Gb811_fol
author: Valla, Lorenzo

„
9
R8

t.

4
1O.

eto ats

.
.
— —
. 4 5 4 .
* .———ʒK
7 „ Rect
.
„
„*

N 125 11948871 021
IIIIINIIIIIIIIIIN8I B
UB Tübingen

P
4

W—— ð

MLNXNGBSMCHI VIIMSIS OAWTOAIS CLXBISSII
DSLIBS88O KRBITRIOö 8T OBOVIOSCIN DODIVI:
MX:TRNCTXTVLVS FSLICITGGR XMCIDTI.

. Oꝛologus.

„ - —
—

Xxime vellem garſia epiſcopoꝝ doctiſſime et op
nme ac fũmo pe optarem vt tum ceteri criſtiam· ti
xero hij qui tologi vocant᷑ non ita multum tri⸗
buerent philoſophie. Mec im in eo ope conſuma⸗
rent · et e parem et ſoꝛoꝛem ne dicam patronã
theologie facerent· Male em ſentire michi vident de nollra reli⸗
gione quã putant philoſophie pꝛeſdio mdigerequod minne
illi fecerunt quoꝛũ mulus iam ſeculis opa exſtant apo ſtoloꝛũ
. imitatoꝛes:et vere m templo dei olumpne. At qiudẽ ſi peope
8 niaduertamus qiutqiut illis tmpoꝛibo hereſũ fuit quaſ nõ paꝝ
multas fuiſſe accepimꝰ. I]d omne ve ex philoſophoꝝ dogmatũ
Pnte naſcebatur vt non modo non pꝛodeſſet philoſophia lan
ciſſime religioni ſed etiã vehemennſſime obelſſet ac etiã iſti de
quibus loquar natam eſſe ad extirpandas hoſtes. Iciant qua⸗
rum ponus ſemmatrix eſt nec meelligunt ſe impericie acculare
pijſſimam antiqiutatẽ que m expunsgnandis hreſbus philo⸗
ſophie arma non habiũt ac lepe cont ipſam philoſophiam de⸗
pungnauit acerrime et tãquã tarqiunũ in exiliũ deiecit: neq; re
dire paſſa eſt. Ita ne imperin fuerunt illi 2⁊ mermes. &t quomo
d timn oꝛbis terrarũ mditionem fuam redegerunt · Mos aut tali
armatura muniti ne tueri qiudẽ poteſtis C pꝛoch rem im Dignã
et flebilem. qð ipſi vobᷣ quaſi patrimoniũ relquerunt. Quid
D igit᷑ cauſe eſt vt maioꝛũ veſ tigijs nolitis mũſtere; Zi minus ra⸗
no-certe autoitas illoꝛũ efectusq; mmducere debuit ˖ vt imita⸗

re mmi ſe potius q̃ʒ nouam viam mgrederemmi . Odioſũ puto
et execabilem medicũ qui egrotum pꝛobatis iam vſu medi⸗

camentia curare non uult . ſed nouis et exerimentis non ogni
ns. Rt nautam qu mauult inſuetum iter tenere quaʒ id quod
cereri ſalua nauiet mertibo nauigarũt: Itaq; mſolencie ꝓpceſſiſtis

—

vt putetis nemme thologũ euare mſi qu pꝛeœpta phileſo
pꝓhie teneat eaq; diligẽnſnme pdidicerit. Stultol q; ſimul eos
facitia ante hac qun neſclerũt vel neſcire wluerut · OQtempa⸗O
moꝛes apud ſenatũ olim romanũ nõ licebat cun nec hoſpin lo
qu ligua pegrma ſed trmmõ illius vꝛbis vernacula· t vos q̃ſi

criſtiane rei publice ſenatoꝛes gentilem ſermoneʒ masgis q́; ec⸗

cleſiaſticũ et audire et ꝓferre dlectamnu. Sed aduůſos alios di
cendi multis in locis dabit᷑ tempꝰ.En pꝛeſenciaꝝ vero oſtendé
volumus· Noeciũ nulla alia cauſa mſi qð nimis philoſophie
amatoe fuit· non eo modo quo debuit diſputaſſe de libvro arbi
trio· In qumto libꝛo de de conſolacõne non im pꝛiniis quatuò
libꝛis reſpondimꝰ in ope modo de vero bono atq; hãc omneʒ
materiam quã diligentihme potero diſcutere et reſoluere ona
loꝛ.vt non fruſlia poſt omnes egoſcriptoꝛes videar deſeriuſſe
Mliquid de noſtro ac pᷣter ceteros afferemus ad quod ſaciõdũ

cum ea ſponte ammatꝰ eſſem tñ currentõ vt aiit mcitauit di·

ſputatio michi nuper habita cum anthonio glarea hmme ꝑer
limrato ac bene accuto michiq; tũ pter moꝛes tum quũa cõter
raneus ſancti laurencij eſt.longe cariſſimo.cuius diſputacõnis
verba in libellum redegi exponens illa quaſi agatur res non q̃ſi
narretur ne mquã et mquit ſepuis iterrumperẽtur quod ſe fe⸗
ciſſe. · T. vir mmoꝛtali ingemo cur dixerit m libꝛo quẽ ſcrip
ſir.leliũ equidem non video· Mam ubi auctoꝛ non a ſe diſputa
ta ſed ab alijs recitatquo nammodo mquã ĩterponere poteſt
velun eſt m lelio ciceronis in quo diſputa cntinet᷑· habita a
lelio cum duobus genenbus. C faunio.X. ſceuola Cicerone · cũ
non nullis ſamiliaribus audiente et vt in illa etate vix auſuro
diſputare et loqiũ colloqui cum ſceuola quandam pꝛeſe uł eta
tis vel dignitatis religionem ſerente ſed ad oſntum.Xn.
igltur ad me meridie cum vniſſet · Mec occupatum ſane ofſen
dilſet Zed cum domeſticis qiubuſdum ſedentẽ in exvedꝛa qð
quaſi pꝛolemio pꝛelocutus ad rem atq; tempꝰ awmodato ita
demde ſubleaitus eſt c·

—

loſo
bos
N
nlo
gqſi
er
9di
nde
hie
abi
md
mnqz
wvna
ulſſe
jidi
di
.
er
ms
np
a
eR
ſta⸗
iro
lta
ſen

ta

ITNOMS.

Erdifficilis michi et m peimis ardua queſtio videtur
de libero arbitrio ex quo pendet omnis rerum buma⸗
narum actio· omne ius aO muria:omne pꝛemium ⸗ P
na neq; id in hac ſolum vita wrum etiam in funna qua queſti

one non dixerim facile an vlla ſit uł magis ſcim neceſſarja uł

que mimus ſciatur. Sexe enim mecum met ipſo ſeꝑe cum alijs/
de ea querere ſoleo.nec vllum adhuc huiis ambiguitatis ex⸗
tum reperire queo· Vſq; adeo onturboꝛ aliquando pꝛopterea
apud me atq; onfundoꝛ. Verum tamen non idciro vmquam
mquirendo defatigoꝛ · nec ſperalo. hoc percipi poſſe licet mul
tos ſcieneia eadem ſpe fuiſſe fruſtatos. Ieoq; tuam quoq; au⸗

–—

dire in hac queſtione ſentenciam welim nõ modo ꝓ ommnia m⸗

dagando et olluſtrando foꝛtaſſis ad id quod quero Perueniaz

ſed etiam per nonim habeo qʒ acri inditio ſis exacto. Lau.
Eſt vt ays perdifficilis iſta queſtio et ardua et haud ſcio an vl⸗

lo ognita. Sʒ non eſt cauſa cur onturberis pꝛoptereaac on⸗

fundaris vel ſi numq́; iſtud ſciturus ſis nunquid enim iuſta im

Dignatio eſt ſi id non aſ ſequaris·quod uides aſſecutũ eſſe nem
nem. tqui multa ſunt apud alios que non ſunt apud nos.neæ

quãaq̃ʒ tamen egro ferenda animo ſed moderato et equo· Xlius

nobilitate pꝛeditus eſtalius magiſtratu alius opibus· aluis
ingenio· aluis eloquenciaalius hoꝛum pleriſ qꝙ; aluis ommbe
Memo equs rerum eſtimatoꝛ ac ſue ſibi mduſtrie ſcuis ea re
dolendumq ſibi ex ſtimauit ꝙ ipſa illa non ha beret quanto au
em mmuſq; pennis aiuum careret quas nemo habet. Ac emi
fi pꝛopter omnia que neſcimus moleſtiam ontia heremus du
ram nobis et acerbam vitam redderemus .· vis ne enumerem
quanta ſunt nobis ignota non ſolum diuia et ſupernaturalia
quale hoc eſt.ſed humana etiam· Et que in noſtram ſeiencian:
cadere poſſunt · bꝛein dicam · Multo ſunt plura que gnoꝛantur.
Vnde achademia falſo ilꝑ quidem ſed tamen michil nobis pla⸗
ne cognitum eſſe dicebant · Anthomus. SEgo rero ſatvo⸗
iſtuc verum eſſe quod dicis ſed neſcio quomodo mpaciens ſũ

,

et auidus impeti aninii qhibere nõ Poſſi m. Mam qð de pen

mas auiũ dixiſti nõ eſſe dolendũſi illas nõ habeam quas nemo
habet audio: Jed cur tñ recuſare deberem alias ſi mõð dali ex⸗
emplo aſſeqiũ poſſem. Muc vero quato p̃ᷣſtancioꝛes alas ccu⸗
piſco quãbe nõ ecarcere parietũ: ſed ecarcere erroꝛuʒ euolem et
m patriã non hãc qᷓ oꝛpoꝛa gemut vt ille fecitih im eã vbi ani⸗/
me naſcunt inf̃nolem a pueniam. Mam achademios cum ſua
ꝓſuaſione dimittan.qui cũ omma dubia ponerẽt tñ eos du⸗
bitare certe dubiñ non erat. ⁊ cũ ſe nichil ſcire affirmarẽt tñ re

quirendi ſtudin no n relmquebãt: Mos poꝛro ſcimꝰ poſterioecs

ad ea ꝗᷓ pꝛius imuenta erant multa addidiſſe quoꝝ exemplu et
mſtitu:animare nos debet ad alia q; muenienda; Qnare noli
queſo hac michi ſollicitudinẽ moleſtiãq; eripe· erepta em mo⸗
leſia eripu eris imul a mmqiurendo diljgnnciaʒ niſi foꝛte tu vt
ſpero a opto auidttati noſtre ſatis feceris: Laurench 8920
ne ſatis laciã quod nemo alius potuit· Mam quid dicã de li bꝛis
quibo ſũme acquieſtis non eſt aliuid pterea requrendũ: mchil

eſt qð ego equidẽ queam melius dicere · qzʒcʒ tu videris q̊ʒ lan⸗

ctum ſit et tollerabile ommbo libꝛis et qudem pꝛobatiſſimis
te bellum nidicere et cum nullo illoꝛzum facere· Anthonius ·
Scio equidem non tollerabile ac pene ſacrilegum libꝛis iã vſii

pꝛobatis non acqiueſcere: Sed te nõ fugit in pleriſq; ſolere int

ſe illos non onuemie diuerſaſq; ſentoncias deſendere ac pau⸗

ciſſimos eſſe quoꝛum autoꝛitas maioꝛ eſt q; vt eoꝛũ dicta ve⸗

niant m queſtio nem: atq; m ceteris quubus rebus ſere non re⸗
pungno ſeriptoꝛibus modo hũc· modo illum. pꝛobabilioꝛa di
cere exiſtimantib. In hac au᷑ de qua tecum loquũ imſtituo· c pa
ce tua et alioꝛum dictum ſit) nemini pꝛoꝛſus aſſencioe· nã q̃d

de alijs dicam. cuun Moetius ipſe au in explicanda hac queſtio
ne datur ab omnibus palmaquod ſuſcęperit implere nõ poſ⸗

ſit· ſed ad quaſdam res confugiat imnagnmarias et conmenticias
Xit enim deum per intelligenciam que ſupꝛa rationem eſt · et p
eternitatem omnia ſcire omnmiaq; habere pꝛeſencia · It ego ad
ognitinnem mtelligencie et eternitatisqui rationalis ſum· ⁊
mchil ertra tempus agnoſco aſpirare qui poſſimh ne boeciũ

—

quiden ipſum ſuſpioꝛ intellexiſſe. ſi vea ſunt que dixit quod
non credo · Mon enim verum dicere cenſendus eſt. cuus oꝛano
nem nec ipſe nec aluis mtelligat ITtaq; cum recte hanc di⸗
ſputationem mtroduyxiſſet.non recte eam aſſecutus eſt.m quo
ſi mecum ſentis gatulaboꝛ ſciencie mee· Zm minus ꝓ nia hu⸗
manitate non grauaberis qð ille eſt obſcure locutus id lucidi⸗
us tu eloqu· vtroꝛumq; autem modo axeries michi ſcienciaz
tuam. Laurencius· uide quam equa poſtules quu iubes me
vel damnando vel emedando. boecio ontumeliã facere. Xn·
Munquid tu vocas veram de altero ſentenciam ferre eiuſdem
obſcuriꝰ dicta axertiꝰ mterpꝛetari· Lan. Atcu odiofu ẽ B
m magnos viros facere· Xnthonius · Odioſus certe ñ mõ⸗
ſtrare viam erranti a ei vt monſtres oꝛanti· Laurencius
quid ſi viam ignoꝛo.· Anthonius· Iſtud eſt nolenus mon⸗
ſtrare viam dicere viam ignoꝛoquare noli recuſare iudicium
tuum axeri re · Laurencus· quid ſi dicam tecum ſentire de
boecio vna tecum illum ñ mtelligere nec aliquid pꝛeter ea ha⸗
bere quo hanc queſtionem explicem· Knthonius. Si boc
were dicis non ita vecors ſum vt abſte plus petam q̃ʒ pꝛeſtare

pPotes ſed caue ne parum ſis functus offico anici ſi erga me
lſſtidioſum te et mendacem pꝛebeas. Laurencuus. Quid

iſtuc eſt quod nbi explicari poſtulas· Anthonius· Munqͥᷣd
pꝛeſciencia dei obſtet libertati arbitrij.et an de hac recte queſti
one boecius diſputauerit · Laurencius · de boecio poſtea vi
deoꝛ · OQſi ego tibi m hac re ſans fecero · volo ſponcionem ſfaci
ag. Knthonius. Quam tandem ſponfionem laurencuis
vt ſi te late accepero mm hoc pꝛandio· ne iterum accepi velis in
cena. Rhonius· Quod michi pꝛandium aut quam cenaʒz
cenam pꝛedicas· non enim mtelligo · Laurencius · vt ſis co
tentus hac vna queſtione diſcuſſa nec alteram adicias: An.
Alteram mquãs.quaſñi vero non ſatis ſuper que hec vna ſats ſit
quare tibi libenter ſponſonem ſacio:nullam abſte cenam me
elſe petiturnm · Laurencius· Isge igitur ipſam pꝛofer in
mediũ queſtionemn · Anthonius · pꝛobe admones h deus
futura pꝛouidet aliter non poteſt euenire quaʒ ille pꝛouiderit ·

„

Veluti ſi iudam pꝛiiaridltoꝛem vſdit ſoꝛe · impoſſibile eſt huůc

non pꝛiuaricaturũ eſſe.id eſt necelſe ẽ iudam pꝛuiaricarimſi Cc

„

quod abſt) deum carere pꝛouidencia volumus H cũ itafit ni
mirum cenſendum elt genus humanum non habere in ſua po
teſtate arbitrij lilertatem. ne de malis tantum loquaꝛ. nam vt
Hijs neceſſe eſt male facereita lonis ẽcntrario bone. n boni:

mali ve dicendi ſunt:qu arbitrio carent · uł eoꝛum actiones exi

ſtimande recte aut ſecus que neceſſe fũt oacte· Atq; hic quud

jam conſequens ſit tu. ipſe vides · Mamdeum vel hunc unſticie

laudere. vel ilum nuuſticie acoiſare eſt alterum pꝛemio · afficere
alterum pena vt licẽcius dixerim· iuſucie iudetim eſſe ontrariũ
cum actiones Hhimmum ſequantur neceſſario pꝛeſcienciã dei.
Belmquamus igitur religionem pietatem·ſancutatem ceremo
nias.ſacrificia nichil ab illo exctemus · nullas pꝛeces adhibe
amus miſericdiam nũc eiꝰ ommo nõ pꝛouocemus mentem
remoꝛmare in melius negligamus: nichil deniq; niſ quod libu
erit agamusſiquidem pꝛeſcita eſt deo noſtra iuſticia vel miuſti
cia· Itaq; aut non pꝛouidere videtur futuꝛo ſi pꝛedin ſumus ar
bitrio ·aut non equs eſſe ſi careamꝰ.habeo quud me in hac re
id dubitare Rciat. ¶ Lanrencius.¶ TWu vero non modo queſti⸗
onem m medium pꝛotuliſtiſed eam lacius quoq; executus es
Kijs deum pꝛouidiſſe iudam pꝛiuaricatoꝛ em foꝛe · Munqiid
ſdeo ad piuaricandum mduxit· non vldeo quare cum des pꝛe:

ſciſcit aliquid ab hmme ſfaciendum vt id facias · nulla neceſſi

tas eſt quia voluntate id facis quod auteom volutarum hoc
neqiut eſſe neceſſaruim: ¶ Xntonius ¶ Moli expectare vt n
bi tam facileę dem manꝰ aut terga vertam ſine ſudoꝛe et langui⸗
ne.¶ Laurencius Mace virtute eſto coongredere propiꝰ et o⸗
mmus ollato pede non telo decerne ſed gladio · Anthonius.
Dicis uida roluntario feceris abimere id vero impudentiſſi⸗
mum eſſer quid igitur dio · nempe voluntatem hanc necelſ⸗
ſariam extitiſſo cum ipſe deus eum pꝛeſcierit quod autem
erat ab eo pꝛeſcitum id neceſſe fuit iidam velle et agere · nam
pꝛeſcienciam aloquim mendacem faceret ¶ Laurencuis. Xd
huc ñ video cur tibi ex pꝛeſciencia dei volũtatib atq; actioĩbo

. 22ð

—

noſtris neceſſiras defluere videaaur Si enim pᷣſcire aliquit ſo⸗
re mcit vt illud futurum ſit pꝛoſfecto et ſcire aliquid eſſe · Kaclt
vt idem ſit· At qui ſi noii mgenium tnum non diees do aliꝗd
eſſe quod ſcias illud eſſe. Veluti ſeis nunc diem eſſe· nunquid
quia hoc ſcis iĩdeo et dies eſt an contra qma dies eſt ĩeo ſcis di
em eſſe·. Anthonius· c perge vero« Laurencius. Eadem
ntio eſt de pꝛeterito· noui iain octo hoꝛis noctem fuiſſe· h̊ mea
gnitio non ſacit illud fuiſſe.quare nox fuit atq; ut pꝛopius
wniam pꝛeſcuis fũ pꝰ ocio hoꝛas noctem ſoꝛeideo et ne erit
mmime ſed quia erit iæo pꝛeſciſco · Quod pꝛeſciencia hmĩs
non eſt cauſa vt aliquit futurum ſit vtiq; nec pꝛeſcienſcia dei ·
AInthomusi decepit nos:C michi crede) iſta omꝑerano ali
ud eſt facere pꝛeſencia ac pꝛeterita·aliud futina nam cum aliqd
ſcio eſſe id variabile eſie non poteſt ut dies quu nunc eſt. neqͥt
fieri vt non ſit pꝛeterinim quoq; nichil differens habet a pꝛe⸗
ſedti.id nainq; non tam factam eſt ſed cũ fieret et pꝛeſens erat
Itaq; m hijs tempoꝛibus concedo non neo aliquid fuiſſe· aut
eſſe quia ita eſſe ſcio. Sed ideo me ſcire eſt· Munc pꝛocerto ſciri
quod merrtum eſt.ioq; ne deum fraudemus pꝛeſciencia · fate
amur certum eſſe quod futurum eſt. et ob id neceſſarium hoc
eſt · quod nos libertate arbitrij pꝛiuet · Meq; eſt ꝙ dicas id qð
modo ſigniſicabas non ĩteo ꝙ deus pꝛouiderit futura ita foꝛe
ſed qnia ita futurum eſt dum ꝓuidiſſe et uulnus mfligis do
vt neceſſe ei ſit futura pꝛeſcire · ¶ Kaurencius.¶ XKrmatꝰ pul⸗
chre ad pungnam munituſ q; veniſtiſed amnmaduertamꝰ? uter
decipiatur· ego an tu pꝛius tamem de hoc poſterioꝛe ſatiſfaciã ·
vbi ſi dens futina pꝛoſpicia qua futura ſunt·Meceſſitate illunt

laboꝛe cui neceſſe eſt euentura pꝛoſpicere· hoc vero non eſt tri⸗

buendum neceſſitatiſed nature.et voluntati· et tencie · mſ
foꝛte deum non poſſe ꝑecarenon poſſe moꝛi:non poſſe relm⸗
quere lapienciam ſuam:mſfirmitans eſt:et non potius pnitere.
ac diumitatis. Zic non poſſe futura pꝛoſpicere·que ſpecies ſapi
encie eſt cum dicimus non vlnus ei mfligimus· ẽed Honoꝛem
tribumus.itaq; nõ vereboꝛ dicere que euentum ſunt deu non
poſſe.non ꝓuidere · vemno nũc ad illud qð pꝛimo reppondeas

Michil pꝛoꝛſus· Laurenctus. ¶ Bi nichil ergo ha bes ſextus
quod de pꝛeſcienciaa ꝓpollims caulatur pꝛoſectonunc mdas
habet quod imcuſet pꝛeſcienciã del q cum ita ſit ninirum tue
qnieſtioni ſans facum eſt qua te tunbari onfundiq; dicebas;
¶ Antlonius · ¶ Rans factum vero et quod vix exſpectare au⸗
debam. plene abſolnti quo nomme egonbi ⁊ habeo gran⸗
as ꝓpene dixerim mmoꝛtales Mam q boecius michi pꝛeſtare
non potu · eu pꝛeſtitiſti ¶ Laurenciis· 4 Et minc idem operaʒ
Dut ð illo aliquid dicamquod et te exſpectaꝛe ſcioet me pol
licitus ſum facturun ¶ Anconins ꝗq an ẽ qd de boecio michi
Dicas gratunmerit ocumdumq;· ¶Laurencius · (Bauennis te
noꝛem ſabule inſtitu· Tu nichil exiſtimas ſextum habere qð
reſpondeat apolhni meennogo te quid dices aduerſus regem
abimentem ſe defferte ad te nmnis aut magiſtratum quod di⸗
ceret te capitalia in eoορ mmere flagicia ad miſſurum · ¶ Antho⸗
mus·/ ¶ Luro te rex per iſtam tuam ſoꝛtiſſimam et ſdeliſſimaʒ
vtram me non coonnuſſurum in hoc magiſiratu flagicia.
Laurencius · ¶ Idem puta dictunimſextum appollmi. Juro tibi
aꝓpollo me non admiſſurum que dicis · ¶ nthonius · quid
rurſus apollmem. ꝗ Aaurencius· ¶Certe non eo modo quo
rex ne enin conpertum habet rex qut futurum ſit vt deus di
cat engo appollo. Mendax ne ego ſumſexte ne qud futurum
ſit onpertum habeo admonendi te gratie locutus ſum an oꝛa
culum reddidi tibi irerum dico adulter eris.ſupenbus · ac malꝰ
eris.¶ Anthonius · ¶ Digna aꝓpollinis oꝛatio quid poterit adũᷣ
ſus hunc ſextus hiſcere · ¶ Laurencius· an non wonit im men⸗
tem quid hic aflerre poſſitmſuam deſenſionem mim ſe ondẽ
nari ita molli animo feret · ¶ IAnthomus · ¶ ;d niſi ſceleratus ẽ
¶ Laurencuis non eſt ſceleratus ſed pꝛedicitur futurustu ve
ro ſi hoc tibi appollo demmciaret credo ad pꝛeces confugeres
oꝛareſq; non apollmem ſed iouem vt nbi meloꝛem menteni
Daret vataq; ĩmutaret · ¶ Entlonius.¶ Iſta agerem ſed appol⸗
lImem mendacemſacerem· ¶ Laurencius. ¶ Becte loqueris qð
ſi hunc ſextus mend acemfacere non poteſt ſuperuacuo pᷣces
adhibebit.qᷓdagit ů mdignabit᷑ñ uaſcet᷑ ñ m qrelas erumpet

michi tam crudele denuncies ut ita triſtem motirs ondicto
nem aſſignes.Reuoca· obſecro reſpon ſum tuũ. lecioꝛa faticmare
melioꝛ m me ſis qu ad te regale detuli munus:ntra appollo
munera tua iuuenis grauſſima ſunt michi ſane et accepta pꝛo
quibus oꝛaculum viciſſim reodidi: miſerum quidem et illð tri
ſte vellem lecius .· Sed m mea manu non eſt hec ſacere · Sgo og
noſco vata non ſtatuo· go denunciare foꝛtunam poſſum non
mutare.ego ſoꝛtium iudex ſum:non arbiter · Melioꝛa denuncia⸗
rem: ſi melioꝛa te manerentnulla huius rei pones me culpa eſt
quipe qu ne meis quudem aduerſis que futura pꝛoſpitioab:⸗
ſiſtere queo· Incuſa ſi libet iouem mcuſa patas:mcuſa ſfoꝛtunãa
Vnde euentoꝛum cauſa deſcendit pvnes illos et vatoꝛum pote
ſtas eſt et voluntas.penes me nuda pꝛeſciencia et pꝛedictio· tu
Popoſciſti oꝛaculum ego dedi veritatem exquiſiſti· mendaciuzʒ
dicere non pomi. Xd templum meum elõgniqua regione ve⸗
mſti· ſine reſponſo dimittere non debii:· Mec duo pꝛocul a me

abſint. mendacium et ſilencium Muquid ad hanc oꝛationem

ſextus poſſet iure reſpondereĩmo uero penes te culpa appollo

qui vatum meum ſapiencia tua pꝛouũdes· niſi enim tu ꝓpiidiſ⸗

ſes lec michi euentura non eſſent· ¶ Anthoniua. ¶ Mon mo⸗
do muiſte led nequaq̊ʒ ſic reſponderet· ALaurencius·/¶ Quo⸗
modo igitur. ¶ nthomus·¶ ipſe dicas. ¶ Laurencius. ¶ Mon
ne hoc modo ego quidem nibi ſancte appollo gratas ago qui
neq; mendatio decipiſti neq; ſilencio aſpernatus es Bed boc
item queſo reſpontæ· Cur tam miqus:tã crutelis in me eſt ui⸗
piter. Vt ſic rei ſciencia michi vata aſſignet m merentim noxio
deoꝛum cultoꝛe · ¶ Anthonius. ¶ pꝛoſecto hoc modo ſi oem
ego ſextus appollmi reſponderem quid auteʒ iple muicem ap:
pollo. ¶ Laurencius. ¶ In merentem te atq; in noxum vocas
Zexte ne erres ſcelera que admiſſurus es in culpa ſunt adulte
ria.perdinones periura et velud reditariumm nbi ſnerbia ·
An hic ſextus dicat nbi potius ſcelerum meoꝛum aſcribenda G
culpa neceſſe eſt me peccare quẽ tu peccaturũ eſ ſe pꝛoſpexiſti ·
Xn. ¶ mſanꝰ ſic puto reſpondeat ſextꝰ ñ ſolũ miuſtꝰ. Lau·
Munquũd tu aliquid habes quo pꝛo illo loquaris. Anthoniꝰ

loquere ſi qiũd habes de pꝛeſciencia r elicta pꝛedictione: 5 Xn
thomus. ꝙ Ita fiat: na ea q̃ͥa me dicta ſunt non tã ꝓ me q; o

tra ee reſpontebantur· Redeo igitur vnde degreſſi ſumus · vbi
dicebam iude neceſſe fiiſſe vt pꝛeuaricaret᷑ · quia deus ita foꝛe

ad meęeattinet mallem illum mmus ſapientem elſſe ʒ minug

bonũ ̊ noceret generi humano alterum nõ noceret: Lau-

Lando modeſtiam tuam ac pꝛobitatem qiũ in eo quod vĩcere

non potes non pertinacmater pungnas ſed cedis et ad aliam
deſenſionem te confers· que michi vitetur rato eius quod du
dum pꝛopoſuer s quare vt nbi reſpondeam neso ſi poſſibile
eſt aliter euenire qz pꝛeſcitum eſt Onſequens eſſe pꝛeſcienciaʒ
falli poſſe· nam quid obſtat hee ſfimul ven eſſe:num q poteſt

aliter en emre: entinue eneniet longe diuerſum eſt aliad pol

ſe ſier et aliqiud futurum eſſe poſſum eſſe maritus. poſſumeſ
ſe miles aur ſacerdos numquud peonnus eno mĩme ata poſ ſi
aliter agere q́; euenturum ſit. et tamen non alitor agam. &t m
manu iude ent non peccare licet ſecus acturum eſſe ſoꝛet pꝛo⸗

iuſum:ſed peccare malnit · qð iam ſic ſoꝛe ent pꝛeſcitum quare

rata eſt pꝛeſciencia remanente arbitrij libertate · kc ex duobe
alterum electura eſl nam vtramq; agere non licet · et vtrum ele
ca ſit nomme ſuo illa pꝛenoſcit:
neo · an ignoꝛas pꝛeceptum eſſe philoſophoꝛum quitqud poſ
ſihile eſt id tanqʒ eſſe debere · Concedi poſ ſibile eſt aliter eueni

li ſam pꝛeſcienciam manifeſtum eſt. cum alitor eueniat q́ʒz illa

crediderat. Laurencius. 1 philoſophoꝛum foꝛmulis mecum
agis quaſi eis Ontmadi cere non audeanv iſtud pꝛofecto quod
ans pꝛeceptum ciuſcumq; ſit q; abſurdiſſimum puto poſſum

enim dextrum pedem pꝛioꝛem mouere concedamns ita ſoꝛe

poſſum itom mou ere pꝛioꝛ em ſiniſtrum. B q; W damus futu⸗

rum⸗mouebo igitur et dextrum pꝛioꝛem ſimſtro· et dextro ſini⸗
ſtrum · ac per tuam poſſibilium onceſſionem deueniam ad im
rFoſſibile ut inlligas non eſſe oncedendum qutquid poſſit

Xnthonius . ¶ ic te te⸗

bile eſt euenire · Id vtiq; enenturum. ꝙ eum ita ſit poſſibile èᷣ
aliter agere qʒ deus pꝛeſciuit. wrumtamen nõ alter ages ergo
et falles · ¶ Anthomus. ¶ Mon repungnabo amplius nec tam
tela mea omnia fregerim vnguibus pungnabo. Cut aijunt.) 2£
dentibus ſed ſi quod eſt quo vberius nuchi hoc explices ac
plane perſuadeas audire habeo.’ Laurencius. ncupiſti al
teram pꝛobitatis er modeſtie laudem cum es tiũ ſimilis I taqd
faeiam quod petis quod eram etiam mea ſponte facturusque
em aduc dicta ſunt nõ erant que me dicturum onſtitueram · B
que ipſa deſenſionis ratio poſtulabat· Nunc accipe quid michi
perſuadeat et foꝛtaſſe etiam tibi perſuadebit pꝛeſcienciam non
eſſe impedimento arbitrij libertan· Sed vtrum manis paucuk
me verbis pꝛeſtrmgere an ompluſeulis lucidius exequi.

Antlonius · (michi vero qui lucide ac clare abſq; verboꝛũ
obſeuritate loquuntur minquam nõ videntur bꝛeiuſſime lo

qui qii autem obſcure et circunmolute licet pauciſſma
Dicant plus q̃; longiſſmi fuerunt habet pꝛexrea ipſa oꝛatioſs
opia opoſitum quoddam et aptum ad perſuanonem quare
cum a pꝛmcipio pecierim ut hanc materiam liberes nibi lucòꝰ
eloquinon eſt quod dubites de mea volimtate Tamen vtruz
tibi onmodius videatur id agas nunqʒ enim uid icium meu
anteferam tuo · meq; nbi onſentaneum pꝛebeo ac ſfacio
Laurenciusloquitur · Mea quudem mterelſt atʒ cz mozem
tibi gerere· Zed ꝙ tu onmoduis exiſtimas idem ego ARwilo
girur ille apnd gres tantopere celebꝛatus ſuie ſuapte natu⸗
a fiue creatoꝛum deoꝛum cnceſſu futura omnia pꝛeuila 2 ogu
nita habebat · non modo que ad hommes verum que ad deos
queq; pertinerent· redtens dei oꝛacula onſulennbus wera er
imdubitata ſi credimus ſed hec tempoꝛa vera fuiſle once⸗
damms: nichil enim obſtat hunc ſexus taꝛquinus onſuluitt
quid ſibi ſoꝛet euenturum ſingamuis eum rſpondere 2 quide

xerſu vt ſolet Sic exul mops cades irata ceſſus ab vrbe·

ad hec ſextus quid ajs appollo · quid ego ſic ð te merui quid
male egi m quo caαα qiud ve ſeeleris onmih vt ſtum

Xnthonius. Michil minus nam neq; ego ipſe ſcio qud

facaurus ſim licet quud voluntaus habeam ſciam · Mon em̃
volo hunc vel hunc pedem vtiq; mouere · ſed alterum quem il⸗

le annuciauerit· Itaq; ſi me comparas deo vt ego qiud acturꝰ⸗
ſim.neſcio· ita ipſe neſciet· Laurencius. ¶ Zt quud nesocn eſt
tue me iſti apnoni occurrere· nouit te ille paratum reſponde⸗
re aliter q́; ipſe enunciaturus ẽ et moturum ſimſtrum ſ ab eo
nomimatus ſit derter vtrumcumq; ergo dicit ompertum hibi
eſt quud euenturum ſit. C Inthonius . Vrrum autem dictu

rus eſt· Laurencius· De deo loqueris· fac me noſſe tuam

volũtatem.⁊ pꝛonunciabo qiud euenturum ſit. ¶ Anthomus
Age ſeias meam voluntatem.. Laurenciꝰ.¶ Mouebis pꝛius

dexternm. RKnthomus: . En tibi finiſtrum. Laurencuis.

Munquid ĩgitur pꝛeſcienciam meam fſalſam eſſe dociuiũſti quũ tẽ
moturum elſſe ſimſtrum ſciebam. ¶ Anthonius · Cur ergo
aliud dixiſti q; ſentires · ) Laurencius. Vt te tuis artibus fal
lerem et decipere volentem decierem. g Knthonius ¶ It deꝰ
ipſe in reſpondendo non mentiretur.nec ſalleret · neq; tu recte
acis ſſpõdens ꝓ altero qð ille non reſpõderet· ¶ Lau. ¶ Nõ⸗
ne diriſti michi fiticmare non igitur debiu reſpondere pꝛo deo
ſed pꝛo me quem rogas: ſ. Anthoniꝰ. vt verſipellis es pau:⸗

lo ante dicebas me deo duiſſe faticmare non tibi nunc contria

lobueris · Reſpondeat deꝰ quem pedem moturus ſim pꝛioꝛem
¶¶ Laurencius · Bediculum quaſi ille nbi ſit reſponfurus

IAnthonius ·¶ Quũd ſi vellet · poſſit ne were reſpondere .
aurencius · imo poſſit menuiri ſi veritas eſt· ¶ Anthoniꝰ.

ͥd reſponderet igitur A Laurencius , Certe quod acturꝰ eſi⸗
ſes.ſed te tñ ñ audiente diceret ni dicet vni iſtoꝛũ. diceret plu⸗

ribusquod cum feciſſet: putas ne vera pꝛedicturum· Kn·

imo vero pꝛedicturum vera ſoed qiud putas ne vera ſi michi
pꝛediceres. ¶ Laurencius . ¶ Michi crede tu qᷣ ſic auccuparis de

um ſfllere ſi audires:terreſceres quid te adturum diceret uł ca

ritate vel terroꝛe inſtmctꝰ feſtnares agere quod ab eo ſcires
eſſo pꝛedictum. Sed hoc omittamus que nichil ad pꝛeſcienci⸗

am pertinent · Aliud eſt enim pꝛeſcire aluid pꝛedicere futura ·

——
— — —

pꝛeſencia et pꝛeterita variabilia non eſſe.ſdeoq; ſcire futura ua

riabilia. ideoq; pꝛeſtari nõ poſſe. Quero ĩgitur: num mutari poſ

ſit·quoniam ad octo vſq; hoꝛas nox adueniatquonmiam poſt
eſtatem ſit autumpnus.poſt autumpnum ijems poſt jimem
ver.poſt ver eſtas · ¶ Anthomus natu alia ſunt iſta et eundoem
curſum ſemꝑper currencia· Sgo autem loquoꝛ de wluntarijos:·
aurencius. ¶ Quid aijs de ſoꝛtuitis poſ ſunt ne adeo pꝛouide
ri.pꝛeterq̊ʒ qð ilł neceſſitatẽ afferat · vt ſoꝛte hodie pluat · aut B
teſaurum mueniam oncedis ne hũuc ſine ulla neceſſitate poſ
ſe pꝛeſciri:.¶ Anthonius. & qiud ni ocedam putas ne ita me
ſentire de deo· Kaurencius. Wide ne male ſencias cũ dicas
bone ſentire.nam ſi hoc oncedascur non dubitas de volunta

rijs iraq; enim m vtramlibet partem cadere poſſunt ·XKn.

Non ita res eſt illa namq; furtiita fuam quondam naturam ſe
quũtur.ideoq; et medici et naute et agriole ſolent multa pꝛe⸗
uicere cum exantecedentibus olligant ſequẽcia quod in volũ⸗
tarijs fieri non poteſt· Vaticmari te vtrum ego pedem pꝛioꝛeʒ
moueam.vtrumlibet dixeris mentiturus cum alterum moturꝰ
ſum. ꝗq Laurencius. Quis queſo vmq́ tam argutus muentus
eſt · vt H glarea qiu ſe deo putet poſſe imponere moꝛes illius
qͥ apud eſopũ viu eretne paſſer quẽ ſub palio tenebat an moꝛ
tuus eſſet. appollmem decipiendi gratia onſulit· non enim dixi
ſti michi vati cinare ſed deo · Sgo quidem nec ſi bona vmdemia
erit id quidem in agriculis tribus vaticmari poſſum· ſed deun
neſcire vtrum pedem moturus ſis pꝛioꝛem dicens · atq; ita fac-

ens magno te pijaculo obſtringis ¶ Anthonius an exiſti⸗

mas me aliquid affirmare ac non diſputandi gratia querere

certeum tu videris terguierſari iſta oꝛatione et quaſi deie ctum

de gradu pungnam detractare. Laurencius.quaſi eso vi⸗

ctoꝛie cauſa pungnem qʒ veritatis· at vide q́ʒ ſim de gradu de
iectusdas ne noſſe nunc deum voluntatem tuam rel melmis
qᷓʒ tu te ipſe · ¶ Anthonius do vero Laurencuus. Mdes illud

quoq; neceſſe eſt e non acturum eſſe qᷓ; quod voluntas feret
Knthonius ita ſanę.¶ Laurencius· ¶quoniodo & ignoꝛare
poteſt ille actionem ſi nouit voluntatem que eſt fons actioĩs:·

ta ne appollo a ſeeleribus tenrari non poſſum virtutẽ ain⸗
plcti nequeo rioꝛmare mentema malingnitate non valeo⸗ li⸗
brtate arbitrij non ſum pꝛeditus·Xthoni*. d oꝛtiter ſexuis
et vere et uuſte quid irerum deus. Laurencius. 4 Sic ſe res
ha bet ſexte iupiter vt lupum rapacem creauit. lepoꝛẽ nmidũ-
leonem animo ſunnonagrum ſtoliim canem rabidum ouem
miten ILta hHommum alij finxit dum pꝛecꝛidaalij mollia· aliũ
ad ſcelera aliũ ad vᷣtutes · ꝓmpcioꝛẽ genuit · pterea alłti werigi⸗
bile alii mnoꝛrigibile ĩgeniũ dedittibi vero malignũ .nec aliq̊
ope emendabile tribuit · itaq; et tu pꝛo qualitate mgenij ma
male agis et uipiter pꝛo actonum tuarum atq; oꝑerum mo⸗

do male militabit. et ita foꝛe per ſtigiam paludem iurauit ·

Anthonius Cemet ipſe belle appollo excuſat iouem vero ułk
magis accuſat: nam ego equuoꝛſum ſexto q̃̊ʒ ioui· Sx poſtularet
itaq; optimo uie ſic et cur meũ crimen ẽ potius q̊ʒ iouis quã:
doquidem niſi pꝛaue agere non licet · Cur me iupiter ſuo crimi
ne ondenmet cur me ſine culpa vlſciſcitur.quitquid facio nõ

libero arbitrio facio.ſed neceſſitate volũtate potencieq; fue re⸗ 1

ſiſtere qiu poſſum.¶ Laurencius· ¶ Noc eſt quod pꝛo mea ꝓ
batione afferre volii.naʒ lec eſt hꝰ vis fabule vt cũ ſapiencia
dei ſeꝑrari non poſſit a woluntate illius.ac potencie ac fimili⸗
tudme ſeraren appollinis et ioius quod in vno deo optine
ri non valebat.id obaneretur m duobus vtroq; ſnuam certam
naturam habente altero qudem creandi ingenia hmmumal
tero autem ſuſcipiendi vt aꝓpareat pꝛouidenciam non omné
cquſam neceſſitatis ſed oc quitquid eſt ad volutatem dei om
ne referendum. ¶ Anthonius En iterum m euum me pꝛeci
pitas puteum vnde erueras.ſimilis dubitano bec illi eſt que ð

uuda a me pꝛolata eſtibi neceſſitas aſſcribebat᷑ pꝛeſciencie dei ·

hic voluntati.Aur quid intereſt quomodo arbitriumi tollas a
pſciencia tolli illð tu qiudem neges.ſed agis a wolũtate ex quo
queſtio m idem recedit· ¶ Laurencius. ęgo ne aijo. tolli arbi⸗
trium ex woluntate dei· ¶ Anthonius.· ¶ An non onſequens
eſt mſi ſoluas ambiguitatem·. A¶Lau. ¶ queras qͥ tibi eã ſoluat ·
n A·:eqiũdẽ te nõ dimittã n ſolueris.Lau: aad iſtud non eſt

—

ſtare onuentis nec pꝛandio eſſe ontentum. Sed cenam etiam
Poſtulare.Anthomꝰ.Sictme me cireumſcripſiſti et per dolum

ſponſionem adhegiſti nonne ſtant pꝛomiſſa m quibus cireum

ſcriptio mteruenit nec abſte pꝛandium ie eſſe accepturũ exi:

ſtimo·ſiquidem quitquid epulatus ſũ ogis euomrè aut vt le

uus loquar non mmus eſurientem vt circumſcriberem· nam

que michi ſutura vnlitas erat cum liceret ne pꝛandium qudez
dare m quo cum ſi late acceptus.et ciũꝰ nomine michi gaat:

as egiſti.imngratꝰ es ſi dicas p cactum te eſſe illð euonre aut
eſurientem dimiſſum qualis veniſſes. Cenam eſt iſtud petere · ñ
pꝛandium velle accuſare:et petere tibi poni ambꝛoſiam ac ne⸗
ctardeoꝛum cibos non homnum Ego nbi piſces atq; aues
de viuaryjs meis et vmum de ſuburbano colle appoſui ambꝛo
ſiam vero et nectar ab ipſis petas appollme et ioue· ¶ Antho⸗

nius · ¶ Quanambꝛoſiam et quod nectar nommas poeticas
res· et ficticias Relmquamus hec mania dijs manibus et ficti

cijs ioui et appollini.&x quibus viuarijs celliſꝙq; cenam peto ·

¶ Lau·meã abigeram ſed cum uiderem quo nam hec queſtio

ſoꝛet euaſura iam cum nichil michi onſulebam ſponſionemq;

te ſacere oegi ne poſtea a me aliud pꝛeter id vmmm quod que⸗:⸗

rebatur exigeres alias foꝛtaſſe hanc cenam nanſciſſeris ·¶ An·

Mon ero nbi moleſtus amplius ne beneſicio ingratꝰ et aman⸗

ti meredulꝰ videar wrumtamen vbi ſuades me exqiuurere.

Laurencius· ¶ Si iſtud poſſem non mitterem te ad cenam ſed

vna cenaturus venirem · ¶ Anthonius · ¶ penes nullum putas
hos vt aijs diumos cibos eſſe. ¶ Laurencius. ¶ Quid ni ita
putem.an non lesiſti verba pauli de Duobus filijs rebecce ex
ijſaac dicentis cum non dum nati fuil ſent aliqiud loni egiſſẽt
aut mali vt ſecundum electioem pꝛopoſitum dei non erat ñ
ex operibus ſed ex votante dictum eſt qdð maioꝛ ſeriuct mino

ri fieut ſeriptum eſt iacob dilexi· Sſau autem odio habuiquid
ergo dicemus nunqiũd iniquitas apud deum abſit · moijſi eñni
dicit miſereboꝛ cui miſeroꝛ et miſeriodiam pꝛeſtabo ciuꝰ mi⸗
ſereboꝛ· ego non volenus neq; currenus hmms.ſed miſeren⸗

tis dei eſt dicit enim ſeriptu pharaom quma m hoc ipſum

excitaui te vt oſtendam inmte virnitennmeam et annuncietur
nomen meum mvniuerſa terra· Ergo cuius uult miſeretur et
quem uult moumt dicis raq; michi dum queritur wolun⸗
tati eius quis reſiſtit. Q omo qus es qui reſpondeas oô nũ
quid dicet fiementum ei qui ſe finxit quòme ciſti. An non ha
eat poteſtatem ſigułꝰ luti ex eadem quidẽᷓ maſſa facere aluid
quidem vas in Honoꝛẽ aliud vero imn mntumeliama paulo pꝰ
ꝗquahñ nimio ſplendoꝛe ſapiencie dei occulos pꝛeſtriigente pꝛo
clamat. O alutudo diuiciarum ſapiencie et ſciencie dei.qᷓ; mœ⸗
pꝛe honſi bilia ſunt iudicia eius et mueſtigabiles vie euuis:quod

ſi ille vas electioms et in tertinm vſq; celum raptus audiuũt

archana verba que nõ licet hmmi loqui. Mec tam nõ mõ loq;

ſeð ne percipere qudem ꝓoĩ q́ͥs tãtem ſperet ſe muieſtigare a al

ſequi poſſe.tq; illud michi aduertere non ecodem modo dici

liberum arbitrium impediri woluntate dei et pꝛeſciencia· NMam
vVoluntas habet attendentem cauſam · que ſita eſt apud ſcienci⸗
am deiſi quidem cur illa hunc induret illius miſereatur vt eſt

ſapientiſſimus et optimus:digniſſima caula adducitur.atq; te
aliter ſentire impum eſt.:niſi illum abſolute agere bene. in pꝛe
ſciencia aut non ẽ antecedens nec vlla ommd iuſticie et bonita
tis cauſa. Mon enim ſi diceimus quare hoc pꝛeſcit quare hoc
uult. Mos oero hoc querimus ſolum quo nam modo deꝰ
nus eſt auferens arbimy libertatem Auferret autem ſi non eſ⸗
Let ꝓpoſſibile ali ter euenire qʒ pꝛeſcitum eſt· Munc vero nullam

neceſſitatem aufert · mmc pꝛuiat nos libertate arbitrij· hunc

mdurans illum miſerans cum ſapientiſſime ac ſciſſime h̊ agat·
Cuius cauſe ranonem in quadam archa quaſi erario abſcon⸗

ditam cllecauit. Meq; diſſmilauerim quoſdam auſos hãc ra

cionem mqrurere dicentes qui obdurantur et repꝛobant᷑ eos
ſecundum uiſticiam obdurari ac repꝛobari: Eſſe enim nos ex
malſſa illa ob culpam pꝛinn parenns minquinatam et in luceã
nuerla · Mam ne multa tranſeamet vno argumento reſpon⸗
am cur adam tempoꝛe actus ex materia non omqumata
et ad ccanndum obdunatus eſt et vmuerſam maſſam au⸗

ream ſobolis ſue ſedauit Cii ſimiile et equale eſt illnd ſactũ

—

angeloꝛũ quoꝛum quidam obdurmn ſunt qiudam miſericꝛdi
am conſecuti cũ omnes ex eadẽ ſubſtãcia eſſent ex eadẽ maſ ſa
ex nõ poluta quos adhuc m natuna ſubſtancie ⁊ q̃litarte maſſe
vt ſic dicam auree permanere audacter dixerim neq; hos per
electionem m melioꝛem materiam conuerſos neq; per repꝛo⸗
bationem illos mdæterioꝛem et alteri quaſi vala m miniſteriũ
menſe diume electi honoꝛis gratiam acceperũt. Alteri vero exi
ſtimari poſſũt uaſa que ab occulis relegata quod contmelioſi
us eſt quam ſi lutea foꝛent omnem obſcenitatem columnẽq;
ſuſcipiunt· Ideoq; flebilioꝛ illoꝛum damnatio eſt quam honn⸗
num plus enim qtumelie aurum accepit ex quo ſacti ſunt an⸗
geli qʒ argentum ex quo facti ſunt Hnmies ſi ſeditate implea⸗
tur· Quare im adam non eſt materia argentea immutata aut ſi
mauis dicere lutea h eadem remanſit que antea eratItaq; q̃lis
m eo fuit talis m nobis eſt.An non ait paulus ex eadem maſſa
lu tea fieri aluid qteʒ vas imn honoꝛẽ· alum autẽ in contuni eliã
Meq; dicendum eſt honoꝛificum exmquinata materia eſſe ſa:
ctum. fumus igitur vaſa argentea:malo dicere q́; lutea ſumꝰ
q; diu vaſa Oontumelie dampnationis: mquam et moꝛtis nõ
obdurationis Infuderat enim in nos deus ꝗꝓpter pꝛeuaricatio⸗

nem pꝛi mi parentis in quo omnes pccaumnis penaz moꝛtis

non culpam que venit ex obdunmtione. Jit enim paulus ab a⸗
dam vſq; ad moijſen regnauit moꝛs etiam in eos qii nõ pꝑec?
cauerunt m ſimilitudmem pꝛeuaricatioms adequod ſi pter
peccatum ade obdurati:eſſenms cte ꝓ gratiã criſti liberati· non
amplius obdunaremur quod ita non ſitplurimi enim ex no
bis obdurantur· Quare onmes quũ m criſti moꝛte baptiſati ſi
ab illo peccato oꝛigmali:et ab illa moꝛte liberati fũt ſed eoꝛzum
aliqui miſeriodiam conſequnt. aliqui non. ſecus obdurantur
qᷓ; adã ⁊ anglei obdurati fũt Reſponæat igit᷑ ꝗᷓ velit cur hunc
mduret illiꝰ miſeret᷑ ⁊ ãgelũ pociꝰ q̃; hminẽ·ↄfiteboꝛ h mõ hc
angelis not ſunt quod non credo cum paulo vlde quantu illi
ibuamꝰ nota nõ ſint ·q̃ t᷑ angeli qui ſemp faciẽ dei uident lec
neſciunt que tandem noſtra temeritas eſtommo ea ſitire uelle.
ſed anteqᷓʒ ꝑeroꝛemus de boecio aliquid dicamus Knthoniꝰ⸗

Oxoꝛtune de eo feciſti mention᷑ ꝗpe de illo mecũ anmno age⸗
bam qu ſe ſperauit hoc ſcire ⁊ alios edocere poſſe non eadem
via qua paulus led eadem tamen tendens Laurencius:
Mon modo plus quã debuit ſibi &fiſus et maioꝛa ſuis virib⸗
aggreſſus eſt.ſed nec eodem tendit nec viam cnbecit quã mie
nrat (Anthomus · cur ita Laurencuus (CKudies Hoc em
elt quod dicere volebam. Mam pꝛimo paulus ait non eſt wo⸗
lentis neq; currenus hominis ſed miſerentis· Hoeci? verom to⸗
ta diſpu tatione colligit non quidam verbis ſed re non eſt pꝛo
udvnts ſed volenus et currenns hominis. Demde nõ eſt ſatis
diſputare de pꝛoudencia dei miſi dicatur etiam de wolũtate qð
ne multa dicam ex facto tuo pꝛobari poteſt qui non contentꝰ

pꝛima queſtione explicatade pꝛoxima quoq; querendum pu-

taſti. Xnthomus. ¶ Cum penitus oꝛationes tuas conſidero
veriſſimam de boecio ſẽtenciam pꝛotuliſti·a qua ne ipſe quide

appellare deberet · ¶ Laurencius · ¶ Et quid cauſe fuiſſe putas

vt homo criſtianus a paulo deſiſteret eiuſ q; nuſq̊ʒ memmerit
cum m eadem materia quaʒ ille tractauerit verſaret atq; adeo
m toto opere de conſolanone nulla vſq; de religione noſtra muil
a de pꝛecepus ad beatam vitam perducentib nulla de criſto
mencio ac pene ſignificato repriatur. Enthonius · opioz.
8 vehemencioꝛ ad minatoꝛ philoſophie fuit · Laurencius.
e

vehemencioꝛem philoſophie ad miratoꝛem poſſe deo placere.
Ideoq; boetius aquulonem pꝛo auſtro ſequens claſſẽ vẽto non

m poꝛtum ꝗpꝛie muexit ſed in barbaras oꝛas atq; in peregria
littoꝛa impegit· ¶ Antbomus · pꝛobas michi omnia que di⸗

cis :· ¶ Laurencius : ad ꝓuocationem igitur ueniamus aljquan
do finem ſaciemus: cum nbi de pꝛeſciencia:de voluntate dei · de

boecio querenti vt reoꝛ ſans fecerim. NKoc quod rliquud exho⸗
tandi gratia dicam licet vt es animo bene cnſtituto non deñ

deres exoꝛtanonem: πιρπρus. (Ege vero nundãʒz exboꝛ⸗
tatio non opoꝛtuna aut non vnlis fuit quam libenter cuma ce⸗
teris cũ ab amicis ac Suiſſimis qualẽ te ſp putauũ accipe ſoleo.

Lau: ego qde ñ te ſolũ h cetos ꝗ h adſt a me ĩpmis adhotabo

otime opmaris ac potius intelligis· Mam ita exiſtimo nullũ

iit leo
nenat
gedin
ſtulabi
renon
tem an
ſtamu
foboꝛ⸗
altahir
valis
uſlzre⸗
dicpe
fug eſt
musne
uln 6
dſſper
fened
Kalttes
vrlſpe
inquo
ſphus
deo d
ſigare
Pren
pum

ul

Dicebam aut᷑ cauſa m dnũne voluntauſq; alterũ mdmmaret alte
rius mileret nec Hnubo nec angelis ognirã e.· OQ ñS& apt ho
rei ignoꝛationẽ C ⁊ malrarũ q; aliarum.) araritate dei an Zeli

non refrigeſcunt a miſterij oꝛd macne nõ rcedũut. btitudniemn

ſuam pᷣterea mmnĩo nõ putant nos ob hãc ipam cauſam a ſidæ.
a ſpe· a caritate.decidemꝰ et quaſi ab impetracne deſillemꝰ. Bt

ſi lpientibus viris eti ſine ranone ꝗpter auctoꝛitats ſidem ha

bemus·criſto qui eſt dei virtus ⁊ tei lapiencianon halvmꝰ. qui
ait ſe omis laluos vileę moꝛto nolle pccatoꝛis h̊ magis vt cc
uertat ⁊ viuat.Et h honis hhmimbo pꝑeccuniaʒ ſine cirograplo
credimꝰ a criſto in quo dolus nõ eſt mventꝰ cirog raphum po⸗
ſtulabimus· St ſi anicis vitam conmittimus: criſſo nmitte⸗
re non delemus.bui pꝛo noſtra ſalute et uitam carnis et moꝛ⸗
tem crucis accepit neſcimus huius rei cauſam. Quod reſert ſide
ſtamus non pꝛobalitate ranonum.Scire·hoc nuiltum ad oꝛ⸗
roboꝛationem fſidei faceret:plus hunuilitas. Nit apoſtolusnon
alta ſlapientes ſed humilbus onſencientes ſciencia diuinoꝛum
vtilis eſt · vnljoꝛ caritas · dicit enim idem apoſtolus. ſciencia
inflat. caritas autem ediſicat. &t ne de ſciencia humanoꝛum tmm
dici putes aijt. &r ne magnitudo reuelationum extollat me da
tus eſt michi ſtimulus carnis: Molimus altum ſapere ſed timea
mus ne ſimus phioſophis ſimiles qii dicentes ſe lpientes
ſtulu facti ſunt:qui ne aliqiid ignoꝛare viderentur.de omniba
diſputabant opponentes os ſuum mn celum arq; illum ſcande
re ne dicam reſemdere volentesquaſi ſuꝑerbiam et temeraʒ gi⸗
gantes a potenti bꝛachio dei mterram pꝛecipitati atq; ĩ mferno
vt · liperbeus in ſicilia ſepuln.quoꝛum m pꝛimis fint ariſtotil es
in quo deus opnimus maximis ſuperbiam ac temeritatem tuʒ
iphus ariſtolis tum ceeroꝛum philoſophoꝛum parefecit · atq;
adeo dampnaut.· Mam cum non poſſet eurupi naturam m ve⸗
ſtigare ſe m pꝛofundum illuis pꝛecipitans dimerſus at. Tam
pᷣ teſtatꝰ elogio. Moc eſt quomam ariſtoſtiles non cepit curi⸗
pum.Suripus capiet ariſtonlem quo quid ſuperbuis ac furio:
ſius aut quomodo potit deus mgenium ceteroꝛumq; ſmili
um magis apꝛeto ind no condempnaxre q; vt permitteret illuʒ

ℳ

ex ſciencie immoderata cupiditate im labiem verti et moꝛtom
ipaʒ ſibi onſiſtere moꝛtẽ in quã vel ſedoꝛem ſceleranſſimi iu⸗
de. fugiamus igit cupiditatem alta ſapienda · humilibus pociꝰ
onſoncientes criſtiani namq; homims miqhil magis tereſt qᷣʒ

hunnliter ſentre. Noc en

n modo magmſicecius de deo ſentinꝰ.

VInde ſeriptum eſt. ſupbis deus rehßſtit · et humilibus autẽ dat
granam. Manc vt adipiſci poſſim de iſta queſtione quo ad me

atnnet ampluis curioſus nõ ero ne maieſtatẽ dei weſtigiãs ob⸗

ſuret a lumme quod item ſpero tu facies · Nec habiũ ꝓ exhoꝛta

—

cione que dicerem que feci non tã vt te atq; iſtos animarem qʒ

ut meam pſuaſionem oſtenderẽ Kn.· Iſta vo exhoꝛtatio et

animum tuũ opume pſuaſum õſtendit et noſtris pꝛo alijs re⸗

ſpondeam velmenti ſime ammauit Ceterum hanc diſputaci

onem quã init nos habuimꝰ nonne mandabis lĩ̃is in mmen
tarium idiges vt hꝰ bom alios pti cipes ſciẽcias · Lau./ pꝛo⸗
be admones faciamꝰ hiiꝰ rei ceteros iudices hᷣ ona eſt partici
rea. &t ante omnia ad epiſcopum lerdenſem diſputachnẽ hãc
ſcriptam et vt apys in onmentariũ redu ctam mittanꝰ ciius
iudic nullum noui qð antepone audeam et quo vnd pꝛo ban
te alioꝛum repꝛobacnem non refoꝛmidem plus em huic ego
q́; antimachꝰ platoni au t· Mtuliꝰ. catho· tribuno · En nichil
rechus dicere aut facere potes et hoc queſo q́; pꝛimũ efficias ·

—

—

Aaus deo.

-Euroskala Offset

MLNXNGSMCHE VIIEMSIS OAWTOSIS CLKBʒ1882
DSLIEEGO NGBETRIOBT OGOVIOS 1CINW O01.

Oꝛologus:

Xxime vellem garſia epiſcopoꝝ doctiſſime ½
nme ac ſũmo pe optarem vt tim ceteri criſtians
xero hij qui tologi vocant᷑ non ita mulnii
buerent philoſophie · NMec im im eo ope coonſu
rent · et e parem et ſoꝛoꝛem ne dicam patt
theologie facerent· Male em ſentire michi vident de noltra
gione quã putant philoſophie pꝛendio mdigere· quod mi
illi fecerunt quoꝛũ muluis jam ſeculis opa exſtant apoſto
imitatoꝛes· et vere m templo dei olumpne. At quidẽ ſi p
aiaduertamus quitquit illis mmpoꝛibo hreſũ fuit quaſ nõ
multas fuiſſe accepimꝰ. Id omne vẽé ex philoſophoꝝ dogn
Snte naſcebatur.vt non modo non pꝛodeſſet philoſophiꝗ?
ctiſſime religioni ſed etiã vemennſſime obeſſet:ac etiã iſ
S quibus loquar natam eſſe ad extirpandas hoſtes. ITctant
rum pontius ſemmatrix eſt nec melligunt ſe impæricie aca
pijſſimam antiquitatẽ que m expungnandis hereſibus pl-
ſophie arma non habuit ac ſeꝑ cnt᷑ ipſam philoſophian
pungnauit acerrime et tãquã tarquunũ im exiliũ diecit ne
Dire paſſa eſt. Ita ne imperiti fuerunt illi ⁊ mermes.&t que
do tm oꝛbis terrarũ mditionem fuam redegerunt · Mos au
armatura muniti ne tueri qiud poteſtis. C pꝛoch rem mdj·
et flebilem.) qð ipſi vob quaſi patrimoniũ renquerunt·
igit᷑ cauſe eſt vt maioꝛũ veſtigijs nolitis mũñſtere· Si minu
no·certe autoꝛitas illoꝛũ efectusq; mducere debuit vt in⸗
re mmi ſe ponius q̊ʒ nouam viam mgrederemmi . Odioſů p

VierFarbSelector Standard“

Balance Q

et execrabilem medicũ qui egrotum pꝛobatis iam vſu m
camentis curare non uult .ſed nouis et exgerimentis non

tis · t nautam quũ mauult inſuetum iter tenere· quaʒ id

=
—
S
—
ceteri ſalua nauiet mertibo nauigarũt: Itaq; mſolencie pceſi Ui

10

— C —

Copyright 4/7/1999 VxVMaster GmbhHi wwww.yXVmaster. Com