. 1. tat-ne iſta, pſalmiſque innutritur? Egreſſa, inquam, eſt Dina ſilia Liæ, ut videret mu- Dina. lieres regionis illius. Quam cum vidiſſet Si- chem, adamavit eam, & rapuit. Num puel- lam ambulatio dedecebat? Attamen egreſ- ſa corrumpitur. Viden' ut in agro Lilium exareſcit, quod domi vernat? Illa domo pedem ſimul & pudorem extulit: tam enim Dina è latebris prodit, quaàm in ejus con- clave animi ſeſe ſcelus penetravit. Non la- titudinem cordis, ſed carcerem nacta eſt in campo Dina, quæ florem inter flores ami- ſit, vera, ſed ærumnoſa, Proſerpina Cha- nanitidis. Ego certè ſalutatam à Gabriele Virginem domi novi: & in montana ad Eli- ſabetham contendentem, feſtinaſſe legi, qua- ſi otium in itinere vereretur. More te ve- lim ambulare Davidis, qui non jam inter ſigna pictâſque tabulas deambulabat, ut moreretur, ſed inter dumos & jacula ſpa- tiabatur, ut viveret. Nam qui inter deli- cias ceciderat Regiæ, pædores inter mœro- réſque revicturum ſe credidit ærumnarum. Pſ. ny. 7. di ambulavero in medio tribulationis, vivifi- cabis me. Huc te penetra, hac gradere. Etenim mira planè, ſed verâ metamorphoſi, degenerat in hyemem ver, hyems verò tam lana pluit, quàm nive. Videbis in hortum tum Auſtrum ſuo quaſi jure à Sponſa evo- cari,; quùm diù aromata aut exuſſiſſet, Can. 4. 16, aut exagitaſſet Aquilo. Veni Auſter „ & perſla hortum meum. Ità imperas ventis? At iſtud Dei eſt. Imò ne Chriftus qui- dem ſecundos unquam ventos arceſſiit, quamvis aliquando ſiniſtros repulerit. Tu verô imperas Auſtro „ ut perflet hortum tuum? Impero: ſiquidem Aquilone diu germina ventilata ſuo quodammodo jure levari, foverique petunt, afflatu Auſtri ſe- cundioris. Sapienter proinde David vitam ſperat, non ſi ſpatietur inter buxos & myr- tos, ſed ſi per ſcorpiones & aſpides peregri- netur, ſtratamque Draconibus viam dete- rat, non patiens tantum, fſed appetens ca- lamitatum. Dices ſpatiatum in viola Iſaa- cum;, ibique Sponſam præſtolatum. Fateor, nunc me iſta primùm intelligere de Iſaaco, quamvis vitam ejus non evolverim tantum, ſed commentariis quoque elucidaverim. Scio illum egreſſum, ſed in agrum, non in hortum. Ergo non in viola vagabatur, ſed exercebatur in ſolo: nec de nuptiis cogi- Gen 24. tabat, ſed cœlum meditabatur. Eo autem tempore deambulabat Haae per viam, quæ du- cit ad Puteum, cujus nomen eſt Eiventis & Vi- §. Iasc. dentis. Et egreſſus fuerat ad meditandunm Oliva “ in agro, inclinatäâ jam die. Etiamnum ſuſpi- Oiium caris ad illecebram, otlique genium ſpatia- tum in agro Iſaacum? Horam, locum, æta- tem, omniâque circumſpicito, inveniéſque nihil in ambulante, quod robuſtum non ſit. Nam;, inclinatà die, progreſſus eſt Iſaac; quùm ſcilicet ad ſatietatem accedentes ad ſe univerſos audiſſet, unum ſibi audiendi eſſe terminum ratus, quem nemo ſarriendo pro- tendere auderet operariis, denarii pactio- ne, in agrum conductis. Quis verô non Rex au- patiatur reſpirare à curis negotiſque tum dar. Principem, cùm bubulci ab aratro ſeſe do- . mum recipiunt? Egreſſus fuerat, inquit S inclinatà jam die. Quam ſplendidè regna- raa. retis, Principes, ſi tardior imperii vefiri, . quam lucis, occaſus foret! Si nunquam S, n vos Sol otiari videret, tôtque horas & Si- 7 dus aratoribus, & patronis reiſque Princeps Saperior colluceret. Verùm, cùm horis duodenis, & evabet. pluribus non rarò ſuo Sole campi recreemtur: ſubſelliis, forôque Princeps und vix clepſy- drâà intereſt, eâque non totus lucet, exci- piendis ſalutationibus profligatã temporis parte ſaniori; nec emicat univerſis, etiam cùm lucet. Nam quis inopum auditur à re- gnante? Sol eſt, ſed ideò tantàùm, quòd aſ- pici nequit. Sol eſt, ſed qui Cedro Punicô⸗ que affulgeat, neglectis oleribus, ſpretiſque fruticibus. Atque utinam Cedris affulgeret, & non myrto aut lauro. Optavi verè, ut iis non affulgeret? Erravi. Utinam lau- rO Sol affunderetur, & non Daphmi: t ctior enim foret fœditas frondibus inum- brata. Verùm integumenta libido non pati- tur, nec eſt apud Cupidinem coronatam ac- ceptatio perſonarum. In ſuo habitu, figurâ- que laſcivit cum Apolline Daphne. Qui verô audiri in Parnaſſo modò petunt, & mo- dò repetunt, non lauro aditum intercep- tum, ſed fœminâ, niſi fortè interdum ſemi- viro, non clanculum, ſed per tibicinem acci- piunt. Audiri vis? Habet Apollo, quam audiat. Et manè quidem, nec dum ſurrexit; circa meridiem, epulatur; pomeridianis hor ris, ludit: eliduntur mox poſtico; qui tan- dem oriturum ſibi Solem ad Occaſum præfto- lantur; nocte denique edicitur omnibus, quiefſ- cendum vel ſerò Principi; quippe, qui diu dormiit, diù luſit, din comedit: audit verò quamdiè? Semper. Semper? ſed Pſakriam, non clientes. Videant hi, ſi fortè tam deſides inter primores noſtra hæc ætas, longè magis actuoſa anterioribus, pauculos numerat Do- minantes vel Clero, vel Populis, audiendi laborem pertæſos; videant, inquam; hi qu domo progrediatur horâ Iſaacus, non Senator, non Conſul, non Præſul, ſed deſignatus Sponſus à parente. Egreſus eſt, inclinatd die. Adoleſcens, filiusſanmilta , Sponſus egreditur- ſed abeunte jam Sole. At quò abiit Iſaacus? Non per forum, non per compita;, non (quos erat præfſtitura Dina ejus ex filio neptis) per oppida, ut videret mulieres regionis, led in agrum. In agrum, inquam, non in pomarium. Exerceri, non vagari, ſtudebat. Non pigmentis delectabatur, ſed naturâ. At dehonefto, depriméque juvenis ſanctimo- niam, non ſolatium aucupantis in agro;, led virtutem auſpicantis. Siquidem ille, affectaà jam che, non ſpatiatum, ſed contempla- tum egreſſus eſt. Et egreſſus ſuerat, ad mer ditandum uudin ſbemct * elt i poten 4 gelinn Colum 1 ſen kyn le, el o Prori Acclh mte Ret , Met & E tt, S Leuni, aille rdl Mumdi d P. , m Quas Ptas lrrltatu 4 ! Qui n! Die n ſed n, it h Mhbema;, ſaumn es) d. ponlo Leck bar. Hec e tir dſpicin In Ueceb un. Ouumm 4 Hi ine ttem tuan em, non! Certhete 4 lantt llo⸗ nlit mtun NN . t Nerbe fuimttiee . llentes „ Ent eher re laeittz el ilethetn n a n en nln E conl⸗ Iunn un ſ enne meiih lun lis en l ede edentes audiend lrnenchn. eniti e Vis en HD gotlne B in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 335 ditandum in agro. Otium iſtud fuiſſe dices? Tabernaculum erat contemplantis, & divi- næ palæſtra philoſophiæ, quod ſpatiantis vi- deri poterat topiarium. Ità Juſti ruſticantur, e grefſuum ſanctitate vagantur Patriarchæ;, quorum & humo pes attollitur; & cœœlo Mens figitur. Hac tu quoque ratione progre- dere, exeunte jam die, imò & ineunte, te do- mo proripe, ſed ut ex agro non florem fœni, fed cœli ſidera, decerpas. Porrò, ſi adven- Oratio. . .. . tante Rebecca;, iſta præſtitit Iſaacus, ut ſci- R pre licet & ſerò egrederetur, & turbas devita- lentia. ret, & agrum meditandi ſtudio peteret, non creati Venandi, aut laſciviendi libidine; quid eum Tuſeulana. egiſſe credimus vel reducem è ſacrificio, vel Numinis dignatum alloquio, vel Deo collo- eeh duentem pro familia & liberis? Oravit in rum non agro? Quas, rogo, preces ad aram Deo, coœ- jervks ur- que fundebat? Oravit in agro? Quæ ejus an 7a fuiſſe creditur in Contemplatione meditatio, 4d ſolaudi- ſi meditatur, dum apricatur? Meditabatur in nen ehe⸗ viola? Quid excogitabat, deſignabtque in ſue Dee. hoſtia? Dices, ità quidem factitaſſe Iſaa- cum: ſed Sponſus abibat in hortum, ut lilia Can. 6, I. legeret. Dileætus meus deſcendit in bortum Jauunm, ut lilia colligat. En ruri otiantem. Blaſphemas, an loqueris? Ità-ne ſtipes & ſaxum es, ut non videas pro horto fuiſſe Sponſo Eccleſiam, in qua virgines excole- bat. Hæc enim ſanctiora Numini lilia. Quin hinc diſpicias velim , nullas Domino villa- rum illecebras eſſe, quàm animarum cultu- ram. Suum eſle putabat hortum, traditam Pl.2,8, ſibi à Patre plebem. Dabo tibi gentes, baære- itatem tuum. Quam ſanè luſtrabat multitu- dinem, non ut Platanos ſubiret, ſed ut Lilia ecerperet. Non enim humiles dedignatur, Aulicus ſi candere illos & fragrare intelligat. Deſcen- onm, non qit in bortum ſuum, ut Lilia colligat. Au- inet“, dim? Non ut intueatur Lilia, ſed ut ea colli- Dignias gat. Neque enim ſpecétari tantuùm Sapientes conferenda innocentéſque debent, & deſeri: nam lauda- dign. re remidentes quivis poteſt. Princeps verô ea uperzor debet decerpere, id eſt non probare ſolùm in- evehat Rr- nocentes, ſed iis uti. Uti, aio! Delicias eos vemes. interpretari ſuas ità debent imperantes, ut igratines tum in horto ſe eſſe credant, cùm ad pro- Miationes bos ſeſe con. . . ſuettidi Sugeriomm Pos ſeſe conferunt; quorum conſuetudine & Epiſce- ornari ſe recrearique, quaſi floribus, arbi- We d. trentur. At quis Sponſum imitatur, aditque Sean. Lilia? Imô quis accedentes ad ſe cum flori- bus, plenôſque calathis Agros non dia ex- s cubare cogit inauditos in limine? Conwenie- Urifami. bantur à Regibus Patriarchæ, & ipſamet Je- is. roboami uxor Ahiam adiit Prophetam. Quis Eamiliat: modò Lilia putat eſſe Juſtos, & non potius tas cum . . — . femini- eOs, quaſi liguſtra deſpicit, aut odit ut rubos? Rdan Viſ-ne, inquies, adiri à Proconſule Stoicos? roti ne. Nollem ego ſan? à Senatoribus Philoſophos Reerea tio esſarie conveniri; Sed, ſi viderem ſuis ſeſe tectis e Re tenere Conſules retinendæ ſtudio dignita- Libns eſt, tis. At cùm paſſim adeantur ab Ædilibus Pfſalttiæ „ quando ſe latus clavus inauribus tympaniftriæ ſubjicit, à limine non reſiliat Sapientiæx. Nullam, quod ſciam, Alexander convenit Helenam; Diogenem non ſemel & ipfe inviſit, & per ſuos tum ipſum, tum alios juſtitiæ ſectatores ſalutavit. Dile- Stus meus deſcendit in bortum ſunm, uAt Lilia colligat. Ui Lilia volligat, inquit, non ut LPi- e iſecte. Jam enim ad theatti ſpeciem Juſti S& fapientes ſunt ; quibus frui, non uti vo- lunt Dominantes. Proh dolor! Non jam Lilia colligimus, ſed myrto accumbimus. Avebat Saül vel cum umbra agere Samuelis. Nos Sacerdotes, tanquam larvas refugimus. Eſio vel Alexander, vel Salomon; ille Philoſophos; hic innocemes aſſectabatur. Ur Lilia colligat. Ludi ſunt hi, & lemniſci eloquentiæ. Nam Salomon. Salomon non innocentes, id enim gratis affir- matur, ſed flores in horto carpebat. Ais? Aio. Ergo otiabatur in viridario Salomon? O- tiabatur. Et ideò cecidit: & ideò regnum ejus diviſum eſt: & ideò expunctus eſt ex al- Zeniario- bo non innocentium, ſed etiam ſapientium, "um fons. imò & fortium. Diſtinebatur in horto Salo- mon, non deſignandi ſtudio quos in Sena- tum, quaſi lilia, cooptaret probatioris doctri- næ, & vitæ viros, ſed oblectandi ſe libidi- ne florum amœnitate ?² Et ideò in fœminam eſt remollitus. Maluiſſem urticis Salomonem; quàm liliis, obſideri: vixiſſétque inter aſpi- des, qui periit inter flores. Liliorum cando- re denigrata eſt mens ejus fuper carbones: quæque gramina putabantur, cùm ſereren- tur à villico, fuere faces, cuùm legerentur à Rege. Nam laſcivire doctus eſt in viridario Salomon, tranſütque de deliciis ad flagitia. Latet enim non anguis tantùm in herba, ſed ſcelus quoque in otio, & libido in pomario. Vix Suſanna evaſit in pomario. Heva verò Sara. pomum mortis non abjecit, paradiſi tran- quillitate, quietéque corrupta. Et quare putas tam ægrè tuliſſe Saram Iſaaci ludum cum Iſmaele? Nimirum, cùm naſcituros è& filio Reges per Angelos didiciſſet, noluit de- ſignatum imperio puerum, otio, ludéque aſſueſcere. Noverat enim mulier prudentiili- ma, quam ſit indecora Principibus ſegmities, quos Reges appellavere populi à regendo; quâ voce labor onuſque deſignantur. Et me- ritò expavit ludum in filio Sara, quaſi crimi- num fontem. Nam Paulus tanti eſſe putavit Hebræorum luſum nominaſſe, quanti eorum deſcripſiſſe ſacrilegia. Sedit populus manduca- I. Cor. 10. re, & bibere: & ſurrexerunt ludere. Sederunt?? Corruerunt. Non enim abeſt ab otio cri- men. Ideò Nehemiam imitarentur optarem Summa Capita Reipublicæ, qui non vagatur;, dum egreditur, ſed operatur. Magiſtratus autem neſciebant, quò abiiſſem, aut quid ego Jacerem. Et hoc exigis à Magiſtratibus, ut; etiam dum otiantur, non modò non otien- tur, ſed agant? Utinam, cùm videntur ple- raque, imò & ſumma agere; agerent non ſumma;, ſed aliquid. Audi: Venit ergo Achab 8. Reg. at in domum ſuam indignans, & fremens. Et pro- 4. Jiciens ſe in lectulum ſuum, aertit Faciem ſuam ad parietem, & non comedit panem. Et un- chab. de redierat Rex tam mœſtus, aut quid mo- liebatur, cujus fruſtratus ſpe operis decum- bit & jejunat? Delirare viderer ego tibi, ſi enarrarem, quò Achab acceſſiſſet, & quam ob rem contabeſcat. E domo, colloquioque Nabuthi in Regiam Achab remigraverat. Er- go Rex adit Jezrahelitem,; & quem admi- ſiſſe videri poterat nimiæ facilitatis, eum Prin- ceps convenit in Jezrahel. Lbcutus eſt ergo Ibis. Achab ad Naboth. Extra Regiam proceſſerat Princeps, ad gregarii viri, fubjectique collo- quium. Agitur hie fanè aut de ſtruendis Chaldæo infidiis, aut de demoliendo Aſſy- riorum Imperio. Quid enim moliatur Sa- mariæ Princeps, ad colloquium digreſſus ixe Otium. Delicati. Rex vegats lbid. Rex, & E. progreſſus & Regia. biſcopus,ac rens Achab iaperior in- vigilent, agantque ſeria. Ibid. dixerim pecuarii? Locutus eft ergo Achab ad Na- both, dicens: Attendamus, quæ in aurem Jez- rahelitæ Rex inſuſurrat: Da mihi vineam tuam, ut faciam mihi hortum olerum. O pudorem! Hæc ut agat Princeps, domo digreditur;, ſub- jectum convenit, gregarium de plebe virum alloquitur! Et quid villico agendum reſtat cum pecuariis, ſi de ſerendis oleribus, hor- toôque protendendo agit cum cive Rex? An non quodvis operoſius haberi otium debet; quàm id genus alloquium;, negotiumve? Mi- nus Principem improbarem aut reſolutum ſomno, aut ſaginâ diſtentum, quàm de areo- lis tractantem cum cive, progreſſum præ- ſertim, conficiendi curã contractus, è& Re- gia in tugurium. Nec hic littus inundantis fa- cilitatis, operoſæque ſocordiæ eſt. Nam fœ- dior regrefſus in Regiam eſt, quàm fuerat Kepuled ſiquidem moe- „jejunavit, jacuitque. Nullus, quod ſciam, Principum, amiſſo exercitu, re- gnéôque pulſus ità diſtabuit, ut Achab non ac- ceptâà à Nabutho vineâ conflictatus eſt. Avertit faciem ſuam ad parietem, & non comedit. En quo torculari regiæ lachrymæ exprimantur! Vitis ſi non cedat hederæ, Reges conficiet; & qui, captâ Samariâ urbe ſuâ, coœnaret in myrrhinis, non refofsàâ in hortum vineàd, ad famem interitumque adigetur. Quodnam olus iſtud eſt, cui ſerendo ſi ager non pa- teat exterorum, jejunare coguntur Princi- pes, & decumbunt in morem morituri Eze- chiæ, vultu ad parietem obverſo? Quodnam olus? Sine nomine fœnum. U faciam mihi hor- tum olerum. Quis iſta crederet, niſi ſuis ea ocu- lis ſpectaret in Scripturis! Decumbunt A- chab & Ezechias in lectulo, facie uterque ad parietem versä. Et Achab jejunat, moœ- rétque? Sed decumbentium non unus mor- bus. Nam aher ulceris peſtilentià morietur; alter horti cupiditate conficitur. Adeò mini- ma ſunt, quæ Reges ſeu erigunt, ſeu deji- ciunt. Miraris tantam in aula novitatem aut deſperatà vineæ emptione, aut ſperatâ! Prolu- dia iſta ſunt ſocordiæ operoſæ. Tabellarii mit- tuntur in Samariam à Regina, Hteræ ſubſi- gnantur à Rege, Senatus cogitur, Centinn- viri aſſident, jejunium indicitur, filii Belial admittuntur in ſubſellia, civis innocens lapida- tur, jura fori cœlique confunduntur. Mox ad iter Princeps accingitur: ubique litui, ubi- que currus;, nulla operarum, Oratorum, & Judicum quies. Quo inquies tumultúſque eva- dent? Ut vineâ Princeps potiatur, quam com- planet in hortum olerum. Iſthuc ergo re- cidere diplomata, quæſtiones, dipoſiti, mu- tatique tabellariis equi, tabelliones, adver- ſaria, carnifices, centumviri, Regis ex urbe diſceſſus! Surge, & poſſide vineam Naboth. Quod càuùm audiſſet Achab mortuum videlicet Naboth, ſurrexit, & deſcendebat in vineam Waboth Jezxrahelitæ, ut poſſideret eam. Si ni=- hil agunt Principes, cùm fanta agunt, malim eos deſidere, quam agere? Funeribus areiſ- que Achabi diſcurſus, itinera, judiciâque fi- muntur. Tanti erat olerum ſatio, ut ejus pro- movendæ anxitudine & Princeps circumcur- ſaret, & jejunaret Samaria, & inſons macta- retur. Hortabar Reges audire, loqui, ſubſcri- bere, peregrinari. Conticeſcant, rogo eos, abſcedant, venentur, ludant. Nam eorum debebimus vites otio, vitamque noſtram. Aut Oliva enim ſtertit Achab in domo eburnea; aut, ſi penetralibus ſe proripit, Aper, non Prin- ceps eſt. Demolitur vineam, jugulat innocen- tes; ludit de jejunio, illudit Centumviris. At iſta prorupere ex Samaria monſtra. Uti- nam mitiora Regum acta proferant Hieroſo- lymæ. E Davidis conclavi expediuntur nun- cii, & ad Joabum; & ad Fœminam non pro- cul à palatio commorantem in ædibus He- thæi. A Davide nuncii! Ad Joabum literæ à Davide, tum maximè, quàùm Arca Dei de- pellendis hoſtium terroribus peregrinatur in caſtris ! A bello Tribunus evocatur in Re- giam! Quis non putet actum jam efſe de Idu- mæa? David ſiquidem ſtrangulat Urſos in paſcuis: Gigantes per ludum obtruncat in campo; parat Micholi ſandalia Palæſtinorum præputiis ducentis. Loquamur, ſed inter nos, quæ moliatur David tot hiſce tabella- riis, nunciiſque. Bethſabeam deperit. Uriæ ope, Agni vellere palliari debet fœtus ſpu- rius. Concepit de Rege fœmina, ſed Tribu- no eam parere decet; ut ſimulachrum alte- rius fuſum induſtriàa, alterius notis inſcriba- tur. Summa iſta negotii eſt;, arceſſiti & ca- ſtris militis, exploratæque per nuncios proſa- piæ Bethſabeæ. Quærit David in Conſulatu Li- bidinis collegam, abdicâtque parto, triumpho, Dictaturam. Dixit David ad Uriam. Vade in domum tuam, & lava pedes tuos. Lava- re, ſed domi tuæ, ut ego non ſordeam. Nam niſi tuæ tu domi fueris, tua deprehendetur 5§. David 2. Reg. . 8. uxor fuiſſe in domo mea. Habet Bethſabea ſecretum, quod, niſi cum viro communi- cet, citò vulgabitur. Admiſit ipſa quoque, in morem IIij, ſi non equum, equuleum ecer- t&, cujus vel tu hinnitu exanimere. Vade, & lava. Dum enim pedes elues, ipfſa ſe do- mus cœno repurgabit, quod uxor retulit do- mum, & meo thoro in ſuum cubiculum redux. Vade in domum tuam, & lava pedes tuos. Hæc ſunt, quæ cum Tribunis ex acie retractis Hie- roſolymas Reges interdum agunt, demiſſis aulæis, exclusiſque Judicibus. Quis gravior Davide? Quis fortior Uria, duriérque? Scep- trum tamen & Sariſſa conſultam inter ſe de pelvi, edicitque Centurionmi Princeps; ut pedes eluat. Tamum eſt in rebus ina- nitatis! Conjice, qua de re Roboam agat cum calamiſtratis & prætextatis, ſi nugatur David cum cataphracto? Et non excitaba- re David loricæ fulgore, ut te ludicris ab- ſtineres? Et putaſti in tanto æſtu militis cæ- dem inhalantis ità frigere, ut garrires de la- vacro, balneéque cum Uria, cujus vel nomen exhorreſcit? Et lava pedes tuos. Digna ſeu Rege vox, ſeu Tribuno illecebra. Quaſi ve- guine hoftise Putida iſta ſanè & evanida; niſi ex novo capro villos David concerpe- ret, quibus perizoma pudendis ſuis intexe- ret. Cupiebat, ſatam æquore, ut ajunt, Ve- nerem, aut in pelvi demergi, aut certé vr balnei in Palladem reformari. Lava pedes tuos. Te madere cupio, ſed ego ablui opta- rim. Eo in ſtagno, Catellus, qui & Beth- ſabeam commorderet, & me Regem allatra- ret (ſi ſeceſſeris in domum tuam) illicò recit- detur in Agnum, tollétque peccatum meumn⸗ & dedecus tuum. Denique ſi tu pudorem non ponas, ego ero impudicus: ideoque ab hoſtium oppugnatione huc te erOca r lavari miles alibi poſſit, quàm in ſan- de me W 1 mF 4 eucin riienp lüre t eroca Raundo Geiurig ⸗ 6 i gluene Aunm. E e 3 ge gatent, e ect. beli preſen tuit! Lcqui Aen. (n u enin ar. Dalulie, ue hetade E ile en d Mcith, lagoten a Cn Dare Im, Eehn n ſnt, En ean inle Nhn ali⸗ u. Qunam Au, & H. Ama Iktgunnm i. kint ſrer 4 A 1 es rr eknetſlan Whlene 0. 3 enegt, Nrgent Nin Elleo Nic len ard N Mrocul E Da 8 fri 0 t „NV. A. uin ſen, e o mhl e, M. n tumn 4 Gunnt . dan Addu. om ne Ara N. regrint . Natur N) n eſetel obimm Dalfimn r, deheit lin et ſen, in, E hehnmn 4 noti lct Teilltie⸗ etuma in Conlln! and,nümt 1 Uim ſa der nin lin n ſorlen N 1 Getene Aabet Nelln Viro GNN lt ian ,ectulene rültete 4 s,Ik Hwor ei Cubialm 4 Pelttul ck tttlil an Eenl 1. (s n orgeli Niltm i roni Muf⸗ Kn ſete tts, . t n e n te aft nin: . gnntg 6 . D cebe un 1 & e „ℳ * in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. ut de me quoque cani poſſit à Poëtis: Ne vos non vobis. Ego enim libellum ſcripſi, ſed tnum præferat nomen optarim. Ego cam- pum exaravi, ſed tibi ſeges ſuccreſcat; nam ſi mihi expullulat, lolium erit, non triticum. 2. Reg. Miſit autem David ad Joab dicens⸗ Mitte ad 11. 6. me Uriam Hethaum. Cur? Ut loricàâ ſuâ in- tegat me. Nam, ex quo vir factus ſum uxo- ris ejus, haberi deſii & Princeps & vir. De- bet adventu ſuo me tueri, qui abſens meum regnum propugnat. Ut verò haſtam evibran- do imperium tutabatur, ità Regem defen- det, ſi ferrum thyrſo commutet. Amplexe- tur Bethſabeam, & laſciviã ſua coronis non minus quatuor decorabitur civicis. Erimus e- jus libidine incolumes, ego, Bethſabea, foe- tus, & ipſe præ cæteris. Hanc in rem Tri- buni advocantur ex acie, eôſque cibus regius infarcit. Nimirum una fœmina, non in domo ſolum Nabuchodonoſoris facit confuſionem, ſed etiam in caſtris David Centuriones exar- mat, evocâtque milites à vallo ad patinas. Et quando Judithæ meminimus, quis leges omnes jurâque militiæ diſſolvi patiatur, u- Juditch. nius interventu viduæ calamiſtratæ! Et periit, 12. 6. ut daretur ei copia nocte, & ante lucem egre- diendi foras ad orationem. Et præcepit, ut, Holofer- ſiout placeret illi, exiret & introiret per ti- en⸗ duium. Et exibat notctibus in vallem Bethuliæ, & baptizabat ſe in fonie aqux. Quod Na- Luauria inpeira: buchodonoſori non permiſiſſet Holofernes, diſpenſa- hoc liceré voluit fœminæ. Vallum, caſtrâ- tiones. que patent, excubiæ torpent, civis ad obſeſ- §.Jadih. ſos accedit. Quid atrocius peccari contra belli præſcripta, præſertim noctibus, po- tuit! Ecquid ſperabatur ex illa licentia? En Ibid. 16, ſpem. Cor autem Holofernis concuſum eſt: e- rat enim ardens in concupiſcentia ejus. Non Bethuliæ, ſed Judithæ, non urbis, ſed vi- duæ ſperabatur expugnatio. Illa abluebatur, & ille incendebatur; ceſſitque vallum & a- quis Judith, & facibus Holofernis. Ejus ad fragorem aquæ, quaſi ad Nili catadupa itaà cum Duce obſurduere Centuriones, ut belh jura, legéſque militiæ non exaudirent. Nimi- rum fons, in quo vidua baptizatur, ſurdita- tem eam infert militibus, ut nihil præter fœ- minam audiant. Et dcrisebe: e in fonte a- Sie Iagt di. Quinam is fons eſt, in quo Judith mer- Chrißi, gitur, & Holofernes cum cohortibus ſuis de- ſuaveira- merguntur? Imò non demerguntur, ut pe- ar reant deſperatius. Erythreo fons iſte fatalior, Plati.. qui eos opprimit, quos non haurit; ſervâtque Mortif illam, quam deprimit. Nam Judith, quæ fon- catio dul- te merſabatur, vivit: procul à fonte poſitus Wan Holofernes occumbit. Nova naufragii ratio, — . . actene, elnergis, ſi hauriare; ſi non mergare, de- smore. Mergeris. Nimirum vel in aquis ſecura eſt à naufragio Judith, quæ Moſis tabulas compre- henderat. Quâ deſtitutus tabulà Holofernes, etiam procul à profluente naufragatur. Fudit ex ſeſe Dux rubrum cruoris fretum, in quo ludith. periret. Videnſque cadaver ablque capite Ho- 14. 24. lofernis in IRuo Janguine tabefaltum, exclama- wru vit cum fletu. Huc tandem recidunt peſſum- datæ pro mulieribus leges: operâque Du- cum, quovis otio torpidiora, cruore tandem eluuntur. Ut verò intelligant Principes, quam procul eſſe debeant à ſocordia, animadver- tant velim, non tum invitari ſe à Davide, quum de ſacrificiis agit immolandis, ſed cùm Numen deducit in theatrum ſubjectis inten- Ethieæ Tom. II. tum. Imtroibo in domum tuam in holocauſtis. Vo- ta mea Domino reddam. Domine, dilexi decorem domus tucx. Nullum ad hæc Regem invitat. Audi, cui adeſſe ſpectaculo Principes velit. Reges eos in virga ferrea: & tanquam vas figuli confringes eos. Et nunc Reges intelligite: erudi- mini, qui judicatis terram. Actuoſum ità decet eſſe principatum, ut ne tum quidem audiri ſe velit à Principibus David, quuùm Juſtitiam vi- rere docet ut arborem ſecus decurſus aqua- rum, quùm Juſtum cor ſuum locare dicit in lege Domini, quam die, noctuque medite- tur. Sed tunc tantuùm evocat Reges, quando à Patre Deo præſcribitur Chriſto forma poſſi- dendi terminos terrarum, populéſque coêrcen- di. Nimirum otiantur quodammodo Reges, etiam cùm operantur, ſi non regno agant uti- lia, commodâque Reipublicæ. Nunquam ecdi- citur à Samuele Sauli, ut jejunet, aut oret. Jubetur quidem contra Amalec decertare: & cùm inungitur Rex ſuper Iſfraël, audit: Ecce unxit te Dominus ſuper hæreditatem ſuam in prin- cipem, & liberabis populum ſunm de manibus inimicorum ejus. Quod ſi nec pſallere docetur Princeps, num ludere, num ſaltare, num ve- nari capreas cervéſque permitteretur à Samue- le? Apri tui Arabes ſunt; cervi tui Jebuſæi ſunt, tui ſaltus caſtra ſunt Philiſthiim. Vix thura te decent, ſi regnes; vide quam te lyra thyrſüſque dedeceant. Nam ſi Levitis convi- vere non licet Principi, quis eum commori patiatur, nedum convivere, Citharodis? Proh imperantium decus, ſi ſuam probè noſſent di- gnitatem! At initiatum ad bella Principem quis otio marceſcere patiatur? Ergo, inquies, bel- landum Principibus? Sanè: Sed ut liberent ab hoſtibus cives, non ut exterorum provincias invadant. Et liberabis populum ſuum de mani- bus inimicorum ejus, qui in circuitu ejus ſunt. Id Regi & licere aio, & imperari. Ideò enim perungitur, ut ſudorem cruorémque oppreſ- ſæ multitudinis ſuo eluat, abſtergâtque chriſ- mate. Quod ſi ſub Moſe liberandus tantum populus eſt à Saüle; ſub Chriſto, qui ſuam no- bis moriturus pacem legavit, quâ ratione oc- cupantur imperia non finitima tantum, ſed montibus, fluviſſque disjuncta? Ergone jura ommia ſicà, teléve incidentur, & quantum ſub- rui bellicis arietibus poteſt, tantum ſuum efſe nemo non jacétabit? Vicit! Magnus, maximus, æ uiflimus eſt: ſi præſertim, everſo regno, occupatâque provincias, unam Deo Aram ex- citet, ut ſuæ teſtem beatæ rapinæ, ſociumque laudatiſſimæ violentiæ Numen, ut ità dixerim, faciat. Nam ſi de manubis Monaſterium ex- truat, poſt Petrum & Paulum, primis coœli curulibus deſtinatur, pedariæ calculo theolo- giæ. At de tubis ſuo loco dicemus, nunc otium Carpimus imperantium, qui, ſi Nehemiam Pſ. 65. 13. PI1. 11 5. 14. Pſ. 2 K 98. Pſ. 2. 9. Rex ré= gat. Religioſi non ſper- nant ſa- culares. Sautl. I1 Reg. 10. Confeſſa⸗ rii Prin- cipum eos ad regen- dum beor- tentur. s. Samuel. Noõ omnia li ent om⸗ nibus. Ialenta varia. Vocations una om- nibus. Bellum. Bellum 7K do licitum, Olium. imitarentur; etiam dum ſpatiantur, agerent Eccleſta- dignum ſe aliquid, ſuéque non indignum pa- ludamento. Seraphim certé, quæ fupremum inter Angelos ſortita ſunt locum, etiam cùm Deo adſunt, aliquid tentant, quaſi ſedem Numinis intexiſſe, ſuæ vim actuoſitatis non expleret. Neraphim, inquit, ſtabant ſuper illud. ſex alæ uni, & ſex alk alteri duabus velabant faciem ejus, & duabus velabant pedes ejus, & duabus volabant. Puduit ea, vel pinnas per- ſLici & Reges ſe- per andi- ant & vys⸗ gant. Lſac 6. 2. aucas coram Dei throno adeſſe quidem, ſed deſidere. Hiſce non Deus, inquiunt;, alis integitur? Agitentur, curſùmque moliantur. F f Genus 338 Genus enim ſocordiæ quoddam eſt, Deo frui tantùm, nec in obſequium Numinis tentaſſe aliquid. Nolumus beatitatis illecebram, ſine operis obſequio. Quando Deum non tegunt alzæ, evolent. Ad hæc quid ii reponent;, qui Nymphis horas ſolidas, diéſque adſtant im- moti? Genus eſt deſidiæ adeſſe Numini, ſine famulatu: & cithariſtriam ſpeculabimur ſaxei, ac penè trunci coram Circe? Non enim Dia- na eſt, quæ Levitam demutat in pecus, aut imperantem ad ſervitutem abjicit ſeu ſemivi- ri, ſeu fœminæ. Quæret ex me aliquis, quod- nam potiſſimum opus Reges deceat. Urbeſ-ne condere, an exercitus ducere, an fines impe- rü protendere? Scelerum ego dixerim aboli- tionem, Regum opus eſle præcipuum. Nun- Muſica impudi- ga. Severi- „˖s. Scandalæ quam certè naſcituros ex Abrahamo Reges non per- . Deus eſſe prædixit, niſi quum eum monere mirttenda. voluit de circumciſione, carniſque vulnere. Fa- Gen. 17. cidmque te creſcere vehementiſime, KRegélque Kr ee- ex te egredientur. Et tu ergo cuſtodies Palctum zaia non meum. Hoc eſt pactum: Circumcidetur ex vobis toleret, omne maſculinum. Sarai non vocabis Sarai, ſed Red tollat. JQaram. Et ex illa dabo tibi ſilium, eritque in Zelns ob- nationes, & Reges orientur ex eo. Sepſit enim- Jervan- verô imperii virgis ſaxeum circumciſionis cul- 2 trum; nihilque antiquius habuit Dominus, quàm renuntiato abs ſe Principi amputatio- nem imperare præputii. Id enim regium opus haberi decet, vitia ſcilicet exſcindere, non Piſcinas eflodere, non hortos plantare, non thronum ſibi ſtruere ex ebore. Hinc eſt, quod Salomon tum Rex inſcribitur, quùm Deo domum ædificat; cùm verò ſibi ſuiſque nemora atriäque conſtruit, Salomon appel- 3 Reg.6. latur, non Rex. Audi: In anno quarto re- 2. geni Salomonis ſuper Iſraël, ædificare cœpit do- mum Domino. Domus autem, quam &änifica- bat Rex Nalomon Domino, babebat ſexaginta Rex nen cubitos in longitudine. En quaàm ipſe ſplendi- Twa quk 5 . 6. . . dèe & Rex inicribatur, & regni ejus tempo- Templers ra ſupputentur! Ubi verò de domo Regis ernatus. inducitur mentio, Salomon nominatur, non 3. KReg. Rex. Domum autem ſuam dificavit Salomon 7. 2. redecim annis. Wdificavit quoque domum ſal- tus Libani. Ordinem animadvertamus. Rex appellatur Salomon, cùm Templum fabrica- Luxus. tur; cum domum ſibi parat Hieroſolymis, Eceleſa- Salomon dicitur: nec Salomon inſcribitur, nec Kico'um, Rex, quando in ſaltu Libani ſtruxiſſe ſibi æ- ruinn-i des fertur. Acdes ſol religi Eeclaßa-! des fertur. e ſolà religione regnamus; ficoram Privatis commodis inter privatos ſolo nomine pompa. cenſendi, luxu deliciiſque villularum noſtro Salomon. quoque nomine carituri. In ſtructura Tem- pli Rex diceris, in ædium excitatione Salo- mon, nec compellaberis in poſitione, cultu- Fama ve. Tâque prædiorum. Imò cùm ædes ſibi Salo- cior cura. mon, hortos, præſepiaque mumificentiſſimè comparaſſet, quadringentaâque talenta auri ex Ophir avecta eſſent Hieroſolymas, venit qui- dem ex Auſtro Saba, ſed auditum ſapien- tiam Regis, non pompam ſpectatum impe- Matth. rantis. Venit à fnibus terræ audire ſapientiam 12. 4 2².. Salomonis. Imo aurum, & aromata ſecum attulit infinita; ut ſcilicet moneretur Salo- mon, non ea abs ſe quæri Hieroſolymis, quibus ipſa abundaret, ſed ſcientiæ deſiderio raptam ſe ex Arabia in Palæſtinam. Quod ut apertius quoque doceremur, auctum cùm dixiſſet Salomonem opibus & ſcientiã; non eum expetitum ob gemmas ait, ſed gratia bid. potiſſimum ſapientiæ. Magnificatus eſt ergo Oliva r Ne Rex dualomon ſuper omnes Reges terræ divi- ſen tiis & Sapientiä. Et univerſa terra deſide- uah rabhat vultum Salomonis, ut audiret ſapien- iſnen tiamz ejus, duam dederat Deus in corde ejur. n. le Quod ſi ad Reges Hebræos non accurritur, Mun ut opus, cui nullum par fuerat, ſpectaretur, in c ſed ut eorum audirentur effata: concurre- ved⸗ tur-ne ad Optimates Chriſtianos, ut peri- tum Cln ſtromata viſantur, ut pictæ tabulæ ſpecten- non keh⸗ tur, ut examinentur ſigna, ut rheda, ut a- Ahorenin bacus ſolatio ſint. Porrò, ſi Principes nec volgra ſummis operibus & opibus inclareſcunt, ma- eult n gri-ne otio futuri ſunt, famosique deliciis? ni e Meminiſſe velim te, non tum naſcituros ex ſort I ſe Reges accepiſſe palam diſertéque Jacobum, 8 zad, . ſo ie n⸗ quùm cubaret in ſilice, quamvis cœlum „ icet⸗ culin . Deumque ſpectaſſet, & magna illi promit- Zc,, s. 1 0o t⸗ terentur: Sed cùm expiatam Idolis familiam ſervan- Anelit. abdicare coëgiſſet colluvionem illam crimi- tie. llir ni num;, quam ipſe ſub terebinthum infodit. Ego Iit Deus omnipotens creſce, & multiplicare: Gen. 35. Pernt. 1 Gentes, & populi nationum ex te erunt, Reges t. 6nn ala de lumbis tuis egredientur. Viden' ut cenſu- rhoine) ra Iſraelem extulit ad imperium? Sarculum GAbe. Ne Deus Patriarchæ recudit in coronam; & quot Mna mes. defodit monſtra ſub arbore, tot de lumbis Golla, cu ejus Deus Reges eduxit. Mirum Numinis & gSeveyi- Giken inne Patriarchæ certamen. Demoliebatur pro Deo zar. Cpemn on Jacob idola filiorum: & Dominus poſteris Rex mulls 1es, MMI ejus coronam moliebatur. Everrebat alter * re- Gium ek, mundo Deos, ut Dominus coleretur: ſere- afazer: letentun bat alter in carne Jacob Dynaſtas & Princi- miar. ner telltas pPes, ut cliens adoraretur in poſteris. Dede- Gen, 35. Illet, runt ergo ei omnes Deos alienos, & inaures. 4. id de At ille infodit eas ſubter terebinthum. Ap- , gonm Paruit autem Deus Jacob, dicens: Reges de Ceſt, lumbis tuis egredientur. Ergo nulla non apta E MMoce planta eſt regni Virgis exerendis, ſi tamen “ pro limo, idolis opimetur. Ità ſaxis ſterco- Unetem rabitur Terebinthus, ut edat pro frondibus n Qlin ſceptra. Concepit idola, ut Principes parturi- 8: Ardran ret: Nam ut jacere ad fibras ſuas Deos ſenſit n ag hi Terebinthus, intumuit, eâmque frugem pu- legſen m duit ſatori ſuo, pro pretio ſtercoris, exhibe- 4 udd Ur re, quam villico daret, ideéque illi pro po- “ mis Reges, coronas pro foliis protulit. Hic alt gin, Reges appello, qui crimina, quæ oderunt, eo ndh⸗ tantùm nomine diſſimulant, ut imperium ſuum ſ R n aurâ vulgi ſtabiliant. Ergo myrtum luxuriari Scandals Wi patiemini, ne vobis laurus inareſcat? Tolera- non nat. 4 1 tis flagitia, ne veſtrum excutiatur à populo mitten ime 1 get jugum! Utque purpurâ fulgeatis, fodari mul- “ titudinem fuſtinetis! Idolorum everſione lum- noqe art bi Jacob tumeſcunt in Principes, Regeéſque Nan 4 parturiunt. Malè ſeres crimimbus regnum, ind emu. quod Abrahæ Fidei datum novimus, quod rih 2 en Zelo Jacob oppigneratum audimus, quod munrua Joſephi pudore videmus occupatum. Odio u, wn autem potiſſimum ſcelerum à caulis tranſ- 1 nchal greſſus eſt David ad Regiam. Nam blaſphe- de Mil miarum impatientid abreptus ad luctam, Gi- mlut, gantem ſtravit; patientid injuriarum ab ulu- le ün tione ſubmotus, Saüli pepercit; quorum tum s. bawis, incolumitate, tum internecione monſtrorum, Asliens perrexit ad thromun, iræ victor, & Arcæ verid. luſeni ultor. Ità emim ad ſolium vaditur, per cal- Aaliei ise ſen catum Arcæ hoſtem, & per ſervatum gloriæ vici. 4 *X mulum. Non excides throno, ſi peſtes de- turbes, pellâſque regno; imò tum potiſſimum 8 ex te Principes orientur, quùm idola loco fi- 4 mi ad radices arborum depreſſeris. Sic Gedeon ihn D principatui ſubverſione luci aræque proluſit. Nene Did ttecbe Atr tumni t n i lonn knt Enn ilen et te enn le Vicen uct, erium? ln Corontan Aen tot N N linum Mnul Miebenm n Dommm n Ererteht i COlerenl: , uſtes ARK N n poſe Cien: l goml ng endis, lti kukr dat ofre Princfa an- 38 ſunkt gr n ſtetcorb, kogle ii is poonk! r unpen nyrtun — wreſetl u, cutittu 1l⸗ eats leui⸗ n eſentis, ncies U ninbis 1 i, Audun 6 4 n. Nu a1 u Rex regat QCan. 6. I. Can. 1. 13. Can. 6. I. defloreſcit. X in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. Verùm Nehemias Pocillator tantum, & non Princeps, non ruinas ſolùm reconcinnat Hie- roſolymæ, ſed arces quoque ornatumque mo- litur. Nec ea deſignat, cùm in conventu ſe- niorum ſententias rogat, ſed in excurſione, dum moœnia urbis adequitat. Adeò actuo- ſus eſſe debet Senator, ut urbem inſtauret, etiam cùm otiatur. Nam vel à Sponſa Sa- lomon regis inſignibus, regnique titulo ex- authoratur, ſi eum in hortum ſeceſſiſſe in- telligat ad areolas & lilia. Dilectus meus def- cendit in hortum ſuum. Si eſt in horto, a- mari poteſt & diligi, coli adorarique non poteſt. Tum eum Regem dixit, quum in ſuo ille throno conſederat. Dum eſſet Rex in accubitu ſuo. In throno Rex, in horto Spon- ſus. Otio ſiquidem ipſe quoque flos purpuræ U, inquit, paſcatur in hortis;, & Iilia colligat. Candore floſculi rubor chla- mydis decoloratus eſt, palluitque inter lilia prætexta. Imò ſponſa ipſa (quamvis reſiden- tes in aula Concubinæ appellentur à Salomo- que noſſent; non ea modo, quæ 33 „* Ctarent, ſed illa quoque, quæ bonus Princeps inter calices & patinas garriret? Non enim in adverſaria referuntur ab indagatoribus aut conſpirationes, aut foœdera, aut congeſta do- mi arma, aut egeſtum domo æs, quæque cie- re Reipublicæ procellam poſſunt: ſed nutus, ſed excreatus, ſed cachinnum obſervant, ex- ſcribuntque ſimiſtrorſum an dextrorſum defle- xerit latus, cùm reſedit dormiturus Pocillator in meridie. Eflet planè ridiculum ea relege- re, quæ clandeſtini amanuenſes membranis excipiunt, niſi riſus exilis, multis, funeri- buſque compeſceretur eorum, qui malignita- te delatorum evertuntur. His caruere Per- ſæ, quando ne luſtratam quidem à Nehemia urbem cognovere; & tamen regnaverunt. Delatoribus ergo deſtitui optas principatum? Imòô, ſi me audis, jubeo quoque; nego ta- men, deſtitutum iri Imperium ſi iis non fu- Murmu- cis obturbetur, imò tum maximè ſtabilien- netores. dum. Delatores, inquam, non Accuſato- Saſurro- terebintkmin 5 ne Reginæ) non Regina ſalutatur, ſed Co- Can.é. 38, jumba. Nexaginta ſunt Reginæ. Una eſt Co- lumba mea. Morabatur nimirum in horto Sponſa, cujus contagione illecebræ candere quidem innocentiâ potuit, nitere autem prin- cipatu non potuit. Avis ſalutatur inter flo- res, non Princeps: adeò vel fœminæ fatale otium eſt, corruptérque dignitatis. Vide jam, an retenturi ſint Reges fulgorem purpuræ inter teſſeras & talos, ſi regni titulo exuitur mulier, ſi cum Rege demoretur in liliis? Quid de Sacerdotibus proloqueremur otio- ſis, quorum præcipuos cruor Martyrum ideò conveſtit, ut ad excidium errorum vitiorum- que provocentur vel togâ: Nonne Joſepho deſignatus primum eſt in agro principatus? ut moneremur labore ſtabiliendam dignita- tem. Quin Ager ſommiatus non vernabat ad Gan. 37. ilecebram, ſed æſtuabat ad ſudorem: Puta- 7. bam nos ligare manipulos in agro & duaſi conſurgere manipulum meum, & G ſtare. Non Seſeth. modò qui regno initiabatur, laborabat in campo Joſeph, ſed ipſummet manipulum tæduit otii, erectuſque eſt, ac ſtetit, ubi à ſe expreſſum iri ſenſit imaginem principan- tis. Non enim jacebat, ſed ſtabat manipu- lus, quòd nemo regnet, ſi reſolvatur. Imòô aſtris ſoléque ambiri cœpit, quæ ſanè lumi- na irrequieta, non ſuo tamùm;, ſed cœli quoque curſu circumacta, ad laborem hor- tabantur, quem Regem fore ſuàâ adoratione Profitebantur. Et quare vallaſſe Deum cre- dimus ſideribus Principem, miſi ut eum ab otio revocaret, quaſi tot illi præfectis moni- toribus, quot eum aſtris nunquam non cir- lbid. cumactis obſepſerat: Et ſtellas undecim adora- re me. Potuiſſet illi ſanè Lilia proclinare, ſed aſtra maluit, ut dedoceretur deſidiam, labo- rümque admoneretur. . Magiſtratus autem neſciebant, quò ab- uſſem, aut quid ego facerem. Delato- ves. Aecuſa- vores in. vidi. INEeravfre exteris Perſæ, præfueruntque Hieroſolymis, nullis exploratorum cohor- tibus ſepti. Quot nunc familiæ adventantis & Regia Pocillatoris venaticos ſtipatores inſe- rerent Præſides, ut Nehemiæ dicta, geſtä- Ethicæ Tom. II. res exportandos Anticyram aio. Nam hi ſce- lera reprimunt, illi obruunt innocentiam. Sed emim pleraque norunt Principes per Su- ſurrones, quæ proſunt Reipublicæ. At in- numera ex is hauriunt, quibus peſſumdatur Reſpublica. Nemo autem cicutam ebibit, quamvis hepar refrigeret, quòd Spiritus e- necet, vitâmque reſtinguat. Blanditur colo- re Anguis, veſca quoque cùm ſit plurim ſui parte, nutrit corpore, medeturque ele- phantiacis. Quis autem illam excipiat ſinu, aut viſam non obterat; quamvis unius tan- tùm diruptione gingivæ, ſi quem momorde- rit, perimat? Vera plerunque nuntiant dela- tores. Sed falſa frequentius. Nunquam au- tem benè, ſapientérque eum audias, quem neſcias mentiatur-ne, an vera proloquatur. Semel enim mendacii manifeſtus, nunquam verax eſſe putari debet. Haurires-ne tu ex eo ſtagno frigidam, quâ epotâ, & meliuſcu- lè interdum ſe aliqui habuerint, & plurimi frequenter expiraverint, dum bibunt. An ne- ges mendaces, ſubdolos, inſidioſos eſſe Su- ſurrones? Sed demus, dignoſci à te poſſe, ſi quando mendacio ſeſe abſtineat Suſurro. E ſterquilinio nulla matronarum lilium lege- ret, quod fimum redoleat, manumque in- quinet, quàm in florem protenderit. Tibi autem flagrat veritas, quæ ex mendaci ger- minavit, in putri corruptéque ſolo animæ ſævientis. Coloratur in nube Iris: ſed eàâ o- culorum illecebrà nemo non libentiſſimè ca- ret, ut careat viciſſim fulgurè, quod eâdem & nube ad terrorem ſtragémque diſtringitur. Quis alluvionem in Inſubria Padi optet;, imò quis non reformidet? Et tamen integras interdum villas alieno prædio affundit, ex- undando. Incerti ſpes commodi horrorem certioris diſcriminis non compenſat. Nec Su- ſurronum nocentiſſima mendacia verioris in- terpolatione relationis ità temperantur, ut muſti füllula tantam veneni ſaniem luém- que hauriamus. Exigantur ergo & domibus Regum Dracones venenari, quorum halitu cœlum innocentiæ nebulis, grandine, ful- guribus infuſcatur. Et ſanè vel amimantes » monſtrâque in id genus homines cum gral⸗ ſentur, quid nos in illos agere, ſtatueré- que deceat, admonent. Jubente Rege, inquit de ſe Daniel,; adducti ſunt viri illi, qui F f 2 accuſa ne Accuſa- bsores ex ſanéto g= loe Rex non audiat Aualicos in vidos 2 Suſurro- nes, & Perſecutos res, a Murmis⸗ ratores juſtorum Dan. 6. 24 40 Ol accuſaverunt Danielem, & in lacum Leonum miſſi ſunt ipſi, & hlii, & uxores eorum, & non pervenerunt uſque ad pavimentum laci, donec arriperent eos Leones, & omnia oſa eo- rum comminuerunt. Ergo iis Principes blan- dientur, quibus monſtra non parcunt? Ba- Pylone objiciuntur Leonibus delatores; & Hieroſolymis inter Scribas & Satrapas adle- gentur? Sub Dario pereunt, & ſub Conſu- libus & Cæſaribus incedent bracteati? IIIi verô nihil de Damiele commenti fuerant, ora- veräâtque Propheta, quod unum ei crimen objecerant delatores. Quare ergo damnan- tur? Quia non ſtudio publici boni, ſed pri- vatæ calamitatis voto condi Legem curave- runt. Quia delatum abſolvi noluerunt. Quia rimati ſunt curioſiùs domi geſta Danielis. Vi- Ibid. 11. Vi ergo illi curioſius inquirentes, invenerunt Saperior Danielem orantem. Mitto iniquam eſſe Le- nimis gem, qua Deo ſuo ſupplicare advenam ve- exactus, tuiſtis: fuerit illa tamen non injuſta, num Suſpicio- licet rimas omnes parietum obſervare, ne in ſi. angulis quidem latebriſque domefticis relictaà ſenatoribus licentià excreandi? Naturæ jura has ſanè ſcrutationes non patiuntur. Latent ſuis in caveis ceraſtæz: & latere in ſuo cu- bili Prophetæ non licet? Nemo regulum e- ducit & ſpecu: & tot Danieli domi ſtruun- tur inſidiæ. Niſi apparuiſſent Zizania in me- dio tritici, nemo de iis eruendis deliberaſ- ſet. Et nuſquam apparenti innocentiæ laquei prætenduntur in conclavi? Orat Daniel. Sed non in plateis. Clauſo cubiculo, Deo ſupplicat, qui videt in abſcondito. Liceat Iſraelitæ talem eſſe vel in cubili ſuo. Ve- rùm, ut video, non araneus modo delator eſt, qui ubique textrinam inſtituat, ſed te- redo quoque eſt, quæ vel medullam cedri erodat. Tineæ ſunt Suſurrones; non adve- niunt, ſed Purpuræ innaſcuntur, à qua non re- ſiliunt, niſi per ſciſſiones & vulnera. In do- mo ſecura non eſt Oratio, vitâque Prophe- tæ? Et quid occupandum delatoribus reſtat, ſi cubiculorum latebras pervadunt? Quid reſtat? Babylone nihil, in Ifrael Nobe, & in No- be Tabernaculum. Agebat cum Achimelecho David, in Tabernaculo. Num in eo aſylo ſecura Ducis Innocentia fuit ab oppreſſione r. Reg. delatorum? Vidi, inquit ad Saulem Doëg, 22.8. Filium Wai in Nobe, apud Achimelech.. Qui conſuluit pro eo Dominum, & cibaria dedit ei- Severitas ſed & gladium Goliath dedit illi. Veritatem in Auliees mendacio intercluſit. Nam Pontiſex Davidi Tuvidos, gladium dederat, quamvis Deum pro illo non perſecu. Conſuluerit. Et quid inflictum eſt fupplicio- ꝛores zu- rum mentienti? Afſſedit ſolio Regis, inter Korum. Aulæ primores. Nec diſtabeſcimus indigni- Eecleſta- tate flagitii! Ergo veraces in Chaldæa dela- Pili eel tores damnantur ad beſtias: & Hieroſolymis Dignitas Hon impunita modòô eſt procacia delatorum, in indi- ſed mendax quoque coronatur? Mentiri in gnis. caput Pontificis licet Opilioni in Palæſtina: Auliei cùm ſagacior Dynaſtarum in Libertum inqui- Fenanv,. ſitio capite apud Perſas expietur? Babylo- PDreg ſu- hé defertur Daniel à Satrapis, hoc eſt, ſer- ſurro. vus advenâque à Principibus: accuſatur ab Scandala Idumæo Paſtore Achimelech Hieroſolymis. non per- IIIi vera protulere de ſervo: hic false Pon- SS tificem inſimulavit. Et tamen diſcerpuntur ſervan- illi à Leonibus: hic ferrum in Sacerdotes tig. octoginta diſtringit. Adeo, quæ puniuntur in Perſide ſcelera, apud nos in Judæa coro- ) iva nantur. Audeo dicere, vix ea quoque defe- Ececlaßs. renda crimina, quæ verè crimina ſunt, ſi quo Kici zon latebræ velo innubantur. Illuſum ſibi Noë à Faveant filio ſuo cognovit: ſed quo id authore reſcie- i rit, non liquet. Cum didiciſſet, quæ fecerat Gen. ei filius ſuus minor, ait: Maledictus Chanaan. 24. :. Nomen delatoris reticetur, quod accuſatio aliquam accuſatori, ſi non infſamiam, invi- diam certè videretur aſperſura. Nam, ut in- terpretes adnotarunt, is tantùm cruor Cai- num incuſavit: qui limo admiſtus, quandam contraxerat è terræ contubernio ignobilita- Gen. 4 . . . 2 10. tem. Vox ſanguinis Fratris tui clamat ad me Clmg. de terra. Non qui reſederat in Abele ſan- tia. guis, non cruor qui fuerat agri Lilis in- Accuſa- ſperſus, vociferabatur in ſicarum: ſed is, "ores in- qui limo propior, quàm cruori, in agri ſa- ae⸗ 6 niem degeneraverat. Nonne vides primoge- Heva. nitam peccati ſobolem delationem eſſe, quan- Relipieß do ſubjecti quæſtioni tranſgreſſores in Eden, "vulgan- alter alterum accuſavit, nullàâ affinitatis reve- s Jue rentig. Dixitque Adam⸗ Mulier, quam de- gira diſti mihi, dedit mibi de ligno. Nec puduit defectus ſatam è viro ſoœminam, in anguem delatio- Gen. 3. nis virus expuere, traduxitque Heva ſerpen- 12. tem. En, ut ad accuſationes, proturbata in Cœnum iniquitatis mortalitas efferbuit, tan- tâà deferendi prurigine, ut vel Draconem ar- gueret. Contrà, Abrahami domus hoc ità contagio caruit, ut ludentem cum Haaco If- maëlem nemo traduceret; diuque verna hæ- 3 redi colluſiſſet, niſi eum Sara deprehendiſſet in crimine. Cüumque vidiſſet Sara filium A- Gen. 21. gar Egyptizx ludentem cum Iſaac filio ſuo. 2². Ludionem ipſa vidit, ipſâque damnavit. Nam ità tentorium illud ſuſurronibus vacabat, ut nemo auderet de vernâ coram Sara oblo- qui, peccabâtque in domo Abrahæ impu nita laſcivia. An iſtud, inquies, non dam- nas. Vix damno: nam ea eſt corruptela de- latorum, ut domi meæ laſcivire pueros ma- lim, quàm bacchari delatores. Abnuis? Vi- deamus, quam ſit exoſa Chriſto, ſupra le- pram vitiorum, impetigo injuſtè accuſandi. Magiſter, hæc mulier modò deprebenſa eſt in Joan: ² adulterio. In templo erat, erat coram mul- 4 titudine, quæ ſupplicio frænari debet, à pe- H tulantia præſertim, producebantur Moſis ta- D 4 bulæ, nemo ream defendebat. Attamen JE- Cempati 8US, qui filius erat Virginis, qui fllius e- lapße. rat Dei, cujus in carnem odio & Sodomæ Deimiſe- flagravere, & Mundus demerſus eſt, qui ve- ricordia. nerat Legem non ſolvere, ſed adimplere, . qui Agnus advenerat; ut Muncdi ſcelera re- „e ſtingueret, qui repudium vetuerat, qui vir- Accnſa- gimtatem ſeverat, qui thalamos ex parte in- tores i. tercluſerat, qui flagris in nummularios non vid. ſemel ſævierat, qui licentiam oculorum ſeve- arue riſſimis legibus inhibuerat, ommium penè eſidi. quæ geſſerat hactenus dixerâtque, immemor, „is. patrocinatur adulteræ, abſolvitque impudi- cam. Impudicam abſolvit! Nonne opera Fa- tris ſui operaturum ſeſe dixit? At Pater Da- videm adulterum ſeveriſſimè multat: ipſe hu- maniſſimè adulteram alloquitur & exolvit. Num legem implet, ſi Moſes expedit in ſoœ- minam lapides, ipſe verò deſignatis in pul- vere characteribus moœchatam eripit ſuppli- cio? Cur aſpici mulierem prohibet; damnaât- que oculorum jactum adulteru, ſi adulteram poœnzæ ſubducit? Agnus erat, inquies, nec Spiritu Eliæ trahebatur, erâtque nomen ejus oleum ſeum zenie: 65/ N ſine ge ul tonenn t exet 1l. N damnal us et in A llmul. d cne Litentin inigle en Alleret. Elaoret 1 i A Cur, In e Ms Mio aitns enumnqu tnn keilgt entcne, N uns J. lſel eo t Fegom mer Cucks u Ponmeces Mlelran 1 Hr ud W tertir ine Nen i us, More, ni geclltt Lioo lirorrupti Aus fher s acllel⸗ Utntas, in Inte granl Ne Mlel Mhi, M n, Nd n ku uleſſett, Arann , no are tt Vidin in Cap. II. Lib. II. Efdræ. oleum effuſum. Agnus! Lupæ videlicet ac for- nicariæ: nam Leo fuit in pullarios & trapezi- tas, quorum menſas, caveâſque ſubvertit. Mirorque in ſui nominis oleo & procellam ciere turturibus, quas Templo exegit, & ſtationem paraſſe ululæ, quam è& templo di- miſit exemptam pedicis. NWec ego te condem- nabo. Nimirum favendum delatoribus erat, ſi damnaſſet adulteram. Maluit videri Do- minus erga impudicos indulgentior, quàm pro- nus in Suſurrones. Ne vos audiſſe videar; diſſimulo impudicitiam. Diſplicet laſcivia, ſed carne degravatur, naturæque ſuccumbit. . Licentia verô deferendi, naturam calcat, a- nimique contagium eſt. Impudicitia liberis amplexatur. Accuſatio ſtrangulat deſperatius. Reſtagnat intra thalamum intemperantia. De- latio ſui alluvione limi non Ægyptum tan- onen kee. tum; ſed Judæam quoque non ſtercorat, ſed tlmrl obruit. In eo & quam ſimillima & planè diſ- Hadmur ſimilis Nilo Accuſatio, quod catadupis ſuis 10 lügit e ihn. Ulin, at & auritos Principes præſtat & ſurdos. Ut Gin. Neſti enim nunquam delatores non audiunt, ità pa- ngren Et tronis reiſque penitus, accuſationum fragore dle Hent ſtrepitique, Principes obſurdeſcunt. Quod Dnes, unt ſanè unis Joſephi vinculis ità confirmatur, tus eftthii ut vel eo tantùm exemplo in delatores ira Regum meritô ſævire poſſet. Is enim tra- ductus ab uxore ad Dominum, inauditus in Gen. 39. compedes conjicitur. Ingreſus eſt ad me ſer- Giunenl 15. vus Hebræus, quem adduxiſti, ut illuderet mi- a Cehlitl bi. His auditis, Dominus, & nimium credu- 4 ara ſiul lus verbis conjugis, iratus eſt valde, tradidit- 58. Foſepbh. que Joſeph in carcerem. En lilium inter ſpi⸗ nas, livore, odiéque accuſatricis, imo Do- mini credulitate cauſæ merita non expenden- tis. Ergo ſibilus auræ tenuis Cedrum Liba- ni incorruptam primo ſtatim afflatu eradicat? Nullius fuere apud Dominum momenti in- doles adoleſcentis, fides diuturna, morum integritas, incontaminata tot annorum ſervi- tus, veſtigiéque nebulæ ſubſilientis non ex guæ muliebris collum undique innocentiæ ob- mubitur, non ut terra impudicitiæ fulmine- tur, ſed ut aſtra pudoris detrudantur in ſpe- cum. Et quare tantis obductum accuſatio- num nubibus cœlum Putiphar, quaſi Sol, cbuntun e non reſpexit, non audivit, non examinavit? bet. An, Plané Arcum colorari gratularetur in nubi- inis, r, bus, non autem jacula, ferrumque in iis effin- dio *B xifſet. Vidiſſet ideò delatum fuiſſe puerum, merſtgeif⸗ non quòd ejus thorum oppugnaſſet, ſed quòd ſed n eum à civium proditione vitæ integer, pu- 5 Rex au- 1 ruſque ſceleris conſervaſſet. Iris emergeret iat reos, non rarò & nebula, ſi Sol ſuo nubem intuitu Superior dignaretur. At nos, ubi caligine obvolutum tardus ad aerem circumſpicimus, facem illicò circumfe- 1æna ſr. rimus hoc eſt, delatum non humanitate pro- nr ſequimur „ ut veritatem eliciamus „ ſed rabie exeuſa- arpinus, ut divexatum tormentis laqueo ad- tionee. clicarnus. Nunquam Iris affulgeret, ſi titio- nes Nubes, non ſidere luſtrarentur: Nec rei Patebit integritas, ſi quæſtio non Principis charitate, ſed immanitate Judicum ventile- tur. Vide autem, quid vel in Lilia poſiit ca- nicula delatoris. Diligebatur à Domino Jo- ſeph, cui fidem ſuam tantâ morum integrita- te, diuturnitatéque ſervitutis probaverat; A- moris tamen lampades, quas flumina non ob- ruerent, ſtilla una ſœminæ accuſantis non modô reſtinxit, ſed in ſerpentes ignitos raptim Ethicæ Lom. II. Xquore grandioris teſtis, ſed è palude lin- 341 demutavit; adeò ut Joſeph, qui Domim be- nevolentia Præerat domui, furore confeſtim Domini abriperetur ab atrio in latomias⸗ Vox una Syrenis deferentis, & Delphine ; quo Joſeph vehebatur, Balænam finxit, à qua juvwenis hauriretur, ex Oeconomo repen- te Perduellis. Et miraris, ſi hoc genus con- tagii Chriſtus averſetur, tum quoque, cum caret veneno mendaci? Nimirum & flumina, quum exundant, ramenta interdum auri ve- here conſueverunt: nemo tamen agellum ſuum firmiſſimis contra eluvionem aggeribus non firmat. Nolo, inquit Dominus, delatores. At- qui adulteram vinxerunt. Vinxere quoque Jo- ſephi pudicitiam: objecere Leombus Danie- em: JESUMin multis accuſavere. Quis, ut piaculum unum elhiminet, plurimorum obruat innocentiam? Obruet autem, ſi delatorum libellis ſubſcribamus. Neque emim lucem à tenebris diſcernemus, ſi eorum nos permitta- mus arbitrio, qui ponunt lucem tenebras, & dicunt malum bonum. Felices ſub Medis Hie- roſolymæ, quarum obire mœnia licuit Ne- hemiæ, nullis circum ſe diſcurſantibus veſ- J pPertihonibus. Magiſtratus autem neſciebant „ P rie⸗ du abiiſſem, aut quid ego facerem. Et ta- Salbies men regnavere, quod ſæpiùs inculcandum eſt, ut falſus fuiſſe animi Tiberius revincatur „qui baſim imperü ſui delatores eſſe putavit. Im- pPerii baſes, quorum maleficio ædes privato- rum ſubruuntur, & nutat Capitolium! Ma- lo jacere Rempublicam, quàm tam fœdis, & tam pudendis inrmiti fundamentis. Porrô ſi delatores exturbandi regno ſunt, cavere quiſque debemus ſenſus noſtros, ne ipſi no- bis imponant, impelläntque damnare inno- centiam. Continget id ſanè, ſi oculis, ſi auribus, ſi menti tuæ intendas. Ergo, in- Judican- quies, mihi non credam! Niſi velis menda- tes eme- ciſſimo credere. Age. Quid de fœmina ſen- v.. tires, quæ ab urbe ad hoſtes digrederetur, Saterior 4 ultrôque inferret ſe tentoris barbarorum: fi ed Præſertim, projecto viduitatis integumento, niteret auro, ruberet purpurã, calamiſtris mitrâque renideret? Fac item aſſidere illam menſæ, noctu ab Eunucho in conclave ſpur- ciſſimi Ducis retrudi. Quid hac de fœmi- tia pronuntiares? Dalila eſt, aut Raab, ſed peccatrix. Judith eſt „ quæ virum, de- functo viro, non agnovit; quæ jejunavit in epulis, oravit in caſtris, transfugio patriam ſervavit, impudicitiam pudore profligavit. Se- rebatur in conopeo myrtus, ut myrrha ex- s. Zadith. pullularet: laſciviæque illecebris perſonata Bona oe- temperantia, meditabatur non amplexus in ""lzandae conclavi, ſed triumphos. Unum adamavit in tanta Ducis ſupellectile pugionem, quo nodum illum patriæ ineluctabilem præcide- ret, non tam munere impleto pugnantis, quam laſcivientis elusa-ne dicam, an coro- natâ ſorte? Vide, an vidiſſe ſit ſatis, quan- do Judith laſcivit & ferocit; quando fſui pudoris lilium vino rigat Aſſyrüi; quan- do ferrum educit è thyrſo; quando mor- tem in amore meditatur. Noſtris ergo malè fidimus oculis. Et ſi oculis nulla fides, qui editiori ſiti loco, arcéque, quaſi ſenſuum primores, & ut ità dixerim, Conſules ſunt: cui fides habebitur? Porrò ſi noſtri nos fal- lunt oculi, faciuntque menti impoſturam; quam lentè alienis ſenſibus ſuffragium no- ſtrum oppignerabims, ſi præſertim aurik 342 ſit teſtis, non oculatus? Sit ille tamen teſtis de viſu, mum propterea in ſupplicium dela- ti feſtinabimus? Vidit. Quidnam? Cum ſo- la ſolum. Vidiſti tu quoque concluſam à Va- gao Juditham cum Holoferne. An non illa acceſſit ad lectum Ducis nocte concubiâ? Sed ante lectum oravit, idque ceruſſata præſtitit in thoro vidua, quod Aaron præſtaret intra ſancta. Nulli ergo credam? Si me audis, credes; ſed diſcuisa diè caus?, reôque hu- §. Saſan- maniſlimè audito. Nam quis delatorum ac- nae cuſat in abolla? Et tamen ſubeſt dolus in purpura. Accuſatur non ab uno teſte Suſan- na, ſed à geminis teſtibus, iiſque & ſeni- bus, & Judicibus. Porrò crimini ſuffraga- bantur locus, nuditas, ſolitudo, & ſexus. Quis enim Senioribus non credat? Quis non ſubſcribat Judicibus, qui nudam in viridario fœminam indigitantes, ideò dimiſiſſe à ſe puellas affirmant, ut juvenem admitteret? Adde, non ſolùm nudam deprehenſam à Ju- dicibus fœminam, ſed unguentatam, clausiſ- Dan. 13. que foribus. Cucurrimus ad eos, & vidimus 4⁰. eos pariter commiſceri. Hujus rei teſtes ſumus. Credidit eis multitudo quaſi denibus, & Ju- dicibus populi, & condemnaverunt eam. Mu- lier ſilet, ſenes accuſant, locus, ætas, nudi- tas, urbs, pigmenta, ſolitudo, puellarum emiſſio, valvarum obductio delatiom ſubſcri- 1bid. 48. Pſere: & tamen Daniel exclamavit: Nic fatui Uii Irail, non judicantes, neque quod verum eſt cognoſcentes, condemnaſtis filiam Tſrael Revertimini ad judicium, quia falſum teſtimo- nium locuti ſunt adverſus eam. Fatuos vocas filios Iſraélis! Volo Suſannam non peccaſ- ſe: Teſtes improba, ſed multitudinem, cœ- tumque Judæorum malignè carpis. Ecquan- do enim ritè ſævient in adulteras Ifraélitæ, ſi furunt, cum damnant Suſannam? Appen- damus in æquitatis lance, quæ contra fœmi- nam faciunt, quæque favent mulieri. Hinc Teſtes togàâ, canis, faſcibuſque non ſolùm omni exceptione majores, ſed quorum tan- ta ſit authoritas in ſubſelliis, ut alter ex iis Pro cœtu ſit Judicum, alter catervæ par ha- beatur accuſantium. Dignitati accedit æta- tique accuſantium ætas, ſexuſque delatæ, quam locus, nuditas, ſmegma, ſolitudo pe- nè criminis convincebant. Nam Babylone quis putet in horto pulcherrimæ formæ mu- lierem emiſiſſe à ſe puellas, nudamque cu- baſſe inter flores, ut Cupidinem à ſe pro- pelleret, ut æſtum libidinis, nuditate, un- guentiſque declinaret? Hæc faciunt contrà Suſannam in lance accuſatorum. Suſannæ fa- vet in lance patrocinii, quis? Locus? Mini- mè. Ætas? Non. Habitus? Nuda erat. Co- mites? Emiſerat eas à ſe. Quid igitur favet Suſannæ? Nemo, ſi eam excipias. Sed ità ſe ipſam nudam ornata comptâque Suſanna tuebatur, ut nec manifeſta criminis haberi Ppoſſet criminoſa. En quò lanx patrocinii de- Primatur pondere ſanctimoniæ. Poſtquam au- ame n tem denes locuti ſunt, erubuerunt, inquit, Pan. 13. ſervi vehementer; quia nunquam ditlus fuerat 27. Jermo hujuſcemodi de Suſanna. Hoc enimwe- 16 famæ aggere proluvies accuſationis uni- verſa, in morem Nil, non ſuper Ægyptum, ſed ſuper Judææ florulentiorem agri partem ſuperfuſa compeſci debuit, ne florem vitæ, nominiſque obrueret. Vixerat ad eam diem Suſanna ſecundiſſimo caſtimoniæ rumore, Suſanna. Aeccuſa- zores in- vidi. Murmu- ratio de Religioſis déque Ec- eleſiaſti- cis ſper- natur. Servi. Oliva eéſque domi alebat ſervos, qui poſſent ad notam adulterii erubeſcere! Duabus hiſce gemmis ità Suſannæ muniebatur innocentia, ſuo ſcilicet pudore, ruboréque ſervorum, ut nullis inuri, fuſcarique carbonibus argumen- torum poſſet. Quis enim repentè peſſimam factam fœminam arguat, quam optimam tamdià fuiſſe eſſéque intelligat. Norunt eru- beſcere ſervi, & Dominam candere negas ? Si fulgurat in mancipiis rubor, deeſſe candor matronæ Dominæque qui poſſit? Nunquam purpuraſcerent famuli, niſi candor regnaret in Domina. Id enim conchylii genus non ex æquore eruitur, unde Venus emerſit, ſed è ſtagno Genezareth extrahitur, ubi fi- lius Virginis mergi non potuit. Meritò pro- inde fatuitatis vulgus arguitur, quòd in ea domo adulteram eſſe poſſe putavit Domi- nam, in qua ſervi, ſolo adulterii nomine, ſervitutis illuviem virtutis purpurâ conveſti- rent. Erubuerunt ſervi vehementer. Sanè de- lirum vulgus, quod tam diuturnæ famam integritatis adulterii repenté pædore ſqualo- réque cenſuere denigratam. Nunquam dictus fuerat ſermo hujuſcemodi de Nuſanna. Ergo nec tum verax erat tam procax de fœminz teſtimonium. Nemo repentè fit peſſimus. Sed adultera ſi fuiſſet, eſſet quoque Suſan- na repentè deterrima. Ergo aut ante pudi- ca non fuit, aut nunc non ſe in cœnum in- temperantiæ præcipitavit. Libet id in coœli ſerenitate deprehendere. Triennium in Sa- maria non pluerat. Eâ lucis aſſuetudine ob- nubi cœlum non deſüt tantùm, ſed dedidicit. Nam cùm Elias imbrem impetraſſet à Do- mino, fuſuſque ſuper genua ſua, coactas un- dique nubes exiſtimaret, dixit ad puerum ſuum: Aſcende, & proſpice contra mare. Quu 3, Reg. cùm aſcendiſet, & contemplatus eſſet, ait 18. 44. Non eſt quicquam. Oravit iterum, ac tertiò Elias, & nuſquam cœlum infuſcabatur. Quid plura? Quartùm;, quintémque puer ablega- tur, & nuſquam nubes. Septimâ tandem vice, Ecce nubecula parva, quaſi veſtigium bhominis, aſcendebat de mari. Ad infuſcan- dum aërem hinc Elias, inde Mare confluxe- rant. Ille precibus, hoc fluctibus cœlum afflabat. Et tamen Aër, qui vel è& palude tam ſæpe vim ſummam haurit nebularum, totàâ æquoris immiſſione und vix palmari nu- beculâ tegebatur, vice tandem ſeptimâ. Ni- mirum deſuetudine imbrium humeſcere de- didicerat. Quod ſi cognatas ſibi nubes cœ- lum rejicit, quas in illud Elias æquorque in- gerebant, triennali ſerenitate contra nebu- las obduratum. Suſanna turbinum inſcia, Fervyr expérſque totâ vita caliginis, ſuas repentè obeß lar- ſtellas in ſulphuream & cogeret procellam, ne. z5 & pluviam eliquaret? Dudum ſanctua- „elh rium pudicitiæ, in lupanar ſtatim conver- Leyidita- tetur intemperantiæ? Ecquando in taxum o- mis dam- lea demutatur? Ubinam gentium non in a- iath- corem, ſed in aconitum degenerat lac? Pe- “ fur trus ejerat Redemptorem. Sed primuùm tu- 5. pemus met in coœnaculo, tum torpet in pomario; zegar. deinde laſſeſcit in via, friget demum in a- trio. Nec Dominum negailet, niſi ſediſſet cum ſatellitibus, & cum ſœmina garrüſſet. Tot ad impietatem gradibus deſiliit Petrus, quamvis eum non ſtaturum in conſtantia Dominus prædixiſſet. Adeò peſſimus nemo fit ſtatim. Timuit oſtiariam. Sed ante ex- timuerat ett wre ti Aukn 5 Auchuu o VN Mok Gin win lein hi⸗ e tinno t: unde wigte el i En npit, 1 1 necdolen (le ſte 1 ulatta gs lur e. Ver Alenal Puhorun haud 1 Angus dn Obſkttt elcentes, limm, if ente Mli Cons u gi oppugne el, onkt Cico poh Ullene K nll, guiſna⸗ S! n aol vrun, une Gtc oonlenn kunr . odl Inn per en Uheers Eg iren 1n. uͤcen r r l tmane lngehuril Mn ren MhI. Unnn. In wn Nd⸗ idus ohren n 1a0 vin Nlen M Lnmant nen nne, .. I None Andere “ dor e i n, n gnmn ennt eret bimn, ih Mernin Dinant Dons Alerimit Nhurd am elte N utume ine Pedore , Munguan i Rſanms N Na Ee len e ſ ne or Ar AI ein nmi. ibet d ind tiemnum n 8 Alenlld 1, a Eddt petnle il ſa, Coeltr lut Ad r unt nt terum, u lolcaken gle e Zetnl e , h uie e Me ⅞. Auckbu e qun ltek t Ne vVir kNA1 ken hin m humsen: lbi ne hle ate n ei tubinn . , e , Geet ni⸗ Dudn in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. timuerat fluctus. Mitiùs in atrio, quàm in littore trepidavit. Nam ibi de Domino ſu- per fluctus gradiente diffidit, hic de Chri- ſto fluctuat catenato. Sejungimur à Magi- ſtro vinculis: nam à præceptore tum quiſ- que diſſolvitur cùm ille compeditur. Quæ enim vincula JIESUM retinuere, ea impu- lere in fugam Apoſtolos. Si ergo ità Petrus ad perjurium cunctatur, proluſitque trepida- tione timori, torporéque perfidiam advoca- vit: unde ſuo viam ſceleri adornavit Suſan- na? Fragrabat pudoris balſamo delibuta;, totâque domus afflabatur ſuavitate unguen- ti. Eam quiſquis ſuavitatem unguinis cor- rumpit, ſapientiæ calculo, muſca eſt, non apis. Solæ roſam cantharides depaſcuntur. Et medullam Cedri, non Turtures, ſed A- quilæ fartæ cadaveribus diripiunt. Ideò cùm in pudicitiam Suſannæ ſenes graſſentur, non vigiles ſunt pudoris, ſed prædones tempe- rantiæ. Venitque ad eam adoleſcens, qui e- rat abſconditus, & concubuit cum ea. S1 moœchorum numerum, annôſque duplicare- tis, haud mentiremini. Non enim unus ad eam Anguis erepſit, ſed duobus illa ſerpen- tibus obſtitit; eräntque adulteri non ætate a- doleſcentes, ſed pueri ſapientia. Interroga- vimus, quiſnam eſſet adoleſcens, & noluit in- dicare nobis. Actum de vobis foret, ſi pu- doris ſui piratam proderet mulier: ſed quos illa oppugnatores non detegit, deteget Da- niel, conſtabitque, quam citò lanuginem Cupido poſuerit, factuſque ſit barbæ pro- miſſione Zſculapius ex ephebo. Interrogavi- mus, quiſnam eſſet adoleſcens. Id ſcire cupi- tis? En adoleſcentem! Inveterare dierum ma- lorum, nunc venerunt pecoata tuu. Quam citò conſenuit adoleſcens! Modò puer finge- batur, modò Senex deprehenditur. Nimi- rum puer eſt Judex, cuùm laſcivit; quem ut ſubjeceris quæſtioni, inveteratum deprehen- des. Vix enim non aceſcit Judex, ſi judice- tur. Siquidem ut in ſubſellis Prætorum lan- guor par robori prædicatur: ità, à curuli- bus ſi traducantur ad ſupplicia Judices, re- langueſcunt illicò, juventâque ſimulati pudo- ris in cariem ſeniumque intemperantiæ defor- matur. Utinam vel unum haberemus Hie- roſolymis Danielem, qui procaciam delato- rum non proderet tantàm, ſed etiam mola- ribus obrueret: regnaret ſane pudor, qui non rarò vincitur perfidis, doléque accuſa- torum. Verùm Aquilone Juſtitiæ, quo ne- bulæ diflantur delatorum, perflatur Baby- lon, cuùm à Judæa jubeatur Boreas exulare. Can. 4. Nurge, Aquilo, & veni, Auſter. Fluent in- 16. ter aſſentatores aromata, ſed, niſi rigore au- dacia compeſcatur obloquentium, lilia Salo- mon non colliget, ſed calcabit. Libet verò intueri, etiam cùm non iniquè innocentiam carpit iniquitas, quàm eam iniquè traducat. Latæ à Rege legi de adoranda ſtatua non tur- gidi, ſed modeſtè ſeſe ſubduxere Sidrach, Miſach, & Abdenago. Ebulliere illicò An- Dan. 3.8. Sues, qui ſibilarent in juſtos. SRtatimque, in ipſo tempore, accedentes viri Chaldæi accuſa- verunt Judæos, dixeruntque Regi: Rex in æ- ternum vive. Nunt viri Judæi, quos conſtitui- Ni ſuper opera regionis Babyloniæ, Sidrach, Miſach, & Abdenago: viri iſti contempſerunt, KRex, decretum tuunz: Deos iuos non colunt, & Ktatunm auream, quam erexiſti, non adorant. Non adorant ergo Judæi ſtatuum? Cur „ ut iſtud diceretis, tanta eſtis Ppræfati? Perora- tis, non nuntiatis. Nam quorſum, quæ in eos congeſſerat, munera Regi commemoran- tur? Num illos non noverat Rex, ſi cos Ppræ- fecerat Babyloniæ? Nonne ſuis Principem be- neficiis in Hebræos extimulatis? Munera ex- aggeratis congeſta, ut ſupplicia cumuletis infligenda. Parum erat, Regem incendere contumeliis ſubjectorum, niſi eum ſuis quo- que favoribus flagrare cogeretis. Quâ verò fronte ſpretum affirmatis decretum Regis à Si- drach, à Miſach, ab Abdenago? Proſcidere fortè illi malediétis Legiſlatorem? Edictum refigere? Stetere, coram procumbentibus, erecti ante ſimulachrum? Tantùm non acceſ- ſere cum eteris; ſéque piaculo ſubtraxere. Ubi faſtus? ubi contumelia? ubi contemptus? Porrò quàm impatiens emendationis accuſa- tio! Statimque, in ipſo, inquit, tempore, ac- cedentes viri Chaldæi accuwerunt Judæos. Reſiſtite tantiſper. Fortè, cæterorum exem- plo Ducum, hi quoque, quod abſit, cur- vabuntur. Aberant fortè longius. Sua eos diſtinet Præfectura. Scilicet. Statim acceſſere, & accuſavere. Et quâà ratione, in tanto tripudio adoratiomis & ſymphoniæ „ viris ignobilibus ad tantum Prin- cipem patuit acceſſus? Quàâ ratione? Erant Delatores. His nulla demittuntur vela. Hi quavis horà irrumpunt. Nulla eos à Rege ex- cludit ſeu loci reverentia, ſeu operis ſancti- tas, ſeu ſuperbia apparatuum. Quâ hor, & Accuſas- to es in- vidi 59S§. Tres Pueri. Ut advenerint, colent. quo loco accedentem ab Æthiopia ad ſe Sa- bæ Reginam excluſiſſet Nabuchodonoſor, ibi graculos audivit ſine mora, ſine tædio, luctum muſicæ commiſturus. Ita-ne! Ergo vel Spon- ſus excluditur interdum à Sponſa, guttis li- cèt noctium madefactus: differtur aditus Eſt- heris ad Aſſuerum: Regis filius morte quo- que vultum Patris nequicquam paciſcitur: & homines fungini, bulbi è& ſterquilinio extra- cti, purgamenta terrarum, & Reipublicæ fæx nullà non horâ locéque ſeſe penetrant ad Principes? Reginæ repelluntur, & admittun- Sus ſierro- nées. Marma- ra tores. Delato- rvé65. Rex non tur fili terræ? Er accedentes Chaldæi accuſa- facile au- verunt. Si accuſas, accede. Aurea enmm cla- vis eſt regii conclavis os ferreum. Pudet bu- bonum, obſtrepentium Regibus. Utinam il- los ſaltem ità in Sion audiremus, uti eos Ba- bylone audivit Nabuchodonoſor. Nam fuman- tem delationis ollam quadam æquitatis ligul Rex deſpumavit. Siquidem arceſſitos confe- diat. Superior ſtim Pueros de ſtatua interrogavit non ex- tardas ad culta, non autem de ſui contemptu decreti, Pæna lr. quod tamen accuſatores inculcaverant, ue- Rex au- ſtus eſt. Veroè-ne drach, Miſach, & Abde- diat reoss nago, Deos meos non colitis? Quamvis furore percitus impoſturam factam pueris intellexit, præteriitque. Viri iſti contempfſerunt, Rex, decretum tuum. Calumniam ſenſit, neglexit- que. Sciebat enim non petulantid, ſed reli- gione abduci à ſimulacro Iſraëlitas. Benè eſt. Sciſcitor ego tantùm ex Afſyrio, ſuum-ne ſpretum fuiſſe decretum putet ab Hebræis. Si putat, cur reos Majeſtatis libertos non ple- ctit? Si non putat, quare impunitam eſſe pa- titur, in re tam gravi, calumniam delato- rum? Aut deſidiæ, aut injuſtitiæ arguére. Nam ſi côntemneris inultus, excors es: ſi ve- ròô traducitur apud te falſo crimine innocen- tia, perfidiam, quam non amputas, exputas, F f 4 coliſ- 4 coliſque aconitum, quod non exherbas. Verè- ne Sidrac, Miſach, & Abdenago Deos meos Eveleßa- 20 volitis? Sed fortè cùm de injuria Nufni- Rica s- Dumn ageretur, ſuæ Regem puduit meminiſſe riſdictio Contumeliæ. Dii, inquiebat Nabuchodono- non ſuäâ, ſor, à pueris non adorantur, & meæ me le- H z2. gis contemptus ſolicitat? Et quis caligantem jariã ul- WHain, aut alteram in cœlo ſtellam obſervat, ciſcaar. Cům defeciſſe Solem Lunæ expavet interje- Superior Ctu? Tanti eſlet, in Deorum injuria, mei non ſe al- Contemptu edicti angi, quanti, in excidione Wgier. agri, dolere Villicum, unum in prato lilium Deus no- . 1 Sis wi/i afuiſſe. Utinam noſtri nos quoque incommo- non ſit. di oblivio caperet, dum divina Jura pefſundan- Zelus ob- tur. Sedenim ſibi quiſque, non Deo, proſpi- ſevan. cit. Periclitabatur Navis in ſtagno conteri. a . Nulli certius diſcrimen imminebat, quàm Eanda- . . . 1. 3* . . laft ani- Chriſto, qui placidiſſimè dormiebat in puppi. eudi. Accurritur ad eum undique à diſcipulis, non Rationes ne ille periret, ſed ne ipii cum cymbula mer- Private, gerentur. Acceſſerunt ad eum, & ſuſcitav'e- Matth. 8. zunt, dicentes: Domine, ſalva nos, perimus. * Salvari optatis: de Magiſtro autem nulla vos angit cura? Non modicæ vos eſſe fidei, ſed nullius tunc fuiſſe arguerim charitatis. Nam utcmque de Chriſto ſperaſtis, qui nutu e- jus eximendos vos diſcrimini cenſuiflis. De illo verò ſolicitudo nulla. Atqui perire ipſe non poterat. Si perire ille non poterat, cur vobis naufragium metuiſtis? Quia depreſs navi, ſuà ſe Dominus divinitate fluckibus ex- traxifſet, nos verò quâ ratione ſervaremur? Ergo hauriendam timebatis biremem? Et ni- hil tum periculi Domino impendebat? Ita ne? Quantum, rogo, dedecus omnipoten- tiæ ejus, ſi excuti vi fluctuum potuiſſet in pe- lagus, ſi, eo ſpectante, difcipuli hauriren- tur, ſi jacturam faceret lintris, ſi ſolus, & madidus enataret ad littus! Et iſta Præcepto- ri probra non timebatis! Quare non diceba- tis, & tibi proſpice, Domine, & nobis. Noſtra periclitatur in his fluctibus ſalus, & fama tua. Naufragium erit longè fodius om- nipotentiæ tuæ, ſi cymbula deprimatur, quàm vitæ noſtrzy. Nam, foetente Lazaro, inſultatum eſt & charitati, & poteſtati tuæ, quaſi eodem conſepelirentur lapide JESUS & Lazarus, quando mori ille potuit, quam- vis vitæ foœderatus, ut aiebant, videretur. Corpus ibi amici, & tua viciſſim dignitas quatriduano cum eo funere computruerat. Joan. 11. Won poterat hie, qui aperuit oculos caci na- 37 ti, facere, ut hic non moreretur. Quod ſi de tua tantùm authoritate detraxit abſentis mors amici; diſcipulorum omnium, te comite, naufragio in ordinem redigéris, & vix Pro- phetis æquaberis. Moſi certè par non eris, quando ille Tribus duodecim per mare Ara- bum tranfduxit, duodecim tu remiges ne lin- tre quidem propelles in portum? Hæc ſanè pro Magiſtro timere debuerant; quorum pror- ſus immemores, non famæ Domini, ſed ſuæ vitæ præſidium petivere. Domine, ſalva nos, Perimus. Latravit è& trabe latro minore ſui curà, quàm Apoſtoli ſupplicarint in Navi. Nam ille ſibi quidem incolumitatem, ſociô- que cupit, ità tamen, ut Chriſto quoque, imô & Chriſto primam conſultum vellet. N Luc. 23. zu es Chriſtus , ſalvum fac temetipfum, & 3². nos. Appendix ſit incolumitas noſtra liber- aatis tuæ. Servari vellemus, ſed te ſuper- ſtite. Deſcende de ligno, & nos quoque re- nis malé Urbem purpuratam. Oliva fige. Habemus ergo in blaſphemia, quaſi & fulgure Cerauniam charitatis. Diligit ſe La- tro, ſed Chriſti vitam ſuæ libertati præire cu- pit. Salvum fac temetipſum, & nos. Habemus in oratione Diſcipulorum, quaſi in flore can- tharidem, oblivionem præceptoris. Conſulit ſicarius vitæ Chriſti è cruce: Chriſti nomen decuſque contemnunt in Myoparone diſcipu- li. Plus ille in naufragio vitæ metuit Redemp- tori, quem odit; quàm Chriſto, quem ſe- quuntur, Apoſtoli metuant in confliclatione naviculæ. Adeò & ſuis Diis vehementiùs in- Rex zu. tendit Aſſyrius Babylne, contemptor contem- eatur le.- ptus ſui, & vVivere Latronem piget Hieroſo- enm Dei. lymis, niſi Chriſtus incolumitatem, quam e- Rx Dei rogat collegis, ſibi prius impendat: cum ple- aleiſes. runque Dei penitus obliviſcatur Levita, & ſuis n2. propellendis intentiſſimus contumeliis, & in Gloriam avertendis injurüs Numinis non deſes ſolùm, Pei mea- ſed vecors. Verùm has inter digreſſiones, Iu- 7“* Ecele- ſtrationéſque campi Duræ, ubi Statua ſper- Sac. nebatur, & Calvariæ montis, unde vox ex- tio. auditur plus muſica & Corvo blaſphemante, Imieniis quàm & pfallentibus Cygnis, effugére Delato-ravar res, cæſim à nobis punctimque ſauciati. Ar- guebamus ergo petulantiam, mendacium, im- portunitatem, digreſſiones, aſſentationem de- latorum in accuſatione, quàâ puerorum reh- gionem atrociſſimis crimimibus elevavere apud Nabuchodonoſorem. Quæ ſanè petulantia, li- centiâque mentiendi, ità generoſiores magnâſ- que animas exagitat, ut plérique Senatorum Præfocari maluerint, quàm ſuccuti. Mitto Romanorum Annales, hujuſmocdi funeribus confertiſſimos: mitto ineiſis Senatorum ve- Ptolomæus cognomento Macer, juſti tenax, cùm huma- nior eſſe ſtatuiſſet in Judæos, toties proditio- nis accuſatus, ne tabo ſuas aures corrumperet delatorum, fauces ſuas toxico intercluſit. Cum, Mach- frequenter, inquit, proditor audiret, accuſa- 10 13. tus ab amicis, veneno vitam finivit. En quò perſecu- adigantur viri primarii, declinandæ ſtudio ac- ores Re- cuſationis. Viperis malunt ſeſe committere, Vigioſsri quàm ſuſurronibus; eàâmque calamitatem tan- Sgan. ti eſſe arbitrantur infortuni, ut exitio toxi- céque medicinam ei facere non recuſent. Quæ, Celum- rogo, peſtis eſt, cui pro antidoto venenum, "iatenet. & pro ſolatio mors eſt? Et quidem ignitis in Saſurto- eremo ſerpentibus quæſitum è ſerpente reme- ves. dium. Sed æreus is erat Draco, qui ceraſtas profligabat. Hi veròô delatorum ſibili atroces adeò ſunt, ut virus aſpidum exugatur, quò non ſurditate, ſed funere audire illos deſina- mus. Ideò Joſeph, ut fratrum ſcelus ad pu- s. Joſepl, rum excoqueret, non eos inedi, exiliqñuue multavit, ſed calummis exagitavit, ratus nul- lo ſeveriori camino ſaniem illam ſcoriâmque proditionis repurgandam. Donavit frumento;, ornavit tunicis, excepit epulo, pretium remi- ſit, ſed accuſationibus ità exuſſit, ut ſuum illi flagitium tacitis inter ſe vocibus ejerarent. Locutus eſt nobis terræ Dominus dure, & pu- Gen. 42. tavit nos exploratores eſſe provinciæ. Et ſan& 30. nulla ſævior, acriôrque uſtrina diſtorquendis, repurgandiſque animis excogitari à Joſepho po- terat, quàm calumnia. Ipſe enim nec de Patris abſentia, nec de exilii diuturnitate;, nec de fra- trum inſidiis, nec de ſqualore carceris ali- quando queſtus, falſi ſe tamen criminis notaâ circumventum indoluit, dixitque Pincernæ; Nuggeras FPharaoni, ut educat me de iſto carcere, Gen. 40. Tuid 15. i tun 4o, let etos. 1 Mudl Hornin gee Benn ſenimg;4 enlam, Mdun. I 1 is hel, cis lns ing I Wun, E autenmn ueren uibra iſem, udei ibut, luit, lboi, .(! er me Ototam Pe em ſohns, 1 u uſtan luberet 4 i mn erul Aedentetn. Ires el 1A penit⸗ Metn admite 1n alepin Mlenn peln breriores ls, an n, an ve CEMe n lniptio: S 1 eii eo⸗ ) O M abal, nue MIII iMli 1 nun R logo, 4,. ez, Kakttllmt: e I Nidin .9. Ule ai Ki, anm igunn e Raidt in s M, t 6 den Uulet in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. quia innocens in lacum miſus ſum. E tot æ- pus, haſtâ, ſervitute, exilio, nuditate, ciſter- nà, fame, & Cædis intentatione, Calumniam tantum delegit, quâ eos, acri veluti incen- dio, detergeret tantâ maleficii rubigine ob- ſoletos. Ergo cur tolerantur? Tolerantur, aio? Audiuntur, aluntur, evehuntur id ge- nus homines, quos delationibus ſuis non au- gere Rempublicam, ſed cives perdere intel- leximus; genus fucorum excors, arrogans, petulcum, mendax, importunum, ſævum & infidam. Imperavere toti penitus Orienti ſi⸗ ne iis Perſæ; regnabimus & nos in provin- ciis noſtris ſine iis, imo cum iis non regna- bimus. Sunt enim delatores blattæ prætex- tarum, & hirudines togatorum. Magiſtra- zus autem neſciebant, quò abiiſem, aut quid ego facerem. non deſe 1 Crſire -· Ubi d Magiſtratus autem neſciebant, quò ab- uiſſem, aut quid ego facerem: ſed & Judæis & Sacerdotibus, & Optima- tibus, & Magiſtratibus, & reli- quis, qui faciebant opus, uſque ad id loci, nihil indicaveram. dgervi ex- I ex me rogas, quâ ratione circumvectus plorandi. totam paſſim urbem Nehemias latuerit Per- ſas, qui præerant Hieroſolymis „ quamvis Rex deli non ſolus, ſed pleriſque è ſua familia ſtipa- . guewivi tus luſtraverit monia, dixerim primòô, quòd 18 Kenutmma; Mer. eos haberet domi famulos, qui geſta Domi- am. Aulieiè mi non evulgarent. Non enim, ut aiebat ille, temi, n veri. accedentem ad ſe rejiciebat neminem: ſed e, ti i mores explorabat: ſed indolem penſitabat: 1 ſed periclitabatur fidem, candorem, religio- nem admittendorum. Nunc quemvis inter ſer- vos adlegimus, & , dum ſtatura eorum afſi- miletur palmæ, quamvis animo ſint myri- cis breviores, illico admittuntur, nec atten- dimus, an hortum liliorum pecçtore præfe- rant, an verò Hercyniam vanitatis in capite cincinnéque circumferant. Una ſervorum ſu- Luc. 12. pPerſcriptio: Capilli capitis veſtri omnes nume- onreculen 7. vati ſunt, nolite timere. Sed non multum i e paſſeribus eos meliores eſſe reperimus, quan- 1gunce Jerenda; do, Picas imitati, quicquid Dominus agit neſihn Dro,in torum Ihlan Berſona- il cubiculis, prædicant in techis. Nec iis Do- rum acce- Mini indigni ſunt calamitatibus, qui ſervo- ptio oh rum non indolem, ſed cæſariem explorant. Et um eue⸗ Fermam quæ, rogo, dementia eſt, non liliis paſci, Adine improba- ſed lactucis, aut betaâ; quamvis & odore ſa ziſima. Fl . . 1 . trum l. Zelus a- HoOres, & candore & phaleris, oleribus an inec, nimarum tecellant: eos verò adlegere libertos, non gtai e edife. qui ſapidiores ſanioréſque, ſed qui ſunt cala- Alum I en. miſtris cirriſque pulchriores? Quis non lachry- Donarit i, metur, cum audiat, non modè placere Da- do, Nem, vidi genarum nitore Adoniam, ſed eleganti en,I frontis ne tum quidem ſorduiſſe Regi, quùm SS 3. Reg. audacter invaderet regnum? Adonias autem, ueNN,H a. z. Rlins Haggith, elevabatur, dicens: Ego reg- inie , nabo. Nec corripuit eum Pater ſuus aliquan- do, dicens: Quare hoc feciſti ?à Erat autem & ipſe pulcher valdè, ſecundus natu poſt Ab- Talom. Quantum veneni exhauritur à Rege illecebrà pateræ! Adeò-ne lævor corticis il- ludit, imponitque Principi, ut nec tyran- nidem averſetur, ſi gliſcat in candore? Er- 20 Draco arriſerit nobis, ſi natet in lacte? rumnis, quibus ipſe fuerat objectus à fratri- Ergo proditor cincinnatus cirro 3 5 det? Ergo taxus virulentiam ſucci virore frondium compenſabit? Tergoris mitore vir- aro gratior Anguis erit, quàam Turtur. Pul- ulet in hortis cicuta, habitura pro colono Cyrum, ſceptréque ſarrienda, non ſarculo, ſi ità veneno turgeat, ut criſpetur in fron- de. Amabis, ut video, & fulmina, quòd ità feriant, ut emicent. Amabis & mim- bum, quia, ut grandinem effundit, ità vi ciſſim Iridem parturit. Spinam pectori defi- keun. D ges, quia florem, quo recreere; aut ex- alehions, trudit, aut ſervat. Erat autem & 1pſe pul- ſed ſanio⸗= cher valdè. Quid eſt, Et ipſe pulcher? Quo- remè fi- cum iſta pulchritudo conjungitur Adoniæ ? liis dili- cum Abſalone profectò. Toleratam miraris S:: tyrannidem Adomæ? Erat & ipſe pulcher. S Elotus nimirum fuerat Amnonis effuſus cruor rubore Abſalonis, deſitque videri cruentus, quia candidus videbatur fratricida. S8Si erga vox iſta, Regnavit Abſalon, tolerabatur in 2. Reg- Abſalon, quòôd torvitas ambitiomis ſerenita- ¹5: 10. te frontis compenſaretur; vox mitior dicen- tis Adoniæ, Ego regnabo „ non diſſimuletur in juvene unius cum fratre formæ? Erat avu- tem & ipſe pulcher. Epo regnabo, crocitatus eſt Corvi. At, regnavit Ablalon, ſtridor eſt Vulturis; cùm præſertim ephebis occineret A- donias, fureret veròô inter haſtatos Abſalon. Et tamen inclamabatur à Turture pro Acci- bitre Venatoribus: Nervate mihi puerum Ab- 2. Reg: Jalon. Adeò ſuâ ille cæſarie Patri arctias 18⸗5 quam quercui fuerat illigatus, utque ad in- teritum deſtinabatur in trunco, ità ſupplicio eximebatur à Vate. Mira verò arboris & Pro- phetæ in damnando proditore diſſenſio! Cin- cinnis ſcilicet Arbor uſa pro vinculis, fügien- tem illigat, objicitque carnifici. Cirris Abſa- lonem exolvit Propheta, jaculiſque ſubducit; ſtupore venuſtatis miſeratus flagitium invaſo- ris. Suis ergo capillis adoleſcens & emittitur & tenetur. Sed arbor vicit; quæ, ne juſtitiam amitteret, iniquum retinuit; perdiditque re- bellem, ut liqueret novà? Quercum donan- dam eſſe civicàâ, non quòd ſervaſſet, ſed quòd civem, quovis hoſte ſæviorem, perdidiſſet. Adeòô venuſtate non tegitur tantùm, ſed pro- tegitur quoque imperandi rabies, tum inſcio patre, tum fugato, nata pariter & adulta- Nolim tamen Davidem, virum ſanctiſſimum;, ſolà pulchritudine fili, Filium cædi vetuifle, ſed ne flagitio plus periret, quàm ferro. Nos tamen perſæpe in Liberis multitudinem pec- catorum comà coloréque ità cooperimus, ut amemus exoſos Numimi, quos nobis non ob- ſequentes execraremur. Quod ſi natorum ne ſcelera quidem odimus, eorum geris intenti, ſervorum ruſticitatem averſabimur, quam iyl- va opacat cincinnorum? Ergo boum nobis cura potior, quàm ſervorum; ſiquidem ne- gligitur Regis epulum, ut jugo bovis vires explorentur, & ſolo aſpectu explorati exci- piuntur penetralibus famuli, rimaturi abſcon- dita tenebrarum, & extracturi in lucem late- bras. Juga boum emi quinque, & eo probare illa. Luc. 14 Nonne illa vidiſti ſæpius? Vidi, videéque 1¹2. quàm ſit calloſa cervix, quàm latum pectus, quam ſolida firmäque crura, quàm compa- ctum tergus. Verùm oculis nullo negotio fit impoſtura, & , mii ad aratrum quadfupes exquiratur, habebimus terræ pondus, non co- lonum. Eo igitur probare illa. Ager ergo non commit- = committitur pecudi, miſi virium periculum faciat: & familia permittetur Oeconomo in- explorato, eritque optimus, ſi advenerit Cæ- ſarea, quaſi verò capillis fides vinciatur, aut cum alveolo demittendus ad nos ſit Abachuch ab Angelo per cincinnum? Omnes Nazaræi Comi ſunt, non candore. Omnes Nazaræi; ſed oin. 1. Clamat Nathanaël: A Nazareth poteſt aliquid 1/. boni eſſe ? Omnes Nazaræi, ſed non unus in- ter illos JESUS intereſt Nazarenus. Nazaræi te tui ſuper carbones facient nigriorem; &, quod mirere, ſuo te candore denigrabunt. Eò enim foœdior eſt Dominus, quò ſunt ſervi pul- Chriores. Ut enim candore lucis infuſcantur ithiopes: ità venuſtatis vicinià Principes non rarò denigrantur. Niteres ſanè, niſi nitore vallarere epheborum. Unde Lilium vivacius expullulat „ candorémque mutuatur, quem regerat? E limo. Tuus quoque Flos famæ exalbeſcet, non ſi lacte inſpergatur, ſed ſi fi- Ean.4.7. mo perluatur. Sordibus candicabis. Tota pul- chra es, inquiebat Dilectus ad Sponſam, A- Fama cu- mica mea, & macula non eſt in te. Miraris 72. pulchritudinem? Obſerva, quo illa ſatellitio ſtiparetur. Socia nimirum Leonum fuerat at- que Pardorum, quorum ê ſpelæis evocabatur lbid. 8. à Sponſo. Tota pulehra es. Veni de Libano, coronaberis de cubilibus Leonum, de montibus Eceleſiz. Pardorum. Quis autem ità ſit hebes, ut non leo⸗ de- intelligat ferarum torvitate ſeveritatem expri- mane hi mi liberterum, quibus Sponſa deducebatur, quibuſque convivebat. Ubi juba in cincinnis 2 Caſtita- Quod ſi ſœminæ mollitudo iis ſtipari deducto- tis eura. ribus debet, qui, morum vultuumque ſeveri- tate, pares monſtris habeantur: Decet-ne vi- ros, tam effeminatis ambiri ſtipatoribus, ut, ſi lanuginem exterſeris, Syrenibus eos affirmes Servimo. Obvallatos. Abeamus hinc tamen. IIIud certè daſti ſin. reticere non poſſum, tunc Sponſam ad inſtar floruiſſe Lili, non cùm puellis cingeretur ce- ruſſatis, aut florulentis, ſed quùm agreſtibus ambiretur ancillis, quæ rubis propiores vide- Can. 2. 2. rentur, quam roſis. Ncut Lilium inter ſpinas, ſic amica mea inter flias. Rarô erimus Lilia, ſi nos domi flores circumſtent. Ubi enim ver- nulæ vernant, ibi aut pudor hyemat, aut fa- ma torpet in hybernis. Noli ergo florem in famulis explorare, ſed poma decerpito. Nam ſi fueris inter Narciſſos, procul dubio Lilium non eris. initare ergo aut Sponſam, quæ ſpi- nas non faſtidit, ut floreat: aut Nehemiam; qui eos adlegit ſervos, quos non genis, ſed pectore approbatos experiretur tantæ tacitur- nitatis & fidei, ut urbem luſtraret, nullo om- ninò ex Magiſtratibus conſcio. Magiſtratus au- tem (ſubaudi Perſarum) neſciebant, quô ab- iiſem, aut quid ego facerem. Hæc prima cau- ſa non evulgatæ luſtrationis; ſervorum, non à ſpecie, ſed ab indole delectus. Altera verò eſt, quam ipſe ſubindicat verbis conſequenti- gecretum. bus. Jed & Judxis, & Sacerdotibus, & Opti- matibus & Magiſtratibus „ & jveliquis, qui fa- ciebant opus, uſque ad id loci, nihil indicave- ram. Audin'’. Nihil ideò reſciere de obitis à Foliticz Nehemia momibus Perſæ, quia nihil de ſuis prudens. conſilis communicaverat Nehemias cum Ju- Superior dæis. Id tantum latet, quod nulli aperueris. & Rerx Nam quod vel in unam demiſeris aurem, pro- barum lo- ſtabit illicò in ommium labiis. Plemi rimarum Tuantar. ſunt hominum animi: non modè perfluunt, Conſilia- ſed profundunt quicquid exceperint. Ideò rii boni, Sponſus, cum Dilectæ oculos, dentes, genas, Oliva collumque celebret, nunquam aures ejus di- & Aalie; laudat. Quin illi murænulas, non inaures, fa-Fdi valds Pricatur ex auro vermiculatas argento. Nimi- Tari- rum hac eam tumere ſpe noluit, conſiliorum ſcilicet communione. Audiam te; ſed non tu me viciſſim audies, niſi fortè blandientem ti- bi. Nam de regno, quæ latebris abdi oportet, ea nec conjugi reſeranda ſunt. Quod emm uni reſeratur, univerſis proſtat. Labia, hanc ob cauſam, non favo tantùm com parata ſunt mel- lis, ſed favo diſtillanti. Favus diſtillans labia Can 4 S tua, Sonſa. Confertur, inquam, non alvo 11. 4 Aun eke⸗ mellis, quam caſtres tempeſtivè, opportuné- que, ſed favo, qui etiam non compreſſus effluit, ſuo turgidus muſto. Ut enim loqui non ſtudeamus, nolimuſque ſecretum vulga- re, manat illud tamen, exuberantiam ſuam reprimere vel impotens, vel negligens. Et ne fortè hanc diſtillandi libidinem muliebrem eſſe ſ crederes impotentiam, ſuum Salomon os con- (s ferri patitur cum Liliis, non fragrantibus tan- Pun Imn tùm;, ſed ſtillantibus quoque. Labia ejus li- Cant. 5 lel lia, diſtillantia myrrbam primam. Ut enim 13. . hn⸗ non cultro virgultum inciditur, quo Myr- rham effundat, ſed, quæ prima eſt, rimoſo & cortice ſuâ ſponte prorumpit: ità nullo aut eliciente, aut exprimente ſecretum, in morem myrrhæ ultrò exuberat, erumpitque. Lilia diſtillantia myrrham primam. Quod ſi Sa- pientes & Principes, qui ad ſimulationem va- friciémque tamdiu imbuuntur, perfluunt di- , ſtillantque, quæ eſt futura gregariorum gar- rore 1d leone, elA, x. rulitas, ſi racemus aureo præſertim prelo com- ACähum, 0, primatur? Videtur mihi pereleganter Oſeas Uis enlgen verba hominum non nummis, quod fecerat Glikue ſin David, cùm ea argento ignito purgatôque Teri in comparavit, ſed vitulis conferre. Reddemus, Oſe , I, Iln inquit, vitulos labiorum noſtrorum. Nam æra & 3. mng ienn diù condas, & tardè depromas, & nunquam, AEnt. Dla⸗ ſi libet, è latebris extrahas. At fœtum, ut Uter nl menſes aliquot retinere bos poteſt, ità matu- nus ke, rum nullâ ratione cohibere poteſt, quin pro- aul h dat; nec tam vitulum enititur vacca, quam lt: Clſf amittit. Ergo ſi verba vituli ſunt, ut aliquam- lti epeten diù lateant, parturiuntur tandem, & pariun- awmnn tur. Cui planéè inſtitiſſe ſimilitudini videtrr iinlen Eliphaz Themanites, qui ait: Conceptum ſer- Job⸗ 4. 4 Uni nen monem tenere quis poterit? Foœturam, opinor;, ennmnm intelligis, ubi conceptum exaudis. Vides au- Upn, tem impotentiam garriendi cohiberi à mulIl o poſſe, quando Eliphaz neminem excipit. Di- ces, ergo erraſſe dicemus David, qui nmum- mis maluit eloquia comparare, quaàm vitulis? Non erravit: ſed ſermonem Dei, non noſtrum, argentum eſſe confirmavit. Eloquia Domini, Pl. 11,7. eloquia caſta : argentum igne examinatum. Quando vult, loquitur Dominus, & ſilet, quamdi vult. Neque enim eo fluore laborat, uo mortalitas eloquium ſuum retinere non valet. Nam & propterea ore gladium profe- rebat utrinque præacutum: ut, cium enſem eſſe didiceris verbum Chriſti, intelligas quo- que, non ultrèò ſtillare, quaſi myrrham, nec, violenter prodire, ut vitulum, nec ſtrepere im- potenter, ut tonitru, ſed ad nutum pronuntin „ ag. tis Domuim, quaſi telum, eximi é vagina. Et poe: de ore ejus gladius uträque parie acutus exibut. Quamquam non ità filium ſilere dixerim & lo- qui liberè, ut eâdem uti Patrem libertate af- firmarim. Nam Pater loquitur neceffariò Verbum, quod ne puncto quidem temporis potuit reticere. Ut ſuæ arcana naturæ cognoverit galigiß Pater; drrn tgenn NMn t, CEn E WN Hmian eh re⸗ dda, les Nrinſnd Nm, i Me, Ghen nan anmtd ein ltn , betanin in n melchrnd Alomendacr Figemmin e titiri inn, gul⸗ dnmn ei in bit: in m retum, Nhne rumptne I ſimulhtiome Ur, lunt gregeinms Aerumnne ſ ignto en giene. Mun- mun. Noal Ws, X IIE poek,u Por, 1 ttur d, Iſut, ude miitude i cusn ſocis. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. valzan. Pater, ea illicò communicat Filio, quem lo- tes ſecreta quendo generat in fulgore æternitatis ſuæ. Ve- domus, ob rüm, quæ in Deo ſilendi ad intra eſt impo- Femilis- tentia, impotentia eſt omnipotentiæ generan- ritete es, perfectiéque Numinis; ideéôque non abor- arisss tit, ſed parit, editque Deum. Nos verò im- nimiam. becillitate ſocundamur, loquimur non copiaâ bonitatis, ubertatéque cognitionis, ſed exo- lutione fidei, & quadam luxati perfidiæ pa- ralyſi in profuſionem arcanorum. Sapienter proinde Samſon ſecreto proludens Nehemiæ, quam efſſe arcanam cupiebat vindemiam mellis & Leone, nulli omninò indicaverat. Et quam- vis à Sponſa rogaretur cum lachrymis de ſolu- tione ænigmatis, perſtitit ſeptem dies invictus: judic 14. Palri meo & Matri nolui dicere, & tibi indi- 16. care potero â Septem igitur diebus convivii flebat ante illum, tandémque die ſeptimo, cuùm ei ſer moleſta, expoſuit. Quæ ſtatim indicavit civibus litis. Citiùs peperit, quàm concepit; ideô- que non mirum, ſi partu ſuo non obſtetri- ces, ſed veſpillones delaſſavit, nec cunis, ſed ſepulchro materiem profudit mulier ſilen- tii neicia. Et illi dixerunt ei: Quid dulcius mel- le, & quid fortius Leone? Qui ait ad eos: Ni non araſſetis in vitula mea, non inveniſſetis propoſitionem meam. En iterum ſtabulum! Hauſere ſecretum è& Sponſa; quæ impatiens re- tinendi acceptum à Samſone ſermonem, eum in morem bovis effudit. In morem aio bovis peperiſſe Philiſthæam? Imò non vitula viſa eſt adulta, ſed fulgur, quæ, quod edidicerat afcanum, confeſtim gentilibus & conterraneis ſuis evulgavit. Quæ ſtatim, inquit, indicavit civibus ſuis. Ut emicuit, pertonuit. Nec im- meritè in morem fulguris garriſle eam dici- mus, quando & Palæſtini minitati ſunt ei domus incendium, & lugens ipſa Samſonem inflexit. Plandire viro tuo, ut indicet tibi, quid ligniſicet problema. Quod ſi facere nolueris, in- cendemus te, & domum patris tui. Quæ fun- debat apud Samſon lachrymas, & querebatur, dicens: Odiſti me: idcircè problema non vis mihi exponere. Quot elementis depugnatur in arcanum unum! Et triginta ibi ſindones, totidémque tunicæ reſoluti aut inviolati pro- blematis merces deſtinabantur. Conjice, quo elementorum aſſultu quatienda ſit arx animi, quâ perruptâ, ſi ſecretum educatur, urbes, regnâque invaduntur. Pugnatur igni aquaâque, ubi perfidia garrientis textrinam aperit, tu- nicaâſque non plures triginta redorditur: Et ubi aurificina retectione ſecreti recludetur pa- randis monilibus & coronis: quo putas mor- tales abſtinebunt elemento in oppugnatione latebrarum? Actum proinde puta de conſilio tuo, quod in alium transfuderis. Eſt, inquies, alter ego. Tuo te gladio feris. Nam, ſi eum eſſe cenſes, ut Te: ergo ut Tu alteri ſenten- tiam aperuiſti, alii item ille aperiet. Cui e- nim deeſt hominum alter ego? Vides mu- crone te peti tuo. Siquidem tibi foret ille diſ- ſimilis, li intra ſe tegeret ſecretum, quod tu alteri defudiſti. Luazx fundebat apud Samſon Tachrymas. Verùm his catadupis non ſurdior factus eſt Samſon, imè quam audire initio recuſabat, die tandem ſeptimo exaudiit; ſui- que fragore Nili & auritus evaſit & elo- quens. Non enim aures obtunduntur ejulati- bus muliebribus, ſed ora aperiuntur. Jeptem igitur diebus flebat ante eum tandémque ex- Poſuit. Ergo quot ſunt Nilo in exitu oſtia, wU tot fuere fœminæ dies in partu fletus ſui. Qui ſanè Nilus non lutoſus, ſed luctuoſus ex E- thiopia videri poteſt ſcaturuſſe, quam non Sol tantum exureret, ſed ignis incenderet. Incen- demus, inquiere convivæ, Te, & domum pa- tris tui. Eo nimirum æſtu non Syrü, ſed ca- mini, eliquabantur frontis nives in fontem» lachrymæque defluebant, eòô frigidiores praæ metu, quò eas fax exprimebat furorque gen- tilium. Manavit, ut vides, ex igne aqua quando Sponſa, incendii metu, coram viro lugere cœpit. Doleo autem permovendæ muli- erculæ admotas à Palæſtinis faculas, cùm emo- lliendo Samſoni ſat fuerint mulieri lacrhymæ. Nodus enim ænigmatis non Gordius fuit, cui exolvendo non ferro opus, ſed cryſtallo. E- marcuit, putruitque compago illa nexuum tanta lachrymis emollita: & quamvis Leo la- teret in problemate, protractus in lucem eſt à puellà, ſtupente monſtro, apud Samſonem;- ſuo fuiſſe melle ſapidiores lachrymas Palæſti- næ. Et qui nexus fletu fœminæ non rumpen- tur, ſi nodus Samſonis Leonis conniſu impli- catus connexuſque, non expeditur tantùm lu- ctu tyrunculæ, ſed abrumpitur? Malè ommi- Secpesa; bus ſegreta commiſeris, foeminæ verò deterri- – mè. Imô inquies, abditiſſimæ ſunt mulierum Malier latebræ, quando Heva nihil Adæ inſinuavit domi ſit. eorum, quæ ex Serpente didicerat. Vidit igi- Gen. 3.6. tur mulier, quòd bonum eſſet lignum ad veſcen- dum - & tulit de fructu illius, & comedit, dedit- que Viro ſao. Pomum obtulit, arcanum ſuppreſ- Amici- ſit. Hinc virorum tot lachrymæ! Fœmina ſi- tiolæ. quidem divinitatis arcang vel cum Serpente Canſeiene communicat: cum viro autem ne fabulas qui- a epe- dem confert Uas ex it. C rienda. 1 „ J ngue acceperit. um Snperiori, mullo non garrit mulier, coram conjuge pror- non inep- ſus elinguis. Mirare loquacem adeò & locutu- tis, Voca- leiam Hevam, ut quicquid à Deo hauſerit de " vete- pona & crimine, plenè illud in Draconem ef- Sue i . fuderit: quam mox in ipſa quoque hilaritate „is im- convivii mutuam penitus cum viro ſpectabis, piis fdi- tam eſcæ prodigam, quàm parcam, avaram- mus. Con- que ſermonis. Comedit, deditque viro ſuo. Ni- V liar ios mirum cum Dracone Heva libentius, quàm 1cee nen cum Adam fabulatur. Qui mos transfuſus dein- m a, de in ſœminas, quam illas cum exteris eloquen- Heva. tes præſtitit, tam maritis reticere ea quoque V iformi- docuit, quæ audierint à ſerpentibus. Noli er- as. go ſecreti Hevam tenacem dicere, quæ, ſi vi- ro ſubticet arcana Satanæ, Angui reſerat ſe- creta Numinis. Atque utinam arcana retexiſ- ſet; auxit ea; Legiſque ſeveritatem exaggera- vit, ut minori præceptum infamiâ violaret. Cui reſpondit mulier: De fructu verò ligni, quod Gen 343: eſt in medio paradiſi, præcepit nobis Deus, ne comederemus, & ne tangeremus illud, ne forté moriamur. Lex iſta, quam Heva adſcribit Numini, Domini non eſt. Ibi enim ſeriò mor- Tingse tem minitabatur, hic mors eſt in ancipiti. "„ατ1α. Hic attactus arboris ſubjicitur pornnæ, ibi eſus tantùm vetabatur. Locatur ab Heva arbor in Mroα. medio paradiſi, quaſi obvia, digniérque cæ- ati⸗ d⸗ teris, ideéque aptior prolectare animos ocu- 2 miſ. lôſque in raptum ſui: cùm Deus eam defixe- ricordia. rit mediam inter arbores, ut ad illam perve- niret Adam, ſatur tot incurſione plantarum; quæ pomorum ſagind ſpectaculéque non ex- pletum modô tranſmitterent ſpatiantem ad li- gnum ſapientiæ, ſed planè ubertate obrutum voluptatis. Itaque ſi quis audiat Hevam, ſe- vera Lex, quæ vetet attactum quoque pro- ſtantis Saperionp diſeretis Regals. ſtantis & proritantis arboris, quâmque im- torqueat. Quàm odorus blanduſque ros ille Parva is 4) u pletione difficilis, tam contemptu non exitio- eſt, qui manè à Sole hauritur, in Regum male. w. uzum ia, cùm non certum præſcribatur tranſgref- hortis & lilis & hyacinthis? Coit paulatim Fulwer. li ho Due ſori ſupplicium. De fructu vers ligni, quod eſt progreſſione ros, ſpiſſatur, igneſcit, ruitque ae,ne. ngt in medio paradiſi, præcepit nobie Deus, ne co- non jam liquor, ſed fulmen, quique fragra- ⸗ Ni- ſenen mederemus, & ne tangeremus illud, ne forteé bat in ſolatium noſtrum, noſtram deflagrat gun moriamur. Si quis autem jubentem Deum at- in perniciem. Procurrendo illecebram exuit, AANde tendat, mors eſt indubitata comedentis: Sed induitque feritatem. Et tamen à Sole ros ſub- ln poeu ſitu arbor ſubducebatur eſurienti, quando tot levatur, & cœlum petit. Quid noſtris con- ihotenn circum ſe ſtantium lignorum frondibus tege- filiis accidet, quæ non in ſidera incident, ſed le Dn batur, & quaſi Adæ uxorique ejus occule- decident in carbones, lutéque, non Ccoælo in- In Vi batur, ad quam irrumpere non poterant con- ſerentur? Quæ erant in labiis noſtris quæ- V ne, nn juges, ſine ſatietate oculorum & gutturis. dam veluti imperii Lilia, erunt in labiis ex- chh⸗ n Proinde obedientiam præcepti facilitas, & terorum non flores regni, ſed venena. Mira- Mi:) ponæ ſeveritas atque ſecuritas extorquebant. ris noſtra ita dicta immutari vafricie corrup- lcgin. Jure propterea evulgari ſecreta noſtra non ta perfidorum: quando Chriſti effata Apoſto- Ele nu⸗ patimur, quòd ea non diverſa tantum, ſed licis jactata linguis ſaporem, colorémque ſuum e il alia perferantur, quàm ex nobis prodierunt. Projiciunt? Converſus Petrus vidit illum diſei- Zoan 417 Cogue pe Adeamus ad Caipham, & dictorum varie- pulum quem diligebat J E & US ſequentem, & ꝛz. i cum 4 Marc. 14. tate cohorreſces. Quoniam nos audivimus eum dicit JE&: Domine, hic autem quid? Di- weridie 58. dicentem : Ego diſolvam Templum boc ma- cit ei J ENUVS. Di eum volo manere, donec ſpiez e⸗ nu fabtum, & per triduum aliud non manu- veniam, quid ad te * Exiit ergo ſermo iſte Hin factum ædificabo. Teſtes hoſce de auditu is inter fratres, quia diſcipulus ille non moritur. CN refellet, qui audivit & interfuit, veraàque Et non dixit ei JE US non moritur, ſed, ſi nn 5 tradidit. Joannis ſunt verba de Chriſto: Sol- eum volo manere donec veniam, quid ad te? Ità sAlihe, in Joan. 2. vite Templum hoc, & in tibus diebus excita- vox Verbi demutatur non procul ab autho- mrnd: 19. bo illud. Ubi ofſtentatio, minæque de ſubru- re jactata, & quamvis non in hoſtes æmulôſ- n dnt endo Templo: Ego diſolvam Templum hoc? que, ſed in auditores clientéſque inciderit, ed e⸗ Ubi meten orpholft glorioſa manu facti ædifi- corrupta tamen adeò eſt, ut latam in paradi- lo lenet e ci in ædes non factas manu: Aliud non ma- ſo de morte Legem & reſcidiſſe, & eluſiſſe S ni fattum ædificabo? Non ingeſſit omnipo- Dominus videretur; quà ſublatà, agger quo= Dnu! Nn tentiam, ſed quærentibus ex eo portenta, ut que ſeveritatis diſſolvebatur, cujus viæ hor- Plit? Nn eos à vanitate ſignorum abduceret, tum ſe rore humanæ profluens petulantiæ coërcetur. n Cepolu Aeccnſa- reſpondit Templi parietes triduo refecturum, Joannes non morietur? Ergo non eſt ſtatu- peemt: , s " ſi eos ipſi diruiſſent. En quàm diſſonant ef- tum hominibus, ſemel mori. Vox iſta ſi ſo- nian af. fata Domini à ſeſe, ubi per ora vulgi ex- net in aure mortalium, qui luci non conſe- lnl atio. currerint. Nam ſi teſtes audifles, ſexagin- rentur, qui fornices non patefient, quot aræ Arttn. 4 Saperior ta ex fortiſſimis Iſraël à lectulo Salomonis ad concident;, quot irruent undique ſcelera, mon- tin he sadisgt ejus cuſtodiam Templi traduceres, ut demo- ſtrâque facinorum, quæ una vitæ fragilitas, itie n nes⸗. litionem impendentem, ſi quâ poſſent ratio- cineriſque amaritudo compeſcit? Chriſtus mo- ſi nme, ne, telis, ſcutiſque prohiberent. Ego diſol- ritur, qui vita eſt; & Joannes, qui terra eſt, er zam vam Templum boc. Si verò Chriſtum aufcul- non revertetur in terram? Morietur Maria, nirl tes, cùm dicat, Jolvite Templum hoc, & ego & Joannes non morietur? Omnes morimur, 2. Reg. Ii Renn excitabo, ſecurus de Templo ages; cujus ſe & ſicut aquæ dilabimur ſed unus non emori- 14. 146 amichat Chriſtus reparatorem futurum eſſe promittit, tur, iſque velut aqua non fluet, qui fuit tam- ſleen D ſi fortè miraculorum ſeu cupiditate, ſeu rabie diu in ſtagno, vixque abſcedet ab aquis? De- ii anetl everteretur à Scribis. Ergo qui milites advo- cepit, falſuſque fuit Eſaias, cum clamavit: ſin cabas, latomos dimittis & cæmentarios. Si- Omnis caro fœænum. Nam aliqua in Judæa cCa- Iſa. 40.6. ð ln quidem JESUS præſtò eſt, qui ſubrutum quo- ro ænea eſt. Atqui non ſuo ſenſu vaticinatus 1 Dad que Templum non reconcinnet, ſed iteratò ex- eſt, ſed doctus juſſuſque à Deo eſt, nullum Mi. N truat, augeâtque. Vides, opinor, quo mo- à lege funeris immunem facere. Aio. ded rb li do Chriſtus, ſi audiatur, patronus inſcriben- Joannes caro eſt, & fœnum non eſt. Exüit ummn dus ſit Templi; ſi verò accuſetur, iſdem dam- enim ſermo iſte inter fratres, quod diſcipulus ille keen netur verbis, quibus dudum Princeps pacis, non moritur. Vides-ne, in quæ abrupta Di- W & reparator atrüi ſalutabatur. An tu Padum vinæ Scripturæ devolvantur;, ſi vox una Chri- eundem eſſe dices procurrentem in ſinum A- ſti tantillum diſcipulorum ignavià, facilitaté- Nlenn driatici, cùm ſcilicet non tam fluvius, quam que depravetur. Mitto ridiculas Nicodemi D N pelagus, alterum in fretum videtur Pontum commentationes, qui verba Chriſti, plena git n Marmu- egerere, horrente planè; mirantéque Æquo- ſapientiæ & ſanitatis, in deliramenta nugaſ⸗ R ui atio. re, novum in ſe è& terra Mare devolvi? In- que detorſit. Nam, cùm audiſſet provectum * r fluxere in eum ſcilicet Addua, Mincius, & in allegorias JESUM diſſeruifle de baptiſmno 4 n en, Ticinus, tantäâque acceſſione hoſpitum turgi- præclariſſimè, in ineptias ita dehiſcere, labi- Nrin ln Fsma dus pariter & turbidus non modò non tranſ-- que cœpit, ut ſubridendo eum Dominus com- r dinu wendax. Wittitur, ut prope Alpes, ſed periculosè na- monuerit, ne fui in diſſertatione obliviſce- Mm Superier vigatur, panditque non vadum irruentibus, retur. Dicit ad eum Nicodemus. Ouomodo Joan. 3,4 tnn'U zardus ad ſed charybdim vorticoſus pariter & minax. Ità poteſt homo naſei, cùm ſit ſenex 5 Numquid n cel pænam planè ſententiæ noſtræ continget; ſi circum- poteſt in ventrem matris ſuk« iterato introire aerr E ns, feratur: diſſimillima erit à ſeſe, quoties decu- venaſci? Reſpondit J E &UY, & dixit ei . li Padas (uürrerit per ora virum. Multa quiſque illi Ta es Magiſter in Iſrazël, G. hac ignoras?5 dnn le Flavius. de ſuo addet, creſcétque ità eundo, ut quæ Si dicta Chriſti ex ore Nicodemi accipe- nnnen! à nobis fluxit ſtolata & cum thyrio, pro- rentur, videremus non impia, ſed ſaluta- einen cul à nobis & caſſidem geſtet, & telum in- ria Medeæ conſilia, quibus armarentur au enn n ka lie⸗ in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 349 , n N in Peleum filiæ, quo recocti patris ſenium corde ſuo. Quo modo ergo nuntiari iſta Re- ot aldt aheno redderent juventuti. Nam ſi Senex re- beccæ potuere? ea dixerat Eſaü in corde ſuo. Neſit, naſci poteſt, poteſt non iniquè recoqui, ut Ergo nec ſatum in corde verbum reprimi po- dligre 18 emergat è& lebete reconcinnatus in puberem. teſt, quin expullulet. Diſce, an ſit futurum ſtrm dd Verùm Nicodemi fatuitas non tam corrupit, in latebris, quod alteri dixeris, ſi ea pro- Ecchtin quam denigravit Chriſti philoſophiam, lar- deunt, quæ tu tibimet duntaxat inſinuaveris. Dle vâmque cùm induxerit ſapientiæ, ciere ri- Nam;, ut conceperis, deliberaveriſque cæ- uid Maſtis B ſum potuit, non lachrymas commovere & dem fratris, modèô torvitas oculi conſilium de- 1 m rigorem. Audies jam non larvari Theolo- teget, quod excoquis, modò illud reſponſio- W giam Domini, ſed efferari, cudique in mon- nis obliquitas prodet, modò denique vox, aut i e oan, 8. ſtra. Dixit eis JENν“v. Ego vado, & quæretis rugitus, aut pedum ſupploſio, quid lateat ve- ut nl 22. me, & in peccato veſtro moriemini. Qué ego neni ſignificabunt in pyxide. Hiat, mihi cre- Tenen vado » vos non Joued veniye. Dicebant ergo de, cor tuum, plenumque rimarum eſt, vi- Viee Jüudæi: Numquid interficiet ſemetipfum? Proh ruſque abditum diſſipat. Et quoties rogum Aect N Logicam Judæorum! Vos moriemim. Ergo tna concepit, ructare cogitur & fumare, Clkingk; ſe ille trucidabit. Mira ex antecedente, no- & fremere. Etiam in ovo necdum pullos ex- rtict ilim vaque illatio! Deſtinantur ſupplicio, ſepul- cluſos pippire ſenties, ſi aurem propius admo- URera, chröque perduelles, nec licebit ſceleroſis mo- veris. Vel parentem conſuevere dirumpere Vi- uen giig rari cum candore vitæ. Ergo occumbet Sol peræ, latebrarum impatientes, lucémque mer- Ahnemn in meridie. His oracula deliriis illinuntur, cantur parricidio. Ita ſanè conceptum præcor- , R quoties ea verſari contigerit labiis impuro- diis arcanum, viam ſibi ſternet qua licet . 8& ennn rum. Si mecum JESUM trans mare Tibe- quâ non licet, nec alieno tantùm diſcrimine , oinn riadis conſequare, non modicam diſcipulorum plerique, ſed ſuo quoque loquuntur, malumt- Klae manum ab illo avelli præcidique miraberis. que perire, quam ſilere. Quænam iſta Qua- u Joan. 6. Ex hoc „inquit;, multi diſcipulorum ejus abie- driremis animi eſt, quæ impedimenta mer- dan du g. runt retrè: & jam non cum illo ambulabant. Et céſque projicit, non ut compeſcat, ſed ut in halgen quo abrupta funt ferro charitatis vincula, concitet tempeſtatem? Et nautæ quidem, ut teſgr muin . ideò prævalida, quia & tenerrima? Multi Mare allevaretur, egeſſere in mare vaſa, in- t hane bid. 60. gudientes ex diſcipulis ejus, dixerunt- Du- vitique ſublatum è& carina Jonam fluctibus dicle,d rus eſt hic ſermo- & quis poteſt eum audire à pro piaculo dedidere. ITulerunt Jonam, & mi- Jonæ 1. blitl, en Durus! Num Crucem ſuis quotidianam im- ſerunt in mare: & ſtetit mare à fervore ſuo. 15: 1, E oſuit? Num gladium inter Socrum & nu- Nos veròô, qui ſecundiſſimâ navigatione uti- 8 thlanma an rum depoſuit? Num abdicationem bonorum mur, ſi aureum verbi pomum ſervemus in d imperavit ? aut remittendam furi chlamy- pectore, gemmas metallaque ſecretorum, ut Dn. Voril dem? aut genas objiciendas verberanti? aut periclitemur, ejicimus, ingentique jacturâ, i i mn adolendum pro hoſte thus indixit? Audi calamitatem majorem damno promercamur. teten, an. bid. 43. duritiem. Amen, amen dico vobis, Qui ce- Sedenim conceptum ſermonem tenere quis po- Wigeſein⸗ dit in me habet vitam æternam. Ego ſum pa- terit! Ut enim tuſa malleo incus, ictum illi- nn tir iii, nis vitæ; non ſicut mandutcaverunt Patres ve- Cô fragore prodit, nequitque non tinnire: eitCn Ari manna, & mortui ſunt. Qui mandutat ità exceptum verbum os publicat ſumm ſi⸗ Ae, teni bunc panem, vivet in aæternum. An durities lentii aut impatientià, aut etiam impotentià. Mrar n in ſiligine! Palinodiam, ut video, canta- Verùm non impotenti tantùm laboramus Oyrta nnin vit Satanas. Nam, qui olim panes confici continendi ſecreti, ſed fallacià quoque cor- dumumht cupiebat & lapidibus, nunc panem obdurat in rumpimur. Siquidem impreſſionem ſibi fa- lrt,ii⸗ ſilicem. Durus eſt hie ſermo. Quo ſcilicet pa- ctam Aer, ut non celat, ità nec mentitur: elet chail H nis erogatur, quo manna demittitur, quo ſtatim enim intelligis ex fragore, citharà an , C . vita prorogatur, quo cinis cœlo cohæreſcit, tonitruo, rugitu an bombo . ſermone an pro- uu NH quo denique agglutinatur divinitati mortali- fluente diſcindatur. Os verò non modè reti- Caſunn⸗ tas. Dici potuit mihil iniquius in dictum Do- nendis arcanis aggere deſtituitur, ſed per am- 1 l mini. Non nodum modè in ſcirpo quæſie- bages dolôſque remittit, non quod accepe- Deo d re, ſed anguem finxere in Narciſlo: ſed æ- rat, ſed quod perſonâ verbum larvâque de- rumnam ſuſpicati ſunt in illecebra: ſed molas turpavit. Pater, clarifica, inquit Chriſtus, Joan. 42. horruere in azymo: ſed procellas in cyatho nomen tuum. Venit ergo vox de cœlo: Et cla- 29. commenti ſunt. Tam diverſus à ſe ipſo fit ſer- rificavi, & iterum clarificabo. Turba ergo quæ mo, ſi teratur dentibus imperitorum. Meritò ſtabat & audierat, dicebat tonitruum eſſe fa- proinde Nehemias mentem ſuam ne Judæis c(tum. Alii dicebant: Angelus ei locutus eſt. quidem aperuit; tum quòd celari nequeat quid- Potuiſſes tu ſanè dicere, ideò arcana in di- quid vel uni credideris; tum quèd ità ſen- verſum exire, aliâque eſſe cum redduntur, tentiæ degenerent à ſe ipſis, ut ubi colorave- quàm fuere cùm crederentur, quod Sibylli- ris Iridem, inde Fulgur exardeſcat. Celetur no jam ſtylo loquantur Principes, omniâque; Luc. 8. arcanum. Jemen eſt verbum Dei. Nolis, velis, tanquam Delphis procuſa, in contraria trahi ide A . primò ſolvitur, tum verò expullulat. Quod ſi poſſint, imo & debeant. Oedipo ubique Dei verbum germinat: noſtræ ità voces depri- opus, & commentarüs, nam Sphynges ita mentur, ut non erumpant? Audi, & impa fantur, ut tam bellum denuntient iiſdem ver- tientiam deliteſcendi reformida in iis quoque bis 3 quaàm fodus iciant. A telo caduceus non Gen. 27. verbis, quæ nulli commiſeris. Oderat ergo Jem- ſecernitur, ſed ſumma rerum verborumque 1. bper Eſau Jacob: dixitque in corde ſuo. Venient amphibologia ubique eſt; quòdque horremus dies Iuétus Patris mei, & occidam Jacoh fra- in Pharo, charybdis & ſtatio non dirimun- trem meum. Nunciata ſunt hæc Rebeccæt quæ tur, ſed portui naufragium incumbit. Aſſen- mittens, & vocans Jacob, dixit ad eum Ecre tirem ego tibi » ignoſcerémque mendoſis at- Eſau frater tuus minatur, ut occidat te. Nonne que mendacibus, niſi ea quoque divinæ voci apud ſe tantum muſſaverat Eſau? Dixitque in affingerent monſtra. Nam vox de coslo venit. Etbicæ Tom. II, ⁸ Er 1 ſcele A) ℳ 1 Et tamen, ſi hos audias, tonitruum eſt fa- ctum, & cœhun exhorrueris: ſi veròô his aſ- ſentiare, cœlo intenderis, nam Angelus per- Suſurro- oravit. Ergo diverſitas, portentâque ſecre- as,„ torum non loquenti tribuenda funt, ſed gar- ratio. rienti, remittentique non quod accepit;, ſed pl. 5. II. quod corrupit, arcanum. Depulehrum patens eſt guttur eorum: linguis ſuis dolosè agebant. Coronatum inſferimus ſepulchro cadaver & trabeatum, ſubalbidum duntaxat; ſalvis cæ- teroqui integriſque membris; cui unam deeſ- ſe dixeris vocem ad imperium, ruboréque tantùm à nubente diſcerm. Extrahatur, poſt menſem, corpus è tumulo, ſanies ubique & tabum, nulli flores, nullus abollæ nitor, nul- la ſpecies fronti, nuſquam membra, horreas cadaveris illuviem ſqualorémque. Ità ſanè ar- cana demutantur in gutture Suſurronum; quas ideò fauces prudentiſſimé David cum ſepul- chro componit. Nam levis ſimultas, quà tu te dixeras erga Cubiculi Præfectum titillari, quòd te tardiùs intra velum admiſerit, illicò in iram odiumque efferabitur, referétque pro- ditor, non commotum te tantùm in eum, ſed Dryio la- furere. Ergo, qui catellum-demiſeras ſubmiſ- a o“ß Su- sè blandéque adlatrantem, emerfſiſſe inde co- Iurvones, horreſces unguibus morsuque ſævam, tor- Lingue Vâmque Tigridem. Inſidias jam ſibi à te para- ra. ri Præfectus ſuſpicatur, & querimoniæ ſibi- lus in fragorem tonitrui apud eum recruduit. Adeò quæ cadaveri contingunt in ſepulchro, ea plané arcanis evenire conſueverunt in fau- cibus Suſurronum, quæ Davidis calculo ſunt conditiva. Jepulchrum patens eſt guttur eorum. Imò non ſunt ſepulchra. Nam putreſceret etiam in ſerico, liliiſque corpus; tabéemque ſuam non tumulo, ſed ſibi imputet, neceſſe eſt. Arcanum veròô fœditatem non ſibi debet, ſed delatori. Nam quæ turpitudo in hac vo- ce, Et clariſicavi, & iterum clarificabo! At- tamen, ſi & turba ſciſcitere, quid ſonuerit, tonitruum afleret ſtrepuiſſe. Age: quam ple- na obſequii vox iſta in Tiberium eſt: Reddi- te, quæ ſunt Cæſaris, Cæſari. Audi ea ex vo- ce quid ſordium expreſſerint Suſurrones. In- Luc. 22. ven'mus hunc ſubvertentem gentem noſtram, & Matth. 22. 21. J,. prohibentem tributa dari Cæſari. Nunquam de la vig, Cæſare loquutus eſt Chriſtus, miſi cum ei * P"iͤiιει. numiſina reddi oportere ſignificavit. Et ta- men vox obſequii in boatum proditionis com- mutata eſt. Ergone inquinatiora hominum pectora, quàm agrorum ſterquihinia ſunt. Nam ſi ſtercorato in campo glandem defederis, Quercus è limo ſuccreſcit. Si cepam panxe- ris, Narciſſus erumpet. Has limus humuſque remittunt illecebras, ſuo gremio aut glandu- lam aut cepam committenti colono. Et æqui- tatis plenam vocem ſi pectus concipiat, rege- ret barritum immanitate truculentum. Adeò & fœdiores ſterquilimo, S& conditivo ſumus ſæviores, ità corrumpimus, quæ nobis cre- duntur, arcana, ut cùm rorem hauſerimus, Matth. 7. virus expuamus. Wolite dare ſanctum canibus, g⸗ inquiebat diſcipulis Chriſtus, neque mittatis margaritas veſtras anté porcos, ne forte con- culcent ens pedibus ſuis. At pedes Suum exoſ- culandi ſunt, quando præflantiores, mitio- réſque, proh dedecus! mortalium cordibus ſunt. Nam, ſi aper in margaritum incidat, conculcat illud; aut, ut multum ſæviat, de- terit unionem. Redit gemmæ nitor, ſi frigid diluatur. At demiſſa in pectus aulici gemma Oliva eliquatur in ſulphur; quæque vox Jacob fuit, cùm diceretur, Vox eſt Eſaü, cùm profertur, imô vox eſt leæxnæ, & ſibilus Draconis. Er- go præſtat in Sues incidere margaritas, quàm Suſurronibus verba con mitti. Illi enim, ſi ra- beſcant, gemmas proterunt; hi, ut minimum graſſentur, verbum inane pervertunt in vo- cem aquarum multarum, & perſæpe in fra- gorem tonitrui magmi. Ergo Nehemias, quèd ſciat nec celari oracula, dictaque & poſſe, & frequenter demutari, ſuam intra ſe ſen- tentiam cohibet, & quæ neſciri à Perfis op- tat, ea quoque Judæos celat, aitque. Magiſtratus autem neſciebant, quò abiiſ- ſem, aut quid ego faxerem: ſed O& Judæis & Sacerdotibus, & Opima- tibus & Magiſtratibus, & reliquis, qui faciebant opus, uſque ad id loci, nihil indica veram. Nder Perſæ, quid agitaret animo, age- gelsi, rétque luſtratione urbis Nehemias, quòd omzes & Judæos conſilia ſua celaſſet prudentiſſimus egner. pocillator. Vide autem, ut rehgionem uni. Nekili- verſis præferat & trabeis, & faſcibus, & , inſignibus, priméque Judæos nominet, tum afgg per gradus devolvatur, ſermonem orſus aà ſanctuario & thuribulis, quem officinis & Felices malleis tandem in exitu definivit. Ned & Ju- non ſu- dæis & Sacerdotibus, & Optimatibus. Nobi- rere litati Cidaris antefertur, utrique præfertur Re- i, . ligio. Ned & Judæis. Prima ergo ſummâque la: ℳ ratio in univerſis eſt Numinis cultus, teſſerà- Chriſia- que pietatis. Seu Cidaris, ſeu torques, ſeu norvm. trabeæ uni ſuccumbunt Religioni, & , qua alets Judæus es, vel Sacerdotibus anteponeris, Seyeri⸗ quamquam indoctus & faber ſis. Ut enim evehat nullum non eſt muſtum, quod in Chriſti Ferven- ſanguinem non verti poſſit, & quamvis mol- e, von le, languidum, infirmumque ſit, defundi in ſee poteſt in calicem peræquè purum, rubénſque: ſpinise. imò quum valide, quamvis non licitè, mu- Spri- cidum ſpurcumque in cruorem Domini mi- talia ce- gret; nulhs prelis comprefſus & punicis ſuc- vei, Se. cus ſui purpuram coloris in Dei cruorem con- Rotcalen vertet. Adeò lora balſamum antecedit, au- zuihusde- réôque fuſili vappa, penè dixerim, in dedica- ſerride- tione calicis antefertur. Ità Infans, ſi com- beet. prefſſo & liliis rosiſque ſucco in Baptiſmate aſ- rrist, pergatur, originariæ labis illuviem non exuit: Sa 77 quam mox abjiciet, ſi aquâ, limosd Hicet virulentà, ſed tamen aquà, reſpergatur. Nuſ- quam aut Ceraſus, aut Cedrus, aut Ebenus aurum excoquent in ramis ſuis, quamvis af- fluxu Solis humaniſſimè perfundantur. Cujus influxu ſideris depreſſiores mundi ſpecus ſuum in aurum limum, coenumque demutant- Præſtat putrem eſſe terram, quam plantam incorruptam. Ita, ſi fide conſignaris, ab in- cude licet ad Dei amplexum evolare, dig- narique arcamis; a qua ſine dubio fehcitate propelleris, ſi fide careas, quamvis & tra- bed exorneris, & ſapientid polleas, & fal- cibus turgeas, & habearis novus aut Athe- nis Plato „ aut Romæ Numa, aut Pellæ Alexander. Benedicentur in te, & in ſemine Gen. 28 tuo cunctæz tribus terrz. Seu Dynaſtæ, ſeu 14. Malleatores, ſeu Scribæ ſeu obfſcuri fuerint Poſteri tui, unius privilegio Circumciſionis Na- tionibus præferentur, pariéntque ſalutem ter- arum perior 5 omne ,K gel Seem , Hulehle ols ul ccln. . Nor Ig, 1 „ lillem. tamen 2 , curr ed met 2 n für 37 undo eluan d. lii auten Tit, in n Cene del textam. leis, ſe ura nee end circn ihs unin ilor, S Mren C 1 ighlen 8 ſnanegäin Cum Chr 1at gemm 10 Exer kan, co ftumoro t, aur Ktonibus conſe H odle 14, MN ler elle 1 Aft 1s, geli 10 db . nn rarum orbi, quem peſtibus Chriſtus, ex iis Drni 8 naſciturus, expiabit. Nam quemadmodum, rgantg, g, ut Pharaoni exoſus eſſes, ſtirps ſufficit & fi- I Enin, 1 Exod. I. des: Ecce populus filiorum Iſrael multus & for- i,unm 9. tior nobis eſt. Venite, Sa ienter opprimamus enun , eum. Quicquid maſeulini us natum fuerit, Penaeg, iu kumen Projicite. Ità Deo magnus es, in- Chent e, Rom. 3. ſigniſque, ſi religione conſignatus es. Nuſti- Ker 22, tia autem Dei per Rdem ESU CEHRISTI,- m inmt, in omnes & ſuper omnes, qui cedunt in eo. ri n Religioßfß. Si credis, ſeu fullo, ſeu Dictator ſis, eddem Titche laici nar, dignaris à Numine mensâ, eoſdem in am- Berve plexus admitteris. Quæ ſanè diſcernendi ra- n, e veiie,i: tio, teſſeràque ne naufragantes quidem expi- ponoran- Tantéſque latuit Ægyptios, quorum ſupremæ dds. voces fuiſſe feruntur in fluctibus: Fugiamus Exod. 74. ſyaslem. Dominus enim pugnat pro eis contra 25. nos. Non Tribunos, non Equitum Magiſ- Honer tros, non Principes tribuum extiment, ſed mutuns. Iſraélem. Imò nec Moſem reformidant; cu- Affaili jus tamen imperio virge in ſe pelagus reflue- a, eu bat, curruſque merſabat. Expavent Ifraëlem. wilitus. Ideò metuendus Moyſes, quòd unus eſſet ex Fides No- Iſrael. Miraris autem, ſi non Moyſem, ſed silias genus ſtirpémque Ægyptius in hofſte horreat, veraek. quando & Mare tranſmiſiſſe non Magiſtra- Exod.16. tus aut Sacerdotes „ ſed Iiraelem fertur? Fi- 15. lii autem Iſraël ambulaverunt per ſiccum ma- ris, in medio ejus. Nulla in elemento aut la- cernæ deſpicientia, aut reverentia erga præ- textam. Reverebantur Aquæ non ſtolas aut galeas, ſed ſacram cicatricem: quéſque nec thura nec nitra repreſſiſſent fluctus, cruor eos circumciſionis repreſſit. Adeò extat do- tibus univerſis religio, fidéeſque nec abollà nobilior, nec ſacco contemptior eſt, ſed, in Zacehss morem Chii aut Coii muſti, ſaporem ſuum l vigorémque retinet, ſeu vitrea ſit patera, ſeu Serge. ſmaragdina. Abnuis! Subeamus Zachæi ædes cum Chriſto. Quantas ille de ſuo prompſe- rat gemmas, opéſque animi detulerat Domi- no? Exierat videndi deſiderio Chriſti in pla- team, conſcenderat arborem, exſcenderat è& ſycomoro, redierat domum, menſam ſtruxe- rat, aurum arcis extraxerat, expiaverat ero- gationibus fœnora. Salutem inter hæc à Chri- ſio conſequitur. Sed audi, quid inter tot aſtra obſequiorum & largitionum effulguret. t Ielgoent D & kl mn ANtcet Luc-9.9. Ait JENUS ad eum- Ouia hodie ſalus domui Ggerim n bic fabta eſt; eo quòd & ipſe flius ſit Abra- Iu S ba. Suffragatur ergo potiſſimum Zachæo fi- oin Byne, des, genuſque: quæ quoniam junctim deſi- Awien e derabantur in Chananæa, quamdiu repulſam I, Mmd? paſſa eſt, quamvis ſummæ fœmina fidei? Exi- , velhehl erat, orabat, adorabat, clamabat: nec auditur. rus, A C.arebat religionis teſſer, licet religionis Ppal- luis, , Matth. mà non careret. Non ſum miſus, niſi ad oves, erlandelt 45. ². quaæ perierunt, domus Iſrazsl. At illa venit, & nnndi en adorabat eum dicens: Domine, adjuva me. Lui ginct: 1 reſpondens ait: Non eſt bonum, ſumere panem Kliorum, & mittere canibus. Ornabatur mo- nilibus precum fideique Chananæa, ſed obla- tione necdum adſcita erat in Synagogam Iſ- raélis, à qua exul vagâque computabatur in- ter immundas & rejectaneas. Adeò ut olim Synagogæ, ità nunc Eccleſiæ magni fieri teſ- ſeram neceſſe eſt, quâ cum deſtitueretur egreſ- ſa de finibus Sidonis & Tyri mulier, quam- vis luſcinias voce imitaretur, profeflione ta- men rejiciebatur inter ululas. At quis mire- tur digrefſam Sidone ſœminam tardias à Do- mino exaudiri, quando ſubmiſſa & cozlo ani⸗ Ethieæ Tom. II. Chbana- na. . in Cap. II. Lib. Il. Eſdræ. emundabantur. fidei charactere, nullis itaà ſordibus inquina- 351 malia repudiantur à Petro, non aliam ob cau- ſam, quam quòd illa Moſes ſacri characteris impreſſione non conſignarat? Lerge, Petre- occide, & manduca. Ahſit, Domine: duia mun- qam manducavi omne commune & immundum. Act. Eſuriebat Petrus, annona & cœlo demitteba- 12. tur, erâtque menſæ ſtructor, & convivio præ- fectus non Vates, ſed Angelus. Attamen à Regnla- ſemiſomni & fameſcente cœli patina contem- am ob- nitur, ne Sinai tabulæ negligantur. Horruit Vrvan- Apoſtolus delicias exleges, crediditque non Pasen- eſcam, ſed venenum eas eſſe dapes, quibus taiis voto deerat innocentia, & quas à Moſe non acce- Gala perat, eas etiam ab Angelo delatas rejecit. -ompeſea- Tanta erat in dormiente religio, ut nec eſu-“. rie nec inſomnio deflecti poſſet à Lege, quæ licèt expiraſſet jam in Calvaria Crucéque cum Chriſto, in Petri tamen animo ſpirabat, vi- gebâtque. Quod ſi nulla vi famis, nullâque Angeli authoritate adigebatur tum fortè Pe- Servi. trus, ut in ventrem eſcam admitteret Moſis ritibus adverſantem, quamquam & coœlo eam ad ſe ſubmitti, authore Deo, intelligeret; Rex Aeli- tertiéque demiſſam, tertiò quoque averſatus gat mini- eam conſtanter eſt: putas ab Apoſtolo im- ros. mundos, & domi in miniſterium, & ad Aras Ordines admittendos Myſtas fuiſſe non & cœlo immiſ- ſacri. ſos, ſed è fornicibus extractos, olentéſque etiamnum Bacchum & Venerem? Abomina- Dignitas tur eſcam de manu Angeli communem: & Le- ingignis vitas de dextera exciperet Mammonæ profli- , d,d- gati pudoris, ac ſamæ? Tu ergo promptius vs,ae admittes profanos in ſancta, quàm Petrus eſ- Protecto- cas illegitimas admittat in os? Eſuriam, in- res im io- quies, niſi ſacrilegis reconcilier. Petrus non "am non eſuriet, ſed eſurüt, immundis non homimibus, "sdiendi⸗ ſed eſcis implacatus. Rogavere me Principes. Petro Angeli ſuaſere. Semel ac bis preflere me. Bis ac tertiò urſere illum, & reſtitit. Nec de polluendo ſacrificio, ſed de proſtituendo convivio agebatur: Et tamen clamat: Abſit, Domine. Hoc autem factum eſt per ter. Fa- cilius Chriſtum coram ſerva evomuit, quàm reptile coram Angelo deglutivit. Adeò, vel Imitandi in imagine, nullum efſe, icique fœdus debet à optimi Sacerdote cum profanis. Utinam conferri cum skium. Petri ſopore noſtræ vigiliæ poſſent. Utinam 4tes ità nos immundos arceremus ab aris humanis, impii de- uti Deus immundas aà menſa volucres repulit. ſerendi. Nunquam manducavi omne commune, & im- Aalici mundum. Deerat non ſapor quadrupedibus, perverſi ſed Lex: & quæ commendabantur patriâ, pa- elimi⸗ tina, ſtructore, &, penè dixerim, Deo, unâ nandi. præcepti cenſurâ repudiantur. Vide, quanti facienda ratio illa communis religionis & fidei ſit, quam in eſcis nulla dignitas compenſavit, ſeu Cœli unde fluxere, ſeu Angeli, à quo parabantur, ſeu Numinis, cujus humanitate Contrà verò, ſi conſignere §. Peerus. 107 ris, quin tibi elementa famulentur. Factæ Exod. 1 Jſunt, inquit, tenebræ horribiles in univerſa ter- 23. ra Egypti tibus diebus. Nemo vidit fratrem Juum, nec movit ſe de loco, in quo erat. Ubi- cumque autem bhabitabant filii Vrael, Lux erat. Mira ſanè erga religionem ſiderum ſo- Perſana- liſque reverentia. Affundebatur non tento- rum ac- rio ſolum Moſis, fratriſque ejus Sol, ſed dif- cesεαo . . : II4 execran- quirebat Hebræum in piſtrino vernam, illi- que molam deaurabat. Indagabat Iſraêlitam in carcere, eumque ab- .gyptiis ità ſecernebat, ut, quamvis Latro, aut fur, aut maledicus, Eg 2 aut 3 2 aut homicida; ſtuperet tantum lucis & ſis vinchlis ſcaturire, quantum nunquam hau- ſerat in campo è& coœlo. Non loci foœditate, non ignobilitate ſervitutis, non criminis atro- citate retardabatur Lux, quin ſuüas in ſinum Iraëlitz opes gemmaſque deplueret. Tanta Vis inerat circumciſioni, ut cœlum vulneri ſubderetur. Credebat? Refſulgebat. Cunc- tabatur, opinor, ſidus, cum ædes avari;, eu maledici Iſraelitæ eſſet perrupturum. Ar- cebatur pædore criminis à domicilio ſcelero- ſi, radiôſque referebat: ſed illicò venuſta- te fidei trahebatur, lucémque diffundebat; & quem averſabatur furacem, eundem com- plectebatur Numinis adoratorem. Devola- bat itaque & morabatur, novéque incon- ſtamiæ conſtantiæque fœdere Lux damnabat in Hebræo flagitium, fidem adamabat; vin- cebâtque turpitudinem criminis generis legiſ- que claritudo. Ubicunque autem babitabant klü IWrall, Lux erat. Non mirum ergo, ſi Joſeph non parentem, non avos, non opes commemorat, ſed unam religionis retinet teſſeram, edamque unam objicit pocillatori, Gen. 40. quâ ſe ſnâque Principi commendaret. Furtim 15. ſublatus ſum de terra Hebræorum, & hic in- nocens in lacum miſſus ſum. Hebræus ſum. §. Joſeph. Eſ-ne plebeii, an veròô ordinis equeſtris? Sum de terra Hebræorum. Gratus, an in- gratus parentibus fuiſti? Sum de terra He- Talenta bræorum. Quam doctus es artem? Noviſti veriora. ſiderum curſus? Hebræus ego ſum. Cui ſanè vaD„: adoleſcentis præſtantiſſimæ ſententiæ Jonas fubſcripſit, cüm ea ipſe uſurpavit in naufra- 8. lonas. gio, quæ ille ſenſerat dixerâtque de ſe in com- Jonæ 1I.3. pede. Dixere ſiquidem ad eum nautæ: Quod eſt opus tuum? quæ terra tua? G&G quò vacdis? vel ex quo populo tu es Et dixit ad eos: Hebraæus ego ſum, & Dominum Deum cœli ego timeo, qui fecit mare & aridam. Ut vides, nec prophetiæ, nec parentum, nec patriæ, nec Ninives recordatus eſt. Potuiflet enim eruditionem, generiſque nobilitatem recenſe- re Propheta; ſed maluit volumina, ſtemma- ta, prætextas, opeſque und quaſi confutatio- ne ſuperftitionis involvere, Deique ſe faſſus ex Judæa cultorem, abundé ſibi viſus eſt re- tuliſle Nauclero unde eſſet, quis eſſet, quid ageret, quò navigaret. Dominum Deum cœli ego timeo. Qua ſanè religionis teflerà eam adeptus eſt authoritatem apud nautas, ut, quamvis illi contra eum mare furere cogno- viſſent, & illum à Deo transfugere didiciſſent, ſorſque illi ſupplicium denunciaret, tamen cultum Numinis reveriti in transfuga, ege- rint cum illo non tanquam cum reo, ſed ve- luti cum Sacerdote, nec ſupplicium, dejec- tus in mare Jonas, viſum ſit, ſed ſacrificium. Jonæ I. Quæſumus, Domine, ne pereamus in anima vi- 14. ri iſtius quia tu, Domine, licut voluiſti, fe- Religioſi iſti. Et tulerunt Jonam, & miſerunt in ma- honoran- ve. Audaciùs in Iſaacum Pater extulit gla- di. dium quàm hi ſententiam exequuntur Numi- Religioſi mis in Jonam. Conſternati adeò ſunt reveren- Iar, s. tid Prophetzæ, Dominum extimentis. Et par in Ceto reverentia erga Prophetam, quem inhalantem hymnos precéſque Deo ſuis fauci- bus texit, non oppreſlit; ratus verti oporte- re Pſallenti Bale'nam quoque in Tabernacu- quamvis . . . preti non lum, quando ille naufragium verterat in hym- eſſent. nodiam. Nihil propterea ſepulchro Moſis in- §. Meyfes. ſculptum eſt, niſi unus hic religionis titulus Oliva . & cui affundere potuiſſent diſciſſum mare, Sohul. cæſam Agyptum, deprefſos Reges, fugatos ehrorum ezercitus, diruptam rupem, compreſſos an- vanus gues, cœlum pluvium, extructum Taberna- Puxid. culam, deſtructum vitulum, ſacrificulos tru- ,a1 Cidatos, his omnibus inſignibus atque trophæis t: unum erga Deum cultum fuffecere. Mortulſ- Deut 34. que eſt ibi Moyſes, ſervus Domini in terra 3. Moab. Ut enim emergente ſe ſole & monti- bus in noſtrum orbem, faces omnes ſiderâque ſunm jubar obnubunt: ità decora umwverſa egiflatoris, unius in Deum luce famula us, deleta ſunt. Mortuus eſt Moyſes, ſervus Do- mini. Quam religionis lucem non expirantis tantàm Prophetæ feretrum, ſed pugnantis quoque in Gigantem incurſus præ ſe tulit. Nam ſpretus à Golia David, & armorum ruditate, & ſtaturæ brevitate, & lævore genarum, & militiæ imperitiàâ, parem ſe certamimi com- probavit, non fundæ agilitate, non ſaxi pon- dere, non robore lacertorum, non laborum affuetudine, non ferarum offocatione, non in Leones pugnà, non Dæmonis fugâ, ſed, his omnibus præteritis, parem ſe certamini jacta- vit uno Numinis cultu. Tu venis ad me cum 1. Reg. gladio & haſta & clypeo: ego autem venio ad 17. 45. te in nomine Domini exercituum. Utinam ſuam Luxas ità gloriam decuſque metiretur in Templo & Pemte Præſul non ex phaleris & ex curribus, ſed vane. ex religione cultuque Numinis, uti eam ty- runculus in acie pugnaturus locavit tantùm in Eecleſßa- nomine Dominmi. Sed Miles gloriatur de reli- ein § 0 3 gione: Myſta de avorum mulitia intumefcit. Miles in conflictu Sacerdos eſt, & in ara Sa- Nobilita⸗- cerdos miles quodammodo eſt. Ibi⸗ floret & ta jac- funda nomen Domini, hic litui vexillaâque pan- amis. duntur è thuribulo. Hauries oleum è& ſaxo COleris luctaturi, qui Deum præfert in pugna: hor- vera. reas Cruorem in calice litaturi, cujus vox bel- la tantùm ſonat pugnâſque majorum. Latent ſub ephod antiſt tis cædentium ſicæ: fragrant in ore militis thura litantium. David pfallit coram Golia, & bella Præſul jactat cum Le- vitis. Quæ ſanè dedecora non lugeremus in ſancto, ſi foret Chriſtianis, & Sacerdotibus potiſſimam una pro ſtemmatibus religio, Dei- que cultus pro avitis gloriæ famæque monu-. mentis. Caderent procul dubio Gigantes à no. bis profligati, ruerétque ſuperſtitio, quamvis liciatoriis pro haſtilibus uteretur, ſi nos no avorum criſtas erigeremus, aut phaleras pom päſque noſtras explicaremus, ſed Dominmi po- tentiam in Deum Fides jactaret; repugnare muſque hoſtibus non auro remolliti, nec fer ro ſævi, ſed oleo delibuti divini nominis quod ut, in Cantico adoleſcentulas traxit ncl Sponſum, ità, in libris Regum, Goliam ante adoleſcentis fundam dejecit. Ego venio ad te r. oan. in nomine Domini exercituum. Hac eſt vilto- 5.4. ria, quæ vincit Mundum, des noſtra. Ergo cultores Domini nihil apud ſe eſſe putent pre- tioſius, quàm ipfum Domini miniſterium. Ideò Nehemias Optimatibus, Magiſtratibus, & Sacerdotibus Judæos anteponit; quoèd ſci- licet Fidei nomen & teflera radix quodammo- do cæterorum ornatuum fit. Propterea Domi- nus, cùm prædixiſſet excutiendos à Satana cribrandéſque Diſcipulos, curaſſe ſe quoque dixit, non ne Amor teperet, ſed ne Fides la- baret. Smon, Simon, Ecce datanas expetiVit Luc. 22. vos, ut cribraret ſicut triticum. Ego auten, oga- 32 vi pro te, ut non deficiat ſides tun. Non Pro vibus 4 6 zrrut, N ,inent, 1 vy Loe el) . cin Uan abecutu ſoblecutu cae⸗ Gemadln Cogue an Eabatur lkonen Awheta, Gi, ingr r Ctori: tn mun inm las ila et bein rerdpe a n chrilmn mno, Vincten Aut, ſen. eit, lee lhyd in gend on Aadtuin Ulſegiun unm, n E h AAurtett un N lin mui 1 ble 1 ſta = — nnel ecote i Ner, enn . n Me Mrekeinlt N re kum e Certunni en. te, Mi Im, mon lben tocarie ries n in inn Ii, Clſe maphun I⸗ ium ſcr m. 8, & etibis telgn bio Cigennii erluto, en nr tetlt, 1N A Aeiſe a aekenr Mo in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. vibus regni rogavit, ne diffringerentur, ſed pro fide Petri, Patri filius fupplicavit. An- tecedit enim religio dignitatem. Nam ſine cla- vibus regni innumeri regnavere cum Deo: ſine fide ſuis cum clavibus Petrus excludere- Ambnie. tur à regno. Et tamen Valentinus Sacerdotii repulſam, non fidei tantùm profligatione ſed Iatentio hæreſum molitione ſolatus eſt. Adeò plerif- ava que plus nitor arridet Cidaris, quam muncdh- aulieo- ties albérque lavacri. Non enim ideò infu- rei* G lantur, quòd crediderint, ſed fidem ideò re- Eectega- tinent, ut vittas apprehendant. His fides pro iei non Hlore eſt, dignitâſque pro fruge: præmittunt enim illam non ut digniorem, ſed, ut viam rob. ſubſecuturæ poſt ſe ſternat dignitati. Nam ſi Religionis ſtola careant, quamvis fide mundentur, ſuam munia 7, itaà illuviem reformidant, ac ſi non topaziis wiliora. ornarentur religionis, ſed compede ſqualerent BReligiof ſervitutis. Suſpiciant hi à ſummo Hebræorum ambitioßt. Sacerdote prælatum Dei nomen in frome, Talentz cum in humeros pectuſque tribuum nomina, medio. quibus imperabat, rejeciſſet. Ceſſit enimve- an, i r0 fidei præfectura; noménque Numinis à ſe ritsaien EXCulIti, ut Præſtare cæteris intelligeretur 7 ofpcant. quemachnodum merito dignitatem, ità loco dquoque antecedebat. Arx ſiquidem capitis re- ſervabatur fidei, ex qua vexillum Numinis Xplicaretur. Videas in monte olivarum eli- di viperas, condiri toxica, Dæmones compe- Marc diri, linguas exolvi. Dæmonia, inquit, eji- ult. 18. cient. linguis loquentur novis: ſerpentes tollent. &σ, ſi mortiferum quid biberint, non eis noce- bit: ſuper ægros manus imponent, & bene ha- bebunt. Magna de peſtibus, monſtriſque vi- ctoria: triumphus vel de Orco magnus: ſum- mum in morbos imperium. At quorum pote- ſtas iſta eſt, Vatum an Præſulum? Lyràâ- ne Talente an verò pedo Dracones compeſcentur? Thure Trriora. an chriſmate venena vertentur in pharmaca? Hymno, an potiùs hoſtiæ manus dabit Sata- nas vinciendas? Fidei jura ſunt iſta, non Ci- daris, ſeu citharæ. Jigna autem eos qui ceredi- derint, hæc, inquit, uentur. Ergo à Neo- phyto dabitur Lucifer in catenas: & emer- gens & Jordane Naaman demerget Leviathan Huctibus ſuis, in quibus & ſtationem ſibi, & naufragium ſuæ lepræ, comparavit. Nec id mirum, quamvis mirandum. IIlud prædican- dum de Fide, non quod ſtolam antecedat, ſed quod facem amori præferat. Quantum eæfſtuaverat ad Chriſti pedes Magdalena? Æt- nam Spiritus excluſerat alabaſtro, nivéique animi vi flammæ collhquaverat. Dimittitur poſt lachrymas à Chriſto in oſculo pacis. At,; inquiit, ſalutem tuam non ſolum amori tribuendam ſcito, ſed etiam fidei. Fides tua te ſalvam fecit, vade in pace. Natat vel in chharitate Fides, & amori, ut cedant uni- ve: verſa, fides præit. Effundatur Paulus in præ- as. (nia charitatis, clamétque eloquentiam ſine Amore aut æramentum eſſe obſtrepens, aut cymbalum tinniens, negétque incendium pro- futurum, ſi flamma charitatis non illi ſub- mittatur, jactet quoque Fidem evacuandam: fateatur tamen neceſſe eſt, nec in regno pe- rituram penitus, ſi ea ſpectes, quæ novit, expendâique proclivitatem animi ad obſequen- dum Numini in iis, quæ renuntiat; & quam- diu eſt, nec charitati ex toto cedere. Nam ut frigeret Martyrum rogus ſine amore: itaà Atct. 6. 5. Charitatis rigeret incendium ſine Fide. Ele- Leium, inquit, Nephanum virum plenum ſi- Ethicæ Tom. II. 3753 de & Spiritu Nanéto. Præſertur, penè dixe- rim, Spiritui fides. Nimirum Columba Chri- ſto incubuit, ſed eloto in Jordane. Prius mergitur JIESUS, tum pennis Avis argenteis inumbratur. Bapti atus autem Jeſus confeſtim Matt. 3: aſcendit de aqua, & ecce aperti ſunt cœli, & rI72 vidit Siritum Dei deſcendentem ſicut colum- bam, & venientem ſuper ſe. Lavacro fidei perruptum eſt cœlum, & quæ triginta ſoli- dos annos ſeſe Patris ſinu Columba continue- rat, affulſit in fluvio. Accurrêre ad ſtabulum Magi; ſed Jordane Spiritus, non Antro de- vocatur. Eò devolat, non ubi Paupertas de- dicatur, ſed ubi fides adumbratur. Et mori potuit in Calvaria Chriſtus, & in Bethlehem naſci, nuſquam aut cunas Numinis, aut cru- cem, Dei Ave inumbrante. Ibi Chriſtus re- nuntiatur Deus, ubi & profluente initiatus emerſit. Adeò fidei teſſeras ne ipſa quidem antecedit aut vita Numinis, aut mors. Nimi- rum Spiritus Domini tum quoque & naſcentis lachrymas, & cruorem morientis poſthabere viſus eſt aquis, quibus & olim innatavit, & nunc incubuit. In peccatore, quamvis charitas pereat, Fides perſtat, niſi in Fidem peccet. Hoc ſaltem nomine, nobis Fides quaſi ſalu- brior eſt amore. Certè in Barnaba ſociatur fi- dei Spiritus, ac penè cedit. Erat, inquit, vir Act. r17 bonus, & plenus Wiritu Santto, & Fide. Si 4. crevit oratio, vides præiiſſe Spiritum, ceu flo- rem, cui pro fruge Fides à Luca ſufficitur. Enimverò luctatur cum flagitio Fides, quæ fu- gatum aà ſcelere Spiritum & revocet in peccan- — tem, & coronet. Vultur crimen eſt, cujus adventu Columba effugatur. Conjuncta ſpei Fides confligit cum vulture, quem brevi è& corde peccantis eliminat, ut, quod accipitris ſævitià extabuerat, mitioris flabello Avis con- ſaneſcat. Ideò, poſt Spiritum Fides in Barna- ba non immeritò deſignatur. Nullum prop- terea ità & Sponſæ membris, uti commendan- tur oculi, dilaudatur. Ibi enim & patere plu- rima, & plura longè latere decora Salomon confirmavit: quæ laus ne ipſis quidem tyrun- H culæ mammis aſſignatur. OQudàm pulehra es, Can. 4. 17 amica mea, quàm pulchra es! Cculi tui Co- lumbarum, ablone eo, quod intrin ecus latet. Quis non videt Fidem oculo deſignari, quòd ipſa ea potiſſimum videat, quæ non viden- tur? IIli & Columba ſubeſt & fodinæ in- ſunt. Non enim tota proſtat Fidei ſupellex 3 quæ in dies excreſcit. Ubi enim aſſueveris æternitati contemplandæ, munquam non ex te proferes novas animi gemmas, novâmque Spi- ritus gazam. Benè ergo Nehemias religio- nem, Fidemque vel thiaræ præponit, aitque; ded & Judæis, & Sacerdotibus, & Optimati- bus nihil indicaveram. Sed &ö Judaæis, & Sacerdotibus, & Op- timatibus & Magiſtratibus, & reli- quis, qui faciebant opus, uſque ad id loci, nihil indicaveram. Rgionem placet omnibus & ordinibus Religio & inſignibus anteferri; primâque homi- non aquee mis commendatio fides ſit. At illaà nolim recon- mnes. cinnari tot ubique Babeles, quot ſunt Gen- tium;, urbiumque Reſpublicæ. Secernitur enim hic ab incude thuribulum, incus à faſcibus. Suum cuique ordini manere jus voluit Ne- Gg 32 hemias; 254 Oliva hemias, qui adnare, quaſi in terrarum elu- vione, Leoni ovem non patitur, ſed curules ſeponit à tripode, & exedras ſubſellis non aggerat. Vide ut ab Operis Optimates, ab his verò diſcernat Sacerdotes. Porrèò diſtin- Ctionem iſtam in urbe ordinum, ſuis expreſ- ſam membris Sponſa præ ſe tulit. Alia enim oculis ejus, & alia uberibus decora ſuffigun- tur. Nam papillas hinnuli inſedere. Pupillis verò oculorum ejus Columbæ incubarunt. Ocu- Cant. 4. li tui Columbarum. Duo ubera tua, ſicut duo hinnuli capreæ gemelli. Non eadem membro- rum laus, in unam licèt fœminæ formam, elegantiämque conſpirent. Curſim hic fortè exquiras, cur Sponſæ mammas non ovibus, aut capreis, è quibus lac effluat, ſed hinnu- lis adumbravit, qui lac non profundere, ſed exugere conſueverunt. Agi de fœmina prin- cipe ſi memineris, ambigendi ſublata penitus eſt anxitudo. Dominantium conſuetudo ea eſt, ut vel per papulas non emittant vitæ ſeu alimenta, ſeu illecebras, ſed hauriant. Aulicorà Non enim oves, ſed hinnulos uberibus affi- Xere, quos liquoris appetitione, non prodi- gentiâ videas æſtuare. Quod ſi regnantium vel Ubera eſuriunt: quæ rogo, in iis erit alvi, gutturiſque voracitas? Rabeſcet profe- ctò in imperante jecur, cujus ipſe quoque mammæ ſitire poſſlunt, & ligurire, hinnulis propiores, quàm fœtis. Evadamus hinc ta- men, obſecro, ne dum pendere carpimus hinnulos ex uberibus Reginarum, Lyciſcas il- læ & Melampos noſtris & labiis prodire teſten- tur; horredtque vulgus non tam lactis ſitim in fœmina, quàm ſanguinis eſuriem in ſcrip- Correctio tore. Arundine ſiquidem ſcripturarum oracu- Rie diſere- la melius, quàm hirudine digeruntur, Scri- bimus, non cædimus: nec telo ferocimus, ſed calamo aut inſtruimur, aut docemus. Ergo Babelem evertamus auſpicio Nehemiæ, in ſuos ordines hebræam Rempublicam digeren- tis. Una fides: ſed non una omnium aut ſe- des, aut toga. At enim uni conſequendæ ternitati intendimus univerſi. Et in mare omnes ſeſe fluvii exonerant, eorümque me- ta una littus eſt. Diverſis illi tamen alveis, ripiſque, tanquam ſtadiis, curſum ſuum me- tiuntur. Nam Ganges & Indus Palmetis utrin- que recreantur; quùm Boryſthenes & Hidaſ- pes rubis inhorreicant, & rupibus torquean- tur. Fluit in mare Indus auro, gemmiſque opu- lentus: Nilus verò ſæcem Ethiopiæ univer- ſam convehit in Ægyptum, ſedimento gra- tior, quàm latice. Age. Nonne jumentorum, ferarum, aviumque intra Arcæ ſepta demora- tio tuendi generis, arcendique funeris ſtu- dium habuerat pro meta? Quin unus ibi Noë- mi Corvique finis. Non tamen ſedes homi- num, aviumque una. Quin à feris pecudes, non quidem metu, odiéôve, ſed naturâ & dig- — Verùm;, ut ſævitiem compreſſit, quò iiſdem tabulatis continerentur univerſa; ita eſcarum atque præſepiorum nobilitate, ab Apro Par- dum ſejunxit. Nolo rixas in Eccleſia: nolo in urbe factiones. Volo tamen cœlo propiorem Rempublicam eſſe, quam Chaos. Et habi- Plaz. tu, & deductoribus, & ſubſelliis ſecerni oportere à remigibus Optimates ſoli perne- Luxurig gant Anabaptiſtæ ; quorum libido, feras Caſita- tranſgreſſa, unum foœminarum omnium & tha- 71s decus, lamum eſſe juſſit & fœdus. Hi ſanè non unam Matri- & familiis omnibus inſtituere Rempublicam, menis. ſed unum matronis univerſis conſtruxere lu- panar. Ibi Jovem nec in Cygnum, nec in aurum verti oporteret, cùm Danaæ proſtent non plus offerenti, ſed irrumpenti maturius. Eô tandem devenitur, ordinum, claſſiumque in Hone Iel Nby faſtidio. A qua non multum aberravit ſœdi- en 8 tate Plato, qui coacervatas in cumulum unum in, in uxores, unam illas indiſcriminatim eſſe vo- D hteſue ms Ve luit in ſua urbe petulantiæ, laſciviæque cloa- cam. Licebat, plebiſcito Platonis, fratri ſo- rore abuti pro Scorto. Et nemo ibi non Ju- piter, cui ſua Juno præſtò eſſet ad amplexum, & Soror & Conjux. Nuſquam ibi faces Tha- vil, mari ſubderentur, vidua licèt eſſet & præg- „E it nans. Quamdiù enim viri fuerint in Republi- VyKDG ca Philoſophica, tamdiu ſine viro nulla erit . (uan fœminarum. Et colluviei non puduit partu- i Ei won rientem novas Græciæ, Aſiæque Leges! Et Catt an ubinam pudoris, honoriſque naufragium cer- Aur mt tius, quam in tuis, Plato, tabulis: quæ ſi epolit, fuere duodecim, tot in tuo portu ſcyllas pu- li lut, ſa dicitiæ defixiſti. Latrant in te monſtra, hu- e ſltii manitate humanitatem ſublatam. Nullam in cs luum tuo littore prælucere jam facem Hymenæo anmletn, decuit, ſiquidem cum in quemvis thorum Eis henbris libido velificet, nuſquam aberrarit à portu. ſcii, Ubi enim promiſcua libido eſt, ut multum * ig thyſtnoe! aberret luxuries, errat nunquam. Nam ubi ſel aunmm Scopulis littus univerſum prætenditur, ubi- Une, que ſtatio eſt intemperantiæ, quia nuſquam AuNi non ſyrtes ſunt pudoris. Struitur, ut vides, & lælios non Roma, ſed Babel, ubi pro Romulo dum mor Nemrod per præconem edicit, omnia ſore is aurn civium communia in poſterum. Quo ſane pena furiali edicto non Concordiæz Templum, Cenig He⸗ ſed ſpelæum Confuſioni excitatur. Nec Ve- e lla ſtales ignem cœlo, ſed Bacchantes tædas cli an Orco novis ſubinde carbonibus deſolando un Kn pudori incendent. Separentur, inquies, tho- rn a ris, triſtegiſque cives. Id enim in Arca ker colls r a . ſervatum. Togarum verò inquies, ſedium- deber. , &n que cur diverſitas tanta, ſi cœlo & uti- kiun mur uno, & uni inſeremur? Quèòd in ip- Nobilizas e . ju- bonore- N ſa quoque cœli galaxia ſidus à ſidere & ju- ⸗B Rl bare, & poſitione diſcernatur. Ablegatur Berleſa- . . . In hi in glacialem Mundi partem Orion, Urſæ- gicico- 1 que non tam regia, quàm præſepe in coœli lantur 3 Aan d 5 —hReligioſis. angulo aſſignatur, quò figuræ & locus reſ- e Taidi nitate, ut villis, ità quoque domiciläs ſe- pondere videatur, & munus. Sagittarius con- g,fa 1 E . jungebantur. Degebant und ormnes incluſi Ar- trà & Hercules ſuis parem meritis ſortiti ſe- Recleke. IW. wa câ. Triſtegis verò utebantur non unis. Cæna- dem, coœlo frui videri poſſunt in cœlo. Tan- rN Gen. s. la, inquit Dominus ad Noéëmum, & 1vi- ta ergo cùm luminum differentia, ſit in ip- e 16. Nega facies in ea. Nec domiciliis tantum, ſed ſa beatitatis regione, unum erit Ordinum ſe. am pabulo quoque à feris Noë cicures abduxit. Chaos in Republica? Stella differt à ſtel- Enn 1bid. 22. Lolles igitur tecum ex omnibus eſcis, quæ man- la, & lixa Conſuli coæquabitur? Una ex- kale di poſunt, & erunt tam tibi, quàm illie in cipientur ſede, conchâ Druſus exceptus; dle ſeam. Potuiſſet ſan? Dominus, qui ſuo nu- adultuſque inter cautes Polyphemus? Quid,; R tu ab eſu pecorum Leonem prohibuerat, dum quod tuendæ Reipublicæ ſtudio, ſecerni dili Arcæ inferretur, ad unam beſtias omnes ii quoque debent interdum, quos uterus Religi 15 Annran adhibere menſam, quamdiu in Arca eſſent. cunæque junxere. Nullæ in agro meſſes 6 z 6d n . cleſg 1. Fuan Mn Elo Drcpne e. N es ſl Ubich Immintn ſnern Eenptiir nſinen Dnun, lmen enti munn Derraitit Cunuhmn umtim ln Hänielt tonn, kani o idi n , tadampken, nidi ſoen l h E aimin Reguti I e n Mir r Ace legtll Nalhiinct tblln el potl gur⸗ te montti 1 An. Mla! cen He vemi in ertattt ¹ s eſt, u m nam. Ni Etenchtn, Jbia ltut, e di o Ne t, Cmu um. (ol 2 Tenin tann. Ne Achang il ibug diiul ingen 1 lunm 1 4 olei, lii⸗ u. Der, Din, rrlehe 1, ob, dagttu lmt zanibhu. ſi ſati frumenti partes unius eſſe velint dig- miles ſint. nitatis, formæque unius in ſpica. Nam gra- veio, ſed ni pulpa diſſipetur neceſſe eſt, pars quidem cum ofdi- in frumenta, pars werò aut in thecas, aut . in paleam;, aut etiam In ariſtas. Degenerat in ſtipulam farina: & niſi depravari, vitiari- que pateretur in diſſimilem, ignobiliorém- que ſui ſpeciem, grano ſpicâque carere- mus, nec; aurigante Cerere, annonam Mun- do, ſed venenum Dracones inferrent. Quod ſi iiſdem concluſa furfuribus ſemina in ab- ſimiles diſtorqueri partes neceſſe eſt, quo agri fœcundentur: TLædebit effingendo Rei- publicæ corpori, non unam efle Coralii ni- trique formam * Pyropos quis non locet in fronte Reipublicæ luto in talos rejecto? Vel Babylone, ubi nullus ordo, Coloſſi ta- men in membra digeſta, fictâque metalla ſunt, ſummo pretii reſpectu. Nam alvus, tibiæque ex gre fuſeæ, cùm auro vertex, Relici- manus verò- argento conflarentur. Et ideò, 7 aer inquies, cecidit. Cecidit, non quòd aurum infaman- Tadiaret in capite, ſed quòd pedes teſta zur teneſ- compegiſſet. Etenim in tanta ſtatuæ ma- centem. jeſtate nullus figlinæ acceſſus eſſe debuit: e & ubi tantum æris aurique fulgurabat, ne Eceleßa- Pedibus quidem affundi cretam oportuit; kieim- quam ut ſilex attigit, non effregit modò, nes probi ſed totam ſimulacri ſpeciem corrupit. De- Er. decet aurei ſimulachri cretatos eſſe pedes, Bagyeni- quos materiæ vilitas non ludibrio tantùm “ exponit, ſed etiam excidio. Percuſſit, in- Dan. 2. quit, ſatuam in pedibus ejus ferreis, at- 34. que fictilibus, & comminuit eos. In imbri- Dignitas ces lutum ſubigatur, & in catenas ferrum n,de extundatur: non autem conformandis ſtatuæ Rex vi- Membris arceſſantur. Siquidem aureo ver- let non tici, niſi pedes aut ſmaragdinos, aut ame- evehat, thyſtinos ſuppoſueris, non lutum honoraſti, nißant ſed aurum evertiſti. Nam ſi remiges, ſi Hase fullones, ſi tonſores in Senatum adlegas, quamvis in eum Catones, & Scipiones, & Lælios cooptaveris, quis non videt pro- ditum mox iri arcana Imperii, non ſi Pyr- rhus aurum Romæ immittat Patribus cor- rumpendis, ſed ſi Fabricius rapas ſuas in- coœnatis Senatoribus offerat, quos non mi- rere naufragium famis ſecretorum jactu Pa- ciſci cum olla? Quis non corrumpat jéju- num Senatorem? Lucri tinea eam facilè pur- puram exeſt, quæ jejunat in cocco, & præ fame expalleſcit in murice. Maleſuada fa- mes, & turpis egeſtas immiſere ſilicem in ſtatuam, cujus pars nulla injuriæ patuit, niſi cretacea. Quod ſi tantum offecere ſimulacro pedes teſtacei, quid illo fiet, ſi caput effe- fkat non lapidibus, ſed fulguribus luteum ? Fan 4. Quod; rogo, dedecus, ſi regni ſimulacrum “ es. non aurum coronæ ſubjiceret, ſed imbricem. lus vili. Lranſductus ab Aſinis in ſolium Saul, inter tati. palmas & laureas, meminiſſe potuit velle- 1. Reg. rum, captuſque eſt prædà ſud. Et pepercit 15.r2. Saul & populus Agag, & optimis gregibus ovium & armentorum, & veſtibus, & arie- zibus, & univerſis, quæ pulchra erant. Id ac- cidat neceſſe eſt, ubi effuſo cremore Paſto- ris mulctra in galeam Ducis, inſperſione chriſmatis non immutata, convertitur. Ut emm bubulci animum diligenter Thiara ex- cuſſerit, cupiditatis in eo tamen ſupererit plurimum, & nullà interdum balſami profu- ſione craſſamen rapacitatis eluetur. Agaſo näam- in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. gque, ut non ſit, fuit. Et ſtupere 3 putas aſſuetam clitellis animam, ubi gazam præ oculis habet Amalecitarum? Nequit tam ci- tò ſuas ſordes exuere Mens adulta in capri- li. Miretur neceſſe eſt Agag vel captivum: & armenta ſervare doctus opilio, ea perde- re vix poteſt. Centonem exuit. Sed non men- Sasli tem. Pugnavit paludatus: ſed ſagatus vao- giüt. Inunctus ad imperium eſt oleo Sacer- dotis: Sed butyro non ſemel emollitus ad ſervitutem, neſcit in corona regnare. Aga- gum concidat, qui Villicum reverebatur ut conſulem? Enimverò quoſdam imperandi, & triumphandi ſpiritus, niſi Regum mammà la- ctêre, repâſque in purpuris, vix hauries, li- cêt te Samuel majorem populo prædicet ab humero & furſum. In tanta plerunque enor- mitate membrorum delitet Pumilio. Nec Neilitas quantus ſit Rex intereſt, ſed quis. Aurum quantum non ſerico tantùm ſi attexatur, effulgurat, berepe ſed vel chartæ papyrôve ſuffuſum vibrat, mi- ?ARi. câtque. Imperavit in ſervitute Joſeph: & au- §. loſeph. lam nactus in carcere, inter manicas & nu- Dienitas mellas rerum, hoſtiumque potiebatur. Carce- zui defe- rem ſubiit, quo Animus Conſularis propio- enda. res ſibi lictores oſtentaret. Prodierat enim è& Rachel, parente Jacob, & abavo Abrahamo; qui exul & hoſtes Reges profligavit, & ob- vii ſibi Principis manubias rejecit. Timetur ab emptore ſuo Pardalis: nec ſervit ſuo Do- mino Leo, ſed abutitur ad illecebram tum ſtabuli, tum annonæ. Exenteres licèt con- cham, tantum tamen in ſua orbitate ſplendo- rem retinet, ut fartam eam, fœtàmque olim margaritis & gemmis nemo non intelligat. Er- go naturæ inſtitutione monemur, non omnes ad omnia factos, corpuſque Reipublicæ niſi diverſis penitus membris diſtinguatur, em- brionem futurum, quem abjicias opprimen- dum;, non autem belli paciſque artibus aptum concinnumque corpus, quod inaugures. Vi- tes pangantur in collibus: nam vicia, & Lu- pini felicius provenient in campeſtribus. Syl- veſceret in palude Abies, qua riſi ſalices ri- gentur, exareſcunt. Vaſtata tum maximè & a Romanis & à Macedonibus Græcia eſt, quùm, poſito diademate, Philippus per do- mos ſine lictore diſcurreret. Tum enim & ſcor- Affabili tabatur licentius, & mores omnium penitius tas nimia. explorabat: merſumque laſciviis Principem Se- exuêre Romani tum Sycione, tum Corintho. z, T r. Adeò fatale ipſi quoque libertati eſt, ſi Re- 5 Philip- ges abdicent principatum, fiantque blanditiis pus Ma- atque Sympoſis ſeu populares, ſeu publico- zelo. læ. Quaſlatæ acrius Atticæ urbes ſunt huma- Non om- nitate, quam immanitate Philippi; quem uti 2, graſſantem nemo aut non repulit, aut non „ cavit: ità ſine Phalangibus blandum nec re- jicere ulli licuit, quin ſævum provocaret, nec admittere, quin uxoris nuruumve proſti- tutione benevolentiam hoſpitis compenſaret. Ergo ſi ſtipatus lictoribus Princeps inceſſiſ= ſet, pudoris flores & virgis illicò erumpe- bant. Nuſquam verò Athenis Lilia, ſi non paludatus Rex » ſed cretatus diſcurſaret. Nulla venus, ſi Macedo ageret Martem. In veneres mox Pallades depravabat, ſi diſ- cinctus & braccatus thyrſo haſtam commu- taſſet. Slem nube tegam, & Luna non da- Ezech. bit lumen ſuum. Nonne tum potiſſimum ef- 32. 7. fulgurant lumina, quùm Sol occumbit? Qua- re ergo, ſubducto ampliore jubare, Luna non Gg 2 ple- 376 plenè micat? Ut intelligas, ſublato Principa- tu, deletiſque Optimatibus, non clariorem, ſed egentiorem futuram vulgi conditionem; quam ſi Lunæ compares, plurimum haurire lucis & ſole fatearis neceſſe eſt, hoc eſt, è fulgore non dejecti, ſed culti erectique Se- natus. Nuſquam viciſſe Hebræos leges, niſi quùm eos aut Judex, aut Princeps anteceſſit. Nam Madianitæ, quos fuſos ſub Gedeone cæ- ſſque miramur ab uno militum manipulo, jacuiſſe in valle feruntur inſtar locuſtarum. Judic. 7. Euſi jacebant in valle, ut locuſtarum multitu- 12. do. Ut enim caruiſſe illos & Tribunis & Du- cibus non affirmaverim, ità eos jacuiſſe cre- diderim in agro promiſcuè, nullà thori, ſtra- tique differentia. David certè, qui pauciori- bus copis Abſalonis exercitum numeroſiorem cecidit, non tam cogendi militis ſtudioſus, quàm tuendi ordinis anxius, in membra ſuum corpus digeſſit, ut mole non magnum, ita 2 Reg. partium diſtinctione prævalidum. Igitur, con- 18. 1. Tribunos & Centuriones. Abſalonis verò, ut enorme;, ita indiſtinéctum confuſumque multi- tudine non tam corpus quam cumulum fuiſſe dixeris copiarum, quas ſuà labaſſe mole mi- 2. Reg. retur nemo. Venit igitur nuntius ad David, 15. 13. dicens Toto corde univerſus rael ſequitur Abſalom. Potes, ſi me audis, David, non fugere; nam effugies. Ubi enim populus, ibi nec laurea, nec quercus decerpetur. Ter- reris, ut video, multitudine. At ſuo illa ſe pondere opprimet: viamque ſibi ad trium- phum præcludet, malè viribus diſpartitis. Porrò qui eſſe debeat in Republica Chriſtiana ordo, Aaronis virga inopinato prodigii ger- mine delignavit. Ibi enim non meræ frondes, nec fruges ſolæ, aut tantum nucum ut ità luſerim, nutrices gemmæ erupere. Sed tem- peſtatum ferè omnium decora in ſaniorem Num. 17. Pontificis deſignationem coaluere. Nequenti die S. regreſus invenit germinaſſe virgam Aaron in do- mo Levi⸗ & turgentibus gemmis eruperant flo- res, qui, foliis dilatatis, in amygdalas defor- mati ſunt. Potuiſſet ſan? Dominus, uti A- dam virum effinxit, nullo infantiæ & puber- tatis rudimento; ita è virga nuces educere, nullo gemmarum florumque tyrocinio. Ve- rùm ſervandarum claſſium, tuendique ordi- Religio- Dis palæſtram Deo libuit in virga inſtituere: nes ſaeræ ut quoties ſociati cum nuce floris, turgentiſ- non omves que è fronde gemmæ Pontiſex meminiſſet, to- pares fa- ties in Synagoga retinendam ordinum ſymme- ciant. triam commoneretur. Dathani & Abironis factio eſt, quæ periniquè fert, unam, præ cæ- teris,; Tribum aris admoveri: vültque unam Datha . , . . E. Ae omnium dignitatem eſſe litandi. Moyſi pro- von. inde & Aaroni ait: Omnis multitudo ſantto- Num. 16. um eſt, & in ipſis eſt Dominus: cur elevami- 3 ni ſuper populum Domini ? Sui tamen illos conſilii citò pœrnitet: nam & ccœli fulguribus, & terrarum hiatibus fosdè quafſati diſtinctio- nem quoque tribuum retinendam in ſacrifi- ciis, devotæ ſeveritati victimæ ſuo funere ſubſcribunt. Ex unoy fateor, Iſraëlitæ univer- ſi fluxere viro. Non tamen, ut generis, ità ordinis una eſſe debet aut ſeries, aut conditio. Quam ſanè diverſitatem munerum ipſa nos humani pabuli varietas edocet. Fœno ſiqui- dem armenta victitant. Aluntur viſceratione ferz. Avium aliæ fruge ſaturantur, aliæ rap- to vitam producunt. Unus ex animantibus VUnĩio, ſed en con- Inſio. Siderato David populo ſuo, conſtituit ſuper eos Oliva homo & oleribus, & ſeminibus & frugibus, Humili- & piſcibus carnibuſque nutritur. Ut vel pa- 145, ſeil tinis varietatem ordinum doceatur. Vis ergo 7. hade. unius cives urbis tum lato clavo ad imperii de- itcr ce cus inſigniri, tum incudi affigi ſub Tubal, t malleo vitam veriùs, quàm ferrum extun- dant? Volo, jubeéôque, ni malimus Babelem Saperin- cœli proftuentibus allui, quàm Sionem. Vi- res & e- deri autem aut durum, aut inſolens mortali- Aiahtici bus non debet, ſi unius regni populares non lanoran. una ſors deſtinet, ſive clavo Reipublicæ cir- cumagendo, ſive adducendis remis. Nam illa- tæ ventri eſcæ pars abit in adipem, pars in carnem conſtipatur, alia in ſanguinem fluit, alia veròô duratur in ofla, Cibus enim, ſi non noſtri, ſed ſui memor, præter medullas aut cor, membra reliqua partéſque hominis faſti- diret, non alimentum corporis eſſet, ſed ve- nenum. Ità faſcium appetens civis, ſi viliora urbis munera negligat, Octingentos facilè Conſules non colemus, ſed videbimus, quos vix unus præeat lictor. Enimverò non Ma- giſtratibus tum urbs abundaret, ſed careret. Siquidem ubi nemo non Conſul eſt, ibi ſa- nè nullus eſt Conſul. Sedenim admotæ Ani- mantes omnes divinæ gloriæ currui triumpha- li. Imò non omnes admotæ. Quin ſingulæ ex Ordinibus ſingulis delectæ, è feris Leo, & cicuribus Bos, Aquila ex avibus, unus ex ho- minibus homo. Etenim, ut ordines oportere eſſé varios in Reipublica dixi, ità an undique aſciſei debeant, qui præſint Reipublicæ, in- terea loci non definio. Ducendæ profectò Rhe- dæ nec Tigris nec Pardus adjuncti. Plures præteriti ſunt, & lecti perpauci. Et cùm re- jectum eſſe videam Elephantum à curru, quem Bos trahet: Eos aptiores eſſe diſcimus admi- Digriras niſtrandis urbibus, quos cervix ad laboris pa- ui confe- tientiam imbuit, quam quos garriendi felici-d. tas inſtruit ad periodos. Non enim, ſi ebur Voxee- ore praferas, diligére: ſed mittêre ſub jugum . rhedæ triumphalis, ſi jugum duxeris, ut Bos. H Nuſquam Elephantum ſpectes circum, intrâ- Heß kici ve currum, quamquam ebur oſtentet è& rictu. deereta Videamus jam, in ordinum diſtinctione, qui- condenten nam ordo ab Nehemia ſervetur. Sed & Judæis, & Sacerdotibus, & Op- timatibus & Magiſtratibus, & reli- quis, qui faciebant opus, uſque adid loci, nihil indicaveram. Efinit non Pontifex, ſed Pocillator debe- Saterde- ri primas Sacerdotio. Id enim Numini ke⸗ . . . ccleſia⸗ propius, & coœlo par. Hinc eſt, quod ovan- Phrihono⸗ ti Abrahæ & occurriſſe Rex Sodomæ fertur, „ana;. benedixiſſe verò Melchiſedech, non obviaſſe. Ut enim Rex quoque Salem eſſet Melchiſe- S. Melchi- dech, Sacerdos tamen erat; quem Moſes & ledeeb. occurſum credidit dedecere, & decere pre- cationes. Egreſus eſt autem Kex Jdodomorum Gen. 14. in occurſun ejus. At verò Melchiſedech, Kex 13. Sdalem, proferens panem & vinum (erat enim Sacerdos Dei aliiſimi) benedixit ei. Piget occurſum meminiſſe, ubi de Sacerdote agi- tur. Tu verô vide, ut eum Sacerdotem ma- luerit, quam Pontificem appellare. Non enim dominatu, ſed litatu cæteris ordinibus Præcellit Sacerdotium. Quæ qouque Nehe- miæ Mens eſt, qui Pontificum hoc loco non meminit; ſed tantàùm Sacerdotes Magi- ſtratibus “ ebs: enlete in, Finores n ſli ſvenur; Deo Auten 6M zul ocmo zyiget ln S ſeli⸗ l „y Mdle iu inghen, „ lu⸗ N t 5, n hors Ebeliones ui i theatrun S gerlnamn 1 .il venece Uligege⸗ Lenel Pont ſiuum, ite ſiget n Piget Iann oculs Aram fafi Düun cetli openas E on Pr⸗ ſt litibs let, un me in Uüores Pei Ckndis vrb Aun legen in em Eckeſiann (ee Unheri en can uſcus nde 64, Mllls i e eirba 4 te le Miun in. M Dane Mendd, Iet ih⸗ Ukie l. tun tanene MünI ene 4 kriier . ulgtnt 64 laltie die hi un gie ,, & g he ſtratibus anteponit & Optimatibus. Quod ſi r. Re . expenderemus non adeòô nos Aræ penè di⸗ 6 ei 11 xerim, puderet; Piget certè. Nam Levitarum bTl Primores pedaneos habent Sacerdotes, quo- errun rum ſacris interſint I pſi enim audiendis di- wun Ni, rimendiſque accedentium jurgiis Prætorie di- nen e ſtinentur; id ſiquidem præſulare cenſetur. SZ Deo autem non Azymum aut Agnum, ſed hohllig JIESUM immolare, plebejum Eletiſane 5 an eiitie vis pauciſſimis, interdum tamen eft; mii for- na. Ni teE octavo id quoque die granditer factitatur. ihen 1 Miſſe fa- Piget ſocordiæ. Ergone cum Deo agere; Deo inn Kidium in veſci, litare Deo, vulgaris eſt Sacerdotis? Cuneni Sacerdo- Alldire jurgia, lictores expedire, imperare Wenmen ter fupplicia, Sacerdotis erit Conſularis? Amen- R Becleßa- tia iſthæc eilet, deſidiaque Pontificum, quos humuif hici ehoro ſi tædet divinitatis, quis non videat prætu- dnit. itnerſnt. ræ illos, quàm Sacerdotio aptiores. Nullis Cd, Ain non horis emergunt & latebris Præſules, ſi Angen tabelliones accedant cum adverſariis, ut de iehinn,n lana, ut dicitur, caprina diſceptetur: Nec mad nb Epiſeobi piget animarum Præfectos de ſuili rixas au- et, Edan D ⸗ dire. Nam de ovili ſententiam ferre, pro- ll t,i. aimabus feftis id diebus ſolemne eſt, & , ne tantæ n de prsmario rei theatrum deſit, per præconem in aulam aunitind ſatagast. maxinam tabellonia univerſa concitur. Ni- „ (uin irn it⸗ „4. Mirum in ſede majleſtatis ſuæ conſidens Præ- ekeud es „pre-ſul verveces ſeponit ab hircis; & in quæ im- , unb ferents, PDelli greges oporteat compaſcua, Vittatus non orcines re ſemel Pontifex enuntiat. Hos porrèò piget ho- iti anlin ſtiarum, quos pecudum non pudet. Ergo Ag- Reipubla mi te piget Dei, quem boum;, armentique de pokeil non piget? Heram ore; haram mente, ha- Aunci ram oculis paginiſque Verſas, & unam Dei ci. tcut Aram faſtidis? A throno gloriæ in ſterquili- nium defilis jurgiorum, villicorum rixis com- macuN ponendis non piger. Si tamen eas componis, & non proritas, quô fori tui uberior meſſis ſit, litibus villicorum. Stercora verô non per- tæſus, azymum negligis? His ego, inquies, non me inquino, polluéque quiſquiliis. No- biliores per me lites dirimuntur. Ago de ſar- ciendis urbium monibus, de ſalutandis Re- gum legatis, de Principum arcanis eruendis in lucem, de portoriis exaugendis, ſummo Eccleſiarum commodo. His tumes, atque di- Ciſtnckor,“ ſenn⸗ Bccleſia- rumperis ampullis? Innocentius otiabare in ſie compaſcuis, quam Regum domos oratione; nur, agéntqme Ahimque perfumpas. Satraparum fœdias cu- 6bus, 1 divinag, Miculis infoderis, quam Paſtorum caſas per- . Girn son hu- errabas. Nam ex ovili agnum Samuel ave- mang, het ad ſacrificium. Qui ſi Regum adeat im- n⸗ aut auli- pluvium, Leones offendet, a quibus vix ſe- a. . . „. PAehime- Mel Damiel propugnatur. Achimelech certè Sacerdos, quùm inde telum Goliathi pende- ret & tholo, inde panes fumarent in menſa, & utriſque Davidem inſtrui oportereét in bellum tum fameſcentem, tum inermem: fſuà ipſe manu panes ſuſtulit & menſa, gladium veròô detrahere Tabernaculo dedignatus, Davidi 1. Reg. indigitavit auferendum. Dedit ergo ei Sacer- 21. 6, 9. dos ſanttificatum panem. Et dixit Sacerdos: Ecce hic gladius Goliath, quem pereuſſiſti, Z. iſtum vis tollere, tolle. Horruit, præter azy- mos, vel laureatos ſuà manu enſes Achime- lech contrectare. Alienum enim a ſe eſſe Pon- tiſex cenſuit, quicquid Numen aut non in- ferret mortalibus, aut certè non referret. Sedenim Gigantis telum eſt. At coram Pon- tifice Gigas nemo eſt. Eo Goliath interci- dit. Sacerdotis eſt Agmi ſanguine dealbari, non ſanie Draconis aſpergi. Ejus vi gladii de H in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. hoſtibus debellatum. A Paſtore. Nam Sacer= dos pugnat eum Numine, & tonantem ex⸗ armat; mortales doctus premere, non vin⸗ cere. Habet Præſul aciem in Ara; ubi im- mortalis cruofe victimæ Mundum expiet; pro⸗ cellas reprimat, elementa compeſcat. Quod ſi nec Goliæ ferrum ſuâ putat Antiſtes con- trectandum dexterã, eo quamvis & Phili- ſthæus Gigas cecidiſſet, & monſtroſior Hie- roſolymæ audaciôrque Golias, Saul ſcilicet conterrendus eſſet, ſervanduſque regno, Tem- pléque David, qued cùm rejicit telum, panes effert, qui, ut multum celebrentur, panes tandem erant, & meræ dapes: Chriſtianus Miſa ce- Myſtes panem divinitatis & vitæ abliciet? leétende Quo Chriſtus deſignabatur Panis & triumpha- tis gigantibus, & debellandis TyVrannis, & propugnandis Regibus, & Prophetis contu- tandis antefertur in Nobe. Chriſtum Panem ſuà manu Sacerdos diſcutit aliquando? Traho te certè ad Samuelem in jus, ut eum in ſam- mo Reipublicæ diſcrimine, intueare, quid ſe decere Pontificem gentiſque Principem exiſti- maverit. Morabatur in Maſphath cum tribu- bus Samuel idolis populum expiaturus. Quod cuům Gazæ increbuiſſet, erupere illicè cum phalangibus Palæſtinorum Satrapæ in Hebræos. Quo illi armorum ſtrepitu conſternati ad An- tiſtitem confugére. Quid illum reris actitaſ- ſe, in tanta vulgi trepidatione, curaque ? Exceſſiſſe raptim eum Tabernaculo credes » quo aciem in hoſtem explicaret, à ſuis in hoſtem ſtragem averſurus. Id ageret Afſy- rius Holofernes. Nam Hebræus Pontifex acci- ri ſe tubâ credidit in adyta; laurümque Ag- ni melius, quam hoſtis ſanguine derigandam ratus, aciei aram antetulit: hoſtiâque de ho- ſtibus feliciter id temporis debellatum. Alten- derunt Satrapæx, inquit; Philiſthinorum ad II- razl. Quod eum audiſſent flii Irael, timue- runt. Tulit autem Samuel Agnum lactentem unum, & obtulit illun bolocauſtum integrum Domino. Scilicet hoſtiarum id tempus eſt in- ter pharetras, telaque hoſtium? Imoò Agno tunc potiſſimum opus, quuùm tot in te lupi in- currerint. Phalanges in adverſarios emitten- dæ, non immolandæ victimæ. Caædi Satrapas, non pecus decet. Tentoria figerentur oppor- S. Samuel. tunius, quam ſubeantur Tabernacula. Ni tor- Arma peas, Cidarim pone, & galeam tibi, aut cer- Erteleſig tè tuis imponito. Bellona ſtrepit, non reſonat “ oτHι Scenopegia; nec thuribulis, ſed arcubus fu- Miſſs ce- ror hoflium comprimetur. Divinavit nihilo lebrandas minas Samuel, qui cæde Agni tot brevi Ur- ſos Pardéſque cecidit. Factum eſt autem, quim Ibid. Samuel offerret holocauſtum , Philiſthiim inie- re prælium contra Iürael. Hanc tu, inquies, Perſecu- divinationem appellas litantis? Nemo non di- tionsm vinaſſet, torpente ad Aras Præſide, pugnâ Iſ- remedinas raél lacefſitum iri à Palæſtinis. Ecquando ſi- Apelagie, ne prælio de hoſtibus triumphafſent Ifraelitæ ? ſed Regu= Libuit ſimulatâ ſegnitie in aciem hoſtes elice- Larum b- re, quò promptius mactarentur. Ergo, quùm ſervatia. litaretur, cœſus Agnus Satrapas profligavit, accitis & cœlo ſuppetiis;, excuſsiſque in per- duelles non arcubus, ſed fulguribus. Intonuit bid- autem Dominus fragore magno in die illa ſuper Philiſthiim, & exterruit eos, & cæſi ſunt d ſi liis Irail. Acceſſerat ad Aram Agnus, ſed in I. Rege 7‧ 8⁴ ara factus Hericius, pro villis ſpinas induit, quas evibraret in adverſarios. Hericium dixi? Elephanto bellacior, ferociorque Agnus ron ar. Oliva uſurpatione malè colimus. Mannæ certè & vermibus ingluvies plectebatur, & ignitis nau- ſea ſerpentibus multabatur. Anima noſtra jam N 3 exanimat cataphractos, ſed tonitru, tantümque virium imbelle pecus hauſit ex al- tari, ut, quod antea ululatu facilè concidiſ- ſet, pugnet, terreâtque fulguribus. Quod ſi pecori tanta & ſacrificio facta eſt acceſſio ro- boris, debellandis putas hoſtibus obfuturam aram Sacerdoti? Quin ideò cædimur, quòd non ex ara pugnamus. Nam Pontifex galea- tus, ut bellax ſit, Achillem non æquabit, & Hectori ſuccumbet. At ſi non haſtâ, ſed ho- ſtia dimicet, Deum geſtat exercituum pro te- lo. Quam doctus pugnandi artem Melchiſedech ovanti Abrahæ non arma obtulit, ſed Hiba; quaſi ſucclamaret triumphanti: Viciſti, Abra- ham, in hoc pane. Tuus, ut olim Gedeonis, gladius ſiligo eſt. Vidiſti Chriſti diem, imò &W Chriſti noctem prævidiſti, quæ calicis de- dicatione illuminabitur ſicut dies; ideéque gaudes inopinato victoriæ triumpho. Tui uti- nam ità Poſteri pugnent. Sed vereor, ne Sa- cerdotum ſecundum ordinem Melchiſedech nonnemo, me pariter & te ſpernat. Malet enim loricis inſtrui, quam victimis; fundét- que calicem, ut hoſtes fundat. Tædebit non- nullos annonæ ſalutaris, & incruentæ faſtidio victimæ, non incruentæ cadent hoſtiæ per- duellibus. Nec vanam tantæ calamitatis divi- nationem ætas Bernardi ſanè ferrea teſtatur; quando Abbas eloquentiſſimus non ſemel lu- get, viſam à ſe galeam impoſitam capitibus Deo conſecratis. Nec iniquæ pientiſſimi Sa- cerdotis ac Principis querimoniæ. Nam Pha- raonem, & inſequutam poſt ſe claſſem non ar- mis Moſes, ſed mari rubro adobruit; ut mo- nerentur Miniſtri Numinis, certiorem abs ſe victoriam referri ex hoſte non poſſe, quàm ſi Exod. 15. Trebelles Dei Chriſti opprimant ſanguine, Do- minuas, quaſi Vir Pugnator: omnipotens nomen ejus. Curwus Pharaonis, & exercitum ejus pro- Jecit in mare. Et oppreſſorem exercituum Deum aut contemnes, aut deſeres „ ut cum Primipilo de ſubruendis hoſtium mœnibus gar- rias in meridiem, in quo tibi ſanè occidit Sol, quo illuſtrari litando neglexiſti? Timet enimverò Sacerdos, ne Leonis de tribu Juda paruùm eſu inſtruatur in lupos; quaſi verò fa- buloſis ferarum medullis ſaginari ad trium- phum Achilles poſſint, & Leone Deo ſi veſ- catur Chriſtianus, imbellis futurus ſit, inerſ- que ad victoriam Dux. Liberet lachrymari, ſi Reges viderem holocauſti, quàm auxilio- rum, ſolicitiores in bello, Sacerdotes verò ha- ſtarum memores, & immemores hoſtiarum. Nam Saül regno maluit excidere, quàm in- expiatus hoſtüs objici hoſtibus. Etenim objur- gatus à Samuele, cur auſus eſſet immolare ho- ſtias, ſe abſente, purpurâ quidem inſignitus, ſed nullo ad ſacrificia chriſmate initiatus „ alt: 1. Reg. Dixi, Nunc deſcendent Philiſthiim ad me in 33: 10. Galgala, & faciem Domini non placavi. Ne- Sere compulſus obtuli holocauſtum. Luunt diademate Reges aviditatem litandi improvi- dam. Et Sacerdotis odioſa victimarum nau- ſea ſi eſſet, eſſet impunita? Contrariorum eadem ratio eſt. Exturbetur ſolio Princeps;, ſi ad aram irrumpat. Proturbetur Sacerdos item & Templo, ſi eum Altaris pertædeat. 8.Eucha- Nolo ſceptrum Aræ defigi. Nolo item Pa- riſtia ſa- ſtorum virgas affigi vallo, & Templo refi- enda ab gi. Perierit Saül, quod litarit. Diſperiet, ſi imteran- non litaverit Sacerdos. Sceleſtius, ni fallor;, ibnt. Divinitatem faſtidio Præterimus, quàm hoſtiæ meꝛn nauſeat ſiper oibo iſto leviſſino. Quamobrem s. miſit Dominus in populum ignitos Jerpentes. Epulari tædet? Vorabimini. Goriandri vos eſ- Miſſa se- ca cœleſtis non recreat? Eſca eritis Draco- lebranda num. A Serpente pomum accepiſtis, quo pe- H riretis; à Deo nectar vobis exporrigi recuſa- itxe. tis, quo vivatis? Quæ vos Anguis Ppavit in Eden, eam vos in Edem veſtris carnibus, & cadaveribus explebitis. Injuria Numinis eſt, ſi. Angelorum annonam homo luteus faſtidiat ce⸗- Parum appetens & peponum. Nec ære, aut tergo, ſed capite luetis contumeliam. Quod ſi faſtiditum Manna diſcerpendos ferociſſimis anguibus Hebræos objecit, impunè Myſta non Angelorum eſcam, ſed Deum panem faſtidiet? Interit Saül appetens holocauſti: & Sacer- dos vivet refugus ſacrifici? Si Gomor extu- beret, Mannæ redundantia vermibus corrum- petur. Si verô nihil infundatur Mannæ in Gomor, deſidia contumacis evadet, eludét- que lictores? Qui ſervit altari, de altari vi- I. Cor.9. Pat, inquit Paulus. Epularer, litarémque non invitus, ais, niſi me angores ab illecebra di- vini poculi ſevocarent. Curarum me conficit tabes, & recorder epularum? Imò iis tum te maximè ingurgitare oportuerat. Eſt enim pa-= nis doloris, quem tum JESUS diſcipulis ex- hibuit, cùm vir dolorum eſſe, credique ceo. pit. Ei qua nocte tradebatur, accepit panem, 1. Coril & gratias agens, benedixit ac fregit. Impen- 3: dentis metu funeris, quod illi denuntiaverdt Samuel, Saül profugus palpitabat. Paſcualem tamen cum azymis vitulum ligurivit, quem illi Saga coxerat. Ponam coram te buccellam 1. Rege Panis, ut comedens convaleſcas, & poßſs iter 28.22: agere. Qui renuit, & ait: Non comedam. Coäégerunt autem eum ſervi ſui, & mulier. Et tandem, auditâ voce eorum, ſurrexit & ſedit. Moriturus vitulo Princeps ſaginatur, quem illi Saga, hoc eſt, Tigris paraverat. Et Dei Agnum, quem Virgo, id eſt, argentei velle- ris Ovis cœlo, Mundéque edidit, Chriſtia- nus abjiciet, quòd paulò triſtior exceſſerit do⸗ mo? Tædeat vos, quæſo, non holocauſti, ſed faſtidii veſtri; &, quid dicturi ſitis op- probranti Regi, cogitate. Ego, inquit Saul, ne carerem ſacrificio, abeundum mihi eſſe im- perio cenſui. Aræ loco thronum expoſui, ſup- poſui pro lignis ſceptra, nec Arietem macta- vi, ſed Regnum. Malui coronam mihi, quam hoſtiam ſubduci. Peccavi, fateor, ſed deſi- derio, votôque litandi: & ſolio inſidentem altaris libuit meminiſſe, ovantiſque una fuit & imperantis illecebra ſacrificium. Sacrifi= cium, inquam, eſurivi, non triumphum. Et quùm mihi inter loricas & ſceptra nihil fue- rit holocauſto potius: Servos Domini piget, pudétque hoſtiarum? Agite jam, & Veſtras mihi calamitates exponite. An perturbatio- nes, morſuſque animi veſtri acerbiores iis ſunt, quibus Elias advolutus junipero diſtabuerat? Petivit animæ ſuæ ille, ut moreretur. Telis enim Reginæ petebatur, & toti inviſus Sa- „mariæ aufugerat in eremum. Panem tamen ærumnoſus non rejecit; ſed eo ſemel, iterum- que languorem ſuum levavit. Nurrexit, 40- 1 medit, & bibit: & ambulavit in fortitudine“ cibi illius, uſque ad montem Dei Horeb. In- . termortuis Propheta faucibus foœdatum cinere panem 41 e es 1 Libel, oal mihuie tweni do! Hs tame r ſöbenn yophers un. A Nepudie⸗ , l4 i Erndb Mno. 21 Ukiun M 2 o ne a⸗ mee del r ſuſtiti Montes; edlncia Dennis par Ld extuct 1ua. Atta A Ibitn Ki, worte EKcttttur. Gentis ex Eentllimus ENque, wundam. lobo ken n Cbitie Detl ſed Mundds liemexo e Kren int, E un moler Cmyentun meri n eri ar (bet Kit lilgten l mm om . Chmuunſhon ſol n tal, K Oiith dd Eſit, 1 E enetzor 1 * W,. rlhin D Vermibcun. rchunr Mn n eracet, i lani, e Upitabet kn mn ligniiir Coran ke! in Cap. II. Lib. II Eſdræ. panem abſumpſit, Chriſti typum, in ſqua- lore dapum, reveritus. Et à Chriſti pane pPrimario aureas inter patinas, aureôſque Ca- lices quis te æſtus, angôrque divellit? Ubi Jezabel, quæ tibi minitetur? Ubi Samaria, quæ conſpirarit in te? Ubi Sacrificulorum manipulus, qui injurias Balim ultum iri pe- jeraverit cruore tu? Ubi fuga? ubi ſoli- tudo? Ubi mortis votum, & vitæ odium? His tamen è& fluétibus ſeſe emerſit Elhas, ut ſubcinericio veſceretur. Tanti erat, apud §. Né. Prophetas, ipſa quoque noſtri azymi um- bra. At enim graviores te ſeun domus, ſeu Reipublicæ ordinandæ implicant curæ. Non urbs, ſed à ſuis convulſus ſedibus Mundus umi ſervabatur reponendus, firmanduſque Noëmo. Qui tamen digreſſus ex Arca, ni- Gen. 8. hil habuit antiquius ſacrificio. Wdificavit au- 20. tem Nosë altare Domino, & obtulit holocauſta. Quo ille curarum id temporis, locique æſtu tumere debuit, in tanto terrarum, hominum- que juſtitio? Hinc Leo, inde Tigris fre- mebant. Hinc oſſium acervi intumeſcebant in montes; inde ruderibus ruiniſque depreſ- ſa ædificia fatiſcebant in valles. Nulla ju- mentis parata ſtabula; nulla hominibus hor- rea extructa; nulla feris arcendis erecta moœ- ma. Attamen non arx ad ſecuritatem, aut ad habitandum ædes, non ad ſpatiandum Xy- 3 ſti, porticuſque ſtruuntur: ſed ara victimis excitatur. Opus id Noëmi primum progre- dientis ex Arca. Rebatur emim ſenex pru- dentiſſimus ordinationem Mundi, reparatio- nemque, hoſtiarum auſpicatu, felicias in- choandam. Et mihi pomeridianum de pha- langibus ſeu dimittendis, ſeu immittendis coe- tum oblicies, quo te ab Aris clamitas non arceri ſed abſtrahi? An ibi extrahendus tibi Mundus eſt a colluvie, ſtragéque naufragi? Idem ego ſcripſerim de iis Regum Cæſarum- que Satrapis, qui Miſſis interdum non ad- ſunt, & ſæpè abſtinent Euchariſtià, negotio- rum molem cauſati. Ad ſpeciem veſtro in conventu multa diſquiruntur. Sed veſtræ mo- læ meri furfures excutiendi ſubduntur; nam imperii farinam unus commolit ſilex, gratior ſcilicet Satrapa, ſuper quem oculi non ſeptem, Spiritua- ſed ſeptem ſupra ſeptuaginta. Is, inquam fa- Rece- rinam commolit ſileæx, in quem Magnatum tempora. Olnhium ſunt oculi animique converſi. At quàâ Hibe. ſbe, ſi lapis eſt? Super lapidem unum ſeptem Zach. 3. oculi. Sed nullus in ſilice oculus; quod & 9. ab univerſis obſervetur Primas, & nullum ip- leer ſe reſpiciat, raròque nullum non deſpiciat. Alienorum enim oculorum alluvio ſuper lapi- ſed imponit. Nemo in cœtu veſtro Pilatus eſt, qui quod ſcripſerit, ſcripſerit. Nec in- felices propterea-haberi poſſunt veſtri con- ſili teſleræ, quas nemo non dixerit fortu- natas, quando in rotam actæ quolibet ver- tuntur. Jam vide, an excogitandis, ſcriben- diſque hujuſcemodi tabellis facrificari deceat ſacrificium? Ut alieno ſubſcribas ſuffragio, Dei verbum negliges in Altari? Cur ergo non litas aut cur ſynaxi non reficeris? Su- premus jam deſidiæ halitus conflatur in fuſ- pirium, aitque, tôt ſe patere inſidiis, peti- que adverſariorum dolis, ut fſacrificari plus jam pigeat, quaàm facrificare. Et ideò litan- dum tibi eſt, ne litere. Siquidem Moſes fre- mentem in ſe multitudinem terrore Numinis disjecit; quod non in Senatu, ſed ſuper Ar- cæ faſtigium exterrendis rebellibus conſedit. Apparuit gloria Domini ſuper tetctum fſœderis, Num. 14. cunbtis videntibus fil is Iſrazl. Divinitate inum- 0: braberis, non ſi garrias, ſed ſi pſallas; nec Arce, ſed Arcà, hoftis eludetur. Una enim viclima eſt, quæ præſtare poteſt, ne Sacer- dos immoletur. Pigeat, ſed deſidiæ. T'ædeat, ſed ſtomachi. Pœniteat, ſed divinitati ter- gum Miſtam obvertiſſe, pluriſque cancellos feciſſe tabelloniæ, quam Altaris candelabra;, inter quæ conſpici voluit JESUS-CHRIS- TUS Pontiſex Maximus, iliſque abſcedendum ſibi eſie, ne tum quidem duxit, quuùm non hoſtias imimolaret, ſed ſæviret in Antiſtites. Ità enim viſus eſt Joanni, quum ex ore te- lum depromeret. Ecquando Præſul ab Ara ſine nota diſcedet, ſi vel lanienam meditari, ſervatoris exemplo, minarique eum decet ex Altari? Merito ergo Nehemias in Pontifici- bus, non tam Cidarim, quam hoſtias extulit, maluitque illos ltatu, quam poteſtate inſig- mre, dixitque Sacerdotes. Jded & Judzis, & Sacerdotibus, & Optimatibus, & Magiſtratibus Ecclefiz⸗ nihil indicaveram. Videamus jam, jure nec Aae⸗ roli ne Pocillator tanti Principis rationale præferat lesene. faſcibus, præponätque prudenter Magiſtrati- bus Sacerdotes. Et verô quis dubitet Præto- ribus Antiſtites anteſtare? Romani certèe non Senatui Capitolium, ſed Sacrificiis dedican- dum eſſe cenſuerunt. Mitto ſyllabum attexe- re nationum, quæ Sacerdotes quaſi minores Deos veneratæ ſunt. In Lege Dominus Sa- cerdotem amygdalo deſignavit, quæ plantas omnes reparatione, floreque prævertit. Lia, Num. 17. foliis dilatatis, in ammygdalas deformati ſiint. 8. Quis non videat primatum Sacerdotii feracita- te arboris adumbrari, quæ, ſqualentibus cæ- teris, una vernat ſub ipſas fermé Februarii Ka- 10 M vio. nirc Auliei dem, caligare illumm aut docet, aut cogit. Reſ- lendes, invitãâ hyeme. Deus certè „ ubi de fcuun miſeri. Piceret vos ille ſanè, veſtriſque poſtulatis mol- Adæ regno ſermo eſt, Replete, inquiit, ter- Gen. 1. In e! Aalieo- liretur, niſi eum veſtri idololatria contuitus in ram, & ſubjicite eazm, & dominamini piſcibus 28. rin idolum, hoc eſt, in ſaxum convertiſſet. Ne- maris, & volatilibus o&œJli, & univerſis animan- enttan ca per lapidem unum ſeptem oculi. Angularis is tibus. Ad Noë verò, poſt ſacrificium, ait: Miſſa ce- 0 Dam, liarii to- lapis eſt, qui facit utraque unum; in diver- Replete terram. Et terror veſter ac tremor ſit ſa- Vebranda n ni irriß. ſum ſcilicet abeuntes ſententias Sapientium, per cuncéta animalia terræ, & ſuper omnes volu- iee. n Nacke uni ſuæ mentis conſilio inſerit, cogenturque cres oœli, cum univerſis ducæ moventur TWuper Furiſcic- dn ſenſiſſe omnes, quod ſenſit nemo. Ut emm terram Ommnes piſces maris manui veſtræ tra- tie robo- ie , Saperior ſurculo perexiguo prægrandes in agro trunci diti ſunt. Et omne quod movetur & vivit, erit Teinr cen- mnttiii , wni non alienam ementiri ſobolem coguntur: Ità gran- vobis in cibum. Vides, opinor, quàm munifi- 2“ vitia. totl n commit- dævi Regiarum viri ſanxiſſe ferentur, quæ centiùs litantis, quàm regnantis imperium ſit. Gen. 9:1 L e "m- alius ſcita eorum ſuffragis ſuperpoſuit. Non Ibi enim ſubigenda terra, hic exterrenda. An- poft ſaeri- oe 3u. enim pyri ſurculo quamvis enormis truncus te hoſtias, luctandum eſt; poſt hoftias, fulmi- feinum. it. mmn l Ceraſi obluctari poteſt. Sed prolem ſui ge- nandum. Quamquam præteriri non debet, pa- atg,jue 1H eris purpuratem offocat in ſtirpe, pyraque tuiſſe Adæ beſtias, Noëmum verò paviſſe. Re- . Ni , ferruginea non ſüpponmit tantm pro ceraſis, gis enim eſt alienos à ſe ſubjectos ducçere, iiſque, ucat, rn, 49 r “ tanquam 360 Eæcem- tanquam exteris, præeſſe. Sacerdos verò in munica- ſua viſcera pecudes vertit, iiſque veſcitur, ut io rara eas, quaſi futuram aliquando ſui portionem, Ke. complectatur, & diligat. Adam utitur, Noé kecleſia- Veſcitur animantibus. At in rem noſtram non Kici mi- ſatis iſta opportuna. Illud nobis in præſentia es ſus. ſatis ſit, auguſtiorem longè Sacerdoti, quàm Regni majeſtatem eſſe, timerique Noëmum, Adamum audiri. Noëmus enim dominatum hoſtiis fuerat conſequutus. Adam veròô naſ- cendo, vel emergendo koritus fuerat regni. Et quàâ ratione à Dynaſtis ſpernentur Anti- ſtites, cùm Deus delatum victimis princi- patum verendum, timenduúmque ſtatuerit etiam Elephanto? Terror veſter ac tremor ſit ſuper cuncta animalia terræ, & ſuper om- nes volucres cœli. At quæ noctua non deſ- puit Sacerdotem! Imò Præſulem quota non adurit noctiluca! At hæ ſi non aves, papi- liones certè ſunt. Piget à cochleis deteri, conſpuique Pontifices. Nullus ſtellio altare non adreptat. Toparcheæ, non Reges, nec Toparchæ tantùm, ſed Proprætores quoque Aarones & Samueles ad lævam abjiciunt. Ne- Eecleſia- mo viculo præeſt, quin de primatu diſceptet Kiei coli cum Præſule. Quos olim Cæſares revereban- deben? 2 tur ut parentes, hos nunc Eccleſiæ Patres Vi- *cecomites calcant. Nimirum ut in Cometem Pratori- Vapor addenſatus ab Aſtris mentes oculéôſque bus. mortalium in ſe traducit: ita præ Præſulibus & figlina dudum profugus ſemilixa, ſi paulu- lum à ſterquilinio evehatur, coli ſe petit, Dienisss Cogitque. Nec præ ſideribus obſervari expe- tit ceu Cometes, ſed nubis inſtar & mimbi, ore“s mutat. Solem effugat, terrétque mortales. Tu-ne præferéêre prælatis, quibus primas Cæſares . conceſſere? Luſere Reges Dynaſtæque coram tur. Arca, nec ſe Principem David credidit, ſed 2. Reg. s. Iyriſten, ubi à Sacerdotibus Arca reducere- 5. tur in Sion. Et una Michol, quam obſequii puduit, ſterilitate damnatur; ne auſa foœmi- na coram Arca ſuperbire, regulos pareret, qui contra Levitas Templumque inſoleſce- Ibid. 27. rent. Igitur Michol filiæ Saül non eſt natus fi- lius uſque in diem mortis ſuc. En ut præfo- cetur in ſemine pugnatura in cœlum ſtirps. Imèò mitiùs Cœlum, quam Templum, vin- dicatur. Nam ſtructuri Babelem Aſſyrii ado- levere impuniti, & balbutie luêre contuma- ciam. Naſci verò prohibentur, quos Michol contumelioſos in Tabernaculum educaſſet, faſtidiumque Levitarum prævertêre ſupplicio; non morituri, ſi ſpernerent Arcam, ſed, ne Arcam contemnerent, luce, vitaque carituri. Adeò diriori morte ſupplicio in contumaces Tabernaculo Principes animadverſum. Quod ſi exortu, imò & conceptu multantur Ma- tris arrogantià Filii, quos tamen Levitarum Arcæque obſequio exemiſſe purpura videba- tur; nec vagiere in Regia, quos ludere vetuiſſet Michol, Arcâ fœderis triumphan- te: Vivet terræ filius Arcæ Levitiſque il- luſurus! Corona debet fidibus obſequi Ta- bernaculo: Et Proprætor anteire ſe poſſe ſperat, ſine noxa, Pontifices? Submiſit ſeſe Arcæ David, putavitque cultu Numinis nul- là obſequendi demiſſione, premi poſſe fafti- gium Principatus, qui tum extat Reipubli- cæ vertici, cùm Templi ne veſtibulo qui- dem ſe coæquat. Et tu te credes à ſolio in ſterquilinium dejici, ſi ſupra Præſulum ver- ticem tuæ non circumagas currum arrogantiæ? Oliva At Davidem piget æmmulari? Pudeat non imi- tari Saülem. Hic excitæ per Sagam Samué- lis umbræ ità obſequutus eſt reverentiã Sa- cerdotii, quaſi Numen conſpicaretur in Pon- tifice. Intellexit Saul quéd Samuel eſſet, & inclinavit ſe ſuper faciem ſuam in terra, & adoravit. Id obſequii cineribus Pontificis im- penditur à Rege, & Rege tum pugnaci, tum impio. Et Dynaſtulæ in ſuperſtites Antiſti- tes intumeſcent, tum quoque, cùm ad aras Numini colloquuntur? Non ibi, uter præ- cederet, diſputatum; quæſnumve ſtare Præ- ſulem, an aſſidere coram Rege oporteret. Proruit quin illicò Princeps coram Sacerdo- te, ſubmifläque humi fronte, vix hiſcere au- debat Saül, ea illum religio inceſſerat deve- nerandi Pontificis. Saül Princeps umbræ pro- volvitur Sacerdotis: Et ponè tergum Pro- conſulis Præſulum phalanx conſequetur? quos ille, ut diuturnius iuo ſyrmati adreptare glo- rietur, in dioceſim reditum, ſeu profectio- nem poſtulantes ad Kalendas trahit ab Idi- bus. Fervent Epiſcopis Prætorum atria; iique Præſidibus adſtant, ante quos ſtare Reges ne in antro quidem veneficæ iunt auſi ſub Mo- ſe. Pudet impudentiæ. Utinam his Saul mo- riturus, & non ſuo telo, incumberet, ut ma- lè coram Præſulibus ſtantes Dynaſtas toto ſui corporis regnique conniſu, quaſi monſtroſos humi Antheos non ſubrigendo opprimeret, ſed elidendo. Nolo Davidem ſpectetis, ante Arcam, obſequendi ſtudio denudatum; Saü- lem attendatis, rogo, in maleficæ ſpecu co- ram Samueélis umbra provolutum. IIraéëhitici Sol imperii emergentem è ſepulchro Antiſti- tis umbram adorat. Tu verèò Regni non ſtella, ſed ſtellio, radiantem gemmis Cidarim defſ- pues, credéſque crumenæ tuæ furtis rapiniſque tumenti poſthabendum Rationale Pontificis 7 Quaſi verò nummis dignitas expendatur. Et quidem Samuel, non Pontifex erat, ſed fue- rat; imòô, ſi plurimis credamus, Sacerdos ex- titit, non Pontifex: cui tamen totus Saul pro- volvitur. Audio, quo ſe umbone Proconſules tueantur. Præferri cupimus, petimuſque Præ- ſulibus, quòd nos iis Purpurati Eccleſiæ Patres anteferant. Et ſplendidiùs ii nos, quam Epiſ- copos compellant, & liberaliùs acceptos dedu- cunt cum uberiori ſignificatione honoris & ſuis ædibus abeuntes. Doleret ſanè Carolus Borro- mæus, ſi deducentibus vos Patribus intereſſet, clamarétque & humaniùs cum Præſulibus agen- dum, & longè parciùs cum Præſidibus. Tæ- debat enimveroò Cardinalem ſanctiſſimum & profuſionis in Equites, & parſimoniæ in Epiſ- copos, quos pares magnis Principibus affir- mabat. Eos ſiquidem à Pontifice Maximo fra- tres aiebat dici, quo ille titulo ne Cæſares qui- dem appellarit. Quæ ſanè vir prudentiflimus ſanctiſſimè, medâ quidem ſententia, ſentiebat. Nam quis non doleat admitti paſſim Comites & Tribunos, ad aulæa torpentibus, & oſcitan- tibus Antiſtibus? Quos redire iterum iterum- que videas, abiréque inauditos ſummàâ Cidaris ignomini. In domo Sagæ adoratur Samuel à Saüle. Et nos, inquiunt, adorabimus Samue- 1. Reg. 28. 144 les, ſed non Menelaos & Jaſones. Extorſit vel ab Heliodoro reverentiam Onias, pro quo pri- mùm Angeli pugnavere, mox ipſi quoque pero- ravere hoſtis ſatellites & Tribuni. Tanta eſt vir- „ Ma- tutis etiam inopis & inermis in cataphracos vis chab. 3·. & paludatos. Heliodorns autem, hoſtid oblatäà, & 3 4. Onie onll ccetißik le ſ⸗ cntiger aio, l ſur matton udpinio Frobro upbit, i Elitss e⸗ libidinen Gegle n Nelte Ache elici⸗ Unm Dai, amunu , fekentur in ete, le einm in n N beur n rn linme unn kaulas as ter uln kien le nn Uuttem ir uulle ſdi d thllso lna inl tktent, Alribrs Nadorare⸗ Chidtate (bidine N netennade Mtll, Nee⸗ Ennecent, 1— nolrleſee ſhiinii tr Alglle, te Conetz Utedi lenit Orann dnt V ln etſiti es⸗ epsunhen e teien r. nlecnen' kl Pokir. 8 trhn Ag mmm an l 8 ſiae len nt aul ſl m hi Nln Umberet,en. Dynatani Gvan nuht Ndo ophimn, n heckti ,u enbucdann, alelce hent luwun I epulchro Regnime nis Cormt 2 fruin nle MN e enln lenr er, Kl nnu, ente ven udilt nbor Mud peiniiri un Lockele s, His acceſtut, Me horonil 1e Cuwiuhr tibuu m litur. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. Onic gratins agens, répedabat all Regem. At gizliſia. Onias videmus raro; nuſquam non obviis Me- erum nelais. Deberet ea efle Levitæ ſanchitas, ut vel r nudus dignoſceretur à Scriba. Vitem etiam ſine pampinis & racemnis nemo hyeme non diſtin- viis ſzna. guat à ceraſo. Habet illa in ipſo ſqualore cor- let, & co- ticis majeſtatem quandam, quà in culturam nigrore nubium quin effulguret, impediri Poſſit. Ità Levitam dignoſci oporteret exutum Rcèt byſſo, centonéque deturpatum. Joſeph ſanè nullà ſervitutis illuvie, nulléque pædore carceris infuſcabatur, quin eum Putiphar præ- fecturâà ſuæ domus efferret, cuſtéſque carceris renuntiaretur à Cuſtode vinctorum. Nec Saram Pharao, nec Juditham Holophernes corrupere;, quòd ſuæ fulgore pudicitiæ ſanctiores Lucre- tiâ matronæ, à ſui injuria corporis ſceleſtiores Tarquinio Principes deterruerint. Ut propter- ea probro Dina non caruerit, quam Sichem, ut rapuit, violavit. Vix enim haberi pudica Vir- ginitas debet, quæ nec diem unam adoleſcen- tis libidinem remorari potuit, ſui afflatu, ful- goréque pudoris. Eliam reverebatur vel cum melote Achabus, immiſsique in eum ſatellites, non pedicas captivo ſuo detulere, ſed preces. 4. Reg. . Homo Dei, noli deſpicere animam meam, & 14. animas ſervorum tuorum, qui mecum ſunt. Re- verentur ſuam prædam emptores, &, quem vinxere, Leonem reformidant. Leo enim eſt; etiam in cavea. An non Paulum Felix revere- A4. 24. batur in catena? Diſputante autem illo de Juſti- 25. tia & Caſtitate, & de Judicio futuro, tremefa- Stus Felix reſpondit: Quod nunc attinet, vade: tempore autem opportuno accerſam te. Ore, fron- téque Paulus tonabat, ſuumque Judicem ſeve- ritate conterruit. Quid? Nonne Petrus nec ancillam latere potuit, quin Chriſti cliens ha- peretur; nulloque jurejurando ſuam potuit dignitatem ipſis quoque calonibus obvelare? ma⸗kis Etenim, ut nequicquam Adam turpitudinem ram perf ingluviei ſuæ perizomate convelavit; ità pro- eii. miſlas ſibi cœli claves à Chriſto nec perjurio Aeilie Petrus involvit. Extabat enim mendaciorum gravi. nebulis Apoſtolicæ Olympus dignitatis, ſuaſque celeßahi. latebras tituli fulgor prodebat. Id ſi fulgoris corum ve- elnitterent, præferrentur facilè cæteris & Ma- ur omna. giſtratibus & Ordinibus Sacerdotes. Eeeos adorare piget humi dejectos, vulgéque nec cupiditate plerunque abſimiles, nec interdum Cupidine. Niſi è palude ſeſe extrahat, cœloque Cometem addiderit Vapor; nec Regibus exti- metur, nec à Vatibus obſervatur. Ubi veròô emicuerit, non jam Vapor, ſed Fax, ipfſis, invi- to cœlo, ſideribus antefertur. Mathematicorum ſiquidem hoſtias, orâque ad ſe rapit; & morie- tur Auguſtus, non aſtri indignatione, ſed torvi- tate Cometæ. Quod ſi aggeratos tonſoribus & ephebis Levitas vulgus cirris, talis, compota- tionibus, ſuſpicetur; non ſe poſthabitos Le- vitæ doleant Optimatibus; quando ipſi peſſi- mis ſe & ganeâ coæquarunt, & forté cymba- lis prætulerunt. Lapides ſanctuari, ſi à Tem- plo in forum provoluti fuerint, calcabuntur. Nam abducti Templo Calices Babylonem;, non Diis;, ſed Scortis propinarunt, licèt necem Regi prædiceret Daniel. Quod caùm fCdumn ſit, fœdius quoque eſt, nec Hieroſolymnis ſuæ domi agnoſci Myſtam, neſcirique Sacerdotem, non ab Arabibus tantum, ſed à Legis quoque Eihicæ Fom. II. ſui ipſos quoque excitet Moœcenates. Emerſiſſe 8. pb. ex antipodum terris Solem; quamvis nubilo, obſcurôque cœlo, intelligimus; quòd nullo ceiſque præferebat; cumque latere vellet, la- Verùm ritudmque peritifſimis. Os Pauli cædi juſſerat Ananmias. Quem Apoſtolus à Deo ictum iri enun- ciavit. Peroitiet te Deus, päarizs dealbate. Et, Act.23.55 qui aſtabant, dixerunt: Simmaim Dei Saoerdo- tem maledicis? Dixit autem Paulus, Neſviebum Fratres, quia Prinbeps eſt Sacerdotum. Nefſcie- ras ? Ergo percelli à te poteſt impunè. Nam indignum ſeie Pontificatu fateatur necefſſé eſt, qui, ut Princeps habeatur Sacerdotum, non Oris indicat majleſtate, ſed per præconem enunciat deluſori. Non eſt in ſua Dicœceſi Primas Le- vitarum & Cleri, quem, niſi nobis nomencla- tor interceſſerit, gregarium putaremus. Ne- mo monet aut coœlum toniiſle, aut ardere thus. Suâ utrumque aut fragranti?, aut vehemen- tià ſe prodit. Doleo propterea fubeunti ady- ta Sacerdoti Moſis juiſu addita titinnabula; ut argenti tinnitu à Levitarum turba Taber- naculi Princeps diſtingueretur. Ea dempta no- væ Eegis Antiſtitibus, quos æfe nolim, ſed modeſtià internoſci. Suo ſe & colore Flos, & odore oleribus eximit: & Præſul ne jura- tis quidem teſtibus Sacerdos eſle credetur; credeturque ſemihxa? Chriſtus in ſtabulo quo- que ità jacuit, ut coëgerit ante ſe Reges pro- cumbere, micçante Pueri, inter rudera ſpelun- eæ, majeſtate. At ibi Divinitas fulgurarit. Ahiæ nullis ſeſe ſordibus Jeroboami uxor occu- lere potuit, quin Regina putaretur. Ingredere; 3. Keg: 145 uxor Jeroboam: Quare aliain te eſſe ſimulas ⁵ 6. Porròô Vates dudum lippire cœperat. Attamen quam vultu noſſe non poterat, diſcrevit inceſ- ſu. Cam ergo illa intraret, & diſſimularet ſe eſe quæ erat, audivit Ahias ſonitum pedum ejus introeuntis per oſtium, & ait: Ioredere; uxor Jeroboam: Quaré aliam te eſſe ſimulas ² Utinam nos ſaltem fœmina latuifſet. Ergo exuta monilibus phaleriſque Princeps, maje- ſtatem, quam capite diſcuſſerat, pedibus, cal- tere non potuit, noſciturque licèt extorris, & vaga, & pannis obſita. Præſul verô quidam ſuæ domi nec jurejurando ſe prodidit, & cùm ſe eſle Antiſtitem juraret, à Scytha Anti- ſtes eſſe non eſt creditus. Ea erat & ornati aureis fibulis & diſcincti, præ calore, in aula boni Sacerdotis indecora figura, ut ab éxtero putaretur, non Dominus familiæ, ſed Hippar- chus. Fulſiſſet, niſi effulſiſſet Antiſtes. Quò illud Chriſti oraculum recidit: Vos eſtis Lux iatth, 55 Mundi. Non Soli opus præcentore, quum 4. dignitatis ſuæ ſui jubaris fulgorem interpretem ſortiatur. An Mundi lux ille haberi poteſt, quem eæ ſepſere tenebræ, ut nec oppidulum il- luſtrarit? 5Æquè enim & imberbem eſſe dede- cet Epiſcopum, & barbatulum: quem aut eraſò mento ſqualere cum Carolo demiremur oportet; aut promiſſis cum Auguſtino villis horrere gratulemur ipſo planè ſqualore ſpecioſierem. Terrere debet Antiſtes, non efflorere: & cùm ſe ſciat ſati è tribu Juda Leonis collegam eſſe; jubam excutiat, non corollas. Etenim ut S801 etiam non obſervanti incurrit in oculos: ita in- cogitanti ſeſe Præſul offandat, deſlectatque in obſequium ſui etiam negligentem. Nec fra- grare illum velim, nec putere. Ut enim rfe- molliri eum non decet in violam: ità illum af- perari non oportet in rubum. Ego ſum vitis, in- Joan. if. . quit Chriſtus, vos palmites, Paſcat Præſul, non obleétet; accedentes excitet, non enervet. Exéa Cant.. 1r, mus in agrum, commoremur in villis. videamus, ſi floruerunt mala punica. Nec deſertum pe- Hh t1t; 362 tit, nec pratum. In agrum egreditur, nec pla- tanos exp orat, ſed punica. Luxuriantium vox eſt, Coronemus nos roſis. Votum verò Prophetæ eſt, ex agro redire domum cum manipulis. Delicati eſt, rimari tubera per cuniculos. At metalla humo refodere, prætorium eſt, & Conſulare. Pictà, auratâque puppi velifica- tur fugæ primum, tum funeri Cleopetra. Nam abiegnæ, non eburneæ fuere Salomonis Libur- nicæ, quæ, fartis auro, argentéque carinis, renavigabant è& Tharſis. Opulentia Præſulis effulgurat in Altari. Nec gemmis nitet, ſed oraculis fulgurat. Nam vel puellulæ ubera non monilibus Mater, ſed moœnibus, imèò Cant. 8. 9. arcibus cohoneſtat. Soror noſtra ubera non habet. Si murus eſt, ædificemus ſuper eum pro- pugnacula argentea. Non tentorio, aut catenâ, faſcibuſve ita Joſeph fratres exterruit, ut ſuo eos nomine exanimavit. Et dixit fratribus Gen. 45. 3. ſetis Ego ſum Joſeph. Non poterant reſpondere fratres, nimio terrore perterriti. Nunquam illos ita expalluiſſe ſenties, ut horruere, au- Afabili- dito Joſephi nomine. Sagittarios tranſmiſere sas gaαε*α. Fratrem circumſtantes impavidi Patriarchæ. S& geſeph. Lonitruum fuit, Ego ſum Jeſeph. Larva eſ- ſet, non Levita, ſi fucis, aut phaleris vene- S rationem extorturum ſe ſperaret. Sedenim & coœlum Iride exornatur. Sanè. Verùm Iris, niſi lippeſcas, torquet, non torques eſt. Minita- tur veriùus, quam blanditur tum quoque cœ- lum, quùm comitur. Suas enim phaleras pro- tendit in Arcum, & nebulis ſepit, ut hinc ja- cula, inde veròô fulmina reformides, omni vel in pigmentis ſuis ſublatà illecebræ ſuſpi- cione, pompäque. Nolo aris admoveri Cyclo- pes. Malo tamen Cyclopes eò irrumpere, quàm Pigmentatos. Vidi enim ſub jugum di- vinæ rhedæ miſſas Aquilas, non Upupas. Nec Cygnos eò videas admoveri, ſed Leones. Qua- ſi ferociam paſſurus ſit Deus, à quo procul laicivia eliminatur. Cruentum cæde Agagi Sa- muelem vidimus, odoratum non vidimus. Furit Elias, multà ſtrage Sacerdotum Belial ſplendidè fozdus: non item aurigatur unguen- tatus. Aaronis effloruit virga, ſed non penitus degeneravit in floſculum. Nam florem edidit, ſed pronubum frugis: gemmardmque illece- bram virge nomine, formâque temperavit. Auro vos oblinitis? Aurum intuemini. Habet id nitorem in venis. Sed adnatum terræ, adeò illuviei eſt tenax, ut vix igne adigi poſſit, ut effulguret. Tanta eſt erga parentem metalli reverentia, ut nec ſuppliciis dediſcat, exuât- que tellurem. Et Chriſtianus, initiatus Cruci Domini angoribus celebrandis, ultròô nitere quærit, teſſeramque abjicir Crucifixi, quaſi eum pudeat eſſe Numini concolorem? Non ita Paulus, qui ſtigmate ſuperbiebat, non ſyr- mate. Non ità Sponſa, quæ nigrorem decorem eſſe reputabat. Nigra ſum, ſed formoſa. Ideò- Cant. 1. F. Jue cum honore à ſagittariis tum tranſmiſſa: quam deinde unguentis delibutam, palliéque tumidam nudavere cuſtodes moœnium, ur- Olſe. 10. 1, biſque vigiles. Clamat Oſee: Vitis frondoſa Wazl: mieltiplicavit altaria, exuberaævit ſimu- lachris. Idola racemis immiſcentur, nec latet anguis in olere, ſed è& pampino Beelphegor jaculatur. Quid ergo à me velles, inquies? Ut te Chriſtianum eſſe meminiſſes. Ut non abaco, ſed arâ pPompæ tuæ ſpeciem metirere. Ut li- tando, non effulgendo, clarum te fore crede- res. CQupiebat iibi obſidem dari Abrahamus Eoclefiaſti corum qua Pompæ? Eeeleßa⸗ Kicorum pompæ. hili- S ſed Yravis. Oliva futuri imperi, aitque Domino: Unde ſtire Gen. . poſum, quòd poſſeſurus ſim eam * Agebatur . hoc ſanè loco de regno, quod ut feliciter auſ- Aſ- picaretur Patriarcha, non Arcem jubetur ex- “ truere, ſed aram excitare, nec pugnare Ca- érands. taphractus, ſed ſacrificare linteatus. Et ref pondens Dominus; Sume, inquit, mibi vaccam triennem, & capram triämam, & arietem anno- rum trium. Notent hic auſteri Chriſtianæ ele- Gi gantiæ Ariſtarchi, ut Moſis tranſlator lectoris Sané tædio conſulat, invariati ſenſus ter vocabulis variatis. Viden' autem, ut regni omen non ſcep- tro, ſed hoſtiâ capiat Abrahamus. Quod ſi vi- ctimis regnum defertur uxorato; ut regnum tueatur Sacerdos, ſeſe hoſtiis abſtinebit? Hac Politica in Chananæos claſſe depugnatum. Bos triennis““. pro ala equitum fuit, pro peditatu capra, pro Legato aries & Dictatore. Non elephantis in Nligigf, aciem explicatis, non falcatis in hoſtes curri- Sagts 14,. bus procurrentibus, non diſploſis catapultis in ro mer. triarios de hoſtibus debellatum. Turtur inſe- Am, hi ut ctus, ſed cæſus, indiviſum Palæſtinæ impe- Siar e⸗ rium portendet Iſraeli: Cruentâque Columba hnt. Hebræis purpuram deſignavit, ut candore vi- tæ, non morum ſævitie vadendum ſibi eſſe ſci- rent Iſraëlitæ ad hoſtici ſoli poſſeſſionem. Abraham, ut regnum conſequatur, litat, non garrit; nec adulatur, ſed adorat? Ab hoſtiis re- tardari nec haſtis decet Antiſtitem. Vadendum quamquam eſſet per excubias, telâque hoſtium, operari nos ſacris nihilominùs oporteret. Quod cùm egeris, Fabium non præiſti, ſed ſequu- tus es, per obſidentes Capitolium Senones ad Quirinale ſacrificium non euntem ſolum, ſed inde in Capitolium redeuntem. Pudeat cum vitæ difcrimine compertiſſimo litatum Satanæ Romæ; cùm nos pigeat non haſtas tranſinitte- re, ſed violas, ut litemus. Vis Optimatibus anteferri? Eſto optimus. Magiſtratibus præ- Poni optas? Iis Sacerdotes prætulit Nehemias. A ſacris verò eos, non ab infulis appellavit, ut obſequium extorturos ſe crederent Præſules gemmis tardiès, quàm victimis. Soed & Judæis, E& Sacerdotibus „& Op-⸗ timatibus & Magiſtratibus, & reli- uis, qui faciebant opus, uſque ad id loci, nihil indicaveram. . 1 cild eve⸗ jam ſumus. Videndum eſt, cur Optimates har viler. Magiſtratibus anteponat. In promptu eſt, niſiſi fallor, ratio. Nam faſces, ut adeſſe poſſunt ac: immerenti, ità quoque abeſſe poſſunt; addun- cedde. turque deſignato, non inſunt. At Nobilitas ſubeſt Optimati, illique, non additur, ſed ad- naſcitur. Affricatur Prætori fulgor, quo ple- runque fuligo generis diſpelli non poteſt. Pa- tritii is contra flos ſanguinis eſt, ut nullis ærum- narum vepribus poſſit intercipi. Effulgurat vel & Cruce Regulus. Marius verò Minturnas cir- PRæ laio Conſularibus Præſules gratulati Rer men cumtulit in triumpho, nequiitque cunarum fimum vel ebore Curulis eradere, Conſul & ſervus. Truculentia ſiquidem in cives, perfi- diàâ in Imperatorem, odio in univerſos com- probavit, tantâ laurearum ſylvâ ſepiri fruſtra inglorii generis urticam, quam nilſi ſplendor indolis penè divinæ afflaverit, pungat ne- ceſſe eſt, urâtque, licet violis conveletur. gaſonem quis Saülem fuiſſe neget, tum quo- que cùm à clitellis exſcendiſſet, regiaque ialelle⸗ e 8 Tenra Gebarchi nelui Omner. alamum Upleiun lngre l 1 Mori frllbus gſeto a jan in Annatiune ſauns obl Enpunn ant atüi1 iin Maha tun huge Crvorig an Cltrant? Ujrinhitn Ctun, en Mmi ach Me enn E, Vora Ariat, nil grinem uln ea, llasinpe ui. Hoc ,ſitame ſen enni⸗ fabilunar⸗ Dmnide 4 thonumn ſiſhlei⸗ Cunt ur ſe u ile ſil Nn bi Uol l ſ elr het ertmn 1. Moen Cinet, N⸗ luunh, D gumunn nmng 4 orum A , uſel eol A. r uun,ii in Ue Ancninten Arieten . Chifin dor An ter d Orendil olt⸗ 0; N Dfinti d tenct, negtun in us n d. Tunri Mnigteln, , cNn cun Tbiche li atu, Nn 4t Otoli tem. Tadetr telagner, opore ul gilunn En eunten iu tem. llen Hamn e luſta tann nn Mgilrrberr retlt M cedril inl iln Gihut, l 6t, Np , in Cap. II. Lib. II. Eſidræ. 363 diſſet ephippia? Etenim, niſi obſcuritatem generis in imperi luce retinuiſſat, non fuiſſet in Davidem per tenebras & latebras graſſa- tus. Non eſuriüſſet Philiſthinorum præputia, niſi fuiſſet, vitio generis, animo mentéque in- circumciſus. Aperto Marte conflixiſſet cum æmulo, ut opinabatur, Imperii,; non autem nuptiarum obtentu tantum regni columen te- 1. Reg- 16. lis hoſtium deſpondiſſet. Gic loquimini ad Da- 2. vid , Non habet Rex ſponſalia neceſſe, niſi tan- tuùm centum præputia Philiſthinoum. Calonis hæ ſunt inſidiæ; non furor, irave Principis. Terra eſt, quæ clandeſtinis concuſſionibus debacchatur in urbes. Nam coœlum ſua tela luce plurimâ colluſtrat, fulgurâtque antequam fulminet. Davidem odiſti, Saul? Cur illi thalamum apparas, ut feretrum adornes? Cur ſupplicium lemniſcis voluptatis obnubis? Cur demique laurum pangis, ſi cupreſſum exco- lis? Mori Ducem optabas, & fabulabaris de ſponſalibus Filiæ? Ità Mures ferocirent, Leo- nes verò aut Rhinocerotes non ità. Davidem; ſi eum injurium cenſuiſti; palam objurgato; damnatumque majeſtatis vel ſecuri ferito, vel ſecurus ablegato. At triumphum canere, non tantùm ante victoriam, ſed poſt latrocinium 3 Sicari, non Regis eſt. Quæ enim Syren eſt Michol, cui profuſum è& Goliæ jugulo fre- tum ſanguinis non ſufficit, niſi centum in illud cruoris amnes, quaſi pretii appendices, ex- currant? Patet animi fraus ipſis Euripis La- Pyrinthi tui-: Nam, qui, poſt Gigantem obtrun- catum, expleri optat novâ hoſtium ſirage, non is adverſarii cruorem ſitit, ſed victoris. Neque enim tanta eſſe poteſt Regis ingluvies, ut, vorato Goli, novos exinde hoſtes eſuriat, niſi in ea patina ligurire ſe poſſe credat ſanguinem triumphantis. Ergo alia rabies; quam ea, quam ſimulas, in novas te cadaverum epulas impellit. Ui fiat, inquit, ultio de inimicis KRegis. Hoc ſanè, ut nihil iniquius, ità nmihil ve- rius, ſi tamen perſona livori detrahatur. Ho- ſtem eſuris, non ut Arca; ſed ut Thronus ſtabiliatur. Nutare ſcilicet ſolium putas, niſi Davidis capite fulciatur. Atqui ſui Principis thronum non ſuo capite, ſed ſuâ fund Davi- des ſuffulciunt, nec cadendo, ſed cædendo fa- ciunt, ut ſtet An ruat imperii ſedes, quam Gi- gas ſtare ſuà mole ruendo aut docuit;, aut coë- git? Ne regnum collabatur tuum, Micholis tibi vinculo eum Ducem adnectito, cujus te funda à ſervitute in principatum aſſeruit, fe- citque de transſuga Regem. Tuæ lapis ille fun- damentum Regiæ ſit, non funus triumphan- tis. Alioqui, ſi ſtetiſti, pugnante Davide; corrues, occumbente. Non babet Rex ſponſa- lia neceſe, niſi tantum centum præputia Phili- Dienia, Rhinorum. Vox iſta, vox eſt Accipitris, ſed ataone. quam utinam Columba ediſceret. Ut nimirum dignitatum dos una in Eccleſia foret, incircum- Zelus . Cilorum ad incolumitatem ulcus & ſtigma. ſervan tie. Abſit, ut ficlos repetat Petrus pro ſua Michol; l cnz. um pro ſua Saül non talenta exigat, ſed præ- maram. Pitia. Admittantur ii tantùm in Regis thala- mum;, à quibus ad Chriſtum traductos quam- Superior Plurimos intellexeris. Audita vox ifthæc eſt; rune . ed non in terra noſtra: Nubet Michol plus ho- ſtilis ſanguinis offerenti. Tunc inertiæ deſ- pondebatur non rarò. Evolve Bernardi thre- nos. At cum jam abierit ab Eccleſia hyems illa teterrima, quæ adeò perterrefecerat Pe- trum Damianum, ut ſecederet in eremum: Ethicæ Tom. II. relictà purpurà, velut alter, ſed ſanctior Jos ſeph. Jam Plores apparent in terra Chriſti 3 ſuo decore induti; quando Roſæ præ cæteris rubent , quia ſpinis dolorum labormque non carent. Quam autem in Eccleſiæ labiis optaremus vocem, eam odimus in ore Saulis 3 qui prælium Davidi canit, ut poœznam ingigat. Macéctari optat, quem cædere non audet. Emit- tit & carceribus aurigam gloriæ; ut carcerem in meta, non pallium nanciſcatur. Vinciri eum optat; non vincere. Mallétque unius cæ- dem circumciſi; quàm ſtragem incircumci- ſorum centum. Præliare, David; ſed; ſi te pProbare cupis Imperatori; non cum hoe rever- tare opus eſt, ſed in hoc. Tum Micholi fece- ris ſatis, quæ innocentior eſſet, ſi foret Vipe- ra. Nam parentis interitu felieiter prodiiſſet ; quæ viri funere peſſimè nubet. Diſce hirudi- nis ingluviem; quam nec Goliæ cruor exple- vit. Et ideò fortè tantus eam ſanguis non ex- plevit, quòd eo ſe tantùm recreet ſuctu; quem illi non triumphus parat; ſed perfidia. Si ta- men parentem filia imitatur. Nolim autem Saülem proditionis incuſes; nam perfidiam ſuam eo umbone tuetur: Numquid non filius Je- i. Reg. 9 mini ego ſum, de minima tribu Iſraël, & cogna- 1. tio mea noviſſima inter omnes familias de tribu Benjamin *“ Hæc cùm dixerit Saüul, ſubjicere opprobranti illud quoque poterit: Quare ergo lbidem. loquutus es mihi ſermonem iſtum? Inſidiari po- teſt, pugnare autem cum victore non poteſt; ab Aſinis ad Equos tranſductus Opilio. Ru- bigo enim generis tam altè telo hæſit, ut nec byſſo extergi poſſet. Nam ſuberi ut pluri- mum auri defuderis; idque in Cæſarem effin- Habiiss xeris, truncum ſe eſle clamat; muſſatque ſub "slue. ea pompa, nulla poſſe ſtipitem tantà metalli Dignitas adobrui opulentiâã, quin ruſticitas emergat ex non confis auro, ſuppoſitumque Cæſari truncum, invito isnde vili⸗ Phydiâa, vociferetur. Nemo bene aflſuit holo- eS. ſericum panno. Et lictoribus ſi valletur gla- mis merizis diator, non deduci credetur, ſed duci. Adeò, Mms. non ubi conſtiteris, ſed quà eruperis, intereſt. Candet, rubétque ferrum inter ignes. Aſt bre- vi non exuiſſe nigrorem, ſed coloraſſe tan- tùm deprehendetur, ubi ruborem remiſerit ; follibus aut difflatis, aut immotis. Mirabare in pluvium Arcum nebulam coloratam? Diſ- perit, antequam ab ea oculos detorqueas- Non enim pompam fundit, ſed haurit, brevi- ue ſpectantibus decoquit. Nam Pavonem d⸗ eum ſupellex nunquam fallet, quam ha- bet à parente. Eraduntur facilè fuci, ſensim- que pigmenta collabentur. Nullæ trabeæ itaà remigem cohoneſtant, ut tranſtra non oſtentet in curuli, exolutiſque faſeibus remum profe- rat cum ſecuri. Quis enim à roſtratis tranſ- cendit in roſtra, ut non velificatus honori ſuo intelligatur, oleâtque ſentinam in ipſa Reipublicæ puppi? Ut myrto vinéque elueris coria; & aceto perfricueris; aurôque pluri- mo conſignaveris, vervecem inhalant, & arietem olent. Vidi ego & piſtore (quæ fors naſcendi obſtare non debet vel Conſulatui adipiſcendo; ſi aut doctrinà „ aut virtute aut promeritis ſeſe elevet ad Curules: qui- bus fulgoribus omninò carebat is, de quo loquor, piſtor) repente Croœſum adequitare patriciis; & quamvis Attalicis innataret, gem- miſque obrueretur, ſubcerniculum ille tamen in ea tum quoque pompa agitare videbatur; cernebamque pyropis furfures agglome- Hh 2 rari2 rari 3 fluente, penè dixerim, e criſtis & tor- quibus farina. Torpebat quaſi captiva ſtrues ea tanta; gazâque gemmarum, nec triumpha- te illam; ſed triumphari dixiſſes; quéque mi- ſerrimus Felix nitebatur officinæ ſordes ex- cutere ſtudioſiùus, eò iis ſqualebat fœdius. Nam quem ſerico prætextatum nemo non per- tuliſſet, paludatum & fullones depilarunt, & ſarcinatores concerpſere. Putabat tectum ſe iri ſerico; quo potiſſimum nudabatur; qui- que modeſtè diverſatus cum civibus fuiſſet non inglorius, carpento carpebatur, & lato clavo transfigebatur infelix. Videbatur in ea rheda ſcenicus Phaëthon Solis ſedem inſ- cendiſſe: ſed eum feliciùs excuſſum excipe- ret Padus, quàm Senatus aurigantem admit- tet. Nam licèt in novæ familiæ teſſeram ci- ſternam expinxiſſet, Veritas tamen emerge- bat è& puteo, ſtupente Democrito. Non enim in ciſternam novam Jordanis vetus influxerat, quo lignaria ſecuris premeretur, vix eam re- miſſurus imperio Eliſæi. Fluitarunt in tuis mox undis cribra;, incernicula, ſextarii, pa- læ, omnéeque Piſtoriæ inſtrumentum: totâm- que artis ferraginem ideò inſcius in puteum demerſiſti, ut ſuo emergeret naufragio lu- culentior. Tuus mihi viſus eſt veteri Joſephi ciſternæ novus non abſimilis puteus, in quem demiſſa generis artiſque colluvies, educta ci- tò eſt tanto rumorum incremento, ut filia di- ci poſſet accreſcens cum Joſeph, fſuas ali- quando latebras mergenti ſe transfugæ ex- probratura. Non Urinatore opus in hac ci- ſterna, in qua fluitant furfures. Id tibi tan- tùm periniquè objicitur ab adverſariis, auda- Cter ſcilicet abs te peti Magiſtratus, quando nemo te verior candidatus, qui è farina du- dum emerſifſti. Hæc non ideò dixi, quòd prodire non poſſe putem Conſules è gur- guſtiis, quando non ſemel evehendos per- docui etiam fullones, & cetarios, ſi iis in- volvatur ſordibus bellandi, regnandique capa- KRexevehat citas. Qua de re non raptim diſſeremus proxi- ſam a. mè conſequenti commentario. Repreſſi tantùm natos,. commodatæ tumorem trabeæ „ quæ popu- lari aurâ non ità inflari debet, ut ſuæ peni- Dignitas tus ſortis, generiſque ſui obliviſcatur. Colat mases" adultos in ſtragulis, frequénſque imaginibus atrium ſubmiſſione faſcium deveneretur. Ut Honor mu. enim pleroſque nobilium ità ſors claudicare co- u gat, ut nunquam Curules inſcendant, quas Nobilia, tu homo novus occupaſti: non ideò mirari colideées, eos non Te oportet, qui primus è tua gen- te Jovis pateram libaſti, quam abavi opti- matium non ſemel exhauſere. Hanc tibi mo- deſtiæ facem prælucet Jebu, qui pigmen- ta, ſcelerâque Jezabelis ut inulta eſſle non eſt paſſus, ità in laceratæ cineribus avo- 4. Reg. 9, rum faces honoravit. Præcipitate eam deor- . Jum. Id ſiquidem lIuxurianti in luctu, & fu- perbienti in captivitate non tam fœminæ, Rel’giofer quàm tigridi debebatur. Ite, & videte male- Rarzstekt dibtam illam, & ſepelite eam: quia filia Re- fundato- gis eſt. Hoc atavis reddebatur, quorum trium- Pan Ye0 Phales lauros ſuorum virulentià taxorum cruen- inpœna. ta Syren inficere nequiit: nec potuit fulgo- rem purpuræ, quâ parentes enituere, horro- TPervoy pro re fuli abs ſe ſanguinis infuſcare. Occidatur Rttien ut Furia; ſepeliatur ut Princeps. Puniatur fſcelus: genus excolatur. Dirumpatur hi- gegabßel, Tudo, ut Nabuthi cruorem revomat, quem exſuxit. Tumulum verò habeat, ne compu- 364 Oliva treſcat in Sole , quæ meridiem protulit in aurora, coronata antequam nata. Sibi ſcele- re coönflavit incendium. At ardere penitus non poteſt, quam tot undique decorum amnes circumfluunt. Nec tanta myrtorum ſylvà, laſciviâque ità familiæ laurus offoca- tur, quin eam propugnet, ſervétque fulgu- titam. Jepelite eam quia ſilia Regis eſt. Non ſolio parcamus Jezabelis; id enim ſuis fla- gitiis conſiupravit: cunis parcimus; quas illi eburneas ſtruxere parentes, ſubactis, abdu- ctiſque in triumphum Elephantibus. Sepelia- inus non ſupplicium luxuriantis, ſed ortum regnaturæz. Parentemus non funeri Jeza- belis, ſed ortui. Tum enim juſta ſolviſſe, feretur Jehu, ſi, qui proſtitutam oppreſſi, percolam Optimatem. Dabitur & Nabuthi inferiis cædes perimentis, & parentum ma- nibus ſepulchrum laceratæ. Hinc canibus, hinc præficis Jezabel valletur. IIIis diſcer- patur impia, his Regina condatur. Tantum generi deferendum eſſe cenſuit etiam polluto novus Iſraelis Princeps, ipſis imperii ſui Ka- lendis. Et tamen non ſorte, aut vi adrepſe- rat, irruperâtve in Regiam, ſed Eliſæi nutu Princeps renunciatus, non ſegni bom- bycum opificio, ſed ſtrenuis ex hofte abrep- tis ſpoliis regni thronum inſtraverat, nec conchylio togam, ſed ſanguine imbuerat. Is pPorrò & ſanctitate chriſmatis, & cruoris nobilitate inſignis, in putidiſſimo Reginæ tabo gemmam generis rimatur, & in peſſi- ma fœmina reperit, quo jacentem effer- ret, inferrétque conditivo. Tu verò non Dignis: prophetiæ delibutus oleo, ſed malarum ar- von wute, tium lixivio perfuſus ad imperium, uno tuæ ſedis fulgore ità lippies, ut cimmerias me- cfabili. ridianis familiis tenebras offundas, eos Pertæ- 7 . ſus, quorum abavi avos tuos ne ſuis quidem vili elerats lictoribus aggregaſſent? At me faſces ante- Haramt. eunt. Utinam ità, ut eas nunquam aſſequa- re. Verùm detumere te iis oporteret, non tumere. Nam ſi faſces exolveres, tui te trunci ipſæ virgæ commonerent« Sed vereor, ne unam tu tantùm ſecurim è& toto faſce corripias, quâ radicem tuæ ſtirpis exſcindas. Eà ſaltem compingi cures quadrigam trium- phalem. Tum enim Monitore tibi opus non fuerit, cujus clamore monearis, ut hominem te eſſe memineris. Nam lignum rugiet è eur- ru, clamabuntque aſſeres de quadriga. Non tibi excidat, unde ſis exciſus. Cave, ne; cùm fortunæ dolabrâ de omni ligno Mercu- rius effingitur, ità ejuſdem mox aſciâ de Mercurio ſtipes iterum fiat, & truncus. Nam fſugatos à profugis Manlios, Lentulos, & Piſones, caſtriſque Prætores exutos à ſervis non tam expavit Roma, quam eru- buit. Verùm ligneos Romulos non currlus excepere poſt bellum, ſed cruces; in quas à Perpenna ſublati contumaces monuere conſer- vos, ad ingenium redire fortunam, quæ non ad multam diem ludat, perſonamque citò detrahat mancipiis, quâ Senatum agitare tantiſper voluit, ut ſe ſciret eſſe mortalem. Pluvium tibi Arcum pro inſtitutore natura conſtituit. Ille enim ſideris beneficio & Nu- be Arcus, repentinà paludamenti pomp haud tumet, ſed quaſi ſui caſus non igna- rus, nullam jaculi ſpeciem oſtentat ex ar- cu. Vide Areum, & benedic eum, qui fecit Eccl. 45. illum. Suæ in coœlo paludis non obliviſcitur ". vapor 3 eln, . alias e At gen Gümn 1. Eety te bland vnk ue eumntkur 1tligne an tepon 6 44 M. eUnaculun „M lt enun, in s MI e al umn Iis 6 in, ex Regum i Lania nollits . Cletg in terun tal to nic⸗ m n Alegeto, u non te lnr. Aidio 1 k novo 1 Keris cguntur Eeicnpin oretti ignodilnn beriſe , temi Non 1 Kto end At Mumet UW a h nüm fun in tnem l2 Tcum neſ, macelo e e re lunn i⸗ weigde Nen N emim ſi;. eumne; ; hcbu d ig, ſel n n fünei n f i thum Cpnr nn & N &eINY Hr al nnn Iar unt ein impeniiül „ ilt wi n; mon egiir 8 er hele a nſrarert, 1 vine inbien natis, & an Niclſino lei tur, & uſt Prenen 6 Tu wnns ſd nlnn perium, nuH r cnmnis ſunds, en e⸗ los de lige, t me Mn Dundu is Ctt,t volrens/ Ut ent, He n e mn fins H ulitnn re tbi . s, ut hr Ee quccrg⸗ u. CN/N Hem . Num. 17. Iis. Invenit germinaſſe virgam Aaron: G fores. Ideò eam 3. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. vapor; præſagitque diu ſtare non poſſe co- loratam, ut plurimum, ab occidente Sole inhalationem. Ideéque confictus licèet in Arcum blanditur mundo, non minatur: pha- retrd, teliſque abſtinet, ſereritatis pronu- bus, non turbinum fecialis. Inde haurias velim, quâà te humanitate in Magiſtratu ge- ras, quuùm Optimatibus fortunæ prodigentià anteponeris. Nec cœlo Iris „ nec mun- do infeſta eſt. In triumphum finuatur, non in ſtragem : ideéque ſine inwidia obſerva- tur, & colitur. Tuà tu quoque utere dig- nitate, non ut meliores te Patres percellas, ſed ut fulguritos recrees, erigâſque conſter- natos. Aaronis virga ſubarida non in an- guem, ſed in florem revixit; nec eviruit;, ut alias ex ſe pareret ad fupplicium virgas, ſed ut gemmis in amy gdalas deformatis ſacer- dotium paſtori quidem ſeu figulo deſigna- ret, ed tamen conditione, ut, qui floribus renuntiabatut Antiſtes, non ſæviendum ſibi, ſed blandiendum eſſe intelligeret in infu- G. turgentibus gemmis eruperant in deſignatorum magiſterium atque doctri- Ibid. 10. Afabili. tas. Excommu- Minum exterruerat. nicatio ra- etiam lixis arriſit. Fa ſit. Aaronis Virga. Dignitas in indie Snis: Maſis Clementia. nam reponi Dominus juſſit. Dixitque Domi- nus ad Moyſem : Refer virgam Aaro in ta- bernaculum teſtimonii, ut ſervetur ibi. Non ſervatur baculus, ſed Aaronis. IIIe enim, in colubrum verſus, ſuum quoque Do- Hic floribus conveſtitus Patiar à luto abſtrahi maſ- ſam, ex qua patinæ circinentur, quibus Regum interdum abaci conſtruantur. Verùm;, ſi auri argentique faſtidio, in teſtas Regum mollities declinetur, non ideo tumere debet creta in myrrhina gemmâſque, quæ citéò ſuis iterum tabertis remittetur. Non tui te pre- tio Princeps adlegit, ſed tædio Cantharo- rum cotyla bibet, à ſympoſis ſemel Baccho ablegato, & adſcito Diogene. Adeò in figli- na non temperantia, ſed luxuries Principum epulatur. Neque enim modeſtiæ ſtudio, ſed faſtidio pompæ repudiantur ſmaragdi, & fa- ſtus novo faſtu calcatur. Ita Patricii tædio generis cooptantur libertini, nec plebeii de- ſignantur, ſed ſummates excluduntur. Vi- deri cupiunt ſemidei Dominantes; & , quan- do præſtantiâ operis nobilitari non poſſunt;, ignobilitate materiæ ſatagunt celebrari. FHa- beri ſe poſſe ſperant quaſi Deos Areopagi, ſi è tenui non tenue monſtrum effingant, conficto in Senatorem ſeu gladiatore, ſeu lanio. Quaſi verò aut cædi verveces, aut dari oporteret Naumachiam a Senatu. Verùm lanius trabea- tus aut hircum, aut bovem eſſe deſignat patro- num ſuum, cui virum gregarium in deliciis eſſe fecit ſola aut ſioliditas, aut libido. Licet enim divinare ex Lenone tantùm fieri potuiſſe Præ- torem Lamum, qui paſtillos ideo olet, quia hircum ſapit. Aut ſi venerem odit, ſtipes, ſeu bos eſt; cujus ſuffragio à cavea gladiator, & à macello lanius involant in Senatum. Mex ve- rò non eæ partes ſunt, ut ſtuporem Principum arguam , quorum potentià Noctuæ Aquilis præferuntur. Eos conditionis ſuæ eſſe jubeo non immemores, quorum urcei, currente for- tunz rotâ, in cantharos, pateraſque con- ſulares exierunt. Porphyritem intuere Ca-⸗ pitolii impoſitum coronidi. Non modò ſu- premum in ædificio locum occupat cum ru- bore; ſed deorſum vergit, & niſi ære, ſtru- Ethicæ Tom. II. Gturâque parietis inhiberetut, & faſtigio ar- cis in aream rueret cùm fragore. Nulla lapi- dem celſitudo in fui ſtatus oblivionem ad Marmora vieolenter U⸗ Deiinmur Xit. Stare ſe videt Romæ, quaſi ſidus gala- in vertics . . . 8 Xiæ triumphals. Avectum ſe tamen ex - gypto ſcit, ſaxumque tot inter decora ſe eſſe meminit, ruinaque; ſi liceret ,; in ſuum cœnum relaberetur. Id philoſophiæ edifce- res vellem Curuli, tanquam culeo, homo degener inſutus. Quis enim Curulem, quam invaſiſti, non fateatur culeo quamſimilli- mam, ſi non uno hinc cane adlatraris, nec und inde aſpide commorderis, confcien- tià pariter & infamid ſcelerum laceratus? Curuli adſutus, inquam;, non coœlum petas ſtultiti, ſed coznum repetas modeſtià. Quà te Princeps & lapidicina extraxerit, cogi- tato: &, cùm avectum ex gypto te non ignores, noli lauros jactare Liberinas, ſed Nili crocodilos, reformida. Reverefe pri- mates, qui te verentur. Loco eos anteceſſiſſe ſit ſatis; ſupercilium pone, quod triſte in no- vo cive non ſapore dignitatis eſſe poteſt, ſed ſtupore. Tumultuatur coelo vapor inve- Rus; & , quieſcentibus Aſtris, cœnum cW lo donatum fulgurat, tonatque. Vefùm ſæ- viendo humi ruet, cadetque, ſi cædat. Ad- eò ſuperbire fatale eſt luto quamvis Coœlo inferatur. Tuas everte cunas, ne tuæ te ſo- lium gloriæ ſubvertat. Ad locum enim un- de proſfluxere; flumina revertuntur ; ut ſemper fluant. Origimis, infantiæque tuæ, & robuſtioris, ſi placet, ætatis Anacepha- læoſis cùm te tibi ſuggeſſerit, faciet profe- tô ut affluas in roſtris, non ut effluas. Et miraris, ſi ſubducto vitæ tuæ fundamento, fa- ſtigium nutet Conſulatus tui? Nalla tam ca- Ppillata, procerâque Quercus eſt, quæ, fibris exciſis, non confeſtim exareſcat. Inde humo- rem, ſuccumque eb bat oportet, quo deſfti- tuta, licèt toto Jove inundetur; explantatur. Huc ſanè ſpectat animalium in rheda gloriæ curſus non tam impiger, quaàm ſapiens. Nam; ut ait Ezechiel, Unmmquodque ante faciem ſuam gradiebatur. Membra ferè animantium omniaâ in aliam à ſe formam, phalerarum opu- lentià, deſciverant. Nam tergis pinnæ inſede- rant. Pedes crebris ignibus emicabant. Ma- nus ſcapulis ſuberant. Cervici non una ine- rat facies collegarum. Stabat in fronte ſua cuique animantium facies, quam unam gra- dientes reſpectabant. Non enim cervice in fabrica- rum. Religioniz. mun a vi. liora appe tenda. Epgnitio 1i. Ahffabilttas ex cogni- tinne ſuis Ailicis olim vilie⸗ Ezech. 1. 9. currum reflexâ gloriam illam, quam duce- bant, intuebantur. Non pinnas ſuipectabant, non ſcintillas, non manus, quibus tumnere ſane, imò & inſanè potuiflent: quæ fuiſ- ſent, ſuſpectabant; ſuumque genus;, non ſortem ſuam expendebant. Non quò acceſſe- ris, ſed unde, ac qui eò abrepſeris, contem- plare. Naſcituro proinde Domino, & Nazareth Virgo conceſſit in Bethlehem; lbant omnes, inquit, ut proſiteremurt linguli in ſuam ivi- tatem. Præviderat enimverò Dominus, ante ſé cum muneribus provolutum iri Sabæos & Arabes: ideéque gentis ſedem repetiit; non eam, quam David extruxit paludatus, ſed quam pellitus inſederat. Ut ſcilicet alum- nis ſuis Ovilis recordatione vectigalium pom- pam temperaret. Quùm vos, ait, provolu- ti ante me Reges erexetim; vos deprimat Jeſſe, cujus ego virgæ ſum flos. Si Drome- dariis ſuperbitis, Arietibus detumeſcite. Olei Hh 2 Ara- Luc. 2. 3. Arabia, ſed fœtet ſtabulatio. Si pyæides re- creant, zonæ premant, eò graviores, 9 uô ina- niores in paſcuis. Thuri ſi coloſtram immiſ- Ceatis, quam vos tributa erigunt, tam vos comprimet mulctra. Porrò ego non in tumo- rem veſtrum ſævio, uti à Moſe in Ægyptio- rum ſuperbiam deſævitum eſt. IIIe enim ru- bri maris obruit fluctibus, æſtibúſque invol- vit Pharaomis quadrigas & galeas: Ego vos lacte, butyrôque adobruo, tumorémque ita veſtrum compeſco, ut naufragio videri poſ- ſit felicior, quam appulſu. Meas in Bethle- hem cunas reſpicite, ubi David mei gene- ris Princeps, de poſt fœtantes aſcitus in regnum , pedum ſceptro commutavit. Ea vos paſtoris inauguratio commonebit, quâ nos modeſtià pollere deceat, qui ex ovili emerſimus ad exedras. Quaàm verô ſuæ origi- nis memor, tenâxque Joſeph, qui novo mo- deſtiæ commento, inauditéque ad eam diem ſtratagemate, oblivione conditionis ſuæ præ- ſtitit, ne ſuæ unquam conditionis obliviſcere- Gen. 41. 5 tur. Vocavitque, inquit, nomen primogeniti, Manaſſes, dicens: Obliviſei me fecit Deus om- §. Paſeph. nium laborum meorum , & domus Patris mei. Eerlefaſti. Parthorum ſanè more, in arrogantiam depræ- i ν Reli. liatus eſt Joſeph, qui obſcuritatem ſui generis . An. fugiendo conſequutus eſt. Nam eam, oblite- per ceni- Trando, inſculpſit ,; litur uſus pro literis. zione ſei Catenas & compedes, & venalem haſtam nnlerz- coacervavit in filio, quorum non poterat non meminiſſe, quoties illum nominaſſet. Qui PDignitaa enim oblitum ſe aſſerit laborum, & patriæ neet non domus, eorum tum maximè recordetur ne- ceſſe eſt. Illuſum, quod ſciam, nunquam feſti- vius eſt inſolentiæ, cui, favendo, Joſeph adver- rregan- ſatur. Explicuit enim probra, quùm invol- tia aebel. Vit: & ablegando, ea palam advocabat, vin- leuur. culorum ides memor, quòd immemor. lis mihi Joleph videtur quàm diſſimilis Anguibus, quos in hoc accepimus obvios amplexari, ut eos ſtrangulent. Nam Joſeph genus, ſtir- pemque fuam ideò ſtrangulat, ut eam am- plexetur & lactet. Quos tum induiſſe ſpiri- tus putatis Arrogantiam , quæ aurigantem Prætorem Æ£ gypti, paraſſe ſepulchrum inau- dierat modeſtiæ ſuæ in ipſis incunabulis pri- mô-geniti? Jam, inquiebat, intumeſcet Joſeph, immeémer pecudum. Aurigabit ille in foro, fed ego in eo curru triumphabo. Meus erit Manaſſes Hercules; qui non angues geminos eliſit in faſciis, ſed tantum pecoris, equo- rum, & canum è domo, mentéque Patris amandavit, quos ego diriores in me hydras patiebar. Arietibus, infantis ope , Cygnos ſuffeci, & Agnis Pavones ſubrogavi. Cir- cumſpectabit impoſterum Joſeph, nullà ca- prilis recordatione, Regiam ſuam, & ſeeptro pedum expunget. Tenacior hactenus ille po- lymitæ fuerat in trabea, & caulæ recordaba- tur in Aula. Eraſit ſordes omnes Manaſſes, & Lyciſcas Melampôſque gregum excubias vagitu exterruit, fugavitque cum grege. Obli- viſei me fecit Deus domus Patris mei. Sede- nim imponebatur arrogantiæ, exilii ſimula- tione principatu Modeſtiæ ſtabilito. Brevi ediſces, an obliteraverit puer in corde Jo- ſeph Avi ſtirpem & domum. Clamabit lachry- Gen. 45. 3. Marum pienus & gemitaum: Ego ſum Jo- Jeph... Adhug Pater meus vivit ? Suorum im- memor non lügeret. Vehas, rhedaâſque Patri ſubmittet; ſeque prodet Pharaoni non He- ns eb tus Abrahamum eſt Joſeph. Etenim, ut ille „öckue⸗ bræum modò eſſe, ſed fuiſſe Paſtorem. Imita- . . — . . . e gatio lium victimæ deſignavit, non cæſo Iſagg, 9 Mde ſed Ariete: Ità, in nuncupatione Manaſſe; rderl viſus eſt Joſeph genus patrémque abdicaſſe; clo agte ſed oblivionem eliminavit generis, inſculpsit- pt ſrele que filio labores & ærumnas, quarum tam- ,men, diu recordaretur, quamdiun fili nomen re- Meohego⸗ peteret. Ergo in Manaſſe non extinxit, mir in/ ſed condidit ſui monumentum dedecoris Jo- E ach! ſeph, quo ab occaſu modeſtiæ inhiberetur; 1 deln recordatione carceris, & tentorii fui. Nulla le, detun proinde arrogantiæ lue temperantiam præfe- enuet, cturæ corrupit. Inde Paulum hauſiſſe credide- 1e Eni⸗ rim retinendæ modeſtiæ cautionem. Is, ſuba- tte ben cto Areopago, ignotéôque Numini direpto Dicyeten velo, Corinthum appulit. In ea urbis ſuperbia, Et hhn ubi ſignorum non ità monumenta deflagra- u,tibis rant, ut non plurimum gloriæ in ipſo fori Apol buſto ſupereſſet, textrinam partæ abs ſe de Eetant. Athenienſibus victoriæ Capitolium eſſe vo- a,compe luit, non Dionyſios & Damaras oſtentans, ſed 4 A radios & licia reſumens, obruitque doctrinæ oli pompam opificii, operiſque ignobilitate. quorun Egreſus, inquit, ab Athenis venit Corinthum, Ad. 18. 1 manus & inveniens quemdam Judæum nomine Aquilam an cectet Ponticum genere, & Priſcillam uxorem ejus, 4 Bagle. I. Quoe acceſſit ad eos. Et quia ejuſdem erat artis, Cagnuin e ſemn n manebat apud eos, & operabatur: & diſputa- ſui. Paolum Le bat in Pnagege per omne Sabbatum. Inde Areo- Salinig, bus Dani pago, hinc Synagogâ inflabatur Paulus. Illum ſed un Rcenim edomuerat, hanc expugnabat. Athenis trium- Pirun. la & gl phaverat, Corinthi audiebatur. Nihil non illi gniiras ur, ſc tumorem afflabat. Quid enim iis urbibus ſpe- Ghanmn eaſeebet cioſius, quarum altera Paulo ſuccubuerat, al- n. mielc tera ejus planè doctrinæ ſuccumbebat? Eleva- H deß batur Dionyſii laureâ ſupra ſe Paulus. Verùm Aagan. Eelhabi ne ſublimè ferretur, divertit ad Aquilam, & zar,. en ſuæ bigam gloriæ textrinæ pondere diffre- Lemur am in Orin git. Arrogantiæ conopeum objectu taberna- marumhéi r Regi culi disjecit, illiuſque dolos hujus artificio quozue va 1g, int eluſit. Sciebat in devictæ à ſe Damaris lau- . r! Pu ro non ſecuritatem latere, ſed fulmen: & ir e tam ſe eâ vinci metuebat, quàm eam device- en ſtn rat. Sciebat gloriæ aſtu è& lavacro fozminam ten orl verti poſſe in Syrenem inſtitutori ſuo, ſorberi- Geſ 1 que non rarò iis undis Apoſtolos, unde auditor innn emergit initiatus. Nam mergitur Orator dum aeg mergit, ſi alumni ita ſquamas extergit, ut l ſuperbiæ ipſe puſtulis diſtabeſcat. Ut proinde nx non rarò luſtrales aquæ & diſcipulo in Jorda- I& h nem, & præceptori in Euphratem intumeſ- nn cant. Nam ſi Areopagitæ ad Chriſtum tra- “ ductione ſuperbis, & illum Hieroſolymas, & 1 —. . . 1 . IId non te Babylonem adduxiſti. Enatavit ille in bap- ade, e tiſmo, in quo tu naufragaris; & ut Ethmicus käün e in ara portum nactus eſt, ità non ea procul rile Sacerdos incidit in Charybdim. Quibus ut En Gntn incommodis occurreret Paulus, ab exedra in dn en officinam deſcendit, & velificaturæ in al- ſue tum Quadriremi liciatorium pro Antenna rknttr defixit. Quo ità vela detumuere, ut nullis lu en jam inflari eteſüs poſſent, quaſi anchoram ha- i beret Liburnica in antenna. Inveniens Aqui- 4 lnat, lam Ponticum genere... Utrumque mirum, & Eain humi retentum ab Aquila Paulum, & Ponto NeeN à navigatione, curſque prohibitum. Nimi- Un Cu rum non evolandi, ſed laborandi ſuppeditabat Prebit Aquila inſtrumenta: nec conchylium;, ſed ru- alkrn borem ex eo Ponto licebat expiſcari „ quo kun non paludatus renuntiabare, ſed opifex. His ſe Gelir Paulus contra ſuperbiam maculis communivit; enn, unis ikſi em lh untſhen Imen Elg ne nn hare lt Dichiun rasotemmn, tuitque in de ianbn nonnie i amn Munmn n ſden ant mni, m is ubd o rctbient, Cunbebet,n le bullu e t ad Mguin 2 Ponker 3 . Odjechn tin hyaco nna tutori , a Ebu, uſka Aogrur. Orn unns enteng Nlat. U Melon Uphrten 1. 2 Uniu Dignitas mores non mus et. Aulicus olim v'lis ſanbtè hu⸗ milietur. unius Sabbati ſiiggeſtui fſex dierum textrina obluctatus: uiuſque eſt, ne tumeret, non recordatione tantum, ſed etiam exercitatio- ne Scenofactoriæ. Et ibi tamen cœlo exedra;, coœlo aqua, cœlo volumina militabant. Quid te facere decet non docentem, ſed impe- rantem, nec expiantem Areopagitas, ſed Areopago & jura dantem, & diem dicen- tem, ne dicam noctem indicentem? Suæ quem- que artis non immemorem vellem in ſubſel- liis. Sed turundæ Chirurgos, Piſcatores naſ- ſæ, Statuarios ſcalpri, cardui Fullones optarim memores, quò Curulium faſtui, depreſſio- ne generis, occurreretur. Tum enim huma- nitate demitterentur, non faſtu inſoleſcerent. Exciperent tum ſanè Optimates perblandè, nec patricii generis lilia immeritæ dignita- tis vepribus lacerarent. Ecquis; inquiunt, imi- tetur Apoſtolos? Is, qui in eorum ſeſe locum penetravit. Apoſtolatus ſi te ſolicitat tra- bea, compeſcat quoque temperantia. Cur e- nim ad Apoſtolatum irrumpis, ſi te piget Apoſtoli? Eorum imitanda tibi eſt conſuetu- do, quorum titulis abriperis. Occalluere Pau- li manus inter ſubtegmina, tum quoque cùm decreta ternitatis provinciis ſcribe- rent. Quod ſi operis te tædet, opificii tu te ſaltem recordatione comprimito. Ut verò 1. Reg. 17. 34. §. David Arrogan. tam vicit. Paulum Levitis, ità Decurionibus & Præfſi- dibus Davidem, quem imitentur, objicimus. Hic enim certaturus cum Gigante, inter cri- ſtas & galeas, non modòô caulæ recordaba- tur, ſed eam, quaſi aciei vallum jaciebat. Paſcebat ſervus tuus patris ſui gregem, & veniebat Leo vel Urſus, & perſequebar eos. Hoc ille proœmio ſuæ luctæ proluſit, ut de ſuperbia prius, quàm de Golia, triumpha- ret. Quis enim inter haſtas ait: Paſcebam? Quis Ovium meminit inter gigantes? Quis aut Regi colloquens, aut Gigantem evo- cans, in tantæ arena gloriæ ſui luti recor- datur? Parergon eſt, non proomium;, ut à te jactes diſcerptum Urſum, hircis te du- tem propellito. Potueras ex Samſone di- diciſſe, quâ ratione favum gloriæ, non ignominiæ amurcam ab offocato Leone de- liquares. Cur pedi inter jacula mentionem facis ? Si Leonem concerpſiſti, Hercu- lem te eſſe ſimulato, non paſtorem. Vel, ſi te poenitet fabularum, Samſonem te eſſe oſtentato, in quem Leo incurrerit periturus. Paſcebat ſervus tuus! Vox iſta vox Jacob eſt, imò non eſt vox Jacob, ſed Davidis. Ja- cob enim venator haberi voluit, non Opilio, hædumque pro apro exhibuit Iſaaco. David verò Leonem producit in Regiam, ſed man- dentem Arietem, ut tum ſe maximè paſto- rem fateretur, quùm ſe Palæſtinæ Hercu- lem prodere cogebatur. Paſcebat ſervus tuus. Vix intra caulam audies, qui dicat, Paſco. Nam acti temporis dedecus nemo ef vo- ce deſignat, Paſcebam. Miror proinde ſuc- clamantem Davidem ſub tentorio Regis, Paſcebat ſervus tuus gregem. Erraſti. Nam, qui ità cum Rege fabulatur, Hiber, non ſer- vus præfuit ovibus. Si enim jaélantiæ ſer- viviſſes, non te fuiſſe diceres Opilionem in compaſcuis. Hæc quùm ais, ut Leonem offo- caſti tuo gregi infeſtum, ità ſæviorem eo Hy- dram, Arrogantiam ſcilicet, infenſiſſimam modeſtiæ tuæ præfocas. Monſtra viceras, in Cap. II. Lib. II. Eſdræe. 367 & tumorem vincis. Id tandem eſt in arenam deſcendere luctaturum „ fui generis fordes non obtegere. Qua in arena fi depugnes, ci- t0 modeſtiæz ſabulum in triumphi fidera de- mutabis; nec cedet Giganti, qui faſtui non ceſſit. Atenim ante pugnam ſeſe David ab- jecit, belli, victoriæque incertus? Imòô lau- ream ideò tantum circumtulit poſt trium- phum, ut gloriæ à ſe fulgur arceret. Nam deſpondenti ſibi Principi Merob pliam ait: Luis ſum ego ; aut quæ eſt wvita mea » aut Reg. i; cognatio Patris mei in Iſrabl, ut fam gener 18. Regis? Riſiſſem ego quoque modeſtiam e- phebi, ancipiti Marte cum hoſte concur- ſuri. Nunc verò Gigante quafi cothurna- tum non excreviſſe militem quis non mi- retur? Minùs miror coarétatum in brevi- tatem pueri Eliſzum, ut eum revocaret in vitam, quam in ſtaturam non ſe Gigantis protendiſſe Davidem, cùm illum obtrunca- tione cervicis feciſſet breviorem. Nam quan- tum Phihſthæo detraxit, tantum ſibi vide- ri poterat adjunxiſſe inopinatus Rhamæ Ge- deon. Verùm in ſuæ lancibus rationis, cum hinc ducendæ Merob penderent fugati ho- ſtes, Cæſus Gigas, Arca vindicata, laureatum Numen? Olympo par lapis, funda coœli limbo & major & illuſtrior, inde non ad- mittendis nuptis unus ommbus Jeſſe pro- pendebat. Parens te deprimit Paſtor? Sed æ- mulus, ſtratuſque Gigas te erigit. Quò non evaſerit Miles, ubi tantæ moli proceritatis in- cubuit? Supra Gigantem conſtitiſti, & de ſtatura tua dubitas, an puellulzæ coæquetur? Stet illa in ſuggeſtu Patris: Tu Goliæ im- mines, per quem ſuggeſtus ipſemet Saülis ſtat. Vereri te debet Merob;, non tu illam; cùm præſertim, ſi genealogiæ retexantur 5 uno te illa ſerius gradu impingat in ſtabu- lum. Quibus profectò argumentis furdus a- doleſcens, non Goliam, quem præ oculis habet, fuſpicit, ſed ponè ſe ſtantem reſ- picit Jeſſe: ut quam triumpho erigitur, tam cem profiteri. Leonem oſtentato, ſed Arie- genere deprimatur. Sed rari, qui cum Da- vide reſpiciant. Suſpicere, quam reſpicere præſtat. Janos ſaltem haberemus bifrontes; à quibus relicta poſt ſe bipalia, mapalia- que obſervarentur, quo marmoream Ro- mam recordarentur lateritiam anteceſſiſſe. Verùm ad circumſpectandam trabeam in Argos abeunt paludati, qui ſtatim in cyclopas degenerant, ſi abjectum bardocucullum cogan- tur interdum in gentilibus reſpectare. Ad ca- lopodia caligant, in quibus tamen adolevere. Alutam verô perſpicaciſſimè diſquirunt, quam induerunt edentuli, cùm aulæ limen aut nu- dis plantis, aut ferratis din calceis detriviſ- ſent. Quam ego conditionem mortalium infi- mam, ut improbo, ſi evecta ſuperbiat, ità adoro modeſtam, & plus veneror quàm pa- triciam; quando Nobiles naſcuntur magni, miſeri verò rebus præclarè geſtis ſeſe maxi- mos reddunt. Davidem miror propterea co- gnationis in ovatione tam memorem;, nuptiaſ- que refugientem filiæ Regis, ad quam quiſque, poſt Goliam, involaſlet. Avo utinam non habe- remus nepotem longè diſſimilem in dichem; quo Tribus convenerant, ut eum Regem ju- berent pro Salomone. Verùm Roboamo ſtirps penitus exciderat, uni penitus diademati in- tento; miniſque regnum ſibi delatum iri ſpe- ravit adoleſcens. At exaſperata fulgetris plebs Hh 4 micare 368 micare fulguribus cospit, jurgiâque Princi- pis defectione multavit. Tonuit vulgus: Quæ 2. Reg. 12. nobis pars in David? vel quæ bhareditas in fi- 16. lio Iſjai? Hæc vulgo jactantur, ubi ſe tantùm Kabogmi Regem eſſe meminit Princeps, non ita agglu- rzogan tinatus ſolio, ut non inter villos præferat vel- tia. lera, oleâtque inter ponticos mures hircum non ponticum. Quod ſi poſt Davides & Salo- enige mones eruderatur ſtabulum, & Roboamo Re- luas reu- gum potentiſſimorum ſoboli objicitur Ifai. E S 26 calone Prætor ſuperbire ſe poſſe credit impu- Mim vili, ne, quin ex ergaſtulis protracti abavi donen- tur palam civitate, veréque fumoſis raptim ipſe valletur imaginibus, homo licèt novus, & ad Kalendas uſque dignitatis ſuæ inexploratæ penitus gentis? Refodientur vel à ſepulchris oſſa, tôtque producentur ex angulis tui ge- neris larvæ, ut eæ ne toto quidem Aſſueri ſipario epulis deſtinato obtegi poſſint. Ut ti- bi gentilem foſſorem offundant, nemo fo. dere recuſabit. Et in obſcuro genere nihil non ſublucet. Quare ita prætextam circumſ- picito, ut eâ mhil tegi poſſe cùm ſcias, hu- manum te omnibus præbeas, memineriſque;, Nehemiæ ſuffragio, poſthabitos Optimati- bus Magiſtratus. Jded & Judæis, inquit, & Sacerdotibus, & Optimatibus, & Magiſtrati- bus nihil indicaveram. Nullus tam crinitus Cometes effulgurat, cui minutulum quo- que Aſtrum non antecellat. Dandum id por- rò non nobilibus, ſed optimatibus cenſuit Nehemias. Non enim ait, Nobilibus & Ma- giſtratibus, ſed, Optimatibus & Magiſtratibus. Ut intelligas non ſtirpis cariei, ſed probitati morum Præturas poſthaberi. Et veròô quis an- noſitatem tanti fecerit in familia, ſi eam indo- les, integritâſque deficiant? Nemo non malit trimeſtrem Turturem, quam Oſcoinem qua- driennem. Annoſam præferemus abietem pu- beſcenti, firmitate, non ævo. Nam nemo py- ropum ob antiquitatem lapillis anteponit. A Davide delectæ Hieroſolymæ, exornatæ à Sa- lomone nullis non Palæſtinæ urbibus, ſi ætatem attendas, poſthabendæ. Eò tamen nationes om- nes, ommiurmque gentium legati confluebant. Gloria ve- Eô, cum comitatu, & gaza propemodum ra. infinita, acceſſit Saba. Nimirum Salomon Hieroſolymis aderat, cujus facilè ſapienti Lycea, Academiæque umwerſæ conticuerant. Quot tunc urbes antiquiſſimas Saba tranſmi- ſit? Quot illa Reges neglexit, quorum genus trahebatur, penè dixerim, & colo? Et ve- . Reg. 4. niebant de cunctis populis ad audiendam Sa- 34 pientiam Salomonis, & ab univerſis Regibus terræ, qui audiebant ſapientiam ejus. Quàm nuperum & novitium Salomonis genus, quod non radicem tantùm, ſed ipſam ſui floris gem- mam luto oblitam proferebat, patre editi paſtore primum, tum principe? Et tamen no- Vitatem generis nemo in tanto Principe faſti- divit. Roboamus eſt ſpretus, quamvis regiis ex utroque parente neceſſitudinibus, ſtem- Dignicas Matibuſque fulciretur; nec cedrina itaà do- mores mu InO vallari peotuit, quin partum à majoribus ner. regnum corrumperet, morum carie incorrup- tionem laquearium, tignorumque vitiante. Quid emim prodeſt in cedro decumbere, ſi teredo animum exeſt? Porrò Rex Roboam fe- Ntinus aſcendit currum, & fugit in Jeruſalem, receſsitque Irazl à domo David. Tertius hic à Jeſle regnaverat; ſed dum ſcorpiones inten- tat & ſcuticas, fortunam iis ſuam cecidit; NWobilitas Ver“s. 2 Falenta veriora. 3. Reg. 12. 18. — Oliva quæ raptim à Roboamo profugit ad Jero- bPoam. Pater meus cecidit vos Ragellis, eoo Vos Ibid. 14. am ſcorpionibus. At his te minis, ſortém- que tuam, non tumultuantes, afflixiſti. Ec- Cadelitaz. quando ſtaret imperium, cui purpuram non conchylio, ſed fcorpione, confeceras? Mon- ſtroſum ſit regnum oportet, quod exordi- tur à monſtro. Nam carnifex, non Princeps, ſuunm auſpicatur munus à ſcutica. Et cùm ba- culum in anguem verſum expaverit Mo- ſes: næ tibi arridere non debuit regni vir- ga, tot ex ea ad ſupplicium ſcorpionibus ſuccreſcentibus. Cædam vos ſcorpionibus. Non plagiarius, ſed Princeps renuntiandus tum eras. Tu verò, quaſi non Regem, ſed licto- rem effingeres, pro ſceptro lorum intentaſti. Huc tandem continuatus in familia principa- tus ſummorum Ducum poſteritatem impellit. Vix enim antiquitate non antiquatur probi- tas, modeſtiâque regnantium. Nam dominatio- nis aſſuetudine paulatim poteſtas degenerat: & , quæ adolevit in cocco, in ſanguine con- ſeneſcit. Etenim non canefcit ſenio regnum, ſed plerumque cruentatur. Quod ſanè mo- ro perbelle deſignaretur, cujus primo fru- ctus albeſcunt, mox rubent, foœdè tandem cruentantur. Quid enim evadente ad Impe- rium cive nitidius, puriuſve? Curulis ebur can- dorem non æquat inſidentis. Aſcendentis me- lius dixeram. Nam ut conſederit, ex candi- dato fit raptim purpureus, faſtuſque probita- tem prævertit. Quod cùm ferri vix poſſit, illud intolerandum penitus eſt, non jam rube- re Toparcham, ſed ardere, fuſcarique ſævi- tie in cruorem. Una Davidis familia huic abundè ſententiæ adſtipulatur. Nam primus ejus Dux gentis David quam albicavit! Pau- luùum Salomon inclinavit, portoriis, luxuque turgidior. Degeneravit penitus Roboam, tri- buta Patris præiepiaque imitatus, ſed ſapientiæ incapax, Templique incurioſus. Nolim ergo annoſitate tumere Patricios, quos niſi virtus ab injuria vindicet temporis, antiquitate non probiores fieri videmus, ſed ſegniores. Jor- Zrdaxi danem ſcimus non procul à ſuo fonte Re- rann blatham interluere, ubi Gedeon Chananæo- inſtuu. rum Regum non unam decuriam occidit. Tum uberiore profluxu Galilæam alluit, & prodigiis trophæiſque à Joſue planitiem con- ſignatam interſecat, excurſurus tandem in Sodomas. Quis tam luculentum fluminis cur- ſum tam probroſo exitu infamem fore ti- muiſſet? Reſtagnat in pice, qui non procul Libano exundavit. Imperantium is exitus fa- Dyroninon miliarum non rarò eſt, quarum origo inter hdendum. nives candicat, ſed expirat in ſulphure. Nec id uni fatale Jordani. Quam emm lenis ad Alpes Padus exgurgitat! Quàm uber pro- cürrit ad Inſubres! Aggerum;, riparumque im- . patiens, quam ſævus & violentus Emihæ Digni- Galliæque fines & fundos in ſuum buſtum oes abrumpit, & abripit! Nullà mollitur amoœni- tate camporum. Nullà alvei immenſitate ſatia- tur. Nullà mollium enormitate terretur. Pagos obruit, villas rapit, urbes abligurit, pro- vincias opprimit, Italiam exhaurit, æqugo-. ri minitatur. Et tam effrænem, diramgue proluviem vadantibus puellis ſubmitti gra- tulabamur in exortu; calcaturque a pueris oppida caſtràque eluvies convuliura- Plaudi- mus emergentis familiæ candori;, Pudlo - V Dpti- Clememie, Eekearnr. mnm 4 . 4 e lein celeln ium fen. . “ li⸗ Euone lmeſenth Faagun olnktn o epes oim ve Niele ſekl in gun s . e cum 6ℳ ſno honn 8 Clilunt, nnr, K Plgrue , acunemo to, e 1ſb lelull elib 1 Cror en ein Uor in 1 ds ke del t bane (od inn eltti o Mlet. N npughen Umres ro ſer⸗ ſept geniigve it in vbe m recuſ⸗ chiet vel ſes & b Noſkri nduim mi I; n 4 N Vetlare e hn e mnhles Im mlun en inerd 1Ir al e We nan Kpater uiden elle 1 Nohär e ain lA R kanrel NNi) n t EN . ne⸗ ilrt nn, ne. i . pinn Eetas . e een. 1Kupne en tnin en Qd us Aſcenckemr ertt, a N Drtoris, us Robom polenn n ſuk in Cap. II. Lib. II. Eldræ. 369 Optimates iſunt dum optimatibus adſefibun- tur. At aliquando, perrarò tamen & Colum- ba bubo dabit Reipublicæ vulturem; à quo fodè diſcerpatur. Si me rogas, quid ſentiam; ut novitiam in Curuli familiam nolim; itaà non probarim annoſam. Neophytum ſtupere metuo, veterem aſſuetůmque honoribus fu- rere timeo. Inde ſtoliditatem, hinc inſolen- egnka;, tiam ſuſpicor manaturam. Medid ætate Bom- eui cunfe- byx ſericum ex ſe fundit, opificio jejunioque rende, percelebris. Initio repit, ſenex avolat, pri- enhr mùm vermis; moOxX Papilio. Qui ignavus & de- gegenerat. ſes, favis advolitat, ceras eradit illitéſque ſuo ſtercore alveos obruit teredinibus. Hic exitus Zepidtas ſeneſcentis bombycis eſt; qui primo ævo folia dab⸗ o. e coquit in fila, ſecundo viſcera digerit & profundit in ſerica, ſupremo tandem furax & heluo apes infeſtat, rapitque mella, præſtan- tis olim velleris architectus. Et quod etiam mirere veheinentius, ita a ſeſe degenerat mi- ſer, ut qui textrinæ pretium umbris obſepſe- rat, lucis deinde tam ſit appetens, ut lucer- Ghrja va. Das circumvolitet vel arſurus. Adeò à ſe na Hami. ſemio nonnulli, ex præſtantiſſimis quoque Zuuen. deſciſcunt, otiéque & ambitione ità corrum- puntur, latebris operibuſque contemptis, ut Releioni: deflagrare præſtet, quam non lucere. Eò; wsisde excurrendo, latebrarum progreditur appeti- expetis, tio, quæ caveam ſibi profuſione quoque viſ- mox exeſa. cerum elaboraverat. Hinc eſt, quod pubeſcen- ti ſorori nuptias peramplas apud Salomo- nem deſtinat Sponſa, quòd eam tenellam ad- huc in quamcunque libuiſſet partem ſperet Can.8. 8. abs ſe deflectendam. Sror noſtra parva eſt. Et hanc deſtinas Salomon? Lubet. Cur? Quòd inſuetæ imperio defigere poſſimus ar- gentea pro uberibus propugnacula. Ubera non babet. di murus eſt, ædificemus ſuper eum: propugnacula argentea. Licet tyrunculæ ſuadere turres pro mammis;, ſcutâque pro faſciis. Ubi verô ſceptro manus occalluerit, quaſſatis, eversiſque turribus, vel poplites effemina- bit in ubera. Quæ enim rigere in epulis non recuſat Nonis imperii ſui; poſt Idus laſ- civiet vel in roſtris. Colhgatas in faſciculum violas & narciſſos compactos videmus paſ- Dignitss ſim noſtri ſæculi Areopagitis offerri, quos Ture ne dudum mirabamur reorum intentos quæſtio- . mi; ſolas necis vitæque teſſeras utrâque ma- Delicati, nu verſare. Et fané quàm fœdum, alienum- quue ab humanitate ſpectaculum, ſuipenſum & trochleis pendere incompertum adhuc crimi- nis vinctum, ofſcitantibus interea Judicibus, quos modò ad mota naribus roſa, modôò fria- ti manmibus paſtilli tædio levent, ſituque car- ceris. Hinc innocentior rarò quidem, ſed ta- men interdum, à triumviris reus excrucia- tur ad uſque ſpiritus intercluſionem, luxatio- Sudexſa. Mhe compagum: inde Judex Pomonæ Floræ- ma: & que congiariis ad nubentium uſque luxuriem Delicasss. ecreatur; ut non tam eos Minoés ſſe cre- das ſtipatos Parcis, quàm expetitos Nymphis Parides eſſe putes, reorum patibulo floſcu- lis proluſuros. Huccine Rhadamantos deve- niſſe patiemur? Hoccine ſævire eſt in flagi- tium? Hi-ne urbis expiatores, quos non vir- gæ, ſecuréſque præcedant, ſed roſarum faſces emolliant? Nuptias inſtru, non quæſtionem credas inſtitui, ſi reſupinatos in viola raros hos Judices circumſpectes, quos non pu- det adornare reo crucem in tulipa. Et quæ, togo, aut bafbaries excogitari poteſt truculen- tior 3 quàm ſævire & olere? aut mollior im- belliorque ſeveritas ekpingi,; quäm ſupplicii Virgas ſepire narciſſis? Luditis, an ſævitis Luxuriari libet; ubi vivere non licet? Ho- minem laniatis,; & floſculis diſtineminmi? La- tet ſanè iſthic in herba Draco; quando ſecu- tes expeditis dum lilia contrectatis, & reo lictör faſces exolvit, dum vobis olitor roſas, violâſque coneinnat in faſcem. Quis jam mi- retur admotos hortis Heſperidum ſerpentes; ſi paſſim reorum ſuppliciis Judicum illecebræ Severiess ſociamtur, & Flora nubit Rhadamanto? Re- 6s viritss ris ità aflediſſe primum Centumviros, quo- rum torvitas non laniſtas tantum, ſed Par- dos exterruiſſet? Ab ea feritate diſciplinæ in hunc judiciorum luxum ſenſim devenimus. Progrefſu adeò temporis depravamur, ut in hortos roſtra degenerent, reorum crimi- na diſquirente Duumvifo roſas inter & hia- cynthos. Nihil tutum à carie, niſi annoſitas in pubertatem recoquatur. Vaſa Domini Hie- roſolymis avexerat Nabuchodonoſor Babylo- nem. Non iis tamen ut Numen abſtulit; ità ſcelus infudit. Diripuiſſe ea Templo con- tentus, ærärio imtulit, non abaco proſti⸗ tuit. Noluit iis Levitas uti pro phialis: iis item vetuit pro cyathis pocillatores abuti „ arcuitque illa tam aris, quam menſis. In re- poſitorio iis tamen non diu latere licuit. Nam;, quæ in ſervitutem abduxerat avus, ea nepos Balthaſſar foschſſimè violavit. Præ- Dan. 5. 3) cepit ergo jam temulentus, ut afferrentur va- ſa aurea & argentea, quæ aſportaverat Na- buchodonoſor Pater ejus dé Templo: ut bibe- B lih- ſtss rent in eis Rex & Optimates éjus, uxoréſque ſacrileémt⸗ ejus, & concubinæ. Audax, qui vaſa rapuit; facrilegus verò, qui iis pellicibus propina- vit. En ut Chaldæorum Regum poſteritas ævo ſceleſtior, inquinatiorque ſit facta. Rapto Parva in Pater, ſive Avus erravit. Inceſtu Nepos phiala- malo. rum exorbitat. Servabantur primò vaſa, tam- quam Numinis appen dices. Ut ſervitutis mox argumenta promuntur. Et quæ Pater vene- rabatur, quafi delicias Divinitatis, iis filius „ ut ebrietatis inſtrumento, abuſus eſt. Ita ſen- ſim victoriæ laurus in immanitatis degenerat taxum: nec jam religio flectit Principes in obſequium prædæ ſuæ, ſed in dedecus devotæ ſupellectilis animantur à voluptate bibones & moœchi. Vide autem, ut non ap- properetur dedecus phialarum. Nam iis Rex primùm libat. Id ſanè ut facinus, ita pro- fectò non dedecus. Mox iiſdem perpotant Optimates. Multum jam Cyathis de maje- ſtate detrahitur. A Senatoribus calices Re- ginis traduntur. Aurum hic expaleſcit. Scor- tis tandem phialis cyathiflant. Excanduit bic enimverò ad ignominiam ſuam apparatus Templi univerſus, & inuſtam ſibi macu- lam mochorum ſanguine reſterſurus, exa- rat in parietibus ſupplici notas, quibus neci Princeps cum Satrapis dederetur. Cunctan- do res profligatur. Siquidem inviolata pa- renti ſpolia, poſteris evileſcunt. Regium e- nim genus paulatim crimimi occalleſcit :S »„ quas attrectare phialas religio fuit, eas lur- conibus proſtituere pro triumpho bibaci eſt- Animadvertiſti, ut Reges oleo inungantur. Tulit autem Samuel lenticulam olei, & ef- 1. Reg. 10: fudit ſuper caput ejus, & deoſculatus eſt eum. I. Potuiſſent ſanè Principes mero perſpergi , quo profectò & minus fozdarentur; du nite⸗ Oliva 3757 niterent. Nam botrus Cypri; non Atticæ olex bacca Dilectus appellatur in Canticis. Verùm quòèd non ſenior tantùm regni ævo Mortalitas fiat, ſed etiam fubrancida, non vi- na defunditur , ſed oleo; cui diuturnita- te mucor quidam accedit, ſpiſſatürque æ& liquor in amurcæ craſſamen. Nam ſene- ctà plurimum gratiæ vino accedit. Defæca- tius enim tempore fit, & mitius. Siquidem quod auſterum horrueras in lacu; nullà, ſuc- ceſſu temporis, mordacitatis ſuſpicione , fruêris, ut ita dicam, edentulo. Felicio- res noſtram ſupra conditionem mortales eſſe- mus, ſi ævum Magiſtratus percolaret. Verùm quàm longiſſimè à vino diſtat imperium. Cùm purpura, quæ tyrocinium inter Gratias po- nit, adulta, non ſemel inter Parcas & Fu- rias debacchetur. Nonne vides à Davide Leo- nes diſcerpi, quibus eburnea vallatur Salo- mon in Curuli. Ab offocatione monſtrorum domus Judæ orditur principatum, in ſtrage in- ſontium deſiturum. Suas primuùm tragulas David à Saüle hoſte continuit, Mox jacula Moab in Uriam militum fidiſſimum proritat. Et quanta in Saüle modeſtia ſub initia im- perii, deſpicientium ſe filiorum Belial diſſi- 4. Reg. 10o. mulante contumelias! IUlle verò diſimulabat 5 27. ſe autire. Quanta rurſus in Levitas ſævi- ties: quantuſque livor in Davidem è puella- rum choro evibratis in ovantem carminibus? Ibi Aſpides patitur impunitas, hic turtures telo facit obnoxios. Ibi probra diſſimulat , hic laudes faſtidit. Ibi eliquat humanitatis nectar è felle: hic feritatis toxicum è lacte diſtillat. Serebat ferulæ Hlium in veſtibulo 1. Reg. 18. Regiæ, aconitum in intimo aulæ cubiculo lecturus & viola. Percuſſit Gaül mille, & Da- 8. vid decem millia. Iratus eſt autem Saul ni- Reg.¹0, mis. Num & Oaül inter Prophetas? exclamaba- tur. Libet clamare: Luctus è muſica, Iraque Regis ex Lyra! Quam fureret ſuis probris im- maniter Saul, quem laudes exagitant! Fu- mat hic quoque Veſuvius, fulguratque inter pergulas. Iratus eſt Saul nimis. Ructat inco- ctas ſulphuris faces rugitque Ætna, ſed Cy- clopum fragore inſomnis, & incudum pon- dere delaſſata. Diriora & Saüle fulmina , ſed inter Nymphas & tympana. Quæ, ro- go, furoris portenta Hieroſolymis! Excantan- tur pſalmis Angues, & Reges hymnis fero- ciunt? Emergunt Syrenes & Cedron, & pro- phetant? Inſanit allnetus vatibus Saul? Da- vidis innocentiàâ puellarum laſcivia ad vati- Saulis Invidia, cinia imbuitur, & Regis efferatur infula in tyrannidem ? Quis aut Davidi poſt Goliam timuiſſet, aut ex Saüle pugnam metue- ret poſt aciem? Periclitatur David, & Gi- gantem oſtentat. Triumphat Saül & livet. Arceri creditis laureà fulgura? Unâ David eſt lauro fulguritus. Equidem quis ad tan- tæ palmam victoriæ ferocientem livoris o- nagrum non capiſtraſſet? Inde eum Saül ex- ſolvit. Imòô triumphalem ad juvenis Lau- rum, quaſi ad feralem Nabuchodonoſoris ar- borem, feras omnes, monſtrâque concivit, ut belluis ſuâ potiſſimum adoreâ Judaicæ aſſer- tor libertatis objiceretur. Dederunt David de- cem millia: quid ei ſupereſt niſi ſolum re- ghum* Componite cum Saüle Saülem, & quid captantem inter ſceptra, & diuturni- tate regnandi tumeſcentem interſit, expen- dite. Ipio regni vere nec tonitruis excitaba- tur in indignationem, Principatus ſui Autum- no blandioris ſibilo auræ agendus in rabiem. Ità ne? Opprobrabatur tibi à filiis Belial, & objiciehatur Cis; nec muſſabas? Coralia ti- bi armigeréôque tuo ingerunt virgines, & ir- rugis? Scilicet regni Virga, ſi pubeſcat, ver- nat in flores: ſi ſeneſcat, obrigeſcit in vir- gas, aut carie in vermes exolvetur. Quàm eſt claritudine ſuâ diſſentiens nobilitas à nubi- lo! Nam coactæ in cœlo nubes poſitionis inſolentiã tumidæ compluunt , fulgurant, pertonant, ad extremum cœleſtem in ar- cum blandiſſimè colorandæ. Candidati, con- trà, inter comitia blandi, in ſubſellis trucu- lenti, auſpicantur Magiſtratum non tam licto- ribus, quam bonis artibus ſepti, quem vallati anguibus, moribus fſcilicet artibuſque peſſi- mis, interdum adminiſtrant. Nulla penè fa- pigniiss milia inter Dominantes adlegitur, cui non il- mires fies lud è trivio accinatur: Imperio digna, niſi Penen, imperaſſet. Ut propterea non improbè illud““ de homine Philoſophi jactaſſe videri poſſint, eum ſcilicet arborem inverſam eſſe, non tan- tùm quòd crinmibus, tanquam fibris non hu- mum ſpectet, ſed colum: ſed eam quoque ob cauſam, quòd plantæ cultæ miteſcant, hortiſ- que Principum inſitæ cicures evadant: cum mortales cultu, locique nobilitate, atque præ- ſtantiâ ſylveſcant. Jeroboamus, Ahiæ monitu, è& profugo Princeps, à Deo exulare cœpit in regno. Quem vitiis non conſequuta tantùm poſteritas, ſed prægreſſa, ſuis tandem extur- bata ſedibus ſervivit Afſyriis. Et regnavit 3. Reg. 16, Achab, filius Amri, ſuper Hrasl in Samaria. 30. Et fecit Achab malum in conſpettu Domi- ni, ſuper omnes, qui fuerunt ante eum. Vi- des, opinor, ut in gladiatores tandem evaſe- rint Principes Ifraélis. Quis enim Regem A. Hehim chab appellet, quem non Conchylio, ſed „iae. cruore horreas paludatum? Hinc Nabutho; inde Jezabele vallatur inquinatiſſimæ, perdi- tiſſimæque memoriæ Rex; neſciaſque, ſcele- ſtiorne ſit Juſti cæde, an nuptiis idololatræ. Jacet ad Achabi pedes Nabuthus ideò reus, quòd innocens. Achabo aſſidet Jezabel, Ccha- ra Regi, quôòd perdita. Illum lapidibus ob- ruit, hanc elevat lapillis. Ille vineam præfert ſuæ titulum mortis. Hæc ſpelæum oſtentat; ſui ſceleris arcem. Periclitatur capite civis, quòd pelli abnuat Patrum hæreditate. Laſci- vit uxor, quòd vitium palmites finxerit in ſecures. Quæ inter ſævitiæ monſtra per ſtitit Achab & laſcivientis lenocinio fœminæ, vi- ro minor, & occumbentis ſupplicio Juſti, feris ſævior, nec par carnificibus, ſed im- manior. Adeò Jeroboami thronus non tam ſolium fuiſſe videtur, quos Iſraelis Principes efferrentur ad decora, quàm vorago „ in quam ſceleribus darentur præcipites, qui re- rum in Samaria, regnique potirentur. Vix mihi familiam repræſentabis, quam non ſi- millimam Aſſyrio ſimulachro fatearis. Præ- fert enim ore frontéque aurum, pectus veré protundit argenteum, æreo ventre, tibiiſque ferreis, quas pedes excipiant figlini. Nemo ſuum genus è plebe eximit, inſeritque Sena- tui non aureus. Vix aureum Reipublicæ hæ- redem parens optimus ſufficiet. Nam nepo- tem ecquando non horruimus peſſimum etiam præſtantiſſimi civis ? Romæ certè Neronem paſſi ſumus laſciviæ, ſævitiæque monſtrum multiplex „ quem tamen Germanici filis . Agrip- yp Henck ſgints Tnu ith Ebtrti It an ſpenen ilit el in lin/ nito ſ⸗ Re Ube, 10 liß enel i. . Perdt 4 ſin 9 uͤne Cie iet e ir/met iin Anpr Callcat . d, ſed oltuI, N ſit In ien tuntt Kllg l es nolas A 1verd we Urim pun 1ur, co tunam co E rugult Epimus: donem ge, l Crrantur: dee Pllger Darteſamn in thin Wora fuhn Pente gutn terglo rtlet e Cnlnah eltt,oln ue & lhrn ſ u kin i 81 . rgne . Pudeſt . ieſitii, lwetur. nde Cleſten 1 D mnon tni Pu,genn Aribligen Nust nur, almi etl cin 1 dn inptch le witei i n ele,eNnd mn fbri nt AenguE Mitelanhim es eſalin 1r iltae,ale , Aizom 0ennlndgti conſequtin lis tudne Prin N un iidl ir u 1 eun elt aue e! es d enin Ret . Coehui, uut hirn hetediut ites Me 1io e,, ag itcnͦ hronu in Iein n, un u fenme) t igu 5 7 ilaige 12 Nibe in Cap. II. Lib. II Eſdræ. 3 Agrippina in ſui, mundique ludibrium pari- ter & excidium edidit, ſtupente Republica, &ε ſplendidiſſimo humanitatis ſidere tantùm ca- liginis profluxiſſe. Et; ne videamur ab exte- ris mutuari,; quæ nobis domi exundant. Re- gnavit Hieroſolymis Ezechias, de quo iſta perſ- ..Reg i8. cribuntur. Lpſe diſſipavit excelſa, & contri- . vit ſtatuas, & ſuccidit lucos „ confregitqué ſerpentem æneum. Itaque poſt eum non fuit ſi- milis ei de cunétis Regibus Juda, ſed neque in his, qui ante eum fuerunt: & adhæſit Do- mino. Exechiæ Manaſſes filius ejus ſuffectus eſt. Ut eum parentis hæſiſſe veſtigiis accepe- rimus, rogas? Annales recitentur. Edifica- vit excelſa, quæ diſſipaverat Ezechias pater ejus: & erexit aras Baal, & fecit lucos, ſicut Manaheei. fecerat Achab. Poſuit quoque idolum luci in Templo Domini. Quis aut innocentior Eze- chia, aut Manaſſe ſceleſtior? Non hi aut na- tione diverſi, aut patria diſſiti, aut religione diſſimiles, aut gente generéque abjuncti. Ne- mo inter eos, à quo vel uno gradu dirimeren- tur, interfuit. Alter ab altero prodiit. Sede- nim Anguis & Pelicano prorepſit. Lucos ex- caudicat Ezechias, quos Manaſſes non ſerit modô, ſed prolatat. Ille vel Moſis ſerpentem amolitur, quem vulgus colebat impenſiaàs; quam ſtatuam deceret. Hic Amorrhæorum ſi- gna invexit in Templum, Numen non in 2=ð tantůùm, ſed domi ſuæ oppreſſurus. Et Gis virue genlus jactas? &c gentilibus intumeſcis? Et fu- nonſaßrit. ImOſas Avorum circumfers imagines? qua- ſi verò nemo à majoribus deſciſcat. Tormen- tarius pulvis, quo arces, claſſéſque diſſipan- tur, corylo nitrôque coaleſcit. Quis luem tantam coagmentari potuiſſe crederet latice & virgulto? Modè avellanas & coryleto de- cerpimus: modò ambuſtum corylum in ex- cidionem naturæ exterimus, ut, concepto igne, cœli fulmina & torpere doceat & fri- gere. Nam cùm fulgure ſegmenta turrium deterantur: tormentarii ſubjectu, impetũ- que pulveris diſſilire, pandique Alpes co- horreſcimus, iis plantæ ramuſculis, quibus in topiaria recurvatis Solem arcebamus, ſæ- viora fulminibus fulgura comparamus: ſtu- pente naturà, è nemorum illecebra coaleſce- re, quo Jovem pertonantem non timeamus mortales, ſed terreamus. Quod ſi ad delicias conſita arbuſcula ità à ſeſe degenerat, ut amiſ- ſis dudum pomis tonitruo, fragoréque pa- rentet, olim Pomonæ vectigalis, mox Bello- næ & libratrix & tormentum: In quas abi- turam ſordes poſteritatem exiſtimas, cui lau- reati abavi, atavique ad infulas viam patefe- cerint? Quem ex Aarone admotum aris fi- lHium ſuſpeximus? Quem ex Gedeone Ducem Hebræorum Reſpublica ſecuta eſt? Nullum ex Melchiſedecho hæredem commendamus. En veriùs accuſatione animus inhorreſcit, quâ Samuslis filii ad parentem traducuntur. .Reg 8,5. Eece tu ſenuiſti, & fclii tui non ambulant in viis tuis. Vigebat etiamnum radix, & rami exarueram: pudebâtque, & cedro ferulas ex- pullulaſſe. Non enim, demortuo parente, Joel & Abia affectavere tyrannidem, cognoſ- cendi decernendique poteſtatem pertæſi. Ir- repfſit ad filios flagitium, ſuperſtite, ſpectan- teque Samuele. Et miraris, fi nobilitatem ne- glexerit Nehemias; ſi tantům ſtemimate effer- veſcit, bullaſque inflet evanidas, ſui vanita- te orbis, dum vibrant, efflandas! Optimatesdi- 4. Reg. 2I. 2. Filiorum educatio all. ℳ. 71 xit, non Nobiles, quòd moribus, non vetuſtate nec imaginum fumo, ſed ſtrenuitate virtutis ſe quiſque vulgo extrahat; præferâtque Magi= ſtratibus. Quod Annæ aut Deboræ genus? quas tamen nemo non ſuſpieit tanquam He- Praici coœæli ſtellas. Eliſæum; ſi ab aratro ad va- ticinia Eliæ juſſu commigravit; quis non videt deſtitutum penitus generis, gentiſque ſplen- dore? Prompſit ille tamen tantum lucis ex ſe, ut ſtivæ ſceptra ſubjecerit. Nihil offece- rint ſterquilinia, ſi ea inverteris vir. Non unus ex agro Dictator arceſſitus. Quin ex agro virgæ avehuntur, quas Romulus in ſceptra dedolet, expoliàtque. Suæ quiſque fortunæ faber eſt, & architectus. Ex ſe quiſ- que, ceu Bombyx; ſericum fundit , quo trabeatus Curulem inſidat. Velim propterea non antiquitatem jactare Patricios, ſed pro- bitatem, quâ tantum, Nehetniæ calculo; Magiſtratibus præferuntur. Optimates, in- quit, & Magiſiratus. Videamus jam ; quid ipſe de Magiſtratibus ſenſiſſe videatur Nehe- mMias. Sed & Judæis, & Sacerdotibus, & Optimatibus & Magiſtratibus, & reliquis ,„ qui faciebant opus, uſ- que ad id loci, nihil indicaveram. CU tumere Magiſtratus nolim, ità velim eminere. Nam eos ut Optimatibus non præ- tulit Nehemias, ità reliquis facile anteponit. Quos quùm diſcernat ab Optimatibus, non eos & Patribus duntaxat legi oportere ſubin- dicat. Poteſt enim & ſtupere Patficius, & micare gregarius. Optimates intet & Ope- ras locantur Mag'ſtratus, ut utrinque, qui Kex evehas esiam viles, præſint, accerſantur, in Republica præz- ſertim Eccleſiaſtica, quam ſuis Judaica le- gibus adumbravit. Cur enim Lilia vel è ſterquilinio non legam , ſi urinamur in Ocea- no, ut conchas ex alga extrahamus, lecturi è tempeſtatibus gemmas? Aurum non in Puni- cis coaleſcit, ſed ſaxis adnaſcitur, latétque in fodinis. Tædet ea propter metallh te; quòͤd non in ſole naſcatur, aut corymbo conſutum non turgeſcat in flore? Corradi- mus undique aurum, & cloacarum vecti- galibus fartum ærarium haud putere Veſpa- ſianus Cæſar pronuntiavit. Quod ſi auri non piget Cæſarem emergentis e lotio: Tri- buni Rempublicam poœnitebit & mapahbus erumpentis? Occidiſſet Saülis exercitum Go- lias, ſi Avorum elencho renuntiari debuiſ- ſet, qui pro Rege congrederetur cum Gigan- te, relaturus pro ſtipendio Micholem. De poſt fœtantes accepit eum: paſcere Jacob ſer- vum ſunum. Verùm non ille à mulctra irru- pit ad coronam. Galeam primum, didque circumtulit, & chalybe diademati proluſit- Pugnavit non femel, frequentiſſiméque de- bellavit Arcæ hoſtes adoleſcens, ut non eon- Chyli, ſed impiorum ſanie triumphalem chla- mydem regnaturus indueretur. Neque enim & tabernis cupedinarios, cetarios, coquos & lanios involare debere cenſuerim cum ventralibus in fubſellia;, ut officinæ cultros in latum clavum principatus extundant ab ollulis ad urnas tranfgreſli. Podorem, ſor- déſque eluant tum ſuo, tum hofſtium cruore multo, ut impreſſa vervecibus vulnera ene iori Dignitas gonferenda poſt meria. Judic.646. GSideon. Ktas &. Labores attendan- rur, non ſo- 4« dotes eximiæ. 72 ſtiori Martis vulnere convelent „ obducaânt- que vibicibus cicatricem, adacto ferro in re- bPelles. Abradatur rubigo generis mitore vir⸗ tutis. Quâ extersà, cur me pudeat colle- gæ non fatu, ſed facinore nobilis? Sardana- pPalum quis ſuem fuiſſe neget in purpura; atavis, abaviſque quamvis Regibus progna- tum? Primus ſuæ gentis Tullius Conſulatum adeptus eſt; torpuit- ne propterea, aut non eliminato Catilina, aut Lentulo reſervato; quibus parcendum nobiliores; ſed ſegnio- res Patrum cenſuerunt ? A cribro Gedeon ad præfecturam evaſit; & quà die triticum cribraverat, eâ fatalem fylvam excandicavit & pinſore ribunus. Trepidatum -— ne ideò, eo Duce, à Judæis, in quos barbarorum exercitus conſpirarant? Cumque Gedeon pur- garet frumenta, apparuit ei Angelus Domini, & ait, Dominus tecum , virorum fortiſſime. Quam tamen fortitudinem non prælio ſtatim periclitatus eſt: ſed lucum primum excidit, tum hoſtium alas, turmâlque diſſipavit. In pinus & æſculos primus belli impetus de- ferbuit, ut ab arborum excidione ad inter- necionem hoſtium & audacius progredere- Wocte illaà dixit Dominus ad tur, & tutius. . eum: Deſtrues aram Baal, & nemus, quod circa Aram eſt, ſuccides. Audierat ſanè ille: Libera- bis razl de manu Madian. Percuties Madian, quaſi unum virum. Verùm non raptim à vanno Gedeon, quamvis ſe illi adfuturum Dominus ſpopondiſſet, proſilit ad loricam. Ego ero tecum, & percuties Madian. Dedecet tamen non in- decori pulveris triumphum indecori pulve- ris illuvie ſordidato adornari. A ſtipulis ad laurum, ut tutò feſtinetur, non benè tamen, honeſtéque procurreretur. Age ergo „ & ty- rocinium militiæ tuæ pone in ſylva; quam quùm excideris, hoſtium interitum deſigna- ſti. Tunc enim non furfures objicient trium- phanti, quem non fronde, aut gramine, ſed coronatum nemore reformidabunt. Quod ſi Dominus exercituum, ecs quoque, quos afflat, quibuſque præeſt, non ſtatim edu- cit in prælium; Quam tu habeberis impro- vidus, ſi Epicuri de grege porcum Ele- phantis & unicornibus ſociaveris, ut à volu- tabro laſciviæ ad aciem proruat plenam diſ- criminis & gloriæ? Et tamen à matulis & ſtrigili exhorruimus olim in Senatum raptos ſolà ſervos ignobilitate nobiles; quos etiam à ſabulo conditionis perobſcuræ in altum prove- ziſſe dignitatum credidere plerique non ofci- tantem in puppi Palinurum, ſed in carina fœ- dè vigilem Larquinii æmulum, violatione Lu- cretiæ non unius. Miramur autem, ſi de hone- ſtate Magiſtratuum tantùm quotidie minua- tur, quando non fulmine hoſce Joves, ſed corymbo internoſcas? nec Aquila, ſed unus tantùm eos deſignat Numinum Principes Ga- nymedes, qui tamen non adſtat ſuo Numi- ni, ſed aſſidet; utinàmque non ſui ipſemet ſit Jovis & Ganymedes & Jupiter. Quæ ſa- nè dedecora uti gratulamur nunc nuſquam ſpectari, ſive à Corona ſive ab Infula non in- umbrata, ſed ſpreta: ita aliquando ea lu- xere Conſulum ædes & Flaminum. Placet ex omnibus legi univerſis imperaturum. Pla- cet Joſephum evolaſle compeditum, ut ſe- cundus ſpeckaretur in rheda poteſtatis. Pla- cet à grege Moſem ad Præfecturas evocari. Placet à piſcatu evehi Petrum ad Eccle- Oliva ſiæ principatum. Non tamen aut Joſeph, ant Molſes, aut Petrus jus dicturi ſunt gentibus ſine aliquo ſeu tyrocimio, ſeu rudimento præ- fecturæ. Diu Moſes diverſatus in Regum æ- dibus fuerat; nec oves emulgebat, quuùm able- garetur ad Regem, ſed miraculis, Deéôque intentus, regnandi artem prodigia inter & Numen edidicerat. Nec Petro regni claves deferuntur, cùm in naſſas, retiâque aut rhom- bos cogeret, aut filuros. Tum populis à Chriſto præficitur, quùm divinitatis arcana reſeraſſet, evulgaſletque Chriſtum prolem Numinis eſſe, unâmque ſobolem Patris. Ideò non ſpreti à populis ſunt; ſed Pharao- nem ille non ſemel cecidit, hic Sapphyram ſemel objurgatam humandam cum viro, tan- quam cupiditatis aggerem objecit Synago- gæ. Venite poſt me, inquit, faciam Vos ſieri Mare piſeatores hominum. Faciam, inquit, non ſa. cio. Non enim à lembo remex in Eccleſiæ roſtra benè perrumperet. Venite, & tranſtra in ſuggeſta dedolabo; quod cùm diuturnàâ di- ſerendi conſuetudine præſtitero, Gentium Magiſtri evadetis. Faciam; nam illicò facere non præſtat, ne approperata Præſulum inau- guratio fluctuetur in fluctu. Nulla enim Ec- cleſi? & Reipublicæ Præfectura naufragio propior, quam quæ in navi inſtituitur. Quis emm nauclero auſcultet? Quis fluitantem in æquore doctrinam contumeliis non ob. ruat? Quis denique patiatur præeſſe ſibi dun. dum mugiles lancinantem? Ergo non licet Prerahi. Chriſto aà biremi ad altare traducere piſcato- eatio hiu. „. . . . . dens in Au⸗ res: & tibi fas erit comatulos è& foro trahere, licorumae- quos Apoſtolis ſubroges, aut Catonibus ſuf- leſta, & ficias, mundo diem dicturos? Fœcdior- ne meden cymba, quàm ſcena? num vela, quaàm ſi- Son. paria inconſtantiora? Doctrinæ Neptunus im- peritior, quam Faunus? Inaugurancdlis Ma- giſtratibus an tu Chriſto ſagacior? Deckit ille mundo Apoſtolos, quos cunctando dedola- vit. Tu Provinciis Cyclopas imponis, quos uno rotæ circumactu tornatos & Narciſſis Minoës curſim effinxiſti? His propterea ſiru- mis conficitur Reſpublica, quæ tot non ra- rô latronibus diripitur, quot Prætoribus ſuffulcitur. Si animetur Moſis baculus nul- lo vitæ tyrocinio, non plumeſcet in Tur- turem, ſed in Anguem intumeſcet. Projecit, gxod.43. & verſa eſt in colubrum. Hi potiſſimum ſæ⸗ tus emergunt, ſi feſtinato enixu non parturiant Gratiæ ſed abortiant. Neque enim Lucina, ſed Tyſiphone approperatis Principum fœtibus obſtetricatur, ut ſuos inter colubros Draco- nem educat, quem in imperii excidionem non tam faſciis, quàm ſquamis involvat. Vine abortum intueri parientis,; antequam conciperet, Principis! Poſt hæc, inquit, Kex Egh.ir. Aſuerus exaltavit Aman hlium Amadathi, dil erat de ſtirpe Agag. In morem fungi novus hic prætorio Princeps emerſit. Nihil enim aut age- re, aut nctiraſte Aman perſcribitur: ſed re- pente univerſis prælatus Satrapis, quô eller evaſura incocta, indigeſtâque felicitas: deſi- gnavit. Poſt hæc, inquit, Rex exaliavit Aman. Id eſt, poſt traductos à Mardochæo Eunu- chos, qui conſpirarant in Regem, non Mar- dochæus imperii vindex, ſed Aman elewa- tur deſidiæ manceps. Quis, actis in crucem Pproditoribus, non crederet imperaturum Aulæ Mardochæum, cujus Rex fide ſicario- rum tela, & laqueos eluſerat ? Præteriiut opti- Dignmitatis en Plen Oiuntin ln Kennd 1, td 6 Nn ebis4 6i, r0 4 nin int Mett Pr Meto i, homun Cl lecll cutut. Iun in AMdaro⸗ Munne ( E conet Timeipe nnmore r n kyidet nncum, Me tui r ondn s Een. Den 4 mbbenn in ktonm, U procel n vehen ntate; Immm 4 n dheros⸗ rid iur ucdam in Renplche Inamm Do ent, (⸗ Sledti 4 fucrigd en ngwant., 1l, ineii unto taen ligt i Uent regn ne Rem Ullun, lutt lo th e . Nuntt R te elt 1I Eenon- Gunin lubiren U 1 Kui optimè de Rege meritus advena;, evehiturque Nun ſuper Satrapas Aman. Quibus promeritis 2 en Quia libuit Aſſuero. Poſt hæc, Aſuerus exal- tecine tavit Aman. Et miraris, ſi Regis nutu, infla- nN⸗ tuque animatus ſtipes in Draconem confinga- n in tur? Si cruorem hauriat? Si ſtragem eſuriat? kegiile Si neci dedat Ifraélem? Eò Principum abor- be ti tus evadunt. Non melior Aſſueri truncus Mo- un ga ſis virgà, quæ, verſa in colubrum, Draco- taih e nem prænuntiat & ftipite naſciturum, ſi Do- fſun e minanti lubeat ſpirare truncum, nullis ad vi- oken k tam facinorum afflatibus eruditum. Non enim ed N quèòd homuncionem jubeat præeſlſe cæteris Cæ- Ti ie ſar, ideò jus ille dicet, ſed evertet, trabea- Cn II, tus. Nam vel Deus, qui tamen nutu ſuo de ddet lapidibus Abrahamo excitare genus poteſt, ut fui ecdivit, prodiere Phocæ quidem & jumenta. ingt 4 Hominem verô fabricatus de limo eſt, non werin i Gen. 1e ſegni opere dexteræ tuæ. Faciamus hominem nie, An 26. ad imaginem & ſimilitudinem noſtram, & præ- mn dinmt ſit piſcibus maris, & beſtiis, omnique reptili, teio, quod movetur in terra. Animadvertis, ut à nam Deo Prætor renuntietur, non hominibus, ſed Præli piſcibus, feriſque imperaturus. Elaboremus, Nolkent. ait, hominem, emque concinnemus in ha- ela nnn bitum, figurâmque noſtram, & tum demum inſii quaſi recuſus in Deum limus balænis Præfi- ciatur. Itane? Imago Numinis exprimi debet Drelits e in Adamo, ut Pantheris imperitet: & nullo mrallel Numine Creta conſignata urbibus præerit, le- ligng ges condet, Conſuhbus aſſidebit, primam à iden Principe ſententiam in Senatu dicet? Ut è achckefr marmore Phidias ſaxeum fingat Ptolemæum;, weſute Rex tar- diu lapidem tundit, dique perpolit. Tu ve- n evehet & fingis, & animas in Proconſulem aut ! F aulicos. truncum, aut rupem, uno halitu oris tui, unve tui calami ductu? Ità buccis inflatis vi- Digniess tra funduntur. Sed franguntur, dum ſplen- valdèlen. . . . . 12 onfe. dent. Beatiſſimè videri Sol poteſt in Arcum endsg, Mubem incurvaſſe. Delicium illud tamen A- Brorum ut citèò emicuit, ità quam ocyſſimè diſperit. Nec diſſipatur incurſione ventorum, aut procellarum impetu difflatur, ſeu fulgu- rum vehementiâ perrumpitur. Sua intercidit inanitate; nec ſubruitur, ſed evaneſcit. Itaà mimirum ſubitanei Prætores efflantur, quos non operosè Princeps elaboravit, ſed tumul- tuario ſuæ mentis conſilio curulibus impoſuit, tanquam imperi Phaéthontas & percdituros Rempublicam, & cum Republica perituros. Utinam non unâ diuturnius die habenas tra- Gent, quas adducere nequeunt, excuſſique quadrigâ cruore ſuo excitatum incendium, re- ſtinguant. Verùm flagrare Mundum inſolen- tià, imperitiâque Prætorum indolemus, nec tanto tamen incendio Imperantium gratia aut friget in Præfectos, aut excandeſcit. Defla- grant regna, & ſuo Phaéthonti Phœbus ad- blanditur: maluntque interdum Principes in- terire Rempubliam, quaàm adſcitos à ſe ſervos in ſolium, unum inde unguem abſcedere. Se- mel Nero, & umus tantum urbis rogo citha- 14 illuſit. Quotidiani Regum ſunt luſus, ever- ſis, abſumptiſque Provincis. Sed enim à Sole Phasthon rheda proturbatus, quòôd ſuis ipſe oculis ſubjectas naturæ faces ſpectaſſet. Ec- quando autem qui non ſeriè excubant, Prin- cipes male Conſules aurigantes quadrigâ de- turbent, ſi lyncei ad ſpectacula, explorandis regnorum detrimentis non lippeſcunt, ſed cæcutiunt? Venerem non unus ex duodecim Cæziaribus eminus ſpectavit vel averſam; Bel- Ethicæ Tom. II. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 2373 lonam nec adverſam cominus intuitus. Nimi- rum inter Lyras litui non perſtrepunt: & quiſquis Syreni auſcultat, non ceràs, ſed melle, fragori bellico obſurduit. Haurieban- tur lupanaribus, tanquam voraginibus, mi- ſeri illi Principes, nihil de rebus publicis re- ſcituri. An ruinas imperii ſpectet; qui nun- quam cum Dalilis non dorimit. Belli ſentiat incendium, qui uno vivit Cupidinis incen- dio! Proſpicere, & amare non licet; quan- do involutis Cupido oculis luxuriatur. Fri- get, inquis, in tanto Reipublicæ incendio Toparcha? Quidmi, ſi nudus eſt. Nec po- teſt non eſſe nudus;, qui cupidini ancillatur. Ergo nullam feret opem incendio noſtiro ? Imò afferet maximam. Quam? Nudabit imperium. Quin æſtus Reipublicæ ſummus, ipia vulgi Aalies nuditas eſt. Eà urimur, eâque conſumimur. avari Nec amari à ſe cives jactet Herodes manci- patus ſaltatrici: Non enim nudat Amor, ſed nudus eſt. Dolemus Rempublicam und Præ- toris togâ deſpoliari, quà ſi ille exuatur, ne- mo noſtrum non ſe credet paludatum. Ver- mem illum fatemur; ſed non Bombycem: ideéque arrodit togas, non parat; prætextâſ- que non conficit, imò verò conficit. Nulla enim edacior tinea purpurarum, quàm immerenti aut delata, aut inſuta prætexta. Non enim to- gas, ſagâque tinea exeſt, ſed omnium depaſ- citur chlamydes una Prætoris trabea; quam ſanè, non mari eructus, ſed mare ad ſolium murex effaſurus, intinxit. Quis enim ad impe- rantis Curulem acceſſit, quin naufragium fa- ceret; quod uno tantùm mercium jacétu licet evadere? Quæris, amet, an oderit Dictator ſapientes? Amat enimverò, & ſolos non limis oculis reſpicit Phocionas. Una omnium in eo littore vox perſonat. Ite opes: Ego vos per- dam, ne perdar à vobis. Craſſum eum appel- labas? Calummaris. Petrus eſt, ſed diſſimilli- mus Petro. Agrorum enim omnium pretia ejus ad ſellam aggeruntur, morituro confeſtim vel ſemiſſis decoctore. Hæ ſunt Regiarum ſcenæ, & hæ fabulæ dantur in ædibus Principum; quoties corona effeminatur. At Babylone Da- niel ſemivir purpuraſcit, & tertius à Rege Princeps per præconem inclamatur. Semivirum 5. Danield dicis viro majorem, & Semideum verius, quàm Eunuchi Semivirum? Neque enim auro ille, ſed ferro blerigue exectus eſt: nec aviditate ſtipendii ſectorem ,i aſcivit, ſed vulneris patientiâ truncari non ab- vcdki- nuit, nunquam ità integer, quàm quuùm mu- tilaretur, & ideò vir, quòd ſemivir. Venmus enim tum ſecabatur, non Damel; qui Vir ideò eſſe deſüt, ne foret in tanta aulæ illecebra fo=- mina. Mira ſanè pudoris ars, novumque con- ſilium, ſecari, ne ſis ſemivir; & virilia pro- jicere, ut ſis vir. Id cum præſtatur, non Va- tes truncatur, ſed Vitium obtruncatur. An tu virum fuiſſe neges Danielem, qui idolum non coluit, qui Leonem non timuit, qui Re- em exterruit, qui Draconem oppreſſit, qui Buſantam ſupplicio ſubduxit? Num eum cul- tri pœniteret, qui ſe ipfo factus eſt fortior ci- catrice? Semivirum deblateras Babylone Sa- trapis ſubrogatum, & uatumque Principibus? Nullus par Semiviro vir in Chaldæa. Porrò ille non vir eſſe deſwwit, ut Regi Orpheus eva- deret, quo illi vel furias excantaret, vel Eu- ridices abduceret ex Orco. Cecinit „ fateor 5 ipſe quoque Babylone ſed non Hippocre- nis defluvio proritatus, at incendii excitus ¹ Oliva ſtu. Quàâ ſanè Symphonia non tori inſter- muntur ad luxuriem, ſed throni in cultum Nu- ninis parantur. Vide autem, ut Babylone pro- Dan. 6-3. vehantur Eunuchi. loitur Daniel luperabat om- nes Frincipes & Satrapas Quia Wiritus Dei amplior erat in illo. Porrò Rex cogitabat con- Proertaſti. ſituere eum ſuper omne regnum. Exundabat e, „ in Daniele prudentia. Nec tamen Darius rap- Diznita- tim eum Dictatorem dixit. Cogitabat, inquit, tum diſ- conſtituere. Hoc eſt, diu ſecum multumque penſatie- Velſabat, intereſſetne regm advenam evehi .. ad præfecturam. Quis nunc Principum cogi- Pisree tat, ubi de Præturis Libertorum agitur? ferenda. Ruunt miſeri, improvidique Imperantes in vernarum amores; & , cùm raphanos niſi ſe- meſtres ſuis apponi menſis non ferant, na- pum inſerunt Curulibus nec bimeſtrem. Ergo Conſul ocyùs, quam bulbus, adoleſcit? Uni maximè in Regnantium hortis erumpunt Fun- gi: quorum ſine rudimento maturitas Agrip- pinæ patinam parat, qua non unus tollatur & medio Claudius, Neronis imperio tamdiu naſcenti obſtetricatàâ boleto fſœmina regiè con- dito, ut Cæſarem conderet. Diſcant aliquan- do Principes, Prætorem præcocem exhorre- re. Nam ſi Fungo Reges intereunt, fun- ginis regna ſtabunt Subpræfectis? Exploren- tur mores, geſta expendantur, diſcutiatur in- Ambitio. doles candidati. Nam ambientis non rarô can- dor nigrorem parturit, nec albor eſt, ſed pal- PDignitas lor. Non diu ſtabit, qui tam indecorè admit- *2 ndi- titur. Rectum „& inconcuſſum futurum ſpe- F20. ras in Magiſtratu, qui fœdè cuivis civium ſubmittitur in comitus? Si ante incurvaris quam onerere, non inflectêre ſub onere? Spe tantum, vicinidque faſcium demitteris; & iis ad te perlatis erigere? Non fido rectitudini, quam curvitas lactat. Elevaberis; utque Vir ſis in Curuli, noli eſſe inter ſuffragia Semi- vir. Nam ex viro non difficile ſemivirum ſa- cias, nunquam veròô ex ſemiviro virum z imè virus non rarò Reipublicæ conficies ex ſemi- viro. Fruſtra ergo in Chaldæam conceſſiſti, ut tuæ inde ſcutum inertiæ detraheres, quan- do nec Babylone pleni Numine Damieles eve- huntur, quin diu de iis Princeps deliberet. Cogitabat conſtituere eum ſuper omne regnum. Quemnam præfecturæ deſtinabat? Audi: Prin- cipes & Qatrapæ quarebant occaſionem, ut in- venivent Danieli ex latere regis: nullämque cau- Jam & ſuſpicionem reperire potuerunt, es quòd Raelis eſſet, & omnis culpa & ſuſpicio non in- veniretur in eo. Audin'! Et tamen de Olore deliberat Darius. Nos Accipitres, ſi gyp- ſo defricentur, ſtatim aviario præficimus; quaſi verò vel Achabum pudeat demiſſo ca- pite, quamdiu detonet, ambulare. Aberat à Dariele non crimen modè, ſed ſuſpicio quo- que criminis. Nec abdebatur perfidia, ſed de- erat. Nullius eum flagitii inſimularunt, non quèd fidem mentiretur, ſed quòd fidem præ- ſtaret. Eô qzid ſidelis eſet. Ad ſpeciem vir- tus circumfertur. At intus, & in cute quan- tum delitet criminum! Quot, proh dolor! in comitiis Scyllæ, quæ ſaxa undis ità integunt, ut, cuùm ſtationem cymbulis oſtentarint, nau- fragium intentent. Atque utinam in comitio- rum duntaxat naumachia iſthæc monſtra ſpe- Ctentur. Scyllas quoque, quamvis rarò, me- tuo & Charybdes in æneo pelago Sacerdo- tum. Quot iis ſub aquis latitant interdum Syrtes! Quot vortices h ant! Hinc & Magi- ſtratuum „ & Sacerdotii non rara, nec modi- ca detrimenta: quum doleamus cooptatos in Senatum Faunos non Catones, & queramur admotum Altaribus non Samuelem, ſed Oph- nim. Id enimverô contingat oportet, ubi Præ- torum & Levitarum inexploratus acervus & tonſtrinis aut in Senatum importatur, aut in- fertur in Odeum. Pudet indiligentiæ. Atqui Joſeph à vinculis ad infulas demigravit. Sed Dignia; in catenas conjectus, poſt polymitam. Sed "on negd:. Matre editus ingenuâ, ſed Avo Principe, ſed "s“ wiſe Abavo ſatus triumphatore, quantum luminis“ iis antris intulit, quibus, velut aurum, fodinis ſervabatur! Etenim ut Recinetenſis ſylva, ubi primùm Domus Nazarena conſederat, depo- ſiti in ſe theſauri veſtigia retinebat, quamvis inde Virginis domicilium, latronum tædio 3 qui eò prædandi aviditate confluxerant, abſ- ceſſiflet. Nam cùm virgultis loca circum ob- ſita inhorreſcerent, una domus area floribus, vel invità hyeme, vernabat, amonitatis pro- digio, quid aliquando excepiſſet, teſtata. Ità plurimum Joſepho gratiæ, ſplendoriſque fu- berat ex avita nobilitate, & quaſi plumbo inſitus pyropus, micabat in tenebris, & li- bertatem vinculis efferebat. Cùm præſertim und eſſet reus innocentiâ, eique carcerem non ferro ſcelus, ſed pudor lilio aperuiſſet. Neque enim quèd parietes ad rapinam per- fodiflet, ſed quèd reſcindi pudicitiæ vallum abnuiſſet, eo rupium ſepto concludebatur. Jacebat, quèd jacere recuſaſſet: & , quòd ſe amplexibus expediiſſet voluptatis, in ample- xum ruerat ſervitutis. Agebat cum latroni- bus, qui pallium dimiſerat, ne Domina nu- daretur. Patiebatur compedes, qui fugà ſce- S. Yoſib lus effugerat. Et, quia dormire noluit, omni Patriar- carere quiete cogebatur. Nemo illo aut bea- ba. tius miſer, aut nobilius ærumnoſus. Nam ideò ſeminudus evaſit, quòd naufragium non feciſ- ſet. Qui ſanè, ſi torum infſcendiſſet, quò Ateuſe. eum pellex advocabat, naufragium paſſus ellet nt 5 in tabula. Verùm libidinis cervical ezoſus ado- ,ter leſcens, ne torperet, plumas evitavit, eò O- zantus cyor, quò remotior à pinnis. Quid quod in se. Pluma Draco repſiſſet, & pinnarum jactu delen⸗ odiòque mutatus in Turturem, avolavit tum “ 1 potiſſimum in aſylum, quùm actus eſt præ- ceps in carcerem. Miraris autem liberum fuiſ- ſe juvenem in catena? Aufugerat Dominam. Nunquam enim ità Dominæ ſubjiceris, quèm ſi tibi Domina ſubdatur. Duriſſimam enim tum famulus ſervitutem ſervit, ſi ad impe- rium, nutumque Dominæ recumbat in culci- tra; tum verè ſervus, cùm ſolutior. Etenim ut exolvitur tum potiſſimum ſervus, quùm pro pudore vincitur; ità duriſſimé viciſſim alliga- retur, ſi non ferro teneretur, ſed fœminâ. Si= quidem incidi catena, aut abrumpi poteſt: mulieris verò nexus nec Alexander exolve- rit, quem Helena ità vinxit, ut vel Phrygiæ injecerit iniquiſſimæ vincula ſervitutis. Unus hoſce nexus non tam execuit Joſeph, quam eluſit. Quàâ tantùm felicitate miſer, excolencdi ſtudio Lilii incurrit in rubos. Paratis à Vul- cano maculis adſtringitur, ſed periniquè. Si- quidem cœlibatu, non adulterio irretitus, non amplexu, ſed repudio Veneris jacet in chalybe. Et hunc ais in .gypto Præto- rem & fſterquilinio ſublatum in quadrigam? Ante Aſtris, quàm Æ.gyptis, coram ſe Proclinatis, coli famulatu principatum Joſeph 5. Foſeph. 4 1 enain „Mhn Einher her. uucun aguun Non i he ord 4od ine, D ANeis Iu- cNedumm cwovandn lt. Ni gi iin S G⸗ Ntlt 4, eph;; ſt 3 un Er ie Erltal- e Don Aen ner un Aleld tein ine Polina cee ſi ine lckritucdi Merumgne Eli wdite ek. Ru 4 Non ] 1 pateres n ad pe S tadantur epr nn? EEan Cum r eſkmmi IM itet in e, ſten ſiadn, Quumqun D wihn, gue Gtbreleont ebris iſzult Aballepi 1 . Cl Kmen in Künnn luenl ſeimn let Kahen u: R emem 4 Rex eve- Joſeph præceperat Pharaonis. Sideribus prius paemabi- ille imperare cœperat, quam mortalibus: nec les. inopinatâà horreorum Præfecturd haberi debet ſupra merita, votâque decoratus, quem ſtra- ta in campo Ceres adoraverat, ſubmiſſis in obſequium dormientis, demiſsiſque fegetibus. Non hi horari ſunt Præſecti, quos non im- providus Regum amor exaſciavit & ſubere; uod inanitate, non pretio Nilo innatat, ſo- I levitate non naufragum. Melius id ligni calceis ſapponeretur, quam infulis; quando calcandum natura ſuber emunxit, non autem coronandum in infelicis corticem arboris ex- truſit. Num invenire poterimus talem virum, qui Siritu Dei plenus ſit? Hixit ergo ad Jo- Jeph. Quia oſtendit tibi Deus omnia, quc lo- quutus es , ITu eris ſiuper domum meant. Vi- des, quid in deſignatione Prætoris indaget;, expendâtque Pharao? Attonſus perbellè fue- rat Joſeph, frontiſque nitorem, ſtolæ pretio; adoleſcenti Satrapeę exauxerant. Magnarum tamen alarum Aquila Princeps frondium ele- gantiam Pragreilis , in medullam ſe Cedri Servi er- penetravit. Wiritu, inquit, Dei plenus eft. mateli. Quz Dominam exuſſerat pulchritudo, Re- Eunuchi. gem nec aduilit, nec perſtrinxit. Vultum e- nim adoleſcentis fœmina contemplatur, men- tem Princeps explorat. Pudet, à regnante ido- lolatra decorem negligi ſervituri; & à Chri- ſtiano interdum Primore non expendi tantùm pulchritudinem, ſed tantùm expendi. Nulla plerunque de plenitudine ſpiritus apud Evan- gelii auditores diſquiſitio. Candet? Candida- tus eſt. Rubet? Cooptetur. Nitet? Cyathiſ- ſet. Non jam Aquilæ, ſed Turtures quoque ad pateras rapiunt Pocillatorem. Atque uti- nam ad pateras, & non ad calices comatuli Dienitas traducantur. Utinamque ad calices. Proh do- in iadi- lor, cincinnis ſuſtolluntur in altum, ut ſe- guo. deant cum Primatibus, & ſolium gloriæ te- neant effeminatiores Idæo juvenes, quos Pha- rao inter ſuos non admiſiſſet ephebos, veritus ne, ſi tam protenſo capillitio puerum pueris ſuis adjungeret, virginem ephebis immiſceret. Quamquam eo jam metu careret Pharao, non enim virgo eſt, qui capillatus eſt; nec eſt Li- Cematuli lium, qui eſt Narciſſus. Uror, cùm ea per- crebreſcunt in Eccleſia, quæ nemo inter ille- cebras Cytheronis pateretur. Quot, rogo; criſpatuli pfallunt, quos ſola cæſaries Naza- ræis adlegit? Unum ejus legis non intercidit Luc. 12. jota: Capilli capitis veſtri omnes numerati ſunt. r. At mens in tanta comæ ſylva facilè ſylveſcit: & ubi nemus intueris, non inde omnes Dia- nas exulare intelligito. Non unus in ea ſylva Meleager errat. Et verò non errat. Ergone patiemur in Senatum cooptari; quos ſuis pro- turbaret atriis Pharao, Vernantibus infeſtior; quam areſcentibus? Micabat in genis Joſeph elegantia: at ejus ecquando Satrapæ, Prin- cépique meminere? Sapienti evehitur adolef- cens, non elegantiàa: nec os attenditur coop- tandi, ſed ſermo. Numquid ſapientiorem, & conſimilem tui invenire potero 7 Hæ bigæ, qui- bus deferuntur vel & carcere in Regiam ad- venæ, regnante Pharaone. Quem nunc extu- lit apud nos Sapientia? ſi præſertim & coœlo ſit. E forma legimus regnaturos, & non ra- Geh. 41. 39. eto Cnlrie 8 Cnideanut, Eunuchi. er- rò is erectior, qui ſupinior. Nullæ proinde Eedeſta- faſces anteeunt Dictatores, quando non vir- kie; uass Zis» ſed lemniſcis alter altero clarior & Ma- wüen. giſtratibus habetur: nec ſecuribus, ſed tuli- Ethicæ Tom. II. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 375 pis Conſules diſcernuntur. Degeneravere in apparitores lictores, remollito in Parnaſſum Areopago. Piget non una in Republica judi- cii Judices, & ut matutinum Ave extrahitur in Meridiem, ità dirimendis accedentium ri- xis quot obrigeſcunt in ſtipites! Utinam aut nullus, aut rarus & Magiſtratu non ſe ceratum Ulyfſlem ſupplicibus præbeat , quem mulla non Syren auritum experitur. Audiuntur in- terdum non Cauſidici, ſed citharœdi: & qui- bus nullæ domi ſunt clepſydræ, ut agentem cauſas vel ſemihoram patiantur, Amaryllim reſonantem, ſuſurrantemque, quam quiſque Helenam depereat, deſuls in clepſydras piſ- cinis, ſtagniſque hauſtis, non audiunt mo- dò, ſed, ut fabulas repetant, putidiſſimè o- rant. Obrutos ſe clamant, dum & cubiculo- rum latebris erumpunt ſatietate quieſcendi; mole negotiorum, quorum ne corticem qui- dem defriarunt. Abite nuntü, abite, inqui- unt, cauſidici. Aliàs audiemimi, abite interim. Diſtinetur enim in interiori cubiculo Judex non Neſtorem admiſſurus, quòd minimè ſit ipſe Agamemnon. Hactenus tamen de Magi- ſtratuum ſegnitie luſimus ad Academicorum doctrinam, quorum expiandis profanitatibus meis his ſe commentationibus, ut in Præfa- tione ſcripſi, potiſſimum ſubſervio. Turpius computant, quam otiantur Patres conſcripti. Nam pleriſque in ædibus tranſpoſiti Heſpe- ridum horti videri pofſent: niſi quod adiba- tur ibi aureæ arboris pretium per venenum; hic ad Draconem, niſi aurea per poma, non aditur. Ibi Anguis metalla ſervabat; Hic æra Manera. Serpens exhaurit. Ibi; ſi monſtrum tranſmmi- Tudienm Vars⸗- ſiſſes, ditabaris: hic cùm aurum effuderis, in- ii⸗ curres in Draconem. Ea enim rapacitas Judi- cum, eâque diteſcendi libide in Magiſtrati- bus aliquando eſt, ut Judam quoque exime- rent laqueo, ſi, projectis argenteis, ſuo ſce- leri patrocimium ære conquireret, damnaturi Samuelem, miſi probitatem, datis ſibi a Saule ſiclis, contra virgas & ſecures loricarit. Nul- la apud hos aut intuta perfidia cum auro, aut tuta ſine auro innocentia. Columba his Judi- cibus renuntiaris, ſi pinnis ad eos deargenta- tis accedas; auro tergo expalleſcente. Non is apud Triumviros Accipiter eſt, qui rapto vivit, ſed qui eos rapina non communicat. Furari & furere tum ſcelus eſt, cum nullæ Judicum ſpelæo manubiæ à latromibus infe- runtur. Eluuntur Naamani non Jordane, ſed Pactolo à contagione, infamiaque facinorum: & quiſquis cum talentis & togis accedit ad duumviros, reſtim demutat in torquem, abit- que Cato, qui Cethegus advenerat. Ea eſt abſtergendis reorum maculis auro fullonia , ut Epidaurium quoque Anguem ſpiris, ſqua- miſque exuat, fingâtque in luſciniam. Miror in jumentum penè Midam abiſſe vitio opu- lentiæ? Apud nos in Dynaſtas & Conſules auro Onagri procuduntur: nemôque deſpe- rat, & popina patere ſibi aditum poſſe, vel in adyta, dum big Pluti aurigetur ad Se- dem. Crumena eſt, quâ quiſque aut abſolvi- tur, aut damnatur. Numellæ nummis difflan- tur. Si autem & lancibus altera argento depri- matur, eriget altera te, efferétque in cœlum. Què ſi feratur judicii lanx , æris inopid;, mergeére reus in barathrum. Nullæ in tuo ſal- tu tam venenatæ, diræque taxi;, quas ſi Her- mo deriges, non eas Hiram cædat; tranſ- 1 1 2 mittàâtque 376“ mittâtque Salomoni, ceu pretioſiores Libani appendices. Nonne vides occluſam ſuccino Viperam pro gemma in Regum Cimeliis re- Pomi? Quam protriviſles violis adrepentem, camn coëmis torpentem in ſuccino. Tantum non monſtro ſolum, ſed cadaveri accedit di- ghitatis & gratiæ opum pretio, opulentiâque monumenti. Habent & Viperæ, quo poſſint non timeri, imo & quo poſſint inter Princi- bum gazas aſlervari. Faſtidimus Pavonem, Aſpidem ſervaturi, ſi tamen ad nos gemmeus obrepat. Quod ſi commendantur electro ip- ſæ quoque mortalibus aſpides; deſperas pla- citurum cum ſmaragdo Sicarium? Aditur .- thiopia, rarique Athenas navigant, Regum- que claſſes innumeræ Cafrariam oram appel- luntur. Athemis enim garrit Philoſophia; in littus Cafri aurum exportant. Quot præter- vecti ſunt urbes cœlo ſoléque beatiſſimas Ar- gonautzæ, cùm Colchos petiere? Nimirum aureo vellere & Propentichs ſauces, & Euxi- ni procellæ, & Colchidis barbaries amoœnita- ti præferfi potuere hinc Græciæ, inde veròô Rhodiorum & Phrygum. Craſſo Tibur pro Sardinia devitatum;, aditâque Parthia, non lauri cupiditate pugnaturo, ſed libidine auri, ſtudiéque prædandi morituro. Tranſmiſit Eu- pPhratem, ut Pactolo mergeretur. Adeò nihil non gratum, una ſi æris gratia fuperſit. Re- vocatur in Regiam Abſalon, inquinatiſſimæ indolis parricida. Telam Joab orditur, quam ſimulationis pectine percurreret Thecuitis. In- 2 Reg. gredieris ad Regem, & loqueris ad eum ſer- 44. mones hujuſcemodi. Quot ibi ſophiſmatibus cum Rege diſceptatum? Quot proluſum ſce- nis orbitatis conſequuturæ, lachrymarum vul- nerumque cataſtrophæ! Abdicantur à fœmi- na phaleræ, fuci eluuntur, oleum abſtergi- tur, funebri ſyrmate convelatur. Itaà triſtis tetrâque Syren immittitur in conclave non ly- rà, ſed Sarcophago blanditura, ut decurren- tis typo fluminis erga Abſalonem Regis iram bid. molliret. Induere veſte lugubri, & ne unga- ris oleo, ut ſie quaſi mulier lIugens mortuum. Ludimus vel de funere, & ſepulchro menti- Abſalen. mur. Quis ſcenam ſuſpicaretur inter mortua- lia ſtrui, abdique cineribus luſus? Apparatus a, ille tamen ejulatuum tantus ad dolorem con- e⸗ fictus delicias parricidæ parturiebat. Omnes morimur, & ſicut aquæ dilabimur. Sed his aquis unus delitet Crocodilus, qui non und de explebitur. Aquis ille quidem emergit in Regiam, ſed natabit in ſanguine; & ficto Kunere revocatus in palatium, partam ſimu- latis luctibus dignitatem veris ſtragibus tue- bitur. Quod ſi quæras, cur à Joabo tantis in aulam machinis Abſalon revocatur? Ut ſuæ, aio, ſibi ſalvæ ſint meſles. Incenderat ernim Joabi agrum Abfſalon, cùm ille ad ſe Tbid. 3r. accedere cunctaretur. Quare ſuccenderunt Jer- Rationes vi tui ſegetem meam igni ͤ“ Metu ſegetum drivate Draconem Joab reducit ad Regem. Venalia , . ſiquidem apud Satrapas tum ſupplicia ſunt, frinans: Kmn reſcripta. Si mhil meſſibus metuatur, Regis quoque filius proſcribetur. Si quid incommnodi ab exule timeatur, in amplexum, efſchlümque Principis retrahetur Abfalon. Er- , ne Ceres ardeat „ Aſtræa demergetur. Diffringantur faſces, ut maripuli adſtringan- tur. Et, ne triticum in agro pereat, ſe- ratur in Regia zizanium. Aurigante Cerere à Draconibus trahi fruges fuſpeximus. Hiero- Autlici in- Oliva ſolymis à ſegetibus Anguis invehetur, auri⸗ gâ Joabo. Satius eſſe duxit Tribunus repu- diare Juſtitiam, quam exuri palearium. Vi- geat aconitum, inquit, in Regia, dum mibi Turi früumenta non deflagrent. Horrea mihi cu- ræ ſunt, non roftra. In his perſtet cicuta, dum iis triticum inferatur. Terreſtrem fateor Ab- ſalonem Archipiratamn efle; ſed, ne meas ſegetes deprædetur, ſuo nutu depeculetur im- Perium. Charior mihi fundus, quam reg- num. Sit Regiæ regnoque Abſalon Chimæ- ra, dum meis agris eſſe deſinat Alecto. Mi- litamus non Jovi Satrapæ; ſed Plutoni: me- timurque jus non æquitate, ſed commodo. Si ſegetes periclitantur, exul abſolvatur. Præ- ſtat Regno facem, quam areæ ſubjici. E marſupio reſponſa, oraculâqué petuntur; Ne illud ſeſtertüs exhauriatur, compleatur exu- libus Urbs. Et ait Kex ad Joab- Ecce pla- Ibid. 2, catus feci verbum tuum: vade ergo, & re- voca puerium Abſalom. Phoœnix iſte ex in- cendio prodüt, ſed cum patfente nunquam Phœnix convivit, cui ſola patris orbitas, ſoluſque cinis plumeſcenti obſtetricantur. Ca- veat ergo à ſua ſobole David. Nam viper ſceleſtior eſt Abſalon; quòd, non ut erum- Pat, parentem lacerat; ſed, quòd eruperit, enecat. Et ſanè quid ab eo expectari poterat commodi, quem incendia in lucem emiſe- runt? Debebat dignitatem ſuam Abſalon fla- gitio ſuo: nam, qui cæde exularat, incen- dio revocatur in Regiam. Portenta iſthæc pu- tabuntur. Sed Avaritiæ nihil familiarius, quam portenta. Modò Abſalon averruncatur ut la- tro, modèò impartitur oſculo ut vindex. An ſuos ille mores emendavit, egeſſitque virus, quo nihil non ſuo attactu corrumpebat? Sci- licet. Rediit inquinatior & Geſſur. Nam eò conceſlerat ultor inceſti. Illum mox patria recipit parricidia molientem. Quare ergo pu- dicitiæ aſſertorem exilio multant, authorem verô incendii amplexandum Regi ſiſtunt, oſ- culiſque initiant? hæ ſortes Joabi marſupio extrahuntur. Ne crumena Prætoris commi- natione ferocientis exalbeſcat, Corax deal- batur, & Davidi ſiſtitur pro Columba. Si nihil illa incommodi pertimeſcat, Lilii vin- dex dumis concerpetur. Auro ſecures aut re- tunduntur, aut acuuntur. Spe Judex, ja- turâque tum defervere conſuevit, tum effer⸗ vere. Abſalon certè uno ſcelere damnatus, geminato flagitio abſolvitur. Rem enim ſuam benè ruri curavit, quum alienam perdidit. Et hi prætorio ſubleguntur Præfecti, quo- rum ignaviæ Nationes, provinciæque com- mittantur. Iis nimirum vel Davides in A cis, regnique intererit, parenti filium ſub- mitti, ſed quum Joabi ſegetes meti nequierint, miſi Præfectus perduellionis reos reduxerit in Auliei Senatum. Quid ſi Senatus plurima ſui parte avari, horreret non ſe promeritis coactum, ſed nu- miſmatis! Oftentant plerique Patrum cru- menas, unde abollas emerſiſſe ſibi feroci- ter garriunt. Ruri hic mihi murex; aiunt; obvênit. Nam prædii pretio huc evaſi 2 quaſi & naufragio nudus in littus. Alius la- tum ſe clavum accepiſſe queritur, quòd arcularum claves tradiderit Conſuli. Pleri- que, ut unam induerent togam, omni ſe clamitant exutos patrimonfo. Omnium de- nique vox una eſt, Non Murex Prætexten . nobis b⸗ Dignitas von ſt ſalonum oſcula deflectentur, non quum pa- venalin. ti in “ I r dam anuu a Cl ſcole ſ Atenn li n, an Uiis 41 Polnie nnta opul e Jore ntnuli m Cele⸗ Cebrem Skaltun. Siti i y rete 1 Aut 1 l, at vin con ſeme, p nſpokiat lineps, Eti tantin od ſne tius tatnen l, i, Cores eos nent amne Cunt Aven Popclo o Annphoran litas Hel, lkils un 1* nn antula sverunt m boni Iit, hef Cnetel P— WenImt, id, we hemine, Emulkr n ſbi 5 Clckrg ondni, elpellilen 1 hedi ig, gnin ,Ur ent ſenkiit, ren debunt t ern kinin 4 ſen 1 inn, ! n Cortad ACnlg Elbe, . at Cere nd edd: r unn Condlkentt Nle 4 ck 60 . 4 5 Herik le a; Petente IN Obfiercenu,, Gid. Nen d, mNes 1,lann, enhebuiſe in ſbam Tetnuncnt lo u wd! etelien, cormunpettll Gelu. Net IMlum wu 1. Qeegn pultat, min Regim . 8 Jodhi umm Pramiicts at, C; 4 o CAlms! nelett, Mt Uro ſess al! Ne N . luert, ms elere an Rem euk Jienamn . 1. 1. Reg. 8. 3. ruit, pe in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. nobis intinxit, ſed hirudo. Et quota cruoris noſtri pars iſta eſt, quà togam inſperſimus, ut calamitoſiùus ruberemus in purpura! Mi- ramur autem, ſi tantà æris profuſione non tam conſcripti Patres, quàm profſcripti, ſuas ſarcire jacturas in curulibus ſatagant, non autem ſartam tectäamque velint Rempubli- cam, aut Regnum. Ex Croeſo Irum arbi- traris ad Hermi ripas ſtaturum cum Tantalo, profluviéque parſurum laticis perbeati, in tanta opum, æriſque penuria? Nihil, inquit, de Jove garrivi, in cujus ego ſinum, ut di- gnitatis meæ Daphnem extraherem, aureus deplui. Bibam quin ego & Pactolo claſſiario- rum Gedeonis in morem, reclinatâque in pro- fluentem alvo, hauriam quantum me videtis exhauſtum. Si Scylla ero, & Charybdis, non id mihi dari vitio oportebit, quando in eas ità incidi, ut mihi nihil de tantis merci- bus, præter voraginem & Syrtes, relhctum ſit. Aut mihi proinde occumbendum in Cu- ruli, aut rapiendum. Cui enim nullum pe- cus in compaſcuis; huic ſit neceſſum eſt, pro pecore, peculatus. Fodere non valeo latifun- diis ſpoliatus: mendicare erubeſco, quèd nos Princeps, tanquam Syrenes, obductis non cerà tantum, ſed gypſo auribus prætereat. Quod ſanè quùm nemo non improbet, ſeve- rius tamen animadvertendum eſſe ducunt in eos, qui, cùm candidatos denudaverint, ſe- tores eos eſſe juſſerunt, non Senatores. Tu- ment amnes copiã, Prætores inopia ſuis exce- dunt alveis, agrôſque populantur. Præfuere populo Joël & Abia filii Samuelis. Sed vini amphoram, ſimilas, & tunicas ab Anna ob- latas Heli, dum Templo ſiſteret Samuelem, corraſis undique pecuniis compenſarunt. Et non ambulaverunt ſilii ejus in viis ejus, ſed de- clinaverunt poſt avaritiamn. Vini amphora tam boni parentis filios non peſſimos ita ob- flänaue dedit, ut, in quæſturam conversà præturãd, nundinas in judiciis inſti- tuerint, fecerintque de tribunali telonium. Quid, rogo, iis animi futurum eſt, quos non heminæ, ſed ſtagna defecere? nec munuſcu- lis mulſere Samuelem, ſed decoxere, ut blan- dum ſibi Senem recoquerent. Effudere facti, ſignatique piſcinas argenti, ut liceret iſibi candidatis adſcribi; tum tantùm ad metam excurſuri, quum omni ſe patrimonii onere expediiſſent. In hoc enim ſtadio nemo evo- lat impeditus. Eſt ſiquidem Naumachia ve- riùs, quàm Hippodromus; ideéôque nudan- tur; ut enatent. At, cùm Petri lembum in- ſcenderint, non nautæ erunt, ſed argonautæ, uno enim aureo vellere nere ſibi tunicas ju- bebunt tum Parcas tum Gratias. Neque enim ferro ſtamina, ſed auro ſeu producent vin- ctis, ſeu incident. In Dignitate enim con- ſtituti, ut ſint ſine ære alieno, æs omne alie- num corradunt. Is verus Mercurius eorum, qui Curules Capitolini Jovis emerunt. Et his, ne labet, coœlum imponimus; quos cur At- lantes dicere debeamus, non video, niſi for- te hinc eos appellare libet Atlantes, quòd una illos duntaxat aureis farta pomis in judiciis fe- liciter appellet, interpelletque Atalantha. Ni- hil illis ſionorum, niſi æs. Et cæteroqui cla- moribus, lachrymiſque ſurdi, ad ſola Pacto- li catadupa auriti ſunt, quæ quòô plenius de- fluunt, ruuntque, eò illos ſurditate felicius le- Vant. Tinnitum ſiquidem exaudiunt, non cla- Ethicæ Tom. II. 2 At. mores; & Ccrumena apud eos vocalidt, quàm Lex. Plus offerenti, non plus arguenti ſuffra- gium oppigneratur, utque Judex ſit Minos, clientem Crœſum eſſe aut decet aut intereſt. Acturo tibi cauſam, ut tardè clepfydra finia- tur, eam Tagus inebriet. Alioqui intra pro- Gmnium oratio tibi reſtagnabit, ſi & ſtagno de- ſtillaverit clepſydra. Brevius, inquies, me lo- qui jubebunt; at ipfſi perſanctè decernent »„ quid opus ſit factu, & ſuum cuique jus red- dent. Jura auro non ſpectantur, & duodecim Legum tabulæ Pactolo non innatant. Ideò Moſes, cùm aurum in idolum conflatum , cultumque vidiſſet, Dei digito exaratas ta- bulas ſaxo impactas diffregit. Nullam apud eos Legem ratus valituram, quibus aurum eſ- ſet pro Numine. Vidit Vitulum & choros, ira- tiſque valdé, projecit de manu tabulas, & con- Fregit eas ad radicem montis. Nec ſua Mo- ſem fefellit opinio; nam ità auro immergitur animus, ut nihil in ſubſelliis circumſpectet niſi verſuras & commoda. Ecquando ferendæ ſententiæ ea manus complicetur, quæ acci- piendis muneribus exporrigitur? Non reſcri- bit, qui computat, ſed ſcribit. En duumvi- ros tranſverſum actos in ſubſelliis à cupidita- te, Joëlem & Abiam filios Samuelis. Acce- Peruntque munera, inquit, & perverterunt ju- dicium. An ſurdaſtram tantùm hic quoque eile ais cupiditatem, quæ cauſidicis gravatè auſ- cultet, quàmque tædeat toties clepſydram ex- hauriri? Quam eſt illa clepfydrarum parca, tam eſt fluctuum prodiga. Parat emim æqui- tati naufragium in roſtris, & jus dicit, ut jura ſilere jubeat. Exhauriri propterea cle- pſydras, ſi neſcis, metuebat, ne demergendo Juri ſibi deforent fluctus. Acceperunt munera, & perverterunt judiciuin. Quicquid duumvi- ris deferretur, erat abundè ad juſtitiam op- primendam. Sive enim ovem attuliſſent ad Ju- dices, ſive ad eos ex agro fruges detuliflent Hebræi, corruptum mox iri judicium ſcie- bant. Iniquiſſime tum ſanè Oves ſpectaban- tur in Urſas converti, quæ non inſultantes Ehliſæo pueros, ſed conſulentem Danieli Va- tibuſque non minus centum Aggæum con- cerperent. Fœda enimverò id temporis lo- cique metamorphofis, ut ovis, quamdiu qui- dem apud Opiliones diverſaretur, & thymo Paſceretur, & butyrum conficeret. Oblata veròô Judicibus, lilia popularetur, roſtra di- ſturbaret, tabelloniam diſcerperet, innocen- tiam vinciret, ſcelus exolveret, & Nemexi Leonis æmulata ferociam, cædes, ſtragém- que & anhelaret, & inferret, non lac in mulctram defuſura, ſed in ſuffragiorum infu- ſura urnam & virus, & tabum. Nebat Ovis in ſtabulo vellera, quibus paludamenta trium- phantibus texerentur. In aula verò Neſſæas chlamydes parabat innocentiæ, ut non umis ferendo coœlo par Hercules occumberet in pyra. Acceperunt, inquit, munera, & per- verterunt judicium. Babylone tutior, quaàam Hieroſolymis fuiſſet tum Pudicitia, cùm mu- neribus Judex corrumperetur. Evaſit Suſan- na, quam ſuis Cupido jaculis feriebat. Haud evadet, ſi nummis eam ſuis Plutus adobru- Accuſari poteſt à Libidine Pudicitia. A Cupiditate damnari quoque & cædi poteſt. Felix fœmina, quæ rea dicitur fruſtrateæ Li- bidinis. Vives, nec feriere, Suſanna, quan- do nulla in tuo judicio haſta intervenit. Tum I1 i 3 pudor „ Exod. 3260 19. 1. Rege 8. 3⸗ Oliva pudor cæditur, cùm haſta inter ſubſellia defi- gitur. Miror ego ſanè accuſatorum imperi- tiam, quorum conatus concinnandis, conſar- cinandiſque actibus implicantur, quaſi reo crucem defixuri ſint, cùm plenam menda- ciis & perjurüs Iliadem obtulerint duumvi- ris. Non atramento acta, ſed encauſto farciun- tur; & numiſmate trabs reo, quàm calamo promptiùs exaſciatur. Corrumpendi ſunt Ju- dices, non rei revincendi. Vel in Danaën deſiliet Rhadamantus, ſi aureus à te imber demittatur. Nihil impervium ſeveritati, ſi adſtrictos innocentiâ faſces, injectis Judici torquibus, exolveris. Vincire optas catenis adverſarium? Non Vulcanus implorandus ti- bi eſt, ut anſulas nectat. Adeundus tibi eſt Crœſus, quo ex rege ſi aurum impetrave- ris, peroraſti. Nam quâ manu triumviris æ- rarium aperueris, eâ planè accuſato carce- rem occluſiſti. Non reus diſplicere debet, ſed placere debet accuſator. Tantum illi injicies vinculorum, quantum te auro exoneraveris. Olitorium eſſe forum Roſtra cenſeto. In illo paſtinacæ, bulbi, tuberæ, olerâque proſtant. Hic numellæ, manicæ, cruces, & trochleæ exponuntur. Nihil utrobique non venale. Sed in foro emimus, in roſtris & coëmimus, & redimimus. Nam ſeu diem dixeris, innocen- ti noctem offuderis, ſi auroram induxeris auream centumviris: ſeu compertus criminis in jus trahare, elabêre ut Protheus, ſi fer- rum auro elimaveris. Acceperint munera, & perverterunt judicium. Quænam, inquies, munera corrumpendis judicibus comparanda? Pudet venalitatis. Boletis interdum, quis credat? miteſcunt Areopagitæ. Frequenter Attalicis exorantur: Nec rarò Falerno defer- veſcunt. Pomona illos à rigore deflectit. E- mollit eos interdum & Flora. Cornucopia apud illos hiat nihil non admiſſura, dum ei non mera æquitas inferatur. Hanc enim tan- tum vorago illa Judicum tanta non capit. OCæterùm;, dum aliquid feras, accedas vel convictus. Tabernaculum ibi extrui diceres adeò nihil rejicitur à Judicibus, coccõque & byſſo caprarum villi commiſcentur, ærâque gemmis inſeruntur. Cantharis, cotyliſque conſopire latraturos in te Cerberos licet, & , cum Setina ſitiant, Vejentanis quoque hila- rantur. Punico interdum eos malo remollie- ris. Nimirum coronã pomum, purpurâque à Natura conveſtitur, ut reſtim ſceleri exol- vat. Jam fruge Africa non monſtrum attu- lit, ſed ſuſtulit. Quis putaſſet tantum vir- garum & ſanguinis à malo exhauſtum iri, rigentémque judicii hyemem in Autumnum, ope punici, convertendam? Nunquam Ro- mam Africa per Annibalem penetravit; nunc pomo Urbes expugnat. Circumlatæ ſiqui- dem vimineæ ad Judices & villis ciſtulæ, ità eos munuſculis inflectunt, ut malogranatis capiantur Africanis, quos ad pomœrium Ur- bis effuſa, effuſaque Carthago non cœpit. Tum nimirum ſæviebat Africa, nunc blan- ditur; tum Marte, nunc Pomonâ præliatur: Vulnerabat tum Romanos, nunc recreat. Nul- lo Carthaginis telo unus Scipio intercidit: & punicorum fiſcellà non ſemel Centumviri ſu- biguntur. Quod ſi pomo Judex inflectitur, rigeſcet ille-ne adverſus metalla, ſtabitque contra aurum, frutici nequicquam collucta- tus Areopagita? Spernet-ne Judex Plutum, qui Pomonæ ſuccumbit? Ridebit gemmas, quem fruges irrident? Et obrigeſcet in ſco- pulum contra gazas, quem toties oluſcula re- Un 4 mollierunt? Nec torquibus vincietur, quem corollæ non ſemel alligarunt? Quæ cùm per- acerba videantur eminus Reipublicæ everſio- rglt nem contemplanti, duriora accident, ſi ro- ſtra propius acceſſerit & ſubſellia. Violari æ- gerrimè fero à Judicibus jura, venumque do- itet n⸗ leo expoſitas tabulas in ſubſelliis. At ferat ſdus Pin longè ægriùs neceſſe eſt, delatos, diſtractaſ- que pretio tabulas, quiſquis iniri Magiſtratus ue . H itcn viderit non à præſtantioribus civium, ſed à lin a profuſioribus. Neque enim Prætores Minos Dignijs; Cuntangt renuntiat, ſed Plutus; nec moribus candere venali, on it ſ⸗ debent ſed expallere auro candidati, ut per uet e corrupta ſuffragia ereptent in curules. Et mi- 5e ) uhete n raris, ſi nundinis occupata ſubſellia non Ju- relaumn d dices Reipublicæ pariant, ſed inſtitores? Pu- e rguet blicus ubique dignitatum mercatus eſt; & ille 6 , lehici aptior invadendis ſedibus, qui ditior. Non Plkci jam occipitio Jovis, ſed Crorſi loculis Pallas xtche emergit, adoleſcitque Scribarum ſpes in ga- e⸗ Pro zZophylacio felicius, quam in ſanctuario. Im- Hlne peret, ſi largitur. Utinamque graſſaretur in- “ in ſcitia muneribus, & non pretio aurigaret ad 8 inen ſolium. Tum enim clandeſtina legum calami- . “ ſen tas eſſet, juriumque proditores forent Reſpu- fihi blicæ, non Mangones. Verùm cùm venum nten dignitates publicè exponantur, Juſtitiam ſanè u, a ſervire compellimus, jurâque vendet, qui e- biniſe mit. Non ità profectò Babylone Balthaſſar ſub- Manera n un ſellia prodidit, Pprofſtituitque inſtitori. Quin ebung. kin candidatos auro primùm inſtruxit, gazâque Bee Mae conſepſit, ut ſaties eos opum, non autem au- proſpicias D ri ſitis tranſinitteret in Senatum, haud cor- nen ires. k m al⸗ rumpendos muneribus, ſed ſuo præclarè in- grno ſi- ſtn⸗ corruptéque munere defuncturos. Tune, ju- Vnai⸗ ne, nli bente Rege, indutus eſt Daniel purpurd, & . z4 ſtenlen circundata eſt torques aurea collo ejus: & præ- Aalicuii B dicatum eſt de eo, quòd baberet poteſtatem eenſulen. dinien tertius in regno. Locupletatur primò Daniel, Aum. 1 nlel tum imperat. Sciebat enim Rex latrones Rei- nee, publicæ, provinciiſque præfici, ſi nudi, & ucs tanquam naufragi Prætores regnis imponan- ſrenbee tur. Ornetur proinde, & ornetur tum pha- ieri le leris tum monilibus Daniel, & tum demum Rauru imperitet. Ea Satrapæ injecta eſt torques, ulila quoddam veluti froœnum procurſuræ in rapi- Plmm nas munerâque cupiditati. Qui enim Judex Femu an aurum eſuriat, quo circum fauces oppletur? alan Imminebat gutturi torques, ne, ſi aureis po- Nobi⸗ Den mis Prætor inhiaſſet, in Draconem vertere- dn iet, tur. Ità Babylone non Draco auro excuba- Eii hrn bat, ſed auro anguis arcebatur, ne, metalli n Dert pretio, tanquam præſentiſſimo veneno, Ju- i nul ſtitiam violaret. Non enim commorſu, ſed ain nſ lenocinio Draco Heſperidum opulentiæ præ- 2 entig fectus graſſatur in Judices, quos lædit, non r Nn repellendo, ſed inducendo in fatalem ſylvam, Alet cujus cùm ſit aurea glans non paſcit apros, Monbi ſed facit. Eò enim ſi accedat, aut inferatur , ſ Satrapa, auri paſtione demutatur in ſuem, à Kah Ee quo ſtatim in volutabrum judicii exedræ con- n chen vertuntur. Hujus maleficio obviam itum à ren ernn Balthaſſare, renuntiandi ab ſe Prætoris ſubla- nng Drn tà egeſtate. Circundata eſt torques auren col- win Kie lo ejus. Ne Anguis implicaretur gutturi ejus Uh 3 jura compreſſurus, collum torque protegitur. Uen lie Et cùm olim ab auro Draco propelleret etiam di Herculem; nunc prodentem, offerentémque nn auream frugem torques aurea Draconem itn diſtor — tarm h N Ni dtnr lel bols Nun hai nnn b Pe galent hei nin im ken cs Tes er in etn n n ur, NMin le endet git e Bililts de inſttei ſ m, non ae nummm, kales ciel znfrii coli eintt Haben Mien turenn ui/ Rerlmeak Alcd, Al Iegni in ornetur tu⸗⸗ l& um⸗ ecn voeliuen ius e te, aaß; Dren i- d mnd batu,le, e . Cino ſethi Aulicis providen- Aum, st lint udi. ces juſti. Apoc.9. 4. bid. 7. Apoc.4. „ in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. diſtorquet. Quem ſæviùs auri repudio excru- ciaturus eſt Babylone Daniel, quàm fabulo- s& illum auri furto exagitaſſet Alcides in A- frica. Et ideò fertè Draconem Daniel offoca- vit; quòd is de opum promo feliciſſimè in Magiſtratu triumphet, qui ante magiſtratum benè fuerit, Regis munificentia, juſſuque, nummatus. An Draco auri lenocinio aut pro- ritet Satrapam, aut ſupplantet, quem moni- libus Princeps, contra Monſtri ſpiras & ſqua- mas communit? Hac ſunt ægide muniendi Judices, ne Angui aurifero ſuccumbant. Fe- ralior adverſus avaritiam nulla eſt Gorgon, quàm torques. Et hæc inſtar anguis advolvitur, non ut ſtrangulet Judicem, ſed ut ſervet. Pe- riret Satrapa, niſi à Serpente teneretur: quem à vulnere non thorax tutatur, ſed anguis. De- bellatum de cupiditate, & injuſtitia cenſeto, ubi torquatus Legi Judex excubat in ſubſel- lis. Feliciter ibi diem ſceleri dices, ubi è col- lo Judicis aurum effulgurat. Eo in jubare nul- la perfidiæ offundi nox poteſt triumviro. Co- ronatæ propterea auro in Apocalypſi locuſtæ ſæviſſimè impios excruciarunt, fœno prorſus, agrôque incorrupto. Præceptum eſt illis, ne læderent fœnum terræ, neque omne viride, niſi tantum homines, qui non habent ſignum Dei in frontibus ſitis. In diebus illi quærent homi- nes mortem. Papæ? quanta in ſemivolucri tor- vitas, quantâque ſeveritas! Et tamen in tanta ferientis ſævitie, nulla eſt graſſantis ingluvies. Depopulatur urbes Locuſta, non agros depe- culatur. Parcit oleri, quæ homini non parcit. Bacchatur, ſed non bacchantum more. Furit enim abſtemia, ſævitque & jejunat. Nimi- rum ſuper capita earum, inquit, tanquam co- ronæ, ſimiles auro. Vides, & auro Danielem inaugurari à Rege, & à Deo carnifices ho- minum Locuſtas auro compeſci, ne lanienam in viſcerationem commutent. Adeò vel belluis conſimiles lictores obvio quoque pabulo ab- inerent, dum ſæviunt, ſi non eos auri fames ſacra à roſtris abriperet in æraria, palam con- querentibus populis non judicia à triumviris inſtitui, ſed latrocinia, quæ trabem trabe & fruſtrentur, & ludant. Nos contra futuros in Republica Judices, non Chaldæorum more, veſtimus & comimus, ſed nudamus omni penitus patrimonio, nec noſtro eos auro co- honeſtamus, ſed alieno ære deprimimus. Hinc nobis Babylon offocatum à Daniele Draco- nem objicit, ridétque noſtris interdum à Sa- trapis propugnatos Angues, qui ſolo aurei nemoris perflatu ità Judices dementant, ut graſſari nuſquam monſtris liceat impuniùs, quàm in roſtris. Erumpunt è ſaltu Aſpides, ut licentiùs inter ſubſellia, ſanctiſque fe- rociant. Nam Dracoribus, in epulo feritatis, Judex adſtat pro ſtructore, à quo turtures & palumbi ſcindantur. Id verò accidit ubi non gemmeo, ſed plumbeo capulo à Rege culter Judicibus defertur. Torpet ſqualore manu- brü, hebétque gladius: & quem auro reni- demem gratularemur defigi inter ſquamas & laminas Draconum, ſævire plumbeum dole- mus in Arietes. Videamus, ut thronus tonet in cœlo. Et ſuper thbronos, viginti quatuor Jeniores ſedentes, circumamitti veſtimentis al- bis, & in capitibus eorum coronæ aurex. Et de throno procedebant fulgura, & voces, & tonitrua. E tunicis verius, quàm è& nubibus Prorupere tonitrua. Nam benè penulatos, au- rôque benè fartos Senatores quis à 37 2 flecteret? Emicat fulgur in fubſelliis non è& ſtramentis, ſed ex Attalicis; & eliciendæ a- pud Judices ſeveritatis flammæ aurum aptius, quàm ſilex. Si nullius egeat Judex, Jupiter eſt: nec unum evibrat fulmen. Si Cererem aut Minervam præſtoletur, curtæ ſupellecti- lis & annonæ perbrevis duumvir, erit Ver- tumnus. Sed eò illo inquinatior, quòd non effeminabitur in anum, ut lupanar de virida- rio faciat, pudori illuſurus, ſed ut Senatum in ſaltum exaſperet, Aſtræam in ſua planè ſe- de corrupturus. Actum eſt de juſtitia ſi ſub- ſellia occupet egeſtas. Non Danae tantùm, ſed * quitas mochatur, ubi ſceleri aureus im ber lenocinatur. Lætiſſima judiciorum vindemia geeleſis- eſt, ſi non Irus ſit vinitor. Nam Juſtitia;, ceu Kici redi- vitis, auro meliùs, quaàm ulmo ſuffulcitur. Hoc u: neceſ- illa ſtatumine impedanda eſt Fidit enim ſibi, ſeſéque circumſpicit Prator calcat ſolus licèt, etiâmque transfugis colle- gis. Nam æſtuat opulentia; & ſola eſt, quæ intremit, nuditas. Circumamicti, ait, veſti- mentis albis. Et de throno procedebant fulgura. veròô non induuntur tantùm, ſed undique præ- texuntur. Circumamicti. Ut cùm nulla ex par- te ulli proſtent obnoxii injuriæ, excandeſcant in fulgura, tonéntque in perduelles. Quos ſa- nè ignes quis ex algore ſperet ſeminudi? Non tonitruorum fragore extimebitur inops, ſed dentium colliſu contemnetur. Proſpiciamus er- go futuris Judicibus, non eos exuamus. Nam ſecures nihil æquè, ut ſævituri hebetat ino- pia. Prodibat vel ex ore gladius utrinque præacutus filio Virginis. Sed aurea eum Zo- na ad pectus incinxerat. Eòô faſciæ pondere ità feliciter cor Judicis premebatur, ut gazæ compreſſu pareret telum. Animamur enim in ultionem facinorum noſtræ conſcüu opulentiæ: & ſpontè ſua proſilit à theca, ubi, pota Ta- go, ſicca non eſt. Veſtitum poaére, & præ- cinéctum ad mamillas zonâ aured. De ore ejus gladius utraque parte acutus exibat. Nihil ità ad iniquorum excidionem faſces exolvit, ut aurea ad mamillas adpreſſa zona. Roboratur metalli pretio vicin'âque animus, &,; ſi præ-= fulgenti zonàâ, quaſi cœli limbo præcingatur, in ſuo ſtatim Zodiaco non Libram tantùm ſtatuit, ut de ſceleroſis intrepidè judicet, ſed Tauros, ſed Capricornos, ſed Leones, ſed Scorpios in reorum lanienam, quaſi è& cavea feras producit. Et, cùm ſe quoddam velu- ti cœlum incinctu faſciæ circuléque ſuſpi- ciat, cœlum imitatus, tonat in contumaces; & fulgurat. Hinc Chriſti oculi tanquam flamma ignis fuiſſe dicuntur. Hinc vox e- jus, tanquam vox aquarum muhtarum, ità perſtrepuit, ut redimitus innocentiæ lilis vel Joannes exanimaretur. Nimirum ſuo nos JE- SUS habitu monuit, inter aurea candela- bra, aureâſque periſcelidas Judicem conſti- tutum, tantam ex circumfluentibus ſe opibus conſtantiam haurire, ut in morem Nili ex altiſſimis ſeſe rupibus demittat, eluvione ſe- veritatis ſuæ univerſam ſceleris oppreſſurus. Quam Petrus terroris, ſup- pliciique alluvionem in Ananiam & Sapphy- ram conjuges, avaritiæque jugales, effudit 2 I 1 4 Obruit ,ne defloreſcat. Orii, ar ſeveritasz . &α Excöe opulentus; & quoties pendere ſibi botryones maniea- ruri meminit, toties domi, foriſque torcular rio ſcan- dala tol- 17 ant, & οα accleſia- . . 8* Ktiea Ju- Opinor, vides, ut extrudantur è& curulibus r ſdictio; fulmina. Veſtitur purpurà Daniel. Semiores Zeluſque obſe ervan⸗ 6 i ⁴ vi.⸗ Leaß. Apoc.15 O gyptum . — Oliva 380 Obruit eos inundatione vocis ſuz. Et tantum tuiſſet taxis, & cedro alterum percolare. Cur elui audere potuit in Hieroſolymitanos patricios piſ- enim pro jecore Cygnus aurum non geſtat, in , cator Galilæus ? An Urfſis cum Eliſæo ſtipa- ut princeps opum materies inter ſymphonias 1 Eela batur? An colubro armabatur ut Moſes? An adoleſceret, Tigridum hepati infoſſo chalybe? Veu cultrum iterum firingxerat cum Elia? Num ſuãà Meteremus tum ſaltem aut cum Liliis „ aut unligun David fundâ, vel cum gigantibus luctaturum cum tritico aurum; ferrum nequicquam ex- n l inſtruxerat? ſua-ne illum Abrahamus cohorte petente colono, niſi rimatus tubera humum Atemns, munierat, quâ, ſi opus foret, victores Re- refoderet. Viſum naturæ eſt, eodem durare lr an ges affligeret? Quin Petri tergo ne tum qui- luto opum pretium & inſtrumenta ſupplicii. is oclt dem lictores abſtinebant. Modò contionantis doctrina ebrietatis cahumniâ elevabatur à ſcri- Ut tum potiſſimum uſurum altero ſciremus Judicem, cùm altero potiretur. Non ergo Nurns, 1 bis. Modé winis virgiſque à Chriſti laudi- ſejungenda in ſubſelliis, quæ ortu Patriaque bus vox ejus abſterrebatur, in Concilio. Mo- natura conjunxit. Alioqui lugebit Vindex, n onmen dô corpus Phariſæorum rabie conjectum in non ſæviet: & , pertonante inter opes Pe- un fuue vincula torquebatur. Unde ergo in decocto- tro, jacebit Eſdras in pallio. Obftitit auda- Ugelte res tanta cæſi, vinctique fiducia? Auſim pe- ciſſimé Sodomitarum petulantiæ Lothus , 6pon en nè dicere: Auro exedra Judicantis incumbe- quamvis abuſura Angelis Urbs ejus ad fores cen MN Act. 4.37. bat. Joſeph autem, inquit, qui cognominatus eſt confluxiſſet. Ingreſſus es ut advena, numquid Gen, 1i, nen Barnabas, cum haberet agrum, vendidit eum, & attulit pretiun, & poſuit ante pedes Apo- Rolorum. Vir autem quidam nomine Ananias, Act. 5.r. &. Quæ ibi Lucas exequitur. Animadvertis, ut Pactolo allui feratur Petri ſedes, ex quo mox, non ut & Nilo Crocodilh, ſed ut è ſta- gris .Æthiopum Hippopotami emergant, ra- Pinas ulturi & perjuria. Habet neſcio quam vim ſuis in venis abditam numiſma, & per- ut judices * Vimque faciebant Loth vehemen- 5. tiſſimé. Unde compeſcendæ urbis tanta hoſpi- ti fiducia? Audi: Sed & Loth Juerunt greges Gen. ovium, & armenta, & tabernacula. Nec po- 3. terat eos capere terra. Erat quippe ſubftantia eorum multa. His & fibris expullulavit auda- cia, quâ ſatis advena reprimendæ vulgi in- temperantiæ non inermis, aut enervis occur- reret. Ab ovibus vires hauſit in lupos, & tens opue cellendis ſceleribus tonitrua, fulminâque ex- boum jugis jugum excuſſit laſciviæ. Opilio- nen pel tundit. Quod ſi in contemptore hoſtéque num ità eum ſepſere mapalia, quaſi arcibus velati renug ſuo Aurum has parit faces, & ſagittas: quæ fulgura optanti ſe Judici ſuppeditabit? Præ- fert laureatum non rarò Cæſarem nummus. cingeretur; ſprevitque minas graſſatorum, ſuarum conſcius Facultatum. Ingentes illi ſpi- ritus ſpumantes mulctræ indiderant: & bu- Uln At illa & lauro micant frequentiſſimè fulgu- tyro fui gregis, quaſi Leonum medullis Ppa- Mllende ra: Paritque laurus fatalem impio cuprefſſum, ſtus, verior Achilles, in mulieroſos fereba- “ j⸗ ad infligenda ſupplicia Præſule roborato. A- deò ut laureatus in nummo Cæſar, vi auri convertatur in Annibalem ferientem. Pauper- tate contrà Solones torpent, & Lycurgi con- tur. Ruri ſiquidem pinguis Minerva citò do- mi aſſurgit in Palladem galeatam: Quæ mun- quam ægidem rotat, quin graſſetur. Et mi-= raris, ſi clamoribus eflfuſæ ad ſe urbis Lothus ticeſcunt: &, ſi rapas nunc quoque Fabri- immotus, propugnet hoſpites, tamtis gre- I leoribe cius elixaret in roſtris, Lentuli mitterentur, gum copiis in ſui ſpem, fiduciamque erectus? leu man nec exularent Catilinæ, ſed declamarent. Cer- Neſcit aurum pallere. Stare novit; treme- teto t Eſdras, cuùm exportato & Chaldæa auro ſe re veròô, labique neſcit. Mihi crede, pallo- n en ſponte multaſſet, intuliſſétque gazam ſuam rem diſcuſſit, quiſquis ab auro pallet. Cu- univerſam in Templi ærarium, auditis He- jus vis tanta eſt conciliandæ concitandæque au- e. Nd bræorum criminibus non exarſit ad ſtragem, daciæ, ut inſcio quoque poſſeſſori grandes Mott . ſed angore diſtabuit; & , miſi eos ſuis la- 5 n » . ES chrymis ad poœnitentiam inflexifſet, regna- r. Eſd. 8. viſſet in acytis Venus. Appendique eis argen- ſpiritus ſubjiciat. Magnis Laban itineribus di- greſſum à ſe Jacob conſequutus, arculas om- nes, ſaccéôſque diſcuſſit. Tumenſque JDucob, Geni 31. Enlen 0e tereclnen tum & aurum. Et dixi eis vigilate, & cuſto- cum Jurgio ait: Quam ob culpam meam, & 36. Er N dite. Recenſità ergo, conditâque in forulis, ob quod peccatum meum ſic exarſiſti, poſt me? chen plateiſque ſupellectile, pro pateris tori pa- Armatum inermis objurgat, & gener ſoce- rum reprehendit. Nimirum meticuloſus cæ- Gen. 3 5. teroqui Jacob, multo jam dives pecore, ſer- 4. viſque auctus erigebatur, & tumeſcebat in tuere Eſdræ, in quibus acervatim cum He- bræis Ammonitides nuptiis illegitimis dormie- r. Efd. 23. bant. Cumque, inquit, audiſem ſermonem i- 3· ſtum, ſeidi pallium meum, & tunicam, & ſe- di mœrens. An Petro Eſdras frigidior, ſegni- orque in expiandis flagitiis? Num æris tena- Laban. Neſcias interdum unde trepidaturo af- fletur conſtantia in rebelles. Loculos excu- te, & inde faces tibi ex incomperto theſau- citas ſceleſtior quàm proſtitutus Moabitis pu- ro ſubjici deprehendes. Ex ærario prorum- un i dor? Cur ergo exarſit Petrus in fulgura, Eſ- pit Æolus, à quo ſtagnum in decumanos ex- 4 Delhkit dras verò ningit, imò verò pluit? Cùm præſer- citetur, ut, ubi luſere lembi, ibi ſoœdè 10- ) Ct tim ſub Moſe Eſdras militavit, ſub quo ſce- ſtratæ hauriantur. Ephebi olim vitia chſſi- 4 Aogee! Jus non undis expiatur, ſed ſanguine: alumno mulabas ære preſſus alieno. Si opibus in-= ndit in Chriſti Petro, cui uſu gladi non ſemel inter- ſtruare, latrabis in Conſules nec Cæſari par- Nl 0e dictum. Auro pavimenta natabant, cùm Pe- ces. Amethiſtum in Peruvia ferunt, formâ Ceanbre trus fulguraret. Palliatus verò Eſdras, quòd mali Punici, intra terræ latebras concreſcere. Uier Dl tum auro careret, ferro quoque caruit. Unæ Cujus cùm lapilli, quaſi acini, in juſtam ex- eel edec ſiquidem auri ferrique latebræ altè humo de- creverint magnitudinem, ſuæ conſcia digni- 3 0 chn pfeſſiæ. Non emim loco ſejunguntur, dum tatis gemma exilit & fodinis „ ſudmque cor- n hi concreſcunt „ quæ junctim exerenda expro- ticem tanto rumpit adniſu, ut tonitruo ſuas (atn muntur é terra. Potuiſſet aut ferrum in fibris emixa gazas intelligatur à ruſticis, qui mox ar kiſt Draconum rigere, aut littoribus affundi au- puerperam reclinant in loculis. Putares-ne Ele rum cum ſuccino. Alterum liquare natura po- tonare ſaxum poſſe, Jovem imiratum! Si SS 4 uretur 1 1dd en r dent, n ehent laße g lt laleii: ꝛ62 lalia, lmn inns ghl m. Inpen indidetar Eonbn Nth, n rülktelakt: gii Mirmd in gelem li ſe Ad E utiln hoſpta, tun⸗ Folcingetmn Sinr , 1 Gen. 33. 10. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. duretur in gemmam, luto ſeſe extrahit; nec ejulatu parturit, ſed tonitru. Adeò Divini- tatis ſeclatorem eſſe non pudet limum, ii ob- duretur in gemmam. Quod ſi ſuam Lapides intelligunt opulentiam „ quam Planè neſciunt: quidm Jacobo ſpiritus exaugeat imperſpecta hactenus, ſed adjuncta ejus inſtrumento ſu- pellex non curta? Sedemim; inquies, opu- lentus occurrentem ſibi fratrem expavit. Ex- Pavit; ſed tefruit quoque. Imò cùm faciem Eſaü viſam ſibi teſtatus ſit quaſi faciem ſeu Numinis, ſeu Angeli; quis non videat me- tum omnem abfſterſum Iſraeli, qui, ſi ob- vium fratrem expavifſet, in deterius omnia fingente timore, ut Draconem horruiſlet; non ſuſpexiſſet ut Coelitem. Jdie enim vidi Jaciem tuam, quaſi viderim vultum Dei. Tur- mis, armentiſque ſepta undique opulentia torvitatem furentis in amantis ſerenitatem a- moœnavit. Ut enim Leo, viſo Urſo, tri- pudiat ſuæ fami nactus illecebras; ſic horret Urfum adventantem ſuum quaſi carnificem Aries. Ità enim exultare Leonem robur ſua- det: itâque imbecillitas Arietem trepidare monet. Eddem planè ratione Iſraeli Eiaü in cyclopem nuditas confinxiflet, quem ſibi præ- Hidens opulentia reſculpfit in Angelum. Myo- paronem paulò concitatius Mare obruit, quo veluti remige Roſtratæ provehuntur. Adeò nihil imbecillitati innoxium eſt, nihilque eſt magnitudini noxium. Ridebit proinde lo- cuples Prætor relata munera a damnatis, ex- torquendæ veniæ ſpe irritâ, caſſôque pretio. Quo ita juchcantis paupertas raperetur, ut monilibus vincire paratus eſſet juſtitiam, ubi catenis reum eximi juberet. Non enim re- pudiantur opes, niſi ab opulento. Ideo Sa- lomon, cùm auro thronum incruſtaſſet, mox illum Leonibus ſepſit, quaſi füturis poſt ſe Regibus nunciaret; tum judicii ſedem fu- turam terrori ſceleroſis & perduellibus, ſi 3. Reg. 10. 19. auro non egeret. Veſtivit euin auro ſulvo nimig. Et duo Leomes ſtahbant juxta manus Ringulas. Judicantis dexteram pro chirothe- ca Monſtri juba villique muniunt, ſi tamen Curulem opes circumſtent. Etenim, ut e ligno teredines enaſcuntur, à quibus exedra erodatur: Itaà ex auro Leones prodeunt, qui ſellam propugnent, & damnatos concerpant. Hæc eboris caries eſt pretioſa, & hæ ſunt blattæ purpuræ bellantes. Nimirum erutum elephanto ebur Leonem edit pro teredine : Nec coccus tineis abſumitur, ſed irrupturas in flagitium feras promit ex ſe. Et duode- cim LEeunculi dis. An tibi tot belluis communito Princi- bi metum obrepturum, vel ſi juret, Abia- thar perſuaſerit? Quin illud animadvertas velim, ditiſſimam auri Africam, feraciſſi- matmn quoque Leonum eſſe, atque ferarum. Ceu nobis inſinuaret Natura, nihil ibi tre- Ppidari, ubi opes exundant: ibique fore Judi- ces Leenibus fortiores, ubi auri plurimum ſuppetet. Balænas certè in Gallicum littus non ſemel egeſſiſſe ſummo accolarum com- modo incoctum ambari craſſamen comperi- mus; quo mihil apud unguentarios charius, mihilque ditius. Ità pelagi Cenſores & terror Cete opulentiſſimo pabulo farciuntur, ut ge- neroſitatem alimento concipiant. Submini- ſtrat quandam Balænis audaciam ſucci pre- dium in venas tranſiniſſi. Utque non tam den- Rames, inqunt, ſuper ſex gra- 381 tium, quàm haſtarum hebeſceret in monſtro faucium phalanx cancellata; ſi alga veſcere- tur; ità maris eſculento longe pretioſiſſimo adipata Bellua, onerarias quatit, claſſes diſ- ſipat, phocas lacerat, mari excubat, vel Prophetas voratura; ſi Deo fortè rebellent. Fupillo non judicant; & cauſa vidux non in- greditur ad illos. Et unde ſubſelliorum cor- ruptela tanta; tantâque Judicum deſidia Hie- roſolymis? Hiabat ſportulis Dignitas; & ſi- tiens ſtipendii Curulis ſuum emollierat ebur in blandituram optimatibus myrtum. Prin- ipes tui infideles, inquit, omnes diligunt mu- uer, ſequuntur retributiones. En hebetatas Paupertate ſecures, adſtrictôſque inopiâ faſ- ces. Spes munerum fidem muneris in Præ- tore corrupit. Nam, ut conveſtitum auro ſollum Salomoni Leones ſubjecerat, quorum effigie erigeretur ad ſtragem, cCædémque im- Piorum: Ita egeſtas thronum ſepſit Lepori- bus, ne in latrones ſæviret Judex „ uütque ſociaretur furibus „ & potentiam reveritus graſſantium, rapinæ commumone in com- mmunionem criminis pellectus. Prineipes tui in- kdeles, ſocii furum. Ut verò intelligas non hæc à me violenter in meum ſenſum defle- cti, adeſſe placet decernenti de latromibus in urbe Jobo. Auris audiens beatificabat me, e quòd liberaſſem pauperem vociferantem, & Pupillum, cui non erat adjutor. Placet vin- dicis audacia ferociam oppreſſorum fortiter reprimentis. At ſcaturiginem indagemus, ex qua viro, cæteroqui mitiſſimo, ardor pro- fiuxit. Quando lavabam Pedes meos butyro, & petra ſundebat mihi rivos olei. Quando Procedebam ad portam civitatis, & in pla- tea parabant cathedram mihi. Ex opulen- tia, ut vides, copiaque lactis & olei com- peſcendæ potentium impotentiæ Jobo robur emerſit. Nam, ut è& mari ſatam Venerem Poëtæ mentiuntur; ità perſanctè affirma- mus è& lacubus mulctriſque Prophetæ Juſti- S. Job Zu= tiam ſubnatam. Loti ſiquidem butyro pedes der ree- excurrére felicis in ſubſellia, cædem impiis "s, Auis Balana;3 Aulies veri ey= plas, Iſa. 1. 233 Jobs 2 9gd II. Job. 297 6. minaturi. Et laticibus olei perfuſus ſilex in Mä- ſtragem criminoſorum Jobi ſicam exacuit. In niſtris Evangelio quidem curantur vulnera oleo ſu- arg con- perfulo. Hic verò vulnera defignantur pro- Iwlar. fuſione olei. Cmque lacte nutriamur in vi- tam: hic & butyro vincula prodeunt, qui- bus iniquorum furor compeſcatur. Contere- bam, inquit, molas iniqui, & de dentibus lius auferebam prædam. Dicebdmque, In Ve Mune- nidulo meo moriar, & ſicut palma multipli- Ta eſtu- cabo dies. Quòd ſciret præſtò ſibi nidum do- ntur Di- 3 . . .. gnitates mi affore, in quem ſe referret à ſubſelliis; ,Adiridus ubi, opum quoque copia, expunctus licèt atandée;, magiſtratu, non vermiliter diſtabeſceret, ſed & ſipen-⸗ ovantium more ſubrigeretur ut palma, in- dia ſint trepidé ſceleroſos inhibens à rapinis, nec ""bioſa. muſſans in furaces, ied tonans. Juſtitiâ in- Ibid. 143 dautus ſum, & veſtivi me ſicut diademate ja- dicio meo. Depilatum ſe iri damnatorum fa- ctione non timebat, domeſtici conſcius ni- duli, in quo citò replumeſceret. Nam, qui ſe ſcit exaugendum ut palmam, nec feru- lis, nec tergo abſtinet perduellium. Ha- bet, habet igniculos opulentia quoſdam, qui- bus animus ad fortia concitetur, nullo ho- minum metu. Ergo Reges in provincias eos tantùm Prætores ſubmittant quos nulli obſecu- turos ſciunt, patrimonii ubertate probè obdu- HZ katose Ibid. 174 — Oliva 382 ratos. Hi ſi fuerint Magiſtratus, non naufra- gium aget in limo Juſtitia, ſed natabit in au- ro. Locavit propterea Deus Adamum in pa- radiſo, quem auriferis quoque fluminibus ir- rigaverat, arborumque omnium, uno excep- to ſcientiæ fructu, poteſtate factà, ut ani- Gen. z. mantibus nomen imponeret. Abduxit ea ad 12. Adam, ut videret, quid vocaret ea. Viſum eſt Numini, ditare ante Adamum, tum de ammantibus pronuntiare. Nam fortè opis in- digus aut jumentis, aut bubus, aut etiam pe- cori blandiretur, prætuliſſétque vellerum ſpe, lactis voto, tum Arietem Elephanto, tum Ovem. At pabuli minimè egens, congruo quodvis Animal vocabulo deſignavit. Omne e- nim quod vocavit Adam animæ viventis, ip- ſum eſt nomen ejus. Nec falſus animi ſim, ſi nullis ab Adamo nomen arboribus impoſi- tum ſfuſpicer, quèd iis veſceretur. Nihil ab animantibus aut tunc timebat Adam, aut ſpe- rabat. Ideò incorrupti in eas judicii Cenſor ſufficitur. At Arborum potuiſſet ſeu auſteri- tate, ſeu lenocinio in alterutram partem in- Hecti. Nam pleræque plantarum nobiliores ſunt, quamvis palato amarore obſtrepant ſuc- ci ſui. Viliores contrà aliæ, quamquam fru- ge blandiantur. Ne ergo Adam ſeu faſtidio rigeret, ſeu molliretur gratià ſuæ eſcæ, cen- ſum arborum non habet: quem Dei monitu ferarum iniit, quòd nihil tum illi commercii cum animantibus intercederet. Hinc illæ nuſ- quam non reſtagnantes provinciarum, ur- biumque lachrymæ, quibus ſcita Præſecto- rum nequicquam eraduntur. Siquidem, qui judiciis præſunt, perſæpè errant modò pre- tio corrupti, ſpe modô molliti, modè tre- pidatione dejecti. Quos flecti neſcios Curu- libus affigeret non latus togæ clavus, ſed cla- vis arcæ non jejunæ. Viſa eſt torpere Arca, dum à Palæſtinis captiva abduceretur Azo- tum. Remiſſa verò à Palæſtinis in Bethſamen, audacius ſe ſuſpectantes Bethſamitas cecidit. Percußſit autem de viris Bethſamitibus, eò quòd vidiſent Arcam Domini. Et percuſſit de popu- lo ſeptuaginta viros, & quinquaginta millia plebis. Tantam nunc cædem edit popularium, quæ ſuis, dum caperetur, prædonibus pe- percit? Nimirum, ut fulguraret, auro eam 1bid. 8. ſatrapæ farciere. Vaſa aurea quæ exolviſtis ei pro delicto, ponetis in capſellam ad latus e- Arca Dei jus : & dimittite eum ut vadat. Bonorum ſa- ſetola ſe- né Dominus noſtrorum non eget;, ſed ejus Fe aats 1105 magifterio indigemus. Suis ergo mori- Zſte. bus noſtros mores adumbravit. Scenam ſtru- Xit Arcæ ſuæ, ut nos noſtri admoneret inge- nii. Ergo filiorum Heli rapinis, jurgiiſque abſterriti Ifraélitæ cùm à victimis muneribuſ- que ceſlaſſent, ſuo fraudata patrimonio Arca torpuit inter hoſtes. Revixit, ut ità dixerim, non jam hoſtium, ſed hoſpitum xeniis Arca; reduxque ſubſignavit, quid animi opulentia adjiciat, tot procaciâ intuentis ſe urbis fune- ribus expiatà. Frigere, inquit, deſuevi, quia egere defä. Dives perſtrepo, quæ nudata di- ſtabui. Aurei mihi mures adjuncti; ſed iis, ut Elephantis, uti me monet opulentia, qu lbid. me ſatrapæ inſtruxere, ut ſubjectis parcerem locuples, & audaces debellarem. Quod cum à me factitetur metalli nec avida, nec in- diga; cogitate, vos, quæ ſit futura ſeveritas Judicum, ſi eos non à ſuppliciis propulerit egeſias. Ferro me lentiorem ad poœnas Pa- læſtimi præſtitiſſent, quàm auro ferocire cal- tr lidiùs docuerunt. Et mihi quidem perinde au- uis rum ac ferrum ſunt: ſed vobis, quos ideòd llann verbero, ut edoceam, non tantidem lutum Mron erit ac argentum; ſed pecunià exardeſcetis ad mn D ſupplicia, ſegnitie corrumpemim, ſi egeatis. Gn 1 Curate proinde, ut Prætores veſtros non tam lr, l lictoribus, quàm villicis convalletis. Nam Ju- Unbc dex, ut fulminat opulentus, ità egens flagitiis fimg: blandietur. Vides, quàm ſit Roſæ Judex abſi- Polin⸗ milis. Hujus enim, vel ſæviente hyeme, agrô- Roſs. ne ft que emaciato, ſpinis frutex inhorret, florem r. N editurus, ſi pinguior & fimo reddatur & favo- nng, nio. Judex verò ſterilitate reis effloreſcet, quos Aclin 5 fertilis lacerabit. Præfidit tibi Satrapa, ſi ſuæ Ounch en illum divitiæ admittendis muneribus, corra- thus dbien dendiſque pecuniis eximant. Nam & hamus in Plmukrl mare fruſtrà demittitur, niſi eſcâ ferrum piſ- Acroum cator armaverit. Quàâ ſi deſtituatur, ludibrium i kie piſcium erit, non ſatelles. Ità conflictatus rei mnins familiaris inopia Judex, nec terrere poteſt ſce- letuonen leroſos, & terreri facilè poteſt à barbatulis & Nlg, ne unguentatis. Ea enim ſeveritatis natura eſt, . 4l ut ſatura voret & puniat; quam ſi fame con- ncuts feceris, in furacitatem degeneraſſe doleas & n marm mercaturam. Et Babylone quidem ſubducta rin Ai annona Leonibus, ut rabidiùs in Danielem in- lt enpunge currerent, abſtinere illos docuit ab innocen- n Mætorn tia: Dabantur eis duo corpora quotidie, & duæ Dan, 14. in mee, oves: & tunc non data ſunt eis, ut devorarent 31· fint knn Danielem. Id ibi prodigiosè actum. At in k. Nn Italia, & paſſim alibi Satrapæ, ſi ſame ta- rünnphelem beſcant, nec Danieli parcent, & oblatis ſibi Mori re ad lanienam criminatoribus parcent. Adeè in 4hl no i malo Prætore ſceleſtior inopia, quàm in mon- Gleit Hk ſtro. Leones, in ſumma annonæ caritate, ma- 1e Ablei n lunt eſurire, quam peccare. Prævaricatur, ut Müm inmort liguriat, Judex; cui mors in olla, quando E Aläihmma ſupplicia aut remittit, aut intentat, prout il- Et, ſgutet la ad gutturis ſeu illecebram ſpumat, ſeu je- ni tenm junium deferveſcit. Prætoris focum exploret, V Deii menbn cui libet de reorum fuppliciis divinare. Ut Avariis rit lctim ille exæſtuarit, ità Judex ardebit: quo frigen- Oaberus- 1 nlo, te, hic quoque torpebit. Quæ ne Reipubli- um. „in Dari cæ contingant incommoda;, nihil habere de- ainle. S bet antiquius Princeps, quàm ne Præfectos ade, urbibus, tanquam horreis immittat. Nam; le- 1 al m vandæ inopiæ caus, ſuflectus provinciæ Præ- 2 Urd in tor, carceres aut in fodinas defodiet, aut in dors in latifundium deſcribet. Eruet & vinctorum ca- , “ tenis argentum, & racemos decerpet é com- dentur:. pedibus; quam ille vindemiam non ſolibus G6 excoquet, ſed umbris. Nam;, ut largiori i, Kam pretio Rei redimant lanienam, arctiori eos Ce, An cuſtodiâ premet, ferréque onerabit, ut au- laaann rum miſeri in curulem exonerent. Quot uno retckn lucri ſtudio emergunt portenta! Et tamen iite, n⸗ nihil ità familiare vulgaréque Imperiis regniſ- an que eſt, quàm Dynaſtas ſumma cum juris ri P dicundi poteſtate in Provincias ablegare, tio unhn non ſolum exhauſto patrimonio, ſed poſt Vmdan exhauſtum; quò illud, Præturæ ſuppetis, ilnn lea palam ,„ & ex condicto inſtaurent. Ergo kenile càùm nemo niſi benè nummatus juri dicundo ie præfici debeat, non modô decocto Præto- ob res cenſu ſubleguntur, ſed uno interdum Id 3 endik eos profligatz ſubſtantiæ calculo Provin- ſemut; ciarum Præſides deſignamus; miramurque, n ſi ſe Urbes conquerantur non Proconſules . Rinn n nactas, ſed Miſanthropos, nec tam regi; li . 3 quàm obrui per Præfectos! Diripiendis non ni ſemel Verres; ſpoliandiſque regionibus Præ- i⸗ en . ſunt 5 enn n d kne , l Antiden n um, N . pellro leit tehyene, eftolen . dng, l netbi, n, Nankam utir Ultnt ti Cnlid tentete täts unn, un kren nklelk dla quicen ſad uurlnt Cciit r: a utee eis, Aafmn We An N in lr imnentt, 1s onel cis Ne N Cecele , mmian dl N. un, An, Cerb i inc , moNO, 3 in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. ſunt, quos nullus in Senatu Cicero de re- petundis compellet; ſed impune prædati, = Pfſ. 100. 5. eculatu fruuntur, ſuo gratiores aliquando Pictatori, latrocinio. Proruo ante Imperan- tium ſolia gemebundus, & non tam verbis, quam lachrymis, rapinarum, ſi quæ ſuper- ſunt, reliquiis præſidium exoro. Expleta eſt Charybdis ingluvies onerariis, nec reclama- vimus: liceat ſaltem fretum lembis trajpicere. Spoliatz ſumus Urbes ære, ſigniſque; ali nunc ſaltem aut tritico, aut farre non vete- mur. Non Corinthum referre cupimus; pe- timus, ne Sagunto exæquemur. Aut ſi in exciſam Saguntum condimur, ardere liceat, quando conflagravimus. Nollemus, pereun- tibus ubique civibus, ſtare ubique Anniba- lis ſimulachra. Quamquam non nos Anni- bal circumvallatione, ſed amplexu Scipio ex- cidit. Et quando non tam ruinæ, quam a- gnominis Saguntum puduit, in Spartariam Carthaginem expugnatione traductam; ro- gamus, ne ab everſore fora, areæque nomi- nentur. Abundè ejus nos nomen torſit illi- tum chartis; quàm nos excruciarit, ſi peren- net in marmore? ſi nullis expreſſum literis vi- vat in plateis? Signa licet evertere: elogia li- cet expungere: leges abrogare licet: viis in- dita Prætorum optimorum agnomina adaman- tino ungue, ſcalpro ferreo eraſerit Brontes. Vivat furax; ſed à nobis abſit ſaltem, dum abeſt. Non crucem latroni defigimus; ſed triumphalem arcum prædoni deprecamur. Mori cives oportuit, dum vivimus. Ne ille apud nos vivat, etiam poſtquam fatis con- ceſſeréit. Hæc tandem votorum ſumma eſt, ne publici interitus merces, ſit carnificis om- nium immortalitas. Has urbium expoſtulatio- nes juſtiſſimas quis vel Thebis non admitte ret, ſignarétque Lhyeſtes? Eas tamen æquiſſi- mi rerum arbitrii concerpunt, maluntque im- perii membris mutilari, ſummo totius cor- poris diſcrimine, quam Præfectum torviori aut oculo, aut verbulo perſtringere. Doleo in ſua Davidem prætexta mores noſtros ex- pinxiſſe. Superbo oculo, inquit, & in atia- bili corde, cum bhoc non edebam. Hucci- ne, poſt mare latrocimis funeſtatum, pira- tæ Argo impingitur! Torvitas ſupercilii, & pectoris ingluvies, poſt alliſos humi Senato- res, nudatéſque patricios Regum patind ex- cludentur: quaſi verò non ſit domi ſuæ re- dux è& provincia Prætor lautiùs cœnaturus. Qui, ſi cum Rege cœnet, abſtinere ſe cre- det; nunquam non cœnaturus in Apolline, ſi eructantibus ex hoc in illud illatus Ex- prafectus conclavibus, & vomat in Sardo- niche, & ructet attagenem. Cum boc non edebam. Capitale nempe ſupplicium graſſa- toris! Quin luxuriæ, ganeæque ſervitur ſup- plicio; quando Reges cryſtallo bibunt, gem- m mali Præſides pitiſſant. Non interdicen- di ſunt regiis pateris repetundarum accuſati Proconſules, ſed in mare demergendi. Lu- dimus, ſi cibo eos regio fruſtremus domi lautis ſplendidins recreandos. Objiciendi leo- nibus ſunt; nam feris monſtra ſaginantur. Vorentur, qui devoravere provincias; &, quos regna non puduit ligurire, à belluis abſumantur. Nam animi voracitas inexple- bilis und regiæ patinæ multâ ſi plectatur, in vaſtiorem jejumo ingluviem concitabitur. Quis enim non provinciam malit, quam pa- tinam, exorbere? Manducemus, 3 3 & bibamus. Nam luſtrorum epulas uno Pa- tinæ jejunio luſtrabimus. Nos David ſuâ men- 8sà interdicet: in qua cinis tanquam panis Re- gi primarius non lacte madet, ſed lachry- mis. En quæ nos diræ imperium depopulatos Hieroſolymis manent? Quis dapum ejuſinodi non Tantalus eſſe malit, quaàm Conviva? Bea- tiores Regis cenſurâ futuri ſumus, quàm eſſe- mus epulo. Furemur proinde intrepidi, ſpo- liemus, ſæviamus: nam accuſatorum Aquilo, ut multum bacchetur, à lance nos cineris pro- hibebit. Id verò naufragium vocas Depeca- lantis? Imò verò procul à ſyrtibus abducti re- gix menſæ „ ubi nihil niſi lachrymæ ſpumant, & cinis fumat, flante boreâ Davidici furoris . ſecundiſſimis decumanis in Heſperidum hortos referemur. Recitetur edictum. Wperbo oculo, & inſatiabili corde, cum hoc non edebam. Strua- tur porrò, quâ interdicimur, menſa. Quia tneem tanquam panem manducabam. En ga- neam, quâ nos gemmarum, regnorumque li- guritio carere jubet! Præſtat latrocinari cum Syris, ne tanto gulæ tormento Regis menſæ interſimus. Non ſecurim impendere libi, poſt rapinas, Gubernatores indigni ſciunt, ſed ſe- curitatem: nec ſupplicii virgas reformidant, ſed novas ſubinde ſibi præſecturæ virgas præ- ſciunt orituras. Nam imperitantem aliquando ſine nomine Truncum ita irrigant Pactolo, ut aureas inde ſibi virgas enaſci gratulentur, qui- bus, ad inferendum ſæculum provinciis ferreu, Saturni transfugæ, & Mercurü commilitones inſtruuntur. Rarò iſta evenire, dices. Imò ra- riſſimè. Sed dolendum, ſi vel ſemel continge- re poſſint. Piget Juſtitiæ ferrum Furacitatis auro ceſuiſſe; & Gordios in Europa nexus non Alexandrum telo abrupiſſe, ut triumphet, ſed nummo Verrem luſiſſe, ut, poſt quæſtionem, graſſetur impunius. Neque enim Judicibus in- Zadex terceſſit Innocentia, ſed obſtitit Avaritia: & „ vorr uptus qui raptus fuerat in jus ſuſpicione rapinarum, gi indubitatà ſubielliorum corruptelà liber emit-“““ titur àa Judicibus. Adeò uno reus flagitio, no- Severitas VoO &α graviori ſcelere abſolvetur. Qui pro- & Synadi- vincias compilaſtis, ſi judicia violetis, evaſi- stn ad ſtis. Lis planè nummis exolvemim, quibus vin- Ma at⸗ - ciri debueratis: & quæ vobis diem dixere pe- arar⸗ cuniæ, ipfæ ſupplicii noctem diſpellent. Sapit proinde, qui rapinarum decumâ cùm ſe ſciat emiſſum iri, non cauſæ patronos conducit, ſed gazam judicio infert; ut, quemadmodum vina poſt cicutam potantem bina venena juvant, itaà gemino flagitio exolvatur, qui uno facilè damnaretur. Hæc ſanè Judici ſedes, non ad ſimilitudinem divinæ ſedis conſtituta eſt, quam Mare alluit. Et in conſpectu ſedis tanquam Ma- 4 poc.45 re vitreum, ſimile coyſtallo. Quod ego Mare s. illud fuiſſe arbitror, quo Jonæ intercepta eſt Fiſens ju- navigatio. Nam tumentes in perduellem fluctus gen. magno mercium jactu lenire fruſtrà ſategit Na- et B. varchus, expoſcente ad ſupplicium pelago Sevepttas transfugam Numinis. Miſerunt Vaſa, gudk erant incorrup- in navi, ut alleviaretur ab eis. Mare ibat, & t2. intumeſcebat. Et dixit ad eos: Tollite Mé, . Jonæ I. 55 mittite in mare, & ceſabit mare à vobis. Non“ placatur muneribus Mare, ſed ſuppliciis. Meo ſcelere tempeſtas cietur; meâ item poend con- quieſcet. Suam in imo gazam Pelagus habet;, ideoque veſtram contemnet. Nec mercium in- geſtu exorabitis fretum, quo uniones coralia- que abduntur. Jonam expetunt decumani. Me unO 38242 Oliva uno poteft expleri Mare, quod nullis aut pro- fluentibus aut montibus expleretis. Et tulerunt Jonam, & miſerunt in mare, & ſtetit Mare à fervore ſuo. Incorruptum porrò, nec infractum muneribus pelagus non inferetur cœlo, ſedi- que Judicantis non affundetur à Ità utinam Cenſorum ſubſellia Fretum Joppe perlueret in terra. Verùm nequicquam paciſcimur cum pe- lago, niſi obnoxius cœlo transfuga dedatur. Cenſores una à Legibus gemma deflectit, lu- ditque in arena de repetundis Prætor accuſatus, quem oportuerat in ſanguine naufragari. Ità ne! Mare fervet & furit, unéque Jonæ pia- culo mitigatur. Senatus verò cœtuſque Judi- cum exarmatur nummis, lictorumque virgas non tergo deſtinat prædatoris, ſed citò erigit in platanos munimen delato præbituras & illece- bram. Quis non miretur inſolentis portentum agriculturæ, quæ Tago Judicem interluit, ut faſcium virgæ non plagas inferant, ſed profe- rant flores; non cruorem hauriant, ſed muri- cem fundant; non ſecuri proludant vulneribus, ſed honoribus proſpiciant ſecuritati damnatiſſi- mi capitis, dum corruptis auro ſuffragüs exi- mitur ferro? Ergo inter naufragia pelagi per- furentis ſeveritatis æquitas navigabit, naufra- ium factura faſcium in Senatu? Ibi reis ba- lænas deſtinabit: hic reos convertet in balænas, ut mare regni vaſtiſſimum ſpatientur, prædaſ- que agant non de thombis tantùm;, ſed etiam de Prophetis. Et ibi quidem capti Vates pfſal- lunt in carcere: hic exoluti prædones blaſphe- mant in curuli. Porrò Mare nautarum jactum (ſi more noſtro philoſophemur) irriſit, ſua- rum benè opum conſcium. Neque enim mol- liri arculis poterat, quod tantis paſſim ſcatet lunionibus, ad ſatiem uſque ructumque gem- marum. At æqquitatem æ quoris poéticè, licen- tiuſque extulimus. Luſerimus hactenus in gra- tiam Academiæ. Quis non cohorreſcat, ſi Chriſtiani Cenſores corrumpantur ſeſtertiorum non modiis, ſed decumis; cum Ariolos Moa- bitas profuſis Princeps opibus, effractéque di- vinanti ærario deflectere ab æquitate judicii nequeat. Perculit Balaam Amalecitas maledi- cto, tentoriaque Ifraélis irroravit, nullo ob- Num. 24. latæ ſibi à Rege gazæ reſpectu. Nec id præ- 7. ſtitit ſemel, ſed ter. Nec id egit, clàm Rege, ſuſurrans in ſpelæo: coram Principe, palam Num.22. in monte vociferatus eſt. Reſpondit Balaam: 18. Si dederit mihi Balac plenam domum ſuam ar- genti & auri, non potero immutare verbum Dei mei, ut vel plus vel minus loquar. Ne verbo quidem exerrat Ariolus tanto reciprocantis æſtu auri abreptus in ſpei ſyrtes, quibus im- pacta Salomonis quoque prætoria diſſiliret. Nos verò Dynaſtæ, non Erythreo mergimur, ſed lacunã, imò & ſitula; ſpéque aſſis ità aber- ramus à juſtitia, ut comperti atrociſſimorum criminum Prætoris Jordane toto ſquamas, gan- grænâſque diluamus. Puero mundior renuntia- tur, quem nemo inquinatiorem Verre non ſuſ- pexerat. Adeò interdum pecuniis dementan- tur Areopagitæ; ut præturæ cenſura non ra- pinas caſſiget, ſed unguentis perfricet, parſu- ra vel Annibalis latè omnia depopulantis Ele- phanto, quo in Italiam Pœnus prædo invehi- tur, ſi cædem ſuam ſuo ebore bellua paciſca- tur. Deberent, inquies, nullius propterea e- gere Cenſores, quo pluvium in adulteria Jo- vem non ſinu præ auro exciperent, ſed præ Hagitio detruderent in cloacam. Id tu mihi commemoras, quod tot jam ego commentariis perſuaſi. Aio tamen, non eam opum eſſe opor- tere in Cenſoribus ſitim, quam vix Croœſus ſuæ proluvione gazæ reſtinguat. Eſurire Cenſores nolim: nolim item illos ſtipendiorum itaà pro- luvie obrui, ut heſternam in ſubſelliis regerant crapulam, agrũmque immenſum occupent la- tifundiis. Vehebatur aſinà Balaam, & Re-⸗ gum opes ſprevit invictus. Ea, quæ Duci qua- driga ſat eſt, ſpernitur à Prætore. At, ſi Clau- dii placet Aſturco, & Tulliæ trahi lubet car- pento in Regiam, calcabitur Servius Prin- ceps non iniquus, & Tarquinius evehetur ſu-. perbiſſimus tyrannorum. Meminiſſent vellem Judices, non tam quid poſſideant, quàm quid poſſederint. Fateor illos non vomere in Sma- ragdo, nec Afſueri epulis luxuriari. Fictili- bus ſe tamen recolant innutritos, farréque ſaginatos, non pavone. Utantur Ifraelis ali- quando idiomate, cujus vox illa fuit planè cy- gnea: In baculo meo tranſivi Jordanem iſtum. Gen. 31. & nunc cum duabus turmis regredior. Heus tu, I0. qui nec Euphrate toto explerere. Cunas ti- bi tuas objicito, in quibus vagiiſti, non au- tem Curulem, ex qua latras. Parum-ne eſt, gregarium Civem Senatoribus & Proconſuli- bus aut aggregatum, aut etiam impoſitum ! Non te platani Mecœnatis, aut Luculli æ- Lara ſtuaria in ſuburbano præſtolantur reducem è& Gaterns. Senatu. At pergulis inumbraris, quem ſeren= zium. dis oleribus apricari conditio jufſerat. Domi Avaritis tuæ coœnas, conductæ dudum caſæ inquili- udke- nus. Sedenim Epheborum longa non tibi pha- itn lanx cyathiſſat, nec gemmà bibis. At fagineam Status projeciſti cotylam, nec unus tibi præſtò eſt edio- pocillator; non ille quidem Ganymedes, ſed ts. nec fuligine, ſitûque obſitus Steropes. Non Aaliens ſejugis in Senatum veheris par Cæſari Sena- olim vi⸗ tor. At veheris: Et veheris in Senatum, quem“ naſcendi ſors à pedibus fore ſtatuerat Conſula- rium. Non parietes domi Phrygia conveſtit. Teguntur illi tamen, ſi non peripetaſmate, ſerico certè: & parietinæ jam tuæ munificen- tiùs, quàm parentes tui conteguntur. IIIos vix Picentes induêre, hos Seres cohoneſtant. Et, ne pluribus immoremur, non te pigeat apparatu inferiorem Conſulibus eſſe, quem non puduit equeſtris olim apparatus fuiſſe par- tem, ex aſſecla Judicem. Occinit tibi Pau- lus, quò æſtuantem animi bilem compeſcas. . Tu ex naturali exciſus es oleaſtro, & contra Rom. I5 naturam, inſertus es in bonam olivam. Noli 21. altum ſapere, ſed time. Libanum ſuſpicis, & Cedros æmularis? Irrigatas falerno Platanos, ad luxuriem æſtivi frigoris, intueris? otiumque ac ſterilitatem Cupreſſuum liventi animo con- templaris, doléſque & procul tibi à Regum hortis exulandum, & uni te trapeto excoli, cui ſi decoquas, rogo illicò deſtineris? Ade- quitat ille, inquis, Principi & diurnus Acha- . tes, & pernox conwiva. Mihi evolvenda Le- Aulicdiin gum volumina immenſa, ut raptim admittar ad vidi. Regem. Ità eſt: Sed genus illi non regio im- par: tibi proſapiæ ſcatebra & caprili. Auctior tu, ſi poſt elucubrationem audiare homo no- t,a er vus à Principe: quàm ſi aucupii ſocius aſciſca- umn tur in rhedam, quem ebur naſcentem excepit. „myer. Coronâ tantùm is ſecundus à Rege eſt; cum te Kelig oſi ſola ſella poſtremum & centumviris patiatur. olim r Exciſum oleaſtro parum-ne eſt olivæ inſeri? lieen er⸗ An ebeno conſeri expoſcebas, ut Indiæ luxumn ,,, ſe trunco præferres, nulli frugi obnoxius. Bellus perbiam enim⸗= oderit⸗ Religiones ini len gentlt coctn get e dos un rallo uper ſtineto uct Ahote gum ſeren N mnhi Emunin er onn pln Ne Meſine eſtin cumm, ſolte, eoter Tiende e hn non inn Contenes Dre Ae fragenn n⸗ (ehe inti ne Gern i ſd Mg cho Kce Crimaten Hencdus . Ut enim lec Pam Eu u Oler tagtn Mls no H cahdr R ein Aqinn (el 60 teſt in 0 tu ler Eer, T Uun 1 lun Kolfim ayirent, lettentn oſ E iti 4 1t, ſ 4 on Memb Auani Gnnn un & N. aCi Cre Cl rn ſellis lum, . Jux De 3 re. 4, denun uns it iniſſer ant, DM VOneki urini trns, re tr Iri lfirſe olienii Velin la ctete. (r Vagili, n⸗ s & Mondt etim ihlin , Ar Iun lantur kdrn 1o dllen De Ganfmit: Nengn ſalibos e, APenn, enimverò tu homo es, quem Princeps in par- tem afſciſcat luxutiæ ſuæ, & venaturus in car- pentum aſſumat; nam Suefn ſecare non in- doctus, Aprum quoque transfiges. Et non te pudet illecebræ 5„tot inter callos, æſtuſque pubertatis! A ligohe ad venabulum grandi= bus itineribus pervadendum. TLuo te proinde vallo contineas; & , ſi me audis, cùm te ſors inſperantem evolverit aſſumentis, Attalicis ab=- ſtineto; &; ne in ſerico algeas, melotem paterna ex arca promas interdum, quàâ vel visâ tantum, rubore candentibus genis, æſtues in prætexta; quamvis abolla deſtituare. Intuere, quo aſſi- lientem in ſe Pactolum aggere Sauül repreſſerit. Et cujus erunt optima quæque Iſraël * Nonne 4. * tihbi, & omni domui Pairis tui3 Reéſpondens au- tem Saiil ait: Numquid non filits Jemini ego ſum, de minima tribu Iſra?l, & cognatio mea noviſima inter omnes familias de tribu Benjamin? Quare ergo loquuties es mihi ſermonetm iſtum? Origi- nis ſuæ memor Saül non inhiabat pomariis Palæſtinæ, ſed horrebat ea ſibi vel à Prophe- ta deſtinari. Genus expendebat, non vatici- nium, & Poſtvortæ obſequentior quàm Ante- vortæ, obviantem ſibi coronam poſt ſe ſtante pedo territabat. Hac ſi te philoſophià munias, ſtipendio ſubſellii tui fruéêre ſatur, Prætori- que non parces comperto latrocinii. Sed auro non infractus, ſerro nexus non incides, ſed contexes pluſquam gordios, quibus repetunda- . rum damnati Præfecti nullum ſibi ſperent ad- fore Alexandrum, qui eos iterum, ad imperii ſtragem, exolvat. Er Magiſtratibus „GO reliquis, qui fa- ciebant opus, uſque ad id loci, nihil indicaveram. Operas non calonibus jungit Nehemias, ſed Magiſtratibus; unéque complectitur elen- cho Sacerdotes & fabros, cæmentarios & optimates. Adeò nullus in Republica contem- nendus, ſi ſuam navet operam Reipublicæ. Ut enim nec cœlo Stellæ depelluntur à Sole: nec pampinis racemi ruri colluétantur: nec tel- Noliltas lus olera internecat, quamvis collata plantis nonſpernat agrum verius dehoneſtent, quàm comant. Ità Puebcio, nullus non ſalutaris Urbi ordo, ſi ſe amplifi- Neligiß Cardæ Reipublicæ opémque ſuam impendat- Laici non Equatur, penè dixerim, ſceptro aſcia, ſi eâ ureTd Cedrus dedoletur in aram; ut illo confingi po- teſt in Conſulem lutei generis, ſed mentis au- Rer eveha: Te&, declamator. Suo quiſque fungatur mune- les re, & ſecurus ſui adſcribi petat, quamvis mi- nimus ; inter ſummos. Quid liene ignobi- lius? Pars tamen corporis eſt, & antidotis pre- tioſiſſimis percuratur. Ejus in curam tum pra- ta virent, tum ſaltus frondeſeunt, tum fodinæ pertentantur. Nemo pedem neghgit, niſi fu-⸗ rioſus. Eſt ſua cirro gratia; & rejectaneo oc- cipitii capilo non modoô Sponfus ſollicita- tur, ſed feritur. Tantum eſt minimis quoque non membris ſolum, ſed membrorum etiam exerementis decus, ſi cofporis ornamento fe- Can. 4. 9. fe imnpendant. Vulneraſti con meum, Soror mea dponſa, in uno cfine colli tii. Nihil corde vi-= vacius, in quod adminiſtri vitæ ſpiritus in- fuunt, & mihil illo munitius, quod oſſeo co⸗ ſtarum vallo natura comfnumiit. Perrumpit ta- men illud crinis, & minima capitis pars, quaſi altera non Bethuliæ, ſed corporis Judith, in Ethicæ Tom. LI. Sraitis me⸗ diocris. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. ſuo Holofernem conopeo; id eſt; 3 ſua Corf ſede capit feliciter, nec ad necem obtruncat, ſed ad illecebram charitatis telo cædit ſaluta- ri. Efgo ſi ſuum Cor Numen capillo dedit; vinctümque ſeſe cirro non abnuit, quis ci- vem faſtidiat conditionis non equeſtris? quaſi verô deſtituta imaginibus domus dare nequeat Reipublicæ Ducem, quem ſuo Corinthus fu- ſum ære non uni item foro defigat laureatum. Satius, niſi mea me fallit opinio, eſt mere-= ri ſtatuas, quàm oſtentare. Beneficium illud proſapiæ eſt, id virtitis argumentum. Ma- lo autem à poſteris ſuſpici, quàm domi majores ſuſpicere. Malo novum in familia Camillum; quam obſoletas Conſulum, Ducumque ſta- tuas. Nemo margaritum aut conchæ medio- critate, aut obfcuritate littoris contemnit: Suo illud candore Mango; ſuâque æſtimat tum magnitudine, tum formâ. Seu emerfſerit Britannicis æſtibus Unio, ſeu Eois fluctibus enatarit, par pretiutn habet, ſi forinA4, callô- que par ſibi, unuſque ſit. Quamquam non id mihi probandum hoc loco deſumpſi, ſed ni- hil ità minimum in Republica eſſe; quod jure contemni poſſit. Deus certè Ver ſuum non Ceraſis, citreiſque apud Moſem exorditur, ſed illud thymo dedicat & ſerpillo. Germinet Gen, i. iis terra herbam virentem, & faciéntem ſemen, & lignum pomiferum faciens fructum juxta ge- nus ſaum. Non æquatur tantùm arboribus olus, ſed præfertur. Nec immerité, nam plantas pangit illecebra, quâ beatiùs fortiuſ- que careremus. Gramina verò Vita ſerit, oc- cãtque non luxuries, ſed providentia. Pomonam enim ingluvies advocat: nemo ſine Cerere ſu- pereſſet. Ut ſcias ſtare utcunque Urbem ſine Conſularibus poſſe, ſine populo nunquam aut conſiſtere potuiſſe, aut etiam poſſe. Palæſti⸗ ni propterea non ægrè tulere Regem præfici Iſ- raëli, quem ferrariis duntaxat carere fabfis cu= pierunt. Porrò faber ferrarius non invenieba- i. Reg. iz⸗ tur in omni terra Irazl. Cavebant enim Phili- 9. Rhiim, ne fortè facerent Hebræi gladium, aut lanceam. Fulgurabat in ſuo ſolio Saul; no- vum in hoſte jubar ſpernentibus Philiſthæis; quorum eò curæ collineabant, non ut Curu- Ii, ſed ut incude carerent Hebræi. Imperent; ſed non tundant. Torpere malumus plebem ; quàm optimates non regnare. Ut accuratè cer- vix caſſide muniatur; ſi corpus vulneti pro- ſtat, triumphavimus. Vide, quid ſub Rege vulgus patiatur, inopiâ malleorum. Cümque veniſſet dies prælii, non eſt inventus enſis, & lan- cea in manu totius popidi, qui erat cum Saäile & Jonatha; excepio Saul, & Jonatha filio ejus. Anteibat populum Saül æquè gigas & Rex; ſed faber, quam Princeps ; utiher id temporis locique fuiſſet pugnaturis, ne ar- mis deſtituti, tamquam imbellis hoſti grex ob- ibid. 22, licerentur. Adeò potiora non rarò ſunt, quæ vulgo deſpectui habentur. Aggerat proinde Nehemias ſapienter Sacerdotibus Operas. Jed G& Optimatibus & Düasteerde „ & hbis ; qui Jaciebant opus, ad i. uſque lozi, ibhil indi- – cadveram. Animadvertas autem, ut à fuo ſyl- labo Vates diſpunxerit venatores, unguen- tatos ,„ Mmulieroſos , otioſorumque phalan- gem univerſam ; adfcriptis cum Principi- bus ſabris. Neque enim fieri poteſt ,; ut otiete, quin animo diſtabeſcas. Nec, con- trà, mente animéque diſſolvi poteſt, qui deſidiæ hoftis cor excolit, dum corpus exer- K k cet. 386 cCet. Nolo enim arbitreris, ſeu ruri agas, ſeu in officina delaſſeris, pareiùs abs te animum perfici, quàm aut agrum aut opus. Quot ruri arbores ſeris, tot tibi virtutes in pectore de- panguntur. Elimas animum, dum ferrum limas. Debellandis quis non miretur hoſfti- bus Gedeonem à Deo deligi, armorum;, bellique inſcium? Delatam ipſemet provin- ciam defugit, horruitque triumphum ſuum. u dic. 6. Obſecro,mi Domine, in quo liberabo Irazl “ Ec- .. ce familia mea inſima eſt in Manaſſe, & ego minimus in domo pairis mei. Reſpexit ad eum Dominus, & ait Vade in bac fortitu- dine tua, & liberabis IWrasl de manu Ma- dian. Quæ, rogo, ea tum Gedeonis fortitu- do? Telo-ne, an ſariſsà triumpho prolude- bat? Ferreãâ, an verò ærei ſeie caſſide ad pugnam comparaverat? Jaciendo tum ſe vallo exercebat, an verò ſcandendis mœnibus oc- cupabatur? Vade, inquiit, in hac fortitudi- ne tua. Pudet æqquè operis ac inſtrumenti. Tri⸗= ticum domi perpurgabat, ut ſuæ vitæ fugàâ Lasor ma- proſpiceret. Cuùmque Gedeon excuteret atque pur- vnum. garet frumenta, ut fugeret Madian, apparuit rziliorum éi Angelus Domini, & ait, Dominus tecum, educatio. virorum fortiſiime. Audin'. Non te Gorgon in Egidem conficta ad luctam inſtruit, ſed cribro æquè pugnæ ac triumpho initiaris. Non explicabat aciem, non cohortes con- denſabat, non aggerem conſtruebat, non PDelieai. equum circumegit, non equitem emiſit, nen peditem reduxit, non pedem pedi con- tulit, non intulit ſigna, non caſtra invaſit, non pugnam inire docuit exercitum: ſed in- glorius excutiendo tritico diſtinebatur in area. Id tamen, ſuffragio Numinis, aptiſſimum profligandis hoſtibus robur. Et ſanè præſtantiſ- ſimos haberet Europa duces, ſi duriùs apud nos Juvenes educarentur. At ſegnitie confe- ctos à ludo fruſtrà in aciem traducimus, non futuros poſt aleam milites, ſed transfugas, doctéôſque non pugnare à latrunculis, ſed la- trocinari. Hinc deſertæ militibus acies, in- faméſque latronibus ſaltus. Nam ludis juven- tus aflueta mortem fugit; nec pugnam init, ſed eludit. Et Poëtæ quidem aureo ſæculo æ- tatem, gentémque ſucceſſiſſe ferream tradi- dere. At nemo floſculorum, tororumque laſ- civiæ ſuffectam auſus eſt fingere audaciam, roburque militare. Tota ganeis aucupiéôque ætas atteritur juveni, ut modò Meleager in ſylvis, modô ſit in conviviis Ganymedes. Et effœminatam illecebris mentem, indoci- léque laboribus corpus pati aciem, teliſque obviare putamus poſſe uno litui aut tubæ inflatu, quaſi vitreum de Neroniano Spo- ro Scipionem? Draconis ſati dentes, non criſtæ upuparum, haſtatam Thebis ſegetem edidere. Erramus, fi & pampinis & lemniſcis Achillem credimus proditurum, quem pa- rens Leunculis innutriit, ne tela exhorreſ- ceret, poſito inter monſtra tyrocinio. Suda- bat ruri Gedeon, ſtragique cribro proluſit. Sedenim, ais, ad aream juvenem pauper- tas demiſit. Mihi domi vernæ, quibus frumen- ta committantur. Quot tibi præſtò domi ſer- nepta Mi. Vitia? Nam Gedeon clam patre, decem & se edas ſervis legit, quorum uteretur operà, in Jud. 6.27. exſcindendo luco ſubruendâque idoh ara. . Ahumpͦtis ergo; inquit, Gedeon decem viris de ſervis ſiis, fecit, ſicut praceperat ei Do- minaus. (Quis noſtrum lixas denes adnume- Otium. Religionis munia vi- liora. Gedeon la- Garat, licèt ſervis ahungdet. Nobilitas præ Olio inepta Mi.- Oliva rat? quem vides manipulum appendicem fuiſ- ſe familiæ Gedeonis. Et tamen tanto ſervo- rum examine ſtipatum juvenem nec tæduit cribri, nec puduit. Nunc uno aut altero ca- lone ità puberes intumeſcunt, ut eos pe- nè eſcas mandere pertædeat. Nam ſine ſtru- ctore quis jam nobilium cœnat? pane paſ- ſim utimur ſegmentato, quaſi chiragra cul- trum excuſſerit, alienis & vehendi humeris vivimus, & dexteris ſaginandi non noftris. Frumenta adoleſcentes eventilent ? quibus commolitis veſci piget, niſi ſuppoſitum man- tili panem ità verna conciderit, ut ſegmen- ta, quaſi è theca jacula extrahant. Adeò à ruſticando exerravimus, ut triticum ne ſe- cemus quidem, nedum colamus. Putas au- tem ad cædem ferrum ſtricturos in pugna, ut hoſtem obtruncent, quos piget in tricli- nio pyrum decorticare? quo abſtinerent, mi- ſi turbinatim advolutus pomo cortex, & il- luderet oculis, & gutturi blandiretur. Habet & ſuum Ganea in voluptate ſiparium. Nam ità poma decorticantur, ut carni corium in ſpiram adprimatur, ſublato pediculo te- to corticis volumine inhæſuro. Scilicet in oppugnatione Carthaginis pinnas arcibus decutient, quibus durum foret, cutim per- ſico detrahere. O mores! O tempora! Pu- gnavere olim Fœminæ cataphractæ, & , ne jacula vibrare prohiberentur, alterum ſibi uber præciderunt, tantus ſtringendi ferri ar- dor mulieres invaſerat. Nunc utinam ita cultrum viri ſtringerent in Mala Appia & Melopepones, uti enſem in viros bellico- ſos diſtrinxere Amazones pharetratæ. IIIæ fuere in bello viri. menſa. Duriùs illeæ obtruncavere -Centurios nes armatos, quàm nos turdos, palumboſ- que ſecemus elixatos, aſséſyve. Aves ſcinde- re faſtidimus? Exoſſata nobis pruna men- ſæ ſtructor apponit, nec jam Apri, Gulæ ple- biſcito, ſed fruges quoque exenterantur, ne lambendo, & exugendo nucleum, lingua fortè delaſſetur. Quid, quod Phaſianos pi- get comedere, pulpâmque avis minutifſimè conciſam glutimus verius, quàm edimus. Porròô ſi deſidiæ voluptas ſuccumbit, ul- tréque ſaporem perdimus volucrum, tantuùm ut dentibus torpere liceat; injuriis nos tem- porum pares autumas, ſive hyems agenda ſit in caſtris ſub pellibus, ſive tranſigen- da ſit ruri æſtas ſub dio? Fregere nos pe- nitus deliciæ; nôſque tæderet libertatis, non ſi Tiberis, uti Cleliæ, tranſmittendus, ob- ſtaret; non ſi, ut Judithæ, caſtra hoſtium & ſubeunda forent & oppugnanda; non denique ſi occupanda ſtatio immineret, in quam reptando tantùm liceret evadere, quod Jonathæ contigit ; ſed ſi ſaltu repeti poſ- ſit Capitolium, & à Gallis ad Romanos ludo liceat & choreâ tranſilire. Fuimus ruri Con- ſulares, & Dictatores. Jam piget hilieti; &, ſi decerpendus ſit racemus, tædebit autumm. Videas non Cyros in pomariis, ſed Tanta- los, quos inertia jejunos aut emittit ex hor- tis, aut in hortis remoratur, non frugalitatis ſtudio retinendæ, fed tædio comprehenden- dæ frugis temperantes. Hos ego non homi- nes, ſed truncos efle aio, quos fruſtrà Dra- co ſolicitaſſet in Edem. Nam, ut non recuſa- rent ne Sodomis quidem enatum pomum; ſi vel offerretur à Fauno: ita ſeſe pomo be . ab⸗- Nos ſumus foœminæ in Anoe ſeio u ſetninan ftunk 6) Ne ufai ſerte. piheb mas tolet ſite nnle v⸗ mar eu. Ma y heluo hattt m Po Anor ad Unmubd loet, ul⸗ undanmr Cchlenr. Tiibunes Crclige Nur & jul eani attr Lienc M iu Hoce iin uur cn Cun enimg fetetelthe tu, It dee ſetne tdig opes Urent. Dre 0ds non piget kecnlantes untur! § , eait . N aunt, In⸗ ſok, nd Penind a unen, g kk i len ſhb⸗ tumd A Gtamk, Mtunt kyn e cannlie luu 4 n R u e nobihior 8 Preganio Uon & er Aiene Nn Delicati. Gula. n gn Net ni. imten t. rter, Al. Wiretn. M Ghunum N Carni onn 9 ſeltaht. Dins de t, annk tenpnale rack, kit , Drnmn ngell tis c utnn lln At 1 vr N aretrite wn ſena ele C . Aes Vengun Gclam M d TMN† ans ninn Uccunbt/t dun,AO ji⸗ lis yem 6 ſie tuß⸗ Fregee , lHhenze Gimnn, An a endi An en 4 Nann ins abilinefent in paradiſo, etiam blandiente gut- . 2 V „ . turi Deo, ſi & ramo fruges eſſet detrahen- Gen.t.25. da. Ecce dedi vobis omnem berbanz; & uni- verſa ligna, ut ſint vobis in eſcam. Periiſſent criſpatui noſtri in ſumma frugum liberta- te; ubertatéque; niſi poma calathis conderen- tur à villicis, lancibuſque apponerentur cœna- turis. Utinam æquè mollis id temporis lo- cique fuiſſet Heva, quæ tulit de ligno, veſ- câmque mortem ligurivit in fruge. Verùm ; neſcio quo fato, idem prorſus Anguis & tum fominam roboravit in villicum, ut frugem vetitam legeret; & nunc viros enervat in Nym- phas, ne conceſſis epulis, niſi alienâ paratis confectiſque manu, veſcantur. Serebat ſuà Cy- rus dexterà non ſuo plantas ævo profuturas; nec pigebat ligonis, falciſque Regem poſt gemmas, imô & in gemma. Patricium jam tacdet ſatæ arboris, coctæque frugis, niſi ema- turuiſſe poma ſciat & vilhco. Probrum eflſet, ſi ſuà manu decerpto fructu Senator paſce- retur. Moveretur ſtatim Senatu à Cenſori- bus heluo, quaſi notam ſtemmati inuſſiſſet, quuòd patriciam dexteram protendiſſet in py-= rum. Pomum brevi nefas fore patriciis au- guror admovere ori; quos ſaginandos tin- tinnabulo ſtructor menſæ convocabit, ut ſci- licet, pullorum more, hiantibus eſculenta de- fundantur aut per tubum in fauces, aut per cochlear. Et hos compeſcendis Ottomannis Tribunos dimittimus in Pannoniam, ar- cendiſque Gothis ductare Legiones & pati- mur & jubemus? Occalluit diun Gedeon ru- ſticanis attritus operibus, & tum demum pro- fligandis Madianitis deſignatuz à Deo Dux. Iudics ꝛi. Produc filium tuum huc, ut moriatur: quia de- ſeruxit aram Baal, & ſuccidit nemus. Lu- cum enimverò excaudicarent, aramque ſub- verterent, quos, uti dicebaraus, eò adegit iner- tia, ut nec ramo ceraſum ſemel avulſerint; & , ſi patinæ operculum reduxiſſent, par Gigan- tibus opus, detractumque Oſſæ Pelion jacti- tarent. Proh effœminatos hominum mores, luos non æſtuare tantum, angique piget, 44 piget quoque ligurire! At manibus uti recuſantes in menſa, iis fortè daturi literas utuntur! Scilicet. Arcana mentis, quæ uni ſibi perſpecta eſſe voluit Numen imperſpe- cta, abditâque penitus cæteris, alieno & ſtylo & calamo chartis illinimus. Altera, ut aiunt, lingua calamus eſt, ipsâ eo lingua feli- alieno ſylo, cior, quod illa præſentes alloquitur, illo con- venimus abſentes, corämque loquimur. Et tamen, qui noſtro proloquimur ore, no- ſtràque linguâ jocos ſaléſque fundimus; a- lieno ſtylo conſilia mentis abditiſſima tranſmit- timus ad Amicos & Principes, cautiuſque ex- creamus, quàm ſcribimus. Nam pulmonem pituità levamus, adducto ſpiritu, faucibuſ- que concuſſis. Parturienti animo ſenſa no- taſque ſuas quivis & familia obſtetricatur, nec ſecreta parimus, ſed effundimus, prodimuſ- que nobiliorem mentis ſeetum aut advenæ;, aut gregario, aut ignoto, aut etiam proditori. Porrò gemmas noſtrà manu & condimus ar- culis, & expromimus. Cogitationes veròô no- ſtras alieno ſenſu ſignandas, reſignandâſque committimus. Adeoò viliores nobis partus arimi ſunt, quam lapilli. Et, cùm nullus Pyropo aut Achati reperiatur domi, qui ſit Achates; Conliliis, Arcaniſque noſtris vel recoctus ſemilixa, ſi ſtylum ducat paulèò ve- LEthicæ Tom. II. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. 387 nuſtins, togamque villis ornaverit, non ſo- lùm excubat; ſed præeſt. Quæ fanè incom- moda in Regum domos ſummo Reipublicz detrimento ſoribendi tædium invexit. Kra⸗ rent-ne hi cum Coruncano fundum ſuum ut meterent hordeum ; qui ne folium exa- rent; alienas mitti falces in ſua regna pa- tiuntur, æquiſque oculis intuentur demeti paſ- ſim urbes & ſceptra ab hoſtibus, quos non mu- cro; ſed calamus à pabulatione compeſceret? Piget calamum comprehendere? Pudebit ſcep- tta retinere. Tædet attamenti? Decoloris ci- tò purpuræ posnitebit. Tabulas projicitis 1 Naufragabitur Principatus. Epiſtolarum faſ- ce obrui recuſatis? Faſcium quoque onere le- vabimim. Literas ducere non placet? Ab- duci- ne agique prædas placebit ab hoſte? Eô porròô faſtidium nos ſcribendi perpulit; ut non modé non ſcribamus literas, ied ne noſtro quidem interdum eas nomine, noſtra- que manu ſubſignemus. Nam paſſim cælo No- men inſculptum aut æri, aut fraxino, adpri- mitur chartæ, impreſsà Dynaſtæ ſubſcriptio- ne, non expreſsà. Quid hac putidius; dam- noſiſque ſegnitie? Quot ſubeſſe doli, tech- næque poſſunt hiſce ludificationibus, deli- ciiſque ſcribendi? Nec iis inertia finibus; quamvis ampliſſimis, definitur. Inaratæ tra⸗ duntur Prætoribus chartæ, quas tamen ſuo Princeps nomine ſubſignavit. Cui pagina- rum candori quantum aſpergi poſſit, illini- que fuliginis, quis vel lippus non videt? hoc præſertim ævo, quo nulla Argo adnavigat: niſi quò eam auri, ſpeique auræ incitave- rint. Quovis vento è& portu ſolvimus; ſed nullam petimus ſtationem, niſi quam Zephy- ri, Etheſiæque præſcripſerint. Factumque eſt veſpere & mane, non unus, ſed duo dies. Nam qui braccatus jentavit , cœnat plerun- que, criſpatàâ in collare ſubuculàâ, lactuca- tus. In tanta porrò animorum inconſtantia paginæ traduntur iis conſignandæ notis, quas vellemus cruore, ſi liceret, abſtergere. To- ta certé Nabuthi ſcena literarum adulte- rio regiarum ſtructa eſt. Qbot ducti, cor- rupto Regis nomine, apices, tot jacti lapi- des in juſtum. Nripſit itaque (Jezabel ici- licet) literas ex nomine Achab, & ſignavit eas annulo ejus. Quod ſi permiſſa conjugi ſcri- bendi, ſignandique facultas ea dedit Sa- mariæ, ediditque portenta: quid animus ſer- vuli aget venalis, factuſque ad omnia, unam ſi fidem excipias? Horres diem diétum Na- butho? Ex atramento, quavis nocte dies te- * trior emerſit innocenti. Iis juſti membra diſ- cerpta membranis, iiſque proſcriptg vinea characteribus, non ſcriptæ à Rege Iꝶ teras eas appello, quibus una d tura inerat innocentiæ? Proſcribit; ut vi des, uxor, non ſcribit, dum Regis annu- . Li- Epiſtolæ AXat li- Prinips. us ſeri. antur. lo abutitur ad ſupplicia. Videbatur lineas Secretariis duxiſſe Jezabel, ſed una vitæ juſti ſupre- xcuban: ma imprimebatur tot illis notis linea. Tranſ- lem. miſiſſet fehcius Naboth Euxinum, quàm foœ- ger regas. minæ epiſtolam; in qua novus Icarus unius vitio calami naufragium fecit, nec aquis no- Aulicifras men indidit occumbendo, ſed cadendo cruo- 2nai. ris ex ſe fretum effudit. Unam exaravit Re- gina paginam, & mox Regi vineam gratula- tur proveniſſe. Tam ferax rapinarum eſt ſty- lus, ut,; quod boum aratione diuturnà non extorſiſſet, exaratà mox epiſtolà ; impe- K k 2 traverit. Wid. 15. Tbid. 10. id. 13. Oliva 388 traverit. Nerge, & poſde vineam Naboth, qui noluit tibi acquieſcere: Non enim vivit Na- both, ſed mortuus eſt. Papyrus exaratur, S& mox Regi ſpumat vindemia,. Nova hæc ſanè excolendi agri inſtitutio. Sed mitior Thebis ſeges & Dracone, quam in Samariæ foro ex apicibus Jezabelis. li tum dentes in Bœo- tia haſtatos produxere, qui pro cunis are- nam nacti, non lac exugerent;, ſed cruorem mitterent; quique non vagirent, infantum more, ſed, gigantum inſtar, cædendo cade- rent, non cederent. Reginæ verô apices non apes imitati, ſed fucos; unum ſine melle in jugulum juſti aculeum defixere. Lüerarum autem, inquit, hæc erat ſententia: Di- cant, benedixit Deum, & Regem : & educi- te eum, & lapidate. Lapidicinas iis Jezabel membranis involverat: & , cùm nihil aut pa- pyro mollius, aut Regis annulo blandius ſpe- Cari poſſit, reſignatà tamen chartâ, quaſi Tro- janæ moli perfoſſis ilis, ærumnarum mox agmen emerſit, delatores ſcilicet, ſatellites, cafnifices, imberque ſaxeus, & cruentum in- nocentiæ funus. Una tot monſtris peſtibuſ- que fœta pagina Regis annulo ſignabatur. Quam Decemviri cùm velut Achabi epiſto- lam accepiſſent, inciſo filo patuit Labyrin- thus, ex quo Nabuth, vitæ duntaxat abrupto ſtamine, ſeſe efferret. Horruere Judices tan- tam ſcelerum ſtruem pagellà abdi potuiſſe; & atramenti aſpergine tam levi quaſi Circæo poculo efferari tam citò poſſe urbem uni- verſam, vertique Senatores in laniſtas. At illi dixerunt: Benedixit Naboth Deum & Re- gem : quam ob rem eduxerunt eum extra civi- tatem, & lapidibus interfecerunt. Allatrave- Coloſ. 4. 18. Pid. 10. 18. 2. Eſd. 2.7. re filii Belial innocentem, & , tanquam male- ficiis vitiato coœlo, mox lapidibus pluit in pomorio. Sed nullus eà tum grancne Acha- bo imber feracior, quà illi non vindemia tantuùm parta, ſed vinea. Nam, ut degran- dinavit, tanquam aggeſtu lapidum macerie diſſipatà, tyranno ager patefactus eſt. Cum audiſſet Jezabel lapidatum Naboth, locuta eſt ad Achab: Surge, & poſſide vineam. At, at te canes allatrabunt, Dominôque injurium ſine ſanguine non tranſmittent. Ergo & Re- gi ſtragem, & juſto cædem Achabi annu- lus parturit, ſi, Principis injuſſu, datas ab uxore literas ſubſignet. Careremus Apoſto- lorum epiſtolis, ſi aut conſcribere literas Pe- trum, aut eas exarare Paulum piguiſſet. a- Iutatio, meãs manu Pauli. Nec tum tamen ruri Paulus diſtinebatur, unde dare literas non ſe poſſe affirmant Conſulares, ſed vin- tus jacebat in carcere, unde non alligatum Dei verbum, ſed planè alligaturum Coloſ- ſenſes iſit. Nalutat vos Ariſtarchus ooncap- tivus meus. Memores eſtote vinculorum meo- rum. Scribit Paulus in vinculis. Et literarum tædet Principem in lemniſcis? Tu inter per- gulas abjicis pugillares, quibus utitur Apoſto- lus in nervo? Servat Paulus in ferro cala- mum, cujus te piget in aucupio? Ergo vo- lucrum prædo, tot inter plumas, unum te- nere calamum non potes Prætor; quo de re- bus graviſſimis regnorum poſtulatis vel rap- tim reſcribas? Et, ne id Apoſtolicum dunta- gat opus exiſtimares, Regium quoque eſt. Et dixit Regi: N. Regi videtur bonnm, epi- ſtolas det mihi ad duces regionis trans flu- men. Hæc Principi non in Senatu Nehe- mias, ſed in triclinio ſuggeſſit dum cœ- naret. Adeò ne tum quidem otiabantur Afſy- rii, dum epularentur. Sed actuoſior Medis ganea, quàm apud nos coœtus & roſtra. Ete- nim inter calices, dum vinum Pocillator Regi fundit, defundi ab eo petit viciſſim ſi- bi atramentum, literæque promuntur è pa- teris. Et veni ad Duces, dedique eis epiſto- las KRegis. Sic olim coenabatur in Regia. Nemo tum queri poterat, epulari Princi- pes inebriarique in Apolline, cùm literarum non abſtemiæ, refugæve pateræ teſtarentur, prandere Reges in Pallade. Porròô Suſis cœzna- batur in Minerva, ad ſeria pronis Regibus inter cyathos. Nunc jus dicunt Senatores in Baccho, cùm ſub Caniculam pateræ circum- dis Noniſque Auguſti, Leone fruſtrà in il- lecebram nivium rugiente. re vel à Regibus epulantibus judicaturi Cen- tumviri. Pudet modò Pauli meminiſſe labo- rantis iis plane manibus, quibus Eccleſiam tot literarum gemmis inſtruxerat. Labora- mus, operantes manibus noſtris. Et non te pu- 1 Cor. det otii, conſuente Paulo tabernacula? Quis ta. manus abſtineat à labore, ſi eas Apoſto- lus texendis pellibus implicat in ſcenofacto- riam traductas ab Evangelio. Uno eventilan- dis Zephyris flabello manus Equitum occu- pantur. Utinam Sacerdotum quoque dexte- ræ agitandis muſcariis non effeminentur, poſt ſublatum vitæ calicem in altari. Cædebat agnum Samuel, ut excurrentes in Judæam Philiſthæos profligaret. Levitæ interdum no- ſtri muſcas abigunt, hac contenti victoria, quâ in Capitolium voluptatis diſcincti elum- béſque triumphatores, non ſub bigam mil- ſis Tigribus, ſed trahentibus rhedam co- nomiis, invehantur. Ubi Pauli callos ſuis obduétos manibus præferent Sacerdotes; quas pumicatas & unguentatas ponticis pel- libus inſuunt, non ut benedictionem impe- trent ab Iſaac, ſed ut eos univerſus Iſrael maledictis proſequatur. Debemus Apelli plu- rimum, quod non ad uſque hoc ævum ſu- perfuit. Nam ductis æternitati lineis deli- cias noſtras feciſſet ad infamiam immorta- les. Quàm enim irriſuri nos poſteri ſpectaſ- ſent in tabulis, obversaâ in murum ſellaà expectoratos ſupinéſque ità pfſallere, ut, comprehenſo læv pfalterio, Habellum dex- terà teneremus; ut quemadmodum rama- li aves Abraham abigebat ab hoſtiis; ità nos muſcarum promuſcidem pavonum pin- nis intextis reprimeremus, ſtatas Chriſto ho- ras oſcitantins ſoluturi? Rogaſſent profecto nepotes eam in tabulis inertiam expingi, ſtomachati, cœlo pfſalli à ſemiſommi, & po- meridianis ſuſurris ſupinos ventres Davidis lachrymas, votâque decurrere. Sacerdotes eos dices ac Paſtores, & non magis ignavum pecus, quos captandæ auræ ità pomeridia- no lectiſternio, quaſi voluptariæx, delicio- fæque ſandapileæ incubuiſle videas „ uti poſt paſtionem procumbit humi bos? Quin modeſtior bovis humi procubitus flexis in alvum poplitibus, quàm, aqualiculo in coœ- lum contento, Sacerdotis incubitus ſub exe- dram. Et hos credent laboraſſe cum Pau- lo ? Hos vigilaſſe credent cum Sila? Hos credent cum Petro jejunaſſe? Quin epulas ⁸ precibus conjectabunt. Nam quos plal- lendo . §. Psulg ferantur, quibus bruma non deeſt Kalen- at. Tantum deſcive- Pelicatis o Cens i n (N Ven (lll As, 66 i; u e Il ſutna N s homn Deus il limunn hen 67 „ s 1 1 moce be Ne „ n Mi (arit. 1 4 mir, em Mu Tigend Nr ti mn Mor co. Nnn e elido, de Uak n a 1 progel len Ei E; K Mehencinn chori Cece lt, ſe 1. Jatius P percelli 1. Quid ke boneke Cen lincdini t folwin ellgte dlln, ⸗ e Tamm Un. li meminlei, werat. Ie, ii. Nmitg, tbethudl, icat in lal io. Umn aadk. s Eqinn ir mm quogrer. feminen altari. entes in iu ite inteln⸗ Cohtenti ſin 6s Ciſcinde n db bi tibus Then ntatas Man; nedicliege 0s uinil gle oe mniet Ii. pofeii , in mum- a ballen ſtts , ogla ,. ertian 4 ſeniſomn lendo Epicureos indignantur, fuiſſe dicent in coenis Helhiogabalos, nec Drauidas poſt co- nam exiſtimabunt, ſed gallos. Quorum ta- men cucuritu non in lachrymas ſolvetur Pe- trus, ſed in cachinnos Petri hoſtes rumpen- tur; quando litanti exprobrat Otiaria, Et tu ex illis es. His omnibus expiaretur Chri- ſtiana Reſpublica probris, ſi à labore mi- nus homines abhorrerent. Cùm præfertim Deus illato in paradiſum crimini hunc po- tiſttimum objecerit aggerem, ne latius ſer- Gen-.17. Pendo graffaretur. In laboribus tomedes ex ea cunkttis diebus vitæ tuc. Quo etiam la- Laboran. boris vallo muniendam in Canticis cen- daw. fſint innocentiam : dquando inſignitam Co- ozium de lumbæ nomine Sponſam, ut ſui dignita- vietur. tein nominis tueretur,; ad opus illam evo- cavit. Nirge, propera, amica mea, colum- Can. 2, lo, ha, mea, Jormoſa mea, & veni. Jam enim bhyems tranſtit, tempus putationis advenit. Exerenda in palmites falx, plantæque ex- putandæ. Quo ſi te opere à ſegnitie avo- ces, næ tibi charitatis uberior erit vindemia, quàm vitium. ſtra in lectulo, quamvis florulento, quæres; quem felcius in horto convenies; ubi non tam pudoris lego lilia, quàm otii ſentes era- dico. Neque enim laboro, ut metam; ſed Can.II. exudo, ne otier. Exeamus in agros, com- mweoremur in villis. Ibi confoſsd pro apro deſidid, fugatâque, Urſi vice, iocordi, una nos illaqueatæ inertiæ venatio delecta- bit. Nuſquam æquitas, probitaſque feliciùs proveniunt, quam ligones inter & bipalia. Haud moœchatus fuiſſet cum Bethſabea Da- vid, ſi ſe ſaltibus, paſcuiſque contimuiſſet. Uhnde in aciem primum digreflus, tum ve- 10 progreilus in Regiam, obtruncato qui- dem gigante viius eſt laurum mefluiſ- ſe, ſed ſœminam amplexatus, legiſſe de- prehenditur myrtum. Vel ſi laurum vi- ctoria decerpſit, eo fortè devitare fulmen potuit, ſed faces nequiit Cupidinis evita- re. Satius verò laureato fuiſſet cœli fulgu- re percell, quam Orci fulphure deflagra- re. Quid enim prodeſt arcere fulgura lau- reæ beneficio, & maleficio myrti jacere du- cem libidinis, ſceleriſque fulguritum? Præ- ſtat fulminari, quaàm uri. Et nemo, miſi profligatæ pudicitiæ, non plus horreat oſ- eulum, quam tonitruum. Quam verò ærum- K. David. F I N I Ethicæ Tom. II. in Cap. II. Lib. II. Eſdræ. Surge proinde; nam me fru- noſa Davidi fiit regeæ domus ed. 9 fuir Eliſæo labor pefutilis. Nam eum agen- tem in agro ſulcos ad vaticinia ſeduxit Elias. Oui Katim, reliétis bobus, cucurrit poſt E- iam. Suo eſt agricola fortunatus inunctus . 3. Reg: 19. ſudore ad prophetiam. Id enim non vanum eſt chriſina; quo delibuti ſi forent Sacer- dotes, aptiores procul dubio eflent lacrifi- ciis. Sed boves pertæſi, in arietes irruent; & ſtivæ inſcii, non triticum ſerent, ſed pro- ſerent zizanium: agro ſiquidem inarato, ſyl- veſcunt miſeri, rubiſque criminum oppri- muntur. Merito proinde Nehemias Operas cooptat inter eos, quos conſili ſui ſtatue- rat participes eſſe. Et bis, qui faciebant opus. Quod ſi tanti à Vate fiunt Operæ, quas incus tundendo chalybi diſtinet. Quid iis fiet, quos Salomonis opus, ſed unum & ſanctius, à curis, nugiſque omnibus abdu- cit? Eburneam hi ſellam Virgini ſuis in ſenſibus ſtatuunt, quam non leonibus, ſed cygnis muniant, ut pudor non rugire do- ceatur ; ſed pſallere. Hos verè intentos ope- ti nuntiaverit Nehemias. Siquidem cæte- ri, ut ſudent plurimum, agunt nihil. Fa- buloſi Siſyphi labore plerique mortalium lu- dificantur. Nullum non movent lapidem- ut luteas ſibi domos ædificent. Verùm quod illo lapide careant angulari, qui de pe- tra deiſerti exciſus eſt ſine malleo , cùm diu æſtuarint, ſaxum ſe ſerò vertiſſe Siſy- phi ediſcent, quo ludi poflunt, tegi au- tem non poflunt. Ad fupplicium omnem moliris lapidem, niſi eam in tuo corde ex- cites domum, quam ſibi ædificavit Sapien- tia, epulatura cum parvulis. Quæ domus MARIA eſt, quam non mirum; pluvias non timere, & aàa fluminibus metui. Eſt enim tam Domus, quam Mare, cui non ſtragem inferunt profluentes, ſed vectigal. Hoc procul mari ſi fabrices, ruinam fa- bricaris, & domum verè ſtruis in arena. Quis enim dubitet ſuas in Virgine moli- ri ædes, ſi firma in ea petra concrevit, cui Eccleſia innixa non nutat? Et his, qui fa- ciebant opus. Id unum, quod nunquam la- bet, ædificium eſt. Nam;, extra Virgi- nem, ſuæ qui domus fundamenta jacit, non is opus facit, ſed oleum & operam perdit. Mortalium enim opus immortale, cultus eſt in MARIAM. §. Kk 2¾ INDEXMxzꝑNzNMNzrn LOCORUMSACRE S C RIPTUR KE. Quæ in his Commentationibus in Eſdram pPaſſim leguntur. E X GENENI. XCAI. I. Fecitque Deus duo lu- A minaria magna. Creavitque Deus Cete grandia. Pagina 76 Ecce dedi vobis omnem berbam, & univerſa ligna, ut ſint vobis in eſ- cam, & cunclis animantibus terræ, omnique volucri cœli. 84. & 387 Dominamini piſoibus maris, & volucribus cæœli, & univerſis animalibus. 84. & 314 Benedixitque illis Deus, & ait: Creſcite & multi- plicamini, & replete terram. 157 Et creavit Deus bominem. 203 Replete terram, & ſubjicite eum, & dominamini piſoibus maris, & volatilibus cœli, &ĩ univerſis animantibus. Faciamus hominem ad imaginem & ſimilitudinem noſtram, & præſit piſcibus maris, & beſtiis, om- mque reptili, quod movetur in terra. 373 Germinet terra berbam virentem, & facientem ſo- men, & lignum pomiferum faciens fructum juxta genus ſuum. . 385 EXx CAP. II. U operaretur, & cuſtodiret illum. 84 In quocunque enim die comederis ex eo, morte morie- ris. L 136. & 158 Formatis igitur Dominus Deus de humo cunttis ani- mantibus terræ, & univerſis volatilihus cœli, ad- duxit ea ad Adam, ut videret, quid vocaret ea. 221 Tulit ergo Dominus Deus bominem, & poſuit eum in paradiſum voluptatis, ut operaretur, & cuſto- diret illui: Præcepitque ei, dicens: Ex omni ligno Paradiſi comede. 23 1 Tple eſt qui circuit omnem terram Hevilath, ubi naſcitur aurum, ubique invenitur bdellium, & lapis onychinus. 244 Et aurum ierræ illius optimum eſt. 290 Poſuit eum in Paradiſo voluptatis. Præcepitque ei dicens: Ex omni ligno Paradiſi comede! de ligno autem ſcientiæ ne comedas. In quocunque enim die comederis, morte morieris. 307 Adduxit ea ad Adam, ut videret, qaid vocaret ea. 382 Omne enim quod vocavit Adam anime viventit, ipfum eſt nomen ejus. lbid. Ex CA P. III. Viditque mulier, quod bonum eſet lignum ad veſcendum: & tulit de fructu illiut & comedit : deditque viro ſuo, qui comedit. 20 . & 219. & 278. & 347 Quia audiſti vocem uxoris tuc, & comediſti . pulvis es, & in pulverem reverteris. 21 De fructu verò ligni, quod eſt in medio Paradiſi, præ- cepit nobis Deus, ne comederemus. 25. & 252 & 278. & 347 Adam ubi es 46. & 264 Tpſa conteret caput tuum. 132 ded & ſerpens erat callidior cunttis animantibus ter- ræ. 152. & 218 Fecitque Deus Adæ, & uxori ejus tunicas Tellera. 4 1 Vidit igitur mulier ligaum: & tulit de frultu id & comedit. 18 ½ PFræcepit nobis Deus ne comederemus, & ne tangere- mus, ne forte moriamur. Ibid. & 347 Nequaquam morte moriemini. 185 Dub viri poteſtate eris, & ipſe dominabitur tui. 203 Fecit quoque Dominus Deus Adæ, & uxori ejus tu- nicas pelliceas, & induit eos. Ejecitque Adam, & collocavit ante Paradiſum voluptatis Cherubim. 231. & 314 Vidit igitur mulier, quod bonum eſſet lignum: & tu- lit de fructu illius. 257 Conſuerunt folia ficus, & fecerunt ſibi perizomata. 302 In ſudore vultus tui veſecris pane tuo. 30½ De fructu lignorum veſcimur, de fructu ver Iigni præcepit nobis Deus, ne comederemus, & ne tat- geremus illud. 306. & 347. & 348 Vocavitque Dominus Deus Adam, & dixit ei: ubi es * Quis indicavit tibi, quod nudus eſes, niſ. quod ex ligno comediſti. „. 3 14 Dixitque Adam:⸗ Mulier, quam dediſti mihi, dit mihi de ligno. 340⁰ In laboribus comedes ex eât cunctis diebus Vita 1g 3 Ex CAF. IV. Quæ concepit, & peperit Cain, di- cens : Poſſedi hominem per Deum. Rurſumque peperit fratrem ejus Abel. 70 Majox 1, e iind ſani ect en iue 4 er Vmni 5 Mlen, t Tllit e mn nl, v nin gii Dalr, e 11 0 Cn Fl. N aretſen Eerrant. lne caniſen Etit Dau. N 1 1n n terre, r 1 DorA N. ci. riin Mo⸗ unle , Ree rien ſtr ihnn unn ut, Gemun Uln TI 3 ranlin en len, Ul Fll. 4 4 „ “ Ceanh⸗ — Alim Ain in ullitf, l tuhit l , gli mt & 219 nie, e fererteni in nein as; neanmnie 4 uli aun 0 1 e ni , teu;, Gulte eluent l Neniuan Ae, NN 1 ell. ſen olgien, munde Aeri e e 2 0/, ! n, au l, „ G l in . ℳ Sacræ Scripturæ. Alajor eſt iniquitas mea;, quàm ut veniam merear. Ommnis igitur, qui invenerit me, occidet me. pag. 78 Quare tratus es * Et ecur concidit facies tua? 133 & 149. & 163 Conlurrexit Cain adverſus fratrem ſunm Abel, & inter ſecit eum. 136. & 199 Tratuſque eſt Cain vebementer. 167 Reſpexit Dominus ad Abel & ad munera ejus. Ad Cain autem, & ad munera illius non reſpexit: iratäſque eſt Cain vehementer, & concidit vultus ejus. 188 & 249 Quare iratus es? Nonne N bene egeris, recipies: ſin autem mals, ſtatim in foribus peccatum tuum ade- rit? 192 Sub te erit appetitus tuus, & tu daminaberis illius. Diwxitque Cain ad Abel: Eorediamur foras. Cüum- que eſſent in agro, oonlurrexit Cain adverſus fra- trem ſium Abel, & interfecit eum. Ibid. Cum operatus fueris eam, non dabit fructus ſuos. S Ibid. Ommis igitur qui invenerit me, oceidet me. Dixit- que Deus, nequaquam ita ſiet. Eoreſſuſque Cain baabitatit profugns in terra. Ibid. Dixitque Cain ad Dominum: Ecce ejicis me hodie d facie terræ. Ibid. Tratuſque eſt Cain vehementer & concidit vultus ejuis. I Cüumque eſſent in agro, conſurrexit Cain adverſits fratrem ſunm Abel, & interfecit eum. Ibid. Audite vocem meam uxores Lamech⸗ occidi virum in velnus menm, & adoleſcentem in livorem möltm. 200 Dixitque Cain ad Abel, fratrem ſunm: Egrediamur Joras Cumeue eſſent in agro, conſurrexit Cain adverſus fratrem ſuum Abel, & interfecit eum. 223 Vox ſanguinis fratris tui clamat ad me de terra. 240 Ex CAP. VI. NWoë vir juſtus atque perfectlus fuit. , 1. Videntes filii Dei filias hominum, quod pulchræ el- Jent, acceperunt ſibi uxores ex omnibus, quas elegerant. 20 Cüimque cæpiſſent homines multiplicari ipen terram.. dixit Deus“ Non permanebit ſpiritus meus in ho- mine in æternum, quia caro eſt. 136 Finis univerſæ carnis venit coram me⸗ rebleta eſt terra iniquitate à facie eorum⸗ & ego diſperdam eos cum terra. 160. & 216 Dixit Deus ad Noz: Fac tibi ar-cam de lignis lævi- gatis. 1996. & 203 Fecit igitur Noë omnia quæ præceperat illi Deus. 203 Cœnacula & triſtega facies in ea. 354 Tolles igitur tecum ex omnibus eſcis, quæ mandi bPoſunt, & erunt tam tibi, quàm illis in eſcam. Ibid. Ex CAP. VII. Univerſi homines, & cuncta in qui- bus ſpiraculum vitæ eſt, mortua ſunt. Et delevit omnem ſubſtantiam ab homine uſque ad pecus. 160 Ex CAP. VIII. dificavit autem Noë altare Do- mino, & obtulit holocauſta ſuper altare. 40⁰ & 41. & 70. & 359 Eoreſus eſt ergo Noë, & filii ejus: & uxor illius, & Axores filiorum ejus cum eo. 70 At illa venit ad eum ad veſperam, portans ramum olivæ, virentibus foliis in ore ſuo. 218 Ex CAP. IX. Cümque obduxero nubibus cœlum ap- Pparebit arcus meus in nubibus. 41 Ouod cum vidiſſet Cham Pater Chanaan. 62 Ewigilans autem Nozs ex vino, cum didiciſſet quæ Fecerat ei flius ſuus minor, adit: Maledictus puef Chanaan, ſervus ſervorum erit fryatrihbus Iaise 314. & 327. & 340 Benedixitque Deus Nozs, & Fhzel jui. E. Ai 34 eos: Terror veſter ac tremor ſit Juper cuntéta ani- malta teric. 31 Et terrer veſter ac tremor ſit ſuper tuncta animalia terræ, & ſuper omnes volucres cœli, cum uniner⸗ JNis, quæ moventur ſuper terram: Omnes piſces maris manui veſtræ traditi ſunt. Et omne Juod movetur & vivit, erit vobis in cibum. 9 Ex CAP. X. Factique ſunt termini Chanaan venien- tibus à Sidone Geraram uſque ad Gazam, donec ingrediaris Sodomam & Gomorrbam. 159 Ex CNAP. X I. Dixitque alter ad proximum ſuumn venite fFaciamus lateres, & coquamus eos igni. Et dixerunt; venite faciamus nobis civitatem & tur- rim. 203 Et ceſaverunt adificare civitatem. Ibid. Ex CAP. XKII. En conjux tua, accipe eam, & vade. 186 Fueruntque ei oves, & boves, & aſini, & ſervi, & famulæ, & cameli. 247 Nune igitur ecce conjux tua, accipe eum, & vade. Et deduxerunt eum, & uxorem illius, & omnia; qugæ babebat. Ibid. Præcepitque Pharao ſuper Abraham viris: & dedu- xerunt eum. ITbid. & 247 Pertranſivit Abraham terram nſque ad locum Rohem. & uſque ad convallem illuſtrem. 247 Viderunt Kgyptii mulierem, quod eſſet pulchra . mis. Et nuntiaverunt Frincipes Pharaoni, & lau- daverunt eam apud illum. 310. & 317 Et ſublata eſt mulier in domum Pharaonis. Abram verò bene uſi ſunt propter illam. 256. &317 & 318 Ex CAP. XIII. Ecce univerſa terra coram te eſt. , 54 Reverlus eſt à meridie in Bethel, in loco altaris » quod fecerat prius, & invocavit ibi nomen Domi- ni. Ibid. Aæ univer'a irrigabatur, ſicut Paradiſus Domini, & ſicut Kgyptus venientibus in Jegor. 67 Ne, quæſo, ſit jurgium inter me & te, inter paſtores meos, & paſtores tuos. 17 Quaæ univerſa irrigabatur, antequam lubverteret Do- minus Sodomam & Gomorrbam, ſicut Paradiſus Dei. 308 Ded & Loth fuerunt greges ovium, & armenta, & tabernacula. Nec poterat eos capere terra. Erat quippe ſihſtantia eprum multa. 380 Ex CAP. XKIV. At ver? Melchiſedech Rex Sa- lem, proferens bpanem & vinum, benedixit ei. 47. & 80. & 237 Levo manum meam ad Dominum Deum excellum Poſſeſorem cœli & terræ, quod à flo ſubtegminis uſque ad corrigiam calige, non accipiam ex om- nibas, quæ tua ſunt. 53 Sacerdos erat Dei Altiſimi. 60 Reduxitque omnem ſubſtantiam, & Loth fratrem ſuum mulieres quoque & populum. 132. G 212 Egreſus eſt autem Rex Sodomorum in occur um ejus » poſtquam reverſus eſt à cæde Chodorlahomor, & Regum, qui cum eo erant. At verè Melchi edech Rex Salem, præferens panem & vinum, ait: Be- nedictus Deus excelſus, quo Protegente, hoſtes in manibus tuis ſunt. 132. & 356 Quod cuùm audiſſet Abrabam, captum videlicet Loth fratrem ſuum, numeravit expeditos vernaculos ſuos trecentos decem & oc: & perſecutus eſt eos uſ- que Dan. 226. & 245 Et diviſis ſociis irruit ſuper eos nocte; percuſsitqaue Kk é6οσ Index Locorum Eos: Redaxitque omnem ſubſtantiam, & Loth fra- trem ſuunm. Pag. 236 Numeravit expeditos vernaculos ſiios trécentos decem G obto. 303 PFabctum eſt autem in illo tempore, ut Amraphel Rex Sennaar, & Arioch Rex Ponti, & Chodorlahbomor Rex Elamitarum, & Thadal Rex Gentium inirent bellum. . 310 Ex CAP. X V. Deſcenderuntque volucres ſiper ca- davera, & abigebat eos Abrahbam. 19. & 47 Cum ergo occubuiſſet Sol, fabta eſt caligo tenebroſa, & apparuit Aibanus ſumans, & lampas ignis anſiens inter diviſiones illas. 19 vabta eſt caligo tenebroſa, & apparuit clibanus fu- mans. In illo die pepigit Dominus fwadus cum Abram, dicens: Semini tuo dabo terranm hanc. . 19. & 218 Deſcenderuntque volucres oœli ſuper cadavera. Di- umque eſt ad eum. Subjicient eos ſervituti. Poſt bac egredientur cum magna ſubſtantia. Ibid. Sume vaccam & turturem. Deſcenderuntque volu- cres, & abigebat eas Abrabam. 129 Unde ſeire P , quod poſſeſurus ſim ezm 2362 Et reſpondens Dominus: ſume mihi vaccam trien- nem, & capram trimam, Et arietem annorum trium. Ibid. Ex CAP. KVI. Rewvertera ad Dominam tuum, & humiliare ſub manu illius. 9 Ancilla ta in manu tua eſt : utere eâ ut libet. 2 51 LVocavit autem Aagar nomen Domini, qui loquebatur ad eam Tu Deus gui vidiſti me. 258 Agar, Ancilla Sarai, unde venis, & qudò vadis? 305 Ex CAP. XVII. Ambula coram me, & eſto per- febtus. 11 Ciroumcidetur er vobis omne maſoulinum. Ibid. Circumcidit carnem præputii eorum ſtatim. 1bid. Facidmque te reſeere vehementiſimé, Kegélque ex te egredientur. Et tu ergo cuſtodies päëtum meum. Hoc eſt pactum: Cireumcidetur ezx vobis omne maſeulinum. Qurai non vocabis Sarai, ſed Saram. Et ex illa tibi dabo filiun, eritque in nationes; & Reges orientur ex eo. 338 Ex CAP. XVIII. Apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre Jedenti in oſtio tabernaculi ſui. 90. & 11 5 Tulit butyrum & lac, & vitulum, quem coxerat, & poſuit coram eis. 166. & 183 Ponamque buccellam panis, poſtedque tranſibitis... gili Nixerunt: Fac, ut locutus e. 166 Quid ſi ibi inventi fuerint decem * Non delebo pro- pter decem. Abiitque Dominus poſtquam SS loqui ad Abraham: & ille reverſus eſt in locum ſuunm. 216 Apſe verò ad armentum cucurrit, & tulit inde vitu- lum tenerrimum. 224 Habebit filium Sara uxor tua. 247 Loquar ad Dominum, cum ſim bulvis & oinis. De- lebis propter quadraginta duinque univerſam ur- bem? Et ait, non delebo. Ibid. Peſtinavit ad Saram, dixitque: Accelera, tria ſfata limilg commiſce. 251 Ex CAP. XIX. Dederuntque Patri ſuo bibere vi- uͤm. Et ingreſſa eſt major, dormivitque cum Pa- nme. 20 Dederunt itaque Patri ſuo bibere vinum, nocte illa., . 42 Cumque eſet mand, cogebant eum Angeli dicentes: ſutge, ne & m pariter peréas in ſcelere civitatis. 13 1 Kaitur Dominus pluit ſuper Sodonam & Comorrham Riuphur“ & ſubvertit civitates has. Ibid, Compulit ilios oppidò, ut diverterem ad eum i greſſiſgue domum illius fecit convivium, & coxit az‿uνmna & comederunt. “ 18 Habeo duas flias, abutimini eis dummods viris iſtis nihil mali faciatis. Ibid. Qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium, veſpere Liam ſiliam ſuam introduxit ad eum. Non eſz in loco noſtro conſuetudinis, ut minores ante tradamus ad nuptias. Ibid. Sol egreſſus eſt ſuper terram, & Loth ingreſſus eſt degor. 217 Viditque in ſomnis ſenlam. Terram, in qua dormis, tibi dabo. lbid. Declinate in Domum pueri veſtri: & mans proſtoiſ⸗ cemini in viam veſtram. S 224 Omnes, qui tui ſunt, educ de urbe bac- delebimus enim locum iſtum. Egreſus itaque Loth locutus eſt ad generos ſuos. 281 Conceperunt ergo duæ filiæ Loth de Patre ſuo. Ibid. Ingre us es ut advena, numquid ut judices? vim due faciebant Loth vebementiſſime. 390 Ex CAP. X X. Tulit Abimelech oves & boves, & Jervos, & ancillas, & dedit Abraham; reddidit- que illi daram uxorem ſuam... orante autem Abrabam, ſanavit Deus Abimelech, & uxorem, & ancillas ejus, & pepererunt. 192 Ex CAP. XXI. Omnia, quc dixerit tibi Sara, audi vocem ejus. 73. & 132 Durge tolle puerum, & tene manum illius. quia in gentem magnam faciam eum. 79 Cümque confampta eſſet aqua in utre, abjecit pue- Tam: & ſedens contra levavit vocem ſuam & fe- vit: vocavitque Angelus Domeini Agar de clo, dicens: Nurge tolle puerum. lbid. Vocavitque Angelus Dei Agar de cœlo. 99. & 116 Quid agis Agar? Exaudivit enim Deus vocem pueri de loco, in quo eſt. Jurge, tene manum illius, Tuia in gentem magnauwe faciam eum. 99. & 160 Omnia, quæ dixerit tibi dara, audi vocem ejus. 10 5½ Ejice ancillam bane, & Elium ejus. lbic. & 132. & 100. & 251 Tolle puerum, quia in gentem magnam faciam eum. 117 Factiäſdue eſt juvenis ſagittarius. Et accepit illi mater lJus uxorem de terræ Wgypti. 158 Dixit Deus“ non tibi videaiur aſperum ſuper puero, & ſuper ancilla tua. 160 DWurvexit Abrabam mans, tradiditque puerum, & dimiſit eam. 161 Cüumqus vidiſſet Sara klium Agar gyptig luden- tem cum Iſaac filio ſuo, dixit ad Abraham: Ejice ancillam hanc, & filium eius. 186. & 340 Et fuit cum eo, qui crevit, & factus eſt Juvenis ſa- gittarius. Et accepit illi Mater ſua uxorem de terra Zgypii. 193 Eodem tempore dixit Abimelech: Deus tecum eſt in univerſis, quæ agis: Jura ergo per Deum, ne no- ceas mihi ſed juxta miſericordiam, quam feci tibi, facies mihi & terræ, in qua verſatus es ad- vena. Dl 192. & 193 Surrexit autem Abimelech, & Phicol reversique ſunt. Abrabam vero plantavit nemus in Berſa- bee, & invocavit ibi nomen Domini Dei rgz Wurrexit itaque Abraham mans, & tollens panem, & utrem aqukx, im oſuit ſcapulæ ejus, ad dit Dure accépit hoc Abrabham pro filio ſuo. 219. & 256 Ex CArF. XXII. Multiplicabo ſemen tuum Raut NRellas Cali, & velut arenam, quc eſt in Mee 202 n, 3 renmn giul Uiſe v yuen cut N . ; 4 mbui egy itu, en D 4 i m i, guuſme, Mlan thi, Ar l⸗ n Cud alima ol⸗ Mlcanſi lene e maru im. ſe ſmne rAlana n, Alen ICAL. WII i A) 6 1C4 WI ln ure. & n ui ex ner n. un uten Nantat. r Cecen ( A mrtant ſan Emmlurit e, b acei⸗ it hhlrian uun. lotlia ir ilan, kiſe 4 enn Aynatinien lumnen l iſle Caren a er emmiti 1, Donm, 1 lir & aneli in eret ennntin 3 d 1 ei inde iin,i lma, in de rble ielie muit 1 Ar entiſn. ineleeheng i, elt Adas Alinilil er eru: ge rii Manun i D. 44 in n vait . ar e l 1 ein Da , nr u facicn an ara 1 4 liume P & Il giu. Lruuß i n Apenuß Sacræ Scripturæ. mayts. pag. 18. & 126. & 284 Tolle Gaac, atque ibi oferes eum in holocauſtum. 24. & 69 Abrabam, Abraham: Non extendas manum tuam * ſuper puerum, neque facias illi quidquam. Ibid. Dominus videt. Unde uſque hodie dicitur, in monts Dominus videbit. 26 Oimque alligaſſet Waar Plium Poſitit eum in altare ſuper ſtruem lignorum. Extenditque manum, & arripuit gladium. 62. & 215 Nuné. ,„ quòd timeas Dominum, & non pe- perciſti unigenito filio tuo propter me. 69. & 70 & 215 Quæ poſtquam geſta ſunt tentavit Deus Abraham. A 70 Viditque poſt tergum arietem inter vepres hærentem cornibus, quem aſſumens obtulit holocauſtum pro iA0. Ibid. Quia feciſti banc rem , & non Rererr⸗ klio tuo unigenito propter me multiplicabo ſemen tuum ſicut Pale &œli: poſſidebit ſemen tuum portas inimico- rum ſuorum. Ibid. Offeres eum in bolocauſtum ſuper unum montium, quem monſtravero tibi. 85 Benedicam tibi, & multiplicabo ſemen tuum ſicut ſKellas cœli. Ibid. & 224 Pater mi. Quid vis, kli ? Ecce ignis & ligna, ubi eſt vittima holocauſti? Deus providebit ſibi victi- mam bolocauſti, fili mi. Pergebant ergo pariter. 197 Erue me de manu fratris mei Eſau, quia valde eum timeo: ne forte veniens percutiat matrem cum fi- liiii. 204 litur Abraham de nocte conſurgens, ſtravit Aſinum ſuum, ducens ſecum duos juvenes. 251 Ex CAP. XXIII. Dabo pecuniam pro agro ſuſ- cipe eam, & ſic ſepeliam mortuum meum. 273 Ex CAP. XXIV. Qui introduxit eam in taberna- culum Saræ & in tantum dilexit eam, ut dolo- rem qui ex morte Matris ejus acciderat, tempe- raret. 62. & 87 Poſtquam autem biherunt Cameli, protulit vir inau- res aureas. 87 Tulitque decem Camelos, & abiit, ex omnibus bonis ejus portuans ſocum. Ibid. Qui introduxit eam in tabernaculum Saræ matris ſuac, & accepit eam uxorem. 1 Depoſuit hydriam, ſuper ulnam ſuam, & dedit ei potum. Poſtquam autem biberunt Cameli, protu- lit vir inaures aureas, & armillas totidem. 183 Dixitque ad ſervum ſeniorem domus ſux ad terram & cognationem meam proficiſcaris, & inde acci- Pias uxorem ſilio meo Iſaac. 196 Tulitque decem Camelos de grege Domini ſui, & abiit ex omnibus honis ejus portans ſecum. Ibid. Bibe, Domine mi, Cüumque ille bibiſſet adjecit: Quin & camelis tuis hauriam aquam, donec cun- 6ti bibant. Ibid. Dixit, Domine, Deus Domini mei Alraham; occur- ret, obſecro, mihi bodie. Litur puella cui ego dixero, Inclina hydriam tuam ut bibam & ölla reſponderit; Bibe, quin & Camelis tuis dabo po- tum: ipla eſt, quam præparaſti ſervo tuo Iſaac. Ibid. Eo autem tempore deambulabat Iaac per viam, quæ ducit ad puteum, cujus nomen eſi Viventis & Vi- dentis. Et egreſſas fuerat ad meditandum in agro, inclinatà jam die. 334 Ex CAP. XXV. Da mihi de coflione bäc rufa. 21 Ex CAP. XXVI. Jevit Iſaac in terra illa, & in- venit in ipſo anno centuplum. Et locupletatus eſt „ 2 bomo donec magnus vehementer effettus eſt. 62 Invenit in ipſo anno centuplum. Ob hoc invidentes Pa- læſtini oimes puteos, quor foderant ſervi Patris illius Abraham, illo tempore obſtruxerunt. 1 52. Et locupletatus eſt homo, & ibat proficiens; atque Juccreſcens, donec magnus vehementer effectus eſt. Z 226 Et ille diſcedens, ut veniret ad Torrentem Geraræ, habitarétque ibi. Foderuntque in Torreme, & re- Pererunt aquam vivam. . 294 Nunc dilatavit nos Dominus, & fecit creſcere ſuper terram. Aſcendit autem ex illo loco in Berſabee, ubi apparuit ei Dominus. Ibid. & 295 PFroſpiciens Abimelech Rex Palæſtinorum per fene- Rram; vidit eum jocantem cum uxore ſua. Et; accerſito eo, nit? Perſpicuum eft, quod Axor tua ſit. 2118 Ex CAP. XXVII. Venient dies lultus Patris mei 5 & occidam Jacob fratrem meum. 13. & 283 & 288 Fac mihi pulmentum; ſicut velle me noſti, & affer ut comedam - & benedicat tibi anima mea ante- quam moriar. 19. & 62. & 85. & 157 Quos cum oblatos comediſſet. .. dixit ad eum : Ac- cede ad me, & da mihi oſculum, ſili mi. 19 Nume arma tua, & egredere foras. Ibid. & 91 Nume arma ma.. Cumque venatu aliquid appte- bhenderis. 19. & 114 Ejulavit fletu magno. Dominum illum tuum conſti- tui, & omnes fratres ejus ſervituti illius ſabjuga- vi: & tibi poſt hæc; kli mi altrà quid faciam? 78 Satimque, ut ſenſit veſtimentorum ejus fragrantiam, ait: Det tibi Deus de rore cœli: & ſerviant tibi populi. 85. & 130 Dominum illum tuum conſtitui. Eſto Dominus fra- trum taorum. 87 Sume arma tua, pharetram & arcum: ut benedicat tibi anima mea: 114 Irrugiit clamore magno. Cüumque ejulatu magno fle- ret? dixitque in corde ſuo: venient dies lIuctus pa- tris mei, & occidam Jacob fratrem meum. 93 S& 13 8. & 200. & 204. & 223 Manus, manus ſunt Eſaii. 97 Vidi quaſi Solem & Lunam, & ſtellas undecim adorare me. 101 In pinguedine terræ, & in rore œ&li defuper erit be- nediötio tua. Vives in gladio. 152 Comedi ex omnibus, priuſquam tu venires“ benedi- xique ei & erit benedictus. Ibid. Num unam tantum benedittionem habes, Pater; mihi quoque, obſecro, ut benedicass Cümque eju- latu magno ſieret, motus Iaacxc dixit ad eum Deſuper erit benedictio tua. 200 Dixitque Rebecea ad IWaac tædet me vitæ mea; pro- pter filias Heth. 219 Ecce Eſau frater tuus minatur, ut octidatte. 223 Fac mihi inde pulmentum, ut comedam , & benedi- cat tibi anima mea. 225 Noſti, quod Eſau frater meus homo piloſus ſit; & eægo lenis. 235 Quomodo tam citò invenire potuiſti; fili mi! Et pal- pato eo, dixit: vox quidem, vox Jucob eſt, ſed manus, manus ſunt Eſait. Idbid. Surge; Pater mi,; & comede de venatione filii ti. . ” , 247 Pelliculdſque hadorum eircumdedit manibus ; & nuda colli protexit. Dixitque Jacob, Ego ſum primoge- nitus tuus Eſatis 225. & 299 Eece odor filii mei, ſicut odor agri pleni. 299 Serviant tibi populi, & adorent te Iribus. lbid. Kt Index Locorum Ert ſeptem boves de amne conſurgere, pulchras nimis, & obeſis carnibus. 30⁰ Accede ad me, ut tangam te, fili: & ; palpato eo; dixit vox quidem, vox Jacob eſt 5 ſed maäanus „ manus ſunt Eſaii. 330 Da mihi oſculum, fili mi. Acceſſit, & oſculatus eſt eum. Natimque, ut ſenſit veſtimentorum illius fragrantiam, benedicens illi, ait: Ecce odor filii mei, ſicut odor agri pleni, Det tibi Deus de rore cœli. Ibid. Oderat ergo ſemper Eſaii Jacob; dixitque in corde ſuo. Venientque dies luctus Patris mei, & occidam Jacob fratrem meum. Nunciata ſunt hæc Rebec- cæ&: quæ mittens, & vocans Jacob, dixit ad eum: Ecce Eſau frater tuus minatur, ut occidat te. 349 Ex CAP. XXVIII. Viditque in ſomnis ſcalam.. Dilataberis ad Orientem & Occidentem. 26 Tulit de lapidibus, & ſupponens capiti ſuo, dormi- vit. Ibid. Viditque in ſomnis ſcalam ſtantem, & Dominum in- nixum ſcalæ. . Si dederit mihi panem ad veſcendum, & veſtimen- tum ad induendum. Ibid. Tulit lapidem, quem ſuppoſiterat capiti ſuo, & ere- xit in titulum, fundens oleum deſuper. 43 & 129. & 283. & 325 Vade, & proſficiſcere in Meſopotamiam Dric. 87 Deus autem omnipotens benedicat tibi. Ibid. OQuaàm terribilis eſt locus iſte? 9 Cumque vellet requieſcere, tulit de lapidibus qui ja- cebant. . Ibid. Dormivit in eodem loco. Viditque in ſomnis ſcalam, & Dominum innixum ſcalæ. 325 Ego ſum Dominus Deus. Terram, in qua dormis; tibi dabo & ſemini tuo. Dilataberis ad Orientem & Occidentem. Et Benedicentur in te cunctæ tri- bus. Ibid. di dederit mihi panem & veſtimentum, erit mibi Dominus in Deum. Ibid. Benedicentur in te, & in ſemine tuo cunctæ tribus terræ. 129. & 350 Ex CAFP. XXIX. Quid eſt quod facere voluiſti Nonne pro Rachel ſervivi tibi?5 278 Ex CAP. XXX. Experimento didici, quia bene- dixerit mihi Deus propter te. 118 Cernens autem Rachel, quod infœcunda eſſet, invidit Jorori ſuæ. 190 Poſt quem peperit filiam, nomine Dinam. 28 5 Ex CAP. XXXI. Sed & Pater veſter circumve- nit me, & mutavit mercedem meam decem vici- bus. 26 Video faciem PFatris veſtri, quod non ſit erga me ſi- cut heri & nudius tertius. 118 Die, noctuque æſtu urebar & gelu, fugiebatque ſom- nus ab oculis meis. Ibid. Nec captum à beſtia oſtendi tibi, ego damnum omne reddebam. Ibid. Cur furatus es Deos meos? Apud quemcunque inve- neris Deos tuos, necetur coram fratribus noſtris. Haæc dicens ignorabat, quòd Rachel furata eſſet idola. 222 Feſtinans abſeondit idola ſubter ſtramenta Cameli 5 & ſedit deſuper. Ibid. Eo tempore ierat Laban ad tondendas oves, & Ra- ebel furata eſt idola Patris ſui. 243 Video faciem Patris veſtri, quòd non ſit erga me, Ricut heri, & nudius tertius. JSurrexit itaque Ja- cob: & impoſitis liberis, ac conjugibus ſuis ſuper camelos, abiit. 249. & 250 Tuménſque Jacob, cum jurgio ait: Quam ob culpam meam, & ob quod peccatum meum ſic exarſiſti poſt me? 2 82 Ex CAP. XXXII. Et benedixit ei: orutſque eſt ei Ratim dol. ILpſe verò claudicabat pede. pag. 41 Si merrogaverit te Cujus ſunt iſta? Reſpondebis, Jervi tui Jucob Munera miſii Domino ſuo HMaii. 8 Sic loquimini Eſau: Habeo boves ,„ & Aſinos, 6 oves, & ſervos, & ancillas. 99 In baculo meo tranſivi Jordanem iſtum: & nunc cum duabus turmis regredior. 8384 Ouantò magis contra homines prævalebis? 301 Tſe verò claudicabat pede. Ibid. Ex CAP. XXXIII. Parvuli ſunt, Juos donavit mihi Deus. 6 Dixitque Jacob ſic vidi faciem tuam, quaſi vigen vultum Dei. 103. & 381 Currens Eſau obviam fratri ſuo, & amplexatus eſt eum. . 138. & 288 Sringénſque oollum ejus, & oſculans flevit. Levatif que oculis vidit mulieres & parvulos. 288 Vidit venientem Eſau, & cum eo quadringentos vi- 70s. Et ipſe progrediens adoravit pronus in terram Jepties. 301 Gradiamur ſimul, eréque ſocius itineris tui. lbid. Præcedat Dominus meus & ego ſequar paulatim. Reverſus eſt itaque Eſaii in Reir. Et Jacob venit in Sochor. Ibid. Ex CAP. XXXIV. Egreſſa eſt autem Dina flia Liæ, ut videret mulieres regionis illius. 28 5 Se 324. Currens itaque Efaii obviam fratri ſuo, amplexatus eſt eum, ſtringénſque collum ejus, & oſeulatus Nevit. 138 Egreſa eſt Dina. Quam cum vidiſet Sichem ada- mavit -am, & rapuit & dormivit cum illa, vi opprimens virginem. 20. & 324. 8& 334. Cireumcidatur in vobis omnis maſeulini ſexus. Tunc dabimus & accipiemus mutuò ſelias veſtras, ac no- ſtras. 149 Arreptis duo filii Jacob gladiis, interfettis omnibus maſculis ,- Hemor & Siohem pariter necaverunt. 2 4 . 162 Turbaſtis me, & odioſum feciſtis me Chananais. Congregati percutient me, & delebor ego & 4- mus mea. Reſponderunt: Numquid ut ſcorto abuti debuere ſorore noſtrà? 256 Dormivit cum illa, vi opprimens virginem: triſtöm- que delinivit blanditiis. 273. & 279 Terra in poteſtate veſtra eſt, exercete, negotiamini, & poſſidete eam. Filias noſtras nehur. Et quæ- cunque ſtatueritis, dabo. Augete dotem, & mu- nera poſtulate, & libenter tribuam quod petieri- tis“ tantùm date mihi puellam hanc. 324 Circumcidatur in vobis omnis maſculini ſexus. Pla- cuit oblatio Hemor & Sichem. Nec diſtulit ado- leſcens, quin ſtatim, quod petebatur, eeie Ex CAP. XXXV. Abiit Ruben, & dormivit cum Bala concubina Patris ſui quod illum minim latuit. Locutus eſt Deus ad Jucob: ſurge, aſcende Bethel „G babita ibi, Facque altare Deo, qui appatuit ibt, duando fugiebas Eſau. Jacob vero convocatu omun domo ſud, ait: abjicite Deos alienos. I1 Dederunt ergo ei omnes Deos alienos, duos habebant & inaures. At ille infodit eas ſubter rerzen Hic æſt itulus monumenti Rachel. Egreſis inde fait tabernaculum trans turrem gregis. Cumque hbabi⸗ taret in illa regione, abiit Ruben, & dormivit cum Bala. 62 Libans ſuper eum libamina & eſfuncdens rr; Venit r ell R t Alten N onnßn hui Ini eſeli 10. n 6 ee. it uen immmme⸗ eruct um. Vn Rlben , dennnta n ſrltainn. iumpfeiai/ Sulhi mue r ei mmica in, gula , llerant ien iu lan re mmenien lellar mnen MMnitte ſan 1 intiiſnt AK. umut un , nan unel i. Hlenn 4 4 clen rri eſtni nei ita li ne ulann, Uen m eun Aul lerqre ln , ittgffint, ſenun ha⸗ a, 64 menidh 1 ſunt, lie tian, Gb u6 te „U enlt. en luniee nmi nui ig iiſin 1 eſt an) egignit iin frani , 4 lun ezt n ditſe muatal iir, inmßt Aen ir , 0 Ninmn dinin⸗ it Hemtit iß⸗ Glra 1 Agaen /. tiblutt 8 Niohtn/ ſ. . Nr e r nn “ G ,i , S * , S 076 ſ Non interficiatis animam ejus, aiebat Ruben. Quid nobis prodeſt, ſ occiderimus fratrem noſtrum!? Nudaverunt eum tunicaà talari, Sacræ Scripturæ. Venit igitur Jucobh Wadam: ipſe & omnis populus aum eo. Edifcatque ibi altare, & appellavit nomen loci illius, Domus Dei. pag. 69 Abiit Ruben; & dormivit cum Bala coneubind Pa- tris ſuis quod illum miniméè latuit. Completi ſunt dies Inac“ & ſepelierunt eum Eſaui; 6 Jacob filii ſui. 204 Mortua eſt ergo Rachel, & ſepulta eſt in via, quæ ducit Ephratam; beæc eſt Bethlehem. 278 Dederunt ergo ei omnet Deos alienos,; & inaures. Et ille infodit eas ſubter terebintbum. Appa- ruit autem Deus Jacob z dicens: Reges de lumbis tuis egredientur. 338 Ego Deus omnipotens: creſce & multiplicare; Gen- tes & populi nationum ex te erunt, Reges de lum- bis tuis egredientur. Ibid. Ex CAP. XXXVII. Quaſi conſurgere manipulum meum & ſtare. 18. S 92 Habitavit autem Jacob in terra Chanaan. Et haæ ſunt — ejus Joſeph paſcebat gregem: accuſavitque fratres ſuos apud Patrem crimine .,Pe Nmo. 55 Veſröſque manipulos circumſtantes adorare manipu- lum meum. 92 occidamus eum. 137. & 198 Audiens Ruben nitebatur liberare eumn. Dixitque Judas, venundetur Imazlitis, & manus noſiræ non polluantur. 190. & 284 198 Ecce ſomniator venit: venite, Ibid. Fecitque ei tunicam Polymitam. Videntes autem fra- tres ejus, quòd plus cunctis filiis, à Patre ama- retur, oderant eum. 4 Ibid. Acoidit ut viſum ſomnium referret fratribus ſuis; quæ cauſa majoris odii ſeminarium fuit. Ibid. Putabam nos ligare manipulos in agro, & quaſi con- lurgere manipulum meum. Vidi Solem & Lunam, & ſellas undecim adorare me. 23 I. & 233 & 299. & 300. & 339 Accuſavitque fratres, apud Patrem, crimine peſſ- mo. 259 Fratres tui paſcunt oves in Sichimis : veni, mittam te ad eos. 322 miſeriuntque eum in ciſternam. Extrahentes eum, vendiderunt eum Iſmazë- litis. Tulerunt autem tunicam ejus, & in ſanguine bædi, quem occiderant, tinxerunt. lbid. Fera peſſima comedit eum, beſtia devoravit Joſeph. Tunica filii mei eſt. lbid. Loquebantur, Ecce ſomniator venit: venite occida- mus eum. Audiens autem hoc Ruben, nitebatur liberare eum de manibus eorum, & dicebat: non interficiatis animam ejus, ſed projicite eum in ciſternam hane, manttſque veſtras ſervaté inno- xvias. Hoc autem dicebat, volens eripere eum de manibus eorum, & reddere Patri ſuo. 328 Ex CAP. XXXVIII. Quam cum vidiſſet Judas, liſpicatus eſt eſe meretricem: operuerat enim vul- uum ſuum : & ait: Dimitte me, ut coam tecum. UWlo verò retrahente manum, egreſſus eſt alter. 46 Ingredere ad uxorem Ffratris tui, & ſociare illi. 48 Angelos quoque Dei aſcendentes & deſcendentes. 54 . & 116 Viditque ibi fliam hominis Chananæi, vocabulo sua: & acceptâ uxore, ingreſus eſt ad do a. 55 Lodem tempore deſcendens JQudas » à fratribus liis. Fuit Juote Her primogenitus Judæ; nequam in conſpectu Domini. Ibid. Concepit, & peperit filiun, & vocavit nomen ejus 259: & 328 Her. ß pag. 55 Quaæ, depoſitis viduitatis veſtibus ſedit in bwio. Ubi eſt mulier 3 quæ ſedebat in bivio? 118 Dixitque Judas: PFroducite eam, ut comburatur. 13 . Miſit autem Judas hædum per Paſtorem ſium Odol- lamitem ; ut reciperet pignus; quocd dederat mu- lieri. 224. & 230 Fornicata eſt Thamar nurus tua; & videtur uterus illius intumeſeere. Dixitque Judass FProducite eam, at comburatur. 255 Fercuſſi eum Dominas, eo quòd rem deteſtabilem fa- ceret. 259 Dimitte me, ut cozam tebuuim 28 K⸗ agnitis muneribus, ait: juſtior me eſt. bid ortua eſt filia Sue uxor Judæ, qui poſt luttum af- cendebat ad tonſorés ovium. Quam cum vidiſſet Judas, ait: Dimitte me, ut coëam tecum. 305 Quid tibi vis pro arrhabone dari * Reſpondit ; an- nulum tuum, & armillam, & baculum quem in manu tenes. H 333 Ex CAP. XXXIX. Benedixitque Dominus domui Egyptii propter Joſeph, nec quidquam aliud no- verat, niſi panem quo veſcebatur. 26 Dormi mecum. Qui relicto pallio, fugit. Ibid. Dormi mecum.. 26. & 61 Quomodo poſſum bhoc malum facere? Ibid. His auditis Dominus, & nimium credulus verbis conjugis, iratus eſt valde » tradiaitque Joſeph in carcerem. 127 Retentum pallium oſtendit marito. Ibid. Igitur Joſeph dubtus eſt in Egyptum, emitque eum Putiphar Eannehus Pharaonis, FPrinceps exercitus Nui.... 154 Ecce Dominur meus, omnibus mibi traditis, igno- rat, quid habeat in domo ſua. Ibid. & 159 Et illa, apprehensâ laciniâ veſtimenti ejus, diceret: Dormi mecum. 260 Ecce Dominus mens, omnibus mihi traditis, ignorat quid babeat in domo ſua: nec quidquam eſt» quod non in mea ſit poteſtate, prater te, quæ uxor ejus es. 220. & 250 Nec quidquam eſt, quod non in mea ſit poteſtaté. Quomodo ergo poſuem hoc malum facere? 306 Ingreſus eſt ad me ſervus Hebræus, quem adduxiſti; ut illuderet mihbi. His auditis Dominus, & ni- mium credulus verbis conjugis, iratus eſt valde, tradiditque Joſeph in carcerem. 241 Ex CAP. XL. Succedentibus proſperis, PFrapoſitus FPincernarum oblitus eſt interpretis ſiti. 331 Cùm bene tibi fuerit, ſuggeras Pharaoni, at educat me de iſto carcere, quia hic innocens in lacum miſſus ſum. Ibid. & 344. & 34 Fartim ſublatus ſum de terra Hebræorum, & bic innocens in lacum miſus ſum. 352 Ex CAP. XL I. Praæpoſitum eum ſcirent univerſaæ terræ. Deditque illi uxorem Aſeneth ſiliam FPuti- pharis. 92 Ad tui oris imperium cunttus populus obediet. 197 Placuit Pharaoni conſilium;, & ecunctis miniſtris ejns. Ibid. Locuntſque eſt ad eos. NWum invenire Preeee ta⸗ lem virum, qui Spiritu Dei plenus ſit? Dixit er- go ad Joſeph: Tu eris ſuper domum meam, & Ad tui oris imperium cunélus populus obediet. Ibid. & 198. & 375 Numquid ſapientiorem & conſimilem tui invenie otero? Tu eris ſuper domum meam. 211 Ite ad Joſeph: & quidquid ipſe vobis dixerit, facite. . 28 5 Vocavitque nomen primogeniti, Manaſes, dicens: Obliviſci me fecit Deus omnium laborum meorum, — Index Locorum ce domus Patris mei. pag. 366 Ex CAP. XLII. Peccavimus in fratrem noſ’rum. 132 Locutus eſt nobis terræ Dominus dure, & putavit nos evploratores eſſe provincic. 344 Ex CAP. XLIII. Sumite de optimis terræ frugibus in vaſis veſtris, & deferte viro munera. 87 Ex CAP. XLV. Vadam, & videbo illum, ante- quam moriar. Ibid. Sußcit mihi, adhuc Joſeph, klius meus, vivit: vadam & videbo illum. 85. & 328 Ego ſum Joſeph, adhuc Pater meus vivit? 88 & 366 Ego ſum Joſeph: frater veſter. 216 Et dixit fratribus ſuis Ego ſum Joſeph. WNon po- terant reſpondere fratres» nimio terrore perterriti. 362 Ex CAP. XLVI. Irruit ſuper collum ejus, & in- ter amplexus flevit. 69 Ex CAP. XLVIII. Nio; li mi, ſcio. 97 Smeon & Levi fratres: vaſa iniquitatis bellantia. 101 Juda, adorabunt te fllii Patris tui. Ibid. & 190 In furore ſuo occiderunt virum, & in voluntate ſua Jilffoderunt murum. 101 Malediäëlus furor eorum, quia pertinax. Diſpergam eos in Iſrael. Ibid. Non auferetur ſceptrum de Juda, & dux de femore ejus. 129. & 190 Effuſus es ſicut aqua ne creſcas. 133. & 264 & 328 Ruben primogenitus meus, tu fortitudo mea, & prin- cipium doloris mei, prior in donis, major in im- perio. 190. 8& 264 Maledictus furor eorum, quia pertinax: & indignatio eorum, quia dura“ dividam eos in Jucob, & diſ- pergam eos in IWrasl. 264 dimeon & Levi fratres, vaſa iniquitatis bellantia: In conſilium eorum non veniat anima mea Ouia in furore ſuo occiderunt virum. Ibid. Aſcendiſti cubile Patris tui, & maculaſti ſtratum Eejus. 328 Ex CAP. XLIX. Ruben, Primogenitus meus. 82 & 264 Audite, filii,; Jacob, audite Patrem veſtrum. Ibid. . & 216 Ex CAP. L. Venerunt ad eum, & proni adorantes dixerunt : ſervi tui ſumus. 153 Ex Exodo. Ex CAP. I. Ad amaritudinem perducebant vitam eorum operibus duris luti & lateris, omnique fa- mulatu.. . 189 Wdificaveruntque urbes tabernaculorum Pharaoni, Phiron &v KRameſſes. 238 Quidquid maſculini ſexus natum fuerit, in W mien projicite: qutidquid fœminini, tveſervate. 288 Eece populus filiorum Iſrael multus & fortior nobis At. Venite, ſapienter opprimamus eumn. Quidjuid maſculini ſexus natum fuerit, in flumen projicite. 351 Ex CAF. II. Accipe puerum iſtum, & nutri mihi. ego dabo tibi mercedem tuam. 225 Ex CAP. III. Vidi affictionem populi mei in Kgy- pto; & Qciens dolorem ejus, deſeendi, ut liberem eum. 27. & 121. & 194 Ne appropies huc : locus enim, in quo ſtas, terra Sanbla eſt. 98. & 178. S& 210 Apparnitque ei Dominus in flamma ignis, de Medio rubi. 99. & 194 Ego ſum Deus Patris tui, Deus Abraham, Deus Haac, & Deus Jacob. pag. 129. & 19 4 Vadam & videbo viſionem. 12 Solve calceÄamentum pedum tuorum. Locus enim in quo ſtas, terra Sanbia eſt. 136. & 210 Ne appropies hugs Solve calceamentum de pedibut tiuis. 1 Ahſoondit Moyſes faciem ſuam: non enim aN aſpicere contra Deum. 194 Ego ſum, qui ſum. dic dices Filiis Iſrazl: Qui eſt, miſit me ad vos. Quts ſiun ego, ut Vvadam ad Pharaonem, & cam Filios Irazl de Woppto. 205 Ex CAP. IV. Clamavit ad Dominum Jephora Wonſus ſanguinum tu mihi es. I1 Oecurrit ei Dominus, & volebat occidere eum. Ibid. Quid eſt quod tenes in manu Vugam Projice. Projecit, & verſa eſt in colubrum. I 29. & 134 & 153. & 170. & 209. & 372 Eutendit & tenuit, verſaque eſt in virgam. U cre- dant, quòd apparuerit tibi Dominus. 132 Qudd ſi nec duobus quidem his ſignis crediderint, neque audierint vocem tuam, quidquid bauſeris de fluvio, vertetur in ſanguinem. 184 Aaron frater tuus ipſe egredietur in occurſum tuum. Et ipſe loquetur pro te. Virgam quoque hanc ſume in manu tua. 227 Ex CAP. V. Dixere Pharaoni Aaron & Moyſes: Haæc dicit Dominus Deus Iſrael: Dimitte populum meum, ut ſacrificet mihi in deſerto. At lie reſ pondit: Quis eſt Dominus, ut audiam vocem ejus? Neſcio Dominum, & Iſrazl non dimittam. . 184 Quis eſt Dominus, ut audiam vocem ejus, & dimit- tam Iſrael? 22 Videat Dominus, & judicet, quoniam fæœtere feci- Nis odorem noſtrum coram Pharaone. 67 Hac dicit Dominus Deus Iſrael: Dimitte populum meum, ut ſacrificet mihi in deſerto. 168 Vacant, & idcirco vociferantur: Eamus, & ſacrifi- cemus Deo noſtro. Opprimantur operibus , ut non acquieſcant verbis mendacibus. Ibid. & 262 Nequaquam ultra dabitis paleas: & menſinam la- terum, quam prins faciebant, imponetis. 168 Quoniam ſœtere feciſtis odorem noſtrum coram Pha- raone, & ſervis ejus, & præbuiſtis ei gladium, ut occideret nos. 288 Ex CAP. VII. Eoce conſtitui te Deum Pharauonis. 131 Loquetur ad Pharaonem, ut dimittat Filios Wyaesl. Sed non audiet vos: immittämque manum meam ſuper Wgyptum, & educam populum meum.- 18 4½ Percutiam aquam fluminis, quæ vertetur in ſangui- nem. 302 Ex CAP. VIII. Viam trium dierum pergemus in Jolitudinem: & ſacrificabimus Domino Deo noßro. 42 Ex CAP. K. Ite, & ſacrificate Domino, oves tan- tum veſtræ & armenta remaneant: Ait Moyſes: Hoſtias quoque & holocauſta dabis nobis. 205 Factæ ſunt tenebræ horribiles in univerſa ter'a W- gypti tribus diebus. Nemo vidit fratrem ſuum nec movit ſe de loco, in quo erat. Vbienmque auten habitabant Filii Irazl, Lux erat. 351¹ Ex CAP. XII. Et ſument de ſænpuine ejus, G bo- nent ſuper utrumque poſtem: G& in ſuperliminari- bus domorum. Ortus eſt clamor magmis in TBoypto: nequet enimn erdt domus, in qua non jaceret mortuus. V'olktis Pla- ra Woyſe & Aaron nocte, ait: Eoredimini Vo?, & plii IWſrasl: ite „ & immolate Domino; Rout dicitis. 1 Nox yu llin 8 lumman miti . M ari me Vlni . ſhnn Iulen Iie l eiu. (ne There nr ICIN. XV n ſaue Inmmuravit t Mnſer iee conecet nu. Et ſ Unſte tur in en multttud⸗ Pelhrun e iin ulſ in Aler et ce mit uſne, Armmn. ngue nua hb Aene CN XVI jtopter j 1X it Mo Dnine Phax ve, lan nuliſe eret Deut 1CA. XI ilir tais „ uleten, ſul (nct⸗ 9. ie ſenliſer Geinn lie Uuhir t en Ar n. nn lu U lemenn 1: n a, Filii iil 8 0. il 4 Dmmn; e. lebetgile aru? Png Colleng iDonin 1 hir n, git uiten. dletir ig ar iun denchht et, an Plaru hi n Pantur: Mu rimantn it E pilea jebant, oren / 0 Nlinita⸗ 1 nn 4 MMittinnite leun agets cun e 1 ℳ “ ſſaue ſeſltele i lin, Sacræ Scripturæ. Wox iſta eſt obſervabilis Domini, quando eduxit eos de terra WEgypti. 218 Vocatiſque Pharao Moyſe & Aaron nocte ait ſurgité, & egredimini à populo meo, vos & klii Wrasl. 224. & 227 Ex CAP. XIV. Viderunt gyptios poſt ſe, & ti- muerunt valde. Tollenſque ſe Angelus Domini, qui ræcedebat caſtra Iſrazl, abiit poſt eos: & pariter cum eo columna nubis. 126 Et ecce reſpiciens Dominus ſuper caſtra Egyptiorum per columnam ignis & nubis. Ibid. Fugiamus Iſrazlem: Dominus enim pugnat pro eis contra nos. 351 Ex CAP. XV. Me Deus meus & glorificabo eum: Deus Patris mei, & exaltabo eum. 103 Cantemus Domino: glorioss enim magnificatus eſt. 131 Equum & aſcenſorem dejecit in mare. Electi princi- pes ejur ſubmerſi ſunt. In multitudine gloriæ tuæ gepoſuiſti adverſarios tuos. 13 I. & 275. & 358 Filii autem Iſrasl ambulaverunt per ſicceum, in me- dio ejus. 131 Equum & aſcenſorem projecit in mare. 275 Dominus quaſi vir pignator:“ omnipotens nomen ejus. Currus Pharaonis, & exercitum ejus projecit in mare. 358 Ex CAP. XVI. Dimiſerunt quidam ex eis uſque manè, & ſcatere cœpit vermibus, atque computruit. Et murmuravit omnis congregatio filiorum Iſrazël con- tra Moyſen & Aaron. 100 Veſpere comedetis carnes, & manée ſaturabimini pa- nibus. Et aſcendens coturnix cooperuit caſtra. Ibid. Eduxiſtis nos in deſertum iſtud, ut occideretis om- nem multitudinem fame. Ibid. Appellavitque Domus Iſrazl nomen ejus Man, quod erat quaſi ſemen coriandri album. 166 Factum eſt ergo veſpere, & aſcendens coturnix coo- peruit caſtra, manéè quoque ros jacuit per circuitum caſtrorim. 21 Cimque incaluiſet ſol, liquefiebat. Factum eſt veſpe- re, & aſcendens Coturnix cooperuit caſtra. 224 Ex CAP. XVII. Et vocavit nomen loci illius Tenta- tio, propter jurgium filiorum Iſrasl. 253 Ex CAP. XVIII. Cumque intraſſet tabernaculum narravit Moyſes cognato ſuo cunéta, quæ fecerat Dominus Pharaoni. Quid eſt hoc, quod facis in plebe? Ibid. Oimque audiſſet Jethro Sacerdos Madian omnia, quæ fecerat Deus Moyſi. Ibid. Ex CAP. XIX. Venit Moyſes, & convocatis majo- ribus natu populi, expoluit omnes ſermones, quos mandaverat Dominus. Reſponditque omnis populus Iſimul: Cuncta, quæ loquutus eſt Dominus, faciemus. 18 5 Cumque retuliſſet Moyſes verba populi ad Dominum, ait ei Dominus: Jam nunc veniam ad te in cali- gine nubis, ut audiat me populus loquentem ad te, G& credat tibi in perpetuum. Ibid. Ex CAP. XX. Locutuſque eſt Dominus cunctos ſer- mones hos... Cunctus autem populus videbat voces, & lampades, & ſonitum buccinæ, montémque fu- mantem, & perterriti, ac pavore concuſſi ſteterunt ocul. Ibid. Altare de terra facietis mihi. 21¹⁰ Ex CAP. XXVIII. Mala punica facies ex hyacin- tho & purpura, & cocco bis tinélo, mixtis in medio tintinnabulis. 21 r audiatur ſonitus & non moriatur. Ibid. Ex CAP. XXX. Et deprecabitur Aaron ſuper cor- nua ejus, ſemel per annum. 14 Ex CAP. XXXII. Vidit vitulum & choros, ira- Ethicæ Tom. II. 1ſque valde, projecit de manu tabulas ; & con- fregit eas ad rudicem montis. 377 Vade, & duc populum iſtum. Ego autem in die ul- tionis viſitabo & bhoc peccatui egrum. 105 N quis eſt Domini, jungatur mibi. 227. & 236 Cecideruntque in die illa quaſi triginta tria millia ho- minum. . 227 Fecitque populus, quæ juſſerat, deferens inaures ad Aaron, quas cum ille accepiſſet, fecit ex eis Vi- tulum conflatilem. 244 Ex CAP. XXXIII. Nrabat unuſquiſque in oſtio pa- Pilionis ſui, aſpiciebatque tergum Moyſi. Deſcen- debat columna nubis, & ſtabnt ad oſtium, loque- baturque cum Moyſe. 90 Non aſcendam tetum, ne fortè diſperdam te in via. 105 Ex CAFP. XXXIV. Ignorabat, quòd cormuta eſſet facies ſua ex conſortio ſermonis Domini. 102 Feſtinuſque Moyſes & adorans ait: oblecro, ut gra- diaris nobiſeum: & auferas iniquitates noſtras, nöſque poſſideas. Reſpondit Dominus: Ego inibo par E᷑tum videntibus cunctis. Ibid. Ex CAP. XXXV. Jeptimus dies erit vobis ſandtus, dabbatum & requies Domini. Separate apud vos primitias Domino. 53 Præbuerunt armillas, & inaures, annulos, & dex- tralia. lbid. Ex CA P. XXXVI. Fecitque ſaga undecim de pilis caprarum ad operiendum tectum tabernaculi 22 Ex CAFP. XXXIX. Deorſum autem ad pedes maln punica ex hyacintho, & tintinnabula de auro pu- riſſimo. 21 Ex Libro Levitici. Ex CAP. VIII. Jumens de ſanguine, tetigit extre- mum auriculæ Aaron. 90 Ex Libro Numerorum. Ex CAP. VI. Omnis multitudo Sankttorum eſt, & in ipſis eſt Dominus: cur elevamini ſuper popu- lum Domini. 356 Ex CAP. XI. Deſcenditque Dominus per nubem, auferens de ſpiritu, qui erat in Moyſe, & dans ſeptuaginta viris. 136 Sedens & ſlens ait: Quis nobis dabit ad veſcendum carnes. Recordamur piſcium, quos comedebamus in gypto gratis. 199 Ex CAP. XII. Nubes receſſit, & Maria apparuit candens lepra, quaſi nix. Clamavitque Moyſes ad Dominum: Deus, obſecro, ſana eam. Cui reſpon- dit Dominus: Si pater ejus ſpuiſſet in faciem il- lius, nonne debuerat ſaltem Jeptem diebus rubo- re ſuffundi ? ſeparetur ſeptem diebus extra ca- ſtra, & poſtea revocabitur. 198 Ex CAP. XIII. Abſciderunt palmitem cum u'a ſua. De malis quoque granatis & de ſicis loci illius tu- lerunt. 100 Ibique loquutus eſt Dominus ad Moypſem dicens: Mit- te viros, qui conſiderent terram, quam daturus ſain filiis Ira?l, ſingulos de Vingulis Tribubus ex prin- cipibus. 230 Detraxeruntque terræ; quam inſpexerant, apud filios Irazl, dicentes: Ibi vidimus monſtra de genere gi- ganteo, quibus comparati, quaſi locuſtæ videbamur. Igitur vociferans omnis turba flevit nocte illa, & murmurati ſunt contra Moyſem & Aaron cuncti fi- lii Nralsl. . Ibid. Pergent'éſque uſque ad torrentem Botri, abſeiderunt palmitem cum uva ſua, quem portaverunt in ve- te duo viri. 29 L I Ex Index Locorum Ex CAP. XIV. lLoitur vociſerans omnis turba, flevit nobte illâ, & murmurati ſunt contra Moyſen & Aaron. —“ p. 94. & 138 Quo uſque non credent mihi? Jeriam itaque éos peſti- lentidé, atque conſfumam. 100 Cümque clamaret omnis multitudo, & lapidibus eos vellet opprimere. 138 Apparuit gloria Domini ſuper teltum fœderis, cun- tis videntibus filiis Ilürasl. 359 Ex CAP. XVI. Tollite ſinguli thuribula veſira, & ponite ſuper ea incenſum, offerentes Domino: Aaron quoque teneat thuribulum ſuum. 48 Confeſtim ut ceſſavit loqui, dirupta eſt terra ſub pe- dibus eorum. bid. Ex CA P. XVII. Quem ex bis elegero, germinabit virga ejus. 76. & 172 Sequenti die invenit germinaſſe virgam Aaron.3 5. & 84 Quas cum poſuiſſet Moyſes coram Domino in taberna- culo teſtimonii, ſequenti die regreſus invenit ger- minaſſe Virgam Aaron in domo Levi. 226 Turgentibus gemmis eruperant flores, qui foliis dilata- tis in amygdalas deformati ſunt. 299. & 356. & 3 59 Iwenit germinaſſe virgam Aaron; & turgentibus gem- mis eruperant flores. 365 Dixitque Dominus ad Moyſem: Refer Virgam Aaron in tabernaculum teſtimonii, ut ſervetur ibi. Ibid. Ex CAP. XX. Omnis autem multitudo videns occu- buiſe Aaron, flevit ſuper eo triginta diebus. 94. Audi clamorem populi hujus, & aperi eis theſaurum tuum, fontem aquæ vivc. 242 Cüumque elevaſſet Moyſes manum percutiens virga bis licem, egreſſæ ſunt aquæ largiſimæ. Dixitque Dominus ad Moyſem & Aaron : Quia non cre- didiſtis mihi, ut ſanctificaretis me coram filiis IW- razl, non introducetis hos populos in terram, quam dabo eis. 5 253 Ex CAP. XXI. Fecit ergo Moyſes ſerpentem æneum, & poſatit eum pro ſiqno, quem quum percuſſi aſpi- cerent, anabantur. 22 Fac erpentem æneum, & pone eum pro ſigno. 24 Qui percuſſus aſpexerit eum, vivet. Ibid. Cur eduxiſti nos de Egypto, ut moreremur in ſolitu- dine? 67 Ad quorum plagas, & mortes plurimorum, venerunt ad Moyſem, atque dixerunt Peccavimus, quia lo- cuti Lumus contra Dominum, & te. At Irazl voto e, Domino obligans ait: Exaudivit Dominus preces Irasl. 133 Wauſleat ſuper cibo iſto leviſſimo. OQuamobrem miſit Dominus in populum ignitos ſerpentes. Ibid. & 358 Unde dicitur in libro bellorum Domini; Sicut fecit in mari rubro, ſie faciet in torrentibus Arnon. 293 Exaudivit Dominus preces Iſraël, & tradidit Cbana- næum,quem ille interfecit, ſubverſis urbibus ejus. 307 Miſit Dominus in populum ignitos ſerpentes. Ibid. Ex CAP. XXII. Oravitque Moyſes pro populo; & 6 locutus eſt Dominus ad eum. 7 Rocutaque eſt Maria & Aaron contra Moyſem, propter uxorem ejus Ethiopiſſam. Et ecce Maria apparuit candens leprà quaſi nix. 85 Aperuitque Dominus os Aſinæ, & locuta eſt, quid fe- ci tibi? Cur percutis me? Reſpondit Balaam: quia commeruiſti. UViinam haberem gladium ut te percu- leérem. 25⁵52 At ille verberabat eam. 274 Nic dicit Balac: Veni, & maledic populo iſti: Reſpon- dit Balaam: ſi dederit mihbi Balac plenam domum Juam argenti & auri, non potero immutare verbum Domini Dei mei, ut vel plus, vel minus loquar. 221. & 384. Ex CAP. XXIII. Dixitque Balac ad Balaam QOuid ſt hoc, quod agis? Ut malediceres inimicis meis, vocavi te: & tu & contrario, benedicis eis? Cui ile reſpondit: Numquid aliud poſum loqui, niſi quod juſſerit Dominus? 221 Ex CAP. XXIV. Moyſes & Aaron ceciderunt proni in terram coram omni multitudine. Cüumque cla.- maret omnis multitudo, & lapidibus eos vellet op- primere, apparuit gloria Domini ſuper tectum k. eris. 168. 8& 19 Orietur ſtella ex Jacob, & conſurget virga de Sa percutiet Duces Moab. 2 Ex CAP. XXV. Initiailſque eſt TWrast Beohegt⸗ 2 Comederunt & adoraverunt Deos eorum. Ibid. & 21 9 Morabatur eo tempore Iſrasl in detim, & fornicatus eſt populus cum filiabus Moab. 4 Oeccidat unuſquiſque proximos ſuos. Qui ſtebant anie fores tabernaculi. 78 Phinees ſilius Eleazari, arrepto Pugione, ingreſus eſt in lupanar, & perfodit ambos. 119 Et ecce unus de ſiliis Iſrael intravit coram fratribus ſuis ad ſcortum Madianitidem, vidente Moyſe. 160 Fornicatus eſt populus cum filiabus Moab, quæ voca- verunt eos ad ſacrificia ſua. 219 Occiſus eſt cum Madianitide Zambriſilius Jalu, Dux de cognatione, & Tribu Simeonis. Porrò mulier vo- cabatur Cox bi filia dur Principis nobiliſimi Ma- dianitarum. 286 Ex CAP. XXVI. Dirupta eſt terra ſub pedibus eorum, & devoravit illos cum tabernaculis ſuit. 11 Ex CAP. XXVIII. Et hircum pro peccato rem o ter holocauſtum matutinum, quod ſemper offeretis. q“j Ex CAP. XXXI. Balaam ſilium Seor occiderunt filii Wrasl gladio. 297 Ex CA P. XXXV. Porrò mulier Madianitit, quz pariter interfecta eſt, vocabatur Coxbi filia Sur Principis nobiliſſimi Madianitarum. 160 Ex Deuteronomio. Ex CAP. IX. Peocatum autem veſtrum quod ſece- ratis, id eſt vitulum, igne combuſ, omninéque in pulverem redigens, projeci in torrentem, qui de monte deſcendit. 293. & 294 Ex CAP. XXVIII. Ni audieris vocem Domini Dei tui, ut facias atque cuſtodias omnia mandata ejus: Emittet Dominus benedictionem ſuper cellaria tua. 120 Ex CAP. XXXI. Ibi derelinquet me. Et iraſcetur furor meus contra eum in die illa, & erit in de- vorationem : invenient eum omnia mala, & ali- tiones. 29 Ex CAP. XXXII. JSi acuero ut fulgur gladium melum, & arripuerit judicium manus meéa!: reddet ultionem boſtibus meis. Inebriabo ſagittas meas Janguine, & gladius meus devorabit carner. 14. & 28. & 100 Incraſſatus, dilatatus dereliquit Deum factorem ſuum, & receſſit à Deo ſalutari ſuo. 28 Provocaverunt eum in Diis alienis, & in abominatio- nibus ad iracundiam concitaverunt. Ibid. Immolaverunt dæmoniis, & non Deo. 28 In loco horroris, & vaſtæ ſolitudinis. 11 5 Ua esrum uva Ffellis, & botri amariſimi: ſel Dra- czonum vinum ezorum: venenum aſpidum infana 244 De vinea Sodomorum, vinea eorum, & de bur- banis Gomorrbæ. H lbid lonis ſuccenſus eſt in furore meo, & ardebit Wiue inferni noviſſima. Congregabo ſuper eos mala, & ſa- Sgittas meas complebo in eis. 30 Con- bile. l enn Ncnunij N. X. . e X) himnn 4 ul ſuur. auſi ⸗ eb, iue mhe Vin A lrdi uui mmn lin. UClall. ⸗ mmenne/ Annli VCNLMD. ti,tuli NCA1 TIX ne n eſgit n uen Iris ihmenitd Ctuni & i l: fit ecf lr Nar hmin d, mpoten ICIL XI. iflimm iir, u ſt lhe m ic. liun flium i akio, eu IeXV. b inſtrin in W nun in tenn UCin V 4 ſpemit ei 4 . in Uimmn 7 in ſtiita in Eilee lili liej, n elinig Uimm in, i Dni S vi mi bang lie, An , keteli lin gii 4 Aant etie titucin⸗ 4 tillt⸗ 3 Mniniſin nhet Uiſe hir, Denr eonmn N in Eiin e; ehesrne ton guin n. Hiunai nn iiten, ler fliekns Mu u. Zanhig, neofin Nit Hrincizunniß Ingutenn⸗ fluun lyr u ller MeA Vocabahnr l⸗ Adinitenn onomni. ſeci in mma Geni oen li amnii Cinen eher Ouem AtG uSV Gin Helni Gunli Gitmench tulim ind un ⸗ Sacræ Scripturæ. Conftituit eum ſuper excelſam terram: ut comederet fFrubtus agrorum, & ſugeret mel de petra, butyrum ge armento, & lac de ovibius. Ibid. Ex CAP. XXXIII. Inundationem maris qilaſi lac ſugent. 42. &G 246 Ex CAP. NXXIV. Joſuz verò filius Nun repletus AN Spiritu Napientiæ, quia Moyſes poſuit ſuper eum manus ſuas. Et obedierunt ei Filii Iſrazl. 172 Mortulſque eſt ibi Moyſes ſervus Domini, in terra Moab, jubente Domino. 264. & 352 Dixitque Dominus ad eum: Heæc eſt terra, pro qua juravi Abrahbam. Vidiſti eam oculis tuis, & non tranſibis ad illam. 264 Et non cognovit homo ſepulchrum ejus, uſque in ho- diernum diem. Ibid. Ex Joſue. Ex CA F. II. Nignum fuerit funiculus iſte coccineus. 22 Qui pergentes ingreſſi ſunt domum mulieris meretri- cis, nomine Rabhab. 67 Ex CAP. VI. Dixit Joſus ad omnem Iraële vocife- ramini, tradidit enim vobis Dominus civitatem. 221 Ex CAP. VII. Non poterit Nrael ſtare ante boſtes uos, edſque fugiet. 66 Edſque fugiet, quia pollutus eſt anathemate. Ibid. Filii autem Irazl prævaricati ſunt mandatum, & uſurpaverunt de Anathemate. Nam Achan filius Charmi de Tribu Juda tulit aliquid de anathema- ie :iratuſque eſt Dominus contra filios Iſrxaël. Ibid. Hæc dicit Dominus. Anathema in medio tui eſt, I- rall: non poteris ſtare coram bhoſtibus tuis. Ibid. Ex CAP. XIII. Dedit ergo Moyſes poſſeſſonem Tri- bui filiorum Ruben. Fuitque terminus eorum ab Aroir, quæ ſita eſt in ripa Torrentis Arnon. Fa- uſque eſt terminus filiorum Ruben Jordanis flu- vius. 296 Ert Balaam filium Beor Ariolum occiderunt frlii 7 rasl gladio, cum cæteris interfettis. 297 Ex CAP. XV. Dedit itaque ei Caleb irriguum ſupe- rius & inferius. 120 Ex Libro Judicum. Ex CAP. IV. Vidit Siſaram jacentem, & clavum infixum in lempora ejus. 249 Ex CAP. VI. Cüumque Gedeon purgaret frumenta, apparuit ei Angelus Domini, & ait. Dominus te- cum, virorum fortiſime. 209. & 372. & 386 Fuit ſiccitas in ſolo vellere, & ros in omni terra. 240 Nocte illa dixit Dominus ad eum: Deſtrues aram Baal, & nemus quod circa Aram eſt, ſuccides. 372 Piberabis Iſrazl de manu Madian. Percuties Madian quaſi unum virum. lbid. Obſecro, mi Domine, in quo liberabo Iſrazl? Ecce familia mea infima eſt in Manaſſe, & ego mini- mus in domo Patris mei. Reſpexit ad eum Domi- nus, & ait: Vaqe in hũc fortitudine tuâ, & libera- bis Iſrazl de manu Madian. 86 AWumptis ergo Gedeon decem viris de ſervis a ,. fecit ſicut Præceperat ei Dominus. Ibid. Froduc klium tuum huc, ut moriatur quia deſtruxit "ram Baal, & ſuccidit nemus. 387 Ex CAP. VII. Dixit Dominus ad Gedeon: Multus tecum eſt populus, nec tradetur Madian in ma- mnus ejus. 137 rge hydrias confregiſſent, tenuerunt ſiniſtris ma- mnibus Sgzars, & dextris ſonantes tubas. 259 Cimque hydrias confregiſſent; Gladius Domini & Gedeonis. 300⁰ Fuſi jacebant in valle, ut locuſtarum multitudo. 356 XCAP. VIII. Non dominabor veſtri, nec domi- Ethicæ Tom. II. nabitur in vos fllius meus, ſed dominabitur vobit Dominus. Date mihi inaures ex Prædàâ veſträ.... Fe- cit éx eo Gedeon Ephod. Fornicatuſque eſt omnis IWrael in e. 42² Ex CA P. XI. Dimitte me, ut duobus menſibus cir- cumeam montes, & plangam virginitatem meam. I 97 Expletiſque duobus menfibus, reverſa eſi ad patrem Juum, & fecit ei ſicut voverat. Ibid. Ex CAP. XIII. Quicquid ex vinea naſcitur, non comedat. 25 Ex CAP. XIV. Czémque veniſſet ad vineas oppidi, apparuit catulus Leonis ſævus. Ibid. Et ecce examen apum in ore Leonis erat, ac favus mellis. 7. De comedente exivit cibus : & de forti egreſſa * dulcedo. 113. & 133 Quem cuùm ſumpfſiſſet in manibus, comedebat in via. 195 Vidi mulierem de filiabus Philiſthinorum, quam quæ- Jo, ut mihi accipiatis uxorem. 202 Noluit indicare, quod mel de corpore Leonis aſump- Lrar 240 Deſcenditque Aſcalonem, & percuſſit ibi triginta vi- 7os: quorum ablatas veſtes dedit iis, qui proble- ma ſolverant. 244 FPatri meo & Matri nolui dicere, & tibi indicare po- tero? ſeptem igitur diebus convivii kfebat ante il- lum, tandmque die ſeptimo, cum ei eſſet moleſta, expoſait. Quæ ſtatim indicavit civibus ſuis. 347 Et li dixerunt ei: Quid dulcius melle, & quid for- tius Leone? Qui ait ad eos: ſi non araſſetis in vitu- lâ med, non inweniſſetis propoſitionem meam. Ibid. Blandire viro tuo, ut indicet tibi, quid ſignificet pro- blema. Quod ſi facere nolueris, ecenes te & domum PBatris tui. Quæ fundebat apud Samſon la- ehrymas, & querebatur, dicens: Odifti me, Idcirco problema non vis mihi exponere. Ibid. deptem igitur diebus flebat ante eum, tandäémque epoſiuit. Ibid. Ex CAF. XV. Aperuit Dominus molarem dentem in maxilla aſini, & egreſſæ ſunt aquæ. Idcircò ap= pellatum eſt nomen loci illius: Fons invocantis de maxilla, uſque in præſentem diem. 195 In maxilla aſini delevi eos, & percuſt mille viros. 245. & 249 Ex CAP. XVI. Abhiit quoque in Gazam, & vidit ibi mulierem meretricem, ingreſsuſque eſt ad eam. . 202 Per tres vices mentitus es mihi, & noluiſti dicere, in quo ſit maxima fortitudo tua. Tunc aperiens ve- ritatem rei, dixit ad eam: Ferrum nunquam af- cendit ſuper caput meum, quia Nazaræus, id eſt, conſecratus Deo ſum e ſi raſum fuerit caput meum, recedet à me fortitudo mea. Ibid. Jamque capilli ejus renaſci caperant. 332 Ex CAFP. XIX. At mulier recedentibus tenebris, venit ad oſtium domus, & ibi corruit. 39 Ex Libro Ruth. Ex CAP. II. Andi filia, ne recedas, & ubi meſ- Juerint, ſequere. Jed & ſi ſitieris, vade ad ſarci- nulas, & bibe aquas. 118 Ex Libro primo Regum. Ex CAP. I. Manſit ergo mulier, & lactavit fi- 6 lium. Immolaverunt vitulum, & obtulerunt puerum Heli: Et ait Anna: Pro puero iſto oravi & dedit mihbi Dominus petitionem meam. Idcirco & ego commo- davi eum Domino. Ibid. LI z FPorrs X Porro illa febat.. Anna, cur fles 5 pag. 94 Anna, cur fles ?à Et quare non comedis? 95. & 269 Porrò Anna loquebatur in corde ſuo tantümque labia illius movebantur, & vox penitus non audiebatur. Et fabtum eſt poſt circulum dierum concepit Anna, & peperit filium. Ibid. Uiquequo ebria eris? Digere pauliſper vinum quo ma- des. 167 ſtimavit eam Heli temulentam, dixitque ei: Uſque- quo ebria eris? Digere pauliſper vinum, quo mades. 1 Ex CAP. II. Dormiebant cum mulieribus... omne S levabat fuſcinula, tollebat ſacerdos libi. 19. & 41 Veniebat puer ſacerdotis, & dicebat immolanti: Da mihi carnem, ut coquam Sacerdoti: non enim acci- piam à te carnem coltam, Jed crudam. 19 Veniebat puer ſacerdotis, & habebat fuſcinulam tri- dentem, & mittebat in lebetem. 41 Wolite, filii meis non enim eſt bona fama, quam ego audio. 9 Tunicam parvam faciebat ei mater ſua. 71 Et benedixit Heli Elcanæ, & uxori ejus, dixitque eit: Reddat tibi Dominus ſemen de muliere hac, pro fœnore, quod commodaſti Domino. Ibid. Quare facitis res hujuſcemodi quas ego audio, res peſſimas, ab omni populo. 92 Famelici ſaturati ſunt: donec ſterilis peperit plurimos. , 9 Suſcitabo mihi Sacerdotem fidelem, qui juxta . meum, & animam meam, faciet. 172 Repleti prius, pro panibus ſe locaverunt. 208 Dominum formidabant adverſarii ejus, & ſuper ip- Jos in oœlis tonabit. Ibid. Et d'xit eis: Quare facitis res hujuſmodi, quas ego audio? Nolite, filii mei. 218 Et non audierunt vocem Patris ſui. Ibid. Guſcitat de pulvere egenum & de ſtereœe elevat pau- perem: ut ſedeat cum principibus, & ſolium gloriæ teneat. 269 Ex CAP. III. Dominus eſt: quod bonum eſt in ocu- lis ſuis, faciat. 34. & 4 ¼. & 28 5 Et oculi ejus caligaverant, nec poterant videre lucer- nam Dei, antequam extingueretur. 90 Indicavit itaque ei Jamuel univerſos ſermones, & non abſeondit ab eo. 221 Arca Dei capta eſt: duo quoque filii Heli mortui lſunt Ophbni & Phinees. 13. & 3 1. & 69 . . & 167. & 2 Sdenex erat vir, & grandævus: Et ipſe judicavit razl quadraginta annis. 6 Venit Deus in caſtra. Quis nos ſervabit de manu Deorum ſublimium iſtorum? —7 Erat enim cor ejus pavens pro Arca Dei. Eräntque duo filii Heli cum Arca fæœæderis Domini, Ophni & Phinees. 108 Venit Deus in caſtra. Confortamini, & eſtote viri Phi- liſthiim: confortamini, & bellate. Pugnaverunt ergo Philiſthiim, & cæſus eſt Iraël, fugitque unuſquiſ- que in tabernaculum ſuum. 167. & 262 Cüumque ille nominaſſet Arcam Dei, cecidit de cella retrorſum, & frabétis cervicibus mortuus eſt. 167 Væ nobis: Væ nobis. Quis nos ſervabit de manu Deo- rum ſublimium iſtorum? 192 IMito certamine terga vertit Irael. Dixeruntque ma- jores natu: Afferamus ad nos de Slo Arcam, ut ſalvet nos. Ibid. Timueruntque Philiſibiim, dicentes Venit Deus in caſtra. Et ingemuerunt dicentes: Væ vobis. Hi Junt Dii, qui percuſſerunt Egypium onni plag. 244. Ex CAP. V. Tuleruntque Phil'ſßhiim Arcam Dei, & intulerunt cam in Templum Dag n. 13. & 20 5 Index Locorum Caput autem Dagon,; & duæ palmæ mannusm eftz abſciſæ erant ſuper limen. 89. & 125 IUllis autem circumducentibus eam, fiehbat manus Do. mini, per ſingulas civitates, interfectionis magne nidmis. 205 Ex CAP. VI. Lolletiſzue Arcam Domini, & pone- tis in plauſtro & vaſa aurea „ quæ exolviſtis ei pro deliéto, ponetis in capſellam ad latus ejut. 1I4. & 213. & 382 Et circumduxerunt Arcam Dei Iſrael. Ulis amtem circumducentibus eam, fiebat manus Domini per ſingulas civitates interfectionis magnæ nimis. Ibid. Percuſſit de populo ſeptuaginta viros, & Tuinquagin- ta millia plebis. 213. & 382 Bethſamitæ elevantes oculos ſuos viderunt Arcam, & gaviſi ſunt, cuùm vidiſſent. 213 Percuſſit auutem de viris Bethſamitibus, eò quòd vidiß. ſent Arcam Domini. Et percuſſit de populo ſeptua. ginta viros, & quinquaginta millia plebis. Ilbid. Ex CAP. VII. Auferte Deos alienos de medio ze & præparate corda veſtra Domino, & eruet vos de manu Philiſthiim. 52 Revertebatùrque in Ramatha: ibi enim erat domus ejus: ædificavit ibi etiam altare Domino. 151 Factümque eſt autem, cùm Samuel offerret holocau- Rum, Philiſthiim iniere prælium contra Irasl.16 Aſcenderunt Natrapæ Philiſthinorum ad TWrasl. Quod cuùm audiſſent Filii Irael, timuerunt. Tulit autem Namuel Agnum lactentem unum, & obtulit illum holocauſtum integrum Domino. 357 Factum eſt autem, quum Samuel offerret holocauſtum, Philiſihiim iniere prælium contra Iſrasl. 167. 8&z 7 Intonuit autem Dominus fragore magno in die illa ſuper Philiſthiim, & exterruit eos, & cæſi ſunt à Filiis Irael. 357 Ex CAP. VIII. Filii tui non ambulant in viis tuis: conſtitue nobis Regem. 152 Dixit Dominus ad Jamuelem: Audi vocem eorum, & conſtitue ſuper eos Regem. 172 Ecce tu ſenuiſti, & filii tui non ambulant in viis tuis: conſtitue nobis Regem. 219. & 371 Et non ambulaverunt filii ejus in viis ejus, ſed de- clinaverunt poſt avaritiam. 377 Acceperunt munera ,- & perverterunt judicium. Ibid. & 378 Ex CAP. IX. Quid feremus ad virum Dei? Num bic eſt videns 3833 Cras mittam virum ad te, unges eum Ducem ſuper populum meum Iſrazël, & ſalvabit populum meum de manu Philiſthiim. 195 Dixit Saul ad puerum, qui erat cum eo: Revertamu. Qui ait ei. Ecce vir Dei eſt in civitate hac, vir nobilis: omne quod loquitur, ſine ambiguitate venit. Eamus illuc. 22⁸ Dic puero, ut antecedat nos, & tranſeat: tu autem ſubſe ſte pauliſper, ut indicem tibi verbum Domini. 271 Numquid non filius Jemini ego ſum, de minima iri- bu IWraël, & cognatio mea noviſſima inter omnes fa- milias de tribu Benjamin? 363. & 385 ge ergo locutus es mibi ſermonem iſtum? 38 Et cujus erunt optima quæque TWrazël? Nonne tibt; & omni domui Patris tui? Reſpondens autem Neil ait: Nunquid non filius Jemini ego ſum de mikil tribu Iſraël, & . lbid. Ex CAP. X. Tulit autem Samuél lenticulam olei; & effudit ſuper caput ejus. 271. & 369 Lece unxit te Pas ſuper hæreditatem ſuam in Principem. 172. & 200. & 337 Et liberabis populum ſuum de manibus inimicoru’n éjas, qui in circuitu ejus ſunt. 10 Ule verò diſſimulabat ſe audire. hinni Ar 1CA. XI riton i 1 ne ſe⸗ e Ceniſ⸗ 3 , e 5 riſer D un ſieer 6 pentit un ad 1 de mahe, 6 irne. nin m im S 4 lemn el nin Dmm rin, il ſaniiht ,,h anilu dleit ni 1Demimnte e: ihi un alean e damml inl prelunnl Phinmnmnli ,imnenn I1 1 nun, 6 ni. emwelofem! n ntrhli agne Mii terruit en 111 on anhaei len: Aumt egen. tui i unt Ven. H j utüin tn. vunm = = * AA tiN le Munf . tan , iunhſ E nibi 16 u 65 H ““ ! . 4 Sacræ Scripturæ. Num & Saiil inter Prophetas? Pp. 370 LEt applicuit Samuel omnes tribus Irazl, & cecidit ſors Benjamin. 190 Et clamavit omnis populus, & ait Vivat Rex. Ibid. Ex CA P. XII. Dixit autem Samuel ad univerſum Wrasl: Loquimini de me coram Domino, ſi de manu cjuſquam munus accepi. Et dixerunt, non tuliſti de manu alicujus qiippiam. Loquimini de me coram Domino, & coram Chriſto ejus. 142 Ex CA P. XIII. Porro faber ferrarius non invenieba- tur in omni terra Irael. Cavebant enim Philiſthiim, ne forte facerent Hebræi gladium aut lanceam. 385 Ciumque veniſſet dies prælii, non eſt inventus enſis, & lancea in manu totius populi qui erat cum Saäu- le & Jonatha, excepto Saul, & Jonatha Rilio ejus. Ibid. NWequaquam regnum tuum ultra oonſurget. Quæſivit Dominus virum ſibi juxta cor ſuum. 32 idi quod populus dilaberetur à me, & tu non veneras juxta placitos dies, porrò Philiſthiim congregati fue- rant in Machmas. Dixitque Samuel ad Saul. Stul- 1é epiſti, nec cuſtodiſti mandata Dei tui. Qudd ſi non Jeciſſes, jam mine præpavaſſet Dominus regnum mum ſuper Iſraeël in ſempiternum, ſed nequaquam teognum tunm ultrà conſitrget. 277 Dixi, Nune- deſeendent Philiſthiim ad me in Gal- gala, faciem Domini non placavi. Neceſſitate com- pulſus obiuli holotanßtum. 358 Ex CAP. KIV. Ingreſus eſt itaque populus ſaltum, OCO apparuit fluens mel, nulluſque appliciit maä- num ad os ſuum. 2 5. & 185 Percuſſerunt rgo in die illa Philiſthæos à Machmis uſque in Ajalon. 2 Et conſwluit Gaul Dominum, dicens: Num perſe- gqular Philiſthiim? 97 Et non reſpondit ei in die illa. Ibid. Idiea mihi, quid ſeceris. . . Cuſtans güſtavi pau- 2 7 . lulum mellis. Ibid. Malediltus vir, qui comederit panem, donec ulciſ- car de inimicis meis. 18 Accidit in quadam die, ut diceret, Jonathas filius dWiil ad adoleſcentem armigerum ſuum veni, & . . 2 ianſeamus Ad tationem Philiſthinoram. 226 Ex CAb. XV. Pecoavi, ſed nune, quæſo, porta pec- catum meim, & revertere mecum, ut adorem Do- minitm. 34 Peocavi, ſed nunc honora me coram ſenioribus po- puli mei. 2 78 Quare ergo non audiſti vocem Domini: Red verſus ad pradam es, & feciſti malum in oculis Domini? 133 Ouæ eſt hæo vov gregitm, quæ reſonat in auribus meis? “ 149 Hao dicit Dominus exereituum: Recenſui, quæ fecit Amale Wras, quomodo reſtitit ei in via, cum aſ- cenderet de Egypto. Nune ergo vade, & percute Amalec, & demolire univerſa eus“ non parcas ei. H 164. & 255. & 262. & 313. Pœnitet me, quod conſtituerim Saul regem: quia de- reliquit me. 165 Fepercit enim populus melioribus ovibus & armentis, ut immolarentur Domino tuo. Ibid. & 263 Et ait Samuel: quaſi peccatum ariolandi eſt repugna- re, & quaſi ſeelus idololatriæ, nolle acquieſcere. deidit Dominus regnum Iürasl à te bodie & tradidit illud proximo tuo, meliori te. 16 5 QOuaſi peccatum ariolandi eſt repugnare. 181 Contriſtatüſque eſt damuel, & clamavit ad Domi- num totd nocte. Cumque de nocte ſuurexiſſet Samuel, ut iret ad Sautl. Ibid. Quæ eſt hæc vox giegum, quam ego audio? Et ait Ethicæ Tom. II, Saul⸗ De Amalec adduxerunt ea : pepercit enim vopulus melioribus ovibis & armentis: Keliqua oc- ocidimus. 195 Dixitque Samuel, Et quæ eſt hæc vox gregum qua Te- ſonat in auribus meis, & armentorum quam eéoo audios 202 Percute Amalec, & demolire univerſa ejus: non parcas ei. Et pepercit daunl & populus Agag, & op- timis gregibux, & univerſis, quæ pulchra erant. 255. & 262. & 355 Percußitque Saul Amalec ab Hevila, uſque dum ve- nias in Nur. 262 Sicut fecit abſque liberis mulieres gladius tuus, ſic abſque liberis erit inter mulieres Mater tua. Et in fruſta concidit eum Samuel coram Domino in Galgalis. 263. & 313 Pro e, quod abjeciſti Sermonem Domini, abjecit te Dominus, ne ſis Rex. 276 Peccavi ſed revertere mecum, ut adorem Dominum Deum tuum. Ibid. Cumque veniſſet Saul uſque ad civitatem Amalec, tetendit inſidias in Torrente. 294 Ex CAP. XVI. Ulquequò tu luges Saldl, cum ego projecerim eum ? 26 Miſit ergo Sul nuntios ad Iläi, dicens: Mitte ad me David filium tuum, qui eſt in palcuis. Toitur quandocumque Spiritus Domini malus arripiebat Sail, David tollebat citharam, & refocillabatur Waul. 143 Misitque Saul ad IIai, dicens: Aet David in con pe- ätu meo: invenit enim gratiam in oculis meis. 147 Ad immolandum Domino veni. 150 Dixitque Dominus ad Samuelem: Imple cornu mum oleo, & veni, ut mittam te ad Ilai Bethlehemitem: providi enim in flliis ejus mihi Regem. 154. & 241 Porrò cùm reverteretur perculſo Philiſthæ David, & ferret caput ejus, egreſæ ſunt mulieres cantantes, echorſque dicentes. 158 Numquid jam completi ſunt Ffilii? Adbuc reliquus eſt parvulus & paſcit os. 319 Adbuc reliquus eſt parvulus, & paſcit oves. Et ait dSumuel ad Wai: Mitte & adduc eum. Ei ait Do- minus: Surge, & unge eum. 172 Mittam te ad Iai Bethlehemitem: providi enim in Kliis ejus mihi Regem. Ibid. Tulit ergo Samuel éornu olei: & unxit eum in me- dio fratrum ejus, & diretctus eſt Spiritus Domini à die illa in David, & deinceps: ſurgènſque Dar- muel abiit in Ramatha. 21 Et ait Saul ad ſervos ſaos Providete mibhi aliquem bene pſallentem. Et reſpondens unis de pueris, ait. Ecce vidi filium Lai Bethlehemitem, ſcientem pſal- lere. . 319 Ecce vidi filium Iſai Bethlehemitem, ſeientem pſallere, & fortiſimum robore, & virum bellicoltm, & pru- dentem in verbis, & virum pulechrum, & Dominus eſt cum eo. 920. & 321. & 322 Mi ſit ergo Naül nuncios ad Iſai, dicens - Mitte ad me David filium tuum, qui eſt in vaſcuis. 321 Venit David ad Saul- & ſtetit coram eo: At ille di- lexit eum nimis, & faltus eſt ejus armiger. Ibid. Miſitque Saul ad Iai, dicens: Ret David in conſpe- Gtu meo: invenit enim gratiam in oculis meis. Ibid. Dixit ei Dominus ⸗ Imple cornu tuum oleo, & veni, ut mittam te ad Iai: providi enim in filiis ejus mihi Kegem. 322 Quomodo vadam? Audiet enim Sdaul, & interfkcier me. Ibid. Et ait Dom'inus: vitulum de armento tolles, G& di- ces ad immolandum Domino veni. Ibid. Ex CAP. XVII. Nail & omnes Irazlitæ ſtupebent & metuebant nimis. 35 LI 2 Ego Index Locorum Ego vadam, & puonabo adverſus Philiſthæum. p. 3 5 Ego roreharr agminibus Iſrazl hodie. 57. & 195 Frævaluitque David adversis Philiſthæum in funda &. lapide. 4 11 9 De qua ſtirpe deſcendit hie adoleſcens 7 Dixitque Abner: vivit Anima tua, Rex, ſi novi. 143 322 Eilius ſervi mi Iai ego ſum. 143 De qua ſtirpe deſcendit hic adoleſcens? Interroga cu- jus klius ſit iſte puer. 147 Virum ergo qui percuſſerit, eum ditabit Rex divitiis magnis. 189 Et ait Rex: interroga tu, cujus filius ſit iſte puer. Cumque egreſſus eſſet David, percuſſo Philiſihæo, tulit eum Abner, & introduxit coram Salile ca- put Philiſthæi habentem in manu ſua. Ibid. L & 323 Et ait David ad viros qui ſtabant ſecum: Quid da- bitur viro, qui percaſſerit Philiſthænum bunc * Quod cùm audiſſet Eliab frater ejus major, ira- eus eſt comra David. 191 Cüumque in pexiſſet Philiſthæus, & vidiſſet David, deſpexit eum. 192 Omnes autem Irazliteæ cùm vidiſſent virum, fuge- runt à facie ejus, timentes eum valde. Et ait Da- vigd⸗ Ego ſervus tuus vadam, & pugnabo contra Philiſthæum. Ibid. & 195 Date mihi virum, & ineat mecum ſingulare certa- men. 195 Dixit autem David ad FPhiliſthaum⸗ Dabit te Do- minus in manu mea, & percutiam te. Ibid. Dixit autem ITlai ad David: Accipe fratribus tuis ephi polentæ, & decem panes iſtos, & curre in caſtra. 205 FPaſcebat ſervus tuus Patris ſui gregem, & veniebat Leo vel Urlus, & tollebat arietem de medio gregis & perſequebar eos, & ſieffocabam. 236 Ego novi ſuperbiam tuam, & nequitiam cordis tui. 261 OQuid dabitur viro qui percuſſerit Philiſtbhæum hunc? 2 Quis eſt iſte incircumciſus, qui auſus eſt maledicere exercitui Dei viventis Ibid. & 263 Altitudinis ſex cubitorum, & palmi: & caſſis æea ſuper caput ejus, & loricà ſquammatâ induebatur. Haſtile autem haſtæ ejus, quaſi liciatorium texen- tium. Num vidiſtis virum hunc, qui aſcendit 26 Vadam, & auferam opprobrium populi. 1bi Inquiebat Sail, Non vales reſißeere Philiſthæo iſti, nec pugnare adverſus eum: quia puer es, hie au- tem bellator ab adoleſcentia ſua. Ibid. Accinctus ergo gladio David, &„pit tentare ſi ar- matus poſſet incedere: dixitque, non poſum ſic incedere. 28 Feſtinavit David: prævaluitque in funda & agidh adversùm Philiſthæum. Ibid. & 301. & 330 Percutiam te, & dabo cadavera Philiſtbiim hodie volatilibus cœli. 292 Elegit ſibi quinque limpidiſimos lapides de torrente: & proceſſit adverſus Philiſthæum. Ibid. Won poſſum ſic incedere. Et depoſuit ea. 330 Prævaluitque David adversum Philiſthæum in funda & lapide, percußumque Philifihæum interfecit. Ibid. Cimque gladium non haberet in manu David, cu- currit. . Ibid. Ait David, Quid dabitur viro, qui percuſſerit Phi- liſthæum hunc Quod cüm audiſſet Eliab, frater ejus major, iratus eft contra David, & ait. Duare veniſti, & quare dereliquiſti pauculas oves illas in deſerto: ego novi ſuperbiam taam, & ne- nitiam cordis tui quia, ut videres prælium Naſtendißi. 2 1,. 345 Paſcebat ſervus tuus patris ſui gregem, & vemi 36. 4 Leo vel Urfus, & perſequebar eos. 367 Tu venis ad me cum gladio & haſtà & clypeo: o autem venio ad te in nomine Domini exercituum. Ex CArF. XVIII. Won rettis ergo oculis Saul AH⸗ ciebat David. 138 Percuſſit Saul mille, & David decem millia. 117 & 286. & 370 Fræliare bella Domini. Saul autem reputabat dicens, non ſit manus mea in eo, ſed ſit Juper eum ma- nus Philiſthinorum. 143. & 323 Eece flia mea major Merob, ipſam dabo tibi aro em tantummodo eſto vir, & præliare bella Domini. 144 PFactum eſt autem tempus, cum deberet dari Meros RKlia Saul David, data eſt Hadrieli Molathite uXOT. Ibid. Non babet Rex Wponſalia neceſſe, niſi tantùm cen- tnum præputia Philiſthinorum. Porrò Nauil cogitabat tradere David in manus Philiſthinorum. 148 & 36 Et præcinebant mulieres ludentes, atque Aemen Percuſſit Gaül mille, & David decem millia. 1 Dederunt David decem millia: & mihi mille dede- runt: quid ei ſupereſt niſi ſolum regnum à Ibid. S& 207. & 323. & 370 atus eſt autem Saul nimis, & diſplicuit in oculis ejus Nermo iſte, dixitque: Dederunt David de- cem millia, & mihi mille dederunt. 189. & 370 Poſt diem autem alteram invaſit Spiritus Bei malas Saül, & prophetabat in medio domus ſuæ. 209 Wül prophetabat- David autem pfallebat. Ibid. Tenebadtque Saul lanceam, & miſit eam, putans quod Poſſet configere Saiil. Ihid. Ouid ei ſupereſt niſi ſolum regnumè? 261 U fat ultio de inimicis Regis. 363 Quis ſum ego, aut quæ eſt vita mea, aut cognatio FPatris mei in Iſrazël, ut fiam gener Regis? 367 Ex CAP. XIX. Et iratus iracundi Saiil interropa- vit & dixit: Li quo loco ſunt Samuel & Pemtes Depoſuit eum per fenefram: porrò ille abiit & aufu- it. . 225 Ex CAP. XX. Fili mulieris virum ulirs rapientis: nunquid ignoro quia diligis filium Iſai in confuſio- nem tuam? Omnibus enim diebus, quibus flius Hai vixerit ſuper terram, non ſtabiliéris tu, neque regnum tuum. . 60 Dicet, neſciat hoc Jonathas. 22 Ex CAFP. XXI. Nunc ergo, ſi quid habes ad ma- num, vel quinque panes, da mibi. 96. & 97 Ecse hbie gladius Goliath eſt involutus pallio, poſt Ephod. 130. &£ 169 Dedit ei Sacerdos panem ſanctificatum. 135 Erat autem ibi vir quidam de ſervis Saul, in die ila intus in tabernaculo Domini. 167. & 245 Ni mundi ſunt pueri, maximé d mulieribus. Fuerunt vaſa puerorum Sancta. Dedit ergo ei Sacerdos ſan- &tifi catum panem. ll 171 Eece gladius Goliath Philiſthæi: ſi iſtum vis tollere, tolle. 172 Collabebatur inter manus eorum, & impingebat in ſtia portæ, diffuebäntque Salivæ ejus in Uat bam. Nomen ejus Doeëg Idumaæus potentiſimus Faforuc WMül. 251 Dedit ergo ei NSacerdos ſanctiſicatun panem. Et dixit Sacerdos: Ecce hic gladius Goliath, quem peitu Mſi, ſi iſtum vis tollere, tolle. 3 E . 1. ! 1 Giniit la 1 ile, ſafi n ſmuittie ierit eunt Mat er ur ulen ſi M Nuin Sno ler 1dand elcllali min net Ham an z n e e gui Alreniſen lotes Don ndere mnanu Dorr: (re , . nlamne M Euuem en li, Gu im, bove, (minali AMe⸗ Paner alan aten in lennr ha inetek. UCe XNIVY Linte al h 1 Domim 1, guog bug ul aniſin. la nmn Cr. NX lien mmn. ienenn , lae⸗ Deida mi lil, e trig m i in nin Uitr Dei Uir D 1 iazn i N. Nnn 1 n t epem, „ † gezen N aren lati 2 he eſo bel 1 Kult en ſehute⸗ kelri 1 D dn ſn hi n, 6 ls “ n Alrtde ſe, iin Uhilflum enn, aen Mnilunni la: Onli & MWl 64 . Deun Gelenn ih Neſtt Ginh etin n en ali gum! Vita u, f ln n iracuulläin ue mus, i,dinmiii⸗ u deli, n kultu⸗ 1, ſgiitn , 1a da miki inlnn e ſel litcatn 1 Sacræ Scripturæzæ. Ex CAP. XXII. Quare dediſti ei banem & gla- dium: ut conſurgeret adversum me inſidiaior Pag. 135 Truridavit in die illa octoginta quinque viros veſii- tos Ephod. 167 Extimuit valde à facie Achis Regis Geth. Ahiit er- go inde, & fugit in ſpeluncam Odollam. 169 Conjuraſtis omnes adversum me, & non eſt, qui mi- hi renuntiet, maximè cuùm & filius meus fœdus inierit cum Elio Iai? Non eſt, qui vicem meam doleat ex vobis, nec qui annuntiet mihi. Reſpon- dens autem Doeg Idumæus⸗ Vidi, inquit, Plium Hai in Nobe, apud Achimelech dacerdotem. Qui conſuluit pro eo Dominum, & cibaria dedit ei: Jed & gladium Goliath Philiſthæi dedit ei. 186 Miſit ergo Rex ad accerſendum Achimelech: dixit- que ad eum Naul: Quare conjuraſti adversum me m, & filius Iai, & dediſti ei panes & gladium, G&' conſuluißti pro eo Dominum, ut conſurgeret ad- versum met 187 Sail autem cuàm maneret in Gabaa, ait ad ſervos ſuos non eſt, qui mihi renuntiet. Ibid. Vidi filium Iai in Nobe apud Achimelech Sacer- dotem; qui conſuluit pro eo Dominum. 245. & 251. & 287. & 340 Alt Kkex emiſſariis. Convertimini, & interficite Sa- cerdotes Domini. Noluerunt autem Servi Regis ex- tendere manus ſitas in Sacerdotes. Et ait Rex ad Doeg: Convertere tu, & irrue in Sacerdotes. Con- versisque Doëg Idumæus irruit in Sacerdotes. 2 51 & 289 Nobe autem oivitatem Sacerdotum percußſit in ore gladii, & viros, & mulieres, & parvulos & la- tentes, bovem, & aſinum, & ovem in ore gla- dii. 223. & 247. & 255 Quare conjuraſti adversum me, tu & filius Iaäui, & dediſti ei panes & gladium? 255 Reſpondens autem Doëg, qui alſeſtebat & erat primus inter dervos Nail Vidi filium lIjai in Nobe apud Achimelech. 289 Ex CAp. XXIV. Levavit vocem ſuam, & flevit, disitzue ad David: Juſtior tu es, quàm ego. ded Dominus reddat tibi viciſſitudinem hanc pro eo, quod hodie operatus es in me. Et nunc ſcio » quod certiſſimé reonaturus ſis, & habiturus in ma- nu tua regnum Iſrakl. 279 Ex CAP. XXVI. Egreſſus eſt Rex Iſrazël ut quærat pulicem unum. 216 Et venerunt Ziphæi ad Sauül in Gabaa, dicentes-: Ecce David abſconditus eſt in colle Hachilæ. Et Nurrexit Saul, & deſcendit in deſertum Ziph, & cum eo tria millia, ut quæreret David. 279 Cumque vidiſſet Saillem dormientem in tentorio. Ex- clamavit Abiſais Concluſit Deus inimicum tuum hodie in manus tuas. 304 Tulit igitur David haſtam, & Sopphum aquæ, qui erat ad caput Sail, & abierunt. Vivit Dominus, duoniam ſalii mortis eſtis vos, qui non cuſtoditis Dominum veſtrum, Chriſtium Domini. Vide, ubi ſit haſta Regis. 319 Ex CAP. XXVII. E: habitavit David cum Achis in Geth, ipſe, & viri ejus, David & duæ uxores ejus. DMW 169 Ex CaAp. XXVIII. Pbiliſibiim puonant, & Deus veceſit d me, vocavi te, ut oſtenderes mihi, quid faciam. H 88 Lece t noſti, quama fecerit Saul, & quomodo era- ſerit magos & Ariolos de terra. 284 Ponam coram te huccellam: panis, ut comedens con- vale ſons, & poſſis iter agere. Qui renuit, & ait: non comedam. Coigerunt autem eum ſervi ſui, & mulier. Et tandem, auditâ voce eorum, Jurrexit & ſedit. pag. 358 Intellexit Sail quod damuel eſet, & inclinavit ſe ſaper faciem ſuam in terrd, & adoravit. 360 Ex CAP. XXIX. Non inveni in te quidquam ma- li... ſed datrapis non places. Revertere ergo, & vade in pace. Exitus tuus bonus eſt mecum in ca- Nris, ne offendas oculos datraparum. 45 Reclus es tus & exitus tuus & introitus tuus mecum eſt in caſtris: ſed Satrapis non places. Revertere ergo, & vade in pace: & non offendas oculos Na- traparum. 153 Ex CAP. XXX. Puer Tgyptius ego ſum; ſervus viri Amalecitæ⸗ dereliquit autem me Dominus meus. 146 Qui oum comediſſet, reverſus eſt Spiritus ejus, & refocillatus eſt. 245 Et percuſſit eos David, & non evaſit ex eis quiſ- guam, niſi duadringenti viri adoleſcentes, qui aſ- cenderant Camelos. 19 5 Et applicuit Samuel omnes tribus Irazël, & cecidit ſors tribus Benjamin. 190 Et clamavit omnis populus, & ait ⸗ Vivat ar. . Ipid. Ex CAP. XXXI. Philiſthiim autem pugnabant ad- versum Iſraslem, & fugerunt viri Iſraël ante fa- ciem Philiſthiim, & ceciderunt interfecti in monte Gelboe. 195 Ex Libro Secundo Regum. Ex CAP. I. Filiæ Iſrazl ſuper Saul flete, qui ve- Kiebat vos coccino in deliciis, qui præbebat orna- menta cultui veſtro. Saul & Jonathas amabiles „ & decori in vita ſua. 160 Tbi abjectus eſt oypeus fortium, clypeus Saul, quaſi non eſſet unctus oleo. Naäl & Jonathas amabiles & decori in vita ſaaa. 30 Ouomodo ceciderunt robuſti? Ibid. Ex CAF. III. Nunquid caput canis ego ſam.. & u vequiſeſti in me, quod argueres pro muliere;, hodie ? 29. & 153 Fac mecum amicitias, & reducam ad ie univerſum Wrasl. 108 Dixitque Isboſeth ad Abner: Quare ingreſſus es ad concubinam Patris mei ? Qui iratus nimis ait. Numquid caput canis ego ſum : & tu requiſifti in me quod argueres pro muliere hodie? 159 Ex CAp. IV. Præcidentéſque manus & pedes egrum, liſpenderunt eos ſuper piſcinam in Hebron. 292 Ex CAP. VI. David & omnis Irazël ludebant coram Domino in tympanis & ſiſtris. 114 Iatuſque eſt indignatione Dominus contra Ozam, & percuſſit eum. Ibid. QOudàm glorioſus fuit hodie Rex Iſraël! nudatus eſt, quaſi ſi nudetur unus de ſeurris. 169 Michol ſilia Saüul vidit Regem David ſubſilientem, at- que ſaltantem coram Domino, & deſpexit eum. lbid. Et babitavit arca in domo Obed-edom & benedixit Dominus Obed -edom, & omnem domum ejus. Ahiit ergo David, & abduxit Arcam Dei de do- mo t⸗Tedon in civitatem David cum gaudio. 21 Nuntiaiumque eſt Regi David quod benedixiſſet minus Obed edom, & omnia ejus propter Arcam Dei. Dixitque David: ibo, & reducam Arcam Cum Benedictione in domum meam. Ibid. Quoniam calcitrabant boves, & declinaverant . i Igitur Michol filiæ Saul non eſt natus filius uſque ins diem mortis ſuc. 60 Ex CAP. K.. Dixerunt principes flliorum Ammon ad LI 4 Hanon Index Locorum Hanon Dominum luum⸗ Putas, quod propter honorem Patris iui, miſerit David ad te conſola- tores, & non ideò ut exploraret civitatem & ever- teret eam? 175 Dixitque David: Faciam miſericordiam ecum Hanon, ſicut fecit Pater ejus mecum miſericordiam. Tulit itaque Hanon ſervos David, rasitque dimidiam partem barbeæ eorum, præſcidit veſtes eorum me- dias, O dimiſit e. Ibid. Ex CAP. X I. Eiditque mulierem ſe lavantem.. Miſſis itaque David nuntiis, tulit eam. 20. & 42 332. Sc 333 Accidit, ut ſurgeret David de ſrato ſuo poſt meri- diem, & deambularet in ſolario. 42. & 305 S 333. Se 334 Viditque mulierem ſe lavantem. 292 Miſſis itaque David nuntiis tulit eam, quæ cum in- greſſa eſſet ad illum, dormivit cum ea. 17 Miſit ergo Rex & requiſivit, Juæ i mulier. Nun- tiatumque eſt ei : quod ipſa eſſet Bethſabee ſclia Eliam, uxor Uriæ Hethai. Miſſis itaque David nuntiis tulit eam. 229. & 232 Quare non deſcendiſti in domum tuam “ Et ait Wrias ad David: Arca Dei, & Juda hubitant in papi- lionibus: & ego ingrediar domum meam, ut co- medam & bibam, & dormiam cum uxore mea * 254. & 287. & 288 Et dixit David ad Uriam: vade in domum tuam, & lava pedes tuos. 282. & 33 Miſit autem David ad Joab dicens: Mitte ad me Uriam Hethaum. . 337 Ponite Wriam ex adverſo belli, ubi fortiſiimum eſt prælium, ut percuſſus intereat. 288 Mortuus eſe etiam Urias Hethæus. 289 Ex CAP. KII. Filius, qui naius eſt tibi, morte morietur. 62 Ego unxi te in Regem, & dedi tibi domum Domini mi. LQuare ergo contempſiſti verbum Domini, ut aceres malum in conſpectu meo. 68 Blaſphemare ſeciſti inimicos nomen Domini. 98 Congregavit itaque David omnem populum, & pro- Fectus eſt adversum Rabbath: cumque dimicaſſet, cepit eam. 90. & 102 Dormivit cum ea quæ genuit filium. Et tulit diade- ma Rkegis eorum de capite ejus habens gemmas pre- ☚ . . tioſiſimas, & impoſitum eſt ſaper caput David. 91 Ingreſſus ſeorſiim jacuit ſuper terram. 94 Deprecatuſque eſt David Dominum pro parvulo: & jejunavit David jejunio. 96 Pececavi. Dominus quoque tranſtulit peccatum tuum. Verumtamen filius, qui natus eſt tibi, morte mo- rietur. 128 Vivit Dominus, quoniam filius mortis eſt vir, qui fecit hoc. Ovem reddet in quadruplum. 153 Peccavi Domino. 158. & 246 Iratus David adversus hominem illum, dixit aäad Nathan: Vivit Dominus quoniam filius mortis eſt vir, qui fecit hoc. 158 Tu enim feciſti abſeonditès ego autem faciam ver- bum iſtud in oonſpectu omnis Wrasl. 2 Non morieris: verumtamen, duoniam blaſphemare feciſti inimicos Domini, Rlius qui natus eſt tibi, morte morietur. Ibid. Gladius non recedet de domo tua uſque in ſempiter- num. Dormiet cum uxoribus tuis in oculis Solis bujus. . 260 Tu enim ſeciſti abſcondits⸗ Ego autem faciam ver- bum iſtud in conſpectu omnis Iſraël, & in conſpebtli ſolis. 224 Misitque nuntios ad David, diocens: Dimicavit ad- versum Rabbath, & capienda eſt urbs. Nunc igi- tur obſide civitatem, & cape eam. 258 Ne nomini meo adſcribatur viétoria. 297 Fæo dicit Dominus: Ego te unxi Regem Juper Iſzaät. Ouare ergo contempſifti verbum Domini? am- obrem non recedet gladius de domo tua, Au „ ſempiternum. 306 Pauper nihil habebat omnino, præter ovem unam. 311 Ex CAP. XIII. Factum eſt autem poſt hæc, ut ſoro- rem ſpecioſiſimam Thamarem adamaret Amnon, Rlius David, & deperiret eam valde. F5 Venit Thamar in domum Amnon fratris ſui: Ilie autem jacebat. 67 Quæ reſpondit eis Noli frater, noli opprimere me. Eris, quaſi unus de inſipientibus in Iſrail. Ipid. Quare ſic attenuaris macie, ſili Regis, per ſingulos dies? Cur non indicas mihbi? ſpid. Luxit ergo David filium ſuum cunblis diebus, 102 Ceſavitque Rex David perſequi Abſalon eò quod con- Jolatus eſſet ſuper Amnon interitu. lbid. Ecce tondentur oves ſervi tui: veniat obſecro nobiſ- cum ſaltem Amnon frater meus. I Nunquid Amnon frater tuus concubuit tecum à Ned nunc ſoror, tace, frater tuus eſt. 199 Fecerdtque Abſalon convivium quaſi convivium Ke- gis. lvid. Veniat, obſecro: Thamar ſoror mea, ut faciat in oculis meis duas ſorbitiunculas, & cibum capiam de manu ejus. Venitque Thamar: quæ tollens far. rinam commiſeuit, & liquefaciens in oculis ejus coxit ſorbitiunculas. 159 Oimque obtuliſſet ei cibum, apprebendit eam, & ait: veni, cuba mecum, ſoror mea: Ouæ reſpondit ei: Woli, frater miy Noli opprimere me: güin potidns lozuere ad Regem, & non negabit me tibi. 160 Cum audiſet Rex David verba bac, contriſtatus eſt valde, & noluit contriſtare ſpirituim Ammon filii ui. 219. & 264 Obſervate, oum temulentus fuerit Amnon vino, 2 dixero vobis, percutite eun, & interficite. 245 . . & 291. & 308 Quia cum eſſet virgo, difheile ei videbatur: ut quip- iam inhoneſte ageret cum ea. 257. & 25ꝗ9 Cumque obtuliſet ei cibum, apprebendit eam, & git: veni cuba mecum. 257. & 291 ar³ ſic attenuaris macie, fili Regis, per Imigitlos dies?* Dixitque ei Amnon: Thamar ſororem fra- tris mei Abſalon amo. 2 9 Iifer cibum in conclavi, ut veſcar de manu tua. Prævalens viribus oppreſit eam, & cubavit cum ef. Veniat nobiſeum, obſecro, Amnon frater mens. 308 Ex CAP. XIV. Obſecro ut videam faciem Kegis. 11 Oſoulatüſque eſt Rex Abſalon. 102. & 174 Vocatuſque eſt Abſalon, & intravit ad Repem: Oftel- latuſque eéſt Rex Abſalon. 102. & 174. & 278 Omnes morimur, & ſicut aquæ dilabimur. 151 & 290. & 348. & 376 Vade ergo, & revoca puerum Abſalon. 160. & 290 Cum ingreſſa fuiſſet mulier Thecuitis ad Regem: ade- ravit, & dixit: omnes morimur, & Jicut adus dilabimur. 174 Intelligens autem Joab filius Sarviæ, qudd eor, keg verſum eſſet ad Abſalon, miſit Thecxuam 14 8. inde mulierem ſapientem. lpi Ingreſſus itaque Joab ad Regem, nuntiavit et S vocatlſque eſt Abſalon, & intravit ad Reget. Dies Et ait Rex: Numquid manus Joab tecum eſt in on- nibus iſtis 5 220 Obſecro, ut videam ſaciem Regis : qudd Wee ſihhiin . d Fat ge en cend⸗ 4 uui m: N 1 Sta or an. uianile⸗ in dit, 1 Mni “ alerit alni de Uum nli e alliet, lmn e net in. ln hace. hudto Don. ierſis Ii⸗ ihugne hor ſlicuuhe⸗ Alln e leen. ſati ie: Repre muit in He l enim fiiannn i Aalon ma not, in civitate HCAL. XV. l d amicum tid? Neen ne ſlin 1 Ethi ln niledii Di arenit unli Wetie, lani — Sacræ Scripturæ. iniqnitatis mex, interſeiat me. pag. 271 & 316 Ouare ſuccenderunt ſervi tui ſegetem meam igni? Miſi ad te obſecrans, ut venires ad me. 273 moredieris ad Regem, & loqueris ad enm ſermones hujuſcemodt. 77376 Indurre veſte lugubri & ne unparis oleo ui ſis quaſi mulier lugens mortuum. Ibid. Quare ſuccenderunt ſervi tui ſegetem meam igni? . Ibid. Ei ait Rex ad Joab: Ecée placatus feci verbum tuum: vade ergo ; & revoca puerum e. Ex CAbP. XV. Hgitur poſt hæc fecit ſibi Abſalon cur- rus & equites; & quinquaginta viros, qdui prace- derent eum. 137. & 226. & 237. G 317 Et manè conſurgens Abſalon, Rabat juxta introitum portæ in via; & omnem vivum qui habebat nego- tiüum, ut veniret ad Regis judicium, vorabat Ab- fſalon ad ſe. 182 Statim ut audieritis clangorem buctinæ, dicite: KRe- gnabit Abſalon. 223. & 315 Ur audieritis oqlangorem buccinæ, dicite. Regnavit Abſalon in Tel,on. S 247. & 315 Videntur mihi ſermones tui boni & juſti, ſed non eſt; ui te audiat, conſtitutus à Rege. 2 Dixit Abſalon ad Regem David ⸗vadam, & reddam vota mea in Hebron. Dix'tque ei Rex David, vade in pace. 252. & 3 16 Sacrificabo Domino. 252. & 253 Venit igitur nuntius ad David, dicens: toto corde umniverſus Iſra?l ſequitur Abſalon. 92. && 266 & 316. & 356 Faciebatque hoc omni Irazli venienti ad Judicium, & ſolicitabat corda virorum Iſrasl. 3215 Miſit Abſalon exploratores in univerſas Tribus Iſracl Sicens: ſtatim ut audieritis clangorem buccinæ, dicite: Regnavit Abſalon. Ibid. Regnavit in Hebron Abſalon? lugite » fugiamus. Neque enim erit nobis efugium à facie Abfalon. . 316 Gargite, fugiamus, neque enim erit nobis effugium 4 facie Abſalon: Feſtinate egredi ne forte veniens occupet nos, & impleat ſuper nos tuinam & per- tcutiat eivitatem in ore gladii. 199 Ex CA P. N VI. Ad quem Abſalon: Haæc eſt gratia tua ad amicum tuum? Quare non fuiſti cum ami- co tuo? Reſpondit Chuſai: Nequaquanz Juia illius ero, quem elegit Dominus. Cui ego Nerviturus ſums Nonne filio Reégis? ſicut parui Patri tuo, ita pare- bo & tibi. W 108 Quare maledicit canis bic mortuus Domino meo Regi? 111. & 211 Dominus præcepit ei, ut malediceret David. 112 219. & 246 Quid mihi & vobis eſt, filii Sarviæ? Dimitie eum ut maledicat. 112. & 219 Et ait Achitophel ad Abſalom: Ingredere ad con- 1tcubinas Patris tui: ut, cum audierit omnis Iſraæl quod fœdaveris Patrem tuum, roborentur tecum manus eorum. 1358 Semei procedebat egrediens, & maledicebat. Mitie- btque lapides contra Davild. 203 Ecce flius meus, qui egreſſus eſt de utero meo, quærit animam meam, quantò magis bic flius Jemini? 311 Ex CAP. XVII. Dixitque Abſalon, G ommnes viri Iasl: Melius eſt conſilium Chuſai Arachitæ con- Alio Achitophel. 148 Ait Abſalon ad eum: Hujufmodi ſermonem locutus eſt Achitophel facere debemus an non? Domini autem nutu diſſipatum eſi conſilium Achuophel uti- le, at induceret Dominus ſuper Abſalom malum. 222 Maelius eſt conſilium Chuſai Arachitæ conſilio Achi- tophel. 108 PForrò Achitophel videne, quòd non fuiſſet fabtum conſilium ſuum, ſravit Aſinum ſuum, & abiit. Et diſpoſitâ domo ſuâ, ſuſpendio interiit. Ibid. & 273 Ex CAP. XVIII. Igitur, conſiderato David populo conſtituit ſuper eos tribunos, & centuriones. 101. & 356 Et præcepit Rex Joab, & Abiſai, & Ethai, dicens: Jervate mihi puerum Abſalon. 101 Et ait Joab viro, qui nuntiaverat ei: Ni vidiſti ; quare non confodiſti eum, & ego dediſem tibi unum baltheum. Si appenderes mille argenteos z nequaquam mitterem manum meam in filium Re- gis s audientibus enim nobis pracepit tibi Rex, Abi- Jai, & Ethai: dicens: Cuſtodite mihi puerum Abſalom. Ibid: Audivit populus in die illa dicis Dolet Rex ſuper fi- lio ſuo. Et verſa eſt victoria in luctum. Ibid. Adhaæſit caput ejus quercui. Et illo ſuſpenſo, inter cœlum & terram; Mulus, cui inſederat; periran- ſwvit. 107. & 108 Ait Rex, eſt ne pax puero ? dixitque Achimaas: Vi- di tumultum magnum Rex: néſcio aliud. 1I11 Audientibus nobis, præcepit Rex tibi, & Abiſai, & Ethai dicens: Cuſtodite mihi puerum Abſalon. Et ait Joab. Non ſicut tu vis: ſed aggrediar eum coram te: 15353 Tulit ergo tres lanceas in manu ſua: & fxit eas in corde Abſalon. Ibid. Cümque adbuc palpitaret bærens in quercu, cucurres runt decem Juvenes armigeri Joab, & percutiens tes interfecerunt eum. 219 Et tulerunt Abſalon, & projecerunt eum in ſaltu, in foveam grandem, & comportaverunt ſuper eum acervum lapidum magnum nimis. 266 Jervate puerum Abſalon. 280. & 34 5 N vigiſti, quare non confodiſti eum cum terra, & ego ediſſem tibi unum baltheum! 280 Vidi Abſalon pendere de quercu. Et ait Jaab: Ni vVi⸗ diſti quare non confodiſti euin & ego dediſſem tibi decem argenti ſiclos, & unum baltheum? Qui di- xit ad Joab: ſi appenderes in manibus meis mil- le argenteos, nequaquam mitterem manum meam in filium Regis. 311 Audientibus enim nobis præcepit Rex tibi, & Abiſai; & Ethai: cuſtodite mihi puerum Ahbſalon. 312 Ex CAP. XXI. Facta eſt quöéque fames in diebus David tribus annis jugiter, & conſuluit David oraculum Domini. 232 Ex CAP. XXIV. Emit David aream & boves, & ædificavit ibi altare Domino : & obtulit bolo- cauſta & pacifica: 41 Cumque extendiſet manum ſuam Angelus ſuper Jeru- ſalem ut diſperderet eam, ait Angelo percutienti: ſußſicit. 224 Coarctor nimis: ſed melius eſt ut ineidam in manus Domini. Immisitque Dominus peſtilentiam in N- raæzl. 232 Nune ergo delibera, & vide, quem reſpondeam ei qui me miſit, ſermonem. l 265 Divxitque David ad Dominum, cum vidiſet Ange- lum cædentem. . H Ibid. Conſpiciénſque Areuna- animadvertit Regem G& ſer- vos ejus tranſire ad ſe . & egreſus adoravit Re- gem, prono vultu in terram. 268 Quid cauſæ eſt, ut veniat Dominus meus Rex ad ſer- vum ſuum. Ibid. & 272 Percuſſit Index Pereuſſit autem eor David eum, poſtquam numera- tu eſt populus: & dixit David ad Dominam: peccani valdeè in hoc facto. pag. 268 Cui David ait: ut emam à te areum, & adificem altare Domino. 272 Conſtitue altare Domino in area Areunæ Jebuſæi. Ibid. Venit Gad ad David, & dixit eis Aſcende & con- Ritue altare Domino in area Areunæ Jebuſæi. Et aſcendit David. Ibid. Ex Libro Tertio Regum. Ex CA P. I. Et ecce nunc Adonias regnat, te, Do- mine mi Rex, ignorante. 92 Ecce Adonias timens Regem Sdalomonem, tenuit cor altaris. 169 Non poterant dacerdotes ſtare, & miniſtrare, propter mkylam. . 170 Erat autem puella pulehra nimis, dormiebtque cum Rege, & miniſtrabat ei t Rex verò non cognovit eam. . 174 Dixerunt ergo ei ſervi L LQuæramus Domino no- ſtro Regi adoleſcentulam, & calefaciat Dominum noſtrum Regem. lbid. Adonias autem elevabatur dicens: Ego regnabo. Fecitque ſibi currus & equites, & quinquaginta viros, qui currerent ante eum. 226. & 237 & 317 Ecce Adonias tenuit cornu altaris, dicens Juret mihi Rex Sdalomon bodir, quòd non interficiat ſer- vum ſuum gladio. 237 Impoſuerunt dalomonem ſuper mulam Regis David, & dixit omnis populus: Vivat Rex dalomon. Ibid. Immolatis ergo Adonias arietibus & vitulis & uni- verſis pinguibus, vocavit omnes fratres ſuos, & lios KRegis. 245 Adonias autem filius Häaggith elevabatur, dicens: Ego regnabo. Nec corripuit eum pater ſuus ali- quando, dicens: Quare hoc feciſti 7 316. & 317 345 Ex CAP. II. Interfecit duos viros juſtos, melio- réſque ſe: & occidit eos gladio, FPatre meo Da- vid ignorante: Abner filium Ner, & Amaſam fi- lium lether. 280 Ex CAP. III. Apparuit autem Dominus Salomoni per ſomnium nocte, dicens: Poſtula à me quod Vis. 217 Ex CAF. IV. Dedit quoque Deus ſapientiam Sa. lomoni, & prudentiam multam nimis, & latitu- dinem cordis quaſi arenam, quæ eſt in littore ma- ris: Et præcedebat ſapientia Salomonis Sapien- tiam omnium Orientalium. 1 Et veniebant de cuntctis populis ad audiendam a- pientiam dalomonis, & ab univerſis Regibus terra gii audiebant Napientiam ejus. 368 Habebat autem Salomon duodecim præfelctos, qui præbebant annonam Regi, & domui ejus. Tunc venerunt duæ meretrices ad Regem, ſteteruntque coram eo. Atque in hunc modum contendebant co- ram Rege. 154 Ex CAP. V. Itaque Hiram dabat Salomoni ligna cedrina, & ligna abiegna, juxta omnem volunta- tem ejus. 249 Ex CAF. VI. Malleus & ſecuris, & omne ferra- mentnm non ſunt audita in domo, quum adifica- retur. 203 In anno quarto Regni Salomonis ſaper Wrael, ædift- care cœpit domum Domino. Domus autem, quam æificabat Rex Jalomon Domino „ habebat ſexa- ginta cubitos in longitudine 338 Ex CAP. VII. Domum antem ſuam sdifcavit OcCorum Salomon tredecim annis. Edifiszvit quoque domum ſaltus Libani. Tbid. Ex CAP. VIII. Et intulerunt Sacerdotes Arcam fœderis Domini in Sanctum Sanctorum, ſubter alas Cherubim. 248⁸ Ex CAP. IX. Auferam Iſrasl de ſuperfcie terri & Templum projiciam à conſpectu meo, eruigue IWrael in fabulam, & domus in exemplum. Quare fecit Dominus ſic terræ hbuic à Et reſpondebunt: aia dereliquerunt Dominum Deum ſuum. 29 De ſiliis autem Irazl non conſtituit Salomon ſervire duemquam: ſed erant viri bellatores, & Minißeri ejus » & Principes & duces. 238 Ex CAF. X. Verus eſt Germo, quem audivi in ter- ra mea de ſermonibus tuis. 142. & 210 dit Dominus Deus tuus benedictus, qui conftituit te Regem, ut faceres judicium, & juſtitiam. Dedit ergo Regi centum viginti talenta auri. 142 Conſtituit te Deus Regem, ut faceres judicium & Ju⸗ ſRitiam. lbid. Nummitas throni rotunda dar n Parte poſteriori & duæ manns hinc atque inde tenentes ſedile: G duo Leones ſlabant juxta manus ſingulas. 241 & 318 Et duodecim Leunculi ſtantes ſuper ſex gradus “ atque inde. 24”8. & 318 Fecit etiam Rex Salomon thronum de ebore grandem. 18 Magnificatus eſt ergo Rex Salomon ſuper omnes 8. ges terræ divitiis & ſapientid. Et univerſa terra deſiderabat vultum Nalomonis, ut audiret Sa- Ppientiam ejus, quam dederat Deus in corde ejus. 38 Veſtivit eum auro fulvo nimis. Et duo leones flabant Juxta manus ſingulas. 381 Kenzue, ut tanta eſſet abundantia argenti in Jeru- ſalem, quanta & lapidum: & cedrorum præbuit multitudinem quaſi ſycomoros, quæ naſcuntur in campeſtribus. 303 Ex CAP. XI. Rex autem Salomon adamavit mulie- res alienigenas multas. 5F5 Cumque jam eſſet Genex, depravatum eſt cor ejus per mulieres, ut ſequeretur Deos alienos : nec erat cor ejus perfectum cum Domino Deo ſuo ſicut cor David Patris ſui. Ibid. Non adimplevit, ut ſequeretur Dominum ſicut David pater ejus. lbid. Adamavit mulieres alienigenas. 138 Depravatum eſt cor ejus, ut ſequeretur Deos alienos. Ibid. & 219 Edificavit Salomon ſjanum Chamos. 138 Adamavit mulieres alienigenas, de quibus dixit Do- minus: non ingrediemini ad eas : certiſiime enim avertent corda veſtra. 141 Ex CAP. XII. Et dixerunt ei juvenes, S nutri- ti fuerant cum eo: Nic loquere populo ter meus cecidit vos flagellis, ego autem cædam vos Norpionibus. 220. & 368 Quæ nobis pars in David vel quæ bareditas in Poryò Rex Roboam feſtinus aſcendit currum, G& fa- git in Jeruſalem, receſsitque Irazl à domo David. Ibid. Ex CAP. XIII. Non inferetur cadaver tunm in ſepulchrum patrum tuorum. 14 Quia non obediens fuiſti ori Domini, & comedifti panem, & bibiſti aquam: non inferetur cadaver in ſepulchrum Patrum tmorum. Ibid. & 19. & 185 Reverſa eſt manus Regis ad eum. Locutus eſt autem Rer ad virum Dei: veni mecum domum, ut Pran- Edas. Ecce vir Dei venit de lada in Rermone Depe in ethel. vlſihe e. unr 6 P. 4 Me. vimnliu 7 ,he atam, er 4 l Hrun / 4 Cin X rk.4 te, mir in eun Pygten Am L GCA.XV in lreuil ne an. 10r. M amedamur nnee aliſet muna JInal nige 4 iiter nn la ogue Mnlere ij lihemrre X unhe n n etedreti Deie ntn Mher dunt in Allen ineſine ⸗ uer ex e Uie 4] 9, uen 4 . un, 6 Gin talenta ani funer i r in inle in nunur ſe er ſaper t onum celnn dalmnn ſrn ieſtit. Nn onir, t A lerat Datin nit. Ndel m: G nt nnot, ain GlonrAatl Sincen/1 Mii Dein Di, rDm 4 . erenr Ex CAP. XKVI. Sacræ Scripturæ. Bethel. pag. 134 Taendatum eſt mihi in ſermone Domini præcipientis: non comedes panem, neque bibes aqunm 186 Cum mortuus fuero, ſepelite me in Sepulchro, in quo vir Dei ſepultus eſt: Juxta oſſa ejus ponite oſſa mea. D 161 nwenit eum Leo in via, & oocidit, aſinus autem ſabat juxta illum, & Leo ſtabat juxta cadaver. Ibid. Comediſti panem, & bibiſti aquam: non inferetur cadaver tuum in ſepulchrum patrum tuorum. 307 Locutus eſt autem Rex ad Virum Dei: veni mecum 1 domum ut prandeas, & dabo tibi munera. Ibid. & 212 Ex CAP. XIV. Quia exaltavi te de mecdi⸗ bpopu- li... & operatus es mala ſuper omnes, qui fuerunt ante te. .. Qui mortui fuerint de Jeroboam in ci- vitate, comedent eos canes: qui autem mortui fuerint in agto, vorabunt eos aves oœli. 6 Ingredere uxor Jeroboam quare aliam te eſſe ſimulas? Ego autem Miſſus ſum ad te durus nuntius. 87 Surge, & commuta habitum, ne cognoſcaris quòd ſis uxor Jerobom, & vade in Nilo, ubi eſt Ahias Propheta. Iſe enim indicabit tibi, quid eventu- rum ſit puero. 272 Cum ergo illa inraret, & diſiimlaret ſe eſſe quæ erat, audivit Ahias ſonitum pedum ejus introeun- tis per oſtium, & ait: Ingredere, uxor Jeroboam: Quare alianz te eſſe ſimulas? 61 Et regnavit Achab, ſlius Amri, ſuper Iüraël in Samaria. Et ſecit Achab malum in conſpeltu Domini, ſuper omnes, qui fuerunt ante eum. 370 97 Ex CAP. XVII. Surge, & vade in Sarephta. U comedamus & moriamur. 126 Cüumque abiiſſet, ſedit in torrente Carith, qui eſt contra Jordanem. 215 Corvi quoque deferebant ei panem & carnes mans, militer panem & carnes veſperi. 317 Corvi quoque deferebant ei panem & carnes mané. Ibid. & 293 Abſcondere in torrente Carith. Corvis præcepi, ut paſcant te ibi. 223 Recede hine, & vade contra Orientem, & abſcon- ere in Torrente Carith, qui eſt contra Jordanem: & ibi de torrente bibes. 293 Ex CAP. XVIII. Ecce nubecula parva. Qui ait. Aſcende, & dic Achab: Junge currum tuum, ne occupet te pluvia. Cüumque ſe verteret, ecce cæœli contenebrati ſint, & nubes, & ventus & facta eſt pluvia grandis. 138 Nüubecula parva quaſi veſtigium hominis. 206 Ibid. Junge outrum tuum, ne te occupet pluvia. Ahbdias autem timebat Dominum valde. Nam, cum interſiceret Jezxabel Prophetas Domini, tulit ille centum Prophetas, & abſcondit eos quinquagenos, 22 quinquagenos in ſpeluncis, & pavit eos pane & aquu. 223 AeFpprehendite Prophetas Baal, & ne unus quidem efugiat ex eis. Quos eum apprebendiſſent, duxit eos Elias ad Torrentem Giſon, & interfecit eos. H 294 Aſcende, & proſpice coram mare. Qui cuùm aſcen- diſſet, & contemplatus eſſet, ait: non eſt quid- 1 7 Juam. 342 Eece nubecula parva, quaſi veſtigium hominis, aſ- cendebat de mari. Ibid. nericius panis, & as achtick. 26 Ambulavit in fortitudine cibi illius, ſque ad mon- tem Dei Horehb. 99. & 358 Ecce Wiritus grandis & fortis, ſubvertens montes: conterene petras : & poſt Wiritum commotio; Ex CAP. XIX. Reſpevit, & ecce ad caput ſubci- & poſt commotionem ignis. „ pag. 99 Perrexit in deſertum viam unins diei. Et ecce ſab- cinericius panis, & vas aqua : dixitque illi: Co- mede: grandis enim tibi reſtat via. 166 Cümque veniſſet Elias ad eum, zmiſit pallium ſuum Juper illum. Qui ſtatim relictis bobus, cucurrit poſt Eliam. 181 Petivit animæ ſux ut morervtur. 358 Qui ſtatim, reliclis bobus, cucurrit poſt Eliam. 389 Ex CAP. XX. Hac dicit Dominus: Quia dimiſiſii virum dignum morie de manu tuâ, erit anima tua pro anima ejus. ð 165 Ex CAP. XXI. Quia humiliatus eſt mei cauſa» non inducam malum in diebus ejus. 26. & 128 Nonne vidiſti humiliatum Achab coram me ?* 128 & 270 Et ait Achab ad Eliam: Num inveniſti me inimi- cum tibi?5 1 135 Venit ergo Achab indignans & frendens. Et profi- ciens ſe in lectulum ſuum, avertit faciem ſuam ad parietem, & non comedit panem. 188. & 335 Deſcendebat in vinenm Naboth Jexrahelitæ,;ut poſtde- rét eam. 255 Locutus eſt ergo Achab ad Naboth, dicens Dami- bi vineam tuam, ut faciam mihi hortum olerum. Ibid. & 336 Submittite duos viros, flios Belial contra eum, & dicant: Benedixit Deum & Regem & educite eum, & lapidate. 255 Ni mortuus fuerit Achab in civitate, comedent eum canes“ ſi autem mortuus fuerit in agro, comedent eum volucres. Itdque, eum audiſet Achab ſermo- nes iſtos, ſcidit veſtimenta ſua, jejunavitque, & dormivit in Sacco. 271 Surge, & poſſide vineam Naboth. Quod cùm audiſſet Achab mortuum videlicet Naboth, ſiurexit, & & deſcendebat in vineam Naboth Jezrabelitæ, at poſſideret eam. 326 SNeripſit itaque literas ex nomine Achab, & ſignavit eas annulo ejus. 387 Litterarum autem hæc erat ſententia: Dicant: Be- nedixit Deum, & Regem : & educite eum & la- pidate. 388 At illi dixerunt Benedixit Naboth Deum & Re- gem: quam ob rem eduxerunt eum extra civita- tem, & lapidibus inter fecerunt. Ibid. Surge, & poſſide vineam Naboth, qui nolnit tibi ac- quieſcere“ non enim vivit Naboth, ſed gtuens éſt. 10. o*W audiſſet Jezabel lapidatum Naboth, locuta eſt ad Achab: Surge, & poſſide vineam. Ibid. Nubmittite duos viros filios Belial contra eum, & Jalſum teſtimonium dicant : Benedixit Deum & Regem. 13 Ex CA P. XXII. Vadant ſervi mei cum ſervis tuis in navibus. Et noluit Joſaphat. 80 Reliqua autem ſermonum Achab, & domus eburnea quam &oificavit, cunctarumque urbium, quas ex- truxit, nonne bhaæct ſcripta ſunt in libro die- rum Irael 171. & 307 Et linxerunt canes ſanguinem ejus, juxta verbum Domini, quod locutus fuerat. 307 Ex Libro Quarto Regum. ExXx CAP. I. Homo Dei, noli deſpicere animam meam;, & animas ſervorum tuorum, qui mécum ſumt. 361 ExOAP. I I. kar Mue ſunt duo Urſi de ſaltu, & laceèraverunt qua raginta duos pueros. 119 Ex CA F. IV. Mors in olla, vir Dei. 20. & 117 Afferte farinam. Cumque tuliſſet,; miſit in ollam. / . 1. — Index Locorum Et non fuit amplius quidquam amaritudinis in illa. pPag. 20 Pones baculum meum ſuper faciem pueri. Incurvavit ſe ſuper eum & caleſacta eſt caro pueri. 126 Cumque frequenter inde tranſiret, divertebat ad eam, ut comederet panem. 181 Poſuerat baculum Jſuper faciem pueri, & non erat οα. Ibid. Ingreſsuſque olauſit oſtium ſuper ſe, & ſuper puerum: & oravit ad Dominum. Et aſcendit, & incubuit Jſuper eum. Et oſcitavit puer ſepties. 217 Clamaverunt dicentes: Mors in olla,; vir Dei. Et non potuerunt comedere. Et ille, afferte, inquit, farinam. Et non fuit amplius quidquam amaritu- dinis in illa. 20. & 275 Ex CAP. V. Lavit in Jordane ſepties, & reſtituta eſt caro ejus, ſicut caro pueri parvuli, & munda- tus eſt. 36 Vivit Dominus, ante quem ſto, quia non accipiam. 54 Vivit Dominus, quia curram poſt eum, & accipiam ab eo aliquid. Ibid. Reverſuüſque ad Virum Dei cum univerſo comitatu ſuo, venit, & ſtetit coram eo, & ait: Vers ſoio quod non ſit alius Deus in univerſà terrà niſi tantùm in Vrasl. 179 Vivit Dominus, ante quem ſto, quia non accipiam. Dixitque Naaman: Obſecro, concede mihi ſervo tuo, ut tollam onus duorum burdonum de terra. Non enim faciet ultra ſervus tuus holocauſtum, aut victimam Diis alienis, niſi Domino. 180 Uinam fuiſſet Dominus meus ad Prophetam, qui eſt in Samariae profectò curaſet eum à lepra, quam babet. 228. & 246 Vade, & lavare ſepties in Jordane, & euipier . nitatem caro tua. 229. & 246 Cum ergo vertiſet ſe, & abiret indignans, acceſſe- runt ad eum ſervi ſui, & locuti ſunt ei: Pater, & ſi rem grandem dixiſſet tibi Propheta, certé facere debueras: quantò magis quia nunc dicit tibi: Lavare, &G mundaberis? Deſcendit, & lavit in Jordane ſepties juxta Rermonem viri Dei, & re- ſtituta eſt caro ejus, ſicut caro pueri. 229 Numquid non meliores ſunt Abana & Pharphar, Rluvii Damaſei, omnibus aquis Iſraöël, ut laver in eis, & munder? 244 Dixitque ei Rex Wyriæ⸗ vade. Qui cum profectus eſ- Jet, detulit literas ad regem Irael. 246 Accepiſti argentum, & accepiſti veſtes, ut emas oli- veta & vineas & oves & boves, & ſervos, & ancillas. . 279 Sed & lepra Naaman adbærebit tibi, & ſemini tuo uſque in ſempiternum. 296 Da eis talentum argenti, & veſtes mutatorias du- plices. Ibid. Ex CAP. VI. Eamus uſque ad Jordanem, ut ædifi- cemus ibi lo-cqum ad babitandum. 25 Præcidit ergo lignum, & miſit illuc, natavitque ſer- ruüum. 3 5 Ex CAF. VIII. Netitque cum eo, & conturbatus eſt, uſque ad ſuffuſionem vultus: flevitque Vir Dei. Cui Hazaæl ait: Quare Dominus meus flet? At il- le dixit: Quia ſcio, quæ fabcturus ſis Iſrazël mala. Civitates eorum igne ſuccendes. Juvenes interficies gladio, parvulos elides, & prægnantes divides. 60 Ex CAP. IX. Quæ eſt iſta? Præcipitate eam dleor- ſum. 160. & 364 Ite, & videte maledictam illam, & Jepelite eam, gitia RKlia Regis eſt. Ibid. Cumque introgreſſus eſſet ut comederet, biberétque; ait lie, & videte maledictam illam, & ſepelite eam, qitia filia Regis eſt. Iie & videte maledictam illam. Cüumque iſſent , ut 312. & 364 ſepelirent eam, non invenerunt niſi calvariam & pedes, & ſummas manus. 312 Ex CAP. XIII. Regnavit Joas filius Joachaz ſuper IWrasl in Samaria: & fecit quod malum eſt in conſ pectu Domini: non declinavit ab omnibus peccatis Jeroboam filii Nabat. 65 Ex CAP. XV. Fecitque quod erat placitum coram Domino, juxta omnia, quæ fecit Amaſias Pater AIus. Ibid. Ex CAP. XKVI. Præcepit quoque Rex Achaz Uyie Sacerdoti dicens: ſuper altare majus offer holocan- um matutinum. 47 Ex CAP. XVIII. Ipſe diſſpavit excelſa, & contri- vit ſtatuas, & ſuccidit lucos, confregitque ſerpen- tem æneum. Itaque poſt eum non fuit ſimilis ei de cunctis Regibus JQuda, Jed neque in hbis, qui ante eum fuerunt: & adhæſit Domino. 371 Ex CAP. XIX. Dicite Ezechiæ: Non te ſeducat Deus tuus, in quo habes fiduciam. 106 Cüumque adoraret in Templo Neſroch Deum ſuum, Adramelee, & Saroſar filii ejus percuſſerunt eum gladio. Ibid. & 168 Venit Angelus Domini, & percuſſit in caſtriz Aſö- riorum centum octoginta quinque millia. 1 95 Ex CAP. XX. Haæc Dicit Dominus: audivi ora- tionem tuam, & vidi lachrymam tuam, & ecce ſanavi te. 26. & 37. & 128. & 143 QLuam quum attuliſſent ſuper ulcus ejus, curatus eſt. 37. & 143. & 325 Obſecro Domine, memento quæſo, quomodo, quod placitum eſt Coram te, fecerim. 182 In diebus illis ægrotavit Exechias uſque ad mortem: & venit ad eum Iaias. 268 Flevit itaque Ezechias fletu magno. Et factus eſt ſei- mo Domini ad eum, dicens: Revertere, & dic Etechiæ Duci populi mei: vidi lachrymam tuam, & ſanavi te. 269 Haæc dicit Dominus Deus: Ecce ſanavi tes die ter- tio aſcendes Templum Domini. Et addam diebus tuis quindecim annos: Jed & de manu Regis A- ſyriorum liberabo te, & urbem banc. Dixitque Iaias : Afferte maſſam ficorum. Quam cum at- tuliſſenn, & poſuiſſent ſuper ulcus ejus, curatus eſt. 2 2² Invocavit itaque Iſaias Propheta Dominum, & re- duxit umbram in horologio Achas decem gradibus. lb. Ex CAFP. XXI. Dereliquit Dominum Deum Fa- trum ſuorum, & non ambulavit in via Domini. Tetenderäuntque ei inſidias ſervi ſui, & interfe- cerunt Regem in domo ſus. 29 Edificavit excelſa, quæ diſſipaverat Ezechias Pater ejus ⸗ & erexit aras Baal, & fecit lucos, lcut ſecerat Achab. Poſuit quoque idolum luci in Tem- plo Domini. 371 Ex CAP. XXII. Hac dicit Dominus. Ecce 4 adducam mala ſuper locum iſtum, & ſuper habi- tatores ejus, quia dereliquerunt me: irritantes me in cunctis operibus manuum ſuarum, & ſuc- cendetur indignatio mea in loco iſto, & non ex- tinguetur. 29 Ex Libro Primo Paralipomenon. Ex CAP. XIII. Cum autem perveniſent ad ateam Chidon, tetendit Oza manum ſuam, ut ſokentt- ret Arcam: Bos quippe laſciviens paululum Snele- naverat eam. Iratus eſt itaque Dominus conh Ozam, & teccn eum, eò quòd tetigiſet Arcafu: & mortuus eſt ibi, coram Domino. 72² Porrò David & ö univerſus Iſrael ludebant coram Deo: omni virtute in canticis & in citharis, G Balam ⸗ & tympanis, & cymbalis, & tubis. Ee NM. Mit ip imn Nicyt 1 1 3 rinlete, J alnunt 4 it o 101. li fn Pucf. . Uel ha winunr hr ei Denini Munpri Uunli, inn hini . inn Himi lenne, gi Menn tH n b june 1n I. mutcam e Ummmn inhe⸗ jb mile. rlin dire aginte mil ſn “ nb iau⸗ lenb,A ir n llſlir Hecen Ilir Ather i. i nlltitudd liigſe camt⸗ Arnerunt mnen yer Uemmnill a Uhehtenibit e Eeuleng 4 Giehne. Mnm hen e i tama enutln ſe Donni ulhnt iſfe ſun i ahe 1 ln dle it nik enet l “ e feci , 4. 4 ghe maice , ahit exetli , dr, anfte eun nun it nuein 1 nmn, Kerhie: N . tanien. 1, Meſteh D li eju e herclſt ig Tuingie nii it Diniu a hyynan na A Antu er an i,an Ntp cerim. erhiu l n mgn li Bcen: Neum ei: vicilum Loee ſniti Aαα mlanla! ſie Awip, üpleu s Ahuteme ihi Dnim / anllei dis N 8 Ex Libro Secundo. Ex CA. XV. Sed & Maacham Matrem ex Auduſßto depoſuit Imperio; es quòd feciſſet in luco ſimula- chrum Priapi: quod omne contrivit, & in fruſta romminuens, combuſßſit in torrente Cedron. 295 Ex CAP. XXV. QOui poſtquam receſſit à Domino; tetenderunt ei inſidias in Jeruſalem. Cüumquk fu- giſet in Lachis z miſerunt & interfecerum eum. Ibid. & 28 Ex CAP. NXXIV. Quia reliquerunt me: idcirco Fillabit furor mens ſuper locum iſtum, & non ex- tingunetur. 29 Ex Libro primmo Eldræ. Ex CAP. I. In anno primo COyri Regis Perſarum; ut compleretur verbum Domini ex ore Jeremiæ; ſuſ- citavit Dominus ſpiritum Ori. . 1 Et ſurrexerunt prineipes Patrum de Juda & Benjamin, & Sacerdotes, G Levitæ, & omnis, cujus Deus ſuſcitavit Spiritum,ut aſcenderent ad ædificandum templum Domini. 2. & 4. & 50. & 64 Universique, qui erant in circuitu, adjuverunt ma- nus eorum in vaſis argenteis, & aureis, in ſub- antis & jumentis. 2. & 9 Ex CAP. II. Wonte obtulerunt in domum Dei ad extruendam eam in loco ſuo. NRecundum vires ſuas dederunt impenſas operis auri ſolidos ſexaginta mil- lia, & mille. . Secundum vires dederunt impenſas operis » auri ſolidos ſexaginta millia & mille, atfgenti minas quinque millia; & veſtes Sacerdotales centum. 64 Nam & hi qui aſcenderunt de Telmala, Thelharſa, Cherub, & Adon & Emer: & non potuerunt indi⸗- care domum Patrum ſuorum; & ſemen ſuum, u- trum ex Iſrabl eſſent. 3. & 7 Et de ſiliis Sacerdotum, filii Hobia, ſilii Accos. 3 Et dixit Atherſatha, ut non comederent de Sancto Sunctorum, donec ſurgeret Sacerdos doctus, atque Perfectus. Ibid. Omnie multitudo quaſi unus. Ibid. Et in ipſis cantores, atque cantatrices ducenti. 4 Ex CAP. III. OQuaſi vir unus. Ibid. Edificaverunt altare. 5 U offerrent ſuper eo holocauſtomata. Ibid. Collocaverunt autem altare Dei ſuper buſes ſuas 3 deterrentibus eos per circuitum populis terrarum; & obtulerunt ſuper illud holocauſtum Domino mané & veſpere. Ibid. Dederunt autem pecunias latomis & cœmentariis. 9 Omnes qui venerant de captivitate in Jeruſalem, con- ſtituerunt Levitas à viginti annis & ſupràzut urgerent opus Domini. Stetitque Joſuéë, & filii ejus... Quaſi vir unas, ut inſtarent ſuper eos, qui faciebant opus Dei. 5 Ommnis quoque populus voci ferabitur clamore magno in laudando Dominum, eα quòd fundatum eſſet Tem- plum Domini. Plurimi etiam de Sacerdotibus, & Levitis, & Principes Patrum, & ſeniores ,» qui viderant Templum prius ciun fundatum eſſet, & boc Templum in oculis eorum, flebant voce ma- gna. Nec poterat quiſquam agnoſcere vocem cla- woris lætantium & vocem fletus populi. 6 Concinebant Domino, quoniam bonus: quoniam in æ- ernum miſericordia ejus ſuper Iſrasl. Ibid. Ex CAF. IV. Audierunt hoſtes Judæ, quia filii captivitatis ædificarent Templum. Ibid. Kece nos immolamus victimas à diebus Aſor Haddam Aſur, qui nos adcluxit hbuc. 7 Wdificemus vobiſoum, quia ita „ ut vos, Terinn: 1bid. 5 Deum veſtrum. Ethicæ Tom. II. Sacræ Scripturæ. Notum ſit Regi, quia Judæi, qui aſcenderunt à te ad nos, nerunt in Jeruſalem civitatem rebellem & peſſimam, quai ædificant extruentes muros ejus, Nunc igitur notum ſit Regi, quia ſi civitas illa ædificata fuerit,; & muri ejus inſtaurati, tribu- tum & vebtigal, & annuos redditus non dabunt.. Nuntiamus nos Regi quoniam ſi Civitas illa ædi- ficata fuerit::.. Poſſeſionem trans fluvium non ha- bebis. KH Ibid. Accuſatio, quam miſiſtis ad nos, manifeſtè lecta eſt coram me. Nunc ergo audite ſententiam: Prohi- beatis viros illos, ut urbs illa non ædificetur. Videte ne negligenter hoc impleatis, & paulatim creſcat milum contra Reges. Ibid. Ex CAF. V. Oculus autem Dei eorum factus eſt ſuper ſenes Judæorum, & non potuerunt inhibere eos. 8 Et erant in Jeruſalem in Nomine Dei Iſraö'l. Ibid: Ex CAP. VI. Ordines de lapidibus impolitis tres. 9 Et fecerunt ſolemnitatem Azymorunm ſeptem diebus in latitia. 191 Ex CAP. VII. Et aſcenderunt de filiis Iſrael; & de kliis Sacerdotum, & de filiis Eevitarum, & de Cuntoribus, & de Janitoribus, & de Nathinæis in Jeruſalem. ””ůRMV lbid. Poſthæc autem verba Eſdras aſcendit de Babylone. Et aſcenderunt de filiis Irazl. Ibid: Omne argentum & aurum quodeumque populus offer- re voluerit, & quæ ſpontè obtulerint, libers ac- cipe. 9 Paravit cor ſuum; ut faceret & doceret. 10 Ahbſque mora. 11 Quæ eſt in manu tud. Ibid. Qui ſunt trans flumen. 11 Omne, quod ad ritum Dei cœli pertinet, tribuatut diligenter in domo Dei cœli ne forté aſaatuer contra regnum Regis, & filiorum ejus. Ibid. Vectigal, & tributum, & annonas non babeatis po⸗ eeien imponendi ſuper eos. 12 Sed & imperitos docete liberè. Ibid. Et omnis qui non fecerit legem Dei ti, & legem Regis diligenter, judicium erit de eo. 13 Et ego confortatus manu Domini. 16 Ex CAP. VIII. Itaque miſi Eliezer, & Ariel, & de- mejam... & poſui in ore eorum verba, quæ loques rentur ad Eddo, & fratres ejus Nathinæos in loco Chaſphia, ut adducerent nobis miniſtros Domus Dei noſtri. . 16. & 17 Miſi Eliez er & Moſollam Principes: & Jojarib, & Elnathan ſapientes. 16 Et adduxerunt nobis per manum Dei noſtri bonam ſuper nos virum doctiſſimum de filiis Moholi felii Levi, Filii Irasl. 17. & 18 Prædicavi ibi jejunium; ut affigeremur. 18 O”MJMVMB & 20. & 21. & 292 U affigeremur coram Domino Deo noſtro, & peteremus ab eo viam coram Domino. 26. & 27. & 292 Erubui enim petere Regem, auxilium & equites; qui defenderent nos ab inimico in via, quia dixe- ramus Regi... 27 Manus Dei noſtri ſuper omnes quærentes ipfſum in bo- nitate. 28 Ergo manus Domini ſuper omnes eſt qui quærunt eum. Imperium verò ejus, & fortitudo ejus, & fu- ror ſuper omnes qui derelinquunt eum. Ibid. Jejunavimus autem, & rogavimus Deum noſtrum, & evenit nobis proſperè. 30. & 31 Et vaſa conſecrata, Domus Dei noſtri. 32 Quæ obtulerat Rex, Conſiliatores ejus, univerſuſque Irael. lbid. Et appendi in manibus eorum vaſa argenten centum, crateres aureos viginti; vaſa æris fulgentis opti-= mi duo pulchra, ut aurum. Ibid. & 34. & 3 M m V*α Index Locorum Vos ſancti, & vaſa ſanöta, & argentum & aurum; quod ſponte oblatum eſt Domino. 37. & 38 Vigilate, & euſtodite donee appendatis ooram prin- cipibus Sacerdotum. 38 Appendique eis argentum & aurum. Et dixi eis vi- gilate, & cuſtodite. 380 Suſceperunt autem Sacerdotes & Levitæ pondus ar- genti, & auri, & vaſorum, ut deferrent Jeruſa- lem in domum Dei noſtri. 38. & 40 Manus Dei noſtri fuit ſuper nos. 39 Et liberavit nos de manu inimici Ibid. Et manſimus ibi tribus diebus. Ibid. Per manum Meremoth filii WGiæ, Sacerdotis. 40 Appenſum eſt argentum & aurum, & vaſa in domo Dei noſtri per manum Meremoth filii Uriæ, Sacer- dotis. Ibid. Appenſum eſt argentum & aurum.... juxta nume- rum & pondus omnium : deſceriptumque eſt omne pondus in tempore illo. 41 Qui venerant de captivitate filii tranſmigrationis, obtulerunt holocauſtomata Deo Irael. Ibid. & 43 Vitulos duodecim pro omni populo. 43 Deſcriptumque eſt omne pondus in tempore illo. Sed & qui venerant, obtulerunt holocauftomata Deo. 44 Dederunt editcta Regis Jatrapis, qui erant de conſ- pectu Regis, & elevaverunt pvopulum;, & domum Dei. 45 Ex CAP. IX. Poſiquam bæc completa ſunt, ac- ceſſerunt ad me. 46. & 47. & 48 Non eſt ſeparatus populus Iſrasl, & Nacerdotes & Levitæ à populis terrarum, & de abominationibus eorum. 48. & 49. & 57. & 90 Manus enim Principum & Magiſtratuum fuit in tranſoreſſione bac prima. 49 Tulerunt enim de filiabus eorum ſibi, & filiis ſuis. 48 Cüumque audiſſem ſermonem iſtum, ſcidi pallium meum. 49. & 50 GWcidi pallium meum & evelli capillos capitis mei, & barbeæ. 50 Convenerunt autem ad me omnes, qui timebant ver- bum Dei Iſrazl, pro tranſoreſſione eorum, qui de captivitate venerant. Ibid. & 51 Et ego ſedebam triſtis. 52 Sciſſo pallio, & tunica, curvavi genua mea. Ibid. Iniquitates noſtræ multiplicatæ ſunt ſuper caput noſtrum, & delicta noſtra creverunt uſque ad cœlum. 6 54. & 55 Evxpandi manus meas ad Dominum Deum meum: & dixi, Deus meus, confundor, & erubeſco levare Jaciem meam ad te. 5 Ipſi, & Reges noſtri, & Sacerdotes noſtri. Ibid. In iniquitatibus noſtris traditi ſumus ipfi & Reges no- Rri, & Sacerdotes noſtri in manum Regum terra- rum, & in gladium, & in captivitatem, & in con- fuſionem vultüs, ſicut & die hac. 57. & 60 Et illuminaret oculos noſtros Deus noſter. 6 Et daret nobis vitam modicam in ſervitute noſtra. bid. Quia ſervi ſumus, & in ſervitute noſtra non dereli: quit nos Deus noſter. Ibid. Et nunc quid dicemus, Deus noſter, poſt hæc Quia dereliquimus mandata tua. Ibid. & 64. & 65 Sed inclinavit ſuper nos miſericordiam coram Rege Perſarum. 64. & 66 U daret nobis vitam, & ſublimaret domum Dei no- Rri, & daret nobis ſedem in Juda. 65 Nunc ergo fllias veſtras ne detis ſiliis eorum & non Tua atis Pacem eorum: ut confortemini, & come- datis quæ bona ſunt terræ. Ibid. Ommnia venerunt ſuper nos in operibus noſtris peſſimis. 66 Dediſti nobis ſalutem, ut irrita faceremus mandata tud. Ibid. Ut non converteremur, & irrita faceremus mandata tua. I[bid. & 6 Neque matrimonia jungeremus cum populis abomi- nationtim iſtarum. 6 Dominus Deus Iſrazl juſtus es tus quoniam derelidi ſumus, qui ſalvaremur. Ibid. Non enim ſtari poteſt coram te ſutper boc. 68 Ex CA P. X. Gic ergo orante Eſdrä. Ibid. Collectus eſt ad eum de Iſrasël cotus grandis nimir virorum, mulierum & puerorum. Ibic. & 69. & 7r Flevit populus fletu multo. 71 Prævaricati ſumus in Deum noſtrum. 72 Duximus uxores alienigenas. Ibid. Et nunc, ſi eſt pœnitentia in Iſrasl. lbid. Percutiamus fœdus cum Domino Deo noſtro, ut pro- Jiciamus univerſas uxores. Lid. Projiciamus univerſas uxores, & eos, qui de his nati or. 73 Et eos, qui de his nati ſunt, juxta voluntatem Do- mini, & eorum qui timent præceèptum Domini. Ihid. decundum legem fiat. Surge, tuum eſt decernere noſ- Jque erimus tecum: confortare, & fac. Ibid. & 74 U facerent ſecundum hoc, & juraverunt. Adjuravit principes Sacerdotum, & Levitafum, & omnem Iſraël. lbid. Et ſurrexit Eſdras ante domum Dei, G& abiit ad eubieulum Johanan filii Eliaſib, & ingreſus eſt illue, panem non comedit, & aquam non bibit: lIu- gebat enim tranſoreſſionem eorum, qui venerant de captivitate. lbid. Miſſa eſt vox in JQuda omnibus filiis tranſimigrationis ut congregarentur in Jeruſalem. Ibid. & 75. & 76 Convenerunt igitur omnes viri Juda & Benjamin in Jeruſalem tribus diebus. 2 75 Et omnis qui non venerit in tribus diebus juxta con- lRlium principum & ſeniorum, auferetur univerſa Iſubſtantia ejus & ipſe abjicietur de cœtu tranſmi- grationis. Ibid. Et ſedit omnis populus in platea Domus Dei, tre- mentes pro peccato & pluviis. 76. & 77 Tranſoreſt eſtis: Et nune date confeſionem Domino Deo Patrum veſtrorum, & facite Ziarave ejns, & ſeparamini à populis terræ, & ab uxoribus alieni- enis. 79. & 80 Et reſpondit univerſa multitudo, dixitque voce ma- gnäa, Juxta verbum tuum ad nos, ſic ſiat. 80 Et inventi ſunt de filiis Sacerdotum. 8SrI Et dederunt manus ſuas, ut ejicerent uxores uas, O pro delitto ſuo arietem de ovibus offerrent. Ibid. Ex Libro Secundo Eſdræ. Ex CAP. I. Verba Nehbemiæ, felii Helciæ. Et ſa- Ctum eſt in menſe Caſleu. 3833 Er venit Hanani, unus de fratribus meis. 8 5. & 87 Et dixerunt mibi: Qui remanſerant, & derelicliſent de captivitate ibi in provincia, & in aftictione Ma- gna ſant, & in opprobrio“ & murus J ruſalem diſſita- zus eſt, & poriæ ejus combuſtæ ſunt igni. Cumque dit- diſſem verba bujuſmodi,ſedi, & flevi, & luxi die- bus multis, & jejunabam & orabam ante faciem Dei cœli. 88. & 89. & 90. & 92. & 93. G& 27 Interrogavi eos de Judæis- Et dixerunt mihi-In aflictig- ne magna ſunt, & murus Jeruſalem diſſipatus eſt. 191 Sedi, & fevi, & luxi diebus multis. 93. &2 14 Puxi diebus malis jejunabam & orabham. 90. & 10) Nejunabam, &orabam ante faciem Dei cœli. 97. & 105 Domine, Deus li. . 9 Qui oitſtodis pactum cum his, qui te diligum, C& thio- diunt mandata tua., Pececavimus, Vanitalté ledulli Iumus. Tbid. & 107. & 08. & 112. & 121. 4,9 Unm inge 9, mi , Al Ai al Venr ,id. nng bi Gim in u uin tun Muento ven ſalecini an it uln ii en Me Saris M⸗ m htt timn 1 ainctan, CII. Uum un te tt Aa! N² urte tuo Hini vald⸗ i niti He⸗ tli inum Ahnonmn La lſe ſat in Nmyejn anl Eltody onn lieAd ds enerit? Dunmne nihi lgicut ane⸗ lar det ni llllcant me N Ne, 6 ll̃ Uliſolen a Fii gu. Ruumm, li Dlelt mi 3 Mecum, iinid Ma h la ei iſerilinn 1alinn lir nnnie hnitn, ſn E aueſenn I. 92. lin nla l adt ten 4 1 len, cum 4 de,.. e, tu: nig 4 te ſihen le 3 Eee l ernt a, lerorun. oren. . in liail. min Dege 66, Cen i, juravem unm, blin lomum Dit Liaſh rlſalen. Hin viri Mt . abjicienn ann . Plues Dal Mwii. un d Meerdltun ,ut i 1d, onndo 4 7 .. emie, le as SS ,bimmn i, nlfeſnſ,, t 6 , Cin od . niln hum 1 Seoacræ Scripturæ. Ouæſo, Dominz Deus cœli, Jortis, magne, atque ter- ribilis. pag. 103. & 104. & 106 Fiant aures tuæ auſcultantes, & oculi tui aperti, ut audias orationem ſervi tui. 127 Confiteor pro peccatis fliorum Irael, quibus pecca- vimus tibi. 130 Ego & domus Patris mei peccavimus. 135 Vanitate ſeducti ſumus, & non cuſtodivimus man- aäatum tuum, & ceremonias. 137 Memento verbi tui, quod mandaſti Moyſi ſervo tuo. 139 Si cuſtodiatis præcepta mea, congregabo vos, & re- ducam in locum quem elegi, ut habitaret nomen meum ibi. 142 Ego diſpergam vos in populos. 139 In afflictione magna ſunt, & in opprobrio. 142 Git auris tua attendens ad orationem Servorum tuo- rum, qui volunt timere nomen tuum. 143 Ante virum bunc. 144 Ego enim eram pincerna Regis. lpid. Ex CA P. II. Et levavi vinum & dedi Regi: . 145. & 146. & 161. & 1777 Et eram quaſi languidus ante faciem ejus. 146. L & 177. & 180 Quare vultus tuus triſtis eſt, cum te ægrotum non vi- AJeam? Non eſt hoc fruſirà, ſed malum neſcio quod in oorde tuo eſt. Et timui valde ac nimis⸗ & dixi Regi: Rex in ater- num vive. 150 LEt ait mihi Rex; pro qua re poſtulas ? Ibid. & I51. & 152. & 177 Si placet ſervus tuus ante faciem tuam, ut mittas me in JQudaam. 153. & 1 55. & 150. & 157 Levavi vinum, & dedi Regi: & dixit Civitas ſepul- obrorum Patris mei deſerta eſt, G portæ ejus com- buſtæ ſunt igni. 154. & 155 Portæ ejus combuſtæ ſunt igni. 152 Wdiſicabo eam. Ibid. & 155: & 156 Uque ad quod tempus erit iter tuum, & quando re- verteris? 156. & 161. & 166 Dixitque mibi Rex & Regina. 157. & 159. & 161 Et placuit ante vultum Regis, & miſit me. 162. R & 163 Epiſtolas det mihi ad duces Regionis trans flumen, ut traducant me, donec veniam in Judæam. 165. & 166. & 169. & 170 Miſit me, . conſtitui ei tempus. 166 Et Epiſtolam ad Aſaph, cuſtodem ſaltils Regis, ut det mihi ligna. 175. & 388 Et domum, quam ingreſſus fuero. 175 Et dedit mihi Rex juxta manum Dei mei bonam mecum. 176. & 182 Et veni ad Duces Regionis trans flumen, dedique eis Epiſtolas Regis. Miſerat autem Rex mecum Prin- cipes militum & euites. 18 Et audierunt Sanaballat Horonites; & Tobias ſervus Ammonites, & afficti ſunt afflittione magna. 186. & 187. & 189 Comriſtati ſunt affittione magnâ, quod veniſſet homo; qui quæreret proſperitatem filiorum Iſrael. 188. & 192. & 195. & 197. & 198. & 201. & 203. & 206 & eram ibi tribus diebus. 208. & 214. & 215 Et ſurrexi nocte ego, & viri pauci mecum. 218 & 219. & 221. & 230 Et non indicavi cuiquam, quod Deus dediſſet in corde meo. 221. & 222. & 226. & 233. & 234 Et jumentum non erat mecum, niſi animal cui ſede- bam. 296. & 237. & 239 Et egreſſus ſum per portam vallis nocte, & ante fon- tem Draconis, & ad portam ſtercoris. 240. & 241. & 243. & 246. & 247. & 248. & 304 Ethicæ Tom. II. Et veni Jeruſalem, 149. & 151. & 161 Et conſiderabam murum Jeruſalem diſipaium;, & Pportas ejus conſumptas igni. 253. 8& 2 56. & 201. & 264. & 265. & 277. & 280. & 283. & 287. & 30 Et tranſivi ad portam fontis, & ad aquædubtitm Negi 266. & 268. & 269. & 270 r non erat locus jumento, cui ſedebam. 267. & 270. & 271. & 273. & 274 Et aſcendi per torrentem nocte, & conſiderabam mu- rum. 283. & 284. & 285. & 290. & 291I. & 292. g 29 . & 296. & 298 Magiſtratus autem neſeiebant quò abiiſſem- 313. & 315. & 326. & 332. & 335: & 345. & 346 Ded & ddi . 6 Grerorlas G prscctas: Magiſtratibus, & reliquis, qui faciebant opus, uſ- due ad id loci, nibil indicaveram. 346. & 353. V & 368. & 305 Ex CA P. VIII. Flebat enim omnis populus, qudum audiret verba legis. 206 Ex Tobia. Ex CAF. II. Cum vocem balantis audiſſet, dixit. Videte, ne fortè furtivus ſit: reddite eum Domi- nis ſuis: quia non licet nobis aut edere ex fur- to aliquid, aut contingere. 154 Ex CAF. IV. Indico tibi, fili mi, dediſſe me decem talenta argenti Gabelo. Ideo perquire, quoad eum pervenias. Ibid. Ex CA P. VIII. Tunc Raphael Angelus apprebendit Dæmonium, & religavit illud in deſerto. 120 Ex CAP. X. Flebat mater ejus irremediabilibus lachrymis; atque dicebat: Heu, heu me, fili mi; ut quid miſimus te peregrinari? 164 Ex CAFP. KIV. Jexagenarius lumen receépit. Reli- quum verò vitæ ſuæ in gaudio fuit, & cum bono Pprofectu timoris Dei. 152 Ex Libro Judith. Ex CAP. II. Vocavit omnes majores natu, omnéſ- que duces, & bellatores ſuos. Dixitque omnem co- gitationem ſuam in eo eſſe, ut omnem terram ſuo Jubjugaret imperio. 224 Ex CATF. VI. Domine Deus cœli & terræ, intuere ſu- pverbiam eorum. HM 98 Ex CAP. VII. Adbuc Reee multus eſt duc eos ad aquas“ quem ire probibuero, revertatur. 195 Ex CAP. VIII. Habens ſuper lumbos ſuos cilicium, jejunabat omnibus diebus vitæ ſuæ. Cui vir ſaus reli- querat divitias multas, & familtam copioſam. 25 Qui dereliquerunt Deum ſuum pro quo ſcelere dati lJunt in gladium, & in rapinam, & in confuſionem inimicis ſuis. 30. & 59 Jeiunabat omnibus diebus vitæ ſuæ præter Sabbatha; & Neomenias. 31 Erat autem eleganti aſpectu nimis, eui vir ſuus reli- querat divitias multas, & familiam copioſam, & poſſeſſiones armentis boum, & gregibus ovium ple- nas : Et erat hæc in omnibus famoſiſima; quoniam timebat Dominum valde. 227 Ex CAP. IX. Judith ingreſa ad oratorium ſuum, & induens ſe cilicto poſuit cinerem ſuper caput Kder. 1 Ex CAP. X. Cämque intraſſet ante faciem ejus, ſta- tim captus eſt in ſuis oculis Holofernes. 258 Videns itaque Judith Holofernem ſedentem in conopeo, quod erat ex purpura, & auro & ſmaragdo, & Ia- pidibus pretioſis intestum, adoravit euun. 308 Ex CA P. XII. NWon potero manducare ex his, dua mihi præcipis tribui ex bis autem, dug mihi de- tuli, manducabo. 97 Mm 2 Et „– Index Locorum Ei accepit & manducavit, & bibit coram ipſo ea, quæ paraverat illi ancilla ejus. . Et petiit, ut daretur ei copia nocte, & ante lucem egrediendi foras ad orationem. Et pracepit, ut, Ricut placeret illi, exiret & introiret per triduum. Et exibat nocëtibus in vallem Bethuliæ, & baptiza- bat ſe in fonte aquæ. 337 Cor autem Holofernis concuſſum eſt: erat enim ar- dens in concupiſcentia ejus. Ibid. Ex CAP. XIII. U autem ſerò factum eſt, conclu- ſit Vagao oſtia cubiculi, & abiit. 61 Itetitque Judith orans cum lachrymis, & abſcidit ca- put ejus. 97 Confirma me, Domine, Deus Iſrael; & reſpice in hac horâ ad opera manuum mearum. 103 Tradidit caput Holofernis ancillæ ſux. Et exierunt duæ, ſecundum conſuetudinem ſuam, quaſi ad ora- tionem, venerunt ad portam civitatis. 226 Ex CAP. XIV. Videnſque cadaver abſque capite Ho- lofernis in ſuo ſangiuine tabefactum, exclamavit cum fletu. 337 Mulier Hebræa fecit confuſionem in domo Regis. 59. & 106 Ex CAP. XV. Ingreſſi ſunt caſtra Aſriorum, & prædam abſtulerunt, & onuſtati ſunt valde; ita ut non eſſet numerus in pecoribus, & jumentis, & univerſis mobilibus eorum. 121 Tu bhonorificentia populi noſtri, quia feciſti viriliter. Manus Domini confortavit te, & ideò eris bene- dicta in æternum. 177 Ex CAP. XVI. Non enim cecidit potens eorum à Ju- venibus, nec filii Titan percuſſerunt eum, nec ex- celſi gigantes impoſuerunt ſe illi: ſed Judith ſilia Merari in ſpecie faciei ſuæ diſſolvit eum. Exiuit enim ſe veſtimento viduitatis, & induit ſe veſti- mento lætitiæ in exultatione filiorun Iraell. 44 Ex Libro Eſther. Ex CAP. II. Et adamavit eam Rex pluſquam omnes mulieres, habuitque gratiam & miſericordiam co- ram eo, ſuper omnes mulieres. 251 Ex CA P. III. Quod cum audiſſet Aman, quod Mar- dochæus non flecteret ſibi genu, iratus eſt valde. 187 Scriptum eſt, ut juſſerat Aman, ad omnes Natrapas. 218 Literæ ſignatæ ipfius annulo miſſæ ſunt, per curſores Regis, ad univerſas Provincias, ut occiderent at- que delerent omnes JQudæos. 152. & 218 Cundtique ſervi Regis, qui in foribus palatii verſa- bantur, flectebant genua, & adorabant Aman. ſic enim præceperat Imperator. 274 Poſthæc KRex Aſſuerus exaltavit Aman filium Ama- dathi. Ibid. & 372 Ut occiderent atque delerent omnes Judæos. Statim- que in Suſan pependit edictum, Rege & Aman celebrante convivium, & cunctis JQudæis, qui in urbe erant, flentibus. 274 Ex CAP. IV. Non comedatis & non bibatis, tribus diebus & tribus noctibus, & ego cum ancillis meis Rmiliter jejunabo, & tunc inorediar ad Regem con- tra legem. 181. & 268 Ex CAP. V. Wretit in atrio domus regiæ, quod erat interius contra baſilicam Regis. At ille ſedebat ſu- per ſolium ſuum. 250 Cüumque vidiſſet Eſther Reginam ſtantem, placitit oculis ejus dixitque ad eam Rex- Quid vis ? Etiamſi dimidiam partem regni petieris, dabitur tibi. 258. & 268 Ex CAP. VI. Quid pro hac fide honoris at præ- mii Wardochaus conſecutus eſt? Dixerunt ei ſervi illius, nibil omnino mercedis accepit. 148 Ex CAP. VII. JSuſpenſus eſt Aman in anibußs, dquod pnraverat Mardochæo, & Regis ira quievit. . . = 110. & 181 Dixitque Eſther: Hoſtis & inimicus noſter peſimis iſte eſt Aman. 181 Etiam Reginam vult opprimere, me præſente; in do- Mméad. . 4 220 Hoſtis & inimicus noſter peſſimus iſte eſt Aman. Rex autem iratus ſirrexit, & de loco convivii in- travit in hbortum arboribus conſitum. 2 Qui cuùm reverſus eſſet de horto nemoribus conſito; re- perit Aman ſuper lectulum corruiſſe, in quo jace- bat Eſther, & ait : Etiam Reginam vult opprime= re, me præſente, in domo mea. lbid. Ex CAP. VIII. Die illo dedit Rex Aſſuerus Eſther Reginæ domum Aman. Nec his contenta, procidit ad pedes Regis flevitque & oravit, ut malitiam Aman, & machinationes ejus peſſimas juberetir- ritas fieri. 94 Ex CAP. KIV. Tu ſeis quòd abominer ſignum ſuper- biæ, & gloriæ meæ. 41. & 1 Peccavimus in conſpectu tuo, & idcirco tradidiſti nos. 13 Qui habes omnium ſcientiam, noſti quia oderim glo- riam iniquorum, & deteſter cubile incircumciſo- rum & omnis alienigenæ. 140 Tu noſti, quòd non comederim in menſa Aman, nec mihi placuerit convivium Regis, & non bibe- rim vinum libaminum. 293 Ex Libro Job. Ex CAP. I. In eum ne extendas manum tuam. 24 Nudus revertar illuc. lbid. Irruerunt Sabæi, & Chaldaæi invaſerunt, ceciditque à cœlo ignis. 112 Dominus dedit, Dominus abſtulit. Ibid. Ex CAP. II. Egreſſus Natan percuſſit Job, à planta pedis uſque ad verticem ejus. 24 loitur audientes tres amici Job omne malum, quod accidiſſet ei, venerunt ſinguli de loco ſuo. Cimque elevaſſent procul ocklos Zuos, non cognoverunt eum, & kalagtenach. ploraverunt, ſcißiſcue ve- Nibus ſparſerunt pulverem ſuper caput ſuum in cœ- Ium. 258 Ex CAP. III. Tanquam inundantes aquæ, Rio rugitue meus. 93 Antequam comedam ſuſpiro. NN Ex CAP. IV. Vidi eos, qui operantur Miquitatem Rante Deo, periiſſe. 10 5 Conceptum ſermonem tenere quis poterit? 346 Ex CAP. V. Parvulum occidit invidia. 207 Ex CAP. VIII. Qui oderunt te, induentur eenſelee⸗ Ex CAP. XI. Cum te conſumptum putaveris, r. ieris ut Lucifer. . 122 Ex CAP. XVII. Et in tenebris ſtravi lectulum ent . 1. Ex CAP. XXI. Quare ergo impii vivunt, lublevati ſunt, confortatique divitiis? 3 307 Ex CAP. XXIX. Auris audiens beatificabat me, eò quòd liberaſem pauperem vociferantem, & pu- pillum, ecui non erat adjutor. 8381 Quando lavabam pedes meos butyro, & petra fun- debat mihi rivos olei. Sand procedebam 4 portam civitatis, & in platea, parabant Cuthe- dram mihi. . bi⸗ Comerebam molas iniqui, & de dentibus iflins au- ferebam prædam. Dicebämque, in nidulo meo moriar, & Hieut palma muliiplicabo dies. id. Juſtitis un nel X mrfi 01 . u 6. 0 1 ſ, luun Atilne 1 u X liacn Nin l9 mimm! 6 llafi ui ituuun r ) llaun oi i lut.I he lſgli n lu iget i 6 lili gent⸗ Ulul. V. i ſir Dhul.Vl.l. lhnnis ne⸗ HKLXI. un ige er anuin euij ELL XV kerieme iinita. 1RAI N lnlu k, iin auurba luon⸗ ſerarſt. lunnt in un . ii uut, gente, D nſgin. erihe nne Me iſmni Dmitn 3 negn, il hemnit lar W aennt Amna 4 „ & De. 3 Nern m,, Iuh umnicſt re, mne nitn Am iſe —* 16 del geme gemſtun. tionemrin en onniſ⸗ . 1 4 Reginmn D de elit Ner 4ſe Ner hir ann 6 Cralit u e ein deſu dabanitn i 0, ideinnne n, mki gutn Aſer olble in Lerin in i wium D er 10 J0. tendas manma ltei imden⸗ abſult. ſ Bis tan hera . u uor, nen ſper n⸗ ulunter Aui in. 6 gi Cerain . egus iin Ne i eritit 4 ut te; lmt 4 ℳ . lonpnr hiſtmil iin 7 dil enn Mi Aun. N hin/ 4 eu , i ihl V bN, Hingle, et niut . ulipi 4 Sacræ Scripturæ. Juſtitia indutus ſuun, & veſtivi me ſicut diademate judicio meo. pag. 381 Ex CAP. XXXIV. Conteret multos innumerabiles, C' ſtare faciet alios pro eis. 136 Ex CAP. XNXXVII. Ab interi ribus egredieturtem- peſtas, & ab arcturo frigue. VFlante Deo concreſcit gelu, & rurſum latiſimè funduntur aqic. Frumen- tum deſiderat nubes. 304 bigredietir beſtia latibulum, & in antro ſuo morabitur. Ibid. Ab aquilone aurum venit. Ibid. Ex Car. XXXIX. FPulli ejus lambent ſanguinem: & ubicumque cadaver fuerit; ſtatim adeſt. 330 Ex Libro Pſalmorum. Ex PsSAL. I. Beatus vir; qui non abiit in conſilio impiorume & in via peccatorum non ſietit: & in Cathedra peſtilentiæ non ſedit. 202 Et erit tanquam lignum, quod plantatum éſt ſecus de- curſus aquaruim: quod fructum ſiutm dabit in tem- vore ſuo. Et folium ejus non deſtuet. 291 Erit tanquam pulvis, quem projicit ventus à facie erræ. 294 Ex PSAL. II. Reges eos in virga ferrea: & tanquam vas figuli confringes eos. 308. & 2337 Et nunc Reges intelligite: erudimini qui judicatis ter- ram. 308 Dahbo tibi gentes hæreditatem tuam. 335 Ex PsAL. V. Nepulchrum patens eſt guttur eorum : lin- giuis ſitis dolose agebant. Ex PSAL. VI. Lerala per ſingulas noctes lettum meum, lachrymis meis ſtraium meum rigabo. 94. & 269 Ex PSAL. XI. Eloquia domini, eloquia caſta, argen- tum igne examinatum. 37. & 346 In circuitu enim impii ambulant. 333 Ex PSAL. XVI. Probaſti tor meum; & viſitaſti no- cte : igne me examinaſti & non eſt inventa in me iniquitas. 98 Ex PsAL. XVII. Diligam te Domine. 113. & 123 Commota eſt, & contremuit terra. Fundamenta mon- tium conturbata ſunt. Poſuit tenebras latibulum lJuum. Intonuit de cœlo Dominus. Ignis à facie ejus exarſit. Miſit ſagittas ſuas, & diſſipavit eos. 11 Et intonuit de cœlo Dominus, & altiſimus dedit 26 tcem ſuam : grando, & carbones ignis. Et miſit ſa- gittas ſuas, & diſſipavit eos. Ffulgura multiplicavit, GO conturbavit eos. 122 Diligam te, Domine; Dominus firmamentum meum, & refugium meum. Deus meus adjutor meus, & Perabo in eum. Laudans invocabo Dominum. . 194. Dolores inferni circumdederunt me, præocoupaverunt me laquei mortis. In tribulatione mea invocavi Dominum: Et exaudivit de Templo Sancto ſuo vo⸗ cem meam. Ibid. Ex PsAL. XNX. Poſuiſti in capite ejus coronam de lapide pretioſo. 240 Ex PsAL. XXII. Wam etſt ambulavero in medio umbræ mortis, non timebo mala. 122 Paraſti in conſpeétu meo menſam adverſus eos, qui tribulant me. Impinguaſti in oleo caput meum: & ralix meus inebrians quàm præclarus eſt? Ibid. Ex PsAL. XXIII. Elevmini portæ æternales, & in- troibit Rex gloriæ. 100 Domini eſt terra, & plenitudo ejus. 224 Ex PsAL. N XIV. Delicia juventutis meæ; & igno- fantias meas ne memineris. 100 Tribulationes cordis mei multiplicatæ ſunt. [bid. Lide humilitatem meam & laborem menm: & di- mitte univerſa delicta mea-. bid. Ethicæ Tom. II. Oculi mei ſenper ad Dominum. 42 Ex PsAL. XXKV. Tenta me Domine, & proba me: ure renes meos, & cor meum. 256 Domine, dilexi decorem domus tuæ. 337 Ex PsAL. XXIX. Ad veſperum demorabitur fletus: & ad matutinum lætitia. 266 Ex PSAL. NXXX. Diligite Dominum omnes ſandti jus = quoniam retribuet abundanter facientibus ſiu- perbiam. 113 Ex PsAL. XXXIV. Exurge, & intende judicio meo, Deus mens, & Dominus meus in cauſam meam. Judica me ſecundiu juſtitiam tüam, Dominus Deus meus, & non ſupergaudeant mihi: nec di- cant, devoravimus eum. 249 Ex PsAL. XXXVII. Lumbi mei impleti ſunt illu- lſionibus. 282 Ex PsAL. XXXIX. Eduxit me de lIacu miſeriæ: Et Ratuit ſupra petram greſſus meos⸗ & immiſit in os meum canticum novum carmen Deo noſtro. 52 Videbunt multi, & timebunt, & ſperabunt in Do- mino. . Ibid. Ex PsAL. XLI. Abyſſus abyſſum invocat. 24 Ex PsAL. XLIII. Tota die Verecundia mea contra me eſt? & confuſio faciëi meæ cooperuit me. A voce exprobrantis & obloquentis: d ſacie inimici, & perſequentis. 58 Ex PsAL. XLIV. Specioſus formâ præ kiliis homi- num. 15 Accingere gladio tuo. Ibid. Conſtitues eos principes luper omnem terram. 189 Ex PSAL. L. Sacrileini Deo Siritus contribula- tits. 71 Docebo iniquos vias tuas? Domine; labia mea aperies, G'os meum annuntiabit laudem tuam. 132 Malum coram te feci. 134 Et peccatum meum contra me eſt ſemper. 270 Ex PSAL. LIV. Veſpere & mane, & meridie narra- bo, & annumtiabo; & exaudiet vocem meam. 42 Ex PSsAL. LXII. Quoniam melior eſt miſericordia tua ſuper itas. 44 Ex PSAL. LXV. Venite, audite, & nawrabo vobis omnes, qui timetis Deum, quanta fetit anima méc. 95 Ad ipſum ore meo clamavi; & exultavi ſub lingua méa. Ibid. Igne nos examinaſti, ſicut examinatur argentum. 98 luroibo in domum tuam in holotauſtis. 337 Ex PsAL. LXVIII. Veni in altitudinem maris; & tempeſtas demerſit mé. 58 Libera me de luto, ut non infigar. Ibid. Intende animæ meæ, & libera eam: propter inimicos meos eripe me. Tu ſeis improperiunin meum ; & confuſionem menm, & reverentiam meam. In conſpectu iuo ſunt omnes, qui tribulant me Improperium expectavit cor meum, & miſeriam. Ibid. Infixus ſum in limo profundi. 309⁹ Ex PsAL. LXXII. Dejeciſti eos dum allevarentur. Quomodò facti ſunt in deſolationem ? ſubitò defece- runt, perierunt propter iniquiteztem ſuam. 67 Prodiit quaſi e adipe iniquitas eo—am. lbid. Quid enim mihi eſt in cœlo, & à ie quid volui ſu- Pper terram Deus cordis mei? 111 Ex PsAL. LXXIII. Deus autem Rex noſter ante ſæcula; operatus eſt ſalutem in médio terræ, 102 Contribulaſti capita Draconum in aquis. 298 Tu dirupiſti fontes & Torrentes: tu ſiccaſti fuvios LEthan. Ibid. Ex PSsAL. LXXVI. Iiluxerunt coruſcationes ti; or- bi terræ: vidit & commota eſt terra. 105 Ex PSAL. LXXVII. Adhuc eſeæ eorum erant in ore ipſorum: & Ira Dei aſcendit ſuper eos. 13 Mm 2 —S- — 7 “ Index Locorum De poſt fætantes accepit eum, paſcere Jacob ſervum ſuutr. pag. 83 Manducaverunt, G ſaturati ſunt nimis. Adbuc eſeæ eorum erant in ore ipſorum. 96⁵ Cum occideret eos, duærebant eum, & reverteban- tur, & diluculo veniebant ad eum. 95 Ex PsSsAL. LXXX. Manus ejus in cophino ſervie- runt. 238 Ex PSAL. LXXXIV. Veritas de terra orta eſt, & Juſtitia de cœlo proſpexit. 120 Ex PSAL. XC. he aſpidem & Baſiliſcum ambula- bis, & conculcabis Leonem & Draconem. 152 Liberavit me de laqueo venantium, à ſagitta volan- te in die, à negotio perambulante in tenebris. Na- per aſpidem & Baſiliſeum ambulabis, & conculca- bis Leonem & Draconem. 203 Ex PSA L. C. In matutino interficiebam omnes pec- catores terræ. 47 Superbo oculo, & inſatiabili corde, cum hoc non edebam. 383 Ex PSAL. CII. Qui coronat te in miſericordia & mi- ſerationibus. 119 Ipſe cognovit fignentum noſtrum. 286 1 lat. Cin. Draco iſte quem formaſti ad illu- dendum. 247 Ex PsAL. CIV. Won erat in tribubus eorum infir- mus. 39 In ſervum venundatus eſt Joſeph. 190 Ex PSAL. CV. Et initiati ſunt Beelphegor & co- mederunt ſacrificia mortuorum. 42 Et fecerunt vitulum in Horeb: & adoraverunt ſculp- tile. 98 Ex PsAL. CVI. Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur. 238 Ex PSAL. CVIII. Induantur, qui detrabunt mihbi, pudore; & operiantur ſicut diploide confuſione ſud. Confitebor Domino nimis in ore meo. 60 Ex PSAL. CIX. Tu es Sacerdos in æternum, ſecun- dum ordinem Melchiledech. 40⁰ De torrente in via bibet; propterea exaltabit caput. . 291 Ex PsAL. CXIII. In exitu Wral de Kgypto, S. mus Jacob de populo barbaro. 140 Ex PsAL. CXIV. Dilexi: quoniam exaudiet Domi- nus orationem vocis meæ. 113 Circumdederunt me dolores mortis, & pericula in- ferni invenerunt me. Ibid. Ex PSAL. CXV. JNacrificabo hoſtiam laudis. Vota men Domino reddam in conſpectu omnis populi ejus. 76 Vota mea Domino reddam. 337 Ex PSsAL. CXVII. Aperite mihi portas juſtitiæ. 100 Ingreſſus in eas confitebor Domino. Haæc porta Domi- ni⸗ Juſti intrabunt in eam. Ibid. Circumdederunt me ſicut apes. Impulſus, everſus ſum, ut caderem. Exarſerunt ſicut ignis in ſpinis. Ibid. Caſtigans caſtigavit me Dominus. Ibid. Ex PsAL. CXVIII. In corde meo abſcondi eloquia tua, ut non peccem tibi. 89 Averte oculos meos né videant vanitatem. 90 Ex PsAL. CXXIII. Benedittus Deus qui non dedit nos in captionem dentibus eorum. 294 Torrentem pertranſivit anima noſtra. Ibid. Ex PsAL. CNXIV. Qui confidunt in Domino ſicut Mons SNion. 8 Ex PsAL. CXXIX. De profundis clamavi ad te, Do- mine, Domine, exaudi vocem meam. Gi iniquitates obſervaveris Domine, Domine quis ſuſtinebit? 102 Ex PsAL. CXXXI. Paravi lucernam Chriſto meo. Inimicos ejus induam confuſione. 60 Ex PsAL. CXXXV. Qui diviſit mare rubrum in di- viſiones : quoniam in aternum miſericordia ejas. 137 Ex PsAL. CXXXVI. Super fumina Babylonit illie ſedimus & flevimus. Ex PSAL. CXXXVII. Si ambulavero in mecio n bulationis, vivificabis me. Ex PsAL. CXKXXVIII. G aſcendero in cœlum 3 14 illic es: deſcendero in infernum, ades. 210 Ex PSA. CXLIII. Tange montes, & fumigabunt. . 105 Ex Libro Proverbiorum. Ex CAP. I. Parabolæ Salomonis filii David, Regir Convertimini ad correptionem meam: En proferam vo- bis Piritum meum, & oſtendam vobis verba mea. .- 221 Ex CAP. IX. N quis eſt parvulus, veniat ad me. 38 Et inſipientibus locuta eſt: venite, comedite a6 meum, & bibite vinum, quod miſeui vobis. Ibid. Sapientia miſcuit vinum. Ibid. & 295 Sapientia ædificavit ſibi domum, excidit columnas ſep- tém. „11 5 Immolavit victimas ſuas, miſcuit vinum, & propoſuit menſam. Ibid. & 119. & 295 Excidit columnas ſeptem. 175 Ex CAP. XXV. Mala aurea in lectis argenteis, qui loquitur verbum in tempore ſuo. 222 Ex Eccleſiaſie. Ex CAP. II. Et gaudio dixi, quid frufirà deciperit. Et extruxi mihi Piſcinas, ut irrigarem ſylvam ligno- rum germinantium. 292 Ex CAP. VII. Cor ſapientium, ubi triſtitia eſt, & cor ſtultorum, ubi lætitia. 147 Ex Cantico Canticorum. Ex CAP. I. Indica mihi, ubi paſeas, ubi cuhbes inme- ridie r ne vagari incipiam poſt greges ſodalium tuo- rum. . II. & 217 Faſciculus Mrrhbæ inter abera mea commorabitur. 43. & 75. & 107. & 125. & 234. && 269 Murænulas aureas faciemus tibi vermiculatas argento. 75. & 86. & 113. & 125. & 182. & 232. & 233. & 298 Dum eſſet Rex in accubitu ſuo, Nardus mea deslit odorem ſuum. 86. & 103. & 182. & 213. & 269. & 298. & 299. & 339 Oſculetur me oſeulo oris ſui, quia meliora ſunt ubers tua vino. 113 Lectulus noſter floridus. 125. & 213 Meliora ubera tua vino. 33390 Trahe me: poſt te curremus, in odorem unguentofatss tuorum. 134. 8& 228. & 232 Ni ignoras te, egredere, & abi poſt veſtigia gyégith. 140. & 264. & 314 Filii Matris meæ pugnaverunt contra me, poſatetunt me cuſtodem in vineis. 189. & 197. &207 Nolite me conſiderare quòd fuſca ſim, quin Aecolora- vit me ſol: ſilii matris meæ pugnaverunt comtta We: 115. & 194. & 197. & 203 Poſt te curremus in odorem unguentorum tuorann 213. & 229. & 232 Uhi paſeis ubi cubas in meridie. 217 Meliora ubera tua vino. Oleum effuſum nomen tut 23 Introduxit me Rex in cellaria ſua. , Tigna domorum noſtrarum eedrina. Peſulum ℳ. mei aperti. Botrns Oppri Dilectus meis mihi. m, lct. ur n t 1 iss 4 , Miun . 45 ir n n gn. nint e c Antate or ußſit mluſte. ur e i Hrull ilie 1 ior. er lnnt Ginu met: litlen Nlone nunter glti Ulekuln nen gle ui eun Simeuj, alahe filia nnſan ſeit lnc giu enn urn in Alin Jalon inener lielheritate lin y. falmt de t thrrie y n n Devia leitexr be. ſaianin, 3 libano U a ncli tte brghi , nen D Libe a, 4, di utn 7 ignihiig . il 4 , arnle, ni, benit lmmite (Mlfrſäigl AMextilt n ſeuitdinn i, lbid dr ren in line re iu⸗ keſale. Ninigenn 5 tium, tinſin i. Canicmm 11 1 leſs uſ⸗ Niora ſum, ſed formoſ[a. V Ex CAP. II. Jonet vox tua in auribus meis: vo enim tua dulcisd. Lt facies tua decora. Cupite nobis vulpes parvas quæ demoliuntur vineas. 13. & 23 5. & 254. & 315 Gicut lilium inter ſpinas, ſv amica mea inter filias. Folaerunt me cuſtodem in vinis: Vineam meam non cuſtodivi. pag. 282 362 Ibid. 23. & 189. & 195. & 197. & 240. & 346 TFulcite me floribus, ſtipate me malis, quia amore langueo. 44. & 114. & 133 . Introduxit me Rex in cellam vinariam, ordinavit in me oharitatem. 113. & 171 Hlyems tranſut, imber abiit: Kores apparuerunt in terra noſtra. 114. & 126 136 Columba mea in foraminibus petræ. Wcut malus inter ligna lvarum, ſir Dilectus meus inter ſilios. 171. & 173 Loo flos onmpi. 171. & 177 Columba mea in foraminibus peiræ: oſiende mihi aciem tuam. 223 Nam vinea noſtra flornit. 254 Surge, propera, amica mea, columba mea, for- moſa mea, & veni. Jam enim hyems tanſiit, iempus putationis advenit. 389 Ex CAP. III. Ferculum fecit ſibi Rex Salomon de lignis Jethim. 103. & 241 Media charitate conſtravit. 103 Tenui eum, neç dimittam. 113 Paululum cum pertranſiſem eos, inveni quem diligit anima mea: tenui eum. Ibid. & 23 5. & 252 Lelktulum Salomonis ſexaginta fortes ambiunt, omnes tenentes gladios. 115. & 159 In Lectulo meo quæſivi, quem diligit anima méa: quæſivi eum & non inveni. 125§. & 213 Adjuro vos, fliæ Jeruſalem, ne ſuſcitetis , neque evigilare faciatis Dilectam. 141 Num quem diligit anima mea, vidiſtis? 196. & 23 5 PFerculum fecit N⸗ Rex Sulomon de lignis Libani. 241 Columnas ejus fecit argenteas, reclinatorium aureum, aſcenſum purpureum. 303 En lectulum Salomonis ſexaginta fortes ambiunt; om- nes tenentes gladios. Ibid. Media charitate conſtravit propter filias Jeruſalem. 1 318 Ex CAP. IV. Dentes tui ſicut grex tonſarum, qucæ aſcenderunt de lavacro. 23‧ & 112 Wcvt turris David collum tuum: mille elypei pen- geoent ex eau. 112. & 319 Veni roronaberis. 114 Veni de Libano, Wonſa méea. Ibid. Hortus concluſis, Soror mea Syonſa. Ibid. & 115 8; & 328 Vadam ad montem myrrheæ, & ad collem thuris. 168 Vulneraſti ror meum, in uno oculorum tuorum, & in uno crine colli tui. 213. & 258. & 385 Veni de Libano, veni: coronaberis de cubilibus Leo- umum, de montibus Pardorum. 233. & 346 Horius conclufus. Emiſones tuæ Paradiſus. 253 Favus diſtillans labia tua, Ponſa; Mel & Lac ſub . lingus tu,. 330. & 346 334 Veni Autſter, & perfla hortum meum. Sulrge,; Aquilo, & veni, Alſter. j Tota pulobra es, Amica mea; & macula non eſt in te. 46 37 . . 1 . Qusm pulchra es amica mea, quàm pulehra es! Uculi tui Columbarum, abſque éo, quod intrinſecus latet. 7 Oculi tui Colambarum. Duo ubera tua ſicut duo hin- nuli capreæ gemelli. 354 Sacræ Scripturæ. Ex CAP. V. Qualis eft dilettus tuus ex dileſso, pulcherrima mulierum 2 Qus declinavit diletus tuns * & quæremus eum tecum. 23. & 86. & 211 Vülneraverunt me, tulerunt ballium meum mihi. Qus abiit diletus tuus? 23. & 211 LExpoliavi me tunicà med. 2² Tulerunt pallium meum mihi cuſtodes murorum. Ib. & 109. & 162 Invenerunt me cuſtodes, qui circumeunt civitatem; Percuſerunt me & viulneraverunt me. 24. & 109 S&& 135. & 161. & 315. & 328 Comedite, amici,; & bibite, & inebriamini, chariſi- mi? 64 Si inveneritis dilettum meum, ut nuntietis ei, quia amore langueo. 78. & 133. & 194. & 209. & 211 Vulneraverunt me, tulerunt pallium meum mihi. 91 Wanus meæ ſtillaverunt myrrham. Ibid. & 288 Lavi pedes meos: quomodò inquinaho illos. 99 124 Adjuro vos, ſliæ Jeruſalem, ſi inveneritis Dilettum meum. 141 Vox dilecti mei pulſantis: Aperi mibi, Soror mea, Amica mea, Columba mea. 162. & 184 Veni in hortum meum, meſſui myrrbam meam. 171 Labia ejus lilia, diſtillantia myrrham primam. 181 Aperi mihi, ſoror mea. Expoliavi me tunicà meà. 184 Dilectus meus miſit manum ſuam per foramen, & venter meus intremuit ad tactum ejus. Nurrexi ut aperirem dilecto meo. Ibid. & 234 Veniat Dilectus meus in hortum ſuum. 193 Aperi mihi, ſoror mea: quia cauput meum plenum eſt rore. Lavi pedes meos, quomodo inquinabo illos? Ibid. & 209. & 211 Qualis eſit Dilectus tuus * Candidus & rubicundus, electus ex millibus. Caput ejus aurum optimum, comæ ejus ſicut elatæ palmarum. 194 Quò declinavit Diletctus tuus , & quæremus eum te- cum ?5 196 Caput ejus aurum optimum. Crura ejus columnæ mar- morekx: quæ fundatæ ſunt ſuper baſes aureas. 2 10 Caput meum plenum eſt rore, & cincinni mei guttis noctium. 217 Anima mea liquefabta eſt, ut Dilectus locutus eſt. 220 Labia ejus lilia ſtillantia myrrbam primam. Ibid. 8& 346 Didgiti mei pleni myrrhà probatiſimâ. Peſulum oſtii mei aperui Dilecto meo. 234 Caput ejus, aurum optimum: mänus ejus plenaæ hya- cinthis: venter ejus eburneus: gencz illius ſicut areolaæ. 269 Ex CAP. VI. Dilectus meus deſeendit in horium ſuum, ad areolam aromatum, ut paſcatur in hor- tis, & lilia colligat. 119. & 125. & 141: & 335. S 339 Decora ſicut Jeruſalem; pulchra ut Luna, elela ut Jſol. 130. & 319 Pulchra es amicu mea: ſuavis & decora ſicut Jeru- ſalem: terribilis ut caſtrorum acies ordinata. 161 Denies tui ſicut grex tonſarum. Guttur tuum, ſicut vinum optimum. . 220 Säxaginta ſunt Reginæ, & olctoginta concubinæ „ O. eſte reelara,, non eſt numerus. Una eſt Colum- ba mea. 269. & 339 Oculi tui me avolare fecerunt. 85 112 Capilli tui, ſeut grex caprarum. V Ex CAP. VII. Videamus, ſi foruerunt mala punica. 252 Caput tuum ut Carmelus. 112 Naſus tuus ſicut Turris Libani. Ibid. & 319 SNratura tun aſſinilata eſt palmæ, & ubera tua botris: . Mm 4 Dixi: Index Locorum Dirxi: Aſcendam in palmam & apprebendam fructus ejus. pag. 298 Exeamus in agrum, commoremur in villis: videa- mus, ſi floruerunt mala punica. 361 Exeamus in agros, commoremur in villis. 389 Ex CA P. VIII. Ni murus eſt,; adificemus ſuper eum Propugnacula argentea. I15. & 75. & 233 & 330 Vinea fuit Pacifico, in ea quæ habet popitlos. 103 Aquæ multæ non potuerunt extinguere charitatem; nec ſlumina obruent illam. 114. & 302 Fortis eſt ut Mors dilectio. 124 Mille ti pacifici, & ducenti hbis, qui cuſtodiunt fru- tus ejus. 152 Vir affert pro fructu ejus mille argenteos. Ibid. Quis mihi det te fratrem meum, ut inveniam te fo- ris, & deoſculer te? 196 Quis mihi det te fratrem meum ſugentem ubera Ma- tris meæ, ut inveniam te foris „ & deoſculer te? 213 Ui inveniam te foris, & deoſculer te, & jam me ne- mo deſpiciat. 214 Læva ejus ſub capite meog: & dextera illius ample- xabitur me. Adjuro vos, filiæ Jeruſalem ne ſuſ- citetis, neque evigilare –N Dilectam. 233 Soror noſtra ubera non habet. Si murus eſt, ædifice- mus ſuper eum propugnacula argentea: ſi oſtium eſt, compingamus illud tabulis cedrinis. 234 Aſſimilare Capreæ, binnuléque cervorum ſuper mon- tes aromatum. 247 Fortis eſt, ut Mors dilectio. Lampades ejus, lampa- des ignis atque flammarum. Aquaxæ multæ non po- tuerunt extinguere chæritatem: nec flumina obruent Allam. 318 Soror noſtra parva, & ubera non habet. 330 doror noſtra ubera non babet. NR murus eſt, adifice- mus ſuper eum propugnacula argentea. 362. & 369 Ex Libro Sapientiæ. Ex CA. II. Coronemus nos roſis, antequam mar- ceſcant... Opprimamus pauperem, nec parcamus viduæ. 138 Ex CAP. III. Impii autem correptionem habebunt- quia neglexerunt juſtum, & à Domino receſſerunt. Napientiam enim & diſciplinam qui abjicit, infelix N. 29 Ex CAP. V. Ergo erravimus à via veritatis. 308 Ex CAP. X. Certamen forte dedit ei ut vinceret. 129 Ex Libro Eccleſiaſtici. Ex CAFP. XXIV. Qui audit me, non confundetur. 59 Ex CAP. XLIII. Vide Arcum, & benedic eum, qui fecit illum. 364 Ex Iſaia. Ex CAF. I. Dereliquerunt Dominum, abalienati ſunt retrorſum. A planta pedis uſque ad verticem non eſt in eo ſanitas vulnus & livor & plaga tu- mens non eſt circumligata, nec curata medicami- ne, neque fota oleo. 29 Non redimetur, & conteret ſceleſtos, & peccatores Vimul, & qui dereliquerunt Dominum, conſimen- tur. Ibid. Omne caput languidum. 201 Lavamini, mundi eſtote, auferte malum cogitatio- num veſtrarum. 2 Di fuerint peccata veſtra ut coceinum, quaſi néx de- albabuntur. Ibid. Cum extenderitis manus veſiras, avertan oeulos meos à vobis: Manus enim veſtræ ſanguine plenæ ſunt 6 Terra veſtra deſerta, civitates veſtræ ſuccenſa 45 Pupillo non judicant; & cauſa viduæ non g . tur ad illos. 381 Frincipes tui infideles, omnes diligunt muneræ. Ibid SNequuntur retributiones. 249. & 381r Omnes diligunt munera, ſequuntur retributiones Pupillo non judicant: & cauſa viduæ non in re⸗ ditur ad illos. Ex CAPF. I I. Et ſuper omnes naves Tharſis, & ſu- per omne quod viſu pulechrum eſt. 257 Repleta eſt terra argento, & auro, & non eſt ſnie theſaurorum ejus & innamerabiler Tuadrigæ ejus. Opus manuum ſuarum adoraverunt: Ne ergo di- mittas cis. 309 Projeciſti enim populum tuum domum Jacob. guis repleti ſunt ut olim, & augures babuerunt, ut Philiſthiim, & pueris alienis adbaæſerunt. Ibid. Ex CAF. III. Veſtimentum tibi eſt: princeps eſto noſter. 1 Ex CAP. VI. Regem Dominum exercituum rihcce. lis meis. 63 Sanöätus Dominus exercituum. 112 Et volavit ad me unus de Neraphim, & in manu ejus calculus. Et tetigit os meum. 125 deraphim ſtabant ſuper illud: ſex alæ erant unicu- que, duabus velabat unuſquiſque faciem ſuam & duabus velabat pedes W Wade Rede Ibid. & 337 Væ mibi, quia tacui quia vir pollutus labiis ego ſum, & in medio populi polluta labia habentis ego ha- bito. ſ 257 Et Regem Dominum exercituum vidi oculis meis. lbid. Ex CAP. VII. Gbilabit Dominus muſcæ, & api, guæ eſt in terra Aſſur⸗ & venient & requieſcent omnes in torrentibus vallium. 2 Ex CAP. XI. Egredietur virga de radice Jeſe, & Ros de radice ejus aſcendet. 6. & 282. & 301 Percutiet terram virgu oris ſui, & Wiritu labiorum ſuorum imerficiet impium. 282. & 301 Et erit Juſtitia cingulum lumborum ejus., 292 In die illa radixæ Jeſſe, qui ſtat in ſignum populorum. 301 Ex CAP. XV. Moste vaſtata eſt Moab: quia nolle vaſtatus eſt murus Moab. Super Nabo, & ſuper Medaba, Moab ululabit. Clamabit Heſebon G Eleale, uſque Jaſa audita eſt vox eorum. 286 Ex CAP. XXVI. Salvator ponetur in ea murus, & antemurale. 6 Ex CAP. XXX. Erit vobis fortitudo Pharaonis in confuſionem. Filii nolentes audire legem Dei. Qui dicunt videnti- bus; Nolite videre: & aſpicientibus; Wolite aſpi- cere nobis ea, quæ recta ſunt. LVoquimini nobis placentia. 275 Ex CAP. XXXV. Tunc aperientur oculi cœcorum; & aures ſurdorum patebunt. Tunc ſaliet ſicut cer- vus claudus. Ipſi videbunt gloriam Domini, G decorem Dei noſtri. 131 7. . „ .à . In cubilibus, in quibus prius Dracones babitabant, orietur viror calami & junci. 224 Ex CAFP. XXXVI. Quper quem babes duciem- quia receſſſti à me? Ecce confidis ſuper baculum arundineum confrattum iſtum, ſuper Mb)pnn. Cui ſi innixus fuerit homo, intrabit in maruits ejus, & perforabit eam. Ex CAP. XL. Omnis caro fœnum. 348 Ex CAP. XLII. Confundantur confuſßione, gui con- Rdunt in lIeulptili, qui dicunt conflatili, Vos 1. D noſßtri. MN. UI Mi fin W mi etlin eMY Nn Altonmn ir Sil. nmnenn t Uln.I. 4 a nein tbee ICe.U le m lion, A. ECIII . nient n. deris. 1CA. LXI lunt dart gleiu 1CA. LXI Uni an in inmn er⸗ ECr. LXI mnur mnent U. LXV. ; vall myii ren Miun, nn mnlt kCAN. un, Ulnit 1 Alnil, lir ihn a arine n eiare üe„,. i cane 4. glumni ni 0 4 llama Enin, e⸗ ntian, D te nin ibt nec „ 0 hn he; ſeiten lgnn 4 canſa di , 4 4 1 mer narer I un et. ban, n unenkieae ranennt:) um dn Auglier lle⸗ lieni Allten ninmn exntin un. Nrilin i t nein lud: ſe duet nſiſte in E 1dir alumlli lus latiglka reituen un t Dminun „. G Tenin ie ln. 1igt iun. enbumni ltaret Mu; 1. VA dh Npen ie ii. (imut, ltetnen nnr ghen 19 aliſmin 5 „e b Aßinenii rel n. . ie relid , In. 3 Abn H Sacræ Scripturæ. Ex CAP. XLIV. Quis formavit Deum, & ſeulptile conſtavit ad nihbil utile à Erce omnes participes ojus confundentur. IPid. Ex CAP. XLV. Iraël ſalvatus eſt in Domino ſalute æiernd: non confundemini, & non erubrſcetis uſque in ſæculum ſæculi. 9 Ex CAP. XLVII. Deſcende, ſede in pulverz virgo, klia Bahbylon, ſede in terra: non eſt ſolium Kliæ Chaldæorum. 267 Ex CAP. XLIX. Quis genuit mihi iſtos: Ego ſte- rilis, & non pariens, trantmigrata & captiva! & iſtos quis enutrivit? Ego deſtituta & ſola⸗ & ii ubi hic erant? 22 Vivo ego, dicit Dominus, quin omnibus his velut ornamento veſtieris. 51 Ex CAP. L. Corpus meum dedi percutientibus: fa- eiem meam non averti ab incerepantibus & conſ- vuentibus: 60 Ex CAP. LII. Conſurge, conſurge, induere fortitu- dine tua dion, induere veſtimentis gloriæ tuæ Jeru- lalem. 15 Ex CAP. LIII. Quaſi abſconditus vultus ejus & deſpeclus, unde nec reputavimus eum. 86 Ex CAP. LIV. Woli timere. Ex CAP. LX. Leva oculos tüos, & vide; omnes iſti congregati ſunt, venerunt tibi : filii tui de lou⸗ venient, & ſliæ tuæ de latere ſinrgent. Tunc videbis, & aftues & mirabitur, & dilatabitur cor tuum. 21 FPonam te in ſitperbiam ſæculorum & mamilla Regum labtaberis. Ibid. Ex CAP. LXI. Pro confuſione veſtra & ruboré lau- dabunt partem eorum : propter hoo in terra ſua duplicia poſſidebunt, lætitia ſempiterna erit eis. 59 Ex CAP. LXIII. Me ſormolus in ſola ſua. 15 Calcavi eos in furore meo, & aſperſus eſt ſanguis eorum ſuper veſtimenta mea. Ibid. Ex CAP. LXIV. Omnes enim juſtitiæ noſtræ ſicut pvannus menſtruatc. 182 Ex CAP. LXV. Et erunt campeſtria in caulas gre- gum, & vallis Achor in cubile armentorum populo meo, qui requiſierunt me. Et vos qui dereliquiſtis Dominum, numerabo vos in gladio. Ecce ſervi mei comedent, & vos eſurietis. 29 Ex Jereinia. Ex CAP. I. U evellas & deſtruas, & æadifices & Plantes 84 Le⸗ tu vides, Jeremia? Virgam vigilantem ego vi- QLeo. 11 Quid tu vides? Ollam Jſuccenſam ego video. Ibi & 184. & 209. & 239 Ecce dedi verba mea in ore tuo. 18 Tu ergo accinge Iumbos tuos, & Lurge, & loquere ad eos omnia, quæ ego præcipio tibi. Ibid. Ex CAP. II. Hæc dicit Dominus; Recordatus ſum tui miſerans adolelcentiam tuam & charitatem deſ- ponlationis tiæ, quando ſequuta es me in deſerio; in terra quæ non ſeminatur. 115 Vade, & elama in auribus Jeruſalem⸗ Hæc dicit Dominus, Recordatus ſum tui miſerans adoleſcen- tiam tuam. . 122 & laveris te nitro ; & multiplicaveris tibi herbam Borith: maculata es in iniquitaté tua, coram me. dub omni ligno frondoſo proſternebaris meretrix. Ego autem plantavi te vineam electam. Ibid. Ex CAP. III. Confuſio comedit laborem patrum no- Rrorum. . 60 Dormiemus in confuſione noſtra, & operiet nos igno- nrinia noſtra gquoniam Domino Deo noſtro pecca- vimus nos, & patres noſiri ab adoleſcentiâ noſtrdà uſque ad diem hanc. Ibid. Ex CAbP. IV. Aſpéxi terram, & ecte vacua erat & nihili- & cœlos, & non erat lux eis. 112 Ex CAp. V. Super quo propitius tibi eſſe potero? flii tui dereliquerunt me. 30 Ex CAB. VII. Projiciam vos d ſjacie mea: Tu ergo noli orare pro populo hoc, & non obſiſtas mihi. quia non exaudiam te. 258 Ego ſum; ego vidi; dicit Dominus. IDid. Ex CAP. X. Væ mihbi, ſuper contritione meâ, peſſi- ma plaga mea. Congrega de terra confuſionem tuam : quæ habitas in obſidione. Ibid. Ex CAP. XKI. Mittamus lignum in panem ejus, & eradamus eum de terra viventium. 138 Ex CAP. XIV. MNe des nos in opprobriun, neque facias nobis contumeliam ſolii gloriæ tuc. 59 Ex CAP. XVII. A Domino reæcedit cor ejus. Habi- tabit in ſiccitate; in deſerto, in terrd ſalfuginis, G' inhabitabili. 30 Expectatio Iſrazël, Domine: omnes qui te derelin- Wine, confundentur. Recedentes à te in terrâ ſeri- entur. Ibid. Ex CAP. XI X. Eô quòd dereliquerint ne, & I'ba- verint Diis alienis: & repleverunt locum iſtumz Janguine innocentum. Proptereà non vocabitur am- plius lotus iſte vallis filii Ennom, ſed vallis ooci- Nionis. Et diſſipabo oonſilium Juda: & ſubvertam eos gladio in conſpeétu inimicorum ſuorum. Et da- bo cadavera eorum eſcam volatilibus oœli; & be- Niis terræ. Sic conteram populum iſtum, ſicut con- teritur vas iguli, quod non poteſt ulira inſtaurari. — 29 Ex CAP. XX. Ieircò qui perſequuntur me, ecadent; confundentur vehementer. 59 Qui perſequuntur me, cadent : quia non intellexe- runt opprobrium ſempiternum, quod numquam de- lebitur: Ibid. Quare de vulvà egreſſus ſum, ut viderem laborem, & dolorem, & conſumerentur in confuſione dies mei⸗ 60 Ex CAP. XXXI. Eete ego adducam eos de terra Aquilonis. Inter quos erunt cœcus & claudus, & Pragnans & pariens ſimul, cœtus magnus rever- tentitim huc. 296 In ſtetu venient; & in miſericordia reducam eos: & aäd duvam eos per Torrentes aquarum in via febta; & non impingent in ea: quia fabtus ſam Irasli Pater, & Ephraim primogenitus meus eſt. lbid. Ex Threnis ſeu Lamentationibus. Ex CA P. I. Plorans ploravit in nolcte, G. luchry- mæ ejus in maxillis ejus. 94 Ex Baruch. Ex CAF. I. Domino Deo n ſtro Juſtitia: nobis au- tem confuſio faciei n'ſtræ, Ktout eſt dies bæc omni Juda. 60 Ex CAP. III. Quid eſt Iraël, quod in terra inimi- corum es?* Inveteraſti in terra aliena, coinqui- natus es ocum mortuis: deputatus es cum deſcen- dentibus in infernum. Dereliquiſti fontem Sapien- tic. 30 Ex Ezechiele. Ex CA P. I. Nimilitudo autem vultus eorum, fabies Homi- Index Locorum . Hominis, & facies Leon's à dextr's ipſorum qua- uor. pag. 110 Vidi quaſi ſpeciem ignis in circuitu. Velut aſtebtus arcus cum fuerit in nube. 126 Et manus hominis ſub pennis eorum in quatuor par- tibus. 125 Vidi, & ecce Ventus turbinis, & nubes magna, & ignis involvens. 168 Juxta fluvium Chobar aperti ſunt cæli, & vidi vi- ſiones Dei. 194 Nubes magna, & ignis involvens: & de medio eius quaſi ſpecies ATechi & ex medio ejus ſimilitudo quatuor animalium. 234 Unumquodque ante faciem ſuam gradiebatur. 365 Ex CAP. II. Mitto ego te ad flios Iraël, ad gentes apoſtatrices, quæ receſſerunt à me. Verba eorum ne timeas, & vultus eorum ne formides. 30 Increduli & ſubverſores ſunt tecum; & cum Scorpio- nibus habitas. Ibid. Ex CAP. IV. Et tu, fli hominis, ſume tibi late- rem: & deſcribes in eo civitatem Jeruſalem: & ordinabis adverſus eam obſidionem. 154. & 301 Obfirmabis faciem tuam ad eam, & erit in obſidio- nem. 301 Ex CAP. VI. Contrivi cor eorum fornicans, & re- cedens à me. 30 Ex CAP. VIII. Fili bominis: putaäßne vides tu, quid iſti faciunt. Fode parietem. Et cum fodiſſem: Ecce omnis ſimilitudo reptilium, & animalium abominatio, & univerſa Idola domus Iſrael. 239 Ex CAP. XIV. Ego Dominus reſpondebo ei in mul- titudine immunditiarum ſuarum. Ut capiatur do- mus Irasl in corde ſuo, quo receſerunt à me. 28 Ex CAP. XVI. Ecce baæc fuit iniquitas Sodomæ ſo- roris tuæ, ſuperbia, ſaturitas panis, & abundan- tia. 20. & 67 Recordabor ego pacti mei: & ſuſcitabo tibi pactum ſempiternum. Recordaberis viarum tuarum, & confundéris. 59 Ergo & tu porta confuſionem tuam, quæ viciſti pec- catis tuis ſorores tuas, ſceleratius agens ab eis: confundere & porta ignominiam tuam, quæ juſtifi- caſti ſorores tuas. 60 Ex CAP. XVII. Aquila grandis venit ad Liba- num, & tulit medullam cedri. 241 Tulit medullam cedri ſummitatem frondium ejus aviulſit. Ibid. Ex CAP. XXII. Jacerdotes ejus contempſerunt le- em meam. 58 Ex CAP. XXXII. Solem nube tegam, & luna non dabit lumen ſuum. 355 Ex CAP. NXXXVI. Hæc dicit Dominus Deus: Ec- ce ego in z?elo meo locutus ſum, e quòd confuſio- nem gentium ſuſtinueritis. Montes Iſrazl ramos ve- Mros germinetis, & frubtum veſtrum afferatis po- pulo meo Iſraël: prope enim eſt ut veniat. .59 Ex CAP. XXXVII. Aruerunt oſa noſtra, & periit pes noſtra, & abſciſſi ſumus. Propterea vaticina- re, & dices ad eos: Ecce ego aperiam tumulos veſtros, & educam vos de ſepulchris veſtris. 234. A quatuor ventis veni Wiritus, & inſifta ſuper in- terfectos iſtos, & reviviſcant. Ibid. It prophetavi: & ingreſus eſt in ea Spiritus, & vixerunt: ſteteruntque ſuper pedes ſuos exercitus grandis nimis valde. 34 Dimiſit me in medio campi, qui erat plenus oſſibus mortuorum. Ibid. Oſa arida, audite verbum Domini. Ibid. Haæc dicit Dominus: A quatuor ventis veni Spiritus, & inſuffa ſuper interfettos iſtoo. 121. & 245 Vixerunt : Rteteruntque ſupra pedes ſuos exercitus gramdis nimis valde. 209 Ex CAP. XXXIX. Et ſcient Gentes, quoniam in iniquitate ſud capta ſit domus Iſrazl: ed quòd de- reliquerint me, & abſconderim faciem meam ah eis, & ceciderint in gladio univerſi. Juxta im- munditiam eorum & ſceelus feci eis. 0 Nunc reducam captivitatem Jacob, & miſerebor om- nis domus Iſrael. Portabunt confuſionem ſuam. I Ex Daniele. “ Ex CAP. I. Dentur nobis legumina ad veſcendum, & aqua ad bibendum. 27. & 268 Ex CAP. II. Hujus ſtatuæ caput ex auro optimo erat: pedum quædam pars erat ferrea, quædam autem fibtilis. 240 Percuſſit ſtatuam in pedibus ejus ferreis, & ftili- bus, & comminuit eos. Tunc contrita ſunt pariter ferrum, teſta, æs, argentum, & aurum. 302 & Nulluſque locus, inventus eſt eis. Ex CA P. III. Iniqué egimus recedentes à te, & de- liquimus in omnibus & tradidiſti nos in manibus inimicorum noſtrorum peſſimorum. 30 Ommnis populus, & lingua quæcumque locuta fuerit blaſphemiam contra Deum M ſach, Sidrach, & Abdenago, diſpereat, & domus ejus vaſtetur. Et excuſſit flammam ignis de fornace, & fecit dium fornacis aſ ventum roris flantem. 37 Tradidiſti nos in manibus inimicorum noſtrorum peſ- ſimorum, & Regi injuſto & peſſimo ultra omnem terram. 58 Confuſio & opprobrium facti ſumus. Ibid. Nervi Dei excelſi, egredimini, & Venite. Contempla- batur viros illos, quoniam nihil poteſtatis habuiſ- ſet ignis in corporibus eorum. Et erumpene ait: Benedittus Deus Sidrach, Miſach, & Abdenago, qui eruit ſervos ſuos, qui verbum Regis immuta- verunt, & tradiderunt corpora ſua ne ſervirent, & ne adorarent omnem Deum, excepto Deo ſuo. 176 A me ergo poſitum eſt boc decretum, ut omnis popu- lus, tribus & lingua quæcumque locuta fuerit blaß phemiam contra Deum Sidrach, Miſach, & Ab- denago, diſpereat, & domus ejus vaſtetur. 183 & 248 Tunc Nabuchodonoſor repletus eſt furore, & aſpelctus faciei ejus immutatus eſt. 187 Non eſt in tempore hoc incenſum, ut poſſmus inve- nire miſericordiam tuam: ded in animo comtrito, & ſpiritu humilitatis ſuſcipiamur. 246 Fecit medium fornacis quaſi ventum roris Flantem. Ibid. Veréne Sidrach, Miſach, & Abdenago, Deos meos non colitis? 256. & 343. & 344 Notum ſit tibi, Rex, quia Deos tuos non colimus , & hſiatuam auream, quam erexiſti, non adoramus. . 268 Peccavimus, inique egimus: Ned in animo conirito, & in Wiritu bumilitatis ſuſceipiamur. lbid. Ntatimque, in ipſo tempore accedentes viri Chaldæi accuſaverunt Judæos, dixeruntque Regi: Rex in. æternum vive. JNunt viri Judæi quos onßinaiſi l per opera regionis Babyloniæ, Jidrach, Miſach 2 &0 Abdenago: viri iſti contempſerunt, Rex, den eretum tuum: Deos tuos non colunt, & Ratuant auream, quam erexiſti, non adorant. 343 Ex CAF. IV. Cumque ſermo adbuc eſet in ore ke- gis, vox de cœ&lo ruit. 12 Videbam, & ecckg Arbor in medio terræ; & aluitudo ejus nimia. 11 , ſignun muent nfa tandel DC. VI. I murite beraret enmn l ler reu ſnun aun ie IMia in grane⸗ al in anre llxlemm Auttitue let cMpite n. liht icfelan illongie. tennt. idl l it nar ce Whe . n en, gi Unntt er, e e l 0 „. ) nle en, ene itene 1 eei e. lecob, le. unin, li; hit erantts, enen, “D eu ſni ne ennt ſ 1 un, Pei u kerlent ii miliiſinin deſinonn. Aurtnelti n M In i 4 4 de fmin ti inimmiconaum 1 & heſnune li ſenu. i, & Vaunl imn ibi e unmn. Nim , Mſcchiig Jui verimj ⸗ empuni ⸗ Deun, ) ebecren acumngu 1 Iatach, Aumnez 9 u Sfun 1 etſen, 1 4 . n: NdNM 74 R/ Ventu ſol, i4 Dn 4 . n Aer u: Mn ,ſifi e culnn e, Giminge , G Mſ Nnt Sacræ Scripturæ. Vien de clo camavit Succidite arborem, & pra- cidite ramos jus. pPag. 1I8 Subter 'am habitabunt animalia & beſtic. Ibid. Pecenta tna elemohnis redime. 128 Reſpondi tque Rex & ait: Nonne hac eſt Babylon Juam er, ædihcavi in domum regni, & in gloria decoris l 254 Ejicient te ab hominibus, cum beſtiis erit habitatio ta. QOuamobiem . Rex. conſilium meum placeat tibi, & peccata tua teemoſynis redime, & ini- nitates tias miſericordiis pauperum : forſitan iguolcet deliltis tuis. 11 Vov de cœlo ruit: Tibt dicitur, Nabuchodonolor Rex, regnum tuum tranſibit à te, & cum beſtiis & feris erit habitatio tuas fœnum quaſi bos co- medes. 314 Ex CAP. V. Tunc jubente Rege indutus eſt Daniel purpurd; & circundata eſt torques aurea ollo ejus. 15. & 276. & 378 Appenſus es in ſtatera, & imventus es minus habens. Diviſum eſt Regnum, & datum eſt Medis, & Per- Ntr. 15 Præcepit ergo jam temulentus, ut afferrentur vaſa aurea & argenten, quæ aſportäverat Nabuchodd- voſor Pater ejus de templo. 5F. & 309 Apparuerunt digiti, quaſi manus hominis ſoeribentis contra candelabrum. Eadem nocte interfectus eſt Balthaſar. Et Darius Medus ſucceſit in regnum. 126. & 308 Balthaſar Rex ſecit grande convivium optimatibus fſuis mille. 308 Apparuerunt digiti, quaſi manus hominis ſcribentis contra candelabrum. 315 Ex CAP. VI. Daniel non curavit de lege tua... Rex Jatis contriſtatus eſt, & bpro Daniele poſuit cor, ut liberaret eumnm. 1I11. & 168 Tune Rex præcepit, & aiduxerunt Danielem, & miſerunt eum in lacum Leonum. Ibid. & 162 & 168. & 176 Viri ergo illi eurioſius inquirentes, invenerunt Da- nielem orantem. 111 Daniel non curavit de lege tua. 135 Lex Medorum atque Ferſarum eſt, ut decretum quod conſtituerit Rex, non liceat immutari. Ibid. Porrò Rex cogitabat conſtituere eum ſuper omne Re- gnum. 162. & 176. & 374 Sulrapæ quærebant occaſionem, ut invenirent Danie- li, nullämque cauſam & ſuſpicionem reperire po- tuerunt. 162. & 374 Daniel de filis captivitatis tribus temporibus per diem orat obſecratione ſua. 168 Educétuſque eſt Daniel de lacu, & nulla læſio inventa eſt in eo, quia credidit Deo ſuo. 176 Dixitque Rex Danieli, Deus tuus, quem colis ſemper liberabit te. . 1 Feneſtrisapertis in cœnaculo ſuo, contra Jeruſalem ribus temporibus flæctebat genua. 211 Daniel „ ſerve Dei viventie, Deus mus, cui tit ſer- vis ſemper, putaäſne valuit te liberare à Leonibus? Ibid. Jubente Rege, adducti ſunt viri illi, qui accuſave- TWunt Danielem, & in lacum Leonum miſſi ſunt iph, & flii, & uxores eorum, & non pervene- runt aſque ad pavimentum laci; donec arriperent eos Leones, & omnia oſa eorum comminuerunt. , ,. „ 339. & 340 Viri ergo illi curioſius inquirentes, invenerunt Da- nielem orantem. 340 Piüur Daniel ſuperabat omnes Frincipes & Satrapas: Quis ſpiritus Dei erat amplior in illo. Porro Rex cogitabat conſtituere eum per omne regnum. 374 Ex CAr. IX. Cim adbuc loquerer, & orarem, & confiterer peccata mea, & peccata populi mei WMral, & proſternerem preces meas in conſpectu Dei mei, pro Monte Sanéto Dei mei. Adhbuc me loquente in oratione, ecce vir Gabriel. Pag. 78 Ex CAP. K. Et non remanſit in me fortitudo, ſod & ſpecies mea immutata eſt in me, & emarcui, nec- habui quicquam virium. 25⁵0 Neti tremens. Ibid. Ex CAP. XIII. Commiſcere nobiſeum.: quòd ſi no- lueris, dicemus contra te teſtimonium, quòd fuerit tecum juvenis, & ob hanc cauſam emiſeris puellas à te. 61. & 262 Ingemuit, & ait« Anguſtiæ mibi ſunt undique; ſi enim hoc egero, Mors mihi eſt. 61 Videntes iniquitatem cucurrimus ad eos. 127. & 342 Cyedidit eis multitudo, quaſi ſenibus & judicibus populi, & condemnaverunt eam ad mortem. 127 & 342 Helcias autem & uxor ejus laudaverunt Deum pro kliä, quia non eſet inventa in ea res turpis. 177 Cum audiſent clamorem famuli, irruerunt per po- Ricum, ut viderent quidnam eſſet. 225 Venitque ad eam adoöleſcens qui erat abſconditus. Ibid. Et illum quidem non quivimus comprehendere: quia fortior nobis erat, & aperto oſtio, exilivit. Ibid. Et exclamavit voce magna Mundus ego ſam à ſan- guine hujus. 235 Judicans judicia injuſta, innocentes opprimens, & dimittens noxios. 249 Nic fatui filii Irazsl, non judicantes, neque quod ve- rum eſt cognoſcentes, condemnaſtis fliam Irael. Ibid. & 342 Et videbant eam denes quotidie ingredientem & de- ambulantem- & exarſerunt in concupiſcentiam ejus. 256 Exclamavit autem voce magnâ Suſanna, & dixit. Deus æterne, noſti omnia antequam fiant. 261 Deus æterne, qui abſconditorum es cognitor. Ibid. Dixerunt coram populo: Mittite ad Saſannam. 262 demen Chanaan, & non JQuda, concupiſcentiæa ſub- vertit cor tuum. 271 Revertimini ad judicium, quia falſum teſtimonium locuti ſunt adverſus eam. . 342 Poſtquam autem ſenes locuti ſunt erubuerunt ſervi vehementer; quia nunquam diétus fuerat ſermo bujuſcemodi de Suſanna. Ibid. Venitque ad eam adoleſcens, qui erat abſoonditus, & concubuit cum ea. 343 Interrogavimus quiſnam eſſet adoleſcens, & noluit indicare nobis. Ibid. Inveterate dierum, nunc venerunt peccata tua. Ibid. Ex CAP. XIV. Et apprehbendit eum Angelus Do- mini in vertice ejus, poſiitque eum ſuper lacum. Venit ergo Rex, & introſpexit, & eoce Daniel ſe- dens. 94 Ex CAP. XIV. Dixitque Angelus Domini ad Ha- bacuc: Fer prandium, quod habes, in Babylonem Danieli. KWKü 154 Recordatus eſt mei Deus. 194 Dabantur eis duo corpora quotidie, & dux oves: & tunc non data ſunt eis, ut devorarent Danielem. 382 Ex Oſee. Ex CAP. II. Wonſabo te mihi, in juſtitia &. Rc cio. V 11 Percutiam fœdus cum beſtia agri, & gladium con- teram de terra. Ibid. Ducam eam in ſolitudinem: & loquar ad cor ejus. 2 8 EPx — Index Locorum Ex CAP. IV. Fornicati ſunt, & non ceſaverunt: quoniam Dominum dereliquerunt. pag. 30 Ex CAE. VIII. Væ eis, quoniam receſſerunt à me: vaſtabuntur. 29 Ex CAP. IX. Propter malitiam adinventionum eo- rum de domo mea ejiciam eos: non addam, ut di- ligam eos. Omnes Principes eorum recedentes. 30 Ex CAF. X. Confuſio capiet Ephraim, & confun- detur in voluntate ſua. 60 Viis frondoſa Iſrazl multiplicavit altaria, exubera- vit ſimulacris. 362 Ex CAP. X I. In funiculis Adam traham eos, in vinculis charitatis. 115 Ex CAP. XIII. Ego cognovi te in deſerto, in terra ſolitudinis. Juxta paſcia ſua adimpleti ſunt, & ſaturati ſunt: & elevaverunt cor ſuum, & obliti ſaumt mei. Et ego ero eis quaſi leæna, ſicut pardus in via Aſſyriorum. Occurram eis quaſi urſa raptis catulis, & dirumpam interiora jecoris eorum, conſumam eos ibi quaſi leo, beſtia agri ſcindet e0s. Feceruntque ſibi conflatile de argento. 233 Ex CAP. XIV. Reddemus vitulos labiorum noſtro- rum. 346 Ex Joële. Ex CAp. I. Sanktificate jejunium, vocate eœ&tum, congregate omnes habitatores terræ in domum Dei veſ. & olamate ad Dominum. 96 Ex CAP. II. Egrediatur ſponſus de cubili ſuo, & ſponſa de thalamo ſuo. 71. & 267 Implebuntur arcæ frumento, & redundabunt torcu- laria vino & oleo. Et non confundetur populus meus in ſempiternum. 23 Et ſcietis, quia in medio Iſrael ego ſum. Ibid. Ex Amos. Ex CAF. III. Numquid Leo rugiet in ſaltu ? Num- quid cadet avis in laqueum, abſque aucupe? 83 Leo rugiet, quis non timebit! 208. & 249 Ex CAP. V. Et revelabitur ſicut aqua Judicium, & Juſtitia, quaſi Torrens. 297 Ex CA P. VII. Fuge in terram Juda, & propheta- bis ibi. Et in Bethel, non adjicies ut prophetes. 3 Non ſum Propheta, & non ſum filius Prophetæ: ſed armentarius ego ſum vellicans Sycomoros. Ibid. Ex Abdia. Propter interfeltionem, & propter iniquitatem in fratrem tuum Jacob, operiet te teef „ & peri- bis in æternum. 59 Et erit Domino regnum. 98 Ex Jona. Ex CAP. I. Jurrexit Jonas, ut fugeret in Tharſis à facie Domini. 134 Et factum eſt verbum Domini ad Jonam, dicens: Surge, & vade in Ninivem civitatem grandem, & prædica in ea. Et ſurrexit Jonas. 183. & 184 Reio enim quoniam propter me tempeſtas haæc grandis eſt per vos. 247 Tulerunt Jonam, & miſerunt in mare: & ſtetit mare à fervore ſuo. 349. & 384 Dixére ſiquidem ad eum nauta: Quod eſt opus tuum?5 quæ terra tua?* & quò vadis Vel ex quo populo u es * Et dixit ad eos: Hebraus ego ſum, & Dominum Deum cœli ego timeo, qui fecit mare & aridam. pag. 352 Quſumus, Domine, ne pereamus in anima viri iſtius quia tu, Domine, ſicut voluiſti, ſeciſti. Et tulerunt Jonam, & miſerunt in mare. lbid. Miſerunt vaſa quæ erant in navi, ut alleviaretur ab eis. Mare ibat, & intumeſcebat. Et dixit ad eos: Tollite me, & mittite in mare, & ceſſabit mare à vobis. 383 Ex CAP. II. Ego autem in voce laudis immolabo tibi. 42 Domini recordatus ſum: ut veniat ad te oratio meg ad templum ſanttum tuum. Ibid. Cum anguſtiaretur in me anima mea, Domini recor- datus ſum. 78 Et præparavit Dominus piſcem grandem, ut depluti- ret Jonam. Et oravit Jonas ad Dominum de ven- tre piſcis. 131. & 247. & 309 Et oravit Jonas de ventre piſcis. Et dixit Domimus Piſci, & evomuit Jonam in aridam. 131. & 2477 & 309 De venire inferni clamavi , & exaudiſti vocem meam. 309 Ex CAP. III. Et crediderunt viri Ninivitæ in Deum & prædicaverunt Jejunium. 22. & 248 Pervenit Verbum ad Regem Ninive: & ſinrexit de ſolio ſuo, & abjecit Veſtimentum ſium à ſe, & indutus eſt ſacco, & ſedit in cinere. 71 Operiantur ſaccis bomines, & clament ad Dominum. . 128 Et vidit Deus opera eorum, & miſertus eſt. dixit: adbhbuc quadraginta dies & MWinive ſubver- tétur. cens: Jurge, & vade in Niniven. Et ſurrexit Jo- nas » & abiit in Niniven, juxta Verbum Domini. 184 Et pervenit Verbum ad Regem Ninive: & ſurrexit de ſolio ſuo, indutus eſi ſacco, & ſedit in e 269 Ex CAP. IV. Et dixit, Bene iraſcor ego uſque ad mortem. Melius eſt mibi mori, quàm vivere. 42 Et afictus eſt Jonas aflictione magna, & iratus eſt, & dixit: Numquid non hoc éſt Verbum meum- propter quod præoceupavi, ut fugerem in Tharſis; Tolle quæſo , animam meam à me, quia melior eſt mihi mors, quàm vita. 17⁵ Et affictus eſt Jonas aflictione magna, & iratus eſt. Putſne bene iraſceris tu ſuper hederam ? Et dixit, Bene iraſcor ego uſque ad mortem. Ibid. Ex Nahum. Ex CAFP. III. Ecce ego ad te, dicit Dominus exer- cituum: & revelabo pudenda tua in facie tua. Et projiciam ſuper te abominationes, & contumeliis te aficiam. Et omnis, qui viderit te, reſiliet à te, dicet: Vaſtata eſt Ninive. 59 Ex Habacuc. Ex CAE. II I. Ur requieſcam in die tribulationi. 122 Ingrediatur putredo in oſſibus meis. Ibid. Ponet pedes meos quaſi cervorum. Ex Sophonia. Ex CAE. III. Judices ejus lupi veſpere, non guebant in man. Ex Tbid. Et cœpit Jonas introire civitatem: & clamavit, G 161. & 221 Et factum eſt Verbum Domini ad Jonam ſecundò di- lbid. 10 1. cMu, 0 n At anmin⸗ m 4 ir Don ir M t 4 N 10 1. ontin SCL N. t ſ nut 7 ulel. C. uCKII. Nrinn Legi⸗ nun. HCALIII. E CAn. W. illtus vire uente. CILIX. 5 lin illis an r inſti, ihtie in ln Uite Clnnpre, 4 enle n, 5 1 n II n Niet e 1Ci 1 * = = 1 i en ulift, n in ie . lei re lal niatale 4 nes, N, A Dnin jl l li. Nidn, diden. I 4 tini Mi inenn in t in ien dluner Al taten O lu 4die N, 1 Munen e juna in gen Muut i 1 ſachj Sſn Beie iithi ini Haſft e i bor , ue Sacræ S Ex Zachari: Ex CAP. I. Convertimini ad me, ait Dominus exer cituum, & convertar ad vos. 51 Et dices ad eos: Hac dicit Dominus exercituum: Con- vertimini ad me, ait Dominus exercitunm: & ton- vertar ad vos, dieit Dominus exeroituuin. Haé dicit Dominus exereituum, Convertimini de viis veſtris malis : & non audierunt; neque attende- runt ad me, dicit Dominus. 77 Ex CAP. II. Ego ero ei, ait Dominus, murus ignis iiin eireuitu. 114 Ex CAP. III. Super lapidem unum ſeptem oculi. 359 Ex CAP. VII. Et noluerunt attendere, & aver- terunt ſcapulam recedentes. Et cor ſuum po- ſuerunt ut adamantem, ne audirent legem. 30⁰ Ex Malachia: Ex CAP. III. 4 diebus Patrum veſtrorum receſſ-- his à legitimis meis. Revertimini ad me, & es5oy revertar ad vos. lbpid. Et dixiſtis, in quo conſigimus te? In decimis & pri- mitiis. Et in penuria vos malediöéti eſtis, & me vos configitis gens tota. Ibid. Ex Libro Primo Machabæorum. Ex CAb. I. Cognovit, quia moreretur. 294 Ex CAP. II. Accenſus eſt furor ejus ſecundum ju- dicium Legis, & infiliens trucidavit eum ſuper aram. 14. & 47 Ex CA P. III. Et jejunaverunt illa die, & induerunt ſe ciliciis. 27 Ex CA P. IV. Apparuit Judas in campo cum tribus millibus virorum tantům: qui tegumenta, & gla- dios non habebant. Et congreſſi ſunt, & contritæ luunt Gentes. . Ibid. Ex CAP. IX. Sponſus proceſſt: & fratres ejus ob- viam illis cum tympanis. Et ſurrexerunt ad eos ex inſidiis, & occiderunt eos: & converſe ſunt nuptiæ in luttum, & vox muſicorum in lamentum. 241 Ex Libro Secundo. Ex CAP. I. Libera eos, qui ſerviunt Gentibus, & contemptos, & abominatos reſpice. Affige oppri- mentes nos, & contumeliam facientes in ſuperbia. Ex CAP. III. Heliodorus autem, boſtid oblatà, & Oniæ gratias agens, repedabat ad Regem. 361 Ex CA P. VIII. Rogabat ne hoſtibus reconciliaren- tur : ante oculos habentes contumeliam, quæ lo- co ſancto ab his illata eſſet, itémque lugiltin ha- bitæ civitatis injuriam. His verbis conſtantes ef- lebti ſunt, & pro legibus & patriâ mori parati. Ex CAP. N. Cum frequenter proditor audiret, accu- latus ab amicis, veneno vitam ſinivit. 344 Ex Matthæo. Ex CAP. I. David autem Rex genuit Salomonem ex ea, quæ fuit Uriæ. 17 Liher generationis JESU-CHRISTI,filii David, lii Abraham. 82 Judas autem genuit Phares & zaram de Thamar. 305 EkEtithicæ Tom. II. cripturæ. Ex CAP. II. Et apertis theſauris ſuis, obtulerunt ei munera, auvun, thus, & myrrham. 44 Ut & égo veniens adorem eum. 200. & 201 Mittens occidit omnes pueros qui erant in Bethle- hem, à bimatu & infrd. .201 Ex CAP. III. Tunc evwibat ad eum Hieroſolyma, & omnis Judæa, & omnis regio circa Jordanem, & baptizabantur ah éo ; confitentes peccata ſua. Appropinquavit regnum cœlorum. 76 Pœnitentiam agite. ÕB ᷑Ipid. Progeniés viperarum, quis démonſtravit vobis fugeré à ventura ira * Dico vobis, quoniam potens eſt Deus, de lapidibus iſtis, ſuſeitare filios Abrabaæ V 126. & 136 Hic eſt filius meus dilectus, in quo mihi complacui. SSS 136 Tune ad eum exvibat Hlieroſolyma, & omnis Judaxa; & baptiz abantur ab eo in Jordane, confitentes pec- cata ſua. Videns autem multos Phariſæorum ve- nientes ad Baptiſmum ſium dixit eist. Ilbid. Progenies Viperarum, quis demonſtravit vobis Jugere dà ventura Ira? Ibid. Baptizatus autem JrsUs confeſtim aſcendit de aqua, & ecce aperti ſunt œli, & vidit Wiritum Dei deſ- cendentem ſicut columbam, & venientem ſuper ſe. 353 Ex CAP. IV. Venite poſt me: faciam vos fieri piſ- catores hominum. 83 Gi klius Dei és, mitte te deorlum: ſeriptum eſt enim: Quia Angelis ſuis mandavit de te, ne fortè offendas d lapidem. 244 Ex CAP. V. Beati eſtis, cum maledixerint vobis bomines, & perſecuti vos fuerint, & dixerint omne malum adversum vos. 44. & 58 Aſcendit montem, & aperiens os ſuum docebat eos; dicens: Beati pauperes Wiritu, quoniam ipſorum eſt regnum cœlorum. 53 Beati qui perſecutioném patiuntur. 5 Vos eſtis ſal terræ. Vos éſtis Lux mundi. J5. & 361 Qui ſolem ſuum oriri facit ſuper bonos & malos: & pluit ſuper juſtos & injuſtos. 101 eati eſtis, cum maledixerint vobis homines, & per- ſecuti vos fuerint, & dixzrint omne malum ad- versium Vos... Jic enim perſecuti ſunt Prophetas; qui fuerunt ante vos.:. Vos eſtis ſal terrz. 180 Ex CA P. VI. Exterminant facies ſuas ut appareant hominibus jejunantes. 26 Sit Eleemoſyna tua in abſcondito. Nic ergo vos orabitis. Ni enim dimiſeritis hominibus peccata eorum, dimittet & vobis Pater veſter delicta ve- ſtra. . e 129 Clauſo oſtio, ora Patrem tuum. 143 Panem noſtrum quotidianum da nobis hodie. Ibid- Ex CA P. VII. Neque mittatis margaritas veſeras ante porcos ne forte conculcent eas pedibus ſuis; & converſi dirumpant vos. 222. & 350 Wolite dare ſanétum oanibus, neque mittatis mar- garitas veſtras anie porcos, ne for tè coneulcent eas pedibus ſuis. 350 Ex CA P. VIII. Et ecce motus magnus faëtus eſt in mari ita ut navicula operiretur fluctibus... Tunc furgens imperavit ventis & mari, & fabta eſt tranquillitas magna- 3 5 Sequar te quocunque ieris. 15 1. & 222. &£ 240. & 253 Vulpes foveas habent; & volucres cœli nidos. 151 & 240. & 252 Habens ſub me milites, & dico hbuic; vade, & va- dit: & alii, veni, & venit: & ſervo meo, fac boc; & facit. 173 Et accedens unus Scriba ait illi⸗ Magiſter, ſe- quar te quocumque ieris. Dicit ei Jss: Vulpes Nn foveas * Index Locorum foveas babent. . 204 Alius autem de Diſeipulis ejus ait illi: Domine, permitte me primum ire, & ſepelire Patrem meum. JESUS autem ait illi: Sequere mæ. Ibid. Domine, ſalva nos, perimus. 212 Acceſſerunt ad eum, & ſuſcitaverunt dicentes? Do- mine, ſalva nos, perimus. Ex CAP. IX. Veni, impone manum tuam ſuper eam, & vivet. 4² Recedite: Mon eſt enim mortua puella, ſed dormit. Et deridebant eum. Ibid. Confide, fili, remittuntur tibi peccata tua. 101 Vident autem turbas miſertus eſt eis. Tunc dicit diſ- cipulis ſitis Meſſis quidem multa, Operarii vers pauci. 130 Ex CAF. X. Quicunque potum dederit uni ex minimis iſtis calicem aquæ frigidæ, non perdet mercedem ſuam. 120 Ecce ego mitto vos ſicxt oves in medio luporum. 23. 8 43 Wolite cogitare, quomodo, aut quid loquamini: da- bitur enim vobis in illa bora quid loquamini. 1 Ex CAr. XI. Qui mollibus veſtiuntur, in om bes Regum ſunt. 228 Ex CAF. XII. Venit à finibus terræ audire ſa- pientiam JNalomonis. 338 Ex CAF. XIII. Cam dormirent homines ſuperſemi- navit zizania. 201 Superſeminavit zizaniæ in medio tritici, & it. . bid. Vis imus, & colligimus ea 5 246 Ex CAP. XIV. Et deſcendens Petrus de navicula, ambulabat ſuper aquam ut veniret ad JESUM. Videns vers ventum validum, tiwuit: & cum cœpiſſet mergi, æelamavit. 212. & 279 Kt JESUs extendens manum ait illi, Modicæ fidei, quare dubitaſti? 100. & 283. & 286 Ex CAP. XV. Acceſſerunt ad eum ab Hieroſolymis Scribæ, & Phariſæi dicentes« Quare diſcipuli tui tranſorediuntur traditionem Jeniorum, non enim lavant manus ſuas cùm panem manducant. 47. & 285 O mulier! magna eſt fides tua. 128 Miſerere mei, Domine, fili David. Qui non reſ- pondit ei verbum. 232 Non ſum miſſus, niſi ad oves, quæ perierunt, domus Irazël. At illa venit & adorabat eum dicens: Domine, adſuva me. Qui reſpondens ait: Non eſt bonum ſumere panem fliorum, & mittere ca- nibus. 351 Ex CAP. XVI. Vade poſt me, Satana: ſcandalum es mihi. 218. & 286 Abfit à te, Domine, non erit tibi hoc. 286. & 308 Vade poſt me, ſatana, ſcandalum es mibi: quia non ſapis ea, quæ Dei ſunt, ſed quæ bominum. Ibid. Et ego dico tibi, quia tu es Petrus, & ſuper banc Petram ædificabo Eccleſiam meam. Ibid. Ex CAP. XVII. Et aperto ore ejus invenies ſtaterem. . 2 Uilum ſumens da eis pro me, & te. 1 Hic eſt filius meus dilectus, in quo mihi bend com- placui: hunc audite. 125. & 136 Vade ad Mare, & mitte bamum⸗ & eum piſcem, qui primus aſcenderit, tolles & aperto ore ejus, invenies ſtaterem. 131 Ex CAP. XVIII. Cum cœpiſſet rationem ponere, oblatus eſt ei unus qui debebat ei decem millia ta- lenta. 92 Aſſmilatum eſt regnum cœlorum homini regi, qui vo- luit rationem ponere cum ſervis ſuis. 102 Cuùm azutem non haberets, unde redderet, juſßt eum Dominus ejus venundari. Ibid. Videntes autem conſervi ejus, contriſtati ſumt valds & venerunt, & narraverunt Domino ſuo omniq quæ facta fuerant. 135 Ex CAP. XIX. Jedebitis & vos ſuper ſedes duode cim, judicantes duodecim tribus Iſrasl. 65 Ecce nos reliquimus omnia. 112 QNi vis ad vitam ingredi, ſerva mandata. 120 Dixit NRimon Petrus ad JkSUM: Ecce nos reliquimus omnia, & ſecuti ſumus te. uid ergo erit nobis? Ibid. Ex CAF. XX. Voca operarios, & redde illis mer- cedem. 5. & 119 Et accipientes murmurabant adverſus Patrem fami. lias. At ille reſpondens uni eorum, dixit: Amice; non facio tibi injuriam. 68 Redde illis mercedem, incipiens à noviſimit. 11 Hi noviſſimi undà horà fecerunt, & pares illos no- bis feciſti. Et audientes decem indignati ſunt de duobus. 189 Icitis, quia Principes Gentium dominantur. Non ita erit inter vos“ Jed qui voluerit inter vos pri⸗ mus eſſe, erit veſter ſervus. „ ldbicd. Poteſtis bibere calicem, quem ego bibiturus ſum ? Di⸗ cunt ei, poſſumus. 24 5 Ex CAP. XXI. Nunquam ex te fructus naſcatur in ſempiternum. Et arefacta eſt continudò flculnea. 1 Clamabant, Hoſanna filio David. Et intravit ksu in Templum Dei, & ejiciebat omnes vendentes, & ementes in templo. 15 Nihil invenit in ea niſi folia tantàm. 24 Verebuntur filium meum. 47. & 60 Noviſſime miſit filium ſuum. 58. & 60 Cum ergo venerit Dominus vineæ, quid faciet agri- colis illis 5 Homo erat Pater - familias, qui plantavit vineam. 10 Publicani & Meretrices præcedent in regno Dei. 105 Homo quidam habebat duos fclios & accedens ad primum dixit: fili, vade bodie, operare in vi- nea mea. Ille autem reſpondens ait: Molo. Po- ſtea autem pœnitentia motus, abiit: Accedens au- tem ad alterum, dixit ſimiliter. At ille reſpon- dens, ait: Eo Domine. Et non ivit. 205. & 206 Locavit eam agricolis. 236 Ex CAP. XXII. Miſſis exercitibus ſuis perdidit bomicidas illos, & civitatem illorum ſuccendit. . & 58 Reliqui verò tenuerunt ſervos ejus, & contumeliis affectos occiderunt. 8 Amice, quomodo huc intraſti, non habens veßem mnuptialem ? at ille obmutnit. 95. & 324 Non potuiſtis unà bhoràâ vigilare mecum? 96 Ligatis manibus, & pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores. 101 Reliqui verò tenuerunt ſervos ejus, & contumeliis affectos occiderunt. 137 Licet cenſum dare Cæſari, an non? 20⁰ At illi obulerunt ei denarium. lbid. Quomodo buc intraſti, non habens veſtem nuptia- lem à Mittite eum in tenebras exterioret. 306. & 312 Nolebant venire. Iterum miſit alios ſervos, dicens: Dicite invitatis, Ecce prandium meum parati: Tauri mei, & altilia occiſa ſunt, & omnia pa- ratas venite ad nuptias. 32 PFPerdidit homicidas illos, & civitatem illorum ſuc- cendit. Tunc ait ſervis ſuis Ite ad exitus Via- rum, & quoſeunque inveneritis, vocatt ad nup- tias. Ibid. Vidit momnet; i mu eni acen 1 0 1V a Mnint lgrlehetn nit uni lui Aumin Nekine uher /: l mnectab⸗ lylleabat “ , lamtorumn nkiyti?a Ci. VI. es ha uarnt omn muit omner ner linm felgnin ſe . Nan, nili vinn llln Umn genn ullgt ien and, dett ſudt al n int n lanm ann ſa jens luißt , Onni iſut he tiun dnni dolient n, . 1,, Ulin le miu Menid. Bimd iebat onnenae is ten. vinee Mig , gi aui 1 Preucn iſl ſiet An de MA,ins, feßuntn 41 8 nomg, Ainu ,nlin 44 . Linn mlil 1 amniſt iuen n n ,1 4 i 1e 7. GeA it. iplat e, ues ℳ, . 1 ,NAWR6“. . s , 1 h .ni ralim / reſ/α Sacræ Scripturæ. idit ibi bomiurm non veſtitum veſte nuptiali. Ibid. Amice, quomodo buc intraſti, non habens veſtem mnuptialem * 324 Reddite; quc ſunt Cæſaris, Cæati. 590 Ex CAP. XXIV. Nam ubi fuerit corpus, illuc congregabuntier & aquilæ. 289 Ex CAP. XXVI. Quid vultis mibi dare, & ego eum vobis tradam? . 21 Veſpere autem facto diſcumbebat cum duodecim dif- cihpulis ſuis; & edentibus illig, dixit, amen dico vobis, quia unus veſtrum me traditurus eſt. 21. Qui intingit manum mecum in paropſide, bice me madet. lbid. Egreſſus foras Nevit amarèc. 128 £ Jnodecim, & ait: Quid viultis mihi dare, & égo eum vobis tradam? 138 Petrus verò ſequebatur eum à longe. Ibid. Percutiam paſtorem, & diſpergentur oves. 236 Ex CAP. XXVII. Multa corpora Santtorum, qui dormierant, ſurrexerunt. 22 Dicunt omnes; Crucifigatur. Quid enim mali fecit? Ai illi magis clamabant: CGucifigatur. 109 Feccavi tradens Sanguinem juſtum. 277 Ex Marco. Ex CAP. I. Venite poſt me, faciam vos fieri piſca- torés hominum. 372 Et egrediebatur ad eum omnis Judææ re: & Jero- fſolymitæ univerſi: & baptiz abantur ab illo in Jor- danis flumine, confitentes peccata ſua. Et erat Joan- nes veſtitus pilis Cameli, & zond pelliceâ circa luinbos ejus: & locuſtas, G& mel ſylveſtre edebat. E prædicabat dicens.. 178 Et prædicabat dicens: Venit fortior me poſt me : cujus non ſum dignis procumbens ſolvere corrigiam cal- ceamentorum ejus, Ego baptizavi vos aquâ, ille verò baptiz abit vos ſpiritu ſancto. lbid. Ex CAP. VI. Conſidite, ego ſum, nolite timere. 43 Clm dimiſiſſet eos, abiit in montem orare. 53 Deſertus eſi locus hic.. Fracepi illis, ut accumbere facerent omnes, ſuper viride fenum. Et manduca- verunt omnes; & ſaturati ſunt. 119 Acceptis quinque panibus» benedixit. Et ſiſtulerunt reliquias fragmentorum duodecim cophinos ple- nos. Erant autem, qui manducaverant, quinqué millia virorum. 120 Et ſuſtulerunt reliquias fragmentorum duodecim co- phinos plenos. Et ſtatim coëgit diſcipulos ſuos af- cendere navim. Et videns eos laborantes in remi- ando venit ad ees. 146 Akcendit ad illos in Navim,„ & ceſavit ventus. Et non intellexerunt de panibus. Ibid. Dicebat Joannes Herodi. Non licet tibi haberé uxorem fratris tui. 310 BHerodes eénim metuebat Joannem ſciens eum virum luſtum, & ſanctum, & cuſtodiebat eum, &, audito eo, multa faciebat. Miſſo ſpiculatore, præcepit afßerri caput ejus in diſco. 279 olo, ut protinus des mihi in diſco caput Joannis Baptiſiæ. 223 Ex CAP. VIII. Adducunt ei cœcum, & rogabant eum, ut illum tangeret. 35 Eduxit eum extra vicum: & expuens in oculos ejus; impoſitis manibus ſuis, interrogavit eum, ſi quid vigderet. Et a piciens ait. Videb bomines velut ar- Ibid. & 293 8, bores , ambulantes. Et reſtitutus eſt, ita ut claré videret omnin. 293 Ethicæ Tom. II. zic moleſti eſtis huic mulieri? tunc abiit unus de Ex CAP. XIV. Nimon dormis? Non potuiſti und horâ vigilare 96 Et fracto alabaſtro; eſfudit ſuper caput ejus. 200 Poterat unguentum iſtud venundari pluſquam tre- centis denariis, & dari pauperibus. „Ibid. Et fremebant in eam. Ibid. Ni oportuerit me mori tecum, non te negabo. 204 Antequam Gallus bis vocem det, ter me negabis. Ibid. Cæpit anathematizare, & jurare, quia non novi hbominem. 138 Ur Huia perditio iſta unguenti facta eſt ? Et freme- ant in eam. 226. & 299 Quoniam nos audivimus eum dicentem? Ego diſol= vam Templum hoc manu fætctum, & per triduum aliucdl non manufaétum ædificabo. 348 Ex CAP. XVI. Emerunt aromata; ut venientes ungerent JESUM. . 835 Maria Magdalene, & Maria Jacobi, & Salome eme- runt aromata, ut venientes ungerent JESUM. . 107. & 212 Daæmonia ejicient : linguis loquentur novis: Verpen= tes tollent“ & ſi mortiferum quid biberint, non eis nocebit s ſuper ægros manus imponent & bene Gigna autem eos qui crediderint, bac ſequeniur. Ibid. Ex Luca. Ex CAP. I. Fuit in diebus Herodis Regis, Jacerdos ud nomine Zacharias: & uxor illius de filiæ- us Aaron. Erant autem Juſti ambo ante Deum. Ex CAP. II. Homo erat in Jeruſalem, cui nomen Simeon, & homo iſte juſtus & timoratus. Ibid. Non enim diſcedebat de Templo, jejuniis & obſecra- tionibus ſerviens nocte ac die. 96 Benedixit Deum, & dixit: Nunc dimittis ſervum tuum, Domine, ſecundum verbum tuum in pace. 216 Ibant omnes ut profiterentur ſinguli in ſuam civitatem. 365 Ex CAP. III. Et venit in omnem regionem Jordanis 5 prædicans baptiſmum pœnitentiæ. 25. & 292 Arbor excidetur: ventilabrum in manu ejus. 122 Factum eſt autem, JESUbaptiz ato, apertum eſt cœ- lum, & deſcendit Spiritus ſanctus, ſert Columba, in ipſum: & vox de cœlo facta eſt: Tu es Filius mels. lbpid. lpſe vos baptizabit in Spiritu ſantto, & igni. 178 ui habet duas timicas, det non habenti. 293 Ex CaAP. IV. Nriptum eſt, Dominum Deum ado- rahbis. 53 Ex CA P. V. Ait illi, ſequere me, Et reliétis omni- bus ſurgens ſequutus eſt eum. Et fecit ei convivium n ;E Levi in domo ſua. 23. & 24 PFrocidit ad genna J ESU. JItupor enim circumdede- rat eum, & omnes qui cum illo erant. Et fubdu- ctis ad terram navibus, relictis omnibus, ſecuti ſunt eum. 54 Homo, remittuntur tibi peccata tua. 79 Tulit lectum in quo jacebat, & abhiit in domum ſuam;, magnificans Deum. Ibid. Ut ceſavit auteém loqui, diæxit ad Simonem: Duc in altum, & laxate retia veſtra in capturam. 1956 Deſcenderant, & lavabant retia. Ibid. Ex CAP. VI. Multitudo copioſa plebis. 33 Ex CAP. VII. Quam cum vidiſet Dominus,» Mi- ſericerdiaâ motus ſuper eam, dixit: Adoleſcens, tibi dico, ſurge. 27 Nn 2 Rega- „ Index Locorum Rogabant autem illum quidam de Pl'ariſais, ut manducaret cum illo. 4,2 Hic ſi eſet Propheta, ſciret utique, gug, G qutalis eſt mulier quæ tangit eum. Ibid. & 283 Dixit illi: Noli flere. Et acceſſt, & tetigit loculum. 43 Lachrymis cœpit rigare pedes ejus. 8 ⁵ Remittuntur ei peccata multa, quoniam dilexit mul- tuùm . 12 5 Et turba civitatis multa cum illa. 136 Häabens ſub me milites: Et dico huie, vade, & va- dit: & alii, veni, G venit & ſervo meo fac boc, & facit. 219 Fides tua te ſalvam fecit, vade in pace. 353 Ex CAP. VIII. Hi radices non babent, quia ad tempus credunt, & in tempore tentationis rete- dunt. 28 Complebantur, & periclitabantur. Præceptor peri- mus. At ille ſurgens, inerepavit ventum & iem- peſtatem aquæ, 6 ceſſavit. 329 Jemen eſt Verbum Dei. 349 Ex CAP. I X. Bonum eſt nos hic eſſe. 86 Viderunt Majeſtatem ejus, & ait Petrus ad JESUM, faciamus tria tabernacula, neſciens quid diceret. Ibid. Et facta eſt, dum oraret, ſpecies vultus ejus altera. Et ecce duo viri loquebantur eum eo. 96 Erant autert Moyſer & Elias. Ibid. Domine, vis dicamus, ut ignis deſcendat de cæœlo, & conſumat illos Neſcitis, cujus Wiritus eſtis. 120 Et dicebant exceſſum ejus, quem completurus erat in Jeruſalem. 125 Et miſit illos prædicare regnum Dei, & ſanare in- ſirmos. . 178 Et ait ad illos: Nihil tuleritis in via, neque vir- gam, neque peram, neque panem, neque pecu- niam, neque duas tunicas habeatis. Ibid. Dedit illis virtutem & poteſtatem, ut languores cu- rarent. Et miſit illos prædicare regnum Dei, & Janare infirmos. Et ait ad illos: nihil tuleritis in via. Ibid. Ex CA P. X. Incidit in latrones, qui etiam del- poliaverunt eum, & plagis impoſitis abierunt, ſe- mivivo reliclo. 24. & 202 Appropians alligavit vulnera ejus, infundens vinum & oleum. 24. & 43 Samaritanus autem quidam iter faciens venit ſecus eum: & videns eum miſericordid motus eſt. 277 Reverſi ſunt ſeptuaginta duo cum gaudio, dicen-: tes: Domine, etiam dæmonia ſubjiciuntur nobis. 104 Rogate Dominum meſſis, ut mittat operarios in meſ- ſem ſuam. 170 Domine, etiam Dæmonia ſubjiciuntur nobis in no- mine tuo. Et ait illis: Videbam Satanam, ſicut fuüulgur, de cœlo cadentem. 216 Protulit duos denarios, & dedit ſtabulario, & ait; Curam illius habe. 24 4 Dignus eſt operarius mercede ſua. 250 Ex CAP. XKI. Panem noſtrum quotidianum da no- bis hodie. 573 Vaæ vobis Phariſcæi, qui præteritis judicium & cha- ritatem Dei. 115 Dico vobis, etſi non dabit illi ſurgens, ed quod amicus ejus ſit, propter improbitatem tamen ejus ſnrget, & dabit illi quotquot habet neceſarios. Quis veſtrüum babebit amicum, & ibit ad illum medid noble, & dicet illis Amice, commoda mi- bi tres panes Ibid. Ex CA P. XII. Requieſce, comede, bibe epulare. 14 Hac noste animam tuam repetent à te. Ibid. Quid faciam?... Hoc faciam: Deſtruam horrog mea, & majora faciam, & illue congregabo om- nia, quæ nata ſunt mihi. ê Dicam animæ mek⸗ Anima, babes multa bona poſna in annos plurimos: requieſce, comede, hihe epulare. “ lbic, Dixit autem illi Deus: Nulte, hac nocte animam Anima, habes multa bona, poſita in annos pluri- tuam repetent à te. mos: requieſce. Dixit autem illi Deus : ſtulte, häc nocte repetent animam tuam à te. Ibicd. Capilli capitis veſtri omnes numerati ſunt, nolite ti- Ex CAP. XIII. Ecce anni tres ſunt, ex quo venio quærens fructum, in ficulnea hac, & non invenio. Succide ergo illam : ui quid etiam terram occupat 5 14. & 118. & 122. & 235 Dimitte illam & boc anno, uſque dum fodiam circa illam, & mittam ſtercora. 14. & 35. & 44. & 118. & 122. & 235 Ex CAP. XIV. Dixit invitatis: Ecce prandium meum paravi. Homo quidam fecit cœnam magnam. Homo quidam fecit oœnam magnam. 101 Sic omnis ex vobis, qui non renuntiat omnibus, duc poſſidet, non poteſt meus eſſe diſcipulus. 293 Juga boum emi quinque, & eo probare illa. 345 Ex CAP. XV. Vidit illum Pater ipſius, & miſo- ricordiã motus eſt. 2 Vidit illum Pater ipſius, & accurrens cecidit ſuper collum ejus, & oſculatus eſt eum. 8. Ego autem bic fame pereo. Ibo ad Patrem meum, & dicam ei Pater, peccavi in cœlum. Poſtquam filius tuus hic venit, occidiſti illi vitulum. 118 Indignatus eſt autem, & nolebat introire. 281 uia poſtquam venit Filius tuus hic, qui devoravit Jubſtantiam ſuam cum meretricibus, occidiſti illi vitulum ſaginatum. Ibid. & 283. & 329 Adducitevitulum ſaginatum, & occidite, & mandil- cemiis. 302 Mortuus erat, & revixit. lbicd. Vocavit unum de ſervis, & interrogavit quid hec eſſent. Ique dixit illi: Frater tuus venit, & occi- dit Pater tuus vitulum ſaginatum, quia ſalvum il- lum recepit. 329 Nunquam mandatum tuum praterivi, & munquatn dediſti mihi hædum: ſed poſtquam Filius tus hic, qui devoravit ſubſtantiam ſuam cum mere- tricibus, venit, occidiſti illi vitulum Tginr. id. Ecce tot annis ſervio tibi, & numquam mandatum tuum præterivi, & nunquam dediſti mihi badann. lbid. Ex CAP. XVI. Fodere non valeo, mendicare eru- beſco. 7 Quid hoc audio de Te redde rationem villicationis tugc. 127. & 277 Jam enim non poteris villicare. 127 Hic diffamatus eſt apud illum, quafi AWralet zol⸗ id. Homo quidam erat dives qui bhabebat vill i. Et laudavit Dominus villicum iniquitatis , Tlliu i. denter eciſſet. Ibid. & 306. Quantum debes Domino meo à Centum cados. Telinquaginta. Mortnus eſt dives, & Jepultus eſt in inferno. Fili, „ . „ ..α. . „ . . . recordare, quia reœtpiſti bona in vita tud. 2 15 1 apud Habehar villicum „ hic diffa matus 4 illum, 17 ile n, au⸗ ,GA n A 0AI. 1. ginet, i onut. 1C41. lu fel e Cilithl⸗ ,IESUS/ ur ſallt⸗ C11 M Nnnius lun en. . Men 1lhunhh aler amn lne ntbi⸗ Hrinaz une enem mit vn, Nnan, nunet ſeut Un leſciet ICAL. X leri in ren uliſir mniti nlgmnn,n uler Iſien eſgo EN dere ili inſabe niſſbenam, n Cinſtu CNN L De inn gelt Vidt hunte l . Aui yna gani 8 E Ilee e Alten 44 Uik Nahe zir ſe, ey hne imn 1 i Dei ri 1: Deg lenan len, e 1 lieſe⸗ Z e, e doſite i 8 „ te, hie i, merati / e Ires ſat e Hetianinn *K men e 4 4 K uR nitgti: l nfeetin magnan. 1 remntntist enmuml n Pac i accumn e uu et en. 0o. Loat kn eerchi in cn eiit, oellti nolebet ima 7 Sacræ Scripturæ. illum, quaſi diſſipaſſet bona ipſius. Et vocavit il- lum, & ait illi: Redde rationem villicationis tuæ: Jam enim non poteris villicare. pag. 314 Ex CAF. XVIII. Won ſum ſicut cæteri hominim, raptores, injuſti, adulteri, velut etiam bie Pu- blicanus. 42 Ex CAP. XIX. Hodie ſalur domui huic facta eſt, eò quòd & ipſe ſit filius Abrahæ. 130 Mna tua ſecit quinque mnas. Et tu eſto ſuper quin- ue civitates. 250 Jit JESUS ad eum: S bodie ſalus domui huic fatta eſt; es quòd & ipſe filius ſit Abraheæ. 351 Ex CAP. XXII. Qui non habet, vendat tunicam ſuam, & emat gladium. 53 QOuid dormitis ? Rrgite, orate. Ibid. Et cuùm facta eſſet hora diſcubuit, & duodecim Apoſto-⸗ li cum eo. . 70 SNimon, rogavi pro te, ut non deficiat fides tua: & tu aliquando converſus, confirma fratres tuos. 133 Sequebatur eum à longe. 201 Mulier, non novi illum. Ibid. Tecum paratus ſum, & in carcerem, & in mortem ire. 222. & 253. & 283 Ter me negabis. 2353 Imnvenimus hunc utdelteten gentem noſtram, & pro- hibentem tributa dari Cæſari. 35⁵0 Smon, Simon, Ecce Satanas expetivit vos, ut cri- braret ſicut triticum. Ego autem rogavi pro te, ut non deſiciat fides tua. 352 Ex CAP. XXIII. Domine memento mei quum ve- neris in regnum tuum. 22. & 79 Obtuliſtis mihi hunc hominem, & ego coram vobis in- terrogans, nullam cauſam inveni. dNed neque He- rodes. 109 Corripiam ergo illum, & dimittam! 201 JInSUM verò tradidit voluntati eorum. Ibid. At illi inſtabant vocibus magnis poſtulantes, ut crucifigeretur & invaleſcebant voces eorum. 4 Ibid. . tu es Chriſtus, ſalvum fac temetipfum, & nos. 344 Ex Joanne. ExX/CAP. I. Dedit eis poteſtatem, fclios Dei fieri, his, qui credunt in nomine ejus. 37 Vidit Joannes JESUM venientem ad ſe, & ait, Ec- de Agnus Dei. 122. & 132 In propria venit, & ſui eum non receperunt. 191. & 214 Vidit JESUS Nathanazl venientem ad ſe, & dicit de eo Ecce vere Iſrazlita, in quo dolus non eſt. 204 Ait Andreas ad Smonem: Iwenimus Meſſtam. Dixit Nathanazli Philippus: Quem ſcripſit Moy- les in lege, Iivenimus JEsUM Filium Joſeph à Na- areth. Ibid. Dixit enim Philippo Nathanazël: A Nazareth poteſt aliquid boni eſe? 205. & 346 Tu es ſilius Dei, tu gs Rex Iſrasl. 20 Venerunt, & viderunt, ubi maneret, & apud illum nanſerunt die illo. 215 Ex CAP. II. Manifeſtavit gloriam ſuam, & cre- diderunt in eum diſcipuli ejus. 33 Cum feciſſet quaſi flagellum de funiculis, omnes eje- cit de Templo. 48. & 119 Pe mihi & tibi mulier? 70 VWinum non habent. Quid mihi & tibi eſt e ney 9 HNoc Jecit initium ſignorum Jk 2UsS in Cana. 120 Ethicæ Tom. II. Solvite templum hoc, & in tribus diebus excitabo Ex CAP. III. Dicit ad eum Nicodemus: Quomo- do potéſt homo naſci, cùm ſit ſenex? Nimquid poteſt in ventrem matris ſux iteratò introire & renaſei * Reéſpondit JESUS, & dixit ei : Tu es Magiſter in Wrall, & bac ignoras. Ibid. Ex CAP. IV. Numquid tu major es Patre noſtro Jacob *... Domine, video, quia Propheta es tu. 22 Quomodo tu Judæus cùm ſis, bibere à me poſcis Juæ ſum mulier Samaritana 141 Venite, & videte hominem, qui dixit mibi omnia, uccumque feci. 216 Ex CA P. V. Is autem, qui ſanus fuerat effelctus, neſciebat, quis eéſſet JESUS. 33 In his jacebat multitudo languentium. Ibid. Poſteà invenit eum JESUS in Templo, & dixit il- li⸗ Jam noli peccare. Abiit ille homo, & nun- tiavit Judæis, quia JESUS eſſet, qui fecit eum Jſanum. . Ibid. Cognovi vos; quia dilectionem Dei non habetis in vobis. Ego veni in nomine Patris mei, & non ac- cipitis me. 116 Ex CAP. VI. MWolite murmurare: Niſi manduca- veritis carnem filii bominis, non habebitis vitam in vobis. 68 Numquid & vos vultis abire? lLbid. & 246 Aliæ verò ſupervenerunt naves à Tiberiade jux- ta locum, ubi manducaverant panem. 68 Illi ergo homines cùm vidiſent, quod fecerat JESUS Rignum, dicebant: Quia hic eſt verè Propheta. 86. & 214. & 23 1 Hic eſt verè propheta, qui venturus eſt in mundum. JESUS ergo, cum cognoviſſet, quia venturi eſ- ſent ut raperent eum, & facerent eum Regem, fu- git iterum in montem ipſe ſolus. 214 U autem impleti ſunt, impleverunt duodecim co- phinos fragmentorum. Illi ergo homines cum vi- diſent quod fecerat JESUS ſignum, dicebant: Quia hie eſt vers Propheta. Ibid. Accepit ergo JESUS panes, & diſtribuit diſcum- bentibus: Similiter & ex piſcibus quantum vole- bant. Ibid. Venturi erant ut raperent eum, & facerent eum Re- gem. 23 1 Nemo poteſt venire ad me, niſi Pater qui miſit me, traxerit eumnm. 233 Reſpondit ergo mon Petrus: Domine, ad quem ibi- mus * Verba vitæ æternæ hbabes. 246 Ex boc multi diſcipulorum ejus abierunt reirè: & jam non cum illo ambulabant. 349 MWulti audientes ex diſcipulis ejus, dixerunt: Durus eſt hic ſermo⸗ & quis poteſt eum audires Ibid. Amen, amen dico vobis, Oui credit in me babet vitam æternam. Ego ſum panis vitæ; Non ſicut manducaverunt Patres veſtri manna, & mortui ſunt. Qui manducat bunc panem, vivet in æter- num. Ibid. Ex CAP. VIII. Magiſter, bæc mulier modò depre- henſa eſt in adulterio. 340 Nec ego te condemnabo. 341 Dixit ei JESUS. Ego vado, & quæretis me, & in peccato veſtro moriemini. Qudò ego vado, vos non poteſtis venire. Dicebant ergo Judæi: Numquid interficiet ſemetipſum 349 Ex CAP. IX. KRabbi, quis peccavit, hic, an pa- rentes ejus, ut cæcus naſceretur 3 5 Quis peccavit, hic an parentes ejus, ut cæcus naſ- ceretur? Reſpondit JESsUSs: Neque bhic peccavit, neque parentes ejus. 117 Nn 3 Ex- Index Locorum Ex CAP. X. Operibus credite. pag. 126 Dic nobis, ſi tu es Chriſtus? 23 1 Ex CAP. XKl. Et ſtatim prodiit qui fuerat mortuns, ligatus manus & pedes. Dixitque eis JESUS: ſol- vite eum & ſinite abire. Dicunt ei: Domine, veni, & vide: Et lachrymatus eſt JESUS. 258 Non poterat hic, qui aperuit oculos cæci nati, facere, ut hic non moreretur. 344 Ex CAP. XII. Ambulate, dum lucem babetis. HS 333 Pater, clarifica nomen tuum. Venit . vox de cœla- Et clarificavi, & iterum clarificabo. Turba ergo quæ ſtabat & audierat, dicebat tonitruum eſſe factum. Alii dicebant: Angelus ei locutus eſt. . 349 Ex CAP. XIII. Et poſt buccellam, tunc introivit in eim Satanas. 21 Cùm ergo accepiſſet ille buccellam, exivit continud. Ibid. Cum dilexiſſet ſuos, qui erant in mundo, in finem dilexit eos. Et cœnd factà, miſit aquam in pel- vim, & cœpit la'are pedes diſcipulorum. 125 Ouod facis, fac citius. 243 Et vos mundi eſtis, ſed non omnes. 329 Ex CAP. XIV. Ego ſum via & vita. 28 S diligitis me, mandata mea ſervate. 12 Ex CAP. XKV. Ni de mundo fuiſetis, Mundus, quod ſuum erat, diligeret. Quia verò de Mundo non eſtis, propteren odit vos mundus. 287. & 288 Mementote ſermonis mei: Non eſt ſervus major Do- mino ſuo. 288 Ego ſum vitis, vos palmites. 361 Ex CAP. XVI. Adbuc multa babeo vobis dicere: ſed non poteſtis portare modò. 22² Ex CAP. XVIII. S non eſſet bic malefactor, non tibi tradidiſſemus eum. 109 Ex CAP. XIX. Mulier ecce filius tuus. 70 Exivit in eum, qui dicitur Calvariæ locum, ubi cru- cifixerunt eum. 107 Qtabant autem juxta crucem JESU Mater ejus; & Jorer Matris ejus Maria Cleophæ, & Maria Mag- dalene 108. & 212 Ex CAFP. XX. Tulerunt Dominum meum, & neſ- cio ubi poluerunt eum. 10 Cùm ergo fores eſſent clauſæ, ubi erant diſcipuli con- gregati propter metum Judæorum, venit JESUS. Inlußtavit, & dixit eis: Accipite WPiritum ſan- Etum. 114 Ex CAP. XXI. Diligis me plus his? Nis, quia amo te. Paſce agnos més. 87 Amas me? Pa ce Agnos meos. 107 Alius cinget te, & ducet te, quò tu non vis. 124 Supra pectus Domini in cœna recubuit. Ibid. Simon Joannis, diligis me plus his ? Etiam, Domi- ne, tu ſcis, quia amo te. Dicit ei Paſce Agnos meos. Pieit ei: Palce oves meas. Amen, amen dico tibi; cum eſes junior, cingebas te., cum autem ſe- nueris, alius te cinget, & ducet te quò tu non vis. . 179 Converlus Petrus vidit illum diſeipulum, quem di- ligebat JESVUS ſequentem, & dicit JIE SU⸗ Domi- ne, bic autem quid? Dicit ei JESUS: Nic eum volo manere, donec veniam, quid ad te * Exiit ergo ſermo iſte inter fratres, quia diſceipulus ille non moritur. Et non dixit ei JESUS non mo- ritur, ſed, ſic eum volo manere donee veniam, quid ad te* 348 125. & 284. & 286 Ex Actibus Apoſtolorum. Ex CAP. II. Et appoſitæ ſunt in die illa animæ cir- citer tria millia. Erant autem perſeverantes in doctrina Apoſtolorum, & communicatione fra⸗ Stionis panis, & orationibus. Fiebat au- tem omni animæ timor. Omnes enim qui crede- bant, erant pariter, & habebant omnia communia, S 33. & 73 Ex CAP. III. Intravit cum illis in Templum ambi lans, & exiliens, & laudans Deum. 35. & 3 Argentum & aurum non eſt mihi: quod autem 5 . beo boc tibi do. 53 Petrus autem & Joannes aſcendebant in Templum, ad boram orationis nonam. Ibid. Ex CA P. IV. Afferebant pretia eorum, quæ ven- debantur, & ponebant ante pedes Apoſtolorum. Dividebatur autem ſingulis, prout cuique opus erat. 2 Multi autem, qui audierant verbum, crediderunt: & factus eſt numerus virorum quinque millia. Multitudinis autem credentium erat cor unum, & anima una. . lbid. Et cum oraſſent, motus eſt locus, in quo erant con- gregati. 33 Nec quiſquam eorum, quæ poſſidebat, aliquid ſuum eſſe dicebat: ſed erant illis omnia commmiæ. Ibid. Loquentibus autem illis ad populum ſupervenerunt Jacerdotes, & injecerunt in eos manus, & poſue- runt eos in cuſtodiam. 180 Joleph autem qui cognominatus eſt Barnabas, cum haberet agrum, vendidit eum, & attulit pretium, & poluit ante pedes Apoſtolorum. 380 Ex CAP. V. Onni autem die non ceſabant in Tem- plo, & circa domos docentes & evangeliz amtes Chriſtum Jeſum. 22 Per manur autem Apoſtolorum fiebant ſgna, & pro- digia multa. . 23 Magnificabat eos populus. Magis autem augebatur credentium in Domino multitudo. lbid. Et injecerunt manus in Apoſtolos. Ibid. Convocantes Apoſtolos, cæſis denuntiaverunt, ne lo- querentur. Ei ili quidem ibant gaudentes à conſpe- ctu Concilii, quoniam digni habiti ſunt pro nomine JESU contumeliam pati. Audiens autem Ananias hæc verba, cecidit & expi- ravit. . 119 Ibant gaudentes à conſpecta Concilii, quoniam digni babiti ſunt pro nomine JESU contumeliam Pali. Omni autem die non ceſſabant in Templo, & cir- ca domos docentes, & Evangelizantes CHRlISTUM JESUM. 1980 Vir autem quidam nomine Ananias, Gc. 390 Ex CAP. VI. In diebus autem illis, creſcente nime- ro diſcipulorum.. . 22 In diebus autem illis creſcente numero diſcipulon factum eſt murmur Græcorum. 180 Ex CAF. VIII. KRevertebatur ſedens ſuper ewe 1 ſuum, legéènſque Iaiam. 1609 Et ecce vir Ethiops, Eunuchus potens Candacis Re- ginæ, qui erat ſuper omnes gadas ejus, veneiat adorare in Jeruſalem, & revertebatur ſedens ſu- per currum ſuum, legiénſque Iaiam Poplere Ex CAPF. IN. Quære in domo Judæ Saulum nomine Tarſenſem. , .ꝰ 96 Et erat tribus diebus non videns, & non manduca- vit, neque bibit. Ibid. & 179 Apertis oculis nihil videbat. 1 Domi- Ibid. & 58 S Mlllimi (i bon Aten alen idi en, in lu u nil ien 4 C. X tina iuch nurian in lum mignu 16 2¾ . 44 eſpen E Dmine nnune O lan eſinn ilie, idi Gulten, Ca t anr Ae. u Deun n Et, Domin IC. XI. ICAN. Xl i uſn. n gugen eiae , a arle . lenn eten kCa en n iſr ein di. Hr ihi Ce . lere , Uiſtin len ) enlitmnil aſle le , li, n n terhun, ni Vironn gin Binn n. 1heuzi gi uplln en t in enr un, att Dnd! Nlmn. die un aſitil Heemte ukindh Apolian. 8 Aunitit ihen “ . 1 e eru ais Cnclinſfe⸗ Iisl anad ſihani , Hongkug Ne Aumtin 1 un ii d commune & immundum. Sacræ Scripturæ. Domine, quid meé vis facere? pag. 179. & 331 Anania, ſurgs, & vade in vicum, qui vocatir re- tus, & quare in domo Judæ Saulum nomine Tarſenſem. . . Reſpondit Ananias : Domine; audivi de viro boc, quantæ mala fecerit ſervis inis. 179 Vas eledtionis eſt mihi iſte , ut portet nomen meum coram Gentibus, & Regibus, & kliis Iſrael. 141 H g& 179 Viri autem illi, qui comitabantur cum eo, ſtabant AKupefacti , audientes quidem vocem, neminem autem videntes. Ad manus autem illum tra- bentes, witroduxerunt Damaſonm. 331 Anania. Ecce ego, Domine. LQuare in domo Juda Saulum, Ecce enim orat. Keſpondit autem Ana- nias : Domine, audivi à multis de viro boc, quanta mala fecerit ſervis tuis: & hic habet poteſtatem alligandi omnes, qui invocant nomeén tuum. Ibid. Ex CAP. X. Occide, & manducas 27. & 104. & 129. & 140. & 170. & 178. & 275 Adbhbuc loquente Petro verba bac», cecidit Siritus danbtus ſuper omnes, qui audiebunt verbum. 31 U circa boram ſextam oraret, mentis exceſſus ceci- dit ſuper eum. 96 Orationes tux , & eleemoſynæ tux aſcenderunt in memoriam in conſpebtu Dei. 130 Linteum magnum, in quo erant omnia quadrupe- dia & ſerpentia terræ. Ibid. Abſit, Domine, quia nunquam manducavi omne Ibid. & 140. & 275 & 332. & 351 Et cum eſuriret voluit guſtare. Parantibus autem illis, vidit e&œlum apertum, & deſcendens vas quoddam, in quo erant omnia quadrupedia. Et Jacta eſt vox ad eum: Surge, Petre, occide, & mäanduca. 178. & 208. & 332. & 351 Quæ Deus purificavit, tu commune ne dixeris. Abſit, Domine. Hoc autem falctum eſt per ter. 351 Ex CAP. XI. Erat vir bonus, & plenus SWiritu Janbéto, & Fide. 353 Ex CAP. XII. Narravit, quomodo Dominus edu- ziſſet eum. 88 Petrus quidem ſervabatur in carcere. . Et ecce Angelus Domini adſtitit,; & lumen refulſit in laBiraenio percuſſéque latere Petri, excitavit cum, dicens: Nurge velociter. 36. & 37 Ceciderunt catenæ de manibus ejus. 7 Ex CAP. XIII. Hic, accerſitis Barnabu & Paulo; deſiderabat audire Verbum Dei. Reſiſtebat au- tem illis Elymas Magus. Et confeſtim cecidit in eum caligo. ITunc PFroconſul credidit, admirans luper dotrina Dominni. 162 Ex CAP. XV. Convenerunt Apoſtoli, & ſeniores videre de Verbo hoc. Cuùm autem magna con- quiſitio fieret, ſurgens Petrus dixit ad eos. 116 Ex CAP. XVI. Hunc voluit Paulus ſecum proſi- »& aſumens circumcidit eum propter Ju- dæos. SLäL 116 Facipio tibi, in nomine JESU-CHRISTI, exire ab ea. Et exiit eadem hora. 120 Expergefactus cuſtos carceris, & videns jannas apertas carceris, evaginato gladio volebat ſe in- terficere. 180 Clamavit autem Paulus voce magna dicens: Nibil uibi mali feceris: uiverſi enim hic ſumus. Peti- todue lumine introgreſſus eſt, & tremefaclus pro- cidit Paulo & Sila ad pedes: & producens eos Foras ait: Domini, quid me oportet facere; ut Jalvus fiam. lpid. Et tollens eos in illa hora notctis lapit plagas éorum: & baptizxatus eſt ipſe; & omnis domus ejus con- tinud. H Pag. 180 Ex CAP. XVIII. Egreſus ab Atbenis ne Aquilam Ponticum genere, & Priſcillam uxo- rem ejus; acceſſit ad éosr. Et quia erat juſälem artis, manebat apud eos, & operabätur: & diſputabat in Gnagoga per omne Sab batum. Ex CAP. XIX. Ita at etiam ſuper languidos de- Ferrentur à corpore ejus Sdaria, vel Nemicin- tia, & recedebant ab éis languores, & ſpiritus nequam egrediebantur. 120 Ex CAP. XX. Incubuit ſuper eum, & dixit: Ani- ma ipſius in ipſo eſt. Ibid. Ex CAF. XXIII. Percutiet te Deus, paries deal- bate. Et, qui aſtabant, dixerunt: Jummum Dei Sacerdotem maledicis ? Dixit autem Paulus neſeiebam fratres, quia Princeps eſt Sacerdotum. 61 Ex CAP. KXIV. Diſputante autem illo de Juſti- tia & Caſtitate, & de Judicio futuro, treme- fabtus Felix reſpondit .: Quod nunc attinet: Vade. Ex CAP. XXVIII. Propter ſpem IHraël catenà bac circumdatus ſum. 88 Ex Epiſtolà ad Romanos. Ex CAB. I. Waſurrones, detractores, Deo odibiles; contumelioſos. — 21759 Ex CAP. III. Juſtitia autem Dei per fidem J. CHRiISTI; in omnes & ſuper omnes, qui credunt in eo. 351 Ex CAP. V. Cum adhuc inimici eſemus, Chriſtus pro nobis mortuus éſt. 102 Gloriamur in tribulationibus. 114 Quia Charitas Dei diffuſa eſt in cordibus noſtris: Ibid. Ex CAP. VIII. Deus eſt, qui juſtificat, quis eſt qui condemnet? 123 Ex CAP. I X. Häabet poteſtatem figulus, ex eadem maſſa facere aliud quidem vas in honorem, aliud verò in contumeliam. Ex CAP. XI. Tu ex naturali exciſus es oleaſtro, & contra naturam, inſertus és in bonam olivam. Woli altum ſapere, ſed time. 384 Ex Epifſtolà prim ad Corinthios. Ex CAP. III. Ni qass autem Templum Dei viola- verit, diſperdet illum Deus. Templum enim Dei ſantctum eſt, quod bſtis vos. 48 Lac vobis potum dedi, non eſcam: Nondum enim poteratis: ſed ne nunc quidem poteſtis. 222 Ex CAP. IV. Eurimus & ſitimus, & nudi ſumus, & colaphis cædimur. 23 Nihil mili conſcius ſum, ſed non in hoc juſtificatus Jum. 118 Laboramus operantes manibus noſtris. 388 Ex CAP. V. Nitis nova conſperſio, ſicut eſtis azymi. Etenim Paſoha noſtrum immolatus elt Cbr'’ſtus. Itaque épulemur in azxymis ſinceritatis & veritatis. 48 Ex CAP. VI. Audet aliquis veſirum habens ne- gotium, adversus alterum judicari, apud ini- ⸗ Frater cum fratre judicio contendit, & boc apud infideles? Jam quidem omninò delictum eſt in vo- bis. Ibid. PFraudatis & boc fratribus * Nolite errare: Neque Nn 4 Jor- vénit Co- rinthum;, & inveniens quemdam Judxkxum nomi- tempore autem opportuno accerſam 16. „7 Index Locorum fornicarit, neque idolis ſervientes, neque adulte- ri, neque molles, neque fures, neque avari, neque rapaces regnum Dei poſſidebunt. pag. 54 Corpus autem non ſornicationi, ſed Domino. Neſ- citis, quoniam qui adhæret meretrici,; unum cor- pus effcitur. Ex CAP. IX. Qui ſervit altari, de altari Soe J 35 Ex CAP. X. JSedit populus manducare, & bibere: & ſurrexerunt ludere. 335 Ex CGA P. XI. Numquid domos non habetis ad man- ducandum & bibendum ? aut Eccleſiam Dei con- temnitis? 54 In qua nobte tradebatur, accepit paenem, & gratias agens, benedixit ac fregit. 358 Ex Secundâ ad Corinthos. Ex CAP. III. MWon quéòd ſuffcientes ſimus cogitare aliquid à nobis: ſed ſußftcientia noſtra ex Deo eſt. Ex CAP. IV. Habemus theſaurum iſtum in vaſis Kltilibus. Ibid. Ut ſublimitas ſit virtutis Dei. Ibid. Ex CAP. VII. Quperabundo gaudio, in omni tribu- latione mea. 44 Ex CAP. IX. MNon ex triſtitia, aut ex neceſſitate: bilarem enim datorem diligit Deus. 2 Ex CAP. XII. MNec enim debent filii parentibus theſaurizare, ſed parentes filiis. 56 Ex Epiſtolà ad Galatas. Ex CAP. I. Ni bominibus placerem, Chriſti ſervus non eſem. 288 Ex CAP. V. Vos enim in libertatem vocati eſtis, fratres. 142 Ex CAP. VI. Videte qualibus literis ſcripſi vobis meld mant. Fratres, & ſi præoccupatus fuerit bomo in aliquo delitto, vos, qui ſpirituales eſtis, bujuſmodi in- Rruite in ſpiritu lenitatis: conſiderans te ipſum, ne & tu tenteris. 281 Ex Epiftolà ad Epheſios. Ex CAP. V. Euiſtis aliquando tenebræ, nunc autem lux in Domino. 37 Et nolite inebriari vino in quo eſt luxuria. 157 Ex Epiſtolà ad Coloſſenſes. Ex CAP. I. Eripuit nos de poteſtate tenebrarum, & tranſtulit in regnum flii dilectionis ſuæ, in quo habemus redemptionem, & remiſtonem peceato- rum. 130 Ex CAP. IV. Jalutatio, meä manu Pauli. 388 Salutat vos Ariſtarchus concaptivus meus. Ibid. Memores eſtote vinculorum meorum. Ibid. Ex Epiſtol Prirn4 ad Theſſalonicenſes. Ex CAP. II. Jeitis fratres, introitum noſtrum ad vos, duia non inanis fuit“ ſed ante paſſt, & contumeliis affecti in Philippis, iduciam babui- mus loquei ad vos Evangelium Dei. 59 Ex Epiſtolà Primà ad Timotheum. Ex CA P. I. Qui prius blaſphemus fui, & perſes cutor, & contumelioſis, ſed miſericordiam conſe- Ex CAP. I I. Volo ergo viros orare in ommi loco, levantes puras manus. Nimiliter & mulieres in ha- bitu ornato, cum verecundia & ſobrietate ornan- tes ſe, non intortis crinibus, aut auro, aut mar- garitis, aut veſte pretioſd. Ex CAP. VI. Habentes autem alimenta, & quibus tegamur, his contenti ſumus : nam qui volunt divites fieri incidunt in tentationem, & in laqueum Diaboli. Ibid, Ex Secunda. Ex CAP. I. Nio cui credidi. 3 Ex CAP. II. Nemo militans Deo implicat ſe ne- gotiis ſæcularibus: ut ei placeat, cui ſe probavit. 238 Ex CAP. IV. Bonum certamen certavi. Rpake eſe mihi corona juſtitiæ, quam reddet juſtus Judex. 106 Fidem ſervavi. Ibid. Ex Epiſtolà ad Hebræos. Ex CAP. X. Quantò magis deteriora putatis me- reri ſupplicia, qui filium Dei conculcaverit. 58 Ex Epiſtolà B. Jacobi. Ex CAF. I. Unujfquiſque tentatur, à concupiſcentia ſua abſtractus & illectus. 271 Ex CA P. III. Tizgu⸗ inquietum malum, plena ve- neno mortifero. In ipſa benedicimus Deum & Pa- trem: & in ipfa maledicimus homines. 134 Ex Epiſtola I. B. Petri. Ex CAL. I. Petrus Apohtolus Jrs-CHRISTI, elekii advenis diſperſionis. 883 ExX CAP. III. Si quid patimini propter juſtitiam, beati. Ex CAP. IV. Charitas cooperit multitudinem pec- catorum. 283 Ex Epiſtolà prim B. Joannis. Ex CAP. III. Qui non diligit manet in morte. 125. 8& 281 Filioli non diligamus verbo, neque lingud, ſed opere & veritate. 12² ⁷ Ex CAF. IV. Charitas foras mittit Timorem. 112 Ex CAF. V. Haæc eſt victoria, quæ viucit Mundum, kides noſtra. 352 Ex Apocalypſi. Ex CAF. I. De ore ejus gladius parte utraque acu- tus exibat: & facies ejus ſicut Jol lucet. 38. & 167. & 181. & 346 Habebat in dextera ſua ſtellas ſeptem, & de ore eus gladius utraque parte acutus exibat. 75. & 224. & 292 Præcinttum ad mamillas zond aured. Oculi ejus tan- quam flamma ignis: & de ore ejus gladius. 224 Woli timere, ego ſum primus & noviſſimus. 12 1¼ Vox illius tanquam vox aquarum multarum; a. bebat in dextera ſua ſtellas ſeptem, & de ore n gladius exibat. 12 Et cuùm vidiſem eum, cecidi ad pedes ejus, tanduaßt mortuus. Tbid. Et converſus vidi ſeptem candelabra aurea, & in medio ſeptem candelabrorum aureorum milen hlio hominis. 6 205 Oculi e M, M n fll 11 104. ll llali bel ßnni LCLL. W Cehutt 4 n auli. Mr e, D lenofen He Tlmna ſgten n Iin leli lit aretitu lüihn lufrajnill ntmn coron ng, 19 ICA. V. llenj n Uullerur. unt laler⸗ n. Den len, hi: N 1 Cenn. an Peru, Ft an 1CnV 1 ſelebee e, / j 4 6 der len ale Ue egie inn ii 6 dla iſteſ, t/ ce Ugan ine ſlagn lmnadn B i N ea bane, it C P n Mit en, gie 1 ener gnteni n nllie Hebren. ii etrin Dei onalen B. Ndhi tenn, a ietun nin hereticine kN icinnu en I. B. en u hwCN1 ginin yrſ⸗ pni imuu inB n . lyi 16 4 8 e e ſGel N ele untile r,eN Sacræ Scripturæ. Oruli ejus tanquai famma ignis & pedes ejus ſimi- les aurichulco, icut in camino ardenti. pag. 210 Sicramentum ſeptem ſtellarum, quas Vidiſti in dex- iera mea, &' ſeptem tandelabra alrea ; ſeptem Lellæ, Angeli ſunt Jeptem Eccleſiarum; & can- delabra ſeptem, ſeptem Ecoleſiæ ſumt. 236 Vekftitum podäre, G Pracinétum ad mamillas zona aured. De ore ejus gladius utraque parte acutus exibaät. 379 Ex CAP. II. Haæc dicit tlius Dei, qui habet oculos tanquam ſammam ignit. Permittis mulierem Je- zabel fornicari, & maiducare de Iolothytis. 90 Ckaritatem tuam primam reliquiſti. 125 Age pœnitentiam, & prima opera fac. Ibid. . Wed habeo adversis te pauda. 130 Et Angelo Epheſi ſeribe. 183 Ei Angelo Pergami Eccleſiæ ſeribe: Hæc dicit, qui habet romphaam utraque parte acutam. Ibid. Ex CAP. III. Nomen bhabes, quod vivas, & mor- tuus es. Veniam ad te tanquam ur. 11 OQui vicerit, veſtietur veſtimentis albis. Ibid. Quia tepidus es, incipiam te evomere ex ore meo. Ibid. Niadeo tibi emere à me aurum ignitum, probatum. Ibid. & 121 Ego, quos amo, arguo & ciſſtigo. 113 No ud oſtium & pulſo: ſi datis aperuerit januam, in- trabo ad illum, & cœnabo cum illo. 130. & 225 Ex CA P. IV. Et quatuor animalia, ſingula eovum habebant alas ſenas in circuitu,; & intus plena ſunt oculis. 27 Dignus es, Domine, Deus noſter, accipere gloriam & bonorem: quia tu crenſti omnia. 102 Et de Throno procedebant fulgura, & tonitrua & ſeptem lampades ardentes ante thronum. 121 Et in conſpeclu ſedis tanquam Mare vitreum. Ibid. 131. 8& 134. & 303: & 383 Et in circuitu ſedis viginti quatuor Seniores ſedentes. Et de throno procedebant fulgura, voces & toni- irud. 2229 Et ſuper thronos, viginti quatuor ſenibres ſedentes, cireumamitcti veſtimentis albis, & in capitibus eorum coronæ aurex. Et de throno procedebant fulgura, voces, & tonitruua.“ 379 Ex CAP. V. Habentes ſinguli citharas, & phialas aureas plenzs odoramentorum, quæ ſunt orationes Ndanbtorum. 128 Et nemo poterat aperire librum, neque reſpicere il- lum. I Et ego flebam multum. Et unus de ſenioribus dixit mihi: Ne fleveris. Ecce vicit Leo, radix Da- vid, aperire librum. Ibid. Et cum aperuiſſet librum, quatuor animalia, & vi- ginti quatuor ſeniores ceciderunt coram agno. 209 Ex CAP. VI. Et vidi: Et ecce equus albus, & qui ſedebat ſuper illum, habebat arcum. 76 Et vidi, quum aperniſſet Agnus untm de ſeptem ſi gillis, & audivi unum de quatitor animalibits, dicens, tanquam vocem tonitrui. Veni, & vide. Vidi, & ecce Equus albus, & qui ſedebat ſuper ilum, habebat arcum. 10 Et ecce quus pallidus, & qui ſedebat ſuper eum, nomen illi Mors, & inſernus ſequebatur eum“ & data eſt illi poteſtas ſuper quatuor partes ter- ræ, interficere gladio, fame, morte, & beſtiis terræ. Ibid. Ex CAP. VII. Hi ſum, qui venerunt de tribula- tione magna. Ideo ſunt ante thronum Dei. 5§56 Clamabant voce magnäa, dicentes: Salus Deo noſtro, qui ſedet ſuper thronunz, G& Aon⸗o. 103 Dealbaverunt Rolas ſatas in ſanguine Aoni. Ilbid. Ex CAP. VIII. Et accepit Angelus thuribulum, Et iratus eſt Draco in mulierem. & implevit illud de igne altaris, & miſit in ter- ram, & facta ſunt tonitrua & voces, & fulgura, & terræ motus magnus. pag. 1677 Ex CA P. IX. De fumo, Putei exierunt locuſtæ in terram. Similes equis paratis in prælium. Facies earum tanquam facies hominum : & dentes ea- mum ſicut Leonum erant. Et habebant loricas, Ricut loricas ſerreas? & vox alarum earum ſicut vor ourruum equorum multorum courrentium in bellum, & habebant caudas ſimiles Rorpionum. 105. & 110 Facies earum, tanquam facies hominum. Et habe- bant capillos ſicut capillos mulierum. Ibid. Et ſuper capita earum, tanquam coronæ ſimiles au- ro. 102. & 232. & 379 Præceptum eſt illis; ne læderent fœnum terræ, ne- que omnem arborem: niſi tantuùm bomines, qui non habent ſignum Dei in frontibus ſuis. Et di- &tum eſt illis, ne occiderent eos : ſed ut cru- bziarent menſibus quinque. 102. & 379 In diebus illis quaxarent homines mortem. 379 Ex CAP. X. Oportet te iterum prophetare Genti- bus, & populis, & linguis & Regibus multis. 121 Ex CAP. XI. Et apertum eſt Templum Dei in colo: & viſa eſt Arca Teſtamenti ejus in Tem- plo ejus, & facta ſunt fulgura, & voces, & terræ motus, & grando magna. 14 Ex CAP. XII. Signum magnum apparuit in Cœlo. Mulier amitcta ſole, &. Ibid. & 31 Et viſum eſt aliud ſignum in cælo⸗ Et ecce Dra- eco magnus Et Draco ſtetit ante mulierem, quæ erat paritura. Et mulier fugit in ſolitu- dinem ubi habebat locum paratum à Deo, ut ibi paſcat eam. 31 Et Drazso ſtetit ante mulierem quæ erat paritura. 129 LEt peperit klium maſculum, qui recturus erat om- nes gentes in virga ferrea. 132 Draco ſtetit ante mulierem, ut filiun ejus devora- ret. Et raptus kſt fiius ejus ad Deum & ad thronum ejus. 134 Et miſit ſerpens ex ore ſuo poſt mulierem, aquam tanquam flumen. 247. & 297. & 298 Et ſtetit ſuper Arenam maris. Et vidi de mari beſtiam aſcen- dentem. 298 Ex CAP. XIII. Vidi de mari beſtiam aſcenden- tem habentem capita ſeptem, & cornua decem, G& ' ſuper cornua éjus decem diademata. 289 Ex CAP. XKIV. Et alius Angelus exivit de Tem- plo, clamans voce magna ad ſedentem ſuper niu- bem. Mitte falcem tuam, & mete. Et, demeſſa eſt terra. 48 Et audivi vocem de cœlo, tanquam vocem aqua- rum multarum, & tanquam vocem tonitrui : & vocem quam audivi ſicut citharædorum , & ci- tharizantium in citharis ſuis. 75. & 119. & 128 Et vidi. Et ecce Agnus ſtabat ſupra montem Gion. 119 Ex CAP. XVII. Et vidi mulierem plenam nomi- nibus blaſphemiæ. Et mulier erat circumdata pur- urd, & coccino. 289 Ex CAP. XVIII. Et exclamavit in fortitudine di- cens: Cecidit, cecidit Babylon magna. Væ, væ, civitas illa magna, quæ amibta erat pur purd, &σ byſſo, & cocco, & margaritis, quoniam una horà deſtitutæ ſunt tantæ divitiæ. Poma defideriianimæ tuæ diſceſſerunt dà te. 312 Ex CAP. X. IX. Et de ore ejus procedit gladius acutus, ut in ipſo percutiat Gentes. Et ipfe zeget eoα um Index Locoru 2 ferreag: Et inſ⸗ eren, , Jeripe. os in virga Ba nzoli Rex e 14 Juoi⸗ e 1 G . Eee Bug Mronhrai t E nt.n gi ſclueeha Renunu Bariner, S, e e Ibid. Hom P. XKX. Et W Dia a. Exr r. XNX Aagnen ignis & . 2 cos miſſus eſt Sacræ Scripturæ. 2 eivitatem Jeruſalen . am õ aratam, C1a XX. Bid b i Des ge Ibid nann Se re, ro ſicut 1 XII. Faris Canes, & imp X . Ex CAr. 1005 ite, pen ſngulos rte fluminit D e; 392 ns lin huän un r . in 6 — rr,— Ubreham! Mlom 1 1241225 . to perl to pert. etn herto altars en Uelläintze Alizen lelltionez Uultiones Voltane⸗ lntgin Ha 6 Ultne n 4 i Ureri G lun d heuit ake ate Abſalom. RERUM NOTABILIUM. QUXÆ IN COMMENTATIONIBUS IN ESDRAM Continentur. PpRIOR NUMERUS PAGINAM. POSTERIOR COLUVUMNAM SIGNIFICGAT. A. - Aronis virge. pag. 299. 1 & 365. 1 S. Abel. 188. 2. & 212. 2 & 262. 1 . Abrahamus. 85. 2. & 273. 1 Z S. Abraham emiſſo Iſmaële, eòque proſperato, formi- dandus Regibus redditur. 193. 1 175. 1 137. 2. & 148. 2. & 158. 1. & 174. 1 & 241.2. & 247.2. & 252.2. & 266. I. & 271. 2 & 278.1. & 280. 2. & 290. 1. & 311. 2. & 315. 2 J & 376. 1 Acceptio perſonarum. 38. 2. & 84. 2. & 194. I 197. 1. & 263.2 Acceptio perſonarum execranda. 351. 2 Acceptio perſonarum ob formam improbatiſſima. Accuſatores ex ſancto zelo. 8. 2. & 335 2 Accuſationes ex ſancto zelo non illicò falſæ, quod §. Abraham ſervis nimis indulſit. aliquis eas damnet. 253. 2 Accuſationes ex ſancto zelo audiendæ., 317. I Accuſationes ex zelo. 47. 1 Accuſationes ex zclo cautæ ſint. 2 Accuſatores invidi. 7. 2. & 8. 2. & 46. 2. & 2. 1 49. 2. & 152. 2. & 186. 2. & 339. I. & 340. 2 & 242. 1. & 343. 2. & 348. I. & 374. 2 Accuſatores invidi non audiendi. 7. 2 Achab. 128. 2. & 255. 2. & 277. I. & 335. 2 Achab impius. 370. 2 Achabi brevis Poœnitentia. 270. 2 Achabi Luxus. 25 5. 1 Achabo nocuit felicitas. 307. 2 Achimelech. . 357. I Achitephel. 273.2 Achitophelis Mors è trabe. Ibid. Adam. 231. I. & 307. I Adamus exul. 307. 1. & 314. 1 Adam & Heva. 340. 2 Adami Caſtitas. 157. 2 Adami Perizoma. 302 1 Adami ſupplicium. 264. 2 Acdulationi opera ſufficiantur. Adulatio. 22. I. & 45. I. & 55. 2. & 110. 2. & 310. I. & 311. 1 Adulatio corripit etiam probos. 45. 1 Adulatores. I45. 1. & 220. 2. & 272. 2. & 275. 2 Adultera cur à JESV dimiſſa? 340.2 conomia juſta. 272. 2 EKdificia. 175. 2 dificiorum Lunus. 2. 2. & 77. I. & 156. I. & 266. 2 dificiorum luxus in Aſſyria. 254. 2 tas attendenda. 148. 1 Etas & labores attendantur non ſolùm dotes exi- miæ. 372. f Eterna tantum. 39. 1. & 49. 1. & 89. 1. & 94. 2 & 97. 2. & III. 2. & 150. T KEternorum oblivio. 2. 1. & 2. & II. 2 & 13. I. & 91. 2. & 167. 1. & 170. 2. & 184. 2 & 206.2 & 241. 2. & 246. 1. & 302. 1. & 324. 2 359. 1 Affabilitas. 11. 2. & 32. 2. & 84. 2. & 112. 2. & 194. I. & 249. 1. & 365. I Affabilitas cum vilibus. 35 1. 1 Affabilitas, & humilitas in vili elevato floreant. 364. 2 Affabilitas ex cognitione ſui. 365. 2 Affabilitas neceflatia 249. 2 Affabilitas nimia. 3575. 2 Affabilitas ſed gravis. 153. I. & 318. 1. & 2. & 355. 2. & 361. I. & 362. 1 Affectus non effectus. 38. 1 Affectus ſine effectu. 128. 1. & 143. 2 Affectus ſine effectu non ſufficit. 124. 2 Agag rex. 313. 1 Agar. 99. 2. & 116. 2. & 132. 2 Agar calamitate felix. 205. 1 Alexander Macedo. 294. 1 B. Aloyſius Gonzaga. 295. 1 Aman. 117. 1. & 274. 1 Amani Ira. 274. 2 Amani mors. 110. 2 Ambitio. 7. I. & 149, I. & 245. 2. & 353. 1 H & 374. 1 Amnigi 229. 2 — Index Amici Impii. pag. 65. 2. & 316. I Amici impii deſerendi. 35 1. 2 Amici veri. Amicitia vera. 211. 2. & 212. 2 Amicitiæ impiorum. 139. 2. & 228. 2. S 23 1I. 2 Amicitiolæ. 306. 2. & 347. 2 Amicitiolæ caſtitatem perdunt. 279. 1I Amnon. 159. 2. & 257. 1 Amnonis cædes. 308. 2 Amor Dei in nos. I14. I. &D 213. 1I Amor in Deum. 79.2. & 124. 2. & 213. 2 Amor in Deum ex timore Dei. 112. 2 Amor in Deum nihil præter Deum in Deo atten- dat. 84. 2 Amor in Deum verus. 63. 2. & 85. 2. & 212. 2 Amor uſque ad aras. 251. I Amore duci. 4. 2. & 5. 2. & 5§5I. 2. & 72. I. & 79. 2. & 94. 2. & 143. I. & 180. 2. & 234. 2 Amore duci, non metu. 38. 2. & 79. Ananias. 2 Angeli ſancti. Anna Mater Samuslis. Apologia verior fervor eſt. . 9. Non Apologia perſecutionum remedium verius, ſed 332. 36. I. & 125. 33 1. — — — d regularum Obſervantia. 357. 2 Apoſtatæ. 28. 2 Apoſtatæ, qui jactant Religionem ſuam fluctuare. 212. 1 Aqua alleg. 16. I Arbor nimis onuſta floribus. 230. 2 Arca Dei. 262. 1. & 329. 2 Arca Dei, cum ferit, fovet. 114. 1 Arca Dei quando honoretur. 13. 1 Arca Dei ſchola ſeveritatis & aulæ juſtæ. 382. 1 Arca Noë. 354. I Arma Allegorica. 27. I. & 31. I. & 57. I. & 192. 1 & 206. 1 Arma alleg. Eccleſiaſticæ juriſdictionis. 8.2 Arma Eccleſiæ veriora. 357. 2 Arrogantia. 39. 2. & 83. 1. & 103. 2. & 141. 2. & 203. 2. & 204. 2. & 205. I. & 214. 2. & 215. 2 & 216. 2. & 217. 2 Arrogantia debelletur. 366. 1 Arrogantia vincatur. 366. 2 Arrogantia Roboami. 368. 1 Arrogantiam titulorum humilitas negligit. 82. 1 Arrogantiam vicit S. David. 367. 1 Arrogantes. 203 1 In Aſſyria Edificiorum luxus. 254. 2 Aſtrologi. 309. I Aulæ damna. 90. 1. & 135. 2. & 136. I. & 147. 1 & 240. 2 Aulæ damna, quia mutat etiam optimos. 229. 2 Aulicus bonus non promotus. 335. 1 Aulicus non promotus. 32. 2. & 64. 2. & 86. 1 & 106.2. & 107. 2. & 162. 1. & 210. I. & 213. I & 214. 2. & 225. 2. & 240. I1. & 260. 2. & 261. 2. & 274. 1. & 275. I. & 289. 2. & 331. I Aulicus probus eligatur. 145. 2 Aulicus non promotus Eccleſiæ ſerviat. 212. 2 Aulicus olim vilis. 365. 2. & 384. 2 Aulicus olim vilis ſanctè humilietur. 367. 1 Aulicus optimus non promotus. 117. 2 Aulicus verus. 176. 2. & 268. 2 Aulicus verus aliorum ſit memor. 94. 2 Aulicus verus non mutatur in ærumnâ Domini ſui. 211. 2 Aulicus vilis ſi extollatur. 360. 1 Aule defeclus diſſimulentur. 107. 1 Aulici avari. „2. & 376.2 Aulici Boni. 332 225. 2 Aulici Deum ſibi patronum concilient. 177.2 Aulici deligendi accuratè. Aulici deligantur optimi. Aulici, & ſervi impi non admittendi. Aulici fidi. Aulici fidi valdè rari. 246. Aulici frænandi. 9. I. & 45. 2. & 57. 2. & 109. 1 & IIO. 2. & 117. I. & 153. I. & 2. & I1 67 & 249. I. & 250. 2. & 271. 2. & 272. 2. & 273.I. & 274. I. & 2. & 315. I. & 316. 2. & 320. 2. & 321I. 2. & 327. I. & 240. I. & 387.2 Aulici ita frænandi ut de pulchris loqui non au⸗ deant. ant. L 320. 2 Aulici impii. 274. 2. & 289. 1 Aulici inexplebiles. 151. 1 Aulici impi non adhibendi. 246. 1 Aulici Ingrati. 331. 2 Aulici Infidi. 107. 1. & 108. 2. & 146. 2. & 149. I & 150. 1I. & 151. I. & 316. 1. & 317. 2. & 376. 1 Aulici invidi. 188. 1. & 329. I. & 338. 2. & 384. 2 Aulici maligni. 233. 2 Auliei miſeri. 63. 2. & 106. 2. & 117. I. & 118. 1 & 143. 2. & 144. 2. & 147. I. & 2. & 148. I. & 2. & 155. 2. & 156. 2. & 240. 1. & 290. 2. & 303. 1. & 321. 2. & 359. 1 Aulici non invidxi. 190. 1 Außici pejores elevati. 242. 1 Aulici miſeri etiam dum iis principes Dhandiunftu. 287. 1 Aulici probi. 229. 2 Aulici probi audiendi. 155. 1 Aulici ſerii & actuoſi ſint. 237. 2 Auhci perverſi eliminandi. 351. 2 Aulici Sceleſti. 273. 1 Aulici ſint juſti. 321. I Aulici veri. 8. 2. & 45. 1. & 176. 2. & 220. 2 & 229. 2. & 268. 2. & 274. 2. & 338. 2. & Sõ 345.1 Aulici veri derelicti. 274. 1 Aulici veri non nimium officia tueantur. 237. 2 Aulici veri Deum implorent. 176. 2 Aulici veri typus Balæna. 381. 2 Aulici viles animo. 139. 1 Aulicorum delectus. 251. 1 Aulicorum impiorum intentio prava. 353. I Aulicorum mors. 279. 2 Aulicorum ſpes. 143. 2. & 147. 2. & 278. 2. & 303. I. & 354. 1 Aulicorum ſpes vana. 292. 2. & 359. 1 Aulicis non ſpes facienda nimiæ fortunæ. 321. 2 Aulicis providendum. 146. I. & 214. 2. & 230. 2 & 231. 2. & 378. 2 Aulicis providendum, ut ſint judices juſti. 379. 1 Ablicos invidos, ſuſurrones & perſecutores ac mur- muratores juſtorum Rex non audiat. 339. 2 Avaritia. 5. 2. & 12. I. & 25. I. & 44. 2. & 243. 2 & 272. 2. & 296. 1 Avaritia Eccleſiaſticorum. 4 5⁵˖. 1 Vide Eccleſiaſtici. Avaritia gubernantium. 382. 2 Avaritia inexplebilis. 384. 2 Abylonica Statua. 3 9. 1 Bacchanalia nec divitibus licita. 67. 1 Balaam. 274. 2. & 297. 1 Balaam magus. 221. 1 Balæna aulici veri typus. 381.2 Balthaſſar cum honore damnatur. 315. 1 Balthaſſar 7 346. 2 & 162. I. & 173. I. & 174. I. & 175. I. 113.2 & 196. 2. & 197. I. & 219. I. & 2. & 229. 2 109. I. & 146. I. & 152. 2. & l Nent entil u Oi 1 lle ,1. amum loo ile! 1 n. n ilil n guun Pema. 6eni tan M e Humnves ck tinilti po l ſLarn Al (ea Er . ini Line. uumnurores Uttics e (A (Ktscat. (Ats ueng (Aiasan. 2 (Autd decne Etmi en tonm zen 1 77 „ 26 de or. Ia liorn lümiorn ſanre & lef ir WAr Aemnomne din Kemone N lennie i Sihmne er n MMa i. 4 4 Witend. AKnn SPrd I.En 9.l. 4 Vl. 2 N Nulchre lr n ““ d 310.1 1; 147. 1. Knl & M k 3.1. Chul is prinhe nt. di 45. Lnti .& S 1 n ofheuen orept. eu. Ctetio om 2. Cimu 1 ninie D 4 , n ſn iie,, es & Pein D n. ha. n. 1 . d. cbus e VI N 97 Ns⸗ A dn. S Rerum Notabilium. Balthaflar cur damnetur. pag. 308. 1 Balthaſſar ſacrilegus. 369. 2 Beneficentia maxima eſt videre laborantes. 259. 1 Beneficentia rara erga bonos. 224. 2 Beneficia clam conferenda. 217. 1 Bona occultanda. 26. I. & 97. 2. & 203. 2. & 215. 2. & 216. 2. & 217. I. & 2. & 222. 2. & 341. 2 Bona Eccleſiaſtica à Laicis adminiſtrantur. 31. 2 Bonorum Protectores. 1677.2 Vide Protectores. Bellum. 2. 2. & 57. I. & 66. 2. & 377. 2 Bellum infauſtum propter ſcelus. 57. 1 Bellum quando licitum. 337.2 Blaſphemia. 16. 1 Blaſphemi rariſſimè puniuntur. 256. 1 Bombyx degenerat. 369. 1 Boni omnes ex parte ſumus. 329. 2 Optimi labi poſſunt. 279. I. & 280. I Optimi & quidem peſſimè interdum labi poſſunt. 10. 2 C. Ecitas alleg. III. 2 Cæcus Evangelicus. 292. 2 Cain. 188.2. & 199. 2. & 222. 2. & 223. 2 & 2776. 2 Caini Livor. . 188.2 Calumniatores. 344. 2 Cantatrices. 4. Carcer. O. I. & 14. I. O 57. 2 Caſtitas. . 101. 23 Caſtitas cauta. 320. I Caſtitas parens virtutum. 91. 2 Caſtitatis cura. 4. I. & 20. 2. & 44. I. & 90. 2 & 157. 2. & 159. 1. & 190. I. & 259. I. 8& 297. I. & 3 19. 2. & 346. 1 Caſtitatis decus. 354. 2 Caſtitatis expugnatio 88. Religionum & Ecclefſia- ſticorum perſecutio vera. 297. 1 Cella. 33. 2. & 657. I. & 136. I. & 139. I. & 141. I Cellæ amor. 332. 2 Cenſores aliorum. 200. 2. & 285. 2. & 286. 2 & 329. 2. & 330. 2. & 33 1. 2 Cenſores aliorum bona non vident. 328. 2. 8 329. I Cenſores & reformatores indiſcreti. 280. 2 Cenſura malarum actionum occulta. 286. I Ceremoniæ dignæ religioſo viro. 88. 2 Ceremoniæ honorariz non nimium attendantur. 237. 2 Ceremoniæ nimiæ. 182. 2 Ceremoniæ veriores. 48. 2. & 183. 1 Cham non damnatur à Noe. 314. 2 Chananæa. 351. 1 Charitas. 93. I. & 94. 2. & 101. I. & 249. 2 Charitas & unio inter Advenas. 84. 2 Charitas omnia poteſt. 235: 1 Charitas non amicitiola. 88. 1 Choreæ. 7 . I Choro adſint Eccleſiaſtici. 39. 1 Vide Eceleſiaſtici & Religioſi. Chriſtus à Judâ proditus. 44. 2 Chriſtus ubi non habitet. 146. 2 Chriſti clementia. 340. 2 Chriſti Imitatio. 37. I. & 4I. 2 Chriſti. Incarnatio. 65. 2. & 118. 2 Chriſti jugum ſuave. . 41. 2 Vide Jugum. Chriſi manſuetudo in Petrum. 283. 2 Chriſti Paſſio. 119. 1I. & 212: 1 Ethicæ Tom. II. Chriſti Refurrectio. r0 Chrifto pati. 36. 2 Vide Pati. Pro Chriſto Opprobrium. 267. 2 Chriſtianorum Titulus verior fides eſt. 350. 2 Cibus Dei allegoricè. 143. 1 Circe Saüle ſanior. 270. 1I Circumſpectio. 157. 2. & 253. 2. & 256. 2 Circumſpectio perfectis. 241. 2. & 243:. T. & . 278. 2 Circumſpectio neceſſaria poſt victoriam paſſionum. 280. I Circumſpectio ubique necefſaria. 317. I Clementia. 49. 2. & 57. I. & 75- I. & 10I. I & 122. 2. & 194. I. & 23I. I. & 282. I. & 340. 2. & 365. I. & 368. 2 Clementia Chriſti Domini. 340. 2 Clementiæ manſuetudiniſque ſeveritas neglecta non eſt argumentum. 25 F. 1 Clericorum cauſas judex laicus non cognoſcat. 40. 2 In Clericis pœnitentia rarior, quaàm in Laicis. 34. 2 Cognitio ſui. 39. 2. & 52. 2. & 72. I. & 103. 2 & 232. 2. & 246. 2. & 270. 2. & 276:. 2. £— 279. I. & 365. 2. & 366. 2 Cognitio ſui demiſſa. 216. 1I Cognitio ſui ac affabilitas reétineantur ab aulico olim vili. 368. 1 Ex cognitione ſui affabilitas. 365. 2 Comatuli. 375. I Compati. 93. I. & 260. 2. & 264. 2. & 289. 2 Compati lapfſis. 2282. I. Se 340. 2 Compati Regum eſt, & planè regium. 101I. I Compati debemus. 103. 1 Compati neſcientes. 176. I. & 280. I. & 281. 1 & 282. I. & 2. & 286. 2. & 329. 2 Concio à Sancto ſit. 244. 2. & 310. 2 Concio clamolſa. 210. I Concio cui proſit. 292. 2 Concio docta ſit. 210. 1 Concio ex mortificatione. 21.2 Concio ex noſtro ſit. 221. 2£ Concio ex oratione: 10.2 Concio ſevera It. 114. 1 Concio ſit elegans. 362. 2 Concionator ſit Sanctus. 178. 1 Concionator ſua faciat, quæ ex SS. Libris hauſit. 221. 2 Concionator verus. 180. 1 Concionatores blandi. 5I. 2. & 105. I. & 183. 2 Concionatoris exempla. 310. 2 Concordia læſa. 175. I Vide Unio. Confeſſio. 72. 1. & 130. 1. & 270. 2 Conſeſlio ſit ingenua. 276. 2 Confeſſarii auſteri audiendi. Ibid. Confeſſarii nimis auſteri. 102.2. & 282. 2. & 332. 1 Confeſſarii nimis acres. 311. I Confeſſarii blandi. 72. I. & 73. 2. & 275. I. & 2 W 311I. 1 Confeſſarii nimis blandi. 77. 2. & 105. I. & 266. 2 Confeſſarii indiſcreti diſcant formam monitorum. 299. 2 Confeſſarii non blandiantur. 212. 1 Confeſſarii duri & ſeveri. 280. 2 Confeflarii indiſcreti diſcant honorem conſervare peccanti. 310. 1 Confeſſarii inepti. 244. 1 Confeſſarii non probi. 87. 2 Conteſlarii Principum eos ad regendum hortentur, 337:2 00 Con⸗ Index “ Confeſſarii ſeveri audiantur. pag. 275. 2 Confeſſarii ſi divites palpent, & inopes gravent. 110. 2 Confeſſarii truces non ſint. 249. 2 Confidentia in Deum. 8. 2. & 9. 2. Ze 39. 2 & 4 5. I. & 64. 2. & 144. 2. & 1 52. 2 Confidentia in Deiumm difficilis. 27. 2 Confidentia in Deum perutilis. 176. Confidentia in Deo tantum. 176. I. & 232. 2 2 Confidentia in hominibus. 45. I. & 106. 2. & 107. I. & I17. I. & 1I43. 2. & 147. 2. & 148. 2 & 150. 2. & I50. 2. & 278. 2. & 287. 1. & & 3106. I. & 321. 2 Confidentia in hominibus malis. 253. I Confidentia in hominibus vana. 147. 1. & 176. 2 Congratulationes invidiam neſciant. 286. I Congregationes, & Senatus non ſint arbitris nu- meroſi. 230. 1 Conſcientia aperienda. 5§o. I. & 63. 1. & 72. I & 347. 2 Conſcientia aperienda, nam tentatio latéêre vix po- teſt. 259. 1 Conſcientia aperienda ſed non aréctanda. 46. 1 Conſideratio. 1 Conſilia occultentur. 222. 2. Sz 223. 1 Conſiliarii boni. I5 5. I. & 220. 2. S& 229. 2 & 274. 2. & 275. I. & 276. 1 Conſiliarii boni audiendi. II. 2. & 1 5. 2 Conſiliarii boni irriſi. 359. 1 Conſiliarii boni valde rari. 346. 1 Conſiliarii cautè diligendi. 25 I. 1 Conlſiliaru impi. 38. 2. & 246. I. & 252. I. & 272. 2. & 273. I. & 275. 2. & 277. 2. & 317. 2 Conlſiliarii impii clam loquuntur. 218. 1 Conſiliarii impii difficillimè repelluntur. 219. 2 Conſiliarii pauci ſint. 195. I. & 198. I. & 23 1. 1 Conſiliarii politici. 244. 2 Conſiliariis impiis fidimus. 347. 2 Conſiliarios bonos non alloquimur. Ibid. A Conſiliariis malis ſindereſis conſopita. 275. 2 Conſtantia. 8. I. S 63. I. & 2 Contemplatio & Oratio fervore operum indigent. 124. 2 Contemplatio neceſſaria felicibus, ne turgeant. 295. 2 Contemptus temporalium. 1II. 2 Contritio ad delenda peccata potentior Eleëmoſy- nis & jejumiis. 267. 1I Converſio facilis. 143. 2 Converſio vera. 72. 2. & 134: 1 Corporis mortificatio. 50. 1 Vide Mortificatio. Correctio ab optimo. 310. 2 Correctio adhibenda. 219. 1 Correctio aliquando differenda. 222. 1I Correctio audienda. 276. 1 Correctio à Sancto ſit. 310. 2 Correctio à Juſto ſit. 48. 2. & 49. 1. & 179. I & 268. 2 Correctio diſcreta ſit. 299. 2. & 3 54. 1 Correctio ferenda. 73. 2 Correctio indiſcreta. 310.2 Correctio libera. 73. 2. & 212. I. & 220. 2 Correctio intis. 6. 2. & 28. I. & 46. 1. & 5I. 2 638. 2. & 72. I. & 74. 2. & 79. 2. S 143. I. & 299. I. & 302. 2 Correctio neceſſaria. 29 275. 1 Correctio prudens. 79. I. & 81. I. & 3 10. TI Correctio ſit gravis. 302. 2 Correctio ſecreta ſit. 48. 1. & 218. 2. & 283. 1 Correctio vix adhibetur. 219. 2 & 286. 1 Correctio vera. 49. I. & 0. 2 Correctio verior. 52.1 Correctio verecundè agat cum regibus & Eccleſia. ſticis ſi fortè peccent. Correctionis impatiens. 276. 2 Correctionis impatientia. 27 5. 1 Creaturæ ſcala ſint ad Deum. 298. 2 Crudelitas. 274. I. & 368. 2 Crudelitas Politicæ. . 109. 2 Cura Dei erga ſuos. 116. 1 Curæ ſuperfluæ. 129. I1 & 136. I. & 238. 1 Curioſitas. 332. 2 D. §. Aniel. 162. 2. & 176. 2. & 211. 2. & 235. I. & 250. I. & 276. I. & 311I. I & 340. I. & 373. 2 Dathan & Abiron. 356. 1 S. David. 90. 2. & 98. I. & 101. I. & I14. 1 & 123. I. & 128. 2. & 144. 2. & 147. 2. & 158. 2. & 175. I. & 189. 2. & 201. I. & 214.2 & 216. 2. & 219: I. & 2. & 22 5. 2. & 229. 2 & 236. 2. & 240. I. & 248. I. & 254. I. & 259. 2. & 260. I. & 261I. 2. & 265. I. & 272. 1 & 2. & 278. 1I. & 28 5. 1. & 287. I. & 2. & 292. I. & 304. I. & 305. 2. & 311. I. & 319. 2. & 330. 2. & 332. 2. & 336. 2. & 338. 2. & 367. 1I. & 389. 1 David nimis Abſaloni conjunctus. 123.2 David deceptus ab Abſalone. 2 2. 2 S. David arrogantiam vicit. 367. I S. David non deſeritur in calamitate ab aulico fido. 211. 2 S. David pugnax. 192. 1 S. David plus placuit ephebus quàm pugnax. 319.2 S. David ſeveritate non uſus in filium. 264. 1 Delatores. 339. I. & 343. 2 Delicati. 133. I. & 145. 1. & 33 5. 2. & 360. 1 & 386. 2. & 388. 2 Dehciæ. 18. 2. & 68. 2 Deſolationes. 204. 2 Deſperatio. 130. 1 Deſperatio vincatur Dei miſericordià. 296. 1 Deſperati ſperent. 130. 2 Devotio in Deum mortificationi præcedit. 9 5.. 1 Deus gratis colatur. 11.2 Deus nobis vilis. 226. I. & 245. 2 Deus nobis vilis eſt, nam ob æterna nihil agitur, ob temporalia omnia fiunt. 324. 2 Deus nobis vilis non ſit. 344. 1 Dei amor erga nos. V. Amor. Dei cura ergo ſuos. 8. 1. & 38. I. & 116. 1 Dei curæ ſe committere. 44. 2. & 1I11.2. & 176. 1 Dei gratia ubique neceſſaria- 177.2 Vide Gratia. Dei injurias Rex ulciſcatur. 344. 2 Dei ira. 28. 1. & 105. 1 Dei ira dilata. 28. 2. & 208. 2 Dei miſericordia. 28. 1. & 67. I. & 121. I. & 143. 2. & 23 I. I. & 340. 2. & 347. 2 Dei miſericordia ob miſe ram. 309. 2 Dei oblivio noxia. 177. I Dei præſentia felicitas vera eſt. 231. I. & 2. 335. 1 Dei providentia. 324. 2 Dei Timor. 11. 2. & 52. 2 Dei Timor neceſfſarius. 126. 1 Dei Timor non Luxus. 227. 1 Dei Timor rarus. 184. 2 Dei voluntati conformari. b. 2. & 41. 2. & 43. I. & 2 Deo ire bala r Ue 4 Celehngt zusai colle uta aucne rs oolleret eucolleren aconleren lanaslente o⸗ Uentn len. Alnn moern lin es u mn m . . u Ment lit Uegglid Mu m ncAlamnitztesu hebuquumg Uis in flin 5 midtind Iühetoni n Ob Atelnl fun. Deum derelinquentes. Dignitas in indigno. — Rerum Notabilium. Deo dare. Deo dare rarum eſt. Deo ſervire felix. Vide Nervire Deo. Deo ſervire palam vix licet. Pag. 37. 2. & 39. 2 224. 2 63.2. & I116. I 226. 1 28.2 Nihil præter Deum. 39. 2. & 85⁵. 2. & III. 2 Nihil præter Deum quærat intentio recta. 213. 2 Nihil præter Deum, vel in Deo quærendum. 212. 2 Nihil in Deo præter Deum amemus; quuùm Deus ſi poſſet, noſtra in nobis plus amaret quam ſua. 213. 2. & 214. I Dialogo Gallus. 83. 1 Diffidentia ſui. 2. I. & 122. 2. & 205. I. & 232. 2 & 279. TI Dignitas alleg. 71. 2 Dignitas à Deo. 64. 2. & 144. 2 Dignitas cautè conferenda, vel bonis. 253. 1 Dignitas cui conferenda. 3. I. & 7. I. & 10. 2 & II. I. & 15. 2. & 16. 2. & 26. 2. & 73. 2. 157. I. & 170. 2. & 187. 2. && 250. 2. & 257. 1 & 274. I. & 276. I. & 330. I. & 345. I. G 250. 2. & 355. I. & 2. & 356. 2. & 363. I. & S 369. 1 Dignitas cui conferenda? ſunt optimni ſi eos quæras. . 229. 1 Dignitas cui conferenda in tribunalibus. 80.2 Dignitas duris & indignis collata. 246. 1 Dignitas dignis conferenda. 286. 2. & 335. I Dignitas conferetur dignis, ſi videantur. 259. 1 Dignitas conferenda modeſtis. 325. I Dignitas conſerenda poſt merita. 372. 1 Dignitas lenté conferenda. 22I. 2. & 373. TI Dignitas conferenda Poœnitentiæ. 268.2 Dignitas per quos conferenda. 271. 2 Dignitas quibus non conſerenda. 313.2 Dignitas non conferenda vilibus niſi eminentiſiimi meriti ſint. 363. 2 Dignitas ſacra conferenda non ſolis nobilibus. 32. 2 Dignitas etiam ſancta in indigno nil agit. 244. 1 Dignitas in digno. 200. I. O 3 I77. I Dignitas indignis defertur. 275. 2 Dignitas indignis nullo modo conferenda. 350. 2 F. I. & 12. 1. & 36. 1 & 106. 2. & III. I. & II8. 2. & 242. I. & 244. 2 & 25˖0. 2. & 271. 2. & 2 4. I. & 289. I. & 321. I. & 340. I. & 36 5. I. & 3774. I. & 375. I Dignitas miſera. 10. I. & § 2. 2 Dignitas mores mutat. 83. I. & 145. I. & 360. 1 & 368. I. & 2. & 369. I. & 370. 2 Dignitas mores non mutat. 84. 2 Dignitas non mutet mores. 43. I. & 364. I. & 2 SES& 366. 1. 367. TI Dignitas neganda impiis. 228. 2 Dignitas negata dignis. 162. 1I Dignitas non durat. , 299. 1 Dignitas non neganda miſeris. 374. 2 Dignitas noxia. 5I. I. & 64. 2. & 13 5. 2. & 305. 2. & 307. 1 Dignitas non noxia. 295. 2 Dignitas nutriet merita. 231I. 1 Dignitas onus eſt. 241. TI Dignitas quomodo obveniat. 190. 1 Dignitas vana. 98. 1 Dignitas vera. 139. I. & 269. 1 Dignitas venalis. 378.2 Dignitas non ſit venalis. 376. 2 Dignitas ut ſocietur humilitati. 3023. 1 Dignitates reditibus abundent & ſtipendia ſint co- Ethicæ. Tom. II. Pioſa ut munera reſpuantur. 381. 2 Dina. 260. I. & 278. 2. & 290.2. & 324. 1 . S& 334. 1 Dioceſim inopem Epiſcopus non deſerat. 211. 2 Diſcretio. 27. 2. & 208. 2. & 230. 2. & 26 5. 1 Divitiæ noxiæ. 12. 2. S 147. 1I Doctrina Chriſtiana. 3. 1 Dosg impius. 245. 2 .. . 12 Dosg non evectus. 187. 2 Doẽg Suſurro. 340. I T E 8. Eeſi Romana. 36. 2. & 45. 2. & 166. 2 Eccleſia, & Synagoga. 65. 2. & 1I19. I Sancta Eccleſia Romana colatur. 23 1. 2 S. Eccleſia Romana compatiatur. 93. 1 S. Eccleſia Romana etiam ob antiquos Martyres & Pontifices Sanctos honoranda. IIO. I. G& 2 Sancta Eccleſia Romana honoranda licet in ea non- nulli non ſint optimi. 285. 2 S. Eccleſia Romana ideò inviſa quia ſatagit pro Religione. 168. 1 S. Eccleſia Romana, in quâvis etiam miſeriaâ, coli debet. 210. I Sancta Eccleſia Romana nullum reformidet, quan- do Sancto armata zelo, ſcandala oppugnat, diſ- Ciplinam tuetur. 104. 1 S. Eccleſia Romana ſemper veneranda. 211. 2 & 260. 2 Eccleſiæ bona percurentur. 272. 2 S. Eccleſiæ cœtus numero Arbitrorum non redun- dent. 198. I S. Eccleſiæ plus felicitas quàm tribulatio aut perſe- Cutio noxia. 192. I Eccleſiam Rex provehat. 1. 1 In Eccleſia talenta varia. 354. 2 Eccleſiaſtica bona à laicis adminiſtrentur. 31. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio. 2. 2. & 8. I. & II. 2. & 12. I. & 30. 2. & 3I. I. &G 2. & 39. 2. & 40. 2 & 45. 2. & 166. 2. & 167. I. & 193. 2. & 239. 2 . . & 277. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio curâ divinorum potentiſſi- ma evadit. 206. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio & Excommunicatio nihil attendant in impiis niſi contumaciam. 263. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio etiatn à minutulis oppugna- ta. 103. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio Exemplo plus poterit quàm potentia. 178. 2 Vide Exempla. Eccleſiaſtica Juriſdictio mortificatione proficit. 179. 1 Eccleſiaſtica Juriſdictio nihil ſpectet in Eccleſia, niſi eam. 209. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio non omnia poteſt. 280. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio non omnia ſtatim tentet. 150. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio, non cum floret, ſed cum vexatur Eccleſia, omnia poteſt. 191. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio non ſuam, ſed divinam in- juriam ulciſcatur. 344: I Eccleſiaſtica Juriſdictio nullum timeat. 192. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio omnes infrænet. 197.2 Eccleſiaſtica Juriſdictio per legatos ſuos negotia jubeat confici. 237. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio quando venerabilis. 191. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio ſapientiâ proficiet. 209. 2 Eccleſiaſtica Juriſdictio ſeveritate in Eccleſiaſticos impios propagabitur. 13. 1 Eccleſiaſtica Juriſdictio ſola tractet quæ ſunt Dei. 400. 2 Oo 2 Eccle- Index Eccleſiaſtici non probi. Eccleſiaſtica Juriſcictio cum tuetur Legem Dei, & Canones. 104. 2 Eccleſiaſtica juriſdictio tunc potentiſſima, cùm glo- riam Dei majorem promovet. 9. 2 Eccleſiaſtica juriſdictio violata. 167. 1 Eccleſiaſticæ Juriſdicliomis arma allegorica. 3. 2 Eccleſiaſticæ Juriſdictionis violatio crimen enorme. Ecoleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici cononmiæ. Ecc leſiafſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici minis. Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici bus. Eccleſiaſtici Eccleſiaſtĩci Eccleſiaſtici giori. Eccleſiaſtici lici. Eccleſiaſtici Eccleſiaſtiei Eccleſiaſtici optimi. Eccleſiaſtici T1eS. Eccleſiaſtici ſent. Eccleſiaſtici Ecocle ſiaſticĩ Eccl ſiaſtici Eccle ſiaſtici Ecoleſiaſtici Eccleſiaſtici gentur. Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici tione ſui Eccleſia ſtici Eccleſiſtici 304. I affines non evehant. 56.2 affinium obliviſcantur. 69. 1 avari. 39. I. & 56. 1 avari zelum animarum poſthabentes 272. 2 audiant omnes. 127. I 16. 2. & 39. I. & 52. I. & 95. 1. & 357. 1 claàm puniendi. 286. 1 choro adſint. Clerici vitent familiaritatem cum fœ- 157. 2 coli debent. 277. I. & 340. I. & deen p,5.2 coli debent à principihus & Prætori- 360. 1 coli debent à religioſis. 310. 1 eee 354,2 coli debent etiam imperfecti. 28 5. 2 coli debent licèt menſa utantur lar- 293. 2 coli debent licet non omnino Apoſto- 280. 2 coli debent, licet non opulenti. 210. 1 coli debent non perdi. 167. 1 coli debent, quamvis aliquando non 209. 2 coli debent, quamvis eſſent degene- 264. 2 coli debent, quamvis probi non eſ- 352. 1 decreta condentes. 2. 2. & I8. 2. G& . 75. 1 etiam viles Honorandi. 32. 2 etiam impii coli debent. 260. 2 & Religioſi clam puniendi. 74. 2. & - 264. 2 & Religioſi ſemper honorandi. 26 I. 1 & Religioſi non nimium aut liberè va- . 334. 1 & Religioſi vel in pœna honorandi. 313. I & Religioſi olim viles ſemper cogni- humilitatem colant. 366. 1 & reges ſemper audiant & regant. 337. 2 honorandi. 17. 2. & 30. 2. & 37. I & 38. 2. & 40. I. & 56. 2. & 68. 2. & II0. 2. & Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici Fccleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccleſiaſtici Eccle ſiaſtici 117. I. & 248. I. &ũ 329. 2. & 356. 2 honorandi a laicis, non judicandi. 40. 2 honorandi licet viles ſint. 32. 1I honorandi quamvis peccarent. 310. 2 & 311I. 2 honorandi quòd citius emendentur. 81. 2 impii. 74. 1 in bello. 208. 1 in choro. 5. 2 luxum vitent. 375. I mites ſint. 360. 1 nihil agant niſi Seria. 318. 2 non avari munera rejiciant. 180. 1 non boni. 50. 2 non faveant ſcandaloſis. 340. 2 Ecckliaſtici non omnia agi Sinant à Miniſtris. 272. 2 Eccleſiaſtici non probi puniantur. 35211 Eccleſiaſtici non veri. 213. 1 Eccleſiaſtici omnes probi ſint. 35 1 Eccleſiaſtici protegant Juſtoos. 167.¹ Eccleſiaſtici protegant Religioſos ordines. 192.2 Eccleſiaſtici ſint mortificationum ſitientes. Eccleſiaſtici protegant Religioſos ſed bonos. Eccleſiaſtici ſolas animas ſubjectorum attendant 179. I 85. Eccleſiaſtici ſuos non evehant. 1 S Eccleſiaſtici ſpiritualia per ſe curent: temporalia per alios. 325.2 Eccleſiaſtici tractent agântque divina, nonhumana aut aulica. . 357 1 Eccleſiaſtici vacent ſcripturis divinis. 229. 1 Eccleſiaſtici veri. 39: I. & 93. I. & 150. I. & 191. 2. & 212. 2 Eccleſiaſtici veri nihil ſperent ab Eccleſiq. 214.2 Eccleſiaſtici veri laborent non rutilent tantùm. 241. I Eccleſiaftici veri ſcandala tollant. 4”8.1I Eccleſiaſtici undè honorandi. 356. 1 Eccleſiaſtici reditus. I. I. & 2. 2. & 12. 2. & 38.2 4I. I. & 56. 2. & 175. 2. & 3398. 1 Eccleſiaſtici reditus conſerventur. 272. 2 Eccleſiaſtici reditus per alium curandi. 154.2 Eccleſiaſtici reditus neceſſarii, ut ſeveritas & ex- communicatio ſcandala tollant, & floreat Eccle- ſiaſtica Juriſdictio, zeluſque oblervantiæ vigeat. . 2 II. I. & 16. 2 E . 1 & 40. 2. & 45. 1. & 53. I Eccleſiaſticorum crimina graviora. 307. I Ecckſiaſticorum & Religioſorum defectus tegi non poſſunt. 261. 1 Eccleſiaſticorum & Religioſorum peccata non ſine veſtigio amiſſæ virtutis. Eccleſiaſticorum &ũ Religioſorum perſecutores. Eccleſiaſticorum avaritia. 329. 2. & 344. 2 Eccleſiaſticorum Exempla. 9. 2. & 13. 1 Eccleſiaſticorum Luxus. 142. 1 Eccleſiaſticorum luxus non eos colendos exhibet. 40. 2 Eccleſiaſticorum Perſecutores. . 344. 2 Eccleſiaſticorum pompæ. 1I4. 2. & 17. I. & 50,2 & 142. I. & 1I45. 2. & 338. 1. 352. 2. & 302. 1 Eccleſiaſticorum pompæ, & luxus non terrent hoſtes, ſed dignitas in viro & uno. 191. 2 Eccleſiaſticorum pompæ non neceſſariæ. 17. 1 Eccleſiaſticorum pompæ ſint Sacræ. 241. 2 Eccleſiaſticorum pompæ veriores. 15. I. & 40.2 & 53. I. & 192. I. & 194. I. & 206. 2. & 210. 1 & 2. &ũ 226.2. & 227. I. & 236. 2. & 272. I. & 361l. 1 Eccleſiaſtcorum quæ pompæ? 362. 1 Eccleſiaſticorum ſcandala. 3. 2. & 48. 2. & 49. I & 71. 1. & 81. I Eccleſiaſticorum ſublimium ſi quæ forent ſcanda-⸗ la, graviſſima erunt. 67. 2 Eccleſiaſticorum verus ornatus. 361. 1 Eccleſiaſticis neceſſaria ſapientia Saca. 32. 1I Eccleſiaſticos dedecent Eunuchi. 346. 1 Educatio filiorum. 48. 2. & 55. 1 Vide Filiorum Educatio. 106. Electio Status. . Elechionem Status & Mundi contemptum Mortis memoria docet. 266. 1 Eleëmoſyna neglecta. I1. 2. & 44. 2 Eleëmoſyna in captivos. 93. 1 Eleëmoſyna rara. 224. 2 Eleémoſynis & jejuniis ad delenda peccata con- tritio potentior, i 28. 1 265. 2 Allopetn Uttk 8 Dar eſcenta Ebeſtenne 1 lmanie Unnrhi iuti Lecece Amnonſit Wnmn..:. onincri Mbi E n „ . uiczi Wliczti tt in inn Annnicat Uatt Ae lin Ulimee. 3 line luß W Dr nin a⸗ 1 Uapon Wedhl As denorn . olor e Dn doſ ll Gbedene N, FühN nt. 1, ſ re e din N Ata. tollant. ncl. o ”& pon beceli? Excommunicatio rara & tarda ſit. õ Rerum Notabilium. Elias. 293. 2 8. Eliſæus. 217. 2. & d296. 1 S8. Eliſæi Paupertas. 179. 2 Epiſcopus audiat. 334.2 Epiſcopus diceceſim inopem non deſerat. 211. 2 Epiſcopus ipſe imperet. 22 1I. I Epiſcopus & Superior non omnia Vicario dele- gent. . 327. 2 Epiſcopus & Rex ac Superior uni non committat omnia. ”MUDẽ—Bx 359. 1 Epiſcopus & Rex ac Superior invigilent agant- que Seria. 336. I Epiſcopus & Rex Miniſtris excubent. 273. I Epiſcopus non omnia committat vicario. 38. 2 & 153. 2. & 196. 2. & 25 I. I. & 272. I. & 315. 2 & 327. 2 Epiſcopus verbum Dei ſat evulgat, ſi ſcandala non permittat. 13. 1 Epiſcopus præſit non tantùm vicarius. 220. 2 Epiſcopi vigilent. 332. 2 Epiſcopi & Superiores de animabus primariò ſa- tagant. 3357. I Epiſcopi reſideant non verò omnia vicario permit- tant. 196. 2. & 25 I. I Epiſcopi Reſidentia. 5. 2. & 27. I. & 39. I. & 45.2. & 56. I. & 92. 2. & I 54. 2. & 23 F.2. & 236. UMU I. & 239. 2. & 258. I. & 273. I Epiſcopi reſidentia, licet ruſticis præſit. 38. 2 Epiſcoporum viſitationes. II. 1I Epiſcoporum & Superiorum viſitationes quid age- re debeant? 335. I Epiſcopis & Superioribus viſitationes perutiles. 258. 1 Ad Epiſcopatus non deſignet Rex quos faſtidit. 170. 2 Epiſtolæ à Principibus ſcribantur. 387.2 Epiſtolæ S. Pauli. 388. 2 Erubeſcentia Evangelii. I.2. 8 7. 1. & 43. I Erubeſcentia mala. 223. I. & 224. T. & 267. 2 Erubeſcentia mala de bono opere. 223.2 Erubeſcentia Evangelii ſi vincatur, virtus maxima. 57. 2 S. Eſaias. 125. 2, & 32 5. 2 Eſau. 91. I. & 93. I. & 200. I. & 222. 2. & 238. Eſau & Iſaac. 157. Eſau non ex toto malus. 284. S. Eſther. 181. 2. & 268.2. & 293. 8. Euchariſtia. 45. S. Euchariſtià ſumenda ab imperantibus. 358. S. Euchariſtia exponitur in bacchanalibus, ut zelus obſervantiæ igneſcat in nobis. 47. I Eunuchi. 375. 1 Eunuchi dedecent Eccleſiaſticos. 346. 1 Eunuchi plerique & optimi, & Sancti. 373. 2 Examen conſcientiæ. 270. 2 Excommunicatio. I5. I. & 7J. 2 Excommunicatio rara ſit. 74. 2. & 122. 1. & 209. 2. & 360. I. & 365. I 28. 1 Xcommunicatio & Eccleſiaſtica Juriſdictio nihil attendant in impiis niſi contumaciam. 263. 2 Excommunicatio lentè proferatur. 221. 2 Xcommunicatio, quæ ſeparat ab Eccleſiæ capite timenda. 231.2 Excuſationes. 72. I. & 15 I. I Excuſationes juſtas ſuperior audiat. 150. 2 Excuſationes pravæ. 276. 2 Excuſationes vanæ, aut falſæ Pœnitentiam evertunt. 270. 1 Exempla majorum. 68. 2 Exempla mala ſuperiorum. 12. 1 Exempla Seniorum. 5. 1 Famæ cura nimia. — — — — — Exempla ſuperiorum. 9. 2 Exemplo efſe. I. T. & 2. T Exemplorum vox. 10. 2. & 08. 2 Vide Vox Operum. Exercitia Spiritualia. 33. 2 Exercitia ſpiritualia mortis memoria firmantur. 292. 2 Exilium. 10. 1 Sanctus Ezechias. 268. 2 P Pber quiſque fortunæ ſuzZz. 36. I. & 71. 2 & 139. I. & I 57. 2. & 320. 2 Faber quiſque fortunæ ſuæ ſpiritualis. 261. 1 & 293. 2 Fama læſa ob incontinentiam nunquam reparatur. 260. 1 Fama mendax. 348. 1 Famæ cura. 34. I. & 48. 2. & 40. 2. & §2. 2.G 7I. I. & 241. 2. & 259. I. & 260. I. & 28 5. 2 & 286.2. & 297. I. & 316. 2. & 320. 2. & 328. 2. & 342. I. & 346. I. & 35 5. 1 266. 2. & 287. I. & 2. & 316. 2 Famæ verior cura. 338. 1 Familiaritas cum mulieribus. 4. I. & 1I57. 2. & 159. I. & 16I. 2. & 292. I. & 318.2. & 335. 1 Familiaritas cum muhieribus graviflima ſit. 319. 1 Familiaritas cum mulieribus nimia. 4. I Familiaritas cum probis neceſlaria etiam regibus eſt. 335. I 2. I. & 139. I. & 153. 1. & 320. I Famihiaritas cum tepidis. 307. 1 Familiaritas noſtra cum ſæcularibus qualis eſſe de- beat. 88. 1. & 133. T. Familiaritas Religioſorum cum ſæcularibus mimia. 89. I. G& 215. I. & 287. 2. & 326. I. & 347. TI Faſtus & ſuperbia oderunt ea quæ parerent affabi- Familiaritas cum ſæcularibus. litatem. 322. 1 Felices non admirandi. 10. 2. & 90. 2. & 98. 1 & 1I44. 2 Felices non ſuperbiant. 241. 2. & 260. 2. & 294. I. & 29 5. I. & 299. I. & 303. I. S 3 50. 2 Felicitas à Deo. 176. I. & 2 Felicitas fluxa. 290. I. & 29 I. 2. & 292.2. & 294. I & 298. 2 Felicitas infelix. 10. I. & 152. I. & 240. I. & 241I. 2. & 290. 2. & 299. 2. & 308.2 Felicitas non admiranda. III. 2 Felicitas non admiranda à religioſis. 16.2 Felicitas non nocet, ſi eam recorderis abituram. 29 ¾. 2 Felicitas nos ducat ad Deum. 298. 2 Felicitas noxia. 1I7. I. & 28. I. & 32. I. & 5O. 2 &W 5I. I. & 65. I. & 66. I. & 67. 1. & 90. 2. & 126. 2, & I46. 2. & I51I. 2. & 152. I. & 192. I. & 193. 1. & 305. I. & 2. & 200. I. & 307. f. Felicitas noxia quod peccatum duphcet ob ingrati- tudinem. 66. f Felicitas Religioſæ vitæ. 116. 2. & 260. 2 Felicitas ſpernenda. 300. 2 Felicitas vana. 98. I. & 266. TI Felicitas vana ſine gratià Dei ſanctificante. 231. I Felicitas vera. 10. 2. 29. I. & 64. 2. & 206. 2 Felicitas vera eſt præſentia Dei. 231I. I. & 2 Felicitas vera ſervire Deo. 141. T Vide Servire Deo. Felicitatis fons. 64. 2. & 142. 2. & 247. TI Felicitatis fons ex tribulatione. 121: 2 Felicitatis fons pietas eſt. 177.2 Felicium peccata graviora. 205. 2. & 307. 1 Oo 32 Feli- „* Index Felicium peccata ſeveriſſimè puniuntur. 67. 2 Ferventes evehat Superior. 33 1. I. & 33 F. I Ferventes evehat Superior, non Scientiam ſine Spiritu. 350. 2 Fervor. 128. 1. & 134. 1 Fervor audeat. 8. 1 Ut Fervor augeatur recreatio licita. 209. 1 Fervor eſt apologia verior. 9. 1 Fervor etiam lapfis proſit. 107. I. & 364. 1 Fervor exoſus. 225. 2 Fervor nimius. 230. 2 Fervor, non decreta. 356. 2 Fervor obeſt lapſuro. 342. 2 Fervor prodeſt etiam lapſis. 260. 2. & 264. 2 & 265.2 Fervor proſit etiam amiſſus. 311. 2 Fervor priſtinus prodeſt etiam tepefactis. 116. 1 Fervor provehatur. 327. 1 Fervor ſemper inviſus. 168. 1 Fervor ſpernat amicitiolas. 288. 2 Fervor verus. 126. I. & 129. 1 Fervor verus non trahitur, ſed it. 7. 1 Fervoris alieni non memor. 328. 1 Fervori vim addet recreatio Tuiculana. 209. 1I Fervorem aliorum non vident invidia & unio la ſa ac Superior ſuſpicax. 331.2. 332. 1 Fervore Operum fulcienda oratio ut iit tribule tio- nis remédium. 128. I Fervore operum indigent Oratio & Contemplatio. 124. 2 Fides nobilitas vera eſt. 351. 1 Fides verior Titulus eſt Chriſtianorum. 350. 2 Fidei veræ dignitas. I41. 2. G& 3 5 3. 1 Filiorum Educatio. 6. I. & 48. 2. & 55. I. & 68. 2 & 196. 2. & 345. 2. & 386. I Filiorum educatio effominata. 316. 1 Filiorum educatio fallax. 371. 1 Filiorum educatio nimis mollis. 316. 2 Filiorum educatio pro ſecuritate ſenectutis. 252. 2 Filius prodigus. 302. 2. &ũ 305. 2. & 329. 1 Fiſcus. 9. I. & I2. I. & I4. I. & 44. 2. & 109. 2 & 313. 2. & 315. 2 Fiſcus Juſtus. 383. 2 Fiſcus tantùm curatur, non autem Rex merita ſub- jectorum expendit. 327. 1 Flumina. 348.2 Fœdera hareticorum. 231. 2 Fortunæ ſuæ quifque Faber. 139. I Vide Faber. S. Franciſcus de Borgia. 295. 1 S. Franciſci Stigmata. 23. 1 ⁸ Franciſci Stigmata penè mitiora quàm ſaccus. Nam rapina gladio durior. 57. 2 S. Franciici Stigmata vox ejus fuere. 21. 2 Fulmen. 348. 2 Fundatorum Imitatio. 38. 1 G. Ange cur Nilus utilior. 270. 2 Gedeon laborat licet iervis abundet. 386. 1 Gedeonis tubæ Luxuriæ infamiam exprumunt. 259. 2 Giezi. /9. I Gloria æterna. 39. 2 Gloria Dei major tantùm. 1 Gloriam Dei, tueatur Eccleſiaſtica Juriſdictio. 344. 2 5. I. & 26. I. & 216. 2. & 217. 2 & 227. I. & 266. 2. & 267. 2 Gloria vana. Gloria vana humilitatem impetit. 369. 1 Gloria vera. 82. 2. & 227. I. & 3 52. I. & 2. & 308. I Gloria vera obedientia eſt. 6. 2 Gloria verior imperantium. 272. 1 Gloriæ vanæ odium. 18. I. & 215. 2. & 216. 1 Grando, & Sol. 162. 1 Graſlatores. 164. 2 Gratia Dei. 2. I. & 181. 2 Gratia Dei ubique neceſſaria. 177. 2 Vide Deus. . Gratiæ neceſſitas. 17. 1. & 232.2 Gratiæ cooperandum. 261. I. & 293. 2. & 304. 1 320. 2 Gratiarum actio. 45. I. G& 95. 1 Gratiarum actio Deo. 177. 2 Gratitudo. 176. 2 Gravitas. 147. I Gubernantium Luxus. 384.2 Gula. 18. 2. & 19:2. & 34. 2. & 126. 2. & 146. 2 & 150. 2. & 206. 2. & 23 I. I. & 329. 1. & 386.2 Gula devicta. 25. 1 Gula mater luxuriæ eſt. 20. 1 Gula non ſinit credere, nec inter miracula. 34. I Gula Paupertatis voto compeſcatur. 351. 2 Gulæ mortificatio. 293. 2 H. H Abitus luxuſque Sacerdotum. 145. 2 Habitus malus. 2. 2. & 49. 1. & 279. 2. & 309. 2. & 363. 2 Habitus malus vilitatis obfuit Sauli. 35 5. 1 Hæretici vitandi. 65. 2. & 228. 2 Hæreticorum ſœdera. 23 I. 2 Heli. 117. I. & 285. I. & 331. 1 Herodes. 279. 2 Heva. 23 I. 2. & 252. I. & 278. I. & 300. 2. & 333. 2. & 347. 2 Heva & Adam. 340. 2 Holofernes. 337. 1 Homicidæ. 164. 1 Homines non timendi. 150. I. & 167. 1. & 239. 2 & 2638. 2 Homines non timidi. 8. 1 Hominibus non fidendum. 244.2 Hominibus non placendum. 288. 1. & 2 Hominibus placere non curemus & eis placebimus. 268. 2 Honor, & merces alunt virtutem. Honor mutuus. II. 2. & 32.2. & 39. 2. & 85. 1 & 311. 2. & 350. 2. & 35 I. I. & 36 40. 1 Honor mutuus; nam omnes in aliquo ſunt perfecti. 284. 1 Honor mutuus negligiturr. 322. 1 Honor mutuus ob talenta Varia. 29 ⁵. 1 Honor mutuus quamvis aliqua pleriſque deſint. 330. I Hoſpitalitas. 88. 1. & 183. 1 Humari reſpectus. 58. 1. & 223. 2. 267. 2 Humani reſpectus in benè geſtis. 223. I Humani reſpectus potentiſſimi. 219.2 Humani timores. ,. . Humilitas. 9. 2. &ũ 83. 1. & 246. 2. & 247. 29 & 299. 2. & 356. 2 Humilitas ſed non chaos. ”” Humilitas arrogantiam titulorum negligit. 82. 1 Humilitas exaltata. 18. 1 Humilitas floreat in vili elevato. 364.2 Humilitas gloriam vanam odit. 3566. 2 Humilitas in zelo animarum. 203. 2 Humilitatem lingua cuſtodiat. 83. 2 Hypocriſis. 26. 2. & 239. 2. & 290. 2 Hypoeriſis valdè frequens. 229.2 8S. Jacob. 231. 1 ſtoob. N287. . b ckud s Noo mruun vel Pentir. Ernga⸗ tNm S uslpelt tel uph ell paue erdh opti, imio ri ide⸗ uto funde ide elecli on Crn unpins 1 Iminm pre lide wunudo. ai led⸗ 1. & Umcidlecli Negunn. luci dlecti⸗ lrin Krende nn i Uminkne. MILKA lenn dal to en Cennd iechn Ark. kyrat tenih ch no lech, lmnin Eclh lil K. rum & I nm 8 Uekr. Winter Kitr K gubttr ah ier ha . . lt. nern Un net e dn Rud lb; Bnde lulern imermal Pelcann. Goton. it il .A ri ragen, iniigne, .. . ta Van. iiau 261. 2. & 330. I. & 332. I Invidia inter religioſos ob virtutem. 288. 1 Joab. 219. I. & 280. 2 8. Joannes Baptiſta. 114. I. & 3 10. 2 Sanctus Joannes Evangeliſta. 124. I. & 178. 1 S. Job judex rectus quia dives: 381.2 Rerum Notabilium. * *n 216. 1. & 249. 2. & 203. 2. & 278. 2 , & 283. I. & 299. 2. & 322. I. & 328. 1. £— 338. 2 Jacob claudicans. 301. 2 Jacob in ſaxo. 325. I Sanctus Jacobus eremita. 270. 2 Jehu. 312. I Jejunium. 25. I1. & 95. 2 Jejunium verum. 18. 2 Jejuniis & eleéëmoſynis ad delenda peccata contritio potentior. 267. 1 Jeſle virga. 282. 1 JESUM morientem deſignat ſuo ſomno S. Noë. 260. 2. & 261. Jezabel. 364. Jezabel ſepelitur quia regina. 312. Jezabeli ſupplicium profuit. 160. Imitandi pauci. . I. & 8. I. & 136. Imitandi optimi tantùm. 351. Imitatio Chriſti. 6. I. & 38. Vide Chriſtus. Imitatio fundatorum. 6. I. & 38. I Vide Fundatores. Imperfecti omnes ſumus. 122. 2. & 240. I. & 243. 2. & 284. I Omnia impiis cooperantur in malum. 244. 2. & 290. 1 Impiorum protectores. 33 I. 2 Vide Protectores. Ingratitudo. 65. I. & 67. I. & 177. I Inimnici dilectio. 42. I. & 1I52. 2. & 175. I. & 204. 1. & 219. I. & 280. I. & 304. I. & 31I. I & 313. 2 Inimici dilectio, & compati Regum eſt & planè Regium. 101. I Inimici dilectio impeditur à ſervis immprobis. 273. 2 & 274. 1 Injuria ſerenda. 8. 2 Injuriæ privatæ obliviſcamur. 25 5. 2 Inſpirat ones ſanctæ non publicandæ. 223. 1 Intentio prava. 5. 2. & 7. 2. & 977. 2. & 144. 1. & 213. I. & 214. 2. & 245. 2. & 254. I. & 2. & 255. 1. & 290. 2. & 329. I. & 344. 2 Intentio prava aulicorum impiorum. 353. I Intentio prava in Eccleſiaſtica juriſdictione. 244. I Intentio recta. 4. I. & 5. I. & 10. 2. & 18. 1. & 26. 2. & 85. 2. & 977. 2. & I44. I. & 167. I & 19 1.2. & 209. 2. & 212. 2. & 213. 2. & 254. I Intentio recta in Eccleſiaſticis veris. 4. 1 Intentio recta & gloria Dei ſola raròô viſuntur. 254. I Intentio recta mihil præter Deum quærat. 213. 2 Invidia. 8. I. & I52. 2. & 188. I. && 189. 2. & 200. 2. & 240. 1. & 350. 1 Inwidia aliorum virtutes non percipit. 33 f. I Invidia & unio læſa, ac ſuperior ſuſpicax fervo- rem aliorum non vident. 33 1.2. & 332. I Invidia infelix. 207. 1 Inwidia inter aulicos. 191. 2 Invidia inter .quales. 162. I. & 189. I. & 190. 1 & 191. I. & 193. I. & 200. I. & 207. I Invwidia inter operarios. 7. Invidia inter Religioſos. 6. 2. & 7. 2. & 9. I. W. & 362. I. & 366. I. & 374. 2 Joſeph venditur. 19 I. I Joſephi luna. 300. 2 Ira. 199. I. & 273. 2. G 350. 1 Ira Amani. 274. 2 Ira Dei. 105. 1 Ira occultata. 222. 2 Irriſores. 42. 2. & 60.2 Irriſores, & perſecutores juſtorum. 229. 1 Irriſores juſtorum. 58. I. & 167. 2. & 200. 2 & 220. I Irriſorum ſcelus graviſſimum. 58. I Iſaac. 85. 2. & 159. I. & 29 5. I. & 299. 2. & — O O —= — — Jonas. 99. 2. & 118. I. & 13 I. I. & 161. I. & 176. 1. & 184. I. & 247. 1. & 327. I. & 309. 2 & 352. I Jonæ balæna- 383. 2 Jordanis in mare mortuum influit. 368. 2 Joſeph. 92. I. & I88.2. & 198. I. & 23 1. 2. & 240.2. & 261. I. & 299. 2. & 306. 1. & 331. 1. & 339. 1. 341. I. & 344. 2. & 3 52. I. & 355.2. & 361I. I. 331. I. & 334. 1 Iſaac cur una contentus uxore. 62. I Iaac & Eſau. ſ 1357. 1 Iſmael. 158. 2 Iter. 16. 2. & 163. 2. & 166. 1 Iter ad Indos. 27. 1I Iter ad meram recreationem. 222. 2 Iter ſit frugale Chriſtianis. 166. 1I Itinera religioſorum. 236. 2 Judex. 8. 2. & 14. I. & 80. 2. & 154. 2. & 182. 2 &£α 31§5. 2 Judex cautus ſit. 149. 2. & 328. 2. & 374. 2 Judex corruptus muneribus. 83. 2 Judex & rex non puniat reos ſine publicatione de- licti. 313. 1 Judex impius. 187. 1 Judex iniquus. 109. 2 Judex laicus Clericorum cauſas non cognoſcat. 40. 2 Judex ſerius ſit & minimè delicatus. 369. 1 Judex ſit indifferens. 127. I Judex verus & probus. 328. 1 Judices inurbani. 249. 2 Judicum avaritia. 375. 2 Judicibus invigilandum. 249. 1 Judicantes temmerè. 148. 2. & 149. I. & 150. I. & 284. I. & 293. 2. & 328. 2. & 330. 2. & 33 I. 1 341. 2 Judith. 215. 2. & 227. I. & 258. 2. & 33 37. I & 341. 2 Jugum Chriſti cui durum. 91. 2 Jugum Chriſti ſuave. 41. 2. & 93. 2. & 94. I. & 295. 2. & 348. I Jugum Chriſti ſuave trahenti, durum exiolutis. 337. TI Juriſdictio Eccleſiaſtica. 39. 2 Vide Eccleſaſtica Juriſckicto. Juriſdictio Eccleſiaſtica & excommunicatio nihil attendant in impiis niſi contumaciam. 263. 2 Juriſdictio Eccleſiaſtica gloriam Dei tueatur. 344. 2 Juriſdictio Eccleſiaſtica non omnia ſtatim tentet. 150. 2 Ut juriſdictio Eccleſiaſtica roboretur contra vitia, miſſa celebranda. S 259. 2 Juriſdictio Eccleſiaſtica ſapientià proficiet. 209. 2 Juſtitia æqua omnibus. 9. I. & 13.2. & 100. I & 1I10. 2. & 197. I. & 198. I. & 315. 2 Juſtitia enervata à conſiliaris politicis. 174. I Vide Conſiliarii, & Politica. Juſtitia ſit attenta. 127. 1 Juſtitia violata. 109. 2 Juſtitia & ſeveritas æqua omnibus. 263. 2 Juſtitia — Index Juſtitia & ſeveritas Juſti ſint auhci. Juſtorum irriſores. Vide Irriſores. Juſtorum Perſecutores. 36. I. & 58. I. & 109. 2 & 229. 1. & 329. 2. & 340. 1 Vide Perſecutores. Juſtis omnia cooperantur in bonum. 244. 2. & 293. 2. & 295. 2. & 298. 2. & 304. 1 pag. 160. 2 321. 1 58. 1. & 226. I. & 229. I proſunt. L. LI poſſunt optimi. 279. 2. & 280. 1I Labi poſſunt optimi & quidem peſſimè. 16. 2 Lapfi blandè coërcendi. 68. 2 Lapfi blandè erigendi. 46. I. & 49. 2. & 122. 2 & 23 5. I. & 249. 2. & 282. 2 Lapſi blandè erigendi, quia aliquando fuere probi. 116. 2 Lapſi blandè recipiendi. FI. I Lapſi clam erigendi. 283. 1 Lapſi optimi fiunt. 35. 2. & 130. I. & 209. I. & 2 & 284. 2. & 285. I. & 296. I. & 297. 2. G& 332. 1 Lapſis cautè fidendum. 253. I Lapſis ſuperior utatur. 283. I. & 284. I. & 2 Laborandum. 389. 1 Labor manuum. 238. 1. & 386. I Labor vanus ſæcularium. 246. I. & 290. 2 Lachrymæ. 71. 2. & 94. I. & 95. 2. & 260. 2 Leætitia jugis. 32. 2. & 43. I Lætitia & mæror. 150. 1 Lætitia vera. 10.2 Lætitiam ſpiritualem Talenta mediocria offocant. 353. 1 Laus Sancti ſpernentis Principatum. 295. 1 Laus ſit publica bonorum operum. 286. 1 Lectio profana. 229. I Lectio Sacra. Ibid. Lectio Sacra Eccleſiaſticis deeſt plerumque. 3. 1 Legata, & teſtamenta. 39. Legata teſtamentorum. 44. Legem Dei Rex tueatur. 34 4. Non omnia licent omnibus. 251. 2. & 252. & 337. 2 2 2 2 2 Non omnia proſunt omnibus. 222. 1 Non omnia decent omnes. 25 I. 2. & 252. I & 355. 2 1 2 1. 1 1 2 2 Libertas. 63. Libertas vera. 10. I. & 142. Liberalitas. 231. Libri Sacri. 3. Lingua. 38. Lingua cuſtodiat humilitatem. 83. 3 Linguæ cura. 83. I. &ũ 159. I. & 204. 2. & 215. & 216. 2. & 222. I. & 223. I. & 249. 2. & 318. 1 && 320. I. & 346. I. & 347. 2. & 350. I Linguæ cura, cum dicteria enormiſſimè feriant. 58. I Linguæ cura, de ſe nemo loquatur. 216. 1 Linguæ prudentia. 150. 2 Lites. 154. 2. & 182. 2. & 249. 2 Literæ non ſcribendæ alieno Stylo. 387. I Locus etiam nocet, ſi tibi permiſſa à Deo conditio ſtatus, non te illuc deſtinet. 25 1. 2 Locus prodeſt. 215. 1 Locus Sanctos non facit. 36. 1 Locus non prodeſt. F5I. I. & 29 1. 2 Locus non obeſt. 157. 2. & 26 1. I. & 293. 2 Loci Sanclitas prodeſt. 215. 2 Locoôrum indifferentia. indiffe 4. 2. & 5 I. I. & 194. 1 Locorum indiflerentia. Loca omnia ſunt atria Dei. 211. 2 S. Loth. 20. 2. & 157. 2. & 183. 2. & 224. I. & * 267. 2. & 281. 1 Luc. 130. Lux allegoricè. 63. 1. & 4.2 Luxuria. 3. 2. & 36. 2. & 44. I. & 48. 2. 8& 49. 1 & 54. 2. & 55. I. & 57. I. & 67. I. & 90. 2. & I61. 2. & I90. I. & 216. 2. & 287. 2. & 290. 2 & 297. I. & 309. 2. & 324. 2. & 333. 2. & 354.2 Luxuria impetrat diſpenſationes. 337. I Luxuria infamat. 259. 1 Luxuria laté & valdè regnat. 318. I Luxuria mater criminum. 91. 2 Luxuria noxia. 316. 2 Luxuria oculis pugnat. 257. 1 Luxuria quid aget, ſi nuptiæ obſint fidei? 34. 1 Luxuriæ damna. 291I. I. & 337. I Luxuriæ infamiam Gedeonis tubæ exprimunt. 259. 2 Luxus. 2. 2. & 3. 2. & 16. I. & I7. I. & 19. I & 5O. 2. & 52. 2. & 68. 2. & 145. 1. & 148. 1 & 166. I. & 206. 2. & 236. 2. & 237.2. & 255. I & 338. 1 Luxus Achabi. 2 5 . 1 Luxus dificiorum. 266. 2 Luxus & lætitia vana. 50. 1 Luxus & Picturæ. 241. 2 Luxus & Pompæ dedecent Poœnitentiam veram. 267. I Luxus & Pompæ vanæ. 3 1 2 Luxus exulet tot inter chriſtianorum calamitates. 93. 1 Luxus fabricarum. 2.2 Luxus Gubernantium. 384. 2 Luxus habituſque Sacerdotum. 145. 2 Luxus in ſervis. 226. 1 Luxus nimietate ſervientium. 321. 1 Luxus non neceſſarius. 41. 1 Luxus vanus Sepulchrorum. 352. 2 Luxus veſtimentorum. 50. 1 Luxui ſæcularium ſuum laborem denegent Reli- gioſi. 238. 1 M. Anſuetudo. 8. 2 Manſuetudo Chriſti in Petrum. 283. 2 Manaſſes. 277. I. & 371. 1 Mardochæus. 147. 2 S. V. Mariæ Conceptio. 76. 2 In Sanctam Virginem Mariam cultus. 265. 2 Sancta Maria Magdalena. 85. 2. & 94. I. & 107.2 & 123. I. & 128. 2. & I51.2. & 212. I. & 2206. 1 & 283. 2 Marmora violenter retinentur in vertice fabrica- rum. 365. 2 Matrimonia. 231. 1. & 251. I. & 354. 2 S. Melchiſedech. .. 356. 2 Mercenarii. F. 2 Merces virtuti reddatur. 286. 2 Miniſtris Rex & Epiſcopus excubent. 273. 1 A Miniſtris Eccleſiaſtici non omnia agi ſinant. 272. 2 Miraculum maximum pati pro Chriſto. 180. 2 Miſericordia Dei. 121. 1 Vide Deus. Miſſa. Miſſa celebranda. 45. 1. & 47. 1. & 52. 2. & 65. 1 16.2. & 9 5. I. & 357. 2: * 93,6. 2. & 362. 2 Miſſa celebranda ut Eccleſiaſtica Juriſdictio robo- retur contra vitia. 359. 2 Miſſa non omittatur. 52. 1 Miſſa ubique celebratur. 77.1 Miſſæ faſtidium in Sacerdote. 3 7 I Miſlæ Sacrificium. 70: 2 . Mode- lir N ekkie ſ ſetli e udel eeſa n eſin ſn Pnchorun . Priale. uiles an pdum 0 Pedlegri N Muancorun us enwr ſr & ürenor I Ppüinennoru u nemor, emn memort Mi memor, En kerns . s etus. Antcat. Murkcano d ribcatocd Pynſcato on ritcrio ne Uunfeznope Umifcatoh ifcatio Mnifcrtin Urben Da Muteto i Ankcmto Unkano ietini nthencne uikning lhnfkainis luntfteatont Muptcron tn. Mihen l Mcatoon un ntetonn ffaronn — Rerum Notabilium. Modeſtia. pag. 34. I. & 52:2. & 89. I. & 154. 2. & 161.2. & 229. 2. & 252.: 2. & 253. 2. & 256. 2 Modeſtia deperdita argumentum amiſſi fervoris. S 241. 2 Modeſtia famæ curam perficit. 361. I Modeſtia oculorum. 258. 2. & 292. I Modeſtia oculorum neglecta. 333.2 Modeſtia ſine Spiritu. 41. I. & 239. 2. & 252. 2 Modeſtia ſine Spiritu tandem furit. 199. 1 Modeſtiæ vis. 362. 1 Monachorum numero Religiones non multiplican- dæ. 230: I Monialis. 5. I Moniales cum nullo agant. 16 1I. 2 Monialium Clauſura. Mors. . Mors allegoricè. 63. 2. &ũ 6 5. I Mors Achitophelis è trabe. 273. 2 Mors aulicorum. 278. 2 Mortis memoria. 61. I. & 1506. I. & 157. 2. & 158.2. & 204. I. & 290. I. & 29I. 2. & 292. 2 & 200. 2. & 302. I. & 2. & 320. 2 Mortis memoria affabilitatem ſuadet & ſuperbiam excutit. 299. I Mortis memoria cum cognitione ſui non injucunda. 295. 2 Mortis memoria felices non ſinit ſuperbire. 298. 2 Mortis memoria in dignitate. 299. 2 Mortis memoria, Mundi contemptum & electio- nenm ſtatus docet. 266. 1 Mortis metus. 124. 1 Mortificatio. 25. I Mortificatio dulcis. 93. 2 & 94. I Mortificatio dulceſcit mortificationum amore. 337. I Mortificatio corporis. 27. I. & 5O. I. & 97. 2 & 161. 2. & 30 5. 2 Mortificatio neceſſaria. 18.2. & 2I. 2 Mortificatio paſſionum. 72. 2. & 150. 1. & 304. 1 Mortificatio paſſionum non ommimoda. 208. 1 Mortificatio paſſionum omnimoda. 280. I. & 294. 1 Mortificatio paſſionum omnimoda valdè ardua. 151. 1 Mortificatio paſſionum; ſed vera & penitùs. 199. 1 Mortificatio ſine oratione poœna eſt non meſſis. 10. 1 Mortificatio ubique. 6 5: I. & 136. I. & 139. J 16. 1 293. 2 Mortificatio voluntaria. 180, 2 Mortificationis amor. 6. 2 Mortificationis fames. 43. I. Mortificationis odium. 18. 2. & 41. 2. & 91. 2. & 124: I. & 129. 1. & 290. 2 Mortificationis odium in Religioſo. 50. 2 Mortificationis præſtantia. 129. I Mortificationi præcellit oratio & in Deum devo- Mortificationum amor. 41. 2. & 43. 2. & 324. 2 Mortificationum amore dulceſcit mortificatio. 327.1I Mortificationum ſitis. 180. I. & 181. I J. Moy ſes. 132. I. & 139: I. & 153. 2. 225. 2. & 253: I. & 264. 2. & 302. 2. & 307. I . & 352. I Moyſis Virga. 209: I. & 307. 1 Mulier domi ſit. 161. 2. & 328. 2. & 347. 2 Mulierum vitia quâ ratione corrigantur? 68. 2 Mundi contemptum & electionem ſtatus mortis me- moria docet. 266. 1 Munera. 375: 2 Manera reſpuuntur, ſi Rex miniſtris proſpiciat non incongruo ſtipendio. 378. 2 Murmuratio. 38. I. & 46. I. & 152. 2. & 285. 2 & 313. 2. & 348. I. & 350. I Murmuratio de Juſtis. 329. 2 Murmuratio de juſtorum imperfectignibus. 280. 2 Ethicaæ Tom. 11. Murmuratio de Religioſis. 329. 2 Murmuratio de Religioſis deque Eccleſiaſticis ſper- natur. 342. I Murmuratio de Sacerdotibus. 68.2 Murmuratio de ſuperioribus. 3 12.2. S 329.2., &x 347.2 Murmuratio illicita de Regibus & Eccleſiaſticis. 312. 2 60. 2. & 339. 2. & 343. 2 aulicos invidos, ſuſurro- Murmuratores. Murmuratores Juſtorum, nes, ac perſecutores Rex non audiat. 339. 2 Muſica. 4: I. & 321. I Muſica impudica. 338. 1 Muſici pudici. 321I. I N N Aaman Syrus. 179. 2. & 229. I. & 246. I S. Naboth. 387. 2 Nathan. 311. I Nilus cur Gange utilior. 2 0. 2 Ninivitæ. 128. 2 Nobilitas coli debet. 364. 1 Nobilitas cum honore puniatur. 264. 2. Nobilitas honoretur. 354. 2 Nobilitas honoretur etiam rea. 311. 2 Nobilitas magni facienda. 362. 2 Nobilitas non jactanda. 32. 2. & 83. 1 Nobilitas non ſpernat plebeios. 385. 1 Nobilitas præ otio inepta militiæ redditur. 386. I. Nobilitas quantuàm perſæpè proſit. 355: 2 Nobihitas ſine virtute non ſufficit. I. 1 Nobilitas vera. I41. I. & 2. & 350. 2. & 368. 1 Nobilitas vera Fides eſt. 3 §KI. I Nobilitatis jactantia. 156. I. & 352. 2 S. Noë. 203: 2. & 327. I. & 359. I S. Noë poſt ſacrificium. 359. 2 S. Noë ſomno ſuo morientem JESUM deſignat. 260. 2. & 26 1: 1 O. Bedientia. 8. 2. & 195. 1 * Obedientia coœca. 248. 2 Obedientia cuilibet. 32. I. &ũ 248. 1 Obedientia cuilibet Superiori præſtanda. 209. 2 Obedientia in Spiritualibus. 65. 1 Obedientia ſpreta. 7. I. & 23 I. 2. & 246. 2 Obedientia; ſed Superior jubeat. 221. I Obedientiæ ſe ſe permittere. 252. 2 Ob Obedientiam Religionis perſectio. 63. I Obſervantiæ zelus. 63. 2 Vide Zelus. Obſtinati. 2. 2. & 63. 2 Obſtinatio. 216. 2 Occaſio mala. 72. 2 Occaſio mala omnino fugienda. 294. 1 Occaſio mala poœnitentid ver tollatu: Sic amici impii, & conſiliarii mali. 294. 2 Occaſio virtutem prodit, 25. 1I Oculorum modeſtia. 258. 2 Vide Modeſtia. Officia Divina. A4,. 2. & 5. 2. & 16. 2. & 95. 1 129. 1 Obppida Urbibus ante ponenda. 194. 1 Opprobrium Chriſti. 10. 1 Opprobrium pro Chriſto. 5J7. 2. & 207. 2 Oratio. 10. I. & 17. 2. & 63. I. & 95. I. & I11.2. & 129. I. & 133. 2. & 143. 1I. & 144. 2. & 33 5. 1 Oratio neglecta. 5§2. 2 Oratio & contemplatio fervore operum indigent, 124 2 Oratio & contemplatio neceſſaria felicibus, ne P p turgeant. Index turgeant. pag. 295: 2 Oratio & in Deum devotie Mortificationi præ- cellit. 95. 1 Oratio & exercitia ſpiritualia ac mortis memoria cum cognitione ſui non injucunda. 295. 2 Oratia fulciends fervore operum, ut Tribulationis remedium ſit. 128. 1 Oratio mater Paupertatis. 3. 1 Oratio verior. 128. 1 Orationis fons. 95. I. & 309. 2 Ex Oratione paupertas. 53.2 Ordines ſacri. 3. I. & 12. I. & 40. I. & 170. 2 6 35 1. 2 Ordines ſacri non conferantur facilè. 171: 2 Ordines ſacri qua de cauſa negandi. 313. 2 Ordines ſacri quo delectu conferendi. 16. 2 Ordines ſacri quibus conferendi. 145: 2 Ornatus Allegoricè. 52. 2 Ornatus vanus. 50. I Ornatus verus. 298. 2 Orium. 320. 2. & 332. 2. & 334. I. & 2. & 335.2 & 337. 2. & 396. I Otium devitetur. 389. 1 Oza. 329. 2 P. Adus Fluvius. 348. 1 Palinodia odioſa miniſtris Principum: ideôque regna pereunt. 3 16. 2 Palinodia Sancta. 176. 1 Papa. 36. 2 Parentes coli debent. 82. I. & 156. I. & 23 1. 1 Parentum oblivio. 56. 2. & 69. I. & 88. 1. & 98. 1 & 123. I. & 155. 2. & 198. 1 Parentum oblivio difficillima. 123. I Parentum oblivio in Religioſis. . 2 Parentum oblivio neceſſaria. 264. I Parva in malo. 66. 1. & 73. I. & 137. 2. & 199. I & 200.2. & 247. 2. & 277. 2. & 278. 1. & 279. 1. & 333. 2. & 342. 2. & 348. I1. & 2. & 369. 2 Paſſio Chriſti. 212. I Paſſionum Mortificatio. 150. I Vide Mortificatio. Pater-Familias. 68. 2 Pater-Familias regat domum. 1I7 5. 1. & 196. 2 Pater-Familias non fidat filio impio quamvis ſe amanti. 316. I Pater-Familias non pulchriorem, ſed ſaniorem è filis diligat. 345. 2 Patria non attendenda. 144. 2 Patriæ oblivio. 156. 2. & 205. I1 Patriæ odium Sanctum. 10. 1 Pati pro Chriſto. 21. 2. & 22. 2. & 36. 2. & 37. I. & 18 lI. I Pati pro Chriſto miraculum maximum. 180. 2 Sancktus Paulus. 331. 2. & 366. 2 S. Paulus mortificatione profecit. 179. 1I Sancti Pauli Epiſtolæ. 388. 2 Pauperes non irridendi. 194. 1 Pauperum Irriſores. 8 5. 1 Pauperum oppreſſores. 5. 2 Paupertas. 38. 1. & 50. I. & 52. 2. & 180. 2 & 309. 2 Paupertas ex oratione. 53. 2 Paupertas expurgat. 305. 2 Paupertas in itinere. 236. 2 Paupertas læſa. 41. I. & 166. I Paupertas temporalium fugà ſuadetur. 293. 2 Paupertas violata. 12.2 Paupertatis mater oratio. 53. 1 Paupertatis voto Gula compeſcatur. 351.2 Peccata felicitate grandeſcunt. 308.2 Peccata latere nequeunt. 49. 2. & 54. 2. & 149. 1 & 163. I. & 241. 2. & 259. 1 Peccata Principum graviora. 305. 2 Peccati damna. 28. 2. & 48. 2. & 50. I. & 54. 2 & 57. I. & 63. 2. & 64. I. & 2. & 66. 1. & 76.2 & 94. 2. &ũ 137. I. & 138. 2. & 174. 2. & 187.2 & 189. I. & 190. 1I. & 201. 1. & 260. I Peccati damna felicitas adauget. 67. 1 Peccati damna quòd nunquam extinguantur. . S . 63. 2 Ex Peccati damnis tribulatio. 150. 1 Ad Peccata delenda Contritio potentior Eleémo- ſynis & jejuniis. 267. 1 Peregrinatio Otioſa. 332. 2 Peregrini. 2 Peregrinis viæ reddantur à latronibus liberæ. 154. 1 Perſecutio argumentum eſt virtutis. 91. I. & 167. 1 & 2. & 223. I. & 225. I. & 240. I. & 261. 2 &⁊ 262. I. & 289. 1 Vide Tribulatio. Perſecutio glorificat. 297. 1 Perſecutio & tribulatio utiles. 304. 2 Perſecutio fons bonorum plurimorum. 59.2 Perſecutio ob virtutem. 289.2 Perſecutio non nocet. .. 161. 1. & 260. 2 Perſecutio Religionibus utilis. 192. 1 Perſecutio ſignum probitatis. 38. 1 Perſecutio vera SS. Religionum & Eccleſiaſtico- rum expugnatio caſtitatis. 297. 1 Perſecutio verior. 89. 1. & 190. 1 Perſecutio utilis. 1I21. I. & 192. I. & 304. 2 Perſecutionis remedium. 8.2. & 27. I. & 31. I Perſecutionum remedium verius, non Apologia; ſed regularum obſervantia. 357. 2 Perſecutores Juſtorum. 7. 2. & 30. 2. & 36. I. & 58. I. & 60. 2. & 109. 2. & 143. 2. & 167. 1 & 187. 2. & 329. 2. & 340. 1 Perſecutores, & Irriſores Juſtorum. 168. I. & 229. 1I Perſecutores Religioſorum. 7. 2 Perſecutores Religioſorum & Eccleſiaſticorum. 329. 2. & 344. 2 Perſecutores, Suſurrones, & aulicos invidos ac mur- muratores Juſtorum Rex non audiat. 339.2 Perſeverantia. 5. 1I. & 03. I Perſeverantia neglecta. 275. 2 Perſeverantia rara eſt. 277.2 Perſeverantia unde oriatur. 1. 2 Perſonarum acceptio. 38. 2. & 84. 2. & 194. 1I Vide Acceptio Perſonarum. Pharao. 154. I Phariſæus, & Publicanus. 42. 2 Philippus Macedo. . 355. 2 Pietas Templorum ornamenta veriora. 41. 1 Plato. 354. 2 S. Petrus. 124. I. & 128. 2. & 151. 2. & 178. 2 . .8& 283 & 254. I. & 271. 2. & 279. 2. & 282. 1. & 2 2. & 285. I. & 286. IJ. & 332. I. & 3) I. 2 S. Petrus cum ſtatere. 131. 1 S. Petrus timet. 279. 2 S. Petrus negat. 346. 1 S. Petri Amor improvidus. 308. 1 S. Petri linteum. 178. 2 106.2 Poœna par culpæ. Pcenitentin. 1ei 1. & 2. & 91. 2. & 130.2. & 131 2. & 266. 2. & 267. 1. & 2. & 305. 2 Pœnitentia Achabi brevis. 270. Poœnitentia dulcis. 934 2 Poœnitentia in clericis rarior, quàm in laicis. 34. Pœnitentia neglecta. 5, 4 Poœenitentia ſit interdum publica. 2 7.2 Poenitentia ſuavis. 93. Peenitentia gentüͤn glentia , Ftentie uneltuln ui ude iar dande nra ſoli kica ſalpi lica veco, Mltica rer. ca teta . ice crud toam Ecc . e Leclei e & l DW Vanæ nhe verion⸗ Vide lliegtun 4 unis Obſtn tn Potnind kmmiwibe tnmi gn l. A KAnN Iaa Dhincnn . tils. ats, gionmn Al ti. t⸗ 21. 1. El⸗ dnEnt nveri, m * . Mäle, 7.2. Juſtorun Rex Mat 7 . tu. 7 17 n taun. Politica vera. Rerum Notabilium. Peenitentia vera. 71. 2. & 72. I. & 2. & 74. I. & 77. 2 & 78. I. & 79. 2. & 95. I. & 128. 2. & 133. & 267. I. & 270. 2. & 304. I Poœnitentia vera amore ducitur. 51. 2 Peœnitentia vera ex contemplatione, oratione Men- tali, & exercitiis Spiritualibus. 296. f Poenitentia vera patientia eſt. 98. 2 Poœnitentia vera perdifticilis. 279. 2 Poenitentia vera perſeverantià non caret. 269. 2 Poenitentia virtus ſolida. 267. 1 Pœnitentiæ dignitas. 130. 2 Poœhitentiæ conferenda dignitas. 268. 2 Posnitentiam evertunt excuſationes vanæ aut falſæ: . 270. 1I Poœnitentiam veram luxus & pompæ dedecent. Poenitentiæ inflictæ. 272 Poœnitentiæ inflictæ in Monaſteriis quàm prolint. 160. 2 Poenitentiæ infligantur, ſed neceſſaria ſuppediten- tuur. 23 1I. 1 Poœnitentiæ infligendæ in cænobiis. 13. 1 Ponitentiæ infligendæ ſed à Superiore miti. 265. I Politica. 7. 2. & 8. I. G II. I. & 2. & I3: I & 31. 2. & 80. I. & 109. I. & I49. I. & 184. 2 Politica abjiciatur. 150. 2 Politica impia Eccleſiaſticam Juriſdictionem lædit non iinpune. 277. 1 Politica impoenitens. Ibid. Politica noxia. 316. 2 Politica prudens. 346. 1 Politica Sancta. 13. 1 Politica ſolà ſtatus ratione agit. 109. 1 Politica ſuſpicax. 341. 2 Politica vecors. . 324. 1 I77. 2. & 295. I. & 302. 2 Politica vera caret adulatione. 4⁵. 1 Politicæ crud litas. S 109. 2 Politicam Eccleſiaſtica Juriſdictio exhorreat. 8. 1 Politici. 30. 2. & I03. 2. & 246. 1. & 273. I & 275. 2 Pompæ Eccleſiaſticorum. 50. 2 Pompz & luxus dedecent Poenitentiam veram. Pompæ vanæ & luxus. 352. 2 Pompæ veriores Eccleſiaſticorum. 40. 2 Vide Ecoleſiaſtici. Prædeſtinatio. 3 2. 1 Principum confeſſarii Eos ad regendum hortentur. 337. 1 A Principibus Epiſtolæ ſcribantur. 387.2 Principis obſtandum. 49. I. & 198. 2. & 199. I & 237:. 2. & 333. 2 Privilegia conſervanda. 9. J Procraſtinatio. 1. I. & 39. 2. & 44. 2 Procraſtinatio prudens. 208. 2. 8& 22 I. 2 Procraſtinatio prudens in aulicorum delectu & di- gnitatum nuncupatione. 372. 2 Procraſtinatio prudens in dignitatum diſpenſatione. 374. 1 Procraſtinatio ſancta. 80. 2. & 116.2. & 208. 1 Prodigalitas facilis. 224. 2 Protectiones juſtorum palam appareant. 225. 2 Protectores Bonorum. 167. 2 Protectores impiorum. 27. 2. & 74. I. & 12 3.2 134. 2. & I51. I. & 183. 2. & 223. 1. & 228 „ 2. & 262. 2. S 271. 2. & 316. 2. & 33 k. 2 Protectores impiorum non audiendi. 35I. 2 Protectores juſtorum. 7. 2. & 192. 2. & 223.: 1 Protectores juſtorum in adverſis. 193. 2 Protectores oppreſſorum. 192. 2. & 193. 3 ELEithicaæ. Tom. II. S Protectores oppreſſorum ſummo honere habean- tur. L 193.2 Protectores tepidorum. II. 2. & 118. 1 Prudentia linguæ. 150.2 Publicanus, & Phariſæus. 2.2 88. tres pueri. 187. 2. Sr 268. 2. & 343. 2 Pugna fpiritualis. 129. 1. & 297. I Punicum. 222. 2 Puſillanimes. 37: 2. & 305. 2 R. RAtiorns privatæ. 94. 2. & 214. 2. & 253. 2 & 254. 2. & 25 6. I. & 344. I Rationes privatæ ſeveritatem infringunt. 376. 1 Rebecca. 23 5. I Recidivi. 66. 1. & 132. 2. & 133. 2 Recçreatio licita aliquando. 208. 2 Recreatio licita, ut Fervor augeatur. 209. 1 Recreatio nimia. 332. 2 Recreatio ſed moderata. 334. 2 Recreatio religioſerum non per vias urbium pu- blicas, ſed ad ſolitudinem agrorum nec ſine Deo, 335. k Recreatio Tuſculana. 335. TI Recreatio Tuſculana vim addet Fervori. 209. I Reformationem non ſtatim minitetur Superior. 208. I Reformationées ſint cautæ. 116. 2 Reformatores exemplo præeant. 68. 2 Reformatores incauti. 329. 2 Reformatores indiſcreti. 280. 2 Reformatores palliati. 200.2 Reformatores veri amore, non politicâ aguntur. 23 5. 2 In Reformatoribus uniformitas. 315. k Regulæ. 348. 1 Regularum multiplicitas ſemper honoranda. 248. 2 Regularum multiplicitas rara ſit. 116. 2 Regularum extima obſervantia ſummè neceflſaria. 253. 2 Regularum minimarum neglectus Tentationum PFons eſt. 137. 2 Regularum obſervantia. 41. 2. & 65. I. & 124. 2 & 1I84. I. & 35 1. 2 Regularum obſervantia Perſecutionum remedium., 357. 2 Regularum obſervantiam ſuadet ſeveritas. 183. 2 Religio æquat omnes. 32. 2. & 350. 2 Religio non æquet omnes. 250. 2 Religio amanda cum nos deprimit. 86. I. & 94. 1 & 107. 2. & 210. I. & 214. 2 Religio ametur etiam exoſa & miſera, 209. 2. & 210. 1 Religio ametur etiam deſpecta. 209. 2 Religio ametur, etiam inops, & miſera. 211. T Religio ametur dum deprimit. 212. 2 Religio antiqua honoranda licet tantiſper intepue- rit. 107. TI Religio antiquior non ſpernat recentiores. 5I. 1 Religio etiam lapſa honoranda. 280. 2. & 28 5. 2 &W 311. 2. & 329. 2 Religio lapſa honoranda, propter antiqua bene- facta. 116. I Religio miſta bonis & malis. 285. 2. & 317. I Religio ob ſolam pietatem nobilis. 1I42. I Religio ob unum infamis. 66. 2. & 285. 2 Religio non infamis ob unum. 284. I. & 28 5. 2 & 329‧ CJ2 Religio tepefacta. 6. 1 Religiones urbibus falutares. 17. 1 Religiones miſtæ malis & bonis. 295. 2 Religiones non invidæ regnabunt. 190.: I. & 2 “ — Index Religiones Sacræ non omnes pares faciant. 356. 1 Rehigiones Sacræ exterminent omnem livoris fim- briam. 191. 1 Religiones Sacræ ob unum infamantur tepeſcen- tem. 355. 1 Religiones Sacræ numero perſonarum non mmium abundent. 16. I. & 32. 2. & 136. I. & 2. & 195. 2. & 230. I. & 2 Religiones Sacræ venerabiles ſunt. 260. 2 Religiones ſeſe ament. 189. I Religiones ſeſe mutuò honorent. 330. 1 Religionis crimina non evulganda. 46. I. & 48. 1 Religionis felicitas. 116. 2. & 260. 2 Religionis munia viliora. 5. 2. & 32. 2. & 111. 2 & 210. 1I. & 353. I. & 386. 1 Religionis munia viliora appetenda. 365. 2 Religionis munia viliora olim expetita, mox exo- ſa. 369. 1 Religionis perfectio. 41. 2. & 136. 1. & 141. 1 & 215. 1. & 2. & 295. I. & 305. 2 Religionis perfectio ob obedientiam. 63. 1 Religionis perfectio ob paupertatem. 57. 2 Religionis perfectio ob tolerata dicteria. 59. 2 Religioſi adeundi. 335. 1 Religioſi advocandi in urbes. 17. 2. & 36. 1 Religioſi ambitioſi. 353. I Religioſi auſteri. 329. 1 Religioſi auſteri non ſpernant cæteros. 208. 2 Religioſi auſteriores non ſpernant alios. 239. 2 Religioſus aulas non frequentet. 141. 1 Religioſus in aula. II. 2. & 83. I. & 90. 2. & III. 2. & 139. I. & 287. 2. & 326. 1 Religioſus in aulà degenerat. 229. 2 Religioſus in aulà non ſit. 45. 1 Religioſi clam puniendi. 68. 2. & 74. 2. & 107. 1 & 117. I. & 311. 2. & 313. 2. & 352. 1 Religioſi delicati. 91. 2. & 287. 1 Religioſi domi ſint. 2332. 2 Religioſi & Eccleſiaſtici choro interſint, hi ut evehantur, illi ut proſint. 362. 2 Religioſi & Eccleſiaſtici clàm pumiendi. 264. 2 & 286. 1 Religioſi & Eccleſiaſtici clàm & cum honore pu- niendi. 314. 2 Religioſi & Eccleſiaſtici ob merita fundatorum ho- norentur vel in pœna. 364. 1 Religioſi etiam lapſi honorandi. 260. 2. & 264. 2 Religioſi & Eccleſiaſtici non nimium aut liberè va- gentur. 334. 1 Religioſi & Eccleſiaſtici ſemper honorandi. 261. 1 Religioſi etiam lapſi honorandi. 264. 2 Rehigioſi evulgantes ſuæ communitatis defectus. Religioſi evulgantes crimina ſociorum. 287. 2 Religioſi evulgantes ſecreta domus ob familiarita- tem cum ſæcularibus nimiam. 346. 2. & 347. 1 Religioſi quoque excolendi licet aliquando minus ſint perfecti. 329. 2 Religioſi gulæ ſervientes. 329. 1 Religioſi honorandi. 17. 2. & 141. 2. & 352. 1 Religioſi laici ad rationem evocandi. 41. I Religioſi laici humiles ſint. 50. 2. & 354. 2. & 355.1 Religioſi laici non ſpernendi. 22.2. & 35 I. I. & 385.1 Religioſi ſuum laborem denegent luxui ſæcularium. 238. 1 Beligioſi obediant Eccleſiaſticis coronatis. 176. 1 Religioſi obſervantes non ſpernant cæteros aut lai- cos, aut Eccleſiaſticos opulentos. 41. 1 Religioſi obſervantiores non ſpernant reliquos. 18. 2 Religioſi derint livorem. 189. 1 Religioſi olim viles. 43. 1. & 76. 2. && 91. 2 Religioſus olim vilis humilitatem ſervet, ſuper- biam oderit. 2384. 2 Religioſi palam protegendi. 225. 2 Religioſi perfectiores non ſpernant cæteros. 208.2. & 209. 1 Religioſi perſectiores non ſpernant ſæculares & principes. 310. 1 Religioſi pluris faciant preces quàm Cineres. 95. 1 Religioſi pœznitentes & perfectiores non ſpernant alios. 293. 2 Religioſi protegendi. 38. 2 Religioſi protegendi ab Eccleſiaſticis vVeris. II. 2 Religioſi protegendi à calumniis. 7.2 Religioſi protegendi non opprimendi. 110.2. & 167.2 Religioſi redditus habere poſſunt. 41. 1 Religioſi non ſpernant ſæculares. 293. 2. & 337. 2 Religioſi tepidi. 181 . 50. 2 Religioſi veri. 39. 2 Religioſi veri Eccleſiaſtici veri. 10. 2 Religioſi vitent negotia ſæcularia. 238. 1 Religioſi urbibus falutares. 17. 1. & 215. 1 In Religioſo odium Mortificationis. 50. 2 Vide Mortificatio. Religioſorum cum ſæcularibus familiaritas. 1I 53. 1 Religioſorum & Eccleſiaſticorum deſectus tegi non poſſunt. 260. 1 Religioſorum & Eccleſiaſticorum peccata gravio- ra. 309. 1 Religioſorum & Eccleſiaſticorum peccata non ſine veſtigio amiſſæ virtutis. 265. 2 Religioſorum & Eccleſiaſticorum perſecutores. 30. 2 & 329. 2 Vide Perſecutores & lrriſores. Religioſorum peccata. 16. 2. & 74. 2. & 81. 2 Religioſorum peccata graviora. 71. 1. & 133. 1 & 307. 1 Religioſorum peccata graviora poſt Exercitia Spi- ritualia. 133. 1 Religioſorum peccata rarò deplorantur. 34. 1 Religioſorum Perſecutores. 7. 2. 8& 344. 2 Religioſorum recreatio non per vias urbium pu- blicas, ſed ad ſolitudinem agrorum, nec ſine Deo. 33 5. 1 Inter Religioſos Invidia. 6. 2. & 7. 2. & 9. 1 Religio non æquet omnes. 353. 2 Renovatio. 72. 2 Renovatio valdè ardua in Monaſterüs. 34. 2 Renovatio difficilis in clauſtro. 34. 1 Renovatio Eccleſiaſtici ſcandaloſi. 6. 1 Renovatio ubique neceſſaria. 137. 1 Renovatio & poœnitentia vera ex tribulatione. 304, 2 Renovatio vera. 63. 1I. & 294. 2 Reſidentia Epiſcopi. 39. 1. & 56. 1 Vide Epiſcopi Reſidentia. Reſidentia Epiſcopi, licet ruſticis præſit. 38. 2 Reſurrectio CHRISTI. 39. 1 Vide Chriſtus. Rex allegoricè. 174. 2 Rex amet ſed non illicò adamatos audiat, aut eve- hat. 251. 1 Rex annonam curet. 231. 2 Rex audiat. 57. 2. & 81. I. & 154.r 2. & 163. 1 & 272. I. & 2334. 2. & 341. I. 375. Rex cautè audiat. 151. 1 Rex audiat Conſiliarios. 322. 1 Rex non facilè audiat. 343. 2 Rex ubique audiat. 154. 1 Rex non audiat aulicos Invidos ſuſurrones & perſe- cutores, ac murmuratores Juſtorum. 339. 2 Rex audiat, & videat. 258. 2 Rex audiat non otietur. 332.2 audiat omnes. 11. 182,2. & 249.1 Rex audiat omnes. 11 I. & 28.1I. & 182, Rer — adatte⸗ 12 zl2 Gebe al . l bebe Co lebe ol Cebe conlla 1 ontli⸗, ilbi cort⸗ N le c Pklgetmn Egt Min 1 uncelpet Ahicop Metkut anti efetat nob urde erehe grelnt etia Eanehat etiat kmn Kaale Eües mn A mn exehat r nejekat AMen 1icos pron Anm adtdia emet ſuo⸗ Abentt inii Efumiis Dei inſurs AIni tantum Aimiinnitatn Aumm ui in laiiiet lte l aimdi Milre hn n Uniſtknen Unikn ſrr Trnülhm ans Aimälchtn tann ⸗ n m 8 teatn 1 lnn eltonn m. ne ſalin R nu. menddnun c. a Mnn er. ru 8 etini n bmnlan, mniethn Corun Kn cormn eun Crungelinn hiſne 16,2 l ſion. l 5 ionn lei dehrun en 1Pn * . Monkei o. ndll 24“ nner tlin G E Gent unm 1 1 , H , ſeN iinſi 4 6 1, Rex audiat, & regat. Rex coli debet etiam impius. — Rerum Notabilium. pag. 15. Rezx audiat etiam reum. 8. Rex aucdliat reos. 9. I. & 127. I. & 34I. 1. & 343. Rex audiat ſuos. 127. Rex coli debet. 56. I. & 154. I. & 310. I. & 311. & 2. & 312. I. & 314. 2. & 3 64. 2. & 356. Rex coli debet etſi non undique floreat. 285. 215. 2. &ù 310. Rex coli debet quamvis non foret probus. 248. Rex coli debet etiam reus. 313. 2 Rex coli debet etiam vacillante gubernatione. — O O —= — O 329. 2 Rex conſilia ſua non facilè aperiat. 222. 1 Rex conſilio, non amore ducatur. 157. 1I Rex ſibi contradici patiatur. 81. I. & 151I. I. & 176. I Rex non facilè credat Aulicis infidis. 252. 2 Rex deligat miniſtros. 157. I. & 345. 1. & 351. 2 Rex deligat Miniſtros capaces. 17. 1 Rex ſuos deligat. 156. 2 Rex Eccleſiam tueatur. 10.2. & 170. 2 Rex Eccleſiam provehat. 1. 1 Rex ad Epiſcopatus non deſignet aulicos, quos faſtidit. 170. 2 Rex evehat antiquiores. 148. 1 Rex evehat nobiles. 3775. 1 Rex tardè evehat aulicos. 373. 1 Rex evehat etiam obſcuro loco natos. 364. 1 Rex evehat etiam viles. I15. 2. & 325. I. & 371. 2 & 385. 1 Rex non facilè evehat viles. 362. 2 Rex viles non evehat, niſi fiant præſtantiſſimi. 35 5. I Rex non evehat ſuſurrones. 2 Rex quos evehat. 16.2. & 144. 2. & 350. 2 Rex ſuos non faſtidiat. 146. I. & 2 Rex aulicos promotos non faſtidiat. 7. 2 Rex non faſtidiat promotos. 109. I. & 116. I & 117. 2. & 148. 2. & 156. 2 Rex frænet ſuos. 12. I. & 197. I. G 2. & 219. I Rex frænet impios. 241. 1 Rex humilis & ſobrius eſſe poteſt. 293. 2 Rex Dei injurias ulciſcatur. 344. 2 Rex uni tantùm innitatur. 218. 1 Rex uni innitatur non multis. 195. 1 Rex non uni innitatur. I5. 2. & 38. 2. & 109. 1 & 327. 2 Rex invigilet præfectis ſuis. 315. I Rex per legatos ſuos negotia jubeat confici. 237. 2 Rex maximis intendat. 322. 2 Rex miniſtris advigilet. F. 2 Rex miniſtris largè conſulat. 381. 2 Rex miniſtris non fidat. 316. 2 Rex miniſtros frænet. 9. I. & II. 2. G& i S4. I Rex miniſtros ſuos tueatur. 2. 1 Rex non niſi optimis miniſtris utatur. 244. I Rex agat cum miniſtris. 155. 1 Rex miſeros tueatur. 192. 2. & 194. 1 Rex & Epiſcopus miniſtris excubent. 273. 1 Rex & Epiſcopus, ac ſuperior uni non committat omnia. 359. 1 Rex & Epiſcopus ac ſuperior invigilent agantque ſeria. 336. I Rex parum loquatur. 346. 1 Rex peccantes oderit. 190. 1 Rex probus ſervos eligat innocentes. 145. 1 Rex non ſit pronus ad audiendum ſuſurrones. 186. 1 Rex non ſua quærat. 338. 1 Rex & princeps ſi peccet cum omni reverentia corrigatur. 311I. I ex peccata non toleret ſed tollat. 338: 1 Ethicæ Tom. II. Rex non puniat reos ſine publicatione delicti. 313. 1 Rex tardus, & ſecretus ſit. 221. 2 Rex nullum timeat. 338. 2 Rex tueatur legem Dei. 13. 1. & 344. 2 Rex tueatur evectos. 109. I Rex tueatur ſuos. 111. 1 Rex tueatur ſuorum authoritatem. 186. 1 Rex regat. 9. I. & . I. & 26. 2. & 39. I. & 45.2. & 57. 2. & 109. IT. & IIO. 2. & III. T. & I42. I. & 150. 2. & 153. 2. & 154. I. & 155. 1 & 2. & 161. 2. & 102. I. & 173. I. & 174 . T & 1I75. I. & 183. 2. & 195. I. & 196. 2. & 218. 2. & 219. 2. & 220. 2. & 22 I. I. & 23 5.2 & 251. I. & 258. I. & 271. 2. & 272. 1. & 273. I. & 315. I. & 316. I. & 2. & 3 17. I. & 318.2. & 3 19. I. & 322. I. & 327. T. & 2. & 332. 2. & 335. 2. & 337. 2. & 339. I. & 387. 2 ex regat, non regatur. 218. 2 Rex regat, ſed videndo. 258. 1 Regis favor ſed moderatus. 321. 2 Regis pudiciſſimi Laus. 220. 2 Reges & Eccleſiaſtici ſemper audiant & regant. 337. 2 Regum exempla. 16. 1 Regum ſcandala. 49. 1 Regum ſeveritas ſanctior. 52. T. Regum fſcelera graviùs punientur. 307. 1 Regum ſuperbia probatiſſima quænam ſit. 318. 1 Regibus eſt etiam neceſſaria familiaritas cum pro- bis. 33 §. 1 Roboami arrogantia. 368. 1 Roſa. 222. 2 Ruben. 285. 1 Rumores, 88. 1. & 348. 1 Acerdos allegoricè. 71. 2 — Sacerdotes. 40. I. & 52. 2. & 56. 2. & 356. 2 Sacerdotes non boni. 228. 2 Sacerdotes Eccleſiaſticorum exempla. 3. 1I Sacerdotum Luxus, habituſque. 145. 2 Sæcularium labor. 290. 2 Salomon. 154. 2. & 158. 2. & 292. I. & 303. 2 & 33 5. 2. & 338. 1 Salomonis lectulus. 115. 2 Samaritana à Chriſto converſa. 216. 2 Samſon. 202. I. & 332. 1I S. Samuel. 202. 1I. & 227. 1. & 276. 2. & 313. I & 322. 2. & 337. 2. & 357. 2 Sanitas negligenda. 39. 2 Sapientia Sacra. . 1 Sapientia ſacra Eccleſiaſticis neceſſaria. Ibid. Sara. 335. 2 Saul. 208. I. & 220. 1. & 255. I. & 276. 2. & 277. I. & 279. 2. & 321. I. & 337. 2. & 35 5. 2 Saül caret conſiliariis bonis, quia eos odit. 229. 1 Saül impius in judicio. 187. 1 Saül inſcius rerum magnarutn. 322. 2 Saul invidus. 19’89. 3. 8r 207. 1 Saül peſſimus homicidio & Eccleſiaſticorum odio. 304. 1. & 2 Saülis excuſationes. 270. 1 Saülis ingratitudo. 147. 2 Saulis invidia. 370. 1 Saülis qualis ſervus eſſet. 228. 1 Saüli obfuit habitus malus vilitatis. 355. 1I Scandala Eccleſiaſticorum. 48. 2 Scandala Regum. 9. 1 Scandala non permittenda. 13. 2. & 15. I. & 52. 1 & 239. 2. & 255. 2. & 338. I. & 2. & 340. I Scandala punienda. . 190. 1 Pp 3 Scam- In pag. 236. 2 47. I. & 154. 2 Scandala ubique. Scandala tollenda. Scandala tollenda ſed prudenter. 150. 2 Scandala tolluntur exemplo bono. 49. 2 Scandalizari faciles. 284. I. & 329. 2 Scandaloſi puniendi. 317. 1I. & 344. 1 Scandaloſi ejiciendi. 3. 1 Scandaloſi ſeveritate puniti S. Eccleſiam & Reli- giones reddunt veneratas. 193. 1 Scandaloſis Eccleſiaſtici non faveant. Scientia cum pietate. 265. 2. & 299. 2 Sientia neceſiaria. 3. I. & 16.2. & 18. 2. S 210. 1 Scientia eget oratione. 17. 2 Scientia ſine ſpiritu⸗ 16. 2 Scientia vana. 228. 1 Scientia vera. 18. 1. & 21. 2 Scripturis Divinis vacent Eccleſiaſtici. 229. 1 Scrupuloſi & deſperati ſperent. 305. 2 Secreta. 221. 2. & 222. 1. & 223. I. & 346. 1I & 347. 2 S cretariis excubandum. 387. 2 Senatus, & Congregationes non ſint arbitris nu- meroſi. 230. Senex non ſpernat juniores. 50. Senes coli debent. 38. I. & 39. Seniorum Exempla. 9. 2. & 16. 1. & 49. 1. & 55. Sepulchrorum vanus Luxus. 352. Serietas. 146. I. . 153. I. & 318.2. & 219. Serietas digniſſuna ſuperioribus. 318. Serietas in viſitationibus Eccleſiaſticorum. 48. Sermo malus. 50. Sermo vanus. Sermo varius. Sermo ſpiritualis. 88. 1. & 228. I. & 306. 215. 37. 2. & 159. I1. & 320. Servi. 3. 2. & 26. 2. & 57. I. & 73. I. && I45. & I48. I. & 1 57. I. & 197. I. & 342. I. & 35 I. Servi amentur ſed moderatè. 25v 1. Servi, niſi boni, non admittantur. 228. Servi comatuli. 375. Servi curandi. 214. Servi non eligantur pulchri. 320. Servi explorandi. 345. Servi frænandi. 321. Servi furaces. 329. Servi impii. 228. Servi impii non admittendi. 228. Servi improbi. 273 Servi modeſti ſint. 346. Servi prohi. 321. Servi deligantur probi. 157. Servi ſcandaloſi ejiciendi. Servorum cura habeatur. Servorum dele ctus. Servorum mimerus non exundet. 73. 146. I. & 147. 145. 2. & 321. 230. dD =eeeeeedddeeddO—O=O&/ & à& — & — d d –— Servis providendum. 5. 2. & 230. 2 Servitus allegoricè. 64. I. & 189. 2 Servire Deo. 138. 2 Servire Deo felix. I. 2. & 26. 2. & 28. I. & 63.2 & 106. 2. & 116.1I. & 139. I. & 143. 2. & 29 5. 2 Servire Deo palam vix licet. 226. 1 Severitas. 9. I. & I2. I. & I3. I. & 2. & 14. 2. & 47. I. & 49. I. & 2. & 52. I. & 73. I. & 2. & 74. I. & 2. & 77. 2. & 112. 2. & 126. I. & 134.2 & 183. 2. & 184. I. & 196. 2. & 239.2. & 24I. I & 253. 2. & 25 5. 2. & 202. 2. G& 278. I. & 313.2 & 317. I. G 328. I. & 338. I. G& 2 Severitas & Clementia. 74. 1. & 75. I Severitas & ſerietas. 318. 2 Severitas erga omnes. . 197. 1 Severitas & Dei ira pariunt clementiam. 112. 2 Severitas & juſtitia etiam in magnates. 239. 2 „ 340. 2 dex Severitatis voxw potentior edictis. 184. 1 Severitas ex vero zelo. 135. 2 Severitas & Juſtitia æqua omnibus. 263. 2 Severitas in impios quia pejores evadunt indul. gentig. 290. 1 Severitas incorrupta. 383. 2 Severitas in impios. 123. 2 Severitas in aulicos invidos. 340. 1 Severitas ſed juſta. 313. 1 Severitas, non ira ſit. 265. 1 Severitas in eos qui nos videntur amare. 316. I Severitas in latrones. 163. 2 Severitas ſed moderata. 264. 2 Severitas neglecta. 316. 2 Severitas neglecta non eſt argumentum manſuetu- dinis, clementiæque. 25 5. 1 Severitas prudentiâ condiatur. 231I. I Severitas promovet Regularum Obſervantiam. I84. 1 Severitas ſuadet Regularum Obſervantiam. 183. 2 Severitas in ſacerdotes exactior ſit. 3.2 Severitas in ſcandala ſtatim & ſine mora. 13.2 Severitas & ſyndicatus quàâ ratione eludantur. 383.2 Severitas ſit virilis. 369. 2 Severitas utilis. 160. 1 Severitate ſanctus David non uſus in filium. 264. 1 Sichem. 324. 1 Singularitas. 25. 1 Singularitas ex mortificationis odio. 287. 1 Societatis magiſtri erga rudes laborent. 23 F. 1 Sol & Grando. 162. I Spectacula in templo. T. 1 Spiritualia cæteris poſthabita. 166. 2. & 170. 2 & 246. I. & 324. 2 Spiritualia poſthabita temporalibus. 359. 1 Spiritualia cæteris præferenda. I. I. & 2. I. & 16.2 & 39. I. & 65. I. & 89. I. & 94. 2. & 150. I. & 206. 2. & 23 I. 2. & 350. 2. & 357. I Statuæ. 24 1. 2 Statua Babylonica. 302. I. & 355. I Status mediocris. 10. I. & 17. 1I. & 32. I. & 65. 1 & 92. I. & 210. I. & 384. 2. & 38 5. I Status mediocris honorandus. 351. 1 Status mediocris perbeatus. 260. 2 Status mediocris ſalubrior. 306. 1 Status mediocris tutior. 305. 2 Stellæ. 148. 1 Superbia. 82. 2. & 145. I. & 226. 2. & 249. 2 Superbia & faſtus oderunt ea quæ parerent aflabi- litatem. 2322. 1 Superior ipſe agat. . 236. 1 Superior amandus dum punit. 73. 2. & 209. 2 Superior amari curet. 46. 1 Superior amari negligat. 39. 1 Superior ſuos amet, non ſe. 204. I. & 231I. 1 Superior amet ſuos quia nemo omnino malus. 284. 1 Superior æquè omnes amet. 85. 1 Superior tepeſcentes non amet. 123. 2 Superior domum vel inopem, vel turbidam amet, quia domus Dei eſt. 211. 2 Superior ſuos amore ducat non vi. 9. 2. & 51. 2 & 79. 2. & 359. Superior anteceſſoris tueatur edicta. 9. 1 Superior audiat excuſationes. 127. I. & 341. 1 Superior audiat excuſationes juſtas. 150. 2 Superior audiat omnes. 27. I. & 249. 1 Superior audiat reos. 348. 1 Superior blandus ſit. 250. 1 Superior coli debet. 21. 1. & zra e Superior ſemper coli debet, etiam depreſſus: Eccleſiaſtici etiam depreſſi colantur. 211. 1 Superior coli debet etiam impius. 209. 2. & 213. 1 & 248. 1. & 264.2 Juperior Gior ereh Fi e⸗ eroreſtt cror elei⸗ Feun eſehat mm. nr ums ra Geirimil Geuerkeet Feior imigi er tatu, Hrtior inil s Eeire Ey Enn. Eint. enr maor Penor m⸗ Wur minor Pintinen Eii nitif K Emik ennr Inten Krorpunn Uerot en ſt tor iin e r lir Kor ſenn Rerum Notabilium. Superior ſuis conſulat. Pag. 146. I Superior curam habeat ſubjectorum. Ibid. Superior diligat ſuos. 234. 2 Superior decreta ſua mutari patiatur. 176. I Superior decreta ſua reſcindat. Ibid. Superior onus ſuum deplorans. 52. 2 Superior diſcretus ſit. 222. I. & 284. I. & 347. 2 Superior diſcretus utatur lapſis. 283. I. & 284. I & 2. & 332. I Superior evehat ferventes. 331. I. & 335. I Superior non evehat contumaces. 2 Superior evehat laborantes. 363. I Superior evehat tacentes. 32 5. I Superior quos evehat. 327. 1 Superior evehat ferventes, non ſcientiam ſine ſpi- Superior temporalia ſuis provideat. 231. Superior nullum timeat. 338. Superior truculentus non ſit. 249. Superior verus virtutem muneretur. 327. Superior viſitet. 258. 2 Superior viſitet; ſed non ſtatim reformationem mi- nitetur. 208. 1 Superior non ſe ulciſcatur. 13 5. 2. & 344. I Superior non ſe, ſed violatas leges ulciſcatur. 190. 1 Superior uni non committat omnia. 359. 1 Superiores de animabus primariò ſatagant. 3 577. 1 Superiores & Eccleſiaſtici honorandi. 350. 2 Superiorum Exempla. 2. 2. & §5. 2. & 9. 2. & 18. 2. & 49. 2. & 178. 2. & 179. I. & 218. 2 Vide Exemplas . ritu. 350. 2 Superiorum Exempla mala. 49. 1 ntnnt Superior nimis exactus. 340. 1I Zuperiorum viſitationes neceſſariæ. 257.2 Onein Superior excubet. 334. 2 Superiorum & Epiſcoporum viſitationes quid agere krk. Subperior laudet ferventes. 286. 2 debeant 335: I Alenn Zuperior idem omnibus. 197. 1 Superiorum viſitationes non in ſpeciem tantùm ſint, Koeike Superior immemor fui. 94. 2 aut ad ſpecioſa. 239. I. & 2 Superior indiſcretus. 282. 1I. & 234. I Superiori cuilibet præſtanda obedientia. 209. 2 Superior non innovet. 116.2 ZSuperiori ſemper hæreamus. 23 1. 2 iſnudn Superior invigilet. 27. I. & 38.2. & 39. I. & 46. 1 Superioribus & Epifſcopis viſitationes perutiles. n unin & §I. I. & 52. I. & 56. I. 66. 2. & 81. I 258. 1 & 92. 2. & 153. 2. & I54. 2. & 190. I. & 220. 2 Sulſpicaces. 207. 1 Wah & 23 5.2. & 236.2. & 239. I. & 25 I. I. & 252. 2 JZuſpicioſi. 148. 2. Gσ 1 5I. I. & 156. 2. & 207. T. . G& 258. I. & 272. I. & 273. I. & 315. 2. & 317. I & 332. 1. & 340. I 1 Man & 322. I. & 332.2 Suſurrones. 7. 2. & 109. I. & 1I17. 2. & 175. 1 Superior invigilet etiam circa domeſtica. 41. 1 & 273. 2. & 339. 2. & 340. 2. && 343:. 2. “ Superior licet invigilet, non omnia emendabit. 344. 2. & 348. 2. & 350. 1 mn. Min 280. 2 Suſurrones non audiendi. 187. 1 An Superior invigilet ſeveritate in ſcandala præmio Suſurrones perſecutores & aulicos Invidos ac mur- ele verô utatur cum fervore. 327. 1 muratores Juſtorum rex non audiat. 339. 2 Superior invigilans virtutem ſolidam exigat à ſub- Suſurrones Rex non ſit ad audiendum pronus. 186. 1 jectis. 252. 2 Vide Rex. Superior minimis invigilans maxima negligit. 315. 2 Ob Suſurrones Unio læſa. 350. 1 Superior & Epiſcopus ac Rex invigilent agantque Sancta Suſanna. 261I. I. & 262. I. & 342. I ſeria. 336. 1 Syndereſis conſopita à Conſiliariis malis. 275. 2 Superior & Epiſcopus non omnia Vicario dele- Syndereſis conſopitur. 277 2 gent. 327. 2 Superior parum loquatur. 346. 1 T G6 Superior major minores ſuperiores honoret & tue- . atur. 2. 1 Alenta cum obſervantia. 307. I Superior major tueatur ſuperiorem minorem. 39. 2 Talenta nos magna non ſeducant. 299. 2 Superior minor ſubdat ſeſe majori. 176. 1 Talenta, ſed cum Spiritu. 366. 2 Superior nimis minutus. 81. I. & 315. 2. & 321. 2 Talenta lateant. 18. I. & 32 5. I . & 325. 2 Talenta ſine jactantia. 203. 2 Superior mitis ſit. 46. I. & 122. 2. & 280. I Superior provideat temporalia. 231. I. & 2 Superior prudens ſit. 150. 2 Talenta mediocria. 32. 2. & III. 2. & 139. I. G 210. 2. & 330. I Talenta mediocria grata Superiori. 84.2 nit Superior non refrigeſcat à zelo. 2 7. 2 Talenta mediocria Lætitiam Spiritualem offocant. Superior ſagax ſit, nec fidat modeſtiæ ſine Spiritu. 353. f. “ .. 252. 2 Talenta cum Spiritu. . 18. I . we Superior Spiritualia plus curet quàm temporalia. Talenta mediocria, ſed cum ſpiritu, maxima effi- mone e 272. 2 cient. 209. 1 . Superior ſuſpicax aliorum fervorem non videt. Talenta mediocria ſed cum Spiritu omnia poſſunt. e⸗ 332. 1I 285. 1 n,Ne, Superior nimis ſuſpicax. 46. 1 Talenta mediocria, ſed ingens Spiritus. 32. 2. & . Superior ſincerus ſit in explorandis criminibus. 203. I. & 260. 2 m 148. 2 Talenta ſine Spiritu. 25. I. & 142. 1. & 307. I 9 7 Superior taceat, nec omnibus omnia conſilia pan- Talenta ſine Spiritu proſunt aliis. 296. 1 welie dat. 222. 1 Talenta ſine Spiritu noxia. 244. 1 Superior ſpernat Talenta ſine Spiritu. 263. 2 Talenta ſine Spiritu ſpernat Superior. 263. 2 6Ky Superior tardus ad pœnam ſit. 7. 2. & 28. I. & Talenta varia. 5. I. & 250. 2. & 25 I. 2. & 252. I 81. I. & I16. 2. & I48. 2. & 149. I. & 1I51I. I 330. I. & 337. 2 & 187. I. & 221. 2. & 328. 2. & 341. I. & 2. & Talenta varia in Eccleſia. 254. 2 6 . 343. 2. & 348. I. & 374. 2 Ob Talenta varia honor mutuus. 285. 1 , Suhperior tardus ad poœznam ſit, velox ad præmium. Talenta veriora- 203. I. & 350. 2. & 352. 1 ein Zae . 327. I. & 328. I HW & 353: I. & 368.1 6 coun. Hubetior temporalia curet. 41. 1 Templum lat⸗ nl 2. Ggi h⸗, uperior temporalia ſubſidia ſuis procuret. 214. 2 Templa frequentanda. “M 4. 1 B 6g & 23 1. 1 Pp 4 Smplg — 4 Index Templa honoranda, quamvis inornasa. 2 10. 1 Templorum cul us. II. 2. & 16. 2. & 706. 2 Temwplorum Cultes non ſace la privata. 77. 1 Templorum cultus licitus. 41. 1 Templorum cultus verior. 142. 1 Templorum Funcatores. I. 1. & 5. I. G 9. 2 Templorum frons non ornanda periſtromatibus tex- t's figuris non Sanctis. 242. 2 Templorum ornatus. 2. 2. & 3. I. & II. 2. & 41. I & 77. 1. & 33 8. I Templorum ornatus neceſſarius. 46. 1. & 272. 2 Templorum ornatus nimius. 40. 2 Templorum ornatus profanus. 242. 2 Templorum ornatus verior. 14. 2 Templorum ornamenta veriora, pietas. 41. 1 Templorum profanatores. 2. 2 Temporis Jactura. 48. 2 Tempori cedendum aliquando. 8. 2 Temporalia noxia. 48. 2. & 243. 2 Temporalia vana. 292. 2 Temporalium contemptus. 53. 1. & III. 2. & 266. 1. & 200. 2. & 295. I Temporalium contemptus quia felicitas fugax. 299. I Tentationum fons. 5§O. 2. & 89. I. & 202. 2. & 257. I. & 279. I. & 292. I. & 297. 1. & 302. I & 306. 2. & 333. 2. & 335. 2. & 342. 2 Tentationum fons Gula. 20. 2 Tentationum Fons Regularum minimarum negle- us. 137. 2 Tentationum remedium. 5o. I. & 61. I. & 72. 2 & 90. 2. & 157.2. & 159. I. & 161. 2. & 204. I & 246. 2. & 290. I. & 291. I. & 294. I. & 300. 2. & 302. 2. & 304. 2. & 320. 2 Tentationis remedium ex fuga rerum. 293. 1 Tepiditas. 34. 1 Tepiditas conciliat affectum. 288. 2 Tepiditas vix effugitur. 124. 1 Tepiditas difficilius curatur interdum quàm ſcelus. 34. 2 Tepiditas famam perdit. 241. 2 Tepiditas horret. III. 2 Tepiditas Regularum obſervantiam negligens. 66. 1 Tepiditas poſt fervorem. 6. 1I. & 28. 2. & 133. I. & 241I. 2. & 277. 2. & 278. I. & 2. & 279. I. & 369. 1I Tepiditas poſt fervorem peſſima. Fo. 2 Tepiditatis damna. 137. 2. G 202. 2. & 247. 2 & 342. 2 Tepiditatis fons Turba. 136. 2 Terra unde Felix. 260. 2 Teſtamenta. 25. 1 Teſtamenta,; & Legata. 39. 2 Teſtamentorum Legata. 44. 2 Thamar. 255. 2 Thecuitis vidua. 15 I. I Theologia. . 3. 1 Theologia politica & venalis. 275. 1 Theologia ſervilis. 244. I. & 275. 2. & 11. I Theologia venalis. 272. 2. & 275. 2 Theologi venales. 105. I. & 110.2 Theologi Saniores advocentur. 275. I Tiberis fluvius. 176. 2 Timor Dei. 5FI. 2. & 52. 2. & 76. I. & 143. I Timor Dei, non luxus. 227. I Timor Dei neceflarius. 105. I. & I26. 1 Tiro degener. 5§5. I. & 275. 2 Tiro paulatim imbuendus. 222. I Tiro imperfectus tolerandus; 209. 1 Tiro non ſuperbiat. 205. I. & 279. I Tiro tolerandus. 284. I. & 332. 1 Tironi non fidendum. 369. 2 Tirocinium. 4. 1. & G. I Tirocinium tertii anni. 6. 1 Tituli. 145. 1 Tituli nobilibus conſerventur. 310. 1 Titulus verior Chriſtianorum fides eſt. 350. 2 Titulorum pompa verior. 268. 2 Titulorum vanitas. 82. 1 8. Tobias. . 154. 2 Tribulatio Deum habet. 146. I. & 193. 1 Tribulatio Fons felicitatis. 121. 1 Tribulatio non nocet. 260. 2. & 261. Tribulatio ferenda. 11 7. 1I. & 41. 2. & 43. I. & 78. 1. & 26 5. Tribulatio ex peccati damnis. 1 3. . Tribulatio ſignum perfectionis. 90. 2 Tribulatio ſignum, argumentumque virtutis. 91. 1 Tribulatio vera. 39. I. & 49. I. & 54. 2. & 63.2 & 64. 1. & 77. 2 89. 1I. & 13 8. 2. & 190. 1 2. & 6. 2. & 10. I. & 15. 1 & 40. 2. & 41I. 2. & 50. 2 & 51. I. & 64. 2. & 65. I. & 76. 2. & 77. 2 & 90. 2. & 91. 2. & 98. I. & 114. 1. & 121. 1 & 142. 2. & 146. 2. & 152. 2. & 160. 1. & 193. I. & 287. I. & 304. I. & 2. & 305. I. & 2 . & 307. I. & 309. 2 Tribulatio utilis & tentationum remedium et. I. 2 Tribulationis Fons. 50. I. & . Nce 64. 2. S& 66. I. & 2. & 134. 2. & 297. 1 Tribulationmis fons neglectus. II. 2 Tribulationis remedium. 31. 2. & 142. 2. & 246.2 Tribulatio verior. Tribulatio utilis. 4. & 17. I. & 38. I. 2. 2. & 247. 1 Tribulationis remedium oratio fervore operum fulta. 128. 1 Tribulationes ſunt Eccleſiæ arma veriora. 192. 1 Turba Tepiditatis fons. 136. 2 Tuſculana recreatio. 335. 1I V. Anitas titulorum. 82. 1 Vectigalia. 9. 2. & 12. 1 Vectigalia & legata pia. 9. 2 Venationes licitæ ſi plus æquo, & nimium adamen- tur, damnantur. 171. I Venialia. 66. 1 Verbum Dei. 3. I Verbum Dei Epiſcopus ſat evulgat, ſi ſcandala non permittit. 13. 1 Vide Epiſcopus. Verbum Dei implendum. 202. 2 Veſtimentorum Luxus. 50. 1 Viaticum. 27. 1 Viæ Sicariis infeſtæ. 164. 1 Vicario non omnia permittat Epiſcopus. 38. 2. 8& 272. 1 Villarum Luxus. 228. 2 Vide Luxus. Virga Aaronis. 365. 1 Virtus caret mercede. 289. 2 Virtus ſine præmio. 274. 1 Virtus ſolida. 129. 1 Virtus & fervor exoſi. 22 5. 2 Virtus ſolida Pœnitentia. 267. 1 Virtutem honor, & merces alunt. 231. 1 Virtutem ſolidam ſuperior invigilans ex igat à ſub⸗ jectis. 22. 2 Viſitationes. II. I. & 48. I. & 139. 2. & 154. 2 Viſitationes officioſæ. Viſitationes non ad pompam ſed ad ſalutem. V Re⸗ 182 Ä2 etones ſnums „ mne Etebenn, ntes gi Nenones ſhetones ſtotones ſa miſte u miſan ſtu wo can ſtniter E ſi elit, 1r ſilpultt, lahurtas lkoeniu in lin 52. leninet adr luokd am lin, d non linla 1 KWL. 6 Ui kub pll dlio lin M & ein alior, eti cin en ſeni paren luto Relign utocu ter ero pon v luumes eni ſuunns Ben l as ama ltu ire. V Ltar ana. 1linhlor, e ugenn. I. rincknz 1. iu 62 En 2Kn 152 2 onn ſi tenugt, 4 n hin, 4 9 giln 1EN nlli — Unio. Rerum Notabilium. Viſitationes Superiorum neceſſari?. pag. 257. 2 Vſſitationes Superiorum, & Epiſcoporum exactæ ſint. 252. 2 Viſitationes Superiorum & Epiſcoporum quid age- re debeant? 5: 1 33 Viſitationes Religioſorum non defectus tantùm ſed virtutes quoque rimentur. . 327. 2 Viſitationes Epiſcopis & Superioribus perutiles. 258. 1 Viſitationes in ſuperficie. 240. I Viſitationes refrigeſcunt. 278. 1 Vita miſta. 126. 1. & 129. I Vita miſta præſtantiſſima. 131. 2 Vitia non carent audaciâ. 223, 1 Vitia inter ſe nexa ſunt. 28. 2 Vitia palliata. 18. 2. & 151. 1. & 199. 1. & 208. 1 & 229. 2. & 244. 2. & 245. 2. & 252. 2. & 253. I. & 270. I. Vitis ſqualet, & colitur. 6561. 1 Unmiformitas. 146. 1. & 198. 1. & 208. 1. & 328. 2. & 335. I. & 347. 2 Uniformitas in Reformatoribus. 315. I 3. 2. & 4. 2. & 10. 1. & 16. I. & 142. 2 Umo inter advenas. 205. 1 Unio ſed cum ordine. 355. I Unio, ſed non confuſio. 356. 1 Unio Læſa. 148. I. & 189. 1. & 191. 1. & 199. 1 & 200. I. & 204. I. & 222. 2. & 273. 2. G 274. 2. & 279. 2 Unio læſa ob Suſurrones. 350. 1 Unio læſa aliorum virtutes non percipit. 331I. 1 Unio læſa & Invidia, ac Superior ſuſpicax fer- vorem aliorum non vident. 33 I. 2. & 332. I Vocati diù explorandi. 3. 2. & 5. I. & 89. I Vocati parens. 38:1. & 44. 2 Vocatio Religioſa à Deo tantùm ſit. 4. I Vocatio cui retegenda? 347. 2 Vocatio tegi debet. 223. 1 Vocatio non una omnibus. 337. 2 Vocationes animarum variæ. 252. 2 Vocationis Beneficium. 37. 2. & 39. 2. & r. 2 & 1I10. 2. & 142. I. & 21 5. 2 Vocationi Dei cur reluctemur. 292. 2 Voluntaria. 180. 2 Voluptas. 18.2. & 1260. 2 Voluptas amara. 290. 2 Voluptas amata. 293. I, Voluptas indigna principante. 241. I Voluptas noxia. Voluptas fluzxa. Voluptas vana. Vox Exemplorum. 208. 2 49. 2. Gc. 290. 2 137. 1 18. 1I. & G8. 2. & 74. I. & 2 ð & 128. 1. & 179. 2 Vide Exempla. Vox operum. 2. 2. & 10. 2. & 13. I. & 21. 2 & 22. 2. & 39. I. & 49. 2. & 50. 2. & 75. 1 — & 81. 1. & 177. 2. & 178. 1. & 180. 1. & 18 . 1 & 356. 2 Vide Exemplz. 35 Vox operum exempla bona. 68.2 Vox ſeveritatis potentior Edictis. 184. 1 Vide dveritas. Urias fideliſſimus arcæ Domini miles. 108. 2 X. XEnodochium. 180. 2 2. Z en- ob Fidem gratus. 351. 1 Zelantes indiſcreti. 286. 2 Zelus animarum. 125. 2. & 131. 2. & 363. 1 Zelus animarum eget mortificatione. 21. 2 Zelus animarum non timeat. . 204. 1 Zelus animarum non cogat adhærere ſibi pœni- tentes. 39. 1 Zelus animarum erga miſeros. 194. 1 Zelus animarum erga miſeros, & impios, qua creaturæ Dei ſunt. 211. 2 Zelus animarum erga impios. 235. 1. & 240. 1 Zelus animarum erga paucos. 230. 2 Zelus animarum nihil quærat. 39. 1. & 144. I. & 191. 2. & 212. 2 Zelus animarum neglectus. 204. 2 Zelus animarum non pro ſolà Dei glorià majori. 244. 1 Zelus animarum per optimos inſtruat. 244. 2 Zelus animarum non ſerviat poœnitentibus. 326. 1 LZelus animatum ſibi vacet. 10. 2. & 206. 1 & 366. 3 Zelus animarum indifferens. 28. 2. & 84. 2. 8&— 85. 1. 8& 87. 2. & 245. 46. 2. & 110. 2. & 152. 2 & 167. 2. & 280. I. & 210. 2 Zelus indiſcretus diſcat verecundiam. Zelus indiſcretus. 1 311. 1 Zelus indiſcretus minùs prodeſt. 68. 2 Zelus animarum patiens. 179. 1 Zelus Obiervantiæ. 13. I. & 46. 2. & 49. I. & 2 & 63. 2. & 66. 2. & 104. 2. & 134. 2. & 150. I. & 190. I. & 239. 2. & 255. 2. G& 262. 2 & 272. 2. & 294. 2. & 338. I. & 2. & 340. 1 & 244. I. & 363. 1 Zelus obſervantiæ ſit uniformis. 315. I Zelus oblervantiæ erga eos qui nobis arent. 3 16. 1 Zelus obſervantiæ ubique. 48. 2 Zelus obſervantiæ neglectus. 277. 2 Zelus obſervantiæ & ſeveritas incipiant à dome- ſlicis. 197. 2 Zelus obſervantiæ rarus. 254. I. & 25 5. 2 Zelus obſervantiæ non verus. 110. 2 V I S5. o GLTA 70 4 LVLL2hnᷓ —ͦ,ä SS IOANNIS PAULI 25 R 20 O Balance Q Focus K) 1 M N 10 INEELEII F G H. E 5 — V X W VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset 11 12 13 14 15 16 17 18 19 10 2 1 5 Copyright 4/1999 VXyMaster Gmba wwWW.yXVmaster. com 2 EIATE IESU A SCRIPTURE LOCGA IICARUM NTATIONUM S SECUNDUS. SDRAM. CCUVRATIOR EI . EMENDATIO R. . Weaoihon 1Z. OLONI, RUM DE TOURNEsS. l. DC CXLIV.