Gb811_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 De libero arbitrio dialogus Valla, Lorenzo „ 9 R8 t. 4 1O. eto ats . . — — . 4 5 4 . * .———ʒK 7 „ Rect . „ „* N 125 11948871 021 IIIIINIIIIIIIIIIN8I B UB Tübingen P 4 W—— ð MLNXNGBSMCHI VIIMSIS OAWTOAIS CLXBISSII DSLIBS88O KRBITRIOö 8T OBOVIOSCIN DODIVI: MX:TRNCTXTVLVS FSLICITGGR XMCIDTI. . Oꝛologus. „ - — — Xxime vellem garſia epiſcopoꝝ doctiſſime et op nme ac fũmo pe optarem vt tum ceteri criſtiam· ti xero hij qui tologi vocant᷑ non ita multum tri⸗ buerent philoſophie. Mec im in eo ope conſuma⸗ rent · et e parem et ſoꝛoꝛem ne dicam patronã theologie facerent· Male em ſentire michi vident de nollra reli⸗ gione quã putant philoſophie pꝛeſdio mdigerequod minne illi fecerunt quoꝛũ mulus iam ſeculis opa exſtant apo ſtoloꝛũ . imitatoꝛes:et vere m templo dei olumpne. At qiudẽ ſi peope 8 niaduertamus qiutqiut illis tmpoꝛibo hereſũ fuit quaſ nõ paꝝ multas fuiſſe accepimꝰ. I]d omne ve ex philoſophoꝝ dogmatũ Pnte naſcebatur vt non modo non pꝛodeſſet philoſophia lan ciſſime religioni ſed etiã vehemennſſime obelſſet ac etiã iſti de quibus loquar natam eſſe ad extirpandas hoſtes. Iciant qua⸗ rum ponus ſemmatrix eſt nec meelligunt ſe impericie acculare pijſſimam antiqiutatẽ que m expunsgnandis hreſbus philo⸗ ſophie arma non habiũt ac lepe cont ipſam philoſophiam de⸗ pungnauit acerrime et tãquã tarqiunũ in exiliũ deiecit: neq; re dire paſſa eſt. Ita ne imperin fuerunt illi 2⁊ mermes. &t quomo d timn oꝛbis terrarũ mditionem fuam redegerunt · Mos aut tali armatura muniti ne tueri qiudẽ poteſtis C pꝛoch rem im Dignã et flebilem. qð ipſi vobᷣ quaſi patrimoniũ relquerunt. Quid D igit᷑ cauſe eſt vt maioꝛũ veſ tigijs nolitis mũſtere; Zi minus ra⸗ no-certe autoitas illoꝛũ efectusq; mmducere debuit ˖ vt imita⸗ re mmi ſe potius q̃ʒ nouam viam mgrederemmi . Odioſũ puto et execabilem medicũ qui egrotum pꝛobatis iam vſu medi⸗ camentia curare non uult . ſed nouis et exerimentis non ogni ns. Rt nautam qu mauult inſuetum iter tenere quaʒ id quod cereri ſalua nauiet mertibo nauigarũt: Itaq; mſolencie ꝓpceſſiſtis — vt putetis nemme thologũ euare mſi qu pꝛeœpta phileſo pꝓhie teneat eaq; diligẽnſnme pdidicerit. Stultol q; ſimul eos facitia ante hac qun neſclerũt vel neſcire wluerut · OQtempa⸗O moꝛes apud ſenatũ olim romanũ nõ licebat cun nec hoſpin lo qu ligua pegrma ſed trmmõ illius vꝛbis vernacula· t vos q̃ſi criſtiane rei publice ſenatoꝛes gentilem ſermoneʒ masgis q́; ec⸗ cleſiaſticũ et audire et ꝓferre dlectamnu. Sed aduůſos alios di cendi multis in locis dabit᷑ tempꝰ.En pꝛeſenciaꝝ vero oſtendé volumus· Noeciũ nulla alia cauſa mſi qð nimis philoſophie amatoe fuit· non eo modo quo debuit diſputaſſe de libvro arbi trio· In qumto libꝛo de de conſolacõne non im pꝛiniis quatuò libꝛis reſpondimꝰ in ope modo de vero bono atq; hãc omneʒ materiam quã diligentihme potero diſcutere et reſoluere ona loꝛ.vt non fruſlia poſt omnes egoſcriptoꝛes videar deſeriuſſe Mliquid de noſtro ac pᷣter ceteros afferemus ad quod ſaciõdũ cum ea ſponte ammatꝰ eſſem tñ currentõ vt aiit mcitauit di· ſputatio michi nuper habita cum anthonio glarea hmme ꝑer limrato ac bene accuto michiq; tũ pter moꝛes tum quũa cõter raneus ſancti laurencij eſt.longe cariſſimo.cuius diſputacõnis verba in libellum redegi exponens illa quaſi agatur res non q̃ſi narretur ne mquã et mquit ſepuis iterrumperẽtur quod ſe fe⸗ ciſſe. · T. vir mmoꝛtali ingemo cur dixerit m libꝛo quẽ ſcrip ſir.leliũ equidem non video· Mam ubi auctoꝛ non a ſe diſputa ta ſed ab alijs recitatquo nammodo mquã ĩterponere poteſt velun eſt m lelio ciceronis in quo diſputa cntinet᷑· habita a lelio cum duobus genenbus. C faunio.X. ſceuola Cicerone · cũ non nullis ſamiliaribus audiente et vt in illa etate vix auſuro diſputare et loqiũ colloqui cum ſceuola quandam pꝛeſe uł eta tis vel dignitatis religionem ſerente ſed ad oſntum.Xn. igltur ad me meridie cum vniſſet · Mec occupatum ſane ofſen dilſet Zed cum domeſticis qiubuſdum ſedentẽ in exvedꝛa qð quaſi pꝛolemio pꝛelocutus ad rem atq; tempꝰ awmodato ita demde ſubleaitus eſt c· — loſo bos N nlo gqſi er 9di nde hie abi md mnqz wvna ulſſe jidi di . er ms np a eR ſta⸗ iro lta ſen ta ITNOMS. Erdifficilis michi et m peimis ardua queſtio videtur de libero arbitrio ex quo pendet omnis rerum buma⸗ narum actio· omne ius aO muria:omne pꝛemium ⸗ P na neq; id in hac ſolum vita wrum etiam in funna qua queſti one non dixerim facile an vlla ſit uł magis ſcim neceſſarja uł que mimus ſciatur. Sexe enim mecum met ipſo ſeꝑe cum alijs/ de ea querere ſoleo.nec vllum adhuc huiis ambiguitatis ex⸗ tum reperire queo· Vſq; adeo onturboꝛ aliquando pꝛopterea apud me atq; onfundoꝛ. Verum tamen non idciro vmquam mquirendo defatigoꝛ · nec ſperalo. hoc percipi poſſe licet mul tos ſcieneia eadem ſpe fuiſſe fruſtatos. Ieoq; tuam quoq; au⸗ –— dire in hac queſtione ſentenciam welim nõ modo ꝓ ommnia m⸗ dagando et olluſtrando foꝛtaſſis ad id quod quero Perueniaz ſed etiam per nonim habeo qʒ acri inditio ſis exacto. Lau. Eſt vt ays perdifficilis iſta queſtio et ardua et haud ſcio an vl⸗ lo ognita. Sʒ non eſt cauſa cur onturberis pꝛoptereaac on⸗ fundaris vel ſi numq́; iſtud ſciturus ſis nunquid enim iuſta im Dignatio eſt ſi id non aſ ſequaris·quod uides aſſecutũ eſſe nem nem. tqui multa ſunt apud alios que non ſunt apud nos.neæ quãaq̃ʒ tamen egro ferenda animo ſed moderato et equo· Xlius nobilitate pꝛeditus eſtalius magiſtratu alius opibus· aluis ingenio· aluis eloquenciaalius hoꝛum pleriſ qꝙ; aluis ommbe Memo equs rerum eſtimatoꝛ ac ſue ſibi mduſtrie ſcuis ea re dolendumq ſibi ex ſtimauit ꝙ ipſa illa non ha beret quanto au em mmuſq; pennis aiuum careret quas nemo habet. Ac emi fi pꝛopter omnia que neſcimus moleſtiam ontia heremus du ram nobis et acerbam vitam redderemus .· vis ne enumerem quanta ſunt nobis ignota non ſolum diuia et ſupernaturalia quale hoc eſt.ſed humana etiam· Et que in noſtram ſeiencian: cadere poſſunt · bꝛein dicam · Multo ſunt plura que gnoꝛantur. Vnde achademia falſo ilꝑ quidem ſed tamen michil nobis pla⸗ ne cognitum eſſe dicebant · Anthomus. SEgo rero ſatvo⸗ iſtuc verum eſſe quod dicis ſed neſcio quomodo mpaciens ſũ , et auidus impeti aninii qhibere nõ Poſſi m. Mam qð de pen mas auiũ dixiſti nõ eſſe dolendũſi illas nõ habeam quas nemo habet audio: Jed cur tñ recuſare deberem alias ſi mõð dali ex⸗ emplo aſſeqiũ poſſem. Muc vero quato p̃ᷣſtancioꝛes alas ccu⸗ piſco quãbe nõ ecarcere parietũ: ſed ecarcere erroꝛuʒ euolem et m patriã non hãc qᷓ oꝛpoꝛa gemut vt ille fecitih im eã vbi ani⸗/ me naſcunt inf̃nolem a pueniam. Mam achademios cum ſua ꝓſuaſione dimittan.qui cũ omma dubia ponerẽt tñ eos du⸗ bitare certe dubiñ non erat. ⁊ cũ ſe nichil ſcire affirmarẽt tñ re quirendi ſtudin no n relmquebãt: Mos poꝛro ſcimꝰ poſterioecs ad ea ꝗᷓ pꝛius imuenta erant multa addidiſſe quoꝝ exemplu et mſtitu:animare nos debet ad alia q; muenienda; Qnare noli queſo hac michi ſollicitudinẽ moleſtiãq; eripe· erepta em mo⸗ leſia eripu eris imul a mmqiurendo diljgnnciaʒ niſi foꝛte tu vt ſpero a opto auidttati noſtre ſatis feceris: Laurench 8920 ne ſatis laciã quod nemo alius potuit· Mam quid dicã de li bꝛis quibo ſũme acquieſtis non eſt aliuid pterea requrendũ: mchil eſt qð ego equidẽ queam melius dicere · qzʒcʒ tu videris q̊ʒ lan⸗ ctum ſit et tollerabile ommbo libꝛis et qudem pꝛobatiſſimis te bellum nidicere et cum nullo illoꝛzum facere· Anthonius · Scio equidem non tollerabile ac pene ſacrilegum libꝛis iã vſii pꝛobatis non acqiueſcere: Sed te nõ fugit in pleriſq; ſolere int ſe illos non onuemie diuerſaſq; ſentoncias deſendere ac pau⸗ ciſſimos eſſe quoꝛum autoꝛitas maioꝛ eſt q; vt eoꝛũ dicta ve⸗ niant m queſtio nem: atq; m ceteris quubus rebus ſere non re⸗ pungno ſeriptoꝛibus modo hũc· modo illum. pꝛobabilioꝛa di cere exiſtimantib. In hac au᷑ de qua tecum loquũ imſtituo· c pa ce tua et alioꝛum dictum ſit) nemini pꝛoꝛſus aſſencioe· nã q̃d de alijs dicam. cuun Moetius ipſe au in explicanda hac queſtio ne datur ab omnibus palmaquod ſuſcęperit implere nõ poſ⸗ ſit· ſed ad quaſdam res confugiat imnagnmarias et conmenticias Xit enim deum per intelligenciam que ſupꝛa rationem eſt · et p eternitatem omnia ſcire omnmiaq; habere pꝛeſencia · It ego ad ognitinnem mtelligencie et eternitatisqui rationalis ſum· ⁊ mchil ertra tempus agnoſco aſpirare qui poſſimh ne boeciũ — quiden ipſum ſuſpioꝛ intellexiſſe. ſi vea ſunt que dixit quod non credo · Mon enim verum dicere cenſendus eſt. cuus oꝛano nem nec ipſe nec aluis mtelligat ITtaq; cum recte hanc di⸗ ſputationem mtroduyxiſſet.non recte eam aſſecutus eſt.m quo ſi mecum ſentis gatulaboꝛ ſciencie mee· Zm minus ꝓ nia hu⸗ manitate non grauaberis qð ille eſt obſcure locutus id lucidi⸗ us tu eloqu· vtroꝛumq; autem modo axeries michi ſcienciaz tuam. Laurencius· uide quam equa poſtules quu iubes me vel damnando vel emedando. boecio ontumeliã facere. Xn· Munquid tu vocas veram de altero ſentenciam ferre eiuſdem obſcuriꝰ dicta axertiꝰ mterpꝛetari· Lan. Atcu odiofu ẽ B m magnos viros facere· Xnthonius · Odioſus certe ñ mõ⸗ ſtrare viam erranti a ei vt monſtres oꝛanti· Laurencius quid ſi viam ignoꝛo.· Anthonius· Iſtud eſt nolenus mon⸗ ſtrare viam dicere viam ignoꝛoquare noli recuſare iudicium tuum axeri re · Laurencus· quid ſi dicam tecum ſentire de boecio vna tecum illum ñ mtelligere nec aliquid pꝛeter ea ha⸗ bere quo hanc queſtionem explicem· Knthonius. Si boc were dicis non ita vecors ſum vt abſte plus petam q̃ʒ pꝛeſtare pPotes ſed caue ne parum ſis functus offico anici ſi erga me lſſtidioſum te et mendacem pꝛebeas. Laurencuus. Quid iſtuc eſt quod nbi explicari poſtulas· Anthonius· Munqͥᷣd pꝛeſciencia dei obſtet libertati arbitrij.et an de hac recte queſti one boecius diſputauerit · Laurencius · de boecio poſtea vi deoꝛ · OQſi ego tibi m hac re ſans fecero · volo ſponcionem ſfaci ag. Knthonius. Quam tandem ſponfionem laurencuis vt ſi te late accepero mm hoc pꝛandio· ne iterum accepi velis in cena. Rhonius· Quod michi pꝛandium aut quam cenaʒz cenam pꝛedicas· non enim mtelligo · Laurencius · vt ſis co tentus hac vna queſtione diſcuſſa nec alteram adicias: An. Alteram mquãs.quaſñi vero non ſatis ſuper que hec vna ſats ſit quare tibi libenter ſponſonem ſacio:nullam abſte cenam me elſe petiturnm · Laurencius· Isge igitur ipſam pꝛofer in mediũ queſtionemn · Anthonius · pꝛobe admones h deus futura pꝛouidet aliter non poteſt euenire quaʒ ille pꝛouiderit · „ Veluti ſi iudam pꝛiiaridltoꝛem vſdit ſoꝛe · impoſſibile eſt huůc non pꝛiuaricaturũ eſſe.id eſt necelſe ẽ iudam pꝛuiaricarimſi Cc „ quod abſt) deum carere pꝛouidencia volumus H cũ itafit ni mirum cenſendum elt genus humanum non habere in ſua po teſtate arbitrij lilertatem. ne de malis tantum loquaꝛ. nam vt Hijs neceſſe eſt male facereita lonis ẽcntrario bone. n boni: mali ve dicendi ſunt:qu arbitrio carent · uł eoꝛum actiones exi ſtimande recte aut ſecus que neceſſe fũt oacte· Atq; hic quud jam conſequens ſit tu. ipſe vides · Mamdeum vel hunc unſticie laudere. vel ilum nuuſticie acoiſare eſt alterum pꝛemio · afficere alterum pena vt licẽcius dixerim· iuſucie iudetim eſſe ontrariũ cum actiones Hhimmum ſequantur neceſſario pꝛeſcienciã dei. Belmquamus igitur religionem pietatem·ſancutatem ceremo nias.ſacrificia nichil ab illo exctemus · nullas pꝛeces adhibe amus miſericdiam nũc eiꝰ ommo nõ pꝛouocemus mentem remoꝛmare in melius negligamus: nichil deniq; niſ quod libu erit agamusſiquidem pꝛeſcita eſt deo noſtra iuſticia vel miuſti cia· Itaq; aut non pꝛouidere videtur futuꝛo ſi pꝛedin ſumus ar bitrio ·aut non equs eſſe ſi careamꝰ.habeo quud me in hac re id dubitare Rciat. ¶ Lanrencius.¶ TWu vero non modo queſti⸗ onem m medium pꝛotuliſtiſed eam lacius quoq; executus es Kijs deum pꝛouidiſſe iudam pꝛiuaricatoꝛ em foꝛe · Munqiid ſdeo ad piuaricandum mduxit· non vldeo quare cum des pꝛe: ſciſcit aliquid ab hmme ſfaciendum vt id facias · nulla neceſſi tas eſt quia voluntate id facis quod auteom volutarum hoc neqiut eſſe neceſſaruim: ¶ Xntonius ¶ Moli expectare vt n bi tam facileę dem manꝰ aut terga vertam ſine ſudoꝛe et langui⸗ ne.¶ Laurencius Mace virtute eſto coongredere propiꝰ et o⸗ mmus ollato pede non telo decerne ſed gladio · Anthonius. Dicis uida roluntario feceris abimere id vero impudentiſſi⸗ mum eſſer quid igitur dio · nempe voluntatem hanc necelſ⸗ ſariam extitiſſo cum ipſe deus eum pꝛeſcierit quod autem erat ab eo pꝛeſcitum id neceſſe fuit iidam velle et agere · nam pꝛeſcienciam aloquim mendacem faceret ¶ Laurencuis. Xd huc ñ video cur tibi ex pꝛeſciencia dei volũtatib atq; actioĩbo . 22ð — noſtris neceſſiras defluere videaaur Si enim pᷣſcire aliquit ſo⸗ re mcit vt illud futurum ſit pꝛoſfecto et ſcire aliquid eſſe · Kaclt vt idem ſit· At qui ſi noii mgenium tnum non diees do aliꝗd eſſe quod ſcias illud eſſe. Veluti ſeis nunc diem eſſe· nunquid quia hoc ſcis iĩdeo et dies eſt an contra qma dies eſt ĩeo ſcis di em eſſe·. Anthonius· c perge vero« Laurencius. Eadem ntio eſt de pꝛeterito· noui iain octo hoꝛis noctem fuiſſe· h̊ mea gnitio non ſacit illud fuiſſe.quare nox fuit atq; ut pꝛopius wniam pꝛeſcuis fũ pꝰ ocio hoꝛas noctem ſoꝛeideo et ne erit mmime ſed quia erit iæo pꝛeſciſco · Quod pꝛeſciencia hmĩs non eſt cauſa vt aliquit futurum ſit vtiq; nec pꝛeſcienſcia dei · AInthomusi decepit nos:C michi crede) iſta omꝑerano ali ud eſt facere pꝛeſencia ac pꝛeterita·aliud futina nam cum aliqd ſcio eſſe id variabile eſie non poteſt ut dies quu nunc eſt. neqͥt fieri vt non ſit pꝛeterinim quoq; nichil differens habet a pꝛe⸗ ſedti.id nainq; non tam factam eſt ſed cũ fieret et pꝛeſens erat Itaq; m hijs tempoꝛibus concedo non neo aliquid fuiſſe· aut eſſe quia ita eſſe ſcio. Sed ideo me ſcire eſt· Munc pꝛocerto ſciri quod merrtum eſt.ioq; ne deum fraudemus pꝛeſciencia · fate amur certum eſſe quod futurum eſt. et ob id neceſſarium hoc eſt · quod nos libertate arbitrij pꝛiuet · Meq; eſt ꝙ dicas id qð modo ſigniſicabas non ĩteo ꝙ deus pꝛouiderit futura ita foꝛe ſed qnia ita futurum eſt dum ꝓuidiſſe et uulnus mfligis do vt neceſſe ei ſit futura pꝛeſcire · ¶ Kaurencius.¶ XKrmatꝰ pul⸗ chre ad pungnam munituſ q; veniſtiſed amnmaduertamꝰ? uter decipiatur· ego an tu pꝛius tamem de hoc poſterioꝛe ſatiſfaciã · vbi ſi dens futina pꝛoſpicia qua futura ſunt·Meceſſitate illunt laboꝛe cui neceſſe eſt euentura pꝛoſpicere· hoc vero non eſt tri⸗ buendum neceſſitatiſed nature.et voluntati· et tencie · mſ foꝛte deum non poſſe ꝑecarenon poſſe moꝛi:non poſſe relm⸗ quere lapienciam ſuam:mſfirmitans eſt:et non potius pnitere. ac diumitatis. Zic non poſſe futura pꝛoſpicere·que ſpecies ſapi encie eſt cum dicimus non vlnus ei mfligimus· ẽed Honoꝛem tribumus.itaq; nõ vereboꝛ dicere que euentum ſunt deu non poſſe.non ꝓuidere · vemno nũc ad illud qð pꝛimo reppondeas Michil pꝛoꝛſus· Laurenctus. ¶ Bi nichil ergo ha bes ſextus quod de pꝛeſcienciaa ꝓpollims caulatur pꝛoſectonunc mdas habet quod imcuſet pꝛeſcienciã del q cum ita ſit ninirum tue qnieſtioni ſans facum eſt qua te tunbari onfundiq; dicebas; ¶ Antlonius · ¶ Rans factum vero et quod vix exſpectare au⸗ debam. plene abſolnti quo nomme egonbi ⁊ habeo gran⸗ as ꝓpene dixerim mmoꝛtales Mam q boecius michi pꝛeſtare non potu · eu pꝛeſtitiſti ¶ Laurenciis· 4 Et minc idem operaʒ Dut ð illo aliquid dicamquod et te exſpectaꝛe ſcioet me pol licitus ſum facturun ¶ Anconins ꝗq an ẽ qd de boecio michi Dicas gratunmerit ocumdumq;· ¶Laurencius · (Bauennis te noꝛem ſabule inſtitu· Tu nichil exiſtimas ſextum habere qð reſpondeat apolhni meennogo te quid dices aduerſus regem abimentem ſe defferte ad te nmnis aut magiſtratum quod di⸗ ceret te capitalia in eoορ mmere flagicia ad miſſurum · ¶ Antho⸗ mus·/ ¶ Luro te rex per iſtam tuam ſoꝛtiſſimam et ſdeliſſimaʒ vtram me non coonnuſſurum in hoc magiſiratu flagicia. Laurencius · ¶ Idem puta dictunimſextum appollmi. Juro tibi aꝓpollo me non admiſſurum que dicis · ¶ nthonius · quid rurſus apollmem. ꝗ Aaurencius· ¶Certe non eo modo quo rex ne enin conpertum habet rex qut futurum ſit vt deus di cat engo appollo. Mendax ne ego ſumſexte ne qud futurum ſit onpertum habeo admonendi te gratie locutus ſum an oꝛa culum reddidi tibi irerum dico adulter eris.ſupenbus · ac malꝰ eris.¶ Anthonius · ¶ Digna aꝓpollinis oꝛatio quid poterit adũᷣ ſus hunc ſextus hiſcere · ¶ Laurencius· an non wonit im men⸗ tem quid hic aflerre poſſitmſuam deſenſionem mim ſe ondẽ nari ita molli animo feret · ¶ IAnthomus · ¶ ;d niſi ſceleratus ẽ ¶ Laurencuis non eſt ſceleratus ſed pꝛedicitur futurustu ve ro ſi hoc tibi appollo demmciaret credo ad pꝛeces confugeres oꝛareſq; non apollmem ſed iouem vt nbi meloꝛem menteni Daret vataq; ĩmutaret · ¶ Entlonius.¶ Iſta agerem ſed appol⸗ lImem mendacemſacerem· ¶ Laurencius. ¶ Becte loqueris qð ſi hunc ſextus mend acemfacere non poteſt ſuperuacuo pᷣces adhibebit.qᷓdagit ů mdignabit᷑ñ uaſcet᷑ ñ m qrelas erumpet michi tam crudele denuncies ut ita triſtem motirs ondicto nem aſſignes.Reuoca· obſecro reſpon ſum tuũ. lecioꝛa faticmare melioꝛ m me ſis qu ad te regale detuli munus:ntra appollo munera tua iuuenis grauſſima ſunt michi ſane et accepta pꝛo quibus oꝛaculum viciſſim reodidi: miſerum quidem et illð tri ſte vellem lecius .· Sed m mea manu non eſt hec ſacere · Sgo og noſco vata non ſtatuo· go denunciare foꝛtunam poſſum non mutare.ego ſoꝛtium iudex ſum:non arbiter · Melioꝛa denuncia⸗ rem: ſi melioꝛa te manerentnulla huius rei pones me culpa eſt quipe qu ne meis quudem aduerſis que futura pꝛoſpitioab:⸗ ſiſtere queo· Incuſa ſi libet iouem mcuſa patas:mcuſa ſfoꝛtunãa Vnde euentoꝛum cauſa deſcendit pvnes illos et vatoꝛum pote ſtas eſt et voluntas.penes me nuda pꝛeſciencia et pꝛedictio· tu Popoſciſti oꝛaculum ego dedi veritatem exquiſiſti· mendaciuzʒ dicere non pomi. Xd templum meum elõgniqua regione ve⸗ mſti· ſine reſponſo dimittere non debii:· Mec duo pꝛocul a me abſint. mendacium et ſilencium Muquid ad hanc oꝛationem ſextus poſſet iure reſpondereĩmo uero penes te culpa appollo qui vatum meum ſapiencia tua pꝛouũdes· niſi enim tu ꝓpiidiſ⸗ ſes lec michi euentura non eſſent· ¶ Anthoniua. ¶ Mon mo⸗ do muiſte led nequaq̊ʒ ſic reſponderet· ALaurencius·/¶ Quo⸗ modo igitur. ¶ nthomus·¶ ipſe dicas. ¶ Laurencius. ¶ Mon ne hoc modo ego quidem nibi ſancte appollo gratas ago qui neq; mendatio decipiſti neq; ſilencio aſpernatus es Bed boc item queſo reſpontæ· Cur tam miqus:tã crutelis in me eſt ui⸗ piter. Vt ſic rei ſciencia michi vata aſſignet m merentim noxio deoꝛum cultoꝛe · ¶ Anthonius. ¶ pꝛoſecto hoc modo ſi oem ego ſextus appollmi reſponderem quid auteʒ iple muicem ap: pollo. ¶ Laurencius. ¶ In merentem te atq; in noxum vocas Zexte ne erres ſcelera que admiſſurus es in culpa ſunt adulte ria.perdinones periura et velud reditariumm nbi ſnerbia · An hic ſextus dicat nbi potius ſcelerum meoꝛum aſcribenda G culpa neceſſe eſt me peccare quẽ tu peccaturũ eſ ſe pꝛoſpexiſti · Xn. ¶ mſanꝰ ſic puto reſpondeat ſextꝰ ñ ſolũ miuſtꝰ. Lau· Munquũd tu aliquid habes quo pꝛo illo loquaris. Anthoniꝰ loquere ſi qiũd habes de pꝛeſciencia r elicta pꝛedictione: 5 Xn thomus. ꝙ Ita fiat: na ea q̃ͥa me dicta ſunt non tã ꝓ me q; o tra ee reſpontebantur· Redeo igitur vnde degreſſi ſumus · vbi dicebam iude neceſſe fiiſſe vt pꝛeuaricaret᷑ · quia deus ita foꝛe ad meęeattinet mallem illum mmus ſapientem elſſe ʒ minug bonũ ̊ noceret generi humano alterum nõ noceret: Lau- Lando modeſtiam tuam ac pꝛobitatem qiũ in eo quod vĩcere non potes non pertinacmater pungnas ſed cedis et ad aliam deſenſionem te confers· que michi vitetur rato eius quod du dum pꝛopoſuer s quare vt nbi reſpondeam neso ſi poſſibile eſt aliter euenire qz pꝛeſcitum eſt Onſequens eſſe pꝛeſcienciaʒ falli poſſe· nam quid obſtat hee ſfimul ven eſſe:num q poteſt aliter en emre: entinue eneniet longe diuerſum eſt aliad pol ſe ſier et aliqiud futurum eſſe poſſum eſſe maritus. poſſumeſ ſe miles aur ſacerdos numquud peonnus eno mĩme ata poſ ſi aliter agere q́; euenturum ſit. et tamen non alitor agam. &t m manu iude ent non peccare licet ſecus acturum eſſe ſoꝛet pꝛo⸗ iuſum:ſed peccare malnit · qð iam ſic ſoꝛe ent pꝛeſcitum quare rata eſt pꝛeſciencia remanente arbitrij libertate · kc ex duobe alterum electura eſl nam vtramq; agere non licet · et vtrum ele ca ſit nomme ſuo illa pꝛenoſcit: neo · an ignoꝛas pꝛeceptum eſſe philoſophoꝛum quitqud poſ ſihile eſt id tanqʒ eſſe debere · Concedi poſ ſibile eſt aliter eueni li ſam pꝛeſcienciam manifeſtum eſt. cum alitor eueniat q́ʒz illa crediderat. Laurencius. 1 philoſophoꝛum foꝛmulis mecum agis quaſi eis Ontmadi cere non audeanv iſtud pꝛofecto quod ans pꝛeceptum ciuſcumq; ſit q; abſurdiſſimum puto poſſum enim dextrum pedem pꝛioꝛem mouere concedamns ita ſoꝛe poſſum itom mou ere pꝛioꝛ em ſiniſtrum. B q; W damus futu⸗ rum⸗mouebo igitur et dextrum pꝛioꝛem ſimſtro· et dextro ſini⸗ ſtrum · ac per tuam poſſibilium onceſſionem deueniam ad im rFoſſibile ut inlligas non eſſe oncedendum qutquid poſſit Xnthonius . ¶ ic te te⸗ bile eſt euenire · Id vtiq; enenturum. ꝙ eum ita ſit poſſibile èᷣ aliter agere qʒ deus pꝛeſciuit. wrumtamen nõ alter ages ergo et falles · ¶ Anthomus. ¶ Mon repungnabo amplius nec tam tela mea omnia fregerim vnguibus pungnabo. Cut aijunt.) 2£ dentibus ſed ſi quod eſt quo vberius nuchi hoc explices ac plane perſuadeas audire habeo.’ Laurencius. ncupiſti al teram pꝛobitatis er modeſtie laudem cum es tiũ ſimilis I taqd faeiam quod petis quod eram etiam mea ſponte facturusque em aduc dicta ſunt nõ erant que me dicturum onſtitueram · B que ipſa deſenſionis ratio poſtulabat· Nunc accipe quid michi perſuadeat et foꝛtaſſe etiam tibi perſuadebit pꝛeſcienciam non eſſe impedimento arbitrij libertan· Sed vtrum manis paucuk me verbis pꝛeſtrmgere an ompluſeulis lucidius exequi. Antlonius · (michi vero qui lucide ac clare abſq; verboꝛũ obſeuritate loquuntur minquam nõ videntur bꝛeiuſſime lo qui qii autem obſcure et circunmolute licet pauciſſma Dicant plus q̃; longiſſmi fuerunt habet pꝛexrea ipſa oꝛatioſs opia opoſitum quoddam et aptum ad perſuanonem quare cum a pꝛmcipio pecierim ut hanc materiam liberes nibi lucòꝰ eloquinon eſt quod dubites de mea volimtate Tamen vtruz tibi onmodius videatur id agas nunqʒ enim uid icium meu anteferam tuo · meq; nbi onſentaneum pꝛebeo ac ſfacio Laurenciusloquitur · Mea quudem mterelſt atʒ cz mozem tibi gerere· Zed ꝙ tu onmoduis exiſtimas idem ego ARwilo girur ille apnd gres tantopere celebꝛatus ſuie ſuapte natu⸗ a fiue creatoꝛum deoꝛum cnceſſu futura omnia pꝛeuila 2 ogu nita habebat · non modo que ad hommes verum que ad deos queq; pertinerent· redtens dei oꝛacula onſulennbus wera er imdubitata ſi credimus ſed hec tempoꝛa vera fuiſle once⸗ damms: nichil enim obſtat hunc ſexus taꝛquinus onſuluitt quid ſibi ſoꝛet euenturum ſingamuis eum rſpondere 2 quide xerſu vt ſolet Sic exul mops cades irata ceſſus ab vrbe· ad hec ſextus quid ajs appollo · quid ego ſic ð te merui quid male egi m quo caαα qiud ve ſeeleris onmih vt ſtum Xnthonius. Michil minus nam neq; ego ipſe ſcio qud facaurus ſim licet quud voluntaus habeam ſciam · Mon em̃ volo hunc vel hunc pedem vtiq; mouere · ſed alterum quem il⸗ le annuciauerit· Itaq; ſi me comparas deo vt ego qiud acturꝰ⸗ ſim.neſcio· ita ipſe neſciet· Laurencius. ¶ Zt quud nesocn eſt tue me iſti apnoni occurrere· nouit te ille paratum reſponde⸗ re aliter q́; ipſe enunciaturus ẽ et moturum ſimſtrum ſ ab eo nomimatus ſit derter vtrumcumq; ergo dicit ompertum hibi eſt quud euenturum ſit. C Inthonius . Vrrum autem dictu rus eſt· Laurencius· De deo loqueris· fac me noſſe tuam volũtatem.⁊ pꝛonunciabo qiud euenturum ſit. ¶ Anthomus Age ſeias meam voluntatem.. Laurenciꝰ.¶ Mouebis pꝛius dexternm. RKnthomus: . En tibi finiſtrum. Laurencuis. Munquid ĩgitur pꝛeſcienciam meam fſalſam eſſe dociuiũſti quũ tẽ moturum elſſe ſimſtrum ſciebam. ¶ Anthonius · Cur ergo aliud dixiſti q; ſentires · ) Laurencius. Vt te tuis artibus fal lerem et decipere volentem decierem. g Knthonius ¶ It deꝰ ipſe in reſpondendo non mentiretur.nec ſalleret · neq; tu recte acis ſſpõdens ꝓ altero qð ille non reſpõderet· ¶ Lau. ¶ Nõ⸗ ne diriſti michi fiticmare non igitur debiu reſpondere pꝛo deo ſed pꝛo me quem rogas: ſ. Anthoniꝰ. vt verſipellis es pau:⸗ lo ante dicebas me deo duiſſe faticmare non tibi nunc contria lobueris · Reſpondeat deꝰ quem pedem moturus ſim pꝛioꝛem ¶¶ Laurencius · Bediculum quaſi ille nbi ſit reſponfurus IAnthonius ·¶ Quũd ſi vellet · poſſit ne were reſpondere . aurencius · imo poſſit menuiri ſi veritas eſt· ¶ Anthoniꝰ. ͥd reſponderet igitur A Laurencius , Certe quod acturꝰ eſi⸗ ſes.ſed te tñ ñ audiente diceret ni dicet vni iſtoꝛũ. diceret plu⸗ ribusquod cum feciſſet: putas ne vera pꝛedicturum· Kn· imo vero pꝛedicturum vera ſoed qiud putas ne vera ſi michi pꝛediceres. ¶ Laurencius . ¶ Michi crede tu qᷣ ſic auccuparis de um ſfllere ſi audires:terreſceres quid te adturum diceret uł ca ritate vel terroꝛe inſtmctꝰ feſtnares agere quod ab eo ſcires eſſo pꝛedictum. Sed hoc omittamus que nichil ad pꝛeſcienci⸗ am pertinent · Aliud eſt enim pꝛeſcire aluid pꝛedicere futura · —— — — — pꝛeſencia et pꝛeterita variabilia non eſſe.ſdeoq; ſcire futura ua riabilia. ideoq; pꝛeſtari nõ poſſe. Quero ĩgitur: num mutari poſ ſit·quoniam ad octo vſq; hoꝛas nox adueniatquonmiam poſt eſtatem ſit autumpnus.poſt autumpnum ijems poſt jimem ver.poſt ver eſtas · ¶ Anthomus natu alia ſunt iſta et eundoem curſum ſemꝑper currencia· Sgo autem loquoꝛ de wluntarijos:· aurencius. ¶ Quid aijs de ſoꝛtuitis poſ ſunt ne adeo pꝛouide ri.pꝛeterq̊ʒ qð ilł neceſſitatẽ afferat · vt ſoꝛte hodie pluat · aut B teſaurum mueniam oncedis ne hũuc ſine ulla neceſſitate poſ ſe pꝛeſciri:.¶ Anthonius. & qiud ni ocedam putas ne ita me ſentire de deo· Kaurencius. Wide ne male ſencias cũ dicas bone ſentire.nam ſi hoc oncedascur non dubitas de volunta rijs iraq; enim m vtramlibet partem cadere poſſunt ·XKn. Non ita res eſt illa namq; furtiita fuam quondam naturam ſe quũtur.ideoq; et medici et naute et agriole ſolent multa pꝛe⸗ uicere cum exantecedentibus olligant ſequẽcia quod in volũ⸗ tarijs fieri non poteſt· Vaticmari te vtrum ego pedem pꝛioꝛeʒ moueam.vtrumlibet dixeris mentiturus cum alterum moturꝰ ſum. ꝗq Laurencius. Quis queſo vmq́ tam argutus muentus eſt · vt H glarea qiu ſe deo putet poſſe imponere moꝛes illius qͥ apud eſopũ viu eretne paſſer quẽ ſub palio tenebat an moꝛ tuus eſſet. appollmem decipiendi gratia onſulit· non enim dixi ſti michi vati cinare ſed deo · Sgo quidem nec ſi bona vmdemia erit id quidem in agriculis tribus vaticmari poſſum· ſed deun neſcire vtrum pedem moturus ſis pꝛioꝛem dicens · atq; ita fac- ens magno te pijaculo obſtringis ¶ Anthonius an exiſti⸗ mas me aliquid affirmare ac non diſputandi gratia querere certeum tu videris terguierſari iſta oꝛatione et quaſi deie ctum de gradu pungnam detractare. Laurencius.quaſi eso vi⸗ ctoꝛie cauſa pungnem qʒ veritatis· at vide q́ʒ ſim de gradu de iectusdas ne noſſe nunc deum voluntatem tuam rel melmis qᷓʒ tu te ipſe · ¶ Anthonius do vero Laurencuus. Mdes illud quoq; neceſſe eſt e non acturum eſſe qᷓ; quod voluntas feret Knthonius ita ſanę.¶ Laurencius· ¶quoniodo & ignoꝛare poteſt ille actionem ſi nouit voluntatem que eſt fons actioĩs:· ta ne appollo a ſeeleribus tenrari non poſſum virtutẽ ain⸗ plcti nequeo rioꝛmare mentema malingnitate non valeo⸗ li⸗ brtate arbitrij non ſum pꝛeditus·Xthoni*. d oꝛtiter ſexuis et vere et uuſte quid irerum deus. Laurencius. 4 Sic ſe res ha bet ſexte iupiter vt lupum rapacem creauit. lepoꝛẽ nmidũ- leonem animo ſunnonagrum ſtoliim canem rabidum ouem miten ILta hHommum alij finxit dum pꝛecꝛidaalij mollia· aliũ ad ſcelera aliũ ad vᷣtutes · ꝓmpcioꝛẽ genuit · pterea alłti werigi⸗ bile alii mnoꝛrigibile ĩgeniũ dedittibi vero malignũ .nec aliq̊ ope emendabile tribuit · itaq; et tu pꝛo qualitate mgenij ma male agis et uipiter pꝛo actonum tuarum atq; oꝑerum mo⸗ do male militabit. et ita foꝛe per ſtigiam paludem iurauit · Anthonius Cemet ipſe belle appollo excuſat iouem vero ułk magis accuſat: nam ego equuoꝛſum ſexto q̃̊ʒ ioui· Sx poſtularet itaq; optimo uie ſic et cur meũ crimen ẽ potius q̊ʒ iouis quã: doquidem niſi pꝛaue agere non licet · Cur me iupiter ſuo crimi ne ondenmet cur me ſine culpa vlſciſcitur.quitquid facio nõ libero arbitrio facio.ſed neceſſitate volũtate potencieq; fue re⸗ 1 ſiſtere qiu poſſum.¶ Laurencius· ¶ Noc eſt quod pꝛo mea ꝓ batione afferre volii.naʒ lec eſt hꝰ vis fabule vt cũ ſapiencia dei ſeꝑrari non poſſit a woluntate illius.ac potencie ac fimili⸗ tudme ſeraren appollinis et ioius quod in vno deo optine ri non valebat.id obaneretur m duobus vtroq; ſnuam certam naturam habente altero qudem creandi ingenia hmmumal tero autem ſuſcipiendi vt aꝓpareat pꝛouidenciam non omné cquſam neceſſitatis ſed oc quitquid eſt ad volutatem dei om ne referendum. ¶ Anthonius En iterum m euum me pꝛeci pitas puteum vnde erueras.ſimilis dubitano bec illi eſt que ð uuda a me pꝛolata eſtibi neceſſitas aſſcribebat᷑ pꝛeſciencie dei · hic voluntati.Aur quid intereſt quomodo arbitriumi tollas a pſciencia tolli illð tu qiudem neges.ſed agis a wolũtate ex quo queſtio m idem recedit· ¶ Laurencius. ęgo ne aijo. tolli arbi⸗ trium ex woluntate dei· ¶ Anthonius.· ¶ An non onſequens eſt mſi ſoluas ambiguitatem·. A¶Lau. ¶ queras qͥ tibi eã ſoluat · n A·:eqiũdẽ te nõ dimittã n ſolueris.Lau: aad iſtud non eſt — ſtare onuentis nec pꝛandio eſſe ontentum. Sed cenam etiam Poſtulare.Anthomꝰ.Sictme me cireumſcripſiſti et per dolum ſponſionem adhegiſti nonne ſtant pꝛomiſſa m quibus cireum ſcriptio mteruenit nec abſte pꝛandium ie eſſe accepturũ exi: ſtimo·ſiquidem quitquid epulatus ſũ ogis euomrè aut vt le uus loquar non mmus eſurientem vt circumſcriberem· nam que michi ſutura vnlitas erat cum liceret ne pꝛandium qudez dare m quo cum ſi late acceptus.et ciũꝰ nomine michi gaat: as egiſti.imngratꝰ es ſi dicas p cactum te eſſe illð euonre aut eſurientem dimiſſum qualis veniſſes. Cenam eſt iſtud petere · ñ pꝛandium velle accuſare:et petere tibi poni ambꝛoſiam ac ne⸗ ctardeoꝛum cibos non homnum Ego nbi piſces atq; aues de viuaryjs meis et vmum de ſuburbano colle appoſui ambꝛo ſiam vero et nectar ab ipſis petas appollme et ioue· ¶ Antho⸗ nius · ¶ Quanambꝛoſiam et quod nectar nommas poeticas res· et ficticias Relmquamus hec mania dijs manibus et ficti cijs ioui et appollini.&x quibus viuarijs celliſꝙq; cenam peto · ¶ Lau·meã abigeram ſed cum uiderem quo nam hec queſtio ſoꝛet euaſura iam cum nichil michi onſulebam ſponſionemq; te ſacere oegi ne poſtea a me aliud pꝛeter id vmmm quod que⸗:⸗ rebatur exigeres alias foꝛtaſſe hanc cenam nanſciſſeris ·¶ An· Mon ero nbi moleſtus amplius ne beneſicio ingratꝰ et aman⸗ ti meredulꝰ videar wrumtamen vbi ſuades me exqiuurere. Laurencius· ¶ Si iſtud poſſem non mitterem te ad cenam ſed vna cenaturus venirem · ¶ Anthonius · ¶ penes nullum putas hos vt aijs diumos cibos eſſe. ¶ Laurencius. ¶ Quid ni ita putem.an non lesiſti verba pauli de Duobus filijs rebecce ex ijſaac dicentis cum non dum nati fuil ſent aliqiud loni egiſſẽt aut mali vt ſecundum electioem pꝛopoſitum dei non erat ñ ex operibus ſed ex votante dictum eſt qdð maioꝛ ſeriuct mino ri fieut ſeriptum eſt iacob dilexi· Sſau autem odio habuiquid ergo dicemus nunqiũd iniquitas apud deum abſit · moijſi eñni dicit miſereboꝛ cui miſeroꝛ et miſeriodiam pꝛeſtabo ciuꝰ mi⸗ ſereboꝛ· ego non volenus neq; currenus hmms.ſed miſeren⸗ tis dei eſt dicit enim ſeriptu pharaom quma m hoc ipſum excitaui te vt oſtendam inmte virnitennmeam et annuncietur nomen meum mvniuerſa terra· Ergo cuius uult miſeretur et quem uult moumt dicis raq; michi dum queritur wolun⸗ tati eius quis reſiſtit. Q omo qus es qui reſpondeas oô nũ quid dicet fiementum ei qui ſe finxit quòme ciſti. An non ha eat poteſtatem ſigułꝰ luti ex eadem quidẽᷓ maſſa facere aluid quidem vas in Honoꝛẽ aliud vero imn mntumeliama paulo pꝰ ꝗquahñ nimio ſplendoꝛe ſapiencie dei occulos pꝛeſtriigente pꝛo clamat. O alutudo diuiciarum ſapiencie et ſciencie dei.qᷓ; mœ⸗ pꝛe honſi bilia ſunt iudicia eius et mueſtigabiles vie euuis:quod ſi ille vas electioms et in tertinm vſq; celum raptus audiuũt archana verba que nõ licet hmmi loqui. Mec tam nõ mõ loq; ſeð ne percipere qudem ꝓoĩ q́ͥs tãtem ſperet ſe muieſtigare a al ſequi poſſe.tq; illud michi aduertere non ecodem modo dici liberum arbitrium impediri woluntate dei et pꝛeſciencia· NMam vVoluntas habet attendentem cauſam · que ſita eſt apud ſcienci⸗ am deiſi quidem cur illa hunc induret illius miſereatur vt eſt ſapientiſſimus et optimus:digniſſima caula adducitur.atq; te aliter ſentire impum eſt.:niſi illum abſolute agere bene. in pꝛe ſciencia aut non ẽ antecedens nec vlla ommd iuſticie et bonita tis cauſa. Mon enim ſi diceimus quare hoc pꝛeſcit quare hoc uult. Mos oero hoc querimus ſolum quo nam modo deꝰ nus eſt auferens arbimy libertatem Auferret autem ſi non eſ⸗ Let ꝓpoſſibile ali ter euenire qʒ pꝛeſcitum eſt· Munc vero nullam neceſſitatem aufert · mmc pꝛuiat nos libertate arbitrij· hunc mdurans illum miſerans cum ſapientiſſime ac ſciſſime h̊ agat· Cuius cauſe ranonem in quadam archa quaſi erario abſcon⸗ ditam cllecauit. Meq; diſſmilauerim quoſdam auſos hãc ra cionem mqrurere dicentes qui obdurantur et repꝛobant᷑ eos ſecundum uiſticiam obdurari ac repꝛobari: Eſſe enim nos ex malſſa illa ob culpam pꝛinn parenns minquinatam et in luceã nuerla · Mam ne multa tranſeamet vno argumento reſpon⸗ am cur adam tempoꝛe actus ex materia non omqumata et ad ccanndum obdunatus eſt et vmuerſam maſſam au⸗ ream ſobolis ſue ſedauit Cii ſimiile et equale eſt illnd ſactũ — angeloꝛũ quoꝛum quidam obdurmn ſunt qiudam miſericꝛdi am conſecuti cũ omnes ex eadẽ ſubſtãcia eſſent ex eadẽ maſ ſa ex nõ poluta quos adhuc m natuna ſubſtancie ⁊ q̃litarte maſſe vt ſic dicam auree permanere audacter dixerim neq; hos per electionem m melioꝛem materiam conuerſos neq; per repꝛo⸗ bationem illos mdæterioꝛem et alteri quaſi vala m miniſteriũ menſe diume electi honoꝛis gratiam acceperũt. Alteri vero exi ſtimari poſſũt uaſa que ab occulis relegata quod contmelioſi us eſt quam ſi lutea foꝛent omnem obſcenitatem columnẽq; ſuſcipiunt· Ideoq; flebilioꝛ illoꝛum damnatio eſt quam honn⸗ num plus enim qtumelie aurum accepit ex quo ſacti ſunt an⸗ geli qʒ argentum ex quo facti ſunt Hnmies ſi ſeditate implea⸗ tur· Quare im adam non eſt materia argentea immutata aut ſi mauis dicere lutea h eadem remanſit que antea eratItaq; q̃lis m eo fuit talis m nobis eſt.An non ait paulus ex eadem maſſa lu tea fieri aluid qteʒ vas imn honoꝛẽ· alum autẽ in contuni eliã Meq; dicendum eſt honoꝛificum exmquinata materia eſſe ſa: ctum. fumus igitur vaſa argentea:malo dicere q́; lutea ſumꝰ q; diu vaſa Oontumelie dampnationis: mquam et moꝛtis nõ obdurationis Infuderat enim in nos deus ꝗꝓpter pꝛeuaricatio⸗ nem pꝛi mi parentis in quo omnes pccaumnis penaz moꝛtis non culpam que venit ex obdunmtione. Jit enim paulus ab a⸗ dam vſq; ad moijſen regnauit moꝛs etiam in eos qii nõ pꝑec? cauerunt m ſimilitudmem pꝛeuaricatioms adequod ſi pter peccatum ade obdurati:eſſenms cte ꝓ gratiã criſti liberati· non amplius obdunaremur quod ita non ſitplurimi enim ex no bis obdurantur· Quare onmes quũ m criſti moꝛte baptiſati ſi ab illo peccato oꝛigmali:et ab illa moꝛte liberati fũt ſed eoꝛzum aliqui miſeriodiam conſequnt. aliqui non. ſecus obdurantur qᷓ; adã ⁊ anglei obdurati fũt Reſponæat igit᷑ ꝗᷓ velit cur hunc mduret illiꝰ miſeret᷑ ⁊ ãgelũ pociꝰ q̃; hminẽ·ↄfiteboꝛ h mõ hc angelis not ſunt quod non credo cum paulo vlde quantu illi ibuamꝰ nota nõ ſint ·q̃ t᷑ angeli qui ſemp faciẽ dei uident lec neſciunt que tandem noſtra temeritas eſtommo ea ſitire uelle. ſed anteqᷓʒ ꝑeroꝛemus de boecio aliquid dicamus Knthoniꝰ⸗ Oxoꝛtune de eo feciſti mention᷑ ꝗpe de illo mecũ anmno age⸗ bam qu ſe ſperauit hoc ſcire ⁊ alios edocere poſſe non eadem via qua paulus led eadem tamen tendens Laurencius: Mon modo plus quã debuit ſibi &fiſus et maioꝛa ſuis virib⸗ aggreſſus eſt.ſed nec eodem tendit nec viam cnbecit quã mie nrat (Anthomus · cur ita Laurencuus (CKudies Hoc em elt quod dicere volebam. Mam pꝛimo paulus ait non eſt wo⸗ lentis neq; currenus hominis ſed miſerentis· Hoeci? verom to⸗ ta diſpu tatione colligit non quidam verbis ſed re non eſt pꝛo udvnts ſed volenus et currenns hominis. Demde nõ eſt ſatis diſputare de pꝛoudencia dei miſi dicatur etiam de wolũtate qð ne multa dicam ex facto tuo pꝛobari poteſt qui non contentꝰ pꝛima queſtione explicatade pꝛoxima quoq; querendum pu- taſti. Xnthomus. ¶ Cum penitus oꝛationes tuas conſidero veriſſimam de boecio ſẽtenciam pꝛotuliſti·a qua ne ipſe quide appellare deberet · ¶ Laurencius · ¶ Et quid cauſe fuiſſe putas vt homo criſtianus a paulo deſiſteret eiuſ q; nuſq̊ʒ memmerit cum m eadem materia quaʒ ille tractauerit verſaret atq; adeo m toto opere de conſolanone nulla vſq; de religione noſtra muil a de pꝛecepus ad beatam vitam perducentib nulla de criſto mencio ac pene ſignificato repriatur. Enthonius · opioz. 8 vehemencioꝛ ad minatoꝛ philoſophie fuit · Laurencius. e vehemencioꝛem philoſophie ad miratoꝛem poſſe deo placere. Ideoq; boetius aquulonem pꝛo auſtro ſequens claſſẽ vẽto non m poꝛtum ꝗpꝛie muexit ſed in barbaras oꝛas atq; in peregria littoꝛa impegit· ¶ Antbomus · pꝛobas michi omnia que di⸗ cis :· ¶ Laurencius : ad ꝓuocationem igitur ueniamus aljquan do finem ſaciemus: cum nbi de pꝛeſciencia:de voluntate dei · de boecio querenti vt reoꝛ ſans fecerim. NKoc quod rliquud exho⸗ tandi gratia dicam licet vt es animo bene cnſtituto non deñ deres exoꝛtanonem: πιρπρus. (Ege vero nundãʒz exboꝛ⸗ tatio non opoꝛtuna aut non vnlis fuit quam libenter cuma ce⸗ teris cũ ab amicis ac Suiſſimis qualẽ te ſp putauũ accipe ſoleo. Lau: ego qde ñ te ſolũ h cetos ꝗ h adſt a me ĩpmis adhotabo otime opmaris ac potius intelligis· Mam ita exiſtimo nullũ iit leo nenat gedin ſtulabi renon tem an ſtamu foboꝛ⸗ altahir valis uſlzre⸗ dicpe fug eſt musne uln 6 dſſper fened Kalttes vrlſpe inquo ſphus deo d ſigare Pren pum ul Dicebam aut᷑ cauſa m dnũne voluntauſq; alterũ mdmmaret alte rius mileret nec Hnubo nec angelis ognirã e.· OQ ñS& apt ho rei ignoꝛationẽ C ⁊ malrarũ q; aliarum.) araritate dei an Zeli non refrigeſcunt a miſterij oꝛd macne nõ rcedũut. btitudniemn ſuam pᷣterea mmnĩo nõ putant nos ob hãc ipam cauſam a ſidæ. a ſpe· a caritate.decidemꝰ et quaſi ab impetracne deſillemꝰ. Bt ſi lpientibus viris eti ſine ranone ꝗpter auctoꝛitats ſidem ha bemus·criſto qui eſt dei virtus ⁊ tei lapiencianon halvmꝰ. qui ait ſe omis laluos vileę moꝛto nolle pccatoꝛis h̊ magis vt cc uertat ⁊ viuat.Et h honis hhmimbo pꝑeccuniaʒ ſine cirograplo credimꝰ a criſto in quo dolus nõ eſt mventꝰ cirog raphum po⸗ ſtulabimus· St ſi anicis vitam conmittimus: criſſo nmitte⸗ re non delemus.bui pꝛo noſtra ſalute et uitam carnis et moꝛ⸗ tem crucis accepit neſcimus huius rei cauſam. Quod reſert ſide ſtamus non pꝛobalitate ranonum.Scire·hoc nuiltum ad oꝛ⸗ roboꝛationem fſidei faceret:plus hunuilitas. Nit apoſtolusnon alta ſlapientes ſed humilbus onſencientes ſciencia diuinoꝛum vtilis eſt · vnljoꝛ caritas · dicit enim idem apoſtolus. ſciencia inflat. caritas autem ediſicat. &t ne de ſciencia humanoꝛum tmm dici putes aijt. &r ne magnitudo reuelationum extollat me da tus eſt michi ſtimulus carnis: Molimus altum ſapere ſed timea mus ne ſimus phioſophis ſimiles qii dicentes ſe lpientes ſtulu facti ſunt:qui ne aliqiid ignoꝛare viderentur.de omniba diſputabant opponentes os ſuum mn celum arq; illum ſcande re ne dicam reſemdere volentesquaſi ſuꝑerbiam et temeraʒ gi⸗ gantes a potenti bꝛachio dei mterram pꝛecipitati atq; ĩ mferno vt · liperbeus in ſicilia ſepuln.quoꝛum m pꝛimis fint ariſtotil es in quo deus opnimus maximis ſuperbiam ac temeritatem tuʒ iphus ariſtolis tum ceeroꝛum philoſophoꝛum parefecit · atq; adeo dampnaut.· Mam cum non poſſet eurupi naturam m ve⸗ ſtigare ſe m pꝛofundum illuis pꝛecipitans dimerſus at. Tam pᷣ teſtatꝰ elogio. Moc eſt quomam ariſtoſtiles non cepit curi⸗ pum.Suripus capiet ariſtonlem quo quid ſuperbuis ac furio: ſius aut quomodo potit deus mgenium ceteroꝛumq; ſmili um magis apꝛeto ind no condempnaxre q; vt permitteret illuʒ ℳ ex ſciencie immoderata cupiditate im labiem verti et moꝛtom ipaʒ ſibi onſiſtere moꝛtẽ in quã vel ſedoꝛem ſceleranſſimi iu⸗ de. fugiamus igit cupiditatem alta ſapienda · humilibus pociꝰ onſoncientes criſtiani namq; homims miqhil magis tereſt qᷣʒ hunnliter ſentre. Noc en n modo magmſicecius de deo ſentinꝰ. VInde ſeriptum eſt. ſupbis deus rehßſtit · et humilibus autẽ dat granam. Manc vt adipiſci poſſim de iſta queſtione quo ad me atnnet ampluis curioſus nõ ero ne maieſtatẽ dei weſtigiãs ob⸗ ſuret a lumme quod item ſpero tu facies · Nec habiũ ꝓ exhoꝛta — cione que dicerem que feci non tã vt te atq; iſtos animarem qʒ ut meam pſuaſionem oſtenderẽ Kn.· Iſta vo exhoꝛtatio et animum tuũ opume pſuaſum õſtendit et noſtris pꝛo alijs re⸗ ſpondeam velmenti ſime ammauit Ceterum hanc diſputaci onem quã init nos habuimꝰ nonne mandabis lĩ̃is in mmen tarium idiges vt hꝰ bom alios pti cipes ſciẽcias · Lau./ pꝛo⸗ be admones faciamꝰ hiiꝰ rei ceteros iudices hᷣ ona eſt partici rea. &t ante omnia ad epiſcopum lerdenſem diſputachnẽ hãc ſcriptam et vt apys in onmentariũ redu ctam mittanꝰ ciius iudic nullum noui qð antepone audeam et quo vnd pꝛo ban te alioꝛum repꝛobacnem non refoꝛmidem plus em huic ego q́; antimachꝰ platoni au t· Mtuliꝰ. catho· tribuno · En nichil rechus dicere aut facere potes et hoc queſo q́; pꝛimũ efficias · — — Aaus deo. -Euroskala Offset MLNXNGSMCHE VIIEMSIS OAWTOSIS CLKBʒ1882 DSLIEEGO NGBETRIOBT OGOVIOS 1CINW O01. Oꝛologus: Xxime vellem garſia epiſcopoꝝ doctiſſime ½ nme ac ſũmo pe optarem vt tim ceteri criſtians xero hij qui tologi vocant᷑ non ita mulnii buerent philoſophie · NMec im im eo ope coonſu rent · et e parem et ſoꝛoꝛem ne dicam patt theologie facerent· Male em ſentire michi vident de noltra gione quã putant philoſophie pꝛendio mdigere· quod mi illi fecerunt quoꝛũ muluis jam ſeculis opa exſtant apoſto imitatoꝛes· et vere m templo dei olumpne. At quidẽ ſi p aiaduertamus quitquit illis mmpoꝛibo hreſũ fuit quaſ nõ multas fuiſſe accepimꝰ. Id omne vẽé ex philoſophoꝝ dogn Snte naſcebatur.vt non modo non pꝛodeſſet philoſophiꝗ? ctiſſime religioni ſed etiã vemennſſime obeſſet:ac etiã iſ S quibus loquar natam eſſe ad extirpandas hoſtes. ITctant rum pontius ſemmatrix eſt nec melligunt ſe impæricie aca pijſſimam antiquitatẽ que m expungnandis hereſibus pl- ſophie arma non habuit ac ſeꝑ cnt᷑ ipſam philoſophian pungnauit acerrime et tãquã tarquunũ im exiliũ diecit ne Dire paſſa eſt. Ita ne imperiti fuerunt illi ⁊ mermes.&t que do tm oꝛbis terrarũ mditionem fuam redegerunt · Mos au armatura muniti ne tueri qiud poteſtis. C pꝛoch rem mdj· et flebilem.) qð ipſi vob quaſi patrimoniũ renquerunt· igit᷑ cauſe eſt vt maioꝛũ veſtigijs nolitis mũñſtere· Si minu no·certe autoꝛitas illoꝛũ efectusq; mducere debuit vt in⸗ re mmi ſe ponius q̊ʒ nouam viam mgrederemmi . Odioſů p VierFarbSelector Standard“ Balance Q et execrabilem medicũ qui egrotum pꝛobatis iam vſu m camentis curare non uult .ſed nouis et exgerimentis non tis · t nautam quũ mauult inſuetum iter tenere· quaʒ id = — S — ceteri ſalua nauiet mertibo nauigarũt: Itaq; mſolencie pceſi Ui 10 — C — Copyright 4/7/1999 VxVMaster GmbhHi wwww.yXVmaster. Com