Gc62a_1
author: Benedictus, de Nursia

N12511682551 021

IIINIUIIIIU8IINGH

UB Tübingen

RE GULA
SACRA

Sancti Patris noſtri

BEN Sen

7 a, modum kingar n.
—
Kacrorum Bibliorum i in verſus tri-

illuſtrara
atque

CUM FACULTATIE SUPERIORUM

in
Luacen, niſs

R P. THOMA A ERHARD,

Monacho Weſſo ontano.
Ednio Secunda.

AUGUSTX VINDELICORUM,

Sumptibus Joannis Strotter, Bibliopol?z.
ypis Antonii Maximiliani Heiſs. 172 5.

e

8ðòDWUM
rEEEEDISSIAE

ä
PERILL USTRIJY
DOMINE
ILDEPHONSE-⸗
Monaſterü Weichenſtephanen-

ſis vigilantiſſime

P R. . §S UL;,

nec non

Almæ Congregationis SS. Angelor. Cuſt,
PRMKSES 6 ENFRALIS,

Domine Grnisg. 5 Rauer Ar.
Danad,ſſi Mſ⸗ é. ₰

VCcLex! ſub qua militare Vultis, in-
, quit nobis 8. Archidux Benedic-
tus: Tibi verò applaudit: Ecce lex,
pro qua à priméô aditæ ſacræ Miliriæ ry-
rociniò ſemper fortiter militaſti. Jam in

1

DEDICATIO.
Angelica Congregatione Imperium te-
nes, nec minùs gregarii militis, ac inclyti
Ducis munus obis. Primus in ſacro o-
deò, poſtremus in capienda quiete. Quid-
qquid imperas, conſecras exemplô. Diem
pilis transactum Laboribus conſignas bo-
nà noctis parte in ſtudiis, & Religioſis
exercitamentis tranſigend?æy. Non ita
Cicero pro domo ſua, uti tu pro Regula
depugnas. Jam pridem tuos inter ſe-
quaces illam veterum paroœmiam oblite-
raſti.

Ommia ſi perdas, famam ſervare mer

mento?

Et exemplò in Benedictinæ pofſteritatis
documenta reponendò ſubſtituiſti glo-
rioſius iſtud apophthegma:
Omnia ſi perdas, Legem ſervare me-
Mént.
Ipſemet (qui Superiorum, Superumque
favor fuit) in proximè præteritis almæ

Congregationis noſtræ ſacris comitiis

Te perorantem audire commerui Regu-
lam vitæ præferendam eſſe, præponen-
dam

um te
iucht
cto 0
,Dien
nab bo⸗
l
Lon I
Reunn
ter le⸗
oblie⸗

☚

Uie

kentnd
lig⸗

ſpe M.

DEDICATIO.
dam famæ, nulliusque boni tutam poſſeſ-
ſionem habendam eſſe, quod illa non pe-
pererit. Pauca dicis, plurima facis. O
ſint quàm plurimi, à quibus verba tua
(prout merentur) audiantur ut oracula.
Quæ ſcribis, non ſolùm typõ, ſed & æter-
nitate digna ſunt. Scribis autem multis,
& crebro, ac quod inter decumanos la-

bores eximiæ pietatis opus interpretari

boni quique ſolent, infimis fraterculis
propriã manu, & mavis noctu neceſſariæ

quieti horas auferre, quàm minimum

momentum;, non ſolùm publico, ſed &
brvato commodo. Hos inter ego teſtis
eſſe jure gratitudinis teneor, teneòque in
ſcrinio meo uti theſaurum litteras Tuas,

in quibus ut multa, ſic nil magis miror,

ac dignationem animi ad minima quæ-
que (quid enim magni tantillus quæ-
rat?) quæſita mea reſpondentis. Nem-
pe omne Tibi gaudium in S. Regulâ re-
poſitum eſt, & gaudii ampliſſimi ſeges, ſi
poſſis illis benefacere, qui vel parùm ali-

6 quid pro illa faciunt. Et hanc laudem

non judicia habes ſed monita, & incita-

menta majoris virtutis. .

A 3 Ut

DEDICATIO.

Ut igitur iſtud tuum gaudium prove-

ham, & graviſſimos Tuos labores, quos
ad majus Tuum meritum amariſſimo ab-
ſinthio perfundi ſcio, affuſa quadam dul-
cedine mitigem; laticem cum fonte,
fructus cum ipſa arbore, aurum cum auri-
fodinàâ offero, Sacram Regulam. Fa-
teorequidem, haud parùm erubeſcerem,
dum illam offerre audeo, quam pridem
ceu maximum theſaurum poſſediſti,
quam moribus præfers, & pluris, ac pec-
toris tui meditullium facis: niſi genium
mentis tuæ noſſem jam à primis aſſum-

ptæ Religionis annis graviſſimo judicio

aſſuetæ, quò è cœlis potitus es, ut maxi-
mi quoque facere ſoleas, quidquid lucis,
etiam modicæ S. Benedicti placitis unde
unde acceſſerit. Ea res mihi fiduciam
præſtitit, ut auderem non tam meum mu-
nus, quàm Tuum theſaurum Tibi offerre.
A me nihil habet, niſi parum laboris,
quem debui tuis maximis, quos ultimis
hiſce annis lucubrationes meæ conſcivé-

re, & necdum conſciſcere deſinunt. Li-

bellus iſte non à mole, ſed à bonitate pre-
tium habet, lucem ab auctore, humano

l

(ee

Poli
lc
lo⸗
füsi
in
hen
li
60.
(nn
Cmni
lecle
bic
leol
lonn
Uin
loni
lure
e⸗

DEDICATIO.
illo, nempe Divo Patre, & divino, Spiri⸗
,to du Sancto. Ut fulgor iſte hebetes quo-
Hoib. que oculos mulceret, primogenium Re-
marl gulæ textum ad ritum, quem in ſacris
ſone, Bibliis eruditi quique celebrant, in ver-
mur- ſus diſtribui ceu totidem divini ſolis ra⸗
E dios, qui velut per rimas admiſſi eò ſua-
viùs intuentes recreent, quo faciliùs ocu-

ceten losi ius
iden los incurrant. Atque hæc tota novitia

ſenl inventio mea eſt. De notis à Martene,
1e her aliisque mihi per otium ſuggeſtis nil di-
etin 00. Quod maximè dicere, crebriusque
lim dictum velim, eſt meum, proborêmque
vien omnium votum, ut habeas in univerſo
1t mo⸗ Eccleſiæ regno quàm plurimos Abbates
jdlen Tibi ſimillimos, qui in Regulâà reperiant
sm⸗ Theologiam, gazam, & monaſteriorum
lin ſuorum firmamentum, intelligantque,
quàm parùm proſit doctrina, opum, &
iokene hominum in clauſtris copia: niſi colatur
lbor⸗ illa velut Magiſtra, cuſtodiatur ut aurum,
mi eique ceuprimæ columnæ tota Keligio-
i e nis fabrica innitatur. Qui ſibi in re Mo-
nt naſtica proceres videntur, non aſſequun-
ree r excelſum ſenſum tuum: mihi ſatis e-
. un minus præeuntem animumtuum inſequi,

proſe⸗

DEDICATIO.
faciamque, ut quamdiu in hoc corpuſcu-
lo ſpiritus ſuperſtes erit, ſpirem ſpiritu
Tuo, neque prius pro Regula laborare
exemplô tuo deſinam, ac ultimùm ex-
ſpirem. In argumentum datæ fidei af-

fero una ſimul Volumen Secundum Glo-

riæ §. Benedicti. Det T. O. Deus, ut bre-
vi tertium, quod tibi ſub cenſurã; quar-
tum, quod mihi ſub manu, atque tandem
cætera, quæ tuis auſpiciis ſub curâ Dei

(ut piorum precibus fore confido)

ſunt, ſequantur.
Itaque cape fiduciam ex promeritis,
non metum ex laboribus, qui nec in in-
genium tuum, nec vitæ tuæ genus cadit.

Pugna, aude poſt magna majora, & im-

Pugna, donec expugnes omnes Regulæ,
& Religionis hoſtes. Sed quid ego, im-
memor ſortis meæ Te incito, à quo in-
citari ſoleo? Non indiges meis ſtimulis,

egotuis, quos mihi iterum, iterumque

incuties, ſi xenium iſtud paterno (ut ſo-
les) affectu admiſeris. Longius igitur,
ac animô præceperam, provectus nil am-
plius addo, quàm vota, Deumque im-
pensè precor, ut Te ſuo honori, Eccleſiæ

lucro, .

lcro
Con⸗
Usin
nop
Dom
Inmn

l

Reve

DEDICATIO.

uct lucro, Religioni noſtræ commodo, almæ
hiin Congregationi ornamento, &, meis uſi-
abotue bus in multos annos incolumem ſervet.
um er Ita opto ad Thavmat. Tuam, meamque
Gei 4 Dominam Vilgertshovenſem die ejus
um Immaculatæ Conceptionioctavs natæ
Uutbe⸗ Lalutis 172 I.
ur.
etangen
t e
Cnſi Reverencſſme, & Pe rid, r.
“ Dominationis tuæ infimus R
Mnertt⸗ horum.
ec INI.
s
1 in
Repde⸗
egoyin⸗
⸗
Einnls
etunmc.
oC.
ig igitul⸗

znlrr PD,. Thomas Aq. Erhard,
ce x Weſiofontanus.

eoo, A 5 TPXXAE

Bee).(en m
eene
=
RRRRARARARNE eiee

Przfatio ad Leltorem.

Benevole Lector.

.

urcuniferantur Concordantis. Sed quæ

. . i-
illis reſponderet, Regsla in verſus re.
buta meis uſibus, & aliorum preci
haclenus impetrari d me ex nulla librarid off-

ina potui te mihi cupido injecta fuir,
cina potuit. Naque mihi cupid 7

ut causà multorum votis velifcandi Sarer
ſumere non gravarer. Debui hunc hore
F. Patri, laborem verò Tibi. NWec am ,
lum gratum fore, ſi tu curaveris, ut e i
incitamento virtutis. Erat quidem ille 1
guus, & neque niſi per otium; magno tene
affectu tui lucri Wſumptus. Si ſcopum is
alium ne quære, ac quem jaculator amor fr e⸗
nus intendit. Hunc atrigiſſe ſcopum fu. .
noſtra t, & merces magna nimis.
meritorum gemmas congerit in altera vita in e.
ronam gloriæ inſerendas. WNWoſti enim on.
libet S. Regulæ Jeutentiam dregben Sbencen
margaritam eſſe, ipſam verò Regulam aa

ℳ
Weve
eren
Eni
linn

luen

hat
el
Ghe⸗
ren
nan
D
Arnl
miel
Renee
iſe
lr
ipe D
ene
t elt
N N
Cine
ecc
D
hlbe
nnſe

Præfatio ad Lectorem.

margaritaruns perquam pretioſum narthecion.

.0.

9h Ne velut in cumulum coniectæ oculos tuos effu-
Nd gerent, earutn nongentas octoginta ſex in toti-
dem verſibus exhibeo. Si cœleſtia mercimo-
wvia noſti, reperies in quolibet verſu vel carbun-
culum divini amoris, vel ſardium timoris drvi-
m, aut ſmaragdum bonæ ſpei, vel adamantem
infractæ fortitudinis. Hant tibi voluptatem,
eic ti⸗ E hocce tibi lucrum polliceor, Ri in animum, .α
3 , morem induxeris unam, alteräm ve ſententio-
g lam ante Sacrum, alidsque graves actiones qua-
uſin dam cum mora ponderandi. Aut forſan tu ex
eorum beato numero numerus es, qui S. Regu-
mnon lam velut excauſticen, & genuinam effigiem S.
nitit⸗

lgt

Benedicti ſuo non tantuùm intellectui, & volunꝰ-
tati ſatagunt imprimere ; ſed etiam quotidie
aliquor verſiculos memoria mandare: aut for-
tè pro offciu ratione teneris ad Religioſam con-
cionem dicere: vel aliò tibi vel propriæ, vel alie-
in ne ſalutis nomine non minus creber, ac expedi-
tus S. Regulæ uſus neceſſarius eſt. En aptum
g 1 ni mea me fallat opinio) ad conſilia, & quæ-
1: „ Jue deſtinata tua præſidium. Utere hac nova
ten editione, & (ſi uid tibi, quod mihi, precari li-
in u⸗ cer) libellum ſtum penitus devora. Ut ſapiat,
immiſcui velut condimema varias variatæ lecli-
, Aℳ4 onis

Præfatio ad Lectorem.

onis notas, addid, ceu totidem promulſides, In-

dices Capitum, Locorum Oficialium (ut vo-

cant ) monaſticorum, perſonarum quoque, &

emporum. Pro Indice verum erunt novæ

Concordantiæ, quas, ſ Deus, & ſavor publicus

velint, in conſequentis anni xenium, & lucem

em:ſſum iri polliceor, Interim meam tibi vo-

luntatem devinctam habe, cupiéque te credere,

magis experirmeos in Regula latere theſauros;
quibus eruendis nullus ſit labor ſats: itaque par-
vum hunc meum bene conſules, & ardua moli⸗=
entem tuis virtutibus firmabis. Valere te
millies animitus opto, & meliorem
mmeam bportionem per tuas
preces.

*
.
4

22
l

o
men

l

2 r Se
, , NNES NE NE ENE NNAE E
(N. W . eE AA A
Re,gͤ 0 —
u AcD EO acceptülimi Mona-

hen chorum Patris
o DSBENEDICYTTI
Gie xH A4
nn Regulam ſuam
ſehe.. PROLOGUS:
e l⸗ In

t Quo efficacibus argumentis, quorum
ℳ vim ex præcipuis Sacræ fidei noſtræ capiti-
bus repetit, ad Sacram Monaſticen
cohortatur.
S. I. —
Declaratur finis Sancta Regulæ.
1. ½ Uſcalta, 6 Fili, præcepta Magiſtri,
&Krunclina aurem cordis tui: & ad-
monitionem pü Patris libenter ex-
eipe, & efficaciter comple: ut ad eum per
obedientiæ laborem redeas, à que per in-
obedientiæ deſidiam receſſeras.
2. Ad te ergo nunc meus ſermo cdirigi-
tKur, quisquis abrenuntians propriis4 volun-
tatibus Domino Chriſto vero Regi milita-
turus, obedientiæ e fortiſſima, atque præcla-
6 Nrrarma alſumis.

A „ 2

2 1137

14 Prologus in Regulam
3. In primis, ut quidquid agendum in-
choas bonum, ab eo perfici inſtamiſſima o-
ratione depoſcas: ut qui nos jam in filiorum
dignatus eſt numerò computare, nonſde-
beat aliquando de malis actibus noſtris con-
triſtari.
4. Ita enim ei omni tempore de bonis
ſuis in nobis parendum eſt: ut non ſolùm
g ut iratus Pater, non aliquando filios ſuos
exhæredet:
5. Sed nec ut metuendus Dominusirri-
tatus malis noſtris, ut nequiſſimos ſervos
perpetuam tradat ad pœnam, qui eum ſequi
noluerint ad gloriam.
4 Hunc titulum S. Regulæ præſigunt noſtri Caſinenſes
M. SS. antiquiores, obſculta c OXon. dirigetur. d alii
volupratibus. e deeſt obedientiæ in Oxonien. / aliis de-
bet. & aliis iratus h Oxon. erritatus d malis.

Commendatur generatim obſervatio præcep-
torum DEI
6. LXfſurgamus ergo tandem aliquando,

hora eſt, jam nos de ſomno ſurgere.

. men, attonitis auribus audiamus, divina quo-
tidie clamans, quid nos admoncat vox, di-

rare corda veſtra.
8. Et iterum: qui habet aures audiendi, au-
diat: quid Siritus dicat Ecclsſiss. Ee
9. Et

N

excitante a nos Scripturã, ac dicente:

7. Et apertis oculis noſtris ad deificum lu-

cens: hodie ſi vocem ejus audieritis, nolite obdu-

Il.
popll
terun
iry
12.
itti
13.
lumd
lun
aie⸗
l
&
11.
8
Dyltan
D
Omin

tlie⸗

=

el
(II
Alenie
I lt

—e=

S. Benedicti. §. 3. 1 5
emnn . Et quid dicit? venite flii audite me, timo-
iſſint vem Domini docebo vos;
nfllon 10. Currite, dum lumen vita habetis ne tene-
nonſch bræ mortis yos co mprehendant.
ti n II. Et quærens Dominus in multitudine
populi, oui hæcb clamat, operarium ſuum
e bon Kterum dicit: quis eſt omo, gui vult pitams, &
n ſoln cupit videre dies bonos?
lo 1r2. Quod ſi tu audiens, reſpondeas: Ego:
Lietcit tibi Deus:
13. Si Vis habere vitam, prohibe linguam
tuam à malo, & labia tua ne loquantur do-
lIum. Diverte à malo, & fac bonum: inqui-
re pacem, & cſequere eam.

nns
umn

—

☛ —

Cieh I4. Et cùm hæc feceritis, oculi mei ſuper

n Vos, & aures meæ ad preces veſtras:
alid

beis. Ecce adſum.

15. Et antequam me invocetis, dicam vo-

1s. Quid dulcius nobis hac voce Domini

pruif invitantis nos. Fratres chariſſimi?
17,. Ecce pietate ſua demonſtrat nobis
u Dominus viam vitæ.
Cceue . «a alii eæhortante. *Oxon. exclamat, c alis perſeque-

Gion e Nlarn ſpeciatim cultus legis Monaſticæ. .
ol, 18. G1 ccinctis ergo fide 4 Vel obſervantià
ℳ6 O bonorum actuum lumbis noſtris, & 9
calceati: pedibus ec per ducatum Evangelii
Pergamus itinera ejus: ut mereamur eum,
dui nos vocavit, in regno ſuo videre.
19. In cujus regni tahernaculé ſi Vvolumu

16 Prologus in Regulam
habitare, niſi illuc bonis actibus d curritur;
minimè pervenitur.
20. Sed mterrogemus cum Propheta Do-
minum dicentes ei: Domine quis habitabit in
tabernaculo tuo: aut quis requieſcet in monte ſan-
dto tuo?
21: Poſt hanc interrogationem Fratrese
audiamus Dominum reſpondentem, &
oſtendentem nobis viam ipfſius tabernaculi,
ac dicentem; „Quii ingreditur ſine macu-
„la, & operatur juititiam: qui loquitur ve-
„ritatem in corde ſuo: qui non egit dolum
„in lingua ſua: qui non fecit proximo ſuo
„Wmalum: qui opprobrium non accepit ad-
„Verius proximum ſuum..
22. Qui malignum diabolum aliqua ſua-
dentem ſibi, cum ipfa ſuaſione ſua à con-
ſpectibus cordis ſui reſpuens, deduxit ad ni-
hilum, & parvulos cogitatus ejus tenuit, &
alliſit ad Chriſtum. .
23. Qui timentes Dominum de bona ob-
ſervantia ſua non ſe reddunt elatos: ſed ipſa
in ſe bona, non à ſe poſſe, ſed à Domino fſie-
ri exiſtimantes, operantem in ſe Dominum
magnificant illud cum Propheta dicentes:
non nobis Domine, non nobis: ſed nomini tuo da
gloriam. .
24. Sicut nec Apoſtolus Paulus de prædi-
catione ſua ſibi aliquid imputavit dicens:
Gratid Dei ſum id, quod ſum.
25. Et iterum ipſe dicit: Qui gloriatur, is
Domino glorietur.
26.

bued

glot!
ſooc⸗
29.
alor
antn
eiti,
19.
nzea
390.
Numn
le u
rom

1r)
mane
lei
1 itt
ate
lere,
ul

. Au D
umi

nene
ſahet

S. Benedicti. §. 3. 1
mim aé6. Unde & Dominus in Evangelio ait:
„ Qui audit verba mea hæc, & facit ea, ſimi-
i „labo eum viro ſapienti, qui ædificavit do-

„Wmum ſuam ſupra petram: venerunt flumi-
55 P

n ſ „na, flaverunt venti, & impegerunt in do-
„mum illam, & non cecidit: fundata enim
Huunet 2, erat ſupra petram.,.
en 27. Hæc complens Dominus, expectat
uumd quotidie his ſuis ſanctis monitis factis nos reſ-
end Ponderc debere,

iue 28. Ideo nobis propter emendationem

te malorum, hujus dies vitæ ad inducias rela-
imoh Xantur, dicente Apoſtolò: an neſcis guia pa-
cepit kientia Dei ad Zaœænitentiam te adducit?
29. Nam pius Dominus dicit: Nolo mor-
igon “ tzem peccatoris, ſed ut convertatur, & vivat.

5 30. Cùm ergo interrogſſemus Domi-
itut num, Fratres, de habitatore tabernaculi e-

entel zus, audivimus habitandi præceptum, ſed,

=

bomd hæredes regni cœlorum.
mh pora noſtra ſanctee præceprorum h obedien-
poni tiæ militatura: & quod minus habet in no-
Gdone bis natura poſſibile, rogemus Dominum, ut
m gratiæ ſuæ jubeat nobis i adjutorium mini-
ſſrare.
leu 32. Et ſi fugientes gehennæ pœnas ad vi-
1α tam perpetuam volumus perveoire; dum
adhuc vacat, & in hoc corpore ſumus & hæc
mnia per hanc lucis vitam vacat implere;

=-
S=

currendum, & agendum eſt modò, quod in

perpetuum nobis expediat. 4 Oxo-

ſi compleamus habitatoris officium, erimus

31. Ergog præpar: nda ſunt corda, & cor-

18 Prologus in Regulam
2 Oxonien. fidei, vel obſervantiæ. alii calcatie in

præparationé Evangelii pacis pedibus, ali: talceati in

Præ paratiene Evangeli pacis c per ducatum Evangelii

deeit apud Hildemarum d alii: cirrratar. e Oxon. Fra-

tres chariſſimi. Oxon. habitantis g& Hæc uſque in finem
deſiderantur in Cod. Oxon halii: militanda. i Lyr. Ad-
jutorio miniſtrari. alii: uſuram.
Epilogus Prolool.
33, Onſiituend eſt ergo àt nobis Domi:
— nici ſchola ſervitii: in qua inſtitutio-
ne nihil aſperum, nihilque grave nos con-
ſtituturos ſperamus.
34. Sed & ſiquid paululum reſtrictiùs dic-
tante æquitatis ratione, propter emendatio-

nem vitiorum, velaconſervationem charita-
tis proceſſerit; non jillico pavore perterri-

tus refugias Viam ſalutis, quæ non eſt niſi an-
guſto initiò incipienda.

3 5. Proceſſu verò converſationis, & fidei,

dilatato corde, inenarrabili dilectionis dul-
cedine curritur via mandatorum Dei:
36. Ut ab ipſius nunquam magiſteriò diſ-
Gedentes, in ejus do ctrina uſque ad mortem
in Monaſterio perſeverantes, paſſionibus
Chriſti per patientiam b participemur; ut &
regni ejus mereamur eſſe conſortes.
* alii conmverſationem legunt. alii participemus.

CAPUT I.
De Generibus, vel vità Monachorum.
1. MOnachorum quatuor eſſe genera, ma-
nifeſtum eſt. Primum Conobita-
rum:

In
guli
2

Uetare
4cO
niſte
(ontr
cocki
ie
ſle 6
buch
Ulum,
1
Mem
ll
Ct A
mollie
Een
4
ſte de
o⸗
hpt
ſeti
int

n

uytt
rgin
onlt
il

hii

C.ap. I. de generibus Monachorum. 15
rum: hoc eſt, monaſteriale, militans ſub re-
en gulA, vel Abbate.
2. Deinde ſecundum genus eſt Anacho-
ufu retarum, id eſt Eremitarum, horum, qui non

rAXαconverſionis fervore novitié, ſed mo-

naſterii probatione diuturna, b didicerunt
contra diabolum multorum ſolatiò jam
docti pugnare: & bene inſtructi fraterna ex
Don acie ad ſingularem pugnam eremi ſecuri jam

me ſine conſolatione alterius, ſolà manu, vel

03 c0 a .
num, Deo auxiliante, ſufficiunt pugnare.
de 3. Tertium verò Monachorum deterri-
eultt
chart
pentent

Pnida

regulà approbati, experientia cmagiſtri, ſi-

1. Al nu
1 ſine paſtore, non Dominicis, ſed ſuis in-
cluſi ovilibus, pro lege eis eſt deſideriorum
ei:
. .
nd⸗ elegerint, hoc dicunt ſanctum; & quod no-
Hluerint, hoc putant non licere.

brachiò, contra vitia carnis, vel cogitatio-

mum genus, eſt Sarabaitarum, qui null4

cut aurum fornacis; ſed in plumbi naturà
molliti, adhuc operibus ſervantes ſæculo fi-
dem, mentiri Deo per tonſuram noſcuntur.
4. Qui bini, aut terni, aut certè ſinguli,

voluptas: cùm quidquid putaverint, vel

vlu 5. Quartum verò genus, eſt Monacho-

Urzu rum, quod nominatur gyrovagum, qui 4
tota vita ſuâ per diverſas provincias ternis,
aut quaternis diebus per diverſorum cellas
hoſpitantur, ſemper vagi, & nunquam ſta-
orum biles, & propriis e voluptatibus, & gulæ il-
Erud lecebris ſervientes & per omnia deteriores
evonir Sarabaitis. De quorum omnium miler-
“ rima

20 Cap. II. Qualis debeat eſſe Abbas.
rima converſatione, meliùs eſt ſilere, quàm
loqui.
C. His ergo omiſſis ad cœnobitarum for-

tiſſimum genus diſponendum, adjuvante

Domino veniamus.
Notæ in hoc Caput I. videantur ad calcem S. Reg.

CAPUT II.
Qualis debeat eſſe Abbas.
1. A Bbas, qui præeſſe dignus eſt Monaſte-
*„ rio, ſemper meminiſſe debet, quod
dicitur: & nomen majoris, factis implere.
2 Chriſti enim agere vices in Monaſteriò
creditur, quando ipſius vocatur aprænomi-
ne, dicente Apoſtolo: Accepiſtis ſpiritum adop-
rtionis ſiliorum, in quo clamamus Abba Pater.
3. Ideôque Abbas nihil extra præceptum
Domini (quod abſit) debet aut docere, aut
conſtituere, vel jubere: ſed juſſio cjus, vel
doctrina, fermentum? divinæ juſtitiæ in diſ-
cipulorum mentibus conſpergatur.
4. Memor ſit ſemper Abbas, quia doctri-
næ ſuæ, vel diſcipulorum obedientiæ, u-

trarũmque rerum in tremendo judicio Dei

facienda erit diſcuſſio.

5. Sciatque Abbas culpæ paſtoris incum-
bere, quidquid in ovibus paterfamilias utili-

tatis minus potuerit invenire.
6. Tantum d iterum liber erit, ut, ſi in
quieto vel inobedienti gregi paſtoris fuerit
omnis diligentia attributa, & morbidis ea-
rum actibus univeria fuerit cura exhibita:
paſtor

Mte
Ceat
ſon
tar
ſyen
7
ſeo
8
bett,
6huli
l

ler

Nit!
klui

ſece

li; 1
Dürtur
10,
Wr
ertun⸗
linn,

bas Cap. II. Qualis debeat eſſe Abbas. 21
e,au paſtorecarum in jud'cio Domini abſolutus
dicat cum Propheta Domino: quſtitiam tuam
mn ſt nen abſeondi in corde meo. veritatem tuam, & Sa-
curm Autate tuam dixi: ipſi autem contemnentes
preverunt me.
„Né 7. Et tunc demum inobedientibus curæ
ſuæ ovibus pœna ſit prævalens ipſa mors.
8. Ergo cùm aliquis ſuſcipit nomen Ab-
batis, duplici debet doctrina ſuis præeſſe diſ-
Nouk cipulis 3 id eſt omnia bona, & ſancta factis
1 r amplius, quàm verbis oſtendat: ut capacibus
“ diſcipulis mandata Domini verbis F propo-
ſe nat: duris verò corde, & ſimplicioribus fac=-
zuon tis ſuis divina præceptag demonſtret. .—
„5. Omnia verò quæ diſcipulis docuerit
4 elle contraria, in ſuis factis indicet nonagen-
eint da; ne aliis prædicans, ipſe reprobus inve-
re 1 Niatur. . r .
ur 10. Nequando dicat illi Deu= peccanti:
Auare tu enarras juſtitias meas, & aſimis teſta-
wentum menum per os tuum à Tu verò odeſti diſci-
Plinam, & projeciſti ſermones meos voſt te.
8 11. Er qui in fratris tui oculo ſeſtucam videbas,
R in tuo trabem non vidiſti.
'? 12. Non ab eo perſona in Monaſterio
ima iſcernatur. Non unus plus ametur, quàm
us

13. Niſi quem in bonis actibus, aut obe-
dientiq invenerit meliorem. .
tiſe .14. Non præponatur ingenuus ex ſervi-
6 eio convertenti, niſi alia rationabilis cauſa
Pi⸗
hi .
1

E

—*

a à½ Cap. II. Qualis debeat eſſe Abbas.
15. Quòd ſi ita, juſtitià dictante, Abbati
viſum fuerit; & de cujuslibet ordinc id fa-
ciat: ſin aliàs, propria teneant loca.
16. Quia ſive fervus, ſive liber, omnes in
Chriſto unum ſumus: & ſub uno Domino
æqualem ſervitutis militiam bajulamus: quia
non eſt perſonarum acceptio apud DEIM.
17. Solummodo in hac parte apud ipſum
diſcernimur, ſi meliores ab aliis in operibus
bonie, & humiles inveniamur.
18. Ergo æqualis ſit ab co omnibus cha-
ritas: una præbeatur bin omnibus ſecun-
dùm merita i diſciplna.

19. In doctrina namque ſua Abbas Apoſ-

tolieam debet illam ſemper formam ſervare,
in qua dicit: Argue, obſecræ, increpa, id eſt
milcens temporibus tempora, terroribus
blandimenta: “ —R
20. Dirum magiſtri, pium patris oſten-

dat affe tum: id eſt indiſciplinatos, & inquie-

tos debet durius arguere: obedientes au-
tem, & mites, & patientes, ut in meliùs pro-
ficiant, obſecrare: negligentes autem, &
contemnentes, ut increpet, & corripiat, a0-
monemus.
21. Neque diſlimulet m peccata delin-
quentium: ſed mox, ut cœperint oriri, ra-

dicitus ea, ut prævalet, amputet: memor

periculi Heli ſacerdotis de Silo.
22. Et honeſtiores quidem, atque intell⸗
gibiles a animos, primâ vel ſeeundâ admoni-
tione verbis corripiat: improbos autem, 5⁹

du-

. Qap. II. Qualis debeat eſſe Abbas. a3
„N Quros corde, ac ſuperbos, vel inobedientes
inelli verberum, vel corponis caſtigatione in ipſo
„initiô peccati coërceat: ſciens ſcriptum:
ommi NRultus verbis noz corrigitir.
Dom 23. Et iterum: Percute Klium tuum virgi, &
nbus iberabis animem ejus à morte. MM
. 24. Meminiſſe debet ſemper Abbas, quod
di eſt, meminiſſe, quod dicitur: & ſcire, quia,
cui plus committitur, plus ab eo exigitur.
2 5, Sciatque, quàm difficilem, & arduam
ur6 rem ſuſcepit. régere animas, & multorum
u ſervire moribus.
26. Et alium quidem blandimentis, ali-
uN um ver inerepationibus „alium ſuaſioni-
ſen bus, & ſecundum uniuscujusque qualitatem,
1, 11 vel intelligentiam, ita ſe omnibus confor-
eni MMet, & aptet. ut non ſolùm detrimenta gre-
Zis ſibi comſſi non patiatur, verùm in aug-
50 mentatione boni gregis gaudeat.
om. 27. Ante omnia ne diſſimulans aut par-
, e Vipendens ſalutem animarum ſibi commiſſa-
I rum, plus gerat ſollicitudinem de rebus tran-
en ſitoriis, & terrenis, atque caducis: ſed ſem-
en /per cogitet, quia animas ſuſcepit regendas,
ide quibus & rationem redditurus eſt.
n. ²8. Et ne cauſetur de minore fortè ſub-
n ſtantia, meminerit ſcriptum: primùm quarite
ini regnum Dei, & juſtitiam ejus: & hac omnia aclji-
icientur vobis. Et irerum: nihil deeſt timentibus eum.
G. 29. Sciätquey quia, qui ſuſcipit animas
lelregendas, paret ſe ad rationem reddendam
lum 30. Et quantum ſub cura ſua fratrum ſe
iuien B kabe-

24 Cap. II. Qualis debeat eſſe Abbas.
habere ſcierit numerum, agnoſcat pro certo,
quia in die judicii ipſarum omnium anima-
rum redditurus eſt Domino rationem ſine

dubio additâ & ſuæ animæ: & ita ſemper

timens futuram diſcuſſionem Paſtoris de

creditis ovibus, cùm de alienis ratiociniis ca-

Vet, redditur de ſuis ſollicitus.

31. Et cùm de 4 admonitionibus ſuis e-

mendationem aliis ſubminiſtrat, ipſe eſfici-
tur à vitiis emendatus.

« Oxon. pronomine. h Oxon. fermento. c alii omittunt

Fet. dalii tantundem e alii eorum. ſalii proponere. g alii
monſtrare. h alii omnibus. i Oxon. diſciplinæ. l alii diri

magiſtri, pii patris. m Hildem. ante omnia neque

diſimulet. n alii intelligibiliores., oſe omnibies Conc. p alii:
ſiatque, qisi ſauſcipit animas regendas, pPræparel. 4 alii
monitionibus.

CQCQ!Q APUI III.

De adhibendis ad conſilium Fratribus.

1. ◻Uootiens aliquaà præcipua agenda ſunt
in Monaſterio, convocet Abbas om-

nem Congregationem, & dicart ipſe, unde

agitur.
2. Et audiens conſilium Pratrum, tractet
apud ſe; & quod utiliùs judicaverit, faciat.
3. Idceo autem omnes ad conſilium « vo-

cari diximus: quia ſæpe juniori Dominus

revelat, quod mehus eſt.
4. Sic autem dent Fratres conſilium cum
omni humilitatis ſubjectione, ut non præ-
ſumant procaciter defendere, quod eis vi-
ſum fuerit, ſed magis in Abbatis pendeat
Arxr⸗

Gap. III. De adbibendis ad conſ. Frat. 25
cel arbitriò; ut e« quod ſalubriùs judicaverit eſſe,
memn ei cuncti obediant. èM
en n 5. Sed ſicut diſcipulis à convenit obedire
lem Magiſtro, ita & ipſum providè, & juſtè con-
o5 Qdecet cuncta diſponere.
dae 6. In omnibus igitur omnes magiſtram ſe-
ꝗquantur Regulam: neque ab ea temerèe de-
ſst clinetur à quoquam. .
ſehh 7. Nullus in Monaſteriò proprü ſequatu
cordis voluntatem; neque præſumat quis-
lontm Juam cum Abbate ſuo/ proterve vel foris
. Monaſteriumg contendere. .
8. Quod ſi præſumpſerit, regulari diſci-
inn plinæ ſubjaceat.
A 9. Ipſe tamen Abbas cum timore Dei, &
gik f⸗ obſervatione Regulæ omnia faciat; ſciens
ſe procul dubiò de omnibus judiciis ſuis
Agquiſſimo Judici DEO rationem redditu-
tmun rum. .
H I0. Siqua verd minora genda ſunt in
dpnl Monaſterii utilitatibus, Seniorum tantùm
lem utatur conſiliis, ſicut ſcriptum eſt: Omnia
fac cum conſilis, & poſt factum noan/ pœ-
nitebis.
a« Flor. vocare. bPFlor. juniore. c Flor. & quod
ll, A alii diſcipulos. e alii devietur. /ali proterve intus, vel
m/1 foris. & alii monaſterio. h ali pœniteberis.

ho CAPIIL'IV.

ume Qus ſint inſtrumenta bonorum ope-
ob . . . rum? .
0d6 „ N primis Dominum Deum diligere ex
toto corde, tota animãâ, tota virtute.
B 2 2, Deinde

26 Cap. IV. De Inſtrum. bonorum Op.
2. Deinde proximum tanquam ſcipſum.
3. Deinde non a occidere.
4. Non adulterari b
5. Non facere furtum.
6. Non concupiſcere.
7. Non falſum teſtimonium dicere.
8. Honorare omnes homines.
9. Et quod ſibi quis fieri non vult, alii «non

faciat.

10. Abnegare ſemetipſum ſibi, ut ſequatur

Chriſtum.

1I. Corpus caſtigare.
12. Delitias non amplecti.
13. Jejunium amare.
14. Pauperes recreare.
15. Nudum veſtire.
16. Infirmum viſitare.
17. Mortuum ſepelire.
18. In tribulatione ſubvenire.
19. Dolentem conſolari.
20. A ſæculi actibus ſe facere alienum.
21. Nihil amori Chriſti præponere.
22. Iram non perficere.
23. Iracundiæ tempus non reſervare.
24. Dolum in corde non tenere
25. Pacem fallam non dare.
26. Charitatem non derelinquere.
27. Non jurared ne forte perjuret.
28. Veritatem ex corde, & ore proferre.
29. Malum pro malo non reddere.
30. Injuriam non facere; ſed & factam
patienter ſufferre.
= 31. Ini-

O. Cap- IV. Delnſtrum. bonorum Op. 27
ilin .21. Inimicos diligere.
32. Maledicentes ſe non remaledicere,
ſede magis benedicere.
33. Perſecutiones pro juſtitiâ ſuſtinere.
23234. Non eſſe ſuperbum.
—8235. Nonf vinolentum.
36. Non multum edacem.
im 27. Non ſomnolentum,
38. Non pigrum.
ſen 29. Non murmuroſum,
40. Non detractorem.
41. Spem ſuam Deo committere.
42. Bonum aliquod, in ſe cùm viderit, Deo

applicet, non ſibi.
13. Malum verò, ſemper à ſe factum ſciat
& ſibi reputet.

44. Diem judicii timere.
4. Gehennam expaveſcere. .—
46. Vitam æternam omni coneupilſeentià
ſpirituali defiderare. .
dun. 47. Mortem quotidie ante oculos ſuſpec-
ge, kam habere.
48. Actus vitæ ſuæ omni horâ cuſtodire.
t, 42. In omni loco Deum ſe reſpicere, pro
certò ſcire.
Fo. Cogitationes malas cordi ſuo adve-
e. nieiites, mox ad Chriſtum allidere.
. 1, Et ſeniori ſpirituali patefacere.
alere 52. Os ſuum à malô, & pravo eloquiò
cuſtodire.
len 53. Multum loqui non amare.
54. Verba vana, aut riſui apta non loqui.
hH B 3 Sz. Kiumn

2⅝ Cap. IV. De Inſtr. bonorum Op.
15. Riſum multum, aut excuſſum non
amare.
56. Lectiones ſanctas libenter audire.
77. Orationi frequenter incumbere.
58. Mala ſua præterita cum lachrymis, vel

ri, de ipſis malis de cætero emendare.
59. Deſideria g carnis non perficere; vo-
luntatem propriam odire.
60. Præceptis Abbatis in omnibus obe-
dire, etiam fi ipſe sliter (quod abſit) agat,

Qua dicunt, facie; quæ autem ſaciunt, facere no-
lite.

ſit: ſed priùs eſſe quòd verius dicatur.
62. Præcepta Dei factis quotidice adim-
plere.
63. Caſtitatem amare.
64. Nullum odire.

exercere.
66. Contentionem non amare.
67. Elationem fugere.
68. Seniores venerari.
69. Juniores diligere.
. In Chriſti amore pro inimicis orare.
71. Cum diſcordante ante ſolis occa-
ſum in pacem redire.
72. Et de Dei miſericordis nunquam
deſperare.

73. Ecce hæc ſunt inſtrumenta artis ſpi.
ritua:

tale

gemitu quotidie in oratione Deo confite-
vi

memores illud Dominicum præceptum:

GI. Non velle dici ſantum, antequam

65. Zelum non habere; invidiam non

iihte
lair
Dnd
Uilt:
14.

71.
Penker
Kltb
Hile
1Ad

Uittit 1

ſtoe n
le, 10
ł Uif

00⁰
Humm m

lcire,
el.

e 2 er⸗⸗ . .
t H„eg in cor hominis aſcendit, quæ praparavit Deus
bis, qui diligunt eum.

Cap. V. De Obedientiãâ. a9
ritualis: quæ cum fuerint à nobis die, noc-
tuque inceſſabiliter adimpleta, & in die ju-

dicii reconſignata; illa merces nobis à Do-

minô recompenſabitur, quam ipſe pro-
milit:
74. Qudèd oculus non vidit, nec auris audivit,

7 ½. Ofhcina veròi ubi hæc omnia dili-
genter operemur, clauſtra ſunt monaſteri,
& ſtabilitas in Congregatione.

a Hildem. non occides. alii adulterare., c alii alio.
d Hildemarus omittit ne ſortè perjuret. e Hildem. O-

mittit ſed magiz benedicere. 7 Narbon. violentum.

£ hoc inſtrumentum deeſt in textu Hildemari. Flo-
riac. quò verins. Narb. Fe W rverius. i deeſt apud

Hildem. ubi hæc omnia dilgenter operemur.

CAPUT V.
De Obedienti4. a

1. PhRimus humilitatis gradus, eſt obedien-

tia ſine morà.
2. Hæc convenit his, qui nihil ſibi A
Chriſtô cariùs aliquid exiſtimant * propter
ſervitium ſanctum, quod profeſſi ſunt, ſeu
propter metum gehennæ, vel gloriam vi-

tæ æternæ: mox c ut aliquid imperatum à

majore fuerit, ac ſi divinitus imperetur;
moram d pati neſciunt in faciendê.
3. De quibus Dominus dixit: in auditu
auris ohedivit mibi. Et iterum dicit doctori-
bus: Qui vos audit, me audit.
B 4 4· Ergo

3 0* Cap. V. De Obediemtia.

4. Ergo hi tales relinquentes ſtatim, quæz

ſua ſunt, & voluntatem propriam deſeren-
tes, mox exoccupatis manibus, & qued a-
gebant imperfectum relinquentes;
S. Vicinò obedientiæ pede, jubentis vo-

cem factis ſequuntur: & veluti uno mo-

mentò prædicta magiſtri juſſio, & perfecta
diſcipuli opera in velocitate timoris Dei,
ambæ res communiter citiùs explicantur

quibus ad vitam æternam gradiendi amor

incumbit. .

6. Ideo anguſtam viam arripiunt: un-

de Dominus ait: Anguſta via eſt, qua ducit ad
vitam: ut non ſuò arbitriò viventes, vel de-
fideriis fuis & e voluptatibus obedientes,
ſed ambulantes alieno judiciõ & imperiòô,

in cœnobis degentes, Abbatem ſibi præeſ-

ſe deſiderant.

7. Sine dubiò hi tales illam Domini imi-
tantur ſententiam, quàâ dicit: Non veni ſace-

re voluntatem meam, fed ejus, qui miſit me.

8. Sed hæc ipſa obedientia tunc accepta-

bilis erit Deo, & dufcis hominibus, ſi, quod
jubetur, non trepidè, non tardè, non te-

pidè, aut cum murmure vel cum reſpon-

36nolentis efficiatur: quia obedientia, quæ
majoribus præbetur, Deo exhibetur.
2. Ipfſe enim dixit: qui g ros audit, me
audit.
10. Et cum bono animèò à difcipulis
præberi oportet; quia hilarem datorem diligis
Deus:

Cap. VI. De Faciturnitate- 41
1II. Nam cum malo animo ſi obediar
diſcipulus, & non ſolum ore, verùm etiam
in corde ſi murmuraverit; etſi impleat juſ-
ſionem, tamen aeceptum jam non erit Deo
“ qui cor reſpicit h murmurantis.
dee 14. Et pro tall factô nullam conſequi-
ene tur gratiam, imò pœ:n murmuramium,
eid ineurrit, ſi non cum ſatisfactione emenda-
iuli verit.
Gemn « alii de obedientia diſcipulorum: alii de obedien-
nd vi diſcipulorum qualis Tit. b Lyr. & propter. &
Caſin. & Flor. moæ aliquid. d Caſin. & Flor. neſciant.
uat! e Oxon. voluntatibus. murmiiria. 2 Calin. cum qui
ui buſdam. M. S8. obedit.

4 CAPIIT VI
rid De Taeiturnitate.
imt I. TAciamus, quod ait Propheta: Dixi, ouß
todiam vias meas.
onidd 2. Me non delinquam in lingaa med: poſui ori
Nni6 ig0 uſtodiam: obmutui, & bumiliatus ſum, &
Rlui 4 4oedi.
6 . Hic a oſtendit Propheta, ſi à bonis
bg niis interdum Propter taciturnitatem
debet tacere; quantò magis à malis verbis

Aim r
deſeeer
go

Noh mag
nfe propter pœnam peccati debeté ceſſare,
. „ 3 . . .
ſei . Ergo quamvis de bonis, & & ſanctis,

& ædificationum eloquus, perfectis diſ-
cipulis propter taciturnitatis gravitaterh,
rara loquendi concedatur licentia, quia 4
or ſcriprum eſt: In muitiloquis e non efugies pec-
a Sni. „. ”
. Et alibi: mors, & pita in manibus lin-
Nes bLS. . Nam

32 Cap VI. De Taciturnitate.
6. Nam loqui, & docere, magiſtrum

condecet; tacere, & audire, diſcipulo f

convenit.
7. Et ideo ſiqua requirenda ſunt à Prio-
re, cum g omni humilitate, & ſubje ctione
reverentiæ requirantur, ne videatur plus
loqui, quàm expedit.
8. Scurrilitates verò, vel verba otioſa,
& riſum moventia, æterna clauſurâ in om-
nibus locis damnamus: & ad talia eloquia
diſcipulum aperire os non permittimus.
a alii hinc oſtenait. alis ceſſari. c Narb. ſancta
dificationis. Hild. ſanktis ad ædificationem d apud
Hild. ſeriptum eſt, deeſt. e Narb. effugietur. F alii
diſcipulum. g Oxon. cum ſumma reverentia, M. S.
Conch. cum omni bhumilitale, & ſub'jektione. Lyr.
Faron. cum omni humilitate, & reverenti-. Aſfg.
Andr. Hadr. Ebru. Paris. I1. cum omni hisnilitate, &
ſutljectione, & reverentil. Narb. ocum modo in
ſaumma reverentia, b hæc verba, ne videatur blus

ſoqui, quàm expedit, quæ extant in Oxon. deſideran-

tur pene in omnibus M. SS. Scd & Hildem. huuc lo-
cum exponens ait: non eſt in Regula, ſed ſubauditio

CAPUT VII.
De Humilitate.

Natura, neceſſitas, & praæſtantia Humili-
tatis declaratur.
1. CLamat nobis divina ſcriptura, Fratres,
dicens: Omnis, qui ſe exaltat, bumiliabi-
r 3 & qui ſe humiliat, exaltabitur.
2. Cuùm

680

lpeni,

e
le
olum
Nenil
ir⸗
lier
Enibe
100 .

lren
Utr,

X

ſe

fhne
„.J
nſeen
tur
I

t. Cap. VII. De Humilitate. 5 I. 2
wepſin 2. Cùm hæc ergo dicit, oſtendit nobis,
n omnem exakationem genus eſſe ſuperbiæ.
3. Quod ſe cavere Propheta indicat, di-
1 hD Cens: Domine non eſt exaltatum cor meum, neque
bjeline elat: ſunt oculi mei, neque ambulavi in magma,
ennſ weque in mirabilibus ſuper m.. ä
4. Sed quid 7 i non humiliter ſentieban, ſed
beilt exaltavi animam meam, lient a abluctatas ſaper H
inor masre ſua, ita rerribues in animai meam.
dn 1. Unde fratres ſi ſummæ humilitatis
imm vVolumus culmen attingere, & ad exaltatio-
n nem illam cœleſtem, ad quam per Præſen-
i tis vitæ humilitatem aſcenditur, volumus
in 1 feliciter pervenire, actibus noſtris c aſcen-
enumi dentihbus ſcala illa erigenda eſt, quæ in ſom-
Eim nd Jacob apparuit, per quam ei deſcen-
D dentes, & aſcendentes Angeli monſtra-
h bantur. . Sðèèð
ee & aſcenſus à nobis intelligitur, niſi cxalta.
en M tione deſcendere, & humilitate aſcendere.
„. Scala vero, 'pfa erecta, noſtra eſt vita
in ſæculo: quæ humiliato corde à Domino
erigitur ad cœlum.
6. Latera enim ejuſdem ſcalæ, dicimus
noſtrum eſſe corpus, & animam; ine quâ
latera diverſos gradus humilitatis, vel diſ-
Mn ciplinæ † evocatio divina aſcendendos in-
ſeruit. .
1 Funt 7 alii ablactatum. alii matrem ſuam c deeſt a-
Huni“ pud Hildem. aſcendentibus, d alii ſomnio. e alii in
guæ latera alui inter g latera, alii in guibies alii in
10 D B 6 H Tuibns

34 Cap. VII. De Humilitate. §. II.
guibus lateribus. f Ita omnes M. SS. ſed Hildem. eum
eclitis vocatio.

Primus, & ſecundus gradus Humilitatis.

9. Pkimus itaque humilitatis gradus eſt, ſi
timorem a Dei ſibi ante oculos ſem-.

per àponens, oblivionem omnino fugiat:
10. Et ſemper ſit memor omnium, quæ
præcepit Deus: & c contemnemes Deum,
in d gehennam pro pecceatis incidunt, &
vitam æternam, quæ timentibus Deum
præparata eſt, animo fuo ſemper evol-
Lat. e
II. Et cuſtodiens ſe omni horâ à pecca-
tis, & vitiis, id eſt cogitationum, linguæ,
4 culorum, manuum, pedum, vel vo-
untatis propriæ; ſed & deſideria carnis g
amputare feſtinet. ,
12. Fſtimet ſe homo de cœlis ſemper
à Deo reſpici omnè horâà, & facta ſua h in

omni loco ab aſpectu Divinitatis videri, &

ab Angelis omni horâ renuntiari.
13. Demonſtrat nobis hoc Propheta,
cùm in cogitationibus noſtris ita Deum
ſemper præſentem oſtendit, dicens: &ru⸗
tans corda, & renes Deus.
14. Et iterum: Dominas novit cogitationes
bominum, quoniam i vana ſunt. òM
152. Et item dicit: Intellexiſti cogitationes
meas à longe: &, Quia cogitatio hominis conſite-
nur tibi. .
16. Nam ut ſolicitus ſit circa cogitatie-

(e

Eon

(c

I.
ero f
18.
rep
h.
Uone
.
Uolrar
oc
11.
ogt.
.
Uegee
afiti
31

un

in

linn

lnp̃
16.)
an
Een

l

4. 1

Hicden in

Hilt.
schl
clloſen
no frit
ium,
les Denj
idunt,
1 Den
hper ℳ

lihenn

.

cencupiſcentias tuas non eas.

Cap. VII. De Humilitate. §. II. 35
nes ſuas perverfas, dicat ſemper utilis fra-
ter in corde fuo:
17. Tunc ero immaculatus coram eo, ſi obſer-
vapero me ab iniquitate med.
18. Voluntatem verò propriam ita fa-
cere prohibemur, cùm dicit Scriptura no-
bis: Et à voluntatibus !1 tuis apertere.
19. Et iterum: Rogamus m Deum ino-
ratione, ut fiat ilius voluntas in nobis.
20. Docemur ergo meritò non facere
noſtram voluntatem; cùm cavemus illud,
quod dicit n ſancta Scriptura:
21. Sunt via, quæ videntur o hominibus re-
a; quarum ſinis usque ad profundum inferni de-

nmergit.

22. Et cùm item cavemusp illud, quod de
negligentibus diétum eſt: Corrupti ſunt, &
aæbominabiles facti ſunt in r voluntatibus ſuis.
23. In deſideriis verò carnis ita nobis
m credamus ſemper eſſe præſentem,
cùm dicit Propheta Domino: Aute te eſt
omne deſtderiam meumt.
24. Cavendum ergo ideo malum delſi-
derium; quia mors ſecus introitum delecta-
tionis poſita eſt. Dſ
25⁄. Unde Scriptura præcipit dicens: Poſt

26. Ergo ſi oculi Domini ſpeculantur

„bonos, & malos, & Domiaus de cœlo ſem-

ber reſpicit ſuper filios hominum, ut vi-
deat, ſi eſt intelligena, aut requirens Deum:
27. Et ſi ab Angelis nobis deputatis quo-
S?J”ÿYMUD B 2 tidie

1

36 Cap. VII. De Humilitate. §. II.
tidie die, noctuque Dominos factori nos-
tro opera noſtra nuntiantur:
28. Cavendum eſt ergo omni horâ,

Fratres, ſicut dicit in Pſalmo propheta, ne
nos declinantes in malo, & inutiles factos,

aliqua horàâà aſpiciat Deus.
29. Et parcendo nobis in hoc tempore,
quia pius eſt, & t expectat nos converti in
melius ne dicat nobis in a futurô: Hac ſe-
ciſti & tacui. J
30. Secundus humilitatis gradus eſt, ſi
propriam quis non amans voluntatem, de-
ſideria ſua non delectetur implere:
31. Sed vocem illam Domini factis imi-
tetur dicentis:
32. Non veni facere voluntatem meam, ſed e-
jus, qui miſit me.
33. Item dicit Scriptura: voluntas vV ha-
bet pœnam, & neceſſitas parit coronam.

àa deeſt apud Hildem. & in uno M. S. Dei. 5 Hild.

oblipionem præceptorum Dei emnino ſugiens. Afflig-
elationem omnino fugiat Monachus. &ιOxon. Con-

cord. Flor. ut qualiter, d Oxon. gebennam de pee-

catis inceaunt. Flor. in gehenna de peccatis inci-
dunt. Caſſin. Conc. Regula Magiſtri M. S. gehenna de
peccatis incedat; quam lectionem præfert Menardus:
Boherius tamen iſta ſcribit: Smaragdus, O& kalici

habent: gebennam de peccatis incendunt. Prims

littera magis plana, minori indiget gloſst. Nihilo-
minus Itahca nihil habct difficultatis, nec ſince funda-
mento vulgatam lectionem rejicit Menardus tanquam
ab imperito correctore profectam. e recentiores re-
volvat. f deeſt oculorum in Conc. Flor. & M. SS. Caſ.

£& Menardus hæc verba amputare feſtinet amputanda
cxiſtimat.

lün⸗
ſlre
Conc,
Ullen
lor. 1
ur
rautn
(an.
in eß.
eni
ſNe⸗

ſern
ln

er

5
Vi
Naden
ein n
Ale
lging

6

III Cap. VII. De Humilitate. §. III. 37
gorinf exiſtimat; extat tamen in Cod. Oxon. al. omni lozo.
hrc verba queniam vanæ ſunt deſunt in Oxon. Caſſ.
lol Conc. Hild. Lyr. Compend. & aliis: ea tacaen exponit
imn h Hildem. 1 Oxon. averte. m deeſt Deum in Conc. &
hheta, Ne Flor. n deeſt ſandta in Caſſ. Conc. & Flor. o alii vi⸗
en dentur ab hominibus. Hid. Sabin. Conchens. Lyr.
Futantur ab heminibus. Oxon. butantur hominibus
temn P Caſin. pavemus. F'or. Paveamtis. 9 Oxon. ſcrip-
ium eſt. p quinque M. S8. cum quibusdam editis vo-
poſent luptatibus. 5§ Caſſin. factoram noſtrorum. t Sma-
rigd. expecfans Lyr. & Ebrul. expelctando. u Conch.
4 Tee e Es. w Calſ. Reg. Mag. Flor. Conc. Conch,
lis eh Comp. Dunſtanus voluptas. —Rr

ertius, Quartus, & Quintus Graqus bu-
lilsn militatis.

384. TErtius humilitatis gradus eſt, ſiquis
eumß pro Dei amore omni obedientiâ ſe
ſubdat Majori; .
Nα z3 5. Imitans Dominum, de quo dicit A-
„ g poſtolus: Facdtus eſt a obediens uſque ad mor-
Hei vem.
h. 36. Quartus humilitatis gradus eſt, ſi in
n er ipſa obedienti4 duris, & contrariis rebus, .
37. Vel etiam quibuslibet irrogatis in-
α Juriis, tacita conſcientiâ patientiam am-
Nem’ plectatur.
38. Et ſuſtinens non laſſeſcat, vel diſce-
dat, dicente Scriptura: Qui perſeveraverit uſ-
i Yue in finem, hic ſalyus erit.
uß 39. Item: conſortetur cor tuum, & ſuſtine
anae Doiminum. . .
EN A, 40, Et oſtendens c fidelem pro Domi-

7 mi⸗

8

38. Cap. VII. De Humilitate. g. III.
no univerſa etiam contraria ſuſtinere de-
bere. =
41. Dicit ex perſonâ etiam ſufferen-
tium:
4a1., Prepter te morte tota die afßfcimur: aſti⸗
mati ſumus, ut oves occiſionis.
43. Et ſecuri de ſpe retributionis divinæ,
ſubſequuntur gaudentes, & dicentes:
44. Sed in his omnibus ſuperamus propter eum,
qui dilexit nos. 2=èð
45 Et item alio locô Scriptura: Probiſti
nos, inquit, Deus: igne nos examinſti, ſict d igs
ne examinatur argentum:
46. Induxiſti nos in laqueum: poſuiſti tribula-
ianes in dorſo noſtro. .
47. Et ut oſtendat ſub Priore debere nos
eſſe, ſubſequitur dicens:
48. Impoſuiſti homines ſuper capita noſtra.

49. Sed & præceptum Domini in ad.
verſis, & in injuriis per patientiam adim

plentes,
0. Qui percuſſi e in maxillam, præbent
& aliam:
5I. Auferenti tunicam, dimittum & pal-

72. Angariati f milliarié, vadant, &

duo: .
53. Cum Paulo Apoſtoléò falſos fratres
ſuſtinent, & g perſecutionem:
54. Et maledicentes ſe, benedicunt.

55. Quintus humilitatis gradus eſt, ſi

omnes cogitationes malas cordi ſuo adve-

6.

Eh

lele
11.
Gren⸗
.

l Cap. VII. De humißitate. F. III. 39
eete 66. Vel mala à ſe abſconsè commilſz,
„per humilem confeſſionem b Abbati non
Gln celaverit ſuo.
77. Hortatur i nos de hac re Scriptura,
eri dicens! Rervela Domino viam tuam, & ſpera in
e 18. Et item cdicit: conftemini Domino, quo-
nes: niam bonus, quoniam in ſaculum miſericerdis
pterun ejus.
„5 9. Et item Propheta: Delictum meum cog-
1: ii nitum tibi feci, & injuſtitias meas m non operui:
ſt 60. Dixi pronuntiabo adverſum me injuſtitias
meas Domino: & tu remiſiſti impietatem n con-
finge dis mei. 1
* Oxon. & alii M. SS. addunt patri. 5 Oxon. ra-
jebeen eite cenſcientiam ampleltatur. Narb. racit? con=
Lientiä amplectatur. Plor. tacitæ conſcientiæ pati-
entiam amplectatur. Sabin. tacita conſcientia per pa-
Mn tientiam amplectatur „ quidam M. SS. cum editio-
Gülhi ne Pariſienſi, & Guidone Juvenali tacita conſc ientiam
jamn amplelctatur omifſo patientiam, quod etiam repro-
bat Hild. aſſerens verbum amplector tam ſervire dati-
ce vo caſui, quàm aceuſativo, & ita rectè diei amplects
injuriis, atque amplecti injurias: quare nec patienti-
ui em hic amplectitur. c Narb. fidem. d deeſt in qui-
wuor busdam ighe. e Caſſin. in maxillà. J Flor. angarian-
ti. g deeſt aliis & perſecutionem. h Flor. Abbatem
aln, ſuum i alii hortans I alii dici m alii non abſconſi. n
alii peccati mei.

§. IV.

Sextus, Septimus, Otka vus, Nonus, & De-
ten cimus Gradus Humilitatis.
du 1 61, GExtu humilitatis gradus eſt, ſi omni
f D S vili⸗

ſor hn

40 Cap. VII. De humilitate s. IV.
vilitate, vel extremitate contentus ſit Mo-
nachus:
62. Et ad omnia, quæ ſibi injunguntur,
velut operarium malum, & indignum ſe
judicet:
63. Dicens ſibi cum Propheta: Ad nihi⸗
lum redactus ſum, & neſcivi: ut jumentum ſactus
ſum apud te, & ego ſeimper tecum.
6 4. Septimus humilitatis gradus eſt, ſi

omnibus ſe inferiorem, & viliorem, non

ſolùm ſuâà linguâ pronontiet, ſed etiam in-
timo cordis credat affectu.
6 5. Humilians ſe, & dicens cum Prophe-
ta: Ego autem ſum vermis, & non homo:

66. Opprobrium hominum, & abjectio plebu:

exaltatus ſum,
67. Et humiliatus, & conſuſus. B
68. Et item: Bonum mihbi, quòd bumiliiſti
me, at diſcam mandata tuæ.
69. OGſavus humilitatis gradus eſt, fi ni-
hil agat Monachus, niſi quod communis
Monaſterii regula, vel Majorum cohortan-
tur exempla. ⸗
70. Nonus humilitatis gradus eſt, ſi lin-

guam ad loquendum prohibeat Mona-

chus:
71. Et taciturnitatem habens, uſque ad
interrogationem non loquatur,
72. Monſtrante Scripturâ: quia in multi-
loquis non a eſugitur peccatum.
73. Et quia vir linguoſus non dirigetur ſuper
terram. ,2

74. De.

FV.
Ntoslt

njunguer
cigoun
eninſs
10is
oen, 1
ſed aum

dunben
lond
Heſie

il wl

u
A coNNN
n colon

1

1
ent N

.

. “
u

Gyien,

—

Cap. VII. De humilitate. s. V. 41
24. Decimus humilitatis gradas eſt, ſi non
ſit facilis, ac promptus in riſu,
7 5½. Quia ſcriptum eſt: ſtultus in b rifu c
exaltat vocem ſuam. .
« alii eſugietur. edit. egugies. 6⅛ Oxon. in riſum.
e Narb. evaltavit.
§. V.

Ultimus, & penultimus gradus humilitatis, ac
omnium griduum epilogus. .

76 † I Ndecimus humilitatis gradus eſt, ſi,
cuùm loquit ir Monachus, leniter,
& ſine rifu, humiliter cum gravitate,
77. Vel pauca a verba, & rationabilia lo-
quataur.
78. Et non ſit clamoſus in voce; ſicut
ſcriprum eſt: Sapiens verlis innoteſcit paucis.
79. Duodecimus humilitatis gradus eſt,
ſi non ſolum corde Monachus ſed etiam
ipſo corpore humilitatem videntibus ſe
ſemper indicet;
80. Id ̈ eſt in opere, in oratoriô, in Mo-
naſteriò, in hortô, in vià, in agrô:
81. Vel ubicunque ſedens, ambulans, vel
ſtans, inclinato ſit ſemper capite, defixis in
terram aſpectibus;
82. Reum ſe omni horàâ de peccatis ſuis
83. Jam ſe tremendo c judicio Dei repræ-
ſentari æſtimet;
84. Dicens ſibi in corde ſemper illud,
quod publicanus ille Evangelicus, defixis in
terram oculis, dixit; 8. Do-⸗

42 Cap. VII. De humilitate, 8. V.
85. Domine non ſum dignus, ego peccator lera-
re oculos meos ad eœllsos. L

86. Et iterum cum Prophceta, incurvatus,

& bumiliatus ſum uſquequaque. .
87. Ergo his omnibus humilitatis gradi-
bus aſcenſis, Monachus mox ad charſtta-
tem Dei d perveniet illam, quæ perfecta e
foras mittit timorem:
88. Per quam univerſa, quæ priùs non
ſine formidine obſervabat, absque ullo la-
bore velut naturaliter ex conſuetudince in-
cipiet euſtodire;
899. Non jam timore gehennæ, ſed amo-
re Chriſti, & conſuetudine ipſa bonâ, &
g% delectatione virtutum,
90. Quæ Dominus jam in operarium ſau-
um mundum à vitiis, & peccatis, Spiritu San-
So dignabitur demonſtrare. 4
&α deeſt in Oxon. verba. 6 Caſſ. Flor. Cenc. & qui-

dam alii in opere Dei- c Sabin. judicii die Caſſ. & Flor-
judicio, omiſſo Dei. d deeſt apud Hild. Dei. e alii ſa-

ris / Conc. & Flor. & conſuetudine. g Hild. dilee-

tione.
CAPDT VIII.
De officis divinis in noctibus.
I1. Hiemis tempore, id eſt à Calendis

Novembris uſque ad Paſcha, juxta

conſiderationem rationis octavàâà horâ no-
cctis ſurgendum eſt.
2. Ut «modicè amphus à de media noc=-
te e pauſetur, & jam digeſti ſurgant.
3. Quod verò reſtat poſt Vigilias à Fra-
tribus:

V

bes,

pent
41

(Rendn

ieii
N
dece

Mor N,.
ln ſo

40.

nii e

t
len

hden
Vl
lti e,
4 lan
5Co
4 n.
do
mmg
ls

6 .

4 V. OCap. VIII. De Officiis divinis in noct. 43
u tribus, qui Pſalterii, vel lectionum aliquid
indigent, meditationi inſerviatur.
1iunn 4. A Paſcha autem uſque ad ſupra dictas
Calendas † Novembris, ſic temperetur ho-
Iunsge ra Vigiliarum agenda; 1
Au 5. Parviſſimô g intervallé, quo Fratres
zei ad neceſſaria naturæ execant, cuſtoditô,
mox Matutini, qui incipiente luce agendi
Pils ſunt, ſubſequantur.
Agtello 2 Caſſ. Flor. novembribus. Caſſ. Flor. Hild. Conch.
Ueialhe? Comp. in Paſcha. é& Comp. ut in ea modick. 4 alii di-
midig. e Flor. Conch. pauſentur FCaſſ. Flor. novem-

lr res. & recentiores ut garvisſime.
12, Dn
boni CAPUT IX.
Qaanti Pſalmi dicendi ſint nocturnis
peratun horis.
Cpiricud .Y „TA, .
n 1. Hlemis a tempore, præmiſſò b in pri-
ris mis verſu Deus in adjutorium meum in-
tende, Domine ad adiuvandum me feſtina:
16 N .

2. In ſecundéô c ter dicendum eſt: Domi-
M! ne labia mea aperies, & os meum annuntiabit lau-
5 gem taam.
. 3. Qui ſubjungendus eſt tertius Pſalmus,
1Clei 4. Poſt hunc Pſalmus nonageſimus
dſce Qquartus dq cum Antiphonâ, aut certè decan-
tandus:

Vn . Inde ſequatur Ambroſianum: de-
“ inde ſex Pſalmi cum Antiphonis.
. 116. Quibus dictis, dicto Verſu benedicat
9

1

1
6

7. Er

Cap. IX. Pſalmi Nocturni.
7. Et ſedentibu: omnibus in ſcamnis, le-
gantur viciſſim à fratribus in codice ſupet
analogium tres Lectiones, .
8. Inter quas & tria Reſponſoria ⅛ ca-
nantur.

44

9. Duo b Reſponſoria ſine Gloria dican-

tur.
10. Poſt tertiam verò Lectionem, qui
cantat, dicat, Gloria. i J
11. Quam dum incipit Cantor dicere,
mox omnes de ſedibus ſuis ſurgant ob ho-
norem, & reverentiam ſanctæ Trinitatis.
12. Codices autem legantur in vigili
tam vereris teſtamenti, quam novi divinz
auckoritatis: .
13. Sed & expoſtiones earum; quæ là

nominatiſſimis Doctoribus orthodoxis, &

catholicis Patribus factæ ſunt.
14. Poſt has veròô tres Lectiones cum

Reſponſoriis ſuis, ſequantur in reliqui ſex

pſalmi n cum alleluja canendi.

15. Poſt hos Lectio Apoſtoli ſequatur er

o corde recitanda, .
16. Et Verſus, & ſupplicatio p Litaniæ,
id eſt Kyrie eleiſon: . !
17. Et ſic finiantur Vigiliæ nocturnæ.

4 Oxon. Flor. hiemis tempore ſupra ſeripto. 5 Oxon.
Iin primis verſics, id eſt Deus in adiutorium à.

cum Gloriga. In multis deeſt. Homine ad aafuvandun

me feſtina. c alii tertio, alii tertium. A Oxon. cuim
ſeptem. M. S5. addit venite exultemus e Caſ decar.
tanda. Hæften. indireékum decantandus. f Sabin.
Pieon.

Nen
een
Gltifr d
hhihati
urike
llile Pari

D
i lbnI!

ingt
un aun
ihis.

(

Nul. Cap. X. Nocturna Laus in æſtate. 4 5
nſcme Dion. Ambroſianus bymnus & ali cantentur, in O-
cocle don deeſt. b hec verba duo kéſponſoria ſine Cgloris
Adirantur deſunt in mult.5 M. SS. alii glo- iam! Oxon.

a nominatis Doctorum, && orthedoxvis, catholicisque

pordul Patribus. Flor. à nominatis, && orthodexis, catholi⸗
cisque Patribiss, Caſin. 4 nominatisgſimis, & or-

=

☚

—

e CMril thodoxis, catholicizgue Patribus. Ita etiam S. Ger-

ma. Ebrul. Faron. Vict. ma. ſed omiſſo Patribus Comp.
Gjoren 2 nominatigimis doltorum orthodoxis patribus. m
Gioten, qui. n cum albis. o Oxon. inde. p. Vict. ma. & Li-
kania.

Oinr .
FH CeAOI X
lmmmg Qualiter æſtatis tempore agatur noc-
gtor NS. turna Laus? .
nboi 1. à Paſcha autem uſque ad COalendas 4

Novem bris, omnis (ut ſupra dictum
un eſt) piæalmodiæ quantitaz teneatur:
non 2. Excepto b quèd Lectiones in Codice,
. propter brevitatem noctium, minimè le-
icion gantur, ..
T6E. 3. Sed pro ipſis tribus Lectionibus una

gees tar: quam breve Reſponſorium ſubſequa-
ailE“ 4. Et reliqua omnia, ut dictum eſt, im-
pleantur;
lenen K. Id eſt, ut nunquam minus à duodecim
E Pflalmorum quantitate ad Vigilias 4 noc-
gntih turnas e dicatur: .
ℳ 6. Exccptis tertiò, & nonageſimo quar-
eAN&α to Pſalmo. .

eiun⸗ N 4 Caſin. novembres. b Sabin. excepto, quod Letctio⸗
Hemt/ nes ſine Codice legantur. σιOxon. memoria legatter.

cr 4 Oxon.

X

de veteri Teſtamento c memoriter dica-

46 Cap. XI. Vigilia diei Dominicæ.
Oxon. nodfis. e ita Oxon ſed alii fere omnes codiees
M. SS. dicantur f alii Pſulmis. . .

CAPUI XI.
Qualiter Dominicis dicbus Vigiliæ à-
gantur.
1. LDmidico 4 die b temporiùs ſurgatur
ad Vigilias. In quibus Vigilis te-
neatur menſurnz; —
2. Id eſt modulatis, ut ſupra diſpoſuimus,
ſex Pſalmis, & Verſu, .
3. Reſidentibus cunctis diſpoſite, & per
ordinem in ſubſelliis, .
4. Legantur in codice, ut ſupra dixi-
mus, quatuor Lectiones cum Keſponſo-
riis ſuis. . ..
5. Ubi tantùm in quarto Reſponſorio di ·
catur à cantante Gloria: quam dum incipit,
mox omnes cum reverentiàâ ſurgant.

dine aliie« ſex Pſalmi cum Antiphonis, ſicut
anteriores, & d Verſus. “MW
7. Poſt quos iterum e legantur aliæ qua-

tuor Lectiones cum Reſponſorüs ſuis, or-

dine, quo ſupra. .—
2. Poſt quas dicantur tria Cantica ſde
Prophetis, quæ inſtituerit Abbas: quæ Can-
tica g cum Allelujs pſallantur.

9. Dicto etiam Verſu, & benedicente
Abbate legantur aliæ quatuor Lectiones ,
de b novo teſtamentò, ordine, quo ſu. a

10. Poſt

pra.

nn
1o on
it A
Krnge
ommn
nu
1, Eſ⸗
llag
kic
nds,
1,
n eſtt
6 Ni

ſepoo
1, 1

6. Poſt quas Lectiones ſequantur ex or-

Ehed

Den
ern

Tine⸗ Caput XI. Vigiliæ diei Dominicæ. 47
tomedh, I0. Poſt quartum autem Reſponſorium
incipiat Abbas hymnum 1Ie Deum laudamus.
11. Quo i perdicto legat Abbas Lectionem
el. debvangelio cum honore, & tremore ſtan-
Vigle tibus omnibus.
12. Qua perlecta reſpondeant omnes Amen.
ee 13. Et ſubſequatur mox Abbas hymnum
in Te decet laus.
14. Ft data benedictione, incipiant m Ma-
15. Qui ordo Vigiliarum omni tempore
volte tam ætatis, quàm hiemis æqualiter in die
““ Dominicòô teneztur:
ſmt 16. Niſi fortè (quod abſit) tardiùs n ſur-
n luft gant, aliquid de Lectionibus breviandum eſt,
aut Reſponſoriis. .
17. Quod tamen omnino caveatur, ne
lmi proveniat.
G . . . . .
rt 18. Quòd ſi contigerit, dignè inde ſatisfa-
Er gict Deo in Oratoriòô, per cujus evenerit ne-
,S uin
4 1 7 . * . 6
iphon 4 Oon. Dominicis diebus. & Ita in Oxon. Narb. §.
e Germ. ma. Bern. Caffin. Boher. Sed alii communiter
or Ae tem herins, Jquaa vocem etiain uſurpant aliquando Scrp-
8 ih tores non infimæ larinitatis, c in Oxon. deeſt ſeæ. d alii
“ ſa. *Oxon. dicantur tris Cantica omiſſis intermediis.
Cenie 1. uln Prophetarum „ Ehrul. cum allis. Flor. veteri, i alji
idZo. Oalſ. Flor. Afflig timore. m Flor. Ebrul. Faron.
1 Lyr. Afflig editio Veneta & incipiat, quam.ectionem pro-
bat Menard. in Cod. Narb. hæc periodus ira effertur: &
beneli ſiab ſeuatur mox Abbashymnum: Te decet hyipus, te de-
! lec⸗ ge⸗ laiss. Ef de benedictione incipiant c. n alii. ſur-
d. C CA

1

48 Caput. XII. Matutinum
CAPUI XII.

Quomodo Matutinorum ſolemnitas
agatur? “
1. N Matutinis Dominico die in primis di-
catur ſexsgeſimus ſextus Pſalmus ſine
Antiphonàâ in drectum.

2. Poſt quem dicatur quinquageſimus cum

Alleluja.
3. Poſt quem dicatur centeſimus ſeptimus
decimus, & ſexageſimus ſecundus.
4. Inde Benedictiones, & Laudes:
. Lectio una de Apocalypſi ex corde, &
Reſponſorium, & 4 Ambroſianum:
6. Verſus “Canticum de Evangeliô, Lita-
nia c & completum eſt.
à Particula & deſideratur in Flor. & duobus M. 85.
b Oxon. Verſum. c Oxon. Litaniæ. Narb letaniæ, Caſ-
lin. Flor. & quidamalii letania. Nonnulli ab hac voce
lectio reliquum caput exprimunt in accuſativo.

CAPUT XIII.
Privatis diebus qualiter Matutini
sgantur.
1 iebus autem pFrivatis Matutinorum ſo-
1 emnitas ita agatur,
2. Id a eſt, ut ſexageſimus ſextus Pſalmus
dicatur ſine Antiphona, ſubtrahendo modi-
cè ſicut c Dominicà.
3. Ut omnes occurrant zd quinquageſi-
mum, qui cum Antiphona dicatur.
4 Poſt quem ali duo Plalmi dicantur ſe-
cundùm conſuetudinem; l

—

QH
llen
Ubqvin
er⸗
iogu
E
Einde
6Coi⸗
Mein
)Keht
Ungtit
1 dl
ſnnr e
ni glo⸗
Il N
Inbo
1De
trkeeke
Nle
hunt
b.
Unon
Mok
16,
Unn
ne
en
Rinn

Im Cap. XIII. Mitutinum in Feriis. 49
5. Id eſt ſecunda feria, quintus, & triceſi-
Dlemht mus quintus: .
g. Tertia feria quadrageſimus ſecundus,
& quinquageſimus ſextus:
7· Quarta feria ſexageſimus tertius,& ſexa-
geſimus quartus: W
8S8. Quinta feria octogeſimus ſeptimus, &
gelmnue octogelimus nonus:
2. Sexta feria ſeptuageſimus quintus, &
nuſi nonagelimus primus: “
us 10. Sabbato autem centeſimus quadrage-
fimus ſecundus, & Canticum Deuterono-
el N mi, quod dividatur in duas Glorias.
lumi. II, Nam cæteris diebus Canticum d u-
gelo nurmquodque dice luo ex Prophetis, ſicut
pfallit Eccleſia Romana, dicatur.

i Ntini
Plalnusn

H 12. Poſt hæc ſequantur Laudes;
Gs. 13 Deinde lectio unae Apoſtoli memori-

ter recitanda,
14. Reſponſorium, Ambroſianum, Verſus
Qauanticum de Evangeliò, †Litania. & com
Mtrn pletum eſt.
I5. Planè agenda Matutina, vel Veſperti.
udom na non g tranſeat aliquando, niſi in ultimo
per ordinem.
NEe 16. Oratio Dominica omnibus audien-
hendi tibus dicatur à Priore propter ſcandalorum
ſpinas, quæ oriri ſolent.
u 17. Ut conventi h per ipſius orationis ſpon-

latiro,

au. Ionetn,
ds“ 18, Qua dicunt, Dimitte nobis i ſicut & nos
dimittimus 31

2 19 Pur-

50 Caput XIV. Vigiliæ Sanctorum.

19. Purg nt ſe ab hujusmodi vitiò.

20. Cateris verdò agendis ultima pars eju-:

orationn dicatur:
21. Ut ab omnibus reſpondeatur, ſed lilers
nos 4 malo.
a« deeſt ut in Flor. Hild. Comp. deeſt dicatur in
Hild. e Oxen. die Dominico. d Flor. unumquemqut:
e Sabin. Apocal) pſi. f Oxon. litaniæ. alii letania. g
tranſeant. h quinque M. SS. ut converſi Bern. Call.
ut convicti. Sabin. ut cum venerint ad ipſius d&c. 1¹
Flor. Conch. Dion. Boher. addunt debita noſtra.

CAPUT XIV.

In natalitiis Sanctorum qualiter agantur
Vigiliæ. “
1. IN Sanctorum verdò feſtivitatibus, vel
omnibus ſolemnitatibus, ſicut diximus
Dominico die agendum, ita agatur;
2. Excepto quòd Pſalmi, aut Antipho-
næ, vel Lectiones ad ipſum diem pertinen-
tes dicantur.
3. Modus autem ſupraſcriptus teneatur.

CAPUT XV.

Alleluja quibus temporibus dicatur.

1. AS=nc Paſcha uſque a ad Pentecoſten
ſine intermiſſione dicatur Alleluja, tam
in Pſalmis., quàm Reſponſorſis.
2. Ab Pentecoſte autem uſque c ad ca-
put Qusdrageſimæ omnmibus noctibus um
ſex poſterioribus Pſalmis tantùm ad Noc-
turnas dicatur.

3. Om.

un AI
teoben
Aihe
e e
lr e
ſgere 44
1 e 2
neeſße

toronn.

na

tun /1

cent 40
nugtitl
li Nemni

er be

Cap. XVI. Officium diurnum. ·y1
3. Omni verèò Dominica extrra Qujn-
quageſimam Cantica, d Matutini, Prima,
Tertia, Sexta, Nonaque, cum Alleluja di-
cantur:
4. Veſpera verò cume Antiphona:
5. Reſponſoria verò nunquam dicantur
cum Alleluja, niſi à Paſcha /uſque ad Pen-
tecoſten.
E ahi pentecoſten omiſſo ad. b plures M. SS. à pente-

4 et coſten. c al. in caput. al. caput. 4 Oxon. 4 matutinis.
niſe Flor. matutinos. Notat etiam Hild. quoſdam Codices

H.

ter ign

legere ad matutinos, quod ipſe reprobat. Comp. ma-
tntina. alii matutincg., e Oxon. antefana. f alii us que

bentecoſten.
CAPUT XVI.

tb ualiter divina opera per diem a-

eut dan gantur.
uj 1. 1 Tait Propheta: ſepties in die laudem dixi
t Ann tibi. L

nben „. Qui ſeptenarius ſacratus numerus, à

Isten

nobis ſic implebitur,
3. Si « Matutinæ, Primæ, Tertiæ, Sextæ,
Nonæ, Veſperæ, Completorüque tem-

e

den pore noſtræ ſervitutis officia perſolva-
4

mus,

bede 4. Quia de his horis diurnis dixit: Sep⸗
u ties in die laudem dixi tibi.

V. Nam de nocturnis Vigiliis idem Pro-

=☛ —

e( Ppheta ait:
he 6. Media nocte ſurgelam ad conftendum tibi.
n7 7. Ergo his temperibus referamus lau-
C3 des

ſuæ;
8. Id eſt Matutinis, Prima, Tertia, Sex-
ta, Nona, Veſpera Completoriô, & noc-
te ſurgamus ad confitendum ecei.
a ali ſi matutino. b deeſt in Oxon. & quibuſdam a-
liis diurnis. – Narb. Completoria.

CAPUT. XVII.
Quot Pſalmi per easdem horas a ca-
nendi ſunt.
I. YAm de Nocturnis, vel matutinis digef-
Jſimus ordinem Pſalmodiæ: nunc de
ſequentibus Horis videamus.
2. Prima Horàâ dicantur Pialmi tres, ſin-
gillatim & non ſub una Gloria. =
3. Hymnus b ejusdem Horæ. poſt Ver-
ſum Deaus in adjutorium meum c intende; ante-
quam Pſalmi incipiamtur.
4. Poſt expletionem verò trium Pſalmo-
rum, recitetur Lectio una, Verſus, & Kyrie
elciſon, & d miſſæ ſint.
5F. Tertia verò, Sexta, & Nona, eodem
e ordine celebretur. .
6. Oratio, id eſt † Verſus, Hymni ea-
rumdem Horarum g terni Pialmi, Lec-
tio, & Verſus, Kyrie eleſſon: & miſſeæ b
7. Si major congregatio fuerit, cum An-
tiphonis: ſi verò minor, in directum i pſal-
lantur. 2
38. Veſpertina autem ſynaxis, quateot

52 Tap. XVII. Pſalmi Horæ cujusque.
des Creatori nôſtro ſuper judicia juſtitiæ

urll

n

9 I
UIn,)
lunz,
10
Morun
Il.
nciet
I1
lecio
co,

1di

Phr.

1
1

on⸗

ſ. .
r ℳ
Uhr cun
1 N
nge⸗
n

une
c kn

60,An
Agliblſ

1

las

tinisd
, N

itet,

,Ue, 15

17.

umll.
6,1

D, 1

.

B XNN

,n

Gto I

2

QCoap. XVIII. Ordo Pſalmorum. 563
Pfſalmis cum Antiphonis terminetur, poſt
quos Pſalmos Lectio recitanda eſt;
erti A

9. Inde Reſponſorium, I Ambroſia-
num, Verſus, Canticum de Evangelio, m
Litania, & oratio Dominica, & fiant miſſæ.
10. Completoriumn autem trium Pfal-
morum dictione terminetur.
1II. Qui Pfalmi directanei fine Antipho-
na dicendi ſunt.

12. Poſt quos hymnus o ejusdem Horæz,

Lectio una, Verſus Kyrie cleilon, p bene-

dictio, & poſt miſſæ fiant.
à alii dicendi. b alü hymnum. c deeſt in Oxon. Caſſ:
& Flor. intende d Oxon. Narb. Flor. & miffas. Vict-
p. miſſa eſt. e Oxon. Flor. idem eo ordine. Lyr⸗
Cunmnp. tem eo ordine. † Oxon. verſum hbymnus. &
ternos Pſalmos. Lectionem Xyrie eleiſon, & miſſas.
bOxon, Narb. miſſas. Flor. migæ ſunt. i. Narb. pſacd
letur. Hild. Conch. Eſallatur. Vict. ma. canantur. l
Flor. Ambroſtanus. m Oxon. litaniæ. Cafl: letanicg.
Flor. cum aliis quibuſtlam letania. n completorias ha-
bet Narb. Flor. autem Completorios. O Narb. hym-

num Tectionem unanm, verſum Xprie eleiſon, bene-

dict ionem in Flor. etiam legitur hymnum:. lectionem
unam. , alii bened Aiones.

CAPUT XVIII.
Quo ordine Pſalmi dicendi ſint.
r. IN primis ſemper diurnis a horis dicatur
1 Verſus Deus in adjiutorium meum intende,
Domine ad adjuvandum me feſtina: & Gloria.
2. Deinde % Hymnus uniuscujusque

Horæ.

3. Deinde Prima hora Dominicæ ⸗ di-

C4 cendz

54 Cap. XVIII. Ordo Pſalmorum.

cenda quatuor capitula Pſalmi centeſimi oc⸗-

tavi decimi.
4. Reliquis verò horis, id eſt, Tertia,
Sexta, Nona, terna Capitula ſupraſcripti

Pſalmi centeſimi octavi decimi dican-

cantur tres Pſalmi, id eſt, primus, ſecun-
dus, & ſextus:
6. Et ita per ſingulos dies ad Primam,

uſque d ad Dominicam dieantur per ordi-

nem terni Pſalmi, uſquee ad nonum deci-
mum Pſalmum.
7. Ita ſanè, ut nonus Pſalmus, & ſepti-
mus decimus f dividantur in binas Glorias.
8. Et ſic flat, ut ad Vigilias h Dominicà
ſemper à viceſimo incipiatur.

9. Ad Tertiam verò, Sextam, & Nonam

ſecundæ Feriæ novem capitula, quæ reſi-
dua ſunt de centeſimo decimo odctavo
Pſalmo, ipſa terna per eaſdem Horas dican-
tur. .
10 Expenſo igitur Pſalmo centeſime
octavò decimo duobus diebus; id eſt Do-
minico, & ſecundà feriaâ:

1I1. Tertia feria jam ad Tertiam, Sextam,

vel Nonam pſallantur terni Pſalmi à cente-
ſimo nono decimòô uſque ad centeſimum
Vviceſimum ſeptimum: id eſt Pſalmi no-
I2. Quique Pſalmi ſemper i nſque d
0*

X

:

Pnin

tunt
1.
mVt
Cbit
lande

. . 1. (ho
5. Ad Primam autem ſecundæ feriæ di-

14)
morun
lf.
Nono
o
he
lno
Tm
felnr

ſe
l.

Ee 6
Urto

AI

cer
Einteſ

OCrum.

entelinie

ſt, In

ſnrien
imi de
Ar leitl
nus, ſen

d Dine

Ur per N
onumne,

Ut, Al
inns
Domn

ANHE

Cap. XVIII. Ordo Pſalmorum, -57

Dominicam per eaſdem Horas/ itidem re-
petantur.
13. Hymnorum nihilominus, Lectio-
num, vel Verſuum m diſpoſitione uniformi
cunctis diebus ſervatâ. Et ita n ſcilicet, ut
ſemper Dominicâ à centeſimo octavòô de-

cimo o incipiatur. .

14. Veſperxautem quotidie quatuor Pſal-
morum modulatione canatur.
15. Qui Pſalmi incipiantur à centeſimo
nono uſque ad centeſimum quadrageſi.
mum ſeptimum: exceptis his, qui in diver-
ſis Horis ex eis ſequeſtrantur; id eſt à cen-
teſimo ſeptimo decimo uſque ad centeſi-
mum viceſimum ſeptimum, & centeſimo
triceſimo tertiõ, & centeſimo quadrage ſi-
mo ſecundo.
16. Reliqui omnes in Veſpera dicendi
ſunt. Et quia minus veniunt tres Pſalmi:

ideo dividendi ſunt, qui y in numero ſupra-

ſcripto q fortiores inveniuntur;

17. Id eſt centeſimus triceſimus octavus,

& centeſimus quadrageſimus tertius, &
centeſimus quadrageſimus quartus.
18. Centeſimus verò ſextus decimus,
cimô conjungatur.
19. Digeſto ergo ordine Pſalmorum
Veſpertinorum, reliqua, id eft, Lectiones,
7y Reſponſoria, Hymni, Verſus, vel Can-

quia parvus eſt, cum centeſimo quinto de-

tica, ſicut ſupra taxavimus, impleantur.

20. Ads Completorium verò üdem Pfal-

56 Cap. XVIII. Ordo Pſalmorum.
mi repetantur quotidie; id eſt quartus, no-
nageſimus, & centeſimus trigeſimus tertius.
21. Dilpoſito ordine Plalmodiæ diurnæ
rehqui omnes Pſalmi, qui ſuperſunt, æqua-
Iter dividantur in ſeptem noctium vigi⸗
lias.

Hxiores ſunt Pſalmi, & duodecim per unam-
quamque t conſtituantur noctem.
23. Hoc præcipuè commonentes, ut a

plicuerit, ordinet, ſi meliùs aliter judica-
Verit:
24. Dum omnimodis id attendatur, ut

numero centum quinquaginta Pfalmorum
pſallatur,
2 . Et Dominico die ſemper à capite yr
repetatur ad vigilias: “
26. Quia nimis æ iners devotionis ſuæ
fervitium oſtendunt Monachi, qui minus à
Pſalteriò cum Canticis conſuctudinariis per
feptimanæ circulum pfallunt: —
27. Cùm ylegamus Sanctos Patres uno
die hoc ſtrenuè imp éſſe.
28. Quod z nos tepidi utinam ſeptima-
na integrà perſolvamus.

4 Cafl. & quidam alii omittunt hæc verba ſemper
diurnis horis. Flor. hymnum. & Oxon. dicenda ſunt.
d alii aſque Dominica. alii usque Dominicant. ali
ssque nonum. Flor. partiantur in binos. alii varti-
entur in binas glerias. g alii & ſic ſit, alii , E .
. ½ OXxonr.

22. Partiendo ſcilicet, qui inter eos pro-

ficui forte hæc diſtributio Pſalmorum diſ-

omni hebdomada Pſalkterium ex integrô,

2

Oroh.

ita, ali
1 in
(onhſ⸗
1on.

hele⸗
ie CN

cfanth

ll ſnit

6, gnmn
ud n⸗

1
öß⸗
1)
ione
Alin
N no
6
Oum
I
Ulr
IO

Okunn,

Aiun .

terei

perlun
l.
entes1

nor4.

rer n

NCator

el ineß⸗

Phlucn
,
gton

7 in
lani

Pner

arts
mus tett
dir i

Cap. XIX. Diſciplina Plallendi. 57

„ Oxon. Caſl. I. Pariſien. Dominicas. 7 uſque Domi⸗

nica. alii aſque Dominicam. 1 Narb. iidem. m Flor.
dispoſitionem uniformem., ſervatam. n Oxon. Caſſ.
Conch. ſemper. O Oxon. incipietur. alii ex numero
7 Oxon. potiores. Flor. réſponſum, hymnus, ver-
Jus, vel canticum. s Flor. completorios, & ita autiquio-
res Caſſ. Oxon. Flor. H ſi cui vv Hild.
repetantur. Flor. reprendatur. y alii dum legamus.
alii quia lesimus, aln quando legamus. alii dum quana
do legamus. alil dum quanti legimus. z deeſt in Oxon.
quod nos tepidi.

CAPUIT XIX.
De diſciplina pfſallendi.
1. IBique credimus divinam eſſe præſen-
tiam, & oculos Domini a in omni
locô ſpeculari bonos, & malos:
2. Maximè tamen hoc ſine aliqua dubi-
tatione credamus, cùm ad opus divinum

afliſtimus.

3. Ideo bſemper memores fimus, quod
ait Propheta: Servite Domino in timore.
4. Et iterum: Pfſallite ſapienter.
5. Et: in conſpectu Angelorum pſallam tibi.
6. Ergo conſideremus, qualiter c opor-
teat nos in conſpectu divinitatis, & Ange-
lorum ejus eſſe: H
7. Ki ſic ſtemus ad pſallendum, ut mens
noſtra concordet voci noſtræ. 3
àIn Oxon. S& Hild. decit in omni loco. 5 deeſt in

i Hild ſemper. c in alüis deeſt nos

58 Cap. XX. Reverentia Orationis.
CAPUI XX.
De Reverentia Orationis. 7

1. 6! cum hominibus potentibus volumus
O aliqua ſuggerere, non præſumimus niſi
cum humilitate & reverentiâ:
2. Quantò magis Domino Deo« uni-
verſorum cum b omni humilitate, & c pu-
ritatis devotione ſupplicandum eſt?
3. Et non in multiloquio, ſed in puritate
cordis, & compunctione lachrymarum nos
exaudiri ſciamus.
4. Et idco brevis debet eſſe, & pura ora-
tio, niſi fortè ex affectu inſpirationis divi-
næ d gratiæ protendatur.
J. In conventu tamen omnino brevie-
tur oratio;
6. Et factô ſignò à Priore, omnes pari-
ter ſurgant.
a Omnium Sandtorum be alii vum omni humilita-
tis. alii cum cordis Bumilitate c Hid. & Hadr. & yu-
ritate devotiontis. d aliis de eſt gratiæ.
CAPUT XXI.
De Decanis Monaſterii.
I. CGI major a fuerit Congregatio, eligan-
tur de ipſis à Fratres boni teſtimonii,
& ſanctæ converſationis, & conſtituantur
Decani:
2. Qui ſolicitudinem gerant ſuper Deca-
nias c ſuas in omnibus, ſecunduùm manda-

ta Dei, & præcepta Abbatis ſui. ,=
3. Qui

us ſec
4
Codur
Iigam
Culn i
enſbi
Peme
11
re
Liuin
Con
41,:0

ions

C VOien
Urnimmunt

Deo/
te,
eſt
dinprm
wun

8
“

Kpunt

1.

lionsd
Ino NO
ome 4

Bide

ei
teſtin

Cap. XXI. Decani Monaſterii. 59
3. Qui Decani, tales eligantur, in qui-
bus ſecurus Abbasd partiatur onera ſua.
4. Et non eligantur per ordinem, ſed ſe-
cundum vitæ meritum, & ſapientiæ doc-
trinam.
5. Quique Decani ſi ex eis aliqua forté
quis inflatus ſuperbia repertus fuerit repre-
henſibilis,
6. Correptus ſemel, & iterum, & tertiò,
ſi emendare noluerit, dejiciatur:
7. Et alter in loco ejus, qui dignus eſt e
ſubrogetur. Et de Præpoſitô cadem con-
ſtituimus.
4 alii eſt. b Oxon. Conc. Hild. fratribus. Oxon.
& Conch. deeſt ſuas. Conc. Flor. Lyr. Comp. parti-

at. e Oxon. Sabin. cum allis ſex M. S8. ſiccedat.

CAPUI XXI.
Quomodo dormiant Monachi.
1. Elnguli per ſingula a lecta dormiant.

1

8G 2. Lectiſternia à pro modéô conver-
ſationis ſecundum diſpenſationem Abbatis
ſui accipiant.
3. Si poteſt fieri, omnes c in uno locò
dormiant.
4. Si 4 autem multitudo non ſinit; deni,
aut viceni cum Senioribus, qui ſuper eos ſol-
liciti ſint, pauſent.
F5. Candela jugiter in eadem cella ardeat
uſque manéè.
6. Veſtiti dormiant, & cinctie cingulis, aur
funibus;

—

0ο Cap. XXII. Somnus Monachorum.
7. Et cultellos luos ad latus ſuum non
habeant, dum dormiunt, ne fortè per ſom-
niumg vulnerentur dormientes: S
8. Et b ut parati ſint Monachi ſemper;
9. Et facto ſigno absque mora ſurgentes

feſtinent invicem ſe prævenire ad opus

Dei, cum omni tamen gravitate, & mo-
geſtia.
10. Adoleſcentiores : Fratres juxta ſe
ſenioribus.
II. Surgentes n verò ad opus Dei, invi-
cem ſe moderatè cohortentur propter ſom-
nolentorum excuſationes.

non habeant lectos, ſed permixti m cum

pluribus M. S8. in unum locum. d alii ſin autem. &

Oxon. & Regula Donati cingellis † Oxon. ad latus o

rum. Narb. ad latos ſuos. g Oxon. vulnenet dor-
mientes. Narb. vulnerent dormientem. Flor. vulne-
rantur dormientem. h. particula & in ſenſu ſupenm

ſflua eſt, inquit Hild. i. deeſt apud Hild. integra hæc-

beriodus. Adoleſcentiores fratres juxta ſe non habe-
ant lectos, ſed permixti cum Senioribus. Z alii lelta.
m alii mixti. alii mixtim, alii permixæxtim. n Narb-
addit jaceant:

De Excommunicatione culparum.

1. Sldui⸗ frater contumax, aut inobedi-

ens, aut ſuperbus, aut murmurans,

2. Vel a in aliquo b contrarius exiſtens

ſanctæ regulæ, & præceptis Seniorum ſuo-
rum comemptor repertus fueritz;

7

(

a Singula leczula, recentiores ſingulos leckos. 5
Narb. lectis ſramina. c Hild. in unum. Narb. cum

Amon
denio
48

(Lor⸗
. 5

, l

ſbnce

6.8
ſoral
4 11

houn. CQap. XXIII. De Excommunicatione. 61
Ium 3. Hic ſecundum Domini præceptum
erlr. admoneztur femek, & ſecundò c ſecrete d
à 8Schioribus fuis.
hiſee 4. Si non emendaverit, objurgetur publi-
ſen c& coram omnibus. ä
AMHE 5. Si verò neque ſic correxerit, ſi intelli⸗
e,„Am git, qualis pœna ſit, excommunicationi
fubjaceat. ”
in 6. Si autem improbus eſt, vindictæ cor-
iα Porali ſubdatur.
in alizua 7auſa. 6 Oxon. contrario conſiſtens. c
. Daiin alii ſecrero. d alii majoribus.

c CAPIIT XXIV.

Qualis debeat eſſe modus excommuni-
lutA

W. E Cationis.
ae 1. GEcunduùm modum culpæ, excommu-
4 W◻ nicationis, vel diſciplinæ menſura de-

Hα bet extendi.

J e 2. Qui culparum modus in Abbatis pen-
gaug deat judiciö. ⸗
en 2. Siquis tamen Frater in levioribus cul-
Dis invenitur, à menſæ participatione pri-
tnAL vetur. .
4. Privati b autem à menſæ conſortiéô,
iſta erit ratio: ut in Oratorio Pſalmum, aut
lomn Antiphonam non imponat, neque Lec-
ctionem recitet uſque ad ſatisfactionem.
t . Refectionem autem cibi 4 poſt e Fra-
dm r fecti ſolus facceipi
trum refectionem ſolus ſaccipiat.
s H 6. Ut ſi vel verhi gratia Fratres g reficiunt
6 ſexta hora, ille Frater nona;

.

62 Cap. XXV. De culpis grav
7. Si Fratres nonâ, ille veſperâ, uſque dum
ſatisfactione congruàâ veniam conſequa-
det judicio Sabin. Conch. pendeat
arhitrio. Narb. privato. alii privatis,
Narb. imponat, nequer
nem. d alii ſibi. e de eſt poſt
Conc ſolus percipiat Editi addunt
qua præviderit Abbas

rantur in omnibus M.
Oxon. veſpertina.
CAPUT XXV.
De gravioribus culpis.
autem Frater, qui gravioris culpæ
noxâ tenetur, ſuſpendatur à mensa ſi-
mul, & ab Oratoriô.
2. Nullus ei Fratrum in « ullo jungatur
conſortio neque in colloquiòô.
3. Solus ſit ad opus ſibi injun
tens in pœnitentiæ luctu,
4. Sciens illam terribilem
tentiam dicentis, traditum hujusmodi
hominemSatanæ dà in interitum carnis, ut
us ſalvus ſit e in die Domini.
Cibi autem refectionem ſolus percipi-
el horâf qua præviderit Abbas

a Conc. Comp. pen

ſponſorium dicat,
fratrum refectionem. fHild.
menſira, vel hora.
ei competere, quæ verba deſide-
SS. ½ Conc, deeſt roſiciunt. b

Rum, perfiſ⸗
Apoſtoli ſen-

at menſurâ, v
ei competere.
6. Nec à quoquam benedicatur tzanſeun-
te, nece cibus, qui ej dat
A alii udlo, aln m nullô ild. tradite. Oxon. &
ateritus. e alii in diem Domi-
filhi uath viderit, alii qua pre-

.

Cle
G
bet me
1 A
ticſiee
d
ſincic
leel
1eehin

vin Cap. XXVII. Solicitudo pro Excom. 63
De iis, qui ſine juſſione a Abbatis b jun-
onet o guntur excommunicatis.
A I. Elqui⸗ Frater præſumpfſerit ſine juſſione
4 Abbaris Pratri excommunicato quo-
rai libet modò ſe jungere.
ebe 2. Aut loqui cum eòô, vel mandatum e
tdd ei dirigere;
3. Similem ſortiatur excommunicationis
Vindictam.
àAA deeſt Abbatis in Flor. Comp. Lyr. alii jungunt ſè.
S,. 4 deeſit in Conc. ei.

AmD (ualiter debeat Abbas ſollicitus eſſe
circa excommunicato:.
oſh⸗ 1.O Mni ſollicitudine curam gerat Ab-
bas circa delinquentes Fratres:
nA 2. Quia non eſt opus ſanis Medicus, ſed a malt
6 habentibus.
ekeſ: 3. Et ideo uti debet omni modo, ut ſa-
piens Medicus, immittere quaſi occultos
neE conſolatores c Sympectas, id eſt Seniores
ſapientes Fratres,
4. Qui quaſi ſecretè conſolentur Fra-
enk trem fluctuantem, & provocent eum 4 ad
„humilitatis ſatisfactionem. Et e conſo-
Gt lentur eum, ne abundantiori triſtitiâ ab-
ſorbeatur:
. Sed ſicut ait idem Apoſtolus, confir-
in ſi metur in eo charitas; & oretur pro eo ab om-
nibus.

654 Cap. XXVII. Sollieit. pro Excom.
6. Magnopere enim debet ſollicitudi-
nem gerere Abbas: & omni ſagacitate, &
induſtria ſcurare, ne aliquam de ovibus fi⸗
bi g creditis perdat.
7. Noverit enim ſe infirmarum curam
ſuſcepiſſe ammarum, non ſuper ſanas ty-
rannidem: ⸗ẽ
38. Et metuat Prophetæ comminatio-
nem, per quem dicit Deus: quod craſum

jiciebatis.
2. Et i Paſtoris boni pium imitctur ex-
emplum; qui relictis nonaginta novem
ovibus in momibus, abiit unam ovem,
guæ erraverat, quærere: 5
10. Cujus in firmitati in tantuùm compaſ⸗
ſus eſt; ut eam in ſacris humeris ſuis! dig-
naretur imponere, & ſic reportare ad gre-
gem. S“ J
a Narb. mala. b tres M. SS. conſiliatores. c alii Sem-
petas, alii Sempectas, alii Sepectas, alii Sinpeltas,
editiones recentiores Senipetas. quidam antiqui editi
Senißectas. d Oxon. & Caſin. deeſt eum. e Hild. deeſt
&αconſolentur eum. f. Oxon. Flor. Hild. Boher. cur-
rere. & alii ſubjelctis. habi Dominus. i Sabin. & paſ-
tor bonus pium miſit exemplum, qui. 1 Hild. impo-

CaAPUT NXXVIII.

. daverint.
1. Olquis Frater frequenter correptus pro
² quahbet culpâ, ſi etiam excommu-
nica:

videbatis, afumebatis: & quod debile erat, pro-

De iis, qui ſæpius correpti a non emen-

6X
Teture
Umeytio
1lde
oeedat
ode
Encere
it, g
4di
hotzi
Gyinurt
commen
ſ.,
Neltn
one
I
atorſ
it!
4

cn.
ſolitot
gaclite
Ge oribud

um eu
der ſnal

olminnt
uot
ANile c

ritetu
int ot
nem

lare 1

e 14
i⸗
zm nl
l en
Sehin /

1M,

ones

Cap. XXVIII. Moniti non emendati. 65
nicatus non emendaverit, acrior ci accedat
correprio;
2. Id eſt, ut verberum vindicta in eum
procedat.
3. Quod ſi nec ita correxerit, aut fortè
(quod abſit) in ; ſuperbiam elatus etiam de-
fendere voluerit opera ſua, tunc Abbas fa=
ciat, quod ſapiens Medicus.
4. Si exhibuit fomenta, ſi q unguenta ad-
hortationum, ſi medicamina Scriprurarum
divinarum, ſi ad ukiimum ꝗ uſtionem ex-
communicationis, vele plagas Virgarum,
5. Etiam ſi viderit nihil ſuam prævalere
induſtriam; adhibeat etiam (quod majus
eſt) ſuam, & omnium Fratrum pro eòô o-
rationem: . H
6. Ut Dominus, qui f omnia poteſt, ope-
retur ſalutem circa infirmum Fratrem.
7. Quod ſi nec iſto modò ſanatus fuerit:
tunc jam utatur Abbas ferrô abfſciſfionis,
ut ait Apoſtolus::
8. Auſerte malum ex vobis.
9. Et iterum: Infidelis ſi diſcedit, diſcedat: ne
una ovis morbida omnem gregem g contaminet.
4 alii emendars nöluerint. alli in Juperbid. e
Hild. ſive unguenta. à Narb. Sabin. ultionem. e O-
xon. Flor. vel plagarum virgæ. Caſſ. plagarum vir-
gas. Conc. blagas Pirge. Oxon. Caſſ. omnipotens

R. g Flor. contæzgiet. Hild. contagiet, id eſt conta-

2

CaA-

66 Cap. XXIX. Recipiuntur egreſſi.
CAPU XXIX. J

Si debeant iterum recipi Fratres, exe-
untes de Monaſteriò.
1. FRatcr, qui propriô vitiò egreditur, aut
projicitur de monaſterio; ſi reverti
voluerit, ſpondeat prius omnem emenda-
tionem viti, pro quo egreſſus eſt:
2. Et ſic in ultimo gradu recipiatur, ut
cx hoc ejus humilitas comprobetur.

. AX ⸗
32. Quòd ſi denuo cxierit, uſque tertio ita
recipiatur.

4. Jam poſtea ſciat omnem ſibi reverſio.

nis aditum denegari.
CAPUT XXX.
De pueris minori ætate. qualiter cor-
ripiantur. .
1. OUais ætas, vel intelle ctus proprias de.
bet habere menſuras.
2. Ideôque quotiens pueri, vel adoleſ-
centiores ætate, aut qui minus intelligere
poſſunt, quanta pœna ſit excommunica-
tionis; . .
3. Hitales dum delinquunt, aut jejunis
a nimiis affligantur, aut à acribus verberi-
bus coërceantur, ut ſanentur
«g Flor. cum quibusdam antiquis M. SS. nimis. .

Conc. Caſſ. Flor. Hild. Conch, Comp. acris: Ebrul. Lyr-
acrius c. Narb. ſalventur.

CA-.

Decell
Olle
6
Horibun.
1 dol
N, don
Uone
e⸗
Ntloni
4O
1 di
60
1
lonmbil
contfick
9 d.
nlee
10, ¾
er
Uiiften
le.
Puchen
11,
Ubos,
ld
1
Peſib
nſbi

egeele

ltres N.

4
geclnt
ne
In einehl
el
cpiaun
etu.
gvetenin

Pbiteern

C.eab. NXXI. De Cellerari6. ey

CAPUT XXXI.
De cellerariò Monaſterii, qualis a ſit.

1. Cbllerarius Monaſterii à eligatur de
O Congregatione, ſapiens, maturis
moribus.
2. Sobrius, non multum « edax non ela-
tus, non turbulentus, non d injurioſus, non
tardus, non prodigus,
3. Sed timen: Deum, qui omni Cengre-
gationi ſit ſicut Pater.
4. Quram gerat de omnibus:
5J. Sine juſſione Abbatis nihil faciat.
6. Quæ jubentur, cuſtodiat:
7. Fratres non contriſtet.
8. Siquis Frater ab eo fortè aliqua irra-

tionebiliter poſtulat, non ſpernendo eum

contriſtet,

roin⸗

on

uſt

9. Sed rationabiliter e cum humilitate
malè petenti deneget.
10. Animam ſuam cuſtodiat, memor f
ſemper illud Apoſtolicum, quia, qui bene
miniſtraverit, gradum bonum ſili aquirit.
II. Infirmorum, infantium, hoſpitum,
pauperumque cum omni ſollicitudine cu-
ram gerat, M
12. Sciens ſine dubiõò, quia pro his om-
nibus g in die judicii rationem redditurus
13. Omnia vaſa monaſterii, cunctam-
que ſubſtantiam, ac ſi altaris Vaſa ſacrata
conſpiciat.
HW 14. Ni-

6989 Caip. XXXI. De Cellerario.
14. Nihil ducat negigendum.
175. Neque avaritiæ ſtudest, neque pro-
digus ſit aut cxtirpator h ſubſtantiæ monaſ-
erli:.
116. Sed omnia menſuratè faciat, & ſe-
cunduùm juſſionem Abbatis.
17. Humilitatem ante omnia habeat:
18. Et cui i ſubſtantia non eſt, quæ tri-
buatur, ſermo reſponſionis! porrigatur
bonus. L
19. Ut ſcriptum eſt: Sermo bonus ſuper da-
eum optimum.

20. Omnia, quæ ei injunxerit Abbas,

ipſa hebeat ſub curâ ſua.
21. A quibus prohibuerit, non præſu-
mat.
22. Fratribus conſtitutam annonam m ſi

ne aliquo typo, vel morà offerat, ut non

ſcandalizentur;
23. Memor divini eloqui, quid merea-
tur, qui ſeandalizaverit unum de puſillis.
2124. Si n Congregatio major fuerit, ſo.-
latia ei dentur, à quibus adjutus & ipſe æ-
A animô impleat officium ſibi commil-
ſum.
25. Horis competentibus dentur, quæ
danda ſunt, & petamur quæ petenda ſunt:
ut nemo perturbetur, neque contriſtetur in
domòô Dei.
a Oxon. Narb. qualis debeat eſſe. b Cellararius. 6
alii audax. d alii non jurgioſus. e Hild. deeſt cum
bumilitate. † Narb. memoret. alii memorans. 4

Caſſ.

u

n⸗
ANub.
lnch. Con
aun
lictur.
Cone, ſe 4
Alrmt ii

in lol

1,

Deier

hor
&
1 e
Uneta
1, .
un
Ucted
Gt.
48
lo
1.
nſ
4
t

ſri

i. Cap. XRXII. De ſuppellect. Monaſt. 69
Caſſ. Narb. Flor. in diem. h Elor. Hild. & ſtinpator.
geclen Conch. Comp. Lyr. & quidam alii aut ſtirpater. i ali
veſleſt W cum Jahſtantid. Z Hild. tribuatur. edit. Paris.
tia on dirigatur. m. Oxon. Hild. Haeft. ſine aliquo t/ſcho.
Conc. ſine aliqua typho. al. ſine aliquò verbö. Qaſſ.
r, addunt iſtis: expedit ei ut ſuſpendatur mola aſina-
ria in collo ejus, & demergatur in Profundum ma-
lhober. 5. ⸗-
,et. CAPUDT XXXII.
vonge De ferramentis, vel rebus Monaſterii.
1.4 GÜbſtantiæ Monaſterii in ferramen-
tis, vel veſtimentis, ſeu quibuslibet
rebus provideat Abbas Fratres, de quorum
eit M vit4, & moribus ſecurus c ſit.
12. Et eis ſingula ut utile judicaverit, con-
oM ſignet a cuſtodienda, atque recolligenda.
3. Ex quibus Abbas e brevem teneat: ut
vonm dum fſibi in ipſa aſſignata Fratres viciſſim
ul ſuccedunt; ſciat, quid dat, aut quid re-
Cipit.
idne 4. Siquis autem ſordidè, aut negligenter
enelli res Monaſterii tractaverit, corripiatur:
Hei d. Si non emendaverit, diſciplinæ regu-
,E Iari ſubjaceat.
iSh α Oxon. Conc. Flor. Caſſ. ſulſtantia. à Ozon. &
Lyr. prævideat. c Hild. deeſt ſit. à Oxon. conſtitu-
enda. e al. öreve. † Oxon. Caſſ. Conch. Hadr. vici-

L

n ...
g CAPUT XXXIII.
Siquid debeant Monachi proprium ha-
CM. bere.
lt bel 1. DRæcipuè hoc vitium peculiare radi-
”M ciĩtus

„e Cap. XXXIII. Proprium vetatur.
Citus amputandum eſt de Monaſteriò, ne
quis præſumat aliquid dare, aut accipere ſi .
ne juſſione Abbatis.
2. Neque aliquid habere proprium, nul-
lam omnino rem:
3. Neque codicem, neque tabulas, ne⸗-
que graphium, ſed a nihil omnino:
4. Quippe quibus nec b corpora ſua, nec
voluntates licet haberc in propria“ poteſ-
tate.
5. Omvia veròè neceſſaria à Patre Mo-
naſteri ſperare;
6. Nec quicquam liceat habere, quod
Abbas non dederit, aut permiſerit.
7. Omniaque ommnibus ſint communia,
ut ſcriptum eſt:
B8. Nec quisquam ſuum aliquid dicat, aut
præſumat. .
3. Quod ſi quisquam huic nequiſſimo
vitio deprehenſus fuerit dele tari, admon--
tus ſemel, & iterum: —⸗
Io. Si non cmendaverit, correptiom
ſubjaceat.
Oxon. deeſt omnino. b Hild. propria. 6 Oxon.
Hild. Ebrul. Faron. Vict. uterque voluntate.

CAPUT XXXIV.

Si omnes æqualiter a debeant neceſſa-
ria accipere.

1. Glcur ; ſcriptum eſt: dividebatur ſingu-

lis, prout cuique opus erat:

(quo

2. Ubi non dicimus, ut c perſonaru

(NX

Lod abe
Ulderat
1. Ubi
ſtis, 8
i
inhrn
tcorci
lee.
1 An
uln po
lancoe
ee
ni,0
Ne 0
le

R
1
Narhe
ENlnde
Tn

14 Ut

jeum Oap. XXXIV. Necefſaria Monachi. 71
iteret (quod abſit) acceptio ſit, ſed infirmitatum
ceſert conſideratio. S
3. Ubi d qui minus indiget, agat Deo
piunt gratias, & non contriſtetur: Z
4. Qui verò plus e indiget, humilietur
ſbelut pro infirmitate, & f non extollatur pro mi-
„ ſericordia: & ita omnia membra erunt in
ut Pace. Mä „
*ã 5. Ante omnia, ne murmurationis ma-
lum pro qualicunque causâ in aliquo qua-
irl licunque verbòô, vel ſigniſicatione appa-
reat.
eet . 6. Quod ½ ſi deprehenſus fuerit, diſtric-
“L tiori h diſciplinæ ſubdatur.
cohnne 4 alii debent. Flor. ſcriptum eſt. c Oxon. 7uod
perſonarum d Narb. Hild. Ebrul. cum Regula Doônati
1aa ubi. 6 Oxon. deeſt pluribus M. SS. Wι al. gusod ſi
dden deprehenſum Juerit. h Narb. diſciplina.

gech CAbPUT XXXV.
i, De ſeptimanariis coquinæ.

ens I1. FRatres ſibi invicem ſerviant, ut nul-
lus excuſetur à coquinæ officiò:
2. Niſi aut a ægritudine, aut in causà c
gravis utilitatis quis occupatus fuerit: quia
exinde major merces, & à charitas aqui-
, ritur,
. 3. Imbecillibus autem procurentur ſola.-
V tia, ut non cum triſtitia hoc faciant;
4. Sed habeant omnes ſolatia ſecundum
modum Congregationis, aut poſitionem

it 1
nt Ae,

72 Cap. XXXV. Septimanari Coquinæ.
6, Si major congregatio fuerit, Cellera-
rius excuſetur à coquina,
6. Vel e ſiqui, ut diximus, majoribus uti-
litatibus occupantur.
7. Cæteri ſibi ſub charitate invicem ſer-
viant.
89. Egreſſurus de ſeptimana, Sabbato
munditias faciat. .
9. Lintea cum quibus ſibi Fratres ma-
nus, aut pedes g tergunt, lavet.
10. Pedes verdò tam ipſe, qui egreditur,
quàm ille, qui intraturus eſt, omnibus la-
Veht.
II. Vaſa miniſterii ſui munda, & ſana
Cellerario b reconſignet.
12. Qui Cellerarius i item intranti con-
ſignet: ut! ſciat, quid dat, aut quid recipit.
13. Septimanarii autem ante unam ho-
ram refectionis, accipiant ſuper ſtatutam
annonam ſingulos biberes, & panem:
14. Ut horà refectionis ſine murmura-
tione, & gravi labore ſerviant Fratribus
(uis.
15§. In diebus autem ſolemnibus uſquen
ad miſſas ſuſtineant. 1 “
16. Intrantes autem, & exeuntes hebdo-
madarii in Oratoriò mox Matutinis finitis
„Dominicâ, omnium genibus provolvan-
tur, poſtulantes, pro ſe p orari. .
17. Egrediens autem de Septimanâ dicat

hunc Verſum: Benedictus es Domine Deus, 444

q adjuviſti me, & conſolatus es me. 18.

6
40
onemn
19. 9
ine
Gunlen
10 E
onnnlbek
I. B

.

4Thr.

kbel er
rert
Cn e

a. Go

. kulni,

oguin Qap. XXXVI De infirmis. 73
„Cm 18. Quo dicto tertiè accipiat r benedic-
tionem cgrediens.
Nauu 19. Subſequatur ingrediens, & dicat:
Deus in adjutorium meum intende, Domine ad ad-
Ficenlſt juvandum me feſtina.
20. Et hoc idem; tertièò repetatur ab
Sb omnibus. R
21. Et accepta benedictione, ingredia-
fates tur.
4 Flor. æzgritudo. al. ritudo ſit. b Hild. Dunſt.
etein cauſd. c alii grandis. d aliis deeft & charitas. e Hild.
mabvt deeſt vel ſqui ut diximus majoribus utilitatihus oc-
WPautur. , aliis linteamina. g aliis tergent. al, ter-
Jerint. h Qall. ce ſignet. i al. iterum. quot dat, &
, 4uot retipit. m Oxon. ſingulus ſibi bibere, & pane.
Caſſin. Conc. Flor. lingulas Biberes, 8 panem n al.
imti i ad miſſam. o alii die Dominico. yÿ Flor. orare. 94 O-
Uidtei, on. juvaſti. - Faron. accipiant benedidtionem egredi-
MτιοS. Concord. Flor. Caſſin. S. Germ. ma. accepta

* benedictione egrediens. § al. tertio diczo.
ne CͦADPUT XXXVI.

wunne De infirmis Pratribus.
2 14 .
1 und 1. Nſirmorum cura ante omnia, & ſuper
omnia adhibenda eſt. .
2. Ut ficut revera Chriſto, ita eis ſervi-
atur;
6h 3. Quia ipſe dixit: infrinus 2 ſui, & viſi.
Gdi it taſtis me.
*K 4. Et quod feciſtis uni de minimis b meis, mi-
ifeciſtis
md 5. Zecd & jpfſi infirmi conſiderent, in cho-
eNℳ“ norem Dei ſibi ſerviri:
V D 2 G. Et

74 Cad. XXXVI. De Infirmis.
6. Et non ſuperfluitate ſuâ contriſtent Fra-
tres ſuos ſervientes ſibi; .
7. Qui tamen patienter portandi ſunt: quia
de talibus copioſior d merces acquiritur.
8. Ergo cura maxima ſit Abbati, nee ali-
quam negligentiam patiantur.
9. Quibus Fratribus infirmis ſit cella ſuper
ſe deputata, .
10. Et ſer vitor timens Deum, & diligens,
ac ſollicitus.
II. Balnearum uſus infirmis, quotiens cx-
pedit, offeratur;
12. Sanis autem, & maximè juvenibus,
tardiùs concedatur.
13. Sed & carnium eſus g infirmis, omninô-
que debilibus pro reparatione concedatur.
14. At ubi meliorati fuerint, à carnibus
more lſolitò omnes abſtineant.
15. Curam autem maximam habeat Ab-
bas, ne à Gellerariis, auti ſervitoribus negli-
gantur infirmi. .
16. Quia ad ipſum reſpicit, quidquid à diſ-
cipulis delinquitur:

4 al. dicturus eſt. al. deeſt meis. c Hild. in honore §.
Donatus in timore. d al. merces, & charitas. é S. Do-
natus. ne aliqua negligentia. f al perſe. al. deſieper, al.
ſupra ſe. g Oxon. & Conc. Inarmis omnino lebulibus.
Flor, cum quibusdam M. SS. & editis infirmis omnino,
debilibusque. Sed noſtra lectio eſt Caſſinenſium, & Hild.
àmque approbat Menardus, & Hæftenus. b Flor. Cellas
7. antiqui ſoleut legere Cellarariis. i al. aſe ervitoribus.

1

lehce

.r.

ig,
300
Kel⸗
Aen
48
ſenin
Alee

1.

tent

Giſom
Ciriun.
gti,eel

celufin

dige

notienn

eni

inonnn

gcecit.

cai

betl
riboug

gidh

u es!
1
in N
5Nnl
nn

Cap. XXKXVII. De Senibus. 7 ½
CAPUTXXXVII.

De Senibus, vel infantibus.

I. T Icèt ipſa natura æ humana trahatur ad
miſericordiam in his ætatibus, ſenum

vVidelicet, & infantum;

2. Tamen & regulæ auctoritas eis proſpi-
clat.
3. Conſideretur ſemper in eis imbecillitas,
& nullatenus eis diſtrictio regulæ teneatur in

alimentis:

4. Sed ſit in eis pia conſideratio, & præ-
Veniant horas canonicas.

2 deeſt aliis humana.

CAPUTXXXVIII.
De Hebdomadario Lectore.
I. AEoſis a Fratrum edentium lectio de-
Aeſſe non debet:
2. Necé fortuito ccaſu, qui arripuerit co-
dicem, legere d audeat ibi 3
2¾ Sed lecturus tota hehdomadà, Domi⸗-

nicâ e ingrediatur.
4 Qui ingredienspoſt Miſſas, & Com-
munionem petat ab omnibus pro ſe orari.
F5. Ut avertat ab iĩpſo Deus ſpiritum elatio-
niz.
6. Et g dicatur hic verſus in oratorio ter-
tio. bab omnibus, ipſo tamen incipiente:
J7. Domine labia mea aperies, & os meum annun-
ciabit laudem tuam.

8. Et ſic accepta benedictione ingrediatur
adlegendum, D 3 9. Sum-

76 Cap. XXXVIII. De LeRtore Menſæ.
9. Summum que fiat ſilentium ad menſam,
utnullius muſſitatio, vel vox, niſi ſolius le-
gentis ibi audiatur.
10 Quæ verd neceſſaria ſunt comedenti-
bus, & bibentibus ſic ſibi/ viciſſim miniſtrent
Fratres, ut nullus indigeat petere aliquid.
II. Siquid tamen opus fuerit, ſonitu m
cujuscunque ſigni potius petatur, quàm vo-
ce.
12. Nec præſumat ibi aliquis de ipſa lec-
tione, autn aliunde quidquam o requirere,
nep detur occaſio:
13. Niſi fortè Prior voluerit pro ædifica-
tione aliquid breviter dicere. .
14. Frater autem Hebdomadarius acci-
piat mixtum, priusquam incipiat legere prop-
ter Communionem ſanéctam,
15. Et ne fortè grave ſit ei jejunium ſusti-
nere.
16. Poſtea autem cum coquinæ hebdo-
madariis, & ſervitoribus reficiat.
17. Fratres autem non per ordinem le-
gant, auts cantent, ſed qui ædificent audi-
entes.
4 Oxon. menſe b Caſſin. ne fortuito. Flor. cum qiii
busdam mſi. & edit. nec fortuitu. & Oxon. Conc. guis.
Oxon. deeſt audeat, e Oxon. die Dominica. f Flor. Hild.
poſt miſſam. g. Oxon. dicat hunc verſum. h. Oxon. cum
omnibus. 1 Caſſin. Flor. deeſt. ad wmenſam. Hadr. ibi.
Oxon. Vicd. Germ. Hadr. vicibus. m Vict, ma. ſonitus
alicujus ſigni., n Hild. aliquid. al. referre. al. nec detur.
in pluribus M. 88. frater autem ector. r Hild. deeſt

5 oſtea auten: cum coquinæ hebdomadariis, & ſervitoribis
re⸗

69))

ile hnc
ntent.

1 G
ic
Uboten
lercren
i
leſe, er
e
mnib
N
unin
ſ
henn
1
lerti
lſer
Mn⸗
ecl
A
Nung⸗
i
10,
hen
I
ned
loſer

Mene,
et

Uſoluns

ofhecen⸗
iriſtee
liguie
. ſonnn:
uin

e h
legoitt

o e

grios
gele

iuml
gehet

,
cinen

celt

an
ftol
A
,Onn
I. 4
lunl
Pl

Cap. XXXIX. De menſura ciborum. v7

reficiat. In Comp. etiam deeſt & ſervitsribus. 5 aliis deeſt

eut cant ent.
CAPUT XXXIX.

De Menſuràâ ciborum.

1. QUfficere credimus ad refectionem quo-
Ntidianam tam Sextæ, quàm Nonæ om-
nibus a menſis cocta duo pulmentaria prop-
ter diverſorum infirmitates:
2. Ut fortè, qui ex unob non potuerit e-
dere, ex aliò reficiatur.
3. Ergo duo pulmentaria cocta fratribus
omnibus ſufficiant:
4. Et ſi c fuerint inde poma, aut naſcentia le-
guminum, addatur & tertium.
5. Panis libra una propenſa ſufficiat in die,
ſive una ſit refectio, ſive prandii, & cœnæ.
6. Quòdſi cœnaturi ſunt, de eadem libràâ
tertia pars à Cellerario e reſervetur redden-
da coœnaturis.
7. Quèd ſi labor fortè factus fuerit ma-
jor, in arbitriòô, & poteſtate Abbatis erit, ſi
expediat, aliquid g augere,
38. Remorâ præ omnibus crapulâ, & ut
nunquam ſubripiat Monacho indigeries:
9. Quia nihil ſic contrarium eſt h omni
Chriſtiano, quomodo crapula,
10. Sicut ait Dominus noſter: videte, ne
graventur corda veſtra i in crapula.
II Pueris verò minori ætate, non eadem
ſervetur quantitas, ſed minor, quàm majori-
bus, ſervata in omnibus parcitate.
D 4 12 Cak-=

78 Cap. XL. De menſur4 potũs.
12. Carnium verò quadrupedum omni.
no l ab omnibus abſtineatur commeſtio,
13. Præter omnino debiles, & ægrotos.
4 Ita Oxon. cum editis communiter. Sed Caſſ. Conc.
Flor Hild. Vict. Paris. Ebrult. Far. S. Germa. Conch.
Lyr. Comp. Dunſt. Bern. Caſſ. Boher. Guido Juven.
Hæft. cum omnibus M. SS. quæ vidi, Edit. Colon. Paris.
Balduin, Moreau cum omnibus, quæ contulit M. 88. le-
gunt omnibus menſibus. S. Germ. omnibus diebus. b.
Oxon. illo. & Oxon. cum recentioribus fuerint inde. 4
Oxon. tertius. Hild. tertio. e Oxon. Caſſin. Comp. ſerve-
tur f Oxon. Flor. cænandis g quidam mſſ. augeri. h Ox-

on homini i Oxon. Hild. & Haéft. crapula. I. Cafl. omni

modo. Flor. emnino omni modo.
CAPUT XIL.

. De Menſura potũus.
1. INu squisque proprium habet donum ex Deo:
alius ſic, alius verò ſic.
2. Et ideo cum aliqua ſcrupuloſitate à no-
bis a menſura victus aliorum conſtituitur.
3, Tamen infirmorum'? contuens imbe-

cillitatem, credimus heminam vini per ſin-

gulos ſufficere per diem.

4. Quibus autem donat Deus tolerantiam
abſtinentiæ propriam ſe habituros merce-

dem ſciant. .
5. Qudd ſi, aut loci neeeſſitas, vel labor,
aut ardor æſtatis « amplius popoſcerit, in ar-
bitriò Prioris conſiſtat, conſiderans d in om-
nibus, ne ſubrepat ſatietas, aut ebrietas: licet
legamus, vinum omnino Monachorum non
eſfſe.
6. Sed quia noſtris temporibus id Maoni.
chis

ſonleri,

Pbanoe
eſtel
Nefon
,llo
Deum
.
Glem
1 Hid.
Continent
Core
ſiten

th, chis perluaderi non poteſt, ſaltem vel hoc
lum on conſentiamus, ut non uſque ad ſatietatem
melio bibamus, ſed parcius: quia vinum apoſta-
zgom tare facit etiam fapientes. .
E 7. Ubi autem loci neceſſitas expoſcit, ut
em nec ſupra ſcripta menſura inveniri poſſit, ſed
buk e multò migu: aut ex totò nihil, benedicant
ulel Deum, qur ibi habitant, & non murmurent.
8. Hoc ante omnia admonentes, ut abs-
e que murmurationibus ſſint.
„CN ES A Hid. vieZas Hild. conſiderantes. Oxon. cogitantes
Uen continentiæ. cConch. deeſt amplius. d al. conſiderantis.
A1 e Conc ſed minus. Hild. ſed multum minus f al. addunt

ſtatres.
CAPUTXLI.
Quibus horis a oporteat reficere?
. Fratres.
I1. A Sancto Paſcha uſque ad Pentecoſten,
ſtrein ad Sextam reficiant Fratres, & ade ſe-
ltum ram coœnent.
lemm 2. A d Pentecoſte autem tota æſtate (ſi la-
olpe. bores agri non habent Monachi, aut nimie-
tas æſtatis non perturbat) quarta, & ſexta
Aletnii teria jej unent us que ad Nonam: reliquis ve-
ot rO diebus ad Sextam prandeant.
3. Quæ prandii Sexta ſi e opera in agris
cle habuerint, aut æſtatis fervor nimiu= fuerit,
ueiu continuanda erit: &in Abhatis ſit providentia.
uA 4 Et ſic omnia temperet, atque diſponat,
em qualiter & animæ ſalventur, & quod faciunt
onmn Fratres, absque f juſta murmuratione faciant.
5. Ab Idibus autem Septembrisg uſque ad
SAn D 5 capat

=

neketd

Cap. X LI. De hora Refectionis. 79

80 Cap. XLI. De hora Refectionis.
caput Quadrageſimæ, ad Nonam ſemper
reſiciant.
6. In h Quadragefimàâ verò uſque adi Paſ-
cha, ad Veſperam reficiant. Ipſa tamen Veſ-
pera fic agatur, ut lumine lucernæ non in:
digeant reficientes.
7. Sed luce adhuc diei omnia m conſum-
mentur.
8. Sed & omni tempore, ſive n cœnæ, ſive
refectionis hora ſic temperetur, ut e cum lu-
ce fiant omnia.
a alii oportet “ Oxon. Flor. & quidanv alii omittunt
fratres. cConc. Flor. ſera. d Flor. Hild. Conch. Lyr.
Paris. I. à Pentecoſten, e Flor. operas. Oxon deeſt

juſta £ Caſſin. uſque cuput. h Oxon 4 Quadrageſima: ia-

lii in Paſcha. VFlor. Conch. & quidam Caſſin, Lumen. m
Hild. comſumantur.?1 Caſſin. ſive prandii, ſive cœnæ e-
. fettionis. „Flor. luce.

CAPUTXLII.
Ut Poſt 2 Completorium nemo lo-
quatur.

1. ϑοσMni tempore ſilentio; debent ſtude
—re Monachi, maximè tamen noctur-

nis horis.
2. Et ideo omni tempore, ſive jejunij, ſive
prandi, ſi c tempus fuerit prandii, mox ut
ſurrexerint à cœnàâ, ſedeant omnes din u-
num, & legat unus Collationes, vel Vitas
Patrum, aut c certè aliquid, quod ædificet
audientes; non autem Eptaticum, aut Re-
gum: quia infirmis intellectibus non erit u-
tile illa horà hanc Scripturam audire:
3. Aliis verò horis leganturr. 4. Si

(VX

Kan
n dn
one
Ounuor
Rheimn

uupel

d
ſolten
60
G
Centi
10
ſarie
ſonin
Nl
ſegert
ſine
4klor,

fun

kiont
nn len

lneil
tamnen
ne non

y conle

en,
Utecun

1 Miontn
L Cunr!⸗
OrjNE&
Ariſiu
ln. el

emole

Parkk

und

.

i

Cap. XLII. Silentium poſt Compleror. T
4, Si autem jejunii dies fuerint, dicta Vel-

pera parvo intervallo mox accedant ad

lectionem Collationum, ut diximus; & lectis
quatuor, aut quinque follis, vel quantum ho-
ra permittit, omnibus g in unum occurrenti-
bus per hanc moram lectionis. ZMG
5. Siquis forte in aſſignatô ſibi commiſ-
ſo fuerit occupatus, occurrat.
6. Omnes ergo in unum b poſiti comple-
ant: & exeuntes à Completoris nulla ſir li-
centia denuo cuiquam loqui aliquid.
7. Quod ſi inventus fuerit quisquam præ-
varicari hanc taciturnitatis regulam, gra-
vioril vindictæ ſubjaceat:
8. Excepto ſi neceſſitas hoſpitum ſuper-
venerit, aut fortê Abbas aliquid juſſerit.
9. Quod tamen & ipſum cum ſumma gra-
Vitate, & m moderatione honeſtiſſimè fiat.
a Flor. completorios. “ Caſſin. Flor. cum tribus mſſ. ſi-
tentium. tc deeſt in Flor. ſi tempusfuerit prandii. d alii
in unum locum. al. in uno lecé. e Narb. aut codicem a-
lium. al. aust certè aliud. Caſſin. Conch. Hild. cum qui-
busdam aliis fuerit g Narb. omnibus in unum ad com-
Plere pfalterium occurren ibus halii congregati. i Lyr
exeuntibus lectio non ſpernenda.! Oxon. Caſlin. Brayie⸗
ſed deeſt in Lyr. m. al. deeſt moderatione.
CAPUT XLIII.
De iis, qui ad opus DEI, vel ad menſam
tardè a occurrunt.
1. à D horam divini offici mox ut audi-
1 tum fuerit ſignum, relictis omnibus,
quæliber ſuerint in manibus, ſumma ian

—
—

IX Cap. XLIII. De ſerò venientibus. 0
feſtinatione curratur; cum gravitate ta- „4Ad
men, ut nonſcurrilitas inveniat fomitem, wWoce
Ergo nihil Operi Dei præponatur. korent
2. Quèd ſiquis « ad Noéëcturnas Vigilias Imen
poſt Gloriam Pſalmi nonageſimi quarti moo
(quen d propter hoc omnino ſubtrahen- onh
dô, 8 morosè volumus dici) occurrerit: 8
nen ſtet in oreine ſuo in choròô, ſed ultimus min
omniume ſtet, .. ln
3. Aut in locòô, quem talibus negligenti- nfcn
bus ſeorſum conſtituerit Abbas, ut videa- ead
tur/ab ipſo, vel ab omnibus, uſque dum S
completo Opere Dei publica fatisfactione e
pœniteat. lein
4. Ideo autem cos in ultimo, aut ſeor- p)
ſum judicavimus debere ſtare; ut viſi ſ(ab umn
omnibus vel pro ipsà verecundiâ fuag e- oſe
mendentur. . l.
z. Nam ſi foris h Oratoriò remaneant, Ex
erit fortè talis, qui ſe aut recollocet, & dor- nthe
miat, aut certè ſedeat ſibi foris. vel fabulis va- im
cet, & detur occaſio maligno: ſed ingre- ie
diatur intus, ut nec totum perdat, & dexreli-
quo emendetur. .(cnn
6. Diurnis autem horis, qui ad Opus Dei ia
poſt Verſum, & Gloriam primi Pſalmi, quim mn
poſt Verſum dicitur, non occurrerit, lege, n
qua ſupra diximus, in ultimo ſtet: nec præ- o
ſumat ſociari choro pſallentium usque ad ſa-
tisfactionem: niſi fortè Abbas licentiam de-
derit n permiſſione ſua: ita tamen ut ſatisfa- i .
. X hoc. ðòè ilnn
ciat reus ex ho . A4

fbos,
AVitrte
tfoninn
,
1n Vi
jmi
ſabtrehe
Occutei
ed uinn

gegleet
,n iin
Ulve n
islack

t et
1 a 4
It ONIN
Gil ut⸗

ſennben
et, E
abuet

Kn

Ou
eit
Gglen

Ntla

Cap. XLIII. De ſerò venientibus. 83
7. Ad o menſam autem qui ante Verſum

non occurrerit, ut ſimul omnes dicant Veral,

& orent, & ſub unò omnes accedant ad men-

ſam; qui per negligentiam ſuam, aut , vitium

non occurrerit, uſque ad q ſecundam vicem
7 pro hoc corripiatur: L
8. Si denuo non emendaverit, non per-
mittatur ad menſæ s communis participatio-
nem, ſed ſequeſtratus à conſortiò omnium
reficiat ſolus ſublata ei portione ſuat vini us-
que ad ſatisfactionem, & uemendationem.
9. Similiter autem patiatur, qui ad illum
Verſum non fuerit præſens, qui poſt cibum
dicitur.
10. Nec vy quisquam præſumat ante ſtatu-
tam horam, vel poſtea quicquam cibi, vel
Potüs æ præſumere.
1I. Sed & ſicui offertur aliquid à Priore,
& accipere renuerit: horâ, qua deſiderave-
rit hoc, quod prius recuſavit, aut aliud om-
nino nihil 2 percipiat uſque ad emendatio-

hnem congruam.

« alii occurrerint. b Oxon. ſcurrilitatis. „ Oxon.
Caſn. in nocturnis Pigiliis Conc. in nocturnis. Flor.
nodturnis viviliis. d Oxon. Vict. p. addunt venite ex⸗-
ultemus. e Oxon. deeſtſtet. Hild. ab hominilus. g
Ox. emendent.h al. ſi foris Oraterium. i al. & datur.
al. &W ſic detur. al. né detur.! Ox. Flor. ingrediantur,
Oσſic poſtea perdant. emendent. m Ebrul. Faron. &
IL.yi. dceſt, qui poſt Ferſum dicitur, n al. remißione.
0 al. at horam vero refectionis p. Oxon. vitio. % O-
xon. ſque lecund vice! Cailin iſque Jecundam vicem.
7 al. ſEropter hoc. al. bro hoc vitio. 5 Narb. ad menſam

894 Cap. XLIV. Satisfactio excomunic.
participationis. t al. de vino. ¹ Hild. deett & emen-
dationem. vv al. & nequis præſumat. x Oxon. ſume-

re. 2z al, accißidt.
ð CAPUT XLIV.
De iis, qui excommunicantur, quomo-
do fatisfaciant. .
I. AXli pro a gravioribus culpis ab Orato-
QC rio, & à menſa excommunicatur, ho-
ra, qua Opus Dei in oratorio b celebratur,
ante fores Oratori proſtratus jaceat nihil

ſtratus « pronus omnium de oratorio exeun-
tium pedibus.

judicaverit ſatisfa tum eſſe.
3. Qui dum juſſus ab Abbate venerit, Vol-⸗
Vat ſe q Abbatis, deinde omnium veſtigiis,
ut orent pro eo. .
4. Et tunc ſi juſſerit Abbas, recipiatur in
choro, vel ine ordine, quo Abbas decreve-
rit: ita lanẽ ut Pſalmum, aut Lectionem, vel
aliud quid non præſumat in Oratorio impo-
nere, niſi iterum Abbas jubeat.

Opus Dei, projiciat ſe in terra in loco, in
quo ſtat; & ſic ſatisfaciat uſque dum ei ju-
beat Abbas, ut quieſcat jam ab hac ſatisfacti-
one.
6. Qui verò pro levibus culpis excommu-
nicantur tantùm à menla, in Oratorio ſatis-
faciant: uſque ad juſlionem Abbatis:i hoe
perficiant, uſque dum benedicat, & dicat;
ſufficir a Hild.

dicens. niſi tantum peſitô in terram capite,

2. Et hoc tamdiu faciat, uſque dum Abbas

5. Et omnibus horis dum completur

(.
il
hene
Pnus
Iy.
Maye
litſtu
1. 5
heſe

De
1e
8

nen
lme
ke
2,
1e 4
9
43
ſel,

er/

Ochubte

ell enet
Oton

1 bCr
icatune
clkebrit
cett
n N
Ntio elen⸗

m

chetbll
elien

thinn!

Geont

onenn
tio r

conde

C 1
ſtittdh

eonn
t
4 64

6

1

Cap. XLV. De Delinquente in Choro. 985
« Hild. Dunſt. Boher. in 2. Commen. Sgravi culpit. 6G
al. percelebratur. cHild. cum quibusdam proſtratus
Pronus. Comp. & Dtratus Pronus. Faron. Ebrul. CQonch.
Lyr. pronts. A Flor. ipſius Abbatis pedibus, deinde omn-
nibus veſtigiis Hild- Abbatis pedibus, & omnium veſti-
giis ſratrum. e al. ordiné. f Caſſin. Flor. percompletur.
g al. quo ſtat. h al. jubeat iterum. i Caſſin. & tamdis

hoc perficiant.
CAPUIT XLV.
De iis, qui a falluntur in Oratorio.
1. Slgquin dum pronuntiatPſalmum, Reſpon-
forium, aut Antiphonam, vel Lectio-
nem, b fallitur: niſi e fatis factione d ibi co-
ram omnibus humiliatus fuerit, majori e vin-
dictæ ſubjaceat; “D
2. Quippe qui noluit humilitate corrige-
re, quodnegligentiag deliquit;
3, Infantes verèò pro tali culpa vapulent.
2al. fallunt. b Oxon. Flor. fallitus /uerit. Caſſin. &
fefellerit. Sabin. fallit. cNarb. Sabin. Lyr. Comp. Haeft.
Per ſatisfaconem. d Hild. deeſt ibi. e Cone. emenda-
tioni. fal. per negligentiam. o al delinquit.

25

CAPUT XLVI.

De iis, qui a in aliis quibuslibet rebus

delinquunt.

1I. Qlquis, dum in labore quovis, in co qui-

na, in Cellario, in miniſterio, in⸗ pi-
ſtrino, in horto, in arte aliqua dum laborat,
vel in quocunque loco aliquid deliquerit,
aut fregerit puippiam, aut perdiderit, vel
aliud quid exceſſeritd ubi ubi: & non ve-
niens continuò ante Abbatem, vel congre-
gationem ipſe ultro ſatisfecerit, & prodide-
rit

86 Cap. XLVI. De delinquentibus.
rit delictum ſuum: dum per alium cognitum
fuerit, majeri ſubjaceat emendationi.
2. Si e animæ Verò peccati f cauſa latens
fuerit; tantùm g Abbati, aut h ſpiritualibus
Senioribus patefaciat, qui ſciant curare i ſua,
& aliena vulnera, non detegere, & publicare.
a In aliquibus evihus rebus. Conch. in aliquibus
levibus culhis. Sabin. Haeft. in levibus rebus, Oxon.
Paris. 1. in moenaſterio. &Vict. ma. deeſt in piſtri no. 4
Oxon. ibi. Hild. Flor. Ebrul. Lyr. ubi, & ubi. Kero,
Conch. ubi, vel ubi e Oxon. deeſt, ſi / Hild. deeſt pec-
cati, nec requirit Menardus O Oxon, deeſt tantum.
h al. ſpiritualibus ſratribus, aut ſenioribus. Lyr. omittit
ſenioribus. i Conc. Flor. Dion. & ſua.
CAPUT XLVII.
De ſignificanda hora Operis Dei.
1.N Untianda a hora Operis Dei, die noc-
tuũque ſit cura c Abbati. aut d iꝑſe nun-
ciare: aute tali ſohcito fratri injungat hanc
curam, ut omnia horis competentibus com-
pleantur.
2. Pſalmos autem, vel antiphonas poſt
Abbatem ordine ſuo, quibus juſſum fuerit,
imponant.
3. Cantare autem, aut legere non præ-
ſumat, niſi qui poteſt g ipſum officium im-
plere, ut ædiſicentur audientes.
4. Quod cum humilitate, & gravitate, &
tre more fiat, & cui juſſerit Abbas.
à al. nunciandz borzg. Narb. dies, noctésue cal.
Ahbhatis. d Comp. aut ipſum nunciare, aui ut al. i/

nuntiet. e Hild. aut alit. Caſſin. Flor. Haeft. & le-
gere. & Conc, decit ipſum.

(.

Dea

01

Mideb
fiitern
1IG
ngde
.
0o⸗
dhon
Ceſari
Aeac
.
zulle
6.
D
7.
N
0
1.
lepe
Cude
WW—

lbe.
cogtiun
Onl.
Ula hten
iitunſt
rareil
Publien
in ii
. 90
7, ynl
Gi. N
Cele
eelt tM
r. Cut

Cieto⸗
4
4 genn
age
brc

oNN

Hcnun

Giue

Gichet
1 3

e. 0

.

Cap. XLVIII. De Opere manuum. 87
CAPUT XLVIII.

De a Opere manuum quotidiano.
1. O'* ſitas inimica eſt animæ.
L .Et ideo certis temporibus occu-
pari debent Fratres in labore manuum, cer-
tis iterum horis in lectione divina.
3. Ideôque hac diſpoſitione credimus u-
traque tempora ordinari;
4. Id eſt, ut à Paſcha uſque ad à Calendas
Octobrisc manè exeuntes à prima d uſque

ad horam pene quartam laborent, quod ne-

ceſſarium fuerit. Ab hora autem quarta uſ-
que ad horam quaſi ſextame lectioni vacent.
5. Poſt ſextam autem ſurgentes à menſa,
pauſent ſin le ctis ſuis cum omni ſilentio:
6. Aut fortè qui voluerit legere, ſibi g ſic
legat, ut alium non inquietet.
7. Et h agatur Nona temperiùs mediante
o&taa hora: & iterum, quod faciendum
eſt, operentur uſque ad veſperam.
8. Si autem neceſſitas loci, aut paupertas
exegerit, ut ad fruges/ colligendas per ſe oc-
cupentur, non contriſtentur; quia tunc verè
Monachi ſunt, ſi labore manuum ſuarum
Vivunt, ſicut mn & Patres noſtri, & Apoſtoli.
9. Omnia tamen menſuratè fiant propter
puſillanimes.
10. An Calendis autem Oobris uſque
ado caput Quadrageſimæ uſque in horam
ſecundam plenam Lectioni vacent:

II. Hora ſecunda agatur Tertia; & uſe
0-

88 Czp. XLVIII. De Opere manuum.
Nonam omnts in opus ſuum laborent, quod
eis injungitur.
12. Fa o autem ſigno primo horæ Nonæ,
disjungant p ſe q ab opere ſuo ſinguli; & ſint
parati, dum ſecundum ſignum pulſaverit.
13. Poſt r refectionem autem vacent lec-
tionibus ſuis, aut Plalmis,
I4. In Quadrageſimæ verò diebus à ma-
nès uſque ad terfiam plenam vacent lectio-
nibus ſuis, & uſque ad decimam: horam
plenam operentur, quod eis injungictur.
15. In quibus diebus Quadragelimæ acci-

piant omnes ſingulos Codices de bibliothe-

ca, quos per ordinem ex integro legant.
16. Qui codices in caput Quadragelimæ
dandi ſunt.
17. Ante omnia ſanè deputentur unus,
aut duo Semores, qui circumeant monaſte-
rium horis, quibus vacant Fratres lectioni:
& videant, ne fortè inveniatur Frater accl-
dioſus, qui vry vacat otio, aut x fabulis, & non
eſt intentus lectioni: & non ſolùm ſibi inuti-
lis eſt, ſed etiam alios y extollit.
18. Hic talis ſi (quod abſit) repertus fue-
rit, corripiatur ſemel, & ſecundò: ſi non e-
mendaverit, correptioni regulari ſubjaceat
taliter, ut cæteri z timeant.
19. Neque Fraterd Fratrem jungatur ho-
ris incompetentibus. “
20. Dominico item die lectioni vacent
omnes: exceptis aa his, qui variis officiis de-
putati ſunt.
21. Si-

(
11 Ag⸗
leridy
ni aut
cin,5
a
0ern u
Neſiole
gemr,
.0
dennd
4llor
ana,
rlkre
ehiran

En.i

nnrin
. l. l.
llenier
lt)
„.
rg 4
D n
0
II l
Onn
et
Ate
En⸗

ben

innum.
Crentu

orz Non
olz
Ulorvert
Vacen
ebuis
centhen
Alt hat
Ngn.
ehinen

eblrlokt

legan
cligenn

Ntr
t o
alelii
Eiucetn
li
nbie
etui
1 N
ſi

nuu

ni d

0Chn

11

m

QOap. XLIX. De Quadrageſima. 99
21. Siquis verò ita negligens, & deſidio-
ſus fuerit, ut non velit, aut non poſſit ù me-

ditari, aut legere; injungatur ei opus, quod
cc faciat, & non vacet.
22. Fratribus infirmis, vel delicatis d talis
opera, aut ars injungatur, ut nec otioli ſint,
nec violentia laboris opprimantur, ut effu-
gentur.
23. Quorum imbecillitas ab Abbate con-
ſideranda eſt.
2 Flor. de opera manuum quotidiana. Lyr. qualiter
opera manuum quotidie agantur. bS Ozon. ad Calend.
OcτνοCaſ. Calend. Odtobres. c alii àQ mané. d aliis uſ-
que horam. e Oxon. Flor. a4gent, lectioni vacent. Narb.
in lectulis ſuis. Flor. in lecta ſua. g aliis deeſt ſibi h alii
apatur. i Flor. temperarius. Ebrul. Flor. Bern. Calſ.
temporius. Caſſ. Flor. recoltgendas. m Narb. ſecut
Apoſtoli Patres noſtri. n Narb. at, octa vo decimo autem
Calendas Okobris. Caſſin Ockobribiss. o al. caput. alii in
caput. p Flor. dejungant ſe. Oxon. Caſt. diſßjun gant.
omiſſo ſe. Narb. Aiſcedant. alii disjungantur. 4 Flor. ab
operæ ſua. Oxon. Caſſ. Boher. aé opere. 7 Oxon. addit

mox ut auditum fuerit ſignum relidkis omnibiss quæli-

be 4 ſumma cism feſtinatione curratir. s alli 2iſqué ter-
tiam, O mox uſque decimam. t Conc. undecimam u
alii deputetur. vv alii vacat. æ Hild. deeſt aut fabulis.
) Oxon. extollat. Flor. diſtulit, al. diffollit. z ut cæte-
ri metum habeant edit. Za Flor. excepto. bb Flor. me-
ditare. cc Conc. deeſt, quod faciat, ut non vacet. ad

CAPUT XLIX.
De Quadrageſimæ obſervatione.

1. Icèt ommi tempore vita Monachi Qua-
. drageſimæ a debeat obfervationen
habere; tamen quia paucorum eſt iſta vir-
tus,

tfale opals.

90 Cap. XLIX. De Quadrageſima.
tus, ideo ſuademus iſtis diebus Quadragefſi-
mæ omni puritate vitam ſuam cuſtodire,

omnes b pariter negligentias c aliorum tem-

porum his diebus 4ſanctis diluere.

2. Quod tunc dignè fit, ſi ab omnibus vi-
tiis e temperemus: orationi cumf flettibus,

lectioni, & compunctionig cordis
abſtinentiæ operam h demus.
3. Ergo his diebus augeamus nob

‚ atque

is aliquid

i ad ſolitum penſum ſervitutis noſtræ.
4. Orationes peculiares, ciborum, & po-
tus abſtinentiam; ut unusquisque ſuper
menſuram ſibi indictam aliquid propria vo-
untate cum gaudio S. Spirits offerat Deo.
5. Id eſt ſubtrahat corpori ſuo de cibo, de
potu, de ſomno; de loquacitate, de ſcurrili-
tate, & cum ſpiritualis deſiderii gaudio ſan-

cKtum- Paſcha exſpectet.

6. Hoc ipſum tamen, quod unusquisque
offert, Abbati ſuo ſuggerat, & cum ejus fiat

oratione, & voluntate: quia quod
miſſione m Patris ſpiritualis fit, præ

ſine per-

ſumptio.

ni deputabiturn & vanæ gloriæ onon mer-

cedi. .
7. Ergo cum voluntate Abbatis
agenda iunt.

„ omnia

« alii debet. alii omnes pariter & negligentias.

Oxon. deeſt aliorum temporum. d Conc. deeſt ſanctiß.
e Caſſ. Narb. Flor. Conc. Affl. Hadr. temperamus. Ebrul-

intus temſperemus. Conc. etilbus. g Hild. deeſt cordis.

b Flor. damus. 7 Narb. Flor. ſolito penſo. Bo
penſo. Oxon. ſpectet. m Oxon. Dion. Hadr

aſfectni. p alii omnia fiant.

her. 4 ſolits

voluntate
n Conc. deeſt & vanæ gloriæ, o Hild. non mercedis
c

₰—

4
Vbrat

a
lompen
1,R
Uutit
Keinor
1.81
p⸗
45
enlan
40 7°
e
ebal

Re

eüim
Quctn
9 clhosn
ſorumte
.
omoul
nfenin

de, A.

honbd
Cle,
un
lge 17
Mrori
Aftemd
lechel
Geſon

nuugli
n e
len
Ntlin
nN 1

li,

nl
beekke

Cap. L. De abſentibus in Opere. 91
CAPHT L.
De Fratribus, qui longè ab Oratorio la-
borant, aut in via ſunt.
1. PRatres, dui omnino a longè ſunt in la-
bore, & non poſſunt occurrere hora
competenti ad Oratorium.
2. Et Abbas hoc perpendit, quia ita eſt,
agant ibidem Opus Dei, ubi operantur, cum
tremore divino fle tentes genua.
3. Similiter, qui in itinere directi ſunt, non
eos prætereant horæ conſtitutæ:
4. Sed ut poſſunt b agant ſibi, & ſervitutis
penſum non negligant reddere.
4 Ozon. EHadr. longè ſunt omiſſo. in lahore. Aſf.
longè ſunt ab oratorio. alu longè ſunt ab oratorio, aut in
via. b alii agant iln.
CAPUT LI. .
De Fratribus, qui non aſatis longè pro-
ficiſcuntur.
1. PRater, qui pro quovis reſponſo dirigitur,
1' & ea die ̈ ſperat reverti ad monaſte-
rium:
2. Non præſumat foris manducare.
3. Etiam ſic à quovis rogetur.
4. Niſi fortè ei ab Abbate ſuo d præcipia:
tur.
C. Quòd ſi aliter fecerit, excomunicetur.
* Conc. ſatis longè. alii non iongé. Conc. Ieran-
tur recentiores ſperant. Dunſt. ſe ſperant. c omnino a
71epis. d Lyr. & Ebrul. addunt vel Priore.
CAPUT III.
De Oratorio monaſterii.
1. Ora-

Cap. III. De Oratorio.
OR torium ahoc ſit, quod dicitur:
2. Nec ibi quicquam aliud geratur,
tb condatur. .
3. Expleto Opere Dei omnes cum ſumm
ſilentio exeant, & cagw ͤtur reverentia Deo:
4. Ut Frater, qui forte ſibi peculiariter
vult orare, non impediatur alterius impro-
bitate.
5. Sed d ſi alter vult ſibi forte ſecretiùs o-
rare, ſimpliciter incret, & oret;
6. Non in clamolſa voce, ſed in lachrymis,
& intentione cordis.
7. Ergo qui ſimile opus non facit, non
permittatur e expletò Opere Dei remorari
in Oratorio, ſicut dictum eſt,
8. Ne alius impedimentum patiatur.
« Hild. addit monaſzerii. 6 Conc., contendatur. Gra-
tian. Burch. Ivo ex qinbus hunc locum reſtituendum
cenſet Menardus ad dunt quam quod Divinis miniſt zriis
conren'iat. c al. habeatur. A Hild. deeſt ſed aliter vult
ſibi ſortè ſecretihs orare: quidam legunt ſed & &c.
e Conc. Comp. exvplicito. Oxon. deeſt in oraterio.

Narb. zi.
CAPIT LIII.
De hoſpitibus ſuſcipiendis.
1,◻ Maes ſupervenientes hofſpites tam-
quam Chriſtus ſuſeipiantur.
2. Quia ipſe dicturus ceſt: hoſpes fui, & ſuſ-
cepiſtis me.
3. Et omnibus congruus honor exhibea-
tur, maximè domeſticis fidei, & peregrinis.
4. Ut ergo nunciatus fuerit hoſpes, oc-
curra-

◻

Eenetur⸗
ſochae
Lenur
ltpilt
Cipole
7lo

benur!

40
duhol
onnti
letut
1
Clttion
al
llei

. Cap. LIII. De hoſpitibur. 93
Gm curratur ei à Priore, vel à Fratribus cum om-
Agenm ni officio charitatis;
1. Et primitus orent pariter: & ſic ſibi ſo-
mümm cientur in pace. V
tnhon 6. Quod pacis oſculum non prins offera-
ellir tur, niſi oratione præmiſſa propter illuſiones
uinn diabolic 5. .
7. In ipſa zutem ſalatatione ommis exhi-
beatur humilitas.
g. Omnibus venientibus,
D bus hoſpitibus incl proſtrato
Omni corpore bin terra, Chriſtus in eis ado-
„retur, qui & ſuſcipitur. .
9. Suſcepti autem hofſpites ducantur ad
en orationem. .
10. Et poſtea ſedeat cum eis Prior, aut c cui
tum juſſerit ipſe.
„"II. Legatur coràm hoſpite lex divina, ut
„ ædificetur:
12. Et poſt hæc omnis exhibeatur huma-
el06 nitas.
I 1I3. Jejunium à Priore frangaur propter
hoſpitem: niſi forte præcipuus ſit dies jeju-
nii, qui non poſſit violari.
. 14. Fratres autem d conſuetudines jejuni-
„ Orum proſequantur.
I5. Aquam in manibus Abbas hoſpitibus
det:
16. Pedes hoſpitibus e omnibus tam Ab-
Ale bas, quàm cuncte Congregatio lavet. .V
6% 17. Quibus lotis hunc verſum dicant: ſul-
eleh cepimus Deus miſericordiam tuam in medio templi
ee tvi. 18.

6. 3. G .
lertin ſive diſcedenti-

—

Cap. LIII. De hoſpitibus.
I9. Pauperum, & peregrinorum maximè
fſuſceptioni cura ſollicire exhibeatur: quia
in ipſis magis Chriſtus ſuſcipitur.
19. Nam divitum terror ipſe ſibi exigit
honorem.
20. Coquina Abbatis, & hoſpitum ſuper
ſe ſit, ut incertis horis ſupervenientes hoſpi-
tes, qui nunquam deſunt monaſterio, non
ginquietent Fratres.
20. In quam b coquinam ad annum inz-
grediantur duo Fratres, qui ipſum officium
bene impleant; .
22. Quibus ut indigent, ſolatia adminiſ-
trentur, ut abſque murmuratione i ſerviant;
23. Et iterum quando occupationem mi-
norem habent, exeant ubi eis imperatur in
m opera. Et non ſolùm in ipfis 1 ſed & in
omnibus officiis monaſterii iſta ſit conſide-
ratio:
24. Ut quando indigent, ſolatia accomo-
dentur eis: & iterum, quando vacant, obe-
diant imperatis.
25. Item & cellam hoſpitum habeat aſſig-

94

natam Frater, cujus animam timor Dei poſ-.

ſidet:
26. Ubi ſint o lecti ſtrati ſufficienter, & de-
mus Dei à ſapientibus , ſapienter 4 admini-
ſtretur,
27. Hoſpitibus autem, cui non præcipi-
tur, nullatenus ſocietur: neque colloquatur:
28. Sed ſi obviaverit, aut viderit, ſalutatis
humiliter, ute dictum eſt, & petita benedic-
tione pertranſeat; 29. Di·

49,
Ppie,
1Plor.
m. (0)
Pnu,
etoru,
e (a
ſlae
Meit i
lin ge
Lirimus,

—

Kede

Um
Urib
Nee⸗
un
ei
4
dl⸗
4
nece
dol
1.
Me
A
i⸗

,

but,
Immmnle
etut:

e bbi e

Dtunſ
enten he⸗
kterio,n

anIN
mmofi

ti di
Heiſenit
gtiogen!
mpenn
lnlel
ſt oo

inaun
icnd

nber!
norl
Atenl

Cip. LV. De Veſtiario. 9
29. Dicens non licere nbi col'oqui cum
hofpite.
4 Flor. ipſa b Oxon. Conc. deeſi in terra. al. in ter-
ram. c Oxon. quem. d alii conſuetuainem. e Conc. deeſt
emnibus. Caſſ- Hild. Dion. Andr. Hadr. Boher. ſuſ-
ceptionimn cuya. Narb. Hæften. ſisſceptionis cura-
Narb. Caſſ. Flor. non inqitetentur. b Oxon. Flor. in
ua coιi/‧w†1 OXοa. ſint. Narb. quod imperatur. alii
ubi eis imperatum ſuerit. alii utt eis impeyatur. m
alii in opere. n ipſis, ſed Oα omnithzus. o alii Led 1 i⸗k.
P Flor. Caſſ. & ſapien! er. 9 Sabin «diſßicetur. y alii ut

d iximus.
H CAPUT LIV.
Si debeat Monachus litteras vel aliquid ſuſci-
pere.
1. N Ullatenus liceat Monacho a nec à pa-
rentibus ſuis, nec à quoquam homi-
num, nec ſibi invicem litteras culogias, vel
quælibet munuſcula⸗ accipere, aut dare ſine
Præcepto Abbatis .
2. Quod ſi etiam à parentibus ſuis ei quic-
quam directum fuerit, non præſumat ſuſci.
pere illud, niſi priùs indicatum fuerit Abbati.
3· Qo ſi juſſerit ſuſcipi in Abbatis ſit po-
teſtate, cui illud jubeat dari.]
4. Et non contriſterur Frater, cui fortè di-
rectum ꝗfuerat; ut non detur occaſio e dia-
bolo.
5. Qui autem aliter præſumpfſcrit; diſci-

plinæ regulari ſubjaceast.

4 Lyr. deeſt nec à bPaentibus. Hild. ſaſcipere. 6*
alii dare. Aal. fuerit. e& al. maliog no. SM

CAPIIT IVvV.
De aveſtiario, & calciariò Fratrum.
E . veſt

36 Cap. LV. De Veſtiario.
1. V Eſtimenta Fratribus ſecunduùm loco-
rum qualitatem, ubi habitant, ve
arum temperiem, dentur:

2. Quia in frigidis regionibus ampliu; in.

digetur, in calidis verò minùs.
3. Hæc ergo conſideratio penes Abbatè eſt.

4. Nos tamen mediocribus locis ſufficere

credimus? Monachis, per ſingulos cucul:
lam, & tunicam:
5. Cucullam in hyeme villoſam, in æſta-
te puram, aut vetuſtam; & ſcapulare prop-
ter opera:

6. Indumenta pedum, pedules, & caligas.

7. De quarum rerum omnium colore,
aut groſſitudine non cauſentur Monachi:
8. Sed quales inveniri poſſunt in provin⸗
cia, quàâ dq degunt: aut quod viliùs compa-
rari poſſit.
9. Abbas autem de menſura provideat, ut
non ſint curta ipſa veſtimenta utentibus ca,
ſed menſurata.
10. Accipientes nova, vetera ſemper red-
dant in præſenti reponenda in veſtiario
propter pauperes. V .
II. Sufficit enim Monacho duas tunicas,
& duas cucullas habere propter noctes,
propter lavare ipſas res:
12. Jam quod ſupra fuerit, ſuperfluum
eſt, amputari debet.

13. Et pedules, & quodcunque eſt vetus

reddant, dum accipiunt novum.

Eeelk⸗
ibkien
Uſch⸗
or⸗

Uid

Ue

14. Femoralia hi, qui in Via diriguntue, 1

im boo⸗
ltant,

hn

bbati
lſke⸗
ozcle

5.

e N

Ac
co
nhi
Not
coN

ſihen
atbu

Cap. LV. De Veſtiario. 97
de veſtiario accipiant; quæ frevertentes lo-
ta ibi reſt tuant. Z
15. Et cucullæ, & tunicæ ſint aliquantò à
ſolito, quas habent, modicè meliores:
16. Quas exeuntes in via accipiant de
veſtiario, & revertentes reſtituant.
17. Stramenta autem lectorum ſufficiant
marta, ſagum, g lena, & capitale.
18. Quæ tamen lecta frequenter ab Ab-
bate ſcrutanda ſunt propter opus peculiare,
ne inveniatur,
19. Et ſi cui inventum fuerit, quod ab Ab-
bate non accepit, graviſſimæ diſciplinæ ſub-
jacear.
20. Et ut hoc vitium h peculiare radicitus
amputetur, “
21. Dentur ab Abbate omnia, quæ ſunt
neceſſaria; id eſt cuculla, tunica, pedules,
caligæ, bracilei cultellus, graphium, acus,
mappula, tabulæ,
22. Ut omnis auferatur neceſſitatis excu-
ſatio.
23. A quo tamen Abbate ſemper conſi-
deretur illa ſententia Adtuum Apoſtolorum:
24. Qulia dabatur ſingulis, prout cuique opus erat.
255. Ita ergo & Abbas conſideret infirmi-
tates indigentium, non malam voluntatem
invidentium.
46. In omnibus autem judiciis ſuis Dei re-
tributionem cogitet. YM
« Flor. de veſtiario, & calciatorio. Caſſ. Conc. cum
aliis quibusdam de veſtiariis, & calciariis. aliis deeſt
AMonachis. & Sabin. vedloſam. dalii qua habitant. aliis in
j X:2 gua

98 Cap. LVI. De menſa Abbatiis. (.
qua habitant. e Caſſ. deeſt eſt. f. Oxon. Flor. & quid. X
mſſ qui revertentes. g Oxon. lina h Conc. Hild. Flor. „
Sabin. Dunſt. Guido, edit. Paris. eculiaris. i al. cultel-

Iume l Oxon. mala voluntate.

CAPUTLVI. pl
De mensà Abbatis. den
1. MEnſa Abbatis cum hoſpitibus, & pe- *
regrinis ſit ſemper.

2. Quotiens autem minùs ſunt hoſpites, ajf
quos vult de Fratribus vocare, in ipſius ſit .
poteſtate. . uur
3. Seniores a tamen unum, aut duos ſem⸗
per cum Fratribus c dimittendum procuret
propter diſciplinam. I
„ Hild. Seniorem. b Conc deeſt cum Fratribus. c al. Ai- le
mittendos. Sed in Cod. Oxon. hæc periodus ita legitut:
Senior tamen unus, aut duo ſemper eum Fratribus di-
mittendi. Similiter in Concord. Vindocin. præter prie⸗ Dee
mum verbum ſeniores.

CAPUT LVII.
De Artificibus Monaſterii. ln

1. ARtifces hſi ſunt in monaſteriò, cum ſe
omni humilitate faciant ipſas artes:
ſi permiſerit Abba:::r
2. Quéôd ſi aliquis cxX eis a extollitur pro ,
ſcientiâ artis ſuæ, eò quòd videatur aliquid ſg
conferre monaſteriio,z
3. Hic talis evellatur ab ipſa arte, & ge
nuo per eam non tranſeat, niſi fortè humi

liato ei iterum Abbas jubeat. “
4. Siquid verò ex operibus artificum ve
nundandum eſt, videant ipfſi, per quorum
manus tranſigenda ſunt. 1. Ne]

.

4

r

Nti

N
INN
idl

thoft
nihiu.

tMekt

mnglo

Cap. L VIII. De ſuſcipiendis Fratribus. 99
5. Ne aliquam frandem monaſterio fa-
cere præſumant.
6. Memorentur ſemper Ananiæ,& Saphi-

ræ, ne fortéè mortem, quam illi in corpore

pertulerunt, hanc iſti, vel omnes, qui ali-
quam fraudem de rebus monaſterii fecerint,
in anima patiantur.

7. In ipſis autem pretiis, non c ſubripiat

avaritiæ malum:

8. Sed ſemper aliquantulùm vilius detur,
quam ab aliis ſæcularibus 1 datur;
9. Ut in omnibus glorificetur Deus.
« Hild. extollatur. b. Oxon. egrediatur. Caſſ. cum
Flor. & aliis quibusdam erigatur. al. ejzeiatur. & Hild.

6ul Jubrepat. A. al. dari poteſt. alis deeſt.

lil
Pydrhe.

i

— QAPUI TLVIII.
De diſciplinãâ ſuſcipiendorum Fratrum.
I. NUUer veniens quis ad a converſio-

. nem, non ei facilis tribuatur ingreſ-
us:

2. Sed ſicut ait Apoſtolus: Probate ſpiritus

dd N ex Deo ſunt.

aud

e,
e
fom

3. Ergo ſi veniens perſeveraverit pulſans,
4. Et illatas ſibi injurias, & difficultatem
ingreſsds poſt quatuor, aut quinque dics vi-
ſus fuerit patienter portare, & perſistere c pe-
titioni ſuæ, annuatur ei ingreflus;
5. Et ſit in cella hoſpitum paucis die-
6. Poſtea autem ſit in cella N ovitiorum,
ubi meditetur, & manducet, & dormiat.

7. Et ſenior ei talis deputetur, qui aptus

—.

–

100 Cap. LVIII. De ſuſcipiendis Fratribus.
ſit ad lucrandas animas:
9. Qui ſuper eum omnino curiosè inten-
dat, & ſollicitus ſit, ſi re vera Deum quæ.
rit, ſi ſollicitus eſt ad Opus Dei, ad obedien-
tiam, ad opprobria.
9. Prædicentur ei omnia dura, & aſpe-
ra, per quæ itur ad Deum.
1Lo. Si promiſerit à de ſtabilitatis ſuæ per-
ſeverantia, poſt duorum menſium circulum
legatur ei hæc regula per ordinem, & dica-
tur ei: .
II. Ecce lex, ſub qua militare vis: ſi po-
tes e obſervare, ingredere; ſi verò non po
tes, liber diſcede,
12. Si adhuc ſteterit, tunc ducatur in ſu⸗
pradictam cellam Novitiorum: & iterum
probetur in omni patientia.
13. Et poſt ſex menſium ſcircuĩtum legatur
ci regula, ut ſciat, ad quod ingreditur.
14. Et ſi adhuc ſtat, poſt quatuor men-
ſes iterum relegatur ei eadem regula.
15. Et ſi habità ſecum deliberatione pro-

i.
mon
KNicon
Cenrii.
19,0
10.
ſetim
II.
fonen
dir
“
i.
40 1o
n
.
No
16
bi
e.

miſerit ſe omnia cuſtodire, & cuncta ſibi im-
perata ſervare;
16. Tunc ſuſcipiatur in congregatione,
fſciens g lege regulæ conſtitutum, quòd ei
ex illa die non liceat de monaſterio egredi.

—

17. Nec collum excutere de ſubjugo regu-
Ix, quam ſub tam moroſa deliberatione li-
cuit aut excuſare, aut ſuſcipere.

18. Suſcipiendus autem in Oratorio co-

atnboe

„.
lotelne
euin

dobete
„A

nsluer
ncre

il
Hbor

gn t
Kitend

nlern
lun
or

Cap. LVIII. De ſuſcipiendis Fratribus. 10 r
ram omnibus promittat h de ſtabilitate ſua,
& i converſione morum ſuorum, & l obe-
dientià.
19. Coràm Deo, & Sanctis ejus.
20. Ut ſi aliquando aliter fecerit, ab m eo
ſe damnandum ſciat, quem irridet.
21. De qua promiilione ſua faciat peti-
tionem ad nomen Sanctorum, quorum re-

liquiæ ibi ſunt, & Abbatis n præſentis.

22., Quam petitionem manu ſua ſcribat:
23. Aut certè ſi non ſcit litteras, alter ab
eo rogatus ſcribat:
24. Et ille Novitius ſignum faciat, & ma-
nu ſua eam ſuper altare ponat.
25. Quam, dum poſuerit, incipiat ipſe
Novitius hunc verſum:
26 Suſcipe me Domine ſecundum eloquium tuum,
& vipam; & non confundas me ab exſpectatione
mea. D
27. Quem verſum omnis Congregatio
tertiò reſpondeat, adjungentes, Gloria Patri.
28, Tunc ille Frater Novitius proſterna-
tur ſingulorum pedibus, ut orent pro eò:
29. Et jam ex illa die oin Congregatione
reputetur.
30. Res, ſi quas habet, aut eroget priùs
pauperibus,
31. Aut factà ſolemniter donatione con-
ferat monaſterio, nihil ſibi reſervans ex om-
nibus;
32. Quippe qui ex illo die nec proprüi

corporis poteſtatem ſe habiturum ſciat.

4 33 Mox

33. Mox ergo in Oratoriô exuatur rebus

ropris, quibus veſtitus eſt, & induatur re-

us monaſterii.
34. Illa autem veſtimenta, quibus exutus
eſt, reponantur in veſtiariò conſervanda,
35. Ut ſi aliquando , ſuadente diabolo

102 Cap. LVIII. De ſuſcipiendis Fratribus.

conſenſerit, ut egrediatur de monaſteriò,
quod abſit, tunc exutus rebus monaſterii,
projiciatur. S
36 Illam tamen petitionem ejus, quam de-
ſuper altare Abbas tulit, non recipiat:
37. Sed in monaſterio reſervetur.
a. alii converjatieonem. b Hild. dificultates. c Narb.
in petitione ſua. d al. de ſtabilitate ſudâ perſe verantiam.
Sab. ſtabilitatis ſuæ perſeverantiam. Narb Deo Rabilita-
tis ſuæ perſeverantiam. e alii. ſervare. f circulum. g
Oxon. ſciens ſe ſubh' lege Regulæ conſtitutum. Hild. cum
quibusdam ſciens ſe lege Regulæ conſtitutum. Caſſ. ſci-
ens ſe jam Kegulæ conſtitutum. Menardus exiſtimat le-
gendum, ſciens lege Regulæ conſtitutum. Sabin ſciens
ſe lege Regulæ ſubditzm Narb. ſciens ſè in legem Regu-
æ conſtitutum. h Sabin. tabilitatem ſuam. 7 Hild. con-
verſionem.! Hild. Flor. obedientiam m Oxon. cum qui-
busdam à Deo,n Oxon. Abbate præſente. o al. hora
Flor. & Lyr. Gaadenti.

CAPUT LIX.

De fliis nobilium, vel pauperum, qui

offeruntur.

J. Olauis fortè de b nobilibus offert filium
O ſuum Deo in monaſteriô,
2. Et ipſe puer c minori ætate eſt, parentes

40
fone⸗
..
num,
guid.
6.
tetio
1.
Dad
9
ſuc
ſi
Peri
Ci

cejus faciant petitionem, quam ſupra diximus.

3. Et cum oblatione ipſam petitionem,

Fralrbre
Ator tee
doarune

bußenu
Nall
e cide
onſen
onat

guunt
!
R
1,, eN.
nurut
ufin
Cra
.EN
Elint)
II
1 CUn

19

,
i⸗

ens
ee
olen

4

4

Cap. LX. De nobilib. & pauperibus. 10
& manum pueri involvant in pallâ altaris,
& ſic eum offerant.
4. De rebus autem ſuis aut in præſenti peti⸗
tione promittant ſub jurejurandòô,
5. Quia nunquam per ꝗà ſuffectam perſo-
nam, nec quolibet modô ei aliquando ali-
quid dent, aut tribuant occaſionem habendi.
6. Vel certè ſi hoc facere noluerint ‚& ali⸗

quid offerre volunt in eleemoſynam monaſ-

terio pro mercede ſua;
7· Faciant ex rebus quas dare volunt, mo-

naſteriò donationem,

8. Reſervatò ſibi, ſi ita voluerint e uſu-
fructuariô.
9. Atque omnia obſtruantur/ut nulla ſuſ-
picio remaneat puero, per quam deceptus
perire poſſit,
IO. Quod abſit, quod experimenté didi-
cimus.
II. Similiter & pauperiores faciant,
„I2. Qui verò cx toto nihil habent, ſim-
pliciter petitionem faciant,
13. Et cum oblatione offerant filium ſuum
O coràm teſtibus.

4 al. quomodo. Flor. nolilium. c Hild. Flor. cum qui-

busdam minor. d Oxon. ſubjectam. recentiores ſuſ-
Pettam. e Oxon. aſum fruſluum. Flor. uſum fructum.

alii. uſu fructu Narb. Fruct e uſus. † Oxon. Cuncord. &
Bern. Caſſ. obſervantur. deeſt in Flor. & Hadr. coram
teſtibus. .

₰„

104 Cap. LX. De Sacerdotibus ſuſcipiend.
CAPUTILX.
De Sacerdotibus, qui fortè voluerint in
monaſteriò habitare.
1. El! quis de Ordine Sacerdotum in mo-
naſteriò ſe ſuſcipi rogaverit, non qui-
dem ei citiùs aſſentiatur:
2. Tamen ſi omnino perſtiterit in hac lot.
plicatione, ſciat ſe omnem regulæ diſcip
nam ſervaturum.

3. Nec aliquid ei relaxabitur, ut ſit, ſicut

ſcriptum eſt:
4. Amice ad quid veniſti?
5. Concedatur ei tamen poſt Abbatem
ſtare, & benedicere, aut Miſſas tenere.
6. Si tamen juſſerit ei Abbas: ſin alas nul-
latenus a aliqua præſumat,
7. Sciens ſe diſciplinæ regulari ſubditum,
& magis humilitatis exempla omnibus det.
8. E ſi forte ordinationis, aut alicujus rei
cauſa fuerit in monaſteriò, illum locum at-
tendat, quando ingreſſus eſt in monaste-
rium.

9. Non illum, qui ei pro reverentiâ Sacer-

dotii conceſſus eſt.
10. Clericorum autem ? ſiquis eodem
deſideriò monaſterio ſociari voluerit, locò
mediocri collocetur.

—
=2£W

II. Et ipſe tamen, ſi promittit de obſerva-

tione regulæ, vel «proprià ſtabilitate.
« deeſt ahiqua apud Hild. quidam mſſ. reliqua in plu⸗
ral efferunt ſiqui &c. e Flor. propriam ſtabilitatem.

. Ca.

chien

lenri

nim
on

Abhre
A.
Aluun

ſbcte

busl

cvſut
Count

obK

il
at

i

Obe
le⸗

ℳ

gui/

1

Cap. LXI De peregrinis Monachis. 10 5½
CAPUT IXI.
De Monachis peregrinis, qualiter
ſuſcipiantur.
1. Elquis Monachus peregrinus de longin-
quis pro vinciis ſupervenerit, ſi pro hoſ-

pite voluerit habitare in monaſteriò,

2. Et contentus fuerit conſuetudine loci,
quam invenerit;
3. Et non fortè ſuperfluitate ſua perturbat
monaſterium,
4. Sed ſimpliciter contentus eſt, quod in-
venerit, ſuſcipiatur quanto tempore cupit.
. Si qua ſanè rationabiliter, & cum hu-
militate charitatis reprehendit, aut oſtendit;
6. Tractet Abbas prudenter, ne fortè eum
pro hoc ipſo Dominus direxerit.
7. Si verò poſtea voluerit ſtabilitatem
ſuam firmare: non renuatur ei talis volun-
tas:

S8. Et maximè quia tempore hoſpitalitatis
potuit ejus vita dignoſci.
9. Quod ſi ſuperfluus, aut a vitioſus inven-
tus fuerit tempore hoſpitalitatis,
10. Non ſolùm non debet ſociari corpori
monaſterii; verùm etiam dicatur ei honeſtéè,

ut diſcedar: ne ejus miſeriâ etiam alii vi-

tientur.

11. Quòd ſi non fuerit talis, qui mereatur
projici, non ſoluùm ſi pctierit, ſuſcipiatur
Congregationi ſociandus;
12. Verùm etiam ſuadeatur, ut ſtet, ut cjus
exemplo alii erudiantur: E 6 13.

106 Cap. LXII. De Sacerdotibus Monaſt.
13. Quja in omni loco uni Domino ſer⸗
vitur, & uni Regi militatur.

14. Quem etiam ſi talem eſſe perſpexerit ein

Abbas, ſiceat eum in ſuperiore c aliquantu-
lum conſtituere loco.
15. Non ſolum autem Monachum, ſed
etiam de ſupraſcriptis gradibus Sacerdotum,
Vel clericorum ſtabilire poteſt Abbas in maj-
ori. quàm ꝗ ingreditur loco, ſi eorum talem
perſpexerit eſſe vitam.
16. Caveat autem Abbas, ne aliquando

de alio noto monaſterio Monachum ad ha-

bitandum ſuſcipiat ſine conſenſu Abbatis
ejus, aut litteris commendatitiis:
17. Quia ſcriptum eſt; quod tibi non vis fe-
ri, alteri e non ſeceris.
a deeſt In Concord. aut vitioſuas b miſeri vitib. c alie
. quantum. d alii in grediuntur. e alii alio. —
CAPUIE LXII.‚.
De Sacerdotibus monaſteri.
. 1. G quis Abbas ſibi Presbyterum, vela
29 Diaconum ordinari petierit.
2. De ſuis eligat, qui dignus ſit Sacerdotio
3. Ordinatus autem caveat elationem,
aut ſuperbiam.
4. Nec quidquam præſumat, niſi quod ei
ab Abbate præcipitur, l

5. Sciens ſe multd magis diſciplinæ regu-
6. Nec occaſione Sacerdoti obliviſcatur

lari ſubditum.

R

regulæ obedientiam, & diſciplinam, ſed ma-
gis, ac magis in Deum proſiciat.

Mong

oinet

petfre

Agun

hun
cethn.
huihn
tun

Cap. LXIII. De ordine Congreg. 107.
7. Locum verô illum ſeinper attendat,
quo ingreſſus eſt c in monaſterio: præter of-

ncium daltaris,

8. Et ſi fortè electio Congregationis, &
voluntas Abbatis pro vitæ merito eum pro-
movere voluerit.
9. Qui tamen regulam à Decanis, velPræ-
poſitis conſtitutam ſibi e ſervare ſcĩat. 4
10. Quòd ſi aliter præſumpſerit, non Sa-

cerdos, ſed frebellio judicetur:

I1. Et g ſæpe admonitus ſi non correxerit,

etiam Epiſcopus adhibeatur in teſtimonium.

12. Quòd ſi nec ſic emendaverit, clareſcen-
tibus culpis projiciatur de monaſterio.
13. Si tamen talis fuerit ejus contumacia,
ut ſubdi, aut obedire Regulæ nolit.
4 alii diaconem b Flor. ſubdendum. c alii in monaſte-
rium. d Narb. Sacerdotis. e alii ſervari, editi ſervan-
dam. Oxon. cum editis rebellis. g Narb. qcun æye.
CAPuI. LXIII.
De ordine Congregationis.
1 ORdnc: ſuos in monaeſterio ita conſer-
vent, ut converſionis tempus & vitæ
meritum diſcernit, ütque Abbas conſtitue-
rit, *
2. Qui Abbas non conturbet gregem ſibi
commiſſum, anec quaſi libera utens poteſta-
te, injuſtè diſponat aliquid:
3 Sed cogitet ſemper, quia de omnibus
judiciis, & operibus ſuis redditurus eſt Deo
rationem. MUMD
4. Ergo ſecundum ordines, quos conſti-
E H tuerit,

103 Cap. LI XIII, De ordine Congreg.
tuerit, vel quos habuerint ipfi Fratres, ſic ac- uyl
cedant ad pacem, ad communionem, ad ain
Plalmum imponendum, in choro ſtandum. 8
6. Et in omnibus omnino locis ætas non gejl

C.

e diſcernat ordines, nec præjudicet, .
6. Quia Samuel, & Daniel pueri presby- ine
teros judicaverunt. “

7. Ergo exceptis his, quos, ut diximus, al-. zan
tiori conſilio Abbas prætulerit, vel degrada- 1
verit certis ex cauſis, reliqui omnes, ut con- agi
Vertuntur, ita ſint: “”DRDU ſd
3. LIt verbi gratiâ, qui ſecundàâ horà diei
venerit in monaſterium, juniorem ſe nove- e
rit illo eſſe, qui primâà horà venit diei, cujus: n
libet ætatis, aut dignitatis ſit: Nl
9. Pueris per omnia ab omnibuzs diſciplina
e conſervatà, n
10. Juniores igitur priores ſuos honorent: g,
1I. Priores juniores ſuos diligant. .61
12. In ipſa appellatione nominum, nulli
liceat alium puro nomine app ellare;
13. Sed priores juniores ſuos Fratrum no-
mine: 1
14. Juniores autem priores ſuos Nonnos
vocent: quod intelligitur paterna reveren.
tia.
. 15. Abbas autem, quia vices Chriſtif a-⸗
gere creditur, Domnus, & Abbas vocetur,
non ſua aſſumptione, ſed honore, & amore

Chriſti, ””UVMVq
16. Ipſe autem cogitet, & ſic ſe exhibeat,
ut dignus ſit tali honore. L

.

mep,
lentet
Nemn
ſauc
Elat

4. Quod ſi etiam omnis Congregatio

Cap. LXIV. De ordinando Abbate. 109
17. Ubicunque autem ſibi obviant Fra-

tres, junior à priore benedictionem petat.

18. Tranſeunte majore, minor furgat, &

det ei locum ſedendi.

19. Nec præſumat junior conſedere, niſi
ei præcipiat ſenior ſuus.
20. Ut fiat, quod ſcriptum eſt: bonore in-
vicem præyenientes.
21. Pueri, parvi, vel adoleſcentes in ora-
torio, vel ad menſas cum diſciplina ordines
ſuos conſequantur.
22. Foris autem g vel ubi ubi cuſtodiam
habeant, & diſciplinam, uſque dum ad intel-
ligibilem ætatem perveniant. R
a Hild. ne quaſt. b deeſt in Concor. ad communie=⸗
nem. c alii diſcernatur in ordine, d alii alié́. alii ilus.
e alii ſervetur, alii teneatur. alii exhibeatur. † Oxon.
agit. g Conc. Hild. vel ubi, & ubi. alii ubi nbi omiſſo
vel. Narb. ubique hanc.

CAPUT LXIV.
De ordinando Abbate.

1.N Abbatis ordinatione illa ſemper con-
ſideretur ratio, ut hic conſtituatur,
quem ſibi omnis a concors congregatio ſe-
cundùm timorem Dei.
2. Sive etiam pars, quamvis parva Con-
gregationis, ſaniori; conſilio elegerit.
3Vitæ autem merito, & ſapientiæ doctri-
nà eligatur, qui ordinzndus eſt, etiamſi ulti-
mus fuerit in ordine Congregationis.

Vitiis

110 Cap. LXIV. De ordinando Abbate.
Vitiis ſuis, quod quidem abſit, conſentientem
perſonam pari conſilio c elegerit,
5. Et vitia ipſa aliquatenus in notitia Epiſ-
copi, ad cujus diœceſin pertinet Locus ipſe,
vel d Abbatibus, aut vicinis Chriſtianis cla-
rucrint;
6. Prohibeant pravorum prævalere con-
ſenſum, ſed domui Dei dignum conſtituant
diſpenſatorem:
7. Scientes pro hoc ſe recepturos merce-
dem bonam, ſi illud caſtè, & zelo Dei faci-
S8. Sicut è diverſo peccatum, negligant.
9. Ordinatus autem Abbas cogitet ſem-
per, quale onus ſuſcepit,
10. Et cui redditurus eſt rationem villica-
tionis ſuæ.
11. Sciatque ſibi oportere prodeſſe magis,
quam præcſſe.
12. Oportet ergo eum eſſe doctum lege
divinà, ut e ſciat, & ſit, unde proferat nova,
& vertera. L
13. Caſtum, ſobrium, miſericordem,
ſemper/ſuperexaltet miſericordiam judicio,
ut idem ipſe conſequatur.
14. Oderit vitia, diligat Fratres.
15. In ipſa autem correptione prudenter
agat, & ne quid nimis: .
16. Ne, dum nimis cupit eradicare ærugi-
nem, frangatur vas:

17. Suamque fragilitatem ſemper ſuſpee⸗
18.

tus ſit,

E
1,.
honce
19.
Uorit
leen⸗
ſau
10,
l
ſtrin
Koin
eleet
1
conl
Eeon
.
Nere
ce
7

oAbbie
hegtienet

.
ottuk

Locuf
Uiaont

Heſered
conie

roöltt
0De

err

n
Kene

Eunk

Cap. LXIV. De ordinando Abbate. 111
I8. Memineritque calamum quaſſatum
non conterendum.
19. In quibus non dicimus, ut permittat
nutriri vitia, ſed prudenter, & cum charita-
te ea amputet, ut viderit cuique expedire.
ſicut jam diximus;
20. Et ſtudeat plus amari, quàm timeri.
21. Non ſit turbulentus, & g anxius, non
ſit nimius h & obſtinatus; non ſit zelotypus,
& nimis ſuſpicioſus; quia nunquam i requi-
eſcet.
22. In ipſis imperiis ſuis ſit providus, &
conſideratus, ſive ſecundum Deum, ſive
ſecundùm ſæculum ſint. L
23. Opera, quæ injungit, diſcernat, & tem-
peret, cogitans diſcretionem ſancti Jacob,
dicentis:
24. Si greges meos plus in ambulando ſecero la-
borare, morientur cuncti una die.
25. Hæc ergo, aliaque! teſtimonia diſcre-
tionis matris virtutum ſumens, ſic omnia
temperet.
26. Ut ſit, quod & fortes cupiant, & in-
firmi non refugiant.
27. Et præcipue, ut præſentem regulam
in omnibus n conſervet;
28. Ut dum bene miniſtraverit, audiat à
Domino, quod ſervus bonus, qui erogavit

triticum conſervis ſuis in tempore ſuo;

29. Amen dico vobis, ait: ſuper omnia bona ſua
conſtituet eum.
a Narb.

112 Cap. LXV. De Præpoſito monaſterũ.
« Narb. cum duobus aliis miſ. & quatuor editis co-
hors Congregationis. Lyr. conſors. 6 Narb. Seniori. e
alii elegerint. dal i ad Abhates, aut vicinos Chriftia-
nos. e alii ut ſciat unde. f alii miſericordia judicio. alii
miſericordia judicium. g anioſus. h alii mimus nec
nimius. Caſl. Flor. Conc. cum quibusdam mſl. re-
quieſcit. Narb. re quieſceret. INarb. aliqua. m Narb.
ut & fortibus ſit, quod cupiant. n alii conſervent.
API LXyVY.
De Præpoſito monaſterii.
1. S pius quidem a contingit, ut per ordi-
nationem Præpoſiti ſcandala gravia in
monaſteriis oriantur.
2. Dum ſint aliqui maligno ſpiritu ſuper-
biæ inflati, & æſtimantes ſe ſecundos Abba-
tes eſſe. .
3. Aſſumentes ſibi tyrannidem ſcandala
nutriunt, & diſſenſiones in Congregatione
faciunt, .
4. Et maximè in illis locis, ubi ab eodem
Sacerdote, vel ab eisdem Abbatibus, qui
Abbatem ordinant, ab ipſis etiam & Præpo-
ſitus ordinatur.
5. Quòd quàm ſit abſurdum, facilè adver-

titur: quia ab ipſo initio ordinationis mate-

ria ei datur ſuperbiendi,

6. Dum ei ſuggeritur à cogitationibus

ſuis, exutum eum eſſe à poteſtate Abbatis
ſui: quia ab ipſis eſt ordinatus, à quibus
Abbas.
7. Hinc ſuſcitantur invidiæ, rixæ, detrac-
tiones, æmulationes, diſſenſiones, exordina-
tiones.

4

8. Et

(nl

ube⸗
lelee

et
umtbu

10,0

ahie

Gor

i.

Noye
An
Niſen
ln.
We
Ule

vomntei
lor ebn
Ib. Nnint
or C
. llien 4
1 minun
8Camal1
N
Nngg
ll
therct
1glnn
ilve
aA

nut
rettic
beool
A

Eenr
I
1ict
n

Gens

4

Cap. LXV. De Præpoſito monaſteri. 113
8. Et « dum contraria ſibid invicem Ab-
bas, Præpoſitusque ſentiunt, & ipſorum ne-
ceſſe eſt ſub e diſſenſione animas periclitari;
9. Et ii, qui ſub ipſis ſunt, dum adulantur
partibus, eunt in perditionem,
10. Cujus periculi malum illos reſpicit in
capite, qui talibus ſin ordinatione fecerunt g
auctores. R
II. Ideòque nos b prævidemus expedire
propter pacis charitatisque cuſtodiam, in
Abbatis pendere arbitrio ordinationem mo-
naſterii ſui.
12. Et ſi poteſt fieri per Decanos ordine-
tur, ut antea diſpoſuimus, omnis utilitas mo-
naſterii, prout Abbas diſpoſuerit:
13. Redum pluribus committitur, unus
non ſuperbiat.
14. Quèd ſi autem locus expetit, aut
Congregatio petierit, rationabiliter cum
humilitate,
I5. Et quemcunque elegerit Abbas cum
conſilio fratrum timentium Deum, ordinet
ipſe ſibi Præpoſitum.
16. Qui tamen Præpoſitus illa agat cum
reverentia, quæ ab Abbate ſuo ei injuncta
fuerint, nihil contra Abbatis voluntatem, aut
ordinationem faciens:
17. Quia quantum prælatus eſt cæteris,
ita i eum oportet ſollicitiùs obſervare præ-
cepta Regulæ.
18 Qu Præpoſitus ſi repertus fuerit vitio-
fus, aut elatione deceptus m ſuperbiæ, aut
con-

114 Cap. LXVI. De Oſtiario.

contemptor Sanctæ Regulæ fuaerit compro-

batus, admoneatur verbis uſque quater;
19. Si non emendaverit, adhibeatur ei
correctio diſciplinæ regularis.
20 Quòôd ſi neque ſic correxerit, tunc de-
jiciatur de ordine Præpoſituræ;
21. Et alius, qui dignus eſt, in loco ejus
fubrogetur.
22. Quòd ſi, & poſtea in Congregatione
quietus, & obediens non fuerit, etiam de
monaſterio n expellatur.
23. Cogitet tamen Abbas ſe de omnibu
judiciis ſuis Deo o reddere rationem.
24. Ne tortè invidiæ, aut zeli flamma urat
animam.
a Oxon. & Flor. contigit. Caſin. Flor. Conc. quia
ab ipfis es & tu ordinatus. c Caſſ. Hild. Conch. ut dum.
a aliio deeſt invicem. e Conc. Flor. hanc diſſenſionem.
fCaſſ. talilus inordinationibus. & alii allores. alii
rævidimus. alii vidimus., alii videmus. 2 Caſſ in tan-
tum. Hild. tantum.! Oxon. Hild Guid. ſollicité, m
alii ſaperbire. n Oxon. Caſſ. pellatur. &Oxon. reddi-
turum.
CAPUT LXVI.
De Oſtiario Monaſterii.
1. A D portam monaſterii ponatur ſenex
ſapiens, qui ſciat accipere reſponſum,
& reddere: cujus maturitas eum non ſinat
vagari.
2. Qui portarius cellam debet habere jux-
ta portaml;

3. Ut venientes ſemper præſentem inve-

niant, à quo reſponſum accipiant.
. 4. Et

E
Genay
lellen
. Ee
leddat
Charit

6,0

lemtr
.
ebet
arr.
Aes
tur,

ſtconen
U

nibeneut

bturt
looot

etlinnt

Onnke
n
nmuG

Cone
h 4. ℳ
ſiſn
4. 59.
l ,1
Oii

ontet

1
N
UM

Cap. LXVI. De Oſtiario. II5

4. Et mox ut aliquis pulſaverit, aut pauper

clamaverit, Deo gratias reſpondeat, aut 5 be-

nedicat:
5. Et cum omni manſuetudine timoris Dei
reddat reſponſum feſtinanter cum fervore
Charitatis.
6. Qui portarius ſi indiget ſolatio junio-
rem iratrem accipiat.
7. Monaſterium autem, ſi poreſt fieri, ita
debet conſtrui, ut omnia neceſſaria, id eſt,
aqua, molendinum, hortus piſtrinum, vel
artes diverſæ intra Monaſterium exercean-
tur, L
8. Ut non ſit neceſſitas Monachis vagan-
di foras; quia omnino non expedit anima-
bus eorum.
2. Hanc autem Regulam ſæpius volumus

in Congregatione legi, ne quis Fratrum de

ignorantiâ ſe excuſet.
4 Oxon. Pagare. b Flor. Conc. & duo mſſ, benedic. c
deeſt in Caſſin. & Flor. biſtrinum.

CAPUT LXVII.
De Fratribus in viâ dire ctis.
1. Dlrigend Fratres in viam omnium fra-

mendent:
2. Et ſemper ad orationem ultimam Ope-

ris Dei commemoratio omnium abſentium

ſiat.
3. Revertentes autem de vià Fratres in ip-
ſo die, quò redeunt, per omnes canonicas
horas, dum expletur Opus Dei, drostran 5
016

trum, vel Abbatis a orationi ſe com-

„

116 Cap. LXVII De obedientia impoſſib.
ſolò Oratorii ab omnibus petant orationem
propter exceſſuas: .
4. Nec quid fortè ſubripuerit in vià d vi-
ſus, aut auditus malæ rei, aute otiofi ſermo-
nis.
6. Nec præſumat quisquam!/ lii referre,
quæcunque foris g monaſterium viderit, aut
audierit: quia plurima deſtru ctio eſt.
6. Qudòd ſi quis præiumplſerit, vindictæ re-
gulari ſubjaceat.
7. Similiter & qui præſumpſerit: clauſtra
monaſterii egredi, vel quocunque ire, vel
quidpiam quamvis/ parvum ſine Abbatis
juſſione m facere.
à alii. orationibus b. Oxon. loco orationis. Narb. loco
oratorii. c Oxon. nequis & c. Conc. Flor. ne qui forte
ubripuerint. Caſl. ne cui. &c. ALyr. viſu, aut auditu. 6

.„

Narb. otioſis ſerxao. † Hild.., Comp. Hæften. alis. e diti
aliis. g alii. monaſterio alii. monaſterii. h Oxon. diſere-
tio. i Flor. clauſa.! plures mſſ. parum. m Narb. addit
vindicta ſisbjaceat.
CAPIIT LXVIII.
Si Fratri impoſſibilia injungantur.
1. 8! cui Fratri aliqua ſortè gravia, aut im-
poſſibiliaa injunguntur; ſuſcipiat qui-

dem jubentis imperium cum omni manſue-

tudine, & obedientia-
2. Quèd ſi omnmo virium ſuarum men-
ſuram viderit pondus b oneris excedere;
3. Impoſſibilitatis ſuæ cauſas ei, qui ſibi
præeſt, patienter, & opportunè ſuggerat,
4. Non ſuperbiendo, aut reſiſtendo, vel
contradicendò.

5
Utnte
aU⸗
Flor /

Utin

1

U

lerid

40
ſe

M,

.

“

Nld

hrutone

1 Nel
Ollerr

ſdeiit
elt
nalet

in

NM
65
MA
Nh

uul
i
imm

eeen
1
g
miet

e ee .

Cap. LXVIII. De defenſione. 117
. Quòd ſi poſt ſuggeſtionem ſuam in ſuâ
ſententià Prioris imperium perduraverit,
6. Sciat junior ita ſibi expedire, & ex cha-

ritate confidens de adjutoriò Dei, obediat.

a Hid. injungantur b Hild. cum alio. mſſ. operis.
Flor. humeris.

CAPHT LXIX.
Ut in monaſteriò non præſumat alter alte-
rum defendere.

1. PRæcavendum 4 eſt, ne quavis occa-

ſione præſumat alter alium defendere
Monachumb in monaſteriò, aut c quaſi tueri:
2. Etiamſi qualevis d conſanguinitatis pro-

pinquitate e jungantur.

3. Nec quolibet modo id à Monachis præ-
ſumatur:
4. Quia exinde graviſſima occaſio ſcanda-
lorum oriri poteſt.
1.: Quod ſiquis hæc transgreſſus fuerit,
acrius coeëerceatur. . .
a Oxon. recavendum, b decſt in duobus mſſ. in mo-
naſterio. al. de eſt quaſi Oxon. Conc. guavis. e O-
Xon.. jungatur Boher. conjungatur.
CAbPUT LXX.
Ut non præſumat paſſim quisquam
. alium a cædere.
1. VEtetur b in monaſterio omnis præ-
. ſumprtionis occaſio.
2. Conſtituimus, ut nulli liceat quem-
quam fratrum ſuorum excommunicare,
aut cædere;
3. Niſi cui poteſtas ab Abbate data fue-
rit. 4. Pec-

118 Cap. LXX. De injurſis.
4. Peccantes autem coram omnibus ar-
guantur: ut cæteri metum habeant.
5. Infantum veròc usque ad quindecim
annorum ætates diſciplinæ diligentia ab
omnibus, & cuſtodia ſit.
6. Sed & hoc cum omni menſurà, & ra-
tione. —
„. Nam in fortiori ætate qui d. præſum-
pſerit aliquatenus ſine præcepto Abbatis, vel
in ipſis infantibus ſine diſcretione exarſerit,
diſiplinæ regulari ſubjaceat;
8. Quia ſcriptum eſt„Quid tibi non vis
„fieri, alii non feceris.
Aàa Quidam addunt aut excommunisare, b alii vite-
tur. editi ut videtur. c alii. infantitna. d. Caſſin. Flor.
præſumit.

CAPUIT LXXI.
Ut obedientes ſint ſibi invicem. .
1. Bedientix bonum non ſolùm Abbati
O exhibendum eſt ab omnibus:

Mctt
Cfeld
Ve
lucujus
oturn
Me
lerraah
le Er
otio.
90
10P
10.
lerid
1 d
Can

lunſel

2. Sed etiam ſibi invicem ita obediant

fratres, ſcientes ſe per hanc obedientiæ vi-

am ituros ad Deum.
3. Præmiſſò ergo Abbatis, aut? Præpoſi.
torum, qui ab eò conſtituuntur imperiéò, cui
enon permittimus privata imperia præpo-
ni, .

4. De cætero omnes juniores Priaribus
ſuis omni charitate, & ſolicitudine obedieant.

5. Quòd ſi quis contentioſus reperitur,
Corripiatur. .
6. Si quis autem Frater pro quavis mini
ma-

Mo-

I

f.

ut . Cap. LXXI. De obedientia. 119
„Ma caus4 ab Abbate, vel à quocunque Pri-
ore ſud corripiatur quolibet modò;
7. Vel ſi leviter ſenſerit d animum Prio-
ris cujuscumque contra ſe iratum, vel com-
motum, quamvis modicè; .
2. Mox ſine mora tamdiu proſtratus in
terra ante pedes ejus jaceat ſatisfaciens, us-
Npeei que dum benedictione ſanetur illa com-
Pkuin motio.
9. Quode ſi quis contempſerit facere, aut
„Ccorporali vindictæ ſubjaceat;
im 10. Aut ſi contumax fuerit, de monas-
teriò expellarur.

ginti
lgenin

Lii 4 al. deeſt ta: 6& Conc. ut Præpoſitorum. g al. guibus.
CGh A Caſſin. Narb. Flor. un quihusdam mſſ. animos .e ira-
toy, nel commotas e al. quod qui eontemſerit.
CAPUITLXXII.
De Zelo bonòô, quem debent habere L
Monachi. . .
:. I. Cleut eſt Zelus amaritudinis malus, qui
ld ſeparat à Deòô & ducit ad infernum:
ſeni 2. Ita eſt zelus bonus, qui ſeparat a à Vi-

tiis, & ducit ad Deum, & ad vitam æternam.
o 3. Hunc ergo zelum ferventiſſimo amore
exerceant Monachi;
4. Id eſt, ut honore ſe invicem ; præve-
niant. S
e J. Infirmitates ſuas ſive corporum, ſive
“ morum patientiſſimè tolerent:
6. Obedientiam ſibi certatim impendant.
7. Nullus, quod ſibi utile judicat, ſequa-
„ur, ſed quod magis alio. .
1A 8. Chari-

7„

—⸗

120 Cap. LXXII. De zelo bono.
8. Charitatem c fraternitatis caſto impen
dant amore; .
9. Deum timeant.
10, Abbatem ſuum ſincerà, & d humili
charitate diligant:

II. Chriſto omnino nihil præponant,
quiĩ nos pariter ad vitam æternam perducat.
à Conc. 4 vitié b Hild. prævenientes. Narb. charitate
fraternitatis caſtum impendant amorem. d Oxon. cum
tribus mſſ. humilitate diligant.
CAPUT LXXIII. .—
De a eo, quòd non omnis obſervatio juſti⸗
tiæ in hac ſit Regula conſtituta.
1. R Fgulam autem hanc deſcripſimus, ut

eam obſervantes in monaſteriis, ali;

quatenus vel honeſtatem morum, aut ini ·

tiume converſationis d nos demonſtremus
habere.
2. Cæterùm ad perfectionem converſa-
tionis e qui feſtinat, ſunt doctrinæ ſancto-

Tltute
N
Ventbr
lioni
9
leltin
Lolan
ce
10.
N
lum
Uier
14
nyken
nit/
urit
ta 1
ihee
Kon

—

rum Patrum: Y .
3. Quarum obſervatiof perducit homi-
nem ad celſitudinem perfectionis. .
4. Quæ enim pagina, aut quis ſermo di⸗
vinæ auctoritatis veteris, ac novi teſta-
menti, non eſt rectiſſima norma vitæ hu:

mane? .
F. Aut quis liber San orum Catholico-

rum bPatrum hoc non reſonat, ut recto cur-

ſn perveniamus ad Creatorem noſtrum?

eng,
in
uſ
Den
nin
n
r
I

i

taté. Nec non & collationes Patrum, & gin-
4

nſt & h vita eorum;
= „. Sed

n.
toime

1bu

Prhont
enci
Rdri

ONR

tot

te.
nn,
Alen
1,0. 1
Nte
CNN

lle
en

N

Gap. LXXIII. De juſtitia Regulæ. I ar
7. Sed & Regula S. Patris noſtri Baſilii,
quid i aliud ſunt, niſi bene viventium, &
obedientium Monachorum inſtrumenta
Virtutum?
8. Nobis autem deſidioſis, & malè vi-
Ventibus, atque negligentibns, rubor con-
fuſionis eſt. .
2. Quisquis ergo ad patriam cœleſtem
feſtinas, hanc minimam inchoationis Re-
gulam deſcriptam adjuvante Chriſto per-
fice:
10. Et tunc demum ad majora, quæ ſu-
rà commemoravimus, doctrinæ, virtu-
tumque culmina, Deo protegente perve-
nies.
4 al. deeſt de eo. &ε Oxon. in hanc obſervationem mo-
neſteri. c al. converſionis. Oxon. noſtræ demonſtres
mus haberi. e al, qui feſtinant. Jalii perducat al. per-
duxit. g Conc. deeſt Oiinſtituta, & vita eerum. h al. vi-
tas. al. vitæ i Conc. amplius. I Flor. addit Amen facien-
ti hæc vita erit aterna. Concord. cum quibusdam mſſ.
& commentatoribus facientibus hæc regna patebunt ſu-
berna, vel æterna. Quidam etiam addunt Amen. Sed
hæc clauſula deſideratur in antiquioribus Caſſinen-
ſium codicibus, eſséque additam Patet ex Hildemaro,
qui ſuo commentario hunc finem imponit: Eæplicit
Deo gratias. Amen, xplicit traditio, quam ilde-
mariss Monachus expoſuit ſuper Kegislam J. Benedicti;
&W radidit diſcipulis. Facientibus haæc regna patebunt
Jußerna amen.
Hictenus S. Pater, ut melius, & ſuavius nihil. Sine jam
ie radeum quid, ad illius tamen mentem interloqui,
ut ſimal habeas Capitis primi notas, & animi mei in te
candidam notam.
Ita vive, ut, quod legit Cadex Oxon. 4 converſatis
2 tua

122 Cap. LXXIII. De juſtitia Regul æ.
tua fit perpetua morum converſio. Non ſufficit ſemel in
anno cum ſerpentibus veterem pellem poſuiſſe. In mo-
menta induimus vitium. Si virtutis cyclade indui ſerid
cupis, ſemper erit, quod exuas. Si tibi nondum, vel ex-
perimenti, vel luminis defectu, fidem facere potes: cre-
de illis, guib didicerunt fors ſuo damnéô, ne delſit tibi
cautio, quàm citò diabolus candidæ mentis veſtem in⸗
ficere poſſit, ſi ſinamus nobis deficere curam ſemper
mundandi. Experientia magiſtra non caremus. Et
quid mirum? vias luteas terimus. Qui totam vitam
Juam d in via, qua ad patriam pergimus, expendunt,
ſepe in ſordes incidunt, diun ſordidas paludes tranſilire
nituntur. Nemo mundus à ſorde. Solus Deus mun-
ditiem conferre poteſt: ut etiam velit, Oxonienſi ob-
aud'ens voluntatibus e tuis renuntia. Neque mireris
plures à me tibi adſtrui voluntates. Tot nobis ſunt

voluntates, quot cupiditates; quas qui ſequitur, in-

fi itur. Et miſera mortalium eonditio! quo magis in-
cinntur, eò minus erubeſcunt ſe infectos. Sed def
porum omnium niſerrima converſatione meliùs eſt ſile⸗
re, quam loqui. Rogemus ergo Domuinum ut nobis
loquatur, & ut loquentem intelligamus, quoties fervulis
ſuis explicare dignabitur, quàm neceſſaria ſit cordis
mundities ad cultum S. Regulæ, & iſte cultus ad illam
nunditiem. Hic vertitur cardo rerum, principium finis
ſacræ noſtræ Monaſtices. Unde lecturus Regulam, non
tantum mundam manum, ſed magis mun dum ani-
mum apponc. Et næ feliciter efficies,

Ut in omnibus glorificetur DEUIs.

(.l

IIl

V
KR

10
I

VI

e

Se
I N)
3 e
le,hie

Capitum Regulæ Sanctiſſimi P. N.
ecit BENEDICTI.

Nekei Prologus. pag. 13. V. 2 6.-
n Cap. I. De generibus, vel vit4 Monachoram. 18. 6
Henu! II. Qualis debeat eſſe Abbas. 20, 3 1
Hen III. De adhibendis ad confilium fratribus 24. 10
IV. Qux ſint inſtrumenta bonorum operum. 25. 75
G V. De obedientia. 29. 12 .
Deun VI. De Taciturnitate, 31. 8 .
Cnen VII. De Humilitate. 2 2. 90
ge VHI. De Officiis divinis in noctibus. 4 2. §
IX. Quanti Pfilmi dicendi fint in nocturnis horis.
im 43. 17
onngtt X. Qualiter a ſtatis tempore agatur nocturna laus.
N/ 45. 6
e KXl. Qualiter Dominicis diehus vigiliæ agantur. 46.
ſetbnn⸗ XII. Quomodo Matutinotum ſolemnitas agatur 48. 6
1ſteen XIII. Privatis diebus qualiter Matutini agantur. 48. 2 I
Eili⸗ XIV. In natalitiis Sanctorum qualiter agantur vigiliæ.
glat XV. Alleluja quibus teinporibus dicatur. 50 5
nn- XVI. Qualiter divina Opera Per diem agantur. & I. S
6, XVII. Quot Pſalmi per easdem horas dicendi ſunt.
XVIII. Quo ordince ipſi Pſalini Qicendi ſunt. 53. 28
XIX. De difciplina pfallendi. 57. 7
XX. De reverentia orationis. 8. 6
XXI. De Decanis monaſterii. 5 8. 7
XXII. Quomodo dormiant Monachi. 59. 11
XXlII. De excommunicatione culparum, 60. 6

P 2 XXIV.

. Indez pag. v.
XXIV. Qtalis debeat eſſe modus excommunieationis,.
. 61.7
XXV. De gravioribus culpis. FI. 5
XXVI. De iis, qui ſine juſſione Abbatis junguntur ex-
communicatis. 63. 3
XXVII. Qualiter debeat Abbas ſollicitus eſſe cirea
excommunicatos. 63. 10
XXVIII. De iis, qui ſæpiùs correcti non emendaverint.
64. 9
XXIX. Si debeant iterum recipi fratres exeuntes de
mona ſterio. . 66. 4
XXX. De pueris minori ætate, qualiter corripiantur.
66. 3

69. 10
XXXIV. Si omnes æqualiter debeant neceffaria acci-
pere. 70. 6
XXXV. De leptimanaris coquinæ. 71. 20
XXXVI. De infirmis fratribus. 73. 16
XXXVII. De ſenibus, vel infantibus. 75. 4
XXXVIII. De hebdomadario Lectore. 75. 17.
XXXIX. De menſura ciborum. 77. 13
XL. De menſura potds. 78. 8

XXXI. De Cellerario monaſterii, qualis ſit. 67. 25
XXXII. De ferramentis, vel rebus monaſterii. 69.5
XXXIII. Siquid debeant Monachi proprium habhere-

XLI. Quibus horis oporteat reficere fratres. 79. 8
XLII. Ut poſt completorium nemo loguatur. 80. 9
XLIII. De iis, qui ad Opus Dei, vel ad men ſam tardè

occurrunt. 81, 11
XLIV. De iis, qui excommunicantur, quomodo fatis-
faciant. 84. 6.
XLV. De iis, qui falluntur in Oratorio. 85. 3
XLVI. De iis, qui in aliis quibuslibet rebus delin-
quunt. 8 5. 2

XLVII. De ſignificanda hora Operis Dei. 86. 4
XLVIII. De Opere manuum quotidiano. 37-23
XLIX. De Quadrageſimæ obſervatione. 89. 7

L. De

h

—]——¶ — — — —

nenet

Capr˖, Capitum. pag. V.

L. De Fratribus, qui longè ab Oratorio laborant, aut

in via funt. 9 1.4
LI. De Fratribus, qui non ſatis longè proficiſcuntur.
LII. De Oratorio monaſterii. 92. £

LIII. De hoſpitibus ſuſcipiendis. 92. 29
LIV. Si debeat Monachus litteras, vel aliquid ſuſci-

pere. 9 5. F5
LV. De veſtiario, vel calciario Fratrum. 96. 26
LVI. De menſa Abbatis. 98. 3
LVII. De artificibus monaſterii. 98. 9

LVIII,. De diſciplina ſuſcipiendorum Fratrum. 92.37
LIX. De filiis nobilium, vel pauperum, qui offeruntur.

102. 13
LX. De Sacerdotibus, qui fortè voluerint in monaſ-
terio habitare. 104. 11
LXI. De Monachis peregrinis, qualiter ſuſcipiantur.
J 105. 17
LXII. De Sacerdotibus Monaſterii. 106. 13
LXIII. De ordine Coagregationis. 107. 22
LXIV. De ordinando Abbate. 109. 29
LXV. De Præpoſito monaſterii. 112. 24
LXVI. De Oſtiariis monaſterii. 114. 9

PXVII. De Fratribus in viam directis. 115.7
LXVIII. Si fratri impoſſibilia injungantur. 116. 6
LXIX. Ut in monaſterio non præſumat alter alterum
defendere. 117. 5
XX. Ut non præſumat paſſim quisquam alium cæde-

5 rc. 117.8
LXXI. Ut obedientes ſint ſibi invicem Fratres. 118.

. 10.
LXXII. De zelo bono, quem debent habere Monacai.

1I19. II.
LXXIII. De eo, quòd non omnis obſervatio juſtitiæ.
in hac ſit Regula conſtituta. 120. 10

F 4 IN

E
Index Locorum;,

In quibus Regula ſingulari ſtudiò ab om-
nibus exercenda eſt,

NSB. Si verſum Capitis non addo, de materia
ſubjecta agitur in toto capite.
Edes ſæcularium 67. Dormitorium 22.
Ager c. 7. v. 80. Hortus 46.
Armarium calceorum 5SS. Monz ſterium 2. V. 2.
inſtrumentorum 22 Officinæ variæ 46. V. E.
veſtium 55. Oratorium 42.

Bibliotheca c. 38. Piſtrinum 46. I.
Cella cap. 58. Refectorium 39. v. 40.
Chorus 42. Templum 19. 20. 52.
Clauſtrum 67. Veſtiarium ?y5.

Culina 3 8. vV. 16,
Index Officialium,
Quibus ſingulares leges à S. P. N. con-

ſtitutæ,
Abbates 2. 27. 47. 56. Ee4. Infirmarius 36. v. 8.
Amantes Deum 72. Lector menſæ 38.
Armarii 32. Mag ſter Novitiorum 7. v.
Ar tifices F2 6 7.
Bibhothecarius 48. v. 1 55. Novitii 58. V. 9.
Cell erarius 21. Obedentes . 68 & 71.
Circa 48. Obſer vantes 73.
Confeſſarius 4. V. 5r. Oeconomuas 31.
Confules 3. Operarii 4. 48. & 50.
Coquus 35. Ottia: ius 66.
Decani 2. Poſticiarius 54. v. 1.
Eleemoſynarius 66. V. 4. Præcentor 45.
Hortulanus 7. v. 80: c. 46. Præpolitus 65.
v. I. Prior 65.
Hoſpites 53. Profeſſor 62. v. 9.
Humiles 7. Refector.

l
rtli

Kenpe

derpte
en

adio

„
=
=

A

itnit

Indez Perſonarum.

Sacrifta 42.

Senipeta 27. 3.
Servitor 365.
menſæ 3 8.

Studioſi 63.

Superiores 27. 9.
Tabularius 47. V. I. 2.
Taciturm 6.

vig lilucius 47. V. 1.
.

Index Perſonarum,

.

Quibus S. P. Benedictus ſingulari effica-

cia loquitur.

Adoleſcentes 320. & 63.
Ktatis omnis 30.
Anachoretæ 1I. .
Candidati Ordinis noſtri 58
nobiles 59.
pauperes 59.
peregrini 61.
Sacerdotes 60.
Coœnobite c. I.
Debiles 36.
Eremitæ c. I.
Excommunicati 23. 24. 26
Gyrovagi 1.
Indigi 34.
Infantes 37.
Infirmi 36.
Inutiles 48. v. 17.
Itinerantes 50. §5 1. 67.
Juniores 63.
Laborantes 4. 48. & 50.
Pueri 30.
Rei cujuslibet hiaculi: me-
minit ſingulariter ſe.
quentium reorum, uti
Accediæ 48. v. 17.

Aſſe ctůs inordinati 69.
Ambitionis 6 5. v. 158.
Amicitiæ ſingularis 69.
Apoſtaſiæ 29.
Contentionis 4. v. 67.
Contumaciæ 23. V. I.
Culpartum gravium 25.
Curæ ſæcularis 64.v. 21.
Delicti cujusvis c, 46.
Deſidiæ Prol.
Deſperationis 4. v. 72.
Detractionis 6 5. v. 7.
Diſcordiæ 4. V. 72.
Diſſenſionis 65.
Diſtractionis in divine
officio 19. v. 7.
Doli 4. 24.
Ebrictatis 329. V. 10.
Edacitatis 4. V. 36.
Elationis 65. V. 18.
Erroris in choro 45.
Esus carnis 36.
Excommunicationis 23:
24. 26. & 44.
Excuſationis 46. I.

Acceptionis perſonarum Fiaudis 57. v. 5.

2
.

Adulterii c. 4.
Emulationis 65. v. 7.

Furti 4. v. 5.
Gulæ I. v. 5.

Hypocrisis 4. V. 62,

Immo deſtiæ 3 5.
Inobedientiæ 2. v. 6.
Invidiæ 65.
Judicii proprii 3. v. 7.
Loquacitatis 49. V. 5.
Mendacli c I. v. 3.
Morum ſæcularium. v. 20
Multiloquii 7. v. 72.
Murmurationis 5. v. 12.
Neghigentiæ 1I. v. 18.
Odii 4. v. 67.
Otii 4 9.
Peccati 7. v. 10.
Peculiaritatis 5 5. v. 18
Pertinaciæ 23. V. I.
Pigritiæ 4. v. 38.
Præſumptionis 49. 6.
Prodigalitatis 3 1.
Puillanicnitatis 64. 21.
Recidivæ 28.

Index Temporis.
Reſpe Rſs humani 4. v.73

Riss 7. v. 75.
Rixæ 65. Vv. 7.
Scurrilitatis 6. v. 8.

Superbiæ 65.
Tarditatis 43.
Tepiditatis g. v. 8.
Triſtitiæ 27. v. 4.
Verbi otioſi 6. v. 8.
Voluntatis propriæ 7. v.
33
Sarabaitæ c. T.
Seues 37. & 63.
Tardi 5. v. 8.
Turbulenti
Vagi c. I. v. 5.
Vinolenti 4. v. 25.

3 I. V. 2.

Vitioſi 61. v. 9
Zelotypi 64. v. 21.

Index Temporis,

Quod è præcepto S.

Benedicti magnò ſtu-

dio conſecrandum eſt diſciplinæ Regulari.

EÆſtatis 40.
Anni 53.
Calendarum£.
Completorii 42.
Diei 16. 17.
Dominicæ 15.
Feſtum Sanctorum 14.
Hehbdomadis 30.
Hodiernum. Prol. v. 7.
Hora 4. V. 28.
Hyemis 8.
Matutinum 1

2. 132.

Ut in omnibus glorificetur DEIIS.

Menſæ 38. v. 9. & 41.
Meanſis 55.
Noctis 8. 9.
Operis ciivini 46.
Paſc! natis 15
Pentecoſtes 15.
Quadrageſimæ 49.
Quotidianum 48.
Sabbatinum 25. v. 8.

WVeſpertinum 1I8.
Vigiliarum II.

Singularitatis 55. v. 18.

W WN 2

SRAEEE E E

FEVEEEDISSIMIE

1T
PEkRILLe USTXNIJY
DOMINE
ILDEPHONSE,
Monaſterü Weichenſtephanen-
ſis vigilantiſſime
P R . & L,

Almæ Congregationis SS. Angelor. Cuſt,

PRAMSES GENERALIS,

Domine Gratioſe, Pater obſer-
Vandiſſeme.

cce Lex! ſub qua militare vultis, in-
quit nobis S. Archidux Benedic-
tus: Tibi verò applaudit: Ecce lex,
Pt αα à primô aditæ ſacræ Militiæ ty-
ròeiniò ſemper fortiter militaſti. Jam in
2 An-

[15

1 10 1

1

15

HNMII

1

S

R

Balance

F G H I J Kq M. N Focus O

E

—
—

10

3 4 5 6
W Copyright 4/71999 VXVMaster Gmbh wwwW.VXymaster. com

2

1

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset